Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seventeen

Иса Мәсіхтің Аян кітабы - Он жетінші нөмір

Awakening the Dry Bones: A Call to Purity and Faith in the Tarrying Time

Құрғаған сүйектерді ояту: күту уақытында тазалық пен сенімге шақыру

Author

Jeff Pippenger

Published

November 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The dry bones that are laying dead in the street, who hear the “voice” of the one who is crying in the wilderness, do so because the Comforter has come, in fulfillment of Jesus’ promise to send him. In the first disappointment of the Millerites, the Millerites came to understand that they were in the tarrying time of the virgin’s parable.

Көшеде өлі күйінде жатқан құрғақ сүйектер айдалада айқайлап тұрғанның «даусын» еститін болса, бұл Иса Оны жіберуге уәде еткенін орындап, Жұбатушының келгені себепті. Миллериттердің алғашқы түңілуінде миллериттер өздерінің он қыз туралы астарлы әңгіменің кідіріс уақытында тұрғандарын түсінді.

> “The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

> «Көңілі қалғандар Киелі кітаптан өздерінің кідіру уақытында тұрғанын және көріністің орындалуын сабырмен күтуге тиіс екендерін көрді. Оларды 1843 жылы өз Иелерін күтуге алып келген сол дәлелдер, 1844 жылы да Оны күтуге жетеледі». Spiritual Gifts, volume 1, 153.

Those who have been typified by the Millerites repeat the experience of the first disappointment, and when they do, they must understand that they too, are in the tarrying time of the virgin’s parable. It is only the influence of the Comforter that allows them to see this truth. That recognition, brought about by the Comforter, is represented by the first prophecy that Ezekiel was instructed to proclaim to the valley of dry, dead bones.

Миллериттер арқылы бейнеленгендер алғашқы түңілудің тәжірибесін қайталайды, ал олар солай еткен кезде, өздерінің де қыздар туралы астарлы әңгімедегі кідіру уақытында екенін түсінулері тиіс. Оларға осы ақиқатты көруге мүмкіндік беретін — тек Жұбатушының ықпалы ғана. Жұбатушы тудырған сол тану Езекиелге қураған, өлі сүйектерге толы аңғарға жариялау тапсырылған алғашқы пайғамбарлық арқылы бейнеленген.

> Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:4–8.

> Сонда Ол маған тағы да былай деді: «Осы сүйектерге пайғамбарлық етіп, оларға айт: Уа, кеуіп кеткен сүйектер, Жаратқан Иенің сөзін тыңдаңдар. Осы сүйектерге Жаратушы Тәңір Ие былай дейді: Міне, Мен сендердің іштеріңе тыныс енгіземін, сонда тірілесіңдер. Сендердің үстілеріңе сіңір жүргіземін, сендерге ет бітіріп, терімен қаптаймын, іштеріңе тыныс саламын, сонда тірілесіңдер; әрі Менің Жаратқан Ие екенімді білесіңдер». Осылайша мен өзіме бұйырылғандай пайғамбарлық еттім; мен пайғамбарлық етіп тұрғанымда, бір дыбыс шықты, міне, сілкініс болды, сонда сүйектер өз сүйегіне қосылды. Қарасам, міне, олардың үстіне сіңірлер пайда болды, ет бітті, оларды сыртынан тері қаптады; бірақ олардың ішінде тыныс жоқ еді. Езекиел 37:4–8.

The “noise” represents the Holy Spirit. At that point the virgins need to recognize that they are in the tarrying time. The biblical instructions of what the disappointed must do when they recognize they are in the tarrying time is abundant. Jeremiah teaches they must never return to the “assembly of mockers,” which in the message to Philadelphia, is the synagogue of Satan. They must also separate the precious from the vile. The precious contrasted with the vile has a dual meaning.

«Шу» Киелі Рухты білдіреді. Сол сәтте қыздар өздерінің кешігу уақытында тұрғандарын түсінуі керек. Өздерінің кешігу уақытында тұрғандарын түсінген кезде, көңілі қалғандардың не істеуі керектігі туралы Киелі кітаптағы нұсқаулар молынан берілген. Еремия олардың ешқашан «мысқылдаушылардың жиналысына» қайта оралмауы керектігін үйретеді; Филадельфияға жолданған хабарда бұл — шайтанның синагогасы. Олар сондай-ақ қымбаттыны арамнан ажыратуы тиіс. Арамға қарсы қойылған қымбаттының қос мағынасы бар.

I learned for myself this prophetic distinction years ago, when I made an application of William Miller’s dream. I correctly defined the jewels as truths of God’s word, and the spurious jewels as corrupted doctrines. Thereafter, it was pointed out to me that James White had also made an application of William Miller’s dream, and in his application, he identified the jewels as God’s faithful people, and the spurious jewels as the false professors of truth. When I investigated what James White had taught about the dream, I realized we were both correct. The jewels can represent God’s faithful, and the counterfeit jewels, the unfaithful, but the jewels can also represent the truths of God’s word and the counterfeit jewels can be false doctrines. James White applied Miller’s dream to the history that James White was then living in, but I had approached the dream as the history of the last days. Together the two applications identify that men become what they believe, and should they choose to hold to erroneous doctrines, they will be swept out the window by the dirt brush man, along with the doctrines they have become associated with. We are what we eat.

Мен бұл пайғамбарлық айырмашылықты бірнеше жыл бұрын, Уильям Миллердің түсіне бір қолдану жасағанымда, өзім үшін үйрендім. Мен асыл тастарды Құдай Сөзінің ақиқаттары, ал жалған асыл тастарды бүлінген ілімдер деп дұрыс анықтадым. Кейін маған Жеймс Уайттың да Уильям Миллердің түсіне қолдану жасағаны көрсетілді, әрі өз қолдануында ол асыл тастарды Құдайдың адал халқы, ал жалған асыл тастарды ақиқатты жалған түрде мойындаушылар деп айқындаған екен. Жеймс Уайттың бұл түс туралы нені үйреткенін зерттегенімде, екеуіміздің де дұрыс болғанымызды түсіндім. Асыл тастар Құдайдың адалдарын, ал қолдан жасалған асыл тастар адал еместерді білдіре алады; бірақ асыл тастар Құдай Сөзінің ақиқаттарын да, ал қолдан жасалған асыл тастар жалған ілімдерді де білдіре алады. Жеймс Уайт Миллердің түсін өзі сол кезде өмір сүріп жатқан тарихқа қолданды, ал мен бұл түске ақырғы күндердің тарихы ретінде келдім. Осы екі қолдану бірігіп, адамдар өздері сенетін нәрсеге айналатынын көрсетеді; әрі егер олар қате ілімдерді ұстануды таңдаса, онда олар өздері байланысқан ілімдермен бірге қоқыс щеткасының адамы терезеден сыпырып тастайтын болады. Біз не жесек, сол боламыз.

When the disappointed find they are in the tarrying time, according to Jeremiah they are to separate the precious from the vile.

Көңілі қалғандар өздерінің кідіру уақытында екенін ұққанда, Еремия бойынша, қымбаттыны жарамсыздан ажыратуға тиіс.

> “How is it that men who are at war with the government of God come into possession of the wisdom which they sometimes display? Satan himself was educated in the heavenly courts, and he has a knowledge of good as well as of evil. He mingles the precious with the vile, and this is what gives him power to deceive. But because Satan has robed himself in garments of heavenly brightness, shall we receive him as an angel of light? The tempter has his agents, educated according to his methods, inspired by his spirit, and adapted to his work. Shall we co-operate with them? Shall we receive the works of his agents as essential to the acquirement of an education?” Ministry of Healing, 440.

> «Құдай үкіметімен соғысып жүрген адамдар кейде көрсететін даналыққа қалайша ие болады? Шайтанның өзі көктегі сарайларда тәрбиеленген, әрі оның жақсылық туралы да, жамандық туралы да білімі бар. Ол қымбаттыны араммен араластырады, міне, оған алдау күшін беретін де осы. Бірақ Шайтан өзін көктегі жарқырау киімдеріне орап алған екен деп, біз оны жарық періштесі ретінде қабылдауға тиіспіз бе? Азғырушының өз әдістеріне сай тәрбиеленген, оның рухынан шабыт алған және оның ісіне бейімделген агенттері бар. Біз олармен ынтымақтасуға тиіспіз бе? Білім алуға қол жеткізу үшін олардың істерін қажетті нәрсе ретінде қабылдауға тиіспіз бе?» Ministry of Healing, 440.

The precious and vile represents truth and error. It also represents two classes of men.

Қымбат пен арам шындық пен қателікті білдіреді. Сондай-ақ ол адамдардың екі тобын білдіреді.

> “‘Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are His. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honor, and some to dishonor.’ The ‘great house’ represents the Church. In the Church will be found the vile as well as the precious. The net cast into the sea gathers both good and bad.” Review and Herald, February 5, 1901.

> «“Алайда Құдайдың іргетасы берік тұр, онда мынадай мөр бар: Жаратқан Ие Өзінікілерді біледі. Сондай-ақ: Мәсіхтің есімін атайтын әркім әділетсіздіктен аулақ болсын. Ал үлкен үйде тек алтын мен күмістен жасалған ыдыстар ғана емес, ағаш пен топырақтан жасалғандары да бар; олардың кейбіреулері құрметке, ал кейбіреулері қорлыққа арналған.” “Үлкен үй” қауымды білдіреді. Қауымда қымбаттылармен қатар арамдар да табылады. Теңізге тасталған ау жақсыны да, жаманды да жинайды». Review and Herald, February 5, 1901.

Jeremiah was instructed that if he would return, he needed to separate from the foolish virgins, and he must also separate from the erroneous teachings of the foolish virgins. The one hundred and forty-four thousand are those who come into perfect unity. Jeremiah is representing the work that those called to be sealed by Ezekiel’s second message of the four winds must accomplish, if they are to be God’s “mouth,” when the vision speaks. The vision spoke in Millerite history when the judgment arrived, and it speaks in the history of the one hundred and forty-four thousand when the earth beast speaks, and the judgment of the third woe arrives. Then those who have accomplished the work identified by Jeremiah are lifted up as God’s watchmen.

Еремияға, егер ол қайта оралмақ болса, ақылсыз қыздардан бөлініп шығуы керектігі, сондай-ақ ақылсыз қыздардың қате ілімдерінен де ажырауы тиіс екені тапсырылды. Жүз қырық төрт мың — кемел бірлікке келетіндер. Еремия, егер көрініс сөйлеген кезде Құдайдың «аузы» болулары керек болса, Езекиелдің төрт жел туралы екінші хабары арқылы мөрленуге шақырылғандардың атқаруға тиіс ісін бейнелейді. Сот келген кезде көрініс Миллерит тарихында сөйледі, ал жердегі аң сөйлегенде және үшінші қайғының соты келгенде, ол жүз қырық төрт мыңның тарихында сөйлейді. Сонда Еремия арқылы айқындалған істі орындағандар Құдайдың күзетшілері ретінде жоғары көтеріледі.

When the Lord sends the Comforter to awaken the disappointed from their death, He identifies a work of purification they must accomplish if they are to be His spokesmen in the Sunday law crisis. Isaiah agrees with Jeremiah’s counsel.

Иеміз Жұбатушыны үміті үзілгендерді рухани өлімнен ояту үшін жіберген кезде, Ол жексенбілік заң дағдарысында Өзінің жаршылары болуы үшін олардың атқаруға тиіс тазару ісін айқындайды. Ишая Еремияның кеңесімен келіседі.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. Isaiah 52:7–9.

> Таулар үстінде ізгі хабар жеткізушінің, татулықты жариялаушының, игіліктің ізгі хабарын жеткізушінің, құтқарылуды жариялаушының, Сионға: «Құдайың патшалық етеді!» — деушінің аяқтары қандай әсем! Сенің күзетшілерің дауыстарын көтереді; бәрі бірге шаттана ән салады, өйткені Жаратқан Ие Сионды қайта орнатқанда, олар мұны өз көздерімен көреді. Қуаныштан жарылыңдар, бірге ән салыңдар, Иерусалимнің қаңырап бос қалған орындары! Өйткені Жаратқан Ие Өз халқын жұбатты, Ол Иерусалимді құтқарып алды. Ишая 52:7–9.

Those that “bringeth good tidings” and who “publish peace and salvation” lift up “their voices together,” for they “shall see eye to eye.”

«Ізгі хабар әкелетін» және «тыныштық пен құтқарылуды жариялайтындар» «дауыстарын бірге көтереді», өйткені олар «көзбе-көз көреді».

> “A few others were shown me as joining their influence with those I have mentioned, and together they do what they can to draw off from the body and cause confusion; and their influence brings the truth of God into disrepute. Jesus and holy angels are bringing up and uniting God’s people into one faith, that they may all have one mind and one judgment. And while they are being brought into the unity of the faith, to see eye to eye upon the solemn, important truths for this time, Satan is at work to oppose their advancement. Jesus is at work through His instruments to gather and unite. Satan works through his instruments to scatter and divide. ‘For, lo, I will command, and I will sift the house of Israel among all nations, like as corn is sifted in a sieve, yet shall not the least grain fall upon the earth.’

> «Маған тағы бірнеше өзге адамдардың да мен атап өткендермен өз ықпалдарын біріктіріп, бірлесе отырып, тәннен алыстатуға және абыржушылық туғызуға қолдарынан келгеннің бәрін істеп жатқандары көрсетілді; әрі олардың ықпалы Құдайдың ақиқатын жаман атаққа қалдырады. Иса мен киелі періштелер Құдай халқын бір сенімге келтіріп, біріктіріп жатыр, сонда олардың бәрі де бір ойда, бір пікірде болсын. Ал олар осы уақытқа арналған салмақты, маңызды ақиқаттар жөнінде бір көзқарасқа келу үшін сенім бірлігіне келтіріліп жатқан кезде, Шайтан олардың ілгерілеуіне қарсы әрекет етіп жатыр. Иса Өзінің құралдары арқылы жинап, біріктіруде. Шайтан өз құралдары арқылы шашыратып, бөледі. “For, lo, I will command, and I will sift the house of Israel among all nations, like as corn is sifted in a sieve, yet shall not the least grain fall upon the earth.”»

> “God is now testing and proving His people. Character is being developed. Angels are weighing moral worth, and keeping a faithful record of all the acts of the children of men. Among God’s professed people are corrupt hearts; but they will be tested and proved. That God who reads the hearts of everyone, will bring to light hidden things of darkness where they are often least suspected, that stumbling blocks which have hindered the progress of truth may be removed, and God have a clean and holy people to declare His statutes and judgments.

> «Құдай қазір Өз халқын сынап, тексеріп жатыр. Мінез-құлық қалыптасып жатыр. Періштелер адамгершілік құндылықты таразылап, адам баласының барлық істерінің сенімді жазбасын жүргізіп отыр. Құдайға сенетінін жариялайтындардың арасында жүректері бұзылғандар бар; алайда олар сыналып, тексерілетін болады. Әркімнің жүрегін оқитын сол Құдай, көбіне мүлде күдік тудырмайтын жерде жасырын жатқан қараңғылық істерін әшкерелейді, сонда ақиқаттың ілгерілеуіне кедергі келтірген сүріндіргіштер алынып тасталып, Құдай Өзінің жарғылары мен үкімдерін жариялайтын таза да қасиетті халқына ие болады.»

> “The Captain of our salvation leads His people on step by step, purifying and fitting them for translation, and leaving in the rear those who are disposed to draw off from the body, who are not willing to be led, and are satisfied with their own righteousness. ‘If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness!’ No greater delusion can deceive the human mind than that which leads men to indulge a self-confident spirit, to believe that they are right and in the light, when they are drawing away from God’s people, and their cherished light is darkness.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

> «Құтқарылуымыздың Қолбасшысы Өз халқын қадам сайын бастап келеді, оларды тазалап, көкке аударылуға лайықтап, ал артта денеден бөлініп кетуге бейім, жетектелуге ықылассыз және өз әділдігіне риза болғандарды қалдырады. “Ендеше сендегі жарық қараңғылық болса, ол қараңғылық қандай зор!” Адам санасын өзін-өзіне сенімді рухқа беріліп, өздерін дұрыс жолдамыз әрі жарықтамыз деп сенуге жетелейтін, сол күйде Құдай халқынан алыстап бара жатып, қадір тұтқан жарықтарының қараңғылық болып шыққанын аңғармайтын алдаудан асқан ешбір адасушылық жоқ». Testimonies, volume 1, 332, 333.

The phrase “bringeth good tidings” is repeated twice in the passage of Isaiah to identify the history of the Midnight Cry, as does the verses that lead to Isaiah’s description of the unity that is accomplished when the precious is separated from the vile.

«Ізгі хабарды жеткізуші» деген тіркес Ишаяның осы үзіндісінде түн ортасындағы айқайдың тарихын айқындау үшін екі рет қайталанады; дәл сол сияқты, Ишая қымбаттыны арамнан бөліп алу жүзеге асқанда орнайтын бірлікті суреттейтін аяттарға алып баратын аяттар да соны көрсетеді.

> Awake, awake; put on thy strength, O Zion; put on thy beautiful garments, O Jerusalem, the holy city: for henceforth there shall no more come into thee the uncircumcised and the unclean. Shake thyself from the dust; arise, and sit down, O Jerusalem: loose thyself from the bands of thy neck, O captive daughter of Zion. Isaiah 52:1, 2.

> Оян, оян; өз күшіңе ен, ей, Сион; әсем киімдеріңді ки, ей, қасиетті қала Иерусалим: өйткені бұдан былай саған сүндеттелмеген де, арам да енді кірмейді. Тозаңыңды сілкіп таста; орныңнан тұрып, отыр, ей, Иерусалим: мойныңдағы бұғауларыңнан босан, ей, тұтқындағы Сион қызы. Ишая 52:1, 2.

Jeremiah represents those in the first disappointment, that recognize they are in the tarrying time. Isaiah commands those same persons to “awake, awake.” They awake and ultimately arrive to a point where there will no longer be any uncircumcised and unclean in God’s church, for they will have accomplished the work of separating the precious and the vile. “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

Еремия алғашқы түңілу кезінде болып, кідіріс уақытында тұрғанын танығандарды бейнелейді. Ишая сол адамдардың өзіне: «Оян, оян», — деп бұйырады. Олар оянып, ақырында Құдайдың қауымында сүндеттелмегендер мен арамдардың енді мүлде болмайтын дәрежеге жетеді, өйткені олар қымбаттыны арамнан ажырату ісін орындап бітірген болады. «Жаратқан Ие Өз үкімдері дүниенің үстіне неғұрлым айқын түрде түспестен бұрын, Өз қауымының тазартылғанын қалайды».

> “We are rapidly nearing the close of this earth’s history. The end is very near, much nearer than many suppose, and I feel burdened to urge upon our people the necessity of seeking the Lord earnestly. Many are asleep, and what can be said to arouse them from their carnal slumber? The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.

> «Біз осы жер тарихының аяқталуына тез таяп келеміз. Ақыр өте жақын, көпшіліктің ойлағанынан әлдеқайда жақын, сондықтан халқымызды Жаратқан Иені шын жүректен іздеудің қажеттілігіне шақыру міндеті жанымды ауырлатады. Көп адам ұйқыда, оларды тәндік мүлгуден ояту үшін не айтуға болады? Ие Өз үкімдері дүниеге анағұрлым айқынырақ төгілерден бұрын, Өз қауымының тазарғанын қалайды.

> “‘Who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’

> «Оның келетін күніне кім төтеп бере алады? Ол көрінген кезде кім тұра алады? Өйткені Ол тазартушының отындай, әрі ағартушының сабынындай. Ол күмісті балқытып, тазартушыдай отырып, Леуінің ұлдарын тазартып, оларды алтын мен күмістей арылтады, сонда олар Жаратқан Иеге әділдікпен тарту ұсына алатын болады.»

> “Christ will remove every pretentious cloak. No mingling of the true with the spurious can deceive him. ‘He is like a refiner’s fire,’ separating the precious from the vile, the dross from the gold.

> «Мәсіх әрбір жалған даңғойлық пердесін алып тастайды. Шынайыны жалғанмен араластыру Оны алдай алмайды. „Ол тазартушының отындай“, қымбаттыны арзымайтыннан, қожды алтыннан айырып бөледі.»

> “Like the Levites, God’s chosen people are set apart by him for his special work. Every true Christian bears priestly credentials. He is honored with the sacred responsibility of representing to the world the character of his Heavenly Father. He is to heed well the words, ‘Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.’

> «Леуіліктер сияқты, Құдайдың таңдаған халқы да Оның айрықша ісі үшін Өзі тарапынан бөлініп қойылған. Әрбір шынайы мәсіхші діни қызметкерлік мәртебеге ие. Оған көктегі Әкесінің мінез-құлқын дүниеге танытудың қасиетті жауапкершілігі сеніп тапсырылған. Ол: “Сондықтан көктегі Әкелерің кемел болғандай, сендер де кемел болыңдар”,— деген сөздерге мұқият құлақ асуға тиіс.»

> “‘But unto you that fear my name shall the Sun of Righteousness arise with healing in his wings; and ye shall go forth, and grow up as calves of the stall. And ye shall tread down the wicked; for they shall be ashes under the soles of your feet in the day that I shall do this, saith the Lord of hosts.

> “‘Ал Менің атымнан қорқатын сендер үшін Әділдіктің Күні Өз қанаттарында шипамен бірге туады; сонда сендер сыртқа шығып, қорадан шыққан бұзаулардай өсіп-өнесіңдер. Сондай-ақ зұлымдарды таптайсыңдар; өйткені Мен мұны жүзеге асыратын күні, — дейді Әскерлердің Жаратушы Иесі, — олар аяқтарыңның табанының астында күл болады.

> “‘Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and the judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: and he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse.’” Review and Herald, November 8, 1906.

> «“Менің қызметшім Мұсаның заңын, яғни Мен оған Хорибте бүкіл Исраил үшін өсиеттермен және үкімдермен бірге бұйырған заңды, естеріңе түсіріңдер. Міне, Жаратқан Иенің ұлы да қорқынышты күні келместен бұрын, Мен сендерге Ілияс пайғамбарды жіберемін; ол әкелердің жүрегін балаларға, ал балалардың жүрегін әкелеріне бұрады, Мен келіп, жерді қарғысқа ұрмас үшін.”» Review and Herald, November 8, 1906.

Those that hold to false doctrines will be separated in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. Those who refuse to allow the creative power of God to produce a personal sanctified experience, will be separated from the “gold” in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. They will remain as Laodiceans, right at the point where Laodicea transcends into Philadelphia.

Жалған ілімдерді ұстанатындар шөлде жар салған «дауыс» бастайтын тарихта бөлініп шығады. Құдайдың жаратушы күшінің жеке бастың киеліленген тәжірибесін тудыруына жол беруден бас тартатындар шөлде жар салған «дауыс» бастайтын тарихта «алтыннан» бөлініп қалады. Олар Лаодикиядан Филадельфияға өту сәтінің дәл өзінде де Лаодикиялық күйінде қала береді.

The work of separating the precious from the vile is almost totally the work of the messenger of the covenant who comes suddenly to purify the sons of Levi, but we must participate.

Қымбаттыны арамнан айырып бөлу ісі — Леуи ұлдарын тазарту үшін кенеттен келетін келісімнің Хабаршысының дерлік толықтай атқаратын ісі, бірақ біз де оған қатысуымыз керек.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> Сондықтан, сүйіктілерім, сендер әрдайым мойынсұнғандарыңдай, тек менің қастарында болғанымда ғана емес, енді мен жоқта тіпті де көбірек, қорқынышпен және дірілмен өз құтқарылуларыңды жүзеге асырыңдар. Өйткені сендердің бойларыңда Өзінің игі еркіне сай қалау мен жүзеге асыруды да істеп тұрған — Құдай. Бәрін күңкілдеусіз және талас-тартыссыз істеңдер, сонда сендер міні жоқ, арамдығы жоқ, қисық та азғын ұрпақтың ортасында жазғырусыз Құдайдың балалары боласыңдар; солардың арасында дүниеде шырақтардай жарқырап тұрсыңдар. Філіпіліктерге 2:12–15.

Jeremiah was told to separate the precious from the vile if he desired to be God’s spokesman in the coming judgment. The fact that Jeremiah was hearing God’s counsel to him, demonstrated the presence of the Comforter was already available if he chose to take up the work.

Егер алда келе жатқан сотта Құдайдың жаршысы болуды қаласа, Еремияға асылды арамнан ажырату бұйырылды. Құдайдың Еремияға айтқан кеңесін оның естіп тұрғанының өзі, егер ол осы іске кірісуді таңдаса, Жұбатушының қатысуы оған әлдеқашан қолжетімді болғанын көрсетті.

> “The work of gaining salvation is one of copartnership, a joint operation. There is to be co-operation between God and the repentant sinner. This is necessary for the formation of right principles in the character. Man is to make earnest efforts to overcome that which hinders him from attaining to perfection. But he is wholly dependent upon God for success. Human effort of itself is not sufficient. Without the aid of divine power it avails nothing. God works and man works. Resistance of temptation must come from man, who must draw his power from God. On the one side there is infinite wisdom, compassion, and power; on the other, weakness, sinfulness, absolute helplessness.

> «Құтқарылуға жету ісі — серіктестікке негізделген, бірлескен әрекет. Құдай мен тәубеге келген күнәкардың арасында ынтымақтасу болуы тиіс. Бұл мінезде дұрыс принциптердің қалыптасуы үшін қажет. Адам өзін кемелдікке жетуден бөгейтін нәрсені жеңу үшін шынайы күш салуы керек. Бірақ табысқа жетуде ол түгелдей Құдайға тәуелді. Адамның өз күшімен жасаған талпынысы өздігінен жеткіліксіз. Тәңірлік күштің жәрдемінсіз оның еш пайдасы жоқ. Құдай әрекет етеді, әрі адам да әрекет етеді. Азғыруға қарсы тұру адамнан шығуы тиіс, ал ол өз күшін Құдайдан алуы керек. Бір жағында шексіз даналық, жанашырлық және құдірет бар; екінші жағында — әлсіздік, күнәкарлық, толық дәрменсіздік.»

> “God wishes us to have the mastery over ourselves. But He cannot help us without our consent and co-operation. The divine Spirit works through the powers and faculties given to man. Of ourselves, we are not able to bring the purposes and desires and inclinations into harmony with the will of God; but if we are ‘willing to be made willing,’ the Saviour will accomplish this for us, ‘Casting down imaginations, and every high thing that exalteth itself against the knowledge of God, and bringing into captivity every thought to the obedience of Christ.’ 2 Corinthians 10:5.” Acts of the Apostles, 482.

> «Құдай біздің өз-өзімізді билеуімізді қалайды. Бірақ Ол біздің келісіміміз бен ынтымақтастығымызсыз бізге көмектесе алмайды. Киелі Рух адамға берілген күштер мен қабілеттер арқылы әрекет етеді. Өзімізден біз ниеттерімізді, тілектерімізді және бейімділіктерімізді Құдайдың еркімен үйлестіре алмаймыз; бірақ егер біз “ықыласты болуға ықыласты” болсақ, Құтқарушы мұны біз үшін жүзеге асырады: “Қиялдауларды және Құдайды тануға қарсы көтерілетін әрбір асқақ нәрсені құлатып, әрбір ойды Мәсіхке мойынсұнуға тұтқынға келтіреміз”. 2 Қорынттықтарға 10:5». Елшілердің істері, 482.

The three and a half days of Revelation eleven, when the dry bones are dead in the street, is a symbol of a “wilderness,” and a “wilderness” represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. At the end of the scattering of the three and a half days, those called to be among the one hundred and forty-four thousand are to “awake” and “shake off the dust.” Sister White says “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

Аян кітабының он бірінші тарауындағы үш жарым күн, құрғақ сүйектер көшеде өлі жатқан кездегі уақыт, «шөлдің» нышаны болып табылады, ал «шөл» Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақытты» бейнелейді. Үш жарым күнге созылатын бытыратылудың соңында, жүз қырық төрт мыңның қатарында болуға шақырылғандар «оянуға» және «шаңды сілкіп тастауға» тиіс. Уайт қарындас былай дейді: «Ие өз үкімдері дүниенің үстіне неғұрлым айқын түрде түспестен бұрын, Өз қауымының тазартылған болуын қалайды.»

In connection with a “purified church” she references Jeremiah’s separation process that removes the “precious from the vile.” She also connects it with Malachi chapter three, where a messenger prepares the way for the messenger of the covenant. The messenger that prepares the way is Isaiah’s “voice crying in the wilderness.” The messenger of the covenant is Christ, who is preparing to enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand, who “like” “the Levites,” “are set apart by him for his special work.” She then identifies them as priests, and quotes Jesus who says, “Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.”

«Тазартылған қауымға» қатысты ол Еремиядағы «қымбаттыны арамнан» ажырататын бөліну үдерісіне сілтеме жасайды. Ол мұны сондай-ақ Малахияның үшінші тарауымен байланыстырады, онда бір хабаршы келісімнің Хабаршысына жол дайындайды. Жол дайындайтын хабаршы — Ишая айтқан «айдалада жар салушы дауыс». Келісімнің Хабаршысы — Мәсіх; Ол «леуіліктер сияқты», «Өзінің ерекше ісі үшін Өзі бөліп қойған» жүз қырық төрт мыңмен келісімге кіруге дайындалып жатыр. Содан кейін ол оларды діни қызметкерлер деп айқындайды да, Исаның: «Сондықтан көктегі Әкелерің кемелді болғанындай, сендер де кемелді болыңдар», — деген сөзін келтіреді.

There is a purification process that is marked at the end of the period of the tarrying time, for the Lord has a special work for the one hundred and forty-four thousand to accomplish, and He will have a purified church before “his judgments shall fall more signally upon the world.” His judgments are already in the world, but at the Sunday law, “God’s destructive judgments” begin to fall.

Кешігу уақыты кезеңінің соңында белгіленген бір тазару үдерісі бар, өйткені Иеміздің бір жүз қырық төрт мыңға атқартатын ерекше ісі бар, әрі «Оның соттары дүниеге бұдан да айқынырақ түсетін» алдында, Оның тазартылған қауымы болады. Оның соттары қазірдің өзінде дүниеде бар, бірақ жексенбілік заң кезінде «Құдайдың жойқын соттары» түсе бастайды.

Those judgments are a “time of mercy for those who have never known the truth.” But there is no mercy in those judgments for those who would not enter into the necessary purification process. The “judgments,” which “fall more signally” identify judgments that are signs. They represent a signal, and the Holy Spirit uses the chaos and confusion accomplished by those judgments, to mark a distinction between those who keep “the spurious rest day” and those who “conscientiously keep the Sabbath of the Lord,” for this is the only way the “world can be warned.” The judgments that are signals are the backdrop that the Holy Spirit uses to direct God’s children that are still in Babylon, to recognize the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

Сол үкімдер — «шындықты ешқашан танып-білмегендер үшін рақым уақыты». Бірақ қажетті тазару үдерісіне кіргісі келмегендер үшін сол үкімдерде рақым жоқ. «Ерекше айқын түсетін» «үкімдер» — белгі болып табылатын үкімдерді білдіреді. Олар бір нышанды білдіреді, әрі Киелі Рух сол үкімдер жүзеге асырған күйреу мен абыржуды, «жалған тынығу күнін» ұстайтындар мен «Жаратқан Иенің сенбісін ар-ожданымен сақтайтындардың» арасын айырып көрсету үшін қолданады, өйткені «дүние» тек осылай ғана ескертіле алады. Белгі болып табылатын сол үкімдер — Киелі Рух әлі де Бабылда жүрген Құдайдың балаларын жүз қырық төрт мыңның байрағын тануға бағыттау үшін пайдаланатын көрініс аясы.

But Sister White doesn’t simply reference Malachi chapter three, she also includes the closing verses of the book of Malachi chapter four, and once again references the “voice” that was to prepare the way for the messenger of the covenant. Those closing verses are not about the preparation for the messenger of the covenant, they are about remembering the law of Moses, and the turning of the hearts of the fathers to the children and vice versa. The “voice” first prepares for Christ, as the messenger of the covenant, to suddenly come to His temple and purify His disappointed people who have been awakened, that they might accomplish the work of the ensign. Then Malachi addresses another aspect of the work of the “voice.”

Алайда Уайт ханым Малахи кітабының үшінші тарауына жай ғана сілтеме жасап қоймайды, ол сондай-ақ Малахи кітабының төртінші тарауының соңғы аяттарын да келтіреді және тағы да келісімнің хабаршысына жол дайындауы тиіс болған «дауысқа» сілтеме жасайды. Ол соңғы аяттар келісімнің хабаршысы үшін даярлық туралы емес; олар Мұсаның заңын еске алуға, әрі әкелердің жүректерінің балаларға, ал балалардың жүректерінің әкелерге бұрылуына қатысты. «Дауыс» әуелі Мәсіхке — келісімнің хабаршысы ретінде — Оның ғибадатханасына кенеттен келіп, оятып жіберілген, бірақ түңілген халқын тазартып, олардың ту жұмысына қол жеткізуі үшін жол дайындайды. Содан кейін Малахи «дауыстың» жұмысының тағы бір қырына тоқталады.

He “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and He will do this work in relation to the law given at Horeb. Elijah, who is also Isaiah’s “voice,” will identify the sins of God’s people. It is part of the purification process. There is only one definition of sin, that being the transgression of the law given at Horeb. John the Baptist was Elijah, and his work included that very element.

Ол «әкелердің жүрегін балаларға, ал балалардың жүрегін әкелеріне бұрады», әрі Ол бұл істі Хорибте берілген заңға қатысты жүзеге асырады. Ілияс, Ишаяның «даусы» да болып табылатын, Құдай халқының күнәларын әшкерелейді. Бұл тазару үдерісінің бір бөлігі. Күнәнің бір ғана анықтамасы бар, ол — Хорибте берілген заңды бұзу. Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақия Ілияс еді, және оның қызметі дәл осы құрамдас бөлікті де қамтыды.

> In those days came John the Baptist, preaching in the wilderness of Judaea, And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand. For this is he that was spoken of by the prophet Esaias, saying, The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight. And the same John had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey. Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come?

> Сол күндері Яһудея шөлінде уағыз айтып, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан келді. Ол: «Тәубе етіңдер, өйткені Көктегі Патшалық жақындап қалды», — деді. Өйткені Ишая пайғамбар арқылы айтылған мынау сол еді: «Шөлде айқай салғанның даусы: Жаратқан Иенің жолын дайындаңдар, Оның соқпақтарын түзу қылыңдар». Ал сол Жоханның киімі түйе жүнінен еді, белінде теріден белбеуі бар болатын; ал қорегі шегіртке мен жабайы бал еді. Сонда оған Иерусалим, бүкіл Яһудея және Иордан төңірегінің бар аймағы шығып келді. Олар өз күнәларын мойындап, Иорданда одан шомылдыру рәсімінен өтті. Бірақ ол шомылдыру рәсіміне фарисейлер мен саддукейлердің көбінің келіп жатқанын көргенде, оларға былай деді: «Жылан ұрпақтары, келер қаһардан қашып құтылуды сендерге кім ескертті?»

> Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:1–12.

> Сондықтан тәубеге лайық жеміс беріңдер. Өздеріңше: Бізге әке — Ыбырайым, деп ойламаңдар; өйткені сендерге айтамын: Құдай осы тастардан Ыбырайымға балалар тұрғыза алады. Қазірдің өзінде-ақ ағаштардың түбіне балта қойылған; сондықтан жақсы жеміс бермейтін әрбір ағаш шабылып, отқа тасталады. Мен сендерді тәубеге келу үшін сумен шомылдырамын; бірақ менен кейін Келе Жатқан менен күштірек, Мен Оның аяқ киімін алып жүруге де лайық емеспін; Ол сендерді Киелі Рухпен және отпен шомылдырады. Оның қолында күрегі бар, Ол қырманын әбден тазартып, бидайын қамбасына жинайды; ал топанын сөнбес отпен өртейді. Матай 3:1–12.

John the Baptist came to the “wilderness” of the three and a half days of Revelation eleven, for all the prophets are speaking more of the last days, than the days in which they lived. He brought a message to repent from sin, for the kingdom of heaven was at hand, just as the Revelation of Jesus Christ is opened up when “the time is at hand.” John the Baptist illustrates the work of the “voice,” for according to Jesus, he was also Elijah that was to come.

Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақия Аян кітабының он бірінші тарауындағы үш жарым күннің «шөліне» келді, өйткені барлық пайғамбарлар өздері өмір сүрген күндерден гөрі соңғы күндер туралы көбірек айтады. Ол күнәдан тәубеге келу туралы хабар әкелді, өйткені көктің Патшалығы таяп қалған еді; дәл сол сияқты Иса Мәсіхтің Аяны да «уақыт таяп қалғанда» ашылады. Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақия «дауыстың» қызметін бейнелейді, өйткені Исаның сөзі бойынша, ол келуге тиіс Ілияс та еді.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> Өйткені барлық пайғамбарлар мен Таурат Жоханға дейін пайғамбарлық етті. Егер мұны қабылдауға ниеттенсеңдер, келуге тиіс болған Ілияс — осы. Естуге құлағы бар адам тыңдасын. Матай 11:13–15.

Jesus identifies that the prophetic identity of John the Baptist was a test. He states directly, “if ye will receive it”. Then Jesus encourages His disciples to receive it by saying, “He that hath ears to hear, let him hear.” Let him hear what? Let him hear who the voice is that comes to the final wilderness of the Bible, and prepares the way for the messenger of the covenant to prepare the one hundred and forty-four thousand to do a special work during a time of the signal judgments of God.

Иса Шомылдыру рәсімін жасаушы Жоханның пайғамбарлық болмысы сынақ болғанын айқындайды. Ол мұны тікелей былай деп айтады: «егер мұны қабылдауға ынталарың болса». Содан кейін Иса шәкірттерін: «Естуге құлағы бар естісін»,— деп, оны қабылдауға жігерлендіреді. Нені естісін? Киелі кітаптың соңғы шөліне келетін және Құдайдың ескерту сипатындағы соттары кезінде айрықша бір істі атқару үшін жүз қырық төрт мыңды дайындауға өсиет келісімінің хабаршысына жол әзірлейтін дауыстың кім екенін естісін.

John wore “a raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey.” His “meat” was the message of Islam, for the word “locusts” represents Islam, and honey is the word of God, that was sweet in his mouth. The sweet message he ate was about the “wild” Arabian ass, the very first symbol of Islam in the Scriptures. The sweet message of the wild Arabian ass of Islam, which is also represented by “locusts” was also woven into his raiment, for camel’s are another symbol of Islam. It is not a wresting of the word “locusts” to use it as a symbol of Islam, even if the food John ate was referencing the locust tree, and not the insects. The word “locusts” is a symbol of Islam, and John was not representing the eating of any physical food, his diet was a symbol of the prophetic message he had eaten.

Жақия «үстіне түйе жүнінен тігілген киім киіп, белін қайыс белбеумен буынған; ал жейтін асы шегіртке мен түз балы еді». Оның «асы» Ислам туралы хабар еді, өйткені «шегіртке» сөзі Исламды білдіреді, ал бал — оның аузында тәтті болған Құдай сөзі. Оның жеген тәтті хабары Жазбалардағы Исламның ең алғашқы нышаны болған «түздегі» араб құланы туралы еді. Исламның түздегі араб құланы туралы, сондай-ақ «шегіртке» арқылы да бейнеленген сол тәтті хабар оның киіміне де тоқылған еді, өйткені түйелер де Исламның тағы бір нышаны. Егер Жақия жеген ас шегіртке жәндіктерін емес, шегіртке ағашын меңзеген болса да, «шегіртке» сөзін Исламның нышаны ретінде қолдану сөзді бұрмалау емес. «Шегіртке» сөзі — Исламның нышаны, ал Жақия қандай да бір тәндік асты жеуді бейнелеп тұрған жоқ; оның қорегі өзі қабылдаған пайғамбарлық хабардың нышаны еді.

His girdle was the “prophecy” represented in Habakkuk. That prophecy brings together the first disappointment, the tarrying time of the virgins, and the foundations of Adventism as represented upon the sacred charts. Habakkuk was the prophetic girdle that bound all those truths together.

Оның белдігі Хабаққұқта бейнеленген «пайғамбарлық» еді. Сол пайғамбарлық қасиетті кестелерде көрсетілгендей, бірінші үмітсіздікті, қыздардың кідіру уақытын және Адвентизмнің іргетастарын өзара біріктіреді. Хабаққұқ осы ақиқаттардың бәрін бір-біріне байлап тұрған пайғамбарлық белдік болды.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:3, 4.

> Өйткені аянның әлі де белгіленген өз уақыты бар, бірақ ақырында ол сөйлеп, өтірік айтпайды: кешіккендей болса да, оны күт; өйткені ол сөзсіз келеді, кешікпейді. Міне, менменсіп көтерілген оның жаны өз ішінде тура емес; ал әділ өз сенімімен өмір сүреді. Аввакум 2:3, 4.

The prophetic message that bound together as a girdle the messages that make up the warning of the “voice,” is the parable of the virgins in relation to the vision that tarried, but would speak. The vision of the Midnight Cry produces a distinction between the vile, whose “soul is lifted up” and the precious, who are justified by faith. Justification by faith is the girdle the “voice” wears.

«Дауыс» ескертуін құрайтын хабарларды белбеудей біріктіріп тұрған пайғамбарлық хабар — сөйлейтін, бірақ біраз кідірген аянға қатысты қыздар туралы астарлы әңгіме. Түн ортасындағы айқайдың аяны жаны «менменсіп көтерілген» арам мен сенім арқылы ақталған асылдың арасын айырып көрсетеді. Сенім арқылы ақталу — «дауыс» тағатын белдеу.

> And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins. Isaiah 11:5.

> Әділдік Оның белінің белбеуі, ал адалдық Оның бүйірінің белбеуі болады. Ишая 11:5.

When the “voice crying in the wilderness” of the disappointment arrived, after the disappointment of July 18, 2020, his message was the same message that it had been since September 11, 2001. That message from Elijah to come, to the waiting disappointed dead dry bones is, that Islam is the “signal judgments,” that provide the backdrop for God’s other children in Babylon to learn righteousness.

2020 жылғы 18 шілдедегі түңілуден кейін, түңілудің «айдалада жар салған дауысы» келген кезде, оның хабары 2001 жылғы 11 қыркүйектен бері қандай болып келсе, сол күйінде қалды. Келуге тиісті Ілиястан күтіп тұрған, түңілген өлі, қураған сүйектерге арналған сол хабар мынау: Ислам — Құдайдың Бабылдағы басқа балаларына әділдікті үйренуі үшін аялық жағдайды қамтамасыз ететін «белгілік үкімдер».

> The way of the just is uprightness: thou, most upright, dost weigh the path of the just. Yea, in the way of thy judgments, O Lord, have we waited for thee; the desire of our soul is to thy name, and to the remembrance of thee. With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:7–9.

> Әділдердің жолы — туралық; Уа, барынша Тура Жаратқан, Сен әділдің соқпағын таразылайсың. Иә, Уа, Жаратқан Ие, Сенің үкімдеріңнің жолында біз Сені күттік; жанымыздың қалауы — Сенің атыңа және Сені еске алуға. Түнде жаныммен Сені аңсадым; иә, ішімдегі рухыммен Сені ерте іздеймін; өйткені Сенің үкімдерің жер бетінде болғанда, дүние тұрғындары әділдікке үйренеді. Ишая 26:7–9.

John the Baptist, who was Elijah to come, is the “voice” in the “wilderness” of the three and a half days of Revelation chapter eleven. His work includes identifying the fourth and final generation of Adventism, whose souls are lifted up and who are trusting in the spiritual heritage of their fathers, but sense that the wrath of God is about to come. They are the fourth generation, for they have fully manifested into a generation that is just the opposite of Christ. They are the generation of vipers, but they still point to their father Abraham, to argue that they are actually the generation of the Lamb. The generation of the Lamb are Peter’s chosen generation, they are those who follow the Lamb whithersoever he goeth.

Келуге тиіс Ілияс болған Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақия — Аян кітабының он бірінші тарауындағы үш жарым күннің «шөліндегі» «дауыс». Оның қызметіне жандары тәкаппарланған және әкелерінің рухани мұрасына сеніп жүрген, бірақ Құдайдың қаһарының таяп қалғанын сезетін Адвентизмнің төртінші әрі соңғы ұрпағын айқындау кіреді. Олар төртінші ұрпақ, өйткені олар Мәсіхтің дәл қарама-қарсысы ғана болып табылатын ұрпақ ретінде толықтай көрініс тапты. Олар — улы жыландардың ұрпағы, бірақ соған қарамастан, өздерінің шын мәнінде Тоқтының ұрпағы екендерін дәлелдеу үшін әкелері Ыбырайымға нұсқайды. Тоқтының ұрпағы — Петір айтқан таңдалған ұрпақ; олар — Тоқты қайда барса, соңынан еріп жүретіндер.

John obviously presented the sins of those who came to hear his message, for they repented and were baptized. He also informed them that there is One who would follow him, that would thoroughly purge His floor. That Person is the messenger of the covenant, He is “the dirt brush man” who sweeps the counterfeit coins and jewels out the window and restores the original jewels, that then shine ten times brighter than they did when William Miller was directed by angels in the work of assembling the original jewels in the movement of the first angel.

Жохан өз хабарын естуге келгендердің күнәларын анық әшкерелеп көрсетті, өйткені олар тәубеге келіп, шомылдыру рәсімінен өтті. Ол сондай-ақ оларға өзінен кейін Келуші Біреу бар екенін, Оның қырманын толықтай тазартатынын хабарлады. Сол Тұлға — келісімнің хабаршысы; Ол — жалған тиындар мен асыл тастарды терезеден сыпырып шығарып, бастапқы асыл тастарды қалпына келтіретін «кір сыпырушы адам», сонда олар Уильям Миллерге періштелер бірінші періштенің қозғалысында бастапқы асыл тастарды жинақтау ісінде басшылық еткен кездегіден он есе жарығырақ жарқырайды.

John the Baptist was direct in his denunciation of the Laodicean Adventist’s confidence in their father Abraham, for Elijah to come was to turn the hearts of the fathers to the children and vice versa. The principle of biblical application of the first and the last is represented in that work, but so too, is the remedy for those who find themselves in a scattered condition, in the enemies’ land, dead in the wilderness. They must recognize their sins, and the sins of their fathers and repent. In conjunction with recognizing their sins and the father’s sins, they must also admit that they had not been walking with the Lord during the period of the wilderness of three and a half days. Furthermore, they must admit that God was not walking with them during that history.

Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақия лаодикеялық адвентистің өз әкелері Ыбырайымға деген сеніміне қарсы әшкерелеуінде тіке сөйледі, өйткені келуге тиісті Ілияс әкелердің жүректерін балаларға, ал балалардың жүректерін әкелерге бұруы керек еді. Алғашқы мен соңғыны Киелі кітаптық тұрғыдан қолдану қағидасы сол істе бейнеленген, бірақ сондай-ақ онда бытыраңқы жағдайда, жаулардың жерінде, шөлде өлі күйде қалғандар үшін ем де көрсетілген. Олар өз күнәларын да, әкелерінің күнәларын да мойындап, тәубеге келулері тиіс. Өз күнәларын және әкелерінің күнәларын мойындаумен қатар, олар үш жарым күндік шөл кезеңі бойы Жаратқан Иемен бірге жүрмегендерін де мойындаулары керек. Бұдан басқа, олар сол тарих барысында Құдайдың да олармен бірге жүрмегенін мойындаулары тиіс.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> Сендерден аман қалғандары жауларыңның жерлерінде өз заңсыздықтары үшін жүдеп құриды; сондай-ақ әкелерінің заңсыздықтары үшін де олармен бірге жүдеп құриды. Егер олар өз заңсыздықтарын және әкелерінің заңсыздықтарын, Маған қарсы жасаған опасыздықтарын, сондай-ақ Маған қарсы жүргендерін мойындаса; және Менің де оларға қарсы жүріп, оларды жауларының жеріне алып барғанымды мойындаса; егер сонда олардың сүндеттелмеген жүректері кішірейіп, өз заңсыздықтарының жазасын қабылдаса: Сонда Мен Жақыппен жасасқан келісімімді есіме аламын, сондай-ақ Ысқақпен жасасқан келісімімді, сондай-ақ Ыбырайыммен жасасқан келісімімді де есіме аламын; әрі сол жерді де есіме аламын. Леуіліктер 26:39–42.

The curse was because they didn’t remember the sabbaths of the land.

Қарғыс олардың жердің сенбілік күндерін еске алмағандықтарынан болды.

John the Baptist, who was Elijah to come, typified the “voice” in the wilderness of Revelation eleven’s three and a half days. He would direct the dead dry bones to “remember” Moses’ law at Horeb, and if they did, then the messenger of the covenant would “remember” the covenant of their fathers. But only if they confessed their sins, the sins of their fathers, and more humbling, they were to specify the trespasses “they trespassed against” God.

Келуге тиіс Ілияс болған Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақия Аян кітабының он бірінші тарауындағы үш жарым күннің шөлдегі «үнін» бейнеледі. Ол өлі, құрғақ сүйектерге Хоребте берілген Мұсаның заңын «еске алуды» нұсқар еді, ал егер олар солай етсе, онда келісімнің хабаршысы олардың ата-бабаларының келісімін «еске алар» еді. Бірақ бұл тек олар өз күнәларын, ата-бабаларының күнәларын мойындаған жағдайда ғана, әрі одан да зор кішіреюмен, Құдайға қарсы «жасаған» күнәларын нақты атап көрсетулері тиіс болған жағдайда ғана болмақ.

They would also need to admit that they had been walking “contrary” to God, and that God had been walking “contrary” to them.

Сондай-ақ олар өздерінің Құдайға «қарсы» жүріп келгендерін және Құдайдың да оларға «қарсы» жүргенін мойындауға тиіс еді.

They would also need to recognize that they were the dead dry bones in the street of Revelation eleven, for they had to admit that God had brought them into the enemy’s land, and the enemy’s land is death.

Олар сондай-ақ Аян кітабының он бірінші тарауындағы көшеде жатқан қураған өлі сүйектердің өздері екенін мойындаулары керек еді, өйткені олар Құдайдың өздерін жаудың жеріне әкелгенін, ал жаудың жері — өлім екенін мойындауға тиіс болатын.

According to John the Baptist, they would also need to answer the question of who the “voice” crying in the “wilderness” is, for John asked, “Who hath warned you to flee from the wrath to come?”

Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақияның айтуынша, олар «айдалада» жар салып тұрған «дауыс» кім деген сұраққа да жауап беруі керек еді, өйткені Жақия: «Келер қаһардан қашуларыңды сендерге кім ескертті?» — деп сұрады.

We will continue these subjects in the next article.

Біз бұл тақырыптарды келесі мақалада жалғастырамыз.

> “The minister of God is commanded: ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show My people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The Lord says of these people: ‘They seek Me daily, and delight to know My ways, as a nation that did righteousness.’ Here is a people who are self-deceived, self-righteous, self-complacent, and the minister is commanded to cry aloud and show them their transgressions. In all ages this work has been done for God’s people, and it is needed now more than ever before.” Testimonies, volume 5, 299.

> “Құдайдың қызметшісіне мынадай әмір берілген: ‘Дауысыңды қатты шығар, тыйылма, үніңді кернейдей көтер де, Менің халқыма олардың күнәларын, ал Жақып әулетіне олардың күнәларын көрсет’. Иеміз бұл халық туралы былай дейді: ‘Олар Мені күн сайын іздейді, әрі әділдік жасаған халықтай Менің жолдарымды білуді ұнатады’. Міне, өзін-өзі алдаған, өзін-өзі әділ санаған, өзіне-өзі риза болған халық, және қызметшіге олардың күнәларын дауыстап айтып, әшкерелеу бұйырылған. Барлық дәуірлерде бұл іс Құдай халқы үшін атқарылып келген, әрі қазір ол бұрынғыдан да көбірек қажет.” Testimonies, volume 5, 299.

Back to Articles