Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seven

Иса Мәсіхтің Аян кітабы — Жеті саны

The Third Woe and the Rise of the Seventh Kingdom: The Prophetic Significance of the Sunday Law

Үшінші қасірет және Жетінші Патшалықтың көтерілуі: Жексенбілік заңның пайғамбарлық маңызы

Author

Jeff Pippenger

Published

October 29, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In chapter eleven of Revelation, the two witnesses are lifted up to heaven as an ensign in “the same hour” that a “tenth part of the city” falls. In that hour the “second woe is past; and behold, the third woe cometh quickly.” Islam is the seventh trumpet and the third woe that comes at the “hour” of the Sunday law “earthquake.”

Аян кітабының он бірінші тарауында екі куәгер «сол сағатта» көкке белгі ретінде көтеріліп алынады, ал сол кезде «қаланың оннан бір бөлігі» құлайды. Сол сағатта «екінші қасірет өтті; міне, үшінші қасірет тез келеді». Ислам — жексенбілік заңның «жер сілкінісі» болатын «сағатында» келетін жетінші керней әрі үшінші қасірет.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:12–19.

> Сонда олар көктен өздеріне: «Мұнда көтеріліңдер»,— деген зор дауысты естіді. Олар бұлтпен көкке көтерілді; ал жаулары оларды көрді. Дәл сол сағатта қатты жер сілкінісі болып, қаланың оннан бір бөлігі құлады, әрі сол жер сілкінісінде жеті мың адам қаза тапты; ал қалғандары қорқынышқа түсіп, көктегі Құдайды мадақтады. Екінші қасірет өтті; міне, үшінші қасірет тез келеді. Сонда жетінші періште кернейін тартты; көкте зор дауыстар шығып: «Бұл дүниенің патшалықтары Иеміздің және Оның Мәсіхінің патшалықтарына айналды, әрі Ол мәңгілік бойы патшалық етеді»,— деді. Сонда Құдайдың алдында өз тақтарында отырған жиырма төрт ақсақал жүздерімен жерге құлап, Құдайға тағзым етіп: «Саған шүкір айтамыз, Уа, Құдіреті шексіз Ие Құдай, бар болған, болған және келе жатқан! Өйткені Сен Өз ұлы құдіретіңді қолға алып, патшалық құрдың. Ұлттар қаһарланды, бірақ Сенің қаһарың келді, сондай-ақ өлілердің сотталатын уақыты да келді, әрі Сенің құлдарың пайғамбарларға, әулиелерге және атыңнан қорқатындарға — кішілер мен ұлыларға — сыйыңды беретін, әрі жерді құртушыларды құртатын уақыт келді»,— деді. Сонда көктегі Құдайдың ғибадатханасы ашылып, Оның ғибадатханасында келісім сандығы көрінді; сонда найзағайлар, дауыстар, күн күркіреулері, жер сілкінісі және зор бұршақ болды. Аян 11:12–19.

The two witnesses ascend to heaven in a cloud, which prophetically represents a group of angels. As previously cited in these articles and as found in Habakkuk’s Tables, Sister White identifies that when the individual messages represented as the first, the second and the third angel arrive into prophetic history, they are portrayed as singular angels, but the message of the Midnight Cry, is represented by many angels. The two witnesses are lifted up into heaven as they proclaim the message of the Midnight Cry by an army of angels, thus they are taken into heaven “in a cloud.”

Екі куә пайғамбарлық тұрғыдан періштелер тобын бейнелейтін бұлттың ішінде көкке көтеріледі. Осы мақалаларда бұрын келтірілгендей және Хабаккуктың кестелерінде көрсетілгендей, Уайт қарындас бірінші, екінші және үшінші періште ретінде бейнеленген жекелеген хабарлар пайғамбарлық тарихқа енген кезде дара періштелер ретінде суреттелетінін, ал Түн ортасындағы айқай хабары көп періштелер арқылы бейнеленетінін анықтайды. Екі куә Түн ортасындағы айқай хабарын періштелердің бір әскері арқылы жариялаған кезде көкке көтеріледі; осылайша олар «бұлттың ішінде» көкке алынады.

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> «Екінші періштенің хабарының аяқталуға таяған шағында мен көктен Құдай халқының үстіне жарқырап түскен зор нұрды көрдім. Бұл нұрдың сәулелері күндей жарқын болып көрінді. Сонда мен періштелердің: “Міне, Күйеу жігіт келе жатыр; Оны қарсы алуға шығыңдар!” — деп жар салған дауыстарын естідім.»

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> «Бұл екінші періштенің хабарына күш беруге тиіс болған түн ортасындағы айқай еді. Көңілдері түңілген қасиеттілерді оятып, оларды алдарындағы ұлы іске дайындау үшін көктен періштелер жіберілді. Бұл хабарды алғаш қабылдағандар ең дарынды адамдар болған жоқ. Періштелер кішіпейіл, адал жандарға жіберіліп, оларды: “Міне, Күйеу жігіт келіп қалды; Оны қарсы алуға шығыңдар!” — деген айқайды көтеруге қозғады. Осы айқай сеніп тапсырылғандар асығып, Киелі Рухтың құдіретімен бұл хабарды жариялап, еңселері түскен бауырластарын оятты. Бұл іс адамдардың даналығы мен біліміне емес, Құдайдың құдіретіне негізделді, сондықтан айқайды естіген Оның қасиеттілері оған қарсы тұра алмады. Бұл хабарды алғаш болып ең руханилар қабылдады, ал бұрын осы істе жетекшілік еткендер оны қабылдап, “Міне, Күйеу жігіт келіп қалды; Оны қарсы алуға шығыңдар!” — деген айқайды күшейтуге жәрдемдескендердің ең соңғылары болды». Early Writings, 238.

In the hour of the earthquake, which destroys a tenth part of the city, seven thousand men are slain. The earthquake is the Sunday law in the United States. A city is a kingdom in prophecy, and the United States is one tenth of the kingdom of the ten kings of Revelation 17. The United States is overthrown at the earthquake of the Sunday law and ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy, and then transcends into the premier king of the ten kings, the seventh kingdom of Bible prophecy, who will agree to give their kingdom unto the papacy who is the eighth which is of the seven.

Қаланың оннан бір бөлігін жоятын жер сілкінісі болған сағатта жеті мың адам өлтіріледі. Жер сілкінісі — Құрама Штаттардағы жексенбілік заң. Пайғамбарлықта қала — патшалық, ал Құрама Штаттар Аян 17-тараудағы он патшаның патшалығының оннан бір бөлігі болып табылады. Құрама Штаттар жексенбілік заңның жер сілкінісінде құлатылып, Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық болудан қалады, содан кейін Киелі кітап пайғамбарлығындағы жетінші патшалыққа, яғни он патшаның бас патшасына айналады; олар жетінің ішінен шыққан сегізінші болып табылатын папалыққа өз патшалықтарын беруге келіседі.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> Сен көрген он мүйіз — он патша; олар әлі патшалық алған жоқ, бірақ аңмен бірге бір сағатқа патшаларша билік алады. Бұлардың ойы бір, және өз күш-қуаты мен билігін аңға береді. Олар Тоқтымен соғысады, бірақ Тоқты оларды жеңеді; өйткені Ол — мырзалардың Иесі әрі патшалардың Патшасы; әрі Онымен бірге болғандар — шақырылғандар, таңдалғандар және адалдар. Сонда ол маған былай деді: сен жезөкше отырған сулар — халықтар, қалың жұрт, ұлттар және тілдер. Ал сен аңның үстінде көрген он мүйіз — солар жезөкшені жек көріп, оны қаңыратып, жалаңаш қалдырады, оның тәнін жеп, өзін отпен өртеп жібереді. Өйткені Құдай Өз еркін орындауды, өзара келісіп, Құдайдың сөздері орындалғанға дейін өз патшалықтарын аңға беруді олардың жүректеріне салды. Ал сен көрген әйел — жер патшаларына үстемдік жүргізетін сол ұлы қала. Аян 17:12–18.

The ten kings of the United Nations “agree” to “give their worldwide “kingdom unto the beast.” They have “one mind,” just as they “consulted together with one consent,” in Psalms eighty- three. Ahab was the king of the ten tribes, who committed the unlawful relationship of fornication with the whore of Tyre in Isaiah twenty-three. Ahab and Jezebel’s unlawful relationship typified the unlawful relationship of Herod and Herodias in the time of Elijah, represented as John the Baptist. Herod was a representative of the Roman Empire, which in Daniel seven, the Roman Empire consists of ten horns. The ten horns were typified by Ahab’s kingdom of ten tribes, and they both provide witnesses to the ten kings of the United Nations. With Ahab and Herod representing the state in the unlawful relationships, their role was to accomplish the persecution of heretics for the whore of Tyre, who sings her songs at the end of the symbolic seventy years.

Біріккен Ұлттар Ұйымының он патшасы бүкіл дүниежүзілік «патшалығын аңға» «беруге» «келіседі». Олардың «бір ойы бар», дәл Забурдың сексен үшінші жырында айтылғандай, олар «бір ауыздан кеңесті». Ахаб — он рудың патшасы еді; ол Ишаяның жиырма үшінші тарауында Тирдің жезөкшесімен азғындық түріндегі заңсыз қатынасқа түсті. Ахаб пен Езабелдің заңсыз қатынасы Ілиястың заманындағы, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақия арқылы бейнеленген, Ирод пен Иродияның заңсыз қатынасының бейнесі болды. Ирод Рим империясының өкілі болды, ал Даниялдың жетінші тарауында Рим империясы он мүйізден тұрады. Он мүйіз Ахабтың он рудан тұратын патшалығы арқылы бейнеленді, әрі екеуі де Біріккен Ұлттар Ұйымының он патшасына куәлік береді. Заңсыз қатынастарда Ахаб пен Ирод мемлекетті бейнелегендіктен, олардың рөлі — символдық жетпіс жылдың соңында өз әндерін айтатын Тирдің жезөкшесі үшін дінбұзарларды қудалауды жүзеге асыру болды.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> «Патшалар, әміршілер және әкімдер өздеріне антихристің таңбасын басқан, әрі олар Құдайдың өсиеттерін сақтайтын және Исаға деген сенімі бар киелілермен соғысуға аттанатын айдаһар ретінде бейнеленген». Testimonies to Ministers, 38.

At the Sunday law the earth beast ceases to reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, for it has just committed fornication with Jezebel, and then takes the leadership of the United Nations. It then forces the entire world to set up a worldwide image of the beast, as they had previously accomplished at the Sunday law in their nation.

Жексенбілік заң кезінде жердегі аң Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық ретінде билік жүргізуін тоқтатады, өйткені ол дәл сол сәтте Езабелмен зинақорлық жасап, содан кейін Біріккен Ұлттар Ұйымының басшылығын өз қолына алады. Содан соң ол бүкіл әлемді, өз елінде бұған дейін жексенбілік заң арқылы жүзеге асырғандары сияқты, аңның дүниежүзілік мүсінін орнатуға мәжбүрлейді.

> And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Revelation 13:14–17.

> Ол аңның алдында істеуге билігі берілген кереметтер арқылы жерде тұрушыларды азғырады да, жерде тұрушыларға семсерден жараланып, бірақ тірі қалған аңға арнап оның мүсінін жасауды айтады. Және оған аңның мүсініне жан бітіруге билік берілді, сонда аңның мүсіні сөйлейтін болды әрі аңның мүсініне табынбағандардың бәрін өлтіруді бұйыратын болды. Сондай-ақ ол барлық адамға — кішілер мен ұлыларға, байлар мен кедейлерге, еріктілер мен құлдарға — оң қолына немесе маңдайына белгі салғызады. Сонда ешкім аңның белгісі, не оның есімі, не есімінің саны жоқ болса, сатып та ала алмайды, сата да алмайды. Аян 13:14–17.

Ahab, Herod, the ten kings of the Roman Empire and the ten kings of the United Nations represent the dragon that goes to make war with the saints, for it is always Jezebel’s paramour that accomplishes the persecuting of those who Jezebel classifies as heretics.

Ахаб, Ирод, Рим империясының он патшасы және Біріккен Ұлттар Ұйымының он патшасы қасиеттілермен соғысуға баратын айдаһарды бейнелейді, өйткені Езабел кімді еретиктер деп санаса, соларды қудалауды әрдайым жүзеге асыратын — Езабелдің көңілдесі.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> «Осылайша айдаһар, ең алдымен, Шайтанды білдірсе де, екінші мағынада ол пұтқа табынушы Римнің нышаны болып табылады». The Great Controversy, 439.

At the earthquake of the Sunday law there are “seven thousand” men that are “slain.” In Daniel eleven and verse forty-one, “many are overthrown.” Those overthrown when the Sunday law arrives, are Laodicean Seventh-day Adventists who have not prepared for the crisis. The number “seven thousand” represents the remnant of God’s people. God told Elijah, at the crisis of mount Carmel, which represents the Sunday law crisis, that there were “seven thousand in Israel” who had not bowed a knee to Baal. The apostle Paul comments on this.

Жексенбілік заңның жер сілкінісі кезінде “жеті мың” ер адам “өлтіріледі”. Даниял он бір, қырық бірінші аятта “көпшілігі құлатылады”. Жексенбілік заң келгенде құлатылатындар — дағдарысқа дайындалмаған Лаодикеялық Жетінші күн адвентистері. “Жеті мың” саны Құдай халқының қалдығын білдіреді. Құдай Ілиясқа, жексенбілік заң дағдарысын бейнелейтін Кармил тауының дағдарысы кезінде, Бағалға тізе бүкпеген “Исраилдегі жеті мың” бар екенін айтты. Елші Пауыл осыған түсініктеме береді.

> I say then, Hath God cast away his people? God forbid. For I also am an Israelite, of the seed of Abraham, of the tribe of Benjamin. God hath not cast away his people which he foreknew. Wot ye not what the scripture saith of Elias? how he maketh intercession to God against Israel, saying, Lord, they have killed thy prophets, and digged down thine altars; and I am left alone, and they seek my life. But what saith the answer of God unto him? I have reserved to myself seven thousand men, who have not bowed the knee to the image of Baal. Even so then at this present time also there is a remnant according to the election of grace. Romans 11:1–5.

> Олай болса, мен былай деймін: Құдай Өз халқын теріске қақты ма? Әсте олай болмасын. Өйткені мен де Исраил халқынанмын, Ыбырайымның ұрпағынанмын, Бунямин руынанмын. Құдай алдын ала таныған Өз халқын теріске қаққан жоқ. Ілиястың жайында Жазбаның не айтатынын білмейсіңдер ме? Оның Исраилге қарсы Құдайға жалбарынып: «Ием, олар Сенің пайғамбарларыңды өлтірді, Сенің құрбандық орындарыңды қиратып тастады; жалғыз мен ғана қалдым, енді олар менің жанымды да іздеп жүр»,— дегенін білмейсіңдер ме? Бірақ Құдайдың оған берген жауабы не болды? «Мен Өзіме Бағалдың мүсіні алдында тізе бүкпеген жеті мың ер адамды қалдырдым». Сол сияқты, осы қазіргі уақытта да рақым бойынша таңдалған бір қалдық бар. Римдіктерге 11:1–5.

The words “seven thousand” represent a remnant of God’s people, but the context where they are symbolically identified, must be factored in. The men overthrown at the earthquake of the Sunday law are the remnant of unfaithful Seventh-day Adventists who are there and then, taken captive by modern spiritual Babylon. In the prophetic history of ancient literal Israel, when Babylon desolated Jerusalem the second of three times, there was a remnant of “seven thousand” “mighty” men “of the land” taken captive.

«Жеті мың» деген сөздер Құдай халқының бір қалдығын білдіреді, бірақ олардың рәміздік түрде айқындалатын контексі де ескерілуге тиіс. Жексенбілік заңның жер сілкінісінде құлатылған ерлер — сол жерде және сол кезде қазіргі рухани Бабылдың тұтқынына түскен, адал болмаған Жетінші күн адвентистерінің қалдығы. Ежелгі нақты Исраилдің пайғамбарлық тарихында, Бабыл Иерусалимді үш рет қаңыратып шапқанның екіншісінде, «сол елден» «жеті мың» «қайратты» ер тұтқынға әкетілді.

> And he carried away Jehoiachin to Babylon, and the king’s mother, and the king’s wives, and his officers, and the mighty of the land, those carried he into captivity from Jerusalem to Babylon. And all the men of might, even seven thousand, and craftsmen and smiths a thousand, all that were strong and apt for war, even them the king of Babylon brought captive to Babylon. And the king of Babylon made Mattaniah his father’s brother king in his stead, and changed his name to Zedekiah. 2 Kings 24:15–17.

> Ол Ехояхинді Бабылға айдап әкетті, сондай-ақ патшаның анасын, патшаның әйелдерін, оның әміршілерін және елдің қаһарлыларын да Иерусалимнен Бабылға тұтқын етіп алып кетті. Сондай-ақ барлық жауынгер ерлерді, жеті мың адамды, және қолөнершілер мен ұсталарды — мың адамды, соғысқа жарамды, күштілердің бәрін — Бабыл патшасы тұтқын етіп Бабылға алып кетті. Ал Бабыл патшасы оның орнына әкесінің бауыры Маттанияны патша етіп қойып, оның атын Седекиях деп өзгертті. Патшалықтар 4-жазба 24:15–17.

Once the mighty men of Jerusalem are overthrown at the earthquake of the Sunday law, “the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.” The third woe is the seventh trumpet that the seventh angel sounds. In the “hour” of the “earthquake” of the Sunday law—Islam strikes!

Иерусалимнің құдіретті адамдары жексенбі заңының жер сілкінісі кезінде құлатылған соң, «үшінші қасірет тез келеді. Сонда жетінші періште керней тартты». Үшінші қасірет — жетінші періште тартатын жетінші керней. Жексенбі заңының «жер сілкінісінің» «сағатында» — Ислам соққы береді!

One of the primary characteristics of Islam in the first and second woes, was the historical fact that their mode of warfare was unlike the common tactics of war carried out in the history where they fulfilled their prophetic role. Their mode of warfare was to strike suddenly and unexpectedly. The word “assassin” is derived from the practices of the Islamic warriors in that period of history. Their attacks were as the Japanese Kamikazes of World War Two. The Islamic warriors expected to die when they assassinated their target. For this reason, a common practice for the warriors was to prepare for death by getting intoxicated on hashish, before their attack to help subdue the fear of death. When they struck their victims, it was sudden and unexpected, and their dependence upon hashish for the desired mental state, combined with the secret attack, formed the etymological basis of the word “assassin,” due to its connection with the word hashish.

Бірінші және екінші қасіреттердегі исламның басты сипаттарының бірі — олардың соғыс жүргізу тәсілі өздерінің пайғамбарлық рөлін орындаған тарих кезеңіндегі соғыстың әдеттегі тактикаларынан өзгеше болғаны жөніндегі тарихи шындық. Олардың соғыс жүргізу тәсілі — кенеттен әрі күтпеген жерден соққы беру еді. “Assassin” сөзі тарихтың сол кезеңіндегі ислам жауынгерлерінің іс-тәжірибелерінен туындаған. Олардың шабуылдары Екінші дүниежүзілік соғыстағы жапон камикадзелеріндей болды. Ислам жауынгерлері өз нысанасын өлтірген кезде өздерінің де өлетінін күтетін. Осы себептен жауынгерлер арасында шабуылдың алдында өлім қорқынышын басуға жәрдем ету үшін гашишпен масайып, өлімге алдын ала дайындалу кең тараған әдет болды. Олар өз құрбандарына соққы бергенде, бұл кенеттен әрі күтпеген түрде жүзеге асатын, ал қажетті психикалық күйге жету үшін гашишке тәуелділігі, құпия шабуылмен ұштаса отырып, “assassin” сөзінің этимологиялық негізін қалыптастырды, бұл оның hashish сөзімен байланысына байланысты.

The third woe and the seventh trumpet “cometh quickly.”

Үшінші қасірет пен жетінші керней «тез келеді».

Similarly, on October 22, 1844, the messenger of the covenant came “suddenly” to His temple. Sister White defined the “suddenness” of the arrival of the messenger of the covenant, representing that His coming was “unexpected.” Therefore all four “comings” that were fulfilled on October 22, 1844 were unexpected and sudden.

Сол сияқты, 1844 жылғы 22 қазанда Келісімнің Хабаршысы Өз ғибадатханасына «кенеттен» келді. Уайт ханым Келісімнің Хабаршысының келуінің «кенеттігін» Оның келуі «күтпеген» болғанын білдіретін етіп анықтап берді. Сондықтан 1844 жылғы 22 қазанда жүзеге асқан төрт «келудің» бәрі де күтпеген әрі кенет болды.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> «Мәсіхтің киелі орынды тазарту үшін ең қасиетті орынға біздің Ұлы Дін қызметкеріміз ретінде келуі — Даниял 8:14-те көрсетілгендей; Адам Ұлының Ежелгі Күндерге келуі — Даниял 7:13-те баяндалғандай; және Иеміздің Өз ғибадатханасына келуі — Малахи алдын ала айтқандай, — бәрі бір оқиғаның сипаттамалары; сондай-ақ бұл Матай 25-тегі он қыз туралы астарлы әңгімеде Мәсіх сипаттаған күйеудің неке тойына келуі арқылы да бейнеленген». «Ұлы күрес», 426-бет.

The parable of the ten virgins is repeated to the very letter, thus all four “comings” that were fulfilled on October 22, 1844, are to be fulfilled to the very letter again at the earthquake that is the Sunday law. Commenting on the parable of the virgins, Sister White adds to the witness that identifies the suddenness and unexpectedness that is symbolized at the earthquake of the Sunday law, which is the perfect fulfillment of the Midnight Cry.

Он қыз туралы астарлы әңгіме әрбір сөзіне дейін қайта орындалады; сондықтан 1844 жылдың 22 қазанында орындалған барлық төрт «келу» де жексенбілік заң болып табылатын жер сілкінісінде тағы да әрбір сөзіне дейін орындалуға тиіс. Қыздар туралы астарлы әңгімені түсіндіре отырып, Уайт ханым Жарымтүнгі айқайдың кемелді орындалуы болып табылатын, жексенбілік заңның жер сілкінісінде бейнеленген кенеттілік пен күтпегендікті айқындайтын куәлікке өз куәлігін қосады.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> «Мінез дағдарыс арқылы айқындалады. Түн ортасында салмақты дауыс: “Міне, күйеу жігіт келе жатыр; оны қарсы алуға шығыңдар”,— деп жар салғанда, ұйықтап жатқан қыздар ұйқыларынан оянып, осы оқиғаға кімнің даярланғаны көрінді. Екі жақ та бұған аяқ астынан тап болды, бірақ біреуі төтенше жағдайға әзір еді, ал екіншісі даярлықсыз болып шықты. Мінез мән-жайлар арқылы ашылады. Төтенше жағдайлар мінездің шын болмысын айқын көрсетеді. Кенеттен және күтпеген бір апат, қайғы-қасірет немесе дағдарыс, күтпеген ауру не жан азабы, жанды өліммен бетпе-бет әкелетін қандай да бір нәрсе, мінездің ішкі шынайы болмысын ашып береді. Сонда Құдай сөзінің уәделеріне шынайы сенімнің бар-жоғы мәлім болады. Сонда жанның рақыммен демеліп тұрған-тұрмағаны, шаммен бірге ыдыста майдың бар-жоғы да айқын болады.»

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> «Сынақ уақыттары бәрінің де басына келеді. Құдайдың сынауы мен тексеруі астында біз өзімізді қалай ұстаймыз? Шамдарымыз сөніп қала ма? әлде оларды әлі де жанып тұрған күйінде сақтаймыз ба? Біз рақым мен шындыққа толы Тұлғамен байланысымыз арқылы кез келген төтенше жағдайға дайынбыз ба? Бес дана қыз бес ақымақ қызға өз мінез-құлқын бере алмады. Мінез-құлықты әрқайсымыз жеке тұлға ретінде қалыптастыруымыз керек». Review and Herald, October 17, 1895.

At the earthquake of the Sunday law, the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy. The remnant of seven thousand Laodicean Adventists that have not prepared for the crisis, will manifest a character prepared for the mark of the beast. Then Islam suddenly and unexpectedly arrives, for “the third woe cometh quickly” as “the seventh angel” sounds!

Жексенбілік заңға байланысты жер сілкінісі кезінде Америка Құрама Штаттары Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық болудан қалады. Дағдарысқа дайындалмаған жеті мың Лаодикеялық Адвентист қалдығы аңның таңбасын қабылдауға әзір мінез-құлық танытатын болады. Сонда Ислам кенеттен әрі күтпеген жерден келеді, өйткені «жетінші періште» сырнай тартқанда, «үшінші қасірет тез келеді»!

The four ‘comings’ that were all fulfilled on October 22, 1844 are then repeated. The first coming identified the opening of the judgment, in fulfillment of Daniel eight verse fourteen. It confirmed the message of the first angel that announced that the “hour” of His judgment is come. That fulfillment typifies the “hour” of the earthquake, which begins at the Sunday law, and is the “hour” when Islam brings “His judgment” upon the United States for the passage of a Sunday law.

Содан кейін 1844 жылғы 22 қазанда толықтай орындалған төрт «келу» қайтадан қайталанады. Бірінші келу Даниял 8:14-тің орындалуы ретінде соттың ашылуын айқындады. Ол Оның сотының «сағаты» келгенін жариялаған бірінші періштенің хабарын растады. Сол орындалу жексенбілік заңнан басталатын жер сілкінісінің «сағатын» бейнелейді, әрі Ислам жексенбілік заңның қабылдануы үшін Америка Құрама Штаттарына «Оның сотын» әкелетін «сағат» болып табылады.

The messenger of the covenant in Malachi chapter three, came suddenly to the temple He had raised up in forty-six years from 1798 to 1844, to enter into a covenant with the “Levites” of the Millerite history. At the earthquake of the Sunday law, the messenger of the covenant suddenly comes to enter into the temple of resurrected dead dry bones, to enter into covenant with the “Levites” of the history of the one hundred and forty-four thousand.

Малахи кітабының үшінші тарауындағы келісімнің елшісі 1798 жылдан 1844 жылға дейін қырық алты жылда Өзі тұрғызған ғибадатханаға кенеттен келіп, Миллершілер тарихындағы «леуіліктермен» келісімге кіру үшін кірді. Жексенбілік заңның жер сілкінісі кезінде келісімнің елшісі кенеттен келіп, қайта тірілген өлі құрғақ сүйектердің ғибадатханасына кіреді, әрі жүз қырық төрт мыңның тарихындағы «леуіліктермен» келісімге кіру үшін келеді.

At the earthquake of the Sunday law the Son of man comes to the Father to receive a kingdom in fulfillment of Daniel seven verse thirteen, as He did on October 22, 1844, for at the “hour” of the earthquake there are “voices in heaven,” who proclaim, that the “kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned.”

Жексенбілік заңның жер сілкінісі кезінде Адам Ұлы Патшалықты қабылдау үшін Әкеге келеді; бұл Даниял кітабының жетінші тарауының он үшінші аятының орындалуы болып табылады, дәл Ол 1844 жылғы 22 қазанда істегеніндей; өйткені жер сілкінісінің «сағатында» көкте «дауыстар» естіледі, олар былай деп жариялайды: «осы дүниенің патшалықтары енді Иеміздің және Оның Мәсіхінің патшалықтарына айналды; әрі Ол мәңгілік және мәңгілік патшалық етеді. Ал тақтарында отырып, Құдайдың алдында болған жиырма төрт ақсақал жүзтөмеңдеп, Құдайға ғибадат етіп: Саған алғыс айтамыз, уа, Құдіреті шексіз Тәңір Ие, қазір бар, бұрын болған және келетін Сен; өйткені Сен Өзіңе ұлы құдіретіңді алып, патшалық құрдың»,— дейді.

In the hour of the earthquake, when His judgment is come, and the two witnesses who have been previously resurrected from the street where they had been murdered stand up. Then, as a mighty army, they are lifted up to heaven while the remnant of seven thousand Laodicean Adventist are overthrown. The wise wheat has there and then been separated from the foolish tares. Christ then receives His kingdom and the seventh trumpet sounds, which is also the third woe, which arrives suddenly and unexpectedly, and then “the nations” are “angry, and thy wrath is come.”

Жер сілкінісінің сағатында, Оның соты келген кезде, және бұған дейін өздері өлтірілген көшеден қайта тірілген екі куәгер орнынан тұрған кезде, олар қуатты әскер іспетті көкке көтеріліп әкетіледі, ал жеті мың Лаодикеялық Адвентистердің қалғандары құлатылады. Сонда-ақ дана бидай ақылсыз арамшөптерден бөлініп қойған болады. Содан кейін Мәсіх Өз патшалығын қабылдайды да, жетінші керней тартылады; бұл сондай-ақ үшінші қасірет, ол кенеттен әрі күтпеген жерден келеді, содан кейін “халықтар” “қаһарланған, әрі Сенің қаһарың келген.”

The angering of the nations is the prophetic role of Islam, and it begins at the hour of the earthquake and continues until the close of human probation and the seven last plagues, which are presented by the words, “thy wrath has come.” Between the Sunday law in the United States and the close of probation, where God’s wrath is manifested in the seven last plagues—the third woe, a symbol of Islam; the seventh trumpet, a symbol of Islam; and the angering of the nations, a symbol of Islam; provides three symbolic witnesses that the message of the Midnight Cry is a fulfillment of Islam’s arrival at the Sunday law.

Халықтарды ашуландыру — Исламның пайғамбарлық рөлі, әрі бұл жер сілкінісі болған сағатта басталып, адамзаттың сынақ мерзімі аяқталғанға және «Сенің қаһарың келді» деген сөздермен көрсетілген соңғы жеті індетке дейін жалғасады. Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң мен Құдайдың қаһары соңғы жеті індетте көрінетін сынақ мерзімінің аяқталуының арасында — Исламның нышаны болып табылатын үшінші қасірет, Исламның нышаны болып табылатын жетінші керней және Исламның нышаны болып табылатын халықтарды ашуландыру — Түн ортасындағы айқай хабарының жексенбілік заң кезінде Исламның келуінің орындалуы екенін дәлелдейтін үш нышандық куәлік береді.

As with the Millerite movement at the beginning, the Midnight Cry message was a correction of a failed prediction. In the Millerite history it was a failure of the event that was predicted to take place. In Millerite history at the beginning, the Philadelphians presented their failed prediction, because God held His hand over a mistake in the 1843 chart.

Бастапқы кезеңдегі Миллерит қозғалысындағыдай, Түн ортасындағы үндеу хабары да орындалмаған болжамға енгізілген түзету болды. Миллерит тарихында бұл орын алады деп алдын ала айтылған оқиғаның жүзеге аспай қалуы еді. Миллерит тарихының басында филадельфиялықтар өздерінің орындалмаған болжамын ұсынды, өйткені Құдай 1843 жылғы кестедегі қателіктің үстінен Өз қолын ұстап тұрды.

In the Laodicean movement at the end of Future for America, God never held His hand over the mistake. It was human hands that covered the truth that time was to be no longer used in prophetic application. Human hands represent human works.

Future for America-ның соңындағы Лаодикея қозғалысында Құдай ешқашан сол қателіктің бетін жапқан жоқ. Пайғамбарлық қолдануда уақыт енді пайдаланылмауға тиіс екені туралы ақиқатты жапқан — адам қолдары еді. Адам қолдары адамдық істерді білдіреді.

In the ending movement of the one hundred and forty-four thousand, the error of applying time was sin, for the application of prophetic time was to be no longer used. The sinful application of time was typified by Moses disregarding God’s command to circumcise his son, and it was typified by Uzzah disregarding God’s command that only the priests could handle the ark. It was not the Lord’s will for either of those sinful actions or inactions to be accomplished by God’s people. Sin has only one definition and it is the transgression of the law. Moses transgressed God’s law of circumcision, Uzzah transgressed God’s law of the sanctuary and this movement transgressed God’s prophetic law. Ancient Israel was made the depositaries of God’s law and the Advent movement in its beginning and end were also made the depositaries of God’s prophetic truths.

Жүз қырық төрт мыңның қорытынды қозғалысында уақытты қолдану қателік болды, өйткені пайғамбарлық уақытты қолдану енді пайдаланылмауға тиіс еді. Уақытты күнәлі түрде қолдану Мұсаның ұлын сүндеттеуге қатысты Құдайдың бұйрығын елемеуімен бейнеленді; сондай-ақ ол Ұззаның сандыққа тек діни қызметкерлер ғана қол тигізе алатыны туралы Құдайдың бұйрығын елемеуімен де бейнеленді. Құдай халқы тарапынан сол күнәлі әрекеттердің де, әрекетсіздіктердің де жүзеге асуы Жаратқан Иенің еркі болмады. Күнәнің бір ғана анықтамасы бар: ол — заңды бұзу. Мұса Құдайдың сүндеттеу туралы заңын бұзды, Ұзза Құдайдың киелі орын туралы заңын бұзды, ал бұл қозғалыс Құдайдың пайғамбарлық заңын бұзды. Ежелгі Исраил Құдай заңының аманат сақтаушылары етілді, ал Адвент қозғалысы да өзінің басында және соңында Құдайдың пайғамбарлық ақиқаттарының аманат сақтаушылары етілді.

In her distress, Zipporah immediately accomplished the act of circumcising their son herself, thus representing the repentance those who were involved in this movement were to immediately manifest for the sinful inaction of allowing the application of time to be associated with the message. David likewise manifests severe repentance for Uzzah’s action. For the movement to argue that the application of time in the prediction of July 18, 2020 was in some way correct, that somehow that it was God’s will, is to argue that Moses and Zipporah didn’t truly need to uphold God’s explicit commands, and that God did not really care whether Uzzah touched the ark. July 18, 2020 was a false prediction, and the element that was false was the element of time.

Өзінің күйзелісінде Сепфора бірден олардың ұлын өзі сүндеттеу ісін орындады; осылайша, бұл қозғалысқа қатысқандар хабармен уақытты қолдануды байланыстыруға жол беру түріндегі күнәкар әрекетсіздігі үшін дереу танытуға тиіс болған тәубені бейнеледі. Сол сияқты, Дәуіт те Ұззаның іс-әрекеті үшін қатал тәубе танытады. Қозғалыстың 2020 жылғы 18 шілде туралы алдын ала айтылған хабардағы уақытты қолдану қандай да бір түрде дұрыс болды, әлдеқалай бұл Құдайдың еркі болды деп дауласа бастауы, Мұса мен Сепфораға Құдайдың айқын бұйрықтарын шын мәнінде ұстанудың қажеті жоқ еді, әрі Құдайға Ұззаның сандыққа қол тигізгені шын мәнінде бәрібір болды деп дауласумен бірдей. 2020 жылғы 18 шілде — жалған алдын ала айту болды, ал жалған болған бөлік — уақыт элементі еді.

These truths will be explored further in the next article.

Бұл ақиқаттар келесі мақалада бұдан әрі жан-жақты қарастырылады.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.

> “Жаратқан Ие маған үшінші періштенің хабары таралуы тиіс екенін және Жаратқан Иенің бытырап кеткен балаларына жариялануы керектігін көрсетті; сондай-ақ оның уақытқа байланыстырылмауы тиіс екенін көрсетті, өйткені уақыт енді ешқашан сынақ болмайды. Мен кейбіреулердің уақытты уағыздаудан туындаған жалған қозуға беріліп бара жатқанын көрдім; үшінші періштенің хабары уақыт көтере алатыннан да күштірек еді. Мен бұл хабардың өз негізінде өздігінен нық тұра алатынын, оны күшейту үшін уақыттың қажет еместігін, оның зор құдіретпен таралатынын, өз ісін атқаратынын және әділдікпен қысқартылатынын көрдім.” Experience and Views, 48.

Back to Articles