Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Five

Даниял кітабы — Қырық бесінші бөлім

The Symbolic Transformation: Unraveling the Mystery of the Daily in the Book of Daniel

Рәміздік Өзгеріс: Даниял кітабындағы «күнделіктінің» құпиясын ашу

Author

Jeff Pippenger

Published

January 9, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “daily” in the book of Daniel was recognized by William Miller as a symbol of pagan Rome or paganism, but in the last days it is the symbol of the rejection of William Miller’s foundational truths. It represents the end of a rebellion that began in 1863, with the rejection of Miller’s understanding of Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six. When Adventism rejected the correct identification of “the daily” as paganism, they turned the symbol of Satan into a symbol of Christ. Isaiah identifies that this work was turning things upside down. The rejection of “the daily” was put in place in the 1930’s (the third generation of Adventism), but it had been a controversy since 1901 (the second generation of Adventism). As with ancient Israel, a progressive rejection of truth led to the acceptance of an error that contained the elements of the unpardonable sin.

Даниял кітабындағы «күнделікті» ұғымын Уильям Миллер пұтқа табынушы Римнің немесе пұтқа табынушылықтың нышаны ретінде таныды, бірақ соңғы күндері ол Уильям Миллердің іргелі шындықтарын теріске шығарудың нышаны болып табылады. Ол 1863 жылы, Мұсаның Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақытты» Миллердің қалай түсінгенін теріске шығарудан басталған бүліктің аяқталуын бейнелейді. Адвентизм «күнделіктінің» пұтқа табынушылық екенін дұрыс айқындауды теріске шығарғанда, олар Шайтанның нышанын Мәсіхтің нышанына айналдырды. Ишая бұл істің бәрін төңкеріп тастау болғанын көрсетеді. «Күнделіктіні» теріске шығару 1930-жылдары (Адвентизмнің үшінші ұрпағында) орнықтырылды, бірақ бұл мәселе 1901 жылдан бері (Адвентизмнің екінші ұрпағында) дау-дамай тудырып келген еді. Ежелгі Исраилде болғандай, шындықты біртіндеп теріске шығару кешірілмес күнәнің элементтерін қамтыған адасушылықты қабылдауға алып келді.

The unpardonable sin for the quibbling Jews, was represented when they identified the works that Christ had done as the works of Satan. Ancient Israel is the premier symbol of modern Israel, and modern Israel did that very thing, only in reverse. They took the works of Satan (paganism), and attributed those works to Christ. Ancient Israel’s rebellion includes their choice of Satan as their king.

Ұсақ-түйекке шүйлігетін яһудилер үшін кешірілмейтін күнә Мәсіхтің істеген істерін шайтанның істері деп таныған кезде бейнеленді. Ежелгі Исраил — қазіргі Исраилдің басты нышаны, ал қазіргі Исраил дәл сол нәрсені, тек керісінше, істеді. Олар шайтанның істерін (пұтқа табынушылықты) алып, сол істерді Мәсіхке теліді. Ежелгі Исраилдің бүлігіне шайтанды өз патшасы етіп таңдауы да кіреді.

> When Pilate therefore heard that saying, he brought Jesus forth, and sat down in the judgment seat in a place that is called the Pavement, but in the Hebrew, Gabbatha. And it was the preparation of the passover, and about the sixth hour: and he saith unto the Jews, Behold your King! But they cried out, Away with him, away with him, crucify him. Pilate saith unto them, Shall I crucify your King? The chief priests answered, We have no king but Caesar. Then delivered he him therefore unto them to be crucified. And they took Jesus, and led him away. John 19:13–16.

> Сонда Пилат бұл сөзді естігенде, Исаны сыртқа алып шықты да, Төселген Тас деп аталатын, ал еврейше Ғаббата деген жерде сот тағына отырды. Бұл Құтқарылу мейрамына әзірлік күні еді, шамамен алтыншы сағат болатын. Сонда ол яһудилерге: «Міне, Патшаларың!» — деді. Ал олар: «Жой оны, жой оны, айқышқа шегеле!» — деп айқайлады. Пилат оларға: «Патшаларыңды айқышқа шегелейін бе?» — деді. Бас діни қызметкерлер: «Бізде Қайсардан басқа патша жоқ», — деп жауап берді. Сонда Пилат Оны айқышқа шегелеу үшін оларға тапсырды. Олар Исаны алып, алып кетті. Жохан 19:13–16.

Pilate was the representative of pagan Rome, and Sister White identifies that the dragon who was kicked out of heaven in Revelation chapter twelve, is Satan, but in a secondary sense the dragon, is also pagan Rome. The dragon is therefore symbolized by “the daily.” The end of ancient Israel’s rebellion, when they publicly proclaimed, “We have no king but Caesar,” represented their public declaration that they were subjects of their king, and their king was Satan. That rebellion against God as King, began in the days of Samuel the prophet, when they rejected God as their king and demanded that they be given a human king so they could be as the other nations.

Пилат пұтқа табынушы Римнің өкілі болды, әрі Уайт ханым Аян кітабының он екінші тарауында көктен қуылып тасталған айдаһардың Шайтан екенін, ал екінші бір мағынада айдаһардың сондай-ақ пұтқа табынушы Рим екенін анық көрсетеді. Сондықтан айдаһар «күнделікті» арқылы бейнеленген. Ежелгі Исраилдің бүлігінің соңы, олар көпшілік алдында: «Бізде Қайсардан басқа патша жоқ»,— деп жариялаған кезде, өздерінің патшасының қоластындағы адамдар екендерін ашық жариялағанын білдірді, ал олардың патшасы Шайтан еді. Патша ретіндегі Құдайға қарсы сол бүлік Самуил пайғамбардың күндерінде, олар Құдайды өздеріне патша ретінде қабылдамай, өзге халықтар сияқты болу үшін өздеріне адам патша берілуін талап еткен кезде басталды.

> Then all the elders of Israel gathered themselves together, and came to Samuel unto Ramah, And said unto him, Behold, thou art old, and thy sons walk not in thy ways: now make us a king to judge us like all the nations. But the thing displeased Samuel, when they said, Give us a king to judge us. And Samuel prayed unto the Lord. And the Lord said unto Samuel, Hearken unto the voice of the people in all that they say unto thee: for they have not rejected thee, but they have rejected me, that I should not reign over them. According to all the works which they have done since the day that I brought them up out of Egypt even unto this day, wherewith they have forsaken me, and served other gods, so do they also unto thee. 1 Samuel 8:4–8.

> Сонда Исраилдің барлық ақсақалдары жиналып, Рамаға, Самуилге келіп, оған былай деді: «Міне, сен қартайдың, ал ұлдарың сенің жолдарыңмен жүрмейді; енді бізге барлық халықтардікіндей бізді билейтін патша қойып бер». Бірақ «Бізге бізді билейтін патша бер» деген сөз Самуилге ұнамады. Сонда Самуил Жаратқан Иеге сиынды. Жаратқан Ие Самуилге былай деді: «Халықтың саған айтқандарының бәрінде олардың даусына құлақ ас; өйткені олар сенен бас тартқан жоқ, бірақ Менің олардың үстінен патшалық етуімнен бас тартып отыр. Мен оларды Мысырдан алып шыққан күннен бастап осы күнге дейін істеп келген істерінің бәріне сай, олар Мені тастап, өзге тәңірлерге қызмет еткендей, саған да солай істеп отыр». 1 Патшалықтар 8:4–8.

Ancient Israel never recognized that they had rejected God, or that their desire for an earthly king would progress to the point where they crucified the Messiah, and chose Satan as their king. Their rebellion was hidden from their eyes by their own self-righteous ideas that in spite of rejecting God, they were still the chosen people, for after all, they reasoned, God still maintained a holy prophetic ministry, even after Samuel.

Ежелгі Исраил Құдайды қабылдамай тастағандарын, сондай-ақ олардың жердегі патшаға деген қалауының ақырында Мәсіхті айқышқа шегелеп, Шайтанды өздеріне патша етіп таңдауға дейін жететінін ешқашан ұғынған жоқ. Құдайды теріске шығарғандарына қарамастан, өздерінің әлі де таңдалған халық екендігі жөніндегі өз-өздерін ақтайтын түсініктері олардың бүлігін өз көздерінен жасырып тұрды; өйткені, өз пайымдауларынша, Самуилден кейін де Құдай киелі пайғамбарлық қызметті әлі де сақтап тұрған еді.

They misinterpreted the prophetic ministry of the prophets, believing that the presence of God’s prophets proved they were God’s chosen people. They did not see that they were far from God and the prophets were seeking to lead them back to God, for they interpreted the activity of the prophets as evidence of God’s leading. This was in spite of their continued rejection of all the messages of the prophets that were sent to them. The same deception came upon Adventism in 1863.

Олар пайғамбарлардың пайғамбарлық қызметін қате түсінді: Құдайдың пайғамбарларының өз араларында болуы олардың Құдайдың таңдаулы халқы екендігінің дәлелі деп сенді. Олар өздерінің Құдайдан алыс кеткенін көрмеді, ал пайғамбарлар оларды Құдайға қайта алып келуге ұмтылып жүрген еді; өйткені олар пайғамбарлардың қызметін Құдайдың басшылығының айғағы деп түсінді. Бұл өздеріне жіберілген пайғамбарлардың барлық хабарларын үздіксіз теріске шығарып отырғандарына қарамастан болды. Дәл осы алдану 1863 жылы Адвентизмнің басына да келді.

Adventism rejected the movement that had been brought together through the ministry of William Miller, and chose to become a legally registered church the same year in which they rejected Moses’ message of the “seven times,” as delivered by Elijah (William Miller). The same year they produced a counterfeit prophetic chart, that could no longer be read, and could no longer “speak” as per Habakkuk 2, verse 3, for it required a handout to explain it. Habakkuk’s charts could be read just as they existed and therefore they could “speak”.

Адвентизм Уильям Миллердің қызметі арқылы біріктірілген қозғалысты қабылдамай тастап, Ілияс (Уильям Миллер) жеткізген Мұсаның «жеті уақыт» туралы хабарын теріске шығарған сол жылдың өзінде заңды түрде тіркелген шіркеу болуды таңдады. Сол жылы олар енді оқуға келмейтін әрі оны түсіндіру үшін қосымша парақша қажет болғандықтан, Хабаккук 2-тарау, 3-аятқа сәйкес енді «сөйлей» алмайтын жалған пайғамбарлық кесте жасады. Хабаккуктың кестелері қандай күйде болса, сол күйінде оқыла алатын, сондықтан олар «сөйлей» алатын.

Adventism refused to accomplish any self-examination of the choice they made in 1863, for after all they had the prophetess among them, proving they were the remnant people identified in the book of Revelation, which had the Spirit of Prophecy. They manifested the same spirit and attitude of ancient Israel, and the rebellion that began with the rejection of the first jewel that was discovered by Miller, ultimately led to their rejection of Miller’s identification of the jewel of “the daily” also.

Адвентизм 1863 жылы жасаған таңдауы жөнінде қандай да бір өзін-өзі тексеруді жүзеге асырудан бас тартты, өйткені, түптеп келгенде, олардың арасында пайғамбар әйел болды; бұл олардың Аян кітабында Пайғамбарлық Рухына ие болған қалдық халық ретінде айқындалғанын дәлелдейді. Олар ежелгі Исраилдің дәл сол рухы мен көзқарасын көрсетті, ал Миллер ашқан алғашқы асылды қабылдамай тастаудан басталған бүлік, ақырында, Миллердің «күнделікті» асылын айқындауын да қабылдамай тастауына алып келді.

Modern Israel rejected Miller’s understanding of “the daily,” a symbol of pagan Rome, which in turn is a symbol of Satan, and claimed that “the daily” is a symbol of Christ. In other words, modern Israel chose to accept a satanic symbol as a symbol of Christ. Just as ancient Israel proclaimed that they had no king but Caesar, a representative of pagan Rome, which is a symbol of Satan.

Қазіргі Исраил Миллердің «күнделікті» туралы түсінігін, яғни пұтқа табынушы Римнің нышанын, ал оның өз кезегінде Шайтанның нышаны екенін, қабылдамай, «күнделікті» Мәсіхтің нышаны деп мәлімдеді. Басқаша айтқанда, қазіргі Исраил шайтандық нышанды Мәсіхтің нышаны ретінде қабылдауды таңдады. Ежелгі Исраилдің Шайтанның нышаны болып табылатын пұтқа табынушы Римнің өкілі — Қайсардан басқа патшамыз жоқ деп жариялағаны сияқты.

In terms of prophetic application, that choice demanded that modern Israel would need to redefine chapters seven, eight and nine of Daniel, which were the very chapters that are represented by the Ulai River, and were the increase of knowledge in Millerite history. They would be forced to change those chapters, for chapter eight directly references “the daily” three times.

Пайғамбарлық қолданылу тұрғысынан алғанда, бұл таңдау қазіргі Исраилден Даниял кітабының дәл Ұлай өзенімен бейнеленген және Миллершілер тарихындағы білімнің артуын құраған жетінші, сегізінші және тоғызыншы тарауларын қайта айқындауды талап етті. Олар сол тарауларды өзгертуге мәжбүр болар еді, өйткені сегізінші тарауда «күнделікті» туралы тікелей үш рет айтылған.

Forced by the history where the vision of the Ulai River was unsealed, the Millerites could see no other earthly kingdoms before Christ returned and set up His everlasting kingdom, as represented in Daniel chapter two. They therefore treated the fourth kingdom of Rome as one kingdom with two aspects. Those two aspects were directly represented in chapters seven and eight of Daniel. Daniel identifies that the vision he received in chapter eight was to be understood in connection with the vision of chapter seven.

Ұлай өзеніне қатысты аянның ашылған тарихының ықпалымен, миллериттер Мәсіх қайта оралып, Даниял кітабының екінші тарауында бейнеленгендей Өзінің мәңгілік Патшалығын орнатқанға дейін жер бетінде бұдан өзге ешбір патшалықты көре алмады. Сондықтан олар Римнің төртінші патшалығын екі қыры бар бір патшалық ретінде қарастырды. Сол екі қыр Даниялдың жетінші және сегізінші тарауларында тікелей бейнеленген. Даниял сегізінші тарауда алған аяны жетінші тараудағы аянмен байланыста түсіну керек екенін анық көрсетеді.

> In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. Daniel 8:1.

> Белшазар патшаның билігінің үшінші жылында маған, яғни маған — Даниялға, әуелгіде маған көрінгеннен кейін, бір аян көрінді. Даниял 8:1.

The vision “which appeared unto” Daniel “at the first,” was the vision of chapter seven.

Даниялға «әуелде көрінген» аян — жетінші тараудағы аян еді.

> In the first year of Belshazzar king of Babylon Daniel had a dream and visions of his head upon his bed: then he wrote the dream, and told the sum of the matters. Daniel 7:1.

> Бабыл патшасы Белшазардың патшалығының бірінші жылында Даниял өз төсегінде жатқанда түс көріп, басындағы аяндарды көрді; содан кейін ол сол түсті жазып, істің мән-жайын баяндады. Даниял 7:1.

The two visions represent two aspects of the kingdoms of Bible prophecy that had first been represented in chapter two of Daniel. The four kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece and Rome were repeated in chapters seven, and then again in chapter eight, but with a distinction between the political elements of the four kingdoms and the religious elements of the four kingdoms. In Daniel seven, the kingdoms are represented by beasts of prey, but in chapter eight the same kingdoms are presented by sanctuary beasts. Daniel wished to understand the vision of chapter seven, and Gabriel came to him to explain.

Екі аян Даниял кітабының екінші тарауында алғаш рет бейнеленген Киелі кітаптағы пайғамбарлық патшалықтардың екі қырын көрсетеді. Бабыл, Мидия-Парсы, Грекия және Рим деген төрт патшалық жетінші тарауда қайталанып, содан кейін сегізінші тарауда тағы да берілді, бірақ бұл жолы төрт патшалықтың саяси қырлары мен діни қырларының арасындағы айырмашылық көрсетілді. Даниялдың жетінші тарауында бұл патшалықтар жыртқыш аңдар арқылы бейнеленген, ал сегізінші тарауда сол патшалықтар киелі орынның аңдары арқылы көрсетілген. Даниял жетінші тараудағы аянды түсінуді қалады, сонда Жәбірейіл оған түсіндіріп беру үшін келді.

> I Daniel was grieved in my spirit in the midst of my body, and the visions of my head troubled me. I came near unto one of them that stood by, and asked him the truth of all this. So he told me, and made me know the interpretation of the things. These great beasts, which are four, are four kings, which shall arise out of the earth. But the saints of the most High shall take the kingdom, and possess the kingdom forever, even for ever and ever. Daniel 7:15–18.

> Мен, Даниял, тәнімнің ішінде рухыммен қайғырдым, ал басымдағы аяндар мені мазалады. Сонда мен сол жерде тұрғандардың біріне жақындап, осының бәрінің ақиқатын сұрадым. Ол маған айтып беріп, бұл нәрселердің жорамалын білдірді. Бұл ұлы аңдар — төртеу — жерден шығатын төрт патша. Бірақ Ең Жоғарғының қасиеттілері патшалықты қабылдап, патшалықты мәңгі иеленеді, иә, мәңгілік мәңгі иеленеді. Даниял 7:15–18.

Daniel was informed that the four beasts were four earthly kingdoms that would exist until God’s everlasting kingdom would be set up, in agreement with Daniel chapter two. There were to be four earthly kingdoms that preceded the arrival of God’s everlasting kingdom, as represented by the rock that was cut out of the mountain and filled the whole earth in chapter two.

Даниялға бұл төрт аңның Даниял кітабының екінші тарауымен үйлесімді түрде Құдайдың мәңгілік Патшалығы орнатылғанға дейін өмір сүретін төрт жердегі патшалық екені мәлім етілді. Екінші тарауда таудан ойылып алынған және бүкіл жерді толтырған таспен бейнеленген Құдайдың мәңгілік Патшалығының келуінің алдында төрт жердегі патшалық болуы тиіс еді.

Sister White took the Millerite understanding of those four kingdoms well beyond the Millerite understanding, when she addressed the earth beast of Revelation chapter thirteen.

Уайт әпке Аян кітабының он үшінші тарауындағы жерден шыққан аңды қарастырғанда, сол төрт патшалық жөніндегі миллершіл түсінікті Миллершілердің өз түсінігінен әлдеқайда әрі дамытты.

> “At this point another symbol is introduced. Says the prophet: ‘I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.’ Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the prophet Daniel as beasts of prey, rising when ‘the four winds of the heaven strove upon the great sea.’ Daniel 7:2. In Revelation seventeen an angel explained that waters represent ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.” The Great Controversy, 439.

> «Осы тұста тағы бір рәміз енгізіледі. Пайғамбар былай дейді: “Мен жерден шығып келе жатқан басқа бір хайуанды көрдім; оның қозыныкіндей екі мүйізі бар еді”. 11-аят. Бұл хайуанның сыртқы сипаты да, оның пайда болу жолы да оның бейнелейтін халқының алдыңғы рәміздер арқылы көрсетілгендерге ұқсамайтынын аңғартады. Дүниеге үстемдік жүргізген ұлы патшалықтар Даниял пайғамбарға жыртқыш аңдар түрінде көрсетілді; олар “аспандағы төрт жел ұлы теңізге соққанда” көтерілді. Даниял 7:2. Аянның он жетінші тарауында бір періште сулардың “халықтар мен топтарды, ұлттар мен тілдерді” білдіретінін түсіндірді. Аян 17:15. Желдер — қақтығыстың рәмізі. Ұлы теңізге соққан көктегі төрт жел патшалықтардың билікке жетуіне себеп болған жаулап алу мен төңкерістің сұмдық көріністерін бейнелейді». Ұлы күрес, 439.

The beasts are symbols of the conquests that were accomplished as the kingdoms came to power. A beast of prey prophetically represents the political, economic and military power of a kingdom. The same kingdoms represented in Daniel chapter two and seven, are also represented in chapter eight, but there they are all associated with elements derived from God’s sanctuary, and in so doing they represent the religious element of the kingdoms, for they were all a union of church and State.

Аңдар — патшалықтар билікке келген кезде жүзеге асқан жаулап алулардың рәміздері. Жыртқыш аң пайғамбарлық тұрғыдан патшалықтың саяси, экономикалық және әскери күшін бейнелейді. Даниел кітабының екінші және жетінші тарауларында бейнеленген сол патшалықтар сегізінші тарауда да бейнеленеді, бірақ онда олардың барлығы Құдайдың киелі орнына тән элементтермен байланыстырылған, әрі осылайша олар патшалықтардың діни қырын білдіреді, өйткені олардың бәрі де шіркеу мен мемлекеттің одағы болған.

> In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. I saw the ram pushing westward, and northward, and southward; so that no beasts might stand before him, neither was there any that could deliver out of his hand; but he did according to his will, and became great. And as I was considering, behold, an he goat came from the west on the face of the whole earth, and touched not the ground: and the goat had a notable horn between his eyes. And he came to the ram that had two horns, which I had seen standing before the river, and ran unto him in the fury of his power. And I saw him come close unto the ram, and he was moved with choler against him, and smote the ram, and brake his two horns: and there was no power in the ram to stand before him, but he cast him down to the ground, and stamped upon him: and there was none that could deliver the ram out of his hand. Therefore the he goat waxed very great: and when he was strong, the great horn was broken; and for it came up four notable ones toward the four winds of heaven. Daniel 8:1–8.

> Белшазар патшаның патшалығының үшінші жылында маған, Даниялға, әуелде көрінгеннен кейін тағы бір аян көрінді. Мен аянда көрдім; және көргенімде, міне, мен Елам аймағындағы Шушан сарайында екенмін; әрі аянда көрдім, және мен Ұлай өзенінің бойында екенмін. Сонда мен көзімді көтеріп қарадым, міне, өзеннің алдында екі мүйізі бар бір қошқар тұр екен; оның екі мүйізі де биік еді, бірақ біреуі екіншісінен биігірек болды, және биігірегі кейінірек шықты. Мен қошқардың батысқа, солтүстікке және оңтүстікке қарай сүзгенін көрдім; сондықтан ешбір аң оның алдында төтеп бере алмады, әрі оның қолынан құтқаратын ешкім болмады; ол өз еркі бойынша әрекет етіп, ұлғайды. Мен осыны ойлап тұрғанымда, міне, бүкіл жердің үстімен батыстан бір теке келді, әрі жерге тимеді; және текенің екі көзінің арасында көзге түсерлік бір мүйізі болды. Ол мен өзеннің алдында тұрғанын көрген екі мүйізді қошқарға келіп, өз күшінің қаһарымен оған қарай жүгірді. Мен оның қошқарға жақындағанын көрдім, және ол оған қарсы ызаға булығып, қошқарды соғып, оның екі мүйізін сындырды; қошқарда оның алдында тұрарлық күш болмады, ал ол оны жерге құлатып, таптап өтті; әрі қошқарды оның қолынан құтқаратын ешкім болмады. Сондықтан теке өте зор болып кетті; ал ол күшейген кезде, үлкен мүйізі сынды; және оның орнына аспанның төрт желіне қарай төрт көзге түсерлік мүйіз шықты. Даниял 8:1–8.

Chapter eight begins with Daniel affirming that he is then living in the history of the first kingdom of Bible prophecy (Babylon), but his vision does not identify any symbol that was to represent Babylon, for it begins with the ram that represented the second earthly kingdom of Medo-Persia. The absence of a symbol of Babylon is purposeful, for a primary characteristic of Babylon is that it represents a kingdom that is removed, and thereafter restored, as represented by Nebuchadnezzar’s “seven times” living as a beast. During that “seven times” an element of spiritual Babylon (the papacy), is represented, for the papacy is the kingdom that is forgotten for seventy symbolic years, during which she had a deadly wound. The fact that Daniel identifies that he receives the vision “in the third year of the reign of king Belshazzar,” identifies Babylon as the kingdom that precedes the second kingdom of Medo-Persia, but it emphasizes Babylon as the hidden, or forgotten kingdom that is forgotten during the days of one king.

Сегізінші тарау Даниялдың Киелі кітап пайғамбарлығының бірінші патшалығының (Бабылдың) тарихында өмір сүріп жатқанын растауынан басталады, бірақ оның көрінісінде Бабылды бейнелеуге тиіс болған ешбір нышан көрсетілмейді, өйткені ол жердегі екінші патшалық — Мидия-Парсыны бейнелеген қошқардан басталады. Бабылды білдіретін нышанның болмауы әдейі жасалған, өйткені Бабылдың басты сипаттарының бірі — оның аластатылып, содан кейін қайта қалпына келтірілетін патшалықты білдіруі; бұл Набуходоносордың аң сияқты өмір сүрген «жеті уақыты» арқылы бейнеленген. Сол «жеті уақыт» ішінде рухани Бабылдың бір бөлігі (папалық) бейнеленеді, өйткені папалық — жетпіс рәміздік жыл бойы ұмыт қалдырылатын патшалық; сол уақыт аралығында ол өлімші жарақат алған еді. Даниялдың бұл көріністі «Белшацар патшаның билігінің үшінші жылында» алғанын көрсетуі Бабылдың Мидия-Парсының екінші патшалығынан бұрын тұрған патшалық екенін айқындайды, бірақ сонымен бірге Бабылды бір патшаның күндерінде ұмыт қалдырылатын жасырын, немесе естен шығарылған патшалық ретінде ерекше атап көрсетеді.

The beasts of chapter eight, are not beasts of prey, they are beasts that were used as sacrificial animals in the sanctuary service. The fourth kingdom is represented as “a little horn,” not as a beast, but horns were part of God’s sanctuary, for the altars in God’s sanctuary had horns as part of their design.

Сегізінші тараудағы аңдар — жыртқыш аңдар емес; олар киелі орында атқарылатын құрбандық қызметінде қолданылған құрбандықтық жануарлар. Төртінші патшалық аң ретінде емес, «кішкене мүйіз» ретінде бейнеленген; ал мүйіздер Құдайдың киелі орнының бір бөлігі болған, өйткені Құдайдың киелі орнындағы құрбандық үстелдерінің құрылымында мүйіздер қарастырылған еді.

Not only were the four kingdoms of prophecy represented by Daniel with sanctuary terms, the narrative of the chapter contains several words derived directly from God’s sanctuary service. The narrative in the chapter is presented with Hebrew words drawn from the sanctuary service, but also the action of presenting an offering in the sanctuary service is built within the structure of the chapter. The fact that Daniel purposely associated chapter seven and eight together, allows those who wish to see, that chapter seven, is identifying the statecraft of the kingdoms of Bible prophecy and chapter eight, is identifying the churchcraft of the kingdoms of Bible prophecy.

Пайғамбарлықтағы төрт патшалық Даниял тарапынан киелі орынға қатысты ұғымдармен ғана бейнеленіп қойған жоқ, тараудың баяндауында Құдайдың киелі орын қызметінен тікелей туындаған бірнеше сөз де бар. Тараудағы баяндау киелі орын қызметінен алынған еврей сөздерімен берілген, әрі киелі орын қызметінде құрбандық ұсыну әрекеті де тараудың құрылымының ішіне енгізілген. Даниялдың жетінші және сегізінші тарауларды әдейі өзара байланыстырып қойғаны, көргісі келетіндерге, жетінші тараудың Киелі жазба пайғамбарлығындағы патшалықтардың мемлекеттік-саяси қызметін айқындайтынын, ал сегізінші тараудың Киелі жазба пайғамбарлығындағы патшалықтардың шіркеулік қызметін айқындайтынын көруге мүмкіндік береді.

Adventism has been forced to cover this fact up with satanic fables, for this recognition reveals that Miller’s jewels were just as God designed them to be. Their rejection of Miller’s understanding of “the daily,” is represented as a claim that “God had no understanding,” for they claim that when God gave the framework to Miller (through the ministry of holy angels), it was not accurate.

Адвентизм бұл шындықты шайтандық аңыздармен бүркемелеуге мәжбүр болды, өйткені осыны мойындау Миллердің асыл тастарының дәл Құдай белгілегеніндей болғанын айқындайды. Олардың Миллердің “the daily” туралы түсінігін теріске шығаруы “Құдайдың ешқандай түсінігі болмаған” деген тұжырым ретінде бейнеленеді, өйткені олардың айтуынша, Құдай Миллерге негіздемені (қасиетті періштелердің қызметі арқылы) берген кезде, ол дәл болмаған.

> Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:16.

> Сендердің бәрін төңкеріп тастауларың, расында, құмырашының балшығындай бағаланбақ; өйткені жаратылған нәрсе өзін жаратқан туралы: «Ол мені жаратқан жоқ»,— дей ме? Немесе жасалып қалыпталған нәрсе өзін қалыптастырған туралы: «Оның түсінігі жоқ еді»,— дей ме? Ишая 29:16.

The framework of Miller was the prophetic structure he recognized and employed but from 1863 onward, Adventism returned to the theological applications of apostate Protestantism and Catholicism, in order to cover up the jewels of Miller’s dream. Adventism accepted a false framework (the thing framed), in order to reject the work, and also the Maker of the work. In doing so, they claim the Maker of the work has no understanding. The rejection of that framework, was and still is, a rejection of the increase of knowledge that was unsealed in 1798. Those that reject the increase of knowledge reject the work and the Maker of the work, and in terms of Daniel they were “the wicked”.

Миллердің шеңбері — ол танып-білген әрі қолданған пайғамбарлық құрылым еді, бірақ 1863 жылдан бастап Адвентизм Миллердің түсіндегі асыл тастарды бүркемелеу үшін, жолдан тайған протестантизм мен католицизмнің теологиялық қолданымдарына қайта оралды. Адвентизм жалған бір шеңберді (яғни шеңберленген нәрсені) қабылдап, сол арқылы істі де, сондай-ақ сол істің Жасаушысын да теріске шығарды. Осылай ету арқылы олар істің Жасаушысында түсінік жоқ деп мәлімдейді. Сол шеңберді теріске шығару — 1798 жылы мөрі ашылған білімнің артуын теріске шығару болды және әлі де солай болып отыр. Білімнің артуын теріске шығаратындар істі де, сол істің Жасаушысын да теріске шығарады, ал Даниял тұрғысынан алғанда, олар “зұлымдар” еді.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> Көптеген адамдар тазартылып, ағартылып, сыналмақ; бірақ зұлымдар зұлымдық істей бермек; әрі зұлымдардың ешқайсысы түсінбек емес; ал даналар түсінеді. Даниял 12:10.

The “wicked shall do wickedly”, thus identifying a progressive escalating rejection of truth. The wickeds rejection of the framework is a rejection of God, and in turn God rejects the wicked for the rejection they attempt to accomplish by a counterfeit framework.

«Зұлымдар зұлымдық жасай береді», осылайша ақиқатты біртіндеп күшейе түсетін түрде теріске шығаруды айқындайды. Зұлымдардың осы құрылымды теріске шығаруы — Құдайды теріске шығару, ал өз кезегінде Құдай да жалған құрылым арқылы іске асыруға ұмтылған сол теріске шығарулары үшін зұлымдарды теріске шығарады.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> Білімнің жоқтығынан халқым құрып барады; сен білімді кері қаққандықтан, Мен де сені кері қағамын, енді сен Маған діни қызметкер болмайсың; өз Құдайыңның заңын ұмытқандықтан, Мен де сенің балаларыңды ұмытамын. Ошия 4:6.

God’s people, who were God’s “priests” from 1844 through to 1863, were rejected for their lack of the “knowledge” that has been increased through the ministry of William Miller. It is important to consider the context of verse six in Hosea, for the context identifies an escalating rebellion against the truth, represented as the “knowledge.”

1844 жылдан 1863 жылға дейін Құдайдың «діни қызметкерлері» болған Құдай халқы Уильям Миллердің қызметі арқылы арттырылған «білімнің» жоқтығы үшін кері қайтарылды. Ошиядағы алтыншы аяттың мәнмәтінін қарастыру маңызды, өйткені сол мәнмәтін «білім» ретінде бейнеленген ақиқатқа қарсы күшейе түскен бүлікті айқындайды.

> Hear the word of the Lord, ye children of Israel: for the Lord hath a controversy with the inhabitants of the land, because there is no truth, nor mercy, nor knowledge of God in the land. By swearing, and lying, and killing, and stealing, and committing adultery, they break out, and blood toucheth blood. Therefore shall the land mourn, and every one that dwelleth therein shall languish, with the beasts of the field, and with the fowls of heaven; yea, the fishes of the sea also shall be taken away. Yet let no man strive, nor reprove another: for thy people are as they that strive with the priest. Therefore shalt thou fall in the day, and the prophet also shall fall with thee in the night, and I will destroy thy mother. My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. They eat up the sin of my people, and they set their heart on their iniquity. And there shall be, like people, like priest: and I will punish them for their ways, and reward them their doings. For they shall eat, and not have enough: they shall commit whoredom, and shall not increase: because they have left off to take heed to the Lord.

> Уа, Исраил ұлдары, Жаратқан Иенің сөзін тыңдаңдар: өйткені Жаратқан Иенің осы жердің тұрғындарымен дауы бар, себебі бұл жерде ақиқат та жоқ, мейірім де жоқ, Құдайды тану да жоқ. Олар ант ішіп, өтірік айтып, кісі өлтіріп, ұрлық жасап, неке адалдығын бұзып, шектен шықты; сөйтіп, қанға қан тиіп жатыр. Сондықтан бұл жер күңіренеді, онда тұратындардың бәрі әлсірейді; олармен бірге дала аңдары да, аспан құстары да; тіпті теңіз балықтары да құрып кетеді. Алайда ешкім дауласпасын, ешкім өзгені әшкерелемесін; өйткені сенің халқың діни қызметкермен дауласып жүргендерге ұқсайды. Сондықтан сен күндіз құлайсың, пайғамбар да түнде сенімен бірге құлайды, ал Мен сенің анаңды жоямын. Менің халқым білімсіздіктен құрып жатыр; сен білімді теріске шығарғандықтан, Мен де сені теріске шығарамын, енді сен Маған діни қызметкер болмайсың; өз Құдайыңның заңын ұмытқаның үшін, Мен де сенің балаларыңды ұмытамын. Олар көбейген сайын, Маған қарсы соншалық күнә жасады; сондықтан Мен олардың даңқын масқараға айналдырамын. Олар Менің халқымның күнәсін жеп, жүректерін олардың заңсыздығына қояды. Сонда халық қандай болса, діни қызметкер де сондай болады; Мен оларды өз жолдары үшін жазалаймын, істеген істеріне қарай қайтарамын. Өйткені олар жейді, бірақ тоймайды; азғындық жасайды, бірақ көбеймейді; өйткені олар Жаратқан Иеге құлақ асуды қойды.

> Whoredom and wine and new wine take away the heart. My people ask counsel at their stocks, and their staff declareth unto them: for the spirit of whoredoms hath caused them to err, and they have gone a whoring from under their God. They sacrifice upon the tops of the mountains, and burn incense upon the hills, under oaks and poplars and elms, because the shadow thereof is good: therefore your daughters shall commit whoredom, and your spouses shall commit adultery. I will not punish your daughters when they commit whoredom, nor your spouses when they commit adultery: for themselves are separated with whores, and they sacrifice with harlots: therefore the people that doth not understand shall fall. Though thou, Israel, play the harlot, yet let not Judah offend; and come not ye unto Gilgal, neither go ye up to Bethaven, nor swear, The Lord liveth. For Israel slideth back as a backsliding heifer: now the Lord will feed them as a lamb in a large place. Ephraim is joined to idols: let him alone. Their drink is sour: they have committed whoredom continually: her rulers with shame do love, Give ye. The wind hath bound her up in her wings, and they shall be ashamed because of their sacrifices. Hosea 4:1–19.

> Жезөкшелік, шарап және жас шарап жүректі тартып әкетеді. Менің халқым өз ағаш мүсіндерінен кеңес сұрайды, ал олардың таяғы оларға хабар береді; өйткені жезөкшелік рухы оларды адастырды, және олар өз Құдайынан безіп, жезөкшелікке салынды. Олар таулардың шыңдарында құрбандық шалады, төбелерде, емендер мен теректердің және қарағаштардың астында хош иісті түтін түтетеді, өйткені олардың көлеңкесі жақсы; сондықтан қыздарың жезөкшелік етеді, ал келіндерің неке адалдығын бұзады. Қыздарың жезөкшелік еткенде де, келіндерің неке адалдығын бұзғанда да, Мен оларды жазаламаймын; өйткені өздері жезөкшелермен оңашаланады және сайқал әйелдермен бірге құрбандық шалады; сондықтан түсінігі жоқ халық құлайды. Сен, Исраил, жезөкшелікке салынсаң да, Яһуда күнә жасамасын; Гилғалға бармаңдар, Бет-Авенге де шықпаңдар, әрі: «Тірі Жаратқан Ие», — деп ант етпеңдер. Өйткені Исраил қырсыққан қашардай шегінеді; енді Жаратқан Ие оларды кең жерде қозыдай бағады. Ефрем пұттарға жабысты: оны жайына қалдыр. Олардың сусыны ашыған; олар үздіксіз жезөкшелік жасап келеді; оның басшылары масқаралықпен: «Беріңдер!» — деуді сүйеді. Жел оны өз қанаттарына орап алды, және олар өз құрбандықтары үшін масқара болады. Ошия 4:1–19.

The warning of Hosea is that “the Lord hath a controversy with the inhabitants of the land, because there is no truth, nor mercy, nor knowledge of God in the land.” Adventism is God’s people of the last days. In the day that the dirt brush man enters Miller’s room, Adventism, including the people, the priests, the prophets “that doth not understand shall fall,” for they will be “joined to idols.” Their idols are their counterfeit doctrines, woven into a counterfeit framework.

Һошеяның ескертуі мынау: «Жаратқан Иенің осы жердің тұрғындарымен дауы бар, өйткені бұл жерде шындық та, мейірім де, Құдайды тану да жоқ». Адвентизм — соңғы күндердегі Құдай халқы. Кір сыпырғыш ұстаған адам Миллердің бөлмесіне кіретін күні, Адвентизм, соның ішінде халық та, діни қызметкерлер де, пайғамбарлар да, «түсінбейтіні құлайды», өйткені олар «пұттарға қосылған» болады. Олардың пұттары — жалған құрылымға тоқылған жалған ілімдері.

The rebellion represented by the rejection of the increase of knowledge is a progressive escalation of rebellion that reaches the point where their probation ends with the pronouncement that they are joined to the counterfeit doctrines that are swept from Miller’s room. Their rebellion is represented as the commission of whoredom continually. From 1863 onward until the close of probation, they continually rebel until they are spewed out of the mouth of the Lord.

Білімнің артуын қабылдамай тастаумен бейнеленген бүлік — бүліктің біртіндеп күшейе түсетін өрбуі; ол, олардың сынақ мерзімі Миллердің бөлмесінен сыпырылып тасталатын жалған ілімдерге қосылды деген жариялаумен аяқталатын шекке дейін жетеді. Олардың бүлігі үздіксіз зинақорлық жасау ретінде бейнеленген. 1863 жылдан бастап сынақ мерзімінің жабылуына дейін олар үнемі бүлік шығарып, ақырында Жаратқан Иенің аузынан түкіріліп тасталғанша жалғасады.

The rebellion of rejecting knowledge was represented by their “continually” committing adultery, and although not the same Hebrew word, the meaning is the same as the Hebrew word “tamid” which means “continual”, and that is translated as “the daily” in the book of Daniel.

Білімді теріске шығарудан туған бүлік олардың «үздіксіз» неке адалдығын бұзуымен бейнеленді; бұл дәл сол еврей сөзі болмаса да, мағынасы «tamid» деген еврей сөзімен бірдей, ол «үздіксіз» дегенді білдіреді және Даниял кітабында «күнделікті» деп аударылған.

We will continue our study of the four kingdoms of Bible prophecy in the next article.

Келесі мақалада Киелі кітаптағы пайғамбарлықтағы төрт патшалық туралы зерттеуімізді жалғастырамыз.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> «Содан кейін мен “Күнделіктіге” қатысты мынаны көрдім: “құрбандық” деген сөз адам даналығымен қосылған, әрі ол мәтінге тиесілі емес; ал Жаратқан Ие оның дұрыс түсінігін сот сағаты туралы дабылды жариялағандарға берді. 1844 жылға дейін, бірлік болған кезде, “Күнделікті” жөніндегі дұрыс көзқарасқа дерлік бәрі біріккен еді; бірақ 1844 жылдан бері, абыржу кезінде, басқа көзқарастар қабылданып, соның салдарынан түнек пен абыржу келді». Review and Herald, November 1, 1850.

Back to Articles