Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Three

Даниял кітабы — Жүз елу үшінші бөлім

The Spiritual Symbolism of the Northern and Southern Kingdoms: A Journey Through Biblical Temples and Human Nature

Солтүстік және Оңтүстік патшалықтардың рухани рәміздігі: Киелі кітаптағы ғибадатханалар мен адам болмысы арқылы саяхат

Author

Jeff Pippenger

Published

March 23, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The northern kingdom represented the lower nature in the temple of mankind, it represented the body in the temple of the church, it represented the human flesh in the temple of Christ. Christ built every temple, and He laid every foundation, and the first stone in the Millerite temple was the doctrine of the “seven times,” which is represented by Ezekiel’s two sticks. In the rebellion of 1863, Laodicean Adventism rejected their prophetic “cornerstone”, which also occurred in the building of the earthly temple. The rejected stone was destined to be chosen at the conclusion of the temple erection, though it had been a stumbling stone for the entire construction period. Yet, the prophetic Word identifies that the rejected stone of stumbling will ultimately become the head of the corner.

Солтүстік патшалық адамзат ғибадатханасындағы төменгі болмысты білдірді, ол қауым ғибадатханасындағы тәнді білдірді, ол Мәсіхтің ғибадатханасындағы адамдық flesh-ті білдірді. Мәсіх әрбір ғибадатхананы тұрғызды, әрі Ол әрбір іргетасты қалады, ал Миллерит ғибадатханасындағы алғашқы тас Езекиелдің екі таяғымен бейнеленген «жеті уақыт» ілімі болды. 1863 жылғы бүлікте Лаодикеялық адвентизм өзінің пайғамбарлық «бұрыштық тасын» теріске шығарды; бұл жердегі ғибадатхананың салынуында да орын алған еді. Қабылданбаған тас бүкіл құрылыс кезеңі бойы сүріндіретін тас болғанымен, ғибадатхананы тұрғызу аяқталар тұста таңдалып алынуға белгіленген еді. Алайда пайғамбарлық Сөз сүріндіретін, қабылданбаған тастың ақырында бұрыштың басына айналатынын айқындайды.

The stick of the “seven times,” as represented by the southern kingdom, is the “head,” in relation to the northern kingdom. It is the “head,” for it is in the southern kingdom that God chose to identify Jerusalem, as His city, where He placed His sanctuary and His name. Until the two sticks were joined from 1798 unto 1844, the “head” had been the lower, southern kingdom. Once John, in 1844, was told to leave off the northern kingdom, for it was given to the Gentiles, the southern kingdom was left as an ensign standing alone as one nation, or at least that was the plan. That plan was hindered by the rebellion of 1863, and modern Israel’s first “rebellion at Kadesh”.

Оңтүстік патшалықпен бейнеленген «жеті уақыттың» таяғы солтүстік патшалыққа қатысты «бас» болып табылады. Ол «бас», өйткені Құдай Иерусалимді Өз қаласы ретінде айқындауды, Өзінің киелі ордасы мен Өз есімін сонда орналастыруды оңтүстік патшалықта таңдады. Екі таяқ 1798 жылдан 1844 жылға дейін біріктірілгенге дейін «бас» төменгі, яғни оңтүстік патшалық болып келді. 1844 жылы Жоханға солтүстік патшалықтан бас тарту бұйырылған кезде, өйткені ол басқа ұлттарға берілген еді, оңтүстік патшалық жалғыз өзі тұрған бір ұлттың туы ретінде қалдырылды, немесе, кем дегенде, жоспар солай еді. Сол жоспарға 1863 жылғы бүлік және қазіргі Исраилдің алғашқы «Қадештегі бүлігі» бөгет болды.

On September 11, 2001, the Lord brought His Laodicean church back to 1863, back to 1888, back to 1919, and back to 1957 to the second “rebellion at Kadesh”. But at that rebellion the promise of the stone that was rejected becoming the head of the corner is now being fulfilled. It is fulfilled in those represented as the one hundred and forty-four thousand, who Christ accomplishes the combination of Divinity and humanity among forever.

2001 жылғы 11 қыркүйекте Жаратқан Ие Өзінің Лаодикеялық қауымын 1863 жылға, 1888 жылға, 1919 жылға және 1957 жылға — Қадештегі екінші «бүлікке» қайта алып келді. Бірақ сол бүлік кезінде теріске шығарылған тастың бұрыштың бас тасы болатыны жөніндегі уәде енді орындалып жатыр. Бұл уәде Мәсіх мәңгілікке Құдайлық пен адамдықтың қосылуын жүзеге асыратын, жүз қырық төрт мың ретінде бейнеленгендерде орындалады.

Paul identified the lower nature as the flesh, and the higher nature as the mind. He identified the body (the lower nature) as death.

Пауыл төменгі табиғатты тән, ал жоғары табиғатты ақыл деп атады. Ол тәнді (төменгі табиғатты) өлім деп таныды.

> For we know that the law is spiritual: but I am carnal, sold under sin. For that which I do I allow not: for what I would, that do I not; but what I hate, that do I. If then I do that which I would not, I consent unto the law that it is good. Now then it is no more I that do it, but sin that dwelleth in me. For I know that in me (that is, in my flesh,) dwelleth no good thing: for to will is present with me; but how to perform that which is good I find not. For the good that I would I do not: but the evil which I would not, that I do. Now if I do that I would not, it is no more I that do it, but sin that dwelleth in me. I find then a law, that, when I would do good, evil is present with me. For I delight in the law of God after the inward man: But I see another law in my members, warring against the law of my mind, and bringing me into captivity to the law of sin which is in my members. O wretched man that I am! who shall deliver me from the body of this death? Romans 7:14–24.

> Өйткені біз Таурат заңының рухани екенін білеміз; ал мен тәндікпін, күнәға сатылып қойылғанмын. Себебі істеп жүргенімді өзім құптамаймын: өйткені қалағанымды істемеймін, қайта жек көретінімді істеймін. Егер қаламайтын нәрсені істесем, онда Таурат заңының игі екеніне келісемін. Ендеше мұны істеп жүрген енді мен емес, менің ішімде тұратын күнә. Өйткені мен өзімде, яғни өз тәнімде, ешқандай игілік тұрмайтынын білемін; себебі қалау менде бар, бірақ игілікті жүзеге асырудың жолын таба алмаймын. Өйткені қалаған игілігімді істемеймін, ал қаламайтын жамандығымды істеймін. Ал егер қаламайтын нәрсені істесем, онда мұны істеп жүрген енді мен емес, менің ішімде тұратын күнә. Сонымен, мен мынадай заңдылықты көремін: игілік істегім келгенде, қасымнан жамандық табылады. Өйткені ішкі адамым бойынша Құдайдың заңынан ләззат аламын. Бірақ мүшелерімде ақыл-ойымның заңына қарсы соғысатын басқа бір заңды көремін; ол мені мүшелерімде әрекет ететін күнә заңының тұтқыны етеді. Неткен сорлы адаммын! Мені осы өлім денесінен кім құтқарады? Римдіктерге 7:14–24.

Paul knew that in his “flesh” dwelt “no good thing.” The tendencies, both inherited and cultivated that existed in his flesh (his body), only worked to lead him into sin. Those tendencies represented the law of sin, but Paul desired to keep the law of God, not the law of sin. The law of God Paul identified as the “law of his mind” (his higher nature). His cry was “who shall deliver me from the body of death?” Of course, Paul knew that it was divinity that would bring deliverance, but he also knew that the work of deliverance required his participation.

Пауыл өзінің «тәнінде» «игі еш нәрсе» тұрмайтынын білді. Оның тәнінде (денесінде) бар болған, әрі тұқым қуалаған, әрі қалыптасқан бейімділіктер оны тек күнәға жетелеуге ғана әрекет етті. Сол бейімділіктер күнәнің заңын білдіретін, алайда Пауыл күнәнің заңын емес, Құдайдың заңын сақтауды қалады. Пауыл Құдайдың заңын «ақыл-ойының заңы» (өзінің жоғары болмысы) деп атады. Оның зары: «Өлім денесінен мені кім құтқарады?» болды. Әрине, Пауыл құтқарылуды әкелетін — Құдайлық екенін білді, бірақ ол сондай-ақ құтқарылу ісі өзінің қатысуын талап ететінін де білді.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Philippians 2:12, 13.

> Сондықтан, сүйіктілерім, сендер әрдайым мойынсұнып келгендеріңдей, тек менің көз алдымда ғана емес, енді мен жоқта тіпті одан да артық, өз құтқарылуларыңды қорқынышпен әрі дірілмен жүзеге асырыңдар. Өйткені сендердің бойларыңда Өзінің игі қалауына сай қалап та, іске асырып та әрекет етуші — Құдай. Філіпіліктерге 2:12, 13.

The deliverance from the body of death was accomplished by Divine power, which was connected with human power, and that was the example Jesus provided for men. Even with the law of sin actively working in the lower nature of the body, Jesus kept His lower nature in subjection to God’s law by surrendering His will, to the will of His Father. Paul could find deliverance if he would surrender his will unto the will of divinity. In doing so, he was working out his own salvation, and this is what Sister White means when she speaks about the work of eliminating sin from our life.

Өлім денесінен азат етілу Құдайдың құдіреті арқылы жүзеге асырылды, ал бұл құдірет адамдық күшпен байланыстырылған еді; Иса адамдарға дәл осындай үлгі берді. Күнәнің заңы тәннің төменгі болмысында белсенді түрде әрекет етіп тұрғанның өзінде, Иса Өзінің еркін Әкесінің еркіне бағындыру арқылы Өзінің төменгі болмысын Құдайдың заңына мойынсұндырылған күйде ұстады. Пауыл да, егер өз еркін құдайлық ерікке бағындырса, азаттық таба алар еді. Осылай ете отырып, ол өзінің құтқарылуын жүзеге асырып жатқан болар еді, ал Уайт ханым біздің өмірімізден күнәні жою ісі туралы айтқанда, дәл осыны меңзейді.

> “Every soul that refuses to give himself to God is under the control of another power. He is not his own. He may talk of freedom, but he is in the most abject slavery. He is not allowed to see the beauty of truth, for his mind is under the control of Satan. While he flatters himself that he is following the dictates of his own judgment, he obeys the will of the prince of darkness. Christ came to break the shackles of sin-slavery from the soul. ‘If the Son therefore shall make you free, ye shall be free indeed.’ ‘The law of the Spirit of life in Christ Jesus’ sets us ‘free from the law of sin and death.’ Romans 8:2.

> «Өзін Құдайға беруден бас тартатын әрбір жан басқа бір күштің билігінде болады. Ол өзіне-өзі қожа емес. Ол еркіндік туралы айтуы мүмкін, бірақ шын мәнінде ол ең қорлықты құлдықта жүр. Оған ақиқаттың сұлулығын көруге жол берілмейді, өйткені оның санасы Шайтанның бақылауында. Ол өз үкімінің нұсқауын ұстанып жүрмін деп өзін алдағанымен, шын мәнінде қараңғылық әміршісінің еркін орындайды. Мәсіх жанды күнә құлдығының кісендерінен босату үшін келді. “Ендеше, Ұл сендерді азат етсе, сендер шынында азат боласыңдар”. “Мәсіх Исадағы өмір Рухының заңы” бізді “күнә мен өлім заңының” билігінен азат етеді. Римдіктерге 8:2.»

> “In the work of redemption there is no compulsion. No external force is employed. Under the influence of the Spirit of God, man is left free to choose whom he will serve. In the change that takes place when the soul surrenders to Christ, there is the highest sense of freedom. The expulsion of sin is the act of the soul itself. True, we have no power to free ourselves from Satan’s control; but when we desire to be set free from sin, and in our great need cry out for a power out of and above ourselves, the powers of the soul are imbued with the divine energy of the Holy Spirit, and they obey the dictates of the will in fulfilling the will of God.

> «Құтқару ісінде ешқандай мәжбүрлеу жоқ. Ешқандай сыртқы күш қолданылмайды. Құдай Рухының ықпалы астында адам кімге қызмет ететінін еркін таңдауға қалдырылады. Жан Мәсіхке бағынғанда жүзеге асатын өзгерісте бостандықтың ең жоғары мәні бар. Күнәнің қуылып шығарылуы — жанның өз әрекеті. Рас, бізде өзімізді шайтанның билігінен азат етуге күш жоқ; бірақ біз күнәдан азат етілуді қалаған кезде және зор мұқтаждығымызда өзімізден тыс әрі өзімізден жоғары бір құдіретті жалбарына шақырғанымызда, жанның күштері Киелі Рухтың Құдайлық қуатымен кенелтіледі де, Құдайдың еркін орындауда еріктің нұсқауына мойынсұнады.»

> “The only condition upon which the freedom of man is possible is that of becoming one with Christ. ‘The truth shall make you free;’ and Christ is the truth. Sin can triumph only by enfeebling the mind, and destroying the liberty of the soul. Subjection to God is restoration to one’s self,—to the true glory and dignity of man. The divine law, to which we are brought into subjection, is ‘the law of liberty.’ James 2:12.” The Desire of Ages, 466.

> «Адамның еркіндігі мүмкін болатын жалғыз шарт — Мәсіхпен бір болу. “Ақиқат сендерді азат етеді”; ал Мәсіх — ақиқат. Күнә тек сананы әлсіретіп, жанның еркіндігін жою арқылы ғана үстемдік ете алады. Құдайға бағыну — адамның өз болмысына, адамның шынайы ұлылығы мен қадір-қасиетіне қайта оралуы. Біз бағынуға келтірілетін Құдайдың заңы — “бостандық заңы”». Жақып 2:12. «Ғасырлар үміті», 466.

Paul cried out, “O wretched man that I am! who shall deliver me from the body of this death?” Sister White stated “when we desire to be set free from sin, and in our great need cry out for a power out of and above ourselves, the powers of the soul are imbued with the divine energy of the Holy Spirit, and they obey the dictates of the will in fulfilling the will of God.” In engaging in the combination of our humanity with the divinity of Christ, through the exercise of our will, we accomplish the “act” of removing sin from our own “soul.”

Пауыл: «Мен бейшара адаммын! Осы өлім денесінен мені кім құтқарады?» — деп жалбарынды. Уайт ханым: «Күнәдан азат етілуді қалағанымызда және ұлы мұқтаждығымызда өзімізден тыс әрі өзімізден жоғары тұрған бір күшке жалбарынғанымызда, жанның күштері Киелі Рухтың құдайлық қуатымен сусындайды, сөйтіп олар Құдайдың еркін орындауда еріктің нұсқауларына бағынады», — деп мәлімдеді. Еркімізді іске асыру арқылы өз адамдығымызды Мәсіхтің құдайлығымен біріктіруге қатыса отырып, біз күнәні өз «жанымыздан» алып тастаудың осы «іс-әрекетін» жүзеге асырамыз.

But what we “need to understand is the true force of the will.” The will is “the governing power in the nature of man, the power of decision, or of choice. Everything depends on the right action of the will. The power of choice God has given to men; it is theirs to exercise. You cannot change your heart, you cannot of yourself give to God its affections; but you can choose to serve Him. You can give Him your will; He will then work in you to will and to do according to His good pleasure. Thus your whole nature will be brought under the control of the Spirit of Christ; your affections will be centered upon Him, your thoughts will be in harmony with Him.”

Бірақ біздің «түсінуіміз қажет нәрсе — ерік-жігердің шынайы күші». Ерік — «адам табиғатындағы билеуші күш, шешім қабылдау, не таңдау жасау күші. Барлығы ерік-жігердің дұрыс әрекетіне байланысты. Таңдау жасау күшін Құдай адамдарға берген; оны жүзеге асыру — олардың еншісінде. Сен өз жүрегіңді өзгерте алмайсың, өзіңнен-өзің оның сүйіспеншілігін Құдайға бағыштай алмайсың; бірақ Оған қызмет етуді таңдай аласың. Сен Оған өз еркіңді бере аласың; сонда Ол сенде Өзінің игі еркіне сай қалап та, әрекет етіп те тұратындай етіп іс-қимыл жасайды. Осылайша сенің бүкіл болмысың Мәсіх Рухының билігіне бағындырылады; сенің сүйіспеншіліктерің Оған шоғырланады, ойларың Онымен үйлесімде болады.»

Paul knew these truths, and He knew that his lower nature needed to be held in subjection by his higher nature, through the exercise of his will. This is why Paul died daily.

Пауыл бұл ақиқаттарды білді, әрі ол өзінің төменгі болмысы еркінің іске асуы арқылы жоғары болмысына бағындырылып ұсталуы керектігін де білді. Міне, сондықтан Пауыл күн сайын өліп отырды.

> I protest by your rejoicing which I have in Christ Jesus our Lord, I die daily. 1 Corinthians 15:31.

> Мырзамыз Иса Мәсіхте сіздер туралы менде бар мақтанышыммен ант етіп айтамын: мен күн сайын өлемін. 1 Қорынттықтарға 15:31.

Paul knew he needed to crucify his lower nature daily by exercising his will to keep his lower nature in subjection. He therefore crucified his flesh.

Пауыл өз еркін қолданып, төменгі болмысын бағынуда ұстау арқылы оны күн сайын айқышқа шегелеуі қажет екенін білді. Сондықтан ол өз тәнін айқышқа шегеледі.

> And they that are Christ’s have crucified the flesh with the affections and lusts. Galatians 5:24.

> Ал Мәсіхке тән болғандар тәнді құмарлықтары және нәпсіқұмарлықтарымен қоса айқышқа шегеледі. Ғалаттықтарға 5:24.

Paul knew his sinful flesh would exist in humanity until the Second Coming of Christ, when the faithful, in the twinkling of an eye, would receive a new glorified body. This is why 1798 identifies the foundation of the forty-six years where the Millerite temple was erected, for Christ, as the only foundation, was the lamb slain from the foundation. The northern kingdom was the body, which through sin had taken ascendancy over humanity, and elevated itself to be the counterfeit northern kingdom. In 1844, John was told to “leave out” the courtyard, which means in the Greek, to reject the lower nature, that had taken ascendancy over the higher nature where God had chosen to place His name, and in 1798, the flesh (the lower nature) with “the affections and lusts” was to be crucified.

Пауыл өзінің күнәкар тәні Мәсіхтің Екінші келуіне дейін адамзатта бола беретінін білді; сол кезде адалдар көзді ашып-жұмғанша жаңа, ұлықталған денеге ие болмақ. Сондықтан 1798 жыл Миллершілер ғибадатханасы тұрғызылған қырық алты жылдың іргетасының бастауын айқындайды, өйткені жалғыз іргетас ретінде Мәсіх іргетас қаланғаннан бері бауыздалған Тоқты болды. Солтүстік патшалық тән еді; ол күнә арқылы адамзаттың үстінен үстемдікке көтеріліп, өзін жалған солтүстік патшалық ретінде биіктетті. 1844 жылы Жоханға ауланы «тыс қалдыру» бұйырылды; бұл грек тілінде Құдай Өз есімін қоюды таңдаған жоғары табиғаттың үстінен үстемдік алып кеткен төменгі табиғатты теріске шығаруды білдіреді; ал 1798 жылы тән (төменгі табиғат) «құмарлықтары мен нәпсілерімен» бірге айқышқа шегеленуге тиіс болды.

At the foundation, Christ’s flesh died at the crucifixion, as He was cut off from the living. The southern kingdom was then to be one nation, with one king, in covenant with God, and a nation who had God’s sanctuary in their midst. Line upon line, the “seven times,” is now “the head of the corner,” for since September 11, 2001 God is raising up His “northern army” as an ensign. That army is to be one nation, and that nation will reflect His image alone, and it does so at the very time when Satan is raising up his “horn” that is the image of the beast. In Ezekiel chapter thirty-seven the message of the four winds breathes the latter rain message upon those who then stand up as that army. The message of the four winds is the message of the Seventh Trumpet, which is where the mystery of God is finished.

Негізінде, Мәсіхтің тәні айқышқа шегеленгенде өлді, өйткені Ол тірілерден аластатылды. Сонда оңтүстік патшалық Құдаймен келісімде тұрған, бір патшасы бар біртұтас халық әрі өз ортасында Құдайдың киелі ордасы бар халық болуға тиіс еді. Жол үстіне жол қосылып, “жеті уақыт” енді “бұрыштың басы” болды, өйткені 2001 жылғы 11 қыркүйектен бері Құдай Өзінің “солтүстік әскерін” белгі ретінде көтеріп жатыр. Сол әскер бір халық болуға тиіс, ал ол халық тек Оның бейнесін ғана көрсететін болады; және бұл дәл Шайтан аңның бейнесі болып табылатын өзінің “мүйізін” көтеріп жатқан уақытта жүзеге асады. Езекиел кітабының отыз жетінші тарауында төрт жел туралы хабар сол әскер ретінде сонда орындарынан тұратындардың үстіне кешкі жаңбыр туралы хабарды үрлейді. Төрт жел туралы хабар — бұл Жетінші Кернейдің хабары, дәл сол жерде Құдайдың құпиясы аяқталады.

The finishing work of the sealing began on October 7, 2023. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet, and that trumpet sounds three times during the sealing process. It always marks a strike by Islam against the Glorious Land. The modern spiritual “glorious land” was hit on September 11, 2001, and the ancient literal glorious land was hit on October 7, 2023, the very year the two witnesses who had been slain came back to life. The third strike is at the soon coming Sunday law in the United States.

Мөр басудың аяқтаушы ісі 2023 жылғы 7 қазанда басталды. Жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақыты Жетінші Кернейдің шырқалуы барысында жүзеге асады, әрі сол керней мөрлеу үдерісі кезінде үш рет шырқалады. Ол әрдайым Исламның Даңқты Жерге қарсы жасаған соққысын білдіреді. Қазіргі рухани «даңқты жер» 2001 жылғы 11 қыркүйекте соққыға ұшырады, ал ежелгі тура мағынадағы даңқты жер 2023 жылғы 7 қазанда — өлтірілген екі куә қайтадан тірілген дәл сол жылы — соққыға ұшырады. Үшінші соққы — Америка Құрама Штаттарында жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде.

From October 7, 2023, the Republican horn and the true Protestant horn of the earth beast are accomplishing their final transitions into a horn that either speaks as a dragon or as a Lamb, at the soon coming Sunday law. The two manifestations of the internal and external antagonists in the great controversy that is played out during the closing events of earth’s history, are both located in the history represented by verse forty in Daniel chapter eleven. The two final developments of the two horns is accomplished during the sounding of the Seventh Trumpet. The Seventh Trumpet is the third of three woe trumpets.

2023 жылғы 7 қазаннан бастап, жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде Республикалық мүйіз бен жердегі аңның шынайы протестанттық мүйізі не айдаһарша, не Тоқтыша сөйлейтін мүйізге өздерінің ақырғы ауысуларын жүзеге асырып жатыр. Жер тарихының соңғы оқиғалары барысында өрбитін ұлы күрестегі ішкі және сыртқы қарсыластардың осы екі көрінісі де Даниял кітабының он бірінші тарауындағы қырқыншы аятта бейнеленген тарихта орналасқан. Екі мүйіздің осы екі ақырғы дамуы Жетінші Кернейдің шалынысы кезінде жүзеге асады. Жетінші Керней — үш қасірет кернейінің үшіншісі.

The three woes, represent a triple application of prophecy, and in doing so they provide a strong witness of the waymark of October 7, 2023. In both the first woe and the second woe, Islam’s warfare was carried out against the armies of Rome, which in the last days is the United States, as witnessed to by the conquering of the Soviet Union that was brought about by a secret alliance between the antichrist (Pope John Paul II), and the false prophet (Ronald Reagan) in 1989.

Үш «қайғы» пайғамбарлықтың үштік қолданылуын білдіреді, әрі осы арқылы олар 2023 жылғы 7 қазан межелік белгісіне күшті куәлік береді. Бірінші «қайғыда» да, екінші «қайғыда» да исламның соғысы Римнің әскерлеріне қарсы жүргізілді; ал соңғы күндері Рим — Америка Құрама Штаттары, бұған 1989 жылы антихрист (Папа Иоанн Павел II) пен жалған пайғамбардың (Рональд Рейган) арасындағы құпия одақтың нәтижесінде жүзеге асқан Кеңес Одағын жеңу айғақ болады.

In the first woe, as set forth in Revelation chapter nine, there is a time prophecy of five months, which is one hundred and fifty years. In the second woe, there is a time prophecy of three hundred and ninety-one years, and fifteen days. Both time prophecies represent the warfare against Rome that Islam brought during the two histories that represent the first and second woes. Those two prophecies possessed two different outcomes of the warfare. In the first one hundred and fifty years Islam was to “hurt” Rome, and in the prophecy of three hundred and ninety-one years, and fifteen days, Islam was to “kill” Rome. Those two prophecies were directly connected. The ending of the one hundred and fifty years that Islam was to hurt Rome identified the beginning of the three hundred and ninety-one years, and fifteen days that Islam was to kill Rome. The first and second woes are divided by the ending of the one hundred and fifty years, and the starting of the three hundred and ninety-one years, and fifteen days.

Аян кітабының тоғызыншы тарауында баяндалған бірінші қасіретте бес айлық уақыт пайғамбарлығы бар, бұл — жүз елу жыл. Екінші қасіретте үш жүз тоқсан бір жыл және он бес күндік уақыт пайғамбарлығы бар. Уақытқа қатысты осы екі пайғамбарлық та Исламның бірінші және екінші қасіреттерді бейнелейтін екі тарих барысында Римге қарсы жүргізген соғысын көрсетеді. Бұл екі пайғамбарлықта соғыстың екі түрлі нәтижесі болды. Алғашқы жүз елу жыл ішінде Ислам Римге «зиян келтіруге» тиіс болды, ал үш жүз тоқсан бір жыл және он бес күн туралы пайғамбарлықта Ислам Римді «өлтіруге» тиіс болды. Бұл екі пайғамбарлық өзара тікелей байланысты болды. Исламның Римге зиян келтіруге тиіс болған жүз елу жылының аяқталуы Исламның Римді өлтіруге тиіс болған үш жүз тоқсан бір жыл және он бес күнінің басталуын айқындады. Бірінші және екінші қасіреттер жүз елу жылдың аяқталуымен және үш жүз тоқсан бір жыл мен он бес күннің басталуымен бөлінеді.

The United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy at the soon-coming Sunday law, and it is then that it is prophetically “killed”. The hour of the “great earthquake”, in Revelation chapter eleven is the soon coming Sunday law, and when that hour arrives, so too does the Seventh Trumpet of Islam. It arrives to mark the end, or the death of the sixth kingdom, which is the army of Rome in the last days. That death was preceded by one hundred and fifty years of Islam hurting the armies of Rome. According to the mainstream media, which attempts to downplay the activities of radical Islam in the modern world, since October 7, 2023. Until the writing of this article on February 12, 2024, Islam has carried out one hundred and sixty-five attacks upon American interests around the globe.

Құрама Штаттар жақында шығатын жексенбілік заң күшіне енгенде Киелі кітаптағы пайғамбарлықтың алтыншы патшалығы болудан қалады, әрі дәл сол кезде ол пайғамбарлық тұрғыдан «өлтіріледі». Аян кітабының он бірінші тарауындағы «ұлы жер сілкінісінің» уақыты — жақында шығатын жексенбілік заң, ал сол уақыт жеткенде Исламның Жетінші кернейі де келеді. Ол ақырды, яғни соңғы күндердегі Римнің әскері болып табылатын алтыншы патшалықтың ақырын немесе өлімін белгілеу үшін келеді. Сол өлімнің алдында Исламның Рим әскерлеріне зиян келтірген жүз елу жылы болды. Қазіргі дүниедегі радикалды Исламның әрекеттерін бәсеңдетіп көрсетуге тырысатын негізгі бұқаралық ақпарат құралдарының мәліметі бойынша, 2023 жылғы 7 қазаннан бастап, осы мақала 2024 жылғы 12 ақпанда жазылғанға дейін, Ислам дүниежүзіндегі америкалық мүдделерге қарсы жүз алпыс бес шабуыл жасаған.

The one hundred and fifty years of Islam hurting the armies of Rome that leads to the killing of the armies of Rome in the first and second woes, is repeated in the history of the third woe, for that is how a triple application of prophecy works. The sounding of the Seventh Trumpet, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is when the combination of Divinity with humanity occurs, as represented by the joining of the two sticks, has three waymarks, The first is the spiritual glorious land and the last is the spiritual glorious land. The middle waymark is the literal glorious land.

Бірінші және екінші қайғыларда Римнің әскерлерінің өлтірілуіне алып баратын Исламның Рим әскерлеріне жүз елу жыл бойы зақым келтіруі үшінші қайғының тарихында да қайталанады, өйткені пайғамбарлықтың үштік қолданылуы дәл осылай жұмыс істейді. Жетінші Кернейдің шалынуы, яғни жүз қырық төрт мыңның мөрленуі, яғни екі таяқтың бірігуімен бейнеленгендей, Құдайлық пен адамзаттың қосылуы жүзеге асатын уақыт, үш межеге ие. Біріншісі — рухани даңқты жер, соңғысы да — рухани даңқты жер. Ортаңғы межесі — тура мағынадағы даңқты жер.

In 2023, the second blast from the warning Trumpet of the third woe, identified the escalation of the warfare of Islam as it entered into a period where it would “hurt” the earth beast. In that same year, the two witnesses of the Republican horn and the true Protestant horn came back to life and began their mutual transitions into their final symbolic horns. For the Republican horn it was the combination of all the apostate Protestant powers, with all the apostate Republican powers in order to form one horn that is the image of the beast. With the true Protestant horn it was the combination of Divinity with humanity as the horn transitioned from Laodicean to Philadelphian in character, in order to reflect the opposite of the image of the beast. 2023 occurred twenty-two years after 2001, thus representing the symbolic link of Divinity combined with humanity.

2023 жылы үшінші қасіреттің ескерту Кернейінен шыққан екінші үрлеу Ислам соғысының ушыға түсуін айқындап көрсетті, өйткені ол жердегі аңды «зақымдайтын» кезеңге енді. Сол жылдың өзінде Республикалық мүйіз бен шынайы протестанттық мүйіздің екі куәгері қайта тіріліп, өзара өздерінің соңғы рәміздік мүйіздеріне ауысуын бастады. Республикалық мүйіз үшін бұл — барлық жолдан тайған протестанттық күштердің барлық жолдан тайған республикалық күштермен бірігуі еді, осылайша аңның бейнесі болып табылатын бір мүйізді қалыптастыру үшін. Ал шынайы протестанттық мүйіз үшін бұл — мүйіз өз сипаты жағынан Лаодикиялықтан Филадельфиялыққа ауысқан кезде, аңның бейнесіне қарама-қарсыны көрсету үшін, Құдайлық пен адамзаттың бірігуі еді. 2023 жыл 2001 жылдан кейінгі жиырма екі жылдан соң келді, осылайша Құдайлықтың адамзатпен бірігуінің рәміздік байланысын білдірді.

All of this history occurs in verse forty of Daniel eleven, which is the verse that was unsealed and produced the increase of knowledge in 1989, that is represented by the Hiddekel River. In the prophetic history of that verse, the final work in the Most Holy Place is also accomplished, which is the light that was unsealed in 1798, and that is represented by the Ulai River. The beginning of verse forty identifies the time of the end in 1798, and the ending of the verse identifies the time of the end in 1989, and both rivers merge together in the history of verse forty, just as the Tigris and Euphrates (the Ulai and Hiddekel) do just before they reach the Persian Gulf.

Осы тарихтың барлығы Даниял 11-тараудың қырқыншы аятында жүзеге асады; дәл сол аят 1989 жылы мөрі ашылып, білімнің артуын туғызды, әрі бұл Хиддекел өзені арқылы бейнеленеді. Сол аяттың пайғамбарлық тарихында Ең Қасиетті Орын ішіндегі қорытынды іс те аяқталады; бұл — 1798 жылы мөрі ашылған нұр, әрі ол Улай өзені арқылы бейнеленеді. Қырқыншы аяттың басы 1798 жылғы ақырзаман уақытын анықтайды, ал аяттың соңы 1989 жылғы ақырзаман уақытын анықтайды; және Тигр мен Евфраттың (Улай мен Хиддекелдің) Парсы шығанағына жетердің алдында бір-біріне қосылатыны сияқты, осы екі өзен де қырқыншы аяттың тарихында бір арнаға тоғысады.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified.

> Жаратушы Ие Жаратқан Иенің Рухы менің үстімде; өйткені Жаратқан Ие мені момындарға ізгі хабарды жариялауға майлады; Ол мені жүрегі жаралыларды таңуға, тұтқындарға азаттықты, бұғаулыларға зынданның ашылуын жариялауға жіберді; Жаратқан Иенің рақым жылы мен Құдайымыздың кек алу күнін жариялауға; барлық қайғырушыларды жұбатуға; Сионда қайғырып жүргендерге тағайындауға, оларға күлдің орнына көрік, қайғының орнына қуаныш майын, жүдеулік рухының орнына мадақ киімін беруге; сонда олар әділдіктің ағаштары, Жаратқан Иенің даңқталуы үшін Өзінің отырғызған бағы деп аталатын болады.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them.

> Олар ежелгі қираған орындарды қайтадан тұрғызады, бұрынғы қаңырап бос қалған жерлерді қалпына келтіреді, көп ұрпақтар бойы қаңырап жатқан қираған қалаларды жөндейді. Бөгде жұрт адамдары келіп, отарларыңды бағады, жат елдің ұлдары сендердің жер жыртушыларың әрі жүзім бақтарыңды күтушілерің болады. Ал сендер Жаратқан Иенің діни қызметкерлері деп аталасыңдар; адамдар сендерді Құдайымыздың қызметшілері деп атайды. Сендер басқа халықтардың байлығын жейсіңдер, әрі олардың даңқымен мақтанасыңдар. Ұяттарыңның орнына екі есе үлес аласыңдар; масқаралықтың орнына өз үлестері үшін қуанады; сондықтан өз жерінде олар екі есе мұра иеленеді; мәңгілік қуаныш соларға болады.

> For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations. Isaiah 61:1–11.

> Өйткені Мен, Жаратқан Ие, әділ сотты сүйемін, өртелетін құрбандық үшін жасалған тонаушылықты жек көремін; олардың ісін шындықпен бағыттаймын, әрі олармен мәңгілік келісім жасаймын. Олардың ұрпағы халықтар арасында белгілі болады, олардың тұқымы елдер арасында танылатын болады; оларды көргендердің бәрі олардың Жаратқан Ие батасын берген ұрпақ екенін мойындайды. Мен Жаратқан Иеде қатты қуанамын, жаным Құдайымда шаттанады; өйткені Ол маған құтқарылу киімдерін кигізді, әділдік шапанын жапты, күйеужігіт әшекейлерімен сәнденгендей, қалыңдық өз әшекейлерімен безенгендей. Өйткені жер өз бүршігін өсіріп шығарғандай, бақ онда егілген нәрселерді көктеткендей, Жаратушы Тәңір Ие де барлық халықтардың алдында әділдік пен мадақты көктетеді. Ишая 61:1–11.

Back to Articles