Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Twenty-Two

Қырықыншы аяттың жасырын тарихы — жиырма екінші саны

Ezekiel Number Three

Езекиел, Үшінші саны

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Ezekiel is a priest during the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. In chapter one Ezekiel is taken into the sanctuary.

Езекиел жүз қырық төрт мыңның мөрленуі кезеңінде діни қызметкер болып табылады. Бірінші тарауда Езекиел киелі үйге алынып кіреді.

> Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. In the fifth day of the month, which was the fifth year of king Jehoiachin’s captivity, The word of the Lord came expressly unto Ezekiel the priest, the son of Buzi, in the land of the Chaldeans by the river Chebar; and the hand of the Lord was there upon him.

> Отызыншы жылы, төртінші айда, айдың бесінші күні, мен Кебар өзенінің бойында тұтқындардың арасында жүргенімде, аспан ашылып, мен Құдайдың аяндарын көрдім. Айдың бесінші күні, яғни Жехоякин патшаның тұтқынға түскенінің бесінші жылында, Халдейлер жерінде, Кебар өзенінің бойында, Бузидің ұлы, діни қызметкер Езекиелге Жаратқан Иенің сөзі анық айтылды; әрі сол жерде Жаратқан Иенің қолы оның үстінде болды.

> And I looked, and, behold, a whirlwind came out of the north, a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the colour of amber, out of the midst of the fire. Also out of the midst thereof came the likeness of four living creatures. And this was their appearance; they had the likeness of a man. And every one had four faces, and every one had four wings. And their feet were straight feet; and the sole of their feet was like the sole of a calf's foot: and they sparkled like the colour of burnished brass. And they had the hands of a man under their wings on their four sides; and they four had their faces and their wings. Their wings were joined one to another; they turned not when they went; they went every one straight forward. As for the likeness of their faces, they four had the face of a man, and the face of a lion, on the right side: and they four had the face of an ox on the left side; they four also had the face of an eagle. Thus were their faces: and their wings were stretched upward; two wings of every one were joined one to another, and two covered their bodies.

> Мен қарадым, міне, солтүстіктен бір құйын келіп жатты: зор бұлт, өз ішіне оранған от, және оның айналасында жарқырау бар еді; ал оның ортасынан, оттың ортасынан, янтарь түстес бір нәрсе көрінді. Сондай-ақ оның ортасынан төрт тірі мақұлықтың бейнесі шықты. Олардың көрінісі мынадай еді: олар адамға ұқсас болатын. Әрқайсысының төрт жүзі, әрқайсысының төрт қанаты бар еді. Аяқтары түзу аяқтар еді; табандары бұзаудың тұяғындай болатын; және олар жалтыратылған жездің түсіндей жарқырайтын. Төрт жағында қанаттарының астында адам қолдары бар еді; сол төртеуінің жүздері мен қанаттары болатын. Олардың қанаттары бір-біріне жалғасқан еді; жүргенде олар бұрылмайтын; әрқайсысы тура алға қарай жүретін. Ал жүздерінің бейнесіне келсек, төртеуінің де оң жағында адам жүзі мен арыстан жүзі бар еді; төртеуінің де сол жағында өгіз жүзі бар еді; төртеуінің әрқайсысында бүркіт жүзі де бар еді. Олардың жүздері осындай еді; ал қанаттары жоғарыға қарай керілген болатын: әрқайсысының екі қанаты бір-біріне жалғасқан, ал екеуі денелерін жауып тұратын.

> And they went every one straight forward: whither the spirit was to go, they went; and they turned not when they went. As for the likeness of the living creatures, their appearance was like burning coals of fire, and like the appearance of lamps: it went up and down among the living creatures; and the fire was bright, and out of the fire went forth lightning. And the living creatures ran and returned as the appearance of a flash of lightning. Now as I beheld the living creatures, behold one wheel upon the earth by the living creatures, with his four faces. The appearance of the wheels and their work was like unto the colour of a beryl: and they four had one likeness: and their appearance and their work was as it were a wheel in the middle of a wheel. When they went, they went upon their four sides: and they turned not when they went. As for their rings, they were so high that they were dreadful; and their rings were full of eyes round about them four. And when the living creatures went, the wheels went by them: and when the living creatures were lifted up from the earth, the wheels were lifted up. Whithersoever the spirit was to go, they went, thither was their spirit to go; and the wheels were lifted up over against them: for the spirit of the living creature was in the wheels.

> Сонда олардың әрқайсысы тура алға қарай жүрді: рух қайда бармақ болса, олар да сонда барды; және жүріп бара жатқанда бұрылмады. Ал тірі мақұлықтардың бейнесіне келсек, олардың көрінісі жанып тұрған оттың шоқтарындай, әрі шамдардың көрінісіндей еді: ол тірі мақұлықтардың арасында жоғары-төмен қозғалып тұрды; от жарқын еді, әрі оттың ішінен найзағай жарқылдап шықты. Тірі мақұлықтар найзағайдың жарқылындай зымырап барып, қайта оралып тұрды. Енді мен тірі мақұлықтарға қарап тұрғанымда, міне, жерде, тірі мақұлықтардың қасында, олардың төрт жүзіне сәйкес бір дөңгелек көрінді. Дөңгелектердің көрінісі мен олардың құрылысы ақық тастың түсіндей еді; төртеуі де бірдей болатын; және олардың көрінісі мен құрылысы дәл бір дөңгелектің ортасында екінші бір дөңгелек тұрғандай еді. Олар жүргенде төрт жағына қарай жүрді; және жүргенде бұрылмады. Ал олардың жиектеріне келсек, олар соншалық биік еді, тіпті үрей туғызатын; және төртеуінің де жиектері айнала толған көз еді. Тірі мақұлықтар жүргенде, дөңгелектер де олардың жанында жүрді; ал тірі мақұлықтар жерден көтерілгенде, дөңгелектер де көтерілді. Рух қайда бармақ болса, олар да сонда барды, рух қайда баруға ниет етсе, сонда барды; және дөңгелектер олардың қарсысында көтерілді, өйткені тірі мақұлықтың рухы дөңгелектерде еді.

> When those went, these went; and when those stood, these stood; and when those were lifted up from the earth, the wheels were lifted up over against them: for the spirit of the living creature was in the wheels. And the likeness of the firmament upon the heads of the living creature was as the colour of the terrible crystal, stretched forth over their heads above. And under the firmament were their wings straight, the one toward the other: every one had two, which covered on this side, and every one had two, which covered on that side, their bodies. And when they went, I heard the noise of their wings, like the noise of great waters, as the voice of the Almighty, the voice of speech, as the noise of an host: when they stood, they let down their wings. And there was a voice from the firmament that was over their heads, when they stood, and had let down their wings. And above the firmament that was over their heads was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it. And I saw as the colour of amber, as the appearance of fire round about within it, from the appearance of his loins even upward, and from the appearance of his loins even downward, I saw as it were the appearance of fire, and it had brightness round about. As the appearance of the bow that is in the cloud in the day of rain, so was the appearance of the brightness round about. This was the appearance of the likeness of the glory of the Lord. And when I saw it, I fell upon my face, and I heard a voice of one that spake. Ezekiel 1:1–28.

> Олар жүргенде, бұлар да жүрді; олар тұрған кезде, бұлар да тұрды; олар жерден көтерілгенде, дөңгелектер де олардың қасынан жоғары көтерілді; өйткені тірі мақұлықтың рухы дөңгелектердің ішінде еді. Ал тірі мақұлықтардың бастарының үстіндегі күмбездің бейнесі қорқынышты хрустальдың көрінісіндей болып, бастарының үстіне қарай жайылып тұрды. Күмбездің астында олардың қанаттары бір-біріне қарай түзу созылып тұрды; әрқайсысының осы жағынан денесін жабатын екі қанаты, және әрқайсысының арғы жағынан денесін жабатын екі қанаты бар еді. Олар жүрген кезде, мен олардың қанаттарының шуын естідім: ол ұлы сулардың шуындай, Құдіреттінің даусындай, сөз даусындай, қалың қолдың шуы сияқты еді; ал олар тоқтағанда, қанаттарын түсірді. Олар тоқтап, қанаттарын түсірген кезде, бастарының үстіндегі күмбезден бір дауыс естілді. Олардың бастарының үстіндегі күмбездің жоғарысында тағының бейнесі бар еді, ол жақұт тастың көрінісіндей; ал тақ бейнесінің үстінде жоғарыда адам кейпіне ұқсас бір бейне бар еді. Мен оның белінен жоғары қарай айнала іш жағынан янтарьдың түсіндей, оттың көрінісіндей нәрсені көрдім; ал оның белінен төмен қарай да оттың көрінісіндей нәрсені көрдім, әрі оның айналасында нұр болды. Жаңбырлы күні бұлттың ішіндегі кемпірқосақ қалай көрінсе, айналадағы нұрдың көрінісі де сондай еді. Бұл — Жаратқан Иенің ұлылығының бейнесінің көрінісі еді. Мен мұны көргенде, жүзіммен жерге құладым, сонда сөйлеп тұрған біреудің дауысын естідім. Езекиел 1:1–28.

> “Ezekiel, the mourning exile prophet, in the land of the Chaldeans, was given a vision teaching the same lesson of faith in the mighty God of Israel. As he was upon the banks of the river Chebar, a whirlwind seemed to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels of strange appearance, intersecting one another, were moved by four living creatures. High above all these was ‘the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘As for the likeness of the living creatures, their appearance was like burning coals of fire, and like the appearance of lamps: it went up and down among the living creatures; and the fire was bright, and out of the fire went forth lightning.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’

> Қайғы жамылған жер аударылған пайғамбар Езекиелге халдейлер жерінде Исраилдің құдіретті Құдайына деген сенімнің дәл сол сабағын үйрететін аян берілді. Ол Ховар өзенінің жағасында болған кезде, солтүстіктен бір құйын келе жатқандай көрінді: «үлкен бұлт, өз-өзін шарпыған от, оның айналасында жарқырау бар еді, ал оның ортасынан кәріптас түстес нәрсе көрінді». Бір-бірімен қиылысып тұрған, түрі тосын бірнеше доңғалақты төрт тірі жаратылыс қозғалтып тұрды. Осылардың бәрінен биікте «таққа ұқсас нәрсе, сырт көрінісі жақұт тасындай; ал сол таққа ұқсас нәрсенің үстінде жоғарыда адамға ұқсас бейне бар еді». «Тірі жаратылыстардың ұқсастығына келсек, олардың көрінісі жанып тұрған от көміріндей, шамдардың көрінісіндей еді; ол тірі жаратылыстардың арасында жоғары-төмен қозғалып жүрді; от жарқын еді, әрі оттан найзағай жарқылдап шықты». «Сонда керубтердің қанаттарының астында адам қолының бейнесі көрінді».

> “There were wheels within wheels in an arrangement so complicated that at first sight they appeared to Ezekiel to be all in confusion. But when they moved, it was with beautiful exactness and in perfect harmony. Heavenly beings were impelling these wheels, and, above all, upon the glorious sapphire throne, was the Eternal One; while round about the throne was the encircling rainbow, emblem of grace and love. Overpowered by the terrible glory of the scene, Ezekiel fell upon his face, when a voice bade him arise and hear the word of the Lord. Then there was given him a message of warning for Israel.” Testimonies, 751.

> «Бірінің ішінде бірі орналасқан дөңгелектер соншалық күрделі ретпен құрылған еді, алғашқы қарағанда олар Езекиелге мүлде ретсіз, бытыраңқы көрінді. Бірақ олар қозғалғанда, ғажайып дәлдікпен және мінсіз үйлесіммен қозғалды. Бұл дөңгелектерді көктегі болмыстар жүргізіп тұрды, ал бәрінен жоғарыда даңқты жақұт тағының үстінде Мәңгілік Тұлға отырды; ал тақты айнала қоршаған кемпірқосақ — рақым мен сүйіспеншіліктің нышаны еді. Көріністің қорқынышты ұлылығынан әбден еңсерілген Езекиел жүзтөмеңдеп құлады; сол кезде бір дауыс оған орнынан тұрып, Жаратқан Иенің сөзін тыңдауды бұйырды. Содан кейін оған Исраилге арналған ескерту хабары берілді.» Testimonies, 751.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Then said I, Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged. Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. Isaiah 6:1–8.

> Ұзия патша өлген жылы мен де Жаратқан Иені тағында отырған күйінде көрдім; Ол асқақ әрі жоғары көтерілген еді, Оның шапанының етегі ғибадатхананы толтырды. Оның үстінде серафтар тұрды: әрқайсысының алты қанаты бар еді; екеуімен ол жүзін жауып тұрды, екеуімен аяқтарын жауып тұрды, ал екеуімен ұшып жүрді. Сонда бірі екіншісіне дауыстап былай деді: «Қасиетті, қасиетті, қасиетті — Әскерлер Иесі Жаратқан Ие; бүкіл жер Оның даңқына толы». Айқайлағанның дауысынан есіктің маңдайша тіректері қозғалып, үй түтінге толды. Сонда мен: «Қасірет маған! Мен құрыдым! Өйткені мен арам ерінді адаммын, әрі арам ерінді халықтың арасында тұрамын; себебі менің көздерім Патшаны, Әскерлер Иесі Жаратқан Иені, көрді», — дедім. Сонда серафтардың бірі маған ұшып келді; оның қолында құрбандық үстелінен қысқашпен алып келген шоқ бар еді. Ол оны аузыма тигізіп: «Міне, бұл сенің ерніңе тиді; сенің заңсыздығың алынды, әрі күнаң тазартылды», — деді. Сондай-ақ мен Жаратқан Иенің: «Кімді жіберейін, Біз үшін кім барады?» — деген дауысын естідім. Сонда мен: «Міне, мен мұндамын; мені жібере гөр», — дедім. Ишая 6:1–8.

> “This vision was given to Ezekiel at a time when his mind was filled with gloomy forebodings. He saw the land of his fathers lying desolate. The city that was once full of people was no longer inhabited. The voice of mirth and the song of praise were no more heard within her walls. The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night. But the wonderful symbols presented before him beside the river Chebar revealed an overruling power mightier than that of earthly rulers. Above the proud and cruel monarchs of Assyria and Babylon the God of mercy and truth was enthroned.

> «Бұл көрініс Езекиелге оның ойы күңгірт қауіп-қатерлі болжамдарға толы болған кезде берілді. Ол ата-бабаларының жерінің қаңырап бос жатқанын көрді. Бір кезде адамға толы болған қала енді мекендеусіз еді. Оның қабырғаларының ішінде енді шаттық үні мен мадақ жыры естілмейтін болды. Пайғамбардың өзі де шексіз астамшылық пен тағылық қатігездік үстемдік құрған жат жерде жатжерлік еді. Адамдық зорлық-зомбылық пен әділетсіздік туралы өзі көріп, естігеннің бәрі оның жанын күйзелтті, және ол күндіз-түні ащы зар еңіреп қайғырды. Бірақ Хобар өзенінің бойында оның алдына қойылған ғажайып нышандар жердегі билеушілердің күшінен де құдіреттірек, бәрінен үстем тұрған билікті ашып көрсетті. Ассурия мен Бабылдың тәкаппар да қатыгез патшаларының үстінде мейірім мен ақиқаттың Құдайы тақта отырды.»

> “The wheellike complications that appeared to the prophet to be involved in such confusion were under the guidance of an infinite hand. The Spirit of God, revealed to him as moving and directing these wheels, brought harmony out of confusion; so the whole world was under His control. Myriads of glorified beings were ready at His word to overrule the power and policy of evil men, and bring good to His faithful ones.

> «Пайғамбарға соншалықты шатасуға араласып кеткендей көрінген дөңгелек тәрізді күрделіліктер шексіз Қолдың басшылығында болды. Өзіне осы дөңгелектерді қозғап, бағыттап тұрған ретінде ашылған Құдай Рухы шатасудың ішінен үйлесім туғызды; сол сияқты бүкіл дүние Оның билігінің астында болды. Даңққа бөленген сансыз мақұлықтар Оның бір ауыз сөзіне-ақ зұлым адамдардың күші мен саясатын тежеп, Оның адалдарына игілік әкелуге дайын тұрды.»

> “In like manner, when God was about to open to the beloved John the history of the church for future ages, He gave him an assurance of the Saviour’s interest and care for His people by revealing to him ‘One like unto the Son of man,’ walking among the candlesticks, which symbolized the seven churches. While John was shown the last great struggles of the church with earthly powers, he was also permitted to behold the final victory and deliverance of the faithful. He saw the church brought into deadly conflict with the beast and his image, and the worship of that beast enforced on pain of death. But looking beyond the smoke and din of the battle, he beheld a company upon Mount Zion with the Lamb, having, instead of the mark of the beast, the ‘Father’s name written in their foreheads.’ And again he saw ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God’ and singing the song of Moses and the Lamb.

> Сол сияқты, Құдай сүйікті Жоханға болашақ ғасырлар үшін қауымның тарихын ашпақ болғанда, оған «Адам Ұлына ұқсас Біреуді» шамдалдардың арасында жүріп келе жатқан күйінде көрсету арқылы Құтқарушының Өз халқына деген ықыласы мен қамқорлығының кепілдігін берді; бұл шамдалдар жеті қауымды бейнелейтін. Жоханға қауымның жердегі биліктермен болатын соңғы ұлы күрестері көрсетілген кезде, оған адалдардың ақырғы жеңісі мен азат етілуін де көруге рұқсат етілді. Ол қауымның аңмен және оның бейнесімен ажалға бастайтын шайқасқа түскенін, әрі сол аңға құлшылық ету өлім қаупімен күштеп міндеттелгенін көрді. Бірақ ол шайқастың түтіні мен гүрілінен арғыны көріп, Сион тауында Тоқтымен бірге тұрған бір топты көрді; оларда аңның таңбасының орнына «Әкесінің есімі маңдайларына жазылған» еді. Содан кейін ол «аңды да, оның бейнесін де, оның таңбасын да, оның есімінің санын да жеңгендердің Құдайдың арфаларын ұстап, шыны теңіздің үстінде тұрғанын» көрді және олардың Мұсаның әрі Тоқтының әнін айтып тұрғанын көрді.

> “These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars.’ ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.

> «Бұл сабақтар біздің пайдамыз үшін берілген. Біз сенімімізді Құдайға берік арқа сүйетуіміз керек, өйткені дәл алдымызда адам жандарын сынайтын уақыт тұр. Мәсіх Зәйтүн тауында Өзінің екінші келуінің алдында болатын қорқынышты соттарды баяндап: “Соғыстар мен соғыс хабарларын естисіңдер”,— деді. “Ұлт ұлтқа қарсы, патшалық патшалыққа қарсы көтеріледі; және әртүрлі жерлерде аштықтар, індеттер және жер сілкіністері болады. Осылардың бәрі — қасіреттердің бастамасы”. Бұл пайғамбарлықтар Иерусалимнің қирауы кезінде ішінара орындалғанымен, олар соңғы күндерге тікелейірек қатысты.»

> “We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of. Satan is at work through human agencies. Those who are making an effort to change the Constitution and secure a law enforcing Sunday observance little realize what will be the result. A crisis is just upon us.

> «Біз ұлы да салтанатты оқиғалардың табалдырығында тұрмыз. Пайғамбарлықтар тез арада орындалып жатыр. Иеміз есік алдында тұр. Көп ұзамай алдымызда барлық тірілер үшін аса зор маңызға ие бір кезең ашылмақ. Өткеннің тартыстары қайта жанданады; жаңа тартыстар туады. Біздің дүниемізде жүзеге асатын көріністер әлі ешкімнің түсіне де кірген жоқ. Шайтан адамдық құралдар арқылы әрекет етуде. Конституцияны өзгертіп, жексенбіні ұстануды міндеттейтін заңды қамтамасыз етуге күш салып жүргендер мұның салдары қандай болатынын тым аз ұғынады. Дағдарыс дәл іргемізде тұр.

> “But God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of His church, in His own charge.

> «Бірақ Құдайдың қызметшілері осы ұлы дағдарыс кезінде өздеріне сенбеуге тиіс. Ишаяға, Езекиелге және Жоханға берілген көріністерден біз көктің жерде болып жатқан оқиғалармен қаншалықты тығыз байланысты екенін және Құдайдың Өзіне адал болғандарға деген қамқорлығының қаншалықты зор екенін көреміз. Дүние Билеушісіз емес. Алда болатын оқиғалардың барысы Жаратқан Иенің қолында. Көктің Ұлылығы халықтардың тағдырын да, сондай-ақ Өз шіркеуінің мұң-мұқтажын да Өз қамқорлығына алған.»

> “We permit ourselves to feel altogether too much care, trouble, and perplexity in the Lord’s work. Finite men are not left to carry the burden of responsibility. We need to trust in God, believe in Him, and go forward. The tireless vigilance of the heavenly messengers, and their unceasing employment in their ministry in connection with the beings of earth, show us how God’s hand is guiding the wheel within a wheel. The divine Instructor is saying to every actor in His work, as He said to Cyrus of old: ‘I girded thee, though thou hast not known Me.’

> «Иеміздің ісінде біз өзімізге шамадан тыс қамқорлықты, машақатты және абыржуды сезінуге жол береміз. Шектеулі адамдарға жауапкершілік жүгін көтеріп жүру тапсырылып қойылмаған. Біз Құдайға сенуіміз, Оған илануымыз және алға жылжуымыз керек. Көктегі хабаршылардың тынымсыз қырағылығы мен жер бетіндегі жаратылыстарға қатысты өз қызметіндегі үздіксіз еңбегі Құдайдың қолы дөңгелек ішіндегі дөңгелекті қалай басқарып тұрғанын бізге көрсетеді. Құдайдың Тәлімгері Өз ісіндегі әрбір қызметкерге, ежелгі Кирге айтқанындай, былай дейді: “Мен сені беліңнен будым, бірақ сен Мені таныған жоқсың”.»

> “In Ezekiel’s vision God had His hand beneath the wings of the cherubim. This is to teach His servants that it is divine power that gives them success. He will work with them if they will put away iniquity and become pure in heart and life.

> Езекиелдің аянында Құдайдың қолы керубтердің қанаттарының астында болды. Бұл Оның қызметшілеріне табысты соларға сыйлайтын Құдайдың құдіреті екенін үйрету үшін берілген. Егер олар заңсыздықтан бас тартып, жүрегі мен өмірінде таза болса, Ол олармен бірге әрекет ететін болады.

> “The bright light going among the living creatures with the swiftness of lightning represents the speed with which this work will finally go forward to completion. He who slumbers not, who is continually at work for the accomplishment of His designs, can carry forward His great work harmoniously. That which appears to finite minds entangled and complicated, the Lord’s hand can keep in perfect order. He can devise ways and means to thwart the purposes of wicked men, and He will bring to confusion the counsels of them that plot mischief against His people.

> «Тірі жаратылыстардың арасында найзағайдың жылдамдығындай шапшаңдықпен жылжып жүрген жарқын нұр бұл істің ақырында аяқталуға қарай қандай жеделдікпен ілгерілейтінін бейнелейді. Қалғымайтын, Өз ниеттерінің жүзеге асуы үшін үздіксіз еңбек ететін Тұлға Өзінің ұлы ісін үйлесімді түрде алға бастыра алады. Шектеулі ақылға шырмалған да күрделі болып көрінетін нәрсені Жаратқан Иенің қолы мінсіз тәртіпте сақтай алады. Ол зұлым адамдардың мақсаттарын бұзатын жолдар мен амалдарды белгілей алады, әрі Өз халқына қарсы қаскөйлік ойлап, қастандық құратындардың кеңестерін быт-шыт етеді.

> “Brethren, it is no time now for mourning and despair, no time to yield to doubt and unbelief. Christ is not now a Saviour in Joseph’s new tomb, closed with a great stone and sealed with the Roman seal; we have a risen Saviour. He is the King, the Lord of hosts; He sitteth between the cherubim; and amid the strife and tumult of nations He guards His people still. He who ruleth in the heavens is our Saviour. He measures every trial. He watches the furnace fire that must test every soul. When the strongholds of kings shall be overthrown, when the arrows of God’s wrath shall strike through the hearts of His enemies, His people will be safe in His hands.” Testimonies, volume 5, 752–754.

> «Бауырластар, қазір жоқтау мен үмітсіздікке берілетін уақыт емес, күмән мен сенімсіздікке бой ұсынатын уақыт емес. Мәсіх қазір Жүсіптің үлкен таспен жабылып, римдік мөрмен бекітілген жаңа қабіріндегі Құтқарушы емес; бізде қайта тірілген Құтқарушы бар. Ол — Патша, Әскерлердің Иесі; Ол керубтердің арасында таққа отыр; және халықтардың қақтығысы мен аласапыранының арасында да Ол Өз халқын әлі де қорғайды. Көкте билік жүргізуші — біздің Құтқарушымыз. Ол әрбір сынақты өлшеп береді. Ол әрбір жанды сынауы тиіс пештің отын қадағалап тұрады. Патшалардың қамалдары құлатылғанда, Құдай қаһарының жебелері Оның жауларының жүректерін тесіп өткенде, Оның халқы Оның қолында аман болады». Testimonies, 5-том, 752–754-бб.

Ezekiel represents the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand, and line upon line his experience in the sanctuary aligns with Isaiah’s and John’s experience within the sanctuary. We are now in the temple test, the second of the three tests that seals the one hundred and forty-four thousand. That period is the purification accomplished by the Messenger of the Covenant in fulfillment of Malachi three. The purification process of three tests, is Malachi’s fiery “furnace” “that must test every soul.” When the third angel arrived on October 22, 1844 the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple and led the wise virgins of that history into the Most Holy Place, in order to seal His faithful, but the virgins of that history rebelled, and by 1856 the Philadelphian Millerite movement had changed unto the Laodicean Millerite movement and in 1863 became the Laodicean Seventh-day Adventist church.

Езекиел жүз қырық төрт мыңның қатарына енуге үміткерлерді бейнелейді, әрі жолма-жол оның киелі үйдегі тәжірибесі Ишая мен Жоханның киелі үй ішіндегі тәжірибесімен үйлеседі. Біз қазір ғибадатхана сынағындамыз, бұл — жүз қырық төрт мыңды мөрлейтін үш сынақтың екіншісі. Сол кезең — Малахияның үшінші тарауының орындалуы бойынша Келісімнің Хабаршысы жүзеге асыратын тазарту кезеңі. Үш сынақтан тұратын тазарту үдерісі — Малахияның «әрбір жанды сынауы тиіс» жалынды «пеші». Үшінші періште 1844 жылғы 22 қазанда келген кезде, Келісімнің Хабаршысы кенеттен Өз ғибадатханасына келіп, Өзінің адалдарын мөрлеу үшін сол тарихтағы дана қыздарды Ең Қасиетті Орынға бастап кірді; бірақ сол тарихтағы қыздар бүлік шығарды, сөйтіп 1856 жылға қарай Филадельфиялық Миллер қозғалысы Лаодикиялық Миллер қозғалысына айналды, ал 1863 жылы Лаодикиялық Жетінші күн адвентистері шіркеуі болды.

The third angel who arrived suddenly on October 22, 1844 withdrew his presence in 1863, and then returned on September 11, 2001. Twenty-five years later the temple test that was typified by October 22, 1844 is now being repeated. Twenty-five is symbolically a prophetic tithe of two hundred and fifty, and two hundred and fifty is a symbol of the history represented in verses eleven to fifteen of Daniel eleven. Two hundred and fifty, and twenty-five is a wheel within the sanctuary vision of Ezekiel. Twenty-five is a symbol of the separation of the wise and the wicked in fulfillment of the three-step testing process that is represented in the work of purification that is accomplished by the Messenger of the Covenant.

1844 жылғы 22 қазанда кенеттен келген үшінші періште 1863 жылы өз қатысуын кері алды, содан кейін 2001 жылғы 11 қыркүйекте қайта оралды. Жиырма бес жылдан кейін 1844 жылғы 22 қазанмен бейнеленген ғибадатхана сынағы енді қайтадан қайталануда. Жиырма бес — екі жүз елу санының пайғамбарлық ондығының нышаны, ал екі жүз елу — Даниял кітабының он бірінші тарауындағы он бірден он беске дейінгі аяттарда бейнеленген тарихтың нышаны. Екі жүз елу де, жиырма бес те — Езекиелдің киелі үй туралы аянындағы дөңгелек. Жиырма бес — Келісімнің Хабаршысы жүзеге асыратын тазару ісінде көрініс табатын үш сатылы сынау үдерісінің орындалуында даналар мен зұлымдардың бөлінуінің нышаны.

Matthew twenty-five contains three parables, and each parable identifies the separation of the wise and wicked in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The hope of God’s people represented in the chapter is that they might be a wise virgin in possession of the oil of the message of the midnight cry. Their hope is that they are judged a faithful servant in their stewardship of employing the special talents that were given them to manage in their personal probationary period. Their hope is that they are judged as a sheep of God’s pasture, seated upon His right side, and not a goat on his left. Twenty-five is a symbol of the separation of the wise and wicked in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. Twenty-five is one of Ezekiel’s wheels.

Матайдың жиырма бесінші тарауында үш астарлы әңгіме бар, әрі әрбір астарлы әңгіме жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытында даналар мен зұлымдардың ажыратылуын көрсетеді. Осы тарауда бейнеленген Құдай халқының үміті — түн ортасындағы айқай хабарындағы майға ие болған дана қыздардың бірі болуы. Олардың үміті — өздерінің жеке сынақ мерзімінде басқару үшін өздеріне тапсырылған ерекше таланттарды қолданудағы басқарушылығы үшін сенімді қызметші деп үкім етілуі. Олардың үміті — Құдайдың жайылымындағы қой ретінде үкім етіліп, Оның оң жағына отырғызылуы, ал сол жағындағы ешкі болмауы. Жиырма бес — жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытында даналар мен зұлымдардың ажыратылуының нышаны. Жиырма бес — Езекиелдің доңғалақтарының бірі.

> In the five and twentieth year of our captivity, in the beginning of the year, in the tenth day of the month, in the fourteenth year after that the city was smitten, in the selfsame day the hand of the Lord was upon me, and brought me thither. Ezekiel 40:1.

> Тұтқындығымыздың жиырма бесінші жылында, жылдың басында, айдың оныншы күні, қала қиратылғаннан кейінгі он төртінші жылы, дәл сол күні Жаратқан Иенің қолы менің үстімде болды да, мені сонда алып барды. Езекиел 40:1.

The twenty-fifth year of captivity is represented by October 22, which is represented by the closing of a dispensational door. On October 22, 1844 a door was opened and a door was closed as two classes were separated.

Тұтқындықтың жиырма бесінші жылы 22 қазанмен бейнеленеді, ал бұл болса басқарылу дәуіріне қатысты бір есіктің жабылуымен бейнеленеді. 1844 жылғы 22 қазанда екі топ бөлінген кезде, бір есік ашылып, бір есік жабылды.

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.

> Филадельфиядағы қауымның періштесіне жаз: Киелі, Ақиқат Иесі, Дәуіттің кілті Өзінде бар, ашса — ешкім жаба алмайтын, жапса — ешкім аша алмайтын былай дейді: істеріңді білемін. Міне, алдыңа ашық есік қойдым, оны ешкім жаба алмайды. Өйткені сенің күшің аз болса да, Менің сөзімді сақтадың және Менің атымнан бас тартпадың. Аян 3:7, 8.

Christ tells the angel of Philadelphia that He knows their work, that He has set before the church of Philadelphia, an open door. That door is opened by “the key of David,” the key that is placed upon Eliakim.

Мәсіх Филадельфияның періштесіне олардың істерін білетінін, Филадельфия қауымының алдына ашық есік қойғанын айтады. Ол есік Елиақымға тапсырылған кілт — «Дәуіттің кілті» арқылы ашылады.

> And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:20–22.

> Сол күні Мен Өз құлым Хилқияның ұлы Елиақымды шақырамын; оны сенің шапаныңмен киіндіремін, беліңдегі белбеуіңмен бекітемін, билігіңді оның қолына тапсырамын; ол Иерусалим тұрғындарына да, Яһуда әулетіне де әке болады. Дәуіт үйінің кілтін оның иығына саламын; сонда ол ашса — ешкім жаппайды, жапса — ешкім ашпайды. Ишая 22:20–22.

The day that Eliakim is called, he is separated from wicked Shebna.

Елиақим шақырылған күні ол зұлым Шебнадан бөлініп шығады.

> Thus saith the Lord God of hosts, Go, get thee unto this treasurer, even unto Shebna, which is over the house, and say, What hast thou here? and whom hast thou here, that thou hast hewed thee out a sepulchre here, as he that heweth him out a sepulchre on high, and that graveth an habitation for himself in a rock? Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. Isaiah 22:15–18.

> Әскерлердің Жаратушы Иесі Жаратқан Ие былай дейді: Бар да, осы қазынашыға, үйдің үстінен қойылған Шебнаға барып, былай де: Сенің мұнда нең бар? Мұнда кімдікісің бар, өзіңе осында қабір қашап алғандай, биікте өзіне қабір қашап, жартасқа өзіне мекен ойып жасағандай? Міне, Жаратқан Ие сені құдіретті айдаумен алып кетеді, және сені мүлде бүркейді. Ол сені сөзсіз қатты айналдырып, кең елге доптай лақтырып жібереді; сен сол жерде өлесің, әрі сенің даңқыңның арбалары қожайыныңның үйіне масқара болады. Ишая 22:15–18.

The separation of the wise and foolish virgins that fulfilled the illustration of Shebna and Eliakim was fulfilled on October 22, 1844, and also in the twenty-fifth year of captivity of Jehoiachin which was October 22, 573 BC. In Ezekiel chapter eight the wicked within Adventism, represented by Jerusalem, are represented by twenty-five men bowing to the sun. The destruction of Jerusalem represents the Sunday law, which is also the waymark which ends the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. That sealing time began on September 11, 2001, and Jesus is both the Alpha and Omega, so September 11, 2001 as the beginning of the sealing illustrates the end, at the Sunday law.

Шебна мен Елияким туралы астарлы бейнені орындаған дана және ақымақ қыздардың бөлінуі 1844 жылғы 22 қазанда жүзеге асты, сондай-ақ ол Ехонияның тұтқындығының жиырма бесінші жылында да орындалды, ол — б.з.д. 573 жылғы 22 қазан. Езекиел кітабының сегізінші тарауында Иерусалиммен бейнеленген адвентизмнің ішіндегі зұлымдар күнге тағзым етіп тұрған жиырма бес адам арқылы бейнеленеді. Иерусалимнің жойылуы жексенбілік заңды білдіреді; бұл сондай-ақ жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақыты аяқталатын жол белгісі. Сол мөрлену уақыты 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталды, ал Иса — әрі Альфа, әрі Омега, сондықтан мөрленудің басталуы ретінде 2001 жылғы 11 қыркүйек жексенбілік заң кезіндегі ақырды бейнелейді.

September 11, 2001 was typified by the Minneapolis meetings of 1888, for Sister White identifies that when the great buildings of New York came down at 9/11, Revelation 18:1–3 was fulfilled. At that time, as in 1888 she identified the angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with His glory. The rebellion of 1888 she aligned with the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, who also had two hundred and fifty men of renown join in their apostasy. Two hundred and fifty rebels in the rebellion of Korah and his cohorts in the beginning history of ancient Israel typified the twenty-five men who were bowing to the sun at the ending of ancient Israel.

2001 жылдың 11 қыркүйегі 1888 жылғы Миннеаполис жиналыстарымен алдын ала бейнеленген еді, өйткені Уайт ханым Нью-Йорктің зәулім ғимараттары 11 қыркүйекте құлаған кезде Аян 18:1–3 орындалғанын айқындайды. Сол кезде, 1888 жылғыдай, ол Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періштенің жерді Өзінің ұлылығымен нұрландыру үшін көктен түскенін көрсетті. 1888 жылғы бүлікті ол Қорахтың, Датанның және Абирамның бүлігімен сәйкестендірді; олардың жолдан таюына да атақты екі жүз елу адам қосылған еді. Ежелгі Исраилдің бастапқы тарихындағы Қорах пен оның сыбайластарының бүлігіндегі екі жүз елу бүлікші ежелгі Исраилдің ақырғы кезеңінде күнге тағзым етіп тұрған жиырма бес адамды алдын ала бейнелеген еді.

Twenty-five leaders of Laodicean Adventism bowing at the Sunday law and two hundred and fifty at 9/11 sets forth the sealing time with the symbolism of twenty-five, (the symbol of the separation of the wise and wicked) to mark the beginning and ending of the sealing time. Whether it’s the two hundred and fifty rebels in the time of Moses, or the twenty-five men in Ezekiel chapter eight, or of Matthew chapter twenty-five’s three witnesses of the separation, or the twenty-fifth year of the captivity in Ezekiel forty; all the manifestations of the symbol of twenty-five, align with the three two hundred- and fifty-year periods that reached their conclusion in 207 BC, 313 and 2026 respectively.

Лаодикеялық адвентизмнің жиырма бес көсемінің жексенбілік заңға тағзым етуі және екі жүз елуінің 9/11-де бас июі, жиырма бес санының символизмімен (ақылдылар мен зұлымдардың бөлінуінің белгісі) мөр басу уақытының басталуы мен аяқталуын айқындап көрсетеді. Бұл — Мұсаның заманындағы екі жүз елу бүлікші болсын, не Езекиелдің сегізінші тарауындағы жиырма бес еркек болсын, не Матайдың жиырма бесінші тарауындағы бөлінуге қатысты үш куәлік болсын, не Езекиел қырықтағы тұтқындықтың жиырма бесінші жылы болсын; жиырма бес санының осының бәріндегі көріністері өз аяқталуына тиісінше б.з.д. 207 жылы, 313 жылы және 2026 жылы жеткен үш екі жүз елу жылдық кезеңмен үйлеседі.

Twenty-five is an axle, so to speak, of twenty-five that brings all the lines of twenty-five into perfection. It becomes one of the prophetic keys of the kingdom given to Peter to bring clarity into the hidden history of verse forty. It has been repeatedly established on more than three witnesses that verses ten to fifteen of Daniel eleven represent a line that covers the history from 1989 unto the Sunday law, which is the hidden history of verse forty. The lion of the tribe of Judah is now unsealing the wheels of Ezekiel as He opens the hidden history that will finalize the message of the Midnight Cry of the latter days.

Жиырма бес, былайша айтқанда, жиырма бестің бүкіл сызықтарын кемелдікке жеткізетін бір ось болып табылады. Ол қырықыншы аяттың жасырын тарихына айқындық енгізу үшін Петірге берілген патшалықтың пайғамбарлық кілттерінің біріне айналады. Даниял 11-тараудың оннан он бесінші аяттарына дейінгі аяттар 1989 жылдан бастап жексенбілік заңға дейінгі тарихты қамтитын бір сызықты бейнелейтіні, яғни бұл қырықыншы аяттың жасырын тарихы екені, екі не үш куәгерден де артық қайталана-қайталана дәлелденді. Яһуда руының Арыстаны енді соңғы күндердің Түн ортасындағы айқай хабарының аяқталуын жүзеге асыратын жасырын тарихты ашып жатқандықтан, Езекиелдің доңғалақтарының мөрін бұзуда.

In the following articles we will continue to identify Ezekiel’s wheels that represent the complex interplay of men in the latter days. Ezekiel chapter one at the beginning of this article and the accompanying passage from Testimonies volume five set forth will be our continued point of reference as we proceed in the articles. When the wheels are set forth in their proper place, and with their proper intersections with the other wheels of prophetic history we will demonstrate that the three hundred and ninety-one years and fifteen days that empowered the first angel on August 11, 1840 is also represented by Ezekiel as three hundred and ninety years, connected with the one and a half years of the siege of Jerusalem; and that the arrival of this prophetic light identifies the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

Келесі мақалаларда біз соңғы күндердегі адамдардың күрделі өзара әрекеттесуін бейнелейтін Езекиелдің доңғалақтарын анықтауды жалғастырамыз. Осы мақаланың басында келтірілген Езекиелдің бірінші тарауы және онымен бірге ұсынылған Testimonies, volume five кітабынан алынған үзінді мақалалар барысында алға жылжыған сайын біздің тұрақты сілтеме нүктеміз болмақ. Доңғалақтар өздерінің тиісті орындарында, әрі пайғамбарлық тарихтың басқа доңғалақтарымен дұрыс қиылысуларында көрсетілген кезде, біз 1840 жылғы 11 тамызда бірінші періштеге күш берген үш жүз тоқсан бір жыл мен он бес күннің Езекиел арқылы да Иерусалимнің бір жарым жылдық қоршауымен байланысқан үш жүз тоқсан жыл ретінде бейнеленетінін; сондай-ақ осы пайғамбарлық нұрдың келуі жүз қырық төрт мыңның байрағының көтерілуін айқындайтынын дәлелдейміз.

July 27, 1299 unto 1337 represents thirty-eight years at the beginning of the one hundred and fifty years (five months) of Revelation nine, verse ten. That one hundred and fifty years connects with the three hundred and ninety-one years and fifteen days of verse fifteen. Thus, the beginning of the two periods, make up one line of prophecy which concluded in the fulfillment of the 1838 and 1840 prediction of Josiah Litch and marked the rising up and empowerment of the Millerite movement. That history at the beginning of Adventism, marks the rising up of the one hundred and forty-four thousand as an ensign in advance of the Sunday law. Thus, Ezekiel’s three hundred and ninety years, and one point five years (1.5) of Jerusalem’s siege marks the end of the line of prophecy that began in 1299.

1299 жылғы 27 шілде мен 1337 жыл аралығы Аян кітабы 9-тарау, 10-аяттағы бір жүз елу жылдың (бес айдың) басындағы отыз сегіз жылды білдіреді. Сол бір жүз елу жыл 15-аяттағы үш жүз тоқсан бір жыл және он бес күнмен байланысады. Осылайша, осы екі кезеңнің басталуы бір пайғамбарлық желіні құрайды; ол Жосия Литчтің 1838 және 1840 жылдарға қатысты алдын ала айтқанының орындалуымен аяқталып, Миллерит қозғалысының көтерілуі мен күш алуын белгіледі. Адвентизмнің басындағы сол тарих жексенбілік заңның алдында бір белгі ретінде бір жүз қырық төрт мыңның көтерілуін білдіреді. Осылайша, Езекиелдің үш жүз тоқсан жылы және Иерусалим қоршауының бір бүтін оннан бес жылы (1.5) 1299 жылы басталған пайғамбарлық желінің соңын білдіреді.

It would be worthwhile to consider the passage from Testimonies, volume five in advance of the next article.

Келесі мақаланың алдында «Testimonies» еңбегінің бесінші томынан алынған осы үзіндіні қарастырған пайдалы болар еді.

Back to Articles