Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Forty

Жоел кітабы және Лаодикиялық Жетінші күн адвентистері шіркеуі — Қырықыншы сан

Number Forty

Қырық саны

Author

Jeff Pippenger

Published

February 3, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Peter was symbolically at Caesarea Philippi at the third hour, on his way to Caesarea Maritima and the ninth hour. According to Matthew and Mark, six days later, Peter, James and John were at the Mount of Transfiguration. Luke says eight days, between Panium and the Mount. From the gates of hell, at Caesarea Philippi to the death of the cross, with a stop along the way at the Mount of Transfiguration. Three steps from Panium to the Sunday law. Caesarea at the beginning, the Mount in the middle, and Caesarea at the end. Hell at the beginning, death at the end, with God’s glory in the middle. An alpha rebellion represented by the gates of hell and an omega rebellion represented by the death of the Son of God.

Петір рәміздік тұрғыдан үшінші сағатта, Қайсария Маритимаға және тоғызыншы сағатқа барар жолында, Қайсария Філіппиде болды. Матай мен Марктың айтуынша, алты күннен кейін Петір, Жақып және Жохан Түрлену тауында болды. Лұқа болса, Паниум мен Тау арасындағы аралықты көрсете отырып, сегіз күн дейді. Тозақ қақпаларынан — Қайсария Філіппиден — айқыш өліміне дейін, жолай Түрлену тауында аялдаумен. Паниумнан жексенбілік заңға дейінгі үш қадам. Басында Қайсария, ортасында Тау, соңында да Қайсария. Басында тозақ, соңында өлім, ал ортасында Құдайдың ұлылығы. Тозақ қақпалары арқылы бейнеленген альфа бүлігі және Құдай Ұлының өлімі арқылы бейнеленген омега бүлігі.

Caesarea Philippi is the foundation, for it was there that Christ identified the Rock on which He would build His church. The Mount of Transfiguration is the second step, where the temple is finished and the capstone is placed. The third step of judgment at the cross followed after.

Қайсария Філіппі — іргетас, өйткені Мәсіх дәл сол жерде Өзінің шіркеуін соның үстіне салатын Жартасты айқындады. Өзгеріп көріну тауы — екінші қадам, онда ғибадатхана аяқталып, төбедегі қорытынды тас орнына қойылады. Одан кейін үшінші қадам — айқыштағы үкім — келді.

> And he said unto them, Verily I say unto you, That there be some of them that stand here, which shall not taste of death, till they have seen the kingdom of God come with power. And after six days Jesus taketh with him Peter, and James, and John, and leadeth them up into an high mountain apart by themselves: and he was transfigured before them. And his raiment became shining, exceeding white as snow; so as no fuller on earth can white them. And there appeared unto them Elias with Moses: and they were talking with Jesus.

> Сонда Ол оларға былай деді: Сендерге шындығын айтамын: осында тұрғандардың кейбіреулері Құдай Патшалығының құдіретпен келгенін көрмейінше, өлімнің дәмін татпайды. Алты күннен кейін Иса Өзімен бірге Петірді, Жақыпты және Жоханды ертіп алып, оларды өздерін ғана бөлек алып, биік бір тауға шығарды; сонда Ол олардың алдында өзгеріп, басқа кейіпке енді. Оның киімі жарқырап, қардан да асқан аппақ болды; жер бетіндегі ешбір ағартушы оны ондай ағарта алмас еді. Сонда оларға Ілияс Мұсамен бірге көрінді; олар Исамен сөйлесіп тұрды.

> And Peter answered and said to Jesus, Master, it is good for us to be here: and let us make three tabernacles; one for thee, and one for Moses, and one for Elias.

> Сонда Петір Исаға жауап беріп: «Ұстаз, мұнда болғанымыз жақсы; енді үш күрке жасайық: біреуін Саған, біреуін Мұсаға, және біреуін Ілиясқа»,—деді.

> For he wist not what to say; for they were sore afraid. And there was a cloud that overshadowed them: and a voice came out of the cloud, saying, This is my beloved Son: hear him. And suddenly, when they had looked round about, they saw no man any more, save Jesus only with themselves. And as they came down from the mountain, he charged them that they should tell no man what things they had seen, till the Son of man were risen from the dead. And they kept that saying with themselves, questioning one with another what the rising from the dead should mean. Mark 9:1–10.

> Өйткені ол не айтарын білмеді; себебі олар қатты қорқып кеткен еді. Сонда оларды көлегейлеген бұлт пайда болды; және бұлт ішінен: «Бұл — Менің сүйікті Ұлым; Оны тыңдаңдар», — деген дауыс шықты. Сол сәтте жан-жағына қараған кезде, олар енді ешкімді көрмеді, өздерімен бірге тек Исаны ғана көрді. Таудан түсіп келе жатқанда, Ол оларға Адам Ұлы өлгендерден қайта тірілгенге дейін, көргендерін ешкімге айтпауды қатаң тапсырды. Олар осы сөзді өзара сақтап, өлгендерден қайта тірілу нені білдіретінін бір-бірінен сұрасып жүрді. Марк 9:1–10.

At the mount, Peter proposes to erect a tabernacle for Moses, Christ and Elijah.

Тауда Петір Мұса, Мәсіх және Ілияс үшін бір-бірден шатыр тұрғызуды ұсынады.

> “Moses passed through death, but Michael came down and gave him life before his body had seen corruption. Satan tried to hold the body, claiming it as his; but Michael resurrected Moses and took him to heaven. Satan railed bitterly against God, denouncing Him as unjust in permitting his prey to be taken from him; but Christ did not rebuke His adversary, though it was through his temptation that the servant of God had fallen. He meekly referred him to His Father, saying, ‘The Lord rebuke thee.’

> «Мұса өлімнен өтті, бірақ оның тәні бұзылуды көрмей тұрып, Михаил төмен түсіп, оған өмір берді. Шайтан денені өзінікі деп талап етіп, оны ұстап қалуға тырысты; алайда Михаил Мұсаны қайта тірілтіп, оны көкке алып кетті. Шайтан Құдайға ащы ызамен қарсы шығып, өз олжасының өзінен тартып алынуына жол бергені үшін Оны әділетсіз деп айыптады; бірақ Мәсіх Өз қарсыласын жазғырған жоқ, дегенмен Құдайдың қызметшісінің құлауы оның азғыруы арқылы болған еді. Ол ілтипаттылықпен оны Өз Әкесіне сілтеп, былай деді: “Жаратқан Ие сені жазғырсын.”»

> “Jesus had told His disciples that there were some standing with Him who should not taste of death till they should see the kingdom of God come with power. At the transfiguration this promise was fulfilled. The countenance of Jesus was there changed and shone like the sun. His raiment was white and glistening. Moses was present to represent those who will be raised from the dead at the second appearing of Jesus. And Elijah, who was translated without seeing death, represented those who will be changed to immortality at Christ’s second coming and will be translated to heaven without seeing death. The disciples beheld with astonishment and fear the excellent majesty of Jesus and the cloud that overshadowed them, and heard the voice of God in terrible majesty, saying, ‘This is My beloved Son; hear Him.’” Early Writings, 164.

> “Иса Өз шәкірттеріне, Өзінің қасында тұрғандардың кейбіреулері Құдай Патшалығының құдіретпен келгенін көрмейінше өлімнің дәмін татпайтынын айтқан еді. Бұл уәде өзгеріп көріну кезінде орындалды. Сол жерде Исаның жүзі өзгеріп, күндей жарқырады. Оның киімі аппақ болып, нұр шашып тұрды. Мұса Иса екінші рет келгенде өлілерден қайта тірілетіндерді бейнелеу үшін сонда болды. Ал өлімді көрместен көкке көтерілген Ілияс Мәсіхтің екінші келуі кезінде өлместікке өзгертіліп, өлімді көрместен көкке көтерілетіндерді бейнеледі. Шәкірттер Исаның асқан ұлылығын, өздерін көлегейлеп тұрған бұлтты көріп, таңданыс пен қорқынышқа бөленді және қорқынышты айбынмен сөйлеген Құдайдың даусын естіді: — Бұл — Менің сүйікті Ұлым; Оны тыңдаңдар”. Early Writings, 164.

The Mount of Transfiguration identifies three tabernacles. The tabernacle of Moses at the beginning of ancient Israel, the tabernacle of Christ as represented by His incarnation and the tabernacle that is the one hundred and forty-four thousand as represented by Elijah. The one hundred and forty-four thousand are those who do not taste of death, until they see the Second Coming of Christ. The Mount is identifying the point where the seal is impressed upon the one hundred and forty-four thousand.

Өзгеру тауы үш киелі шатырды айқындайды. Біріншісі — ежелгі Исраилдің бастауындағы Мұсаның киелі шатыры; екіншісі — Мәсіхтің тәнге келуі арқылы бейнеленген Оның киелі шатыры; үшіншісі — Ілияс арқылы бейнеленген, жүз қырық төрт мың болып табылатын киелі шатыр. Жүз қырық төрт мың — Мәсіхтің Екінші келуін көргенге дейін өлім татпайтындар. Бұл тау мөрдің жүз қырық төрт мыңның үстіне басылатын нүктесін айқындайды.

The tabernacle of the one hundred and forty-four thousand is raised up in the antitypical feast of Tabernacles. The Mount identifies those who do not taste death, and sets forth three witnesses that when they see the glory of God in the mount, it is the antitypical feast of Tabernacles.

Жүз қырық төрт мыңның киелі шатыры Бүкілдүниелік Шатырлар мейрамының түпнұсқалыққа сай орындалуында тұрғызылады. Тау өлімнің дәмін татпайтындарды айқындайды және Құдайдың ұлылығын тауда көрген кезде, бұл Шатырлар мейрамының түпнұсқалыққа сай орындалуы екенін дәлелдейтін үш куәгерді алға тартады.

They are raised up as the tabernacle of Elijah, that began to be reared up in 2023, when both Moses and Elijah were resurrected. First the foundation was laid, that is the only foundation that can be laid, and that foundation is Christ, the corner and foundation stone. Then the capstone is placed, which represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand as represented at the Mount of Transfiguration. At the Mount Peter, James and John represent those who actually do not taste of death. Peter later recorded that the kingdom of priests is those who have tasted that the Lord is good, and who were a spiritual house. They tasted life, so they do not taste death.

Олар 2023 жылы, Мұса мен Ілияс қайта тірілген кезде, көтеріле бастаған Ілиястың киелі шатыры ретінде тұрғызылуда. Әуелі іргетасы қаланды, яғни қалануы мүмкін жалғыз іргетас; ал сол іргетас — Мәсіх, бұрыштағы және іргетастың тасы. Содан кейін төбедегі аяқтаушы тас қойылады; бұл Құбылу тауында бейнеленгендей, жүз қырық төрт мыңның мөрленуін білдіреді. Тауда Петір, Жақып және Жохан шын мәнінде өлімнің дәмін татпайтындарды бейнелейді. Кейін Петір Жаратқан Иенің игі екенін татқан және рухани үй болғандардың діни қызметкерлер патшалығы екенін жазды. Олар өмірдің дәмін татты, сондықтан өлімнің дәмін татпайды.

> If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. 1 Peter 2:3–6.

> Егер де сендер Жаратқан Иенің мейірімді екенін татқан болсаңдар, адамдар расымен теріске шығарғанымен, бірақ Құдай таңдаған әрі қымбатты тірі Тасқа келіңдер. Сонда сендер де тірі тастар сияқты рухани үй болып қаланасыңдар, Иса Мәсіх арқылы Құдайға ұнамды рухани құрбандықтар ұсыну үшін киелі діни қызметкерлік боласыңдар. Сондықтан да Жазбада былай делінген: «Міне, Мен Сионға таңдаулы, қымбатты басты бұрыштық Тасты қоямын; Оған сенуші масқара болмайды». 1 Петір 2:3–6.

The word translated as “confounded” means “to be ashamed.” The remnant is represented by Peter, and their joy is contrasted with those who rejected the latter rain message. A key of the one hundred and forty-four thousand, for Peter was given the “keys” to the kingdom, is the “chief corner stone” that was laid in Sion. That stone is marvelous in the eyes of the righteous, and a stone of stumbling to the drunkards of Ephraim.

«Ұялды» деп аударылған сөздің мағынасы — «масқара болу». Қалдық Петір арқылы бейнеленген, әрі олардың қуанышы кейінгі жаңбыр туралы хабарды қабылдамай тастағандардың күйімен қарама-қарсы қойылған. Жүз қырық төрт мыңға қатысты бір кілт — өйткені Петірге Патшалықтың «кілттері» берілген еді — Сионда қаланған «басты бұрыштық тас» болып табылады. Ол тас әділдердің көз алдында ғажап, ал Ефремнің маскүнемдері үшін сүрінетін тас болып табылады.

> The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvellous in our eyes. Psalms 118:22, 23.

> Құрылысшылар қабылдамай тастаған тас бұрыштың бас тасы болды. Бұл — Жаратқан Иенің ісі; ол біздің көзімізге ғажайып. Забур 118:22, 23.

Jesus commented on these verses in the conclusion of the parable of the vineyard.

Иса жүзімдік туралы астарлы әңгіменің қорытындысында осы аяттарға түсініктеме берді.

> Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. But when they sought to lay hands on him, they feared the multitude, because they took him for a prophet. Matthew 21:42–46.

> Иса оларға былай деді: «Сендер Киелі жазбалардан ешқашан оқымап па едіңдер: “Құрылысшылар қабылдамаған тас бұрыштың бас тасы болды; бұл — Жаратқан Иенің ісі, әрі ол біздің көз алдымызда ғажайып”? Сондықтан сендерге айтамын: Құдай Патшалығы сендерден алынып, оның жемісін беретін бір халыққа беріледі. Ал осы тасқа құлаған әркім быт-шыт болады; ал тас кімнің үстіне құласа, соны күл-талқан етеді». Бас діни қызметкерлер мен парызшылдар Оның астарлы әңгімелерін естігенде, олардың өзі туралы айтқанын ұқты. Бірақ Оны ұстауға ұмтылғанда, халықтан қорықты, өйткені халық Оны пайғамбар деп санады. Матай 21:42–46.

Whoever accepts the foundational message, shall be broken, for the Rock is Christ, and the work of the gospel is to humble the human into the dust.

Негізгі хабарды кім қабылдаса, сол күйретіледі, өйткені Жартас — Мәсіх, ал Ізгі хабардың ісі — адамды топыраққа дейін кішірейту.

> “What is justification by faith? It is the work of God in laying the glory of man in the dust, and doing for man that which it is not in his power to do for himself. When men see their own nothingness, they are prepared to be clothed with the righteousness of Christ. When they begin to praise and exalt God all the day long, then by beholding they are becoming changed into the same image. What is regeneration? It is revealing to man what is his own real nature, that in himself he is worthless.” Manuscript Releases, volume 20, 117.

> «Сенім арқылы ақталу деген не? Ол — Құдайдың адам даңқын топыраққа түсіріп, адам үшін оның өз күшімен істей алмайтын ісін істеуі. Адамдар өздерінің түкке тұрғысыз екенін көргенде, олар Мәсіхтің әділдігіне киінуге дайын болады. Олар күні бойы Құдайды мадақтап, ұлықтай бастағанда, қарау арқылы сол бір Бейнеге өзгеріп барады. Жаңару деген не? Ол — адамға оның өз шынайы болмысын, яғни өзінде ешбір құндылық жоқ екенін ашып көрсету». Manuscript Releases, volume 20, 117.

Whoever rejects the foundation stone is destroyed, as was the case with ancient Israel in fulfillment of Jesus’ application of the parable of the vineyard. The Jews rejected Christ, they also rejected Moses, for if they had believed Moses, they would have also believed Christ. They rejected God’s law, teaching for doctrine the commandments of men. Christ, Moses and the Law are all symbols of foundations, and Christ is the only foundation that can be laid, but Christ as the foundation is represented with many symbols. Moses and the Law are both illustrations of this fact. Christ is the only foundation, but this only means that the other foundations in His prophetic Word are simply symbols of some aspect of His character.

Іргетас тасын кімде-кім қабылдамаса, Иса жүзімдік туралы астарлы әңгімені қолдануында орындалған ежелгі Исраилдің жағдайындағыдай, жойылады. Яһудилер Мәсіхті қабылдамады; олар Мұсаны да қабылдамады, өйткені егер олар Мұсаға сенген болса, Мәсіхке де сенер еді. Олар Құдайдың заңын қабылдамай, адам өсиеттерін ілім деп үйретті. Мәсіх, Мұса және Заң — бәрі де іргетастың рәміздері, әрі қалануға тиісті жалғыз іргетас — Мәсіхтің Өзі; алайда Мәсіх іргетас ретінде көптеген рәміздермен бейнеленеді. Мұса мен Заң — осы ақиқаттың екеуі де көрнекі бейнелері. Мәсіх — жалғыз іргетас, бірақ бұл тек Оның пайғамбарлық Сөзіндегі өзге іргетастар Оның мінез-құлқының қандай да бір қырының жай ғана рәміздері екенін ғана білдіреді.

> For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:11.

> Өйткені салынған іргетастан, яғни Иса Мәсіхтен басқа, ешкім өзге іргетас сала алмайды. 1 Қорынттықтарға 3:11.

Jesus is the Word, and as such the rules within His Word represent Himself. This is why Sister White records that the Ten Commandments are a transcript of Christ’s character. He is the First and the Last, and when represented in this fashion it identifies that Christ always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. As the Word, He is also “Truth,” and truth is a prophetic framework. He is the Lion of the tribe of Judah when He seals and unseals His Word. He is also the corner stone that becomes the cap stone. The corner stone is simply an illustration of Him as the foundation, or the first letter of the Hebrew word “truth.” The cap stone is the crowning work on the temple, and when aligned with the framework of truth, the cap stone is twenty-two times more powerful than the corner stone. What is marvelous in the eyes of those who have tasted that the Lord is good, is how the principles of the framework of truth aligned with the corner and cap stone identifies one of the prophetic keys that were given to Peter.

Иса — Сөз, сондықтан Оның Сөзінің ішіндегі ережелер Оның Өзін бейнелейді. Сол себепті Уайт ханым Он өсиетті Мәсіх мінезінің көшірмесі деп жазады. Ол — Алғашқы да, Соңғы да, әрі осылайша бейнеленгенде, бұл Мәсіхтің әрдайым бір нәрсенің соңын оның басталуымен бірге көрсететінін айқындайды. Сөз ретінде Ол сондай-ақ «Ақиқат», ал ақиқат — пайғамбарлық құрылым. Ол Өз Сөзін мөрлегенде де, мөрін ашқанда да Яһуда руының Арыстаны. Ол сондай-ақ төбелік тасқа айналатын бұрыштық тас. Бұрыштық тас — Оның іргетас ретіндегі бейнесі ғана, немесе еврей тіліндегі «ақиқат» сөзінің алғашқы әрпі. Төбелік тас — ғибадатханадағы тәждік еңбек, әрі ол ақиқаттың құрылымымен үйлестірілгенде, төбелік тас бұрыштық тастан жиырма екі есе қуаттырақ болады. Иеміздің игі екенін татып көргендердің көз алдында таңғажайып болып көрінетіні — ақиқат құрылымының қағидаларының бұрыштық және төбелік таспен үйлесуі Петірге берілген пайғамбарлық кілттердің бірін айқындайтыны.

The alpha first letter is one, but the omega last letter is twenty-two. Miller’s jewels shine as the sun, but when the dirt brush man assembled the jewels, they were ten times brighter. The recognition that the end of a prophetic line is the same, but more powerful than the beginning of a prophetic lines is “marvelous.” It is an element of Christ’s character; it is one of the keys given to Peter to bind the one hundred and forty-four thousand.

Әліпбидің бірінші әрпі — бір, ал соңғы әрпі омега — жиырма екі. Миллердің асыл тастары күндей жарқырайды, бірақ кір тазалаушы адам асыл тастарды құрастырған кезде, олар он есе жарығырақ болды. Пайғамбарлық желінің соңы оның басталуымен бірдей, бірақ одан да күшті екенін тану — «ғажап». Бұл — Мәсіхтің мінезінің бір қыры; бұл Петірге жүз қырық төрт мыңды байлау үшін берілген кілттердің бірі.

Peter’s “spiritual house” is the casket of William Miller’s dream and also Malachi’s storehouse of tithes and offerings. When the windows of heaven are opened; one class is cast out of the room, and the other class is cast into the casket and given the white linen uniforms of God’s triumphant church.

Петірдің «рухани үйі» — Уильям Миллердің түсіндегі сандық, сондай-ақ Малахидің ондықтар мен тартулар сақталатын қоймасы. Көк терезелері ашылған кезде, бір топ бөлмеден қуылып шығарылады, ал екінші топ сандыққа салынып, Құдайдың жеңімпаз шіркеуінің ақ зығырдан тігілген киімдерін алады.

> “Solemnly and publicly the people of Judah had pledged themselves to obey the law of God. But when the influence of Ezra and Nehemiah was for a time withdrawn, there were many who departed from the Lord. Nehemiah had returned to Persia. During his absence from Jerusalem, evils crept in that threatened to pervert the nation. Idolaters not only gained a foothold in the city, but contaminated by their presence the very precincts of the temple. Through intermarriage, a friendship had been brought about between Eliashib the high priest and Tobiah the Ammonite, Israel’s bitter enemy. As a result of this unhallowed alliance, Eliashib had permitted Tobiah to occupy an apartment connected with the temple, which heretofore had been used as a storeroom for tithes and offerings of the people.

> «Яһуда халқы Құдайдың заңына мойынсұнуға салтанатты түрде де, жұрт алдында да өздерін міндеттеген еді. Бірақ Езра мен Нехемияның ықпалы бір уақытқа әлсіреп, шетке кеткенде, Жаратқан Иеден теріс айналғандар көп болды. Нехемия Парсы еліне қайтып кеткен еді. Оның Иерусалимде болмаған кезінде, халықты аздыру қаупін төндірген зұлымдықтар ене бастады. Пұтқа табынушылар қалаға тек орнығып қана қоймай, өздерінің болмысымен ғибадатхананың ең қасиетті аумақтарын да арамдады. Некелік одақ арқылы бас діни қызметкер Елияшиб пен Исраилдің қас жауы — аммондық Тобия арасында достық орнаған еді. Осы киесіз одақтың салдарынан Елияшиб Тобияға ғибадатханамен жалғасқан бір бөлмені иеленуге рұқсат берді; ал ол бөлме осыған дейін халықтың ондықтары мен тартуларын сақтайтын қойма ретінде пайдаланылып келген болатын.»

> “Because of the cruelty and treachery of the Ammonites and Moabites toward Israel, God had declared through Moses that they should be forever shut out from the congregation of His people. See Deuteronomy 23:3–6. In defiance of this word, the high priest had cast out the offerings stored in the chamber of God’s house, to make a place for this representative of a proscribed race. Greater contempt for God could not have been shown than to confer such a favor on this enemy of God and His truth.

> «Аммондықтар мен Моабтықтардың Исраилге қарсы жасаған қатыгездігі мен опасыздығы себепті, Құдай Мұса арқылы олардың Өз халқының қауымынан мәңгілікке шеттетілулері тиіс екенін жариялаған еді. Қараңыз: Заңды қайталау 23:3–6. Осы сөзге қарсы шығып, бас діни қызметкер Құдай үйінің бөлмесінде сақтаулы тұрған тартуларды шығарып тастап, тыйым салынған халықтың осы өкіліне орын әзірлеген еді. Құдайға деген бұдан асқан менсінбеушілік көрсету мүмкін емес еді: Құдай мен Оның ақиқатының осы жауына осындай ілтипат көрсету.»

> “On returning from Persia, Nehemiah learned of the bold profanation and took prompt measures to expel the intruder. ‘It grieved me sore,’ he declares; ‘therefore I cast forth all the household stuff of Tobiah out of the chamber. Then I commanded, and they cleansed the chambers: and thither brought I again the vessels of the house of God, with the meat offering and the frankincense.’

> «Парсыдан қайтып келген соң, Нехемия осы арсыз арамдауды біліп, басқыншыны қуып шығару үшін дереу шаралар қолданды. “Бұл маған қатты ауыр тиді,— деп мәлімдейді ол,— сондықтан мен Тобияның үйдегі барлық заттарын әлгі бөлмеден лақтырып шығардым. Содан кейін мен бұйырдым, олар бөлмелерді тазартты; және мен Құдай үйінің ыдыстарын, астық тартуын және ладанын қайтадан сол жерге апардым.”»

> “Not only had the temple been profaned, but the offerings had been misapplied. This had tended to discourage the liberalities of the people. They had lost their zeal and fervor, and were reluctant to pay their tithes. The treasuries of the Lord’s house were poorly supplied; many of the singers and others employed in the temple service, not receiving sufficient support, had left the work of God to labor elsewhere.

> «Ғибадатхана арамдалумен ғана шектелмей, құрбандықтар да теріс мақсатта пайдаланылған еді. Бұл халықтың жомарттық танытуға деген ықыласын әлсіретуге әкелді. Олар өздерінің құлшынысы мен жалынды ынтасын жоғалтып, ондықтарын төлеуге құлықсыз болды. Жаратқан Иенің үйінің қазыналары жеткілікті түрде толықтырылмады; ғибадатхана қызметіне тартылған көптеген әншілер мен өзге де қызметкерлер, жеткілікті қолдау алмағандықтан, басқа жерде еңбек ету үшін Құдай ісін тастап кеткен еді.

> “Nehemiah set to work to correct these abuses. He gathered together those who had left the service of the Lord’s house, ‘and set them in their place.’ This inspired the people with confidence, and all Judah brought ‘the tithe of the corn and the new wine and the oil.’ Men who ‘were counted faithful’ were made ‘treasurers over the treasuries,’ ‘and their office was to distribute unto their brethren.’” Prophets and Kings, 669, 670.

> «Нехемия бұл қиянаттарды түзету ісіне кірісті. Ол Жаратқан Иенің үйіндегі қызметті тастап кеткендерді жинап алып, “оларды өз орындарына қойды”. Бұл халықтың бойына сенім ұялатты, сондықтан бүкіл Яһуда “астықтың, жаңа шараптың және майдың оннан бірін” әкелді. “Сенімді деп танылған” адамдар “қазыналарға қазынашы” етіп тағайындалды, “және олардың міндеті оны өз бауырларына үлестіру еді”». Пайғамбарлар мен Патшалар, 669, 670.

When Nehemiah “cast out Tobiah,” he was prefiguring Christ casting the money-changers out of the very same temple. It wasn’t simply the temple, but the very room in the temple where the tithes were stored. When Eliakim the Philadelphian replaced Shebna the Laodicean, Shebna was the treasurer that was cast into a far field.

Нехемия «Тобияны қуып шығарған» кезде, ол Мәсіхтің дәл сол ғибадатханадан ақша айырбастаушыларды қуып шығаруын алдын ала бейнелеген еді. Бұл жай ғана ғибадатхана емес, ондықтар сақталатын ғибадатхананың нақ сол бөлмесі еді. Филадельфиялық Елиаким лаодикиялық Шебнаның орнын басқанда, Шебна алыс бір өлкеге лақтырылып тасталған қазына сақтаушысы болатын.

> Thus saith the Lord God of hosts, Go, get thee unto this treasurer, even unto Shebna, which is over the house, and say, What hast thou here? and whom hast thou here, that thou hast hewed thee out a sepulchre here, as he that heweth him out a sepulchre on high, and that graveth an habitation for himself in a rock? Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. And I will drive thee from thy station, and from thy state shall he pull thee down.

> Әскерлердің Ие Жаратушысы Құдай былай дейді: Бар, сарай үстінен қараушы осы қазынашы Шебнаға барып, былай де: Сенің мұнда нең бар? Мұнда кімің бар, өзіңе осында қабір қашап жатқаныңдай, биікте өзіне қабір қашайтын, жартасқа өзіне мекен ойып жасайтын кісідей болғаның не? Міне, Жаратқан Ие сені қуатты жер аударумен алып кетеді, әрі сені мүлде орап тастайды. Ол сені міндетті түрде қатты бұрып, доптай етіп кең елге лақтырады; сен сол жерде өлесің, әрі даңқыңның арбалары сол жерде иеңнің үйіне масқара болады. Мен сені қызмет орныңнан қуып шығамын, әрі ол сені лауазымыңнан құлатады.

> And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open.

> Сол күні Мен қызметшім Хилқияның ұлы Елиякимді шақырамын. Мен оны сенің шапаныңмен киіндіріп, сенің белбеуіңмен бекемдеймін, әрі сенің билігіңді оның қолына тапсырамын; сонда ол Иерусалим тұрғындарына және Яһуда үйіне әке болады. Дәуіт үйінің кілтін оның иығына саламын; сонда ол ашса, ешкім жаппайды; ол жапса, ешкім ашпайды.

> And I will fasten him as a nail in a sure place; and he shall be for a glorious throne to his father’s house. And they shall hang upon him all the glory of his father’s house, the offspring and the issue, all vessels of small quantity, from the vessels of cups, even to all the vessels of flagons. In that day, saith the Lord of hosts, shall the nail that is fastened in the sure place be removed, and be cut down, and fall; and the burden that was upon it shall be cut off: for the Lord hath spoken it. Isaiah 22:15–22.

> Мен оны берік орынға қағылған шеге іспетті етіп бекітемін; сонда ол әкесінің әулеті үшін даңқты тақ болады. Сонда оның үстіне әкесінің бүкіл әулетінің барлық даңқы, ұрпағы мен өркені, аз сыйымдылықтағы барлық ыдыстар — тостаған ыдыстарынан бастап, құмыра тәрізді барлық ыдыстарға дейін — ілінеді. Сол күні, — дейді Әскерлер Иесі Жаратқан Ие, — берік орынға қағылған шеге алынатын болады, кесіліп құлап түседі; оның үстіндегі жүк те кесіліп түседі. Өйткені мұны Жаратқан Ие айтты. Ишая 22:15–22.

In the day that Shebna the foolish Laodicean is cast out, Eliakim is given the government of the church triumphant. When Christ cleanses the temple of the one hundred and forty-four thousand, from the rubbish that has covered up the precious jewels, He identifies that He would “cover” those represented by Shebna. Before the windows of heaven were opened the jewels were covered with rubbish, and when the rubbish is cast out, the rubbish is then covered with shame. William Miller’s dream is identifying the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Ақылсыз лаодикеялық Шебна қуылған күні, жеңіске жеткен қауымның басқаруы Елиакимге беріледі. Мәсіх жүз қырық төрт мыңға қатысты ғибадатхананы қымбат асыл тастарды жауып қалған қоқыстан тазартқанда, Ол Шебна арқылы бейнеленгендерді «жабатынын» айқындайды. Аспанның терезелері ашылардан бұрын асыл тастар қоқыспен жабылған еді, ал қоқыс сыртқа шығарылған кезде, сол қоқыстың өзі масқарамен жабылады. Уильям Миллердің түсі жүз қырық төрт мыңның мөрленуін көрсетеді.

The casket, is Malachi’s storehouse, Peter’s spiritual house and the tabernacle of Elijah that Peter wished to build. The dirt brush man illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand when He casts the jewels into the box. Malachi identifies the test that proves that God’s people have truly returned unto Him.

Сандық — Малахи айтқан қазына қоймасы, Петірдің рухани үйі және Петір тұрғызуды қалаған Ілиястың киелі шатыры. Топырақ тазалайтын қылшақ ұстаған адам зергерлік асыл тастарды сандыққа тастаған кезде, жүз қырық төрт мыңның мөрленуін бейнелейді. Малахи Құдай халқының Оған шынымен қайтып оралғанын дәлелдейтін сынақты айқындайды.

> Then they that feared the Lord spake often one to another: and the Lord hearkened, and heard it, and a book of remembrance was written before him for them that feared the Lord, and that thought upon his name. And they shall be mine, saith the Lord of hosts, in that day when I make up my jewels; and I will spare them, as a man spareth his own son that serveth him. Then shall ye return, and discern between the righteous and the wicked, between him that serveth God and him that serveth him not. Malachi 3:16–18.

> Сонда Жаратқан Иеден қорқатындар бір-бірімен жиі сөйлесті; ал Жаратқан құлақ салып, тыңдады, әрі Жаратқан Иеден қорқатындар және Оның есімін қастерлей ойлайтындар үшін Оның алдында естелік кітабы жазылды. Сонда Әскерлер Иесі Жаратқан былай дейді: «Мен Өз асыл қазынамды жинайтын сол күні олар Менікі болады; және адам өзіне қызмет ететін өз ұлын аялағандай, Мен де оларды аямын». Сонда сендер қайтадан оралып, әділ мен зұлымның, Құдайға қызмет ететін мен Оған қызмет етпейтіннің арасын ажырататын боласыңдар. Малахи 3:16–18.

Return is a key word in the passage, for God calls on His people to return unto Him, but He also challenges those people to test Him, by returning tithes and offerings, and there is also a time when the righteous will “return,” and in so doing, they will “discern” between the wise and the foolish. Those who feared the Lord, and who thought upon His name are those that are to be the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

«Қайту» — бұл үзіндідегі негізгі сөз, өйткені Құдай Өз халқына Өзіне қайтуға үн қатады; бірақ сондай-ақ Ол сол халықты Ондықтар мен тартуларды қайтару арқылы Өзін сынап көруге шақырады; әрі әділдер «қайтып», солай ете отырып, даналар мен ақымақтардың арасын «айыратын» уақыт та бар. Жаратқан Иеден қорыққан және Оның есімі туралы ой жүгірткендер — жүз қырық төрт мыңның белгісі болуға тиістілер.

The fear of the Lord is the first test, so when verse sixteen says, “then” they that feared the Lord, it is pointing back into the prophetic narrative.

Жаратқан Иеден қорқу — алғашқы сынақ; сондықтан он алтыншы аятта: «Сонда Жаратқан Иеден қорыққандар» деп айтылғанда, бұл пайғамбарлық баяндауға кері сілтейді.

> Your words have been stout against me, saith the Lord. Yet ye say, What have we spoken so much against thee? Ye have said, It is vain to serve God: and what profit is it that we have kept his ordinance, and that we have walked mournfully before the Lord of hosts? And now we call the proud happy; yea, they that work wickedness are set up; yea, they that tempt God are even delivered. Malachi 3:13–15.

> Жаратқан Ие былай дейді: «Сендердің сөздерің Маған қарсы тым қатаң болды». Ал сендер: «Біз Саған қарсы сонша не айтыппыз?» — дейсіңдер. Сендер: «Құдайға қызмет ету бекер; Оның жарлығын сақтағанымыздан, әрі Әскерлер Иесінің алдында қайғырып жүргенімізден бізге қандай пайда бар? Енді біз тәкаппарларды бақытты дейміз; иә, зұлымдық жасаушылар өркендеп тұр; иә, Құдайды сынаушылардың өзі де құтылып кетеді», — дедіңдер. Малахи 3:13–15.

Malachi says, “and now we call the proud happy.” The drunkards of Ephraim are called the “crown of pride” and they are happy when they think Moses and Elijah, the two prophets that tormented them were dead. They were so happy, that they sent gifts to one another.

Малахи: «енді біз тәкаппарларды бақытты дейміз», — дейді. Ефремнің маскүнемдері «тәкаппарлықтың тәжі» деп аталады, әрі өздерін азапқа салған екі пайғамбар — Мұса мен Ілияс өлді деп ойлаған кезде, олар қуанады. Олар соншалықты қатты қуанды, тіпті бір-біріне сыйлықтар жіберді.

> And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:8–10.

> Олардың өлі денелері рухани мағынада Содом және Мысыр деп аталатын, сондай-ақ Иеміз айқышқа шегеленген ұлы қаланың көшесінде жатады. Әртүрлі халықтардан, рулардан, тілдерден және ұлттардан болғандар олардың өлі денелерін үш жарым күн бойы көреді де, олардың өлі денелерін қабірге қоюға жол бермейді. Жер бетінде тұрушылар оларға қарап қуанып, шаттанып, бір-біріне сыйлықтар жібереді; өйткені осы екі пайғамбар жер бетінде тұрушыларды азапқа салған еді. Аян 11:8–10.

The proud are happy from July 18, 2020 on through 2023. On July 18, 2020 the message was “stout” against the “Lord.” On July 18, 2020 we did not recognize how terribly we had spoken against God and His Word. Disappointed we entered the tarrying time as represented by the lament of “It is vain to serve God: and what profit is it that we have kept his ordinance, and that we have walked mournfully before the Lord of hosts?” This is parallel to Jeremiah’s lament, when he illustrates the first disappointment.

Тәкаппарлар 2020 жылғы 18 шілдеден бастап 2023 жылға дейін қуанышты. 2020 жылғы 18 шілдеде хабар «Жаратқан Иеге» қарсы «қасарысқан» болды. 2020 жылғы 18 шілдеде біз Құдайға және Оның Сөзіне қаншалықты сұмдық түрде қарсы сөйлегенімізді танымадық. Көңіліміз қалып, біз кідіру уақытына: «Құдайға қызмет ету бекер: Оның жарлығын сақтағанымыздан және Әскерлер Иесінің алдында қайғырып жүргенімізден не пайда?» деген жоқтаумен бейнеленген күйде кірдік. Бұл Еремияның алғашқы түңілуді суреттеген кездегі жоқтауымен параллель.

> I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:17, 18.

> Мен келемеждеушілердің жиналысында отырған жоқпын, қуанған да жоқпын; Сенің қолыңның салдарынан мен жалғыз отырдым, өйткені Сен мені қаһарға толтырдың. Неліктен менің қасіретім мәңгілік, ал жарам жазылмас, сауығудан бас тартады? Сонда Сен мен үшін өтірікші тәрізді, тартылып қалатын сулар секілді болмақсың ба? Еремия 15:17, 18.

Our words were stout with the prediction of July 18, 2020, and we did not then know how badly we had rebelled. At the disappointment the tarrying time was underway, while one class mourned and the other class rejoiced. In that context Malachi states:

Біздің сөздеріміз 2020 жылғы 18 шілдеге қатысты алдын ала айтылған хабармен өктем болды, әрі сол кезде біз қаншалықты қатты бүлік шығарғанымызды білмедік. Үміттің күйреуі кезінде кідіріс уақыты басталып кеткен еді; сол шақта бір топ қайғырып, ал екінші топ қуанды. Осы тұрғыда Малахи былай дейді:

> Then they that feared the Lord spake often one to another: and the Lord hearkened, and heard it, and a book of remembrance was written before him for them that feared the Lord, and that thought upon his name. And they shall be mine, saith the Lord of hosts, in that day when I make up my jewels; and I will spare them, as a man spareth his own son that serveth him.

> Сонда Жаратқан Иеден қорқатындар бір-бірімен жиі сөйлесті; ал Жаратқан құлақ салып тыңдады, әрі естіді, және Жаратқан Иеден қорқатындар мен Оның есімі туралы ойлайтындар үшін Оның алдында еске алу кітабы жазылды. Сонда Әскерлер Иесі Жаратқан былай дейді: «Мен асыл қазыналарымды жинайтын сол күні олар Менің меншігім болады; және адам өзіне қызмет ететін өз ұлын аяғандай, Мен де оларды аямын».

> Then shall ye return, and discern between the righteous and the wicked, between him that serveth God and him that serveth him not. Malachi 3:16–18.

> Сонда сендер қайта оралып, әділ мен зұлымның, Құдайға қызмет ететін мен Оған қызмет етпейтіннің арасын айыратын боласыңдар. Малахия 3:16–18.

In 2024, the foundational test represented as the fear of the Lord arrived. Two classes were manifested in that test, and the group that made up the two classes had been often talking to one another on regular zoom meetings, throughout the three and a half days. The Lord listened to their discussions. The class who feared the Lord thought upon His name; Palmoni, the Lion of the tribe of Judah, the Alpha and Omega, the Truth, the Word, the Wonderful Linguist, the corner and cap stone, the Lamb, the Heavenly High Priest, the Temple, the Rock. Those who made it into that book are to be jewels upon the crown representing the ensign of the kingdom of glory. When He makes up those jewels, then they return, and discern between the righteous and the wicked. When He casts the jewels into the casket, it is then discerned who is foolish and who is wise.

2024 жылы Жаратқан Иеден қорқу ретінде бейнеленген іргелі сынақ келді. Сол сынақта екі топ айқын көрінді, ал сол екі топты құраған қауым үш жарым күн бойы тұрақты zoom жиналыстарында жиі бір-бірімен сөйлесіп жүрді. Жаратқан Ие олардың әңгімелеріне құлақ түрді. Жаратқан Иеден қорыққан топ Оның есімі туралы ойлады: Палмони, Яһуда руының Арыстаны, Альфа мен Омега, Ақиқат, Сөз, Ғажайып Тілші, бұрыштағы және төбедегі Тас, Тоқты, Көктегі Ұлы Діни қызметкер, Ғибадатхана, Жартас. Сол кітапқа енгендер ұлылық патшалығының туын бейнелейтін тәждің асыл тастары болуға тиіс. Ол сол асыл тастарды құрастырған кезде, сонда олар қайта оралып, әділ мен зұлымның арасын ажыратады. Ол асыл тастарды қобдишаға салғанда, нақ сол кезде кімнің ақымақ, ал кімнің дана екені ажыратылады.

Malachi records:

Малахи былай деп жазады:

> Return unto me, and I will return unto you,

> Маған қайтыңдар, сонда Мен де сендерге қайтамын,

> But ye said, Wherein shall we return?

> Бірақ сендер: «Біз қалайша қайтып ораламыз?» — дедiңдер.

> Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.

> Барлық ондықтарыңды қоймаға әкеліңдер, сонда Менің үйімде азық болсын; осы арқылы Мені сынап көріңдер, — дейді Әскерлердің Иесі Жаратқан Ие, — егер сендер үшін көктің терезелерін ашып, сыймай кететіндей етіп батамды төкпесем.

The storehouse is the casket and the tithes are the wise virgins. The storehouse is God’s Word placed into a new framework of truth. The jewels that get cast into that casket are the truths associated with the message of the Midnight Cry. The tithes were kept in a specific room in the temple, as identified in Nehemiah’s cleansing. The casket and the storehouse, or Peter spiritual house represents God’s temple and the jewels represent human temples who are joined with Divinity in the secret place of the Most High. The human messengers cannot be separated from the Divine message. The jewels are both God’s messengers and they are also the message they proclaim. Inspiration often identifies the message and the messenger combined.

Қойма — сандық, ал ондықтар — дана қыздар. Қойма — бұл жаңа ақиқаттық құрылымға орналастырылған Құдай Сөзі. Сол сандықтың ішіне салынатын асыл тастар — Түн ортасындағы айқай хабарына қатысты ақиқаттар. Ондықтар Нехемияның тазартуы кезінде көрсетілгендей, ғибадатханадағы белгілі бір бөлмеде сақталған. Сандық пен қойма, яғни Петірдің рухани үйі, Құдайдың ғибадатханасын білдіреді, ал асыл тастар — Құдіреті Шексіздің құпия мекенінде Құдайлықпен біріктірілген адам ғибадатханаларын білдіреді. Адамдық хабаршыларды Құдайлық хабардан бөліп қарауға болмайды. Асыл тастар — Құдайдың хабаршылары да, сондай-ақ олар жариялайтын хабардың өзі де. Рухтың жетелеуі хабар мен хабаршыны біріккен түрде жиі айқындайды.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth. Christ declares to His followers: ‘Ye are the light of the world.’ To every soul that accepts Jesus the cross of Calvary speaks: ‘Behold the worth of the soul: “Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” Nothing is to be permitted to hinder this work. It is the all-important work for time; it is to be far-reaching as eternity. The love that Jesus manifested for the souls of men in the sacrifice which He made for their redemption, will actuate all His followers.” Testimonies, volume 5, 455.

> «Құдай көне Исраилді қалай шақырса, осы заманда Өз қауымын да жер бетінде нұр болып тұруға солай шақырды. Ақиқаттың құдіретті қылышымен, бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарлары арқылы, Ол оларды шіркеулерден және дүниеден бөліп алып, Өзіне қасиетті жақындыққа келтірді. Ол оларды Өз заңының аманат сақтаушылары етті және осы уақытқа арналған пайғамбарлықтың ұлы ақиқаттарын оларға сеніп тапсырды. Көне Исраилге сеніп тапсырылған киелі сөздер сияқты, бұлар да дүниеге жеткізілуге тиіс қасиетті аманат. Аян 14-тараудағы үш періште Құдай хабарларының нұрын қабылдап, жердің ұзыны мен көлденеңі бойына ескертуді жариялау үшін Оның өкілдері ретінде алға шығатын халықты бейнелейді. Мәсіх Өз ізбасарларына былай дейді: “Ye are the light of the world.” Иса Мәсіхті қабылдайтын әрбір жанға Ғолғата айқышы былай деп сөйлейді: “Behold the worth of the soul: ‘Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” Бұл іске кедергі келтіретін ешнәрсеге жол берілмеуге тиіс. Бұл — уақыт үшін аса маңызды іс; оның ауқымы мәңгілікпен тең дәрежеде алысқа таралуға тиіс. Адам жандары үшін Иса олардың құтқарылуы жолында жасаған құрбандығы арқылы көрсеткен сүйіспеншілік Оның барлық ізбасарларын да әрекетке келтіреді». Testimonies, volume 5, 455.

We will begin to draw together these concepts in the next article.

Келесі мақалада біз осы ұғымдарды өзара байланыстыра бастаймыз.

> “During the last fifty years of my life, I have had precious opportunities to obtain an experience. I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.

> «Өмірімнің соңғы елу жылының барысында мен тәжірибе алудың қымбат мүмкіндіктеріне ие болдым. Мен бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарларында тәжірибе алдым. Періштелер аспанның дәл ортасында ұшып бара жатқандай бейнеленген; олар дүниеге ескерту хабарын жариялап, осы жер тарихының соңғы күндерінде өмір сүріп жатқан халыққа тікелей қатысты. Бұл періштелердің дауысын ешкім естімейді, өйткені олар — көктегі ғаламмен үйлесімде еңбек етіп жатқан Құдай халқын бейнелейтін рәміз. Құдай Рухымен нұрландырылған әрі шындық арқылы қасиеттелген ерлер мен әйелдер осы үш хабарды өз ретімен жариялайды.

> “I have acted a part in this solemn work. Nearly all my Christian experience is interwoven with it. There are those now living who have an experience similar to my own. They have recognized the truth unfolding for this time; they have kept in step with the great Leader, the Captain of the Lord’s host.

> «Мен осы салтанатты іске өз үлесімді қостым. Менің бүкіл дерлік мәсіхшілік тәжірибем сонымен астасып жатыр. Қазір өмір сүріп жүргендердің арасында менікіндей тәжірибесі барлар бар. Олар осы уақыт үшін ашылып келе жатқан ақиқатты таныды; олар ұлы Жетекшімен, Жаратқан Иенің әскерінің Басы болған Тұлғамен қатар қадам басты.»

> “In the proclamation of the messages, every specification of prophecy has been fulfilled. Those who were privileged to act a part in proclaiming these messages have gained an experience which is of the highest value to them; and now when we are amid the perils of these last days, when voices will be heard on every side saying, ‘Here is Christ,’ ‘Here is truth’; while the burden of many is to unsettle the foundation of our faith which has led us from the churches and from the world to stand as a peculiar people in the world, like John our testimony will be borne:

> «Хабарларды жариялау барысында пайғамбарлықтың әрбір айқындалған тұсы орындалды. Осы хабарларды жариялауға қатысу мәртебесіне ие болғандар өздері үшін аса жоғары құндылыққа ие тәжірибе жинақтады; ал енді, біз осы соңғы күндердің қауіп-қатерлерінің ортасында тұрған кезде, жан-жағымыздан: “Мәсіх міне осында”, “Ақиқат міне осында”,— деген дауыстар естілетін шақта; көпшіліктің мақсаты бізді шіркеулерден де, дүниеден де бөліп, дүниеде ерекше бір халық ретінде тұруымызға жетелеген сеніміміздің негізін шайқалту болып тұрған кезде, біздің куәлігіміз Жохандікіндей болады:»

> “‘That which was from the beginning, which we have heard, which we have seen with our eyes, which we have looked upon, and our hands have handled, of the Word of life;… that which we have seen and heard declare we unto you, that ye also may have fellowship with us.’

> «Бастапқыдан бар болғанды, өз құлағымызбен естігенімізді, өз көзімізбен көргенімізді, назар салып қарағанымызды және қолымызбен ұстағанымызды — Өмір Сөзі туралы; ... көргеніміз бен естігенімізді сендерге де жариялаймыз, сендер де бізбен ортақтас болуларың үшін».

> “I testify the things which I have seen, the things which I have heard, the things which my hands have handled of the Word of life. And this testimony I know to be of the Father and the Son. We have seen and do testify that the power of the Holy Ghost has accompanied the presentation of the truth, warning with pen and voice, and giving the messages in their order. To deny this work would be to deny the Holy Ghost, and would place us in that company who have departed from the faith, giving heed to seducing spirits.

> «Мен көрген нәрселеріме, естіген нәрселеріме, және өмір Сөзі туралы қолдарым ұстағанға куәлік етемін. Ал бұл куәліктің Әке мен Ұлдан екенін мен білемін. Біз көрдік және де куәлік етеміз: Киелі Рухтың құдіреті ақиқатты қаламмен де, дауыспен де ескерте отырып ұсынуға ілесіп отырды, әрі хабарларды өз тәртібімен берді. Осы істі теріске шығару Киелі Рухты теріске шығару болар еді, әрі бізді сенімнен тайып, азғырушы рухтарға құлақ асқандардың қатарына қосар еді.»

> “The enemy will set everything in operation to uproot the confidence of the believers in the pillars of our faith in the messages of the past, which have placed us upon the elevated platform of eternal truth, and which have established and given character to the work. The Lord God of Israel has led out His people, unfolding to them truth of heavenly origin. His voice has been heard, and is still heard, saying, Go forward from strength to strength, from grace to grace, from glory to glory. The work is strengthening and broadening, for the Lord God of Israel is the defense of His people.

> «Жау сенушілердің өткендегі хабарлардағы біздің сеніміміздің тіректеріне деген сенімін түбірімен жою үшін бәрін іске қосады; сол хабарлар бізді мәңгілік ақиқаттың асқақ тұғырына орналастырды әрі осы іске негіз қалап, оған сипат берді. Исраилдің Құдай Иесі Өз халқын бастап келді, оларға көктен бастау алған ақиқатты ашып көрсетті. Оның даусы естілді және әлі де естілуде, былай деп: Күштен күшке, рақымнан рақымға, даңқтан даңққа қарай алға басыңдар. Бұл іс нығайып әрі кеңейіп келеді, өйткені Исраилдің Құдай Иесі — Өз халқының қорғаны.»

> “Those who have a hold of the truth theoretically, with their fingertips as it were, who have not brought its principles into the inner sanctuary of the soul, but have kept the vital truth in the outer court, will see nothing sacred in the past history of this people which has made them what they are, and has established them as earnest, determined, missionary workers in the world.

> «Ақиқатты тек теория жүзінде ғана, бейнебір саусақтарының ұшымен ғана ұстап тұрған, оның қағидаларын жанның ішкі қасиетті орнына енгізбеген, қайта өмірлік маңызы бар ақиқатты сыртқы аулада сақтап қойғандар, осы халықты өздері қандай болса, сондай еткен әрі оларды дүниеде байыпты, табанды, миссионерлік қызметкерлер ретінде орнықтырған бұл халықтың өткен тарихынан ешқандай қасиетті нәрсе көрмейді.

> “The truth for this time is precious, but those whose hearts have not been broken by falling on the rock Christ Jesus, will not see and understand what is truth. They will accept that which pleases their ideas, and will begin to manufacture another foundation than that which is laid. They will flatter their own vanity and esteem, thinking that they are capable of removing the pillars of our faith, and replacing them with pillars they have devised.

> «Осы уақытқа арналған ақиқат қымбат, бірақ жүректері Құз — Мәсіх Исаға құлап күйреп-жаншылмағандар ненің ақиқат екенін көріп те, түсініп те алмайды. Олар өз ойларына жағатынды қабылдап, қаланған іргетастан өзге бір іргетас қалауға кіріседі. Өздерінің менмендігі мен өзін-өзі жоғары бағалауын қошеметтеп, сеніміміздің тіректерін алып тастап, олардың орнына өздері ойлап тапқан тіректерді қоя аламыз деп ойлайтын болады.

> “This will continue to be as long as time shall last. Anyone who has been a close student of the Bible will see and understand the solemn position of those who are living in the closing scenes of this earth’s history. They will feel their own inefficiency and weakness, and will make it their first business to have not merely a form of godliness, but a vital connection with God. They will not dare to rest until Christ is formed within, the hope of glory. Self will die; pride will be expelled from the soul, and they will have the meekness and gentleness of Christ.” Notebook Leaflets, 60, 61.

> «Бұл уақыт бар болғанша жалғаса береді. Киелі кітапты терең зерттеген әрбір адам жер тарихының соңғы көріністерінде өмір сүріп жүргендердің салтанатты жағдайын көріп, түсінеді. Олар өздерінің дәрменсіздігі мен әлсіздігін сезініп, өздерінің ең басты міндеті етіп тек құдайшылдықтың сыртқы түріне ғана емес, Құдаймен өмірлік маңызды байланысқа ие болуды қояды. Олар Мәсіх өздерінің ішінде даңқ үміті болып қалыптасқанға дейін тынығуға батылы бармайды. Мендік өледі; тәкаппарлық жаннан қуылып шығарылады, әрі оларда Мәсіхтің момындығы мен жуастығы болады». Notebook Leaflets, 60, 61.

Back to Articles