Article

# Panium - Number Five

Паниум — Бес саны

The Robbers of Thy People: Rome’s Exaltation and Fall in Prophecy

Халқыңның қарақшылары: пайғамбарлықтағы Римнің асқақтауы мен құлауы

Author

Jeff Pippenger

Published

March 5, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Book of Daniel unfolds a remarkable prophetic narrative, weaving a principle of repeat and enlarge which threads through its visions, from the metallic statue of chapter 2 to the intricate kingly conflicts of chapter 11. Within this framework, a compelling case emerges: the Battle of Actium in 31 BC, culminating in Egypt’s fall in 30 BC, stands as a pivotal fulfillment of Daniel 11:25, 26, marking the dawn of pagan Rome’s 360-year supremacy.

Даниял кітабы айрықша пайғамбарлық баяндауды ашады; онда қайталау және кеңейту қағидасы тарау 2-дегі металл мүсіннен бастап, тарау 11-дегі патшалық қақтығыстардың күрделі сипаттамасына дейін оның аяндарының өн бойына өріліп өтеді. Осы құрылым аясында мынадай нанымды тұжырым айқындалады: б.з.д. 31 жылғы Акций шайқасы, б.з.д. 30 жылы Мысырдың құлауымен аяқталып, Даниял 11:25, 26-ның шешуші орындалуы ретінде көрінеді және пұтқа табынушы Римнің 360 жылдық үстемдігінің басталуын белгілейді.

Daniel 11 begins with the rise and fall of empires following Alexander the Great’s death in 323 BC. Yet, by verse 14, a shift occurs. Around 200 BC, as Antiochus III (Magnus) prepared for the Battle of Panium against the child-king Ptolemy V, Rome intervened, not as a mere bystander but as the “robbers of thy people.” Concerned about securing Egypt’s wheat supply amid Hellenistic turmoil, Rome flexed its influence during the Second Macedonian War (200–197 BC), setting the stage for its prophetic role.

Даниял 11-тарау б.з.д. 323 жылы Ескендір Ұлының өлімінен кейінгі империялардың көтерілуі мен құлауынан басталады. Алайда 14-аятқа келгенде, бетбұрыс орын алады. Б.з.д. шамамен 200 жылы, Антиох III (Магнус) бала патша Птоломей V-ке қарсы Паний шайқасына әзірленіп жатқан кезде, Рим жай ғана сырттай бақылаушы ретінде емес, «халқыңның талаушылары» ретінде араласты. Эллиндік аласапыран жағдайында Мысырдың бидай қорын қамтамасыз етуге алаңдаған Рим Екінші Македония соғысы (б.з.д. 200–197 жж.) кезінде өз ықпалын көрсетті де, осылайша өзінің пайғамбарлық рөлінің негізін қалады.

## Rome’s Dominance Over the Jews

Римнің яһудилерге үстемдігі

Fast forward to 63 BC, and verse 16 finds fulfillment when Pompey storms Jerusalem, entering the Holy of Holies and asserting Roman dominion over the “glorious land.” From here, verses 17 through 22 trace a succession of Roman figures: Pompey’s eastern campaigns, Julius Caesar’s conquests and assassination in 44 BC, Augustus Caesar’s tax-raising reign (noted in Luke 2:1) ending in 14 AD, and Tiberius overseeing Christ’s crucifixion in the year 31 AD, when the “prince of the covenant” was broken. The prophetic line from Pompey in Jerusalem to Titus in Jerusalem in 70 AD, sets forth the line of Rome’s dominance over God’s people.

Б.з.д. 63 жылға ойыса келе, 16-аят Помпейдің Иерусалимді шабуылмен алып, Қасиеттілердің Қасиеттісіне кіріп, «әсем жердің» үстінен Рим үстемдігін орнықтырған кезде орындалады. Осы жерден бастап, 17-аяттан 22-аятқа дейін Рим қайраткерлерінің бірізді тізбегі баяндалады: Помпейдің шығыстағы жорықтары, Юлий Цезарьдың жаулап алулары мен б.з.д. 44 жылы өлтірілуі, Август Цезарьдың салық жинаумен ерекшеленген патшалығының (Лұқа 2:1-де аталған) б.з. 14 жылы аяқталуы, және «келісім әміршісі» жойылған б.з. 31 жылы Мәсіхтің айқышқа шегеленуін қадағалаған Тиберий. Иерусалимдегі Помпейден б.з. 70 жылғы Иерусалимдегі Титке дейінгі пайғамбарлық желі Құдай халқының үстінен Римнің үстемдік ету желісін көрсетіп береді.

Beginning with a Roman General desecrating the temple on to the ending when a Roman General destroyed the temple provides the signature of Alpha and Omega. Beginning with desecrating and ending with destruction the historical line also contains the desecration and the destruction of the One who said of Himself, “Destroy this temple and in three days I will raise it up.” Truth is made up of the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet, and the line beginning with Pompey and ending with Titus includes a middle temple destruction that is represented by the middle of three crosses, that were erected at the very middle of the week Christ came to confirm the covenant. Verses sixteen through twenty-two represent a prophetic line that bears the signature of truth. There are a handful of important prophetic lines within the history represented by the verses, but the primary theme of the line is Rome’s dominance over the Jews.

Рим қолбасшысының ғибадатхананы арамдауынан басталып, Рим қолбасшысының ғибадатхананы қиратуымен аяқталуы Альфа мен Омеганың таңбасын береді. Арамдаудан басталып, қираумен аяқталатын бұл тарихи желіде Өзі туралы: «Осы ғибадатхананы қиратқандар, Мен оны үш күнде қайта тұрғызамын», — деген Тұлғаның арамдалуы мен қиратылуы да қамтылған. Ақиқат еврей әліпбиінің бірінші, он үшінші және соңғы әріптерінен құралады, ал Помпейден басталып, Титпен аяқталатын желі Мәсіх өсиетті бекіту үшін келген аптаның дәл ортасында орнатылған үш айқыштың ортасымен бейнеленген ғибадатхананың ортаңғы қирауын қамтиды. Он алтыншыдан жиырма екіншіге дейінгі аяттар ақиқаттың таңбасын алып жүретін пайғамбарлық желіні бейнелейді. Аяттармен бейнеленген тарихтың ішінде маңызды пайғамбарлық желілердің бірқатары бар, бірақ бұл желінің негізгі тақырыбы — Римнің яһудилерге үстемдік етуі.

## Leagues and Treaties

Одақтар мен келісімдер

Verse 23 “repeats and enlarges” by looping back to 161–158 BC, when the Jews under Judas Maccabeus forged a league with Rome (1 Maccabees 8). This highlights Rome’s unique empire-building strategy—conquest through treaties and alliances, a method distinct from its predecessors. Verse 24 concludes this phase, noting Rome would “forecast its devices from the strongholds, even for a time.”

23-аят 161–158 жж. б.з.д. кезеңіне қайта оралып, сол уақытта Яһуда Макавейдің басшылығындағы яһудилер Риммен одақ құрғанын (1 Маккавейлер 8) көрсету арқылы «қайталап, кеңейте» түседі. Бұл Римнің империя құрудағы бірегей стратегиясын — шарттар мен одақтар арқылы жаулап алуды, яғни өзінен бұрынғылардан өзгеше әдісті — айқындайды. 24-аят осы кезеңді аяқтап, Римнің «берік қамалдарға қарсы өз айлаларын, белгілі бір уақытқа дейін, алдын ала жоспарлайтынын» атап өтеді.

> And after the league made with him he shall work deceitfully: for he shall come up, and shall become strong with a small people. He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:23, 24.

> Онымен жасалған одақтан кейін ол алдамшылықпен әрекет етеді; өйткені ол көтеріліп келіп, аз ғана халықпен күшейеді. Ол өлкенің ең құнарлы жерлеріне де бейбіт түрде кіреді; әрі ол өз әкелері де, әкелерінің әкелері де істемегенді істейді; ол олардың арасына олжаны, тонауды және байлықты үлестіреді; иә, ол өз айла-амалдарын бекіністерге қарсы, белгілі бір уақытқа дейін, алдын ала ойластырады. Даниял 11:23, 24.

## For a Time

Белгілі бір уақытқа арналған

The word translated “against” can be understood as the word “from”. Rome forecasts its devices “from”. The word “from” in the verse points to the city of Rome, the empire’s political and military heart, as the base of its strategies. The “time” is prophetically 360 years, beginning when Egypt falls in 30 BC after Actium, and ending in the year 330 when Constantine abandons Rome for Constantinople.

«Қарсы» деп аударылған сөзді «бастап» деген сөз ретінде түсінуге болады. Рим өз айла-тәсілдерін «бастап» болжайды. Аяттағы «бастап» деген сөз Рим қаласын, империяның саяси әрі әскери жүрегін, оның стратегияларының негізі ретінде көрсетеді. «Уақыт» пайғамбарлық тұрғыдан 360 жылды білдіреді; ол Акцийден кейін Мысырдың б.з.д. 30 жылы құлауынан басталып, Константин Римнен Константинопольге кеткен 330 жылы аяқталады.

Verses 25 and 26 zero in on Actium itself.

25 және 26-аяттар тікелей Актиумның өзіне назар аударады.

> And he shall stir up his power and his courage against the king of the south with a great army; and the king of the south shall be stirred up to battle with a very great and mighty army; but he shall not stand: for they shall forecast devices against him. Yea, they that feed of the portion of his meat shall destroy him, and his army shall overflow: and many shall fall down slain. Daniel 11:25, 26.

> Ол ұлы қолмен оңтүстіктің патшасына қарсы өз күшін де, батылдығын да көтереді; ал оңтүстіктің патшасы шайқасқа өте үлкен әрі қуатты әскермен көтеріледі; бірақ ол төтеп бере алмайды, өйткені оған қарсы арам ниеттер ойластырылады. Иә, оның дастарқанынан ас ішетіндер оны құлатады, оның әскері тасқындай жайылады; әрі көп адам қаза тауып, құлап түседі. Даниел 11:25, 26.

In 31 BC, Octavian, representing Rome as the “king of the north,” marshaled his forces against Cleopatra’s Egypt, the “king of the south,” in a monumental naval clash. Antony and Cleopatra’s “very great and mighty army” faltered, undone by strategic “devices” (Agrippa’s tactics) and betrayals—defections from Antony’s allies and Cleopatra’s mid-battle retreat. By 30 BC, Egypt was a Roman province, launching pagan Rome’s unchallenged rule. This 360-year span, from 30 BC to 330, aligns with Rome’s supremacy centered in its original stronghold, until Constantine’s shift “cast down” the stronghold, as Daniel 8:11 foretells.

Б.з.б. 31 жылы Октавиан, Римді «солтүстіктің патшасы» ретінде таныта отырып, Клеопатраның Мысырындағы «оңтүстіктің патшасына» қарсы өз күштерін ұлы теңіз шайқасына жұмылдырды. Антоний мен Клеопатраның «өте зор әрі қуатты әскері» стратегиялық «айлалардың» (Агриппаның тактикаларының) және сатқындықтардың — Антоний одақтастарының бетін бұруы мен Клеопатраның шайқас үстіндегі шегінуінің — салдарынан күйреді. Б.з.б. 30 жылға қарай Мысыр Римнің провинциясына айналып, пұтқа табынушы Римнің ешбір қарсылықсыз үстемдігін бастады. Б.з.б. 30 жылдан 330 жылға дейінгі осы 360 жылдық кезең, Даниял 8:11-де алдын ала айтылғандай, Константиннің ауысуы сол бекіністі «жерге құлатқанға» дейін, бастапқы берік тірегіне шоғырланған Римнің үстемдігімен үйлеседі.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> Иә, ол өзін әскердің Әміршісіне дейін көтерді; әрі Оның арқылы күнделікті құрбандық жойылып, Оның киелі орнының мекені құлатылды. Даниял 8:11.

When Constantine cast down the city of Rome for the city of Constantinople, he left a power vacuum in the city of Rome open for the papal church to take the seat of authority represented by the city of Rome. The act fulfilled verse two of Revelation thirteen.

Константин Рим қаласын Константинополь қаласының пайдасына ығыстырғанда, ол Рим қаласында билік орнының вакуумын қалдырды; сөйтіп, папалық шіркеу Рим қаласы бейнелейтін билік тағының орнын иеленуге жол ашылды. Бұл әрекет Аян кітабының он үшінші тарауының екінші аятын орындады.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> Мен көрген аң қабыланға ұқсас еді, оның аяқтары аюдың аяқтарындай, ал аузы арыстанның аузындай еді; айдаһар оған өз күшін, өз тағын және зор билігін берді. Аян 13:2.

In Daniel 8, two different Hebrew words, both translated as “sanctuary” distinguish the story of the sanctuary in the book of Daniel. The book of Daniel represents a warfare between Christ and Satan as illustrated in the earthly representatives of Christ and Satan. Babylon, Satan’s earthly representative conquers Jerusalem in the opening of Daniel, and Jerusalem conquers Babylon in verse forty-five of chapter eleven. The kingdoms represented by the city of Jerusalem and the city of Babylon are “sanctuaries of strength.” The cities of Babylon and Jerusalem are both sanctuaries of strength, and they both have their own temples within the city. The Pantheon temple is in the city of Rome, and the temple in Jerusalem is the counterpart in the prophetic narrative. Babylon and the city of Rome are counterfeits of Jerusalem.

Даниял 8-тарауда «қасиетті орын» деп аударылатын, бірақ екеуі екі түрлі еврей сөзі болып келетін сөздер Даниял кітабындағы қасиетті орын туралы баянды айқындап көрсетеді. Даниял кітабы Мәсіх пен Шайтан арасындағы соғысты бейнелейді; бұл соғыс Мәсіх пен Шайтанның жердегі өкілдері арқылы суреттеледі. Даниял кітабының басында Шайтанның жердегі өкілі Бабыл Иерусалимді жаулап алады, ал он бірінші тараудың қырық бесінші аятында Иерусалим Бабылды жеңеді. Иерусалим қаласы мен Бабыл қаласы арқылы бейнеленген патшалықтар — «күштің қасиетті орындары». Бабыл мен Иерусалим қалаларының екеуі де күштің қасиетті орындары, әрі екеуінің де өз қаласының ішінде өз ғибадатханалары бар. Пантеон ғибадатханасы Рим қаласында, ал Иерусалимдегі ғибадатхана — пайғамбарлық баяндаудағы соған сәйкес келетін қарсы жұп. Бабыл мен Рим қаласы — Иерусалимнің жалған баламалары.

In Daniel 8, the two Hebrew words are “miqdash” in verse 11, where the little horn (pagan Rome) casts down the “place of his sanctuary” (the city of Rome), when Constantine relocates in 330. The other word is “qodesh” in verses 13, 14, where God’s sanctuary awaits cleansing after 2300 days. Though both words are translated as sanctuary, “miqdash” can represent either God’s fortress or a pagan fortress, whereas “qodesh” is only used in the Bible to represent God’s sanctuary.

Даниял 8-тарауда екі еврей сөзі қолданылады: 11-аяттағы «miqdash», онда кіші мүйіз («пұтқа табынушы Рим») 330 жылы Константин қонысын ауыстырған кезде «оның киелі орнының орнын» (Рим қаласын) құлатады. Ал екінші сөз — 13, 14-аяттардағы «qodesh», онда 2300 күннен кейін Құдайдың киелі орны тазаруды күтеді. Екі сөз де «киелі орын» деп аударылғанымен, «miqdash» Құдайдың қорғанын да, пұтқа табынушының қорғанын да білдіре алады, ал «qodesh» Киелі кітапта тек Құдайдың киелі орнын білдіру үшін ғана қолданылады.

In Daniel 11:31, the “sanctuary of strength” (the city of Rome) is polluted as the Barbarians and Vandals bring warfare to the city of Rome. The “arms” in the verse started with Clovis in 496 and continued until papal Rome, was fully ascendant by 538, when the Ostrogoths are expelled from the city.

Даниял 11:31-де «күштің киелі орны» (Рим қаласы) былғанады, өйткені варварлар мен вандалдар Рим қаласына соғыс алып келеді. Аяттағы «қарулар» 496 жылы Кловистен басталып, Остроготтар қаладан қуылып шығарылған 538 жылға дейін жалғасты; сол кезде папалық Рим толық үстемдікке көтерілді.

The prophetic line from Actium extends beyond 330. Verse 30’s “ships of Chittim” identify the Vandals under Genseric, who sacked Rome in 455, signaling Western Rome’s collapse. Papal Rome then rises, ruling from 538 until 1798; for 1260 years until Napoleon’s General Berthier delivered the “deadly wound” by capturing Pius VI. The 360 years of pagan Rome, from 30 BC to 330, mirrors the 1260 years of papal Rome, each beginning when a third obstacle (Egypt, Ostrogoths) falls.

Актийден басталатын пайғамбарлық желі 330 жылдан әрі қарай созылады. 30-аяттағы «Киттим кемелері» 455 жылы Римді ойрандаған Гейзерихтің қол астындағы вандалдарды білдіреді, бұл Батыс Римнің күйреуін аңғартады. Содан кейін папалық Рим көтеріліп, 538 жылдан 1798 жылға дейін үстемдік жүргізеді; Наполеонның генералы Бертье VI Пийді тұтқындау арқылы «өлімші жараны» салғанға дейін 1260 жыл бойы билік етеді. Б.з.д. 30 жылдан 330 жылға дейінгі пұтқа табынушы Римнің 360 жылы папалық Римнің 1260 жылын бейнелейді; олардың әрқайсысы үшінші бір кедергі (Мысыр, остготтар) құлаған кезде басталады.

The modern “king of the north” emerges in verse 40. In 1989, the papacy, allied secretly with Reagan’s USA (symbolized as chariots, ships, and horsemen), topples the USSR, the “king of the south” (atheism/Communism). Verse 41 identifies the papacy conquering the “glorious land”—turning the Protestant USA into the Catholic USA—while verses 42, 43 identify the United Nations represented by Egypt yielding to a threefold union consisting of the United Nations (the dragon) the Vatican (the beast) and the United States (the false prophet), steering the world to Armageddon. Verse 45 predicts this power’s end, “with none to help,” its wound healed in verse forty-one, but its fate sealed by verse forty-five.

Қазіргі заманғы «солтүстік патшасы» 40-аятта көрінеді. 1989 жылы папалық, Рейганның АҚШ-пен жасырын одақтаса отырып (арбалар, кемелер және салт аттылар арқылы бейнеленген), «оңтүстік патшасы» болған КСРО-ны (атеизмді/коммунизмді) құлатады. 41-аят папалықтың «даңқты жерді» жаулап алуын — протестанттық АҚШ-ты католиктік АҚШ-қа айналдыруын — айқындайды; ал 42, 43-аяттар Мысыр арқылы бейнеленген Біріккен Ұлттар Ұйымының Біріккен Ұлттар Ұйымынан (айдаһар), Ватиканнан (аң) және Америка Құрама Штаттарынан (жалған пайғамбар) тұратын үштік одаққа бой ұсынатынын, сол арқылы дүниені Армагеддонға бастап баратынын көрсетеді. 45-аят бұл биліктің «көмек беруші ешкім болмай», ақырына жететінін алдын ала білдіреді; оның жарасы қырық бірінші аятта жазылғанымен, тағдыры қырық бесінші аятта біржола бекітіледі.

Actium in 31 BC is the focus of verses 25, 26, launching Rome’s 360-year reign from its sanctuary-stronghold. With verse fourteen as a caveat, the story of pagan Rome from verse sixteen unto the transition to papal Rome in verse thirty-one is the complete line of pagan Rome. That line is divided into three parts. Verse sixteen to twenty-two is the line of Rome’s dominance over ancient Israel. Verse twenty-three and twenty-four identifies that work of empire building which Rome employed when conquering through leagues and treaties in conjunction with military might. Verse twenty-four through to the last expression in verse thirty-one is a two-part line representing a period when Rome exalted itself, followed by a fall.

Б.з.д. 31 жылғы Актиум 25 және 26-аяттардың назарындағы оқиға болып табылады; осыдан Римнің өз киелі қорғанынан жүргізілген 360 жылдық билігі басталады. Он төртінші аятты ескерту ретінде қабылдасақ, он алтыншы аяттан бастап отыз бірінші аяттағы папалық Римге өтуге дейінгі пұтқа табынушы Римнің тарихы — пұтқа табынушы Римнің толық желісі. Бұл желі үш бөлікке бөлінеді. Он алтыншы аяттан жиырма екінші аятқа дейін — Римнің ежелгі Исраилге үстемдік ету желісі. Жиырма үшінші және жиырма төртінші аяттар Римнің әскери күшпен қатар одақтар мен шарттар арқылы жаулап алуда қолданған империя құру ісін айқындайды. Жиырма төртінші аяттан отыз бірінші аяттағы соңғы тіркеске дейін — Римнің өзін-өзі асқақтатқан кезеңін, содан кейін құлауын бейнелейтін екі бөлікті желі.

The “time appointed” is the conclusion of the 360 years in the year 330. Verses twenty-seven unto the last phrase of verse thirty-one, which identifies when the papal power, represented as the abomination that maketh desolate was placed on the throne in 538 is the history of pagan Rome in the context of the period of three hundred and sixty years of supreme rule, which is then followed by two hundred and eight years of a progressive fall.

«Белгіленген уақыт» — 330 жылғы 360 жылдың аяқталуы. Жиырма жетінші аяттан отыз бірінші аяттың соңғы тіркесіне дейінгі, папалық биліктің — қаңыратып тастайтын жиіркеніш ретінде бейнеленген сол биліктің — 538 жылы таққа қашан отырғызылғанын айқындайтын бөлік, пұтқа табынушы Римнің үш жүз алпыс жылдық үстем билік кезеңі аясындағы тарихы болып табылады; содан кейін оған біртіндеп құлдыраудың екі жүз сегіз жылы жалғасады.

Therefore the “time” of verse twenty-four begins in 31 BC with an addition of the king of the south to the domain of the king of the north, and it ends in 330 with a division of the king of the north into east and west. From 330 unto 538 pagan Rome progressively falls apart. The various prophetic identifications associated with the various steps of demise of pagan Rome are the prophetic anchors that allow the student of prophecy to recognize God’s prophetic Word. In fulfillment of verse fourteen of Daniel eleven, Rome establishes the vision, and one of the ways that it does that very thing is through its fall. The verse states, “also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.”

Сондықтан жиырма төртінші аяттағы «уақыт» б.з.д. 31 жылы оңтүстіктің патшасының солтүстіктің патшасының иелігіне қосылуымен басталып, 330 жылы солтүстіктің патшасының шығыс пен батысқа бөлінуімен аяқталады. 330 жылдан 538 жылға дейін пұтқа табынушы Рим біртіндеп ыдырайды. Пұтқа табынушы Римнің құлдырауының әртүрлі кезеңдерімен байланысты әртүрлі пайғамбарлық айқындамалар пайғамбарлықты зерттеушіге Құдайдың пайғамбарлық Сөзін тануға мүмкіндік беретін пайғамбарлық тіректер болып табылады. Даниялдың он бірінші тарауының он төртінші аятының орындалуында Рим аянды орнықтырады, әрі мұны істеудің жолдарының бірі — дәл өзінің құлауы арқылы. Аятта былай делінген: «Сенің халқыңның қарақшылары да аянды орнықтыру үшін өздерін көтереді; бірақ олар құлайды.»

When Rome is attacked by the ships of Chittim, and thereafter attacks the south, it was not as the either the former or the latter, for from here onward the fall of the Roman power is being portrayed. The first four trumpets of the seven trumpets of Revelation found in chapter eight specifically describe the four major powers that ultimately brought Western Rome to a conclusion by 476. The vision is established when the robbers of thy people exalt themselves and fall. The prophetic vision is illustrated upon the framework of Rome’s fall. Western pagan Rome fell from 330 unto 538. Papal Rome fell in 1798. In the history of the fifth and sixth trumpet Eastern Rome fell to the Ottoman Turks in 1453. Those three falls are part of the vision that is established by the robbers of thy people.

Римге Киттим кемелері шабуыл жасағанда, әрі содан кейін ол оңтүстікке қарсы шабуыл жасағанда, бұл бұрынғыдай да, кейінгідей де болған жоқ, өйткені осы жерден бастап Рим билігінің құлауы бейнеленеді. Аян кітабының сегізінші тарауындағы жеті кернейдің алғашқы төрт кернейі, нақтырақ айтқанда, Батыс Римді ақырында 476 жылға қарай аяқтаған төрт ірі билікті суреттейді. Аян сенің халқыңның талаушылары өздерін жоғары көтеріп, кейін құлаған кезде орнығады. Пайғамбарлық көрініс Римнің құлауының қаңқасы үстінде бейнеленеді. Батыс пұтқа табынушы Рим 330 жылдан 538 жылға дейін құлады. Папалық Рим 1798 жылы құлады. Бесінші және алтыншы кернейдің тарихында Шығыс Рим 1453 жылы Осман түріктерінің қолынан құлады. Сол үш құлау сенің халқыңның талаушылары арқылы орнығатын аянның бір бөлігі болып табылады.

The verse states, “also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.” From 31 BC to 330 pagan Rome “exalted themselves” in their supremacy over the world. From 330 to 538 pagan Rome fell away to prepare for the man of sin to be seated in the temple of God, proclaiming himself to be God. From 538 unto 1798 the papal power “exalted themselves,” and in 1798 they fell. From 31 BC to 330 Western Rome “exalted” that it was the center of the Roman empire, and from 330 unto 476 it fell. In 330 Constantine exalted that Constantinople was the center of Eastern Rome and in 1453 Eastern Rome fell. The periods of the various representations of Rome, each possess a period where Rome exalts, followed by a period illustrating its fall, for “the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.”

Аятта былай делінген: «Халқыңның қарақшылары да көріністі орнықтыру үшін өздерін көтереді; бірақ олар құлайды». Б.з.д. 31 жылдан 330 жылға дейін пұтқа табынушы Рим дүние жүзіне үстемдігі арқылы «өздерін көтерді». 330 жылдан 538 жылға дейін пұтқа табынушы Рим күнә адамы Құдайдың ғибадатханасында отырып, өзін Құдаймын деп жариялауы үшін даярлық ретінде құлдырады. 538 жылдан 1798 жылға дейін папалық билік «өздерін көтерді», ал 1798 жылы олар құлады. Б.з.д. 31 жылдан 330 жылға дейін Батыс Рим Рим империясының орталығы екенін «көтерді», ал 330 жылдан 476 жылға дейін ол құлады. 330 жылы Константин Константинопольдің Шығыс Римнің орталығы екенін көтерді, ал 1453 жылы Шығыс Рим құлады. Римнің әртүрлі көріністерінің кезеңдері, әрқайсысы Римнің көтерілетін бір кезеңіне, содан кейін оның құлауын бейнелейтін бір кезеңге ие, өйткені «Халқыңның қарақшылары да көріністі орнықтыру үшін өздерін көтереді; бірақ олар құлайды».

The Hebrew word translated as “robbers” is better translated as “breakers” for it aligns more closely with the root’s primary sense—to break through or disrupt—rather than strictly “robbers” (which implies theft). The term suggests those who fracture boundaries, laws, or covenants, not just steal goods. Rome is the breaker in Bible prophecy, though it is translated as “robbers” in verse fourteen. In Daniel chapter two Rome is the iron kingdom, and then in chapter seven the fourth beast is also Rome.

«Қарақшылар» деп аударылған еврей сөзі «бұзушылар» деп аударылғаны дұрысырақ, өйткені бұл түбірдің негізгі мағынасына — қатаң түрде «қарақшыларға» (яғни ұрлықты меңзейтін ұғымға) емес, жарып өтуге немесе бұзуға — әлдеқайда жақынырақ келеді. Бұл термин тек мүлікті ұрлайтындарды ғана емес, шекараларды, заңдарды немесе келісімдерді бұзатындарды білдіреді. Киелі кітап пайғамбарлығында Рим — бұзушы, бірақ он төртінші аятта ол «қарақшылар» деп аударылған. Даниял кітабының екінші тарауында Рим — темір патшалық, ал жетінші тараудағы төртінші аң да — Рим.

> After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, dreadful and terrible, and strong exceedingly; and it had great iron teeth: it devoured and brake in pieces, and stamped the residue with the feet of it: and it was diverse from all the beasts that were before it; and it had ten horns. Daniel 7:7.

> Осыдан кейін мен түнгі аяндарда қарадым, міне, төртінші аң көрінді: ол үрейлі де қорқынышты, аса күшті еді; оның зор темір тістері бар еді: ол жалмап, быт-шыт қылып талқандайтын, ал қалғанын аяқтарымен таптап-жаншитын; әрі ол өзінен бұрынғы барлық аңдардан өзгеше еді; және оның он мүйізі бар еді. Даниял 7:7.

The fourth beast–which is Rome–has “iron” teeth, for it is the same fourth kingdom represented as iron in chapter two. In verse seven the fourth beast of Rome “breaks in pieces,” and when it breaks in pieces it “stamped the residue with the feet of it.” The beast of Rome is the iron kingdom and the characteristic of braking in pieces and stamping the residue represents the act of persecution. The persecution brought upon ancient Israel was a “sign.”

Төртінші аң — Рим — «темір» тістерге ие, өйткені ол екінші тарауда темір ретінде бейнеленген сол төртінші патшалықтың өзі. Жетінші аятта Римнің төртінші аңы «бөлшектеп талқандайды», әрі ол бөлшектеп талқандағанда, «қалғанын аяқтарымен таптады». Рим аңы — темір патшалық, ал бөлшектеп талқандау және қалғанын таптау сипаты қудалау әрекетін бейнелейді. Ежелгі Исраилге түскен қудалау «белгі» болды.

> Moreover all these curses shall come upon thee, and shall pursue thee, and overtake thee, till thou be destroyed; because thou hearkenedst not unto the voice of the Lord thy God, to keep his commandments and his statutes which he commanded thee: And they shall be upon thee for a sign and for a wonder, and upon thy seed forever. Because thou servedst not the Lord thy God with joyfulness, and with gladness of heart, for the abundance of all things; Therefore shalt thou serve thine enemies which the Lord shall send against thee, in hunger, and in thirst, and in nakedness, and in want of all things: and he shall put a yoke of iron upon thy neck, until he have destroyed thee. The Lord shall bring a nation against thee from far, from the end of the earth, as swift as the eagle flieth; a nation whose tongue thou shalt not understand; A nation of fierce countenance, which shall not regard the person of the old, nor shew favour to the young. Deuteronomy 28:45–50.

> Сонымен қатар осы қарғыстардың бәрі саған келеді, сені қуады және басып жетеді, ақыры сен құрығанша; өйткені сен Құдайың Жаратқан Иенің даусына құлақ аспай, Оның саған бұйырған өсиеттері мен жарғыларын сақтамадың. Олар саған белгі және ғажайып үшін болады, әрі сенің ұрпағыңның үстінде мәңгі қалады. Өйткені сен барлық игіліктің молдығына қарамастан, Құдайың Жаратқан Иеге қуанышпен және жүрек шаттығымен қызмет етпедің; сондықтан Жаратқан Ие саған қарсы жіберетін жауларыңа аштықта, шөлде, жалаңаштықта және барлық нәрсенің жоқшылығында қызмет ететін боласың; әрі Ол сенің мойныңа темір мойынтұрық салады, ақыры сені құртқанша. Жаратқан Ие саған қарсы алыстан, жердің қиыр шетінен, қыран ұшып жеткендей жүйрік бір халықты алып келеді; сен оның тілін түсінбейсің; ол — қаһарлы жүзді, кәріні де қадірлемейтін, жасқа да рақым көрсетпейтін халық. Заңды қайталау 28:45–50.

The curses upon ancient Israel brought about by their rebellion are a “sign and a wonder, and upon thy seed forever.” The curse was to be brought upon them with “a nation of fierce countenance.” The beast with iron teeth that “breaks in pieces and stamps the residue” in chapter seven is also the fourth kingdom which proceeds from the division of Alexander’s kingdom, and just as with Moses in Deuteronomy, that kingdom is a nation whose tongue ancient Israel would not understand. The kingdom of Rome in Daniel chapter eight is a nation of fierce countenance and a nation who speaks a different language.

Ежелгі Исраилдің бүлігі салдарынан олардың басына түскен қарғыстар «белгі және ғажайып, әрі сенің ұрпағыңның үстінде мәңгі» болады. Қарғыс олардың үстіне «сұсты кейіпті халық» арқылы келуге тиіс еді. Жетінші тарауда «бөлшектеп сындырып, қалдығын таптайтын» темір тісті аң да — Ескендір патшалығының бөлінуінен шығатын төртінші патшалық; әрі Мұсаның Заңды қайталау кітабындағы сөзімен сәйкес, сол патшалық — ежелгі Исраил тіліне түсінбейтін бір халық. Даниял кітабының сегізінші тарауындағы Рим патшалығы — сұсты кейіпті халық және өзге тілде сөйлейтін халық.

> Now that being broken, whereas four stood up for it, four kingdoms shall stand up out of the nation, but not in his power. And in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up. Daniel 8:22, 23.

> Оның күйрегенінен кейін оның орнына төртеу тұрғаны — сол халықтан төрт патшалық көтеріледі, бірақ оның құдіретімен емес. Ал олардың патшалығының ақырғы кезінде, қылмыскерлердің күнәсі толысқан шақта, өңі қатал, астарлы сөздерді ұғатын бір патша көтеріледі. Даниял 8:22, 23.

The “robbers (breakers) of thy people” establish the vision, they exalt themselves and they fall. The fourth iron kingdom was pagan Rome who ruled supremely when exalting themselves, but whose ultimate fall became a prophetic characteristic which establishes the vision. They are breakers for they trample down God’s people through persecution.

«Сенің халқыңның тонаушылары (бұзушылары)» аянды бекітеді; олар өздерін көтереді де, құлайды. Төртінші темір патшалық — өзін көтерген кезде үстемдікпен билік жүргізген пұтқа табынушы Рим еді, бірақ оның түпкілікті құлауы аянды бекітетін пайғамбарлық сипатқа айналды. Олар — бұзушылар, өйткені қудалау арқылы Құдай халқын таптап-жаншиды.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

Back to Articles