Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Two

Даниял кітабы — Жетпіс екі саны

The Prophetic Joining: From Ancient Israel’s Division to the United States’ End

Пайғамбарлық бірігу: Ежелгі Исраилдің бөлінуінен Америка Құрама Штаттарының ақырына дейін

Author

Jeff Pippenger

Published

February 5, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The testimony of Jeroboam’s rebellion is also the history of ancient Israel’s division into two nations. The northern kingdom made up of ten tribes was known as Israel, or sometimes Ephraim, and the southern kingdom was known as Judah. In the time of Ezekiel, the kingdom had already been two kingdoms for many years, and in chapter thirty-seven, Ezekiel was given a prophecy identifying that the two kingdoms would once again become one nation. That prophecy was fulfilled in the beginning history of the earth beast (the United States), and is fulfilled for the final time at the end of the United States, for Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.

Еробоғамның бүлігінің куәлігі — көне Исраилдің екі халыққа бөлінуінің де тарихы. Он рудан құралған солтүстік патшалық Исраил, кейде Ефрем деп аталды, ал оңтүстік патшалық Яһуда деп аталды. Езекиелдің заманында патшалық көп жылдан бері-ақ екі патшалық болып тұрған еді, әрі отыз жетінші тарауда Езекиелге осы екі патшалықтың қайтадан бір халыққа айналатынын білдіретін пайғамбарлық берілді. Сол пайғамбарлық жер аңының (Америка Құрама Штаттарының) бастапқы тарихында орындалды және Америка Құрама Штаттарының ақырында соңғы рет орындалады, өйткені Иса әрдайым бір нәрсенің соңын оның басталуымен бейнелейді.

The rebellion of Jeroboam at the time that Israel was divided into two kingdoms, represents a rebellion at the beginning of the United States, and also at the end of the United States. The rebellion in the beginning and ending of the United States includes the joining of two kingdoms. Revelation chapter eighteen, as repeatedly cited from the writings of Sister White in these articles, represents two calls to the churches. The two nations that are joined during the hour of the Sunday law crisis is the one-hundred and forty-four thousand, and God’s other flock that are still in Babylon.

Исраил екі патшалыққа бөлінген кездегі Еробоғамның бүлігі Америка Құрама Штаттарының басталу кезеңіндегі бүлікті, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарының ақырындағы бүлікті бейнелейді. Америка Құрама Штаттарының басы мен соңы кезіндегі бұл бүлік екі патшалықтың бірігуін қамтиды. Осы мақалаларда Уайт ханымның жазбаларынан қайта-қайта келтірілгендей, Аян кітабының он сегізінші тарауы қауымдарға арналған екі шақыруды бейнелейді. Жексенбілік заң дағдарысының сағаты кезінде бірігетін екі халық — жүз қырық төрт мың және әлі де Бабылда жүрген Құдайдың басқа отары.

The two nations that were joined in the Millerite history were Judah and Ephraim. They were joined when the individual indignations against the two kingdoms respectively ended in 1798 and then in 1844. The word “moreover” in Ezekiel chapter thirty-seven, allows us to be certain of this application. The word “moreover” means to place the message that follows “moreover,” over the message that preceded the word “moreover.”

Миллерит тарихында біріктірілген екі халық — Яһуда мен Ефрем еді. Олар екі патшалыққа қарсы жеке-жеке қаһарланулардың тиісінше 1798 жылы, содан кейін 1844 жылы аяқталуы кезінде біріктірілді. Езекиелдің отыз жетінші тарауындағы «сондай-ақ» деген сөз бізге осы қолданылудың дұрыстығына нық сенімді болуға мүмкіндік береді. «Сондай-ақ» деген сөз «сондай-ақ» сөзінен кейін келетін хабарды «сондай-ақ» сөзінің алдында тұрған хабардың үстіне қоюды білдіреді.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. Ezekiel 37:15–17.

> Жаратқан Иенің сөзі маған тағы да келіп, былай деді: «Сен де, адам ұлы, өзіңе бір таяқ ал да, оның үстіне: “Яһуда үшін және оның серіктері — Исраил ұлдары үшін”,— деп жаз. Содан кейін тағы бір таяқ ал да, оның үстіне: “Жүсіп үшін, Ефремнің таяғы үшін, және оның серіктері — бүкіл Исраил үйі үшін”,— деп жаз. Сосын оларды бір-біріне қосып, бір таяқ қыл; сонда олар сенің қолыңда бір болады». Езекиел 37:15–17.

Ezekiel is applying the prophetic principle of repeat and enlarge when he states, “moreover.” Ezekiel is to take two sticks, one for Judah and one for Ephraim, and take the prophecy illustrated with the two sticks and place it over the top of the previous prophecy. The previous prophetic illustration began in verse one when Ezekiel was carried to a valley of dead dry bones.

Езекиел “сонымен қатар” деп айтқанда, пайғамбарлықтағы қайталау және кеңейту қағидатын қолданып отыр. Езекиел екі таяқ алуы тиіс: біреуі Яһуда үшін, біреуі Ефрем үшін; әрі екі таяқ арқылы бейнеленген осы пайғамбарлықты алдыңғы пайғамбарлықтың үстіне қоюы тиіс. Алдыңғы пайғамбарлық көрнекі бейнесі бірінші аятта, Езекиелдің өлі, құрғап кеткен сүйектерге толы аңғарға апарылуынан басталған еді.

> The hand of the Lord was upon me, and carried me out in the spirit of the Lord, and set me down in the midst of the valley which was full of bones, And caused me to pass by them round about: and, behold, there were very many in the open valley; and, lo, they were very dry. And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:1–14.

> Жаратқан Иенің қолы менің үстімде болды, және Ол мені Жаратқан Иенің Рухымен алып шығып, сүйектерге толы аңғардың ортасына қойды. Сонан соң мені олардың айналасымен жүргізді; міне, ашық аңғардың бетінде сүйектер өте көп екен, және, міне, олар әбден кеуіп қалған еді. Сонда Ол маған: «Адам ұлы, осы сүйектер тіріле ала ма?» — деді. Мен: «Уа, Жаратушы Тәңір Ие, мұны Өзің білесің», — деп жауап бердім. Ол маған тағы да: «Осы сүйектерге пайғамбарлық айт, және оларға былай де: “Уа, кеуіп қалған сүйектер, Жаратқан Иенің сөзін тыңдаңдар. Осы сүйектерге Жаратушы Тәңір Ие былай дейді: Міне, Мен сендерге тыныс кіргіземін, сонда тірілесіңдер. Сендерге сіңір бітіріп, үстілеріңе ет қондырамын, сендерді терімен қаптаймын, әрі сендерге тыныс беремін, сонда тірілесіңдер; және Менің Жаратқан Ие екенімді білесіңдер”», — деді. Мен өзіме бұйырылғандай пайғамбарлық айттым; мен пайғамбарлық айтып тұрғанымда, бір дыбыс шықты, міне, сілкініс болды, сөйтіп сүйектер бір-біріне, әр сүйек өз сүйегіне келіп қосылды. Қарасам, міне, оларға сіңір бітіп, ет қонып, үстілерін тері қаптады; бірақ оларда тыныс жоқ еді. Сонда Ол маған: «Желге пайғамбарлық айт, пайғамбарлық айт, адам ұлы, және желге былай де: “Жаратушы Тәңір Ие былай дейді: Уа, тыныс, төрт желден кел де, мына өлтірілгендерге үрле, сонда олар тірілсін”», — деді. Мен өзіме бұйырылғандай пайғамбарлық айттым, сонда оларға тыныс кірді, олар тіріліп, аяқтарына тік тұрды — аса зор қалың әскер болды. Сонда Ол маған: «Адам ұлы, осы сүйектер — бүкіл Исраил үйі. Міне, олар: “Сүйектеріміз кеуіп қалды, үмітіміз үзілді, біз құрып біттік”, — дейді. Сондықтан пайғамбарлық айт та, оларға былай де: “Жаратушы Тәңір Ие былай дейді: Міне, халқым, Мен қабірлеріңді ашамын, сендерді қабірлеріңнен шығарамын, және Исраил жеріне алып келемін. Уа, халқым, Мен қабірлеріңді ашып, сендерді қабірлеріңнен шығарған кезде, Менің Жаратқан Ие екенімді білесіңдер. Өз Рухымды сендерге саламын, сонда тірілесіңдер, әрі сендерді өз жерлеріңе орналастырамын; сонда Мен, Жаратқан Ие, осыны айтқанымды да, орындағанымды да білесіңдер, — дейді Жаратқан Ие”». Езекиел 37:1–14.

From the very beginning of these articles, we have shown that the valley of dead bones represents God’s people in the last days, and that the message of the four winds that causes them to stand upon their feet as a mighty army, is the Midnight Cry message identifying Islam of the third Woe. Sister White identifies the bones as God’s people.

Осы мақалалардың ең басынан-ақ біз өлі сүйектер аңғарының соңғы күндердегі Құдай халқын бейнелейтінін, ал оларды аяқтарына тұрғызып, ұлы әскерге айналдыратын төрт жел туралы хабар үшінші Қасіреттің Исламын айқындайтын Түн ортасындағы айқай хабары екенін көрсеттік. Уайт апай бұл сүйектерді Құдай халқы деп айқындайды.

> “I lay down my pen and lift up my soul in prayer, that the Lord would breathe upon his backslidden people, which are as dry bones, that they may live.” General Conference Bulletin, February 4, 1893.

> «Мен қаламымды қоя тұрып, жанымды дұғада жоғары көтеремін: Иеміз өзінен тайған халқына, кеуіп кеткен сүйектер іспетті соларға, өмір берердей болып демін үрлесе екен». General Conference Bulletin, February 4, 1893.

We have shown in previous articles that the prophetic message identifying July 18, 2020, was erroneous, and that the false proclamation marked the arrival of the first disappointment and tarrying time in the parable of the ten virgins. Though the proclamation of time was legitimate in the Millerite period, after 1844, there was never to be another message hung upon time. When Future for America made the proclamation of July 18, 2020, they slid back to a history that the proclamation of time was acceptable and in so doing they sinned, and they were slain in the street of the great city of Revelation chapter eleven. Dead in the street, they then needed to be resurrected, as were the two witnesses after three and a half days.

Біз алдыңғы мақалаларда 2020 жылғы 18 шілдені айқындаған пайғамбарлық хабардың қате болғанын, әрі сол жалған жариялау он қыз туралы астарлы әңгімедегі алғашқы түңілу мен кідіру уақытының басталуын белгілегенін көрсеттік. Уақытты жариялау Миллериттер кезеңінде заңды болғанымен, 1844 жылдан кейін енді уақытқа негізделген басқа ешбір хабар болмауға тиіс еді. Future for America 2020 жылғы 18 шілде туралы жариялауды жасағанда, олар уақытты жариялау құптарлық болған тарихқа қайта сырғып түсті, және сол арқылы күнә жасады; соның нәтижесінде олар Аян кітабының он бірінші тарауындағы ұлы қаланың көшесінде өлтірілді. Көшеде өлі жатқандықтан, оларға кейін үш жарым күннен соң екі куәгер қайта тірілгендей, өздеріне де қайта тірілу қажет болды.

> “The dry bones need to be breathed upon by the Holy Spirit of God, that they may come into action, as by a resurrection from the dead.” Bible Training School, December 1, 1903.

> «Құрғақ сүйектерге Құдайдың Киелі Рухы үрленуі керек, сонда олар өлілердің қайта тірілуіндей әрекетке келуі үшін». Bible Training School, 1903 жылғы 1 желтоқсан.

In previous articles we have shown that the message of the four winds that resurrects the two witnesses, is the message of Islam of the third Woe, and that the message is the Midnight Cry message of the last days. Ezekiel says, “moreover,” and in so doing identified that during the history that illustrates the proclamation of the Midnight Cry, two sticks, one represented as Ephraim and one as Judah, were to be joined together and become one nation. The parable of the ten virgins is fulfilled in the last days, “to the very letter,” as it was fulfilled in Millerite history. In the period when the Midnight Cry was fulfilled in the Millerite history, and again in the fulfillment of the last days, “two sticks” were and will be joined together.

Алдыңғы мақалаларда біз екі куәгерді қайта тірілтетін төрт жел туралы хабардың үшінші Қасіреттің Ислам туралы хабары екенін және бұл хабардың ақырғы күндердің Түн ортасындағы айқай хабары екенін көрсеттік. Езекиел: «сонымен қатар»,— дейді, әрі осы арқылы Түн ортасындағы айқайдың жариялануын бейнелейтін тарих барысында бірі Ефрем, бірі Яһуда ретінде бейнеленген екі таяқтың қосылып, бір халыққа айналуға тиіс болғанын айқындады. Он қыз туралы астарлы әңгіме соңғы күндерде, Миллериттер тарихында қалай орындалса, «сөзбе-сөз дәл солай» орындалады. Түн ортасындағы айқай Миллериттер тарихында орындалған кезеңде, әрі соңғы күндердегі орындалуда да, «екі таяқ» қосылды және қосылатын болады.

The two sticks represented the northern (Ephraim) and southern kingdoms (Judah) of ancient Israel. We have also shown that William Miller was typified by Elijah, and that during the three-and-a-half years of drought Elijah had gone to the widow of Zarephath.

Екі таяқ ежелгі Исраилдің солтүстік (Ефрем) және оңтүстік патшалықтарын (Яһуда) білдірді. Біз сондай-ақ Уильям Миллердің Ілияс арқылы бейнеленгенін және құрғақшылықтың үш жарым жылы бойы Ілиястың Сарептадағы жесір әйелге барғанын көрсеттік.

> And the word of the Lord came unto him, saying, Arise, get thee to Zarephath, which belongeth to Zidon, and dwell there: behold, I have commanded a widow woman there to sustain thee. So he arose and went to Zarephath. And when he came to the gate of the city, behold, the widow woman was there gathering of sticks: and he called to her, and said, Fetch me, I pray thee, a little water in a vessel, that I may drink. And as she was going to fetch it, he called to her, and said, Bring me, I pray thee, a morsel of bread in thine hand. And she said, As the Lord thy God liveth, I have not a cake, but an handful of meal in a barrel, and a little oil in a cruse: and, behold, I am gathering two sticks, that I may go in and dress it for me and my son, that we may eat it, and die. And Elijah said unto her, Fear not; go and do as thou hast said: but make me thereof a little cake first, and bring it unto me, and after make for thee and for thy son. For thus saith the Lord God of Israel, The barrel of meal shall not waste, neither shall the cruse of oil fail, until the day that the Lord sendeth rain upon the earth. And she went and did according to the saying of Elijah: and she, and he, and her house, did eat many days. 1 Kings 17:8–15.

> Сонда Жаратқан Иенің сөзі оған келіп былай деді: «Тұр да, Сидонға қарасты Сарептаға барып, сонда тұр. Міне, Мен саған сол жерде бір жесір әйелді асырауың үшін бұйырдым». Сонда ол тұрып, Сарептаға барды. Қаланың қақпасына келгенінде, міне, сол жерде отын теріп жүрген бір жесір әйел бар екен. Ол оны шақырып алып: «Өтінемін, маған ішетін азғана су алып келші»,— деді. Ол су әкелуге бара жатқанда, оны тағы шақырып: «Өтінемін, қолыңа бір үзім нан да ала келші»,— деді. Сонда ол былай деді: «Құдайың Жаратқан Ие тірі, менде күлше жоқ; тек бөшкеде бір уыс ұн мен құтыда азғана май ғана бар. Міне, мен екі тал шыбық теріп жүрмін; енді барып, соны өзіме және ұлыма пісіріп беремін, сонда жеп, өлеміз». Ілияс оған: «Қорықпа; барып, айтқаныңдай істе. Бірақ әуелі содан маған кішкене күлше жасап, оны маған алып кел; содан кейін өзіңе және ұлыңа жаса. Өйткені Исраилдің Құдайы Жаратқан Ие былай дейді: “Жаратқан Ие жерге жаңбыр жаудырған күнге дейін, бөшкедегі ұн таусылмайды, құтыдағы май сарқылмайды”»,— деді. Сонда ол барып, Ілиястың айтқаны бойынша істеді; сөйтіп, өзі де, ол да, бүкіл үй іші де көп күндер бойы ас ішті. Патшалықтар 3-жазба 17:8–15.

The “many days” in the passage is the three-and-a-half years that Ahab searched for Elijah and represented the twelve-hundred-and-sixty years of papal persecution. Concerning the “many days” of papal persecution, Jesus said:

Осы үзіндідегі «көп күндер» — Ахаб Ілиясты іздеген үш жарым жылды білдіреді және папалық қудалаудың бір мың екі жүз алпыс жылын бейнелейді. Папалық қудалаудың «көп күндері» туралы Иса былай деді:

> And except those days should be shortened, there should no flesh be saved: but for the elect’s sake those days shall be shortened. Matthew 24:22.

> Егер сол күндер қысқартылмаса, ешбір пенде аман қалмас еді; бірақ таңдап алынғандардың игілігі үшін сол күндер қысқартылады. Матай 24:22.

Sister White directly identifies Jesus’ pronouncement of “those days” as the period of papal persecution.

Уайт ханым Исаның «сол күндер» деген мәлімдемесін папалық қудалау кезеңі деп тікелей айқындайды.

> “The persecution of the church did not continue throughout the entire period of the 1260 years. God in mercy to His people cut short the time of their fiery trial. In foretelling the ‘great tribulation’ to befall the church, the Saviour said: ‘Except those days should be shortened, there should no flesh be saved: but for the elect’s sake those days shall be shortened.’ Matthew 24:22. Through the influence of the Reformation the persecution was brought to an end prior to 1798.” The Great Controversy, 266, 267.

> «Шіркеудің қудалануы 1260 жылдың бүкіл кезеңі бойы жалғаса берген жоқ. Құдай Өз халқына деген мейірімімен олардың оттай сынаққа түсу мерзімін қысқартты. Құтқарушы шіркеудің басына түсуге тиіс “ұлы қасіретті” алдын ала айтып, былай деді: “Егер сол күндер қысқартылмаса, ешбір жан аман қалмас еді; бірақ таңдалғандар үшін сол күндер қысқартылады”. Матай 24:22. Реформацияның ықпалы арқылы қудалау 1798 жылдан бұрын тоқтатылды». The Great Controversy, 266, 267.

The “many days” that Elijah was sustained by the widow, were also the “many days” of papal persecution identified by Daniel.

Ілиясты жесір әйел асыраған «көп күндер» Даниял айқындаған папалық қудалаудың да сол «көп күндері» болды.

> And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. Daniel 11:33–35.

> Халық арасындағы парасат иелері көптерді үйретеді; бірақ олар көптеген күндер бойы семсерден, жалыннан, тұтқындықтан және талаудан құлайды. Ал олар құлаған кезде, оларға азғана жәрдем көрсетіледі; бірақ көптері оларға жағымпаздықпен қосылады. Парасат иелерінің кейбірі оларды сынау, тазарту және ағарту үшін, ақыр заманға дейін құлайды; өйткені бұл әлі де белгіленген уақытқа арналған. Даниял 11:33–35.

The “time of the end,” which is also the “time appointed” in the verses, was 1798, and it marked the end of papal persecution, as had been typified by Elijah’s time with the widow of Zarephath. In that history the widow, representing an unmarried church, was identified as the church in the wilderness in chapter twelve of the book of Revelation. She was gathering two sticks, not one stick or ten sticks, but two sticks. Ezekiel was to take two sticks, one for the northern kingdom of Israel and one for the southern kingdom of Israel and join them together to make one stick. Those two kingdoms had both been scattered for twenty-five hundred and twenty years, but God’s promise was that He would gather them. The woman was gathering the two sticks that were to be joined together, and she was doing so “until the day that the Lord sendeth rain upon the earth.”

Аяттардағы «белгіленген уақыт» деп те аталатын «ақыр заманның уақыты» 1798 жыл болды, әрі ол Сарептадағы жесірмен бірге өткен Ілиястың уақыты арқылы бейнеленген папалық қудалаудың аяқталуын білдірді. Сол тарихта жесір әйел, некеге тұрмаған қауымды бейнелей отырып, Аян кітабының он екінші тарауында шөлдегі қауым ретінде айқындалған еді. Ол бір таяқ не он таяқ емес, екі таяқ жинап жатқан болатын. Езекиелге екі таяқ алуға — бірін Исраилдің солтүстік патшалығы үшін, екіншісін Исраилдің оңтүстік патшалығы үшін — және оларды бір таяқ ету үшін біріктіруге бұйырылған еді. Бұл екі патшалықтың екеуі де екі мың бес жүз жиырма жыл бойы бытырап кеткен болатын, алайда Құдайдың уәдесі — оларды қайта жинау еді. Әйел біріктірілуге тиіс болған сол екі таяқты жинап жатты, әрі мұны «Жаратқан Ие жер жүзіне жаңбыр жіберетін күнге дейін» істеп жатқан еді.

The day when the Lord sent “rain” was identifying the Midnight Cry of Millerite history, that reached its conclusion on October 22, 1844, when the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had erected from 1798 (the end of the first indignation), through until October 22, 1844 (the end of the last indignation). In that period of time, the Midnight Cry message, represented in Ezekiel’s illustration of the valley of bones was fulfilled, when the two sticks of the northern and southern kingdoms were joined to form one nation, with one king, for on October 22, 1844, Christ came before the Father and received a kingdom.

Жаратқан Ие «жаңбыр» жіберген күн Миллершілер тарихындағы Түн ортасындағы айқайды айқындап көрсетті; ол 1844 жылғы 22 қазанда өз қорытындысына жетті. Дәл сол күні Келісімнің Хабаршысы 1798 жылдан бастап (алғашқы қаһардың соңы) 1844 жылғы 22 қазанға дейін (соңғы қаһардың соңы) Өзі тұрғызған ғибадатханаға кенеттен келді. Сол уақыт кезеңінде Езекиелдің сүйектер аңғары туралы көрнекі бейнесінде бейнеленген Түн ортасындағы айқай хабары орындалды: солтүстіктегі және оңтүстіктегі патшалықтардың екі таяғы бір халық болып, бір патшаның қол астына біріктірілді, өйткені 1844 жылғы 22 қазанда Мәсіх Әкенің алдына келіп, патшалықты қабылдап алды.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> «Мәсіхтің қасиетті орынды тазарту үшін аса киелі орынға біздің Ұлы Діни Қызметкеріміз ретінде келуі, Даниял 8:14-те көрсетілгендей; Адам Ұлының Даниял 7:13-те баяндалғандай Ежелгі Күндерге келуі; және Малахиде алдын ала айтылғандай Иеміздің Өз ғибадатханасына келуі — бұлардың бәрі бір оқиғаның сипаттамалары; әрі бұл сондай-ақ Мәсіхтің Матай 25-тегі он қыз туралы астарлы әңгімесінде сипатталған күйеу жігіттің неке тойына келуі арқылы да бейнеленген». Ұлы айқас, 426-б.

Christ received a kingdom on October 22, 1844, as identified in Daniel.

Мәсіх Даниял кітабында көрсетілгендей, 1844 жылғы 22 қазанда патшалықты қабылдап алды.

> I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came to the Ancient of days, and they brought him near before him. And there was given him dominion, and glory, and a kingdom, that all people, nations, and languages, should serve him: his dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away, and his kingdom that which shall not be destroyed. Daniel 7:13, 14.

> Мен түнгі аяндарда көрдім, міне, көктің бұлттарымен Адам Ұлына ұқсас Біреу келіп, Көне Күндерге жақындады, әрі Оны Оның алдына алып келді. Сонда Оған билік, ұлылық және патшалық берілді, сондықтан барлық халықтар, ұлттар және тілдер Оған қызмет етсін; Оның билігі — өтіп кетпейтін мәңгілік билік, әрі Оның патшалығы — жойылмайтын патшалық. Даниял 7:13, 14.

When Ezekiel’s two sticks are joined together, they have one king over them.

Езекиелдің екі таяғы біріктірілген кезде, олардың үстінде бір патша болады.

> And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Ezekiel 37:24, 25.

> Құлым Дәуіт олардың үстінен патша болады; олардың бәріне бір бағушы болады. Олар Менің үкімдерім бойынша жүріп, жарғыларымды сақтап, оларды орындайтын болады. Олар Менің құлым Жақыпқа берген, ата-бабаларың қоныстанған жерде тұратын болады; сол жерде өздері де, балалары да, балаларының балалары да мәңгі тұратын болады. Ал Менің құлым Дәуіт оларға мәңгі әмірші болады. Езекиел 37:24, 25.

All the prophets agree with one another, and king David is Christ who came before the Father on October 22, 1844, and received a kingdom that had been gathered together from the two sticks of Israel (the northern kingdom) and Judah (the southern kingdom). The scattering of the two kingdoms ended during the forty-six years from 1798 to 1844, as Christ raised a temple that had been desolated and trampled down. When He raised the temple, He then suddenly came unto His temple as the Messenger of the Covenant, in fulfillment of Malachi chapter three. Ezekiel agrees with that fact, for all the prophets agree with one another.

Барлық пайғамбарлар бір-бірімен келіседі, ал Дәуіт патша — 1844 жылғы 22 қазанда Әкенің алдына келіп, Исраилдің екі таяғынан — Исраилден (солтүстік патшалық) және Яһудадан (оңтүстік патшалық) — біріктіріліп жиналған патшалықты қабылдап алған Мәсіх. Екі патшалықтың бытырап-шашылуы 1798 жылдан 1844 жылға дейінгі қырық алты жыл ішінде аяқталды, сол кезде Мәсіх қаңырап бос қалған әрі тапталған ғибадатхананы көтерді. Ол ғибадатхананы көтерген кезде, содан кейін Малахи кітабының үшінші тарауының орындалуы ретінде Келісімнің Хабаршысы болып, кенеттен Өз ғибадатханасына келді. Езекиел де осы шындықпен келіседі, өйткені барлық пайғамбарлар бір-бірімен келіседі.

> And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. Ezekiel 37:24–27.

> Құлым Дәуіт оларға патша болады; олардың бәріне бір Бағушы болады; олар Менің үкімдерім бойынша жүріп, жарлықтарымды сақтап, орындайтын болады. Олар Менің құлым Жақыпқа берген, ата-бабаларың тұрған жерде қоныстанады; сол жерде өздері де, балалары да, балаларының балалары да мәңгі тұрады; ал құлым Дәуіт оларға мәңгілік Әмірші болады. Мен олармен бейбітшілік келісімін жасасамын; бұл олармен жасалатын мәңгілік келісім болады; Мен оларды орнықтырамын, көбейтемін, әрі киелі үйімді олардың арасына мәңгі орнатамын. Менің шатырым да олармен бірге болады; иә, Мен олардың Құдайы боламын, ал олар Менің халқым болады. Езекиел 37:24–27.

It is Christ that erects the temple.

Ғибадатхананы тұрғызатын — Мәсіхтің Өзі.

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. And the crowns shall be to Helem, and to Tobijah, and to Jedaiah, and to Hen the son of Zephaniah, for a memorial in the temple of the Lord. And they that are far off shall come and build in the temple of the Lord, and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me unto you. And this shall come to pass, if ye will diligently obey the voice of the Lord your God. Zechariah 6:12–15.

> Оған былай деп айт: Әскерлердің Жаратушы Иесі былай дейді: Міне, есімі БҰТАҚ деп аталатын Адам; Ол өз орнынан өсіп шығады және Жаратушы Иенің ғибадатханасын тұрғызады. Иә, Жаратушы Иенің ғибадатханасын Ол тұрғызады; әрі Ол салтанатты көтереді, тағына отырып, билік жүргізеді; әрі Ол өз тағында діни қызметкер болады; және екеуінің арасында бейбітшілік кеңесі болады. Ал тәждер Хелемге, Тобияға, Едаяға және Софония ұлы Хенге Жаратушы Иенің ғибадатханасында естелік үшін болады. Алыстағылар келіп, Жаратушы Иенің ғибадатханасын тұрғызуға қатысады, сонда сендер Әскерлердің Жаратушы Иесі мені сендерге жібергенін білетін боласыңдар. Егер Құдайларың Жаратушы Иенің үніне ынтамен құлақ асатын болсаңдар, бұл орындалады. Зәкәрия 6:12–15.

Christ is the BRANCH, and He identified that if they destroyed His temple that He would raise it in three days, to which the Jews replied that it took forty-six years to build the temple.

Мәсіх — ӨСКІН, әрі Ол егер Өзінің ғибадатханасын қиратып тастаса, оны үш күннің ішінде қайта тұрғызатынын айтты; бұған яһудилер ғибадатхананы салуға қырық алты жыл кеткенін жауап етті.

> Then answered the Jews and said unto him, What sign showest thou unto us, seeing that thou doest these things? Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? John 2:18–20.

> Сонда яһудилер Оған жауап беріп: «Сен осыларды істеп тұрғаныңда, бізге қандай белгі көрсетесің?» — деді. Иса оларға былай деп жауап берді: «Осы ғибадатхананы қиратыңдар, Мен оны үш күнде қайта тұрғызамын». Сонда яһудилер: «Бұл ғибадатхана қырық алты жыл бойы салынып келді, ал Сен оны үш күнде қайта тұрғызбақсың ба?» — деді. Жохан 2:18–20.

Christ was speaking of His body in the passage, but all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived. The resurrection of Christ on the third day, represented the resurrection of the dead bones during the outpouring of the Holy Spirit in the Midnight Cry. The rain that is the subject of Elijah’s testimony, was manifested during the climax of his confrontation with the prophets of Baal and Ashtaroth. It was then demonstrated that the God of Elijah was the true God, and also that Elijah was the true prophet.

Мәсіх бұл үзіндіде Өз денесі туралы айтқан еді, бірақ барлық пайғамбарлар өздері өмір сүрген күндерден гөрі соңғы күндер жайында көбірек айтады. Үшінші күні Мәсіхтің қайта тірілуі Түн ортасындағы Айқай кезінде Киелі Рухтың төгілуі барысында өлі сүйектердің қайта тірілуін бейнеледі. Ілиястың куәлігінің тақырыбы болып табылатын жаңбыр оның Бағал мен Астарот пайғамбарларымен бетпе-бет қақтығысының шарықтау шегінде көрініс тапты. Сол кезде Ілиястың Құдайы шынайы Құдай екені, сондай-ақ Ілиястың шынайы пайғамбар екені де дәлелденді.

At the arrival of the first disappointment, it was manifested that the Protestants had become false prophets, as typified by the prophets of Baal and Ashtaroth. The tarrying time then began, and led to the message of the Midnight Cry, that led to Christ suddenly coming to His temple. The Midnight Cry is represented by Ezekiel’s message that brings the bones up as a mighty army. Moreover, during that period (forty-six years), the two sticks were to be joined together to produce one nation, with one king.

Алғашқы түңілу келген кезде, протестанттардың Бағал мен Аштароттың пайғамбарларымен бейнеленгендей жалған пайғамбарларға айналғаны айқын болды. Сонда кідіріс уақыты басталып, ол Түн ортасындағы айғай туралы хабарға алып келді; сол хабар Мәсіхтің кенеттен Өз ғибадатханасына келуіне жеткізді. Түн ортасындағы айғай Езекиелдің сүйектерді ұлы әскер етіп тұрғызатын хабарымен бейнеленеді. Бұған қоса, сол кезеңде (қырық алты жыл) екі таяқ бір халықты, бір патшаның қол астындағы бір ұлтты құрау үшін біріктірілуге тиіс болды.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land: And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. Ezekiel 37:15–23.

> Жаратқан Иенің сөзі маған тағы да келіп, былай деді: «Ал сен, адам ұлы, өзіңе бір таяқ ал да, оның үстіне: “Яһуда үшін және оның серіктері — Исраил ұлдары үшін”, — деп жаз. Содан кейін тағы бір таяқ ал да, оның үстіне: “Жүсіп үшін, Ефремнің таяғы үшін, және оның серіктері — бүкіл Исраил үйі үшін”, — деп жаз. Сосын оларды бір-біріне қосып, бір таяқ қыл; сонда олар сенің қолыңда бір болады. Ал халқыңның ұлдары саған тіл қатып: “Бұлардың нені білдіретінін бізге көрсетпейсің бе?” — десе, оларға айт: “Ие Жаратушы Тәңір былай дейді: Міне, Мен Ефремнің қолындағы Жүсіптің таяғын және онымен бірге Исраилдің рулары — оның серіктерін аламын да, оларды Яһуданың таяғымен, яғни онымен бірге, қосып, бір таяқ етемін, сонда олар Менің қолымда бір болады. Ал сен жазған таяқтар олардың көз алдында сенің қолыңда болады”. Оларға айт: “Ие Жаратушы Тәңір былай дейді: Міне, Мен Исраил ұлдарын өздері кеткен басқа халықтардың арасынан аламын, оларды жан-жағынан жинап, өз жеріне алып келемін. Оларды Исраил тауларындағы сол жерде бір халық етемін; олардың бәріне бір патша патша болады; енді олар екі халық болмайды, әрі бұдан былай мүлде екі патшалыққа бөлінбейді. Олар бұдан былай өздерін пұттарымен де, жиіркенішті нәрселерімен де, ешбір күнәларымен де арамдамайды; бірақ Мен оларды күнә жасаған барлық қоныстарынан құтқарып, тазартып аламын. Сонда олар Менің халқым болады, ал Мен олардың Құдайы боламын”». Езекиел 37:15–23.

The two sticks which the widow was gathering in advance of Elijah’s rain at the Midnight Cry, were the northern and southern kingdoms of Israel that had been scattered and were to be gathered into one nation on October 22, 1844, when the antitypical Day of Atonement began, for the promise was that at that time God “will cleanse them.” The cleansing, representing the Investigative Judgment, began at that time. That gathering of the two sticks must be understood correctly, for God always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Жесір әйел Түн ортасындағы Айғайда Ілиястың жаңбырының алдында жинап жүрген екі таяқ — бытырап кеткен және антитиптік Татуласу күні басталған 1844 жылғы 22 қазанда бір халыққа біріктірілуі тиіс болған Исраилдің солтүстік және оңтүстік патшалықтары еді, өйткені уәде бойынша сол уақытта Құдай «оларды тазартады». Тергеуші сотты бейнелейтін бұл тазарту сол кезде басталды. Екі таяқтың сол біріктірілуі дұрыс түсінілуге тиіс, өйткені Құдай әрдайым бір нәрсенің соңын сол нәрсенің басымен бейнелейді.

1844, was the end of the two kingdoms of Israel, for they had then become one kingdom, spiritual Israel, and they were from that point on only to be one nation. That history was illustrated by the beginning history when they had become two nations, which is the history of the rebellion of Jeroboam.

1844 жыл — Исраилдің екі патшалығының аяқталған уақыты болды, өйткені сол кезде олар бір патшалыққа, яғни рухани Исраилге, айналды, әрі сол сәттен бастап олар тек бір ғана халық болуға тиіс еді. Бұл тарих олардың екі халыққа айналған бастапқы тарихы арқылы бейнеленді; ол — Еробоғамның бүлігінің тарихы.

The history of Jeroboam’s counterfeit system of worship must also be illustrated at the end of his kingdom. Aaron’s rebellion in the beginning of ancient Israel and Jeroboam’s rebellion at the beginning of the northern kingdom, represent the rebellion of 1863, and 1863 is only clearly understood when the end of Jeroboam’s kingdom, as represented by the joining of the two sticks, is also laid over the top of 1863. It is then that 1863 is clearly seen to be represented as a generation that erected an image of jealousy.

Жаробоғамның жалған ғибадат жүйесінің тарихы оның патшалығының соңында да бейнеленуге тиіс. Ежелгі Исраилдің басындағы Һаронның бүлігі мен солтүстік патшалықтың басындағы Жаробоғамның бүлігі 1863 жылғы бүлікті бейнелейді; ал 1863 жыл Жаробоғам патшалығының соңы да, екі таяқтың біріктірілуі арқылы көрсетілгендей, 1863 жылдың үстіне қабаттаса салынғанда ғана айқын түсініледі. Сонда 1863 жылдың қызғаныш мүсінін орнатқан бір ұрпақ ретінде бейнеленгені анық көрінеді.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “But not only does this simile of the dry bones apply to the world, but also to those who have been blessed with great light; for they also are like the skeletons of the valley. They have the form of men, the framework of the body; but they have not spiritual life. But the parable does not leave the dry bones merely knit together into the forms of men; for it is not enough that there is symmetry of limb and feature. The breath of life must vivify the bodies, that they may stand upright, and spring into activity. These bones represent the house of Israel, the church of God, and the hope of the church is the vivifying influence of the Holy Spirit. The Lord must breathe upon the dry bones, that they may live.

> «Бірақ бұл қураған сүйектер туралы теңеу дүниеге ғана қатысты емес, сондай-ақ зор нұрға ие болу батасына бөленгендерге де қатысты; өйткені олар да аңғардағы қаңқалар іспетті. Оларда адамдардың сыртқы пішіні, тәннің қаңқалық құрылымы бар; бірақ оларда рухани өмір жоқ. Алайда астарлы әңгіме қураған сүйектерді тек адам бейнесіне келтіріп, өзара жалғастырылған күйінде ғана қалдырмайды; өйткені дене мүшелері мен кескіннің үйлесімді болуының өзі жеткіліксіз. Денелер тік тұрып, әрекетке енуі үшін, өмір лебі оларды жандандыруға тиіс. Бұл сүйектер Исраил үйін, Құдайдың қауымын бейнелейді, ал қауымның үміті — Киелі Рухтың жан бітіретін ықпалы. Олар тірі болуы үшін, Жаратқан Ие қураған сүйектерге Өз тынысын үрлеуге тиіс.

> “The Spirit of God, with its vivifying power, must be in every human agent, that every spiritual muscle and sinew may be in exercise. Without the Holy Spirit, without the breath of God, there is torpidity of conscience, loss of spiritual life. Many who are without spiritual life have their names on the church records, but they are not written in the Lamb’s book of life. They may be joined to the church, but they are not united to the Lord. They may be diligent in the performance of a certain set of duties, and may be regarded as living men; but many are among those who have ‘a name that thou livest, and art dead.’

> «Құдай Рухы, Өзінің тірілтуші күшімен, әрбір адамдық қызметкерде болуы тиіс, сонда әрбір рухани бұлшық ет пен сіңір әрекетте болмақ. Киелі Рухсыз, Құдайдың тынысынсыз, ар-ұжданның мең-зеңдігі, рухани өмірдің жоғалуы болады. Рухани өмірден айырылған көптеген адамдардың есімдері шіркеу тізімдерінде бар, бірақ олар Тоқтының өмір кітабына жазылмаған. Олар шіркеуге қосылған болуы мүмкін, бірақ Иемізбен біріккен емес. Олар белгілі бір міндеттер жиынтығын орындауда ынталы болуы және тірі адамдар деп саналуы мүмкін; бірақ көпшілігі: “сенің тірісің деген атың бар, бірақ өліксің”,— делінгендердің қатарында.»

> “Unless there is genuine conversion of the soul to God; unless the vital breath of God quickens the soul to spiritual life; unless the professors of truth are actuated by heaven-born principle, they are not born of the incorruptible seed which liveth and abideth forever. Unless they trust in the righteousness of Christ as their only security; unless they copy His character, labor in His spirit, they are naked, they have not on the robe of His righteousness. The dead are often made to pass for the living; for those who are working out what they term salvation after their own ideas, have not God working in them to will and to do of His good pleasure.

> «Жанның Құдайға шынайы бет бұруы болмаса; Құдайдың өмір беруші тынысы жанды рухани өмірге жандандырмаса; ақиқатты мойындаушылар көктен туған қағидамен әрекет етпесе, олар мәңгі өмір сүріп, мәңгі тұрақтайтын шірімейтін тұқымнан туылған емес. Егер олар Мәсіхтің әділдігіне өздерінің жалғыз қорғаны ретінде сенбесе; егер Оның мінезін үлгі етпесе, Оның рухымен еңбек етпесе, олар жалаңаш, олардың үстінде Оның әділдігінің шапаны жоқ. Өлілер жиі тірілердің қатарында жүргендей көрсетіледі; өйткені өз түсініктеріне сай өздері құтқарылу деп атайтын нәрсені жүзеге асырып жүргендердің бойында Құдай Өзінің ізгі еркіне сай қалау мен істеуді жүзеге асырып тұрған жоқ.»

> “This class is well represented by the valley of dry bones Ezekiel saw in vision.” Review and Herald, January 17, 1893.

> «Бұл топ Езекиел көріністе көрген қураған сүйектер аңғарымен дәл бейнеленген». Review and Herald, January 17, 1893.

Back to Articles