Article

# Parallel Warnings - Number Five

Қатарлас ескертулер — бесінші саны

The Unveiling of the Lion of the Tribe of Judah: Understanding the Closing Scenes of the Great Controversy

Яһуда руынан шыққан Арыстанның ашылуы: Ұлы тартыстың соңғы көріністерін түсіну

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the passage we are still addressing, which comments on Christ as the angel in Revelation ten that descends, Christ as the mighty angel illustrates “the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan.” The “position” Christ took when He placed his right foot on the sea and left foot on dry land “denotes His supreme power and authority over the whole earth.” When Christ cried “with a loud voice,” He “cried” “as when a lion roareth.”

Біз әлі де қарастырып отырған, Аян кітабының оныншы тарауында төмен түсетін періште ретінде Мәсіхке түсініктеме беретін осы үзіндіде құдіретті періште ретіндегі Мәсіх «Шайтанмен болатын ұлы күрестің соңғы көріністерінде Оның атқарып жатқан рөлін» бейнелейді. Мәсіхтің оң аяғын теңізге, ал сол аяғын құрлыққа қойған кезде алған «ұстанымы» Оның «бүкіл жер бетіндегі жоғарғы күш-қуаты мен билігін» білдіреді. Мәсіх «қатты дауыспен» шақырғанда, Ол «арыстан ақырғандай» «айқай салды».

Christ will manifest His omnipotence in “the closing scenes of the great controversy” and when Christ manifests His omnipotence, He does so as the Lion of the tribe of Judah.

Мәсіх Өзінің құдіреттілігін «ұлы тартыстың қорытынды көріністерінде» танытады, ал Мәсіх Өзінің құдіреттілігін танытқанда, Ол мұны Яһуда руының Арыстаны ретінде жүзеге асырады.

> “The Saviour is presented before John under the symbols of ‘the Lion of the tribe of Judah’ and of ‘a Lamb as it had been slain.’ Revelation 5:5, 6. These symbols represent the union of omnipotent power and self-sacrificing love. The Lion of Judah, so terrible to the rejectors of His grace, will be the Lamb of God to the obedient and faithful.” Acts of the Apostles, 589.

> «Құтқарушы Жоханға “Яһуда руынан шыққан Арыстан” және “бауыздалып өлтірілгендей болған Тоқты” деген нышандар арқылы көрсетіледі». Аян 5:5, 6. Бұл нышандар бәріне құдіреті жететін күш пен өзін құрбан ететін сүйіспеншіліктің бірлігін бейнелейді. Өз рақымын қабылдамайтындар үшін соншалықты үрейлі Яһуда Арыстаны мойынсұнғыш әрі адал жандар үшін Құдайдың Тоқтысы болады». Елшілердің істері, 589.

Christ’s manifestation as the Lion of the tribe of Judah emphasizes his work in both sealing and unsealing biblical prophecy, according to His divine timing. Just before human probation closes, when “the time is at hand” there will be an unsealing of a special Bible truth identifying “things which must shortly come to pass.”

Мәсіхтің Яһуда руының Арыстаны ретінде көрінуі Оның, Өзінің құдайлық мерзіміне сай, Киелі кітаптағы пайғамбарлықты әрі мөрлеу, әрі мөрін ашу ісін ерекше атап көрсетеді. Адамзатқа берілген сынақ мерзімі аяқталар сәттің дәл алдында, «уақыт жақын» болған кезде, «жақында болуға тиісті нәрселерді» айқындайтын Киелі кітаптың ерекше бір ақиқатының мөрі ашылатын болады.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Иса Мәсіхтің аяны: Құдай оны Өзіне Өз құлдарына жуық арада болуға тиіс нәрселерді көрсету үшін берді; әрі Ол мұны Өз періштесі арқылы жіберіп, Өзінің құлы Жоханға білдірді. Ол Құдай сөзін де, Иса Мәсіхтің куәлігін де, сондай-ақ өзі көргеннің бәрін де куәландырды. Осы пайғамбарлықтың сөздерін оқитын да, еститін де, онда жазылғандарды сақтайтындар да бақытты, өйткені уақыт жақын. Аян 1:1–3

When the “time” that is “at hand” actually arrives into history there is a blessing pronounced upon those who read, hear “and keep those things which are written therein.” The special message is a time-sensitive message that is only recognizable when “the time is at hand.” Then—at that time, and not before—persons will be able to read, hear “and keep those things which are written” in the book of Revelation. When the “time is at hand” the blessing pronounced upon those who “readeth”, “hear” “and keep those things which are written therein” parallels the opening up of the book of Daniel at the “time of the end.”

«Жақын тұрған» «уақыт» шын мәнінде тарихта келген кезде, онда «оны оқитындарға, тыңдайтындарға және онда жазылғандарды сақтайтындарға» бата жария етіледі. Бұл ерекше хабар — уақытқа тәуелді хабар, ол тек «уақыт жақын тұрған» кезде ғана танылады. Сонда — дәл сол уақытта, одан бұрын емес — адамдар Аян кітабында «жазылғандарды» оқып, тыңдап, «сақтай» алатын болады. «Уақыт жақын тұрған» кезде, «оны оқитындарға», «тыңдайтындарға» және «онда жазылғандарды сақтайтындарға» жария етілген бата Даниял кітабының «ақыр заман» кезінде ашылуымен параллель.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:4.

> Ал сен, уа, Даниял, осы сөздерді жауып қой да, кітапты ақырзаман уақытына дейін мөрле: көп адам ары-бері жүгіріп жүрер, әрі білім көбейер. Даниял 12:4.

The “many” that are running “to and fro,” (which represents the study of God’s Word) are doing so at the “time of the end” when “the words” that had been “shut up” in “the book” of Daniel are unsealed. But there is another class of virgins running to and fro just after the Sunday law in the United States.

«Ары-бері» жүгіріп жүрген «көптер» (бұл Құдай Сөзін зерттеуді бейнелейді) мұны Даниялдың «кітабында» бұрын «жабылып» тұрған «сөздер» мөрінен шешілетін «ақыр заманында» істеп жүр. Бірақ Құрама Штаттарда жексенбілік заңнан кейін-ақ ары-бері жүгіретін бикештердің тағы бір тобы бар.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> Міне, күндер келе жатыр, — дейді Жаратушы Ие, — Мен осы жерге ашаршылық жіберемін: нанның аштығын емес, судың шөлін емес, Жаратқан Иенің сөздерін естудің аштығын. Олар теңізден теңізге дейін, солтүстіктен шығысқа дейін сенделіп жүріп, Жаратқан Иенің сөзін іздеп ары-бері жүгіретін болады, бірақ таба алмайды. Сол күні сұлу қыздар мен жас жігіттер шөлден талып қалады. Самарияның күнәсімен ант етіп: «Уа, Дан, сенің құдайың тірі!» және: «Беэр-Шебаның жолы тірі!» — дейтіндердің өздері де құлап, енді қайтып тұрмайды. Амос 8:11–14.

The sin of Samaria was the sin represented by Ahab and Jezebel, Ahab representing the United States and Jezebel the Catholic church. Jezebel, Ahab and the false prophets at the confrontation with Elijah at Mount Carmel typify the Sunday law. At the confrontation there were two sets of unholy prophets, the prophets of Baal and the priests of the grove. Baal was one of the gods worshipped; the other that was worshipped in the groves was Ashtaroth. Baal was a male god and Ashtaroth was a female god. Together the male deity represents the state and the female the church.

Самарияның күнәсі — Ахаб пен Изәбел арқылы бейнеленген күнә; мұнда Ахаб Америка Құрама Штаттарын, ал Изәбел католик шіркеуін білдіреді. Изәбел, Ахаб және Ілиясқа қарсы Кармил тауындағы беттесуде болған жалған пайғамбарлар жексенбілік заңды бейнелейді. Сол беттесуде арам пайғамбарлардың екі тобы болды: Бағалдың пайғамбарлары және тоғайлардың абыздары. Бағал табынған тәңірлердің бірі еді; ал тоғайларда табынған екіншісі Аштарт болатын. Бағал ер тәңір, ал Аштарт әйел тәңір еді. Осылайша, ер тәңір мемлекеттi, ал әйел тәңір шіркеуді білдіреді.

The god that was set up in Dan was set up by Samaria’s first king Jeroboam, who erected a golden calf in both Bethel and Dan. Bethel means house of God and Dan means judgment, and together they represent the combination of church and state, which takes place in the United States in advance of the enforcement of Sunday-keeping. Those two golden calves were represented by Aaron’s golden calf.

Данға орнатылған тәңірді Самарияның алғашқы патшасы Еробоғам орнатты; ол Бетелде де, Данда да алтын бұзау тұрғызды. Бетел — Құдайдың үйі, ал Дан — сот дегенді білдіреді; екеуі бірігіп, жексенбіні ұстануды мәжбүрлеп енгізудің алдында Құрама Штаттарда жүзеге асатын шіркеу мен мемлекеттің бірігуін бейнелейді. Сол екі алтын бұзау Һаронның алтын бұзауы арқылы бейнеленген еді.

A calf is a beast and a golden statue is an image, so the golden calf of Aaron and also the two golden calves of Jeroboam represent the combination of church and state that takes place just prior to the enforcement of the Sunday law in the United States. With Jeroboam, the two cities provide a second witness to the symbolism of the combination of church and state, which is defined as the image of the beast in the book of Revelation.

Бұзау — аң, ал алтын мүсін — бейне; сондықтан Һаронның алтын бұзауы, сондай-ақ Еробоғамның екі алтын бұзауы да Америка Құрама Штаттарында жексенбілік заңның күштеп орындатылуының дәл алдында жүзеге асатын шіркеу мен мемлекеттің одағын бейнелейді. Еробоғамға қатысты алғанда, екі қала Аян кітабында аңның бейнесі деп айқындалатын шіркеу мен мемлекеттің одағының рәмізіне екінші куәлік береді.

The manner of Beersheba represents the covenant of Abraham. The first mention of the name “Beersheba” is in Genesis twenty-one, which is a passage that the apostle Paul employs to oppose those who were suggesting in his day that you must retain the ceremonial laws and circumcision in order to be saved. Paul uses the passage where the first mention of Beersheba is located. He employs that history to address two different and opposite covenants in the same story. Paul uses the son of the bondwoman (Ishmael) to represent a covenant that is based upon human power and contrasts Ishmael with Isaac who he employs to represent a covenant that is based upon God’s power. This passage of the Bible is the first time that Beersheba is mentioned, and later in history Paul employs that history to describe a situation in his personal history that had been illustrated in biblical history. Paul believed and taught that biblical history repeats.

Беэр-Шеваның жолы Ыбырайымның келісімін бейнелейді. «Беэр-Шева» атауы алғаш рет Жаратылыс кітабының жиырма бірінші тарауында аталады; бұл — елші Пауыл өз заманында құтқарылу үшін рәсімдік заңдарды және сүндеттелуді сақтап қалу қажет деп ұсынып жүргендерге қарсы қолданған үзінді. Пауыл Беэр-Шева туралы алғашқы ескертпе орналасқан осы үзіндіні қолданады. Ол сол тарихи оқиғаны бір әңгіме шеңберінде екі түрлі әрі бір-біріне қарама-қарсы келісімді қарастыру үшін пайдаланады. Пауыл күң әйелдің ұлы Ысмайылды адам күшіне негізделген келісімнің бейнесі ретінде қолданады да, оны Құдайдың күшіне негізделген келісімді бейнелеу үшін қолданған Ысқақпен қарсы қояды. Киелі Жазбаның осы үзіндісінде Беэр-Шева алғаш рет аталады, ал кейінірек тарихта Пауыл сол тарихи оқиғаны өз жеке өміріндегі, Киелі кітап тарихында бейнеленіп көрсетілген жағдайды сипаттау үшін қолданады. Пауыл Киелі кітап тарихы қайталанады деп сенді және соны үйретті.

Even though Paul uses this passage from Genesis twenty-one to illustrate two opposite covenants, in the passage there are two covenants that God makes with Abraham, but they are not the two covenants that Paul derives from the story. In the passage God again promised to fulfill His promise of making Abraham the father of many nations through Isaac and He also promised that He would make Ishmael the father of a great nation. One passage of Scripture, four covenants referenced, and it’s the first time Beersheba is mentioned in Scriptures.

Пауыл Жаратылыс кітабының жиырма бірінші тарауындағы осы үзіндіні бір-біріне қарама-қарсы екі келісімді көрсету үшін қолданғанымен, бұл үзіндіде Құдайдың Ыбырайыммен жасаған екі келісімі бар, бірақ олар Пауыл осы хикаядан шығарып алған екі келісім емес. Осы үзіндіде Құдай Ысқақ арқылы Ыбырайымды көптеген халықтардың атасы етемін деген Өз уәдесін қайтадан орындауға уәде берді, сондай-ақ Ысмайылды да ұлы бір халықтың атасы ететінін уәде етті. Киелі Жазбаның бір үзіндісі, төрт келісімге сілтеме жасалған, әрі бұл — Беэр-Шебаның Киелі Жазбаларда алғаш рет аталу орны.

> Wherefore she said unto Abraham, Cast out this bondwoman and her son: for the son of this bondwoman shall not be heir with my son, even with Isaac. And the thing was very grievous in Abraham’s sight because of his son. And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. Genesis 21:10–14.

> Сондықтан ол Ыбырайымға былай деді: «Осы күңді және оның ұлын қуып жібер; өйткені осы күңнің ұлы менің ұлыммен, яғни Ысқақпен, бірге мұрагер болмайды». Бұл іс Ыбырайымның өз ұлына байланысты көз алдында өте ауыр болды. Бірақ Құдай Ыбырайымға былай деді: «Балаға және күңіңе бола мұны көзіңе ауыр көрме; Сара саған не айтса да, оның сөзін тыңда; өйткені сенің ұрпағың Ысқақ арқылы аталатын болады. Ал күңнің ұлынан да бір халық жаратып шығарамын, себебі ол сенің ұрпағың». Сонда Ыбырайым таңертең ерте тұрып, нан мен бір торсық су алды да, оларды Ажарға беріп, иығына артты, әрі баланы қоса беріп, оны шығарып жіберді. Ол кетіп, Беэр-Шеба шөлінде қаңғып жүрді. Жаратылыс 21:10–14.

Beersheba represents the covenant of Abraham. In the very same chapter Abraham also made a covenant with Abimelech.

Беэр-Шеба Ыбырайымның келісімін білдіреді. Сол тараудың өзінде Ыбырайым Әбімәлікпен де келісім жасасты.

> And it came to pass at that time, that Abimelech and Phichol the chief captain of his host spake unto Abraham, saying, God is with thee in all that thou doest: Now therefore swear unto me here by God that thou wilt not deal falsely with me, nor with my son, nor with my son’s son: but according to the kindness that I have done unto thee, thou shalt do unto me, and to the land wherein thou hast sojourned. And Abraham said, I will swear.

> Сол уақытта Әбімәлік пен оның әскерінің бас қолбасшысы Пихол Ыбырайымға тіл қатып былай деді: «Сен не істесең де, Құдай сенімен бірге. Ендеше енді осы жерде Құдай алдында маған, менің ұлыма және ұлымның ұлына жалғандық жасамайтыныңа ант бер; бірақ мен саған көрсеткен ізгілігіме сай, сен де маған және өзің жатжерлік болып тұрған осы елге солай істерсің». Сонда Ыбырайым: «Ант етемін»,— деді.

> And Abraham reproved Abimelech because of a well of water, which Abimelech’s servants had violently taken away. And Abimelech said, I wot not who hath done this thing: neither didst thou tell me, neither yet heard I of it, but to day.

> Сонда Ыбырайым Әбумәлікке оның құлдары күшпен тартып алған су құдығы үшін наразылық білдірді. Ал Әбумәлік: «Мұны кім істегенін білмеймін; сен де маған айтпадың, мен де бұл туралы бүгінге дейін естіген емеспін»,— деді.

> And Abraham took sheep and oxen, and gave them unto Abimelech; and both of them made a covenant. And Abraham set seven ewe lambs of the flock by themselves. And Abimelech said unto Abraham, What mean these seven ewe lambs which thou hast set by themselves?

> Сонда Ыбырайым қойлар мен өгіздерді алып, оларды Абимелекке берді; екеуі де келісім жасасты. Ыбырайым отардан жеті ұрғашы тоқтыны бөлек қойды. Сонда Абимелек Ыбырайымға: «Өзің бөлек қойған осы жеті ұрғашы тоқты нені білдіреді?» — деді.

> And he said, For these seven ewe lambs shalt thou take of my hand, that they may be a witness unto me, that I have digged this well. Wherefore he called that place Beersheba; because there they sware both of them. Thus they made a covenant at Beersheba: then Abimelech rose up, and Phichol the chief captain of his host, and they returned into the land of the Philistines. And Abraham planted a grove in Beersheba, and called there on the name of the Lord, the everlasting God.

> Сонда ол: «Менің қолымнан осы жеті саулық тоқтыны қабыл ал, олар менің осы құдықты қазғаныма куәлік болсын»,— деді. Сондықтан ол жер Беэр-Шеба деп аталды, өйткені екеуі де сол жерде ант ішті. Осылайша олар Беэр-Шебада келісім жасасты; содан кейін Әбімәлік те, оның қолының бас қолбасшысы Фихол да орнынан тұрып, філістірлер еліне қайтып кетті. Ал Ыбырайым Беэр-Шебада тоғай отырғызып, сол жерде мәңгілік Құдай — Жаратқан Иенің атын шақырды.

> And Abraham sojourned in the Philistines’ land many days. Genesis 21:22–34.

> Ибраһим філістірлердің жерінде көп күндер бойы қоныстанып тұрды. Жаратылыс 21:22–34.

Beersheba is the symbol of God’s covenant with Abraham. There are several covenant histories marked in the Bible that connect Beersheba with Abraham’s covenant. “Beer” means well and “sheba” means “seven.” Sheba is the same Hebrew word that is translated as “seven times” that William Miller correctly understood to represent the prophecy of twenty-five hundred and twenty years in Leviticus twenty-six. It was the very first “time prophecy” he discovered, and it was the first foundational truth to be set aside in 1863. In the passage where the word “sheba” is translated as “seven times” in four different verses, the punishment of God that is represented by the “seven times” is called “the quarrel of my covenant.”

Беер-Шеба — Құдайдың Ыбырайыммен жасаған келісімінің рәмізі. Киелі кітапта Беер-Шебаны Ыбырайымның келісімімен байланыстыратын келісімге қатысты бірнеше тарихи оқиға белгіленген. “Беер” — құдық, ал “шеба” — “жеті” дегенді білдіреді. “Шеба” — Уильям Миллер Леуіліктер 26-тағы екі мың бес жүз жиырма жыл туралы пайғамбарлықты білдіреді деп дұрыс түсінген, “жеті рет” деп аударылатын сол еврей сөзі. Бұл оның ашқан ең алғашқы “уақыт пайғамбарлығы” болды, әрі 1863 жылы шетке ысырып тасталған алғашқы іргелі ақиқат та сол еді. “Шеба” сөзі төрт түрлі аятта “жеті рет” деп аударылған үзіндіде, “жеті рет” арқылы бейнеленген Құдайдың жазасы “Менің келісімімнің дауы” деп аталады.

> Then will I also walk contrary unto you, and will punish you yet seven times for your sins. And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:24, 25.

> Сонда Мен де сендерге қарсы жүріп, күнәларың үшін сендерді тағы да жеті есе жазалаймын. Сондай-ақ Мен сендердің үстіңе келісімім үшін кек алатын семсер жіберемін; ал сендер қалаларыңның ішіне жиналған кезде, араларыңа індет жіберемін; сонда сендер жаудың қолына тапсырылатын боласыңдар. Леуіліктер 26:24, 25.

The word translated as “seven times” and represents the “quarrel” of God’s covenant in Leviticus twenty-six, which is “sheba” in the word Beersheba, is also translated twice in the book of Daniel once as “the oath” that is written in the law of Moses and once as “the curse.” Both the “oath” and the “curse” are translated from the word “sheba” for it not only means ‘seven’ but it includes the concept of a covenant or “oath” that if broken produces a “curse.”

Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауында Құдайдың келісімінің «дауы» ретінде берілген әрі «жеті рет» деп аударылған сөз, сондай-ақ Беэр-Шеба атауындағы «sheba» сөзі, Даниял кітабында да екі рет аударылған: бір жерде Мұсаның заңында жазылған «ант» деп, ал бір жерде «қарғыс» деп. «Ант» та, «қарғыс» та «sheba» сөзінен аударылған, өйткені ол тек «жеті» дегенді ғана білдірмейді, сонымен бірге бұзылған жағдайда «қарғыс» әкелетін келісім немесе «ант» ұғымын да қамтиды.

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. Daniel 9:11.

> Иә, бүкіл Исраил Сенің заңыңды бұзды, тіпті Сенің даусыңа құлақ аспау үшін одан теріс айналды; сондықтан Құдайдың қызметшісі Мұсаның заңында жазылған қарғыс пен ант біздің үстімізге төгілді, өйткені біз Оның алдында күнә жасадық. Даниял 9:11.

The word “sheba” or seven that represented seven lambs offered at a well at Beersheba represents the covenant. And God’s covenant or His oath states that the obedient live and the disobedient die.

Беэр-Шебадағы құдық басында ұсынылған жеті тоқтымен бейнеленген «шеба», яғни жеті сөзі келісімді білдіреді. Ал Құдайдың келісімі, яғни Оның анты бойынша, мойынсұнғандар өмір сүреді, ал мойынсұнбағандар өледі.

Beersheba symbolizes the covenant that is represented by the faith of Abraham. So, when the “fair virgins” of Amos eight, who are also the “foolish virgins” of Matthew twenty-five, who are also the “wicked” of Daniel twelve are swearing “by the sin of Samaria” they are swearing allegiance to the mark of Jezebel (the papacy) who has committed fornication with Ahab (the United Nations) and who rules over the image of the beast (the United States).

Беэр-Шеба Ыбырайымның сенімімен бейнеленетін келісімді білдіреді. Сондықтан Амос кітабының сегізінші тарауындағы «сұлу қыздар», сондай-ақ Матайдың жиырма бесінші тарауындағы «ақымақ қыздар», әрі Даниялдың он екінші тарауындағы «зұлымдар» да «Самарияның күнәсімен» ант еткенде, олар Ахауыпен (Біріккен Ұлттар Ұйымымен) азғындық жасаған және аңның мүсініне (Америка Құрама Штаттарына) үстемдік ететін Езабелдің (папалықтың) таңбасына адалдықпен ант етіп тұр.

When those very same “fair virgins” say “Thy god, O Dan, liveth,” they are bowing down to the golden image of a calf as identified by two witnesses (Aaron and Jeroboam). The golden calf represents the image of the beast, which is the combination of church and state.

Сол «сұлу қыздар» «Уа, Дан, сенің құдайың тірі» дегенде, олар екі куәгер (Һарон мен Еробоғам) танытқан бұзаудың алтын мүсініне бас иіп табынуда. Алтын бұзау аңның бейнесін білдіреді, ал ол шіркеу мен мемлекеттің қосылуы болып табылады.

When those same virgins claim the “manner” of Beersheba “liveth,” the word “manner” means “way.” This is the very same word that is used to identify the “ways” of the “old paths” in Jeremiah 6:16. Those virgins are saying that even though they have bowed to the image of the beast and accepted the mark of his authority that they are still children of Abraham. They are frantically running to and fro in God’s Word looking for the message represented by the “east” and the “north” and from “sea to sea,” and still claiming to be Seventh-day Adventists, but it is too late.

Сол бір қыздар Беэр-Шебаның «жолы тірі» деп мәлімдегенде, «жол» деген сөз «соқпақ», «бағыт» дегенді білдіреді. Бұл — Еремия 6:16-дағы «ежелгі соқпақтардың» «жолдарын» білдіру үшін қолданылған дәл сол сөз. Сол қыздар аңның мүсініне бас иіп, оның билігінің таңбасын қабылдағандарына қарамастан, өздерін әлі де Ыбырайымның балалары деп айтып тұр. Олар Құдай Сөзінің ішінде «шығыс» пен «солтүстік» арқылы және «теңізден теңізге дейін» бейнеленген хабарды іздеп, әрі-бері абыржып жүгіріп жүр, әрі өздерін әлі де Жетінші күн адвентистеріміз деп санайды, бірақ енді тым кеш.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

> Бірақ шығыстан және солтүстіктен келген хабарлар оны алаңдатады; сондықтан ол көптерді құртып, мүлде жойып жіберу үшін зор қаһармен аттанады. Ол өзінің сарай шатырларын теңіздердің арасына, даңқты қасиетті тауда тігеді; бірақ ол өз ақырына жетеді, әрі оған ешкім көмек бермейді. Даниял 11:44, 45.

Those virgins are looking for the message of these previous two verses. The final warning message that was unsealed at the time of the end in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the “countries” representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States, identifies the final rise and fall of the papacy. In these two verses a message represented by the east and the north enrages the king of the north (the pope) and the final persecution begins, and it ends in verse forty-five when the papacy plants the “tabernacles” which comes from the Hebrew word meaning “tent,” (tent is a symbol of a church), but it’s “the tabernacle” of his “palace,” which represents a state. Where he places the tent that represents the combination of church and state, or as John calls it in the Revelation, the image of the beast, is “between the seas,” in the plural. The fair virgins are looking for the final warning message represented in verses forty-four and forty-five of Daniel eleven, and in the very next verse Michael stands up and probation closes. And at that time Amos 8:14 says that the fair virgins “shall fall, and never rise up again.”

Сол бойжеткендер алдыңғы осы екі аяттың хабарын іздеуде. Соңғы ескерту хабары, яғни ақыр заманда, 1989 жылы, Даниялдың он бірінші тарауының қырқыншы аятында суреттелгендей, бұрынғы Кеңес Одағын бейнелейтін «елдер» папалық пен Америка Құрама Штаттары тарапынан swept away болған кезде ашылған хабар, папалықтың соңғы өрлеуі мен құлауын айқындайды. Осы екі аятта шығыс пен солтүстік арқылы бейнеленген бір хабар солтүстіктің патшасын (папаны) қаһарландырады да, соңғы қудалау басталады; ол қырық бесінші аятта, папалық «шатырларды» тіккен кезде аяқталады; бұл сөз мағынасы «шатыр» дегенді білдіретін еврей сөзінен шыққан (шатыр — қауымның нышаны), бірақ бұл оның «сарайының» «шатыры», ал «сарай» мемлекетті бейнелейді. Қауым мен мемлекеттің қосылысын білдіретін сол шатырды, немесе Жохан Аянда оны қалай атаса, аңның бейнесін, ол «теңіздердің арасына», көпше түрде, орналастырады. Көркем бойжеткендер Даниялдың он бірінші тарауының қырық төртінші және қырық бесінші аяттарында бейнеленген соңғы ескерту хабарын іздеуде, ал дәл келесі аятта Михаил тұрады да, сынақ мерзімі жабылады. Сол кезде Амос 8:14-те көркем бойжеткендердің «құлап, енді ешқашан қайта тұрмайтыны» айтылады.

When the fair virgins claim to be Seventh-day Adventists at the very time they are bowing to the image of the beast they are represented by John as Jews who say they are Jews but are not. They are claiming to be the children of Abraham, but they do lie.

Әсем қыздар нақ сол сәтте жетінші күнгі адвентистерміз деп мәлімдей отырып, айуанның мүсініне тағзым еткен кезде, Жохан оларды өздерін яһудиміз деп айтатын, бірақ шын мәнінде ондай емес яһудилер ретінде бейнелейді. Олар өздерін Ыбырайымның балаларымыз деп мәлімдейді, бірақ олар өтірік айтады.

> Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Revelation 3:9.

> Міне, мен өздерін яһудиміз деп айтатын, бірақ олай емес, қайта өтірік айтатын шайтан мәжілісіндегілерден кейбіреулерін сенің алдыңа келтіріп, аяқтарыңның алдында бас идіртіп, сені сүйгенімнің шын екенін білдіремін. Аян 3:9.

They have accepted the mark of the papacy and thus have accepted his character. They profess to be Jews, or they profess to be Sabbath-keeping Adventists, but they then have the character of the pope, who among other things sits “in the temple of God.” They profess to be Adventists, or they profess to be in the Adventist temple, but they are no more Adventists than the pope is Christian.

Олар папалықтың таңбасын қабылдады, сөйтіп оның мінез-құлқын да қабылдады. Олар өздерін яһудилерміз деп жариялайды, немесе сенбіні сақтайтын адвентистерміз деп жариялайды, бірақ сонда олар, өзге нәрселермен қатар, «Құдайдың ғибадатханасында» отыратын папаның мінез-құлқына ие болады. Олар өздерін адвентистерміз деп жариялайды, немесе адвентистік ғибадатханадағылармыз деп жариялайды, бірақ папаның мәсіхші болмағаны сияқты, олар да адвентист емес.

Those running “to and fro” seeking “the word of the Lord” are not “the wise” identified in the book of Daniel—but they are identified as “virgins.” It is obvious that those who are wandering, starving and dying of thirst in the verses do not “understand” the “words of the Lord” for they are seeking that very thing in the verses. The Word of the Lord that is revealed just before probation closes is the Revelation of Jesus Christ, and the foolish, wicked or “fair virgins” are those who did not understand the increase of knowledge from the book of Daniel. They did not have the necessary oil to follow on to the wedding as Matthew teaches.

«Жаратқан Иенің сөзін» іздеп «әрі-бері жүгіріп жүргендер» Даниял кітабында аталған «даналар» емес, бірақ олар «қыздар» ретінде сипатталады. Аяттарда қаңғып жүрген, ашығып, шөлден өліп бара жатқандардың «Жаратқан Иенің сөздерін» «түсінбейтіні» айқын, өйткені сол аяттардың өзінде олар дәл соны іздеп жүр. Сынақ мерзімі аяқталар қарсаңында ашылатын Жаратқан Иенің Сөзі — Иса Мәсіхтің Аяны, ал ақымақ, зұлым немесе «сұлу қыздар» — Даниял кітабынан келген білімнің артуын түсінбегендер. Матай үйреткендей, олардың тойға дейін ілесіп баруы үшін қажетті майы болған жоқ.

That “famine” is the close of probation. Amos’ “virgins” who are seeking for bread (the Word of God) and water (the Holy Spirit) in the verses, are Daniel’s “wicked” that do not “understand”. They are Matthew’s foolish virgins who are seeking for the Holy Spirit, which together on three witnesses identifies those who realize their opportunity to prepare for the marriage is past and they have no garment to go to the wedding, for they refused to “hear” the special message that is now being unsealed. From the time when the special message is unsealed, until the close of probation is the time of the last call for salvation. To come to that time unprepared is to prepare to hear the words, “Too late!”

Сол «ашаршылық» — сынақ мерзімінің жабылуы. Өлеңдерде нанды (Құдай Сөзін) және суды (Киелі Рухты) іздеп жүрген Амостың «қыздары» — Даниялдың «түсінбейтін» «зұлымдары». Олар — Матайдағы Киелі Рухты іздеп жүрген ақымақ қыздар; осының өзі үш куәлік арқылы некеге дайындалу мүмкіндігінің өтіп кеткенін және тойға баруға киімдерінің жоқ екенін ұққан жандарды айқындайды, өйткені олар қазір мөрі ашылып жатқан ерекше хабарды «естуден» бас тартты. Ерекше хабардың мөрі ашылған уақыттан бастап сынақ мерзімі жабылғанға дейін — құтқарылу үшін соңғы шақыру уақыты. Ол уақытқа дайындықсыз келу — «Тым кеш!» деген сөздерді естуге өзіңді әзірлеу.

> “There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Review and Herald, February 11, 1896.

> «Зұлымдықта, алдау мен адасуда, өлімнің дәл көлеңкесінде жатқан бір дүние бар, — ұйқыда, ұйқыда. Оларды ояту үшін жаны күйзеліп, рухани толғақ кешіп жүргендер кімдер? Оларға қандай дауыс жете алады? Менің ойым болашаққа ауды, сол кезде белгі беріледі: “Міне, Күйеу жігіт келеді; Оны қарсы алуға шығыңдар”. Бірақ кейбіреулер шамдарын толықтыру үшін қажет майды алуды кешеуілдеткен болады, сонда олар тым кеш қалып, маймен бейнеленген мінездің біреуден біреуге берілмейтінін аңғарады». Review and Herald, February 11, 1896.

The prophetic line represented by the parable of the ten virgins uses oil to represent character, but “the golden oil” and “holy oil” also represents the messages of “God’s Spirit.”

Он қыз туралы астарлы әңгімемен бейнеленген пайғамбарлық желіде май мінез-құлықты білдіреді, бірақ «алтын май» мен «қасиетті май» да «Құдай Рухының» хабарларын білдіреді.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> «Бүкіл жердің Иесінің қасында тұрған майланғандар» бір кезде жапқыш керуб ретінде Шайтанға берілген орынды иеленеді. Өзінің тағының айналасындағы киелі жаратылыстар арқылы Жаратқан Ие жер тұрғындарымен үздіксіз байланыс жасап тұрады. Алтын май Құдай сенушілердің шамдарын жыпылықтап сөніп қалмасын деп, оларды үздіксіз толықтырып тұратын рақымды білдіреді. Егер осы киелі май көктен Құдай Рухының хабарлары арқылы құйылып тұрмаған болса, зұлымдық күштері адамдарды толық билеп алар еді.

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> «Құдай бізге жіберетін хабарларын қабылдамайтын кезімізде Оның абыройы төгіледі. Осылайша біз Ол жанымызға құйып, қараңғылықтағыларға жеткізілсін деген алтын майдан бас тартамыз. “Міне, күйеу жігіт келе жатыр; оны қарсы алуға шығыңдар”,— деген шақыру келген кезде, қасиетті майды қабылдамаған, жүректерінде Мәсіхтің рақымын қастерлемегендер, ақылсыз қыздар сияқты, өздерінің Иелерін қарсы алуға дайын емес екендерін көреді. Олар майды өздігінен алуға күш-қуаты жоқ, және олардың өмірлері күйрейді. Бірақ егер Құдайдың Киелі Рухы сұралса, егер біз Мұса сияқты: “Даңқыңды маған көрсетші”,— деп жалбарынсақ, онда Құдайдың сүйіспеншілігі жүректерімізге құйылады. Алтын түтіктер арқылы алтын май бізге жеткізіледі. “Әскермен де емес, күшпен де емес, Менің Рухыммен, — дейді Әлемнің Иесі Жаратқан Ие”. Әділдік Күнінің жарқын сәулелерін қабылдау арқылы Құдайдың балалары дүниеде шырақтар сияқты жарқырайды». Review and Herald, July 20, 1897.

Those running “to and fro” in Amos add to the testimony identifying the class of Seventh-day Adventist’s that reject their responsibility to “understand” the special message from the book of Revelation that is unsealed when “the time is at hand.”

Амос кітабында «әрі-бері жүгіріп жүргендер» «уақыт жақын» болғанда мөрі ашылатын Аян кітабындағы ерекше хабарды «түсіну» жөніндегі өз жауапкершілігін қабылдамайтын Жетінші күн адвентистері тобының кім екенін айқындайтын куәлікке қосымша айғақ береді.

> “We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis. It is as if they should go to their neighbors and say, Give me your character, or I shall be lost. Those that were wise could not impart their oil to the flickering lamps of the foolish virgins. Character is not transferable. It is not to be bought or sold; it is to be acquired. The Lord has given to every individual an opportunity to obtain a righteous character through the hours of probation; but he has not provided a way by which one human agent may impart to another the character which he has developed by going through hard experiences, by learning lessons from the great Teacher, so that he can manifest patience under trial, and exercise faith so that he can remove mountains of impossibility. It is impossible to impart the fragrance of love,—to give to another gentleness, tact, and perseverance. It is impossible for one human heart to pour into another the love of God and humanity.

> «Біз қазір аса қауіпті заманда өмір сүріп жатырмыз, әрі Мәсіхтің келуіне дайындық іздеуде ешқайсымыз да баяулық танытпауымыз керек. Ешкім де ақылсыз қыздардың үлгісіне еріп, сол уақытта тұра алатындай мінез дайындығына дағдарыс келмей тұрып ие болуды күту қауіпсіз болады деп ойламасын. Қонақтар шақырылып, тексерілетін кезде Мәсіхтің әділдігін іздеуге тым кеш болады. Қазір Мәсіхтің әділдігін, яғни Тоқтының неке тойына кіруге лайық ететін үйлену киімін, киетін уақыт. Мысалда ақылсыз қыздар май сұрап жалынған, бірақ өтініштері бойынша оны ала алмаған ретінде бейнеленеді. Бұл дағдарыс уақытында тұра алатындай мінез қалыптастыру арқылы өздерін дайындамағандарды білдіреді. Бұл олардың көршілеріне барып: «Маған өз мінездеріңді беріңдер, әйтпесе мен құримын»,— дейтіндеріне ұқсайды. Даналар өз майларын ақылсыз қыздардың жылтылдаған шамдарына бере алмады. Мінез басқаға берілмейді. Оны сатып алуға да, сатуға да болмайды; оны иелену керек. Жаратқан Ие әрбір адамға сынақ мерзімінің сағаттары барысында әділ мінезге ие болуға мүмкіндік берді; бірақ Ол бір адамның ауыр тәжірибелерден өту, Ұлы Ұстаздан сабақ алу арқылы қалыптастырған мінезін, сөйтіп сынақ астында төзімділік танытып, мүмкін еместік тауларын қозғалта алатындай сенім көрсетуі үшін, басқа біреуге бере алатындай жол қарастырған жоқ. Сүйіспеншіліктің хош иісін басқаға беру, басқаға ілтипаттылықты, көрегендікті және табандылықты дарыту мүмкін емес. Бір адам жүрегінің басқа бір жүрекке Құдайға және адамзатқа деген сүйіспеншілікті құюы мүмкін емес.»

> “But the day is coming, and it is close upon us, when every phase of character will be revealed by special temptation. Those who remain true to principle, who exercise faith to the end, will be those who have proved true under test and trial during the previous hours of their probation, and have formed characters after the likeness of Christ. It will be those who have cultivated close acquaintance with Christ, who, through his wisdom and grace, are partakers of the divine nature. But no human being can give to another, heart-devotion and noble qualities of mind, and supply his deficiencies with moral power. We can each do much for each other by giving to men a Christlike example, thus influencing them to go to Christ for the righteousness without which they cannot stand in the judgment. Men should prayerfully consider the important matter of character-building, and frame their characters after the divine model.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

> «Бірақ күн келе жатыр, әрі ол бізге таяп қалды: сол кезде мінездің әрбір қыры айрықша азғыру арқылы әшкереленетін болады. Принципке адал болып қалатындар, соңына дейін сенім танытатындар — сынақ мерзімінің алдыңғы сағаттарында тексеріс пен қасірет астында адал болып дәлелденген және өз мінездерін Мәсіхтің бейнесіне сай қалыптастырғандар болады. Бұл — Мәсіхпен тығыз таныстықты тәрбиелеген, Оның даналығы мен рақымы арқылы тәңірлік болмыстың үлескерлері болғандар. Бірақ бірде-бір адам басқа біреуге жүрек адалдығын да, ақылдың асыл қасиеттерін де бере алмайды, сондай-ақ оның кемшіліктерін моральдық күшпен толтыра алмайды. Біз әрқайсымыз өзгелер үшін көп нәрсе істей аламыз: адамдарға Мәсіхке ұқсас үлгі көрсету арқылы, сөйтіп оларды, сотта тұра алмайтын онсыз әділдік үшін, Мәсіхке баруға ықпал ете аламыз. Адамдар мінез қалыптастырудың осы маңызды мәселесін дұға ете отырып қарастыруы және өз мінездерін тәңірлік үлгіге сай қалыптастыруы тиіс». The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

Back to Articles