Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Eighteen

Иса Мәсіхтің Аяны - Он сегізінші сан

The Sins of the Fathers

Әкелердің күнәлары

Author

Jeff Pippenger

Published

November 19, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In 1856, formerly Philadelphian Millerite Adventism was identified by James and Ellen White as Laodicean. James White then began to promote the message of Laodicea to the movement through the Review and Herald. In the same publication, in the same year, increased light concerning the “seven times” of Leviticus twenty-six was also presented in a series of eight articles by Hiram Edson whom the Whites’ regarded so highly that they named their first son after him. The series ended with the promise that it would be completed in the future, but it never again surfaced. At the transition point of the movement of the first angel, from Philadelphia to Laodicea, the movement stumbled over the “seven times” of Leviticus twenty-six, representing the very first ‘time prophecy’ which the angels of God had led William Miller to recognize and proclaim.

1856 жылы бұрын филадельфиялық Миллериттік адвентизм Джеймс пен Эллен Уайт тарапынан Лаодикиялық деп танылды. Содан кейін Джеймс Уайт қозғалысқа Лаодикия жөніндегі хабарды Review and Herald арқылы насихаттай бастады. Сол басылымда, сол жылдың өзінде, Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақытқа» қатысты артқан жарық та Хайрам Эдсонның сегіз мақалалық топтамасы арқылы ұсынылды; Уайттар оны соншалық жоғары бағалағандықтан, тұңғыш ұлдарына оның атын қойған еді. Бұл топтама келешекте аяқталады деген уәдемен аяқталды, бірақ ол енді ешқашан қайта жарыққа шықпады. Бірінші періштенің қозғалысының Филадельфиядан Лаодикияға өту кезеңінде, қозғалыс Құдайдың періштелері Уильям Миллерге танып, жариялауға жетелеген ең алғашқы «уақыт пайғамбарлығын» білдіретін Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақытқа» сүрінді.

The “seven times” was the chief corner-stone of the Millerite temple foundation. Every prophetic illustration of a sacred foundation is an illustration of Christ, for no other foundation can be laid than Christ.

«Жеті уақыт» Миллерит ғибадатханасы іргетасының басты бұрыштық тасы болды. Қасиетті іргетастың әрбір пайғамбарлық бейнесі Мәсіхтің бейнесі болып табылады, өйткені Мәсіхтен өзге ешбір іргетас салына алмайды.

> For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:11.

> Өйткені салынған негізден, яғни Иса Мәсіхтен басқа ешкім өзге негіз қала алмайды. 1 Қорынттықтарға 3:11.

Not only is Christ the foundation, He is also the foundation stone which the builders rejected and thereafter stumbled over. He is the stone that ultimately becomes the head of the corner. In Millerite history the “seven times” was the symbol of that corner stone.

Мәсіх тек іргетас қана емес, Ол — құрылысшылар қабылдамай тастап, содан кейін сүрінген іргетас тасы да. Ол ақырында бұрыштың бас тасы болатын тас. Миллериттер тарихында «жеті уақыт» сол бұрыш тасының рәмізі болды.

Christ confirmed the covenant with many for one week. The structure of the prophecy of “seven times” against the northern kingdom of Israel (that Hiram Edson had identified in the eight unfinished articles) reproduced the identical structure of the prophetic week that Christ confirmed the covenant in fulfillment of Daniel chapter nine, and verse twenty seven. The week that Christ was gathering Israel is the identical structure of the week that Christ scattered Israel. The scattering of ancient Israel was twenty-five hundred and twenty years, and the gathering of spiritual Israel was twenty-five hundred and twenty days. He gathered Israel to confirm the covenant and He scattered Israel, due to the quarrel of His covenant. To identify the “seven times” as the foundation stone of the Millerite temple is in perfect agreement with identifying Christ as the foundation stone. To reject that stone, is to reject Christ.

Мәсіх бір аптаға көптегендермен жасалған келісімді бекітті. Хирам Эдсон аяқталмаған сегіз мақаласында анықтаған Исраилдің солтүстік патшалығына қарсы айтылған «жеті уақыт» пайғамбарлығының құрылымы Даниял кітабының тоғызыншы тарауы, жиырма жетінші аятында Мәсіхтің келісімді бекіту арқылы орындаған пайғамбарлық аптасының дәл сол құрылымын қайталады. Мәсіх Исраилді жинап жүрген апта — Мәсіх Исраилді шашыратқан аптаның дәл сол құрылымы. Көне Исраилдің шашырауы екі мың бес жүз жиырма жыл болды, ал рухани Исраилдің жиналуы екі мың бес жүз жиырма күн болды. Ол келісімді бекіту үшін Исраилді жинады, ал Өз келісімінің дауына байланысты Исраилді шашыратты. «Жеті уақытты» миллериттік ғибадатхананың іргетас тасы ретінде анықтау — Мәсіхті іргетас тасы ретінде анықтаумен толық үйлеседі. Сол тасты қабылдамау — Мәсіхті қабылдамау.

When Christ, in 1856, for the very first time in Christian history, stood knocking at the door of Laodicea, He was seeking to produce an increase of knowledge upon the stone of stumbling that the builders were about to set aside. Seven years later, or you might say, twenty-five hundred and twenty symbolic days later, Laodicean Adventism closed the door. Sadly, Adventism refused to see the increase of knowledge. A stone that you stumble over is a stone that you do not see, but it is still there.

Мәсіх 1856 жылы, мәсіхшілік тарихында тұңғыш рет, Лаодикияның есігінің алдында тұрып, есікті қақты; Ол құрылысшылар шетке ысырып тастамақ болған сүріну тасына білімнің артуын әкелуді көздеді. Жеті жылдан кейін, немесе, қаласаңыз, екі мың бес жүз жиырма рәміздік күннен кейін, Лаодикиялық адвентизм есікті жапты. Өкінішке қарай, адвентизм білімнің артуын көруден бас тартты. Сүрінетін тас — бұл сен көрмейтін тас, бірақ ол сонда бәрібір бар.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Менің халқым білімнің жоқтығынан құрып барады; сен білімді тәрк еткендіктен, Мен де сені тәрк етемін, сонда сен Маған діни қызметкер бола алмайсың; сен өз Құдайыңның заңын ұмытқандықтан, Мен де сенің балаларыңды ұмытамын. Ошия 4:6.

The curse of the “seven times,” against the southern kingdom of Judah began in 677 BC and ended on October 22, 1844, along with the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen. The “seven times” is part of the very prophecy that has been identified as the “foundation and central pillar” of the Advent movement. The foundation and central pillar of Adventism was fulfilled at the very same time as several other prophecies. The “seven times,” the twenty-three hundred days, Malachi chapter three, Daniel chapter seven, verse thirteen, and the Matthew twenty-five parable of the ten virgins all were fulfilled on October 22, 1844. The date of October 22, 1844, is the foundational date of the Advent movement, and connected with that date, there is only one command that was identified.

«жеті уақыттың» қарғысы Яһуданың оңтүстік патшалығына қарсы б.з.д. 677 жылы басталып, Даниял кітабының сегізінші тарауы, он төртінші аятының екі мың үш жүз жылының аяқталуымен бірге, 1844 жылдың 22 қазанында аяқталды. «Жеті уақыт» Адвент қозғалысының «негізі және орталық тірегі» деп айқындалған дәл сол пайғамбарлықтың бір бөлігі болып табылады. Адвентизмнің негізі мен орталық тірегі бірнеше басқа пайғамбарлықтармен дәл сол бір уақытта орындалды. «Жеті уақыт», екі мың үш жүз күн, Малахия кітабының үшінші тарауы, Даниял кітабының жетінші тарауының он үшінші аяты және Матайдың жиырма бесінші тарауындағы он қыз туралы астарлы әңгіме — мұның бәрі 1844 жылдың 22 қазанында орындалды. 1844 жылдың 22 қазаны — Адвент қозғалысының іргетасты күні, ал сол күнмен байланысты тек бір ғана өсиет айқындалды.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> Мен теңіздің үстінде және жердің үстінде тұрғанын көрген періште қолын көкке көтерді де, көкті және ондағы нәрселерді, жерді және ондағы нәрселерді, теңізді және ондағы нәрселерді жаратқан, мәңгілік мәңгі өмір сүретіннің атымен ант етіп: уақыт енді болмайды, — деді. Аян 10:5, 6.

Sister White identifies the angel of Revelation chapter ten, that stood upon the earth and sea, as Jesus Christ.

Уайт әпке Аян кітабының оныншы тарауында жер мен теңіздің үстінде тұрған періштені Иса Мәсіх деп айқындайды.

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “Жоханға нұсқау берген құдіретті періште Иса Мәсіхтің Өзі еді. Оның оң аяғын теңіздің үстіне, ал сол аяғын құрлықтың үстіне қоюы Оның Шайтанмен жүріп жатқан ұлы күрестің соңғы көріністерінде атқарып жатқан рөлін көрсетеді. Бұл қалып Оның бүкіл жер жүзіне үстем билігі мен құзыретін білдіреді.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

Christ took the position of standing upon the sea and earth to represent His supreme authority. He then lifted up His hand and commanded that “there should be time no longer.” Christ was entering into covenant with the Millerites and He gave them one command, just as He gave Abraham when he entered into covenant with him. He commanded Abraham to circumcise the male children. When he entered into covenant with a chosen people in the history of Moses, He gave many commands, and those commands included the direction that only the priests could touch the ark. He raised His hand and swore on October 22, 1844, that prophetic time should no longer be incorporated into biblical prophecies. Jesus had addressed the subject of “times and seasons” when He ascended to heaven in a cloud of angels, thus typifying the ascension of the two witnesses as the ensign. What He commanded then was about “times and seasons.”

Мәсіх Өзінің жоғарғы билігін бейнелеу үшін теңіз бен жердің үстінде тұру орнына тұрды. Содан кейін Ол қолын көтеріп, «уақыт енді болмайды» деп бұйырды. Мәсіх Миллериттермен келісімге кіріп жатқан еді, әрі Ол оларға бір бұйрық берді; дәл солай, Ол Ыбырайыммен келісімге кіргенде де оған бір бұйрық берген болатын. Ол Ыбырайымға ер балаларды сүндеттеуді бұйырды. Мұсамен байланысты тарихта Ол таңдап алған халықпен келісімге кіргенде, көп бұйрықтар берді, және сол бұйрықтардың ішінде тек діни қызметкерлер ғана сандыққа қол тигізе алатыны туралы нұсқау да болды. Ол 1844 жылғы 22 қазанда қолын көтеріп, пайғамбарлық уақыт енді Киелі кітап пайғамбарлықтарының құрамына енгізілмеуге тиіс деп ант етті. Иса бұлттай қаптаған періштелермен көкке көтерілген кезде «уақыттар мен мерзімдер» тақырыбына тоқталған еді; осылайша бұл елтаңба ретінде екі куәнің көтерілуінің бейнесі болды. Сол кезде Оның бұйырғаны «уақыттар мен мерзімдер» туралы еді.

> When they therefore were come together, they asked of him, saying, Lord, wilt thou at this time restore again the kingdom to Israel? And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judaea, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. Acts 1:6–8.

> Сондықтан олар жиналғанда, Одан: «Ием, Сен осы уақытта Исраилге патшалықты қайтадан орнатасың ба?» — деп сұрады. Сонда Ол оларға былай деді: «Әкенің Өз билігіне белгілеп қойған уақыттар мен мезгілдерді білу сендерге тиесілі емес. Бірақ Киелі Рух сендердің үстілеріңе түскеннен кейін, күш-қуатқа ие боласыңдар; әрі Маған Иерусалимде, бүкіл Яһудея мен Самарияда және жердің шетіне дейін куә боласыңдар». Елшілердің істері 1:6–8.

Jesus did not say that there were no times and seasons, for speaking through Solomon he had confirmed that there are “times and seasons.”

Иса уақыттар мен мерзімдер жоқ деп айтқан жоқ, өйткені Ол Сүлеймен арқылы сөйлеп, «уақыттар мен мерзімдер» бар екенін растаған еді.

> To every thing there is a season, and a time to every purpose under the heaven: Ecclesiastes 3:1.

> Әр нәрсенің өз мезгілі бар, көктің астындағы әрбір мақсаттың өз уақыты бар: Уағыздаушы 3:1.

There are “times and seasons” within the biblical record that are testimonies to Palmoni, the “Wonderful Numberer”, but as of October 22, 1844, God’s people have been commanded to never again present a prophetic message that is hung upon time. The counsel of Jesus to the disciples just before He ascended represents the history just before His purified people are lifted up as an ensign in Revelation chapter eleven, and it agrees with the command He gave on October 22, 1844. At the foundational date of Adventism, Christ commanded that there were to be no more prophetic messages based upon time, and at His ascension which typified the ascension of the two witnesses in Revelation eleven he repeated that command.

Киелі кітап жазбасында Палмониге, яғни «Ғажайып Санаушыға», куәлік ететін «уақыттар мен мезгілдер» бар, бірақ 1844 жылдың 22 қазанынан бастап Құдай халқы енді ешқашан уақытқа ілінген пайғамбарлық хабарды ұсынбауға бұйырылды. Иса көкке көтерілерінің алдында шәкірттерге берген өсиеті Аян кітабының он бірінші тарауында Оның тазартылған халқы жалау ретінде көтерілердің алдындағы тарихты бейнелейді, әрі ол 1844 жылдың 22 қазанында берген бұйрығымен үйлеседі. Адвентизмнің іргетастық күнінде Мәсіх енді уақытқа негізделген пайғамбарлық хабарлар болмауға тиіс екенін бұйырды, ал Аян он бірдегі екі куәгердің көтерілуінің бейнесі болған Өзінің көкке көтерілуі кезінде Ол сол бұйрықты қайталады.

> “Let all our brethren and sisters beware of anyone who would set a time for the Lord to fulfill His word in regard to His coming, or in regard to any other promise He has made of special significance. ‘It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in His own power.’ False teachers may appear to be very zealous for the work of God, and may expend means to bring their theories before the world and the church; but as they mingle error with truth, their message is one of deception, and will lead souls into false paths. They are to be met and opposed, not because they are bad men, but because they are teachers of falsehood and are endeavoring to put upon falsehood the stamp of truth.” Testimonies to Ministers, 55.

> «Иеміздің Өз сөзіне сай Өзінің келуі туралы, не болмаса Ол ерекше маңызы бар етіп берген қандай да бір өзге уәдесін орындауы үшін белгілі бір уақыт белгілегісі келетін кез келген адамнан барлық бауырластарымыз бен қарындастарымыз сақ болсын. “Әкенің Өз билігінде белгілеп қойған уақыттары мен мерзімдерін білу сендерге берілмеген”. Жалған ілім таратушылар Құдай ісіне өте құлшынысты болып көрінуі мүмкін, әрі өз теорияларын әлем мен шіркеудің алдына шығару үшін қаражат та жұмсауы мүмкін; бірақ олар шындыққа жалғандықты араластырғандықтан, олардың хабары — алдау хабары, әрі ол жандарды теріс жолдарға бастайды. Оларға қарсы тұру және қарсылық білдіру керек, себебі олар жаман адамдар болғандықтан емес, қайта олар жалғандықтың ұстаздары болғандықтан және жалғандыққа шындықтың мөрін басуға ұмтылғандықтан». Testimonies to Ministers, 55.

Sister White was clear that we will never have a message of time identifying anything of special significance, not simply His Second Coming. Time prophecy, which was the theme of the Millerite movement, ended on October 22, 1844, and the only command associated with that foundational date was that time should never be used in the presentation of God’s message again.

Уайт ханым Оның Екінші Келуін ғана емес, ерекше маңызы бар қандай да бір нәрсені айқындайтын уақыт туралы хабардың бізде ешқашан болмайтынын анық айтты. Миллериттер қозғалысының тақырыбы болған уақыт пайғамбарлығы 1844 жылғы 22 қазанда аяқталды, әрі сол іргелі күнмен байланысты жалғыз нұсқау — ендігәрі Құдайдың хабарын ұсынуда уақыт ешқашан қайтадан қолданылмауы керек деген өсиет болды.

In the beginning movement of the first angel, at the very point of the transition from Philadelphia to Laodicea, increased light was given upon the foundational truth of the Millerite movement. Seven years later, or twenty-five hundred and twenty symbolic days later, or a “wilderness” later, in 1863, the foundational stone of the “seven times” was set aside by the builders.

Бірінші періштенің қозғалысының бастапқы кезеңінде, дәл Филадельфиядан Лаодикеяға өтудің тұсында, Миллерит қозғалысының іргелі ақиқаты жөнінде арттырылған жарық берілді. Жеті жылдан кейін, яғни екі мың бес жүз жиырма символдық күннен кейін, немесе бір «шөлден» кейін, 1863 жылы «жеті уақыттың» іргетас тасы құрылысшылар тарапынан шетке ысырылды.

In the ending movement of the third angel, at the very point of transition from Laodicea to Philadelphia a test that includes a confession of the sins of the fathers is given. The test of the foundation for the fathers was the “seven times,” which was their foundation stone. Would the ending movement disregard the only command associated with the foundational date, as their father’s disregarded their foundational stone?

Үшінші періштенің қорытынды қозғалысында, дәл Лаодикиядан Филадельфияға ауысу сәтінде, әкелердің күнәларын мойындауды қамтитын бір сынақ беріледі. Әкелер үшін іргетастың сынағы олардың іргетас тасы болған «жеті уақыт» еді. Қорытынды қозғалыс, өз әкелері өздерінің іргетас тасын елемегені сияқты, іргетастық мерзіммен байланысты жалғыз өсиетті елемек пе?

Yes. They most certainly did that very thing. They repeated the sins of their fathers.

Иә. Олар, сөзсіз, дәл солай етті. Олар өз әкелерінің күнәларын қайталады.

Their fathers did not sin in the foundational date, for among other things they were still Philadelphians at that foundational date. Their fathers failed their foundational test when they transformed into Laodicea and rejected the “seven times” along with its increasing light.

Олардың әкелері негіз қалаушы күні күнә жасаған жоқ, өйткені, өзге де жайттармен қатар, сол негіз қалаушы күні олар әлі де Филадельфиялықтар еді. Олардың әкелері Лаодикеяға айналып, оның арта түскен нұрымен қоса «жеті уақытты» қабылдамай тастаған кезде, өздерінің негіз қалаушы сынағынан өте алмады.

Their foundational failure in 1863, was preceded by seven years of Christ knocking on the door of their Laodicean hearts. Seven years is symbolic of the “seven times” and of the “wilderness.” After the “wilderness” from 1856 to 1863, they failed their foundational test.

Олардың 1863 жылғы іргетастық сәтсіздігінің алдында Мәсіхтің олардың Лаодикеялық жүректерінің есігін жеті жыл бойы қағуы болды. Жеті жыл — «жеті уақыттың» және «шөл даланың» нышаны. 1856 жылдан 1863 жылға дейінгі «шөл даладан» кейін олар өздерінің іргетастық сынағынан өте алмады.

In the first disappointment of the movement of the third angel God’s people sinned, by rejecting the only command directly associated with the foundational date. They chose to incorporate time prediction into the prophetic message, when they knew better. In so doing they repeated the sin of Moses, neglecting to circumcise his son and the sin of Uzzah touching the ark, which he knew he was forbidden to do. The movement of the third angel did what they knew was not right! If anyone wishes to paint over that fact, then use the rest of the can of paint, to cover the truth that Moses, and Uzzah both sinned and manifested rebellion against God’s will as they typified the first disappointment of the very last of all the reform lines—the reform line that every reform line pointed forward to. The illustrations of the first disappointment in the reform lines bear the signature of Alpha and Omega, and the record therein is for the benefit of God’s people, even if God’s people refuse to be benefited thereby.

Үшінші періштенің қозғалысындағы алғашқы түңілу кезінде Құдай халқы іргетастық күнмен тікелей байланыстырылған жалғыз өсиетті теріске шығару арқылы күнә жасады. Олар пайғамбарлық хабарға уақытқа қатысты болжамды енгізуді таңдады, ал өздері мұның дұрыс еместігін білген еді. Осылайша олар Мұсаның өз ұлын сүндеттеуді елемей қойған күнәсін және Уззаның өзіне жасауға тыйым салынғанын біле тұра, сандыққа қол тигізген күнәсін қайталады. Үшінші періштенің қозғалысы өздері дұрыс емес екенін білген нәрсені істеді! Егер біреу осы фактінің бетін бояп-жапқысы келсе, онда бояу құтысының қалғанын да қолданып, Мұса мен Уззаның екеуі де күнә жасағанын әрі Құдайдың еркіне қарсы шыққан бүлікшілдікті көрсеткенін жапсын; өйткені олар барлық реформалық желілердің ең соңғысының — әрбір реформалық желі алдын ала нұсқаған сол реформалық желінің — алғашқы түңілуін бейнелеген еді. Реформалық желілердегі алғашқы түңілудің көрнекі бейнелері Альфа мен Омеганың қолтаңбасын алып жүреді, ал ондағы жазба Құдай халқының игілігі үшін берілген, тіпті Құдай халқы содан пайда алудан бас тартса да.

The movement of the first angel was given a period of seven years, which is a symbol of the wilderness of the “seven times,” to accept the Laodicean message along with the light of the “seven times.” The curse of the “seven times” is the curse of being spewed out of the mouth of the Lord. In 1863, they repeated the work of rebuilding Jericho, a work that contained a “curse.” The seven years from 1856, to 1863, are a miniature illustration of the rebellion of the fathers of ancient Israel’s sin that brought upon them the curse of “seven times.” Modern Israel repeated the sins of their fathers in 1863.

Бірінші періштенің қозғалысына «жеті уақыттың» шөлінің нышаны болып табылатын жеті жылдық мерзім берілді; бұл мерзімде олар «жеті уақыттың» нұрымен бірге Лаодикеяға арналған хабарды қабылдауға тиіс еді. «Жеті уақыттың» қарғысы — Иеміздің аузынан құсырып тасталудың қарғысы. 1863 жылы олар «қарғыс» қамтылған Ерихонды қайта тұрғызу ісін қайталады. 1856 жылдан 1863 жылға дейінгі жеті жыл — ежелгі Исраилдің әкелерінің күнәсіндегі бүліктің шағын көрінісі; сол күнә олардың үстіне «жеті уақыттың» қарғысын түсірген еді. Қазіргі Исраил 1863 жылы өз әкелерінің күнәларын қайталады.

The movement of the third angel failed the test of the first disappointment as surely as did Moses and Uzzah. They were then slain in the streets for a “wilderness” period of three and a half days. They are now being formed into bodies by the sound of the Comforter. The sound of the Comforter is being given through the “voice” in the wilderness, and they are now being confronted with the test, not of time setting, but of the “seven times.” They already failed the test of time setting.

Үшінші періштенің қозғалысы алғашқы түңіліс сынағынан Мұса мен Узза қалай мүдірсе, дәл солай мүдірді. Содан кейін олар үш жарым күндік “шөл” кезеңі бойы көшелерде өлтірілді. Қазір олар Жұбатушының үні арқылы денелерге қалыптастырылып жатыр. Жұбатушының үні шөлдегі “дауыс” арқылы беріліп жатыр, және олар қазір мерзім белгілеудің емес, “жеті уақыттың” сынағымен бетпе-бет келіп отыр. Олар мерзім белгілеу сынағынан әлдеқашан сүрінді.

They are not being tested as to whether they believe the “seven times” is a valid truth, for they have previously given testimony that they accept the “seven times” as a valid prophecy. They have confessed to believe the prophecy of twenty-five hundred and twenty years of scattering. But they may be unaware that there is a new testing light of the “seven times.” They are standing where their fathers stood in 1856. The new light is that the three and a half days of Revelation eleven, is not simply identifying the French Revolution, but it is now a present truth reality.

Олар «жеті мезгілдің» шынайы ақиқат екеніне сенетін-сенбейтіні тұрғысынан сыналмай жатыр, өйткені олар бұған дейін-ақ «жеті мезгілді» жарамды пайғамбарлық ретінде қабылдайтындықтарына куәлік берген. Олар екі мың бес жүз жиырма жылдық бытыраудың пайғамбарлығына сенетіндерін мойындаған. Бірақ олар «жеті мезгілге» қатысты жаңа сыналатын нұр бар екенін білмеуі мүмкін. Олар 1856 жылы әкелері тұрған орында тұр. Жаңа нұр мынада: Аян кітабының он бірінші тарауындағы үш жарым күн тек Француз революциясын ғана білдірмейді, қайта ол енді қазіргі ақиқаттың шындығы болып табылады.

Is the opening up of the hidden history of the seven thunders, and opening of the seventh seal actually two witnesses that identify that the Revelation of Jesus Christ is now being unsealed? If it is, is it actually true that the entire book of Revelation is speaking of the last days? If that is true, then does the three and a half days represent the tarrying time in the virgin’s parable? If it does, then does the remedy of the “seven times” actually represent a command that must be met by those who participated in the Nashville prediction of July 18, 2020?

Жеті күн күркіреуінің жасырын тарихының ашылуы мен жетінші мөрдің ашылуы Иса Мәсіхтің Аян кітабының енді мөрден шешіліп жатқанын айқындайтын шын мәніндегі екі куәгер ме? Егер солай болса, онда Аян кітабы тұтастай алғанда ақырғы күндер туралы айтып тұр дегені рас па? Егер бұл рас болса, онда үш жарым күн қыздар туралы астарлы әңгімедегі кідіру уақытын білдіре ме? Егер солай болса, онда “жеті уақыттың” емі шын мәнінде 2020 жылғы 18 шілдедегі Нэшвилл болжамына қатысқан адамдар орындауға тиіс өсиетті білдіре ме?

Wow! There is a test for you! Do those that wake up and realize they are in the tarrying time, actually have to repent for their sins, and their father’s sins at the end of the three and a half days? Was it really a sin to disregard the command not to employ time in a prediction?

Міне, сізге бір сынақ! Күту уақытында екендерін оянып түсінгендер, шынында да, үш жарым күннің соңында өз күнәлары мен әкелерінің күнәлары үшін тәубеге келуге тиіс пе? Уақытты болжамда қолданбау туралы берілген бұйрықты елемеу расында күнә болды ма?

For those who took the position that the failed prediction of Nashville was somehow God’s intended purpose, and who thereafter have attempted to uphold that claim, I would add another observation, beyond the sin of employing time in God’s prophecies. What happened with the false prediction of Nashville was not simply a manifestation of rebellion to Christ’s command in 1844, it was an action that told those outside of Adventism that the predictions found in the Spirit of Prophecy are faulty. It was a reproach upon the writings of the Spirit of Prophecy. It provides evidence for those in the world that the writings of Ellen White are as important as the writings of Joseph Smith, or of Nostradamus. The precious words of Ellen White were corrupted with the vile words of our rebellion. It wasn’t only a rebellion against Christ, who is the Word of God, it was simultaneously a rebellion against the Spirit of Prophecy. John was being persecuted in the isle that is called Patmos, not because he placed his human opinion above the Bible and Spirit of Prophecy, but because he obeyed those two witnesses.

Нэшвиллдің орындалмаған болжамы қандай да бір түрде Құдайдың ниет еткен мақсаты болды деген ұстанымды қабылдағандарға және содан кейін сол тұжырымды қолдауға талпынғандарға, Құдайдың пайғамбарлықтарында уақытты қолдану күнәсінен тыс тағы бір байқауды қосар едім. Нэшвилл жөніндегі жалған болжаммен болған нәрсе 1844 жылы Мәсіхтің өсиетіне қарсы шыққан бүліктің жай ғана көрінісі болған жоқ; ол сондай-ақ Адвентизмнен тысқары адамдарға Пайғамбарлық Рухындағы болжамдардың қате екенін білдіретін әрекет болды. Бұл Пайғамбарлық Рухының жазбаларына түсірілген қорлық еді. Бұл дүниедегілер үшін Эллен Уайттың жазбалары Жозеф Смиттің немесе Нострадамустың жазбалары сияқты ғана маңызды дегенге дәлел береді. Эллен Уайттың асыл сөздері біздің бүлігіміздің арам сөздерімен бұзылды. Бұл Құдай Сөзі болып табылатын Мәсіхке қарсы ғана бүлік емес еді, сонымен бірге бір мезгілде Пайғамбарлық Рухына қарсы бүлік те болды. Жохан Патмос деп аталатын аралда Киелі кітап пен Пайғамбарлық Рухынан жоғары өз адами пікірін қойғаны үшін емес, қайта сол екі куәгерге мойынсұнғаны үшін қудаланды.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

> Мен, Жохан, сендердің бауырларың әрі Иса Мәсіхтің қасіретіне, Патшалығына және төзіміне ортақ серіктерің, Құдай сөзі үшін және Иса Мәсіхтің куәлігі үшін Патмос деп аталатын аралда болдым. Аян 1:9.

We repeated the sins of our father Moses at our first disappointment, and we need to confess this. We need to confess this for we are now at 1856. There is now new light about the “seven times,” just as there was then. We are now at the transition from Laodicea to Philadelphia as the beginning movement was at the transition of Philadelphia to Laodicea in 1856. In 1856, our fathers stopped the publication of the increase of knowledge concerning the “seven times.” We might not be able to stop the publication of that light, but we certainly can close the doors of our hearts against this light. We can pretend, as the original Seventh-day Adventist builders did, that the stone was not actually there, and continue to stumble over it. Our problem is that we don’t have over a century to put our heads in the sand, for the judgments are already beginning.

Алғашқы түңілуіміз кезінде біз әкеміз Мұсаның күнәларын қайталадық, әрі мұны мойындауымыз қажет. Біз мұны мойындауымыз керек, өйткені қазір біз 1856 жылдамыз. Қазір “жеті уақыт” туралы жаңа нұр бар, сол кезде болғанындай. Қазір біз Лаодикеядан Филадельфияға өтудің тұсында тұрмыз, дәл сол сияқты бастапқы қозғалыс 1856 жылы Филадельфиядан Лаодикеяға өтудің тұсында болған еді. 1856 жылы біздің әкелеріміз “жеті уақытқа” қатысты білімнің артуының жариялануын тоқтатты. Біз, бәлкім, сол нұрдың жариялануын тоқтата алмаспыз, бірақ жүректеріміздің есіктерін бұл нұрға қарсы жауып қоя алатынымыз сөзсіз. Біз, алғашқы Жетінші күн адвентистерінің құрылысшылары секілді, әлгі тас шын мәнінде ол жерде болмағандай кейіп танытып, сүріне беруіміз мүмкін. Біздің мәселеміз — басымызды құмға тығуға бізде бір ғасырдан астам уақыт жоқ, өйткені үкімдер қазірдің өзінде басталып кетті.

If we allow the Alpha and Omega to teach us with the principle that the end of a thing is illustrated by the beginning of a thing, we can easily see that Alpha and Omega is demonstrating that the prediction of Nashville was typified by our fathers. When we acknowledge this truth, we then will be confronted with the reality that since the prediction every effort to produce some type of human logic to justify the failed prediction was nothing more than a fig leaf. Then we will see that God has not been walking with us while we have been in the enemy’s land. He has been there, but only in the sense that He has been knocking on the doors of hearts, seeking entrance. If the fig leaf of human logic is removed, then we might also see that the denial, or the flawed human logic we have employed to justify the Nashville prediction, is evidence that we have been walking contrary to Christ.

Егер біз Альфа мен Омегаға бір нәрсенің соңы оның басы арқылы бейнеленеді деген қағида бойынша бізді үйретуіне мүмкіндік берсек, онда Нэшвилл жөніндегі алдын ала айтылған хабардың әкелеріміз арқылы ишаратталғанын Альфа мен Омега көрсетіп тұрғанын оңай көре аламыз. Осы ақиқатты мойындаған кезде, біз мына шындықпен бетпе-бет келеміз: алдын ала айтылған хабардан бері орындалмай қалған сол болжамды ақтау үшін қандай да бір адами қисын түрін шығаруға бағытталған әрбір әрекет інжір жапырағынан басқа ешнәрсе болмаған. Сонда біз жаудың жерінде жүрген уақытымызда Құдайдың бізбен бірге жүрмегенін көреміз. Ол сонда болды, бірақ тек жүректердің есіктерін қағып, кіруге жол іздеген мағынада ғана болды. Егер адами қисынның інжір жапырағы алынып тасталса, онда біз Нэшвилл жөніндегі алдын ала айтылған хабарды ақтау үшін қолданған терістеуіміздің, я болмаса қате адами қисынымыздың, Мәсіхке қайшы жүріп келгеніміздің дәлелі екенін де көре алар едік.

In 1856, Philadelphian Adventism transformed into Laodicea, and they knew it. The Lord confirmed it through the words of the prophetess and her husband. Standing at the doors of those Laodicean hearts Christ offered to come in and sup with them. The food that He brought to dine upon was the foundation stone of the “seven times.” They refused.

1856 жылы филадельфиялық адвентизм Лаодикияға айналды, әрі олар мұны білді. Жаратқан Ие мұны пайғамбар әйел мен оның күйеуінің сөздері арқылы растады. Сол лаодикиялық жүректердің есіктері алдында тұрған Мәсіх оларға ішке кіріп, олармен бірге ас ішуді ұсынды. Оның дастарқанға әкелген асы «жеті уақыттың» іргетас тасы еді. Олар одан бас тартты.

In 2023, the last movement is now transcending from Laodicea unto Philadelphia, for the eighth church is of the seven churches. The Lord Alpha and Omega has confirmed it through His word of “truth.” Christ is now standing at the door of those recently dead dry bones offering to come in and dine with them, and the meal He wishes to share with them is the identical meal He attempted to share with their fathers in 1856. It is not simply the nuts and bolts of the doctrine of the “seven times,” as it was for their fathers in 1856. No, it’s the bitter remedy of the “seven times,” and the remedy requires the type of humility that is often hard to swallow.

2023 жылы соңғы қозғалыс енді Лаодикиядан Филадельфияға өтіп жатыр, өйткені сегізінші қауым — жеті қауымның өзінен. Ие Альфа мен Омега мұны Өзінің “ақиқат” сөзі арқылы растады. Мәсіх енді жуырда өлген құрғақ сүйектердің есігінің алдында тұрып, олардың ішіне кіріп, олармен бірге ас ішуді ұсынып тұр; ал Ол олармен бөлісуді қалайтын ас — 1856 жылы олардың әкелерімен бөлісуге әрекет еткен сол бір ас. Бұл жай ғана “жеті уақыт” ілімінің негізгі тетіктері емес, олардың әкелері үшін 1856 жылы солай болғанындай. Жоқ, бұл — “жеті уақыттың” ащы емі, ал бұл ем көбіне жұтуға ауыр келетін кішіпейілділік түрін талап етеді.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Son of man, say unto the prince of Tyrus, Thus saith the Lord God; Because thine heart is lifted up, and thou hast said, I am a God, I sit in the seat of God, in the midst of the seas; yet thou art a man, and not God, though thou set thine heart as the heart of God. Behold, thou art wiser than Daniel; there is no secret that they can hide from thee. Ezekiel 28:1–3.

> Жаратқан Иенің сөзі маған тағы да келіп, былай деді: «Адам ұлы, Тир әміршісіне айт: Ие Жаратқан Ие былай дейді: “Жүрегің тәкәппарланып, сен: ‘Мен құдаймын, теңіздердің ортасында Құдайдың тағына отырмын’,— дедің; алайда сен Құдай емес, адамсың, бірақ жүрегіңді Құдайдың жүрегіндей еттің. Міне, сен Даниялдан да дана екенсің; олар сенен жасыра алатын ешбір құпия жоқ”». Езекиел 28:1–3.

Perhaps those of us that participated in the Nashville prediction are wiser than Daniel?

Мүмкін, Нэшвиллге қатысты алдын ала айтылған жорамалға қатысқан біздер Даниялдан да дана шығармыз?

> In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. And I set my face unto the Lord God, to seek by prayer and supplications, with fasting, and sackcloth, and ashes: And I prayed unto the Lord my God, and made my confession, and said, O Lord, the great and dreadful God, keeping the covenant and mercy to them that love him, and to them that keep his commandments; We have sinned, and have committed iniquity, and have done wickedly, and have rebelled, even by departing from thy precepts and from thy judgments: Neither have we hearkened unto thy servants the prophets, which spake in thy name to our kings, our princes, and our fathers, and to all the people of the land. O Lord, righteousness belongeth unto thee, but unto us confusion of faces, as at this day; to the men of Judah, and to the inhabitants of Jerusalem, and unto all Israel, that are near, and that are far off, through all the countries whither thou hast driven them, because of their trespass that they have trespassed against thee. O Lord, to us belongeth confusion of face, to our kings, to our princes, and to our fathers, because we have sinned against thee. To the Lord our God belong mercies and forgivenesses, though we have rebelled against him; Neither have we obeyed the voice of the Lord our God, to walk in his laws, which he set before us by his servants the prophets. Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem.

> Патшалығының бірінші жылында мен, Даниял, кітаптардан Иерусалимнің қаңырап бос қалуы жетпіс жылға созылатыны туралы Жаратқан Иенің Еремия пайғамбарға айтқан сөзінен сол жылдардың санын ұқтым. Сонда мен Жаратушы Құдайға жүзімді бұрып, оразамен, қылшық киіммен және күлмен, дұға мен жалбарыну арқылы Оны іздеуге бет қойдым. Мен Құдайым Жаратқан Иеге сиынып, күнәмді мойындап, былай дедім: Уа, Ием, Өзін сүйетіндерге және Өсиеттерін орындайтындарға Өзіңнің келісімің мен рақымыңды сақтайтын ұлы әрі үрейлі Құдай! Біз күнә жасадық, заңсыздық қылдық, зұлымдық істедік, бүлік шығардық, Сенің өсиеттерің мен үкімдеріңнен тайып кеттік. Сондай-ақ Сенің атыңмен біздің патшаларымызға, әміршілерімізге, ата-бабаларымызға және елдің бүкіл халқына сөйлеген қызметшілерің — пайғамбарларды тыңдамадық. Уа, Ием, әділдік Саған тән, ал бізге — осы күндегідей — жүзіміздің ұялуы тән: Яһуда адамдарына, Иерусалим тұрғындарына және Өзіңе опасыздық жасағандары үшін Өзің қуып жіберген барлық елдердегі жақындағыға да, алыстағыға да — бүкіл Исраилге. Уа, Ием, бізге, патшаларымызға, әміршілерімізге және ата-бабаларымызға жүзіміздің ұялуы тән, өйткені біз Саған қарсы күнә жасадық. Жаратқан Ие — біздің Құдайымыз — мейірім мен кешірімге ие, бірақ біз Оған қарсы бүлік шығардық. Қызметшілері — пайғамбарлары арқылы алдымызға қойған заңдары бойынша жүру үшін де біз Құдайымыз Жаратқан Иенің даусына құлақ аспадық. Иә, бүкіл Исраил Сенің заңыңды бұзды, Сенің даусыңа мойынсұнбау үшін теріс жолға түсті; сондықтан Құдайдың қызметшісі Мұсаның заңында жазылған қарғыс пен ант үстімізге төгілді, өйткені біз Оған қарсы күнә жасадық. Ол бізге және бізге билік жүргізген төрешілерімізге қарсы айтқан сөздерін басымызға ұлы қасірет түсіру арқылы растады; өйткені бүкіл аспан астында Иерусалимге жасалғандай еш нәрсе жасалған емес.

> As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Therefore hath the Lord watched upon the evil, and brought it upon us: for the Lord our God is righteous in all his works which he doeth: for we obeyed not his voice. And now, O Lord our God, that hast brought thy people forth out of the land of Egypt with a mighty hand, and hast gotten thee renown, as at this day; we have sinned, we have done wickedly. O Lord, according to all thy righteousness, I beseech thee, let thine anger and thy fury be turned away from thy city Jerusalem, thy holy mountain: because for our sins, and for the iniquities of our fathers, Jerusalem and thy people are become a reproach to all that are about us. Now therefore, O our God, hear the prayer of thy servant, and his supplications, and cause thy face to shine upon thy sanctuary that is desolate, for the Lord’s sake. O my God, incline thine ear, and hear; open thine eyes, and behold our desolations, and the city which is called by thy name: for we do not present our supplications before thee for our righteousnesses, but for thy great mercies. O Lord, hear; O Lord, forgive; O Lord, hearken and do; defer not, for thine own sake, O my God: for thy city and thy people are called by thy name. And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:2–22.

> Мұсаның заңында жазылғанындай, осы қасіреттің бәрі біздің басымызға келді; бірақ біз Құдайымыз Жаратқан Иенің алдында жалбарынып, заңсыздықтарымыздан бет бұрып, Сенің ақиқатыңды ұғыну үшін Оған мінажат етпедік. Сондықтан Жаратқан Ие осы қасіретті қадағалап, оны біздің үстімізге түсірді; өйткені Құдайымыз Жаратқан Ие Өзінің істейтін барлық істерінде әділ, ал біз Оның даусына құлақ аспадық. Ал енді, уа, Құдайымыз Жаратқан Ие, халқыңды Мысыр жерінен құдіретті қолыңмен алып шығып, бүгінгі күндегідей Өзіңе даңқ-атақ алған Сен, біз күнә жасадық, зұлымдық істедік. Уа, Ием, Өзіңнің бүкіл әділдігіңе сай, жалбарынамын, ашуың мен қаһарың Өзіңнің қалаң Иерусалимнен, Өзіңнің киелі тауыңнан қайтсын; өйткені біздің күнәларымыз бен әкелеріміздің заңсыздықтары үшін Иерусалим де, халқың да айналамыздағы барлық жұртқа масқара болды. Енді, уа, Құдайымыз, құлыңның дұғасы мен жалбарынуларын ести көр және Иеміздің рақымы үшін қаңырап қалған киелі үйіңе жүзіңнің нұрын төк. Уа, Құдайым, құлағыңды сала көр де, тыңда; көзіңді аша көр де, біздің ойрандалған жайымызға және Өзіңнің атыңмен аталған қалаға назар сал; өйткені біз Саған жалбарынуларымызды өз әділдігімізге сүйеніп емес, қайта, Өзіңнің ұлы мейірімдеріңе сүйеніп ұсынамыз. Уа, Ием, ести көр; уа, Ием, кешіре көр; уа, Ием, құлақ аса көр де, іске асыра көр; кешіктірме, Өзің үшін, уа, Құдайым! Өйткені Өзіңнің қалаң да, халқың да Өзіңнің атыңмен аталған. Мен сөйлеп, дұға етіп, өз күнәмды және халқым Исраилдің күнәсін мойындап, Құдайымның киелі тауы үшін Құдайым Жаратқан Иенің алдында жалбарынуымды ұсынып тұрғанымда, иә, мен дұғада сөйлеп тұрғанымда, әуелде аянда көргенім — Жәбірейіл деген әлгі адам — ұшқыр ұшып келіп, кешкі құрбандық шалынатын уақытта маған тиді. Содан ол маған түсіндіріп, менімен сөйлесіп: «Уа, Даниял, мен саған даналық пен түсінік беру үшін енді келдім»,— деді. Даниял 9:2–22.

Back to Articles