Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Three

Жоил кітабы және Лаодикиялық Жетінші күн адвентистер шіркеуі — Жиырма үшінші бөлім

Number Twenty-Three

Жиырма үшінші сан

Author

Jeff Pippenger

Published

January 4, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

In article twenty-two I wrote, “Then in chapter eleven, the genealogy of the chosen people is represented by ten names from Shem to Abram. Chapter eleven is the story of the tower of Babel, but also the genealogy of the chosen people, as represented by Abraham. Chapter eleven introduces a chosen people who were to enter into a threefold covenant with God. The third and final step was the sacrifice of Isaac in chapter twenty-two. Chapter “eleven” is the alpha beginning and chapter “twenty-two” is the omega ending. The faith required to hear God’s voice in the meaning of names, is no different than the faith required to hear His voice in the numbering of His Word.”

Жиырма екінші мақалада мен былай деп жаздым: «Содан кейін он бірінші тарауда таңдап алынған халықтың шежіресі Шемнен Ыбырамға дейінгі он есім арқылы бейнеленеді. Он бірінші тарау — Бабыл мұнарасының оқиғасы, сонымен бірге Ыбырайым арқылы бейнеленген таңдап алынған халықтың шежіресі де. Он бірінші тарау Құдаймен үш құрамды келісімге кіруге тиіс болған таңдап алынған халықты таныстырады. Үшінші әрі соңғы қадам жиырма екінші тараудағы Ысқақтың құрбан етілуі болды. “Он бір” тарау — альфа бастау, ал “жиырма екі” тарау — омега аяқталу. Есімдердің мағынасында Құдайдың дауысын есту үшін талап етілетін сенім, Оның Сөзінің нөмірленуінде Оның дауысын есту үшін талап етілетін сенімнен еш айырмашылығы жоқ».

Chapter eleven presents the covenant of Cain, and the covenant of Abel. We have repeatedly shown through the years that the prophetic characteristics of the tower of Babel represent a counterfeit covenant. After the flood, there was a change of dispensations from worshipping at the gate of Eden before the flood, and after the flood, worship was to be at an altar. The altar had specific biblical requirements. It needed to be erected of natural stone, with no human chipping or chiseling the stone. It had to be rock upon rock, with no mortar.

Он бірінші тарауда Қабылдың келісімі мен Әбілдің келісімі ұсынылады. Біз жылдар бойы Бабыл мұнарасының пайғамбарлық сипаттамалары жалған келісімді бейнелейтінін қайта-қайта көрсетіп келдік. Топан судан кейін, топан суға дейін Едем қақпасының алдында ғибадат етуден кейін, дәуірлердің ауысуы болып, топан судан соң ғибадат құрбандық үстелінде атқарылуға тиіс болды. Құрбандық үстеліне қатысты Киелі кітапта нақты талаптар болған. Ол табиғи тастан қалануы керек еді, тасқа адам қолымен шабу не қашау жүргізілмеуге тиіс еді. Ол тас үстіне тас болып, ешқандай лайсыз қалануға тиіс еді.

The purpose of the tower was to make Nimrod’s cohorts a name, which represents character. In the tower we see man attempting to save themselves, and lifting themselves up as the gods of heaven. The tower is a symbol of a church that thinks it can save itself, and thinks that it should be lifted up, as the ten kings do in Psalm 83, when they lift up the papal head at the evil confederacy of Bible prophecy, which takes place at the Sunday law.

Мұнараның мақсаты Нимродтың сыбайластарына ат шығару еді, ал бұл мінез-құлықты білдіреді. Мұнарадан біз адамның өзін-өзі құтқаруға ұмтылып, өзін көктің тәңірлері дәрежесіне көтеріп жатқанын көреміз. Мұнара — өзін-өзі құтқара аламыз деп ойлайтын және өзін жоғары көтеру керек деп санайтын шіркеудің нышаны; дәл солай Забур 83-тегі он патша да Киелі кітап пайғамбарлығының зұлым одағында папалық басты көтереді, ал бұл жексенбілік заң кезінде жүзеге асады.

> A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. Psalms 83:1, 2.

> Асафтың жыры, не забуры. Үнсіз қалма, уа, Құдай; тыншыма, тыныш жатпа, уа, Құдай. Өйткені, міне, жауларың дүрлігуде, ал Сені жек көретіндер бастарын көтерді. Забур 83:1, 2.

The world had just been destroyed by Noah’s flood, and the reason God identified the closing probation on the antediluvian world was that man’s thoughts had become evil continually. The Bible speaks of unity in various ways, one of which is to see “eye to eye.” Can two walk together, except they be agreed?

Әлем Нұхтың топан суымен енді ғана жойылған еді, ал Құдайдың топан суына дейінгі дүниеге сынақ мерзімінің жабылуын белгілеуінің себебі — адамның ойларының әрдайым жамандыққа бейім болып кеткені еді. Киелі кітап бірлік туралы әртүрлі түрде айтады, соның бірі — «көзбе-көз көру». Екі адам келісімде болмай, бірге жүре ала ма?

> Now I beseech you, brethren, by the name of our Lord Jesus Christ, that ye all speak the same thing, and that there be no divisions among you; but that ye be perfectly joined together in the same mind and in the same judgment. 1 Corinthians 1:10.

> Енді, бауырластар, Иеміз Иса Мәсіхтің атымен сендерден өтінемін: бәрің де бір сөзді сөйлеңдер, араларыңда жік болмасын; қайта, бір ойда және бір пікірде толықтай бірігіңдер. 1 Қорынттықтарға 1:10.

When God confused the language at the judgment upon Nimrod’s kingdom, it identifies that prior to the confusion, they were all in unity, and therefore they were all the same character, and that character was a religion based upon human works—as opposed to those in the very same chapter that are represented by Abraham. Shem was a faithful soul in the time of Nimrod. Historians point to Shem as the one who killed Nimrod, the mighty rebel before the Lord. The point stands without the historian’s ideas, for Shem is a covenant man, who traces his blood to Noah, a covenant man, who traces his blood back to Seth, another covenant man, who came into covenant history to replace his brother Abel, who was another covenant man who was a direct descendant of Adam.

Құдай Нимрод патшалығына шығарылған үкім кезінде тілдерді шатастырғанында, бұл шатастыруға дейін олардың бәрі бірлікте болғанын, демек, олардың бәрі бірдей мінез-құлыққа ие болғанын көрсетеді; ал сол мінез-құлық адамдық істерге негізделген дін еді — дәл сол тарауда Ыбырайым арқылы бейнеленгендерден өзгеше. Шем Нимродтың заманында адал жан болды. Тарихшылар Жаратқан Иенің алдында құдіретті бүлікші болған Нимродты өлтірген адам ретінде Шемді нұсқайды. Тарихшының жорамалдарынсыз-ақ бұл тұжырым өз күшінде қалады, өйткені Шем — қан тегін Нұхтан тарататын, келісім адамы; Нұх — қан тегін Сетке жеткізетін, тағы бір келісім адамы; ал Сет — келісім тарихына өз ағасы Әбілді алмастыру үшін енген, тағы бір келісім адамы; Әбіл болса Адамның тікелей ұрпағы болған тағы бір келісім адамы еді.

Genesis eleven is the great controversy between Christ and Satan, in the context of a covenant of life and a covenant of death. Nimrod represents the great hunter before the Lord, for he represents a church that has many devotees. Abram, through Shem, represents a church that has but few devotees. Shem was the covenant man when Nimrod was building his tower, but the two covenants in chapter eleven are represented not by Shem and Nimrod, but by Nimrod and Abraham. Paul clearly identifies this prophetic rule.

Жаратылыстың он бірінші тарауы — өмір туралы келісім мен өлім туралы келісім аясындағы Мәсіх пен Шайтан арасындағы ұлы тартыс. Нимрод Жаратқан Иенің алдында ұлы аңшыны бейнелейді, өйткені ол өзіне көптеген табынушылары бар шіркеуді білдіреді. Ыбырам, Шем арқылы, өзіне аз ғана табынушылары бар шіркеуді білдіреді. Нимрод мұнарасын салып жатқан кезде, Шем келісімнің адамы еді, бірақ он бірінші тараудағы екі келісім Шем мен Нимрод арқылы емес, Нимрод пен Ыбырайым арқылы бейнеленген. Пауыл бұл пайғамбарлық қағиданы анық көрсетеді.

> For this Melchisedec, king of Salem, priest of the most high God, who met Abraham returning from the slaughter of the kings, and blessed him; To whom also Abraham gave a tenth part of all; first being by interpretation King of righteousness, and after that also King of Salem, which is, King of peace; Without father, without mother, without descent, having neither beginning of days, nor end of life; but made like unto the Son of God; abideth a priest continually. Now consider how great this man was, unto whom even the patriarch Abraham gave the tenth of the spoils.

> Өйткені осы Мелхиседек — Салим патшасы, Ең Жоғарғы Құдайдың діни қызметкері, патшаларды қырып-жойып қайтып келе жатқан Ыбырайымға жолығып, оған бата берген; әрі Ыбырайым оған бар нәрсенің оннан бір бөлігін берген. Оның есімі, алдымен, мағынасы бойынша Әділдік Патшасы, содан кейін сондай-ақ Салим Патшасы, яғни Бейбітшілік Патшасы. Оның әкесі де жоқ, анасы да жоқ, шежіресі де жоқ, күндерінің бастауы да, өмірінің соңы да жоқ; бірақ Құдай Ұлына ұқсастырылған күйде мәңгі діни қызметкер болып қалады. Енді қараңдар, тіпті патриарх Ыбырайым да олжадағының оннан бірін берген осы адамның қандай ұлы болғанын.

> And verily they that are of the sons of Levi, who receive the office of the priesthood, have a commandment to take tithes of the people according to the law, that is, of their brethren, though they come out of the loins of Abraham:

> Расында, леуіліктердің ұлдарынан болып, діни қызмет міндетін қабылдағандар заң бойынша халықтан, яғни өз бауырларынан — олар Ыбырайымның белінен шыққан болса да — ондық алуға өсиет алған:

> But he whose descent is not counted from them received tithes of Abraham, and blessed him that had the promises. And without all contradiction the less is blessed of the better. And here men that die receive tithes; but there he receiveth them, of whom it is witnessed that he liveth. And as I may so say, Levi also, who receiveth tithes, payed tithes in Abraham. For he was yet in the loins of his father, when Melchisedec met him. Hebrews 7:1–10.

> Ал тегі солардан саналмайтын кісі Ыбырайымнан ондық алып, уәделерге ие болған оған бата берді. Ал ешбір даусыз, кішісі үлкенінен бата алады. Мұнда ондықты өлетін адамдар алады; ал онда оны тірі екендігі туралы куәлік етілетін Біреу алады. Тіпті, былай деуге де болады: ондық алатын Леви де Ыбырайым арқылы ондық төледі. Өйткені Мелхиседек оған жолыққан кезде, ол әлі өз әкесінің белінде еді. Еврейлерге 7:1–10.

There is a great deal of present truth in the subject of Melchizedek, but I am simply identifying that Paul teaches directly that the prophetic characteristics of covenant men, and by that, I mean, men and women in the inspired testimony whose scriptural testimony is identifying a waymark in the prophetic line of God’s covenant with mankind. Paul teaches that Melchizedek, who lived before the Levitical priesthood was established at Sinai, and therefore over four hundred years before there was a Levitical priesthood, had accepted tithe from Levi. In order to be in the Levitical priesthood, you had to be a Levite who could prove his blood descent from Levi. Melchizedek could not show his descent was from the line of Levi, for Levi was not yet born.

Мелхиседек тақырыбында қазіргі ақиқатқа қатысты мол мазмұн бар, бірақ мен тек Пауылдың тікелей түрде өсиет адамдарының пайғамбарлық сипаттары туралы үйрететінін ғана атап көрсетіп отырмын; мұнымен мен шабыттандырылған куәліктегі, Киелі жазбадағы куәлігі Құдайдың адамзатпен жасаған өсиетінің пайғамбарлық желісіндегі бір межені айқындайтын ерлер мен әйелдерді меңзеп отырмын. Пауыл Синайда леуілік діни қызмет орнықтырылғанға дейін өмір сүрген, демек леуілік діни қызмет пайда болғаннан төрт жүз жылдан астам бұрын өмір сүрген Мелхиседектің Леуіден ондық қабылдағанын тікелей үйретеді. Леуілік діни қызметке кіру үшін, сен Леуіден қаны арқылы тарағаныңды дәлелдей алатын леуілік болуың керек еді. Мелхиседек өзінің тегінің Леуі әулетінен екенін көрсете алмас еді, өйткені Леуи әлі дүниеге келмеген болатын.

The line of prophecy that represents God’s covenant with Adam and Eve is actually two covenants. The first was a covenant of life with a simple test. After the fall and the failed test, the next covenant included the blood of a lamb in order to provide clothing. Then there was God’s covenant with mankind, represented by the rainbow, Noah and altar worship. Then there was Genesis eleven where God’s covenant with a chosen people, who would be called Hebrews began. In each of those stories the biblical characters are covenant men or women.

Құдайдың Адам мен Хауа анамен жасаған келісімін бейнелейтін пайғамбарлық желісі, шын мәнінде, екі келісімнен тұрады. Біріншісі — қарапайым сынақпен бекітілген өмір келісімі еді. Құлаудан және сәтсіз өткен сынақтан кейінгі келесі келісім киім беру үшін қозының қанын қамтыды. Одан кейін Құдайдың адамзатпен жасаған келісімі келді; ол кемпірқосақпен, Нұхпен және құрбандық үстелі алдындағы ғибадатпен бейнеленді. Содан соң Жаратылыс кітабының он бірінші тарауында еврейлер деп аталатын таңдап алынған халықпен Құдайдың келісімі басталды. Осы оқиғалардың әрқайсысында Киелі кітап кейіпкерлері — келісім адамдары не әйелдері.

In Genesis eleven, the beginning of the covenant of life with a chosen people is set forth, and it is set forth, right where Nimrod establishes the covenant of death, as represented by the bricks and mortar, that were the counterfeit of the unchiseled rocks and no mortar represented by the altar. Sister White informs us the altar represents Christ, thus Nimrod’s religion, which is a counterfeit religion, represents a counterfeit Christ.

Жаратылыс кітабының он бірінші тарауында таңдап алынған халықпен жасалған өмір келісімінің басталуы баяндалады; әрі ол дәл Нимрод кірпіш пен лаймен бейнеленген өлім келісімін орнатқан жерде баяндалады, ал бұлар құрбандық үстелі арқылы бейнеленген қашалмаған тастар мен лайдың жоқтығына жасалған жалған еліктеу еді. Уайт ханым бізге құрбандық үстелі Мәсіхті бейнелейтінін хабарлайды; демек, жалған дін болып табылатын Нимродтың діні жалған Мәсіхті бейнелейді.

> And they said one to another, Go to, let us make brick, and burn them thoroughly. And they had brick for stone, and slime had they for mortar. Genesis 11:3.

> Сонда олар бір-біріне: «Келіңдер, кірпіш жасап, оны әбден күйдірейік»,— десті. Олар үшін тас орнына кірпіш, ал әк орнына қарамай пайдаланылды. Жаратылыс 11:3.

> And if thou wilt make me an altar of stone, thou shalt not build it of hewn stone: for if thou lift up thy tool upon it, thou hast polluted it. Exodus 20:25.

> Ал егер Маған тастан құрбандық үстелін жасайтын болсаң, оны қашалған тастан тұрғызба; өйткені егер оған сайманыңды тигізсең, оны арамдайсың. Мысырдан шығу 20:25.

> “We are in danger of mingling the sacred and the common. The holy fire from God is to be used in our efforts. The true altar is Christ; the true fire is the Holy Spirit. This is our inspiration. It is only as the Holy Spirit leads and guides a man that he is a safe counselor. If we turn aside from God and from His chosen ones to inquire at strange altars we shall be answered according to our works.” Selected Messages, book 3, 300.

> «Біз қасиетті мен кәдімгіні араластырып жіберу қаупі алдында тұрмыз. Құдайдан келген киелі от біздің талпыныстарымызда қолданылуға тиіс. Шынайы құрбандық үстелі — Мәсіх, шынайы от — Киелі Рух. Міне, біздің жігерлендіруіміз осы. Адамға Киелі Рух басшылық етіп, оны жетелеген жағдайда ғана ол сенімді кеңесші бола алады. Егер біз Құдайдан және Оның таңдаулыларынан теріс бұрылып, бөтен құрбандық үстелдерінде сұрастыратын болсақ, онда бізге өз істерімізге қарай жауап беріледі.» Selected Messages, 3-кітап, 300.

Among other truths, one of the lessons that is derived prophetically from Genesis eleven is that it represents the beginning of a prophetic line. The flood of Noah marks a prophetic separation. When Noah left the ark there was to be a new method of worship, and the method of worship always produces two classes of worshippers, as set forth in the history of Cain and Abel. Genesis eleven is a new world, with a beginning history that becomes the foundational story of the ending history, as God’s last day covenant people call the eleventh-hour workers out of Babylon during the Sunday law crisis. Nimrod is the man of sin during the Sunday law crisis, and Shem, who is Abraham is the man of God in that very same crisis. Genesis eleven’s scattering and confusion of languages, began soon after Noah left the ark. The theme of chapter eleven is the two covenants, and the story reaches its conclusion when the third step of the Abrahamic covenant is set forth in chapter twenty-two.

Басқа ақиқаттардың қатарында, Жаратылыс кітабының он бірінші тарауынан пайғамбарлық тұрғыдан туындайтын сабақтардың бірі — оның пайғамбарлық желінің басталуын бейнелеуі. Нұхтың топан суы пайғамбарлық бөлінуді белгілейді. Нұх кемеден шыққанда, ғибадат етудің жаңа тәсілі болуға тиіс еді, ал ғибадат ету тәсілі әрдайым Қабыл мен Әбілдің тарихында көрсетілгендей, ғибадат етушілердің екі тобын туындатады. Жаратылыс кітабының он бірінші тарауы — жаңа дүние, оның бастапқы тарихы Құдайдың соңғы күндегі келісім халқы жексенбілік заң дағдарысы кезінде он бірінші сағаттағы жұмыскерлерді Бабылдан шақырып шығарғанда, аяқталу тарихының іргетастық оқиғасына айналады. Нымрод — жексенбілік заң дағдарысы кезіндегі күнә адамы, ал Шем, яғни Ыбырайым — дәл сол дағдарыстағы Құдай адамы. Жаратылыс кітабының он бірінші тарауындағы шашырау мен тілдердің шатасуы Нұх кемеден шыққаннан көп ұзамай басталды. Он бірінші тараудың тақырыбы — екі келісім, ал бұл оқиға өз қорытындысына Ыбырайымдық келісімнің үшінші қадамы жиырма екінші тарауда баяндалған кезде жетеді.

Chapter eleven is the alpha history of the line of Abraham that reaches omega history in chapter twenty-two. The beginning story of Nimrod’s Babel and the ending story of the offering of Isaac, both represent the final judgment upon mankind. The line begins at Nimrod’s tower, and extends to the offering of Isaac, and the line culminates in two opposite offerings. Nimrod’s offering receives God’s executive judgment, and Abraham’s judgment receives God’s blessing. Nimrod is the alpha of chapter eleven and Abraham is the omega of chapter twenty-two. The omega is always greater, by at least twenty-two times according to the Hebrew alphabet, and the power manifested in confusing the languages and scattering the nations abroad, was far exceeded by the power of the cross. Nimrod’s tower represents the Twin Towers of 9/11 and the offering of Isaac represents the Sunday law.

Он бірінші тарау — жиырма екінші тарауда омега тарихына жететін Ыбырайым желісінің альфа тарихы. Нимродтың Бабылы туралы бастау хикаясы да, Ысқақты құрбандыққа ұсыну туралы аяқталу хикаясы да адамзатқа шығарылатын ақырғы сотты бейнелейді. Бұл желі Нимродтың мұнарасынан басталып, Ысқақты құрбандыққа ұсынуға дейін созылады, әрі осы желі бір-біріне қарама-қарсы екі құрбандықта шегіне жетеді. Нимродтың құрбандығы Құдайдың атқарушы үкімін қабылдайды, ал Ыбырайымның үкімі Құдайдың батасын қабылдайды. Нимрод — он бірінші тараудың альфасы, ал Ыбырайым — жиырма екінші тараудың омегасы. Еврей әліпбиіне сәйкес, кем дегенде жиырма екі есе, омега әрдайым ұлырақ болады, әрі тілдерді шатастырып, халықтарды жер жүзіне бытыратып жіберуде көрінген күш айқыштың құдіретінен әлдеқайда асып түсті. Нимродтың мұнарасы 11-қыркүйектегі Қос Мұнараны бейнелейді, ал Ысқақты құрбандыққа ұсыну жексенбілік заңды бейнелейді.

The line of the covenant with a chosen people begins with the symbol of the number eleven and it ends with the symbol of twenty-two. The line ends at the close of probation in the alpha history of Nimrod and also the omega history of Abraham. The very history of Nimrod and Abraham is set forth in the first book of the Bible, and it is set within the context of picking up the pieces from the very recent destruction of Noah’s flood. In the first book of the Bible the illustration of the two covenants, provides two witnesses that set forth the close of probation in the line of chapter eleven through to twenty-two.

Таңдалған халықпен жасалған келісімнің желісі он бір санының нышанынан басталып, жиырма екі санының нышанымен аяқталады. Бұл желі Нимродтың альфа тарихындағы, сондай-ақ Ыбырайымның омега тарихындағы сынақ мерзімінің жабылуымен аяқталады. Нимрод пен Ыбырайымның дәл осы тарихының өзі Киелі кітаптың бірінші кітабында баяндалған және ол Нұхтың топан суының жуырдағы жойқын қасіретінен кейін қалған сынықтарды жинастыру аясына орналастырылған. Киелі кітаптың бірінші кітабында екі келісімнің көрнекі бейнесі он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейінгі желідегі сынақ мерзімінің жабылуын көрсететін екі куәгерді ұсынады.

> He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:11.

> Әділетсіз адам әлі де әділетсіздік істей берсін; арамданған адам әлі де арамдана берсін; ал әділ адам әлі де әділдік істей берсін; қасиетті адам әлі де қасиетті бола берсін. Аян 22:11.

Nimrod is unjust and filthy still, and Abraham is righteous and holy still as identified in the alpha of Genesis 11–22, and also in the omega of Revelation 22:11. Just before probation closes, a pronouncement in verse 10 is made to seal not the sayings of the prophecy of this book. Just before probation closes in the very next verse, there is to be a prophecy in Revelation that is to be unsealed. Two verses after verse eleven, Christ supplies the key to unseal that prophecy.

Нимрод — әлі де әділетсіз әрі арам, ал Ыбырайым — Жаратылыс 11–22-тараулардың альфасында қалай айқындалса, Аян 22:11-дегі омегада да әлі де әділ әрі киелі. Сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында, 10-аятта осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерді мөрлемеу туралы жарлық беріледі. Сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында, келесі аяттың өзінде, Аян кітабында мөрі ашылуға тиісті бір пайғамбарлық болуы керек. Он бірінші аяттан кейінгі екі аятта Мәсіх сол пайғамбарлықтың мөрін ашатын кілтті береді.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be.

> Сонда ол маған былай деді: «Осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерді мөрлеме, өйткені уақыт жақын. Әділетсіздік етуші әлі де әділетсіздік етсін; арам адам әлі де арам болсын; әділ адам әлі де әділдік етсін; қасиетті адам әлі де қасиетті болсын. Міне, Мен тез келемін; әркімге ісіне қарай беру үшін сыйым Өзіммен бірге».

> I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.

> Мен Альфамын және Омегамын, басы және соңы, алғашқысы және ақырғысы. Аян 22:10–13.

Chapter twenty-two is the omega chapter of the entire Bible and the key to opening the prophecy in Revelation that is sealed up, is the principle that Christ identified above all others in chapter one of Revelation. Chapter one is the first letter of the Hebrew alphabet, and chapter twenty-two is the last. In verses nine through eleven of chapter one, John introduces himself, and identifies Christ as Alpha and Omega.

Жиырма екінші тарау — бүкіл Киелі кітаптың омега тарауы әрі Аян кітабындағы мөрленіп жабылған пайғамбарлықты ашудың кілті; ол — Мәсіх Аян кітабының бірінші тарауында барлық өзге қағидалардың үстінен айқындап көрсеткен принцип. Бірінші тарау — еврей әліпбиінің алғашқы әрпі, ал жиырма екінші тарау — соңғысы. Бірінші тараудың тоғызыншыдан он бірінші аяттарына дейін Жохан өзін таныстырады да, Мәсіхті Альфа мен Омега деп айқындайды.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:9-11.

> Мен, Жохан, сендердің бауырластарың әрі қайғы-қасіретте, Иса Мәсіхтің Патшалығында және төзімінде серіктестеріңмін, Құдай сөзі үшін және Иса Мәсіхтің куәлігі үшін Патмос деп аталатын аралда болдым. Иеміздің күнінде мен Рухта болдым, әрі артымнан кернейдің даусындай зор бір дауысты естідім. Ол былай деді: Мен Альфа және Омегамын, Біріншімін және Соңғымын; және: Не көрсең, соны кітапқа жаз да, Азиядағы жеті қауымға жібер: Ефеске, Смирнаға, Пергамға, Тиатираға, Сардиске, Филадельфияға және Лаодикияға. Аян 1:9-11.

In verse eleven, John is in Patmos, but he turns around in verse twelve, and from there on, he is in the heavenly sanctuary. Thus, in verses 9/11, we find the testimony of John, which identifies Jesus as Alpha and Omega, something Jesus already identified of Himself in verse 8:

Он бірінші аятта Жохан Патмос аралында, бірақ он екінші аятта ол артына бұрылады, содан бастап ол көктегі қасиетті орында болады. Осылайша, 9/11-аяттарда біз Жоханның куәлігін көреміз; ол Исаны Альфа және Омега деп айқындайды, ал Иса мұны 8-аятта Өзі туралы бұған дейін-ақ айтқан болатын:

> I am Alpha and Omega, the beginning and the ending, saith the Lord, which is, and which was, and which is to come, the Almighty. Revelation 1:8.

> Мен Альфа мен Омегамын, басы әрі соңы, — дейді Иеміз, Құдіретті, қазір бар, бұрын болған және келуге тиісті. Аян 1:8.

In verse eight, John is writing what he heard Christ speak of Himself. In verses nine through eleven, it is John speaking of himself. That represents two witnesses in the first eleven verses that identify Christ as Alpha and Omega. Verses nine through eleven represents its own unit of thought. Though connected with the entire chapter, in these verses John is speaking of himself, whereas; in verses four through eight, John is speaking for the godhead to His churches. Verse four begins a unit of thought, that ends in verse eight. This is recognized by the opening characteristics of Christ who was and is and is yet to come, being identified in verse four and then again in verse eight.

Сегізінші аятта Жохан Мәсіхтің Өзі туралы айтқан сөздерін жазып отыр. Тоғызыншыдан он бірінші аяттарға дейін Жохан өзі туралы айтып отыр. Бұл алғашқы он бір аяттың ішінде Мәсіхті Альфа және Омега деп танытатын екі куәгерді білдіреді. Тоғызыншыдан он бірінші аяттарға дейінгі аралық өз алдына жеке бір ой бірлігін құрайды. Бүкіл тараумен байланыста болғанымен, осы аяттарда Жохан өзі туралы айтып отыр, ал төртіншідан сегізінші аяттарға дейін Жохан Құдайболмысы атынан Оның қауымдарына сөйлеп тұр. Төртінші аят сегізінші аятта аяқталатын бір ой бірлігін бастайды. Мұны Мәсіхтің «болған, бар және келмекші» деген бастапқы сипаттарының төртінші аятта айқындалып, содан кейін сегізінші аятта қайтадан көрсетілуінен тануға болады.

> John to the seven churches which are in Asia: Grace be unto you, and peace, from him which is, and which was, and which is to come; and from the seven Spirits which are before his throne; And from Jesus Christ, who is the faithful witness, and the first begotten of the dead, and the prince of the kings of the earth. Unto him that loved us, and washed us from our sins in his own blood, And hath made us kings and priests unto God and his Father; to him be glory and dominion for ever and ever. Amen. Behold, he cometh with clouds; and every eye shall see him, and they also which pierced him: and all kindreds of the earth shall wail because of him. Even so, Amen.

> Азиядағы жеті қауымға Жоханнан: қазір бар, бұрын болған және келетін Құдайдан, Оның тағының алдында тұрған жеті Рухтан, әрі Иса Мәсіхтен сендерге рақым мен тыныштық болсын. Ол — адал куә, өлілердің арасынан тұңғыш болып туған, жердегі патшалардың Әміршісі. Бізді сүйген, әрі Өз қаны арқылы күнәларымыздан жуып тазартқан, және бізді Құдайы әрі Әкесі үшін патшалар мен діни қызметкерлер еткен Соған мәңгілік даңқ пен билік болсын. Аумин. Міне, Ол бұлттармен келе жатыр; Оны әрбір көз көреді, тіпті Оны түйреп өткендер де көреді; жердің барлық рулары Ол үшін жоқтау айтады. Иә, аумин.

> I am Alpha and Omega, the beginning and the ending, saith the Lord, which is, and which was, and which is to come, the Almighty. Revelation 1:4–8.

> «Мен Альфа әрі Омегамын, басы да, соңы да», — дейді Жаратқан Ие, «Бар Болушы, болған және келетін, Құдіреті шексіз». Аян 1:4–8.

The first three verses of chapter one present the revelation of Jesus Christ, which is unsealed just before probation closes, for verse three says, “the time is at hand.” “The time is at hand” is the identical statement of verse ten, of chapter twenty-two, that says “seal not the sayings of the prophecy of this book for the time is at hand.” The prophecy that is unsealed is the Revelation of Jesus Christ.

Бірінші тараудың алғашқы үш аяты сынақ мерзімі аяқталардан сәл бұрын мөрі ашылатын Иса Мәсіхтің аянын ұсынады, өйткені үшінші аятта: «уақыт жақын»,— делінген. «Уақыт жақын» деген сөздер жиырма екінші тараудың оныншы аятындағы: «осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерін мөрлеме, өйткені уақыт жақын»,— деген тұжырыммен дәлме-дәл бірдей. Мөрі ашылатын пайғамбарлық — Иса Мәсіхтің аяны.

Verse four begins the unsealing, and verse four begins with John’s testimony of, “I John,” and then in verse eight it is Christ who identifies Himself. A human witness in the first of the five verses and a divine witness at the end. Verse four identifies the Heavenly Father as the one who “is, and which was, and which is to come.” Verse eight identifies Christ as the one who “is, and which was, and which is to come.”

Төртінші аят мөрдің ашылуын бастайды, әрі төртінші аят Жоханның: «Мен, Жохан», — деген куәлігімен басталады; содан кейін сегізінші аятта Мәсіх Өзін Өзі таныстырады. Осы бес аяттың біріншісінде — адамдық куәлік, ал соңында — Құдайлық куәлік беріледі. Төртінші аят Көктегі Әкені «бар болған, болып тұрған және келетін» Тұлға ретінде айқындайды. Сегізінші аят Мәсіхті «бар болған, болып тұрған және келетін» Тұлға ретінде айқындайды.

The key to unsealing the Revelation of Jesus Christ is the principle of alpha and omega. As the first and last, Christ also exists in the present, though He was in the past and will be in the future. The fact that Jesus and the Father are both the God who was, and is, and is yet to come is another presentation of Christ as Alpha and Omega. He is Alpha and Omega, the First and the Last, the Beginning and Ending and He was in the beginning and will be in the ending. The “keys” of the kingdom, that are given to the church at Caesarea Philippi, is also the “key” placed upon Eliakim’s shoulder in Isaiah 22:22. The alpha of the book of Revelation is chapter one and the omega is chapter twenty-two, so we find all the Hebrew alphabet, in the chapters of Revelation. Chapter thirteen represents the rebellion of the United States and thereafter the world. Chapter one presents Christ as Alpha and Omega and chapter twenty-two identifies the same truth, but in connection with the unsealing mentioned in chapter one. Chapters one, thirteen and twenty-two represent the three Hebrew letters that together form the word “truth.”

Иса Мәсіхтің Аянын ашудың кілті — альфа мен омега қағидасы. Алғашқы әрі Соңғы ретінде Мәсіх өткенде болғаны және болашақта болатыны сияқты, қазір де бар. Иса да, Әке де болған, бар және келуге тиіс Құдай екендігі — Мәсіхтің Альфа мен Омега ретіндегі тағы бір көрінісі. Ол — Альфа мен Омега, Алғашқы мен Соңғы, Басы мен Соңы; әрі Ол бастауда болды және аяқталуда да болады. Кесария Филиппідегі қауымға берілген Патшалықтың «кілттері» — Ишая 22:22-де Елиякімнің иығына қойылған «кілттің» өзі. Аян кітабының альфасы — бірінші тарау, ал омегасы — жиырма екінші тарау, сондықтан біз Аянның тарауларынан бүкіл еврей әліпбиін табамыз. Он үшінші тарау Америка Құрама Штаттарының, содан кейін дүниенің бүлігін бейнелейді. Бірінші тарау Мәсіхті Альфа мен Омега ретінде көрсетеді, ал жиырма екінші тарау сол ақиқатты айқындайды, бірақ бірінші тарауда айтылған ашылумен байланыстыра отырып. Бірінші, он үшінші және жиырма екінші тараулар бірігіп «ақиқат» сөзін құрайтын үш еврей әрпін бейнелейді.

In chapter twenty-three of Matthew Jesus sets forth eight woes upon the Pharisees and Sadducees. In the final verse of chapter twenty-two the interaction of Christ with the quibbling Jews ended with the enigma of David, an enigma that can only be solve if you understand the principle of alpha and omega.

Матайдың жиырма үшінші тарауында Иса парызшылдар мен саддукейлерге қарсы сегіз қасірет жариялайды. Жиырма екінші тараудың соңғы аятында Мәсіхтің даукес яһудилермен болған сұхбаты Дәуіттің жұмбағымен аяқталды; бұл жұмбақ альфа мен омега қағидасын түсінген жағдайда ғана шешіле алады.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he?

> Ал парызшылдар жиналып тұрған кезде, Иса олардан: «Мәсіх туралы не ойлайсыңдар? Ол кімнің Ұлы?» — деп сұрады.

> They say unto him, The Son of David.

> Олар Оған: «Дәуіттің Ұлы», — деді.

> He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> Ол оларға былай дейді: Ендеше Дәуіт Рух арқылы Оны қалай Ием деп атап, былай дейді: “Жаратқан Ие менің Иеме: Мен Сенің дұшпандарыңды аяғыңның асты етейін дегенімше, Менің оң жағымда отыр”,— дейді? Егер Дәуіт Оны Ием деп атаса, Ол қалай оның ұлы болады?

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> Ешкім Оған бір ауыз сөзбен де жауап қайтара алмады; сол күннен бастап енді ешкім Оған тағы сұрақ қоюға бата алмады. Матай 22:41–46.

The conclusion of chapter twenty-two identifies a waymark of covenant history. Jeremiah addresses this line of truth as well:

Жиырма екінші тараудың қорытындысы келісім тарихындағы бір белесті айқындайды. Еремия да осы ақиқат желісіне назар аударады:

> The word that came to Jeremiah from the Lord, saying, Stand in the gate of the Lord’s house, and proclaim there this word, and say, Hear the word of the Lord, all ye of Judah, that enter in at these gates to worship the Lord. Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel, Amend your ways and your doings, and I will cause you to dwell in this place. Trust ye not in lying words, saying, The temple of the Lord, The temple of the Lord, The temple of the Lord, are these.

> Жаратқан Иеден Еремияға келген сөз былай деді: Жаратқан Иенің үйінің қақпасында тұр да, сол жерде осы сөзді жариялап, былай де: «Уа, Яһуда жұртының бәрі, Жаратқан Иеге ғибадат ету үшін осы қақпалардан кіретіндердің бәрің, Жаратқан Иенің сөзін тыңдаңдар. Исраилдің Құдайы, Әскерлердің Жаратқан Иесі былай дейді: Жолдарың мен істеріңді түзетіңдер, сонда Мен сендерді осы жерде тұрғызамын. Өтірік сөздерге сенбеңдер, өйткені олар: “Жаратқан Иенің ғибадатханасы, Жаратқан Иенің ғибадатханасы, Жаратқан Иенің ғибадатханасы — міне, осылар”,— дейді».

> For if ye throughly amend your ways and your doings; if ye throughly execute judgment between a man and his neighbour; If ye oppress not the stranger, the fatherless, and the widow, and shed not innocent blood in this place, neither walk after other gods to your hurt: Then will I cause you to dwell in this place, in the land that I gave to your fathers, for ever and ever. Behold, ye trust in lying words, that cannot profit. Will ye steal, murder, and commit adultery, and swear falsely, and burn incense unto Baal, and walk after other gods whom ye know not; And come and stand before me in this house, which is called by my name, and say, We are delivered to do all these abominations?

> Егер сендер өз жолдарың мен істеріңді шынымен түзетсеңдер; егер адам мен оның көршісінің арасында әділ үкімді шын мәнінде орнатсаңдар; егер жатжерлікті, жетімді және жесірді қыспай, осы жерде жазықсыз қан төкпей, өз бастарыңа зиян келтіретін өзге тәңірлердің соңынан ермесеңдер: онда Мен сендерді осы жерде, ата-бабаларыңа берген жерде, мәңгілікке тұрғызамын. Міне, сендер пайда әкелмейтін жалған сөздерге сенесіңдер. Сонда сендер ұрлап, кісі өлтіріп, неке адалдығын бұзып, жалған ант беріп, Бағалға хош иісті зат түтетіп, өздерің білмейтін өзге тәңірлердің соңынан еріп; содан кейін Менің атыммен аталған осы үйге келіп, алдымда тұрып: “Біз осы барлық жиіркенішті істерді істеу үшін құтқарылдық”, — дейсіңдер ме?

> Is this house, which is called by my name, become a den of robbers in your eyes? Behold, even I have seen it, saith the Lord. But go ye now unto my place which was in Shiloh, where I set my name at the first, and see what I did to it for the wickedness of my people Israel.

> Менің атыммен аталған осы үй сендердің көздеріңде қарақшылардың апанына айналды ма? Міне, Мен де соны көрдім, — дейді Жаратқан Ие. Енді барыңдар да, Менің атымды әуелде орнатқан Шилодағы орныма барып, халқым Исраилдің зұлымдығы үшін оған не істегенімді көріңдер.

> And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; Therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim. Therefore pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee. Jeremiah 7:1–16.

> Енді сендер осы істердің бәрін істегендіктен, — дейді Жаратқан Ие, — Мен сендерге ерте тұрып сөйлеп едім, бірақ сендер тыңдамадыңдар; Мен сендерді шақырдым, бірақ сендер жауап бермедіңдер; сондықтан Мен Өз атыммен аталған, сендер соған сенетін осы үйге де, сендерге әрі ата-бабаларыңа Мен берген осы орынға да, Шилоға не істесем, соны істеймін. Мен Ефремнің бүкіл ұрпағын қуып шығарғанымдай, сендерді де Өз көз алдымнан қуып тастаймын. Сондықтан сен бұл халық үшін мінажат етпе, олар үшін жалбарыну да, дұға да көтерме, Маған араша да түспе; өйткені Мен сені тыңдамаймын. Еремия 7:1–16.

Jeremiah was told to not pray for ancient Israel, for they had reached a point of no return, as did the quibbling Jews at the end of chapter twenty-two. When Moses, (a covenant man) was confronted with God’s decision to destroy the chosen covenant people, Moses interceded with prayer. In chapter seven, Jeremiah is told not to pray for the very same covenant people. The prophetic history of Shiloh is identified as the line upon line evidence of God rejecting a chosen covenant people when their sin reaches an unredeemable point, as expressed in one verse.

Еремияға ежелгі Исраил үшін дұға етпеу бұйырылды, өйткені олар қайтып келмес шекке жеткен еді; жиырма екінші тараудың соңындағы даукес яһудилер де дәл сондай күйге түскен болатын. Мұса (келісім адамы) таңдаулы келісім халқын жойып жіберу жөніндегі Құдайдың шешімімен бетпе-бет келгенде, дұғамен ара түсті. Жетінші тарауда Еремияға сол бір келісім халқы үшін дұға етпеу айтылды. Шилоның пайғамбарлық тарихы бір аятта білдірілгендей, күнәсі құтқарылмас шекке жеткенде, Құдайдың таңдаулы келісім халқын теріске қағатынының айғақ үстіне айғақ болып келетін дәлелі ретінде айқындалады.

> Ephraim is joined to idols: let him alone. Hosea 4:17.

> Ефрем пұттарға жабысып қалды: оны жайына қалдыр. Ошия 4:17.

In covenant history the point where God ends His covenant relationship is a specific waymark. The rejection of the report of Joshua and Caleb marking the tenth test is another example. Jeremiah is also told to not pray for this people a few chapters later.

Келісім тарихында Құдайдың Өзінің келісімдік қарым-қатынасын тоқтататын нүктесі — белгілі бір айрықша межелік белгі. Оныншы сынақ ретінде Ешуа мен Қалебтің хабарын теріске шығару — соның тағы бір мысалы. Бірнеше тараудан кейін Еремияға да осы халық үшін дұға етпеу бұйырылады.

> Therefore pray not thou for this people, neither lift up a cry or prayer for them: for I will not hear them in the time that they cry unto me for their trouble. Jeremiah 11:14.

> Сондықтан сен бұл халық үшін дұға етпе, олар үшін жалбарынып не тілек айтпа; өйткені олар өз қайғы-қасіреттері үшін Маған жалбарынған уақытта, Мен оларды тыңдамаймын. Еремия 11:14.

In chapter seven, the spewing out of the Laodiceans at the Sunday law as represented by the symbolism of Shiloah and is identifying what He “will do,” in the near future.

Жетінші тарауда Шилоахтың рәміздігі арқылы бейнеленген жексенбілік заң кезінде лаодикеялықтарды ауызынан шығарып тастау баяндалады және Ол жуық болашақта не «істейтінін» айқындайды.

> Therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim. Therefore pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee. Jeremiah 7:14–16.

> Сондықтан Мен Менің атыммен аталған, сендер соған сенім артатын осы үйге және сендерге әрі ата-бабаларыңа берген осы орынға, Шилоға не істесем, соны істеймін. Сондай-ақ Мен Ефремнің бүкіл ұрпағын, барлық бауырластарыңды қалай қуып шықсам, сендерді де Өз көз алдымнан солай қуып шығамын. Сондықтан бұл халық үшін дұға етпе, олар үшін жалбарынып, мінажат та көтерме, Маған араша да түспе; өйткені Мен сені тыңдамаймын. Еремия 7:14–16.

In chapter eleven, the command to not pray is about the fear that shall overtake the Laodiceans when they find themselves in the time of trouble that follows the Sunday law. The fear they experience is set within the history of their rejection of the covenant.

Он бірінші тарауда дұға етпеу туралы берілген бұйрық — жексенбілік заңнан кейін келетін қиыншылық уақытына тап болғанда лаодикиялықтарды билеп алатын қорқынышқа қатысты. Олардың бастан кешіретін қорқынышы келісімді қабылдамай тастағандарының тарихы аясында көрсетілген.

> Hear ye the words of this covenant, and speak unto the men of Judah, and to the inhabitants of Jerusalem; And say thou unto them,

> Осы келісімнің сөздерін тыңдаңдар да, Яһуда ерлеріне және Иерусалим тұрғындарына айт; Оларға былай де,

> Thus saith the Lord God of Israel;

> Исраилдің Жаратушы Ие Құдайы былай дейді;

> Cursed be the man that obeyeth not the words of this covenant, Which I commanded your fathers in the day that I brought them forth out of the land of Egypt, from the iron furnace, saying, Obey my voice, and do them, according to all which I command you: so shall ye be my people, and I will be your God: That I may perform the oath which I have sworn unto your fathers, to give them a land flowing with milk and honey, as it is this day.

> Осы келісімнің сөздеріне құлақ аспайтын адамға қарғыс болсын; бұл келісімді Мен ата-бабаларыңа оларды Мысыр жерінен, темір пештің ішінен алып шыққан күні бұйырдым да: «Менің үніме құлақ асыңдар және сендерге бұйырғанымның бәрін орындаңдар; сонда сендер Менің халқым боласыңдар, ал Мен сендердің Құдайларың боламын; осылайша Мен ата-бабаларыңа сүт пен бал ағатын жерді беремін деп ант еткен сертімді, бүгінгі күндегідей, орындаймын», — дедім.

> Then answered I, and said, So be it, O Lord. Then the Lord said unto me,

> Сонда мен жауап беріп: «Солай болсын, Ием», — дедім. Сонда Жаратқан Ие маған былай деді:

> Proclaim all these words in the cities of Judah, and in the streets of Jerusalem, saying, Hear ye the words of this covenant, and do them. For I earnestly protested unto your fathers in the day that I brought them up out of the land of Egypt, even unto this day, rising early and protesting, saying, Obey my voice. Yet they obeyed not, nor inclined their ear, but walked everyone in the imagination of their evil heart: therefore I will bring upon them all the words of this covenant, which I commanded them to do; but they did them not.

> Осы сөздердің бәрін Яһуданың қалаларында және Иерусалимнің көшелерінде жариялап, былай деңдер: Осы келісімнің сөздерін тыңдаңдар да, оларды орындаңдар. Өйткені Мен сендердің ата-бабаларыңа оларды Мысыр жерінен алып шыққан күннен бастап осы күнге дейін ерте тұрып, қайта-қайта ескертіп: «Дауысыма мойынсұныңдар»,— деп салтанатты түрде куәлік еттім. Бірақ олар мойынсұнбады, құлақ та түрмеді, қайта әрқайсысы өз зұлым жүрегінің ой-ниеті бойынша жүрді; сондықтан Мен оларға осы келісімнің орындауды бұйырған, бірақ олар орындамаған барлық сөздерін олардың бастарына түсіремін.

> And the Lord said unto me, A conspiracy is found among the men of Judah, and among the inhabitants of Jerusalem. They are turned back to the iniquities of their forefathers, which refused to hear my words; and they went after other gods to serve them: the house of Israel and the house of Judah have broken my covenant which I made with their fathers.

> Сонда Жаратқан Ие маған былай деді: Яһуда адамдарының арасында да, Иерусалим тұрғындарының арасында да астыртын келісім табылды. Олар Менің сөздерімді тыңдаудан бас тартқан өз ата-бабаларының заңсыздықтарына қайта оралды; әрі өзге тәңірлерге еріп, соларға қызмет етуге кетті. Исраил үйі де, Яһуда үйі де Менің олардың ата-бабаларымен жасаған келісімімді бұзды.

> Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Then shall the cities of Judah and inhabitants of Jerusalem go, and cry unto the gods unto whom they offer incense: but they shall not save them at all in the time of their trouble. For according to the number of thy cities were thy gods, O Judah; and according to the number of the streets of Jerusalem have ye set up altars to that shameful thing, even altars to burn incense unto Baal.

> Сондықтан Жаратқан Ие былай дейді: Міне, Мен олардың басына олар құтыла алмайтын қасірет түсіремін; олар Маған жалбарынғанмен, Мен оларды тыңдамаймын. Сонда Яһуданың қалалары мен Иерусалим тұрғындары барып, өздері хош иісті зат түтететін тәңірлерге жалбарынады; бірақ оларды қайғы-қасірет уақтында мүлде құтқара алмайды. Өйткені, яһуда, сенің қалаларыңның саны қанша болса, тәңірлеріңнің саны да сонша болды; Иерусалим көшелерінің саны қанша болса, сендер де сонша жерге сол масқара нәрсеге, яғни Бағалға хош иісті зат түтету үшін құрбандық үстелдерін орнаттыңдар.

> Therefore pray not thou for this people, neither lift up a cry or prayer for them: for I will not hear them in the time that they cry unto me for their trouble. Jeremiah 11:1–14.

> Сондықтан сен бұл халық үшін жалбарынба, олар үшін не зар, не өтініш көтерме; өйткені олар өз бастарына түскен қасірет үшін Маған жалбарынатын уақытта, Мен оларды тыңдамаймын. Еремия 11:1–14.

The resurrection of the candidates, to be among the one hundred and forty-four thousand, is identified in Revelation 11:11; and their final gathering is identified in Isaiah 11:11; and the external line of the dragon, the beast and the false prophet is identified in Daniel 11:11; The Sunday law judgment of the tares is identified in Ezekiel 11:11 and the punishment and fear that comes upon the foolish virgins is identified in Jeremiah 11:11.

Жүз қырық төрт мыңның қатарында болуға үміткерлердің қайта тірілуі Аян 11:11-де көрсетілген; әрі олардың түпкілікті жиналуы Ишая 11:11-де көрсетілген; ал айдаһардың, аңның және жалған пайғамбардың сыртқы шебі Даниял 11:11-де көрсетілген; Жексенбі заңы бойынша арамшөптерге шығарылатын үкім Езекиел 11:11-де көрсетілген, ал ақымақ қыздардың басына түсетін жаза мен үрей Еремия 11:11-де көрсетілген.

The command to not pray for this people is the waymark in the last verses of Matthew chapter twenty-two, and chapter twenty-three identifies eight woes upon Adventism. Chapter twenty-three is either October 22, 1844, or the Sunday law. Both of those waymarks are a fulfillment of the marriage, and the marriage is between a bride and a husband, who come together as one flesh. The consummation of the marriage represents atonement, or “at-one-ment.” Man was created in the image of God, and He created male and female. Their offspring are represented by twenty-three chromosomes from the man and twenty-three from the woman. Together their forty-six chromosomes make up the temple. Each individual is a temple, for know ye not that ye are the temple of the Lord?

Осы халық үшін дұға етпеу туралы бұйрық — Матайдың жиырма екінші тарауының соңғы аяттарындағы жолбелгі, ал жиырма үшінші тарау Адвентизмге қарсы сегіз қайғыны айқындайды. Жиырма үшінші тарау не 1844 жылғы 22 қазан, не жексенбілік заң болып табылады. Осы екі жолбелгінің екеуі де неке оқиғасының орындалуы, ал неке — қалыңдық пен күйеудің бір тән болып қосылуы. Некенің толық жүзеге асуы татуласуды, яғни “біртұтастануды” білдіреді. Адам Құдайдың бейнесі бойынша жаратылды, әрі Ол еркек пен әйелді жаратты. Олардың ұрпағы еркектен келген жиырма үш хромосомамен және әйелден келген жиырма үш хромосомамен бейнеленеді. Екеуінің қырық алты хромосомасы бірге ғибадатхананы құрайды. Әрбір жеке адам — ғибадатхана, өйткені сендер Жаратқан Иенің ғибадатханасы екендеріңді білмейсіңдер ме?

The consummation of the marriage, when the two become one is the combination of two temples of twenty-three, to form one temple of forty-six. Christ is the one who builds the temple, and He builds His church as the female temple that is to join with His male temple. The connection is when the human temple is joined with the Divine in the Most Holy Place of God’s temple. “Twenty-three” is a symbol of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and that work began at the end of the twenty-three hundred year prophecy. Matthew twenty-three is the pronouncement against Laodicean Seventh-day Adventists, who are a counterfeit of the one hundred and forty-four thousand.

Екеуі бір болғандағы неке тұтастығы — қырық алтыдан тұратын бір ғибадатхананы құрау үшін, жиырма үштен тұратын екі ғибадатхананың бірігуі. Мәсіх — ғибадатхананы тұрғызатын Сол, әрі Ол Өз шіркеуін Өзінің еркек ғибадатханасымен қосылуға тиіс әйел ғибадатхана ретінде тұрғызады. Бұл байланыс — адамдық ғибадатхана Құдай ғибадатханасының Ең Киелі Орнында Құдайлықпен біріккен кезде жүзеге асады. «Жиырма үш» — жүз қырық төрт мыңның мөрленуінің нышаны, ал сол іс жиырма үш жүз жылдық пайғамбарлықтың соңында басталды. Матай жиырма үш — Лаодикеялық Жетінші күн адвентистеріне қарсы айтылған үкім, олар жүз қырық төрт мыңның жалған баламасы болып табылады.

The one hundred and forty-four thousand are the eighth that is of the seven, and they are those who are resurrected on the eighth day, and the are the eight souls on Noah’s ark, they are the eight descendants of Seth and the seal upon their foreheads was typified by circumcision, that was carried out on the eighth day. They are the priests that are anointed for service on the eighth day, and the pronouncement of eight woes upon Adventism in chapter twenty-three, is a pronouncement against the counterfeit eight.

Жүз қырық төрт мың — жетеудің ішінен шыққан сегізіншісі; олар — сегізінші күні қайта тірілетіндер, Нұхтың кемесіндегі сегіз жан; олар — Сеттің сегіз ұрпағы, әрі олардың маңдайларындағы мөр сегізінші күні жасалатын сүндеттелу арқылы бейнеленген. Олар — сегізінші күні қызметке арналып майланатын діни қызметкерлер, ал жиырма үшінші тарауда Адвентизмге қарсы айтылған сегіз қасірет — жалған сегізге қарсы жарияланған үкім.

The pronouncement of woe upon the foolish virgins is proceeded by the sealing of God’s people in the final verse of chapter twenty-two. Chapter twenty-two aligns with chapter twenty-two in Genesis, for the first book of the Old Testament typifies the first book of the New Testament. In the heart of the prophetic line of Matthew eleven through chapter twenty-two representing twelve chapters, and the sixth of those twelve chapters is chapter sixteen, where Simon Barjona’s name was changed to Peter.

Ақымақ қыздарға айтылған қасірет үкімі жиырма екінші тараудың соңғы аятындағы Құдай халқының мөрленуінен кейін келеді. Жиырма екінші тарау Жаратылыс кітабының жиырма екінші тарауымен сәйкеседі, өйткені Ескі Өсиеттің алғашқы кітабы Жаңа Өсиеттің алғашқы кітабының бейнесін береді. Он екі тарауды құрайтын, Матайдың он бірінші тарауынан жиырма екінші тарауына дейін созылатын пайғамбарлық желінің дәл ортасында сол он екі тараудың алтыншысы — он алтыншы тарау орналасқан; сол жерде Симон Бар-Жонаның есімі Петір болып өзгертілді.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> Саған тағы айтамын: сен — Петірсің, Мен Өз қауымымды осы жартастың үстіне құрамын, әрі тозақ қақпалары оған қарсы тұра алмайды. Матай 16:18.

There are 459 verses in Matthew eleven through twenty-two. The middle verse is verse seventeen, of chapter sixteen, but that verse cannot be separated from verses eighteen and nineteen, for they are one statement.

Матайдың он бірінші тарауынан жиырма екінші тарауына дейін 459 аят бар. Ортадағы аят — он алтыншы тараудың он жетінші аяты, бірақ бұл аятты он сегізінші және он тоғызыншы аяттардан бөліп қарауға болмайды, өйткені олар бір тұтас тұжырым болып табылады.

> And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:17–19.

> Сонда Иса оған былай деп жауап берді: «Бақыттысың сен, Симон Бар-Жона, өйткені мұны саған тән мен қан ашқан жоқ, бірақ көктегі Менің Әкем ашты. Мен саған тағы айтамын: сен — Петірсің, және осы жартас үстіне Мен Өз шіркеуімді құрамын, әрі оған тозақ қақпалары үстемдік ете алмайды. Мен саған көк Патшалығының кілттерін беремін: жерде нені байласаң, көкте де сол байланып қалады; және жерде нені шешсең, көкте де сол шешіліп қалады». Матай 16:17–19.

The very center of chapters eleven unto twenty-two is the foundational covenant statement for Christianity. In that statement, Simon’s name is changed to Peter, which; when you apply the numerical position that each letter of the English language holds; such as “a” is one, and “z” is twenty-six—you find “p” is 16, “e” is 5, and “t” is 20, and another “e” is 5 and “r” is 18. When you multiply 16 X 5 X 20 X 5 X 18 it equals 144,000, and the reference to Peter’s name change, a symbol of covenant relationship, is found in chapter 16 verse 18, and the first letter of Peter is the number 16 and the last letter is the number 18. All of this is in the center of twelve chapters that begin with the symbol of eleven and end with the symbol of twenty-two.

Он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейінгі тараулардың дәл орталығы — христиандық үшін іргелі өсиет мәлімдемесі. Сол мәлімдемеде Симонның есімі Петір болып өзгертіледі; егер ағылшын әліпбиіндегі әр әріптің сандық орнын қолдансаңыз, мәселен, “a” — бір, ал “z” — жиырма алты болса, онда “p” — 16, “e” — 5, “t” — 20, келесі “e” — 5, ал “r” — 18 екені анықталады. 16 X 5 X 20 X 5 X 18-ді көбейткенде, 144,000 шығады, ал Петірдің есімінің өзгеруіне, яғни өсиеттік қарым-қатынастың нышанына, сілтеме 16-тараудың 18-аятында табылады; әрі Петір есімінің алғашқы әрпі — 16 саны, ал соңғы әрпі — 18 саны. Мұның бәрі он бірдің нышанынан басталып, жиырма екінің нышанымен аяқталатын он екі тараудың ортасында орналасқан.

That line is also found in Genesis chapters eleven through twenty-two, and in that line, there are 305 verses, which identifies chapter seventeen and verse eleven as the center of that line. That line of twelve chapters of the first book of the Old Testament identifies the covenant with Abraham, and represents the alpha line that meets the omega line, in the same chapters of the first book of the New Testament. The center of the line of the omega in Matthew is the high point of the covenant relationship of the one hundred and forty-four thousand, who are the covenant sign that is lifted up at the Sunday law. The center verse of Genesis’s line identifies not only the center verse, but also the second or middle step of the threefold covenant with Abraham, and just as significantly the sign of the covenant.

Бұл желі Жаратылыс кітабының он бірінші тарауынан жиырма екінші тарауына дейін де кездеседі, және сол желіде 305 аят бар, бұл он жетінші тарау мен он бірінші аятты сол желінің орталығы ретінде айқындайды. Ескі Өсиеттің бірінші кітабының осы он екі тараудан тұратын желісі Ыбырайыммен жасалған келісімді айқындайды және Жаңа Өсиеттің бірінші кітабының сол тарауларында омега желісімен түйісетін альфа желісін бейнелейді. Матайдағы омега желісінің орталығы жексенбілік заң кезінде көтерілетін келісімнің белгісі болып табылатын жүз қырық төрт мыңның келісімдік қарым-қатынасының ең биік нүктесі болып табылады. Жаратылыстағы осы желінің орталық аяты тек орталық аяттың өзін ғана емес, сонымен бірге Ыбырайыммен жасалған үш бөлікті келісімнің екінші, яғни ортаңғы қадамын, сондай-ақ дәл сондай маңызды түрде келісімнің белгісін де айқындайды.

> And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.

> Сүндеттеріңнің тәнін сүндетке отырғызыңдар; бұл Мен мен сендердің араларыңдағы келісімнің белгісі болады. Жаратылыс 17:11.

We will continue these things in the next article.

Бұл мәселелерді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.

> «Содан кейін, ол топырақ пен қоқысты, жалған әшекейлер мен қолдан жасалған тиындарды сыпырып жатқанда, олардың бәрі бұлттай көтеріліп, терезеден сыртқа шығып кетті де, жел оларды ұшырып әкетті. Абыр-сабыр үстінде мен бір сәтке көзімді жұмдым; оларды ашқанымда, қоқыстың бәрі ғайып болған екен. Қымбат асыл тастар, гауһарлар, алтын мен күміс тиындар бөлменің барлық жеріне молынан шашылып жатыр еді.

> “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.

> «Содан кейін ол үстелдің үстіне алдыңғысынан әлдеқайда үлкен әрі әдемірек бір сандықты қойды да, асыл тастарды, гауһарларды, тиындарды уыстап жинап алып, бірде-бірі қалмағанша, олардың бәрін сол сандыққа тастады, бірақ гауһарлардың кейбірі түйреуіштің ұшынан да үлкен емес еді.»

> “He then called upon me to ‘come and see.’

> Сонда ол мені: «Кел де, көр», — деп шақырды.

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, every one in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 83.

> «Мен сандыққа қарадым, бірақ көзім көрген көріністен қарығып кетті. Олар бұрынғы даңқынан он есе артық жарқырап тұрды. Мен оларды шаңға шашып, таптаған әлгі зұлым адамдардың аяқтары оларды құмға әбден ысқылап тазартқан екен деп ойладым. Олар сандықтың ішінде әсем тәртіппен, әрқайсысы өз орнында, оларды ішіне салған адамның ешбір көзге көрінерлік әуресінсіз орналасқан еді. Мен аса зор қуаныштан айқайлап жібердім, сол айқай мені оятты». Early Writings, 83.

> “You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

> «Сіздер Жаратқан Иенің келуін тым алысқа ысырып жіберіп жатырсыздар. Мен соңғы жауынның түн ортасындағы айқай сияқты [соншалықты кенеттен] және он есе зор құдіретпен келіп жатқанын көрдім». Spalding and Magan, 5.

> And in all matters of wisdom and understanding, that the king inquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:20.

> Патша олардан сұрастырған даналық пен түсінікке қатысты барлық істерде оларды өз патшалығындағы барлық сиқыршылар мен жұлдызшылардан он есе артық деп тапты. Даниял 1:20.

Back to Articles