Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Eight

Даниял кітабы — отыз сегізінші бөлім

Unveiling the Jewels: William Miller’s Prophetic Dream and the Restoration of Truth

Асыл тастардың бетін ашу: Уильям Миллердің пайғамбарлық түсі және ақиқаттың қалпына келтірілуі

Author

Jeff Pippenger

Published

January 2, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In Miller’s dream he was sent a casket by an unseen hand. In his dream he was led to understand the dimensions of the casket as “six square” by “ten inches.” Ten multiplied by six squared equates to three hundred and sixty, which represents the days in a prophetic year. Miller was given a casket that contained the message he was to proclaim, and the message he was to proclaim was based upon the principle that a day in Bible prophecy represents a year. The casket was the Bible, and for Miller the Bible was to be viewed in the dimension of the “day-for-a-year” principle of Bible prophecy.

Миллердің түсінде оған көзге көрінбейтін бір қол сандықша жіберді. Түсінде оған сандықшаның өлшемдері «алты шаршы» және «он дюйм» екені ұғындырылды. Онды алтының квадратына көбейткенде үш жүз алпыс шығады, бұл пайғамбарлық бір жылдағы күндерді білдіреді. Миллерге өзі жариялауға тиіс хабарды қамтыған сандықша берілді, ал өзі жариялауға тиіс болған хабар Киелі кітаптағы пайғамбарлықта бір күннің бір жылды білдіретіні туралы қағидаға негізделді. Сандықша Киелі кітап еді, және Миллер үшін Киелі кітап Киелі кітап пайғамбарлығындағы «бір күн — бір жыл» қағидасының өлшемі тұрғысынан қарастырылуға тиіс болды.

> “Connected with the Word of God there is a key that unlocks the precious casket, to our satisfaction and delight. I feel thankful for every ray of light. In the future, experiences now to us very mysterious will be explained. Some experiences we may never fully comprehend until this mortal shall put on immortality.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

> «Құдай Сөзімен байланысты, біздің қанағатымыз бен қуанышымыз үшін қымбат сандықшаны ашатын бір кілт бар. Мен нұрдың әрбір сәулесі үшін ризашылық сезінемін. Болашақта қазір бізге өте құпия көрінетін кейбір тәжірибелер түсіндірілетін болады. Кейбір тәжірибелерді осы өлетін тән өлместікке ие болмайынша, біз ешқашан толық ұғына алмауымыз мүмкін». Manuscript Releases, 17-том, 261.

There was a “key” attached to the casket in Miller’s dream which represented the methodology that Miller was led to employ.

Миллердің түсінде сандыққа «кілт» тағылған еді; ол Миллердің қолдануға жетектелген әдістемесін бейнеледі.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:—

> «Үшінші періштенің хабарын жариялауға атсалысып жүргендер Жазбаларды Миллер әкей ұстанған сол жоспар бойынша зерттеп жүр. «Views of the Prophecies and Prophetic Chronology» атты шағын кітапшасында Миллер әкей Киелі кітапты зерттеу мен түсіндіруге қатысты мынадай қарапайым, бірақ парасатты әрі маңызды ережелерді береді:—

> “[Rules one through five quoted.]

> «[Біріншіден бесіншіге дейінгі ережелер келтірілген.]»

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.” Review and Herald, November 25, 1884.

> «Жоғарыда келтірілгендер — осы қағидалардың бір бөлігі; әрі Киелі кітапты зерттеуімізде бәріміз де баяндалған ұстанымдарға құлақ асқанымыз жөн». Review and Herald, November 25, 1884.

When Miller opened the casket, he found “all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” Miller discovered the jewels of truths that make up the foundational truths of Adventism. The truths he found were “arranged” in perfect order and reflected the light of the sun.

Миллер сандықты ашқанда, оның ішінен «сандықтың әр жерінде өз орындарына әсем етіп орналастырылған алуан түрлі және әрқилы көлемдегі асыл тастарды, гауһарларды, қымбат бағалы тастарды, сондай-ақ әртүрлі өлшем мен құндылықтағы алтын және күміс теңгелерді көрді; әрі осылайша орналастырылған олар тек күнмен ғана теңестірерлік нұр мен салтанатты шағылыстырды». Миллер адвентизмнің іргелі ақиқаттарын құрайтын ақиқат інжу-маржандарын тапты. Оның тапқан ақиқаттары кемел тәртіппен «орналастырылған» еді және күннің нұрын шағылыстырды.

Miller then placed the truths “on a center table” and called all to “come and see.” “Come and see,” is a symbol drawn from the opening of the seals in the book of Revelation, and Miller represents the wise that understand the message of Daniel that was unsealed in 1798. The truths that Miller placed upon the table, were the unsealed truths from the book of Daniel that had been unsealed by the Lion of the tribe of Judah, and were to test the generation that was alive when they were unsealed. For this reason, the four beasts of Revelation associated with the first four seals, and Miller, called out for that generation to “come and see.”

Содан кейін Миллер ақиқаттарды «ортадағы үстелге» қойып, бәрін де «келіп, көріңдер» деп шақырды. «Келіп, көріңдер» деген сөздер — Аян кітабындағы мөрлердің ашылуынан алынған нышан; ал Миллер 1798 жылы мөрі ашылған Даниялдың хабарын түсінетін даналарды бейнелейді. Миллер үстелдің үстіне қойған ақиқаттар — Яһуда руының Арыстаны мөрін ашқан Даниял кітабындағы мөрі ашылған ақиқаттар еді; әрі олар мөрі ашылған кезде тірі болған ұрпақты сынау үшін берілген болатын. Осы себепті Аян кітабындағы алғашқы төрт мөрмен байланысты төрт мақұлық та, Миллер де, сол ұрпақты «келіп, көріңдер» деп шақырды.

> And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. And there went out another horse that was red: and power was given to him that sat thereon to take peace from the earth, and that they should kill one another: and there was given unto him a great sword. And when he had opened the third seal, I heard the third beast say, Come and see. And I beheld, and lo a black horse; and he that sat on him had a pair of balances in his hand. And I heard a voice in the midst of the four beasts say, A measure of wheat for a penny, and three measures of barley for a penny; and see thou hurt not the oil and the wine. And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. And I looked, and behold a pale horse: and his name that sat on him was Death, and Hell followed with him. And power was given unto them over the fourth part of the earth, to kill with sword, and with hunger, and with death, and with the beasts of the earth. Revelation 6:1–8.

> Сосын мен Тоқтының мөрлердің бірін ашқанын көрдім; әрі күн күркірегендей дауысты естіп, төрт тірі жаратылыстың біреуінің: «Кел де көр», — дегенін естідім. Қарасам, міне, ақ ат; оның үстінде отырғанның қолында садақ бар екен; оған тәж берілді; және ол жеңіп шығып, тағы да жеңу үшін аттанды. Ол екінші мөрді ашқанда, мен екінші тірі жаратылыстың: «Кел де көр», — дегенін естідім. Сонда тағы бір ат шықты, қызыл ат; оның үстінде отырғанға жер бетінен тыныштықты алып тастауға, адамдардың бірін-бірі өлтіруіне жол беруге билік берілді; әрі оған үлкен қылыш берілді. Ол үшінші мөрді ашқанда, мен үшінші тірі жаратылыстың: «Кел де көр», — дегенін естідім. Қарасам, міне, қара ат; оның үстінде отырғанның қолында таразы бар екен. Сонда мен төрт тірі жаратылыстың ортасынан шыққан дауысты естідім: «Бір динарийге бір өлшем бидай, ал бір динарийге үш өлшем арпа; бірақ май мен шарапқа зиян келтірме». Ол төртінші мөрді ашқанда, мен төртінші тірі жаратылыстың даусын: «Кел де көр», — дегенін естідім. Қарасам, міне, бозғылт ат; оның үстінде отырғанның аты — Өлім, ал Тозақ оның соңынан еріп келе жатты. Оларға жердің төрттен бір бөлігіне қылышпен, аштықпен, өліммен және жердегі аңдар арқылы өлтіруге билік берілді. Аян 6:1–8.

It was Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, who unsealed the book sealed with seven seals in the book of Revelation, and it was the Lion of the tribe of Judah that unsealed the jewels that Miller placed upon the table, and then proclaimed for all to “come and see.”

Аян кітабында жеті мөрмен мөрленген кітапты ашқан — Яһуда руының Арыстаны ретінде бейнеленген Мәсіх еді; әрі үстелдің үстіне Миллер қойған асыл тастарды ашып, содан кейін баршаны: «келіп, көріңдер», — деп жариялаған да сол Яһуда руының Арыстаны еді.

The truths he discovered were graphically illustrated upon the 1843 pioneer chart, which Sister White said was directed by the hand of the Lord, which was the same unseen hand that had brought Miller the casket full of jewels. The three hundred charts that were produced in 1842, were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables. Miller’s table in the center of his room represented the three hundred charts (tables) the Millerite messengers took to the world in 1842 and 1843. That chart, along with the 1850 pioneer chart, were the “tables” of Habakkuk chapter two.

Оның ашқан ақиқаттары 1843 жылғы алғашқы ізашарлық кестеде айқын түрде бейнеленді; Уайт ханым бұл кестенің Жаратқан Иенің қолымен бағытталғанын айтқан, әрі бұл Миллерге асыл тастарға толы сандықты әкелген сол бір көзге көрінбейтін қол еді. 1842 жылы жасалған үш жүз кесте Хабаккуктың аянды жазып, оны тақталарға анық етіп түсір деген бұйрығының орындалуы болды. Миллердің бөлмесінің ортасындағы үстел 1842 және 1843 жылдары Миллерит хабаршылары дүниеге алып шыққан сол үш жүз кестені (тақтаны) бейнеледі. Сол кесте 1850 жылғы алғашқы ізашарлық кестемен бірге Хабаккук кітабының екінші тарауындағы «тақталар» болды.

> “It was the united testimony of Second Advent lecturers and papers, when standing on ‘the original faith,’ that the publication of the chart was a fulfillment of Habakkuk 2:2, 3. If the chart was a subject of prophecy (and those who deny it leave the original faith), then it follows that BC 457 was the year from which to date the 2300 days. It was necessary that 1843 should be the first published time in order that ‘the vision’ should ‘tarry,’ or that there should be a tarrying time, in which the virgin band was to slumber and sleep on the great subject of time, just before they were to be aroused by the Midnight Cry.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

> «Екінші Келу туралы уағыздаушылар мен басылымдардың “әуелгі сенімде” тұрған кездегі бірлескен куәлігі бойынша, кестенің жариялануы Хабаққұқ 2:2, 3-тің орындалуы болды. Егер кесте пайғамбарлықтың нысаны болса (ал мұны теріске шығаратындар әуелгі сенімнен бас тартады), онда бұдан 2300 күнді есептеуді бастайтын жыл б.з.д. 457 жыл болғаны келіп шығады. “Аянның” “кідіруі”, яғни кідіру уақыты болуы үшін, онда пәк қыздар тобы түн ортасындағы айқаймен оятылардың алдында уақыт жөніндегі ұлы мәселеде қалғып, ұйықтауы үшін, 1843 жылдың алғаш жарияланған уақыт болуы қажет еді». James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

The people who began to respond to the message (jewels) that was thereafter represented on Habakkuk’s table, were at first a few, but with the confirmation of the day-for-a-year principle on August 11, 1840, the people “increased to a crowd.”

Одан кейін Хабақұқтың тақтасында бейнеленген хабарға жауап бере бастаған халық (асыл тастар) әуелде аз еді, бірақ 1840 жылғы 11 тамызда бір күн — бір жыл қағидасы расталған соң, халық «қалың топқа айналды».

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> «Дәл көрсетілген уақытта Түркия өз елшілері арқылы Еуропаның одақтас державаларының қорғанысын қабылдап, сол арқылы өзін христиан халықтарының бақылауына тапсырды. Бұл оқиға алдын ала айтылған пайғамбарлықты дәлме-дәл орындады. Бұл мәлім болған кезде, көпшілігі Миллер мен оның серіктері қабылдаған пайғамбарлықты түсіндіру қағидаларының дұрыстығына көз жеткізді, және адвенттік қозғалысқа ғажайып серпін берілді. Білімді әрі беделді адамдар Миллерге қосылып, оның көзқарастарын уағыздау ісінде де, жариялау ісінде де онымен біріккен еді; сөйтіп, 1840 жылдан 1844 жылға дейін бұл іс тез кеңейді». The Great Controversy, 334, 335.

Then the crowd began to trouble the jewels. At that point Miller is going to identify the scattering of the jewels. The word “scatter” is one of the primary symbols of Leviticus twenty-six’s “seven times,” and Miller employs some variation of the word “scatter” ten times in the presentation of his dream. “Ten” is the symbol of a test, and marks the correct understanding of the symbolic meaning of Miller’s “scattered” jewels as a prophetic test for those upon whom the ends of the world are come.

Содан соң халық асыл тастарды мазалай бастады. Осы тұста Миллер асыл тастардың шашырауын айқындамақ. «Шашырату» сөзі — Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті есе» ұғымының негізгі нышандарының бірі, ал Миллер өз түсін баяндауында «шашырату» сөзінің қандай да бір түрленген қалпын он рет қолданады. «Он» — сыналудың нышаны, әрі ол Миллердің «шашыраған» асыл тастарының символдық мағынасының дұрыс түсінілуін дүниенің ақыры жеткендердің үстіне келгендер үшін пайғамбарлық сынақ ретінде белгілейді.

The rejection of the jewel of the “seven times” was the first jewel set aside by Laodicean Adventism as they failed the test of Moses’ “scattering,” which had been presented by Elijah (Miller), in 1863. From that point on the jewels were to be increasingly scattered, mixed with counterfeits and ultimately fully covered up. The covering up of the precious jewels would ultimately reach a point where the casket (the Bible) would be destroyed.

«жеті уақыттың» асыл тасының теріске шығарылуы — 1863 жылы Ілияс (Миллер) арқылы ұсынылған Мұсаның «шашыратылуы» сынағынан өте алмаған лаодикиялық адвентизмнің шетке ысырып тастаған алғашқы асыл тасы болды. Сол сәттен бастап асыл тастар барған сайын көбірек шашыратыла беруге, жалғандармен араластырылуға және ақыр соңында толықтай бүркемеленуге тиіс еді. Қымбат асыл тастардың бүркемеленуі, ақырында, сандықтың (Киелі кітаптың) жойылатын шегіне дейін жетер еді.

In Miller’s dream there is a marked distinction between the first “seven times” the word “scatter” is employed by Miller, and the last three times he uses the word. After he mentions “scatter” “seven times,” he “became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”

Миллердің түсінде Миллер қолданған «шашырау» сөзі алғашқы «жеті рет» қолданылғанда, ал сөзді соңғы үш рет қолданғанында айқын айырмашылық бар. Ол «шашырау» сөзін «жеті рет» атағаннан кейін, «мүлде жігері құм болып, рухы түсіп, отырып жылады».

Before Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, began his work of unsealing the book that was sealed with seven seals in the book of Revelation, John wept. John and Miller both wept when they understood the casket (God’s Word) had been buried up by counterfeit jewels.

Яһуда руының Арыстаны ретінде бейнеленген Мәсіх Аян кітабында жеті мөрмен мөрленген кітапты ашу ісін бастамай тұрып, Жохан жылады. Жохан да, Миллер де жалған асыл тастардың сандықты (Құдай Сөзін) көміп тастағанын түсінген кезде жылады.

> And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof? And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. Revelation 5:1–5.

> Сонда мен тақта отырғанның оң қолында іші-сыртына жазылған, жеті мөрмен мөрленген бір кітапты көрдім. Сондай-ақ мен қатты дауыспен: «Кітапты ашуға және оның мөрлерін шешуге кім лайық?» — деп жариялап тұрған бір құдіретті періштені көрдім. Бірақ көкте де, жерде де, жер астында да ешбір жан кітапты ашуға да, оған қарауға да шамасы келмеді. Сонда мен қатты жыладым, өйткені кітапты ашуға да, оны оқуға да, оған қарауға да лайық ешкім табылмады. Сол кезде ақсақалдардың бірі маған: «Жылама; міне, Яһуда руының Арыстаны, Дәуіттің Тамыры, кітапты ашуға және оның жеті мөрін шешуге жеңіп шықты»,— деді. Аян 5:1–5.

Once the escalating rejection of the jewels that Miller discovered and presented to the world reached the point where the Bible (the casket) was destroyed, then Miller wept.

Миллер ашып, дүниеге ұсынған асыл қазыналардың барған сайын күшейе түскен қабылданбауы Киелі кітаптың (қобдишаның) жойылу шегіне жеткен кезде, Миллер жылады.

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> «Содан кейін мен олардың нағыз асыл тастар мен тиындардың арасына сан жетпес мөлшерде жалған асыл тастар мен қолдан жасалған тиындарды шашып тастағанын көрдім. Мен олардың осындай арсыз қылықтары мен рақметсіздіктеріне қатты ашуланып, бұл үшін оларды әшкерелеп, айыптадым; бірақ мен қаншалықты көбірек әшкерелеген сайын, олар соншалықты көбірек жалған асыл тастар мен жалған тиындарды нағыздарының арасына шашты.»

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”

> «Сонда мен тәндік жанымда қатты налыдым да, оларды бөлмеден қуып шығару үшін тәндік күш қолдана бастадым; бірақ мен біреуін итеріп шығарып жатқанда, тағы үшеуі кіріп келіп, өздерімен бірге лас нәрселерді, жоңқаларды, құмды және небір қоқысты ала келетін, ақырында олар нағыз асыл тастардың, гауһарлардың және теңгелердің әрқайсысын түгел жауып, бәрін көзден таса етті. Сондай-ақ олар менің сандығымды быт-шыт етіп жыртып, оны қоқыстың арасына шашып тастады. Менің қайғым мен ашу-ызама ешбір адам назар аудармайтындай көрінді. Мен мүлде еңсем түсіп, жігерім құм болып, отырып алып жыладым.»

At this point in his dream the word “scatter” has been employed “seven times.” The last three occurrences are distinct, from the first seven, thus placing a prophetic signature upon the seven scatterings as a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty six. Miller’s second dream, as with Nebuchadnezzar’s second dream, symbolically identifies the “seven times.”

Осы тұста оның түсінде «шашырату» сөзі «жеті рет» қолданылған. Соңғы үш қолданыс алғашқы жетіден айрықша, осылайша жеті шашыратылуға Леуіліктер жиырма алтыншы тараудағы «жеті уақыттың» нышаны ретінде пайғамбарлық мөр басады. Миллердің екінші түсі, Набуходоносордың екінші түсі сияқты, «жеті уақытты» нышандық түрде айқындайды.

As with John in Revelation chapter five, when Miller wept, the dirt brush man (the Lion of the tribe of Judah), then “opened a door” and entered the room. The visual representation of the Father holding the book which was sealed with seven seals, that no man could open, and that had caused John to weep, began in verse one of chapter four.

Аян кітабының бесінші тарауындағы Жоханмен болғандай, Миллер жылағанда, кір сыпырғыш ұстаған адам (Яһуда руының Арыстаны) келіп, «есікті ашты» да, бөлмеге кірді. Ешбір адам аша алмаған, жеті мөрмен мөрленген кітапты Әкенің қолында ұстап тұрғанының және Жоханның жылауына себеп болғанының көріністік бейнесі төртінші тараудың бірінші аятынан басталады.

> After this I looked, and, behold, a door was opened in heaven: and the first voice which I heard was as it were of a trumpet talking with me; which said, Come up hither, and I will show thee things which must be hereafter. Revelation 4:1.

> Осыдан кейін мен қарадым, міне, көкте бір есік ашылып тұр екен; ал мен естіген алғашқы дауыс менімен сөйлесіп тұрған кернейдің үні секілді болып, былай деді: «Мұнда көтеріл, сонда саған бұдан кейін болуға тиісті нәрселерді көрсетемін». Аян 4:1.

Miller wept and saw a door opened. “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.” The Lion of the tribe of Judah and the dirt brush man arrived at the opening of a door, when John and Miller wept. The opening of a door is a symbol of a dispensational change.

Миллер жылады да, ашылған бір есікті көрді. «Мен осылайша зор жоғалтуым мен мойнымдағы жауапкершілік үшін жылап, қайғырып отырғанымда, Құдайды есіме алып, Ол маған жәрдем жіберсін деп шын жүректен жалбарындым. Сол сәтте-ақ есік ашылып, бір адам бөлмеге кірді; сонда ондағы барлық адамдар шығып кетті. Ол қолында шаң сүртетін қылшақ ұстап, терезелерді ашты да, бөлмедегі шаң мен қоқысты тазалай бастады». Яһуда руының Арыстаны да, қолында шаң сүртетін қылшағы бар адам да Жохан мен Миллер жылаған кезде, бір есіктің ашылуына байланысты келді. Есіктің ашылуы — диспенсациялық өзгерістің нышаны.

With Miller, he wept and a door was opened, but he also prayed. “I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept. While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”

Миллермен бірге ол жылады, сонда есік ашылды, бірақ ол сондай-ақ дұға етті. «Мен мүлде жігерім құм болып, еңсем түсіп кетті де, отырып жыладым. Осылайша ұлы жоғалтуым мен мойнымдағы жауапкершілік үшін жылап, қайғырып отырғанда, Құдайды есіме алып, Ол маған көмек жіберсін деп шын жүректен дұға еттім. Сол сәтте есік ашылып, бөлмеге бір адам кірді; сонда ондағы адамдардың бәрі шығып кетті. Ол қолына шаң сүртетін щетканы ұстап, терезелерді ашты да, бөлмедегі шаң мен қоқысты сыпыра бастады.»

The prayer that is a waymark in the history of the last days, is the prayer marked by Daniel and the three worthies in chapter two, and also by Daniel in chapter nine. It is the Leviticus twenty-six prayer of the “seven times,” which the two witnesses of Revelation eleven are to pray when they realize that they had been scattered. The two witnesses are to repeat what Daniel had done in chapter nine, when he recognized that he had been “scattered” in fulfillment of the curse of Moses. The two witnesses are to repeat what Miller illustrated in his dream when he reached the point where his jewels had been scattered “seven times.”

Соңғы күндердің тарихындағы айрықша белгі болатын дұға — Даниял кітабының екінші тарауында Даниял мен үш қадірлі жігітпен, сондай-ақ тоғызыншы тарауда Даниялдың өзімен белгіленген дұға. Бұл — Аянның он бірінші тарауындағы екі куәгер өздерінің бытырап кеткенін ұққан кезде айтуға тиіс болатын, “жеті ретке” қатысты Леуіліктер жиырма алтыдағы дұға. Екі куәгер Мұсаның қарғысының орындалуы ретінде өздерінің “бытырап кеткенін” таныған кезде, Даниял тоғызыншы тарауда не істесе, соны қайталауға тиіс. Екі куәгер Миллер өз түсінде асыл тастары “жеті рет” бытырап кеткен нүктеге жеткенде бейнелеген нәрсені де қайталауға тиіс.

When that prayer is marked a door is opened, the dirt brush man arrives, and the room is empty. The wicked crowd were gone, and a new dispensation had arrived. Then the Lion of the tribe of Judah, whose fan is in His hand, “opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room,” and as “he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away.”

Сол дұғаға белгі қойылғанда, есік ашылады да, шаң-тозаңды сыпырушы адам келеді, ал бөлме бос қалады. Зұлым топ ғайып болды, әрі жаңа бір дәуір келді. Сонда қолында желпуішi бар Яһуда руының Арыстаны «терезелерді ашып, бөлмеден кір мен қоқысты сыпыра бастады»; әрі «ол кір мен қоқысты, жалған асыл тастар мен қолдан жасалған тиындарды сыпырған кезде, олардың бәрі бұлттай көтеріліп, терезеден ұшып шықты, ал жел оларды алып кетті».

The open windows also mark a division, for as the rubbish is carried out of the window, those who have fulfilled the command found in Malachi, that directs the “priests” of the last days to, “bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.” The open door and the open windows represent a change in dispensation that is fulfilled at the time the wicked priests are removed, and the righteous priests are being blessed.

Ашық терезелер де бөлінуді білдіреді, өйткені қоқыс терезе арқылы сыртқа шығарылғандай, соңғы күндердің «діни қызметкерлеріне» бағытталып: «Барлық ондықтарыңды қоймаға әкеліңдер, сонда Менің үйімде азық болсын; содан кейін Мені осымен сынап көріңдер,— дейді Әскербасы Жаратқан Ие,— сендер үшін көктің терезелерін ашып, қабылдап алуға орын жетпейтіндей мол жарылқау төкпеймін бе?» деген Малахи кітабындағы өсиетті орындағандар да солай бөлініп шығады. Ашық есік пен ашық терезелер зұлым діни қызметкерлер аластатылып, әділ діни қызметкерлер жарылқалып жатқан кезде жүзеге асатын басқарылу дәуіріндегі өзгерісті білдіреді.

As the dirt brush man begins to purge his floor, Miller closes his eyes for a moment. “In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.” The precious and the vile were then fully separated.

Шаң-тозаңды сыпыратын адам өз еденін тазартуды бастағанда, Миллер бір сәтке көзін жұмады. «Әбігердің арасында мен бір сәтке көзімді жұмдым; оларды ашқанымда, барлық қоқыс ғайып болыпты. Қымбат асыл тастар, алмастар, алтын және күміс теңгелер бөлменің түкпір-түкпіріне молынан шашылып жатты». Осылайша қымбат пен арам толықтай ажыратылды.

The larger casket was then placed upon the table, and the scattered jewels were cast into it. “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.” Miller’s foundational truths were then brought together with not only the Bible, but with the Spirit of Prophecy, and those truths were more beautiful and brighter than they originally were.

Содан кейін үлкенірек сандық үстелдің үстіне қойылып, шашылып жатқан асыл тастар соның ішіне салынды. «Содан соң ол үстелдің үстіне бұрынғысынан әлдеқайда үлкен әрі әлдеқайда әсем бір сандық қойып, уыстап-уыстап асыл тастарды, гауһарларды, теңгелерді жинап алып, олардың бәрін сол сандықтың ішіне салды; тіпті гауһарлардың кейбірі түйреуіштің ұшындай ғана кішкентай болса да, бірде-бірі тыс қалмады». Содан кейін Миллердің іргетастық ақиқаттары тек Киелі кітаппен ғана емес, Пайғамбарлық Рухымен де біріктіріліп, сол ақиқаттар бастапқыдағыдан да әсем әрі нұрлы бола түсті.

As we evaluate the vision of the Ulai River in the terms of the message that was unsealed in 1798, it is to be understood that some of those truths were limited by the framework given to Miller. It is also to be expected that some of those truths will therefore be larger and more beautiful, even though some of them might appear small or minor.

1798 жылы ашылған хабардың өлшемдерімен Ұлай өзені туралы аянды бағалағанда, сол ақиқаттардың кейбірі Миллерге берілген шеңбермен шектелгені түсінілуге тиіс. Сондықтан сол ақиқаттардың кейбірі шағын не елеусіз болып көрінуі мүмкін болса да, олардың кейбірі бұдан да ауқымдырақ әрі көркемірек болатынын күту керек.

When the truths are restored, they are cast into a larger casket, then the call is once again made, not by Miller, but by Christ, (who is the dirt brush man, who is the Lion of the tribe of Judah) to, “come and see.” This identifies that an unsealing has just taken place, and the final unsealing is the Revelation of Jesus Christ that takes place just before probation closes, or as Sister White identifies, when the dirt brush man has entered.

Ақиқаттар қалпына келтірілген кезде, олар үлкенірек бір кеудешеге салынады, содан кейін “келіп көр” деген шақыру тағы да жасалады, бірақ Миллер арқылы емес, Мәсіх арқылы (Ол — кір тазартатын қылшақ иесі, Яһуда руының Арыстаны) жасалады. Бұл дәл қазір ғана мөрден аршу болғанын айқындайды, ал соңғы мөрден аршу — сынақ мерзімі жабылардың алдында болатын Иса Мәсіхтің Аяны, немесе Уайт әпке айқындағандай, кір тазартатын қылшақ иесі кірген кезде.

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 83.

> «Мен сандықтың ішіне қарадым, бірақ көзімді көрген көрініс шағылыстырды. Олар бұрынғы даңқынан он есе артық жарқырап тұрды. Мен оларды шаңға шашып, таптаған әлгі зұлым адамдардың аяқтары құмға ысқылап тазартқан деп ойладым. Олар сандықтың ішінде әсем тәртіппен, әрқайсысы өз орнында орналасқан еді, әрі оларды сонда тастаған адамның ешбір ізін байқау мүмкін емес болатын. Мен қуаныштан айқайлап жібердім, сол айқай мені оятты». Early Writings, 83.

The tarrying time and the first disappointment arrived on July 18, 2020, and since July of 2023, the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the message of the Revelation of Jesus Christ. That unsealing includes the book of Daniel, and we will finish our consideration of Miller’s dream in the next article.

Кідіріс уақыты мен алғашқы түңілу 2020 жылғы 18 шілдеде келді, ал 2023 жылдың шілдесінен бері Яһуда руының Арыстаны Иса Мәсіхтің Аяны туралы хабарды мөрінен ашып келеді. Сол мөрден ашу Даниял кітабын да қамтиды, әрі біз келесі мақалада Миллердің түсін қарастыруымызды аяқтаймыз.

The work of the dirt brush man is carried out in cooperation with the “wise priests”, and the work of those “priests”, who are the two witnesses of Revelation chapter eleven, and who are the resurrected dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven are also represented by other lines of God’s Word. We will employ a few of those lines as second witnesses for what we have identified concerning William Miller’s second dream.

Кір қылшағын ұстаған адамның ісі «дана діни қызметкерлермен» бірлесе атқарылады, ал Аян кітабының он бірінші тарауындағы екі куәгер болып табылатын және Езекиел кітабының отыз жетінші тарауындағы қайта тірілген өлі сүйектер болып табылатын сол «діни қызметкерлердің» еңбегі де Құдай Сөзінің өзге де желілері арқылы бейнеленген. Біз Уильям Миллердің екінші түсіне қатысты айқындағанымызды растайтын екінші куәліктер ретінде сол желілердің бірнешеуін қолданамыз.

> “The Scriptures are given for our benefit that we may have instruction in righteousness. Precious rays of light have been obscured by the clouds of error, but Christ is ready to sweep away the mists of error and superstition, and to reveal to us the brightness of the Father’s glory, so that we shall say as did the disciples, ‘Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way?’” Publishing Ministry, 68.

> «Жазбалар бізге әділдікке үйретілуіміз үшін, игілігімізге берілген. Қымбатты нұр сәулелері адасушылық бұлттарымен көмескіленіп қалды, бірақ Мәсіх қателік пен ырымшылдықтың тұманын сейілтуге және бізге Әкенің ұлылығының жарқырауын ашып көрсетуге әзір; сонда біз де шәкірттер айтқандай: “Ол жолда бізбен сөйлескенде, жүрегіміз ішімізде лаулап жанбады ма?” — дейтін боламыз». Publishing Ministry, 68.

Back to Articles