Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Seventeen

Қырықыншы аяттың жасырын тарихы — Он жетінші бөлім

The Second Woe - Part Four

Екінші қасірет — Төртінші бөлім

Author

Jeff Pippenger

Published

June 25, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

## 627, 632 and 637

627, 632 және 637

The “key” that opens the bottomless pit is the battle of Nineveh, fulfilled in 627, five years before Mohammed died in 632. Five years later in 637, the Muslim forces captured the capital of Persia, one of the two great superpowers that engaged in the battle of Nineveh. This event dramatically shifted the balance of power in the Middle East. The battle of Nineveh in 627 sapped the strength of the Persian Empire and ten years later the Persian Empire ended.

Түпсіз тұңғиықты ашатын «кілт» — 627 жылы жүзеге асқан Ниневия шайқасы; бұл Мұхаммед 632 жылы қайтыс болудан бес жыл бұрын болды. Бес жылдан кейін, 637 жылы, мұсылман жасақтары Ниневия шайқасына қатысқан екі ұлы алып державасының бірі — Парсының астанасын басып алды. Бұл оқиға Таяу Шығыстағы күштер тепе-теңдігін түбегейлі өзгертті. 627 жылғы Ниневия шайқасы Парсы империясының қуатын әлсіретті, ал он жылдан кейін Парсы империясы өмір сүруін тоқтатты.

## Humiliation—782

Қорлану—782

One hundred and fifty years after Mohammed’s death in 632, in the Abbasid Campaign of 782, the Abbasid army (reportedly around 95,000 men) launched a massive invasion into Byzantine territory in Asia Minor (modern Turkey). They advanced all the way to Chrysopolis, directly across the Bosporus Strait from Constantinople—coming very close to the Byzantine capital. The Byzantines, under Empress Irene, suffered a serious defeat. As a result, the Byzantines were forced to sign a humiliating three-year truce, agreeing to pay a large annual tribute (around 70,000–90,000 gold dinars) and hand over silk garments and hostages. This campaign was one of the largest and most successful Abbasid incursions into Byzantine lands during the 8th century. It showcased the growing power of the Abbasid Caliphate and the continuing decline of the Byzantine Empire.

632 жылы Мұхаммед қайтыс болғаннан кейін бір жүз елу жыл өткен соң, 782 жылғы Аббас әулетінің жорығында Аббасид әскері (мәліметтер бойынша шамамен 95 000 адам) Кіші Азиядағы (қазіргі Түркия) Византия аумағына жаппай басып кіруді бастады. Олар Босфор бұғазының арғы бетінде, тікелей Константинопольге қарсы орналасқан Хрисопольге дейін жетіп, Византия астанасына өте жақын келді. Императрица Иринаның билігіндегі византиялықтар ауыр жеңіліске ұшырады. Соның нәтижесінде византиялықтар масқаралайтын шарттармен үш жылдық бітімге қол қоюға мәжбүр болды: олар жыл сайын көп мөлшерде алым-салық (шамамен 70 000–90 000 алтын динар) төлеуге, сондай-ақ жібек киімдер мен тұтқындарды тапсыруға келісті. Бұл жорық VIII ғасырда Аббас әулетінің Византия жерлеріне жасаған ең ірі әрі ең табысты басып кірулерінің бірі болды. Ол Аббас халифатының күшейіп келе жатқан қуатын және Византия империясының үздіксіз құлдырауын айқын көрсетті.

## Five months

Бес ай

In Revelation chapter nine the “five months” that equates to one hundred and fifty years is mentioned twice; once in verse five and again in verse ten.

Аян кітабының тоғызыншы тарауында жүз елу жылға тең болатын «бес ай» туралы екі рет айтылады: біріншісі — бесінші аятта, екіншісі — оныншы аятта.

> And to them it was given that they should not kill them, but that they should be tormented five months: and their torment was as the torment of a scorpion, when he striketh a man. And in those days shall men seek death, and shall not find it; and shall desire to die, and death shall flee from them. And the shapes of the locusts were like unto horses prepared unto battle; and on their heads were as it were crowns like gold, and their faces were as the faces of men. And they had hair as the hair of women, and their teeth were as the teeth of lions. And they had breastplates, as it were breastplates of iron; and the sound of their wings was as the sound of chariots of many horses running to battle. And they had tails like unto scorpions, and there were stings in their tails: and their power was to hurt men five months. Revelation 9:5–10.

> Оларға бұларды өлтіруге емес, қайта бес ай бойы азаптауға рұқсат етілді; олардың азабы адамды шаққандағы шаянның азабындай еді. Сол күндері адамдар өлімді іздейді, бірақ оны таба алмайды; өлуді қалайды, бірақ өлім олардан қашады. Шегірткелердің бейнелері соғысқа дайындалған аттарға ұқсас еді; бастарында алтынға ұқсас тәждер бардай, ал жүздері адам жүзіндей еді. Олардың шашы әйелдердің шашындай, ал тістері арыстандардың тістеріндей еді. Үстерінде темір сауытқа ұқсас сауыттары болды; қанаттарының гуілі соғысқа шапқан көп ат жеккен арбалардың дүбіріндей еді. Олардың шаяндарға ұқсас құйрықтары болды, құйрықтарында инелері бар еді; әрі олардың адамдарға бес ай бойы зиян келтіретін күші болды. Аян 9:5–10.

There are two distinct prophetic periods of one hundred and fifty years in Revelation nine’s fifth trumpet. The first is from the death of Mohammed in 632 unto the humiliation of the Empress Irene of Eastern Rome in 782. Chapter nine identifies the rise of Islam in a very detailed fashion. From the uniting of the tribes in 606, to the battle of Nineveh in 627, to Mohammed’s death in 632, then to the defeat of Persia in 637, the rise and fall of Islam is carefully traced in God’s prophetic Word. Islam of Arabia is the power in the first one-hundred-and-fifty-year prophecy of torment. The unification of the tribes by Mohammed in 606; then the “key” battle of Nineveh in 627, followed by Mohammed’s prediction of the demise of both Persia and Rome around 628, then on to his death in 632. These dates represent a specific sequence of events in the line of Islam.

Аян кітабының тоғызыншы тарауындағы бесінші кернейде бір жүз елу жылға созылатын екі айқын бөлек пайғамбарлық кезең бар. Біріншісі — Мұхаммедтің 632 жылғы өлімінен бастап Шығыс Рим императрицасы Иринаның 782 жылғы қорлануына дейінгі кезең. Тоғызыншы тарау исламның көтерілуін өте егжей-тегжейлі түрде айқындайды. 606 жылы тайпалардың бірігуінен, 627 жылғы Ниневия шайқасына дейін, 632 жылғы Мұхаммедтің өліміне, содан кейін 637 жылы Парсының жеңілуіне дейін исламның көтерілуі мен құлдырауы Құдайдың пайғамбарлық Сөзінде мұқият қадағаланып көрсетілген. Арабия исламы — азап шектіру туралы алғашқы бір жүз елу жылдық пайғамбарлықтағы күш. 606 жылы Мұхаммедтің тайпаларды біріктіруі; содан кейін 627 жылғы Ниневияның “кілт” шайқасы, одан соң шамамен 628 жылы Мұхаммедтің Парсы мен Римнің екеуінің де күйреуі туралы алдын ала айтуы, әрі қарай оның 632 жылғы өлімі. Бұл мерзімдер ислам желісіндегі оқиғалардың нақты бір ретін білдіреді.

One hundred and fifty years after Mohammed died in 632, the power-base of Islam changed from Arabia to Turkey, as it drove Eastern Rome all the way back to Constantinople. The first woe represented the Islam of Arabia, and the second woe represented the Islam of Turkey. Within the first woe, both one-hundred-and-fifty-year time prophecies identify the distinction between Islam of Arabia and Islam of Turkey, just as is represented in the distinction of the same truth between the first and second woe.

632 жылы Мұхаммед қайтыс болғаннан кейін бір жүз елу жыл өткен соң, Шығыс Римді Константинопольге дейін толық шегіндірген исламның күш негізі Арабиядан Түркияға ауысты. Бірінші қасірет Арабияның исламын, ал екінші қасірет Түркияның исламын бейнеледі. Бірінші қасіреттің аясында бір жүз елу жылдық екі уақыт пайғамбарлығы да Арабияның исламы мен Түркияның исламы арасындағы айырмашылықты айқындайды; бұл дәл сол шындықтың бірінші және екінші қасірет арасындағы айырмашылықта да бейнеленгені сияқты.

The first one hundred and fifty years began with the demise of Persia and ended with Rome being stuck within the walls of Constantinople. The second period of one hundred and fifty years began with Osman’s (also called Ottman) victory at Nicomedia. The Ottoman victory at Nicomedia refers to the Siege of Nicomedia (modern-day İzmit, Turkey), which took place from 1333 to 1337 when Sultan Orhan Gazi (son of Osman I, the founder of the Ottoman Beylik), laid siege to the important Byzantine city of Nicomedia. The city held out for several years, but eventually surrendered in 1337 due to starvation and lack of supplies. The Byzantine garrison was allowed to leave for Constantinople. Nicomedia was one of the last major Byzantine strongholds in Asia Minor (Anatolia). Its fall effectively ended Byzantine control in most of western Anatolia. This victory allowed the Ottomans to consolidate their power in Bithynia and expand further toward the Bosporus Strait. It was a major stepping stone toward the eventual Ottoman conquest of Constantinople (which happened over a century later in 1453). The siege is often seen as one of the key early victories that transformed the small Ottoman beylik into a rising regional power.

Алғашқы жүз елу жылдық кезең Парсының құлауымен басталып, Римнің Константинополь қабырғаларының ішінде қамалып қалуымен аяқталды. Екінші жүз елу жылдық кезең Османның (Оттман деп те аталады) Никомедиядағы жеңісімен басталды. Османлылардың Никомедиядағы жеңісі Никомедия қоршауын (қазіргі Түркиядағы Измит) білдіреді; бұл қоршау 1333 жылдан 1337 жылға дейін созылды. Осы уақытта Сұлтан Орхан Ғази (Османлы Бейлігінің негізін қалаушы Осман I-дің ұлы) Византияның маңызды қаласы Никомедияны қоршауға алды. Қала бірнеше жыл бойы берілмей тұрды, бірақ ақырында 1337 жылы аштық пен азық-түлік қорының таусылуына байланысты тізе бүкті. Византиялық гарнизонға Константинопольге кетуге рұқсат етілді. Никомедия Кіші Азиядағы (Анадолыдағы) Византияның соңғы ірі тіректерінің бірі болды. Оның құлауы Анадолының батыс бөлігінің басым бөлігіндегі Византия билігінің іс жүзінде аяқталуын білдірді. Бұл жеңіс османлыларға Вифиниядағы өз билігін нығайтуға және Босфор бұғазы бағытына қарай одан әрі кеңеюге мүмкіндік берді. Бұл Константинопольді османлылардың түпкілікті жаулап алуына қарай (бұл бір ғасырдан астам уақыт өткен соң, 1453 жылы болды) апаратын маңызды баспалдақтардың бірі болды. Бұл қоршау көбіне шағын Османлы бейлігін өрлеп келе жатқан өңірлік державаға айналдырған ерте кезеңдегі шешуші жеңістердің бірі ретінде қарастырылады.

When the second one-hundred-and-fifty-year period within the first trumpet concluded on July 27, 1449 the last Constantine sought permission from the Islamic sultan to ascend to the throne of Eastern Rome, thus suffering the same humiliation that the Empress Irene suffered at the end of the first one hundred and fifty years of Revelation nine’s two “five-month” periods. The humiliation of ‘the Empress Irene’ and also of ‘Constantine the last’ typified the later humiliation of the Ottomans, when at the conclusion of the time prophecy of the second woe they sought protection from the four great European powers from the threat of Egypt.

Бірінші керней ішіндегі екінші жүз елу жылдық кезең 1449 жылғы 27 шілдеде аяқталғанда, соңғы Константин Шығыс Рим тағына отыру үшін ислам сұлтанынан рұқсат сұрады; осылайша ол Аян кітабының тоғызыншы тарауындағы екі «бес айлық» кезеңнің алғашқы жүз елу жылының соңында императрица Ирина көрген қорлықтың дәл өзін бастан кешті. «Императрица Иринаның», сондай-ақ «соңғы Константиннің» қорлануы кейінірек Османдардың қорлануын бейнеледі: екінші қасіреттің уақыт пайғамбарлығы аяқталған кезде, олар Мысыр тарапынан төнген қауіптен қорғану үшін Еуропаның төрт ұлы державасынан қорғау іздеді.

## The Pantheon

Пантеон

The pioneers correctly understood and taught that the phrase “the place of his sanctuary was cast down” in Daniel eight and verse eleven was fulfilled by Constantine.

Пионерлер Даниялдың сегізінші тарауының он бірінші аятындағы «оның қасиетті орнының орны жерге құлатылды» деген тіркестің Константин арқылы орындалғанын дұрыс түсініп, үйретті.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down.

> Иә, ол өзін әскердің Князіне дейін ұлықтады, әрі Оның арқылы күн сайынғы құрбандық алып тасталды, және Оның киелі орнының мекені құлатылды.

The “sanctuary” here identified was the Pantheon temple in the city of Rome and the “place of” that temple was Rome. Rome was “cast down” by Constantine when he chose to move the capital of his empire to Constantinople in the year 330. Verse eleven connects with Revelation thirteen and verse two is identifying the same events.

Мұнда анықталған «қасиетті орын» Рим қаласындағы Пантеон ғибадатханасы болды, ал сол ғибадатхананың «орны» — Рим еді. Константин өз империясының астанасын 330 жылы Константинопольге көшіруді таңдағанда, Рим «құлатылады». Он бірінші аят Аян кітабының он үшінші тарауымен байланысады, ал екінші аят сол оқиғалардың өзін көрсетіп тұр.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority.

> Мен көрген мақұлық қабыланға ұқсас еді, оның аяқтары аюдың аяқтарындай, ал аузы арыстанның аузындай еді; әрі айдаһар оған өз күшін, тағын және зор билігін берді.

The dragon was pagan Rome, and pagan Rome gave its “seat” of authority over to the Roman church in 330, when it moved the capital to the east, thus leaving a power vacuum which the papal church happily took advantage of. When we start the line of eastern Rome from the year 330 unto 1453, we find that at the start of the prophecy of eastern Rome, the city of Rome is humiliated by Constantine’s rejection of Rome. That humiliation was repeated with the Empress Irene in 782, at the conclusion of the first one hundred and fifty years of torment. Both those humiliations were repeated by Constantine the last.

Айдаһар — пұтқа табынушы Рим еді, ал пұтқа табынушы Рим 330 жылы астананы шығысқа көшірген кезде, өз билігінің «тағын» Рим шіркеуіне берді; осылайша папалық шіркеу ықыласпен пайдаланып қалған билік вакуумын қалдырды. Шығыс Римнің уақыт желісін 330 жылдан 1453 жылға дейін алғанда, шығыс Рим туралы пайғамбарлықтың басында Рим қаласы Константиннің Римнен бас тартуы арқылы қорланады. Сол қорлану азаптың алғашқы жүз елу жылының аяқталуында, 782 жылы императрица Иринамен бірге қайталанды. Осы екі қорланудың екеуі де соңғы Константин арқылы қайталанды.

## Peculiar Rise and Falls

Ерекше өрлеулер мен құлдыраулар

The fifth and sixth trumpets of Revelation nine provide the details of the fall of eastern Rome, while also chronicling the rise and fall of Islam. Inspiration informs us to study the “rise and fall” of the kingdoms in the books of Daniel and Revelation. Those kingdoms possess their own distinct characteristics associated with their peculiar “rise and falls.” The fall of Judah was brought about by three attacks upon Jerusalem. The Hebrews were carried into Babylon and would return under three decrees, which would initiate the 2,300 years that led to the three angels arriving into history from 1798 unto 1844. Babylon fell in one night. Rome disintegrated, and within its disintegration two aspects of Rome were set forth under the location of either western or eastern Rome. The rise and fall of the Ptolemaic empire and the Seleucid empire in the first third of Daniel eleven typifies the rise and fall of papal Rome. That testimony is simply the conclusion of the story of Alexander and Greece’s dissolution. Unlike Rome, Greece divided into four parts that ultimately became two. Rome divided into east and west, and thereafter western Rome was divided prophetically into three, representing Rome’s threefold government. For eastern Rome, Constantine divided his kingdom unto his three sons. Clearly western and eastern Rome are parallel lines representing the Roman church and the Roman state. With that twofold division is a further threefold division. Greece was four into two, Babylon was one night, Judah was three attacks. With Islam, their “rise” is portrayed as a “release” and their “fall” is a “restraint.”

Аян кітабының тоғызыншы тарауындағы бесінші және алтыншы кернейлер шығыс Римнің құлауының егжей-тегжейін береді, сонымен бірге исламның көтерілуі мен құлдырауын да баяндайды. Шабыт бізге Даниял мен Аян кітаптарындағы патшалықтардың «көтерілуі мен құлдырауын» зерттеуді үйретеді. Ол патшалықтардың әрқайсысына өздерінің ерекше «көтерілуі мен құлдырауына» тән айқын сипаттар тән. Яһуданың құлауы Иерусалимге жасалған үш шабуыл арқылы жүзеге асты. Еврейлер Бабылға айдалып әкетілді және олар үш жарлықтың аясында қайтып оралатын еді; сол жарлықтар 1798 жылдан 1844 жылға дейін тарихқа енген үш періште хабарына алып барған 2 300 жылдық кезеңнің бастамасы болды. Бабыл бір түнде құлады. Рим ыдырады, әрі оның ыдырауының ішінде Римнің екі қыры — батыс Рим мен шығыс Рим — айқындалды. Даниялдың он бірінші тарауының алғашқы үштен бір бөлігіндегі Птоломейлер империясы мен Селевкилер империясының көтерілуі мен құлдырауы папалық Римнің көтерілуі мен құлдырауының бейнесі болып табылады. Бұл куәлік, шын мәнінде, Александр туралы әңгіменің және Грекияның ыдырауының қорытындысы ғана. Римнен өзгеше, Грекия төрт бөлікке бөлініп, ақырында екеуге айналды. Рим шығыс пен батысқа бөлінді, содан кейін батыс Рим пайғамбарлық тұрғыдан үшке бөлінді, бұл Римнің үш құрамды басқаруын білдіреді. Ал шығыс Римге келсек, Константин өз патшалығын үш ұлына бөліп берді. Батыс және шығыс Рим Рим шіркеуі мен Рим мемлекетін бейнелейтін өзара параллель желілер екені айқын. Осы екі жақты бөліністің ішінде тағы бір үш жақты бөлініс бар. Грекия төрттен екіге айналды, Бабыл бір түнде құлады, Яһудаға үш шабуыл жасалды. Ал исламға келсек, олардың «көтерілуі» «босатылу» ретінде, ал «құлдырауы» «тежелу» ретінде бейнеленеді.

Their rise began with Mohammed and they were restrained on August 11, 1840. They were released and immediately restrained at 9/11. They were recently released on October 7, 2023 and have since been restrained in Gaza. Islam will be released again to mark the setting up of the image of the beast. The line of Islamic prophetic history that is represented in chapters nine through eleven in the book of Revelation, identifies the prophetic history of Islam of the third woe. ‘The prophetic history of Islam of the third woe’ is also represented by the seventh and also the third angel. The third angel arrived on October 22, 1844 when the seventh angel began to sound. The third angel and the third woe arrived into prophetic history at 9/11. From 9/11 unto the Sunday law the prophetic history of the first and second woes has been and still is, repeating.

Олардың көтерілуі Мұхаммедтен басталып, 1840 жылдың 11 тамызында тежелді. Олар босатылды да, 11-қыркүйекте дереу қайтадан тежелді. Жақында, 2023 жылдың 7 қазанында, олар тағы босатылды, содан бері Ғазада тежеліп тұр. Аңның мүсінінің орнатылуын белгілеу үшін Ислам тағы да босатылады. Аян кітабының тоғызыншыдан он бірінші тарауларында бейнеленген Исламның пайғамбарлық тарихының желісі үшінші қасіреттің Исламға қатысты пайғамбарлық тарихын айқындайды. «Үшінші қасіреттің Исламға қатысты пайғамбарлық тарихы» жетінші періште арқылы да, сондай-ақ үшінші періште арқылы да бейнеленген. Үшінші періште 1844 жылдың 22 қазанында, жетінші періште керней тарта бастағанда, келді. Үшінші періште мен үшінші қасірет пайғамбарлық тарихқа 11-қыркүйекте енді. 11-қыркүйектен жексенбілік заңға дейін бірінші және екінші қасіреттердің пайғамбарлық тарихы қайталанып келді және әлі де қайталануда.

The “key” of the battle of Nineveh, draws two powers, Rome and Persia into direct and inseparable connection with Islam. Nineveh identifies more clearly than any other passage of Scripture the progressive demise of both western and eastern Rome.

Ниневия шайқасының «кілті» екі державаны — Рим мен Парсыны — исламмен тікелей әрі ажырамас байланысқа енгізеді. Ниневия Жазбаның кез келген өзге үзіндісіне қарағанда батыс және шығыс Римнің біртіндеп күйреуін анағұрлым айқын көрсетеді.

Herod is a symbol of the dragon; he was representing Rome. The dragon at the end of the world is the United Nations. At the Sunday law the sixth kingdom falls, the seventh begins, but they give their kingdom to the eighth kingdom at their own birthday party. The seventh kingdom has just been born, and it immediately agrees to give its kingdom to the whore of Babylon for one hour, as typified by Herod promising up to half his kingdom to Salome.

Ирод — айдаһардың нышаны; ол Римнің өкілі болды. Дүниенің соңындағы айдаһар — Біріккен Ұлттар Ұйымы. Жексенбілік заң кезінде алтыншы патшалық құлайды, жетіншісі басталады, бірақ олар өз патшалықтарын сегізінші патшалыққа өздерінің туған күн тойында береді. Жетінші патшалық жаңа ғана дүниеге келді, әрі ол бірден өз патшалығын бір сағатқа Бабылдың жезөкшесіне беруге келіседі; бұған Иродтың Саломеяға өз патшалығының жартысына дейін уәде беруі ишарат етеді.

Right where the United States falls, the United Nations is born and the threefold union is implemented. Herod is the dragon, and Herodias is the papacy, and the United States is Salome. Herod was in an unlawful marriage alliance, for he was married to his brother’s wife, and at the prophetic level he was in an incestuous relationship with Salome, for it is clear that he was lusting after her as she danced. The dragon has relations with both the mother and daughter. This is important to see when you determine that western and eastern Rome represents church craft and statecraft respectively. Rome, the fourth kingdom of Bible prophecy, placed the papacy on the throne prophetically, and in so doing it typified the United States who will once again place the papacy on the throne.

Америка Құрама Штаттары дәл құлайтын сәтте, Біріккен Ұлттар Ұйымы дүниеге келеді де, үш жақты одақ іске асырылады. Ирод — айдаһар, ал Иродия — папалық, ал Америка Құрама Штаттары — Саломея. Ирод заңсыз неке одағында болды, өйткені ол өз бауырының әйелімен некелескен еді; әрі пайғамбарлық деңгейде ол Саломеямен қан аралас қатынаста болды, өйткені оның билеп жүргенінде Иродтың соған нәпсіқұмарлықпен қарағаны анық. Айдаһардың анамен де, қызбен де қатынасы бар. Батыс және шығыс Римі тиісінше шіркеулік айлакерлік пен мемлекеттік айлакерлікті білдіретінін айқындағанда, мұны көру маңызды. Киелі кітап пайғамбарлығындағы төртінші патшалық — Рим — пайғамбарлық тұрғыдан папалықты таққа отырғызды, әрі осылай ете отырып, ол папалықты таққа қайтадан отырғызатын Америка Құрама Штаттарының бейнесін көрсетті.

The progressive demise of western Rome from 330 unto 476 represents the progressive demise of the United States from 1798 unto the Sunday law. The year “330” and the year “1798” are both prophetic waymarks called “the time appointed” or the “time of the end” in the book of Daniel. 330 marks the beginnings of western and eastern Rome. The ending of both is the humiliation of the Roman leader, just as Constantine humiliated the city of Rome at the beginning. 476 was the end of a prophetic period that marks how the prestigious political structure of Rome disintegrated under three steps. A period that began with the city being rejected in 330 was followed by the humiliation of their entire political structure—their glorious republic, which had been the primary bragging point for ancient Rome, was taken apart, and ultimately reached 476, when there would never be a ruler over Rome that was from an actual Roman bloodline. Two lines of Rome beginning in the year 330, and the passage where those two lines are set forth, also includes two prophetic lines of five months. The line of western Rome begins and ends with progressive humiliation. The line of eastern Rome begins and ends with progressive humiliation in 1449, as Constantine the last asked permission to reign.

Батыс Римнің 330 жылдан 476 жылға дейінгі біртіндеп құлдырауы 1798 жылдан Жексенбі заңына дейінгі Америка Құрама Штаттарының біртіндеп құлдырауын бейнелейді. «330» жылы мен «1798» жылы — екеуі де Даниял кітабында «тағайындалған уақыт» немесе «ақырзаман уақыты» деп аталатын пайғамбарлық межелер. 330 жыл батыс және шығыс Римнің бастауын белгілейді. Екеуінің де соңы — Рим басшысының қорлануы, дәл сол сияқты Константин әуелде Рим қаласын қорлаған еді. 476 жыл Римнің беделді саяси құрылымының үш саты арқылы ыдырағанын көрсететін пайғамбарлық кезеңнің соңы болды. Қала 330 жылы теріске шығарылудан басталған кезеңнен кейін олардың бүкіл саяси құрылымының қорлануы келді — ежелгі Римнің басты мақтанышы болған олардың даңқты республикасы күйретілді, әрі ақырында 476 жылға жетті, сол кезде Римнің үстінен бұдан былай шынайы римдік қаннан шыққан ешбір билеуші болмайтын еді. 330 жылдан басталатын Римнің екі желісі және сол екі желі баяндалатын үзіндіде бес айлық екі пайғамбарлық желі де қамтылады. Батыс Римнің желісі біртіндеп қорланумен басталып, біртіндеп қорланумен аяқталады. Шығыс Римнің желісі 1449 жылы біртіндеп қорланумен басталып, біртіндеп қорланумен аяқталады, сол кезде соңғы Константин билік етуге рұқсат сұраған еді.

One of the five month periods leads to the end of Arabic Islam as the focus of prophecy and the beginning of Turkish Islam in 782. On that date Empress Irene is humiliated, in alignment with the humiliation of Constantine the last at the end of the second five-month prophecy. Two five-month prophecies within one narrative of fifteen verses. One portrays a history of the Islam of Arabia the other Islam of Turkey. Both conclude with the humiliation of eastern Rome. The conclusion of one of the prophecies was fulfilled by a woman being humiliated and the other by a man. Line upon line they identify a humiliation of the church and the state of eastern Rome. Both humiliations are brought about by Islam of the first woe. The humiliation of Constantine the last in 1449, begins a four-year period that ends in 1453, with the walls of Constantinople coming down. 1449 represents a humiliation and 1453 the walls come down and a kingdom ends.

Бес айлық кезеңдердің бірі арабтық исламның пайғамбарлықтың назарындағы нысаны ретіндегі аяқталуына және 782 жылы түріктік исламның басталуына алып келеді. Сол күні императрица Ирина қорланады; бұл екінші бес айлық пайғамбарлықтың соңындағы соңғы Константиннің қорлануымен сәйкес келеді. Он бес аяттан тұратын бір баяндаудың ішінде екі бес айлық пайғамбарлық бар. Бірі Арабиядағы исламның тарихын, екіншісі Түркиядағы исламды бейнелейді. Екеуі де шығыс Римнің қорлануымен аяқталады. Пайғамбарлықтардың бірінің қорытындысы бір әйелдің қорлануы арқылы, ал екіншісі бір ер адамның қорлануы арқылы орындалды. Жол үстіне жол болып, олар шығыс Римнің шіркеуі мен мемлекетінің қорлануын айқындайды. Екі қорлауды да бірінші қасіреттің исламы жүзеге асырады. 1449 жылы соңғы Константиннің қорлануы 1453 жылы аяқталатын төрт жылдық кезеңді бастайды; сол кезде Константинопольдің қабырғалары құлап түседі. 1449 жыл қорлануды білдіреді, ал 1453 жылы қабырғалар құлап, патшалық аяқталады.

## Death of Mohammed

Мұхаммедтің өлімі

One of the two five-month periods begins with the death of Mohammed, who is identified as the “king that was over them” in verse eleven.

Бес айлық екі кезеңнің бірі 11-аятта «олардың үстіндегі патша» деп сипатталатын Мұхаммедтің өлімінен басталады.

> And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon.

> Олардың үстінен патша болып тұңғиықтың періштесі тұрды; оның есімі еврей тілінде Абаддон, ал грек тілінде оның аты Аполлион.

The king over them was Mohammed, for he is identified in verse one, so he is not some other Islamic figure; he is Mohammed the king, and a king is a kingdom and Islam is the kingdom of Mohammed.

Олардың үстіндегі патша Мұхаммед еді, өйткені ол бірінші аятта анықталған; демек, ол исламдағы өзге бір тұлға емес. Ол — патша Мұхаммед, ал патша — патшалық, және ислам — Мұхаммедтің патшалығы.

> And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit; and there arose a smoke out of the pit, as the smoke of a great furnace; and the sun and the air were darkened by reason of the smoke of the pit. And there came out of the smoke locusts upon the earth: and unto them was given power, as the scorpions of the earth have power. Revelation 9:1–3.

> Бесінші періште кернейін тартты, сонда мен көктен жерге құлаған бір жұлдызды көрдім; оған түпсіз шыңыраудың кілті берілді. Ол түпсіз шыңырауды ашты; сонда шыңыраудан зор пештің түтініндей түтін шықты; әрі шыңырау түтінінің салдарынан күн мен ауа қараңғыланды. Түтіннің ішінен жер бетіне шегірткелер шықты; оларға жердегі шаяндардың күші қандай болса, сондай күш берілді. Аян 9:1–3.

The repetition of the first and second woes within the third woe parallels the repetition of the first and second angels within the third angel. Mohammed, the king was given the key to open the bottomless pit and 9/11 identifies when the third angel is empowered. Christ as the mighty angel then descended as the first strike of Balaam arrived in prophetic history. Then the bottomless pit opened and Islam became a subject of world history again. Christ then led His people back to the old paths of Jeremiah and the message of the third woe and third angel began to be sounded. In 2015, Trump announced his intent to run for president, thus stirring up the globalist dragon powers and the bottomless pit then released the atheism that ultimately killed Trump in the streets of Sodom and Egypt. At the Sunday law the beast that is the eighth that is of the seven will ascend out of the bottomless pit. The beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and the ending identifies the rise of a bottomless pit power.

Үшінші қасіреттің ішіндегі бірінші және екінші қасіреттердің қайталануы үшінші періштенің ішіндегі бірінші және екінші періштелердің қайталануына сәйкес келеді. Патша Мұхаммедке тұңғиық шұңқырды ашатын кілт берілді, ал 11 қыркүйек үшінші періштенің күш-қуат алатын уақытын айқындайды. Сонда Құдіретті Періште ретіндегі Мәсіх Балағамның алғашқы соққысы пайғамбарлық тарихқа келген кезде төмен түсті. Содан кейін тұңғиық шұңқыр ашылып, ислам қайтадан дүниежүзілік тарихтың бір тақырыбына айналды. Содан соң Мәсіх Өз халқын Еремияның ежелгі соқпақтарына бастап барды, әрі үшінші қасірет пен үшінші періштенің хабары жариялана бастады. 2015 жылы Трамп президенттікке түсу ниетін жариялады, осылайша жаһаншыл айдаһар күштерін қоздырып, содан кейін тұңғиық шұңқыр Трампты Содом мен Мысырдың көшелерінде ақырында өлтірген атеизмді босатып жіберді. Жексенбілік заң кезінде жетінің бірі болып табылатын сегізінші аң тұңғиық шұңқырдан көтеріледі. Жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытының басталуы да, аяқталуы да тұңғиық шұңқыр күшінің көтерілуін айқындайды.

> The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. Revelation 17:8.

> Сен көрген аң бұрын бар еді, қазір жоқ, бірақ түпсіз тұңғиықтан шығып, құрып кетуге барады; жер бетінде тұратындар — есімдері дүниенің іргесі қаланғаннан бері өмір кітабына жазылмағандар — бұрын бар болып, қазір жоқ, бірақ сонда да бар сол аңды көргенде, таңғалатын болады. Аян 17:8.

Islam is the key that opened the bottomless pit on 9/11 and that opens the bottomless pit at the Sunday law. In the midst of the sealing time, the dragon-beast of globalism also came out of the bottomless pit.

Ислам — 11 қыркүйекте тұңғиық шыңырауды ашқан және жексенбілік заң кезінде де сол тұңғиық шыңырауды ашатын кілт. Мөр басу уақытының дәл ортасында жаһанданудың айдаһар-анары да тұңғиық шыңыраудан шықты.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. Revelation 11:7.

> Олар өз куәліктерін аяқтаған кезде, тұңғиықтан көтерілетін аң оларға қарсы соғыс ашып, оларды жеңіп, өлтіреді. Аян 11:7.

The key that opens all three waymarks of a power from the bottomless pit was given to Mohammed, the king of the kingdom of Islam. The battle of Nineveh in 627 represented a battle between two powers that depleted the power of both combatants that allowed Islam to rapidly rise into power. The key was turned on 9/11 and Islam’s rise began, though it was restrained shortly thereafter. The battle of Nineveh was typified at 9/11, for Islam’s rise there began as the mighty angel descended to lighten the earth with His glory, and the star, which means messenger, also fell from heaven. The battle of Nineveh is also typified at the end, when the Sunday law arrives and the second period of the Dark Ages begins as the smoke of the Islamic religion blots out the sun.

Түпсіз тұңғиықтан шыққан бір биліктің барлық үш межесін ашатын кілт Ислам патшалығының патшасы Мұхаммедке берілді. 627 жылғы Ниневия шайқасы екі биліктің арасындағы шайқасты бейнеледі; ол қақтығыс екі жақтың да қуатын әлсіретіп, соның нәтижесінде Исламның билікке тез көтерілуіне жол ашты. Кілт 11 қыркүйекте бұрылды, сөйтіп Исламның өрлеуі басталды, бірақ көп ұзамай ол тежелді. Ниневия шайқасы 11 қыркүйекте алдын ала бейнеленді, өйткені сол жерде Исламның өрлеуі Құдіретті Періштенің Өзінің салтанатымен жерді нұрландыру үшін төмен түсуімен басталды, әрі «жұлдыз», яғни «хабаршы» дегенді білдіретін, көктен де құлады. Ниневия шайқасы ақырында да алдын ала бейнеленеді: жексенбілік заң келген кезде және Ислам дінінің түтіні күнді қараңғыландырған шақта Қараңғы ғасырлардың екінші кезеңі басталады.

## Exeter

Эксетер

The Sunday law is typified when the message of the midnight cry arrived at the Exeter camp meeting. Then the final movements of the setting up of the image of the beast begins. The formation, or the setting up of the image began at 9/11, but at the ending of the period, the period of the proclamation of the midnight cry is also a fractal of the entire period of the image’s formation that began at 9/11. The beginning represents the ending. The first woe typifies the third woe, just as the first angel typifies the third angel. The battle of Nineveh at the ending of the sealing time, identifies the battle of Nineveh at the beginning. The battle of Nineveh at the Sunday law, is the ending of the sealing time that began at 9/11, but it is also the ending of the period of the proclamation of the midnight cry. The battle of Nineveh is therefore typified at the beginning of the midnight cry proclamation, that identifies the final steps in the formation of the image of the beast in the United States, and at the Sunday law the beginning of the formation of the image of the beast in the world begins. Nineveh is the key that aligns the various lines that find their perfect fulfillment in the hidden history of verse forty.

Эксетердегі лагерьлік жиналысқа түн ортасындағы айқай туралы хабар жеткен кезде жексенбілік заңның бейнесі көрінеді. Сонда аңның мүсінін орнатудың соңғы қимылдары басталады. Мүсіннің қалыптасуы, яғни оны орнату 9/11-де басталды, бірақ осы кезеңнің соңында түн ортасындағы айқайды жариялау кезеңі де 9/11-де басталған мүсіннің қалыптасуының бүкіл кезеңінің фракталы болып табылады. Басталуы аяқталуды бейнелейді. Бірінші қасірет үшінші қасіретті бейнелейтіні сияқты, бірінші періште де үшінші періштені бейнелейді. Мөрлену уақытының соңындағы Ниневия шайқасы басталу кезіндегі Ниневия шайқасын айқындайды. Жексенбілік заң кезіндегі Ниневия шайқасы 9/11-де басталған мөрлену уақытының аяқталуы болып табылады, бірақ ол сондай-ақ түн ортасындағы айқайды жариялау кезеңінің де аяқталуы болып табылады. Сондықтан Ниневия шайқасы түн ортасындағы айқайды жариялаудың басында бейнеленеді; бұл Америка Құрама Штаттарында аңның мүсінінің қалыптасуындағы соңғы қадамдарды айқындайды, ал жексенбілік заң кезінде дүниеде аңның мүсінінің қалыптасуының басталуы басталады. Ниневия — қырықыншы аяттың жасырын тарихында кемел орындалуын табатын әртүрлі желілерді үйлестіретін кілт.

We will proceed further in the next article.

Келесі мақалада біз әрі қарай жалғастырамыз.

Back to Articles