Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-One

Даниял кітабы - Жетпіс бірінші сан

The Prophetic Tapestry: Unveiling the Four Abominations of Ezekiel Chapter Eight and Their Significance in the Modern Era

Пайғамбарлық өрнек: Езекиел кітабының сегізінші тарауындағы төрт жиіркеніштің мәнін және олардың қазіргі дәуірдегі маңызын ашу

Author

Jeff Pippenger

Published

February 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The four abominations of Ezekiel chapter eight, represent the four generations of modern Israel, and the beginning of modern Israel was typified by the beginning of ancient Israel. Both of those beginning histories testify to the ending of modern Israel at the soon coming Sunday law. The two beginnings of Israel, both ancient literal, and modern spiritual, are witnessed to by the beginning history of the northern kingdom of Israel as it separated from Judah.

Езекиелдің сегізінші тарауындағы төрт жиіркеніштілік қазіргі Исраилдің төрт ұрпағын білдіреді, ал қазіргі Исраилдің басталуы ежелгі Исраилдің басталуымен бейнеленген болатын. Осы екі бастау тарихы да қазіргі Исраилдің жуықтап келе жатқан жексенбілік заң тұсындағы аяқталуына куәлік етеді. Исраилдің екі бастауы да — ежелгі, тура мағынадағысы да, қазіргі, руханисы да — Яһудадан бөлініп шыққан Исраилдің солтүстік патшалығының бастапқы тарихы арқылы расталады.

When ancient Israel erected the golden calf, they had just come out of Egypt in fulfillment of a prophecy identifying that God would make them a kingdom. The story of Jeroboam, the first king of the northern kingdom of Israel, includes those very characteristics. Jeroboam had fled to Egypt from the wrath of Solomon. He had been given a prophetic promise that he would be made king over ten of the twelve tribes, by the prophet Ahijah. Before the prophecy was fulfilled, Jeroboam would flee into Egypt to put distance between himself and Solomon, until Solomon died.

Ежелгі Исраил алтын бұзауды орнатқанда, олар Құдайдың оларды патшалық ететіні туралы пайғамбарлықтың орындалуымен Мысырдан енді ғана шыққан еді. Исраилдің солтүстік патшалығының алғашқы патшасы Еробоғам туралы оқиғада дәл сол сипаттардың өзі бар. Еробоғам Сүлейменнің қаһарынан қашып, Мысырға барған еді. Ахия пайғамбар арқылы оған он екі рудың онына патша етілетіні туралы пайғамбарлық уәде берілген болатын. Пайғамбарлық орындалмай тұрып, Еробоғам Сүлеймен мен өзінің арасына қашықтық салу үшін, Сүлеймен өлгенге дейін, Мысырға қашып кететін болды.

> And it came to pass at that time when Jeroboam went out of Jerusalem, that the prophet Ahijah the Shilonite found him in the way; and he had clad himself with a new garment; and they two were alone in the field: And Ahijah caught the new garment that was on him, and rent it in twelve pieces: And he said to Jeroboam, Take thee ten pieces: for thus saith the Lord, the God of Israel, Behold, I will rend the kingdom out of the hand of Solomon, and will give ten tribes to thee: (But he shall have one tribe for my servant David’s sake, and for Jerusalem’s sake, the city which I have chosen out of all the tribes of Israel:) Because that they have forsaken me, and have worshipped Ashtoreth the goddess of the Zidonians, Chemosh the god of the Moabites, and Milcom the god of the children of Ammon, and have not walked in my ways, to do that which is right in mine eyes, and to keep my statutes and my judgments, as did David his father. Howbeit I will not take the whole kingdom out of his hand: but I will make him prince all the days of his life for David my servant’s sake, whom I chose, because he kept my commandments and my statutes: But I will take the kingdom out of his son’s hand, and will give it unto thee, even ten tribes. And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there.

> Сол уақытта Еробоғам Иерусалимнен шыққанда, Шилодан болған пайғамбар Ахия оны жолда жолықтырды; Ахияның үстінде жаңа киім бар еді; екеуі далада оңаша болатын. Сонда Ахия оның үстіндегі жаңа киімді ұстап алып, он екі бөлікке жыртып жіберді де, Еробоғамға былай деді: «Өзіңе он бөлікті ал; өйткені Исраилдің Құдайы Жаратқан Ие былай дейді: Міне, Мен патшалықты Сүлейменнің қолынан жұлып алып, саған он руды беремін. (Бірақ құлым Дәуіт үшін және Исраилдің барлық руларының ішінен Өзім таңдаған қала — Иерусалим үшін, оған бір ру қалады.) Өйткені олар Мені тастап, сидондықтардың тәңірәйімі Ашторетке, моабтықтардың тәңірі Кемошқа, аммондықтардың тәңірі Милкомға табынды, әрі көз алдымда дұрыс болғанды істеп, Менің жолдарыммен жүрген жоқ, әкесі Дәуіт істегендей жарлықтарым мен үкімдерімді сақтамады. Алайда Мен бүкіл патшалықты оның қолынан тартып алмаймын; бірақ Өзім таңдаған, өсиеттерім мен жарлықтарымды сақтаған құлым Дәуіт үшін, оны өмірінің барлық күндерінде әмірші етіп қоямын. Бірақ патшалықты оның ұлының қолынан алып, оны саған, яғни он руға беремін. Ал оның ұлына бір ру беремін, сонда құлым Дәуіттің Иерусалимде — Өз есімімді орнату үшін таңдаған қаламда — Менің алдымда әрдайым шамы болып тұрады».

> And I will take thee, and thou shalt reign according to all that thy soul desireth, and shalt be king over Israel. And it shall be, if thou wilt hearken unto all that I command thee, and wilt walk in my ways, and do that is right in my sight, to keep my statutes and my commandments, as David my servant did; that I will be with thee, and build thee a sure house, as I built for David, and will give Israel unto thee. And I will for this afflict the seed of David, but not for ever. Solomon sought therefore to kill Jeroboam. And Jeroboam arose, and fled into Egypt, unto Shishak king of Egypt, and was in Egypt until the death of Solomon. And the rest of the acts of Solomon, and all that he did, and his wisdom, are they not written in the book of the acts of Solomon? And the time that Solomon reigned in Jerusalem over all Israel was forty years. And Solomon slept with his fathers, and was buried in the city of David his father: and Rehoboam his son reigned in his stead. 1 Kings 11:28–43.

> «Сені алып, жаның қалағанның бәріне сәйкес патшалық жүргізетін етемін, әрі сен Исраилге патша боласың. Егер Мен саған бұйырғанның бәріне құлақ асып, жолдарыммен жүріп, көз алдымда дұрыс болғанды істеп, құлым Дәуіт істегендей, жарлықтарым мен өсиеттерімді сақтасаң, Мен сенімен бірге болып, Дәуітке құрғанымдай, саған берік әулет құрамын және Исраилді саған беремін. Осы үшін Мен Дәуіттің ұрпағын қасіретке саламын, бірақ мәңгілікке емес». Сондықтан Сүлеймен Еробоғамды өлтіруге ұмтылды. Ал Еробоғам орнынан тұрып, Мысырға, Мысыр патшасы Шишаққа қашып кетті де, Сүлеймен өлгенге дейін Мысырда болды. Сүлейменнің өзге істері, оның істегендерінің бәрі және даналығы — бұлар Сүлейменнің істері туралы кітапта жазылмаған ба? Сүлейменнің Иерусалимде бүкіл Исраилге патшалық құрған мерзімі қырық жыл болды. Сүлеймен ата-бабаларымен бірге жатты да, әкесі Дәуіттің қаласына жерленді. Оның орнына ұлы Рехабоғам патша болды. 1 Патшалықтар 11:28–43.»

At the death of king Solomon, the kingdom was to be divided and Jeroboam was to be king over the ten northern tribes, and Solomon’s son, Rehoboam was to be king at Jerusalem. Before the division of the tribes occurred, Jeroboam needed to come out of Egypt.

Сүлеймен патша қайтыс болғанда, патшалық екіге бөлінуге тиіс еді: Еробоғам солтүстіктегі он руға патша болуға, ал Сүлейменнің ұлы Рехабоғам Иерусалимде патша болуға тиіс еді. Рулардың бөлінуі жүзеге аспай тұрып, Еробоғам Мысырдан шығуы керек еді.

> And Rehoboam went to Shechem: for all Israel were come to Shechem to make him king. And it came to pass, when Jeroboam the son of Nebat, who was yet in Egypt, heard of it, (for he was fled from the presence of king Solomon, and Jeroboam dwelt in Egypt;) That they sent and called him. And Jeroboam and all the congregation of Israel came, and spake unto Rehoboam, saying, Thy father made our yoke grievous: now therefore make thou the grievous service of thy father, and his heavy yoke which he put upon us, lighter, and we will serve thee. And he said unto them, Depart yet for three days, then come again to me. And the people departed. 1 Kings 12:1–5.

> Рехабоғам Шекемге барды, өйткені бүкіл Исраил оны патша ету үшін Шекемге келген еді. Сонда Небаттың ұлы Еробоғам, әлі Мысырда жүрген кезінде, бұл туралы естіді; өйткені ол Сүлеймен патшаның алдынан қашып, Мысырда тұрып жатқан еді. Сонда олар кісі жіберіп, оны шақыртты. Еробоғам мен бүкіл Исраил қауымы келіп, Рехабоғамға былай деді: «Әкең біздің мойынтұрығымызды ауыр қылды; енді әкеңнің ауыр қызметін және ол біздің үстімізге салған ауыр мойынтұрығын жеңілдет, сонда біз саған қызмет етеміз». Ал ол оларға: «Әзірге үш күнге кетіңдер, содан кейін қайтадан маған келіңдер», — деді. Сонда халық тарап кетті. Патшалықтар 1-жазба 12:1–5.

The story of how foolish Rehoboam acted during the three days, lays the blame upon his foolish rejection of the old men’s counsel, but the separation of the tribes had been prophesied, so it would have happened one way or another. It is worth noting here for a future article that the separation process was specifically identified as three days. The two kingdoms become one kingdom again during the history of the Millerites, and when the northern and southern tribes become one kingdom during the Millerite history, which is the period of time of the arrival of the three angels of Revelation chapter fourteen. Those three angels in the Millerite history were typified by the three days of Rehoboam’s decision. Those forty-six years when the three angels arrived from 1798 unto 1844, were also the three symbolic days, that Christ had stated in John chapter two, would be required for Him to raise a destroyed temple, but that portion of the study is for a future article.

Рехабоғамның сол үш күн ішінде қаншалықты ақылсыз әрекет еткені туралы әңгіме кінәні оның ақсақалдардың кеңесін ақылсыздықпен қабылдамай тастағанына артады, бірақ рулардың бөлінуі алдын ала пайғамбарлық етілген еді, сондықтан ол қалай болғанда да жүзеге асар еді. Болашақтағы мақала үшін мұнда атап өтуге тұрарлық жайт — бөліну үдерісі нақ үш күн деп арнайы айқындалған. Екі патшалық Миллериттер тарихы барысында қайтадан бір патшалыққа айналады, ал солтүстіктегі және оңтүстіктегі рулар Миллериттер тарихы кезінде, яғни Аян кітабының он төртінші тарауындағы үш періштенің келу кезеңінде, бір патшалыққа айналғанда, Миллериттер тарихындағы сол үш періште Рехабоғамның шешімінің үш күні арқылы рәмізделген еді. 1798 жылдан 1844 жылға дейін үш періште келген сол қырық алты жыл да Мәсіхтің Жоханның екінші тарауында Өзі қираған ғибадатхананы қайта тұрғызуы үшін қажет болатынын айтқан рәміздік үш күн еді, бірақ зерттеудің бұл бөлігі болашақтағы мақалаға қалдырылады.

When Rehoboam gave his foolish pronouncement at the end of three days the kingdoms were divided.

Рехабоғам үш күннің соңында өзінің ақылсыз үкімін жария еткен кезде, патшалықтар бөлінді.

> So when all Israel saw that the king hearkened not unto them, the people answered the king, saying, What portion have we in David? neither have we inheritance in the son of Jesse: to your tents, O Israel: now see to thine own house, David. So Israel departed unto their tents. But as for the children of Israel which dwelt in the cities of Judah, Rehoboam reigned over them. Then king Rehoboam sent Adoram, who was over the tribute; and all Israel stoned him with stones, that he died. Therefore king Rehoboam made speed to get him up to his chariot, to flee to Jerusalem. So Israel rebelled against the house of David unto this day. And it came to pass, when all Israel heard that Jeroboam was come again, that they sent and called him unto the congregation, and made him king over all Israel: there was none that followed the house of David, but the tribe of Judah only. 1 Kings 12:16–20.

> Сондықтан бүкіл Исраил патшаның өздерін тыңдамағанын көргенде, халық патшаға былай деп жауап берді: «Біздің Дәуітте қандай үлесіміз бар? Есей ұлында бізге қандай мұра бар? Өз шатырларыңа қайтыңдар, ей, Исраил! Енді өз үйіңе өзің ие бол, Дәуіт!» Осылайша Исраил өз шатырларына тарап кетті. Ал Яһуданың қалаларында тұрып жатқан Исраил ұлдарына Рехабоғам патшалық етті. Сонда Рехабоғам патша алым-салыққа жауапты болған Адорамды жіберді; бірақ бүкіл Исраил оны таспен ұрып өлтірді. Сондықтан Рехабоғам патша Иерусалимге қашып кету үшін арбасына мінуге асықты. Сөйтіп Исраил осы күнге дейін Дәуіт әулетіне қарсы бүлік шығарды. Бүкіл Исраил Еробоғамның қайта келгенін естігенде, оған кісі жіберіп, оны қауымға шақырды да, бүкіл Исраилге патша етіп қойды. Яһуда руынан басқа Дәуіт әулетіне ерген ешкім болмады. 3 Патшалықтар 12:16–20.

The prophecy that Jeroboam would be given a kingdom had been fulfilled, and it was fulfilled at the time he had come out of Egypt. Jealous that God’s sanctuary was in the city of Jerusalem, the city which God had chosen to place his name, Jeroboam set about to counterfeit the sanctuary, the priesthood and worship service that was ordained to only be accomplished in Jerusalem. The work of Jeroboam in setting up a counterfeit system of worship in the northern ten tribes, is a direct parallel to the rebellion of Aaron and the golden calf, and thus provides another witness, not only to the soon-coming Sunday law, but also to the rebellion of 1863.

Еробоғамға патшалық берілетіні жөніндегі пайғамбарлық орындалған еді, әрі ол Мысырдан шығып келген кезде орындалды. Құдай Өз есімін орнату үшін таңдаған қала — Иерусалим қаласында Құдайдың киелі орны болғанына қызғанышпен қараған Еробоғам, тек Иерусалимде ғана атқарылуға белгіленген киелі орынды, діни қызметті және ғибадат рәсімін қолдан жасап қайталауға кірісті. Солтүстіктегі он ру арасында Еробоғамның жалған ғибадат жүйесін орнату ісі — Һаронның бүлігімен және алтын бұзаумен тікелей параллель болып табылады; сондықтан бұл тек жуықтап келе жатқан жексенбілік заңға ғана емес, сонымен бірге 1863 жылғы бүлікке де тағы бір куәлік береді.

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> Еробоғам іштей былай деді: «Енді патшалық Дәуіттің әулетіне қайта оралады. Егер бұл халық Иерусалимдегі Жаратқан Иенің үйіне құрбандық шалуға барса, онда осы халықтың жүрегі өз мырзасына, яғни Яһуда патшасы Рехабоғамға қайта бұрылады; сонда олар мені өлтіріп, Яһуда патшасы Рехабоғамға қайта барады». Сонда патша кеңес құрып, екі алтын бұзау жасап, оларға былай деді: «Иерусалимге шығу сендер үшін тым ауыр; міне, уа, Исраил, сені Мысыр жерінен алып шыққан құдайларың осы». Біреуін Бетелге қойды, ал екіншісін Данға орналастырды. Бұл іс күнәға айналды; өйткені халық біреуіне табыну үшін тіпті Данға дейін барды. Ол тағы да биік орындардың үйін тұрғызып, Леуінің ұлдарынан емес, халықтың ең төменгі тобынан діни қызметкерлер тағайындады. Еробоғам сегізінші айда, айдың он бесінші күні, Яһудадағы мейрамға ұқсас мейрам белгіледі және құрбандық үстелінің үстінде құрбандық шалды. Ол Бетелде де осылай істеп, өзі жасаған бұзауларға құрбандық шалды; әрі Бетелде өзі жасаған биік орындардың діни қызметкерлерін қойды. Осылайша ол Бетелде өзі жасаған құрбандық үстелінің үстінде сегізінші айдың он бесінші күні, өз жүрегінен ойлап тапқан айда, құрбандық шалды; Исраил ұлдарына арнап мейрам белгіледі; құрбандық үстелінің үстінде құрбандық шалып, хош иісті түтін түтетіп тұрды. 3 Патшалықтар 12:26–33.

Jeroboam’s rebellion provides another line of truth to lay over the rebellion of Aaron, the rebellion of the Protestant horn in 1863, and the rebellion of the Republican horn at the soon-coming Sunday law, and in so doing it broadens the prophetic testimony. In the rebellion of Aaron’s golden calf, the Lord changed the ordained method of selecting the priesthood.

Еробоғамның бүлігі Ааронның бүлігіне, 1863 жылғы протестант мүйізінің бүлігіне және жуық арада келетін жексенбілік заң тұсындағы республикалық мүйіздің бүлігіне қабаттастыра қолданылатын ақиқаттың тағы бір желісін береді; осылай ете отырып, ол пайғамбарлық куәлікті кеңейтеді. Ааронның алтын бұзауына қатысты бүлікте Жаратқан Ие діни қызметкерлерді таңдаудың алдын ала белгіленген тәртібін өзгертті.

Prior to the rebellion the firstborn of any tribe was to become part of the priesthood. But in Aaron’s golden calf rebellion, it was only the tribe of Levi that stood with Moses. For this reason God changed the ordained method of supplying men for the priesthood, and from that point on it was only the family of Levi that would make up the priesthood.

Бүлікке дейін кез келген рудың тұңғышы діни қызметкерлер қатарына енуге тиіс еді. Бірақ Һаронның алтын бұзау төңірегіндегі бүлігінде Мұсамен бірге тұрған тек Леуі руы ғана болды. Осы себепті Құдай діни қызметке адамдарды тағайындаудың белгіленген тәртібін өзгертті, содан бастап діни қызметкерлер құрамы тек Леуі әулетінен ғана жасақталатын болды.

> And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies:) Then Moses stood in the gate of the camp, and said, Who is on the Lord’s side? let him come unto me. And all the sons of Levi gathered themselves together unto him. And he said unto them, Thus saith the Lord God of Israel, Put every man his sword by his side, and go in and out from gate to gate throughout the camp, and slay every man his brother, and every man his companion, and every man his neighbour. And the children of Levi did according to the word of Moses: and there fell of the people that day about three thousand men. Exodus 32:25–28.

> Мұса халықтың жалаңаш қалғанын көргенде, — өйткені Һарон оларды жауларының алдында масқара болулары үшін жалаңаш қалдырған еді, — Мұса қостың қақпасына тұрып: «Кім Жаратқан Иенің жағында болса, маған келсін», — деді. Сонда Левидің барлық ұлдары оның қасына жиналды. Ол оларға: «Исраилдің Құдайы Жаратқан Ие былай дейді: әрқайсың семсерлеріңді белдеріңе байлаңдар да, қостың ішінде қақпадан қақпаға өтіп, әркім өз бауырын, әркім өз жолдасын, әркім өз көршісін өлтірсін», — деді. Леви ұлдары Мұсаның сөзі бойынша істеді; сол күні халықтың ішінен шамамен үш мың адам қаза тапты. Мысырдан шығу 32:25–28.

Jeroboam counterfeited the work God had accomplished in the rebellion of Aaron when God had raised up a new priesthood from the tribe of Levi, for Jeroboam “made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi.” The rebellion at the beginning of the kingdom of the northern ten tribes, parallels the rebellion of Aaron and the dancing fools. The rebellion took place after coming out of Egypt, in fulfillment of a prophecy that promised a kingdom would be established. In both cases a new priesthood was established, that was a change from the former order of selecting priests.

Еробоғам Құдай Леви руынан жаңа діни қызметкерлерді көтеріп, Һаронның бүлігі кезінде жүзеге асырған істі қолдан жасап қайталады, өйткені Еробоғам «Леви ұлдарынан емес, халықтың ең төменгі тобынан діни қызметкерлер қойды». Солтүстік он рулы патшалықтың басындағы бүлік Һаронның және би билеген ақымақтардың бүлігімен қатарласады. Бұл бүлік Мысырдан шыққаннан кейін, патшалық орнатылады деп уәде еткен пайғамбарлықтың орындалуы ретінде болды. Екі жағдайда да бұрынғы діни қызметкерлерді тағайындау тәртібінен өзгеше жаңа діни қызметкерлік орнатылды.

Aaron’s golden calf rebellion was repeated, but it was doubled by Jeroboam, for he made two golden calves and placed them in two cities. The city of Dan, represents statecraft, for Dan means “to judge”, and the city of Bethel represents churchcraft, for Bethel means “the house of God”. The golden calves possessed the same symbolism as Aaron’s calf, but with the added witness of the union of Church and State as represented by the two cities. A calf was the highest form of pagan offering, and therefore represents a counterfeit offering of Christ. Gold is a symbol of Babylon, and the calf was an image of a beast. Just as Aaron ordained a false day of worship, Jeroboam also ordained a feast, and made sure the date for the feast did not agree with the time of the true worship in Jerusalem.

Һаронның алтын бұзауға қатысты бүлігі қайталанды, бірақ Еробоғам оны екі еселеді, өйткені ол екі алтын бұзау жасап, оларды екі қалаға орналастырды. Дан қаласы мемлекет ісін білдіреді, өйткені Дан «соттау» дегенді білдіреді, ал Бетел қаласы шіркеу ісін білдіреді, өйткені Бетел «Құдайдың үйі» дегенді білдіреді. Алтын бұзаулар Һаронның бұзауымен бірдей рәмізді иеленді, бірақ екі қала арқылы бейнеленген Шіркеу мен Мемлекеттің одағына қосымша куәлік берілді. Бұзау пұтқа табынушылықтағы құрбандықтың ең жоғары түрі болды, сондықтан ол Мәсіхтің жалған құрбандығын білдіреді. Алтын — Бабылдың рәмізі, ал бұзау аңның бейнесі болды. Һарон жалған ғибадат күнін белгілегені сияқты, Еробоғам да мейрам белгіледі және мейрамның күні Иерусалимдегі шынайы ғибадат уақытымен сәйкес келмеуін қамтамасыз етті.

All the elements of the soon-coming Sunday law are represented in Jeroboam’s testimony of rebellion; the false sacrifice (calf), the false Christ (the altar), the image of the beast (combination of Church and State), false day of worship (Sunday) and a counterfeit priesthood.

Жақында қабылданбақ жексенбілік заңның барлық құрамдас бөліктері Еробоғамның бүлік жөніндегі куәлігінде бейнеленген: жалған құрбандық (бұзау), жалған Мәсіх (құрбандық үстелі), аңның мүсіні (Шіркеу мен мемлекеттің бірігуі), жалған ғибадат күні (жексенбі) және жалған діни қызметкерлік.

The beginning of ancient Israel, the beginning of the ten northern tribes as a kingdom, and the beginning of Adventism all possess the same prophetic elements, and together they identify the prophetic elements of the soon-coming Sunday law. Ancient Israel had come out of the bondage of Egypt, Jeroboam came out of Egypt where he had fled to escape the persecution of Solomon, and Millerite Adventism had just come out of the bondage of the papacy.

Ежелгі Исраилдің басталуы, солтүстіктегі он рудың патшалық ретінде басталуы және Адвентизмнің басталуының бәрі бірдей пайғамбарлық құрамдас белгілерге ие, әрі олар бірігіп жуық арада келетін жексенбілік заңның пайғамбарлық белгілерін айқындайды. Ежелгі Исраил Мысырдың құлдығынан шыққан еді, Еробоғам Сүлейменнің қудалауынан құтылу үшін қашып барған Мысырдан шықты, ал миллериттік Адвентизм енді ғана папалықтың құлдығынан шыққан еді.

The priesthood of Levi was established at Aaron’s rebellion, the counterfeit priesthood of the lowest of men was set up in Jeroboam’s testimony, and when the Lord entered into covenant with Millerite Adventism, according to Peter, the Millerites were “a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light.” The light the Millerites had been called unto was the light of Miller’s jewels represented upon Habakkuk’s two tables that had been typified in the history of Aaron’s rebellion by the two tables of the Ten Commandments. The darkness they were called out of was the Dark Ages of papal rule, that had been typified by the darkness of Egyptian bondage.

Леуидің діни қызметі Һаронның бүлігі кезінде орнатылды, ең төменгі адамдардан шыққан жалған діни қызмет Еробоғамның куәлігінде құрылды, ал Жаратқан Ие Миллерлік адвентизммен өсиетке кірген кезде, Петірдің айтуынша, миллериттер «таңдап алынған ұрпақ, патшалық діни қызмет, қасиетті халық, ерекше иеленілген жұрт; сонда сендер сендерді қараңғылықтан Өзінің ғажайып нұрына шақырғанның мадақтарын жария етулерің үшін» болды. Миллериттер шақырылған нұр — Һабаққұқтың екі тақтасында бейнеленген, Һаронның бүлігі тарихында Он өсиеттің екі тақтасы арқылы бейнеленген Миллердің асыл тастарының нұры еді. Олар шығарылып шақырылған қараңғылық — Мысыр құлдығының қараңғылығы арқылы бейнеленген, папалық биліктің Қараңғы ғасырлары еді.

When Christ raised up the temple that had been trodden down by both paganism and papalism, He did so in forty-six years from 1798 to 1844. When he had erected the temple, then as the Messenger of the Covenant, He suddenly came to His temple on October 22, 1844, for He had erected the temple that had been trodden down and destroyed, and He also purified a priesthood that was represented by the tribe of Levi.

Мәсіх пұтқа табынушылық та, папалық та таптап кеткен ғибадатхананы қайта тұрғызғанда, мұны 1798 жылдан 1844 жылға дейінгі қырық алты жылдың ішінде жүзеге асырды. Ол ғибадатхананы тұрғызған соң, Келісімнің Елшісі ретінде 1844 жылғы 22 қазанда кенеттен Өз ғибадатханасына келді, өйткені Ол тапталып, қиратылған ғибадатхананы қайта тұрғызды, сондай-ақ Леуі руымен бейнеленген діни қызметкерлерді де тазартты.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:2–4.

> Бірақ Оның келетін күніне кім төтеп бере алады? және Ол көрінгенде кім тұра алады? өйткені Ол қорытушының отындай, және кір ағартушының сабынындай. Және Ол күмісті қорытушы әрі тазартушы сияқты отырып, Леуінің ұлдарын тазартады, оларды алтын мен күмістей арылтады, сонда олар Жаратқан Иеге әділдікпен тарту әкелетін болады. Сонда Яһуда мен Иерусалимнің тартуы Жаратқан Иеге ежелгі күндердегідей және бұрынғы жылдардағыдай жағымды болады. Малахи 3:2–4.

On October 22, 1844 Christ suddenly came to His temple and entered into covenant with a people who were represented by the Levitical priesthood, yet by 1863, they had repeated the rebellion of Aaron, and the Millerite priesthood transitioned to the Laodicean priesthood, as represented by Jeroboam’s priesthood of the lowest of men, and Aaron’s dancing fools. Yet the testimony of Jeroboam’s rebellion has a larger testimony of the rebellion of 1863. When Jeroboam inaugurated his false system of worship a prophet from Jerusalem was sent to rebuke Jeroboam’s rebellion, as typified by Millerite Adventism being led to accept the Sabbath of the Ten Commandments as the day of rest.

1844 жылғы 22 қазанда Мәсіх кенеттен Өзінің ғибадатханасына келіп, леуілік діни қызметпен бейнеленген бір халықпен келісімге кірді; алайда 1863 жылға қарай олар Һаронның бүлігін қайталап, миллериттік діни қызмет ең төменгі адамдардан қойылған Еробоғамның діни қызметімен және Һаронның би билеген ақымақтарымен бейнеленетін лаодикеялық діни қызметке ауысты. Дегенмен, Еробоғамның бүлігі туралы куәлікте 1863 жылғы бүліктің одан да кеңірек куәлігі бар. Еробоғам өзінің жалған ғибадат жүйесін енгізген кезде, Иерусалимнен бір пайғамбар Еробоғамның бүлігін әшкерелеу үшін жіберілді; бұл Миллериттік адвентизмнің Он өсиеттің сенбісін тынығу күні ретінде қабылдауға жетектелуі арқылы бейнеленеді.

When Adventism accepted the light of the third angel and the sanctuary they represented a rebuke to those Protestants that had rejected the increasing light of the unsealing that began at the time of the end in 1798. Just as ancient Israel had forgotten the Sabbath while in their Egyptian bondage, the church in the wilderness had forgotten the Sabbath by the time 1798 arrived. The increasing light of the judgment-hour message brought by the Millerites ultimately led to the sanctuary and the law of God.

Адвентизм үшінші періштенің нұрын және киелі орынды қабылдаған кезде, олар 1798 жылы, ақырзаман уақыты басталғанда, мөрдің ашылуымен бірге басталған ұлғая түскен нұрды теріске шығарған протестанттарға әшкерелеу болды. Ежелгі Исраил Мысырдағы құлдығы кезінде сенбілік күнді ұмытқаны сияқты, шөлдегі қауым да 1798 жылға келгенде сенбілік күнді ұмытып кеткен еді. Миллериттер әкелген сот сағаты туралы хабардың ұлғая түскен нұры түптің түбінде киелі орынға және Құдайдың заңына алып келді.

That light arrived on October 22, 1844, and represented a rebuke of false worship to those who had been called to come all the way out of the false doctrines of Catholicism. The worship of the sun is the mark of Catholicism’s authority over the churches who returned to her fold. That rebuke is represented at Jeroboam’s inauguration of his false system of worship.

Сол жарық 1844 жылғы 22 қазанда келді және католицизмнің жалған ілімдерінен толықтай шығып келуге шақырылғандарға жалған ғибадатқа берілген әшкерелеуді білдірді. Күнге табыну — оның құшағына қайта оралған шіркеулер үстінен католицизмнің билігінің таңбасы. Сол әшкерелеу Еробоғамның өзінің жалған ғибадат жүйесін орнықтыруымен бейнеленген.

> And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. And, behold, there came a man of God out of Judah by the word of the Lord unto Bethel: and Jeroboam stood by the altar to burn incense. And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. And it came to pass, when king Jeroboam heard the saying of the man of God, which had cried against the altar in Bethel, that he put forth his hand from the altar, saying, Lay hold on him.

> Еробоғам Яһудадағы мейрамға ұқсатып, сегізінші айдың он бесінші күніне мейрам белгіледі де, құрбандық үстелінің үстінде құрбандық ұсынды. Ол Бетелде де солай істеп, өзі жасаған бұзауларға құрбандық шалды; әрі Бетелде өзі жасаған биік орындардың діни қызметкерлерін орналастырды. Сөйтіп, ол Бетелде өзі жасаған құрбандық үстелінің үстінде, сегізінші айдың он бесінші күні, яғни өз жүрегінен ойлап тапқан айда, құрбандық ұсынды; Исраил ұлдарына арнап мейрам белгіледі; және құрбандық үстелінің үстінде құрбандық ұсынып, хош иісті зат түтетті. Міне, Жаратқан Иенің сөзі бойынша Яһудадан Бетелге бір Құдай адамы келді; ал Еробоғам хош иісті зат түтету үшін құрбандық үстелінің жанында тұрды. Сонда ол Жаратқан Иенің сөзімен құрбандық үстеліне қарсы дауыстап былай деді: «Уа, құрбандық үстелі, құрбандық үстелі! Жаратқан Ие мынаны айтады: міне, Дәуіт әулетінде бір ұл туады, оның есімі — Жосия; сенің үстіңде саған хош иісті зат түтететін биік орындардың діни қызметкерлерін құрбан етеді, әрі сенің үстіңде адам сүйектері өртеледі». Сол күні ол белгі беріп: «Жаратқан Ие айтқан белгі осы: міне, құрбандық үстелі қақ айырылады, ал оның үстіндегі күл төгіліп қалады», — деді. Патша Еробоғам Бетелдегі құрбандық үстеліне қарсы дауыстаған Құдай адамының сөзін естігенде, қолын құрбандық үстелінен созып: «Оны ұстаңдар», — деді.

> And his hand, which he put forth against him, dried up, so that he could not pull it in again to him. The altar also was rent, and the ashes poured out from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of the Lord. And the king answered and said unto the man of God, Intreat now the face of the Lord thy God, and pray for me, that my hand may be restored me again. And the man of God besought the Lord, and the king’s hand was restored him again, and became as it was before. And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 12:32–13:10.

> Сонда оның өзіне қарсы созған қолы қурап қалды, сөйтіп оны қайтадан өзіне тарта алмады. Құдай адамы Жаратқан Иенің сөзімен берген белгіге сай, құрбандық үстелі де қақ айырылып, оның үстіндегі күлі төгіліп қалды. Патша жауап беріп, Құдай адамына былай деді: «Енді Құдайың Жаратқан Иенің рақымына жалынып, мен үшін дұға ет, қолым қайтадан қалпына келсін». Сонда Құдай адамы Жаратқан Иеге жалбарынып еді, патшаның қолы қайтадан қалпына келіп, бұрынғыдай болды. Патша Құдай адамына: «Менімен бірге үйге жүр, қуаттанып ал, мен саған сый беремін»,— деді. Бірақ Құдай адамы патшаға былай деді: «Маған үйіңнің жартысын берсең де, мен сенімен бірге бармаймын; бұл жерде нан жемеймін де, су ішпеймін де. Өйткені маған Жаратқан Иенің сөзімен: “Нан жеме, су ішпе, әрі келген жолыңмен қайтып оралма”,— деп бұйырылған». Осылайша ол басқа жолмен кетіп, Бетелге келген жолымен қайтпады. Патшалар 3-жазба 12:32–13:10.

Along with the rebellion of the golden calves in the testimony of Aaron and Jeroboam, the actual inauguration of the false system of worship that Jeroboam ordained is included in his testimony. That inauguration represents the distinction between the worship that was to be carried out in Jerusalem, and Jeroboam’s counterfeit system. From 1798 through to 1844, the Lord brought his people out of the darkness of papal rule into the marvelous prophetic light represented by the three angels of Revelation fourteen. The Protestant churches rejected that light and in so doing became the daughters of Catholicism in 1844.

Һарон мен Еробоғамның куәлігіндегі алтын бұзаулардың бүлігімен бірге, Еробоғам белгілеген жалған ғибадат жүйесінің нақты түрде іске қосылуы да оның куәлігіне кіреді. Сол іске қосылу Иерусалимде атқарылуға тиіс болған ғибадат пен Еробоғамның жалған жүйесінің арасындағы айырмашылықты білдіреді. 1798 жылдан 1844 жылға дейін Жаратқан Ие Өз халқын папалық үстемдіктің қараңғылығынан Аян кітабының он төртінші тарауындағы үш періште бейнелейтін ғажайып пайғамбарлық нұрға алып шықты. Протестанттық шіркеулер сол нұрды қабылдамай тастады, сөйтіп 1844 жылы католицизмнің қыздарына айналды.

Jeroboam’s worship typified the Catholic system of worship, and in his story the northern kingdom of Israel represents the false system of Catholicism that the Protestants of Millerite history chose to remain in. The symbol of that system is the worship of the sun.

Еробоғамның ғибадат етуі католиктік құлшылық жүйесінің бейнесі болды, ал оның тарихында Исраилдің солтүстік патшалығы Миллерлік тарихтағы протестанттар қалып қоюды таңдаған католицизмнің жалған жүйесін білдіреді. Сол жүйенің рәмізі — күнге табыну.

The faithful and wise virgins that entered into the Most Holy Place on October 22, 1844, represented a rebuke to the Protestants who had just returned to the influence of Catholicism, and became the daughters of Rome. In the inauguration of Jeroboam’s counterfeit system of worship a prophet came from Judah and rebuked Jeroboam, thus typifying the faithful virgins who entered into the Most Holy Place and were led to recognize the law of God. The story of that prophet and his rebuke to Jeroboam is highly informative when considering the rebellion of 1863, yet the story needs to wait until an ending is placed along with a beginning.

1844 жылғы 22 қазанда Ең Қасиетті Орынға кірген адал да дана қыздар жуырда ғана католицизмнің ықпалына қайта оралып, Римнің қыздарына айналған протестанттарға арналған әшкерелеуді білдірді. Еробоғамның жалған ғибадат жүйесі енгізілген кезде Яһудадан бір пайғамбар келіп, Еробоғамды әшкереледі; осы арқылы Ең Қасиетті Орынға кіріп, Құдайдың заңын мойындауға жетеленген адал қыздар бейнеленді. Сол пайғамбар мен оның Еробоғамға айтқан әшкерелеуінің тарихы 1863 жылғы бүлікті қарастырғанда аса тағылымды, алайда бұл оқиғаны бастауымен қоса оның аяқталуы да қойылғанша күту қажет.

The beginnings of ancient Israel, Jeroboam’s kingdom, and modern Israel all align and together they provide three witnesses of the end of the earth beast of Revelation thirteen, at the soon-coming Sunday law. The faithful of Millerite Adventism on October 22, 1844, became the true Protestant horn of the earth beast, and they did so in the history which began at the time of the end in 1798. 1798 was the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy, the United States, and the establishment of the true Protestant horn of Adventism in the United States. In that beginning history represents the ending history of the United States, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Ежелгі Исраилдің басталуы, Еробоғамның патшалығы және қазіргі Исраил — мұның бәрі өзара сәйкес келеді; әрі олар бірге жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде Аян кітабының он үшінші тарауындағы жер аңының ақырына қатысты үш куәлік береді. 1844 жылғы 22 қазанда Миллерлік адвентизмнің адалдары жер аңының шынайы протестанттық мүйізіне айналды, және олар мұны 1798 жылы ақырзаман уақыты басталған тарих аясында жүзеге асырды. 1798 жыл — Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалықтың, яғни Америка Құрама Штаттарының, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарында адвентизмнің шынайы протестанттық мүйізінің орнығуының бастауы болды. Сол бастапқы тарихта Америка Құрама Штаттарының ақырғы тарихы бейнеленеді, өйткені Иса әрдайым бір нәрсенің ақырын сол нәрсенің басталуымен көрсетеді.

The three beginning witnesses of ancient, modern and Jeroboam’s Israel illustrate the end of the earth beast, but there is also another ending that needs to be put in place in advance of laying out the testimony of the prophet that came from Judah and rebuked Jeroboam. The ending history that needs to be included is the ending of the northern and southern kingdoms of Israel as represented by the prophet Ezekiel.

Ежелгі, қазіргі және Еробоғамның Исраилінің алғашқы үш куәгері жер аңының ақырын бейнелейді, бірақ Яһудадан келіп, Еробоғамды әшкерелеген пайғамбардың куәлігін баяндаудан бұрын алдын ала орнына қойылуы тиіс тағы бір аяқталу да бар. Енгізілуі қажет сол аяқталу тарихы — Езекиел пайғамбар арқылы бейнеленген Исраилдің солтүстік және оңтүстік патшалықтарының ақыры.

It should not be forgotten that what we are now illustrating is that the rebellion of 1863 is marked by the first abomination of Ezekiel chapter eight, which was the image of jealousy. Once we address the ending of the northern and southern kingdoms as represented by Ezekiel we will have more than enough evidence to uphold that the rebellion of 1863 was illustrated by Aaron and Jeroboam’s rebellion, and that it identifies the beginning of the first of four generations of Laodicean Adventism.

Біздің қазір дәлелдеп отырғанымыз — 1863 жылғы бүліктің Езекиел кітабының сегізінші тарауындағы бірінші жиіркенішпен, яғни қызғаныш мүсінімен, таңбаланғаны екенін ұмытпау керек. Езекиел бейнелеген солтүстік және оңтүстік патшалықтардың аяқталуын қарастырған кезде, 1863 жылғы бүліктің Һарон мен Еробоғамның бүлігі арқылы бейнеленгенін және оның Лаодикеялық адвентизмнің төрт ұрпағының біріншісінің басталуын айқындайтынын дәлелдеуге жеткілікті ғана емес, артығымен жететін айғаққа ие боламыз.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land:

> Жаратқан Иенің сөзі маған тағы да келіп, былай деді: «Сен де, адам баласы, бір таяқ ал да, оның үстіне: “Яһуда үшін және оның серіктері — Исраил ұлдары үшін”, — деп жаз. Содан кейін тағы бір таяқ ал да, оның үстіне: “Жүсіп үшін, Ефремнің таяғы үшін, және оның серіктері — бүкіл Исраил үйі үшін”, — деп жаз. Оларды бір-біріне қосып, бір таяқ қыл; сонда олар сенің қолыңда бір болады. Ал сенің халқыңның балалары саған: “Мұның не мағына беретінін бізге айтпайсың ба?” — деп сөйлеген кезде, оларға айт: “Құдай Ие былай дейді: Міне, Мен Ефремнің қолындағы Жүсіптің таяғын, сондай-ақ оның серіктері — Исраил руларының бәрін аламын да, оларды сонымен бірге, Яһуданың таяғымен қосамын, әрі оларды бір таяқ қыламын; сонда олар Менің қолымда бір болады. Сен жазған таяқтар олардың көз алдында сенің қолыңда болсын. Оларға айт: Құдай Ие былай дейді: Міне, Мен Исраил ұлдарын өздері кеткен басқа ұлттардың арасынан аламын, оларды әр тараптан жинап, өз жеріне алып келемін:»

> And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:15–28.

> Мен оларды Исраил тауларының үстіндегі сол жерде бір халық етемін; олардың бәріне бір патша патша болады; енді олар екі халық болмайды, бұдан былай мүлде екі патшалыққа бөлінбейді де. Олар енді өздерінің пұттарымен де, жиіркенішті нәрселерімен де, қандай да бір күнәларымен де өздерін былғамайды; қайта, Мен оларды өздері күнә жасаған барлық мекендерінен құтқарып, тазартып қоямын; сонда олар Менің халқым болады, ал Мен олардың Құдайы боламын. Құлым Дәуіт олардың үстінен патша болады; олардың бәріне бір Бағушы болады; олар Менің үкімдеріммен жүріп, жарғыларымды сақтап, орындайды. Олар Менің құлым Жақыпқа берген, ата-бабаларың тұрған жерде тұратын болады; онда өздері де, балалары да, балаларының балалары да мәңгі тұрады; ал құлым Дәуіт олардың әміршісі мәңгі болады. Сонымен қатар Мен олармен тыныштық келісімін жасаймын; бұл олармен жасалған мәңгілік келісім болады; Мен оларды орнықтырып, көбейтемін және қасиетті орнымды олардың ортасына мәңгі қоямын. Менің киелі шатырым да олармен бірге болады; иә, Мен олардың Құдайы боламын, ал олар Менің халқым болады. Сонда Менің қасиетті орным олардың ортасында мәңгі тұрған кезде, басқа халықтар Менің — Жаратқан Иенің — Исраилді қасиетті ететінімді біледі. Езекиел 37:15–28.

Back to Articles