Article

# The Eighth is of the Seven - Number Three

Сегізіншісі жетеудің бірі — Үшінші нөмір

Daniel Two

Даниял Екі

Author

Jeff Pippenger

Published

September 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The question we will seek to resolve in this article is how the first mention of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter two agrees with the last mention of the kingdoms of Bible prophecy in Revelation seventeen. I intend to raise some questions about what is actually identified in Nebuchadnezzar’s image and the pioneer’s position, that their history represented the point when the rock would strike the feet of the image.

Осы мақалада біз шешуге ұмтылатын мәселе — Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтар туралы Даниял кітабының екінші тарауында айтылған алғашқы ескертудің Аян кітабының он жетінші тарауында айтылған соңғы ескертумен қалай үйлесетіні. Мен Набуходоносордың мүсінінде шын мәнінде не бейнеленгені және ізашарлардың ұстанымы туралы, яғни олардың тарихы сол тастың мүсіннің табандарына соғатын сәтті білдіргені жөнінде, кейбір сұрақтарды көтеруді көздеймін.

Sister White identifies that we had reached the point where “God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay,” which she further describes as the “mingling of churchcraft and statecraft.”

Уайт ханым біздің “Құдайдың қасиетті ісі темір лай балшықпен араласқан мүсіннің аяқтарымен бейнеленетін” кезеңге жеткенімізді көрсетеді; мұны ол әрі қарай “шіркеулік саясат пен мемлекеттік саясаттың араласуы” деп сипаттайды.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> «Біз Құдайдың қасиетті ісі темір лай балшықпен араласқан мүсіннің табандарымен бейнеленген уақытқа келдік. Құдайдың бір халқы, таңдап алынған халқы бар, олардың пайымдауы қасиеттелуге тиіс; олар іргетастың үстіне ағаш, шөп және сабан төсеп, өздерін арамдамауға тиіс. Құдайдың өсиеттеріне адал әрбір жан біздің сеніміміздің айрықша белгісі жетінші күнгі сенбі екенін көреді. Егер үкімет сенбіні Құдай бұйырғандай құрметтейтін болса, ол Құдайдың күшімен тұрар еді және әулиелерге біржола табысталған сенімді қорғауда берік болар еді. Бірақ мемлекет қайраткерлері жалған сенбіні қолдайтын болады және өздерінің діни сенімдерін папалықтың осы перзентін ұстанумен араластырып, оны Жаратқан Ие қасиеттеп, жарылқаған, адам оны қасиетті сақтау үшін бөліп қойған, Өзі мен Өз халқының арасындағы мың ұрпаққа белгі болған сенбіден жоғары қояды. Шіркеулік айлакерлік пен мемлекеттік саясаттың араласуы темір мен балшық арқылы бейнеленген. Бұл одақ шіркеулердің бүкіл күшін әлсіретіп жатыр. Шіркеуге мемлекеттің билігін беру жаман нәтижелерге алып келеді. Адамдар Құдайдың төзімділігінің шегінен almost өтіп кетті. Олар өз күштерін саясатқа салды және папалықпен бірікті. Бірақ Құдай Өз заңын жарамсыз еткендерді жазалайтын уақыт келеді, және олардың зұлым істері өз бастарына қайтып түседі». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

The time which we have come to when God’s sacred work is mingling churchcraft and statecraft, is a description of a progressive period of time. She says the mingling “is weakening all the power of the churches,” and it “will bring evil results,” and that “the time will come when God will punish those who have made void His law.”

Құдайдың қасиетті ісіне шіркеулік саясат пен мемлекеттік саясаттың араласып кеткен уақытына біз келдік; бұл — біртіндеп өрбитін уақыт кезеңінің сипаттамасы. Ол бұл араласудың «шіркеулердің бүкіл күш-қуатын әлсіретіп жатқанын», оның «зұлым салдарларға алып келетінін», әрі «Құдай Өз заңын жоққа шығарғандарды жазалайтын уақыттың келетінін» айтады.

The mingling of church and state that weakens the power of the churches is a description of the church of Pergamos, where the combining of churchcraft and statecraft represented the falling away that precedes the revealing of the man of sin. Pergamos and the emperor that symbolizes the compromise between Christianity and idolatry takes place in the fourth kingdom of Daniel two. That compromise is represented in Daniel two with the use of the word “clay.”

Шіркеу мен мемлекеттің шіркеулердің күшін әлсірететін араласуы — Перғам шіркеуінің сипаттамасы; онда шіркеулік айла мен мемлекеттік саясаттың қосылуы күнә адамының ашылуынан бұрын болатын сенімнен тайуды бейнеледі. Перғам мен христиандық пен пұтқа табынушылық арасындағы ымыраны білдіретін император Даниялдың екінші тарауындағы төртінші патшалықта көрініс табады. Сол ымыра Даниялдың екінші тарауында “саз” деген сөздің қолданылуы арқылы бейнеленген.

> Thou, O king, sawest, and behold a great image. This great image, whose brightness was excellent, stood before thee; and the form thereof was terrible. This image’s head was of fine gold, his breast and his arms of silver, his belly and his thighs of brass, His legs of iron, his feet part of iron and part of clay. Thou sawest till that a stone was cut out without hands, which smote the image upon his feet that were of iron and clay, and brake them to pieces. Daniel 2:31–34.

> Уа, патша, сен көрдің, міне, алып бір мүсін. Сол алып мүсіннің жарқылы аса айрықша еді; ол сенің алдыңда тұрды, ал оның кейпі үрейлі еді. Бұл мүсіннің басы саф алтыннан, көкірегі мен қолдары күмістен, іші мен сандары жезден, аяқтары темірден, ал табандарының бір бөлігі темірден және бір бөлігі саздан еді. Сен қолмен қашалмай кесіліп алынған бір тастың келіп, әлгі мүсіннің темір мен саздан болған табандарына соғып, оларды быт-шыт етіп сындырғанын көрдің. Даниял 2:31–34.

As Daniel’s interpretation continues it is no longer “clay” but it became dirty or “miry clay.”

Даниялдың түсіндірмесі жалғасқан сайын, ол енді жай ғана «саз» емес, былғанған, яғни «батпақты сазға» айналды.

> And whereas thou sawest the feet and toes, part of potters’ clay, and part of iron, the kingdom shall be divided; but there shall be in it of the strength of the iron, forasmuch as thou sawest the iron mixed with miry clay. Daniel 2:41.

> Сен аяқтары мен башпайларының бір бөлігі құмырашының сазынан, ал бір бөлігі темірден екенін көргеніңдей, патшалық та бөлінген болады; алайда онда темірдің беріктігі болады, өйткені сен темірдің лай сазбен араласқанын көрдің. Даниял 2:41.

The pure clay which was the Potter’s clay changes to miry clay. God is the Divine Potter and His work is never miry.

Құмырашының балшығы болған таза саз лайсаң балшыққа айналады. Құдай — Құдайлық Құмырашы, әрі Оның ісі ешқашан лайсаң болмайды.

> But now, O Lord, thou art our father; we are the clay, and thou our potter; and we all are the work of thy hand. Isaiah 64:8.

> Ал енді, уа, Жаратқан Ие, Сен біздің Әкемізсің; біз — сазбалшықпыз, ал Сен — біздің Құмырашымызсың; және бәріміз де Сенің қолыңның туындысымыз. Ишая 64:8.

In the history of pagan Rome, the church of Smyrna was pure clay. In the history of Pergamos, which is the fourth kingdom in Daniel two, the clay changes into miry clay. What is first mentioned in the passage as simply “clay”, and thereafter “potter’s clay”, changes into “miry clay”, as the interpretation continues. Pergamos is where that change was accomplished in order to prepare the way for Thyatira, or papal Rome. The change from “clay” into “miry clay” is the falling away that prepares the way for Thyatira, which Paul identifies as the “falling away first” in 2 Thessalonians.

Пұтқа табынушы Рим тарихында Смирна шіркеуі таза саз болды. Даниял кітабындағы екінші тараудағы төртінші патшалық болып табылатын Пергам тарихында бұл саз батпақты сазға айналады. Үзіндіде әуелі жай ғана «саз» деп, одан кейін «құмырашының сазы» деп аталған нәрсе, түсіндірме жалғасқан сайын «батпақты сазға» өзгереді. Пергам — сол өзгеріс Тиатираға, яғни папалық Римге жол дайындау үшін жүзеге асқан жер. «Саздың» «батпақты сазға» айналуы — Тиатираға жол дайындайтын безіну; Пауыл 2 Салониқалықтарға арналған хатта мұны «әуелі болатын безіну» деп атайды.

The Millerites could see no further than the fourth kingdom of Rome and expected the Second Coming of Christ to be the next prophetic event, for the stone that smites the image’s feet represents the Second Coming. But did Christ set up a kingdom in 1798? He did come into the Most Holy Place on October 22, 1844, to receive a kingdom, but was it set up at that time?

Миллериттер Римнің төртінші патшалығынан әрі қарай көре алмады және Мәсіхтің Екінші келуін келесі пайғамбарлық оқиға деп күтті, өйткені мүсіннің аяқтарына соғатын тас Екінші келуді бейнелейді. Бірақ Мәсіх 1798 жылы патшалық орнатты ма? Ол 1844 жылғы 22 қазанда патшалық алу үшін Ең Киелі орынға кірді, бірақ сол кезде ол патшалық орнатылды ма?

The answer to the first of those two questions is that Christ did not set up His everlasting kingdom in 1798. The second question whether or not Christ set up His everlasting kingdom on October 22, 1844 is also no.

Осы екі сұрақтың біріншісіне жауап мынау: Мәсіх Өзінің мәңгілік Патшалығын 1798 жылы орнатқан жоқ. Ал екінші сұраққа — Мәсіх Өзінің мәңгілік Патшалығын 1844 жылдың 22 қазанында орнатты ма, жоқ па дегенге — жауап та жоқ.

Was there a kingdom set up in the time of pagan Rome? I ask this for the pioneers understood the fourth kingdom to be both pagan and papal Rome which identifies 1798 as the conclusion of the fourth kingdom when Christ would set up an everlasting kingdom. But the book of Revelation identifies four kingdoms that follow pagan Rome.

Пұтқа табынушы Римнің дәуірінде орнатылған патшалық болды ма? Мен мұны сұрап отырмын, өйткені алғашқы ізашарлар төртінші патшалықты әрі пұтқа табынушы, әрі папалық Рим деп түсінді, бұл Мәсіх мәңгілік патшалық орнататын кезде төртінші патшалықтың аяқталуы ретінде 1798 жылды айқындайды. Бірақ Аян кітабы пұтқа табынушы Римнен кейін келетін төрт патшалықты көрсетеді.

If the fourth kingdom of iron in Daniel two is simply representing pagan Rome where the compromise of Constantine is represented by the clay being turned into miry clay, did Christ setup a kingdom in that history? The answer is yes. At the cross, which is the history of Pergamos, not Thyatira, Christ established His kingdom of “grace.” There was an everlasting kingdom set up at the cross, and the throne of that kingdom typifies a throne that gets set up during the latter rain. That latter rain throne represents His kingdom of “glory.”

Егер Даниялдың екінші тарауындағы темірден тұратын төртінші патшалық жай ғана пұтқа табынушы Римді білдірсе, ал Константиннің ымырашылдығы саздың батпақ балшыққа айналуы арқылы бейнеленсе, онда Мәсіх сол тарихта патшалық орнатты ма? Жауап — иә. Тиатираның емес, Пергамның тарихы болып табылатын айқышта Мәсіх Өзінің «рақым» патшалығын орнатты. Айқышта мәңгілік патшалық орнатылды, әрі сол патшалықтың тағы кейінгі жаңбыр кезінде орнатылатын тақты бейнелейді. Кейінгі жаңбырдың сол тағы Оның «даңқ» патшалығын білдіреді.

> “The announcement which had been made by the disciples in the name of the Lord was in every particular correct, and the events to which it pointed were even then taking place. ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ had been their message. At the expiration of ‘the time’—the sixty-nine weeks of Daniel 9, which were to extend to the Messiah, ‘the Anointed One’—Christ had received the anointing of the Spirit after His baptism by John in Jordan. And the ‘kingdom of God’ which they had declared to be at hand was established by the death of Christ. This kingdom was not, as they had been taught to believe, an earthly empire. Nor was it that future, immortal kingdom which shall be set up when ‘the kingdom and dominion, and the greatness of the kingdom under the whole heaven, shall be given to the people of the saints of the Most High;’ that everlasting kingdom, in which ‘all dominions shall serve and obey Him.’ Daniel 7:27. As used in the Bible, the expression ‘kingdom of God’ is employed to designate both the kingdom of grace and the kingdom of glory. The kingdom of grace is brought to view by Paul in the Epistle to the Hebrews. After pointing to Christ, the compassionate intercessor who is ‘touched with the feeling of our infirmities,’ the apostle says: ‘Let us therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace.’ Hebrews 4:15, 16. The throne of grace represents the kingdom of grace; for the existence of a throne implies the existence of a kingdom. In many of His parables Christ uses the expression ‘the kingdom of heaven’ to designate the work of divine grace upon the hearts of men.

> Иеміздің атымен шәкірттер жариялаған хабар барлық жағынан дәл дұрыс еді, әрі ол нұсқаған оқиғалар дәл сол кезде жүзеге асып жатқан болатын. Олардың хабары: «Уақыт толды, Құдай Патшалығы жақындады»,— деген еді. Даниял 9-та Мәсіхке, «Майланғанға», дейін созылуға тиіс болған «уақыт» — алпыс тоғыз апта — аяқталған сәтте, Мәсіх Иорданда Жақиядан шомылдыру рәсімін қабылдағаннан кейін Рухтың майлануын алды. Ал олар жақындады деп жариялаған «Құдай Патшалығы» Мәсіхтің өлімі арқылы орнатылды. Бұл патшалық, оларға сенуге үйретілгендей, жердегі империя емес еді. Сондай-ақ ол «көктегі бүкіл патшалықтың патшалығы, билігі және ұлылығы Құдай Тағаланың әулиелерінің халқына берілетін» кезде орнатылатын болашақ, өлмес патшалық та емес еді; сол мәңгілік патшалықта «барлық биліктер Оған қызмет етіп, Оған мойынсұнатын болады». Даниял 7:27. Киелі кітапта қолданылған «Құдай Патшалығы» деген тіркес рақым патшалығын да, даңқ патшалығын да білдіру үшін қолданылады. Рақым патшалығы Еврейлерге арналған хатта Пауыл арқылы көрсетілген. Біздің «әлсіздіктеріміздің сезіміне ортақтаса алатын» жанашыр Шапағат етуші Мәсіхке нұсқағаннан кейін, елші былай дейді: «Сондықтан мейірімге ие болып, дер кезінде көмек болатын рақымды табуымыз үшін, рақым тағына батылдықпен жақындайық». Еврейлерге 4:15, 16. Рақым тағы рақым патшалығын бейнелейді; өйткені тақтың болуы патшалықтың бар болуын білдіреді. Мәсіх Өзінің көптеген астарлы әңгімелерінде «Аспан Патшалығы» деген тіркесті Құдай рақымының адамдардың жүректеріндегі әрекетін білдіру үшін қолданады.

> “So the throne of glory represents the kingdom of glory; and this kingdom is referred to in the Saviour’s words: ‘When the Son of man shall come in His glory, and all the holy angels with Him, then shall He sit upon the throne of His glory: and before Him shall be gathered all nations.’ Matthew 25:31, 32. This kingdom is yet future. It is not to be set up until the second advent of Christ.

> «Демек, даңқ тағы даңқ патшалығын бейнелейді; әрі бұл патшалық Құтқарушының мына сөздерінде айтылған: “Адам Ұлы Өзінің ұлылығымен, әрі барлық қасиетті періштелер Онымен бірге келгенде, сонда Ол Өзінің ұлылық тағының үстіне отырады; әрі Оның алдына барлық халықтар жиналады”. Матай 25:31, 32. Бұл патшалық әлі болашаққа жатады. Ол Мәсіхтің екінші келуіне дейін орнатылмайды.»

> “The kingdom of grace was instituted immediately after the fall of man, when a plan was devised for the redemption of the guilty race. It then existed in the purpose and by the promise of God; and through faith, men could become its subjects. Yet it was not actually established until the death of Christ. Even after entering upon His earthly mission, the Saviour, wearied with the stubbornness and ingratitude of men, might have drawn back from the sacrifice of Calvary. In Gethsemane the cup of woe trembled in His hand. He might even then have wiped the blood-sweat from His brow and have left the guilty race to perish in their iniquity. Had He done this, there could have been no redemption for fallen men. But when the Saviour yielded up His life, and with His expiring breath cried out, ‘It is finished,’ then the fulfillment of the plan of redemption was assured. The promise of salvation made to the sinful pair in Eden was ratified. The kingdom of grace, which had before existed by the promise of God, was then established.” The Great Controversy, 347.

> «Мейірім патшалығы адам құлағаннан кейін бірден орнатылды, сол кезде кінәлі адамзат ұрпағын құтқару жоспары жасалды. Сол кезден бастап ол Құдайдың ниеті мен уәдесінде өмір сүрді; әрі сенім арқылы адамдар оның бодандары бола алатын. Алайда ол Мәсіхтің өліміне дейін іс жүзінде орнатылған жоқ. Тіпті жердегі қызметіне кіріскеннен кейін де, адамдардың қасарыстығы мен рақметсіздігінен титықтаған Құтқарушы Қалвариядағы құрбандықтан бас тарта алар еді. Гетсиманияда қасірет тостағаны Оның қолында дірілдеп тұрды. Ол сол сәттің өзінде-ақ маңдайынан қан аралас терді сүртіп тастап, кінәлі адамзат ұрпағын өздерінің заңсыздықтарында құрып кетуге қалдыра алар еді. Егер Ол солай еткенде, құлаған адамдар үшін ешқандай құтқарылу болмас еді. Бірақ Құтқарушы жанын тапсырған кезде және соңғы демімен: “Орындалды”, — деп дауыстағанда, сол сәтте құтқарылу жоспарының жүзеге асуы кепілдендірілді. Едемде күнәға батқан жұпқа берілген құтқарылу уәдесі бекітілді. Бұған дейін Құдайдың уәдесі бойынша ғана өмір сүріп келген мейірім патшалығы сол кезде орнатылды». Ұлы күрес, 347.

Christ did set up an everlasting kingdom in the prophetic history of pagan Rome, not at the end of papal Rome. He also sets up His kingdom of glory at His Second Coming which includes the history of the latter rain, when the four winds of Islam are released.

Мәсіх мәңгілік патшалықты папалық Римнің соңында емес, пұтқа табынушы Римнің пайғамбарлық тарихында орнатты. Ол сондай-ақ Өзінің даңқ патшалығын Исламның төрт желі босатылатын кешкі жаңбыр тарихын қамтитын Екінші Келуінде орнатады.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> «Кейінгі жаңбыр пәк болғандардың үстіне жаумақ — сонда бәрі де оны бұрынғыдай қабылдайтын болады.

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> «Төрт періште жібере берген кезде, Мәсіх Өз Патшалығын орнатады. Кейінгі жауынды қолынан келгеннің бәрін істеп жүргендерден басқа ешкім қабылдамайды. Мәсіх бізге көмектесер еді. Барлығы да Құдайдың рақымымен, Исаның қаны арқылы жеңімпаз бола алар еді. Бүкіл көк осы іске мүдделі. Періштелер де мүдделі». Spalding and Magan, 3.

When the four winds are released, Christ sets up His kingdom. Both the latter rain and the releasing of the four winds represent progressive events, and neither represent a point in time. The four winds represent Islam.

Төрт жел жіберілгенде, Мәсіх Өз Патшалығын орнатады. Соңғы жаңбыр да, төрт желдің жіберілуі де үдемелі оқиғаларды білдіреді, әрі олардың ешқайсысы да уақыттағы бір ғана сәтті білдірмейді. Төрт жел Исламды білдіреді.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> «Періштелер төрт желді ұстап тұр; олар босанып шығып, бүкіл жердің бетімен лап қоя жөнелуге ұмтылған, өз жолында қирау мен өлімді ала жүретін қаһарлы ат түрінде бейнеленген.

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> «Мәңгілік дүниенің дәл шетінде тұрып, біз ұйықтап жата бермекпіз бе? Біз енжар, суық әрі өлі болмақпыз ба? О, шіркеулерімізде Құдайдың Рухы мен тынысы Оның халқына үрленсе екен, сонда олар аяқтарына тұрып, тірі болар еді. Біз жолдың тар, қақпаның қысаң екенін көруіміз керек. Бірақ біз сол қысаң қақпадан өткенде, оның кеңдігі шексіз болады». Manuscript Releases, 20-том, 217.

The angels are holding the angry horse of Islam that is seeking to break loose bearing death and destruction in its path, in the time period when the Spirit of God is breathed upon God’s people. They then stand upon their feet and live. Prior to the Spirit being breathed upon them, God’s people are dead, for the breath of the Spirit causes them to stand up and live. When Sister White says we have now come to a time when the feet of the image that is mixed with iron and miry clay represents the combination of church and state, the outpouring of the latter rain was still in the future.

Құдай халқының үстіне Құдай Рухы үрленіп төгілетін кезеңде, періштелер өз жолында өлім мен күйреу алып келе жатқан, босап шығуға ұмтылған Исламның ашулы атын тежеп ұстап тұр. Сонда олар аяқтарына тұрып, тіріледі. Рухтың лебі олардың үстіне үрленбей тұрып, Құдай халқы өлі, өйткені Рухтың лебі олардың орнынан тұрып, тірілуіне себеп болады. Уайт қарындас темір мен балшық араласқан мүсіннің аяқтары шіркеу мен мемлекеттің қосылуын білдіреді деген уақытқа енді келдік деген кезде, соңғы жаңбырдың төгілуі әлі болашақта еді.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> «Кейінгі жаңбыр Құдай халқының үстіне жаууы тиіс. Көктен құдіретті бір періште түсуі тиіс, әрі бүкіл жер оның даңқымен нұрлануы тиіс». Review and Herald, 1891 жылғы 21 сәуір.

There are two voices in Revelation eighteen.

Аян кітабының он сегізінші тарауында екі дауыс бар.

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches.” Selected Messages, book 2, 118.

> «Иса Өзінің жария қызметін бастағанда, Ол ғибадатхананы оның қасиетсіз қорлануынан тазартты. Өз қызметінің соңғы істерінің бірі — ғибадатхананы екінші рет тазарту болды. Сол сияқты, дүниеге ескерту беруге арналған соңғы істе қауымдарға екі айқын шақыру жасалады». Selected Messages, 2-кітап, 118.

The first voice is a wake-up call for God’s people, the second voice is the wake-up call for God’s other children that are still in Babylon.

Бірінші дауыс — Құдай халқы үшін ояту дауысы, ал екінші дауыс — әлі де Бабылда жүрген Құдайдың басқа балалары үшін ояту дауысы.

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Bible Echo, May 4, 1896.

> Зұлымдықтың, алдаудың және адасудың ішінде, өлімнің қап-қара көлеңкесінің астында жатқан бір әлем бар,—ұйқыда, ұйқыда. Оларды ояту үшін жан азабын тартып жүргендер кімдер? Оларға қай дауыс жете алады? Менің санам болашаққа аударылады, сол кезде: «Міне, Күйеу жігіт келе жатыр; Оны қарсы алуға шығыңдар»,—деген белгі беріледі. Бірақ кейбіреулер шамдарын толықтыру үшін қажет майды алуды кешіктірген болады, сөйтіп олар тым кеш ұғады: маймен бейнеленген мінездің басқаға берілмейтіні анықталады». Bible Echo, 1896 жылғы 4 мамыр.

In the passage two questions were asked. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them?

Үзіндіде екі сұрақ қойылды. Оларды ояту үшін жан азабын кім сезініп жүр? Оларға қандай дауыс жете алады?

The “voice” that awakens the world is the second voice of Revelation eighteen that calls God’s other flock out of Babylon. Both God’s people and the world need to be awakened by the Midnight Cry, which is simply another symbol of the latter rain.

Әлемді оятатын «дауыс» — Аян кітабының он сегізінші тарауындағы Құдайдың өзге отарын Бабылдан шақырып шығаратын екінші дауыс. Құдай халқы да, дүние де Түн ортасындағы Айқай арқылы оянуға мұқтаж; бұл — кейінгі жаңбырдың жай ғана өзге бір нышаны.

Were the Millerites correct in identifying that in the days of the fourth kingdom Christ would set up an everlasting kingdom? Yes.

Миллершілер төртінші патшалықтың күндерінде Мәсіх мәңгілік патшалық орнатады деп танығанда дұрыс болды ма? Иә.

He established His kingdom of “grace” at the cross, which was during the history of the fourth kingdom of Bible prophecy. That kingdom being pagan Rome. In Daniel two, is the falling away that precedes the church of Thyatira represented? Yes, for the clay which represents God’s people changed from clay unto miry clay. So where is Thyatira in the image? Or is it even in the image? It is represented in the image, and Nebuchadnezzar sheds light on that fact when he reaches the height of his proud arrogance in chapter four of Daniel.

Ол Өзінің «рақым» Патшалығын айқышта орнатты; бұл Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші патшалықтың тарихы кезеңінде болды. Сол патшалық — пұтқа табынушы Рим. Даниялдың екінші тарауында Тиатира қауымынан бұрын болатын діннен безу бейнеленген бе? Иә, өйткені Құдай халқын бейнелейтін саз балшық саздан лайсаң балшыққа айналды. Ендеше, мүсінде Тиатира қай жерде? Әлде ол мүсінде мүлде жоқ па? Ол мүсінде бейнеленген, және Даниялдың төртінші тарауында Набуходоносор өзінің тәкаппар өркөкіректігінің шегіне жеткенде, осы шындыққа жарық түсіреді.

> The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? Daniel 4:30.

> Патша сөз алып: «Мен өз құдіретімнің күшімен патшалықтың ордасы етіп, әрі өз ұлылығымның даңқы үшін тұрғызған осы ұлы Бабыл емес пе?» — деді. Даниял 4:30.

Just prior to Nebuchadnezzar’s judgment of twenty-five hundred and twenty days of living like a beast of the field, he exhibited his pride by asking the question of whether or not he built the kingdom that is Babylon the great? The whore of Revelation seventeen has written on her forehead, “MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH.” The Roman church, as Sister White calls her is Babylon the Great. The head of gold in the image represents literal Babylon and it also represents spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy that has the singular characteristic as being the power who received a deadly wound. In Isaiah twenty-three the papal power represented as Tyre, would be forgotten for seventy years as the days of one king. Literal Babylon represented by Nebuchadnezzar also received a deadly wound that was healed when Nebuchadnezzar was banished from his kingdom for twenty-five hundred and twenty days. Literal Babylon the great typified spiritual Babylon the great and both had their kingdoms temporarily removed, and thereafter restored. The whore of Revelation seventeen did not have a silver cup in her hand, nor a brass or iron cup, she had a golden cup.

Набуходоносордың дала тағысы секілді өмір сүрген екі мың бес жүз жиырма күндік үкімі тікелей түсердің алдында, ол: ұлы Бабыл деп аталатын осы патшалықты салған мен емес пе? — деген сұрақ қою арқылы өз тәкаппарлығын көрсетті. Аянның он жетінші тарауындағы жезөкшенің маңдайына: «ҚҰПИЯ, ҰЛЫ БАБЫЛ, ЖЕЗӨКШЕЛЕР МЕН ЖЕР БЕТІНДЕГІ ЖИІРКЕНІШТЕРДІҢ АНАСЫ» деп жазылған. Уайт қарындас оны қалай атаса, Рим шіркеуі — Ұлы Бабыл. Мүсіндегі алтын бас тура Бабылды білдіреді, әрі ол рухани Бабылды да — Киелі кітап пайғамбарлығындағы бесінші патшалықты, өлімші жарақат алған билік болу деген дара сипатқа ие патшалықты — білдіреді. Ишаяның жиырма үшінші тарауында Тир арқылы бейнеленген папалық билік бір патшаның күндеріндей жетпіс жыл бойы ұмыт қалады. Набуходоносор арқылы бейнеленген тура Бабыл да, Набуходоносор өз патшалығынан екі мың бес жүз жиырма күнге аластатылған кезде, кейіннен жазылған өлімші жарақат алды. Ұлы тура Бабыл Ұлы рухани Бабылдың бейнесі болды, әрі екеуінің де патшалықтары уақытша алынып, содан кейін қайта қалпына келтірілді. Аянның он жетінші тарауындағы жезөкшенің қолында күміс тостаған да, жез не темір тостаған да болған жоқ; оның қолында алтын тостаған болды.

> And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication. Revelation 17:4.

> Әйел көкпеңбек және алқызыл түсті киім киіп, алтынмен, асыл тастармен және інжу-маржанмен безендірілген еді; қолында азғындығының жиіркеніштері мен арамдықтарына толы алтын тостағаны бар еді. Аян 17:4.

Gold represented literal Babylon and it also represents spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy that received a deadly wound in 1798, when the sixth kingdom of Bible prophecy took the throne. Literal Babylon in the image was followed by a silver kingdom that consisted of two powers, the Medes and the Persians, and the Persian horn in Daniel eight came up last and higher. Darius the Mede was the first horn and his general, Cyrus was a Persian that would ultimately come into power after the Median king Darius.

Алтын тура Вавилонды білдірді, сондай-ақ ол рухани Вавилонды да білдіреді, яғни Киелі кітап пайғамбарлығындағы бесінші патшалықты; ол 1798 жылы, Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық таққа отырған кезде, өлімші жарақат алды. Мүсіндегі тура Вавилоннан кейін екі күштен — мидиялықтар мен парсылардан — тұратын күміс патшалық келді, ал Даниялдың сегізінші тарауындағы парсылық мүйіз кейінірек шығып, биігірек болды. Мидиялық Дарий бірінші мүйіз еді, ал оның қолбасшысы Кир парсы болатын; ол ақырында мидиялық патша Дарийден кейін билікке келетін еді.

Cyrus was a type of Christ who was going to begin the process of freeing God’s people from captivity. The Medo-Persian empire represents the sixth kingdom of Bible prophecy which is the United States. The United States has two horns representing Republicanism and Protestantism. Darius represents the Republican horn of the United States and Cyrus represents the horn of Protestantism. As Cyrus began the process of freeing God’s people to rebuild Jerusalem and the temple, the United States was the land which was raised up to free the captives of spiritual Babylon’s captivity in order to erect the spiritual temple, of which the Millerites laid the foundation. The literal captivity in Babylon being seventy years typified the captivity in spiritual Babylon for twelve hundred and sixty years. The United States is the shoulders of silver in Nebuchadnezzar’s image.

Кир — Мәсіхтің бейнесі еді; ол Құдай халқын тұтқындықтан босату үдерісін бастауға тиіс болатын. Мидо-Парсы империясы Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалықты, яғни Америка Құрама Штаттарын білдіреді. Америка Құрама Штаттарының екі мүйізі бар, олар республикализм мен протестантизмді бейнелейді. Дарий Америка Құрама Штаттарының республикалық мүйізін, ал Кир протестантизм мүйізін білдіреді. Кир Құдай халқын Иерусалим мен ғибадатхананы қайта тұрғызу үшін босату үдерісін бастағаны сияқты, Америка Құрама Штаттары да Миллериттер іргетасын қалаған рухани ғибадатхананы тұрғызу үшін, рухани Бабылдың тұтқындығындағы тұтқындарды азат етуге бола көтерілген жер болды. Бабылдағы тура мағынадағы жетпіс жылдық тұтқындық рухани Бабылдағы бір мың екі жүз алпыс жылдық тұтқындықтың бейнесі болды. Набуходоносордың мүсініндегі күмістен жасалған иықтар — Америка Құрама Штаттары.

The third kingdom of brass was Greece that represents a worldwide kingdom. That kingdom is the United Nations, that in Revelation seventeen was the kingdom that in 1798 had not yet came. The ten kings of Revelation seventeen agree to give their kingdom unto the papacy, the eighth kingdom, that is of the seven. They make this agreement because they are forced to by the United States, and because the world is being destroyed by the “four winds” of Islam, that are released during the time of the latter rain, which begins to be fully poured out at the Sunday law in the United States.

Үшінші, жезден жасалған патшалық — бүкіләлемдік патшалықты бейнелейтін Грекия еді. Сол патшалық — Біріккен Ұлттар Ұйымы; Аян кітабының он жетінші тарауында ол 1798 жылы әлі келмеген патшалық ретінде көрсетілген. Аянның он жетінші тарауындағы он патша өз патшалығын жеті патшалықтың ішінен шыққан сегізінші патшалыққа — папалыққа — беруге келіседі. Олар бұл келісімді Америка Құрама Штаттарының мәжбүрлеуімен, әрі жексенбілік заң Америка Құрама Штаттарында қабылданған кезде толық төгіле бастайтын кешкі жаңбыр уақытында босатылатын Исламның «төрт желі» дүниені жойып жатқандықтан жасайды.

At the Sunday law in the United States, God establishes His kingdom of “glory” as He lifts up His people as an ensign to call God’s other children out of Babylon. Thus, the horn of Protestantism comes up last and is higher than the first in agreement with the two horns of Medo-Persia. Once the United Nations agrees to turn the control of the world over to the papacy, the four winds of Islam are released and the worldwide kingdom is confronted by the warfare that followed the death of Greece’s first horn that was broken and produced four horns.

Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң кезінде Құдай Өзінің «даңқ» патшалығын орнатады, өйткені Ол Өз халқын Құдайдың өзге балаларын Бабылдан шақырып шығару үшін ту етіп көтереді. Осылайша, протестантизмнің мүйізі Мидия-Парсының екі мүйізіне сәйкес соңынан шығып, алғашқыдан биігірек болады. Біріккен Ұлттар Ұйымы дүниені басқаруды папалыққа беруге келіскен кезде, Исламның төрт желі босатылады, әрі дүниежүзілік патшалық Грекияның сындырылып, одан төрт мүйіз шыққан алғашқы мүйізінің өлімінен кейін басталған соғыспен бетпе-бет келеді.

When the image reaches the feet of iron (statecraft) and miry clay (churchcraft) and the ten toes (ten kings), the stone that has been cut out of the mountain without hands strikes the feet of the image. The Millerites were accurate to Daniel’s image, as much as they could be accurate from their vantage point in prophetic history. But the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning and the four kingdoms of Nebuchadnezzar’s image represent four literal kingdoms that typify their spiritual counterparts at the end of the world.

Мүсін темірден (мемлекеттік билік) және балшықтан (шіркеулік билік) тұратын табандарына және он башпайына (он патшаға) жеткен кезде, қолмен қашалмай таудан кесіліп алынған тас мүсіннің табандарына соғылады. Миллериттер Даниялдың мүсініне қатысты, пайғамбарлық тарихтағы өздерінің көзқарас нүктесінен қаншалықты дәл бола алса, соншалықты дәл болды. Бірақ Альфа мен Омега әрқашан ақырды бастау арқылы бейнелейді, және Набуходоносор мүсінінің төрт патшалығы дүниенің ақырындағы өздерінің рухани баламаларының бейнесі болатын төрт тура патшалықты білдіреді.

With the kingdoms of history Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel seven Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel eight Rome comes up eighth and is of the seven. In Revelation seventeen Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel two, which represents the first mention of the kingdoms of Bible prophecy, modern spiritual Rome comes up eighth and is of the seven. The first (Alpha) illustration of the kingdoms of Bible prophecy identifies the last (Omega).

Тарих патшалықтарының қатарында Рим сегізінші болып шығады және жетеудің қатарынан. Даниялдың жетінші тарауында Рим сегізінші болып шығады және жетеудің қатарынан. Даниялдың сегізінші тарауында Рим сегізінші болып шығады және жетеудің қатарынан. Аянның он жетінші тарауында Рим сегізінші болып шығады және жетеудің қатарынан. Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтардың алғашқы рет аталуын бейнелейтін Даниялдың екінші тарауында қазіргі заманғы рухани Рим сегізінші болып шығады және жетеудің қатарынан. Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтардың бірінші (Альфа) көрінісі соңғысын (Омега) айқындайды.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> «Біз Құдайдың қасиетті ісі темірі лай балшықпен араласқан мүсіннің табандарымен бейнеленген кезеңге келдік. Құдайдың бір халқы, таңдап алған халқы бар; олардың пайымдауы қасиеттелуге тиіс, олар іргетастың үстіне ағаш, шөп және сабан қалап, арамдалмауға тиіс. Құдайдың өсиеттеріне адал әрбір жан біздің сеніміміздің айрықша белгісі жетінші күнгі сенбі екенін көреді. Егер үкімет сенбіні Құдай бұйырғандай құрметтесе, ол Құдайдың күшімен тұрар еді және әулиелерге біржола табыс етілген сенімді қорғауда берік болар еді. Бірақ мемлекет қайраткерлері жалған сенбіні қолдайтын болады және өздерінің діни сенімін папалықтың осы перзентін ұстанумен араластырып, оны Жаратқан Ие қасиеттеп, жарылқаған, адамның киелі сақтауына арнап бөліп қойған, Өзі мен Өз халқының арасындағы мың ұрпаққа арналған белгі болған сенбіден жоғары қояды. Шіркеулік айлакерлік пен мемлекеттік саясаттың араласуы темір мен балшық арқылы бейнеленген. Бұл одақ қауымдардың бүкіл күшін әлсіретіп жатыр. Шіркеуге мемлекеттің билігін беру жаман салдарға әкеледі. Адамдар Құдайдың төзімділігінің шегінен дерлік өтіп кетті. Олар өз күштерін саясатқа жұмсады және папалықпен біріккен. Бірақ Құдай Өз заңын жоққа шығарғандарды жазалайтын уақыт келеді, сонда олардың зұлым ісі өз бастарына қайтып түседі». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

The Alpha and Omega has made the correct pioneer understanding of Daniel two “new.”

Әліппе мен Омега Даниял туралы ізашарлық дұрыс түсініктің екеуін де «жаңа» етті.

> And he that sat upon the throne said, Behold, I make all things new. And he said unto me, Write: for these words are true and faithful. And he said unto me, It is done. I am Alpha and Omega, the beginning and the end. I will give unto him that is athirst of the fountain of the water of life freely. Revelation 21:5, 6.

> Тақта отырған: «Міне, Мен барлық нәрсені жаңадан жаратамын»,— деді. Сонан соң маған: «Жаз, өйткені бұл сөздер шынайы әрі сенімді»,— деді. Тағы да маған: «Орындалды. Мен — Альфа мен Омега, бастауы мен соңы. Шөлдегенге өмір суының қайнарынан тегін беремін»,— деді. Аян 21:5, 6.

Back to Articles