Article

# Panium - Number Twelve

Паниум — Он екі саны

Daniel 11:40 and the Three Unsealings of Prophecy

Даниял 11:40 және пайғамбарлықтың үш мөрінің ашылуы

Author

Jeff Pippenger

Published

September 12, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in the Bible. It represents the unsealing of the book of Daniel in 1798, 1989 and 2023. The three times the book was unsealed mark the conclusion of a scattering of “seven times.” 1798 marked the conclusion of the twenty-five hundred and twenty years of scattering that began in 723 BC when Assyria carried the northern ten tribes into captivity. 1989 marked the conclusion of 126 years since the rebellion of 1863, when the Seventh-day Adventist Church officially set aside the “seven times” of Leviticus twenty-six. 2023 marked the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven’s two witnesses being dead in the street. At the conclusion of the 2,520 years, (the 126 years and the 3½ days—all symbols of the “seven times”) the book of Daniel was unsealed.

Даниял кітабының он бірінші тарауындағы қырқыншы аят — Киелі кітаптағы ең терең аяттардың бірі. Ол 1798, 1989 және 2023 жылдары Даниял кітабының мөрінің ашылуын білдіреді. Кітаптың үш рет мөрінің ашылуы «жеті уақытқа» созылған бытыраудың аяқталғанын белгілейді. 1798 жыл Ассурия солтүстіктегі он руды б.з.д. 723 жылы тұтқындыққа алып кеткен кезде басталған екі мың бес жүз жиырма жылдық бытыраудың аяқталғанын белгіледі. 1989 жыл 1863 жылғы бүліктен бері өткен 126 жылдың аяқталғанын белгіледі; сол кезде Жетінші күн адвентистері шіркеуі Леуіліктер жиырма алтындағы «жеті уақытты» ресми түрде шетке қойды. 2023 жыл Аян кітабының он бірінші тарауындағы екі куәгердің көшеде өлі жатқан үш жарым күнінің аяқталғанын белгіледі. 2 520 жылдың соңында (126 жылдың және 3½ күннің — бұлардың бәрі де «жеті уақыттың» нышандары) Даниял кітабының мөрі ашылды.

Sister White informs us that in 1798 it was needful that men be presented with the events connected with the close of probation. When she records this fact, she is identifying parallel histories, for she also represents the message of the last days as the events connected with the close of probation. Speaking of Millerite history she records:

Уайт ханым бізге 1798 жылы адамдарға сынақ мерзімінің жабылуына байланысты оқиғалардың ұсынылуы қажет болғанын хабарлайды. Осы жайтты тіркегенде, ол қатарлас тарихтарды айқындайды, өйткені ол ақырғы күндердің хабарын да сынақ мерзімінің жабылуына байланысты оқиғалар ретінде көрсетеді. Миллериттер тарихы туралы айта отырып, ол былай деп жазады:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> «Адамдардың өздеріне төнген қауіптен оятылуы, әрі рақым мерзімінің аяқталуымен байланысты салтанатты оқиғаларға дайындалуға серпілтілуі қажет еді». The Great Controversy, 310.

Speaking of the last days she records:

Соңғы күндер туралы айта отырып, ол былай деп жазады:

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. T he words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> «Айқышқа шегеленуінің алдында Құтқарушы шәкірттеріне Өзінің өлімге қиылып, кейін қабірден қайта тірілуге тиісті екенін түсіндірді, әрі Оның сөздерін олардың ақылдары мен жүректеріне сіңіру үшін періштелер де қатысып тұрды. Бірақ шәкірттер римдік езгіден уақытша құтқарылуды күтіп жүрген еді, сондықтан барлық үміттері тоғысқан Тұлғаның масқара өлім шегуі керек деген ойға төзе алмады. Естерінде сақтауға тиіс сөздер олардың санасынан аластатылды; ал сынақ уақыты келгенде, ол оларды дайындықсыз күйде тапты. Иса Мәсіхтің өлімі, Ол бұларды алдын ала ескертпегендей, олардың үміттерін толықтай күйретті. Сол сияқты, пайғамбарлықтарда болашақ бізге де, Мәсіхтің сөздері арқылы шәкірттерге ашылғанындай, айқын түрде ашылып берілген. Сынақ мерзімінің жабылуына және қиыншылық уақытына дайындық ісіне қатысты оқиғалар анық баяндалған. Бірақ қалың көпшілік бұл маңызды ақиқаттарды, олар ешқашан ашылып көрсетілмегендей, одан артық түсінбейді. Шайтан оларды құтқарылуға дана ететін әрбір әсерді жұлып әкету үшін аңдып жүреді, сондықтан қиыншылық уақыты оларды дайын емес күйде табады». Ұлы күрес, 595-бет.

The Millerite message was unsealed in 1798 and it presented “the events connected with the close of probation.” When speaking of the last days, she applies the history of the disciples to illustrate the fact that “the events connected with the close of probation” are what make men wise unto salvation, but are not understood. The messages that were unsealed in 1798, 1989 and 2023 were messages that identified the “events connected with the close of probation.”

Миллериттік хабар 1798 жылы ашылып, онда «сынақ мерзімінің жабылуына байланысты оқиғалар» ұсынылды. Соңғы күндер туралы айтқанда, ол шәкірттердің тарихын «сынақ мерзімінің жабылуына байланысты оқиғалардың» адамдарды құтқарылуға даналыққа жеткізетінін, бірақ олардың түсінілмейтінін көрсету үшін мысал ретінде қолданады. 1798, 1989 және 2023 жылдары ашылған хабарлар «сынақ мерзімінің жабылуына байланысты оқиғаларды» айқындаған хабарлар болды.

Verse forty represents a historical line when the book of Daniel is unsealed three times. In 1798 Daniel’s vision of the Ulai River representing chapters seven through nine was unsealed. In 1989 Daniel’s vision of the Hiddekel River representing chapter ten through twelve was unsealed. In 2023 the hidden history of verse forty of Daniel eleven was unsealed.

Қырқыншы аят Даниял кітабы үш рет мөрінен ашылатын тарихи желіні білдіреді. 1798 жылы Даниялдың жетіншіден тоғызыншы тарауларға дейінгі көріністерін бейнелейтін Улай өзені туралы аяны мөрінен ашылды. 1989 жылы оныншыдан он екінші тарауларға дейінгі тарауларды бейнелейтін Хиддекел өзені туралы аяны мөрінен ашылды. 2023 жылы Даниял кітабының он бірінші тарауындағы қырқыншы аяттың жасырын тарихы мөрінен ашылды.

The history of verse forty represents 1798 unto the Sunday law of verse forty-one, which is the history of the United States that is also the earth beast of Revelation thirteen, the false prophet of Revelation sixteen and the sixth kingdom of Bible prophecy. The same history represented in verse forty of Daniel eleven is also represented in one verse in the book of Revelation.

Қырықыншы аяттың тарихы 1798 жылдан қырық бірінші аяттағы жексенбілік заңға дейінгі кезеңді бейнелейді; бұл — сондай-ақ Аян кітабының он үшінші тарауындағы жерден шыққан аң, он алтыншы тарауындағы жалған пайғамбар және Киелі кітаптағы пайғамбарлықтағы алтыншы патшалық болып табылатын Америка Құрама Штаттарының тарихы. Даниял кітабының он бірінші тарауындағы қырықыншы аятта бейнеленген осы тарих Аян кітабында да бір аятта бейнеленген.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> Мен жерден шығып келе жатқан басқа бір хайуанды көрдім; оның қозынікіндей екі мүйізі бар еді, бірақ айдаһарша сөйледі. Аян 13:11.

This verse, as in verse forty is the history that begins with the Alien and Sedition Acts of 1798 and ends with the Sunday law when the nation speaks as a dragon, a history that begins when papal Rome is taken off the throne and ends when papal Rome is restored to the throne. The history represented by both Revelation 13:11 and Daniel 11:40 begins with the removal of the fifth kingdom of Bible prophecy and ends with the removal of the sixth kingdom of Bible prophecy.

Бұл аят, қырқыншы аяттағыдай, 1798 жылғы Шетелдіктер мен Бүлік туралы актілерден басталып, ұлт айдаһарша сөйлейтін Жексенбі заңы кезінде аяқталатын тарихты білдіреді; бұл тарих папалық Рим тағыннан түсірілген кезде басталып, папалық Рим қайтадан таққа отырғызылған кезде аяқталады. Аян 13:11 мен Даниял 11:40-та бейнеленген тарих Киелі кітап пайғамбарлығындағы бесінші патшалықтың аластатылуымен басталып, Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалықтың аластатылуымен аяқталады.

The “seventy” years which Babylon reigned as the first kingdom of Bible prophecy unto the second kingdom of Bible prophecy represents the history of verse forty from 1798 unto the Sunday law.

Киелі кітап пайғамбарлығының бірінші патшалығы ретінде Бабылдың билік еткен «жетпіс» жылы, Киелі кітап пайғамбарлығының екінші патшалығына дейін, 1798 жылдан жексенбілік заңға дейінгі қырқыншы аяттың тарихын білдіреді.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> Сол күні Тир жетпіс жыл бойы, бір патшаның күндеріндей мерзімге, ұмыт болады; жетпіс жылдың сонында Тир жезөкше туралы әндей ән салады. Арфаңды ал да, қаланы айналып шық, ұмытылған жезөкше; есіңе алынуың үшін, әсем әуен шығар, көп ән айт. Сонда жетпіс жыл өткеннен кейін Жаратқан Ие Тирге назар аударады, ол өз ақысына қайта оралып, жер бетінің үстіндегі дүниенің барлық патшалықтарымен азғындық жасайды. Ишая 23:15–17.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history when the whore of Tyre is forgotten as recorded in Isaiah twenty-three, which expresses the period as “seventy years” and as the “days of one king.” From Nebuchadnezzar to Belshazzar the first kingdom of Bible prophecy reigned, thus typifying the sixth kingdom of Bible prophecy who began as a lamb but ends up speaking as a dragon. Nebuchadnezzar represents a follower of the lamb and Belshazzar a follower of the dragon.

1798 жылдан жексенбілік заңға дейінгі тарих — Ишая жиырма үшінші тарауда жазылғандай, Тир жезөкшесінің ұмытылатын кезеңінің де тарихы; онда бұл мерзім «жетпіс жыл» және «бір патшаның күндері» деп бейнеленеді. Набуходоносордан Белшазарға дейін Киелі кітап пайғамбарлығындағы бірінші патшалық билік етті; осылайша ол қозы ретінде басталып, бірақ ақырында айдаһарша сөйлейтін Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалықтың нышаны болды. Набуходоносор қозының ізбасарын, ал Белшазар айдаһардың ізбасарын білдіреді.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history of the three angels of Revelation fourteen, beginning with the reformation of the Millerites and ending with the reformation of the one hundred and forty-four thousand. The message of the three angels is the judgment hour message. The Millerites announced the events connected with the opening of the judgment and the one hundred and forty-four thousand announce the events connected with the close of probation.

1798 жылдан жексенбілік заңға дейінгі тарих — сондай-ақ Аянның он төртінші тарауындағы үш періштенің тарихы; ол миллериттердің реформасынан басталып, жүз қырық төрт мыңның реформасымен аяқталады. Үш періштенің хабары — сот сағатының хабары. Миллериттер соттың ашылуына байланысты оқиғаларды жариялады, ал жүз қырық төрт мың сынақ мерзімінің жабылуына байланысты оқиғаларды жариялайды.

The events connected with the close of probation are portrayed upon internal and external lines of prophecy, and the events take place primarily in the history represented by verse forty of Daniel eleven. The events of verse forty end at the Sunday law in the United States, so the events of the final ingathering of God’s other children who are still in Babylon is not represented in verse forty; still the crisis that then confronts the world has just finished in the United States. Those events represent the judgment upon the United States and the purification of God’s church in advance of the church being lifted up as an ensign.

Сынақ мерзімінің жабылуына байланысты оқиғалар пайғамбарлықтың ішкі және сыртқы желілері бойынша бейнеленген, әрі бұл оқиғалар, ең алдымен, Даниялдың он бірінші тарауындағы қырқыншы аятта көрсетілген тарихта жүзеге асады. Қырқыншы аяттағы оқиғалар Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңмен аяқталады, сондықтан Құдайдың әлі де Бабылда жүрген басқа балаларының соңғы жиналуының оқиғалары қырқыншы аятта көрсетілмеген; дегенмен, сол кезде әлемнің алдында тұрған дағдарыс Америка Құрама Штаттарында жаңа ғана аяқталған болады. Бұл оқиғалар шіркеу ту іспетті көтерілердің алдында Америка Құрама Штаттарына түсетін үкімді және Құдай шіркеуінің тазартылуын бейнелейді.

The internal events connected with the close of probation identify Christ’s work as High Priest in finishing the mystery of God among His last day people. The external events identify the role of the United States in restoring power to the papacy. The entire history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, the entire history of Laodicea occurs during the history represented by verse forty.

Сынақ мерзімінің аяқталуына байланысты ішкі оқиғалар Мәсіхтің соңғы күндердегі Өз халқына Құдайдың құпиясын аяқтаудағы Бас Діни қызметкер ретіндегі қызметін айқындайды. Сыртқы оқиғалар Америка Құрама Штаттарының папалық билікті қалпына келтірудегі рөлін айқындайды. Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық ретіндегі Америка Құрама Штаттарының бүкіл тарихы, Лаодикеяның бүкіл тарихы қырқыншы аятта бейнеленген тарихтың барысында өтеді.

The internal and external lines within verse forty are represented by the two horns of the earth beast. The horn of Republicanism is the external line and the horn of Protestantism is the internal line. Both lines exist within the history of the sixth kingdom, and at the conclusion of the history of the sixth kingdom God’s judgment is brought upon both the Protestant and Republican horns. The message that identifies the events connected with the close of probation is the message that identifies the events that are brought upon the United States as it fills up its cup of probationary time. The message that identifies the events connected with the close of probation is also the message that identifies the events that are brought upon Seventh-day Adventism as it fills up its cup of probationary time.

Қырықыншы аят ішіндегі ішкі және сыртқы желілер жердегі аңның екі мүйізі арқылы бейнеленген. Республикашылдық мүйізі — сыртқы желі, ал Протестантизм мүйізі — ішкі желі. Екі желі де алтыншы патшалықтың тарихының ішінде бар, әрі алтыншы патшалық тарихының қорытындысында Құдайдың соты Протестанттық та, Республикашылдық та мүйіздердің екеуіне де түседі. Сынақ мерзімінің жабылуына қатысты оқиғаларды айқындайтын хабар — Америка Құрама Штаттарының өзіне берілген сынақ мерзімінің тостағанын толтырған кезде оның басына келтірілетін оқиғаларды да айқындайтын хабар. Сынақ мерзімінің жабылуына қатысты оқиғаларды айқындайтын хабар — сондай-ақ Жетінші күн адвентизмінің өзіне берілген сынақ мерзімінің тостағанын толтырған кезде оның басына келтірілетін оқиғаларды да айқындайтын хабар.

Within the history of verse forty there are three times the book of Daniel is unsealed, and each of the three times produces an internal and external line that presents the events connected with the close of probation. Each of the three waymarks is preceded by a scattering of seven times. Verse forty therefore represents the history of 1798 unto the Sunday law, and the prophetic waymarks within that history are the “events connected with the close of probation.” Within the history of verse forty the internal line represents a transition from Philadelphia unto Laodicea at the beginning and a transition from Laodicea to Philadelphia at the ending. The beginning represented a reformatory movement as illustrated by the parable of the ten virgins which typified a reformatory movement at the ending that also fulfilled the parable to the very letter.

Қырықыншы аяттың тарихының аясында Даниял кітабы үш рет мөрінен ашылады, әрі сол үш ретінің әрқайсысы сынақ мерзімінің жабылуымен байланысты оқиғаларды ұсынатын ішкі және сыртқы бір желіні туындатады. Осы үш меженің әрқайсысының алдында жеті уақыттық бытырау жүреді. Сондықтан қырықыншы аят 1798 жылдан жексенбілік заңға дейінгі тарихты білдіреді, ал сол тарихтағы пайғамбарлық межелер — «сынақ мерзімінің жабылуымен байланысты оқиғалар». Қырықыншы аяттың тарихы аясында ішкі желі басында Филадельфиядан Лаодикеяға өтуді, ал соңында Лаодикеядан Филадельфияға өтуді бейнелейді. Басы он қыз туралы астарлы әңгіменің мысалымен көрсетілген реформаторлық қозғалысты білдірді; ол астарлы әңгіме ақырында да реформаторлық қозғалысты бейнелеп, сонымен бірге сол астарлы әңгімені дәлме-дәл әріпіне дейін орындады.

The Philadelphian Millerite movement began with a fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six in 1798, and then another fulfillment of the “seven times” on October 22, 1844. At least by 1856 both James White and Sister White identified the movement as in a Laodicean condition. In the same year new light on the “seven times” was presented in the official church publication that was never finished. “Seven times” was fulfilled in 1798, and thereafter William Miller discovered the “commencement of the chain of truth” as Sister White called it, and the commencement of the chain of truth was the “seven times.” 1798 was a fulfillment of the “seven times,” thereafter Miller makes his foundational discovery of the “seven times” as the book of Daniel is unsealed. After that October 22, 1844 marks another fulfillment of the “seven times, which is in turn followed by a transition in the movement from Philadelphia unto Laodicea in the same year that new light upon the “seven times” is left unfinished. In 1863 what had been the Millerite Philadelphian movement until 1856 when it transitioned into the Millerite Laodicean movement became an legally registered church, largely under the premises and pressures of the Civil War and protecting the youth of the church. The movement ended in 1863 when it became a church. Seven years prior, in 1856 Laodicea set aside a message of new light upon the very topic which was William Miller’s first prophetic discovery.

Филадельфиялық Миллерит қозғалысы 1798 жылы Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыттың» орындалуымен басталып, содан кейін 1844 жылдың 22 қазанында «жеті уақыттың» тағы бір орындалуымен жалғасты. Кем дегенде 1856 жылға қарай Жеймс Уайт та, Уайт ханым да бұл қозғалысты Лаодикеялық күйде деп таныды. Сол жылдың өзінде шіркеудің ресми басылымында «жеті уақыт» туралы жаңа нұр ұсынылды, бірақ ол ешқашан аяқталған жоқ. «Жеті уақыт» 1798 жылы орындалды, содан кейін Уильям Миллер Уайт ханым атағандай, «ақиқат тізбегінің басталуын» ашты, ал ақиқат тізбегінің басталуы «жеті уақыт» еді. 1798 жыл «жеті уақыттың» орындалуы болды, содан кейін Даниял кітабының мөрі ашылғанда, Миллер «жеті уақыт» туралы өзінің іргелі жаңалығын ашады. Одан кейін 1844 жылдың 22 қазаны «жеті уақыттың» тағы бір орындалуын белгілейді, ал соның артынан, дәл сол жылы, «жеті уақыт» туралы жаңа нұр аяқталмай қалдырылған кезде, қозғалыстың Филадельфиядан Лаодикеяға ауысуы келеді. 1863 жылы, 1856 жылға дейін Филадельфиялық Миллерит қозғалысы болып келген, ал сол жылы Миллерит Лаодикеялық қозғалысқа ауысқан нәрсе, негізінен Азамат соғысының жағдайлары мен қысымдарының, сондай-ақ шіркеу жастарын қорғаудың аясында, заңды түрде тіркелген шіркеуге айналды. Қозғалыс 1863 жылы шіркеуге айналған кезде аяқталды. Одан жеті жыл бұрын, 1856 жылы, Лаодикея Уильям Миллердің ең алғашқы пайғамбарлық ашуы болған тақырыптың дәл өзіне қатысты жаңа нұр хабарын шетке қойды.

The Millerite movement and the light that is called “the commencement of the chain of truth,” the light of the “seven times” was opened up to the leadership of the Laodicean movement who gradually set aside a desire to uphold the “seven times” and at the end of seven years (“seven times”) in 1863, a new chart and prophetic message is produced without any reference to the “seven times.”

Миллериттік қозғалыс және «ақиқат тізбегінің басталуы» деп аталатын жарық, «жеті мезгілдің» жарығы, «жеті мезгілді» қорғап-қолдауға деген ниетті біртіндеп ысырып қойған Лаодикиялық қозғалыстың жетекшілігіне ашылып берілді; сөйтіп, жеті жылдың («жеті мезгілдің») соңында, 1863 жылы, «жеті мезгілге» ешбір сілтемесіз жаңа кесте мен пайғамбарлық хабар ұсынылды.

In 1863 the conclusion of Isaiah’s sixty-five year prophecy concluded right where it started, with a civil war between north and south. The issue of slavery in 1863 had been typified by the carrying away of both the northern and southern kingdoms in fulfillment of the “seven times,” and the slavery into which Israel was carried into fitly represented the issues of slavery at the end. 1863 represents the end of the prophetic structure based upon Isaiah’s sixty-five year prophecy.

1863 жылы Ишаяның алпыс бес жылдық пайғамбарлығының қорытындысы дәл басталған жерінде аяқталды: солтүстік пен оңтүстіктің арасындағы азаматтық соғыспен. 1863 жылғы құлдық мәселесі «жеті уақыттың» орындалуында солтүстік те, оңтүстік те патшалықтардың тұтқынға әкетілуі арқылы алдын ала бейнеленген болатын, әрі Исраил айдалып әкетілген құлдық ақыр соңындағы құлдыққа қатысты мәселелерді лайықты түрде бейнеледі. 1863 жыл Ишаяның алпыс бес жылдық пайғамбарлығына негізделген пайғамбарлық құрылымның аяқталуын білдіреді.

> Thus saith the Lord God, It shall not stand, neither shall it come to pass. For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7–9.

> Жаратушы Тәңір Ие былай дейді: «Бұл жүзеге аспайды, ол орындалмайды. Өйткені Сирияның басы — Дамаск, ал Дамаскінің басы — Ресин; және алпыс бес жылдың ішінде Ефрем халық болудан қалып, быт-шыт болады. Ал Ефремнің басы — Самария, Самарияның басы — Ремалияхтың ұлы. Егер сенбесеңдер, шын мәнінде орнықпайсыңдар». Ишая 7:7–9.

Rightly understood this prophecy beginning in 742 BC identifies three waymarks within a sixty-five year span. Two of the waymarks identify the starting points of twenty-five hundred and twenty years of captivity and slavery for both the northern and southern kingdoms of Israel. In 742 BC the northern and southern kingdoms were involved in a civil war, and the northern ten tribes had formed an alliance with Syria to invade the southern kingdom of Judah. Nineteen years later in 723 BC the northern ten tribes were carried into slavery by the Assyrians. Forty-six years later in 677 BC the Assyrians captured Manasseh and took him to Babylon. Twenty-five hundred and twenty years after 723 BC arrives at 1798, the time of the end and beginning of verse forty. Forty-six years later the “seven times” against the southern kingdom that began in 677 BC ended in 1844. Nineteen years later in 1863 the prophetic characteristics of 742 BC are represented to the very letter. A civil war between the northern and southern kingdoms is under way in 742 BC and 1863. In 742 BC the prediction given by Isaiah to wicked King Ahaz was concerning the impending enslavement of both the northern and southern kingdoms, and in 1863, the very center point of the Civil War President Lincoln proclaimed the Emancipation Proclamation beginning the process of ending slavery. The warning given to wicked King Ahaz in 742 BC was given in the literal glorious land typifying the message given by Lincoln in the spiritual glorious land.

Дұрыс түсінілгенде, б.з.д. 742 жылы басталатын бұл пайғамбарлық алпыс бес жылдық аралықтың ішінде үш межелік нүктені айқындайды. Сол межелік нүктелердің екеуі Исраилдің солтүстік және оңтүстік патшалықтары үшін екі мың бес жүз жиырма жылдық тұтқындық пен құлдықтың басталу нүктелерін көрсетеді. Б.з.д. 742 жылы солтүстік және оңтүстік патшалықтар азаматтық соғысқа тартылған еді, ал солтүстіктегі он ру Сириямен одақ құрып, оңтүстіктегі Яһуда патшалығына басып кірмек болды. Он тоғыз жыл өткен соң, б.з.д. 723 жылы, солтүстіктегі он ру ассириялықтар тарапынан құлдыққа айдалып кетті. Қырық алты жыл өткен соң, б.з.д. 677 жылы, ассириялықтар Манассияны тұтқындап, оны Бабылға алып кетті. Б.з.д. 723 жылдан кейінгі екі мың бес жүз жиырма жыл 1798 жылға, ақырзаман уақытына және қырқыншы аяттың басталуына алып келеді. Қырық алты жыл өткен соң, б.з.д. 677 жылы басталған оңтүстік патшалыққа қарсы «жеті уақыт» 1844 жылы аяқталды. Он тоғыз жыл өткен соң, 1863 жылы, б.з.д. 742 жылдың пайғамбарлық сипаттары әрбір әрпіне дейін көрініс табады. Солтүстік және оңтүстік патшалықтар арасындағы азаматтық соғыс б.з.д. 742 жылы да, 1863 жылы да жүріп жатыр. Б.з.д. 742 жылы Ишая пайғамбардың зұлым патша Ахазға берген болжамы солтүстік және оңтүстік патшалықтардың таяп қалған құлдыққа түсуі туралы болды, ал 1863 жылы, Азаматтық соғыстың дәл қақ ортасында, Президент Линкольн Құлдарды азат ету туралы жарлықты жариялап, құлдықты тоқтату үдерісін бастады. Б.з.д. 742 жылы зұлым патша Ахазға берілген ескерту тура мағынадағы даңқты жерде берілді, бұл рухани даңқты жерде Линкольн жеткізген хабарды бейнелейді.

Seven years after the messages of the “seven times” by Hiram Edson were published in 1856 Adventism produced the 1863 chart which removed the Millerite teaching of the seven times, thus calling into question multitudes of passages where Ellen White teaches that we are to repeat the messages of the Millerites, and also that we are to defend against those messages being attacked. The same year they became a legally registered church. There is more which can be written about 1863 and its prophetic implications, but what I am here noting is that there are several witnesses, both internal and external that identify the rebellion of 1863, whether it be the rebellion of the external with the southern states, or the rebellion of the internal with the rejection of the first foundational truth. 1863 is one of the events within the history of verse forty that represents a waymark that makes up the “events connected with the close of probation.”

Хирам Эдсонның “жеті уақыт” жөніндегі хабарлары 1856 жылы жарияланғаннан кейін жеті жыл өткен соң, Адвентизм 1863 жылғы сызбаны шығарды; сол арқылы Миллериттердің “жеті уақыт” туралы ілімі алынып тасталды. Осылайша, Эллен Уайт біздің Миллериттердің хабарларын қайталауымыз керектігін, сондай-ақ сол хабарларға жасалатын шабуылдарға қарсы тұруымыз керектігін үйрететін көптеген үзінділер күмән астына қойылды. Сол жылы олар заңды түрде тіркелген шіркеуге айналды. 1863 жыл және оның пайғамбарлық салдарлары туралы бұдан да көп нәрсе жазуға болады, бірақ менің бұл жерде атап өтіп отырғаным — 1863 жылғы бүлікті айқындайтын бірнеше куәлік бар, ішкі де, сыртқы да: мейлі ол оңтүстік штаттар арқылы көрінген сыртқы бүлік болсын, не алғашқы іргетастық ақиқатты қабылдамау арқылы көрінген ішкі бүлік болсын. 1863 жыл — қырқыншы аят тарихының ішіндегі, “сынақ мерзімінің жабылуымен байланысты оқиғаларды” құрайтын межелік белгілердің бірі болып табылатын оқиғалардың бірі.

1863 aligns with the beginning of forty years in the wilderness for ancient literal Israel. At the end of the forty years Joshua led ancient Israel into the Promised Land and they brought down Jericho and pronounced a curse upon any who would rebuild Jericho. In 1863 the leadership of Laodicean Adventism rebuilt Jericho. 1863 is represented in the beginning and ending of the forty years in the wilderness. 1863 is a prophetic waymark that ties together history of the external and internal lines of verse forty’s history. There is the seventh church, “a church judged” as the word “Laodicea” means, entering into a period represented by an entire generation dying in the wilderness. At the same point, the first Republican president is beginning the work of freeing the slaves, thus typifying the last Republican Presidents who will implement martial law in a period of crisis leading to what inspiration calls “national ruin.”

1863 жыл көне, тура мағынадағы Исраил үшін шөл даладағы қырық жылдың басталуымен сәйкес келеді. Қырық жылдың соңында Ешуа көне Исраилді Уәде етілген жерге бастап кіргізді; олар Иерихонды құлатып, Иерихонды қайта тұрғызатын кез келген адамға қарғыс жариялады. 1863 жылы Лаодикеялық адвентизмнің басшылығы Иерихонды қайта тұрғызды. 1863 жыл шөл даладағы қырық жылдың басталуында да, аяқталуында да бейнеленген. 1863 жыл — қырқыншы аят тарихының сыртқы және ішкі желілерінің тарихын өзара байланыстыратын пайғамбарлық межебелгі. Мұнда жетінші шіркеу бар — «үкім етілген шіркеу», өйткені «Лаодикея» сөзінің мағынасы сондай, — ол шөл далада тұтас бір ұрпақтың қырылуымен бейнеленетін кезеңге енеді. Дәл сол мезетте алғашқы республикалық президент құлдарды азат ету ісін бастайды; осылайша ол дағдарыс кезеңінде, шабыт «ұлттық күйреу» деп атайтын нәрсеге алып баратын уақытта, әскери жағдайды енгізетін соңғы республикалық президенттердің бейнесін алдын ала көрсетеді.

In the waymarks of the beginning the waymarks of the end are represented and the events connected with the close of the judgment were typified in the events connected with the opening of the judgment. The rebellion at Kadesh in rejecting the message of Joshua and Caleb at the beginning of the forty years typified the rebellion of Moses’ in striking the Rock at Kadesh at the end of the forty years. 1863 identifies the Sunday law where Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and where the twenty-five ancient men in Jerusalem are bowing to the sun in Ezekiel chapter eight, and where Shiloh is repeated upon those who trust in the lying words, “the temple of the Lord are we.”

Бастапқы жолайрықтарында ақырдың жолайрықтары бейнеленген, ал соттың жабылуымен байланысты оқиғалар соттың ашылуымен байланысты оқиғаларда алдын ала нышандалған болатын. Қырық жылдың басында Ешуа мен Қалебтің хабарын қабылдамай, Қадештегі бүлікке шығу қырық жылдың соңында Мұсаның Қадеште Жартасты соғу арқылы жасаған бүлігін бейнелеп көрсетті. 1863 жыл жексенбілік заңды айқындайды; сол жерде Лаодикея Иеміздің аузынан шығарылып тасталады, сол жерде Езекиел кітабының сегізінші тарауындағы Иерусалимдегі жиырма бес ақсақал күнге тағзым етеді, әрі «Иеміздің ғибадатханасы бізбіз» деген жалған сөздерге сенетіндердің үстіне Шило қайтадан келеді.

We will continue this study of Panium in the next article.

Біз Паниум туралы осы зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

Back to Articles