Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Four

Жоел кітабы және Лаодикиялық Жетінші күн адвентист шіркеуі — Отыз төртінші бөлім

Number Thirty-Four

Отыз төртінші нөмір

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

In order for there to be a voice in the wilderness, there must be a wilderness. In July of 2023, a voice began to sound identifying that the Lion of the tribe of Judah was then unsealing the revelation of Himself as set forth in chapter one of the book of Revelation. The disappointment of Sabbath, July 18, 2020, began the three and a half days of Revelation eleven that ended on Sabbath, December 30, 2023. That Sabbath, for the first time since July 2020, Future for America spoke publicly on a zoom meeting.

Айдалада үн болуы үшін, айдала болуы тиіс. 2023 жылдың шілдесінде Яһуда руының Арыстаны Аян кітабының бірінші тарауында баяндалған Өзі туралы аянды сол кезде мөрінен аша бастағанын айқындайтын бір үн естіле бастады. 2020 жылғы сенбі, 18 шілдедегі түңілу Аянның он бірінші тарауындағы үш жарым күннің басталуы болды, ал ол 2023 жылғы сенбі, 30 желтоқсанда аяқталды. Сол сенбі күні, 2020 жылдың шілдесінен бері алғаш рет, Future for America ұйымы Zoom жиналысында көпшілік алдында сөз сөйледі.

From that point on, the Revelation of Jesus Christ has been opening progressively. It started with a revelation of the word “truth,” that was then seen to represent a framework of three steps outlined by the first, thirteenth and twenty-second letters of the Hebrew alphabet, when brought together form the word “truth.” The three steps represented in the framework of the word “truth” was an old truth, placed in a new setting.

Сол сәттен бастап Иса Мәсіхтің Аян ашылуы біртіндеп ашылып келеді. Ол «ақиқат» деген сөздің аян болуынан басталды; кейін сол сөздің еврей әліпбиінің бірінші, он үшінші және жиырма екінші әріптерімен белгіленген үш қадамнан тұратын бір құрылымды білдіретіні көрінді; осы әріптер біріктірілгенде, «ақиқат» деген сөзді құрайды. «Ақиқат» сөзінің құрылымында бейнеленген сол үш қадам — жаңа ортаға орналастырылған көне ақиқат еді.

For years we have shown the three steps of the courtyard, holy place and Most Holy Place, were parallel to the three works of the Holy Spirit as He convicts of sin in the courtyard, manifests righteousness in the holy place and judges in the Most Holy Place. We have identified these three steps are manifested throughout God’s Word, but all those understandings were magnified with the framework of “truth,” as of 2023. Taking an old truth and placing it in a new framework of truth is what Christ does as He progressively unseals His Word. The “wilderness” that ended in 2023, represents a prophetic “time of the end,” when a prophecy is unsealed. That prophecy is the revelation of Jesus Christ, who is the “Truth.”

Көп жылдар бойы біз ауланың, қасиетті орынның және Ең Қасиетті Орынның үш сатысы Киелі Рухтың үш ісіне параллель екенін көрсетіп келдік: Ол аулада күнәға айыптайды, қасиетті орында әділдікті танытады, ал Ең Қасиетті Орынде сот жүргізеді. Біз осы үш сатының Құдай Сөзінің өн бойында көрініс табатынын анықтадық, бірақ 2023 жылдан бастап сол түсініктердің барлығы «ақиқаттың» қаңқасы аясында ұлғайтылып ашылды. Ескі ақиқатты ақиқаттың жаңа қаңқасына орналастыру — Мәсіхтің Өз Сөзін біртіндеп мөрден ашуы барысында істейтін ісі. 2023 жылы аяқталған «шөл» пайғамбарлық «ақырғы уақытты» бейнелейді; дәл сол кезде пайғамбарлық мөрден ашылады. Сол пайғамбарлық — «Ақиқат» болып табылатын Иса Мәсіхтің аяны.

> “In the time of the Savior, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Savior came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the framework of truth. What would the Savior do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error. What a work is committed to us in the gospel!” Review and Herald, June 4, 1889.

> «Құтқарушының заманында яһудилер ақиқаттың асыл жауһарларын дәстүр мен аңыздың қоқысымен соншалық жауып тастаған еді, сондықтан шындық пен жалғандықты бір-бірінен айыру мүмкін болмады. Құтқарушы ырымшылдық пен ұзақ уақыт бойы қастерленіп келген қателіктердің қоқысын сылып тастауға және Құдай сөзінің жауһарларын ақиқаттың қондырмасына орнықтыруға келді. Егер Құтқарушы қазір бізге де яһудилерге келгеніндей келсе, Ол не істер еді? Оған да дәстүр мен рәсімнің қоқысын аршып тастауға қатысты сондай істі атқаруға тура келер еді. Яһудилер Ол осы істі атқарғанда қатты мазасызданды. Олар Құдайдың бастапқы ақиқатын көзден таса еткен еді, бірақ Мәсіх оны қайтадан көз алдына әкелді. Құдайдың асыл ақиқаттарын ырымшылдық пен қателіктен азат ету — біздің міндетіміз. Ізгі хабарда бізге қандай ұлы іс сеніп тапсырылған!» Review and Herald, June 4, 1889.

It “is our work to free the precious truths of God from superstition and error,” and “set the jewels of God’s Word in the framework of truth.” In 2023 the Lord introduced the framework of truth, in the structure represented by the word “truth.” That framework brings to view the “original” truths “of God.”

Бұл — «Құдайдың қымбат ақиқаттарын ырымшылдық пен қателіктен азат ету» және «Құдай Сөзінің асыл тастарын ақиқаттың аясында орнықтыру» біздің ісіміз. 2023 жылы Жаратқан Ие «ақиқат» сөзімен бейнеленген құрылым түрінде ақиқаттың аясын таныстырды. Сол ая Құдайдың «бастапқы» ақиқаттарын көз алдына әкеледі.

> “The dust and rubbish of error have buried the precious jewels of truth, but the Lord’s workers can uncover these treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe. Angels of God will be beside the humble worker, giving grace and divine enlightenment, and thousands will be led to pray with David, ‘Open thou mine eyes that I may behold wondrous things out of thy law.’ Truths that have been for ages unseen and unheeded, will blaze forth from the illuminated pages of God’s holy word. The churches generally that have heard, refused, and trampled upon the truth, will do more wickedly; but ‘the wise,’ those who are honest, will understand. The book is open, and the words of God reach the hearts of those who desire to know his will. At the loud cry of the angel from heaven who joins the third angel, thousands will awake from the stupor that has held the world for ages, and will see the beauty and value of the truth.” Review and Herald, December 15, 1885.

> «Қателіктің шаңы мен қоқысы ақиқаттың асыл жауһарларын көміп тастаған, бірақ Жаратқан Иенің қызметкерлері бұл қазыналарды ашып шығара алады, сонда мыңдаған адамдар оларға сүйсіне де, таңданыспен де қарайтын болады. Құдайдың періштелері кішіпейіл қызметкердің қасында болып, оған рақым мен көктен келген нұр беретін болады, әрі мыңдаған адамдар Дәуітпен бірге: “Керемет нәрселерді заңыңнан көруім үшін көзімді аш” деп сиынуға жетеленетін болады. Ғасырлар бойы көрінбей де, еленбей де келген ақиқаттар Құдайдың киелі сөзінің нұрланған беттерінен жалындап көрінетін болады. Ақиқатты естіп, одан бас тартып, оны таптаған шіркеулер, әдетте, бұрынғыдан да зор зұлымдық жасайтын болады; бірақ “даналылар”, яғни адал жүректілер, түсінетін болады. Кітап ашық, әрі Құдайдың сөздері Оның еркін білуді қалайтындардың жүректеріне жетеді. Көктен түскен, үшінші періштеге қосылатын періштенің қатты дауысы естілген кезде, ғасырлар бойы дүниені билеп келген мелшиюдан мыңдаған адамдар оянып, ақиқаттың сұлулығы мен құнын көретін болады». Review and Herald, December 15, 1885.

The “Lord’s workers” who are “the wise” and “who are honest” “will understand,” and will “uncover” “treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe.” Unfortunately for Laodicean Adventism it is not they who wake up from their stupor at the loud cry of the third angel, for that is the Sunday law, and that is much too late for Adventism to awaken. The eleventh-hour workers awaken from their “stupor” “at the loud cry of the angel who joins the third angel” at the soon-coming Sunday law. Since 2024, “Truths that have been for ages unseen and unheeded,” have been blazing “forth from the illuminated pages of God’s holy word.”

«Даналар» әрі «адал» болған «Жаратқан Иенің қызметкерлері» «түсінеді» және «қазыналарды ашады, сонда мыңдағандар оларға сүйсіну мен таңданыспен қарайтын болады». Өкінішке қарай, Лаодикеялық адвентизм үшін үшінші періштенің қатты дауысы кезінде өз есінен серпіліп оянатындар солар емес, өйткені бұл — жексенбілік заң, ал адвентизмнің оянуы үшін бұл тым кеш. Он бірінші сағаттың қызметкерлері өздерінің «мең-зең күйінен» «үшінші періштеге қосылатын періштенің қатты дауысы» кезінде, жуық арада келетін жексенбілік заң тұсында оянады. 2024 жылдан бері «ғасырлар бойы көрінбей әрі еленбей келген ақиқаттар» Құдайдың қасиетті сөзінің нұрланған беттерінен «жалындап жарқырап» келеді.

In Isaiah 22:22 Eliakim is given a key, and in Matthew 16 Peter is given the keys to the kingdom.

Ишая 22:22-де Елиақимге кілт беріледі, ал Матай 16-та Петірге Патшалықтың кілттері беріледі.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> Дәуіт үйінің кілтін Оның иығына саламын; сонда Ол ашқанда, ешкім жаппас; және Ол жапқанда, ешкім ашпас. Ишая 22:22.

The “key” is given to Philadelphia, for that is the only other place in the Scriptures the key of opening and shutting is referenced.

«Кілт» Филадельфияға берілген, өйткені Жазбаларда ашу мен жабудың кілті туралы айтылатын жалғыз басқа орын — сол.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> Филадельфиядағы қауымның періштесіне жаз: Киелі, Ақиқат Иесі, Дәуіттің кілтіне ие, ашса — ешкім жаба алмайтын, жапса — ешкім аша алмайтын Тұлға мынаны айтады: сенің істеріңді білемін. Міне, алдыңа ашық есік қойдым, оны ешкім жаба алмайды; өйткені сенің күшің аз болса да, Менің сөзімді сақтадың және Менің атымнан бас тартпадың. Аян 3:7, 8.

At the last interaction with the quibbling Jews, Christ raised a question that the Jews could not answer.

Міншіл яһудилермен болған соңғы жүздесуде Мәсіх яһудилер жауап бере алмаған бір сауал қойды.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> Ал парызшылдар жиналып тұрған кезде, Иса олардан сұрап: «Мәсіх туралы не ойлайсыңдар? Ол кімнің Ұлы?» — деді. Олар Оған: «Дәуіттің Ұлы», — деді. Сонда Ол оларға: «Ендеше Дәуіт рухпен Оны қалайша Ием деп атайды? Өйткені ол былай дейді: “Жаратқан Ие менің Иеме былай деді: Мен жауларыңды аяғыңа табан етпейінше, Менің оң жағымда отыр”». Егер Дәуіт Оны Ием деп атаса, Ол қалайша оның Ұлы болады?» — деді.

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> Ешкім Оған бір ауыз сөзбен де жауап қайтара алмады; сол күннен бастап ешкім Оған енді қайтып сұрақ қоюға батылы бармады. Матай 22:41–46.

The Jews were unable to understand the prophetic relationship of David and Christ, for they lacked the prophetic keys to understand the biblical language of line upon line. Christ ended His interaction with the Jews by identifying their blindness was based upon their inability to correctly divide the Word of truth. He had identified that if you understood Moses, you would understand Christ, but they did not understand the Scriptures they claimed to uphold and defend.

Яһудилер Дәуіт пен Мәсіхтің арасындағы пайғамбарлық байланысын түсіне алмады, өйткені олар Киелі кітаптағы «жолма-жол» тілін ұғынуға қажет пайғамбарлық кілттерден мақрұм еді. Мәсіх яһудилермен Өзара қатынасын олардың соқырлығы ақиқат сөзін дұрыс ажырата білмеулеріне негізделгенін көрсету арқылы аяқтады. Ол егер Мұсаны түсінсеңдер, Мәсіхті де түсінер едіңдер деп айқындаған еді, алайда олар өздері ұстанып, қорғаймыз деп мәлімдеген Жазбаларды түсінбеді.

The “key” of the “house of David” was given to the Millerites, who were the church of Philadelphia. The “key” was a reformatory movement that was represented by open and shut doors. From 1798 unto 1863 the Millerite movement went from the experience of Philadelphia unto the experience of Laodicea, while going from a movement unto a church. A door opened and a door closed on April 19, 1844, as a door opened and a door closed on October 22, 1844, as a door opened and a door closed in 1863.

«Дәуіт үйінің» «кілті» Филадельфия қауымы болған миллершілерге берілді. Бұл «кілт» ашық және жабық есіктер арқылы бейнеленген реформалық қозғалыс еді. 1798 жылдан 1863 жылға дейін миллершілер қозғалысы Филадельфияның тәжірибесінен Лаодикияның тәжірибесіне өтті, сонымен бірге қозғалыстан шіркеуге айналды. 1844 жылғы 19 сәуірде бір есік ашылып, бір есік жабылды; дәл солай, 1844 жылғы 22 қазанда бір есік ашылып, бір есік жабылды; сондай-ақ 1863 жылы да бір есік ашылып, бір есік жабылды.

Eliakim had a key, but Peter was given “keys.” The key in the singular was the shut door of 1844.

Елиақымда бір кілт болды, ал Петірге «кілттер» берілді. Жекеше түрдегі кілт 1844 жылғы жабық есік еді.

> “The subject of the sanctuary was the key which unlocked the mystery of the disappointment of 1844. It opened to view a complete system of truth, connected and harmonious, showing that God’s hand had directed the great advent movement and revealing present duty as it brought to light the position and work of His people.” The Great Controversy, 423.

> «Қасиетті орын туралы ілім 1844 жылғы үміттің ақталмай қалуының құпиясын ашқан кілт болды. Ол өзара байланысты әрі үйлесімді ақиқаттың толық жүйесін көз алдына ашып, ұлы адвент қозғалысын Құдайдың қолы бағыттап келгенін көрсетті және Оның халқының орны мен қызметін жарыққа шығару арқылы қазіргі міндетті айқындап берді». The Great Controversy, 423.

The subject of the sanctuary was the key that unlocked the shut door of 1844, but Peter was also given the keys of the kingdom.

Қасиетті орын туралы ілім 1844 жылғы жабық есікті ашқан кілт болды, бірақ Петірге де Патшалықтың кілттері берілді.

> And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:17–19.

> Сонда Иса оған былай деп жауап берді: «Сен бақыттысың, Шимон Барйона; өйткені мұны саған тән мен қан ашқан жоқ, бірақ көктегі Менің Әкем ашты. Саған тағы айтамын: сен — Петірсің, әрі осы жартас үстіне Мен Өз қауымымды құрамын; және тозақ қақпалары оған қарсы тұра алмайды. Мен саған көк патшалығының кілттерін беремін: жерде не байласаң, көкте де байлаулы болады; жерде не шешсең, көкте де шешулі болады». Матай 16:17–19.

Line upon line, Philadelphia, the last covenant bride as represented by Peter, is given the key of the house of David as well as the keys to the kingdom of heaven. The key of the house of David is the last subject Jesus interacted with the Pharisees over.

Жол үстіне жол қосылғандай, Петір арқылы бейнеленген соңғы келісімнің қалыңдығы — Филадельфияға — көктегі Патшалықтың кілттерімен қатар Дәуіт үйінің кілті де беріледі. Дәуіт үйінің кілті — Исаның парызшылдармен талқылаған соңғы тақырыбы.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> Ал парызшылдар жиналып тұрғанда, Иса олардан: «Мәсіх туралы не ойлайсыңдар? Ол кімнің Ұлы?» — деп сұрады. Олар Оған: «Дәуіттің Ұлы», — деді. Сонда Ол оларға: «Ендеше Дәуіт Рух арқылы Оны қалайша Ием деп атайды? Өйткені ол былай дейді: “Жаратқан Ие менің Иеме былай деді: Мен жауларыңды аяғыңның асты етемін дегенше, Менің оң жағымда отыр”. Егер Дәуіт Оны Ием деп атаса, онда Ол қалайша оның Ұлы болады?» — деді.

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> Ешкім де Оған бір ауыз сөзбен жауап қайтара алмады; сол күннен бастап ешкім Оған енді ешқандай сұрақ қоюға да батылы бармады. Матай 22:41–46.

The subject of David and his Lord is exactly where Peter begins at Pentecost in the upper room at the third hour. The subject that closed the door of interaction between the Pharisees and Christ is the key Peter used to open the door of the upper room at Pentecost.

Дәуіт пен оның Иесі туралы тақырып — Петірдің Алғашқы өнім мейрамында, үшінші сағатта, жоғарғы бөлмеде сөзін дәл осыдан бастаған тақырыбы. Парызшылдар мен Мәсіхтің арасындағы өзара қатынас есігін жапқан тақырып — Петірдің Алғашқы өнім мейрамында жоғарғы бөлменің есігін ашу үшін қолданған кілті.

> For David is not ascended into the heavens: but he saith himself, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, Until I make thy foes thy footstool. Therefore let all the house of Israel know assuredly, that God hath made that same Jesus, whom ye have crucified, both Lord and Christ.

> Өйткені Дәуіт көктерге көтерілген жоқ; бірақ өзі былай дейді: «Жаратқан Ие менің Иеме: “Мен жауларыңды аяғыңның асты етпейінше, Менің оң жағымда отыр”,— деді». Сондықтан бүкіл Исраил үйі мынаны анық білсін: сендер айқышқа шегелеген сол Исаны Құдай әрі Ие, әрі Мәсіх етті.

> Now when they heard this, they were pricked in their heart, and said unto Peter and to the rest of the apostles, Men and brethren, what shall we do?

> Мұны естігенде, олардың жүректері шаншылып, Петірге және өзге елшілерге: «Ағайындар, енді біз не істемекпіз?» — деді.

> Then Peter said unto them, Repent, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost. For the promise is unto you, and to your children, and to all that are afar off, even as many as the Lord our God shall call. And with many other words did he testify and exhort, saying, Save yourselves from this untoward generation. Then they that gladly received his word were baptized: and the same day there were added unto them about three thousand souls. Acts 2:34–41.

> Сонда Петір оларға былай деді: Тәубеге келіңдер, әрқайсың күнәларыңның кешірілуі үшін Иса Мәсіхтің атымен шомылдыру рәсімінен өтсін, сонда Киелі Рухтың сыйын қабылдайсыңдар. Өйткені уәде сендерге, балаларыңа және алыстағылардың бәріне, яғни Құдайымыз Жаратқан Ие шақыратындардың барлығына арналған. Ол тағы да көптеген сөздермен куәлік етіп, насихаттап: «Өздеріңді осы азғын ұрпақтан құтқарыңдар»,— деді. Сонда оның сөзін ықыласпен қабылдағандар шомылдыру рәсімінен өтті; сол күні оларға үш мыңдай жан қосылды. Елшілердің істері 2:34–41.

Peter had the keys to bind or loose, and when he did so, heaven was in agreement with Peter’s action. Peter represents Divinity and humanity working together to unseal the truths of God’s Word. When those truths are unsealed, they are represented as knowledge.

Петірде байлауға не босатуға арналған кілттер болды, әрі ол солай еткенде, көк те Петірдің іс-әрекетімен келісімде болды. Петір Құдай Сөзінің шындықтарын мөрінен ашу үшін Құдайлық пен адамзаттың бірлесе әрекет етуін бейнелейді. Сол шындықтар мөрінен ашылған кезде, олар білім ретінде бейнеленеді.

> “The key of knowledge in Christ’s day had been taken away by those who should have held it to unlock the treasure house of wisdom in the Old Testament Scriptures. The rabbis and teachers had virtually shut up the kingdom of heaven from the poor and the afflicted, and left them to perish. In His discourses Christ did not bring many things before them at once, lest He might confuse their minds. He made every point clear and distinct. He did not disdain the repetition of old and familiar truths in prophecies if they would serve His purpose to inculcate ideas.

> Мәсіхтің күндерінде білімнің кілті Ескі Өсиет Жазбаларындағы даналық қазынасының қоймасын ашу үшін оны ұстауға тиіс болғандар тарапынан тартып алынған еді. Раббилер мен ұстаздар кедейлер мен азап шеккендерден көктегі Патшалықты іс жүзінде жауып қойып, оларды қаза табуға қалдырды. Өз ілім сөздерінде Мәсіх олардың алдына көп нәрсені бірден әкелген жоқ, өйткені олардың ойларын шатастырып жіберуі мүмкін еді. Ол әрбір тармақты айқын да дара етті. Егер пайғамбарлықтардағы ескі әрі таныс ақиқаттарды қайталау өз мақсатына, яғни ұғымдарды санаға сіңіруге қызмет ететін болса, Ол оны менсінбей қараған жоқ.

> “Christ was the originator of all the ancient gems of truth. Through the work of the enemy these truths had been displaced. They had been disconnected from their true position, and placed in the framework of error. Christ’s work was to readjust and establish the precious gems in the framework of truth. The principles of truth which had been given by Himself to bless the world had, through Satan’s agency, been buried and had apparently become extinct. Christ rescued them from the rubbish of error, gave them a new, vital force, and commanded them to shine as precious jewels, and stand fast forever.

> «Мәсіх ежелгі ақиқаттың барлық асыл қазыналарының бастау көзі болды. Жаудың әрекеті арқылы бұл ақиқаттар өз орындарынан ығыстырылды. Олар өздерінің шынайы орнынан ажыратылып, адасушылықтың қалыбына орналастырылды. Мәсіхтің ісі — сол қымбат асылдарды ақиқаттың қалыбына қайтадан лайықтап орналастыру әрі бекіту болды. Өзі дүниеге игілік әкелу үшін берген ақиқат принциптері Шайтанның әрекеті арқылы көміліп, тіпті мүлде жойылып кеткендей көрінген еді. Мәсіх оларды адасушылықтың қоқысынан құтқарып алып, оларға жаңа, өмірлік күш берді және олардың қымбат әшекей тастардай жарқырап, мәңгі берік тұруын бұйырды.»

> “Christ Himself could use any of these old truths without borrowing the smallest particle, for He had originated them all. He had cast them into the minds and thoughts of each generation, and when He came to our world He rearranged and vitalized the truths which had become dead, making them more forcible for the benefit of future generations. It was Jesus Christ who had the power of rescuing the truths from the rubbish, and again giving them to the world with more than their original freshness and power.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

> «Мәсіхтің Өзі осы ежелгі ақиқаттардың кез келгенін титтей де қарыз алмай пайдалана алар еді, өйткені олардың бәрінің бастаушысы Өзі болатын. Ол оларды әрбір ұрпақтың санасы мен ойына сіңірген еді, ал біздің дүниемізге келген кезде өлі күйге айналған ақиқаттарды қайта реттеп, жан бітіріп, болашақ ұрпақтардың игілігі үшін оларды бұрынғыдан да әсерлі етті. Ақиқаттарды қоқыстың арасынан құтқарып алып, оларды дүниеге бастапқы сергектігі мен күшінен де артық қуатпен қайта бере алатын құдірет Иса Мәсіхте еді». Manuscript Releases, 13-том, 240, 241.

Peter’s keys were to bind and to loose, and Peter represents the last Christian bride, who are the one hundred and forty-four thousand. The binding message of Peter represented in the witness of the one hundred and forty-four thousand is the sealing. The loosing message of Peter in the witness of the one hundred and forty-four thousand is Islam of the third woe.

Петірдің кілттері байлау және босату үшін берілді, ал Петір соңғы мәсіхшілік қалыңдықты, яғни жүз қырық төрт мыңды білдіреді. Жүз қырық төрт мыңның куәлігінде бейнеленген Петірдің байлау хабары — мөр басу. Жүз қырық төрт мыңның куәлігіндегі Петірдің босату хабары — үшінші қасіреттің Исламы.

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.

> «Содан кейін мен үшінші періштені көрдім. Маған еріп жүрген періште былай деді: “Оның ісі — қорқынышты. Оның миссиясы — сұсты. Бидайды арамшөптен айырып, бидайды көктегі қамба үшін мөрлеп, яғни буып-байлауға тиісті періште — осы. Бұл нәрселер бүкіл ойды, бүкіл назарды толықтай өзіне аударуы тиіс”». Early Writings, 119.

The wheat that are bound are represented by the first fruit wheat offering of Pentecost, that as a wave offering would represent the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The sealing of God’s people is Peter’s internal message, that occurs during the history of Islam of the third woe that is progressively loosed from 9/11 onward.

Байланған бидай Елуінші күн мейрамының алғашқы өнім бидай тартуымен бейнеленеді; ол шайқалту тартуы ретінде жүз қырық төрт мыңның жалауының көтерілүін білдіреді. Құдай халқының мөрленуі — Петірдің ішкі хабары, ол үшінші қасіреттің Ислам тарихы барысында, 11 қыркүйектен бастап біртіндеп босатыла отырып, жүзеге асады.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> Осыдан кейін мен жердің төрт бұрышында тұрған төрт періштені көрдім; олар жел жерге де, теңізге де, ешбір ағашқа да соқпасын деп, жердің төрт желін ұстап тұр екен. Сондай-ақ мен шығыстан көтеріліп келе жатқан, тірі Құдайдың мөрі бар басқа бір періштені көрдім; ол жер мен теңізге зиян келтіруге рұқсат етілген төрт періштеге қатты дауыспен былай деп айқайлады: «Біз Құдайымыздың құлдарының маңдайларына мөр басып болғанша, жерге де, теңізге де, ағаштарға да зиян келтірмеңдер». Аян 7:1–3.

Those four winds that are restrained during the binding of God’s people were released at 9/11, and then restrained by George Bush the lesser. The external message of Peter is Islam, and the loosening and the restraining if Islam is the external message that runs through the sealing time. Peter’s humanity is connected with Divinity, for the keys given to him represent agreement between heaven and earth.

Құдай халқының таңбалануы кезінде тежеліп тұрған сол төрт жел 9/11-де босатылды, содан кейін кіші Джордж Буш тарапынан қайтадан тежелді. Петірдің сыртқы хабары — ислам, ал босаңсу мен тежелу, егер ислам таңбалау уақыты бойымен өтетін сыртқы хабар болса, соған қатысты. Петірдің адамдық болмысы Құдайлықпен байланысқан, өйткені оған берілген кілттер көк пен жердің арасындағы келісімді білдіреді.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.

> «Зұлымның қараңғылығы дұға етуді елемейтіндерді қоршап алады. Жаудың сыбырлаған азғырулары оларды күнәға еліктіреді; мұның бәрі Құдайдың оларға дұғаның Құдай белгілеген тәртібі арқылы берген артықшылықтарын пайдаланбағандықтан болады. Құдайдың ұлдары мен қыздары неге дұға етуге зауықсыз болуы керек, өйткені дұға — көктің қазына қоймасын ашатын, сенімнің қолындағы кілт, ал онда Құдірет Иесінің шексіз қорлары сақтаулы? Тынымсыз дұға мен қырағы бақылаусыз біз немқұрайдылыққа салынып, дұрыс жолдан ауытқу қаупіне ұшыраймыз. Жаудың қарсыласы біз шын жүректен жалбарынып, сенім арқылы азғыруға қарсы тұру үшін рақым мен күш-қуатқа ие болмауымыз үшін, рақым тағына апарар жолды үнемі бөгемек болады.»

> “There are certain conditions upon which we may expect that God will hear and answer our prayers. One of the first of these is that we feel our need of help from Him. He has promised, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ Isaiah 44:3. Those who hunger and thirst after righteousness, who long after God, may be sure that they will be filled. The heart must be open to the Spirit’s influence, or God’s blessing cannot be received.

> «Құдайдың дұғаларымызды естіп, оларға жауап береді деп күтуімізге болатын белгілі бір шарттар бар. Солардың алғашқысының бірі — Одан көмекке мұқтаж екенімізді сезінуіміз. Ол: “Шөлдегенге су құямын, кеуіп кеткен жерге тасқындар төгемін”,— деп уәде еткен. Ишая 44:3. Әділдікті аңсап, соған ашығып-шөлдегендер, Құдайды сағынғандар міндетті түрде қанағат табатынына сенімді бола алады. Жүрек Киелі Рухтың ықпалына ашық болуы тиіс, әйтпесе Құдайдың батасын қабылдау мүмкін емес.»

> “Our great need is itself an argument and pleads most eloquently in our behalf. But the Lord is to be sought unto to do these things for us. He says, ‘Ask, and it shall be given you.’ And ‘He that spared not His own Son, but delivered Him up for us all, how shall He not with Him also freely give us all things?’ Matthew 7:7; Romans 8:32.

> «Біздің ұлы мұқтаждығымыздың өзі-ақ дәлел болып табылады және біздің пайдамызға аса әсерлі түрде жалбарынады. Алайда Жаратқан Иені бұл істерді біз үшін істеуі үшін іздеу керек. Ол былай дейді: “Сұраңдар, сонда сендерге беріледі”. Сондай-ақ: “Өзінің Өз Ұлын аямай, Оны бәріміз үшін құрбан етіп берген Құдай, Онымен бірге бізге барлық нәрсені де сыйға тартпай ма?” Матай 7:7; Римдіктерге 8:32.»

> “If we regard iniquity in our hearts, if we cling to any known sin, the Lord will not hear us; but the prayer of the penitent, contrite soul is always accepted. When all known wrongs are righted, we may believe that God will answer our petitions. Our own merit will never commend us to the favor of God; it is the worthiness of Jesus that will save us, His blood that will cleanse us; yet we have a work to do in complying with the conditions of acceptance.

> «Егер жүрегімізде заңсыздықты сақтасақ, егер бізге мәлім қандай да бір күнәға жабысып алсақ, Жаратқан Ие бізді естімейді; бірақ тәубеге келген, жүрегі күйініп, мойынсұнған жанның дұғасы әрдайым қабыл болады. Белгілі болған барлық қателіктер түзетілген кезде, Құдай біздің өтініштерімізге жауап беретініне сене аламыз. Өз еңбегіміз бізді ешқашан Құдайдың рақымына лайық ете алмайды; бізді құтқаратын — Исаның лайықтылығы, бізді тазартатын — Оның қаны; дегенмен қабыл болудың шарттарына сай келу жолында біз де өз міндетімізді атқаруға тиіспіз.»

> “Another element of prevailing prayer is faith. ‘He that cometh to God must believe that He is, and that He is a rewarder of them that diligently seek Him.’ Hebrews 11:6. Jesus said to His disciples, ‘What things soever ye desire, when ye pray, believe that ye receive them, and ye shall have them.’ Mark 11:24. Do we take Him at His word?” Steps to Christ, 94–96.

> «Жеңіске жеткізетін дұғаның тағы бір құрамдас бөлігі — сенім. “Құдайға келуші Оның бар екеніне және Өзін ынтамен іздеушілерге сый беруші екеніне сенуге тиіс”. Еврейлерге 11:6. Иса Өз шәкірттеріне былай деді: “Не нәрсе тілесеңдер де, дұға еткенде, оны алғандарыңа сеніңдер, сонда сендерге беріледі”. Марк 11:24. Біз Оның сөзін шын деп қабылдаймыз ба?» Steps to Christ, 94–96.

> “Here is a lesson for young men who profess to be servants of God, bearing His message, who are exalted in their own estimation. They can trace nothing remarkable in their experience, as could Elijah, yet they feel above performing duties which to them appear menial. They will not come down from their ministerial dignity to do needful service, fearing that they will be doing the work of a servant. All such should learn from the example of Elijah. His word locked the treasures of heaven, the dew and rain, from the earth three years. His word alone was the key to unlock heaven and bring showers of rain. He was honored of God as he offered his simple prayer in the presence of the king and the thousands of Israel, in answer to which fire flashed from heaven and kindled the fire upon the altar of sacrifice. His hand executed the judgment of God in slaying eight hundred and fifty priests of Baal; and yet, after the exhausting toil and most signal triumph of the day, he who could bring clouds and rain and fire from heaven was willing to perform the service of a menial and run before the chariot of Ahab in the darkness and in the wind and rain to serve the sovereign whom he had not feared to rebuke to his face because of his sins and crimes. The king passed within the gates. Elijah wrapped himself in his mantle and lay upon the bare earth.” Testimonies, volume 3, 287.

> «Міне, өздерін Құдайдың қызметшілеріміз деп мәлімдеп, Оның хабарын алып жүрген, бірақ өз бағалауларында өздерін жоғары қоятын жас жігіттерге арналған бір сабақ. Ілияс сияқты өз тәжірибелерінде ерекше ештеңені көрсете алмайтын бола тұра, олар өздеріне төмен, қарапайым болып көрінетін міндеттерді атқарудан өздерін жоғары санайды. Қажетті қызметті істеу үшін өздерінің қызметшілік абырой-дәрежесінен төмен түспейді, өйткені мұндайда өздерін қызметшінің жұмысын істеп жатқандай сезінеміз деп қорқады. Осылардың бәрі Ілиястың үлгісінен үйренулері тиіс. Оның сөзі көктің қазыналарын — шық пен жаңбырды — жерден үш жылға жауып тастады. Көкті ашып, жаңбыр нөсерін төктірудің кілті тек оның сөзінде болды. Патшаның және Исраилдің мыңдаған адамдарының алдында ол өзінің қарапайым дұғасын айтқанда, соған жауап ретінде көктен от жалт етіп түсіп, құрбандық үстеліндегі отты тұтатқанда, ол Құдай тарапынан құрметтелді. Бағалдың сегіз жүз елу абызының көзін жою арқылы Құдайдың үкімін оның қолы жүзеге асырды; соған қарамастан, сол күннің титықтататын еңбегі мен аса айрықша жеңісінен кейін, көктен бұлт пен жаңбырды және отты түсіре алатын сол кісі қара жұмысшының қызметін атқаруға да даяр болып, қараңғылықта, жел мен жаңбырдың арасында Ахабтың арбасының алдында жүгіріп барды, өзі оның күнәлары мен қылмыстары үшін бетіне тайсалмай әшкерелеген әміршіге қызмет ету үшін. Патша қақпаның ішіне кірді. Ілияс шапанына оранып, жалаңаш жерге жатты». Testimonies, volume 3, 287.

Back to Articles