Article

# Panium - Number Seven

Паниум — Жеті саны

Daniel 11 Unveiled: Prophetic Lines from 1989 to the Sunday Law

Даниял 11 ашылды: 1989 жылдан Жексенбілік заңға дейінгі пайғамбарлық желілер

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are working on bringing all the lines of Daniel eleven together in connection with the hidden history of verse forty that represents 1989 unto the Sunday law in the United States. Our calling as students of prophecy is to rightly divide the word of truth.

Біз Даниял кітабының он бірінші тарауындағы барлық желілерді 1989 жылдан Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңға дейінгі кезеңді бейнелейтін қырықыншы аяттың жасырын тарихымен байланыстыра отырып, бір арнаға тоғыстыру үстіндеміз. Болжамдық пайғамбарлықты зерттеушілер ретіндегі біздің шақырылуымыз — ақиқат сөзін дұрыс ажырата білу.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> Өзіңді Құдай алдында мақұлданған, ұялуға мұқтаж емес, ақиқат сөзін тура түсіндіретін қызметкер етіп көрсетуге тырыс. 2 Тімотеге 2:15.

Daniel chapter eleven can be divided into ten prophetic lines. Verses one through four represent one prophetic line. Verse five through nine represents a second line. Verse ten represents a third line. Verses eleven and twelve represent the fourth line. The fifth line is verses thirteen through fifteen. The sixth line is verses sixteen through twenty-two. The seventh line is verses twenty-three and twenty-four. Verse twenty-four through verse thirty-one is the eighth line. Verse thirty-one through forty is the ninth line, and the tenth and final line are verses forty through forty-five. These ten lines are to be brought together line upon line.

Даниял кітабының он бірінші тарауын он пайғамбарлық желіге бөлуге болады. Бірінші тармақтан төртінші тармаққа дейін бір пайғамбарлық желіні білдіреді. Бесінші тармақтан тоғызыншы тармаққа дейін екінші желіні білдіреді. Оныншы тармақ үшінші желіні білдіреді. Он бірінші және он екінші тармақтар төртінші желіні білдіреді. Бесінші желі — он үшінші тармақтан он бесінші тармаққа дейін. Алтыншы желі — он алтыншы тармақтан жиырма екінші тармаққа дейін. Жетінші желі — жиырма үшінші және жиырма төртінші тармақтар. Жиырма төртінші тармақтан отыз бірінші тармаққа дейін сегізінші желі. Отыз бірінші тармақтан қырқыншы тармаққа дейін тоғызыншы желі, ал оныншы әрі соңғы желі — қырқыншы тармақтан қырық бесінші тармаққа дейін. Бұл он желі желі үстіне желі етіп біріктірілуге тиіс.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> Ол білімді кімге үйретпек? ілімді кімге ұғындырмақ? Сүттен шығарылғандарға, емшектен айырылғандарға.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> Өйткені өсиетке өсиет жалғануы керек, өсиетке өсиет; жолға жол жалғануы керек, жолға жол; мұнда аздап, онда аздап:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> Өйткені Ол осы халыққа кекештенген еріндермен және бөтен тілмен сөйлейді. Оларға Ол: «Бұл — шаршағанды тынықтыратын тынығу, және бұл — сергіту»,— деді; бірақ олар тыңдағысы келмеді.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> Бірақ Жаратқан Иенің сөзі олар үшін өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда аздап, онда аздап болды; сондықтан олар барып, шалқасынан құлап, быт-шыт болып, тұзаққа түсіп, ұсталып қалсын. Ишая 28:9–13.

Each of the ten prophetic lines are of course interrelated, but within each line a specific theme can be recognized. Though each line has a primary theme, the lines possess more than a singular testimony. I intend to identify each of the themes in the ten lines.

Он пайғамбарлық желінің әрқайсысы, әрине, өзара байланысты, бірақ әр желінің ішінде белгілі бір тақырыпты айқындауға болады. Әр желінің негізгі тақырыбы болғанымен, бұл желілер бір ғана куәлікке ие емес. Мен он желідегі тақырыптардың әрқайсысын айқындамақпын.

## First Line

Бірінші жол

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

> Сондай-ақ мен де Мидиялық Дарийдің патшалығының бірінші жылында оны нығайтып, қуаттандыру үшін тұрдым. Енді саған шындықты көрсетемін. Міне, Парсыда тағы үш патша көтеріледі; ал төртіншісі олардың бәрінен әлдеқайда бай болады; әрі ол өз байлығынан туған күшімен баршаны Грекия патшалығына қарсы көтереді. Сонда зор құдіретті бір патша көтеріледі, ол ұлы үстемдікпен билік жүргізіп, өз еркіне сай әрекет етеді. Бірақ ол көтерілген кезде, оның патшалығы күйреп, аспанның төрт желі тарапына бөлінеді; алайда оның ұрпағына емес, әрі өзі жүргізген билігіндей де болмайды; өйткені оның патшалығы жұлынып алынып, солардан басқа өзге біреулерге беріледі. Даниял 11:1–4.

The first year of Darius marks the end of seventy years, thus identifying a prophetic time of the end. By verse three Alexander the Great establishes his worldwide kingdom, and by verse four his kingdom was to be plucked up and divided unto the four winds. Using Darius as the time of the end in 1989 allows us to count the kings represented in verse two. When Gabriel states in verse one, “Also in the first year of Darius” he is following up on what he informed Daniel at the beginning of the vision, which began in chapter ten.

Дарийдің бірінші жылы жетпіс жылдың аяқталуын белгілейді, осылайша ақырдың пайғамбарлық уақытын айқындайды. Үшінші аятқа қарай Ескендір Зұлқарнайын өзінің бүкіләлемдік патшалығын орнатады, ал төртінші аятқа қарай оның патшалығы жұлынып алынып, дүниенің төрт желіне қарай бөлінуге тиіс болды. 1989 жылдағы ақыр уақыты ретінде Дарийді қолдану бізге екінші аятта бейнеленген патшаларды санауға мүмкіндік береді. Жебірейіл бірінші аятта: «Сондай-ақ Дарийдің бірінші жылында»,— дегенде, ол оныншы тарауда басталған аянның басында Даниялға хабарлағанын жалғастырып отыр.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Парсы патшасы Кирдің билігінің үшінші жылында Белтешазар деп аталған Даниялға бір нәрсе аян болды; және ол нәрсе шын еді, бірақ белгіленген уақыт ұзақ болатын; әрі ол сол нәрсені түсінді және аянды ұқты. Даниял 10:1.

The waymark that represents a “time of the end” contains two symbols. The “time of the end” for Moses’ prophetic line was Aaron’s birth, followed three years later with the birth of Moses. Aaron and Moses are the twofold symbol of the “time of the end” in their history and typify the birth of John the Baptist and Jesus six months thereafter. The “time of the end” in 1798 marked the capture of the pope of Rome who thereafter died in captivity in 1799. From “the first year of Darius the Mede” unto “the third year of Cyrus king of Persia”; Darius and Cyrus represent thee “time of the end” in 1989, for all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived.

«Ақыр заманды» білдіретін жолбелгі екі нышанды қамтиды. Мұсаның пайғамбарлық желісіндегі «ақыр заман» Һаронның дүниеге келуі болды, содан кейін үш жыл өткен соң Мұса туды. Һарон мен Мұса — өз тарихындағы «ақыр заманның» қосарлы нышаны, әрі олар алты айдан кейін дүниеге келген Жақия Шомылдырушы мен Исаның туылуының бейнесі болып табылады. 1798 жылғы «ақыр заман» Рим папасының тұтқынға алынуымен белгіленді, ол содан кейін тұтқында 1799 жылы қайтыс болды. «Мидиялық Дарийдің бірінші жылынан» бастап «Парсы патшасы Кирдің үшінші жылына» дейін; Дарий мен Кир 1989 жылғы «ақыр заманды» білдіреді, өйткені барлық пайғамбарлар өздері өмір сүрген күндерден гөрі соңғы күндер туралы көбірек айтады.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> Енді осының бәрі оларға өнеге ретінде болды; әрі бұл дүниенің ақыры жеткен бізге ескерту болсын деп жазылды. 1 Қорынттықтарға 10:11.

Darius and Cyrus represent Ronald Reagan and George Bush senior in 1989. Both were presidents that year. Verse one of chapter eleven places the vision in the third year of Cyrus, which would represent George Bush the senior who followed Reagan as Cyrus followed Darius. Verse two states that three kings would yet stand up and the fourth is far richer than them all. The final “time of the end” in chapter eleven begins in 1989 and identifies that after George Bush senior three kings would yet stand up, thus identifying the three presidents that followed Bush senior. Those three kings were Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama and then the richest president, Donald Trump would “by his strength” and “through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia”.

Дарий мен Кир 1989 жылғы Рональд Рейган мен аға Джордж Бушты білдіреді. Сол жылы екеуі де президент болды. Он бірінші тараудың бірінші аяты аянды Кирдің үшінші жылына орналастырады, бұл Рейганнан кейін Кирдің Дарийден кейін келгеніндей, Рейганнан кейін келген аға Джордж Бушты білдірер еді. Екінші аятта тағы үш патша тұратыны, ал төртіншісі олардың бәрінен әлдеқайда бай болатыны айтылған. Он бірінші тараудағы соңғы «ақырзаман уақыты» 1989 жылы басталып, аға Джордж Буштан кейін тағы үш патшаның тұратынын көрсетеді, осылайша аға Буштан кейін келген үш президентті айқындайды. Ол үш патша Билл Клинтон, кіші Джордж Буш, Барак Обама болды, содан кейін ең бай президент Дональд Трамп «өзінің күшімен» және «байлығы арқылы Грекия патшалығына қарсы бәрін көтереді».

Verse three then introduces Alexander the Great and therefore typifies the last leader of United Nations who unites with the papacy in the last days, but who like unto the papacy comes to his end. The United Nations is the seventh kingdom represented as ten kings in Revelation seventeen, and the confederacy of ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papal beast for one symbolic hour.

Содан кейін үшінші аят Ескендір Зұлқарнайынды таныстырады, сондықтан ол ақырғы күндері папалықпен бірігетін, бірақ папалық сияқты өз ақырына жететін Біріккен Ұлттар Ұйымының соңғы басшысын бейнелейді. Біріккен Ұлттар Ұйымы — Аян кітабының он жетінші тарауында он патша ретінде бейнеленген жетінші патшалық, және он патшаның конфедерациясы өздерінің жетінші патшалығын папалық аңға бір рәміздік сағатқа беруге келіседі.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> Сен көрген он мүйіз — он патша; олар әлі патшалық қабылдаған жоқ, бірақ аңмен бірге бір сағатқа патшаларша билік алады. Бұлардың ойы бір, әрі өз күш-қуаты мен билігін аңға береді. Бұлар Тоқтамен соғысады, бірақ Тоқты оларды жеңеді; өйткені Ол — мырзалардың Иесі әрі патшалардың Патшасы; әрі Оның қасындағылар шақырылған, таңдап алынған және адал. Аян 17:12–14.

Those ten kings are represented by verses three and four and also by the history of the rise and fall of Alexander the Great who fulfilled the verses in the fourth century. Greece is the third kingdom of Bible prophecy and is a symbol of the dragon, a third of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. At the cross the message “King of the Jews” was recorded in Hebrew, Latin and Greek; representing the Jews, the Romans and the rest of the multitudes from the other nations that would be in Jerusalem at the Passover. The Greeks represent the dragon, the Romans represent the beast, and the Jews were the false prophet.

Сол он патша үшінші және төртінші аяттарда, сондай-ақ төртінші ғасырда сол аяттарды орындаған Ескендір Зұлқарнайынның өрлеуі мен құлауының тарихында бейнеленген. Грекия — Киелі кітап пайғамбарлығындағы үшінші патшалық және айдаһардың, яғни айдаһар, аң және жалған пайғамбардан тұратын үштік одақтың үштен бірінің символы. Айқышта “Яһудилердің Патшасы” деген жазу еврей, латын және грек тілдерінде жазылды; бұл Құтқарылу мейрамында Иерусалимде болатын яһудилерді, римдіктерді және өзге халықтардан жиналған қалың топтың қалған бөлігін білдірді. Гректер айдаһарды, римдіктер аңды, ал яһудилер жалған пайғамбарды білдірді.

The first four verses of chapter eleven identify the end of the earthly dragon power who commits fornication with the papal power as human probation closes. Verses three and four identify the final rise and fall of the last manifestation of an earthly dragon power. The verses overlay the last six verses which identify the end of the beast who commits fornication with the kings of the earth. The beginning and ending of chapter eleven identify the history where the enemies of God come to their end with none to help. The first four verses aligned with the last six verses and in so doing they bear the symbolism of the Ten Commandments with a table of the first four commandments and a table with the last six commandments, while also symbolizing a test with the number ten.

Он бірінші тараудың алғашқы төрт аяты адам баласының сынақ мерзімі жабылар шақта папалық билікпен зинақорлық жасайтын жердегі айдаһар билігінің ақырын айқындайды. Үшінші және төртінші аяттар жердегі айдаһар билігінің соңғы көрінісінің түпкілікті көтерілуі мен құлауын айқындайды. Бұл аяттар жер патшаларымен зинақорлық жасайтын аңның ақырын айқындайтын соңғы алты аяттың үстіне қабаттаса түседі. Он бірінші тараудың басы мен соңы Құдайдың жаулары жәрдем беретін ешкімсіз ақырына жететін тарихты айқындайды. Соңғы алты аятпен үйлестірілген алғашқы төрт аят, осылайша, алғашқы төрт өсиеттен тұратын бір кестесі және соңғы алты өсиеттен тұратын бір кестесі бар Он Өсиеттің символикасын алып жүреді, сонымен қатар он саны арқылы берілген сынақты да бейнелейді.

The first four verses represent a beginning that illustrates the ending while anchoring the message as beginning at the “time of the end” in 1989. The verses represent 1989 until the close of human probation, thus summarizing the message of the last six verses which are the increase of knowledge that was unsealed in 1989, which identify the events connected with the close of probation.

Алғашқы төрт аят 1989 жылғы «ақыр заманнан» басталатын хабарды орнықтыра отырып, ақырын бейнелеп көрсететін бір бастаманы білдіреді. Бұл аяттар 1989 жылдан адамзатқа берілген сынақ мерзімінің жабылуына дейінгі кезеңді білдіреді; осылайша олар 1989 жылы мөрі ашылған білімнің артуын қамтитын соңғы алты аяттың хабарын қорытындылайды, ал сол аяттар сынақ мерзімінің жабылуымен байланысты оқиғаларды айқындайды.

The verses provide the prophetic anchor to recognize that beginning in 1989 there would be a total of eight presidents, with the eighth being of the seven previous presidents, thus tying the passage together with the enigma of the eighth being of the seven, which is a prophetic characteristic that is present truth in the last days.

Бұл аяттар 1989 жылдан бастап жалпы саны сегіз президент болатынын, әрі сегізіншісі алдыңғы жеті президенттің ішінен шығатынын тануға пайғамбарлық негіз береді; осылайша бұл үзінді сегізіншінің жетеудің ішінен болуы туралы жұмбақпен байланысады, ал бұл — соңғы күндердегі осы шақтағы шындық болып табылатын пайғамбарлық сипат.

The theme which can be understood with the verses is the final destruction of the dragon power who commits fornication with the whore of Tyre. The whore commits fornication with all the kings of the earth, but just as ancient France became the firstborn of the Catholic church when Clovis dedicated his throne to the papacy in 496, so too, the earth beast of the United States will also be the first of the kings to commit fornication with the whore at the Sunday law. Just as in the ending six verses the beginning four verses identify and emphasize all three powers that lead the world to Armageddon, but the theme in the first four verses is the dragon power represented by Grecia and Alexander the Great.

Осы аяттар арқылы ұғынылатын тақырып — Тирдің жезөкшесімен азғындық жасайтын айдаһар күшінің түпкілікті жойылуы. Жезөкше жер бетіндегі барлық патшалармен азғындық жасайды, алайда ежелгі Франция 496 жылы Хлодвиг өз тағын папалыққа бағыштаған кезде католик шіркеуінің тұңғышы болғаны сияқты, дәл солай Америка Құрама Штаттарының жер аңына да жексенбілік заң кезінде жезөкшемен азғындық жасайтын патшалардың алғашқысы болу жазылған. Соңғы алты аяттағы сияқты, алғашқы төрт аят та дүниені Армагеддонға бастап баратын үш биліктің бәрін айқындап, ерекше атап көрсетеді, бірақ алғашқы төрт аяттағы тақырып — Грекия мен Александр Македонский арқылы бейнеленген айдаһар күші.

Reagan began the process of eight presidents that has led now to the last of the eight presidents. The eighth president will erect the image of the beast and enforce a Sunday law in the United States, while also brokering and arrangement making him the head of the United Nations, that will at that very point enter into a worldwide church state relationship under the guise of solving the increasing warfare of radical Islam.

Рейган сегіз президенттен тұратын, енді сегіздің соңғысына алып келген үдерісті бастады. Сегізінші президент аңның мүсінін тұрғызады және Америка Құрама Штаттарында жексенбілік заңды күштеп енгізеді; сонымен қатар ол өзін Біріккен Ұлттар Ұйымының басшысы ететін келісімге делдалдық жасап, оны жүзеге асырады, ал сол мезеттің өзінде ол ұйым радикалды исламның күшейіп бара жатқан соғыс-қақтығыстарын шешу сылтауымен бүкіл дүниежүзілік шіркеу-мемлекет қатынасына кіреді.

The transition of the United States, which is the earth beast of Revelation chapter thirteen from being the sixth kingdom of Bible prophecy unto the head of the seventh kingdom of Bible prophecy, while consummating the unlawful relationship with the eighth kingdom of Bible prophecy is illustrated from verse one identifying 1989, through the presidents that lead to the Sunday law in the United States, and immediately then identifies the mighty king standing up. That mighty king is Trump assuming control over the United Nations, which he is now in the process of dismantling in advance of his demands.

Аян кітабының он үшінші тарауындағы жер аңына теңестірілген Америка Құрама Штаттарының Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық болудан Киелі кітап пайғамбарлығындағы жетінші патшалықтың басына айналуы, әрі сол арада Киелі кітап пайғамбарлығындағы сегізінші патшалықпен заңсыз қатынасты аяқтап бекітуі, бірінші аяттан бастап 1989 жылды көрсету арқылы, Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңға алып баратын президенттер арқылы бейнеленеді, содан кейін бірден құдіретті патшаның көтерілуі айқындалады. Сол құдіретті патша — қазіргі уақытта өз талаптарының алдында Біріккен Ұлттар Ұйымын ыдырату үдерісінде тұрған Трамптың оның үстінен билікті өз қолына алуы.

## Second Line

Екінші жол

Verse five through nine represents the first mention and the point by point illustration of the battle between the kings of the north and south that the entire chapter employs as the primary prophetic backdrop. Verse five sets forth the theme of the passage.

Бесінші аяттан тоғызыншы аятқа дейінгі бөлікте бүкіл тарауда негізгі пайғамбарлық ая ретінде қолданылған солтүстік пен оңтүстік патшалары арасындағы шайқастың алғашқы рет аталуы әрі оның тармақтап көрсетілген суреттелуі берілген. Бесінші аят осы үзіндінің тақырыбын алға қояды.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. Daniel 11:5.

> Оңтүстіктің патшасы күшейеді, сондай-ақ оның әмірлерінің бірі де; ол одан да күштірек болып, үстемдік жүргізеді; оның үстемдігі ұлы үстемдік болады. Даниял 11:5.

Ptolemy I Soter and Seleucus I Nicator are represented in the verse. Both were a fourth of the “Diadochi” (meaning successor) of Alexander’s kingdom. Seleucus is the first “king of the north” in chapter eleven, and in agreement with pagan Rome, papal Rome and modern Rome—Seleucus was only established as the prophetic king of the north after three primary victories or pivotal events: his reclamation of Babylon in 312 BC, the Battle of Ipsus in 301 BC, and the Battle of Corupedium in 281 BC. These movements defeated his major rivals, expanded his empire, and solidified his dominance in the region.

Аятта Птолемей I Сотер мен Селевк I Никатор бейнеленген. Екеуі де Александр патшалығының «Диадохтарының» (мағынасы: мұрагер) төрттен бірі болды. Селевк — он бірінші тараудағы алғашқы «солтүстіктің патшасы»; әрі пұтқа табынушы Риммен, папалық Риммен және қазіргі Риммен үйлесімде, Селевк пайғамбарлықтағы солтүстіктің патшасы ретінде тек үш негізгі жеңістен немесе шешуші оқиғадан кейін ғана орнықты: оның б.з.д. 312 жылы Бабыл қаласын қайта иеленуі, б.з.д. 301 жылғы Ипс шайқасы және б.з.д. 281 жылғы Корупедий шайқасы. Бұл қозғалыстар оның басты бақталастарын жеңіп, империясын кеңейтіп, аймақтағы оның үстемдігін берік етті.

The second line begins with identifying the kings of the north and south in distinction with any other of the successors (Diadochi) of Alexander’s divided kingdom. It begins with identifying that the king of the north is only empowered after three conquests. Then in the history of the struggle for dominion that unfolded after Alexanders death in verses six through nine, identify a period that concludes with the overthrow of the king of the north by the king of the south. This is the first of three times in chapter eleven that the king of the south prevails over the king of the north. They provide three internal witnesses within the chapter that clearly establishes the waymarks of the history that leads to a king of the south defeating a king of the north.

Екінші желі Александрдың бөлінген патшалығының өзге мұрагерлерінен (Диадохтарынан) айырып, солтүстік пен оңтүстіктің патшаларын айқындаудан басталады. Ол солтүстік патшасының тек үш жаулап алудан кейін ғана күшке ие болатынын анықтаудан басталады. Содан кейін Александр қайтыс болғаннан кейін өрбіген үстемдік үшін күрес тарихында, алтыншыдан тоғызыншы аяттарға дейін, оңтүстік патшасының солтүстік патшасын құлатуымен аяқталатын кезең айқындалады. Бұл — он бірінші тарауда оңтүстік патшасының солтүстік патшасынан басым түсетін үш ретінің біріншісі. Олар осы тараудың ішінде оңтүстік патшасының солтүстік патшасын жеңуімен аяқталатын тарихтың межелерін айқын бекітетін үш ішкі куәлікті береді.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:5–9.

> Оңтүстіктің патшасы күшейеді, сондай-ақ оның әміршілерінің бірі де; бірақ ол одан да күштірек болып, билік жүргізеді; оның үстемдігі зор үстемдік болады. Жылдардың ақырында олар өзара одақтасады; өйткені оңтүстіктегі патшаның қызы келісім жасау үшін солтүстіктің патшасына келеді; бірақ ол өзінің тірегінің күшін сақтап қала алмайды; ол да, оның тірегі де тұра алмайды; бірақ ол да, оны алып келгендер де, оны туған да, сол замандарда оны қолдаған да опасыздықпен беріледі. Ал оның тамырынан шыққан бір бұтақ оның орнына тұрады; ол әскермен келіп, солтүстіктің патшасының қамалына кіреді, оларға қарсы әрекет жасап, жеңіске жетеді. Сондай-ақ олардың тәңірлерін, құйма мүсіндерін, күміс пен алтыннан жасалған қымбат ыдыстарын Мысырға тұтқын етіп алып кетеді; және ол солтүстіктің патшасынан бірнеше жыл артық тұрады. Сөйтіп, оңтүстіктің патшасы өз патшалығына кіреді де, өз жеріне қайтып оралады. Даниял 11:5–9.

The historical fulfillment of the verses provides the template for the prophetic fulfillment of the twelve hundred and sixty years of papal rule identified in verses thirty-one through forty, and the prophetic template for the fulfillment of verse eleven, that was first fulfilled in 217 BC at the Battle of Raphia. Those three witnesses identify the characteristics of the Ukrainian War where Putin, the final king of the south will prevail over the proxy army of the papal king of the north.

Аяттардың тарихи орындалуы отыз бірінші мен қырқыншы аяттарда айқындалған папалық биліктің бір мың екі жүз алпыс жылының пайғамбарлық орындалуы үшін үлгі береді, сондай-ақ б.з.д. 217 жылы Раффия шайқасында алғаш рет орындалған он бірінші аяттың орындалуы үшін пайғамбарлық үлгі береді. Осы үш куәгер оңтүстіктің ақырғы патшасы Путин солтүстіктің папалық патшасының делдал әскері үстінен жеңіске жететін Украин соғысының сипаттарын айқындайды.

The theme of the second line of prophetic history is how the deadly wound is delivered to the papacy in 1798, as represented by verses five through nine and the battle of Raphia in verse eleven. The king of the south, which is Egypt, is the dragon power.

Пайғамбарлық тарихтың екінші желісінің тақырыбы — бесінші мен тоғызыншы аяттарда, сондай-ақ он бірінші аяттағы Рафия шайқасында бейнеленгендей, 1798 жылы папалыққа өлімші жараның қалай салынғаны. Оңтүстіктің патшасы, яғни Мысыр, айдаһарлық билік болып табылады.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> Адам ұлы, Мысыр патшасы перғауынға қарсы бетіңді бұр да, оған және бүкіл Мысырға қарсы пайғамбарлық ет: Сөйлеп, былай де: Тәңір Ие мынаны айтады: Міне, Мен саған қарсымын, Мысыр патшасы перғауын, өзендерінің ортасында жатқан ұлы айдаһар, сен: «Өзенім өзімдікі, оны өзім үшін жараттым»,— дегенсің. Езекиел 29:2, 3.

The three illustrations of the king of the south prevailing over the king of the north in chapter eleven combine to identify the final fall of the king of the north in verse forty-five.

Он бірінші тарауда оңтүстік патшасының солтүстік патшасын жеңіп шығуын бейнелейтін үш көрініс бірігіп, қырық бесінші аяттағы солтүстік патшасының түпкілікті құлауын айқындайды.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> Ол өзінің сарай шатырларын теңіздердің арасына, даңқты қасиетті тауға тігеді; бірақ ол өз ақырына жетеді, әрі оған ешкім жәрдем етпейді. Даниял 11:45.

There are three lines in chapter eleven that illustrate a king of the south defeating a king of the north, but when the king of the north comes to his end with none to help it is not so apparent. But the book of Revelation identifies that it is the dragon power that brings her down by eating her flesh and burning her with fire. Once the dragon power is recognized from the book of Revelation we can see the kings, who are also the dragon and also the king of the south who are going to bring down the king of the north in verse forty-five. Three direct witnesses in the chapter that are all testifying to their perfect fulfillment as represented through the connection of the books of Daniel and Revelation.

Он бірінші тарауда оңтүстіктің патшасының солтүстіктің патшасын жеңетінін бейнелейтін үш желі бар, бірақ солтүстіктің патшасы өз ақырына келіп, оған ешкім жәрдем етпеген кезде, бұл соншалық айқын көрінбейді. Алайда Аян кітабы оны құлататын — оның тәнін жеп, оны отпен өртейтін — айдаһар күші екенін анықтайды. Айдаһар күші Аян кітабынан танылғаннан кейін, біз қырық бесінші аятта солтүстіктің патшасын құлататын патшаларды да көре аламыз; олар сондай-ақ айдаһар да, сондай-ақ оңтүстіктің патшасы да болып табылады. Тараудағы осы үш тікелей куәлік — бәрі де Даниял мен Аян кітаптарының байланысы арқылы бейнеленгендей, өздерінің кемел орындалуын айғақтап тұр.

The modern papal king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, and the book of Revelation identifies how the papal power comes to his end at the hands of the dragon power.

Қазіргі заманғы солтүстіктің папалық патшасы қырық бесінші аятта оған жәрдемдесетін ешкімсіз өз ақырына жетеді, ал Аян кітабы папалық биліктің айдаһар билігінің қолынан қалай өз ақырына жететінін айқындайды.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> Сен көрген аңның үстіндегі он мүйіз — солар жезөкшені жек көріп, оны қаңыратып жалаңаш қалдырады, оның етін жеп, өзін отпен өртеп жібереді. Өйткені Құдай олардың жүректеріне Өзінің еркін орындауды, бір келісімге келуді және Құдайдың сөздері орындалғанға дейін өз патшалықтарын аңға беруді салды. Аян 17:16, 17.

The ten kings burn the papal king of the north with fire and eat her flesh. The kings of the last days are the dragon power.

Он патша папалық солтүстік патшаны отпен өртеп, оның етін жейді. Соңғы күндердің патшалары — айдаһардың күші.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.” Testimonies to Ministers, 38.

> «Патшалар, әміршілер және әкімдер өздеріне антихристің таңбасын басқан, әрі олар Құдайдың өсиеттерін сақтайтын және Исаға деген сенімге ие болған қасиеттілермен соғысуға баратын айдаһар ретінде бейнеленген. Құдай халқына қарсы өшпенділіктері арқылы олар өздерін Мәсіхтің орнына Бараббаны таңдауда да кінәлі екендерін көрсетеді». Testimonies to Ministers, 38.

The ten kings are the dragon power, who is also represented by the kingdom of Greece and Alexander. Those kings are southern kings, for they are represented by Pharaoh king of Egypt. They will eat her flesh, for they are also the prophetic “dogs” which the Psalmist calls the “assembly of the wicked.”

Он патша — айдаһардың күші, ол сондай-ақ Грекия патшалығы және Ескендір арқылы бейнеленеді. Сол патшалар — оңтүстіктің патшалары, өйткені олар Мысыр патшасы перғауын арқылы бейнеленеді. Олар оның тәнін жейді, өйткені олар Забур жыршысы «зұлымдардың жиыны» деп атайтын пайғамбарлық «иттер» де болып табылады.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> Иттер мені қоршап алды; зұлымдар жиналысы мені қаумалап алды; олар менің қолдарым мен аяқтарымды тесті. Мен барлық сүйектерімді санай аламын; олар маған қарап, тесіліп қарайды. Киімдерімді өзара бөлісіп алды, әрі менің киімім үшін жеребе тастады. Забур 22:16–18.

The papacy is the king of the north in verse forty-five, and the papacy is represented by Jezebel in the church of Thyatira.

Қырық бесінші аяттағы солтүстіктің патшасы — папалық, ал Фиатира қауымындағы Езабел арқылы папалық бейнеленген.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> Соған қарамастан, Менің саған қарсы азғана нәрселерім бар: өйткені өз-өзін пайғамбар әйелмін деп атайтын Іезавел атты әйелге Менің қызметшілерімді азғындық жасауға және пұттарға құрбандыққа шалынған нәрселерді жеуге үйретіп, азғыруына жол бересің. Мен оған өзінің азғындығы үшін тәубеге келуге уақыт бердім, бірақ ол тәубеге келмеді. Міне, Мен оны төсекке тастаймын, әрі онымен неке адалдығын бұзатындарды да, егер олар өз істеріне тәубеге келмесе, зор қасіретке саламын. Аян 2:20–22.

Jezebel’s judgment is accomplished when she is eaten by dogs.

Изәбелге шығарылған үкім ол иттерге жем болғанда жүзеге асады.

> And of Jezebel also spake the Lord, saying, The dogs shall eat Jezebel by the wall of Jezreel. 1 Kings 21:23.

> Жезабел туралы да Жаратқан Ие былай деді: «Жезреелдің қорғаны түбінде иттер Жезабелді жеп қояды». Патшалықтар туралы 3-жазба 21:23.

The dogs are pagan Rome, the dragon power, for it was pagan Rome that crucified Christ.

Иттер — пұтқа табынушы Рим, айдаһардың билігі, өйткені Мәсіхті айқышқа шегелеген — пұтқа табынушы Римнің өзі еді.

> “In the sufferings of Christ upon the cross prophecy was fulfilled. Centuries before the crucifixion, the Saviour had foretold the treatment He was to receive. He said, ‘Dogs have compassed Me: the assembly of the wicked have enclosed Me: they pierced My hands and My feet. I may tell all My bones: they look and stare upon Me. They part My garments among them, and cast lots upon My vesture.’ Psalm 22:16–18. The prophecy concerning His garments was carried out without counsel or interference from the friends or the enemies of the Crucified One. To the soldiers who had placed Him upon the cross, His clothing was given. Christ heard the men’s contention as they parted the garments among them. His tunic was woven throughout without seam, and they said, ‘Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be.’” The Desire of Ages, 746.

> «Айқышта Мәсіхтің тартқан азаптарында пайғамбарлық орындалды. Айқышқа шегеленуден сан ғасырлар бұрын Құтқарушы Өзіне қандай қарым-қатынас жасалатынын алдын ала айтып кеткен еді. Ол былай деді: “Иттер Мені қоршап алды; зұлымдар жиналысы Мені қаумалап тұр; олар Менің қолдарым мен аяқтарымды тесті. Мен барлық сүйектерімді санай аламын; олар Маған қарап, тесіліп қарайды. Киімдерімді өзара бөлісіп алып, киімім үшін жеребе тастайды.” Забур 22:16–18. Оның киімдеріне қатысты пайғамбарлық Айқышқа шегеленген Сол Жанның достарының да, жауларының да кеңесінсіз не араласуынсыз орындалды. Оны айқышқа қадаған сарбаздарға Оның киімі берілді. Мәсіх олардың киімдерді өзара бөліскендегі тартысын естіді. Оның шапаны тігіссіз, тұтас тоқылған еді, сондықтан олар: “Мұны жыртпайық, кімдікі боларын білу үшін жеребе тастайық”,— десті.» The Desire of Ages, 746.

The ten kings, who are the dogs, who are the assembly of the wicked, who are Greece and Egypt will also to burn the whore with fire.

Иттер болып табылатын, зұлымдардың қауымы болып табылатын, Грекия мен Мысыр болып табылатын он патша да жезөкшені отпен өртейді.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> Кез келген діни қызметкердің қызы өзін жезөкшелікпен арамдаса, ол әкесін арамдайды; ол отқа өртелсін. Леуіліктер 21:9.

The ten kings burn the whore with fire for she professes to be a priestess but is a whore.

Он патша жезөкшені отпен өртейді, өйткені ол өзін абыз әйелмін деп жариялайды, бірақ өзі жезөкше.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> Сол күні Тир жетпіс жыл ұмыт болады, бір патшаның күндеріндей; жетпіс жыл аяқталғаннан кейін Тир жезөкше туралы әндей ән салады. Қолға арфа ал, қаланы арала, сен, ұмыт қалған жезөкше; есіңе алынуың үшін, тәтті әуен шығар, көп әндер айт. Жетпіс жыл аяқталғаннан кейін Жаратқан Ие Тирге назар салады, сонда ол өз ақысына қайта оралып, жер бетіндегі дүниенің барлық патшалықтарымен зинақорлық жасайды. Ишая 23:15–17.

In verses five through nine, and verses thirty-one through forty, we find witness to the papacy coming to its end at the hands of the dragon power. This principle is also currently being fulfilled in the Ukrainian War. These three witnesses inform us that when the king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, the dragon will eat her flesh and burn her with fire. Upon three witnesses the motivation for the dragon’s action will include a broken treaty.

Бесінші мен тоғызыншы аяттарда, сондай-ақ отыз бірінші мен қырқыншы аяттарда біз папалықтың айдаһар билігінің қолынан өз ақырына жететініне куәлік табамыз. Бұл қағида қазіргі уақытта Украинадағы соғыста да орындалып жатыр. Осы үш куәлік бізге қырық бесінші аятта солтүстік патшасы оған жәрдемдесетін ешкім болмай өз ақырына жеткен кезде, айдаһар оның тәнін жеп, оны отпен өртейтінін хабарлайды. Үш куәліктің негізінде айдаһардың бұл әрекетінің түрткісі бұзылған келісімшартты да қамтитын болады.

In verses five through nine, the second Syrian War ended with a treaty in 253 BC. The war had started in 260 BC and seven years into the second Syrian War a peace treaty was accomplished by the king of the south giving a daughter to the king of the north so he could marry the king of the south’s daughter and bring about peace through the marriage alliance. Seven years after the marriage in 246 BC the king of the north set aside the southern bride and restored his original wife who he had set aside when he married the Egyptian princess. The motivation for the king of the south to invade the northern kingdom and capture the northern king was a broken treaty.

Бесінші тармақтан тоғызыншы тармаққа дейінгі аяттарда екінші Сирия соғысы б.з.д. 253 жылы жасалған келісіммен аяқталғаны баяндалады. Бұл соғыс б.з.д. 260 жылы басталған болатын, әрі екінші Сирия соғысының жетінші жылында оңтүстіктің патшасы солтүстіктің патшасына бір қызын беріп, оны оңтүстіктің патшасының қызымен некеге тұрғызу арқылы неке одағының негізінде бейбітшілік орнату үшін бітім жасалды. Некеден жеті жыл өткен соң, б.з.д. 246 жылы, солтүстіктің патшасы оңтүстіктен келген қалыңдықты ысырып қойып, мысырлық ханшайымға үйленген кезде өзі шеттеткен бастапқы әйелін қайта қабылдады. Оңтүстіктің патшасының солтүстік патшалыққа басып кіріп, солтүстіктің патшасын тұтқынға алуына түрткі болған себеп — бұзылған келісім еді.

The broken treaty typified the broken Treaty of Tolentino in 1797 that provided Napoleon with the motivation to take the pope captive in 1798, as Ptolemy had done to Seleucus in 246 BC. When Ptolemy III returned to Egypt from his victory over the northern Seleucid empire of Seleucus II he brought so many treasures back to Egypt that the Egyptians gave the title of “Euergetes” (meaning Benefactor) to Ptolemy III for restoring their “captive gods” after many years.

Бұзылған келісім 1797 жылы жасалған, Наполеонға 1798 жылы папаны тұтқынға алуға түрткі болған Толентино келісімінің бұзылуын алдын ала бейнеледі; дәл солай Птолемей б.з.д. 246 жылы Селевкті тұтқынға алған еді. Птолемей III Селевк II-нің солтүстіктегі Селевкидтер империясын жеңгеннен кейін Мысырға оралғанда, Мысырға соншалықты көп қазына алып келді, сондықтан мысырлықтар көп жылдардан кейін өздерінің “тұтқындағы құдайларын” қайтарып бергені үшін Птолемей III-ке “Эвергет” (яғни Игілік жасаушы) деген атақ берді.

> But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:7, 8.

> Бірақ оның түп-тамырынан шыққан бір бұтақ оның орнына көтеріледі; ол әскермен келіп, солтүстіктегі патшаның бекінісіне кіріп, оларға қарсы әрекет жасап, жеңіске жетеді. Сондай-ақ олардың тәңірлерін, әміршілерін және күміс пен алтыннан жасалған қымбат ыдыстарын тұтқынға алып, Мысырға әкетеді; әрі ол солтүстіктегі патшадан көп жылдар артық өмір сүреді. Даниял 11:7, 8.

When Napoleon took the pope captive in 1798, he robbed the Vatican treasures and brought them back to France as typified by Ptolemy III, who took treasures and also Seleucus II back to Egypt, where Seleucus II died falling from a horse. This typified Napoleon removing the papacy from the beast in 1798, and the death of the pope in 1799. The papacy in Revelation seventeen is the woman who rides upon the beast, and Seleucus’ defeat, captivity and subsequent death falling from a horse, typifies Napoleon removing the civil authority of the papacy (represented as a beast in Revelation seventeen).

1798 жылы Наполеон папаны тұтқынға алған кезде, ол Ватиканның қазыналарын тонап, оларды Францияға алып кетті; бұл — III Птолемейдің қазыналарды, сондай-ақ II Селевкті Мысырға алып қайтуымен бейнеленген, сол жерде II Селевк аттан құлап қаза тапты. Бұл 1798 жылы Наполеонның папалықты аңнан ажыратып тастағанын және 1799 жылы папаның өлімін бейнелейді. Аян кітабының он жетінші тарауында папалық — аңның үстіне мінген әйел; ал Селевктің жеңілісі, тұтқындалуы және кейіннен аттан құлап қаза табуы Наполеонның папалықтың азаматтық билігін (Аян кітабының он жетінші тарауында аң ретінде бейнеленген) жойып тастағанын бейнелейді.

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. … And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. … And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:3, 7, 18.

> Сонда ол мені рухта айдалаға алып кетті; мен үсті күпірлік аттарға толы, жеті басы мен он мүйізі бар, ал қызыл түсті аңға мінген бір әйелді көрдім. … Сонда періште маған: «Неліктен таңғалдың? Мен саған әйелдің құпиясын және оны көтеріп тұрған, жеті басы мен он мүйізі бар аңның құпиясын айтып беремін»,— деді. … Ал сен көрген әйел — жер патшаларына үстемдік жүргізетін сол ұлы қала. Аян 17:3, 7, 18.

Verse five through nine introduces the warfare between the king of the north and south in chapter eleven. Verse five provides the anchor to Rome as the king of the north for it identifies that the king of the north would conquer three geographical areas before it ruled supremely. The verses provide the prophetic structure that sets forth a period when the king of the north rules but comes to its end. This is the very premise and promise of chapter eleven. The theme of the line is the deadly wound of the papal king of the north, or as verse forty-five states, “he comes to his end, with none to help.” This truth is present truth in the last days.

Бесінші мен тоғызыншы аяттар он бірінші тараудағы солтүстік патшасы мен оңтүстік патшасы арасындағы соғысты таныстырады. Бесінші аят солтүстік патшасы ретінде Римге тірек береді, өйткені онда солтүстік патшасының толық үстемдік жүргізер алдында үш географиялық аймақты жаулап алатыны айқындалады. Бұл аяттар солтүстік патшасының билік жүргізетін, бірақ ақырында өз ақырына жететін кезеңін көрсететін пайғамбарлық құрылымды береді. Бұл — он бірінші тараудың дәл алғышарты мен уәдесі. Осы желінің тақырыбы — папалық солтүстік патшасының өлімші жарақаты, немесе қырық бесінші аятта айтылғандай: «ол өз ақырына жетеді, әрі оған жәрдемдесетін ешкім болмайды». Бұл шындық соңғы күндердегі осы заманға арналған ақиқат болып табылады.

We will continue in the next article.

Біз келесі мақалада жалғастырамыз.

Back to Articles