Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number One

Америка үшін болашақ және 2020 жылғы 18 шілде — Бірінші нөмір

Cavemen of Covenant: Moses & Elijah at the End of the World

Келісім үңгірлерінің адамдары: дүниенің ақырында Мұса мен Ілияс

Author

Jeff Pippenger

Published

August 23, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Moses and Elijah are prophetic symbols that can each be understood by context as a singular symbol, or they can also be understood as a symbol that contains both prophets. Upon the testimony of two a thing is established and in Revelation eleven Moses and Elijah represent the two witnesses of the Old and New Testaments. At the Mount of Transfiguration, representing the Second Coming of Christ, the dual symbol represents both the one hundred and forty-four thousand (Elijah) and the martyrs (Moses) of the Sunday law crisis. Together as a symbol, in the cave of Horeb, they represent God’s people at the end of the world who “hear,” “read” and “keep” the message that is a Revelation of God’s character which contains the power to transform a Laodicean unto a Philadelphian. There will soon, (very soon) come a point where it will no longer be possible for the foolish Laodicean Adventists to avail themselves of the “oil” needed to correctly respond to the cry, “Behold the Bridegroom cometh.”

Мұса мен Ілияс — пайғамбарлық рәміздер; мәнмәтінге қарай олардың әрқайсысы жеке рәміз ретінде де ұғыныла алады, сондай-ақ екеуін де қамтитын біртұтас рәміз ретінде де түсіндіріле алады. Екі куәліктің негізінде әрбір іс бекітіледі, ал Аянның он бірінші тарауында Мұса мен Ілияс Ескі және Жаңа Өсиеттердің екі куәсін бейнелейді. Мәсіхтің Екінші келуін бейнелейтін Өзгеру тауында бұл қос рәміз жексенбілік заң дағдарысының әрі жүз қырық төрт мыңын (Ілияс), әрі шейіттерін (Мұса) білдіреді. Рәміз ретінде бірге алғанда, Хорибтегі үңгірде олар Құдайдың мінез-құлқының аяны болып табылатын, лаодикеялықты филадельфиялыққа айналдыруға құдіреті бар хабарды “еститін”, “оқитын” және “сақтайтын” ақырзамандағы Құдай халқын бейнелейді. Жақында, (өте жақында) ақымақ лаодикеялық адвентистердің “Міне, Күйеу жігіт келе жатыр” деген айқайға дұрыс жауап беру үшін қажет “майды” енді пайдалана алмайтын бір сәт туады.

> And Moses said unto the Lord, See, thou sayest unto me, Bring up this people: and thou hast not let me know whom thou wilt send with me. Yet thou hast said, I know thee by name, and thou hast also found grace in my sight. Now therefore, I pray thee, if I have found grace in thy sight, shew me now thy way, that I may know thee, that I may find grace in thy sight: and consider that this nation is thy people. And he said, My presence shall go with thee, and I will give thee rest. And he said unto him, If thy presence go not with me, carry us not up hence. For wherein shall it be known here that I and thy people have found grace in thy sight? is it not in that thou goest with us? so shall we be separated, I and thy people, from all the people that are upon the face of the earth. And the Lord said unto Moses, I will do this thing also that thou hast spoken: for thou hast found grace in my sight, and I know thee by name. And he said, I beseech thee, shew me thy glory. And he said, I will make all my goodness pass before thee, and I will proclaim the name of the Lord before thee; and will be gracious to whom I will be gracious, and will shew mercy on whom I will shew mercy. And he said, Thou canst not see my face: for there shall no man see me, and live. And the Lord said, Behold, there is a place by me, and thou shalt stand upon a rock: And it shall come to pass, while my glory passeth by, that I will put thee in a clift of the rock, and will cover thee with my hand while I pass by: And I will take away mine hand, and thou shalt see my back parts: but my face shall not be seen. And the Lord said unto Moses, Hew thee two tables of stone like unto the first: and I will write upon these tables the words that were in the first tables, which thou brakest. And be ready in the morning, and come up in the morning unto mount Sinai, and present thyself there to me in the top of the mount. And no man shall come up with thee, neither let any man be seen throughout all the mount; neither let the flocks nor herds feed before that mount. And he hewed two tables of stone like unto the first; and Moses rose up early in the morning, and went up unto mount Sinai, as the Lord had commanded him, and took in his hand the two tables of stone. And the Lord descended in the cloud, and stood with him there, and proclaimed the name of the Lord. And the Lord passed by before him, and proclaimed, The Lord, The Lord God, merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth, Keeping mercy for thousands, forgiving iniquity and transgression and sin, and that will by no means clear the guilty; visiting the iniquity of the fathers upon the children, and upon the children’s children, unto the third and to the fourth generation. And Moses made haste, and bowed his head toward the earth, and worshipped. And he said, If now I have found grace in thy sight, O Lord, let my Lord, I pray thee, go among us; for it is a stiffnecked people; and pardon our iniquity and our sin, and take us for thine inheritance. And he said, Behold, I make a covenant: before all thy people I will do marvels, such as have not been done in all the earth, nor in any nation: and all the people among which thou art shall see the work of the Lord: for it is a terrible thing that I will do with thee. Exodus 33:12–34:10.

> Мұса Жаратқан Иеге былай деді: «Міне, Сен маған: “Осы халықты бастап алып шық”,— дейсің; бірақ менімен бірге кімді жіберетініңді маған білдірмедің. Сонда да Сен: “Мен сені атыңнан білемін, әрі сен Менің көз алдымда рақым таптың”,— дедің. Енді, егер мен Сенің көз алдыңда рақым тапқан болсам, өтінемін, маған Өз жолыңды көрсет, мен Сені танып-білуім үшін және Сенің көз алдыңда рақым табуым үшін; әрі осы ұлттың Сенің халқың екенін ескере гөр». Сонда Ол: «Менің қатысуым сенімен бірге барады, әрі Мен саған тыныштық беремін»,— деді. Ал Мұса Оған: «Егер Сенің қатысуың менімен бірге бармаса, бізді бұл жерден алып шықпа. Өйткені менің де, Сенің халқыңның да Сенің көз алдыңда рақым тапқанымыз осы жерде немен белгілі болады? Бұл Сенің бізбен бірге жүруің арқылы емес пе? Сонда мен де, Сенің халқың да жер бетіндегі барлық халықтардың ішінен ерекшеленетін боламыз»,— деді. Жаратқан Ие Мұсаға: «Сен айтқан осыны да орындаймын; өйткені сен Менің көз алдымда рақым таптың, әрі Мен сені атыңнан білемін»,— деді. Сонда Мұса: «Өтінемін, маған Өз ұлылығыңды көрсет»,— деді. Ал Ол: «Мен бүкіл игілігімді сенің алдыңнан өткіземін, әрі сенің алдыңда Жаратқан Иенің есімін жариялаймын; кімге рақым етсем, соған рақым етемін, кімге мейірім көрсетсем, соған мейірім көрсетемін»,— деді. Тағы да Ол: «Сен Менің жүзімді көре алмайсың; өйткені Мені көріп, тірі қалатын адам болмайды»,— деді. Жаратқан Ие тағы былай деді: «Міне, Менің жанымда бір орын бар; сен сол жерде жартастың үстінде тұрасың. Сонда Менің ұлылығым өтіп бара жатқанда, Мен сені жартастың жарығына қойып, өтіп кеткенше сені қолыммен жабамын. Содан кейін қолымды аламын, сонда сен Менің артымды көресің; бірақ Менің жүзім көрінбейді». Жаратқан Ие Мұсаға тағы былай деді: «Алғашқыларындай екі тас тақтаны жонып ал, сонда Мен сол тақталарға сен сындырған алғашқы тақталардағы сөздерді жазамын. Таңертең дайын бол да, таңертең Синай тауына көтеріл, әрі сол жерде таудың басында Маған келіп тұр. Ешкім де сенімен бірге көтерілмесін, бүкіл таудың еш жерінде ешкім көрінбесін; сол таудың алдында қойлар да, ірі қара да жайылмасын». Сонда ол алғашқыларындай екі тас тақтаны жонып алды; Мұса таңертең ерте тұрып, Жаратқан Ие өзіне бұйырғандай, Синай тауына көтерілді де, қолына екі тас тақтаны алды. Жаратқан Ие бұлт ішінде түсіп келіп, сол жерде онымен бірге тұрды да, Жаратқан Иенің есімін жариялады. Жаратқан Ие оның алдынан өтіп бара жатып: «Жаратқан Ие, Жаратқан Ие Құдай, рақымды әрі мейірімді, ашуға баяу, ізгілігі мен шындығы мол, мыңдағандарға мейірімін сақтайтын, заңсыздықты, қылмысты және күнәні кешіретін, бірақ айыптыны ешқашан жазасыз қалдырмайтын; әкелердің заңсыздығын балаларға және немерелерге, үшінші және төртінші ұрпаққа дейін тартқызатын Құдай»,— деп жариялады. Сонда Мұса дереу жерге дейін иіліп, тағзым етті. Ол былай деді: «Енді, Уа, Ием, егер мен Сенің көз алдыңда рақым тапқан болсам, өтінемін, Иеміз арамызда жүре гөр; өйткені бұл қасарысқан халық; біздің заңсыздығымызды және күнәмізді кешіріп, бізді Өзіңнің мұраң ете гөр». Сонда Ол: «Міне, Мен келісім жасаймын: сенің бүкіл халқыңның алдында жер жүзінің ешбір жерінде де, ешбір ұлттың арасында да жасалмаған ғажайыптар жасаймын; сенің араларыңда жүрген бүкіл халық Жаратқан Иенің ісін көреді; өйткені Менің сенімен істейтінім — қорқынышты іс»,— деді. Мысырдан шығу 33:12–34:10.

Moses represents God’s people at the end of the world. They are those who in the “last days” of the investigative judgment ask God to show them His “way, that” they might “know” God, and in response receive an answer from God that includes the promise that His “presence shall go with” them, and that God will give those people “rest.”

Мұса дүниенің ақырындағы Құдай халқын бейнелейді. Олар — тергеуші соттың «соңғы күндерінде» Құдайдан Өзінің «жолын» көрсетуді сұрап, сол арқылы Құдайды «тануды» қалайтындар; соған жауап ретінде Құдайдан Оның «Өзімен бірге жүретіні» және Құдайдың сол халыққа «тыныштық» беретіні туралы уәдені қамтитын жауап алады.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Жаратқан Ие былай дейді: Жолдарға тұрыңдар да, қарап көріңдер, ежелгі соқпақтарды сұраңдар, игі жол қайда екенін сұраңдар да, сонымен жүріңдер, сонда жандарыңа тыныштық табасыңдар. Бірақ олар: «Онымен жүрмейміз»,— деді. Сондай-ақ Мен сендердің үсттеріңе күзетшілер қойдым да: «Кернейдің үніне құлақ салыңдар»,— дедім. Бірақ олар: «Құлақ салмаймыз»,— деді. Еремия 6:16, 17.

Jeremiah identifies a class that refuse to “see” and “hearken” and therefore do not receive the “rest” promised to those who seek the “good way” and “walk therein.” That rest is identified as the “refreshing” by Isaiah.

Еремия «көргісі» де, «тыңдағысы» да келмейтін адамдар тобын айқындайды; сондықтан олар «игі жолды» іздеп, «сонымен жүретіндерге» уәде етілген «тынығуға» ие болмайды. Ишая бұл тынығуды «сергіту» деп айқындайды.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> Ол білімді кімге үйретпек? Ілімді кімге ұқтырмақ? Сүттен айырылғандарға ма, омыраудан шыққандарға ма? Өйткені өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда аздап, онда аздап болуға тиіс. Себебі Ол осы халыққа мүкіс еріндермен және бөгде тілмен сөйлейтін болады. Ол оларға: «Міне, титықтағанға тыныштық табғызатын орын осы, міне, сергіту осы»,— деген еді. Бірақ олар тыңдағылары келмеді. Сондықтан Жаратқан Иенің сөзі олар үшін өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда аздап, онда аздап болды,— сонда олар жүріп барып, шалқасынан құлап, күйреп, торға түсіп, ұсталып қалатын болды. Ишая 28:9–13.

The “rest” and the “refreshing” represent the latter rain that is poured out during the proclamation of the final warning message.

«Тынығу» мен «сергіту» соңғы ескерту хабары жарияланатын кезде төгілетін кейінгі жаңбырды білдіреді.

> “I was pointed down to the time when the third angel’s message was closing. The power of God had rested upon His people; they had accomplished their work and were prepared for the trying hour before them. They had received the latter rain, or refreshing from the presence of the Lord, and the living testimony had been revived. The last great warning had sounded everywhere, and it had stirred up and enraged the inhabitants of the earth who would not receive the message.” Early Writings, 279.

> «Маған үшінші періштенің хабары аяқталып келе жатқан уақыт көрсетілді. Құдайдың құдіреті Өз халқының үстінде болды; олар өз жұмыстарың бітіріп, алдарындағы сын сағатына дайындалған еді. Олар кешкі жаңбырды, яғни Жаратқан Иенің алдынан келетін сергуді, қабылдаған болатын, әрі тірі куәлік жандандырылған еді. Соңғы ұлы ескерту барлық жерде жарияланып, хабарды қабылдамаған жер тұрғындарын қоздырып, қаһарландырған еді.» Early Writings, 279.

The promise of the “rest” or the “refreshing” that is the “latter rain,” includes the promise given to Moses in the cave that God’s “presence” would go with His people.

«Кейінгі жаңбыр» болып табылатын «тынығу» немесе «сергіту» туралы уәде өз ішіне Құдайдың Өз халқының қасында болатын Өзінің «қатысуы» жөнінде Мұсаға үңгірде берілген уәдені де қамтиды.

> “The work will be similar to that of the day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close, for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord; his going forth is prepared as the morning; and he shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ (Hosea 6:3.) ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God; for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ (Joel 2:23.) ‘In the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ (Acts 2:17, 21.) The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel, are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said, ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out [in the investigative Judgment], when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and he shall send Jesus.’ (Acts 3:19–20.)

> «Бұл іс Елуінші күндегімен ұқсас болады. Ізгі хабардың басталуында Киелі Рухтың төгілуі арқылы берілген «алғашқы жаңбыр» қымбат тұқымның көктеп шығуына себеп болғаны сияқты, орақтың пісіп-жетілуі үшін оның соңында «кейінгі жаңбыр» беріледі. «Сонда Жаратқан Иені танимыз, Оны тануды жалғастырсақ; Оның келуі таңның атуындай анық, әрі Ол бізге жаңбырдай, жерге жауатын кейінгі және алғашқы жаңбырдай келеді». (Ошия 6:3.) «Ендеше, Сион ұлдары, қуаныңдар, Құдайларың Жаратқанда шаттаныңдар; өйткені Ол сендерге алғашқы жаңбырды тиісті мөлшерде берді, әрі сендер үшін жаңбырды — алғашқы жаңбыр мен кейінгі жаңбырды жаудырады». (Жоел 2:23.) «Соңғы күндері, — дейді Құдай, — Рухымнан барлық жан иелерінің үстіне төгемін». «Сонда Жаратқан Иенің атын шақырған әркім құтқарылады». (Елшілердің істері 2:17, 21.) Ізгі хабардың ұлы ісі Құдай құдіретінің оның басталуын айқындаған көрінісінен кем көрініспен аяқталмауға тиіс. Ізгі хабардың басталуында алғашқы жаңбырдың төгілуінде орындалған пайғамбарлықтар, оның соңында кейінгі жаңбырда қайтадан орындалуға тиіс. Міне, елші Петір алдын ала қараған «сергіту уақыттары» осылар; ол былай деген: «Ендеше, тәубеге келіңдер және бет бұрыңдар, сонда күнәларың өшіріледі [тергеу сотында], әрі Жаратқан Иенің алдынан сергіту уақыттары келіп, Ол Иса Мәсіхті жібереді». (Елшілердің істері 3:19–20.)»

> “Servants of God, with their faces lighted up and shining with holy consecration, will hasten from place to place to proclaim the message from Heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given. Miracles will be wrought, the sick will be healed, and signs and wonders will follow the believers. Satan also works with lying wonders, even bringing down fire from heaven in the sight of men. (Revelation 13:13.) Thus the inhabitants of the earth will be brought to take their stand.” The Great Controversy, 611, 612.

> «Құдайдың қызметшілері, жүздері қасиетті бағышталудың нұрымен жарқырап, сәулеленіп, Көктен келген хабарды жариялау үшін бір жерден екінші жерге асыға барады. Бүкіл жер жүзі бойынша мыңдаған дауыстармен ескерту берілетін болады. Кереметтер жасалады, науқастар сауықтырылады, әрі белгілер мен ғажайыптар сенушілерге ілесіп жүреді. Шайтан да жалған ғажайыптармен әрекет етеді, тіпті адамдардың көз алдында көктен от түсіреді. (Аян 13:13.) Осылайша жер тұрғындары өз ұстанымдарын айқындауға жеткізіледі». Ұлы күрес, 611, 612.

The outpouring of the Holy Spirit in the latter days has been typified by the outpouring of the Holy Spirit in the beginning of the proclamation of the gospel. The “word of the Lord unto them” who will not hear what the Spirit sayeth unto the churches, was the prophetic principle of adding one prophetic line of history to another prophetic line of history in order to illustrate the end of the world. It is nothing less than the principle that the end of a thing is illustrated by the beginning of a thing. The prophetic rule is rejected by the foolish Laodicean Seventh-day Adventist people. When accepted, God can “teach knowledge,” which Daniel identifies is increased at the time of the end, and the very same knowledge Hosea says God’s people are destroyed for rejecting. The class in Isaiah and Jeremiah who refuse to hear or see, reject the “refreshing,” which is the “rest” God promises to deliver to His “last day” people in order that they might safely navigate the crisis at the end of days.

Соңғы күндердегі Киелі Рухтың төгілуі Ізгі хабарды жариялаудың басындағы Киелі Рухтың төгілуі арқылы бейнеленіп көрсетілген. Рухтың қауымдарға не айтып тұрғанын тыңдағысы келмейтіндерге арналған “Жаратқан Иенің сөзі” дүниенің ақырын бейнелеп көрсету үшін бір пайғамбарлық тарих желісін екінші бір пайғамбарлық тарих желісіне қосудың пайғамбарлық қағидасы болды. Бұл, шын мәнінде, бір нәрсенің соңы оның басы арқылы бейнеленеді деген қағидадан кем емес. Осы пайғамбарлық ережені ақымақ Лаодикиялық Жетінші күн адвентист халқы теріске шығарады. Ол қабылданғанда, Құдай “білімді үйрете” алады; Даниял сол білімнің ақырзаман уақытында артатынын көрсетеді, ал дәл сол білім туралы Ошия Құдай халқының оны теріске шығарғаны үшін құритынын айтады. Ишая мен Еремиядағы естуден де, көруден де бас тартатын топ Құдай Өзінің “соңғы күндегі” халқына күндердің ақырындағы дағдарыстан аман-есен өтуі үшін беруге уәде еткен “тынығуды,” яғни “сергітуді,” теріске шығарады.

The “name of the Lord” (character) that God proclaimed to Moses was that “the Lord God,” is “merciful and gracious, longsuffering, and abundant in goodness and truth.” His character is mercy and truth. The truth which represents His character is always associated with His mercy, for no person will understand His truth, except God first exercises His mercy towards them, for all have sinned and come short of the glory (character) of God. The truth that Jesus Christ is the Alpha and Omega is recognized and kept by those who God has pardoned of their iniquities and sin. That pardon takes place in the final scenes of the investigative judgment. Those who He exercises His mercy towards, thus pardoning their sins, He takes for His inheritance and enters into a covenant with them.

Құдай Мұсаға жариялаған «Жаратқан Иенің есімі» (мінезі) — «Жаратушы Тәңір» «рақымды әрі мейірімді, ашуға баяу, ізгілік пен ақиқатқа бай» екендігі. Оның мінезі — рақым мен ақиқат. Оның мінезін білдіретін ақиқат әрдайым Оның рақымымен байланысты, өйткені Құдай әуелі оларға Өз рақымын көрсетпейінше, ешбір адам Оның ақиқатын түсіне алмайды; себебі бәрі де күнә жасап, Құдайдың ұлылығынан (мінезінен) айырылған. Иса Мәсіхтің Альфа мен Омега екендігі туралы ақиқат Құдай заңсыздықтары мен күнәларын кешірген адамдар тарапынан танылады және сақталады. Сол кешірім тергеуші соттың соңғы көріністерінде жүзеге асады. Ол Өз рақымын көрсетіп, осылайша олардың күнәларын кешіргендерді Өзінің мұрасы етіп алып, олармен келісімге кіреді.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> «Осы жер тарихының соңғы күндерінде Құдайдың өсиеттерін сақтайтын халқымен жасасқан келісімі жаңартылуға тиіс». Review and Herald, February 26, 1914.

All the prophets, including Moses are identifying the last days of the investigative judgment when God renews His covenant with those identified as the one hundred and forty-four thousand. And when that covenant is established, God “will do marvels, such as have not been done in all the earth, nor in any nation: and all the people among which thou art shall see the work of the Lord: for it is a terrible thing that I will do with thee.”

Мұса да қоса барлық пайғамбарлар Құдай Өзінің келісімін жүз қырық төрт мың деп танылғандармен жаңартатын тергеуші соттың соңғы күндерін көрсетіп отыр. Ал сол келісім бекітілген кезде, Құдай: «Мен бүкіл жер бетінде де, ешбір халық арасында да бұрын-соңды жасалмаған ғажайып істерді жасаймын; сенің араңдағы бүкіл халық Жаратқан Иенің ісін көреді; өйткені Мен сенімен жасайтын іс — қорқынышты іс»,— дейді.

Moses’ cave experience on Mount Horeb, also known as Mount Sinai was placed within the context of Moses’ struggle with God’s people. His struggle was to accomplish the task God had given to him. Moses was in a struggle concerning God’s message to the world. Just before the Lord showed his glory to Moses, we find Moses using logic against the Lord, suggesting that if the Lord destroyed the rebels who had just been dancing around Aaron’s golden calf, the destruction of the rebels would destroy the message that was identifying God’s power.

Хореб тауындағы, яғни Синай тауы деп те аталатын жердегі Мұсаның үңгірдегі бастан кешкені Мұсаның Құдай халқымен күресінің аясында орналастырылған болатын. Оның күресі Құдай өзіне тапсырған міндетті орындауға қатысты еді. Мұса Құдайдың дүниеге арналған хабары жөнінде күрес үстінде болды. Жаратқан Ие Өзінің ұлылығын Мұсаға көрсетудің дәл алдында, біз Мұсаның Жаратқан Иеге қарсы қисын келтіріп сөйлегенін көреміз: егер Жаратқан Ие Ааронның алтын бұзауын айнала билеп жүрген бүлікшілерді жойса, онда сол бүлікшілердің жойылуы Құдайдың құдіретін айқындап тұрған хабардың жойылуына алып келер еді.

> And the Lord said unto Moses, I have seen this people, and, behold, it is a stiffnecked people: Now therefore let me alone, that my wrath may wax hot against them, and that I may consume them: and I will make of thee a great nation. And Moses besought the Lord his God, and said, Lord, why doth thy wrath wax hot against thy people, which thou hast brought forth out of the land of Egypt with great power, and with a mighty hand? Wherefore should the Egyptians speak, and say, For mischief did he bring them out, to slay them in the mountains, and to consume them from the face of the earth? Turn from thy fierce wrath, and repent of this evil against thy people. Remember Abraham, Isaac, and Israel, thy servants, to whom thou swarest by thine own self, and saidst unto them, I will multiply your seed as the stars of heaven, and all this land that I have spoken of will I give unto your seed, and they shall inherit it forever. And the Lord repented of the evil which he thought to do unto his people. Exodus 32:9–14.

> Жаратқан Ие Мұсаға былай деді: «Мен осы халықты көрдім, міне, бұл — қасарысқан халық. Енді Мені қоя бер, оларға қарсы қаһарым лап етіп, оларды құртып жіберейін; ал сенен ұлы бір халық жаратамын». Сонда Мұса өз Құдайы Жаратқан Иеге жалбарынып: «Уа, Жаратқан Ие, неге Өзің Мысыр жерінен ұлы құдіретпен және қуатты қолыңмен алып шыққан халқыңа қарсы қаһарың лап етеді? Мысырлықтар: “Ол оларды тауларда қырып, жер бетінен жойып жіберу үшін, жамандықпен алып шықты”,— деп неге айтсын? Жалындаған қаһарыңнан қайт, халқыңа істемек болған осы пәледен теріс бұрыл. Өзіңе ант еткен құлдарың Ыбырайымды, Ысқақты және Исраилді есіңе ал; Сен оларға: “Ұрпақтарыңды көктегі жұлдыздардай көбейтемін, әрі Мен айтқан осы жердің бәрін ұрпақтарыңа беремін, сонда олар оны мәңгі иемденеді”,— деген едің»,— деді. Сонда Жаратқан Ие халқына істемек болған пәледен қайтты. Мысырдан шығу 32:9–14.

Moses’ cave experience includes the message that Moses was ordained to present to the world. The testimony of the Lord passing by Moses and proclaiming His character is placed within the context of an internal message about God’s rebellious (Laodicean) people and the context of Elijah’s cave experience was placed within his struggle with Jezebel, or the three-fold union of the United States, the Papacy and the United Nations. One represents the internal message for the church, the other the external message for the world, but the two witnesses of Moses and Elijah are in the same cave of Horeb, and they are both represented in the cave at the end of the world.

Мұсаның үңгірдегі бастан кешкен тәжірибесі Мұсаның әлемге жариялауға тағайындалған хабарын қамтиды. Жаратқан Иенің Мұсаның жанынан өтіп, Өзінің мінез-құлқын жария еткені туралы куәлік Құдайдың бүлікшіл (Лаодикеялық) халқы жөніндегі ішкі хабардың аясында берілген, ал Ілиястың үңгірдегі бастан кешкен тәжірибесінің аясы оның Езабелмен, яғни Америка Құрама Штаттарының, Папалықтың және Біріккен Ұлттар Ұйымының үштік одағымен күресі ішінде берілген. Бірі — қауым үшін ішкі хабарды, екіншісі — әлем үшін сыртқы хабарды білдіреді, бірақ Мұса мен Ілиястың екі куәгері Хоривтегі бір үңгірде, әрі екеуі де дүниенің ақырындағы сол үңгірде бейнеленген.

> And Ahab told Jezebel all that Elijah had done, and withal how he had slain all the prophets with the sword. Then Jezebel sent a messenger unto Elijah, saying, So let the gods do to me, and more also, if I make not thy life as the life of one of them by tomorrow about this time. And when he saw that, he arose, and went for his life, and came to Beersheba, which belongeth to Judah, and left his servant there. But he himself went a day’s journey into the wilderness, and came and sat down under a juniper tree: and he requested for himself that he might die; and said, It is enough; now, O Lord, take away my life; for I am not better than my fathers. And as he lay and slept under a juniper tree, behold, then an angel touched him, and said unto him, Arise and eat. And he looked, and, behold, there was a cake baken on the coals, and a cruse of water at his head. And he did eat and drink, and laid him down again. And the angel of the Lord came again the second time, and touched him, and said, Arise and eat; because the journey is too great for thee. And he arose, and did eat and drink, and went in the strength of that meat forty days and forty nights unto Horeb the mount of God. And he came thither unto a cave, and lodged there; and, behold, the word of the Lord came to him, and he said unto him, What doest thou here, Elijah? And he said, I have been very jealous for the Lord God of hosts: for the children of Israel have forsaken thy covenant, thrown down thine altars, and slain thy prophets with the sword; and I, even I only, am left; and they seek my life, to take it away. And he said, Go forth, and stand upon the mount before the Lord. And, behold, the Lord passed by, and a great and strong wind rent the mountains, and brake in pieces the rocks before the Lord; but the Lord was not in the wind: and after the wind an earthquake; but the Lord was not in the earthquake: And after the earthquake a fire; but the Lord was not in the fire: and after the fire a still small voice. And it was so, when Elijah heard it, that he wrapped his face in his mantle, and went out, and stood in the entering in of the cave. And, behold, there came a voice unto him, and said, What doest thou here, Elijah? And he said, I have been very jealous for the Lord God of hosts: because the children of Israel have forsaken thy covenant, thrown down thine altars, and slain thy prophets with the sword; and I, even I only, am left; and they seek my life, to take it away. And the Lord said unto him, Go, return on thy way to the wilderness of Damascus: and when thou comest, anoint Hazael to be king over Syria: And Jehu the son of Nimshi shalt thou anoint to be king over Israel: and Elisha the son of Shaphat of Abelmeholah shalt thou anoint to be prophet in thy room. And it shall come to pass, that him that escapeth the sword of Hazael shall Jehu slay: and him that escapeth from the sword of Jehu shall Elisha slay. Yet I have left me seven thousand in Israel, all the knees which have not bowed unto Baal, and every mouth which hath not kissed him. 1 Kings 19:1–18.

> Ахаб Езабелге Ілиястың істегендерінің бәрін, сондай-ақ барлық пайғамбарларды семсермен қалай өлтіргенін айтып берді. Сонда Езабел Ілиясқа хабаршы жіберіп: «Егер ертең осы уақытта сенің жаныңды олардың біреуінің жанына тең қылмасам, құдайлар маған солай етсін, тіпті одан да артығын етсін»,— деді. Мұны көргенде, ол орнынан тұрып, жанын сақтау үшін қашып кетті де, Яһудаға қарайтын Беэр-Шебаға келіп, қызметшісін сонда қалдырды. Ал өзі шөлге бір күндік жол жүріп барып, бір арша ағашының түбіне отырып, өзіне өлім тілеп: «Жетеді енді, Уа, Жаратқан Ие, жанымды ал, өйткені мен әкелерімнен артық емеспін»,— деді. Сосын арша ағашының түбінде жатып ұйықтап қалды. Міне, бір періште оған тиіп: «Тұр да, тамақтан»,— деді. Ол қараса, міне, бас жағында шоқтың үстінде пісірілген күлше мен бір құмыра су тұр екен. Ол ішіп-жеді де, қайтадан жатып қалды. Жаратқан Иенің періштесі екінші рет келіп, оған тиіп: «Тұр да, тамақтан, өйткені алдыңдағы жол сен үшін тым ұзақ»,— деді. Сонда ол орнынан тұрып, ішіп-жеді де, сол астың қуатымен қырық күн, қырық түн жүріп, Құдайдың тауы Хорибке жетті. Сол жерде бір үңгірге келіп, сонда қонды; міне, оған Жаратқан Иенің сөзі келіп: «Мұнда не істеп жүрсің, Ілияс?»— деді. Ол: «Әскерлердің Құдайы Жаратқан Ие үшін мен қатты қызғандым; өйткені Исраил ұлдары Сенің келісіміңді тастап, құрбандық орындарыңды қиратты, пайғамбарларыңды семсермен өлтірді; жалғыз мен ғана қалдым, енді олар жанымды да алып қою үшін іздеп жүр»,— деді. Сонда Ол: «Шық та, таудың үстінде Жаратқан Иенің алдында тұр»,— деді. Міне, Жаратқан Ие өтіп бара жатты, әрі Жаратқан Иенің алдында тауларды айырып, жартастарды быт-шыт қылған зор да қуатты жел тұрды; бірақ Жаратқан Ие желдің ішінде емес еді. Желден кейін жер сілкінісі болды; бірақ Жаратқан Ие жер сілкінісінің ішінде емес еді. Жер сілкінісінен кейін от болды; бірақ Жаратқан Ие оттың ішінде емес еді. Оттан кейін баяу, сыбырлаған үн естілді. Ілияс мұны естігенде, шапанымен жүзін жауып, сыртқа шықты да, үңгірдің аузына барып тұрды. Міне, оған бір дауыс келіп: «Мұнда не істеп жүрсің, Ілияс?»— деді. Ол: «Әскерлердің Құдайы Жаратқан Ие үшін мен қатты қызғандым; өйткені Исраил ұлдары Сенің келісіміңді тастап, құрбандық орындарыңды қиратты, пайғамбарларыңды семсермен өлтірді; жалғыз мен ғана қалдым, енді олар жанымды да алып қою үшін іздеп жүр»,— деді. Сонда Жаратқан Ие оған: «Бар, жолыңмен Дамаск шөліне қайт; сонда жеткен соң, Хазаелді Сирияға патша етіп майла. Нимшидің ұлы Ехуды Исраилге патша етіп майла; ал Абел-Мехолалық Шафаттың ұлы Елишаны өз орныңа пайғамбар етіп майла. Сонда Хазаелдің семсерінен құтылғанды Еху өлтіреді, ал Ехудың семсерінен құтылғанды Елиша өлтіреді. Алайда Мен Исраилде Бағалдың алдында тізе бүкпеген жеті мың адамды, оны сүймеген әрбір ауызды Өзіме қалдырдым»,— деді. 1 Патшалықтар 19:1–18.

Elijah’s cave experience represents the prophet’s discouragement with the message and his perceived effect of his message and work. Moses was defending God’s stated message and Elijah had given up on the message. It is the same message, with the exception of one being internal about the church and the other being external of the church. Yet prophetically, together they are both illustrating the two-fold message of Revelation eighteen. What I need to emphasize about all the truths connected with the cave is that in the “last days” the discouragement that is expressed in either case is over the message and its effect.

Ілиястың үңгірдегі бастан кешкені пайғамбардың хабарға деген түңілуін және өз хабары мен еңбегінің ықпалы туралы оның түсінігін білдіреді. Мұса Құдайдың жариялаған хабарын қорғап тұрды, ал Ілияс сол хабардан бас тартқан еді. Бұл — бір хабардың өзі, тек айырмашылығы: біреуі қауымға қатысты ішкі сипатта, ал екіншісі қауымнан тыс сыртқы сипатта. Дегенмен пайғамбарлық тұрғыдан алғанда, екеуі бірігіп Аян он сегізінші тараудағы екі қырлы хабарды бейнелейді. Үңгірмен байланысты барлық шындықтар жөнінде мен айрықша атап көрсеткім келетіні мынау: “соңғы күндерде” екі жағдайда да айтылатын түңілу хабардың өзіне және оның әсеріне байланысты болады.

Moses and Elijah both represent those who “hear” and “see” the “voice” which is the “word of the Lord.” That “word” represents His character of mercy and truth. The Psalmist also asks to be shown God’s mercy, which is His character. In order to see His “mercy,” the Psalmist promises to “hear” what the Spirit saith unto the churches.

Мұса мен Ілияс екеуі де Жаратқан Иенің «сөзі» болып табылатын «дауысты» «еститін» әрі «көретін» жандарды бейнелейді. Сол «сөз» Оның рақым мен ақиқаттан тұратын мінез-құлқын білдіреді. Забур жыршысы да Құдайдың рақымын, яғни Оның мінез-құлқын, өзіне көрсетуін сұрайды. Оның «рақымын» көру үшін Забур жыршысы Рухтың шіркеулерге не дейтінін «естуге» уәде етеді.

> To the chief Musician, A Psalm for the sons of Korah. Lord, thou hast been favourable unto thy land: thou hast brought back [reversed] the captivity of Jacob. Thou hast forgiven the iniquity of thy people, thou hast covered all their sin. Selah. Thou hast taken away all thy wrath: thou hast turned thyself from the fierceness of thine anger. Turn us, O God of our salvation, and cause thine anger toward us to cease. Wilt thou be angry with us forever? wilt thou draw out thine anger to all generations? Wilt thou not revive us again: that thy people may rejoice in thee? Show us thy mercy, O Lord, and grant us thy salvation. I will hear what God the Lord will speak: for he will speak peace unto his people, and to his saints: but let them not turn again to folly. Surely his salvation is nigh them that fear him; that glory may dwell in our land. Mercy and truth are met together; righteousness and peace have kissed each other. Truth shall spring out of the earth; and righteousness shall look down from heaven. Yea, the Lord shall give that which is good; and our land shall yield her increase. Righteousness shall go before him; and shall set us in the way of his steps. Psalm 85:1–13.

> Бас музыка жетекшісіне. Қорах ұлдарына арналған Забур. Уа, Жаратқан Ие, Сен Өз жеріңе рақым көрсеттің; Жақыптың тұтқындығын қайтардың [кері бұрдың]. Сен халқыңның заңсыздығын кешірдің, олардың барлық күнәсін жаптың. Села. Сен бүкіл қаһарыңды алып тастадың; қаһарлы ашуыңнан теріс бұрылдың. Бізді қайтар, уа, құтқарылуымыздың Құдайы, және бізге деген ашуыңды тоқтат. Бізге мәңгілікке ашулы болмақсың ба? Ашуыңды барлық ұрпақтарға созбақсың ба? Өзіңнің халқың Сенде қуануы үшін, бізді қайта тірілтпейсің бе? Уа, Жаратқан Ие, бізге мейіріміңді көрсет, әрі бізге Өзіңнің құтқаруыңды сыйла. Құдай — Жаратқан Иенің не айтатынын тыңдаймын; өйткені Ол Өз халқына және Өзінің әулиелеріне тыныштық айтады; бірақ олар енді қайтадан ақымақтыққа бұрылмасын. Шынында, Оның құтқаруы Өзінен қорқатындарға жақын, сонда даңқ жерімізде қоныстансын. Мейірім мен шындық тоғысты; әділдік пен тыныштық бірін-бірі сүйіп қарсы алды. Шындық жерден көктеп шығады; ал әділдік көктен төмен қарайды. Иә, Жаратқан Ие игілікті береді; сонда жеріміз өз өнімін береді. Әділдік Оның алдында жүреді, әрі бізді Оның іздерінің жолына қояды. Забур 85:1–13.

Notice that “mercy and truth,” (and “truth” is the Hebrew word ‘emet’ that we have been referring to) which produces righteousness and peace have “kissed.” They are joined. The Psalmist places his song in the last days of the investigative judgment when God has “forgiven the iniquity of” His “people.” The request is that the Lord would “revive” his people.

Назар аударыңыз: әділдік пен татулықты туғызатын «мейірім мен шындық» («шындық» дегеніміз — біз айтып келген еврейше ‘emet’ сөзі) «сүйісті». Олар өзара біріккен. Забур жыршысы өз әнін тергеу сотының соңғы күндеріне орналастырады; сол кезде Құдай Өз «халқының заңсыздығын» «кешірген» болады. Өтініш — Жаратқан Ие Өз халқын «қайта тірілтсе» екен.

> “A revival and a reformation must take place, under the ministration of the Holy Spirit. Revival and reformation are two different things. Revival signifies a renewal of spiritual life, a quickening of the powers of mind and heart, a resurrection from spiritual death. Reformation signifies a reorganization, a change in ideas and theories, habits and practices. Reformation will not bring forth the good fruit of righteousness unless it is connected with the revival of the Spirit. Revival and reformation are to do their appointed work, and in doing this work they must blend.” Selected Messages, book 1, 128.

> «Киелі Рухтың қызметі арқылы жаңғыру мен реформация жүзеге асуға тиіс. Жаңғыру мен реформация — екі түрлі нәрсе. Жаңғыру рухани өмірдің жаңаруы, ақыл мен жүрек күштерінің жандануы, рухани өлімнен қайта тірілу дегенді білдіреді. Реформация қайта ұйымдасуды, көзқарастар мен теориялардың, әдеттер мен іс-тәжірибелердің өзгеруін білдіреді. Егер реформация Рухтың жаңғыруымен байланыспаса, ол әділдіктің игі жемісін бере алмайды. Жаңғыру мен реформация өздеріне белгіленген қызметті атқаруға тиіс, әрі осы қызметті атқару барысында олар өзара ұштасуы керек». Selected Messages, 1-кітап, 128.

The “revival” the Psalmist asks for identifies a request from someone that knows they are dead. The revival the Psalmist asks for is a very difficult request for a Laodicean to ask, for a Laodicean is unaware that he is spiritually dead, but if he wasn’t he would not need to be revived. The revival is accomplished by agreeing to “hear what God the Lord will speak,” and no other work should come before our securing that revival that comes when the Holy Spirit abides within us.

Забур жыршысы сұрайтын «қайта жандану» — өзінің өлі екенін білетін жанның өтініші. Забур жыршысы сұрайтын сол қайта жандану — Лаодикеялық үшін сұрауға өте қиын өтініш, өйткені Лаодикеялық өзінің рухани өлі екенін аңғармайды; ал егер олай болмаса, онда оның қайта жандануға мұқтаждығы болмас еді. Қайта жандану «Құдай Ие не айтатынын естуге» келіскенде жүзеге асады, әрі Киелі Рух біздің ішімізде тұрақтағанда келетін сол қайта жандануды иеленуімізден бұрын ешбір өзге іс тұрмауға тиіс.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work.” Selected Messages, book 1, 121.

> «Арамызда шынайы құдайшылдықтың қайта жандануы — біздің барлық мұқтаждықтарымыздың ішіндегі ең ұлысы әрі ең шұғылы. Оны іздеу біздің ең алғашқы ісіміз болуы тиіс». Selected Messages, 1-кітап, 121.

Speaking of the book of Revelation Sister White states the following.

Аян кітабы туралы айта отырып, Уайт ханым былай дейді.

> “When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival.” Testimonies to Ministers, 113.

> «Біз халық ретінде осы кітаптың біз үшін нені білдіретінін түсінген кезде, арамызда ұлы рухани жаңғыру көрінетін болады». Testimonies to Ministers, 113.

The word “revival” is defined as bringing back to life. Those chosen to be among the one hundred and forty-four thousand must first recognize that they are dead and are in need of a revival. The fact that the one hundred and forty-four thousand are dead is a significant component of the message that is unsealed just before probation closes. We have much more to say of this truth. What revives them is the “mercy” which God extends to them when He “revives” them and gives them His righteousness. What revives them is the truth that Jesus is the Alpha and Omega, and this understanding produces within them a “peace” that surpasses all understanding. The promise is that “truth” “shall spring up out of the earth.” The message represented as the “truth,” which is the Alpha and Omega originates in the United States, for it springs up “out of the earth.” The message at the beginning came from the United States and the message at the end springs up from the same place.

«Жандану» деген сөз өмірге қайта әкелу деп анықталады. Жүз қырық төрт мыңның қатарына кіруге таңдалғандар, ең алдымен, өздерінің өлі екендігін және жандануға мұқтаж екенін мойындауға тиіс. Жүз қырық төрт мыңның өлі екендігі — сынақ уақыты жабылардың дәл алдында мөрі ашылатын хабардың елеулі құрамдас бөлігі. Бұл шындық туралы бізде айтарымыз әлі де көп. Оларды жандандыратын нәрсе — Құдай оларды «жандандырған» кезде және оларға Өзінің әділдігін берген кезде оларға көрсететін «рақымы». Оларды жандандыратын нәрсе — Исаның Альфа мен Омега екендігі туралы шындық, әрі осы түсінік олардың ішінде бар ақылдан асып түсетін «тыныштықты» тудырады. Уәде мынадай: «шындық» «жерден көктеп шығады». «Шындық» ретінде бейнеленген, Альфа мен Омега болып табылатын хабар Америка Құрама Штаттарынан бастау алады, өйткені ол «жерден» көктеп шығады. Бастапқыдағы хабар Америка Құрама Штаттарынан келді, ал ақырдағы хабар да сол жерден көктеп шығады.

With the context for God’s cavemen being a symbol, we will consider other prophets that have been in a symbolic cave. Jesus identified John the Baptist as Elijah, and John was in prison when he needed to know if Jesus was the Messiah to come. He needed to know Jesus’ true character. He needed to know if the message he had proclaimed and the message that Jesus continued to proclaim was the true message. He sent his disciples to ask Jesus the question, and Jesus, passed by their question and proceeded to show them His glory.

Құдайдың үңгір адамдарының рәміз екендігіне қатысты мәнмәтінді ескере отырып, біз рәміздік үңгірде болған өзге пайғамбарларды қарастырамыз. Иса Жақия шомылдырушыны Ілияс деп таныды, ал Жақия, келуге тиіс Мәсіхтің Иса екендігін білуге мұқтаж болған кезде, түрмеде еді. Оған Исаның шынайы болмысын білу қажет болды. Ол өзі жариялаған хабар мен Иса жариялауды жалғастырған хабардың шынайы хабар екендігін білуге мұқтаж болды. Ол шәкірттерін Исадан осы сұрақты сұрауға жіберді, ал Иса олардың сұрағын айналып өтіп, оларға Өзінің ұлылығын көрсете бастады.

> “Thus the day wore away, the disciples of John seeing and hearing all. At last Jesus called them to Him, and bade them go and tell John what they had witnessed, adding, ‘Blessed is he, whosoever shall find none occasion of stumbling in Me.’ Luke 7:23, R. V. The evidence of His divinity was seen in its adaptation to the needs of suffering humanity. His glory was shown in His condescension to our low estate.

> Осылайша күн де өте шықты, ал Жақияның шәкірттері мұның бәрін көріп, естіп тұрды. Ақырында Иса оларды Өзіне шақырып алып, Жақияға өздерінің куә болғандарын барып айтып беруді бұйырды да, бұған қоса: «Менің кесірімнен сүрінбейтін әркім бақытты»,— деді. Лұқа 7:23, R. V. Оның Құдайлық болмысының дәлелі азап шегіп жүрген адамзаттың мұқтаждарына сай келуінен көрінді. Оның ұлылығы біздің төмен күйімізге дейін төмен түсуінен айқындалды.

> “The disciples bore the message, and it was enough. John recalled the prophecy concerning the Messiah, ‘The Lord hath anointed Me to preach good tidings unto the meek; He hath sent Me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; to proclaim the acceptable year of the Lord.’ Isaiah 61:1, 2. The works of Christ not only declared Him to be the Messiah, but showed in what manner His kingdom was to be established. To John was opened the same truth that had come to Elijah in the desert, when ‘a great and strong wind rent the mountains, and brake in pieces the rocks before the Lord; but the Lord was not in the wind: and after the wind an earthquake; but the Lord was not in the earthquake: and after the earthquake a fire; but the Lord was not in the fire:’ and after the fire, God spoke to the prophet by ‘a still small voice.’ 1 Kings 19:11, 12. So Jesus was to do His work, not with the clash of arms and the overturning of thrones and kingdoms, but through speaking to the hearts of men by a life of mercy and self-sacrifice.” Desire of Ages, 217.

> «Шәкірттер осы хабарды жеткізді, және соның өзі жеткілікті болды. Жохан Мәсіх туралы пайғамбарлықты есіне алды: “Жаратқан Ие Мені момындарға ізгі хабарды уағыздауға майлады; Ол Мені жаралы жүректілерді таңуға, тұтқындарға азаттықты және бұғаулыларға түрменің ашылуын жариялауға; Жаратқан Иенің рақым жылының келгенін жариялауға жіберді”. Ишая 61:1, 2. Мәсіхтің істері Оның Мәсіх екендігін жариялап қана қоймай, Оның патшалығының қандай жолмен орнайтынын да көрсетті. Жоханға шөлде Ілиястың басына келген сол ақиқат ашылды: сонда “Жаратқан Иенің алдында тауларды қопарып, жартастарды быт-шыт қылған ұлы да күшті жел соқты; бірақ Жаратқан Ие желдің ішінде емес еді; желден кейін жер сілкінісі болды; бірақ Жаратқан Ие жер сілкінісінің ішінде емес еді; жер сілкінісінен кейін от болды; бірақ Жаратқан Ие оттың ішінде емес еді;” ал оттан кейін Құдай пайғамбарға “бәсең, жым-жырт үнмен” сөйледі. 3 Патшалықтар 19:11, 12. Сол сияқты, Иса да Өз жұмысын қару-жарақтың сартылы мен тағылар мен патшалықтарды төңкеру арқылы емес, рақым мен жанқиярлыққа толы өмірі арқылы адамдардың жүректеріне сөйлеу арқылы атқаруға тиіс еді». The Desire of Ages, 217.

God’s power is conveyed through His Word. It is delivered to “the hearts of men.” That was the lesson of the “still small voice.” Yet Elijah’s message is the external message identifying the forces outside of God’s people. Christ was telling Elijah in the “last days” His word is where the power is located, yet “the clash of arms and the overturning of thrones and kingdoms,” represented by the destructive wind, the earthquake and the fire represent three of the external forces represented in the book of Revelation that God’s people will be confronted with. The destructive “wind” is a symbol of Islam in Bible prophecy. The “earthquake” is the rebellion and anarchy of the French Revolution. The “fire” is the destruction brought upon Sodom and Gomorrah. Elijah had fled the papal power to get to the cave, so the Lord revealed to him that in spite of all the evil forces that make up the crisis at the end of the world, it is the still small voice where God’s power is to be found.

Құдайдың құдіреті Оның Сөзі арқылы жеткізіледі. Ол «адамдардың жүректеріне» жеткізіледі. «Жай, бәсең үннің» сабағы осы еді. Алайда Ілиястың хабары — Құдай халқының сыртындағы күштерді айқындайтын сыртқы хабар. Мәсіх Ілиясқа «соңғы күндерде» құдіреттің қай жерде екендігін, яғни Оның сөзінде екенін айтып тұрған еді; дегенмен қиратушы желмен, жер сілкінісімен және отпен бейнеленген «қару-жарақ қақтығысы мен тақтар мен патшалықтардың төңкерілуі» Аян кітабында бейнеленген, Құдай халқы бетпе-бет келетін сыртқы күштердің үшеуін білдіреді. Қиратушы «жел» — Киелі кітап пайғамбарлығында исламның нышаны. «Жер сілкінісі» — Француз төңкерісінің бүлігі мен анархиясы. «От» — Содом мен Ғомораға түсірілген жойқын жаза. Ілияс үңгірге жету үшін папалық биліктен қашып барған еді; сондықтан Жаратқан Ие оған дүниенің соңындағы дағдарысты құрайтын барлық зұлым күштерге қарамастан, Құдайдың құдіреті табылатын орын — сол жай, бәсең үн екенін ашып көрсетті.

Moses, Elijah and John the Baptist all testify to witnessing God’s character from a cave. The “cave” is the only sign that will be given to a wicked and adulterous generation. Jesus spoke of the “adulterous and wicked generation,” which is the generation of the “last days” of the investigative judgment. The sign for that generation was the prophet Jonah that had spent three days in a cave—the belly of a whale.

Мұса, Ілияс және Шомылдыру рәсімін жасаушы Жоханның бәрі де Құдайдың мінез-құлқының үңгірден көрініс тапқанына куәлік етеді. «Үңгір» — зұлым әрі азғын ұрпаққа берілетін жалғыз белгі. Иса «азғын да зұлым ұрпақ» туралы айтты; бұл — тергеу сотының «соңғы күндеріндегі» ұрпақ. Сол ұрпаққа берілген белгі — үш күн үңгірде, яғни киттің қарнында болған Жүніс пайғамбар еді.

> And when the people were gathered thick together, he began to say, This is an evil generation: they seek a sign; and there shall no sign be given it, but the sign of Jonas the prophet. For as Jonas was a sign unto the Ninevites, so shall also the Son of man be to this generation. Luke 11:29, 30.

> Жұрт қалың жиналған кезде, Ол сөзін бастап: «Бұл — зұлым ұрпақ: олар бір белгі іздейді; бірақ оларға Жүніс пайғамбардың белгісінен басқа ешқандай белгі берілмейді. Өйткені Жүніс нинивеліктерге қандай белгі болса, Адам Ұлы да осы ұрпаққа сондай болады»,— деді. Лұқа 11:29, 30.

Jonah was in a belly of the whale for three days and three nights, as was Jesus in the grave for three days. Jonah was a sign and so is Jesus. They represent the sign of the resurrection, which of course, follows death.

Жүніс үш күн, үш түн киттің ішінде болды; Иса да үш күн көрде болды. Жүніс бір белгі болды, Иса да солай. Олар, әрине, өлімнен кейін келетін қайта тірілудің белгісін бейнелейді.

> Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. The men of Nineveh shall rise in judgment with this generation, and shall condemn it: because they repented at the preaching of Jonas; and, behold, a greater than Jonas is here. Matthew 12:38–41.

> Сонда заң мұғалімдері мен парызшылдардың кейбірі Оған былай деп жауап берді: «Ұстаз, Сенен бір белгі көргіміз келеді». Бірақ Ол оларға жауап беріп, былай деді: «Зұлым әрі азғын ұрпақ белгі іздейді; алайда оған Жүніс пайғамбардың белгісінен басқа ешқандай белгі берілмейді. Өйткені Жүніс үш күн, үш түн алып балықтың ішінде болғанындай, Адам Ұлы да жердің қойнауында үш күн, үш түн болады. Ниневияның адамдары сотта осы ұрпақпен бірге тұрып, оны айыптайды, өйткені олар Жүністің уағызын естіп, тәубеге келген еді; міне, мұнда Жүністен де ұлырақ Біреу бар». Матай 12:38–41.

If we understand the principle of the repetition of history, in conjunction with the fact that all sacred history identifies the end of the world, then Jonah and Christ’s death, burial and resurrection are the “sign” and also the message for God’s people now. When Jonah was cast out of the belly of the whale, he proclaimed the message, just as the message of the resurrection of Christ was immediately proclaimed when the angel removed the rock from the cave that Christ was in. Those represented by Moses, Elijah, Jonah and Christ are symbolizing not only God’s people of the “last days,” but also the message that each of them gave.

Егер біз тарихтың қайталану қағидасын, сондай-ақ бүкіл қасиетті тарих дүниенің ақырын айқындайтынын ескере отырып түсінсек, онда Жүніс пен Мәсіхтің өлімі, жерленуі және қайта тірілуі қазір Құдай халқы үшін әрі «белгі», әрі хабар болып табылады. Жүніс киттің қарнынан шығарылған кезде, ол хабарды жариялады; дәл сол сияқты Мәсіх жатқан үңгірден періште тасты алып тастаған сәтте-ақ, Мәсіхтің қайта тірілуі туралы хабар бірден жария етілді. Мұса, Ілияс, Жүніс және Мәсіх арқылы бейнеленгендер «соңғы күндердегі» Құдай халқын ғана емес, сонымен бірге олардың әрқайсысы жеткізген хабарды да бейнелейді.

The sign of Jonah includes the cave experience where the merciful character of Christ is manifested. The same mercy that Jesus extended to Elijah was extended to Jonah as he fled from his responsibility of proclaiming the message. There is much more to say of Jonah, but other points now need to be addressed.

Жүністің белгісі Мәсіхтің мейірімді мінезі айқын көрінетін үңгірдегі бастан кешуді де қамтиды. Иса Ілиясқа көрсеткен сол бір мейірім, хабарды жариялау жауапкершілігінен қашып бара жатқан Жүніске де көрсетілді. Жүніс туралы айтар көп нәрсе бар, бірақ енді басқа мәселелерді қарастыру қажет.

The cave, among other things represents death and resurrection. God’s covenant people in the last days have been identified on multiple witnesses as having been dead and then resurrected. Of course, a Christian must be born again to see the kingdom of God, and this represents the death of the old carnal man, but prophetically it means more. It speaks of a message that is stopped in its tracks. Elijah stopped proclaiming the message, Jonah fled from proclaiming the message. John was thrown in prison and executed. Jesus was crucified.

Үңгір, өзге мағыналарымен бірге, өлім мен қайта тірілуді білдіреді. Соңғы күндердегі Құдайдың келісімдегі халқы көптеген куәліктер арқылы өлі болып, содан кейін қайта тірілген ретінде айқындалған. Әрине, мәсіхші Құдай Патшалығын көру үшін қайтадан туылуға тиіс, және бұл ескі тәндік адамның өлуін білдіреді, бірақ пайғамбарлық тұрғыдан бұл бұдан да тереңірек мағынаны білдіреді. Бұл өз жолында тоқтатылған хабар туралы айтады. Ілияс хабарды жариялауды тоқтатты, Жүніс хабарды жариялаудан қашып кетті. Жохан түрмеге тасталып, өлім жазасына кесілді. Иса айқышқа шегеленді.

The sign of Jonah therefore is not simply about death and resurrection, it is about the death and resurrection of a message, and all the messages typified in God’s word represent the final warning message that was given to Jesus by the Father, who then gave it to Gabriel, who then gave it to the prophet, who then wrote it and sent it to the churches. God was willing to end the message and start over in the cave experience of Moses. Elijah ended his work as a messenger and fled to the cave. Jonah fled to Tarshish. John the Baptist was murdered, as was Jesus. All of these testimonies are to be brought to the book of Revelation and aligned with one another. Daniel and Revelation are two books, but the “testimony of Jesus” identifies that they are also one book. They possess the same characteristics as the Bible. Two books that make one book and two authors that represent two witnesses.

Сондықтан Жүністің белгісі жай ғана өлім мен қайта тірілу туралы емес; ол хабардың өлімі мен қайта тірілуі туралы, әрі Құдай сөзінде бейнеленген барлық хабарлар Әкеден Исаға берілген, содан кейін Жәбірейілге, одан кейін пайғамбарға берілген, ал ол оны жазып, қауымдарға жолдаған соңғы ескерту хабарының өкілі болып табылады. Құдай Мұсаның үңгірдегі тәжірибесінде сол хабарды аяқтап, қайта бастағысы келген еді. Ілияс хабаршы ретіндегі қызметін аяқтап, үңгірге қашты. Жүніс Таршишке қашты. Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақия өлтірілді, Иса да солай. Осы куәліктердің бәрі Аян кітабына әкелініп, бір-бірімен сәйкестендірілуі тиіс. Даниял мен Аян — екі кітап, бірақ “Иса куәлігі” олардың сондай-ақ бір кітап екенін айқындайды. Оларда Киелі кітапқа тән сол бір сипаттар бар. Бір кітапты құрайтын екі кітап және екі куәгерді бейнелейтін екі автор.

Daniel, a captive of Babylon and thereafter Medo-Persia symbolically died when he was thrown into the lion’s den. Jonah symbolically died when eaten by the whale. John the Revelator symbolically died when he was thrown into the boiling oil. William Miller died but has the promise that angels are waiting at his grave for the resurrection of the righteous. The ministry Future for America symbolically died on July 18, 2020.

Бабылдың, ал кейін Мидия-Парсының тұтқыны болған Даниял арыстандар апанына тасталғанда, рәміздік түрде өлді. Жүніс алып балықтың жұтқаны кезінде рәміздік түрде өлді. Аян беруші Жохан қайнап тұрған майға тасталғанда, рәміздік түрде өлді. Уильям Миллер қайтыс болды, бірақ оның көрінің басында әділдердің қайта тірілуін күтіп тұрған періштелер бар деген уәдесі бар. Future for America қызметі 2020 жылғы 18 шілдеде рәміздік түрде өлді.

The final warning message is set within the context of the papal power’s deadly wound being healed. The healing of the wound is a specific subject of chapters thirteen and seventeen of Revelation. When the deadly wound is healed the resurrected papacy will become the eighth kingdom represented in chapter seventeen of Revelation. It is identified as the eighth, that is of the seven. Eight is symbolic of resurrection, for circumcision as the seal of the covenant relationship was to be carried out on the eighth day after a male child was born. That rite was replaced by baptism in the Christian dispensation, and baptism represent the death, burial and resurrection of Christ. Christ was resurrected on the day after the seventh day. He therefore was resurrected prophetically on the eighth day. After one thousand years of rest, the earth made new is resurrected in the eighth millennium.

Соңғы ескерту хабары папалық биліктің өлімші жарасының жазылуы аясында берілген. Жараның жазылуы — Аян кітабының он үшінші және он жетінші тарауларының айрықша тақырыбы. Өлімші жара жазылған кезде қайта тірілген папалық Аян кітабының он жетінші тарауында бейнеленген сегізінші патшалыққа айналады. Ол сегізінші деп танылады, яғни жетеудің ішінен шыққан. Сегіз саны қайта тірілудің нышаны болып табылады, өйткені ер бала туғаннан кейін сегізінші күні сүндеттелу — келісім-қатынас мөрі ретінде — орындалуға тиіс еді. Бұл рәсім мәсіхшілік дәуірінде шомылдыру рәсімімен алмастырылды, ал шомылдыру рәсімі Мәсіхтің өлімін, жерленуін және қайта тірілуін бейнелейді. Мәсіх жетінші күннен кейінгі күні қайта тірілді. Сондықтан Ол пайғамбарлық тұрғыдан сегізінші күні қайта тірілді. Мың жылдық тынығудан кейін жаңадан жаратылған жер сегізінші мыңжылдықта қайта тіріледі.

Back to Articles