Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Nineteen

Жоел кітабы және Лаодикиялық Жетінші күн адвентистері шіркеуі - Он тоғызыншы бөлім

Number Nineteen

Он тоғызыншы сан

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Lion of the tribe of Judah is a name for Jesus, which emphasizes Christ’s work in sealing and then unsealing His prophetic Word. In chapter five of Revelation the Lion of the tribe of Judah, who is also the root of David prevailed to open the book. The “root” of David was Jessie, and the root of Jessie was Pharez, and his root was Judah, and his root was Jacob, and his root was Isaac, and his root was Abraham. The root of David or Jessie when mentioned in connection with the Lion of the tribe of Judah is emphasizing the principles of beginning and ending, which is Alpha and Omega. When the Revelation of Jesus Christ is unsealed in chapter one of Revelation the primary attribute of His character is that He is Alpha and Omega. Who He is, is also the principle that is employed to unseal the prophecies which the Lion of the tribe of Judah has sealed, when He determines that it is time.

Яһуда руының Арыстаны — бұл Исаға берілген атау, ол Мәсіхтің Өзінің пайғамбарлық Сөзін мөрлеп, содан кейін оның мөрін ашудағы ісін айқындайды. Аян кітабының бесінші тарауында Яһуда руының Арыстаны, сондай-ақ Дәуіттің түбірі болып табылатын Тұлға, кітапты ашуға жеңіп шықты. Дәуіттің «түбірі» Есей еді, ал Есейдің түбірі Пәрес, оның түбірі Яһуда, оның түбірі Жақып, оның түбірі Ысқақ, ал оның түбірі Ыбырайым еді. Дәуіттің немесе Есейдің түбірі Яһуда руының Арыстанымен байланысты түрде аталғанда, бұл Басы мен Соңының, яғни Альфа мен Омеганың қағидаттарын айқындайды. Аян кітабының бірінші тарауында Иса Мәсіхтің Аянының мөрі ашылғанда, Оның мінезінің басты сипаты — Оның Альфа мен Омега екендігі. Оның кім екендігі, сондай-ақ Яһуда руының Арыстаны Өзі уақыты жетті деп белгілеген кезде мөрлеген пайғамбарлықтардың мөрін ашу үшін қолданылатын қағидат болып табылады.

The unsealing of God’s prophetic Word is an element of God’s work of redemption as He employs the power of His Word to produce revival’s according to His will. Sister White says that when the books of Daniel and Revelation are better understood there will be seen among us a great revival. It is the light of God’s prophetic Word that produces revival and reformation according to His will.

Құдайдың пайғамбарлық Сөзінің мөрінің ашылуы — Оның еркіне сай оянуларды туғызу үшін Өз Сөзінің құдіретін қолданатын Құдайдың құтқару ісінің бір бөлігі. Уайт әпке Даниял мен Аян кітаптары тереңірек түсінілген кезде арамызда ұлы бір ояну көрінетінін айтады. Құдайдың пайғамбарлық Сөзінің нұры Оның еркіне сай ояну мен реформацияны тудырады.

Sister White looking at the last days refers to a great reformation that takes place among God’s people in the latter days. The revival and reformations of sacred history were all produced from God’s Word, and each of those sacred periods pointed to the last great revival and reformation that begins shortly before the Sunday law. Those revivals are produced by an unsealing of God’s Word. The seven thunders were sealed up, just as was the book of Daniel in chapter twelve.

Уайт әпке соңғы күндерге назар аудара отырып, ақырғы күндері Құдай халқының арасында жүзеге асатын ұлы реформаны меңзейді. Қасиетті тарихтағы жанданулар мен реформалардың бәрі Құдай Сөзінен туындады, әрі сол қасиетті кезеңдердің әрқайсысы жексенбілік заңнан аз ғана бұрын басталатын соңғы ұлы жандану мен реформаны нұсқады. Сол жанданулар Құдай Сөзінің мөрінің ашылуы арқылы жүзеге асады. Жеті күркіреу он екінші тараудағы Даниял кітабы сияқты мөрленіп қойылған еді.

When we apply the prophetic characteristics of a period of scattering that are associated with the symbol of 1260, we find that in Revelation eleven, Moses and Elijah are dead in the street for three and a half days. By verse eighteen the time of God’s wrath has arrived. Moses and Elijah represent God’s people just before the close of human probation. They are scattered for 1260 symbolic days in the streets of Sodom and Egypt, where Jesus was crucified.

Шашырау кезеңінің 1260 санының рәмізімен байланыстырылатын пайғамбарлық сипаттарын қолданған кезде, біз Аян кітабының он бірінші тарауында Мұса мен Ілиястың көшеде үш жарым күн бойы өлі жатқанын көреміз. Он сегізінші аятқа келгенде, Құдайдың қаһарының уақыты жеткен болады. Мұса мен Ілияс адамзатқа берілген сынақ мерзімінің жабылар сәтінің дәл алдындағы Құдай халқын бейнелейді. Олар Иса айқышқа шегеленген Содом мен Мысырдың көшелерінде рәміздік 1260 күн бойы шашыраңқы күйде болады.

Moses and Elijah were empowered to give their testimony from verse three on to verse seven where they are slain in the street. John finished measuring the temple in verse two, then Moses and Elijah are empowered to give their testimony, clothed in sackcloth. The message of Elijah and Moses were given to Philadelphian Millerite Adventism in 1844, and by 1863, their voices were buried under the customs and traditions that are handed down from generation to generation. They were empowered to give their testimony for three and a half years, clothed in “sackcloth,” a symbol of the escalating darkness from 1863 onward.

Мұса мен Ілиясқа үшінші аяттан бастап жетінші аятқа дейін, өздері көшеде өлтірілетін жерге дейін, өз куәліктерін беруге күш берілді. Жохан екінші аятта ғибадатхананы өлшеп болды, содан кейін Мұса мен Ілиясқа, аза киімін киіп, өз куәліктерін беруге күш берілді. Ілияс пен Мұсаның хабары 1844 жылы Филадельфиялық Миллериттік адвентизмге берілді, ал 1863 жылға қарай олардың дауыстары ұрпақтан ұрпаққа беріліп келе жатқан әдет-ғұрыптар мен салт-дәстүрлердің астында көміліп қалды. Оларға “аза киімін” киіп, үш жарым жыл бойы өз куәліктерін беруге күш берілді; бұл 1863 жылдан бастап үдей түскен қараңғылықтың нышаны еді.

When we apply Sister White’s definition of the seven thunders as representing the events of the first and second angels, in a line upon line fashion, we construct a history that begins with an angel descending with a message, but line upon line, the angel is both the first and second angel. One placed his foot upon the land and one foot upon the sea on August 11, 1840, and the other arrived at the disappointment of April 19, 1844.

Уайт әпкенің жеті күн күркіреуін бірінші және екінші періштелердің оқиғаларын білдіреді деген анықтамасын «жол үстіне жол» қағидасы бойынша қолданғанымызда, біз хабармен түсіп келе жатқан періштеден басталатын бір тарихты құрамыз; алайда, «жол үстіне жол» қағидасы бойынша, сол періште әрі бірінші, әрі екінші періште болып табылады. Бірі 1840 жылдың 11 тамызында бір аяғын құрлыққа, бір аяғын теңізге қойды, ал екіншісі 1844 жылдың 19 сәуіріндегі түңілу сәтінде келді.

The next waymark in each parallel history is God’s hand, which is associated with Habakkuk’s tables. With the first angel, the 1843 chart was produced, but there was a mistake in some of the figures. With the second angel, God’s hand is a waymark of Habakkuk’s tables; represented when He removed His hand from the mistake. When he removed His hand, the message progressively developed until its climax at the Exeter camp meeting, just before the disappointment of October 22, 1844.

Әрбір параллель тарихтағы келесі межелік белгі — Құдайдың қолы, ол Хабаққұқтың кестелерімен байланысты. Бірінші періштемен бірге 1843 жылғы кесте жасалды, бірақ кейбір сандарда қате болды. Екінші періштемен бірге Құдайдың қолы — Хабаққұқтың кестелерінің межелік белгісі; бұл Оның қолын қателіктен алып тастаған кезде бейнеленді. Ол Өз қолын алып тастағанда, хабар 1844 жылғы 22 қазандағы түңілуге аз ғана уақыт қалғанда, Экзетер лагерлік жиналысындағы шарықтау шегіне дейін біртіндеп дамыды.

The two lines identify a worldwide message, for the angel who arrives places one foot on the land and one foot on the sea, and inspiration informs us this represents a worldwide message. The angel also identifies the beginning of the tarrying time in the parable of the ten virgins. At this first waymark we also see God’s hand producing a lie. On April 19, 1844, prophetically it appeared as if the vision had lied, but those who had patience, waited, and though the vision tarried, it did not lie. But when the line we are building begins, the lie of the first disappointment is marked as an attribute of the first waymark.

Екі сызық бүкіләлемдік хабарды айқындайды, өйткені келетін періште бір аяғын құрлыққа, бір аяғын теңізге қояды, ал шабыт бізге мұның бүкіләлемдік хабарды білдіретінін хабарлайды. Сондай-ақ әлгі періште он қыз туралы астарлы әңгімедегі кідіріс уақытының басталуын да айқындайды. Осы алғашқы межеде біз Құдайдың қолының жалғандықты тудырып жатқанын да көреміз. 1844 жылғы 19 сәуірде, пайғамбарлық тұрғыдан, аян өтірік айтқандай болып көрінді, бірақ төзімі барлар күтті, және аян кешеуілдегенімен, ол өтірік айтқан жоқ. Бірақ біз құрып жатқан сызық басталған кезде, алғашқы түңілудің жалғандығы алғашқы меженің бір сипаты ретінде белгіленеді.

Then the waymark of God’s hand and Habakkuk’s tables shows God covering a mistake and then removing His hand from the mistake. In Millerite history, the mistake was allowed by God in May of 1842, when the chart was printed, and the mistake was thereafter manifested when the year 1843 ended, but it was some time after, that the Lord removed His hand from the mistake in the figures. The mistake was from May of 1842 until somewhere after the first disappointment. For the first angel, God’s hand and Habakkuk’s tables is marked in May of 1842, but the removal of His hand in the history of the second angel would be shortly after the first disappointment.

Сонда Құдайдың қолының белгісі мен Хабақұқтың тақталары Құдайдың бір қателікті жауып тұрғанын, содан кейін Өз қолын сол қателіктен алып тастағанын көрсетеді. Миллершілер тарихында бұл қателік Құдайдың рұқсатымен 1842 жылдың мамырында, сызба басылып шыққан кезде, орын алды; ал кейін, 1843 жыл аяқталған кезде, бұл қателік айқын көрінді. Бірақ біраз уақыт өткен соң ғана Жаратқан Ие сандардағы сол қателіктен Өз қолын алып тастады. Бұл қателік 1842 жылдың мамырынан бастап, алғашқы түңілу кезеңінен кейінгі бір уақытқа дейін созылды. Бірінші періштенің тарихында Құдайдың қолы мен Хабақұқтың тақталары 1842 жылдың мамырында белгіленген, ал екінші періштенің тарихында Оның қолын алып тастауы алғашқы түңілуден көп ұзамай болды.

This identifies the waymark of the “hand” as a prophetic period. A period that begins with His hand covering a mistake, and then ending with His hand being removed from the mistake. This period of His hand covering and uncovering is an illustration of the work of the Lion of the tribe of Judah as He seals and then unseals prophetic light. He covered truth, then revealed the very same truth—in a different light that did not contradict the original light. He did it in order to produce the revival and reformation of the Millerite Midnight Cry.

Бұл «қолдың» белгісін пайғамбарлық кезең ретінде айқындайды. Ол — Оның қолы қателікті жауып тұруынан басталып, содан кейін Оның қолының қателіктен алынуымен аяқталатын кезең. Оның қолының жабуы және ашуы — Яһуда руынан шыққан Арыстанның пайғамбарлық нұрды мөрлеп, содан соң мөрін ашуы арқылы атқаратын ісінің көрінісі. Ол шындықты жапты, содан кейін сол шындықтың өзін — бастапқы нұрға қайшы келмейтін басқа бір нұрда — ашып көрсетті. Ол мұны Миллериттердің Түн ортасындағы айқайының жандануын және реформасын жүзеге асыру үшін істеді.

The tarrying time, which began with the arrival of the angel ended when His hand was removed, thus unsealing prophetic light which began the “seventh-month movement” that led to the Midnight Cry message at the Exeter camp meeting, where the message turned into a tidal wave, until the closed door at the great disappointment. The manifestation of God’s power through the unsealing of His Word produced an escalating revival and reformation.

Періштенің келуімен басталған кідіру уақыты Оның қолы алынған кезде аяқталды; осының нәтижесінде пайғамбарлық нұр мөрінен шешіліп, «жетінші ай қозғалысын» бастады. Сол қозғалыс Экзетердегі лагерьлік жиында Түн ортасындағы айқай хабарына алып келді; онда бұл хабар ұлы түңілу сәтіндегі жабық есікке дейін тасқын толқындай күшейе түсті. Құдай Сөзінің мөрі шешілуі арқылы көрінген Құдай құдіретінің айқындалуы барған сайын өрши түскен рухани ояну мен реформаны туғызды.

In 1863, the Laodicean Millerite movement was forbidden to cross over the Jordan, and were assigned to the wilderness for stoning Elijah and Moses. The message of William Miller was the message of Elijah, and Miller’s foundational message was Moses’ “seven times.” To reject the “seven times” was to slay Moses, and to reject the foundational truth set forth by Miller, was to slay Elijah. In 1863 the messenger and the message were murdered in the street, and from that point on, the only way to find them was to search for their graves in Jeremiah’s old paths. They were dead in the street—that is until they are resurrected. They are resurrected when the “seven thunders’ future events” that will be “disclosed in their order” are repeated—in the history of the one hundred and forty-four thousand.

1863 жылы Лаодикеялық миллерит қозғалысына Иорданнан өтуге тыйым салынды, әрі Ілияс пен Мұсаны таспен ұрғаны үшін шөлге жіберілді. Уильям Миллердің хабары Ілиястың хабары болды, ал Миллердің іргелі хабары Мұсаның «жеті уақыты» еді. «Жеті уақытты» теріске шығару — Мұсаны өлтіру, ал Миллер ұсынған іргелі шындықты теріске шығару — Ілиясты өлтіру еді. 1863 жылы хабаршы да, хабар да көшеде өлтірілді, содан бастап оларды табудың жалғыз жолы — Еремияның ежелгі жолдарынан олардың қабірлерін іздеу болды. Олар көшеде өлі жатты — яғни қайта тірілгенге дейін. Олар «жеті күн күркіреуінің болашақ оқиғалары» «өз ретімен ашылатын» кезде — жүз қырық төрт мыңның тарихында — қайталанғанда қайта тіріледі.

When the history of the first angel is laid over the top of the history of the second angel, the prophetic structure produces a point of reference to follow Christ’s hand, which is the light upon the path of the Midnight Cry. The original light of the Midnight Cry lightens the path and it is the light of His “glorious right arm” that leads the way up the path.

Бірінші періштенің тарихы екінші періштенің тарихының үстіне қабаттастырылған кезде, пайғамбарлық құрылым Мәсіхтің қолын қадағалап жүруге арналған бір сілтеме нүктесін береді; бұл — Түн ортасындағы айқайдың жолы үстіндегі жарық. Түн ортасындағы айқайдың бастапқы нұры сол жолды жарықтандырады, әрі сол жолмен жоғары қарай бастап баратын — Оның «даңқты оң қолының» нұры.

> “I seemed to be surrounded with light, and to be rising higher and higher from the earth. I turned to look for the advent people in the world, but could not find them, when a voice said to me, ‘Look again, and look a little higher.’ At this, I raised my eyes, and saw a straight and narrow path, cast up high above the world. On this path the advent people were traveling to the city which was at the farther end of the path. They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> «Мен өзімді нұр қоршағандай, әрі жерден жоғарылай, барған сайын биіктеп бара жатқандай көрдім. Мен дүниедегі адвент халқына қарау үшін бұрылдым, бірақ оларды таба алмадым. Сол кезде маған бір дауыс: “Қайта қара, және сәл жоғарырақ қара”,— деді. Осыдан кейін мен көзімді жоғары көтеріп, дүниеден әлдеқайда жоғарыға салынған түзу де тар жолды көрдім. Осы жолмен адвент халқы жолдың арғы шетінде орналасқан қалаға қарай сапар шегіп бара жатты. Жолдың басында, олардың арт жағында, жарқыраған нұр орнатылған еді; періште маған оның “түн ортасындағы айқай” екенін айтты. Бұл нұр бүкіл жол бойына сәуле шашып, олардың сүрінбеуі үшін аяқтарына жарық беріп тұрды.»

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> «Егер олар дәл өздерінің алдында болып, оларды қалаға бастап бара жатқан Исаға көздерін қадап тұрған болса, олар аман еді. Бірақ көп ұзамай кейбіреулер қалжырап, қаланың әлі тым алыс екенін айтып, оған бұдан бұрын-ақ кіріп қоямыз деп күткендерін білдірді. Сонда Иса Өзінің даңқты оң қолын көтеріп, оларды жігерлендіретін; Оның қолынан адвент тобының үстінен толқындай жайылған нұр шықты, сонда олар: “Аллилуйя!” — деп жар салды. Ал басқалары ойланбастан өздерінің артындағы нұрды теріске шығарып, оларды соншалық алысқа дейін бастап келген Құдай емес деді. Сонда олардың артындағы нұр өшіп қалды да, аяқтарының асты қап-қараңғылыққа батты; олар сүрініп, нысананы да, Исаны да көзден жоғалтып, жолдан тайып, төмендегі қараңғы да зұлым дүниеге құлап түсті». Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

When Christ raises His glorious arm, He is using His “hand” as a symbol of His work of leading His people. When we bring together the arrival of the second angel with the first angel who descended on August 11, 1840, we find both angels had a message in their hands.

Мәсіх Өзінің даңқты білегін көтергенде, Ол Өз халқын жетелеу ісінің нышаны ретінде Өзінің «қолын» қолдануда. 1840 жылғы 11 тамызда төмен түскен бірінші періштемен екінші періштенің келуін өзара байланыстыра қарастырғанда, екі періштенің де қолдарында бір хабар болғанын көреміз.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. …

> Маған көктегі күллі жаратылыстың жерде жүріп жатқан іске қаншалықты мүдделілік танытқаны көрсетілді. Иса жер тұрғындарына Өзінің екінші рет көрінуіне даярлануды ескерту үшін құдіретті бір періштені түсуге жіберді. Періште көкте Исаның алдынан аттанған кезде, оның алдында аса жарқын әрі даңқты бір нұр жүріп отырды. Маған оның миссиясы жерді өз даңқымен нұрландыру және адамзатты Құдайдың келе жатқан қаһары туралы ескерту екені айтылды. …

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith.” Early Writings, 246, 247.

> «Жерге түсу үшін тағы бір құдіретті періште жіберілді. Иса оның қолына бір жазбаны берді, ал ол жерге келгенде: “Бабыл құлады, құлады”, — деп жар салды. Сонда мен тағы да үміті үзілгендердің көздерін көкке көтеріп, Иелерінің келуін сеніммен әрі үмітпен күтіп тұрғанын көрдім. Бірақ көпшілігі ұйқыдағыдай меңіреу күйде қала бергендей көрінді; дегенмен олардың жүздерінен терең қайғының табын көре алдым. Үміті үзілгендер Жазбалардан өздерінің кідіру уақытында тұрғанын және аянның орындалуын шыдамдылықпен күтуге тиіс екенін көрді. Оларды 1843 жылы өз Иелерін күтуге жетелеген сол дәлелдер, Оны 1844 жылы да күтуге жетеледі. Алайда мен көпшіліктің 1843 жылы олардың сенімін айқындаған қуатқа ие болмағанын көрдім. Көңілдерінің қалуы олардың сенімін басып тастаған еді». Early Writings, 246, 247.

Both angels are one of three angels that together are one symbol, so they align in terms of the message they represent, though they each represent their own unique message. Both angels have a “writing” in their hands, representing a test. The “first and second angels are to run parallel” to the third angel.

Екі періште де үшеуі бірігіп бір рәмізді құрайтын үш періштенің бірі болып табылады; сондықтан әрқайсысы өзіне тән ерекше хабарды білдірсе де, олар білдіретін хабар тұрғысынан өзара сәйкес келеді. Екі періштенің де қолында сынақты білдіретін «жазу» бар. «Бірінші және екінші періштелер» үшінші періштеге «параллель жүруге тиіс».

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> «Құдай Аян 14-тараудағы хабарларға пайғамбарлық желісінде өз орнын берді, әрі олардың ісі осы жердің тарихы аяқталғанға дейін тоқтамауға тиіс. Бірінші және екінші періштенің хабарлары осы уақыт үшін әлі де шындық болып табылады және олар бұдан кейін келетін осы хабармен қатар жүруге тиіс. Үшінші періште өзінің ескертуін қатты дауыспен жариялайды. “Осыдан кейін,— деді Жохан,— мен көктен түсіп келе жатқан, зор билігі бар басқа бір періштені көрдім, және жер оның салтанатымен нұрланды.” Осы нұрлануда үш хабардың да жарығы біріктірілген». The 1888 Materials, 803, 804.

Sister White identifies the third angel, as the angel of Revelation eighteen, and identifies that the first and second angels are to run parallel with the prophetic history represented by the third angel of Revelation eighteen. Thus, she is aligning the descent of the first angel on August 11, 1840, with 9/11, and identifying that the angel of Revelation eighteen is “the third angel.” The third angel is the last of the three, and is typified by the first, and for this reason Sister White informs us the mission of the first angel was identical to the mission of the angel of Revelation eighteen, for the mission of both angels was to “lighten the earth with its glory.”

Уайт ханым үшінші періштені Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште ретінде айқындайды және бірінші мен екінші періштелер Аян кітабының он сегізінші тарауындағы үшінші періште бейнелейтін пайғамбарлық тарихпен қатар жүруге тиіс екенін көрсетеді. Осылайша, ол бірінші періштенің 1840 жылғы 11 тамыздағы түсуін 9/11-мен сәйкестендіріп, Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періштенің «үшінші періште» екенін айқындайды. Үшінші періште — үшеуінің соңғысы, әрі ол біріншісі арқылы типтендірілген; сондықтан да Уайт ханым бізге бірінші періштенің миссиясы Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періштенің миссиясымен бірдей болғанын хабарлайды, өйткені екі періштенің де миссиясы жерді «оның салтанатымен нұрландыру» болды.

The “seven thunders” represent a delineation of events within the history of the first and second angels that will be repeated in the history of the third angel. Inspiration has directed that when we align these histories “line upon line”, the first angel’s descent in 1840 aligns with His descent at 9/11. It identifies a testing message that must be eaten with two witnesses, and aligns a disappointment with the first waymark.

«Жеті күн күркіреуі» үшінші періштенің тарихында қайталанатын бірінші және екінші періштелер тарихының ішіндегі оқиғалардың жіктелуін білдіреді. Рухани шабыт бізге осы тарихтарды «жолма-жол» үйлестірген кезде, бірінші періштенің 1840 жылғы түсуі Оның 11-қыркүйектегі түсуімен сәйкес келетінін көрсетіп берді. Бұл екі куәгермен бірге желініп қабылдануы тиіс сыналатын хабарды айқындайды және көңіл қалушылықты бірінші межелік белгімен сәйкестендіреді.

The “seven thunders” represent the prophetic period that begins with a disappointment and ends with a greater disappointment.

«жеті күркір» көңіл қалудан басталып, одан да зор көңіл қалумен аяқталатын пайғамбарлық кезеңді білдіреді.

When the prophetic line of the descent of the first angel is aligned with the arrival of the second angel, it produces “a structure of truth.” Truth is defined as three steps, with the first and last being the same and the middle step representing rebellion. Aligning the first two angels with this design, produces a structure made up of the first and second angels, that illustrates the third angel of Revelation eighteen, and the third angel of Revelation eighteen is a combination of both the first and second angels.

Бірінші періштенің түсуінің пайғамбарлық желісі екінші періштенің келуімен сәйкестендірілгенде, ол «ақиқаттың құрылымын» қалыптастырады. Ақиқат үш қадам ретінде анықталады, мұнда бірінші және соңғысы бірдей, ал ортаңғы қадам бүлікті білдіреді. Алғашқы екі періштені осы үлгімен сәйкестендіру арқылы бірінші және екінші періштелерден тұратын бір құрылым пайда болады; бұл Аян он сегіздегі үшінші періштені бейнелейді, әрі Аян он сегіздегі үшінші періште бірінші және екінші періштелердің екеуінің де қосындысы болып табылады.

The third angel of Revelation eighteen is made up of two voices. The first voice was fulfilled when the buildings of New York came down at 9/11 and the second voice of verse four is the Sunday law. Within the period from 9/11 unto the Sunday law the third angel of Revelation eighteen represents a combination of the first and second angels. This being the fact, using those two angels’ history “line upon line,” to represent the history of the third angel of Revelation eighteen—is to align the first and second angel, with the first and second angel.

Аян кітабының он сегізінші тарауындағы үшінші періште екі дауыстан тұрады. Бірінші дауыс 9/11 кезінде Нью-Йорктің ғимараттары құлаған кезде орындалды, ал төртінші аяттағы екінші дауыс — жексенбілік заң. 9/11-ден жексенбілік заңға дейінгі кезеңнің ішінде Аян кітабының он сегізінші тарауындағы үшінші періште бірінші және екінші періштелердің үйлесімін білдіреді. Жағдай осылай болғандықтан, сол екі періштенің тарихын «жол үстіне жол» қағидасы бойынша Аян кітабының он сегізінші тарауындағы үшінші періштенің тарихын бейнелеу үшін қолдану — бірінші және екінші періштені бірінші және екінші періштемен сәйкестендіру болып табылады.

Two angels arrive at the first disappointment, and both angels are prophetically related, and both have a testing message that is in the angel’s hand. The waymark next represented in the line is Habakkuk’s tables, which is directly associated with the hand of God. In the line of the first angel, the 1843 chart is produced in May of 1842, and in the line of the second angel, there was no chart. The chart had ended at the arrival of the second angel. The waymark of Habakkuk’s table in the line of the second angel is the removing of God’s hand from a mistake in the figures of the 1843 chart.

Екі періште бірінші түңілуге келіп жетеді; әрі екі періштенің де өзара пайғамбарлық байланысы бар, әрі екеуінде де періштенің қолындағы сынақ хабары бар. Бұдан кейін осы желіде көрсетілетін межелік белгі — Құдайдың қолымен тікелей байланысты Хабаккуктың тақталары. Бірінші періштенің желісінде 1843 жылғы кесте 1842 жылдың мамырында жасалды, ал екінші періштенің желісінде ешқандай кесте болған жоқ. Кесте екінші періштенің келуімен аяқталған еді. Екінші періштенің желісіндегі Хабаккук тақталарының межелік белгісі — 1843 жылғы кестенің сандарындағы қателіктен Құдайдың қолын алып тастауы.

His hand covered a mistake in the waymark of the first angel, and His hand was removed at that very same waymark, in the line of the second angel. Thus; the waymark of Habakkuk’s tables in the parallel lines of the first and second angel represents two steps. In the first step His hand covers a mistake, and at the end of the period of the waymark of Habakkuk’s tables, He removes His hand. The tarrying time began with the arrival of the second angel and the tarrying time ends progressively, beginning with the removal of His hand. The waymark of Habakkuk’s tables represents a period of time that is marked by Christ’s hand at the beginning and His hand at the ending.

Оның қолы бірінші періштенің жолбелгісіндегі қателікті жауып тұрды, әрі дәл сол жолбелгінің өзінде, екінші періштенің сызығында, Оның қолы алынды. Осылайша, бірінші және екінші періштенің параллель сызықтарындағы Хабақұқтың кестелерінің жолбелгісі екі қадамды білдіреді. Бірінші қадамда Оның қолы қателікті жауып тұрады, ал Хабақұқтың кестелерінің жолбелгісі кезеңінің соңында Ол Өз қолын алып тастайды. Кідіру уақыты екінші періштенің келуімен басталды, ал кідіру уақыты Оның қолын алып тастаудан басталып, біртіндеп аяқталады. Хабақұқтың кестелерінің жолбелгісі басында Мәсіхтің қолымен және соңында Оның қолымен белгіленген уақыт кезеңін білдіреді.

Two hands are marked at the first disappointment, and both have a testing message that must be taken and eaten. Then a period of prophetic time, representing the foundational truths, begins with God’s hand covering and ending with His hand uncovering. The next waymark is the Exeter camp meeting where the cry at midnight separates and purifies those who would follow Christ’s hand into the Most Holy Place.

Алғашқы көңіл қалушылықта екі қол белгіленеді, әрі екеуінде де қабылданып, желінуі тиіс сынақ хабар бар. Содан кейін іргелі ақиқаттарды бейнелейтін пайғамбарлық уақыт кезеңі басталады; ол Құдайдың қолының жабуымен басталып, Оның қолының ашуымен аяқталады. Келесі waymark — Эксетердегі лагерьлік жиналыс, онда түн ортасындағы айқай Мәсіхтің қолына еріп Ең Қасиетті Орынға кіретіндерді бөліп, тазартады.

When Christ moved into the Most Holy Place, He lifted up His hand to heaven and swore that time would be no longer. He had just sealed up the “seven thunders” which represent the history of the first two angels, repeating in the history of the third. He sealed up the “seven thunders” as He had sealed up the prophecies of Daniel in chapter twelve. In chapter twelve of Daniel, at the first of three symbolic periods of time, Christ raises both hands to heaven and proclaims that when the scattering of God’s people is finished, those who become “men wondered at” would be purified and lifted up as an offering. The structure of the first and second angels which we are currently considering, symbolically manifests God’s hand at every step.

Мәсіх Ең Қасиетті Орынға кірген кезде, Ол қолын көкке көтеріп, уақыт енді болмайды деп ант берді. Ол дәл сол сәтте үшінші періштенің тарихында қайталанатын алғашқы екі періштенің тарихын білдіретін «жеті күн күркірін» мөрлеп қойған еді. Ол «жеті күн күркірін» Даниял кітабының он екінші тарауындағы пайғамбарлықтарды мөрлегеніндей етіп мөрледі. Даниялдың он екінші тарауында, үш рәміздік уақыт кезеңінің біріншісінде, Мәсіх екі қолын да көкке көтеріп, Құдай халқының бытыратылуы аяқталған кезде, «таңғаларлық адамдар» болғандар тазартылады және құрбандық ретінде жоғары көтеріледі деп жариялайды. Қазіргі уақытта біз қарастырып отырған бірінші және екінші періштелердің құрылымы әрбір қадамда Құдайдың қолын рәміздік түрде танытады.

When He covers truth, it produces a disappointment, and when He removes His hand, light is produced, and the light is the light of the message of the Midnight Cry. The first disappointment to the great disappointment bears the signature of alpha and omega and is set forth within the structure of truth. The beginning represents the end, and the waymark between the two disappointments portray the effect of the sealing and unsealing of Habakkuk’s tables, which is an unsealing of Jeremiah’s old paths, and represents the foundation upon which the temple is erected in advance of the Sunday law when the finished temple is lifted up above all the mountains. The middle waymark in the word of truth, represents rebellion, and in the history represented by the final separation of the wheat and tares manifests the rebellion of the foolish virgins.

Ол ақиқатты жапқанда, бұл түңілу туғызады, ал Ол қолын алып тастағанда, нұр пайда болады, және сол нұр — Түн ортасындағы Айқай хабарының нұры. Бірінші түңілуден ұлы түңілуге дейін альфа мен омеганың таңбасы бар, әрі бұл ақиқаттың құрылымының ішінде баяндалған. Бастау соңының бейнесі болып табылады, ал екі түңілу арасындағы жолайрық Хабақұқтың кестелерінің мөрленуі мен мөрінің ашылуының әсерін бейнелейді; бұл — Еремияның көне жолдарының ашылуы, әрі жексенбілік заңның алдында, аяқталған ғибадатхана барлық таулардан жоғары көтерілерден бұрын, ғибадатхана тұрғызылатын іргетасты білдіреді. Ақиқат сөзіндегі ортаңғы жолайрық бүлікті білдіреді, ал бидай мен арамшөптің ақырғы бөлінуімен бейнеленген тарихта ол ақылсыз қыздардың бүлігін көрсетеді.

The rebellion represented by the waymark of Habakkuk’s tables is represented as progressive, for it is not a single waymark, but a period with a defined beginning and ending, as represented by God’s hand. God’s hand is twice at the first disappointment, for there are two angels which both have a message in their hands. The next waymark of rebellion has a beginning and ending hand, so it also has two hands within its prophetic characteristics. The third waymark of the greater disappointment identifies Christ raising His hand and swearing to heaven, in the very passage where the seven thunders are sealed up, as was Daniel chapter twelve. At the very point the angel marks the end of the prophetic structure of the first two angels we are now considering, He ends the application of prophetic time, and places Himself in a parallel passage in the book of Daniel, where He is not raising His hand, but raising both His hands.

Хабаққұқтың тақталарының белгі-нысанымен бейнеленген бүлік үдемелі ретінде көрсетілген, өйткені ол бір ғана белгі-нысан емес, қайта Құдайдың қолымен бейнеленген айқын басталуы мен аяқталуы бар бір кезең. Алғашқы күйініште Құдайдың қолы екі рет көрінеді, өйткені қолдарында хабар бар екі періште бар. Бүліктің келесі белгі-нысанының да бастайтын және аяқтайтын қолы бар, сондықтан оның пайғамбарлық сипаттарында да екі қол бар. Ұлы күйініштің үшінші белгі-нысаны Мәсіхтің Өз қолын көтеріп, көкке ант еткенін айқындайды; дәл сол үзіндіде жеті күн күркіреуі мөрленіп жабылған, Даниялдың он екінші тарауындағыдай. Біз қазір қарастырып отырған алғашқы екі періштенің пайғамбарлық құрылымының аяқталуын періште белгілейтін дәл сол тұста, Ол пайғамбарлық уақыттың қолданылуын аяқтап, Өзін Даниял кітабындағы параллель үзіндіге орналастырады; ол жерде Ол бір қолын емес, екі қолын көтеріп тұр.

In Daniel twelve there are three prophetic periods that are unsealed in the latter days, for this is what befalls God’s people in the latter days. The first thing mentioned in Daniel’s final climactic vision was that Daniel, who represents the remnant people of God, had understanding of both of the thing and of the vision. The last thing recorded by Daniel is how the increase of knowledge was employed by the Lion of the tribe of Judah to produce the final revival and reformation among God’s people who are distinguished as those who understand. He accomplishes the sealing of His people by unsealing the “seven thunders” of Revelation in connection with the unsealing of the “three periods” of Daniel twelve.

Даниялдың он екінші тарауында кейінгі күндерде ашылатын үш пайғамбарлық мерзім бар, өйткені кейінгі күндерде Құдай халқының басына түсетіні осы. Даниялдың соңғы шарықтау көрінісінде ең әуелі аталатыны — Құдайдың қалдық халқын бейнелейтін Даниялдың сол істі де, аянды да түсінгені. Даниял жазып қалдырған ең соңғы нәрсе — білімнің артуын Яһуда руының Арыстаны түсінетіндер деп ерекшеленетін Құдай халқының арасында соңғы жаңғыру мен реформаны жүзеге асыру үшін қалай қолданғаны. Ол Аян кітабындағы «жеті күн күркіреуін» Даниялдың он екінші тарауындағы «үш мерзімнің» ашылуымен байланыстыра ашу арқылы Өз халқын мөрлеуді жүзеге асырады.

When Jesus identifies that at the end of the three and a half prophetic days of scattering the power of God’s people, all the “marvels” would be finished—He is identifying July 2023, when the three and a half days of death in the streets of Revelation eleven was finished. Now the marvels would be finished in advance of the Sunday law. He marked July 2023, by raising not one, but both hands. In so doing He was marking the end of the tarrying time, as when He removed His hand from the mistake in Millerite history. The first disappointment occurred on July 18, 2020, as typified by the Millerite’s first disappointment, and the tarrying time began and continued until He stretched forth His hand a second time to gather His remnant people in July of 2023.

Иса Құдай халқының күшін бытыратып тастаудың пайғамбарлық үш жарым күні аяқталғанда, барлық «ғажайыптардың» да аяқталатынын айқындағанда, Ол Аян кітабының он бірінші тарауындағы көшелерде жатқан өліліктің үш жарым күні аяқталған 2023 жылдың шілде айын көрсетіп тұр. Енді ғажайыптар жексенбілік заңнан бұрын аяқталуға тиіс еді. Ол 2023 жылдың шілде айын бір емес, екі қолын да көтеру арқылы белгіледі. Осылай ете отырып, Ол Миллершілер тарихындағы қателіктен қолын алып тастаған кездегідей, кідіріс уақытының аяқталғанын белгілеп тұрды. Алғашқы түңілу 2020 жылғы 18 шілдеде болды, бұл Миллершілердің алғашқы түңілуі арқылы бейнеленген еді; содан кейін кідіріс уақыты басталып, Ол Өзінің қолын екінші рет созып, 2023 жылдың шілдесінде Өзінің қалдық халқын жинағанға дейін жалғасты.

The first disappointment is represented by God’s hand covering a mistake, that for the Millerites was identifying the year 1843, instead of October 22, 1844. That disappointment is represented in verse twelve of chapter twelve. The first disappointment is represented by His hand covering the mistake, and was typified by the Millerites who came to the first disappointment. The word in verse twelve is “cometh.” Blessed is he who waiteth, and who “cometh” to the 1335; blessed is he who “cometh” to the disappointment of April 19, 1844. The word translated as “cometh” means “to touch.” The Millerites experienced their first disappointment when the year 1843 touched the year 1844. Verse twelve of Daniel twelve identifies the first disappointment of both April 19, 1844, but more directly the first disappointment of July 18, 2020.

Бірінші түңілу Құдайдың қателікті қолымен жабуымен бейнеленген; Миллериттер үшін бұл 1844 жылғы 22 қазанның орнына 1843 жылын айқындау еді. Бұл түңілу он екінші тараудың он екінші аятында бейнеленген. Бірінші түңілу Оның қолының сол қателікті жабуымен көрсетілген және алғашқы түңілуге ұшыраған Миллериттер арқылы типтендірілген. Он екінші аяттағы сөз — “жетеді”. Мың үш жүз отыз беске дейін күтіп, соған “жететін” адам бақытты; 1844 жылғы 19 сәуірдегі түңілуге “жететін” адам бақытты. “Жетеді” деп аударылған сөздің мағынасы — “тию”. Миллериттер 1843 жыл 1844 жылға тиген кезде өздерінің алғашқы түңілуін бастан өткерді. Даниял кітабының он екінші тарауындағы он екінші аят 1844 жылғы 19 сәуірдегі алғашқы түңілуді де, бірақ одан да тікелей 2020 жылғы 18 шілдедегі алғашқы түңілуді де айқындайды.

The first prophetic period and the last prophetic period of the three periods that are unsealed at the time of the end, when knowledge is increased and accomplishes the final separation of the wheat and tares, thus identifying the unsealing of the prophetic light that seals the one hundred and forty-four thousand are the same prophetic period.

Білім артатын және бидай мен арамшөптің түпкілікті ажыратылуын жүзеге асыратын ақырзаман кезінде мөрі ашылатын үш кезеңнің алғашқы пайғамбарлық кезеңі мен соңғы пайғамбарлық кезеңі — бір жүз қырық төрт мыңды мөрлейтін пайғамбарлық нұрдың мөрінің ашылуын осылайша айқындайтын — бірдей пайғамбарлық кезең болып табылады.

The first period of verse seven, is the ending of the scattering of Revelation eleven’s three and a half days in July of 2023, and the period in verse twelve is the beginning of that same scattering on July 18, 2020. Alpha and Omega had marked the history of the seven thunders in Daniel twelve, as the history that begins at the disappointment of July 18, 2020 and ends three and a half symbolic days later in July of 2023. Just as important is that when Alpha and Omega marked the beginning and ending of the final tarrying time, He raised not one, but both of His hands to heaven and swore by Him that liveth forever and ever.

Жетінші аяттың бірінші мерзімі — Аян он бірдегі үш жарым күнге тиесілі шашыраудың 2023 жылғы шілдедегі аяқталуы, ал он екінші аяттағы мерзім — сол шашыраудың 2020 жылғы 18 шілдедегі басталуы. Альфа мен Омега Даниял он екідегі жеті күркіреудің тарихын 2020 жылғы 18 шілдедегі түңілуден басталып, үш жарым нышандық күннен кейін, 2023 жылғы шілдеде аяқталатын тарих ретінде белгілеп қойған еді. Соншалықты маңыздысы — Альфа мен Омега соңғы кідіріс уақытының басталуы мен аяқталуын белгілеген кезде, Ол көкке бір қолын емес, екі қолын да көтеріп, мәңгі-бақи тірі Тұлғамен ант етті.

The Son of God who is the son of man is making an oath with the Father, right where the climax of the story of the covenant people of God began, when Christ first called Abram with a promise, and then confirmed the promise, with an oath. Take off your shoes, you are on holy ground!

Адам Ұлы болып табылатын Құдай Ұлы Мәсіх әуелі Ыбырамды уәдемен шақырып, содан кейін сол уәдені антпен растаған кезде Құдайдың келісім халқы туралы хикаяның шарықтау шегі басталған дәл сол жерде Әкемен анттасуда. Аяқ киіміңді шеш, сен қасиетті жерде тұрсың!

The middle letter of the three prophetic periods is nothing less than the omega fulfillment of Abram and Paul’s covenant time prophecy of 430 years as represented in the 1290 years of verse eleven. The verse approached with Millerite understanding identified a thirty-year period of preparation for the papacy, then 1260 years of papal persecution that follows. Abram’s 430 years represents bondage and deliverance in a specific nation, in conjunction with the first thirty years representing the Lord entering into covenant with Abram. The thirty years preparation for the priests began in 1989 at the time of the end, and the thirty years end at the Sunday law, when the verse identifies the abomination of desolation would be placed, and would then persecute God’s people for 1260 symbolic years aligning with John’s 42 symbolic months in Revelation thirteen.

Үш пайғамбарлық кезеңнің ортаңғы хаты — он бірінші аяттағы 1290 жылда бейнеленген Ыбырайым мен Пауылдың келісім уақытындағы 430 жылдық пайғамбарлығының омега-орындалуынан өзге ештеңе емес. Бұл аятқа Миллериттік түсінікпен қарағанда, папалыққа арналған отыз жылдық даярлық кезеңі, содан кейін келетін папалық қудалаудың 1260 жылы айқындалады. Ыбырайымның 430 жылы белгілі бір ұлттағы құлдық пен азат етілуді білдіреді, мұнымен қатар алғашқы отыз жыл Иеміздің Ыбырайыммен келісімге кіруін көрсетеді. Діни қызметкерлерге арналған отыз жылдық даярлық 1989 жылы, ақырғы уақытта басталды, ал бұл отыз жыл жексенбілік заң кезінде аяқталады; сол кезде аят қаңыратып бос қалдырушы жиіркеніштің орнатылатынын көрсетеді, әрі содан кейін ол Құдай халқын Аян кітабының он үшінші тарауындағы Жоханның 42 рәміздік айына сәйкес келетін 1260 рәміздік жыл бойы қудалайтын болады.

The reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand began in 1989, as the Lord began His work of preparing a priesthood to serve during the crisis at midnight, that begins at the Sunday law. The Alpha and Omega stood upon the water of the Hiddekel and raised both His hands to heaven, swearing that when the scattering of July 18, 2020 unto July 2023 was fulfilled, the marvels associated with Christ’s work of combining His Divinity with humanity would be finished.

Жүз қырық төрт мыңның реформаторлық қозғалысы 1989 жылы басталды, сол кезде Жаратқан Ие жексенбілік заңнан басталатын түн ортасындағы дағдарыс кезінде қызмет ету үшін діни қызметкерлер қауымын дайындау ісін бастады. Альфа мен Омега Хиддекелдің суларының үстінде тұрып, екі қолын да көкке көтеріп, 2020 жылғы 18 шілдеден 2023 жылғы шілдеге дейінгі шашырау орындалғанда, Мәсіхтің Өз Құдайлығын адамзатпен біріктіру ісімен байланысты ғажайыптар тәмамдалатынына ант етті.

This is the same pronouncement of chapter ten, in the line of the seven thunders, for He not only there ended the prophetic application of time, but he also identified that in the days of the sounding of the seventh trumpet the mystery of God would be finished. The parallel passage in Daniel twelve identifies that when the scattering ended in July of 2023, the finishing of the sealing of God’s people would be finished, as represented by the sounding of the seventh trumpet that coincided with Christ raising His hand and swearing in both parallel passages.

Бұл — жеті күн күркірінің желісіндегі оныншы тараудың сол бір жариялауы; өйткені Ол сол жерде уақыттың пайғамбарлық қолданылуын аяқтап қана қойған жоқ, сонымен бірге жетінші кернейдің үні естілетін күндерде Құдайдың құпиясы аяқталатынын да айқындап көрсетті. Даниялдың он екінші тарауындағы параллель үзінді 2023 жылдың шілде айында бытырау аяқталған кезде, Мәсіхтің екі параллель үзіндіде де қолын көтеріп, ант беруімен сәйкес келген жетінші кернейдің үні арқылы бейнеленгендей, Құдай халқын мөрлеуді аяқтау да аяқталатынын айқындайды.

The first prophetic period and the last prophetic period of the threefold message of Daniel twelve possesses an alpha and omega signature. The first period of verse seven identifies the end of the very same period, that verse twelve marks the beginning of. In the middle of verses seven and twelve, the history of the time of the end in 1989 unto the close of probation is represented. In the middle of the alpha period of verse seven and the omega history of verse twelve, the final rebellion of mankind from the Sunday law until Michael stands up is represented, and it is represented in the very chapter where Michael stands up.

Даниялдың он екінші тарауындағы үш қырлы хабардың бірінші пайғамбарлық кезеңі мен соңғы пайғамбарлық кезеңі альфа мен омега белгісіне ие. Жетінші аяттағы бірінші кезең дәл сол кезеңнің соңын айқындайды, ал он екінші аят сол кезеңнің басталуын белгілейді. Жетінші және он екінші аяттардың ортасында 1989 жылғы ақырзаман уақытының тарихынан сынақ мерзімінің жабылуына дейінгі тарих бейнеленген. Жетінші аяттағы альфа кезеңінің және он екінші аяттағы омега тарихының ортасында жексенбілік заңнан Михаилдың орнынан тұруына дейінгі адамзаттың соңғы бүлігі бейнеленген, әрі ол Михаил орнынан тұратын дәл сол тараудың өзінде бейнеленген.

The rebellion of the middle period, is primarily the external history of rebellion, but the first thirty years is the internal history of the preparation of the priests who are in direct confrontation with the external forces represented in the following 1260 period.

Орта кезеңдегі бүлік, ең алдымен, бүліктің сыртқы тарихы болып табылады, ал алғашқы отыз жыл — кейінгі 1260 кезеңінде бейнеленген сыртқы күштермен тікелей бетпе-бет келетін діни қызметкерлердің даярлануының ішкі тарихы.

The middle period represents the rebellion of the thirteenth letter of the Hebrew alphabet, and it combines with the internal as it portrays the final battle of the great controversy upon planet earth, while probation lingers. Its combination of external and internal is also the message of Daniel’s last vision, represented by the river Hiddekel and the three chapters which also bear the signature of Alpha and Omega, and are built upon the structure of truth. The first and last chapter address the sealing of God’s people who are portrayed as the stars that shine forever. The middle chapter of rebellion identifies the same history represented in verse eleven with the 1290 years, which is the middle verse in the very same structure.

Ортаңғы кезең еврей әліпбиінің он үшінші әрпінің бүлігін бейнелейді, әрі сынақ мерзімі әлі де созылып тұрған кезде жер планетасындағы ұлы қайшылықтың ақырғы шайқасын суреттегендіктен, ішкімен ұштасады. Оның сыртқы мен ішкінің үйлесімі — Хиддекел өзенімен және сондай-ақ Альфа мен Омеганың таңбасын иеленіп, ақиқаттың құрылымы негізінде құрылған үш тараумен бейнеленген, Даниелдің соңғы аянының да хабары. Бірінші және соңғы тарау мәңгі жарқырайтын жұлдыздар ретінде бейнеленген Құдай халқының мөрленуін қарастырады. Бүлікке қатысты ортаңғы тарау он бірінші аятта бейнеленген сол бір тарихты 1290 жылмен теңестіріп көрсетеді; бұл — дәл сол құрылымның ортаңғы аяты.

When Christ employs His hand within the prophetic structure it represents many truths, but it also represents the path He is leading His people upon. The revelation of Jesus Christ began to be unsealed in July of 2023. That unsealing includes the unsealing of the seven thunders and the message of Daniel as represented within chapter twelve. The unsealing takes place within the hidden history of verse forty, which began in 1989 and concludes at the Sunday law. In that history God’s people will be sealed, and they are sealed by the outpouring of the Holy Spirit. The final outpouring of the Holy Spirit is identified in the eighth chapter of Revelation, where it is represented as the seventh, and therefore the final seal. The Lion of the tribe of Judah prevailed in chapter five to open the book sealed with seven seals.

Мәсіх Өзінің қолын пайғамбарлық құрылымның ішінде қолданғанда, ол көптеген шындықтарды бейнелейді, бірақ ол сондай-ақ Өз халқын бастап бара жатқан жолды да білдіреді. Иса Мәсіхтің аяны 2023 жылдың шілде айында мөрінен ашыла бастады. Сол мөрінен ашылу жеті күркіреудің мөрінен ашылуын және он екінші тарауда бейнеленген Даниялдың хабарын да қамтиды. Бұл мөрінен ашылу 1989 жылы басталып, жексенбілік заңмен аяқталатын қырықыншы аяттың жасырын тарихының ішінде жүзеге асады. Сол тарихта Құдай халқы мөрленетін болады, әрі олар Киелі Рухтың төгілуі арқылы мөрленеді. Киелі Рухтың соңғы төгілуі Аян кітабының сегізінші тарауында айқындалады, онда ол жетінші, демек, соңғы мөр ретінде бейнеленген. Яһуда руының Арыстаны жеті мөрмен мөрленген кітапты ашу үшін бесінші тарауда жеңіске жетті.

The sixth seal raised the question at the end of chapter six, asking who would be able to stand during the period when there is no longer mediation for sin.

Алтыншы мөр алтыншы тараудың соңында, күнә үшін ара ағайындық енді болмайтын кезеңде кімнің тұра алатыны туралы сұрақ көтерді.

> For the great day of his wrath is come; and who shall be able to stand? Revelation 6:17.

> Өйткені Оның қаһарының ұлы күні келді; ал кім төтеп бере алады? Аян 6:17.

The next chapter, or you can say the next verse, introduces the sealing of the one-hundred and forty-four thousand and the great multitude who are gathered into God’s kingdom during the Sunday law crisis. The one-hundred and forty-four thousand are the answer of the sixth seal’s question. After they are represented in chapter seven, then, chapter eight identifies the seventh and final seal being removed.

Келесі тарау, не келесі аят деуге де болады, жексенбілік заң дағдарысы кезінде Құдай Патшалығына жиналатын жүз қырық төрт мыңның мөрленуін және ұлы топты таныстырады. Жүз қырық төрт мың — алтыншы мөрдің сұрағына берілген жауап. Олар жетінші тарауда бейнеленгеннен кейін, сегізінші тарау жетінші әрі соңғы мөрдің ашылатынын айқындайды.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand.

> Ол жетінші мөрді ашқанда, көкте шамамен жарты сағаттай үнсіздік орнады. Сонда мен Құдайдың алдында тұрған жеті періштені көрдім; оларға жеті керней берілді. Тағы бір періште келіп, құрбандық үстелінің қасына тұрды; оның қолында алтын хош иісті зат түтеткіш бар еді; оған көп ладан берілді, сонда ол оны тақтың алдында тұрған алтын құрбандық үстелінің үстінде барлық әулиелердің дұғаларымен бірге ұсынсын деп. Сонда әулиелердің дұғаларымен бірге көтерілген ладанның түтіні періштенің қолынан Құдайдың алдына көтерілді.

> And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> Сонда періште хош иісті түтінсауытты алып, оны құрбандық үстелінің отымен толтырды да, жерге тастады; сонда дауыстар, күн күркіреулері, найзағайлар және жер сілкінісі болды. Аян 8:1–5.

The “fire,” represented in Isaiah chapter six as a “coal,” which Sister White identifies as a symbol of purification, are taken from the altar and cast to the earth. The “fire” from heaven at Pentecost was represented as tongues of “fire.” “Fire” is what the Messenger of the Covenant uses to purify the sons of Levi.

Ишаяның алтыншы тарауында «шоқ» ретінде бейнеленген, Уайт қарындас тазарудың нышаны деп таныған «от» құрбандық үстелінен алынып, жерге тасталады. Елуінші күн мейрамында көктен түскен «от» «от тілдері» түрінде бейнеленді. Леуі ұлдарын тазарту үшін Келісімнің Хабаршысы қолданатыны — «от».

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘Оның қолында күрегі бар, Ол қырманын әбден тазартып, бидайын қамбаға жинайды’. Матай 3:12. Бұл тазарту кезеңдерінің бірі еді. Ақиқат сөздері арқылы сабан бидайдан ажыратылып жатты. Әшкере етуді қабылдауға тым даңғой әрі өзін-өзі ақтайтын, кішіпейілділікке толы өмірді қабылдауға тым дүниені сүйгіш болғандықтан, көпшілігі Исадан теріс бұрылды. Бүгінде де көп адам дәл солай істеп жүр. Қапарнаумдағы мәжілісханада болған шәкірттер қалай сыналған болса, бүгін де жандар солай сыналуда. Ақиқат жүрекке жеткізілгенде, олар өз өмірлерінің Құдай еркіне сай келмейтінін көреді. Олар өз бойларында түбегейлі өзгеріс қажет екенін көреді; бірақ өзінен бас тартуды талап ететін сол істі мойнына алуға олар ықылассыз. Сондықтан күнәлары әшкереленгенде, олар ашуланады. Олар: ‘Бұл ауыр сөз; мұны кім тыңдай алады?’ — деп күңкілдеп, шәкірттердің Исаны тастап кеткеніндей, өздері де ренжіп кетіп қалады”. Ғасырлар аңсары, 392.

Fire is what came down on Elijah’s offering, as it did with Gideon’s offering to the angel. The “fire” of purification is God’s Word, for to be made holy, is to be sanctified by His Word. The “fire” that is cast down to earth when the seventh seal is removed identifies the empowerment of the prophetic message that is unsealed in the latter days, during the sounding of the seventh trumpet, during the final and perfect fulfillment of the events represented by the seven thunders and confirmed by the three prophetic periods of Daniel twelve that were sealed up until the latter days.

Ілиястың құрбандығына көктен түскен нәрсе — от еді, сол сияқты Гедеонның періштеге ұсынған құрбандығына да от түсті. Тазарудың «оты» — Құдайдың Сөзі, өйткені киелі етілу дегеніміз — Оның Сөзімен қасиеттелу. Жетінші мөр алынғанда жерге тасталатын «от» жетінайғаймен бейнеленген оқиғалардың соңғы әрі кемелді орындалуы кезінде, Даниялдың он екінші тарауындағы соңғы күндерге дейін мөрленіп қойылған үш пайғамбарлық кезеңмен расталған, жетінші кернейдің үні естілетін кезде, соңғы күндерде мөрі ашылатын пайғамбарлық хабардың құдіретпен бекітілуін білдіреді.

The Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of human probation—includes the unsealing of the seven thunders, the removal of the seventh seal, the unsealing of Daniel twelve, and the unsealing of the hidden history of verse forty of Daniel eleven, the very history where the angel asked the Man in linen what would be the end of these wonders.

Адамзатқа берілген сынақ мерзімі аяқталар қарсаңында ашылатын Иса Мәсіхтің Аян кітабына жеті күн күркіреуінің ашылуы, жетінші мөрдің алынуы, Даниял кітабының он екінші тарауының ашылуы және Даниял он бірінші тарауының қырқыншы аятының жасырын тарихының ашылуы кіреді; дәл сол тарихта періште ақ зығыр киім киген Адамнан осы ғажайыптардың соңы не болатынын сұраған еді.

The Man in linen responded and said—When you get to the conclusion of the tarrying time in July of 2023, you have reached the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Зығырдан тігілген киімдегі Ер жауап беріп былай деді: 2023 жылдың шілдесіндегі кідіру уақытының қорытындысына жеткен кезде, сендер жүз қырық төрт мыңның мөрлену тарихына жеткен боласыңдар.

He also said—at the end of the three and a half symbolic days of Revelation eleven, a prophetic message from the book of Daniel would be unsealed, as typified by the time of the end in 1798. The truth that would then be unsealed, at the end of three and a half symbolic days, would be located in the very nine verses from the book of Daniel that identifies and defines the sealing and unsealing of the book of Daniel.

Сондай-ақ ол былай деді: Аян кітабының он бірінші тарауындағы үш жарым нышандық күннің соңында, 1798 жылғы ақырзаман уақытымен бейнеленгендей, Даниял кітабынан бір пайғамбарлық хабардың мөрі ашылар еді. Үш жарым нышандық күннің соңында ашылатын бұл шындық дәл Даниял кітабындағы Даниял кітабының мөрленуі мен мөрінің ашылуын айқындап, анықтайтын сол тоғыз аяттың өзінде орналасқан болар еді.

We will continue these things in the next article.

Бұл мәселелерді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “When Christ came to this earth, the traditions that had been handed down from generation to generation, and the human interpretation of the Scriptures, hid from men the truth as it is in Jesus. The truth was buried beneath a mass of tradition. The spiritual import of the sacred volumes was lost; for in their unbelief men locked the door of the heavenly treasure. Darkness covered the earth, and gross darkness the people. Truth looked down from heaven to earth; but nowhere was revealed the divine impress. A gloom like the pall of death overspread the earth.

> «Мәсіх осы жерге келген кезде, ұрпақтан-ұрпаққа беріліп келген салт-дәстүрлер мен Жазбалардың адами түсіндірмесі адамдардан Исадағы ақиқатты жасырды. Ақиқат дәстүрдің қалың қабатының астында көміліп қалды. Қасиетті жазбалардың рухани мәні жоғалды; өйткені адамдар өздерінің сенбеушілігімен көктегі қазынаның есігін жауып тастады. Жер бетін түнек басты, ал халықтарды қалың қараңғылық қаптады. Ақиқат көктен жерге назар салды; бірақ еш жерде Құдайлық мөрдің ізі көрінбеді. Өлімнің кебініндей түнерген мұң жердің бетін тұтас жайлады.

> “But the Lion of the tribe of Judah prevailed. He opened the seal that closed the book of divine instruction. The world was permitted to gaze upon pure, unadulterated truth. Truth itself descended to roll back the darkness and counteract error. A Teacher was sent from heaven with the light that was to light every man that comes into the world. There were men and women who were eagerly seeking for knowledge, the sure word of prophecy, and when it came, it was as a light shining in a dark place.” Spalding Magan, 58.

> «Бірақ Яһуда руының Арыстаны жеңіске жетті. Ол Құдайдың тәлім кітабын жауып тұрған мөрді ашты. Әлемге пәк, қоспасыз ақиқатқа көз салуға рұқсат етілді. Қараңғылықты ысырып, адасуды тойтару үшін Ақиқаттың Өзі көктен түсті. Көктен осы дүниеге келетін әрбір адамды нұрландыратын жарықпен бірге бір Ұстаз жіберілді. Білімді, пайғамбарлық сөздің сенімді куәлігін ынтамен іздеп жүрген ерлер мен әйелдер болды, ал ол келгенде, ол қараңғы жерде жарқыраған нұр іспетті болды». Spalding Magan, 58.

> “The scribes and Pharisees professed to explain the Scriptures, but they explained them in accordance with their own ideas and traditions. Their customs and maxims became more and more exacting. In its spiritual sense, the sacred Word became to the people as a sealed book, closed to their comprehension.” Signs of the Times, May 17, 1905.

> «Кітапшылар мен парызшылдар Жазбаларды түсіндіретіндерін мәлімдеді, бірақ оларды өздерінің жеке көзқарастары мен дәстүрлеріне сай түсіндірді. Олардың әдет-ғұрыптары мен қағидалары барған сайын қатаң әрі ауыр талапшыл бола түсті. Өзінің рухани мағынасында қасиетті Сөз халық үшін түсінігіне жабық, мөрленген кітаптай болды». Signs of the Times, 1905 жылғы 17 мамыр.

Back to Articles