Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Six

Даниял кітабы — жүз алтыншы бөлім

Unveiling the Judgment: From 9/11 to the Sunday Law – A Prophetic Analysis

Үкімнің ашылуы: 11 қыркүйектен Жексенбілік заңға дейін – пайғамбарлық талдау

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The investigative judgment of the living began on September 11, 2001, and the executive judgment begins at the soon-coming Sunday law. Those two periods of judgment represent the work of the messenger who prepares the way for the third Messenger of the Covenant, and the third Elijah, which is the ending of the Elijah messenger that began in Millerite history.

Тірілерге қатысты тергеу соты 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталды, ал атқарушы сот жуық арада келетін жексенбілік заңнан басталады. Осы екі сот кезеңі Келісімнің үшінші Хабаршысы мен үшінші Ілиястың жолын дайындайтын хабаршының қызметін бейнелейді; ал бұл — Миллериттер тарихында басталған Ілияс хабаршысының аяқталуы.

In Christ fulfillment of the Messenger of the Covenant He twice cleansed the literal earthly temple, which typified His body and His spiritual temple. His literal earthly temple began as the Tabernacle temple of the wilderness, then Solomon’s temple, then the temple which was rebuilt after the seventy years of captivity in Babylon, and that same temple after a forty-six year remodeling project carried out by Herod.

Мәсіхте Келісімнің Хабаршысының орындалуы ретінде, Ол Өзінің тәнін және рухани ғибадатханасын бейнелеген жер бетіндегі тура мағынадағы ғибадатхананы екі рет тазартты. Оның жер бетіндегі тура мағынадағы ғибадатханасы әуелі шөл даладағы киелі шатыр-ғибадатхана болды, содан кейін Сүлейменнің ғибадатханасы, одан соң Бабылдағы жетпіс жылдық тұтқындықтан кейін қайта салынған ғибадатхана, әрі сол ғибадатхананың өзі Ирод жүзеге асырған қырық алты жылдық қайта жөндеу жұмысынан кейінгі күйінде болды.

God’s physical presence blessed the Tabernacle temple and Solomon’s temple, but not the temple which was rebuilt after the captivity, but that remodeled temple was blessed by the physical presence of Christ. In the history of Herod’s remodeled temple, Christ twice cleansed the temple in fulfillment of Malachi chapter three. The first cleansing, Christ identified the temple as His father’s house, but at the last temple cleansing Christ identified it as the Jews’ house.

Құдайдың тәндік қатысуы Киелі шатырды және Сүлейменнің ғибадатханасын жарылқады, бірақ тұтқындықтан кейін қайта тұрғызылған ғибадатхананы жарылқамады; алайда қайта жөнделген сол ғибадатхана Мәсіхтің тәндік қатысуымен жарылқанды. Ирод қайта жөндеткен ғибадатхананың тарихында Мәсіх Малахи кітабының үшінші тарауының орындалуы ретінде ғибадатхананы екі рет тазартты. Алғашқы тазартуда Мәсіх ғибадатхананы Өз Әкесінің үйі деп атады, ал ғибадатхананы соңғы рет тазартқанда, Мәсіх оны яһудилердің үйі деп атады.

In the history of the Millerites Christ erected a spiritual temple in forty-six years from 1798 unto 1844. On October 22, 1844, in fulfillment of Malachi chapter three, He suddenly came to His temple, thus purging the foolish virgins. He then arrived as the third angel to accomplish the second and final cleansing, but as with the beginning of ancient Israel, modern Israel lacked the faith necessary to finish the work.

Миллериттер тарихында Мәсіх 1798 жылдан 1844 жылға дейін қырық алты жылдың ішінде рухани ғибадатхана тұрғызды. 1844 жылғы 22 қазанда, Малахи кітабының үшінші тарауының орындалуы ретінде, Ол кенеттен Өз ғибадатханасына келді, осылайша ақылсыз қыздарды тазартты. Содан кейін Ол екінші әрі соңғы тазартуды жүзеге асыру үшін үшінші періште ретінде келді, бірақ ежелгі Исраилдің басталуындағыдай, қазіргі Исраилде істі аяқтауға қажетті сенім жетіспеді.

On September 11, 2001, Christ returned to accomplish the second temple cleansing that is accomplished when the foolish virgins are purged at the soon-coming Sunday law, when they awaken to the reality that they do not understand the increase of knowledge that was unsealed in 1989. That increase of knowledge represents the latter rain message, which is the Midnight Cry message when placed in the context of the parable of the ten virgins. The message of the last six verses of Daniel eleven that was unsealed at the time of the end in 1989, is represented in verse forty-four of those verses as “tidings out of the east and out of the north.”

2001 жылғы 11 қыркүйекте Мәсіх екінші ғибадатхананы тазартуды жүзеге асыру үшін қайта оралды; бұл тазарту жақында келетін жексенбілік заң кезінде ақымақ қыздар тазартылғанда іске асады, сол кезде олар 1989 жылы мөрі ашылған білімнің артуын түсінбейтіндерінің шындығына оянады. Сол білімнің артуы кейінгі жаңбыр туралы хабарды білдіреді, ал ол он қыз туралы астарлы әңгіменің мәнмәтінінде қарастырылғанда, Түн ортасындағы айқай хабары болып табылады. 1989 жылы ақырзаман уақытында мөрі ашылған Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аятының хабары сол аяттардың қырық төртінші аятында «шығыстан және солтүстіктен келген хабарлар» ретінде бейнеленген.

The message of the latter rain, is the message of the Midnight Cry and it is the message of the east and the north. The east and north represent Islam and the papacy respectively, and as a message they represent the message that is counterfeited by Laodicean Adventism between September 11, 2001 and the soon-coming Sunday law. September 11, 2001, represents Islam (the east), and the Sunday law represents the mark of the beast (the north).

Кейінгі жауын туралы хабар — Түн ортасындағы айқайдың хабары, әрі ол шығыс пен солтүстіктің хабары. Шығыс пен солтүстік тиісінше ислам мен папалықты білдіреді, ал хабар ретінде олар 2001 жылғы 11 қыркүйек пен таяуда келетін жексенбілік заңның арасында Лаодикиялық Адвентизм қолдан жасап ұсынатын хабарды білдіреді. 2001 жылғы 11 қыркүйек исламды (шығысты), ал жексенбілік заң аңның таңбасын (солтүстікті) білдіреді.

The deathbed for Laodicean Adventism is represented between those two waymarks, as typified by the disobedient prophet’s death between the ass and the lion. The deathbed for those who accept the mark of the beast is represented by the “tidings out of the east and the north” that enrages the papal power and initiates the final persecution of God’s people. That message begins at the soon coming Sunday law in the United States, which is where and also when Islam of the third Woe suddenly strikes. That unexpected attack produces national ruin, and angers the nations, thus providing the economic and political impetus to bring all nations together against Islam, under the auspices of the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.

Лаодикеялық адвентизм үшін ажал төсегі сол екі уақ белгісінің арасында бейнеленген, бұл мойынсұнбаған пайғамбардың есек пен арыстанның арасында қаза табуымен нышандалған. Аңның таңбасын қабылдайтындар үшін ажал төсегі папалық билікті қаһарландырып, Құдай халқының соңғы қудалануын бастайтын «шығыс пен солтүстіктен келген хабарлармен» бейнеленген. Бұл хабар Америка Құрама Штаттарында жақын арада келетін жексенбілік заңнан басталады; дәл сол жерде әрі дәл сол кезде үшінші «Қасіреттің» Исламы кенеттен соққы береді. Сол күтпеген шабуыл ұлттық күйреуді туғызады және халықтарды ашуландырады, сөйтіп айдаһардың, аңның және жалған пайғамбардың үштік одағының қамқорлығымен барлық халықтарды Исламға қарсы біріктіруге экономикалық әрі саяси түрткі береді.

In the history represented by the third Elijah, the message that identifies the third Woe, informs the dragon, the beast and the false prophet that Islam is the tool of judgment that God uses to punish men for the worship of the papal mark of authority. As with the three Rome’s, the three Babylon’s, the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way, the third Woe is established by the triple application of the three Woes.

Үшінші Ілияспен бейнеленген тарихта үшінші Қасіретті айқындайтын хабар айдаһарға, аңға және жалған пайғамбарға Исламның Құдай адамдарды папалық билік таңбасына табынғаны үшін жазалау үшін қолданатын үкім құралы екенін мәлімдейді. Үш Рим, үш Бабыл, үш Ілияс және жол дайындайтын үш хабаршы секілді, үшінші Қасірет те үш Қасіреттің үштік қолданылуы арқылы бекітіледі.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> Сосын мен көктiң дәл ортасымен ұшып бара жатқан бір періштені көріп, оның қатты дауыспен: «Жерді мекендеушілерге қасірет, қасірет, қасірет! Өйткені әлі де керней тартуға тиіс үш періштенің өзге керней дауыстары естіледі!» — деп айтқанын естідім. Аян 8:13.

Sister White profoundly endorsed Smith’s book, Daniel and Revelation, identifying that every Seventh-day Adventist should own the book, although she did not express it as directly as I just wrote, but the fact is there in her endorsement.

Уайт қарындас Смиттің «Даниел және Аян» атты кітабын терең түрде мақұлдап, бұл кітап әрбір Жетінші күн адвентисі иелігінде болуы тиіс екенін көрсетті; ол мұны мен жаңа ғана жазғанымдай дәл солай тікелей білдірмегенімен, оның мақұлдауында осы шындық айқын көрінеді.

> “The Lord calls for workers to enter the canvassing field that the books containing the light of present truth may be circulated. The people in the world need to know that the signs of the times are fulfilling. Take to them the books that will enlighten them. Daniel and Revelation, The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, and The Desire of Ages should now go to the world. The grand instruction contained in Daniel and Revelation has been eagerly perused by many in Australia. This book has been the means of bringing many precious souls to a knowledge of the truth. Everything that can be done should be done to circulate Thoughts on Daniel and the Revelation. I know of no other book that can take the place of this one. It is God’s helping hand.

> «Иеміз қазіргі ақиқат нұрын қамтитын кітаптар таратылуы үшін, еңбекшілерді кітап тарату ісінің алаңына кіруге шақырады. Дүниедегі адамдар заман белгілерінің орындалып жатқанын білуі тиіс. Оларға көздерін ашатын кітаптарды апарыңдар. Даниел мен Аян, Ұлы тартыс, Патриархтар мен пайғамбарлар және Ғасырлар үміті енді әлемге баруға тиіс. «Daniel and Revelation» кітабында қамтылған ұлы тәлімді Аустралияда көпшілік зор ықыласпен оқып шықты. Бұл кітап көптеген қымбат жандарды ақиқатты тануға жеткізудің құралы болды. «Thoughts on Daniel and the Revelation» кітабын тарату үшін істелуі мүмкіннің бәрі істелуге тиіс. Мен бұл кітаптың орнын баса алатын басқа бірде-бір кітапты білмеймін. Бұл — Құдайдың көмек беретін қолы.»

> “Those who have been long in the truth are asleep. They need to be sanctified by the Holy Spirit. The third angel’s message is to be proclaimed with a loud voice. Tremendous issues are before us. We have no time to lose. God forbid that we should allow minor matters to eclipse the light which should be given to the world.” Manuscript Releases, volume 21, 444.

> «Шындықта көптен бері жүргендер ұйқыда. Олар Киелі Рух арқылы қасиеттелуі керек. Үшінші періштенің хабары қатты дауыспен жариялануға тиіс. Алдымызда орасан зор мәселелер тұр. Бізде жоғалтар уақыт жоқ. Құдай сақтасын, дүниеге берілуге тиіс нұрды көлегейлейтін болмашы істерге жол беруші болайық». Manuscript Releases, 21-том, 444.

The book, which those who rejected the Millerite view of “the daily” in the book of Daniel also rejected, was identified as “God’s helping hand.” If God’s people have been given the responsibility to circulate the books mentioned in the previous citation, it means that God’s people would need to own the book themselves. The book was the focus of the attack of those who promoted the “new” view of “the daily” in the book of Daniel, for it was the book they desired to re-write and remove the correct view of “the daily”.

Даниял кітабындағы «күнделікті» туралы миллериттік көзқарасты теріске шығарғандар қабылдамаған сол кітап «Құдайдың жәрдем беруші қолы» деп танылды. Егер алдыңғы дәйексөзде аталған кітаптарды тарату міндеті Құдай халқына жүктелген болса, онда бұл Құдай халқының сол кітаптың өзіне де иелік етуі қажет болғанын білдіреді. Бұл кітап Даниял кітабындағы «күнделікті» жөніндегі «жаңа» көзқарасты насихаттағандардың шабуылының нысанасына айналды, өйткені олар қайта жазып, «күнделікті» туралы дұрыс көзқарасты алып тастауды қалаған кітап дәл осы еді.

When Sister White referred to the two primary leaders in the rebellion of “the daily” in the book of Daniel, she often pointed out that they (Prescott and Daniells) did not have the ability to “reason from cause to effect.” The Laodicean Adventists historical revisionists appear to have the same problem.

Уайт ханым Даниял кітабындағы «күнделіктінің» бүлігіндегі екі басты жетекші туралы айтқанда, олардың (Прескотт пен Дэниелс) «себептен салдарға қарай ой қорыту» қабілеті болмағанын жиі атап өтетін. Лаодикеялық Адвентистердің тарихи ревизионистері де дәл осы мәселеге душар болып көрінеді.

The leading men, that throughout the history of rebellion from 1888 and onward, had at some point in their personal experience, accepted the false teaching of “the daily.” Their rebellion was the “effect,” and the wrong understanding of “the daily,” was the “cause.” The Laodicean Adventist revisionists lead the unlearned to believe that those very historical rebels of Advent history, were actually not in rebellion, though their revised testimony is never upheld by the testimony of the Bible and Spirit of Prophecy. Because they do not consider the “effect” as a rebellion, they close the possibility of seeking for the “cause.”

1888 жылдан бастап әрі қарай жалғасқан бүлік тарихы бойында жетекші адамдардың әрқайсысы өздерінің жеке тәжірибесінің белгілі бір кезеңінде “күнделікті” туралы жалған ілімді қабылдаған еді. Олардың бүлігі “салдар” болды, ал “күнделіктіні” қате түсіну “себеп” болды. Лаодикиялық адвентистік ревизионистер білімі тайыз адамдарды Адвент тарихындағы сол тарихи бүлікшілер шын мәнінде бүлікте болмаған деп сенуге жетелейді, бірақ олардың қайта қаралған куәлігі ешқашан Киелі кітап пен Пайғамбарлық Рухының куәлігімен расталмайды. Олар “салдарды” бүлік деп есептемегендіктен, “себепті” іздеудің мүмкіндігін жоққа шығарады.

> As the bird by wandering, as the swallow by flying, so the curse causeless shall not come. Proverbs 22:6.

> Құс қаңғып ұшқандай, қарлығаш самғап өткеніндей, себепсіз қарғыс та келмейді. Нақыл сөздер 22:6.

God’s people are to recognize rebellion, and when they do, they are to seek for the cause. Then they are to remedy the cause. In the following passage Sister White is commenting on the story of Achan.

Құдай халқы бүлікті танып-білуге тиіс, ал оны танып-білген кезде, оның себебін іздеуге тиіс. Содан кейін сол себептің орнын толтырып, оны жоюға тиіс. Келесі үзіндіде Уайт ханым Ахан туралы оқиғаға түсініктеме береді.

> “I have been shown that God here illustrates how He regards sin among those who profess to be His commandment-keeping people. Those whom He has specially honored with witnessing the remarkable exhibitions of His power, as did ancient Israel, and who will even then venture to disregard His express directions, will be subjects of His wrath. He would teach His people that disobedience and sin are exceedingly offensive to Him and are not to be lightly regarded. He shows us that when His people are found in sin they should at once take decided measures to put that sin from them, that His frown may not rest upon them all. But if the sins of the people are passed over by those in responsible positions, His frown will be upon them, and the people of God, as a body, will be held responsible for those sins. In His dealings with His people in the past the Lord shows the necessity of purifying the church from wrongs. One sinner may diffuse darkness that will exclude the light of God from the entire congregation. When the people realize that darkness is settling upon them, and they do not know the cause, they should seek God earnestly, in great humility and self-abasement, until the wrongs which grieve His Spirit are searched out and put away.

> «Маған Құдайдың мұнда Өзіне өсиеттерін сақтайтын халықпыз деп мойындайтындардың арасындағы күнәға қалай қарайтынын көрсетілді. Ежелгі Исраил сияқты, Оның құдіретінің ғажайып көріністеріне куә болу құрметіне ерекше ие болғандар, соған қарамастан Оның айқын нұсқауларын елемеуге батылданса, Оның қаһарының нысанасы болады. Ол халқына мойынсұнбаушылық пен күнәнің Өзiне аса жиренішті екенін және оларға жеңіл-желпі қарауға болмайтынын үйреткісі келеді. Ол бізге Өз халқының арасынан күнә табылғанда, Оның қаһары олардың бәріне түспеуі үшін, сол күнәні өз араларынан аластауға дереу шешімді шаралар қолдануы керектігін көрсетеді. Ал егер жауапты орындардағы адамдар халықтың күнәларына көз жұма қараса, Оның қаһары солардың үстінде болады, әрі Құдай халқы тұтас бір қауым ретінде сол күнәлар үшін жауапты деп есептеледі. Иеміз өткен замандарда Өз халқымен қалай әрекет еткенінде, шіркеуді теріс істерден тазартудың қажеттілігін көрсетеді. Бір ғана күнәкар бүкіл қауымнан Құдайдың нұрын аластататын түнекті таратуы мүмкін. Халық өз үстіне түнек түсіп жатқанын сезгенде, бірақ оның себебін білмегенде, Оның Рухын мұңайтатын теріс істер әшкереленіп, аластатылғанша, олар Құдайды зор кішіпейілділікпен және өздерін төмен санаумен шын жүректен іздеулері тиіс.»

> “The prejudice which has arisen against us because we have reproved the wrongs that God has shown me existed, and the cry that has been raised of harshness and severity, are unjust. God bids us speak, and we will not be silent. If wrongs are apparent among His people, and if the servants of God pass on indifferent to them, they virtually sustain and justify the sinner, and are alike guilty and will just as surely receive the displeasure of God; for they will be made responsible for the sins of the guilty. In vision I have been pointed to many instances where the displeasure of God has been incurred by a neglect on the part of His servants to deal with the wrongs and sins existing among them. Those who have excused these wrongs have been thought by the people to be very amiable and lovely in disposition, simply because they shunned to discharge a plain Scriptural duty. The task was not agreeable to their feelings; therefore they avoided it.” Testimonies, volume 3, 265.

> «Құдай маған бар екенін көрсеткен теріс істерді біз әшкерелегеніміз үшін бізге қарсы туған теріс пікір және қаталдық пен тым қатаңдық туралы көтерілген айып — әділетсіз. Құдай бізге сөйлеуді бұйырады, ал біз үнсіз қалмаймыз. Егер Оның халқының арасында теріс істер айқын көрініп тұрса, ал Құдайдың қызметшілері оларға немқұрайлы қарап, үнсіз өтіп кетсе, онда олар күнәкарды іс жүзінде қолдап, ақтап шығады; сөйтіп өздері де бірдей кінәлі болады және Құдайдың разы еместігіне дәл сондай сөзсіз ұшырайды; өйткені олар кінәлілердің күнәлары үшін жауапты етіледі. Көріністе маған Құдайдың наразылығы Оның қызметшілерінің өз араларындағы теріс істер мен күнәларға тиісті түрде қарамағаны үшін түскен көптеген жағдайлар көрсетілді. Осы теріс істерді ақтағандар, Жазбаға сай айқын міндетті орындаудан жалтарғандары үшін, халыққа мінезі өте жайдары да сүйкімді болып көрінген. Бұл міндет олардың сезімдеріне жағымды болмады; сондықтан олар одан жалтарды». Testimonies, volume 3, 265.

The histories of leaders that have rebelled in Adventism testify to the fact that one of the steps that is almost always seen in their rebellion is that at some point in their personal experience they accepted the false view of “the daily.” That being said, the book by Smith, though not inspired and containing some doctrinal problems, still provides an excellent overview of the pioneer understanding of Revelation chapters eight and nine, where we see the prophetic history of the first six trumpets set forth. We will refer to Smith’s commentary from his book, Daniel and Revelation, as we begin to consider the triple application of the three Woes.

Адвентизмде бүлік шығарған жетекшілердің тарихы олардың бүлігінде дерлік әрдайым байқалатын қадамдардың бірі — жеке рухани тәжірибесінің белгілі бір кезеңінде олар “күнделікті” туралы жалған көзқарасты қабылдағанын айғақтайды. Сонымен бірге, Смиттің кітабы шабытпен жазылмаған әрі кейбір ілімдік мәселелерді қамтығанымен, онда алғашқы ізашарлардың Аян кітабының сегізінші және тоғызыншы тарауларын қалай түсінгеніне, сол жерде алғашқы алты кернейдің пайғамбарлық тарихы қалай баяндалатынына тамаша шолу берілген. Үш «Қасіреттің» үш есе қолданылуын қарастыра бастағанда, біз Смиттің «Даниял және Аян» атты кітабындағы түсіндірмесіне жүгінетін боламыз.

Sister White informs us that William Miller was given great light upon the book of Revelation, but his understanding of chapters thirteen, and sixteen through eighteen was incorrect, for he was at the wrong vantage point in history to see that there are three, and not two desolating powers. His great light was upon chapters two through nine of Revelation.

Уайт ханым бізге Уильям Миллерге Аян кітабы жөнінде ұлы жарық берілгенін хабарлайды, бірақ он үшінші, сондай-ақ он алтыншыдан он сегізіншіге дейінгі тарауларды түсінуі қате болған, өйткені ол тарихтағы дұрыс емес көзқарас нүктесінде тұрғандықтан, қаңыратып-жоятын күштердің екеу емес, үшеу екенін көре алмады. Оның ұлы жарығы Аян кітабының екінші тарауынан тоғызыншы тарауына дейінгі бөліктерге қатысты болды.

> “Preachers and people have looked upon the book of Revelation as mysterious and of less importance than other portions of the Sacred Scriptures. But I saw that this book is indeed a revelation given for the especial benefit of those who should live in the last days, to guide them in ascertaining their true position and their duty. God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Early Writings, 231.

> «Уағыздаушылар да, халық та Аян кітабына құпиялы әрі Қасиетті Жазбаның өзге бөлімдеріне қарағанда маңызы төмендеу нәрсе ретінде қарап келді. Бірақ маған бұл кітаптың шын мәнінде соңғы күндерде өмір сүруге тиісті жандардың айрықша игілігі үшін берілген аян екені көрсетілді, яғни олардың өздерінің шынайы жағдайын және міндетін айқындауына жол көрсету үшін. Құдай Уильям Миллердің ойын пайғамбарлықтарға бағыттап, оған Аян кітабы жөнінде мол нұр берді». Early Writings, 231.

Miller set forth his understanding of the churches, seals, trumpets and vials as follows.

Миллер қауымдар, мөрлер, кернейлер және тостағандар туралы өз түсінігін төмендегідей баяндап берді.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> «Азиядағы жеті қауым — Мәсіхтің қауымының өз жеті кейпіндегі тарихы; оның барлық иірімдері мен бұрылыстарында, барлық өркендеуі мен күйзелістерінде, елшілердің күндерінен бастап дүниенің ақырына дейінгі тарихы. Жеті мөр — сол уақыт аралығында жердің биліктері мен патшаларының қауымға қатысты істерінің, сондай-ақ Құдайдың Өз халқын қорғауының тарихы. Жеті керней — жерге, яғни Рим патшалығына, жіберілген жеті ерекше әрі ауыр соттың тарихы. Ал жеті тостаған — Папалық Римге жіберілген соңғы жеті пәле. Осылармен араласа көптеген өзге оқиғалар да бар; олар салалық ағындардай болып өріліп, пайғамбарлықтың ұлы өзенін толтырып, ақырында бәрі түгелдей мәңгіліктің мұхитына құяды.»

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> «Мен үшін, Аян кітабындағы Жохан пайғамбарлығының жоспары — осы. Ал осы кітапты түсінгісі келетін адам Құдай сөзінің басқа бөліктерін терең білуге тиіс. Осы пайғамбарлықта қолданылған бейнелер мен астарлар түгелдей соның өзінде түсіндірілмеген, қайта оларды басқа пайғамбарлардан тауып, Жазбаның өзге орындарында түсіндіру қажет. Сондықтан қандай да бір бөлікті айқын тануға қол жеткізудің өзі үшін де, Құдай тұтасты зерттеуді белгілеп қойғаны анық.» William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

Just as the third messenger, who prepares the way for the Messenger of the Covenant, represents the internal history of the judgment of the church, in contrast with the third Elijah, who represents an external history in the judgment of modern Babylon, the pioneer understanding of the churches and seals identified the same internal-external testimony.

Келісімнің Хабаршысына жол дайындайтын үшінші хабаршы қауымның сотының ішкі тарихын білдіретіні сияқты, қазіргі Бабылдың сотындағы сыртқы тарихты білдіретін үшінші Ілияспен салыстырғанда, қауымдар мен мөрлер туралы ізашарлық түсінік те сол ішкі-сыртқы куәлікті айқындады.

> “The seals are introduced to our notice in the 4th, 5th, and 6th chapters of Revelation. The scenes presented under these seals are brought to view in Revelation 6, and the first verse of Revelation 8. They evidently cover events with which the church is connected from the opening of this dispensation to the coming of Christ.

> «Аян кітабының» 4-, 5- және 6-тарауларында мөрлер біздің назарымызға ұсынылады. Осы мөрлер астында көрсетілген көріністер Аян 6-тарауда және Аян 8-тараудың бірінші аятында баяндалады. Олар, сірә, осы дәуірдің басталуынан Мәсіхтің келуіне дейін қауыммен байланысты оқиғаларды қамтиды.

> “While the seven churches present the internal history of the church, the seven seals bring to view the great events of its external history.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

> «Жеті шіркеу шіркеудің ішкі тарихын көрсетсе, жеті мөр оның сыртқы тарихындағы ұлы оқиғаларды көз алдына әкеледі». Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.

Uriah Smith was identifying the Millerite understanding of the internal and external relationship of the churches, and James White presents a similar overview in terms of parallel histories.

Урия Смит шіркеулердің ішкі және сыртқы өзара қатынасы туралы миллериттік түсінікті айқындап көрсеткен, ал Джеймс Уайт соған ұқсас шолуды параллель тарихтар тұрғысынан ұсынады.

> “We have now traced the churches, the seals, and the beasts, or living beings, as far as they will compare as covering the same periods of time. The seals are seven in number, the beasts but four. And it may be well here to notice, that at the opening of the first, second, third and fourth seals the first, second, third and fourth beasts are heard to say ‘Come and see;’ but when the fifth, sixth and seventh seals are opened, there is no such voice heard. Neither do the last three churches, and the last three seals, compare, as covering the same periods of time, as the first four churches, and the first four seals do. But, as we have shown, the churches, seals and beasts do agree, as covering the same periods of time for the space of nearly 1800 years, till we come down to a little more than half a century of the present time.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.

> «Біз қазір шіркеулерді, мөрлерді және аңдарды, яки тірі жандарды, олардың бірдей уақыт кезеңдерін қамтуы тұрғысынан салыстыруға болатын шекке дейін қадағалап шықтық. Мөрлер саны жағынан жетеу, ал аңдар — төртеу ғана. Әрі осы тұста мынаны атап өткен жөн: бірінші, екінші, үшінші және төртінші мөрлер ашылғанда, бірінші, екінші, үшінші және төртінші аңдардың: “Кел де көр”, — дегені естіледі; бірақ бесінші, алтыншы және жетінші мөрлер ашылғанда, ондай дауыс естілмейді. Соңғы үш шіркеу мен соңғы үш мөр де, алғашқы төрт шіркеу мен алғашқы төрт мөр сияқты, бірдей уақыт кезеңдерін қамтуы жағынан өзара сәйкес келмейді. Бірақ, біз көрсеткендей, шіркеулер, мөрлер және аңдар шамамен 1800 жыл бойы, қазіргі уақыттан жарты ғасырдан сәл артық уақытқа дейінгі аралықта, бірдей уақыт кезеңдерін қамтуы жағынан өзара үйлеседі». James White, Review and Herald, February 12, 1857.

We just cited three of the primary pioneers of Millerite history. All three held to the correct view of “the daily,” and they all held to the overview of the churches, seals, and trumpets in the framework of truth which Miller was led to understand and present.

Біз жаңа ғана Миллериттер тарихының басты ізашарларының үшеуін келтірдік. Үшеуі де «күнделікті» туралы дұрыс көзқарасты ұстанды, әрі үшеуі де Миллерге түсініп, ұсынуға жетектелген ақиқаттың шеңберінде қауымдар, мөрлер және кернейлер жөніндегі жалпы шолуды қабылдады.

> “When men come in who would move one pin or pillar from the foundation which God has established by His Holy Spirit, let the aged men who were pioneers in our work speak plainly, and let those who are dead speak also by the reprinting of their articles in our periodicals. Gather up the rays of divine light that God has given as He has led His people on step by step in the way of truth. This truth will stand the test of time and trial.” Manuscript Release, 760, 10.

> «Құдай Өзінің Киелі Рухы арқылы орнатқан іргетастан бір шеге не бір бағананы орнынан жылжытпақ болатын адамдар келгенде, ісіміздің ізашарлары болған жасы үлкен ерлер ашық сөйлесін, сондай-ақ қайтыс болғандар да біздің мерзімді басылымдарымызда олардың мақалаларын қайта басып шығару арқылы сөйлесін. Құдай Өз халқын ақиқат жолымен қадам сайын жетелей отырып берген көктегі нұрдың сәулелерін жинап алыңдар. Бұл ақиқат уақыт пен сынақтың тезіне төтеп береді». Manuscript Release, 760, 10.

On September 11, 2001, the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended and began the work of leading those who would accept and eat the Bread that had just come down from heaven back to the “old paths,” of Jeremiah chapter six. The Alpha and Omega needed those who were willing to strive to be among the one hundred and forty-four thousand to see that what brought Him down out of heaven on August 11, 1840, was not simply a fulfillment of a time prophecy, but a fulfillment of the time prophecy of the second Woe. He needed His people to rediscover the old paths of the history where He had erected the temple of the Millerites in the forty-six years from 1798 to 1844.

2001 жылғы 11 қыркүйекте Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періште көктен түсіп, көктен жаңа ғана түскен Нанды қабылдап, одан жейтіндерді Еремия кітабының алтыншы тарауындағы «ежелгі соқпақтарға» қайта алып келу ісін бастады. Альфа мен Омега жүз қырық төрт мыңның қатарында болуға ұмтылуға даяр болғандардың 1840 жылғы 11 тамызда Оны көктен түсірген нәрсе жай ғана бір уақыт пайғамбарлығының орындалуы емес, екінші Қасіреттің уақыт пайғамбарлығының орындалуы екенін көруін қалады. Ол Өз халқына 1798 жылдан 1844 жылға дейінгі қырық алты жылдың ішінде миллериттердің ғибадатханасын тұрғызған тарихтағы ежелгі соқпақтарды қайта ашуды қажет етті.

That history had been covered with rubbish and counterfeit coins and jewels. That history was obscured by a false foundational message that was built upon sand, and not the Rock of Ages. It was in the history of the Millerites, the history where, as Peter describes it, the Millerites, “which in time past were not a people, but” then became “the people of God,” who had been raised up and built up as “a spiritual house, an holy priesthood.” The Lion of the tribe of Judah descended on September 11, 2001, and led His last-day people into the work of cleaning out the “temple” of the history of the raising up of the Millerite temple. That work had been typified by a prophecy, which predicted that the Lord would raise up a man named Josiah, (which means foundation of God).

Бұл тарих қоқыспен, жалған теңгелермен және асыл тастармен жабылып қалған еді. Бұл тарих Құмның үстіне, ал Мәңгілік Жартастың үстіне емес, салынған жалған іргетастық хабармен көмескіленген еді. Бұл Миллершілердің тарихында еді — Петір оны сипаттағандай, Миллершілер «бұрын халық емес едіңдер, ал» кейін «Құдайдың халқы» болған, «рухани үй, киелі діни қызмет» ретінде көтеріліп, тұрғызылған тарихта еді. Яһуда руының Арыстаны 2001 жылғы 11 қыркүйекте төмен түсіп, Өзінің ақырғы күндердегі халқын Миллершілер ғибадатханасының тұрғызылып көтерілу тарихындағы «ғибадатхананы» тазарту ісіне бастап кіргізді. Бұл іс Жаратқан Ие Жосия (мағынасы — Құдайдың іргетасы) есімді бір адамды көтеретінін алдын ала айтқан пайғамбарлықпен бейнеленген еді.

When Josiah was raised up in fulfillment of the prophecy of the disobedient prophet, he began the work of repairing the temple which was in disarray. In the work of repairing and cleaning “the curse of Moses” was discovered, and when read before Josiah it brought about the reformation of Josiah. We will address that prophecy, in connection with the rediscovery of the “seven times,” post-September 11, 2001.

Жосия тілалмаған пайғамбардың пайғамбарлығының орындалуы ретінде көтерілгенде, ол қираған күйге түскен ғибадатхананы қалпына келтіру ісін бастады. Жөндеу және тазарту жұмыстары барысында «Мұсаның қарғысы» табылды, әрі ол Жосияның алдында оқылған кезде, Жосияның реформасын тудырды. Біз бұл пайғамбарлықты 2001 жылғы 11 қыркүйектен кейін «жеті уақыттың» қайта ашылуымен байланыстыра қарастырамыз.

We will begin that study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада бастаймыз.

> “Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’

> «Шындықты мойындайтындар Шайтанға қызмет етіп жүргенше, оның тозақтық көлеңкесі олардың Құдай мен көк жайлы көзқарастарын бөгеп тастайды. Олар алғашқы сүйіспеншілігін жоғалтқандардай болады. Олар мәңгілік шындықтарды көре алмайды. Құдай біз үшін дайындаған нәрсе Зәкәрия кітабының 3 және 4-тарауларында, сондай-ақ 4:12–14 аяттарында бейнеленген: “Сонда мен тағы да жауап беріп, оған былай дедім: Осы екі алтын түтік арқылы өздерінен алтын май ағызып тұрған мына екі зәйтүн бұтағы не? Ол маған жауап беріп: Бұлардың не екенін білмейсің бе? — деді. Мен: Жоқ, Тәңірім, — дедім. Сонда ол: Бұлар — бүкіл жердің Иесінің жанында тұрған екі майланған жан, — деді.”»

> “The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “Жаратқан Ие барлық игілікке бай. Онда ешбір мүмкіндік тапшылығы жоқ. Бізді қоршаған қара көлеңкелердің қоюлануы — біздің сенімсіздігіміздің, жерлікке бейімділігіміздің, арзан сөздеріміздің, әңгімемізде көрінетін имансыздығымыздың салдары. Мәсіх сөзде де, мінезде де мүлде сүйкімді, он мыңның ішіндегі ең таңдаулы Тұлға ретінде ашылып көрсетілмейді. Жан өзін бос әурешілікке көтеруге қанағаттанғанда, Жаратқан Иенің Рухы ол үшін аз ғана іс атқара алады. Біздің таяз көрегендігіміз көлеңкені көреді, бірақ одан арғы даңқты көре алмайды. Періштелер ашулы, босанып шығып, бүкіл жер бетімен лап қоя беруді көксеген, жолында ойран мен өлімді ала жүретін ат арқылы бейнеленген төрт желді ұстап тұр.”

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

> «Мәңгілік дүниенің дәл табалдырығында ұйықтап жатпақпыз ба? Біз енжар, суық әрі өлі күйде болмақпыз ба? О, қауымдарымызда Құдайдың халқының ішіне үрленген Құдайдың Рухы мен тынысы болса ғой, сонда олар аяқтарына тұрып, тірі болар еді. Біз жолдың тар екенін және қақпаның қысаң екенін көруіміз керек. Бірақ біз сол қысаң қақпадан өткенде, оның кеңдігі шексіз болады». Manuscript Releases, 20-том, 216, 217.

Back to Articles