Article

# The Book of Daniel - Number Seventy

Даниял кітабы — Жетпіс саны

From Ancient Tables to Modern Responsibilities: Unveiling the Covenant Journey

Ежелгі тақталардан заманауи жауапкершіліктерге дейін: Келісім жолын ашып көрсету

Author

Jeff Pippenger

Published

February 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He provided two tables as the foundation and symbol of the covenant relationship. The two tables also identified the responsibility of ancient Israel to present a living testimony of the two tables to the world. When the Lord entered into covenant with modern Israel, He provided two tables as the foundation and symbol of the covenant relationship. The two tables also identified their responsibility to present a living testimony of all four tables to the world.

Жаратқан Ие ежелгі Исраилмен келісімге кірген кезде, Ол келісімдік қарым-қатынастың негізі мен нышаны ретінде екі тақта берді. Бұл екі тақта сондай-ақ ежелгі Исраилдің сол екі тақта туралы дүниеге тірі куәлік ұсыну жауапкершілігін айқындады. Жаратқан Ие қазіргі Исраилмен келісімге кірген кезде, Ол келісімдік қарым-қатынастың негізі мен нышаны ретінде екі тақта берді. Бұл екі тақта сондай-ақ олардың дүниеге барлық төрт тақта туралы тірі куәлік ұсыну жауапкершілігін айқындады.

The two tables were given to literal ancient Israel just after God delivered them out of the literal slavery of Egyptian bondage, and brought them through the disappointment of the Red Sea crossing. The period of time that literal ancient Israel was in bondage had been specifically identified in prophecy as four hundred and thirty years, and while in bondage literal ancient Israel forgot, and ceased to observe, the seventh-day Sabbath.

Екі тақта тура мағынасындағы ежелгі Исраилге Құдай оларды Мысыр құлдығының тура мағынасындағы құлшылығынан азат еткеннен кейін, әрі Қызыл теңізден өтудегі түңілуді бастан кешіртіп өткізгеннен соң берілді. Тура мағынасындағы ежелгі Исраилдің құлдықта болған уақыт кезеңі пайғамбарлықта нақ төрт жүз отыз жыл деп белгіленген еді, және құлдықта болған кезінде тура мағынасындағы ежелгі Исраил жетінші күнгі сенбіні ұмытып, оны сақтауды доғарды.

The two tables were given to spiritual modern Israel just after God delivered them out of the spiritual slavery of Catholic bondage, and brought them through the great disappointment of 1844. The period of time that spiritual modern Israel was in bondage had been specifically identified in prophecy as twelve hundred and sixty years, and while in bondage spiritual modern Israel forgot, and ceased to observe, the seventh-day Sabbath.

Екі тас тақта рухани қазіргі Исраилге Құдай оларды католиктік құлдықтың рухани бодандығынан азат етіп, 1844 жылғы ұлы түңілуден өткізгеннен кейін бірден берілді. Рухани қазіргі Исраил бодандықта болған уақыт кезеңі пайғамбарлықта нақтылы түрде бір мың екі жүз алпыс жыл деп көрсетілген еді, әрі бодандықта болған кезінде рухани қазіргі Исраил жетінші күнгі сенбіні ұмытып, оны сақтауды тоқтатты.

In the very history when God provided the two tables to Moses to take to ancient Israel, his brother Aaron was making a golden image of a calf. The two tables of the Ten Commandments identify that God is a jealous God, and His jealousy is especially manifested against idolatry, and as Moses descended the mount, ancient Israel was dancing naked around a golden image that had been produced by the one who had been chosen as God’s spokesman.

Құдай Мұсаға ежелгі Исраилге апару үшін екі тасты тақтаны берген дәл сол тарихи сәтте, оның бауыры Һарон алтын бұзаудың мүсінін жасап жатқан еді. Он өсиеттің екі тақтасы Құдайдың қызғаншақ Құдай екенін айқындайды, әрі Оның қызғанышы, әсіресе, пұтқа табынушылыққа қарсы айқын көрінеді; ал Мұса таудан түсіп келе жатқанда, ежелгі Исраил Құдайдың өз өкілі етіп таңдаған кісісі жасаған алтын мүсіннің айналасында жалаңаштанып билеп жүр еді.

> And Moses told Aaron all the words of the Lord who had sent him, and all the signs which he had commanded him. And Moses and Aaron went and gathered together all the elders of the children of Israel: And Aaron spake all the words which the Lord had spoken unto Moses, and did the signs in the sight of the people. Exodus 4:28–30.

> Мұса өзін жіберген Жаратқан Иенің барлық сөздерін және Өзі оған бұйырған барлық белгілерді Һаронға айтып берді. Содан соң Мұса мен Һарон барып, Исраил ұлдарының барлық ақсақалдарын жинады. Һарон Жаратқан Иенің Мұсаға айтқан барлық сөздерін айтып, халықтың көз алдында белгілерді көрсетті. Мысырдан шығу 4:28–30.

The brother of the prophet who led ancient Israel during the covenant history when the two covenant tables were provided was the leader in the rebellion of the image of jealousy. The husband of the prophetess who led modern Israel during the covenant history when the two covenant tables were provided was the leader in the rebellion of 1863, and 1863 marks the first generation of Adventism as being represented as an image of jealousy being placed at the entry of the gate of the altar.

Келісім тарихында ежелгі Исраилге екі келісім тақтасы берілген кезде оларды бастап жүрген пайғамбардың бауыры қызғаныш мүсініне қатысты бүліктің жетекшісі болды. Келісім тарихында қазіргі Исраилге екі келісім тақтасы берілген кезде оларды бастап жүрген пайғамбар әйелдің күйеуі 1863 жылғы бүліктің жетекшісі болды, ал 1863 жыл Адвентизмнің бірінші ұрпағы құрбандық үстелінің қақпасының кіреберісіне қойылған қызғаныш мүсіні ретінде бейнеленетінін білдіреді.

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> Сонда ол маған: «Адам ұлы, енді көзіңді солтүстікке қарай көтер»,— деді. Мен көзімді солтүстікке қарай көтердім, міне, солтүстік жақта, құрбандық үстелінің қақпасының кіреберісінде қызғаныштың осы мүсіні тұр екен. Езекиел 8:5.

The “altar” is a symbol of Christ.

«Құрбандық үстелі» — Мәсіхтің нышаны.

> “We are in danger of mingling the sacred and the common. The holy fire from God is to be used in our efforts. The true altar is Christ; the true fire is the Holy Spirit. This is our inspiration. It is only as the Holy Spirit leads and guides a man that he is a safe counselor. If we turn aside from God and from His chosen ones to inquire at strange altars we shall be answered according to our works.” Selected Messages, book 3, 300.

> «Біз қасиетті мен қарапайымды араластырып алу қаупіндеміз. Біздің еңбектерімізде Құдайдан келген киелі от қолданылуға тиіс. Нағыз құрбандық орны — Мәсіх; нағыз от — Киелі Рух. Біздің шабыт көзіміз осы. Адамды тек Киелі Рух бастап, бағыттаған жағдайда ғана, ол сенімді кеңесші болады. Егер біз Құдайдан және Оның таңдаулыларынан теріс айналып, жат құрбандық орындарынан сұрастыратын болсақ, бізге істерімізге қарай жауап беріледі». Selected Messages, book 3, 300.

The “gate” is the church.

«Қақпа» — шіркеу.

> “To the humble, believing soul, the house of God on earth is the gate of heaven. The song of praise, the prayer, the words spoken by Christ’s representatives, are God’s appointed agencies to prepare a people for the church above, for that loftier worship into which there can enter nothing that defileth.” Testimonies, volume 5, 491.

> «Кішіпейіл, сенуші жан үшін жер бетіндегі Құдай үйі — көктің қақпасы. Мадақ жыры, мінажат, Мәсіхтің өкілдері айтатын сөздер — Құдайдың жоғарыдағы шіркеуге, арамдайтын ешнәрсе кіре алмайтын сол асқақ құлшылыққа бір халықты даярлау үшін белгілеп қойған құралдары». Testimonies, 5-том, 491.

In 1863, Laodicean Adventism became a legally registered church and ceased to be a movement. They “entered” into church history at that point. In 1863, the church of Christ entered into a legal association with the government of the United States. In that year they also introduced a counterfeit chart to replace the two sacred tables of Habakkuk. As soon as the second table was prepared, in terms of prophetic history those typified by Aaron were preparing a counterfeit image.

1863 жылы Лаодикиялық адвентизм заңды түрде тіркелген шіркеуге айналып, қозғалыс болудан қалды. Сол кезде олар шіркеу тарихына «енді». 1863 жылы Мәсіхтің шіркеуі Америка Құрама Штаттарының үкіметімен заңды бірлестікке кірді. Сол жылы олар Хабаққұқтың екі қасиетті кестесінің орнын басу үшін жалған кестені де енгізді. Екінші кесте дайындалысымен, пайғамбарлық тарих тұрғысынан алғанда, Һарон арқылы бейнеленгендер жалған бейнені дайындап жатқан еді.

The second Commandment is the most specific warning against idolatry and the worship of images. It is also where God identifies His character as a jealous God. It is also there that He sets forth the principle that He reserves judgment upon the wicked unto the third and fourth generations. The Ten Commandments are a transcript of Christ’s character.

Екінші өсиет — пұтқа табынушылық пен мүсіндерге құлшылық етуге қарсы ең нақты ескерту. Сондай-ақ дәл осы жерде Құдай Өзінің болмысын қызғаншақ Құдай ретінде танытады. Сондай-ақ осы жерде Ол зұлымдарға қатысты үкімін үшінші және төртінші ұрпақтарға дейін сақтайтыны жөніндегі қағидатты белгілейді. Он өсиет — Мәсіхтің мінез-құлқының бейнесі.

> “For the rejection of Christ, with the results that followed, they were responsible. A nation’s sin and a nation’s ruin were due to the religious leaders.

> «Мәсіхті теріске шығарғандары және соның салдарынан келген нәтижелер үшін жауапкершілік солардың мойнында болды. Бір халықтың күнәсі мен бір халықтың күйреуі діни жетекшілердің кесірінен болды.»

> “In our day are not the same influences at work? Of the husbandmen of the Lord’s vineyard are not many following in the steps of the Jewish leaders? Are not religious teachers turning men away from the plain requirements of the word of God? Instead of educating them in obedience to God’s law, are they not educating them in transgression? From many of the pulpits of the churches the people are taught that the law of God is not binding upon them. Human traditions, ordinances, and customs are exalted. Pride and self-satisfaction because of the gifts of God are fostered, while the claims of God are ignored.

> «Біздің күнімізде де дәл сол ықпалдар әрекет етіп тұрған жоқ па? Жаратқан Иенің жүзімдігіндегі диқаншылардың көбі яһуди басшыларының ізімен кетіп жүрген жоқ па? Діни ұстаздар адамдарды Құдай сөзінің айқын талаптарынан теріс бұрып жүрген жоқ па? Оларды Құдай заңының мойынсұнуына үйретудің орнына, мойынсұнбаушылыққа үйретіп жүрген жоқ па? Шіркеулердің көптеген мінберлерінен халыққа Құдай заңы өздеріне міндетті емес деп үйретіледі. Адамдық дәстүрлер, қаулылар мен әдет-ғұрыптар жоғары көтеріледі. Құдайдың сыйлары үшін менмендік пен өз-өзіне риза болу дәріптеледі, ал Құдайдың талаптары еленбей қалады.

> “In setting aside the law of God, men know not what they are doing. God’s law is the transcript of His character. It embodies the principles of His kingdom. He who refuses to accept these principles is placing himself outside the channel where God’s blessings flow.” Christ’s Object Lessons, 305.

> «Құдайдың заңын ысырып тастағанда, адамдар өздерінің не істеп жатқандарын білмейді. Құдайдың заңы — Оның мінез-құлқының дәл бейнесі. Ол Оның патшалығының қағидаларын бойына сіңірген. Кім осы қағидаларды қабылдаудан бас тартса, сол өзін Құдайдың баталары ағып келетін арнадан тыс қояды». Christ’s Object Lessons, 305.

The character of Christ is His image, and it includes that He is a jealous God. God’s jealousy was manifested in Christ when He twice cleansed the temple. In the first temple cleansing the disciples who witnessed the work were then led to remember that the Scriptures referenced God’s jealousy.

Мәсіхтің мінез-құлқы — Оның бейнесі, және оған Оның қызғаншақ Құдай екендігі де кіреді. Құдайдың қызғанышы Мәсіхте Оның ғибадатхананы екі рет тазартқанында көрінді. Ғибадатхананы алғашқы тазарту кезінде сол істің куәсі болған шәкірттер кейіннен Жазбалардың Құдайдың қызғанышына сілтейтінін еске түсіруге жетелінді.

> And the Jews’ Passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. John 2:13–17.

> Яһудилердің Құтқарылу мейрамы таяп қалған еді, Иса Иерусалимге көтеріліп барды. Ол ғибадатханада өгіз, қой және көгершін сатып отырғандарды, сондай-ақ ақша айырбастаушылардың отырғанын көрді. Сонда Ол жіңішке жіптерден қамшы жасап, олардың бәрін де ғибадатханадан қуып шықты, қойларды да, өгіздерді де; ақша айырбастаушылардың ақшаларын шашып жіберіп, үстелдерін аударып тастады. Ал көгершін сатушыларға: «Мұны бұл жерден алып кетіңдер; Менің Әкемнің үйін сауда үйіне айналдырмаңдар», — деді. Сонда Оның шәкірттері: «Сенің үйіңе деген құлшыныс Мені жалмап бітірді», — деп жазылғанын естеріне алды. Жохан 2:13–17.

In the Scriptures, both the Hebrew and the Greek the word “zealous” is also the word “jealous.” They are the same word. When Christ cleansed the temple, He was manifesting God’s jealousy, which is the attribute of God’s character that is identified in the second commandment, and it is especially manifested against idolatry. When Moses descended the mount with the two tables and understood what Aaron had done and what the people were doing, he broke the two tables. The two tables were the true image of jealously, for they were physical representations that identified God as a jealous God. When Moses broke the two tables, he was manifesting the very jealousy that is identified in the second commandment.

Жазбаларда еврей тілінде де, грек тілінде де “zealous” сөзі “jealous” деген сөзбен бірдей. Олар — бір сөз. Мәсіх ғибадатхананы тазартқанда, Ол Құдайдың қызғанышын паш етті; бұл — екінші өсиетте айқындалған Құдай мінезінің бір сипаты, әрі ол әсіресе пұтқа табынушылыққа қарсы көрініс табады. Мұса екі тақтаны алып таудан түскенде, Һаронның не істегенін және халықтың не істеп жатқанын ұққан соң, екі тақтаны сындырды. Екі тақта қызғаныштың шынайы бейнесі болды, өйткені олар Құдайды қызғаныш иесі Құдай ретінде танытатын көзге көрінетін бейнелер еді. Мұса екі тақтаны сындырғанда, ол екінші өсиетте айқындалған дәл сол қызғанышты паш етті.

> And Moses turned, and went down from the mount, and the two tables of the testimony were in his hand: the tables were written on both their sides; on the one side and on the other were they written. And the tables were the work of God, and the writing was the writing of God, graven upon the tables. And when Joshua heard the noise of the people as they shouted, he said unto Moses, There is a noise of war in the camp. And he said, It is not the voice of them that shout for mastery, neither is it the voice of them that cry for being overcome: but the noise of them that sing do I hear. And it came to pass, as soon as he came nigh unto the camp, that he saw the calf, and the dancing: and Moses’ anger waxed hot, and he cast the tables out of his hands, and brake them beneath the mount. Exodus 32:15–19.

> Сонда Мұса бұрылып, таудан төмен түсті; куәлік тақталары оның қолында еді: тақталардың екі жағына да жазылған болатын; бір жағына да, екінші жағына да жазылған еді. Ал тақталар — Құдайдың ісі, ал жазу — Құдайдың жазуы, тақталарға ойылып жазылған еді. Ешуа халықтың айқайлаған үнін естігенде, Мұсаға: «Лагерьде соғыс даусы бар», — деді. Ал ол: «Бұл — жеңіске жеткендердің шаттық даусы да емес, жеңілгендердің зар даусы да емес; мен ән салып жатқан адамдардың үнін естіп тұрмын», — деді. Содан ол лагерьге жақындап келген бойда бұзауды және билеп жүргендерін көрді; сонда Мұсаның қаһары тұтанып, ол тақталарды қолынан лақтырып жіберіп, оларды таудың етегінде сындырды. Мысырдан шығу 32:15–19.

The two tables were the testimony of God’s character. The character of God is the image that is to be formed in men through the righteousness of Christ. The two tables are the true image of jealousy, and Aaron had produced a counterfeit image of jealousy at the very time that the true image of jealousy was being delivered to ancient Israel. Those who have Christ formed within have His image, and the robe of His righteousness, yet Aaron’s celebrants were dancing naked, for they were Laodiceans. Laodiceans are “wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.”

Екі тас тақта Құдай мінезінің куәлігі еді. Құдайдың мінезі — Мәсіхтің әділдігі арқылы адамдарда қалыптасуға тиіс бейне. Екі тас тақта — қызғаныштың шынайы бейнесі, ал дәл сол шынайы қызғаныш бейнесі ежелгі Исраилге табыс етіліп жатқан сәтте, Һарон қызғаныштың жалған бейнесін жасап шығарды. Іштерінде Мәсіх қалыптасқан адамдарда Оның бейнесі де, Оның әділдігінің шапаны да бар, ал сонда да Һаронның мейрамдаушылары жалаңаш билеп жүрді, өйткені олар Лаодикеялықтар еді. Лаодикеялықтар — «бақытсыз, байғұс, кедей, соқыр және жалаңаш».

> And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies). Exodus 32:25.

> Мұса халықтың жалаңаш екенін көргенде; (өйткені Харон оларды жауларының алдында масқара болулары үшін жалаңаш қылған еді). Мысырдан шығу 32:25.

In 1856, seven years before the counterfeit chart was produced, both James and Ellen White identified that the movement had transitioned into the Laodicean condition. In 1863, Adventism was as spiritually “naked” as was ancient Israel literally “naked” as they danced around the counterfeit image of jealousy. The counterfeit that Aaron had made was an idol made of gold, but it was an image of a calf, which is a beast. It was an image of the beast, and also an image to the beast. The golden calf was an image of the beast, but it also had been dedicated to the gods that Aaron unrighteously declared had delivered Israel from Egyptian bondage.

1856 жылы, жалған кесте жасалудан жеті жыл бұрын, Жеймс те, Эллен Уайт та бұл қозғалыстың Лаодикеялық күйге өткенін анық көрсетті. 1863 жылы Адвентизм рухани жағынан ежелгі Исраилдің қызғаныштың жалған бейнесін айнала билеп жүргендегі тура мағынадағы «жалаңаш» күйіндей «жалаңаш» болды. Һарон жасаған жалған нәрсе алтыннан құйылған пұт еді, бірақ ол бұзаудың бейнесі болатын, ал бұзау — аң. Ол аңның бейнесі еді, әрі аңға арналған бейне де еді. Алтын бұзау аңның бейнесі болды, бірақ сонымен қатар ол Һарон әділетсіз түрде Исраилді Мысыр құлдығынан құтқарды деп жариялаған тәңірлерге де бағышталған еді.

> And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And when Aaron saw it, he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, Tomorrow is a feast to the Lord. And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play. Exodus 32:4–6.

> Ол оларды олардың қолынан алып, қашау құралымен өңдеп, құйма бұзау жасады; сонда олар: «Уа, Исраил, сені Мысыр жерінен алып шыққан сенің құдайларың міне осылар»,— деді. Һарон мұны көргенде, оның алдына құрбандық үстелін тұрғызды; сосын Һарон жар салып: «Ертең Жаратқан Иеге арналған мейрам болады»,— деді. Олар ертеңінде таңертең ерте тұрып, түгел өртелетін құрбандықтар ұсынды және татулық құрбандықтарын алып келді; халық ішіп-жеу үшін отырды да, сауық құру үшін орнынан тұрды. Мысырдан шығу 32:4–6.

The golden calf was an image of a beast, but it was dedicated to false gods, and so it was also an image (offering) to the beast. The image was made of gold, which is the symbol of Babylon, and it was a calf, which is the highest form of offering in the sanctuary service. It was dedicated to the gods of Egypt. Mystery Babylon (for all the prophetic testimonies identify the end of the world) consists of a woman riding upon a beast. The beast the woman rides is the United Nations (ten kings), and is a symbol of the dragon, atheism and Egypt. The woman herself is a counterfeit of God’s true church. The golden calf that Aaron dedicated to the gods of Egypt typified the great whore of Revelation seventeen, who is Babylon (gold), riding upon a beast (Egypt) and a counterfeit church (calf).

Алтын бұзау аңның бейнесі еді, бірақ ол жалған тәңірлерге бағышталғандықтан, ол сондай-ақ аңға арналған бейне (құрбандық) болды. Бейне алтыннан жасалды, ал алтын — Бабылдың нышаны; әрі ол бұзау еді, ал бұзау — киелі үй қызметіндегі құрбандықтың ең жоғары түрі. Ол Мысырдың тәңірлеріне бағышталды. Құпия Бабыл (өйткені барлық пайғамбарлық куәліктер дүниенің ақырына нұсқайды) аңның үстіне мінген әйелден тұрады. Әйел мінген аң — Біріккен Ұлттар Ұйымы (он патша), әрі ол айдаһардың, атеизмнің және Мысырдың нышаны. Әйелдің өзі — Құдайдың шынайы қауымының жалған көшірмесі. Һарон Мысырдың тәңірлеріне бағыштаған алтын бұзау Аян кітабының он жетінші тарауындағы ұлы жезөкшені бейнеледі; ол — Бабыл (алтын), аңның (Мысырдың) үстіне мінген және жалған қауым (бұзау).

At the same time Aaron built an altar, which, as just defined, represents Christ, the true altar. He then instituted a counterfeit system of worship, for he proclaimed a feast to the Lord on the following day. Aaron’s golden calf was an image “of” and “to” the beast, and it was set up “before” a counterfeit Christ, and a day was set aside to celebrate his false system of worship.

Сол уақытта Һарон, жаңа ғана анықталғандай, шынайы құрбандық үстелін — Мәсіхті — бейнелейтін құрбандық үстелін тұрғызды. Содан кейін ол жалған құлшылық жүйесін енгізді, өйткені келесі күні Жаратқан Иеге арнап мейрам жариялады. Һаронның алтын бұзауы аңға арналған да, аңды бейнелейтін де мүсін болды; ол жалған Мәсіхтің «алдында» орнатылды, әрі оның жалған құлшылық жүйесін тойлау үшін арнайы бір күн белгіленді.

The United States is the power that sets up an image to the beast and then forces the world to follow its example. The United States has power to force that system of worship upon the world, and it does so in sight of the beast “before” it.

Америка Құрама Штаттары — аңға мүсін орнататын, содан кейін бүкіл дүниені соның үлгісіне еруге мәжбүр ететін күш. Америка Құрама Штаттарының сол ғибадат жүйесін дүниежүзіне күштеп таңуға билігі бар, әрі оны аңның көз алдында, «оның алдында» жүзеге асырады.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:11, 12.

> Сосын мен жерден шығып келе жатқан тағы бір аңды көрдім; оның қозыдікіндей екі мүйізі бар еді, бірақ ол айдаһарша сөйледі. Ол өзінің алдында тұрған бірінші аңның бүкіл билігін жүзеге асырып, жерді және онда тұратындарды өлімге соқтырған жарасы жазылған бірінші аңға табынуға мәжбүр етеді. Аян 13:11, 12.

The man of sin, who is the papacy, is the sea beast of Revelation thirteen. When the United States speaks as a dragon, at the soon-coming Sunday law, it then begins to force the world to set up an image to the beast “before” it. The beast before the United States (the earth beast), is the papacy (the sea beast). The papacy is a counterfeit Christ, and Aaron had set up his golden image, before a counterfeit Christ, for Christ is the true altar. Aaron then instituted a false system of worship as represented by the proclamation of the feast day that was to take place on the next day. The United States also forces a false system of worship, and it is also associated with a counterfeit day of worship.

Күнәнің адамы, яғни папалық, Аян кітабының он үшінші тарауындағы теңізден шыққан аң. Құрама Штаттар, жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде, айдаһарша сөйлегенде, сол кезде ол дүниені өз алдында аңға бір мүсін орнатуға мәжбүрлей бастайды. Құрама Штаттардың (жерден шыққан аңның) алдында тұрған аң — папалық (теңізден шыққан аң). Папалық — жалған Мәсіх, ал Һарон өз алтын мүсінін жалған Мәсіхтің алдында орнатқан, өйткені Мәсіх — шынайы құрбандық үстелі. Содан кейін Һарон келесі күні өтетін мереке күнін жариялау арқылы бейнеленгендей, жалған ғибадат жүйесін енгізді. Құрама Штаттар да жалған ғибадат жүйесін мәжбүрлеп енгізеді, әрі ол да жалған ғибадат күнімен байланысты.

When Moses descended the mount, the controversy was between the true and the false image of jealousy—the image of Christ or the image of Satan. The counterfeit consisted of a counterfeit Christ (the altar), a counterfeit experience (Laodicean), a counterfeit day of worship (“tomorrow is a feast of the Lord”). The rebellion of the golden calf represents the rebellion of the soon-coming Sunday law, but it also represents the rebellion of Laodicean Adventism in 1863.

Мұса таудан түскен кезде, дау-тартыс шынайы және жалған қызғаныш бейнесінің арасында болды — Мәсіхтің бейнесі ме, әлде Шайтанның бейнесі ме. Жалғанның өзі жалған Мәсіхтен (құрбандық үстелі), жалған тәжірибеден (Лаодикеялық), жалған ғибадат күнінен («ертең — Жаратқан Иеге арналған мейрам») тұрды. Алтын бұзауға қатысты бүлік жуық арада келетін жексенбілік заңның бүлігін бейнелейді, бірақ ол сондай-ақ 1863 жылғы Лаодикеялық адвентизмнің бүлігін де бейнелейді.

In 1863, a counterfeit table was introduced to cover up the jewels of Miller’s dream as represented upon Habakkuk’s two tables. Those two tables had been typified by the two tables Moses received on the mount. In 1863, a legal connection was made with the government of the United States, thus ending the Millerite movement and legally registering the Laodicean movement as the Seventh-day Adventist church. That relationship was represented by Aaron’s image to the beast, which prophetically is defined as the combination of Church and State, thus typifying the Millerites establishing a Church-State relationship in 1863, and also typifying the United States at the soon-coming Sunday law.

1863 жылы Хабакуктың екі тақтасында бейнеленген Миллердің түсіндегі асыл тастарды бүркемелеу үшін жалған тақта енгізілді. Ол екі тақта Мұсаның тауда қабылдап алған екі тақтасымен алдын ала бейнеленген еді. 1863 жылы Америка Құрама Штаттарының үкіметімен заңдық байланыс орнатылды, осылайша Миллерит қозғалысы аяқталып, Лаодикиялық қозғалыс Жетінші күн адвентистері шіркеуі ретінде заң жүзінде тіркелді. Бұл қатынас Ааронның аңға арналған бейнесі арқылы бейнеленді; пайғамбарлық тұрғыдан бұл Шіркеу мен Мемлекеттің қосылуы деп айқындалады; осылайша бұл 1863 жылы Миллериттердің Шіркеу–Мемлекет қатынасын орнатуын алдын ала бейнелейді, әрі жексенбілік заңның таяу келуі кезінде Америка Құрама Штаттарын да алдын ала бейнелейді.

Aaron’s naked dancing fools, representing the counterfeit experience of Laodicea, is just as the Millerite movement had become in 1856. The spiritual experience represented by Aaron’s dancing fools was contrasted with the experience of Moses, who was manifesting the jealousy of God’s character towards idolatry. A “dance” in prophecy is a symbol of deception, and Aaron’s dancing fools, also represented the deception that is brought about by the United States as it forces the world to “dance” to Nebuchadnezzar’s band, while the whore of Tyre sings her songs.

Лаодикияның жалған тәжірибесін бейнелейтін Һаронның жалаңаш билеп жүрген ақымақтары, дәл сол сияқты, 1856 жылы Миллерит қозғалысы қандай күйге түскен болса, сондай болды. Һаронның билеп жүрген ақымақтары бейнелейтін рухани тәжірибе Мұсамен қарсы қойылды; ал Мұса пұтқа табынушылыққа қарсы Құдай мінезінің қызғанышын танытып тұрған еді. Пайғамбарлықта «би» — алдаудың нышаны, әрі Һаронның билеп жүрген ақымақтары сондай-ақ Америка Құрама Штаттары дүниені Набуходоносордың музыкасына «билеуге» мәжбүрлегенде, ал Тирдің жезөкшесі өз әндерін айтып тұрғанда жүзеге асырылатын алдауды да бейнелейді.

In 1863, the Laodicean Millerite movement transitioned to the legally registered Laodicean Seventh-day Adventist church. As identified in previous articles, in 1863, Jericho was rebuilt, for Jericho is a symbol of the affluence of Laodicea and serves as a counterfeit of the city of Jerusalem. In 1863, the introduction of a counterfeit prophetic chart represented a repetition of the history of Aaron, the golden calf and the dancing fools. The history of the Red Sea deliverance has been repeatedly employed by Sister White to illustrate the history of early Adventism, and this application aligns perfectly with the history of Moses and Aaron in the controversy over the image of jealousy.

1863 жылы Лаодикеялық Миллерит қозғалысы заңды түрде тіркелген Лаодикеялық Жетінші күн адвентистері шіркеуіне өтті. Алдыңғы мақалаларда көрсетілгендей, 1863 жылы Иерихон қайтадан салынды, өйткені Иерихон — Лаодикеяның дәулетінің нышаны және Иерусалим қаласының жалған баламасы болып табылады. 1863 жылы жалған пайғамбарлық кестенің енгізілуі Һаронның, алтын бұзаудың және би билеген ақымақтардың тарихының қайталануын білдірді. Қызыл теңізден құтқарылу тарихын Уайт ханым ерте адвентизм тарихын бейнелеу үшін қайта-қайта қолданған, және бұл қолданылу қызғаныш бейнесіне қатысты дауда Мұса мен Һаронның тарихымен толық сәйкес келеді.

In 1863, the first generation of Laodicean Adventism began as an image of jealousy was placed in the gate (church), which was before the altar (Christ). That first generation then “entered” into an escalating history of abominations.

1863 жылы Лаодикеялық адвентизмнің алғашқы буыны қызғаныштың мүсіні қақпаға (шіркеуге), құрбандық үстелінің (Мәсіхтің) алдына қойылған кезде басталды. Содан кейін сол алғашқы буын жиреніштердің үдей түскен тарихына «кірді».

> Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:5.

> Сонда Ол маған: «Адам ұлы, енді көзіңді солтүстікке қарай көтер»,— деді. Мен көзімді солтүстікке қарай көтердім, міне, құрбандық үстелінің қақпасының солтүстік жағында, кіреберісте, қызғаныштың осы мүсіні тұр екен. Езекиел 8:5.

We will continue these considerations in the next article.

Бұл мәселелерді келесі мақалада қарастыруды жалғастырамыз.

> “What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scriptures, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.

> «Осы үрейлі де салтанатты уақытта біздің күйіміз қандай? Әттеген-ай, шіркеуде қандай тәкаппарлық үстем болып тұр, қандай екіжүзділік, қандай алдау, қандай сәнқойлық, жеңілтектік пен сауық-сайранға құмарлық, қандай үстем болуға деген ұмтылыс бар! Осы күнәлардың бәрі ақыл-ойды тұмандандырып, соның салдарынан мәңгілікке қатысты нәрселер ажыратылмай қалды. Біз бұл дүниенің тарихындағы өз орнымызды білу үшін Жазбаларды зерттемейміз бе? Біз осы уақытта біз үшін жүзеге асырылып жатқан істі және осы татуластыру ісі жүріп жатқанда, күнәкарлар ретінде иеленуге тиісті орнымызды түсінуде парасатты болмаймыз ба? Егер жанымыздың құтқарылуына қандай да бір ықыласымыз болса, біз батыл өзгеріс жасауымыз керек. Біз Иемізді шынайы тәубемен іздеуіміз керек; жан-тәніміздің терең күйінішімен күнәларымызды мойындауымыз керек, сонда олар өшіріледі.

> “We must no longer remain upon the enchanted ground. We are fast approaching the close of our probation. Let every soul inquire, How do I stand before God? We know not how soon our names may be taken into the lips of Christ, and our cases be finally decided. What, oh, what will these decisions be! Shall we be counted with the righteous, or shall we be numbered with the wicked?

> «Біз бұдан былай сиқырланған жерде қала бермеуіміз керек. Біз сынақ мерзіміміздің аяқталуына тез жақындап келеміз. Әрбір жан: «Мен Құдайдың алдында қандай күйдемін?» — деп өзіне сұрақ қойсын. Атымыздың Мәсіхтің ерніне қаншалықты жақын арада алынатынын және істеріміздің түпкілікті шешілетінін біз білмейміз. О, бұл шешімдер қандай болмақ! Біз әділдердің қатарына жатқызылармыз ба, әлде зұлымдардың қатарына қосылармыз ба?»

> “Let the church arise, and repent of her backslidings before God. Let the watchmen awake, and give the trumpet a certain sound. It is a definite warning that we have to proclaim. God commands His servants, ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). The attention of the people must be gained; unless this can be done, all effort is useless; though an angel from heaven should come down and speak to them, his words would do no more good than if he were speaking into the cold ear of death.

> «Шіркеу орнынан тұрып, Құдай алдында өз кері шегінулеріне өкініп тәубеге келсін. Күзетшілер оянып, кернейді айқын үнмен шалсын. Біз жариялауға тиісті нәрсе — нақ осы анық ескерту. Құдай Өз қызметшілеріне: “Бар дауысыңмен айқайла, тыйылма, даусыңды кернейдей көтеріп, халқымның қылмыстарын, Жақып үйінің күнәларын оларға білдір” (Ишая 58:1), — деп бұйырады. Халықтың назарын аудару қажет; егер бұл жүзеге аспаса, бар күш-жігер бекер; тіпті көктен бір періште түсіп келіп, оларға сөйлегеннің өзінде, оның сөздері өлімнің суық құлағына сөйлегенмен бірдей болып, одан артық пайда келтірмес еді.»

> “The church must arouse to action. The Spirit of God can never come in until she prepares the way. There should be earnest searching of heart. There should be united, persevering prayer, and through faith a claiming of the promises of God. There should be, not a clothing of the body with sackcloth, as in ancient times, but a deep humiliation of soul. We have not the first reason for self-congratulation and self-exaltation. We should humble ourselves under the mighty hand of God. He will appear to comfort and bless the true seekers.” Selected Messages, book 1, 125, 126.

> «Шіркеу әрекетке оянуы тиіс. Құдайдың Рухы жол дайындалмайынша ешқашан келе алмайды. Жүректі шын ықыласпен тексеру болуы керек. Біріккен, табанды дұға және сенім арқылы Құдайдың уәделеріне жармасу болуы керек. Ежелгі замандардағыдай денеге азалы шекпен жамылу емес, жанның терең кішіреюі болуы керек. Бізде өз-өзімізді құттықтауға да, өз-өзімізді дәріптеуге де титтей де негіз жоқ. Біз Құдайдың құдіретті қолының астында өзімізді кішірейтуіміз керек. Ол шынайы іздеушілерді жұбатып, оларға батасын беру үшін көрінеді». Selected Messages, 1-кітап, 125, 126.

Back to Articles