Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-One

Даниял кітабы — Жүз Елу Бірінші

The Symbolism of the Temple: Unveiling the Mysteries of the Divine and Human Connection

Ғибадатхананың рәміздігі: Құдайлық пен адами байланыс құпияларын ашу

Author

Jeff Pippenger

Published

March 22, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The two sticks are joined together to become one temple. Forty-six being the symbol of the temple, and it is forty-six years that separates the northern kingdom’s captivity, from the southern kingdom’s captivity. When the trampling down of the sanctuary and host is accomplished at the time of the end in 1798, it is forty-six years that joins the two sticks into a temple. From 723 BC to 677 BC, the temple was torn down and trampled upon. In 1798 the trampling down ended and by 1844, a temple had been erected. There they were to become one nation, with one king, and cease to sin for eternity. That was the plan, but the rebellion of 1863 pushed the plan back to 2001.

Екі таяқша бір ғибадатхана болу үшін біріктіріледі. Қырық алты — ғибадатхананың рәмізі, әрі солтүстік патшалықтың тұтқынға түсуі мен оңтүстік патшалықтың тұтқынға түсуінің арасын бөліп тұрған мерзім де қырық алты жыл. Ақыр заман тұсында, 1798 жылы, киелі орын мен жасақтың тапталуы аяқталған кезде, дәл сол қырық алты жыл екі таяқшаны бір ғибадатханаға біріктіреді. Б.з.д. 723 жылдан Б.з.д. 677 жылға дейін ғибадатхана құлатылып, тапталды. 1798 жылы тапталу тоқтады, ал 1844 жылға қарай бір ғибадатхана тұрғызылды. Сол жерде олар бір патшаның қол астында бір халыққа айналып, мәңгілікке күнә жасауды доғаруға тиіс еді. Жоспар солай еді, бірақ 1863 жылғы бүлік бұл жоспарды 2001 жылға дейін кейін шегерді.

Paul identifies the church as the body, and Christ as the head, and Paul uses the body as a symbol of the flesh. The flesh and the body are interchangeable terms for Paul.

Пауыл қауымды тән, ал Мәсіхті бас деп көрсетеді, әрі Пауыл тәнді күнәкар болмыстың нышаны ретінде қолданады. Пауыл үшін «тән» мен «дене» — бірін-бірі алмастыра қолданылатын ұғымдар.

> For if ye live after the flesh, ye shall die: but if ye through the Spirit do mortify the deeds of the body, ye shall live. Romans 8:13.

> Егер тәнге қарай өмір сүрсеңдер, өлесіңдер; ал егер Рух арқылы тәннің істерін өлтірсеңдер, тірі боласыңдар. Римдіктерге 8:13.

The design of the human temple is based upon the design of God’s temple. The body, which is the Church, equates to the flesh in an individual’s temple. In the temple of an individual, the mind is the head, and the body is the flesh.

Адам ғибадатханасының құрылымы Құдайдың ғибадатханасының құрылымына негізделген. Шіркеу болып табылатын дене, жеке адамның ғибадатханасындағы тәнге сәйкес келеді. Жеке адамның ғибадатханасында ақыл — бас, ал дене — тән.

> For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Ephesians 5:30–32.

> Өйткені біз Оның денесінің мүшелеріміз, Оның етінен және Оның сүйектеріненбіз. Сол себепті ер адам әкесі мен шешесін тастап, әйеліне қосылады, сөйтіп екеуі біртұтас тән болады. Бұл — ұлы құпия; алайда мен Мәсіх пен шіркеу туралы айтып тұрмын. Ефестіктерге 5:30–32.

The temple which John was to measure, when the sounding of the seventh angel marked the beginning of the work of finishing the mystery of God, was God’s temple, but man’s temple was created in the image of God’s temple. They are interchangeable symbols. Moses was on the mount for forty-six days when he was shown the pattern that he was to use when raising up the earthly tabernacle. The pattern was taken from the heavenly temple.

Жетінші періштенің керней тартуы Құдайдың құпиясын аяқтау ісінің басталуын білдірген кезде, Жохан өлшеуге тиіс болған ғибадатхана — Құдайдың ғибадатханасы еді; алайда адамның ғибадатханасы Құдайдың ғибадатханасының бейнесі бойынша жаратылды. Олар бірін-бірі алмастыра алатын нышандар. Мұса жердегі киелі шатырды тұрғызу кезінде қолдануға тиіс болған үлгі өзіне көрсетілгенде, тауда қырық алты күн болды. Бұл үлгі көктегі ғибадатханадан алынған еді.

Christ was the heavenly temple, manifested in the flesh, and He represents the pattern of the human temple, for men were created in His image. For this reason, the pattern of the human temple is represented with forty-six chromosomes.

Мәсіх көктегі ғибадатхана еді, тәнде көрініс тапқан, әрі Ол адамдық ғибадатхананың үлгісін бейнелейді, өйткені адамдар Оның бейнесі бойынша жаратылды. Осы себептен адамдық ғибадатхананың үлгісі қырық алты хромосомамен көрсетілген.

The temples are prophetically interchangeable. Thus, the temple John was told to measure consisted of only two apartments, with no courtyard. The first apartment represents the human temple, the church (the bride), the nation, the body, which is the flesh. The second apartment represents the divine temple, the bridegroom, the king, the head, which is the mind. The promise of the everlasting covenant that is accomplished for the one hundred and forty-four thousand in the last days, has been illustrated by the two sticks of Ezekiel chapter thirty-seven. It has been illustrated by John’s temple, which consists of two apartments. It has been illustrated by Paul’s specific definitions of the mystery of Christ in the believer, the hope of glory.

Ғибадатханалар пайғамбарлық тұрғыдан өзара алмастырмалы. Сондықтан Жоханға өлшеу бұйырылған ғибадатхана ауласыз, тек екі бөлмеден ғана тұрды. Бірінші бөлме адамдық ғибадатхананы, шіркеуді (қалыңдықты), ұлтты, денені, яғни тәнді білдіреді. Екінші бөлме құдайлық ғибадатхананы, күйеу жігітті, патшаны, басты, яғни сананы білдіреді. Соңғы күндері бір жүз қырық төрт мың үшін жүзеге асырылатын мәңгілік келісімнің уәдесі Езекиелдің отыз жетінші тарауындағы екі таяқша арқылы бейнеленген. Ол Жоханның екі бөлмеден тұратын ғибадатханасы арқылы бейнеленген. Ол Пауылдың сенушінің ішіндегі Мәсіх құпиясына, даңқ үмітіне қатысты нақты анықтамалары арқылы бейнеленген.

The work of sealing the one hundred and forty-four thousand is the work of permanently combining Divinity with humanity. That work is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet. That combination is represented, line upon line, in a variety of ways in the Scriptures. The work of justification and sanctification are the theological terms for the work. Justification is the work of Christ as our Substitute, and the work of sanctification is the work of Christ as our Example. Justification represents our title for heaven and sanctification represents our fitness for heaven. Both those works are brought to the believer by the presence of the Holy Spirit. That work is represented as the writing of God’s law upon the hearts and minds of those who are accepted into the everlasting covenant.

Жүз қырық төрт мыңды мөрлеу ісі — Құдайлық пен адамдықты мәңгілікке біріктіру ісі. Бұл іс Жетінші Кернейдің үндеуі кезінде жүзеге асырылады. Сол бірігу Жазбаларда сан алуан түрде, жол үстіне жол болып бейнеленген. Ақталу мен қасиеттелу істері — осы іске қатысты теологиялық атаулар. Ақталу — Мәсіхтің біздің Орнымызға Тұрушы ретінде атқаратын ісі, ал қасиеттелу ісі — Мәсіхтің біздің Үлгіміз ретіндегі ісі. Ақталу көкке деген құқымызды білдіреді, ал қасиеттелу көкке лайықтылығымызды білдіреді. Бұл екі іс те сенушіге Киелі Рухтың қатысуы арқылы жеткізіледі. Бұл іс мәңгілік келісімге қабылданғандардың жүректері мен ой-саналарына Құдай заңының жазылуы ретінде бейнеленген.

The “mind” represents the apartment in the temple, where the head resides. The mind is what is called the higher nature, as opposed to the flesh, which is the lower nature. The mind is represented by our thoughts, the flesh is represented by our feelings.

«Ақыл» ғибадатханадағы бастың орналасатын бөлмесін бейнелейді. Ақыл — тәнге қарама-қарсы қойылатын жоғары табиғат деп аталатын нәрсе; ал тән — төменгі табиғат. Ақыл біздің ойларымыз арқылы бейнеленеді, ал тән біздің сезімдеріміз арқылы бейнеленеді.

> “Many experience needless unhappiness. They take their minds from Jesus, and center them too much upon self. They magnify small difficulties, and talk discouragements. They are guilty of the great sin of needless repining over God’s providences. For all that we have and are, we are indebted to God. He has given us powers, that, to a certain extent, are similar to those which he himself possesses; and we should labor earnestly to develop these powers, not to please and exalt self, but to glorify him.

> «Көптеген адамдар орынсыз қайғы-қасіретті бастан кешіреді. Олар ойларын Исадан бұрып, оны өздеріне шектен тыс аударады. Олар болмашы қиындықтарды үлкейтіп, түңілу сөздерін айтады. Олар Құдайдың қамқорлықпен жүргізуіне бола орынсыз налып-шағынудың ұлы күнәсіне кінәлі. Бізде не бар болса да, кім болсақ та, соның бәрі үшін Құдайға қарыздармыз. Ол бізге белгілі бір дәрежеде Өзі ие болғандарға ұқсас қабілеттер берді; және біз бұл қабілеттерді өзімізді қуантып, дәріптеу үшін емес, Оны дәріптеу үшін, ынтамен дамытуға тиіспіз.»

> “We should not allow our minds to be swayed from allegiance to God. Through Christ we may and should be happy, and should acquire habits of self-control. Even the thoughts must be brought into subjection to the will of God, and the feelings under the control of reason and religion. Our imagination was not given us to be allowed to run riot and have its own way, without any effort at restraint and discipline. If the thoughts are wrong, the feelings will be wrong; and the thoughts and feelings combined make up the moral character. When we decide that as Christians we are not required to restrain our thoughts and feelings, we are brought under the influence of evil angels, and invite their presence and their control. If we yield to our impressions and allow our thoughts to run in a channel of suspicion, doubt, and repining, we shall be unhappy, and our lives will prove a failure.” Review and Herald, April 21, 1885.

> «Біз санамыздың Құдайға деген адалдығынан тайқып кетуіне жол бермеуіміз керек. Мәсіх арқылы біз бақытты бола аламыз және болуға тиіспіз, әрі өзін-өзі билеу дағдыларын қалыптастыруымыз керек. Тіпті ойлардың өзі де Құдайдың еркіне бағындырылуға, ал сезімдер ақыл мен діннің бақылауында болуға тиіс. Біздің қиялымыз бізге жүгенсіз шауып, ешбір тежеу мен тәртіпке салу талпынысынсыз өз дегенімен кетуі үшін берілген жоқ. Егер ойлар бұрыс болса, сезімдер де бұрыс болады; ал ойлар мен сезімдер қосылып, адамгершілік мінезді құрайды. Егер біз мәсіхшілер ретінде өз ойларымыз бен сезімдерімізді тежеуге міндетті емеспіз деп шешсек, жаман періштелердің ықпалына түсіп, олардың қатысуы мен билігін шақырамыз. Егер біз өз әсерлерімізге беріліп, ойларымыздың күдік, күмән және налып-ренжу арнасымен ағуына жол берсек, бақытсыз боламыз, әрі өміріміз сәтсіздікке ұшырағаны дәлелденеді». Review and Herald, April 21, 1885.

Thoughts and feelings combined make up moral character. Our character is made up of a lower and a higher nature, the mind is the higher nature, and if the thoughts of the mind are sanctified, our feelings will be sanctified. This is because the mind is the higher controlling nature of the two nature’s which make up our humanity. The “powers,” that were designed as part of our being, are “to a certain extent,” “similar to those which” Christ “possesses,” for we were created in His image, and we “should labor earnestly to develop” those “powers.”

Ойлар мен сезімдердің бірлігі адамгершілік мінез-құлықты құрайды. Біздің мінез-құлқымыз төменгі және жоғарғы табиғаттан тұрады; ақыл — жоғарғы табиғат, ал егер ақыл-ойдың ойлары қасиеттелсе, онда біздің сезімдеріміз де қасиеттеледі. Мұның себебі — ақыл біздің адамдық болмысымызды құрайтын осы екі табиғаттың жоғарғы, басқаратын табиғаты болып табылады. Біздің болмысымыздың бір бөлігі ретінде белгіленген «қабілеттер» «белгілі бір дәрежеде» Мәсіхтің «иеленетін қабілеттеріне» «ұқсас», өйткені біз Оның бейнесі бойынша жаратылдық, сондықтан біз сол «қабілеттерді» «дамыту үшін шын ниетпен еңбек етуге тиіспіз».

The powers which are part of the higher nature, or the mind of a human being are judgment, memory, conscience and especially the will.

Адамның жоғары болмысына, яғни санасына тән қабілеттер — пайымдау, жад, ар-ождан және әсіресе ерік.

> “Many are inquiring, ‘How am I to make the surrender of myself to God?’ You desire to give yourself to Him, but you are weak in moral power, in slavery to doubt, and controlled by the habits of your life of sin. Your promises and resolutions are like ropes of sand. You cannot control your thoughts, your impulses, your affections. The knowledge of your broken promises and forfeited pledges weakens your confidence in your own sincerity, and causes you to feel that God cannot accept you; but you need not despair. What you need to understand is the true force of the will. This is the governing power in the nature of man, the power of decision, or of choice. Everything depends on the right action of the will. The power of choice God has given to men; it is theirs to exercise. You cannot change your heart, you cannot of yourself give to God its affections; but you can choose to serve Him. You can give Him your will; He will then work in you to will and to do according to His good pleasure. Thus your whole nature will be brought under the control of the Spirit of Christ; your affections will be centered upon Him, your thoughts will be in harmony with Him.

> «Көптеген адамдар: “Мен өзімді Құдайға қалай тапсыруым керек?” — деп сұрап жүр. Сен өзіңді Оған бергің келеді, бірақ адамгершілік күш-қуатың әлсіз, күмәннің құлдығындасың, әрі күнәлі өміріңнің әдеттері сені билеп тұр. Сенің уәделерің мен шешімдерің құмнан есілген арқан секілді. Сен өз ойларыңды, түрткілеріңді, сүйіспеншілік сезімдеріңді билей алмайсың. Бұзылған уәделерің мен орындалмаған анттарыңды білу өз шынайылығыңа деген сеніміңді әлсіретеді де, Құдай сені қабылдай алмайтындай сезіндіреді; бірақ сен үмітіңді үзбеуге тиіссің. Саған түсіну қажет нәрсе — еріктің шынайы күші. Бұл — адам болмысындағы билеуші күш, шешім қабылдау немесе таңдау жасау күші. Бәрі де еріктің дұрыс әрекет етуіне байланысты. Таңдау жасау күшін Құдай адамдарға берген; оны қолдану — өз қолдарында. Сен жүрегіңді өзгерте алмайсың, өзіңнен өзің оның сүйіспеншілігін Құдайға бере алмайсың; бірақ Оған қызмет етуді таңдай аласың. Сен Оған өз еркіңді бере аласың; сонда Ол сенде Өзінің игі еркіне сай қалап та, жүзеге асырып та әрекет етеді. Осылайша бүкіл болмысың Мәсіх Рухының билігіне бағындырылатын болады; сенің сүйіспеншілік сезімдерің Оған тоғысатын болады, ойларың Онымен үйлесімде болады.

> “Desires for goodness and holiness are right as far as they go; but if you stop here, they will avail nothing. Many will be lost while hoping and desiring to be Christians. They do not come to the point of yielding the will to God. They do not now choose to be Christians.

> «Ізгілік пен қасиеттілікке деген ұмтылыстар өз шегіне дейін дұрыс; бірақ егер осы жерден тоқтасаңдар, олардың еш пайдасы болмайды. Көптеген адамдар мәсіхші болуға үміттеніп, соны қалап жүрген күйінде-ақ жоғалады. Олар еркін Құдайға бағындыру дәрежесіне жетпейді. Олар дәл қазір мәсіхші болуды таңдамайды.»

> “Through the right exercise of the will, an entire change may be made in your life. By yielding up your will to Christ, you ally yourself with the power that is above all principalities and powers. You will have strength from above to hold you steadfast, and thus through constant surrender to God you will be enabled to live the new life, even the life of faith.” Steps to Christ, 47, 48.

> «Ерікті дұрыс қолдану арқылы өміріңізде толықтай өзгеріс жасалуы мүмкін. Өз еркіңізді Мәсіхке бағындыру арқылы сіз барлық әмірліктер мен биліктерден жоғары тұрған Құдіретпен одақтасасыз. Сізді мызғымас берік ұстап тұратын жоғарыдан келетін күшке ие боласыз, сөйтіп Құдайға үздіксіз мойынсұну арқылы жаңа өмірмен, яғни сенім өмірімен өмір сүруге қабілетті боласыз». Steps to Christ, 47, 48.

The power of the will is the “governing power” in the nature of man, and the governor is located in the apartment of the human temple that is allied “with the power that is above all principalities and powers.” The place where the union of Divinity with humanity occurs in the human temple is the citadel of the soul. Every human has a citadel, and it is either occupied by Christ, or the arch enemy of Christ.

Еріктің күші — адам болмысындағы «билеуші күш», ал сол билеуші адам ғибадатханасының «барлық әмірліктер мен биліктерден жоғары тұрған құдіретпен» байланысты бөлімінде орналасқан. Адам ғибадатханасында Құдайлық пен адамдықтың біріккен орны — жанның қорғаны. Әрбір адамның өз қорғаны бар, және оны не Мәсіх, не Мәсіхтің қас жауы иеленеді.

> “When Christ takes possession of the citadel of the soul, the human agent becomes one with him. And he who is one with Christ, maintaining his unity, enthroning him in the heart, and obeying his commands, is safe from the snares of the wicked one. United to Christ, he gathers to himself the graces of Christ, and consecrates strength and efficiency and power to the Lord in winning souls to him. By co-operation with the Saviour he becomes the instrument through which God works. Then when Satan comes, and strives to take possession of the soul, he finds that Christ has made him stronger than the strong man armed.” Review and Herald, December 12, 1899.

> «Мәсіх жанның қамалын иеленген кезде, адамдық әрекет етуші Онымен біртұтас болады. Ал Мәсіхпен біртұтас болып, сол бірлігін сақтап, Оны жүрек тағына отырғызып, Оның өсиеттеріне мойынсұнатын адам зұлымның тұзақтарынан аман болады. Мәсіхпен біріккен ол Мәсіхтің рақымдарын өзіне жинайды да, жандарды Оған ұтып алуда күш-қуатты, нәтижелілікті және құдіретті Жаратқан Иеге бағыштайды. Құтқарушымен ынтымақтаса отырып, ол Құдай әрекет ететін құралға айналады. Сонда Шайтан келіп, жанды иеленуге ұмтылған кезде, Мәсіх оны қаруланған күштіден де күшті етіп қойғанын көреді». Review and Herald, December 12, 1899.

The citadel of the soul is the heart and mind of the human being. The promise of the new covenant identifies three primary promises for the believer. He is promised to have a land to live in, as the Garden of Eden was for Adam and Eve, which in turn represented the promised land for His covenant with ancient Israel, which in turn represented the spiritual glorious land for spiritual Israel, and which all three provide witness, line upon line, to the promise of the earth made new, for those who overcome as He overcame.

Жанның қамалы — адамның жүрегі мен ақыл-ойы. Жаңа келісімнің уәдесі сенуші үшін үш негізгі уәдені айқындайды. Оған Адам мен Хауа үшін Едем бағы қандай болса, сондай өмір сүретін жер уәде етілген; ол өз кезегінде ежелгі Исраилмен жасалған Оның келісіміндегі уәде етілген жерді бейнеледі, ал ол өз кезегінде рухани Исраил үшін рухани даңқты жерді бейнеледі; әрі осы үшеуі де, қатар-қатар, жеңгендер үшін, Ол қалай жеңсе, солай жеңетіндер үшін, жаңадан жаратылатын жер туралы уәдеге куәлік етеді.

When Adam and Eve sinned, they were “scattered” out of the Garden of Eden for “seven times”, and it is after seven millennia that the earth is made new, and the garden of Eden is restored. The scattering of ancient Israel for “seven times,” was typified by the scattering of Adam and Eve. The covenant promises a land to dwell in, and it was the promise of Eden restored. The trampling down of the sanctuary and the host represents the progressive escalation of sin within the human family that began with the sin of Adam.

Адам мен Хауа күнә жасаған кезде, олар Едем бағынан «жеті уақытқа» «шашыратылып» шығарылды; жердің жаңартылып, Едем бағының қалпына келтірілуі болса жеті мыңжылдықтан кейін жүзеге асады. Ежелгі Исраилдің «жеті уақытқа» шашыратылуы Адам мен Хауаның шашыратылуымен бейнеленген еді. Келісімде қоныстанатын жер уәде етіледі, әрі бұл қалпына келтірілген Едем туралы уәде болатын. Қасиетті орын мен қостың тапталуы Адамның күнәсінен бастау алған адамзат әулеті ішіндегі күнәнің үдей түскен өрістеуін білдіреді.

The other two promises of the covenant are that the faithful will receive a new body and a new mind, even the mind of Christ. The body is the flesh, the lower nature, and in relation to Christ it is the church. The mind is the higher nature, it is what Sister White identifies as the “citadel of the soul.” Paul clearly teaches that we receive the mind of Christ at the moment we accept the requirements of the gospel, when we are justified. He also teaches that we do not receive a new and glorified body until the Second Coming.

Келісімнің өзге екі уәдесі — адалдардың жаңа тән мен жаңа сана, яғни Мәсіхтің санасын қабылдайтыны. Тән — бұл flesh, төменгі болмыс, ал Мәсіхке қатысты алғанда — бұл қауым. Сана — жоғары болмыс; бұл — Уайт апай «жанның қамалы» деп айқындаған нәрсе. Пауыл Інжілдің талаптарын қабылдап, ақталған сәтімізде Мәсіхтің санасын қабылдайтынымызды анық үйретеді. Сондай-ақ ол жаңа әрі даңқталған тәнді Екінші Келуге дейін қабылдамайтынымызды да үйретеді.

> Behold, I show you a mystery; We shall not all sleep, but we shall all be changed, In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed. For this corruptible must put on incorruption, and this mortal must put on immortality. So when this corruptible shall have put on incorruption, and this mortal shall have put on immortality, then shall be brought to pass the saying that is written, Death is swallowed up in victory. O death, where is thy sting? O grave, where is thy victory? The sting of death is sin; and the strength of sin is the law. 1 Corinthians 15:51–56.

> Міне, сендерге бір құпияны айтамын: бәріміз де ұйықтамаймыз, бірақ бәріміз де өзгереміз, бір сәтте, көзді ашып-жұмғанша, соңғы керней тартылғанда; өйткені керней үні естіледі, сонда өлгендер шірімейтін күйде қайта тіріледі, және біз де өзгереміз. Өйткені осы шіритін нәрсе шірімеушілікті киюге тиіс, әрі осы өлетін нәрсе өлместікті киюге тиіс. Ал осы шіритін нәрсе шірімеушілікті киіп, осы өлетін нәрсе өлместікті киген кезде, сонда жазылған мына сөз орындалады: Өлім жеңіспен жұтылды. Уа, өлім, сенің шаншарың қайда? Уа, көр, сенің жеңісің қайда? Өлімнің шаншары — күнә; ал күнәнің күші — заң. 1 Қорынттықтарға 15:51–56.

A doctrine, which John says identifies those who believe such fallacious teachings are antichrist, argues that Christ never accepted a body that was subject to the effects of sin that had began to impact the human family from Adam’s sin onward.

Жоханның айтуынша, мұндай жаңсақ ілімдерге сенетіндерді антихрист деп айқындайтын бір ілім Мәсіх ешқашан Адамның күнәсінен бері адамзат әулетіне әсер ете бастаған күнәнің салдарларына бағынатын тәнді қабылдамаған деп тұжырымдайды.

> And every spirit that confesseth not that Jesus Christ is come in the flesh is not of God: and this is that spirit of antichrist, whereof ye have heard that it should come; and even now already is it in the world. 1 John 4:3.

> Ал Иса Мәсіхтің тәнде келгенін мойындамайтын әрбір рух Құдайдан емес; міне, сендер келетіні туралы естіген антихристің рухы — сол, әрі ол қазірдің өзінде дүниеде бар. 1 Жохан 4:3.

The wine of Babylon (antichrist) that teaches the “Immaculate Conception”, claims that Mary was made perfect, as were Adam and Eve before sin, in order that the birth of Jesus would be based upon a conception of divinity (the Holy Spirit), with perfect humanity (Mary.) The false doctrine of the Immaculate Conception is not addressing when Jesus was conceived in Mary’s womb, but how Mary was conceived with the perfection of Adam and Eve. To suggest that the flesh Christ took upon Himself when He came to redeem man was sinless flesh, which did not contain the effects of heredity is a teaching of antichrist.

«Мінсіз Тұжырымдаманы» үйрететін, Мәриям күнәға дейінгі Адам мен Хауа сияқты кемел етілді деп мәлімдейтін Бабылдың (антихристтің) шарабы, Иса Мәсіхтің тууы құдайилықтың (Киелі Рухтың) және кемел адамзаттың (Мәриямның) тұжырымдалуына негізделген болсын дегенді көздейді. «Мінсіз Тұжырымдама» туралы жалған ілім Иса Мәсіхтің Мәриямның құрсағында қашан тұжырымдалғанын емес, Мәриямның Адам мен Хауа кемелдігімен қалай тұжырымдалғанын сөз етеді. Мәсіх адамды құтқару үшін келгенде Өзіне қабылдаған тән күнәсіз тән болды, әрі онда тұқымқуалаушылықтың салдары болмады деп пайымдау — антихристтің ілімі.

> For many deceivers are entered into the world, who confess not that Jesus Christ is come in the flesh. This is a deceiver and an antichrist. 2 John 1:7.

> Өйткені дүниеге көптеген азғырушылар кіріп кетті; олар Иса Мәсіхтің тәнде келгенін мойындамайды. Мұндай адам — азғырушы әрі антихрист. 2 Жохан 1:7.

When Christ was resurrected inspiration carefully points out that He then had a glorified body. His resurrection represented the resurrection of the righteous at the Second Coming, and it is there that we receive the covenant promise of a new body.

Мәсіх қайта тірілген кезде, Киелі Рухтың жетелеуімен берілген жазба Оның сол уақытта даңқталған тәнге ие болғанын мұқият түрде көрсетеді. Оның қайта тірілуі Екінші Келуде әділдердің қайта тірілуін бейнеледі, әрі дәл сол кезде біз жаңа тән туралы өсиет уәдесін қабылдаймыз.

> “The time had come for Christ to ascend to His Father’s throne. As a divine conqueror He was about to return with the trophies of victory to the heavenly courts. Before His death He had declared to His Father, ‘I have finished the work which Thou gavest Me to do.’ John 17:4. After His resurrection He tarried on earth for a season, that His disciples might become familiar with Him in His risen and glorified body. Now He was ready for the leave-taking. He had authenticated the fact that He was a living Saviour. His disciples need no longer associate Him with the tomb. They could think of Him as glorified before the heavenly universe.” The Desire of Ages, 829.

> «Мәсіхтің Өз Әкесінің тағына көтерілу уақыты жеткен еді. Құдайлық Жеңімпаз ретінде Ол жеңістің олжаларын алып, көктегі сарайларға қайтып оралғалы тұрды. Өлерінің алдында Ол Әкесіне: “Сен Маған атқаруға тапсырған істі Мен орындадым”,— деп мәлімдеген еді. Жохан 17:4. Қайта тірілгеннен кейін, шәкірттері Оның қайта тірілген әрі ұлықталған денесіне үйренісуі үшін, Ол жер бетінде тағы біраз уақыт аялдады. Енді қоштасу сәті келген еді. Ол Өзінің тірі Құтқарушы екендігін айқын дәлелдеді. Енді Оның шәкірттері Оны қабірмен байланыстырмауы керек еді. Олар Ол туралы көктегі күллі әлемнің алдында ұлықталған Тұлға ретінде ойлай алатын еді». The Desire of Ages, 829.

The covenant promise, of a land to dwell in, is fulfilled at the earth made new, when Eden is restored and the “seven times” (seven thousand years), scattering of the humanity of the first Adam is concluded. The covenant promise of a new and glorified body is provided at the Second Coming, in the twinkling of an eye.

Тұратын жер ретінде уәде етілген келісім жері Едем қайта қалпына келтіріліп, алғашқы Адамның адамзатының «жеті уақыт» (жеті мың жыл) бойғы бытырауы аяқталғанда, жаңадан жаратылған жерде орындалады. Жаңа әрі даңқталған тән туралы келісім уәдесі Екінші келуде, қас-қағым сәтте беріледі.

> “The story of Bethlehem is an exhaustless theme. In it is hidden ‘the depth of the riches both of the wisdom and knowledge of God.’ Romans 11:33. We marvel at the Saviour’s sacrifice in exchanging the throne of heaven for the manger, and the companionship of adoring angels for the beasts of the stall. Human pride and self-sufficiency stand rebuked in His presence. Yet this was but the beginning of His wonderful condescension. It would have been an almost infinite humiliation for the Son of God to take man’s nature, even when Adam stood in his innocence in Eden. But Jesus accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” The Desire of Ages, 48.

> «Бетлехем туралы хикая — сарқылмас тақырып. Оның ішінде “Құдайдың даналығы мен білімінің байлығының тереңдігі” жасырынған». Римдіктерге 11:33. Біз Құтқарушының көктегі тағынан астауға, әрі мадақтаушы періштелердің серіктігінен қорадағы хайуандарға айырбастап түскен құрбандығына қайран қаламыз. Адамдық тәкаппарлық пен өз-өзіне жеткіліктілік Оның алдында әшкереленіп, айыпталады. Алайда бұл Оның ғажайып төмен түсуінің тек бастамасы ғана еді. Құдай Ұлының адам табиғатын қабылдауы, тіпті Адам Едемде өзінің пәктігінде тұрған кезде де, шексізге жуық қорлану болар еді. Бірақ Иса адамзат төрт мың жылдық күнәнің әсерінен әлсіреген шақта адам болмысын қабылдады. Адамның әрбір баласы сияқты, Ол да тұқымқуалаушылықтың ұлы заңының әрекет етуінің салдарын қабылдады. Бұл салдарлардың қандай болғаны Оның жердегі ата-бабаларының тарихында көрсетілген. Ол біздің қайғыларымыз бен азғыруларымызды бөлісу үшін және бізге күнәсіз өмірдің үлгісін беру үшін осындай тұқымқуалаушылықпен келді». Ғасырлар Үміті, 48.

When a man meets the requirements of the gospel, he then and there receives a new mind, even the mind of Christ, but the body, or as Paul also calls it the flesh, is changed at the Second Coming. The lower nature, which consists of the feelings, is not eliminated at conversion. Those feelings, which are one part of the moral character, remain until the Second Coming. Those feelings represent the emotional system, that are associated with the hormonal system. They represent the senses that are associated with the nervous system. All the elements of man’s lower nature that are considered as feelings, are divided into two basic categories. One type of feeling is the tendencies that we inherited from our ancestors, and the other types of feelings are cultivated tendencies which we developed by our own choices.

Адам Ізгі хабардың талаптарына сай келген кезде, сол сәттің өзінде-ақ ол жаңа ақылға, яғни Мәсіхтің ақылына ие болады; ал тән, немесе Пауыл оны қалай да атаса — flesh, Екінші Келуде өзгереді. Сезімдерден тұратын төменгі табиғат бет бұру кезінде жойылып кетпейді. Адамгершілік мінездің бір бөлігі болып табылатын сол сезімдер Екінші Келуге дейін сақталады. Бұл сезімдер гормоналдық жүйемен байланысты эмоциялық жүйені білдіреді. Олар жүйке жүйесімен байланысты түйсіктерді білдіреді. Адамның төменгі табиғатының сезімдер ретінде қарастырылатын барлық құрамдас бөліктері екі негізгі санатқа бөлінеді. Сезімнің бір түрі — ата-бабаларымыздан мұраға қалған бейімділіктер, ал сезімдердің басқа түрлері — өз таңдауымыз арқылы қалыптастырған бейімділіктер.

Some inherited tendencies are simply part of the human design, and some types of inherited tendencies are to do evil. The cultivated types of feelings are what we establish by our own choices, and the inherited tendencies are transmitted by “the great law of heredity.”

Кейбір тұқым қуалайтын бейімділіктер адам жаратылысының ажырамас бір бөлігі болып табылады, ал тұқым қуалайтын бейімділіктердің кейбір түрлері жамандық жасауға бағытталған. Сезімдердің қалыптастырылған түрлері — өз таңдауымыз арқылы орнықтыратындарымыз, ал тұқым қуалайтын бейімділіктер «тұқым қуалаушылықтың ұлы заңы» арқылы беріледі.

Jesus “accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” With the results of four thousand years of the working of the great law of heredity, Jesus always kept those tendencies in subjection by the exercise of His will, and He never once participated in cultivating any sinful feelings.

Иса «төрт мың жылдық күнәнің салдарынан әлсіреген адамзат табиғатын қабылдады. Адамның әрбір баласы сияқты, Ол да тұқымқуалаушылықтың ұлы заңының әрекетінің нәтижелерін қабылдады. Бұл нәтижелердің қандай болғаны Оның жердегі ата-бабаларының тарихынан көрінеді. Ол біздің қайғыларымыз бен азғыруларымызды бөлісу және бізге күнәсіз өмірдің үлгісін беру үшін осындай тұқымқуалаушылықпен келді». Тұқымқуалаушылықтың ұлы заңының төрт мың жылдық әрекетінің нәтижелерін иелене отырып, Иса әрдайым Өз еркін жүзеге асыру арқылы сол бейімділіктерді бағынуда ұстады және ешқашан күнәлі сезімдердің қандай да бірін өршітуге қатысқан емес.

Had Jesus accepted a human body, as represented by Adam and Eve before they sinned, without the accepting the results of the weakening of humanity that had occurred over four thousand years of degradation, then He would not have provided an Example, of how every child of God can overcome.

Егер Иса, Адам мен Хауа күнә жасағанға дейін бейнелегендей, адам тәнін қабылдап, бірақ төрт мың жылдан астам уақыт бойы азғындаудың салдарынан адамзаттың әлсіреуінің нәтижелерін қабылдамаған болса, онда Ол Құдайдың әрбір баласы қалайша жеңе алатынының Үлгісін көрсетпеген болар еді.

We will continue this study in the next article.

Біз бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “Many look on this conflict between Christ and Satan as having no special bearing on their own life; and for them it has little interest. But within the domain of every human heart this controversy is repeated. Never does one leave the ranks of evil for the service of God without encountering the assaults of Satan. The enticements which Christ resisted were those that we find it so difficult to withstand. They were urged upon Him in as much greater degree as His character is superior to ours. With the terrible weight of the sins of the world upon Him, Christ withstood the test upon appetite, upon the love of the world, and upon that love of display which leads to presumption. These were the temptations that overcame Adam and Eve, and that so readily overcome us.

> «Көптеген адамдар Мәсіх пен Шайтан арасындағы осы қақтығыстың өз өмірлеріне ешбір ерекше қатысы жоқ деп қарайды; сондықтан ол олар үшін аса қызықты емес. Бірақ осы тартыс әрбір адамның жүрегінің аясында қайтадан қайталанады. Ешкім де зұлымдықтың қатарынан шығып, Құдайға қызмет етуге бет бұрғанда, Шайтанның шабуылдарына ұшырамай қалмайды. Мәсіх қарсы тұрған азғырулар — бізге тойтарыс беруге соншалық қиын болатын азғырулар. Олар Оған, Оның мінезі біздікінен қаншалықты жоғары болса, соншалықты анағұрлым зор дәрежеде бағытталды. Бүкіл дүниенің күнәларының сұмдық ауыртпалығы Өз үстінде болған күйде, Мәсіх тәбеттің, дүниеге деген сүйіспеншіліктің және менмендікке алып баратын көзге түсуге құмарлықтың сындарына төтеп берді. Адам мен Хауаны жеңген және бізді де соншалық оңай жеңіп кететін азғырулар — міне, осылар еді.

> “Satan had pointed to Adam’s sin as proof that God’s law was unjust, and could not be obeyed. In our humanity, Christ was to redeem Adam’s failure. But when Adam was assailed by the tempter, none of the effects of sin were upon him. He stood in the strength of perfect manhood, possessing the full vigor of mind and body. He was surrounded with the glories of Eden, and was in daily communion with heavenly beings. It was not thus with Jesus when He entered the wilderness to cope with Satan. For four thousand years the race had been decreasing in physical strength, in mental power, and in moral worth; and Christ took upon Him the infirmities of degenerate humanity. Only thus could He rescue man from the lowest depths of his degradation.

> «Шайтан Адамның күнәсін Құдай заңының әділетсіз екендігінің және оған мойынсұну мүмкін еместігінің дәлелі ретінде алға тартты. Біздің адамдық болмысымызда Мәсіх Адамның сәтсіздігін өтеуге тиіс болды. Бірақ Адам азғырушының шабуылына ұшырағанда, оның үстінде күнәнің салдарларының ешқайсысы болған жоқ. Ол кемел адамдықтың күшімен тұрды, ақыл мен тәннің толық қуатына ие еді. Оны Едемнің салтанаты қоршап тұрды, әрі ол көктегі тіршілік иелерімен күн сайын қарым-қатынаста болды. Ал Иса шайтанмен шайқасу үшін шөлге кіргенде, жағдай мұндай емес еді. Төрт мың жыл бойы адамзат тән қуатынан, ақыл күшінен және моральдық қадірінен айырылып кеміп келген; ал Мәсіх азғындалған адамзаттың әлсіздіктерін Өз үстіне алды. Тек осылай ғана Ол адамды оның қорлануының ең терең тұңғиығынан құтқара алды.

> “Many claim that it was impossible for Christ to be overcome by temptation. Then He could not have been placed in Adam’s position; He could not have gained the victory that Adam failed to gain. If we have in any sense a more trying conflict than had Christ, then He would not be able to succor us. But our Saviour took humanity, with all its liabilities. He took the nature of man, with the possibility of yielding to temptation. We have nothing to bear which He has not endured.

> «Көптеген адамдар Мәсіхтің азғырудан жеңілуі мүмкін емес еді деп мәлімдейді. Онда Ол Адамның орнына қойыла алмас еді; Адам ала алмаған жеңісті Ол да ала алмас еді. Егер біздің күресіміз қай жағынан да Мәсіхтікінен ауырлау болса, онда Ол бізге жәрдем бере алмас еді. Бірақ біздің Құтқарушымыз адамзат табиғатын, оның барлық осалдықтарымен қоса, Өзіне қабылдады. Ол азғыруға берілу мүмкіндігі бар адам табиғатын қабылдады. Біз көтеретін ешбір жүк жоқ, Ол соны көтеріп, бастан кешірмеген.»

> “With Christ, as with the holy pair in Eden, appetite was the ground of the first great temptation. Just where the ruin began, the work of our redemption must begin. As by the indulgence of appetite Adam fell, so by the denial of appetite Christ must overcome. ‘And when He had fasted forty days and forty nights, He was afterward an hungered. And when the tempter came to Him, he said, If Thou be the Son of God, command that these stones be made bread. But He answered and said, It is written, Man shall not live by bread alone, but by every word that proceedeth out of the mouth of God.’

> «Мәсіхпен де, Едемдегі киелі жұппен болғандай, тәбет алғашқы ұлы азғырудың негізі болды. Қирау дәл қай жерде басталса, біздің құтқарылуымыздың ісі де сол жерден басталуға тиіс. Адам тәбетке ерік берудің салдарынан құлады; сол сияқты, Мәсіх тәбеттен бас тарту арқылы жеңуге тиіс болды. “Ол қырық күн және қырық түн ораза тұтқаннан кейін, ақырында ашықты. Азғырушы Оған келіп: Егер Сен Құдайдың Ұлы болсаң, мына тастардың нан болуын бұйыр, — деді. Бірақ Ол былай деп жауап берді: Жазылған: Адам тек нанмен ғана өмір сүрмейді, қайта Құдайдың аузынан шығатын әрбір сөзбен өмір сүреді”».

> “From the time of Adam to that of Christ, self-indulgence had increased the power of the appetites and passions, until they had almost unlimited control. Thus men had become debased and diseased, and of themselves it was impossible for them to overcome. In man’s behalf, Christ conquered by enduring the severest test. For our sake He exercised a self-control stronger than hunger or death. And in this first victory were involved other issues that enter into all our conflicts with the powers of darkness.” The Desire of Ages, 117.

> «Адам заманынан Мәсіхтің уақытына дейін нәпсіқұмарлық тәбет пен құмарлықтардың күшін арттырды, ақырында олар дерлік шексіз билікке ие болды. Осылайша адамдар азғындап, дертке шалдықты, әрі өз күштерімен жеңіп шығу олар үшін мүмкін болмады. Адамның игілігі үшін Мәсіх ең ауыр сынаққа төзіп, жеңіске жетті. Біздің игілігіміз үшін Ол аштықтан да, өлімнен де күшті өзін-өзі билеуді көрсетті. Осы алғашқы жеңісте біздің қараңғылық күштерімен жүргізетін барлық күрестерімізге қатысты өзге де мәселелер қамтылды». The Desire of Ages, 117.

Back to Articles