Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Seven

Даниял кітабы — Алпыс жеті-нөмір

Prophetic Insights: Islam, September 11, 2001, and the Day of the East Wind

Пайғамбарлық пайымдар: Ислам, 2001 жылғы 11 қыркүйек және Шығыс Желінің күні

Author

Jeff Pippenger

Published

January 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Islam of the third woe arrived into prophetic history on September 11, 2001, and it was immediately restrained. At that time the latter rain began to fall, but it was “measured”.

Үшінші қасіреттің Исламы пайғамбарлық тарихқа 2001 жылғы 11 қыркүйекте енді, және ол бірден тежелді. Сол кезде соңғы жаңбыр жауа бастады, бірақ ол «өлшенген» еді.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:6–13.

> Ол өркен жайған кезде, өлшеммен онымен дауласып, жазаларсың; Ол шығыс желі соққан күні өзінің қатты желін тежейді. Сондықтан осы арқылы Жақыптың заңсыздығы тазартылатын болады; әрі оның күнәсін жоюдың барлық жемісі мынау: ол құрбандық үстелінің барлық тастарын уатылып кеткен әктас тастары тәрізді еткен кезде, тоғайлар мен мүсіндер енді тұрмайтын болады. Алайда бекіністі қала қаңырап бос қалады, қоныс тасталып, шөл секілді иесіз қалады; сонда бұзау сол жерде жайылады, сол жерде жатып, оның бұтақтарын жеп қояды. Оның бұтақтары қурағанда, олар сындырылып тасталады; әйелдер келіп, оларды отқа жағады; өйткені бұл — түсінігі жоқ халық; сондықтан оларды Жаратқан оларға рақым етпейді, және оларды Қалыптастырған оларға ілтипат көрсетпейді. Сол күні Жаратқан Ие өзеннің арнасынан Мысыр жылғасына дейін бастырып-жинайды, ал сендер, уа, Исраил ұлдары, бір-бірлеп жиналасыңдар. Сол күні ұлы керней тартылатын болады, сонда Ассирия жерінде құрып кетуге таяғандар да, Мысыр жеріндегі қуылғандар да келіп, Иерусалимдегі қасиетті тауда Жаратқан Иеге ғибадат ететін болады. Ишая 27:6–13.

The “day of the east wind” identifies the arrival of the latter rain, and also Islam of the third woe. It also marks the beginning of the history where the “iniquity of Jacob is purged.” The day of the east wind arrived on September 11, 2001, and at that point the judgment of the living commenced. The judgment of the living is the closing work of the third angel, and it is there that the removal of the sins of the one hundred and forty-four thousand began. That is what Isaiah means when he wrote, “By this.”

«Шығыс желінің күні» кейінгі жаңбырдың келуін, сондай-ақ үшінші қасіреттің Исламын білдіреді. Ол сондай-ақ «Жақыптың заңсыздығы аласталатын» тарихтың басталуын да белгілейді. Шығыс желінің күні 2001 жылғы 11 қыркүйекте келді, әрі сол сәтте тірілердің үкімі басталды. Тірілердің үкімі — үшінші періштенің қорытынды ісі, әрі дәл сол жерде жүз қырық төрт мыңның күнәларын алып тастау басталды. Ишая: «Осы арқылы», — деп жазғанда, соны меңзеген.

The words leading up to, “By this,” are, “In measure, when it shooteth forth, thou will debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” “By this,” is identifying the specific testing truths that purge the sin from those represented as Jacob. Those truths include the event (9/11), which marks the arrival of the latter rain. Those truths include the definition of the latter rain as “a message,” and the “message” is Islam. It includes the truth that “the east wind” is Islam of the third Woe, and it includes the prophetic characteristic of Islam’s subsequent restraint (stayeth).

«Осы арқылы» деген сөздердің алдындағы сөздер мыналар: «Ол жайылып шыққанда, өлшеммен онымен айтысасың; шығыс желі соққан күні Ол Өзінің қатал желін тежейді». «Осы арқылы» — Жақып ретінде бейнеленгендерден күнәні аластайтын, оларды тазартып-сынақтан өткізетін нақтылы ақиқаттарды нұсқап тұр. Сол ақиқаттардың қатарына кейінгі жаңбырдың келуін белгілейтін оқиға — (9/11) — кіреді. Сол ақиқаттарға кейінгі жаңбырдың «хабар» ретінде берілген анықтамасы да кіреді, ал сол «хабар» — Ислам. Бұған «шығыс желі» үшінші Қасіреттің Исламы екені туралы ақиқат та кіреді, әрі Исламның содан кейінгі тежелуінің (тежейді) пайғамбарлық сипаты да кіреді.

The test itself is represented by the “debate,” which began on September 11, 2001. Jeremiah, when representing the first disappointment, was counseled to “return” unto God and separate the precious from the vile. The “fruit” of the testing message produces two classes of worshippers.

Сынақтың өзі 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталған «пікірталас» арқылы бейнеленеді. Еремия, алғашқы түңілу кезеңін бейнелеген кезде, Құдайға «қайтып оралуға» және қымбаттыны арамнан айырып алуға кеңес алды. Сынақ хабарындағы «жеміс» ғибадат етушілердің екі тобын тудырады.

The judgment of the foolish is represented as “when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up.” Isaiah is referencing the pronouncement against those who turn things upside down in chapters twenty-eight and twenty-nine. They are those who cannot understand the sealed book. The work (fruit) of the wicked is to be esteemed as potter’s clay.

Ақымақтардың соты: «ол құрбандық үстелінің барлық тастарын уатылып кеткен бор тастары сияқты еткенде, тоғайлар мен мүсіндер тұрмайтын болады» деп бейнеленеді. Ишая жиырма сегізінші және жиырма тоғызыншы тарауларда бәрін асты-үстіне келтіретіндерге қарсы айтылған үкімге сілтеме жасап отыр. Бұлар — мөрленген кітапты түсіне алмайтындар. Зұлымдардың ісі (жемісі) қышшының балшығындай деп бағалануға тиіс.

> Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:14–16.

> Сондықтан, міне, Мен осы халықтың арасында ғажайып іс, тіпті ғажайып іс пен керемет жасаймын; өйткені олардың даналарының даналығы жойылады, ал парасаттыларының түсінігі жасырын болады. Жаратқан Иеден өз кеңестерін терең жасыруға ұмтылатындарға қасірет! Олардың істері қараңғылықта, және олар: «Бізді кім көреді? Бізді кім біледі?» — дейді. Шынында, сендердің бәрін төңкеріп жіберулерің құмырашының балшығындай болып есептеле ме? Өйткені жасалған нәрсе өзін жасаған туралы: «Ол мені жасаған жоқ», — дей ме? Немесе қалыпталған нәрсе өзін қалыптастырған туралы: «Оның түсінігі болған жоқ», — дей ме? Ишая 29:14–16.

The work of the wicked will be as potter’s clay, and in chapter twenty-seven their work is portrayed in a similar fashion, as chalkstones that are beaten asunder. Chalk or potter’s clay is easily beaten into powder, and the symbol of the work of making “all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder,” and including the work of tearing down “the groves and images,” so that they “shall not stand up,” is the work represented by the reformation of king Josiah. In the final revival and reformation, represented by the reformation of Josiah, the Adventist corporate structure will be desolate, for “the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness.” All their works, meaning the thousands of churches, schools, colleges, universities, hospitals and office buildings around the world, will be prophetically beaten into worthless powder.

Зұлымдардың ісі құмырашының балшығындай болады, ал жиырма жетінші тарауда олардың ісі соған ұқсас түрде, быт-шыт етіп сындырылатын бор тастары ретінде бейнеленген. Бор не құмырашының балшығы оп-оңай ұнтақталып кетеді, әрі «құрбандық үстелінің барлық тастарын быт-шыт етіп сындырылған бор тастары сияқты ету» ісінің белгісі, сонымен бірге «тоғайлар мен мүсіндерді» құлатып, олар «енді тұрғызылмасын» деген істі қамтуы — Жосия патшаның реформасы арқылы бейнеленген іс. Жосияның реформасымен бейнеленген ақырғы рухани жаңғыру мен реформация кезінде Адвентистердің корпоративтік құрылымы қаңырап бос қалады, өйткені «қамалды қала қаңырап бос қалады, тұратын жері тасталып, шөл тәрізді қалады». Олардың барлық істері, яғни дүниежүзіндегі мыңдаған шіркеулер, мектептер, колледждер, университеттер, ауруханалар мен кеңсе ғимараттары, пайғамбарлық тұрғыдан түкке тұрғысыз ұнтаққа айналып талқандалады.

The membership will also be desolate, for those “people of no understanding” will be as “withered” “boughs” that “shall be broken off” “and set on fire,” for “he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favor.”

Қауым мүшелері де қаңырап қалады, өйткені «түсінігі жоқ» сол «халық» «қураған» «бұтақтар» сияқты болып, «сынып алынып», «отқа тасталады», өйткені «оларды жаратқан оларға рақым етпейді, және оларды қалыптастырған оларға ілтипат көрсетпейді».

When the separation that is accomplished by the testing message is complete, the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other flock out of Babylon, for in that day “it shall come to pass” “that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem.”

Сынақ хабарымен жүзеге асырылатын бөліну толық аяқталған кезде, Аян кітабының он сегізінші тарауындағы екінші дауыс Құдайдың өзге отарын Бабылдан шақырып шығарады, өйткені сол күні «солай болады», «ұлы керней тартылып, Ассур жерінде құрып кетуге даяр болғандар да, Мысыр жеріндегі қуылғандар да келіп, Иерусалимдегі қасиетті тауда Жаратқан Иеге ғибадат етеді.»

The passage (Isaiah twenty-seven, verses eight through thirteen) we are considering, identifies the prophetic history that began on September 11, 2001, and illustrates the testing and purification of those who will ultimately call God’s other flock out of Babylon. The opening verses of the same chapter, identify a song that is to be sung during that very history.

Біз қарастырып отырған осы үзінді (Ишая, жиырма жетінші тарау, сегізден он үшінші аяттарға дейін) 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталған пайғамбарлық тарихты айқындайды және ақырында Құдайдың басқа отарын Бабылдан шақырып алып шығатындардың сыналуы мен тазаруын бейнелейді. Сол тараудың бастапқы аяттары дәл сол тарих барысында айтылуға тиіс әнді айқындайды.

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? Isaiah 27:2–7.

> Сол күні ол туралы былай деп жырлаңдар: «Қып-қызыл шараптың жүзімдігі». Оны Мен, Жаратқан Ие, сақтаймын; ешкім оған зиян келтірмесін деп, Мен оны әр сәт сайын суарып тұрамын; Мен оны түнде де, күндіз де күзетемін. Менде қаһар жоқ: шайқаста Маған тікенектер мен ошағандарды қарсы қоятын кім бар? Мен олардың арасынан өтіп, оларды түгел өртеп жіберер едім. Немесе ол Менің күшімнен ұстансын, Меніңмен татулассын; иә, Меніңмен татулассын. Ол Жақыптан тарайтындарды тамырландырмақ; Исраил гүлдеп, бүршік атып, жер жүзінің бетін жеміспен толтырмақ. Ол өзін ұрғандарды ұрғандай, оны да ұрды ма? Немесе оның қолынан өлгендердің қырылғанындай, ол да өлтірілді ме? Ишая 27:2–7.

The song of the vineyard is the song that first identifies God’s people as a vineyard which He had loved and cared for. It then presents a promise of acceptance for any who would wish to take hold of Christ’s righteousness. It then identifies the promise of the outpouring of the Holy Spirit, represented by two phases of rain. The first phase of rain brings the blossoms and buds to life, and the second phase fills the earth with fruit.

Жүзімдік туралы жыр — Құдайдың Өзінің сүйіп, қамқорлық жасаған халқын алғаш рет жүзімдік ретінде таныстыратын жыр. Содан кейін ол Мәсіхтің әділдігін ұстануды қалаған кез келген жан үшін қабылдану уәдесін ұсынады. Одан соң ол жаңбырдың екі кезеңі арқылы бейнеленген Киелі Рухтың төгілуі туралы уәдені айқындайды. Жаңбырдың алғашқы кезеңі гүлдер мен бүршіктерді тірілтеді, ал екінші кезеңі жерді жеміске толтырады.

The song of the vineyard is the song that identifies the period of time when God is passing by a former chosen people, while entering into covenant with a new chosen people. Verses eight and onward, are simply repeating and enlarging upon the opening verses of the chapter. The first verse of the chapter identifies the same event that is identified as the “day of the east wind” in verse eight.

Жүзімдік туралы ән — Құдайдың бұрын таңдап алған халықтың жанынан өтіп бара жатып, жаңа таңдап алған халықпен келісімге кіретін уақыт кезеңін айқындайтын ән. Сегізінші аяттан бастап және әрі қарай айтылғандар осы тараудың кіріспе аяттарында айтылғандарды ғана қайталап, кеңейте түседі. Тараудың бірінші аяты сегізінші аятта «шығыс желінің күні» деп аталған сол оқиғаның өзін айқындайды.

> In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea. Isaiah 27:1.

> Сол күні Жаратқан Ие Өзінің қатал, ұлы әрі қуатты қылышымен жыландай ирелеңдеген леуиатанды, иә, бұралаңдаған сол леуиатанды жазалайды; әрі теңіздегі айдаһарды өлтіреді. Ишая 27:1.

The dragon is Satan, but in a secondary sense it was pagan Rome.

Айдаһар — Шайтан, бірақ екінші мағынада ол пұтқа табынушы Рим еді.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> «Осылайша, айдаһар, ең алдымен, Шайтанды бейнелегенімен, екінші бір мағынада, ол пұтқа табынушы Римнің нышаны болып табылады». Ұлы күрес, 439.

The ten kings of pagan Rome, in chapter seven of Daniel, and in chapter twelve of Revelation represent the ten kings of Revelation seventeen–in the last days.

Даниял кітабының жетінші тарауындағы және Аян кітабының он екінші тарауындағы пұтқа табынушы Римнің он патшасы соңғы күндерде Аян кітабының он жетінші тарауындағы он патшаны бейнелейді.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> «Патшалар, билеушілер және әміршілер өздеріне антихристің таңбасын басып алды, әрі олар Құдайдың өсиеттерін сақтайтындармен және Исаға деген сенімі барлармен — қасиеттілермен — соғысуға баратын айдаһар ретінде бейнеленген». Testimonies to Ministers, 38.

Verse one of Isaiah 27 is identifying the beginning of the judgment of the dragon, which began at the day of the east wind, on September 11, 2001. The judgment of the kings of the earth, and their globalist merchant partners, is accomplished when the financial structure of the earth is destroyed by an “east wind”, in the midst of the “seas”.

Ишая 27-тараудың бірінші аяты 2001 жылғы 11 қыркүйекте, шығыс желі күні басталған айдаһарға шығарылған үкімнің басталуын көрсетеді. Жер патшаларына және олардың жаһаншыл саудагер серіктестеріне шығарылған үкім «теңіздердің» ортасында жердің қаржылық құрылымы «шығыс желімен» жойылған кезде жүзеге асады.

> For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

> Міне, патшалар жиналды, олар бірге өтіп кетті. Олар мұны көріп, қайран қалды; абыржып, асығыс қашты. Сол жерде оларды қорқыныш билеп алды, толғатып жатқан әйелдің азабындай қасірет басты. Сен Таршиш кемелерін шығыс желімен талқандайсың. Забур 48:4–7.

Isaiah chapter twenty-seven, verses one through seven, is repeated and enlarged upon in verses eight through thirteen. It identifies that in “the day of east wind” the kings and merchants of the earth are going to be confronted with fear, and their fear escalates through history from that point onward. That fear identifies the illogical and hasty movements of the progressive globalists of planet earth ever since September 11, 2001, as they push their agenda further and more aggressively, than what would be logically expected. Satan, and his representatives, for the merchants and kings of the earth (the globalists), as symbols of the dragon, know their time is short.

Ишая кітабының жиырма жетінші тарауының бірден жетіге дейінгі аяттары сегізден он үшке дейінгі аяттарда қайталанып, кеңейтіле баяндалады. Онда «шығыс желі күнінде» жердің патшалары мен саудагерлері қорқынышқа тап болатыны, әрі сол сәттен бастап олардың қорқынышы тарих барысында үдей түсетіні айқындалады. Сол қорқыныш 2001 жылғы 11 қыркүйектен бері жер шарының прогрессивті жаһанданушыларының қисынсыз әрі асығыс қимылдарын, олардың өз күн тәртібін қисынды түрде күтілетін шамадан да әрі ілгерілетіп, бұрынғыдан да өктем түрде тықпалап келе жатқанын айғақтайды. Жердің саудагерлері мен патшаларының (жаһанданушылардың) айдаһар ретіндегі нышандары болып табылатын Шайтан және оның өкілдері өз уақыттарының аз қалғанын біледі.

> Therefore rejoice, ye heavens, and ye that dwell in them. Woe to the inhabiters of the earth and of the sea! for the devil is come down unto you, having great wrath, because he knoweth that he hath but a short time. Revelation 12:12.

> Сондықтан, көктер де, онда тұрушылар да, қуаныңдар. Жер мен теңізді мекендеушілерге қасірет! Өйткені әзәзіл сендердің араларыңа зор қаһармен түсті, себебі оның аз ғана уақыты қалғанын біледі. Аян 12:12.

The day of the east wind, that produced the economic crisis in 2001, that has only gotten worse, no matter what the globalist media attempts to claim, is the issue that confronts the world at the point when the dragon knows his time is short. He then escalates his movements for control of the entire earth, and he does so when “Woe” (the third Woe) is brought upon “the inhabiters of the earth and sea.”

2001 жылы экономикалық дағдарысты туғызған, жаһанданушылардың бұқаралық ақпарат құралдары не деуге тырысса да, тек күшейе түскен шығыс желінің күні — айдаһар өз уақытының аз қалғанын білген сәтте дүниежүзінің алдында тұрған мәселе. Содан кейін ол бүкіл жер бетін өз бақылауына алу үшін әрекеттерін үдетеді, әрі мұны «қасірет» («үшінші қасірет») «жер мен теңіздің тұрғындарының» басына түскен кезде жүзеге асырады.

The arrival of Islam of the third Woe (the east wind), on September 11, 2001, produced an economic disaster that has forced the globalists to accelerate their efforts to force a one world government upon planet earth. Yet Islam continues to fulfill its role. Perhaps the most serious revelation of Islam as a symbol of Bible prophecy is found in the first reference to Islam.

Үшінші Қасіреттің Исламының (шығыс желінің) 2001 жылғы 11 қыркүйекте келуі жаһаншылдарды жер шарына бір дүниежүзілік үкіметті күштеп таңуға бағытталған талпыныстарын жеделдетуге мәжбүр еткен экономикалық апат туғызды. Алайда Ислам өз рөлін атқаруын жалғастыруда. Бәлкім, Исламның Киелі кітап пайғамбарлығындағы нышан ретіндегі ең елеулі ашылуы Исламға жасалған алғашқы сілтемеде табылады.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> Сонда Жаратқан Иенің періштесі оған былай деді: «Міне, сен жүкті болып, ұл табасың, және оның атын Ысмайыл қоясың; өйткені Жаратқан Ие сенің қайғы-қасіретіңді естіді. Ал ол тағы адам болады; оның қолы әркімге қарсы, әрі әркімнің қолы оған қарсы болады; және ол барлық бауырларының көз алдында тұратын болады». Жаратылыс 16:11, 12.

God’s Word never fails. As Islam continues to produce pain as a woman in travail, some who might even accept that Islam is identified in Bible prophecy, have not yet wrapped their mind around the obvious fact in the two verses. Some might understand that it is Islam that brings every man on planet earth together in order to oppose a common enemy, and this is of course true. Yet the last phrase in the verse is the more serious truth. The world was shaken by September 11, 2001, and it has recently been shaken again by this year’s October 7 attack of Hamas against Israel. But no one is willing to see that the spirit of warfare and sudden destruction is “in the presence of all” of Ishmael’s brethren.

Құдай Сөзі ешқашан орындалмай қалмайды. Ислам толғақ қысып жатқан әйел сияқты қайғы-қасірет тудыруын жалғастырып жатқанда, тіпті исламның Киелі кітап пайғамбарлығында айқындалғанын мойындауы мүмкін кейбіреулер де сол екі аяттағы көзге ұрып тұрған шындықты әлі толық ұғына қойған жоқ. Кейбіреулер жер бетіндегі әрбір адамды ортақ бір жауға қарсы қою үшін біріктіретін күш — ислам екенін түсінетін шығар, және бұл, әрине, рас. Алайда аяттағы соңғы тіркес — анағұрлым салмақты шындық. 2001 жылғы 11 қыркүйек әлемді дүр сілкіндірді, ал биылғы Хамастың 7 қазандағы Израильге қарсы шабуылы оны жуырда тағы да сілкіндірді. Бірақ соғыс рухы мен кенеттен келетін жойылудың Ысмайылдың барлық бауырларының «көз алдында» екенін ешкім көргісі келмейді.

What kind of destruction will be carried out when there is a surprise attack carried out by such Islamic nations as Saudi Arabia, the United Arab Emirates, Qatar, Kuwait, Brunei and Bahrain? The spirit of Ishmael is in “all his brethren,” and the warfare that has so far been produced with the third Woe from countries such as Afghanistan or Iraq, will be quite different when the prophecy of Ishmael is fully fulfilled. How many nuclear bombs does Pakistan have?

Сауд Арабиясы, Біріккен Араб Әмірліктері, Катар, Кувейт, Бруней және Бахрейн сияқты исламдық халықтар тарапынан тұтқиылдан шабуыл жасалғанда, қандай қырып-жою жүзеге асырылады? Ысмайылдың рухы «оның барлық бауырларының» ішінде бар, әрі осы уақытқа дейін Ауғанстан немесе Ирак сияқты елдерден үшінші Қасірет арқылы туындаған соғыс, Ысмайыл туралы пайғамбарлық толық орындалғанда, мүлде өзгеше болады. Пәкістанда қанша ядролық бомба бар?

The prophetic characteristic of Islamic warfare as demonstrated in the first and second Islamic Woes is sudden, surprise attacks. Are there enough finances in the affluent Islamic nations to secretly secure or produce weaponry that would be more sophisticated, and lethal, than fuel laden jets, car bombs, burning tires, rape and knives? Is God’s Word to be believed?

Бірінші және екінші исламдық қасіреттерде көрініс тапқан исламдық соғыстың пайғамбарлық сипаты — кенеттен, тұтқиылдан жасалатын шабуылдар. Бай ислам елдерінде жанармайға толы ұшақтардан, автокөлік бомбаларынан, өртеніп жатқан шиналардан, зорлаудан және пышақтардан да неғұрлым жетілген әрі өлімге соқтыратын қару-жарақты жасырын түрде сатып алуға немесе өндіруге жеткілікті қаржы бар ма? Құдай Сөзіне сену керек емес пе?

All the jewels of Miller’s dream become testing truths in the last days, if nothing more than the reality that those truths have been rejected and prophecy identifies they will be restored. But some of those jewels, such as the work of Christ in the heavenly sanctuary and Islam of the third Woe, identify predictions that are fulfilled only in the very last days. One represents the work of Christ in the Most Holy Place, certainly a present testing truth, and the other identifies the message of the Midnight Cry, which again is a present testing truth.

Миллердің түсіндегі барлық асыл тастар соңғы күндері сыналатын ақиқаттарға айналады, ең кемінде сол ақиқаттардың қабылданбай тасталғаны және пайғамбарлық олардың қайта қалпына келтірілетінін айқындайтынының шындығының өзіне байланысты. Бірақ сол асыл тастардың кейбірі, мысалы, Мәсіхтің көктегі қасиетті орында атқаратын қызметі мен үшінші Қасіреттің Исламы, тек ең соңғы күндерде ғана орындалатын алдын ала айтылған жайттарды көрсетеді. Бірі Мәсіхтің Ең Қасиетті Орындағы қызметін білдіреді, бұл, сөзсіз, қазіргі сыналатын ақиқат; ал екіншісі Түн ортасындағы айқай хабарын көрсетеді, бұл да тағы да қазіргі сыналатын ақиқат.

The thread that weaves together the Millerite movement and the time of the end in 1989, which in turn introduces the movement of the one hundred and forty-four thousand, is the “seven times,” that was Miller’s first jewel and the first to be set aside as Adventism left the old paths. One hundred and twenty-six years from the rebellion of 1863, to the time of the end in 1989, represents the “seven times.” The twenty-five hundred and twenty was divided into two periods of twelve hundred and sixty, and a tenth or a tithe of twelve hundred and sixty, is one hundred and twenty-six. The stone the builders rejected is so long that it connects the first and last movements of the three angels. In so doing it identifies that the truth of the “seven times” is also a present testing truth, and that it is the truth that becomes no longer simply the foundation stone, but the head of the corner.

Миллерит қозғалысын және өз кезегінде жүз қырық төрт мыңның қозғалысын таныстыратын 1989 жылғы ақырзаман уақытын өзара байланыстырып тұрған жіп — Адвентизм ескі жолдардан ауытқығанда шетке ысырылған, Миллердің алғашқы асыл тасы болған «жеті уақыт». 1863 жылғы бүліктен 1989 жылғы ақырзаман уақытына дейінгі жүз жиырма алты жыл «жеті уақытты» білдіреді. Екі мың бес жүз жиырма екі бір мың екі жүз алпыстан тұратын екі кезеңге бөлінді, ал бір мың екі жүз алпыстың оныншы бөлігі, яғни ондығы — жүз жиырма алты. Құрылысшылар қабылдамай тастаған тас соншалықты ұзын болғандықтан, ол үш періштенің алғашқы және соңғы қозғалыстарын өзара байланыстырады. Осылайша, ол «жеті уақыт» ақиқатының сондай-ақ қазіргі сыналатын ақиқат екенін және оның енді жай ғана іргетас емес, бұрыштың бас тасы болатын ақиқат екенін айқындайды.

We will now leave off our consideration of the increase of knowledge in the Millerite movement, represented by the Ulai River vision in the book of Daniel and turn our attention to the vision of the Hiddekel River, that represents the increase of knowledge, in the movement of the one hundred and forty-four thousand.

Енді біз Даниел кітабындағы Ұлай өзені туралы аянмен бейнеленген Миллерит қозғалысындағы білімнің артуын қарастыруды тоқтатып, назарымызды жүз қырық төрт мыңның қозғалысындағы білімнің артуын бейнелейтін Хиддекел өзені туралы аянға аударамыз.

We will begin next by considering the four generations of Adventism that span the one hundred and twenty-six years from 1863 to 1989.

Келесіде біз 1863 жылдан 1989 жылға дейінгі бір жүз жиырма алты жылды қамтитын адвентизмнің төрт ұрпағын қарастырудан бастаймыз.

We will start that study in the next article.

Келесі мақалада сол зерттеуді бастаймыз.

> And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. He said furthermore unto me, Son of man, seest thou what they do? even the great abominations that the house of Israel committeth here, that I should go far off from my sanctuary? but turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations. And he brought me to the door of the court; and when I looked, behold a hole in the wall.

> Алтыншы жылы, алтыншы айда, айдың бесінші күні мен өз үйімде отырғанымда, Яһуданың ақсақалдары менің алдымда отыр еді; сонда Жаратушы Тәңір Иенің қолы сол жерде маған түсті. Сонда мен қарадым, міне, отқа ұқсас бір бейне: оның белінен төмен — от; ал белінен жоғары — жарқыраған нұр секілді, янтарь түстес. Сонда Ол қол тәрізді бір нәрсені созып, басымдағы бір шөкім шашымнан ұстады; рух мені жер мен көктің арасына көтеріп, Құдайдың аяндарында Иерусалимге, солтүстікке қараған ішкі қақпаның кіреберісіне алып барды; сол жерде қызғаныш тудыратын, қызғанышқа қоздыратын мүсіннің орны бар еді. Міне, сол жерде Исраил Құдайының ұлылығы мен ойпатта көрген аянға сәйкес көрінді. Сонда Ол маған: «Адам баласы, енді көзіңді солтүстікке қарай көтер», — деді. Мен көзімді солтүстікке қарай көтердім, міне, құрбандық үстелінің қақпасының солтүстігінде, кіреберісте, сол қызғаныш мүсіні тұр екен. Сонда Ол маған тағы былай деді: «Адам баласы, олардың не істеп жатқанын көріп тұрсың ба? Исраил үйінің осында жасап жатқан, Мені киелі үйімнен алыстауға мәжбүр ететін ұлы жиіркеніштерін көріп тұрсың ба? Бірақ тағы да бұрыл, сонда бұдан да зор жиіркеніштерді көресің». Содан кейін Ол мені аула есігінің алдына алып келді; мен қарағанымда, міне, қабырғада бір тесік бар екен.

> Then said he unto me, Son of man, dig now in the wall: and when I had digged in the wall, behold a door. And he said unto me, Go in, and behold the wicked abominations that they do here. So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. He said also unto me, Turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations that they do. Then he brought me to the door of the gate of the Lord’s house which was toward the north; and, behold, there sat women weeping for Tammuz. Then said he unto me, Hast thou seen this, O son of man? turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations than these. And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:1–18.

> Сонда Ол маған былай деді: «Адам ұлы, енді қабырғаны қаз». Мен қабырғаны қазғанымда, міне, бір есік көрінді. Ол маған: «Ішке кір де, олардың осы жерде істеп жатқан зұлым жиіркеніштерін көр»,— деді. Сонда мен ішке кіріп, көрдім; міне, қабырға бетіне айнала сызылып салынған жорғалаушы мақұлықтардың әр алуан бейнелері, жиіркенішті аңдар және Исраил үйінің барлық пұттары тұр екен. Олардың алдында Исраил үйі ақсақалдарының жетпіс адамы тұрды, ал олардың ортасында Шафан ұлы Жаазания тұрды; әрқайсысының қолында хош иісті зат түтететін сауыты бар еді, әрі хош иісті түтіннің қалың бұлты жоғары көтеріліп жатты. Сонда Ол маған: «Адам ұлы, көрдің бе, Исраил үйінің ақсақалдары қараңғыда, әрқайсысы өз бейнелерінің бөлмелерінде не істеп жатқанын? Өйткені олар: “Жаратқан Ие бізді көрмейді; Жаратқан Ие жерді тастап кеткен”,— дейді»,— деді. Ол тағы маған: «Тағы да бұрыл, сонда олардың істеп жатқан бұдан да зор жиіркеніштерін көресің»,— деді. Содан Ол мені Жаратқан Иенің үйінің солтүстікке қараған қақпасының есігіне алып келді; міне, сол жерде Таммузды жоқтап отырған әйелдер отыр екен. Сонда Ол маған: «Мұны көрдің бе, адам ұлы? Тағы да бұрыл, сонда бұлардан да зор жиіркеніштерді көресің»,— деді. Содан Ол мені Жаратқан Иенің үйінің ішкі ауласына алып кірді; міне, Жаратқан Иенің ғибадатханасының есігінің алдында, кіреберіс пен құрбандық үстелінің арасында, шамамен жиырма бес адам тұр екен; олардың арқалары Жаратқан Иенің ғибадатханасына қарап, жүздері шығысқа бұрылған, әрі олар шығысқа қарап күнге табынып тұрды. Сонда Ол маған: «Мұны көрдің бе, адам ұлы? Яһуда үйі үшін мұнда істеп жатқан осы жиіркеніштерін істеу аз нәрсе ме? Өйткені олар елді зорлық-зомбылыққа толтырды және Мені қайта-қайта ашуландыруға бет бұрды; міне, олар бұтақты мұрындарына тақап жатыр. Сондықтан Мен де қаһарыммен әрекет етемін: көзім аямайды, Мен рақым етпеймін; олар құлағыма қатты дауыспен жалбарынса да, Мен оларды тыңдамаймын». Езекиел 8:1–18.

Back to Articles