Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Eight

Даниял кітабы — Сексен сегізінші бөлім

Unmasking the False Latter Rain: The Prophetic Journey from September 11, 2001

Жалған Соңғы Жаңбырдың Бетін Ашу: 2001 жылғы 11 қыркүйектен басталған пайғамбарлық сапар

Author

Jeff Pippenger

Published

February 21, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The testing process that begins when the angel descends is represented by the test of whether to take the book out of the angel’s hand and eat it. Those that did choose to eat the message were then destined for a disappointment where the group who refused to eat were left behind. The little book that was to be eaten represented an “increase of knowledge” of the message that had first been unsealed at “the time of the end” at either 1798 or 1989, and then later formalized into a message that would hold the generation then alive accountable to the light of the increased knowledge. In either history, once the prophecy of Islam was fulfilled, then the message to be eaten in the angel’s hand was either received or rejected. If the message represented by the book is rejected, those who do so, and still seek to uphold the profession of still being the chosen of God, are forced to produce a counterfeit latter rain message.

Періште төмен түскен кезде басталатын сынақ үдерісі періштенің қолынан кітапты алып, оны жеу не жемей қою сынағымен бейнеленген. Хабарды жеуді таңдағандар кейіннен, жеуден бас тартқан топ артта қалған кезде, күйінішке ұшырауға тағайындалды. Желінуге тиіс болған кішкене кітап не 1798 жылы, не 1989 жылы «соңғы уақытта» алғаш рет мөрі ашылған хабар туралы «білімнің артуын» білдірді; кейін ол сол кезде тірі болған ұрпақты артқан білімнің нұры алдында жауапты ететін хабарға ресімделді. Қай тарихта да, Ислам туралы пайғамбарлық орындалғаннан кейін, періштенің қолындағы желінуге тиіс хабар не қабылданды, не қабылданбай тасталды. Егер кітаппен бейнеленген хабар қабылданбаса, онда оны қабылдамай қойғандар, сонымен бірге әлі де Құдайдың таңдаулылары екендіктері туралы өздерінің сенім-кәсібін сақтап қалуға ұмтылып, жалған кейінгі жаңбыр хабарын шығаруға мәжбүр болады.

On September 11, 2001 the past rebellions of the generations of Adventism were again made testing issues. Habakkuk chapter two identifies a debate that occurs in the prophetic history represented therein, which is a parallel prophetic line to the parable of the ten virgins. When the watchman asked what he shall answer in the history of the parable of the ten virgins, he was commanded to “write the vision, and make it plain upon tables.” The watchmen of Millerite history produced the 1843 chart in 1842, and its production became a waymark. It was the “vision” of Habakkuk two, that had been made plain upon tables that was to speak at the end.

2001 жылғы 11 қыркүйекте Адвентизм ұрпақтарының өткен бүліктері қайтадан сынақ мәселелеріне айналды. Хабакук кітабының екінші тарауы онда бейнеленген пайғамбарлық тарихта орын алатын бір тартысты айқындайды, әрі ол — он қыз туралы астарлы әңгіменің пайғамбарлық желісіне параллель желі. Күзетші он қыз туралы астарлы әңгіменің тарихында не деп жауап беруі керектігін сұрағанда, оған: «аянды жаз да, оны тақталарға анық етіп түсір», — деп бұйырылды. Миллериттер тарихының күзетшілері 1842 жылы 1843 жылғы кестені жасады, және оның жасалуы бір межелік белгіге айналды. Соңында сөйлеуі тиіс болған нәрсе — Хабакуктың екінші тарауындағы «аян», яғни тақталарға анық етіп түсірілген аян еді.

Shortly after September 11, 2001 those who recognized the activity of Islam of the third woe, were led to return to Jeremiah’s “old paths,” and to walk therein. Those “old paths” identified that the three woes of Revelation chapter eight, verse thirteen represented the prophetic role of Islam. Immediately thereafter, Future for America began to reproduce the two charts of Habakkuk chapter two at the very same point in the parallel history of the Millerites, the two charts were set forth as a waymark, which had been represented by the production of the 1843 chart, in 1842.

2001 жылғы 11 қыркүйектен көп ұзамай үшінші қасіреттің Исламының әрекетін танығандар Еремиядағы «ежелгі соқпақтарға» қайта оралуға және солармен жүруге жетектелді. Сол «ежелгі соқпақтар» Аян кітабының сегізінші тарауы, он үшінші аятының үш қасіреті Исламның пайғамбарлық рөлін бейнелейтінін айқындады. Осыдан кейін бірден Future for America Хабаккук кітабының екінші тарауындағы екі сызбаны қайтадан шығара бастады; Миллериттердің параллель тарихындағы дәл сол тұста бұл екі сызба 1842 жылы 1843 жылғы сызбаның жасалуымен бейнеленген межелік белгі ретінде ұсынылған болатын.

> “In May, 1842, a General Conference was convened in Boston, [Massachusetts]. At the opening of this meeting, Brethren Charles Fitch and Apollos Hale, of Haverhill, presented the pictorial prophecies of Daniel and John, which they had painted on cloth, with the prophetic numbers, showing their fulfillment. Brother Fitch in explaining from his chart before the Conference, said, while examining these prophecies, he had thought if he could get out something of the kind as here presented it would simplify the subject and make it easier for him to present to an audience. Here was more light in our pathway. These brethren had been doing what the Lord had shown Habakkuk in his vision 2,468 years before, saying, ‘Write the vision and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time.’ Habakkuk 2:2.

> 1842 жылдың мамыр айында Бостонда [Массачусетс] Жалпы конференция шақырылды. Осы жиналыстың ашылуында Хейверхиллден келген бауырластар Чарльз Фитч пен Аполлос Хейл матаға салып бейнелеген, орындалуын көрсететін пайғамбарлық сандарымен бірге Даниел мен Жоханның бейнелі пайғамбарлықтарын ұсынды. Фитч бауырлас Конференция алдында өз кестесі бойынша түсіндіре отырып, осы пайғамбарлықтарды зерттеп жүрген кезінде, егер осында көрсетілгендей бір нәрсені жасай алса, бұл тақырыпты неғұрлым айқындап, оны тыңдаушыларға ұсынуды өзіне жеңілдетер еді деп ойлағанын айтты. Біздің жолымызға бұдан да молырақ нұр түсті. Бұл бауырластар Жаратқан Иенің 2,468 жыл бұрын Хабақұққа аянда көрсеткенін орындап жүрген еді: «Аянды жаз да, оны тақталарға анық етіп түсір, оқыған адам жүгіріп өте алатындай болсын. Өйткені аян әлі де белгіленген уақытқа арналған». Хабақұқ 2:2.

> “After some discussion on the subject, it was voted unanimously to have three hundred similar to this one lithographed, which was soon accomplished. They were called ‘the ‘43 charts.’ This was a very important Conference.” The Autobiography of Joseph Bates, 263.

> «Осы мәселе жөнінде біраз талқылаудан кейін, соған ұқсас үш жүз дананы литография әдісімен басып шығару бірауыздан дауысқа салынып, қабылданды; бұл іс көп ұзамай жүзеге асырылды. Олар “43 жылғы кестелер” деп аталды. Бұл өте маңызды Конференция болды». The Autobiography of Joseph Bates, 263.

> “It was the united testimony of Second Advent lecturers and papers, when standing on ‘the original faith,’ that the publication of the chart was a fulfillment of Habakkuk 2:2, 3. If the chart was a subject of prophecy (and those who deny it leave the original faith), then it follows that BC 457 was the year from which to date the 2300 days. It was necessary that 1843 should be the first published time in order that ‘the vision’ should ‘tarry,’ or that there should be a tarrying time, in which the virgin band was to slumber and sleep on the great subject of time, just before they were to be aroused by the Midnight Cry.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume I, Number 2.

> «“Түпнұсқа сенімнің” үстінде тұрған Екінші Келу жөніндегі уағызшылар мен басылымдардың біріккен куәлігі мынадай болды: кестенің жариялануы Хабаккук 2:2, 3-тің орындалуы еді. Егер кесте пайғамбарлықтың нысаны болса (ал мұны теріске шығаратындар түпнұсқа сенімнен ауытқиды), онда бұдан 2300 күннің есебін бастайтын жыл б.з.д. 457 болғаны келіп шығады. “Аянның” “кідіруі”, яғни кідіру уақыты болуы үшін, 1843 жылдың алғаш жарияланған уақыт болуы қажет еді; сол уақытта пәк қыздар тобы Түн ортасындағы айқай арқылы оятылардың дәл алдында, уақыттың ұлы тақырыбына қатысты қалғып, ұйықтауға тиіс болатын». James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume I, Number 2.

> “Now our history shows that there were hundreds teaching from the same chronological charts that William Miller was, all of one stamp. Then it was the oneness of the message all on one theme, the coming of the Lord Jesus at a certain time, 1844.” Joseph Bates, Early SDA Pamphlets, 17.

> «Енді біздің тарихымыз көрсететіндей, Уильям Миллер пайдаланған сол бір хронологиялық кестелерден тәлім берген жүздеген адамдар болды, бәрі де бір сипаттағы еді. Сол кезде хабардың бірлігі түгелдей бір ғана тақырыпқа — Иеміз Иса Мәсіхтің белгілі бір уақытта, 1844 жылы, келуіне — тоғысты». Joseph Bates, Early SDA Pamphlets, 17.

The reprinting of the 1843 and 1850 charts, in the immediate post-September 11, 2001 history was as much a fulfillment of Habakkuk two, as was the publication of the 1843 chart in 1842. The production of the tables is part of the narrative of Habakkuk chapter two, and it had to happen. On September 11, 2001 the rebellion of 1863 was again repeated by those Laodicean Adventists who refused to return to Jeremiah’s “old paths.”

1843 және 1850 жылдардағы кестелердің 2001 жылғы 11 қыркүйектен кейінгі тікелей тарихи кезеңде қайта басылып шығуы, 1842 жылы 1843 жылғы кестенің жариялануы қандай дәрежеде Хабаккуктың екінші тарауының орындалуы болса, дәл сондай дәрежеде оның да орындалуы болды. Кестелердің жасалуы Хабаккук кітабының екінші тарауындағы баяндаудың бір бөлігі болып табылады, әрі оның жүзеге асуы қажет еді. 2001 жылғы 11 қыркүйекте Еремияның “ежелгі соқпақтарына” қайта оралудан бас тартқан Лаодикиялық адвентистер арқылы 1863 жылғы бүлік тағы да қайталанды.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as of little value the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin, and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science. ‘Thus saith the Lord: Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ [Jeremiah 6:16.]

> «Жау халықты осы соңғы күндерде берік тұруға дайындау ісінен бауырластарымыз бен әпке-қарындастарымыздың ой-санасын бұрып әкетуге тырысуда. Оның қитұрқы дәлелдері сана-сезімді осы уақыттың қауіптері мен міндеттерінен алыстатуға бағытталған. Олар Мәсіхтің Өз халқына беру үшін көктен Жоханға әкелген нұрын болмашы құндылық деп бағалайды. Олар дәл алдымызда тұрған көріністер айрықша назар аударуға жеткілікті маңызды емес деп үйретеді. Олар көктен шыққан ақиқатты күшінен айырады да, Құдай халқын өткен тәжірибесінен айырып, соның орнына жалған ғылым береді. “Жаратқан Ие былай дейді: Жолдардың бойында тұрып, қараңдар, ежелгі соқпақтарды сұраңдар, жақсы жол қайсы екенін біліп, сол жолмен жүріңдер”. [Jeremiah 6:16.]»

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith,—the foundations that were laid at the beginning of our work, by prayerful study of the Word and by revelation. Upon these foundations we have been building for more than fifty years. Men may suppose that they have found a new way, that they can lay a stronger foundation than that which has been laid; but this is a great deception. ‘Other foundation can no man lay than that is laid.’ [1 Corinthians 3:11.] In the past, many have undertaken to build a new faith, to establish new principles; but how long did their building stand? It soon fell; for it was not founded upon the Rock.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> «Ешкім де біздің сеніміміздің іргетастарын—жұмысымыздың басында Сөзді дұға ете зерттеу және аян арқылы қаланған іргетастарды—жұлып тастауға ұмтылмасын. Осы іргетастардың үстіне біз елу жылдан астам уақыт бойы құрылыс жүргізіп келеміз. Адамдар өздерінің жаңа бір жол тапқанына, қаланған іргетастан да берігірек іргетас қоя алатынына жорамал етуі мүмкін; бірақ бұл — ұлы алдау. “Өйткені салынған іргетастан басқа ешкім де өзге іргетас қоя алмайды.” [1 Corinthians 3:11.] Өткенде көпшілігі жаңа сенім құруға, жаңа қағидаларды орнықтыруға талпынды; бірақ олардың құрылысы қанша уақыт тұрды? Ол көп ұзамай құлады; өйткені ол Жартастың үстіне негізделмеген еді». Testimonies, volume 8, 296, 297.

Jeremiah identifies that to walk in the “old paths,” is to find “the rest”, and the rest is “the latter rain”, which began when the nations were angered on September 11, 2001, when the great buildings of New York City came down. Those that then ate the message became Habakkuk’s watchmen who were to “write the vision, and make it plain”. Jeremiah identifies the very same watchmen during the time of “the rest”, which is “the latter rain”.

Еремия «ежелгі жолдармен» жүру — «тынығуды» табу екенін айқындайды, ал бұл тынығу — «кеш жауын»; ол 2001 жылғы 11 қыркүйекте, Нью-Йорк қаласының алып ғимараттары құлаған кезде, халықтар ашуланған сәтте басталды. Сонан соң осы хабарды қабылдағандар Хабақұқтың «аянды жазып, оны анық етіп көрсетуге» тиіс сақшыларына айналды. Еремия «тынығу» уақытындағы, яғни «кеш жауын» кезіндегі, дәл сол сақшыларды көрсетеді.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Жаратқан Ие былай дейді: «Жолдардың бойында тұрып, қараңдар, ежелгі соқпақтарды сұраңдар: игі жол қайсы, сонымен жүріңдер, сонда жандарыңа тыныштық табасыңдар». Бірақ олар: «Онымен жүрмейміз»,— деді. «Сондай-ақ сендердің үсттеріңе күзетшілер қойдым да: “Кернейдің үніне құлақ салыңдар”,— дедім». Бірақ олар: «Құлақ салмаймыз»,— деді. Еремия 6:16, 17.

The trumpet that they were to sound is the sixth trumpet of the second woe in Millerite history, and in the last days it is the seventh trumpet of the third woe. Habakkuk’s watchmen, who are Jeremiah’s watchmen, sound a warning message that in the rebellion of 1888, was rejected. The sixth trumpet that was rejected in 1888, was the message to Laodicea.

Олар соғуға тиісті керней — Миллерит тарихындағы екінші қасіреттің алтыншы кернейі, ал соңғы күндері ол үшінші қасіреттің жетінші кернейі болып табылады. Еремияның сақшылары болып табылатын Хабаккуктың сақшылары 1888 жылғы бүлікте қабылданбай қалған ескерту хабарын жариялайды. 1888 жылы қабылданбай қалған алтыншы керней — Лаодикияға арналған хабар еді.

> “The message given us by A. T. Jones, and E. J. Waggoner is the message of God to the Laodicean church, and woe be unto anyone who professes to believe the truth and yet does not reflect to others the God-given rays.” The 1888 Materials, 1053.

> «А. Т. Джонс пен Е. Дж. Ваггонер арқылы бізге берілген хабар — Лаодикия қауымына арналған Құдайдың хабары, ал ақиқатқа сенемін деп мойындай тұра, өзге адамдарға Құдай берген сәулелерді көрсетпейтін әркімге қасірет болсын». The 1888 Materials, 1053.

The seventh trumpet message of 1888, was first sounded to Laodicea in 1856, and then the Laodicean message was placed within the context of the increasing light of the “seven times.” On September 11, 2001 the call to return to Jeremiah’s old paths, and to walk therein for the purpose of obtaining the message of the latter rain, included the seventh Trumpet warning message that is represented as the message to Laodicea, and the “seven times,” which is the symbol of the foundations.

1888 жылғы жетінші керней хабары алғаш рет Лаодикеяға 1856 жылы жария етілді, содан кейін Лаодикеяға арналған хабар «жеті уақыттың» артып келе жатқан нұрының аясында орналастырылды. 2001 жылғы 11 қыркүйекте Еремияның ежелгі соқпақтарына қайтып оралуға және кейінгі жаңбырдың хабарын алу мақсатымен сол жолдармен жүруге шақыру Лаодикеяға арналған хабар ретінде көрсетілетін жетінші Кернейдің ескерту хабарын, сондай-ақ негіздердің нышаны болып табылатын «жеті уақытты» да қамтыды.

The “lie” identified by prophecy that produces the strong delusion of Paul’s writings was placed into the third generation of Laodicean Adventism in 1931, sixteen years after the death of the prophetess. The “lie” which arrived in the third generation is prophetically located in the period represented as the “women weeping for Tammuz,” and is therefore associated with the false latter rain message.

Пауылдың жазбаларында айтылған күшті алдануды туындататын пайғамбарлықта көрсетілген «өтірік» Лаодикеялық Адвентизмнің үшінші ұрпағына 1931 жылы, пайғамбар әйелдің өлімінен он алты жыл өткен соң енгізілді. Үшінші ұрпаққа енген бұл «өтірік» пайғамбарлық тұрғыдан «Таммуз үшін жылап отырған әйелдер» ретінде бейнеленген кезеңде орналасқан, сондықтан ол кейінгі жаңбыр туралы жалған хабармен байланысты.

The details of how the “lie” was propagated should be understood, as should the prophetic role of the “lie” in end-time prophecy. The scornful men that rule Jerusalem in the time of the latter rain, which is the time of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, created a false latter rain message in the third generation of Adventism, as represented by the “women weeping for Tammuz,” in Ezekiel chapter eight. Their false latter rain message is also represented as a false foundation, a false wall of protection, and a false peace and safety message by Ezekiel.

«Өтіріктің» қалай таратылғанының егжей-тегжейі, сондай-ақ ақыр заман туралы пайғамбарлықтағы «өтіріктің» пайғамбарлық рөлі түсінілуге тиіс. Соңғы жаңбыр уақытында, яғни жүз қырық төрт мыңның мөрлену кезеңінде, Иерусалимді билейтін мысқылшыл адамдар Езекиелдің сегізінші тарауында «Таммузды жоқтап жылаған әйелдер» арқылы бейнеленгендей, адвентизмнің үшінші ұрпағында соңғы жаңбыр туралы жалған хабарды қалыптастырды. Олардың соңғы жаңбыр туралы жалған хабары Езекиел арқылы сондай-ақ жалған іргетас, жалған қорғаныс қабырғасы және жалған тыныштық пен қауіпсіздік хабары ретінде де бейнеленген.

> Have ye not seen a vain vision, and have ye not spoken a lying divination, whereas ye say, The Lord saith it; albeit I have not spoken? Therefore thus saith the Lord God; Because ye have spoken vanity, and seen lies, therefore, behold, I am against you, saith the Lord God. And mine hand shall be upon the prophets that see vanity, and that divine lies: they shall not be in the assembly of my people, neither shall they be written in the writing of the house of Israel, neither shall they enter into the land of Israel; and ye shall know that I am the Lord God. Because, even because they have seduced my people, saying, Peace; and there was no peace; and one built up a wall, and, lo, others daubed it with untempered mortar: Say unto them which daub it with untempered mortar, that it shall fall: there shall be an overflowing shower; and ye, O great hailstones, shall fall; and a stormy wind shall rend it. Lo, when the wall is fallen, shall it not be said unto you, Where is the daubing wherewith ye have daubed it? Therefore thus saith the Lord God; I will even rend it with a stormy wind in my fury; and there shall be an overflowing shower in mine anger, and great hailstones in my fury to consume it. So will I break down the wall that ye have daubed with untempered mortar, and bring it down to the ground, so that the foundation thereof shall be discovered, and it shall fall, and ye shall be consumed in the midst thereof: and ye shall know that I am the Lord. Thus will I accomplish my wrath upon the wall, and upon them that have daubed it with untempered mortar, and will say unto you, The wall is no more, neither they that daubed it; To wit, the prophets of Israel which prophesy concerning Jerusalem, and which see visions of peace for her, and there is no peace, saith the Lord God. Ezekiel 13:7–16.

> Сендер бос аян көріп, жалған бал ашуды айтып жүрген жоқсыңдар ма? Сонда да: “Мұны Жаратқан Ие айтты”,— дейсіңдер; ал Мен сөйлеген жоқпын ғой. Сондықтан Жаратушы Ие былай дейді: Сендер бос сөз айтып, өтірік аян көргендіктен, міне, Мен сендерге қарсымын, — дейді Жаратушы Ие. Менің қолым бос аян көріп, өтірік бал ашатын пайғамбарларға қарсы болады: олар Менің халқымның кеңесіне кірмейді, Исраил үйінің жазбасына жазылмайды, Исраил жеріне де кірмейді; сонда сендер Менің Жаратушы Ие екенімді білесіңдер. Өйткені, иә, дәл сол себептен олар Менің халқымды: “Тыныштық”,— деп адастырды, ал тыныштық жоқ еді; біреу қабырға тұрғызды, ал басқалары оны сапасыз сылақпен сылап шықты. Сапасыз сылақпен сылап жүргендерге айт: ол құлайды; нөсерлете жауған жаңбыр болады; әрі сендер, о, ірі бұршақтар, жауып түсесіңдер; дауылды жел оны қиратады. Міне, қабырға құлаған кезде, сендерге: “Оны сылаған сылақтарың қайда?”— деп айтылмай ма? Сондықтан Жаратушы Ие былай дейді: Мен оны қаһарыммен дауылды жел арқылы қиратып жіберемін; ашуымда нөсерлете жауған жаңбыр болады, әрі қаһарымда оны жою үшін ірі бұршақтар түседі. Осылайша сендер сапасыз сылақпен сылаған қабырғаны Мен қиратып, жермен-жексен етемін, сонда оның іргетасы ашылады; ол құлайды, ал сендер оның ортасында жойыласыңдар; сонда сендер Менің Жаратқан Ие екенімді білесіңдер. Осылайша Мен қаһарымды қабырғаға да, оны сапасыз сылақпен сылағандарға да толық төгемін де, сендерге: “Қабырға да жоқ, оны сылағандар да жоқ”,— деймін. Яғни Иерусалим туралы пайғамбарлық айтатын және ол үшін тыныштық аяндарын көретін Исраил пайғамбарлары туралы; бірақ тыныштық жоқ, — дейді Жаратушы Ие. Езекиел 13:7–16.

The falsehood and lies which the scornful men in Jerusalem hide beneath in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine are ultimately judged and destroyed by the “overflowing scourge.”

Ишаяның жиырма сегізінші және жиырма тоғызыншы тарауларында Иерусалимдегі келемеждеуші адамдар өздерін тасалаған өтірік пен жалғандық ақырында «тасқын болып келетін дүре соққымен» сотталып, жойылады.

> Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:17, 18.

> Үкімді де өлшеуіш жіпке, ал әділдікті тік өлшеуішке саламын; бұршақ жалғанның панасын сыпырып әкетеді, ал сулар жасырынған орынды басып қалады. Сонда сендердің өліммен жасаған келісімдерің күшін жояды, әрі тозақпен жасаған уағдаластықтарың тұрмайды; тасқын тәрізді пәле өтіп кеткенде, сендер соның табанына тапталасыңдар. Ишая 28:17, 18.

Isaiah’s “overflowing scourge” is Ezekiel’s “overflowing shower,” that is brought upon those who have “divined lies,” by presenting a “vain vision” and by claiming “the Lord saith it,” “albeit” the Lord had “not spoken.” The “lie” that the ancient men hide under is represented as something they claim that the Lord had spoken, so it is a “lie” about God’s Word. Either they have identified a doctrine from God’s Word as error, or they have erroneously claimed that God directed their understanding (God had spoken), upon a doctrine of the Bible.

Ишаяның «тасқын болып келетін қамшысы» — Езекиелдің «нөсерлі жауыны»; ол «жалған көрініс» ұсынып, «Жаратқан Ие былай дейді» деп мәлімдеген, «алайда» Жаратқан Ие «сөйлемеген» болса да, «өтірік бал ашқандардың» үстіне жіберіледі. Ежелгі адамдар бой тасалайтын «өтірік» Жаратқан Ие айтқан деп өздері мәлімдейтін нәрсе ретінде бейнеленеді, сондықтан ол Құдай Сөзі туралы «өтірік» болып табылады. Не олар Құдай Сөзінен алынған бір ілімді қате деп таныған, не Киелі кітаптағы қандай да бір ілімге қатысты өз түсініктерін Құдайдың бағыттағанын (Құдай сөйлегенін) қате түрде мәлімдеген.

The “lie” that arrived in 1931, was a claim that Sister White had endorsed the false view of “the daily,” in the book of Daniel. The false view that “the daily,” represents Christ’s sanctuary ministry was premised upon a “lie” which claimed that in 1910, Ellen White had informed A. G. Daniells that he and Prescott’s view of “the daily,” representing Christ’s sanctuary ministry was actually correct, in spite of her direct written words to the contrary.

1931 жылы пайда болған «өтірік» — бұл Даниял кітабындағы «күнделікті» туралы жалған көзқарасты Уайт қарындас құптаған деген тұжырым еді. «Күнделікті» Мәсіхтің киелі үйдегі қызметін білдіреді деген жалған көзқарас 1910 жылы Эллен Уайт А. Г. Даниэллске оның және Прескоттың «күнделікті» Мәсіхтің киелі үйдегі қызметін білдіреді деген көзқарасы, оның бұған тікелей қайшы жазбаша сөздеріне қарамастан, шын мәнінде дұрыс екенін айтқан деген «өтірікке» негізделген еді.

The false view of “the daily,” that was then (1931) established within Laodicean Adventism, became the theological foundation which was employed to build a message that is described by Ezekiel as “peace and safety.” The various arguments that are employed to uphold the false foundation are the various counterfeit coins and jewels that Miller saw in his dream. By the end of his dream his original jewels are fully covered with counterfeits and rubbish, and the rubbish and counterfeit jewels and coins represent the message that was based upon their foundational error that “the daily” represents Christ’s sanctuary ministry.

Сол кезде (1931 жылы) Лаодикиялық адвентизм ішінде орнықтырылған «күнделіктіге» қатысты жалған көзқарас Езекиел «тыныштық пен қауіпсіздік» деп сипаттайтын хабарды құру үшін қолданылған теологиялық іргетасқа айналды. Жалған іргетасты қолдап тұру үшін пайдаланылатын әртүрлі дәлелдер — Миллер өз түсінде көрген алуан түрлі жалған теңгелер мен асыл тастар. Түсінің соңына қарай оның бастапқы асыл тастары түгелдей жалғандармен және қоқыспен жабылып қалады, ал қоқыс пен жалған асыл тастар мен теңгелер өздерінің «күнделікті» Мәсіхтің киелі үйдегі қызметін білдіреді деген іргелі қателігіне негізделген хабарды бейнелейді.

In Ezekiel’s passage the rubbish and counterfeit jewels is represented as a “wall” that has been built with a cement that is so weak it cannot hold up under the stress of the “stormy wind” or the “overflowing shower.”

Езекиелдің осы үзіндісінде қоқыс пен жалған асыл тастар «қабырға» ретінде бейнеленген; ол сондай әлсіз ерітіндімен қаланғандықтан, «дауылды желдің» де, «тасқынды нөсердің» де қысымына төтеп бере алмайды.

The disobedient prophet from Judah that rebuked Jeroboam, ultimately died between an “ass” and a “lion”. The lion represents Babylon and the ass represents Islam. The two doctrines which Laodicean Adventism cannot see, that are represented by the death of the disobedient prophet are the message of the papacy (the lion), and the message of Islam of the third Woe (the ass).

Еробоғамды әшкерелеген Яһудадан шыққан тілалмайтын пайғамбар, ақырында «есек» пен «арыстанның» арасында қаза тапты. Арыстан Бабылдың нышаны, ал есек Исламның нышаны болып табылады. Лаодикиялық Адвентизм көре алмайтын, тілалмайтын пайғамбардың өлімі арқылы бейнеленген осы екі ілім — папалық туралы хабар (арыстан) және үшінші Қасіреттің Исламы туралы хабар (есек).

Ezekiel’s “stormy wind,” is a symbol of Isaiah’s “rough wind that is stayed” in “the day of the east wind” in chapter twenty seven. Ezekiel’s “stormy wind” is also the “four winds” of Revelation chapter seven, that are held until God’s servants are sealed. Ezekiel’s “stormy wind” is his message from the “four winds” in chapter thirty-seven, that brings the dead dry bones to life as a mighty army. Ezekiel’s “stormy wind” that brings down the “wall built with untempered mortar,” is the latter rain message of the third Woe.

Езекиелдің «дауылды желі» — жиырма жетінші тараудағы «шығыс желі күнінде» тоқтатылатын Ишаяның «қатты желінің» нышаны. Езекиелдің «дауылды желі» — сондай-ақ Аян кітабының жетінші тарауындағы Құдайдың қызметшілері мөрленгенге дейін ұсталып тұратын «төрт жел». Езекиелдің «дауылды желі» — оның отыз жетінші тараудағы «төрт желден» келетін хабары, ол өлі, қураған сүйектерді ұлы әскер ретінде тірілтеді. «Шынықпаған лаймен тұрғызылған қабырғаны» құлататын Езекиелдің «дауылды желі» — үшінші Қасіреттің кейінгі жаңбыр хабары.

Ezekiel’s “overflowing shower” is a symbol of the papacy, and more specifically it is the symbol of the period of the Sunday law crisis which begins at the soon-coming Sunday law in the United States. The disobedient prophet from Judah that died between the ass and the lion, represented the death of Laodicean Adventism that takes place between September 11, 2001, at the arrival of the ass (the third woe), and the soon-coming Sunday law (the lion). Laodicean Adventism’s death occurs during the sealing of the one hundred and forty-four thousand that began when the nations were angered, yet held in check on September 11, 2001, and concludes at the soon-coming Sunday law. Their death, as illustrated by the disobedient prophet, is brought about because they returned to the methodology of apostate Protestantism, though they had been directly informed to never return to the “assembly of mockers.”

Езекиелдегі «тасқынды нөсер» — папалықтың нышаны, ал анығырақ айтқанда, ол Америка Құрама Штаттарында жуық арада қабылданатын жексенбілік заңнан басталатын жексенбілік заң дағдарысы кезеңінің нышаны болып табылады. Есек пен арыстанның арасында қаза тапқан Яһудадан шыққан тілалмайтын пайғамбар Лаодикеялық Адвентизмнің өлімін бейнелейді; бұл өлім 2001 жылғы 11 қыркүйекте, есектің (үшінші қасіреттің) келуі кезінде, және жуық арада келетін жексенбілік заңның (арыстанның) арасында орын алады. Лаодикеялық Адвентизмнің өлімі 2001 жылғы 11 қыркүйекте халықтар қаһарланғанымен, тежеліп тұрған кезде басталған жүз қырық төрт мыңның мөрленуі барысында болып, жуық арада келетін жексенбілік заңда аяқталады. Тілалмайтын пайғамбар арқылы бейнеленгендей, олардың өлімі өздеріне ешқашан «мысқылдаушылар жиналысына» қайтып оралмау тікелей ескертілгеніне қарамастан, олар жолдан тайған протестантизмнің әдіснамасына қайта оралғандықтан келіп шығады.

Their death occurs in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. As soon as God’s people are sealed, the destroying angels begin their work. From September 11, 2001 unto the soon-coming Sunday law the judgment of the living is accomplished in God’s church, for judgment begins in Jerusalem, and it begins with the ancient men that were to be the guardians of the people, but who had abandoned their responsibilities over four generations. Those who receive the seal in that period are the ensign that is lifted up to the nations. They are sealed before the soon-coming Sunday law for the only way God’s other flock can be warned is by seeing men and women in the Sunday law crisis who have the seal of God.

Олардың өлімі жүз қырық төрт мыңды мөрлеу тарихында орын алады. Құдай халқы мөрлене салысымен, жоюшы періштелер өз істерін бастайды. 2001 жылғы 11 қыркүйектен бастап жуық арада келетін жексенбілік заңға дейін тірілердің соты Құдайдың қауымында жүзеге асырылады, өйткені сот Иерусалимде басталады, әрі ол халықтың сақшылары болуға тиіс болған, бірақ төрт ұрпақ бойы өз жауапкершіліктерін тастап кеткен ақсақалдардан басталады. Сол кезеңде мөрді қабылдайтындар — халықтарға көтерілген жалау. Олар жуық арада келетін жексенбілік заңнан бұрын мөрленеді, өйткені Құдайдың өзге отары ескертіле алатын жалғыз жол — жексенбілік заң дағдарысында Құдайдың мөріне ие ерлер мен әйелдерді көру.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

> «Киелі Рухтың ісі — дүниені күнә, әділдік және сот туралы әшкерелеп, иландыру. Дүние тек шындыққа сенетіндердің шындық арқылы қасиеттелгенін, асқақ әрі қасиетті қағидаттар бойынша әрекет ететінін, Құдайдың өсиеттерін сақтайтындар мен оларды аяқасты ететіндердің арасындағы айырмашылық шебін жоғары, биік мағынада айқын көрсететінін көру арқылы ғана ескертіле алады. Рухтың қасиеттеуі Құдайдың мөріне ие болғандар мен жалған тынығу күнін ұстанатындардың арасындағы айырмашылықты айқын көрсетеді. Сынақ келгенде, аңның таңбасының не екені анық көрсетіледі. Ол — жексенбіні ұстану. Шындықты естігеннен кейін де осы күнді қасиетті деп санауды жалғастыратындар уақыттар мен заңдарды өзгертуге ниеттенген күнә адамының таңбасын алып жүреді». Bible Training School, December 1, 1903.

The death of Laodicean Adventism is accomplished during the history of the latter rain, that began to sprinkle on September 11, 2001, and is poured out without measure at the soon-coming Sunday law, when God has established and then lifts up as an ensign a people who have been sealed for eternity.

Лаодикиялық адвентизмнің өлімі 2001 жылғы 11 қыркүйекте себелей бастаған соңғы жауынның тарихы барысында жүзеге асады; ал ол жуықта келетін жексенбілік заң кезінде өлшеусіз төгіледі, сол кезде Құдай мәңгілікке мөрленген бір халықты орнатып, содан кейін оларды ту ретінде көтереді.

In that period of time, those in Laodicean Adventism that are preparing for, and will receive the mark of the beast, are represented by the twenty-five men bowing to the sun in Ezekiel chapter eight. They are those who have accepted Ezekiel’s false “peace and safety” message, that represents a counterfeit of the true latter rain message, that is being proclaimed by the true watchmen in that history. The foundation of that false latter rain message is the identification that “the daily” in the book of Daniel is a symbol of Christ, when it is actually a symbol of Satan. That false foundational belief is the doctrine that the “scornful men that rule the people of Jerusalem” employ to erect their untempered wall.

Сол уақыт кезеңінде аңға табынудың таңбасын алуға дайындалып жатқан әрі оны қабылдайтын Лаодикиялық Адвентизмдегілер Езекиел кітабының сегізінші тарауындағы күнге иіліп тағзым етіп тұрған жиырма бес адам арқылы бейнеленген. Олар — сол тарихта шынайы күзетшілер жариялап жатқан ақиқи кейінгі жаңбыр хабарламасының қолдан жасалған жалған нұсқасын білдіретін, Езекиелдің жалған «тыныштық және қауіпсіздік» хабарын қабылдағандар. Сол жалған кейінгі жаңбыр хабарламасының іргетасы — Даниял кітабындағы «күнделікті» Мәсіхтің нышаны деген анықтама, ал шын мәнінде ол Шайтанның нышаны. Сол жалған іргелі сенім — «Иерусалим халқын билейтін келемеждеуші адамдар» өздерінің сыланбай қаланған қабырғасын тұрғызу үшін қолданатын ілім.

The identification of “the daily,” as a symbol of Christ was historically put in place by a “lie,” in 1931. From then onward the untempered wall of counterfeit coins and jewels was erected. That “wall” is destined to come down when the dirt brush man arrives to thoroughly purge His floor. That purging is accomplished in the prophetic period of history between the “stormy wind” (the ass of September 11, 2001), and the “overflowing showers” (the lion of the soon-coming Sunday law). In that history the disobedient prophet is slain and buried in the tomb of the false prophet of Bethel. Sister White identifies the “wall” of prophecy as the law of God.

1931 жылы Мәсіхтің рәмізі ретіндегі «күнделікті» ұғымын айқындау тарихи түрде бір «өтірік» арқылы орнықтырылған еді. Сол кезден бастап жалған теңгелер мен асыл тастардан қаланған сыланбаған қабырға тұрғызылды. Ол «қабырға» Өз қырманын толықтай тазартып шығу үшін кір сыпырғыш адам келгенде құлауға жазулы. Сол тазарту тарихтың пайғамбарлық кезеңінде, «дауылды жел» (2001 жылғы 11 қыркүйектің есегі) мен «нөсерлі жауындар» (жақында келетін жексенбілік заңның арыстаны) арасындағы аралықта жүзеге асады. Сол тарихта тілалмайтын пайғамбар өлтіріліп, Бетелдің жалған пайғамбарының қабіріне жерленеді. Уайт ханым пайғамбарлықтағы «қабырғаны» Құдайдың заңы ретінде айқындайды.

> “The prophet here describes a people who, in a time of general departure from truth and righteousness, are seeking to restore the principles that are the foundation of the kingdom of God. They are repairers of a breach that has been made in God’s law—the wall that He has placed around His chosen ones for their protection, and obedience to whose precepts of justice, truth, and purity is to be their perpetual safeguard.

> «Пайғамбар мұнда шындық пен әділдіктен жаппай ауытқу заманында Құдай Патшалығының іргетасы болып табылатын қағидаларды қайта қалпына келтіруге ұмтылатын халықты сипаттайды. Олар — Құдай заңының ішінде пайда болған жыртықты жөндеушілер; бұл — Оның таңдаулыларын қорғау үшін айналасына орнатқан қабырғасы, ал оның әділдік, шындық және пәктік өсиеттеріне мойынсұну олардың мәңгілік қорғаны болуы тиіс.»

> “In words of unmistakable meaning the prophet points out the specific work of this remnant people who build the wall. ‘If thou turn away thy foot from the Sabbath, from doing thy pleasure on My holy day; and call the Sabbath a delight, the holy of the Lord, honorable; and shalt honor Him, not doing thine own ways, nor finding thine own pleasure, nor speaking thine own words: then shalt thou delight thyself in the Lord; and I will cause thee to ride upon the high places of the earth, and feed thee with the heritage of Jacob thy father: for the mouth of the Lord hath spoken it.’ Isaiah 58:13, 14.” Prophets and Kings, 678.

> «Пайғамбар айқын әрі еш күмәнсіз мағынадағы сөздермен қабырғаны тұрғызатын осы қалдық халықтың нақтылы қызметін көрсетеді. “Егер сен аяғыңды сенбіден тежесең, Менің қасиетті күнімде өз рақатыңды іздеуден тыйылсаң; егер сенбіні ләззат, Жаратқан Иенің қасиетті күні, құрметті деп атасаң; және Оны құрметтесең, өз жолдарыңмен жүрмей, өз рақатыңды іздемей, өз сөздеріңді сөйлемей: онда Жаратқан Иеде рақат табасың; Мен сені жердің биік орындарына мінгіземін, әрі атаң Жақыптың мұрасымен асыраймын; өйткені мұны Жаратқан Иенің аузы айтты”. Ишая 58:13, 14.» Prophets and Kings, 678.

The beginning of the fourth generation of Adventism is marked by the publication of a book, as was the beginning of the third generation. The third generation began with the publication of W. W. Prescott’s, The Doctrine of Christ, and that generation ended with the publication of Questions on Doctrine. The Doctrine of Christ presented a gospel that was purposely void of the Millerite prophetic message. Questions on Doctrine presented a gospel that denied the work of sanctification that is accomplished by Christ. The Doctrine of Christ removed the light of the (chazon) vision of prophetic history, and Questions on Doctrine removed the light of the (Mareh) vision of Christ’s “appearance”.

Адвентизмнің төртінші ұрпағының басталуы, үшінші ұрпақтың басталуы сияқты, бір кітаптың жариялануымен белгіленеді. Үшінші ұрпақ W. W. Prescott-тың The Doctrine of Christ кітабының жариялануымен басталды, ал сол ұрпақ Questions on Doctrine кітабының жариялануымен аяқталды. The Doctrine of Christ әдейі Миллерлік пайғамбарлық хабардан айырылған Ізгі хабарды ұсынды. Questions on Doctrine Мәсіх жүзеге асыратын қасиеттелу ісін теріске шығаратын Ізгі хабарды ұсынды. The Doctrine of Christ пайғамбарлық тарихтың (chazon) аянының нұрын алып тастады, ал Questions on Doctrine Мәсіхтің «көрінуінің» (Mareh) аянының нұрын алып тастады.

In between those two books the false latter rain message represented by the “women weeping for Tammuz” was developed. It was in that history that the “lie of 1931,” was promoted. That third generation (abomination) is also represented by the compromise of the third church of Pergamos. The symbol of compromise in the third church, identifies the work of seeking accreditation from the worldly institutions that dictated rules for theology and rules for medicine. It was in the third generation that the compromise of truth was accomplished, which included the introduction and emphasis on the use of Bibles that had been translated from corrupted manuscripts.

Осы екі кітаптың арасында «Таммұз үшін жылаған әйелдермен» бейнеленген жалған кейінгі жаңбыр туралы хабар қалыптастырылды. Дәл сол тарихта «1931 жылғы өтірік» насихатталды. Сол үшінші ұрпақ (жиреніш) Пергамдағы үшінші қауымның ымыраласуымен де бейнеленеді. Үшінші қауымдағы ымыраның нышаны теологияға ережелер мен медицинаға ережелер белгілеген дүниелік мекемелерден аккредитация іздеу ісін айқындайды. Ақиқатпен ымыраға келу дәл үшінші ұрпақта жүзеге асты; оған бүлінген қолжазбалардан аударылған Киелі кітаптарды енгізу және оларды қолдануға ерекше мән беру де кірді.

In 1957, the book Questions on Doctrine, represented a capitulation of the primary truth of the gospel. That truth being Jesus died to save us “from” sin, but he did not die to save us “in” sin. The Catholic and apostate Protestant teaching that a man cannot be obedient to God’s Word is Satan’s eternal argument. Man can, and must be obedient to God’s Word, even if Satan claims that “thou shall not surely die.” The fallen apostate Protestant view that men cannot overcome sin, and therefore men cannot be obedient to God’s law until Jesus magically transforms them into obedient robots at His second coming, was incorporated into the teachings of the book Questions on Doctrine.

1957 жылы жарық көрген *Questions on Doctrine* кітабы Ізгі хабардың негізгі ақиқатына жасалған берілуді білдірді. Ол ақиқат мынау: Иса бізді күнәдан «құтқару» үшін өлді, бірақ Ол бізді күнәнің «ішінде» құтқару үшін өлген жоқ. Адам Құдай Сөзіне мойынсұна алмайды деген католиктік және жолдан тайған протестанттық ілім — Шайтанның ежелгі уәжі. Адам Құдай Сөзіне мойынсұна алады және мойынсұнуға тиіс, тіпті Шайтан «сендер, сөзсіз, өлмейсіңдер» деп мәлімдесе де. Адамдар күнәні жеңе алмайды, сондықтан Иса Өзі екінші рет келген кезде оларды сиқырлы түрде мойынсұнғыш роботтарға айналдырмайынша, адамдар Құдай заңына мойынсұна алмайды деген құлаған, жолдан тайған протестанттық көзқарас *Questions on Doctrine* кітабының ілімдеріне енгізілді.

In 1957, the fourth generation of Laodicean Adventism began, and its untempered wall (law), had been established, thus providing the logic that will allow the twenty-five ancient men to bow to the sun at the conclusion of the time of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That untempered wall, which is the belief that keeping the law of God is impossible, is swept away when the “wall” of separation of Church and State is removed, at the soon-coming Sunday law. The Sunday law is the overflowing showers, or as Isaiah expresses it, it is the overflowing scourge, and that flood begins at the soon-coming Sunday law in the United States.

1957 жылы Лаодикеялық адвентизмнің төртінші ұрпағы басталды, әрі оның шынықтырылмаған қабырғасы (заңы) орнатылды; осылайша бұл жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытының соңында жиырма бес ақсақалдың күнге тағзым етуіне мүмкіндік беретін қисынды негізді қамтамасыз етті. Құдай заңының сақталуы мүмкін емес деген сенім болып табылатын сол шынықтырылмаған қабырға Шіркеу мен Мемлекеттің бөлінуінің «қабырғасы» жуықтап келе жатқан жексенбілік заң кезінде алынып тасталғанда сыпырылып кетеді. Жексенбілік заң — нөсерлеткен жауындар, немесе Ишая пайғамбар айтқандай, ол — тасқын апат; әрі сол тасқын Америка Құрама Штаттарында жуықтап келе жатқан жексенбілік заңнан басталады.

At the Sunday law in the United States the enemy (the pope) comes in “as a flood” (the overflowing scourge), and it is then that “the ensign” is lifted up against him. It is then that the “untempered wall” that Laodicean Adventism erected upon the false application of “the daily” is swept away.

Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заң кезінде дұшпан (папа) «топан судай» («тасып келген пәле» ретінде) кіреді, және дәл сол кезде оған қарсы «ту» көтеріледі. Дәл сол кезде «күнделіктіге» жасалған жалған қолданылуға негізделіп Лаодикеялық адвентизм тұрғызған «сыланбаған қабырға» сыпырылып жойылады.

> According to their deeds, accordingly he will repay, fury to his adversaries, recompense to his enemies; to the islands he will repay recompense. So shall they fear the name of the Lord from the west, and his glory from the rising of the sun. When the enemy shall come in like a flood, the Spirit of the Lord shall lift up a standard against him. And the Redeemer shall come to Zion, and unto them that turn from transgression in Jacob, saith the Lord. As for me, this is my covenant with them, saith the Lord; My spirit that is upon thee, and my words which I have put in thy mouth, shall not depart out of thy mouth, nor out of the mouth of thy seed, nor out of the mouth of thy seed’s seed, saith the Lord, from henceforth and forever. Arise, shine; for thy light is come, and the glory of the Lord is risen upon thee. For, behold, the darkness shall cover the earth, and gross darkness the people: but the Lord shall arise upon thee, and his glory shall be seen upon thee. And the Gentiles shall come to thy light, and kings to the brightness of thy rising. Isaiah 59:18–60:3.

> Істеріне қарай Ол әркімге тиісті жазасын қайтарады: қарсыластарына — қаһарын, жауларына — қарымтасын; аралдарға да қарымтасын қайтарады. Сонда олар батыстан Жаратқан Иенің есімінен, ал күншығыстан Оның ұлылығынан қорқатын болады. Жау тасқын судай лап қойғанда, Жаратқан Иенің Рухы оған қарсы ту көтереді. Сонда Құтқарушы Сионға келеді, Жақыптың ішінде күнәдан теріс айналғандарға келеді, — дейді Жаратқан Ие. «Ал Маған келсек, олармен жасайтын келісімім осы, — дейді Жаратқан Ие: — Сенің үстіңдегі Менің Рухым және аузыңа салған Менің сөздерім аузыңнан да, ұрпағыңның аузынан да, ұрпағыңның ұрпағының аузынан да кетпейді, — дейді Жаратқан Ие, — қазірден бастап мәңгілікке». Орныңнан тұр, жарқыра; өйткені нұрың келді, әрі Жаратқан Иенің ұлылығы сенің үстіңнен туды. Міне, жерді түнек, ал халықтарды қалың қараңғылық жабады; бірақ Жаратқан Ие сенің үстіңнен туып, Оның ұлылығы сенің үстіңнен көрінеді. Сонда өзге ұлттар сенің нұрыңа, патшалар сенің шапағыңның жарығына келеді. Ишая 59:18–60:3.

The Gentiles come to the light when God’s glory is upon His people, and this occurs when the enemy comes in as a flood. When that enemy comes in God lifts up a standard (ensign) against him. The glory of the Lord that is upon those people who the Gentiles respond to, is His character, and His character does not sin. It is a false peace and safety message that teaches that men and women cannot overcome sin. That message is a false latter rain message that is proclaimed during the time of the true latter rain message, which arrived on September 11, 2001. That false message is a false message concerning God’s law, which is the “wall.” That false doctrine is represented in the book Questions on Doctrine, that marked the arrival of Laodicean Adventism’s fourth and final generation.

Бөтен халықтар Құдайдың даңқы Оның халқының үстінде болған кезде нұрға келеді, ал бұл жау тасқын судай лап қойған кезде жүзеге асады. Сол жау басып кіргенде, Құдай оған қарсы ту (жалау) көтереді. Бөтен халықтар үн қататын сол халықтың үстіндегі Жаратқан Иенің даңқы — Оның мінезі, ал Оның мінезі күнә жасамайды. Ерлер мен әйелдер күнәні жеңе алмайды деп үйрететін хабар — жалған «тыныштық пен қауіпсіздік» хабары. Сол хабар — 2001 жылғы 11 қыркүйекте келген шынайы соңғы жаңбыр хабарының уақыты кезінде жарияланатын жалған соңғы жаңбыр хабары. Сол жалған хабар — Құдайдың заңы туралы, яғни «қабырға» туралы жалған хабар. Сол жалған ілім Лаодикеялық Адвентизмнің төртінші әрі соңғы ұрпағының келуін белгілеген Questions on Doctrine кітабында бейнеленген.

On September 11, 2001, the four rebellions of Laodicean Adventism arrived to test that final generation with the sins of their fathers. On that date God directed His people to return to Jeremiah’s old paths, that they might understand and accept the foundational message represented as Miller’s jewels. If they did so, they would find the latter rain, which Jeremiah called the “rest.” The call to return to the old paths was a repetition of the test that produced the rebellion of 1863.

2001 жылдың 11 қыркүйегінде Лаодикеялық адвентизмнің төрт бүлігі соңғы ұрпақты әкелерінің күнәларымен сынау үшін келді. Сол күні Құдай Өз халқын Еремияның ежелгі жолдарына қайтуға бағыттады, осылайша олар Миллердің жауһарлары ретінде бейнеленген негіз қалаушы хабарды түсініп, қабылдай алсын деді. Егер олар солай етсе, Еремия «тыныштық» деп атаған соңғы жаңбырды табар еді. Ежелгі жолдарға қайтуға шақыру 1863 жылғы бүлікті туғызған сынақтың қайталануы болды.

On September 11, 2001, which is Isaiah’s “day of the east and rough wind” the “song of the vineyard” was to be sung, by those who in Revelation chapter fourteen, verse three and also in chapter fifteen, verse three sing the song of Moses and the Lamb. That song is the Laodicean message that identifies that the former chosen people were then being passed by, for God was then in the process of giving His vineyard to men and women that would bring forth the intended fruits of the vineyard. That vineyard message is the message to Laodicea, which was the message presented by Jones and Waggoner at the rebellion of 1888.

2001 жылғы 11 қыркүйекте — Ишаяның «шығыс күні мен қатты желі» күні — «жүзімдік туралы ән» Аян кітабының он төртінші тарауының үшінші аятында, сондай-ақ он бесінші тарауының үшінші аятында Мұсаның және Тоқтының әнін айтатындар тарапынан айтылуға тиіс еді. Сол ән — Лаодикияға арналған хабар; ол бұрынғы таңдалған халықтың сол кезде шетке ысырыла бастағанын айқындайды, өйткені Құдай сол уақытта Өз жүзімдігін жүзімдіктің көзделген жемістерін беретін ерлер мен әйелдерге тапсыру үдерісінде еді. Сол жүзімдік туралы хабар — Лаодикияға арналған хабар, ал бұл 1888 жылғы бүлік кезінде Джонс пен Ваггонер ұсынған хабар еді.

On September 11, 2001, the latter rain began, and in the debate of Habakkuk chapter two it identifies a class who presented the message of the two tables, for they had returned to Jeremiah’s old paths and were receiving the “rest and refreshing,” that Isaiah identifies is brought upon those whose methodology is “line upon line.” The debate they were involved in was in opposition to a false latter rain message, represented by the “women weeping for Tammuz,” which encouraged the sleeping Laodicean people with a peace and safety message.

2001 жылғы 11 қыркүйекте кейінгі жаңбыр басталды, әрі Хабаққұқ кітабының екінші тарауындағы тартыста екі тақтайдың хабарын ұсынған бір топ айқындалады; өйткені олар Еремияның ежелгі жолдарына қайта оралып, Ишая «қатар үстіне қатар» болатын әдістемесі барларға келетінін көрсететін «тыныштық пен сергектікті» қабылдап жатқан еді. Олар қатысқан тартыс «Таммұз үшін жылаған әйелдер» арқылы бейнеленген жалған кейінгі жаңбыр хабарына қарсы болды; бұл хабар ұйқыдағы Лаодикея халқына бейбітшілік пен қауіпсіздік туралы хабарды дәріптейтін.

The peace and safety message claims that it is impossible for men and women not to sin, and therefore God can and will only justify them “in” their sins. The scornful men claim their peace and safety message is the true message of justification by faith, that Jones and Waggoner presented, but it leaves off the truth that he who God justifies, He also sanctifies, for God did not die to save people in their sins, but from their sins.

«Бейбітшілік пен қауіпсіздік» туралы хабар ерлер мен әйелдердің күнә жасамауы мүмкін емес деп мәлімдейді, сондықтан Құдай оларды тек өз күнәларының «ішінде» ғана ақтай алады әрі ақтайды дейді. Мазақшыл адамдар өздерінің «бейбітшілік пен қауіпсіздік» туралы хабары Джонс пен Ваггонер ұсынған сенім арқылы ақталу жөніндегі шынайы хабар деп мәлімдейді, бірақ ол Құдай кімді ақтаса, соны да киелі ететінін білдіретін ақиқатты тыс қалдырады; өйткені Құдай адамдарды олардың күнәларының ішінде құтқару үшін емес, күнәларынан құтқару үшін өлді.

September 11, 2001, marked the beginning of the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand that concludes with one class receiving the seal of God, as represented by those who sigh and cry for the abominations in the church and in the land, and another class that have turned their backs upon the temple, where the final work of the third angel is being accomplished, and they are bowing to the sun. The history of the Millerites illustrates the history of the movement of the third angel, and in so doing the climax is about the message of the latter rain, and the experience it produces in those who choose to eat.

2001 жылғы 11 қыркүйек шіркеуде де, елде де болып жатқан жиіркенішті істер үшін күрсініп, жылап-сықтайтындар арқылы бейнеленген бір топ Құдайдың мөрін алумен, ал үшінші періштенің соңғы ісі жүзеге асырылып жатқан ғибадатханадан теріс бұрылып, күнге табынып жатқан екінші бір топпен аяқталатын жүз қырық төрт мыңның мөрлену кезеңінің басталуын белгіледі. Миллериттердің тарихы үшінші періште қозғалысының тарихын бейнелейді, әрі солай ете отырып, шарықтау шегі кейінгі жаңбыр туралы хабарға және одан жеуді таңдағандардың бойында туғызатын тәжірибеге қатысты болады.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “An unwillingness to yield up preconceived opinions, and to accept this truth, lay at the foundation of a large share of the opposition manifested at Minneapolis against the Lord’s message through Brethren Waggoner and Jones. By exciting that opposition Satan succeeded in shutting away from our people, in a great measure, the special power of the Holy Spirit that God longed to impart to them. The enemy prevented them from obtaining that efficiency which might have been theirs in carrying the truth to the world, as the apostles proclaimed it after the day of Pentecost. The light that is to lighten the whole earth with its glory was resisted, and by the action of our own brethren has been in a great degree kept away from the world.” Selected Messages, book 1, 235.

> «Алдын ала қалыптасқан пікірлерден бас тартуға және осы ақиқатты қабылдауға құлықсыздық Миннеаполисте Уаггонер мен Джонс бауырластар арқылы келген Жаратқан Иенің хабарына қарсы көрсетілген қарсылықтың едәуір бөлігінің негізінде жатты. Сол қарсылықты қоздыру арқылы Шайтан Құдайдың халқымызға беруді қатты қалаған Киелі Рухтың айрықша құдіретін олардан көп дәрежеде алыстатып тастауға қол жеткізді. Жау олардың Елуінші күн мейрамынан кейін елшілер жариялағандай, ақиқатты дүниеге жеткізуде өздерінікі болуы мүмкін болған пәрменділікке ие болуына кедергі жасады. Бүкіл жерді өз даңқымен нұрландыруға тиісті жарыққа қарсылық көрсетілді, әрі өз бауырластарымыздың іс-әрекеті арқылы ол жарық дүниеден едәуір дәрежеде аулақ ұсталып келді». Selected Messages, 1-кітап, 235.

Back to Articles