Article

# Panium - Number Fourteen

Паниум — Он төртінші сан

The Disappointment as the Key to the Temple Test

Ғибадатхана Сынағының Кілті ретіндегі Ұлы Күйініш

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The subject of the sanctuary was the “key” that unlocked the disappointment of October 22, 1844 at the beginning of the third angel’s message, and it is the subject of the disappointment that is the “key” to unlock the sanctuary message of the temple test at the end of the third angel.

Қасиетті орын тақырыбы үшінші періштенің хабарының басында 1844 жылғы 22 қазандағы түңілудің сырын ашқан «кілт» болды, ал дәл сол түңілу тақырыбы үшінші періштенің соңындағы ғибадатхана сынағының қасиетті орын туралы хабарын ашатын «кілт» болып табылады.

> And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:19.

> Саған көк Патшалығының кілттерін беремін; сен жер бетінде нені байласаң, ол көкте де байлаулы болады; және жер бетінде нені шешсең, ол көкте де шешулі болады. Матай 16:19.

The fact that September 11, 2001 is understood as “9/11” in agreement with “911” being the symbol of an emergency call in the United States, was designed by the One who designed all things. Understanding the disappointment of July 18, 2020 is what allows the movement of the one hundred and forty-four thousand to be recognized as such; but only by those who wish to see that Jesus represents the spiritual with the natural today no differently than He did two thousand years ago. “20/20” vision is the best you can have, and the disappointment of 2020 is the waymark that allows the temple to be recognized in the prophetic history of the ten virgins.

2001 жылғы 11 қыркүйектің Құрама Штаттарында жедел шақырудың белгісі болып табылатын «911»-мен үйлесімде «9/11» деп ұғынылуы — барша нәрсені Жобалағанның ниетімен белгіленген. 2020 жылғы 18 шілдедегі түңілуді түсіну — жүз қырық төрт мыңдықтардың қозғалысын дәл солай танып-білуге мүмкіндік беретін нәрсе; бірақ мұны бүгін Иса руханиды табиғи арқылы, екі мың жыл бұрын қалай бейнелесе, солай бейнелейтінін көргісі келетіндер ғана ұғына алады. Ең жақсы көру айқындығы — «20/20» көру, ал 2020 жылғы түңілу — он қыздың пайғамбарлық тарихындағы ғибадатхананы тануға мүмкіндік беретін межелік белгі.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> «Матай 25-тағы он қыз туралы астарлы әңгіме де Адвентист халқының бастан кешкен тәжірибесін бейнелейді». Ұлы күрес, 393.

Twenty 20 vision is even better when combined with the hindsight represented by the foundational truths. Paul teaches that “the spirits of the prophets are subject to the spirits of the prophets,” and Matthew’s virgins are therefore the same virgins that John identifies as the one hundred and forty-four thousand, and John identifies them as virgins in—Revelation 144.

Негіз қалаушы ақиқаттар білдіретін өткенге көз жіберу қабілетімен ұштасқанда, айқын көру одан да артық болады. Пауыл: «пайғамбарлардың рухтары пайғамбарларға бағынады»,— деп үйретеді, сондықтан Матайдағы қыздар Жохан жүз қырық төрт мың деп айқындаған сол қыздардың өздері, ал Жохан оларды Аян 144-те қыздар деп айқындайды.

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> Әйелдермен арамдалмағандар — осылар, өйткені олар — пәк қыздар. Қайда барса да Тоқтының соңынан еретіндер — осылар. Бұлар Құдай мен Тоқтыға арналған алғашқы жеміс ретінде адамдар арасынан сатып алынды. Аян 14:4.

The first fruits of the fall season are the virgins who follow the Lamb into the temple, and the “key” to understanding the temple is the disappointment of 2020.

Күзгі маусымның алғашқы жемістері — Тоқтының соңынан еріп ғибадатханаға кіретін пәк қыздар, ал ғибадатхананы түсінудің «кілтi» — 2020 жылғы түңілу.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> Мен Дәуіт әулетінің кілтін оның иығына саламын; сонда ол ашса, ешкім жаппайды; ол жапса, ешкім ашпайды. Ишая 22:22.

If an Adventist is to be among the 144,000, they will of prophetic necessity have suffered a disappointment that was caused by the presentation of a public prediction that failed.

Егер адвентист 144 000-ның қатарында болуға тиіс болса, онда пайғамбарлық қажеттілік бойынша ол орындалмай қалған жария болжамның ұсынылуынан туындаған бір түңілуді бастан кешіруге тиіс.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> «Маған он қыз туралы астарлы әңгімеге жиі сілтеме жасалады: олардың бесеуі дана, ал бесеуі ақылсыз еді. Бұл астарлы әңгіме әрбір сөзіне дейін орындалды және орындала бермек, өйткені оның осы уақытқа арналған ерекше қолданылуы бар; әрі үшінші періштенің хабары сияқты, ол орындалды және заманның ақырына дейін қазіргі шындық болып қала береді». Review and Herald, August 19, 1890.

The battle of Panium in verse fifteen of Daniel eleven is the battle that leads to verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States.

Даниялдың он бірінші тарауының он бесінші аятындағы Паниум шайқасы он алтыншы аятқа алып келетін шайқас болып табылады, ал ол аят Құрама Штаттардағы жексенбілік заңды айқындайды.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

> Сонда солтүстіктің патшасы келіп, қамал үйіндісін тұрғызады да, ең берік қорғалған қалаларды алады; ал оңтүстіктің қарулы күштері де, оның таңдаулы әскері де қарсы тұра алмайды, әрі қарсы тұруға күш те болмайды. Даниял 11:15.

In this verse the United States defeats Russia, along with Russia’s chosen people. But in the next verse. No one can stand against the rise of Rome, which marks Judah and Jerusalem as the first step in its conquest of the world; as Rome rose up as the fourth kingdom of Bible prophecy. By standing in the literal glorious land in verse sixteen, the symbol of literal Rome’s authority was within the literal glorious land; thus, typifying verse forty-one, when the mark of spiritual Rome’s authority is enforced upon the spiritual glorious land of the United States.

Бұл аятта Америка Құрама Штаттары Ресейді, сонымен бірге Ресейдің таңдаулы халқын жеңеді. Бірақ келесі аятта дүниені жаулап алуының алғашқы қадамы ретінде Яһуда мен Иерусалимді таңбалайтын Римнің өрлеуіне ешкім қарсы тұра алмайды; өйткені Рим Киелі кітаптағы пайғамбарлықтың төртінші патшалығы ретінде көтерілді. Он алтыншы аяттағы сөзбе-сөз даңқты жерде тұру арқылы сөзбе-сөз Римнің билігінің нышаны сөзбе-сөз даңқты жердің ішінде болды; осылайша ол қырық бірінші аятты, яғни рухани Римнің билігінің таңбасы Америка Құрама Штаттарының рухани даңқты жеріне күштеп енгізілетін уақытты, бейнелейді.

The two horns of the earth-beast of Revelation thirteen represent Republicanism and Protestantism. In verse fifteen of Daniel eleven Antiochus Magnus, known as Antiochus III and Antiochus the Great defeats the southern kingdom, represented by the Ptolemaic dynasty. Antiochus represents Donald Trump and the southern king represents Russia. The battle of Panium is the battle between the United States and Russia and Russia’s chosen people, a battle which Antiochus prevailed, but thereafter saw his kingdom conquered by literal Rome—the power of verse fourteen, that establishes the external vision of the Republican horn of the earth beast. The internal vision is represented by the Protestant horn of the earth beast. Both horns are at the battle of Panium, for Peter is there as a Protestant with his message from the book of Joel.

Аян кітабының он үшінші тарауындағы жердегі аңның екі мүйізі республикалықтық пен протестанттықты білдіреді. Даниял он бірдің он бесінші аятында Антиох Магнус, яғни Антиох III әрі Ұлы Антиох деп танылған патша, Птолемей әулеті бейнелейтін оңтүстік патшалығын жеңеді. Антиох Дональд Трампты, ал оңтүстік патшасы Ресейді білдіреді. Паниум шайқасы — Америка Құрама Штаттары мен Ресейдің және Ресейдің таңдаулы халқының арасындағы шайқас; бұл шайқаста Антиох жеңіске жетті, бірақ содан кейін оның патшалығы тура Римнің — он төртінші аяттағы күштің — қолымен жаулап алынды, ал сол күш жердегі аңның республикалық мүйізінің сыртқы көрінісін орнықтырады. Ішкі көрініс жердегі аңның протестанттық мүйізі арқылы бейнеленеді. Екі мүйіз де Паниум шайқасында бар, өйткені Петір онда Жоел кітабынан алған хабарымен протестант ретінде қатысады.

## 250 Years

250 жыл

When we consider the two lines of the earth beast, we find that in 1776 the earth beast began its rise, and by 1798, (twenty-two years later) the sea beast of Revelation thirteen received its deadly wound, and the earth beast began its rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. Two hundred and fifty years later, in 2026 we have awakened to the internal temple test that began May 8, 2025.

Жер аңының екі тармағын қарастырғанда, 1776 жылы жер аңының көтеріле бастағанын көреміз, ал 1798 жылға қарай (жиырма екі жылдан кейін) Аян кітабының он үшінші тарауындағы теңіз аңына өлімші жарақат салынды, әрі жер аңы Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық ретінде өз билігін бастады. Екі жүз елу жылдан кейін, 2026 жылы біз 2025 жылғы 8 мамырда басталған ішкі ғибадатхана сынағына ояндық.

Those “250” years are also connected with Antiochus Magnus. Beginning with the decree in 457 BC and projecting from that decree two hundred and fifty years we arrive at 207, seven years before the battle of Panium, and ten years after Ptolemy defeated Antiochus at the battle of Raphia, which is represented in verse eleven of Daniel eleven. Daniel 11:11 is of course the external line of the Republican horn that aligns with Revelation 11:11, which is the internal line of the Protestant horn. Daniel and the Revelation are the same book, and Revelation employs the seals as symbols of external prophecy and the churches as symbols of the parallel internal prophecy.

Сол «250» жыл Антиох Магнуспен де байланысты. Б.з.д. 457 жылғы жарлықтан бастап, сол жарлықтан екі жүз елу жылды есептегенде, біз 207 жылға келеміз; бұл Паний шайқасынан жеті жыл бұрын, әрі Даниял 11-тараудың он бірінші аятында бейнеленгендей, Птоломей Раффия шайқасында Антиохты жеңгеннен кейін он жыл өткен уақыт. Әрине, Даниял 11:11 — Аян 11:11-мен сәйкес келетін республикалық мүйіздің сыртқы желісі, ал Аян 11:11 — протестанттық мүйіздің ішкі желісі. Даниял мен Аян — бір кітап, әрі Аян сыртқы пайғамбарлықтың рәміздері ретінде мөрлерді, ал соған қатарлас ішкі пайғамбарлықтың рәміздері ретінде қауымдарды қолданады.

Cyrus represents all three decrees, for you cannot have a third without a first and a second.

Кир барлық үш жарлықтың да өкілі болып табылады, өйткені біріншісі мен екіншісі болмайынша, үшіншісі болуы мүмкін емес.

> “In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12–26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [“decree,” margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

> «Езра кітабының жетінші тарауында жарлық берілген. 12–26-аяттар. Ол өзінің ең толық түрінде б.з.д. 457 жылы Парсы патшасы Артаксеркс тарапынан шығарылды. Бірақ Езра 6:14-те Иерусалимдегі Жаратқан Иенің үйі “Кирдің, Дарийдің және Парсы патшасы Артаксеркстің бұйрығына [жиегінде: “жарлығына”] сәйкес” салынғаны айтылған. Осы үш патша жарлықты бастап, оны қайта растау және аяқтау арқылы, оны 2300 жылдың басталуын белгілеу үшін пайғамбарлық талап еткен кемелдікке жеткізді. Б.з.д. 457 жылды, яғни жарлық аяқталған уақытты, сол бұйрықтың берілген күні деп қабылдағанда, жетпіс апта туралы пайғамбарлықтағы әрбір сипаттаманың орындалғаны көрінді». Ұлы Күрес, 326.

From the three decrees that are represented by Cyrus in 457 BC, “250” years concludes in the history between the battle of Raphia in 217 BC, when Ptolemy IV defeated Antiochus the Great and 200 BC when Antiochus then defeated Ptolemy at the battle of Panium in verse fifteen. The line aligns Antiochus Magnus with Donald Trump. At the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy in 1776 unto 1798 there is a period of “22” years that represent the rise of the sixth kingdom. Those “22” years also illustrate the history represented by the number “22” at the end of the history of the sixth kingdom from 2001 unto 2023. “22” is the symbol of the combination of Divinity with humanity which is accomplished within the history of the sixth kingdom of Bible prophecy, who is the earth beast with an external horn of Republicanism and an internal horn of Protestantism.

б.з.д. 457 жылы Кир арқылы бейнеленген үш жарлықтан бастап, «250» жыл б.з.д. 217 жылғы Рафия шайқасы — сол кезде IV Птолемей Ұлы Антиохты жеңген — мен он бесінші аяттағы Паниум шайқасында кейін Антиох Птолемейді жеңген б.з.д. 200 жылдың арасындағы тарихта аяқталады. Бұл желі Антиох Магнусты Дональд Трамппен сәйкестендіреді. Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалықтың басында, 1776 жылдан 1798 жылға дейін, алтыншы патшалықтың көтерілуін бейнелейтін «22» жылдық кезең бар. Сол «22» жыл сондай-ақ Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық тарихының соңындағы 2001 жылдан 2023 жылға дейінгі «22» саны арқылы бейнеленген тарихты да көрсетеді. «22» — Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалықтың тарихы аясында жүзеге асатын Құдайлық пен адамдықтың қосылуының нышаны; бұл патшалық — сыртқы мүйізі республикашылдық, ішкі мүйізі протестантизм болып табылатын жердегі аң.

The work Christ accomplishes with the union represented by “22” is the final work of Christ in the Most Holy Place, that is represented by the blotting out of sin, which according to Joel accompanied with Peter’s inspired commentary takes place during the outpouring of the latter rain.

«22»-мен бейнеленген бірлік арқылы Мәсіх жүзеге асыратын іс — бұл Мәсіхтің Ең Қасиетті Орындағы соңғы қызметі; ол күнәнің өшірілуімен бейнеленеді, ал Жоелге және Петірдің Рухпен шабыттанған түсіндірмесіне сәйкес, бұл соңғы жаңбырдың төгілуі кезінде жүзеге асады.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord. Acts 3:19.

> Ендеше тәубеге келіп, бет бұрыңдар, сонда күнәларың өшірілсін, әрі Жаратқан Иенің алдынан сергіту уақыттары келгенде. Елшілердің істері 3:19.

The blotting out of sin is the last work of the heavenly High Priest.

Көктегі Бас Діни қызметкердің соңғы ісі — күнәні өшіру.

> “As anciently the sins of the people were by faith placed upon the sin offering and through its blood transferred, in figure, to the earthly sanctuary, so in the new covenant the sins of the repentant are by faith placed upon Christ and transferred, in fact, to the heavenly sanctuary. And as the typical cleansing of the earthly was accomplished by the removal of the sins by which it had been polluted, so the actual cleansing of the heavenly is to be accomplished by the removal, or blotting out, of the sins which are there recorded. But before this can be accomplished, there must be an examination of the books of record to determine who, through repentance of sin and faith in Christ, are entitled to the benefits of His atonement. The cleansing of the sanctuary therefore involves a work of investigation—a work of judgment. This work must be performed prior to the coming of Christ to redeem His people; for when He comes, His reward is with Him to give to every man according to his works. Revelation 22:12.” The Great Controversy, 421.

> «Ежелгі кезде халықтың күнәлары сенім арқылы күнә үшін шалынатын құрбандықтың үстіне артылып, оның қаны арқылы бейнелі түрде жердегі киелі орынға ауыстырылғаны сияқты, жаңа келісімде тәубеге келгендердің күнәлары да сенім арқылы Мәсіхтің үстіне артылып, шын мәнінде көктегі киелі орынға ауыстырылады. Жердегі киелі орынды бейнелі тазарту оны арамдаған күнәларды алып тастау арқылы жүзеге асырылғаны сияқты, көктегіні шынайы тазарту да онда жазылған күнәларды алып тастау, яғни өшіріп тастау арқылы жүзеге асырылуға тиіс. Бірақ бұл іске асырылмай тұрып, кімдердің күнәға тәубе етуі және Мәсіхке деген сенімі арқылы Оның татуластыруының игіліктеріне ие болуға лайық екенін анықтау үшін жазба кітаптарына тексеру жүргізілуі тиіс. Сондықтан киелі орынды тазарту тергеу ісін — сот ісін қамтиды. Бұл іс Мәсіхтің Өз халқын құтқару үшін келуінен бұрын орындалуға тиіс; өйткені Ол келген кезде, әркімге өз істеріне қарай беру үшін, сыйы Өзімен бірге болады. Аян 22:12». Ұлы тартыс, 421.

The work that began on October 22, 1844, began at the climax of the Midnight Cry and the work is finished at the climax of the Midnight Cry, which Peter identifies as the period of the blotting out sin, which marks the period of the judgment of the living, when the “times of refreshing” arrives.

1844 жылғы 22 қазанда басталған іс Түн жарымындағы айқайдың шырқау шегінде басталды, әрі бұл іс Түн жарымындағы айқайдың шырқау шегінде аяқталады; Петір мұны күнәлардың өшірілу кезеңі деп айқындайды, бұл — «сергіту уақыттары» келген кезде басталатын тірілерге қатысты сот кезеңін білдіреді.

> “The work of the investigative judgment and the blotting out of sins is to be accomplished before the second advent of the Lord. Since the dead are to be judged out of the things written in the books, it is impossible that the sins of men should be blotted out until after the judgment at which their cases are to be investigated. But the apostle Peter distinctly states that the sins of believers will be blotted out ‘when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus Christ.’ Acts 3:19, 20. When the investigative judgment closes, Christ will come, and His reward will be with Him to give to every man as his work shall be.” The Great Controversy, 485.

> «Тергеу сотының ісі мен күнәларды өшіру Жаратқан Иенің екінші келуінен бұрын жүзеге асырылуға тиіс. Өлілер кітаптарда жазылған нәрселер бойынша сотталуға тиіс болғандықтан, адамдардың күнәлары олардың істері тергелетін сот аяқталмайынша өшірілуі мүмкін емес. Бірақ елші Петір сенушілердің күнәлары “Жаратқан Иенің алдында сергіту уақыттары келгенде, әрі Ол Иса Мәсіхті жібергенде” өшірілетінін анық айтады. Елшілердің істері 3:19, 20. Тергеу соты аяқталғанда, Мәсіх келеді, әрі әркімге ісіне қарай беру үшін Өз сыйын Өзімен бірге алып келеді». Ұлы күрес, 485.

The “times of refreshing” are also the “times of the restitution of all things.”

«Сергіту кезеңдері» сондай-ақ «бәрінің қалпына келтірілу кезеңдері» болып табылады.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. Acts 3:19–21.

> Ендеше тәубеге келіңдер әрі бет бұрыңдар, сонда күнәларың өшіріледі, Иеміздің алдынан сергіту шақтары келгенде; әрі Ол сендерге алдын ала уағыздалған Иса Мәсіхті жібереді. Оны көк барлық нәрсенің қалпына келтірілу уақытына дейін қабылдауы тиіс; сол жайында Құдай дүние басталғалы бергі Өзінің барлық киелі пайғамбарларының аузымен айтқан. Елшілердің істері 3:19–21.

The “times of refreshing” comes “from the presence of the Lord” that occurs when “Jesus Christ” is sent. When the angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, Sister White identified that the angel “was no less a personage than Jesus Christ.” The work Christ began on October 22, 1844 was ushered in by the history of 1840 to 1844; a history which Sister White says was “a glorious manifestation of the power of God,” while aligning that very history with the Pentecostal season in the time of Peter, and then using those two lines of prophetic history to point forward to the descent of the angel of Revelation eighteen who lightens the earth with His glory.

«Жаңару кезеңдері» «Иеміздің алдынан» келеді, әрі бұл «Иса Мәсіх» жіберілген кезде жүзеге асады. Аян кітабының оныншы тарауындағы періште 1840 жылғы 11 тамызда түскен кезде, Уайт ханым ол періштенің «Иса Мәсіхтің Өзі екендігінен кем емес тұлға» екенін анық көрсетті. Мәсіх 1844 жылғы 22 қазанда бастаған іс 1840 жылдан 1844 жылға дейінгі тарих арқылы енгізілді; Уайт ханым бұл тарихты «Құдай құдіретінің даңқты көрінісі» деп атайды, сонымен қатар дәл сол тарихты Петір заманындағы Алғашқы өнім мейрамы кезеңімен сәйкестендіреді, содан кейін сол екі пайғамбарлық тарих желісін Аян кітабының он сегізінші тарауындағы жерді Өз даңқымен нұрлантатын періштенің түсуіне нұсқау үшін қолданады.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> «Үшінші періштенің хабарының жариялануына қосылатын періште бүкіл жерді өз даңқымен нұрландыруға тиіс. Мұнда дүниежүзілік ауқымдағы және бұрын-соңды болмаған қуаттағы іс алдын ала айтылған. 1840–44 жылдардағы адвент қозғалысы Құдай құдіретінің даңқты көрінісі болды; бірінші періштенің хабары дүниедегі әрбір миссионерлік бекетке жеткізілді, ал кейбір елдерде он алтыншы ғасырдағы Реформациядан бері қай жерде де куә болған ең зор діни серпіліс орын алды; бірақ мұның бәрінен үшінші періштенің соңғы ескертуі аясындағы құдіретті қозғалыс асып түсетін болады.»

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> «Бұл іс Елуінші күн мейрамындағы жағдайға ұқсас болады. Ізгі хабардың басталуында Киелі Рухтың төгілуі кезінде қымбат тұқымның көктеп шығуына себеп болу үшін “алғашқы жаңбыр” берілгендей, орақтың пісіп-жетілуі үшін оның соңында “кейінгі жаңбыр” беріледі. “Сонда біз білетін боламыз, егер Жаратқан Иені тануды жалғастырсақ: Оның шығуы таң секілді дайындалған; Ол бізге жаңбырдай, жерге жауатын кейінгі және алғашқы жаңбырдай келеді”. Ошия 6:3. “Ендеше шаттаныңдар, Сион ұлдары, әрі Құдайларың Жаратқанда қуаныңдар; өйткені Ол сендерге алғашқы жаңбырды өлшемімен берді, әрі сендер үшін жаңбырды — алғашқы жаңбыр мен кейінгі жаңбырды — жаудырады”. Жоел 2:23. “Соңғы күндерде, — дейді Құдай, — Мен Өз Рухымнан бүкіл адамзаттың үстіне төгемін”. “Сонда Жаратқан Иенің атын шақырған әркім құтқарылады”. Елшілердің істері 2:17, 21.»

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> «Ізгі хабар ісінің ұлы еңбегі оның басталуын айқындаған Құдай құдіретінің көрінісінен кемірек көрініспен аяқталмауға тиіс. Ізгі хабардың басталуында алғашқы жаңбырдың төгілуінде орындалған пайғамбарлықтар оның аяқталуында кейінгі жаңбырда қайтадан орындалуға тиіс. Міне, елші Петір алдан күткен “сергіту уақыттары” осылар; ол былай деген еді: “Ендеше, күнәларың өшірілуі үшін тәубеге келіңдер де, Құдайға бет бұрыңдар, сонда Жаратқан Иенің алдынан сергіту уақыттары келіп, Ол Иса Мәсіхті жібереді”. Елшілердің істері 3:19, 20». Ұлы күрес, 611.

The Advent movement of 1840 to 1844 was a glorious manifestation of the power of God that ushered in the opening of the work of Christ in cleansing His sanctuary. That history began when Jesus, represented as the first angel of Revelation fourteen, descended on August 11, 1840 as represented in chapter ten of Revelation. The manifestation of the power of God that then began escalated to the opening of the investigative judgment, and therefore typified a manifestation of the power of God which would escalate to the close of the investigative judgment. The period at the end began at 9/11, when Jesus again descended as the angel of Revelation eighteen when the great buildings of New York were brought down by the touch of God, and the work of the investigative judgment changed from the dead, unto the living. The rains arrive when Jesus is sent.

1840 жылдан 1844 жылға дейінгі Адвент қозғалысы Құдай құдіретінің даңқты көрінісі болып, Мәсіхтің Өз киелі орнын тазарту ісінің ашылуына жол ашты. Бұл тарих Аян кітабының он төртінші тарауындағы бірінші періште ретінде бейнеленген Иса Аян кітабының оныншы тарауында көрсетілгендей 1840 жылдың 11 тамызында төмен түскен кезде басталды. Сол кезде басталған Құдай құдіретінің көрінісі тергеу сотының ашылуына дейін күшейе түсті, сондықтан ол Құдай құдіретінің тергеу сотының жабылуына дейін күшейіп баратын бір көрінісін бейнеледі. Соңғы кезең 9/11-де басталды, сол кезде Нью-Йорктің ұлы ғимараттары Құдайдың жанасуымен құлатылғанда, Иса Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште ретінде тағы да төмен түсті, әрі тергеу сотының ісі өлгендерден тірілерге ауысты. Жаңбырлар Иса жіберілген кезде келеді.

Jesus taught that we are to ask in order to receive, and Zechariah says we are to ask for the latter rain, in the time of the latter rain. It is therefore evident you must know that you are in the time of the latter rain, in order to fulfill Zechariah’s direction.

Иса біз алу үшін сұрауымыз керек деп үйретті, ал Зәкәрия соңғы жаңбырдың уақытында соңғы жаңбырды сұрауымыз керек дейді. Сондықтан Зәкәрияның нұсқауын орындау үшін, өзіңіздің соңғы жаңбырдың уақытында екеніңізді білуіңіз қажет екені айқын.

> Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. Zechariah 10:1.

> Көктемгі жауын уақытында Жаратқан Иеден жаңбыр сұраңдар; сонда Жаратқан Ие жарқыраған бұлттар жасап, оларға нөсер жаңбыр береді, әркімге егістікте шөп өсіреді. Зәкәрия 10:1.

At 9/11 Jesus descended as the angel of Revelation eighteen and the latter rain began to sprinkle, but it only falls on those who meet Zechariah’s command to “ask for the latter rain,” when you have the genuine understanding that “the times of refreshing” and restoration of all things has arrived. The soul must “recognize” that the prophetic period of the latter rain has arrived.

9/11-те Иса Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште ретінде төмен түсіп, соңғы жаңбыр себелей бастады, бірақ ол тек Зәкәрияның «соңғы жаңбырды сұраңдар» деген бұйрығына сай келетіндердің үстіне ғана жауады, яғни сенде «сергіту уақыттарының» және барлық нәрсенің қалпына келтірілуінің жеткені туралы шынайы түсінік болған кезде. Жан соңғы жаңбырдың пайғамбарлық кезеңінің жеткенін «тануға» тиіс.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> «Біз кейінгі жаңбырды күтіп отырмауымыз керек. Ол бізге жауып тұрған рақымның шықтары мен нөсерлерін танып, оларды қабылдайтындардың бәріне келеді. Біз нұрдың сынықтарын жинағанда, бізге Өзінің сенім артуымызды қалайтын Құдайдың мызғымас мейірімдерін бағалағанда, әрбір уәде орындалады. [Ишая 61:11 цитаталанған.] Бүкіл жер Құдайдың даңқына толуға тиіс». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

At 9/11 the times of refreshing began, and the blotting out of the sins of the living began. That judgment is aligned with the very first tenant of the three-step covenant of Abraham. That first tenant was that when the Lord brought Israel out of Egyptian bondage He would judge both His covenant people, and the nation where they had been living as pilgrims and strangers. The first covenant people typified the last covenant people who are the one hundred and forty-four thousand. Those prophetic people will be judged as the Protestant horn of the earth beast, while the Republican horn of the earth beast is simultaneously judged.

11 қыркүйекте сергіту замандары басталды, әрі тірілердің күнәларын өшіру үдерісі басталды. Сол сот Ыбырайымның үш сатылы келісімінің ең алғашқы қағидатына дәл сәйкес келеді. Сол алғашқы қағидат — Жаратқан Ие Исраилді Мысыр құлдығынан алып шыққанда, Өзі келісім халқын да, сондай-ақ олардың келімсек әрі жат жұрттық ретінде өмір сүрген елін де соттайтыны еді. Алғашқы келісім халқы соңғы келісім халқының, яғни жүз қырық төрт мыңның, бейнесі болды. Сол пайғамбарлық халық жердегі аңның протестант мүйізі ретінде сотталады, ал сол мезгілде жердегі аңның республикалық мүйізі де сотталады.

The judgment of the Republican horn comes at the end of its history, which is the Sunday law. The Sunday law is represented in verse sixteen’s fulfillment of Rome taking control of Judah in 63 BC—on the Day of Atonement according to some historians.

Республикалық мүйіздің соты оның тарихының соңында, яғни жексенбілік заң кезінде келеді. Жексенбілік заң он алтыншы аяттың орындалуында Римнің б.з.б. 63 жылы Яһудаға билік жүргізуді өз қолына алуымен бейнеленген, кейбір тарихшылардың пікірінше, бұл Күнәдан тазару күні болған.

Antiochus Magnus, represents the United States in verses ten through fifteen. Ronald Reagan prevailed in the battle of verse ten, that typified verse forty’s collapse of the Soviet Union. Isaiah 8:8 identifies the same battle represented in verses ten and forty of Daniel eleven, and those three parallel verses allow Russia to be identified as the victor in verse eleven’s battle of Raphia.

Антиох Магнус оннан он бесінші аяттарға дейінгі аралықта Америка Құрама Штаттарын бейнелейді. Рональд Рейган оныншы аяттағы шайқаста жеңіске жетті; ол қырқыншы аяттағы Кеңес Одағының күйреуін бейнелеп көрсетті. Ишая 8:8 Даниялдың он бірінші тарауындағы оныншы және қырқыншы аяттарда бейнеленген сол бір шайқасты айқындайды, әрі осы өзара параллель үш аят Рафиядағы он бірінші аяттың шайқасында жеңімпаз ретінде Ресейді анықтауға мүмкіндік береді.

The battle of Raphia in verse eleven prefigured the war in Ukraine between the king of the south (Russia) and the papacy’s proxy power (the Ukraine). The war was initiated by the Obama Administration in the time of the first pope from the southern hemisphere, who was also the first pope from the America’s, though it was south America. “South” is a symbol of globalism, spiritualism and communism, and the first southern pope from the America’s aligned with the globalist president Obama, when the war of verse eleven arrived. Reagan as the United States in verse ten entered into a secret alliance with a conservative pope; then the Nazi’s of Ukraine were employed by a globalist president in a period of a globalist pope. The United States under Trump, is now in an open relationship with the first north American, and so-called conservative pope.

Он бірінші аяттағы Рафия шайқасы оңтүстіктің патшасы (Ресей) мен папалықтың сенім білдірілген өкілетті күші (Украина) арасындағы Украинадағы соғыстың алдын ала бейнесі болды. Бұл соғысты Америка құрлығынан шыққан алғашқы папа, әрі оңтүстік жартышардан шыққан алғашқы папа болған кезеңде Обама Әкімшілігі бастады, бірақ ол Оңтүстік Америкадан еді. «Оңтүстік» — жаһанданудың, спиритуализмнің және коммунизмнің нышаны, ал Америка құрлығынан шыққан алғашқы оңтүстік папа он бірінші аяттағы соғыс келген кезде жаһанданушы президент Обамамен үйлесті. Оныншы аятта Америка Құрама Штаттары ретінде көрсетілген Рейган консервативті папамен құпия одаққа кірді; содан кейін Украинадағы нацистер жаһанданушы папаның кезеңінде жаһанданушы президент тарапынан пайдаланылды. Трамп тұсындағы Америка Құрама Штаттары енді Солтүстік Америкадан шыққан алғашқы әрі өзін консервативті деп атайтын папамен ашық қарым-қатынаста.

Reagan had a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy in the battle of verse ten, and Obama initiated the battle of verse eleven, in a period when the pope was also a globalist, like unto Obama. Trump is now in an open relationship with a parallel pope to Reagan, with the exception that the initial secret alliance, is now an open alliance. The three popes, and the three presidents, align with the three battles of verses ten, eleven and fifteen.

Рейган ондағы оныншы аяттағы шайқаста Киелі кітап пайғамбарлығындағы антихристпен құпия одақта болды, ал Обама он бірінші аяттағы шайқасты бастады, сол кезеңде папа да Обамаға ұқсас жаһанданушы еді. Трамп қазір Рейганға параллель папамен ашық байланыста, тек бастапқы құпия одақ енді ашық одаққа айналғаны болмаса. Үш папа мен үш президент оныншы, он бірінші және он бесінші аяттардағы үш шайқасқа сәйкес келеді.

> “Marvelous in her shrewdness and cunning is the Roman Church. She can read what is to be. She bides her time, seeing that the Protestant churches are paying her homage in their acceptance of the false sabbath and that they are preparing to enforce it by the very means which she herself employed in bygone days. Those who reject the light of truth will yet seek the aid of this self-styled infallible power to exalt an institution that originated with her. How readily she will come to the help of Protestants in this work it is not difficult to conjecture. Who understands better than the papal leaders how to deal with those who are disobedient to the church?

> «Айлакерлігі мен қулығы жағынан Рим шіркеуі ғажайып. Ол болуға тиісті нәрсені оқи алады. Ол өз уақытын күтіп отыр, өйткені протестанттық шіркеулердің жалған сенбіні қабылдау арқылы оған тағзым етіп жатқанын және өзi баяғы замандарда қолданған нақ сол құралдар арқылы оны мәжбүрлеп орындатуға әзірленіп жатқанын көріп отыр. Ақиқат нұрын қабылдамайтындар, ақырында, өзінен-өзі қателеспейді деп жариялайтын осы биліктің көмегіне, өзінен шыққан бір мекемені дәріптеу үшін, жүгінетін болады. Протестанттарға бұл істе көмекке оның қаншалықты даярлықпен келетінін болжау қиын емес. Шіркеуге мойынсұнбайтындармен қалай әрекет етуді папалық жетекшілерден артық кім түсінеді?»

> “The Roman Catholic Church, with all its ramifications throughout the world, forms one vast organization under the control, and designed to serve the interests, of the papal see. Its millions of communicants, in every country on the globe, are instructed to hold themselves as bound in allegiance to the pope. Whatever their nationality or their government, they are to regard the authority of the church as above all other. Though they may take the oath pledging their loyalty to the state, yet back of this lies the vow of obedience to Rome, absolving them from every pledge inimical to her interests.

> «Бүкіл әлемге таралған тармақтарының бәрімен бірге Рим-католик шіркеуі папалық тақтың бақылауындағы әрі соның мүдделеріне қызмет ету үшін құрылған бір ұлан-ғайыр ұйымды құрайды. Жер жүзіндегі әрбір елде тұратын оның миллиондаған мүшелеріне өздерін папаға адалдық борышымен байланыстымыз деп санау үйретіледі. Олардың ұлты немесе бағынатын үкіметі қандай болса да, олар шіркеу билігін өзге барлық биліктен жоғары деп қарауға тиіс. Олар мемлекетке адал болуға ант беруі мүмкін болса да, соның ар жағында Римге мойынсұну анты жатады; бұл ант оларды оның мүдделеріне қарсы келетін қандай да бір міндеттемеден босатады.»

> “History testifies of her artful and persistent efforts to insinuate herself into the affairs of nations; and having gained a foothold, to further her own aims, even at the ruin of princes and people. In the year 1204, Pope Innocent III extracted from Peter II, king of Arragon, the following extraordinary oath: ‘I, Peter, king of Arragonians, profess and promise to be ever faithful and obedient to my lord, Pope Innocent, to his Catholic successors, and the Roman Church, and faithfully to preserve my kingdom in his obedience, defending the Catholic faith, and persecuting heretical pravity.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. This is in harmony with the claims regarding the power of the Roman pontiff ‘that it is lawful for him to depose emperors’ and ‘that he can absolve subjects from their allegiance to unrighteous rulers.’—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.

> «Тарих оның халықтардың істеріне шеберлікпен әрі табандылықпен араласуға ұмтылған әрекеттері туралы куәлік етеді; және бір тірекке ие болған соң, әміршілер мен халықтардың күйреуіне дейін болса да, өз мақсаттарын ілгерілетуге тырысқанын көрсетеді. 1204 жылы Рим папасы Иннокентий III Арагон патшасы Петр II-ден мынадай ерекше ант алды: “Мен, арагондықтардың патшасы Петр, мырзам Папа Иннокентийге, оның католиктік мирасқорларына және Рим шіркеуіне әрқашан адал әрі мойынсұнғыш болуға, сондай-ақ өз патшалығымды оның мойынсұнуында адал сақтауға, католиктік сенімді қорғауға және еретикалық азғындықты қудалауға мойындаймын әрі уәде етемін”.—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. Бұл Рим понтифигінің билігіне қатысты мынадай талаптармен үйлеседі: “оған императорларды тақтан тайдыру заңды” және “ол қоластындағыларды әділетсіз билеушілерге адалдық міндетінен босата алады”.—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.»

> “And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

> «Мынаны да есте ұстау керек: Римнің мақтанышы — оның ешқашан өзгермейтіндігі. Григорий VII мен Иннокентий III-тің қағидаттары әлі де Рим-католик шіркеуінің қағидаттары болып қала береді. Егер оның қолында тек билік болса, ол оларды бұрынғы ғасырлардағыдай қазір де дәл сондай күшпен жүзеге асырар еді. Протестанттар жексенбіні дәріптеу ісінде Римнің жәрдемін қабылдауды ұсынғанда, не істеп жатқандарын толық білмейді. Олар өз мақсаттарының орындалуына ұмтылып жатқанда, Рим өз билігін қайта орнықтыруды, жоғалтқан үстемдігін қайтарып алуды көздеп отыр. Егер Құрама Штаттарда шіркеу мемлекеттің билігін пайдалана алады немесе оны басқара алады деген қағида бір-ақ рет орнықса; діни жораларды азаматтық заңдармен күштеп орындатуға болады деген қағида орнықса; қысқасы, шіркеу мен мемлекеттің өкіметі ар-ожданға үстемдік етуге тиіс деген қағида орнықса, онда бұл елдегі Римнің жеңісі қамтамасыз етілген болады.

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 580, 581.

> «Құдай Сөзі таяп келе жатқан қауіп туралы ескерту берді; егер бұл ескерусіз қалдырылса, онда протестант әлемі Римнің шын ниеттері қандай екенін қақпаннан құтылып кетуге тым кеш болғанда ғана білетін болады. Ол үн-түнсіз билікке ие болып келеді. Оның ілімдері заң шығарушы орындарда, шіркеулерде және адамдардың жүректерінде өз ықпалын жүргізіп жатыр. Ол өзінің бұрынғы қудалаулары қайталанатын құпия қойнауларында асқақ та берік құрылымдарын тұрғызып жатыр. Ол соққы беретін уақыты келгенде өз мақсаттарын ілгерілету үшін жасырын әрі еш күдік туғызбастан өз күштерін нығайтып жатыр. Оның қалайтыны — тек тиімді орын, ал бұл оған қазірдің өзінде беріліп жатыр. Біз Римдік элементтің мақсаты не екенін жуық арада көретін де, сезінетін де боламыз. Кімде-кім Құдай Сөзіне сеніп, оған мойынсұнса, сол арқылы қорлық пен қудалауға ұшырайды». Ұлы күрес, 580, 581.

In 2016 Trump was elected, then the globalists represented by Biden stole the election of 2020, but that is only recognized by those who have 20/20 vision. In verse thirteen Donald Trump “returns” in 2024, with more power than ever, and begins his preparation for the golden age as well as the battle of Panium in verse fifteen. Then Leo the pope arrived to establish the vision in 2025, the third pope associated with the three battles of verses ten through fifteen, and also with the three presidents of those battles. The first and third popes and presidents are considered conservative, and the middle pope and president were globalists. The first alliance was secret, the last is open, for it is represented in verse fourteen as the symbol that establishes the external vision of the prophecies of the latter days.

2016 жылы Трамп сайланды, содан кейін Байден бейнелейтін ғаламшылдар 2020 жылғы сайлауды ұрлады, бірақ мұны тек 20/20 көрегендігі барлар ғана мойындайды. Он үшінші аятта Дональд Трамп 2024 жылы «қайтып оралады», бұрынғыдан да зор билікпен, әрі алтын дәуірге, сондай-ақ он бесінші аяттағы Паниум шайқасына дайындықты бастайды. Содан кейін көріністі орнықтыру үшін 2025 жылы Папа Лев келді, ол оннан он бесінші аяттарға дейінгі үш шайқаспен байланыстырылатын үшінші папа, сондай-ақ сол шайқастарға қатысты үш президентпен де байланысты. Бірінші және үшінші папалар мен президенттер консервативті деп саналады, ал ортадағы папа мен президент ғаламшылдар болды. Бірінші одақ құпия болды, соңғысы ашық, өйткені ол он төртінші аятта ақырғы күндердің пайғамбарлықтарының сыртқы көрінісін орнықтыратын нышан ретінде бейнеленген.

On December 31, 2023 the work of the first angel, as typified by the work of the first decree began laying the foundation. The foundational test was over whether William Miller was correct or incorrect in his identification that it was Rome that establishes the vision in verse fourteen. Miller’s identification of Rome as the symbol that established the prophetic vision of the latter days is in some aspects the most significant of all of Miller’s foundational truths. How Miller arrived at certain understandings can only be derived from applying sanctified logic to his time and circumstances, but with some of his prophetic discoveries there is very specific testimony as to why he came to his understandings. The most fundamental of his understandings was his identification that it is Rome that establishes the vision.

2023 жылғы 31 желтоқсанда бірінші жарлықтың ісімен бейнеленгендей, бірінші періштенің ісі іргетасты қалауды бастады. Іргетастық сынақ он төртінші аяттағы көріністі орнататын Рим екендігін анықтауда Уильям Миллердің дұрыс не қате болғаны жөнінде болды. Соңғы күндердің пайғамбарлық көрінісін орнатқан рәміз ретінде Римді Миллердің айқындауы, кейбір қырларында, Миллердің барлық іргетастық ақиқаттарының ішіндегі ең маңыздысы болып табылады. Миллердің белгілі бір түсініктерге қалай келгенін тек оның уақыты мен жағдайларына қасиеттелген логиканы қолдану арқылы ғана анықтауға болады, бірақ оның кейбір пайғамбарлық жаңалықтарына қатысты оның бұл түсініктерге неге келгені жөнінде өте нақты куәлік бар. Оның түсініктерінің ішіндегі ең іргелісі — көріністі орнататын Рим екендігін айқындауы болды.

Miller directly testifies how he searched to understand what it was that was “taken away” in the book of Daniel. He not only identifies where he found his answer, but he speaks of his excitement when he discovered the jewel, he had been searching for. Apollos Hale records a commentary upon Miller’s own writings, and in the following passage Hale is identifying how Miller became a student of prophecy. Miller, as the messenger of the light which was unsealed in 1798, is a sacred example of those who Daniel called the “wise” who “understand” when the book is “unsealed.” Miller’s testimony of how he was led into studying the Bible is a purposeful example by the One who controls all things. Pay attention to Miller’s development, for he is the example of the wise who understand the increase of knowledge, even if they, as Miller, come out from the darkness of error.

Миллер Даниял кітабындағы не нәрсенің «алынып тасталғанын» түсіну үшін қалай ізденгені туралы тікелей куәлік береді. Ол өз жауабын қайдан тапқанын ғана айқындап қоймайды, сонымен бірге өзі іздеп жүрген асыл қазынаны тапқан сәттегі қуанышын да баяндайды. Аполлос Хейл Миллердің өз жазбаларына қатысты түсіндірме жазады, ал келесі үзіндіде Хейл Миллердің пайғамбарлықты зерттеуші болғанын сипаттайды. 1798 жылы мөрі ашылған нұрдың хабаршысы ретінде Миллер Даниял «кітап» «ашылғанда» «түсінетін» «даналар» деп атағандардың қасиетті үлгісі болып табылады. Миллердің Киелі кітапты зерттеуге қалай жетектелгені туралы куәлігі — бәрін басқаратын Біреудің әдейі берілген үлгісі. Миллердің өсу жолына назар аударыңыз, өйткені ол, тіпті Миллер сияқты адасушылықтың қараңғылығынан шыққан болса да, білімнің көбеюін түсінетін даналардың үлгісі болып табылады.

> “‘In the month of May, 1816, I was brought under conviction, and O, what horror filled my soul! I forgot to eat. The heavens appeared like brass, and the earth like iron. Thus I continued till October, when God opened my eyes; and O, my soul, what a Saviour I discovered Jesus to be! My sins fell like a burden from my soul: and then how plain the Bible seemed to me! It all spoke of Jesus; he was in every page and every line. O, that was a happy day! I wanted to go right home to heaven; Jesus was all to me, and I thought I could make everybody else see him as I saw him, but I was mistaken.

> «1816 жылдың мамыр айында мен айыпталып, әшкерелену күйіне түстім, және, о, жанымды қандай үрей биледі! Тамақ ішуді ұмыттым. Аспан жездей, ал жер темірдей болып көрінді. Осылайша қазан айына дейін жалғастым, сол кезде Құдай менің көзімді ашты; және, о, жаным, мен Исаны қандай Құтқарушы деп таныдым! Күнәларым жанымнан жүк секілді түсіп қалды; содан кейін Киелі кітап маған қандай анық болып көрінді десеңші! Оның бәрі Иса туралы сөйледі; Ол әрбір бетте де, әрбір жолда да бар еді. О, ол қандай бақытты күн еді! Мен бірден көктегі үйіме барғым келді; Иса мен үшін бәрі болды, әрі мен Өзім Оны қалай көрген болсам, басқалардың да бәріне Оны солай көрсете аламын деп ойладым, бірақ қателестім.

> “‘During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible. It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, “What do you think of this text, and that?” referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. “How long time do you want?” I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood. I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—“Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?”

> «Мен деист болған он екі жыл бойы қолыма түскен барлық тарихтарды оқыдым; бірақ енді Киелі кітапты сүйдім. Ол Иса туралы үйретті! Алайда Киелі кітаптың әлі де маған күңгірт болып тұрған едәуір бөлігі бар еді. 1818 не 1819 жылы, мен қонаққа барған бір досыммен сөйлесіп отырғанымда, ол мені деист кезімде таныған және сол уақытта сөйлегендерімді естіген адам болғандықтан, біршама мәнді түрде: “Осы мәтін туралы, ана мәтін туралы не ойлайсың?” — деп сұрады; ол деист кезімде мен қарсы болған бұрынғы мәтіндерді меңзеп тұр еді. Мен оның не көздеп тұрғанын түсіндім де, былай деп жауап бердім: егер маған уақыт берсең, олардың нені білдіретінін айтып беремін. “Саған қанша уақыт керек?” Білмеймін, бірақ айтып беремін, — деп жауап бердім, өйткені мен Құдай түсінуге болмайтын аян бергеніне сене алмадым. Сонда мен Киелі кітабымды зерттеуге бел будым, Киелі Рухтың нені меңзегенін таба алатыныма сендім. Бірақ мен осы шешімге келе салысымен, ойыма мынадай ой келді: “Егер сен түсіне алмайтын бір үзінді тапсаң, не істейсің?”»

> “This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, [purchased in 1798] which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant. I began at Genesis, and read on slowly; and when I came to a text that I could not understand, I searched through the Bible to find out what it meant. After I had gone through the Bible in this way, O, how bright and glorious the truth appeared! I found what I have been preaching to you. I was satisfied that the seven times terminated in 1843. Then I came to the 2300 days; they brought me to the same conclusion; but I had no thought of finding out when the Saviour was coming, and I could not believe it; but the light struck me so forcibly I did not know what to do. Now, I thought, I must put on spurs and breeching; I will not go faster than the Bible, and I will not fall behind it. Whatever the Bible teaches, I will hold on to it. But still there were some texts that I could nor understand.”

> «Сонда Киелі кітапты зерттеудің мынадай тәсілі ойыма келді: — Мен осындай үзінділердің сөздерін алып, оларды бүкіл Киелі кітап бойынша қадағалап шығып, мағынасын осы жолмен анықтаймын. Менде Cruden’s Concordance [1798 жылы сатып алынған] бар еді, меніңше, ол дүниежүзіндегі ең үздігі; сондықтан соны да, Киелі кітабымды да алып, жазу үстеліме отырдым да, аздап газеттерді ғана оқығаным болмаса, басқа ештеңе оқымадым, өйткені мен Киелі кітабымның нені білдіретінін білуді нық мақсат еттім. Мен Жаратылыс кітабынан бастап, баяулап оқи бердім; ал түсіне алмаған бір аятқа келген сайын, оның нені білдіретінін табу үшін бүкіл Киелі кітапты ақтарып шықтым. Осылайша бүкіл Киелі кітаптан өткеннен кейін, о, шындық қандай жарқын да даңқты болып көрінді! Мен сендерге уағыздап жүрген нәрсені таптым. Жеті уақыттың 1843 жылы аяқталатынына көзім жетті. Содан кейін 2300 күнге келдім; олар мені сол бір қорытындыға алып келді; бірақ мен Құтқарушының қашан келетінін анықтауды мүлде ойлаған жоқ едім, әрі бұған сене алмадым; алайда жарық маған соншалықты қуатты әсер етті, не істерімді білмедім. Енді, деп ойладым мен, мен тізгінді де, үзеңгіні де тағуым керек; мен Киелі кітаптан тезірек жүрмеймін де, одан кейін де қалмаймын. Киелі кітап нені үйретсе, соған берік боламын. Бірақ сонда да түсіне алмайтын кейбір аяттар бар еді».

> “So much for his general mode of studying the Bible. On another occasion he stated his mode of settling the meaning of the text before us—the meaning of ‘the daily.’ ‘I read on,’ said he, ‘And could find no other case in which it was found, but in Daniel. I then took those words which stood in connection with it, “take away.” “He shall take away the daily,” “from the time the daily shall be taken away,” etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work, only he who now letteth, will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! that is “the daily!” Well, now, what does Paul mean by “he who now letteth,” or hindereth? By “the man of sin,” and “the wicked,” Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, “the daily” must mean Paganism.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

> «Оның Киелі кітапты зерттеудегі жалпы тәсілі жайында осы жеткілікті. Басқа бір жағдайда ол алдымыздағы мәтіннің мағынасын—“күнделіктінің” мағынасын—қалай айқындағанын баяндады. “Мен әрі қарай оқыдым, — деді ол, — және оның Даниялдан басқа жерде кездесетін өзге бір мысалын таба алмадым. Сонан соң мен онымен байланысты тұрған: “алып тастау” деген сөздерге жүгіндім. “Ол күнделіктіні алып тастайды”, “күнделікті алып тасталатын уақыттан бастап”, т.б. Мен әрі қарай оқи бердім де, бұл мәтіннен ешқандай жарық таба алмаспын деп ойладым; ақырында 2 Салониқалықтарға 2:7, 8-ге келдім. “Өйткені заңсыздықтың құпиясы әлдеқашан әрекет етуде, тек қазір ұстап тұрған кісі жолдан алынғанға дейін ұстай тұрады, сонда әлгі зұлым ашылады”, т.б. Мен сол мәтінге келгенімде, о, ақиқат қандай анық әрі салтанатты болып көрінді! Міне, осы! дәл осы — “күнделікті!” Ал енді, Павелдің “қазір ұстап тұрған”, немесе бөгет жасап тұрған деп нені меңзейтіні не? “Күнә адамы” және “зұлым” дегенмен папалық меңзеледі. Ендеше, папалықтың ашылуына бөгет жасап тұрған не? Әрине, ол — пұтқа табынушылық; демек, “күнделікті” пұтқа табынушылықты білдіруге тиіс”». Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

The Providential guidance of Miller’s study by both human and Divine is in the record. His old friend pushed him, and the thoughts which came to him were the voice of the angel Gabriel, who Sister White identifies “line upon line” as the angel who repeatedly visited Miller. He identifies the seven times as his first discovery and then identifies the 2,300 as the second witness to the seven times, for they both ended in 1843, (he initially believed). Those two prophecies are his alpha and omega discoveries, and within the prophetic relationship to Miller they identify the mistake that would be corrected by Samuel Snow with the message of the Midnight Cry that initiated the “seventh-month movement.” The movement of the Midnight Cry was the “seventh-month movement” when it left the Exeter camp meeting, for it was identifying the coming of the Lord on the tenth day of the seventh month, which in 1844 fell on October 22.

Миллердің зерттеуіне адами да, Құдайлық та басшылық еткен провиденциялық жетекшілік осы жазбада көрініс тапқан. Оны ескі досы түрткіледі, ал оған келген ойлар Гавриил періштенің үні еді; Уайт қарындас «жол үстіне жол» деп Миллерге қайта-қайта келген періште ретінде соны анықтайды. Ол жеті мезгілді өзінің алғашқы ашқан жаңалығы ретінде, содан кейін 2 300-ді жеті мезгілдің екінші куәлігі ретінде айқындайды, өйткені екеуі де 1843 жылы аяқталды (ол бастапқыда солай сенген). Бұл екі пайғамбарлық — оның альфа және омега жаңалықтары, әрі Миллерге қатысты пайғамбарлық байланыс аясында олар кейін Самуил Сноу «Түн ортасындағы айқай» хабарымен түзететін қателікті көрсетеді; сол хабар «жетінші-ай қозғалысын» бастаған еді. Түн ортасындағы айқай қозғалысы Эксетер лагерлік жиналысынан шыққан кезде «жетінші-ай қозғалысы» болды, өйткені ол Иеміздің жетінші айдың оныншы күнінде келуін көрсетіп тұрған еді, ал 1844 жылы бұл 22 қазанға сәйкес келді.

The mistake that produces the empowerment of the second angel is represented by Miller’s initial understanding that the seven times and the 2,300 years concluded together in 1843. In the passage the next doctrine that is discussed is how Miller came to identify Rome as the symbol that establishes the vision. The Adventist history teachers identify that all of William Miller’s prophetic understandings were based upon his identifying two desolating powers. He understood those two desolating powers to be pagan and papal Rome, and he saw those two powers in 2 Thessalonians when he came to understand that the “daily” in the book of Daniel is pagan Rome. Every prophetic model set forth by Miller, who Sister White informs us was repeatedly visited by angels, was based upon his understanding that Rome establishes the vision. Every one!

Екінші періштенің күш-қуат алуына себеп болатын қателік Миллердің жеті уақыт пен 2 300 жылдың 1843 жылы бірге аяқталады деген бастапқы түсінігі арқылы бейнеленеді. Осы үзіндіде сөз болатын келесі ілім — Миллердің аянды орнықтыратын рәміз ретінде Римді қалай танығаны. Адвентистік тарих мұғалімдері Уильям Миллердің пайғамбарлыққа қатысты барлық түсініктері оның қаңыратып-жоятын екі күшті айқындауына негізделгенін атап көрсетеді. Ол сол екі қаңыратып-жоятын күшті пұтқа табынушы Рим мен папалық Рим деп түсінді, әрі Даниял кітабындағы «күнделікті» пұтқа табынушы Рим екенін ұғынған кезде, ол осы екі күшті 2 Салониқалықтардан көрді. Уайт апай бізге періштелердің Миллерге қайта-қайта келгенін хабарлайтын сол Миллер ұсынған әрбір пайғамбарлық үлгі оның Рим аянды орнықтырады деген түсінігіне негізделген еді. Әрбірі!

From December 31, 2023 the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the Revelation of Jesus Christ. From that point the foundational test had begun, and it reached its conclusion when the first pope from the United States began his reign on May 8, 2025. At that point, the temple test began.

2023 жылғы 31 желтоқсаннан бастап Яһуда руының Арыстаны Иса Мәсіхтің Аянындағы мөрлерді ашып келеді. Сол сәттен бастап іргетастық сынақ басталды, және ол Америка Құрама Штаттарынан шыққан алғашқы папа 2025 жылғы 8 мамырда өз билігін бастаған кезде өз қорытындысына жетті. Сол сәтте ғибадатхана сынағы басталды.

We will continue these things in the next article and employ the “250” years as a witness to uphold our identification that the foundational test ended with the current pope.

Келесі мақалада осы мәселелерді жалғастырып, негіз қалаушы сынақтың қазіргі папамен аяқталғанын айғақтап, біздің осыны айқындауымызды бекіту үшін «250» жылды куәлік ретінде қолданамыз.

Back to Articles