Article

# Elijah - Number Three

Ілия — Үшінші саны

Let it be Known

Білінсін

Author

Jeff Pippenger

Published

September 29, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> Кешкі құрбандық ұсыну уақыты келгенде, Ілияс пайғамбар жақындап келіп, былай деді: «Уа, Ибраһимнің, Ысқақтың және Исраилдің Құдайы Жаратқан Ие, бүгін Сенің Исраилде Құдай екенің, менің Өзіңнің құлың екенім және осының бәрін Сенің сөзің бойынша істегенім мәлім болсын». Патшалықтар 1-жазба 18:36.

We have been identifying the characteristics of Elijah as a symbol. One of those characteristics is that the ministry and message of Elijah, John the Baptist and William Miller were instruments of judgment. Their message was used by the Lord to test their respective histories. Jesus said that if He had not come, then the quibbling Jews would have had no sin.

Біз Ілиястың бейнелік рәміз ретіндегі сипаттарын айқындап келеміз. Сол сипаттардың бірі — Ілиястың, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жоханның және Уильям Миллердің қызметі мен хабары сот құралы болғаны. Олардың хабары Ие тарапынан өздеріне тиесілі тарихи кезеңдерді сынау үшін қолданылды. Иса: егер Мен келмеген болсам, міншіл яһудилердің күнәсі болмас еді, — деді.

> If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. John 15:22.

> Егер Мен келіп, оларға айтпаған болсам, олардың күнәсі болмас еді; ал енді олардың күнәсін жасырар ешбір сылтауы жоқ. Жохан 15:22.

Ezekiel identifies the same principle for the quibbling Jews of his history.

Езекиел өз дәуіріндегі ұсақ-түйекке таласқыш яһудилерге қатысты да осы қағиданы атап көрсетеді.

> For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. Ezekiel 2:4, 5.

> Өйткені олар бетпақ балалар әрі жүректері қасарысқан. Мен сені соларға жіберемін; сен оларға: “Иеміз Жаратушы Тәңір былай дейді”,— деп айт. Ал олар, тыңдай ма, тыңдамай ма, — өйткені олар бүлікшіл әулет, — дегенмен, өздерінің арасында бір пайғамбар болғанын білетін болады. Езекиел 2:4, 5.

The symbolism of Elijah includes his role as an instrument of judgment.

Ілиястың рәміздік мәні оның үкімнің құралы ретіндегі рөлін де қамтиды.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:

> «Үшінші періштенің хабарын жариялау ісімен айналысып жүргендер Жазбаларды дәл Әкей Миллер қабылдаған жоспар бойынша зерттеуде. «Пайғамбарлықтар мен пайғамбарлық хронологияға көзқарастар» атты шағын кітапта Әкей Миллер Киелі кітапты зерттеу мен түсіндіруге арналған мынадай қарапайым, бірақ парасатты әрі маңызды қағидаларды келтіреді:

> “‘1. Every word must have its proper bearing on the subject presented in the Bible; 2. All Scripture is necessary, and may be understood by diligent application and study; 3. Nothing revealed in Scripture can or will be hid from those who ask in faith, not wavering; 4. To understand doctrine, bring all the scriptures together on the subject you wish to know, then let every word have its proper influence; and if you can form your theory without a contradiction, you cannot be in error; 5. Scripture must be its own expositor, since it is a rule of itself. If I depend on a teacher to expound to me, and he should guess at its meaning, or desire to have it so on account of his sectarian creed, or to be thought wise, then his guessing, desire, creed, or wisdom is my rule, and not the Bible.’

> «1. Киелі кітапта ұсынылған тақырыпқа қатысты әрбір сөздің өзіне тиісті мәні болуы тиіс; 2. Барлық Жазба қажет және оны ыждағатпен қолдану әрі зерттеу арқылы түсінуге болады; 3. Жазбада ашылған ешнәрсе сеніммен, күмәнданбай сұрайтындардан жасырылмайды да, жасырын болып қалмайды да; 4. Ілімді түсіну үшін, өзіңіз білгіңіз келетін тақырыпқа қатысты барлық аяттарды бір жерге жинаңыз, содан кейін әрбір сөзге өзіне тиісті ықпалын беріңіз; егер сіз өз теорияңызды ешбір қайшылықсыз құра алсаңыз, онда қателесіп тұрған жоқсыз; 5. Жазбаның түсіндірушісі өзі болуы тиіс, өйткені ол өзі үшін ереже болып табылады. Егер мен маған түсіндіріп беруі үшін қандай да бір ұстазға тәуелді болсам, ал ол оның мағынасын жорамалдайтын болса, не өз сектанттық сеніміне бола оны солай еткісі келсе, немесе дана болып көрінгісі келсе, онда оның жорамалы, қалауы, сенімі немесе даналығы менің ережем болады, ал Киелі кітап емес.»

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.

> «Жоғарыда айтылғандар — осы ережелердің бір бөлігі; әрі Киелі кітапты зерттеу барысында бәріміз де баяндалған қағидаларды басшылыққа алғанымыз жөн.»

> “Genuine faith is founded on the Scriptures; but Satan uses so many devices to wrest the Scriptures and bring in error, that great care is needed if one would know what they really do teach. It is one of the great delusions of this time to dwell much upon feeling, and to claim honesty while ignoring the plain utterances of the word of God because that word does not coincide with feeling. Many have no foundation for their faith but emotion. Their religion consists in excitement; when that ceases, their faith is gone. Feeling may be chaff, but the word of God is the wheat. And ‘what,’ says the prophet, ‘is the chaff to the wheat?’

> «Шынайы сенім Жазбаларға негізделеді; бірақ Шайтан Жазбаларды бұрмалап, адасушылық енгізу үшін соншама айла-амал қолданатындықтан, олардың шын мәнінде нені үйрететінін білгісі келетін адамға аса зор сақтық қажет. Осы заманның ұлы алдауларының бірі — сезімге тым көп ден қойып, Құдай сөзінің айқын айтқандарын елемей тұрып, сол сөз сезіммен үйлеспейді деген себеппен өздерін адалмыз деп санау. Көптеген адамдардың сенімінің іргетасы жоқ, тек сезімге ғана сүйенеді. Олардың діні қызбалықтан тұрады; ол басылғанда, сенімдері де жоғалады. Сезім сабан болуы мүмкін, ал Құдай сөзі — бидай. Ал пайғамбар: “Сабанның бидайға не қатысы бар?” — дейді.»

> “None will be condemned for not heeding light and knowledge that they never had, and they could not obtain. But many refuse to obey the truth that is presented to them by Christ’s ambassadors, because they wish to conform to the world’s standard; and the truth that has reached their understanding, the light that has shone in the soul, will condemn them in the Judgment. In these last days we have the accumulated light that has been shining through all the ages, and we shall be held correspondingly responsible. The path of holiness is not on a level with the world; it is a way cast up. If we walk in this way, if we run in the way of the Lord’s commandments, we shall find that the ‘path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day.’” Review and Herald, November 25, 1884.

> «Өздерінде ешқашан болмаған әрі ала алмаған жарық пен білімге құлақ аспағаны үшін ешкім сотталмайды. Бірақ көптеген адамдар Мәсіхтің елшілері өздеріне ұсынған ақиқатқа мойынсұнудан бас тартады, өйткені олар дүниенің өлшеміне сай болуды қалайды; сондықтан олардың түсінігіне жеткен ақиқат, жан дүниесінде жарқыраған жарық, Сотта оларды айыптайтын болады. Осы соңғы күндері біз барлық ғасырлар бойы жарқырап келген жинақталған жарыққа иеміз, әрі соған сай жауапты боламыз. Киелілік жолы дүниемен бір деңгейде емес; ол — көтерілген жол. Егер біз осы жолмен жүрсек, егер Жаратқан Иенің өсиеттері жолымен жүгірсек, онда “әділдердің жолы кемел күнге дейін барған сайын жарқырай түсетін нұр іспетті” екенін табамыз». Review and Herald, 1884 жылғы 25 қараша.

We are not “condemned for not heeding light and knowledge that” we “never had, and” we “could not obtain.” The important aspect of this statement is the expression “could not obtain.” Elijah, John and Miller represent light for their respective generations that could be attained. The presence of their message removed the cloak of what is legally called in the United States “plausible deniability.” The Elijah message in any generation where it is manifested removes any “plausible deniability,” thus holding the entire generation accountable for the light that is then presented.

Біз «ешқашан иемденбеген және» «ала алмаған» «жарық пен білімге құлақ аспағанымыз үшін сотталмаймыз». Бұл мәлімдеменің маңызды қыры — «ала алмаған» деген тіркес. Ілияс, Жохан және Миллер өздерінің тиісті ұрпақтары үшін қол жеткізуге болатын жарықты бейнелейді. Олардың хабарларының болуы Құрама Штаттарда заң тілінде «орынды түрде жоққа шығару мүмкіндігі» деп аталатын бүркенішті алып тастады. Ілияс хабары қай ұрпақта көрініс тапса да, сол ұрпақтағы қандай да бір «орынды түрде жоққа шығару мүмкіндігін» жояды; осылайша бүкіл ұрпаққа сол кезде ұсынылған жарық үшін жауапкершілік жүктеледі.

> “My brother said at one time that he would not hear anything concerning the doctrine we hold, for fear he should be convinced. He would not come to the meetings, or listen to the discourses; but he afterward declared that he saw he was as guilty as if he had heard them. God had given him an opportunity to know the truth, and He would hold him responsible for this opportunity. There are many among us who are prejudiced against the doctrines that are now being discussed. They will not come to hear, they will not calmly investigate, but they put forth their objections in the dark. They are perfectly satisfied with their position. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent’ (Revelation 3:17–19).

> «Бірде бауырым біз ұстанып жүрген ілім туралы ешнәрсе тыңдамайтынын айтты, өйткені шындыққа көзі жетіп қалармын деп қорықты. Ол жиналыстарға келмеді де, уағыздарды тыңдамады да; бірақ кейінірек ол, естігендей-ақ, кінәлі екенін түсінгенін мәлімдеді. Құдай оған ақиқатты тануға мүмкіндік берген еді, әрі осы мүмкіндік үшін одан жауап талап ететін болады. Арамызда қазір талқыланып жатқан ілімдерге қарсы теріс пікірде жүргендер көп. Олар тыңдауға келмейді, байыппен зерттемейді, бірақ өз қарсылықтарын қараңғылықта алға тартады. Олар өз ұстанымдарына әбден риза. “Сен: баймын, байып кеттім, ештеңеге мұқтаж емеспін, — дейсің; бірақ өзіңнің сорлы, бейшара, жарлы, соқыр және жалаңаш екеніңді білмейсің. Отта сыналған алтынды Менен сатып алуға саған кеңес беремін, бай болуың үшін; сондай-ақ киінуің үшін ақ киім, жалаңаштығыңның ұяты көрінбеуі үшін; көруің үшін көзіңе жағатын дәріні де ал. Мен кімдерді сүйсем, соларды әшкерелеймін де, жазалаймын. Сондықтан құлшынысты бол да, тәубе ет” (Аян 3:17–19).»

> “This scripture applies to those who live under the sound of the message, but who will not come to hear it. How do you know but that the Lord is giving fresh evidences of His truth, placing it in a new setting, that the way of the Lord may be prepared? What plans have you been laying that new light may be infused through the ranks of God’s people? What evidence have you that God has not sent light to His children? All self-sufficiency, egotism, and pride of opinion must be put away. We must come to the feet of Jesus, and learn of Him who is meek and lowly of heart. Jesus did not teach His disciples as the rabbis taught theirs. Many of the Jews came and listened as Christ revealed the mysteries of salvation, but they came not to learn; they came to criticize, to catch Him in some inconsistency, that they might have something with which to prejudice the people. They were content with their knowledge, but the children of God must know the voice of the True Shepherd. Is not this a time when it would be highly proper to fast and pray before God? We are in danger of variance, in danger of taking sides on a controverted point; and should we not seek God in earnestness, with humiliation of soul, that we may know what is truth?” Selected Messages, book 1, 413.

> «Бұл Жазба хабардың үні астында өмір сүрсе де, оны тыңдау үшін келмейтіндерге қатысты. Иеміз Өз ақиқатының жаңа айғақтарын беріп, Жаратқан Иенің жолы даярлануы үшін оны жаңа бір қалыпта ұсынып жатқан жоқ деп қайдан білесіңдер? Жаңа нұр Құдай халқының қатарлары арқылы құйылуы үшін сендер қандай жоспарлар жасап келесіңдер? Құдай Өз балаларына нұр жібермегеніне қандай дәлелдерің бар? Барлық өзіне жеткіліктілік, менмендік және өз пікіріне деген тәкаппарлық аластатылуға тиіс. Біз Иса Мәсіхтің аяғына келіп, жүрегі жуас әрі кішіпейіл болған Сол Кісіден үйренуге тиіспіз. Иса Өз шәкірттерін раввиндердің өз шәкірттерін үйреткеніндей үйреткен жоқ. Яһудилердің көпшілігі Мәсіх құтқарылудың құпияларын ашып берген кезде келіп тыңдады, бірақ олар үйрену үшін келген жоқ; олар сынау үшін, Одан қандай да бір қайшылық тауып алуға, сол арқылы халықты теріс пікірге бұруға бір нәрсе табу үшін келді. Олар өз білімдеріне қанағат етті, бірақ Құдайдың балалары Шынайы Бағушының үнін білуге тиіс. Бұл Құдайдың алдында ораза ұстап, дұға ету аса орынды болатын уақыт емес пе? Біз алауыздық қаупі астында тұрмыз, даулы мәселе бойынша бір тарапқа шығып кету қаупі бар; сондықтан ақиқаттың не екенін білуіміз үшін, жанымызды кішірейтіп, бар ықыласымызбен Құдайды іздемеуіміз керек пе?» Selected Messages, 1-кітап, 413.

Those that represent the Elijah message are instruments of judgment in a process of purification that prepares the way for the messenger of the covenant to cleanse the temple. In accomplishing the work of cleansing the temple the light of present truth is revealed. If it were not to be revealed, those Christ was and is seeking to cleanse would retain their Laodicean cloak of self-deception. Elijah symbolizes a ministry that presents the truth as an instrument of judgment. That is why we are informed that those who rejected the message of John the Baptist could not be benefitted by the teaching of Jesus.

Ілияс хабарын бейнелейтіндер — келісімнің Хабаршысы ғибадатхананы тазартуы үшін жол дайындайтын тазару үдерісіндегі үкімнің құралдары. Ғибадатхананы тазарту ісі жүзеге асырылғанда, қазіргі шындықтың нұры ашылады. Егер ол ашылмаса, Мәсіх тазартуды көздеген әрі көздеп отырғандар өз-өздерін алдаудың лаодикеялық жамылғысын сақтап қалар еді. Ілияс шындықты үкімнің құралы ретінде ұсынатын қызметті бейнелейді. Сондықтан бізге Жақия шомылдырушының хабарын қабылдамағандардың Исаның ілімінен пайда көре алмағаны туралы хабарланған.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus.” Early Writings, 258.

> «Мен Мәсіхтің алғашқы келуі туралы жарияланымға қайтадан бағытталдым. Жохан Исаға жол дайындау үшін Ілиястың рухы мен күшімен жіберілді. Жоханның куәлігін қабылдамағандар Исаның ілімдерінен пайда көрмеді». Early Writings, 258.

In the prophetic histories that typify the cleansing of God’s people a present truth message is unsealed that holds the generation accountable for either choosing darkness or light.

Құдай халқының тазаруын бейнелейтін пайғамбарлық тарихтарда осы ұрпақты қараңғылықты не жарықты таңдауы үшін жауапты ететін қазіргі шындық туралы хабар ашылады.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased…. And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> Ал сен, уа, Даниял, осы сөздерді жасыр да, кітапты ақырзаман уақытына дейін мөрлеп қой: көп адам әрі-бері жүгірер, әрі білім артар…. Сонда ол: «Өз жөніңмен жүр, Даниял; өйткені бұл сөздер ақырзаман уақытына дейін жабулы әрі мөрлі»,— деді. Көп адам тазарып, ағарып, сыналар; ал зұлымдар зұлымдық істей берер; зұлымдардың ешқайсысы түсінбес, ал даналар түсінер. Даниял 12:4, 9, 10.

Those who represent the Elijah message for their respective generations are identified by Christ as His ambassadors in order to use them as instruments of judgment. This is what Elijah was identifying when he said, “let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word.”

Өз ұрпақтары үшін Ілияс хабарын білдіретіндер Мәсіх тарапынан үкім құралы ретінде пайдаланылуы үшін Оның елшілері деп айқындалады. Ілияс: «Бүгін Сенің Исраилде Құдай екенің, менің Сенің қызметшің екенім және осының бәрін Сенің сөзің бойынша істегенім белгілі болсын»,— дегенде, дәл осыны айқындаған еді.

This truth is also set forth by Jesus concerning John the Baptist.

Бұл ақиқат Иса тарапынан Шомылдырушы Жохан туралы да баяндалған.

> And as they departed, Jesus began to say unto the multitudes concerning John, What went ye out into the wilderness to see? A reed shaken with the wind? But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? behold, they that wear soft clothing are in kings’ houses. But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet. For this is he, of whom it is written, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee. Matthew 11:7–10.

> Олар кетіп бара жатқанда, Иса халыққа Жохан туралы былай дей бастады: «Сендер түзге нені көруге шықтыңдар? Жел тербеткен бір құрақты ма? Ал нені көруге шықтыңдар? Жұмсақ киім киген бір адамды ма? Міне, жұмсақ киім киетіндер патшалардың сарайларында болады. Ал нені көруге шықтыңдар? Пайғамбарды ма? Иә, сендерге айтамын, пайғамбардан да артық біреуді. Өйткені бұл — Өзі туралы: “Міне, Мен Сенің алдыңнан хабаршымды жіберемін; ол Сенің алдыңда жолыңды дайындайды”, — деп жазылған кісі. Матай 11:7–10.

John was more than a prophet, he was an instrument of judgment, and his ministry was identified to his generation, for they had went out into the wilderness to see him, just as surely as all Israel came to Carmel at Ahab’s command. William Miller understood the increase of knowledge that was unsealed in 1798. He represented those that ran to and fro in God’s Word as the knowledge increased. His message was based upon prophetic time and in 1840 his message and ministry were placed into his generation in such a fashion that all the Protestant world watched to see if his methodology worked. When it was confirmed, his message was carried around the world.

Жохан пайғамбардан да артық еді; ол соттың құралы болды, әрі оның қызметі өз ұрпағына айқын танылды, өйткені бүкіл Исраил Ахабтың бұйрығымен Кармелге қалай шыққан болса, олар да дәл солай оны көру үшін шөлге шыққан еді. Уильям Миллер 1798 жылы ашылған білімнің артуын түсінді. Ол білім артқан сайын Құдай Сөзінде ары-бері жүгіргендерді бейнеледі. Оның хабары пайғамбарлық уақытқа негізделді, әрі 1840 жылы оның хабары мен қызметі өз ұрпағының алдына сондай түрде қойылды, тіпті бүкіл протестанттық әлем оның әдіснамасының іске асатынын көру үшін бақылап тұрды. Бұл расталған кезде, оның хабары бүкіл әлемге таратылды.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> «1840 жылы пайғамбарлықтың тағы бір тамаша орындалуы кең ауқымды қызығушылық туғызды. Бұдан екі жыл бұрын екінші келуді уағыздаған жетекші қызметшілердің бірі Джосайя Литч Аян 9-тарауға түсіндірме жариялап, Осман империясының құлайтынын алдын ала айтқан еді. Оның есептеуі бойынша, бұл держава ... 1840 жылдың 11 тамызында құлатылуға тиіс еді, сол кезде Константинопольдегі Осман билігінің күйреуі күтілуі мүмкін. Ал мен бұның дәл солай болатыны анықталатынына сенемін».

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> «Дәл белгіленген уақытта Түркия өз елшілері арқылы Еуропаның одақтас державаларының қамқорлығын қабылдап, осылайша өзін христиан халықтарының бақылауына тапсырды. Бұл оқиға алдын ала айтылған пайғамбарлықты дәлме-дәл орындады. Осы мәлім болған кезде, қалың жұрт Миллер мен оның серіктестері ұстанған пайғамбарлықтарды түсіндіру қағидаларының дұрыстығына көз жеткізді, әрі адвенттік қозғалысқа ғажайып серпін берілді. Білімді әрі беделді адамдар Миллерге қосылып, оның көзқарастарын әрі уағыздауда, әрі жариялауда онымен біріккен еді, ал 1840 жылдан 1844 жылға дейін бұл іс тез кеңейді». The Great Controversy, 334, 335.

From “1840 to 1844” represents the history of the “seven thunders” of Revelation chapter ten. In that history a purification process that was represented in Malachi chapter three, and the two temple cleansings of Christ was initiated. The process of purification was a progressive testing process, based upon Miller’s understanding of the day for a year principle. Those who represent the Elijah message prepare the way for the messenger of the covenant to come suddenly to His temple, and they are the symbol of an instrument of judgment that is employed by the messenger of the covenant to sweep out those who choose darkness rather than light.

«1840 жылдан 1844 жылға дейін» деген кезең Аян кітабының оныншы тарауындағы «жеті күн күркіреуінің» тарихын білдіреді. Сол тарихта Малахи кітабының үшінші тарауында, сондай-ақ Мәсіхтің ғибадатхананы екі рет тазартуында бейнеленген тазару үдерісі басталды. Тазару үдерісі Миллердің бір күн — бір жыл қағидатын түсінуіне негізделген, сатылы сынақ үдерісі болды. Ілиястың хабарын бейнелейтіндер келісімнің Хабаршысының кенеттен Өз ғибадатханасына келуіне жол дайындайды, әрі олар жарықтан гөрі қараңғылықты таңдағандарды сыпырып шығару үшін келісімнің Хабаршысы қолданатын сот құралының нышаны болып табылады.

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:11, 12.

> Мен, расында, сендерді тәубеге келтіру үшін сумен шомылдыру рәсімінен өткіземін; бірақ менен кейін Келуші менен де құдіреттірек, Оның аяқ киімін көтеруге де лайық емеспін; Ол сендерді Киелі Рухпен және отпен шомылдыру рәсімінен өткізеді: Оның қолында күрегі бар, әрі Ол қырманын әбден тазартып, бидайын қамбаға жинайды; ал сабанды сөнбес отпен өртеп жібереді. Матай 3:11, 12.

In Christ’s day represented in John 6:66 he lost more disciples than any other time. In The Desire of Ages where this passage of John is addressed the methodology of prophetic application was the very reason the disciples left. They could not understand that the literal represented the spiritual, and according to the apostle Paul the literal comes before the spiritual.

Жохан 6:66-аятта бейнеленген Мәсіхтің күндерінде Ол басқа кез келген уақыттағыдан да көп шәкіртінен айырылды. Жоханның осы үзіндісі қарастырылатын «Ғасырлар Тілегінде» пайғамбарлық қолдану әдіснамасының өзі-ақ шәкірттердің кетуінің басты себебі болды. Олар тура мағынаның руханиды бейнелейтінін түсіне алмады, ал елші Пауылдың айтуынша, руханидан бұрын әуелі тура мағына келеді.

> And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:45, 46.

> Сондықтан да былай деп жазылған: «Бірінші адам — Адам — тірі жан болды»; соңғы Адам болса — өмір беретін рух болды. Бірақ әуелі рухани болғаны емес, табиғи болғаны; содан кейін рухани болғаны. 1 Қорынттықтарға 15:45, 46.

Unwilling and therefore unable the Jews refused to understand Christ when he identified that He was the bread of heaven that needed to be eaten. Customs and traditions overruled the methodology that was exercised by Christ himself. Concerning this history Sister White recorded:

Қаламайтын, сондықтан да қабілетсіз болған яһудилер Мәсіхтің Өзі көктен түскен, жеуге тиіс нан екенін білдірген кезде, Оны түсінуден бас тартты. Әдет-ғұрыптар мен салт-дәстүрлер Мәсіхтің Өзі қолданған әдістемеден үстем түсті. Осы оқиғаға қатысты Уайт ханым былай деп жазды:

> “By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice, had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.

> «Өздерінің сенімсіздігі көпшілік алдында әшкереленіп, осы шәкірттер Исадан одан бетер алыстай түсті. Олар қатты наразылық білдіріп, Құтқарушының жанын жаралап, парызшылдардың арам ниетін қанағаттандырғысы келіп, Оған теріс айналып, менсінбей тастап кетті. Олар өз таңдауларын жасап қойған еді: рухсыз сыртқы түрді, дәнсіз қауызды қабылдады. Олардың шешімі содан кейін енді ешқашан өзгерген жоқ; өйткені олар бұдан былай Исамен бірге жүрген жоқ.»

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> «“Оның күрегі Өз қолында, Ол қырманын әбден тазартып, бидайын қамбаға жинайды”. Матай 3:12. Бұл тазарту кезеңдерінің бірі еді. Ақиқат сөздері арқылы сабан бидайдан ажыратылып жатты. Әшкерелеуді қабылдау үшін тым паң әрі өзін-өзі ақтайтын, кішіпейілділікке толы өмірді қабылдау үшін бұл дүниені тым сүйетін болғандықтан, көпшілік Исадан теріс айналды. Бүгінде де көп адам дәл солай етуде. Капернаумдағы мәжілісханада болған әлгі шәкірттер сыналғандай, бүгін де жандар сыналуда. Ақиқат жүрекке жеткенде, олар өз өмірлерінің Құдай еркіне сай емес екенін көреді. Олар өздерінің толық өзгеруге мұқтаж екенін көреді; бірақ өзінен бас тартуды талап ететін істі мойнына алуға дайын емес. Сондықтан күнәлары әшкереленгенде, олар ашуланады. Шәкірттер Исаны тастап кеткендей, олар да: “Бұл — ауыр сөз; мұны кім тыңдай алады?” — деп күңкілдеп, ренжіп кетеді». The Desire of Ages, 392.

It is Malachi’s messenger of the covenant that purges the sons of Levi with fire. He thoroughly purges his floor, separating the wheat from the chaff. He does this work with a fan. The fan is what accomplishes the separation, and the fan is the message of present truth for each respective history where He purifies the sons of Levi. The fan is the Elijah message and messengers, who represent an instrument of judgment.

Бұл — оттың күшімен Левидің ұлдарын тазартатын Малахидегі келісімнің хабаршысы. Ол өз қырманын мұқият тазартып, бидайды сабаннан айырып бөледі. Ол бұл істі желпуішімен атқарады. Айыруды жүзеге асыратын — сол желпуіш, ал желпуіш — Ол Левидің ұлдарын тазартып тұрған әрбір тиісті тарихи кезеңге арналған қазіргі ақиқаттың хабары. Желпуіш — Ілиястың хабары мен хабаршылары, олар үкім құралының бейнесін білдіреді.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Міне, Мен өз жаршымды жіберемін, ол Менің алдымда жол дайындайды; сонда өздерің іздеп жүрген Иеміз, яғни өздерің сүйсінетін Келісімнің Жаршысы, кенеттен Өз ғибадатханасына келеді. Міне, Ол келеді, — дейді Әскерлер Иесі Жаратқан Ие. Бірақ Оның келетін күніне кім төтеп бере алады? Ол көрінгенде кім тұра алады? Өйткені Ол қорытып тазартатын оттай, әрі матаны ағартушылардың сілтісіндей. Ол күмісті қорытып тазартушы іспетті отырып, Леуінің ұлдарын тазартады, оларды алтын мен күмістей арылтады, сонда олар Жаратқан Иеге әділдікпен тарту әкелетін болады. Сонда Яһуда мен Иерусалимнің тартуы Жаратқан Иеге ежелгі күндердегідей, бұрынғы жылдардағыдай жағымды болады. Малахи 3:1–4.

The one who comes after John the Baptist is He who purges His floor with a fan, and is like a refiner’s fire. The purification process is accomplished by the messenger of the covenant, and therefore identifies a history where the Lord is entering into covenant with a new chosen covenant people. When ancient Israel was delivered from the slavery of Egypt, a theme of that sacred history was the issue of the “firstborn.” Whether it was the death of Egypt’s firstborn, or God’s identification of Israel as His firstborn.

Шомылдыру рәсімін жасаушы Жоханнан кейін келетін — қырманын айырмен тазартатын, әрі тазартушының отына ұқсас Сол. Тазару үдерісі келісімнің жаршысы арқылы жүзеге асады, сондықтан бұл — Иеміздің жаңадан таңдалған келісім халқымен келісімге кіріп жатқан тарихын айқындайды. Ежелгі Исраил Мысырдың құлдығынан құтқарылған кезде, сол қасиетті тарихтың бір тақырыбы “тұңғыш” мәселесі болды. Мысырдың тұңғыштарының өлімі болсын, не Құдайдың Исраилді Өзінің тұңғышы деп атауы болсын.

> And thou shalt say unto Pharaoh, Thus saith the Lord, Israel is my son, even my firstborn: And I say unto thee, Let my son go, that he may serve me: and if thou refuse to let him go, behold, I will slay thy son, even thy firstborn. Exodus 4:22, 23.

> Сонда перғауынға былай де: Жаратқан Ие былай дейді: Исраил — Менің ұлым, тұңғышым. Сондықтан саған былай деймін: Ұлыма Мені құлшылық етсін деп, оны жібер; ал егер оны жіберуден бас тартсаң, міне, Мен сенің ұлыңды, тұңғышыңды өлтіремін. Мысырдан шығу 4:22, 23.

When God entered into covenant with Israel in the deliverance from Egypt the divine plan was that every firstborn son of each of the tribes would be dedicated to the work of the priesthood. But at the rebellion of the golden calf, it was only the tribe of Levi that stood on Moses’ side of the rebellion. For their faithfulness, God disannulled His plan that each firstborn from every tribe would be dedicated to the priesthood and he passed by the other tribes and gave the tribe of Levi the exclusive right of the priesthood. When the messenger of the covenant purifies the sons of Levi it is representing a history where a former covenant people are being set aside for a new covenant people. This was the case with John the Baptist, the Millerites and will be with the one hundred and forty-four thousand. From 1840 to 1844 a purification process was initiated by the testing issue of the prophetic message that had been given to William Miller. It led to the Lord suddenly coming to his temple on October 22, 1844, but the process of purification did not end until 1863.

Құдай Мысырдан құтқару арқылы Исраилмен келісімге кірген кезде, құдайлық жоспар бойынша әрбір рудың әрбір тұңғыш ұлы діни қызметке бағышталуға тиіс еді. Бірақ алтын бұзауға қатысты бүлік кезінде Мұсаның жағында бүлікке қарсы тұрған тек Леви руы ғана болды. Олардың адалдығы үшін Құдай әр рудан шыққан әрбір тұңғыш діни қызметке бағышталады деген Өз жоспарының күшін жойып, басқа руларды айналып өтіп, діни қызметтің айрықша құқығын Леви руына берді. Келісімнің хабаршысы Левидің ұлдарын тазартқанда, бұл бұрынғы келісім халқы шетке ысырылып, жаңа келісім халқы орнына қойылатын тарихты бейнелейді. Бұл Жақия Шомылдырушыда, миллериттерде орын алды және жүз қырық төрт мыңмен де солай болады. 1840 жылдан 1844 жылға дейін Уильям Миллерге берілген пайғамбарлық хабардың сынақ мәселесі арқылы тазарту үдерісі басталды. Бұл 1844 жылғы 22 қазанда Жаратқан Иенің кенеттен Өз ғибадатханасына келуіне алып келді, бірақ тазарту үдерісі 1863 жылға дейін аяқталған жоқ.

> “Both the prophecy of Daniel 8:14, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed,’ and the first angel’s message, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,’ pointed to Christ’s ministration in the most holy place, to the investigative judgment, and not to the coming of Christ for the redemption of His people and the destruction of the wicked. The mistake had not been in the reckoning of the prophetic periods, but in the event to take place at the end of the 2300 days. Through this error the believers had suffered disappointment, yet all that was foretold by the prophecy, and all that they had any Scripture warrant to expect, had been accomplished. At the very time when they were lamenting the failure of their hopes, the event had taken place which was foretold by the message, and which must be fulfilled before the Lord could appear to give reward to His servants.

> «Даниял 8:14-тегі: “Екі мың үш жүз кеш пен таңға дейін; содан кейін қасиетті орын тазартылады”, — деген пайғамбарлық та, сондай-ақ бірінші періштенің: “Құдайдан қорқыңдар және Оған мадақ беріңдер; өйткені Оның сотының уақыты келді”, — деген хабары да Мәсіхтің ең қасиетті орында атқарып жатқан қызметін, тергеу сотын көрсеткен еді; ал Оның Өз халқын құтқару және зұлымдарды құрту үшін келуін емес. Қателік пайғамбарлық мерзімдерді есептеуде емес, 2300 күннің соңында болатын оқиғаны түсінуде болған еді. Осы жаңсақтық салдарынан сенушілер түңілуге ұшырады, дегенмен пайғамбарлықта алдын ала айтылғанның бәрі және олардың Киелі Жазба бойынша күтуіне толық негіз болғанның бәрі орындалған еді. Олар өз үміттерінің ақталмай қалғанына қайғырып отырған дәл сол сәтте, хабарда алдын ала айтылған және Жаратқан Ие Өз қызметшілеріне сыйын беру үшін көрінерден бұрын міндетті түрде орындалуға тиіс оқиға жүзеге асқан еді.»

> “Christ had come, not to the earth, as they expected, but, as foreshadowed in the type, to the most holy place of the temple of God in heaven. He is represented by the prophet Daniel as coming at this time to the Ancient of Days: ‘I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came’—not to the earth, but—’to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him.’ Daniel 7:13.

> «Мәсіх, олар күткендей, жерге емес, қайта, бейнелік қызметте алдын ала ишараланғандай, көктегі Құдай ғибадатханасының ең қасиетті орнына келген еді. Дәл осы уақытта Ол пайғамбар Даниял арқылы Көне Күндер Иесіне келуші ретінде бейнеленеді: “Түнгі көріністерімде қарап тұрдым, міне, көктегі бұлттармен бірге Адам Ұлына ұқсас Біреу келді де” — жерге емес, — “Көне Күндер Иесіне келді, әрі Оны Оның алдына алып келді”. Даниял 7:13.»

> “This coming is foretold also by the prophet Malachi: ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:1. The coming of the Lord to His temple was sudden, unexpected, to His people. They were not looking for Him there. They expected Him to come to earth, ‘in flaming fire taking vengeance on them that know not God, and that obey not the gospel.’ 2 Thessalonians 1:8.

> «Бұл келу туралы Малахи пайғамбар да алдын ала былай деп айтқан: “Өздерің іздеп жүрген Жаратқан Ие кенеттен Өз ғибадатханасына келеді, тіпті өздерің рақат табатын Келісімнің Хабаршысы да келеді; міне, Ол келеді, — дейді Әскерлер Иесі Жаратқан Ие”.» Малахи 3:1. Жаратқан Иенің Өз ғибадатханасына келуі Оның халқына кенеттен, күтпеген түрде болды. Олар Оны сол жерде іздеп жүрген жоқ еді. Олар Оның жерге “Құдайды танымайтындардан және Ізгі хабарға мойынсұнбайтындардан жалындаған от ішінде кек алу үшін” келуін күткен еді. 2 Салониқалықтарға 1:8.

> “But the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.

> «Бірақ халық өз Жаратқан Иесін қарсы алуға әлі даяр емес еді. Олар үшін әлі де атқарылуға тиісті дайындық ісі бар еді. Олардың ой-санасын көктегі Құдайдың ғибадатханасына бағыттайтын нұр берілуге тиіс еді; әрі олар сенім арқылы өздерінің Ұлы Діни Қызметкерінің сол жердегі қызметіне ерген сайын, жаңа міндеттер ашылатын еді. Шіркеуге тағы бір ескерту әрі тәлім беру хабары берілуге тиіс еді.

> “Says the prophet: ‘Who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’ Malachi 3:2, 3. Those who are living upon the earth when the intercession of Christ shall cease in the sanctuary above are to stand in the sight of a holy God without a mediator. Their robes must be spotless, their characters must be purified from sin by the blood of sprinkling. Through the grace of God and their own diligent effort they must be conquerors in the battle with evil. While the investigative judgment is going forward in heaven, while the sins of penitent believers are being removed from the sanctuary, there is to be a special work of purification, of putting away of sin, among God’s people upon earth. This work is more clearly presented in the messages of Revelation 14.

> «Пайғамбар былай дейді: “Оның келетін күнінде кім төтеп бере алады? Ол көрінгенде кім тұра алады? Өйткені Ол — балқытушының оты сияқты, әрі ағартушының сілтісі сияқты. Ол күмісті балқытып, тазартушыдай отырып, Леуінің ұлдарын тазартады, оларды алтын мен күміс сияқты арылтады, сонда олар Жаратқан Иеге әділдікпен тарту әкелетін болады”». Малахи 3:2, 3. Жоғарғы киелі орында Мәсіхтің шапағат етуі тоқтайтын кезде, жер бетінде тірі жүргендер қасиетті Құдайдың алдында делдалсыз тұруға тиіс. Олардың киімдері дақсыз болуы керек, мінез-құлықтары себілу қаны арқылы күнәдан тазартылуға тиіс. Құдайдың рақымы және өздерінің қажырлы күш салуы арқылы олар зұлымдықпен күресте жеңімпаз болуға тиіс. Көкте тергеу соты жүріп жатқанда, тәубеге келген сенушілердің күнәлары киелі орыннан алынып тасталып жатқанда, жер бетіндегі Құдай халқының арасында тазарудың, күнәні аластаудың ерекше ісі жүзеге асуға тиіс. Бұл іс Аян 14-тегі хабарларда неғұрлым айқынырақ көрсетілген.

> “When this work shall have been accomplished, the followers of Christ will be ready for His appearing. ‘Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.’ Malachi 3:4. Then the church which our Lord at His coming is to receive to Himself will be a ‘glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing.’ Ephesians 5:27. Then she will look ‘forth as the morning, fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.’ Song of Solomon 6:10.

> «Осы іс жүзеге асқанда, Мәсіхтің ізбасарлары Оның келуіне дайын болады. “Сонда Яһуда мен Иерусалимнің тартуы ежелгі күндердегідей, бұрынғы жылдардағыдай Жаратқан Иеге жағымды болады”. Малахи 3:4. Сонда Иеміз Өзінің келуінде Өзіне қабылдайтын қауым “даңқты қауым” болады, онда “дақ та, әжім де, яки сондай бір нәрсе де” болмайды. Ефестіктерге 5:27. Сонда ол “таң шапағындай болып көрінетін, айдай сұлу, күндей нұрлы, туларын көтерген жасақтай айбарлы” болады». Сүлейменнің әні 6:10.

> “Besides the coming of the Lord to His temple, Malachi also foretells His second advent, His coming for the execution of the judgment, in these words: ‘And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not Me, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:5. Jude refers to the same scene when he says, ‘Behold, the Lord cometh with ten thousands of His saints, to execute judgment upon all, and to convince all that are ungodly among them of all their ungodly deeds.’ Jude 14, 15. This coming, and the coming of the Lord to His temple, are distinct and separate events.

> «Жаратқан Иенің Өз ғибадатханасына келуінен бөлек, Малахи Оның екінші рет келуін де, яғни сотты жүзеге асыру үшін келуін, мына сөздермен алдын ала хабарлайды: “Мен сендерге сот үшін жақындаймын; сиқыршыларға қарсы, неке адалдығын бұзушыларға қарсы, жалған ант ішушілерге қарсы, жалданған жұмысшының еңбекақысын жейтіндерге, жесір мен жетімге қысым көрсететіндерге, жат жұрттықты өз құқынан айыратындарға және Менен қорықпайтындарға қарсы шапшаң куә боламын, — дейді Әскерлер Иесі Жаратқан Ие”. Малахи 3:5. Яһуда да осы көрініске сілтеме жасап былай дейді: “Міне, Жаратқан Ие Өзінің он мыңдаған киелілерімен келіп, бәріне сот жүргізу үшін және олардың арасындағы барлық құдайсыздарды өздерінің барлық құдайсыз істері үшін әшкерелеу үшін келеді”. Яһуда 14, 15. Бұл келу мен Жаратқан Иенің Өз ғибадатханасына келуі — бір-бірінен айқын ерекшеленетін, бөлек оқиғалар.»

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 424–426.

> «Мәсіхтің біздің Ұлы Діни қызметкеріміз ретінде киелі орынды тазарту үшін Ең Қасиетті орынға келуі, Даниял 8:14-те көрсетілгендей; Адам Ұлының Көне Күндер Иесіне келуі, Даниял 7:13-те баяндалғандай; және Жаратқан Иенің Өз ғибадатханасына келуі, Малахи алдын ала айтқандай, — бәрі бір оқиғаның сипаттамалары; сондай-ақ бұл Матай 25-тегі он қыз туралы астарлы әңгімеде Мәсіх суреттеген күйеу жігіттің неке тойына келуі арқылы да бейнеленген». «Ұлы күрес», 424–426-бб.

Four “comings” are referred to in the last paragraph and they are all the same coming symbolized four different ways. One of those “comings” is the parable of the ten virgins.

Соңғы абзацта төрт «келу» туралы айтылған, және олардың бәрі де төрт түрлі жолмен бейнеленген бір ғана келу болып табылады. Сол «келулердің» бірі — он қыз туралы астарлы әңгіме.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> «Мені он қыз туралы астарлы әңгімеге жиі сілтейді: олардың бесеуі дана, ал бесеуі ақымақ еді. Бұл астарлы әңгіме сөзбе-сөз орындалды және орындала береді, өйткені оның дәл осы уақытқа арналған айрықша қолданылуы бар; әрі үшінші періштенің хабары сияқты, ол орындалды және заманның ақырына дейін осы шақтағы ақиқат болып қала береді». Review and Herald, August 19, 1890.

If the four “comings” “are descriptions of the same event,” then those four “comings” that were fulfilled in the beginning of Adventism in the Millerite movement, “will be fulfilled” again “to the very letter” in the Elijah movement at the end of Adventism.

Егер төрт «келу» «бір оқиғаның сипаттамалары» болса, онда Миллершілдер қозғалысындағы адвентизмнің басталуында орындалған сол төрт «келу» адвентизмнің соңындағы Ілияс қозғалысында тағы да «сөзбе-сөз дәлме-дәл» «орындалады».

William Miller and the Millerites were the representatives of the first angel’s message, and in the same passage from Early Writings that we recently cited, the message of the first angel possessed the identical characteristics of John the Baptist. We cited the passage that says those who rejected the message of John the Baptist could not be benefited by the teachings of Jesus. In the next paragraph she says, “Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary.” Both William Miller and John the Baptist represent instruments of judgment.

Уильям Миллер мен миллериттер бірінші періштенің хабарының өкілдері болды, әрі жуырда біз келтірген Early Writings кітабындағы сол үзіндіде бірінші періштенің хабары Жақия Шомылдыру рәсімін жасаушының айна-қатесіз сипаттарына ие болды. Біз Жақия Шомылдыру рәсімін жасаушының хабарын қабылдамағандардың Иса ілімінен пайда көре алмайтынын айтатын үзіндіні келтірдік. Келесі абзацта ол былай дейді: «Бірінші хабарды қабылдамағандар екіншісінен де пайда көре алмады; сондай-ақ көктегі қасиетті орынның ең киелі бөліміне Исамен бірге сенім арқылы кіруге оларды дайындауға тиіс болған түн ортасындағы айқайдан да оларға пайда болмады». Уильям Миллер де, Жақия Шомылдыру рәсімін жасаушы да соттың құралдарын бейнелейді.

Had neither of them appeared, their respective generations would not be held accountable for rejecting light. God used those two messengers to remove the Laodicean cloak of sin, and thus demonstrated the Laodicean nakedness of the former chosen people, by introducing a message that whether accepted or rejected would be used in judgment as a symbol that a prophet had been among them. The history of 1840 to 1844 was typified by the fire coming down on Elijah’s offering on Mount Carmel. The true prophet had been distinguished from the false prophets.

Егер олардың екеуі де пайда болмағанда, өздеріне тиесілі ұрпақтары нұрды қабылдамай тастағаны үшін жауапқа тартылмас еді. Құдай сол екі хабаршыны Лаодикеялық күнәнің жамылғысын алып тастау үшін қолданды, әрі бұрын таңдалған халықтың Лаодикеялық жалаңаштығын, қабылдансын не қабылданбасын, сотта олардың арасында пайғамбар болғанының нышаны ретінде қолданылатын хабарды енгізу арқылы әшкерелеп көрсетті. 1840 жылдан 1844 жылға дейінгі тарих Ілиястың Кармил тауында құрбандығына көктен от түсуімен бейнеленді. Шынайы пайғамбар жалған пайғамбарлардан айқын ажыратылып көрсетілді.

We are at the point where we should outline the purification process that continued after October 22, 1844. Sister White stated that after October 22, 1844 “the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.”

Енді 1844 жылғы 22 қазаннан кейін жалғасқан тазару үдерісін баяндап көрсетуіміз тиіс болған межеге келдік. Уайт ханым 1844 жылғы 22 қазаннан кейін: “халық әлі де өз Иесін қарсы алуға дайын емес еді. Олар үшін әлі де орындалуға тиісті дайындық ісі бар еді. Олардың ойларын көктегі Құдайдың ғибадатханасына бағыттайтын жарық берілуге тиіс еді; әрі олар сенім арқылы Өзінің сол жердегі қызметінде Өздерінің Бас Діни Қызметкерінің соңынан ерген сайын, жаңа міндеттер ашылатын еді. Шіркеуге тағы бір ескерту мен тәлім беру хабары жеткізілуге тиіс еді”,— деп мәлімдеді.

When Adventism rejected the “seven times” of Leviticus twenty-six that Daniel called the “oath” of Moses, they lost their ability to recognize that the process of purification continued beyond their initial work of understanding the truths connected with the opening of the judgment.

Адвентизм Даниял Мұсаның «анты» деп атаған Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақытты» қабылдамай тастағанда, олар соттың басталуымен байланысты ақиқаттарды түсінудегі өздерінің бастапқы жұмысының арғы жағында тазару үдерісінің жалғасатынын танып-білу қабілетінен айырылды.

We will address the continued purification process in the next article, and begin to align the horn of true Protestantism that Millerite Adventism received in the 1840’s with the horn of Republicanism.

Тазартылудың жалғасатын үдерісін келесі мақалада қарастырамыз және 1840-жылдары Миллершіл адвентизм қабылдаған шынайы протестантизм мүйізін республикалықтың мүйізімен сәйкестендіре бастаймыз.

Back to Articles