Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-One

Даниял кітабы – Жүз жиырма бірінші

Unlocking the Signs of the Last Days: Understanding Christ’s Pointers to the Budding Trees of Spring

Соңғы күндердің белгілерін ашу: Мәсіхтің көктемде бүршік жарған ағаштарға қатысты нұсқауларын түсіну

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Christ pointed His people to the budding trees of Spring, in order that they would understand the “signs” and the implication of the “signs” of the last days.

Мәсіх соңғы күндердің “белгілерін” және сол “белгілердің” нені меңзейтінін түсінулері үшін, Өз халқының назарын көктемде бүршік атқан ағаштарға аударды.

> “Christ had bidden His people watch for the signs of His advent and rejoice as they should behold the tokens of their coming King. ‘When these things begin to come to pass,’ He said, ‘then look up, and lift up your heads; for your redemption draweth nigh.’ He pointed His followers to the budding trees of spring, and said: ‘When they now shoot forth, ye see and know of your own selves that summer is now nigh at hand. So likewise ye, when ye see these things come to pass, know ye that the kingdom of God is nigh at hand.’ Luke 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.

> «Мәсіх Өз халқын Өзінің келуінің белгілерін қадағалап, келе жатқан Патшасының нышандарын көргенде қуануға бұйырған еді. “Осы нәрселер орындала бастағанда”, — деді Ол, — “бастарыңды жоғары көтеріңдер; өйткені құтқарылуларың жақындап келеді”. Ол Өзінің ізбасарларының назарын көктемде бүршік жарған ағаштарға аударып, былай деді: “Олар енді бүр жарып шыққанда, оны көріп, өздерің-ақ жаздың таяп қалғанын білесіңдер. Сол сияқты, сендер де осы нәрселердің болып жатқанын көргенде, Құдай Патшалығының жақын екенін біліңдер”. Лұқа 21:28, 30, 31.» Ұлы күрес, 308.

The “signs” of the last days were typified by the “signs,” that announced and ushered in the movement of the first angel. Those “signs” included the shaking of the heavens, but Joel identifies that the “signs” of the last days, the days when the iniquity of Israel shall be sought for and not found, when God’s holy mountain is holy forever, for no strangers will ever pass through her again, the shaking of the powers of the heavens, will also include the shaking of the powers of earth. Sister White identifies the distinction between the shaking of the powers of the heavens and the powers of the earth.

Соңғы күндердің «белгілері» бірінші періштенің қозғалысын жариялап, бастау берген «белгілер» арқылы бейнеленді. Сол «белгілердің» қатарына аспандардың шайқалуы да кірді, бірақ Жоел соңғы күндердің «белгілері» — Исраилдің заңсыздығы ізделіп, табылмайтын, Құдайдың қасиетті тауы мәңгілікке қасиетті болатын, өйткені бұдан былай оның арасынан бөтендер ешқашан өтпейтін күндердің белгілері — аспан күштерінің шайқалуымен қатар, жер күштерінің шайқалуын да қамтитынын айқындайды. Уайт қарындас аспан күштерінің шайқалуы мен жер күштерінің шайқалуы арасындағы айырмашылықты көрсетеді.

> “December 16, 1848, the Lord gave me a view of the shaking of the powers of the heavens. I saw that when the Lord said ‘heaven,’ in giving the signs recorded by Matthew, Mark, and Luke, He meant heaven, and when He said ‘earth’ He meant earth. The powers of heaven are the sun, moon, and stars. They rule in the heavens. The powers of earth are those that rule on the earth. The powers of heaven will be shaken at the voice of God. Then the sun, moon, and stars will be moved out of their places. They will not pass away, but be shaken by the voice of God.

> «1848 жылғы 16 желтоқсанда Жаратқан Ие маған көктің күштерінің шайқалуы туралы аян берді. Мен Матай, Марк және Лұқа жазып қалдырған белгілерді бергенде, Жаратқан Ие “көк” дегенде көкті меңзегенін, ал “жер” дегенде жерді меңзегенін көрдім. Көктің күштері — күн, ай және жұлдыздар. Олар көктерде билік жүргізеді. Жердің күштері — жерде билік жүргізетіндер. Көктің күштері Құдайдың даусынан шайқалады. Сонда күн, ай және жұлдыздар өз орындарынан қозғалады. Олар жойылып кетпейді, бірақ Құдайдың даусынан шайқалады.»

> “Dark, heavy clouds came up and clashed against each other. The atmosphere parted and rolled back; then we could look up through the open space in Orion, whence came the voice of God. The Holy City will come down through that open space. I saw that the powers of earth are now being shaken and that events come in order. War, and rumors of war, sword, famine, and pestilence are first to shake the powers of earth, then the voice of God will shake the sun, moon, and stars, and this earth also. I saw that the shaking of the powers in Europe is not, as some teach, the shaking of the powers of heaven, but it is the shaking of the angry nations.” Early Writings, 41.

> «Қара, қалың бұлттар көтеріліп, бір-бірімен соқтығысты. Аспан кеңістігі айырылып, кейін шегінді; содан соң біз Ориондағы ашық кеңістік арқылы жоғары қарай қарай алдық, сол жерден Құдайдың дауысы естілді. Киелі Қала сол ашық кеңістік арқылы төмен түседі. Мен жердің күштері қазір шайқалып жатқанын және оқиғалардың рет-ретімен келетінін көрдім. Соғыс, және соғыс жайындағы қауесеттер, қылыш, ашаршылық және індет әуелі жердің күштерін шайқайды, содан кейін Құдайдың дауысы күнді, айды және жұлдыздарды, сондай-ақ осы жерді де шайқайды. Мен Еуропадағы күштердің шайқалуы, кейбіреулер үйрететіндей, аспан күштерінің шайқалуы емес, қайта қаһарланған халықтардың шайқалуы екенін көрдім». Early Writings, 41.

The shaking of the heavens in Matthew, Mark and Luke represent the shaking of the powers that rule the heavens, as represented by the sun, moon and stars. All of these heavenly powers were shaken, and produced the “signs,” which ushered in and announced the movement of the first angel. Those heavenly powers will be again shaken during the movement of the third angel. But in the movement of the third angel, the powers of earth will also be shaken. The powers of earth are the powers that rule the earth. On September 11, 2001, the powers of earth, not heaven, were shaken.

Матай, Марк және Лұқа жазбаларындағы аспанның шайқалуы күн, ай және жұлдыздар арқылы бейнеленген, аспанды билейтін күштердің шайқалуын білдіреді. Осы көктегі күштердің бәрі шайқалып, бірінші періштенің қозғалысын бастап әкелген әрі оны жариялаған “белгілерді” тудырды. Сол көктегі күштер үшінші періштенің қозғалысы кезінде тағы да шайқалатын болады. Бірақ үшінші періштенің қозғалысында жердің күштері де шайқалатын болады. Жердің күштері — жерді билейтін күштер. 2001 жылғы 11 қыркүйекте аспанның емес, жердің күштері шайқалды.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> «Енді мен Нью-Йорк алып толқынмен сыпырылып кетуге тиіс деп мәлімдеген сөз шығып отыр ма? Мұны мен ешқашан айтқан емеспін. Мен: сол жерде қабат үстіне қабат болып бой көтеріп жатқан алып ғимараттарға қарағанымда: “Жаратқан Ие жерді қатты сілкіндіру үшін көтерілген кезде, қандай қорқынышты көріністер орын алады! Сонда Аян 18:1–3-тегі сөздер орындалады”,— дедім. Аян кітабының он сегізінші тарауының бәрі жер бетіне келетін нәрселер туралы ескертуден тұрады. Бірақ Нью-Йоркке келетін нәрсе жөнінде маған арнайы берілген нұр жоқ; тек бір күні ондағы зәулім ғимараттардың Құдай құдіретінің аударып-төңкеруі арқылы құлатылатынын білемін. Маған берілген нұр бойынша, мен дүниеде жойқын қирату бар екенін білемін. Жаратқан Иеден шыққан бір сөз, Оның құдіретті күшінің бір ғана жанасуы — сонда осы алып құрылыстар құлап түседі. Біз елестете де алмайтын үрейлі көріністер орын алады». Review and Herald, July 5, 1906.

In the history of the Millerites one of the signs recorded by Luke was the “distress of nations.” The nations represent the powers that rule the earth, and on September 11, 2001, every nation on earth was shaken as the third Woe arrived into prophetic history. That earthly shaking was represented in Luke twenty-one, but not by the biblical expression of the shaking of the powers of the earth. It was represented by the phrase, “the distress of nations,” as was brought upon the nations of the world when the great buildings of New York were brought down. “The distress of nations” in Luke is the shaking of the powers of earth, and it was fulfilled in the history of the Millerites.

Миллериттердің тарихында Лұқа жазып қалдырған белгілердің бірі — «халықтардың күйзелісі» еді. Халықтар жерді билейтін күштерді бейнелейді, әрі 2001 жылғы 11 қыркүйекте үшінші Қасірет пайғамбарлық тарихқа енген кезде жер бетіндегі әрбір халық дүр сілкінді. Сол жерлік сілкініс Лұқа жиырма бірінші тарауда бейнеленген, бірақ жердегі билік күштерінің сілкінуі деген Киелі кітаптағы тіркес арқылы емес. Ол Нью-Йорктің зәулім ғимараттары құлатылғанда дүниежүзі халықтарының басына түскендіктей, «халықтардың күйзелісі» деген сөз тіркесімен бейнеленген. Лұқадағы «халықтардың күйзелісі» — жердегі билік күштерінің сілкінуі, әрі ол Миллериттердің тарихында орындалды.

> “I saw that the powers of earth are now being shaken and that events come in order. War, and rumors of war, sword, famine, and pestilence are first to shake the powers of earth, then the voice of God will shake the sun, moon, and stars, and this earth also. I saw that the shaking of the powers in Europe is not, as some teach, the shaking of the powers of heaven, but it is the shaking of the angry nations.” Early Writings, 41.

> «Мен жердегі күштердің қазір шайқалып жатқанын және оқиғалардың рет-ретімен келіп жатқанын көрдім. Соғыс, және соғыс туралы қауесеттер, қылыш, ашаршылық және індет — жердегі күштерді әуелі шайқалтатындар; содан кейін Құдайдың дауысы күнді, айды және жұлдыздарды, сондай-ақ осы жерді де шайқалтады. Мен Еуропадағы күштердің шайқалуы, кейбіреулер үйрететіндей, көктегі күштердің шайқалуы емес, қайта, ашуланған халықтардың шайқалуы екенін көрдім.» Early Writings, 41.

The “shaking of the powers of the angry nations,” is the shaking of the “powers of earth,” as illustrated in the early history of Adventism by the shaking of the “powers in Europe.” Uriah Smith identified what was shaking the powers in Europe in 1838.

«Ашулы халықтардың күштерінің сілкінуі» — Адвентизмнің ерте тарихында «Еуропадағы күштердің» сілкінуі арқылы көрсетілгендей, «жер күштерінің» сілкінуі. Урия Смит 1838 жылы Еуропадағы күштерді не сілкіндіріп жатқанын анықтады.

> “As the prophetic period of this [6th] trumpet commenced by the voluntary surrender of power into the hands of the Turks by the Christian emperor of the East, so we might justly conclude that its termination would be marked by the voluntary surrender of that power by the Turkish Sultan back again into the hands of the Christians. In 1838 Turkey became involved in war with Egypt. The Egyptians bid fair to overthrow the Turkish power. To prevent this, the four great powers of Europe, England, Russia, Austria, and Prussia, interfered to sustain the Turkish government. Turkey accepted their intervention. A conference was held in London at which an ultimatum was drawn up to be presented to Mehemet Ali, the Pacha of Egypt. It is evident that when this ultimatum should be placed in the hands of Mehemet, the destiny of the Ottoman Empire would be virtually lodged in the hands of the Christian powers of Europe. This ultimatum was placed in the hands of Mehemet on the 11th day of August 1840! and on that very day the Sultan addressed a note to the ambassadors of the four powers, inquiring what should be done in case Mehemet refused to comply with the terms which they had proposed. The answer was that he need not alarm himself about any contingency that might arise; for they had made provision for that. The prophetic period ended, and on that very day the control of Mohammedan affairs passed into the hands of Christians, just as the control of Christian affairs had passed into the hands of the Mohammedans 391 years and 15 days before. Thus the second woe ended, and the sixth trumpet ceased its sounding.” Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.

> «Осы [6-шы] кернейдің пайғамбарлық кезеңі Шығыстағы христиан императорының билікті түріктердің қолына ерікті түрде тапсыруынан басталғаны сияқты, оның аяқталуы да сол биліктің түрік сұлтаны тарапынан қайтадан христиандардың қолына ерікті түрде тапсырылуымен белгіленеді деп орынды түрде қорытынды жасай аламыз. 1838 жылы Түркия Мысырмен соғысқа тартылды. Мысырлықтар түрік билігін құлатуға таяу қалды. Мұның алдын алу үшін Еуропаның төрт ұлы державасы — Англия, Ресей, Австрия және Пруссия — түрік үкіметін сақтап қалу мақсатымен араласты. Түркия олардың араласуын қабылдады. Лондонда конференция өткізіліп, онда Мысыр пашасы Мехемет Әлиге табыс етілуге тиіс ультиматум жасалды. Бұл ультиматум Мехеметтің қолына тапсырылған сәтте Осман империясының тағдыры іс жүзінде Еуропаның христиан державаларының қолына тапсырылатыны айқын еді. Бұл ультиматум Мехеметтің қолына 1840 жылдың 11 тамызында тапсырылды! Дәл сол күні сұлтан төрт державаның елшілеріне нота жолдап, егер Мехемет олардың ұсынған шарттарын қабылдамай қойса, не істеу керектігін сұрады. Жауап: ол туындауы мүмкін қандай да бір жағдайдан қауіптенбеуге тиіс, өйткені олар соның бәріне алдын ала шара қарастырған еді. Пайғамбарлық кезең аяқталды, әрі дәл сол күні мұсылман істерін басқару христиандардың қолына өтті; тура сол сияқты, бұдан 391 жыл 15 күн бұрын христиан істерін басқару мұсылмандардың қолына өткен болатын. Осылайша екінші қасірет аяқталды, ал алтыншы кернейдің үні тоқтады». Урайя Смит, Synopsis of Present Truth, 218.

Islam of the second Woe, had passed the zenith of its power, which according to God’s word was to continue for three hundred and ninety-one years and fifteen days. Yet in the 1830’s Egypt was attempting to re-establish a caliphate in Egypt for the purpose of continuing the second great jihad of Muslim history. The possibility of more Islamic warfare was causing the European powers to shake in fear. For decades the crisis of Islam re-igniting its warfare was labelled by the historians and the reporters of those years as the “Eastern Question.” The warfare of the children of the east had been carried out for centuries against the nations of Europe, who derived their religion from the Roman church. In 1838, “the distress of nations,” referred to by Christ represented the shaking of the angry nations that was produced by the warfare brought against the former Roman Empire by Islam.

Екінші қасіреттің Исламы өз қуатының шарықтау шегінен өтіп кеткен еді; Құдай сөзіне сәйкес, ол үш жүз тоқсан бір жыл және он бес күн бойы жалғасуы тиіс болатын. Соған қарамастан, 1830-жылдары Мысыр мұсылман тарихындағы екінші ұлы жиһадты жалғастыру мақсатымен Мысырда халифатты қайта орнатуға әрекеттеніп жатты. Исламдық соғыстың қайта жалғасу мүмкіндігі Еуропа державаларын қорқыныштан дірілдетіп тұрған еді. Ондаған жылдар бойы Исламның өз соғысын қайта тұтату дағдарысы сол жылдардың тарихшылары мен тілшілері тарапынан «Шығыс мәселесі» деп аталды. Шығыс ұлдарының соғысы ғасырлар бойы өз дінін Рим шіркеуінен алған Еуропа халықтарына қарсы жүргізіліп келді. 1838 жылы Мәсіх айтқан «халықтардың қысылтаяң күйі» бұрынғы Рим империясына қарсы Ислам тарапынан жүргізілген соғыстың салдарынан туындаған қаһарлы халықтардың сілкінісін білдірді.

> “By [loosing] the four angels which are bound in the great river Euphrates, I understand that God was now about to suffer the four principal nations of which the Ottoman empire was composed, which had in vain attempted to subdue the Eastern Empire at Constantinople, and made but little progress in conquering Europe, now to take Constantinople, and to overrun and subdue one third part of Europe, which was the fact about the middle of the fifteenth century.” Works of William Miller, Volume 2, 121.

> «Ұлы Евфрат өзенінде байлаулы тұрған төрт періштені [босату]» дегенді мен Құдайдың енді Осман империясын құраған төрт негізгі халыққа, Константинопольдегі Шығыс империясын бағындыруға бекер әрекет жасап келген әрі Еуропаны жаулап алуда тым аз ілгері басқан сол халықтарға, енді Константинопольді алып, Еуропаның үштен бір бөлігін басып кіріп, бағындыруға жол беруге таяп қалғанын білдіреді деп түсінемін; мұның шын мәнінде болғаны он бесінші ғасырдың орта шенінде еді.» Works of William Miller, Volume 2, 121.

The distress of nations in the narrative found in Luke was “with perplexity; the sea and the waves roaring,” and with men’s “hearts failing them for fear, and for looking after those things which are coming on the earth.” The perplexity of the Eastern Question continued to agitate the powers of earth all the way into the twentieth century, and the symbol of that distress was “men’s hearts failing them for fear” and the “sea and waves roaring.”

Лұқада баяндалған әңгімедегі халықтардың күйзелісі «абыржумен; теңіз бен толқындардың гүрілдеуімен» сипатталды, әрі адамдардың «жер жүзіне келе жатқан нәрселерді күтіп, қорыққаннан жүректері шайлығуымен» көрінді. Шығыс мәселесінің түйткілі ХХ ғасырға дейін жер бетіндегі державаларды толқытуды жалғастырды, ал сол күйзелістің нышаны «адамдардың жүректерінің қорыққаннан шайлығуы» және «теңіз бен толқындардың гүрілдеуі» болды.

> “This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision. John also had been a witness of this most startling revelation. He saw the sea and the waves roaring, and men’s hearts failing them for fear. He beheld the earth moved, and the mountains carried into the midst of the sea (which is literally taking place), the water thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. He was shown plagues, pestilence, famine, and death performing their terrible mission.” Testimonies to Ministers, 445.

> «Құдайдың қызметшілерін осы мөрлеу — Езекиелге аянда көрсетілгеннің дәл өзі. Жохан да осы аса сілкіндірерлік аянның куәгері болды. Ол теңіз бен толқындардың гүрілдеп жатқанын, ал адамдардың жүректері қорқыныштан әлсіреп бара жатқанын көрді. Ол жердің қозғалғанын және таулардың теңіздің қақ ортасына көшірілгенін (бұл тура мағынасында орын алып жатыр), оның суларының гүрілдеп, бүлінгенін, әрі таулардың оның тасуынан шайқалғанын көрді. Оған індеттер, жұқпалы ауру, ашаршылық және өлім өздерінің қорқынышты міндетін атқарып жатқан түрде көрсетілді». Testimonies to Ministers, 445.

When John was shown the sealing of the one hundred and forty-four thousand, he saw the distress of nations, as represented by the seas and waves roaring, and men’s hearts failing for fear, and it was the same sealing that Ezekiel was shown in chapter nine. Ezekiel was shown the internal elements of the sealing and John was shown the external elements associated with the sealing. John saw that the angering of the nations is associated with the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the angering of the nations is also Luke’s distress of nations which is historically identified as the Eastern Question. John was shown that Islam of the third Woe, is the external sign of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Жоханға жүз қырық төрт мыңның мөрленуі көрсетілген кезде, ол теңіздер мен толқындардың ақырып-бұрқырауымен бейнеленген халықтардың күйзелісін, әрі адамдардың жүректері қорқыныштан талып бара жатқанын көрді; әрі бұл — Езекиелге тоғызыншы тарауда көрсетілген дәл сол мөрлеу еді. Езекиелге мөрлеудің ішкі құрамдас жақтары көрсетілді, ал Жоханға мөрлеумен байланысты сыртқы жақтары көрсетілді. Жохан халықтардың қаһарлануы жүз қырық төрт мыңның мөрленуімен байланысты екенін көрді, әрі халықтардың қаһарлануы — тарихи тұрғыдан Шығыс мәселесі деп танылған Лұқадағы халықтар күйзелісінің өзі. Жоханға үшінші Қасіреттің Исламы жүз қырық төрт мыңның мөрленуінің сыртқы белгісі екені көрсетілді.

> “The present is a time of overwhelming interest to all living. Rulers and statesmen, men who occupy positions of trust and authority, thinking men and women of all classes, have their attention fixed upon the events taking place about us. They are watching the strained, restless relations that exist among the nations. They observe the intensity that is taking possession of every earthly element, and they recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.

> «Қазіргі уақыт — тірі жандардың бәрі үшін аса зор маңызға ие кезең. Билеушілер мен мемлекет қайраткерлері, сенім мен билік жүктелген орындарды иеленген адамдар, барлық таптардан шыққан ойлы ерлер мен әйелдер — барлығы да айналамызда болып жатқан оқиғаларға назарын аударуда. Олар халықтар арасындағы ширыққан, тынымсыз қатынастарды бақылауда. Олар жер бетіндегі әрбір дүниелік элементті билеп-төстеп бара жатқан қарқынның күшін көріп, ұлы да шешуші бір нәрсенің болғалы тұрғанын — дүниенің орасан зор дағдарыстың табалдырығында тұрғанын ұғынады.

> “Angels are now restraining the winds of strife, that they may not blow until the world shall be warned of its coming doom; but a storm is gathering, ready to burst upon the earth; and when God shall bid His angels loose the winds, there will be such a scene of strife as no pen can picture.

> «Қазір періштелер алауыздықтың желдерін тежеп тұр, олар дүние өзінің төніп келе жатқан қасіреті туралы ескертілгенге дейін соқпасын деп; бірақ жерде төгілуге әзір тұрған дауыл жиналып келеді; ал Құдай Өз періштелеріне желдерді босатуды бұйырғанда, сондай бір алапат қақтығыс көрінісі болады, оны ешбір қалам бейнелеп жаза алмайды.

> “The Bible, and the Bible only, gives a correct view of these things. Here are revealed the great final scenes in the history of our world, events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.” Education, 179, 180.

> «Бұл нәрселерге дұрыс көзқарасты Киелі кітап, әрі тек Киелі кітап қана береді. Осында біздің дүниеміздің тарихындағы ұлы соңғы көріністер, қазірдің өзінде-ақ өз көлеңкелерін түсіріп тұрған, олардың таяп келе жатқанының үні жерді дірілдетіп, адамдардың жүректерін қорқыныштан қалтырататын оқиғалар ашылған». Education, 179, 180.

In Luke chapter twenty-one Jesus identified the “signs” that ushered in the Millerite movement, and all those “signs”, according to Sister White, were fulfilled. The Lisbon earthquake, the dark day, the falling of the stars, and the distress of nations, which represented the shaking of the powers of earth that was fulfilled by Islam in the fear produced by the Eastern Question, are all fulfilled. The Millerite “signs” also include the Son of man coming with a cloud which was fulfilled in the correct order that the “signs” were given by Christ, for after the distress of nations ended with the restraint of the Ottoman supremacy in 1840, Christ came to the Most Holy Place on October 22, 1844, and when He came He came with clouds.

Лұқа кітабының жиырма бірінші тарауында Иса Миллерит қозғалысын бастап әкелген «белгілерді» атап көрсетті, әрі Уайт ханымның айтуынша, сол «белгілердің» барлығы орындалды. Лиссабон жер сілкінісі, қараңғы күн, жұлдыздардың құлауы және жердегі биліктердің шайқалуын бейнелейтін халықтардың күйзелісі — бұл Шығыс мәселесі туғызған қорқыныш арқылы Исламның іске асыруымен орындалған жайттардың бәрі де орындалды. Миллериттік «белгілерге» сондай-ақ бұлтпен келе жатқан Адам Ұлы да жатады; бұл да Мәсіхтің «белгілерді» қандай ретпен бергеніне сай дұрыс тәртіппен орындалды, өйткені 1840 жылы Осман үстемдігінің тежелуімен халықтардың күйзелісі аяқталғаннан кейін, 1844 жылғы 22 қазанда Мәсіх Ең Қасиетті Орынға келді, әрі Ол келгенде, бұлттармен келді.

> “‘And, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him. And there was given Him dominion, and glory, and a kingdom, that all people, nations, and languages, should serve Him: His dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away.’ Daniel 7:13, 14. The coming of Christ here described is not His second coming to the earth. He comes to the Ancient of Days in heaven to receive dominion and glory and a kingdom, which will be given Him at the close of His work as a mediator. It is this coming, and not His second advent to the earth, that was foretold in prophecy to take place at the termination of the 2300 days in 1844. Attended by heavenly angels, our great High Priest enters the holy of holies and there appears in the presence of God to engage in the last acts of His ministration in behalf of man—to perform the work of investigative judgment and to make an atonement for all who are shown to be entitled to its benefits.” The Great Controversy, 479.

> “‘Міне, Адам Ұлына ұқсас Біреу көктегі бұлттармен келіп, Көне Күндерге жетті, және Оны Соның алдына алып келді. Сонда Оған билік, ұлылық және патшалық берілді, сондықтан барлық халықтар, ұлттар және тілдер Оған қызмет етсін: Оның билігі — өтіп кетпейтін мәңгілік билік’ (Даниял 7:13, 14). Мұнда сипатталған Мәсіхтің келуі — Оның жерге екінші рет келуі емес. Ол көкте Көне Күндерге билікті, ұлылықты және патшалықты қабылдап алу үшін келеді; бұлар Оған ара ағайындық қызметінің соңында беріледі. Дәл осы келу, ал Оның жерге екінші рет келуі емес, пайғамбарлықта 1844 жылы 2300 күннің аяқталуында жүзеге асатын оқиға ретінде алдын ала айтылған еді. Көктегі періштелер қоршауында біздің ұлы Бас Діни Қызметкеріміз ең қасиетті орынға кіреді де, сол жерде Құдайдың алдында адам баласының игілігі үшін Өз қызметінің соңғы істерін атқару үшін — тергеу сотының ісін орындау және оның игіліктерін алуға лайық екені анықталғандардың бәрі үшін татуластыруды жүзеге асыру үшін — көрінеді.” Ұлы күрес, 479.

The “signs” associated with the history of the Millerites typified the “signs” associated with the history of the one hundred and forty-four thousand. When Christ provided the second witness to the historical narrative with the parable, He pointed His disciples to “the budding trees of spring.” He informed them that when the trees begin to bud out you know you are near the end of the world, and that the generation that witnesses the budding trees of spring will live to see the heavens and the earth pass away, in the fires of His second coming.

Миллериттердің тарихымен байланысты «белгілер» жүз қырық төрт мыңның тарихымен байланысты «белгілердің» бейнесі болды. Мәсіх астарлы әңгімені келтіріп, тарихи баяндауға екінші куәлікті берген кезде, Ол Өз шәкірттерінің назарын «көктемдегі бүршік атқан ағаштарға» аударды. Ол оларға ағаштар бүршік жара бастағанда, дүниенің ақырына жақындап қалғандарыңды білесіңдер деп хабарлады; әрі көктемдегі бүршік атқан ағаштарды көрген ұрпақ Оның екінші келуінің оттарында көк пен жердің өтіп кеткенін көруге дейін өмір сүретінін айтты.

> When they now shoot forth, ye see and know of your own selves that summer is now nigh at hand. So likewise ye, when ye see these things come to pass, know ye that the kingdom of God is nigh at hand. Verily I say unto you, This generation shall not pass away, till all be fulfilled. Heaven and earth shall pass away: but my words shall not pass away. Luke 21:30–33.

> Олар енді бүршік жарғанда, сендер өздеріңнен-ақ көріп, жаздың таяп қалғанын білесіңдер. Сол сияқты сендер де, осы нәрселердің болып жатқанын көргендеріңде, Құдай Патшалығының таяп қалғанын біліңдер. Сендерге шындығын айтамын: бәрі орындалғанша, бұл ұрпақ өтпейді. Аспан мен жер өтіп кетеді, бірақ Менің сөздерім ешқашан өтпейді. Лұқа 21:30–33.

The question then becomes, “when did the trees begin to shoot forth?” The latter rain began to sprinkle on September 11, 2001, which according to Isaiah is “the day” of God’s “rough wind in the day of the east wind.”

Ендеше сұрақ: «ағаштар қашан бүршік жара бастады?» Кейінгі жаңбыр 2001 жылғы 11 қыркүйекте себелей бастады; Ишаяның айтуынша, бұл — Құдайдың «шығыс желі соққан күнгі» «қатты желінің күні».

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:8–13.

> Өлшеммен, ол өркен жайғанда, Сен онымен айтысарсың; Ол шығыс желі соққан күні өзінің долы желін тежейді. Сондықтан Жақыптың заңсыздығы осы арқылы тазартылатын болады; және оның күнәсін жоюдың бүкіл жемісі мынау: ол құрбандық үстелінің барлық тастарын уатылып кеткен әктас тастарындай еткенде, қасиетті тоғайлар мен мүсіндер енді тік тұрмайтын болады. Алайда қорғанды қала қаңырап бос қалады, әрі мекен тасталып, шөл секілді иесіз қалады: сонда бұзау жайылады, сонда ол жатып, оның бұтақтарын жалмайды. Оның бұтақтары қурағанда, олар сындырылып тасталады; әйелдер келіп, оларды отқа жағады: өйткені бұл — түсінігі жоқ халық; сондықтан оларды Жаратқан оларға рақым етпейді, және оларды жаратқан оларға ілтипат көрсетпейді. Сол күні Жаратқан өзені арнасынан Мысыр жылғасына дейін сілкіп-теріп алады, ал сендер, уа, Исраил ұлдары, бір-бірлеп жиналатын боласыңдар. Сол күні ұлы керней тартылатын болады, сонда Ассур жерінде құрып кетуге таяғандар мен Мысыр жеріндегі қуғындалғандар келіп, Иерусалимдегі қасиетті тауда Жаратқан Иеге ғибадат ететін болады. Ишая 27:8–13.

The latter rain began to sprinkle (measured) on September 11, 2001, and the debate over the message of the latter rain and the counterfeit peace and safety message began. The history of that debate is where the iniquity of Jacob is removed (purged, meaning atoned for). The history of the debate, which is the debate of Habakkuk, is the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, that concludes with the Laodicean Seventh-day Adventist being spewed out of the mouth of the Lord, for it, as “the defenced city,” shall be desolate, for it had become the city of a people of no understanding, who find no mercy or favor. At that time the “second voice” of Revelation eighteen, will blow a great trumpet, which is the seventh trumpet and the third woe, and God’s other flock shall come and worship at “Jerusalem”, which will have become the movement of the church triumphant.

Кейінгі жаңбыр 2001 жылғы 11 қыркүйекте себелей (өлшеніп) бастады, әрі кейінгі жаңбыр туралы хабар мен жалған бейбітшілік және қауіпсіздік туралы хабар төңірегіндегі пікірталас басталды. Сол пікірталастың тарихында Жақыптың заңсыздығы жойылады (тазартылады, яғни күнәсі өтеледі). Хабаққұқтың айтысы болып табылатын осы пікірталастың тарихы — жүз қырық төрт мыңның мөрлену кезеңі; ол ақырында Лаодикиялық Жетінші күн адвентисінің Иеміздің аузынан құсып тасталуымен аяқталады, өйткені ол «қорғанды қала» ретінде қаңырап бос қалады, себебі ол түсінігі жоқ халықтың қаласына айналған еді, әрі ондайлар рақым да, ілтипат та таппайды. Сол уақытта Аян он сегіздегі «екінші дауыс» жетінші керней әрі үшінші қасірет болып табылатын ұлы кернейді тартады, сонда Құдайдың өзге отары «Иерусалимге» келіп, тағзым етеді; ал ол сол кезге қарай жеңімпаз қауымның қозғалысына айналған болады.

September 11, 2001, identifies that the last generation of earth’s history has arrived, and only those that recognize the budding trees of spring will receive the rain that is causing the trees to bud. Only those that recognize that Islam of the third woe, is what marks the arrival of the latter rain and the sealing of the one hundred and forty-four thousand, will be among that group.

2001 жылғы 11 қыркүйек жер тарихының соңғы ұрпағының жетіп келгенін айқындайды, әрі көктемдегі бүршік атқан ағаштарды танып-білетіндер ғана сол ағаштарды бүршік атқызушы жаңбырды қабылдайды. Үшінші қасіреттің Исламы кейінгі жаңбырдың келуі мен жүз қырық төрт мыңның мөрленуін белгілейтінін танып-білетіндер ғана сол топтың қатарында болады.

> “Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 507.

> «Өздеріне берілген жарыққа сай өмір сүріп жүргендер ғана одан да зор жарықты қабылдайды. Егер біз күн сайын белсенді мәсіхшілік ізгіліктерді іс жүзінде танытуда ілгерілемесек, онда кейінгі жаңбырдағы Киелі Рухтың көріністерін тани алмаймыз. Ол айналамыздағы жүректерге төгіліп жатуы мүмкін, бірақ біз оны аңғармаймыз да, қабылдамаймыз да». Testimonies to Ministers, 507.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. ‘For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations’ (Isaiah 61:11). The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> «Біз кейінгі жауынды күтіп отырмауымыз керек. Ол бізге төгілетін рақымның шықтары мен нөсерлерін танып, қабылдайтындардың бәріне келеді. Біз нұрдың үзіктерін жинап алғанда, бізге Өзiне сенім артуымызды қалайтын Құдайдың айнымас мейірімдерін қадірлегенде, әрбір уәде орындалады. “Өйткені жер өз бүршігін қалай шығарса, және бақ өзіне себілгенді қалай өсіріп шығарса, Жаратушы Тәңір Ие де барлық халықтардың алдында әділдік пен мадақты солай көктетіп шығарады” (Isaiah 61:11). Бүкіл жер Құдайдың ұлылығына толуға тиіс». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

We will continue the study in the next article.

Зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “Unless those who can help in——are aroused to a sense of their duty, they will not recognize the work of God when the loud cry of the third angel shall be heard. When light goes forth to lighten the earth, instead of coming up to the help of the Lord, they will want to bind about His work to meet their narrow ideas. Let me tell you that the Lord will work in this last work in a manner very much out of the common order of things, and in a way that will be contrary to any human planning. There will be those among us who will always want to control the work of God, to dictate even what movements shall be made when the work goes forward under the direction of the angel who joins the third angel in the message to be given to the world. God will use ways and means by which it will be seen that He is taking the reins in His own hands. The workers will be surprised by the simple means that He will use to bring about and perfect His work of righteousness.” Testimonies to Ministers, 300.

> «—— жерінде көмек көрсете алатындар өз борышын сезінуге оянбаса, үшінші періштенің зор дауысы естілген кезде олар Құдайдың ісін тани алмайды. Жарық жерді нұрландыру үшін тараған кезде, олар Жаратқан Иеге көмекке келудің орнына, Оның ісін өздерінің тар түсініктеріне лайықтап шектеуді қалайды. Сендерге мынаны айтайын: Жаратқан Ие осы соңғы істе қалыптасқан әдеттегі тәртіптен мүлде тыс жолмен, әрі қандай да бір адами жоспарлауға кереғар түрде әрекет етеді. Арамызда Құдайдың ісін әрдайым бақылауда ұстағысы келетін, тіпті әлемге берілетін хабарда үшінші періштеге қосылатын періштенің басшылығымен іс алға басқанда, қандай қимылдар жасалуға тиістігін де нұсқағысы келетіндер болады. Құдай сондай жолдар мен құралдарды қолданады, сонда тізгінді Өз қолына алып отырғанының айқын көрінетіні болады. Қызметкерлер Оның Өзінің әділдік ісін жүзеге асырып, кемеліне жеткізу үшін қолданатын қарапайым құралдарына таңғалатын болады». Testimonies to Ministers, 300.

Back to Articles