Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-One

Даниял кітабы — Елу бірінші бөлім

Palmoni: Unveiling the Master of Time and Language in Daniel and Revelation

Палмони: Даниял мен Аян кітабындағы Уақыт пен Тілдің Иесін ашу

Author

Jeff Pippenger

Published

January 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

That “certain saint which spake” in Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen is Christ as Palmoni. In the book of Revelation, Christ is identified as Alpha and Omega, which among other wonderful truths, identifies Christ as the Wonderful Linguist, and together the books of Daniel and Revelation represent Christ as the Master of time and language. It is beyond human ability to understand the significance and depth of what it means that Christ, as Palmoni (the Numberer of Secrets), introduces that attribute of His character in the two verses that establish the central pillar of Adventism, but the secrets which the Numberer of Secrets chooses to reveal are our responsibility to recognize and defend.

Даниял кітабының сегізінші тарауындағы он үшінші және он төртінші аяттарда айтылған «сөйлеген әлгі бір әулие» — Палмони ретіндегі Мәсіх. Аян кітабында Мәсіх Альфа және Омега деп айқындалады; бұл, өзге де ғажайып ақиқаттармен қатар, Мәсіхті Ғажайып Тілтанушы ретінде танытады, ал Даниял мен Аян кітаптары бірге Мәсіхті уақыт пен тілдің Әміршісі ретінде бейнелейді. Палмони (Құпияларды Санап Білуші) ретіндегі Мәсіхтің Адвентизмнің орталық тірегін орнықтыратын осы екі аятта Өзінің мінезінің сол сипатын танытуының мәні мен тереңдігін түсіну адам қабілетінің шегінен тыс; бірақ Құпияларды Санап Білуші ашуды таңдаған құпияларды танып-білу және қорғау — біздің жауапкершілігіміз.

> The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:29.

> Жасырын нәрселер Құдайымыз Жаратқан Иеге тиесілі; ал ашылған нәрселер осы заңның барлық сөздерін орындауымыз үшін мәңгі бізге және біздің балаларымызға тиесілі. Заңды қайталау 29:29.

A secret that has been revealed is that the Numberer of Secrets (Palmoni), is that “certain saint which spake,” and in the two verses where He reveals Himself, the central pillar of Adventism is identified. In those two verses the Wonderful Numberer identifies the “increase of knowledge” that He, as the Lion of the tribe of Judah unsealed in 1798. In those two verses, the jewels of Miller’s dream, that represent the “increase of knowledge,” were, by the direction of Palmoni’s hand, published upon the two tables of Habakkuk.

Ашылған бір құпия мынау: Құпияларды Санаушы (Палмони) — «сөйлеген әлгі бір әулие» екені; әрі Ол Өзін ашып көрсететін сол екі аятта Адвентизмнің орталық тірегі айқындалады. Сол екі аятта Ғажайып Санаушы Яһуда руының Арыстаны ретінде 1798 жылы мөрін ашқан «білімнің артуын» айқындайды. Сол екі аятта «білімнің артуын» бейнелейтін Миллердің түсіндегі асыл тастар Палмонидің қолының нұсқауымен Аббақұқтың екі тақтасына жарияланып жазылды.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Содан кейін мен бір әулиенің сөйлеп тұрғанын естідім, әрі әлгі сөйлеп тұрған белгілі бір әулиеге басқа бір әулие: «Күн сайынғы құрбандық туралы, ойран ететін күнә туралы, киелі орынды да, әскерді де таптатуға беру туралы бұл аян қашанға дейін созылады?» — деді. Сонда ол маған: «Екі мың үш жүз күнге дейін; содан кейін киелі орын тазарады», — деді. Даниял 8:13, 14.

After Daniel received the prophetic vision of the kingdoms of Bible prophecy, and then heard the heavenly dialogue in verses thirteen and fourteen, he sought to understand the “vision.”

Даниял Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтар туралы пайғамбарлық көріністі алып, содан кейін он үшінші және он төртінші аяттардағы көктегі диалогты естіген соң, сол «көріністің» мәнін түсінуге ұмтылды.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> Сонда мен, нақ өзім Даниял, осы аянды көріп, оның мағынасын ұғынуға талпынғанымда, міне, алдымда адам кейпіндей біреу тұрды. Сонда мен Ұлайдың екі жағасының арасынан бір адамның дауысын естідім; ол дауыстап: «Жәбірейіл, осы адамға аянды түсіндір»,— деді. Даниял 8:15, 16.

The “vision” which Daniel is seeking to understand is the “chazon” vision, but the “mareh” vision, is what Gabriel is told to make Daniel understand. Every fact has its bearing, and if this fact is missed, the structure and design of the passage is essentially destroyed. In verse fifteen, when Daniel seeks to understand the “chazon” vision, the “mareh” is hidden, but still represented, for with the “appearance of a man” (Gabriel), the Hebrew word “mareh” is translated as “appearance”. In verse fifteen both words which have been translated as “vision” are represented. Daniel, in verse fifteen, seeks to understand the “chazon,” but Palmoni commands Gabriel, in verse sixteen to make Daniel understand the “mareh.” The design of these two verses is purposeful, and emphasizes the connection and difference between the two words.

Даниял түсінуге ұмтылып отырған «аян» — «chazon» аяны, ал Ғабриелге Даниялға түсіндіріп беру бұйырылған аян — «mareh» аяны. Әрбір жайттың өз орны бар, және егер осы жайт назардан тыс қалса, үзіндінің құрылысы мен түпкі мақсаты, негізінен, күйрейді. Он бесінші аятта Даниял «chazon» аянын түсінуге ұмтылған кезде, «mareh» жасырын түрде берілген, бірақ сонда да көрсетілген, өйткені «адам бейнесі» (Ғабриел) деген тіркесте еврейдің «mareh» сөзі «бейне» деп аударылған. Он бесінші аятта «аян» деп аударылған екі сөздің екеуі де берілген. Даниял он бесінші аятта «chazon»-ды түсінуге ұмтылады, ал Палмони он алтыншы аятта Ғабриелге Даниялға «mareh»-ті түсіндіруді бұйырады. Осы екі аяттың құрылымы әдейі осылай берілген және бұл екі сөздің арасындағы байланысты да, айырмашылықты да айқындай көрсетеді.

It is Palmoni that commands Gabriel to make Daniel understand the “mareh,” for the One that commands Gabriel is the One who stands upon the water, and Gabriel heard His voice, “a man’s voice between the banks of Ulai.” It is the Ulai river that runs between the banks, and it is Christ who stands upon the water in the Scriptures. Accompanied with that fact, is the fact that Christ, as the archangel, is the One who commands the angels. The voice between the banks, is the voice of “that certain saint” in verse thirteen, and it is His word that commands Gabriel to make Daniel understand the “mareh” vision. In chapter twelve of Daniel, Christ once again is between the banks of the river. In chapter twelve He is clothed in linen, and swares by Him that liveth forever.

Даниялға «mareh»-ті түсінуді бұйыратын — Палмони, өйткені Жәбірейілге бұйырушы — судың үстінде тұрған Сол Біреу, ал Жәбірейіл Оның даусын, «Ұлайдың жағаларының арасындағы адам даусын», естіді. Жағалардың арасымен ағатын — Ұлай өзені, ал Жазбаларда судың үстінде тұратын — Мәсіх. Осы ақиқатпен қатар, Мәсіхтің бас періште ретінде періштелерге бұйыратын Сол Біреу екендігі де ақиқат. Жағалардың арасындағы дауыс — он үшінші аяттағы «әлгі бір әулиенің» дауысы, әрі Жәбірейілге Даниялға «mareh» көрінісін түсіндіруді бұйыратын — Оның сөзі. Даниял кітабының он екінші тарауында Мәсіх тағы да өзеннің жағаларының арасында тұр. Он екінші тарауда Ол зығыр киім киген және мәңгі тірі Тұлғаның атымен ант етеді.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:4–7.

> Ал сен, уа, Даниял, осы сөздерді жап та, кітапты ақырзаман уақытына дейін мөрлеп қой: көп адам ары-бері жүгірер, әрі білім артар. Сонда мен, Даниял, қарадым, міне, тағы екеуі тұр екен: біреуі өзен жағасының бұл бетінде, ал екіншісі өзен жағасының арғы бетінде. Сонда біреуі өзен суларының үстінде тұрған, кенеп киім киген әлгі кісіге: «Осы ғажайыптардың ақырына дейін қанша уақыт болады?» — деді. Мен өзен суларының үстінде тұрған, кенеп киім киген әлгі кісіні естідім: ол оң қолы мен сол қолын көкке көтеріп, мәңгі тірі Болушының атымен ант етіп: «Бұл бір уақыт, уақыттар және жарты уақыт болады; ал қасиетті халықтың күшін бытыратып тауысып біткен кезде, осының бәрі де аяқталады», — деді. Даниял 12:4–7.

The Man who was “clothed in linen, which was upon the waters of the river,” “held up His right hand and His left hand unto heaven, and sware by Him that liveth forever,” and He is the same Man, who in chapter eight commanded Gabriel. In Revelation chapter ten, Christ also held up His hand and swore by Him who lives forever, but there He is standing upon both the water and the earth.

«Өзен суларының үстінде тұрған, зығыр киім киген» Ер адам «оң қолын да, сол қолын да көкке көтеріп, мәңгі тірі Тәңірдің атымен ант етті», әрі Ол — сегізінші тарауда Жәбірейілге бұйрық берген сол Ер адам. Аян кітабының оныншы тарауында Мәсіх те қолын көтеріп, мәңгі тірі Тәңірдің атымен ант етеді, бірақ онда Ол судың да, жердің де үстінде тұр.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> Мен теңіздің үстінде де, жердің үстінде де тұрғанын көрген періште қолын көкке көтерді, әрі мәңгілік мәңгі өмір сүретін, көкті және ондағы нәрселерді, жерді және ондағы нәрселерді, теңізді және ондағы нәрселерді жаратқанның атымен ант етіп: «Енді уақыт болмайды»,— деді. Аян 10:5, 6.

The mighty angel of chapter ten of Revelation, is Palmoni, who spake to Gabriel from between the banks of the river in chapter eight, and identified when the “end of” the “wonders” would occur in chapter twelve. In Revelation chapter ten, He is the one who roared as a “lion,” for He is there represented as the Lion of the tribe of Judah.

Аян кітабының оныншы тарауындағы құдіретті періште — сегізінші тарауда өзеннің екі жағасының арасынан Жәбірейілге сөйлеген және он екінші тарауда «ғажайыптардың» «аяқталу» уақыты қашан болатынын анық көрсеткен Палмони. Аян кітабының оныншы тарауында ақырған «арыстан» — Сол, өйткені онда Ол Яһуда руының Арыстаны ретінде бейнеленген.

> And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth. And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne. Revelation 5:5–7.

> Сонда ақсақалдардың бірі маған былай деді: «Жылама; міне, Яһуда руынан шыққан Арыстан, Дәуіттің Түбірі, кітапты ашуға және оның жеті мөрін шешуге жеңіп шықты». Сонда мен қарадым, әрі, міне, тақтың ортасында, төрт мақұлықтың ортасында және ақсақалдардың ортасында, бауыздалғандай болған бір Тоқты тұр екен; Оның жеті мүйізі және жеті көзі бар еді, олар — бүкіл жер жүзіне жіберілген Құдайдың жеті Рухы. Сонда Ол келіп, тақта Отырушының оң қолынан кітапты алды. Аян 5:5–7.

As the Lion of the tribe of Judah, Christ is the lamb that prevailed to unseal the book that was sealed with seven seals. Whether He is walking upon the water in the book of Daniel, or has one foot on the sea and the other on the earth in Revelation, each of the prophetic representations are associated with prophetic time. And as the Lion of the tribe of Judah, Christ both seals up and unseals His Word. As He sealed up the book of Daniel, He also sealed up the seven thunders in Revelation chapter ten.

Яһуда руының Арыстаны ретінде Мәсіх жеті мөрмен мөрленген кітапты ашуға жеңіп шыққан Тоқты болып табылады. Ол Даниял кітабында судың үстімен жүрсе де, не Аян кітабында бір аяғын теңізге, ал екіншісін жерге қойып тұрса да, осы пайғамбарлық бейнеленімдердің әрқайсысы пайғамбарлық уақытпен байланысты. Ал Яһуда руының Арыстаны ретінде Мәсіх Өз Сөзін әрі мөрлейді, әрі ашады. Даниялдың кітабын мөрлегені сияқты, Ол Аян кітабының оныншы тарауындағы жеті күркірді де мөрледі.

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.

> “Жоханға нұсқау берген құдіретті періште Иса Мәсіхтің Өзі еді. Оның оң аяғын теңіздің үстіне, ал сол аяғын құрғақ жердің үстіне қоюы — шайтанмен болатын ұлы күрестің соңғы көріністерінде Оның атқарып жатқан рөлін көрсетеді. Бұл ұстаным Оның бүкіл жер үстінен жүргізетін жоғарғы күші мен билігін білдіреді. Бұл тартыс дәуірден дәуірге қарай күшейіп, барған сайын табанды сипат алып келді, әрі қараңғылық күштерінің асқан айлалы әрекеті шегіне жететін қорытынды көріністерге дейін солай жалғаса бермек. Шайтан, зұлым адамдармен біріге отырып, ақиқатқа деген сүйіспеншілікті қабылдамаған бүкіл дүниені және шіркеулерді алдап кетеді. Бірақ құдіретті періште назар аударуды талап етеді. Ол зор дауыспен айқайлайды. Ол шайтанмен бірігіп, ақиқатқа қарсы тұрғандарға Өз дауысының құдіреті мен билігін көрсетуге тиіс.”

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> «Осы жеті күн күркіреуі өз дауыстарын шығарғаннан кейін, Жақанға, Даниялға кішкентай кітапқа қатысты берілгендей, мынадай бұйрық беріледі: “Жеті күн күркіреуі айтқан нәрселерді мөрлеп қой”. Бұлар өз ретімен ашылатын болашақ оқиғаларға қатысты. Даниял күндердің соңында өз үлесінің үстінде тұрады. Жақан кішкентай кітаптың мөрі ашылғанын көреді. Сонда Даниялдың пайғамбарлықтары дүниеге берілуге тиіс бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарларында өздерінің тиісті орнын алады. Кішкентай кітаптың мөрінің ашылуы уақытқа қатысты хабар болды.»

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> “Даниял мен Аян кітаптары — біртұтас. Бірі — пайғамбарлық, екіншісі — аян; бірі — мөрленген кітап, екіншісі — ашылған кітап. Жохан күн күркіреулердің айтқан құпияларын естіді, бірақ оларға оны жазбау бұйырылды.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> «Жоханға берілген және жеті күн күркіреуінде білдірілген ерекше нұр бірінші және екінші періштелердің хабарлары аясында жүзеге асатын оқиғалардың бейнеленуі болды». Seventh-day Adventist Bible Commentary, 7-том, 971-бет.

Christ, represented as Palmoni, the Man in chapters eight and twelve who is upon the water, is also the mighty angel with the little book in His hand. He is the Lion of the tribe of Judah that seals and unseals His Word, and He is the one who commands Gabriel, for He is Michael the archangel.

Судың үстінде тұрған, сегізінші және он екінші тарауларда Пальмони, Адам ретінде бейнеленген Мәсіх — қолында кішкене кітабы бар құдіретті періште де. Ол — Өз Сөзін мөрлейтін де, мөрін ашатын да Яһуда руының Арыстаны, әрі Жәбірейілге бұйыратын да Сол, өйткені Ол — бас періште Михаил.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> Бірақ бас періште Михаил, Ібіліспен Мұсаның денесі туралы таласып, дауласып тұрған кезінде, оған тіл тигізетін айып тағуға батылы бармай, тек: «Ием сені тыйсын»,— деді. Яһуда 1:9.

Michael is Christ’s name, and that name represents that He is the commander of not only the angels, but He is also the one who has the power to resurrect. The name Michael means “who is like God”. When Nebuchadnezzar saw one like unto the son of God in the furnace with the three worthies, he saw Michael. And the archangel Michael, is also the prince of God’s people that the little horn of pagan Rome magnified themselves against at the cross in fulfillment of Daniel chapter eight, verse eleven.

Михаил — Мәсіхтің есімі, әрі бұл есім Оның тек періштелердің ғана қолбасшысы емес, сондай-ақ қайта тірілтуге құдіреті бар Тұлға екенін білдіреді. Михаил есімі «Құдайға кім ұқсайды?» деген мағынаны білдіреді. Набуходоносор пештің ішінде үш адал жанмен бірге Құдай Ұлына ұқсас Біреуді көргенде, ол Михаилді көрді. Сондай-ақ бас періште Михаил — Даниял кітабының сегізінші тарауының он бірінші аятындағы орындалуға сай, пұтқа табынушы Римнің кішкене мүйізі айқышта өздерін қарсы ұлылықпен көтерген Құдай халқының әміршісі.

> But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Daniel 10:21.

> Бірақ мен саған ақиқат Жазбасында белгіленгенді көрсетемін; және осы істерде менімен бірге тұрған ешкім жоқ, тек сендердің әміршілерің Михаил ғана. Даниял 10:21.

It is Michael who commands the angels, who resurrects the dead and who decides when probation closes.

Періштелерге әмір ететін де, өлілерді қайта тірілтетін де, сынақ мерзімінің қашан аяқталатынын белгілейтін де — Михаил.

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ When this time of trouble comes, every case is decided; there is no longer probation, no longer mercy for the impenitent. The seal of the living God is upon His people. This small remnant, unable to defend themselves in the deadly conflict with the powers of earth that are marshaled by the dragon host, make God their defense. The decree has been passed by the highest earthly authority that they shall worship the beast and receive his mark under pain of persecution and death. May God help His people now, for what can they then do in such a fearful conflict without His assistance!” Testimonies, volume 5, 212.

> «Сол уақытта сенің халқың үшін тұратын ұлы әмірші Михаил орнынан тұрады; және сол уақытқа дейін ұлт пайда болғаннан бері болып көрмеген ауыр қасірет уақыты болады; бірақ сол уақытта сенің халқыңнан кітапта жазылғандардың әрқайсысы құтқарылады». Осы қасірет уақыты келгенде, әрбір істің шешімі шығарылған болады; енді сынақ мерзімі де, тәубеге келмегендерге мейірім де болмайды. Тірі Құдайдың мөрі Оның халқының үстінде болады. Айдаһардың жасағы сапқа тұрғызған жер бетіндегі күштермен болатын өлімге бастайтын шайқаста өздерін қорғай алмайтын осы шағын қалдық Құдайды өз қорғаны етеді. Ең жоғарғы жердегі билік олардың аңға табынып, оның таңбасын қабылдауын, әйтпесе қудалау мен өлімге ұшырайтынын бұйырып, жарлық шығарып қойған. Құдай қазір Өз халқына жәрдем етсін, өйткені Онсыз олар соншалық үрейлі шайқаста сол кезде не істей алар еді!» Testimonies, 5-том, 212.

The final secret which the Lion of the tribe of Judah unseals is the Revelation of Jesus Christ, and it includes that He is in control of the design and structure of every element of His prophetic Word. The Man in linen that stands upon the waters, who lifts up His hand and swares by Him that liveth forever, and who cries as a Lion, which causes seven thunders to utter their voices, is He who seals up the book of Daniel and seals up the seven thunders of Revelation. It is He who unseals the book that is sealed with seven seals, who has the power to resurrect, and who is the great Prince that stands up and announces the end of probation. When Palmoni commanded Gabriel to make Daniel to understand the “mareh” vision, He meant exactly that.

Яһуда руының Арыстаны ашып беретін соңғы құпия — Иса Мәсіхтің Аяны, әрі оған Оның Өзінің пайғамбарлық Сөзінің әрбір бөлшегінің жобасы мен құрылымын билеп-төстейтіні де кіреді. Сулардың үстінде тұрған, қолын көтеріп, мәңгі тірі Құдаймен ант ететін, әрі Арыстандай айқайлап, соның салдарынан жеті күн күркіреу өз дауыстарын шығаратын зығыр киімдегі Адам — Даниял кітабын мөрлейтін де, Аяндағы жеті күн күркіреуді мөрлейтін де Сол. Жеті мөрмен мөрленген кітапты ашып беретін, қайта тірілтуге құдіреті бар, әрі орнынан тұрып, сынақ мерзімінің аяқталғанын жариялайтын ұлы Князь де — Сол. Палмони Жәбірейілге Даниялға “mareh” көрінісін ұқтыр деп бұйырғанда, Ол дәл соны меңзеген еді.

He did not command Gabriel to make Daniel understand the “chazon” vision. The “chazon” vision is the vision of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter eight, verses one through twelve, and it is also the “vision” that is referenced in verse thirteen, within a question of duration. “How long shall be the vision?” The “chazon” vision concerns the daily (paganism) and the transgression (papalism) desolating powers that trample down the sanctuary and host.

Ол Ғабриелге Даниялға «хазон» көрінісін ұғындыруды бұйырған жоқ. «Хазон» көрінісі — Даниял кітабының сегізінші тарауының бірден он екінші аяттарына дейінгі Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтардың көрінісі, әрі ол он үшінші аятта ұзақтық туралы сұрақтың ішінде айтылған «көрініс» те болып табылады. «Көрініс қанша уақытқа созылады?» «Хазон» көрінісі киелі орынды және әскерді таптап-жаншитын, қаңыратып тастайтын күнделікті (пұтқа табынушылық) және заңсыздықтың (папалық) күштеріне қатысты.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> Сонда мен бір әулиенің сөйлеп тұрғанын естідім, және сөйлеген сол белгілі әулиеге басқа бір әулие былай деді: Күнделікті құрбандық, қаңыратып бос қалдыратын күнә туралы аянның орындалуына, сондай-ақ киелі орын мен әскердің аяқ асты етілуіне дейін қанша уақыт өтеді? Даниял 8:13.

Christ, as Palmoni (the Wonderful Numberer), is asked “how long” shall be the “chazon” vision, and he answers, “unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.” Daniel then desires to understand the “chazon” vision which concerns “the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot.” But Gabriel is commanded to make Daniel understand the “mareh” vision. Every fact has its bearing in God’s Word. The “mareh” vision, is the vision of the evening and mornings identified in verse twenty-six.

Пальмони (Ғажайып Санаушы) ретіндегі Мәсіхтен «хзон» аянының қанша уақытқа созылатыны туралы: «Қашанға дейін?» — деп сұралады, ал Ол: «Екі мың үш жүз күнге дейін; содан кейін қасиетті орын тазартылады», — деп жауап береді. Содан соң Даниял «үздіксіз құрбандыққа, және қаңыратып-жоятын күнәға, қасиетті орын мен әскердің аяқ асты етілуі үшін берілгеніне» қатысты «хзон» аянын түсінуге ынталанады. Бірақ Жәбірейілге Даниялға «мареһ» аянын ұғындыру бұйырылады. Әрбір деректің Құдай Сөзінде өз орны бар. «Мареһ» аяны — жиырма алтыншы аятта айқындалған кештер мен таңдар туралы аян.

> And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. Daniel 8:26.

> Ал саған айтылған кеш пен таң туралы көрініс ақиқат. Сондықтан бұл көріністі бекітіп қой, өйткені бұл көп күндерге арналған. Даниял 8:26.

The word “vision” is mentioned twice in the verse. The first reference is the “mareh” vision and the second is the “chazon” vision. The “mareh” vision is the vision of “the evening and mornings.” The Hebrew expression of “evening and mornings” is often found in the Bible, and it is always translated as “evening and mornings,” as it is in verse twenty-six. The only place in the Bible where it is translated differently than “evening and mornings,” is in verse fourteen, where it is translated as simply “days.” The actual Hebrew of verse fourteen would read, “Unto twenty-three hundred evenings and mornings.”

Аятта «аян» деген сөз екі рет аталады. Бірінші сілтеме — «mareh» аяны, ал екіншісі — «chazon» аяны. «Mareh» аяны — «кештер мен таңдардың» аяны. «Кештер мен таңдар» деген еврейлік тіркес Киелі кітапта жиі кездеседі, әрі ол әрдайым «кештер мен таңдар» деп аударылады, дәл солай жиырма алтыншы аятта да берілген. Киелі кітаптағы оның «кештер мен таңдар» деп емес, өзгеше аударылған жалғыз жері — он төртінші аят, онда ол жай ғана «күндер» деп аударылған. Он төртінші аяттың еврейше түпнұсқасы іс жүзінде былай оқылады: «Екі мың үш жүз кеш пен таңға дейін».

The verse that is the central pillar of Adventism, is the only verse in God’s Word where “evening and mornings” is expressed simply as “days.” Every fact has its bearing, and if nothing else, it is clear that Palmoni was purposely emphasizing the verse. He did so by directing the minds of those who translated the King James Bible to write the phrase differently than it is always written in His Word. The point that is to be derived from this fact, is that when Gabriel is told to make Daniel understand the “mareh” vision, he is being told to make Daniel understand the vision of the appearance of 1844, and not the “chazon” vision concerning the trampling down the sanctuary and the host.

Адвентизмнің өзекті тірегі болып табылатын бұл аят — Құдай Сөзіндегі «кештер мен таңдар» жай ғана «күндер» деп берілген жалғыз аят. Әрбір деректің өз мәні бар, және басқа ештеңе болмаса да, Пальмонидің бұл аятқа әдейі ерекше назар аударғаны анық. Ол мұны King James Bible-ды аударғандардың ойын бағыттап, осы тіркесті Оның Сөзінде үнемі жазылатын қалыптан өзгеше етіп жазғызу арқылы істеді. Бұл деректен шығарылуға тиіс түйін мынау: Жәбірейілге Даниялға «mareh» көрінісін түсіндіру бұйырылғанда, оған Даниялға 1844 жылдың көрінісін, яғни оның көрінісін түсіндіру бұйырылады, ал киелі орынды және әскерді таптауға қатысты «chazon» көрінісін емес.

The vision of the “evening and mornings” is about an appearance that occurs when the cleansing of the sanctuary began on October 22, 1844. The vision of the appearance of October 22, 1844, is not about the trampling down of the sanctuary, but of the cleansing of the sanctuary. Was there a prophetic appearance on that date?

«Кештер мен таңдар» туралы көрініс 1844 жылғы 22 қазанда киелі орынның тазартылуы басталған кезде орын алған бір көрініс туралы. 1844 жылғы 22 қазанға қатысты көрініс киелі орынның тапталуы туралы емес, киелі орынның тазартылуы туралы. Сол күні пайғамбарлық көрініс болды ма?

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> «Мәсіхтің қасиетті орынды тазарту үшін біздің Ұлы Діни қызметкеріміз ретінде аса қасиетті орынға келуі, Даниял 8:14-те көрсетілгендей; Адам Ұлының Дәулеті Көнеге келуі, Даниял 7:13-те баяндалғандай; және Иенің Өз ғибадатханасына келуі, Малахи алдын ала айтқандай, — бәрі де бір оқиғаның сипаттамалары; әрі бұл сондай-ақ Мәсіх Матай 25-тегі он қыз туралы астарлы әңгімеде суреттеген күйеу жігіттің неке тойына келуі арқылы да бейнеленген». Ұлы күрес, 426.

Gabriel was instructed to make Daniel understand the prophetic appearance of Christ in His temple on October 22, 1844. For this reason, Gabriel gave Daniel a second witness to the date of October 22, 1844, for Gabriel led every Bible author that recorded some form of the biblical principle that identifies that truth is established upon the testimony of two. If Gabriel was to make Daniel understand October 22, 1844, he would need a second witness to establish “the vision of the appearance.”

Жәбірейілге Даниялға 1844 жылғы 22 қазанда Мәсіхтің Өз ғибадатханасында пайғамбарлық түрде көрінуін ұғындыру тапсырылды. Осы себептен Жәбірейіл Даниялға 1844 жылғы 22 қазан күніне қатысты екінші куәлікті берді, өйткені Жәбірейіл сол шындықтың екі куәнің айғақтығы арқылы бекітілетінін айқындайтын киелі кітаптық қағиданың қандай да бір түрін жазып қалдырған Киелі кітаптың әрбір авторын жетеледі. Егер Жәбірейіл Даниялға 1844 жылғы 22 қазанды ұғындыруы тиіс болса, онда оған «көрінудің аянын» бекіту үшін екінші куәлік қажет болар еді.

Gabriel begins his work by first addressing Daniel’s desire to understand the “chazon” vision, and he does so by identifying that the “chazon” vision, is the vision that concludes at the “time of the end” in 1798.

Ғабриел өз қызметін әуелі Даниялдың «хазон» көрінісін түсінуге деген тілегіне назар аударудан бастайды және мұны «хазон» көрінісінің 1798 жылы «ақырзаман уақытымен» аяқталатын көрініс екенін көрсету арқылы жүзеге асырады.

> And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Daniel 8:16, 17.

> Сонда мен Ұлайдың жағалауларының арасынан бір ер кісінің дауысын естідім; ол шақырып: «Ғабриел, бұл адамға осы аянды түсіндір»,— деді. Сонда ол мен тұрған жерге жақындап келді; ал ол келгенде, мен қорқып, жүзтөмеңдеп құладым. Бірақ ол маған: «Түсін, ей, адам ұлы, өйткені бұл аян ақыр заманға қатысты»,— деді. Даниял 8:16, 17.

The “vision” in the previous verse, that is “at the time of the end” is the “chazon” vision, and the “time of the end” in the book of Daniel is 1798. This is the “vision” which Daniel had sought to understand, but it was not the “vision” Gabriel was told to make Daniel to understand. For that Gabriel is going to provide a second witness.

Алдыңғы аяттағы «аян», яғни «ақырзаман уақытына» қатысты аян — «хazon» аяны, ал Даниял кітабындағы «ақырзаман уақыты» — 1798 жыл. Бұл — Даниял түсінуге ұмтылған «аян», бірақ Ғабриелге Даниялға ұғындыру тапсырылған «аян» бұл емес еді. Өйткені сол үшін Ғабриел екінші куәлікті ұсынбақ.

> So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:17–19.

> Сонда ол мен тұрған жерге жақындап келді; ал ол келгенде, мен қорқып, жүзіммен жерге құладым. Бірақ ол маған: «Түсін, пенде ұлы, өйткені бұл аян ақыр заманға қатысты», — деді. Ол менімен сөйлесіп тұрған кезде, мен жүзіммен жерге қарап, терең ұйқыға баттым; бірақ ол маған тиіп, мені тік тұрғызды. Сосын ол былай деді: «Міне, қаһардың соңғы шегінде не болатынын саған білдіремін; өйткені ақырет белгіленген уақытта болады». Даниял 8:17–19.

Gabriel takes up his job assignment by informing Daniel to, “behold,” which is informing Daniel to consider the next fact. The next fact is that the “last indignation,” of the two “seven times” of Leviticus twenty-six, ends in 1844. The “last indignation” is directly identified as a time prophecy, for it has a “time appointed” that it will “end.” The “indignation” must represent a period of time, for it has a “time appointed” for its ending. If the “indignation” was simply a point in time it would not have an end, it would simply be the point when it took place.

Жәбірейіл Даниялға: «қара», — деп хабарлау арқылы өзіне жүктелген міндетін орындауға кіріседі; бұл Даниялға келесі деректі назарға алуды білдіреді. Келесі дерек — Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы екі «жеті уақыттың» «соңғы қаһары» 1844 жылы аяқталатыны. «Соңғы қаһар» уақытқа қатысты пайғамбарлық ретінде тікелей айқындалады, өйткені оның аяқталатын «белгіленген уақыты» бар. «Қаһар» белгілі бір уақыт кезеңін білдіруге тиіс, өйткені оның аяқталуына арналған «белгіленген уақыты» бар. Егер «қаһар» жай ғана уақыт ішіндегі бір нүкте болса, онда оның соңы болмас еді; ол тек жүзеге асқан сәттің өзі ғана болар еді.

The “indignation” had an ending point that is marked, so it represents the end of a period of time. The period of time is represented as “the last indignation.” If there is a last, then there must be a first. The “first indignation” is identified in Daniel chapter eleven, and there it is also a period of time, for the papacy was going to “practice and prosper” until the end of the “indignation”.

«Қаһардың» белгіленген аяқталу нүктесі бар еді, сондықтан ол уақыт кезеңінің соңын білдіреді. Бұл уақыт кезеңі «соңғы қаһар» ретінде бейнеленген. Егер соңғысы бар болса, онда алғашқысы да болуы тиіс. «Алғашқы қаһар» Даниял кітабының он бірінші тарауында анықталады, әрі онда да ол уақыт кезеңі болып табылады, өйткені папалық «қаһардың» соңына дейін «әрекет етіп, өркендейтін» еді.

> And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:35, 36.

> Түсінігі барлардың кейбіреулері сынақтан өтуі, тазаруы және ағаруы үшін, ақырзаман уақытына дейін құлайды; өйткені бұл әлі белгіленген уақытқа арналған. Патша да өз еркіне қарай әрекет етеді; ол өзін жоғары көтеріп, өзін әрбір құдайдан да ұлықтайды, әрі құдайлардың Құдайына қарсы таңғаларлық сөздер айтады, және қаһар толық жүзеге асқанға дейін өркендейді; өйткені белгіленген нәрсе орындалады. Даниял 11:35, 36.

In these two verses, the king that does according to his will and exalts himself is the subject. Verse thirty-six is the verse Paul paraphrases, as he identifies the “man of sin” who is seated in the temple of God showing himself that he is God. The persecution of the Dark Ages from the year 538 through to 1798 is identified in verse thirty-five, and it continues until “the time of the end” which was 1798, which was the “time appointed.” Verse thirty-six then identifies that the papacy would “prosper” “till the indignation be accomplished.” The verse identifies that the papacy prospered until 1798, at which point, the first “indignation,” had been “accomplished.” God’s prophetic Word had “determined” that the papacy would continue for twelve hundred and sixty years, until 1798, which was the “time of the end.”

Осы екі аятта өз қалауынша әрекет етіп, өзін жоғары көтеретін патша сөз болады. Отыз алтыншы аят — Павелдің Құдайдың ғибадатханасында отырып, өзін Құдай етіп көрсететін «күнә адамына» қатысты айтқанда мазмұнын өз сөзімен жеткізетін аяты. 538 жылдан 1798 жылға дейін созылған Қараңғы ғасырлардағы қудалау отыз бесінші аятта көрсетілген, әрі ол 1798 жыл болған «ақырзаман уақытына» дейін, яғни «белгіленген уақытқа» дейін жалғасады. Содан кейін отыз алтыншы аят папалықтың «қаһар аяқталғанға дейін» «өркендейтінін» айқындайды. Бұл аят папалықтың 1798 жылға дейін өркендегенін, сол сәтте алғашқы «қаһардың» «аяқталғанын» көрсетеді. Құдайдың пайғамбарлық Сөзі папалықтың 1260 жыл бойы, 1798 жылға дейін, яғни «ақырзаман уақытына» дейін жалғасатынын алдын ала «белгілеп қойған» еді.

The first “indignation” ended in 1798, and “the last indignation” ended in 1844. Both indignations are represented as periods of time, which had specific endings, thus identifying them both as time prophecies. Gabriel was commanded by Palmoni to make Daniel understand the appearance vision (“mareh”), of the “evening and mornings” (days) that identified October 22, 1844, and he did so by providing a second witness to that date.

Бірінші «қаһарлану» 1798 жылы аяқталды, ал «соңғы қаһарлану» 1844 жылы аяқталды. Екі қаһарлану да белгілі бір аяқталу мерзімдері бар уақыт кезеңдері ретінде бейнеленген, осылайша олардың екеуі де уақытқа қатысты пайғамбарлықтар екенін айқындайды. Жәбірейілге Палмони тарапынан Даниялға 1844 жылғы 22 қазанды айқындаған «кештер мен таңдар» (күндер) туралы көріністі («mareh») ұғындыру бұйырылды, және ол мұны сол күнге екінші куәлік беру арқылы орындады.

The “chazon” vision of verse thirteen, which Daniel desired to understand, was the vision of the trampling down that ended at the “time of the end” in 1798. The “mareh” vision of verse fourteen, ended with the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844, in fulfillment of the time prophecy of twenty-three hundred years, and also the fulfillment of the time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years. Both of those time prophecies are represented upon Habakkuk’s sacred tables, which Sister White identifies were directed by the hand of the Lord, and should not be altered.

Даниял түсінуді қалаған он үшінші аяттағы «chazon» аяны 1798 жылы «ақырзаман уақытымен» аяқталған тапталу туралы аян еді. Он төртінші аяттағы «mareh» аяны Мәсіхтің 1844 жылдың 22 қазанында Ең Қасиетті Орынға көрінуімен аяқталды; бұл екі мың үш жүз жылдық уақыт пайғамбарлығының орындалуы, сондай-ақ екі мың бес жүз жиырма жылдық уақыт пайғамбарлығының да орындалуы болды. Бұл екі уақыт пайғамбарлығының екеуі де Хабакуктың қасиетті кестелерінде бейнеленген; Уайт қарындас оларды Жаратқан Иенің қолы бағыттағанын және олар өзгертілмеуге тиіс екенін айқындайды.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “We have many lessons to learn, and many, many to unlearn. God and heaven alone are infallible. Those who think that they will never have to give up a cherished view, never have occasion to change an opinion, will be disappointed. As long as we hold to our own ideas and opinions with determined persistency, we cannot have the unity for which Christ prayed.” Review and Herald, July 26, 1892.

> «Бізге үйренетін сабақтар көп, ал үйренгеніміздің көп-көбін қайта ұмытуымыз да қажет. Құдай мен аспан ғана қателеспейді. Өздері қадір тұтқан көзқарастан ешқашан бас тартуға тура келмейді, өз пікірін өзгертуге ешбір себеп болмайды деп ойлайтындар үміттері ақталмайтынын көреді. Біз өз идеяларымыз бен пікірлерімізге табанды қасарыспен жармасып тұрғанымызда, Мәсіх дұға еткен бірлікке ие бола алмаймыз». Review and Herald, July 26, 1892.

Back to Articles