Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Two

Даниял кітабы — елу екінші бөлім

Unveiling the Prophetic Puzzle: Daniel’s Vision and the Rise of Kingdoms

Пайғамбарлық жұмбақтың ашылуы: Даниялдың аяны және патшалықтардың өрлеуі

Author

Jeff Pippenger

Published

January 16, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the last article we pointed out that Gabriel provided the conclusion of the “last indignation” in order to confirm the date of 1844, based upon two witnesses. Miller understood the “seven times” of Leviticus twenty-six, that was carried out against the kingdom of Judah, but never reached a point where he saw the purpose and relationship of the judgment of the “seven times,” upon both the northern and southern kingdoms of Israel. Whether he ever recognized the distinction of “the last indignation” in verse nineteen is doubtful, though he no doubt understood in a general sense that the “indignation” was the “seven times.” The light of a first and last indignation was unsealed by Palmoni in 1856, but it was rejected in 1863. Yet Miller’s message of the “seven times” was correct, though limited.

Соңғы мақалада біз Ғабриелдің 1844 жылдың мерзімін екі куәгердің негізінде растау үшін «соңғы қаһардың» қорытындысын ұсынғанын көрсеттік. Миллер Яһуда патшалығына қарсы орындалған Леуіліктер жиырма алтыдағы «жеті уақытты» түсінді, бірақ ол ешқашан Исраилдің солтүстік және оңтүстік патшалықтарының екеуіне де қатысты «жеті уақыт» үкімінің мақсаты мен өзара байланысын көретін деңгейге жеткен жоқ. Оның он тоғызыншы аяттағы «соңғы қаһардың» айырмашылығын қашан да бір таныған-танымайтыны күмәнді, дегенмен ол, сөзсіз, жалпы мағынада «қаһардың» «жеті уақыт» екенін түсінді. Алғашқы және соңғы қаһарға қатысты жарық 1856 жылы Пальмони арқылы ашылды, бірақ 1863 жылы ол қабылданбай тасталды. Соған қарамастан, Миллердің «жеті уақыт» туралы хабары шектеулі болса да, дұрыс еді.

Miller would not have recognized that the little horn of pagan Rome lifted up and exalted paganism, in verse eleven of Daniel eight, for to Miller “take away” was simply to remove in each of its three occurrences in Daniel. Yet his message was still correct, though limited.

Миллер Даниялдың сегізінші тарауының он бірінші аятындағы пұтқа табынушы Римнің кіші мүйізі пұтқа табынушылықты көтеріп, ұлықтағанын танымаған болар еді, өйткені Миллер үшін «алып тастау» Даниял кітабындағы оның үш рет кездесуінің әрқайсысында жай ғана жою дегенді білдіретін. Алайда оның хабары шектеулі болғанымен, бәрібір дұрыс еді.

The Millerites did recognize the “sanctuary” in verse eleven was the pagan temple in the city of Rome (the Pantheon), but the Hebrew language was not what their message was based upon. Miller’s message was focused upon prophetic time. The history where their message was unsealed prevented them from seeing the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, but more than that, it prevented them from seeing the papacy as the fifth kingdom of Bible prophecy.

Миллершілер он бірінші аяттағы «киелі үйдің» Рим қаласындағы пұтқа табынушылық ғибадатхана (Пантеон) екенін таныды, бірақ олардың хабары еврей тіліне негізделген жоқ. Миллердің хабары пайғамбарлық уақытқа бағытталған еді. Олардың хабары мөрінен ашылған тарихи жағдайлар Киелі кітаптағы пайғамбарлықтағы алтыншы патшалық ретінде Америка Құрама Штаттарын көрулеріне бөгет жасады, бірақ бұдан да артық, ол оларға папалық билікті Киелі кітаптағы пайғамбарлықтағы бесінші патшалық ретінде көруге бөгет жасады.

Forced by the history in which they lived they applied the prophecies in agreement with their anticipated soon-coming return of Christ, and they were disappointed, yet their message was correct. When Gabriel provides the interpretation of the two visions in verses fifteen through twenty-seven, Miller’s understanding prevented him from grasping the broader revelation of the kingdoms that was represented in the gender oscillation of the little horn in verses nine through twelve. The Millerites only see Rome as a fourth and final earthly kingdom in Gabriel’s interpretation.

Өздері өмір сүрген тарих мәжбүр еткендіктен, олар пайғамбарлықтарды Мәсіхтің жуық арада қайта келуі жөніндегі өздерінің күтуіне сәйкес қолданды, әрі олардың үміті ақталмай қалды, бірақ олардың хабары дұрыс еді. Жәбірейіл он бесінші аяттан жиырма жетінші аятқа дейінгі екі көріністің түсіндірмесін берген кезде, Миллердің түсінігі оның тоғызыншы аяттан он екінші аятқа дейінгі кіші мүйіздің жыныстық ауысуында бейнеленген патшалықтар туралы неғұрлым кеңірек аянды ұғынуына кедергі болды. Миллериттер Жәбірейілдің түсіндірмесінде Римді тек төртінші әрі соңғы жерлік патшалық ретінде ғана көреді.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. The ram which thou sawest having two horns are the kings of Media and Persia. And the rough goat is the king of Grecia: and the great horn that is between his eyes is the first king. Now that being broken, whereas four stood up for it, four kingdoms shall stand up out of the nation, but not in his power. And in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up. And his power shall be mighty, but not by his own power: and he shall destroy wonderfully, and shall prosper, and practise, and shall destroy the mighty and the holy people. And through his policy also he shall cause craft to prosper in his hand; and he shall magnify himself in his heart, and by peace shall destroy many: he shall also stand up against the Prince of princes; but he shall be broken without hand. And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. And I Daniel fainted, and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it. Daniel 8:15–27.

> Мен, тіпті мен — Даниял, аянды көріп, оның мағынасын ұғынуға тырысқанымда, міне, алдымда адамға ұқсас біреу тұрды. Сонда мен Ұлайдың екі жағасының арасынан бір адамның дауысын естідім; ол дауыстап: «Жәбірейіл, осы адамға аянды ұқтыр», — деді. Сонда ол мен тұрған жерге жақындап келді; ал ол келгенде, мен қорқып, жүзтөмеңдеп құладым. Бірақ ол маған: «Түсін, ей, адам ұлы; өйткені аян ақырзаман уақытына қатысты», — деді. Ол менімен сөйлесіп тұрған кезде, мен жүзіммен жерге қарап, терең ұйқыға кеттім; бірақ ол маған қолын тигізіп, мені тік тұрғызды. Сосын ол: «Міне, қаһардың соңғы кезінде не болатынын саған білдіремін; өйткені ақыры белгіленген уақытта болады. Сен көрген екі мүйізді қошқар — Мадай мен Парсы патшалары. Ал жүндес теке — Грекия патшасы; оның екі көзінің арасындағы үлкен мүйіз — бірінші патша. Ал оның сындырылғанынан кейін оның орнына төрт мүйіздің шыққаны — сол халықтан төрт патшалықтың шығатынын білдіреді, бірақ оның қуатымен емес. Ал олардың патшалығының соңғы кезінде, қылмыскерлер шегіне жеткенде, жүзі сұсты, астарлы сөздерді түсінетін бір патша көтеріледі. Оның күші зор болады, бірақ өз күшімен емес; ол ғажайып түрде ойран салады, өркендейді, әрекет етеді де, күштілерді және қасиетті халықты құртады. Өзінің айлакерлігі арқылы ол алдауды өз қолында гүлдетеді; жүрегінде өзін жоғары көтереді және бейбітшілік арқылы көптерді құртады; сондай-ақ әміршілер Әміршісіне қарсы тұрады; бірақ өзі адам қолынсыз күйретіледі. Кеш пен таң туралы айтылған аян ақиқат; сондықтан аянды мөрлеп қой, өйткені ол көптеген күндерге арналған». Ал мен, Даниял, әлсіреп, бірнеше күн ауырып жаттым; содан кейін орнымнан тұрып, патшаның ісін атқардым. Мен аянға қайран қалдым, бірақ оны ешкім түсінбеді. Даниял 8:15–27.

Though Daniel received the vision of the Ulai River (which is now in the process of fulfillment), in the history of Babylon, the first kingdom is left out of the vision. It had been included as the head of gold, and the lion in chapters two and seven, but the prophetic attribute of Babylon being removed and restored was emphasized in chapter eight. Nebuchadnezzar had typified the deadly wound of the papacy when he was driven from men for “seven times,” thus typifying the symbolic seventy years that the whore of Tyre is forgotten. In Daniel chapter eight, Babylon is forgotten from the kingdoms of Bible prophecy and the vision begins with the Medes and Persians (the ram), which was followed by Greece (the goat).

Даниел Ұлай өзені туралы көріністі қабылдағанымен (қазіргі кезде орындалу үдерісінде тұрған), Вавилон тарихында бірінші патшалық бұл көріністен тыс қалдырылған. Ол екінші және жетінші тарауларда алтын бас әрі арыстан ретінде енгізілген болатын, бірақ сегізінші тарауда Вавилонның алынып тасталып, қайта қалпына келтірілуі деген пайғамбарлық сипаты ерекше атап көрсетілді. Набуходоносор «жеті мезгілге» адамдар арасынан қуылған кезде, папалықтың өлімші жарасын бейнелеген еді; сол арқылы Тирдің жезөкшесі ұмыт қалатын нышандық жетпіс жылды да бейнеледі. Даниел кітабының сегізінші тарауында Вавилон Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтардың қатарынан ұмыт қалдырылады, ал көрініс Мидиялықтар мен Парсылардан (қошқардан) басталып, содан кейін Грекиямен (текемен) жалғасады.

The kingdom of Alexander the Great disintegrated into four kingdoms of lesser power than Alexander, as had also been represented in chapter seven with the leopard which had four wings and four heads. Four represents worldwide as represented by north, east, south and west. In verse eight of chapter eight, four notable ones came up towards the four winds of heaven. In chapter seven Greece’s four wings align with the four winds of chapter eight, and Greece’s four heads align with the four notable ones. The four heads and four notable ones represent the four kingdoms Alexander’s original kingdom disintegrated into, and the four wings and four winds represent the four areas of division. The distinction of the point is important to see, for it represents an argument which the Millerites had against the traditional understanding of the Protestants about the fourth kingdom of Rome.

Ұлы Ескендірдің патшалығы, жетінші тарауда да төрт қанаты мен төрт басы бар қабылан арқылы бейнеленгеніндей, Ескендірден әлдеқайда әлсіз төрт патшалыққа ыдырап кетті. Төрт саны солтүстік, шығыс, оңтүстік және батыс арқылы бейнеленетін дүниежүзілік ауқымды білдіреді. Сегізінші тараудың сегізінші аятында көктің төрт желіне қарай төрт атақты мүйіз көтерілді. Жетінші тарауда Грекияның төрт қанаты сегізінші тараудың төрт желімен сәйкеседі, ал Грекияның төрт басы төрт атақты мүйізбен сәйкеседі. Төрт бас пен төрт атақты мүйіз Ескендірдің бастапқы патшалығы ыдыраған төрт патшалықты білдіреді, ал төрт қанат пен төрт жел бөліністің төрт аймағын білдіреді. Бұл жайттағы айырмашылықты көру маңызды, өйткені ол миллериттердің Римнің төртінші патшалығы туралы протестанттардың дәстүрлі түсінігіне қарсы келтірген уәжін бейнелейді.

On the tables of Habakkuk, represented by the 1843 and 1850 pioneer charts, there is only one representation which is not illustrating a prophetic application, and it has to do with the distinction between the four heads and notable ones, and the four wings and winds. In an effort to obscure the truth of Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy, Satan introduced an argument concerning the true or false meaning of the four heads and notable ones, and the four wings and winds. Satan did so for the book of Daniel clearly identifies that there is one distinct symbol in the book of Daniel that established the vision. Part of the evidence which establishes that symbol is in the four heads and notable ones, and the four wings and winds. The Protestants upheld a satanic view of this argument, and the argument was so significant to Millerite history that they referenced the argument upon the chart. The power which establishes the “chazon” vision in the book of Daniel is identified as the “robbers of thy people,” and the Protestants identified that power as one of a long line of Syrian kings named Antiochus Epiphanes, and Miller identified them as Rome.

Хабаққұқтың кестелерінде, 1843 және 1850 жылдардағы ізашарлық кестелерде бейнеленгендей, пайғамбарлық қолдануды көрсетпейтін бір ғана бейнелеу бар, және ол төрт бас пен көрнекті мүйіздердің, сондай-ақ төрт қанат пен желдердің арасындағы айырмашылыққа қатысты. Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші патшалық ретінде Рим туралы ақиқатты көмескілеуге ұмтылып, Шайтан төрт бас пен көрнекті мүйіздердің, және төрт қанат пен желдердің шынайы не жалған мағынасына қатысты бір дәлелді алға тартты. Шайтан мұны істеді, өйткені Даниял кітабы көруді бекіткен Даниял кітабындағы бір айқын нышанды анық көрсетеді. Сол нышанды бекітетін айғақтың бір бөлігі төрт бас пен көрнекті мүйіздерде, және төрт қанат пен желдерде қамтылған. Протестанттар бұл дәлелге қатысты шайтандық көзқарасты ұстанды, әрі бұл дәлел Миллериттер тарихы үшін соншалықты маңызды болды, сондықтан олар сол дәлелді кестеде атап көрсетті. Даниял кітабындағы “chazon” көрінісін бекітетін күш “сенің халқыңның қарақшылары” деп айқындалады, ал протестанттар сол күшті Антиох Епифан есімді Сирия патшаларының ұзын-сонар қатарындағы біреуі деп анықтады, ал Миллер оларды Рим деп таныды.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> Сол замандарда оңтүстіктің патшасына қарсы көп адам көтеріледі; сондай-ақ халқыңның қарақшылары аянды орнықтыру үшін өздерін көтереді; бірақ олар құлайды. Даниял 11:14.

Antiochus was one of the kings, in a line of kings that descended out of one of the four kingdoms which Alexander’s kingdom had disintegrated into. The little horn of verse nine of Daniel eight, had followed the kingdom of Alexander, and verse nine says that out of one of them, came forth the little horn.

Антиох Александр патшалығы ыдырап кеткен төрт патшалықтың бірінен тараған патшалар тізбегіндегі патшалардың бірі болды. Даниял кітабының сегізінші тарауының тоғызыншы аятындағы кіші мүйіз Александр патшалығынан кейін пайда болды, әрі тоғызыншы аятта олардың бірінен кіші мүйіздің шыққаны айтылады.

> And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

> Солардың бірінен оңтүстікке қарай, шығысқа қарай және көркем елге қарай аса ұлғайған бір кішкене мүйіз шықты. Даниял 8:9.

The argument of whether Rome establishes the vision, or a weak and fairly insignificant Syrian king establishes the vision, includes the argument of whether the little horn power came out of one of the four horns, or out of one of the four winds. It is not much of an argument, for history and prophecy is clear that Rome was not a descendant of the Greek empire, but that Rome was a new power. If Rome was the fourth kingdom, then the “one of them” of verse nine, must be one of the four winds or wings. If it was Antiochus Epiphanes, it came out of the horn of Syria.

Рим аянды орната ма, әлде әлсіз әрі едәуір елеусіз Сирия патшасы аянды орната ма деген талас, сондай-ақ кішкентай мүйіз билігі төрт мүйіздің бірінен шықты ма, әлде төрт желдің бірінен шықты ма деген таласты да қамтиды. Бұл айтарлықтай талас емес, өйткені тарих пен пайғамбарлық Римнің Грек империясының мұрагері болмағанын, қайта Римнің жаңа бір билік болғанын анық көрсетеді. Егер Рим төртінші патшалық болса, онда тоғызыншы аяттағы «солардың бірінен» деген сөз тіркесі төрт желдің немесе қанаттардың біріне қатысты болуы тиіс. Ал егер ол Антиох Епифан болса, онда ол Сирияның мүйізінен шыққан.

The Millerites identified that the power represented as “the robbers of thy people” would stand up against Christ.

Миллериттер «сенің халқыңның тонаушылары» ретінде бейнеленген биліктің Мәсіхке қарсы көтерілетінін анықтады.

> And through his policy also he shall cause craft to prosper in his hand; and he shall magnify himself in his heart, and by peace shall destroy many: he shall also stand up against the Prince of princes; but he shall be broken without hand. Daniel 8:25.

> Өзінің саясаты арқылы ол айланы өз қолында өркендетеді; жүрегінде өзін жоғары көтереді, және бейбітшілік арқылы көптерді құртады; сондай-ақ әміршілер Әміршісіне қарсы тұрады; бірақ ол қолсыз-ақ күйретіледі. Даниел 8:25.

The “Prince of princes” is Christ, and Antiochus Epiphanes lived well before Christ was born, so the Millerites pointed this fact out on the 1843 chart. On the chart they included the date 164, which in reality has no biblical reference, and was simply a notation which identifies the significance of the argument over the fourth kingdom between Miller and the Protestant theologians. Next to the year “164” on the chart they wrote, “Death of Antiochus Epiphanes who of course stood not up against the Prince of princes as he had been dead 164 years before the prince of princes was born.”

«Әміршілер Әміршісі» — Мәсіх, ал Антиох Епифан Мәсіх дүниеге келмей тұрып-ақ әлдеқайда бұрын өмір сүрген, сондықтан Миллериттер бұл жайтты 1843 жылғы кестеде атап көрсетті. Кестеде олар 164 деген датаны енгізді; шын мәнінде, оның ешқандай киелі кітаптық сілтемесі жоқ, әрі ол тек Миллер мен протестанттық теологтар арасындағы төртінші патшалыққа қатысты даудың маңызын айқындайтын белгі ғана болды. Кестеде «164» жылының қасына олар былай деп жазды: «Антиох Епифанның өлімі; ол, әрине, Әміршілер Әміршісіне қарсы көтерілген жоқ, өйткені Әміршілер Әміршісі дүниеге келуден 164 жыл бұрын ол қайтыс болған еді.»

Today Adventism teaches that “the robbers of thy people” is Antiochus Epiphanes, as does apostate Protestantism, in spite of the fact that inspiration recorded that “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” The Millerites knew that the king of fierce countenance was Rome, so they were not shaken by the satanic teaching that undermines the ability to establish the “chazon” vision. The Bible is clear that if there is no vision, the people perish.

Бүгінде адвентизм, діннен безген протестантизм сияқты, “сенің халқыңның қарақшылары” деп Антиох Епифанды үйретеді; мұның өзі “1843 жылғы кесте Жаратқан Иенің қолымен бағытталды және оны өзгертуге болмайды” деп Тәңірдің рухтандырған жазбасында белгіленгеніне қарамастан. Миллериттер қатал келбетті патшаның Рим екенін білді, сондықтан олар “хазон” аянын орнықтыру қабілетін күйрететін шайтандық ілімнен шайқалмады. Киелі кітапта аян болмаса, халықтың құритыны анық айтылған.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> Аян жоқ жерде халық азады; ал заңды сақтайтын адам — бақытты. Нақыл сөздер 29:18.

The vision that Solomon identifies in the verse is the “chazon” vision, which in verse thirteen of Daniel eight, is the vision that identifies paganism and papalism trampling down the sanctuary and host. For the Millerites those two desolating powers represented the fourth kingdom of Bible prophecy, and without recognizing the fourth kingdom of Rome (the robbers of thy people), they would not have been able to establish the vision. The “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel eleven, were to stand up against the king of the south, exalt themselves, establish the vision and fall. Rome fulfilled each of those characteristics.

Сүлеймен аятта айқындап отырған аян — «chazon» аяны; Даниял кітабының сегізінші тарауының он үшінші аятында бұл аян пұтқа табынушылық пен папалықтың қасиетті орынды және қосты таптап жатқанын айқындайды. Миллериттер үшін сол екі қаңыратып-жойғыш күш Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші патшалықты білдірді, әрі Римнің төртінші патшалығын («сенің халқыңның талаушылары») танып-білмейінше, олар бұл аянды орнықтыра алмас еді. Даниял кітабының он бірінші тарауының он төртінші аятындағы «сенің халқыңның талаушылары» оңтүстіктің патшасына қарсы көтерілуге, өздерін жоғары көтеруге, аянды орнықтыруға және құлауға тиіс еді. Рим осы сипаттардың әрқайсысын орындады.

In chapter seven, the fourth kingdom is specifically identified as being “diverse” from the kingdoms before it.

Жетінші тарауда төртінші патшалық өзінен бұрынғы патшалықтардан «өзгеше» екені нақты көрсетіледі.

> After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, dreadful and terrible, and strong exceedingly; and it had great iron teeth: it devoured and brake in pieces, and stamped the residue with the feet of it: and it was diverse from all the beasts that were before it; and it had ten horns…. Then I would know the truth of the fourth beast, which was diverse from all the others, exceeding dreadful, whose teeth were of iron, and his nails of brass; which devoured, brake in pieces, and stamped the residue with his feet; And of the ten horns that were in his head, and of the other which came up, and before whom three fell; even of that horn that had eyes, and a mouth that spake very great things, whose look was more stout than his fellows. Daniel 7:7, 19, 20.

> Осыдан кейін мен түнгі аяндарда қарап тұрдым, міне, төртінші бір хайуан көрінді: ол үрейлі де қорқынышты, әрі аса күшті еді; оның үлкен темір тістері бар еді: ол жалмап жеп, быт-шыт қылып талқандады, ал қалғанын аяқтарымен таптап тастады; ол өзінен бұрынғы барлық хайуандардан өзгеше еді; және оның он мүйізі бар еді…. Содан соң мен барлық басқалардан өзгеше, аса қорқынышты болған, тістері темірден, тырнақтары жезден болған төртінші хайуан туралы шындықты білгім келді; ол жалмап жеп, быт-шыт қылып талқандады, ал қалғанын аяқтарымен таптап тастады; Сондай-ақ оның басындағы он мүйіз туралы және кейінірек өсіп шыққан, алдында үшеуі құлаған басқа мүйіз туралы; яғни көздері бар, өте зор сөздер сөйлейтін аузы бар, және түр-тұлғасы өз серіктерінен айбарлырақ болған сол мүйіз туралы. Даниял 7:7, 19, 20.

The fourth kingdom of Daniel seven was twice identified as being “diverse” from the kingdoms that preceded it. If the “little horn” of verse nine was simply an extension of the Syrian horn (Antiochus Epiphanes), it would not have been different. The beasts that preceded Rome in chapter seven were the lion, the bear and the leopard, all animals that actually exist in nature, but when it came to the fourth beast with iron teeth and nails of brass, Daniel knew of no beast of nature that represented the dreadful beast that devoured. It was different (diverse). The “little horn” of verse nine, came forth out of one of the areas represented by the four winds and wings, and not out of one of the horns or notable ones.

Даниялдың жетінші тарауындағы төртінші патшалық өзінен бұрынғы патшалықтардан «өзгеше» екендігі екі рет айқындалды. Егер тоғызыншы аяттағы «кіші мүйіз» жай ғана Сирия мүйізінің (Антиох Епифанның) жалғасы болған болса, ол өзгеше болмас еді. Жетінші тарауда Римнен бұрын келген аңдар арыстан, аю және қабылан болды; бұлардың бәрі табиғатта шын мәнінде бар жануарлар. Бірақ темір тістері мен жез тырнақтары бар төртінші аңға келгенде, жалмап-жұтатын сол қорқынышты аңды бейнелейтін табиғаттағы ешбір аңды Даниял білмеді. Ол өзгеше болды. Тоғызыншы аяттағы «кіші мүйіз» төрт жел мен қанаттар бейнелеген аймақтардың бірінен шықты, ал мүйіздердің бірінен немесе көрнектілердің бірінен шыққан жоқ.

Daniel chapter eight, states that “in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up.” In the “latter time of their kingdom (Greece, which had disintegrated into four kingdoms), during the time “when the transgressors are come to the full,” a new king would stand up.

Даниял кітабының сегізінші тарауында былай делінген: «олардың патшалығының ақырғы кезінде, заңсыздық жасаушылардың күнәсі толысқан шақта, өңі қатал, құпия сөздерді түсінетін бір патша көтеріледі». «Олардың патшалығының ақырғы кезінде» (төрт патшалыққа ыдырап кеткен Грекияның), «заңсыздық жасаушылардың күнәсі толысқан» уақытта, жаңа бір патша көтерілуге тиіс еді.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that the fact might be determined whether it would fulfill the purposes of the Watcher and the Holy One. Prophecy has traced the rise and progress of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with the nations of less power, history has repeated itself. Each has had its period of test; each has failed, its glory faded, its power departed.” Prophets and Kings, 535.

> «Әрбір ұлт іс-әрекет сахнасына шыққан кезде, Бақылаушы мен Қасиетті Иенің мақсаттарын орындай ма, жоқ па — осының анықталуы үшін, оған жер бетінде өз орнын иеленуге рұқсат етілді. Пайғамбарлық дүниенің ұлы империяларының — Бабылдың, Мидо-Парсының, Грекияның және Римнің — өрлеуі мен дамуын бейнелеп көрсетті. Бұлардың әрқайсысымен, қуаты азырақ халықтардағыдай, тарих қайтадан қайталанды. Әрқайсысының сыналатын өз кезеңі болды; әрқайсысы сәтсіздікке ұшырады, оның даңқы сөніп, құдіреті кетті». Prophets and Kings, 535.

At the end (“latter time”) of the kingdom of Greece, when their cup of probationary time had been filled (“when the transgressors are come to the full”), a “king of fierce countenance” would stand up. That king would understand “dark sentences,” for he would speak a completely different language than the Hebrew of the Jews or the Greek of the previous kingdom, for he would speak Latin. That kingdom had been identified by Moses as the nation that would bring the siege of the years 66 to 70 AD, where among other things the famine was so terrible that the Jews ate their own children to survive.

Грекия патшалығының ақырында («соңғы уақытта»), олардың сынақ мерзімінің тостағаны толғанда («қылмыскерлердің күнәсі шегіне жеткенде»), «сұсты жүзді патша» көтеріледі. Бұл патша «жұмбақ сөздерді» түсінеді, өйткені ол яһудилердің еврей тіліне де, одан бұрынғы патшалықтың грек тіліне де мүлде ұқсамайтын басқа тілде сөйлейді, өйткені ол латын тілінде сөйлейді. Сол патшалықты Мұса біздің заманымыздың 66–70 жылдарындағы қоршауды әкелетін халық ретінде алдын ала көрсеткен еді; сол кезде, өзге нәрселермен қатар, аштық соншалықты сұмдық болды, яһудилер аман қалу үшін өз балаларын жеді.

> Because thou servedst not the Lord thy God with joyfulness, and with gladness of heart, for the abundance of all things; Therefore shalt thou serve thine enemies which the Lord shall send against thee, in hunger, and in thirst, and in nakedness, and in want of all things: and he shall put a yoke of iron upon thy neck, until he have destroyed thee. The Lord shall bring a nation against thee from far, from the end of the earth, as swift as the eagle flieth; a nation whose tongue thou shalt not understand; A nation of fierce countenance, which shall not regard the person of the old, nor show favour to the young: And he shall eat the fruit of thy cattle, and the fruit of thy land, until thou be destroyed: which also shall not leave thee either corn, wine, or oil, or the increase of thy kine, or flocks of thy sheep, until he have destroyed thee. And he shall besiege thee in all thy gates, until thy high and fenced walls come down, wherein thou trustedst, throughout all thy land: and he shall besiege thee in all thy gates throughout all thy land, which the Lord thy God hath given thee. And thou shalt eat the fruit of thine own body, the flesh of thy sons and of thy daughters, which the Lord thy God hath given thee, in the siege, and in the straitness, wherewith thine enemies shall distress thee. Deuteronomy 28:47–53.

> Сен барлық игіліктің молдығына қарамастан, Құдайың Жаратқан Иеге қуанышпен әрі жүрек шаттығымен қызмет етпегендіктен, Жаратқан Ие саған қарсы жіберетін жауларыңа аштықта, шөлде, жалаңашта және барлық нәрсеге мұқтаждықта қызмет ететін боласың; әрі Ол сені құртқанға дейін мойныңа темір мойынтұрық салады. Жаратқан Ие саған қарсы алыстан, жердің шетінен, қыран ұшқандай шапшаң бір халықты алып келеді; сен оның тілін түсінбейсің; ол — жүзінен қаһар төгілген, қартты қадірлемейтін де, жасқа рақым көрсетпейтін халық. Ол сенің малыңның өнімін, жеріңнің жемісін сені құртқанға дейін жейді; әрі сені құртқанға дейін саған астықты да, шарапты да, майды да, сиырларыңның төлін де, қойларыңның өсімін де қалдырмайды. Ол сенің бүкіл жеріңдегі барлық қақпаларыңның түбінде сені қоршап, сен арқа сүйеген биік әрі берік қабырғаларың бүкіл жеріңде құлағанға дейін қыспаққа алады; және Құдайың Жаратқан Ие саған берген бүкіл жеріңдегі барлық қақпаларыңның түбінде сені қоршауға алады. Сонда жауларың сені қоршауда және таршылықта қыспаққа алған кезде, Құдайың Жаратқан Ие саған берген ұлдарың мен қыздарыңның етін, өз тәніңнің жемісін жейтін боласың. Второзаконие 28:47–53.

In Daniel chapter two the fourth kingdom was represented by “iron,” and Moses identified “a nation,” which would put a “yoke of iron,” upon the Jews. The “nation” would “destroy” the Jews, and it would be as swift as an eagle, of which the eagle is the symbol of Rome. It would be a “nation” “whose tongue thou shalt not understand,” for its language would be “dark sentences” to the Jews. It would be a “nation of fierce countenance” as described in Daniel chapter eight as a “king of fierce countenance.” And in the “siege” of Jerusalem the Jews ate their “sons and daughters.”

Даниял кітабының екінші тарауында төртінші патшалық «темірмен» бейнеленген, ал Мұса яһудилердің мойнына «темір мойынтұрық» салатын «бір халықты» атап көрсетті. Сол «халық» яһудилерді «жойып жіберер» еді, әрі ол қырандай жүйрік болар еді; қыран — Римнің нышаны. Ол сен «тілін түсінбейтін» «халық» болар еді, өйткені оның тілі яһудилер үшін «күңгірт сөздер» болмақ. Ол Даниял кітабының сегізінші тарауында «сұсты келбетті патша» деп сипатталғандай, «сұсты келбетті халық» болар еді. Ал Иерусалимнің «қоршауы» кезінде яһудилер өз «ұлдары мен қыздарын» жеді.

Miller recognized pagan Rome as the power predicted by Moses, and as the fourth “iron” kingdom of Daniel two, and the “nation” who spoke Latin, not Hebrew or Greek. Miller made no distinction between the fourth and fifth kingdom of Bible prophecy, for to him they both were simply Rome. So after pagan Rome stood up in verse twenty-three, he would not see the distinction represented in verse twenty-four. In the vision the little horn had oscillated from masculine to feminine to masculine to feminine in verses nine through twelve, and verse twenty-three identifies the prophetic characteristics of pagan Rome, Gabriel’s interpretation in verse twenty-four changes to feminine Rome. The power in verse twenty-four was to possess “mighty power,” “but not by his own power: and he shall destroy wonderfully, and shall prosper, and practice, and shall destroy the mighty and the holy people.”

Миллер пұтқа табынушы Римді Мұса алдын ала айтқан күш, Даниял кітабының екінші тарауындағы төртінші «темір» патшалық, сондай-ақ еврейше не грекше емес, латынша сөйлеген «халық» деп таныды. Миллер Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші және бесінші патшалықтың арасында ешқандай айырмашылық жасамады, өйткені оның түсінігінде екеуі де жай ғана Рим болатын. Сондықтан жиырма үшінші аятта пұтқа табынушы Рим бой көрсеткеннен кейін, ол жиырма төртінші аятта бейнеленген айырмашылықты көрмеді. Көріністе тоғызыншыдан он екінші аяттарға дейінгі аралықта кішкене мүйіз ер жыныстыдан әйел жыныстыға, әйел жыныстыдан ер жыныстыға ауысып отырды, ал жиырма үшінші аят пұтқа табынушы Римнің пайғамбарлық сипаттарын айқындайды, бірақ Жебірейілдің жиырма төртінші аяттағы түсіндірмесі әйел жынысты Римге ауысады. Жиырма төртінші аяттағы бұл күш «зор күшке» ие болуға тиіс еді, «бірақ өз күшінің арқасында емес; ол ғажайып түрде қиратады, және өркендейді, әрі іс жүргізеді, және құдіреттілер мен қасиетті халықты қиратады».

Papal Rome was to be given the military power of pagan Rome, and it would destroy God’s people for one thousand two hundred and sixty years, from the year 538 to 1798. It would destroy “wonderfully” for it is the beast the whole world “wonders after,” and it was the power that would “practice and prosper” until the first indignation that had been “determined” to be finished in 1798 was fulfilled.

Папалық Римге пұтқа табынушы Римнің әскери күші берілуге тиіс еді, әрі ол 538 жылдан 1798 жылға дейін бір мың екі жүз алпыс жыл бойы Құдай халқын жоятын еді. Ол «керемет түрде» жоятын еді, өйткені ол — бүкіл әлем «таңданып еретін» аң, әрі 1798 жылы аяқталуы алдын ала «белгіленген» алғашқы қаһар толығымен орындалғанға дейін «әрекет етіп, өркендейтін» билік еді.

Then in verse twenty-five Gabriel follows the oscillation established in the verses he was interpreting for Daniel, and again addresses pagan Rome, who through a different type of “policy,” brought together its empire, as attested to by all the historians. The “craft” of pagan Rome was to induce nations to join their growing empire, and it used the promise of peace and prosperity to build the empire, unlike the previous empires that were forged simply by military might. Pagan Rome was also to “stand up against the Prince of princes,” as it did when it placed Christ upon the cross of Calvary.

Содан кейін, жиырма бесінші аятта, Жәбірейіл Даниялға түсіндіріп отырған аяттарда белгіленген ауысуды жалғастырып, қайтадан пұтқа табынушы Римге назар аударады; ол, барлық тарихшылар куәландырғандай, өзгеше бір «саясат» арқылы өз империясын біріктірді. Пұтқа табынушы Римнің «айласы» — халықтарды өз өсіп келе жатқан империясына қосылуға итермелеу болды; әрі ол, тек әскери күшпен ғана құрылған бұған дейінгі империялардан өзгеше, империясын бейбітшілік пен гүлдену уәдесін пайдалану арқылы құрды. Пұтқа табынушы Рим, сондай-ақ, Мәсіхті Қалвария айқышына шегелеген кезде істегеніндей, «әміршілер Әміршісіне қарсы тұруға» тиіс еді.

Then Gabriel addresses the two visions he was interpreting for Daniel, by identifying that the “mareh” vision of the appearance (the twenty-three hundred days) was true, and that the “chazon” vision of the trampling down of the sanctuary and host by pagan Rome and papal Rome was to be “shut up (sealed), “for many days” (until the time of the end in 1798).

Содан кейін Жәбірейіл Даниялға түсіндіріп жатқан екі аянға тоқталып, көріністің («mareh») — яғни сыртқы бейненің — аяны (екі мың үш жүз күн) шынайы екенін, сондай-ақ қасиетті орын мен әскердің пұтқа табынушы Рим мен папалық Рим тарапынан тапталуы туралы «chazon» аянының «көп күндерге» (1798 жылғы ақыр заман уақытына дейін) «жабылып қойылуы (мөрленуі)» тиіс екенін айқындайды.

Then Daniel was sick for some time, and then returned to work, but he still did not understand the “mareh” vision, which is the vision which Gabriel was commanded to make him understand. For that reason Gabriel would return in chapter nine, to finish his work of making Daniel understand the “mareh” vision.

Содан кейін Даниял біраз уақыт науқастанып жүрді де, кейін қайтадан өз қызметіне оралды, бірақ ол әлі де «мареһ» көрінісін — Жәбірейілге оған түсіндіру бұйырылған сол көріністі — түсінбеген еді. Сол себепті Жәбірейіл тоғызыншы тарауда қайта оралып, Даниялға «мареһ» көрінісін түсіндіру ісін аяқтайтын болды.

In Daniel chapter nine, Daniel had been studying the prophetic Word and came to understand through the writings of Moses and Jeremiah. Jeremiah had identified the captivity he was in would last seventy years.

Даниял кітабының тоғызыншы тарауында Даниял пайғамбарлық Сөзді зерттеп жүрген еді де, Мұса мен Еремияның жазбалары арқылы түсінікке келді. Еремия оның ішінде болып отырған тұтқындықтың жетпіс жылға созылатынын білдірген еді.

> And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:11, 12.

> Бүкіл осы жер қаңырап бос қалады әрі үрей туғызарлық болады; және бұл халықтар жетпіс жыл бойы Бабыл патшасына қызмет етеді. Ал жетпіс жыл толғанда, — дейді Жаратқан Ие, — Мен Бабыл патшасын да, сол халықты да өздерінің заңсыздықтары үшін, сондай-ақ халдейлердің жерін де жазалаймын, әрі оны мәңгілік қаңыраған иендікке айналдырамын. Еремия 25:11, 12.

According to Moses the captivity in the enemy’s land would correspond to a time that the land would enjoy its sabbaths.

Мұсаның айтуынша, жау жеріндегі тұтқындық жердің өз сенбілік демалыстарын өтейтін мерзіміне сай келуге тиіс еді.

> And I will bring the land into desolation: and your enemies which dwell therein shall be astonished at it. And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Then shall the land enjoy her sabbaths, as long as it lieth desolate, and ye be in your enemies’ land; even then shall the land rest, and enjoy her sabbaths. As long as it lieth desolate it shall rest; because it did not rest in your sabbaths, when ye dwelt upon it. Leviticus 26:32–35.

> Мен жерді қаңыратып қоямын; сонда онда тұратын жауларың бұған қайран қалады. Сендерді өзге халықтардың арасына бытыратып жіберемін, әрі соңдарыңнан семсер суырамын; жерлерің қаңырап, қалаларың қирап бос қалады. Сонда жер, ол қаңырап бос жатқан бүкіл уақыт бойы, ал сендер жауларыңның жерінде болғандарыңда, өзінің сенбілік демалыстарын өтейді; дәл сол кезде жер тынығады да, өз сенбілік демалыстарын өтейді. Ол қаңырап бос жатқан бүкіл уақыт бойы тынығады; өйткені сендер онда тұрған кездеріңде, сендердің сенбілік жылдарыңда ол тынықпаған еді. Леуіліктер 26:32–35.

Daniel had understood from God’s prophetic Word, upon two witnesses that His people had been scattered into the enemy’s land, during which time the land would enjoy its sabbaths. He understood what the author of Chronicles understood concerning Jeremiah’s seventy years.

Даниял Құдайдың пайғамбарлық Сөзінен, екі куәлік арқылы, Оның халқы жау жеріне бытыратылып жіберілгенін, сол уақыт ішінде жердің өз сенбіліктерін өтейтінін түсінді. Ол Еремияның жетпіс жылы жөнінде Шежірелер кітабының авторы түсінгенді түсінді.

> And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:20–23.

> Қылыштан аман қалғандарды ол Бабылға айдап әкетті; олар Парсы патшалығының билігі орнағанға дейін оған және оның ұлдарына құл болды. Бұл Жаратқан Иенің Еремияның аузымен айтқан сөзінің орындалуы үшін болды, жер өз сенбілік тынығуларын өтегенге дейін; өйткені ол қаңырап бос жатқан бүкіл уақытында сенбілігін сақтап, жетпіс жылды толтырды. Ал Парсы патшасы Кирдің патшалығының бірінші жылында, Жаратқан Иенің Еремияның аузымен айтқан сөзі орындалуы үшін, Жаратқан Ие Парсы патшасы Кирдің рухын оятты; сондықтан ол бүкіл патшалығы бойынша жарлық жариялап, оны жазбаша түрде де бекітіп, былай деді: «Парсы патшасы Кир былай дейді: Көктегі Жаратқан Ие Құдай маған жер бетіндегі барлық патшалықтарды берді; әрі Ол маған Яһудада тұрған Иерусалимде Өзіне арнап үй тұрғызуды тапсырды. Оның бүкіл халқының арасынан араларыңда кім бар? Құдайы Жаратқан Ие онымен бірге болсын, ол барып көтерілсін». 2 Шежірелер 36:20–23.

Daniel understood that Jeremiah’s seventy years of scattering in the enemy’s land, while the land enjoyed her sabbaths, was based upon the curse of “seven times” in Leviticus twenty-six, and in obedience to that understanding, he fulfilled the commanded remedy given there for those who finally awaken to their scattered condition.

Даниял Еремия айтқандай, жер өз сенбілік тынығуларын көріп тұрған шақта, жау еліндегі шашыраудың жетпіс жылы Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті есе» қарғысқа негізделгенін түсінді; әрі осы түсінікке мойынсұнып, ақырында өздерінің шашыраған күйін ұғынатындар үшін сол жерде бұйырылған емді орындады.

> And upon them that are left alive of you I will send a faintness into their hearts in the lands of their enemies; and the sound of a shaken leaf shall chase them; and they shall flee, as fleeing from a sword; and they shall fall when none pursueth. And they shall fall one upon another, as it were before a sword, when none pursueth: and ye shall have no power to stand before your enemies. And ye shall perish among the heathen, and the land of your enemies shall eat you up. And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. The land also shall be left of them, and shall enjoy her sabbaths, while she lieth desolate without them: and they shall accept of the punishment of their iniquity: because, even because they despised my judgments, and because their soul abhorred my statutes. And yet for all that, when they be in the land of their enemies, I will not cast them away, neither will I abhor them, to destroy them utterly, and to break my covenant with them: for I am the Lord their God. But I will for their sakes remember the covenant of their ancestors, whom I brought forth out of the land of Egypt in the sight of the heathen, that I might be their God: I am the Lord. These are the statutes and judgments and laws, which the Lord made between him and the children of Israel in mount Sinai by the hand of Moses. Leviticus 26:36–46.

> Ал араларыңнан тірі қалғандарыңның жүректеріне жауларының елдерінде үрей жіберемін; сілкінген жапырақтың сыбырының өзі-ақ оларды қуалайды; олар қылыштан қашқандай қашады; әрі ешкім қумаса да құлайды. Ешкім қумаса да, олар қылыштың алдында құлағандай бірінің үстіне бірі құлайды; жауларыңның алдында тұрарлық күштерің болмайды. Сонда басқа халықтардың арасында құрып кетесіңдер, жауларыңның жері сендерді жалмап қояды. Араларыңнан тірі қалғандарың жауларыңның елдерінде өз заңсыздықтары үшін азып-тозады; әкелерінің заңсыздықтары үшін де олармен бірге азып-тозады. Егер олар өз заңсыздықтарын және әкелерінің заңсыздықтарын, Маған қарсы жасаған опасыздықтарын, сондай-ақ Маған қарсы жүргендерін мойындаса; Мен де оларға қарсы жүргенімді және оларды жауларының жеріне алып келгенімді мойындаса; егер сонда олардың сүндеттелмеген жүректері кішірейіп, өз заңсыздықтарының жазасын қабылдаса: онда Мен Жақыппен жасаған келісімімді еске аламын, Ысқақпен жасаған келісімімді де, Ыбырайыммен жасаған келісімімді де еске аламын; жерді де еске аламын. Жер олардан айырылып, иесіз қалған кезінде өз сенбілік тыныштықтарын көретін болады; ал олар өз заңсыздықтарының жазасын қабылдайды, өйткені олар Менің үкімдерімді менсінбеді, әрі жандарыма Менің жарғыларым жиркенішті болды. Соған қарамастан, олар жауларының жерінде болған кезде де, Мен оларды мүлде жойып жіберу үшін теріске қақпаймын, олардан жиркенбеймін, әрі олармен жасаған келісімімді бұзбаймын; өйткені Мен олардың Құдайы Жаратқан Иемін. Бірақ Мен олардың игілігі үшін Мысыр жерінен өздеріне Құдай болуым үшін халықтардың көз алдында алып шыққан ата-бабаларымен жасаған келісімді еске аламын: Мен Жаратқан Иемін. Міне, Жаратқан Ие Синай тауында Мұсаның қолы арқылы Өзі мен Исраил ұлдарының арасында белгілеген жарғылар, үкімдер және заңдар осылар. Леуіліктер 26:36–46.

Daniel’s prayer in chapter nine, is addressing every element of the counsel for those who find themselves scattered in the enemy’s land. That prayer is to be aligned with his prayer in chapter two, for together they represent the prayer of those in Revelation chapter eleven, that were dead in the streets of that great city of Sodom and Egypt, who find that they also had been scattered. As Daniel concludes his prayer, Gabriel returns to finish the work of explaining the “mareh” vision, just as the Holy Spirit intends to accomplish for the two witnesses of Revelation chapter eleven.

Тоғызыншы тараудағы Даниялдың дұғасы жаудың жерінде бытырап кеткенін көретіндер үшін берілген кеңестің әрбір құрамдас бөлігіне арналған. Бұл дұға оның екінші тараудағы дұғасымен сәйкестендірілуге тиіс, өйткені екеуі бірігіп, Аян кітабының он бірінші тарауында Содом мен Мысыр деп аталатын сол ұлы қаланың көшелерінде өлі жатқан, өздерінің де бытырап кеткенін түсінетіндердің дұғасын бейнелейді. Даниял өз дұғасын аяқтаған кезде, Жәбірейіл “mareh” көрінісін түсіндіру ісін тәмамдау үшін қайта оралады; дәл сол сияқты Киелі Рух Аян кітабының он бірінші тарауындағы екі куәгер үшін де осыны жүзеге асыруды мақсат етеді.

> And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:20–22.

> Мен сөйлеп, дұға етіп, өз күнәмді де, халқым Исраилдің күнәсін де мойындап, Құдайымның қасиетті тауы үшін Жаратқан Ие Құдайымның алдында жалбарынуымды ұсынып тұрғанымда; иә, мен дұғада сөйлеп тұрғанымда, әуелгі көріністе көргенім — Жәбірейіл деген әлгі ер адам — шапшаң ұшып келіп, кешкі құрбандық шалынатын уақыт шамасында маған тиді. Сонда ол маған түсіндіріп, менімен сөйлесіп: «Уа, Даниял, саған даналық пен түсінік беру үшін мен енді келдім»,— деді. Даниял 9:20–22.

We will continue this study in the next article.

Біз бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “Shortly before the fall of Babylon, when Daniel was meditating on these prophecies and seeking God for an understanding of the times, a series of visions was given him concerning the rise and fall of kingdoms. With the first vision, as recorded in the seventh chapter of the book of Daniel, an interpretation was given; yet not all was made clear to the prophet. ‘My cogitations much troubled me,’ he wrote of his experience at the time, ‘and my countenance changed in me: but I kept the matter in my heart.’ Daniel 7:28.

> «Бабыл құлардан аз ғана бұрын, Даниял осы пайғамбарлықтар туралы терең ойға шомып, замандардың мәнін түсіну үшін Құдайды іздеген кезде, оған патшалықтардың көтерілуі мен құлауы туралы бірқатар аяндар берілді. Даниял кітабының жетінші тарауында жазылған алғашқы аянмен бірге оның түсіндірмесі де берілді; алайда пайғамбарға бәрі түгел айқын етілген жоқ. Сол кездегі өз тәжірибесі туралы ол былай деп жазды: “Менің ойларым мені қатты мазалады, және жүзімнің реңі өзгерді; бірақ мен бұл істі жүрегімде сақтадым”. Даниял 7:28.»

> “Through another vision further light was thrown upon the events of the future; and it was at the close of this vision that Daniel heard ‘one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision?’ Daniel 8:13. The answer that was given, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed’ (verse 14), filled him with perplexity. Earnestly he sought for the meaning of the vision. He could not understand the relation sustained by the seventy years’ captivity, as foretold through Jeremiah, to the twenty-three hundred years that in vision he heard the heavenly visitant declare should elapse before the cleansing of God’s sanctuary. The angel Gabriel gave him a partial interpretation; yet when the prophet heard the words, ‘The vision … shall be for many days,’ he fainted away. ‘I Daniel fainted,’ he records of his experience, ‘and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it.’ Verses 26, 27.

> «Басқа бір аян арқылы болашақ оқиғаларға қатысты қосымша нұр төгілді; және осы аянның соңында Даниял: “бір киелінің сөйлеп тұрғанын, және сөйлеген сол киеліге басқа бір киелінің: Аян қашанға дейін болады? — дегенін” естіді (Даниял 8:13). Берілген жауап: “Екі мың үш жүз кеш пен таңға дейін; содан кейін киелі орын тазартылады” (14-аят), оны абыржу мен аң-таңдыққа салды. Ол аянның мағынасын бар ынтасымен іздеді. Ол Еремия арқылы алдын ала айтылған жетпіс жылдық тұтқындықтың Құдайдың киелі орны тазартылғанға дейін өтеді деп көктен келген жаршы аянда мәлімдеген екі мың үш жүз жылмен қандай байланысы бар екенін түсіне алмады. Жәбірейіл періште оған ішінара түсінік берді; алайда пайғамбар: “Аян … көптеген күндерге арналған болады” деген сөздерді естігенде, есінен танып қалды. Ол өз басынан кешкені туралы былай деп жазады: “Мен, Даниял, әлсіреп, бірнеше күн ауырдым; содан кейін орнымнан тұрып, патшаның ісін атқардым; мен аянға қайран қалдым, бірақ оны ешкім түсінбеді” (26, 27-аяттар).»

> “Still burdened in behalf of Israel, Daniel studied anew the prophecies of Jeremiah. They were very plain—so plain that he understood by these testimonies recorded in books ‘the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that He would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem.’ Daniel 9:2.

> Исраил үшін әлі де жаны ауырып жүрген Даниял Еремияның пайғамбарлықтарын қайтадан зерттеді. Олар өте айқын еді — соншалықты айқын болғандықтан, ол кітаптарда жазылған осы куәліктер арқылы «Жаратқан Иенің Еремия пайғамбарға айтқан сөзі бойынша, Иерусалимнің қирап бос жатуына жетпіс жыл толатынын» түсінді. Даниял 9:2.

> “With faith founded on the sure word of prophecy, Daniel pleaded with the Lord for the speedy fulfillment of these promises. He pleaded for the honor of God to be preserved. In his petition he identified himself fully with those who had fallen short of the divine purpose, confessing their sins as his own.” Prophets and Kings, 553, 554.

> «Пайғамбарлықтың сенімді сөзіне негізделген сеніммен Даниял Иемізден осы уәделердің тез арада орындалуын жалбарына өтінді. Ол Құдайдың абыройы сақталуын өтінді. Өз өтінішінде ол өзін Құдайдың мақсатына сай бола алмағандармен толықтай бірдейлестіріп, олардың күнәларын өз күнәларындай мойындады». Пайғамбарлар мен патшалар, 553, 554.

Back to Articles