Article

# The Book of Daniel - Number Ninety

Даниял кітабы — Тоқсаныншы саны

Unraveling the Daily: A Historical Examination of Controversies and Contradictions

Күнделіктіні тарқату: Даулар мен қайшылықтарды тарихи тұрғыдан зерттеу

Author

Jeff Pippenger

Published

February 23, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

If you looked closely at the last passage in the previous article, you will have looked at the original source of the passage that is found in the book Early Writings, which A. G. Daniells claims to have taken with him in his interview on the subject of “the daily” with Sister White in 1910. Those who were working to establish the “lie” that “the daily,” represents Christ’s sanctuary ministry needed to undermine Sister White’s direct and clear endorsement of the correct view being given to those who gave the judgment hour cry. The “lie” they invented was that the only warning Sister White was being specific about was the warning of time setting. That is what Arthur White works to establish in his biography, and it is what his father, Ellen White’s son, and Daniells were trying to prove by the invented interview.

Егер алдыңғы мақаладағы соңғы үзіндіге мұқият қараған болсаңыз, онда сіз 1910 жылы А. Г. Дэниелс «күнделікті» мәселесіне қатысты Уайт қарындаспен сұхбатында өзімен бірге алып барғанын мәлімдеген, Early Writings кітабында кездесетін сол үзіндінің бастапқы қайнар көзін де көрген болар едіңіз. «Күнделікті» Мәсіхтің киелі орын қызметін білдіреді деген «өтірікті» орнықтыруға еңбек еткендер сот сағаты туралы хабарды жеткізгендерге ұсынылған дұрыс көзқарасты Уайт қарындастың тікелей әрі айқын мақұлдауын жоққа шығаруға мұқтаж болды. Олардың ойлап тапқан «өтірігі» — Уайт қарындас нақтылап ескерткен жалғыз ескерту уақыт белгілеу туралы ескерту ғана болған деген тұжырым еді. Артур Уайт өз өмірбаянында дәл осыны орнықтыруға тырысады, ал оның әкесі — Эллен Уайттың ұлы — және Дэниелс ойдан шығарылған сол сұхбат арқылы соны дәлелдеуге әрекеттенді.

As already noted, there is no record of any interview between Sister White and Daniells on the subject of “the daily.” The supposed interview was proposed in 1931. If Sister White had endorsed Daniells fallen view of “the daily” at an interview in 1910, why would he, someone Sister White identified was zealous to promote his view, keep silent about her endorsement for twenty-one years? It wasn’t an interview, it was an invention.

Бұрын атап өтілгендей, “күнделікті” туралы мәселе жөнінде Уайт қарындас пен Дэниеллс арасында қандай да бір сұхбат болғаны туралы ешбір жазба жоқ. Болжамдағы бұл сұхбат 1931 жылы ғана ұсынылды. Егер Уайт қарындас 1910 жылғы бір сұхбатта Дэниеллстің “күнделікті” туралы жаңсақ көзқарасын құптаған болса, онда Уайт қарындас өз көзқарасын ілгерілетуге ынталы екенін атап көрсеткен осы адамның неге оның қолдауын жиырма бір жыл бойы үнсіз сақтауы керек еді? Бұл сұхбат емес еді, бұл ойдан шығарылған нәрсе еді.

The invention of the interview sought to place the context of her statement of “the daily” as if it was something that was incidental to her warning against time setting, and Arthur White placed his fingerprints on the lie in the fashion he presented in the history of 1931. As a Christian he should have simply reported the history, and left historical revisionism out of the equation. We ended the last article with the passage from 1850, that the passage in Early Writings is derived from. The statement first appeared in 1850, in the Review, and then again in the book Experience and Views. The third time it appears is in the book Early Writings, but in its evolution to the book Early Writings certain changes occurred. However, we would not say that many of the Spirit of Prophecy writings have been changed as some claim in their effort to discredit her work.

Сұхбаттың ойлап табылуы оның «күнделікті» туралы мәлімдемесінің мәнмәтінін уақыт белгілеуге қарсы ескертуіне кездейсоқ түрде ғана қатысты болғандай етіп көрсетуге ұмтылды, ал Артур Уайт 1931 жылғы тарихты қалай баяндаған болса, сол қалпымен бұл өтірікке өзінің ізін қалдырды. Ол мәсіхші ретінде тарихты жай ғана баяндап, тарихи ревизионизмді бұл мәселеге араластырмай қоюы тиіс еді. Біз алдыңғы мақаланы 1850 жылғы, Early Writings-тағы үзіндінің негізі болып табылатын мәтінмен аяқтадық. Бұл мәлімдеме алғаш рет 1850 жылы Review беттерінде, содан кейін Experience and Views кітабында қайтадан жарық көрді. Үшінші рет ол Early Writings кітабында кездеседі, бірақ Early Writings кітабына дейінгі дамуы барысында белгілі бір өзгерістер болды. Алайда, кейбіреулер оның еңбегін беделден айыруға тырысқандағыдай, біз Пайғамбарлық Рухының көптеген жазбалары өзгертілген деп айтпас едік.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> «Жаратқан Ие маған 1843 жылғы кестенің Өз қолымен бағытталғанын және оның ешбір бөлігі өзгертілмеуге тиіс екенін көрсетті; ондағы сандардың Өзінің қалауындағыдай болғанын көрсетті. Оның қолы кейбір сандардағы бір қателіктің үстінде болып, оны жасырып тұрған еді, сондықтан Оның қолы алынғанға дейін ешкім оны көре алмады.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> «Содан кейін мен “Күнделіктіге” қатысты мынаны көрдім: “құрбандық” деген сөз адам даналығымен қосылған, әрі ол мәтінге жатпайды; ал Ие оның дұрыс түсінігін үкім сағаты туралы дауысты жариялағандарға берді. 1844 жылдан бұрын, бірлік бар кезде, барлығы дерлік “Күнделіктінің” дұрыс түсінігіне біріккен еді; бірақ 1844 жылдан бері, абыржу жағдайында, басқа көзқарастар қабылданып, соның салдарынан қараңғылық пен абыржу келді». Review and Herald, November 1, 1850.

This passage was originally in the publication titled The Present Truth from 1849, but it was printed in the Review and Herald in November, 1850. In the original manuscript Sister White directly states that she is writing out several things which the Lord had recently shown her, and as you read the entire article you will see many subjects addressed. There are about twenty various subjects that she was shown. The point is that in the original article the subject of “the daily,” and the subject of “time setting” were two different revelations of things she was shown.

Бұл үзінді бастапқыда 1849 жылғы *The Present Truth* басылымында болған, бірақ 1850 жылдың қарашасында *Review and Herald* журналында басылып шықты. Түпнұсқа қолжазбада Уайт ханым Иенің жуырда өзіне көрсеткен бірнеше нәрсесін жазып отырғанын тікелей айтады, және бүкіл мақаланы оқыған кезде онда көптеген тақырыптардың қарастырылғанын көресіз. Оған көрсетілген әртүрлі шамамен жиырма тақырып бар. Негізгі мәселе мынада: түпнұсқа мақалада “the daily” тақырыбы мен “time setting” тақырыбы өзіне көрсетілген нәрселер туралы екі түрлі аян болған.

In the original manuscript they were identified in different paragraphs. When the passage was reprinted in Experience and Views the editors combined the paragraph where Sister White upholds the pioneer view of “the daily,” with the following paragraph that warns against time setting. As you read the original, take note that emphasis is placed upon some subjects through Capitalization. In the paragraph where she endorses the pioneer view of “the daily,” she Capitalizes the word Daily, and in the next paragraph she Capitalizes the word Time, thus marking a direct distinction between the two subjects she was shown.

Түпнұсқа қолжазбада олар әртүрлі абзацтарда көрсетілген еді. Үзінді Experience and Views басылымында қайта басылғанда, редакторлар Уайт қарындас «күнделікті» туралы ізашарлық көзқарасты қолдайтын абзацты уақыт белгілеуден сақтандыратын келесі абзацпен біріктірді. Түпнұсқаны оқыған кезде, кейбір тақырыптарға екпін Бас әріппен жазу арқылы түсірілгенін ескеріңіз. Ол «күнделікті» туралы ізашарлық көзқарасты мақұлдайтын абзацта Daily сөзін Бас әріппен жазады, ал келесі абзацта Time сөзін Бас әріппен жазады; осылайша оған көрсетілген осы екі тақырыптың арасын тікелей ажыратып көрсетеді.

> “Dear Brethren and Sisters,

> «Қымбатты бауырлар мен әпке-қарындастар, »

> “I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision. I was shown the loveliness of Jesus, and the love that the angels have for one another. Said the angel—Can ye not behold their love?—follow it. Just so God’s people must love one another. Rather let blame fall on thyself than on a brother. I saw that the message ‘sell that ye have and give alms’ had not been given, by some, in its clear light; that the true object of the words of our Saviour had not been clearly presented. I saw that the object of selling was not to give to those who are able to labor and support themselves; but to spread the truth. It is a sin to support and indulge those who are able to labor, in idleness. Some have been zealous to attend all the meetings; not to glorify God, but for the ‘loaves and fishes.’ Such had much better been at home laboring with their hands, ‘the thing that is good,’ to supply the wants of their families, and to have something to give to sustain the precious cause of present truth.

> «Жақында Жаратқан Иенің аянда маған көрсеткендерінің қысқаша нобайын сендерге бергім келеді. Маған Исаның сұлулығы және періштелердің бір-біріне деген сүйіспеншілігі көрсетілді. Періште былай деді: — Олардың сүйіспеншілігін көріп тұрған жоқсыңдар ма? — соған еліктеңдер. Дәл солай Құдай халқы да бір-бірін сүюге тиіс. Айыпты бауырыңа артқаннан гөрі, өзіңе артқаның жақсырақ. Мен «қолдарыңда барды сатып, садақа беріңдер» деген хабардың кейбіреулер тарапынан оның айқын нұрында берілмегенін; Құтқарушымыздың осы сөздерінің шынайы мақсаты анық көрсетілмегенін көрдім. Мен сату мақсатының өз еңбегімен еңбек етіп, өзін асырай алатындарға беру емес, қайта шындықты тарату екенін көрдім. Еңбек ете алатындарды жалқаулықта асырап, еркелету — күнә. Кейбіреулер барлық жиналыстарға қатысуға құлшынысты болды; бірақ бұл Құдайды мадақтау үшін емес, «нан мен балық» үшін еді. Ондайлар үшін отбасыларының мұқтажын қамтамасыз етуге және қазіргі ақиқаттың қымбат ісін қолдауға берері болу үшін, үйлерінде қалып, өз қолдарымен «игі нәрсені» еңбек еткені әлдеқайда жақсы болар еді.»

> “Some, I saw, had erred in praying for the sick to be healed before unbelievers. If any among us are sick, and call for the elders of the church to pray over them, according to James 5:14, 15, we should follow the example of Jesus. He put unbelievers out of the room, then healed the sick; so we should seek to be separated from the unbelief of those who have not faith, when we pray for the sick among us.

> «Кейбіреулердің сенбейтіндердің алдында науқастардың сауығуы үшін дұға етуде қателескенін көрдім. Егер арамызда біреу науқастанып, Жақып 5:14, 15-ке сай, қауымның ақсақалдарын өзіне келіп, үстінен дұға етсін деп шақырса, біз Иса Мәсіхтің үлгісіне еруіміз керек. Ол сенбейтіндерді бөлмеден шығарып жіберіп, содан кейін науқасты сауықтырды; сондықтан арамыздағы науқастар үшін дұға еткенде, сенімі жоқ адамдардың сенбеушілігінен бөлектенуге ұмтылуымыз керек.»

> “Then I was pointed back to the time that Jesus took his disciples away alone, into an upper room, and first washed their feet, and then gave them to eat of the broken bread, to represent his broken body, and juice of the vine to represent his spilled blood. I saw that all should move understandingly, and follow the example of Jesus in these things, and when attending to these ordinances, should be as separate from unbelievers as possible.

> «Содан кейін менің назарым Иса Өз шәкірттерін оңаша, үстіңгі бөлмеге алып барып, әуелі олардың аяқтарын жуған, содан соң оларға сындырылған нанды — Өзінің жараланған денесін бейнелеу үшін, ал жүзім шырынын — төгілген қанын бейнелеу үшін ішіп-жеуге берген уақытқа қайта аударылды. Мен баршаның осыны ұғына отырып әрекет етуі және бұл істерде Исаның үлгісіне еруі керек екенін көрдім; әрі осы рәсімдерді атқарған кезде, мүмкін болғанынша, сенбейтіндерден бөлек болуы тиіс.»

> “Then I was shown that the seven last plagues will be poured out, after Jesus leaves the Sanctuary. Said the angel—It is the wrath of God and the Lamb that causes the destruction or death of the wicked. At the voice of God the saints will be mighty and terrible as an army with banners; but they will not then execute the judgment written. The execution of the judgment will be at the close of the 1000 years.

> «Содан кейін маған соңғы жеті оба Иса Киелі Орыннан шыққаннан кейін төгілетіні көрсетілді. Періште былай деді: — Зұлымдардың жойылуына немесе өліміне себеп болатын — Құдай мен Тоқтының қаһары. Құдайдың даусымен әулиелер туларымен тұрған әскердей құдіретті әрі қорқынышты болады; бірақ олар сол кезде жазылған сотты жүзеге асырмайды. Соттың орындалуы 1000 жылдың соңында болады.

> “After the saints are changed to immortality, and are caught up together, and receive their harps, crowns, &c., and enter the Holy City, Jesus and the saints set in judgment. The books are opened, the book of life and the book of death; the book of life contains the good deeds of the saints, and the book of death contains the evil deeds of the wicked. These books were compared with the Statute book, the Bible, and according to that they were judged. The saints in unison with Jesus pass their judgment upon the wicked dead. Behold ye! said the angel, the saints sit in judgment, in unison with Jesus, and mete out to each of the wicked, according to the deeds done in the body, and it is set off against their names what they must receive, at the execution of the judgment. This, I saw, was the work of the saints with Jesus, in the Holy City before it descends to the earth, through the 1000 years. Then at the close of the 1000 years, Jesus, and the angels, and all the saints with him, leaves the Holy City, and while he is descending to the earth with them, the wicked dead are raised, and then the very men that ‘pierced him,’ being raised, will see him afar off in all his glory, the angels and saints with him, and will wail because of him. They will see the prints of the nails in his hands, and in his feet, and where they thrust the spear into his side. The prints of the nails and the spear will then be his glory. It is at the close of the 1000 years that Jesus stands upon the Mount of Olives, and the Mount parts asunder, and it becomes a mighty plain, and those who flee at that time are the wicked, that have just been raised. Then the Holy City comes down and settles on the plain.

> «Әулиелер өлместікке өзгертіліп, бірге көкке көтеріліп, өздерінің арфаларын, тәждерін және т.б. алып, Қасиетті Қалаға кіргеннен кейін, Иса мен әулиелер үкім айтуға отырады. Кітаптар ашылады: өмір кітабы және өлім кітабы; өмір кітабында әулиелердің игі істері, ал өлім кітабында зұлымдардың жаман істері жазылған. Бұл кітаптар Заң кітабымен, яғни Киелі кітаппен, салыстырылып, соған сәйкес олар сотталды. Әулиелер Исамен бірлікте зұлым өлгендерге қатысты өз үкімдерін шығарады. Міне, қараңдар! — деді періште, — әулиелер Исамен бірлікте сотқа отырады да, тәнде істелген істеріне қарай зұлымдардың әрқайсысына өлшеп береді, әрі үкім орындалатын кезде нені алуға тиіс болса, сол олардың есімдерінің қарсысына жазылып қойылады. Мен көргенім бойынша, бұл — 1000 жыл бойы Қасиетті Қала жерге түспестен бұрын, Исамен бірге әулиелердің атқаратын ісі екен. Ал 1000 жылдың соңында Иса, періштелер және Онымен бірге барлық әулиелер Қасиетті Қаладан шығады, әрі Ол олармен бірге жерге түсіп келе жатқанда, зұлым өлгендер қайта тіріледі; сонда қайта тірілген, Оны “тескен” нақ сол адамдар Оны алыстан, бүкіл даңқымен, Өзінің жанындағы періштелермен және әулиелермен бірге көріп, Оның кесірінен жоқтау айтады. Олар Оның қолдарындағы және аяқтарындағы шегелердің іздерін, сондай-ақ Оның бүйіріне найза сұққан жерді көреді. Сол кезде шегелер мен найзаның іздері Оның даңқы болады. Дәл 1000 жылдың соңында Иса Зәйтүн тауының үстіне тұрады, сонда тау қақ айырылып, ұлан-ғайыр жазыққа айналады, ал сол кезде қашатындар — жаңа ғана қайта тірілген зұлымдар. Содан кейін Қасиетті Қала төмен түсіп, сол жазыққа орнығады.»

> “Then Satan imbues the wicked, that have been raised, with his spirit. He flatters them that the army in the City is small, and that his army is large, and that they can overcome the saints and take the City. While Satan was rallying his army, the saints were in the City, beholding the beauty and glory of the Paradise of God. Jesus was at their head, leading them. All at once the lovely Saviour was gone from our company; but soon we heard his lovely voice, saying, ‘Come ye blessed of my Father inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.’ We gathered about Jesus, and just as he closed the gates of the City, the curse was pronounced upon the wicked. The gates were shut. Then the saints used their wings and mounted to the top of the wall of the City. Jesus was also with them; his crown looked brilliant and glorious. It was a crown within a crown, seven in number. The crowns of the saints were of the most pure gold, decked with stars. Their faces shone with glory, for they were in the express image of Jesus; and as they arose, and moved all together to the top of the City, I was enraptured with the sight.

> «Содан кейін Шайтан тірілтілген зұлымдарды өз рухымен рухтандырады. Ол оларға Қаладағы әскер аз, ал өзінің әскері көп екенін, сондықтан олардың әулиелерді жеңіп, Қаланы басып ала алатынын мақтанышпен сендіреді. Шайтан өз әскерін жинап жатқан кезде, әулиелер Қаланың ішінде болып, Құдайдың Жұмағының сұлулығы мен даңқын тамашалап тұрды. Иса олардың алдында болып, оларды бастап жүрді. Кенеттен сүйікті Құтқарушымыз біздің арамыздан ғайып болды; бірақ көп ұзамай біз Оның сүйкімді үнін естідік: “Келіңдер, Әкемнің батасын алғандар, сендер үшін дүниенің іргесі қаланғаннан бері дайындалған Патшалықты мұра етіңдер”. Біз Исаға жиналдық, және Ол Қаланың қақпаларын жапқан сәтте-ақ, зұлымдардың үстіне қарғыс жарияланды. Қақпалар жабылды. Сонда әулиелер қанаттарын пайдаланып, Қаланың қабырғасының төбесіне көтерілді. Иса да олармен бірге болды; Оның тәжі жарқыраған әрі салтанатты көрінді. Ол жеті санды, тәждің ішіндегі тәж еді. Әулиелердің тәждері ең таза алтыннан болып, жұлдыздармен безендірілген еді. Олардың жүздері даңқпен нұрланды, өйткені олар Исаның айқын бейнесінде еді; және олар көтеріліп, бәрі бірге Қаланың төбесіне қарай қозғалғанда, мен бұл көрініске тамсанып, рухани шаттыққа бөлендім.»

> “Then the wicked saw what they had lost; and fire was breathed from God upon them, and consumed them. This was the Execution of the Judgment. The wicked then received according as the saints in unison with Jesus had meted out to them during the 1000 years. The same fire from God that consumed the wicked, purified the whole earth. The broken ragged mountains melted with fervent heat, the atmosphere, also, and all the stubble was consumed. Then our inheritance opened before us, glorious and beautiful, and we inherited the whole earth made new. We all shouted with a loud voice, Glory, Alleluia.

> «Сонда зұлымдар өздерінің неден айырылғанын көрді; әрі Құдайдан оларға от лебі жіберіліп, оларды жалмап қойды. Бұл Сот үкімінің орындалуы еді. Сонда зұлымдар Исамен бірлікте болған әулиелердің мың жыл бойы өздеріне кесіп берген өлшеміне сай өз жазасын алды. Зұлымдарды жалмап қойған Құдайдың сол оты бүкіл жерді де тазартып жіберді. Сынық, жырым-жырым таулар лапылдаған аптаптан еріп кетті, сондай-ақ ауа қабаты да, әрі бүкіл сабан-сүрі түгел жанып кетті. Сонда даңқты да көркем мұрамыз алдымызда ашылды, әрі біз жаңартылған бүкіл жерді мұра етіп алдық. Барлығымыз қатты дауыспен: Даңқ, Аллилуйя! — деп айқайладық.»

> “I also saw that the shepherds should consult those in whom they have reason to have confidence, those who have been in all the messages, and are firm in all the present truth, before they advocate any new point of importance, which they may think the Bible sustains. Then the shepherds will be perfectly united, and the union of the shepherds will be felt by the church. Such a course I saw would prevent unhappy divisions, and then there would be no danger of the precious flock being divided, and the sheep scattered, without a shepherd.

> «Сондай-ақ мен бақташылардың өздері Киелі кітап қолдайды деп ойлауы мүмкін қандай да бір маңызды жаңа тұсты жақтамас бұрын, сенім артуға негізі бар адамдармен, барлық хабарларда болған және осы шақтағы ақиқаттың бәрінде берік тұрғандармен ақылдасулары тиіс екенін көрдім. Сонда бақташылар толықтай бірлікте болады, әрі бақташылардың бірлігі қауым тарапынан сезілетін болады. Мен мұндай жол бақытсыз бөлінулердің алдын алатынын көрдім; сонда қымбат отардың бөлініп кету, ал қойлардың бақташысыз бытырап шашылу қаупі болмайды.

> “September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.

> «23 қыркүйекте Жаратқан Ие маған Өз халқының қалдығын құтқарып алу үшін Өз қолын екінші рет созғанын және осы жинау уақытында күш-жігерді еселей түсу керектігін көрсетті. Шашырау уақытында Исраил соғылып, бытыратылды; ал енді, жинау уақытында, Құдай Өз халқын сауықтырып, жарасын таңады. Шашырау кезінде ақиқатты тарату үшін жасалған талпыныстардың әсері өте аз болды, олар өте аз нәрсе не мүлде ештеңе де тындырмады; бірақ жинау кезінде, Құдай Өз халқын жинау үшін қолын қойған шақта, ақиқатты таратуға бағытталған күш-жігер көзделген нәтижесін береді. Жұмыста бәрі де бірлікте әрі құлшынысты болуы тиіс. Маған қазіргі жинау кезінде бізді басқаруға үлгі ретінде шашырау кезеңіне жүгінудің кез келген адам үшін ұят екені көрсетілді; өйткені егер Құдай қазір біз үшін сол кезде істегенінен артық ештеңе істемесе, Исраил ешқашан жиналмас еді. Ақиқаттың қағаз бетінде жариялануы оның уағыздалуы сияқты қажет.»

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> “Жаратқан Ие маған 1843 жылғы сызбаның Өз қолымен бағытталғанын және оның ешбір бөлігі өзгертілмеуге тиіс екенін көрсетті; ондағы сандардың Ол қалағанындай болғанын көрсетті. Оның қолы кейбір сандардағы бір қателіктің үстінде болып, оны жасырып тұрған, сондықтан Оның қолы алынғанға дейін ешкім оны көре алмады.

> “Then I saw in relation to the “Daily,” that the word “sacrifice” was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.

> «Содан кейін мен “күнделіктіге” қатысты мынаны көрдім: “құрбандық” деген сөзді адам даналығы қосқан, әрі ол мәтінге жатпайды; ал Жаратқан Ие соған үкім сағаты туралы дауысты жариялағандарға дұрыс түсінікті берген. 1844 жылдан бұрын, бірлік болған кезде, “күнделікті” жөніндегі дұрыс көзқараста дерлік бәрі біріккен еді; бірақ 1844 жылдан бері, бұл шатасу кезінде, өзге көзқарастар қабылданып, соның артынан түнек пен шатасу ілесті.»

> “The Lord showed me that Time had not been a test since 1844, and that time will never again be a test.

> «Жаратқан Ие маған 1844 жылдан бері уақыттың сынақ болмағанын және уақыттың енді ешқашан да қайтадан сынақ болмайтынын көрсетті.

> “Then I was pointed to some who are in the great error, that the saints are yet to go to Old Jerusalem, &c., before the Lord comes. Such a view is calculated to take the mind and interest from the present work of God, under the message of the third angel; for if we are to go to Jerusalem, then our minds will naturally be there, and our means will be withheld from other uses, to get the saints to Jerusalem. I saw that the reason why they were left to go into this great error, is because they have not confessed and forsaken their errors, that they have been in for a number of years past.” Review and Herald, November 1, 1850.

> «Содан кейін мені Жаратқан Ие келгенге дейін қасиеттілер әлі де Ескі Иерусалимге баруы тиіс, т.с.с., деп есептейтін, зор адасуда жүрген кейбіреулерге назар аударуға жетеледі. Мұндай көзқарас үшінші періштенің хабары аясындағы Құдайдың қазіргі ісінен ақыл-ой мен ынтаны бұрып әкетуге бейім; өйткені егер біз Иерусалимге баруға тиіс болсақ, онда біздің ойымыз табиғи түрде сол жақта болады, әрі қасиеттілерді Иерусалимге жеткізу үшін қаражатымыз басқа мақсаттардан ұсталып қалады. Мен олардың осы зор адасуға түсуіне жол берілуінің себебі — олар бірнеше жылдар бойы ұстанып келген қателіктерін мойындап, тастап кетпегендігінде екенін көрдім». Review and Herald, 1850 жылғы 1 қараша.

The passage begins by stating, “I wish to give you a short sketch of what the Lord has recently shown to me in vision.” There were several subjects presented, and she did not combine the paragraph addressing “the daily,” with the next paragraph. That was done later by editors who placed the passage in Experience and Views, and thereafter in Early Writings. In Experience and Views, the editors left off the first eight paragraphs, and combined the paragraphs addressing what she was shown of “the daily” and of time setting. Experience and Views was published in 1851, and then Early Writings was published in 1882.

Үзінді: «Жақында Ие маған аянда көрсеткен нәрселердің қысқаша сипаттамасын сіздерге бергім келеді», — деген сөздермен басталады. Бірнеше тақырып ұсынылды, әрі ол «күнделікті» туралы айтылған абзацты келесі абзацпен біріктірген жоқ. Мұны кейінірек редакторлар істеді: олар бұл үзіндіні Experience and Views еңбегіне, ал содан кейін Early Writings кітабына енгізген кезде осылай орналастырды. Experience and Views басылымында редакторлар алғашқы сегіз абзацты алып тастап, оған «күнделікті» жөнінде және уақыт белгілеу туралы өзіне көрсетілген нәрселер баяндалған абзацтарды біріктірді. Experience and Views 1851 жылы жарық көрді, ал содан кейін Early Writings 1882 жылы басылып шықты.

Early Writings was essentially the same four paragraphs that had appeared in Experience and Views, but with one significant exception. In Experience and Views, the one sentence paragraph that addressed time setting was combined with the previous paragraph that addressed “the daily.” Then the paragraph that originally followed the paragraph addressing time setting was included. In Early Writings a paragraph that came from a different passage in Experience and Views, was placed between the paragraph that now addresses both “the daily,” and time setting, which was originally followed by a paragraph identifying why it was wrong to make pilgrimages to old Jerusalem.

«Early Writings» негізінен «Experience and Views» кітабында жарияланған сол төрт абзацтың өзі еді, бірақ бір елеулі ерекшелік болды. «Experience and Views» кітабында уақыт белгілеуге қатысты бір сөйлемнен тұратын абзац «күнделіктіге» қатысты алдыңғы абзацпен біріктірілген болатын. Содан кейін бастапқыда уақыт белгілеуге қатысты абзацтан кейін келген абзац енгізілді. Ал «Early Writings» кітабында «Experience and Views» еңбегіндегі басқа бір үзіндіден алынған абзац қазір әрі «күнделіктіге», әрі уақыт белгілеуге қатысты болып тұрған абзацтың арасына орналастырылды; ал бастапқыда одан кейін ескі Иерусалимге қажылық сапарлар жасаудың неге қате екенін айқындайтын абзац келген еді.

The paragraph that was removed from a different page of Experience and Views, and then was inserted into the passage of Early Writings, only added to the confusion about “the daily” that had begun since 1844. The paragraph was not in Sister White’s original narrative of her vision.

Experience and Views кітабының басқа бір бетінен алынып тасталып, кейін Early Writings еңбегіндегі үзіндіге енгізілген абзац 1844 жылдан бері басталған “the daily” жөніндегі түсінбеушілікті одан әрі күшейте түсті. Бұл абзац Уайт апайдың өз аяны туралы бастапқы баяндауында болған жоқ.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48.

> «Жаратқан Ие маған үшінші періштенің хабары таралуы және Жаратқан Иенің бытырап кеткен балаларына жариялануы керектігін көрсетті, әрі оның уақытқа байланыстырылмауы тиіс екенін көрсетті; өйткені уақыт енді ешқашан қайтадан сынақ болмайды. Мен кейбіреулердің уақытты уағыздаудан туындаған жалған бір қозуды бастан кешіріп жүргенін көрдім; үшінші періштенің хабары уақыт бере алатыннан да күшті екен. Мен бұл хабардың өз негізінің үстінде өздігінен тұра алатынын, оны нығайту үшін уақыттың қажет еместігін, әрі оның құдіретті күшпен алға басып, өз ісін атқаратынын және әділдікпен қысқартылатынын көрдім». Experience and Views, 48.

The paragraph from page forty-eight of Experience and Views, was inserted after the paragraph in Early Writings, that had been created by combining two different paragraphs, and it placed an emphasis upon time setting that did not exist in the original narrative.

Experience and Views кітабының қырық сегізінші бетіндегі абзац Early Writings еңбегіндегі екі түрлі абзацты біріктіру арқылы жасалған абзацтан кейін енгізілді, әрі ол бастапқы баяндауда болмаған уақыт белгілеуге екпін түсірді.

In 1931, the ancient men that ruled the people of Jerusalem invented a story which claimed Daniells had interviewed Sister White in 1910, and in the testimony that Daniells provided he refers to the 1843 chart, and says he pointed to the non-existent sanctuary on the chart, as he interviewed Sister White. He supposedly had the book Early Writings with him, and as he asked her about what she meant, and based upon her responses he could only conclude that the passage endorsing the pioneer view of “the daily,” in Early Writings, was actually a warning against time setting. Twenty-one years after the invented interview and sixteen years after the death of the persons supposedly interviewed, Daniells places the testimony into the history of the third generation.

1931 жылы Иерусалим халқын билеген ежелгі адамдар Даниэллс 1910 жылы Уайт әпкемен сұхбаттасқан деген уәж айтатын бір хикаяны ойдан шығарды; әрі Даниэллс келтірген куәлікте ол 1843 жылғы кестеге сілтеме жасап, Уайт әпкемен сұхбат жүргізіп отырған кезінде кестедегі шын мәнінде жоқ қасиетті орынды нұсқағанын айтады. Оның қасында, сірә, Early Writings кітабы болған-мыс, және одан нені меңзегенін сұраған кезде, әрі оның жауаптарына сүйене отырып, ол Early Writings кітабындағы “the daily” жөніндегі ізашарлардың көзқарасын құптайтын үзінді шын мәнінде уақыт белгілеуге қарсы ескерту деген қорытындыға ғана келе алыпты. Ойдан шығарылған сұхбаттан жиырма бір жыл өткен соң және сұхбат берді делінетін адамдардың қайтыс болғанына он алты жыл болғаннан кейін, Даниэллс бұл куәлікті үшінші ұрпақтың тарихына енгізеді.

F. C. Gilbert was a Hebrew scholar and he did not simply support the correct view of the “daily” as Paganism because the pioneers and Ellen White said it was so. He defended it based upon an understanding of the Hebrew text that Daniel the prophet had employed. He was the prominent Adventist Hebrew scholar during the time period. As the controversy about “the daily” that Daniells and Prescott were pushing continued to grow, Gilbert was one of the prominent scholars who stood in defense of the pioneer position. He had an interview with Ellen White on June 8, 1910, and he later recorded what he and Sister White discussed. Daniells’ testimony is completely contrary to F. C. Gilbert’s.

Ф. К. Гилберт еврей тілінің ғалымы еді, әрі ол «күнделікті» ұғымының пұтқа табынушылық екені жөніндегі дұрыс көзқарасты жай ғана ізашарлар мен Эллен Уайт солай дегені үшін қолдаған жоқ. Ол оны Даниял пайғамбар қолданған еврей мәтінін түсінуіне сүйене отырып қорғады. Ол сол кезеңдегі көрнекті адвентистік еврей тілі ғалымы болды. Даниэллс пен Прескотт ілгерілетіп отырған «күнделікті» туралы дау-дамай ұлғая түскен сайын, Гилберт ізашарлардың ұстанымын қорғап тұрған көрнекті ғалымдардың бірі болды. Ол 1910 жылғы 8 маусымда Эллен Уайтпен сұхбат өткізді, кейінірек өзі мен Уайт апайдың не талқылағанын жазып қалдырды. Даниэллстің куәлігі Ф. К. Гилберттің куәлігіне мүлде қайшы келеді.

In volume twenty, pages seventeen through twenty-two, of Manuscript Releases, Sister White’s addresses Daniells’ and Prescott’s position on the “daily”. The phrases that you find in F. C. Gilbert’s report of his interview with Ellen White are almost identical to what Sister White herself stated in the passage from Manuscript Releases. So, for many years before Manuscript Releases were published and released, there was no concrete inspired testimony to refute or uphold Daniells’ claim about the content of the interview he supposedly had with Sister White. More importantly, there was no inspired endorsement for his flawed view of the “daily”. Even more importantly, now that Manuscript Releases are available—there still isn’t an inspired endorsement for his flawed view of “the daily!”

Manuscript Releases жинағының жиырмасыншы томының он жетінші беті мен жиырма екінші бетінің арасында Уайт қарындас Даниелс пен Прескоттың «күнделікті» жөніндегі ұстанымына тоқталады. Эллен Уайтпен болған сұхбаты туралы Ф. С. Гилберттің есебінде кездесетін тіркестердің өзі Manuscript Releases-тегі үзіндіде Уайт қарындастың өз аузымен айтылғандармен дерлік бірдей. Сондықтан Manuscript Releases жарияланып, жарық көргенге дейін көптеген жылдар бойы Даниелстің Уайт қарындаспен болған-мыс деп айтқан сұхбатының мазмұны жөніндегі мәлімдемесін теріске шығаратын да, растайтын да нақты шабыттандырылған куәлік болған жоқ. Ең маңыздысы, оның «күнделікті» туралы қате көзқарасын қолдайтын шабыттандырылған мақұлдау болған жоқ. Одан да маңыздысы, енді Manuscript Releases қолжетімді болғанның өзінде де — оның «күнделікті» туралы қате көзқарасына арналған шабыттандырылған мақұлдау әлі де жоқ!

And yet today, Laodicean Adventism is taught that Sister White has no position on the “daily”, except that it is not a “test question” and we should “keep quiet on this subject”. Something is reversed today, and what is reversed is that the true position of “the daily” is now in the minority opinion among God’s people. In 1910, the minority view was Conradi’s view that was being pushed by Daniells and Prescott, and the majority view was the pioneer position.

Соған қарамастан, бүгінгі күні Лаодикиялық адвентизмге Уайт әпкенің «күнделікті» туралы ешқандай ұстанымы жоқ, тек оның «сынақ мәселесі» еместігі және бұл «тақырып жөнінде үнсіз болуымыз» керектігі үйретілуде. Бүгін бір нәрсе теріс айналған, ал теріс айналғаны — «күнделіктінің» шынайы ұстанымы енді Құдай халқының арасындағы азшылық пікірі болып қалғаны. 1910 жылы азшылық көзқарас Даниэллс пен Прескотт ілгерілеткен Конрадидің көзқарасы еді, ал көпшіліктің көзқарасы ізашарлардың ұстанымы болатын.

The following is F. C. Gilbert’s statement about his interview with Sister White, that should be compared with Manuscript Releases, that has been placed in its entirety, in the eighty-first article of this The Book of Daniel series.

Төменде Ф. К. Гилберттің Уайт қарындаспен болған сұхбаты туралы мәлімдемесі берілген; оны «Manuscript Releases»-пен салыстыру қажет; ол осы «The Book of Daniel» сериясының сексен бірінші мақаласында толық күйінде орналастырылған.

> “Daniells and Prescott . . . would not give the older brethren in the cause any chance to say anything. . . . Daniells was here to see me, and I would not see him. . . . I would not have anything to say to him about anything. About the ‘daily’ that they are trying to work up, there is nothing to it. . . . When I was in Washington there seemed to be something that just encased their minds, and I could not seem to touch them. We are to have nothing to do with this subject of the ‘daily’ . . . I knew they would work against my message, and then the people would not think there was anything to my message. I have written to him and told him that he was showing himself not fit to be president of the General Conference. . . . not the man to keep the Presidency.

> «Даниэллс пен Прескотт... істегі жасы үлкен бауырластарға қандай да бір нәрсе айтуға ешқандай мүмкіндік бермес еді.... Даниэллс менімен кездесу үшін осында келді, бірақ мен оны қабылдамадым.... Мен онымен еш нәрсе туралы ештеңе айтқым келмеді. Олар өршітуге тырысып жүрген “күнделікті” туралы айтсам, онда түк те жоқ.... Мен Вашингтонда болғанымда, олардың ой-санасын бір нәрсе қаптап, қымтап алғандай көрінді, әрі мен оларға әсер ете алмайтындай болдым. Біз “күнделікті” мәселесіне мүлде араласпауға тиіспіз... Мен олардың менің хабарыме қарсы әрекет ететінін білдім, содан кейін халық менің хабарымда ештеңе жоқ деп ойлайтын еді. Мен оған хат жазып, Бас конференцияның президенті болуға лайықсыз екенін көрсетіп жүргенін айттым.... Президенттікті сақтап қалатын адам емес».

> “If this message of the ‘daily’ were a testing message the Lord would have shown me. These people do not see the end from the beginning in this thing. . . .I utterly refuse to see any of them who are engaged in this work.

> «Егер “күнделікті” туралы бұл хабар сынақ хабар болса, Жаратқан Ие оны маған көрсеткен болар еді. Бұл адамдар бұл мәселеде бастан-ақ ақырын көрмейді....Мен осы іспен айналысып жүрген олардың бірде-бірін мүлде қабылдаудан бас тартамын. »

> “The light that was given me of God is that Brother Daniells has stood in the Presidency long enough. . . . and I was told not to have any more conversation with him about any of these things. I would not see Daniells about the matter, and I would not have one word with him. They pled with me to give him an interview, but I would not. . . . I was told to warn our people not to have anything to do with this thing they are teaching. . . . I was forbidden of the Lord to listen to it. I have expressed myself as not having a particle of confidence in it. . . . This whole thing they are doing is a scheme of the devil.” F. C. Gilbert’s report of an interview given him by Ellen White on June 8, 1910.

> «Құдай маған берген нұр мынау: бауырлас Даниэллс Президенттікте жеткілікті ұзақ тұрды.... және маған осы істердің ешқайсысы туралы онымен енді ешқандай әңгіме жүргізбеу айтылды. Мен бұл мәселе жөнінде Даниэллспен кездесер емес едім, әрі онымен бір ауыз сөз де айтпас едім. Олар мені оған сұхбат беруге өтінді, бірақ мен келіспедім.... Маған халқымызға олардың үйретіп жүрген осы нәрсесіне мүлде қатысы болмасын деп ескерту айту бұйырылды.... Жаратқан Ие маған оны тыңдауға тыйым салды. Мен оған титтей де сенімім жоқ екенін білдірдім.... Олардың істеп жүрген осының бәрі — шайтанның айласы». 1910 жылғы 8 маусымда Эллен Уайттың Ф. С. Гилбертке берген сұхбаты туралы оның есебі.

We will continue this subject in the next article.

Біз бұл тақырыпты келесі мақалада жалғастырамыз.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ ‘Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> Беткейдің ар жағындағыны көретін, барлық адамдардың жүректерін оқитын Тұлға зор нұр алғандар туралы былай дейді: «Олар өздерінің моральдық және рухани жағдайына бола қайғырып, аң-таң болып тұрған жоқ». «Иә, олар өз жолдарын таңдады, және олардың жаны өздерінің жиіркенішті істерінен ләззат табады. Мен де олардың алдануларын таңдаймын, және олардың қорыққанын бастарына түсіремін; өйткені Мен шақырғанда, ешкім жауап бермеді; Мен сөйлегенде, олар құлақ аспады; бірақ олар Менің көз алдымда зұлымдық жасады, және Мен ұнатпағанды таңдады». «Құтқарылулары үшін» «ақиқатқа деген сүйіспеншілікті қабылдамағаны үшін», «бірақ әділетсіздіктен ләззат тапқаны үшін», «Құдай оларға өтірікке сенулері үшін күшті адасуды жібереді». Ишая 66:3, 4; 2 Салониқалықтарға 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> «Көктегі Ұстаз былай деп сұрады: “Егер сен шын мәнінде көп істерде дүниелік саясатқа сай әрекет етіп, Ехобаға қарсы күнә жасап жүрген болсаң, соған қарамастан өзіңді дұрыс іргетастың үстіне құрып жатырмын және Құдай менің істерімді қабылдайды деп есептеуіңнен асқан ақылды арбайтын қандай күшті адасушылық болуы мүмкін? О, бір кездері ақиқатты таныған адамдар құдайшылдықтың рухы мен күшінің орнына оның сыртқы түрін шындық деп қателескенде; өздерін баймын, игілікке кенелдім, ештеңеге мұқтаж емеспін деп санағанда, ал шын мәнінде барлық нәрсеге мұқтаж болғанда, бұл саналарды билеп алатын ұлы алдау, еліктіргіш адасушылық.”»

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> «Құдай киімдерін дақсыз сақтап жүрген Өзінің адал қызметшілеріне деген қатынасында өзгерген жоқ. Бірақ көптеген адамдар: “Бейбітшілік және қауіпсіздік”, — деп айқайлап жатыр, ал олардың үстіне кенеттен күйреу келіп келеді. Егер түбегейлі тәубе болмаса, егер адамдар өз жүректерін мойындау арқылы кішірейтіп, ақиқатты Исадағы қалпында қабылдамаса, олар ешқашан көкке кірмейді. Біздің қатарымызда тазару жүзеге асқанда, біз енді баймыз, байлыққа кенелдік, еш нәрсеге мұқтаж емеспіз деп мақтанып, бейқам тыныштықта отырмайтын боламыз.

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? “How is the faithful city become an harlot!” My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’

> «Кім шын жүректен былай деп айта алады: “Біздің алтынымыз отта сыналған; біздің киімдеріміз дүниеден дақтанбаған”? Мен Ұстазымыздың жалған әділдік деп аталатын киімдерді нұсқағанын көрдім. Оларды шешіп тастап, Ол астарындағы арамдықты ашып көрсетті. Содан кейін Ол маған былай деді: “Олардың өз арамдықтары мен мінез-құлқындағы шірікті жасанды түрде қалай бүркемелеп келгенін көрмейсің бе? ‘Адал қала қалайша жезөкшеге айналды!’ Әкемнің үйі сауда үйіне, Құдайдың қатысуы мен ұлылығы кетіп қалған орынға айналды! Осы себептен әлсіздік бар, әрі күш жетіспейді.”»

> “Unless the church, which is now being leavened with her own backsliding, shall repent and be converted, she will eat of the fruit of her own doing, until she shall abhor herself. When she resists the evil and chooses the good, when she seeks God with all humility and reaches her high calling in Christ, standing on the platform of eternal truth and by faith laying hold upon the attainments prepared for her, she will be healed. She will appear in her God-given simplicity and purity, separate from earthly entanglements, showing that the truth has made her free indeed. Then her members will indeed be the chosen of God, His representatives.” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> «Қазір өз кері шегінуінің ашытқысымен ашытылып жатқан шіркеу тәубеге келіп, Құдайға қайта оралмаса, өз-өзінен жиренгенге дейін өз ісінің жемісін жейтін болады. Ол жамандыққа қарсы тұрып, игілікті таңдағанда, бар кішіпейілділікпен Құдайды іздеп, Мәсіхтегі өз биік шақыруына жеткенде, мәңгілік ақиқаттың тұғырына нық тұрып, сенім арқылы өзі үшін дайындалған жетістіктерден ұстағанда, сауықтырылады. Сонда ол Құдай берген қарапайымдылығы мен тазалығында көрініп, жерлік шырмаулардан бөлек тұрып, ақиқаттың оны шынында да азат еткенін көрсететін болады. Сонда оның мүшелері расында да Құдайдың таңдаулылары, Оның өкілдері болады». Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles