Article

# Panium - Number Eight

Паниум — Сегіз саны

Third Line Overview

Үшінші желіге шолу

Author

Jeff Pippenger

Published

March 17, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

Seleucus III Ceraunus, ruled briefly as king from 226 to 223 BC before being assassinated or dying under mysterious circumstances. Seleucus III was the immediate predecessor of Antiochus III. The two brothers represent the “sons” of verse ten, and they represent Reagan and Bush in 1989.

Селевк III Керавн б.з.д. 226 жылдан 223 жылға дейін патша ретінде қысқа уақыт билік етіп, кейін қастандықпен өлтірілді немесе жұмбақ жағдайда қаза тапты. Селевк III Антиох III-тің тікелей алдындағы билеуші болды. Бұл екі бауырлас оныншы аяттағы «ұлдарды» білдіреді, әрі 1989 жылы олар Рейган мен Бушты бейнелейді.

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. Daniel 11:10.

> Бірақ оның ұлдары қозғалысқа келіп, сансыз көп зор күштерді жинайды; олардың бірі міндетті түрде келіп, тасқындай өтіп кетеді; содан кейін ол қайта оралып, өз бекінісіне дейін қозғалысқа келеді. Даниял 11:10.

Verse ten is the third line and it represents the “time of the end” in 1989. It ties together with verse forty of chapter eleven and Isaiah eight verse eight. The connection of these three verses identifies that verse eleven represents the current Ukrainian war, with Putin and Zelenskyy as the antagonists represented in the Battle of Raphia set forth in verse eleven. Verse twelve identifies the aftermath of the Ukrainian war and the fate of Putin. Verse thirteen through fifteen is the battle of Panium.

Оныншы аят — үшінші жол, және ол 1989 жылғы «ақырзаман уақытын» бейнелейді. Ол он бірінші тараудың қырқыншы аятымен және Ишая 8:8-мен өзара байланысады. Осы үш аяттың арасындағы байланыс он бірінші аяттың қазіргі Украинадағы соғысты білдіретінін айқындайды; онда он бірінші аятта баяндалған Рафия шайқасында бейнеленген қарсылас тұлғалар — Путин мен Зеленский. Он екінші аят Украинадағы соғыстың салдарын және Путиннің тағдырын көрсетеді. Он үшінші аяттан он бесінші аятқа дейін — Паниум шайқасы.

The theme of verse ten is the “time of the end” and in agreement with the principles associated with the unsealing of truth at the “time of the end” the verse, though only one verse has a multitude of prophetic lines represented. Verse ten identifies the beginning of the hidden history of verse forty, which marks the beginning of the movement of the third angel and the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Оныншы аяттың тақырыбы — «ақырзаман уақыты», әрі «ақырзаман уақытында» ақиқаттың мөрінің ашылуына байланысты қағидаттарға сәйкес, бұл аят бір ғана аят болғанымен, онда көптеген пайғамбарлық желілер бейнеленген. Оныншы аят қырқыншы аяттағы жасырын тарихтың басталуын айқындайды; ол үшінші періштенің қозғалысының басталуын және жүз қырық төрт мыңның мөрленуін белгілейді.

The verse connects the seven times of Leviticus twenty-six as identified in the vision which begins in Isaiah chapter seven. That connection marks the combining of divinity with humanity, which is the finishing of the mystery of godliness during the sounding of the seventh trumpet, which is the third woe of Islam.

Бұл аят Ишая кітабының жетінші тарауында басталатын аянда анықталған Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы жеті уақытпен байланыстырады. Бұл байланыс құдайлықтың адамзатпен бірігуін білдіреді, ал бұл — Исламның үшінші қасіреті болып табылатын жетінші кернейдің үн шығаруы кезінде құдайшылдық құпиясының аяқталуы.

The verse marks 1989 as the time of the end, and with the connection of Leviticus twenty-six’s seven times, it includes the foundational truth of William Miller, and the rebellion of 1863. The verse starts the hidden history of verse forty. It is therefore an essential element of the increase of knowledge that arrives at the time of the end in 1989 and begins the prophetic illustration of the external events that make up the hidden history of verse forty, and through its connection with the seven times also identifies the internal events in the history between 1989 and the Sunday law.

Аталған аят 1989 жылды ақырзаман уақыты ретінде белгілейді, әрі Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы жеті уақытпен байланысы арқылы ол Уильям Миллердің іргелі ақиқатын және 1863 жылғы бүлікті қамтиды. Бұл аят қырықыншы аяттың жасырын тарихын бастайды. Сондықтан ол 1989 жылы, ақырзаман уақытында келетін білімнің артуының ажырамас құрамдас бөлігі болып табылады және қырықыншы аяттың жасырын тарихын құрайтын сыртқы оқиғалардың пайғамбарлық бейнеленуін бастайды, сондай-ақ жеті уақытпен байланысы арқылы 1989 жыл мен жексенбілік заң арасындағы тарихтағы ішкі оқиғаларды да айқындайды.

The number ten is a symbol of a test, and the verses’ connection with the vision of Isaiah seven which places an emphasis upon understanding the truth.

Он саны — сыналудың нышаны, әрі бұл аяттардың Ишаяның жетінші тараудағы көрінісімен байланысы ақиқатты түсінуге ерекше назар аударады.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.

> Өйткені Сирияның басы — Дамаск, ал Дамасктің басы — Резин; және алпыс бес жылдың ішінде Ефрем халық болудан қалып, быт-шыт болып күйрейді. Ал Ефремнің басы — Самария, ал Самарияның басы — Ремалияның ұлы. Егер сендер сенбесеңдер, онда, расында, орнықпайсыңдар. Ишая 7:8, 9.

You will not be established if you do not believe that a “head” represents a capital city (Samaria and Damascus) and a king (Rezin and Remaliah’s son Pekah). If you do not understand those three interchangeable symbols, in the context of Isaiah eight, verse eight, (which is the same vision as chapter seven) then you will not be able to identify Putin and Russia as the king of the south in verses eleven through fifteen.

Егер «бас» астана қаланы (Самария мен Дамаск) және патшаны (Резин мен Ремалиях ұлы Пеках) білдіретініне сенбесеңіз, орнықпайсыз. Егер осы өзара алмастырылатын үш рәмізді Ишаяның сегізінші тарауының сегізінші аятының мәнмәтінінде (бұл жетінші тараудағы аянмен бірдей) түсінбесеңіз, онда он бірінші мен он бесінші аяттарда Путин мен Ресейді оңтүстіктің патшасы ретінде тани алмайсыз.

> Now therefore, behold, the Lord bringeth up upon them the waters of the river, strong and many, even the king of Assyria, and all his glory: and he shall come up over all his channels, and go over all his banks: And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:7, 8.

> Енді, міне, Жаратқан Ие олардың үстіне өзеннің қуатты да мол суларын, яғни Ассур патшасын және оның бүкіл салтанатын жібереді; ол өзінің барлық арналарынан асып, барлық жағаларынан тасып өтеді. Сонда ол Яһудадан өтіп, жайылып тасиды, арнасынан асып, мойынға дейін жетеді; ал оның қанаттарының жайылуы, уа, Иммануил, сенің жеріңнің кеңдігін түгел қамтиды. Ишая 8:7, 8.

The theme of verse ten is a three-step testing process that begins at the time of the end and leads to the close of probation at the Sunday law.

Оныншы аяттың тақырыбы — ақырзаман уақытында басталып, жексенбілік заң кезінде рақым мерзімінің жабылуына алып баратын үш сатылы сынау үдерісі.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> Сонда ол: «Жолыңмен жүр, Даниял; өйткені бұл сөздер ақыр заманға дейін жабулы әрі мөрленген. Көптер тазартылады, ағартылады және сыналады; ал зұлымдар зұлымдық жасай береді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді, ал даналар түсінеді»,— деді. Даниял 12:9, 10.

At the “time of the end” the book of Daniel is “unsealed” and a three-step testing process as represented by “purified, and made white, and tried” begins. The “wise” understand, the “wicked” do not understand. Their lack of understanding, just as their lack of oil in the parable of the ten virgins causes them to be destroyed.

«Ақырзаман уақытында» Даниял кітабының «мөрі ашылады», әрі «тазартылып, ағартылып және сыналатын» деген сөздермен бейнеленген үш сатылы сынақ үдерісі басталады. «Даналар» түсінеді, ал «зұлымдар» түсінбейді. Олардың түсінбеушілігі, он қыз туралы астарлы әңгімедегі майының жоқтығы сияқты, олардың жойылуына себеп болады.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Менің халқым білімнің жоқтығынан құрып барады: сен білімді тәрк еткендіктен, Мен де сені тәрк етемін, сонда сен Маған діни қызметкер бола алмайсың; өз Құдайыңның заңын ұмытқаның үшін, Мен де сенің балаларыңды ұмытамын. Ошия 4:6.

The words “My people” means a covenant people, and these covenant people are to be rejected and destroyed for “lack of knowledge.” The Sunday law in the United States is the waymark where things are forgotten or remembered. Remember the Sabbath day is present truth at that point. It is there the whore of Tyre is remembered. It is there that God remembers the sins of Babylon in Revelation.

«Менің халқым» деген сөздер келісімдегі халықты білдіреді, әрі осы келісімдегі халық «білімнің жоқтығынан» теріске шығарылып, жойылуға тиіс. Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң — нәрселердің ұмытылатын не еске алынатын межесі. Сол сәтте «Сенбі күнін есіңде сақта» — осы шақтағы ақиқат. Дәл сонда Тирдің жезөкшесі еске алынады. Дәл сонда Аян кітабында Құдай Бабылдың күнәларын есіне алады.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> Содан кейін мен көктен шыққан басқа бір дауысты естідім; ол былай деді: «Одан шығыңдар, халқым, оның күнәларына ортақ болып қалмауларың үшін және оның пәлелерін қабылдамауларың үшін. Өйткені оның күнәлары көкке дейін жетті, әрі Құдай оның заңсыздықтарын есіне алды. Оған өздеріңе қалай қайтарса, сендер де солайша қайтарыңдар, әрі оның істеріне қарай оған екі есе етіп төлеңдер; ол толтырған тостағанға өзіне екі есе етіп толтырыңдар». Аян 18:4–6.

It is there that the children, or the prophetic last generation of Laodicean Adventism is cut off. It is there that those who Daniel calls the “wicked” manifest that they had “forgot” God’s law, and the portion of God’s law which they forgot is God’s prophetic rules or laws. The context is clearly that they lack the “knowledge” that is increased when the book of Daniel is unsealed. Daniel contrasts the “wise” with the “wicked” and Jesus the “wise virgins” with the “foolish virgins.” Amos identifies the same class as “fair virgins” as those who are unable to find the prophetic message represented by the east, north and seas.

Дәл сол жерде балалар, яғни Лаодикеялық Адвентизмнің пайғамбарлық соңғы ұрпағы, аластатылады. Дәл сол жерде Даниял «зұлымдар» деп атайтындар Құдайдың заңын «ұмытқанын» көрсетеді, ал олардың ұмытқан Құдай заңының бөлігі — Құдайдың пайғамбарлық ережелері немесе заңдары. Мәнмәтін олардың Даниял кітабының мөрі ашылған кезде көбейетін «білімнен» мақұрым екенін анық көрсетеді. Даниял «даналарды» «зұлымдармен» салыстырады, ал Иса «дана қыздарды» «ақымақ қыздармен» салыстырады. Амос сол топты «сұлу қыздар» деп атап, оларды шығыс, солтүстік және теңіздер арқылы бейнеленген пайғамбарлық хабарды таба алмайтындар ретінде айқындайды.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> Міне, күндер келеді, — дейді Жаратушы Ие, Тәңір, — Мен жер бетіне ашаршылық жіберемін; нанға деген ашаршылықты да, суға деген шөлді де емес, Жаратқан Иенің сөздерін естуге деген ашаршылықты жіберемін. Сонда олар теңізден теңізге дейін, солтүстіктен шығысқа дейін сенделіп, Жаратқан Иенің сөзін іздеп ары-бері жүгірер, бірақ таба алмас. Сол күні көркем қыздар мен жас жігіттер шөлден қалжырайды. Самарияның күнәсімен ант етіп: «Уа, Дан, сенің құдайың тірі», — дейтіндер және: «Беэр-Шебаның жолы тірі», — дейтіндер — солардың өзі құлап, енді қайтып тұрмайды. Амос 8:11–14.

The message they cannot find is represented by where they are looking as they “wander from sea to sea, and from the north even to the east.” Amos says these “fair virgins” are in a “famine” of hearing “the Word of the Lord,” and that “in that day they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it.” The message that was unsealed from the book of Daniel at the time of the end in 1989 in fulfillment of verse forty and also of verse ten of chapter eleven is summarized in the final two verses of chapter eleven.

Олар таба алмай жүрген хабар олардың «теңізден теңізге дейін, солтүстіктен шығысқа дейін қаңғып жүргенінен» көрінеді. Амос бұл «сұлу қыздар» жайында Жаратқан Иенің «сөзін» естуден болған «ашаршылықта» екенін, әрі «сол күні олар Жаратқан Иенің сөзін іздеп, әрі-бері жүгірер, бірақ таба алмас» дейді. Ақыр заманда, қырықыншы аяттың, сондай-ақ он бірінші тараудың оныншы аятының орындалуы ретінде, 1989 жылы Даниял кітабынан мөрі ашылған хабар он бірінші тараудың соңғы екі аятында жинақталып берілген.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

> Бірақ шығыстан және солтүстіктен жеткен хабарлар оны үрейлендіреді; сондықтан ол көптерді құртып, оларды мүлде жойып жіберу үшін аса зор қаһармен аттанады. Сондай-ақ ол өз сарайының шатырларын теңіздердің арасында, даңқты қасиетті тауда тігеді; алайда ол өз ақырына жетеді, әрі оған ешкім жәрдем бермейді. Даниял 11:44, 45.

The foolish, fair and wicked virgins who lack the oil, the message of the east, north and seas who rejected knowledge and God’s covenant and Law are remembered by God at the Sunday law. Three battles are represented in verses ten through fifteen. I separate these three battles into three histories, but they are also a line when considered together, for verse ten opens up the “time of the end” and therefore initiates a three-step testing process.

Майы жетіспейтін, шығыстың, солтүстіктің және теңіздердің хабарын, білімді әрі Құдайдың келісімі мен Заңын теріске қаққан ақымақ, сұлу және зұлым қыздар Жексенбілік заң кезінде Құдайдың есіне алынады. Оныншыдан он бесінші аяттарға дейін үш шайқас бейнеленген. Мен бұл үш шайқасты үш тарихқа бөлемін, бірақ оларды бірге қарастырғанда, олар сондай-ақ бір желі болып табылады, өйткені оныншы аят «ақыр заман уақытын» ашады және осылайша үш сатылы сынақ үдерісін бастайды.

Verse ten connects with the seven times of Leviticus twenty-six and therefore the foundations of Adventism and William Miller’s work. The second step of the three steps is a visual test that began when the light of verse eleven and the Ukrainian war opened up. The second test is visual and represents a test concerning our ability to recognize current events in the light of God’s prophetic Word. The third test is the Battle of Panium of verse fifteen, where Simon Barjonah’s name was changed to Peter, and thus marked the sealing of the one hundred and forty-four thousand just before probation closes at the Sunday law of verse sixteen.

Оныншы аят Леуіліктер жиырма алтыдағы жеті уақытпен, демек, Адвентизмнің негіздерімен және Уильям Миллердің еңбегімен байланысты. Үш қадамның екінші қадамы — он бірінші аяттың нұры мен Украинадағы соғыс ашылған кезде басталған көрнекі сынақ. Екінші сынақ көрнекі сипатқа ие және Құдайдың пайғамбарлық Сөзінің нұры аясында қазіргі оқиғаларды тани білу қабілетімізге қатысты сынақты білдіреді. Үшінші сынақ — он бесінші аяттағы Паний шайқасы; сол жерде Симон Баржонаның есімі Петір болып өзгертілді, сөйтіп, он алтыншы аяттағы жексенбілік заң кезінде сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында жүз қырық төрт мыңның мөрленуі белгіленді.

When we consider Antiochus Magnus appearance in each of the three battles represented by verse ten, eleven and fifteen we also see the history of verse nine through sixteen the rise and fall of the false prophet of Bible prophecy.

Біз оныншы, он бірінші және он бесінші аяттарда бейнеленген үш шайқастың әрқайсысында Антиох Магнустың көрінуін қарастырған кезде, сондай-ақ тоғызыншыдан он алтыншы аятқа дейінгі тарихтан Киелі кітап пайғамбарлығындағы жалған пайғамбардың өрлеуі мен құлауын да көреміз.

Verses one through four identify the rise and fall of the dragon power. Verses nine and ten identify 1798 and 1989 respectively and in so doing, verses nine through sixteen identify the rise and fall of the false prophet. Verses forty to forty-five represent the rise and fall of the beast. Verses nine and ten also align with verse forty’s two “time of the ends” in 1798 and 1989.

Бірінші аяттан төртінші аятқа дейін айдаһар күшінің көтерілуі мен құлауы айқындалады. Тоғызыншы және оныншы аяттар тиісінше 1798 және 1989 жылдарды айқындайды, әрі сол арқылы тоғызыншы аяттан он алтыншы аятқа дейін жалған пайғамбардың көтерілуі мен құлауы айқындалады. Қырқыншы аяттан қырық бесінші аятқа дейін аңның көтерілуі мен құлауы бейнеленеді. Тоғызыншы және оныншы аяттар, сондай-ақ, 1798 және 1989 жылдардағы қырқыншы аяттағы екі «ақыр заманымен» сәйкес келеді.

Sister White informs us clearly that to misunderstand the “time of the end” produces confusion as to where to apply the prophecies.

Уайт әпке бізге «ақыр заман» ұғымын қате түсіну пайғамбарлықтарды қай жерге қолдану керектігі жөнінде шатасушылық туғызатынын анық түрде білдіреді.

> “Many are doing the same thing today, in 1897, because they have not had experience in the testing message comprehended in the first, second, and third angels’ messages. There are those who are searching the Scriptures for proof that these messages are still in the future. They gather together the truthfulness of the messages, but they fail to give them their proper place in prophetic history. Therefore such are in danger of misleading the people in regard to locating the messages. They do not see and understand the time of the end, or when to locate the messages. The day of God is coming with stealthy tread, but the supposed wise and great men are prating about ‘higher education’ which they suppose originates with finite men. They know not the signs of Christ’s coming, or of the end of the world.” Sermons and Talks, volume 1, 290.

> «Көптеген адамдар бүгін, 1897 жылы, дәл осыны істеп жүр, өйткені олар бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарларында қамтылған сыналушы хабарда тәжірибе алған жоқ. Осы хабарлардың әлі де болашақта екеніне дәлел іздеп, Жазбаларды зерттеп жүргендер бар. Олар бұл хабарлардың ақиқаттығын жинақтайды, бірақ оларға пайғамбарлық тарихтағы тиісті орнын бермейді. Сондықтан мұндайлар халықты бұл хабарлардың орналасуын айқындауда жаңылдыру қаупінде. Олар ақыр заманның уақытын, не осы хабарларды қай уақытқа орналастыру керектігін көрмейді де, түсінбейді де. Құдай күні жасырын қадаммен келіп жатыр, бірақ өздерін дана әрі ұлы санайтын адамдар шектеулі адамдардан бастау алады деп ойлайтын “жоғары білім” туралы бос сөз айтып жүр. Олар Мәсіхтің келуінің белгілерін де, дүниенің ақырының белгілерін де білмейді». Sermons and Talks, volume 1, 290.

Verse ten’s theme is the “time of the end” and there are several “time of the ends” identified in chapter eleven. If you “do not see and understand” the “time of the ends” in chapter eleven, you will not know when “to locate the messages.” She says, “there are those who are searching the Scriptures,” and as with all prophets her words are addressing the last days, so in the last days those she is identifying are a class who do not understand the time of the end, so they are also Amos’ “fair virgins” who fall and never rise again.

Оныншы аяттың тақырыбы — «ақыр заманының уақыты», ал он бірінші тарауда бірнеше «ақыр заман уақыттары» айқындалып көрсетілген. Егер сен он бірінші тараудағы «ақыр заман уақыттарын» «көріп, түсінбесең», онда «хабарларды қашан орналастыруды» білмейсің. Ол: «Жазбаларды зерттеп жүргендер бар», — дейді, әрі барлық пайғамбарлардағыдай, оның сөздері соңғы күндерге бағышталған; сондықтан соңғы күндерде ол атап отырғандар — ақыр заман уақытын түсінбейтін бір топ, демек олар сондай-ақ құлап, енді қайта тұрмайтын Амостың «сұлу қыздары» болып табылады.

In chapter eleven verse one Darius and Cyrus stand together to mark the time of the end in 1989. When Ptolemy went to Babylon and took the northern king into captivity in Egypt in 246 BC, in turn typifying 1798 as represented in verses seven through nine, it was a “time of the end.” Verse ten is the “time of the end” in 1989.

Он бірінші тараудың бірінші аятында Дарий мен Кир бірге 1989 жылғы ақырзаман уақытын белгілеу үшін тұрады. Птолемей б.з.д. 246 жылы Бабылға барып, солтүстік патшаны Мысырға тұтқындыққа алып кеткенде, бұл өз кезегінде жетіден тоғызыншы аяттарға дейін бейнеленген 1798 жылды типологиялық түрде көрсетіп, «ақырзаман уақыты» болды. Оныншы аят — 1989 жылғы «ақырзаман уақыты».

1798 is the end of the twenty-five hundred and twenty years of scattering against the northern kingdom of Israel which began in 723 BC. Twelve hundred and sixty years later in 538 the papacy ruled for twelve hundred and sixty years until 1798. 1798 is a “time of the end,” for it is the end of the seven times, and also the twelve hundred and sixty years, as well as the twelve hundred and ninety years of Daniel chapter twelve. 1798 is a “time of the end” and therefore 538 is also a “time of the end.” 538 is the end of the twelve hundred and sixty years that paganism trampled down God’s sanctuary and His host which preceded papalism doing the same work for the same amount of time.

1798 жыл — б.з.д. 723 жылы басталған Исраилдің солтүстік патшалығына қарсы шашыратылудың екі мың бес жүз жиырма жылының соңы. Бұдан он екі жүз алпыс жыл кейін, 538 жылы, папалық билік он екі жүз алпыс жыл бойы үстемдік етіп, 1798 жылға дейін созылды. 1798 жыл — «ақыр заман уақыты», өйткені ол жеті уақыттың да, сондай-ақ он екі жүз алпыс жылдың, сонымен бірге Даниял кітабының он екінші тарауындағы бір мың екі жүз тоқсан жылдың да соңы. 1798 жыл — «ақыр заман уақыты», сондықтан 538 жыл да «ақыр заман уақыты» болып табылады. 538 жыл — пұтқа табынушылық Құдайдың киелі үйі мен Оның жасағын таптап келген он екі жүз алпыс жылдың соңы; осыдан кейін папалық та дәл сол жұмысты дәл сол мерзім бойы жалғастырды.

538 represents the empowerment of the papacy and in so doing it represents the empowerment of the papacy again at the Sunday law. The Sunday law identifies a “time of the end.” Therefore, verse sixteen, as well as verse one, seven through nine and verse ten all mark the “time of the end.” This truth is to be understood by those who know when to locate the messages. Pompey fulfilled verse sixteen when he took Jerusalem. He was followed by Julius Caesar, Augustus Caesar and Tiberias Caesar. Jesus’ birth was a “time of the end” and it took place in the time of Augustus Caesar.

538 папалықтың билікке ие болуын білдіреді және осы арқылы ол жексенбілік заң кезінде папалықтың қайтадан билікке ие болуын да білдіреді. Жексенбілік заң «ақырзаман уақытын» айқындайды. Сондықтан он алтыншы аят, сондай-ақ бірінші аят, жетіншіден тоғызыншыға дейінгі аяттар және оныншы аяттың бәрі де «ақырзаман уақытын» белгілейді. Бұл ақиқатты хабарларды қашан орналастыру керектігін білетіндер түсінуге тиіс. Помпей Иерусалимді алған кезде он алтыншы аятты орындады. Оның ізінше Юлий Цезарь, Август Цезарь және Тиберий Цезарь келді. Исаның туылуы «ақырзаман уақыты» болды, әрі ол Август Цезарьдың заманында орын алды.

> Then shall stand up in his estate a raiser of taxes in the glory of the kingdom: but within few days he shall be destroyed, neither in anger, nor in battle. Daniel 11:20.

> Сонда оның орнына патшалықтың даңқында алым-салық жинаушы көтеріледі; бірақ аз күннің ішінде ол қаһармен де емес, шайқаста да емес, құритын болады. Даниял 11:20.

Verse twenty adds to the list of “time of the ends” in chapter eleven, and so does Tiberias Caesar who ruled during the crucifixion of Christ.

Жиырмасыншы аят он бірінші тараудағы «ақыр заман» тізіміне қосылады, сондай-ақ Мәсіхтің айқышқа шегеленуі кезінде билік еткен Тиберий Цезарь да соған қосылады.

> And in his estate shall stand up a vile person, to whom they shall not give the honour of the kingdom: but he shall come in peaceably, and obtain the kingdom by flatteries. And with the arms of a flood shall they be overflown from before him, and shall be broken; yea, also the prince of the covenant. Daniel 11:21, 22.

> Оның орнына патшалықтың құрметі берілмейтін бір пасық адам көтеріледі; бірақ ол бейбіт түрде келіп, патшалықты жағымпаздықпен иемденіп алады. Тасқынның қолдарымен оның алдынан оларды ағызып кетеді де, олар талқандалады; иә, тіпті келісімнің әміршісі де. Даниял 11:21, 22.

The cross stands at the center of the prophetic week which Christ came to confirm with many.

Айқыш Мәсіх көптеген адамдармен бекітуге келген пайғамбарлық аптаның дәл ортасында тұр.

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> Және ол көптермен бір аптаға арналған келісімді бекітеді; ал аптаның ортасында құрбандық пен тартуды тоқтатады, әрі жиіркенішті істердің қаптауы себепті оны қаңыратып тастайды, ақырына дейін; және белгіленген жаза қаңырап қалғанның үстіне төгіледі. Даниял 9:27.

In the midst of the week, we have a beginning and an ending for the first twelve hundred and sixty days ended right where the next twelve hundred and sixty days started. The week aligns with the seven times of scattering against the northern kingdom that represented both paganism and papalism trampling down the sanctuary and host.

Аптаның ортасында біз алғашқы бір мың екі жүз алпыс күннің басталуы мен аяқталуын көреміз; ол аяқталған жер дәл келесі бір мың екі жүз алпыс күннің басталған жерімен сәйкес келеді. Апта солтүстік патшалыққа қарсы шашыраудың жеті кезеңімен үйлеседі; ол қасиетті орынды да, әскерді де таптап-жаншыған пұтқа табынушылық пен папалықты қатар бейнеледі.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> Сонда мен бір әулиенің сөйлеп тұрғанын естідім, және сөйлеп тұрған әлгі белгілі әулиеге басқа бір әулие былай деді: «Күнделікті құрбандыққа, қаңыратып кетіретін күнәға, киелі орынды да, әскерді де таптатуға беруге қатысты осы аян қашанға дейін созылады?» Даниял 8:13.

538 is a “time of the end” and it aligns with the cross, which is also the end of a prophetic period. 538 and the cross provide two witnesses that both the beginning and ending of a prophecy is prophetically marked as a “time of the end.”

538 — «ақырзаман уақыты», әрі ол айқышпен сәйкес келеді; айқыш та пайғамбарлық кезеңнің соңы болып табылады. 538 және айқыш пайғамбарлықтың басталуы да, аяқталуы да пайғамбарлық тұрғыдан «ақырзаман уақыты» ретінде белгіленетінін растайтын екі куәлік береді.

Verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.” Verse twenty-three identifies the league the Maccabean Jews made with pagan Rome in 161 to 158 BC. The history of the Hasmonean Dynasty from their initial battle unto their ending in the destruction of Jerusalem in 70 AD represents apostate Protestantism in the United States beginning in 1844, the end of a time prophecy, and therefore a “time of the end,” and ending at the Sunday law as represented by 70 AD.

Жиырма бірінші және жиырма екінші аяттар, жиырмасыншы аят, он алтыншы аят, оныншы аят, жетіншіден тоғызыншыға дейінгі аяттар және бірінші аяттың бәрі де «ақыр заман уақытын» белгілейді. Жиырма үшінші аят б.з.д. 161 жылдан 158 жылға дейін Маккавей яһудилері пұтқа табынушы Риммен жасаған одақты көрсетеді. Хасмоней әулетінің бастапқы шайқасынан бастап, б.з. 70 жылы Иерусалимнің күйреуімен аяқталғанға дейінгі тарихы 1844 жылдан басталатын, уақыт пайғамбарлығының соңы, демек «ақыр заман уақыты» болып табылатын, әрі б.з. 70 жылмен бейнеленген жексенбілік заңмен аяқталатын Америка Құрама Штаттарындағы діннен безген протестантизмді бейнелейді.

Verse twenty-three identifies a “time of the end” in 167 BC at the battle of Modein and also in 70 AD, both typifying 1844 and the Sunday law respectively. Verse twenty-three, verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.”

Жиырма үшінші аят «ақырзаман уақытын» б.з.д. 167 жылы Модеиндегі шайқаста да, сондай-ақ б.з. 70 жылы да айқындайды; бұлардың екеуі де, тиісінше, 1844 жыл мен жексенбілік заңның бейнесі болып табылады. Жиырма үшінші аят, жиырма бірінші және жиырма екінші аяттар, жиырмасыншы аят, он алтыншы аят, оныншы аят, жетіншіден тоғызыншы аяттарға дейінгі аяттар және бірінші аят — бұлардың бәрі де «ақырзаман уақытын» белгілейді.

Verse twenty-four identifies the three-hundred-and-sixty-year supremacy of pagan Rome, thus marking both the beginning in 31 BC and ending in 330 as “time of the ends.” Verse twenty-seven and twenty-nine identify both the beginning and ending of that period, so verse twenty-four, verse twenty-seven, verse twenty-nine, verse twenty-three, verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.”

Жиырма төртінші аят пұтқа табынушы Римнің үш жүз алпыс жылдық үстемдігін айқындайды, осылайша б.з.д. 31 жылдағы басталуын да, 330 жылы аяқталуын да «соңдар уақыты» деп белгілейді. Жиырма жетінші және жиырма тоғызыншы аяттар сол кезеңнің басталуын да, аяқталуын да айқындайды; сондықтан жиырма төртінші аят, жиырма жетінші аят, жиырма тоғызыншы аят, жиырма үшінші аят, жиырма бірінші және жиырма екінші аяттар, жиырмасыншы аят, он алтыншы аят, оныншы аят, жетіншіден тоғызыншы аяттарға дейінгі аяттар және бірінші аяттың бәрі «соң уақытына» нұсқайды.

Verse thirty-one identifies 538 when the abomination that maketh desolate was placed and verses thirty-six and forty identify 1798 as the “time of the end.” 538 in verse thirty-one and 1798 in verses thirty-six and forty, verses twenty-seven and twenty-nine, verse twenty-four, verse twenty-three, verses twenty-one and twenty-two, verse twenty, verse sixteen, verse ten, verses seven through nine and verse one all mark the “time of the end.”

Отыз бірінші аят қаңыратып жіберетін жиіркенішті нәрсе орнатылған 538 жылды айқындайды, ал отыз алтыншы және қырқыншы аяттар 1798 жылды «ақырзаман уақыты» ретінде айқындайды. Отыз бірінші аяттағы 538 жыл және отыз алтыншы мен қырқыншы аяттардағы 1798 жыл, сондай-ақ жиырма жетінші және жиырма тоғызыншы аяттар, жиырма төртінші аят, жиырма үшінші аят, жиырма бірінші және жиырма екінші аяттар, жиырмасыншы аят, он алтыншы аят, оныншы аят, жетінші аяттан тоғызыншы аятқа дейінгі аяттар және бірінші аят — бұлардың бәрі де «ақырзаман уақытын» көрсетеді.

The “time of the end” is marked thirteen times before verse forty-one which is the Sunday law and another “time of the end,” as is verse forty-five when the pope comes to his end with none to help. Fifteen times the “time of the end” is located in chapter eleven. Verse ten’s theme is the “time of the end.” It represents the truths which are unsealed in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

«Ақырзаман уақыты» қырық бірінші аятқа дейін он үш рет белгіленген; қырық бірінші аят — жексенбілік заң және тағы бір «ақырзаман уақыты», сондай-ақ қырық бесінші аят та солай, онда папа өз ақырына жетіп, оған жәрдемдесетін ешкім болмайды. Он бірінші тарауда «ақырзаман уақыты» он бес рет көрсетілген. Оныншы аяттың тақырыбы — «ақырзаман уақыты». Бұл жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытында ашылатын ақиқаттарды бейнелейді.

We will continue in the next article.

Келесі мақалада жалғастырамыз.

Back to Articles