Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Six

Жоел кітабы және Лаодикиялық Жетінші күн адвентистері шіркеуі — Жиырма алтыншы саны

Number Twenty-Six

Жиырма алтыншы нөмір

Author

Jeff Pippenger

Published

January 12, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The four generations of Joel represent a progressive destruction of God’s vineyard from 1863 unto the Sunday law. The number four also symbolizes four attributes of Christ’s character. The cherubim in the sanctuary have four facial manifestations, and those manifestations align with the fourfold division of ancient Israel as they encamped around the sanctuary. They also represent the four gospels.

Жоелдегі төрт ұрпақ 1863 жылдан жексенбілік заңға дейін Құдайдың жүзімдігінің біртіндеп қирауын білдіреді. Төрт саны сондай-ақ Мәсіх мінезінің төрт сипатын бейнелейді. Киелі орында тұрған керубтердің төрт жүздік көрінісі бар, әрі сол көріністер ежелгі Исраилдің киелі орданы айнала қоныстанған кездегі төрт бөлімді орналасуымен сәйкес келеді. Олар сондай-ақ төрт Ізгі хабарды бейнелейді.

> As for the likeness of their faces, they four had the face of a man, and the face of a lion, on the right side: and they four had the face of an ox on the left side; they four also had the face of an eagle. Ezekiel 1:10.

> Ал олардың жүздерінің бейнесіне келсек, төртеуінің де адам жүзі, оң жағында арыстан жүзі бар еді; төртеуінің де сол жағында өгіздің жүзі бар еді; төртеуінің де бүркіттің жүзі де бар еді. Езекиел 1:10.

> And the first beast was like a lion, and the second beast like a calf, and the third beast had a face as a man, and the fourth beast was like a flying eagle. Revelation 4:7.

> Алғашқы мақұлық арыстанға ұқсас еді, екіншісі бұзауға ұқсас еді, үшіншісінің жүзі адамдікіндей еді, ал төртіншісі ұшып бара жатқан бүркітке ұқсас еді. Аян 4:7.

The Bible (Numbers 2) describes the 12 tribes (excluding Levi, who camped immediately around the tabernacle) organized into four camps of three tribes each, positioned on the four cardinal directions around the sanctuary, each under a standard, meaning, banner or ensign. The arrangement created a symbolic parallel, where the earthly camp mirrors the heavenly throne guarded by the cherubim.

Киелі кітапта (Руларды санау 2) 12 ру (Леуіліктерді есептемегенде, өйткені олар киелі шатырдың айналасына тікелей қоныстанған) әрқайсысында үш рудан тұратын төрт қосынға бөлініп, киелі орынның айналасында дүниенің төрт тарабына қарай орналастырылғаны және әрқайсысы өз туының, яғни жалауының не байрағының, астында тұрғаны сипатталады. Бұл тәртіп жердегі қосын көктегі керубтер күзеткен тағымен сәйкес келетіндей рәміздік параллельді қалыптастырды.

Judah faced east, toward the rising sun at the entrance of the sanctuary. Judah’s standard was a lion, for it represents the Lion of the tribe of Judah. The two tribes with Judah were Issachar and Zebulun. In the vision of John, the first beast was as a lion, just as Ezekiel’s cherubim had a face of a lion. Rueben, the symbol of man was on the south with Simeon and Gad. On the west was Ephraim, with Benjamin and Manasseh represented by the ox. On the north was Dan, with Asher and Naphtali, represented by the eagle. The tribe’s association with the four faces of the heavenly sanctuary are represented in the four gospels.

Яһуда қасиетті орынның кіреберісінде, шығысқа, күннің шығуына қарай орналасты. Яһуданың ту белгісі арыстан еді, өйткені ол Яһуда руының Арыстанын білдіреді. Яһудамен бірге болған екі ру — Иссахар мен Забулон. Жоханның аянында бірінші мақұлық арыстанға ұқсас болды, дәл сол сияқты Езекиелдің керубтерінің бір жүзі арыстандікіндей еді. Рубен, адамның нышаны, Шимон және Ғадпен бірге оңтүстікте орналасты. Батыста Ефрем болды; Бунямин мен Манасе өгіз арқылы бейнеленді. Солтүстікте Дан болды; Ашер мен Нафтали қыран арқылы бейнеленді. Рулардың көктегі қасиетті орынның төрт жүзімен байланысы төрт Інжілде бейнеленген.

Matthew is the Lion of the tribe of Judah, Mark is the sacrificial ox, Luke the man and John the high-flying eagle. Christ as the Lion of the tribe of Judah defines Himself as the one who seals and unseals His prophetic Word. The book of Matthew has more direct references to fulfillments of Messianic prophecies (12) as the other three gospels combined. It is not even close.

Матай — Яһуда руының Арыстаны, Марк — құрбандықтық өгіз, Лұқа — адам, ал Жохан — биікте самғайтын бүркіт. Мәсіх Яһуда руының Арыстаны ретінде Өзін пайғамбарлық Сөзін мөрлейтін де, оның мөрін ашатын да Тұлға ретінде танытады. Матай кітабында Мәсіх туралы пайғамбарлықтардың орындалуына жасалған тікелей сілтемелер (12) қалған үш Ізгі хабардың бәрін қоса алғандағыдан да көбірек. Тіпті салыстыруға да келмейді.

The book of Matthew represents God’s prophetic Word. Luke, who was a doctor presents his gospel from the perspective of Christ as the Son of Man, for Luke is the face of the man. Mark presents his gospel of Christ from the perspective of the sacrificial offering which Christ represented, for Mark is the ox. John is the high-flying eagle, who presented the deep things of God in his presentation of the gospel of Christ.

Матай кітабы Құдайдың пайғамбарлық Сөзін бейнелейді. Дәрігер болған Лұқа өз Ізгі хабарын Мәсіхті Адам Ұлы ретінде көрсету тұрғысынан баяндайды, өйткені Лұқа — адамның жүзі. Марк өз Ізгі хабарында Мәсіхті Ол бейнелеген құрбандық тартуы тұрғысынан көрсетеді, өйткені Марк — өгіз. Жохан — биікте самғайтын қыран, ол Мәсіхтің Ізгі хабарының баяндалуында Құдайдың терең сырларын таныстырды.

It is important to understand the book of Matthew as it is represented within the prophetic Word. The book of Matthew is the Lion of the tribe of Judah, the master of His prophetic Word, the Wonderful Numberer of secrets, the Wonderful Linguist, the one who seals and unseals His Word. Jesus is the Alpha and Omega, and He is the Word. The first book of the New Testament and the last book of the New Testament are prophetic books. Most know this fact about the book of Revelation, but they might not have recognized that Matthew is the alpha of the New Testament, so it must align with the omega of the New Testament. It must represent the end, which is the book of Revelation.

Матай кітабын пайғамбарлық Сөздің аясында қалай бейнеленетініне сай түсіну маңызды. Матай кітабы — Яһуда руының Арыстаны, Өзінің пайғамбарлық Сөзінің Иесі, құпиялардың ғажайып Санаушысы, ғажайып Тіл Білгірі, Өз Сөзін мөрлейтін әрі мөрін ашатын Тұлға. Иса — Альфа мен Омега, әрі Ол — Сөз. Жаңа Өсиеттің алғашқы кітабы да, соңғы кітабы да пайғамбарлық кітаптар. Көпшілік бұл шындықты Аян кітабы туралы біледі, бірақ олар Матайдың Жаңа Өсиеттің альфасы екенін аңғармаған болуы мүмкін, сондықтан ол Жаңа Өсиеттің омегасына сәйкес келуге тиіс. Ол соңын, яғни Аян кітабын, бейнелеуге тиіс.

Therefore, when we find in Matthew the parallel line of Genesis’ line of covenant history set forth in chapters eleven through twenty-two, it is nothing less than a truth which the Lion of the tribe of Matthew is unsealing. The twelve chapters of covenant history that are represented in Genesis, Matthew and Revelation are now being unsealed and what we are identifying is that chapter twenty-three of Matthew represents the separation of the wise and foolish in the parable of the vineyard. Eight woes upon the former covenant people, that find their prophetic counterpart in the eight souls representing the one hundred and forty-four thousand who get on the ark of safety. 23 is a representation of the work that began in the Heavenly sanctuary when the 2300 days reached its conclusion on October 22, 1844, and will do so again at the soon-coming Sunday law. Chapter 23 is marking this truth.

Сондықтан, біз Матайдан Жаратылыстағы келісім тарихының он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейін баяндалған желісінің параллель қатарын тапқан кезде, бұл — Матай руының Арыстаны мөрін ашып жатқан ақиқаттың дәл өзі. Жаратылыс, Матай және Аян кітаптарында бейнеленген келісім тарихының он екі тарауы қазір мөрінен ашылып жатыр, әрі біз айқындап отырған нәрсе — Матайдың жиырма үшінші тарауы жүзімдік туралы астарлы әңгімедегі дана мен ақылсыздың бөлінуін бейнелейді. Бұрынғы келісім халқының үстіне айтылған сегіз қасірет, өздерінің пайғамбарлық сәйкестігін қауіпсіздік кемесіне мінген жүз қырық төрт мыңды бейнелейтін сегіз жаннан табады. 23 — 2300 күн 1844 жылғы 22 қазанда өз мәресіне жеткен кезде Көктегі киелі орында басталған істің бейнесі және бұл іс жақын арада келетін жексенбілік заң кезінде тағы да солай болады. 23-тарау осы ақиқатты белгілеп тұр.

Chapter twenty-four takes place as Christ has just ended His dialogue with apostate Israel and left the Jew’s temple for the final time. The number 24 is a symbol of the transition of ancient to modern Israel, the very point in prophetic history where Christ stood, when He presented His message in Matthew twenty-four. The prophetic message of Matthew 24 is a Divine illustration of line upon line methodology, that specifically addresses the history of the Millerites, and therefore the history of the one hundred and forty-four thousand. 24 is represented by the church of Revelation twelve, which stands upon the moon that reflects the light of the sun of righteousness. On her head are twelve stars that represent 24, for she represents the history leading up to the birth of Christ when ancient Israel’s 12 tribes would become modern Israel’s twelve disciples. In chapter twenty-four the Millerite history from 1798 unto the great disappointment are represented. Then comes Matthew 25.

Жиырма төртінші тарау Мәсіх жолдан тайған Исраилмен болған сұхбатын жаңа ғана аяқтап, яһудилердің ғибадатханасынан соңғы рет шыққан кезде орын алады. 24 саны — ежелгі Исраилден қазіргі Исраилге өтудің нышаны, яғни Мәсіх Матайдың жиырма төртінші тарауында Өз хабарын ұсынған сәтте тұрған пайғамбарлық тарихтағы дәл сол межесі. Матай 24-тегі пайғамбарлық хабар — жол үстіне жол әдіснамасының Құдайлық көрнекі бейнесі, ол нақты түрде миллериттердің тарихына, демек, жүз қырық төрт мыңның тарихына арналған. 24 Аянның он екінші тарауындағы қауым арқылы бейнеленген; ол әділдік Күнінің нұрын шағылыстыратын айдың үстінде тұр. Оның басында 24-ті бейнелейтін он екі жұлдыз бар, өйткені ол Мәсіхтің туылуына дейінгі тарихты білдіреді; сол кезде ежелгі Исраилдің 12 руы қазіргі Исраилдің он екі шәкіртіне айналуға тиіс еді. Жиырма төртінші тарауда 1798 жылдан ұлы түңілуге дейінгі миллериттік тарих бейнеленген. Содан кейін Матай 25 келеді.

The number 25 is a symbol of the Levites, whether good or bad, but just as significantly it represents the separation of the wise and wicked Levites. Matthew 25 identifies upon three witnesses, or three parables, the separation process that is represented by the number twenty-five. Of course, the parable of the ten virgins represents the history of the Millerites, and also the history of the one hundred and forty-four thousand. That history is the history of the first angel, the parable of the talents is the second angel and the parable of sheep and goats is the judgment of the third angel.

25 саны — левіліктердің нышаны, олар жақсы болсын, жаман болсын; бірақ дәл сондай маңызды түрде ол дана және зұлым левіліктердің бөлінуін де білдіреді. Матай 25 жиырма бес саны бейнелейтін бөліну үдерісін үш куәлік, яғни үш астарлы әңгіме арқылы айқындайды. Әрине, он қыз туралы астарлы әңгіме миллериттердің тарихын, сондай-ақ жүз қырық төрт мыңның тарихын білдіреді. Бұл тарих — бірінші періштенің тарихы; таланттар туралы астарлы әңгіме — екінші періште, ал қойлар мен ешкілер туралы астарлы әңгіме — үшінші періштенің соты.

Chapters twenty-six through twenty-eight identify the history of Passover to the post crucifixion gospel commission.

Жиырма алтыншыдан жиырма сегізінші тарауларға дейін Пасхадан кейін айқышқа шегеленуден соң берілген Ізгі хабар жөніндегі өсиетке дейінгі тарих айқындалады.

> And it came to pass, when Jesus had finished all these sayings, he said unto his disciples, Ye know that after two days is the feast of the passover, and the Son of man is betrayed to be crucified. Matthew 26:1, 2.

> Иса осы сөздердің бәрін айтып болған соң, шәкірттеріне былай деді: «Білесіңдер, екі күннен кейін Құтқарылу мейрамы болады, әрі Адам Ұлы айқышқа шегелену үшін ұстап беріледі». Матай 26:1, 2.

A summary of the various waymarks in chapter 26 is the plot to kill Jesus in verses three through five. Then Jesus is anointed at Bethany in verses six through thirteen. In verses fourteen through sixteen Judas betrays Christ for thirty pieces of silver. Then came Passover with His disciples, in verses seventeen through twenty-five. Verses twenty-six through twenty-nine, Jesus institutes the Lord’s supper, and in verse thirty, Jesus foretells Peter’s denial. In verses thirty-six through forty-six Jesus is in Gethsemane. Verse forty-seven through fifty-six Jesus is arrested, then in verses fifty-seven through sixty-eight, Jesus is before Caiaphas and the Sanhedrin. From verse sixty-nine onward Peter’s denial of Christ is set forth. The chapter contains ten specific waymarks that are to be repeated during the latter days.

26-тараудағы әртүрлі белестердің қысқаша мазмұны мынадай: үшінші тармақтан бесінші тармаққа дейін Исаға өлім әзірлеу қастандығы баяндалады. Содан кейін алтыншыдан он үшінші тармаққа дейін Иса Бетанияда майланады. Он төртінші тармақтан он алтыншы тармаққа дейін Яһуда Мәсіхті отыз күміс теңгеге сатып кетеді. Одан соң он жетінші тармақтан жиырма бесінші тармаққа дейін Оның шәкірттерімен бірге Құтқарылу мейрамы келеді. Жиырма алтыншыдан жиырма тоғызыншы тармаққа дейін Иса Иеміздің Кешкі асын белгілейді, ал отызыншы тармақта Иса Петірдің теріске шығаратынын алдын ала айтады. Отыз алтыншыдан қырық алтыншы тармаққа дейін Иса Гетсиманида болады. Қырық жетінші тармақтан елу алтыншы тармаққа дейін Иса тұтқындалады, содан кейін елу жетінші тармақтан алпыс сегізінші тармаққа дейін Иса Қаяфаның және Синедрионның алдында тұрады. Алпыс тоғызыншы тармақтан бастап Петірдің Мәсіхтен теріске шығаруы баяндалады. Бұл тарауда соңғы күндерде қайталануға тиісті он нақты белес бар.

Chapter twenty-seven has ten distinct waymarks as well. Jesus is delivered to Pilate, then Judas hangs himself, then Jesus is taken before Pilate, then Barabbas is chosen, Pilate delivers Jesus to be crucified, then Jesus is mocked, then the crucifixion, then the death of Jesus, then Jesus is buried and then the guard at the tomb testifies.

Жиырма жетінші тарауда да он айқын межелік белгі бар. Иса Пилатқа тапсырылды, содан кейін Яһуда асылып өлді, содан кейін Иса Пилаттың алдына апарылды, содан кейін Барабба таңдап алынды, Пилат Исаны айқышқа шегелеуге тапсырды, содан кейін Иса мазаққа ұшырады, содан кейін айқышқа шегелену болды, содан кейін Исаның өлімі болды, содан кейін Иса жерленді, ақырында қабір басындағы күзет куәлік берді.

Chapter twenty-eight has but three waymarks, the first being the resurrection, followed by the lie of the Sanhedrin and then the great commission. Three chapters with twenty-three distinct waymarks of the cross that will be repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

Жиырма сегізінші тарауда бар болғаны үш қана айырым белгісі бар: біріншісі — қайта тірілу; одан кейін Синедрионның өтірігі, содан соң ұлы тапсырма келеді. Айқышқа қатысты жиырма үш дара айырым белгісі бар үш тарау жүз қырық төрт мыңның тарихында қайталанатын болады.

## Matthew 26 – Ten Waymarks

Матай 26 — Он белес

- Plot by chief priests and elders to kill Jesus (vv. 3–5)

  Бас діни қызметкерлер мен ақсақалдардың Исаны өлтіру жөніндегі астыртын келісімі (3–5-аяттар)

- Anointing at Bethany by the woman with alabaster box (vv. 6–13)

  Бетанияда алебастр құты ұстаған әйелдің май жағуы (6–13-аяттар)

- Judas agrees to betray Jesus for 30 pieces of silver (vv. 14–16)

  Яһуда Исаны отыз күміс теңгеге ұстап беруге келіседі (14–16-аяттар)

- Preparation and eating of the Passover with the disciples (vv. 17–25)

  Шәкірттерімен бірге Құтқарылу мейрамын дайындау және жеу (17–25-аяттар)

- Institution of the Lord’s Supper (vv. 26–29)

  Иеміздің Кешкі Асының тағайындалуы (26–29-аяттар)

- Prediction of Peter’s denial (vv. 30–35)

  Петірдің теріске шығарылуы туралы алдын ала айтылуы (30–35-аяттар)

- Agony in Gethsemane (vv. 36–46)

  Гетсеманидегі қасірет (36–46-аяттар)

- Betrayal and arrest of Jesus (vv. 47–56)

  Исаның сатылуы және тұтқындалуы (47–56-аяттар)

- Jesus tried before Caiaphas and the Sanhedrin (vv. 57–68)

  Иса Қаяфаның және Синедрионның алдында сотталуы (57–68-аяттар)

- Peter’s threefold denial (vv. 69–75)

  Петірдің үш мәрте терістеуі (69–75-аяттар)

## Matthew 27 – Ten Waymarks

Матай 27 – Он белгi белес

- Jesus delivered to Pilate (vv. 1–2)

  Исаның Пилатқа тапсырылуы (1–2-аяттар)

- Judas’s remorse and suicide (vv. 3–10)

  Яһуданың өкініші және өз-өзіне қол жұмсауы (3–10-аяттар)

- Jesus before Pilate – the formal Roman trial (vv. 11–14)

  Пилаттың алдындағы Иса — ресми римдік сот үдерісі (11–14-аяттар)

- Choice of Barabbas over Jesus (vv. 15–26)

  Исадан гөрі Бараббаны таңдау (15–26-аяттар)

- Pilate delivers Jesus to be crucified (included in the release of Barabbas)

  Пилат Исаны айқышқа шегеленуге тапсырады (Бараббаны босатуға қатысты бөлімде қамтылған)

- Mocking and scourging by the soldiers (vv. 27–31)

  Жауынгерлердің келемеждеуі мен дүрелеуі (27–31-аяттар)

- The crucifixion (vv. 32–44)

  Айқышқа шегелену (32–44-аяттар)

- The death of Jesus (vv. 45–50)

  Исаның өлімі (45–50-тармақтар)

- Supernatural signs and burial by Joseph of Arimathea (vv. 51–61)

  Табиғаттан тыс белгілер және Ариматеялық Жүсіптің жерлеуі (51–61-аяттар)

- Posting of the guard at the tomb (vv. 62–66)

  Қабірге күзет қою (62–66-аяттар)

## Matthew 28 – Three Waymarks

Матай 28 — Үш Белгі-Межe Бұл бүкіл тараудың өзара тығыз байланысты үш бөлімнен тұратынын аңғару өте маңызды. Әр бөлімнің өз ішінде айқын ой ағымы бар, бірақ үшеуі бірігіп пайғамбарлық уақытты түсінудің толық бейнесін құрайды. Мұны ескермей оқу осы тараудағы кейбір басты мәндерді көмескі етуі мүмкін. Бірінші бөлім — жер сілкінісі, періштенің көктен түсуі және тастың домалатылып тасталуы. Бұл жай ғана Иса қабірінен шыққан тарихи көрініс емес; мұнда аса айқын пайғамбарлық рәміз бар. Жер сілкінісі Құдайдың араласуын білдіреді, ал тастың алынуы бұрын жабық болған нәрсенің ашылуын көрсетеді. Бұл — пайғамбарлық хабардың алға жылжуы мен көктен берілген шындықтың ашылуының бейнесі. Екінші бөлім — күзетшілерге қатысты. Олар бәрін көрді, бірақ куәліктері бас діни қызметкерлер мен ақсақалдарға жеткізілгенде, шындықты басып-жасыру үшін ақша берілді. Осылайша өтірік ресми түрде ұйымдастырылды. Бұл жай ғана ежелгі дінбасылардың күнәсі емес; бұл — Құдайдың ісіне қарсы тұру үшін жалған баяндаудың қалай құрылатыны жөніндегі пайғамбарлық үлгі. Адамдар жеткілікті дәлелге ие болса да, егер олардың мүдделері шындыққа қарсы болса, олар көбіне алдауды таңдайды. Үшінші бөлім — он бір шәкірттің Галилеяға, Иса оларға белгіленген тауға баруы. Олар Оны көргенде тағзым етті, бірақ кейбіреулері күмәнданды. Осы тұста Мәсіх былай деді: «Көктегі де, жердегі де барлық билік Маған берілді. Сондықтан барып, барлық халықтарды шәкірт етіңдер, оларды Әкенің, Ұлдың және Киелі Рухтың атымен шомылдыру рәсімінен өткізіңдер; әрі Мен сендерге өсиет еткеннің бәрін сақтауға үйретіңдер. Міне, Мен заманның ақырына дейін әрдайым сендермен біргемін». Бұл ұлы тапсырма ізгі хабарды барлық халықтарға жеткізуге ғана қатысты емес; ол билік, мойынсұну, ілім және Құдай халқының осы дәуірдің соңына дейінгі қатысуы туралы. Осылайша Матай 28-де біз үш белгi-межені көреміз: ашылу, қарсылық және тапсырма. Алдымен Құдай бір нәрсені ашады. Кейін Шайтан оны жасыруға тырысады. Ақырында Құдай Өз халқын сол шындықты дүниеге алып шығуға жібереді. Бұл рет тәртіпті түрде кездейсоқ берілмеген; ол соңғы күндердегі оқиғалардың қалай өрбитінін түсінуге арналған үлгі болып табылады.

- The resurrection and empty tomb (vv. 1–10)

  Қайта тірілу және бос қабір (10–1-аяттар)

- The lie of the chief priests and elders to the soldiers (vv. 11–15)

  Жауынгерлерге бас діни қызметкерлер мен ақсақалдардың айтқан өтірігі (11–15-аяттар)

- The Great Commission (vv. 16–20)

  Ұлы өсиет (16–20-аяттар)

Just as Christ’s experience from the anointing at Bethany to the Great Commission marked the close of His earthly ministry and the beginning of the gospel to all nations, so these same waymarks are repeated in the experience of God’s remnant as they approach the close of probation and their final triumph.

Мәсіхтің Бетаниядағы майланудан Ұлы тапсырмаға дейінгі бастан кешкендері Оның жердегі қызметінің аяқталуын және Ізгі хабардың барлық халықтарға тарала бастауын білдіргені сияқты, дәл сол жолайрықтар Құдайдың қалдығының да сынақ мерзімінің аяқталуына және олардың түпкілікті жеңісіне жақындаған тәжірибесінде қайталанады.

Chapters twenty-six through twenty-eight represent the Passover history structured upon 23 distinct waymarks that are repeated during the history leading to and following after the Sunday law.

Жиырма алтыншыдан жиырма сегізінші тарауларға дейінгі бөлімдер жексенбілік заңға дейін және одан кейінгі тарих барысында қайталанатын 23 айқын межеге негізделіп құрылымдалған Құтқарылу мейрамының тарихын бейнелейді.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 427.

> «Даниял 8:14-те көрсетілгендей, қасиетті орынды тазарту үшін Мәсіхтің біздің Ұлы Діни Қызметкеріміз ретінде Ең Қасиетті Орынға келуі; Даниял 7:13-те баяндалғандай, Адам Ұлының Көне Күндер Иесіне келуі; және Малахия алдын ала айтқандай, Жаратқан Иенің Өз ғибадатханасына келуі — осылардың бәрі бір оқиғаның сипаттамалары; әрі бұл, сондай-ақ, Мәсіхтің Матай 25-тегі он қыз туралы астарлы әңгімесінде суреттелген күйеу жігіттің неке тойына келуі арқылы да бейнеленген». Ұлы күрес, 427.

The end of the 2300 days on October 22, 1844 is repeated at the Sunday law. The 23 waymarks located in the last three chapters of Matthew identify the precious blood that is employed to combine Divinity with humanity.

1844 жылғы 22 қазандағы 2300 күннің аяқталуы жексенбілік заң кезінде қайталанады. Матайдың соңғы үш тарауында орналасқан 23 жолайрық Құдайлықты адамдықпен біріктіру үшін қолданылатын қымбат қанды айқындайды.

> “The intercession of Christ in man’s behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven. We must by faith enter within the veil, ‘whither the forerunner is for us entered.’ Hebrews 6:20. There the light from the cross of Calvary is reflected. There we may gain a clearer insight into the mysteries of redemption. The salvation of man is accomplished at an infinite expense to heaven; the sacrifice made is equal to the broadest demands of the broken law of God. Jesus has opened the way to the Father’s throne, and through His mediation the sincere desire of all who come to Him in faith may be presented before God.” The Great Controversy, 489.

> «Көктегі киелі орында Мәсіхтің адам үшін ара түсуі құтқарылу жоспары үшін Оның айқыштағы өлімі қандай дәрежеде мәнді болса, сондай дәрежеде мәнді. Ол Өз өлімі арқылы Өзі қайта тірілгеннен кейін көкте аяқтау үшін көтерілген сол істі бастады. Біз сенім арқылы перденің ішкі жағына енуге тиіспіз, “қайда біз үшін ізашар болып кірді”. Еврейлерге 6:20. Сол жерде Қалвария айқышынан түскен нұр шағылады. Сол жерде біз құтқарылу құпияларын неғұрлым айқынырақ ұғына аламыз. Адамның құтқарылуы көк үшін шексіз құнмен іске асырылды; әкелінген құрбандық Құдайдың бұзылған заңының ең кең талаптарына сай келеді. Иса Әкенің тағына апарар жолды ашты, әрі Оның делдалдығы арқылы Оған сеніммен келетіндердің барлығының шынайы тілегі Құдайдың алдында ұсыныла алады.» Ұлы Күрес, 489.

Chapter 23 of Matthew emphasizes the condemnation upon the counterfeit priesthood. Chapters twenty-six through twenty-eight are the omega to chapter twenty-three. The counterfeit Levites, the old men’s escalating rebellion over four generations produced the waymarks in the last three chapters.

Матайдың 23-тарауы жалған діни қызметке шығарылған үкімді айқын көрсетеді. Жиырма алтыншыдан жиырма сегізінші тарауға дейінгі тараулар жиырма үшінші тараудың омегасы болып табылады. Жалған леуіліктер — қарттардың төрт ұрпақ бойы үдей түскен бүлігі — соңғы үш тараудағы жолбелгілерді тудырды.

Chapter twenty-four identifies the line upon line methodology as the methodology of Christ, as He employs the destruction of Jerusalem to describe the things that are, the things that have been and the things that will be.

Жиырма төртінші тарау «жол үстіне жол» әдіснамасын Мәсіхтің әдіснамасы ретінде айқындайды, өйткені Ол Иерусалимнің қирауын пайдалана отырып, бар нәрселерді, болған нәрселерді және болашақта болатын нәрселерді сипаттайды.

The fall of Jerusalem in 70 AD, took place on the same day of the year that Jerusalem was first destroyed by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem by Nebuchadnezzar was past history, and Christ’s history, when Titus took Jerusalem, typified the end of the world. Matthew 24 is lifting up the line upon line methodology, thus identifying “methodology” as an element of the prophetic testimony.

Иерусалимнің б.з. 70 жылы құлауы жылдың дәл сол күні болды; сол күні Иерусалимді алғаш рет Набуходоносор қиратқан еді. Набуходоносордың Иерусалимді қиратуы — өткен тарих, ал Тит Иерусалимді алған кездегі Мәсіхтің тарихы дүниенің ақырының бейнесі болды. Матай 24-та «жол-жол үстіне» әдістемесі көтеріліп көрсетіледі, осылайша «әдістеме» пайғамбарлық куәліктің бір бөлігі ретінде айқындалады.

It is in chapter 24 that Christ identifies the necessity of understanding the “abomination of desolation” spoken of by Daniel the prophet, the very foundational understanding of William Miller, and the symbol that establishes the vision in Daniel. It also represents the rebellion of Adventism, as they rejected the Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel, and thus partook of the strong delusion of 2 Thessalonians chapter two. The chapter directly connects with Luke 21, thus identifying August 11, 1840 through October 22, 1844, which typifies 9/11 unto the Sunday law. It also connects with the “times of the Gentiles” in Luke 21:24, which is a primary key in unlocking the “seven times” of Moses, while also aligning with the measuring of the temple in Revelation eleven.

Дәл 24-тарауда Мәсіх Даниял пайғамбар айтқан «қирау жексұрындығын» түсінудің қажеттілігін айқындайды; бұл — Уильям Миллердің ең іргелі түсінігі әрі Даниялдағы аянды орнықтыратын нышан. Бұл сондай-ақ адвентизмнің бүлігін де білдіреді, өйткені олар Даниял кітабындағы «күнделіктіге» қатысты миллершіл түсінікті қабылдамай тастады, сөйтіп 2 Салониқалықтарға 2-тараудағы күшті адасудың үлесіне кірді. Бұл тарау Лұқа 21-мен тікелей байланысады, осылайша 1840 жылғы 11 тамыздан 1844 жылғы 22 қазанға дейінгі аралықты айқындайды, ол 9/11-ден жексенбілік заңға дейінгінің бейнесі болып табылады. Сондай-ақ ол Лұқа 21:24-тегі «өзге ұлттардың уақыттарымен» байланысады, бұл Мұсаның «жеті уақытын» ашудағы басты кілттердің бірі болумен қатар, Аян кітабының 11-тарауындағы ғибадатхананы өлшеумен де үйлеседі.

Beginning with chapter twenty-three, followed by 24 and 25, and then concluding with chapters 26 through 27, three chapters which possess twenty-three waymarks that are the omega to the alpha of chapter twenty-three. Chapter twenty-six added to twenty-seven and twenty-eight equals “81,” which is a symbol of the priesthood. Upon three witnesses (Genesis, Matthew and Revelation) chapters 11 through 22 are one line. Chapters 23 through 28 are a line of truth which begins with 23 and ends with 23.

Жиырма үшінші тараудан бастап, соның артынан 24 пен 25 келіп, кейін 26-дан 27-ге дейінгі тараулармен қорытындыланатын, жиырма үшінші тараудың альфасына омега болатын жиырма үш белеске ие үш тарау. Жиырма алты тарауға жиырма жеті мен жиырма сегізді қосқанда, «81» шығады, бұл — діни қызметкерліктің нышаны. Үш куәлік бойынша (Жаратылыс, Матай және Аян) 11-ден 22-ге дейінгі тараулар бір сызық болып табылады. 23-тен 28-ге дейінгі тараулар 23-тен басталып, 23-пен аяқталатын ақиқат сызығы болып табылады.

Chapters one through ten are the first of three prophetic lines in the book of Matthew. Ten chapters, followed by twelve chapters, followed by six chapters. Inspiration informs us that all the books of the Bible meet and end in the Revelation, and therefore all the books of the Bible meet and end in Matthew. Matthew, as the face of the lion of the tribe of Judah identifies twelve distinct Messianic prophecies, and those twelve passages produce the waymarks of the history of the Millerites and the one hundred and forty-four thousand. As the book of Revelation begins with the revelation of Jesus Christ, Matthew chapter one presents a revelation of Jesus Christ which connects with the life and testimony of Moses, with the history of Antichrist while identifying the three elements of the church triumphant as represented by the prophet, the priest and the king.

Матай кітабының бірінші тарауынан оныншы тарауына дейінгі бөлігі — осы кітаптағы үш пайғамбарлық желінің алғашқысы. Әуелі он тарау, содан кейін он екі тарау, содан соң алты тарау. Рухтың жетелеуі бізге Киелі кітаптың барлық кітаптары Аян кітабында тоғысып, сонда аяқталатынын хабарлайды, сондықтан Киелі кітаптың барлық кітаптары Матайда да тоғысып, сонда аяқталады. Яһуда руының арыстаны бейнесіндегі Матай Мәсіхке қатысты он екі айқын пайғамбарлықты көрсетеді, ал сол он екі үзінді Миллериттердің және жүз қырық төрт мыңның тарихындағы межелік белгілерді қалыптастырады. Аян кітабы Иса Мәсіхтің аянынан басталатыны сияқты, Матайдың бірінші тарауы да Иса Мәсіхтің аянын ұсынады; бұл аян Мұсаның өмірі мен куәлігімен, Антихрист тарихымен байланысады, әрі жеңімпаз қауымның пайғамбар, діни қызметкер және патша арқылы бейнеленген үш құрамдас бөлігін айқындайды.

Matthew begins with the revelation of Jesus Christ in the context of God’s covenant with a chosen people. From Abraham to David was 14 generations, from David to captivity in Babylon was fourteen generations, and from Babylon to Christ is another fourteen generations. The genealogy of Christ in Matthew aligns with Moses, for Moses is the alpha of Christ the omega. Moses life of one hundred and twenty years, aligns with the one hundred and twenty years of probationary time in the history of Noah. Noah’s covenant is therefore connected with the covenant of a chosen people. The one hundred and twenty years of Moses represents three periods of forty years that concluded with Moses slaying the Egyptian at the end of forty years, and the first born, Pharaoh and his army being slain at the end of the second forty-year period. The second forty-year period ended at a rebellion at Kadesh and the third forty-year period ended at the second rebellion of Kadesh. All of the three prophetic lines of the alpha end at Kadesh and the three prophetic lines of Matthew’s genealogy end at David, captivity in Babylon and the Messenger of the covenant.

Матай Иса Мәсіхтің ашылуын Құдайдың таңдап алған халқымен жасаған келісімі аясында бастайды. Ыбырайымнан Дәуітке дейін он төрт ұрпақ болды, Дәуіттен Бабылға айдалып кетуге дейін он төрт ұрпақ болды, ал Бабылдан Мәсіхке дейін тағы он төрт ұрпақ бар. Матайдағы Мәсіхтің шежіресі Мұсамен үйлеседі, өйткені Мұса — омега болып табылатын Мәсіхтің альфасы. Мұсаның жүз жиырма жылдық өмірі Нұх тарихындағы сынақ мерзімі болған жүз жиырма жылмен үйлеседі. Сондықтан Нұхтың келісімі таңдап алынған халықтың келісімімен байланысты. Мұсаның жүз жиырма жылы қырық жылдан тұратын үш кезеңді бейнелейді; олардың қорытындысында Мұса алғашқы қырық жылдың соңында мысырлықты өлтірді, ал екінші қырық жылдық кезеңнің соңында тұңғыштар, перғауын және оның әскері қырылды. Екінші қырық жылдық кезең Қадештегі бүлікпен аяқталды, ал үшінші қырық жылдық кезең Қадештегі екінші бүлікпен аяқталды. Альфаның барлық үш пайғамбарлық желісі Қадеште аяқталады, ал Матай шежіресінің үш пайғамбарлық желісі Дәуітте, Бабылға айдалып кетуде және Келісімнің Елшісінде аяқталады.

When the alpha of Moses is aligned with the omega of Christ there are six witnesses of Kadesh, which is 1863 and the Sunday law. Matthew’s genealogy places king David at Kadesh, which is where apostate Adventism is taken to Babylon, as Christ confirms the covenant with the one hundred and forty-four thousand. By placing David at the Sunday law a second witness of David is established with David being one of three human representatives that began to serve when they were thirty years old. Christ, David, Joseph and Ezekiel all began their work at thirty years of age. Together the four thirty-year-old’s that began to serve represent the combination of Divinity with humanity, when the church militant is transformed into the church triumphant. That church is made up of a prophet, a priest and a king. The transformation is marked at the Sunday law, which is also Kadesh, so David in the genealogy of Matthew aligns with the thirty year old David.

Мұсаның әліппесі Мәсіхтің омегасымен сәйкестендірілгенде, Қадештің алты куәгері бар, ол — 1863 жыл және жексенбілік заң. Матайдың шежіресі Дәуіт патшаны Қадешке орналастырады; дәл сол жерде жолдан тайған адвентизм Бабылға әкетіледі, өйткені Мәсіх жүз қырық төрт мыңмен келісімді растайды. Дәуітті жексенбілік заңға орналастыру арқылы Дәуіттің екінші куәлігі бекітіледі, өйткені Дәуіт отыз жасында қызмет ете бастаған үш адамдық өкілдің бірі. Мәсіх, Дәуіт, Жүсіп және Езекиелдің барлығы да өз істерін отыз жасында бастады. Қызмет ете бастаған осы төрт отыз жастағы тұлға бірге алғанда, шайқасушы қауым жеңімпаз қауымға айналған сәтте, Құдайлық пен адамзаттың қосылуын бейнелейді. Сол қауым пайғамбардан, діни қызметкерден және патшадан тұрады. Бұл өзгеріс жексенбілік заң кезінде белгіленеді, ол сондай-ақ Қадеш болып табылады, сондықтан Матайдың шежіресіндегі Дәуіт отыз жастағы Дәуітпен сәйкестенеді.

The thirty years of preparation aligns with the four hundred and thirty years of Abraham’s covenant, and also the age of a priest and the 1290 years of Daniel 12:11. In the next article we will consider each of those twelve Messianic prophecies within the book of Matthew. We are first identifying three prophetic lines within Matthew; chapters one through ten, followed by chapters eleven through twenty-two, and then twenty-three through twenty-eight.

Дайындықтың отыз жылы Ыбырайымның келісімінің төрт жүз отыз жылымен, сондай-ақ діни қызметкердің жасымен және Даниял 12:11-дегі 1290 жылмен үйлеседі. Келесі мақалада біз Матай кітабындағы Мәсіхке қатысты сол он екі пайғамбарлықтың әрқайсысын қарастырамыз. Әуелі біз Матайдың ішінде үш пайғамбарлық желіні айқындап алып отырмыз: бірінші тараудан оныншы тарауға дейін, одан кейін он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейін, содан соң жиырма үшінші тараудан жиырма сегізінші тарауға дейін.

> “For a time after the disappointment in 1844, I did hold, in common with the advent body, that the door of mercy was then forever closed to the world. This position was taken before my first vision was given me. It was the light given me of God that corrected our error, and enabled us to see the true position.

> «1844 жылғы түңілуден кейін біраз уақыт мен де, адвенттік қауыммен бірге, рақым есігі сол кезде дүние үшін мәңгіге жабылды деп ұстандым. Бұл ұстаным маған алғашқы аяным берілгенге дейін қабылданған еді. Қателігімізді түзетіп, шынайы жағдайды көруге мүмкіндік берген — Құдай маған берген нұр болды.»

> “I am still a believer in the shut-door theory, but not in the sense in which we at first employed the term or in which it is employed by my opponents.

> «Мен әлі де жабық есік теориясына сенушімін, бірақ бұл терминді біз әуелде қолданған мағынада да, қарсыластарым қолданып жүрген мағынада да емес.»

> “There was a shut door in Noah’s day. There was at that time a withdrawal of the Spirit of God from the sinful race that perished in the waters of the Flood. God Himself gave the shut-door message to Noah: ‘My spirit shall not always strive with man, for that he also is flesh: yet his days shall be an hundred and twenty years’ (Genesis 6:3).

> Нұхтың заманында жабылған есік болды. Сол кезде Топан судың суында қырылып кеткен күнәкар ұрпақтан Құдай Рухының кері шегінуі болды. Жабық есік туралы хабарды Нұхқа Құдайдың Өзі берді: «Менің Рухым адаммен мәңгі айқаспайды, өйткені ол да тән; сондықтан оның күндері жүз жиырма жыл болады» (Жаратылыс 6:3).

> “There was a shut door in the days of Abraham. Mercy ceased to plead with the inhabitants of Sodom, and all but Lot, with his wife and two daughters, were consumed by the fire sent down from heaven.

> Ыбырайымның күндерінде жабық есік болды. Мейірім Содом тұрғындарын енді жалынбайтын болды, ал Лұттан, оның әйелі мен екі қызынан басқаның бәрі көктен жіберілген отпен жойылды.

> “There was a shut door in Christ’s day. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation, ‘Your house is left unto you desolate’ (Matthew 23:38).

> Мәсіхтің күндерінде жабық есік болды. Құдай Ұлы сол ұрпақтағы сенбейтін яһудилерге: «Міне, үйлерің өздеріңе қаңырап бос қалады» (Матай 23:38), — деп жариялады.

> “Looking down the stream of time to the last days, the same infinite power proclaimed through John: ‘These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth’ (Revelation 3:7).

> Уақыт өзенінің ағысымен соңғы күндерге көз тастап, сол бір шексіз құдірет Жохан арқылы былай деп жариялады: «Қасиетті, Шынайы, Дәуіттің кілтіне ие, ашса — ешкім жаппайтын, жапса — ешкім ашпайтын былай дейді» (Аян 3:7).

> “I was shown in vision, and I still believe, that there was a shut door in 1844. All who saw the light of the first and second angels’ messages and rejected that light, were left in darkness. And those who accepted it and received the Holy Spirit which attended the proclamation of the message from heaven, and who afterward renounced their faith and pronounced their experience a delusion, thereby rejected the Spirit of God, and it no longer pleaded with them.

> Маған аянда көрсетілді, және мен әлі де 1844 жылы жабылған есік болғанына сенемін. Бірінші және екінші періштелердің хабарларының нұрын көріп, сол нұрды қабылдамай кері қаққандардың бәрі қараңғылықта қалдырылды. Ал оны қабылдап, көктен жарияланған хабарды алып жүрген Киелі Рухты қабылдағандар, кейіннен өз сенімінен бас тартып, өз тәжірибесін алдану деп жариялау арқылы Құдай Рухын қабылдамай тастады, және Ол енді олар үшін жалынбайтын болды.

> “Those who did not see the light, had not the guilt of its rejection. It was only the class who had despised the light from heaven that the Spirit of God could not reach. And this class included, as I have stated, both those who refused to accept the message when it was presented to them, and also those who, having received it, afterward renounced their faith. These might have a form of godliness, and profess to be followers of Christ; but having no living connection with God, they would be taken captive by the delusions of Satan. These two classes are brought to view in the vision—those who declared the light which they had followed a delusion, and the wicked of the world who, having rejected the light, had been rejected of God. No reference is made to those who had not seen the light, and therefore were not guilty of its rejection.” Selected Messages, book 1, 62, 63.

> «Нұрды көрмегендер оны теріске шығарудың кінәсіне ұшырамаған еді. Құдай Рухы жете алмайтындар тек көктен келген нұрды менсінбей қараған топ қана болды. Ал бұл топқа, мен айтып өткенімдей, өздеріне ұсынылған кезде хабарды қабылдаудан бас тартқандар да, сондай-ақ оны қабылдап, кейіннен сенімдерінен безгендер де кірді. Бұларда тақуалықтың сыртқы түрі болуы және өздерін Мәсіхтің ізбасарларымыз деп жариялауы мүмкін; бірақ Құдаймен тірі байланысы болмағандықтан, олар Шайтанның азғыруларына тұтқынға түсетін еді. Бұл екі топ аянда көрсетілген: өздері ұстанған нұрды адасушылық деп жариялағандар және нұрды қабылдамай, соның салдарынан Құдай тарапынан қабылданбаған дүниенің зұлымдары. Нұрды көрмеген, сондықтан оны теріске шығарудың кінәсіне ұшырамағандар туралы мұнда ешқандай сілтеме жасалмайды». Selected Messages, book 1, 62, 63.

> “It is those who by faith follow Jesus in the great work of the atonement who receive the benefits of His mediation in their behalf, while those who reject the light which brings to view this work of ministration are not benefited thereby. The Jews who rejected the light given at Christ’s first advent, and refused to believe on Him as the Saviour of the world, could not receive pardon through Him. When Jesus at His ascension entered by His own blood into the heavenly sanctuary to shed upon His disciples the blessings of His mediation, the Jews were left in total darkness to continue their useless sacrifices and offerings. The ministration of types and shadows had ceased. That door by which men had formerly found access to God was no longer open. The Jews had refused to seek Him in the only way whereby He could then be found, through the ministration in the sanctuary in heaven. Therefore they found no communion with God. To them the door was shut. They had no knowledge of Christ as the true sacrifice and the only mediator before God; hence they could not receive the benefits of His mediation.

> «Ұлы татуластыру ісінде Исаға сенім арқылы еріп жүргендер ғана Оның өздері үшін атқаратын ара ағайындық қызметінің игіліктерін қабылдайды, ал осы қызметті айқын көрсететін нұрды қабылдамайтындар одан ешбір пайда көрмейді. Мәсіхтің алғашқы келуінде берілген нұрды қабылдамай, Оған дүниенің Құтқарушысы ретінде сенуден бас тартқан яһудилер Ол арқылы кешірім ала алмады. Иса көкке көтерілген кезде Өз қаны арқылы көктегі киелі ғибадатханаға кіріп, шәкірттеріне Өзінің ара ағайындық қызметінің баталарын төгу үшін барғанында, яһудилер өздерінің пайдасыз құрбандықтары мен тартуларын жалғастыра беруі үшін толық қараңғылықта қалдырылды. Бейнелер мен көлеңкелердің қызметі тоқтатылды. Адамдар бұрын Құдайға жол табатын сол есік енді ашық емес еді. Яһудилер Оны енді табуға болатын жалғыз жолмен — көктегі киелі ғибадатханадағы қызмет арқылы — іздеуден бас тартты. Сондықтан олар Құдаймен ешқандай қатынас таба алмады. Олар үшін есік жабылды. Олар Мәсіхті шынайы құрбандық әрі Құдай алдындағы жалғыз Делдал ретінде танымады; сондықтан Оның ара ағайындық қызметінің игіліктерін қабылдай алмады.»

> “The condition of the unbelieving Jews illustrates the condition of the careless and unbelieving among professed Christians, who are willingly ignorant of the work of our merciful High Priest. In the typical service, when the high priest entered the most holy place, all Israel were required to gather about the sanctuary and in the most solemn manner humble their souls before God, that they might receive the pardon of their sins and not be cut off from the congregation. How much more essential in this antitypical Day of Atonement that we understand the work of our High Priest and know what duties are required of us.

> «Сенбейтін яһудилердің күйі өздерін мәсіхші деп атайтындардың арасындағы немқұрайлы әрі сенбейтіндердің күйін бейнелейді; олар біздің рақымды Ұлы Бас Дінқызметшіміздің қызметі туралы әдейі надандықта қалады. Бейнелік қызметте бас діни қызметкер ең қасиетті орынға кірген кезде, бүкіл Исраил киелі орынның айналасына жиналып, күнәларының кешірімін алып, қауымнан аластатылмауы үшін, Құдайдың алдында барынша салтанатты түрде өз жандарын кішірейтуге тиіс еді. Олай болса, осы бейнеге сәйкес Күнәні өтеу күнінде Ұлы Бас Дінқызметшіміздің қызметін түсінуіміз және бізден қандай міндеттер талап етілетінін білуіміз қаншалықты маңыздырақ.»

> “Men cannot with impunity reject the warning which God in mercy sends them. A message was sent from heaven to the world in Noah’s day, and their salvation depended upon the manner in which they treated that message. Because they rejected the warning, the Spirit of God was withdrawn from the sinful race, and they perished in the waters of the Flood. In the time of Abraham, mercy ceased to plead with the guilty inhabitants of Sodom, and all but Lot with his wife and two daughters were consumed by the fire sent down from heaven. So in the days of Christ. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation: ‘Your house is left unto you desolate.’ Matthew 23:38. Looking down to the last days, the same Infinite Power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved’: ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:10–12. As they reject the teachings of His word, God withdraws His Spirit and leaves them to the deceptions which they love.” The Great Controversy, 430, 431.

> «Адамдар Құдай Өзінің мейірімімен оларға жолдаған ескертуді жазасыз теріске шығара алмайды. Нұхтың күндерінде көктен дүниеге бір хабар жіберілді, әрі олардың құтқарылуы сол хабарға қалай қарағандарына байланысты болды. Ескертуді теріске шығарғандықтан, Құдайдың Рухы күнәкар ұрпақтан қайтарылып алынды, сөйтіп олар Топан судың толқындарында қырылып кетті. Ыбырайымның заманында да Содомның айыпты тұрғындарын мейірім енді жалбарына шақыруын тоқтатты, сөйтіп Лот, оның әйелі мен екі қызынан басқасының бәрі көктен түскен отпен жойылды. Мәсіхтің күндерінде де солай болды. Құдайдың Ұлы сол ұрпақтың сенбейтін яһудилеріне: “Міне, үй-жайларың өздеріңе қаңырап бос қалдырылады”,— деп жариялады. Матай 23:38. Соңғы күндерге көз жүгірте отырып, сол бір Шексіз Құдірет құтқарылулары үшін “ақиқатты сүюді қабылдамағандар” туралы былай дейді: “Сондықтан олар өтірікке сенсін деп, Құдай оларға күшті адасуды жібереді; сөйтіп ақиқатқа сенбей, әділетсіздікті ұнатқандардың бәрі сотталсын”. 2 Салониқалықтарға 2:10–12. Олар Оның сөзінің ілімдерін теріске шығарған кезде, Құдай Өз Рухын олардан алып, өздері сүйген алдаулардың билігіне қалдырады». Ұлы тартыс, 430, 431.

Back to Articles