Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Twenty-One

Қырықыншы аяттың жасырын тарихы — жиырма бірінші бөлім

The Second Woe - Part Eight - Ezekiel Number Two

Екінші қасірет — сегізінші бөлім — Езекиел №2

Author

Jeff Pippenger

Published

August 5, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Ezekiel represents those who have had a work of instruction accomplished for them by the Lion of the tribe of Judah, and His basic instruction is “line upon line.”

Езекиел Яһуда руының Арыстаны өздері үшін тәлім беру ісін жүзеге асырған адамдарды бейнелейді, ал Оның негізгі тәлімі — «үстіне үстіне, жолына жолы».

> To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:12, 13.

> Ол оларға: «Қажығанға тыныштық беретін демалыс — осы; сергіту — осы»,— деді; бірақ олар тыңдағылары келмеді. Сондықтан Жаратқан Иенің сөзі олар үшін: «өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда аздап, анда аздап»,— болды; сондықтан олар жүріп барып, шалқасынан құлап, быт-шыт болып, тұзаққа түсіп, ұсталып қалсын. Ишая 28:12, 13.

Currently the Lion of the tribe of Judah is opening up the book of Ezekiel. We are informed that Ezekiel is a priest in the thirtieth year, whether “thirty” represents his symbolic age as a priest, or the thirtieth year in the prophetic line that began at Josiah’s Great Passover. The final priesthood of the latter days is the one hundred and forty-four thousand, and the ancient literal histories typify a symbolic history in the latter days.

Қазіргі уақытта Яһуда руының Арыстаны Езекиел кітабын ашып жатыр. Бізге Езекиелдің отызыншы жылы діни қызметкер екені хабарланады, мұндағы «отыз» не оның діни қызметкер ретіндегі нышандық жасын, не Жосияның Ұлы Құтқарылу мейрамынан басталған пайғамбарлық желідегі отызыншы жылды білдіреді. Соңғы күндердегі ақырғы діни қызметкерлер тобы — жүз қырық төрт мың, ал ежелгі сөзбе-сөз тарихтар соңғы күндердегі нышандық тарихтың бейнесі болып табылады.

> But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. Isaiah 61:6.

> Ал сендер Жаратқан Иенің діни қызметкерлері деп аталатын боласыңдар; адамдар сендерді біздің Құдайымыздың қызметшілері деп атайтын болады; сендер басқа ұлттардың байлығын жейтін боласыңдар, әрі олардың даңқымен мақтанатын боласыңдар. Ишая 61:6.

Ezekiel is a symbol of God’s people in the latter days–the sacred history which every prophetic testimony identifies. That sacred history is the movement of the third angel, which was especially typified by the movement of the first angel in 1840. The movement of the first angel was the alpha angel of the three angels and the third is the omega angel. Ezekiel is therefore aligned with Peter in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The symbolic history both Peter and Ezekiel are located at, is represented as the history Panium.

Езекиел — кейінгі күндердегі Құдай халқының нышаны, мұны әрбір пайғамбарлық куәлік айқындайтын қасиетті тарих. Сол қасиетті тарих — үшінші періштенің қозғалысы; бұл қозғалыс 1840 жылғы бірінші періштенің қозғалысында айрықша түрде алдын ала бейнеленген еді. Бірінші періштенің қозғалысы — үш періштенің альфа-періште қозғалысы, ал үшіншісі — омега-періште. Сондықтан Езекиел жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытында Петірмен қатар қойылады. Петір де, Езекиел де орналасқан бұл рәміздік тарих Паний тарихы ретінде көрсетіледі.

## The Little Book

Кішкентай кітапша

Ezekiel takes the little book, as did John in Revelation ten.

Езекиел Аян кітабының оныншы тарауындағы Жохан сияқты кішкентай кітапты алады.

> But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 2:8–10, 3:1–3.

> Бірақ сен, адам ұлы, Мен саған не айтсам, соны тыңда; сол бүлікшіл үй сияқты бүлікші болма: аузыңды аш та, Мен саған не берсем, соны же. Мен қарағанымда, міне, маған бір қол созылды; әрі, міне, оның ішінде бір кітап шиырымы бар екен; Ол оны менің алдыма жайып жіберді; және ол ішінен де, сыртынан да жазулы екен; онда жоқтаулар, зар еңіреулер және қасірет жазылған еді. Сосын Ол маған былай деді: Адам ұлы, не тапсаң, соны же; осы шиырымды же де, барып, Исраил үйіне сөйле. Сонда мен аузымды аштым, әрі Ол маған сол шиырымды жегізді. Және Ол маған былай деді: Адам ұлы, қарныңды жегіз де, Мен саған беріп отырған осы шиырыммен ішіңді толтыр. Сонда мен оны жедім; және ол аузымда тәттілігі жағынан балдай болды. Езекиел 2:8–10, 3:1–3.

In Revelation ten, John eats the little book, and the entire chapter represents the manifestation of the power of God from August 11, 1840 until October 22, 1844.

Аян кітабының оныншы тарауында Жохан кішкене кітапты жейді, және бүкіл бұл тарау 1840 жылғы 11 тамыздан 1844 жылғы 22 қазанға дейінгі Құдай құдіретінің көрініс табуын бейнелейді.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.” The Great Controversy, 611.

> «Үшінші періштенің хабарын жариялауға қосылатын періште бүкіл жерді өз даңқымен нұрландыруы тиіс. Мұнда дүниежүзілік ауқымы бар әрі бұрын-соңды болмаған құдіретке ие іс алдын ала айтылған. 1840–44 жылдардағы адвенттік қозғалыс Құдай құдіретінің даңқты көрінісі болды; бірінші періштенің хабары дүниедегі әрбір миссионерлік бекетке жеткізілді, ал кейбір елдерде он алтыншы ғасырдағы Реформациядан бері қандай да бір елде байқалғаннан да зор діни серпіліс болды; бірақ мұның бәрінен үшінші періштенің соңғы ескертуі тұсындағы құдіретті қозғалыс асып түседі». Ұлы күрес, 611.

Ezekiel is aligned with John in Chapter ten of Revelation, so Peter, John and Ezekiel stand together in their allotted place during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Езекиел Аян кітабының оныншы тарауында Жоханмен сәйкестендіріледі, сондықтан Петір, Жохан және Езекиел жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақыты кезінде өздеріне белгіленген орындарында бірге тұрады.

1840 to 1844 represents a four-year-period that began when the time prophecy that began with a one-hundred-and-fifty-year period on July 27, 1299. Those “five months” ended and joined with the time prophecy of three hundred ninety-one years and fifteen days that concluded on August 11, 1840, when the glorious manifestation of the power of God was manifested until October 22, 1844. Then the application of prophetic time ceased.

1840 жылдан 1844 жылға дейінгі кезең — 1299 жылғы 27 шілдеде басталған жүз елу жылдық кезеңнен бастау алған уақыт пайғамбарлығының басталуынан өрбіген төрт жылдық мерзімді білдіреді. Сол «бес ай» аяқталып, 1840 жылғы 11 тамызда тәмамдалған үш жүз тоқсан бір жыл және он бес күндік уақыт пайғамбарлығымен ұласты; осы кезде Құдай құдіретінің даңқты көрінісі 1844 жылғы 22 қазанға дейін айқын көрінді. Содан кейін пайғамбарлық уақыттың қолданылуы тоқтады.

> And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:6.

> Сонда ол мәңгілік әрі мәңгі өмір сүретін, көкті және ондағы нәрселерді, жерді және ондағы нәрселерді, теңізді және ондағы нәрселерді жаратқанның атымен: «Енді уақыт болмайды»,— деп ант етті. Аян 10:6.

Prophetic time ended as a valid application of prophecy on October 22, 1844. Ezekiel, Peter and John each represent God’s wise virgins of the movement of the first and second angels and also the movement of the third angel.

Пайғамбарлық уақыт пайғамбарлықтың жарамды қолданылуы ретінде 1844 жылдың 22 қазанында аяқталды. Езекиел, Петір және Жоханның әрқайсысы бірінші және екінші періштелер қозғалысының, сондай-ақ үшінші періштенің қозғалысының Құдайдың дана қыздарын бейнелейді.

## Visions

Аяндар

The first ‘eleven’ chapters of Ezekiel present a series of “visions” as set forth in verse one of chapter one.

Езекиел кітабының алғашқы «он бір» тарауы бірінші тараудың бірінші аятында баяндалғандай бірқатар «аяндарды» ұсынады.

> Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.

> Отызыншы жылы, төртінші айда, айдың бесінші күні, мен Кебар өзенінің бойында тұтқындардың арасында жүргенімде, көктер ашылып, мен Құдайдың аяндарын көрдім. Езекиел 1:1.

The “visions” of the first eleven chapters was first given in chapter one by the river of Chebar, then it was enlarged upon in chapter three’s vision on the “plain” and then again in chapter eight’s vision at Jerusalem. The three locations of the river of Chebar, the plain and Jerusalem represent three visions that together make up one vision, which is the “visions” of verse one and of the first ‘eleven’ chapters.

Алғашқы он бір тараудың «аяндары» әуелі бірінші тарауда Хевар өзенінің бойында берілді, содан кейін ол үшінші тараудағы «жазықтағы» аянда кеңейтілді, ал бұдан соң сегізінші тараудағы Иерусалимдегі аянда тағы да ашылды. Хевар өзені, жазық және Иерусалим деген үш орын үш аянды білдіреді; осы үш аян бірігіп, бір аянды құрайды, ал сол аян — бірінші аяттағы және алғашқы «он бір» тараудағы «аяндар».

## Jubilee

Мерейтой жылы

Considering the thirtieth year as the thirtieth year of the Jubilee cycle that began at Josiah's famous Passover, and then ended on October 22, is easily supportable, for that particular line of sacred history is portrayed distinctly, line upon line with more than one witness. As an example; Passover represents the Spring feasts and the day of atonement represents the Fall feasts. Leviticus twenty-three is therefore aligned with the Jubilee cycle that began with Josiah. There are other lines that align with the history represented by king Josiah unto October 22, 573 BC. The historical fulfillment on October 22, 573 BC of a Jubilee year is supported by the historians.

Отызыншы жылды Жосияның атақты Құтқарылу мейрамынан басталған әрі кейін 22 қазанда аяқталған Мерейтойлық циклдің отызыншы жылы деп қарастыруды оңай негіздеуге болады, өйткені киелі тарихтың дәл сол желісі айқын түрде, жол үстіне жол болып, бірден артық куәгермен бейнеленген. Мысал ретінде: Құтқарылу мейрамы көктемгі мейрамдарды, ал татуластыру күні күзгі мейрамдарды білдіреді. Сондықтан Леуіліктер 23 Жосиядан басталған Мерейтойлық циклмен сәйкеседі. Жосия патша арқылы 573 ж. б.з.д. 22 қазанға дейін бейнеленген тарихпен сәйкесетін өзге де желілер бар. 573 ж. б.з.д. 22 қазанда Мерейтой жылының тарихи түрде орындалуы тарихшылар тарапынан расталады.

The chronologists are generally comfortable with placing the day of atonement as October 22, 573 BC, and Josiah’s Great Passover in 622 BC, is also an accepted date by those biblical chronologists. The Passover, a symbol of the spring feasts, began a forty-nine-year Jubilee cycle, that ended at the symbol of the fall feasts on the day of atonement. The seven weeks of years that made up forty-nine years were the symbols of the Sabbath of the land.

Хронологтар, әдетте, татуласу күнін б.з.д. 573 жылдың 22 қазанына орналастырумен келіседі, ал Жосияның Ұлы Құтқарылу мейрамы да б.з.д. 622 жылға жатқызылады және бұл күнді інжілдік хронологтар мойындаған. Көктемгі мейрамдардың нышаны болған Құтқарылу мейрамы қырық тоғыз жылдық мерейтойлық циклді бастады; ол күзгі мейрамдардың нышаны — татуласу күнінде аяқталды. Қырық тоғыз жылды құраған жеті жылдық апталар жердің демалыс жылының нышандары болды.

> “In every page, whether history, or precept, or prophecy, the Old Testament Scriptures are irradiated with the glory of the Son of God. So far as it was of divine institution, the entire system of Judaism was a compacted prophecy of the gospel. To Christ “give all the prophets witness.” Acts 10:43. From the promise given to Adam, down through the patriarchal line and the legal economy, heaven’s glorious light made plain the footsteps of the Redeemer. Seers beheld the Star of Bethlehem, the Shiloh to come, as future things swept before them in mysterious procession. In every sacrifice Christ’s death was shown. In every cloud of incense His righteousness ascended. By every jubilee trumpet His name was sounded. In the awful mystery of the holy of holies His glory dwelt.” The Desire of Ages, 211.

> «Тарих болсын, өсиет болсын, не пайғамбарлық болсын, әрбір бетінде Ескі Өсиет Жазбалары Құдай Ұлының ұлылығымен нұрланған. Құдай тарапынан белгіленгені қаншалықты дәрежеде болса, иудаизмнің бүкіл жүйесі Ізгі хабардың тұтасқан пайғамбарлығы болды. “Оған барлық пайғамбарлар куәлік береді”. Елшілердің істері 10:43. Адам атаға берілген уәделен бастап, патриархтар әулеті мен заңдық құрылым арқылы көктің даңқты нұры Құтқарушының іздерін айқын көрсетті. Көріпкелдер Бетлехем Жұлдызын, келуге тиіс Шилоны, болашақтағы оқиғалар олардың алдынан тылсым шеруімен өтіп жатқанда, көрді. Әрбір құрбандықта Мәсіхтің өлімі көрсетілді. Әрбір ладан түтінінде Оның әділдігі көкке көтерілді. Әрбір мерейтой кернейі арқылы Оның есімі жария етілді. Қасиеттілердің Қасиеттісінің үрейлі құпиясында Оның ұлылығы мекендеді». «Ғасырлар аңсаған Иса», 211-бет.

## Seventeen

Он жеті

Zedekiah had been taken to Babylon when Jerusalem fell fourteen years before 573 BC. The Jewish historians identify the Jubilee cycle from Josiah in 622 to October 22, 573 as the 17th Jubilee cycle. The period from the battle of Raphia to the battle of Panium was seventeen years. Ptolemy, was the victor at the battle of Raphia, and he reigned as the king of the south for seventeen years. From the Edict of Milan until Constantine divided his empire in 330, was seventeen years. In the seventeenth Jubilee cycle Jerusalem was destroyed by Nebuchadnezzar.

Зедекия Иерусалим б.з.д. 573 жылдан он төрт жыл бұрын құлаған кезде, Бабылға айдалып әкетілген еді. Яһуди тарихшылары 622 жылғы Жосиядан бастап 573 жылғы 22 қазанға дейінгі мерейтойлық циклді 17-ші мерейтойлық цикл деп таниды. Рафия шайқасынан Паний шайқасына дейінгі кезең он жеті жыл болды. Рафия шайқасында Птоломей жеңімпаз болды, әрі ол он жеті жыл бойы оңтүстіктің патшасы ретінде билік етті. Милан жарлығынан бастап Константин 330 жылы өз империясын бөлгенге дейін он жеті жыл өтті. Он жетінші мерейтойлық циклде Иерусалимді Набуходоносор қиратты.

> For the children of Israel shall abide many days without a king, and without a prince, and without a sacrifice, and without an image, and without an ephod, and without teraphim: Afterward shall the children of Israel return, and seek the Lord their God, and David their king; and shall fear the Lord and his goodness in the latter days. Hosea 3:4, 5.

> Өйткені Исраил ұлдары көп күндер бойы патшасыз, әміршісіз, құрбандықсыз, мүсінсіз, ефодсыз және терафимсіз қалады. Содан кейін Исраил ұлдары қайтып келіп, өз Құдайлары Жаратқан Иені және өз патшалары Дәуітті іздейді; әрі ақырғы күндері Жаратқан Иеден және Оның ізгілігінен қорқатын болады. Ошия 3:4, 5.

Hosea is addressing a subject that has direct bearing on the captivity of Zedekiah, though it also represents the beginning of captivity for the northern kingdom in 723 BC. The reason Hosea’s passage connects with Ezekiel’s testimony has to do with the rejection of God when Israel insisted on a human king. Israel’s desire to be ruled by a human king, rather than a Divine king is represented as “the pride of your power” in the judgment of "seven times" in Leviticus 26.

Ошия Зедекияның тұтқынға түсуіне тікелей қатысы бар бір мәселені қозғап отыр, бірақ бұл сонымен бірге б.з.д. 723 жылы солтүстік патшалық үшін тұтқындықтың басталуын да бейнелейді. Ошияның осы үзіндісінің Езекиелдің куәлігімен байланысуының себебі — Исраилдің адам патшаны талап етіп, Құдайды теріске шығарғанында. Исраилдің Құдайлық Патшаның орнына адам патшаның билігіне бағынуды қалауы Леуіліктер 26-тараудағы «жеті есе» үкімінде «күш-қуатыңның тәкаппарлығы» ретінде бейнеленген.

> And if ye will not yet for all this hearken unto me, then I will punish you seven times more for your sins. And I will break the pride of your power; and I will make your heaven as iron, and your earth as brass. Leviticus 26:18, 19.

> Егер осының бәріне қарамастан Маған әлі де құлақ аспайтын болсаңдар, онда күнәларың үшін сендерді жеті есе артық жазалаймын. Қуаттарыңның тәкаппарлығын күйретемін; аспандарыңды темірдей, жерлеріңді жездей етемін. Леуіліктер 26:18, 19.

The “pride of your power” represents Israel's desire to be like the world and have their own king. The removal of the king from the northern kingdom in 723 BC and then king Zedekiah’s of the southern kingdom’s captivity in 586 BC represents the breaking of the “pride” of ancient Israel, and pride precedes a fall. In Bible prophecy a “power” is a king or kingdom, and the pride of Israel in securing a human king marks the rejection of the theocracy and the Divine king.

«Күш-қуатыңның тәкаппарлығы» Исраилдің дүниедегілерге ұқсап, өз патшасының болуын қалауын білдіреді. Солтүстік патшалықтан патшаның б.з.д. 723 жылы аластатылуы, ал содан кейін оңтүстік патшалық патшасы Седекияның б.з.д. 586 жылы тұтқынға түсуі көне Исраилдің «тәкаппарлығының» күйреуін білдіреді, ал тәкаппарлық құлаудың алдында жүреді. Киелі кітаптағы пайғамбарлықта «билік» патшаны немесе патшалықты білдіреді, ал Исраилдің адам патшаны иеленуге ұмтылғандағы тәкаппарлығы теократияны және Құдайлық Патшаны теріске шығаруды білдіреді.

> And it came to pass, when Samuel was old, that he made his sons judges over Israel. Now the name of his firstborn was Joel; and the name of his second, Abiah: they were judges in Beersheba. And his sons walked not in his ways, but turned aside after lucre, and took bribes, and perverted judgment. Then all the elders of Israel gathered themselves together, and came to Samuel unto Ramah, And said unto him, Behold, thou art old, and thy sons walk not in thy ways: now make us a king to judge us like all the nations. But the thing displeased Samuel, when they said, Give us a king to judge us. And Samuel prayed unto the Lord. And the Lord said unto Samuel, Hearken unto the voice of the people in all that they say unto thee: for they have not rejected thee, but they have rejected me, that I should not reign over them. According to all the works which they have done since the day that I brought them up out of Egypt even unto this day, wherewith they have forsaken me, and served other gods, so do they also unto thee. Now therefore hearken unto their voice: howbeit yet protest solemnly unto them, and shew them the manner of the king that shall reign over them. 1 Samuel 8:1–9.

> Самуил қартайғанда, ол өз ұлдарын Исраилге би етіп қойды. Тұңғышының аты Жоел, ал екіншісінің аты Әбиях еді; олар Беер-Шебада би болды. Бірақ оның ұлдары оның жолымен жүрген жоқ, қайта пайдакүнемдікке бұрылып, пара алып, сотты бұрмалады. Сонда Исраилдің барлық ақсақалдары жиналып, Рамаға, Самуилге келіп, оған былай деді: «Міне, сен қартайдың, ал ұлдарың сенің жолыңмен жүрмейді; енді бізге барлық халықтардағыдай өзімізді билейтін патша қой». Бірақ олардың: «Бізге өзімізді билейтін патша бер»,— деген сөзі Самуилге ұнамады. Сонда Самуил Жаратқан Иеге сиынды. Жаратқан Ие Самуилге былай деді: «Халықтың саған айтқанының бәріне құлақ ас; өйткені олар сенен бас тартқан жоқ, Менің олардың үстінен патшалық құруымнан бас тартты. Мен оларды Мысырдан алып шыққан күннен бастап осы күнге дейін істеген барлық істеріне сай, Мені тастап, өзге тәңірлерге қызмет еткендей, саған да солай істеп отыр. Енді олардың даусына құлақ ас; тек оларға салтанатты түрде ескертіп, өздеріне патшалық құратын патшаның тәртібін көрсет». 1 Патшалықтар 8:1–9.

It is to be noted that at that point Israel rejected not only God as their king, but also the Spirit of Prophecy, as represented by Samuel, for it states, “they have forsaken me, and served other gods, so do they also unto thee.”

Сол тұста Исраилдің тек Құдайды ғана өздерінің Патшасы ретінде емес, сонымен бірге Самуил арқылы бейнеленген Пайғамбарлық Рухын да қабылдамай тастағанын атап өту керек, өйткені онда: «олар Мені тастап, өзге тәңірлерге қызмет етті; саған да солай істеп отыр»,— деп айтылған.

> “Satan is... constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.

> «Шайтан... жалғанды үнемі тықпалап, адамдарды ақиқаттан тайдыруға тырысады. Шайтанның ең ақырғы алдауы — Құдай Рухының куәлігін күшін жойғандай ету. “Аян болмаса, халық азады” (Нақыл сөздер 29:18). Шайтан әртүрлі жолдармен әрі әртүрлі құралдар арқылы Құдайдың қалдық халқындағы шынайы куәлікке деген сенімді шайқалту үшін айлакерлікпен әрекет етеді.»

> “There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.

> «Куәліктерге қарсы шайтандық бір өшпенділік тұтанады. Шайтанның әрекеттері қауымдардың соларға деген сенімін шайқалтуға бағытталатын болады, мұның себебі мынада: егер Құдай Рухының ескертулері, әшкерелеулері және кеңестері ескерілсе, онда Шайтан өз алдауларын енгізіп, жандарды өз адасуларымен шырмау үшін мұншалық айқын жолға ие бола алмайды». Selected Messages, book 1, 48.

The last deception for the theocracy of ancient Israel was a rejection of not only God, but also the Spirit of Prophecy. That rejection in 1097 BC typifies the last deception of Laodicean Seventh-day Adventism in 1863. The “seven times” of Leviticus twenty-six is the Word of God, and the Spirit of Prophecy states of the “seven times” that it “should not be altered.”

Ежелгі Исраилдің теократиясы үшін соңғы алдау тек Құдайды ғана емес, сонымен бірге Пайғамбарлық Рухын да қабылдамау болды. Б.з.д. 1097 жылғы сол қабылдамау 1863 жылғы Лаодикеялық Жетінші күн адвентизмінің соңғы алдауын бейнелейді. Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыт» — Құдай Сөзі, ал Пайғамбарлық Рухы «жеті уақыт» туралы оның «өзгертілмеуі тиіс» екенін айтады.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> «Мен 1843 жылғы кестенің Жаратқан Иенің қолымен бағытталғанын және оның өзгертілмеуі тиіс екенін көрдім; ондағы сандар Оның қалауындағыдай болғанын; Оның қолы солардың кейбіріндегі бір қателікті жауып, жасырып тұрғанын, сондықтан Оның қолы алынғанға дейін оны ешкім көре алмағанын көрдім». Early Writings, 74.

The Spirit of Prophecy obviously endorsed the “seven times” and her endorsement was a warning not to change the figures on the chart, of which the "seven times" is the center column and the upper right-hand corner. With Uriah Smith’s counterfeit chart in 1863, the progressive rejection of the foundational truths, typified by ancient Israel in their rejection of God and the Spirit of Prophecy identified the rebellion of 1863. The date of the 1863 rebellion aligns with the prophetic line set forth in the book of Ezekiel. In that line of history, the conclusion was the destruction of Jerusalem, which typified the Sunday law. 1863 to the soon-coming Sunday law was typified by the history of king Saul in 1097 BC to Zedekiah in 586 BC.

Пайғамбарлық Рухы, анық түрде, «жеті уақытты» құптады, әрі оның құптауы диаграммадағы сандарды өзгертпеу туралы ескерту болды; сол диаграммада «жеті уақыт» орталық бағанды және жоғарғы оң жақ бұрышты құрайды. 1863 жылы Урия Смиттің қолдан жасалған жалған диаграммасымен бірге, Құдайды қабылдамай тастаған ежелгі Исраил арқылы бейнеленген іргелі шындықтарды біртіндеп теріске шығару орын алды, ал Пайғамбарлық Рухы 1863 жылғы бүлікті анықтап көрсетті. 1863 жылғы бүліктің мерзімі Езекиел кітабында берілген пайғамбарлық желімен сәйкес келеді. Сол тарихи желіде қорытынды Иерусалимнің күйреуі болды, ол Жексенбілік заңды бейнеледі. 1863 жылдан бастап жуық арада келетін Жексенбілік заңға дейінгі кезең б.з.д. 1097 жылғы Саул патшаның тарихынан б.з.д. 586 жылғы Седекияға дейінгі тарих арқылы бейнеленді.

Zedekiah was taken captive to Babylon fourteen years before the Jubilee of 573 BC. The seventeenth Jubilee cycle began in 622 BC, and in the thirtieth year Ezekiel is set forth as a priest in 591 BC, then five years later Jerusalem was destroyed in 586 BC. It was destroyed on the same day of the year as it was destroyed the second time in AD 70 by Titus. Verse one of Ezekiel one is five years before Jerusalem’s destruction and nineteen years before the temple vision of chapter forty.

Седекия б.з.б. 573 жылғы Мерейтойдан он төрт жыл бұрын Бабылға тұтқынға алынды. Он жетінші Мерейтой циклі б.з.б. 622 жылы басталды, ал отызыншы жылы Езекиел б.з.б. 591 жылы діни қызметкер ретінде алға қойылады, содан кейін бес жыл өткен соң Иерусалим б.з.б. 586 жылы қиратылды. Ол біздің заманымыздың 70 жылы Тит тарапынан екінші рет қиратылған жылдағы сол күннің өзінде қиратылды. Езекиелдің бірінші тарауының бірінші аяты Иерусалимнің қиратылуынан бес жыл бұрын және қырқыншы тараудағы ғибадатхана көрінісінен он тоғыз жыл бұрын айтылған.

> In the five and twentieth year of our captivity, in the beginning of the year, in the tenth day of the month, in the fourteenth year after that the city was smitten, in the selfsame day the hand of the Lord was upon me, and brought me thither. Ezekiel 40:1.

> Тұтқынға түскеніміздің жиырма бесінші жылында, жылдың басында, айдың оныншы күні, қала қиратылғаннан кейінгі он төртінші жылы, дәл сол күні Жаратқан Иенің қолы менің үстімде болды да, Ол мені сонда алып барды. Езекиел 40:1.

For disobedience unto the covenant of the Sabbath of the land, God identified that “seven times” would be the curse for disobedience to the seventh-year, which is the Sabbath of the land. “Time” is a year, and a “year” is three hundred and sixty days, and seven times three hundred and sixty is twenty-five hundred and twenty years. The Millerites may not have employed the expression of “the twenty-five twenty,” but both their sacred charts identified numerically the twenty-five hundred and twenty years.

Жердің сенбілік өсиетіне қатысты келісімге мойынсұнбағаны үшін, Құдай жердің сенбілігі болып табылатын жетінші жылға бағынбаудың қарғысы «жеті есе» болатынын көрсетті. «Уақыт» — бір жыл, ал «жыл» — үш жүз алпыс күн, сондықтан жеті есе үш жүз алпыс — екі мың бес жүз жиырма жыл. Миллериттер «екі мың бес жүз жиырма» деген тіркесті қолданбаған болуы мүмкін, бірақ олардың екі қасиетті кестесінің екеуінде де екі мың бес жүз жиырма жыл сандық түрде көрсетілген.

The pronouncement of the curse of seven times upon both the northern kingdom of Israel and the southern kingdom of Judah was the first, or you can say the ‘foundational,’ or you might even say the “alpha” understanding of William Miller. In 1863 the Laodicean Seventh-day Adventist church rejected the foundational understanding of Miller’s discoveries; “discoveries” that represented the entire foundation of the Millerite movement. Inspiration warned directly that this might happen, and it has, and it happened a long time ago.

Исраилдің солтүстік патшалығына да, Яһуданың оңтүстік патшалығына да жеті есе қарғыс жариялануы Уильям Миллердің алғашқы, немесе сіз «негіз қалаушы», тіпті «альфа» түсінігі деп те айта алатын ұғымы болды. 1863 жылы Лаодикеялық Жетінші күн адвентистері шіркеуі Миллердің ашқан жаңалықтарының негіз қалаушы түсінігін қабылдамай тастады; бүкіл Миллерит қозғалысының іргетасын құраған сол «жаңалықтарды». Киелі Рухтың жетелеуі мұның болуы мүмкін екенін тікелей ескерткен еді, әрі солай болды, және бұл әлдеқашан болған.

The foundation to the temple that was rebuilt after the captivity in Babylon was finished during the history of the first decree, and before the second decree. The temple was fully built in the history of the second decree. In the third decree national sovereignty was restored to literal ancient Israel. William Miller represented the first angel that arrived in 1798 and was empowered on August 11, 1840. The second angel arrived after the foundations were laid, as represented by the 1843 chart, which was published in May of 1842. At the first disappointment of 1844, the alpha disappointment of 1844, the second angel and also the tarrying time in the parable of the virgins arrived, and when the second angel’s message was empowered at the Exeter camp meeting the temple was finished. Then at the great, or omega disappointment of 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple, in fulfillment of the twenty-three hundred years that began at the third decree and ended at the arrival of the third angel.

Бабыл тұтқынынан кейін қайта қалпына келтірілген ғибадатхананың іргетасы бірінші жарлықтың тарихы кезінде, ал екінші жарлықтан бұрын аяқталды. Ғибадатхана екінші жарлықтың тарихында толықтай салынды. Үшінші жарлықта көне тура Исраилге ұлттық егемендік қайта қалпына келтірілді. Уильям Миллер 1798 жылы келген және 1840 жылғы 11 тамызда құдірет алған бірінші періштені бейнеледі. Екінші періште іргетастар қаланғаннан кейін келді; мұны 1842 жылғы мамырда жарияланған 1843 жылғы кесте бейнелейді. 1844 жылғы алғашқы түңілу кезінде, 1844 жылғы альфа-түңілуінде, екінші періште де, сондай-ақ қыздар туралы астарлы әңгімедегі кідіру уақыты да келді, ал екінші періштенің хабары Exeter лагерлік жиналысында құдірет алған кезде, ғибадатхана аяқталды. Содан кейін 1844 жылғы ұлы, немесе омега-түңілуінде, Келісімнің Хабаршысы кенеттен Өз ғибадатханасына келді; бұл үшінші жарлықтан басталып, үшінші періштенің келуімен аяқталған екі мың үш жүз жылдың орындалуы еді.

Josiah, means ‘the foundation of God.’ Whether its king Josiah or Josiah Litch; both are symbols of the foundations, as represented in the history of the first decree and as represented by the spring feasts set forth in the first twenty-two verses of Leviticus twenty-three. The foundations, the spring feasts and the first decree are all symbols of 1840 and the empowerment of the first angel. October 22, 573 BC as set forth in Ezekiel chapter forty and verse one is a symbol of October 22, 1844 and the opening of the judgment of the dead, and also a symbol of September 11, 2001 at the opening of the judgment of the living. Any who have been following these articles should know the applications I am employing.

Жосия «Құдайдың іргетасы» дегенді білдіреді. Патша Жосия болсын, не Жосия Литч болсын — екеуі де іргетастардың нышандары; бұл нышандар алғашқы жарлықтың тарихында бейнеленгеніндей және Леуіліктер 23-тарауының алғашқы жиырма екі аятында баяндалған көктемгі мейрамдар арқылы көрсетілгеніндей көрінеді. Іргетастар, көктемгі мейрамдар және алғашқы жарлық — бұлардың бәрі де 1840 жылдың әрі бірінші періштенің күш-қуатпен жабдықталуының нышандары. Езекиел 40-тарау 1-аятта көрсетілгендей, б.з.д. 573 жылғы 22 қазан — 1844 жылғы 22 қазанның әрі өлілерге қатысты соттың ашылуының нышаны, сондай-ақ тірілерге қатысты соттың ашылуы кезіндегі 2001 жылғы 11 қыркүйектің де нышаны. Осы мақалаларды қадағалап келген кез келген адам мен қолданып отырған қолданбаларды білуге тиіс.

Ezekiel is a symbol within the prophetic history represented in His writings. Ezekiel is there when the twenty-five men bow to the sun at the end of chapter eight. He was also there in the next chapters as ‘the sealing that is followed by the slaughtering’ is brought upon Jerusalem, which Ellen White identifies as the Seventh-day Adventist church. In the first eleven chapters, Ezekiel is brought into the heavenly sanctuary to receive his instructions, as were the Millerites called to do in 1844, and as this movement is now being called to do.

Езекиел — өз жазбаларында бейнеленген пайғамбарлық тарихтың ішіндегі бір нышан. Сегізінші тараудың соңында жиырма бес еркек күнге тағзым еткен кезде, Езекиел сол жерде болды. Сондай-ақ ол келесі тарауларда да болды, онда Эллен Уайт Иерусалимге түсірілген «мөрлеуден кейін келетін қырып-жоюды» Жетінші күн адвентистері шіркеуі деп анықтайды. Алғашқы он бір тарауда Езекиел көктегі киелі орынға нұсқауларын алу үшін кіргізіледі; 1844 жылы миллериттер де соны істеуге шақырылған еді, әрі бұл қозғалыс қазір де соны істеуге шақырылып отыр.

> Thus Ezekiel is unto you a sign: according to all that he hath done shall ye do: and when this cometh, ye shall know that I am the Lord God. Ezekiel 24:24.

> Осылайша Езекиел сендерге белгі болады: ол не істеген болса, сендер де соның бәрін істейсіңдер; ал бұл орындалғанда, Менің Жаратушы Ие Құдай екенімді білесіңдер. Езекиел 24:24.

## When This Cometh

Бұл Келгенде

When we reach the point in the latter days that the things Ezekiel illustrated are repeating in God’s people, then we have reached the sign of Ezekiel. When you know that Ezekiel represents the one hundred and forty-four thousand, and you know it to a level of faith and understanding that possesses the sanctified expectation that everything illustrated by Ezekiel in his writings typifies a sacred sequence of events in the latter days involving the one hundred and forty-four thousand—when you know that, then “ye shall know” “the Lord” is “God.”

Соңғы күндерде біз Езекиел бейнелеп көрсеткен нәрселер Құдай халқының арасында қайта қайталанып жатқан межеге жеткенде, біз Езекиелдің белгісіне жеткен боламыз. Езекиелдің жүз қырық төрт мыңды білдіретінін білгенде және мұны сенім мен түсініктің сондай бір дәрежесінде білгенде, ол қасиеттелген үмітпен иелік етіп, Езекиел өз жазбаларында бейнелеп көрсеткеннің бәрі соңғы күндердегі жүз қырық төрт мыңға қатысты оқиғалардың киелі бірізділігінің бейнесі екенін танытса — мұны білген кезде, сонда «сендер білетін боласыңдар»: «Жаратқан Ие» — «Құдай».

We will continue these thoughts in the next article.

Осы ойларды келесі мақалада жалғастырамыз.

Back to Articles