Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Four

Даниял кітабы — Жүз сексен төртінші бөлім

The Sabbath and Incarnation: Cornerstones of the Millerite Sealing Process

Сенбі күні мен Денеге келу: Миллериттік мөрлеу үдерісінің іргетастары

Author

Jeff Pippenger

Published

April 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The final test for the Millerite generation, who failed the testing process, began in 1856, with the arrival of increased light upon the “seven times” of Leviticus twenty-six. From 1856 to 1863 the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

Сынақ үдерісінен өте алмаған Миллерит ұрпағы үшін соңғы сынақ 1856 жылы, Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыт» жөніндегі ұлғайған нұрдың келуімен басталды. 1856 жылдан 1863 жылға дейін Лаодикеяға арналған хабар 1844 жылғы 22 қазанда үшінші періштенің келуімен басталған кезеңнің ішіндегі уақыттың соңғы мерзімін белгіледі. Сол уақыт кезеңі Даниял кітабының он бірінші тарауындағы он үшінші мен он бесінші аяттар арқылы бейнеленген.

That period of time is illustrated by not only those verses, but also by the history that fulfilled those verses, and also by the geographical witness of Panium, which is also Caesarea Philippi. Caesarea Philippi was purposely visited by Christ just before the cross, and the cross represents the Sunday law, that is represented by verse sixteen. On October 22, 1844 the Lion of the tribe of Judah identified the doctrine of the Sabbath in a special light. Then at the end of that testing process He introduced an increase of knowledge upon the “seven times,” and the “seven times” of Leviticus twenty-six is a doctrine of the Sabbath. It is the Sabbath commandment of the land resting that is a direct parallel to the Sabbath commandment of men resting. The time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years and the twenty-three hundred years both ended on October 22, 1844.

Сол уақыт кезеңі тек сол аяттар арқылы ғана емес, сондай-ақ сол аяттарды орындаған тарих арқылы да, әрі Паниумның, яғни Қайсария Філіппінің, географиялық куәлігі арқылы да бейнеленеді. Қайсария Філіппіге Мәсіх айқышқа шегеленердің дәл алдында әдейі барды, ал айқыш жексенбілік заңды білдіреді, ол он алтыншы аят арқылы бейнеленген. 1844 жылғы 22 қазанда Яһуда руының Арыстаны сенбі ілімін айрықша нұрда айқындап көрсетті. Содан кейін, сол сынау үдерісінің соңында, Ол “жеті уақытқа” қатысты білімнің артуын енгізді, ал Леуіліктердің жиырма алтыншы тарауындағы “жеті уақыт” — сенбі туралы ілім. Бұл — жердің тынығуы туралы сенбі өсиеті, ол адамдардың тынығуы туралы сенбі өсиетіне тікелей параллель. Екі мың бес жүз жиырма жыл және екі мың үш жүз жылдық уақыт пайғамбарлықтарының екеуі де 1844 жылғы 22 қазанда аяқталды.

The final period of the testing process, from 1856 to 1863, was a greater revelation of the Sabbath, which had been placed in a special light at the beginning of the sealing and testing process. The history represented by the fulfillment of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven represents the testing period where the seal of God is impressed for eternity upon the one hundred and forty-four thousand. In that history the two sticks of Ezekiel are joined. The joining of the two sticks represents the combination of Divinity with humanity, and the doctrine that shines in a special light in that history is the doctrine of the incarnation.

Сынақ үдерісінің 1856 жылдан 1863 жылға дейінгі соңғы кезеңі — мөрлеу мен сыналу үдерісінің басында ерекше нұрға қойылған сенбі туралы ұлырақ аян болды. Даниял он бірдің он үшінші мен он бесінші аяттарының орындалуымен бейнеленген тарих Құдайдың мөрі жүз қырық төрт мыңның маңдайына мәңгілікке басылатын сыналу кезеңін білдіреді. Сол тарихта Езекиелдің екі таяғы біріктіріледі. Екі таяқтың біріктірілуі Құдайлықтың адамдықпен қосылуын білдіреді, ал сол тарихта ерекше нұрмен жарқырайтын ілім — тәнге келу туралы ілім.

For this reason, when Peter identified Christ as the Son of God in Caesarea Philippi, he was acknowledging that Christ, as the Son of God represented His dual nature of being the Divine Son of God, who had taken upon Himself human flesh, and in so doing became the Son of man.

Сондықтан Петір Кесария Филиппиде Мәсіхті Құдайдың Ұлы деп танығанда, ол Мәсіхтің Құдайдың Ұлы ретінде Құдайдың құдайлық Ұлы болып, Өзіне адам тәнін қабылдағанын, әрі сол арқылы Адам Ұлы болғанын білдіретін екі табиғатын мойындап тұрған еді.

> “As the disciples searched the prophecies that testified of Christ, they were brought into fellowship with the Deity, and learned of Him who had ascended to heaven to complete the work He had begun on earth. They recognized the fact that in Him dwelt knowledge which no human being, unaided by divine agency, could comprehend. They needed the help of Him whom kings, prophets, and righteous men had foretold. With amazement they read and reread the prophetic delineations of His character and work. How dimly had they comprehended the prophetic scriptures! how slow they had been in taking in the great truths which testified of Christ! Looking upon Him in His humiliation, as He walked a man among men, they had not understood the mystery of His incarnation, the dual character of His nature. Their eyes were holden, so that they did not fully recognize divinity in humanity. But after they were illuminated by the Holy Spirit, how they longed to see Him again, and to place themselves at His feet!” The Desire of Ages, 507.

> «Шәкірттер Мәсіх туралы куәлік ететін пайғамбарлықтарды зерттеген кезде, олар Құдайлықпен қарым-қатынасқа келтірілді және жер бетінде бастаған ісін аяқтау үшін көкке көтерілген Сол Тұлға туралы білді. Олар Оның бойында Құдайдың араласуынсыз ешбір адам ұғына алмайтын білім бар екенін таныды. Оларға патшалар, пайғамбарлар және әділ адамдар алдын ала айтып кеткен Сол Тұлғаның көмегі қажет болды. Олар Оның мінезі мен қызметін пайғамбарлық түрде сипаттаған тұстарды таңданыспен қайта-қайта оқыды. Пайғамбарлық Жазбаларды олар қаншалықты көмескі ұққан еді! Мәсіх туралы куәлік еткен ұлы ақиқаттарды қабылдауда қандай баяу болған еді! Оның қорлану күйінде, адамдар арасында адам болып жүргеніне қараған кезде, олар Оның тәнге келуінің құпиясын, болмысының қос сипатын түсінбеген еді. Олардың көздері ұсталып тұрғандықтан, адамдық болмыстағы Құдайлықты толық танымады. Бірақ Киелі Рух арқылы нұрландырылғаннан кейін, олар Оны қайтадан көруді және өздерін Оның аяғына тастауды қандай қатты қалады!» — The Desire of Ages, 507.

October 22, 1844 through to 1863 represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. That period began with the Sabbath being highlighted as the special truth among the many truths that are unsealed during the period of the sealing. The period began the sounding of the seventh trumpet which identifies when the mystery of God was to be finished.

1844 жылғы 22 қазаннан 1863 жылға дейінгі кезең жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақыты болып табылады. Бұл кезең мөрлену дәуірінде ашылатын көптеген ақиқаттардың арасынан сенбі күнінің айрықша ақиқат ретінде ерекшеленуімен басталды. Бұл кезең Құдайдың құпиясы қашан аяқталуға тиіс екенін айқындайтын жетінші кернейдің үн қатуымен басталды.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> Бірақ жетінші періштенің дауысы естілер күндерде, ол керней тарта бастаған кезде, Құдайдың құпиясы Оның өз құлдары — пайғамбарларына жариялағанындай аяқталуға тиіс. Аян 10:7.

The seventh angel is also the third woe, for the sealing takes place in the history when the warfare of Islam is active. Had Millerite Adventism been faithful in the period that followed October 22, 1844, Islam that had been restrained on August 11, 1840, would have been released.

Жетінші періште сондай-ақ үшінші қасірет болып табылады, өйткені мөрлеу Исламның соғысы белсенді болып тұрған тарихи кезеңде жүзеге асады. Егер Миллерлік адвентизм 1844 жылғы 22 қазаннан кейінгі кезеңде адал болғанда, 1840 жылғы 11 тамызда тежелген Ислам босатылған болар еді.

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> «Егер 1844 жылғы ұлы күйзелістен кейін адвентистер өз сенімдерін берік ұстап, Құдайдың ашылып келе жатқан қамқоршылық жетелеуіне бірлікте ілесе отырып, үшінші періштенің хабарын қабылдап, оны Киелі Рухтың күшімен дүниеге жариялаған болса, олар Құдайдың құтқаруын көрер еді; Иеміз олардың күш-жігерімен құдіретті түрде әрекет еткен болар еді; іс аяқталар еді, әрі Мәсіх осы уақытқа дейін-ақ Өз халқын сыйын алуға қабылдау үшін келген болар еді. Бірақ күйзелістен кейінгі күмән мен сенімсіздік кезеңінде адвент сенушілерінің көбі өз сенімдерінен тайып кетті.... Осылайша іс тежелді, ал дүние қараңғылықта қалды. Егер бүкіл адвентистік қауым Құдайдың өсиеттері мен Исаның сенімі негізінде біріккен болса, біздің тарихымыз қаншалықты өзгеше болар еді!» Evangelism, 695.

On October 22, 1844 the seventh trumpet began to sound and the Jubilee trumpet also began to sound.

1844 жылғы 22 қазанда жетінші керней естіле бастады, сондай-ақ мерейтойлық керней де естіле бастады.

> And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. And ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty throughout all the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubilee unto you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall return every man unto his family. Leviticus 25:8–10.

> Өзің үшін жеті жылдық сенбі жылын, жеті рет жеті жылды есептейсің; сонда жеті жылдық сенбі жылдарының мерзімі сен үшін қырық тоғыз жыл болады. Сонан соң жетінші айдың оныншы күні, Күнәлардың кешірілу күні, мерейтойдың кернейін қатты тартқыз; бүкіл жерлеріңде кернейдің үні естілсін. Елуінші жылды киелі етіңдер де, бүкіл жер бетінде ондағы барлық тұрғындарға азаттық жариялаңдар: бұл сендер үшін мерейтой болсын; әркім өз иелігіне қайтып оралсын, әрі әркім өз әулетіне қайтып оралсын. Леуіліктер 25:8–10.

When the sealing time of the one hundred and forty-four thousand begins there is a trumpet that identifies that the warfare accomplished by Islam has arrived, and a trumpet that proclaims liberty for those who have been slaves of sin. One trumpet identifies the external history, and the other represents the internal experience of those last-day covenant people. Their slavery is relieved when their humanity is joined with His Divinity for eternity. Line upon line, those two trumpets are one Trumpet, for the Jubilee trumpet is only blown on the Day of Atonement, and the Day of Atonement begins when the seventh trumpet of the third woe is sounded. The doctrine that represented both trumpets in the Millerite movement was the light of the Sabbath. The light that represents both Trumpets in these last days is the doctrine of the incarnation. Line upon line, the Sabbath and the doctrine of the incarnation are the same doctrine.

Жүз қырық төрт мыңды мөрлеу уақыты басталғанда, Ислам атқарған соғыстың келіп жеткенін айқындайтын бір керней болады, әрі күнәнің құлы болып келгендерге азаттықты жариялайтын бір керней болады. Бір керней сыртқы тарихты айқындайды, ал екіншісі соңғы күндердегі сол келісім халқының ішкі тәжірибесін бейнелейді. Олардың құлдықтан босатылуы адамдық болмыстарының Оның Құдайлығымен мәңгілікке біріктірілген кезінде жүзеге асады. Жол үстіне жол, бұл екі керней — бір Керней, өйткені Мерейтой кернейі тек Татуласу күнінде ғана тартылады, ал Татуласу күні үшінші қасіреттің жетінші кернейі тартылған кезде басталады. Миллерит қозғалысында екі кернейді де білдірген ілім — сенбі нұры болды. Осы соңғы күндерде екі Кернейді де бейнелейтін нұр — тәнге келу туралы ілім. Жол үстіне жол, сенбі мен тәнге келу туралы ілім — бір ілім.

Peter’s confession identified the Messiah, and also the Son of God. The Messiah is the Son of God. The Messiah is the creator represented by the Sabbath.

Петірдің мойындауы Мәсіхті, сондай-ақ Құдайдың Ұлын танытты. Мәсіх — Құдайдың Ұлы. Мәсіх — сенбі күні бейнелейтін Жаратушы.

> “Paul had never seen Christ while he dwelt upon the earth. He had indeed heard of him and his works, but he could not believe that the promised Messiah, the Creator of all worlds, the Giver of all blessings, would appear upon earth as a mere man.” Sketches from the Life of Paul, 256.

> «Пауыл Мәсіхті Оның жерде өмір сүрген кезінде ешқашан көрмеген еді. Рас, ол Ол туралы және Оның істері туралы естіген болатын, бірақ уәде етілген Мәсіхтің, барлық әлемдердің Жаратушысының, барлық игіліктердің Берушісінің жерде жай ғана адам ретінде көрінетініне сене алмады». Sketches from the Life of Paul, 256.

The Sabbath identifies the Creator and the Creator was the Christ that Peter identified. The Son of God, who Peter identified is He who combined with human flesh to become the Son of man. The Son of God represents the incarnation.

Демалыс күні Жаратушыны айқындайды, ал Жаратушы — Петір таныған Мәсіхтің Өзі. Петір таныған Құдай Ұлы — адам баласының Ұлы болу үшін адам тәнімен біріккен Сол. Құдай Ұлы тәнге ену құпиясын білдіреді.

> “Christ brought men and women power to overcome. He came to this world in human form, to live a man amongst men. He assumed the liabilities of human nature, to be proved and tried. In His humanity He was a partaker of the divine nature. In His incarnation He gained in a new sense the title of the Son of God. Said the angel to Mary, ‘The power of the Highest shall overshadow thee: therefore also that holy thing which shall be born of thee shall be called the Son of God’ (Luke 1:35). While the Son of a human being, He became the Son of God in a new sense. Thus He stood in our world—the Son of God, yet allied by birth to the human race.” Selected Messages, book 1, 226.

> «Мәсіх ерлер мен әйелдерге жеңуге күш әкелді. Ол бұл дүниеге адам кейпінде, адамдардың арасында адам болып өмір сүру үшін келді. Ол сыналып, тексерілу үшін адам табиғатының жауапкершіліктерін Өз мойнына алды. Өзінің адамдық болмысында Ол құдайлық табиғатқа қатысушы болды. Өзінің тән алып келуінде Ол жаңа мағынада Құдай Ұлы деген атаққа ие болды. Періште Мәриямға: “Саған Ең Жоғарының күші көлеңкесін түсіреді; сондықтан сенен туылатын қасиетті Нәресте Құдай Ұлы деп аталатын болады”,— деді (Лұқа 1:35). Адамның ұлы бола тұра, Ол жаңа мағынада Құдай Ұлы болды. Осылайша Ол біздің дүниемізде тұрды,— Құдай Ұлы, бірақ туылуы арқылы адамзат нәсілімен байланысқан.» Selected Messages, book 1, 226.

At Caesarea Philippi, Peter’s twofold confession represented the one hundred and forty-four thousand who understand that Jesus is the Christ, the Son of God and the doctrine of the Sabbath that was lightened in 1844, along with the doctrine of the incarnation that is recognized in the last days. The light of the twofold truth is opened up at the beginning and ending of the period of the sealing, as witnessed by the history of the sealing from October 22, 1844 to 1863, and the history of Revelation chapter eighteen’s two voices.

Кесария Філіппіде Петірдің екі қырлы мойындауы Исаның Мәсіх, Құдайдың Ұлы екендігін, сондай-ақ 1844 жылы нұрланған сенбі ілімін және соңғы күндерде танылатын тәнге келу ілімін түсінетін жүз қырық төрт мыңды бейнеледі. Осы екі қырлы ақиқаттың нұры мөрлеу кезеңінің басында да, соңында да ашылады; бұған 1844 жылғы 22 қазаннан 1863 жылға дейінгі мөрлеу тарихы және Аян кітабының он сегізінші тарауындағы екі дауыстың тарихы куә.

In both the Millerite line of the sealing process, and the prophetic line of the sealing in Revelation eighteen, there is a test at the very end of the period where one class is manifested as foolish virgins, as was the case from 1856 to 1863, and a class is manifested as wise virgins from July 2023 unto the soon coming Sunday law. That final period of testing repeats the beginning of the period. The same angel that descended on September 11, 2001 arrived as Michael to call the dead to life in 2023 some to everlasting life and some to everlasting death. When He arrived, He led His people back to the foundations. Some refuse to walk in the old paths, some do walk in the old paths. Some hearken to the sound of the trumpet, some refuse to hear.

Мөрлеу үдерісінің Миллериттік желісінде де, Аян он сегіздегі мөрлеудің пайғамбарлық желісінде де, кезеңнің ең ақырында бір топтың 1856 жылдан 1863 жылға дейін болғандай ақымақ қыздар ретінде айқындалатын, ал бір топтың 2023 жылғы шілдеден бастап жуықта келетін жексенбілік заңға дейін дана қыздар ретінде айқындалатын сынағы бар. Сол соңғы сынақ кезеңі кезеңнің басталуын қайталайды. 2001 жылғы 11 қыркүйекте түскен сол періште 2023 жылы өлілерді өмірге шақыру үшін Михаил ретінде келді: кейбірін мәңгілік өмірге, ал кейбірін мәңгілік өлімге. Ол келген кезде, Өз халқын негіздерге қайта алып келді. Кейбірі ескі жолдармен жүруден бас тартады, кейбірі ескі жолдармен жүреді. Кейбірі кернейдің үніне құлақ асады, кейбірі естуден бас тартады.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Жаратқан Ие былай дейді: Жолдардың бойына тұрып, қараңдар, ежелгі соқпақтар туралы сұраңдар, қайда игі жол бар екенін біліңдер де, сол жолмен жүріңдер, сонда жандарыңа тыныштық табасыңдар. Бірақ олар: «Біз ол жолмен жүрмейміз»,— деді. Сондай-ақ Мен сендердің үсттеріңе күзетшілер қойдым да: «Кернейдің үніне құлақ салыңдар»,— дедім. Бірақ олар: «Құлақ салмаймыз»,— деді. Еремия 6:16, 17.

The message represented by the trumpet which the watchmen blows is twofold. It is the seventh trumpet of Islam and the Jubilee trumpet of deliverance. It is the message of the combination of Divinity with humanity, which is accomplished by the mystery of the incarnation, and that produces a character prepared for the seal of God, which is the Sabbath. The message, the work and the circumstances associated with that final period of the sealing which began in July 2023, twenty-two years after 2001, is represented by verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, and by Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapter sixteen.

Күзетшілер үрлейтін кернеймен бейнеленген хабар екі қырлы. Ол — Исламның жетінші кернейі және азаттықтың Мерейтой кернейі. Ол — Құдайлықтың адамзатпен бірлесуі туралы хабар; бұл іске асуы денеге келу құпиясы арқылы жүзеге асады және Құдайдың мөріне, яғни сенбіге, дайындалған мінезді қалыптастырады. 2001 жылдан кейін жиырма екі жыл өткен соң, 2023 жылдың шілдесінде басталған мөрлеудің сол соңғы кезеңімен байланысты хабар, іс және жағдайлар Даниял кітабының он бірінші тарауының он үшінші мен он бесінші аяттарында және Мәсіхтің Матай кітабының он алтыншы тарауындағы Кесария Філіпиге келуі арқылы бейнеленген.

In the parable of the ten virgins all the virgins fell asleep during the tarrying time. Jesus told His disciples that Lazarus sleepeth.

Он қыз туралы астарлы әңгімеде барлық қыздар кідіріс уақытында ұйықтап қалды. Иса Өз шәкірттеріне Елазар ұйықтап жатыр деді.

> These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:10–14.

> Осыны айтқаннан кейін Ол оларға: «Досымыз Лазарь ұйықтап қалды; бірақ Мен оны ұйқысынан ояту үшін барамын»,— деді. Сонда шәкірттері: «Ием, егер ол ұйықтап жатса, айығып кетеді»,— десті. Алайда Иса оның өлімі туралы айтқан еді; ал олар болса, Ол кәдімгі ұйқыда тынығып жатқаны туралы айтты деп ойлады. Сонда Иса оларға ашық түрде: «Лазарь өлді»,— деді. Жохан 11:10–14.

At the end of twenty-one days, Daniel saw the vision, and he was in a deep sleep.

Жиырма бір күннің соңында Даниял аянды көрді, әрі ол қатты ұйқыда еді.

> And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. Daniel 10:7–9.

> Сол аянды мен, Даниял, жалғыз өзім көрдім; менімен бірге болған адамдар аянды көрген жоқ. Бірақ оларға зор діріл түсіп, жасырынып қалу үшін қашып кетті. Сондықтан мен жалғыз қалдым да, осы ұлы аянды көрдім; бойымда ешбір күш қалмады, өйткені менің ажарым бұзылып, іріп-шірігендей күйге түсті, және менде ешқандай күш сақталмады. Бірақ мен Оның сөздерінің үнін естідім; Оның сөздерінің үнін естігенімде, етпетімнен түсіп, бетім жерге қараған күйі терең ұйқыға кеттім. Даниял 10:7–9.

The two witnesses of Revelation chapter eleven, were dead in the street for three and a half days, and Ezekiel’s dead bones were in the valley. On July 18, 2020 the tarrying time of spiritual death and sleeping was brought upon the virgins of the movement of the third angel. Three years later the process of awakening and preparing God’s last-day people as His ensign and mighty army began. The angel that descended on July 18, 2020 unsealed a truth, as angels always do when they descend.

Аян кітабының он бірінші тарауындағы екі куәгер үш жарым күн бойы көшеде өлі жатты, ал Езекиелдің өлі сүйектері аңғарда жатты. 2020 жылғы 18 шілдеде үшінші періштенің қозғалысындағы қыздарға рухани өлім мен ұйқының кідіру уақыты келтірілді. Үш жылдан кейін Құдайдың ақырзаман халқын Оның туы мен құдіретті әскері ретінде ояту және даярлау үдерісі басталды. 2020 жылғы 18 шілдеде түскен періште, періштелер түскен кезде әрдайым істейтініндей, бір ақиқатты ашты.

The truth he unsealed was the experience of the tarrying time and first disappointment. God’s last-day people were then scattered, and when the process of awakening them arrived in history, they would be required to recognize and acknowledge that they had been scattered and that they were in the tarrying time. There was then sent many angels, or many messages to strengthen the message of the tarrying time.

Ол ашқан ақиқат — кідіру уақыты мен алғашқы түңілу тәжірибесі еді. Сол кезде Құдайдың ақырзаман халқы бытырап кеткен болатын, әрі оларды ояту үдерісі тарихта келгенде, өздерінің бытырап кеткенін және кідіру уақытында тұрғандарын танып, мойындаулары талап етілетін еді. Сонда кідіру уақыты туралы хабарды нығайту үшін көптеген періштелер, яғни көптеген хабарлар жіберілді.

> “Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> «Екінші періштенің хабарының аяқталуға таяған кезінде мен көктен түскен ұлы бір нұрдың Құдай халқының үстіне жарқырап тұрғанын көрдім. Бұл нұрдың сәулелері күндей жарқын болып көрінді. Сонда мен періштелердің: “Міне, Күйеу жігіт келіп келеді; Оны қарсы алуға шығыңдар!” — деп жар салып жатқан дауыстарын естідім!»

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, “Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

> «Бұл екінші періштенің хабарына күш беруі тиіс болған түн ортасындағы айқай еді. Көңілі түскен киелілерді оятып, оларды алдарындағы ұлы іске даярлау үшін көктен періштелер жіберілді. Бұл хабарды алғашқылардың бірі болып ең дарынды адамдар қабылдаған жоқ. Періштелер кішіпейіл, адал жандарға жіберіліп, оларды: “Міне, Күйеу жігіт келе жатыр; Оны қарсы алуға шығыңдар!” — деп жар салуға итермеледі. Осы айқайды жеткізу сеніп тапсырылғандар асығып, Киелі Рухтың құдіретімен бұл хабарды жариялап, еңселері түскен бауырластарын оятты. Бұл іс адамдардың даналығы мен білімінде емес, Құдайдың құдіретінде тұрды, ал айқайды естіген Оның киелілері оған қарсы тұра алмады. Бұл хабарды әуелі ең рухани жандар қабылдады, ал бұрын осы істе басшылық еткендер оны қабылдап, айқайды күшейтуге көмектесуде ең соңғылар болды: “Міне, Күйеу жігіт келе жатыр; Оны қарсы алуға шығыңдар!”»

> “In every part of the land, light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused. In many churches the message was not permitted to be given, and a large company who had the living testimony left these fallen churches. A mighty work was accomplished by the midnight cry. The message was heart-searching, leading the believers to seek a living experience for themselves. They knew that they could not lean upon one another.” Early Writings, 238.

> «Елдің әрбір бөлігінде екінші періштенің хабары туралы нұр берілді, ал бұл жар салу мыңдағандардың жүректерін елжіретті. Ол қаладан қалаға, ауылдан ауылға тарады, ақырында Құдайдың күтіп жүрген халқы толықтай оянды. Көптеген шіркеулерде бұл хабарды айтуға рұқсат етілмеді, ал тірі куәлікке ие болған үлкен бір топ осы құлаған шіркеулерден шықты. Түн ортасындағы жар салу арқылы құдіретті іс атқарылды. Бұл хабар жүректі тексеретін хабар болды да, сенушілерді өздері үшін тірі рухани тәжірибе іздеуге жетеледі. Олар бір-біріне сүйене алмайтындарын білді». Early Writings, 238.

The arrival of the message of the Midnight Cry in the parable identifies when the two classes of virgins’ manifest whether they have oil. The wise have oil, the foolish do not. The parable was fulfilled by the work of Samuel Snow in the Millerite history, and in that work the message Snow presented was developed as represented by his articles in the Millerite publications of that time period. Then when he arrived at the Exeter camp meeting, which was from August 12th to the 17th, 1844, a period is also represented that ultimately led to those at the meeting leaving the meeting and proclaiming the message.

Тең ортасындағы Айқай туралы хабардың астарлы әңгімеде келуі қыздардың екі тобының өздерінде майдың бар-жоғын қашан паш ететінін айқындайды. Даналарда май бар, ал ақылсыздарда жоқ. Бұл астарлы әңгіме Миллериттер тарихындағы Самуил Сноудың қызметі арқылы орындалды, әрі сол қызмет барысында Сноу ұсынған хабар сол кезеңдегі Миллерит басылымдарындағы оның мақалаларымен бейнеленгендей дамытылды. Содан кейін ол 1844 жылдың 12 тамызынан 17-сіне дейін өткен Exeter лагерлік жиналысына келгенде, ақыр соңында жиналыстағылардың жиналыстан шығып, хабарды жариялауына алып келген белгілі бір кезең де бейнеленеді.

There is a “point in time” when the message of the Midnight Cry is fully established, and at that point, based upon the parable, probation closes upon the virgins. That “point in time” is preceded by “a period” when the message is being developed. Since July, 2023 the message of the Midnight Cry has been developing, and unlike the Millerite fulfillment, the message has been transmitted across the world in advance of the “close of probation”. When probation closed at the end of the Exeter meeting the message then went to “every part of the land,” and “light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused.”

Түн ортасындағы айқайдың хабары толық орнығатын бір «уақыт нүктесі» бар, және дәл сол нүктеде, астарлы әңгіменің негізінде, қыздарға қатысты сынақ мерзімі жабылады. Сол «уақыт нүктесінің» алдында хабар қалыптасып жатқан «бір кезең» болады. 2023 жылдың шілде айынан бері Түн ортасындағы айқайдың хабары қалыптасу үстінде, әрі миллериттік орындалудан өзгеше, бұл хабар «сынақ мерзімінің жабылуынан» бұрын бүкіл әлемге таратылды. Эксетер жиналысының соңында сынақ мерзімі жабылған кезде, содан кейін хабар «елдің әрбір бөлігіне» тарады, әрі «екінші періштенің хабары жөнінде нұр берілді, және бұл айқай мыңдағандардың жүрегін елжіретті. Ол қаладан қалаға, ауылдан ауылға тарады, ақырында Құдайдың күтіп отырған халқы толықтай ояндырылды.»

In our current history the message that began to be published in July of 2023 is now in one hundred and twenty countries around the world, and the articles that represent the development of the message of the Midnight Cry are available in over sixty languages, and the articles can either be read or listened to.

Біздің қазіргі тарихымызда 2023 жылдың шілде айында жариялана бастаған хабар қазір дүниежүзінің жүз жиырма елінде таралған, ал Түн ортасындағы айқай хабарының дамуын бейнелейтін мақалалар алпыстан астам тілде қолжетімді, әрі бұл мақалаларды не оқуға, не тыңдауға болады.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Иса Мәсіхтің Аян кітабы: мұны Құдай жақын арада болуға тиіс нәрселерді Өз құлдарына көрсету үшін Оған берді; әрі Ол мұны періштесі арқылы Өзінің құлы Жоханға жіберіп, білдірді. Ол Құдай сөзін, Иса Мәсіхтің куәлігін және өзі көргеннің бәрін куәландырды. Осы пайғамбарлықтың сөздерін оқитын адам бақытты, әрі оны тыңдап, онда жазылғандарды сақтайтындар бақытты; өйткені уақыт жақын. Аян 1:1–3.

The light of this message as represented with the articles has been accomplished in roughly six months by two persons.

Осы мақалалар арқылы бейнеленген бұл хабардың нұры шамамен алты айдың ішінде екі адамның күшімен жүзеге асырылды.

> “Unless those who can help in — are aroused to a sense of their duty, they will not recognize the work of God when the loud cry of the third angel shall be heard. When light goes forth to lighten the earth, instead of coming up to the help of the Lord, they will want to bind about His work to meet their narrow ideas. Let me tell you that the Lord will work in this last work in a manner very much out of the common order of things, and in a way that will be contrary to any human planning. There will be those among us who will always want to control the work of God, to dictate even what movements shall be made when the work goes forward under the direction of the angel who joins the third angel in the message to be given to the world. God will use ways and means by which it will be seen that He is taking the reins in His own hands. The workers will be surprised by the simple means that He will use to bring about and perfect His work of righteousness.” Testimonies to Ministers, 300.

> «— ішінде көмек көрсете алатындар өздерінің борышын сезінуге оянбаса, үшінші періштенің қатты дауысы естілген кезде олар Құдайдың ісін тани алмайды. Жарық жерді нұрландыру үшін тараған кезде, олар Жаратқан Иеге жәрдемге келудің орнына, Оның ісін өздерінің тар түсініктеріне сәйкестендіру үшін шектеп-буып тастағысы келеді. Сендерге айтайын: Жаратқан Ие осы соңғы істе әдеттегі тәртіптен мүлде тыс жолмен және қандай да бір адамдық жоспарлауға кереғар тәсілмен әрекет етеді. Арамызда әрдайым Құдайдың ісін бақылауда ұстағысы келетін, тіпті әлемге берілетін хабарда үшінші періштеге қосылатын періштенің басшылығымен іс алға басқанда, қандай қимылдар жасалуға тиіс екенін де нұсқағысы келетіндер болады. Құдай Өз қолына тізгінді Өзі алып отырғаны көрінетіндей жолдар мен құралдарды қолданады. Қызметкерлер Оның Өзінің әділдік ісін жүзеге асырып, кемеліне жеткізу үшін қолданатын қарапайым құралдарына қайран қалады». Testimonies to Ministers, 300.

The Lion of the tribe of Judah has now brought His last-day people to verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, opening the history represented by the history of 200 BC to 63 BC, and also Matthew chapter sixteen, and the history of Christ’s visit to Caesarea Philippi. Both the predictions and the history of their fulfillments align with the portion of the book of Daniel that was sealed until the last days. The books of Daniel and Revelation are one book, so in the last days, just before probation closes, the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and that Revelation includes the portion of Daniel that relates to the last days. The time is at hand for the conclusion of the Exeter camp meeting.

Яһуда руының Арыстаны енді Өзінің соңғы күндердегі халқын Даниялдың он бірінші тарауының он үшінші мен он бесінші аяттарына дейін алып келді; бұл осылайша б.з.д. 200 жылдан б.з.д. 63 жылға дейінгі тарихпен бейнеленген тарихты, сондай-ақ Матайдың он алтыншы тарауын және Мәсіхтің Қайсария Філіппіге барған сапарының тарихын ашады. Болжамдардың өзі де, олардың орындалу тарихы да соңғы күндерге дейін мөрленіп тұрған Даниял кітабының бөлігімен сәйкес келеді. Даниял мен Аян кітаптары — бір кітап, сондықтан соңғы күндері, сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында, Иса Мәсіхтің Аяны мөрден ашылады, ал сол Аянның құрамына Даниялдың соңғы күндерге қатысты бөлігі де кіреді. Exeter лагерлік жиналысының қорытындысы үшін уақыт таяп қалды.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> Сонда ол маған былай деді: «Осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерді мөрлеме, өйткені уақыт жақын. Әділетсіз адам әлі де әділетсіздік істей берсін; арам адам әлі де арам бола берсін; ал әділ адам әлі де әділдік ете берсін; киелі адам әлі де киелене берсін». Аян 22:10, 11.

We will continue this study in the next article.

Біз бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> Міне, — дейді Жаратушы Ие, — елге аштық жіберетін күндер келе жатыр: бұл нанға деген аштық та емес, суға деген шөл де емес, бірақ Жаратқан Иенің сөздерін естуге деген аштық. Сонда олар теңізден теңізге дейін, солтүстіктен шығысқа дейін сабылып, Жаратқан Иенің сөзін іздеп жүгірер, бірақ таппайды. Сол күні сұлу қыздар мен жас жігіттер шөлден әлсірейді. Самарияның күнәсімен ант етіп: «Уа, Дан, сенің құдайың тірі!» және: «Беэр-Шебаның жолы тірі!» — дейтіндердің өзі құлап, енді қайтып тұрмайды. Амос 8:11–14.

Back to Articles