Article

# Panium - Number Six

Паниум — Алтыншы нөмір

Prophetic Waymarks in Daniel 11: The Collapse of the USSR, the Sunday Law, and the Rise of Modern Rome

Даниял 11-тараудағы пайғамбарлық межелер: КСРО-ның күйреуі, жексенбілік заң және қазіргі Римнің көтерілуі

Author

Jeff Pippenger

Published

March 9, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

With the collapse of the USSR in 1989 verse forty of Daniel eleven was fulfilled. Verse forty-one is the Sunday law in the United States, as is verse sixteen. From 1989 until the Sunday law in the United States verse forty is empty. The collapse of the USSR in 1989 was also identified in verse ten of Daniel eleven, that was initially fulfilled by Antiochus Magnus.

КСРО-ның 1989 жылы күйреуімен Даниял кітабының он бірінші тарауындағы қырқыншы аят орындалды. Қырық бірінші аят, он алтыншы аят сияқты, Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң болып табылады. 1989 жылдан бастап Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңға дейін қырқыншы аят бос қалады. 1989 жылғы КСРО-ның күйреуі Даниял кітабының он бірінші тарауындағы оныншы аятта да көрсетілген болатын, ол бастапқыда Антиох Магнус арқылы орындалған еді.

Antiochus III Magnus the Seleucid “king of the north,” ruled from 223–187 BC and sought to reclaim territories lost to the Ptolemies (the “king of the south”) after the Third Syrian War (246–241 BC). His campaign in the Fourth Syrian War (219–217 BC) aimed to retake Coele-Syria, Phoenicia, and Palestine. In 219 BC Antiochus marched south, capturing Seleucia-in-Pieria, Tyre, and Ptolemais (Acre), regaining coastal strongholds. In 218 BC he advanced further, taking Philadelphia (Amman) and pressing toward Egypt’s frontier, intent on reclaiming lost Seleucid lands down to Gaza. Antiochus halted his march in 218 BC, consolidating gains and preparing for a decisive push. Ptolemy IV Philopator, the Ptolemaic king, mustered an army to meet him, bolstered by Egyptian troops. Verse ten of Daniel eleven sets forth this movement of Antiochus, thus prefiguring the collapse of the USSR in 1989, and typifying verse forty.

Солтүстіктің Селевкилік «патшасы» Антиох III Ұлы 223–187 жж. б.з.д. билік жүргізіп, Үшінші Сирия соғысынан (246–241 жж. б.з.д.) кейін Птолемейлерден («оңтүстіктің патшасынан») айырылған аумақтарды қайтарып алуға ұмтылды. Төртінші Сирия соғысындағы (219–217 жж. б.з.д.) оның жорығы Көле-Сирияны, Финикияны және Палестинаны қайтадан тартып алуды көздеді. Б.з.д. 219 жылы Антиох оңтүстікке қарай жорыққа шығып, Селевкия-Пиерияны, Тирді және Птолемаиданы (Акр) басып алып, жағалаудағы тірек бекіністерін қайтарып алды. Б.з.д. 218 жылы ол ілгері жылжып, Филадельфияны (Амман) алып, Мысыр шекарасына қарай қысым жасай түсті, Ғазаға дейінгі жоғалтылған Селевкилік жерлерді қайтарып алуға ниеттенді. Б.з.д. 218 жылы Антиох өз жорығын тоқтатып, қол жеткізген табыстарын нығайтып, шешуші соққыға дайындалды. Птолемейлік патша Птолемей IV Филопатор онымен кездесуге арнап, мысырлық әскерлермен күшейтілген жасақты жинады. Даниял кітабының он бірінші тарауындағы оныншы аят Антиохтың осы қозғалысын баяндайды, осылайша 1989 жылғы КСРО-ның күйреуін алдын ала бейнелеп, қырықыншы аятты типологиялық тұрғыдан көрсетеді.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> Бірақ оның ұлдары қозғалысқа келіп, зор күштердің көпшілігін жинайды; және олардың бірі сөзсіз келіп, тасқындай жайылып, өтіп кетеді; содан кейін ол қайта оралып, өз бекінісіне дейін қозғалысқа келеді. Даниял 11:10.

When the king of the north in verse forty “overflows and passes over” it aligns with verse ten’s king of the north “overflowing and passing through.” In both verses it is the identical Hebrew words, that are simply translated a little differently. It is the same expression as found in Isaiah 8:8.

Қырықыншы аяттағы солтүстіктің патшасы «тасып өтіп, асып өткенде», бұл оныншы аяттағы солтүстіктің патшасының «тасып өтіп, арғы бетке өткеніне» сәйкес келеді. Екі аятта да дәл сол бірдей еврей сөздері қолданылған, тек олар сәл өзгеше аударылған. Бұл — Ишая 8:8-де кездесетін нақ сол тіркес.

> And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:8.

> Ол Яһуда арқылы өтіп, тасып, асады; мойынға дейін жетеді; оның қанаттарының жайылуы, уа, Иммануил, сенің жеріңнің кеңдігін түгел қамтиды. Ишая 8:8.

Each of the three verses is identifying a southern king being defeated by a northern king. Antiochus the northern king prevails over Ptolemy the southern king, just as Sennacherib prevailed over Judah the southern king, and just as the king of the north in verse forty swept away the USSR in 1989. Three verses along with the three historical fulfillments of those verses, identify the “time of the end” in 1989. Thus, verse ten is 1989 and verse sixteen is the Sunday law in the United States, as is verse forty-one.

Үш аяттың әрқайсысы оңтүстіктің бір патшасының солтүстіктің бір патшасы тарапынан жеңілгенін айқындайды. Солтүстіктің патшасы Антиох оңтүстіктің патшасы Птолемейді қалай жеңсе, Сеннахирим де оңтүстіктің патшасы Яһуданы солай жеңді; сондай-ақ қырықыншы аяттағы солтүстіктің патшасы 1989 жылы КСРО-ны да жайпап өтті. Үш аят және сол аяттардың орындалғанын көрсететін үш тарихи оқиға 1989 жылды «ақырзаман уақыты» деп айқындайды. Демек, оныншы аят — 1989 жыл, ал он алтыншы аят — Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң, қырық бірінші аят та солай.

Verses eleven through fifteen is a line of Scripture, which also has a historical fulfillment that identifies specific prophetic waymarks within the hidden history of verse forty. Before the Sunday law in the United States, but after 1989 the battle of Raphia and its aftermath is set forth in verses eleven and twelve, and the battle of Panium is set forth in verses thirteen to fifteen.

Он бірінші аяттан он бесінші аятқа дейінгі үзінді — Жазбаның бір желісі; онда сондай-ақ қырықыншы аяттың жасырын тарихы ішіндегі нақты пайғамбарлық межелерді айқындайтын тарихи орындалу да бар. Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңға дейін, бірақ 1989 жылдан кейін Рафиа шайқасы мен оның салдары он бірінші және он екінші аяттарда баяндалады, ал Паниум шайқасы он үшінші аяттан он бесінші аятқа дейін баяндалады.

The Sunday law is the time appointed; for it is there that the deadly wound of the papacy is healed, and the pope returns to the throne of the earth. That empowerment was typified by the enthronement of the papacy in 538, and by the enthronement of pagan Rome at the battle of Actium. Once prophetically enthroned pagan Rome ruled supremely for 360 years. Once the papacy was enthroned in 538, she ruled supremely for twelve hundred and sixty years. Once the deadly wound is healed at the Sunday law the papacy will rule supremely for a symbolic 42 months.

Жексенбі күні туралы заң — тағайындалған уақыт; өйткені нақ сол жерде папалықтың ажал әкелетін жарасы жазылады да, папа жердің тағысына қайта оралады. Сол билікке ие болу 538 жылғы папалықтың таққа отырғызылуымен және Акций шайқасында пұтқа табынушы Римнің таққа отырғызылуымен бейнеленді. Пайғамбарлық тұрғыдан таққа отырғызылғаннан кейін пұтқа табынушы Рим 360 жыл бойы жоғарыдан үстемдік етті. 538 жылы папалық таққа отырғызылғаннан кейін, ол бір мың екі жүз алпыс жыл бойы жоғарыдан үстемдік етті. Жексенбі күні туралы заң кезінде ажал әкелетін жара жазылған соң, папалық нышандық 42 ай бойы жоғарыдан үстемдік ететін болады.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue forty and two months. Revelation 13:3–5.

> Мен оның бастарының бірін өлімші болып жараланғандай көрдім; бірақ оның өлімші жарасы жазылып кетті. Сонда бүкіл жер жүзі аңның соңынан қайран қалып ерді. Олар аңға билік берген айдаһарға табынды; әрі аңға да табынып: «Аңға ұқсас кім бар? Онымен соғыса алатын кім?» — деді. Оған зор сөздер мен күпірліктер айтатын ауыз берілді; және оған қырық екі ай әрекет ету билігі берілді. Аян 13:3–5.

Verse 27 says “both” of these kings:

27-аятта осы патшалардың «екеуі де» туралы айтылады:

> And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.

> Осы екі патшаның да жүректері зұлымдық істеуге бейім болады, әрі олар бір дастарқан басында отырып өтірік сөйлейді; бірақ бұл табысқа жетпейді, өйткені ақыры әлі де белгіленген уақытта болады. Даниял 11:27.

The two kings in verse twenty-seven are the kings in the previous two verses who thereafter fought the battle of Actium.

Жиырма жетінші аяттағы екі патша — бұған дейінгі екі аятта айтылған, содан кейін Акций шайқасын жүргізген патшалар.

> And he shall stir up his power and his courage against the king of the south with a great army; and the king of the south shall be stirred up to battle with a very great and mighty army; but he shall not stand: for they shall forecast devices against him. Yea, they that feed of the portion of his meat shall destroy him, and his army shall overflow: and many shall fall down slain. Daniel 11:25, 26.

> Ол зор әскермен оңтүстіктің патшасына қарсы өз күш-қуаты мен батылдығын қозғайды; ал оңтүстіктің патшасы да аса зор әрі қуатты әскермен соғысқа көтерілмек; бірақ ол төтеп бере алмайды, өйткені оған қарсы арам пиғылдар құрылмақ. Иә, оның дастарқанынан нәпақа жейтіндер оны құртады, ал оның әскері тасқындай жайылады; әрі көп адам қаза тауып құлайды. Даниял 11:25, 26.

Verse twenty-seven therefore creates an anomaly that needs to be understood before we proceed. In verse twenty-four the “time” represents a 360-year period beginning at the battle of Actium and concluding at the appointed time in the year 330.

Сондықтан жиырма жетінші аят, әрі қарай жалғастырмас бұрын түсінілуі қажет бір ерекшелікті туындатады. Жиырма төртінші аятта «уақыт» Акций шайқасынан басталып, 330 жылғы белгіленген уақытта аяқталатын 360 жылдық кезеңді білдіреді.

The king of the south in the battle was Cleopatra, who was in an alliance with Marc Antony. Octavius was the king of the north who would defeat them both. At the time appointed (31 BC) the two kings who had previously sat down at one table and told lies to one another would confront each other at the battle of Actium.

Оңтүстіктің патшасы осы шайқаста Марк Антониймен одақта болған Клеопатра еді. Екеуін де жеңетін солтүстіктің патшасы Октавий болды. Белгіленген уақытта (б.з.д. 31 ж.) бұған дейін бір дастарқан басында отырып, бір-біріне жалған сөйлеген екі патша Акций шайқасында бетпе-бет келетін еді.

The two kings at the table align with the history of the battle of Panium (verses 13 through 15), where there was an alliance of Antiochus Magnus and Phillip of Macedon. That historical alliance corresponds with the symbolic alliance represented in the name of Panium in the time of Christ—Caesarea Philippi. The alliance is also represented in verse forty when the USSR is swept away in 1989 through an alliance between Reagan and pope John Paul II. The two kings tell lies to each other before 31 BC, which aligns with the Sunday law in the United States, and therefore their lies occur before verse sixteen, during the history represented by verses thirteen to fifteen which were fulfilled at the battle of Panium seventeen years after the battle of Raphia, and one hundred and thirty-seven years before Pompey conquered Jerusalem in fulfillment of verse sixteen.

Үстел басындағы екі патша Паний шайқасының тарихымен (13-тен 15-ке дейінгі аяттар) сәйкес келеді; сол жерде Антиох Магнус пен Македониялық Филипптің одағы болған. Сол тарихи одақ Мәсіхтің күндеріндегі Паний атауында бейнеленген рәміздік одаққа — Кесария Філіппиге — сәйкес келеді. Бұл одақ қырықыншы аятта да, КСРО 1989 жылы Рейган мен Рим папасы Иоанн Павел II арасындағы одақ арқылы swept away етілген кезде, бейнеленген. Екі патша б.з.д. 31 жылға дейін бір-біріне өтірік айтады; бұл Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңмен сәйкес келеді, сондықтан олардың өтіріктері он алтыншы аяттан бұрын, Раффия шайқасынан он жеті жыл өткен соң Паний шайқасында орындалған 13-тен 15-ке дейінгі аяттар бейнелейтін тарих кезеңінде, әрі Помпей Иерусалимді он алтыншы аяттың орындалуы ретінде жаулап алғаннан бір жүз отыз жеті жыл бұрын орын алады.

In verse twenty-eight Octavius, the victor over both Cleopatra (the king of the south) and Marc Antony, “returns into his land with great riches; and his heart shall be against the holy covenant; and he shall do exploits, and return to his own land.” Uriah Smith identifies these two victories as Actium in 31 BC and the destruction of Jerusalem in 70 AD. Verse twenty-eight is therefore identifying a history which begins at the battle of Actium, which is the beginning of the 360 years and the destruction of Jerusalem in 70 AD.

Жиырма сегізінші аятта Клеопатраны да (оңтүстіктің патшасын) және Марк Антонийді де жеңген Октавий «зор байлықпен өз жеріне қайтады; оның жүрегі қасиетті келісімге қарсы болады; ол ұлы істер істеп, өз жеріне қайта оралады». Урия Смит бұл екі жеңісті б.з.д. 31 жылғы Акций шайқасы мен б.з. 70 жылғы Иерусалимнің қирауымен сәйкестендіреді. Демек, жиырма сегізінші аят 360 жылдың басталуы болып табылатын Акций шайқасынан басталып, б.з. 70 жылғы Иерусалимнің қирауын қамтитын тарихты айқындайды.

> Then shall he return into his land with great riches; and his heart shall be against the holy covenant; and he shall do exploits, and return to his own land. Daniel 11:28.

> Сонда ол мол байлықпен өз еліне қайтып келеді; жүрегі қасиетті келісімге қарсы болады; ол зор істер істеп, өз еліне қайта оралады. Даниял 11:28.

The last phrase of verse twenty-four (even for a time) onward represents a historical line which began in 31 BC and concludes in the last phrase of verse thirty-one (shall place the abomination that maketh desolate) which was fulfilled in 538. The line begins with the battle of Actium, which marks the beginning of pagan Rome ruling supremely for three hundred and sixty years. The line ends in 538 with papal Rome beginning to rule supremely for twelve hundred and sixty years. Within the verses and the history which fulfilled the verses the time appointed in 330 represents a division in the history of pagan Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy. After the initial period of ruling supremely for three hundred and sixty years, there follows two hundred and eight years of disintegration of the empire in advance of the papacy taking the throne in verse thirty-one in the year 538. In the sequence of those eight verses only verse twenty-seven identifies a historical fulfillment that occurred before the battle of Actium in 31 BC.

Жиырма төртінші аяттың соңғы тіркесі («белгілі бір уақытқа дейін») мен отыз бірінші аяттың соңғы тіркесіне дейінгі («қаңыратып-жойғыш жексұрындықты орнатады») аралық 31 ж. б.з.д. басталып, 538 жылы аяқталатын тарихи желіні білдіреді. Бұл желі Акций шайқасынан басталады; сол шайқас пұтқа табынушы Римнің үш жүз алпыс жыл бойы үстем билік жүргізуінің басталуын белгілейді. Бұл желі 538 жылы папалық Римнің мың екі жүз алпыс жыл бойы үстем билік жүргізе бастауымен аяқталады. Аяттар мен сол аяттарды орындаған тарихтың ішінде 330 жылғы белгіленген уақыт Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші патшалық ретіндегі пұтқа табынушы Рим тарихындағы бөліністі білдіреді. Үш жүз алпыс жыл бойы үстем билік жүргізудің бастапқы кезеңінен кейін, отыз бірінші аяттағы папалықтың 538 жылы таққа отыруының алдында империяның ыдырауының екі жүз сегіз жылы келеді. Сол сегіз аяттың тізбегінде тек жиырма жетінші аят қана 31 ж. б.з.д. болған Акций шайқасына дейін орын алған тарихи орындалуды көрсетеді.

Verse twenty-seven identifies a meeting between two kings in advance of the “appointed time” and verse twenty-nine identifies an “appointed time.” Verse twenty-seven’s “appointed time” is the beginning of the three hundred and sixty year period and the “appointed time” of verse twenty-nine is the ending of the three hundred and sixty year period. The beginning and ending represent an “appointed time.”

Жиырма жетінші аят «белгіленген уақыттың» алдында екі патшаның кездесуін айқындайды, ал жиырма тоғызыншы аят «белгіленген уақытты» айқындайды. Жиырма жетінші аяттағы «белгіленген уақыт» — үш жүз алпыс жылдық кезеңнің басталуы, ал жиырма тоғызыншы аяттағы «белгіленген уақыт» — үш жүз алпыс жылдық кезеңнің аяқталуы. Басталуы мен аяқталуы «белгіленген уақытты» білдіреді.

The empowerment of pagan Rome began when it conquered the third geographical obstacle as represented in Daniel 8:9.

Пұтқа табынушы Римнің күшеюі Даниял 8:9-да бейнеленген үшінші географиялық кедергіні жаулап алған кезде басталды.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> Солардың бірінен оңтүстікке, шығысқа және көркем елге қарай аса зор болып өскен бір кішкентай мүйіз шықты. Даниял 8:9.

The empowerment began at the battle of Actium, and the subsequent subjection of the king of the south (Egypt) in verse nine of chapter eight.

Қуаттандыру Актий түбіндегі шайқаста, сондай-ақ сегізінші тараудың тоғызыншы аятында айтылған оңтүстіктің патшасының (Мысырдың) кейіннен бағындырылуынан басталды.

The ending of pagan Rome’s rules as the fourth kingdom of Bible prophecy ended in 538 when papal Rome overcame its third geographical obstacle. The entire five-hundred and sixty-eight year period from the battle of Actium unto 538 begins with pagan Rome conquering it’s third obstacle and becoming the fourth kingdom of Bible prophecy, and it ends when papal Rome conquers it’s third geographical obstacle.

Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші патшалық ретіндегі пұтқа табынушы Римнің билігінің соңы 538 жылы папалық Рим өзінің үшінші географиялық кедергісін жеңген кезде келді. Акцийм түбіндегі шайқастан 538 жылға дейінгі бүкіл бес жүз алпыс сегіз жылдық кезең пұтқа табынушы Римнің өзінің үшінші кедергісін жеңіп, Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші патшалыққа айналуынан басталады, ал папалық Рим өзінің үшінші географиялық кедергісін жеңген кезде аяқталады.

As the fourth kingdom of Bible prophecy, the history represented identifies two periods, the first when Rome exalts itself followed by a period describing Rome’s fall. The beginning of the first period of exaltation is also the beginning of the entire period pagan Rome ruled as the fourth kingdom of Bible prophecy. The first period of Rome’s exaltation begins and ends with an appointed time, and it also begins with the joining of the northern and southern kingdoms. It ends with the division into an eastern kingdom and a western kingdom. Beginning and ending with an appointed time and the beginning and ending represent the four divisions of Alexander’s kingdom.

Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші патшалық ретінде, бейнеленген тарих екі кезеңді айқындайды: біріншісі — Римнің өзін жоғары көтеретін уақыты, ал содан кейін Римнің құлауын сипаттайтын кезең келеді. Ұлықталудың осы бірінші кезеңінің басталуы — сондай-ақ пұтқа табынушы Римнің Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші патшалық ретінде билік еткен бүкіл дәуірінің басталуы. Римнің ұлықталуының бірінші кезеңі белгіленген уақытпен басталып, белгіленген уақытпен аяқталады; сондай-ақ ол солтүстік және оңтүстік патшалықтардың бірігуімен басталады. Ол шығыс патшалық пен батыс патшалыққа бөлінумен аяқталады. Белгіленген уақытпен басталуы мен аяқталуы және оның басталуы мен аяқталуы Ескендірдің патшалығының төрт бөлінісін бейнелейді.

The two appointed times of verses twenty-seven and twenty-nine represent a beginning and ending waymark describing the period when Rome rules supremely. At the Sunday law in the United States in fulfillment of verse forty-one and verse sixteen of Daniel eleven the period for modern Rome to rule supremely for forty-two symbolic months begins. The first appointed time of verse twenty-seven is the Sunday law in the United States and the second appointed time represents when the last nation on earth follows the example of the United States and enforces the last Sunday law and in so doing identifies the worldwide enforcement of the idol sabbath.

Жиырма жетінші және жиырма тоғызыншы аяттардағы екі белгіленген уақыт Римнің жоғарғы түрде билік жүргізетін кезеңін сипаттайтын бастау және аяқталу межелерін білдіреді. Даниял он бірдің қырық бірінші аяты мен он алтыншы аятының орындалуында, Америка Құрама Штаттарында жексенбілік заң қабылданғанда, қазіргі Римнің қырық екі нышандық ай бойы жоғарғы түрде билік жүргізу кезеңі басталады. Жиырма жетінші аяттағы бірінші белгіленген уақыт — Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң; ал екінші белгіленген уақыт жер бетіндегі соңғы ұлт Америка Құрама Штаттарының үлгісіне еріп, соңғы жексенбілік заңды күштеп енгізетін және осылайша пұттық сенбінің дүниежүзілік мәжбүрлі орындатылуын айқындайтын уақытты білдіреді.

Those two prophetic waymarks are the Sunday law in the United States unto the world Sunday law enforcement, and those two Sunday laws are the two appointed times in verse twenty-seven and twenty-nine. The first appointed time of verse twenty-seven was also typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the papal Sunday law at the Counsel of Orleans in 538 represents the worldwide Sunday law.

Сол екі пайғамбарлық межелер — Құрама Штаттардағы жексенбілік заңнан дүниежүзілік жексенбілік заңның күшіне енгізілуіне дейінгі кезең; ал сол екі жексенбілік заң жиырма жетінші және жиырма тоғызыншы аяттардағы екі белгіленген уақыт болып табылады. Жиырма жетінші аяттағы бірінші белгіленген уақыт 321 жылғы Константиннің жексенбілік заңымен де бейнеленген еді, ал 538 жылғы Орлеан кеңесіндегі папалық жексенбілік заң дүниежүзілік жексенбілік заңды білдіреді.

In the context of verses thirteen through fifteen the battle of Panium is the history that precedes the Sunday law of verse sixteen. Within that history the meeting of the two kings who lie to each other is fulfilled. Verse thirteen through fifteen are part of the history represented in verses ten through sixteen. The verses identify the fourth Syrian War in verse ten, the battle of Raphia in verse eleven, and the aftermath of that battle in verse twelve. Verses thirteen through fifteen represent the history of the year 200 BC when the battle of Panium was fulfilled, and when pagan Rome represented as the robbers of thy people enter the prophetic narrative.

Он үшінші тармақтан он бесінші тармаққа дейінгі аяттардың мәнмәтінінде Паний шайқасы он алтыншы тармақтағы жексенбілік заңнан бұрын болған тарих болып табылады. Сол тарихтың аясында бір-біріне өтірік айтатын екі патшаның кездесуі орындалады. Он үшінші тармақтан он бесінші тармаққа дейінгі аяттар оныншы тармақтан он алтыншы тармаққа дейін бейнеленген тарихтың бір бөлігі болып табылады. Бұл аяттар оныншы тармақта Төртінші Сирия соғысын, он бірінші тармақта Рафия шайқасын, ал он екінші тармақта сол шайқастың салдарын айқындайды. Он үшінші тармақтан он бесінші тармаққа дейінгі аяттар б.з.д. 200 жылғы, Паний шайқасы жүзеге асқан және сенің халқыңның тонаушылары ретінде бейнеленген пұтқа табынушы Рим пайғамбарлық баяндауға кіретін тарихты білдіреді.

Daniel eleven verse forty identifies the collapse of the USSR in 1989 and verse sixteen identifies the Sunday law in the United States. The meeting between two kings who tell lies to one another in advance of the time appointed, which was the battle of Actium, do so within the history of verse forty that follows the time of the end in 1989 and concludes at the Sunday law in the United States. Verse twenty-seven is a waymark in the hidden history of verse forty, occurring after 1989, but before the Sunday law. The “meeting” of verse twenty-seven is a waymark before the empowerment of Rome at the Sunday law. There are several waymarks that lead up to the empowerment of the papacy in 538, and these waymarks also occur before the time appointed. One of those prophetic waymarks is the decree of Justinian in 533, that fulfilled verse thirty’s reference to having “intelligence with those that forsake the covenant.”

Даниял кітабының он бірінші тарауының қырқыншы аяты 1989 жылғы КСРО-ның күйреуін айқындайды, ал он алтыншы аят Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңды айқындайды. Белгіленген уақыттан бұрын, яғни Акций шайқасы болған кезде, бір-біріне өтірік айтатын екі патшаның кездесуі 1989 жылғы ақырзаман уақытынан кейін басталып, Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңмен аяқталатын қырқыншы аяттың тарихының аясында орын алады. Жиырма жетінші аят — қырқыншы аяттың жасырын тарихындағы бір межелік белгі; ол 1989 жылдан кейін, бірақ жексенбілік заңнан бұрын жүзеге асады. Жиырма жетінші аяттағы «кездесу» — жексенбілік заң кезінде Римге билік берілуінің алдындағы бір межелік белгі. 538 жылы папалықтың билікке ие болуына алып баратын бірнеше межелік белгілер бар, және бұл межелік белгілер де белгіленген уақыттан бұрын орын алады. Сол пайғамбарлық межелік белгілердің бірі — Юстинианның 533 жылғы жарлығы; ол отызыншы аяттағы «келісімді тастап кеткендермен астыртын байланыс жасау» деген сілтемені орындады.

The other waymarks that lead to the time appointed in the history of pagan Rome are the year 330 when pagan Rome cast down and simultaneously gave the “seat,” to the papal power. In 496 Clovis gave his “power” to the papacy. In fulfillment of Daniel seven pagan Rome removed “three horns” for the papacy, the last being the removal of the Ostrogoths from the city of Rome in 538. In 508 the religion of paganism was set aside as the legal religion of the realm and was replaced with Catholicism. 538 represents the Sunday law of verse forty-one, and 496 represents 1989 when Reagan as with Clovis dedicated his power to the pope of Rome. The year 330 identifies the Sunday law, for it is there that the papacy returns to the seat of authority.

Пұтқа табынушы Римнің тарихындағы белгіленген уақытқа жетелейтін өзге межелер мыналар: 330 жыл — сол кезде пұтқа табынушы Рим құлатылып, сонымен бір мезгілде папалық билікке «тағын» берді. 496 жылы Хлодвиг өзінің «күшін» папалыққа берді. Даниелдің жетінші тарауының орындалуында пұтқа табынушы Рим папалық үшін «үш мүйізді» алып тастады, олардың соңғысы 538 жылы остготтардың Рим қаласынан аластатылуы болды. 508 жылы пұтқа табынушылық діні патшалықтың заңды діні ретіндегі орнынан алынып, оның орнына католицизм қойылды. 538 жыл қырық бірінші аяттағы жексенбілік заңды білдіреді, ал 496 жыл 1989 жылды білдіреді, өйткені сол кезде Рейган, Хлодвиг секілді, өз билігін Рим папасына арнады. 330 жыл жексенбілік заңды айқындайды, өйткені дәл сол жерде папалық билік тағының орнына қайта оралады.

This identifies that both 538 and 330 represent the time appointed, which is verses sixteen and forty-one. 496 represents 1989 fulfilled verse ten and verse forty in Daniel eleven and Isaiah 8:8. 508 identifies when the religion of the realm is set aside for Catholicism. Beginning with Clovis in 496 through 508, a progressive removal and replacement of the legal religion of the realm was illustrated. In the history beginning in 330 a progressive demise of Western Rome is represented by the first four trumpets, thus identifying progressive destruction that begins at the Sunday law in the United States.

Бұл 538 бен 330-дың екеуі де он алтыншы және қырық бірінші аяттардағы белгіленген уақытты білдіретінін анықтайды. 496 1989 жылдың Даниял 11-тараудағы оныншы және қырықыншы аяттарын, сондай-ақ Ишая 8:8-ді орындағанын білдіреді. 508 патшалықтың діні католицизм үшін ығыстырылатын уақытты айқындайды. 496 жылғы Кловистен бастап 508 жылға дейін патшалықтың заңды дінінің біртіндеп жойылып, оның орнына басқасының қойылуы бейнеленді. 330 жылдан басталатын тарихта Батыс Римнің біртіндеп құлдырауы алғашқы төрт керней арқылы бейнеленген, осылайша бұл Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңнан басталатын біртіндеп жойылуды анықтайды.

The progressive fall of pagan Rome following Constantine’s Sunday law in 321 illustrates the fall of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy that arrives at the Sunday law. Then the four trumpet judgments are brought upon the United States as Sister White has identified when she states that “national apostacy will be followed by national ruin.” Ezekiel adds witness to a fourfold punishment.

321 жылы Константиннің жексенбілік заңынан кейін пұтқа табынушы Римнің біртіндеп құлдырауы — Киелі кітаптағы пайғамбарлықтағы алтыншы патшалық ретінде жексенбілік заңға келіп жететін Америка Құрама Штаттарының құлауын бейнелейді. Сонда Сестра Уайт: «ұлттық діннен безушіліктің артынан ұлттық күйреу келеді», — деп айқындағанындай, төрт кернейдің үкімдері Америка Құрама Штаттарының үстіне түсіріледі. Езекиел бұған төрт еселік жаза туралы куәлігін қосады.

> The word of the Lord came again to me, saying, Son of man, when the land sinneth against me by trespassing grievously, then will I stretch out mine hand upon it, and will break the staff of the bread thereof, and will send famine upon it, and will cut off man and beast from it: Though these three men, Noah, Daniel, and Job, were in it, they should deliver but their own souls by their righteousness, saith the Lord God. If I cause noisome beasts to pass through the land, and they spoil it, so that it be desolate, that no man may pass through because of the beasts: Though these three men were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither sons nor daughters; they only shall be delivered, but the land shall be desolate. Or if I bring a sword upon that land, and say, Sword, go through the land; so that I cut off man and beast from it: Though these three men were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither sons nor daughters, but they only shall be delivered themselves. Or if I send a pestilence into that land, and pour out my fury upon it in blood, to cut off from it man and beast: Though Noah, Daniel, and Job, were in it, as I live, saith the Lord God, they shall deliver neither son nor daughter; they shall but deliver their own souls by their righteousness. For thus saith the Lord God; How much more when I send my four sore judgments upon Jerusalem, the sword, and the famine, and the noisome beast, and the pestilence, to cut off from it man and beast? Yet, behold, therein shall be left a remnant that shall be brought forth, both sons and daughters: behold, they shall come forth unto you, and ye shall see their way and their doings: and ye shall be comforted concerning the evil that I have brought upon Jerusalem, even concerning all that I have brought upon it. And they shall comfort you, when ye see their ways and their doings: and ye shall know that I have not done without cause all that I have done in it, saith the Lord God. Ezekiel 14:12–23.

> Жаратқан Иенің сөзі маған тағы да келіп, былай деді: «Адам ұлы, егер бір ел Маған қарсы ауыр опасыздық жасап, күнә істесе, Мен оған қарсы қолымды созамын да, оның нан таянышын сындырамын, оның үстіне ашаршылық жіберемін, одан адам мен малды жоямын. Тіпті оның ішінде осы үш адам — Нұх, Даниял және Әйүп — болса да, олар өз әділдіктерінің арқасында тек өз жандарын ғана құтқарар еді, — дейді Жаратушы Тәңір Ие. Егер Мен жыртқыш аңдарды сол елдің ішінен жүргізіп өткізіп, олар оны ойрандаса, сөйтіп ол аңдардың кесірінен ешкім өтпейтін қаңыраған елге айналса, онда осы үш адам оның ішінде болса да, тірі екенім хақ, — дейді Жаратушы Тәңір Ие, — олар ұлдарын да, қыздарын да құтқара алмайды; тек өздері ғана құтқарылады, ал ел қаңырап бос қалады. Немесе егер Мен сол елге семсер әкеліп: “Уа, семсер, елдің ішінен өт!” — десем, сөйтіп одан адам мен малды жойсам, онда осы үш адам оның ішінде болса да, тірі екенім хақ, — дейді Жаратушы Тәңір Ие, — олар ұлдарын да, қыздарын да құтқара алмайды, бірақ тек өздері ғана құтқарылады. Немесе егер Мен сол елге індет жіберіп, одан адам мен малды жою үшін қаһарымды қан төгу арқылы оның үстіне төксем, онда Нұх, Даниял және Әйүп оның ішінде болса да, тірі екенім хақ, — дейді Жаратушы Тәңір Ие, — олар ұлын да, қызын да құтқара алмайды; олар өз әділдіктерінің арқасында тек өз жандарын ғана құтқарады. Өйткені Жаратушы Тәңір Ие былай дейді: Иерусалимге Өзімнің төрт ауыр жазамды — семсерді, ашаршылықты, жыртқыш аңдарды және індетті — жіберіп, одан адам мен малды жоятын болсам, бұл одан бетер емес пе? Алайда, міне, онда аман қалатын бір қалдық болады: ұлдар да, қыздар да сыртқа шығарылмақ; міне, олар сендерге келеді, сонда сендер олардың жолдары мен істерін көресіңдер; сонда Мен Иерусалимнің үстіне келтірген қасірет жөнінде, оған келтіргенімнің бәрі жөнінде жұбаныш табасыңдар. Олар сендерді жұбатады, қашан олардың жолдары мен істерін көргенде, сонда сендер Менің онда істегенімнің бәрін себепсіз істемегенімді білесіңдер, — дейді Жаратушы Тәңір Ие». Езекиел 14:12–23.

We will continue these considerations in the next article.

Біз бұл ой-толғамдарды келесі мақалада жалғастырамыз.

Back to Articles