Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Seven

Даниял кітабы — Жүз тоқсан жетінші бөлім

Prophetic Unfolding’s: Christ’s Second Gathering and the Eschatological Role of Islam in Revelation’s Narrative

Пайғамбарлықтың өрістеуі: Мәсіхтің екінші рет жинауы және Аян баянындағы исламның эсхатологиялық рөлі

Author

Jeff Pippenger

Published

April 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are now identifying that one of the events represented by the seven thunders is the work of Christ gathering His people a second time, which He began to do in July, 2023. Millerite history identifies that this work is accomplished with the warfare of Islam as the backdrop of the message.

Енді біз жеті күн күркірі бейнелейтін оқиғалардың бірі — Мәсіхтің Өз халқын екінші рет жинау ісі екенін анықтап отырмыз; Ол бұл іске 2023 жылдың шілде айында кірісті. Миллершілдер тарихы бұл істің хабардың аясында Исламның соғысы фон ретінде тұрған жағдайда жүзеге асатынын айқындайды.

The message is the Revelation of Jesus Christ, which is unsealed just before probation closes, but that message is carried by (placed within the context of) the message of the third woe. At the very time the Lord was stretching His hand a second time in 1849, Sister White was commenting upon the shaking of the angry nations, which is a symbol of Islam.

Бұл хабар — сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында мөрі ашылатын Иса Мәсіхтің Аяны, бірақ сол хабар үшінші қасіреттің хабары арқылы жеткізіледі (оның аясында беріледі). Дәл Жаратқан Ие 1849 жылы Өз қолын екінші рет созып жатқан кезде, Уайт қарындас Исламның нышаны болып табылатын қаһарланған халықтардың шайқалуы туралы пікір білдіріп жатқан еді.

> “December 16, 1848, the Lord gave me a view of the shaking of the powers of the heavens. I saw that when the Lord said ‘heaven,’ in giving the signs recorded by Matthew, Mark, and Luke, He meant heaven, and when He said ‘earth’ He meant earth. The powers of heaven are the sun, moon, and stars. They rule in the heavens. The powers of earth are those that rule on the earth. The powers of heaven will be shaken at the voice of God. Then the sun, moon, and stars will be moved out of their places. They will not pass away, but be shaken by the voice of God.

> «1848 жылғы 16 желтоқсанда Жаратқан Ие маған аспан күштерінің шайқалуы туралы аян берді. Мен Жаратқан Иенің Матай, Марк және Лұқа жазған белгілерді келтіргенде “аспан” дегенде аспанды меңзегенін, ал “жер” дегенде жерді меңзегенін көрдім. Аспанның күштері — күн, ай және жұлдыздар. Олар аспанда билік жүргізеді. Жердің күштері — жерде билік жүргізетіндер. Аспанның күштері Құдайдың даусымен шайқалады. Сонда күн, ай және жұлдыздар өз орындарынан қозғалады. Олар жойылып кетпейді, бірақ Құдайдың даусымен шайқалады.

> “Dark, heavy clouds came up and clashed against each other. The atmosphere parted and rolled back; then we could look up through the open space in Orion, whence came the voice of God. The Holy City will come down through that open space. I saw that the powers of earth are now being shaken and that events come in order. War, and rumors of war, sword, famine, and pestilence are first to shake the powers of earth, then the voice of God will shake the sun, moon, and stars, and this earth also. I saw that the shaking of the powers in Europe is not, as some teach, the shaking of the powers of heaven, but it is the shaking of the angry nations.” Early Writings, 41.

> «Қараңғы, қалың бұлттар көтеріліп, бір-бірімен соқтығысты. Ауа қабаты айырылып, кейін серпіліп ашылды; сонда біз Ориондағы ашық кеңістік арқылы жоғары қарай қарай алдық, сол жерден Құдайдың даусы шықты. Қасиетті Қала сол ашық кеңістік арқылы төмен түседі. Мен жердің күштерінің қазір шайқалып жатқанын және оқиғалардың рет-ретімен келетінін көрдім. Соғыс, және соғыс туралы қауесеттер, қылыш, ашаршылық және індет әуелі жердің күштерін шайқайды, содан кейін Құдайдың даусы күнді, айды және жұлдыздарды, сондай-ақ осы жерді де шайқайды. Мен Еуропадағы күштердің шайқалуы, кейбіреулер үйрететіндей, көктегі күштердің шайқалуы емес, қайта ашулы халықтардың шайқалуы екенін көрдім». Early Writings, 41.

The historians confirm that what was shaking the nations of Europe in 1848, was the activities of the armies of Islam, for prophetically they are symbolized as the power that angers the nations. In the first witness to the Lord stretching out His hand a second time in the history of 1840 to 1844, the message of the Midnight Cry arrived at the Exeter camp meeting. From there unto October 22, 1844 the message swept across the eastern seaboard of the United States like a tidal wave. That movement had been typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem, and it was an ass that carried Christ into Jerusalem.

Тарихшылар 1848 жылы Еуропа халықтарын дүр сілкіндірген нәрсе ислам әскерлерінің әрекеттері болғанын растайды, өйткені пайғамбарлық тұрғыдан олар халықтарды қаһарлантатын күш ретінде бейнеленген. Жаратқан Иенің 1840 жылдан 1844 жылға дейінгі тарихта Өз қолын екінші рет созуының алғашқы куәлігінде Түн Жарымындағы Айқай хабары Эксетер лагерлік жиналысына жетті. Сол жерден 1844 жылдың 22 қазанына дейін бұл хабар Америка Құрама Штаттарының шығыс жағалауы бойымен теңіз тасқыны тәрізді жайылды. Сол қозғалыс Мәсіхтің Иерусалимге салтанатты кіруі арқылы алдын ала бейнеленген болатын, ал Мәсіхті Иерусалимге алып кірген есек еді.

The message of the Midnight Cry represents the entire prophetic message of the Revelation of Jesus Christ, but that Revelation is placed within the context of Islam of the third woe angering the nations, for it is Islam that carries the message that is the Revelation of Jesus Christ. Jesus is the Lion of the tribe of Judah, and He is bound to the message of the “ass.”

Түн ортасындағы айқайдың хабары Иса Мәсіхтің Аяндағы бүкіл пайғамбарлық хабарын білдіреді, бірақ бұл Аян үшінші қасіреттің Исламы халықтарды қаһарландырған аясында орналастырылған, өйткені Иса Мәсіхтің Аяны болып табылатын хабарды алып жүретін — Исламның өзі. Иса — Яһуда руының Арыстаны, әрі Ол «есек» туралы хабармен ажырамас байланыста.

> Judah, thou art he whom thy brethren shall praise: thy hand shall be in the neck of thine enemies; thy father’s children shall bow down before thee. Judah is a lion’s whelp: from the prey, my son, thou art gone up: he stooped down, he couched as a lion, and as an old lion; who shall rouse him up? The sceptre shall not depart from Judah, nor a lawgiver from between his feet, until Shiloh come; and unto him shall the gathering of the people be. Binding his foal unto the vine, and his ass’s colt unto the choice vine; he washed his garments in wine, and his clothes in the blood of grapes: His eyes shall be red with wine, and his teeth white with milk. Genesis 49:8–12.

> Яһуда, сен — бауырларың мадақтайтын солсың; қолың жауларыңның желкесінде болады; әкеңнің ұлдары алдыңда тағзым етеді. Яһуда — арыстанның күшігі; олжадан, ұлым, сен жоғары көтерілдің; ол еңкейіп, арыстандай шөкті, һәм кәрі арыстандай жатты; оны кім тұрғыза алар? Шило келгенше, Яһудадан аса таяқ кетпейді, һәм оның аяқтарының арасынан заң шығарушы айырылмайды; халықтардың жиналуы да соған болады. Ол құлынын жүзім сабағына, һәм есегінің құлынын таңдаулы жүзімге байлайды; киімдерін шарапта, һәм жамылғыларын жүзімнің қанында жуады. Оның көздері шараптан қызыл, һәм тістері сүттен ақ болады. Жаратылыс 49:8–12.

It is through Judah that “the gathering of the people” is accomplished. Christ, as Judah, is also the “Vine,” and the “choice vine,” is bound to the “ass’s colt.” His “garments” are washed in “wine,” which was “the blood of grapes.” Christ began shedding His blood in Gethsemane, when He sweat blood, and Gethsemane means the “olive press.” From Gethsemane to the cross He shed His precious blood to gather all men unto Himself.

«Халықтың жиналуы» Яһуда арқылы жүзеге асады. Мәсіх, Яһуда ретінде, сондай-ақ «Жүзім сабағы», ал «таңдаулы жүзім сабағы» «есектің құлынына» байланған. Оның «киімдері» «шарапта» жуылған, ал ол «жүзімнің қаны» еді. Мәсіх Өз қанын Гетсиманияда, қан терлеген кезде, төге бастады, ал Гетсимания «зәйтүн сығымы» дегенді білдіреді. Гетсиманиядан айқышқа дейін Ол барлық адамдарды Өзіне жинау үшін Өзінің қымбат қанын төкті.

> Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. This he said, signifying what death he should die. John 12:31–33.

> Енді осы дүниенің үкімі болып жатыр; енді осы дүниенің әміршісі сыртқа қуылады. Ал Мен жерден жоғары көтерілгенімде, барлық адамдарды Өзіме тартамын. Ол мұны Өзінің қандай өліммен өлетінін білдіріп айтты. Жохан 12:31–33.

Christ’s work of drawing all men unto Himself is a twostep process, for He first gathers the “outcasts of Israel,” and then uses them as an ensign to draw His other flock.

Мәсіхтің барлық адамдарды Өзіне тарту ісі екі сатылы үдеріс, өйткені Ол әуелі “Исраилдің қуғындалғандарын” жинайды, содан кейін оларды Өзінің басқа отарын тарту үшін ту ретінде қолданады.

> I am the good shepherd, and know my sheep, and am known of mine. As the Father knoweth me, even so know I the Father: and I lay down my life for the sheep. And other sheep I have, which are not of this fold: them also I must bring, and they shall hear my voice; and there shall be one fold, and one shepherd. John 10:14–16.

> Мен жақсы Бағушымын; өз қойларымды білемін, және менікі болғандар Мені біледі. Әкем Мені қалай білсе, Мен де Әкені солай білемін; және қойлар үшін жанымды қиямын. Сондай-ақ Менің осы қорадан емес басқа да қойларым бар; оларды да әкелуім керек, және олар Менің даусымды естиді; сонда бір қора, бір Бағушы болады. Жохан 10:14–16.

The one hundred and forty-four thousand are the “sheep” who know Him. The “other sheep” are His flock that come out of Babylon when they see and hear the ensign. Before He lifts up His ensign, which are His sheep, He first gathers them a second time. That line of sacred history aligns with verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven, and is therefore aligned with the hidden history of verse forty. It represents the line of the true Protestant horn which runs within the history of the apostate Protestant horn, the apostate Republican horn and the arrival of the whore of Tyre, just before the Sunday law of verse forty-one. The line of the true Protestant horn represents both the history and also the message where the one hundred and forty-four thousand are sealed.

Жүз қырық төрт мың — Оны танитын “қойлар”. “Басқа қойлар” — туды көріп, үнін естіген кезде Бабылдан шығатын Оның отары. Ол Өз туын көтермей тұрып, яғни Өз қойларын көтермей тұрып, әуелі оларды екінші рет жинайды. Қасиетті тарихтың сол желісі Даниялдың он бірінші тарауындағы он үшінші мен он бесінші аяттарға сәйкес келеді, сондықтан қырқыншы аяттың жасырын тарихымен де сәйкеседі. Ол қырық бірінші аяттағы жексенбілік заңның дәл алдында орын алатын, азғын протестант мүйізінің, азғын республикалық мүйіздің тарихының және Тирдің жезөкшесінің келуінің аясында өтетін шынайы протестант мүйізінің желісін білдіреді. Шынайы протестант мүйізінің желісі жүз қырық төрт мың мөрленетін тарихты да, сондай-ақ хабарды да білдіреді.

The “outcasts of Israel” represent a line in contrast with the “assembly of mockers”, as Jeremiah identifies them, or as the “synagogue of Satan” as John identifies them in Revelation chapters two and three where the church of Smyrna and Philadelphia are addressed. The Philadelphians represent the “one hundred and forty-four thousand” of Revelation chapter seven, and Smyrna is “the great multitude” of the same chapter, who cannot be numbered. The two classes of redeemed in the last days are in controversy with those who lie, and who are in the synagogue of Satan, and claim they are God’s people, for they say they are Jews.

«Исраилдің жер аударылғандары» Еремия айқындаған «мысқылдаушылар жамағатына», яки Жохан Аян кітабының екінші және үшінші тарауларында Смирна мен Филаделфия қауымдарына жолдаған сөзінде «Шайтанның синагогасы» деп атаған топқа қарама-қарсы бір желіні білдіреді. Филаделфиялықтар Аян кітабының жетінші тарауындағы «жүз қырық төрт мыңды» бейнелейді, ал Смирна — сол тараудағы санына жету мүмкін емес «ұлы көпшілік». Соңғы күндердегі құтқарылғандардың осы екі тобы өтірік айтатындармен, өздерін Құдайдың халқымыз деп мәлімдейтін, өйткені өздерін яһудилерміз дейтін, әрі Шайтанның синагогасындағылармен дауда тұр.

The line of the true Protestant horn consists of the controversy that exists between themselves and the former covenant people who are then being passed by. In the same history the faithful are also in controversy with the line of apostate Protestantism and Catholicism. Those three religious entities represent the dragon, the beast and the false prophet at the micro level within the line of the true Protestant horn.

Шынайы протестанттық мүйіздің желісі олардың өздері мен сол кезде жанай өтіліп жатқан бұрынғы келісім халқының арасында болып тұрған даудан тұрады. Сол бір тарихтың өзінде адалдар да жолдан тайған протестантизм мен католицизм желісімен дауда болады. Осы үш діни құрылым шынайы протестанттық мүйіз желісінің ішіндегі микродеңгейде айдаһарды, аңды және жалған пайғамбарды бейнелейді.

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.” Spalding and Magan, 1, 2.

> «Мен атаулы шіркеуді және атаулы адвентистерді, Яһуда сияқты, өз ықпалын алып, шындыққа қарсы шығу үшін бізді католиктерге сатып кететінін көрдім. Сонда әулиелер католиктерге онша мәлім емес, көзге түсе бермейтін халық болады; бірақ біздің сеніміміз бен әдет-ғұрпымызды білетін шіркеулер мен атаулы адвентистер (өйткені олар сенбі күні үшін бізді жек көрді, себебі оны теріске шығара алмады) әулиелерді сатып кетіп, оларды халықтың қаулыларын елемейтіндер ретінде католиктерге хабарлайды; яғни, олар сенбіні сақтап, жексенбіні елемейді». Spalding and Magan, 1, 2.

We have dealt with this passage before, and in so doing identified that the expression “nominal church” and the expression “nominal Adventist” would have had a different meaning and application when Sister White penned the words. Yet the prophets spoke more for the last days than they did for their own history, so in this passage the nominal church in the last days would be apostate Protestantism. The word “nominal” means “in name only”.

Біз бұл үзіндімен бұрын да айналысқанбыз, әрі солай ете отырып, Уайт ханым бұл сөздерді жазған кезде “атымен ғана шіркеу” деген тіркес пен “атымен ғана адвентист” деген тіркестің басқа мағынасы мен қолданылуы болғанын анықтадық. Алайда пайғамбарлар өз тарихынан гөрі соңғы күндер үшін көбірек сөйледі, сондықтан бұл үзіндіде соңғы күндердегі атымен ғана шіркеу — жолдан тайған протестантизм болмақ. “Атынан ғана” деген сөз “тек атауы бойынша” дегенді білдіреді.

The so-called Protestant church ceased to protest Rome in 1844, when they rebelled against entering into the Most Holy Place by faith, where they could have recognized the seventh-day Sabbath is the correct day of worship. Instead, they retained the worship of the sun, which is the mark of Catholicism. It is impossible to “protest” Rome, which is the only definition of the word “Protestant,” if you have accepted her symbol of authority, which the Roman church has repeatedly identified as her authority to change the day of worship in the Bible from the seventh-day Sabbath unto Sunday.

«Протестант» деп аталып жүрген шіркеу 1844 жылы Римге қарсы наразылық білдіруін доғарды, өйткені олар сенім арқылы Қасиеттілердің Қасиеттісіне кіруге қарсы шықты; сол жерде олар жетінші күнгі сенбі құлшылықтың дұрыс күні екенін тани алар еді. Оның орнына олар католицизмнің белгісі болып табылатын күнге табынуды сақтап қалды. Егер сен Рим шіркеуі өз билігінің белгісі ретінде қайта-қайта айқындап келген нышанын, яғни Киелі кітаптағы құлшылық күнін жетінші күнгі сенбіден жексенбіге өзгерту құқығын, қабылдаған болсаң, онда «Протестант» сөзінің жалғыз анықтамасы болып табылатын Римге «қарсылық білдіру» мүмкін емес.

“Nominal Adventists” are those who profess to be Seventh-day Adventists, but they are also identified as Judas, who is the symbol of a disciple that has betrayed his profession. The nominal Seventh-day Adventist church will hate the “saints” and those saints “will” then “be an obscure people.” They hate the obscure saints, “on account of the Sabbath,” truth they cannot “refute.” The Sabbath truth in Sister White’s history was the seventh-day Sabbath, but it typifies the Sabbath truth of the last days, which cannot be refuted, and that is the doctrine that was first rejected by Laodicean Seventh-day Adventism in their rebellion in 1863. That doctrine was the first foundational truth discovered by William Miller, and it represents the foundational truths of Adventism that the nominal Adventists refuse to walk in, as represented by Jeremiah’s old paths. That Sabbath truth is the “seven times,” of Leviticus twenty-six.

«Адвентистпізбін» деп өзін Жетінші күн адвентистері деп жариялайтындарды айтады, бірақ олар сондай-ақ өзінің мойындаған сеніміне опасыздық жасаған шәкірттің белгісі болып табылатын Яһудамен де теңестіріледі. Жетінші күн адвентистерінің атаулы шіркеуі «әулиелерді» жек көретін болады, сонда сол әулиелер «көзге түспейтін халық» болады. Олар көзге түспейтін әулиелерді «сенбі күні үшін», өздері «теріске шығара алмайтын» ақиқат үшін жек көреді. Уайт ханымның тарихындағы сенбі ақиқаты жетінші күнгі сенбі еді, бірақ ол соңғы күндердегі теріске шығаруға болмайтын сенбі ақиқатының бейнесі болып табылады, ал ол — 1863 жылы лаодикиялық Жетінші күн адвентизмі өзінің бүлігінде алғаш рет қабылдамай тастаған ілім. Сол ілім Уильям Миллер алғаш ашқан тұғырлы ақиқат еді, әрі ол Еремиядағы ескі жолдар арқылы бейнеленгендей, атаулы адвентистер жүруден бас тартатын адвентизмнің негіз қалаушы ақиқаттарын білдіреді. Сол сенбі ақиқаты — Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыт».

The line of true Protestantism that is made up of Philadelphia and Smyrna are betrayed by those represented as Judas. Judas covenanted to betray Jesus three times, thus identifying a progressive betrayal that preceded and concluded at the cross. Verse sixteen of Daniel eleven represents the Sunday law, which was typified by the cross. Therefore, in the verses leading to the Sunday law of verse sixteen, which is also the Sunday law of verse forty-one, a three-step betrayal is brought upon the saints of the last days. The betrayal occurs during the period when the Lord is gathering His last-day ensign a second time.

Филадельфия мен Смирнадан құралған шынайы протестантизмнің желісі Яһуда ретінде бейнеленгендер тарапынан сатқындыққа ұшырайды. Яһуда Исаны үш рет сатып кетуге келісім жасады, осылайша айқышта алдынан келіп, сонда аяқталған үдемелі сатқындықты анық көрсетеді. Даниялдың он бірінші тарауының он алтыншы аяты айқыштың нышаны болған жексенбілік заңды бейнелейді. Сондықтан он алтыншы аяттағы жексенбілік заңға, ол сондай-ақ қырық бірінші аяттағы жексенбілік заң болып табылатын, алып баратын аяттарда соңғы күндердің әулиелеріне үш сатылы сатқындық түсіріледі. Бұл сатқындық Ие Өзінің соңғы күндердегі туын екінші рет жинап жатқан кезеңде орын алады.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. But they shall fly upon the shoulders of the Philistines toward the west; they shall spoil them of the east together: they shall lay their hand upon Edom and Moab; and the children of Ammon shall obey them. Isaiah 11:10–14.

> Сол күні Есейдің тамыры халықтарға ту болатын болады; басқа ұлттар соған ұмтылатын болады; әрі Оның тыныштығы салтанатты болады. Сол күні Жаратқан Ие Өз халқының аман қалған қалдығын Ассурдан, Мысырдан, Патростан, Куштан, Еламнан, Шинардан, Хаматтан және теңіз аралдарынан қайтарып алу үшін Өз қолын екінші рет созатын болады. Сонда Ол халықтар үшін ту көтеріп, Исраилдің қуылғандарын жинайды және Яһуданың бытырап кеткендерін жердің төрт бұрышынан қосады. Сондай-ақ Ефремнің қызғанышы жойылып, Яһуданың қарсыластары құриды: Ефрем Яһудаға қызғанбайтын болады, ал Яһуда Ефремге қысым көрсетпейтін болады. Бірақ олар батысқа қарай філістірлердің иығына қонып ұшады; шығыстағыларды бірге тонайды; Едом мен Моабқа қолдарын салады; ал Аммон ұлдары оларға бағынатын болады. Ишая 11:10–14.

Isaiah identifies the historical setting for this passage in verse ten, with the expression “in that day.” That “day” has therefore been identified in the verses that preceded verse ten. When we trace this particular prophetic narrative back to a reference that allows us to identify when “that day” is, we come to verse one, of chapter ten.

Ишая осы үзіндінің тарихи жағдайын оныншы аятта «сол күні» деген тіркеспен айқындайды. Демек, бұл «күн» оныншы аяттың алдындағы аяттарда анықталған. «Сол күннің» қашан екенін айқындауға мүмкіндік беретін осы нақты пайғамбарлық баяндауды кері қарай қадағалағанда, біз оныншы тараудың бірінші аятына келеміз.

> Woe unto them that decree unrighteous decrees, and that write grievousness which they have prescribed. Isaiah 10:1.

> Әділетсіз жарлықтар шығаратындарға, әрі өздері белгілеп қойған зұлымдықты жазатындарға қасірет! Ишая 10:1.

Sister White identifies the “unrighteous decree” of this verse as the soon coming Sunday law:

Уайт әпке бұл аяттағы «әділетсіз жарлықты» жуық арада қабылданатын жексенбілік заң ретінде айқындайды:

> “An idol sabbath has been set up, as the golden image was set up in the plains of Dura. And as Nebuchadnezzar, the king of Babylon, issued a decree that all who would not bow down and worship this image should be killed, so a proclamation will be made that all who will not reverence the Sunday institution will be punished with imprisonment and death. Thus the Sabbath of the Lord is trampled underfoot. But the Lord has declared, ‘Woe unto them that decree unrighteous decrees, and write grievousness which they have prescribed’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18]” Manuscript Releases, volume 14, 92.

> «Дура жазығында алтын мүсін қалай орнатылса, сол сияқты пұттық сенбі де орнатылды. Вавилон патшасы Набуходоносор осы мүсінге тағзым етіп, оған табынудан бас тартқандардың бәрі өлтірілуі тиіс деген жарлық шығарғаны сияқты, жексенбілік мекемені қастерлемейтіндердің бәрі түрмеге қамалып, өліммен жазаланатыны туралы да жарлық жарияланатын болады. Осылайша Жаратқан Иенің сенбісі аяқ асты етіледі. Бірақ Жаратқан Ие: “Әділетсіз жарлықтар шығарып, ауыр езгіні заңдастырып жазатындарға қасірет!” — деп мәлімдеді [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18]» Manuscript Releases, volume 14, 92.

The context of the Lord gathering His people a second time is placed in the history of the approaching Sunday law crisis, for in verse twelve of chapter ten, Isaiah speaks of the Lord finishing a work among His people before He brings His executive judgment at the unrighteous decree, which is the Sunday law.

Жаратқан Иенің Өз халқын екінші рет жинауының мәнмәтіні таяп келе жатқан жексенбілік заң дағдарысының тарихына орналастырылған, өйткені Ишая оныншы тараудың он екінші аятында Жаратқан Ие әділетсіз жарлыққа — яғни жексенбілік заңға — байланысты Өзінің атқарушы сотын әкелместен бұрын, Өз халқының арасында бір істі аяқтайтыны туралы айтады.

> Wherefore it shall come to pass, that when the Lord hath performed his whole work upon mount Zion and on Jerusalem, I will punish the fruit of the stout heart of the king of Assyria, and the glory of his high looks. Isaiah 10:12.

> Сондықтан Жаратқан Ие Сион тауы мен Иерусалимде Өзінің бүкіл ісін орындап болған кезде, Мен Ассур патшасының паң жүрегінің жемісін де, оның тәкаппар көзқарасының даңқын да жазалаймын. Ишая 10:12.

The “work upon Zion and on Jerusalem”, which the Lord “performs” before the punishment of the papacy begins at the Sunday law, is the sealing of the one hundred and forty-four thousand. In Ezekiel chapter nine, the man with the writer’s inkhorn goes through Jerusalem placing a mark upon those “that sigh and cry for the abominations done in the land” and in the church. That work includes the process of the Lord gathering together the outcasts of Israel a second time. He gathers them from the four corners of the earth, and the “four corners of earth” is represented by eight geographical areas. Eight is the symbol of the testing process of the image of the beast, thus identifying that the final gathering of those who would be the ensign takes place during the period when the image of the beast test is being accomplished in the earth.

Жексенбілік заң кезінде папалықтың жазалануы басталардан бұрын Жаратқан Ие «Сион мен Иерусалимге қарсы» жүзеге асыратын «іс» — бір жүз қырық төрт мыңды мөрлеу. Езекиел кітабының тоғызыншы тарауында хатшының сиясауыты бар адам Иерусалимнің ішін аралап өтіп, «елде» және қауымда жасалып жатқан жиіркенішті істер үшін «күрсініп, зар еңірейтіндердің» маңдайына белгі қояды. Сол іс Жаратқан Иенің Исраилдің қуғындалғандарын екінші рет жинау үдерісін де қамтиды. Ол оларды жердің төрт бұрышынан жинайды, ал «жердің төрт бұрышы» сегіз географиялық аймақпен бейнеленеді. Сегіз — аңның мүсінінің сынақ үдерісінің нышаны; осы арқылы байрақ болатындардың соңғы рет жиналуы аңның мүсініне қатысты сынақ жер бетінде жүзеге асырылып жатқан кезеңде өтетіні айқындалады.

The unity represented by “Ephraim” “not envying Judah, and Judah” “not vexing Ephraim,” occurs when the adversaries of Judah are cut off. Prophetically, the former covenant people, represented by Judas, or the synagogue of Satan, or the assembly of mockers, or the Protestants of Millerite history, or the Jews of Christ’s history are “cut off” at the first disappointment. When Jeremiah represents that very history, he was instructed that he could never return to the assembly of mockers, though they could return to him if they chose to repent.

“Ефремнің” “Яһудаға қызғаныш етпеуі, ал Яһуданың” “Ефремді қинамауы” арқылы бейнеленген бірлік Яһуданың қарсыластары кесіліп тасталған кезде жүзеге асады. Пайғамбарлық тұрғыдан алғанда, Яһуда арқылы, не шайтанның синагогасы, не келемеждеушілердің жиналысы, не Миллерит тарихындағы протестанттар, не Мәсіхтің тарихындағы яһудилер арқылы бейнеленген бұрынғы келісім халқы алғашқы түңілу кезінде “кесіліп тасталады”. Еремия дәл сол тарихты бейнелегенде, оған келемеждеушілердің жиналысына ешқашан қайта оралмауы бұйырылды, бірақ егер олар тәубеге келуді таңдаса, оған қайта орала алатын еді.

From July 18, 2020 unto the Sunday law the Lord gathers His last-day people a second time. He gathers them from around the world, during a period when He is finishing His whole work on Judah and Jerusalem. In that sealing time, God’s last-day people will be obscure, but will never-the-less be confronted by a threefold union which opposes their work.

2020 жылғы 18 шілдеден бастап жексенбілік заңға дейін Жаратқан Ие соңғы күндердегі Өз халқын екінші рет жинайды. Ол оларды бүкіл дүниежүзінен, Яһуда мен Иерусалимге қатысты бүкіл ісін аяқтап жатқан кезеңде, жинайды. Сол мөр басылу уақытында Құдайдың соңғы күндердегі халқы көзге түспейтін болады, бірақ соған қарамастан, олардың ісіне қарсы тұратын үштік одақпен бетпе-бет келеді.

Catholicism is the beast of the threefold union, and one of her daughters is the class Sister White identifies as the nominal church. They represent the false prophet. The nominal Laodicean Adventists, represented by Judas, are the dragon in this representation. The rebellion of 1863 was typified by the rebellion of ancient Israel at the first Kadesh, when they chose to reject the message of Joshua and Caleb and return to Egypt. Egypt is a symbol of the dragon.

Католицизм — үшжақты одақтың аңы, ал оның қыздарының бірі — Сестра Уайт атағандай, атаулы шіркеу табы. Олар жалған пайғамбарды білдіреді. Яһуда арқылы бейнеленген атаулы Лаодикеялық адвентистер осы бейнелеуде айдаһар болып табылады. 1863 жылғы бүлік ежелгі Исраилдің бірінші Қадеште болған бүлігі арқылы бейнеленген; сол кезде олар Ешу мен Қалебтің хабарын қабылдамай, Мысырға қайта оралуды таңдады. Мысыр — айдаһардың нышаны.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> Адам ұлы, Мысыр патшасы перғауынға қарсы жүзіңді бұр да, оған қарсы және бүкіл Мысырға қарсы пайғамбарлық ет: сөйлеп, былай де: Тәңір Ие мынаны айтады: Міне, Мен саған қарсымын, Мысыр патшасы перғауын, өзендерінің ортасында жатқан ұлы айдаһар, сен: «Өзенім өзімдікі, мен оны өзім үшін жасадым»,— дегенсің. Езекиел 29:2, 3.

The rebellion at Kadesh represented the tenth test in a testing process that brought about the rejection and death of the chosen people who had been brought out of Egypt, and typified the final test of a testing process that was brought upon Philadelphian Millerite Adventism on October 22, 1844 and concluded with the rebellion of 1863. At the very end of ancient Israel’s history, the Jews “cried out, ‘Away with him, away with him, crucify him’. Pilate saith unto them, ‘Shall I crucify your King?’ The chief priests answered, ‘We have no king but Caesar.’” In the first rebellion and the last rebellion the former covenant people chose to identify a symbol of the dragon (Egypt and pagan Rome) as their king.

Қадештегі бүлік Мысырдан шығарылған, таңдап алынған халықтың қабылданбай тасталуына және өліміне алып келген сынақ үдерісіндегі оныншы сынақты білдірді; әрі ол 1844 жылғы 22 қазанда филадельфиялық миллериттік адвентизмнің басына түскен сынақ үдерісінің соңғы сынағын бейнелеп, 1863 жылғы бүлікпен аяқталды. Ежелгі Исраил тарихының ең ақырында яһудилер: «Мынаны алып кет, алып кет, айқышқа шегеле Оны»,— деп айқайлады. Пилат оларға: «Патшаларыңды айқышқа шегелейін бе?»— дейді. Бас діни қызметкерлер: «Біздің патшамыз Қайсардан басқа ешкім емес»,— деп жауап берді. Алғашқы бүлікте де, соңғы бүлікте де бұрынғы келісім халқы айдаһардың бір нышанын (Мысыр мен пұтқа табынушы Римді) өз патшасы ретінде танып алуды таңдады.

On July 18, 2020, the “adversaries of Judah” were “cut off,” and the temple of the one hundred and forty-four thousand was set up. All that was left was for the temple to be cleansed, in advance of the Messenger of the Covenant suddenly coming to His temple. The temple of Millerite history was erected in forty-six years from 1798 unto 1844. At the first disappointment of April 19, 1844 the Protestants were cut off and became part of the synagogue of Satan, the assembly of mockers, a daughter of Rome. From that point until October 22, 1844 a purification process occurred in advance of the faithful following Christ into the Most Holy Place, that He might accomplish the work of joining His Divinity to their humanity.

2020 жылғы 18 шілдеде «Яһуданың қарсыластары» «кесіліп тасталды», әрі жүз қырық төрт мыңның ғибадатханасы орнатылды. Қалғаны — Келісімнің Хабаршысы кенеттен Өз ғибадатханасына келердің алдында, сол ғибадатхананың тазартыла түсуі ғана еді. Миллерит тарихының ғибадатханасы 1798 жылдан 1844 жылға дейін қырық алты жыл ішінде тұрғызылды. 1844 жылғы 19 сәуірдегі алғашқы көңіл қалушылықта протестанттар кесіліп тасталып, мазақ етушілер жиналысы, Римнің бір қызы, Шайтанның синагогасының бір бөлігіне айналды. Сол уақыттан бастап 1844 жылғы 22 қазанға дейін адалдардың Мәсіхтің соңынан Ең Қасиетті Орынға еруінің алдында тазарту үдерісі жүрді, осылайша Ол Өзінің Құдайлық болмысын олардың адамдық болмысымен біріктіру ісін жүзеге асырсын.

The history of the true Protestant horn, that is gathered a second time just before the unrighteous decree, that they might be the ensign that God employs to call His other flock out of Babylon, occurs in the same period where the apostate Republican and Protestant horns are joining together, committing spiritual fornication, thus becoming one flesh, or one temple, which is the image of the beast. God’s temple is simultaneously forming the image of Christ.

Шынайы протестанттық мүйіздің тарихы — әділетсіз жарлықтың дәл алдында екінші рет жиналатын, Құдай Өзінің өзге отарын Бабылдан шақырып шығару үшін қолданатын ту болулары үшін жиналатын сол мүйіздің тарихы — сол бір кезеңде жүзеге асады; дәл сол кезеңде безген республикалық және протестанттық мүйіздер рухани азғындық жасап, өзара қосылып, осылайша бір тәнге, немесе бір ғибадатханаға айналады, ал бұл — аңның бейнесі. Сонымен бір мезгілде Құдайдың ғибадатханасы Мәсіхтің бейнесін қалыптастырып жатады.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> The word that came to Jeremiah from the Lord, saying, Stand in the gate of the Lord’s house, and proclaim there this word, and say, Hear the word of the Lord, all ye of Judah, that enter in at these gates to worship the Lord. Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel, Amend your ways and your doings, and I will cause you to dwell in this place. Trust ye not in lying words, saying, The temple of the Lord, The temple of the Lord, The temple of the Lord, are these. For if ye throughly amend your ways and your doings; if ye throughly execute judgment between a man and his neighbour; If ye oppress not the stranger, the fatherless, and the widow, and shed not innocent blood in this place, neither walk after other gods to your hurt: Then will I cause you to dwell in this place, in the land that I gave to your fathers, for ever and ever. Behold, ye trust in lying words, that cannot profit. Will ye steal, murder, and commit adultery, and swear falsely, and burn incense unto Baal, and walk after other gods whom ye know not; And come and stand before me in this house, which is called by my name, and say, We are delivered to do all these abominations? Is this house, which is called by my name, become a den of robbers in your eyes? Behold, even I have seen it, saith the Lord.

> Жаратқан Иеден Еремияға келген сөз мынау: «Жаратқан Иенің үйінің қақпасына барып тұр да, сол жерде осы сөзді жариялап, былай де: “Уа, Яһуда жұртының бәрі, Жаратқан Иеге құлшылық ету үшін осы қақпалардан кіретіндер, Жаратқан Иенің сөзін тыңдаңдар! Исраилдің Құдайы, Әскерлер Иесі Жаратқан Ие былай дейді: жолдарың мен істеріңді түзетіңдер, сонда Мен сендерді осы жерде мекендетемін. ‘Жаратқан Иенің ғибадатханасы, Жаратқан Иенің ғибадатханасы, Жаратқан Иенің ғибадатханасы — міне осылар’,— деп, жалған сөздерге сенбеңдер. Егер шынында да жолдарың мен істеріңді түзетсеңдер; егер адам мен оның көршісінің арасында әділ үкімді толық орнатсаңдар; егер жатжерлікті, жетімді және жесірді езбесеңдер, осы жерде жазықсыз қан төкпесеңдер, әрі өздеріңе зиян келтіретін өзге тәңірлердің соңынан ермесеңдер, онда Мен сендерді осы жерде, ата-бабаларыңа мәңгілікке берген жерде, мекендетемін. Міне, сендер пайда келтірмейтін жалған сөздерге сеніп жүрсіңдер. Ұрлап, кісі өлтіріп, неке адалдығын бұзып, жалған ант беріп, Бағалға хош иісті зат түтетіп, өздерің білмейтін өзге тәңірлердің соңынан еріп, содан кейін Менің атыммен аталған осы үйге келіп, Менің алдымда тұрып: ‘Біз осы барлық жиіркенішті істерді істеу үшін құтқарылдық’,— дейсіңдер ме? Менің атыммен аталған осы үй сендердің көздеріңде қарақшылардың апанына айналды ма? Міне, оны Мен Өзім де көріп тұрмын, — дейді Жаратқан Ие.”»

> But go ye now unto my place which was in Shiloh, where I set my name at the first, and see what I did to it for the wickedness of my people Israel. And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; Therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim. Therefore pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee. Seest thou not what they do in the cities of Judah and in the streets of Jerusalem? Jeremiah 7:1–17.

> Бірақ енді Менің атым алғаш орнатылған Шилодағы орнымa барыңдар да, халқым Исраилдің зұлымдығы үшін Менің оған не істегенімді көріңдер. Ал енді сендер осы істердің бәрін істегендіктен, — дейді Жаратқан Ие, — Мен сендерге ерте тұрып қайта-қайта айттым, бірақ сендер тыңдамадыңдар; Мен сендерді шақырдым, бірақ сендер жауап бермедіңдер; сондықтан Мен Өз атыммен аталған, сендер арқа сүйейтін осы үйге де, сендерге және ата-бабаларыңа берген осы орынға да, Шилоға істегенімдей істеймін. Сондай-ақ Мен сендерді көз алдымнан қуып тастаймын, Ефремнің бүкіл ұрпағын, барлық бауырластарыңды қалай қуып тастаған болсам, солай. Сондықтан сен бұл халық үшін сиынба, олар үшін жалбарыну да, мінажат та көтерме, Маған ара түспе; өйткені Мен сені тыңдамаймын. Яһуданың қалаларында және Иерусалимнің көшелерінде олардың не істеп жүргенін көрмейсің бе? Еремия 7:1–17.

Back to Articles