Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Four

Даниял кітабы — жүз жетпіс төртінші

Prophetic Insights and Divine Revelations: Understanding Daniel’s Vision and Its Last-Day Implications

Пайғамбарлық пайымдар мен Құдайлық аяндар: Даниялдың көрінісін және оның соңғы күндерге қатысты салдарын түсіну

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

As we address the third proxy war, represented in verses thirteen through fifteen, we will remind ourselves of what has led up to these verses. In chapter ten, Daniel receives his final vision, and in doing so he is identified as understanding both the internal and external prophetic visions. The Hebrew word “dabar,” meaning “word” is translated as “thing.” In chapter nine, when Gabriel came to make Daniel understand the vision of the twenty-three hundred days, the Hebrew word “dabar” was translated as “matter.”

Он үшінші арқылы жүргізілетін соғысқа жүгінгенде, он үштен он бесінші аяттарға дейін бейнеленген осы соғысқа көшпес бұрын, біз осы аяттарға дейін не алып келгенін өзімізге еске саламыз. Оныншы тарауда Даниял өзінің соңғы аянын қабылдайды, әрі сол арқылы ол ішкі де, сыртқы да пайғамбарлық аяндарды түсінетін адам ретінде танылады. «Сөз» деген мағынаны білдіретін еврейше «dabar» сөзі «thing» деп аударылған. Тоғызыншы тарауда Жәбірейіл Даниялға екі мың үш жүз күн туралы аянды түсіндіру үшін келген кезде, еврейше «dabar» сөзі «matter» деп аударылған.

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.

> Иә, мен дұғада сөйлеп тұрғанымда, әуелгі аянда көргенім — Жәбірейіл деген кісі — тез ұшып келіп, кешкі құрбандық шалынаратын уақытта маған тиді. Сонда ол маған түсіндіріп, менімен сөйлесіп: «Ей, Даниял, саған даналық пен түсінік беру үшін енді келдім. Сенің жалбарынып сиынуыңның басында-ақ әмір шықты, мен оны саған білдіру үшін келдім; өйткені сен аса сүйіктісің. Сондықтан бұл сөзді ұғып, аянды түсін»,— деді. Даниял 9:21–23.

When Gabriel told Daniel to “understand the matter, and consider the vision,” the Hebrew word “biyn” was translated as both “understand” and also as “consider.” The word means to mentally separate. Gabriel informed Daniel to make a mental separation between the “dabar” translated as “matter” and the “mareh“, translated as “vision”. In order to understand the interpretation that Gabriel was providing to Daniel concerning the prophecy of twenty-three hundred years, Daniel was to recognize the distinction between the prophetic vision represented as the “matter” and the prophetic “mareh” vision. The “matter”, which is the “dabar,” meaning word, represents the external line of prophecy and the “mareh” vision represents the internal line of prophecy.

Ғабриел Даниялға «істі ұғып, аянды пайымда» деген кезде, еврей тіліндегі «biyn» сөзі «ұғу» деп те, сондай-ақ «пайымдау» деп те аударылған. Бұл сөз ой арқылы ажырату дегенді білдіреді. Ғабриел Даниялға «іс» деп аударылған «dabar» мен «аян» деп аударылған «mareh» арасында ойша айырмашылық жасауды білдірді. Ғабриел Даниялға екі мың үш жүз жыл жөніндегі пайғамбарлыққа қатысты беріп отырған түсіндірмені ұғыну үшін, Даниял «іс» ретінде берілген пайғамбарлық аян мен «mareh» пайғамбарлық аянының арасындағы айырманы тануға тиіс еді. «Іс», яғни «dabar», «сөз» дегенді білдіреді және пайғамбарлықтың сыртқы желісін бейнелейді, ал «mareh» аяны пайғамбарлықтың ішкі желісін бейнелейді.

In Daniel chapter ten, the first truth that is revealed to the student of prophecy is that Daniel represents God’s people in the last days who understand both the internal and external lines of prophecy.

Даниял кітабының оныншы тарауында пайғамбарлықты зерттеушіге ашылатын алғашқы ақиқат мынау: Даниял соңғы күндерде пайғамбарлықтың ішкі де, сыртқы да желілерін түсінетін Құдай халқын бейнелейді.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> Парсы патшасы Кирдің үшінші жылында Белтешазар деп аталатын Даниялға бір нәрсе ашылды; және ол нәрсе шын еді, бірақ белгіленген мерзім ұзақ болатын; әрі ол сол нәрсені түсінді, және аянды ұғынды. Даниял 10:1.

The “thing,” is the Hebrew word “dabar,” and the “vision,” is the “mareh” vision. As a prophet, Daniel represents God’s last day people, whose perfect fulfillment is the one hundred and forty-four thousand. The third year of Cyrus places Daniel in the reform line that began at the time of the end in 1989. In “those days,” representing the history of 1989 to the soon coming Sunday law in the United States, Daniel was mourning for three weeks. In the reform line of the one hundred and forty-four thousand, the period of mourning is marking the three and a half days that the two witnesses of Revelation chapter eleven, are dead in the street. The street of that great city of Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified, is also Ezekiel’s valley of dead dry bones.

«Нәрсе» — еврей тіліндегі «dabar» сөзі, ал «аян» — «mareh» аяны. Даниел пайғамбар ретінде Құдайдың ақырғы күндердегі халқын бейнелейді; оның кемел орындалуы — жүз қырық төрт мың. Кирдің үшінші жылы Даниелді 1989 жылы ақырзаман уақытында басталған реформалар желісіне орналастырады. 1989 жылдан Америка Құрама Штаттарында жуық арада келетін жексенбілік заңға дейінгі тарихты білдіретін «сол күндерде» Даниел үш апта бойы қайғырды. Жүз қырық төрт мыңның реформалар желісінде бұл қайғыру кезеңі Аян кітабының он бірінші тарауындағы екі куәгердің көшеде өлі жатқан үш жарым күнін белгілейді. Сондай-ақ Иеміз айқышқа шегеленген, Содом мен Мысыр деп аталатын сол ұлы қаланың көшесі — Езекиелдің өлі, қураған сүйектер аңғары да болып табылады.

In chapter ten, Daniel is transformed into the image of Christ, and touched three times in advance of Gabriel interpreting the vision which Daniel saw. The vision produced a separation of two classes of worshippers. The everlasting gospel always produces two classes of worshippers. Daniel represented the class of worshippers represented as the one hundred and forty-four thousand, in contrast with the class that fled in fear from the vision.

Оныншы тарауда Даниял Мәсіхтің бейнесіне өзгертіледі және Даниял көрген аянды Ғабриел түсіндірмес бұрын, оған алдын ала үш рет қол тигізіледі. Бұл аян сиынушылардың екі тобының бөлінуін туғызды. Мәңгілік Ізгі хабар әрқашан сиынушылардың екі тобын туғызады. Даниял аяннан қорқып қашқан топқа қарама-қарсы, жүз қырық төрт мың ретінде бейнеленген сиынушылар тобын білдірді.

Prior to chapter ten Gabriel came three times to Daniel to interpret a vision. He interpreted the visions of chapters seven and eight, which illustrated the kingdoms of Bible prophecy in both their political manifestation (chapter seven), and their religious manifestation (chapter eight). Then in chapter nine Gabriel interpreted the twenty-three-hundred-year prophecy. Gabriel arrives in chapter ten to finish the interpretation that was left incomplete in chapter nine, and to provide Daniel with the interpretation of the vision which produced the two classes of worshippers. Gabriel first provides Daniel with a general overview of the vision in verse fourteen.

Оныншы тарауға дейін Ғабриел Даниялға аянды түсіндіріп беру үшін үш рет келді. Ол жетінші және сегізінші тараулардағы аяндарды түсіндірді; бұл аяндар Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтарды олардың саяси көрінісінде де (жетінші тарау), діни көрінісінде де (сегізінші тарау) бейнелеп көрсетті. Содан кейін тоғызыншы тарауда Ғабриел екі мың үш жүз жылдық пайғамбарлықты түсіндірді. Ғабриел оныншы тарауда тоғызыншы тарауда аяқталмай қалған түсіндірмені аяқтау үшін және екі түрлі құлшылық етушілер тобын тудырған аянның түсіндірмесін Даниялға беру үшін келеді. Әуелі Ғабриел он төртінші аятта Даниялға аянның жалпы шолуын береді.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> Енді мен саған соңғы күндері сенің халқыңның басына не түсетінін ұқтырмақ болып келдім; өйткені аян әлі көп күндерге арналған. Даниял 10:14.

The vision of Christ, which produced two classes of worshippers, represents what shall befall God’s people in the last days. The interpretation of chapters seven and eight was an interpretation of the history represented by the rise and fall of the kingdoms of Bible prophecy, as illustrated by beasts of prey and sanctuary animals respectively. The interpretation of chapter nine, was a detailed breakdown of the different prophetic periods represented within the prophecy of twenty-three hundred years. Somehow the vision of the glorified Christ in chapter ten represented what shall befall God’s people in the last days. Before Gabriel begins with the detailed outline of history, which is the interpretation of the vision of the glorified Christ, he reminds Daniel that he has already told Daniel what the interpretation represents.

Екі түрлі ғибадат етушілер тобын тудырған Мәсіхтің аяны Құдай халқының соңғы күндерде басынан кешіретіндерін бейнелейді. Жетінші және сегізінші тараулардың түсіндірмесі, тиісінше, жыртқыш аңдар мен қасиетті орын жануарлары арқылы көрсетілген Інжіл пайғамбарлығындағы патшалықтардың көтерілуі мен құлауымен бейнеленген тарихтың түсіндірмесі болды. Тоғызыншы тараудың түсіндірмесі екі мың үш жүз жылдық пайғамбарлық аясында берілген әртүрлі пайғамбарлық кезеңдердің егжей-тегжейлі жіктемесі болды. Оныншы тараудағы ұлықталған Мәсіхтің аяны қандай да бір түрде Құдай халқының соңғы күндерде басынан кешіретіндерін бейнеледі. Жебірейіл ұлықталған Мәсіхтің аянының түсіндірмесі болып табылатын тарихтың егжей-тегжейлі сұлбасын бастамас бұрын, Даниялға бұл түсіндірменің нені білдіретінін оған бұған дейін-ақ айтып қойғанын еске салады.

> Then said he, Knowest thou wherefore I come unto thee? and now will I return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come. Daniel 10:20.

> Сонда ол: «Менің саған не үшін келгенімді білесің бе? Енді мен Парсы әміршісімен соғысу үшін қайта ораламын; ал мен шығып кеткенімде, міне, Грекия әміршісі келеді»,— деді. Даниял 10:20.

Gabriel reminds Daniel that he had told Daniel in verse fourteen, that he had come to make Daniel understand what shall befall God’s people in the last days, and he expected Daniel to place the following presentation of prophetic history in that context. Daniel had been seeking a specific understanding from the first day in which he began to mourn.

Ғабриел Даниялға он төртінші аятта айтқанын еске салады: ол Құдай халқының соңғы күндерде басынан өтетін жайттарды Даниялға ұқтыру үшін келген еді, әрі ол Даниялдан пайғамбарлық тарихтың төменде берілетін баяндалуын сол контексте қабылдауын күткен. Даниял жоқтай бастаған алғашқы күннен-ақ белгілі бір түсінікке ие болуды іздеп жүрген еді.

> Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Daniel 10:12, 13.

> Сонда ол маған былай деді: «Қорықпа, Даниял; өйткені сен жүрегіңді түсінуге және Құдайыңның алдында өзіңді төмендетуге арнаған алғашқы күннен бастап сөздерің естілді, мен сенің сөздерің үшін келдім. Бірақ Парсы патшалығының әміршісі маған жиырма бір күн қарсы тұрды; алайда, міне, бас әміршілердің бірі Михаил маған көмектесуге келді; сондықтан мен сол жерде, Парсы патшаларының қасында, қалдым». Даниял 10:12, 13.

After Daniel’s three weeks of mourning, he saw the vision of Christ, that prophetically aligned with the vision of Christ that John in Patmos had witnessed.

Даниялдың үш апта бойы аза тұтуынан кейін, ол Патмоста Жохан көрген Мәсіхтің көрінісімен пайғамбарлық тұрғыдан сәйкес келген Мәсіхтің көрінісін көрді.

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.

> «Даниялға Құдай Ұлының Өзі көрінді. Бұл сипаттама Мәсіх Жоханға Патмос аралында ашылған кезде берілген сипаттамаға ұқсас. Енді Иеміз Даниялға ақырғы күндерде не болатынын үйрету үшін тағы бір көктегі хабаршымен бірге келеді. Бұл білім дүниенің ақыры жеткен біздер үшін Даниялға беріліп, шабыт арқылы жазылып қалдырылды.

> “The great truths revealed by the world’s Redeemer are for those who search for truth as for hid treasures. Daniel was an aged man. His life had been passed amid the fascinations of a heathen court, his mind cumbered with the affairs of a great empire; yet he turns aside from all these to afflict his soul before God, and seek a knowledge of the purposes of the Most High. And in response to his supplications, light from the heavenly courts was communicated for those who should live in the latter days. With what earnestness, then, should we seek God, that he may open our understanding to comprehend the truths brought to us from Heaven.

> «Әлемнің Құтқарушысы ашқан ұлы ақиқаттар жасырын қазынаны іздегендей шындықты іздейтіндер үшін арналған. Даниял қартайған кісі еді. Оның өмірі пұтқа табынушы сарайының арбауына толы ортада өтті, ойы ұлы империяның істерімен шырмалды; алайда ол осының бәрінен бас тартып, Құдайдың алдында жанын азаптап, Ең Жоғарының мақсаттарын тануды іздейді. Оның жалбарынуларына жауап ретінде, соңғы күндерде өмір сүретіндер үшін көктегі сарайлардан нұр берілді. Ендеше, бізге Көктен жеткізілген ақиқаттарды ұғыну үшін түсінігімізді ашсын деп, Құдайды қандай зор ынтамен іздеуіміз керек.»

> “‘And I Daniel alone saw the vision; for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves…. And there remained no strength in me; for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.’ Such will be the experience of every one who is truly sanctified. The clearer their views of the greatness, glory, and perfection of Christ, the more vividly will they see their own weakness and imperfection. They will have no disposition to claim a sinless character; that which has appeared right and comely in themselves will, in contrast with Christ’s purity and glory, appear only as unworthy and corruptible. It is when men are separated from God, when they have very indistinct views of Christ, that they say, ‘I am sinless; I am sanctified.’

> «Мен, Даниял, аянды жалғыз өзім көрдім; менімен бірге болған адамдар аянды көрген жоқ; бірақ оларға қатты қалтырау түсіп, тығылу үшін қашып кетті…. Менде еш күш қалмады; өйткені менің көркемдігім өзімнің ішімде бұзылуға айналды, әрі менде күш сақталмады». Шын мәнінде киелі етілген әрбір жанның басынан өтетін тәжірибе осындай болмақ. Олар Мәсіхтің ұлылығы, даңқы және кемелдігі туралы неғұрлым айқынырақ түсінік алған сайын, өз әлсіздігі мен жетілмегендігін де соғұрлым анығырақ көреді. Олар өздерін күнәсіз сипатқа иеміз деп айтуға ешбір бейім болмайды; өздерінде дұрыс әрі көркем болып көрінген нәрсе, Мәсіхтің тазалығы мен даңқымен салыстырғанда, тек лайықсыз әрі бұзылғыш болып көрінеді. Адамдар Құдайдан бөлініп, Мәсіх туралы түсініктері өте көмескі болған кезде ғана: «Мен күнәсізбін; мен киелі етілдім»,— дейді.

> “Gabriel then appeared to the prophet, and thus addressed him; ‘O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright; for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel; for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words.’

> Содан кейін Жәбірейіл пайғамбарға көрініп, оған былай тіл қатты: «Уа, Даниял, аса сүйікті адам, саған айтатын сөздерімді ұғын да, тік тұр; өйткені мен қазір саған жіберілдім». Ол осы сөзді маған айтқан кезде, мен қалтырап орнымнан тұрдым. Сонда ол маған былай деді: «Қорықпа, Даниял; өйткені сен өз Құдайыңның алдында түсінуге жүрегіңді қойған және өзіңді тәубеге келтірген алғашқы күннен-ақ, сөздерің естілді, мен сенің сөздерің үшін келдім».

> “What great honor was shown to Daniel by the Majesty of Heaven! He comforts his trembling servant, and assures him that his prayer was heard in Heaven, and that in answer to that fervent petition, the angel Gabriel was sent to affect the heart of the Persian king. The monarch had resisted the impressions of the Spirit of God during the three weeks while Daniel was fasting and praying, but Heaven’s Prince, the archangel, Michael, was sent to turn the heart of the stubborn king to take some decided action to answer the prayer of Daniel.

> «Аспанның Ұлылығы Даниялға қандай зор құрмет көрсетті! Ол қалтырап тұрған қызметшісін жұбатып, оның дұғасының Көкте естілгеніне және сол жалынды өтінішке жауап ретінде парсы патшасының жүрегіне әсер ету үшін Жәбірейіл періштенің жіберілгеніне сендіреді. Даниял ораза ұстап, дұға еткен сол үш апта бойы патша Құдай Рухының әсерлеріне қарсы тұрды; бірақ Даниялдың дұғасына жауап беру үшін әлдебір батыл әрекет жасатуға қасарысқан патшаның жүрегін бұру мақсатында Көктің Әміршісі, бас періште Михаил жіберілді.»

> “‘And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips…. And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee; be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me.’ So great was the divine glory revealed to Daniel that he could not endure the sight. Then the messenger of Heaven veiled the brightness of his presence and appeared to the prophet as ‘one like the similitude of the sons of men.’ By his divine power he strengthened this man of integrity and of faith, to hear the message sent to him from God.

> «Сонда ол маған сондай сөздерді айтқанда, мен жүзімді жерге қаратып, мылқау болып қалдым. Міне, адам ұлдарының бейнесіне ұқсас біреу ернімді тигізді…. Сөйтіп былай деді: “Ей, аса сүйікті адам, қорықпа: саған тыныштық болсын; берік бол, иә, берік бол”. Ол маған сөйлеген кезде, мен күш алып: “Ием сөйлесін; өйткені сен мені нығайттың”,— дедім». Даниялға ашылған Құдайлық ұлылықтың соншалық зор болғаны сонша, ол бұл көрініске төтеп бере алмады. Сонда Көктің жаршысы Өз қатысуының нұрын бүркеп, пайғамбарға «адам ұлдарының бейнесіне ұқсас біреу» ретінде көрінді. Ол Өзінің құдіретті күшімен адалдық пен сенімнің осы адамын, өзіне Құдайдан жіберілген хабарды естуге, нығайтты.

> “Daniel was a devoted servant of the Most High. His long life was filled up with noble deeds of service for his Master. His purity of character, and unwavering fidelity, are equaled only by his humility of heart and his contrition before God. We repeat, The life of Daniel is an inspired illustration of true sanctification.” Review and Herald, February 8, 1881.

> «Даниял Ең Жоғарғының адал қызметшісі болды. Оның ұзақ ғұмыры Иесіне арналған асыл қызмет істеріне толы болды. Оның мінезінің тазалығы мен айнымас адалдығына жүрегінің кішіпейілдігі мен Құдай алдындағы өкініші ғана тең келе алады. Қайталап айтамыз: Даниялдың өмірі — шынайы қасиеттелудің киелі рухпен берілген көрнекі үлгісі». Review and Herald, February 8, 1881.

Daniel’s experience in chapter ten, represents God’s people in the last days, who as Daniel and John, understand the Revelation of Jesus Christ. The key to placing Daniel into the prophetic history where his experience is located is based upon the fact that he was in mourning, and that Michael was sent at the conclusion of the twenty-one days. In the first verse, Daniel records that he had understanding of both the internal and external visions of prophecy. Prior to the twenty-one days Daniel had an incomplete understanding of the two visions, but with the interpretation of Gabriel, Daniel fully grasps the “thing” and the “vision” as different revelations.

Оныншы тараудағы Даниялдың басынан кешкені соңғы күндердегі Құдай халқын бейнелейді; олар Даниял мен Жохан сияқты Иса Мәсіхтің Аянын түсінеді. Даниялды оның тәжірибесі орналасқан пайғамбарлық тарихқа орналастырудың кілті оның аза тұтқанында және жиырма бір күннің соңында Михаилдің жіберілгенінде жатыр. Бірінші аятта Даниял пайғамбарлықтың ішкі де, сыртқы да аяндарын түсінгенін жазады. Жиырма бір күнге дейін Даниял екі аянды толық түсінбеген еді, бірақ Ғабриелдің түсіндіруі арқылы Даниял «нәрсені» де, «аянды» да әртүрлі ашылулар ретінде толық ұғынады.

> “As the time approached for the close of the seventy years’ captivity, Daniel’s mind became greatly exercised upon the prophecies of Jeremiah. He saw that the time was at hand when God would give his chosen people another trial; and with fasting, humiliation, and prayer, he importuned the God of Heaven in behalf of Israel, in these words: ‘O Lord, the great and dreadful God, keeping the covenant and mercy to them that love him, and to them that keep his commandments’; we have sinned, and have committed iniquity, and have done wickedly, and have rebelled, even by departing from thy precepts and from thy judgments; neither have we hearkened unto thy servants the prophets, which spake in thy name to our kings, our princes, and our fathers, and to all the people of the land.’

> «Жетпіс жылдық тұтқындықтың аяқталу уақыты таяған сайын, Даниялдың ойы Еремияның пайғамбарлықтарына қатты ауды. Ол Құдайдың Өзінің таңдаулы халқына тағы бір сынақ беретін мезгілдің жақындағанын көрді; және ораза, мойынсұну мен дұға арқылы ол Исраил үшін Көктегі Құдайға жалбарынып, былай деді: “Уа, Жаратқан Ие, Өзіңді сүйетіндерге және Өзіңнің өсиеттеріңді сақтайтындарға өсиетің мен мейіріміңді сақтайтын ұлы әрі қаһарлы Құдай”; біз күнә жасадық, заңсыздық істедік, зұлымдық қылдық және бүлік шығардық, тіпті Сенің өсиеттерің мен үкімдеріңнен ауытқыдық; сондай-ақ патшаларымызға, әміршілерімізге, әкелерімізге және осы жердің бүкіл халқына Сенің атыңмен сөйлеген қызметшілерің — пайғамбарларды да тыңдамадық.»

> “Notice these words. Daniel does not proclaim his own fidelity before the Lord. Instead of claiming to be pure and holy, he identifies himself with the really sinful of Israel. The wisdom which God imparted to him was as far superior to the wisdom of the wise men of the world as the light of the sun shining in the heavens at noonday is brighter than the feeblest star. Yet ponder the prayer from the lips of this man so highly favored of Heaven. With deep humiliation, with tears, and with rending of heart, he pleads for himself and for his people. He lays his soul open before God, confessing his own vileness, and acknowledging the Lord’s greatness and majesty.

> «Осы сөздерге назар аударыңыздар. Даниял Жаратқан Иенің алдында өзінің адалдығын жарияламайды. Өзін таза да киелі етіп көрсетудің орнына, ол өзін Исраилдің шынайы күнәкарларымен біртұтас етеді. Құдай оған дарытқан даналық дүниенің данышпандарының даналығынан қаншалықты жоғары болса, түскі мезгілде аспанда жарқыраған күн нұрының ең солғын жұлдыздан қаншалықты жарығырақ болатыны да соншалық. Соған қарамастан, аспанның ерекше рақымына бөленген осы адамның аузынан шыққан дұға туралы ой жүгіртіңіздер. Терең кішіреюмен, көз жасымен және жүрегінің жарылуымен ол өзі үшін де, өз халқы үшін де жалбарынады. Ол өз жанын Құдайдың алдында ашып, өзінің арсыздығын мойындайды және Жаратқан Иенің ұлылығы мен асқақ айбындылығын мойындайды.»

> “What earnestness and fervor characterize his supplications! He is coming nearer and nearer to God. The hand of faith is reached upward to grasp the never-failing promises of the Most High. His soul is wrestling in agony. And he has the evidence that his prayer is heard. He feels that victory is his. If we as a people would pray as Daniel prayed, and wrestle as he wrestled, humbling our souls before God, we should realize as marked answers to our petitions as were granted to Daniel. Hear how he presses his case at the court of Heaven:

> «Оның жалбарынуларына қандай шынайылық пен ыстық ықылас тән! Ол Құдайға барған сайын жақындай түсуде. Сенімнің қолы Жоғарғы Иенің ешқашан сарқылмайтын уәделерін ұстау үшін жоғары созылған. Оның жаны азаппен алысып жатыр. Және ол өзінің дұғасының естілгеніне дәлелге ие. Ол жеңістің өзінікі екенін сезеді. Егер біз, халық ретінде, Даниял қалай дұға еткен болса, солай дұға етіп, ол қалай алысып күрескен болса, солай күресіп, жанымызды Құдайдың алдында кішірейтсек, өтініштерімізге Даниялға берілгеніндей айқын жауаптарды алар едік. Оның Көк Сотында өз ісін қалай табандылықпен ұсынатынын тыңдаңдар:

> “‘O my God, incline thine ear, and hear; open thine eyes, and behold our desolations, and the city which is called by thy name; for we do not present our supplications before thee for our righteousnesses, but for thy great mercies. O Lord, hear; O Lord, forgive; O Lord, hearken and do; defer not, for thine own sake, O my God; for thy city and thy people are called by thy name. And whilst I was speaking and praying, and confessing my sin and the sin of my people, … even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation.’

> “‘Уа, Құдайым, құлағыңды салып, ести гөр; көзіңді ашып, біздің қаңырап бос қалған жерлерімізге және Сенің атыңмен аталған қалаға назар сал; өйткені біз жалбарынуларымызды Өз алдыңа өз әділдіктерімізге сүйеніп емес, қайта, Өзіңнің ұлы рақымдарыңа сүйеніп ұсынамыз. Уа, Ием, ести гөр; уа, Ием, кешіре гөр; уа, Ием, құлақ салып, әрекет ете гөр; кешіктірме, Өз атың үшін, уа, Құдайым; өйткені Сенің қалаң мен халқың Сенің атыңмен аталған. Мен сөйлеп, мінажат етіп, өз күнәмді және халқымның күнәсін мойындап жатқанымда, … бастапқы аянда көргенім — Жәбірейіл деген адам, тез ұшып келіп, кешкі құрбандық шалынатын мезгілде маған қолын тигізді.’”

> “As Daniel’s prayer is going forth, the angel Gabriel comes sweeping down from the heavenly courts, to tell him that his petitions are heard and answered. This mighty angel has been commissioned to give him skill and understanding,—to open before him the mysteries of future ages. Thus, while earnestly seeking to know and understand the truth, Daniel was brought into communion with Heaven’s delegated messenger.

> «Даниялдың дұғасы көкке көтеріліп бара жатқанда, көктегі сарайлардан періште Ғабриел оған оның өтініштері естіліп, жауап берілгенін айту үшін асыға төмен түсті. Осы құдіретті періште оған даналық пен түсінік беру үшін, — болашақ дәуірлердің құпияларын оның алдында ашу үшін, — жіберілген еді. Осылайша, ақиқатты білуге және түсінуге шын жүректен ұмтылып жүрген Даниял Аспан тағайындаған хабаршысымен қарым-қатынасқа енгізілді.»

> “The man of God was praying, not for a flight of happy feeling, but for a knowledge of the divine will. And he desired this knowledge, not merely for himself, but for his people. His great burden was for Israel, who were not, in the strictest sense, keeping the law of God. He acknowledges that all their misfortunes have come upon them in consequence of their transgressions of that holy law. He says, ‘We have sinned, we have done wickedly…. Because for our sins and for the iniquities of our fathers, Jerusalem and thy people are become a reproach to all that are about us.’ They had lost their peculiar, holy character as God’s chosen people. ‘Now therefore, O our God, hear the prayer of thy servant, and his supplications, and cause thy face to shine upon thy sanctuary that is desolate.’ Daniel’s heart turns with intense longing to the desolate sanctuary of God. He knows that its prosperity can be restored only as Israel shall repent of their transgressions of God’s law, and become humble, and faithful, and obedient.

> «Құдайдың адамы шаттықты сезімнің бір сәттік лебін емес, Құдай еркінің танылуын сұрап дұға етті. Және ол бұл білімді тек өзі үшін ғана емес, өз халқы үшін де қалады. Оның зор жүгі Құдайдың заңын, қатаң мағынада айтқанда, орындап жүрмеген Исраил үшін еді. Ол олардың басына түскен барлық қайғы-қасірет сол қасиетті заңды бұзуларының салдарынан келгенін мойындайды. Ол былай дейді: “Біз күнә жасадық, зұлымдық істедік…. Өйткені біздің күнәларымыз және әкелеріміздің заңсыздықтары үшін Иерусалим мен Сенің халқың айналамыздағы барлық жұртқа масқара болды”. Олар Құдай таңдаған халық ретіндегі өздеріне тән ерекше, қасиетті болмыстарынан айырылды. “Енді, Құдайымыз, құлыңның дұғасы мен жалбарынуларын ести көр, және қаңырап қалған киелі үйіңе жүзіңді жарқырата көр”. Даниялдың жүрегі Құдайдың қаңырап қалған киелі үйіне деген аса зор аңсармен бұрылады. Ол оның гүлденуі Исраил Құдай заңының бұзылуына қатысты өз күнәларына тәубе етіп, кішіпейіл, адал және мойынсұнғыш болғанда ғана қайта қалпына келе алатынын біледі.

> “In answer to his petition, Daniel received not only the light and truth which he and his people most needed, but a view of the great events of the future, even to the advent of the world’s Redeemer. Those who claim to be sanctified, while they have no desire to search the Scriptures, or to wrestle with God in prayer for a clearer understanding of Bible truth, know not what true sanctification is.

> Өзінің өтінішіне жауап ретінде Даниял тек өзі мен өз халқына аса қажет болған нұр мен ақиқатты ғана емес, сонымен бірге болашақтағы ұлы оқиғалардың, тіпті дүниенің Құтқарушысының келуіне дейінгі көрінісін де қабыл алды. Өздерін қасиеттелдік деп санайтын, бірақ Жазбаларды зерттеуге де, Киелі кітап ақиқатын анығырақ түсіну үшін дұғада Құдаймен арпалысуға да ықыласы жоқ адамдар шынайы қасиеттелудің не екенін білмейді.

> “All who believe with the heart the word of God will hunger and thirst for a knowledge of his will. God is the author of truth. He enlightens the darkened understanding, and gives to the human mind power to grasp and comprehend the truths which he has revealed.

> «Құдай сөзін жүрекпен сенетіндердің бәрі Оның еркін тануға ашығып, шөлдейді. Құдай — ақиқаттың қайнар көзі. Ол қараңғыланған сананы нұрландырып, адам ақылына Өзі ашқан ақиқаттарды ұғып, түсінуге күш береді.

> “Daniel talked with God. Heaven was opened before him. But the high honors granted him were the result of humiliation and earnest seeking. He did not think, as do many at the present day, that it is no matter what we believe, if we are only honest, and love Jesus. True love for Jesus will lead to the most close and earnest inquiry as to what is truth. Christ prayed that his disciples might be sanctified through the truth. He who is too indolent to make anxious, prayerful search for truth, will be left to receive errors which shall prove the ruin of his soul.

> «Даниял Құдаймен сөйлесті. Аспан оның алдында ашылды. Бірақ оған берілген ұлы мәртебелер қорлану мен табанды іздеудің нәтижесі болды. Ол, қазіргі күндегі көпшілік секілді, егер біз тек шынайы болып, Исаны сүйсек, онда неге сенетініміздің еш маңызы жоқ деп ойлаған жоқ. Исаға деген шынайы сүйіспеншілік ақиқаттың не екендігі жөнінде барынша мұқият әрі ынталы түрде зерттеуге жетелейді. Мәсіх Өзінің шәкірттері ақиқат арқылы қасиеттелсін деп дұға етті. Ақиқатты алаң көңілмен, дұға ете отырып іздеуге тым енжар болған адам өз жанының күйреуіне себеп болатын адасуларды қабылдауға қалдырылады.»

> “At the time of Gabriel’s visit, the prophet Daniel was unable to receive further instruction; but a few years afterward, desiring to know more of subjects not yet fully explained, he again set himself to seek light and wisdom from God. ‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all…. Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in color to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.’

> «Жәбірейілдің келуі кезінде Даниял пайғамбар бұдан әрі нұсқау қабылдай алмады; бірақ бірнеше жылдан кейін, әлі толық түсіндірілмеген мәселелер туралы көбірек білуді қалап, ол қайтадан Құдайдан нұр мен даналық іздеуге кірісті. “Сол күндері мен, Даниял, үш толық апта бойы аза тұттым. Тәтті нан жеген жоқпын, аузыма ет те, шарап та алмадым, өзімді мүлде майлаған жоқпын…. Сонда көзімді көтеріп қарадым, міне, зығыр киім киген, белі Уфаздың асыл алтынымен буылған бір кісіні көрдім. Оның тәні зүбәржаттай еді, жүзі найзағайдың көрінісіндей, көздері от шырақтарындай, қолдары мен аяқтары жылтыратылған жездей, ал сөздерінің үні қалың көптің даусындай еді.”

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.” Review and Herald, February 8, 1881.

> Даниялға Құдайдың Ұлының Өзі көрінді. Бұл сипаттама Мәсіх Жоханға Патмос аралында ашылған кезде берілген сипаттамаға ұқсас. Енді Иеміз ақырғы күндерде не болатынын Даниялға үйрету үшін басқа бір көктегі хабаршымен бірге келеді. Бұл білім дүниенің ақыры жеткен біз үшін Даниялға беріліп, Құдайдың рухтандыруымен жазылып қалдырылды». Review and Herald, February 8, 1881.

The interpretation that Gabriel, “heaven’s delegated messenger,” was bringing to Daniel was the completion of the interpretation he had begun to provide to Daniel in chapter nine. The methodology of “line upon line,” requires that we align the interpretation and associated circumstances of both chapters nine and ten, together in order to rightly divide the prophetic illustration. It is in this interpretation that the visions of the Ulai and Hiddekel rivers join.

Жәбірейіл, «аспанның өкілетті елшісі», Даниялға алып келген түсіндірме — оның тоғызыншы тарауда Даниялға бере бастаған түсіндірмесінің аяқталуы еді. «Жолма-жол, жол үстіне жол» әдіснамасы бізден пайғамбарлық бейнені дұрыс ажырату үшін тоғызыншы және оныншы тараулардың түсіндірмесі мен соларға қатысты жағдайларды өзара сәйкестендіріп, бірге қарастыруды талап етеді. Дәл осы түсіндірмеде Ұлай мен Хиддекел өзендерінің көріністері тоғысады.

Daniel had understood from the books of Jeremiah and Moses that the deliverance of God’s people was at hand. In so doing, Daniel represents God’s people of the last days that understand that the final deliverance of God’s people is at hand. Those last-day people will recognize that they have been spiritually scattered, as represented by Daniel who had been scattered into the slavery of the seventy years captivity in Babylon. They will then understand that they, as Daniel, must manifest the response to their scattered condition that agrees with the remedy represented by the “seven times,” of Leviticus chapter twenty-six.

Даниял Еремия мен Мұсаның кітаптарынан Құдай халқының азат етілу уақытының таяп қалғанын ұқты. Осылайша, Даниял Құдай халқының соңғы күндердегі сол соңғы азаттықтың таяп қалғанын түсінетін өкілін бейнелейді. Сол соңғы күндердегі халық Даниялдың Бабылдағы жетпіс жылдық тұтқындығының құлдығына шашырап кеткені арқылы бейнеленгендей, өздерінің рухани тұрғыдан шашырап кеткенін танитын болады. Содан кейін олар, Даниял сияқты, өздерінің шашырап кеткен күйіне деген сондай жауапты танытуға тиіс екенін түсінеді; бұл жауап Левіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті ретпен» бейнеленген емге сай келуге тиіс.

When the experience of humility represented by Daniel, that is demanded by the remedy set forth in Leviticus twenty-six, is manifested in the last days, God’s last-day people will have been mourning for a specific period of time. That period of time concludes when Michael the archangel descends.

Леуіліктер жиырма алтыншы тарауда баяндалған сауықтыру шарасы талап ететін, Даниялмен бейнеленген кішіпейілділік тәжірибесі соңғы күндері айқын көрінген кезде, Құдайдың соңғы күндердегі халқы белгілі бір уақыт бойы қайғырып келген болады. Сол уақыт кезеңі бас періште Михаил төмен түскенде аяқталады.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> And ye shall perish among the heathen, and the land of your enemies shall eat you up. And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. The land also shall be left of them, and shall enjoy her sabbaths, while she lieth desolate without them: and they shall accept of the punishment of their iniquity: because, even because they despised my judgments, and because their soul abhorred my statutes. And yet for all that, when they be in the land of their enemies, I will not cast them away, neither will I abhor them, to destroy them utterly, and to break my covenant with them: for I am the Lord their God. But I will for their sakes remember the covenant of their ancestors, whom I brought forth out of the land of Egypt in the sight of the heathen, that I might be their God: I am the Lord. Leviticus 26:38–45.

> Сендер бөтен халықтардың арасында қырыласыңдар, жауларыңның жері сендерді жалмайды. Араларыңнан аман қалғандарың жауларыңның жерінде өз заңсыздықтары үшін жүдеп құриды; сондай-ақ әкелерінің заңсыздықтары үшін де олармен бірге жүдеп құриды. Егер олар өз заңсыздықтарын, әрі әкелерінің заңсыздықтарын, Маған қарсы жасаған опасыздықтарын мойындаса, сондай-ақ Маған қарсы жүргендерін мойындаса; әрі Менің де оларға қарсы жүргенімді және оларды жауларының жеріне алып келгенімді мойындаса; егер сонда олардың сүндеттелмеген жүректері кішірейіп, өз заңсыздықтарының жазасын қабыл етсе: онда Мен Жақыппен жасаған келісімімді еске аламын, сондай-ақ Ысқақпен жасаған келісімімді, сондай-ақ Ыбырайыммен жасаған келісімімді де еске аламын; әрі сол жерді де еске аламын. Ол жер олардан айырылып, иен қалған кезінде өз демалыс күндерінің рақатын көреді; ал олар өз заңсыздықтарының жазасын қабыл етеді, өйткені, иә, дәл сол үшін — олар Менің үкімдерімді менсінбеді, әрі олардың жаны Менің жарғыларымнан жерінді. Бірақ соған қарамастан, олар жауларының жерінде болған кезінде Мен оларды теріске тастамаймын, оларды түгел құртып жіберу үшін жиреніп, олармен жасаған келісімімді бұзбаймын; өйткені Мен — олардың Құдайы Жаратқан Иемін. Бірақ Мен олар үшін олардың ата-бабаларымен жасаған келісімді еске аламын; олар үшін Құдай болуым үшін, Мен оларды бөтен халықтардың көз алдында Мысыр жерінен алып шықтым: Мен — Жаратқан Иемін. Леуіліктер 26:38–45.

Back to Articles