Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Eight

Даниял кітабы - Қырық сегізінші бөлім

Unveiling Prophecy: The Significance of Habakkuk’s Vision, Two Tables, and the Mystery of the Daily in Biblical Interpretation

Пайғамбарлықты ашу: Хабаққұқтың аянының, екі тақтаның және Киелі кітапты түсіндірудегі «күнделіктінің» құпиясының маңызы

Author

Jeff Pippenger

Published

January 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The increase of knowledge that is represented by the vision of the Ulai River is what ultimately was written upon Habakkuk’s two tables.

Ұлай өзенінің көрінісімен бейнеленген білімнің артуы ақырында Хабаққұқтың екі кестесіне жазылған нәрсенің өзі болды.

> “Interwoven with prophecies which they had regarded as applying to the time of the second advent was instruction specially adapted to their state of uncertainty and suspense, and encouraging them to wait patiently in the faith that what was now dark to their understanding would in due time be made plain.

> «Олар екінші келу уақытына қатысты деп есептеген пайғамбарлықтармен астаса өрілген, олардың белгісіздік пен күдікке толы жағдайына айрықша лайықталған тәлім болды; ол оларды қазір түсініктеріне күңгірт болып тұрған нәрсенің тиісті уақытында айқын болатынына сеніммен, шыдамдылықпен күтуге жігерлендірді.»

> “Among these prophecies was that of Habakkuk 2:1–4: ‘I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what He will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith.’

> «Осы пайғамбарлықтардың арасында Абақұқ 2:1–4-тегі мына сөздер де болды: “Мен өзімнің күзет орнымда тұрамын, мұнара үстіне шығып орнығамын, Ол маған не айтар екен деп, әрі маған әшкереленгенде не деп жауап берерімді білу үшін қадағалап қараймын. Сонда Жаратқан Ие маған жауап беріп, былай деді: Аянды жазып ал да, оны тақталарға анық етіп түсір, оны оқыған жүгіріп өте алатындай болсын. Өйткені аян әлі белгіленген уақытқа арналған, бірақ ақырында ол сөйлеп, жалған болып шықпайды; егер ол кідіргендей көрінсе, соны күт, өйткені ол міндетті түрде келеді, кешікпейді. Міне, тәкаппарланған жанның рухы өз ішінде түзу емес; ал әділ өз сенімі арқылы өмір сүреді.”»

> “As early as 1842 the direction given in this prophecy to ‘write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it,’ had suggested to Charles Fitch the preparation of a prophetic chart to illustrate the visions of Daniel and the Revelation. The publication of this chart was regarded as a fulfillment of the command given by Habakkuk. No one, however, then noticed that an apparent delay in the accomplishment of the vision—a tarrying time—is presented in the same prophecy. After the disappointment, this scripture appeared very significant: ‘The vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry…. The just shall live by his faith.” The Great Controversy, 391, 392.

> «1842 жылдың өзінде-ақ осы пайғамбарлықта берілген: “аянды жазып қой, оны тақталарға анық етіп түсір, оны оқыған адам жүгіріп өте алсын” деген нұсқау Чарльз Фитчке Даниел мен Аян кітаптарындағы көріністерді бейнелейтін пайғамбарлық кесте дайындауды меңзеген еді. Бұл кестенің жариялануы Хабаққұққа берілген бұйрықтың орындалуы деп қабылданды. Алайда сол кезде сол пайғамбарлықтың өзінде аянның орындалуында көзге көрінерлік бір кідіріс — созылу уақыты — көрсетілгенін ешкім байқамады. Көңіл қалушылықтан кейін бұл Жазба айрықша мәнді болып көрінді: “Аян әлі де белгіленген уақытқа арналған, бірақ ақырында ол сөйлейді де, жалған болмайды; егер ол кешіккендей болса, оны күт; өйткені ол міндетті түрде келеді, кешікпейді…. Әділ адам сенімі арқылы өмір сүреді”. Ұлы күрес, 391, 392-бб.

The two tables of Habakkuk are prophetically two witnesses. Biblically, two witnesses are to be brought together to establish truth.

Хабаккуктың екі тақтасы пайғамбарлық тұрғыдан екі куәгерді білдіреді. Киелі кітапқа сай, ақиқатты бекіту үшін екі куәгер біріктірілуге тиіс.

> But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established. Matthew 18:16.

> Ал егер сені тыңдамаса, өзіңмен бірге тағы бір не екі адам ертіп бар; екі не үш куәгердің аузымен әрбір сөз бекітілсін. Матай 18:16.

When Habakkuk’s two tables (the 1843 and 1850 pioneer charts) are overlaid with one another they confirm the truths that were the jewels of Miller’s dream. The mistake of 1843, represented upon the first table, when overlaid with the second table, establishes the tarrying time of the vision. Miller (the symbolic watchman of that history) asked what he was to say during the debate of his history.

Хабакуктың екі кестесі (1843 және 1850 жылдардағы пионерлік кестелер) бірінің үстіне бірі қойылғанда, олар Миллердің түсіндегі асыл қазыналар болған ақиқаттарды растайды. Бірінші кестеде бейнеленген 1843 жылғы қателік екінші кестемен қабаттастырылғанда, аянның кідіру уақытын белгілейді. Миллер (сол тарихтың символдық сақшысы) өз тарихындағы тартыс кезінде не айтуы керектігін сұрады.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> Мен өз қарауыл орныма тұрамын, мұнара үстіне көтерілемін де, Оның маған не айтарын және әшкереленгенімде мен не деп жауап берерімді көру үшін қадағалап тұрамын. Абақұқ 2:1.

The Lord instructed Miller to write the vision, and in his dream he placed the casket which contained the vision on a table in the center of his room.

Жаратқан Ие Миллерге аянды жазуды бұйырды, ал ол түсінде аян сақталған сандықшаны бөлмесінің дәл ортасындағы үстелдің үстіне қойды.

> And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.

> Сонда Жаратқан Ие маған жауап беріп, былай деді: «Аянды жазып ал да, оқитын адам жүгіріп өте алатындай етіп, тақталарға анық етіп түсір». Аввакум 2:2.

The tables then identify the tarrying time and the first disappointment.

Содан кейін кестелер кідіру уақытын және алғашқы түңілуді көрсетеді.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:3.

> Өйткені аянның өзіне белгіленген уақыты бар; бірақ ақырында ол сөйлеп, жалған айтпайды: кешіккендей көрінсе де, оны күт; өйткені ол сөзсіз келеді, кешікпейді. Аввакум 2:3.

The three-step testing process produced by the increase of knowledge (Miller’s jewels) are then represented.

Содан кейін білімнің артуы (Миллердің асыл тастары) туындатқан үш сатылы сынақ үдерісі бейнеленеді.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

> Міне, оның тәкаппарланған жаны өз ішінде тура емес; ал әділ адам өз сенімімен өмір сүреді. Аввакум 2:4.

The two classes of worshippers would be manifested by the testing process of Daniel chapter twelve.

Ғибадат етушілердің екі тобы Даниял кітабының он екінші тарауындағы сыналу үдерісі арқылы айқын көрінетін болады.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> Сонда ол былай деді: «Өз жолыңмен жүр, Даниял; өйткені бұл сөздер ақырзаман уақытына дейін жабулы әрі мөрленулі болады. Көптеген адамдар тазарады, ағарады және сыналады; ал зұлымдар зұлымдық істей береді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді, бірақ даналар түсінеді». Даниял 12:9, 10.

The wise of Daniel are the wise virgins of Matthew twenty-five who were justified by faith and the wicked were the foolish virgins who were lifted up in pride. At the end of Miller’s dream, the jewels represent the oil in the parable of the ten virgins, which was the message.

Даниялдағы данышпандар — сенім арқылы ақталған Матайдың жиырма бесінші тарауындағы дана қыздар; ал зұлымдар — тәкаппарлықпен асқақтаған ақылсыз қыздар. Миллердің түсінің соңында асыл тастар хабар болған он қыз туралы астарлы әңгіменің майын бейнелейді.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked.” Review and Herald, July 20, 1897.

> «Құдай бізге жіберетін хабарларын қабылдамаған кезде, Оған құрмет көрсетілмейді. Осылайша біз Ол жан-дүниемізге құйып, қараңғылықтағыларға жеткізілсін деген алтын майдан бас тартамыз. “Міне, күйеу жігіт келеді; оны қарсы алуға шығыңдар” деген шақыру келгенде, қасиетті майды қабылдамағандар, жүректерінде Мәсіхтің рақымын қастерлемегендер, ақылсыз қыздар сияқты, Иелерін қарсы алуға дайын емес екендерін көреді. Оларда майды алуға қажетті күш өздерінде жоқ, және олардың өмірлері күйрейді». Review and Herald, July 20, 1897.

The light of Miller’s jewels in the last days will shine ten times brighter, and both the number ten and light are symbols of a test. In the last days, represented in the end of Miller’s dream, the light of truth represented upon Habakkuk’s tables produces a testing message, which in the parable of the ten virgins is represented as the message of the Midnight Cry. That testing process is a repetition of the testing process of Millerite history, for the parable of the ten virgins is repeated to the very letter in the last days.

Соңғы күндері Миллердің асыл тастарының нұры он есе жарығырақ жарқырайды, ал он саны да, жарық та сынақтың нышандары болып табылады. Миллер түсінің соңында бейнеленген соңғы күндерде Хабаккуктың тақталары үстінде көрсетілген ақиқаттың нұры сынаушы хабарды тудырады; бұл хабар он қыз туралы астарлы әңгімеде Түн ортасындағы Айқай хабары ретінде бейнеленген. Сол сынау үдерісі Миллериттер тарихындағы сынау үдерісінің қайталануы болып табылады, өйткені он қыз туралы астарлы әңгіме соңғы күндері дәлме-дәл қайталанады.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> «Мені он қыз туралы астарлы әңгімеге жиі жүгіндіреді: олардың бесеуі дана, ал бесеуі ақылсыз еді. Бұл астарлы әңгіме дәлме-дәл әріпіне дейін орындалды және орындалатын болады, өйткені оның дәл осы уақытқа арналған ерекше қолданылуы бар; әрі үшінші періштенің хабары сияқты, ол орындалды және уақыттың ақырына дейін қазіргі шындық болып қала бермек». Review and Herald, August 19, 1890.

Ten is the symbol of a test, and at the end of ten days Daniel and the three worthies were visually fairer and fatter, than those who were eating the diet of Babylon. The proud represented in Habakkuk who lived by presumption, not faith, developed the character of Babylon. In Millerite history they became the daughters of Babylon, and in Habakkuk it is the prophetic characteristics of the papacy which is employed to identify the character of those who chose not to live by faith.

Он — сынақтың нышаны, ал он күннің соңында Даниял мен үш адал жігіт сырт көзге Бабылдың асын жеп жүргендерден гөрі көріктірек әрі толықша болып көрінді. Хабаққұқта сеніммен емес, астамшылықпен өмір сүргендер ретінде бейнеленген тәкаппарлар Бабылдың мінез-құлқын қалыптастырды. Миллериттер тарихында олар Бабылдың қыздарына айналды, ал Хабаққұқта сеніммен өмір сүруді таңдамағандардың сипатын анықтау үшін папалықтың пайғамбарлық сипаттары қолданылған.

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people: Shall not all these take up a parable against him, and a taunting proverb against him, and say, Woe to him that increaseth that which is not his! how long? and to him that ladeth himself with thick clay! Shall they not rise up suddenly that shall bite thee, and awake that shall vex thee, and thou shalt be for booties unto them? Because thou hast spoiled many nations, all the remnant of the people shall spoil thee; because of men’s blood, and for the violence of the land, of the city, and of all that dwell therein. Habakkuk 2:4–8.

> Міне, менменсіген оның жаны өз ішінде түзу емес; ал әділ адам өз сенімі арқылы өмір сүреді. Иә, сондай-ақ, шараптың кесірінен ол шектен шығады; ол — тәкаппар адам, үйінде де тұрақтамайды; өз нәпсісін о дүниедей кеңейтеді, өзі өлім іспетті, тойымсыз; бірақ өзіне барлық халықтарды жинап алады, өзіне күллі елдерді үйіп-төгеді. Осылардың бәрі оған қарсы астарлы сөз айтып, оны келемеждейтін мысқылды нақыл көтеріп: «Өзінікі емес нәрсені көбейтушіге қасірет! Қашанға дейін? Және өзіне қалың балшықты жүктеп алушыға қасірет!» — демей ме? Сені шағатындар кенеттен көтерілмей ме, сені мазалайтындар оянбай ма? Сонда сен оларға олжа болмайсың ба? Өйткені сен көп халықтарды талап-тонадың, енді халықтардың бүкіл қалдығы сені талап-тонайды; адамның қаны үшін және елге, қалаға, әрі онда тұратындардың бәріне жасалған зорлық-зомбылық үшін. Аббақұқ 2:4–8.

The testing process brought upon the virgins of Matthew twenty-five produces a class of worshippers, who have developed the character of the king of the north (the papacy), who is also the power that “spoiled many nations.” It is the papal power that gets suddenly bitten, just as Jezebel was eaten by dogs.

Матай жиырма бесінші тараудағы қыздарға түскен сыналу үдерісі солтүстік патшасының (папалықтың) мінез-құлқын қалыптастырған табынушылар тобын тудырады; ол — сондай-ақ «көптеген халықтарды талан-таражға салған» билік. Кенеттен шағылып қалатын да — дәл сол папалық билік; бұл, Иттер жеп қойған Изабельге ұқсас.

> Thus saith the Lord, Behold, a people cometh from the north country, and a great nation shall be raised from the sides of the earth. They shall lay hold on bow and spear; they are cruel, and have no mercy; their voice roareth like the sea; and they ride upon horses, set in array as men for war against thee, O daughter of Zion. We have heard the fame thereof: our hands wax feeble: anguish hath taken hold of us, and pain, as of a woman in travail. Go not forth into the field, nor walk by the way; for the sword of the enemy and fear is on every side. O daughter of my people, gird thee with sackcloth, and wallow thyself in ashes: make thee mourning, as for an only son, most bitter lamentation: for the spoiler shall suddenly come upon us. Jeremiah 6:22–26.

> Жаратқан Ие былай дейді: Міне, солтүстік елден бір халық келіп жатыр, және жердің қиыр шеттерінен ұлы бір ұлт көтеріледі. Олар садақ пен найза ұстайды; олар қатыгез, мейірімсіз; олардың дауысы теңіздей гүрілдейді; олар аттарға мініп, саған қарсы, ей, Сион қызы, соғысқа шыққан адамдардай сап түзеп келеді. Біз бұл туралы хабар естідік: қолымыз әлсіреді; бізді қасірет басты, босанғалы жатқан әйелдің азабындай азап қысты. Далаға шықпаңдар, жолмен жүрмеңдер; өйткені жаудың семсері және жан-жағынан қорқыныш бар. Ей, халқымның қызы, беліңе азалы қап байлап, күлге ауна; жалғыз ұлынан айырылғандай аза тұт, ең ащы жоқтау айт; өйткені ойрандаушы бізге кенеттен келеді. Еремия 6:22–26.

Habakkuk’s two classes are those who are justified by faith, and those who ate and drank the doctrines of Babylon. Those in the last days of Miller’s dream that are represented as virgins, either develop the character of Christ, and thus receive the seal of God, or they develop the character of the papacy and receive the mark of the beast.

Хабақұқтағы екі топ — сенім арқылы ақталғандар және Бабылдың ілімдерін ішіп-жегендер. Миллердің түсіндегі соңғы күндерде қыздар ретінде бейнеленгендер не Мәсіхтің мінез-құлқын қалыптастырып, сол арқылы Құдайдың мөрін қабылдайды, не папалықтың мінез-құлқын қалыптастырып, аңның таңбасын қабылдайды.

> “The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God. Of all who receive this mark, God says, ‘The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb.’” Review and Herald, July 13, 1897.

> «Шынайы нұрдың өнегелік қараңғылықтың арасында жарқырайтын уақыты келді. Үшінші періштенің хабары дүниеге жіберілді; ол адамдарға маңдайларында немесе қолдарында аңның не оның мүсінінің таңбасын қабылдаудан сақтандыруда. Бұл таңбаны қабылдау — аң жасаған шешімге келу және Құдай Сөзіне тікелей қарсы тұрып, сол бір идеяларды жақтау дегенді білдіреді. Осы таңбаны қабылдайтындардың бәрі туралы Құдай былай дейді: “Сол да Құдай қаһарының шарасына қоспасыз құйылған Құдайдың қаһар шарабынан ішеді; әрі киелі періштелердің алдында және Тоқтының алдында от пен күкіртпен азап шегеді”». Review and Herald, July 13, 1897.

The virgins that drink the wine of Babylon will ultimately drink the wine of God’s wrath. In Isaiah, the drunkards of Ephraim manifest their blind drunkenness by turning things upside down, and that action is to be esteemed as “potter’s clay.”

Бабылдың шарабын ішетін пәк қыздар ақырында Құдай қаһарының шарабын да ішетін болады. Ишаяда Ефремнің маскүнемдері өздерінің соқыр мастығын бәрін теріс айналдыру арқылы көрсетеді, әрі мұндай іс-әрекет «құмырашының сазы» ретінде бағалануға тиіс.

The identification of “the daily” as a symbol of Christ, turns the truth of “the daily” upside down, for “the daily,” is a satanic symbol. Miller’s identification of “the daily” as paganism is directly represented upon Habakkuk’s tables. Miller’s discovery of the passage in Thessalonians, which allowed him to understand that it was paganism that was “taken away,” in order for the “man of sin” who sits in the temple of God to be revealed, is the primary truth located in Second Thessalonians, chapter two.

«Күнделіктіні» Мәсіхтің рәмізі деп тану «күнделікті» жөніндегі ақиқатты төңкеріп жібереді, өйткені «күнделікті» — шайтандық рәміз. Миллердің «күнделіктіні» пұтқа табынушылық деп тануы Хабаққұқтың кестелерінде тікелей бейнеленген. Құдайдың ғибадатханасында отыратын «күнә адамы» әшкереленуі үшін «алынып тасталған» нәрсенің пұтқа табынушылық екенін түсінуге мүмкіндік берген Салониқалықтарға жазылған хаттағы үзіндіні Миллердің ашуы — Екінші Салониқалықтарға, екінші тарауда орналасқан негізгі ақиқат.

> “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel. I then [by the aid of a concordance] took those words which stood in connection with it, ‘take away;’ he shall take away the daily; ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! That is the daily! Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and the ‘wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.’—William Miller, Second Advent Manual, page 66.” Advent Review and Sabbath Herald, January 6, 1853.

> «Оқуды жалғастырдым да, оның [күнделіктінің] Даниялдан басқа жерде кездесетін ешбір өзге жағдайын таба алмадым. Сонда мен [конкорданстың көмегімен] онымен байланысты тұрған мына сөздерді алдым: “алып тастау”; ол күнделіктіні алып тастайды; “күнделікті алынып тасталатын уақыттан бастап”, т.с.с. Оқуды жалғастырдым, бірақ осы мәтінге ешқандай жарық таба алмаспын деп ойладым; ақырында 2 Салониқалықтарға 2:7, 8-ге келдім. “Өйткені заңсыздықтың құпиясы қазірдің өзінде әрекет етуде; тек қазір бөгеп тұрған кісі жолдан алынғанға дейін бөгей береді, сонда әлгі зұлым ашылады”, т.с.с. Мен сол мәтінге жеткенімде, о, ақиқат қандай айқын әрі даңқты болып көрінді! Міне, сонда! Сол — күнделікті! Ал енді, Пауылдың “қазір бөгеп тұрған кісі”, немесе кедергі жасап тұрғаны дегені нені білдіреді? “Күнә адамы” мен “зұлым” деген сөздермен папалық меңзеледі. Ендеше, папалықтың ашылуына кедергі жасап тұрған не? Әрине, ол — пұтқа табынушылық; олай болса, “күнделікті” пұтқа табынушылықты білдіруі керек».—Уильям Миллер, Second Advent Manual, 66-бет». Advent Review and Sabbath Herald, 1853 жылғы 6 қаңтар.

The meaning of “the daily” in Thessalonians, which Miller discovered is the primary truth of the passage. When Paul identifies those who do not love the truth, and who will therefore receive strong delusion, he is most certainly identifying the hatred of truth in the general sense, but the truth which is directly referenced in the passage is the truth that “the daily,” represents pagan Rome.

Миллер ашқандай, Салониқалықтарға арналған хаттағы «күнделіктінің» мағынасы — осы үзіндінің негізгі ақиқаты. Пауыл ақиқатты сүймейтіндерді және сондықтан күшті адасуға берілетіндерді атап көрсеткенде, ол, сөзсіз, жалпы мағынадағы ақиқатқа деген өшпенділікті меңзейді; бірақ осы үзіндіде тікелей сілтенген ақиқат — «күнделікті» дегеннің пұтқа табынушы Римді білдіретіні туралы ақиқат.

> The light of the body is the eye: if therefore thine eye be single, thy whole body shall be full of light. But if thine eye be evil, thy whole body shall be full of darkness. If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness! No man can serve two masters: for either he will hate the one, and love the other; or else he will hold to the one, and despise the other. Ye cannot serve God and mammon. Matthew 6:22–24.

> Дененің шырағы — көз; сондықтан көзің таза болса, бүкіл денең нұрға толы болады. Ал егер көзің жаман болса, бүкіл денең қараңғылыққа толы болады. Ендеше, өзіңдегі нұр қараңғылық болса, ол қараңғылық қандай зор! Ешкім екі қожайынға қызмет ете алмайды: өйткені не бірін жек көріп, екіншісін сүйеді; не болмаса біріне беріліп, екіншісін менсінбейді. Сендер Құдайға да, мамонға да қатар қызмет ете алмайсыңдар. Матай 6:22–24.

There is only a love for truth, or a hatred of the truth. There is no middle ground. The strong delusion that comes upon the foolish virgins of Matthew twenty-five is based upon their rejection of the light of Miller’s jewels that represent the final test. Ancient Israel’s final test, was their tenth test, and Miller’s jewels shine ten times brighter in the last days. The symbol of the rejection of Miller’s jewels is “the daily,” which the drunkards of Ephraim turned upside down in the third generation of Adventism. “The daily” is a satanic symbol of paganism. The drunkards introduced a counterfeit jewel, which they brought from apostate Protestantism that identifies “the daily” as a symbol of Christ.

Ақиқатқа деген сүйіспеншілік қана бар, не ақиқатты жек көру бар. Орта жол жоқ. Матайдың жиырма бесінші тарауындағы ақылсыз қыздардың басына келетін күшті алдану олардың соңғы сынақты бейнелейтін Миллердің асыл тастарының нұрын теріске шығаруына негізделген. Ежелгі Исраилдің соңғы сынағы олардың оныншы сынағы болды, ал Миллердің асыл тастары соңғы күндері он есе жарығырақ жарқырайды. Миллердің асыл тастарын теріске шығарудың нышаны — «күнделікті», оны Ефремнің маскүнемдері адвентизмнің үшінші ұрпағында асты-үстіне келтірді. «Күнделікті» — пұтқа табынушылықтың шайтандық нышаны. Маскүнемдер жалған асыл тасты енгізді, оны олар «күнделіктіні» Мәсіхтің нышаны ретінде танытатын діннен тайған протестантизмнен алып келді.

Miller’s understanding of his jewels was limited by the history in which he was raised up. Convinced the Second Coming was the next prophetic event, the deadly wound of the papacy in 1798, could only represent the fourth and final earthly kingdom of Daniel two. Miller was also limited in his understanding of “the daily,” for his testimony is that through revelation he was led to a specific method of study, in which he stated that he used his Bible, Cruden’s Concordance and read some newspapers. His decision to study in that manner had simply come into his mind.

Миллердің өз асыл тастары туралы түсінігі оның көтеріліп шыққан тарихи жағдайымен шектелді. Екінші Келуді келесі пайғамбарлық оқиға деп нық сенгендіктен, 1798 жылғы папалықтың өлімші жарасы Даниялдың екінші тарауындағы төртінші әрі соңғы жердегі патшалықты ғана бейнелей алатын еді. Миллердің «күнделікті» туралы түсінігі де шектеулі болды, өйткені оның куәлігіне сай, аян арқылы ол зерттеудің белгілі бір әдісіне жетектелді; сол жөнінде ол Киелі кітабын, Круденнің конкордансын қолданғанын және кейбір газеттерді оқығанын айтқан. Оның осылайша зерттеу туралы шешімі жай ғана оның ойына келген еді.

> “During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, ‘What do you think of this text, and that?’ referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. ‘How long time do you want?’ I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—‘Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?’ This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant. Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65.

> «Мен деист болған он екі жыл ішінде қолыма түскен барлық тарихтарды оқыдым; ал енді мен Киелі кітапты сүйдім: ол Иса туралы үйрететін! Бірақ Киелі кітаптың әлі де маған күңгірт болып көрінетін едәуір бөлігі бар еді. 1818 не 1819 жылы, өзім қонаққа барған бір досыммен әңгімелесіп отырғанда, ол мені деист кезімде таныған және сол уақытта айтқан сөздерімді естіген адам болғандықтан, біраз мән бере сөйлеп: “Мына мәтін туралы не ойлайсың, ал ана мәтін туралы ше?” — деп сұрады; ол деист кезімде мен қарсы болған бұрынғы мәтіндерді меңзеп тұр еді. Мен оның не айтпақ болғанын түсіндім де: Егер маған уақыт берсеңіз, олардың нені білдіретінін айтып беремін, — деп жауап қайырдым. “Саған қанша уақыт керек?” — деді ол. Білмеймін, бірақ айтып беремін, — деп жауап бердім, өйткені мен Құдай түсінуге болмайтын аян бергеніне сене алмадым. Сонда мен Киелі кітабымды зерттеуге бел будым, әрі Киелі Рух нені меңзегенін анықтай алатыныма сендім. Бірақ осы шешімге келе салысымен, ойыма мынау келді: “Егер түсіне алмайтын бір үзіндіге тап болсаң, не істейсің?” Сонда Киелі кітапты зерттеудің мынадай тәсілі ойыма келді: мен сондай үзінділердегі сөздерді алып, оларды Киелі кітап бойымен қадағалап шығып, мағынасын осылай табамын. Менде, меніңше, дүниедегі ең жақсысы болып табылатын Круденнің конкордансы бар еді; сөйтіп, соны және Киелі кітабымды алып, үстеліме отырдым да, аздап газеттерден өзге ештеңе оқымадым, өйткені мен Киелі кітабымның нені білдіретінін білуді нық мақсат еттім. Аполлос Хейл, The Second Advent Manual, 65.»

Miller’s jewels were not simply recognized by his method of study, but also by direct revelation from God.

Миллердің асыл қазыналары оның зерттеу әдісі арқылы ғана емес, сондай-ақ Құдайдан келген тікелей аян арқылы да танылды.

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> «Құдай Өзінің періштесін Киелі кітапқа сенбеген бір диқанның жүрегіне әсер ету үшін, оны пайғамбарлықтарды зерттеуге бастау үшін жіберді. Құдайдың періштелері сол таңдалған жанға қайта-қайта келіп, оның ойын бағыттап, Құдай халқына осыған дейін түсініксіз болып келген пайғамбарлықтарды оның ұғынуына ашып отырды. Ақиқат тізбегінің бастамасы оған берілді, әрі ол буыннан буынға дейін іздеуге жетектелді, ақыры Құдай Сөзіне таңданыс пен сүйсініс көзімен қарады. Ол сол жерде ақиқаттың кемел тізбегін көрді. Бұрын өзі шабыттанбаған деп санаған сол Сөз енді оның көз алдында өзінің сұлулығы мен салтанатында ашылды. Ол Жазбаның бір бөлігінің екіншісін түсіндіретінін көрді, ал бір үзінді оның түсінігіне жабық болған кезде, ол Сөздің басқа бір жерінен соны түсіндіретін нәрсені тапты. Ол Құдайдың қасиетті Сөзіне қуанышпен әрі аса терең құрмет және қасиетті қорқынышпен қарады». Early Writings, 230.

When Sister White states that “God sent His angel” to Miller, it is identifying that Gabriel was the angel sent to Miller, for “His angel,” is a term assigned to Gabriel.

Уайт апай «Құдай Өзінің періштесін» Миллерге жіберді деп айтқанда, бұл Миллерге жіберілген періштенің Жәбірейіл болғанын білдіреді, өйткені «Оның періштесі» — Жәбірейілге телінген атау.

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1.” The Desire of Ages, 99.

> Періштенің: «Мен — Құдайдың алдында тұратын Ғабриелмін», — деген сөздері оның көктегі сарайларда аса жоғары құрметке ие орын алатынын көрсетеді. Даниялға хабармен келгенде, ол былай деген: «Осы істерде маған болысатын сендердің әміршілерің Михаилден [Мәсіхтен] басқа ешкім жоқ». Даниял 10:21. Құтқарушы Аян кітабында Ғабриел туралы былай дейді: «Оны Өзінің періштесі арқылы құлы Жоханға жіберіп, білдірді». Аян 1:1. «Ғасырлар аңсары», 99.

Gabriel and the other angels were sent to guide Miller’s mind and “open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people.” His message was not simply developed through his method of study, but also by divine revelation. The very method he employed to study the Bible had come into his mind. When God brings truth to our mind, it is divine revelation as opposed to arriving at truth through the process of rightly dividing the Bible. Miller did both, but divine revelation had to be part of how Miller came to understand the subject of “the daily.”

Ғабриел мен өзге періштелер Миллердің ойын бағыттауға және «Құдай халқы үшін әрдайым күңгірт болып келген пайғамбарлықтарды оның түсінігіне ашуға» жіберілді. Оның хабары тек зерттеу әдісі арқылы ғана қалыптасқан жоқ, сонымен бірге Құдайлық аян арқылы да берілді. Киелі кітапты зерттеу үшін өзі қолданған әдістің нақ өзі де оның ойына салынған еді. Құдай ақиқатты біздің санамызға енгізген кезде, бұл — Киелі кітапты дұрыс бөлу үдерісі арқылы ақиқатқа жетуден өзгеше, Құдайлық аян. Миллер екеуін де қолданды, бірақ «күнделікті» тақырыбын түсінуге Миллердің қалай келгенінің құрамдас бөлігі ретінде Құдайлық аян міндетті түрде болуы керек еді.

Miller would not have recognized the gender oscillation of Daniel chapter eight, verses nine through twelve, for all he had was the Bible and a concordance that is void of any information concerning the biblical languages. He would not have seen the distinction between “sur” and “rum” which are both translated as “take away.” He would not have seen the distinction between “miqdash” and “qodesh” which are both translated as “sanctuary.”

Миллер Даниял кітабының сегізінші тарауының тоғызыншыдан он екінші аяттарға дейінгі бөлігіндегі жыныс ауысуын тани алмас еді, өйткені оның қолында тек Киелі кітап пен киелі кітап тілдеріне қатысты қандай да бір мәліметтен ада конкорданс қана болды. Ол екеуі де «алып тастау» деп аударылатын “sur” мен “rum” арасындағы айырмашылықты көре алмас еді. Сондай-ақ ол екеуі де «қасиетті орын» деп аударылатын “miqdash” пен “qodesh” арасындағы айырмашылықты көре алмас еді.

He would not have seen the truth of the word “tamid” that is found one hundred and four times in the Bible. The truth he could not have seen (which is also the truth that he did see), was that of the one hundred and four times that the Hebrew word “tamid” is used in the Bible, only in the book of Daniel is the Hebrew word “tamid” used as a noun. “Tamid” is the Hebrew word that means “continual”, and is translated as “the daily” in the book of Daniel.

Ол Киелі кітапта жүз төрт рет кездесетін “tamid” сөзінің ақиқатын көрмес еді. Ол көре алмаған ақиқат (әрі бұл оның көрген ақиқаты да) мынау еді: Киелі кітапта ивриттің “tamid” сөзі жүз төрт рет қолданылғанының ішінде, тек Даниял кітабында ғана ивриттің “tamid” сөзі зат есім ретінде қолданылған. “Tamid” — “үздіксіз” дегенді білдіретін иврит сөзі, әрі Даниял кітабында “күнделікті” деп аударылған.

Only in the book of Daniel is the word used as a noun, and the other ninety-nine times it is used as an adverb. For this reason, when the translators of the King James Bible were confronted with Daniel using the word five times as a noun, when all the other writers of the Bible used the word ninety-nine times as an adverb, they were forced by the weight of evidence to correct Daniel’s use of the word as a noun. In order to correct Daniel, they added the word “sacrifice” to the Word, and thus turned a noun into an adverb. And then in order to correct the translators, Ellen White was inspired to record that she, “saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.”

Тек Даниял кітабында ғана бұл сөз зат есім ретінде қолданылған, ал қалған тоқсан тоғыз ретте ол үстеу ретінде қолданылған. Осы себепті, Киелі кітаптың King James аудармашылары Даниялдың бұл сөзді бес рет зат есім ретінде қолданғанымен бетпе-бет келгенде, ал Киелі кітаптың өзге барлық жазушылары бұл сөзді тоқсан тоғыз рет үстеу ретінде қолданғандықтан, дәлелдердің салмағына бола Даниялдың бұл сөзді зат есім ретінде қолдануын «түзетуге» мәжбүр болды. Даниялды түзету үшін олар Сөзге “sacrifice” деген сөзді қосты, сөйтіп зат есімді үстеуге айналдырды. Содан кейін аудармашыларды түзету үшін Эллен Уайтқа: ол “ ‘Daily’-ге қатысты, ‘sacrifice’ сөзі адамның даналығымен енгізілгенін және мәтінге жатпайтынын; әрі Жаратқан Ие бұл жөніндегі дұрыс түсінікті үкім сағатының жарын жариялағандарға бергенін көрдім,” — деп жазып қалдыруға шабыт берілді.

Miller, by his own testimony, was seeking to understand “the daily,” which he ultimately did in 2 Thessalonians. But also, by his own testimony, when seeking to understand a word, he would consider every place the word was used, and the word is used ninety-nine other times in the Bible. Yet his testimony of “the daily,” is that he found it nowhere but in the book of Daniel, when he stated, “I read on, and could find no other case in which it [the daily] was found, but in Daniel.” Miller was led to the jewels not alone by his method of study, but also by divine revelation that was given to him through the ministry of angels.

Миллер өз айғақтығы бойынша ақырында 2 Салониқалықтарға жазылған хаттан түсінген “күнделіктіні” ұғынуға ұмтылып жүрген еді. Сонымен қатар, өз айғақтығы бойынша, қандай да бір сөзді түсінуге талпынғанда, ол сол сөз қолданылған барлық жерді қарастыратын, ал бұл сөз Киелі кітапта тағы тоқсан тоғыз рет қолданылады. Алайда оның “күнделікті” туралы айғақтығы — оны Даниял кітабынан басқа еш жерден таппағаны; өйткені ол былай деген: “Мен оқи бердім де, оның [күнделіктінің] Даниялдан басқа ешбір жерде кездесетін өзге жағдайын таба алмадым”. Миллер асыл қазыналарға тек өзінің зерттеу әдісі арқылы ғана емес, сонымен бірге өзіне періштелердің қызметі арқылы берілген Құдайлық аян арқылы да жетелеп апарылды.

This is why his understanding of “the daily,” was correct, but limited. He could not recognize that of the five times “the daily” is referenced in the book of Daniel, that one of the three times “the daily” is “taken away,” represented a different meaning than the other two times. One time “the daily” is used with the Hebrew word “rum” and the other two times it is used with the Hebrew word “sur”. Both words are translated as take away, but “rum” in Daniel chapter eight, verse eleven means “to lift up and exalt”, and in chapter eleven, verse thirty-one, and chapter twelve, verse eleven, the word “sur” means “to remove”.

Сондықтан оның «күнделікті» туралы түсінігі дұрыс болды, бірақ шектеулі еді. Ол Даниел кітабында «күнделікті» бес рет аталып өтетінінің ішінде «күнделіктінің» «алынып тасталатын» үш ретінің біреуі қалған екі реттен өзгеше мағынаны білдіретінін тани алмады. Бір рет «күнделікті» еврей тіліндегі «rum» сөзімен қолданылады, ал қалған екі рет еврей тіліндегі «sur» сөзімен қолданылады. Екі сөз де «алып тастау» деп аударылады, бірақ Даниел кітабының сегізінші тарауының он бірінші аятындағы «rum» «жоғары көтеру және ұлықтау» дегенді білдіреді, ал он бірінші тараудың отыз бірінші аятында және он екінші тараудың он бірінші аятында «sur» сөзі «алып тастау» деген мағынаны білдіреді.

The theologians that eat and drink the Babylonian diet, argue that whether you remove a thing or whenever you lift up a thing, they both represent a type of removal, so both words are to be understood as possessing the same meaning. They argue that the three times “the daily,” is “taken away” always means to remove, and in doing so, they identify that Daniel was careless in his choice of words. They do not openly say that, but by inference they teach that Daniel should have used the word “sur” in all three occurrences, for according to the theologians he supposedly meant the same thing each time “the daily” was “taken away.”

Бабылдық рухани нәрді ішіп-жейтін теологтар: бір нәрсені алып тастау болсын, не бір нәрсені көтеріп қою болсын, екеуі де жоюдың бір түрін білдіреді, сондықтан бұл екі сөз де бірдей мағынаға ие деп ұғынылуға тиіс, — деп дауласады. Олар «күнделікті» туралы айтылған үш жағдайдың бәрінде де «алынып тасталды» деген сөз әрдайым жоюды білдіреді деп тұжырымдайды; осылайша олар Даниял сөз таңдауда ұқыпсыз болды деп көрсетеді. Мұны олар ашық айтпайды, бірақ тұспалдап Даниял осы үш қолданыстың бәрінде де «sur» сөзін қолдануға тиіс еді деп үйретеді; өйткені теологтардың пайымдауынша, «күнделікті» әр жолы «алынып тасталғанда», ол бір ғана мағынаны меңзеген-мыс.

They do the same thing with the words “miqdash” and “qodesh” which are both translated as “sanctuary,” in verses eleven through fourteen of chapter eight. In each reference of “sanctuary” in those four verses, they insist they all represent God’s sanctuary. By inference again, Daniel should have simply used “qodesh” in all three references, and not used “miqdash” in verse eleven. Miller would not have recognized the distinction between those words, but the modern theologians do, and when they do, they insist that no distinction should be acknowledged. Yet Miller, who did not recognize the distinctions between the words, came to the opposite understanding of the modern theologians.

Олар сегізінші тараудың он бірден он төртінші аяттарына дейінгі аяттарда «miqdash» және «qodesh» деген сөздерге де дәл солай қарайды; бұл екеуі де «қасиетті орын» деп аударылады. Сол төрт аяттағы «қасиетті орын» деген сөздің әрбір қолданылуына қатысты олар бәрі де Құдайдың қасиетті орнын білдіреді деп табандап тұрады. Тағы да осыдан шығатын қорытынды бойынша, Даниял барлық үш сілтемеде де жай ғана «qodesh» сөзін қолдануға тиіс еді де, он бірінші аятта «miqdash» сөзін қолданбауға тиіс еді. Миллер бұл сөздердің арасындағы айырмашылықты танымаған болар еді, бірақ қазіргі заманғы теологтар оны таниды, ал таныған кезде, ешқандай айырмашылық мойындалмауға тиіс деп табандап тұрады. Алайда сөздер арасындағы айырмашылықтарды танымаған Миллер қазіргі заманғы теологтардың түсінігіне қарама-қарсы тұжырымға келді.

The reality is that Daniel was an extremely careful writer, who knew the Hebrew language and was judged as ten times smarter than all the other wise men of Babylon who were very smart men in their society in their own right. If anyone knew the proper usage of the Hebrew language, and how it was to be correctly represented in that particular history, it was Daniel. If Daniel employed different words, it was because they were meant to convey different meanings, which he purposely sought to represent. When Daniel’s distinct use of the words that are translated as “sanctuary” or as “take away” are acknowledged, they uphold Miller’s understanding of “the daily,” which was recognized by Miller in the very passage where Paul identifies that those who hate truth are destined to receive strong delusion.

Шындық мынада: Даниял еврей тілін жетік білген және өз қоғамында өз алдына-ақ аса зерек адамдар болған Бабылдың барлық басқа данышпандарынан он есе ақылды деп танылған, аса мұқият жазушы еді. Егер еврей тілінің дұрыс қолданылуын және оның дәл сол тарихи баяндауда қалайша дұрыс берілуге тиіс екенін біреу білсе, ол — Даниял еді. Егер Даниял әртүрлі сөздерді қолданған болса, бұл олардың өзі әдейі білдіргісі келген әртүрлі мағыналарды жеткізуге арналғандықтан болды. Даниялдың “қасиетті орын” немесе “алып тастау” деп аударылатын сөздерді бір-бірінен айқын ажыратып қолдануы мойындалғанда, олар Миллердің “күнделікті” туралы түсінігін қуаттайды; осы түсінікті Миллер дәл Пауыл шындықты жек көретіндердің күшті адасуға берілетінін көрсететін сол үзіндіде таныған болатын.

Those who hate the truth and believe the lie which produces strong delusion, are also represented as the drunkards of Ephraim, who are represented in two classes. One class is the learned leadership and the other class is the unlearned laity who will only hear what the learned teach them. They are those who hide beneath lies, and who make a covenant with death. They are those whose soul is lifted up in Habakkuk two, and they are the foolish virgins of Matthew twenty-five. They are those who reject the foundational truths of Miller’s dream, which shine ten times brighter at the end (representing the tenth and final test for modern Israel), as typified by the tenth and final test for ancient Israel.

Ақиқатты жек көріп, күшті адасушылықты туғызатын өтірікке сенетіндер, сондай-ақ екі топқа бөлініп көрсетілген Ефремнің маскүнемдері ретінде де бейнеленеді. Бір тобы — оқымысты басшылық, ал екінші тобы — оқымаған қарапайым қауым; олар тек оқымыстылар өздеріне нені үйретсе, соны ғана тыңдайды. Олар — өтіріктің астына жасырынатындар әрі өліммен келісім жасайтындар. Олар — Хабаққұқтың екінші тарауында жаны тәкаппарланғандар, әрі Матайдың жиырма бесінші тарауындағы ақымақ қыздар. Олар — Миллердің түсіндегі іргетастық ақиқаттарды жоққа шығаратындар; бұл ақиқаттар соңында он есе жарығырақ жарқырайды (қазіргі Исраил үшін оныншы әрі соңғы сынақты білдіріп), ежелгі Исраил үшін болған оныншы әрі соңғы сынақ арқылы бейнеленгендей.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> And the Lord said unto Moses, How long will this people provoke me? and how long will it be ere they believe me, for all the signs which I have shewed among them? I will smite them with the pestilence, and disinherit them, and will make of thee a greater nation and mightier than they. And Moses said unto the Lord, Then the Egyptians shall hear it, (for thou broughtest up this people in thy might from among them) And they will tell it to the inhabitants of this land: for they have heard that thou Lord art among this people, that thou Lord art seen face to face, and that thy cloud standeth over them, and that thou goest before them, by day time in a pillar of a cloud, and in a pillar of fire by night. Now if thou shalt kill all this people as one man, then the nations which have heard the fame of thee will speak, saying, Because the Lord was not able to bring this people into the land which he sware unto them, therefore he hath slain them in the wilderness. And now, I beseech thee, let the power of my Lord be great, according as thou hast spoken, saying, The Lord is longsuffering, and of great mercy, forgiving iniquity and transgression, and by no means clearing the guilty, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation. Pardon, I beseech thee, the iniquity of this people according unto the greatness of thy mercy, and as thou hast forgiven this people, from Egypt even until now. And the Lord said, I have pardoned according to thy word: But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:11–24.

> Жаратқан Ие Мұсаға былай деді: «Бұл халық Менің қаһарымды қашанға дейін қоздыра бермек? Олардың арасында көрсеткен барлық белгілеріме қарамастан, олар Маған қашанға дейін сенбемек? Мен оларды індетпен соғып, мұрадан айырамын да, сенен олардан да ұлы, олардан да қуатты халық жасаймын». Сонда Мұса Жаратқан Иеге былай деді: «Онда мұны мысырлықтар естиді, өйткені Сен осы халықты олардың арасынан Өз құдіретіңмен алып шықтың. Олар мұны осы жердің тұрғындарына жеткізеді; өйткені олар Сенің, Ие, осы халықтың арасында екеніңді, Сенің, Ие, бетпе-бет көрінетініңді, бұлтыңның олардың үстінде тұрғанын, әрі күндіз олардан бұрын бұлт бағанасында, түнде от бағанасында жүретініңді естіген. Енді егер Сен осы халықтың бәрін бір адамдай қырып салсаң, онда Сен туралы даңқты естіген халықтар: “Жаратқан Ие бұл халықты Өзі оларға ант еткен жерге кіргізуге шамасы келмегендіктен, оларды шөлде қырып салды”,— деп айтады. Ал енді, Өзің айтқандай: “Жаратқан Ие — ашуға баяу, рақымы мол, заңсыздық пен күнәні кешіруші, бірақ кінәліні жазасыз қалдырмайтын, әкелердің заңсыздығын балаларға, үшінші және төртінші ұрпаққа дейін жүктейтін”,— деп айтқаның бойынша, Иемнің құдіреті ұлы бола көрсін. Өтінемін, рақымыңның ұлылығына қарай осы халықтың күнәсін кешір, Мысырдан шыққаннан бері осы уақытқа дейін бұл халықты кешіріп келгеніңдей». Сонда Жаратқан Ие: «Сенің сөзің бойынша кешірдім. Бірақ Менің тірі екенім қандай ақиқат болса, бүкіл жер жүзі Жаратқан Иенің ұлылығына толады. Өйткені Менің ұлылығымды және Мысырда да, шөлде де істеген кереметтерімді көрген, бірақ Мені осы он рет сынап, даусыма құлақ аспаған сол адамдардың бәрі ата-бабаларына ант еткен жерді көрмейді; Маған қаһар қоздырғандардың ешқайсысы оны көрмейді. Бірақ қызметшім Қалеб — онда өзге рух болғандықтан және ол Маған толықтай ергендіктен, Мен оны өзі барып көрген жерге кіргіземін, әрі оның ұрпағы сол жерді иемденеді». Руларды санау 14:11–24.

Back to Articles