Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number One

Жоел кітабы және Лаодикеялық Жетінші күн адвентист шіркеуі — Бірінші бөлім

Testing Present Truth

Қазіргі ақиқатты сынау

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “There are in the Scriptures some things which are hard to be understood and which, according to the language of Peter, the unlearned and unstable wrest unto their own destruction. We may not, in this life, be able to explain the meaning of every passage of Scripture; but there are no vital points of practical truth that will be clouded in mystery. When the time shall come, in the providence of God, for the world to be tested upon the truth for that time, minds will be exercised by His Spirit to search the Scriptures, even with fasting and with prayer, until link after link is searched out and united in a perfect chain. Every fact which immediately concerns the salvation of souls will be made so clear that none need err or walk in darkness.

> «Жазбаларда түсінуге қиын кейбір нәрселер бар, әрі Петірдің сөзіне сай, білімсіздер мен тұрақсыздар оларды өздерінің құрдымға кетуі үшін бұрмалап жібереді. Бұл өмірде біз Жазбаның әрбір үзіндісінің мағынасын түсіндіре алмауымыз мүмкін; бірақ практикалық ақиқаттың өмірлік маңызды бірде-бір тармағы құпия тұманымен көмкеріліп қалмайды. Құдайдың қамқорлықты басшылығымен, сол уақытқа арналған ақиқат бойынша дүниенің сыналатын мезгілі келгенде, адамдардың ақыл-ойы Оның Рухымен қозғалып, Жазбаларды, тіпті оразамен және дұғамен, зерттейтін болады, ақырында буын үстіне буын табылып, мінсіз бір тізбекке біріктірілгенше. Жандардың құтқарылуына тікелей қатысты әрбір дерек соншалық айқын етіледі, сондықтан ешкімнің қателесуіне де, қараңғылықта жүруіне де қажеттілік болмайды.»

> “As we have followed down the chain of prophecy, revealed truth for our time has been clearly seen and explained. We are accountable for the privileges that we enjoy and for the light that shines upon our pathway. Those who lived in past generations were accountable for the light which was permitted to shine upon them. Their minds were exercised in regard to different points of Scripture which tested them. But they did not understand the truths which we do. They were not responsible for the light which they did not have. They had the Bible, as we have; but the time for the unfolding of special truth in relation to the closing scenes of this earth’s history is during the last generations that shall live upon the earth.

> «Біз пайғамбарлық тізбегін қадағалап келгенімізде, біздің уақытымызға арналған ашылған ақиқат айқын көрініп, түсіндірілді. Біз өзіміз иеленіп отырған артықшылықтар үшін және жолымызға нұр төгіп тұрған жарық үшін жауаптымыз. Өткен ұрпақтарда өмір сүргендер өздеріне түсуіне рұқсат етілген жарық үшін жауапты болды. Олардың ой-санасы Жазбаның оларды сынаған әртүрлі тармақтарына қатысты жаттықтырылды. Бірақ олар біздің түсінетін ақиқаттарды түсінген жоқ. Олар өздерінде болмаған жарық үшін жауапты емес еді. Оларда да, біздегідей, Киелі кітап болды; бірақ жер тарихының соңғы көріністеріне қатысты ерекше ақиқаттың ашылатын уақыты — жерде өмір сүретін соңғы ұрпақтардың дәуірі.»

> “Special truths have been adapted to the conditions of the generations as they have existed. The present truth, which is a test to the people of this generation, was not a test to the people of generations far back. If the light which now shines upon us in regard to the Sabbath of the fourth commandment had been given to the generations in the past, God would have held them accountable for that light.” Testimonies, volume 2, 692, 693.

> «Айрықша ақиқаттар әрбір ұрпақтың өз дәуіріндегі жағдайларына бейімделіп берілді. Осы ұрпақ адамдары үшін сынақ болып тұрған қазіргі ақиқат, әлдеқашан өткен ұрпақтардың адамдары үшін сынақ болған жоқ. Егер қазір бізге төртінші өсиеттегі сенбіге қатысты жарқырап тұрған нұр өткен ұрпақтарға берілген болса, Құдай оларды сол нұр үшін жауапты етер еді». Testimonies, 2-том, 692, 693.

## New and Old

Жаңа және Ескі

> “In every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation. The old truths are all essential; new truth is not independent of the old, but an unfolding of it. It is only as the old truths are understood that we can comprehend the new. When Christ desired to open to His disciples the truth of His resurrection, He began ‘at Moses and all the prophets’ and ‘expounded unto them in all the scriptures the things concerning Himself.’ Luke 24:27. But it is the light which shines in the fresh unfolding of truth that glorifies the old. He who rejects or neglects the new does not really possess the old. For him it loses its vital power and becomes but a lifeless form.

> «Әрбір дәуірде ақиқаттың жаңа бір ашылуы, сол ұрпақтың адамдарына арналған Құдайдың хабары болады. Ескі ақиқаттардың бәрі де аса маңызды; жаңа ақиқат ескіден тәуелсіз емес, қайта соның ашылып, айқындала түсуі. Жаңа ақиқатты біз ескі ақиқаттар түсінілген жағдайда ғана ұғына аламыз. Мәсіх Өзінің қайта тірілуі туралы ақиқатты шәкірттеріне ашып беруді қалағанда, “Мұсадан және барлық пайғамбарлардан” бастап, “бүкіл Жазбалардағы Өзіне қатыстыны оларға түсіндіріп берді”. Лұқа 24:27. Бірақ ескіні ұлықтайтын нәрсе — ақиқаттың жаңаша ашылуында жарқырайтын нұр. Жаңаны қабылдамайтын не елемейтін адам, шын мәнінде, ескіні де иеленбейді. Ол үшін ескі ақиқат өмірлік күшінен айырылады да, тек жансыз бір қалыпқа айналады.»

> “There are those who profess to believe and to teach the truths of the Old Testament, while they reject the New. But in refusing to receive the teachings of Christ, they show that they do not believe that which patriarchs and prophets have spoken. ‘Had ye believed Moses,’ Christ said, ‘ye would have believed Me; for he wrote of Me.’ John 5:46. Hence there is no real power in their teaching of even the Old Testament.

> «Ескі Өсиеттің ақиқаттарына сенетінін әрі оларды үйрететінін мәлімдейтіндер бар, бірақ олар Жаңа Өсиетті теріске шығарады. Алайда Мәсіхтің тәлімдерін қабылдаудан бас тарту арқылы олар ата-бабалар мен пайғамбарлардың айтқандарына сенбейтіндерін көрсетеді. “Егер сендер Мұсаға сенген болсаңдар,” — деді Мәсіх, — “Маған да сенер едіңдер; өйткені ол Мен туралы жазды”. Жохан 5:46. Сондықтан олардың тіпті Ескі Өсиетті үйретуінде де шынайы күш жоқ.»

> “Many who claim to believe and to teach the gospel are in a similar error. They set aside the Old Testament Scriptures, of which Christ declared, ‘They are they which testify of Me.’ John 5:39. In rejecting the Old, they virtually reject the New; for both are parts of an inseparable whole. No man can rightly present the law of God without the gospel, or the gospel without the law. The law is the gospel embodied, and the gospel is the law unfolded. The law is the root, the gospel is the fragrant blossom and fruit which it bears.

> «Ізгі хабарға сенетінін және оны үйрететінін мәлімдейтіндердің көпшілігі де соған ұқсас қателікке ұрынады. Олар Мәсіх: “Олар Мен туралы куәлік ететін солар”,— деп айтқан Ескі өсиет Жазбаларын бір жаққа ысырып қояды. Жохан 5:39. Ескіні теріске шығару арқылы олар, шын мәнінде, Жаңаны да теріске шығарады; өйткені екеуі де ажырамас біртұтас бүтіннің бөліктері. Құдайдың заңын Ізгі хабарсыз да, Ізгі хабарды заңсыз да ешбір адам дұрыс түрде баяндай алмайды. Заң — іске асқан Ізгі хабар, ал Ізгі хабар — ашып көрсетілген заң. Заң — тамыр, ал Ізгі хабар — сол тамыр тудырған хош иісті гүл мен жеміс.»

> “The Old Testament sheds light upon the New, and the New upon the Old. Each is a revelation of the glory of God in Christ. Both present truths that will continually reveal new depths of meaning to the earnest seeker.” Christ’s Object Lessons, 128.

> «Ескі Өсиет Жаңа Өсиетке жарық түсіреді, ал Жаңа Өсиет Ескі Өсиетке. Екеуі де Мәсіхтегі Құдай даңқының аяны болып табылады. Екеуі де шын ықыласпен ізденушіге мағынаның жаңа тереңдіктерін үздіксіз ашып отыратын ақиқаттарды ұсынады». Christ’s Object Lessons, 128.

Present truth is by definition the “revealed truth” for a specific period of time that is “clearly seen and explained.” The generation living at the time when “present truth” is revealed are held “accountable” to accept that truth or die. The combined truths which make up the “present testing truth” for “this generation,” are represented in “the unfolding of special” truths “in relation to the closing scenes of this earth’s history.” Truth, and therefore “present truth” is typified by the New Testament in relation to the Old Testament. Truth is established upon two witnesses and truth has a beginning and an end, a literal and a spiritual, an ancient and a modern, an alpha and an omega, a first and a last.

Қазіргі ақиқат, анықтамасы бойынша, белгілі бір уақыт кезеңі үшін «айқын көрініп, түсіндірілген» «ашылған ақиқат» болып табылады. «Қазіргі ақиқат» ашылатын уақытта өмір сүріп жатқан ұрпақ сол ақиқатты қабылдауға немесе қаза табуға «жауапты» болып саналады. «Осы ұрпақ» үшін «қазіргі сынаушы ақиқатты» құрайтын біріккен ақиқаттар «осы жер тарихының соңғы көріністеріне қатысты» «ерекше» ақиқаттардың «ашыла түсуімен» бейнеленеді. Ақиқат, демек «қазіргі ақиқат» та, Жаңа Өсиеттің Ескі Өсиетке қатысты қатынасы арқылы алдын ала бейнеленген. Ақиқат екі куәгердің негізінде орнығады, әрі ақиқаттың басы мен соңы, тура мағынасы мен рухани мағынасы, ежелгісі мен қазіргісі, альфасы мен омегасы, біріншісі мен соңғысы бар.

The Millerite foundation of the first angel’s message is the “old” in relation to the “present truth” message of the third angel. Those who are “rejecting the Old,” “virtually reject the New” for both are parts of an inseparable whole.”

Бірінші періштенің хабарының миллершіл негізі үшінші періштенің «қазіргі шындық» хабарына қатысты «ескі» болып табылады. «Ескіні қабылдамайтындар» «Жаңаны да іс жүзінде қабылдамайды», өйткені екеуі де ажырамас тұтастықтың бөліктері болып табылады.

> “I saw the necessity of the messengers, especially, watching and checking all fanaticism wherever they might see it rise. Satan is pressing in on every side, and unless we watch for him, and have our eyes open to his devices and snares, and have on the whole armor of God, the fiery darts of the wicked will hit us. There are many precious truths contained in the Word of God, but it is ‘present truth’ that the flock needs now. I have seen the danger of the messengers running off from the important points of present truth, to dwell upon subjects that are not calculated to unite the flock and sanctify the soul. Satan will here take every possible advantage to injure the cause.

> «Мен хабаршылардың, әсіресе, қай жерде бой көтерсе де, бүкіл фанатизмді бақылап, тексеріп отыруының қажеттілігін көрдім. Шайтан әр тараптан қыспаққа алып тұр; егер біз одан сақтанбасақ, оның айла-тәсілдері мен тұзақтарына көзіміз ашық болмаса және Құдайдың бүкіл қару-жарағын кимесек, онда зұлымның отты жебелері бізге тиеді. Құдай Сөзінде көптеген қымбат ақиқаттар бар, бірақ отарға қазір қажеті — “осы шақтағы ақиқат”. Мен хабаршылардың осы шақтағы ақиқаттың маңызды тармақтарынан ауытқып, отарды біріктіруге де, жанды қасиеттеуге де жеткізбейтін тақырыптарға аялдап қалуының қауіпті екенін көрдім. Шайтан бұл арада іске зиян келтіру үшін мүмкін болған әрбір артықшылықты пайдаланады.»

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> «Алайда киелі орын, 2300 күнмен байланысты, сондай-ақ Құдайдың өсиеттері мен Исаға деген сенім секілді тақырыптар өткен Адвент қозғалысын түсіндіріп, қазіргі ұстанымымыздың қандай екенін көрсетуге, күмәнданушылардың сенімін бекітуге және даңқты болашаққа айқын сенімділік беруге әбден лайық. Мен талай рет көргенімдей, хабаршылар ерекше тоқталуға тиіс негізгі тақырыптар осылар еді». Early Writings, 63.

The “sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus” are the key to explain the “past Advent movement” of the Millerites and in so doing, to explain “perfectly” “what our present position is.” Those who are “doubting” the “past Advent movement,” are “doubting” what gives “certainty to the glorious future.” What gives certainty to the future is the past.

«2300 күнмен, Құдайдың өсиеттерімен және Исаның сенімімен байланысты киелі орын» — миллериттердің «өткен Адвент қозғалысын» түсіндірудің және сол арқылы «қазіргі ұстанымымыздың қандай екенін» «толықтай» түсіндірудің кілті. «Өткен Адвент қозғалысына» «күмәнданатындар», «даңқты болашаққа» «сенімділік беретін нәрсеге» «күмәндануда». Болашаққа сенімділік беретін — өткен шақ.

The book of Joel is a message of present testing truth. This is confirmed by multiple witnesses. Joel is identified as “present truth” by the Spirit of Prophecy, which according to John in the book of Revelation is the testimony of Jesus.

Жоел кітабы — қазіргі сынақ ақиқаты туралы хабар. Мұны көптеген куәліктер растайды. Аян кітабындағы Жоханның айтуынша, пайғамбарлық Рухы — Иса туралы куәлік; сол Рух Жоелді «қазіргі ақиқат» деп айқындайды.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Revelation 1:1, 2.

> Иса Мәсіхтің Аяны: Құдай оны оған Өз құлдарына жуық арада болуы тиіс нәрселерді көрсету үшін берді; әрі ол мұны Өз періштесін жіберіп, оны Өз құлы Жоханға белгілер арқылы білдірді. Ол Құдай сөзін, Иса Мәсіхтің куәлігін және көргендерінің бәрін куәландырды. Аян 1:1, 2.

The “testimony” of John (which he bore “record of”), was portrayed in three parts. He recorded the “word of God,” the “testimony of Jesus” and the “things that he saw.” In the first two verses of Revelation, John represents one who has been given the gift of the “spirit of prophecy.” That gift includes a special revelation of God’s Word, and it also includes special revelations conveyed to the prophet through the words of Christ; (either by Christ directly or through his angelic representatives) and the gift also includes truth presented through the medium of dreams and visions. The spirit of prophecy is the testimony of Christ which is conveyed to the prophet and it bears the same authority as if an angel or Christ spoke the words.

Жоханның “куәлігі” (ол “куәлік еткен” нәрсе) үш бөлікте бейнеленген. Ол “Құдай сөзін”, “Иса Мәсіхтің куәлігін” және “көргендерін” жазып қалдырды. Аян кітабының алғашқы екі аятында Жоханға “пайғамбарлық рухы” сыйы берілген жан ретінде көрсетіледі. Бұл сый Құдай Сөзінің ерекше аянын қамтиды, сондай-ақ ол пайғамбарға Мәсіхтің сөздері арқылы жеткізілетін ерекше аяндарды да қамтиды; (не тікелей Мәсіхтің Өзі арқылы, не Оның періштелік өкілдері арқылы) және бұл сый сондай-ақ түс пен аяндар құралы арқылы берілетін ақиқатты да қамтиды. Пайғамбарлық рухы — пайғамбарға жеткізілетін Мәсіхтің куәлігі, және ол сөздерді періште немесе Мәсіхтің Өзі айтқандай, дәл сондай билікке ие.

> And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

> Сонда мен оған тағзым ету үшін аяғына жығылдым. Бірақ ол маған: «Бұлай етпе! Мен — сенің және Иса туралы куәлігі бар бауырларыңның бірге қызмет етушісімін. Құдайға ғибадат ет! Өйткені Иса туралы куәлік — пайғамбарлық рухы», — деді. Аян 19:10.

Gabriel identifies that he is a fellowservant with John, and he is not to be worshipped. Gabriel also identifies that the “brethren” that are represented by John “have the testimony of Jesus,” which is the “spirit of prophecy.” The “brethren” which John represents are the one hundred and forty-four thousand, and the brethren all have the “spirit of prophecy.”

Ғабриел өзінің Жоханмен бірге қызмет етуші екенін және өзіне ғибадат етілмеуге тиіс екенін білдіреді. Сондай-ақ Ғабриел Жохан бейнелейтін «бауырластардың» «Иса туралы куәлігі» бар екенін айқындайды, ал бұл — «пайғамбарлық рухы». Жохан бейнелейтін «бауырластар» — жүз қырық төрт мың, және сол бауырластардың бәрінде де «пайғамбарлық рухы» бар.

> “And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper. 2 Chronicles 20:20.

> «Олар таңертең ерте тұрып, Текоа шөліне қарай аттанды; олар жолға шыққанда, Жосафат тұрып былай деді: “Мені тыңдаңдар, ей, Яһуда және Иерусалим тұрғындары; Құдайларың Жаратқан Иеге сеніңдер, сонда берік орнығасыңдар; Оның пайғамбарларына сеніңдер, сонда өркендейсіңдер”. 2 Шежірелер 20:20.»

> “‘Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.’

> “‘Құдайларың Жаратқан Иеге сеніңдер, сонда орнығасыңдар; Оның пайғамбарларына сеніңдер, сонда өркендейсіңдер.’”

> “Isaiah 8:20. ‘To the law and to the testimony; if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’ Two texts are here set before God’s people: two conditions for success. The law spoken by Jehovah himself, and the spirit of prophecy, are the two sources of wisdom to guide His people in every experience. Deuteronomy 4:6. ‘This is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, who shall say, Surely this great nation is a wise and understanding people.’

> «Ишая 8:20. “Заңға және куәлікке! Егер олар осы сөзге сай сөйлемесе, онда оларда нұр жоқ болғаны”. Мұнда Құдай халқының алдына екі мәтін қойылған: табысқа жетудің екі шарты. Ехобаның Өзі айтқан заң және пайғамбарлық рухы — Оның халқын әрбір тәжірибеде жетелеуге арналған даналықтың екі қайнар көзі. Заңды қайталау 4:6. “Бұл халықтардың көз алдында сендердің даналықтарың мен парасаттарың болады; олар: ‘Шынында, осы ұлы халық — дана да парасатты халық’,— дейді”».

> “The law of God and the Spirit of Prophecy go hand in hand to guide and counsel the church, and whenever the church has recognized this by obeying His law, the spirit of prophecy has been sent to guide her in the way of truth.

> «Құдайдың заңы мен Пайғамбарлық рухы қауымды жетелеп, ақыл-кеңес беру үшін қатар жүреді, әрі қауым мұны Оның заңына мойынсұну арқылы мойындаған сайын, оны ақиқат жолымен жетелеу үшін пайғамбарлық рухы жіберіліп отырды.

> “Revelation 12:17. ‘And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’ This prophecy points out clearly that the remnant church will acknowledge God in His law and will have the prophetic gift. Obedience to the law of God, and the spirit of prophecy has always distinguished the true people of God, and the test is usually given on present manifestations.

> «Аян 12:17. “Сонда айдаһар әйелге қаһарланып, оның ұрпағының қалдығымен — Құдайдың өсиеттерін сақтап, Иса Мәсіхтің куәлігіне ие болғандармен — соғысуға кетті.” Бұл пайғамбарлық қалдық қауымның Құдайды Оның заңында мойындайтынын және пайғамбарлық сыйына ие болатынын анық көрсетеді. Құдай заңының бұйрықтарына мойынсұну және пайғамбарлық рухы әрдайым Құдайдың шынайы халқын айқындап келген, ал сынақ әдетте қазіргі көріністерге байланысты беріледі.»

> “In Jeremiah’s day the people had no question about the message of Moses, Elijah, or Elisha, but they did question and put aside the message sent of God to Jeremiah until its force and power was wasted and there was no remedy but for God to carry them away into captivity.

> Еремияның күндерінде халық Мұсаның, Ілиястың не Елішенің хабары жөнінде еш күмәнданған жоқ, бірақ Құдайдың Еремияға жіберген хабарына күмәнданып, оны ысырып тастады; ақырында оның күші мен қуаты зая кетіп, Құдайдың оларды тұтқындыққа алып кетуінен басқа ешбір шара қалмады.

> “Likewise in the days of Christ the people had learned that Jeremiah’s message was true, and they persuaded themselves to believe that if they had lived in the days of their fathers they would have accepted his message, but at the same time they were rejecting Christ’s message, of whom all the prophets had written.

> «Сол сияқты, Мәсіхтің күндерінде де халық Еремияның хабарының шынайы екенін түсінген еді, әрі өздерін: егер әкелерінің заманында өмір сүргенде, оның хабарын қабылдар едік, — деп сендірді; бірақ сол мезетте олар барлық пайғамбарлар жазған Мәсіхтің хабарын қабылдамай жатқан болатын.

> “As the third angel’s message arose in the world, which is to reveal the law of God to the church in its fullness and power, the prophetic gift was also immediately restored. This gift has acted a very prominent part in the development and carrying forward of this message.

> «Үшінші періштенің хабарламасы дүниеде көтеріліп, Құдай заңының шіркеуге оның толықтығы мен құдіретінде ашылуы тиіс болған кезде, пайғамбарлық дарын да сол сәтте-ақ қайта қалпына келтірілді. Бұл дарын осы хабарламаның дамуы мен оның ілгері жылжытылуында өте көрнекті рөл атқарды. »

> “As differences of opinion have arisen in reference to interpretations of Scriptures and methods of labor, calculated to unsettle the faith of believers in the message and lead to disunion in the work, the spirit of prophecy has always thrown light on the situation. It has always brought union of thought and harmony of action to the body of believers. In every crisis that has arisen in the development of the message and the growth of the work, those who have stood firmly by the law of God and the light of the Spirit of prophecy have triumphed and the work has prospered in their hands.” Loma Linda Messages, 33, 34.

> «Қасиетті Жазбаларды түсіндіруге және қызмет ету әдістеріне қатысты пікір қайшылықтары туындап, солар хабарға сенушілердің сенімін шайқалтуға және іске жік салуға бейім болған кезде, пайғамбарлық рухы әрдайым жағдайға жарық түсіріп отырды. Ол әрдайым сенушілер қауымына ой бірлігін және іс-әрекет үйлесімін әкелді. Хабардың дамуы мен істің өсуі барысында туған әрбір дағдарыста Құдай заңы мен пайғамбарлық рухының нұрына берік тұрғандар жеңіске жетті, әрі іс олардың қолында өркендеді». Loma Linda Messages, 33, 34.

The book of Joel is directly identified as “present truth” within the Spirit of Prophecy, which according to John in the book of Revelation is the testimony of Jesus. It is also endorsed directly within the Word of God. Both the Bible and Spirit of Prophecy directly apply the book of Joel to the last days.

Жоел кітабы Пайғамбарлық Рухында «осы шақтағы ақиқат» ретінде тікелей айқындалады, ал бұл, Аян кітабындағы Жоханның айтуынша, Исаның куәлігі болып табылады. Ол сондай-ақ Құдай Сөзінің өзінде де тікелей расталған. Киелі кітап та, Пайғамбарлық Рухы да Жоел кітабын ақырғы күндерге тікелей қатысты қолданады.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. …

> «Ежелгі пайғамбарлардың әрқайсысы өз заманы үшін айтқанынан гөрі біздің заманымыз үшін көбірек айтты, сондықтан олардың пайғамбарлықтары біз үшін күшінде. “Ал мұның бәрі оларға өнеге ретінде болды, әрі дүниенің ақыры жеткен бізге ескерту болсын деп жазылды” (1 Қорынттықтарға 10:11). “Оларға бұл қызметтің өздері үшін емес, біздер үшін екені ашылды; сол нәрселер енді көктен жіберілген Киелі Рух арқылы сендерге Ізгі хабарды уағыздағандар арқылы сендерге жария етілді; сол нәрселерге періштелер де үңіліп қарауды аңсайды” (1 Петір 1:12). …»

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “Киелі кітап өз қазыналарын осы соңғы ұрпақ үшін жинақтап, бір арнаға тоғыстырды. Ескі Өсиет тарихындағы барлық ұлы оқиғалар мен салтанатты істер соңғы осы күндері шіркеуде қайталанып келді және қайталануда.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

The prophecy of Joel is “in force” “upon” those “whom the ends of the world are come.” “In force” is simply emphasizing that “present truth” is always a test, and those who fail the test are represented by such biblical characters as Judas.

Жоелдің пайғамбарлығы «дүниенің ақыры жеткен» адамдарға қатысты «қолданыста». «Қолданыста» деген сөз жай ғана «осы шақтағы ақиқаттың» әрдайым сынақ екенін, ал сол сынақтан өте алмағандардың Яһуда сияқты Киелі кітап кейіпкерлері арқылы бейнеленетінін айқындайды.

> “Lesson after lesson fell unheeded on the ears of Judas. How many today follow in his steps. In the light of God’s law, selfish men see their evil characters, but fail to make the required reformation, and go on from one state of sin to another.

> «Сабақ үстіне сабақ Яһуданың құлағына жеткенімен, ескерусіз қалды. Бүгінде оның ізімен қаншама адам жүруде. Құдай заңының нұры астында өзімшіл адамдар өздерінің зұлым мінез-құлқын көреді, бірақ талап етілетін түзелуді жүзеге асырмай, күнәнің бір күйінен екіншісіне өтіп жүре береді. »

> “The lessons of Christ are applicable to our own time and generation. He said, ‘Neither pray I for these alone, but for them also which shall believe on me through their word.’ The same testimony is brought to us in these last days as was brought to Judas. The same lessons which he failed to make practical in his life come to men who hear, and yet make a like failure, because they do not put away their sin.” Review and Herald, March 17, 1891.

> «Мәсіхтің тәлімдері біздің өз уақытымыз бен ұрпағымызға да қатысты. Ол: “Мен тек бұлар үшін ғана емес, олардың сөзі арқылы Маған сенетіндер үшін де сиынамын”,— деді. Яһудаға жеткізілген сол куәлік ақырғы осы күндері бізге де жеткізілуде. Ол өз өмірінде іс жүзінде қолдана алмаған сол сабақтар еститін адамдарға да беріледі, бірақ олар да дәл сол сияқты сәтсіздікке ұшырайды, өйткені олар өз күнәсін тастамайды». Review and Herald, 17 наурыз, 1891.

John throughout the book of Revelation typifies God’s last day people, and in being banished to Patmos John represents those who are persecuted in the Sunday law crisis. He states why he was incarcerated.

Жохан Аян кітабының өн бойында Құдайдың ақырғы күндердегі халқын бейнелейді, ал Патмосқа жер аударылуында Жохан жексенбілік заң дағдарысында қудаланатындарды білдіреді. Ол не себепті қамауға алынғанын айтады.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

> Мен, сендердің бауырластарың әрі қасіретте, Иса Мәсіхтің Патшалығында және төзімінде бірге ортақтас болған Жохан, Құдай сөзі үшін және Иса Мәсіхтің куәлігі үшін Патмос деп аталатын аралда болдым. Аян 1:9.

John was persecuted for the Bible and the Spirit of Prophecy. Why are the one hundred and forty-four thousand persecuted because of the Spirit of Prophecy? The first truth the prophet Joel identifies is the apostasy of the Seventh-day Adventist church. When the apostle Peter identified that Pentecost was a fulfillment of the book of Joel, Peter did so in response to the Jews attacking the manifestation of “tongues.” The Jews, who then typified Seventh-day Adventists in the last days, were arguing that Peter and those proclaiming the message were “drunk.” Seventh-day Adventists will fight against the message of the latter rain as did the Jews of Peter’s time. They do so for those who are proclaiming the “present truth” testing message of the latter rain have the “old” foundational truths, for new truth is always based upon old truth. Jeremiah called for God’s people in the time of the latter rain to walk in the old paths and hearken to the sound of the watchman’s trumpet, but they refuse. The foundational “old” truth message is symbolically represented by the “seven times” of Leviticus twenty-six, which sets forth the covenant relationship in terms of the Sabbath for the land.

Жохан Киелі кітап пен Пайғамбарлық Рухы үшін қудаланды. Неге жүз қырық төрт мың Пайғамбарлық Рухы үшін қудаланады? Жоел пайғамбар айқындайтын алғашқы шындық — Жетінші күн адвентистері шіркеуінің сенімнен тайғандығы. Елші Петір Елуінші күн мейрамының Жоел кітабының орындалуы болғанын айтқанда, мұны яһудилердің «тілдер» көрінісіне шабуыл жасауына жауап ретінде айтты. Сол кезде соңғы күндердегі Жетінші күн адвентистерінің бейнесі болған яһудилер Петір мен хабарды жариялап жүргендерді «мас» деп айыптады. Жетінші күн адвентистері Петір заманындағы яһудилер сияқты соңғы жаңбыр туралы хабарға қарсы күресетін болады. Олар мұны істейді, өйткені соңғы жаңбырдың сынаушы «қазіргі ақиқат» хабарын жариялап жүргендерде іргетастық «ескі» ақиқаттар бар, себебі жаңа ақиқат әрдайым ескі ақиқатқа негізделеді. Еремия соңғы жаңбыр уақытындағы Құдай халқына көне жолдармен жүруге және күзетшінің кернейінің үніне құлақ асуға шақырды, бірақ олар бас тартады. Іргетастық «ескі» ақиқат хабары Мысырдан шығу емес, Леуіліктер жиырма алтыдағы «жеті рет» арқылы рәміздік түрде бейнеленген, ол жер үшін Демалыс күні тұрғысынан келісімдік қатынасты баяндайды.

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

> «Мен тек аты ғана бар шіркеуді және тек аты ғана бар адвентистерді Яһуда сияқты, бізге қарсы шығу үшін олардың ықпалын алу мақсатында, бізді католиктерге сатып кететінін көрдім. Сонда әулиелер католиктерге аз белгілі, көзге түсе бермейтін халық болады; бірақ біздің сеніміміз бен әдет-ғұрыптарымызды білетін шіркеулер мен тек аты ғана бар адвентистер (өйткені олар сенбі күніне бола бізді жек көрді, себебі оны теріске шығара алмады) әулиелерді сатып, оларды халықтың мекемелерін елемейтіндер ретінде католиктерге хабарлап береді; яғни олар сенбі күнін сақтап, жексенбіні елемейді.»

> “Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

> «Сонда католиктер протестанттарға алға шығуды бұйырып, жетінші күннің орнына аптаның бірінші күнін сақтамайтындардың бәрі өлтірілуге тиіс деген жарлық шығарады. Ал саны көп католиктер протестанттардың жағына шығады. Католиктер өз билігін аңның мүсініне береді. Ал протестанттар өздерінен бұрын аналары қалай істеген болса, солай етіп, әулиелерді жою үшін әрекет етеді. Бірақ олардың жарлығы жүзеге асып, нәтижесін берместен бұрын, әулиелер Құдайдың Даусымен құтқарылады». Spalding and Magan, 1, 2.

Twice Sister White identifies the “nominal church” and the “nominal Adventists,” while drawing a distinction between the two “nominal groups” and the “Catholics.” The “nominal church” and the “nominal Adventists,” “hated” those represented by Peter and John “on account of the Sabbath, for they could not refute it.” The nominal church and Catholics cannot “refute” the seventh-day Sabbath truth, and “nominal Adventists” cannot “refute” the “seven times” of Leviticus twenty-six, which is the Sabbath commandment of the land. The nominal church and Catholics cannot “refute” the fact that the seventh-day Sabbath is a “foundational” biblical truth, and “nominal Adventists” cannot “refute” the fact that the “seven times” of Leviticus twenty-six is a “foundational” Millerite truth.

Уайт қарындас екі рет «номинал шіркеуді» және «номинал адвентистерді» атап көрсетеді, әрі осы екі «номинал топты» «католиктерден» айқын ажыратады. «Номинал шіркеу» мен «номинал адвентистер» Петір мен Жохан арқылы бейнеленгендерді «сенбі күніне байланысты жек көрді, өйткені олар оны теріске шығара алмады». Номинал шіркеу мен католиктер жетінші күнгі сенбі туралы ақиқатты «теріске шығара» алмайды, ал «номинал адвентистер» Леуіліктер жиырма алтыншы тараудағы жердің сенбі өсиеті болып табылатын «жеті уақытты» «теріске шығара» алмайды. Номинал шіркеу мен католиктер жетінші күнгі сенбінің Киелі кітаптағы «негіз қалаушы» ақиқат екендігін «теріске шығара» алмайды, ал «номинал адвентистер» Леуіліктер жиырма алтыншы тараудағы «жеті уақыттың» Миллериттік «негіз қалаушы» ақиқат екендігін «теріске шығара» алмайды.

John’s captivity on Patmos represents the one hundred and forty-four thousand who uphold both the Bible and the Spirit of Prophecy, and who are especially persecuted from outside over the seventh-day Sabbath and persecuted from inside over the seventh-year Sabbath for the land. For this reason, John’s testimony of why he was being persecuted in verse nine is followed with verse ten’s Sabbath and the message from the past (“behind”) from the “great voice” as of a “trumpet.”

Жоханның Патмоста тұтқындалуы Киелі кітапты да, Пайғамбарлық Рухын да берік ұстанатын бір жүз қырық төрт мыңды бейнелейді; әрі олар, әсіресе, жетінші күнгі сенбі үшін сырттан қудаланады және жер үшін белгіленген жетінші жылдық сенбіге бола іштен қудаланады. Осы себептен, тоғызыншы аятта Жоханның не үшін қудаланып жүргені туралы куәлігі оныншы аяттағы сенбімен және “керней” секілді “ұлы дауыстан” шыққан өткен шақтағы (“артынан”) хабармен жалғасады.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:9, 10.

> Мен, сендердің бауырларың әрі Иса Мәсіхтің қасіретіне, патшалығына және төзіміне ортақтасушы Жохан, Құдай сөзінің және Иса Мәсіхтің куәлігі үшін Патмос деп аталатын аралда болдым. Мен Иеміздің күнінде Рухта болдым да, артымнан кернейдей қатты бір дауысты естідім. Аян 1:9, 10.

John represents those who at 9/11 heard the trumpet voice of the angel of Revelation eighteen calling for God’s people to return to Jeremiah’s “old paths.” That great voice was also the warning of the seventh trumpet, which is also the third woe.

Жохан 9/11 күні Аянның он сегізінші тарауындағы періштенің кернейдей даусын естіп, Құдай халқын Еремия айтқан «ежелгі жолдарға» қайта оралуға шақырған үндеуді қабылдағандарды бейнелейді. Сол ұлы дауыс сондай-ақ үшінші қасірет болып табылатын жетінші кернейдің ескертуі де еді.

Sister White recorded that the “Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation.” The book of Joel is one of the biblical “treasures” that is present truth in the “last days.” At the time of Pentecost Peter identified that it was the book of Joel that was then being fulfilled. Peter, as with Joel, “spoke less for” the time period of Pentecost than for our “time.” The time period of Pentecost was the early rain for the Christian Dispensation. Pentecost marks the beginning of the Christian Dispensation, and in so doing it illustrates the end of the Christian Dispensation. The end of the Christian Dispensation is the time of the latter rain as typified by Pentecost. Peter is therefore a symbol of God’s people in the end of the Christian Dispensation who identify the fulfillment of the outpouring of the Holy Spirit by employing the book of Joel to do so.

Уайт әпке Киелі кітаптың өз қазыналарын осы соңғы ұрпақ үшін жинақтап, бір арнаға тоғыстырғанын жазды. Жоел кітабы — «соңғы күндерде» осы уақытқа арналған ақиқат болып табылатын Киелі кітаптағы «қазыналардың» бірі. Елуінші күн мейрамы кезінде Петір сол кезде орындалып жатқан кітаптың Жоел кітабы екенін айқындады. Петір де, Жоел сияқты, Елуінші күн мейрамы дәуірі үшін емес, біздің «уақытымыз» үшін көбірек «сөйледі». Елуінші күн мейрамы кезеңі мәсіхшілік кезеңі үшін ерте жаңбыр болды. Елуінші күн мейрамы мәсіхшілік кезеңінің басталуын білдіреді, әрі сол арқылы ол мәсіхшілік кезеңінің аяқталуын бейнелейді. Мәсіхшілік кезеңінің соңы — Елуінші күн мейрамымен алдын ала бейнеленген кейінгі жаңбырдың уақыты. Сондықтан Петір — Киелі Рухтың төгілуінің орындалуын Жоел кітабы арқылы айқындайтын мәсіхшілік кезеңінің соңындағы Құдай халқының нышаны.

> But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. But this is that which was spoken by the prophet Joel; And it shall come to pass in the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams: And on my servants and on my handmaidens I will pour out in those days of my Spirit; and they shall prophesy: And I will shew wonders in heaven above, and signs in the earth beneath; blood, and fire, and vapour of smoke: The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before that great and notable day of the Lord come: And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved. Acts 2:14–21.

> Ал Петір он бірімен бірге орнынан тұрып, дауысын көтеріп, оларға былай деді: «Яһудея ерлері және Иерусалимде тұратын бәрің, мұны біліп алыңдар да, сөздеріме құлақ асыңдар: өйткені бұлар, сендер ойлағандай, мас емес, себебі күннің үшінші сағаты ғана. Бірақ бұл — Жоел пайғамбар арқылы айтылған нәрсе: “Соңғы күндерде, — дейді Құдай, — Мен Өз Рухымнан бүкіл тән атаулыға төгемін; сонда ұлдарың мен қыздарың пайғамбарлық етеді, жас жігіттерің аяндар көреді, қарттарың түстер көреді. Сол күндерде құлдарыма да, күңдеріме де Өз Рухымнан төгемін, сонда олар пайғамбарлық етеді. Жоғарыдағы аспанда ғажайыптар, төмендегі жерде белгілер көрсетемін: қан, от және түтін буы. Иеміздің ұлы да даңқты күні келместен бұрын, күн қараңғылыққа, ай қанға айналады. Сонда Иеміздің атын шақырған әркім құтқарылады”». Елшілердің істері 2:14–21.

To be a successful student of prophecy requires a settled understanding that the end of the world is illustrated “line upon line” within the historical narrative of Scripture. Connected with this truth is that the prophets themselves represent God’s people in the last days. Joel places his book in the last days for it announces the approach of the “day of the Lord.”

Пайғамбарлықты табысты зерттеуші болу үшін, дүниенің ақыры Киелі жазбаның тарихи баяндауында «жол-жолымен» бейнеленетінін берік ұғыну қажет. Осы ақиқатпен тығыз байланысты тағы бір нәрсе — пайғамбарлардың өздері соңғы күндердегі Құдай халқын бейнелейді. Жоел өз кітабын соңғы күндерге орналастырады, өйткені онда «Жаратқан Иенің күні» жақындап келе жатқаны жарияланады.

> Blow ye the trumpet in Zion, and sound an alarm in my holy mountain: let all the inhabitants of the land tremble: for the day of the Lord cometh, for it is nigh at hand. Joel 2:1.

> Сионда керней тартыңдар да, Менің киелі тауымда дабыл қағыңдар; елдің барлық тұрғындары қалтырасын; өйткені Жаратқан Иенің күні келе жатыр, ол таяп қалды. Жоел 2:1.

A “trumpet” as a symbol, among other meanings, represents a warning message. As a symbol a trumpet may represent a period of time or a point in time, or both—based upon context. A trumpet also represents judgment. The feast of trumpets, ten days before the Day of Atonement was a warning of approaching judgment.

«Керней» рәміз ретінде, өзге мағыналарымен қатар, ескерту хабарын білдіреді. Рәміз ретінде керней мәнмәтінге қарай уақыт кезеңін де, белгілі бір уақыт сәтін де, яки екеуін де білдіруі мүмкін. Керней сондай-ақ сотты білдіреді. Күнәні өтеу күнінен он күн бұрын болатын кернейлер мейрамы жақындап келе жатқан сот туралы ескерту болды.

The “day of the Lord” represents either a point in time or a period of time, based upon the context of the passage where the “day of the Lord” is employed. The “day of the Lord” can be a symbol of the executive judgment represented as the seven last plagues, or it can be the executive judgment at the end of the thousand-year millennium. In either case, the trumpet is identifying God’s executive judgment. The “day of the Lord” therefore can represent the point where God’s punishment is delivered or the period of time when God’s punishments are delivered.

«Иеміздің күні» дегеніміз, бұл тіркес қолданылған аяттың мәнмәтініне қарай, не бір уақыт нүктесін, не бір уақыт кезеңін білдіреді. «Иеміздің күні» жеті соңғы оба ретінде бейнеленген атқарушы үкімнің нышаны бола алады, немесе мың жылдық миллениумның соңындағы атқарушы үкімді білдіре алады. Қай жағдайда да, керней Құдайдың атқарушы үкімін айқындайды. Сондықтан «Иеміздің күні» Құдайдың жазасы жүзеге асырылатын нүктені де, Құдайдың жазалары жүзеге асырылатын уақыт кезеңін де білдіре алады.

A “trumpet” as with the “day of the Lord” can represent a point and a period of time as witnessed to in the historical points and periods represented by the seven trumpets of Revelation eight and nine. The “day of the Lord” that Joel is representing with the “trumpet” that is to be blown—is both a point in time and also a period of time which begins when the judgment of the dead ended and the judgment of the living began. On 9/11, a trumpet was blown marking the arrival of the judgment of the living as a point in time, and also marking 9/11 as the beginning of the period of the judgment of the living.

«Иеміздің күні» сияқты «керней» де Аян кітабының сегізінші және тоғызыншы тарауларындағы жеті керней бейнелейтін тарихи нүктелер мен кезеңдерден көрінетіні сияқты, уақыттың бір мезетін де, бір кезеңін де білдіре алады. Жоел «үрленуге тиіс керней» арқылы бейнелеп отырған «Иеміздің күні» — өлгендерге қатысты сот аяқталып, тірілерге қатысты сот басталған кезде басталатын уақыттың бір мезеті де, сондай-ақ бір кезеңі де. 9/11-де керней үні естіліп, ол тірілерге қатысты соттың уақыттың бір мезеті ретіндегі келуін белгіледі, сондай-ақ 9/11-ді тірілерге қатысты сот кезеңінің басталуы ретінде де белгіледі.

> Therefore also now, saith the Lord, turn ye even to me with all your heart, and with fasting, and with weeping, and with mourning: And rend your heart, and not your garments, and turn unto the Lord your God: for he is gracious and merciful, slow to anger, and of great kindness, and repenteth him of the evil. Who knoweth if he will return and repent, and leave a blessing behind him; even a meat offering and a drink offering unto the Lord your God? Blow the trumpet in Zion, sanctify a fast, call a solemn assembly. Joel 2:12–15.

> Сондықтан да қазір, — дейді Жаратқан Ие, — бар жүректеріңмен Маған бет бұрыңдар, оразамен, жылаумен және жоқтаумен. Киімдеріңді емес, жүректеріңді жыртыңдар да, Құдайларың Жаратқан Иеге бет бұрыңдар; өйткені Ол рақымды әрі мейірімді, ашулануға баяу, зор сүйіспеншілікке бай, әрі жібермек болған апатынан қайтады. Мүмкін, Ол қайта оралып, райынан қайтып, Өзінен кейін жарылқау қалдырар; яғни Құдайларың Жаратқан Иеге арналған астық тартуы мен сусын тартуын. Сионда керней тартыңдар, оразаны қасиетті деп жариялаңдар, салтанатты жиын шақырыңдар. Жоел 2:12–15.

This is the second time Joel commands that a trumpet be blown. The “trumpets” in Joel are both warnings of the approaching executive judgment of the seven last plagues, and are set within the context of the Laodicean call for repentance and the imminent close of probation.

Бұл — Жоелдің керней қағылсын деп бұйыруының екінші реті. Жоелдегі «кернейлер» жеті соңғы пәлекеттің жақындап келе жатқан атқарушы соты туралы ескертулер болып табылады, әрі олар Лаодикеяға арналған тәубеге шақырудың және сынақ мерзімінің таяу аяқталуының аясында берілген.

> Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

> Бар даусыңмен жар сал, тартынба, дауысыңды кернейдей көтер, және Менің халқыма олардың күнәсін, ал Жақып әулетіне олардың қылмыстарын көрсет. Ишая 58:1.

Isaiah, Joel, John and Peter are all representing the one hundred and forty-four thousand of the last days, as does Jeremiah who identifies when the trumpet is to be sounded.

Ишая, Жоел, Жохан және Петір — ақырғы күндердегі жүз қырық төрт мыңды түгелдей бейнелейді; сол сияқты кернейдің қашан тартылуға тиіс екенін айқындайтын Еремия да соларды бейнелейді.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

> Жаратқан Ие былай дейді: Жолдардың бойында тұрыңдар да, қараңдар, ежелгі соқпақтарды сұраңдар: қайсысы игі жол екенін біліңдер де, сол жолмен жүріңдер, сонда жандарың үшін тыныштық табасыңдар. Бірақ олар: «Ол жолмен жүрмейміз»,— деді. Сондай-ақ Мен сендердің үсттеріңе күзетшілер қойдым да: «Керней үніне құлақ салыңдар»,— дедім. Бірақ олар: «Құлақ салмаймыз»,— деді. Еремия 6:16, 17.

The trumpet sounded in these last days at 9/11, and the latter rain then began to fall upon those who chose the good way and walked therein. It is then that the angel of Revelation eighteen descended.

Осы ақырғы күндерде 9/11-де керней үні естілді, содан кейін игі жолды таңдап, сол жолмен жүргендердің үстіне соңғы жаңбыр жауа бастады. Дәл сол кезде Аянның он сегізінші тарауындағы періште төмен түсті.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> «Кейінгі жаңбыр Құдай халқының үстіне жаууға тиіс. Көктен құдіретті бір періште төмен түсуге тиіс, және бүкіл жер оның ұлылығымен нұрлануға тиіс». Review and Herald, 1891 жылғы 21 сәуір.

When the great buildings of New York were brought down on 9/11, the mighty angel descended and the latter rain began to fall.

Нью-Йорктің зәулім ғимараттары 11 қыркүйекте құлатылған кезде, құдіретті періште төмен түсіп, соңғы жаңбыр жауа бастады.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> «Енді мен Нью-Йоркті цунами алып кетеді деп айтқан сөз менікі деліне ме? Мен мұны ешқашан айтқан емеспін. Мен тек сол жерде қабат үстіне қабат болып бой көтеріп жатқан зәулім ғимараттарға қарап: “Жаратқан Ие жерді қатты сілкіндіру үшін орнынан тұрған кезде, неткен қорқынышты көріністер болады! Сонда Аян 18:1–3 сөздері орындалады”,— дедім. Аян кітабының он сегізінші тарауы түгелдей жер бетіне келетін нәрселер туралы ескерту болып табылады. Бірақ Нью-Йоркке не келетіні жөнінде маған арнайы ашылған нұр жоқ, тек бір күні ондағы ұлы ғимараттардың Құдай құдіретінің аударып-төңкеруі арқылы құлатылатынын ғана білемін. Маған берілген нұр бойынша, дүниеде жойылу бар екенін білемін. Иеден бір сөз, Оның құдіретті күшінің бір ғана жанасуы — сонда осы алып құрылыстар құлайды. Қандай үрейлі көріністер болатынын біз елестете де алмаймыз». Review and Herald, July 5, 1906.

On 9/11 the latter rain began to sprinkle in advance of its full outpouring at the Sunday law.

9/11-де жексенбілік заң кезіндегі толық төгілуінің алдында кейінгі жаңбыр себелей бастады.

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611, 612.

> «Ізгі хабардың ұлы ісі оның басталуын айқындаған Құдай құдіретінің көрінісінен кем көрініспен аяқталуға тиіс емес. Ізгі хабардың басталуында алғашқы жаңбырдың төгілуі кезінде орындалған пайғамбарлықтар оның аяқталуында кейінгі жаңбырда қайтадан орындалуға тиіс. Міне, елші Петір алдан күткен “сергіту уақыттары” осылар; ол былай деген еді: “Сонымен, күнәларың өшірілуі үшін тәубе етіңдер әрі Құдайға бет бұрыңдар, Иеміздің алдынан сергіту уақыттары келуі үшін; әрі Ол Иса Мәсіхті жібереді”. Елшілердің істері 3:19, 20». Ұлы тартыс, 611, 612.

The perfect fulfillment of the “times of refreshing” occurs when you are living, for the warning is to “repent,” which is impossible to do if you are dead. The “times of refreshing” arrives when the “sins” of living souls might still be “blotted out”. The “times of refreshing” began on 9/11, thus identifying the beginning of the judgment of the living. Pentecost is repeated at the close of the gospel dispensation. When the “times of refreshing” arrived, the events typified at Pentecost began to repeat.

«Сергіну уақыттарының» мінсіз орындалуы сен тірі кезде жүзеге асады, өйткені ескерту «тәубе етіңдер» дегенге саяды, ал егер өлі болсаңдар, мұны істеу мүмкін емес. «Сергіну уақыттары» тірі жандардың «күнәлары» әлі де «өшірілуі» мүмкін болып тұрған кезде келеді. «Сергіну уақыттары» 9/11-де басталды, осылайша тірілерге қатысты соттың басталуын айқындады. Елуінші күн мейрамы Ізгі хабар дәуірінің соңында қайталанады. «Сергіну уақыттары» келгенде, Елуінші күн мейрамында бейнеленген оқиғалар қайталана бастады.

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> «Мен Пятидесятница күніндегі оқиғалардың сол жолғыдан да зор құдіретпен қайта қайталанатын уақытын шын жүректен аңсап күтемін. Жохан: “Мен көктен түскен, ұлы билікке ие басқа бір періштені көрдім; жер оның даңқымен нұрланды”,— дейді. Сонда, Пятидесятница мезгіліндегідей, адамдардың әрқайсысы өз тілінде өздеріне айтылған ақиқатты еститін болады.

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him, and can touch the lips with a live coal from off the altar, and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed, and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement, and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> «Құдай Өзіне қызмет етуді шын жүректен қалайтын әрбір жанға жаңа өмір үрлей алады; Ол құрбандық үстелінен алынған шоқпен еріндерді тигізіп, оларды Өзінің мадағын шешендікпен жариялайтындай ете алады. Мыңдаған дауыстар Құдай Сөзінің ғажайып шындықтарын жариялауға күш-қуатпен толтырылады. Кекеш тіл босатылып, жасқаншақтар шындық туралы батыл куәлік ету үшін нығайтылатын болады. Жаратқан Ие Өз халқына жан ғибадатханасын әрбір арамдықтан тазартуға және Өзімен соншалықты тығыз байланыс сақтауға жәрдем етсін, сонда олар кеш жауын төгілген кезде соған ортақтаса алатын болсын». Review and Herald, July 20, 1886.

We will continue in the next article.

Біз келесі мақалада жалғастырамыз.

> And the angel that talked with me came again, and waked me, as a man that is wakened out of his sleep, And said unto me, What seest thou? And I said, I have looked, and behold a candlestick all of gold, with a bowl upon the top of it, and his seven lamps thereon, and seven pipes to the seven lamps, which are upon the top thereof: And two olive trees by it, one upon the right side of the bowl, and the other upon the left side thereof.

> Содан кейін менімен сөйлескен періште қайта келіп, мені ұйқысынан оятылған адамдай оятты. Сонда ол маған: «Не көріп тұрсың?» — деді. Мен: «Қарадым, міне, тұтасымен алтыннан жасалған бір шамдал тұр; оның үстінде тостағаны бар, ал оның үстінде жеті шамы және үстіндегі жеті шамға баратын жеті түтігі бар. Оның қасында екі зәйтүн ағашы тұр: бірі тостағанның оң жағында, екіншісі оның сол жағында», — дедім.

> So I answered and spake to the angel that talked with me, saying, What are these, my lord? Then the angel that talked with me answered and said unto me, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord.

> Сонда мен өзіммен сөйлескен періштеге жауап беріп: «Бұлар не, тақсыр?» — дедім. Сонда өзіммен сөйлескен періште маған жауап беріп: «Бұлардың не екенін білмейсің бе?» — деді. Мен: «Жоқ, тақсыр», — дедім.

> Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Zechariah 4:1–6.

> Сонда ол маған жауап беріп, былай деді: «Бұл — Жаратқан Иенің Зоробабелге айтқан сөзі: әскермен де емес, күшпен де емес, Менің Рухыммен болады, — дейді Әлемдердің Иесі Жаратқан Ие». Зәкәрия 4:1–6.

Back to Articles