Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Eight

Даниял кітабы — жиырма сегізінші бөлім

Walls

Қабырғалар

Author

Jeff Pippenger

Published

December 23, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Nebuchadnezzar represents the beginning of Adventism, the beginning of the United States, the beginning of the Protestant horn and the beginning of the Republican horn. Belshazzar represents the end of all these lines.

Набуходоносор адвентизмнің басталуын, Америка Құрама Штаттарының басталуын, протестанттық мүйіздің басталуын және республикалық мүйіздің басталуын бейнелейді. Белшазар осы желілердің бәрінің аяқталуын бейнелейді.

Nebuchadnezzar represents the history of the first and second angels’ messages from 1798, through to 1844, and the beginning of God’s investigative judgment. His testimony parallels Daniel chapter one. Belshazzar represents the history of the third angel’s message from 1989, through to the Sunday law, and the beginning of God’s executive judgment. His testimony parallels Daniel chapters one through three.

Набуходоносор 1798 жылдан 1844 жылға дейінгі және Құдайдың тергеуші сотының басталуына дейінгі бірінші және екінші періштелердің хабарларының тарихын бейнелейді. Оның куәлігі Даниял кітабының бірінші тарауымен параллель. Белшазар 1989 жылдан жексенбілік заңға дейінгі және Құдайдың атқарушы сотының басталуына дейінгі үшінші періштенің хабарының тарихын бейнелейді. Оның куәлігі Даниял кітабының бірінші мен үшінші тарауларына дейінгі тараулармен параллель.

Nebuchadnezzar marks the end of the “seven times” that came upon the northern kingdom of Israel in 1798, when his kingdom was restored unto him after living with the heart of a beast. His testimony continues until the opening of the investigative judgment at the end of the “seven times,” that came upon the southern kingdom of Judah in 1844. In his testimony the word “hour” represents the judgment hour message of the first angel, and then again, it represents the arrival of that message. The “hour” in his testimony marks both 1798, and 1844, which both represent the conclusion of the first indignation and the last indignation respectively.

Набуходоносор 1798 жылы солтүстік Исраил патшалығына келген «жеті уақыттың» аяқталғанын білдіреді; өйткені хайуанның жүрегімен өмір сүргеннен кейін оның патшалығы өзіне қайта берілді. Оның куәлігі оңтүстік Яһуда патшалығына келген «жеті уақыттың» соңында, 1844 жылы, тергеу сотының ашылуына дейін жалғасады. Оның куәлігінде «сағат» сөзі бірінші періштенің сот сағаты туралы хабарының өзін білдіреді, әрі қайтадан сол хабардың келуін білдіреді. Оның куәлігіндегі «сағат» 1798 жылды да, 1844 жылды да белгілейді; бұлардың әрқайсысы тиісінше бірінші қаһардың және соңғы қаһардың аяқталуын білдіреді.

Belshazzar’s end is marked by the mystical handwriting that equates to twenty-five hundred and twenty. The “seven times,” whether represented as an “hour,” a “scattering,” or “twenty-five hundred and twenty,” are a symbol of judgment. Nimrod’s judgment was a “scattering,” Nebuchadnezzar’s was “seven times,” and Belshazzar’s was twenty-five hundred and twenty. When Nebuchadnezzar judged the three worthies, he had the furnace heated “seven times,” above normal.

Белшазардың ақыры жиырма бес жүз жиырмаға тең келетін тылсым жазумен белгіленген. «Жеті уақыт», мейлі «бір сағат», «бытырау», немесе «жиырма бес жүз жиырма» түрінде бейнеленсін, соттың нышаны болып табылады. Нымродтың үкімі «бытырау» болды, Набуходоносордікі «жеті уақыт» болды, ал Белшазардікі жиырма бес жүз жиырма болды. Набуходоносор үш ізгіні соттаған кезде, пешті әдеттегіден «жеті есе» артық қыздыртты.

The judgment of the “seven times” is marked at the arrival of the first message, and the arrival of the third message. The end of Millerite Adventism in 1863 begins with the rejection of the doctrine of the “seven times,” and one hundred and twenty-six years later in 1989, “the time of the end” for the history of the third angel arrived. One hundred and twenty-six is a symbol of the “seven times”; so the end of the movement of the first angel in 1863, until the beginning of the movement of the third angel in 1989, is bridged together by the “seven times” by the symbolic one hundred and twenty-six.

«Жеті уақыттың» үкімі бірінші хабардың келуімен және үшінші хабардың келуімен белгіленеді. 1863 жылы Миллершіл адвентизмнің соңы «жеті уақыт» ілімін теріске шығарудан басталады, ал бір жүз жиырма алты жылдан кейін, 1989 жылы, үшінші періштенің тарихы үшін «ақыр заман» келіп жетті. Бір жүз жиырма алты — «жеті уақыттың» нышаны; сондықтан 1863 жылғы бірінші періштенің қозғалысының соңынан 1989 жылғы үшінші періштенің қозғалысының басталуына дейінгі аралық нышандық бір жүз жиырма алты арқылы «жеті уақытпен» өзара байланыстырылып тұр.

Yet the testimony of Belshazzar’s fall in Daniel chapter five, teaches that no one can see the judgment of the “seven times,” even though it is written upon the “wall”. For the Republican horn, the judgment is written on Thomas Jefferson’s “wall of separation of church and state” that is removed in chapter five of Daniel. For the true Protestant horn, the judgment is written on the two sacred charts that are hung upon the “wall” in order that those who read it may run. But in the blindness of Laodicea the words are indiscernible. In both cases, the words of judgment represent that both the true Protestant and Republican horns are weighed in the balances, and found wanting. The story of Belshazzar has a message for the Republican horn, representing the nations of the world.

Алайда Даниял кітабының бесінші тарауындағы Белшазардың құлауы туралы куәлік, «жеті уақыттың» үкімін ешкім көре алмайтынын үйретеді, тіпті ол «қабырғаға» жазылған болса да. Республикалық мүйіз үшін бұл үкім Даниялдың бесінші тарауында алынып тасталатын Томас Джефферсонның «шіркеу мен мемлекеттің бөлінуі қабырғасына» жазылған. Ал шынайы протестанттық мүйіз үшін бұл үкім, оны оқығандар жүгірсін деп, «қабырғаға» ілінген екі қасиетті кестеге жазылған. Бірақ Лаодикияның соқырлығында бұл сөздер ажыратылмайды. Екі жағдайда да үкім сөздері шынайы протестанттық та, республикалық та мүйіздердің таразыға тартылып, кем табылғанын білдіреді. Белшазар туралы әңгімеде дүниенің халықтарын бейнелейтін республикалық мүйізге арналған хабар бар.

> “In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to nations of today.” Signs of the Times, July 20, 1891.

> «Набуходоносор мен Белшазардың тарихында Құдай бүгінгі халықтарға сөйлейді». Signs of the Times, July 20, 1891.

The story of Belshazzar also has a message for the Protestant horn, representing the people of the world.

Белшатсардың оқиғасында да дүниенің халқын білдіретін протестанттық мүйізге арналған хабар бар.

> “In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to the people of today.” Bible Echo, September 17, 1894.

> «Набуходоносор мен Белшазардың тарихында Құдай бүгінгі күннің халқына сөйлейді». Bible Echo, 1894 жылғы 17 қыркүйек.

The sin of Belshazzar represents the sin of both horns of the earth beast. The sin of either of the horns is found in their rejection of their foundational truths, while having full knowledge of those truths. The Republican horn is held accountable to the light of the Constitution, and the beginning history when that divine document was produced, but has since been progressively rejected. When the nation speaks as a dragon the symbolic wall of separation of church and state will have been removed. For the true Protestant horn, the light from the history of the first and second angels’ messages, when the foundations were established, has been progressively rejected, and will continue to be increasingly rejected, until the “wall” of God’s law will also, ultimately be rejected.

Белшазардың күнәсі жердегі аңның екі мүйізінің де күнәсін бейнелейді. Екі мүйіздің қай-қайсысының да күнәсі, сол шындықтарды толық біле тұра, өздерінің іргетастық ақиқаттарын теріске қағуынан көрінеді. Республикалық мүйіз Конституцияның нұрына және сол құдайлық құжат жасалып шыққан бастапқы тарихқа жауапты болып саналады, алайда содан бері ол біртіндеп теріске қағылып келеді. Ұлт айдаһарша сөйлеген кезде, шіркеу мен мемлекеттің бөлінуінің рәміздік қабырғасы жойылған болады. Нағыз протестант мүйізіне келсек, іргетастар қаланған кезде бірінші және екінші періштелердің хабарлары тарихынан түскен нұр біртіндеп теріске қағылып келді және “қабырға” — Құдай заңы — да ақырында теріске қағылғанға дейін, ол барған сайын күштірек теріске қағыла беретін болады.

> “The prophet here describes a people who, in a time of general departure from truth and righteousness, are seeking to restore the principles that are the foundation of the kingdom of God. They are repairers of a breach that has been made in God’s law—the wall that He has placed around His chosen ones for their protection, and obedience to whose precepts of justice, truth, and purity is to be their perpetual safeguard.

> «Бұл жерде пайғамбар шындық пен әділдіктен жаппай ауытқу дәуірінде Құдай Патшалығының іргетасы болып табылатын қағидаларды қалпына келтіруге ұмтылып жүрген бір халықты сипаттайды. Олар Құдай заңының бұзылған жерін қалпына келтірушілер, яғни Ол Өзінің таңдаулыларын қорғау үшін айналасына орнатқан қабырғаны жөндеушілер; ал әділдік, шындық және тазалық өсиеттеріне мойынсұну солар үшін мәңгілік қорған болуға тиіс.»

> “In words of unmistakable meaning the prophet points out the specific work of this remnant people who build the wall. ‘If thou turn away thy foot from the Sabbath, from doing thy pleasure on My holy day; and call the Sabbath a delight, the holy of the Lord, honorable; and shalt honor Him, not doing thine own ways, nor finding thine own pleasure, nor speaking thine own words: then shalt thou delight thyself in the Lord; and I will cause thee to ride upon the high places of the earth, and feed thee with the heritage of Jacob thy father: for the mouth of the Lord hath spoken it.’ Isaiah 58:13, 14.” Prophets and Kings, 677, 678.

> «Пайғамбар қабырғаны тұрғызатын осы қалдық халықтың айрықша ісін ешбір күмән қалдырмайтын сөздермен көрсетеді. “Егер сен аяғыңды сенбіден, Менің қасиетті күнімде өз қалауыңды істеуден тыйсаң; сенбіні рақат деп, Жаратқан Иенің қасиетті күнін қадірлі деп атасаң; әрі оны құрметтеп, өз жолдарыңмен жүрмей, өз қалауыңды іздемей, өз сөздеріңді сөйлемесең: сонда сен Жаратқан Иеден ләззат табасың; Мен сені жердің биік орындарына мінгіземін және атаң Жақыптың мұрасымен асыраймын; өйткені мұны Жаратқан Иенің аузы айтты” (Ишая 58:13, 14).» Prophets and Kings, 677, 678.

The biblical methodology revealed by angels to William Miller, represents God’s prophetic laws, and unlike ancient Israel, modern Israel was to be the depositaries of not only the law of the Ten Commandments, but also the prophecies.

Періштелер Уильям Миллерге ашып көрсеткен Киелі кітаптық әдіснама Құдайдың пайғамбарлық заңдарын білдіреді, әрі ежелгі Исраилден өзгеше, қазіргі Исраил Он өсиет заңының ғана емес, пайғамбарлықтардың да аманат сақтаушысы болуға тиіс еді.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth. Christ declares to His followers: ‘Ye are the light of the world.’ To every soul that accepts Jesus the cross of Calvary speaks: ‘Behold the worth of the soul: “Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” Nothing is to be permitted to hinder this work. It is the all-important work for time; it is to be far-reaching as eternity. The love that Jesus manifested for the souls of men in the sacrifice which He made for their redemption, will actuate all His followers.” Testimonies, volume 5, 455.

> «Құдай осы заманда Өз қауымын, ежелгі Исраилді шақырғанындай, жер бетінде нұр ретінде тұруға шақырды. Ақиқаттың құдіретті айыры арқылы, бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарлары арқылы Ол оларды шіркеулерден және дүниеден бөліп алып, Өзіне қасиетті жақындыққа келтірді. Ол оларды Өз заңының аманат сақтаушылары етті және осы уақытқа арналған ұлы пайғамбарлық ақиқаттарды оларға сеніп тапсырды. Ежелгі Исраилге сеніп тапсырылған қасиетті сөздер сияқты, бұлар да дүниеге жеткізілуге тиіс қасиетті аманат. Аян 14-тараудағы үш періште Құдай хабарларының нұрын қабылдайтын және жердің ұзына бойы мен көлденеңі бойынша ескертуді жариялау үшін Оның өкілдері ретінде аттанатын халықты бейнелейді. Мәсіх Өз ізбасарларына былай дейді: “Ye are the light of the world.” Исаны қабылдайтын әрбір жанға Голгофа айқышы былай дейді: “Жанның құнын көріңдер: ‘Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” Бұл іске бөгет болатын ешнәрсеге жол берілмеуге тиіс. Бұл — осы уақыт үшін аса маңызды іс; ол мәңгіліктей ауқымды болуға тиіс. Адамдардың жандары үшін Иса олардың құтқарылуы жолында шалған құрбандығында көрсеткен сүйіспеншілік Оның барлық ізбасарларын әрекетке келтіреді». Testimonies, volume 5, 455.

The “great truths of prophecy,” which were delivered by angels, and established through the work of William Miller, are “a sacred trust to be communicated to the world.” The law of the Ten Commandments, the laws of nature, the laws of health and the laws of prophetic study were given by the same Great Lawgiver, and to reject one Commandment is to reject them all. The rejection of the methodology given to William Miller began a progressive rebellion, that ultimately will lead to Adventism rejecting the seventh-day Sabbath.

Уильям Миллердің еңбегі арқылы бекітіліп, періштелер жеткізген «пайғамбарлықтың ұлы ақиқаттары» — «дүниеге жеткізілуге тиіс қасиетті аманат». Он өсиет заңы, табиғат заңдары, денсаулық заңдары және пайғамбарлықты зерттеу заңдары — бәрі де бір Ұлы Заң Беруші тарапынан берілген; сондықтан бір Өсиетті теріске шығару — олардың бәрін теріске шығару. Уильям Миллерге берілген әдіснаманы қабылдамау үдей түскен бүлікке бастау болды, ал бұл бүлік ақырында Адвентизмнің жетінші күнгі сенбіні теріске шығаруына алып келеді.

> “The Lord has a controversy with his professed people in these last days. In this controversy men in responsible positions will take a course directly opposite to that pursued by Nehemiah. They will not only ignore and despise the Sabbath themselves, but they will try to keep it from others by burying it beneath the rubbish of custom and tradition. In churches and in large gatherings in the open air, ministers will urge upon the people the necessity of keeping the first day of the week. There are calamities on sea and land: and these calamities will increase, one disaster following close upon another; and the little band of conscientious Sabbath-keepers will be pointed out as the ones who are bringing the wrath of God upon the world by their disregard of Sunday.

> «Соңғы күндерде Жаратқан Иенің Өзін Оның халқымыз деп жариялайтындармен дауы бар. Осы дауда жауапты орындардағы адамдар Нехемия ұстанған жолға тікелей қарама-қарсы бағыт ұстанатын болады. Олар өздері сенбіні елемей, оны менсінбей қана қоймай, оны әдет-ғұрып пен дәстүрдің үйіндісінің астына көміп, өзгелердің де ұстануына кедергі жасауға тырысады. Шіркеулерде және ашық аспан астындағы үлкен жиындарда қызметшілер халыққа аптаның бірінші күнін сақтаудың қажеттілігін табандылықпен талап ететін болады. Теңізде де, құрлықта да апаттар болады; және бұл апаттар көбейе береді, бір пәле екіншісінің соңынан іле-шала келіп отырады; ал ар-ожданы бойынша сенбіні сақтайтын шағын топ жексенбіні елемегені үшін дүниеге Құдайдың қаһарын түсіріп отырғандар ретінде көрсетілетін болады.»

> “Satan urges this falsehood that he may take the world captive. It is his plan to compel men to accept errors. He takes an active part in the promulgation of all false religions, and will stop at nothing in his efforts to enforce erroneous doctrines. Under a cloak of religious zeal, men, influenced by his spirit, have invented the most cruel tortures for their fellow-men, and have inflicted the most awful sufferings upon them. Satan and his agents have the same spirit still; and the history of the past will be repeated in our day.

> «Шайтан дүниені тұтқынға түсіру үшін осы жалғандықты тықпалайды. Оның жоспары — адамдарды қателіктерді қабылдауға мәжбүрлеу. Ол барлық жалған діндердің таралуына белсене қатысады және теріс ілімдерді орнықтыру жолындағы әрекеттерінде ешнәрседен тайынбайды. Діни құлшыныс жамылғысының астында, оның рухының ықпалына түскен адамдар өз бауырластары үшін ең қатыгез азаптау түрлерін ойлап тауып, оларға ең сұмдық қасіреттерді тартқызды. Шайтан мен оның агенттерінде қазір де сол баяғы рух бар; өткеннің тарихы біздің заманымызда да қайталанатын болады.

> “There are men who have set their minds and will to accomplish evil; in the dark recesses of their hearts they have resolved what crimes they will commit. These men are self-deceived. They have rejected God’s great rule of right, and in its stead have erected a standard of their own, and comparing themselves with this standard they pronounce themselves holy. The Lord will permit them to reveal what is in their hearts, to act out the spirit of the master that controls them. He will let them show their hatred of his law in their treatment of those who are loyal to its requirements. They will be actuated by the same spirit of religious frenzy that goaded on the mob that crucified Christ; church and State will be united in the same corrupt harmony.

> «Өз ойы мен еркін зұлымдықты жүзеге асыруға бағыштаған адамдар бар; жүректерінің қараңғы түкпірінде олар қандай қылмыстар жасайтындарын шешіп қойған. Бұл адамдар өздерін өздері алдайды. Олар Құдайдың ұлы әділдік билігін теріске шығарып, оның орнына өздерінің жеке өлшемін орнатқан, әрі өздерін сол өлшеммен салыстыра отырып, өздерін қасиетті деп жариялайды. Жаратқан Ие оларға жүректерінде не бар екенін әшкерелеуге, өздерін билеп тұрған қожайынның рухын іс жүзінде көрсетуге жол береді. Ол оларға Өз заңының талаптарына адал болғандарға қалай қарайтындықтары арқылы сол заңға деген өшпенділіктерін танытуға мүмкіндік береді. Оларды Мәсіхті айқышқа шегелеген тобырды айдап салған сол бір діни ессіздік рухы жетелейді; шіркеу мен мемлекет сол бір бұзылған үйлесімде бірігетін болады. »

> “The church of today has followed in the steps of the Jews of old, who set aside the commandments of God for their own traditions. She has changed the ordinance, broken the everlasting covenant, and now, as then, pride, unbelief, and infidelity are the result. Her true condition is set forth in these words from the song of Moses: ‘They have corrupted themselves, their spot is not the spot of his children; they are a perverse and crooked generation. Do ye thus requite the Lord, O foolish people and unwise? is not he thy father that hath bought thee? hath he not made thee, and established thee?’” Review and Herald, March 18, 1884.

> «Бүгінгі шіркеу өз дәстүрлері үшін Құдайдың өсиеттерін ысырып тастаған ежелгі яһудилердің ізімен жүрді. Ол жарлықты өзгертті, мәңгілік келісімді бұзды, енді сол кездегідей оның нәтижесі — тәкаппарлық, сенімсіздік және опасыздық. Оның шынайы күйі Мұсаның жырынан алынған мына сөздерде баяндалған: “Олар өздерін аздырды, олардың дағы — Оның балаларының дағы емес; олар — теріс әрі қисық ұрпақ. Ей, ақымақ та парасатсыз халық, Жаратқан Иеге осылайша қарымта қайтарасыңдар ма? Сені иемденген Әкең Сол емес пе? Ол сені жаратқан, сені орнықтырған емес пе?”» Review and Herald, 1884 жылғы 18 наурыз.

The ultimate rejection of truth by Adventism occurs at the Sunday law, as Adventism repeats the history of ancient Israel, when “actuated by the same spirit of religious frenzy that goaded on the mob that crucified Christ; church and State will be united in the same corrupt harmony.” The progressive rebellion of Adventism is represented in Ezekiel chapter eight, with four escalating abominations, that prophetically mark the four generations of Adventism that began in 1863. The final abomination is when the leaders of Jerusalem bow down to the sun.

Ақиқатты адвентизмнің түпкілікті түрде теріске шығаруы жексенбілік заң кезінде болады, өйткені адвентизм ежелгі Исраилдің тарихын қайталайды; сол кезде “Мәсіхті айқышқа шегелеген тобырды айдап салған діни құтырыстың дәл сол рухының ықпалымен, шіркеу мен мемлекет сол бірдей азғын үйлесімде бірігетін болады.” Адвентизмнің біртіндеп өршіген бүлігі Езекиел кітабының сегізінші тарауында бейнеленген, ондағы бірінен соң бірі күшейе түсетін төрт жиіркеніштілік 1863 жылы басталған адвентизмнің төрт ұрпағын пайғамбарлық тұрғыдан белгілейді. Соңғы жиіркеніштілік — Иерусалимнің басшыларының күнге тағзым етуі.

> And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:16–18.

> Содан кейін ол мені Жаратқан Иенің үйінің ішкі ауласына алып келді; міне, Жаратқан Иенің ғибадатханасының есігінің алдында, кіреберіс пен құрбандық үстелінің арасында, шамамен жиырма бес адам тұр екен; олардың арқалары Жаратқан Иенің ғибадатханасына қарай, ал жүздері шығысқа қарай бұрылған; олар шығысқа қарап, күнге табынып тұрды. Сонда ол маған: «Мұны көрдің бе, пенде баласы? Яһуда әулеті үшін олардың мұнда істеп жатқан жиіркенішті істерін істеу аз нәрсе ме? Өйткені олар жерді зорлық-зомбылыққа толтырды және қайтадан Мені қаһарландыруға бет бұрды; міне, олар бұтақты мұрындарына тақап отыр. Сондықтан Мен де қаһарыммен әрекет етемін: көзім аямайды, рақым да етпеймін; олар құлағыма қатты дауыспен жалбарынғанмен, Мен оларды тыңдамаймын». Езекиел 8:16–18.

The judgment that is brought about at that time is illustrated in the “hour” of Belshazzar’s judgment.

Сол уақытта жүзеге асырылатын сот Белшазардың сотының «сағатында» бейнеленген.

> Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand. Belshazzar, whiles he tasted the wine, commanded to bring the golden and silver vessels which his father Nebuchadnezzar had taken out of the temple which was in Jerusalem; that the king, and his princes, his wives, and his concubines, might drink therein. Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of the house of God which was at Jerusalem; and the king, and his princes, his wives, and his concubines, drank in them. They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of brass, of iron, of wood, and of stone. In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaister of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Then the king’s countenance was changed, and his thoughts troubled him, so that the joints of his loins were loosed, and his knees smote one against another. The king cried aloud to bring in the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers. And the king spake, and said to the wise men of Babylon, Whosoever shall read this writing, and shew me the interpretation thereof, shall be clothed with scarlet, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom. Then came in all the king’s wise men: but they could not read the writing, nor make known to the king the interpretation thereof. Then was king Belshazzar greatly troubled, and his countenance was changed in him, and his lords were astonied. Daniel 5:1–9.

> Белшазар патша өзінің мың әміршісіне арнап зор той жасады да, сол мыңның алдында шарап ішті. Белшазар шараптың дәмін татып отырғанда, әкесі Набуходоносор Иерусалимдегі ғибадатханадан алып шыққан алтын және күміс ыдыстарды әкелуді бұйырды; патша, оның әміршілері, әйелдері мен күңдері солардан ішсін деді. Сонда Иерусалимдегі Құдай үйінің ғибадатханасынан әкелінген алтын ыдыстарды алып келді; патша, оның әміршілері, әйелдері мен күңдері солардан ішті. Олар шарап ішіп, алтынның, күмістің, жездің, темірдің, ағаштың және тастың тәңірлерін мадақтады. Дәл сол сағатта адам қолының саусақтары пайда болып, патша сарайының қабырғасындағы сылаққа, шамдалдың қарсысына жазды; патша жазып тұрған қолдың бір бөлігін көрді. Сонда патшаның өңі қашып, ойлары оны үрейлендірді, белінің буындары босап, тізелері бір-біріне соғылды. Патша балгерлерді, халдейлерді және сәуегейлерді алып келуге қатты дауыспен бұйырды. Патша сөйлеп, Бабылдың даналарына былай деді: «Кімде-кім осы жазуды оқып, оның мағынасын маған түсіндірсе, сол қызыл шапан киіп, мойнына алтын шынжыр тағады және патшалықта үшінші билеуші болады». Сонда патшаның барлық даналары кірді, бірақ олар жазуды оқи алмады да, оның мағынасын патшаға білдіре алмады. Сонда Белшазар патша қатты абыржыды, өңі мүлде өзгерді, ал оның әміршілері аң-таң болды. Даниял 5:1–9.

In the “same hour” that Belshazzar’s judgment arrived, Shadrach, Meshach and Abednego were cast into the furnace that had been heated “seven times” hotter than normal.

Белшазарға үкім келген «сол сағатта» Шадрах, Мешах және Абеднего әдеттегіден «жеті есе» қаттырақ қыздырылған пешке тасталды.

> Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of music, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Shadrach, Meshach, and Abednego, answered and said to the king, O Nebuchadnezzar, we are not careful to answer thee in this matter. If it be so, our God whom we serve is able to deliver us from the burning fiery furnace, and he will deliver us out of thine hand, O king. But if not, be it known unto thee, O king, that we will not serve thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Then was Nebuchadnezzar full of fury, and the form of his visage was changed against Shadrach, Meshach, and Abednego: therefore he spake, and commanded that they should heat the furnace one seven times more than it was wont to be heated. Daniel 3:15–19.

> Енді, егер сендер кернейдің, сыбызғының, жетігеннің, самбиканың, псалтерийдің, дулсимердің және әртүрлі музыка атаулының үнін естіген мезетте етпеттеп құлап, мен жасаған мүсінге табынуға дайын болсаңдар, жақсы; ал егер табынбасаңдар, сол сағатта-ақ жалындаған отты пештің қақ ортасына тасталасыңдар; сонда сендерді менің қолымнан құтқаратын қандай құдай бар? Шадрах, Мешах және Абеднего патшаға жауап беріп: «Уа, Набуходоносор, бұл іс жөнінде саған жауап қайтаруға мұқтаж емеспіз. Егер солай болса, біз қызмет ететін Құдайымыз бізді жалындаған отты пештен құтқара алады, және, уа, патша, Ол бізді сенің қолыңнан да құтқарады. Ал егер олай болмаса да, саған мәлім болсын, уа, патша: біз сенің құдайларыңа қызмет етпейміз әрі сен орнатқан алтын мүсінге табынбаймыз»,— деді. Сонда Набуходоносор қаһарға мініп, Шадрахқа, Мешахқа және Абеднегоға қарсы жүзінің реңі өзгерді; сондықтан ол сөйлеп, пешті әдеттегіден жеті есе артық қыздыруды бұйырды. Даниял 3:15–19.

The “hour” of judgment for Belshazzar is the same “hour” of judgment for Shadrach, Meshach and Abednego, and in both lines “seven times” are represented as the symbol of that judgment. The three worthies are representing the two witnesses that ascend with clouds into heaven as the ensign in the “hour” of the great earthquake at the Sunday Law, and Belshazzar represents the judgment of national ruin that is brought upon the earth beast in the very same “hour.”

Белшазар үшін үкімнің «сағаты» — Шадрах, Мешах және Абеднего үшін үкімнің дәл сол «сағаты», әрі екі желіде де «жеті уақыт» сол үкімнің нышаны ретінде бейнеленген. Үш адал еркек жексенбілік заң кезіндегі ұлы жер сілкінісінің «сағатында» бұлттармен бірге көкке көтерілетін екі куәгерді ту ретінде бейнелейді, ал Белшазар дәл сол «сағатта» жер аңына түсірілетін ұлттық күйреу үкімін білдіреді.

We will continue our study of Belshazzar’s judgment in the next article.

Келесі мақалада біз Белшазарға шығарылған үкім туралы зерттеуімізді жалғастырамыз.

> “I am deeply exercised in mind in reference to the low standard of piety among our people. And when I think of the woes passed on Capernaum, I think of how much heavier will come the condemnation upon those who know the truth and have not walked according to the truth, but in the sparks of their own kindling. In the night seasons I am addressing the people in a very solemn manner, beseeching them to ask their own consciences; What am I? Am I a Christian, or am I not? Is my heart renewed? Has the transforming grace of God moulded my character? Are my sins repented of? Are they confessed? Are they forgiven? Am I one with Christ as he is one with the Father? Do I hate what I once loved? Do I now love what I once hated? Do I count all things but loss for the excellency of the knowledge of Christ Jesus? Do I feel I am the purchased possession of Jesus Christ, and that every hour I must consecrate myself to his service?

> «Мен халқымыздың арасындағы тақуалық өлшемінің төмендігіне байланысты жан-дүниеммен терең толқудамын. Ал Қапарнаумға жария етілген қасіреттер туралы ойлағанымда, ақиқатты біліп тұра, сол ақиқатқа сай жүрмей, өздері тұтатқан оттың ұшқындарымен жүргендерге үкімнің қаншалықты ауыр түсетінін ойлаймын. Түнгі мезгілдерде мен халыққа аса салтанатты түрде тіл қатып, оларды өз ар-ұждандарынан сұрауға жалбарынамын: Мен кіммін? Мен мәсіхшімін бе, әлде емеспін бе? Жүрегім жаңарды ма? Құдайдың өзгертуші рақымы менің мінез-құлқымды қалыптастырды ма? Күнәларыма тәубе еттім бе? Олар мойындалды ма? Олар кешірілді ме? Мәсіх Әкемен бір болғанындай, мен де Мәсіхпен бірмін бе? Бір кезде сүйгенімді енді жек көремін бе? Бір кезде жек көргенімді енді сүйемін бе? Мәсіх Иса туралы білімнің артықшылығы үшін бәрін зиян деп есептеймін бе? Өзімді Иса Мәсіхтің сатып алған меншігі деп сезінемін бе және әр сағат сайын өзімді Оның қызметіне бағыштауым керек екенін сезінемін бе?»

> “We are standing upon the threshold of great and solemn events. The whole earth is to be lightened with the glory of the Lord as the waters cover the channels of the great deep. Prophecies are being fulfilled, and stormy times are before us. Old controversies which have apparently been hushed for a long time will be revived, and new controversies will spring up; new and old will commingle, and this will take place right early. The angels are holding the four winds, that they shall not blow, until the specified work of warning is given to the world; but the storm is gathering, the clouds are loading, ready to burst upon the world, and to many it will be as a thief in the night.

> «Біз ұлы әрі салтанатты оқиғалардың табалдырығында тұрмыз. Ұлы тұңғиықтың арналары сулармен қалай жабылса, бүкіл жер де Жаратқан Иенің ұлылығымен солай нұрландырылуға тиіс. Пайғамбарлықтар орындалып жатыр, әрі алдымызда дауылды заман тұр. Ұзақ уақыт бойы тыншығандай болып көрінген ескі тартыстар қайта жанданады, және жаңа тартыстар туындайды; жаңасы мен ескісі араласып кетеді, әрі бұл өте жуық арада жүзеге асады. Періштелер төрт желді, дүниеге белгіленген ескерту ісі берілгенге дейін, соқпасын деп ұстап тұр; бірақ дауыл жиналып келеді, бұлттар қоюланып, дүниеге төніп жарылуға әзір, және көпшілік үшін бұл түндегі ұры сияқты болады.

> “Many smiled and would not believe when we told them, twenty and thirty years ago, that the Sunday would be urged upon all the world, and a law be made to compel its observance, and force conscience. We see it being fulfilled. All that God has said of the future will surely come to pass; not one thing will fail of all that he has spoken. Protestantism is now reaching hands across the gulf to clasp hands with papacy, and a confederacy is being formed to trample out of sight the Sabbath of the fourth commandment; and the man of sin, who, at the instigation of Satan, instituted the spurious sabbath, this child of papacy, will be exalted to take the place of God.

> Жиырма және отыз жыл бұрын жексенбінің бүкіл әлемге таңылып, оны ұстануды мәжбүрлейтін заң шығарылып, ар-ожданға зорлық жасалатынын айтқанымызда, көпшілік күліп, сенбеді. Біз мұның орындалып жатқанын көріп отырмыз. Болашақ туралы Құдайдың айтқанының бәрі сөзсіз жүзеге асады; Оның айтқандарының ешбірі орындалмай қалмайды. Протестантизм қазір папалықпен қол алысу үшін шыңыраудың арғы жағына қол созып отыр, әрі төртінші өсиеттің сенбісін көзден таса етіп таптау үшін одақ құрылуда; ал Шайтанның азғыруымен жалған сенбіні енгізген күнәкар адам, папалықтың осы перзенті, Құдайдың орнын басу үшін дәріптелетін болады.

> “All heaven is represented to me as watching the unfolding of events. A crisis is to be revealed in the great and prolonged controversy in the government of God on earth. Something great and decisive is to take place, and that right early. If any delay, the character of God and his throne will be compromised. The armory of heaven is open; all the universe of God and its equipments are ready. One word has justice to speak, and there will be terrific representations upon the earth, of the wrath of God. There will be voices and thunderings and lightnings and earthquakes and universal desolation. Every movement in the universe of heaven is to prepare the world for the great crisis.

> «Маған бүкіл көктің оқиғалардың өрбуін бақылап тұрғаны көрсетілді. Құдайдың жер бетіндегі басқаруындағы ұлы да ұзаққа созылған қайшылықта бір дағдарыс ашылуға тиіс. Ұлы да шешуші бір нәрсе жүзеге асуға тиіс, әрі бұл тым кешікпей болуы керек. Егер қандай да бір кідіріс болса, Құдайдың мінез-құлқы мен Оның тағы ымыраға түсіріледі. Көктің қару-жарақ қоймасы ашық; Құдайдың бүкіл ғаламы және оның барлық жарақтануы әзір. Әділдіктің айтар бір-ақ сөзі бар, сонда жер бетінде Құдайдың қаһарына қатысты қорқынышты көріністер болады. Дауыстар, күн күркіреулері, найзағайлар, жер сілкіністері және жаппай қаңырау болады. Көктегі ғаламның әрбір қозғалысы дүниені ұлы дағдарысқа дайындауға бағытталған.»

> “Intensity is taking possession of every earthly element; and as a people who have had great light and wonderful knowledge, many of them are represented by the five sleeping virgins with their lamps, but no oil in their vessels; cold, senseless, with a feeble, waning piety. While a new life is being diffused and is springing up from beneath and taking fast hold of all Satan’s agencies, preparatory to the last great conflict and struggle, a new light and life and power is descending from on high, and taking possession of God’s people who are not dead, as many now are, in trespasses and sins. The people who will now see what is soon to come upon us by what is being transacted before us, will no longer trust in human inventions, and will feel that the Holy Spirit must be recognized, received, presented before the people, that they may contend for the glory of God, and work everywhere in the byways and highways of life, for the saving of the souls of their fellow-men. The only rock that is sure and steadfast is the Rock of Ages. Those only who build on this Rock are secure.

> «Қарқындылық жер бетіндегі әрбір элементті билеп алуда; ал зор нұр мен ғажайып білімге ие болған халық ретінде, олардың көпшілігі шамдары бар, бірақ құтыларында майы жоқ ұйықтап жатқан бес қыз арқылы бейнеленеді; олар суық, сезімсіз, тақуалығы әлсіз, сөніп бара жатқан күйде. Ал жаңа өмір жан-жаққа таралып, төменнен көктеп шығып, соңғы ұлы қақтығыс пен күреске әзірлік ретінде Шайтанның барлық құралдарын берік иемденіп жатқан кезде, жоғарыдан жаңа нұр, жаңа өмір және жаңа күш түсіп, қазір көпшілігі қылмыстар мен күнәларында өлі болғандай емес, өлі емес Құдай халқына иелік етуде. Қазір көз алдымызда болып жатқан істер арқылы таяуда басымызға не келетінін көретін халық енді адамдық ойлап табуларға сенбейтін болады, әрі Қасиетті Рухтың мойындалуы, қабылдануы, халықтың алдына ұсынылуы қажет екенін сезінеді, сонда олар Құдайдың ұлылығы үшін күресіп, өзге адамдардың жандарын құтқару үшін өмірдің тар соқпақтары мен кең жолдарының бәрінде де еңбек ете алады. Нық әрі мызғымас жалғыз жартас — Мәңгілік Жартас. Осы Жартасқа іргесін қалағандар ғана қауіпсіз.»

> “Those who are carnally minded now, notwithstanding the warnings given of God in his word and through the testimonies of his Spirit, will never unite with the holy family of the redeemed. They are sensual, debased in thought, and abominable in the sight of God. They have never been sanctified through the truth. They are not partakers of the divine nature, have never overcome self and the world with its affections and lusts. These characters are all through our churches, and as the result the churches are weak and sickly and ready to die. There must be no indifferent testimony borne now, but a decided, pointed testimony, rebuking every impurity, and exalting Jesus. We must as a people be in the attitude of expectation, working and waiting and watching and praying.

> «Қазіргі уақытта тәндік ойлайтындар, Құдайдың Өз Сөзінде және Өз Рухының куәліктері арқылы берілген ескертулеріне қарамастан, құтқарылғандардың қасиетті әулетімен ешқашан бірікпейді. Олар нәпсілік, ойлары азғындалған, әрі Құдайдың алдында жиіркенішті. Олар ешқашан шындық арқылы қасиеттелмеген. Олар құдайлық болмыстың үлескерлері емес, өз «менін» де, оның сезімдері мен нәпсілерімен бірге дүниені де ешқашан жеңіп шықпаған. Мұндай мінез-құлықтағы адамдар біздің қауымдарымыздың бәрінде бар, соның нәтижесінде қауымдар әлсіз, дімкәс және өлуге таяу күйде. Енді енжар куәлік болмауға тиіс, қайта әрбір арамдықты әшкерелеп, Исаны дәріптейтін нық, өткір куәлік айтылуға тиіс. Біз халық ретінде үмітпен күту қалпында болып, еңбек етіп, күтіп, қырағы болып, дұға етуге тиіспіз.»

> “This blessed hope of the second appearing of Christ needs to be presented often to the people, with its solemn realities; looking for the soon appearing of our Lord Jesus to come in his glory, will lead to the regarding of earthly things as emptiness and nothingness. All worldly honor or distinction is of no value, for the true believer lives above the world; his steps are advancing heavenward. He is a pilgrim and stranger. His citizenship is above. He is gathering the sunbeams of the righteousness of Christ into his soul, that he may be a burning and shining light in the moral darkness that has enshrouded the world. What vigorous faith, what lively hope, what fervent love, what holy, consecrated zeal for God is seen in him, and what a decided distinction between him and the world! ‘Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy to escape all these things that shall come to pass, and to stand before the Son of man.’ ‘Watch ye therefore, for ye know not what hour your Lord doth come.’ ‘Therefore be ye ready also; for in such an hour as ye think not the Son of man cometh.” “Behold, I come as a thief. Blessed is he that watcheth, and keepeth his garments.’” Pamphlets, 38–40.

> «Мәсіхтің екінші рет көрінуіне қатысты осы игілікті үміт халыққа жиі ұсынылып тұруы керек, оның салтанатты шындықтарымен бірге; ұлылығымен келуге тиісті Иеміз Иса Мәсіхтің жуық арада көрінуін күту, жердегі нәрселерді бос әрі түкке тұрғысыз деп қарауға жетелейді. Барлық дүниелік құрмет пен айрықша дәреже ешбір құнға ие емес, өйткені шынайы сенуші дүниеден жоғары өмір сүреді; оның қадамдары көкке қарай ілгерілеп барады. Ол — жолаушы әрі жатжерлік. Оның азаматтығы жоғарыда. Ол Мәсіхтің әділдігінің күн сәулелерін өз жанына жинап жүр, сонда дүниені бүркеп тұрған моральдық қараңғылықтың ішінде жалындаған әрі жарық шашатын шам бола алсын. Онда қандай қуатты сенім, қандай сергек үміт, қандай жалынды сүйіспеншілік, Құдайға деген қандай қасиетті, бағышталған құлшыныс көрінеді, әрі оның мен дүниенің арасында қандай айқын айырмашылық бар! “Сондықтан сергек болып, әрдайым дұға етіңдер, сонда сендер болуға тиісті барлық осы нәрселерден қашып құтылуға және Адам Ұлының алдында тұруға лайық деп табыларсыңдар”. “Ендеше сергек болыңдар, өйткені Иелеріңнің қай сағатта келетінін білмейсіңдер”. “Сондықтан сендер де дайын болыңдар; өйткені Адам Ұлы өздерің ойламаған сағатта келеді.” “Міне, Мен ұры секілді келемін. Сергек болып, киімдерін сақтайтын адам бақытты.” Pamphlets, 38–40.

Back to Articles