Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Three

Даниял кітабы — жүз сексен үшінші бөлімі

The Eternal Foundation: Christ in Prophetic History and the Believer’s Faith

Мәңгілік Негіз: Пайғамбарлық тарихтағы Мәсіх және сенушінің сенімі

Author

Jeff Pippenger

Published

April 13, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life.” That “truth” identified two aspects of Christ. The first was that Christ is an element of prophetic history. The waymarks that represent the events of prophetic history, represent Christ. His association with the events identifies the sacredness of the prophetic waymarks, and provides the logic for Sister White so often saying that we must guard the waymarks, for those waymarks represent Jesus Christ. The waymark that represented the testing theme in the time of Christ was His baptism, and it aligned with other events in the sacred reform lines, distinguished by the descent of a Divine symbol.

Петір мойындаған «ақиқат — сенушінің сенімінің негізі. Бұл — Мәсіхтің Өзі мәңгілік өмір деп жариялаған нәрсе». Сол «ақиқат» Мәсіхтің екі қырын айқындады. Біріншісі — Мәсіх пайғамбарлық тарихтың бір бөлігі екендігі. Пайғамбарлық тарихтың оқиғаларын бейнелейтін межелік белгілер Мәсіхтің Өзін бейнелейді. Оның сол оқиғалармен байланысы пайғамбарлық межелік белгілердің қасиеттілігін айқындайды және Уайт ханымның межелік белгілерді сақтауымыз керек деп соншалық жиі айтуының қисынын көрсетеді, өйткені ол межелік белгілер Иса Мәсіхті бейнелейді. Мәсіхтің уақытында сыналу тақырыбын бейнелеген межелік белгі Оның шомылдыру рәсімі болды, әрі ол қасиетті реформалық желілердегі өзге оқиғалармен сәйкес келді; бұл оқиғалар Құдайлық нышанның төмен түсуімен ерекшеленеді.

In the reform line of Moses, Divinity descended and abode in a burning bush, a symbol of the creator combining with the creation. In the reform line at the end of the seventy years, Michael descended to empower Cyrus to move forward with the first decree, and at the same time Daniel was changed into the image of Christ. In the reform line of Christ, the Holy Spirit descended in the form of a dove to anoint God’s Son, the symbol of Divinity combined with humanity. In Millerite history the angel that descended on August 11, 1840 was “no less a personage than Jesus Christ,” who descended with a little book that was to be eaten, and He was that little book. There He demonstrated that the combination of Divinity with humanity is accomplished by eating and drinking the flesh and blood of the Bread of Heaven.

Мұсаның реформалық желісінде Жаратушының жаратылыспен қосылуының нышаны болған жанып тұрған бұтаға Құдайлық түсіп, сонда тұрақтады. Жетпіс жылдың соңындағы реформалық желіде Михаил бірінші жарлықты алға бастыру үшін Кірге күш беру мақсатымен түсті, әрі сол уақытта Даниял Мәсіхтің бейнесіне өзгертілді. Мәсіхтің реформалық желісінде Киелі Рух Құдай Ұлын майлау үшін көгершін бейнесінде түсті, бұл — Құдайлықтың адамзатпен қосылуының нышаны. Миллершілдер тарихында 1840 жылдың 11 тамызында түскен періште «Иса Мәсіхтің Өзінен кем тұлға емес» еді; Ол желінуге тиіс кішкене кітаппен бірге түсті, әрі Өзі сол кішкене кітап еді. Сол жерде Ол Құдайлық пен адамзаттың қосылуы Көктен түскен Нанның тәні мен қанын жеу және ішу арқылы жүзеге асатынын көрсетті.

Sacred history is sacred because it is embodied by the presence of Christ. The predictions of God’s Word that identify future events, are Jesus Christ, for He is the “Word.” When those predictions are fulfilled in history, the events represent the fulfillment of His word, and His Word is Truth. It is His Word that sets forth the prediction, and it is His Word that is fulfilled when the event arrives, so at the beginning and at the ending it is Jesus Christ, for He is the Alpha and Omega. Therefore, when Peter proclaimed that Jesus was the Christ and the Son of the living God, he was identifying a waymark that was Jesus Christ and a waymark that reaches its perfect fulfillment in the last days. September 11, 2001 was the perfect fulfillment of Christ.

Қасиетті тарих қасиетті, өйткені ол Мәсіхтің қатысуымен көрініс табады. Болашақ оқиғаларды айқындайтын Құдай Сөзінің алдын ала айтулары — Иса Мәсіхтің Өзі, өйткені Ол — «Сөз». Сол алдын ала айтулар тарихта орындалғанда, бұл оқиғалар Оның сөзінің орындалуын білдіреді, ал Оның Сөзі — Ақиқат. Алдын ала айтуды баяндайтын — Оның Сөзі, ал оқиға келгенде орындалатын да — Оның Сөзі; сондықтан бастауында да, соңында да — Иса Мәсіх, өйткені Ол — Альфа мен Омега. Сондықтан Петір Исаның Мәсіх әрі тірі Құдайдың Ұлы екенін жариялаған кезде, ол Иса Мәсіх болған бір белгіні және соңғы күндерде өзінің кемел орындалуына жететін бір белгіні айқындап тұрды. 2001 жылғы 11 қыркүйек Мәсіхтің кемел орындалуы болды.

To reject the prophetic fulfillment of September 11, 2001, is to reject Christ, the Son of the living God. That truth, expressed by Peter, was “the foundation of the believer’s faith,” and on September 11, 2001 Christ led His last-day people back to Jeremiah’s “old paths,” which represent the “foundations” of the movement of the first and third angels’ messages. Peter represented the one hundred and forty-four thousand, who are sealed during the period when the four angels are restraining the four winds. The sealing time is a specific prophetic period, beginning on September 11, 2001 and ending at the soon coming Sunday law. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

2001 жылғы 11 қыркүйектегі пайғамбарлық орындалуды теріске шығару — тірі Құдайдың Ұлы Мәсіхті теріске шығару деген сөз. Петір білдірген сол ақиқат «сенушінің сенімінің іргетасы» болды, әрі 2001 жылғы 11 қыркүйекте Мәсіх ақырғы күндердегі халқына Еремияның «ежелгі соқпақтарына» қайта оралуға жол бастады; олар бірінші және үшінші періштелердің хабарлары қозғалысының «іргетастарын» бейнелейді. Петір төрт желді төрт періште тежеп тұрған кезеңде мөрленетін жүз қырық төрт мыңды бейнеледі. Мөрлеу уақыты — 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталып, жуық арада келетін жексенбілік заңмен аяқталатын нақты пайғамбарлық кезең. Иса әрдайым бір нәрсенің соңын сол нәрсенің басталуымен бейнелейді.

At the beginning of the sealing time the angel of Revelation eighteen descended, as had the Holy Spirit at the baptism, and that angel was “no less a personage than Jesus Christ,” for the angel that descended to lighten the earth with His glory in the Millerite history was “no less a personage than Jesus Christ.” At the soon coming Sunday law “no less a personage than Jesus Christ,” descends again and presents the second of the two messages of Revelation eighteen, as He calls His other flock out of Babylon. In the middle of the period of the sealing time, an angel descended, as the second angel descended on April 19, 1844, at the first disappointment of the Millerite movement.

Мөрлену уақытының басында Аян он сегіздің періштесі шомылдыру рәсімі кезіндегідей Киелі Рух түскендей болып түсті, әрі сол періште “Иса Мәсіхтің Өзінен кем тұлға емес еді”, өйткені Миллериттер тарихында жерді Өзінің ұлылығымен нұрландыру үшін түскен періште де “Иса Мәсіхтің Өзінен кем тұлға емес еді”. Жуықта келе жатқан жексенбілік заң кезінде “Иса Мәсіхтің Өзінен кем тұлға емес” тағы да түсіп, Аян он сегіздегі екі хабардың екіншісін ұсынады, өйткені Ол Өзге отарын Бабылдан шақырып шығарады. Мөрлену уақыты кезеңінің ортасында бір періште түсті, дәл сол сияқты Миллериттер қозғалысының алғашқы түңілуі кезінде, 1844 жылғы 19 сәуірде, екінші періште түскен болатын.

Between the arrival of that second angel, and the arrival of the third angel on October 22, 1844, many angels were sent to add power to the second angel as the Midnight Cry message arrived. Speaking of the history when these angels arrived in Millerite history, Sister White informs us that those that rejected these messages had crucified Christ just as assuredly as the Jews crucified Christ.

Сол екінші періштенің келуі мен үшінші періштенің 1844 жылғы 22 қазанда келуінің аралығында, Түн ортасындағы айқай хабары жеткен кезде, екінші періштеге күш қосу үшін көптеген періштелер жіберілді. Осы періштелердің Миллериттер тарихында келген кезеңі туралы айта отырып, Уайт ханым бізге бұл хабарларды қабылдамай қойғандардың Мәсіхті яһудилер Мәсіхті айқышқа шегелегеніндей анық түрде айқышқа шегелегенін хабарлайды.

> “I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there.” Early Writings, 261.

> «Яһудилер Исаны айқышқа шегелегені сияқты, атаулы шіркеулер де осы хабарларды айқышқа шегеледі; сондықтан олар аса қасиетті орынға апаратын жол туралы ешбір білімге ие емес, әрі ондағы Исаның шапағаты оларға пайда әкеле алмайды». Early Writings, 261.

The messages represented by the angels, when rejected, represent the crucifixion of Christ, for He embodies the messages and their historical fulfillment. On July 18, 2020, “no less a personage than Jesus Christ” descended, marking the first disappointment and the beginning of the tarrying time. Slain in the streets, the dead dry bones of His last-day people were to be awakened by hearing the only voice that can bring people back to life.

Періштелер бейнелейтін хабарлар қабылданбаған кезде, олар Мәсіхтің айқышқа шегеленуін білдіреді, өйткені Ол сол хабарлардың Өзі әрі олардың тарихи орындалуы болып табылады. 2020 жылғы 18 шілдеде «Иса Мәсіхтен кем емес Тұлға» төмен түсіп, алғашқы түңілуді және кідіріс уақытының басталуын белгіледі. Көшелерде өлтірілген Оның соңғы күндердегі халқының өлі, құрғақ сүйектері адамдарды қайтадан өмірге әкеле алатын жалғыз дауысты есту арқылы оятылуы тиіс еді.

> Verily, verily, I say unto you, The hour is coming, and now is, when the dead shall hear the voice of the Son of God: and they that hear shall live. For as the Father hath life in himself; so hath he given to the Son to have life in himself; And hath given him authority to execute judgment also, because he is the Son of man. Marvel not at this: for the hour is coming, in the which all that are in the graves shall hear his voice, And shall come forth; they that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation. John 5:25–29.

> Расында, расында, сендерге айтамын: өлілер Құдай Ұлының даусын еститін уақыт келе жатыр, тіпті қазірдің өзінде келді; естігендер өмір сүреді. Өйткені Әкенің Өзіне тән өмірі болғанындай, Ол Ұлға да Өзіне тән өмірге ие болуды берді; әрі Оған үкім шығаруға билік берді, өйткені Ол — Адам Ұлы. Бұған таңданбаңдар, себебі қабірлерде жатқандардың бәрі Оның дауысын еститін уақыт келе жатыр; сонда олар сыртқа шығады: игілік істегендер — өмірдің қайта тірілуіне, ал зұлымдық істегендер — айыпталудың қайта тірілуіне. Жохан 5:25–29.

In July of 2023, His voice called the dead dry bones to life, and Alpha and Omega then repeated the beginning of the sealing time, for July 2023, marks the ending period of the sealing time. His people were then again called back to Jeremiah’s old paths, to the foundations of Millerite history. The foundational message of the Millerites’ beginning and ending were the first and last messages of Millerite history, which was the “seven times” of Leviticus chapter twenty-six.

2023 жылдың шілдесінде Оның даусы өлі, қураған сүйектерді өмірге шақырды, содан кейін Альфа мен Омега мөрлеу уақытының басталуын қайтадан қайталады, өйткені 2023 жылдың шілдесі мөрлеу уақытының аяқталу кезеңін белгілейді. Сонда Оның халқы тағы да Еремияның ежелгі жолдарына, Миллериттер тарихының негіздеріне кері шақырылды. Миллериттер бастамасы мен аяқталуының іргелі хабары Миллериттер тарихының алғашқы әрі соңғы хабарлары болды, бұл — Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыт» еді.

In July 2023, God’s last day people were once again commanded to take the little book and eat it. As they eat the little book, they are then tested to see if they will acknowledge the message of the third Woe in Revelation chapter nine (the tidings of the east) and the message of Daniel chapter eleven (the tidings of the north). The testing process leads them to verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, which is the Battle of Panium, which is Caesarea Philippi and which is the message of the Midnight Cry where the two classes who have heard His voice are manifested, one class “that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation.”

2023 жылғы шілдеде Құдайдың соңғы күндегі халқына тағы да кішкентай кітапты алып, оны жеу бұйырылды. Олар кішкентай кітапты жеген кезде, кейін олар Аян кітабының тоғызыншы тарауындағы үшінші Қасіреттің хабарын (шығыстан келетін хабарларды) және Даниял кітабының он бірінші тарауындағы хабарды (солтүстіктен келетін хабарларды) мойындай ма, жоқ па — соны анықтау үшін сыналады. Бұл сынақ үдерісі оларды Даниял кітабының он бірінші тарауындағы он үшінші–он бесінші аяттарға алып барады; бұл — Паний шайқасы, яғни Қайсария Філіпі, әрі бұл — Түн ортасындағы айқайдың хабары, онда Оның үнін естіген екі топ айқын көрінеді: бір тобы — «жақсылық істегендер өмірдің қайта тірілуіне; ал жамандық істегендер сотталу үшін қайта тірілуге».

There are three voices in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and they are all the voice of “no less a personage than Jesus Christ.” The first voice of Revelation eighteen sounded when the great buildings of New York city were brought down by a touch from God. The second voice is the voice of Michael the archangel who calls the dead out of their graves. The third voice is the second voice of Revelation chapter eighteen that calls His other flock out of Babylon in the hour of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The perfect fulfillment of Peter’s confession at Caesarea Philippi is made when Christ leads His last day people to “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

Жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытында үш дауыс бар, және олардың бәрі де «Иса Мәсіхтен кем емес Тұлғаның дауысы». Аян кітабының он сегізінші тарауындағы бірінші дауыс Нью-Йорк қаласының зәулім ғимараттары Құдайдың бір ғана жанасуымен құлатылған кезде естілді. Екінші дауыс — өлілерді қабірлерінен шақырып шығаратын бас періште Михаилдың дауысы. Үшінші дауыс — Аян кітабының он сегізінші тарауындағы екінші дауыс; ол Аян кітабының он бірінші тарауындағы «ұлы жер сілкінісі» сағатында Оның өзге отарын Бабылдан шақырып шығарады. Петірдің Қайсария Філіппідегі мойындауының кемел орындалуы Мәсіх Өзінің соңғы күндердегі халқын «Даниял пайғамбарлығының соңғы күндерге қатысты бөлігіне» бастап келген кезде жүзеге асады.

Panium of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, is the “portion” of the prophecy of Daniel that was sealed up that identifies the message of the Midnight Cry. Panium is the Exeter camp meeting in August of 1844, it’s a history that is fulfilled in the second term of Donald Trump, and it is the prophetic message that impresses the seal of God upon the foreheads of the one hundred and forty-four thousand. The verses we are now studying are very holy ground.

Даниял 11-тараудың он үштен он беске дейінгі аяттарындағы Паниум — Даниял пайғамбарлығының «үлесі», яғни Түн ортасындағы айқай хабарын айқындайтын, мөрленіп жабылып қойылған пайғамбарлық бөлік. Паниум — 1844 жылдың тамызындағы Экзетер лагерлік жиналысы; ол Дональд Трамптың екінші мерзімінде орындалатын тарих, әрі ол жүз қырық төрт мыңның маңдайларына Құдайдың мөрін басатын пайғамбарлық хабар. Қазір біз зерттеп отырған аяттар — аса қасиетті жер.

> “The truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life. But the possession of this knowledge was no ground for self-glorification. Through no wisdom or goodness of his own had it been revealed to Peter. Never can humanity, of itself, attain to a knowledge of the divine. ‘It is as high as heaven; what canst thou do? deeper than hell; what canst thou know?’ Job 11:8. Only the spirit of adoption can reveal to us the deep things of God, which ‘eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man.’ ‘God hath revealed them unto us by His Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.’ 1 Corinthians 2:9, 10. ‘The secret of the Lord is with them that fear Him;’ and the fact that Peter discerned the glory of Christ was an evidence that he had been ‘taught of God.’ Psalm 25:14; John 6:45. Ah, indeed, ‘blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee.’

> «Петір мойындаған ақиқат — сенушінің сенімінің іргетасы. Бұл — Мәсіхтің Өзі мәңгілік өмір деп жариялаған нәрсе. Бірақ осы білімге ие болу өз-өзін дәріптеуге ешбір негіз болған жоқ. Ол Петірге өз даналығы не ізгілігі арқылы ашылған жоқ. Адамзат ешқашан өзінен-өзі Құдайлықты тануға жете алмайды. “Ол көктен биік; сен не істей аласың? өлілер мекенінен терең; сен не біле аласың?” Әйүп 11:8. Бізге Құдайдың терең сырларын, “көз көрмеген, құлақ естімеген, адам жүрегіне кіріп те шықпаған” нәрселерді, тек асырап алу рухы ғана аша алады. “Ал Құдай бізге оны Өзінің Рухы арқылы ашты; өйткені Рух бәрін, тіпті Құдайдың терең сырларын да зерттейді.” 1 Қорынттықтарға 2:9, 10. “Жаратқан Иенің сыры Одан қорқатындармен бірге;” ал Петірдің Мәсіхтің ұлылығын танып-білуі оның “Құдайдан тәлім алғанының” дәлелі болды. Забур 25:14; Жохан 6:45. Иә, расында, “бақыттысың сен, Шимон Бар-Жона; өйткені мұны саған тән мен қан ашқан жоқ.”»

> “Jesus continued: ‘I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build My church; and the gates of hell shall not prevail against it.’ The word Peter signifies a stone,—a rolling stone. Peter was not the rock upon which the church was founded. The gates of hell did prevail against him when he denied his Lord with cursing and swearing. The church was built upon One against whom the gates of hell could not prevail.” The Desire of Ages, 413

> «Иса сөзін жалғастырып былай деді: “Саған тағы айтамын: сен — Петірсің, Мен Өз шіркеуімді осы жартас үстіне құрамын; әрі тозақ қақпалары оны жеңе алмайды”. “Петір” сөзі тас дегенді білдіреді, — домалайтын тас. Петір шіркеудің іргесі қаланған жартас болған жоқ. Ол қарғап-сілеу арқылы Иесінен бас тартқанда, тозақ қақпалары оған қарсы басым түсті. Шіркеу тозақ қақпалары жеңе алмайтын Біреудің үстіне салынды». The Desire of Ages, 413

The message Christ was presenting to His disciples at Caesarea Philippi was and is the message of the Midnight Cry, and it is placed within the context of a spiritual war between the Greek god Pan, whose temple was called “the gates of hell,” and the two apostate horns of the earth beast. The Maccabees were God’s apostate people, who professed to be the defenders of God’s church, as they were warring against the religion of the Greeks. They identified themselves as both the religious and political leaders. They represent the apostate Protestantism of those fallen churches that, with the government of the United States, are now forming an image of the beast and are warring against the globalist’s religion of woke-ism and Mother Earth. The apostate horns prevail in their struggle with the religious and political elements of globalism, and at the same time the true Protestant horn is being purified by the removal of the last remnants of the foolish virgins, in advance of being lifted up as an ensign at the “great earthquake” of the soon coming Sunday law.

Мәсіхтің Қайсария Філіппиде Өз шәкірттеріне ұсынған хабары Түн ортасындағы айқайдың хабары болды және болып қала береді; әрі ол «тозақ қақпалары» деп аталған ғибадатханасы бар грек құдайы Пан мен жердегі аңның жолдан тайған екі мүйізі арасындағы рухани соғыс аясында орналастырылған. Маккавейлер Құдайдың жолдан тайған халқы еді; олар гректердің дініне қарсы соғысып жүргендіктен, өздерін Құдай қауымының қорғаушылары деп жариялады. Олар өздерін әрі діни, әрі саяси жетекшілер ретінде танытты. Олар Америка Құрама Штаттарының үкіметімен бірге қазір аңның мүсінін жасап, уоукизм мен Жер-Ананың жаһаншылдар дініне қарсы соғысып жатқан сол құлаған шіркеулердің жолдан тайған протестантизмін бейнелейді. Жолдан тайған мүйіздер жаһаншылдықтың діни және саяси элементтерімен күресінде жеңіске жетеді, ал сонымен бір мезгілде шынайы протестанттық мүйіз жуық арада келетін жексенбілік заңның «ұлы жер сілкінісінде» ту ретінде көтерілердің алдында, данасыз қыздардың соңғы қалдықтарының аластатылуы арқылы тазартылып жатыр.

The portion of the prophecy of the book of Daniel that relates to the last days, which is also the Revelation of Jesus Christ, and is the message of the Midnight Cry, is unsealed by the Lion of the tribe of Judah at Caesarea Philippi, which is Panium. It is unsealed in the midst of the warfare between atheistic beast from the bottomless pit and the horn of Republicanism that began to stir up that beast in 2015, and against the genuine horn of Protestantism that is now being resurrected as a mighty army.

Даниял кітабы пайғамбарлығының ақырғы күндерге қатысты бөлігі, ол сондай-ақ Иса Мәсіхтің Аян кітабы болып табылады әрі Түн ортасындағы айқайдың хабары болып табылады, Яһуда руының Арыстаны арқылы Паний болып табылатын Кесария Филиппиде ашылады. Ол 2015 жылы түпсіз тұңғиықтан шыққан атеистік аңды қозғай бастаған республикалықтың мүйізі мен қазір құдіретті әскер ретінде қайта тіріліп жатқан протестантизмнің шынайы мүйізіне қарсы соғыстың ортасында ашылады.

The truth that Peter confessed represents the waymark of September 11, 2001, and also that Christ is the Son of the living God. The truth of what is represented by Jesus being the Son of God, is a testing truth as certainly as was whether Jesus was the Messiah or not in the days of Peter. The proclamation that Jesus is the Son of God represents everything that had been revealed of who the Son is. It represents not only that He was God’s Son, but that He was also the son of man. It is the truth of the incarnation of divinity into humanity, which is the very work that is accomplished during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The truth of the “incarnation,” is the truth at the end that was typified by the truth of the “Sabbath” at the beginning.

Петір мойындаған ақиқат 2001 жылғы 11 қыркүйектің белгі-таңбасын білдіреді, сондай-ақ Мәсіхтің тірі Құдайдың Ұлы екендігін де білдіреді. Исаның Құдайдың Ұлы болуы нені білдіретіні туралы ақиқат, Петірдің күндерінде Исаның Мәсіх екендігі не еместігі қалай сынақтық ақиқат болса, дәл солай сынақтық ақиқат болып табылады. Иса Құдайдың Ұлы деп жариялау Ұлдың кім екені туралы ашылғанның бәрін білдіреді. Бұл Оның Құдайдың Ұлы болғанын ғана емес, сонымен бірге Оның адам ұлы болғанын да білдіреді. Бұл — Құдайлықтың адамзатқа тән болмысқа енуі туралы ақиқат, әрі дәл осы іс жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытында жүзеге асады. «Ену» туралы ақиқат — басындағы «Сенбі» туралы ақиқатпен бейнеленген ақыр соңындағы ақиқат.

October 22, 1844 marked the arrival of the third angel. When an angel arrives, a special truth adapted to the period where the truth is unsealed is opened by the Lion of the tribe of Judah, and that truth then tests the generation where that truth is opened up. On October 22, 1844 the truths associated with the work of Christ, who suddenly came unto the temple He had raised in the forty-six years from 1798 unto 1844, were revealed. Christ’s work of judgment, the law of God, His role as High Priest, the issue of the mark of the beast and the sealing of the one hundred and forty-four thousand were all opened up. Sister White was shown that of those truths, there was one truth which the Alpha and Omega identified in a special light.

1844 жылғы 22 қазан үшінші періштенің келуін белгіледі. Періште келген кезде, ақиқаттың мөрі ашылатын кезеңге лайықталған ерекше бір ақиқат Яһуда руынан шыққан Арыстан тарапынан ашылады, содан кейін сол ақиқат өзі ашылған ұрпақты сынайды. 1844 жылғы 22 қазанда 1798 жылдан 1844 жылға дейінгі қырық алты жыл ішінде Өзі көтерген ғибадатханаға кенеттен келген Мәсіхтің ісімен байланысты ақиқаттар ашылды. Мәсіхтің сот ісі, Құдай заңы, Оның Бас діни қызметкер ретіндегі рөлі, хайуанның таңбасы туралы мәселе және жүз қырық төрт мыңның мөрленуі — мұның бәрі ашылып көрсетілді. Уайт ханымға сол ақиқаттардың ішінде Альфа мен Омега ерекше нұрда айқындап көрсеткен бір ақиқат бар екені көрсетілді.

> “I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

> «Он өсиеттің дәл ортасында тұрған төртінші өсиетті айнала қоршаған жұмсақ нұр шеңберін көргенімде, қатты таңғалдым. Періште былай деді: “Ол — аспан мен жерді және олардың ішіндегінің бәрін жаратқан тірі Құдайды анықтайтын он өсиеттің ішіндегі жалғыз өсиет. Жердің негіздері қаланғанда, сенбінің де негізі қаланды”». Testimonies, 1-том, 75.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand had arrived, but it was to be delayed by the rebellion of 1863. On September 11, 2001 the sealing process began when Christ, represented as the mighty angel of Revelation chapter eighteen, descended with a hidden book in His hand that God’s last day people were to eat. The Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, so in the last days there was another truth that was placed in a special light, and it was directly connected to the Sabbath truth that was highlighted the first time Christ attempted to seal the one hundred and forty-four thousand.

Жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақыты жеткен еді, бірақ ол 1863 жылғы бүлік салдарынан кейінге қалдырылуға тиіс болды. 2001 жылғы 11 қыркүйекте мөрлеу үдерісі Мәсіх Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періште ретінде бейнеленіп, Құдайдың ақырғы күндердегі халқы жеуге тиіс болған жасырын кітапты Өз қолында ұстап көктен түскен кезде басталды. Альфа мен Омега әрдайым ақырын бастау арқылы бейнелейді, сондықтан соңғы күндері де ерекше нұрға қойылған тағы бір ақиқат болды, әрі ол Мәсіх жүз қырық төрт мыңды алғаш рет мөрлеуге әрекеттенген кезде айрықша көрсетілген сенбі ақиқатына тікелей байланысты еді.

> “The time has come for Daniel to stand in his lot. The time has come for the light given him to go to the world as never before. If those for whom the Lord has done so much will walk in the light, their knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased as they near the close of this earth’s history.

> «Даниялдың өз үлесінде тұратын уақыты келді. Оған берілген нұрдың бұрын-соңды болмағандай дүниеге таралатын уақыты келді. Егер Жаратқан Ие соншалық көп нәрсе істегендер нұрда жүретін болса, жер тарихының ақырына жақындаған сайын, олардың Мәсіх және Оған қатысты пайғамбарлықтар жөніндегі білімі едәуір арта түседі.

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. They are of infinite worth in God’s sight, for they are one with Christ. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key which unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will not be able to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus will see light in God’s light.” Manuscript Releases, number 21, 406, 407.

> «Құдаймен қарым-қатынаста болатындар Әділдік Күнінің нұрында жүреді. Олар Құдай алдында өз жолын бұзып, Өздерінің Құтқарушысын қорламайды. Көктен түскен нұр олардың үстіне жарқырайды. Олар Құдайдың көз алдында шексіз құнды, өйткені олар Мәсіхпен бір. Олар үшін Құдай сөзі асқан көркемдік пен сүйкімділікке толы. Олар оның маңызын көреді. Ақиқат оларға ашылады. Тәнге келу туралы ілім жұмсақ сәулеге бөленеді. Олар Киелі жазбаның барлық құпияларды ашатын әрі барлық қиындықтарды шешетін кілт екенін көреді. Нұрды қабылдауға және нұрда жүруге ынтасыз болғандар құдайшылдықтың құпиясын түсіне алмайды, бірақ айқышты алып, Исаның соңынан еруден тайынбағандар Құдайдың нұрында нұрды көреді». Қолжазба жарияланымдары, 21-сан, 406, 407.

The doctrine of the incarnation is the truth that Divinity combined with humanity does not sin, and the sign of those who have reached that experience in the last days is the Sabbath.

Тәнге ену туралы ілім — Құдайлықтың адамдықпен бірігуі күнә жасамайтыны жөніндегі ақиқат, ал соңғы күндері сол тәжірибеге жеткендердің белгісі — сенбі күні.

> Moreover also I gave them my sabbaths, to be a sign between me and them, that they might know that I am the Lord that sanctify them. Ezekiel 20:12.

> Сондай-ақ Мен оларға Өзімнің сенбілік күндерімді бердім, олар Мен мен олардың арасындағы белгі болсын деп, оларды қасиетті ететін Жаратқан Ие Мен екенімді білулері үшін. Езекиел 20:12.

The one hundred and forty-four thousand are sealed for eternity, and the process of the sealing identifies a short period of time at the end of the sealing process, just before the Sunday law, when the seal is impressed. In that short period of time Divinity is combined with humanity, permanently.

Жүз қырық төрт мың мәңгілікке мөрленеді, әрі мөрлеу үдерісі мөрдің басылуы жексенбілік заңның дәл алдында жүзеге асатын, мөрлеу үдерісінің соңындағы қысқа уақыт кезеңін айқындайды. Сол қысқа уақыт кезеңінде Құдайлық адамзатпен біржола біріктіріледі.

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.

> «Дайындықтың ұлы ісінде сендер не істеп жүрсіңдер, бауырластар? Дүниемен қосылып жатқандар осы дүниенің қалыбын қабылдап, аңның таңбасына дайындалуда. Өздеріне сенбейтін, Құдайдың алдында өздерін кішірейтіп, шындыққа мойынсұну арқылы жандарын тазартып жүргендер — міне, осылар көктегі қалыпты қабылдап, маңдайларында Құдайдың мөрін алуға дайындалуда. Жарлық шыққанда және таңба басылғанда, олардың мінезі мәңгілікке таза да дақсыз болып қала береді.»

> “Now is the time to prepare. The seal of God will never be placed upon the forehead of an impure man or woman. It will never be placed upon the forehead of the ambitious, world-loving man or woman. It will never be placed upon the forehead of men or women of false tongues or deceitful hearts. All who receive the seal must be without spot before God—candidates for heaven. Go forward, my brethren and sisters. I can only write briefly upon these points at this time, merely calling your attention to the necessity of preparation. Search the Scriptures for yourselves, that you may understand the fearful solemnity of the present hour.” Testimonies, volume 5, 216.

> «Қазір — дайындалатын уақыт. Арам еркек не әйелдің маңдайына Құдайдың мөрі ешқашан басылмайды. Ол өркөкірек, дүниені сүйетін еркек не әйелдің маңдайына да ешқашан басылмайды. Ол жалған тілді не алдамшы жүректі ерлер мен әйелдердің маңдайына да ешқашан басылмайды. Мөрді қабылдайтындардың бәрі Құдай алдында дақсыз — көкке лайық үміткерлер болуы тиіс. Алға басыңдар, бауырларым мен әпке-қарындастарым. Қазіргі сәтте мен бұл мәселелер туралы тек қысқаша ғана жаза аламын, назарларыңды тек дайындықтың қажеттілігіне аударып отырмын. Осы шақтың үрейлі салтанаттылығын түсіне алуларың үшін, Жазбаларды өздерің зерттеңдер». Testimonies, 5-том, 216.

The previous passage might suggest that the seal is impressed at the Sunday law, but this is not the case. Sister White is clear that the Sunday law is a great crisis, and she also teaches clearly that character is manifested in a crisis, but never developed in a crisis. The seal is impressed at the Sunday law in the sense that it then becomes visible, for those who then have the seal are lifted up as an ensign. The seal is impressed in a short period of time, just before probation closes, and for Sabbath-keepers, probation closes at the Sunday law. The sealing began on September 11, 2001, and no one then received the seal of God, for as illustrated in the period of time following October 22, 1844, there was first to be a testing process.

Алдыңғы үзінді жексенбілік заң кезінде мөр басылады деген ой тудыруы мүмкін, бірақ олай емес. Уайт қарындас жексенбілік заңның ұлы дағдарыс екенін анық айтады, сондай-ақ ол мінез-құлықтың дағдарыс кезінде айқындалатынын, бірақ ешқашан дағдарыс кезінде қалыптаспайтынын да анық үйретеді. Мөр жексенбілік заң кезінде сол мезетте көрінетін болады деген мағынада басылады, өйткені сол кезде мөрі барлар ту ретінде жоғары көтеріледі. Мөр сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында, қысқа уақыт аралығында басылады, ал сенбіні ұстанатындар үшін сынақ мерзімі жексенбілік заң кезінде жабылады. Мөрлеу 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталды, және ол кезде ешкім Құдайдың мөрін алған жоқ, өйткені 1844 жылғы 22 қазаннан кейінгі уақыт кезеңінде көрсетілгендей, әуелі сынау үдерісі болуы тиіс еді.

In every reform movement, when the divine symbol descends to empower the message that was unsealed at the time of the end, a testing process begins. When Michael descended to empower Cyrus to move forward with the first decree, the Jews were then tested as to whether they would leave the home they had lived in for the previous seventy years and return to a ruined city and rebuild it. When the Holy Spirit descended at the baptism of Christ, the Jews were tested on the subject of the Messiah. When the mighty angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, that generation was tested on whether they would eat the little book, and all that the little book represented.

Әрбір реформалық қозғалыста, ақыр заманда мөрі ашылған хабарды қуаттандыру үшін Құдайлық нышан түскен кезде, сынақ үдерісі басталады. Михаил Қорешті алғашқы жарлықты жүзеге асыру үшін алға бастыруға қуат беру мақсатымен түскенде, яһудилер алдыңғы жетпіс жыл бойы өздері тұрған үйлерін тастап, қираған қалаға қайта оралып, оны қайта тұрғыза ма, жоқ па деген тұрғыдан сыналды. Киелі Рух Мәсіхтің шомылдыру рәсімі кезінде түскенде, яһудилер Мәсіх туралы мәселеде сыналды. Аянның оныншы тарауындағы құдіретті періште 1840 жылғы 11 тамызда түскенде, сол ұрпақ кішкене кітапты жей ме және сол кішкене кітап нені білдірсе, соның бәрін қабылдай ма деген тұрғыдан сыналды.

A testing process began on August 11, 1840 that produced two classes of worshippers, and the class that followed the Lamb into the Most Holy Place were candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. The final test for that generation, who failed the testing process, began with the arrival of increased light upon the “seven times,” of Leviticus twenty-six. From 1856 unto 1863, the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

1840 жылғы 11 тамызда сынақ үдерісі басталып, соның нәтижесінде құлшылық етушілердің екі тобы пайда болды; ал Тоқтының соңынан еріп, Ең Қасиетті Орынға кірген топ жүз қырық төрт мыңның қатарында болуға үміткерлер еді. Сол ұрпақ үшін, сынақ үдерісінен өте алмағандар үшін, ақырғы сынақ Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыт» туралы артқан нұрдың келуімен басталды. 1856 жылдан 1863 жылға дейін Лаодикеяға арналған хабар 1844 жылғы 22 қазанда үшінші періштенің келуімен басталған кезең ішіндегі соңғы уақыт мерзімін белгілеп тұрды. Сол уақыт кезеңі Даниял кітабының он бірінші тарауының он үшінші мен он бесінші аяттары арқылы бейнеленген.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “‘In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. In him was life; and the life was the light of men. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not.’ ‘And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth’ (John 1:1–5, 14).

> «Әуел баста Сөз болды, және Сөз Құдаймен бірге болды, әрі Сөз Құдай еді. Ол әуел бастан-ақ Құдаймен бірге болды. Бәрі де Ол арқылы жаратылды; жаратылғанның бірде-бірі Онсыз жаратылған жоқ. Онда өмір болды; ал өмір адамзаттың нұры еді. Нұр қараңғылықта жарқырайды, бірақ қараңғылық оны ұқпады». «Сөз тәнге айналып, арамызда тұрды, (және біз Оның ұлылығын көрдік, Әкенің жалғыз Туғанының ұлылығындай,) рақым мен шындыққа толы болды» (Жохан 1:1–5, 14).

> “This chapter delineates the character and importance of the work of Christ. As one who understands his subject, John ascribes all power to Christ, and speaks of His greatness and majesty. He flashes forth divine rays of precious truth, as light from the sun. He presents Christ as the only Mediator between God and humanity.

> «Бұл тарауда Мәсіхтің ісінің сипаты мен маңызы айқындалады. Өз тақырыбын терең түсінетін жан ретінде Жохан бүкіл билікті Мәсіхке телиді де, Оның ұлылығы мен асқақтығы туралы айтады. Ол күннен тараған жарықтай, қымбат ақиқаттың құдайлық сәулелерін жарқырата көрсетеді. Ол Мәсіхті Құдай мен адамзат арасындағы жалғыз Дәнекер ретінде таныстырады.

> “The doctrine of the incarnation of Christ in human flesh is a mystery, ‘even the mystery which hath been hid from ages and from generations’ (Colossians 1:26). It is the great and profound mystery of godliness. ‘The Word was made flesh, and dwelt among us’ (John 1:14). Christ took upon Himself human nature, a nature inferior to His heavenly nature. Nothing so shows the wonderful condescension of God as this. He ‘so loved the world, that he gave his only begotten Son’ (John 3:16). John presents this wonderful subject with such simplicity that all may grasp the ideas set forth, and be enlightened.

> «Мәсіхтің адам тәнінде бейнеленуі туралы ілім — “ғасырлар мен ұрпақтардан бері жасырын болып келген құпия” (Қолостықтарға 1:26). Бұл — тақуалықтың ұлы да терең құпиясы. “Сөз тән болып, арамызда өмір сүрді” (Жохан 1:14). Мәсіх Өзіне адам табиғатын қабылдады, бұл табиғат Оның көктегі табиғатынан төмен еді. Құдайдың ғажайып төмен түсуін бұдан артық еш нәрсе көрсете алмайды. Ол “дүниені соншалық сүйгендіктен, Өзінің жалғыз Ұлын берді” (Жохан 3:16). Жохан бұл ғажайып тақырыпты сондай қарапайымдықпен баяндайды, сондықтан ұсынылған ойларды бәрі ұғына алады әрі нұрлана алады.»

> “Christ did not make believe take human nature; He did verily take it. He did in reality possess human nature. ‘As the children are partakers of flesh and blood, he also himself likewise took part of the same’ (Hebrews 2:14). He was the son of Mary; He was of the seed of David according to human descent. He is declared to be a man, even the Man Christ Jesus. ‘This man,’ writes Paul, ‘was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house’ (Hebrews 3:3).

> «Мәсіх адам табиғатын жалған түрде қабылдаған жоқ; Ол оны шын мәнінде қабылдады. Ол, расында, адам табиғатына ие болды. “Балалар тән мен қанға ортақтасқандықтан, Ол да солар сияқты соған ортақ болды” (Еврейлерге 2:14). Ол Мариямның ұлы болды; адамдық тегі жағынан Дәуіттің ұрпағынан еді. Ол адам, яғни Адам Мәсіх Иса, деп жария етіледі. “Осы Адам”, — деп жазады Пауыл, — “Мұсадан артық даңққа лайық деп танылды, өйткені үйді салғанның құрметі үйдің өзінен артық” (Еврейлерге 3:3).»

> “But while God’s Word speaks of the humanity of Christ when upon this earth, it also speaks decidedly regarding His pre-existence. The Word existed as a divine being, even as the eternal Son of God, in union and oneness with His Father. From everlasting He was the Mediator of the covenant, the one in whom all nations of the earth, both Jews and Gentiles, if they accepted Him, were to be blessed. ‘The Word was with God, and the Word was God’ (John 1:1). Before men or angels were created, the Word was with God, and was God.

> «Алайда Құдай Сөзі Мәсіхтің осы жерде, жер бетінде болғандағы адамдық болмысы туралы айтумен қатар, Оның алдын ала бар болғаны жөнінде де анық айтады. Сөз Құдайдың мәңгілік Ұлы ретінде, Әкесімен бірлікте әрі тұтастықта болған құдайлық Тұлға ретінде бар еді. Әуел бастан-ақ Ол келісімнің Ара ағайыны болды; яһудилер де, басқа ұлттар да, егер Оны қабылдаса, жер бетіндегі барлық халықтар Өзінде жарылқануға тиіс болған Сол еді. “Сөз Құдаймен бірге болды, және Сөз Құдай еді” (Жохан 1:1). Адамдар да, періштелер де жаратылмастан бұрын, Сөз Құдаймен бірге болды, әрі Құдай еді.»

> “The world was made by Him, ‘and without him was not anything made that was made’ (John 1:3). If Christ made all things, He existed before all things. The words spoken in regard to this are so decisive that no one need be left in doubt. Christ was God essentially, and in the highest sense. He was with God from all eternity, God over all, blessed forevermore.

> Дүние Онымен жаратылды, «және Онсыз жаратылғанның ешқайсысы да жаратылған жоқ» (John 1:3). Егер Мәсіх бәрін жаратқан болса, онда Ол баршасынан бұрын болған. Осыған қатысты айтылған сөздер соншалықты айқын әрі кесімді, сондықтан ешкімнің күмән ішінде қалуына қажет жоқ. Мәсіх болмысы жағынан Құдай еді, әрі ең жоғары мағынада Құдай болды. Ол әуел бастан, мәңгіліктің баршасы бойы Құдаймен бірге болды, бәрінің үстінен тұратын Құдай, мәңгі бақи мадақталған.

> “The Lord Jesus Christ, the divine Son of God, existed from eternity, a distinct person, yet one with the Father. He was the surpassing glory of heaven. He was the commander of the heavenly intelligences, and the adoring homage of the angels was received by Him as His right. This was no robbery of God. ‘The Lord possessed me in the beginning of his way,’ He declares, ‘before his works of old. I was set up from everlasting, from the beginning, or ever the earth was. When there were no depths, I was brought forth; when there were no fountains abounding with water. Before the mountains were settled, before the hills was I brought forth: while as yet he had not made the earth, nor the fields, nor the highest part of the dust of the world. When he prepared the heavens, I was there: when he set a compass upon the face of the depth’ (Proverbs 8:22–27).

> «Иеміз Иса Мәсіх, Құдайдың құдіретті Ұлы, мәңгіліктен бар болған, жеке Тұлға бола тұра, Әкемен бір еді. Ол көктің бәрінен асып түсетін даңқы болды. Ол көктегі зерделі жаратылыстардың Әміршісі еді, әрі періштелердің тағзым еткен ғибадат-құрметі Оған Өзінің хақы ретінде қабылданды. Бұл Құдайдікін иемдену емес еді. “Жаратқан Ие мені Өз жолының басында, ежелгі істерінен бұрын иеленді”, — деп мәлімдейді Ол, — “Мен мәңгіліктен, әуел бастан, жер әлі жаратылмай тұрып-ақ орнатылдым. Тұңғиықтар жоқ кезде мен дүниеге келтірілдім; суы мол қайнарлар әлі жоқ кезде. Таулар орнықпай тұрып, төбелерден бұрын мен дүниеге келтірілдім: Ол әлі жерді де, алқаптарды да, дүниенің топырағының ең жоғарғы бөлігін де жаратпаған кезде. Ол аспандарды дайындағанда, мен сонда болдым; Ол тереңдіктің бетіне шеңбер сызғанда” (Нақыл сөздер 8:22–27).»

> “There are light and glory in the truth that Christ was one with the Father before the foundation of the world was laid. This is the light shining in a dark place, making it resplendent with divine, original glory. This truth, infinitely mysterious in itself, explains other mysterious and otherwise unexplainable truths, while it is enshrined in light, unapproachable and incomprehensible.” Selected Messages, book 1, 246–248.

> «Мәсіхтің дүние жаратылмай тұрып Әкемен бір болғаны туралы ақиқатта нұр мен ұлылық бар. Бұл — қараңғы жерде жарқырап тұрған нұр, оны Құдайлық, бастапқы ұлылықпен нұрландырып тұрған. Өз болмысында шексіз құпия бұл ақиқат, өзі қол жетпес әрі ақыл жетпес нұрға оранған күйінде, басқа да құпия және өзге жолмен түсіндірілмейтін ақиқаттарды түсіндіреді.» Selected Messages, 1-кітап, 246–248.

Back to Articles