Article

# The Book of Daniel - Number Twenty

Даниял кітабы — Жиырмасыншы нөмір

Daniel and the Revelation: Unveiling the Prophetic Tapestry of Kingdoms Rise and Fall

Даниял және Аян: патшалықтардың өрлеуі мен құлдырауының пайғамбарлық кестесін ашу

Author

Jeff Pippenger

Published

December 15, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Sister White often identifies that the prophetic lessons that are needed to be understood are portrayed with the rise and fall of kingdoms.

Уайт апай түсінілуі қажет пайғамбарлық тағылымдардың патшалықтардың көтерілуі мен құлауы арқылы бейнеленетінін жиі атап көрсетеді.

> “From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.

> «Даниял мен Аян кітаптарында айқын көрсетілгендей, халықтардың өрлеуі мен құлдырауынан біз тек сыртқы және дүниелік салтанаттың қаншалықты түкке тұрғысыз екенін үйренуіміз керек. Бабыл бүкіл өз қуатымен және ұлылығымен бірге, біздің дүниеміз содан бері ешқашан көрмеген сондай құдіреті мен салтанатымен,—сол заманның адамдарына соншалықты берік әрі мәңгілік болып көрінген сол қуаты мен ұлылығымен бірге,—қаншалықты толықтай ғайып болды! «Шөптің гүлі» секілді, ол құрып кетті. Жақып 1:10. Мидо-Парсы патшалығы да, Грекия мен Рим патшалықтары да осылайша құрып кетті. Құдайды іргетасы етпегеннің бәрі де осылайша жойылады. Тек Оның ниетімен байланысқан және Оның мінезін білдіретін нәрсе ғана төтеп бере алады. Біздің дүниеміз білетін жалғыз мызғымас нәрсе — Оның қағидалары». Пайғамбарлар мен патшалар, 548.

The “rise and fall” of the kingdoms that are represented in the books of Daniel and Revelation are the focal point of a correct approach to the study of prophecy. The fall of Babylon is typified by the fall of Nimrod’s Babel in Genesis eleven. Then in Daniel chapter five, Babylon falls again. The papacy’s history of its rise to power in the year 538, and its subsequent fall in 1798, also typifies the final fall of Babylon, for the papal power is prophetically spiritual Babylon. The papacy fell in 1798, and Revelation chapter eighteen outlines its final fall. In Daniel chapter eleven, and verse forty-five, the papacy, represented there as the king of the north, comes to its end with none to help. This takes place when probation closes, for verses forty-five of chapter eleven, and verse one of chapter twelve, represent the same history.

Даниял мен Аян кітаптарында бейнеленген патшалықтардың «өрлеуі мен құлауы» пайғамбарлықты зерттеуге дұрыс келудің түйінді өзегі болып табылады. Бабылдың құлауы Жаратылыс кітабының он бірінші тарауындағы Нимродтың Бабыл мұнарасының құлауымен бейнеленеді. Содан кейін Даниял кітабының бесінші тарауында Бабыл тағы да құлайды. Папалықтың 538 жылы билікке көтерілуі және одан кейін 1798 жылы құлауы да Бабылдың соңғы құлауын бейнелейді, өйткені пайғамбарлық тұрғыдан папалық билік — рухани Бабыл. Папалық 1798 жылы құлады, ал Аян кітабының он сегізінші тарауы оның ақырғы құлауын сипаттайды. Даниял кітабының он бірінші тарауының қырық бесінші аятында солтүстіктің патшасы ретінде бейнеленген папалық ешкімнен жәрдем болмай, өз ақырына жетеді. Бұл сынақ мерзімі жабылған кезде жүзеге асады, өйткені он бірінші тараудың қырық бесінші аяты мен он екінші тараудың бірінші аяты бір тарихты бейнелейді.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.

> Ол өз сарайының шатырларын теңіздердің арасына, даңқты киелі тауға тігеді; бірақ ол өз ақырына жетеді, әрі оған ешкім жәрдем етпейді. Сол уақытта сенің халқыңның ұлдары үшін тұрған ұлы әмірші Михаил көтеріледі; және сондай бір ауыртпалық заманы болады, халық пайда болғаннан сол уақытқа дейін ондай болмаған: және сол уақытта сенің халқың құтқарылады, кітапта жазулы табылған әрбірі. Даниял 11:45, 12:1.

The message of the second angel is structured upon the fact that Babylon has fallen twice. Literal Babylon, represented by Nimrod and Belshazzar fell twice, and spiritual Babylon fell in 1798, and does so again, when human probation closes.

Екінші періштенің хабары Бабылдың екі рет құлағаны шындығына негізделген. Нимрод пен Белшатсар арқылы бейнеленген тура мағынадағы Бабыл екі рет құлады, ал рухани Бабыл 1798 жылы құлады және адамзатқа берілген сынақ мерзімі аяқталғанда тағы да солай етеді.

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.

> Оның соңынан тағы бір періште келіп: «Құлады, құлады ұлы қала Бабыл, өйткені ол барлық халықтарға өзінің азғындығының қаһарлы шарабын ішкізді»,— деді. Аян 14:8.

The repetition of the fall of Babylon in the second angel provides the prophetic justification for identifying the doubling of words and phrases within the Scriptures as a symbol of the combined messages of the second angel and the Midnight Cry. It also upholds the principle identified by Sister White, concerning the study of prophecy being based upon the rise and fall of the kingdoms represented in the books of Daniel and Revelation. It illustrates the concept that to understand the fall of Babylon, the student of prophecy must bring together all of Babylon’s falls, “line upon line,” to establish the correct prophetic message of the final fall of Babylon.

Екінші періштедегі Бабылдың құлауының қайталануы Жазбалардың ішіндегі сөздер мен сөз тіркестерінің қосарлануын екінші періштенің хабары мен Түн ортасындағы айқайдың біріккен хабарларының символы ретінде айқындауға арналған пайғамбарлық негіздемені береді. Бұл сондай-ақ Уайт ханым пайғамбарлықты зерттеу Даниял мен Аян кітаптарында бейнеленген патшалықтардың көтерілуі мен құлауына негізделуі тиіс деп көрсеткен қағиданы да қуаттайды. Бұл Бабылдың құлауын түсіну үшін пайғамбарлықты зерттеуші Бабылдың барлық құлауларын «жол үстіне жол» қағидасы бойынша біріктіріп, Бабылдың ақырғы құлауы туралы дұрыс пайғамбарлық хабарды орнықтыруы тиіс деген тұжырымдаманы бейнелейді.

Babylon falling twice in the message of the second angel, is based upon the prophetic rule which identifies that truth is established upon the testimony of two witnesses. The doubling of Babylon’s fall within the message, represents the prophetic methodology that is identified in the Bible as the latter rain. That sacred methodology, which is the latter rain, is the application of bringing various lines of prophecy together “line upon line.” When employed by the student of prophecy, the methodology establishes the “message” of the latter rain. The latter rain message that is established through the application of the sacred methodology, is thereafter proclaimed in the combined prophetic histories of the second angel and the Midnight Cry. This was true in the history of the movement of the first angel, and it is true today, in the history of the movement of the third angel.

Екінші періштенің хабарындағы Бабылдың екі рет құлауы, ақиқаттың екі куәгердің куәлігі арқылы бекітілетінін айқындайтын пайғамбарлық қағидаға негізделген. Хабар ішіндегі Бабылдың құлауының қайталануы, Киелі кітапта кейінгі жаңбыр деп айқындалатын пайғамбарлық әдіснаманы бейнелейді. Кейінгі жаңбыр болып табылатын сол қасиетті әдіснама — әртүрлі пайғамбарлық желілерді «жол үстіне жол» етіп біріктіріп қолдану. Пайғамбарлықты зерттеуші осы әдіснаманы қолданғанда, ол кейінгі жаңбырдың «хабарын» бекітеді. Қасиетті әдіснаманы қолдану арқылы бекітілген кейінгі жаңбыр хабары содан кейін екінші періште мен Түн ортасындағы айқайдың біріктірілген пайғамбарлық тарихтарында жария етіледі. Бұл бірінші періштенің қозғалысы тарихында солай болған, және бүгінде де, үшінші періштенің қозғалысы тарихында, солай.

Chapters four and five of the book of Daniel, represent the line of history which covers the rise and beginning of Babylon, represented by Nebuchadnezzar in chapter four, and then the fall and ending of Babylon, represented by Belshazzar in chapter five. Together they produce one prophetic line. The prophetic line produced by those two chapters is to be laid over the top of Daniel chapters one through three, in order to establish the latter rain message.

Даниял кітабының төртінші және бесінші тараулары тарихтың мына бір желісін білдіреді: төртінші тарауда Навуходоносор арқылы бейнеленген Бабылдың өрлеуі мен басталуы, ал бесінші тарауда Белшазар арқылы бейнеленген Бабылдың құлауы мен ақыры. Екеуі бірігіп бір пайғамбарлық желіні құрайды. Осы екі тарау туғызатын пайғамбарлық желі кейінгі жаңбыр туралы хабарды орнықтыру үшін Даниял кітабының бірінші мен үшінші тарауларының үстіне қабаттастырыла салынуы тиіс.

The two chapters present the fall and rising again of Nebuchadnezzar and the fall and destruction of Belshazzar, and therefore present the fall of Babylon in the beginning and ending of the line. The line of prophecy created by the two chapters is structured upon Babylon falling, rising, and then falling again. That fact alone identifies that those two chapters represent the message of the second angel. The two chapters represent the history of the earth beast of Revelation thirteen, and in that history the message of the second angel and Midnight Cry is twice proclaimed.

Бұл екі тарауда Набуходоносордың құлауы мен қайта көтерілуі, сондай-ақ Белшазардың құлауы мен жойылуы көрсетіледі; сондықтан олар тізбектің басында да, соңында да Бабылдың құлауын бейнелейді. Осы екі тарау түзетін пайғамбарлық желі Бабылдың құлап, көтеріліп, содан кейін қайтадан құлауына негізделіп құрылған. Сол фактінің өзі-ақ бұл екі тараудың екінші періштенің хабарын білдіретінін айқындайды. Бұл екі тарау Аян кітабының он үшінші тарауындағы жердегі аңның тарихын бейнелейді, әрі сол тарихта екінші періштенің хабары мен Түн ортасындағы айқай екі рет жарияланады.

Therefore, before we begin our consideration of chapters four and five of Daniel, we will identify the sacred methodology which is the latter rain, and then by employing that methodology we will identify the message of the latter rain.

Сондықтан Даниял кітабының төртінші және бесінші тарауларын қарастыруды бастамас бұрын, біз «кеш жауын» болып табылатын киелі әдістемені айқындап аламыз, содан кейін сол әдістемені қолдану арқылы «кеш жауынның» хабарын айқындаймыз.

A significant waymark of the history of the first and second angel was the methodology represented by William Miller’s rules of prophetic interpretation. Those rules were used by men to identify the message of the Midnight Cry, and that message was the latter rain message for that history. A significant waymark of the history of the third angel is the methodology represented as “Prophetic Keys”. Those rules are to be used in conjunction with the rules of William Miller to identify the message of the Midnight Cry in our current history, and the message that is now being established by those rules is the latter rain message of the last days. Miller’s rules represent the early rain in the prophetic history of the earth beast, and those rules combined with the “Prophetic Keys” represent the latter rain in the prophetic history of the earth beast.

Бірінші және екінші періштенің тарихындағы маңызды бір межелік белгі Уильям Миллердің пайғамбарлықты түсіндіру қағидаларымен бейнеленетін әдіснама болды. Сол қағидалар адамдар тарапынан Түн ортасындағы айқай хабарын айқындау үшін қолданылды, ал сол хабар сол тарих үшін соңғы жаңбырдың хабары болды. Үшінші періштенің тарихындағы маңызды бір межелік белгі — «Пайғамбарлық кілттер» ретінде бейнеленетін әдіснама. Бұл қағидалар біздің қазіргі тарихымыздағы Түн ортасындағы айқай хабарын айқындау үшін Уильям Миллердің қағидаларымен бірге қолданылуға тиіс, әрі қазір сол қағидалар арқылы орнықтырылып жатқан хабар — соңғы күндердің соңғы жаңбыр хабары. Миллердің қағидалары жердегі аңның пайғамбарлық тарихындағы ерте жаңбырды білдіреді, ал сол қағидалар «Пайғамбарлық кілттермен» біріктірілгенде жердегі аңның пайғамбарлық тарихындағы соңғы жаңбырды білдіреді.

The latter rain is the methodology employed to produce the message. There are those who are deceived because they seek for the latter rain experience, without first seeking the message that produces the experience. The Pentecostal churches of Christianity are a clear example of that deception. That same type of misguided direction is available to those who do seek for the latter rain message, but refuse to seek for the methodology that identifies and establishes the latter rain message. Without the correct methodology, the correct message cannot be identified. Without the correct message, the correct experience is an impossibility.

Кеш жауын — хабарды тудыру үшін қолданылатын әдістеме. Алдымен сол тәжірибені тудыратын хабарды іздеместен, кеш жауын тәжірибесін іздейтіндіктен алданып жүргендер бар. Христиандықтағы Елуінші күншіл шіркеулер — сол алданудың айқын мысалы. Дәл сондай жаңсақ бағыт кеш жауын хабарын іздейтін, бірақ кеш жауын хабарын айқындап, орнықтыратын әдістемені іздеуден бас тартатындарға да тән болуы мүмкін. Дұрыс әдістемесіз дұрыс хабар айқындалмайды. Дұрыс хабарсыз дұрыс тәжірибе мүмкін емес.

The significance of this biblical fact goes unrecognized by most, for they have never considered the possibility that there is one right way to study the Bible, and that there are many wrong ways to study the Bible. The wrong way to study the Bible, that is by far the most often chosen, is to trust other men’s opinions of what the Bible teaches. It is such a common issue with men, that every church organizes a system to address this falsely perceived need of their flocks. That false need, produces the false work of establishing a system of leaders who are identified as the spiritual experts of biblical understanding that will correctly direct the understanding of the untrained flock. The Bible does identify a very organized system for the structure of a church, which includes elders, prophets and teachers, but the Bible never endorses the corruption of church organization that produces a system of leaders who have been ordained to identify what is or what isn’t truth, and thereafter, who is and who isn’t a heretic.

Бұл Киелі кітаптық ақиқаттың маңызын көпшілік аңғармайды, өйткені олар Киелі кітапты зерттеудің бір ғана дұрыс жолы бар екенін және оны зерттеудің көптеген қате жолдары бар екенін ешқашан қарастырмаған. Киелі кітапты зерттеудің қате жолы, әрі ең жиі таңдалатыны — Киелі кітаптың нені үйрететіні жөнінде басқа адамдардың пікіріне сену. Бұл — адамдар арасында соншалықты кең таралған мәселе, сондықтан әрбір шіркеу өз отарының осы жалған түрде қабылданған мұқтаждығын өтеу үшін бір жүйе ұйымдастырады. Сол жалған мұқтаждық, Киелі кітапты түсінудің рухани сарапшылары ретінде танылып, дайындықтан өтпеген отардың түсінігін дұрыс бағыттайды делінетін жетекшілер жүйесін құру деген жалған істі туындатады. Киелі кітап шіркеу құрылымына арналған, ақсақалдарды, пайғамбарларды және ұстаздарды қамтитын, әбден реттелген жүйені шынында да айқындайды, бірақ Киелі кітап шындықтың не екенін және не еместігін, содан кейін кімнің бидғатшы екенін және кімнің бидғатшы еместігін анықтау үшін тағайындалған жетекшілер жүйесін туындататын шіркеу ұйымының азғындануын ешқашан құптамайды.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> Құдайдың алдында өзіңді мақұлданған етіп көрсетуге тырыс: ақиқат сөзін тура үйретіп, ұялуға мұқтаж емес қызметші бол. 2 Тімотеге 2:15.

A church leader is to exhort, rebuke, teach and guard against false doctrines and those who promote the false doctrines, but we are each to “study to show” ourselves “approved unto God,” by “rightly dividing the word of truth.” In doing so, we must know the methodology that the Bible identifies as the correct way to rightly divide the word of truth. The book of Isaiah sets forth these issues in the context of the latter rain, so it is there that we will begin.

Шіркеу басшысы жалған ілімдерге және сол жалған ілімдерді таратушыларға қарсы үгіттеп, әшкерелеп, тәлім беріп, сақтандыруы тиіс, бірақ әрқайсымыз «ақиқат сөзін дұрыс ажырата» отырып, өзімізді «Құдай алдында мақұлданған» етіп көрсету үшін «зерттеуге» тиіспіз. Мұны орындау үшін, біз Киелі кітаптың ақиқат сөзін дұрыс ажыратудың дұрыс жолы ретінде айқындайтын әдіснаманы білуіміз қажет. Ишая кітабы бұл мәселелерді соңғы жаңбыр мәнмәтінінде баяндайды, сондықтан біз дәл сол жерден бастаймыз.

> In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea. In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:1–13.

> Сол күні Жаратқан Ие Өзінің қатал, ұлы әрі қуатты семсерімен жүйрік жылан — левиафанды, иір жылан — сол левиафанды жазалайды; теңіздегі айдаһарды да өлтіреді. Сол күні ол туралы былай деп ән айтыңдар: «Қып-қызыл шарап жүзімдігі». Мен, Жаратқан Ие, оны күзетемін; оған ешкім зиян келтірмесін деп, оны әрдайым суарып тұрамын; оны түн де, күндіз де күзетемін. Менде қаһар жоқ; шайқаста маған қарсы тікенектер мен тікенді бұталарды кім қояр еді? Мен олардың арасынан өтер едім, оларды түгелдей өртеп жіберер едім. Не болмаса ол Менің күшімнен ұстасын, сонда Менімен татулассын; иә, Менімен татулассын. Ол Жақыптан тарайтындарды тамырлантады; Исраил гүлдеп, бүр жарып, жер жүзін жеміспен толтырады. Ол оны өзін ұрғандарды ұрғанындай ұрды ма? Немесе ол өзін өлтіргендердің қырылғанындай қырылды ма? Сен онымен өлшеммен, ол өркен жайғанда, дауластың; шығыс желі соққан күні Ол Өзінің қатты желін тежейді. Сондықтан Жақыптың заңсыздығы осылай тазартылады; оның күнәсін алып тастаудың бүкіл жемісі — ол құрбандық үстелінің барлық тастарын ұнтақталып сындырылған бор тастарындай еткен кезде, қасиетті тоғайлар мен мүсіндер енді тұрмайтын болады. Алайда бекіністі қала қаңырап бос қалады, мекен тасталып, шөлдей иесіз қалады; сол жерде бұзау жайылады, сол жерде жатып, оның бұтақтарын жеп қояды. Оның бұтақтары қурағанда, олар сындырылып тасталады; әйелдер келіп, оларды отқа жағады; өйткені бұл — түсінігі жоқ халық; сондықтан оларды Жаратқан Оларға рақым етпейді, әрі оларды жаратқан Оларға ілтипат көрсетпейді. Сол күні Жаратқан Ие өзен арнасынан Мысыр жылғасына дейін бастырып тереді, ал сендер, уа, Исраил ұлдары, бір-бірлеп жиналасыңдар. Сол күні ұлы керней тартылатын болады, сонда Ассур жерінде құрып кетуге таяғандар да, Мысыр жеріндегі қуғындалғандар да келіп, Иерусалимдегі қасиетті тауда Жаратқан Иеге ғибадат етеді. Ишая 27:1–13.

In the previous articles, we have repeatedly addressed the “ensign” that is lifted up to call God’s other children out of Babylon. The last verse of Isaiah chapter twenty-seven, addresses the work of the ensign when it says “the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria.” Assyria is a symbol of Babylon in the last days, and those that hear the warning message to come out of Babylon in the verse, come and worship with those represented as the one hundred and forty-four thousand who are prophetically located at “the holy mount at Jerusalem.”

Алдыңғы мақалаларда біз Құдайдың өзге балаларын Бабылдан шақырып шығару үшін көтерілетін «ту» туралы қайта-қайта сөз еттік. Ишая пайғамбардың жиырма жетінші тарауының соңғы аяты: «ұлы керней тартылады, сонда Ассур жерінде құрып кетуге әзір тұрғандар келеді»,— деп, тудың қызметіне назар аударады. Ассур — ақырғы күндердегі Бабылдың рәмізі, ал осы аяттағы Бабылдан шығу туралы ескерту хабарын еститіндер «Иерусалимдегі қасиетті тауда» пайғамбарлық тұрғыдан орналасқан жүз қырық төрт мың деп бейнеленгендермен бірге келіп, ғибадат етеді.

The verse says, “and it shall come to pass in that day.” “That day,” which is the day when the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other children out of Babylon, is the setting for the entire chapter. The second voice of Revelation chapter eighteen, cries at the Sunday law, when the whore of Tyre is remembered.

Аятта: «сол күні солай болады»,— делінген. Аян кітабының он сегізінші тарауындағы екінші дауыс Құдайдың өзге балаларын Бабылдан шақырып шығаратын күн болып табылатын «сол күн» — бүкіл осы тараудың аясы. Аян кітабының он сегізінші тарауындағы екінші дауыс, Тирдің жезөкшесі еске алынатын жексенбілік заң кезінде, жар салады.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:4, 5.

> Содан кейін мен көктен шыққан тағы бір дауысты естідім; ол былай деді: «Одан шығыңдар, халқым, оның күнәларына ортақтасып қалмауларың үшін және оның бастан кешіретін пәлелерін қабылдамауларың үшін. Өйткені оның күнәлары көкке дейін жетті, әрі Құдай оның заңсыздықтарын есіне алды». Аян 18:4, 5.

Isaiah chapter twenty-seven, begins by identifying the same day that the chapter ends with, when it says, “In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea.”

Ишаяның жиырма жетінші тарауы тараудың соңында аяқталатын сол күнді айқындап бастаудан басталады, онда былай делінген: «Сол күні Жаратқан Ие Өзінің қатал да ұлы, әрі қуатты қылышымен лебиятан — жүйткіп өтетін жыланды, яғни лебиятан — ирелеңдеген жыланды жазалайды; әрі теңіздегі айдаһарды өлтіреді.»

At the Sunday law God’s executive, retributive judgment begins upon the kingdoms of the dragon (the United Nations), the beast (the papacy) and the false prophet (the United States). At the Sunday law the false prophet is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy, and national apostasy produces national ruin. The Sunday law is where God’s executive judgments begin to fall upon the dragon, who is Satan (and whose earthly kingdom is represented as the dragon), the beast and the false prophet. It is a progressive punishment, that begins at the Sunday law. The beginning and the ending of chapter twenty-seven of Isaiah is the Sunday law, and the chapter represents specific issues that are directly connected with the history that leads up to and follows after the Sunday law.

Жексенбілік заң кезінде Құдайдың атқарушы, кек қайтарушы соты айдаһардың (Біріккен Ұлттар Ұйымы), аңның (папалықтың) және жалған пайғамбардың (Америка Құрама Штаттарының) патшалықтарына қарсы басталады. Жексенбілік заң кезінде жалған пайғамбар Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық ретінде құлатылады, ал ұлттық жолдан таю ұлттық күйреуді туғызады. Жексенбілік заң — Құдайдың атқарушы соттары айдаһарға, яғни Шайтанға (және жердегі патшалығы айдаһар ретінде бейнеленетін соған), аңға және жалған пайғамбарға түсе бастайтын кезең. Бұл — жексенбілік заңнан басталатын, біртіндеп жүзеге асатын жаза. Ишаяның жиырма жетінші тарауының басы да, соңы да — жексенбілік заң, ал бұл тарау жексенбілік заңға алып келетін және одан кейін жалғасатын тарихпен тікелей байланысты нақты мәселелерді бейнелейді.

We are considering chapter twenty-seven, for it establishes the prophetic setting for chapters twenty-eight and twenty-nine. In those chapters we will find the definition of the latter rain as a methodology, which will allow us to understand the significance of laying chapters four and five of Daniel over the top of chapters one through three of Daniel. After Isaiah chapter twenty-seven, identifies the beginning of the progressive punishment of the dragon’s kingdom, he records that in that period of time, God’s people are commanded to “sing unto her.” Sing unto who?

Біз жиырма жетінші тарауды қарастырып отырмыз, өйткені ол жиырма сегізінші және жиырма тоғызыншы тараулар үшін пайғамбарлық жағдайды белгілейді. Сол тарауларда біз кейінгі жаңбырдың әдіснама ретіндегі анықтамасын табамыз, бұл бізге Даниял кітабының төртінші және бесінші тарауларын Даниял кітабының бірінші мен үшінші тарауларының үстіне қабаттастырудың маңызын түсінуге мүмкіндік береді. Ишаяның жиырма жетінші тарауы айдаһар патшалығының біртіндеп жазалануының басталуын айқындағаннан кейін, ол сол уақыт кезеңінде Құдай халқының «оған ән айтулары» бұйырылғанын жазады. Кімге ән айту?

The answer of who is to be sung to is in the title of the song, for they are to sing “a vineyard of red wine, that the Lord keeps.” The story of the vineyard is the story of God’s people, and it is first mentioned by Isaiah in chapter five.

Кімге арнап жырлануы тиіс екенінің жауабы әннің атауында берілген, өйткені олар «Жаратқан Ие қорғайтын қызыл шарап бағын» жырлауға тиіс. Жүзімдік туралы хикая — Құдай халқының хикаясы, әрі оны Ишая алғаш рет бесінші тарауда атайды.

> Now will I sing to my wellbeloved a song of my beloved touching his vineyard. My wellbeloved hath a vineyard in a very fruitful hill: And he fenced it, and gathered out the stones thereof, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also made a winepress therein: and he looked that it should bring forth grapes, and it brought forth wild grapes. And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard. What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to my vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down: And I will lay it waste: it shall not be pruned, nor digged; but there shall come up briers and thorns: I will also command the clouds that they rain no rain upon it. For the vineyard of the Lord of hosts is the house of Israel, and the men of Judah his pleasant plant: and he looked for judgment, but behold oppression; for righteousness, but behold a cry. Isaiah 5:1–5.

> Енді мен өзімнің аса сүйіктіме, сүйіктімнің жүзімдігі туралы ән шырқаймын. Менің аса сүйіктімнің аса құнарлы төбеде жүзімдігі бар еді. Ол оны қоршап, тастарынан тазартты да, таңдаулы жүзім бұтасын отырғызды; оның ортасына мұнара тұрғызды, сондай-ақ онда жүзім сығатын орын жасады; сөйтіп, оның жүзім беруін күтті, ал ол жабайы жүзім берді. Енді, уа, Иерусалим тұрғындары мен Яһуда ерлері, өтінемін, менің арам мен жүзімдігімнің арасын төрелік етіңдер. Жүзімдігім үшін мен істемеген тағы не істеуге болар еді? Неліктен мен оның жүзім беруін күткенімде, ол жабайы жүзім берді? Енді келіңдер, мен жүзімдігіме не істейтінімді сендерге айтайын: оның қоршауын алып тастаймын, сонда ол жеп қойылатын болады; қабырғасын құлатамын, сонда ол тапталатын болады. Мен оны қаңыратып қоямын: ол бұталанбайды да қопсытылмайды; онда тікенек пен ошаған өсіп шығады; сондай-ақ бұлттарға оның үстіне жаңбыр жаудырмауды бұйырамын. Өйткені Әскерлер Иесінің жүзімдігі — Исраил үйі, ал Яһуда ерлері — Оның сүйікті көшеті; Ол әділ сот күтті, бірақ міне, зорлық-зомбылық; әділдік күтті, бірақ міне, зарлы айқай. Ишая 5:1–5.

In the history of the Sunday law crisis, God’s people are to sing the song of the vineyard to God’s people, for the song says, “And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard.” The song of the vineyard is the song identifying the passing by of a former covenant people, while God enters into covenant with those whom Peter says were “in time past were not a people, but are now the people of God.” It identifies that no rain has fallen upon the vineyard, thus identifying the work of Elijah who comes in that period of time, and who alone can produce rain during that period. We know the song is about the passing by of a covenant people, for the song of the vineyard was sung by Christ to ancient Israel, in the period that ancient Israel was being passed by, while God was simultaneously entering into covenant with spiritual Israel.

Жексенбі заңы дағдарысының тарихында Құдай халқы жүзімдік туралы жырды Құдай халқына айтуы тиіс, өйткені жырда былай делінеді: «Ал енді, уа, Иерусалим тұрғындары мен Яһуда адамдары, өтінемін, мен пен жүзімдігімнің арасын таразылап көріңдер». Жүзімдік туралы жыр — бұрынғы келісім халқының айналып өтілуін айқындайтын жыр, ал сол кезде Құдай Петірдің: «бір кезде халық емес едіңдер, ал енді Құдай халқысыңдар», — деп айтқандарымен келісімге кіреді. Бұл жыр жүзімдікке ешқандай жаңбыр жаумағанын көрсетеді, осылайша сол уақыт кезеңінде келетін Ілиястың қызметін айқындайды; сол кезеңде жаңбырды тек сол ғана жаудыра алады. Біз бұл жырдың келісім халқының айналып өтілуі туралы екенін білеміз, өйткені жүзімдік туралы жырды Мәсіх көне Исраилге, көне Исраил айналып өтіліп жатқан кезеңде, ал Құдай сол мезетте рухани Исраилмен келісімге кіріп жатқан уақытта айтқан болатын.

> Hear another parable: There was a certain householder, which planted a vineyard, and hedged it round about, and digged a winepress in it, and built a tower, and let it out to husbandmen, and went into a far country: And when the time of the fruit drew near, he sent his servants to the husbandmen, that they might receive the fruits of it. And the husbandmen took his servants, and beat one, and killed another, and stoned another. Again, he sent other servants more than the first: and they did unto them likewise. But last of all he sent unto them his son, saying, They will reverence my son. But when the husbandmen saw the son, they said among themselves, This is the heir; come, let us kill him, and let us seize on his inheritance. And they caught him, and cast him out of the vineyard, and slew him. When the lord therefore of the vineyard cometh, what will he do unto those husbandmen? They say unto him, He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons. Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. Matthew 21:33–45.

> Тағы бір астарлы әңгімені тыңдаңдар: Бір үй иесі болыпты; ол жүзімдік отырғызып, оның айналасын қоршап, ішінде шарап сығатын орын қазып, мұнара тұрғызып, оны жүзімшілерге жалға беріп, алыс елге кетіпті. Ал жеміс беретін уақыт жақындағанда, ол өз қызметшілерін жүзімшілерге оның жемісін алуға жіберіпті. Бірақ жүзімшілер оның қызметшілерін ұстап алып, бірін сабап, бірін өлтіріп, бірін таспен атыпты. Ол тағы да алғашқылардан көбірек басқа қызметшілерін жіберіпті; ал олар бұларға да солай істепті. Ақырында, оларға: “Ұлымнан именер”, — деп, өз ұлын жіберіпті. Бірақ жүзімшілер ұлын көргенде, өзара: “Бұл — мұрагер; келіңдер, оны өлтіріп, мұрасын иемденіп алайық”, — десіпті. Сөйтіп, оны ұстап алып, жүзімдіктің сыртына шығарып тастап, өлтіріпті. Ендеше, жүзімдіктің иесі келгенде, ол әлгі жүзімшілерге не істемек? Олар Оған: “Ол сол зұлымдарды аяусыз қырып-жояды да, өзіне жемістерін өз мерзімінде беретін басқа жүзімшілерге жүзімдігін жалға береді”, — деді. Иса оларға айтты: “Құрылысшылар қабылдамай тастаған тас бұрыштың бас тасы болды; бұл — Иеміздің ісі, әрі біздің көзімізге ғажайып, — дегенді Жазбалардан ешқашан оқымап па едіңдер? Сондықтан сендерге айтамын: Құдай Патшалығы сендерден алынып, оның жемісін әкелетін бір халыққа беріледі. Ал осы тасқа құлаған әркім быт-шыт болады; ал тас кімнің үстіне құласа, соны күл-талқан етеді”. Бас діни қызметкерлер мен парызшылдар Оның астарлы әңгімелерін естігенде, олардың жайында айтып тұрғанын ұқты. Матай 21:33–45.

When Jesus sang the song of God’s vineyard to ancient Israel, they were so drawn into the logic and strength of the message, that when Jesus asked the quibbling Jews, what the Lord of the vineyard would do to those who slew the Son, they could not help but provide the correct answer, when they said, “He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons.”

Иса ежелгі Исраилге Құдайдың жүзімдігі туралы әнді айтқанда, олар хабардың қисыны мен қуатына соншалықты тартылып кетті, сондықтан Иса даукес яһудилерден жүзімдіктің Иесі Ұлын өлтіргендерге не істейтінін сұрағанда, олар: «Ол сол зұлымдарды аяусыз қырып-жояды да, жүзімдігін жемісін өз маусымында беретін басқа жүзімшілерге тапсырады»,— деп, дұрыс жауапты бермей қоя алмады.

Jesus then immediately added another verse to the song, when he sang about the rejected stone, and pulled their answer together with the closing stanza when he stated, “Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.” The “grinding him to powder,” echoes Isaiah twenty-seven making “all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up.” Both are references to the work of revival carried out by Josiah, who symbolized those in the last days that rediscover the “seven times”, which is the stumbling stone that crushes those who refuse to find it precious.

Содан кейін Иса қабыл алынбаған тас туралы жырлағанда, әнге дереу тағы бір аят қосты да, мына сөздерді айтқанда олардың жауабын қорытынды шумақпен түйіндеді: «Сондықтан сендерге айтамын: Құдай Патшалығы сендерден алынып, оның жемісін әкелетін бір халыққа беріледі. Ал осы тасқа құлаған әркім сындырылатын болады; ал ол кімнің үстіне құласа, соны күл-талқан етеді». «Соны күл-талқан етеді» деген сөз Ишаяның жиырма жетінші тарауындағы: «құрбандық үстелінің барлық тастары уатылып сындырылған бор тастары сияқты болады, тоғайлар мен мүсіндер тұрмайды» дегенді жаңғыртады. Екеуі де Жосия жүзеге асырған рухани жаңғыру ісіне сілтеме жасайды; Жосия соңғы күндерде «жеті уақытты» қайта ашатындарды бейнеледі, ал бұл — оны қымбат деп танудан бас тартатындарды жаншитын сүріну тасы.

In the day of the Sunday law, as represented in Isaiah chapter twenty-seven, those who “in time past were not a people,” are to sing the song of the Lord’s vineyard of red wine. These articles have often identified that there is no third message, without a first and a second message. The Sunday law is the third message, and the day of the Sunday law includes the history of the first and second messages. In chapter twenty-seven of Isaiah, the Sunday law is identifying the period represented in Daniel chapter one, and then again in Daniel chapters one through three. Prophetically, the day of the Sunday law in chapter twenty-seven is identifying the history of September 11, 2001, when the first message was empowered through to the soon-coming Sunday law.

Жексенбілік заңның күнінде, Ишая кітабының жиырма жетінші тарауында бейнеленгендей, «бұрын халық емес еді» делінгендер Жаратқан Иенің қызыл шарапты жүзімдігі туралы әнін айтуға тиіс. Бұл мақалалар бірінші және екінші хабарсыз үшінші хабар болмайтынын жиі көрсетіп келді. Жексенбілік заң — үшінші хабар, ал жексенбілік заңның күні бірінші және екінші хабарлардың тарихын қамтиды. Ишаяның жиырма жетінші тарауында жексенбілік заң Даниял кітабының бірінші тарауында бейнеленген кезеңді, содан кейін тағы да Даниялдың бірінші мен үшінші тараулары аралығындағы кезеңді көрсетіп тұр. Пайғамбарлық тұрғыдан, жиырма жетінші тараудағы жексенбілік заңның күні 2001 жылғы 11 қыркүйектің тарихын, яғни бірінші хабардың күшейтілген кезінен бастап жуықтап келе жатқан жексенбілік заңға дейінгі тарихты көрсетіп тұр.

We will continue on in our consideration of the song that the redeemed are to proclaim in the time leading up to the point where the whore of Rome will begin to sing her song, in the next article.

Келесі мақалада біз құтқарылғандар Рим жезөкшесі өз әнін айта бастайтын мезгілге дейінгі уақытта жариялауға тиіс әнді қарастыруымызды жалғастырамыз.

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> Сонда мен қарадым, міне, Сион тауының үстінде Тоқты тұр екен, әрі Оның қасында маңдайларына Өз Әкесінің есімі жазылған жүз қырық төрт мың адам бар екен. Сонда мен көктен көп сулардың шуындай, әрі зор күн күркірінің үніндей бір дауысты естідім; сондай-ақ мен арфашылардың өз арфаларында ойнап жатқан үнін естідім. Олар тақтың алдында, төрт мақұлықтың алдында және ақсақалдардың алдында жаңа жыр іспетті бір ән айтты; сол әнді жер бетінен сатып алынған жүз қырық төрт мыңнан басқа ешкім үйрене алмады. Бұлар әйелдермен арамдалмағандар, өйткені олар — пәк жандар. Бұлар Тоқты қайда барса, соңынан еріп жүрушілер. Бұлар Құдайға және Тоқтыға арналған алғашқы өнім ретінде адамдар арасынан сатып алынғандар. Олардың аузынан ешбір айлакерлік табылған жоқ, өйткені олар Құдай тағының алдында мінсіз. Аян 14:1–5.

Back to Articles