Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Five

Даниял кітабы — сексен бесінші бөлім

Unveiling the Prophetic Journey: The Divine Connection of Historical Milestones

Пайғамбарлық сапардың ашылуы: тарихи белестердің құдайлық байланысы

Author

Jeff Pippenger

Published

February 18, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, in 1989 the last six verses of Daniel eleven were unsealed. The knowledge that was first unsealed that year was the recognition of the reform lines of sacred history, and the revelation that they all paralleled one another. Then in 1992, the light of the last six verses began to unfold. The first public presentations of these truths was in 1994, and the subject was the reform lines. In 1996, a magazine was published titled The Time of the End¸ which identified the last six verses of Daniel eleven.

1863 жылғы бүліктен кейін бір жүз жиырма алты жыл өткен соң, 1989 жылы Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аяты ашылды. Сол жылы алғаш ашылған білім қасиетті тарихтағы реформалау желілерін тану және олардың бәрі бір-біріне параллель екендігі туралы аян болды. Содан кейін, 1992 жылы, соңғы алты аяттың нұры ашыла бастады. Осы ақиқаттардың алғашқы жария таныстырылымдары 1994 жылы болды, ал тақырып реформалау желілері еді. 1996 жылы “The Time of the End” атты журнал жарық көрді, онда Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аяты айқындалды.

1996 was the year that the message was formalized, which is a waymark that parallels the formalization of William Miller’s message in 1831. Miller’s message was the announcement of the opening of the judgment, and the last six verses of Daniel eleven was the announcement of the close of judgment. The subject of Miller’s message was prophetic time as revealed in the Bible. The subject of the last six verses of Daniel eleven was modern Rome (the counterfeit king of the north). The methodology revealed to Miller was his 14 Rules of Prophetic Interpretation. The methodology revealed in 1989, was the “line upon line” of the reform movements.

1996 жыл — бұл хабардың ресмилендірілген жылы болды; бұл William Miller-дің хабарының 1831 жылы ресмилендірілуімен параллель болатын waymark. Miller-дің хабары соттың ашылуы туралы жариялау болды, ал Daniel он бірдің соңғы алты аяты соттың жабылуы туралы жариялау болды. Miller-дің хабарының тақырыбы — Киелі кітапта ашылған пайғамбарлық уақыт еді. Daniel он бірдің соңғы алты аятының тақырыбы — қазіргі Рим (солтүстіктің жалған патшасы) болды. Miller-ге ашылған әдіснама — оның пайғамбарлықты түсіндірудің 14 ережесі еді. 1989 жылы ашылған әдіснама — реформалық қозғалыстардың «line upon line» қағидасы болды.

Miller’s work included the establishment of the Word of God as authoritative, in contrast with the papal traditions and customs that had been in force in the world for twelve-hundred and sixty years. For this reason, Miller’s message was first published in 1831 (thus formalizing Miller’s message), exactly two hundred and twenty years after the production of the King James Bible. The work of Future for America was the identification of the role of the United States in healing the deadly wound of the papacy at the soon-coming Sunday law. For this reason, The Time of the End magazine was published in 1996 (thus formalizing the message), exactly two hundred and twenty years after the beginning of the United States in 1776.

Миллердің еңбегі он екі жүз алпыс жыл бойы дүниеде күшінде болған папалық дәстүрлер мен әдет-ғұрыптарға қарама-қарсы Құдай Сөзін беделді ретінде орнықтыруды қамтыды. Осы себептен Миллердің хабары алғаш рет 1831 жылы жарияланды (осылайша Миллердің хабары ресми түрде бекітілді), бұл King James Bible басылып шыққаннан кейін дәл екі жүз жиырма жыл өткен соң болды. Future for America ұйымының еңбегі жақын арада келетін жексенбілік заң кезінде папалықтың өлімге соқтыратын жарасын сауықтырудағы Америка Құрама Штаттарының рөлін анықтау болды. Осы себептен The Time of the End журналы 1996 жылы жарияланды (осылайша хабар ресми түрде бекітілді), бұл Америка Құрама Штаттарының 1776 жылы басталуынан кейін дәл екі жүз жиырма жыл өткен соң болды.

The recognition of the two hundred and twenty years that tied the theme of each reform movement together with a historical point of reference was not recognized until well after September 11, 2001, for it was not until the third woe arrived at that date that the Lord led his people back to the old paths of Jeremiah chapter six, verse sixteen and seventeen. It was there that the light of the “seven times,” was rediscovered, and as that light developed it became apparent that two hundred and twenty is the number that connects Daniel eight, verses thirteen and fourteen together. In verse thirteen the “chazon” vision of prophetic history is identified, and in verse fourteen the “mareh” vision of “the appearance” is identified. The connection between those two verses is what Gabriel came to teach to Daniel, and Daniel represents the people of God in the last days that come to understand the connection between those two visions.

Әрбір реформалық қозғалыстың тақырыбын тарихи анықтамалық нүктемен байланыстырып тұрған екі жүз жиырма жылдың мойындалуы 2001 жылғы 11 қыркүйектен көп кейін ғана танылды; өйткені дәл сол күні үшінші қасірет жеткенге дейін Жаратқан Ие Өз халқын Еремия кітабының алтыншы тарауының он алтыншы және он жетінші аяттарындағы көне соқпақтарға қайта жетелеген жоқ. Сол жерде “жеті уақыттың” нұры қайта ашылды, әрі сол нұр дамыған сайын екі жүз жиырманың Даниял кітабының сегізінші тарауының он үшінші және он төртінші аяттарын өзара байланыстыратын сан екені айқын болды. Он үшінші аятта пайғамбарлық тарихтың “chazon” көрінісі айқындалады, ал он төртінші аятта “appearance”-тің “mareh” көрінісі айқындалады. Осы екі аяттың арасындағы байланыс — Жәбірейілдің Даниялға үйретуге келген нәрсесі, ал Даниял соңғы күндерде осы екі көріністің арасындағы байланысты түсінетін Құдай халқын білдіреді.

Verse thirteen’s vision represents the “seven times” (twenty-five hundred and twenty years), and verse fourteen’s vision represents the twenty-three hundred days (years). The “seven times” against the southern kingdom of Judah, which represents Judah, Jerusalem and the sanctuary, began in 677 BC, and the twenty-three hundred years identifying the restoration of Jerusalem and the sanctuary began in 457 BC.

Он үшінші аяттағы аян «жеті уақытты» (екі мың бес жүз жиырма жылды), ал он төртінші аяттағы аян екі мың үш жүз күнді (жылды) білдіреді. Яһуданы, Иерусалимді және ғибадатхананы бейнелейтін оңтүстік патшалық Яһудаға қарсы «жеті уақыт» б.з.д. 677 жылы басталды, ал Иерусалим мен ғибадатхананың қалпына келтірілуін айқындайтын екі мың үш жүз жыл б.з.д. 457 жылы басталды.

Two hundred and twenty years ties these two visions together, and the number two hundred and twenty was recognized to be a symbol of the connection between the trampling down of the host and sanctuary, by the desolating powers of paganism and papalism, that is represented as a scattering and God’s indignation. The two hundred and twenty years tied the vision of the satanic work of trampling down the sanctuary together with the vision of the godly work of restoring the same temple. The two hundred and twenty years therefore is a symbol that represents a sacred connection.

Екі жүз жиырма жыл осы екі көріністі өзара байланыстырады, әрі екі жүз жиырма саны басқа ұлтшылдық пен папалықтың қаңыратып-жоюшы күштері арқылы әскер мен киелі үйдің тапталуының, яғни шашыратылу мен Құдайдың қаһары ретінде бейнеленген жайттың арасындағы байланыстың нышаны деп танылды. Екі жүз жиырма жыл киелі үйді таптау жөніндегі шайтандық істің көрінісін сол ғибадатхананы қалпына келтіру жөніндегі құдайшыл істің көрінісімен байланыстырды. Сондықтан екі жүз жиырма жыл киелі байланысты білдіретін нышан болып табылады.

Just as the Millerite movement ended at the rebellion of 1863, and then one hundred and twenty six years later the movement of the third angel arrived, thus emphasizing that the two movements were connected by the symbolism of the “seven times” (one hundred and twenty-six), the two hundred and twenty years connected Miller’s establishment of the Bible message in 1831, with the production of the King James Bible in 1611, so too the same period of time connected Future for America with the beginning of America, as it identified the end of America.

Миллериттік қозғалыс 1863 жылғы бүлікпен аяқталып, содан кейін дәл жүз жиырма алты жылдан соң үшінші періштенің қозғалысы келгені сияқты, бұл екі қозғалыстың “жеті уақыт” (жүз жиырма алты) рәміздігі арқылы байланысқанын айқындағандай, екі жүз жиырма жыл 1831 жылы Миллердің Киелі кітап хабарын орнықтыруын 1611 жылы King James Bible-дің жарық көруімен байланыстырды; сол сияқты, дәл осы уақыт кезеңі Американың ақырын айқындаған кезде Future for America-ны Американың басталуымен де байланыстырды.

On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had raised up in forty-six years from 1798, the end of the first indignation, until 1844, the end of the last indignation. His entrance into the temple had been preceded by the outpouring of the Holy Spirit in the movement of the Midnight Cry, which had been prefigured by the triumphal entry of Christ into Jerusalem. Those two witnesses establish that when the Midnight Cry movement is repeated in the last days, Christ will have raised up the temple of the one hundred and forty-four thousand. The two movements where the Midnight Cry of the parable of the ten virgins is fulfilled are parallel to each other.

1844 жылғы 22 қазанда Келісімнің Хабаршысы, алғашқы қаһардың соңы болған 1798 жылдан бастап соңғы қаһардың соңы болған 1844 жылға дейінгі қырық алты жылдың ішінде Өзі тұрғызған ғибадатханаға кенеттен келді. Оның ғибадатханаға кіруінің алдында Мәсіхтің Иерусалимге салтанатты кіруі арқылы алдын ала бейнеленген Түн ортасындағы айқай қозғалысында Киелі Рухтың төгілуі болды. Бұл екі куәгер Түн ортасындағы айқай қозғалысы соңғы күндерде қайталанғанда, Мәсіхтің жүз қырық төрт мыңның ғибадатханасын тұрғызған болатынын дәлелдейді. Он қыз туралы астарлы әңгімедегі Түн ортасындағы айқай орындалатын осы екі қозғалыс бір-біріне параллель.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> «Мені он қыз туралы астарлы әңгімені жиі еске салады: олардың бесеуі дана, ал бесеуі ақылсыз еді. Бұл астарлы әңгіме сөзбе-сөз орындалды және орындала да береді, өйткені оның дәл осы уақытқа арналған ерекше қолданылуы бар; әрі ол үшінші періштенің хабары сияқты орындалды және заманның ақырына дейін осы шақтағы ақиқат болып қала береді». Review and Herald, August 19, 1890.

The history of the Millerites (the movement of the first angel), represents an escalating manifestation of the power of God that began when the book of Daniel was unsealed in 1798. The power increased when the angel of Revelation ten descended on August 11, 1840. Then the first disappointment of April 19, 1844 arrived, and ultimately led to the outpouring of the Holy Spirit at the Exeter camp meeting beginning on August 12, 1844 and continued to spread like a tidal wave over the land until October 22, 1844.

Миллершілердің тарихы (бірінші періштенің қозғалысы) 1798 жылы Даниял кітабының мөрі ашылған кезде басталған Құдай құдіретінің үдей түскен көрінісін бейнелейді. Бұл құдірет 1840 жылғы 11 тамызда Аян кітабының оныншы тарауындағы періште түскен кезде күшейе түсті. Содан кейін 1844 жылғы 19 сәуірдегі алғашқы түңілу келді, ал түптің түбінде ол 1844 жылғы 12 тамызда басталған Экзетер лагерлік жиналысында Киелі Рухтың төгілуіне алып келіп, 1844 жылғы 22 қазанға дейін бүкіл елге тасқын толқындай жайыла берді.

The history of Future for America (the movement of the third angel), represents an escalating manifestation of the power of God that began when the book of Daniel was unsealed in 1989. The power increased when the angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001. Then the first disappointment of July 18, 2020 arrived, which will ultimately lead to the outpouring of the Holy Spirit which will continue to spread like wildfire over the earth until Michael stands up and human probation closes.

Future for America-ның (үшінші періштенің қозғалысының) тарихы 1989 жылы Даниял кітабының мөрі ашылған кезде басталған Құдай құдіретінің барған сайын күшейе түскен көрінісін білдіреді. Бұл құдірет 2001 жылғы 11 қыркүйекте Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште төмен түскен кезде артты. Содан кейін 2020 жылғы 18 шілдедегі алғашқы түңілу келді; ол, ақыр соңында, Киелі Рухтың төгілуіне алып келеді, әрі бұл төгілу Михаил орнынан тұрғанға және адамзаттың сынақ мерзімі жабылғанға дейін жер бетіне өрттей жайыла береді.

On October 22, 1844, several prophecies were fulfilled, thus identifying that at the soon-coming Sunday law, several prophecies will again be fulfilled. One of those prophecies is the tarrying of the vision as represented in Habakkuk chapter two. Habakkuk chapter two identified the experience of both the movement of the first and third angels. Both movements are confronted with a debate over correct biblical methodology that is accomplished between those representatives of the movement and the former chosen people who are being passed by during the process of the debate.

1844 жылдың 22 қазанында бірнеше пайғамбарлықтар орындалды; бұл, өз кезегінде, жуықтап келе жатқан жексенбілік заң кезінде де бірнеше пайғамбарлықтың қайтадан орындалатынын айқындайды. Сол пайғамбарлықтардың бірі — Хабаққұқ кітабының екінші тарауында бейнеленген аянның кідіруі. Хабаққұқтың екінші тарауы бірінші де, үшінші де періштелер қозғалысының тәжірибесін айқындады. Екі қозғалыс та Киелі кітапты дұрыс түсіндіру әдіснамасына қатысты тартысқа тап болады; бұл тартыс қозғалыстың өкілдері мен пікірталас үдерісі барысында айналып өтіліп жатқан бұрынғы таңдалған халықтың арасында жүзеге асады.

The message that was to be defended by the watchmen of the first angel’s history was the identification of the truths (Miller’s jewels), that ultimately were represented upon the two sacred charts of 1843 and 1850. In the process of the debate there would be a disappointment that marked a separation from the two antagonistic classes, and a call for deeper consecration to the faithful.

Бірінші періштенің тарихындағы сақшылар қорғауға тиіс болған хабар — түптің түбінде 1843 және 1850 жылдардағы екі қасиетті кестеде бейнеленген ақиқаттарды (Миллердің асыл тастарын) айқындау еді. Пікірталас үдерісінде өзара қарсы тұрған екі топтан бөлінуді белгілеген бір түңілу орын алатын, әрі адалдарға анағұрлым терең бағышталуға шақыру берілетін еді.

Then Habakkuk identifies the distinction between the two classes involved in the testing process of the foundational truths. That testing process, which included the debate between the two classes that fell silent on October 22, 1844, ended right where Habakkuk chapter two ended.

Содан кейін Хабаққұқ іргелі ақиқаттарды сынау үдерісіне қатысқан екі топтың арасындағы айырмашылықты айқындайды. 1844 жылғы 22 қазанда үнсіздікке түскен осы екі топ арасындағы пікірталасты қамтыған сол сынақ үдерісі Хабаққұқ кітабының екінші тарауы аяқталған тұста дәл сонда аяқталды.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Ал Жаратқан Ие Өзінің қасиетті ғибадатханасында; Оның алдында бүкіл жер беті үнсіз қалсын. Абақұқ 2:20.

The Lord suddenly entered His Millerite temple, and all the earth was then to keep silence, for the antitypical Day of Atonement had arrived and the judgment of the dead had begun. The prophetic history of Habakkuk chapter two ended on October 22, 1844, and Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing. The beginning of the two visions of twenty-five hundred and twenty years of trampling down the sanctuary and host, and the vision of the restoration of the sanctuary and host, began together, but separated by two hundred and twenty years, and when they ended, they were identified as ended, in Habakkuk chapter TWO verse TWENTY.

Иеміз кенеттен Өзінің миллершіл ғибадатханасына кірді, және сол кезде бүкіл жер үндемей тұруға тиіс болды, өйткені Кешірім Күнінің антитиптік күні жетіп, өлгендерге үкім шығарылуы басталған еді. Хабаккук кітабының екінші тарауындағы пайғамбарлық тарих 1844 жылдың 22 қазанында аяқталды, ал Иса әрдайым бір нәрсенің ақырын екінші бір нәрсенің басталуымен сәйкестендіреді. Қасиетті орын мен әскердің аяққа тапталуының екі мың бес жүз жиырма жылдық екі көрінісінің, сондай-ақ қасиетті орын мен әскердің қалпына келтірілуі туралы көріністің басталуы бірге басталды, бірақ аралары екі жүз жиырма жылмен бөлінген еді; ал олар аяқталған кезде, олардың аяқталғаны Хабаккук кітабының ЕКІНШІ тарауының ЖИЫРМАСЫНШЫ аятында айқын көрсетілді.

At the soon-coming Sunday law, several prophecies will be fulfilled. One of those prophecies is the tarrying of the vision as represented in Habakkuk chapter two. Habakkuk chapter two identifies the experience of both the movement of the first and third angels. Both movements are confronted with a debate over correct biblical methodology that is accomplished between those representatives of the movement and the former chosen people who are being passed by during the process of the debate.

Жақында күшіне енетін жексенбілік заң кезінде бірнеше пайғамбарлық орындалады. Сол пайғамбарлықтардың бірі — Хабаккук кітабының екінші тарауында бейнеленген аянның кідіруі. Хабаккук кітабының екінші тарауы бірінші және үшінші періштелер қозғалысының екеуінің де тәжірибесін айқындайды. Екі қозғалыс та дұрыс киелі кітаптық әдіснама жөніндегі таласқа тап болады; бұл талас қозғалыстың өкілдері мен талас үдерісі барысында айналып өтіліп жатқан бұрынғы таңдалған халықтың арасында жүзеге асады.

The message that is to be defended by the watchmen of the third angel’s history is the identification of the truths (Miller’s jewels), that ultimately were represented upon the two sacred charts of 1843 and 1850. In the process of the debate there was a disappointment that marked a separation between the two antagonistic classes, and a call for deeper consecration to the faithful. Then Habakkuk identifies the distinction between the two classes involved in the testing process of the foundational truths. That testing process, which was represented by the debate between the two classes, will fully end at the soon-coming Sunday law, right where Habakkuk chapter two ended.

Үшінші періштенің тарихын күзетшілер қорғауға тиіс хабар — ақырында 1843 және 1850 жылдардағы екі қасиетті кестеде бейнеленген ақиқаттардың (Миллердің асыл тастарының) айқындалуы болып табылады. Пікірталас үдерісі барысында екі қарама-қарсы таптың арасындағы айырылуды белгілеген бір түңілу болды, сондай-ақ адалдар үшін тереңірек бағышталуға шақыру берілді. Содан кейін Хабаққұқ іргетастық ақиқаттардың сыналу үдерісіне қатысқан осы екі таптың арасындағы айырмашылықты айқындайды. Екі таптың арасындағы пікірталас арқылы бейнеленген сол сыналу үдерісі, Хабаққұқ кітабының екінші тарауы аяқталған жерде, яғни жуырда келетін жексенбілік заң тұсында, толық аяқталады.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Алайда Жаратқан Ие Өзінің қасиетті ғибадатханасында; Оның алдында бүкіл жер беті үнсіз тұрсын. Хабаққұқ 2:20.

The Lord will suddenly enter the temple of the one hundred and forty-four thousand, and all the earth will then keep silence, for the antitypical Day of Atonement will reach the judgment of the living. The prophetic history of Habakkuk chapter two ends at the soon coming Sunday law, and Jesus always identifies the end of a thing with the beginning of a thing.

Жаратқан Ие кенеттен жүз қырық төрт мыңның ғибадатханасына кіреді, сонда бүкіл жер беті үнсіз қалады, өйткені татуластырудың бейнелік емес Ұлы күні тірілердің сотына жетеді. Хабакук кітабының екінші тарауындағы пайғамбарлық тарих жуық арада келетін жексенбілік заңмен аяқталады, ал Иса әрдайым бір нәрсенің ақырын екінші бір нәрсенің басталуымен сәйкестендіреді.

The judgment of the living began on September 11, 2001, but the judgment is a process. That process begins with the house of God, and then reaches a point where judgment comes upon those outside of the house of God. When the great buildings of New York City were brought down the judgment represented by the sealing angel going through Jerusalem and placing a mark upon those who sigh and cry for the abominations that are done in the church, and also the abominations done in the land began. At the soon coming Sunday law Christ will have finished the work of erecting the temple of the one hundred and forty-four thousand, and the destroying angels will bring judgment upon Jerusalem.

Тірілерге қатысты сот 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталды, бірақ сот — бұл үдеріс. Сол үдеріс Құдайдың үйінен басталып, кейін Құдай үйінен тысқары тұрғандарға сот келетін межеге жетеді. Нью-Йорк қаласының алып ғимараттары құлатылған кезде, Иерусалимнің арасынан өтіп, қауымда жасалып жатқан жиіркенішті істер үшін күрсініп, зар илейтіндерге, сондай-ақ ел ішінде жасалып жатқан жиіркенішті істер үшін де белгі қоятын мөрлеуші періште бейнелейтін сот басталды. Жақында келетін жексенбілік заң кезінде Мәсіх жүз қырық төрт мыңның ғибадатханасын тұрғызу ісін аяқтаған болады, ал жоюшы періштелер Иерусалимге сот әкеледі.

The one hundred and forty-four thousand are then lifted up as an ensign, and the judgment of the living commences for the other flock, represented by Edom, Moab and the chief of the children of Ammon in Daniel chapter eleven, verse forty-one.

Содан кейін жүз қырық төрт мың ту іспетті көтеріліп, Даниял кітабының он бірінші тарауы, қырық бірінші аятында Едом, Моаб және Аммон ұлдарының таңдаулылары арқылы бейнеленген басқа отар үшін тірілерге қатысты сот басталады.

Whether considering the Millerite movement of the first angel or the mighty movement of the third angel, the complete history of the reformatory movement represents an escalating revelation of truth, which culminates with the outpouring of the Holy Spirit. The outpouring of the Holy Spirit is the focus of the prophecies of the last days. This is why the foolish virgins have no oil and the wise do. The oil is the rain.

Бірінші періштенің миллериттік қозғалысын қарастырсақ та, үшінші періштенің құдіретті қозғалысын қарастырсақ та, реформаторлық қозғалыстың тұтас тарихы Киелі Рухтың төгілуімен шегіне жететін ақиқаттың барған сайын арта түсетін аянын білдіреді. Киелі Рухтың төгілуі — соңғы күндер туралы пайғамбарлықтардың негізгі өзегі. Міне, сондықтан да ақымақ қыздарда май жоқ, ал даналарда бар. Май — жаңбыр.

> They say, If a man put away his wife, and she go from him, and become another man’s, shall he return unto her again? shall not that land be greatly polluted? but thou hast played the harlot with many lovers; yet return again to me, saith the Lord. Lift up thine eyes unto the high places, and see where thou hast not been lien with. In the ways hast thou sat for them, as the Arabian in the wilderness; and thou hast polluted the land with thy whoredoms and with thy wickedness. Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed. Wilt thou not from this time cry unto me, My father, thou art the guide of my youth? Jeremiah 3:1–4.

> Олар: «Егер еркек өз әйелін ажыратып жіберсе, ал ол одан кетіп, басқа еркектің әйелі болса, ол оған тағы қайтып бара ма? Сол жер қатты арамдалмай ма? Бірақ сен көптеген көңілдестермен жезөкшелік жасадың; соған қарамастан, Маған қайта орал», — дейді Жаратқан Ие. «Көздеріңді биік қыраттарға көтеріп, қай жерде сенің арамдалмағаныңды қара. Жолдардың бойында сен олар үшін шөлдегі арабтай отырып алдың; жезөкшелігіңмен және зұлымдығыңмен жерді арамдадың. Сондықтан нөсерлер тоқтатылды, кеш жауын болған жоқ; сенде жезөкшенің маңдайы болды, ұялуға бас тарттың. Енді осы уақыттан бастап Маған: “Әкем, Сен менің жастығымның Жетекшісісің”, — деп жалбарынбайсың ба?» Еремия 3:1–4.

In the passage (and all the prophets speak of the last days), God identifies that His people have played the harlot, to the point that they have a whore’s forehead. The whore of the last days is the papal power, and the forehead represents a purposeful decision. God’s people of the last days are wicked, but God is offering a final call, though they have reached a point where they have come to the same decision as the whore. They have developed a character represented by the fourth generation, where they are prepared to worship the sun as represented in the fourth generation of Ezekiel chapter eight.

Бұл үзіндіде (және барлық пайғамбарлар соңғы күндер туралы айтады) Құдай Өз халқының жезөкшелікке салынғанын, тіпті олардың маңдайы жезөкшенің маңдайындай болғанын айқындайды. Соңғы күндердің жезөкшесі — папалық билік, ал маңдай саналы түрде қабылданған шешімді білдіреді. Соңғы күндердегі Құдай халқы зұлым, бірақ Құдай оларға соңғы шақыруды ұсынып отыр, әйтсе де олар жезөкшемен бірдей шешімге келген шекке жетті. Олар Езекиел кітабының сегізінші тарауындағы төртінші ұрпақта бейнеленгендей, күнге табынуға дайын болатын, төртінші ұрпақ арқылы бейнеленген мінез-құлықты қалыптастырды.

> “The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God. Of all who receive this mark, God says, ‘The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb.’” Review and Herald, July 13, 1897.

> «Адамгершілік түнегінің арасында шынайы нұрдың жарқырайтын уақыты келді. Үшінші періштенің хабары дүниеге жіберілді; ол адамдарды маңдайларына немесе қолдарына аңның не оның мүсінінің таңбасын қабылдамауға ескертеді. Бұл таңбаны қабылдау дегеніміз — аңның жасаған шешімімен бірдей шешімге келу және Құдай сөзіне тікелей қарсы шығып, сол бірдей идеяларды жақтау деген сөз. Осы таңбаны қабылдайтындардың бәрі туралы Құдай былай дейді: “Сол да Құдай қаһарының шарасына қоспасыз құйылған Оның ашу-ызасының шарабынан ішеді; әрі қасиетті періштелердің алдында және Тоқтының алдында от пен күкірт ішінде азап шегеді.”» Review and Herald, July 13, 1897.

Jeremiah is identifying God’s people of the last days as already possessing the whore’s forehead. They are on the verge of receiving the mark of the beast for they are “wicked.” In the passage just cited Sister White continues:

Еремия соңғы күндердегі Құдай халқын жезөкшенің маңдайына әлдеқашан ие болып қойғандар ретінде сипаттап отыр. Олар «зұлым» болғандықтан, аңның таңбасын қабылдаудың табалдырығында тұр. Жаңа ғана келтірілген үзіндіде Уайт қарындас былай деп жалғастырады:

> “If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false Sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘My holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place?—When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working-day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God. If we receive this mark in our foreheads or in our hands, the judgments pronounced against the disobedient must fall upon us. But the seal of the living God is placed upon those who conscientiously keep the Sabbath of the Lord.

> «Егер ақиқаттың нұры саған ұсынылып, төртінші өсиеттің сенбісі ашылып көрсетілсе, әрі Құдай Сөзінде жексенбіні ұстауға ешқандай негіз жоқ екені айқындалса, ал сен соған қарамастан жалған сенбіге жабысып, Құдай “Менің қасиетті күнім” деп атайтын сенбіні қасиетті түрде сақтаудан бас тартсаң, онда сен аңның таңбасын қабылдайсың. Бұл қашан болады? — Сені жексенбі күні еңбектен тыйылып, Құдайға құлшылық етуге бұйыратын жарлыққа мойынсұнғаныңда, әрі Киелі кітапта жексенбінің кәдімгі жұмыс күнінен өзге нәрсе екенін көрсететін бірде-бір сөз жоқ екенін біле тұра, сен аңның таңбасын қабылдауға келісім беріп, Құдайдың мөрінен бас тартасың. Егер біз осы таңбаны маңдайымызда не қолымызда қабылдайтын болсақ, онда тілалмайтындарға қарсы жарияланған үкімдер біздің де үстімізге түсуге тиіс. Ал тірі Құдайдың мөрі Жаратқан Иенің сенбісін ар-ожданмен сақтайтындардың үстіне қойылады.»

> “‘And God saw that the wickedness of man was great in the earth, and that every imagination of the thoughts of his heart was only evil continually…. The earth also was corrupt before God, and the earth was filled with violence…. And God said unto Noah, The end of all flesh is come before me; for the earth is filled with violence through them; and, behold, I will destroy them with the earth.’ They were to be cut off because they had polluted the earth which God created to be enjoyed by a righteous people.

> «Сонда Құдай жер бетіндегі адамның зұлымдығының ұлы екенін, әрі оның жүрек ойларының барлық қиялы үнемі тек жамандық екенін көрді.... Жер де Құдайдың алдында бұзылған еді, әрі жер зорлық-зомбылыққа толды.... Сонда Құдай Нұхқа: “Менің алдыма бүкіл тәннің ақыры келді; өйткені жер олар арқылы зорлық-зомбылыққа толды; міне, Мен оларды жермен бірге құртамын”,— деді». Олар әділ халық игілігіне жаратқан жерді арамдағандары үшін жойылып кетуге тиіс болды.

> “‘As it was in the days of Noah,’ declared Christ, ‘so shall it be also in the days of the Son of Man.’ And is it not so? Anyone who will look into the daily papers may see a long list of crimes—drunkenness, theft, robbery, embezzlement, murder. Sometimes whole families are murdered, that man’s desires to possess money or goods that do not belong to him may be gratified. The world is indeed becoming as it was in the days of Noah, because men openly disregard God’s commands.” Review and Herald, July 13, 1897.

> “Мәсіх: ‘Нұхтың күндерінде қалай болса, Адам Ұлының күндерінде де солай болады’,— деп жариялады. Ал шынында солай емес пе? Күнделікті газеттерге көз жүгіртетін кез келген адам қылмыстардың ұзақ тізімін көреді: маскүнемдік, ұрлық, тонау, жымқыру, кісі өлтіру. Кейде әлдебір адамның өзіне тиесілі емес ақшаға не мүлікке ие болу ниеті қанағаттандырылуы үшін, тұтас отбасылар да қырып-жойылады. Адамдар Құдайдың өсиеттерін ашық түрде елемейтіндіктен, дүние шын мәнінде Нұхтың күндеріндегі күйіне қайта айналып барады.” Review and Herald, July 13, 1897.

Jeremiah is identifying God’s people of the last days that are about to bow down to the sun, and when he does so he identifies that “the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed.” The “wicked” of God’s people in the last days are receiving no latter rain, and they refuse to be ashamed, for their thoughts have become continually evil, as represented by the history of Noah, and also by the chambers of imagery in the second abomination of Ezekiel chapter eight.

Еремия соңғы күндердегі күнге тағзым етуге таяп қалған Құдай халқын айқындап көрсетеді; әрі ол солай еткенде: «жауын-шашын ұсталып қалды, соңғы жаңбыр болған жоқ; сенде жезөкшенің маңдайы болды, ұялудан бас тарттың»,— деп оларды сипаттайды. Соңғы күндердегі Құдай халқының «зұлымдары» соңғы жаңбырды қабылдамай отыр, әрі олар ұялудан бас тартады, өйткені олардың ойлары Нұхтың тарихында бейнеленгендей, сондай-ақ Езекиел кітабының сегізінші тарауындағы екінші жиіркеніштіктегі бейнелер бөлмелерінде көрсетілгендей, үнемі зұлымдыққа айналған.

Jeremiah points the unashamed wicked of God’s people in the last days to “cry” “from” that “time” to “the guide of” their “youth.” The guide of the youth of Adventism was the two tables of Habakkuk and the jewels represented thereon. The only hope for breaking out of the wickedness that is about to bring eternal death upon the wicked of God’s people in the last days is to cry unto the God who was the guide at the beginning, which arrived at “the time of the end” in 1798.

Еремия Құдай халқының соңғы күндердегі ұялмайтын зұлымдарын өздерінің «жастық шағының жетекшісіне» сол «уақыттан» «жалбарынуға» нұсқайды. Адвентизмнің жастық шағының жетекшісі Хабаккуктың екі тақтасы және онда бейнеленген асыл тастар болды. Құдай халқының соңғы күндеріндегі зұлымдардың басына мәңгілік өлім әкелгелі тұрған зұлымдықтан құтылудың жалғыз үміті — бастауында жетекші болған, 1798 жылы «ақыр заманға» жеткен Құдайға жалбарыну.

The issue in the history of the first or third angel is whether you receive or do not receive the latter rain. The latter rain began when the nations were angered on September 11, 2001.

Бірінші не үшінші періштенің тарихындағы мәселе — кеш жауынды қабылдайсың ба, әлде қабылдамайсың ба, соған байланысты. Кеш жауын халықтар қаһарланған кезде, 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталды.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> «Сол уақытта, құтқарылу ісі аяқталуға таяғанда, жер бетіне ауыртпалық келе бастайды, әрі халықтар қаһарланатын болады, дегенмен үшінші періштенің ісіне кедергі келтірмеу үшін тежеліп тұрады. Сол уақытта “кейінгі жаңбыр”, яғни Иеміздің алдынан келетін сергіту, үшінші періштенің зор дауысына күш беру және әулиелерді жеті соңғы пәле төгілетін кезеңде нық тұруға дайындау үшін келеді». Early Writings, 85.

The “latter rain,” which is also identified as “the refreshing,” began when the nations were angered, and at that time “the work of salvation” began to close. The four angels of Revelation seven hold the four winds in check while the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished, and in Ezekiel chapter nine, that work is represented by angels placing a mark upon those who sigh and cry for the abominations done in Jerusalem. On September 11, 2001 the angels began the closing work of placing a mark upon the foreheads of the one hundred and forty-four thousand.

«Кейінгі жаңбыр», ол сондай-ақ «сергіту» деп те аталады, халықтар қаһарланған кезде басталды, әрі сол уақытта «құтқарылу ісі» жабыла бастады. Аян кітабының жетінші тарауындағы төрт періште жүз қырық төрт мыңның мөрленуі жүзеге асырылғанша төрт желді тежеп ұстап тұр, ал Езекиел кітабының тоғызыншы тарауында бұл іс Иерусалимде жасалып жатқан жиіркенішті істер үшін күрсініп, зарлайтындардың маңдайына белгі қоятын періштелер арқылы бейнеленген. 2001 жылғы 11 қыркүйекте періштелер жүз қырық төрт мыңның маңдайларына белгі қоюдың қорытындылау ісін бастады.

The closing work of the third angel is accomplished during the outpouring of the latter rain, which is also “the refreshing”, which is a message.

Үшінші періштенің қорытынды ісі кейінгі жаңбырдың төгілуі кезінде жүзеге асады; бұл сондай-ақ хабар болып табылатын «сергіту» де болып табылады.

> To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. Isaiah 28:12.

> Ол кімдерге былай деді: «Шаршағанды тынықтыра алатын тынығу — міне, осы; сергіту де — міне, осы». Алайда олар құлақ асқысы келмеді. Ишая 28:12.

The message they refuse to hear in Isaiah is the message that is delivered by stammering tongues, and is the testing message that represents the methodology of “line upon line.”

Олардың Ишаяда тыңдаудан бас тартатын хабары — мүдірген тілдер арқылы жеткізілетін және «жол үстіне жол» әдіснамасын бейнелейтін сынақ хабары.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:13–15.

> Бірақ Жаратқан Иенің сөзі оларға өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда аздап, онда аздап болды; сондықтан олар жүріп барып, шалқасынан құлап, мерт болып, тұзаққа түсіп, ұсталып қалсын. Сондықтан, Иерусалимде осы халықты билеп отырған, келемеждеуші адамдар, Жаратқан Иенің сөзін тыңдаңдар. Өйткені сендер: «Біз өліммен келісім жасадық, әрі о дүниемен уағдаластық; тасқындаған жазалаушы қамшы өткен кезде, ол бізге жетпейді; өйткені біз өтірікті панамыз еттік, әрі жалғандықтың астына жасырындық»,— дедіңдер. Ишая 28:13–15.

The Word of the Lord, which is the message of the rest and refreshing (the latter rain), that causes them to “go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken,” is given to “the scornful men, which rule this people which is in Jerusalem.” Jerusalem is where the angels mark those who sigh and cry, and the ancient men who have betrayed their trust are the first to fall.

Жаратқан Иенің сөзі — тыныштық пен сергітудің хабары (кешкі жауын) болып табылатын, оларды «артқа кетіп, шалқасынан құлап, быт-шыт болып сынуына, тұзаққа түсіп, қолға түсуіне» себеп болатын сөз — «Иерусалимдегі осы халықты билеп отырған келемеждеуші адамдарға» беріледі. Иерусалим — періштелер күрсініп, зар еңірегендерге белгі қоятын жер, әрі өздеріне тапсырылған сенімге опасыздық жасаған ақсақалдар ең алдымен сонда құлайды.

> “The mark of deliverance has been set upon those ‘that sigh and that cry for all the abominations that be done.’ Now the angel of death goes forth, represented in Ezekiel’s vision by the men with the slaughtering weapons, to whom the command is given: ‘Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.’ Says the prophet: ‘They began at the ancient men which were before the house.’ Ezekiel 9:1–6. The work of destruction begins among those who have professed to be the spiritual guardians of the people. The false watchmen are the first to fall. There are none to pity or to spare. Men, women, maidens, and little children perish together.” The Great Controversy, 656.

> Құтқарылудың белгісі «істеліп жатқан барлық жиіркеніштер үшін күрсініп, зар еңірейтіндердің» үстіне қойылды. Енді Езекиелдің көрінісінде қыру қаруларын ұстаған адамдар арқылы бейнеленген ажал періштесі жолға шығады; оларға мынадай бұйрық беріледі: «Кәріні де, жасты да, қыздарды да, жас балаларды да, әйелдерді де мүлде өлтіріңдер; бірақ үстінде белгісі бар ешбір адамға жақындамаңдар; әрі Менің киелі орнымнан бастаңыздар». Пайғамбар былай дейді: «Олар үйдің алдында тұрған қариялардан бастады». Езекиел 9:1–6. Жою ісі өздерін халықтың рухани сақшылары ретінде танытқандардың арасынан басталады. Жалған күзетшілер ең алдымен құлайды. Аяушылық көрсететін де, аман қалдыратын да ешкім болмайды. Ерлер, әйелдер, бойжеткендер және жас балалар бірге қырылады». Ұлы күрес, 656.

We will continue to address the increase of knowledge that arrived in 1989, in the next article.

1989 жылы келген білімнің артуын келесі мақалада әрі қарай қарастырамыз.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> «Сыртқы көріністің ар жағын көретін, барлық адамдардың жүректерін оқитын Құдай зор нұр алғандар туралы былай дейді: “Олар өздерінің моральдық және рухани жай-күйіне бола қайғырып, таңданбайды”. Иә, олар өз жолдарын өздері таңдады, және олардың жаны өздерінің жиіркенішті істерінен ләззат табады. “Мен де олардың адасуларының өзін таңдаймын, әрі бастарына өздері қорыққан нәрселерді түсіремін; өйткені Мен шақырғанда, ешкім жауап бермеді; Мен сөйлегенде, олар құлақ аспады; керісінше, олар Менің көз алдымда зұлымдық жасады, әрі Маған ұнамайтынды таңдады”. “Құдай оларға өтірікке сенулері үшін күшті адасуды жібереді”, өйткені олар құтқарылулары үшін “ақиқатқа деген сүйіспеншілікті қабылдамады”, “қайта, әділетсіздіктен ләззат алды”. Ишая 66:3, 4; 2 Салониқалықтарға 2:11, 10, 12.

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> «Көктегі Ұстаз былай деп сұрады: “Шын мәнінде сен дүниелік саясатқа сай көптеген істерді атқарып, Ехобаға қарсы күнә жасап жүргеніңе қарамастан, өзіңді дұрыс іргетастың үстіне құрып жатырмын және Құдай менің істерімді қабылдайды деп көрсетуінен ақыл-ойды арбайтын одан да күшті қандай алдамшы нәрсе болуы мүмкін? О, бұл — бір кездері ақиқатты таныған адамдар тақуалықтың рухы мен құдіретінің орнына оның сыртқы түрін қателесіп қабылдағанда; шын мәнінде бәріне мұқтаж бола тұра, өздерін баймын, дүние-мүлкім көбейді, еш нәрсеге мұқтаж емеспін деп санағанда, саналарды билеп алатын ұлы алдау, еліктіргіш адасу.”» Testimonies, 8-том, 249, 250.

Back to Articles