Article

# Panium - Number Ten

Паниум — Оныншы сан

The Rise and Fall of Nations: Sealing the 144,000 and the Hidden Prophetic History of Daniel 11:10–16

Халықтардың көтерілуі мен құлдырауы: 144 000-ның мөрленуі және Даниял 11:10–16-ның жасырын пайғамбарлық тарихы

Author

Jeff Pippenger

Published

April 16, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The theme in verses eleven and twelve is the rise and fall of the king of the south, as is the final rise and fall of the United States represented in the final president in verse two, as is the final earthly representative of the dragon power; the United Nation’s final rise and fall represented in verses three and four. Verses five through nine represent the history of the papal power from 538 unto 1798. 538 marks the empowerment of the papal power, 1798 marks the deadly wound of the papacy, and therefore verses five through nine represent the final rise and fall of the beast. Verse ten marks 1989 as the fall of the king of the south as represented in the former Soviet Union.

Он бірінші және он екінші аяттардағы тақырып — оңтүстік патшасының көтерілуі мен құлауы; дәл сол сияқты, екінші аятта соңғы президент арқылы бейнеленген Америка Құрама Штаттарының соңғы көтерілуі мен құлауы да, сондай-ақ айдаһар билігінің жердегі соңғы өкілі де осыны көрсетеді; үшінші және төртінші аяттарда Біріккен Ұлттар Ұйымының соңғы көтерілуі мен құлауы бейнеленген. Бесінші аяттан тоғызыншы аятқа дейінгі аралық 538 жылдан 1798 жылға дейінгі папалық биліктің тарихын бейнелейді. 538 жыл папалық биліктің күшеюін білдіреді, 1798 жыл папалықтың өлімші жарасын білдіреді, сондықтан бесінші аяттан тоғызыншы аятқа дейінгі аралық аңның соңғы көтерілуі мен құлауын бейнелейді. Оныншы аят бұрынғы Кеңес Одағы арқылы бейнеленген оңтүстік патшасының құлауы ретінде 1989 жылды көрсетеді.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another. . . .

> «Іс-қимыл сахнасына шыққан әрбір ұлтқа жер бетінде өз орнын иеленуге рұқсат етілді, сонда оның “Бақылаушы мен Киелінің” мақсатын орындай ма, жоқ па екені көрінсін деп. Пайғамбарлық дүниенің ұлы империяларының — Бабылдың, Мидия-Парсының, Грекияның және Римнің — өрлеуі мен құлдырауын бейнелеп көрсетті. Бұлардың әрқайсысымен, қуаты кемдеу халықтардағы сияқты, тарих қайталанып отырды. Әрқайсысының сыналу кезеңі болды, әрқайсысы сәтсіздікке ұшырады, олардың даңқы өшті, құдіреті жоғалды, ал орнын басқасы иеленді....»

> “From the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ, they need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and its magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass’ it has perished. So perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Education, 177, 184.

> «Қасиетті Жазба беттерінде айқын көрсетілген халықтардың өрлеуі мен құлауынан олар жалаң сыртқы және дүниелік даңқтың қаншалықты түкке тұрғысыз екенін үйренуге тиіс. Бабыл, барша құдіретімен және айбындылығымен — біздің дүниеміз содан бері ешқашан оның теңін көрмеген құдіреті мен айбындылығы, сол заманның адамдарына соншалықты берік әрі мәңгілік болып көрінген құдіреті мен айбындылығы, — қаншалықты толықтай ғайып болды! «Шөптің гүлі» секілді ол құрып кетті. Құдайды өз іргетасы етпегеннің бәрі де осылай құриды. Тек Оның ниетімен тығыз байланысқан әрі Оның мінез-құлқын білдіретін нәрсе ғана сақталып тұра алады. Біздің дүниеміз білетін бірден-бір мызғымас нәрсе — Оның принциптері». Education, 177, 184.

Verses eleven and twelve identify the final rise and fall of the king of the south, as represented by Russia. Verses thirteen through fifteen identify the final rise and fall of the United States. The entire prophetic narrative of chapter eleven is built upon the structure of the rise and fall of kingdoms. The student of prophecy must consider this fact if he is to have any possibility of rightly dividing the prophetic message of chapter eleven.

Он бірінші және он екінші аяттар оңтүстіктің патшасының, яғни Ресей арқылы бейнеленген билеушінің, соңғы көтерілуі мен құлауын айқындайды. Он үшінші аяттан он бесінші аятқа дейін Америка Құрама Штаттарының соңғы көтерілуі мен құлауы айқындалады. Он бірінші тараудағы бүкіл пайғамбарлық баяндау патшалықтардың көтерілуі мен құлауының құрылымына негізделген. Пайғамбарлықты зерттеуші он бірінші тараудағы пайғамбарлық хабарды дұрыс ажырата алу мүмкіндігіне ие болғысы келсе, осы шындықты ескеруі тиіс.

The foundational perspective of Daniel chapter eleven is that it consists of repeated illustrations of the rise and fall of kingdoms. When Sister White stated, “So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome,” she is identifying “Grecia” as the dragon, “Rome” as the beast and “Medo-Persia” as the false prophet. She is identifying the final rise and fall of the final earthly kingdom which consists of the dragon, the beast and the false prophet who begin their rise at the Sunday law and lead the world to Armageddon in fulfillment of Revelation 16:12–21. She is directing God’s people to “the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ” as the perspective to employ in order “to learn how worthless is mere outward and worldly glory.”

Даниял кітабының он бірінші тарауына негіз болатын көзқарас — оның патшалықтардың көтерілуі мен құлауының қайталанып берілетін көріністерінен тұратындығында. Уайт ханым: «Осылайша Мидо-Парсы патшалығы, сондай-ақ Грекия мен Рим патшалықтары құрып кетті», — деп айтқанда, ол «Грекияны» айдаһар, «Римді» аң, ал «Мидо-Парсыны» жалған пайғамбар ретінде айқындап отыр. Ол Аян 16:12–21-дегі пайғамбарлықтың орындалуында жексенбілік заңнан бастап көтеріле бастаған және дүниені Армагеддонға бастап апаратын айдаһардан, аңнан және жалған пайғамбардан тұратын ақырғы жердегі патшалықтың соңғы көтерілуі мен құлауын көрсетіп отыр. Ол Құдай халқын «қасиетті Жазба беттерінде айқын көрсетілген халықтардың көтерілуі мен құлауына» назар аударуға шақырады, өйткені «тек сыртқы және дүниелік даңқтың қаншалықты түкке тұрғысыз екенін үйрену» үшін қолданылуға тиісті көзқарас — осы.

The reason we need “to learn how worthless is mere outward and worldly glory,” is to further understand that everything perishes “that has not God for its foundation.” It is therefore a life-or-death proposition to have God or not to have God as your foundation. From that point in the development of the thought Sister White then defines what it means to have God as your foundation when she states, “Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure.” She has just explained that everything not on God’s foundation perishes, and that a two-fold qualifier of what is built upon the foundation is whether a thing is “bound up with His purposes,” and that which “expresses His character.” His character is His foundation.

Бізге «жалаң сыртқы және дүниелік даңқтың қаншалықты құнсыз екенін үйренуіміздің» себебі — «негізінде Құдай жоқтың бәрі құритынын» тереңірек түсіну үшін. Сондықтан Құдайдың өз іргетасың болуы немесе болмауы — өмір мен өлімге қатысты мәселе. Ойдың дамуының сол тұсында Уайт ханым, «Тек Оның ниетімен тығыз байланысқан әрі Оның мінезін білдіретін нәрсе ғана сақтала алады», — деп, Құдайдың өз іргетасың болуының нені білдіретінін анықтайды. Ол жаңа ғана Құдайдың іргетасында тұрмағанның бәрі құритынын түсіндірді, әрі іргетастың үстіне салынған нәрсенің екі қырлы өлшемі — бір нәрсенің «Оның ниеттерімен тығыз байланысқан» болуы және «Оның мінезін білдіруі». Оның мінезі — Оның іргетасы.

Then in the closing sentence of the paragraph she states that “His principles are the only steadfast things our world knows.” God’s character is His principles, and His principles express His character. It is a life-or-death proposition on how mankind relates to God as the foundation of all things. I contend that the foundational structure of Daniel chapter eleven is built upon the narrative of the rise and fall of kingdoms. There is a passage where inspiration informs us of a correct type of study.

Содан кейін ол абзацтың қорытынды сөйлемінде: «Оның принциптері — біздің дүниеміз білетін жалғыз берік нәрселер»,— деп мәлімдейді. Құдайдың мінез-құлқы — Оның принциптері, ал Оның принциптері Оның мінез-құлқын білдіреді. Адамзаттың барлық нәрсенің негізі ретінде Құдаймен қалай байланысатыны — өмір мен өлімге қатысты мәселе. Мен Даниял кітабының он бірінші тарауының іргетастық құрылымы патшалықтардың көтерілуі мен құлауы туралы баяндаудың негізінде құрылған деп пайымдаймын. Бір үзіндіде киелі шабыт бізге зерттеудің дұрыс түрі туралы хабар береді.

> “There is a study of history that is not to be condemned. Sacred history was one of the studies in the schools of the prophets. In the record of His dealings with the nations were traced the footsteps of Jehovah. So today we are to consider the dealings of God with the nations of the earth. We are to see in history the fulfillment of prophecy, to study the workings of Providence in the great reformatory movements, and to understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.” The Ministry of Healing, 441.

> «Айыпталуға тиіс емес тарихты зерттеу бар. Қасиетті тарих пайғамбарлар мектептеріндегі пәндердің бірі болды. Оның халықтармен қарым-қатынастарының жазбасында Ехобаның іздері айқын көрінетін. Бүгін де біз Құдайдың жер бетіндегі халықтармен жасаған іс-әрекеттерін қарастыруға тиіспіз. Біз тарихтан пайғамбарлықтың орындалуын көруге, ұлы реформаторлық қозғалыстардағы Қамқорлықтың әрекетін зерттеуге және ұлы тартыстың ақырғы шайқасы үшін халықтардың сапқа тұрғызылуындағы оқиғалардың өрбуін түсінуге тиіспіз». The Ministry of Healing, 441.

A sanctified study of history is identified as studying God’s dealing with the nations of the earth and also in God’s providential leading of His reformatory movements, thus a sanctified history includes an external and internal line of study. The purpose of employing history in confirming God’s prophetic Word is to use that prophetic history in order to “understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.” The previous paragraph from Sister White was taken from a very enlightened explanation of the necessity of building a prophetic model of sacred history which is based upon the foundational structure represented in the “rise and fall” of kingdoms.

Тарихты қасиеттелген түрде зерттеу жер бетіндегі халықтармен Құдайдың қалай әрекет еткенін, сондай-ақ Өзінің реформалық қозғалыстарын Құдайдың қамқор басшылығымен қалай жүргізгенін зерттеу ретінде танылады; сондықтан қасиеттелген тарихқа зерттеудің сыртқы және ішкі желісі кіреді. Құдайдың пайғамбарлық Сөзін растауда тарихты қолданудың мақсаты — сол пайғамбарлық тарихты «ұлы күрестің соңғы қақтығысына арнап халықтарды сапқа тұрғызудағы оқиғалардың ілгерілеуін түсіну» үшін пайдалану. Уайт ханымнан келтірілген алдыңғы абзац қасиетті тарихтың пайғамбарлық моделін құру қажеттілігінің айрықша нұрланған түсіндірмесінен алынған болатын; бұл модель патшалықтардың «көтерілуі мен құлауы» арқылы бейнеленген іргелі құрылымға негізделеді.

> “As a preparation for Christian work, many think it essential to acquire an extensive knowledge of historical and theological writings. They suppose that this knowledge will be an aid to them in teaching the gospel. But their laborious study of the opinions of men tends to the enfeebling of their ministry, rather than to its strengthening. As I see libraries filled with ponderous volumes of historical and theological lore, I think, Why spend money for that which is not bread? The sixth chapter of John tells us more than can be found in such works. Christ says: ‘I am the Bread of Life: he that cometh to Me shall never hunger; and he that believeth on Me shall never thirst.’ ‘I am the living Bread which came down from heaven: if any man eat of this Bread, he shall live forever.’ ‘He that believeth on Me hath everlasting life.’ ‘The words that I speak unto you, they are spirit, and they are life.’ John 6:35, 51, 47, 63.

> «Христиандық қызметке дайындық ретінде көпшілік тарихи және теологиялық жазбалар жөнінде кең көлемді білім алуды аса қажет деп санайды. Олар бұл білім Ізгі хабарды үйретуде өздеріне көмек болады деп ойлайды. Бірақ адамдардың пікірлерін тынымсыз зерттеу олардың қызметін күшейтуден гөрі, оны әлсіретуге бейім. Тарихи және теологиялық ілімге толы қомақты томдармен толтырылған кітапханаларды көргенімде, мен: «Неге нан емес нәрсеге ақша жұмсайсыңдар?» деп ойлаймын. Жоханның алтыншы тарауы бізге мұндай еңбектерден табуға болатыннан әлдеқайда артық нәрсені айтады. Мәсіх былай дейді: “Мен — Өмір Нанымын; Маған келген адам ешқашан аш болмайды, Маған сенген адам ешқашан шөлдемейді”. “Мен — көктен түскен тірі Нанмын; кім осы Наннан жесе, мәңгі өмір сүреді”. “Маған сенетін адам мәңгілік өмірге ие”. “Сендерге айтып тұрған сөздерім — рух және өмір”. Жохан 6:35, 51, 47, 63.»

> “There is a study of history that is not to be condemned. Sacred history was one of the studies in the schools of the prophets. In the record of His dealings with the nations were traced the footsteps of Jehovah. So today we are to consider the dealings of God with the nations of the earth. We are to see in history the fulfillment of prophecy, to study the workings of Providence in the great reformatory movements, and to understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.

> «Айыптауға жатпайтын тарихты зерттеу бар. Қасиетті тарих пайғамбарлар мектептеріндегі зерттелетін пәндердің бірі болды. Оның халықтармен жүргізген істерінің жазбасында Ехобаның іздері көрініс тапқан. Сол сияқты, бүгін де біз Құдайдың жер жүзіндегі халықтармен жүргізген істерін қарастыруға тиіспіз. Біз тарихтан пайғамбарлықтың орындалуын көруге, ұлы реформаторлық қозғалыстардағы Қамқорлықтың әрекетін зерттеуге және ұлы тартыстың соңғы шайқасы үшін халықтардың сапқа тұрғызылуындағы оқиғалардың дамуын түсінуге тиіспіз.»

> “Such study will give broad, comprehensive views of life. It will help us to understand something of its relations and dependencies, how wonderfully we are bound together in the great brotherhood of society and nations, and to how great an extent the oppression and degradation of one member means loss to all.

> Мұндай зерттеу өмірге кең де жан-жақты көзқарас береді. Ол бізге оның өзара байланыстары мен тәуелділіктерінің кейбір қырларын түсінуге, қоғам мен халықтардың ұлы бауырластығында бір-бірімізбен қандай ғажайып түрде байланыстырылғанымызды ұғынуға, сондай-ақ бір мүшенің езгіге ұшырауы мен қорлануының қаншалықты зор дәрежеде бәріне де шығын әкелетінін түсінуге жәрдемдеседі.

> “But history, as commonly studied, is concerned with man’s achievements, his victories in battle, his success in attaining power and greatness. God’s agency in the affairs of men is lost sight of. Few study the working out of His purpose in the rise and fall of nations.

> «Алайда, әдетте зерттелетін тарих адамның жетістіктерімен, оның соғыстағы жеңістерімен, билік пен ұлылыққа қол жеткізудегі табысымен айналысады. Адамзат істеріндегі Құдайдың әрекеті назардан тыс қалады. Ұлттардың өрлеуі мен құлдырауында Оның мақсатының жүзеге асуын зерттейтіндер аз.»

> “And, to a great degree, theology, as studied and taught, is but a record of human speculation, serving only to ‘darken counsel by words without knowledge.’ Too often the motive in accumulating these many books is not so much a desire to obtain food for mind and soul, as it is an ambition to become acquainted with philosophers and theologians, a desire to present Christianity to the people in learned terms and propositions.

> «Сондай-ақ, едәуір дәрежеде, зерттеліп әрі оқытылып жүрген теология — тек қана адамдық жорамалдардың жазбасы болып табылады, әрі ол тек “білімсіз сөздермен кеңесті қараңғыландыруға” ғана қызмет етеді. Тым жиі жағдайда осы көп кітаптарды жинаудың түрткісі ақыл мен жанға азық табуға деген ынтадан гөрі, философтар мен теологтарды танып-білуге деген өркөкірек ұмтылыс, христиандықты халыққа ғылыми терминдер мен тұжырымдар арқылы ұсынуға деген тілек болып шығады.»

> “Not all the books written can serve the purpose of a holy life. ‘Learn of Me’, said the Great Teacher, ‘take My yoke upon you,’ ‘learn My meekness and lowliness.’ Your intellectual pride will not aid you in communicating with souls that are perishing for want of the bread of life. In your study of these books you are allowing them to take the place of the practical lessons you should be learning from Christ. With the results of this study the people are not fed. Very little of the research which is so wearying to the mind furnishes that which will help one to be a successful laborer for souls.

> Жазылған кітаптардың бәрі бірдей қасиетті өмірдің мақсатына қызмет ете алмайды. «Менен үйреніңдер, — деді Ұлы Ұстаз, — Менің мойынтұрығымды өздеріңе алыңдар», «Менің жуастығым мен кішіпейілдігімді үйреніңдер». Сенің ақыл-ойлық тәкаппарлығың өмір нанына мұқтаж болғандықтан құрып бара жатқан жандармен тілдесуге жәрдем етпейді. Бұл кітаптарды зерттеуіңде сен олардың Мәсіхтен үйренуге тиіс болған тәжірибелік сабақтардың орнын басуына жол беріп отырсың. Осы зерттеудің нәтижесімен халық қоректендірілмейді. Ақылға соншалықты қажытатын ізденістің өте аз бөлігі ғана жан үшін табысты қызметкер болуға көмектесетін нәрсені береді.

> “The Saviour came ‘to preach the gospel to the poor.’ Luke 4:18. In His teaching He used the simplest terms and the plainest symbols. And it is said that ‘the common people heard Him gladly.’ Mark 12:37. Those who are seeking to do His work for this time need a deeper insight into the lessons He has given.

> «Құтқарушы «кедейлерге Ізгі хабарды уағыздау үшін» келді». Лұқа 4:18. Ол Өз тәлімінде ең қарапайым сөздерді және ең түсінікті бейнелерді қолданды. Сондай-ақ, «қарапайым халық Оны сүйсіне тыңдады» деп айтылған. Марқа 12:37. Осы уақыт үшін Оның ісін атқаруға ұмтылып жүргендерге Оның берген тәлімдеріне тереңірек бойлау қажет.

> “The words of the living God are the highest of all education. Those who minister to the people need to eat of the bread of life. This will give them spiritual strength; then they will be prepared to minister to all classes of people.” The Ministry of Healing, 441–443.

> «Тірі Құдайдың сөздері — бүкіл білімнің ең жоғарғысы. Халыққа қызмет ететіндер өмір нанынан жеулері керек. Бұл оларға рухани күш береді; сонда олар адамдардың барлық топтарына қызмет етуге дайын болады». The Ministry of Healing, 441–443.

Sister White further defines that recognizing the outworking of God’s power in setting up kings and removing kings based upon the king’s choices is the true philosophy of historical study.

Уайт ханым әрі қарай патшаның таңдауларына қарай патшаларды тағайындап, патшаларды орнынан тайдыру ісіндегі Құдайдың құдіретінің жүзеге асуын тану — тарихты зерттеудің шынайы философиясы екенін айқындайды.

> “In the history of nations the student of God’s word may behold the literal fulfillment of divine prophecy. Babylon, shattered and broken at last, passed away because in prosperity its rulers had regarded themselves as independent of God, and had ascribed the glory of their kingdom to human achievement. The Medo-Persian realm was visited by the wrath of Heaven because in it God’s law had been trampled underfoot. The fear of the Lord had found no place in the hearts of the vast majority of the people. Wickedness, blasphemy, and corruption prevailed. The kingdoms that followed were even more base and corrupt; and these sank lower and still lower in the scale of moral worth.

> «Ұлттар тарихында Құдай Сөзін зерттеуші Құдайлық пайғамбарлықтың сөзбе-сөз орындалуын көре алады. Талқандалып, ақырында күл-талқаны шыққан Бабыл өз билеушілерінің гүлдену дәуірінде өздерін Құдайдан тәуелсіз санағаны және өз патшалығының даңқын адамдық жетістікке телігені үшін жойылып кетті. Мидия-Парсы патшалығына Көктің қаһары тиді, өйткені онда Құдайдың заңы аяқасты етілді. Жаратқан Иеден қорқу халықтың басым көпшілігінің жүрегінен орын таппады. Зұлымдық, Құдайға тіл тигізу және азғындық үстем болды. Одан кейінгі патшалықтар бұлардан да төмен әрі бұзылған болды; сөйтіп олар адамгершілік құндылықтар өлшемінде барған сайын төмендеп, құлдырай берді.»

> “The power exercised by every ruler on the earth is Heaven-imparted; and upon his use of the power thus bestowed, his success depends. To each the word of the divine Watcher is, ‘I girded thee, though thou hast not known Me.’ Isaiah 45:5. And to each the words spoken to Nebuchadnezzar of old are the lesson of life: ‘Break off thy sins by righteousness, and thine iniquities by showing mercy to the poor: if it may be a lengthening of thy tranquillity.’ Daniel 4:27.

> «Жер бетіндегі әрбір билеуші жүзеге асыратын билік Көктен беріледі; әрі оған осылай дарытылған осы билікті қалай қолдануына оның табысы байланысты. Әрқайсысына Құдайлық Күзетшінің сөзі былай дейді: “Сен Мені танымаған болсаң да, Мен сені беліңнен будым.” Ишая 45:5. Сондай-ақ ежелде Набуходоносорға айтылған мына сөздер әркім үшін өмір сабағы болып табылады: “Сондықтан, патша, кеңесімді қабыл ал: әділдікпен күнәларыңнан арыл, кедейлерге мейірім көрсету арқылы заңсыздықтарыңнан бас тарт; бәлкім, тыныштығың ұзара түсер.” Даниял 4:27.»

> “To understand these things,—to understand that ‘righteousness exalteth a nation;’ that ‘the throne is established by righteousness,’ and ‘upholden by mercy;’ to recognize the outworking of these principles in the manifestation of His power who ‘removeth kings, and setteth up kings,’—this is to understand the philosophy of history. Proverbs 14:34; 16:12; 20:28; Daniel 2:21.

> Осы нәрселерді түсіну,—«әділдік халықты асқақтататынын»; «тақтың әділдік арқылы орнығатынын» және «мейіріммен ұсталып тұратынын» түсіну; «патшаларды құлатып, патшаларды қоятын» Өзінің құдіретін танытуында осы қағидалардың жүзеге асуын тану,—міне, тарих философиясын түсіну деген осы. Нақыл сөздер 14:34; 16:12; 20:28; Даниял 2:21.

> “In the word of God only is this clearly set forth. Here it is shown that the strength of nations, as of individuals, is not found in the opportunities or facilities that appear to make them invincible; it is not found in their boasted greatness. It is measured by the fidelity with which they fulfill God’s purpose.” Prophets and Kings, 501, 502.

> «Мұның бәрі тек Құдай сөзінде ғана айқын баяндалған. Мұнда халықтардың да, жеке адамдардың да күші оларды жеңілмес етіп көрсететін мүмкіндіктері мен артықшылықтарынан табылмайтыны көрсетілген; ол олардың мақтан тұтатын ұлылығынан да табылмайды. Ол Құдайдың мақсатын қандай адалдықпен орындайтындығымен өлшенеді». Пайғамбарлар мен Патшалар, 501, 502.

The theme in verses eleven and twelve is the rise and fall of the king of the south, but more importantly the verses mark the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the second of three tests that began at the time of the end in 1989 as represented in verse ten.

Он бірінші және он екінші аяттардағы тақырып — оңтүстік патшасының көтерілуі мен құлауы, бірақ одан да маңыздысы, бұл аяттар жүз қырық төрт мыңның мөрленуін және оныншы аятта бейнеленгендей, 1989 жылы ақырзаман уақытында басталған үш сынақтың екіншісін белгілейді.

That sealing is represented by Daniel in the lion’s den, the three worthies in the fiery furnace, Daniel and the three worthies praying to understand Nebuchadnezzar’s dream of the image of beasts in chapter two, Daniel praying the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine, the wise who understand the increase of knowledge, Joshua having his sin removed in Zechariah chapter three, Zerubbabel in chapter four, Joseph becoming the second ruler in Egypt, the disciples in the upper room for ten days in advance of Pentecost, the Millerites at the Exeter camp meeting, Lazarus leading the procession at the Triumphal Entry, and the one hundred and forty-four thousand in Revelation chapter seven.

Сол мөр басу Даниялдың арыстандар апанындағы жағдайымен, отты пештегі үш адал жігітпен, Даниял мен әлгі үш адал жігіттің екінші тараудағы аңдар бейнесі туралы Набуходоносордың түсін ұғыну үшін сиынуымен, Даниялдың тоғызыншы тарауда Леуіліктер жиырма алтыдағы дұғаны сиынуымен, білімнің артуын түсінетін даналармен, Зәкәрияның үшінші тарауында Ешуаның күнәсінің алыстатылуымен, төртінші тарауда Зоробабелмен, Жүсіптің Мысырда екінші билеуші болуы арқылы, шәкірттердің Алғашқы өнім мейрамы қарсаңында он күн бойы үстіңгі бөлмеде болуымен, Миллериттердің Экзетер шатырлы жиналысындағы тәжірибесімен, Елазардың Салтанатты кіру кезінде шерудің алдында жүруімен және Аян кітабының жетінші тарауындағы жүз қырық төрт мыңмен бейнеленген.

Verse eleven arrived in 2014 at the outset of the Ukrainian war and in July of 2023 the visual test, where God’s people are “made white” began. The fifth line in chapter eleven is verses thirteen through fifteen.

Он бірінші аят 2014 жылы, Украинадағы соғыстың басталуымен келді, ал 2023 жылдың шілде айында Құдай халқының «ағартылатын» көрнекі сынағы басталды. Он бірінші тараудағы бесінші жол — он үшінші аяттан он бесінші аятқа дейін.

## Fifth Line Overview

Бесінші желіге шолу

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:13–15.

> Өйткені солтүстіктің патшасы қайта оралып, әуелгісінен де зор қалың қол жасақтайды; әрі белгілі бір жылдар өткен соң, ұлы әскермен және мол байлықпен сөзсіз келеді. Сол уақыттарда оңтүстіктің патшасына қарсы талай адам көтеріледі; сенің халқыңның ішіндегі талаушылар да аянды жүзеге асыру үшін өздерін жоғары қояды, бірақ олар құлайды. Сонда солтүстіктің патшасы келіп, қоршау үйіндісін тұрғызады да, ең берік қорғалған қалаларды алады; ал оңтүстіктің күштері де, оның таңдаулы халқы да төтеп бере алмайды, қарсы тұрарлық ешбір күш те болмайды. Даниял 11:13–15.

These verses were fulfilled in 200 BC and they identify the Battle of Panium, which includes the opposing kings and their alliances, and the verses are also the point in history where pagan Rome first asserted itself into the history of Daniel eleven. The verses include the final rise and fall of the sixth kingdom of Bible prophecy, but also the biblical history of Christ visiting Caesarea Philippi, where Peter locates the sealing of the one hundred and forty-four thousand. This history typifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand with the arrival of the third of the three tests of chapter twelve consisting of being “purified, made white and tried.”

Бұл аяттар б.з.б. 200 жылы орындалды және олар қарсы тұрған патшалар мен олардың одақтарын қамтитын Паний шайқасын айқындайды; сондай-ақ бұл аяттар — пұтқа табынушы Римнің Даниял кітабының он бірінші тарауының тарихына алғаш рет өз ықпалын енгізген тарихи нүктесі. Бұл аяттар Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалықтың соңғы көтерілуі мен құлауын қамтиды, сонымен бірге Мәсіхтің Кесария Філіпиге барғандағы киелі кітаптық тарихын да қамтиды; сол жерде Петір жүз қырық төрт мыңның мөрленуін орналастырады. Бұл тарих он екінші тараудағы «тазару, ағару және сыналу» дегеннен тұратын үш сынақтың үшіншісінің келуімен байланысты жүз қырық төрт мыңның мөрленуінің бейнесі болып табылады.

These three verses lead to verse sixteen where the Sunday law in the United States is represented. When the Exeter camp meeting ended on August 17, 1844 the wise virgins carried the message of the Midnight Cry across the eastern seaboard of the United States in sixty-six days. There is a period when all the virgins awake and one class has no oil, and everything which that identifies. When Simon Barjona’s name was changed to Peter the sealing of the one hundred and forty-four thousand is marked. From that point onward Jesus began to teach the disciples about the events connected with the cross.

Бұл үш аят он алтыншы аятқа алып келеді, онда Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң бейнеленген. 1844 жылғы 17 тамызда Эксетер лагерлік жиналысы аяқталған кезде, дана қыздар Түн ортасындағы айқай туралы хабарды Америка Құрама Штаттарының шығыс теңіз жағалауы бойымен алпыс алты күннің ішінде алып өтті. Барлық қыздар оянып, олардың бір тобының майы болмайтын кезең бар, әрі соны айқындайтынның бәрі де бар. Симон Бар-Жонаның есімі Петір болып өзгертілген кезде, жүз қырық төрт мыңның мөрленуі белгіленеді. Сол сәттен бастап Иса шәкірттерге айқышқа байланысты оқиғалар туралы үйрете бастады.

The cross is a symbol of the close of probation and William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had in turn been typified by Elijah was raised up to present the “events connected with the close of probation” as did both John the Baptist and Elijah. John said it this way.

Айқыш — рақым мерзімінің жабылуының нышаны, ал Ілияс арқылы бейнеленген Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан арқылы, өз кезегінде, бейнеленген Уильям Миллер Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан да, Ілияс та істегеніндей, «рақым мерзімінің жабылуымен байланысты оқиғаларды» жариялау үшін көтерілді. Жохан мұны былай деді.

> But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.

> Бірақ ол өз шомылдыру рәсіміне келген парызшылдар мен саддукейлердің көбін көргенде, оларға былай деді: «Ей, улы жыландардың ұрпағы, келер қаһардан қашып құтылуды сендерге кім ескертті?» Матай 3:7.

Elijah said it this way.

Ілияс мұны осылай айтты.

> And Ahab made a grove; and Ahab did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him. In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 16:33–17:1.

> Ахаб тоғай да орнатты; әрі Ахаб өзінен бұрын болған Исраилдің барлық патшаларынан бетер Исраилдің Құдайы Жаратқан Иені қаһарландыру үшін көп іс істеді. Оның күндерінде бетелдік Хиел Иерихонды қайта салды: оның іргетасын тұңғышы Абирамның үстіне қалап, қақпаларын кенжесі Сегубтың үстіне орнатты, мұның бәрі Жаратқан Иенің Нұн ұлы Ешуа арқылы айтқан сөзіне сай болды. Ал Ғалақад тұрғындарының бірі болған тішбелік Ілияс Ахабқа былай деді: «Алдында тұрғаным Исраилдің Құдайы Жаратқан Ие тірі! Менің сөзім болмаса, осы жылдарда шық та, жаңбыр да болмайды». Патшалықтар туралы 3-жазба 16:33–17:1.

Speaking of William Miller’s work as a modern reformer Sister White stated:

Уайт ханым Уильям Миллердің қазіргі заманғы реформатор ретіндегі еңбегі туралы былай деді:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> «Адамдар өздерінің қатерлі жағдайын түсіну үшін оятылуы қажет еді; олар сынақ мерзімінің аяқталуымен байланысты салтанатты оқиғаларға дайындалуға түрткі болуы тиіс еді». The Great Controversy, 310.

The last six verses of Daniel eleven represent the “events connected with the close of probation.” Those events were unsealed at the time of the end in 1989, and they were clearly revealed.

Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аяты «рақым ету мерзімінің аяқталуына байланысты оқиғаларды» білдіреді. Бұл оқиғалар ақырзаман уақытында, 1989 жылы, мөрден аршылып, айқын ашылды.

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. T he words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> «Айқышқа шегеленуінің алдында Құтқарушы шәкірттеріне Өзінің өлімге тапсырылып, қабірден қайта тірілетінін түсіндірді, әрі Оның сөздерін олардың ақылдары мен жүректеріне мықтап орнықтыру үшін періштелер де қатысып тұрды. Бірақ шәкірттер Римнің езгісінен уақытша азат етілуді күтіп жүрген еді, сондықтан да өздерінің бар үміті тоғысқан Тұлғаның масқаралы өлім шегуі керек деген ойға төзе алмады. Естерінде сақтаулары қажет болған сөздер олардың санасынан ығыстырылып тасталды; ал сынақ уақыты келгенде, ол оларды дайынсыз күйде тапты. Иса Мәсіхтің өлімі олардың үміттерін, Ол оларды алдын ала ескертпегендей, толықтай күйретті. Сол сияқты пайғамбарлықтарда болашақ бізге де, Мәсіхтің сөздері арқылы шәкірттерге қалай ашылған болса, дәл солай анық ашылып берілген. Сынақ мерзімінің аяқталуына және қайғы-қасірет уақытына дайындық ісіне қатысты оқиғалар айқын көрсетілген. Бірақ сансыз көп адамдар бұл маңызды ақиқаттарды, олар ешқашан ашылмағандай, сол күйі түсінбейді. Шайтан оларды құтқарылуға даналы ететін әрбір әсерді жұлып әкету үшін аңдып тұрады, сондықтан қайғы-қасірет уақыты оларды дайын емес күйде табады». Ұлы күрес, 595-бет.

It was at Caesarea Philippi, which is Panium, which is verses thirteen through fifteen that Christ began to teach His disciples about the cross, thus typifying the history of the Exeter camp meeting until October 22, 1844. At the beginning of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand the “events connected with the close of probation” were unsealed and at the end of the movement of the one hundred and forty-four thousand the “events connected with the close of probation” are unsealed within the hidden history of verse forty.

Бұл Панейым болып табылатын Кесария Филиппиде, он үшінші аяттан он бесінші аятқа дейінгі жерде, Мәсіх Өз шәкірттеріне айқыш туралы үйрете бастады; осылайша Ол 1844 жылғы 22 қазанға дейінгі Экзетер лагерлік жиналысының тарихын бейнеледі. Жүз қырық төрт мыңдықтың реформаторлық қозғалысының басында «сынақ мерзімінің жабылуымен байланысты оқиғалар» мөрі ашылды, ал жүз қырық төрт мыңдық қозғалысының соңында «сынақ мерзімінің жабылуымен байланысты оқиғалар» қырықыншы аяттың жасырын тарихының ішінде мөрі ашылады.

> “Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords.” Prophets and Kings, 715, 716.

> «Бүгін Ілияс пен Шомылдырушы Жақияның рухы мен құдіретінде, Құдай тағайындаған хабаршылар сынақ уақытының жабылар алдындағы соңғы сәттерімен және Мәсіх Исаның патшалардың Патшасы әрі мырзалардың Иесі ретінде көрінуімен байланысты жуық арада жүзеге асатын салтанатты оқиғаларға үкімге таяған дүниенің назарын аударып жатыр». Prophets and Kings, 715, 716.

The “events connected with the close of probation” are the events that are unsealed in the hidden history of verse forty. In Zechariah chapter three the final scenes of the investigative judgment are illustrated. Inspiration combines Zechariah’s testimony with those who are sealed in Ezekiel chapter nine.

«Сынақ мерзімінің аяқталуымен байланысты оқиғалар» — қырқыншы аяттың жасырын тарихында мөрі ашылатын оқиғалар. Зәкәрия кітабының үшінші тарауында тергеу сотының соңғы көріністері бейнеленген. Рухтың шабыттандыруы Зәкәрияның куәлігін Езекиел кітабының тоғызыншы тарауында мөрленетіндермен біріктіреді.

> “The people of God are sighing and crying for the abominations done in the land. With tears they warn the wicked of their danger in trampling upon the divine law, and with unutterable sorrow they humble themselves before the Lord on account of their own transgressions. The wicked mock their sorrow, ridicule their solemn appeals, and sneer at what they term their weakness. But the anguish and humiliation of God’s people is unmistakable evidence that they are regaining the strength and nobility of character lost in consequence of sin. It is because they are drawing nearer to Christ, and their eyes are fixed upon His perfect purity, that they so clearly discern the exceeding sinfulness of sin. Their contrition and self-abasement are infinitely more acceptable in the sight of God than is the self-sufficient, haughty spirit of those who see no cause to lament, who scorn the humility of Christ, and who claim perfection while transgressing God’s holy law. Meekness and lowliness of heart are the conditions for strength and victory. The crown of glory awaits those who bow at the foot of the cross. Blessed are these mourners, for they shall be comforted.

> «Құдай халқы ел ішінде жасалып жатқан жиіркенішті істер үшін күрсініп, жылап жүр. Олар көз жасымен зұлымдарды Құдай заңын таптап-жаншудың қаупі туралы ескертеді, әрі өздерінің күнәлары үшін Жаратқан Иенің алдында айтып жеткізгісіз қайғымен өздерін кішірейтеді. Зұлымдар олардың қайғысын келемеждеп, салмақты үндеулерін мазақ етеді де, өздері әлсіздік деп атайтын нәрсеге мысқылмен қарайды. Бірақ Құдай халқының күйзелісі мен өздерін төмендетуі — олардың күнәнің салдарынан жоғалтқан күш-қуаты мен мінезінің асылдығын қайтадан иеленіп келе жатқанының айқын дәлелі. Мұның себебі — олардың Мәсіхке бұрынғыдан да жақындай түсуінде, әрі көздерінің Оның кемел тазалығына қадалуында; сондықтан олар күнәнің шектен тыс күнәлілігін соншалық анық көреді. Олардың өкініші мен өзін төмен тұтуы Құдайдың алдында ешбір мұңаюға себеп көрмейтін, Мәсіхтің кішіпейілдігін менсінбейтін және Құдайдың киелі заңын бұза тұра кемелдікті талап ететін тәкаппар, өзіне-өзі сенімді рухтан шексіз артық қабыл болады. Жуастық пен жүректің кішіпейілдігі — күш пен жеңістің шарттары. Даңқ тәжі айқыштың түбінде бас иетіндерді күтіп тұр. Қайғырғандар бақытты, өйткені олар жұбатылады.»

> “The faithful, praying ones are, as it were, shut in with God. They themselves know not how securely they are shielded. Urged on by Satan, the rulers of this world are seeking to destroy them; but could their eyes be opened, as were the eyes of Elisha’s servant at Dothan, they would see the angels of God encamped about them, by their brightness and glory holding in check the hosts of darkness.

> «Сенімді, мінажат етуші жандар, бейне бір, Құдаймен бірге қоршаулы тұр. Өздері қаншалықты берік қорғалғандарын білмейді. Шайтанның арандатуымен осы дүниенің билеушілері оларды құртуға ұмтылуда; алайда егер олардың көздері Дотанда Елишаның қызметшісінің көздері ашылғандай ашылар болса, олар өздерін айнала қоныстанған Құдайдың періштелерін көрер еді; сол періштелер өздерінің жарқылы мен салтанаты арқылы қараңғылық күштерін тежеп тұр.»

> “As the people of God afflict their souls before Him, pleading for purity of heart, the command is given, ‘Take away the filthy garments’ from them, and the encouraging words are spoken, ‘Behold, I have caused thine iniquity to pass from thee, and I will clothe thee with change of raiment.’ The spotless robe of Christ’s righteousness is placed upon the tried, tempted, yet faithful children of God. The despised remnant are clothed in glorious apparel, nevermore to be defiled by the corruptions of the world. Their names are retained in the Lamb’s book of life, enrolled among the faithful of all ages. They have resisted the wiles of the deceiver; they have not been turned from their loyalty by the dragon’s roar. Now they are eternally secure from the tempter’s devices. Their sins are transferred to the originator of sin. And the remnant are not only pardoned and accepted, but honored. ‘A fair miter’ is set upon their heads. They are to be as kings and priests unto God. While Satan was urging his accusations and seeking to destroy this company, holy angels, unseen, were passing to and fro, placing upon them the seal of the living God. These are they that stand upon Mount Zion with the Lamb, having the Father’s name written in their foreheads. They sing the new song before the throne, that song which no man can learn save the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. ‘These are they which follow the Lamb whithersoever He goeth. These were redeemed from among men, being the first fruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God.’”

> «Құдай халқы Оның алдында жанын қинап, жүрек тазалығын жалбарына сұрағанда, оларға: “Лас киімдерді шешіп тастаңдар”,— деген әмір беріледі де, жігерлендіретін мына сөздер айтылады: “Міне, сенің заңсыздығыңды өзіңнен кетірдім, саған мерекелік киім кигіземін”. Сынақтан өткен, азғырылған, бірақ адал болып қалған Құдай балаларының үстіне Мәсіхтің әділдігінің дақсыз шапаны жабылады. Менсінілмеген қалдық салтанатты киіммен киіндіріледі, енді олар бұл дүниенің бұзылуларымен ешқашан былғанбайды. Олардың есімдері Тоқтының өмір кітабында сақталып, барлық дәуірлердегі адалдардың қатарына тіркеледі. Олар алдаушының айлаларына қарсы тұрды; айдаһардың ақырған үні оларды адалдықтан тайдыра алмады. Енді олар азғырушының тәсілдерінен мәңгілікке қауіпсіз. Олардың күнәлары күнәнің бастаушысына аударылады. Ал қалдық тек кешіріліп, қабылданып қана қоймай, құрметке де ие болады. “Әсем бас киім” олардың бастарына кигізіледі. Олар Құдайға патшалар әрі діни қызметкерлер болуға тиіс. Шайтан өз айыптауларын айтып, осы топты құртуға ұмтылып жатқанда, көрінбейтін қасиетті періштелер ары-бері жүріп, олардың үстіне тірі Құдайдың мөрін басып жатты. Міне, Тоқтылы болып Сион тауында тұрғандар осылар; олардың маңдайларына Әкенің есімі жазылған. Олар тақтың алдында жаңа ән айтады, жерден сатып алынған жүз қырық төрт мыңнан басқа ешкім үйрене алмайтын сол әнді айтады. “Бұлар — Тоқты қайда барса, Оның соңынан еріп жүретіндер. Бұлар — адамдар арасынан Құдай мен Тоқтыға арналған алғашқы өнім ретінде сатып алынғандар. Олардың аузынан қулық табылған жоқ, өйткені олар Құдай тағының алдында мінсіз.”»

> “Now is reached the complete fulfillment of those words of the Angel: ‘Hear now, O Joshua the high priest, thou, and thy fellows that sit before thee: for they are men wondered at: for, behold, I will bring forth My servant the Branch.’ Christ is revealed as the Redeemer and Deliverer of His people. Now indeed are the remnant ‘men wondered at,’ as the tears and humiliation of their pilgrimage give place to joy and honor in the presence of God and the Lamb. ‘In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even everyone that is written among the living in Jerusalem.”’ Testimonies, volume 5, 474–476.

> «Енді Періштенің мына сөздерінің толық орындалуы жүзеге асты: “Енді тыңда, уа, ұлы діни қызметкер Ешуа, сен де, алдыңда отырған серіктерің де; өйткені олар — таңғаларлық адамдар; міне, Мен Өз Қызметшім — Бұтақты шығарамын.” Мәсіх Өз халқының Құтқарушысы әрі Азат Етушісі ретінде ашылады. Енді, расында да, сол қалдық “таңғаларлық адамдар”, өйткені олардың жер бетіндегі жат жерлік сапарының көз жасы мен қорлығы Құдай мен Тоқтының алдында қуаныш пен құрметке орын береді. “Сол күні Жаратқан Иенің Бұтағы көркем де даңқты болады, ал жердің жемісі Исраилден аман қалғандар үшін тамаша да сәулетті болады. Сонда Сионда аман қалған, Иерусалимде тірі қалған әркім, Иерусалимде тірілердің қатарына жазылғандардың әрқайсысы киелі деп аталатын болады.”’ Testimonies, 5-том, 474–476-бб.»

The one hundred and forty-four thousand in the book of Revelation are Ezekiel’s group that are “sealed” as they “sigh and cry” for the abominations that are in the land. They are sealed when they are given the garment of Christ’s righteousness and the fair miter which represents Peter’s “kings and priests,” who were not the people of God, but have now become the people of God.

Аян кітабындағы жүз қырық төрт мың — ел ішінде болып жатқан жиіркенішті істер үшін «күрсініп, зар еңіреп жүргенде» «мөрленетін» Езекиелдің тобы. Олар Мәсіхтің әділдігінің киімі мен Петір айтқан «патшалар мен діни қызметкерлерді» бейнелейтін көркем бас киімді алған кезде мөрленеді; бұлар бұрын Құдайдың халқы емес еді, ал енді Құдайдың халқы болды.

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. Dearly beloved, I beseech you as strangers and pilgrims, abstain from fleshly lusts, which war against the soul; Having your conversation honest among the Gentiles: that, whereas they speak against you as evildoers, they may by your good works, which they shall behold, glorify God in the day of visitation. 1 Peter 2:9–12.

> Бірақ сендер таңдап алынған ұрпақсыңдар, патшалық діни қызметкерліксіңдер, қасиетті халықсыңдар, Құдайдың айрықша меншігісіңдер; мұның бәрі сендерді қараңғылықтан Өзінің ғажайып нұрына шақырғанның мадақтарын жариялау үшін берілді. Бір кездері халық емес едіңдер, ал енді Құдайдың халқысыңдар; мейірімге ие болмаған едіңдер, ал енді мейірімге ие болдыңдар. Сүйіктілерім, сендерге жатжерліктер мен келімсектер ретінде өтініп сұраймын: жанға қарсы соғысатын тәндік құмарлықтардан аулақ болыңдар; басқа ұлттар арасында жүріс-тұрыстарың адал болсын, сонда олар сендерді зұлымдық істеушілер деп жамандағанымен, өздері көретін игі істерің арқылы Құдайды келіп назар аударатын күні мадақтайтын болады. 1 Петір 2:9–12.

> Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.

> Енді, егер сендер Менің үніме шынымен құлақ асып, Менің келісімімді сақтайтын болсаңдар, онда барлық халықтардың арасынан Маған айрықша қазына боласыңдар; өйткені бүкіл жер Менікі. Сондай-ақ сендер Маған діни қызметкерлер патшалығы және қасиетті халық боласыңдар. Міне, Исраил ұлдарына айтатын сөздерің осы. Мысырдан шығу 19:5, 6.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed. ‘In that day I will make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground: and I will break the bow and the sword and the battle out of the earth, and I will make them to lie down safely. And I will betroth thee unto me forever; yea, I will betroth thee unto me in righteousness, and in judgment, and in loving-kindness, and in mercies. I will even betroth thee unto me in faithfulness; and thou shalt know the Lord.’

> «Жер тарихының соңғы күндерінде Құдайдың Өз өсиеттерін сақтайтын халқымен жасасқан келісімі жаңартылуға тиіс. “Сол күні Мен олар үшін дала аңдарымен, көктегі құстармен және жер бауырымен жорғалаушылармен келісім жасаймын; садақ пен қылышты, соғысты жер бетінен жоямын, әрі оларды аман-есен жатқызамын. Сені Өзіме мәңгілікке атастырамын; иә, сені Өзіме әділдікпен, әділ сотпен, сүйіспеншілікпен және мейіріммен атастырамын. Тіпті сені Өзіме адалдықпен атастырамын; сонда сен Жаратқан Иені танисың.”»

> “‘And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the Lord, I will hear the heavens, and they shall hear the earth; and the earth shall hear the corn, and the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel. And I will sow her unto me in the earth; and I will have mercy upon her that had not obtained mercy; and I will say to them which were not my people, Thou art my people; and they shall say, Thou art my God.’ Hosea 2:14–23.

> «Сол күні солай болады: Мен естимін, — дейді Жаратқан Ие, — Мен көктерді естимін, ал олар жерді естиді; жер астықты, шарапты және майды естиді; ал олар Изреелді естиді. Мен оны Өзім үшін жерде себемін; мейірімге ие болмағанға мейірім көрсетемін; Менің халқым болмағандарға: “Сендер Менің халқымсыңдар”, — деймін; ал олар: “Сен менің Құдайымсың”, — дейді». Ошия 2:14–23.

> “‘In that day, . . . the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, . . . shall stay upon the Lord, the Holy One of Israel, in truth.’ Isaiah 10:20. From ‘every nation, and kindred, and tongue, and people’ there will be those who will gladly respond to the message, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come.’ They will turn from every idol that binds them to this earth, and will ‘worship him at that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ They will free themselves from every entanglement, and will stand before the world as monuments of God’s mercy. Obedient to every divine requirement, they will be recognized by angels and by men as those that ‘keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:6–7, 12.

> “‘Сол күні, ... Исраилдің аман қалғандары және Жақып әулетінен құтылғандары ... шындықпен Исраилдің Киесі — Жаратқан Иеге сүйенетін болады.’ Ишая 10:20. ‘Әрбір ұлттан, ру-тайпадан, тілден және халықтан’ Құдайдан қорқып, Оған мадақ беріңдер, өйткені Оның сотының сағаты келді’, — деген хабарға қуана үн қосатындар табылады. Олар өздерін осы жерге байлап тұрған әрбір пұттан теріс айналып, ‘көк пен жерді, теңізді және су бастауларын Жаратқанға’ табынатын болады. Олар әрбір шырмаудан азат болып, бүкіл дүниенің алдында Құдайдың рақымының ескерткіштері ретінде тұрады. Құдайдың әрбір талабына мойынсұнған оларды періштелер де, адамдар да ‘Құдайдың өсиеттерін және Исаның сенімін сақтаушылар’ деп таниды. Аян 14:6–7, 12.”

> “‘Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of grapes him that soweth seed; and the mountains shall drop sweet wine, and all the hills shall melt. And I will bring again the captivity of my people of Israel, and they shall build the waste cities, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up out of their land which I have given them, saith the Lord thy God. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

> “Міне, күндер келеді, — дейді Жаратқан Ие, — сонда жер жыртушы орақшыға жетіп қалады, ал жүзім сығушы тұқым себушіге жетеді; таулардан тәтті шарап тамшылайды, және барлық төбелер еріп кетеді. Сонда Мен халқым Исраилдің тұтқындығын қайтарамын, олар қираған қалаларды қайта тұрғызып, соларда қоныстанады; жүзімдіктер отырғызып, олардың шарабын ішеді; сондай-ақ бақтар жасап, олардың жемісін жейді. Мен оларды өз жеріне отырғызамын, әрі Өзім оларға берген жерінен енді олар ешқашан жұлынып алынбайды, — дейді сенің Құдайың Жаратқан Ие. Амос 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

It is evident that from the point when the final chosen generation of the one hundred and forty-four thousand are sealed that there are still Gentiles who can be influenced by the one hundred and forty-four thousand’s life style (conversation) during the day of the Gentile’s visitation.

Жүз қырық төрт мыңның ішіндегі ақырғы таңдалған ұрпақ мөрленген сәттен бастап-ақ, басқа ұлттар арасынан әлі де жүз қырық төрт мыңның өмір салтының (мінез-құлқының) ықпалына ұшырай алатындар бар екені, басқа ұлттардың басына келетін тексерілу күні кезінде, айқын көрінеді.

> “Human power and human might did not establish the church of God, and neither can they destroy it. Not on the rock of human strength, but on Christ Jesus, the Rock of Ages, was the church founded, ‘and the gates of hell shall not prevail against it.’ Matthew 16:18. The presence of God gives stability to His cause. ‘Put not your trust in princes, nor in the son of man,’ is the word that comes to us. Psalm 146:3. ‘In quietness and in confidence shall be your strength.’ Isaiah 30:15. God’s glorious work, founded on the eternal principles of right, will never come to nought. It will go on from strength to strength, ‘not by might, nor by power, but by My Spirit, saith the Lord of hosts.’ Zechariah 4:6.

> «Құдайдың қауымын адамдық күш те, адамдық құдірет те орнатқан жоқ, әрі олар оны жоя да алмайды. Қауым адамдық қуаттың жартасының үстіне емес, Мәңгілік Жартас — Мәсіх Исаға негізделді, “және тозақ қақпалары оны жеңе алмайды”. Matthew 16:18. Құдайдың қатысуы Өз ісіне беріктік береді. “Бектерге де, адам ұлына да сенбеңдер”, — деген сөз бізге келеді. Psalm 146:3. “Тыныштық пен сенімде күштерің болады”. Isaiah 30:15. Әділдіктің мәңгілік принциптеріне негізделген Құдайдың даңқты ісі ешқашан зая кетпейді. Ол “күштен күшке” өтіп алға баса береді, “күшпен де емес, құдіретпен де емес, Менің Рухыммен, — дейді Әскерлер Иесі Жаратқан Ие”. Zechariah 4:6.»

> “The promise, ‘The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it,’ was literally fulfilled. Verse 9. ‘The elders of the Jews builded, and they prospered through the prophesying of Haggai the prophet and Zechariah the son of Iddo. And they builded, and finished it, according to the commandment of the God of Israel, and according to the commandment of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia. And this house was finished on the third day of the month Adar [the twelfth month], which was in the sixth year of the reign of Darius the king.’ Ezra 6:14, 15.” Prophets and Kings, 595, 596.

> «„Осы үйдің іргетасын Зоробабелдің қолдары қалады; оны оның қолдары бітіріп те шығады“ деген уәде сөзбе-сөз орындалды. 9-аят. „Яһудилердің ақсақалдары құрылыс салып жатты, әрі Һаггай пайғамбар мен Иддо ұлы Зәкәрияның пайғамбарлық етуі арқылы табысқа жетті. Олар Исраил Құдайының әміріне сай, сондай-ақ Парсы патшалары Кирдің, Дарийдің және Артаксеркстің жарлығына сай салып, оны аяқтады. Бұл үй Адар айының [он екінші айдың] үшінші күні, Дарий патшаның билігінің алтыншы жылында бітті“. Езра 6:14, 15.» Пайғамбарлар мен патшалар, 595, 596.

Verses thirteen to fifteen represent the prophetic events that lead to the close of probation for Sabbath-keepers at the Sunday law. They also represent the third of three steps in verse ten of Daniel twelve. Verse ten is the “purification,” verses eleven and twelve represent the “made white” and verses thirteen to fifteen represent the litmus test where the Sabbath-keeping virgins are “tried.”

Он үшіншіден он бесіншіге дейінгі аяттар жексенбілік заң кезінде сенбі күнін сақтаушылар үшін рақым уақытының жабылуына алып баратын пайғамбарлық оқиғаларды бейнелейді. Сондай-ақ олар Даниял он екінші тараудың оныншы аятындағы үш қадамның үшіншісін де білдіреді. Оныншы аят — «тазартылу», он бірінші және он екінші аяттар — «ағартыладыны» білдіреді, ал он үшіншіден он бесіншіге дейінгі аяттар сенбі күнін сақтаушы пәк қыздар «сыналатын» лакмус сынағын білдіреді.

The internal message in the book of Daniel is represented by the Ulai River vision of chapters seven through nine and the external message is represented by the Hiddekel River vision of chapters ten through twelve. Chapter twelve is the climax of both the internal and external visions, and it presents the method in which Christ raises up and cleanses the one hundred and forty-four thousand. Verses ten through sixteen represent the hidden history of verse forty from 1989 unto the Sunday law of verse forty-one and sixteen. The verses that fit into the hidden history represent the perfect fulfillment of verse ten of chapter twelve.

Даниял кітабындағы ішкі хабар жетінші тараудан тоғызыншы тарауға дейінгі Ұлай өзені көрінісі арқылы бейнеленеді, ал сыртқы хабар оныншы тараудан он екінші тарауға дейінгі Хиддекел өзені көрінісі арқылы бейнеленеді. Он екінші тарау ішкі де, сыртқы да көріністердің шарықтау шегі болып табылады, әрі онда Мәсіхтің жүз қырық төрт мыңды қалай көтеріп, тазартып шығаратынының әдісі көрсетіледі. Оныншыдан он алтыншы аяттарға дейінгі аяттар 1989 жылдан бастап қырық бірінші және он алтыншы аяттардағы жексенбілік заңға дейін созылатын қырықыншы аяттың жасырын тарихын бейнелейді. Осы жасырын тарихқа сай келетін аяттар он екінші тараудағы оныншы аяттың кемел орындалуын білдіреді.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:10–12.

> Көбісі тазартылады, ағартылады және сыналады; ал зұлымдар зұлымдық істей береді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді, ал даналар түсінеді. Күнделікті құрбандық жойылып, қаңыратып кетіретін жиіркеніш орнатылған уақыттан бастап бір мың екі жүз тоқсан күн болады. Күтіп, бір мың үш жүз отыз бес күнге жеткен адам бақытты. Даниял 12:10–12.

The “wise” who understand verses ten through sixteen and who have been sealed both “intellectually” and “spiritually” are those who understand the external prophetic message represented in the hidden history of verse forty, and they have been “intellectually” settled into that understanding before the Sunday law. The “wise” are those who have been transformed by the internal message represented by Revelation chapter eleven and verse eleven and they have settled into the experience before the Sunday law.

Оныншыдан он алтыншы аяттарға дейін түсінетін және әрі «ақыл-ой жағынан», әрі «рухани тұрғыдан» мөрленген «данышпандар» — қырқыншы аяттың жасырын тарихында бейнеленген сыртқы пайғамбарлық хабарды түсінетіндер, әрі олар жексенбілік заңға дейін сол түсінікте «ақыл-ой жағынан» берік орныққан. «Данышпандар» — Аян кітабының он бірінші тарауы мен он бірінші аятында бейнеленген ішкі хабар арқылы өзгеріске ұшырағандар, әрі олар жексенбілік заңға дейін осы тәжірибеде орныққан.

The “wise” are those who have received the “blessing” associated with “waiting,” marking the one hundred and forty-four thousand as those who fulfill the perfect and final fulfillment of the ten virgins. Revelation eleven verse eleven arrived in July of 2023, thus marking the “time of the end,” when Daniel and Revelation mark with two witnesses that the increase of knowledge which was unsealed in July of 2023 identifies the sealing process of the one hundred and forty-four thousand. Eleven plus eleven equals twenty-two, which is a symbol of the combination of divinity with humanity, and those who pass the three-step purification process that produces the one hundred and forty-four thousand are identified in Daniel twelve, verse twelve providing another signature of Palmoni, for twelve times twelve equals one hundred and forty-four thousand.

«Даналар» — «күтуге» байланысты «игілікті» қабылдағандар; бұл бір жүз қырық төрт мыңды он қыз туралы астарлы әңгіменің кемел де соңғы орындалуын жүзеге асыратындар ретінде айқындайды. Аян кітабының он бірінші тарауының он бірінші аяты 2023 жылдың шілдесінде келіп жетті, осылайша «ақыр заманның уақытын» белгілеп берді; сол кезде Даниял мен Аян, екі куәгер арқылы, 2023 жылдың шілдесінде мөрі ашылған білімнің артуы бір жүз қырық төрт мыңды мөрлеу үдерісін айқындайтынын көрсетеді. Он бір мен он бірдің қосындысы — жиырма екі, ал бұл құдайилық пен адамдықтың бірігуінің нышаны; әрі бір жүз қырық төрт мыңды қалыптастыратын үш сатылы тазару үдерісінен өтетіндер Даниялдың он екінші тарауының он екінші аятында айқындалады, бұл Палмонидің тағы бір таңбасын береді, өйткені он екі мен он екі — бір жүз қырық төрт мыңға тең.

We will continue this study in the next article.

Біз бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

Back to Articles