Article

# Даниял кітабы — Жүз отыз екінші

Екінші сынақтың пайғамбарлық маңызын ашу: аңның бейнесін және 144 000-ның мөрлену уақытын түсіну

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Алдыңғы мақалаларда біз үш періште бейнелейтін үш сынақтың екіншісінің пайғамбарлық сипаттарын айқындауға уақыт бөлдік. Әрбір періште белгілі бір сынақты білдіреді, ал екінші сынақ көзге көрінетін сынақ ретінде бейнеленеді. Біз үш періштенің бәрін айқындадық, әрі олардың әрқайсысына тән сынақтар да Даниял кітабының бірінші тарауында көрсетілген; онда үш сынақтың екіншісі Даниял мен үш адал жігіттің Бабылдың тағамын емес, өсімдік тағамын жегеннен кейінгі сыртқы келбетіне негізделген еді. Екінші сынақтың тағы бір сипаты — оның көбіне Шіркеу мен Мемлекеттің бірігуін бейнелейтін көрініс арқылы көрсетілетіні.

Үш періштенің бәрі де және олардың әрқайсысына тән сынақтары Жаратылыс кітабының он бірінші тарауындағы Нимродтың Бабыл мұнарасының құлауынан айқын көрінеді. Бұл үш сынақ сол жерде «кәне» деген тіркестің үшінші, төртінші және жетінші аяттарда үш рет қолданылуы арқылы бейнеленген. Төртінші аяттағы «кәне» деген тіркестің екінші рет қолданылуы екінші періштенің сынағын білдіреді.

> Сонда олар: «Кәне, өзімізге бір қала және төбесі көкке жететін бір мұнара тұрғызайық; әрі бүкіл жер жүзіне шашырап кетпес үшін, өзімізге ат шығарайық»,— десті. Жаратылыс 11:4.

Қала бір мемлекетті білдіреді, ал мұнара шіркеуді білдіреді. Сондай-ақ олар өздеріне ат шығаруды қалауымен бейнеленгендей, белгілі бір мінез-құлық сипатын да қалады. Екінші сынақта мінез-құлық сипаты жиі айқын көрінеді, әрі бұл Қабыл мен Әбіл, дана және ақылсыз қыздар, немесе Даниялдың екінші сынағындағы Бабылдың тағамын жегендер мен бұршақ жегендердің сыртқы көрінісіндегі айырмашылық арқылы көрсетілгендей, қарама-қарсы сипатпен салыстыру түрінде жүзеге асады.

> Құлдарыңды, өтінемін, он күн сынап көр; бізге жеуге бұршақ тұқымдас тағам, ішуге су берілсін. Содан кейін біздің жүзіміз бен патша тағамының үлесін жейтін балалардың жүзін алдыңда салыстырып көр; не көрсең, соған қарай құлдарыңа әрекет ет. Сонда ол бұл істе олардың тілегіне көніп, оларды он күн сынады. Ал он күннің соңында олардың жүзі патша тағамының үлесін жеген барлық балалардың жүзінен көрі ажарлырақ әрі денесі толығырақ болып көрінді. Даниял 2:12–15.

Миллериттер тарихында екінші періштенің сынағы құлшылық етушілердің екі тобын айқын көрсетті. Сынақтан өте алмаған топ Римнің қыздарына айналды, ал екінші топ ілгерілеп жатқан нұрға еруін жалғастырған адалдар болды. Римнің қыздары ананың пайғамбарлық болмысын бейнелейді, ал өздері қыздарына айналған ана — жезөкшелердің анасы ретінде анықталған. Пайғамбарлық тұрғыдан алғанда, жезөкше — папалықтың бейнесіндей, мемлекетпен байланысқа түсетін шіркеу.

Аян кітабының он төртінші тарауындағы үш періштенің біріншісі, Даниял кітабының бірінші тарауындағыдай, үш періштенің әрқайсысына тән үш сынақтың бәріне де ие. Даниял кітабының он екінші тарауында да үш сатылы сынақ үдерісі айқын көрсетілген; сондықтан үш сатылы сынақ үдерісі Даниял кітабының әрі басында, әрі соңында да бар.

> Көптер тазартылады, ағартылады және сыналады; ал зұлымдар зұлымдық істейді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді, ал даналар түсінеді. Даниял 12:10.

Оныншы аяттағы бірінші сын — киелі үйдің ауласында, тоқты сойылатын және ақталу күнәкарға телінетін жерде жүзеге асатын тазарту. Оныншы аяттағы екінші сын — ағартыла түсу; бұл киелі үйдегі Қасиетті орынмен бейнеленген, әрі сенушіге қасиеттелудің дарытылатын кезін білдіреді. Үшінші кезең — сыналу; бұл Құдай халқы мөрленіп, ұлылыққа жеткізілу жүзеге асатын Ең Қасиетті Орынның сотын бейнелейді. Табынушылардың екі тобы түсінбейтін зұлымдармен және түсінетін данышпандармен бейнеленген.

Қасиетті Сөзде көп рет бейнеленген екінші сынақ көзге көрінетін сынақты білдіреді; онда ғибадат етушілердің екі тобы айқын көрініс табады, әрі Шіркеу мен Мемлекеттің одағы рәмізделеді. Сондай-ақ, екінші сынақтың үшінші сынақтың алдында болатыны да соншалық маңызды, ал үшінші сынақ сотты білдіреді. Алайда үшінші сынақтағы сотқа қатысты маңызды бір ескерту бар, өйткені үш сынақтың әрқайсысы да бір сотты қамтиды, бірақ алғашқы екі сынақ мінездің әлі де қалыптасуы мүмкін болатын тарих аясында орналастырылған. Үшінші сынақтың өзгешелігі мынада: ол пайғамбарлық лакмус сынағы болып табылады, ол тек сынақ үдерісінің алдыңғы екі сатысында сенің ғибадат етушілердің қай тобына айналғаныңды ғана айқындайды.

2001 жылғы 11 қыркүйекте басталып, Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңмен аяқталатын жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытында үш сынақ бар. Бірінші сынақ 2001 жылғы 11 қыркүйекте періште түскен кезде болды, әрі бұл 1840 жылғы 11 тамызда миллериттер тарихында түскен періштемен үйлесімді болғандықтан, бұл сынақ асқа қатысты сынақ болып табылады. Даниял кітабының бірінші тарауында алғашқы сынақ Даниялдың патшаның асын жемеуге жүрегінде нық шешім қабылдаған кезінде болды. Қасиетті Рух Мәсіхтің шомылдыру рәсімі кезінде түсіп, содан кейін Ол қырық күн ораза ұстағанда, Оның алғашқы сынағы асқа қатысты болды.

Жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытындағы үшінші әрі соңғы сынақ — жексенбілік заң. Сол кезде жетінші күнгі сенбінің талаптарын түсінетіндердің бәрі, егер күн құдайының күнінде ғибадат етуді таңдаса, аңның таңбасын қабылдайды, және олар мәңгілікке жоғалады. Үш жылдан кейін, Даниял кітабының бірінші тарауында, Даниял мен үш адал жігіт Набуходоносордың (жексенбілік заңның нышаны) алдына, алдыңғы үш жыл ішіндегі тәлім-тәрбиелері бойынша сыналу үшін, әкелінді. Әкенің және Ұлдың Нимродтың бүлік туралы хикаясындағы үшінші «кеттік» дегенде төмен түсуі олардың тілін шатастырып, оларды жер жүзіне бытыратып жіберу үшін болды. Үшінші сынақ — екі топты мәңгілік үшін бір-бірінен айырып тұратын шешуші сынақ.

> «Арамшөптер туралы астарлы әңгіме де, ау туралы астарлы әңгіме де барлық зұлымдардың Құдайға бет бұратын уақыты ешқашан болмайтынын анық үйретеді. Бидай мен арамшөп ораққа дейін бірге өседі. Жақсы да, жаман да балықтар түпкілікті айырылу үшін жағаға бірге тартылады.

> «Тағы да, бұл астарлы әңгімелер соттан кейін сынақ мерзімі болмайтынын үйретеді. Ізгі хабар ісі аяқталған кезде, ізгі мен зұлымның арасындағы айырылу дереу жүзеге асады, және әр топтың тағдыры мәңгілікке бекітіледі». Christ’s Object Lessons, 123.

Жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақыты жуықта келетін жексенбілік заңмен аяқталады, ал сол үшінші сынақ пен 2001 жылғы 11 қыркүйекте келген бірінші сынақтың арасында екінші сынақ Лаодикеялық адвентизмге түсіріледі. Өйткені «соттан кейін сынақ мерзімі болмайды», себебі сол кезде Ізгі хабардың ісі жүз қырық төрт мың үшін аяқталған болады.

Уайт ханым бірнеше жерде былай деп үйретеді: егер біз бірінші сынақтан өтпесек, онда екінші сынақтан да өте алмаймыз, ал екінші сынақтан сәтті өтпейінше, үшінші, шешуші сынақта өз сәтсіздігімізді айқын көрсетеміз.

> «Маған Мәсіхтің алғашқы келуі туралы жариялауға қайта назар аудартылды. Жохан Илиястың рухы мен күші арқылы Исаның жолын дайындау үшін жіберілді. Жоханның куәлігін қабылдамағандар Иса ілімінен пайда көрмеді. Оның келуін алдын ала білдірген хабарға қарсы тұрғандықтары оларды Оның Мәсіх екенінің ең күшті дәлелдерін де оңай қабылдай алмайтын күйге түсірді. Шайтан Жоханның хабарын қабылдамағандарды одан әрі алып барып, Мәсіхті де қабылдамай, Оны айқышқа шегелеуге бастады. Мұны істеу арқылы олар өздерін Елуінші күн мейрамында берілуге тиіс болған, көктегі киелі орынға апарар жолды үйрететін батаны қабылдай алмайтын жағдайға қойды. Ғибадатхана шымылдығының қақ айырылуы яһудилердің құрбандықтары мен рәсімдерінің енді қабылданбайтынын көрсетті. Ұлы Құрбандық ұсынылды және қабыл алынды, ал Елуінші күн мейрамында түскен Киелі Рух шәкірттердің ойларын жердегі киелі орыннан көктегі киелі орынға — Иса Өз қаны арқылы кірген орынға — бұрып, Өзінің татуластыруының игіліктерін шәкірттеріне төгу үшін солай етті. Ал яһудилер толық қараңғылықта қалды. Олар құтқарылу жоспары жөнінде иелене алар барлық нұрдан айырылды және әлі де өздерінің пайдасыз құрбандықтары мен тартуларına сенді. Көктегі киелі орын жердегінің орнын басқан еді, бірақ олар бұл өзгеріс туралы ештеңе білмеді. Сондықтан олар киелі бөлімдегі Мәсіхтің делдалдығынан пайда көре алмады.»

> «Көптеген адамдар яһудилердің Мәсіхті қабылдамай, айқышқа шегелеудегі жолына үреймен қарайды; әрі Оның масқаралықпен қорланғаны туралы тарихты оқығанда, өздерін Оны сүйеміз деп ойлайды да, Петір сияқты Одан бас тартпас едік, не яһудилер сияқты Оны айқышқа шегелемес едік деп санайды. Бірақ барлық жүректерді оқитын Құдай олардың Исаға деген сезіндік деп мәлімдеген сүйіспеншілігін сынаққа салды. Бүкіл көк аспан бірінші періштенің хабарының қалай қабылданғанын аса терең ықыласпен бақылап тұрды. Алайда Исаны сүйеміз деп мәлімдеген, әрі айқыш туралы хикаяны оқығанда көз жасын төккен көптеген адамдар Оның келуі туралы ізгі хабарды келемеждеді. Олар бұл хабарды қуанышпен қабылдаудың орнына, оны адасу деп жариялады. Олар Оның көрінуін сүйгендерді жек көріп, оларды шіркеулерден шығарып тастады. Бірінші хабарды қабылдамағандар екіншісінен пайда ала алмады; сондай-ақ оларды Исамен бірге сенім арқылы көктегі киелі үйдің Ең Киелі Орынына кіруге даярлауға тиіс болған түн ортасындағы дауыстан да пайда көрмеді. Ал алдыңғы екі хабарды қабылдамай, олар өз түсініктерін соншалық қараңғыландырды, сондықтан Ең Киелі Орынға апарар жолды көрсететін үшінші періштенің хабарындағы ешбір нұрды көре алмайды. Мен яһудилер Исаны айқышқа шегелегені сияқты, атаулы шіркеулер де осы хабарларды айқышқа шегелегенін көрдім; сондықтан оларда Ең Киелі Орынға апарар жол туралы ешбір білім жоқ, әрі олар сол жерде Исаның арашашылығынан пайда ала алмайды. Пайдасыз құрбандықтарын ұсынған яһудилер сияқты, олар да Иса тастап кеткен бөлікке өздерінің пайдасыз дұғаларын ұсынып жатыр; ал шайтан, осы алдауға риза болып, діни сипатқа еніп, өзін мәсіхші санайтын осы адамдардың ақыл-ойын өзіне қарай бұрады, өз құдіретімен, белгілерімен және жалған ғажайыптарымен әрекет етіп, оларды өз торына мықтап түсіреді». Early Writings, 259–261.

Егер 2001 жылғы 11 қыркүйекпен бейнеленген ескерту хабарын қабылдамасақ, онда ол келген кезде, әлі тірі болсақ, жексенбілік заңды міндетті түрде қабылдаймыз. Айтылғанды ескере отырып, біздің мәңгілік тағдырымыз айқындалатын сынақ әрі жексенбілік заң кезінде мөрленбестен бұрын өтуге тиіс сынақ, яғни сынақ мерзімі жабылардан бұрын өтуге тиісті сынақ — екінші сынақ, және ол аңның мүсінінің сынағы.

> “Жаратқан Ие маған аңның мүсіні сынақ мерзімі жабылардан бұрын қалыптасатынын анық көрсетті; өйткені ол Құдай халқы үшін олардың мәңгілік тағдыры шешілетін ұлы сынақ болуға тиіс. Сіздің ұстанымыңыз қайшылықтардың сондай бытыраңқы шатасуы болғандықтан, алданатындар өте аз болады.

> «Аян 13-та бұл тақырып анық түрде баяндалған; [Аян 13:11–17, келтірілген].»

> «Құдай халқы мөрленуден бұрын өтуге тиіс сынақ — осы. Құдайдың заңын сақтап, жалған сенбілікті қабылдаудан бас тарту арқылы Оған адалдықтарын дәлелдегендердің бәрі Жаратушы Ие Ехоба Құдайдың туының астына тұрады және тірі Құдайдың мөрін алады. Ал көктен шыққан ақиқатты тәрк етіп, жексенбілік сенбілікті қабылдайтындар аңның таңбасын алады.» Manuscript Releases, volume 15, 15.

Жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытындағы екінші сынақ — пайғамбарлық көрнекі сынақ. Ол Америка Құрама Штаттарында аңның бейнесінің қалыптасуын тануды талап етеді, әрі бұл сынақ Құдайдың пайғамбарлық Сөзі арқылы ғана ашылуы мүмкін. Бұдан да артық, Құдайдың пайғамбарлық Сөзі тек соңғы жаңбырдың хабарын жеуді таңдағандарға ғана түсінікті болады; бұл хабар «жол үстіне жол» әдіснамасы ретінде бейнеленген. Егер Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періште төмен түскен кезде оның қолындағы хабарды жеуден бас тартсақ, аңның бейнесінің қалыптасуын тану қабілетіне ие болмаймыз.

Періштенің қолындағы хабарды жеу үшін, пайғамбарлықты зерттеуші студент періштенің қолында хабар бар екенін көре алуы тиіс. Аян он сегіздегі құдіретті періште түскен кезде, аят оның қолында не бар екенін атамайды, бірақ «жол үстіне жол» әдіснамасы бірнеше куәлік арқылы түсіп келетін періштелердің қолында әрдайым хабар болатынын орнықтырады. «Жол үстіне жол» әдіснамасын теріске шығаратындар, Америка Құрама Штаттарында аңның мүсіні қалыптасып жатқанын дәлелдейтін хабарға соқыр. Бұл танылуға тиіс, өйткені біздің мәңгілік тағдырымыз осы шындықты тануға негізделген. «Жол үстіне жол» арқылы Уайт ханым бірінші періштенің пайғамбарлық сипаттарын Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періштенің дәл сол сипаттарымен сәйкестендіреді.

> «Маған көктеғілердің барлығы жер бетінде жүріп жатқан іске қаншалықты мүдделілікпен қарағаны көрсетілді. Иса құдіретті бір періштеге жерге түсіп, жер тұрғындарын Оның екінші рет келуіне дайындалуға ескерту беруді тапсырды. Періште көктегі Исаның құзырынан шыққанда, оның алдында аса жарық та салтанатты нұр жүріп отырды. Маған оның міндеті жерді өз даңқымен нұрландыру және адамзатты Құдайдың келетін қаһары туралы ескерту екені айтылды. Көптеген жұрт сол нұрды қабылдады. Олардың кейбіреулері өте байсалды болып көрінді, ал өзгелері қуанышқа бөленіп, шаттықтан рухтанды. Нұрды қабылдағандардың бәрі жүздерін көкке бұрып, Құдайды мадақтады. Ол нұр баршасына төгілгенімен, кейбіреулер тек оның ықпалына ғана ілікті, бірақ оны шын жүректен қабылдамады. Көпшілігі зор қаһарға толды. Қызметшілер мен халық арамдармен бірігіп, құдіретті періште төккен нұрға батыл қарсы тұрды. Бірақ оны қабылдағандардың бәрі дүниеден бөлініп шығып, өзара тығыз бірікті.»

> «Шайтан мен оның періштелері мүмкін болғанынша көп адамның ойын нұрдан теріс бұруға тырысып, тынымсыз әрекет етті. Оны қабылдамаған топ қараңғылықта қалдырылды. Мен Құдайдың періштесінің Өзінің атын ұстанатын халқына аса терең ықыласпен назар салып тұрғанын көрдім, көктен шыққан хабар оларға ұсынылған кезде олардың қалыптастырған мінез-сипатын жазып алу үшін. Ал Исаны сүйеміз деп мойындағандардың өте көбі көктен келген хабардан мысқылмен, келекемен және өшпенділікпен теріс айналғанда, қолында шиыршық қағазы бар бір періште сол масқара жазбаны тіркеді. Исаның Өзінің атын ұстанатын ізбасарлары тарапынан осылай менсінбей қорлануына бүкіл аспан ашу-ызаға толды.» Early Writings, 245, 246.

Осы үзіндіде Аян кітабының он төртінші тарауындағы алғашқы періште «жер тұрғындарын Оның екінші рет көрінуіне дайындалуға ескерту үшін төмен түсуге» «тағайындалды»; бұл — Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періштенің ісімен бірдей. Алғашқы періштенің міндеті «жерді өз даңқымен нұрландыру және адамзатты Құдайдың келе жатқан қаһары туралы ескерту» болды; бұл да, тағы да, он сегізінші тараудағы періштенің міндетімен бірдей. Хабарды қабылдағандар «Құдайды мадақтады», ал хабарды қабылдамағандар «түгелдей қараңғылықта қалдырылды».

Даниял мен үш ізгі жігіт көктен келген ас-ауқатты жеуді таңдады, ал өзге топ Бабылдың ас-ауқатын жеді. Он күндік «көрнекі сынақтың» соңында Даниял мен оның серіктері Құдайды дәріптеді, өйткені олардың өңдері Бабылдың ас-ауқатын жегендерден көзге анық толығырақ әрі ажарлырақ көрінді. Аян кітабының он төртінші тарауындағы бірінші періштенің хабары мәңгілік Ізгі хабарды айқындау аясында осы үш сынақтың бәрін де қамтиды. Бірінші сынақ — Құдайдан қорқу, екіншісі — Оған мадақ беру, ал үшінші сынақ — үкім сағаты келген кезде болады. Оныншы тарауда Жохан арқылы бейнеленгендей, бірінші періштенің қолынан кішкене кітапты алып, оны жегендер екінші сынақта Құдайды дәріптеді, сөйтіп содан кейін олар Набуходоносордың үкіміне кіруге даяр болды. Жол үстіне жол, 2001 жылғы 11 қыркүйектегі бірінші сынақ құдіретті періштенің қолындағы кішкене кітапты жеу еді. Сол сынақ үшінші әрі соңғы шешуші сынақтың алдында ғибадат етушілердің екі тобы айқындалуға тиіс болған келесі сынақты ашып берді; ал ол соңғы сынақ тек не дәріптелген мінезді, не қараңғылыққа толы мінезді көрсетіп берді.

Жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақыты — 2001 жылғы 11 қыркүйектен бастап Америка Құрама Штаттарында жуық арада келетін жексенбілік заңға дейінгі тарих. Сол тарихта он қыз туралы астарлы әңгіме айна-қатесіз қайталанып, орындалады. Демек, бұл дерек Хабаккук кітабының екінші тарауындағы пайғамбарлық тарихтың да айна-қатесіз қайталанып, орындалатынын айқындайды. Бұл сондай-ақ жүз қырық төрт мыңның мөрлену кезеңі әрбір пайғамбарлық көріністің ықпалы айна-қатесіз қайталанып, орындалатын кезең екенін білдіреді.

Даниял кітабының он бірінші тарауының қырқыншы аяты 1989 жылы ақырзаман кезінде ашылды. Аят 1798 жылғы ақырзаман уақытынан басталып, 1989 жылғы ақырзаман уақытын белгілеумен аяқталады. Жол үстіне жол қойылғандай, 1798 жылғы ақырзаман уақыты 1989 жылғы ақырзаман уақытымен сәйкеседі. Қырқыншы аяттың 1798 жылдан басталып, қырық бірінші аяттағы жексенбілік заңға дейін жалғасатын тарихы Інжіл пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық ретіндегі жер аңының (Америка Құрама Штаттары) тарихын бейнелейді. Жер аңының республикализм мен протестантизм деген екі мүйізі осы екі ақырзаман уақытымен бейнеленген.

Жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытында, сол кезең ішіндегі үш сынақтың екіншісі барысында протестанттық мүйіз табынушылардың екі тобын шығарады. Бір топ Мәсіхтің бейнесін қалыптастырған болады, ал екінші топ аңның бейнесін қалыптастырған болады. Сол сынақ кезеңінде республикалық мүйіз жолдан тайған протестанттық мүйізбен қосылып, аңның бейнесін жасайды, өйткені сол кезде протестанттық шіркеулер азаматтық үкіметті өз бақылауына алады. Бұл уақыт кезеңі Құдай Сөзіндегі әрбір аян арқылы бейнеленген, өйткені дәл осы жерде Киелі кітаптың әрбір «кітабы түйісіп, аяқталады».

Сол тарихтағы екінші сынақ — хайуанның мүсініне қатысты сынақ; ол әрі ішкі жағынан қыздарға, әрі сыртқы жағынан бір-біріне қарсы тұрған екі саяси партияның саясаткерлеріне арналған. Сол сынақ — жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде «сынақ мерзімі жабылардан бұрын» біз өтуге тиіс сынақ. Сол сынақ — «біз мөрленерден бұрын» өтетін сынақ. Сол сынақ — «біздің мәңгілік тағдырымыз шешілетін» сынақ.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> «Тағы бір құдіретті періштеге жерге түсу тапсырылды. Иса оның қолына бір жазбаны берді, және ол жерге келгенде: “Бабыл құлады, құлады”, — деп жар салды. Сонан соң мен тағы да үміті үзілгендерді көрдім: олар көздерін көкке көтеріп, өздерінің Иесінің келуін сеніммен әрі үмітпен күтті. Бірақ көпшілігі ұйқыда жатқандай меңіреу күйде қалған тәрізді көрінді; дегенмен мен олардың жүздерінен терең қайғының ізін көре алдым. Үміті үзілгендер Жазбалардан өздерінің кідіру уақытында тұрғандарын және аянның орындалуын сабырмен күтуге тиіс екендерін көрді. Оларды 1843 жылы өз Иесін күтуге жетелеген дәл сол айғақтар 1844 жылы да Оны күтулеріне себеп болды. Алайда мен көпшіліктің 1843 жылғы сенімдерін ерекшелендірген сол жігерге ие болмағанын көрдім. Олардың түңілуі сенімдерін әлсіретіп жіберген еді....»

> «Исаның киелі орында атқаратын қызметі аяқталып, Ол ең қасиетті орынға өтіп, Құдай заңы сақталған сандықтың алдында тұрған кезде, Ол дүниеге үшінші хабармен тағы бір құдіретті періштені жіберді. Періштенің қолына бір шиыршық берілді, және ол құдіретпен әрі салтанатпен жерге түскенде, адамға бұрын-соңды жеткізілген ең қорқынышты қоқан-лоққымен үрейлі ескертуді жариялады. Бұл хабар Құдайдың балаларын олардың алдында тұрған азғыру мен қасірет сағатын көрсетіп, сақ болуға қою үшін арналған еді. Періште былай деді: “Олар аңмен және оның мүсінімен бетпе-бет шайқасқа түседі. Олардың мәңгілік өмірге деген жалғыз үміті — берік болып қалу. Өмірлері қыл үстінде тұрса да, олар шындықты берік ұстануға тиіс”. Үшінші періште өз хабарын былай аяқтайды: “Әулиелердің төзімі осында: Құдайдың өсиеттерін және Исаның сенімін сақтайтындар осылар”. Ол осы сөздерді қайталаған кезде, көктегі киелі үйге нұсқады. Бұл хабарды қабылдайтындардың бәрінің ойы ең қасиетті орынға бағытталады; сонда Иса сандықтың алдында тұрып, мейірім әлі де жалғасып тұрғандардың бәрі үшін және Құдай заңын білместіктен бұзғандар үшін Өзінің соңғы арашашылығын атқарып тұр. Бұл татуластыру ісі әділ өлгендер үшін де, әділ тірілер үшін де жасалады. Бұған Мәсіхке сенім артып қайтыс болған, бірақ Құдайдың өсиеттері жайындағы нұрды қабылдамағандықтан, оның бұйрықтарын бұзу арқылы білместіктен күнә жасағандардың бәрі кіреді». Early Writings, 245, 255.

Back to Articles