Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number Four

Америка үшін болашақ және 2020 жылғы 18 шілде — Төртінші нөмір

1863

1863

Author

Jeff Pippenger

Published

September 19, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The message of Daniel chapters eight and nine which are represented by the Ulai River were unsealed in 1798. The prophecy of chapter eight was interpreted in chapter nine by Gabriel, but not until Daniel had set forth a prayer, that is considered one of the most significant human prayers in the Bible. In that prayer Daniel identifies that he had recognized that the desolation of Jerusalem would last seventy years according to what he had discovered in the book of Jeremiah.

Ұлай өзені арқылы бейнеленген Даниял кітабының сегізінші және тоғызыншы тарауларының хабары 1798 жылы мөрінен ашылды. Сегізінші тараудың пайғамбарлығы тоғызыншы тарауда Жәбірейіл арқылы түсіндірілді, бірақ бұл Даниял Киелі кітаптағы адамзаттың ең маңызды дұғаларының бірі деп саналатын дұғаны айтқаннан кейін ғана болды. Сол дұғасында Даниял Еремия кітабынан тапқанына сәйкес, Иерусалимнің қаңырап бос қалуы жетпіс жылға созылатынын ұғынғанын білдіреді.

> In the first year of Darius the son of Ahasuerus, of the seed of the Medes, which was made king over the realm of the Chaldeans; In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:1, 2.

> Мидиялықтардың нәсілінен болған Ахасуердің ұлы Дарийдің, халдейлер патшалығының үстінен патша болып қойылған, патшалығының бірінші жылында, мен, Даниял, кітаптардан Иеміздің сөзі Еремия пайғамбарға келген жылдар санын түсіндім: Иерусалимнің қирап бос қалуының жетпіс жылы толуға тиіс еді. Даниял 9:1, 2.

Jeremiah also identified that at the end of those seventy years Belshazzar would die as Cyrus the General of Darius conquered Babylon.

Еремия сондай-ақ сол жетпіс жылдың соңында Дарийдің қолбасшысы Кір Бабылды жаулап алар кезде Белшазардың өлетінін де білдірді.

> And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:11, 12.

> Бүкіл осы жер қаңырап бос қалады және үрей туғызарлық болады; әрі бұл халықтар Бабыл патшасына жетпіс жыл қызмет етеді. Ал жетпіс жыл толғанда, — дейді Жаратқан Ие, — олардың заңсыздығы үшін Мен Бабыл патшасын да, сол халықты да, сондай-ақ халдейлердің жерін де жазалаймын және оны мәңгілік қаңырауға айналдырамын. Еремия 25:11, 12.

Daniel also identified that the seventy years of desolation was a fulfillment of a prophecy recorded by Moses.

Даниял сондай-ақ қаңырап бос қалудың жетпіс жылы Мұса жазып қалдырған пайғамбарлықтың орындалуы болғанын анықтады.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.

> Иә, бүкіл Исраил Сенің заңыңды бұзды, тіпті Сенің үніңе құлақ аспау үшін одан теріс бұрылды; сондықтан Құдайдың қызметшісі Мұсаның заңында жазылған қарғыс пен ант біздің үстімізге төгілді, өйткені біз Оның алдында күнә жасадық. Ол бізге қарсы және бізді билеген билеушілерімізге қарсы айтқан сөздерін ұлы бір апат жіберу арқылы бекітті; өйткені бүкіл аспан астында Иерусалимге жасалғандай іс болған емес. Мұсаның заңында жазылғандай, осы апаттың бәрі біздің басымызға келді; бірақ біз әлі де Құдайымыз Жаратқан Иенің алдында жалбарынып дұға етпедік, сөйтіп өзіміздің заңсыздықтарымыздан бет бұрып, Сенің ақиқатыңды түсінуге ұмтылмадық. Даниял 9:11–13.

The “oath” that Israel had broken which produced the “curse” was the “seven times” of Leviticus twenty-six. The word translated as “seven times” in Leviticus twenty-six is the same Hebrew word that is translated as “oath,” in Daniel nine. Moses’ oath represented by the word translated as “seven times” is the first time-prophecy discovered by William Miller and it was the first of his foundational truths that was set aside in 1863. William Miller represented Elijah, and this is confirmed by the Spirit of Prophecy.

Исраил бұзып, соның салдарынан “қарғыс” келген “ант” — Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы “жеті рет” еді. Леуіліктер жиырма алтындағы “жеті рет” деп аударылған сөз Даниял тоғызда “ант” деп аударылған сол бір еврей сөзі. “Жеті рет” деп аударылған сөзбен бейнеленген Мұсаның анты — Уильям Миллер ашқан алғашқы уақыттық пайғамбарлық, әрі 1863 жылы шетке ысырылған оның іргетастық ақиқаттарының алғашқысы болды. Уильям Миллер Ілиясты бейнеледі, және мұны Пайғамбарлық Рухы растайды.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message.” Early Writings, 233.

> «Мыңдаған адамдар Уильям Миллер уағыздаған ақиқатты қабылдауға жетектелді, әрі Ілияс рухы мен құдіретімен Құдайдың қызметшілері осы хабарды жариялау үшін көтерілді». Early Writings, 233.

In 1863 the Millerite movement ended as those who had formerly been in the movement started the Seventh-day Adventist church. When they began as a church the movement ended. It ended when they slew Moses as represented in the “seven times” of Leviticus twenty-six, and when they simultaneously slew Elijah, the messenger that had presented the “oath” of Moses to the movement. Moses and Elijah were both slain in 1863 and were not to be resurrected until post September 11, 2001, when God took the movement Future for America back to the old paths.

1863 жылы бұрын миллериттік қозғалыстың қатарында болғандар Жетінші күнгі Адвентистер шіркеуін құрған кезде, миллериттік қозғалыс аяқталды. Олар шіркеу ретінде басталған кезде, қозғалыс аяқталды. Ол Леуіліктер жиырма алтыдағы «жеті уақытта» бейнеленгендей, Мұсаны өлтірген кезде, әрі сол мезгілде Мұсаның «антын» қозғалысқа жеткізген хабаршы Ілиясты да өлтірген кезде аяқталды. Мұса мен Ілияс екеуі де 1863 жылы өлтірілді және 2001 жылғы 11 қыркүйектен кейін, Құдай «Future for America» қозғалысын көне жолдарға қайта алып барғанға дейін, қайта тірілтілуге тиіс емес еді.

Future for America recognized September 11, 2001 as the arrival of the third woe, and what establishes that the identification of Islam’s attack on September 11 was the history of the first two woes as identified by the Millerites which is specifically represented upon both the 1843 and 1850 pioneer charts. By returning to Millerite history to uphold the modern role of Islam, the Lord then opened Future for America’s understanding of the “seven times” of Leviticus twenty-six, which is graphically represented on both charts in the center column. And in both charts, the center of the center column is the cross. When God directed in the production of both of Habakkuk’s tables, He made sure that the “oath” of Moses, the “seven times” of Leviticus twenty-six was the center of all the other prophetic illustrations and that on both tables Christ was placed in the very center.

Future for America 2001 жылғы 11 қыркүйекті үшінші қасіреттің келуі ретінде таныды, ал 11 қыркүйектегі исламның шабуылының солай айқындалуын негіздеген нәрсе — Миллериттер айқындаған алғашқы екі қасіреттің тарихы; бұл тарих 1843 және 1850 жылдардағы пионерлік екі кестеде де нақты бейнеленген. Исламның қазіргі рөлін қуаттау үшін Миллериттер тарихына қайта оралу арқылы Жаратқан Ие содан кейін Future for America ұйымының Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақытты» түсінуін ашты; ол екі кестеде де ортаңғы бағанда көрнекі түрде көрсетілген. Ал екі кестеде де ортаңғы бағанның дәл ортасы — айқыш. Құдай Хабаққұқтың екі кестесінің де жасалуына басшылық еткен кезде, Ол Мұсаның «антын», яғни Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақытты», барлық өзге пайғамбарлық бейнелеулердің орталығы етуді, әрі екі кестенің екеуінде де Мәсіхтің дәл ортаға орналастырылуын қамтамасыз етті.

This agreed with a period of time located in another prophecy that was interpreted by Gabriel in chapter nine of Daniel which identified that Christ would confirm the covenant with many for one week.

Бұл Даниял кітабының тоғызыншы тарауында Жәбірейіл түсіндірген, Мәсіхтің көптермен келісімді бір аптаға бекітетінін айқындаған басқа бір пайғамбарлықта көрсетілген уақыт кезеңімен сәйкес келді.

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> Және ол бір аптаға көптегендермен келісімді бекітеді; ал аптаның ортасында ол құрбандық пен сый-тартуды тоқтатады, әрі жиіркеніштіктердің қаптауынан оны қаңыратып тастайды, тіпті ақырына дейін, әрі белгіленген жаза қаңырағанның үстіне төгіледі. Даниял 9:27.

A prophetic week is twenty-five hundred and twenty symbolic days, and the prophecy that Gabriel was explaining identified that in the “midst” or center of those twenty-five hundred and twenty symbolic days Christ would be crucified. Christ is the center of ‘the twenty-five twenty’ on both of Habakkuk’s tables and also the week He confirmed the covenant with many.

Пайғамбарлық бір апта екі мың бес жүз жиырма рәміздік күннен тұрады, ал Жәбірейіл түсіндіріп жатқан пайғамбарлық сол екі мың бес жүз жиырма рәміздік күннің «ортасында», яғни дәл қақ ортасында, Мәсіхтің айқышқа шегеленетінін көрсетті. Мәсіх — Хабақұқтың екі кестесіндегі де «екі мың бес жүз жиырманың» орталығы, сондай-ақ Ол көптермен келісімді бекіткен аптаның да орталығы.

In 1863 Adventism began as a church and the Millerite movement that had been empowered with the spirit of Elijah was slain. The Millerite movement understood that in the context of the seven churches of Revelation they had been the Philadelphian church. Those that separated from them after the Great Disappointment of 1844, were then identified as Laodiceans. In 1856 James White began a series of articles in the Review and Herald identifying that the movement that began as Philadelphia had become Laodicea and that the members needed then to seek the remedy offered to the Laodicean church. In the same year, in the same publication James White published a series of articles written by Hiram Edson about the twenty-five hundred and twenty year prophecy of Leviticus twenty-six. The articles were never finished.

1863 жылы Адвентизм шіркеу ретінде басталды, ал Ілиястың рухымен қуаттандырылған Миллерит қозғалысы өлтірілді. Миллерит қозғалысы Аян кітабындағы жеті шіркеудің мәнмәтінінде өздерінің Филадельфия шіркеуі болғанын түсінді. 1844 жылғы Ұлы түңілуден кейін олардан бөлініп шыққандар содан соң Лаодикеялықтар деп танылды. 1856 жылы Джеймс Уайт Review and Herald басылымында қозғалыстың Филадельфия ретінде басталып, Лаодикеяға айналғанын және сондықтан мүшелердің Лаодикея шіркеуіне ұсынылған емді іздеуі қажет екенін айқындайтын мақалалар топтамасын бастады. Сол жылы, сол басылымда, Джеймс Уайт Хайрам Эдсонның Леуіліктер жиырма алтыдағы екі мың бес жүз жиырма жылдық пайғамбарлық туралы жазған мақалалар топтамасын жариялады. Бұл мақалалар ешқашан аяқталған жоқ.

When the Lord led the movement of Future for America back unto the old paths post September 11, 2001 the articles by Edson were rediscovered, and for the first time in history both of the periods twenty-five hundred and twenty years were recognized as two curses. One against the northern ten tribes and the other against the southern two tribes. Miller had identified the seven times against the southern kingdom of Judah, but Edson identified the seven times against the northern kingdom of Israel. Future for America saw that they both were to be applied. When the two scatterings are combined, they produce prophetic light that had never been recognized by Miller or Edson.

Жаратқан Ие 2001 жылғы 11 қыркүйектен кейін Future for America қозғалысын қайтадан көне соқпақтарға бастаған кезде, Эдсонның мақалалары қайта ашылып, тарихта тұңғыш рет екі мың бес жүз жиырма жылдық кезеңнің екеуі де екі қарғыс ретінде танылды. Бірі солтүстіктегі он руға қарсы, ал екіншісі оңтүстіктегі екі руға қарсы. Миллер Яһуданың оңтүстік патшалығына қарсы бағытталған жеті уақытты анықтаған еді, ал Эдсон Исраилдің солтүстік патшалығына қарсы бағытталған жеті уақытты анықтады. Future for America екеуінің де қолданылуға тиіс екенін көрді. Осы екі бытыраудың мерзімдері біріктірілгенде, Миллер де, Эдсон да ешқашан танымаған пайғамбарлық нұрды береді.

When the Lord returned Future for America to the old paths post 2001 the “oath” of Moses came back to life and stood upon its feet. The message connected with the “oath” was then presented by the messengers of the third angel as it had been presented and typified by the messengers of the first angel. Future for America was the movement that proclaimed the message represented by “Moses” in the power of “Elijah,” and Elijah clearly gave the testimony of Moses until the conclusion of a series of presentations titled Habakkuk’s Tables which finished around 2012. When that series of presentations ended, the beast from the bottomless pit ascended to make war upon Moses and Elijah. That warfare began when Future for America determined to stop the work it had been doing since 1996, and begin a school, which in its pride it called, The School of the Prophets. Better it would have been to call the school, the school of the false prophets!

Ие 2001 жылдан кейін Future for America ұйымын ежелгі соқпақтарға қайта оралтқанда, Мұсаның «анты» қайтадан жанданып, аяққа тұрды. Сонда «антпен» байланысты хабар үшінші періштенің хабаршылары арқылы, алғашқы періштенің хабаршылары оны қалай жариялап, бейнелеген болса, дәл солай ұсынылды. Future for America — «Мұса» арқылы бейнеленген хабарды «Ілиястың» құдіретімен жариялаған қозғалыс еді, әрі Ілияс 2012 жылдар шамасында аяқталған «Хабакуктың кестелері» атты баяндамалар топтамасының соңына дейін Мұсаның куәлігін анық жеткізді. Сол баяндамалар топтамасы аяқталған кезде, тұңғиықтан шыққан аң Мұса мен Ілиясқа қарсы соғыс ашу үшін көтерілді. Сол соғыс Future for America 1996 жылдан бері атқарып келген ісін тоқтатып, өз тәкаппарлығымен «Пайғамбарлар мектебі» деп атаған бір мектепті бастауға шешім қабылдағанда басталды. Ол мектепті «жалған пайғамбарлар мектебі» деп атаған әлдеқайда дұрыс болар еді!

The chaos and confusion that ensued when the school began allowing those who had never been confirmed by the Lord as His messengers to introduce their own ideas ended with the death of Future for America on July 18, 2020. At that point Moses and Elijah had been slain in the streets.

Мектеп Иеміз Өзінің хабаршылары ретінде ешқашан растаған емес адамдарға өз идеяларын енгізуге жол бере бастағанда туындаған бейберекеттік пен шатасу 2020 жылғы 18 шілдеде Future for America ұйымының өлімімен аяқталды. Сол сәтте Мұса мен Ілияс көшелерде өлтірілген еді.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:7, 8.

> Олар өз куәліктерін аяқтаған кезде, тұңғиықтан шығатын аң оларға қарсы соғыс ашып, оларды жеңіп, өлтіреді. Ал олардың өлі денелері рухани тұрғыдан Содом мен Мысыр деп аталатын ұлы қаланың көшесінде жатады; сол жерде Иеміз де айқышқа шегеленген еді. Аян 11:7, 8.

The testimony that is trustworthy, is the testimony that ended at the conclusion of the series titled Habakkuk’s Tables. Then the beast attacked. I have no idea who is following these current articles, but I assume it is made up as much by the enemies of Future for America as it is by those who are still trying to come to terms with the disappointment of July 18. I therefore expect that those that are in the category I define as enemies will point out how self-serving this application of prophetic history appears to be in their minds. So be it. Time is too short to pretend that the history of Future for America is not clearly identified as the movement that has been typified by the Millerite movement and it is too short to pretend that the flawed Laodicean human messenger that was raised up to lead out in that movement was not typified by William Miller.

Сенімді куәлік — «Абақұқтың кестелері» атты топтаманың қорытындысында аяқталған куәлік. Содан кейін аң шабуыл жасады. Қазіргі осы мақалаларды кімдердің қадағалап отырғанын мен білмеймін, бірақ менің пайымдауымша, олардың қатары Future for America ұйымының жауларынан да, 18 шілдедегі түңілуге әлі де болса бой үйретуге тырысып жүргендерден де бірдей дерлік құралған. Сондықтан мен жаулар деп айқындайтын санатқа жататындардың бұл пайғамбарлық тарихты қолдануды өз саналарында қаншалықты өз мүддесіне қызмет ететіндей көрінетінін атап көрсетеді деп күтемін. Қойшы, солай-ақ болсын. Future for America тарихының Миллерит қозғалысымен түрлендіріліп көрсетілген қозғалыс екені айқын түрде айқындалмағандай болып көрінуге уақыт тым қысқа; әрі сол қозғалыста алға бастау үшін көтерілген, ақаулы Лаодикиялық адами хабаршының Уильям Миллер арқылы түрлендіріліп көрсетілмегендей болып көрінуге де уақыт тым қысқа.

Miller was a Philadelphian and I came into Adventism from the world in 1975, thus am a certified Laodicean Adventist. My life history testifies to that fact. That being said, the merciful God of heaven has recently instructed me to put the message He is now revealing into writing and send it to the churches. His instruction came with the promise that when He resurrects Moses and Elijah, they will be resurrected as Philadelphians, not as Laodiceans. The movement that began in the Millerite history was the time of Philadelphia, that ultimately transcended into Laodicea in 1856 when it began the process of its rejection of the foundations laid by the Millerites. The rejection began with the setting aside the new development of light offered through the pen of Hiram Edson. Seven years later in 1863 the movement of Elijah which had presented the message of Moses was slain. At the same time the movement was slain, a church was introduced to replace the movement. Moses and Elijah were slain at the beginning of Adventism and they were slain again at the ending of Adventism.

Миллер Филадельфия кезеңінің өкілі болды, ал мен 1975 жылы дүниеден адвентизмге келдім; сондықтан мен — расталған Лаодикиялық адвентистпін. Менің өмір тарихым сол шындыққа куәлік етеді. Айтылғанды ескере отырып, көктегі мейірімді Құдай маған жуырда Өзі қазір ашып жатқан хабарды жазбаша түрде түсіріп, оны шіркеулерге жіберуді нұсқады. Оның бұл нұсқауы мына уәдемен бірге берілді: Ол Мұса мен Ілиясты қайта тірілткенде, олар Лаодикиялықтар ретінде емес, Филадельфиялықтар ретінде қайта тіріледі. Миллериттер тарихында басталған қозғалыс Филадельфияның уақыты болды; ол, ақырында, 1856 жылы Миллериттер қалаған іргетастарды қабылдамай тастаудың үдерісін бастағанда, Лаодикияға ұласты. Қабылдамау Хайрам Эдсонның қаламы арқылы ұсынылған жарықтың жаңа дамуын ысырып қоюдан басталды. Жеті жылдан кейін, 1863 жылы, Мұсаның хабарын ұсынған Ілияс қозғалысы өлтірілді. Қозғалыс өлтірілген сол кезде, қозғалыстың орнына оны алмастыратын шіркеу енгізілді. Мұса мен Ілияс адвентизмнің басында өлтірілді, әрі олар адвентизмнің соңында тағы да өлтірілді.

At the ending of the prophetic Laodicea, in 1989 the vision of the Hiddekel river was unsealed and a movement began that was born of a Laodicean mother. The Lord was not taken unaware and He knew that He would finish His work of the three angels as He began it. He would end it with a movement of Philadelphians, just as He began it and in order to do this the movement that was Laodicean by birth would need to be slain and resurrected as Philadelphians. In doing so, the movement that was brought out of the Laodicean church would become the eighth that is of the seven, in the very history where the three-fold union would become the eighth that is of the seven. And in the very same history the horn of Republicanism will also experience a resurrection of the eighth that was of the seven and had been slain by the “woke-ism” of Egypt and Sodom, but that line of prophecy will be addressed later in the articles.

Пайғамбарлық Лаодикеяның ақырында, 1989 жылы Хиддекел өзені туралы аянның мөрі ашылды да, Лаодикеялық анадан туған бір қозғалыс басталды. Ие бұған қапыда қалған жоқ, әрі Ол үш періштенің ісін қалай бастаған болса, солай аяқтайтынын білді. Ол оны дәл өзі бастағанындай филадельфиялықтардың қозғалысымен аяқтайтын еді; мұны іске асыру үшін, тууы жағынан Лаодикеялық болған қозғалыс өлтіріліп, филадельфиялықтар ретінде қайта тірілуі қажет еді. Осылайша, Лаодикея шіркеуінен шығарылған қозғалыс, үштік одақ жетеудің бірі болып табылатын сегізіншіге айналатын дәл сол тарихтың өзінде, жетеудің бірі болып табылатын сегізіншіге айналар еді. Сондай-ақ дәл сол тарихтың өзінде республикалықтың мүйізі де жетеудің бірі болып табылатын, әрі Мысыр мен Содомның “woke-измімен” өлтірілген сегізіншінің қайта тірілуін бастан өткереді; алайда пайғамбарлықтың сол желісі мақалаларда кейінірек қарастырылады.

> And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

> Халықтар, рулар, тілдер және ұлттар олардың өлі денелерін үш жарым күн бойы көріп, өлі денелерінің қабірге қойылуына жол бермейді. Жер бетінде тұратындар оларға қарап қуанатын болады, шаттыққа бөленіп, бір-біріне сыйлықтар жібереді; өйткені осы екі пайғамбар жер бетінде тұратындарды азапқа салған еді. Ал үш жарым күннен кейін Құдайдан келген өмір рухы олардың ішіне енді, сонда олар аяқтарына тік тұрды; мұны көргендердің үстіне зор қорқыныш түсті. Аян 11:9–11.

Future for America did not get put into the grave, it just laid there in the street where it had been slain, while its enemies rejoiced over its apparent death. Yet “after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet.” Time is no longer, so the three and a half days is symbolic of twelve hundred and sixty days or years, that in Revelation twelve verses six and fourteen represent the wilderness where the sanctuary and the host were trodden down. If they had been put into the grave, they would not be in a street where they could be trodden down. The treading down of Future for America is not only a symbolic period, but it is the symbolic period of the message of the “seven times” represented by the oath of Moses.

Future for America көрге қойылған жоқ, ол тек өлтірілген жеріндегі көшеде жатты, ал оның жаулары оның көзге көрінерлік өліміне қуанып жатты. Алайда «үш жарым күннен кейін Құдайдан келген өмір рухы олардың ішіне кірді, сонда олар аяқтарына тік тұрды». Енді уақыт жоқ, сондықтан үш жарым күн Аян кітабының он екінші тарауының алтыншы және он төртінші аяттарында киелі орын мен әскер тапталған шөлді бейнелейтін бір мың екі жүз алпыс күннің немесе жылдың рәмізі болып табылады. Егер олар көрге қойылған болса, онда олар тапталуы мүмкін болатын көшеде жатпас еді. Future for America-ның тапталуы тек рәміздік кезең ғана емес, ол Мұсаның анты арқылы бейнеленген «жеті уақыт» хабарының рәміздік кезеңі болып табылады.

> And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

> Олар семсердің жүзінен құлап, барлық ұлттардың арасына тұтқын болып айдалады; ал Иерусалим басқа ұлттар тарапынан сол ұлттардың замандары толғанға дейін тапталып жатады. Лұқа 21:24.

There are three times Jerusalem has been trodden down. First by Babylon from 677 BC until 607 BC. The second trampling down was by pagan Rome from 66 AD until 70 AD. The third time was by spiritual Rome from 538 through to 1798. The treading down of Jerusalem by the Gentiles identified in Luke twenty-one was the twelve hundred and sixty years of papal rule. Revelation eleven, where we find the testimony of Moses and Elijah opens with the identification of that period of time.

Иерусалимнің тапталған үш кезеңі болды. Біріншісі — б.з.д. 677 жылдан б.з.д. 607 жылға дейін Бабыл тарапынан. Екінші тапталу — б.з. 66 жылдан б.з. 70 жылға дейін пұтқа табынушы Рим тарапынан. Үшінші рет — 538 жылдан 1798 жылға дейін рухани Рим тарапынан болды. Лұқа жиырма бірінші тарауда айтылған басқа ұлттардың Иерусалимді таптауы папалық биліктің бір мың екі жүз алпыс жылы болды. Аян он бірінші тарауы, онда біз Мұса мен Ілиястың куәлігін табамыз, сол уақыт кезеңін айқындаудан басталады.

> And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

> Маған таяққа ұқсас бір қамыс берілді; сонда періште тұрып былай деді: «Тұр да, Құдайдың ғибадатханасын, құрбандық үстелін және онда ғибадат етушілерді өлше. Ал ғибадатхананың сыртындағы ауланы тыс қалдыр да, оны өлшеме; өйткені ол басқа ұлттарға берілген; әрі олар қасиетті қаланы қырық екі ай бойы таптайды». Аян 11:1, 2.

The command for John to measure the temple and the worshippers therein represents the opening of the judgment in 1844, for the previous two verses identify John as having experienced the bitterness of the Great Disappointment in 1844, then after he is told that he must repeat the work of proclaiming the message, verse one of chapter eleven identifies that judgment has just begun.

Жоханға ғибадатхананы және ондағы құлшылық етушілерді өлшеу жөніндегі бұйрық 1844 жылы соттың басталуын білдіреді, өйткені оған дейінгі екі аят Жоханның 1844 жылғы Ұлы Күйзелістің ащылығын бастан кешкенін көрсетеді; содан кейін оған бұл хабарды жариялау ісін қайта жалғастыруы керектігі айтылған соң, он бірінші тараудың бірінші аяты сол соттың дәл сол кезде басталғанын көрсетеді.

> “The time has come when everything is to be shaken that can be shaken, that those things that can not be shaken may remain. Every case is coming in review before God; for he is measuring the temple of God, and the worshipers therein. ‘These things, saith he that holdeth the seven stars in his right hand, who walketh in the midst of the seven golden candlesticks; I know thy works…. I have somewhat against thee, because thou hast lost thy first love; remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove the candlestick out of his place.’ ‘Repent; or else I will come unto thee quickly, and will fight against thee with the sword of my mouth. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches: To him that overcometh will I give to eat of the hidden manna, and will give him a white stone, and in the stone a new name written, which no man knoweth saving him that receiveth it.’” The 1888 Materials, 1116.

> «Сілкіндіруге болатынның бәрі сілкіндірілетін уақыт келді, сонда сілкіндірілмейтін нәрселер ғана қала бермек. Әрбір іс Құдайдың алдында қаралуда; өйткені Ол Құдайдың ғибадатханасын және ондағы табынушыларды өлшеп жатыр. “Мына сөздерді оң қолында жеті жұлдызды ұстап тұрған, жеті алтын шамдалдың арасында жүретін айтады: Мен сенің істеріңді білемін…. Бірақ саған қарсы бір нәрсем бар: сен әуелгі сүйіспеншілігіңнен айырылдың; сондықтан қайдан құлағаныңды есіңе ал да, тәубе ет, әрі бұрынғы істеріңді істе; болмаса, саған тез келемін де, шамдалыңды орнынан алып тастаймын”. “Тәубе ет; әйтпесе, саған тез келіп, аузымның қылышымен саған қарсы соғысамын. Құлағы бар адам Рухтың қауымдарға не дейтінін естісін: жеңіп шыққанға Мен жасырын маннаны жеуге беремін және оған ақ тас беремін, ал сол тастың үстіне оны қабылдағаннан басқа ешкім білмейтін жаңа есім жазылған”». The 1888 Materials, 1116.

As John is representing the opening of the investigative judgment in 1844, he is told to leave off the courtyard of the temple, for it is given to the Gentiles who would trample down the holy city for twelve hundred and sixty years. Luke twenty-one identifies that the Gentiles would trample down Jerusalem until the “times” of the Gentiles was fulfilled. John in chapter eleven has just identified that the time of the treading down of Jerusalem by the Gentiles was the history of 538 until 1798. John identifies this period twice in chapter twelve as the wilderness, a period of time that the church fled into to avoid the persecution being brought by the pope.

Жохан 1844 жылы тергеуші соттың ашылуын бейнелеп тұрғандықтан, оған ғибадатхананың сыртқы ауласын өлшемей қалдыру бұйырылады, өйткені ол қасиетті қаланы бір мың екі жүз алпыс жыл бойы таптайтын басқа ұлттарға берілген. Лұқа жиырма бірде басқа ұлттардың Иерусалимді басқа ұлттардың «замандары» толыққанға дейін таптайтыны көрсетіледі. Жохан он бірінші тарауда Иерусалимнің басқа ұлттар тарапынан тапталу уақыты 538 жылдан 1798 жылға дейінгі тарих болғанын жаңа ғана айқындады. Жохан он екінші тарауда бұл кезеңді екі рет шөл дала деп атайды; бұл — папа жүргізген қудалаудан қашып құтылу үшін қауым паналаған уақыт кезеңі.

When Moses and Elijah are slain and left in the street to be trodden down for a period of three and a half days, the three previous histories when Jerusalem was trodden down are to be understood as typifying that period of time. In Luke twenty-one the Gentiles would tread down the holy city until the “times” of the Gentiles would be fulfilled.

Мұса мен Ілияс өлтіріліп, үш жарым күн мерзімінде тапталу үшін көшеде тасталып қойылған кезде, Иерусалимнің тапталғаны туралы бұған дейінгі үш тарихи оқиға сол уақыт кезеңін бейнелейтін үлгілер ретінде түсінілуге тиіс. Лұқа жиырма бірде өзге ұлттар қасиетті қаланы өзге ұлттардың «замандары» толғанға дейін таптайтын болады.

Thus, Luke identifies more than one time of the Gentiles, but we know the time of the Gentiles being fulfilled was 1798. The first “time of the Gentiles” began in 723 BC when the northern kingdom of Israel was trodden down by Assyria. That treading down began a trampling down by a pagan power and continued until 538 when the papal power carried on the work until 1798. Paganism scattered and trampled down literal Israel and papalism scattered and trampled down spiritual Israel. The “times” of the Gentiles represent the twenty-five hundred and twenty years of Leviticus twenty-six that represents two periods of treading down. The first was carried out by paganism as represented by Assyria, then Babylon, then pagan Rome. Then the second desolating power that Miller identified in the sacred framework of prophecy he employed, was papalism which would continue the treading down until 1798. The treading down of both paganism and papalism is the very question that is raised in the heavenly dialogue that produces the answer that is the foundation and central pillar of Adventism.

Осылайша, Лұқа басқа ұлттардың бір ғана емес, бірнеше уақытын айқындайды, бірақ біз басқа ұлттардың уақытының толуы 1798 жыл болғанын білеміз. Басқа ұлттардың алғашқы «уақыты» б.з.д. 723 жылы Исраилдің солтүстік патшалығы Ассур тарапынан тапталған кезде басталды. Сол тапталу пұтқа табынушы бір күштің табанға салуынан басталып, 538 жылға дейін жалғасты, содан кейін папалық билік осы істі 1798 жылға дейін жалғастырды. Пұтқа табынушылық тәндік Исраилді бытыратып, табанға салды, ал папашылдық рухани Исраилді бытыратып, табанға салды. Басқа ұлттардың «уақыттары» Леуіліктер 26-тараудағы екі мың бес жүз жиырма жылды білдіреді, ал ол табанға салудың екі кезеңін көрсетеді. Біріншісі Ассур, содан кейін Бабыл, одан кейін пұтқа табынушы Рим арқылы бейнеленген пұтқа табынушылық арқылы жүзеге асырылды. Содан кейін Миллер өзі қолданған пайғамбарлықтың қасиетті құрылымында айқындаған екінші қаңыратып-жойғыш күш — 1798 жылға дейін табанға салуды жалғастыратын папашылдық болды. Пұтқа табынушылық пен папашылдықтың осы табанға салуы — көктегі сұхбатта көтерілетін, ал жауабы Адвентизмнің іргетасы мен негізгі тірегі болып табылатын мәселенің нақ өзі.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> Сонда мен бір әулиенің сөйлеп тұрғанын естідім; және сөйлеп тұрған әлгі белгілі әулиеге басқа бір әулие: «Күн сайынғы құрбандыққа, ойрандаушы заңсыздыққа, сондай-ақ киелі орын мен жасақты аяқ асты етуге беретін осы аян қашанға дейін созылады?» — деді. Сонда ол маған: «Екі мың үш жүз күнге дейін; содан кейін киелі орын тазартылады», — деді. Даниял 8:13, 14.

The angel Gabriel and other angels led Miller to understand that the “daily” represented paganism and that the “transgression of desolation” represented papalism. Both paganism and papalism would trample down the sanctuary and host. Therefore the “times” of the Gentiles which Luke refers to is the two trampling down periods of twelve hundred and sixty years, that together are the seven times of Leviticus twenty-six.

Жәбірейіл періште мен басқа да періштелер Миллерді «күнделіктінің» пұтқа табынушылықты, ал «қаңыратып күйрететін заңсыздықтың» папалықты білдіретінін түсінуге жетеледі. Пұтқа табынушылық та, папалық та киелі үй мен әскерді таптап кетер еді. Сондықтан Лұқа сілтеме жасайтын басқа ұлттардың «замандары» — әрқайсысы бір мың екі жүз алпыс жылдан тұратын, екеуі бірігіп Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы жеті заманды құрайтын, екі таптау кезеңі.

The message of the “oath” of Moses was slain in 1863, along with the messenger Elijah who had presented the message of Moses. Both the message of Moses and the Elijah messenger was resurrected post September 11, 2001. After the message of Moses that was once again proclaimed by Elijah, they were both slain and then left in the street and not buried for twelve hundred and sixty days is a direct connection to the message of the “seven times” that Daniel calls the “oath” of Moses. The movement and the messenger that repeats the Elijah message of Moses as typified by Miller and the Millerites will ultimately stand upon its feet and be resurrected.

Мұсаның «анты» туралы хабар 1863 жылы, Мұсаның хабарын ұсынған хабаршы Ілияспен бірге өлтірілді. Мұсаның хабары да, Ілияс хабаршы да 2001 жылғы 11 қыркүйектен кейін қайта тірілді. Ілияс қайтадан жариялаған Мұсаның хабарынан кейін, екеуінің де өлтіріліп, содан соң көше үстінде қалдырылып, бір мың екі жүз алпыс күн бойы жерленбеуі — Даниял Мұсаның «анты» деп атайтын «жеті уақыт» туралы хабармен тікелей байланыс болып табылады. Миллер мен миллериттер арқылы алдын ала бейнеленгендей, Мұсаның Ілияс хабарын қайталайтын қозғалыс пен хабаршы ақырында аяқтарына тұрып, қайта тіріледі.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> Үш жарым күн өткеннен кейін Құдайдан келген өмір рухы олардың ішіне енді, сонда олар аяқтарына тік тұрды; ал оларды көргендерді зор қорқыныш басты. Сонда олар көктен өздеріне: «Мұнда көтеріліңдер»,— деген қатты дауысты естіді. Содан олар бұлт ішінде көкке көтерілді; ал жаулары оларды көріп тұрды. Аян 11:11, 12.

We will address this truth in the next article.

Бұл ақиқатты келесі мақалада қарастырамыз.

Back to Articles