Article

# The Book of Daniel - Number One

Даниял кітабы — Бірінші нөмір

The Ulai and Hiddekel

Ұлай мен Хиддекел

Author

Jeff Pippenger

Published

November 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “Ministers and people declared that the prophecies of Daniel and the Revelation were incomprehensible mysteries. But Christ directed his disciples to the words of the prophet Daniel concerning events to take place in their time, and said, ‘Whoso readeth, let him understand.’ Matthew 24:15. And the assertion that the Revelation is a mystery, not to be understood, is contradicted by the very title of the book: ‘The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass. . . . Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein; for the time is at hand.’ Revelation 1:1–3.

> «Қызметшілер мен халық Даниял мен Аян кітабындағы пайғамбарлықтар түсініксіз құпиялар деп жариялады. Бірақ Мәсіх Өзінің шәкірттерін олардың замандарында болуға тиісті оқиғалар туралы Даниял пайғамбардың сөздеріне бағыттап, былай деді: “Оқушы ұқсын”. Матай 24:15. Ал Аян кітабы түсінуге болмайтын құпия деген тұжырымның өзін осы кітаптың атауының өзі-ақ теріске шығарады: “Құдайдың Өзіне таяуда жүзеге асуға тиіс нәрселерді Өз құлдарына көрсету үшін Оған берген Иса Мәсіхтің аяны.... Осы пайғамбарлық сөздерін оқитын және тыңдайтын, әрі онда жазылғандарды орындайтын адам бақытты, өйткені уақыт жақын”. Аян 1:1–3.»

> “Says the prophet: ‘Blessed is he that readeth’—there are those who will not read; the blessing is not for them. ‘And they that hear’—there are some, also, who refuse to hear anything concerning the prophecies; the blessing is not for this class. ‘And keep those things which are written therein’—many refuse to heed the warnings and instructions contained in the Revelation. None of these can claim the blessing promised. All who ridicule the subjects of the prophecy, and mock at the symbols here solemnly given, all who refuse to reform their lives, and prepare for the coming of the Son of man, will be unblest.

> «Пайғамбар былай дейді: “Оқитын адам бақытты”,— оқымайтындар бар; бата соларға арналмаған. “Және еститіндер”,— сондай-ақ пайғамбарлықтарға қатысты ешнәрсе тыңдаудан бас тартатындар да бар; бата бұл топқа да арналмаған. “Және онда жазылғандарды орындайтындар”,— Аян кітабындағы ескертулер мен нұсқауларға құлақ асудан бас тартатындар көп. Бұлардың ешқайсысы да уәде етілген батаны өзінікі деп талап ете алмайды. Пайғамбарлық тақырыптарын келемеждейтіндердің, мұнда салтанатты түрде берілген рәміздерді мазақ ететіндердің, өмірлерін түзетуден және Адам Ұлының келуіне дайындалудан бас тартатындардың бәрі батасыз қалады.»

> “In view of the testimony of Inspiration, how dare men teach that the Revelation is a mystery, beyond the reach of human understanding? It is a mystery revealed, a book opened. The study of the Revelation directs the mind to the prophecies of Daniel, and both present most important instruction, given of God to men, concerning events to take place at the close of this world’s history.” The Great Controversy, 340.

> «Рухтың куәлігі тұрғысынан алғанда, адамдардың Аян кітабы — адам түсінігінің жетпес шегінен тыс жатқан құпия деп үйретуге қалай дәті барады? Ол — ашылған құпия, ашылған кітап. Аянды зерттеу ойды Даниялдың пайғамбарлықтарына бағыттайды, әрі екеуі де осы дүниенің тарихы аяқталар тұста болатын оқиғаларға қатысты Құдайдың адамдарға берген аса маңызды тәлімін ұсынады». Ұлы күрес, 340.

The “study of the Revelation directs the mind to the prophecies of Daniel.” Some persons only see prophecy within the book of Daniel. But Daniel presents two lines of truth and the truth that represent his prophecies are the last six chapters of his book. The first six chapters present illustrated prophecy, that, by and large, are still unrecognized. Before we consider the first six chapters of Daniel, we will explain why there is actually only two prophecies represented in the last six chapters of Daniel. Sister White points out the two prophecies by referring to the two great rivers of Shinar. When we accept the symbolism she sets forth we find the key to see two, and only two prophecies in the last six chapters of Daniel.

«Аянды зерттеу ойды Даниялдың пайғамбарлықтарына бағыттайды». Кейбір адамдар пайғамбарлықты тек Даниял кітабының өз ішінен ғана көреді. Бірақ Даниял ақиқаттың екі желісін ұсынады, әрі оның пайғамбарлықтарын білдіретін ақиқат — кітабының соңғы алты тарауы. Алғашқы алты тарау болса, тұтастай алғанда әлі де толық танылмаған, көрнекі түрде берілген пайғамбарлықты ұсынады. Даниялдың алғашқы алты тарауын қарастырмас бұрын, біз Даниялдың соңғы алты тарауында шын мәнінде небәрі екі ғана пайғамбарлық бейнеленгенін түсіндіреміз. Уайт әпке Шинардың екі ұлы өзеніне сілтеме жасау арқылы осы екі пайғамбарлықты көрсетеді. Ол ұсынған рәміздікті қабылдағанда, біз Даниялдың соңғы алты тарауында екі, әрі тек екі ғана пайғамбарлықты көруге мүмкіндік беретін кілтті табамыз.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> «Даниялдың Құдайдан алған нұры әсіресе осы соңғы күндер үшін берілді. Оның Ұлай мен Хиддекелдің, Шинардың ұлы өзендерінің, жағасында көрген аяндары қазір орындалу үдерісінде, әрі алдын ала айтылған барлық оқиғалар жуық арада жүзеге асады». Testimonies to Ministers, 112.

The vision of chapter eight was given by the Ulai river.

Сегізінші тараудағы аян Ұлай өзенінің бойында берілді.

> In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:1, 2.

> Белшазар патшаның патшалық құруының үшінші жылында, әуелде маған көрінгеннен кейін, маған, яғни Даниярға, тағы бір аян көрінді. Мен аянда көрдім; көргенімде, Елам уәлаятындағы Шушан сарайында екенімді байқадым; мен аянда көрдім, және Ұлай өзенінің бойында тұр екенмін. Данияр 8:1, 2.

When we took the paragraph from Testimonies to Ministers, where Sister White referenced “the Ulai and Hiddekel” and called them “the great rivers of Shinar” we were dissecting that paragraph from one of the most important commentaries on the study of the books of Daniel and Revelation in Sister White’s writings. In the passage she states, “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work.”

Біз Уағыздаушыларға арналған куәліктерден Уайт ханым «Ұлай мен Хиддекелге» сілтеме жасап, оларды «Шинардың ұлы өзендері» деп атаған абзацты алған кезде, біз сол абзацты Уайт ханымның жазбаларындағы Даниял мен Аян кітаптарын зерттеуге қатысты ең маңызды түсіндірмелердің бірінен бөліп қарастырған едік. Сол үзіндіде ол былай дейді: «Құдай Сөзін әлдеқайда жақынырақ зерттеу қажет; әсіресе Даниял мен Аянға біздің қызметіміздің тарихында бұрын-соңды болмағандай назар аударылуы тиіс».

If we closely study the first two verses we just cited from Daniel chapter eight they provide two internal witnesses to a fact that is often overlooked. Daniel says “in the third year of” Belshazzar “a vision appeared unto me.” Then he adds, “after that which appeared to me at the first.” This verse can be understood two ways, and either way produces the identical conclusion.

Егер біз Даниял кітабының сегізінші тарауынан жаңа ғана келтірген алғашқы екі аятты мұқият зерттесек, олар жиі елеусіз қалдырылатын бір ақиқатқа ішкі екі куәлік береді. Даниял: Белшацардың “патшалығының үшінші жылында маған аян көрінді”,— дейді. Содан кейін ол: “алғашында маған көрінгеннен кейін”,— деп қосады. Бұл аятты екі түрлі жолмен түсінуге болады, әрі қай жолмен түсіндірілсе де, бірдей қорытынды шығады.

The angel Gabriel was the one that brought prophetic light to Daniel, as he did with all the prophets, for he had replaced Satan as the heavenly light bearer. This means that every prophetic rule that is located in the Scriptures was guided by Gabriel. Whether Daniel understood it or not, in verse one of chapter eight, not only is he identifying an important prophetic observation, but he provides two witnesses of the important prophetic observation in the verse. What Daniel recorded in verse one, is that he had received a vision previous to the vision he received by the Ulai river. The vision by the Ulai river came in Belshazzar’s third year. The vision, before the vision by the Ulai river, came in the first year of Belshazzar.

Жәбірейіл періште Даниялға пайғамбарлық нұрды жеткізген тұлға болды; ол барлық пайғамбарлармен де осылай істеген, өйткені ол көктегі нұр алып жүруші ретінде Шайтанның орнын басқан еді. Бұл дегеніміз, Жазбаларда кездесетін әрбір пайғамбарлық ереже Жәбірейілдің жетекшілігімен берілген. Даниял оны түсінді ме, жоқ па — сегізінші тараудың бірінші аятында ол маңызды бір пайғамбарлық байқауды атап қана қоймай, сол аяттың өзінде сол маңызды пайғамбарлық байқауға қатысты екі куәлікті де келтіреді. Даниял бірінші аятта жазып қалдырғаны — Ұлай өзенінің бойында алған аянынан бұрын да аян қабылдағаны. Ұлай өзенінің бойындағы аян Белшазардың үшінші жылында келді. Ал Ұлай өзенінің бойындағы аяннан бұрынғы аян Белшазардың бірінші жылында келді.

> In the first year of Belshazzar king of Babylon Daniel had a dream and visions of his head upon his bed: then he wrote the dream, and told the sum of the matters. Daniel 7:1.

> Бабыл патшасы Белшазардың бірінші жылы Даниял төсегінде жатқанда түс көріп, санасында аяндар көрді; содан кейін ол сол түсті жазып, істің мән-жайын баяндады. Даниял 7:1.

In verse one of chapter eight, Daniel is identifying that he also had a vision in the first year of Belshazzar, because he says, “after that which appeared to me at the first.” Did the Ulai vision appear after the vision of Belshazzar’s first year, or did the vision appear after the first of the two parallel visions? Either answer is correct. The vision of the Ulai river is the same vision as the vision of chapter seven. Gabriel is employing the prophetic principle of “repeat and enlarge,” and simultaneously the rule that upon the testimony of two establishes a thing. Both visions address the kingdoms of Bible prophecy.

Сегізінші тараудың бірінші аятында Даниял Белшазардың бірінші жылында да аян көргенін көрсетіп отыр, өйткені ол: «маған әуелде көрінгеннен кейін» дейді. Ұлай өзені туралы аян Белшазардың бірінші жылындағы аяннан кейін көрінді ме, әлде екі қатарлас аянның алғашқысының кейін бе? Қай жауап та дұрыс. Ұлай өзені туралы аян жетінші тараудағы аянмен бірдей. Ғабриел «қайталап айтып, кеңейту» деген пайғамбарлық қағиданы, сонымен қатар екі куәліктің айғақтығы арқылы бір істің бекітілетіні жөніндегі ережені қатар қолданып отыр. Екі аян да Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтарды сөз етеді.

The vision of chapter seven, portrays those kingdoms as beasts of prey, thus emphasizing and presenting them in the setting of their civil power. The vision of chapter eight, portrays those same kingdoms with symbols from God’s sanctuary service, though each of the symbols of the sanctuary service are purposely corrupted, in order to represent a counterfeit worship. Daniel eight, portrays the same kingdoms as the vision of chapter seven, but it places the kingdoms in their religious setting.

Жетінші тараудағы аян сол патшалықтарды жыртқыш аңдар ретінде бейнелейді, осылайша оларды олардың азаматтық билігінің аясында айқындап, көрсетеді. Сегізінші тараудағы аян сол патшалықтарды Құдайдың киелі үй қызметінен алынған рәміздер арқылы бейнелейді, алайда киелі үй қызметінің әрбір рәмізі жалған ғибадатты көрсету үшін әдейі бұрмаланған. Даниелдің сегізінші тарауы жетінші тараудағы аяндағы сол патшалықтарды бейнелейді, бірақ оларды діни қырының аясында көрсетеді.

The Ulai vision of Daniel chapter eight repeats and enlarges the vision of chapter seven. Chapter seven identifies the civil aspect of the kingdoms of Bible prophecy, and chapter eight identifies the religious aspect of the kingdoms of Bible prophecy. When this is recognized, it can then be understood that chapters seven and eight are the same vision. Chapter nine is where Gabriel comes to give the explanation of the element of time in the vision of chapter eight. Therefore, the vision of the Ulai represents chapters seven, eight and nine of the book of Daniel. The river Hiddekel is then introduced in chapter ten.

Даниял кітабының сегізінші тарауындағы Ұлай көрінісі жетінші тараудағы көріністі қайталап, оны кеңейте түседі. Жетінші тарау Киелі кітаптағы пайғамбарлықтардағы патшалықтардың азаматтық қырын айқындайды, ал сегізінші тарау Киелі кітаптағы пайғамбарлықтардағы патшалықтардың діни қырын айқындайды. Мұны таныған кезде, жетінші және сегізінші тараулардың бір көрініс екені түсінікті болады. Тоғызыншы тарауда Жәбірейіл сегізінші тараудағы көріністегі уақытқа қатысты құрамдас бөліктің түсіндірмесін беру үшін келеді. Сондықтан Ұлай көрінісі Даниял кітабының жетінші, сегізінші және тоғызыншы тарауларын білдіреді. Одан кейін оныншы тарауда Хиддекел өзені таныстырылады.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:1–4.

> Парсы патшасы Кирдің үшінші жылы Белтешазар деп аталған Даниялға бір нәрсе ашылды; және ол нәрсе шын еді, бірақ белгіленген мерзім ұзақ еді; сонда ол нәрсені түсінді, әрі аянды ұқты. Сол күндері мен, Даниял, тұтас үш апта бойы қайғырдым. Тәтті нан жеген жоқпын, аузыма ет те, шарап та алған жоқпын, әрі тұтас үш апта толғанша мүлде майланған жоқпын. Ал бірінші айдың жиырма төртінші күні мен ұлы өзеннің, яғни Хиддекелдің, жағасында едім. Даниял 10:1–4.

The vision of the Hiddekel river introduces the prophetic history of the king of the north. It begins with the breakup of Alexander the Great’s kingdom, identifies the ebb and flow of the following history where ultimately the only two antagonists left from the disintegration of Alexander the Great’s former kingdom is a literal southern king versus a literal northern king. Ultimately it arrives at the history of the papacy, who then becomes the spiritual king of the north, who at the end of chapter eleven, comes to his end, Michael stands up and human probation closes. The simple overview is that the Ulai river vision is the internal vision of God’s sanctuary and host, and the Hiddekel river is the external vision of the enemy of God and His people during the same history. It is employing the same principle that is found in Revelation’s seven churches and seven seals.

Хиддекел өзені туралы көрініс солтүстік патшасының пайғамбарлық тарихын таныстырады. Ол Ескендір Зұлқарнайын патшалығының ыдырауынан басталып, одан кейінгі тарихтың толысуы мен қайтуын айқындайды; ақырында, Ескендір Зұлқарнайынның бұрынғы патшалығының ыдырауынан кейін қалған жалғыз екі қарсылас — тура мағынасындағы оңтүстік патшасы мен тура мағынасындағы солтүстік патшасы екені көрінеді. Соңында ол папалықтың тарихына келіп жетеді; сол кезде папалық рухани солтүстік патшасына айналады да, он бірінші тараудың соңында өз ақырына келеді, Михаил орнынан тұрады және адамзатқа берілген сынақ мерзімі жабылады. Қысқаша шолу мынадай: Ұлай өзені туралы көрініс — Құдайдың киелі үйі мен Оның жасағының ішкі көрінісі, ал Хиддекел өзені — сол бір тарих кезеңіндегі Құдай мен Оның халқына қарсы дұшпанның сыртқы көрінісі. Бұл Аян кітабындағы жеті қауым мен жеті мөрден көрінетін сол бір қағиданы қолданады.

> “Many ministers make no effort to explain Revelation. They call it an unprofitable book to study. They regard it as a sealed book, because it contains the record of figures and symbols. But the very name that has been given it, ‘Revelation,’ is a denial of this supposition. Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 8, 413.

> «Көптеген қызметшілер Аян кітабын түсіндіруге ешбір күш салмайды. Олар оны зерттеуге пайдасыз кітап деп атайды. Онда бейнелер мен рәміздердің жазбасы бар болғандықтан, оны мөрленген кітап деп санайды. Бірақ оған берілген атаудың өзі — «Аян» — осы жорамалдың терістелуі болып табылады. Аян — мөрленген кітап, бірақ ол сонымен бірге ашылған кітап та. Онда жер тарихының соңғы күндерінде жүзеге асуға тиісті ғажайып оқиғалар жазылған. Бұл кітаптың ілімдері айқын, тылсым әрі түсініксіз емес. Онда Даниял кітабындағыдай сол бір пайғамбарлық желі қайта жалғасады. Кейбір пайғамбарлықтарды Құдай қайталап айтқан, осылайша оларға маңыз берілуге тиіс екенін көрсеткен. Жаратқан Ие аса маңызды емес нәрселерді қайталамайды». Manuscript Releases, 8-том, 413.

The same internal and external history that is represented in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation. Aside from the prophetic light that is produced from these two visions, there is also a confirmation of the methodology of biblical interpretation that was adopted by William Miller, and thereafter by Future for America. Correctly considered, the book of Daniel, as well as the book of Revelation, are absolute gold mines for confirmation of the principles of prophetic interpretation that the Bible identifies within itself.

Даниел кітабында бейнеленген сол ішкі және сыртқы тарих Аян кітабында да қайта жалғасады. Осы екі көріністен туындайтын пайғамбарлық нұрдан бөлек, Уильям Миллер қабылдаған, ал кейіннен Future for America ұстанған Киелі кітапты түсіндіру әдіснамасының расталуы да бар. Дұрыс қарастырылғанда, Даниел кітабы да, сондай-ақ Аян кітабы да, Киелі кітаптың өзінің ішінде айқындайтын пайғамбарлықты түсіндіру қағидаттарын растауға арналған нағыз алтын кеніштері болып табылады.

The Ulai being the internal theme and the Hiddekel being the external, also represent the two prophecies that were to be unsealed at the “time of the end.” The Ulai was unsealed at the “time of the end” in 1798, and the Hiddekel was unsealed at the “time of the end” in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States.

Ұлайдың ішкі тақырып, ал Хиддекелдің сыртқы тақырып болуы сондай-ақ «ақыр заман уақытында» мөрі ашылуға тиісті болған екі пайғамбарлықты да бейнелейді. Ұлайдың мөрі «ақыр заман уақытында», 1798 жылы ашылды, ал Хиддекелдің мөрі «ақыр заман уақытында», 1989 жылы ашылды; сол кезде Даниял кітабының он бірінші тарауының қырқыншы аятында сипатталғандай, бұрынғы Кеңес Одағын бейнелейтін елдерді папалық пен Америка Құрама Штаттары swept away етті.

When these facts are recognized, it can then also be recognized that the two visions are actually one vision, the same as the prophetic history of the seven churches and the seven seals represent the same prophetic history. The two visions then become the avenue that the Lord used in the past movement of the first angel, and what the Lord will use in the current and future movement of the third angel, to produce a testing process as set forth in Daniel chapter twelve, verses nine and ten.

Осы фактілер мойындалғанда, онда екі аянның шын мәнінде бір аян екені де мойындалуы мүмкін; дәл сол сияқты жеті қауымның және жеті мөрдің пайғамбарлық тарихы бір ғана пайғамбарлық тарихты білдіреді. Сонда бұл екі аян Жаратқан Иенің өткендегі бірінші періштенің қозғалысында қолданған жолына, әрі Даниял кітабының он екінші тарауының тоғызыншы және оныншы аяттарында баяндалғандай, сынақ үдерісін жүзеге асыру үшін, Жаратқан Ие қазіргі және болашақтағы үшінші періштенің қозғалысында қолданатын жолына айналады.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> Сонда ол: «Өз жолыңмен жүр, Даниял; өйткені бұл сөздер ақыр заманға дейін жабық әрі мөрленген. Көптеген адамдар тазартылып, ағартылып, сыналатын болады; ал зұлымдар зұлымдық істеуін жалғастырады; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді, ал даналар түсінеді»,— деді. Даниял 12:9, 10.

As an example of the unsealing of the Hiddekel in 1989, consider what inspiration has said.

1989 жылы Хиддекелдің мөрінің ашылуының мысалы ретінде, шабыттың не айтқанын қарастырыңыз.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> «Аян кітабында Киелі кітаптың барлық кітаптары тоғысып, өз аяқталуына жетеді. Мұнда Даниял кітабының толықтырмасы берілген. Бірі — пайғамбарлық; екіншісі — аян. Мөрленген кітап — Аян емес, қайта Даниял пайғамбарлығының соңғы күндерге қатысты бөлігі. Періште: “Ал сен, Даниял, осы сөздерді жасырын ұста да, кітапты ақырғы уақытқа дейін мөрлеп қой”,— деп бұйырды. Даниял 12:4». Acts of the Apostles, 585.

Both the Ulai and Hiddekel relate to the last days, but Adventism has only been willing to acknowledge that 1798 was Daniel’s “time of the end,” when his book was to be unsealed. Yet the portion of the prophecy “relating to the last days” is more accurately the last six verses of Daniel chapter eleven, for those verses conclude with Michael standing up when human probation closes.

Ұлай да, Хиддекел де соңғы күндерге қатысты, бірақ Адвентизм тек 1798 жылды ғана Даниялдың кітабы ашылуға тиісті болған оның «ақырзаман уақыты» деп мойындауға әзір болды. Алайда пайғамбарлықтың «соңғы күндерге қатысты» бөлігі дәлірек айтқанда Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аяты болып табылады, өйткені сол аяттар адамзатқа берілген сынақ мерзімі аяқталғанда Михаилдің орнынан тұруымен қорытындыланады.

The vision of the judgment, as identified in Daniel chapters seven, eight and nine, was sealed up until the “time of the end” in 1798. The light (which the Ulai vision that was unsealed produced) was the announcement of the opening of the investigative judgment, not the close of judgment. The light that was unsealed with the Hiddekel vision, identifies the close of the investigative judgment, and it is also the passage in Daniel that contains “the portion of the prophecy relating to the last days.”

Даниял кітабының жетінші, сегізінші және тоғызыншы тарауларында айқындалған сот туралы аян 1798 жылғы «ақыр заманға» дейін мөрленіп тұрды. Жарық (мөрі ашылған Ұлай аянының нәтижесінде пайда болған) соттың жабылуын емес, тергеу сотының ашылуы туралы жариялауды білдірді. Ал Хиддекел аянымен бірге мөрі ашылған жарық тергеу сотының жабылуын айқындайды, әрі дәл сол Даниялдағы «соңғы күндерге қатысты пайғамбарлықтың бөлігін» қамтитын үзінді болып табылады.

The unsealing in 1798 announced the opening of the investigative judgment. The unsealing in 1989 announced the near-approaching close of the investigative judgment. The signature of Alpha and Omega is easily seen in the book of Daniel, but only if you know what it is, and are willing to look for it.

1798 жылғы мөрдің ашылуы тергеу сотының басталуын жариялады. 1989 жылғы мөрдің ашылуы тергеу сотының жуықтап келе жатқан аяқталуын жариялады. Альфа мен Омеганың таңбасы Даниял кітабында оңай көрінеді, бірақ тек оның не екенін біліп, оны іздеуге дайын болсаң ғана.

When probation closes in Daniel chapter eleven, verse forty-five, the signature of Alpha and Omega is recorded. The beginning of Daniel illustrates exactly where it ends. It begins with a literal war between literal Babylon and literal Israel, and literal Babylon is victorious.

Даниял кітабының он бірінші тарауының қырық бесінші аятында сынақ мерзімі аяқталғанда, Альфа мен Омеганың таңбасы жазылады. Даниял кітабының басы оның қай жерде аяқталатынын дәл көрсетеді. Ол тура мағынадағы Бабыл мен тура мағынадағы Исраил арасындағы тура мағынадағы соғыспен басталады, әрі тура мағынадағы Бабыл жеңіске жетеді.

> In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. And the Lord gave Jehoiakim king of Judah into his hand, with part of the vessels of the house of God: which he carried into the land of Shinar to the house of his god; and he brought the vessels into the treasure house of his god. Daniel 1:1, 2.

> Яһуда патшасы Еһоякимнің патшалығының үшінші жылы Бабыл патшасы Набуходоносор Иерусалимге келіп, оны қоршауға алды. Жаратқан Ие Яһуда патшасы Еһоякимді, сондай-ақ Құдай үйінің ыдыстарының бір бөлігін оның қолына берді. Ол бұларды Шинар еліне, өз құдайының ғибадатханасына алып кетті де, ыдыстарды өз құдайының қазына үйіне енгізді. Даниял 1:1, 2.

In Daniel chapter eleven, verse forty-five a spiritual war between spiritual Babylon, symbolized as “the king of the north”, and spiritual Israel, represented by “the glorious holy mountain”, concludes, and spiritual Israel is victorious over spiritual Babylon.

Даниял кітабының он бірінші тарауының қырық бесінші аятында «солтүстіктің патшасы» ретінде бейнеленген рухани Бабыл мен «даңқты қасиетті тау» арқылы көрсетілген рухани Исраил арасындағы рухани соғыс аяқталып, рухани Исраил рухани Бабылды жеңеді.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45; 12:1.

> Ол өз сарайының шатырларын теңіздердің арасына, даңқты киелі таудың үстіне тігеді; бірақ ол өз ақырына жетеді, әрі оған ешкім жәрдем етпейді. Сол кезде сенің халқың үшін тұрып тұрған ұлы әмірші Михаил көтеріледі; сонда ұлт пайда болғаннан бері сол уақытқа дейін ешқашан болмаған ауыртпалық заманы туады; және сол уақытта сенің халқыңнан кітапта жазылғаны табылған әрбір жан құтқарылады. Даниел 11:45; 12:1.

The books of Daniel and Revelation are one book:

Даниял мен Аян кітаптары — бір кітап:

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> «Даниял мен Аян кітаптары — біртұтас. Бірі — пайғамбарлық, екіншісі — аян; бірі — мөрленген кітап, екіншісі — ашылған кітап. Жохан күркіреулер айтқан құпияларды естіді, бірақ оған оларды жазбау бұйырылды». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 7-том, 971-бет.

The two books, which are one book, are the masterpiece of the angel Gabriel’s prophetic instruction. I write this knowing full well that what Gabriel delivered to Daniel and John came from Jesus, who received it from the Father. My point is not to lift up Gabriel, but to lift up the profound revelation of the evidences in both books, of how the Alpha and Omega designed prophetic rules of biblical interpretation which were to be represented within the two books, if we are willing to see.

Бір кітап болып табылатын осы екі кітап — Жәбірейіл періштенің пайғамбарлық тәлімінің жауһары. Мен мұны Жәбірейілдің Даниял мен Жоханға жеткізгені Әкеден қабылдаған Иса Мәсіхтен келгенін толық біле отырып жазып отырмын. Менің мақсатым — Жәбірейілді дәріптеу емес, қайта, егер көруге ықыласты болсақ, Альфа мен Омега осы екі кітаптың ішінде көрініс табуы тиіс Киелі кітаптағы пайғамбарлықты түсіндіру қағидаларын қалай белгілеп қойғанының екі кітаптағы айғақтар арқылы ашылатын терең аяндарын асқақтату.

Let me remind you that, at this point, my purpose and intent is not to present an interpretation of the two prophecies of the Ulai and Hiddekel rivers. My purpose and intent are to deal with the prophecies in the first six chapters of Daniel’s book. I am simply making a case for the fact that the books of Daniel and Revelation are, perhaps, the most profoundly constructed books in the Word of God. They present the prophetic message, while also identifying God’s character, while also identifying the very rules necessary to be employed if a person would know the prophecies, and also know the One who set forth the prophecies.

Естеріңізге сала кетейін: осы тұстағы менің мақсатым мен ниетім Ұлай мен Хиддекел өзендеріне қатысты екі пайғамбарлықтың түсіндірмесін ұсыну емес. Менің мақсатым мен ниетім — Даниял кітабының алғашқы алты тарауындағы пайғамбарлықтарды қарастыру. Мен тек Даниял мен Аян кітаптарының, бәлкім, Құдай Сөзіндегі ең терең құрылған кітаптар екендігін негіздеп көрсетіп отырмын. Олар пайғамбарлық хабарды ұсынады, сонымен қатар Құдайдың мінез-құлқын айқындайды, сондай-ақ егер адам пайғамбарлықтарды білгісі келсе және сол пайғамбарлықтарды жария еткен Тұлғаны да танығысы келсе, қолданылуы қажет ережелердің өзін де айқындап береді.

Another example of the profound nature of the books is Daniel’s presentation of the “seven times” of Leviticus twenty-six. The prophecy of the “seven times” was and is to be the “stumbling stone” for God’s people, both in ancient Israel, in the Millerite movement of the first angel, and also in the current and future movement of the third angel. A “stumbling stone”, by simple definition, is something that you do not see, even though it is clearly there. Therefore, once you recognize the “seven times” in the book of Daniel, you see that it is clearly there, but you also see that it is hidden to those who choose not to see.

Кітаптардың терең мәнін көрсететін тағы бір мысал — Даниялдың Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақытты» ұсынуы. «Жеті уақыт» туралы пайғамбарлық ежелгі Исраилде де, бірінші періштенің Миллерлік қозғалысында да, сондай-ақ үшінші періштенің қазіргі және болашақ қозғалысында да Құдай халқы үшін «сүрінер тас» болған және болмақ. Қарапайым анықтама бойынша, «сүрінер тас» — анық көрініп тұрғанына қарамастан, адамның көрмей қалатын нәрсесі. Сондықтан Даниял кітабындағы «жеті уақытты» таныған кезде, оның шынында да айқын түрде сонда тұрғанын көресің, бірақ сонымен бірге оны көруді қаламайтындар үшін оның жасырын екенін де көресің.

Hiding something while it is in the open grammatically is a profound accomplishment, it’s something that could not be embedded into any human mystery novel. It’s a masterpiece, for it is there, plain to see for any who wish not to stumble, but impossible to see for those who do choose to stumble. It is “hiding in plain sight”, so to speak. It is accomplished by a combination of humanity and Divinity.

Бір нәрсені грамматикалық тұрғыдан ашық тұрған күйінде жасыру — терең шеберлікпен жеткен ұлы жетістік; мұндайды адам қолынан шыққан ешбір құпия романның құрылысына сіңіру мүмкін болмас еді. Бұл — жауһар туынды, өйткені ол сүрінбеуді қалайтындаpдың бәріне анық көрініп тұр, ал сүрінуді таңдағандар үшін көру мүмкін емес. Былайша айтқанда, бұл — «көз алдында тұрып жасырыну». Бұл адамдық пен Құдайлықтың үйлесуі арқылы іске асырылады.

I make that claim, for I wish to remind us at this point, that there is a Catholic teaching within Adventism, at least since the publication of Questions on Doctrine in 1957, and that has also raised its unrighteous head within this present truth movement of Future for America. The idea is that Christ, at the incarnation, did not take the flesh He inherited from Mary. Of course, those who uphold this teaching do not express it that way, but it is none-the-less what they teach. I call it a Catholic teaching, for the premise that Christ’s flesh was as pure as the flesh of Adam before he sinned, is the very satanic logic employed by the Catholic church with their teaching of the so-called “immaculate conception.” And if you are unfamiliar with the pagan teaching of the “immaculate conception,” it teaches that Christ’s flesh was supernaturally made as was Adam’s lower nature was, before he and Eve sinned or, as it is claimed, Christ had Adam’s pre-fallen, sinless nature. It teaches that Mary herself was miraculously given the fleshly unfallen nature of Adam before he sinned, so that she could be a perfect vessel for the Holy Spirit to incarnate the baby Jesus into her perfect flesh.

Мен бұл мәлімдемені жасап отырмын, өйткені осы тұста бізге мынаны еске салғым келеді: 1957 жылы жарияланған Questions on Doctrine еңбегінен бері, ең кемінде, Адвентизмнің ішінде католиктік бір ілім бар, әрі ол Future for America-ның осы қазіргі ақиқат қозғалысының ішінде де өзінің әділетсіз басын көтерді. Бұл ой мынау: Мәсіх тәнге ену кезінде Мәриямнан мұра етіп алған тәнді қабылдаған жоқ. Әрине, осы ілімді жақтаушылар оны дәл бұлай айтып жеткізбейді, бірақ соған қарамастан олардың үйрететіні осы. Мен мұны католиктік ілім деймін, өйткені Мәсіхтің тәні Адам күнәға батпай тұрғанға дейінгі тәніндей пәк болды деген алғышарт — католик шіркеуі өздерінің «күнәсіз біту» деп аталатын ілімінде қолданатын сол шайтандық қисынның дәл өзі. Ал егер сіз «күнәсіз біту» деген пұтқа табынушылық іліммен таныс болмасаңыз, ол Мәсіхтің тәні Адам мен Хауа күнәға батпай тұрғанға дейін Адамның төменгі табиғаты қандай болса, дәл солай табиғаттан тыс жолмен жаратылды немесе, олардың айтуынша, Мәсіхте Адамның құлауға дейінгі, күнәсіз табиғаты болды деп үйретеді. Бұл ілім Мәриямның өзіне де Адам күнәға батпай тұрғанға дейінгі күнәға түспеген тәндік табиғаттың керемет түрде берілгенін, сол арқылы ол Киелі Рух нәресте Исаны оның кемел тәніне тәнге енгізуі үшін мінсіз ыдыс бола алды деп үйретеді.

Of course, those in Adventism that uphold the very same conclusion concerning the flesh of Jesus, do not point to any miracles with Mary, but they do wrest passages of Sister White and the Bible, to teach the very same Catholic concept. Why did I just digress and turn away from the discussion of the book of Daniel? I’ll answer that.

Әрине, Иса Мәсіхтің тәні жөнінде дәл сол қорытындыны ұстанатын адвентизмдегілер Мәриямға қатысты қандай да бір кереметтерге жүгінбейді, бірақ олар сол бір католиктік ұғымды үйрету үшін Уайт апайдың жазбалары мен Киелі кітаптың үзінділерін бұрмалайды. Мен неге дәл қазір ойымнан ауытқып, Даниял кітабын талқылаудан бұрылып кеттім? Соған жауап беремін.

The miraculous structure and design of Daniel and the Revelation was accomplished by a combination of humanity and Divinity. Jesus is the Word of God, and the Bible is the Word of God. Jesus’ divine and human nature is fully represented in the Bible. The words therein are Divine and contain the creative power to transform hearts and minds. Those words are the very same power that brought all things into existence. But those men who God chose to be His instruments in recording the Bible, were all sinners. The human part of the equation is represented by fallen human beings. The Bible is a combination of human and Divine, and the prophets were sinners, as every child of Adam has been. Christ never sinned in thought, word or deed. But He did take the flesh of Mary after four thousand years of degeneration. If He actually did take the lower fleshly nature of Adam before Adam had sinned, it would demand that every biblical author would have been sinless too.

Даниял мен Аян кітабының ғажайып құрылымы мен түзілімi адами мен Құдайлықтың үйлесімі арқылы жүзеге асты. Иса — Құдай Сөзі, ал Киелі кітап — Құдай Сөзі. Исаның Құдайлық және адами болмысы Киелі кітапта толық көрініс тапқан. Ондағы сөздер Құдайлық және жүректер мен саналарды өзгертуге қабілетті жаратушы күшті қамтиды. Сол сөздер — бүкіл болмысты бар еткен дәл сол құдіреттің өзі. Бірақ Құдай Киелі кітапты жазып қалдыру үшін Өзінің құралы етіп таңдаған адамдардың бәрі күнәкар болды. Бұл тұстағы адами бөлік құлаған адамзат арқылы бейнеленген. Киелі кітап — адами мен Құдайлықтың қосындысы, ал пайғамбарлар күнәкар еді, Адамның әрбір ұрпағы қандай болса, олар да сондай болды. Мәсіх ойында да, сөзінде де, ісінде де ешқашан күнә жасаған жоқ. Алайда Ол төрт мың жылдық азғындаудан кейін Мариямның тәнін қабылдады. Егер Ол шын мәнінде Адам күнә жасамай тұрғанға дейінгі Адамның төменгі тәндік табиғатын қабылдаған болса, онда бұл Киелі кітаптың әрбір авторы да күнәсіз болған болуға тиіс дегенді талап етер еді.

The “hiding in plain sight” of the “seven times” in the book of Daniel was accomplished, not only by the words that Daniel recorded, but further by the fallen human beings that translated the King James Bible. Fallen human beings twice touched the book of Daniel, and what was accomplished would be impossible for any human being to do without God’s divine providential oversight.

Даниял кітабындағы «жеті уақыттың» «көз алдында тұрып-ақ жасырын болуы» тек Даниял жазып қалдырған сөздер арқылы ғана емес, сонымен бірге King James Киелі кітабын аударған күнәкар адамдар арқылы да жүзеге асты. Күнәкар адамдар Даниял кітабына екі рет қол тигізді, әрі жүзеге асқан нәрсе Құдайдың құдіретті қамқоршылық басшылығынсыз ешбір адамның істеуіне мүмкін емес болар еді.

In our next article we will begin to show how Divinity and humanity hid the “seven times” of Leviticus twenty-six in plain sight in the book of Daniel, for God foreknew, and even designed, that it should be the testing “stumbling stone” for both those in the movement of the first angel, and also for those in the movement of the third angel.

Келесі мақаламызда біз Құдайлық пен адамзат Левіліктер жиырма алтыншы тараудағы «жеті уақытты» Даниял кітабында қалай көзге көрініп тұрған күйінде жасырғанын көрсете бастаймыз; өйткені Құдай мұны алдын ала білген, тіпті осылай болуын арнайы белгілеген: бұл әрі бірінші періштенің қозғалысындағы адамдар үшін, әрі үшінші періштенің қозғалысындағы адамдар үшін сынайтын «сүріндіретін тас» болуы керек еді.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> «Даниялдың Құдайдан алған нұры әсіресе осы ақырғы күндер үшін берілген еді. Оның Шинардың ұлы өзендері — Ұлай мен Хиддекелдің жағасында көрген аяндары қазір орындалу үстінде, әрі алдын ала айтылған барлық оқиғалар жуық арада жүзеге асады». Testimonies to Ministers, 112.

Back to Articles