Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seven

Даниял кітабы — Жүз жетінші бөлім

The Prophetic Narrative: From Jeroboam to Josiah and the Restoration of the Old Paths

Пайғамбарлық баяндау: Еробоғамнан Жосияға дейін және ежелгі жолдардың қалпына келтірілуі

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In 1844, the Protestants of the United States withdrew from the Millerite movement and took their prophetic position as a daughter of Babylon, as typified by Jeroboam instituting a counterfeit system of worship when his ten northern tribes separated from the southern kingdom of Judah. Jeroboam’s two golden calves, one in the city of Bethel (meaning “the house of God”/Church), and the other in Dan (meaning judgment/State) typified the false system of Church and State that typifies the United States. All the elements of Jeroboam’s counterfeit system of church and state were patterned after the very same structure set forth in the rebellion of Aaron. Thus, Jeroboam’s counterfeit system of worship was an image of Aaron’s counterfeit system of worship.

1844 жылы Құрама Штаттардың протестанттары Миллерит қозғалысынан шегініп, Яһуданың оңтүстік патшалығынан он солтүстік руы бөлініп шыққанда Еробоғамның жалған ғибадат жүйесін енгізуімен алдын ала бейнеленгендей, пайғамбарлық тұрғыдан Бабылдың бір қызы ретіндегі орындарын иеленді. Еробоғамның екі алтын бұзауының бірі Бетел қаласында (мағынасы — «Құдайдың үйі»/Шіркеу), екіншісі Дан қаласында (мағынасы — сот/Мемлекет) тұрды; бұлар Құрама Штаттарды сипаттайтын Шіркеу мен Мемлекеттің жалған жүйесін бейнеледі. Еробоғамның шіркеу мен мемлекетке қатысты жалған жүйесінің барлық элементтері дәл сол Ааронның бүлігінде көрсетілген құрылымның үлгісімен жасалған еді. Осылайша, Еробоғамның жалған ғибадат жүйесі Ааронның жалған ғибадат жүйесінің бір бейнесі болды.

Jeroboam’s counterfeit system represented the system of worship that Protestantism upheld when it separated from the movement of the first angel and became a daughter, or an image of the Roman beast of the papacy. At the very institution of Jeroboam’s counterfeit system, a prophet from Judah confronted his altar and false system of worship. In 1844, at the very outset of the role of apostate Protestantism instituting a system of worship represented as the daughter of Rome, the Millerites, by faith, entered the Most Holy Place of the heavenly sanctuary and recognized the Sabbath, and thus represented a prophetic rebuke to the daughters of Rome, who chose to continue observing the mark of Rome’s authority—Sunday worship.

Еробоғамның қолдан жасаған жалған жүйесі Протестантизм алғашқы періштенің қозғалысынан бөлініп шығып, папалық Рим айуанның қызына, яғни оның бейнесіне айналған кезде қолдаған ғибадат жүйесін бейнеледі. Еробоғамның осы жалған жүйесі орнықтырылған сәттің өзінде-ақ Яһудадан келген бір пайғамбар оның құрбандық үстеліне және жалған ғибадат жүйесіне қарсы шықты. 1844 жылы, Римнің қызы ретінде бейнеленген ғибадат жүйесін орнықтырған діннен тайған Протестантизмнің рөлі енді ғана басталған шақта, миллериттер сенім арқылы көктегі киелі үйдің Ең Қасиетті орнына кіріп, сенбіні таныды; осылайша олар Римнің билігінің таңбасын — жексенбілік ғибадатты — әрі қарай ұстануды таңдаған Римнің қыздарына қатысты пайғамбарлық әшкерелеуді білдірді.

The prophet of Judah that confronted Jeroboam, there and then set forth a prophecy.

Еробоғамға қарсы шыққан Яһуда пайғамбары сол жерде және сол сәтте бір пайғамбарлық айтты.

> And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. 1 Kings 13:2, 3.

> Сонда ол Жаратқан Иенің сөзімен құрбандық үстеліне қарсы дауыстап: «Ей, құрбандық үстелі, құрбандық үстелі! Жаратқан Ие былай дейді: Міне, Дәуіттің әулетінде Жосия есімді бір ұл туады; сенің үстіңде саған арнап хош иісті түтін түтететін биік орындардың діни қызметкерлерін ол құрбан етеді, әрі сенің үстіңде адам сүйектері өртеледі»,— деді. Сол күні ол тағы бір белгі беріп: «Жаратқан Ие айтқан белгі осы: міне, құрбандық үстелі қақ айырылып, оның үстіндегі күл төгіліп қалады»,— деді. Патшалықтар 3-жазба 13:2, 3.

The prophecy included the doubling of the word “altar.” A doubling of a word or phrase in prophecy represents a symbol of the second angel’s message, thus identifying the year 1844, when the second angel arrived and Protestantism fell, becoming a daughter of Babylon. At the same time the prophet provided a sign, just as the Millerites in 1844, recognized the sign of the Sabbath. As Jeroboam threatened the prophet in the following verses, his hand was paralyzed, thus referencing the mark of Babylon that is forced upon either the forehead or the hand, and which when received spiritually cripples a person for eternity.

Пайғамбарлықта «құрбандық үстелі» сөзінің екі рет қайталануы қамтылған еді. Пайғамбарлықтағы сөздің не сөз тіркесінің қосарлануы екінші періштенің хабарының нышанын білдіреді; осылайша бұл 1844 жылды — екінші періште келіп, протестантизм құлап, Бабылдың қызына айналған уақытты — айқындайды. Сонымен қатар пайғамбар, 1844 жылғы миллершілер сенбі күнінің белгісін танығаны сияқты, бір белгі ұсынды. Келесі аяттарда Еробоғам пайғамбарға қоқан-лоқы жасаған кезде, оның қолы сал болып қалды; бұл Бабылдың не маңдайға, не қолға күштеп таңылатын таңбасына сілтейді, ал ол рухани түрде қабылданғанда, адамды мәңгілікке мүгедек етеді.

For the purposes of this study, we are considering the prediction the prophet set forth identifying that “a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee.” Josiah means “the foundation of God”, and represents the foundations of Adventism that were built in the very history typified by Jeroboam’s inauguration of his false system of worship. Upon the false system of worship instituted by Jeroboam, Josiah would punish the priests who led out in the counterfeit worship.

Осы зерттеудің мақсаттары үшін біз пайғамбар алға тартқан мына болжауды қарастырамыз: «Дәуіттің әулетінде Жосия атты бір ұл туады; және сенің үстіңде саған арнап хош иісті зат түтететін биік орындардың діни қызметкерлерін ол құрбан етеді, әрі сенің үстіңде адам сүйектері өртеледі». Жосия «Құдайдың іргетасы» дегенді білдіреді және Еробоғам өзінің жалған ғибадат жүйесін енгізген тарихтың дәл өзінде қаланған Адвентизмнің негіздерін бейнелейді. Еробоғам орнатқан жалған ғибадат жүйесінің үстіне Жосия жалған ғибадатқа бастамашы болған діни қызметкерлерді жазалайтын еді.

The prophet disobeyed the Lord’s command not to return the way he had come to Jeroboam’s inauguration, and not to eat or drink in Bethel. When he ate the food of the lying prophet of Bethel he was set forth as a symbol of the death that would be brought upon those who after 1844, would choose to return to and eat the doctrines and false prophetic methodologies of apostate Protestantism, as represented by the rebellion of 1863. The deathbed of those who rebelled in 1863, would be the same deathbed as the lying prophet of Bethel. The deathbed for apostate Protestantism was the history of August 11, 1840 through to 1844, when they; the former chosen people of God were passed by, and became the daughters of Rome. Laodicean Adventism’s deathbed will also be between the date when the mighty angel descended on September 11, 2001, as it had done in 1840, and the hour of the great earthquake, representing the soon coming Sunday law.

Пайғамбар Жаратқан Иенің Еробоғамның таққа отыруына барған жолымен кері қайтпау және Бетелде ішіп-жемеу жөніндегі бұйрығына мойынсұнбады. Ол Бетелдегі жалған пайғамбардың асын жеген кезде, 1844 жылдан кейін қайтып оралып, 1863 жылғы бүлік арқылы бейнеленген діннен тайған протестантизмнің ілімдері мен жалған пайғамбарлық әдістемелерінен дәм татуды таңдайтындардың басына келетін өлімнің нышаны ретінде көрсетілді. 1863 жылы бүлік шығарғандардың өлім төсегі Бетелдегі жалған пайғамбардың өлім төсегімен бірдей болмақ еді. Діннен тайған протестантизм үшін өлім төсегі 1840 жылғы 11 тамыздан 1844 жылға дейінгі тарих болды; сол кезде Құдайдың бұрын таңдап алған халқы шетке қағылып, Римнің қыздарына айналды. Лаодикеялық адвентизмнің өлім төсегі де 2001 жылғы 11 қыркүйекте құдіретті періште, 1840 жылғыдай, көктен түскен күн мен ұлы жер сілкінісінің сағатының, яғни жуықтап келе жатқан жексенбілік заңды білдіретін уақыттың, аралығы болады.

On September 11, 2001, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began and the angel began to move through Jerusalem placing a mark on the forehead of those who sigh and cry for the abominations done in the land (the United States), and the church (Laodicean Adventism). On September 11, 2001, the sins of the fathers represented by the four abominations of Ezekiel, became present testing truths in the sealing process that then began.

2001 жылғы 11 қыркүйекте жүз қырық төрт мыңның мөрленуі басталды, әрі періште Иерусалимнің арасымен өтіп, елде (Америка Құрама Штаттарында) және шіркеуде (Лаодикиялық адвентизмде) жасалып жатқан жиіркенішті істер үшін күрсініп, зар илейтіндердің маңдайына таңба қоя бастады. 2001 жылғы 11 қыркүйекте Езекиелдің төрт жиіркенішті ісімен бейнеленген әкелердің күнәлары сол кезде басталған мөрлену үдерісіндегі қазіргі сынақ ақиқаттарына айналды.

The test of 1863, involved the foundations of the Millerite movement as represented by the “seven times,” of Leviticus twenty-six that had been rejected in 1863. The test involved a willingness or unwillingness to return to Jeremiah’s old paths in order to find the rest of the latter rain. The test of 1888, was the message to the Laodicean church as brought by Elders Jones and Waggoner, which was also the message of justification by faith.

1863 жылғы сынақ 1863 жылы қабылданбай тасталған Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыт» арқылы бейнеленген Миллерит қозғалысының іргетастарына қатысты болды. Бұл сынақ кейінгі жаңбырдың тыныштығын табу үшін Еремияның көне соқпақтарына қайта оралуға даяр болу не даяр болмауды қамтыды. 1888 жылғы сынақ Лаодикия қауымына ақсақалдар Джонс пен Уаггонер алып келген хабар еді; бұл сондай-ақ сенім арқылы ақталу туралы хабар болатын.

In 1856, the message to Laodicea first arrived in the movement of the Millerites, and it arrived with the increased light of the “seven times,” but both the experience represented by the remedies in the message to Laodicea, and the message of prophetic history were rejected in 1863. The experience was represented by the vision (mareh) of “the appearance”, and the vision of the (chazon) “prophetic history” that were both rejected. Both of those visions had found their fulfillment on October 22, 1844, and nineteen years later they were both rejected, for Jesus always identifies the end with the beginning.

1856 жылы Лаодикеяға арналған хабар алғаш рет миллериттер қозғалысына келіп жетті, әрі ол «жеті уақыт» туралы ұлғайған нұрмен келді, бірақ Лаодикеяға арналған хабардағы емдік құралдар бейнелейтін тәжірибе де, пайғамбарлық тарих туралы хабар да 1863 жылы теріске шығарылды. Сол тәжірибе «кескіннің» көрінісі деп аталатын аянмен (mareh) бейнеленді, сондай-ақ «пайғамбарлық тарих» деп аталатын аянмен (chazon) да бейнеленді; екеуі де теріске шығарылды. Бұл екі аян да 1844 жылғы 22 қазанда өздерінің орындалуын тапқан еді, ал он тоғыз жылдан кейін екеуі де теріске шығарылды, өйткені Иса әрдайым ақырды бастауымен сәйкестендіреді.

On September 11, 2001, the test of the rebellions of 1863 and 1888, became again testing truth, for they were both connected to the old paths of Jeremiah. On that date the latter rain message arrived, and the test of 1919, also arrived, for in 1919, the false gospel of a Christ who is void of any prophetic relevance was set forth as a counterfeit “peace and safety” message. When the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001, verses one through three were fulfilled, and verses one through three represent the message of the “first voice”.

2001 жылдың 11 қыркүйегінде 1863 және 1888 жылдардағы бүліктердің сынағы қайтадан сыналатын ақиқатқа айналды, өйткені олардың екеуі де Еремияның ежелгі соқпақтарымен байланысты еді. Сол күні кейінгі жаңбыр туралы хабар келді, әрі 1919 жылдың сынағы да келді, өйткені 1919 жылы пайғамбарлық мән-маңыздың қандай да бір қатыстылығынан айырылған Мәсіх туралы жалған Ізгі хабар қолдан жасалған «тыныштық пен қауіпсіздік» хабары ретінде ұсынылған еді. Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періште 2001 жылдың 11 қыркүйегінде түскен кезде, бірден үшке дейінгі аяттар орындалды, ал бірден үшке дейінгі аяттар «бірінші дауыстың» хабарын білдіреді.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> «Мен Нью-Йорктың алып толқынмен swept away етілуге тиіс екені туралы айттым деген сөз қайдан шықты? Мен мұны ешқашан айтқан емеспін. Мен тек, сол жерде қабат үстіне қабат салынып жатқан зәулім ғимараттарға қарап: “Жаратқан Ие жерді қатты сілкіндіру үшін көтерілген кезде, қандай сұмдық көріністер болады! Сонда Аян 18:1–3-тегі сөздер орындалады”,— дедім. Аян кітабының он сегізінші тарауының бәрі жер бетіне келе жатқан нәрселер туралы ескерту болып табылады. Бірақ Нью-Йоркқа не келетініне қатысты маған нақтылы түрде ерекше нұр берілген жоқ; мен білетінім тек — бір күні ондағы ұлы ғимараттар Құдай құдіретінің бұруы мен төңкеруі арқылы құлатылады. Маған берілген нұр бойынша, мен дүниеде жойқын қирату бар екенін білемін. Жаратқан Иеден шыққан бір сөз, Оның құдіретті күшінің бір ғана жанасуы — сонда осы зәулім құрылыстардың бәрі құлайды. Біз үрейлілігін елестете де алмайтын көріністер болады». Review and Herald, July 5, 1906.

With the arrival of the angel of Revelation eighteen, the latter rain began to sprinkle, and the “prophetic debate” represented in Habakkuk chapter two, began. The debate was over two methodologies for understanding Bible prophecy, and a false and a true latter rain message. The debate ends when the “second voice” of Revelation eighteen arrives and identifies the beginning of God’s executive judgment upon modern Babylon, and calls God’s other flock out of Babylon. The arrival of the second voice marks the end of the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is represented by the fourth abomination, that in turn represents the fourth and final generation of Laodicean Adventism as bowing down to the sun, at the soon-coming Sunday law.

Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште келген кезде, кешкі жауын себелей бастады, әрі Хабаққұқ кітабының екінші тарауында бейнеленген «пайғамбарлық пікірталас» басталды. Бұл пікірталас Киелі кітап пайғамбарлығын түсінудің екі әдіснамасы, сондай-ақ жалған және шынайы кешкі жауын хабары туралы болды. Бұл пікірталас Аян кітабының он сегізінші тарауындағы «екінші дауыс» келіп, Құдайдың қазіргі Бабылға қарсы атқарушы сотының басталуын айқындап, Құдайдың өзге отарын Бабылдан шығуға шақырған кезде аяқталады. Екінші дауыстың келуі жүз қырық төрт мыңның мөрлену тарихының аяқталғанын білдіреді; бұл тарих төртінші жиіркенішпен бейнеленген, ал ол, өз кезегінде, жексенбілік заңның жуық арада келуі кезінде Лаодикеялық адвентизмнің төртінші әрі соңғы ұрпағының күнге табынуын бейнелейді.

The deathbed of apostate Protestantism, between the descent of the angel and the closed door of 1844, typified the deathbed of Laodicean Adventism between the descent of the angel and the closed door of the soon-coming Sunday law. The prophet from Judah was buried in the same grave as the lying prophet of Bethel, and when king Josiah initiated his reform, he stood before that very grave. The reformation of king Josiah, whose name represents “the foundations of God”, began when God began to lead His last day people back to the foundations on September 11, 2001. His reform had begun when the work of restoring the temple was taken up.

1844 жылғы есіктің жабылуы мен періштенің түсуінің арасындағы уақыттағы жолдан тайған протестантизмнің өлім төсегі жуықта келетін жексенбілік заңның есігінің жабылуы мен періштенің түсуінің арасындағы уақыттағы Лаодикиялық адвентизмнің өлім төсегін бейнеледі. Яһудадан шыққан пайғамбар Бетелдің өтірікші пайғамбарымен бір қабірге жерленді, ал Жосия патша өз реформасын бастағанда, дәл сол қабірдің алдында тұрды. Аты «Құдайдың іргетастары» дегенді білдіретін Жосия патшаның реформасы Құдай Өзінің ақырғы күндердегі халқын 2001 жылғы 11 қыркүйекте қайтадан іргетастарға бастап әкеле бастағанда басталды. Оның реформасы ғибадатхананы қалпына келтіру ісі қолға алынғанда басталған еді.

> And it came to pass in the eighteenth year of king Josiah, that the king sent Shaphan the son of Azaliah, the son of Meshullam, the scribe, to the house of the Lord, saying, Go up to Hilkiah the high priest, that he may sum the silver which is brought into the house of the Lord, which the keepers of the door have gathered of the people: And let them deliver it into the hand of the doers of the work, that have the oversight of the house of the Lord: and let them give it to the doers of the work which is in the house of the Lord, to repair the breaches of the house, Unto carpenters, and builders, and masons, and to buy timber and hewn stone to repair the house. Howbeit there was no reckoning made with them of the money that was delivered into their hand, because they dealt faithfully. And Hilkiah the high priest said unto Shaphan the scribe, I have found the book of the law in the house of the Lord. And Hilkiah gave the book to Shaphan, and he read it. And Shaphan the scribe came to the king, and brought the king word again, and said, Thy servants have gathered the money that was found in the house, and have delivered it into the hand of them that do the work, that have the oversight of the house of the Lord. And Shaphan the scribe showed the king, saying, Hilkiah the priest hath delivered me a book. And Shaphan read it before the king. And it came to pass, when the king had heard the words of the book of the law, that he rent his clothes. And the king commanded Hilkiah the priest, and Ahikam the son of Shaphan, and Achbor the son of Michaiah, and Shaphan the scribe, and Asahiah a servant of the king’s, saying, Go ye, inquire of the Lord for me, and for the people, and for all Judah, concerning the words of this book that is found: for great is the wrath of the Lord that is kindled against us, because our fathers have not hearkened unto the words of this book, to do according unto all that which is written concerning us. 2 Kings 22:3–13.

> Жосия патшаның он сегізінші жылында патша хатшы Мешуллам ұлы Азалияның ұлы Шапанды Жаратқан Иенің үйіне жіберіп, былай деді: «Бас діни қызметкер Хилқияға бар да, ол Жаратқан Иенің үйіне әкелінген, есік күзетшілері халықтан жинаған күмісті есептеп шықсын. Оны Жаратқан Иенің үйін қадағалайтын жұмыс атқарушылардың қолына тапсырсын; ал бұлар Жаратқан Иенің үйіндегі жұмысшыларға, үйдің ойылған жерлерін жөндету үшін, ағаш ұсталарына, құрылысшыларға және тас қалаушыларға, сондай-ақ үйді жөндеуге ағаш пен қашалған тас сатып алуға берсін. Бірақ олардың қолына тапсырылған ақша үшін олардан есеп талап етілмеді, өйткені олар адалдықпен істеді». Сонда бас діни қызметкер Хилқия хатшы Шапанға: «Мен Жаратқан Иенің үйінен Заң кітабын таптым»,— деді. Хилқия кітапты Шапанға берді, ал ол оны оқыды. Содан кейін хатшы Шапан патшаға келіп, оған жауап жеткізіп: «Құлдарыңыз үйден табылған ақшаны жинап алып, оны Жаратқан Иенің үйін қадағалайтын жұмыс атқарушылардың қолына тапсырды»,— деді. Сонан соң хатшы Шапан патшаға: «Діни қызметкер Хилқия маған бір кітап берді»,— деп хабарлады. Сосын Шапан оны патшаның алдында оқып берді. Патша Заң кітабының сөздерін естігенде, киімін жыртып жіберді. Патша діни қызметкер Хилқияға, Шапан ұлы Ахиқамға, Михая ұлы Ахборға, хатшы Шапанға және патшаның қызметшісі Асаяға бұйырып: «Барып, табылған осы кітаптың сөздері туралы мен үшін, халық үшін және бүкіл Яһуда үшін Жаратқан Иеден сұраңдар; өйткені бізге қарсы лап еткен Жаратқан Иенің қаһары зор, себебі ата-бабаларымыз осы кітаптың сөздеріне құлақ аспай, біз туралы жазылғанның бәріне сай әрекет етпеген»,— деді. Патшалықтар 4-жазба 22:3–13.

The prediction that a child would be born named Josiah, identifies September 11, 2001, when the mighty angel descended and led His last-day people back to the old paths. That descent had been typified by the descent of the same angel on August 11, 1840. Both descents marked a fulfillment of a prophecy of Islam. The historical figure whose name is associated with identifying in advance, and publishing the advance prediction of the fulfillment of the time prophecy of Islam found in Revelation chapter nine verse fifteen, was Josiah.

Жосия есімді баланың туылатыны туралы алдын ала айтылған пайғамбарлық 2001 жылғы 11 қыркүйекті айқындайды; сол күні құдіретті періште түсіп, соңғы күндердегі Өз халқын ежелгі соқпақтарға қайта бастап келді. Сол түсу 1840 жылғы 11 тамызда сол періштенің түсуі арқылы алдын ала бейнеленген еді. Бұл екі түсу де Ислам туралы пайғамбарлықтың орындалуын белгіледі. Аты Аян кітабының тоғызыншы тарауы, он бесінші аятында кездесетін Исламға қатысты уақыттық пайғамбарлықтың орындалуын алдын ала айқындаумен және сол алдын ала айтылған орындалуды жариялаумен байланыстырылатын тарихи тұлға — Жосия.

In both descents of the angel of Revelation chapter ten or eighteen, the name “Josiah” is marked. Josiah Litch presented the message of Islam that was fulfilled on August 11, 1840, and on September 11, 2001 the prophecy of the birth of a child named Josiah, that had been set forth by the disobedient prophet in the history of Jeroboam, was fulfilled in Laodicean Adventism as the angel led His last-day people back to the foundational history where the confrontation of the disobedient prophet and Jeroboam had met its fulfillment. The biblical testimony identified a prediction of a Josiah to come, and when the history typified by the disobedient prophet was repeated in 1844, his prediction of the name was once again placed into the prophetic narrative.

Аян кітабының оныншы не он сегізінші тарауындағы періштенің екі түсуінің де әрқайсысында «Жосия» есімі белгіленген. Жосия Литч 1840 жылғы 11 тамызда орындалған Ислам туралы хабарды ұсынды, ал 2001 жылғы 11 қыркүйекте Еробоғам тарихында тілалмайтын пайғамбар арқылы алдын ала айтылған Жосия есімді баланың тууы туралы пайғамбарлық Лаодикеялық Адвентизмде орындалды, өйткені періште Өзінің соңғы күндердегі халқын тілалмайтын пайғамбар мен Еробоғамның қақтығысы өз орындалуына жеткен іргетастық тарихқа қайта бастап барды. Киелі кітаптағы куәлік келуге тиісті Жосия жөніндегі алдын ала айтылған хабарды айқындады, ал тілалмайтын пайғамбармен бейнеленген тарих 1844 жылы қайталанғанда, оның есім туралы алдын ала айтқаны тағы да пайғамбарлық баяндауға енгізілді.

On September 11, 2001, the Lion of the tribe of Judah led His last-day people back to Jeremiah’s old paths, which represented the forty-six years in which the Messenger of the Covenant had erected a temple to suddenly come to on October 22, 1844. Josiah had discovered the curse of Moses as he initiated the work of repairing the temple. The work of the one hundred and forty-four thousand is represented by Isaiah as a work of restoration.

2001 жылғы 11 қыркүйекте Яһуда руының Арыстаны Өзінің соңғы күндердегі халқын Еремияның ежелгі жолдарына қайта алып келді; бұл жолдар Келісімнің Хабаршысы 1844 жылғы 22 қазанда кенеттен келіп түскен ғибадатхананы қырық алты жыл бойы тұрғызғанын бейнелейтін еді. Жосия ғибадатхананы жөндеу ісін бастаған кезде Мұсаның қарғысын тапты. Жүз қырық төрт мыңның ісі Ишая арқылы қалпына келтіру ісі ретінде бейнеленеді.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.

> Олар ежелгі қираған орындарды қайтадан тұрғызады, бұрынғы қаңырап бос қалған жерлерді қалпына келтіреді, және көп ұрпақтар бойы қирап жатқан қаңыраған қалаларды жөндейді. Ишая 61:4.

The work of Josiah in repairing and restoring the temple, is the work Isaiah identifies is accomplished by God’s last-day people, for all the prophets speak more of the last days than the days in which they lived. That work was also typified by those who came out of Babylon in the time of Ezra.

Жосияның ғибадатхананы жөндеп, қалпына келтіру ісі — Ишая Құдайдың соңғы күндердегі халқы жүзеге асырады деп айқындайтын іс, өйткені барлық пайғамбарлар өздері өмір сүрген күндерден гөрі соңғы күндер туралы көбірек айтады. Бұл іс сондай-ақ Езра заманында Бабылдан шыққандар арқылы да алдын ала бейнеленген еді.

> For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:9.

> Өйткені біз құл едік; соған қарамастан Құдайымыз құлдығымыздың ішінде бізді тастап кеткен жоқ, қайта Парсы патшаларының алдында бізге рақымын көрсетіп, бізге қайтадан жан бітіру үшін, Құдайымыздың үйін қалпына келтіру үшін, оның қираған жерлерін жөндеу үшін, әрі Яһуда мен Иерусалимде бізге қорған беру үшін солай етті. Езра 9:9.

The work carried on by Ezra was accomplished when they had come out of Babylon, and it represents the work of temple restoration Josiah was doing, the work identified by Isaiah of God’s last-day people, and it began on September 11, 2001. In the Revelation John also identifies that work.

Езра жүргізген іс Бабылдан шыққан кезде жүзеге асты, әрі ол Жосия атқарып жатқан ғибадатхананы қалпына келтіру ісін бейнелейді, Ишая Құдайдың соңғы күндердегі халқына тән деп айқындаған істі білдіреді, және ол 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталды. Аян кітабында Жохан да сол істі айқындайды.

> And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 10:8–11:3.

> Сонда мен көктен естіген дауыс маған тағы да тіл қатып: «Бар да, теңіздің үстінде де, жердің үстінде де тұрған періштенің қолындағы ашық тұрған кішкене кітапты ал»,— деді. Мен періштеге барып: «Кішкене кітапты маған бер»,— дедім. Ал ол маған: «Оны ал да, жеп қой; ол ішіңе ащы болады, бірақ аузыңда балдай тәтті болады»,— деді. Сонда мен періштенің қолынан кішкене кітапты алып, оны жеп қойдым; ол аузымда балдай тәтті болды; ал оны жеп болған бойда, ішім ащы болды. Сонда ол маған: «Сен көптеген халықтар, ұлттар, тілдер және патшалар туралы қайтадан пайғамбарлық етуге тиіссің»,— деді. Содан кейін маған аса таяққа ұқсас бір қамыс берілді; ал періште тұрып: «Тұр да, Құдайдың ғибадатханасын, құрбандық үстелін және оның ішінде ғибадат етушілерді өлше. Бірақ ғибадатхананың сыртындағы ауланы тыс қалдыр да, оны өлшеме; өйткені ол басқа ұлттарға берілген; олар киелі қаланы қырық екі ай бойы таптайды. Ал Мен екі куәгеріме билік беремін, сонда олар жамылғы киіп, бір мың екі жүз алпыс күн пайғамбарлық етеді»,— деді. Аян 10:8–11:3.

In this passage John represents the Millerites who had eaten the message that was in the angel’s hand when He descended on August 11, 1840, but who had also suffered the bitter disappointment of October 22, 1844. Standing at the bitter disappointment of 1844, John was told that he, as a symbol of God’s last-day people, must repeat the experience represented by 1840 to 1844, thus pointing forward to September 11, 2001, and unto the soon coming Sunday law. He was told “Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings,” representing the whole world being lightened when the angel descends in Revelation eighteen, when the history of Revelation chapter ten is repeated—“line upon line.”

Бұл үзіндіде Жохан 1840 жылғы 11 тамызда періште төмен түскен кезде оның қолындағы хабарды жеп қабылдаған, бірақ 1844 жылғы 22 қазандағы ащы түңілуді де бастан кешкен миллериттерді бейнелейді. 1844 жылғы сол ащы түңілу тұсында тұрған Жоханға, Құдайдың ақырғы күндердегі халқының рәмізі ретінде, 1840 жылдан 1844 жылға дейінгі кезеңмен бейнеленген тәжірибені қайтадан қайталауы тиіс екені айтылды; осылайша бұл 2001 жылғы 11 қыркүйекке және жуық арада келетін жексенбілік заңға нұсқайды. Оған: «Сен көп халықтар, ұлттар, тілдер және патшалардың алдында тағы да пайғамбарлық етуге тиіссің»,— деп айтылды; бұл Аянның он сегізінші тарауында періште төмен түскен кезде бүкіл дүниенің нұрлануын бейнелейді, сол уақытта Аян кітабының оныншы тарауындағы тарих қайта қайталанады — «жол үстіне жол».

In connection with identifying the history that would be repeated when God’s last day people prophesied again, John was told to “rise and measure” the temple of God. His “measuring” was specifically identified, for he had been placed in the year of 1844, where his stomach was made bitter by the disappointment of October, 22. He was told to measure the temple, but to leave off the courtyard, which he was informed represented the time of the Gentiles, when they would trample down the courtyard for twelve hundred and sixty years. The twelve hundred and sixty years ended in 1798. John was to begin his measuring in 1798, and leave off the previous twelve hundred and sixty years, where the spiritual temple and spiritual Jerusalem had been trodden down. He was standing at the disappointment of 1844, so from 1798 to 1844, is forty-six years. Those forty-six years represent the temple.

Құдайдың соңғы күндердегі халқы қайтадан пайғамбарлық еткен кезде қайталанатын тарихты айқындауға байланысты, Жоханға Құдайдың ғибадатханасын «тұрып өлшеу» бұйырылды. Оның «өлшеуі» нақты түрде айқындалды, өйткені ол 1844 жылға орналастырылған еді, сол жерде оның іші 22 қазандағы түңілуден ащы болды. Оған ғибадатхананы өлшеу айтылды, бірақ ауланы қалдыру бұйырылды; оған ауланың басқа ұлттардың уақытына меңзейтіні, сол кезде олардың ауланы мың екі жүз алпыс жыл бойы таптайтыны хабарланған еді. Мың екі жүз алпыс жыл 1798 жылы аяқталды. Жохан өз өлшеуін 1798 жылдан бастауы және одан бұрынғы мың екі жүз алпыс жылды, яғни рухани ғибадатхана мен рухани Иерусалим аяққа тапталған уақытты, тыс қалдыруы тиіс еді. Ол 1844 жылғы түңілу сәтінде тұрған еді, сондықтан 1798 жылдан 1844 жылға дейін қырық алты жыл болады. Сол қырық алты жыл ғибадатхананы білдіреді.

When John, as God’s last-day people were to prophesy again, as they had done from 1840 to 1844, they would begin when the angel descended at the fulfillment of a prophecy of Islam. Their work of prophesying again would require a work of measuring the temple, and that work would represent an investigation of the “old paths”, which was the history represented by the “temple”, which began at the time of the end in 1798, and ended with the great disappointment of 1844. As they began their work of investigating Jeremiah’s old paths, which is John’s “temple of forty-six years”, the curse of Moses was found in the rubbish scattered all over the temple, and the prediction of the Josiah to come was fulfilled. The work of Josiah is also identified again by Isaiah:

Жохан, Құдайдың ақырғы күндердегі халқы 1840 жылдан 1844 жылға дейін істегеніндей, қайтадан пайғамбарлық етуге тиіс болған кезде, олар исламға қатысты бір пайғамбарлықтың орындалуы кезінде періште төмен түскен сәтте бастауға тиіс еді. Олардың қайтадан пайғамбарлық ету қызметі ғибадатхананы өлшеу ісін талап ететін еді, ал сол іс “ежелгі жолдарды” зерттеуді білдіретін еді; бұл — 1798 жылы, ақырзаман уақыты басталғанда басталып, 1844 жылғы ұлы түңілумен аяқталған, “ғибадатхана” арқылы бейнеленген тарих еді. Олар Еремияның ежелгі жолдарын зерттеу ісін, яғни Жоханның “қырық алты жылдық ғибадатханасын” зерттеуді бастағанда, Мұсаның қарғысы ғибадатхананың бүкіл жеріне шашылып жатқан үйінді-қоқыстың арасынан табылды, әрі келуге тиіс Жосия туралы алдын ала айтылған сөз орындалды. Жосияның ісі Ишая арқылы да қайтадан айқындалып көрсетіледі:

> And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.

> Сенен тарайтындар ежелгі қираған орындарды қайтадан тұрғызады; сен көп ұрпақтардың іргетастарын қалпына келтіресің; әрі сен «Жарылған жерді жөндеуші», «Тұратын жолдарды қалпына келтіруші» деп аталасың. Ишая 58:12.

God’s last-day people were to restore the “paths to dwell in,” which are Jeremiah’s “old paths”. They were to rebuild the old waste places, as the workers in Josiah and Ezra’s histories were accomplishing. They were to employ the methodology of “line upon line,” for they would not simply “raise up” the foundational history of Adventism, that is represented by the temple of forty-six years, but in doing so they were to “raise up the foundations of many generations.” They were to identify that every reform movement represents a foundational work, that “line upon line,” identifies the last-day foundations of 1798 to 1844. They were to repair “the breach,” and the breach represents the initial break in a vessel or a wall that opens the way for further disaster. The “breach” that was to be repaired was the rebellion of 1863.

Құдайдың ақырғы күндердегі халқы Еремияның «ежелгі жолдары» болып табылатын «мекендеуге арналған соқпақтарды» қалпына келтіруге тиіс еді. Олар Жосия мен Езра дәуірлеріндегі еңбеккерлер жүзеге асырғандай, ежелгі қаңыраған орындарды қайта тұрғызуға тиіс еді. Олар «жолма-жол, жолма-жол» әдіснамасын қолдануға тиіс еді, өйткені олар қырық алты жылдық ғибадатханамен бейнеленген Адвентизмнің іргетастық тарихын жай ғана «көтеріп» қана қоймай, сол арқылы «көп ұрпақтардың іргетастарын көтеруге» тиіс еді. Олар әрбір реформалық қозғалыстың іргетастық еңбек екенін, әрі «жолма-жол, жолма-жол» 1798 жылдан 1844 жылға дейінгі ақырғы күндердің іргетастарын айқындайтынын анықтауға тиіс еді. Олар «жарылған жерді» жөндеуге тиіс еді, ал бұл жарылған жер — ыдыста не қабырғада кейінгі апаттарға жол ашатын алғашқы сызат. Жөнделуге тиіс болған «жарылған жер» — 1863 жылғы бүлік еді.

When Josiah arrived on September 11, 2001 God’s last-day people returned to Jeremiah’s old paths and began to measure Millerite history. They discovered the “breach.” They identified the truth of the jewels of Miller’s dream as they built “the old waste places.” They discovered the “seven times,” as had Josiah, and they restored the truth of Leviticus twenty-six, and thus raised “up the former desolations.” When they restored the “first” and the “last” desolations of Leviticus twenty-six they then recognized that one finished in 1798 and the other in 1844. Thus their work of raising up the former desolations, was the very “rod” that was given to John that allowed him to measure the temple.

Жосия 2001 жылғы 11 қыркүйекте келген кезде, Құдайдың соңғы күндердегі халқы Еремияның көне жолдарына қайта оралып, миллериттер тарихын өлшей бастады. Олар «жарықты» тапты. Олар «ескі қираған орындарды» қалпына келтіре отырып, Миллердің түсіндегі асыл тастардың ақиқатын танып білді. Олар, Жосия сияқты, «жеті уақытты» ашып, Левіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауының ақиқатын қалпына келтірді, сөйтіп «бұрынғы қаңырауларды» қайта көтерді. Олар Левіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «алғашқы» және «соңғы» қаңырауларды қалпына келтіргенде, бірінің 1798 жылы, ал екіншісінің 1844 жылы аяқталғанын таныды. Осылайша олардың бұрынғы қаңырауларды қайта көтеру ісі ғибадатхананы өлшеуге мүмкіндік берген, Жоханға берілген дәл сол «таяқ» болды.

The Lion of the tribe of Judah led His people back to the old paths, so they could find the latter rain message, and the latter rain message is the message of Islam of the third woe. When they ultimately discovered the two sacred tables of Habakkuk, as represented by the 1843 and 1850 pioneer charts, they saw that the foundation included the “three woes” of Revelation chapter eight, and that the second woe had concluded in the foundational history where the Millerite temple had been erected. They then recognized that the understanding of the rule of triple application of prophecies had been previously put in place by the Lion of the tribe of Judah, in order that when they returned to Jeremiah’s old paths, they could recognize “the rest and the refreshing”, which is the latter rain message of the third woe, that is identified and established with the two witnesses of the first and second woes.

Яһуда руының Арыстаны Өз халқын көне соқпақтарға қайта алып келді, сонда олар соңғы жаңбыр туралы хабарды таба алсын; ал соңғы жаңбыр туралы хабар — үшінші қасіреттің Ислам туралы хабары. Олар, ақырында, 1843 және 1850 жылдардағы ізашарлық кестелермен бейнеленген Хабаққұқтың екі қасиетті кестесін ашқанда, іргетастың Аян кітабының сегізінші тарауындағы «үш қасіретті» қамтитынын және екінші қасіреттің Миллершіл ғибадатханасы тұрғызылған іргетастық тарихта аяқталғанын көрді. Сонда олар пайғамбарлықтарды үш мәрте қолдану қағидасының түсінігін Яһуда руының Арыстаны алдын ала орнатқанын таныды, осылайша олар Еремияның көне соқпақтарына қайта оралғанда, бірінші және екінші қасіреттердің екі куәгерімен анықталып, орнықтырылған үшінші қасіреттің соңғы жаңбыр туралы хабары болып табылатын «тынығу мен сергітуді» тани алатын болды.

We will continue this study in the next article.

Біз бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> «Жау бауырластарымыз бен апа-қарындастарымыздың ой-санасын осы соңғы күндері нық тұруға дайындалатын халықты әзірлеу ісінен бұрып әкетуге тырысуда. Оның қитұрқы дәлелдері саналарды осы уақыттың қауіптері мен міндеттерінен алыстатуға бағытталған. Олар Мәсіхтің Өз халқына беру үшін көктен Жоханға әкелген нұрын түкке тұрғысыз деп бағалайды. Олар дәл алдымыздағы көріністер ерекше назар аударуға жеткілікті дәрежеде маңызды емес деп үйретеді. Олар көктен бастау алған шындықты пәрменсіз етіп, Құдай халқын бұрынғы тәжірибесінен айырады да, оның орнына жалған ғылымды береді.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> «Жаратқан Ие былай дейді: Жолдарда тұрыңдар да, қараңдар, ескі соқпақтар туралы сұраңдар, қайсысы игі жол екенін біліңдер де, сонымен жүріңдер». Еремия 6:16.

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> «Ешкім де сеніміміздің іргетастарын қопарып тастауға ұмтылмасын,— бұл іргетастар біздің ісіміздің бастауында Сөзді дұғамен зерттеу және аян арқылы қаланған. Біз соңғы елу жыл бойы осы іргетастардың үстіне құрылыс жүргізіп келеміз. Адамдар өздері жаңа бір жол таптық және қаланған іргетастан да берігірек іргетас қоя аламыз деп ойлауы мүмкін. Бірақ бұл — зор алдау. Қаланған іргетастан өзге іргетасты ешкім де қала алмайды.»

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> «Өткен заманда көп адамдар жаңа бір сенім құруға, жаңа қағидаттар орнатуға кіріскен. Бірақ олардың тұрғызғаны қанша уақытқа дейін тұрды? Ол көп ұзамай құлап түсті, өйткені ол Тастың үстіне негізделмеген еді.

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> «Алғашқы шәкірттерге де адамдардың сөздеріне қарсы тұруға тура келмеді ме? Олар жалған теорияларды тыңдауға мәжбүр болмады ма, содан кейін барлығын орындап болған соң: “Себебі салынған негізден басқа ешкім өзге негіз сала алмайды”,— деп берік тұруға тиіс болмады ма?» 1 Қорынттықтарға 3:11.

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> «Сондықтан біз сеніміміздің бастауын ақырына дейін берік ұстауға тиіспіз. Осы халыққа Құдай мен Мәсіх тарапынан құдіретті сөздер жіберілді; сол сөздер оларды осы дүниеден, тармақтан-тармаққа, қазіргі ақиқаттың айқын нұрына алып шықты. Еріндері киелі отпен жанастырылған Құдайдың қызметшілері бұл хабарды жариялады. Құдайлық сөз жарияланған ақиқаттың шынайылығына Өз мөрін басты». Testimonies, 8-том, 296, 297.

Back to Articles