Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Four

Даниял кітабы - Қырық төртінші нөмір

Unveiling the Lost Foundations: William Miller’s Prophetic Truths and the Last Days of Adventism

Жоғалған іргетастардың ашылуы: Уильям Миллердің пайғамбарлық ақиқаттары және адвентизмнің соңғы күндері

Author

Jeff Pippenger

Published

January 8, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

William Miller’s foundational truths were covered up over the four generations of Adventism. The restoration of those foundational truths are set forth in his second dream, and repeatedly identified in the Bible and Spirit of Prophecy as the work God’s last day people are to accomplish. Miller’s dream identifies that when the dirt brush man restores the jewels, they will shine ten times brighter than the sun.

Уильям Миллердің іргелі ақиқаттары адвентизмнің төрт ұрпағы бойы көміліп тасталды. Сол іргелі ақиқаттардың қалпына келтірілуі оның екінші түсінде баяндалған, әрі Киелі кітап пен Пайғамбарлық Рухында қайта-қайта Құдайдың соңғы күндердегі халқы атқаруға тиіс іс ретінде айқын көрсетілген. Миллердің түсі лас-қоқысты сыпырушы адамның асыл тастарды қалпына келтірген кезде, олардың күннен он есе жарығырақ жарқырайтынын білдіреді.

Miller’s framework was based upon recognizing the two desolating powers of paganism followed by papalism, and the apostle Paul’s testimony in chapter two of Thessalonians, provided Miller with the anchor for his framework. There Paul identifies that pagan Rome had restrained the papacy from rising to power, until pagan Rome was taken away. In 2 Thessalonians, Paul also provided the anchor for the framework of Future for America, when Paul identified that the “man of sin” in the chapter was also represented as the king that exalted himself, in Daniel chapter eleven, and verse thirty-six.

Миллердің тұғырнамасы алдымен пұтқа табынушылықтың, содан кейін папалықтың қаңыратып-жоятын екі билігін тануға негізделді, ал Салониқалықтарға жазылған хаттың екінші тарауындағы елші Пауылдың куәлігі Миллердің осы тұғырнамасына тірек болды. Сол жерде Пауыл пұтқа табынушы Римнің папалықтың билікке көтерілуін пұтқа табынушы Рим аластатылғанға дейін тежеп тұрғанын айқындайды. Сондай-ақ 2 Салониқалықтарға жазылған хатта Пауыл Future for America тұғырнамасына да тірек берді, өйткені Пауыл осы тараудағы «күнә адамының» Даниял кітабының он бірінші тарауының отыз алтыншы аятында өзін жоғары көтерген патша ретінде де бейнеленгенін көрсетті.

It is essential to see that the increase of knowledge in the movement of both the first and third angels, was directly connected with Paul’s testimony in chapter two of Thessalonians. At the time of the end in 1798, and also in 1989, the book of Daniel was unsealed, thus initiating a three-step testing process. The testing process always produces two classes of worshippers in the history where the book of Daniel is unsealed. It is essential to see Paul’s writings in connection with the increase of knowledge at the time of the end, for it is in that very chapter where Paul warns that those who do not receive the “love of the truth,” will receive strong delusion from God. The strong delusion is what is brought upon the wicked in Daniel chapter twelve, who reject the increase of knowledge. In both histories the strong delusion is most directly referring to Adventism.

Бірінші де, үшінші де періштелердің қозғалысындағы білімнің артуы Салониқалықтарға арналған хаттың екінші тарауындағы Пауылдың куәлігімен тікелей байланысты болғанын көру аса маңызды. 1798 жылғы ақыр заман кезінде, сондай-ақ 1989 жылы да Даниял кітабының мөрі ашылды, осылайша үш сатылы сыналу үдерісі басталды. Сыналу үдерісі Даниял кітабының мөрі ашылатын тарихта әрдайым құлшылық етушілердің екі тобын тудырады. Ақыр заман кезіндегі білімнің артуымен байланыстырып Пауылдың жазбаларын көру аса маңызды, өйткені дәл сол тарауда Пауыл “ақиқатқа деген сүйіспеншілікті” қабылдамайтындардың Құдайдан күшті адасуды қабылдайтынын ескертеді. Күшті адасу — білімнің артуын қабылдамайтын зұлымдарға Даниял кітабының он екінші тарауында келтірілетін нәрсе. Екі тарихта да күшті адасу ең тікелей түрде Адвентизмге қатысты.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> «Сыртқы көріністің ар жағын көретін, барлық адамдардың жүректерін оқитын Тұлға зор нұр алғандар туралы былай дейді: “Олар өздерінің моральдық әрі рухани күйіне бола қайғырмайды да, таңырқамайды да”. Иә, олар өз жолдарын өздері таңдады, және олардың жаны өздерінің жиренішті істерінен ләззат табады. Мен де олардың адасуларын таңдаймын, әрі бастарына қорыққан нәрселерін түсіремін; өйткені Мен шақырғанымда, ешкім жауап бермеді; Мен сөйлегенімде, олар тыңдамады; қайта, Менің көз алдымда жамандық істеді және Маған ұнамсыз болғанды таңдады”. “Құдай оларға өтірікке сенулері үшін күшті адасуды жібереді”, өйткені олар құтқарылулары үшін “ақиқатты сүюді қабылдамады”, “қайта, әділетсіздіктен ләззат алды”. Ишая 66:3, 4; 2 Салониқалықтарға 2:11, 10, 12.»

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> «Көктегі Ұстаз сұрады: “Шын мәнінде сен дүниелік саясатқа сай көптеген істерді атқарып, Ехобаға қарсы күнә жасап жүргеніңе қарамастан, өзіңді дұрыс іргетастың үстіне құрылыс жүргізіп жатырмын және Құдай менің істерімді қабылдайды деп көрсету сықылды ақыл-ойды арбайтын бұдан да күшті қандай алдану болуы мүмкін? О, бұл — бір кезде шындықты білген адамдар құдайшылдықтың рухы мен құдіретінің орнына оның сыртқы түрін қателесіп қабылдағанда; өздерін баймын, молшылыққа кенелдім, еш нәрсеге мұқтаж емеспін деп ойлағанымен, шын мәнінде барлық нәрсеге мұқтаж болғанда, саналарды билеп алатын зор алдау, арбайтын елес.”»

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> «Құдай киімдерін дақсыз сақтап жүрген Өзінің адал қызметшілеріне деген қатынасында өзгерген жоқ. Бірақ көпшілік: “Бейбітшілік және амандық”,— деп айқайлауда, ал олардың үстіне кенеттен құрдым келіп жатыр. Егер жан-жақты тәубе етпесе, егер адамдар мойындау арқылы жүректерін кішірейтіп, Исадағы ақиқатты сол қалпында қабылдамаса, олар ешқашан көкке кірмейді. Біздің қатарымызда тазару жүзеге асқанда, біз бұдан былай еш нәрсеге мұқтаж емеспіз деп, өзімізді байып, дәулетке кенелдік деп мақтанып, жайбарақат тыныштықта отырмайтын боламыз.

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> «Шынайы түрде кім: “Біздің алтынымыз отта сыналған; біздің киімдеріміз дүниеден дақсыз” деп айта алады?» Мен біздің Ұстазымыздың әділдік деп аталатын киімдерді нұсқап тұрғанын көрдім. Оларды шешіп тастап, Ол астарындағы арамдықты әшкерелеп көрсетті. Сонан соң Ол маған былай деді: «Олардың өз арамдығы мен мінез-құлқының іріп-шіруін сырттай көлгірлікпен қалай жауып қойғанын көрмейсің бе? “Сенімді қала қалай жезөкшеге айналып кетті!” Әкемнің үйі сауда үйіне, Құдайдың қатысуы мен ұлылығы кетіп қалған орынға айналдырылды! Осы себептен әлсіздік бар, әрі күш жетіспейді.»» Testimonies, 8-том, 249, 250.

Adventism was “the faithful city” when it proclaimed the Midnight Cry in 1844. By 1863, it began the process of rejecting the “foundations” that were established through the ministry of William Miller. When they began to set aside the foundational truths, thus covering them with counterfeit jewels and coins, they were building a new foundation. Those that began, carried out and continue that work, are represented in the writing of the Spirit of Prophecy as “those who have had great light.”

1844 жылы түн ортасындағы жар салуды жариялаған кезде, Адвентизм «адал қала» болды. 1863 жылға қарай ол Уильям Миллердің қызметі арқылы қаланған «негіздерді» теріске шығару үдерісін бастады. Олар іргелі ақиқаттарды ысырып қоя бастағанда, сол арқылы оларды жалған асыл тастармен және теңгелермен жауып, жаңа іргетас қалап жатты. Сол істі бастаған, жүзеге асырған және жалғастырып келе жатқан адамдар Пайғамбарлық Рухының жазбаларында «ұлы нұрға ие болғандар» ретінде бейнеленеді.

The “great light” they once had, was represented in Miller’s dream as the jewels in the casket, which Miller placed upon a table in the center of his room, that shone brighter than “the sun.” In the passage just cited Sister White identifies, “those who have had great light,” but who “have chosen their own ways.”

Олардың бір кездері иеленген «ұлы нұры» Миллердің түсінде сандықша ішіндегі асыл тастар түрінде бейнеленді; Миллер оларды бөлмесінің ортасындағы үстелдің үстіне қойған еді, және олар «күннен» де жарығырақ нұр шашты. Жаңа ғана келтірілген үзіндіде Уайт ханым «ұлы нұр алған», бірақ «өз жолдарын таңдаған» адамдарды атап көрсетеді.

They chose a new way in 1863. She says it is “a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.”

Олар 1863 жылы жаңа жолды таңдады. Ол мұны былай дейді: «Құдайшылдықтың рухы мен күшінің орнына оның сыртқы қалпын қойған, бір кезде ақиқатты таныған адамдардың санасын билеп алатын тартымды адасу; өздерін баймыз, дәулетіміз артқан, еш нәрсеге мұқтаж емеспіз деп есептейтін, ал шын мәнінде бәріне мұқтаж болып тұрған кезде туған алдамшы сенім».

She is identifying the Laodicean condition, which she and her husband identified occurred in 1856. They were then tested for seven years, but failed the test in 1863, and began erecting the false foundation that brings the strong delusion of Paul’s warning message in Thessalonians. Paul’s warning in Thessalonians is an anchor for both the movement at the beginning and ending of Adventism, and aligns perfectly with Miller’s dream, which addresses both the beginning and ending of Adventism. His dream identifies that when the work of restoring the original jewels of truth is accomplished, those truths will shine ten times brighter than when they first shone at the Midnight Cry in the beginning of Adventism. How is it that Miller’s understanding shines any brighter now, than when he first recognized the truth?

Ол Лаодикеялық күйді айқындап отыр; өзі мен күйеуі бұл күй 1856 жылы орын алды деп таныған. Содан кейін олар жеті жыл бойы сыналды, бірақ 1863 жылы сол сынақтан өте алмай, Пауылдың Салониқалықтарға арналған ескерту хабарындағы күшті адасушылықты әкелетін жалған іргетасты тұрғыза бастады. Пауылдың Салониқалықтарға арналған ескертуі адвентизмнің басталуындағы да, аяқталуындағы да қозғалыс үшін тірек болып табылады және адвентизмнің басталуын да, аяқталуын да қамтитын Миллердің түсімен толық үйлеседі. Оның түсі бастапқы асыл шындық жауһарларын қалпына келтіру ісі аяқталған кезде, сол шындықтар адвентизмнің басындағы Түн ортасындағы айқайда алғаш жарқыраған кезімен салыстырғанда он есе жарығырақ нұр шашатынын көрсетеді. Миллердің түсінігі қазір, ол шындықты алғаш таныған кездегіден, қалайша жарығырақ жарқырап тұр?

There are several truths represented upon the two sacred charts of Habakkuk chapter two. Those truths were represented in Miller’s dream as jewels that would ultimately be restored in the last days, just before the Midnight Cry. The counterfeit jewels that are carried out of the window in Miller’s dream represent both the false doctrines that were brought into Adventism to create a false foundation, and also to hide the true foundation; but they also represent those who refuse to turn loose of the false doctrines that make up the false foundation. “The daily” was the anchor for William Miller’s framework of truth that established the original foundation, and in the last days “the daily,” symbolizes not only paganism, as Miller correctly identified, but it is the symbol of the rebellion that produced the false foundation.

Хабаққұқ кітабының екінші тарауындағы екі қасиетті кестеде бейнеленген бірнеше ақиқат бар. Сол ақиқаттар Миллердің түсінде, түптің түбінде соңғы күндері, Түн ортасындағы айқайдың дәл алдында, қайта қалпына келтірілетін асыл тастар ретінде көрсетілген еді. Миллердің түсінде терезеден сыртқа әкетілетін жалған асыл тастар, жалған іргетасты құру үшін Адвентизмге енгізілген жалған ілімдерді де, сондай-ақ шынайы іргетасты жасыруды да бейнелейді; бірақ олар сонымен бірге жалған іргетасты құрайтын жалған ілімдерден бас тартудан бас тартатындарды да бейнелейді. «Күн сайынғы» ұғымы бастапқы іргетасты орнықтырған Уильям Миллердің ақиқат жүйесінің зәкірі болды, ал соңғы күндері «күн сайынғы» Миллер дұрыс анықтағандай тек пұтқа табынушылықты ғана емес, сондай-ақ жалған іргетасты тудырған бүліктің де нышаны болып табылады.

The Bible, the Spirit of Prophecy and history all testify that the judgment-hour cry of 1798 through 1844, was the proclamation of the message discovered and presented by William Miller. This is why the movement is called the Millerite movement. Logically to reject that movement, is to reject the light that was produced in 1798, that Daniel identified as an increase of knowledge.

Киелі кітап, Пайғамбарлық Рухы және тарихтың бәрі 1798 жылдан 1844 жылға дейінгі сот сағатының дауысы Уильям Миллер ашып, жариялаған хабардың жария етілуі болғанына куәлік етеді. Сондықтан бұл қозғалыс Миллериттік қозғалыс деп аталады. Логикалық тұрғыдан алғанда, сол қозғалысты теріске шығару — Даниял білімнің артуы деп көрсеткен, 1798 жылы пайда болған нұрды теріске шығару болып табылады.

Isaiah speaks of the drunkards of Ephraim, and identifies those drunkards as the scornful men that rule the people of Jerusalem. Isaiah identifies that they are not drunk with literal wine, they are drunk with spiritual wine. Spiritual wine in the Bible is either true or false doctrine, depending upon the context. The drunkards of Ephraim are drunk on false doctrine, which is the wine of Babylon, as represented by the whore of Tyre in chapter seventeen, of Revelation and by Belshazzar in his last night of partying.

Ишая Ефремнің маскүнемдері туралы айтады және сол маскүнемдерді Иерусалим халқын билейтін келемеждеуші адамдар деп айқындайды. Ишая олардың тура мағынадағы шараптан мас емес екенін, рухани шараптан мас екенін көрсетеді. Киелі кітапта рухани шарап мәнмәтінге қарай не шынайы, не жалған ілімді білдіреді. Ефремнің маскүнемдері жалған ілімге, яғни Аян кітабының он жетінші тарауындағы Тир жезөкшесі арқылы және Белшазардың сауық-сайран құрған соңғы түні арқылы бейнеленген Бабылдың шарабына мас болған.

Isaiah identified the effects of the spiritual drunkenness that comes upon the scornful men that rule the people of Jerusalem.

Ишая Иерусалим халқын билейтін мысқылшыл адамдарға келетін рухани маскүнемдіктің салдарын көрсетті.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:9–16.

> Таңырқап тұра тұрыңдар да, қайран қалыңдар; айқайлаңдар да, айқайлаңдар: олар шараптан емес, мас; күшті ішімдіктен емес, теңселіп жүр. Өйткені Жаратқан Ие сендердің үсттеріңе терең ұйқы рухын төкті, көздеріңді жұмды; пайғамбарларды және бастықтарыңды, көріпкелдерді жапты. Сонда бүкіл аян сендер үшін мөрленген кітаптың сөздері іспетті болды; оны оқыған-тоқыған біреуге беріп: «Мынаны оқышы»,— дейді; ал ол: «Оқи алмаймын, өйткені ол мөрленген»,— дейді. Кітап оқымаған жанға да беріліп: «Мынаны оқышы»,— дейді; ал ол: «Мен оқымағанмын»,— дейді. Сондықтан Жаратқан Ие былай деді: «Бұл халық Маған аузымен жақындап, еріндерімен Мені құрметтейді, бірақ жүрегін Менен алыс ұстаған; әрі олардың Менен қорқуы адам өсиетімен үйретілген. Сондықтан, міне, Мен осы халықтың арасында ғажайып іс жасаймын, тіпті ғажайып іс пен таңғаларлық нәрсе істеймін; өйткені олардың даналарының даналығы жойылады, ал парасаттыларының түсінігі жасырын болады». Өз кеңестерін Жаратқан Иеден терең жасыруға тырысатындарға қасірет! Олардың істері қараңғылықта, әрі олар: «Бізді кім көреді? Бізді кім біледі?»— дейді. Сендердің бәрін теріс айналдыруларың қышшының балшығымен бірдей саналмақ па? Жаратылған нәрсе өзін жасаған туралы: «Ол мені жасаған жоқ»,— дей ме? Немесе қалыпталған нәрсе өзін қалыптастырған туралы: «Оның ақылы болмады»,— дей ме? Ишая 29:9–16.

Sister White quotes these verses and then adds:

Уайт ханым осы аяттарды келтіріп, содан кейін былай деп қосады:

> “Every word of this will be fulfilled. There are those who do not humble their hearts before God, and who will not walk uprightly. They hide their true purposes, and keep in fellowship with the fallen angel, who loveth and maketh a lie. The enemy puts his spirit upon the men whom he can use to deceive those who are partially in the dark. Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable. At this stage of the earth’s history, many act like drunken men. ‘Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry; they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes. The prophets and your rulers, the seers hath he covered.’ A spiritual drunkenness is upon many who suppose they are the people who shall be exalted. Their religious faith is just as is represented in this Scripture. Under its influence, they cannot walk straight. They make crooked paths in their course of action. One and then another, they reel to and fro. They are looked upon by the Lord with great pity. The way of truth they have not known. They are scientific schemers, and those who could and should have helped, because of a clear spiritual eyesight, are themselves deceived, and are sustaining an evil work.

> «Мұның әрбір сөзі орындалады. Құдайдың алдында жүректерін кішірейтпейтін және тура жүргісі келмейтіндер бар. Олар өздерінің шынайы ниеттерін жасырады да, өтірікті сүйетін әрі соны істейтін құлаған періштемен қарым-қатынаста болады. Жау ішінара қараңғылықта жүргендерді алдау үшін пайдалана алатын адамдардың үстіне өз рухын дарытады. Кейбіреулер үстемдік етіп тұрған қараңғылықты бойларына сіңіріп, шындықты терістік үшін ысырып тастауда. Пайғамбарлық нұсқаған күн келді. Иса Мәсіх ұғынылмай отыр. Иса Мәсіх олар үшін ертегі болып қалды. Жер тарихының осы кезеңінде көп адам мас кісілер сияқты әрекет етеді. “Тосып тұрыңдар да таңырқаңдар; айқай салыңдар да, айқайлаңдар; олар шараптан емес, мас; ішімдіктен емес, теңселіп жүр. Өйткені Жаратқан Ие сендердің үстіңе терең ұйқы рухын төкті де, көздеріңді жұмды. Пайғамбарларды да, әміршілеріңді де, көріпкелдерді де Ол жауып тастады”. Көтерілетін халықпыз деп ойлайтын көптеген адамдардың үстінде рухани мастық бар. Олардың діни сенімі осы Жазбада қалай бейнеленсе, дәл сондай. Оның ықпалы астында олар түзу жүре алмайды. Олар өз іс-әрекеттерінің жолында қисық соқпақтар жасайды. Бірі, сосын екіншісі, әрі-бері теңселеді. Жаратқан Ие оларға зор аяушылықпен қарайды. Олар ақиқат жолын білген жоқ. Олар — ғылыми айла-шарғы жасаушылар, ал көмектесе алатын да, көмектесуге тиіс те болғандар — айқын рухани көрегендігінің арқасында — өздері алданған және зұлым істі қолдап отыр.

> “The developments of these last days will soon become decided. When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.

> «Осы соңғы күндердегі оқиғалардың бағыты жуық арада айқындалмақ. Осы спиритистік алдаулардың шын мәнінде не екені әшкереленген кезде,—зұлым рухтардың жасырын әрекеттері екені белгілі болғанда,—оларға қандай да бір түрде араласқан адамдар ақыл-есінен айырылған жандардай болып қалады.

> “‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honor me, but have removed their hearts far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men therefore, behold I will proceed to do a marvelous work among this people, even a marvelous work and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’

> «Сондықтан Жаратқан Ие былай дейді: Бұл халық Маған аузымен жақындап, еріндерімен Мені құрметтегенімен, жүректерін Менен алыстатты, әрі Маған деген қорқыныштары адам өсиеті бойынша үйретілген; сондықтан, міне, Мен осы халықтың арасында ғажайып іс жасаймын, иә, ғажайып іс пен таңғажайып құбылыс жасаймын; өйткені олардың даналарының даналығы жойылып, парасаттыларының түсінігі жасырын болады. Өз кеңестерін Жаратқан Иеден терең жасыруға ұмтылатындарға қасірет! Олардың істері қараңғылықта, және олар: Бізді кім көреді, бізді кім біледі? — дейді. Сендердің бәрін төңкеріп тастауларың қышшының балшығымен теңелмек; өйткені жаратылыс өзін жаратқан туралы: Ол мені жаратқан жоқ, — дей ме? Немесе жасалған нәрсе өзін жасаған туралы: Оның түсінігі жоқ еді, — дей ме?»

> “It is presented to me that in our experience we have been and are meeting this very condition of things. Men who have had great light and wonderful privileges have taken the word of leaders who think themselves wise, who have been greatly favored and blessed by the Lord, but who have taken themselves out of the hands of God and placed themselves in the ranks of the enemy. The world is to be flooded with specious fallacies. One human mind, accepting these fallacies, will work upon other human minds, who have been turning the precious evidence of God’s truth into a lie. These men will be deceived by fallen angels, when they should have stood as faithful guardians, watching for souls, as they that must give an account. They have laid down the weapons of their warfare, and have given heed to seducing spirits. They make of no effect the counsel of God and set aside his warnings and reproofs, and are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.

> «Маған біздің тәжірибемізде дәл осы ахуалға тап болғанымыз және тап болып отырғанымыз көрсетілді. Ұлы нұр мен ғажайып артықшылықтарға ие болған адамдар өздерін дана санайтын жетекшілердің сөзіне ерді; олар Иеміз тарапынан мол ілтипат көріп, жарылқанған еді, бірақ өздерін Құдайдың қолынан шығарып алып, жаудың қатарына қойды. Дүниені көзбояушы жалғандықтар баспақ. Осы жалғандықтарды қабылдаған бір адам санасы басқа адам саналарына ықпал ететін болады; ал олар Құдай ақиқатының қымбат айғақтарын өтірікке айналдырып келген. Бұл адамдар, жандары үшін есеп беруге тиіс болғандықтан, жандарды күзетіп, адал сақшылар болып тұрулары керек еді, бірақ олар құлаған періштелер тарапынан алданатын болады. Олар өздерінің рухани күресінің қаруларын тастап қойып, арбайтын рухтарға құлақ асты. Олар Құдайдың кеңесін дәрменсіз етеді де, Оның ескертулері мен әшкерелеулерін ысырып қояды; және анық түрде Шайтанның жағында болып, арбайтын рухтар мен жындардың ілімдеріне құлақ асады.»

> “Spiritual drunkenness is now upon men who ought not to be staggering as men under the influence of strong drink. Crimes and irregularities, fraud, deceit, and unfair dealing fill the world, in accordance with the teaching of the leader who rebelled in the heavenly courts.

> «Рухани мастық енді күшті ішімдіктің әсеріндегі адамдардай теңселмеуге тиіс кісілердің үстіне түсті. Қылмыстар мен заңсыздықтар, алаяқтық, айлакерлік және әділетсіз мәміле көктегі соттарда бүлік шығарған көсемнің тәліміне сай дүниені толтырып тұр.»

> “History is to be repeated. I could specify what will be in the near future, but the time is not yet. The forms of the dead will appear, through the cunning device of Satan, and many will link up with the one who loveth and maketh a lie. I warn our people that right among us some will turn away from the faith, and give heed to seducing spirits and doctrines of devils, and by them the truth will be evil spoken of.” Battle Creek Letters, 123–125.

> «Тарих қайталанбақ. Жақын болашақта не болатынын мен нақтылап айта алар едім, бірақ оның уақыты әлі келген жоқ. Өлгендердің бейнелері Шайтанның айлакерлік құралы арқылы көрінетін болады, әрі көптеген адамдар өтірікті сүйіп, оны жасайтынмен байланысқа түседі. Мен халқымызды ескертемін: дәл арамыздың ішінен кейбіреулер сенімнен тайып, азғырушы рухтар мен жындардың ілімдеріне құлақ асады, солар арқылы ақиқатқа жала жабылатын болады». Battle Creek Letters, 123–125.

All the prophets, including Isaiah and Sister White are identifying the last days. In these days the leaders of Adventism “are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.” Sister White sets forth a prediction when she says, “When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.” The leadership of Adventism will become as men who have lost their minds, at the point in the history of the last days when their drunkenness is revealed to be “the secret workings of evil spirits.”

Ишаяны және Уайт қарындасты қоса алғанда, барлық пайғамбарлар соңғы күндерді айқындап көрсетуде. Осы күндерде адвентизм жетекшілері «азғырушы рухтарға және жындардың ілімдеріне құлақ асып, анық түрде Шайтанның жағында» тұр. Уайт қарындас мынадай сөздермен бір алдын ала айтылған пайымды баяндайды: «Осы спиритизмдік алдаулар өздерінің шын мәнінде не екені—зұлым рухтардың жасырын әрекеттері—екені әшкереленген кезде, оларға қатысқан адамдар ақыл-есінен айырылған жандардай болады». Адвентизмнің жетекшілігі, олардың мас күйі «зұлым рухтардың жасырын әрекеттері» екені әшкереленетін соңғы күндер тарихының дәл сол кезеңінде, ақыл-есінен айырылған жандардай болады.

There is an unsealing of the work of the scornful men that rule the people in Jerusalem in the last days. That unsealing was illustrated in Miller’s dream, when Miller prayed and then there was a door opened. It takes place just before he closed his eyes for a moment, identifying the very end of the sealing process of the one hundred and forty-four thousand. The opening of a door identifies a change of dispensations, and at that point the Laodicean movement of the third angel transitions into the Philadelphian movement of the third angel.

Соңғы күндерде Иерусалимдегі халыққа билік жүргізетін мазақ етуші адамдардың ісінің ашылуы бар. Сол ашылу Миллердің түсінде бейнеленді: Миллер дұға еткенде, содан кейін бір есік ашылды. Бұл оның көзін бір сәтке жұмғанының дәл алдында жүзеге асады, сол арқылы жүз қырық төрт мыңның мөрлену үдерісінің ең ақырғы шегі көрсетіледі. Есіктің ашылуы кезеңдердің ауысуын білдіреді, және дәл сол сәтте үшінші періштенің Лаодикеялық қозғалысы үшінші періштенің Филадельфиялық қозғалысына өтеді.

In the passage in Isaiah, there is a summary of the evil work of the drunkards of Ephraim, who are the men who “should have stood as faithful guardians.” The summary is expressed as, “‘Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’”

Ишаядағы осы үзіндіде Ефремнің маскүнемдерінің зұлым ісінің қысқаша түйіні берілген; бұлар «адал күзетшілер ретінде тұруға тиіс болған» адамдар. Бұл түйін былайша білдірілген: «Расында, сендердің бәрін төңкеріп жіберулерің қышшының сазындай болып есептеле ме? Өйткені жасалған нәрсе өзін жасаған туралы: “Ол мені жаратқан жоқ”,— дей ме? Немесе қалыпталған нәрсе өзін қалыптастырған туралы: “Оның түсінігі болған жоқ”,— дей ме?»

Miller’s identification of “the daily,” as either the religion of paganism or pagan Rome is ultimately a symbol of Satan, for Satan and pagan Rome are both represented as the dragon.

Миллердің «күнделіктіні» не пұтқа табынушылық діні, не пұтқа табынушы Рим деп айқындауы, түптеп келгенде, Шайтанның нышаны болып табылады, өйткені Шайтан да, пұтқа табынушы Рим де айдаһар ретінде бейнеленген.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> «Осылайша айдаһар, ең алдымен, Шайтанды білдіргенімен, екінші мағынада ол пұтқа табынушы Римнің нышаны болып табылады». The Great Controversy, 439.

Speaking of the men who rule Jerusalem in the last days, Sister White states: “Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable.” In 1901, a leader of Adventism from Germany began to introduce apostate Protestantism’s false view of “the daily” in the book of Daniel. That view identifies that “the daily” represents Christ’s sanctuary work, or some variation of that thought. I say some variation for there have been different emphasis placed upon the falsehood through the history that followed 1901, but those false views always manifest a conclusion that “the daily” represents some type of Christ’s work.

Соңғы күндері Иерусалимге билік жүргізетін адамдар туралы айта отырып, Уайт әпке былай дейді: «Кейбіреулер үстемдік етіп тұрған қараңғылыққа бой алдырып барады да, шындықты теріске шығарып, қателікті қабылдауда. Пайғамбарлық нұсқаған күн жетті. Иса Мәсіх түсінілмейді. Иса Мәсіх олар үшін ертегі ғана». 1901 жылы Германиядан шыққан Адвентизмнің бір жетекшісі Даниял кітабындағы «күн сайынғы» туралы діннен тайған протестантизмнің жалған көзқарасын енгізе бастады. Бұл көзқарас «күн сайынғы» Мәсіхтің киелі орын қызметін немесе сол ойдың қандай да бір түрленуін білдіреді деп таниды. «Қандай да бір түрленуі» деп айтуымның себебі — 1901 жылдан кейінгі тарих барысында осы жалғандыққа түрліше екпін беріліп келді, бірақ сол жалған көзқарастардың бәрі де әрдайым «күн сайынғы» Мәсіхтің қызметінің қандай да бір түрін білдіреді деген қорытындыны көрсетеді.

The jewel that was the doctrine of “the daily,” which Miller identified as a satanic symbol, in the Adventism of the last days, is a symbol of Christ. When introduced in 1901, very few accepted the view that “the daily” was a symbol of Christ, and not a symbol of Satan, but by the 1930’s the jewel of the doctrine of “the daily,” which Miller had dug out of the vein of truth found in 2 Thessalonians, chapter two, was rejected as had the “seven times” of Leviticus twenty-six been rejected in 1863. Somewhere in the history of 1863 unto the 1930’s Adventism had changed leaders, without recognizing it.

Соңғы күндердегі адвентизмде Миллер шайтандық рәміз деп таныған «күнделікті» туралы ілім болып табылатын асыл қазына Мәсіхтің рәмізі саналады. Бұл көзқарас 1901 жылы енгізілген кезде, «күнделікті» Шайтанның рәмізі емес, Мәсіхтің рәмізі деген ұстанымды өте аз адам қабылдады; бірақ 1930-жылдарға қарай Миллер 2 Салониқалықтарға, екінші тарауда табылған ақиқаттың тамырынан қазып алған «күнделікті» туралы ілімнің сол асыл қазынасы, дәл Леуіліктер жиырма алтыдағы «жеті уақыттың» 1863 жылы теріске шығарылғаны сияқты, теріске шығарылды. 1863 жылдан 1930-жылдарға дейінгі тарихтың бір кезеңінде адвентизм мұны аңғармастан өз жетекшілерін ауыстырып қойған еді.

> “Brethren, I see your peril, and again I ask, Do you who err make any effort to correct the wrong? Souls may be stumbling along, walking in darkness, because you have not made straight paths for your feet. If you are in positions of trust, I appeal the more earnestly to you, for your own souls’ sake and for the sake of those who look to you as guides, repent before God for every mistake made, and confess your error.

> «Бауырластар, мен сендердің қауіп-қатерлеріңді көріп тұрмын, әрі тағы да сұраймын: адасатын сендер қателікті түзетуге қандай да бір күш салып жүрсіңдер ме? Жандар сендердің аяқтарың үшін түзу жолдар жасамағандарыңның салдарынан сүрініп, қараңғылықта жүріп бара жатқан болуы мүмкін. Егер сендер сеніп тапсырылған қызмет орындарында болсаңдар, өз жандарың үшін де, сендерге жетекші ретінде қарайтындардың игілігі үшін де, Құдайдың алдында жасалған әрбір қателік үшін тәубеге келіп, өз қателіктеріңді мойындауларыңды барынша жалбарынып өтінемін.»

> “If you indulge stubbornness of heart, and through pride and self-righteousness do not confess your faults, you will be left subject to Satan’s temptations. If when the Lord reveals your errors you do not repent or make confession, his providence will bring you over the ground again and again. You will be left to make mistakes of a similar character, you will continue to lack wisdom, and will call sin righteousness, and righteousness sin. The multitude of deceptions that will prevail in these last days will encircle you, and you will change leaders, and not know that you have done so.” Review and Herald, December 16, 1890.

> «Егер сен жүректің қасарысуына ерік беріп, тәкаппарлық пен өзін-өзі ақтау арқылы өз қателіктеріңді мойындамасаң, Шайтанның азғыруларына тәуелді күйде қаласың. Егер Жаратқан Ие сенің қателіктеріңді ашып көрсеткенде, сен тәубеге келмей, мойындау жасамасаң, Оның қамқорлықпен жүргізетін құдіреті сені сол жерден қайта-қайта өткізеді. Саған сондай сипаттағы қателіктер жасауға жол беріледі, сен даналықтан айырылған күйіңде қала бересің, әрі күнәні әділдік, ал әділдікті күнә деп атайтын боласың. Осы соңғы күндерде үстемдік ететін алдаулардың көптігі сені жан-жағыңнан қоршап алады, сонда сен басшыларды ауыстырасың, бірақ мұны істегеніңді өзің де білмейсің.» Review and Herald, December 16, 1890.

The scornful men that rule over the people of Jerusalem, who are men “in positions of trust,” will “call sin righteousness and righteousness sin,” and “Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’” In the progressive rebellion over the four generations of Adventism, those who are positions of trust change leaders, and don’t know it. They do not know it, for they progressively and consistently rejected evidence of their errors. In that progressive rebellion “the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid.”

Иерусалим халқының үстінен билік жүргізетін, “сенім жүктелген орындарда” отырған келемеждеуші адамдар “күнәні әділдік, ал әділдікті күнә” деп атайтын болады, әрі: “Шынында, сендердің бәрін төңкеріп тастауларың құмырашының балшығындай бағаланбақ; өйткені жасалған нәрсе өзін жасаған туралы: Ол мені жасаған жоқ,— дей ме? Немесе қалыпталған нәрсе өзін қалыптастырған туралы: Оның түсінігі болмады,— дей ме?” Адвентизмнің төрт ұрпағы бойындағы үдемелі бүлікте сенім жүктелген орындарда отырғандар басшыларын өзгертеді, бірақ мұны өздері білмейді. Олар мұны білмейді, өйткені өз қателіктерінің айғақтарын олар біртіндеп әрі табанды түрде теріске қақты. Сол үдемелі бүлікте “олардың дана адамдарының даналығы жойылады, әрі парасаттыларының түсінігі жасырын болады.”

They will turn things upside down, and call sin righteousness and righteousness sin. The symbol of this rebellion is the doctrine of “the daily,” which for Miller was a satanic symbol, and which Adventism today identifies as a symbol of Christ. What once was the anchor that established the framework of William Miller’s prophetic applications, is now become a symbol of the drunkenness of the scornful men that rule over the people of Jerusalem. The symbolism associated with “the daily,” in the book of Daniel shone bright as the sun when recognized in Miller’s casket at the beginning of Adventism, but in the last days that truth shines ten times brighter, for the number ten is a symbol of a test, and for ancient Israel the tenth test was the final test.

Олар бәрін асты-үстіне айналдырып, күнәні әділдік, ал әділдікті күнә деп атайды. Бұл бүліктің нышаны — «күнделікті» туралы ілім; Миллер үшін ол шайтандық нышан болған, ал бүгінгі Адвентизм оны Мәсіхтің нышаны деп таниды. Бір кезде Уильям Миллердің пайғамбарлық қолдануларының құрылымын орнықтырған тірек болған нәрсе, енді Иерусалим халқының үстінен билік жүргізетін келемеждеуші адамдардың масайрауының нышанына айналды. Даниял кітабындағы «күнделіктіге» қатысты нышандық мағына Адвентизмнің басында Миллердің табытында танылған кезде күндей жарқырап тұрған еді, бірақ соңғы күндері сол ақиқат он есе жарығырақ нұр шашады, өйткені он саны сынақтың нышаны болып табылады, ал ежелгі Исраил үшін оныншы сынақ соңғы сынақ болды.

Modern Pharisees have “attributed” “the works of Christ” “to satanic agencies” identifying paganism as “the holy power of God.”

Қазіргі заманғы парызшылдар «Мәсіхтің істерін» «шайтандық күштердің әрекетіне» «жатқызды», сөйтіп пұтқа табынушылықты «Құдайдың киелі күші» деп таныды.

> “The Pharisees sinned against the Holy Ghost. Their talent of speech was used to abuse the world’s Redeemer, and the recording angel wrote their words in the books of heaven. They attributed to satanic agencies the holy power of God, manifested in the works of Christ. They could not evade His wonderful works, or attribute them to natural causes, so they said, ‘They are the works of the devil.’ In unbelief they spoke of the Son of God as a human being. The works of healing done before them, works which no man had done or could do, were a manifestation of the power of God, but they charged Christ with being in league with hell. Stubborn, sullen, ironhearted, they determined to close their eyes to all evidence, and thus they committed the unpardonable sin.” Manuscript Releases, volume 4, 360.

> «Парызшылдар Киелі Рухқа қарсы күнә жасады. Олардың шешендік дарыны дүниенің Құтқарушысын қорлауға жұмсалды, ал жазып отыратын періште олардың сөздерін көктегі кітаптарға тіркеді. Олар Мәсіхтің істерінде көрінген Құдайдың киелі құдіретін шайтандық күштердің іс-әрекетіне теліді. Олар Оның ғажайып істерін жоққа шығара да алмады, оларды табиғи себептерге де жатқыза алмады, сондықтан: “Бұлар — шайтанның істері”,— деді. Сенімсіздікте олар Құдай Ұлын адам баласы ретінде сөз етті. Олардың көз алдында жасалған шипа беру істері — ешбір адам істемеген де, істей де алмайтын істер — Құдай құдіретінің көрінісі еді, бірақ олар Мәсіхті тозақпен ауыз жаласқан деп айыптады. Қасарысқан, тұйық, теміржүрек болып, олар барлық айғаққа көздерін жұмуды ұйғарды, сөйтіп кешірілмейтін күнәні жасады». Manuscript Releases, 4-том, 360.

We will continue our consideration of the increase of knowledge, that was unsealed in the movement of the first angel, in the next article.

Келесі мақалада біз бірінші періштенің қозғалысында мөрі ашылған білімнің артуын қарастыруды жалғастырамыз.

Back to Articles