Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Four

Даниял кітабы - алпыс төртінші саны

Unveiling Prophecy: Connecting September 11, 2001 to the Sealing Time, Latter Rain, and the Final Work of Christ

Пайғамбарлықты ашу: 2001 жылғы 11 қыркүйекті мөр басу уақытымен, Кешкі Жаңбырмен және Мәсіхтің соңғы қызметімен байланыстыру

Author

Jeff Pippenger

Published

January 28, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the recent articles we have been referring to a few passages from the Spirit of Prophecy that identify a period of time from September 11, 2001 until Michael stands up and human probation closes. During that period of time, there are a handful of prophetic illustrations which identify the final work of Christ in the Most Holy Place.

Жуырдағы мақалаларда біз Пайғамбарлық Рухтан алынған, 2001 жылғы 11 қыркүйектен Михаил орнынан тұрып, адамзатқа берілген сынақ мерзімі жабылғанға дейінгі уақыт кезеңін айқындайтын бірнеше үзіндіге сілтеме жасап келеміз. Сол уақыт кезеңінде Ең Қасиетті Орындарда Мәсіхтің соңғы қызметін айқындайтын бірқатар пайғамбарлық көріністер бар.

The work of Christ in the sanctuary is represented in the vision of the Ulai River of Daniel chapter eight, and Sister White has informed us that the vision of the Ulai River is now in the process of fulfillment. The final work accomplished in the heavenly sanctuary, which is now in the process of fulfillment, is represented in a variety of prophetic terms. It is represented as, among other prophetic representations, the sealing time, the latter rain, the closing work of salvation, and the cleansing of the temple. It is important to bring those terms together, and also to place them in their correct historical setting.

Мәсіхтің киелі үйдегі қызметі Даниял кітабының сегізінші тарауындағы Ұлай өзені туралы көріністе бейнеленген, әрі Уайт қарындас бізге Ұлай өзені туралы көріністің қазір орындалу үдерісінде екенін хабарлаған. Қазір орындалу үдерісінде болып жатқан, көктегі киелі үйде жүзеге асырылатын соңғы іс пайғамбарлықтың алуан түрлі терминдерімен бейнеленген. Ол, пайғамбарлық бейнелеулердің қатарында, мөр басу уақыты, кейінгі жаңбыр, құтқарылу ісінің қорытынды жұмысы және ғибадатхананың тазартылуы ретінде бейнеленеді. Сол терминдерді бір арнаға тоғыстыру, сондай-ақ оларды өздерінің дұрыс тарихи аясында орналастыру маңызды.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> «Сол уақытта, құтқарылу ісі аяқталып келе жатқанда, жер бетіне қиыншылық төнетін болады, әрі халықтар қаһарланатын болады, бірақ үшінші періштенің ісіне кедергі келтірмеу үшін тежеліп ұсталады. Сол уақытта “кейінгі жаңбыр”, яғни Иеміздің алдында болатын сергіту келеді; ол үшінші періштенің зор даусына күш беру және әулиелерді жеті соңғы оба төгілетін кезеңде төтеп беруге дайындау үшін келеді». Early Writings, 85.

The “work of the third angel” is also “the work of salvation,” which prepares “the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.”

«Үшінші періштенің ісі» — сондай-ақ «құтқарылу ісі», ол «әулиелерді соңғы жеті пәле төгілетін кезеңде тұра алуға» дайындайды.

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:18.

> Сонда халықтар қаһарланды, әрі Сенің қаһарың келді, және өлгендердің сотталатын уақыты жетті; сондай-ақ Сенің құлдарың болған пайғамбарларға, әулиелерге және Сенің атыңнан қорқатындарға, кішілер мен ұлыларға, сыйыңды беретін кез келді; әрі жерді бүлдірушілерді жоятын уақыт та жетті. Аян 11:18.

The nations are angered before probation closes (which is when God’s wrath is poured out), yet when the nations are angered, they are also “held in check.” The “time” when the nations are angered, identifies the beginning of the closing work of salvation, and the closing work of salvation is the sealing of God’s people.

Сынақ мерзімі жабылардың алдында халықтар ашуланады (яғни дәл сол кезде Құдайдың қаһары төгіледі), алайда халықтар ашуланған кезде, олар сонымен бірге «тежеліп ұсталады». Халықтардың ашуланатын «уақыты» құтқарылу ісінің қорытынды кезеңінің басталуын айқындайды, ал құтқарылу ісінің қорытынды кезеңі — Құдай халқының мөрленуі.

> “The true people of God, who have the spirit of the work of the Lord and the salvation of souls at heart, will ever view sin in its real, sinful character. They will always be on the side of faithful and plain dealing with sins which easily beset the people of God. Especially in the closing work for the church, in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who are to stand without fault before the throne of God, will they feel most deeply the wrongs of God’s professed people. This is forcibly set forth by the prophet’s illustration of the last work under the figure of the men each having a slaughter weapon in his hand. One man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side. ‘And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’” Testimonies, volume 3, 266.

> «Жаратқан Иенің ісі мен жандардың құтқарылуының рухын жүректерінде сақтайтын Құдайдың шынайы халқы күнәні әрдайым оның шын мәніндегі, күнәлі болмысында қарайтын болады. Олар Құдай халқын оңай шырмайтын күнәларға қатысты әрқашан адал да ашық әшкерелеу жағында болады. Әсіресе шіркеу үшін атқарылатын соңғы істе, Құдай тағының алдында мінсіз тұруға тиіс жүз қырық төрт мыңды мөрлеу кезінде, олар Құдайдың халқы деп аталатындардың зұлымдықтарын барынша терең сезінетін болады. Бұл пайғамбардың соңғы істі әрқайсысының қолында қырып-жоятын қаруы бар адамдар бейнесі арқылы суреттеуінде айқын көрсетілген. Олардың арасында зығыр киім киген, белінде жазушының сиясауыты бар бір адам болды. “Жаратқан Ие оған былай деді: Қаланың ортасымен, Иерусалимнің ортасымен өт те, оның ішінде жасалып жатқан барлық жиіркенішті істер үшін күрсініп, зарлап жүрген адамдардың маңдайларына белгі қой.”» Testimonies, volume 3, 266.

The nations are held in check so as to not prevent the sealing of the one hundred and forty-four thousand. In Revelation chapter seven, the angry nations that are held in check are represented as four winds that are held in check during that very same period of time, and that time is specifically identified as a period of time.

Жүз қырық төрт мыңның мөрленуіне бөгет жасамас үшін, халықтар тежеліп ұсталып тұр. Аян кітабының жетінші тарауында тежеліп тұрған қаһарлы халықтар дәл сол уақыт кезеңінде тежеліп тұрған төрт жел ретінде бейнеленеді, және сол уақыт нақты түрде бір уақыт кезеңі ретінде айқындалып көрсетіледі.

> “Satan is now using every device in this sealing time to keep the minds of God’s people from the present truth and to cause them to waver. I saw a covering that God was drawing over His people to protect them in the time of trouble; and every soul that was decided on the truth and was pure in heart was to be covered with the covering of the Almighty.

> «Шайтан қазір осы мөрлену уақытында Құдай халқының ой-санасын осы шақтағы ақиқаттан алыстату және оларды шайқалту үшін барлық айла-тәсілін қолдануда. Мен Құдайдың Өз халқын қиыншылық уақытында қорғау үшін олардың үстіне жайып жатқан жамылғыны көрдім; әрі ақиқатқа нық тұрған және жүрегі таза әрбір жан Құдіреттінің жамылғысымен жабылуға тиіс еді.

> “Satan knew this, and he was at work in mighty power to keep the minds of as many people as he possibly could wavering and unsettled on the truth. …

> «Шайтан мұны білді, сондықтан ол мүмкіндігінше көп адамдардың санасын ақиқат жөнінде толқымалы әрі тұрақсыз күйде ұстау үшін зор күшпен әрекет етіп жатты. …»

> “I saw that Satan was at work in these ways to distract, deceive, and draw away God’s people, just now in this sealing time. I saw some who were not standing stiffly for present truth. Their knees were trembling, and their feet sliding, because they were not firmly planted on the truth, and the covering of Almighty God could not be drawn over them while they were thus trembling.

> «Мен Шайтанның дәл осы мөрлену уақытында Құдай халқын алаңдату, алдау және теріс жолға бұру үшін осы жолдармен әрекет етіп жатқанын көрдім. Мен кейбіреулердің осы заманға арналған ақиқат үшін нық тұрып тұрмағанын көрдім. Олардың тізелері дірілдеп, аяқтары тайып бара жатты, өйткені олар ақиқатқа берік орнамаған еді, әрі олар осылайша дірілдеп тұрған кезде Құдіретті Құдайдың жамылғысы олардың үстіне жайыла алмады.

> “Satan was trying his every art to hold them where they were, until the sealing was past, until the covering was drawn over God’s people, and they left without a shelter from the burning wrath of God, in the seven last plagues. God has begun to draw this covering over His people, and it will soon be drawn over all who are to have a shelter in the day of slaughter. God will work in power for His people; and Satan will be permitted to work also.” Early Writings, 43, 44.

> «Шайтан оларды тұрған орындарында ұстап қалу үшін барлық айла-тәсілін жұмсауға тырысты: мөр басу өтіп кеткенше, Құдай халқының үстіне жабын тартылғанша, әрі олар соңғы жеті пәледегі Құдайдың жалындаған қаһарынан қорғайтын баспанасыз қалатындай болғанша. Құдай Өз халқының үстіне осы жабынды тартуды бастады, әрі қырғын күніне баспанаға ие болатындардың бәрінің үстіне ол жуық арада тартылатын болады. Құдай Өз халқы үшін құдіретпен әрекет етеді; және Шайтанға да әрекет етуге рұқсат етіледі». Early Writings, 43, 44.

Sister White wrote these words in 1851, five years before God’s people entered into the Laodicean condition, and delayed the sealing process by rejecting the increased light of the “seven times.” That light would have increased and finished God’s work of covering His people in advance of the seven last plagues. Instead, God’s people rebelled and were consigned to wander in the wilderness of Laodicea, as typified by ancient Israel’s rebellion and wilderness wandering. How many of ancient Israel’s rebels entered into the Promised Land? What passage in the Bible, or the Spirit of Prophecy identifies any Laodiceans that will be saved? The answer is, “None!” for a Laodicean is just as lost as those of ancient Israel who died in the wilderness.

Уайт әпке бұл сөздерді 1851 жылы, Құдай халқы Лаодикеялық күйге енуден бес жыл бұрын, әрі “жеті рет” туралы артқан нұрды қабылдамай, мөрлеу үдерісін кешеуілдетпестен бұрын жазды. Сол нұр Құдай халқын соңғы жеті обадан бұрын қорғаумен бүркеу ісін ұлғайтып, аяқтаған болар еді. Алайда, оның орнына, Құдай халқы бүлік шығарып, ежелгі Исраилдің бүлігі мен шөлде қаңғып жүруі арқылы бейнеленгендей, Лаодикеяның шөлінде қаңғып жүруге кесілді. Ежелгі Исраилдің бүлікшілерінің қаншасы Уәде етілген Жерге кірді? Киелі кітаптағы қандай үзінді немесе Пайғамбарлық Рухы құтқарылатын қандай да бір Лаодикеялықтарды көрсетеді? Жауабы: “Ешқайсысы!” өйткені Лаодикеялық — шөлде қаза тапқан ежелгі Исраилдіктер секілді дәл сондай жоғалған жан.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand is a period of time, and it begins when the four angels restrain the four winds, which is also when the nations are angered, yet held in check. During the sealing time God prepares His people to stand in the time of the seven last plagues, and that preparation is represented as pulling “a covering” over His people, and it is also represented as finishing the work of salvation and finishing the work of the third angel. The preparation which is represented by all these illustrations is based upon the reception of “present truth.”

Жүз қырық төрт мыңның мөрленуі — белгілі бір уақыт кезеңі, және ол төрт періште төрт желді тежеген кезде басталады; бұл сондай-ақ халықтар қаһарланғанымен, тежеліп тұрған кез. Мөрлену уақыты барысында Құдай Өз халқын жеті соңғы індеттің уақытында берік тұруға дайындайды, ал сол дайындық Оның халқының үстіне «жабу» тарту ретінде бейнеленеді; сондай-ақ ол құтқарылу ісін аяқтау және үшінші періштенің ісін аяқтау ретінде де бейнеленеді. Осы иллюстрациялардың бәрімен бейнеленген дайындық «осы уақыттағы ақиқатты» қабылдауға негізделеді.

Those who will not stand “stiffly for present truth,” are those who were “wavering,” because their minds were not focused upon “present truth.” She writes that she “saw some who were not standing stiffly for present truth. Their knees were trembling, and their feet sliding, because they were not firmly planted on the truth, and the covering of Almighty God could not be drawn over them while they were thus trembling.”

«Қазіргі шындық» үшін «берік тұрып қалмайтындар» — ойлары «қазіргі шындыққа» тоғыспағандықтан, «екіұдай күйде» болғандар. Ол былай деп жазады: «Мен қазіргі шындық үшін берік тұрып қалмаған кейбіреулерді көрдім. Олардың тізелері қалтырап, аяқтары тайып бара жатты, өйткені олар шындыққа нық орнықпаған еді, әрі осылай қалтырап тұрғандарында Құдіретті Құдайдың жамылғысы олардың үстіне тартылып жабыла алмады».

The “present truth” is what provides the “covering” and the “covering” is also represented as the “seal of God.” The “seal of God” was typified by the blood that covered the doors of the Hebrews, that allowed the destroying angel to pass over the homes where the door was “covered” with the blood. The “covering” is the “sealing,” and the “sealing” is accomplished by the “present truth.”

«Қазіргі шындық» «жамылғыны» қамтамасыз етеді, ал «жамылғы» сондай-ақ «Құдайдың мөрі» ретінде де бейнеленеді. «Құдайдың мөрі» еврейлердің есіктерін жауып тұрған қанмен алдын ала бейнеленді; сол қан есігі қанмен «жабылған» үйлерді құртып-жоятын періштенің жанай өтуіне мүмкіндік берді. «Жамылғы» — «мөрлену», ал «мөрлену» «қазіргі шындық» арқылы жүзеге асырылады.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> Оларды Өзіңнің ақиқатыңмен қасиетті ет: Сенің сөзің — ақиқат. Жохан 17:17.

Every reform movement had its own specific theme, and the theme of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand is “Islam of the third Woe”. The “present truth” in the last days is Islam of the third Woe.

Әрбір реформалық қозғалыстың өзіне тән белгілі бір тақырыбы болды, ал жүз қырық төрт мыңның реформалық қозғалысының тақырыбы — «үшінші Қасіреттің Исламы». Соңғы күндердегі «осы шақтағы ақиқат» — үшінші Қасіреттің Исламы.

> “The Scriptures are constantly opening to the people of God. There always has been and always will be a truth specially applicable to each generation.” Review and Herald, June 29, 1886.

> «Киелі Жазбалар Құдай халқына үнемі ашылып келеді. Әрбір ұрпаққа айрықша қолданылатын ақиқат әрдайым болған және әрдайым болады». Review and Herald, June 29, 1886.

It is a present truth “message” that seals God’s people in the last days, and the sealing time is represented as beginning when the four winds are held in check. The nations were angered on September 11, 2001, and at that point the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, as the latter rain, which is “a message”, began to be unsealed.

Бұл — соңғы күндері Құдай халқын мөрлейтін қазіргі шындықтың «хабары», ал мөрлеу уақыты төрт жел тежеліп тұрған кезде басталатын етіп бейнеленген. 2001 жылғы 11 қыркүйекте халықтар қаһарланды, және дәл сол сәтте «хабар» болып табылатын соңғы жауын ашыла бастағандықтан, жүз қырық төрт мыңның мөрленуі басталды.

> “To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.” The Great Controversy, 341.

> “Жоханға қауымның тәжірибесіне қатысты терең де тебірентерлік маңызы бар көріністер ашылды. Ол Құдай халқының жағдайын, қауіп-қатерлерін, қақтығыстарын және ақырғы құтқарылуын көрді. Ол жер бетіндегі өнімді пісіруге тиіс қорытынды хабарларды жазып қалдырды: не көктегі қамбаға жиналатын баулар ретінде, не жойқын отқа арналған шөмелелер ретінде. Оған аса зор маңызы бар тақырыптар, әсіресе соңғы қауым үшін, ашылып берілді, сондықтан қателіктен ақиқатқа бет бұратындар өздерінің алдында тұрған қауіптер мен қақтығыстар жөнінде тәлім алсын деп. Жер бетіне не келіп жатқанын ешкім де беймәлім күйде қалмауы тиіс.” Ұлы күрес, 341-бет.

When the nations were angered, they were simultaneously held in check, and the “latter rain” began to fall, and the latter rain is the message of “present truth” that seals God’s people.

Халықтар қаһарланған кезде, олар бір мезгілде тежеліп тұрды, әрі «кеш жауын» жауа бастады, ал кеш жауын — Құдай халқын мөрлейтін «осы уақыттағы ақиқат» туралы хабар.

> “The work in Battle Creek is after the same order. The leaders in the sanitarium have mingled with unbelievers, admitting them to their councils, more or less, but it is like going to work with their eyes shut. They lack the discernment to see what is going to break upon us at any time. There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already. The judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

> «Батл-Криктегі іс те дәл сол сипатта. Шипажайдағы жетекшілер сенбейтіндермен араласып, оларды азды-көпті өз кеңестеріне қатыстырды, бірақ бұл көздерін жұмып алып іске кіріскендей болды. Оларда кез келген сәтте үстімізге төнгелі тұрған нәрсені көре алатын парасат жетіспейді. Үмітсіздік рухы, соғыс пен қантөгіс рухы бар, және сол рух уақыттың ең ақырғы шегіне дейін күшейе береді. Құдай халқының маңдайларына мөр басылған бойда — бұл көзге көрінетін қандай да бір мөр не белгі емес, қайта ақиқатқа ақыл-ой және рухани жағынан орнығу, сондықтан оларды қозғалту мүмкін болмайды — Құдай халқы мөрленіп, сілкініске дайын болған бойда, ол келеді. Шынында, ол қазірдің өзінде басталып та кетті. Құдайдың үкімдері қазір жер бетіне түсіп жатыр, бізге ескерту беру үшін, сонда біз не келе жатқанын білетін боламыз». Manuscript Releases, volume 10, 252.

The “sealing” is “a settling into truth.” In the context of the sealing time she writes, “There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time.” When the nations are angered, they will be held in check, but the “war and bloodshed,” represented as the four winds “will increase until the very close of time.” Islam of the third Woe progressively escalates its warfare until the very close of time, and the prophetic understanding of Islam as the “theme” in the reformation of the one hundred and forty-four thousand, simultaneously increases during the same period of time. The progressive escalation accomplished by Islam runs parallel to the outpouring of the latter rain during the identical period of time, for the latter rain is a “message”.

«Мөрлеу» — «ақиқатқа берік орнығу». Мөрлеу уақытының мәнмәтінінде ол былай деп жазады: «Үмітсіздік, соғыс және қан төгіс рухы бар, және сол рух уақыттың ең ақырғы шегіне дейін күшейе береді». Ұлттар қаһарланған кезде, олар тежеліп ұсталады, бірақ төрт жел ретінде бейнеленген «соғыс пен қан төгіс» «уақыттың ең ақырғы шегіне дейін күшейе береді». Үшінші Қасіреттің Исламы өз соғысын уақыттың ең ақырғы шегіне дейін біртіндеп үдете түседі, әрі Исламды жүз қырық төрт мыңның реформасындағы «тақырып» ретінде пайғамбарлық тұрғыдан түсіну де осы кезеңнің өзінде қатарынан арта түседі. Ислам жүзеге асыратын осы біртіндеп үдеу дәл сол уақыт кезеңінде кешкі жаңбырдың төгілуімен қатарласа жүреді, өйткені кешкі жаңбыр — «хабар».

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> «Бүкіл жердің Иесінің жанында тұрған майланғандар бір кезде Шайтанға жапқыш керуб ретінде берілген орынға ие. Тақын қоршап тұрған киелі болмыстар арқылы Ие жер тұрғындарымен үздіксіз байланыс жасап тұрады. Алтын май Құдай сенушілердің шамдарын жыпылықтап сөніп қалмауы үшін оларды қамтамасыз етіп тұратын рақымды білдіреді. Егер осы киелі май көктен Құдай Рухының хабарлары арқылы төгілмегенде, зұлымдықтың күштері адамдарды толық билеп алар еді.»

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> «Құдай бізге жіберетін хабарларын қабылдамайтын кезде, Оған құрмет көрсетілмейді. Осылайша біз Ол жандарымызға құйып, қараңғылықтағыларға жеткізілсін деген алтын майдан бас тартамыз. “Міне, күйеу жігіт келе жатыр; Оны қарсы алуға шығыңдар”, — деген үндеу келгенде, қасиетті майды қабылдамағандар, жүректерінде Мәсіхтің рақымын қастерлеп сақтамағандар, ақымақ қыздар секілді, Иелерін қарсы алуға дайын еместіктерін көреді. Олар сол майды өздерінен таба алмайды, оны алуға да күш-қуаты жетпейді, сөйтіп өмірлері күйрейді. Бірақ егер Құдайдың Киелі Рухы сұралса, егер біз Мұса сияқты: “Маған даңқыңды көрсет”, — деп жалбарынсақ, онда Құдайдың сүйіспеншілігі жүректерімізге төгіледі. Алтын түтіктер арқылы алтын май бізге жеткізіледі. “Күшпен де емес, қуатпен де емес, Менің Рухым арқылы, — дейді Әскербасы Жаратқан Ие”. Әділдік Күнінің жарқын сәулелерін қабылдау арқылы Құдайдың балалары дүниеде шырақтардай жарқырайды». Review and Herald, July 20, 1897.

The latter rain begins to “sprinkle” and ultimately escalates to a full outpouring. The “sprinkling” of the latter rain is identified as the rain being “measured”, and the full outpouring is when it is poured out “without measure”. Sister White clearly identifies a time when the latter rain is falling, and some receive it, and some don’t. At that time the rain is being “measured”, or it is “sprinkling”.

Кейінгі жаңбыр әуелі «себелеуден» басталып, ақыр соңында толық төгілуге ұласады. Кейінгі жаңбырдың «себелеуі» жаңбырдың «өлшеніп» берілуі ретінде анықталады, ал оның толық төгілуі — оның «өлшеусіз» төгілетін кезі. Уайт ханым кейінгі жаңбыр жауып тұрған, әрі кейбіреулер оны қабылдап, кейбіреулер қабылдамайтын уақытты анық көрсетеді. Сол уақытта жаңбыр «өлшеніп» беріліп жатады, яғни ол «себелеп» тұр.

Some people will recognize that something is happening, but it will only frighten them.

Кейбір адамдар бір нәрсенің болып жатқанын аңғарады, бірақ бұл оларды тек қорқытады.

> “There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of their heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their expectations and ideal, they will oppose the work. “Why,” they say, “should we not know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?” Because they did not respond to the warnings, the entreaties, of the messages of God, but persistently said, “I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.”” Maranatha, 219

> «Шіркеулерде Құдайдың құдіретінің ғажайып көрінісі болуы тиіс, бірақ ол Иеміздің алдында өздерін кішірейтпеген және мойындау мен тәубе ету арқылы жүректерінің есігін ашпағандарға әсер етпейді. Жерді Құдайдың ұлылығымен нұрландыратын сол құдіреттің көрінісінде олар өз соқырлықтарында қауіпті деп есептейтін бір нәрсені ғана көреді, қорқыныстарын оятатын бір нәрсені көреді, сөйтіп, оған қарсы тұруға бекінеді. Ие олардың күткеніне және мұрат еткеніне сай әрекет етпегендіктен, олар бұл іске қарсы шығады. “Неге, — дейді олар, — біз сонша жыл бойы осы істе жүрген болсақ, Құдайдың Рухын танымауымыз керек?” Өйткені олар Құдайдың хабарларындағы ескертулерге де, жалбарынуларға да жауап бермеді, қайта-қайта: “Мен баймын, дәулетке кенелдім, еш нәрсеге мұқтаж емеспін”, — деп қасарыса берді.» Maranatha, 219

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> «Көптеген адамдар бұрынғы жауынды едәуір дәрежеде қабылдай алмай қалды. Олар Құдай осылайша өздері үшін қарастырған игіліктердің бәріне ие болған жоқ. Олар сол жетіспеушіліктің кейінгі жауын арқылы толықтырылатынын күтеді. Ізгіліктің ең мол abundanceы берілген кезде, олар оны қабылдау үшін жүректерін ашпақ ниетте. Олар сұмдық қателік жасап отыр. Құдай Өзінің нұры мен танымын бере отырып адам жүрегінде бастаған ісі үздіксіз ілгерілеп отыруға тиіс. Әрбір адам өз қажеттілігін өзі ұғынуға тиіс. Жүрек әрбір арамдықтан босатылып, Рухтың қоныстануы үшін тазартылуға тиіс. Алғашқы шәкірттер Елуінші күн мейрамында Киелі Рухтың төгілуіне күнәні мойындау және одан бас тарту, жалынды дұға және өздерін Құдайға бағыштау арқылы дайындалды. Дәл сол жұмыс, тек әлдеқайда үлкен дәрежеде, қазір де атқарылуға тиіс. Сонда адамдық қызметкерге тек игілік үшін сұрап, Жаратқан Иенің өзіне қатысты істі кемеліне жеткізуін күту ғана керек болды. Істі бастаған — Құдай, әрі Ол Өз ісін аяқтап, адамды Иса Мәсіхте кемел етеді. Бірақ бұрынғы жауын бейнелейтін рақымға немқұрайды қарауға мүлде болмайды. Өздеріне берілген нұрға сай өмір сүріп жүргендер ғана одан да зор нұрды қабылдайды. Егер біз белсенді мәсіхшілік ізгіліктерін іс жүзінде көрсетуде күн сайын ілгерілемесек, кейінгі жауындағы Киелі Рухтың көріністерін тани алмаймыз. Ол біздің айналамыздағы жүректерге төгіліп жатуы мүмкін, бірақ біз оны аңғармаймыз да, қабылдамаймыз да». Testimonies to Ministers, 506, 507.

In the passage she identifies that there is a time when “the richest abundance of grace shall be bestowed,” thus identifying a time when the latter rain is poured out without measure. In connection with that fact, she identifies that only those who are living up to the light they have will receive greater light. In that principle, it is clear that the light (which is the present truth) progressively increases. In the last sentence she identifies a time when the latter rain is falling, and some are recognizing and receiving it, and others are not. If you don’t recognize the message, which is the latter rain, you will not receive it.

Осы үзіндіде ол «рақымның ең молдығы төгілетін» уақыт бар екенін атап көрсетеді; осылайша, кешкі жаңбырдың өлшеусіз төгілетін кезі бар екенін білдіреді. Осы жайтқа байланысты ол өздеріне берілген жарыққа сай өмір сүріп жүргендер ғана одан да зор жарықты қабылдайтынын көрсетеді. Осы қағидада жарықтың (яғни қазіргі ақиқаттың) біртіндеп арта түсетіні айқын. Соңғы сөйлемінде ол кешкі жаңбыр жауып жатқан, әрі кейбіреулер оны танып, қабылдап жатқан, ал басқалары қабылдамай жатқан уақытты көрсетеді. Егер сен кешкі жаңбыр болып табылатын осы хабарды танымасаң, оны қабылдамайсың.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> «Біз кешкі жаңбырды күтіп отырмауымыз керек. Ол бізге төгілетін рақымның шығы мен нөсерін танып, оларды қабылдап иеленетіндердің бәріне келеді. Жарықтың үзіктерін жинап алғанда, бізге Өзiне сенуімізді қалайтын Құдайдың айнымас мейірімдерін бағалағанда, әрбір уәде орындалады. [Ишая 61:11 cited.] Бүкіл жер жүзі Құдайдың ұлылығына толуға тиіс». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

At the time when the angry nations are held in check, the latter rain begins to be “measured.” When “the richest abundance of grace shall be bestowed,” is identifying when the latter rain is poured out without measure.

Ашуланған халықтар тежеліп тұрған кезде, кейінгі жаңбыр «өлшене» бастайды. «Мол рақымның ең бай молшылығы төгілетін» уақыт — кейінгі жаңбырдың өлшеусіз төгілетін кезінің анықтамасы.

At the time when the nations are angered, yet held in check, the latter rain begins to fall, but it is “measured” because the church at that point is mixed with wheat and tares. It is the rain that brings both the wheat and the tares to maturity, and the latter rain is the message of present truth that is either recognized and received, or not. All of these prophetic concepts are clearly identified in the Scriptures. On September 11, 2001, the latter rain began to “sprinkle”, and it escalates progressively until the Midnight Cry message arrives and the wise and foolish virgins are forever separated.

Халықтар қаһарланған, бірақ тежеліп тұрған кезде, соңғы жаңбыр жауа бастайды, алайда ол «өлшенген», өйткені сол сәтте қауым бидай мен арамшөп аралас күйде болады. Бидайды да, арамшөпті де пісіп-жетілуге жеткізетін — осы жаңбыр, ал соңғы жаңбыр — не танып, қабылданатын, не қабылданбайтын қазіргі ақиқаттың хабары. Осы пайғамбарлық ұғымдардың бәрі де Жазбаларда айқын көрсетілген. 2001 жылғы 11 қыркүйекте соңғы жаңбыр «себелей» бастады, және ол Түн ортасындағы айқай хабары жетіп, дана және ақымақ қыздар мәңгілікке ажыратылғанға дейін біртіндеп күшейе түседі.

The wise are then lifted up as an ensign to call God’s other flock out of Babylon, and the latter rain is then poured out without measure, and continues to fall until Michael stands up and human probation closes.

Содан кейін даналар Құдайдың өзге отарын Бабылдан шақырып шығару үшін ту іспетті жоғары көтеріліп, содан соң кейінгі жаңбыр өлшеусіз төгіледі де, Михаил орнынан тұрғанға және адамзатқа берілген сынақ мерзімі жабылғанға дейін төгілуін жалғастырады.

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> «Мен төрт періштенің төрт желді Иса киелі орында Өз ісін аяқтағанға дейін ұстап тұратынын, ал содан кейін жеті соңғы пәленің келетінін көрдім». Early Writings, 36.

The holding of the four winds, represents God’s providential control over the escalating judgments that he allows to take place in the last days. The four angels hold the four winds during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, but in that period of time there is the “spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase.” When the last of God’s children have been sealed, Michael will stand up and the four winds will be fully released, and the Seven Last Plagues will arrive.

Төрт желдің ұсталып тұруы Құдайдың соңғы күндерде жүзеге асуына жол беретін үдей түскен үкімдерінің үстінен жүргізетін қамқорлық билігін білдіреді. Төрт періште жүз қырық төрт мыңның мөрлену кезеңінде төрт желді ұстап тұрады, бірақ сол уақыт аралығында «түңілу, соғыс пен қан төгудің рухы бар, әрі сол рух күшейе түседі». Құдайдың балаларының ең соңғысы мөрленіп болғанда, Михаил орнынан тұрады да, төрт жел толықтай босатылады, әрі Жеті Соңғы Індет жетеді.

In the “hour of the great earthquake” of Revelation chapter eleven, the “troublous times,” of Daniel chapter nine, when the street and wall are finished, is the time when “the nations will be angry.” In that time period, the latter rain will be poured out in “measure.” Isaiah identifies the time when the latter rain is measured, and he marks that time as the “day of the east wind.” The “day of the east wind,” was September 11, 2001.

Аян кітабының он бірінші тарауындағы «ұлы жер сілкінісінің сағатында», Даниял кітабының тоғызыншы тарауындағы көше мен қабырға аяқталатын «қиын-қыстау замандарда», бұл — «халықтардың қаһарланатын» уақыты. Сол уақыт кезеңінде кейінгі жаңбыр «өлшеммен» төгіледі. Ишая кейінгі жаңбырдың өлшенетін уақытын айқындайды және сол уақытты «шығыс желінің күні» деп белгілейді. «Шығыс желінің күні» — 2001 жылғы 11 қыркүйек.

We will continue to consider the “measuring” of the latter rain in the next article, but it should be remembered that the jewel of Miller’s dream that is represented upon the sacred tables of Habakkuk as the three Woes of Islam, is to shine ten times brighter in the last days, than when it was first gathered together by Miller.

Біз кейінгі мақаламызда кеш жауынның «өлшенуін» қарастыруды жалғастырамыз, бірақ Хабакуктың қасиетті тақталарында Исламның үш Қасіреті ретінде бейнеленген Миллердің түсіндегі асыл тастың Миллер оны алғаш рет жинақтаған кездегіден соңғы күндері он есе жарығырақ жарқырауы тиіс екені есте сақталуы керек.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> «Бірде Нью-Йорк қаласында болғанымда, түнгі уақытта маған қабат үстіне қабат болып аспанға қарай бой көтеріп жатқан ғимараттарды көру бұйырылды. Бұл ғимараттардың өртке төзімді екеніне кепілдік берілген еді, әрі олар өз иелері мен салушыларын даңқтау үшін тұрғызылды. Бұл ғимараттар барған сайын биіктей түсті, және олардың ішінде ең қымбат материал қолданылды. Бұл ғимараттар кімдерге тиесілі болса, солар өздеріне: “Біз Құдайды қалайша барынша дәріптей аламыз?” — деген сұрақты қойып жүрген жоқ еді. Жаратқан Ие олардың ойында болған жоқ.»

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> «Мен ойладым: “Әттең, өз қаражаттарын осылай жұмсап жатқан осылар өз жолдарын Құдай қалай көрсе, солай көре алса ғой! Олар зәулім ғимараттарды бірінің үстіне бірін тұрғызуда, бірақ бүкіл ғаламның Билеушісінің алдында олардың жоспарлап, ойлап табуы қандай ақымақтық. Олар бар жүрек және ақыл күштерімен Құдайды қалай мадақтай алатынын зерттеп жатқан жоқ. Олар адамның ең бірінші борышы — осыны — көзден таса еткен”».

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> «Осы асқақ ғимараттар бой көтерген сайын, олардың иелері өз нәпсісін қанағаттандырып, көршілерінің қызғанышын қоздыруға жұмсайтын ақшалары бар екеніне өркөкірек тәкаппарлықпен қуанды. Олар осылайша жұмсаған ақшаның көп бөлігі қыспақпен, кедейді езіп-жаншу арқылы табылған еді. Олар көкте әрбір іскерлік мәміленің есебі жүргізілетінін; әрбір әділетсіз келісімнің, әрбір алаяқтық істің сонда жазылып қойылатынын ұмытты. Уақыт таяп келеді: өздерінің алаяқтығы мен менмендігі арқылы адамдар Жаратқан Ие олардан асыруға жол бермейтін бір шекке жетеді, сонда олар Ехобаның төзімінің де шегі бар екенін білетін болады.»

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> «Менің көз алдымнан кейін өткен көрініс — өрт дабылы болды. Адамдар зәулім әрі отқа төзімді деп есептелген ғимараттарға қарап: “Олар мүлде қауіпсіз”,— десті. Бірақ бұл ғимараттар қарамайдан жасалғандай жалынға оранып, жойылып кетті. Өрт сөндіру машиналары апатты тоқтатуға ештеңе істей алмады. Өрт сөндірушілер машиналарды іске қоса алмады.»

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.” Testimonies, volume 9, 12, 13.

> «Маған мынаны жеткізу тапсырылды: Жаратқан Иенің уақыты жеткенде, егер тәкаппар, мансапқор адамдардың жүректерінде ешбір өзгеріс болмаған болса, адамдар құтқаруға құдіретті болған қолдың жоюға да құдіретті екенін білетін болады. Жер бетіндегі ешбір күш Құдайдың қолын тоқтата алмайды. Құдайдың заңын елемегені және өзімшіл өркөкірек ниеті үшін адамдарға қарымта жіберуге Құдай белгілеген уақыт келгенде, ғимараттарды қиратылудан сақтап қалатындай ешбір материал оларды тұрғызуда қолданылмайды». Testimonies, volume 9, 12, 13.

Back to Articles