Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Nine

Даниял кітабы — Жетпіс тоғызыншы саны

Unveiling the Rebellion of 1888: Lessons from the Second Generation of Laodicean Adventism

1888 жылғы бүліктің бетін ашу: Лаодикиялық адвентизмнің екінші буынынан алынатын сабақтар

Author

Jeff Pippenger

Published

February 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The second generation of Laodicean Adventism arrived in 1888, and that generation is symbolically represented in Ezekiel chapter eight, as the second abomination, which is represented by the “chambers of his imagery.”

Лаодикиялық адвентизмнің екінші буыны 1888 жылы келді, және сол буын Езекиел кітабының сегізінші тарауында рәміздік түрде екінші жиіркеніштілік ретінде, яғни «оның қиял-суреттерінің бөлмелері» арқылы бейнеленген.

> So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. Ezekiel 8:10–12.

> Сонда мен ішке кіріп, қарадым; міне, қабырғаның айналасына Исраил үйінің барлық жорғалаушы мақұлықтарының бейнелері, жиіркенішті хайуандар және барлық пұттары салынған екен. Олардың алдында Исраил үйі ақсақалдарының жетпіс адамы тұрды, ал олардың ортасында Шапан ұлы Жаазания да тұрды; әрқайсысының қолында өз түтеткіші бар еді, және хош иісті зат түтінінің қалың бұлты жоғары көтеріліп жатты. Сонда Ол маған былай деді: «Адам ұлы, Исраил үйінің ақсақалдары қараңғыда, әркім өз қиялындағы бейнелер бөлмелерінде не істеп жатқанын көрдің бе? Өйткені олар: “Жаратқан Ие бізді көрмейді; Жаратқан Ие жерді тастап кетті”,— дейді». Езекиел 8:10–12.

The chambers of imagery represent the wicked secrets within the hearts of those represented as the ancient men, and they have brought that very wickedness into not only the chambers of their minds, but also into the chambers of God’s sanctuary.

Бейнелер бөлмелері ежелгі адамдар ретінде бейнеленгендердің жүректеріндегі зұлым құпияларды білдіреді, әрі олар дәл сол зұлымдықты өз ақыл-ойларының бөлмелеріне ғана емес, Құдайдың киелі үйінің бөлмелеріне де алып келген.

> Eat thou not the bread of him that hath an evil eye, neither desire thou his dainty meats: For as he thinketh in his heart, so is he: Eat and drink, saith he to thee; but his heart is not with thee. Proverbs 23:6, 7.

> Көзі жаман адамның нанын жеме, оның тәтті тағамдарын да аңсама; өйткені ол жүрегінде қалай ойласа, өзі де сондай: «Ішіп-же»,— дейді ол саған, бірақ оның жүрегі сенімен бірге емес. Нақыл сөздер 23:6, 7.

The wickedness of the chambers of imagery is written both on the walls of the temple and the walls of the ancient men’s minds. The secret chambers of imagery of the second abomination of Ezekiel chapter eight, represent the second generation of Laodicean Adventism, and of the four abominations the second abomination takes more time to emphasize a corporate rebellion, although all four abominations are represented as being carried out by the men who were supposed to be the guardians of the people.

Бейнелі ойлардың бөлмелеріндегі зұлымдық ғибадатхананың қабырғаларына да, ақсақалдардың санасының қабырғаларына да жазылған. Езекиел кітабының сегізінші тарауындағы екінші жиіркеніштің құпия бейнелі бөлмелері Лаодикеялық адвентизмнің екінші буынын білдіреді, әрі төрт жиіркеніштің ішінде екінші жиіркеніш ұжымдық бүлікті ерекше атап көрсетуге көбірек орын береді, дегенмен төрт жиіркеніштің бәрі де халықтың сақшылары болуы тиіс адамдардың жүзеге асырып жатқан ісі ретінде бейнеленген.

> “The mark of deliverance has been set upon those ‘that sigh and that cry for all the abominations that be done.’ Now the angel of death goes forth, represented in Ezekiel’s vision by the men with the slaughtering weapons, to whom the command is given: ‘Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.’ Says the prophet: ‘They began at the ancient men which were before the house.’ Ezekiel 9:1–6. The work of destruction begins among those who have professed to be the spiritual guardians of the people. The false watchmen are the first to fall. There are none to pity or to spare. Men, women, maidens, and little children perish together.” The Great Controversy, 656.

> Құтқарылу белгісі «жасалып жатқан барлық жиіркенішті істер үшін күрсініп, зар еңірейтіндердің» үстіне қойылды. Енді өлім періштесі алға шығады; ол Езекиелдің көрінісінде қырып-жоятын қарулары бар адамдар арқылы бейнеленген, оларға мынадай бұйрық берілген: «Қарт пен жасты да, бойжеткендер мен кішкентай балаларды да, әйелдерді де түгел қырыңдар; бірақ маңдайында белгісі бар ешбір адамға жоламаңдар; әрі Менің киелі орнымнан бастаңыздар». Пайғамбар былай дейді: «Олар үйдің алдында тұрған қариялардан бастады». Езекиел 9:1–6. Жою ісі өздерін халықтың рухани сақшылары деп жариялағандардың арасынан басталады. Жалған күзетшілер бірінші болып құлайды. Аяйтын да, аман қалдыратын да ешкім болмайды. Ерлер, әйелдер, бойжеткендер және кішкентай балалар бірге қырылады». Ұлы күрес, 656.

The rebellion that marks the arrival of the second generation is specifically associated with the leadership of Laodicean Adventism, as fulfilled at the 1888 General Conference meeting in Minneapolis. It is represented by the expression “ancients of the house of Israel” and also by the “seventy men.” It was seventy elders that were associated with the work of Moses, and Jesus’ second group of disciples consisted of seventy men. “Seventy” represents leadership, as does “the ancients.” The second abomination places an extra emphasis upon the leadership, and in so doing it places the emphasis upon the abomination as being associated with a corporate rebellion of the leadership.

Екінші ұрпақтың келуін айқындайтын бүлік 1888 жылы Миннеаполисте өткен Бас конференция мәжілісінде орындалғандай, Лаодикиялық адвентизмнің басшылығымен тікелей байланысты. Ол “Исраил үйінің ақсақалдары” деген тіркеспен де, сондай-ақ “жетпіс адам” арқылы да бейнеленеді. Мұсаның қызметімен байланысты болғандар — жетпіс ақсақал еді, ал Исаның екінші шәкірттер тобы жетпіс адамнан тұрған. “Жетпіс” саны да, “ақсақалдар” да басшылықты білдіреді. Екінші жиреніш басшылыққа айрықша екпін түсіреді, сөйтіп ол бұл жиреніштің басшылықтың ұжымдық бүлігімен байланысты екенін айқындайды.

In the midst of the seventy ancient men stood “Jaazaniah the son of Shaphan.” The name “Jaazaniah,” means “heard of God”, and he represents a leadership that rebelled at the very time that God was speaking, for he heard God, but refused to listen, for he professed that God had forsaken his people, and that God did not see what was happening in the secret chambers. Jaazaniah was the “son of Shaphan,” and the name “Shaphan” means “to hide”. The setting of the second generation represents a rebellion of the leadership that rebelled in the very time when God was speaking, and they believed that God did not see or care about their actions.

Жетпіс көне кісінің ортасында «Шафан ұлы Жаазания» тұрды. «Жаазания» есімі «Құдайдан естілген» дегенді білдіреді, әрі ол Құдай сөйлеп тұрған дәл уақытта бүлік шығарған басшылықты бейнелейді; өйткені ол Құдайды естіді, бірақ құлақ асудан бас тартты, себебі ол Құдай Өз халқын тастап кетті және құпия бөлмелерде не болып жатқанын Құдай көрмейді деп мәлімдеді. Жаазания «Шафанның ұлы» еді, ал «Шафан» есімі «жасыру» дегенді білдіреді. Екінші буынның көрінісі Құдай сөйлеп тұрған дәл уақытта бүлік шығарған басшылықтың бүлігін бейнелейді, әрі олар Құдай олардың іс-әрекеттерін көрмейді де, оған мән бермейді де деп сенді.

Sister White recorded that she was shown the conversations of the leadership of Laodicean Adventism during the 1888 General Conference. At the 1888 General Conference God showed Sister White the meetings of the leaders which they had among themselves when they thought God was not listening. There in the secrecy of their rooms they spoke evil against Sister White, her son, and Elders Jones and Waggoner. They believed they could speak freely, for God could not see them in their private quarters, but God showed these very conversations to the prophetess. They were in a corporate meeting, and according to inspiration they were hearing the message of the latter rain, but they refused to hear.

Уайт қарындасқа 1888 жылғы Бас конференция кезінде Лаодикеялық адвентизм басшылығының өзара сөйлесулері көрсетілгені жазылған. 1888 жылғы Бас конференцияда Құдай Уайт қарындасқа басшылардың Құдай тыңдап тұрған жоқ деп ойлаған кезде өзара өткізген жиналыстарын көрсетті. Сол жерде, өз бөлмелерінің құпиясында, олар Уайт қарындасқа, оның ұлына және ақсақалдар Джонс пен Ваггонерге қарсы жаман сөздер айтты. Олар еркін сөйлей аламыз деп сенді, өйткені Құдай олардың жеке жайларында өзін көрмейді деп ойлады, бірақ Құдай дәл осы сөйлесулердің өзін пайғамбар әйелге көрсетті. Олар жалпы қауымдық жиналыста болды, әрі шабытқа сәйкес, кейінгі жаңбырдың хабарын естіп тұрған еді, бірақ олар оны естуден бас тартты.

What was it that had produced a leadership that manifested such open rebellion in 1888, that Sister White compared it to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram?

1888 жылы Уайт қарындас Қорах, Датан және Абирамның бүлігіне теңегендей, осыншалық ашық бүлікшілдікті танытқан басшылықты тудырған не еді?

> “When you are enlightened by the Holy Spirit, you will see all that wickedness at Minneapolis as it is, as God looks upon it. If I never see you again in this world, be assured that I forgive you the sorrow and distress and burden of soul you have brought upon me without any cause. But for your soul’s sake, for the sake of Him who died for you, I want you to see and confess your errors. You did unite with those who resisted the Spirit of God. You had all the evidence that you needed that the Lord was working through Brethren Jones and Waggoner; but you did not receive the light; and after the feelings indulged, the words spoken against the truth, you did not feel ready to confess that you had done wrong, that these men had a message from God, and you had made light of both message and messengers.

> «Киелі Рух сізді нұрландырғанда, Миннеаполистегі сол бүкіл зұлымдықты оның шын мәнінде қандай екенін, Құдайдың оған қалай қарайтынындай көресіз. Егер мен сізді бұл дүниеде енді ешқашан көрмесем, маған ешбір себепсіз әкелген қайғыңыз бен қасіретіңізді және жанымның жүгін сізге кешіргеніме сенімді болыңыз. Бірақ өз жаныңыз үшін, әрі сіз үшін өлген Тұлғаның жолы үшін, мен сіздің өз қателіктеріңізді көріп, оларды мойындағаныңызды қалаймын. Сіз Құдай Рухына қарсы тұрғандармен шынында да біріктіңіз. Жаратқан Иенің Бауырластар Jones пен Waggoner арқылы әрекет етіп жатқанын түсінуге қажет болған барлық дәлел сізде болды; бірақ сіз нұрды қабылдамадыңыз; әрі өзіңіз ерік берген сезімдерден, ақиқатқа қарсы айтқан сөздерден кейін, өзіңіздің қателескеніңізді, бұл адамдарда Құдайдан келген хабар бар екенін, ал сіз хабарды да, хабаршыларды да менсінбей қарағаныңызды мойындауға дайын болмадыңыз.»

> “Never before have I seen among our people such firm self-complacency and unwillingness to accept and acknowledge light as was manifested at Minneapolis. I have been shown that not one of the company who cherished the spirit manifested at that meeting would again have clear light to discern the preciousness of the truth sent them from heaven until they humbled their pride and confessed that they were not actuated by the Spirit of God, but that their minds and hearts were filled with prejudice. The Lord desired to come near to them, to bless them and heal them of their backslidings, but they would not hearken. They were actuated by the same spirit that inspired Korah, Dathan, and Abiram. Those men of Israel were determined to resist all evidence that would prove them to be wrong, and they went on and on in their course of disaffection until many were drawn away to unite with them.

> «Бұрын-соңды мен халқымыздың арасында Миннеаполисте көрінгеніндей өз-өзіне соншалықты берік риза болуды және жарықты қабылдап, мойындауға соншалықты құлықсыздықты көрген емеспін. Маған сол жиналыста көрінген рухты көкейінде сақтаған топтың бірде-біреуі де, өздерінің тәкаппарлығын төмендетіп, өздерін Құдай Рухы қозғамағанын, қайта олардың ойлары мен жүректері теріс ұғымға толы болғанын мойындап, соны ашық түрде мойындамайынша, көктен өздеріне жіберілген ақиқаттың қымбаттылығын айқын ажырататын жарыққа ендігәрі ие болмайтыны көрсетілді. Жаратқан Ие оларға жақындап, батасын беріп, кері шегінулерінен сауықтырғысы келді, бірақ олар құлақ асқысы келмеді. Оларды Қорах, Датан және Абирамды рухтандырған сол рух жетеледі. Исраилдің әлгі адамдары өздерінің қателескенін дәлелдейтін барлық айғаққа қарсы тұруға бел буды, және олар өздерінің наразылық жолымен қайта-қайта ілгерілей берді, ақыры көп адам олармен бірігу үшін арбалып кетті.»

> “Who were these? Not the weak, not the ignorant, not the unenlightened. In that rebellion there were two hundred and fifty princes famous in the congregation, men of renown. What was their testimony? ‘All the congregation are holy, every one of them, and the Lord is among them: wherefore then lift ye up yourselves above the congregation of the Lord?’ [Numbers 16:3]. When Korah and his companions perished under the judgment of God, the people whom they had deceived saw not the hand of the Lord in this miracle. The whole congregation the next morning charged Moses and Aaron, ‘Ye have killed the people of the Lord’ [Verse 41], and the plague was upon the congregation, and more than fourteen thousand perished.

> «Бұлар кім еді? Әлсіздер емес, надан адамдар емес, ағартылмағандар емес. Сол бүлікте қауым арасында атақты, даңқты екі жүз елу әмірші болды. Олардың куәлігі қандай еді? “Бүкіл қауым киелі, олардың әрқайсысы киелі, әрі Жаратқан Ие олардың арасында; ендеше, неге өздеріңді Жаратқан Иенің қауымынан жоғары көтересіңдер?” [Руларды санау 16:3]. Қорах пен оның серіктері Құдайдың сотының астында опат болғанда, олардың алдаған халқы бұл кереметте Жаратқан Иенің қолын көрмеді. Келесі күні таңертең бүкіл қауым Мұса мен Һаронға: “Сендер Жаратқан Иенің халқын өлтірдіңдер”,— деп айып тақты [41-аят], сонда індет қауымға тиді де, он төрт мыңнан астам адам қырылды.»

> “When I purposed to leave Minneapolis, the angel of the Lord stood by me and said: ‘Not so; God has a work for you to do in this place. The people are acting over the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. I have placed you in your proper position, which those who are not in the light will not acknowledge; they will not heed your testimony; but I will be with you; My grace and power shall sustain you. It is not you they are despising, but the messengers and the message I send to My people. They have shown contempt for the word of the Lord. Satan has blinded their eyes and perverted their judgment; and unless every soul shall repent of this their sin, this unsanctified independence that is doing insult to the Spirit of God, they will walk in darkness. I will remove the candlestick out of his place except they repent and be converted, that I should heal them. They have obscured their spiritual eyesight. They would not that God would manifest His Spirit and His power; for they have a spirit of mockery and disgust at My word. Lightness, trifling, jesting, and joking are daily practiced. They have not set their hearts to seek Me. They walk in the sparks of their own kindling, and unless they repent they shall lie down in sorrow. Thus saith the Lord: Stand at your post of duty; for I am with thee, and will not leave thee nor forsake thee.’ These words from God I have not dared to disregard.

> «Мен Миннеаполистен кетуді мақсат еткенімде, Жаратқан Иенің періштесі жанымда тұрып, былай деді: “Олай емес; Құдайдың сен үшін осы жерде атқаратын ісі бар. Бұл халық Қорахтың, Датанның және Абирамның бүлігін қайта жасап жатыр. Мен сені өзіңе лайықты орныңа қойдым; нұрда емес болғандар мұны мойындамайды; сенің куәлігіңе құлақ аспайды; бірақ Мен сенімен бірге боламын; Менің рақымым мен құдіретім сені демеп тұрады. Олар менсінбей жүрген — сен емес, Менің халқыма жіберген елшілерім мен жолдауым. Олар Жаратқан Иенің сөзіне менсінбеушілік көрсетті. Шайтан олардың көздерін соқыр қылып, пайымын бұрмалады; және әрбір жан өздерінің осы күнәсіне, Құдай Рухына қорлық келтіріп жатқан осы киеленбеген тәуелсіздігіне тәубе етпесе, олар қараңғылықта жүреді. Егер тәубеге келіп, бұрылмаса, Мен оларды сауықтыруым үшін, шамдалын өз орнынан алып тастаймын. Олар рухани көру қабілеттерін бұлдырлатты. Олар Құдайдың Өз Рухы мен Өз құдіретін танытуын қаламады; өйткені Менің сөзіне қатысты олардың бойында келемеж бен жиіркеніш рухы бар. Жеңілтектік, бос әурешілік, қалжыңдау мен әзілқойлық күн сайын жасалып жүр. Олар жүректерін Мені іздеуге бағыттамады. Олар өздері тұтатқан оттың ұшқындарымен жүріп келеді, және егер тәубеге келмесе, қайғы-қасіретте жатып қалады. Жаратқан Ие былай дейді: Өз міндетіңнің орнында тұр; өйткені Мен сенімен біргемін, сені тастамаймын да, безінбеймін де.” Құдайдан келген осы сөздерді елемеуге менің батылым бармады.»

> “Light has been shining in Battle Creek in clear, bright rays; but who of those that acted a part in the meeting at Minneapolis have come to the light and received the rich treasures of truth which the Lord sent them from heaven? Who have kept step and step with the Leader, Jesus Christ? Who have made full confession of their mistaken zeal, their blindness, their jealousies and evil surmisings, their defiance of truth? Not one; and because of their long neglect to acknowledge the light, it has left them far behind; they have not been growing in grace and in the knowledge of Christ Jesus our Lord. They have failed to receive the needed grace which they might have had, and which would have made them strong men in religious experience.

> «Батл-Крикте нұр айқын да жарқын сәулелермен жарқырап тұрды; бірақ Миннеаполистегі жиналыста белгілі бір рөл атқарғандардың қайсысы нұрға келіп, Иенің оларға көктен жіберген ақиқаттың мол қазыналарын қабылдады? Қайсысы Жетекші Иса Мәсіхпен қатар-қатар қадам басты? Қайсысы өздерінің қате қызбалығын, соқырлығын, қызғаныштарын және жаман күмән-сезіктерін, ақиқатқа қарсыласуын толық мойындады? Бірде-бірі; және нұрды мойындауды ұзақ уақыт елемегендіктен, ол оларды тым артта қалдырды; олар біздің Иеміз Мәсіх Иса туралы білімде де, рақымда да өсіп-жетілген жоқ. Олар өздеріне қажет рақымды қабылдай алмады, ал оны қабылдағанда, ол оларды діни тәжірибеде берік адамдар етер еді.»

> “The position taken at Minneapolis was apparently an insurmountable barrier which in a great degree shut them in with doubters, questioners, with the rejecters of truth and the power of God. When another crisis comes, those who have so long resisted evidence piled upon evidence will again be tested upon the points where they failed so manifestly, and it will be hard for them to receive that which is from God and refuse that which is from the powers of darkness. Therefore their only safe course is to walk in humility, making straight paths for their feet, lest the lame be turned out of the way. It makes every difference whom we company with, whether it is with men who walk with God and who believe and trust Him, or with men who follow their own supposed wisdom, walking in the sparks of their own kindling.

> «Миннеаполисте ұстанған ұстаным, шамасы, еңсерілмес бір бөгет болып, оларды көп жағдайда күмәнданушылармен, сұрақ қоюшылармен, шындық пен Құдайдың құдіретін теріске шығарушылармен бірге қоршап тастады. Тағы бір дағдарыс келгенде, дәлел үстіне дәлелге соншалық ұзақ қарсы тұрғандар өздері соншалық айқын сүрінген мәселелер бойынша қайтадан сыналатын болады, әрі оларға Құдайдан келгенді қабылдап, қараңғылық күштерінен келгенді қабылдамай тастау қиынға соғады. Сондықтан олардың жалғыз қауіпсіз жолы — кішіпейілділікпен жүру, аяқтары үшін түзу соқпақтар жасау, ақсақ жолдан тайдырылып кетпес үшін. Кіммен араласатынымыздың маңызы орасан зор: Құдаймен бірге жүретін, Оған сеніп, Оған үміт артатын адамдармен бе, әлде өз ойындағы даналыққа еріп, өздері тұтатқан ұшқынның жарығында жүретін адамдармен бе.»

> “The time and care and labor required to counteract the influence of those who have worked against the truth has been a terrible loss; for we might have been years ahead in spiritual knowledge; and many, many souls might have been added to the church if those who ought to have walked in the light had followed on to know the Lord, that they might know His going forth is prepared as the morning. But when so much labor has to be expended right in the church to counteract the influence of workers who have stood as a granite wall against the truth God sends to His people, the world is left in comparative darkness.

> Ақиқатқа қарсы әрекет еткендердің ықпалын тойтару үшін қажет болған уақыт, қамқорлық және еңбек — сұмдық шығын болды; өйткені біз рухани білімде талай жыл ілгері кеткен болар едік; әрі жарықта жүруге тиіс болғандар Иемізді тануға ұмтылып, Оның шығуы таң нұрындай анық екендігін білу үшін алға басқан болса, қауымға өте көп, өте көп жан қосылған болар еді. Бірақ Құдай Өз халқына жіберетін ақиқатқа қарсы гранит қабырғадай тосқауыл болып тұрған қызметкерлердің ықпалын тойтару үшін соншалықты көп еңбек дәл қауымның өз ішінде жұмсалуға мәжбүр болғанда, дүние салыстырмалы қараңғылықта қалып қояды.

> “God meant that the watchmen should arise and with united voices send forth a decided message, giving the trumpet a certain sound, that the people might all spring to their post of duty and act their part in the great work. Then the strong, clear light of that other angel who comes down from heaven having great power, would have filled the earth with his glory. We are years behind; and those who stood in blindness and hindered the advancement of the very message that God meant should go forth from the Minneapolis meeting as a lamp that burneth, have need to humble their hearts before God and see and understand how the work has been hindered by their blindness of mind and hardness of heart.” Manuscript Releases, volume 14, 107–111.

> «Құдай сақшылардың орнынан тұрып, біріккен дауыспен айқын хабар жариялап, кернейден анық үн шығаруларын қалады, сонда халықтың бәрі де өз міндетінің орнына жедел тұрып, ұлы істе өз үлесін атқарсын. Сонда көктен ұлы құдіретпен түсетін сол басқа періштенің күшті де жарқын нұры жер бетін өзінің даңқымен толтырар еді. Біз жылдар бойы кейін қалып қойдық; ал Миннеаполис жиналысынан Құдай жанып тұрған шырақтай тарасын деген дәл сол хабардың ілгерілеуіне рухани соқырлықпен бөгет болғандар Құдайдың алдында жүректерін кішірейтіп, өздерінің ақыл соқырлығы мен жүрек қаттылығы салдарынан істің қалай тежелгенін көріп, ұғынуға мұқтаж». Manuscript Releases, volume 14, 107–111.

What was it that had produced a leadership that manifested such open rebellion in 1888, that Sister White compared it to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram? The answer no doubt lies in the rebellion of 1863, that prepared the way for what Ezekiel was told would be even greater abominations. Rejecting the “seven times,” of Leviticus twenty-six, and introducing a counterfeit chart, would produce the necessity to uphold the counterfeit of 1863. Thus, Miller would watch his jewels get scattered and covered up with rubbish and counterfeit jewels and coins. The worldly saying says, “history is written by the victors.”

1888 жылы Уайт қарындас Қорахтың, Датан мен Абырамның бүлігіне теңегендей ашық бүлік көрсеткен басшылықты тудырған не еді? Жауап, сөз жоқ, Езекиелге бұдан да зор жиіркенішті істер болатыны айтылғанға жол дайындаған 1863 жылғы бүлікте жатыр. Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақытты» қабылдамай тастау және жалған кестені енгізу 1863 жылғы жалғандықты қорғау қажеттілігін туғызар еді. Осылайша Миллер өз асыл қазыналарының шашылып, қоқыспен және жалған асыл тастар мен теңгелермен көміліп жатқанын көрер еді. Дүниелік нақылда: «тарихты жеңгендер жазады», — делінеді.

Though not actually the victors, those leading the Laodicean Adventist church have spent time and effort to construct a historical narrative that upholds the increasing rebellion through the four generations, in an attempt to place that rebellion in a light that is far from the actual history recorded by the heavenly angels. The revision of history is a hallmark characteristic of the Jesuits of the Catholic Church, and historical revisionism has been a stock and trade of Laodicean Adventist historians. What is written these days by Laodicean Adventist “historians” about the Minneapolis General Conference session is a classic example of historical revisionism.

Шын мәнінде жеңімпаздар болмаса да, Лаодикиялық Адвентист шіркеуін басқарып отырғандар төрт ұрпақ бойы үдей түскен бүлікті ақтап шығатын тарихи баяндауды құрастыруға уақыт пен күш жұмсады; мұның мақсаты — сол бүлікті көктегі періштелер жазып қалдырған нақты тарихтан мүлде алшақ қырынан көрсету. Тарихты қайта жазу — Католик шіркеуінің иезуиттеріне тән айрықша белгі, ал тарихи ревизионизм Лаодикиялық Адвентист тарихшыларының үйреншікті кәсібіне айналды. Қазіргі кезде Лаодикиялық Адвентист «тарихшылардың» Миннеаполистегі Бас конференция сессиясы туралы жазып жүргендері — тарихи ревизионизмнің классикалық мысалы.

There may have been a few of the rebels from that conference that eventually repented, but the exception to the rule, does not deny the rule. Sister White was commanded to stay and record the meeting, for the rebellion of Korah, Dathan and Abiram was being repeated. For Adventist historians to construct the testimony around whether the message of righteousness by faith was understood, not understood; rejected or not rejected, or thereafter accepted is to avoid the inspired testimony of a rebellion that was typified by Korah, Dathan and Abiram.

Сол конференциядағы бүлікшілердің кейбіреулері ақырында тәубеге келген болуы мүмкін, бірақ ережеден тыс жағдай ереженің өзін жоққа шығармайды. Уайт әпкеге сол жерде қалып, жиналысты жазып алу бұйырылды, өйткені Қорах, Датан және Абирамның бүлігі қайталанып жатқан еді. Адвентист тарихшыларының куәлікті сенім арқылы ақталу жөніндегі хабардың түсінілген-түсінілмегені, қабылданбағаны не қабылданбаған еместігі, немесе кейіннен қабылданғаны төңірегінде құрастыруы — Қорах, Датан және Абирам арқылы бейнеленген бүлік туралы рухтандырылған куәліктен жалтару болып табылады.

Which of those three rebels did Moses’ record show was afterward repentant and accepted back in the leadership with Moses?

Мұсаның жазбасына сәйкес, сол үш бүлікшінің қайсысы кейін тәубеге келіп, Мұсамен бірге жетекшілікке қайта қабылданды?

> “Korah, the leading spirit in this movement, was a Levite, of the family of Kohath, and a cousin of Moses; he was a man of ability and influence. Though appointed to the service of the tabernacle, he had become dissatisfied with his position and aspired to the dignity of the priesthood. The bestowal upon Aaron and his house of the priestly office, which had formerly devolved upon the first-born son of every family, had given rise to jealousy and dissatisfaction, and for some time Korah had been secretly opposing the authority of Moses and Aaron, though he had not ventured upon any open act of rebellion. He finally conceived the bold design of overthrowing both the civil and the religious authority. He did not fail to find sympathizers. Close to the tents of Korah and the Kohathites, on the south side of the tabernacle, was the encampment of the tribe of Reuben, the tents of Dathan and Abiram, two princes of this tribe, being near that of Korah. These princes readily joined in his ambitious schemes. Being descendants from the eldest son of Jacob, they claimed that the civil authority belonged to them, and they determined to divide with Korah the honors of the priesthood.

> «Осы қозғалыстағы жетекші рух Қорах еді; ол Леуілік, Қоғат әулетінен шыққан, әрі Мұсаның немере ағайыны болатын; ол қабілетті де ықпалды адам еді. Киелі шатыр қызметіне тағайындалғанына қарамастан, ол өз орнына разы болмай, діни қызметкерлік қадір-қасиетке ұмтылды. Бұрын әрбір отбасының тұңғыш ұлына тиесілі болып келген діни қызметкерлік міндеттің Һарон мен оның әулетіне берілуі қызғаныш пен наразылық туғызды, сондықтан Қорах біраз уақыт бойы Мұса мен Һаронның билігіне жасырын түрде қарсы шығып жүрді, бірақ ашық бүлік әрекетіне баруға батылы жетпеді. Ақырында ол азаматтық билікті де, діни билікті де құлатудың батыл жоспарын ойластырды. Ол өзіне ниеттестер таба алмай қалған жоқ. Қорах пен Қоғат ұрпақтарының шатырларына жақын, киелі шатырдың оңтүстік жағында, Реубен руының қонысы орналасқан еді; осы рудың екі әміршісі — Датан мен Абирамның шатырлары Қорахтың шатырына жақын болатын. Бұл әміршілер оның астамшыл жоспарларына оп-оңай қосылды. Жақыптың тұңғыш ұлынан тараған ұрпақ болғандықтан, олар азаматтық билік өздеріне тиесілі деп есептеді де, діни қызметкерліктің құрметін Қорахпен бөлісуге бел буды.»

> “The state of feeling among the people favored the designs of Korah. In the bitterness of their disappointment, their former doubts, jealousy, and hatred had returned, and again their complaints were directed against their patient leader. The Israelites were continually losing sight of the fact that they were under divine guidance. They forgot that the Angel of the covenant was their invisible leader, that, veiled by the cloudy pillar, the presence of Christ went before them, and that from Him Moses received all his directions.

> Халық арасындағы көңіл күй Корахтың мақсат-ниеттеріне қолайлы болды. Түңілулерінің ащы күйінде олардың бұрынғы күмәні, қызғанышы мен өшпенділігі қайта оралып, наразылықтары тағы да сабырлы басшыларына қарсы бағытталды. Исраилдіктер өздерінің Құдайдың басшылығы астында жүргендерін үнемі назардан шығарып отырды. Олар Келісім Періштесінің өздерінің көзге көрінбейтін Көсемі екенін, бұлтты бағанамен бүркелген Мәсіхтің қатысуы олардың алдында жүргенін, әрі Мұсаның барлық нұсқауларды Одан алғанын ұмытты.

> “They were unwilling to submit to the terrible sentence that they must all die in the wilderness, and hence they were ready to seize upon every pretext for believing that it was not God but Moses who was leading them and who had pronounced their doom. The best efforts of the meekest man upon the earth could not quell the insubordination of this people; and although the marks of God’s displeasure at their former perverseness were still before them in their broken ranks and missing numbers, they did not take the lesson to heart. Again they were overcome by temptation.” Patriarchs and Prophets, 395, 396.

> «Олар бәрі де шөлде өлуге тиіс деген қорқынышты үкімге мойынсұнуға құлықсыз болды; сондықтан да өздерін бастап келе жатқан да, олардың тағдырын жариялаған да Құдай емес, Мұса екеніне сенуге болатын кез келген сылтауды іліп әкетуге даяр еді. Жер бетіндегі ең момын адамның бар күш-жігері де бұл халықтың бағынбаушылығын тия алмады; әрі Құдайдың олардың бұрынғы қасарысқандығына деген наразылығының белгілері олардың саптарының бұзылуы мен сандарының кемуі арқылы әлі де көз алдында тұрғанына қарамастан, олар осы сабақтан жүректеріне тәлім алмады. Тағы да олар азғырудан жеңіліп қалды». Патриархтар мен пайғамбарлар, 395, 396.

Laodicean Adventism began in 1856, and in 1863 it became the legally registered Laodicean Adventist church. As previously addressed in prior articles, there is no inspired testimony that Laodicea is ever saved. It cannot be saved unless it repents of its condition, and accepts the experience represented by Philadelphia. Laodicea is a people that is judged, by being spewed out of the mouth of the Lord. As the Laodicean church, inspiration identifies that the church was destined to wander in the wilderness as did ancient Israel.

Лаодикеялық адвентизм 1856 жылы басталды, ал 1863 жылы ол заңды түрде тіркелген Лаодикеялық адвентистік шіркеуге айналды. Бұған дейінгі мақалаларда қарастырылғандай, Лаодикеяның қашан да болса құтқарылатыны туралы шабыттандырылған ешбір куәлік жоқ. Ол өз жағдайына тәубе етіп, Филадельфия арқылы бейнеленген тәжірибені қабылдамайынша, құтқарыла алмайды. Лаодикея — Жаратқан Иенің аузынан түкіріліп тасталу арқылы үкім шығарылатын халық. Лаодикеялық шіркеу ретінде шабыт шіркеудің ежелгі Исраил сияқты шөл далада қаңғып жүруге тағдырланғанын айқындайды.

Which of the rebels of ancient Israel wandered in the wilderness for forty years and then entered into the Promised Land? Not a single soul, and their wandering typified the wandering of modern Israel.

Ежелгі Исраилдегі бүлікшілердің қайсысы қырық жыл бойы шөлде кезіп жүріп, содан кейін Уәде етілген Жерге кірді? Бірде-бір жан да кірген жоқ, ал олардың кезуі қазіргі Исраилдің кезуінің бейнесі болды.

The rebellion of Korah, Dathan and Abiram (that typified the rebellion of 1888), was premised upon their unwillingness to accept the judgment upon the people assigning them to wander for forty years in the wilderness. The rebellion of 1888, was premised upon the leadership’s rejection of the pronouncement identifying them as Laodicea and assigning them to wander many more years in the wilderness because of their insubordination.

Қорах, Датан және Әбирамның бүлігі (1888 жылғы бүлікті бейнелеген) халыққа шығарылған, оларды қырық жыл бойы шөлде қаңғып жүруге белгілеген үкімді қабылдауға құлықсыздықтарына негізделді. 1888 жылғы бүлік басшылықтың өздерін Лаодикия деп таныған және мойынсұнбаушылықтары себепті оларды тағы да көп жылдар бойы шөлде қаңғып жүруге белгілеген мәлімдемені қабылдамай тастауына негізделді.

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> «А. Т. Джоунс пен Е. Дж. Ваггонер арқылы бізге берілген хабар — Лаодикея қауымына арналған Құдайдың хабары; ал шындыққа сенемін деп мойындап, соған қарамастан Құдай берген сәулелерді өзгелерге шағылыстырмайтын кез келген адамға қасірет болсын». The 1888 Materials, 1053.

The ancient men, who were to be the guardians of the people in 1888, believed they were “rich and increased with goods”. We will consider what produced this condition in advance of 1888, in the next article.

1888 жылы халықтың сақшылары болуға тиіс болған ежелгі адамдар өздерін «баймыз және дүние-мүлікке молықтық» деп санады. 1888 жылдан бұрын осы жағдайды не тудырғанын келесі мақалада қарастырамыз.

> “My soul is made very sad to see how quickly some who have had light and truth will accept the deceptions of Satan, and be charmed with a spurious holiness. When men turn away from the landmarks the Lord has established that we may understand our position as marked out in prophecy, they are going they know not whither.

> «Жаным қатты қайғырады: жарық пен ақиқатты қабылдаған кейбіреулердің Шайтанның алдауларына қаншалықты тез бой алдырып, жалған киелілікке арбалатынын көргенде. Адамдар Жаратқан Ие біздің пайғамбарлықта белгіленген орнымызды түсінуіміз үшін орнатқан межелерден теріс айналғанда, өздері қайда бара жатқанын білместен кетіп бара жатады.

> “I question whether genuine rebellion is ever curable. Study in Patriarchs and Prophets the rebellion of Korah, Dathan, and Abiram. This rebellion was extended, including more than two men. It was led by two hundred and fifty princes of the congregation, men of renown. Call rebellion by its right name and apostasy by its right name, and then consider that the experience of the ancient people of God with all its objectionable features was faithfully chronicled to pass into history. The Scripture declares, ‘These things … are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ And if men and women who have the knowledge of the truth are so far separated from their Great Leader that they will take the great leader of apostasy and name him Christ our Righteousness, it is because they have not sunk deep into the mines of the truth. They are not able to distinguish the precious ore from the base material.

> «Мен шынайы бүліктің қашан да емделуі мүмкін екендігіне күмән келтіремін. «Патриархтар мен пайғамбарлар» кітабынан Қорах, Датан және Абирамның бүлігін зерттеңдер. Бұл бүлік екі адамнан ғана тұрмай, кең ауқымға жайылды. Оны қауымның екі жүз елу әміршісі, даңқты ерлер басқарды. Бүлікті өз атымен, ал діннен безуді өз атымен атаңдар, содан кейін Құдайдың ежелгі халқының барлық өзіне жиренішті белгілерімен бірге бастан кешкен тәжірибесінің тарихқа өтуі үшін адал түрде жазылып қалдырылғанын қарастырыңдар. Жазбада: “These things … are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come” делінген. Ал егер ақиқатты білетін ерлер мен әйелдер өз Ұлы Жетекшісінен соншалықты алыстап, діннен безушіліктің ұлы жетекшісін қабылдап, оны Мәсіх — біздің Әділдігіміз деп атайтын болса, бұл олардың ақиқат кеніштеріне терең бойламағандығынан. Олар асыл кенді сапасыз материалдан ажырата алмайды.»

> “Read the cautions so abundantly given in the Word of God in regard to false prophets that will come in with their heresies, and if possible will deceive the very elect. With these warnings, why is it that the church does not distinguish the false from the genuine? Those who have in any way been thus misled need to humble themselves before God, and sincerely repent, because they have so easily been led astray. They have not distinguished the voice of the true Shepherd from that of a stranger. Let all such review this chapter of their experience.

> «Өздерінің адасушылықтарын ала келіп, егер мүмкін болса, тіпті таңдаулылардың өзін де алдайтын жалған пайғамбарлар туралы Құдай Сөзінде молынан берілген ескертулерді оқыңдар. Осындай ескертулер бар бола тұра, неге шіркеу жалғанды шынайыдан айыра алмайды? Осылайша қандай да бір түрде адастырылғандар Құдайдың алдында өздерін кішірейтіп, шын жүректен тәубеге келуі керек, өйткені олар соншалық оңай жолдан тайдырылды. Олар нағыз Бағушының дауысын бөтеннің дауысынан айыра алмады. Осындайлардың бәрі өз өмір тәжірибесінің осы тарауын қайтадан қарап шықсын.»

> “For more than half a century God has been giving His people light through the testimonies of His Spirit. After all this time is it left for a few men and their wives to undeceive the whole church of believers, declaring Mrs. White a fraud and a deceiver? ‘By their fruits ye shall know them.’

> «Жарты ғасырдан астам уақыт бойы Құдай Өз халқыңа Өз Рухының куәліктері арқылы нұр беріп келеді. Осынша уақыт өткеннен кейін бүкіл сенушілер шіркеуінің жаңылысын әшкерелеп, Уайт ханымды алаяқ әрі алдаушы деп жариялау бірнеше еркек пен олардың әйелдеріне қалдырылды ма? “Оларды жемістерінен танисыңдар”.»

> “Those who can ignore all the evidences which God has given them, and change that blessing into a curse, should tremble for the safety of their own souls. Their candlestick will be removed out of its place unless they repent. The Lord has been insulted. The standard of truth, of the first, second, and third angels’ messages has been left to trail in the dust. If the watchmen are left to mislead the people in this fashion, God will hold some souls responsible for a lack of keen discernment to discover what kind of provender was being given to His flock.

> «Құдай өздеріне берген барлық дәлелдерді елемей, сол батаны қарғысқа айналдыра алатындар өз жандарының амандығы үшін дірілдеуі тиіс. Егер олар тәубеге келмесе, шамдары өз орнынан алынып тасталады. Жаратқан Ие қорланды. Бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарларындағы ақиқат туы шаңға сүйретіліп қалдырылды. Егер сақшылар халықты осылайша теріс жолға түсіруге қалдырылса, Құдай Өз отарына қандай азық беріліп жатқанын айқындап тануға қырағы байқағыштық жетіспегені үшін кейбір жандарды жауапты етеді.»

> “Apostasies have occurred and the Lord has permitted matters of this nature to develop in the past in order to show how easily His people will be misled when they depend upon the words of men instead of searching the Scriptures for themselves, as did the noble Bereans, to see if these things are so. And the Lord has permitted things of this kind to occur that warnings may be given that such things will take place.

> «Безінулер бұрын да болған, әрі Иеміз мұндай сипаттағы жайттардың дамуына жол берді, өйткені Оның халқы асыл мінезді Береялықтар сияқты бұл істердің рас-өтірігін көру үшін Жазбаларды өздері зерттемей, адамдардың сөздеріне сүйенгенде, қаншалықты оңай адастырылатынын көрсету қажет болды. Сондай-ақ Иеміз мұндай нәрселердің орын алуына, осындай жайттардың болатыны жөнінде ескертулер берілуі үшін, жол берді.

> “Rebellion and apostasy are in the very air we breathe. We shall be affected by them unless we by faith hang our helpless souls upon Christ. If men are so easily misled now, how will they stand when Satan shall personate Christ, and work miracles? Who will be unmoved by his misrepresentations then—professing to be Christ when it is only Satan assuming the person of Christ, and apparently working the works of Christ? What will hold God’s people from giving their allegiance to false christs? ‘Go not after them.’

> «Бүлік пен діннен безушілік біз жұтып жүрген ауаның өзінде бар. Егер біз дәрменсіз жанымызды сенім арқылы Мәсіхке артпасақ, олардың ықпалына ұшыраймыз. Егер адамдар қазірдің өзінде соншалық оп-оңай адастырылса, онда Шайтан өзін Мәсіх етіп көрсетіп, кереметтер жасағанда, олар қалайша берік тұра алады? Ол бұрмалауларымен жұртты арбайтын кезде, кім селт етпей қалады—өзін Мәсіхпін деп жариялағанымен, шын мәнінде Мәсіхтің тұлғасын қабылдаған Шайтан ғана болып, сырттай Мәсіхтің істерін істеп тұрғандай көрінгенде? Құдай халқын жалған мәсіхтерге адалдық танытудан не сақтап қалады? “Олардың соңынан ермеңдер.”»

> “The doctrines must be plainly understood. The men accepted to preach the truth must be anchored; then their vessel will hold against storm and tempest, because the anchor holds them firmly. The deceptions will increase, and we are to call rebellion by its right name. We are to stand with the whole armor on. In this conflict we do not meet men only, but principalities and powers. We wrestle not against flesh and blood. Let Ephesians 6:10–18 be read carefully and impressively in our churches.” Notebook Leaflets, 57, 58.

> «Ілімдер айқын түсінілуге тиіс. Ақиқатты уағыздауға қабылданған адамдар нық орныққан болуы керек; сонда олардың кемесі дауыл мен боранға төтеп береді, өйткені зәкір оларды берік ұстап тұрады. Алдаулар көбейе түседі, ал біз бүлікті өзіне лайық атымен атауға тиіспіз. Біз Құдайдың толық қару-жарағын киіп, берік тұруымыз керек. Бұл қақтығыста біз тек адамдармен ғана емес, бастықтармен де, биліктермен де бетпе-бет келеміз. Біздің күресіміз тән мен қанға қарсы емес. Ефестіктерге 6:10–18 біздің шіркеулерімізде мұқият әрі әсерлі түрде оқылсын». Notebook Leaflets, 57, 58.

Back to Articles