Article

# Elijah - Number Two

Ілияс — Екінші нөмір

Prophetic Characteristics

Пайғамбарлық сипаттар

Author

Jeff Pippenger

Published

September 27, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the previous article we identified Elijah as a symbol. In agreement with William Miller’s rules, “symbols” may have more than one meaning. Therefore, Elijah as a symbol may also represent one part of the two-fold symbol of Elijah and Moses. The two-fold symbol of Elijah and Moses runs through the entire book of Revelation, and to be uncertain about what the two-fold symbol represents is to be uncertain about the message in the book of Revelation that is unsealed just before probation closes. For this reason, we will now specifically address certain prophetic characteristics that are identified with the symbol of Elijah.

Алдыңғы мақалада біз Ілиясты рәміз ретінде айқындадық. Уильям Миллердің ережелерімен үйлесімде «рәміздердің» бірден көп мағынасы болуы мүмкін. Сондықтан Ілияс рәміз ретінде Ілияс пен Мұсадан тұратын қосарлы рәміздің бір бөлігін де білдіруі мүмкін. Ілияс пен Мұсадан тұратын осы қосарлы рәміз Аян кітабының бүкіл өн бойынан өтеді, ал бұл қосарлы рәміздің нені білдіретініне сенімсіз болу — сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында ашылатын Аян кітабындағы хабарға қатысты сенімсіз болу деген сөз. Осы себепті біз енді Ілияс рәмізімен сәйкестендірілген белгілі бір пайғамбарлық сипаттарды нақты қарастырамыз.

We have three primary witnesses to establish those prophetic characteristics. Those witnesses are the prophet Elijah, John the Baptist and William Miller who inspiration identifies as interchangeable symbols.

Осы пайғамбарлық сипаттарды орнықтыру үшін бізде үш негізгі куәгер бар. Шабыт оларды өзара алмастырылатын нышандар ретінде айқындайтын сол куәгерлер — Ілияс пайғамбар, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан және Уильям Миллер.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.

> «Уильям Миллер уағыздаған ақиқатты қабылдауға мыңдаған адамдар жетектелді, әрі Ілиястың рухы мен құдіретінде Құдайдың қызметшілері осы хабарды жариялау үшін көтерілді. Исаға жол даярлаған Жақия сияқты, осы салтанатты хабарды уағыздағандар балтаны ағаштың түбіне шабуға және адамдарды тәубеге лайық жемістер келтіруге шақыруға өздерін міндетті сезінді. Олардың куәлігі қауымдарды оятуға, оларға күшті әсер етуге және олардың шынайы болмысын әшкерелеуге бағытталған еді. Ал келер қаһардан қашу туралы салтанатты ескерту жарияланған кезде, қауымдарға қосылғандардың көбі шипа беретін хабарды қабылдады; олар өздерінің кері шегінулерін көріп, тәубенің ащы көз жасымен және жанның терең қасіретімен өздерін Құдайдың алдында кішірейтті. Құдай Рухы олардың үстіне түскенде, олар: “Құдайдан қорқыңдар да, Оған мадақ беріңдер; өйткені Оның сотының уақыты жетті”, — деген жар салуға атсалысты». Early Writings, 233.

Elijah, John the Baptist and Miller were given a specific spirit that guided and defined their work. Their testimony was “calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest” those churches’ “real character.” Whether it was in the time of Ahab, John the Baptist or William Miller the churches they were addressing all possessed a Laodicean blindness that was so deep and dark that the message needed to be as direct as laying an “ax at the root of the tree.” It included the announcement of the close of probation, which with John the Baptist’s was the warning of “the wrath” that was about “to come.” Miller’s message of proclaiming “Fear God and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,” was also a warning of the wrath to come.

Ілиясқа, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жоханға және Миллерге олардың еңбегіне жол сілтеген әрі оны айқындаған ерекше рух берілді. Олардың куәлігі қауымдарды оятып, оларға қуатты әсер етуге және сол қауымдардың «нағыз сипатын» «айқындауға лайықталған» еді. Ахабтың заманында болсын, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жоханның кезінде болсын немесе Уильям Миллердің дәуірінде болсын, өздері үн қатқан қауымдардың бәрі сондай терең де қап-қара Лаодикеялық соқырлыққа бой алдырған еді, сондықтан хабар «балтаны ағаштың тамырына қою» секілді тікелей болуы қажет болды. Ол сынақ мерзімінің жабылатыны туралы хабарландыруды да қамтыды; ал Шомылдыру рәсімін жасаушы Жоханның хабарында бұл келмек болған «қаһар» туралы ескерту еді. Миллердің «Құдайдан қорқыңдар және Оған мадақ беріңдер, өйткені Оның сотының уақыты келді» дегенді жариялаған хабары да келер қаһар туралы ескерту болды.

> “The voice of John was lifted up like a trumpet. His commission was, ‘Shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). He had obtained no human scholarship. God and nature had been his teachers. But one was needed to prepare the way before Christ who was bold enough to make his voice heard like the prophets of old, summoning the degenerate nation to repentance.” Selected Messages, book 2, 148.

> «Жақияның даусы кернейдей болып көтерілді. Оның тапсырмасы: “Халқыма олардың қылмысын, Жақып әулетіне олардың күнәларын көрсет” (Ишая 58:1) деген еді. Ол адамдардан тәлім алмаған. Оның ұстаздары Құдай мен табиғат болды. Алайда Мәсіхтің алдында жол даярлау үшін, ежелгі пайғамбарлар сияқты өз даусын батыл естіртіп, азғындалған халықты тәубеге шақыра алатын біреу қажет болды». Selected Messages, 2-кітап, 148.

Elijah commanded that his generation choose that day whether they would serve God or Baal, and that generation answered not a word, which equates to choosing Baal.

Ілияс өз ұрпағына сол күні Құдайға ма, әлде Бағалға ма қызмет ететіндерін таңдауды бұйырды, ал сол ұрпақ бір ауыз сөз де жауап бермеді, бұл Бағалды таңдаумен тең.

> “Never was there greater need of faithful warnings and reproofs, and close, straight dealing, than at this very time. Satan has come down with great power, knowing that his time is short. He is flooding the world with pleasing fables, and the people of God love to have smooth things spoken to them. Sin and iniquity are not abhorred. I was shown that God’s people must make more firm, determined efforts to press back the incoming darkness. The close work of the Spirit of God is needed now as never before. Stupidity must be shaken off. We must arouse from the lethargy that will prove our destruction unless we resist it. Satan has a powerful, controlling influence upon minds. Preachers and people are in danger of being found upon the side of the powers of darkness. There is no such thing now as a neutral position. We are all decidedly for the right or decidedly with the wrong. Said Christ: ‘He that is not with Me is against Me; and he that gathereth not with Me scattereth abroad.’” Testimonies, volume 3, 327.

> «Дәл осы уақытта адал ескертулер мен әшкерелеулерге, әрі жіті де тура әрекет етуге деген мұқтаждық ешқашан бұдан артық болған емес. Өз уақытының аз қалғанын біліп, шайтан зор күшпен төмен түсті. Ол дүниені көңілге жағымды қиял-әңгімелермен қаптатуда, ал Құдай халқы өздеріне жағымды, жұмсақ сөздердің айтылғанын жақсы көреді. Күнә мен заңсыздық жеккөрінішті нәрсе ретінде қабылданбайды. Маған Құдай халқы төніп келе жатқан қараңғылықты кейін серпуге неғұрлым берік те батыл күш салуға тиіс екені көрсетілді. Қазір, ешқашан болмағандай, Құдай Рухының тығыз әрекеті қажет. Есеңгіреу серпіліп тасталуға тиіс. Біз қарсы тұрмасақ, түбімізге жететін сол бойкүйездіктен оянуымыз керек. Шайтан ақыл-ойларға күшті де билеуші ықпал жүргізеді. Уағыздаушылар да, халық та қараңғылық күштерінің жағында табылып қалу қаупінде тұр. Қазір бейтарап ұстаным деген мүлде жоқ. Біз не анық түрде ақиқат жағындамыз, не анық түрде теріс жағындамыз. Мәсіх былай деді: “Кім Мен жағымда болмаса, Маған қарсы; және кім Менімен бірге жинамаса, ол шашыратады”.» Testimonies, volume 3, 327.

John called “the degenerate nation” of his history “a generation of vipers.” The Millerites ultimately identified the degenerate nation of their history as the daughters of Babylon. Whether Elijah, John or Miller none of the three were theologians. They were all called from the common walks of life.

Жохан өз дәуіріндегі «азғын ұлтты» «жыландар тұқымы» деп атады. Миллериттер ақыр соңында өз тарихының азғын ұлтын Бабылдың қыздары деп таныды. Ілияс та, Жохан да, Миллер де — осы үшеуінің ешқайсысы теолог болған жоқ. Олардың бәрі де қарапайым тұрмыс арасынан шақырылды.

> “The truth as it is in Jesus, as it was proclaimed by Him when He was enshrouded by the pillowy cloud, is verity and truth in this our day, and will just as surely renovate the mind of the receiver as it has renovated minds in the past. Christ has declared, ‘If they hear not Moses and the Prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ (Luke 16:31).

> «Исаның өзіндегі ақиқат» — Ол үлпілдеген бұлтқа оранған кезінде Өзі жариялағанындай — осы біздің күнімізде де шынайылық пен ақиқат болып табылады, әрі өткен замандарда саналарды жаңартқанындай, оны қабылдаушының санасын да дәл солай сөзсіз жаңартады. Мәсіх: «Егер олар Мұса мен пайғамбарларға құлақ аспаса, өлілердің біреуі тіріліп келсе де, нанбайды», — деп мәлімдеді. (Лұқа 16:31)

> “As a people, we must prepare the way of the Lord, under the overruling guidance of the Holy Spirit, for the spread of the gospel in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow, and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will become educated in connection with men who have had experience—men who understand the truth. Through most wonderful workings of God, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. Let us labor as those who have experienced the virtue of truth as it is in Jesus.

> «Халық ретінде біз Ізгі хабардың өз тазалығында таралуы үшін Киелі Рухтың бәрін билеуші басшылығының астында Жаратқан Иенің жолын әзірлеуіміз керек. Тірі судың ағысы өз арнасында тереңдеп, кеңеюге тиіс. Жақын да, алыс та барлық өңірлерде адамдар соқадан да, ойды көп жағдайда баурап алатын күнделікті сауда-кәсіп істерінен де шақырылып, тәжірибе жинаған, ақиқатты түсінетін адамдармен байланыста тәлім алады. Құдайдың ең ғажайып әрекеттері арқылы қиындық таулары орнынан алынып, теңізге тасталады. Исадағы ақиқаттың қасиетті күшін татқан адамдар ретінде еңбек етейік.

> “There is to be, at this period, a series of events which will reveal that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. Those who preach the truth will strive to demonstrate the truth by a well-ordered life and godly conversation. And as they do this, they will become powerful in advocating the truth, and in giving it the sure application that God has given it.

> «Осы кезеңде Құдайдың жағдайдың Иесі екенін ашып көрсететін бірқатар оқиғалар болуға тиіс. Ақиқат айқын да даусыз тілмен жарияланатын болады. Ақиқатты уағыздайтындар жақсы реттелген өмірімен және Құдайға сай мінез-құлқымен ақиқатты дәлелдеуге ұмтылатын болады. Олар осылай істеген сайын, ақиқатты қорғауда және оны Құдай берген сенімді қолданылуымен жеткізуде күшті бола түседі.

> “When the men, who have known and taught the truth, turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables, it is high time for those who have once been laborers in evangelistic work, but who have been drawn away into the management of restaurants, food stores, and other commercial lines of work, to come into line, study their Bibles diligently, and with the word of God in hand, dispense the Bible truth, the spiritual food, in cooperation with the heavenly angels. This work now calls loudly for workmen of divine appointment. Omnipotence will then say to the mountains of difficulty, Be thou removed and cast into the sea.” Paulson Collection, 73, 74.

> «Ақиқатты танып-білген және оны үйреткен адамдар адами түсінікке ауытқып, алданған саналарға өздерінің мысал-әңгімелерінен құралған асын үлестірген кезде, бір кезде евангелистік қызметте еңбек еткен, бірақ мейрамханаларды, азық-түлік дүкендерін және өзге де коммерциялық жұмыс салаларын басқаруға тартылып кеткендер сапқа қайта тұратын, Киелі кітаптарын ыждағаттылықпен зерттейтін және Құдай Сөзі қолдарында бола отырып, көктегі періштелермен ынтымақтаса, рухани асты — Киелі кітап ақиқатын — тарататын уақыттың әбден жеткені. Бұл іске қазір Құдай тағайындаған жұмысшылар қатты қажет. Сонда Құдіретті Күш қиындық тауларына: “Орныңнан қозғалып, теңізге тастал”,— дейді». Paulson Collection, 73, 74.

Elijah, John and Miller were and thus represent men that are called from the “more common” “vocations,” for “the men” who had formerly taught the truth ultimately “turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables.” The common men that are called will give “the sure application” of biblical prophecy as “God has given it.” Twice, in the passage Sister White identified “mountains” as “mountains of difficulty.” The work of these men included laying low “every mountain.” The work that is accomplished by the common men that were called from the plow of humble circumstances represents the work of identifying the correct biblical methodology in contrast with the dishes of human fables that is handed out by the theologians of the time.

Ілияс, Жохан және Миллер сондай-ақ «кәдімгірек» «кәсіптерден» шақырылған ерлер болды, әрі соны бейнелейді; өйткені бұрын шындықты үйреткен «адамдар» ақырында «адами түсінікке бұрылып, алданып қалған саналарға өздерінің аңыз-қиялдарынан әзірлеген тағамын үлестіреді». Шақырылған қарапайым адамдар Киелі кітап пайғамбарлығының «сенімді қолданылуын» Құдай оны «қалай берген болса», солай жеткізеді. Систер Уайт бұл үзіндіде «тауларды» екі рет «қиындық таулары» деп айқындады. Бұл адамдардың атқарған ісіне «әрбір тауды» аласарту кірді. Кішіпейіл жағдайлардың соқасынан шақырылған қарапайым адамдар жүзеге асырған іс сол дәуірдің теологтары таратып берген адами аңыз-қиял тағамдарына қарама-қарсы, Киелі кітаптық дұрыс әдіснаманы айқындау ісін бейнелейді.

> “The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

> “Шомылдыру рәсімін жасаушы Жоханның қызметі мен ақырғы күндерде Ілиястың рухы мен күшімен халықты бойкүйездігінен ояту үшін шығатындардың қызметі көп жағынан бірдей. Оның қызметі — осы заманда атқарылуға тиісті істің бейнесі. Мәсіх дүниені әділдікпен соттау үшін екінші рет келуге тиіс. Әлемге берілетін соңғы ескерту хабарын алып жүретін Құдайдың хабаршылары, Жохан Оның бірінші келуінің жолын дайындағандай, Мәсіхтің екінші келуінің жолын дайындауға тиіс. Осы дайындық ісінде: ‘әрбір аңғар көтеріліп, әрбір тау мен төбе аласартылсын; ирек жолдар түзетіліп, бұдыр жерлер тегістелсін’, өйткені тарих қайталануға тиіс, әрі тағы да ‘Жаратқан Иенің ұлылығы ашылады, және оны бүкіл адамзат бірге көреді; өйткені мұны Жаратқан Иенің аузы айтты.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

The characteristics of the three reformers which was identified by Isaiah are that every valley shall be exalted, every mountain made low, the crooked shall be made straight and the rough places made plain. The way of the Lord that is prepared by exalting the valleys, laying low the mountains and making the crooked straight and rough places plain is the old paths.

Ишая анықтап көрсеткен үш реформатордың сипаттары мынадай: әрбір аңғар биіктетіледі, әрбір тау аласартылады, қисық түзу етіледі, ал бұдыр жерлер тегістеледі. Аңғарларды биіктету, тауларды аласарту, қисықты түзу ету және бұдыр жерлерді тегістеу арқылы дайындалатын Жаратқан Иенің жолы — ежелгі соқпақтар.

> The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:3–5.

> Шөлде жар салушының дауысы: Жаратқан Иенің жолын дайындаңдар, иен далада Құдайымыз үшін даңғыл жолды түзеіңдер. Әрбір аңғар көтерілсін, әрбір тау мен қырат аласартылсын; қисық жерлер түзу болсын, бұдыр-бұдыр орындар тегістелсін. Сонда Жаратқан Иенің ұлылығы аян болады, және оны барлық адамзат бірге көреді; өйткені мұны Жаратқан Иенің аузы айтты. Ишая 40:3–5.

When the quibbling Jews asked John the Baptist if he was the Elijah to come, he answered that he was not, but he then identified himself with the passage from Isaiah.

Ұсақ-түйекке таласқыш яһудилер Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақиядан оның келуге тиіс Ілияс екендігін сұрағанда, ол ондай емес екенін айтты, бірақ содан кейін өзін Ишаядағы сол үзіндімен сәйкестендірді.

> And this is the record of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, Who art thou? And he confessed, and denied not; but confessed, I am not the Christ. And they asked him, What then? Art thou Elias? And he saith, I am not. Art thou that prophet? And he answered, No. Then said they unto him, Who art thou? that we may give an answer to them that sent us. What sayest thou of thyself? He said, I am the voice of one crying in the wilderness, Make straight the way of the Lord, as said the prophet Esaias. John 1:19–23.

> Міне, Яһудилер Иерусалимнен діни қызметкерлер мен леуіліктерді оған: «Сен кімсің?» — деп сұрауға жіберген кезде, Жохан туралы куәлік осы еді. Ол мойындады да, теріске шығармады; қайта: «Мен Мәсіх емеспін», — деп мойындады. Сонда олар одан: «Ендеше кімсің? Ілияссың ба?» — деп сұрады. Ол: «Жоқпын», — деді. «Сол пайғамбарсың ба?» Ол: «Жоқ», — деп жауап берді. Сонда олар оған: «Сен кімсің? Бізді жібергендерге жауап беруіміз үшін. Өзің туралы не дейсің?» — деді. Ол былай деді: «Мен — шөл далада жар салушының даусымын: Жаратқан Иенің жолын түзу қылыңдар, — деп Ешая пайғамбар айтқандай». Жохан 1:19–23.

The preparation of the “way of the Lord” identifies the methodology that the angels guided Miller to understand and employ in order to prepare the biblical understanding of the “way” that men were to walk in. Every “mountain” was to be made low, for the mountains of biblical prophecy represents truths that at first glance are apparently too difficult to understand. To understand the glorious holy mountain of Daniel chapter eleven verse forty-five that the king of the north is attempting to conquer is understood by first identifying the literal glorious holy mountain in Jerusalem which prophetically defines the spiritual glorious holy mountain. To explain the mountain that is identified as Armageddon, which means mountain of Megiddo, one must go to literal Megiddo. The prophetic difficulties that are represented as difficult are removed when the principle that the beginning of a thing illustrates the end of a thing is employed.

«Жаратқан Иенің жолын» дайындау періштелер Миллерге адамдар жүруге тиіс болған «жолдың» киелі кітаптық түсінігін дайындау үшін түсініп, қолдануға жетелеген әдіснаманы айқындайды. Әрбір «тау» аласартылуға тиіс еді, өйткені киелі кітап пайғамбарлығындағы таулар алғашқы қарағанда түсінуге тым қиын болып көрінетін ақиқаттарды білдіреді. Солтүстіктің патшасы басып алуға ұмтылып отырған Даниял кітабының он бірінші тарауының қырық бесінші аятындағы даңқты қасиетті тауды түсіну үшін, әуелі Иерусалимдегі тура мағынадағы даңқты қасиетті тауды айқындау қажет, өйткені сол тау пайғамбарлық тұрғыдан рухани даңқты қасиетті тауды анықтайды. Армагеддон деп аталған, яғни Мегиддо тауы дегенді білдіретін тауды түсіндіру үшін, тура мағынадағы Мегиддоға жүгіну керек. Қиын деп көрсетілген пайғамбарлық қиындықтар бір нәрсенің басы сол нәрсенің соңын бейнелейтін қағида қолданылған кезде жойылады.

The methodology represented by Isaiah and referenced by John and set forth by Miller exalts every valley. Whether it be the “valley of vision” in Isaiah twenty-two, the “valley of dead bones” in Ezekiel or the “valley of Jehoshaphat” in the book of Joel the methodology that is based upon the correct understanding of Christ’s character as represented as Palmoni the Wonderful Numberer in Millerite history, or as Alpha and Omega the wonderful linguist in our history is what exalts the prophetic truths that are represented in the “valleys” of God’s Word.

Ишая арқылы бейнеленген, Жохан тарапынан сілтенген және Миллер арқылы баяндалған әдіснама әрбір аңғарды биіктетеді. Ол Ишаяның жиырма екінші тарауындағы «аян аңғары» болсын, Езекиелдегі «өлі сүйектер аңғары» болсын немесе Жоел кітабындағы «Жосафат аңғары» болсын — Миллершілер тарихында Ғажайып Санаушы Пальмони ретінде, ал біздің тарихымызда ғажайып тілші Альфа мен Омега ретінде бейнеленген Мәсіхтің мінез-құлқын дұрыс түсінуге негізделген осы әдіснама Құдай Сөзінің «аңғарларында» бейнеленген пайғамбарлық шындықтарды биіктететін нәрсе болып табылады.

The crooked things that are to be made straight and the rough places that are made plain represents the work of correcting the customs and traditions that are employed by a Laodicean priesthood to uphold their poisoned dishes of fables. The work of Elijah is specifically identified as representing the correct biblical methodology in opposition to the fables of the theologians and priests. That work is accomplished by “common men,” not by the educated priests and theologians. Within the prophetic characteristics of these three witnesses is also the simple fact that the Elijah to come will be a man.

Түзетілуге тиісті қисық нәрселер мен тегістелуге тиісті бұдырлы жерлер — өздерінің уланған ертегілер табақтарын қолдау үшін Лаодикиялық діни қызметкерлер қолданатын әдет-ғұрыптар мен дәстүрлерді түзету ісін білдіреді. Ілиястың ісі теологтар мен діни қызметкерлердің ертегілеріне қарсы қойылатын Киелі кітапқа сай дұрыс әдіснаманы білдіретіні ретінде айқын түрде көрсетілген. Бұл іс білімді діни қызметкерлер мен теологтар арқылы емес, «қарапайым адамдар» арқылы жүзеге асады. Осы үш куәгердің пайғамбарлық сипаттарының аясында келетін Ілиястың ер адам болатыны да қарапайым шындық ретінде бар.

That observation might seem unimportant, but as the theologians of Adventism seek to uphold their fables, they have taken a passage from Sister White where she speaks in the future tense about a man that would come in the spirit and power of Elijah and they add their own fable of explanation and insist that Sister White was speaking of herself.

Бұл байқау елеусіз болып көрінуі мүмкін, бірақ Адвентизмнің теологтары өздерінің ертегілерін қорғауға ұмтыла отырып, Уайт қарындастың Ілиястың рухы мен құдіретімен келетін бір адам туралы келер шақта айтатын бір үзіндісін алып, оған өздерінің түсіндірме ертегісін қосады да, Уайт қарындас өзі туралы айтып тұр деп табандап талап етеді.

> “Prophecy must be fulfilled. The Lord says: ‘Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord.’ Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, [See appendix.] and when he appears, men may say: ‘You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way. Let me tell you how to teach your message.’

> «Пайғамбарлық міндетті түрде орындалуға тиіс. Жаратқан Ие былай дейді: “Міне, Жаратқан Иенің ұлы да қорқынышты күні келместен бұрын, сендерге Ілияс пайғамбарды жіберемін”. Біреу Ілиястың рухы мен құдіретінде келуге тиіс, [Қосымшаны қараңыз.] және ол көрінген кезде, адамдар: “Сен тым шектен тыс ықыластасың, Жазбаларды дұрыс түрде түсіндірмейсің. Хабарыңды қалай үйрету керектігін мен саған айтайын”,— деуі мүмкін.»

> “There are many who cannot distinguish between the work of God and that of man. I shall tell the truth as God gives it to me, and I say now, If you continue to find fault, to have a spirit of variance, you will never know the truth. Jesus said to His disciples, ‘I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now.’ They were not in a condition to appreciate sacred and eternal things; but Jesus promised to send the Comforter, who would teach them all things, and bring all things to their remembrance, whatsoever He had said unto them.

> «Құдайдың ісі мен адамның ісінің арасын айыра алмайтындар көп. Мен шындықты Құдай маған қалай берсе, солай айтамын, және қазір мынаны айтамын: егер кінә тағуды, алауыздық рухын сақтауды жалғастыра берсеңдер, ақиқатты ешқашан тани алмайсыңдар. Иса Өз шәкірттеріне: “Сендерге айтарым әлі көп, бірақ қазір оны көтере алмайсыңдар”,— деді. Олар киелі әрі мәңгілік нәрселерді бағалай алатын жағдайда емес еді; бірақ Иса Жұбатушыны жіберуге уәде етті, Ол оларға барлық нәрсені үйретіп, Өзі оларға не айтқан болса, соның бәрін олардың естеріне салады.»

> “Brethren, we must not put our dependence in man. ‘Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of?’ You must hang your helpless souls upon Jesus. It does not become us to drink from the fountain of the valley when there is a fountain in the mountain. Let us leave the lower streams; let us come to the higher springs. If there is a point of truth that you do not understand, upon which you do not agree, investigate, compare scripture with scripture, sink the shaft of truth down deep into the mine of God’s word. You must lay yourselves and your opinions on the altar of God, put away your preconceived ideas, and let the Spirit of heaven guide into all truth.” Testimonies to Ministers, 475, 476.

> «Бауырлар, біз адамға тәуелді болмауымыз керек. “Танауында ғана тынысы бар адамнан безіңдер; өйткені оның несі бағалы?” Сендер дәрменсіз жандарыңды Исаға арқа сүйетуге тиіссіңдер. Тауда бұлақ бар кезде, бізге аңғардағы қайнардан ішу жараспайды. Төменгі ағыстарды тастайық; жоғары бұлақтарға келейік. Егер сендер түсінбейтін, не келісімге келе алмайтын ақиқаттың қандай да бір тұсы болса, оны зерттеңдер, Жазбаны Жазбамен салыстырыңдар, ақиқаттың ұңғымасын Құдай сөзінің кеніне терең бойлатыңдар. Өздеріңді де, өз пікірлеріңді де Құдайдың құрбандық үстеліне қоюларың керек, алдын ала қалыптасқан ойларыңды тастап, көктің Рухы барша ақиқатқа жетелеуіне жол беріңдер». Testimonies to Ministers, 475, 476.

> “Somebody is to come in the spirit and power of Elijah: These words have been mistakenly applied by some to some individual who it was thought would appear with a prophetic message subsequent to Mrs. White’s life and work. The three paragraphs comprising this article titled ‘Let heaven Guide’ are only a small portion of a talk given by Ellen White in Battle Creek, Michigan, the morning of January 29, 1890. As this was published in the the Review and Herald of February 18, 1890, it carried the title of ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine.’ Other excerpts drawn from this article and used largely to fill out certain pages of this volume, may be found on pages 23, 104, 111, 119, 158, 278, and 386. The article has been reproduced in its entirety in Selected Messages 1:406–416, with the portion comprising the excerpt entitled ‘Let Heaven Guide’ appearing on pages 412 and 413. When the article is read in its entirety it becomes apparent that Ellen White, in this statement made just a little more than a year after the Minneapolis Conference to a group in Battle Creek, was speaking of her own ministry. Some had grown critical of her work. Note that in the paragraph preceding that which appears in this volume on page 475, Ellen White states:

> «Біреу Ілиястың рухы мен құдіретінде келуге тиіс»: бұл сөздерді кейбіреулер қателесіп, Уайт ханымның өмірі мен қызметінен кейін пайғамбарлық хабармен көрінеді деп ойланған әлдебір жеке адамға қатысты қолданған. «Аспан жол көрсетсін» деп аталған осы мақаланы құрайтын үш абзац — 1890 жылғы 29 қаңтарда таңертең Мичиган штатының Батл-Крик қаласында Эллен Уайт айтқан сөздің тек шағын ғана бөлігі. Бұл 1890 жылғы 18 ақпандағы Review and Herald басылымында жарияланғанда, оған «Даулы ілім мәселесін қалай қарсы алу керек» деген атау берілген еді. Осы мақаладан алынған және осы томның кейбір беттерін толықтыру үшін кеңінен пайдаланылған басқа үзінділерді 23, 104, 111, 119, 158, 278 және 386-беттерден табуға болады. Мақала толық күйінде Selected Messages 1:406–416 жинағында қайта басылған, онда «Аспан жол көрсетсін» деп аталған үзіндіні құрайтын бөлік 412 және 413-беттерде берілген. Мақала тұтастай оқылғанда, Миннеаполис конференциясынан сәл ғана астам бір жыл өткен соң Батл-Криктағы бір топқа айтқан осы мәлімдемесінде Эллен Уайт өз қызметі туралы айтып отырғаны айқын болады. Кейбіреулер оның еңбегіне сын көзбен қарай бастаған еді. Назар аударыңыздар: осы томның 475-бетінде келтірілген абзацтың алдындағы абзацта Эллен Уайт былай дейді:

> “‘We should come into a position where every difference will be melted away. If I think I have light, I shall do my duty in presenting it. Suppose I consulted others concerning the message the Lord would have me give to the people, the door might be closed so that the light might not reach the ones to whom God had sent it. When Jesus rode into Jerusalem, `the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen; saying, blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest. And some of the Pharisees from among the multitude said unto Him, master, rebuke thy disciples. And He answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out’ (Luke 19:37–40).

> «Біз әрбір айырмашылық еріп, жойылып кететін күйге келуіміз керек. Егер менде жарық бар деп ойласам, оны ұсынуда өз борышымды атқарамын. Егер Жаратқан Ие халыққа жеткізуім үшін маған берген хабар жөнінде басқалармен ақылдассам, жарық Құдай оны жіберген жандарға жетпей қалатындай, есік жабылып қалуы мүмкін. Иса Иерусалимге кіріп келе жатқанда, “шәкірттердің бүкіл тобы өздері көрген барлық құдіретті істер үшін зор дауыспен қуанып, Құдайды мадақтай бастады; былай деп: Иеміздің атымен Келуші Патша жарылқанған болсын; көкте тыныштық, биіктерде ұлылық! Ал халықтың арасынан кейбір парызшылдар Оған: Ұстаз, шәкірттеріңді тый, — деді. Сонда Ол оларға былай деп жауап берді: сендерге айтамын, егер бұлар үнсіз қалса, тастар дереу айқай салар еді” (Лұқа 19:37–40).»

> “‘The Jews tried to stop the proclamation of the message that had been predicted in the word of God.’

> “‘Яһудилер Құдай сөзінде алдын ала айтылған хабардың жариялануын тоқтатуға тырысты.’”

> “Then she makes reference again to her own experience:

> «Содан кейін ол тағы да өзінің жеке тәжірибесіне сілтеме жасайды:»

> “‘Prophecy must be fulfilled. The Lord says, “Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord” (Malachi 4:5). Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, and when he appears, men may say, “You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way.”—Selected Messages, volume 1, 412.

> «Пайғамбарлық орындалуға тиіс. Жаратқан Ие былай дейді: “Міне, Жаратқан Иенің ұлы да қорқынышты күні келмей тұрып, сендерге Ілияс пайғамбарды жіберемін” (Малахи 4:5). Біреу Ілиястың рухы мен құдіретімен келуге тиіс, ал ол көрінген кезде, адамдар: “Сен тым қызбасың, Жазбаларды дұрыс түрде түсіндірмейсің”,— деуі мүмкін».—Selected Messages, 1-том, 412.

> “That she was referring to her own experience is also made clear from the paragraph which follows, in which she declares:

> «Өзінің жеке тәжірибесін меңзеп тұрғаны бұдан кейінгі абзацтан да айқын көрінеді; онда ол былай деп мәлімдейді:»

> “‘I shall tell the truth as God gives it to me….’” Appendix to Testimonies to Ministers.

> «“Құдай оны маған қалай берсе, мен ақиқатты солай айтамын….”» Ministers to Testimonies еңбегіне қосымша.

The fact that Ellen White had to address the fables of the theologians and leaders of her time period provides no evidence that she was identifying herself as the “man” that would come in the future in the spirit and power of Elijah. Where is any evidence of Ellen White’s many opponents within Adventism that attack the method of biblical application she employed? Where was she ever told “you do not interpret the Scriptures the proper way”? She clearly identifies that there would be a movement of people at the end of the world that would be empowered by the spirit and power of Elijah, and there is no legitimate way to suggest that she thought that movement of the loud cry of the third angel was happening at the time she prophesied of the future manifestation of the power of Elijah. The Laodicean Adventist theologians would have their flock believe that Sister White was “making reference” to “her own experience” as a fulfillment of the prophet Elijah that would be sent before the great and dreadful day of the Lord.

Еллен Уайттың өз дәуіріндегі теологтар мен жетекшілердің аңыз-әңгімелеріне жауап беруге мәжбүр болуы, оның болашақта Ілиястың рухы мен құдіретінде келетін «адам» ретінде өзін таныстырғанына ешқандай дәлел бола алмайды. Адвентизм ішіндегі Еллен Уайтқа қарсы көптеген қарсыластарының, оның қолданған Киелі жазбаны түсіндіру әдісіне шабуыл жасағанына қандай да бір дәлел қайда? Оған қашан да бір рет: «сен Жазбаларды дұрыс түсіндіріп отырған жоқсың» деп айтылды? Ол дүниенің соңында Ілиястың рухы мен құдіретімен қуаттандырылатын адамдар қозғалысы болатынын анық көрсетеді, әрі үшінші періштенің қатты дауысының сол қозғалысы Ілиястың құдіретінің болашақтағы көрінісі туралы ол пайғамбарлық айтқан кезде болып жатыр деп өзі ойлаған дегенді ұсынудың ешбір заңды жолы жоқ. Лаодикеялық адвентист теологтар өз отарына Уайт әпке Ұлы әрі қорқынышты Жаратқан Иенің күніне дейін жіберілетін Ілияс пайғамбардың орындалуы ретінде «өз тәжірибесіне» «сілтеме жасап отыр» деп сендіргісі келеді.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord. Malachi 4:5.

> Міне, Жаратқан Иенің ұлы да үрейлі күні келмей тұрып, Мен сендерге Ілияс пайғамбарды жіберемін. Малахи 4:5.

One prophetic characteristic of Elijah as a symbol is that he presents a biblical methodology that opposes the fables of a priesthood that dishes out fables of customs and traditions. His work of preparing the way (this is the way, walk ye in it) is accomplished with the biblical methodology that opposes the teachings of a corrupted priesthood. And according to the three witnesses of Elijah, John the Baptist and Miller; accompanied with Sister White’s testimony of the then future appearing of Elijah, he will be a man, not a woman. When the methodology of Palmoni and Alpha and Omega is correctly understood, it is recognized not simply a set of biblical rules for interpreting the Scriptures, but as a transcript of Christ’s character, which is His glory.

Еліяның рәміз ретіндегі бір пайғамбарлық сипаты — ол әдет-ғұрыптар мен дәстүрлер туралы ертегілерді тарататын діни қызметтің аңыздарына қарсы тұратын киелі кітаптық әдіснаманы таныстырады. Оның жолды дайындау ісі («Міне, жол осы, сонымен жүріңдер») бұзылған діни қызметтің ілімдеріне қарсы тұратын киелі кітаптық әдіснама арқылы жүзеге асады. Ал Елія, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан және Миллер деген үш куәгерге, сондай-ақ Уайт қарындастың сол кезде болашақтағы Еліяның көрінуі туралы куәлігіне сәйкес, ол әйел емес, ер адам болады. Палмонидің және Альфа мен Омеганың әдіснамасы дұрыс түсінілгенде, ол Жазбаларды түсіндіруге арналған киелі кітаптық ережелердің жай ғана жиынтығы ретінде емес, Мәсіхтің мінезінің, яғни Оның ұлылығының, жазбаша көшірмесі ретінде танылады.

> And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:5.

> Жаратқан Иенің ұлылығы ашылады, және бүкіл адамзат оны бірге көреді; өйткені мұны Жаратқан Иенің аузы айтты. Ишая 40:5.

Christ’s very character is represented by the methodology to be employed in understanding His Word, for He is the Word.

Мәсіхтің нақ Өзіне тән мінез-құлқы Оның Сөзін түсінуде қолданылуға тиіс әдіснама арқылы бейнеленеді, өйткені Ол — Сөз.

> “The law of God in the sanctuary in heaven is the great original, of which the precepts inscribed upon the tables of stone and recorded by Moses in the Pentateuch were an unerring transcript. Those who arrived at an understanding of this important point were thus led to see the sacred, unchanging character of the divine law. They saw, as never before, the force of the Saviour’s words: ‘Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law.’ Matthew 5:18. The law of God, being a revelation of His will, a transcript of His character, must forever endure, ‘as a faithful witness in heaven.’ Not one command has been annulled; not a jot or tittle has been changed. Says the psalmist: ‘Forever, O Lord, Thy word is settled in heaven.’ ‘All His commandments are sure. They stand fast for ever and ever.’ Psalm 119:89; 111:7, 8.” The Great Controversy, 434.

> «Көктегі киелі ғибадатханадағы Құдай заңы — ұлы түпнұсқа; тас тақталарға жазылып, Мұса арқылы Бескітапта хатқа түскен өсиеттер соның жаңылмайтын дәл көшірмесі болды. Осы маңызды жайтты ұғынғандар осылайша Құдай заңының қасиетті де өзгермейтін сипатын көре бастады. Олар Құтқарушының мына сөздерінің күшін бұрын-соңды болмағандай терең түсінді: “Көк пен жер жоғалып кеткенше, Заңнан бір йота да, бір белгі де әсте жойылмайды”. Матай 5:18. Құдай заңы, Оның еркінің аяны, Оның мінезінің дәл көшірмесі болғандықтан, “көктегі сенімді куә іспетті”, мәңгі тұруға тиіс. Бірде-бір өсиет күшін жойған жоқ; бір йота да, бір белгі де өзгертілген жоқ. Забур жыршысы былай дейді: “Уа, Жаратқан Ие, сөзің мәңгі көкте бекітілген”. “Оның барлық өсиеттері берік. Олар мәңгілікке, тіпті мәңгі-бақи нық орнатылған”. Забур 119:89; 111:7, 8.» Ұлы тартыс, 434.

Just as the ten commandments are an unchangeable transcript of Christ’s character, so too are the rules of prophetic interpretation a transcript of His character.

Он өсиет Мәсіхтің мінез-құлқының өзгермейтін жазбаша бейнесі болғаны сияқты, пайғамбарлықты түсіндіру қағидалары да Оның мінез-құлқының бейнесі болып табылады.

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> «Біз өзіміз үшін христиандықтың нені құрайтынын, ақиқаттың не екенін, өзіміз қабылдап алған сенімнің қандай екенін, Киелі кітап ережелерінің—бізге ең жоғары биліктен берілген ережелердің—не екенін білуге тиіспіз. Өз сенімін негіздейтін дәлелі болмай, істің ақиқатына қатысты жеткілікті айғағы жоқ күйде сенетіндер көп. Егер олардың өз алдын ала қалыптасқан пікірлерімен үйлесетін бір ой ұсынылса, олар оны бірден қабылдауға дайын тұрады. Олар себептен салдарға қарай пайымдамайды, олардың сенімінің шынайы іргетасы жоқ, ал сынақ уақытында олар өздерінің құмның үстіне құрылыс салғанын анықтайды.

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> «Киелі Жазбалар жөніндегі өзінің қазіргі толық емес білімін құтқарылуы үшін жеткілікті деп ойлап, соған қанағаттанып тыным табатын адам — өлімге бастайтын алдануда тыным тауып жүр. Жазба дәлелдерімен жан-жақты қаруланбағандар көп, сондықтан олар адасуды айыра білмей, ақиқат ретінде тықпаланып келген күллі дәстүр мен ырымшылдықты айыптай алмайды. Шайтан Мәсіх Ізгі хабарының қарапайымдылығын бұрмалау үшін Құдайға ғибадат ету ісіне өзінің жеке ойларын енгізді. Қазіргі ақиқатқа сенеміз деп мәлімдейтіндердің көбі қасиеттілерге біржола тапсырылған сенімнің не екенін — іштеріңдегі Мәсіх, ұлылыққа деген үміт екенін — білмейді. Олар ескі межелерді қорғап жүрміз деп ойлайды, бірақ өздері салқын да енжар. Олар сүйіспеншілік пен сенімнің шынайы қасиетін өз тәжірибесіне тоқыстырып, соған ие болудың не екенін білмейді. Олар Киелі кітапты мұқият зерттеушілер емес, қайта жалқау әрі ықылассыз. Киелі Жазба тармақтары жөнінде пікір айырмашылықтары туған кезде, мақсатпен зерттемеген және неге сенетінін нық айқындамаған осылар ақиқаттан тайып кетеді. Біз бәріне де Құдайлық ақиқатты ыждағатпен зерттеудің қажеттілігін әсерлі түрде ұғындыруымыз керек, сонда олар ақиқаттың не екенін білетінін анық білетін болады. Кейбіреулер өздерін көп білеміз деп санап, өз жағдайына риза болады, ал шын мәнінде, оларда іске деген құлшыныс та, Құдайға және Мәсіх өзі үшін өлген жандарға деген жалынды сүйіспеншілік те Құдайды ешқашан танымаған адамдікінен артық емес. Олар Киелі кітапты [өз] жандарына оның нәрі мен молшылығын сіңіру [үшін] оқымайды. Оның өздеріне сөйлеп тұрған Құдайдың дауысы екенін сезінбейді. Ал егер біз құтқарылу жолын түсінгіміз келсе, егер Әділдік Күнінің сәулелерін көргіміз келсе, онда Киелі Жазбаларды белгілі бір мақсатпен зерттеуіміз керек, өйткені Киелі кітаптың уәделері мен пайғамбарлықтары құтқарылудың Құдайлық жоспарына даңқтың айқын нұрларын шашады, ал бұл ұлы ақиқаттар айқын түрде ұғынылмай жүр». The 1888 Materials, 403.

To genuinely be a Christian means to be like Christ. The passage identifies that we “should know for ourselves what constitutes Christianity.” It says we “should know” “what is truth.” We “should know” “what is the faith that we have received.” We should know “what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” To be Christlike requires knowing what the Bible rules are that were given us from the highest authority. Without those rules we cannot be Christlike, for the rules given by the highest authority are a transcript of His character.

Шынайы мағынада мәсіхші болу — Мәсіхке ұқсас болу деген сөз. Бұл үзінді біздің «мәсіхшіліктің нені құрайтынын өзіміз үшін білуге тиісті» екенімізді айқындайды. Онда біздің «ақиқаттың не екенін» «білуге тиісті» екеніміз айтылған. Біздің «қабылдап алған сеніміміздің не екенін» «білуге тиісті» екеніміз айтылған. Біз «Киелі кітаптың ережелері қандай екенін — бізге ең жоғарғы Биліктен берілген ережелерді» білуге тиіспіз. Мәсіхке ұқсас болу үшін бізге ең жоғарғы Биліктен берілген Киелі кітап ережелерінің қандай екенін білу қажет. Ол ережелерсіз біз Мәсіхке ұқсас бола алмаймыз, өйткені ең жоғарғы Билік берген ережелер Оның мінезінің дәл көшірмесі болып табылады.

Another characteristic of Elijah is the work of preparing the way for the messenger of the covenant. Elijah represents the work that is accomplished during a history when a former chosen people are being passed by and a new chosen people are simultaneously being chosen. The history represents a purification process that produces a people who are represented as a pure offering, in contrast with the former impure chosen people.

Ілиястың тағы бір сипаты — келісімнің хабаршысы үшін жол дайындау ісі. Ілияс бұрынғы таңдалған халық айналып өтіліп, сонымен бір мезгілде жаңа таңдалған халық таңдалып жатқан тарих кезеңінде жүзеге асатын істі бейнелейді. Бұл тарих бұрынғы арамдалған таңдалған халыққа қарама-қарсы, таза тарту ретінде бейнеленетін бір халықты тудыратын тазару үдерісін білдіреді.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Міне, Мен Өз хабаршымды жіберемін, ол Менің алдымда жол дайындайды; ал сендер іздеп жүрген Иеміз, өз ғибадатханасына кенеттен келеді, яғни сендер сүйсінетін келісімнің Хабаршысы келеді; міне, Ол келеді, — дейді Әскерлердің Жаратушы Иесі. Бірақ Оның келетін күніне кім төтеп бере алады? Ол көрінген кезде кім тұра алады? Өйткені Ол — балқытушының отындай, әрі кір жуушының сілтісіндей. Ол күмісті балқытып, тазартушыдай отырып, Леуінің ұлдарын тазартады, оларды алтын мен күмістей арылтады, сонда олар Жаратушы Иеге әділдікпен тарту ұсынатын болады. Сонда Яһуда мен Иерусалимнің тартуы Жаратушы Иеге ежелгі күндердегідей және бұрынғы жылдардағыдай жағымды болады. Малахи 3:1–4.

John the Baptist prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple. The cleansing of the temple at the beginning and ending of Christ’s ministry was a fulfillment of Malachi chapter three. John was the messenger that prepared the way for the messenger of the covenant to purify the sons of Levi.

Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақия Мәсіхтің кенеттен келіп, Өз ғибадатханасын тазартуы үшін жол дайындады. Мәсіхтің қызметінің басында да, соңында да ғибадатхананы тазартуы Малахи кітабының үшінші тарауының орындалуы болды. Жақия келісімнің хабаршысы леуілік ұлдарын тазартуы үшін жол дайындаған хабаршы болды.

> “In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected for the abode of the divine Presence, was designed to be an object lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s purpose that every created being, from the bright and holy seraph to man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and defiled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose of Heaven is fulfilled. God dwells in humanity, and through saving grace the heart of man becomes again His temple. God designed that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the significance of the building they regarded with so much pride. They did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The courts of the temple at Jerusalem, filled with the tumult of unholy traffic, represented all too truly the temple of the heart, defiled by the presence of sensual passion and unholy thoughts. In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver.’ Malachi 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

> «Ғибадатхананы тазарту арқылы Иса Өзінің Мәсіх ретіндегі миссиясын жариялап, Өз ісіне кірісті. Құдайдың киелі қатысуының мекені ретінде тұрғызылған сол ғибадатхана Исраил үшін де, бүкіл әлем үшін де ғибратты нысан болуға арналған еді. Мәңгілік замандардан бері Құдайдың ниеті — нұрлы да қасиетті серафтан бастап адамға дейін жаратылған әрбір болмыс Жаратушы қоныстанатын ғибадатхана болуы еді. Күнәнің салдарынан адамзат Құдай үшін ғибадатхана болудан қалды. Зұлымдықпен қараңғыланған әрі арамдалған адамның жүрегі енді Құдайлық Болмыстың ұлылығын танытпайтын болды. Бірақ Құдай Ұлының тәнге келуі арқылы көктің мақсаты орындалды. Құдай адамзаттың ішінде тұрады, ал құтқарушы рақым арқылы адамның жүрегі қайтадан Оның ғибадатханасына айналады. Құдай Иерусалимдегі ғибадатхананың әрбір жанға ашық тұрған асқақ тағдырдың үздіксіз куәлігі болуы үшін ниет еткен еді. Алайда яһудилер өздері соншама мақтан тұтқан сол құрылыстың мәнін түсінбеді. Олар өздерін Құдайдың Рухы үшін қасиетті ғибадатханалар ретінде тапсырмады. Арам сауданың абыр-сабырына толы Иерусалимдегі ғибадатхананың аулалары тәндік құмарлық пен арам ойлардың болуымен былғанған жүрек ғибадатханасын тым айқын бейнелейтін еді. Ғибадатхананы дүниенің сатып алушылары мен сатушыларынан тазарта отырып, Иса жүректі күнәнің арамдығынан — жанды бұзатын жерлік құмарлықтардан, өзімшіл нәпсілерден, жаман әдеттерден — тазартуға келген Өз миссиясын жариялады. “Иеміз, сендер іздеп жүрген, кенеттен Өз ғибадатханасына келеді; сендер сүйсінетін келісімнің Хабаршысы, міне, келеді, — дейді Әскерлердің Жаратушы Иесі. Бірақ Оның келетін күніне кім төтеп бере алады? Ол көрінгенде кім тұра алады? Өйткені Ол тазартушының отындай, жуушылардың сілтісіндей. Ол күмісті тазартушы әрі пәк етуші болып отырады; Ол Левидің ұлдарын тазартып, оларды алтын мен күмістей арылтады”. Малахи 3:1–3.» Ғасырлар аңсары, 161.

John the Baptist was the messenger that prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple, and William Miller accomplished the same work of preparation for Christ to suddenly come to the Most Holy Place on October 22, 1844.

Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақия Мәсіхтің кенеттен келіп, Өз ғибадатханасын тазартуы үшін жол дайындаған хабаршы болды, ал Уильям Миллер 1844 жылғы 22 қазанда Мәсіхтің Киелі Киелілер орнына кенеттен келуі үшін дәл сондай даярлау ісін атқарды.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> «Даниял 8:14-те назарға ұсынылғандай, қасиетті орынды тазарту үшін Мәсіхтің біздің Ұлы Бас Дін қызметкеріміз ретінде Ең Қасиетті орынға келуі; Даниял 7:13-те баяндалғандай, Адам Ұлының Көне Күндер Иесіне келуі; және Малахи алдын ала айтқандай, Жаратқан Иенің Өз ғибадатханасына келуі — бәрі бір оқиғаның сипаттамалары; сондай-ақ бұл Матай 25-тегі он қыз туралы астарлы әңгімеде Мәсіх сипаттаған күйеу жігіттің неке тойына келуі арқылы да бейнеленген». Ұлы тартыс, 426.

John and Miller typified the cleansing represented by Malachi that is now being accomplished in our current history.

Жохан мен Миллер Малахи бейнелеген тазаруды бейнеледі; ол қазір біздің қазіргі тарихымызда жүзеге асырылып жатыр.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> Пайғамбар былай дейді: «Мен көктен түсіп келе жатқан, зор билігі бар тағы бір періштені көрдім; жер оның даңқымен нұрланды. Ол қатты дауыспен айқайлап: Ұлы Бабыл құлады, құлады, жындардың мекені болды»,— деді (Аян 18:1, 2). Бұл — екінші періште арқылы берілген сол хабардың өзі. Бабыл құлады, «өйткені ол барлық халықтарға өзінің зинақорлығының қаһар шарабын ішкізді» (Аян 14:8). Ол шарап деген не? — Оның жалған ілімдері. Ол дүниеге төртінші өсиеттің Демалыс күні орнына жалған демалыс күнін берді, әрі Шайтанның алғаш рет Едемде Хауаға айтқан өтірігін — жанның табиғи өлмейтіндігі туралы жалғанды — қайталады. Ол осыған ұқсас көптеген адасушылықтарды жан-жаққа кеңінен таратып, «адам өсиеттерін ілім деп үйретіп» жүр (Матай 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> «Иса Өзінің көпшілік алдындағы қызметін бастағанда, Ол ғибадатхананы оның қасиеттілікті қорлайтын арамдалуынан тазартты. Оның қызметінің соңғы істерінің арасында ғибадатхананы екінші рет тазарту болды. Сол сияқты, дүниені ескертуге арналған соңғы істе шіркеулерге екі айқын үндеу жасалады. Екінші періштенің хабары: “Құлады, құлады сол ұлы Бабыл, өйткені ол барлық халықтарға өз зинақорлығының қаһарлы шарабын ішкізді” (Аян 14:8). Ал үшінші періштенің хабарының зор даусында көктен бір дауыс естіліп былай дейді: “Одан шығыңдар, халқым, оның күнәларына ортақтасып қалмау үшін және оның пәлелерін қабыл етпеу үшін. Өйткені оның күнәлары көкке дейін жетті, әрі Құдай оның заңсыздықтарын есіне алды” (Аян 18:4, 5).» Selected Messages, book 2, 118.

The two temple cleansings of Christ’s ministry, and the two temple cleansings of the Millerite history, were fulfillments of Malachi chapter three and point forward to the two temple cleansings that began on September 11, 2001 when the great buildings of New York City were thrown down by a touch of God, and the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with his glory. Among other things this disproves the dish of fables offered by Adventism’s Laodicean theologians who claim Ellen White was the Elijah prophet that would come before the great and dreadful day of the Lord. The temple cleansing that takes place when the angel of Revelation eighteen descends began eighty-six years after Ellen White was laid to rest.

Мәсіх қызметіндегі ғибадатхананың екі рет тазаруы және миллериттік тарихтағы ғибадатхананың екі рет тазаруы Малахи кітабының үшінші тарауының орындалуы болды және 2001 жылғы 11 қыркүйекте Құдайдың бір жанасуымен Нью-Йорк қаласының ұлы ғимараттары құлатылып, Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періште жерді өз даңқымен нұрландыру үшін түскен кезде басталған ғибадатхананың екі рет тазаруына нұсқап, алға меңзейді. Мұның өзі, өзге жайттармен қатар, Иеміздің ұлы да үрейлі күніне дейін келуге тиіс Ілияс пайғамбар Эллен Уайт болды деп мәлімдейтін Адвентизмнің Лаодикиялық теологтары ұсынатын ертегілер асын теріске шығарады. Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште түскен кезде жүзеге асатын ғибадатхананың тазаруы Эллен Уайт жер қойнына тапсырылғаннан кейін сексен алты жыл өткен соң басталды.

John the Baptist and his disciples, Miller and the Millerites and Future for America represent the messengers that prepare the way for the messenger of the covenant to suddenly come to His temple and cleanse it from its sacrilegious profanation.

Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан мен оның шәкірттері, Миллер мен миллериттер және Future for America Келісімнің Хабаршысының кенеттен Өз ғибадатханасына келіп, оны қорлаушы арамдаудан тазартуы үшін жол дайындайтын хабаршыларды бейнелейді.

Elijah as a symbol represents a man. He represents a man called from the common walk of life and not a priestly theologian. His ministry presents the correct biblical methodology, which are the rules given by the highest authority. His ministry is in confrontation with the current Laodicean priesthood’s methodology of fables, customs and traditions. He prepares the way for a cleansing process that raises up a new chosen people from the remains of a chosen people that are passed by. The cleansing process is set within the context of happening suddenly.

Ілияс рәміз ретінде бір адамды білдіреді. Ол күнделікті өмірдің қарапайым жолынан шақырылған, діни қызметкер-теолог емес бір адамды бейнелейді. Оның қызметі ең жоғарғы Билік берген қағидалар болып табылатын Киелі кітапқа сай дұрыс әдістемені танытады. Оның қызметі қазіргі Лаодикеялық діни қызметтің аңыздар, әдет-ғұрыптар мен дәстүрлерге негізделген әдістемесіне қарсы тұруда. Ол сырт айналып өтілген таңдаулы халықтың қалдығынан жаңа таңдаулы халықты көтеретін тазарту үдерісіне жол дайындайды. Тазарту үдерісі кенеттен жүзеге асатын нәрсе ретінде белгіленген.

Elijah also represents a ministry and a work that God specifically establishes and identifies as the exclusive ministry of God.

Ілияс сондай-ақ Құдайдың айрықша түрде орнатып, Құдайдың айрықша қызметі ретінде айқындайтын бір қызмет пен істі білдіреді.

We will demonstrate this in the history of the Millerites in the next article.

Біз мұны келесі мақалада миллериттердің тарихы арқылы көрсетеміз.

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> Кешкі құрбандық шалынатын уақытта Ілияс пайғамбар алға шығып, былай деді: «Уа, Ыбырайымның, Ысқақтың және Исраилдің Құдайы Жаратқан Ие, бүгін Сенің Исраилде Құдай екенің, менің Сенің құлың екенім және осының бәрін Сенің сөзің бойынша істегенім мәлім болсын». Патшалықтар туралы 1-жазба 18:36.

Back to Articles