Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Six

Даниял кітабы — Елу алтыншы нөмір

Unlocking the Mystery of Revelation 17: The Final Prophecy of the Great Whore and the Beast

Аян 17-тараудың құпиясын ашу: Ұлы жезөкше мен Аң туралы ақырғы пайғамбарлық

Author

Jeff Pippenger

Published

January 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last representation of the kingdoms of Bible prophecy is found in Revelation chapter seventeen. In that chapter, in verse three, John is carried into the “wilderness”, so that the angel can show John the judgment of the “great whore” of prophecy, who sits upon “many waters” and who committed “fornication” with the “kings of the earth.”

Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтардың соңғы бейнесі Аян кітабының он жетінші тарауында кездеседі. Сол тарауда, үшінші аятта, періште Жоханға пайғамбарлықтағы «ұлы жезөкшенің» үкімін көрсетуі үшін, Жохан «шөлге» әкетіледі; ол «көп сулардың» үстінде отыр және «жер патшаларымен» «азғындық» жасаған.

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.

> Жеті тостағаны бар жеті періштенің бірі келіп, менімен сөйлесіп: «Бері кел; мен саған көп сулардың үстінде отырған ұлы жезөкшенің сотын көрсетемін. Жер патшалары онымен зинақорлық жасады, ал жер тұрғындары оның зинақорлығының шарабына мас болды»,— деді. Сонда ол мені рухта шөлге алып кетті; мен жеті басы мен он мүйізі бар, Құдайға тіл тигізетін аттарға толы ал қызыл аңның үстінде отырған бір әйелді көрдім. Аян 17:1–3.

By John’s own words the “wilderness” represents the twelve hundred and sixty years of papal rule from the year 538, unto the time of the end in 1798.

Жоханның өз сөздері бойынша, «шөл дала» 538 жылдан 1798 жылғы ақырзаман уақытына дейінгі папалық биліктің бір мың екі жүз алпыс жылын білдіреді.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. … And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.

> Сонда әйел шөлге қашып кетті; онда оған Құдай дайындап қойған орын бар еді, сол жерде оны бір мың екі жүз алпыс күн бойы асырасын деп. … Ал әйелге үлкен бүркіттің екі қанаты берілді, сонда ол шөлге, өз орнына ұшып барсын деп; сол жерде ол жыланның жүзінен тасаланып, бір уақыт, екі уақыт және жарты уақыт бойы қоректендірілді. Аян 12:6, 14.

In the spirit, John was transported into the twelve hundred and sixty years of papal rule. Those years had been typified by the three and a half years of drought during the history of Jezebel, Ahab and Elijah. Those years were to continue until the papacy received its deadly wound in 1798, for that had been “determined” to occur at the end of the first indignation, which was the end of the war brought upon the sanctuary and host through the two desolating powers of paganism and papalism. All of these facts have been set forth in recent articles.

Рухта Жохан папалық биліктің мың екі жүз алпыс жылының кезеңіне көшірілді. Бұл жылдар Езабел, Ахаб және Ілиястың тарихындағы үш жарым жылдық қуаңшылық арқылы алдын ала бейнеленген еді. Бұл жылдар 1798 жылы папалық өзінің өлімші жарасын алғанға дейін жалғасуға тиіс болды, өйткені мұның бірінші қаһарланудың соңында орын алуы «белгіленген» еді; ал ол — пұтқа табынушылық пен папалықтың қаңыратып-тоздырушы екі күшінің арқылы киелі орын мен жасаққа қарсы әкелінген соғыстың соңы болатын. Осы деректердің бәрі соңғы мақалаларда баяндалып көрсетілді.

The “great whore,” is Isaiah’s whore of Tyre, who was to be forgotten for seventy symbolic years, which were the “days of one king.” The history of the United States, is the history of the symbolic seventy years, which had been typified by the seventy years of captivity during the reign of Babylon, the first kingdom of Bible prophecy. During that history the great whore of Tyre was to be forgotten. At the end of that history she was to be remembered and once again to go forth and sing her songs, thus committing fornication with the kings of the earth. John was spiritually conveyed into the history of papal rule in order to see the judgment of the papal power. The judgment of a daughter of a priest who committed fornication was that she was to be burnt with fire.

«Ұлы жезөкше» — Ишаядағы Тирдің жезөкшесі; ол «бір патшаның күндері» болған жетпіс рәміздік жыл бойы ұмыт қалуға тиіс еді. Америка Құрама Штаттарының тарихы — Киелі кітап пайғамбарлығындағы бірінші патшалық болған Бабылдың билігі кезінде тұтқында болудың жетпіс жылы арқылы алдын ала бейнеленген рәміздік жетпіс жылдың тарихы. Сол тарих барысында Тирдің ұлы жезөкшесі ұмыт қалуға тиіс еді. Сол тарихтың соңында ол еске алынуға және тағы бір рет шығып, өз әндерін айтуға, осылайша жер патшаларымен зинақорлық жасауға тиіс болды. Жохан папалық биліктің үкімін көру үшін рухани түрде папалық үстемдік тарихының ішіне жеткізілді. Зинақорлық жасаған діни қызметкердің қызына шығарылған үкім — оның отпен өртелуге тиіс болғаны.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> Кез келген діни қызметкердің қызы өзін жезөкшелікке салынып арамдаса, ол өз әкесін арамдайды; ол отпен өртелсін. Леуіліктер 21:9.

In the vision of the judgment of the great whore that was given to John by one of the angels who poured out one of the seven last plagues was that she was burnt with fire.

Жоханға жеті соңғы апаттың бірін төккен періштелердің бірі ұлы жезөкшенің үкімі туралы көрсеткен аянда оның отпен өртелетіні айтылды.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. Revelation 17:16.

> Өзің көрген айуанның үстіндегі он мүйіз — солар жезөкшені жек көріп, оны қаңыратып, жалаңаш қалдырады, оның тәнін жеп, өзін отпен өртеп жібереді. Аян 17:16.

The waters that the great whore is sitting upon are the people of the world, who will be brought under her authority when the United States deceives the entire world to worship the beast, who is also the great whore. The United States then becomes the premier king of the ten kings who are represented in the prophecy of Revelation seventeen, and in this illustration the United States represents the first king to commit fornication with the whore, though she will accomplish that act with all the kings thereafter.

Ұлы жезөкшенің үстінде отырған сулары — дүниенің халықтары; Америка Құрама Штаттары бүкіл әлемді де сол ұлы жезөкше болып табылатын аңға табындыру үшін алдаған кезде, олар оның билігіне бағындырылатын болады. Содан кейін Америка Құрама Штаттары Аян кітабының он жетінші тарауындағы пайғамбарлықта бейнеленген он патшаның арасындағы бас патшаға айналады, әрі осы көріністе Америка Құрама Штаттары жезөкшемен азғындық жасаған алғашқы патшаны білдіреді, бірақ кейіннен ол осы әрекетті барлық патшалармен де жүзеге асыратын болады.

The first king of many kings is represented by Ahab, who was married to the great whore, who is represented as Jezebel in the church of Thyatira. The judgment of Jezebel (the great whore), is accomplished by the ten kings, who will be forced into a church and state alliance by the power of the United States. Those kings will agree to allow the papacy to rule the world (sit upon the waters), in spite of their hatred for the whore.

Көп патшалардың біріншісі — Ахаб арқылы бейнеленген; ол Тиатира қауымындағы Езабел ретінде көрсетілген ұлы жезөкшемен некелескен еді. Езабелдің (ұлы жезөкшенің) үкімі Америка Құрама Штаттарының күшімен шіркеу мен мемлекет одағына мәжбүрленетін он патша арқылы жүзеге асырылады. Сол патшалар жезөкшеге деген өздерінің өшпенділігіне қарамастан, папалықтың дүниеге билік жүргізуіне (сулардың үстіне отыруына) келісетін болады.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> Сен көрген он мүйіз — он патша; олар әлі патшалық алған жоқ, бірақ аңмен бірге бір сағатқа патшаларша билік алады. Бұлардың ойы бір, әрі өздерінің күш-қуаты мен билігін аңға береді. Бұлар Тоқтамен соғысады, бірақ Тоқты оларды жеңеді; өйткені Ол — мырзалардың Иесі және патшалардың Патшасы; әрі Онымен бірге болғандар — шақырылғандар, таңдалғандар және адалдар. Сонда ол маған: «Сен көрген, жезөкше отырған сулар — халықтар, қалың жұрттар, ұлттар және тілдер. Ал сен аңның үстінде көрген он мүйіз — солар жезөкшені жек көріп, оны қаңыратып, жалаңаш қалдырады, оның тәнін жеп, өзін отпен өртеп жібереді. Өйткені Құдай Өз еркін орындауды, бір пікірде болуды және Құдайдың сөздері орындалғанға дейін өз патшалықтарын аңға беруді олардың жүректеріне салды. Ал сен көрген әйел — жер патшаларының үстінен билік жүргізетін сол ұлы қала»,— деді. Аян 17:12–18.

The “ten kings” (the United Nations), actually hate the papacy, but are forced by circumstances to turn their short-lived kingdom over to the papal power in a vain hope to save the world from its increasing calamities. When they realize her deception, they become the instrument to burn her with fire in fulfillment of the law in Leviticus.

«Он патша» (Біріккен Ұлттар Ұйымы) шын мәнінде папалықты жек көреді, бірақ дүниені күшейіп бара жатқан апаттарынан құтқару деген бос үмітпен, жағдайлардың ықпалымен өздерінің қысқа мерзімді патшалығын папалық биліктің қолына тапсыруға мәжбүр болады. Оның алдауын түсінген кезде, олар Леуіліктер кітабындағы заңның орындалуы ретінде оны отпен өртейтін құралға айналады.

The “ten kings” “make war with the Lamb” through the persecution they bring upon God’s last day people.

«Он патша» Құдайдың соңғы күндердегі халқына түсіретін қудалауы арқылы «Тоқтымен соғысады».

> Why do the heathen rage, and the people imagine a vain thing? The kings of the earth set themselves, and the rulers take counsel together, against the Lord, and against his anointed, saying, Let us break their bands asunder, and cast away their cords from us. He that sitteth in the heavens shall laugh: the Lord shall have them in derision. Then shall he speak unto them in his wrath, and vex them in his sore displeasure. Psalms 2:1–5.

> Неліктен басқа халықтар бүлінеді, ал халықтар бос нәрсені ойлайды? Жер патшалары қарсы тұрады, әміршілер де Жаратқан Иеге және Оның Майланғанына қарсы өзара кеңес құрып: «Олардың бұғауларын үзіп тастайық, олардың арқан-жіптерін өзімізден лақтырып тастайық»,— дейді. Көкте Тақта Отырушы күледі; Жаратқан Ие оларды келемеж етеді. Сонда Ол оларға қаһарымен сөйлеп, Өзінің қатты ашуымен оларды үрейге салады. Забур 2:1–5.

The persecution that is accomplished for the papacy by the kings of the earth, was also done against Christ at the cross.

Жер патшалары папалық үшін жүзеге асырған қудалау Мәсіхке қарсы да айқышта жасалды.

> Who by the mouth of thy servant David hast said, Why did the heathen rage, and the people imagine vain things? The kings of the earth stood up, and the rulers were gathered together against the Lord, and against his Christ. For of a truth against thy holy child Jesus, whom thou hast anointed, both Herod, and Pontius Pilate, with the Gentiles, and the people of Israel, were gathered together, For to do whatsoever thy hand and thy counsel determined before to be done. Acts 4:25–28.

> Өз қызметшің Дәуіттің аузы арқылы: «Неліктен басқа ұлттар долданды, ал халықтар бекер нәрселерді ойлады? Жердің патшалары көтерілді, және әміршілер Жаратқан Иеге және Оның Мәсіхіне қарсы жиналды»,— деп айтқансың. Өйткені шын мәнінде Өзің майлаған қасиетті Ұлың Исаға қарсы Ирод та, Понти Пилат та, басқа ұлттар да, Исраил халқы да жиналды. Олар Сенің қолың мен кеңесің алдын ала орындалсын деп белгілегеннің бәрін істеу үшін жиналды. Елшілердің істері 4:25–28.

The “kings of the earth” that stood up against Christ at his crucifixion represents the “ten kings” of Revelation seventeen that make war with the Lamb again by persecuting his people. At the cross, those kings were the “assembly of the wicked” who “compassed” Christ, and who do so again with his last day people.

Мәсіх айқышқа керілген кезде Оған қарсы көтерілген «жер патшалары» Аян кітабының он жетінші тарауындағы Тоқтымен соғыс ашатын, яғни Оның халқына қудалау көрсету арқылы қайтадан Оған қарсы шығатын «он патшаны» білдіреді. Айқышта сол патшалар Мәсіхті «қоршап» алған «зұлымдар қауымы» болды, әрі олар ақырғы күндердегі Оның халқына да солай істейді.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> Иттер мені қоршап алды; зұлымдардың жиыны мені қоршамақ болды; олар қолдарым мен аяқтарымды тесті. Мен барлық сүйектерімді санай аламын; олар маған қарап, тесіліп қарайды. Киімдерімді өзара бөлісіп алды, ал киіміме жеребе тастады. Забур 22:16–18.

The ten kings, who bring judgment upon the great whore burn her with fire, for she is a whore that professes to be a priest’s daughter. Those kings are also represented as “dogs,” and the ten kings will not only burn the great whore with fire, but will “eat her flesh.” The death of Jezebel was brought about when she was thrown from the wall and splattered on the ground, and then the dogs came and ate her flesh.

Ұлы жезөкшеге үкім шығарып, оны отпен өртейтін он патша солай етеді, өйткені ол өзін діни қызметкердің қызы деп жариялайтын жезөкше. Сол патшалар сондай-ақ «иттер» ретінде бейнеленеді, және он патша ұлы жезөкшені отпен өртеп қана қоймай, «оның тәнін жейтін» болады. Изебелдің өлімі оның қабырғадан лақтырылып, жерге соғылып шашырауы арқылы келді, содан кейін иттер келіп, оның тәнін жеп қойды.

> And when Jehu was come to Jezreel, Jezebel heard of it; and she painted her face, and tired her head, and looked out at a window. And as Jehu entered in at the gate, she said, Had Zimri peace, who slew his master? And he lifted up his face to the window, and said, Who is on my side? who? And there looked out to him two or three eunuchs. And he said, Throw her down. So they threw her down: and some of her blood was sprinkled on the wall, and on the horses: and he trode her under foot. And when he was come in, he did eat and drink, and said, Go, see now this cursed woman, and bury her: for she is a king’s daughter. And they went to bury her: but they found no more of her than the skull, and the feet, and the palms of her hands. Wherefore they came again, and told him. And he said, This is the word of the Lord, which he spake by his servant Elijah the Tishbite, saying, In the portion of Jezreel shall dogs eat the flesh of Jezebel: And the carcase of Jezebel shall be as dung upon the face of the field in the portion of Jezreel; so that they shall not say, This is Jezebel. 2 Kings 9:30–37.

> Еху Ызреелге келгенде, Изебел бұл туралы естіді; сонда ол көзін бояп, шашын сәндеп, терезеден қарады. Еху қақпадан кіріп келе жатқанда, ол: «Иесін өлтірген Зимриге тыныштық болды ма?» — деді. Сонда ол жүзін терезеге көтеріп: «Менің жағымда кім бар? Кім?» — деді. Сонда оған екі-үш әтек терезеден қарады. Ол: «Оны төмен тастаңдар», — деді. Сөйтіп олар оны төмен тастады; оның қанының біразы қабырғаға да, аттарға да шашырады; ал ол оны таптап өтті. Ол ішке кірген соң, ішіп-жеп, былай деді: «Енді барып, мына қарғыс атқан әйелге қараңдар да, оны жерлеңдер, өйткені ол патшаның қызы еді». Олар оны жерлеуге барды; бірақ одан бас сүйегі, аяқтары және қолдарының алақандарынан басқа ештеңе таппады. Сондықтан олар қайта келіп, оған хабарлады. Сонда ол: «Бұл — Жаратқан Иенің Өз қызметшісі, тишбілік Ілияс арқылы айтқан сөзі: “Ызреел өңірінде иттер Изебелдің етін жейді. Ал Изебелдің өлексесі Ызреел өңіріндегі егістік жердің бетіндегі тезек сияқты болады; сондықтан: ‘Мынау Изебел’, — деп айта алмайтын болады”», — деді. 4 Патшалықтар 9:30–37.

The ten kings, who are the United Nations, whose premier king is the United States, will bring judgment upon the papacy by burning her with fire and eating her flesh. That judgment is what the angel came to show to John, and in order to do so he carried John into the history of the wilderness, but not simply a random point in the history of the wilderness, but to the very end of the period. It is evident that John was placed at the end of the twelve hundred and sixty years, for when he sees the woman she was already drunk with the blood of persecution and already identified as the mother of harlots.

Біріккен Ұлттар Ұйымы болып табылатын он патша, олардың басты патшасы — Америка Құрама Штаттары, папалыққа үкім жүргізіп, оны отпен өртеп, тәнін жейтін болады. Періште Жақияға көрсетуге келген үкім — осы; мұны көрсету үшін ол Жақияны шөлдің тарихына алып кірді, бірақ шөл тарихындағы жай ғана кездейсоқ бір кезеңге емес, дәл сол мерзімнің ең соңына алып барды. Жақияның мың екі жүз алпыс жылдың соңына орналастырылғаны айқын, өйткені ол әйелді көрген кезде, ол қудалаудың қанына әлдеқашан мас болған әрі жезөкшелердің анасы ретінде әлдеқашан танылған еді.

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.

> Сонда ол мені рухта айдалаға алып кетті; мен жеті басы мен он мүйізі бар, күпірлік атауларына толы, алқызыл түсті мақұлықтың үстінде отырған бір әйелді көрдім. Ал әйел қызылкүрең мен алқызыл түсті киім киіп, алтынмен, асыл тастармен және інжулермен әшекейленген екен; оның қолында азғындығының жиіркеніштері мен арамдықтарына толы алтын тостаған бар еді. Оның маңдайына: ҚҰПИЯ, ҰЛЫ БАБЫЛ, ЖЕЗӨКШЕЛЕР МЕН ЖЕРДЕГІ ЖИІРКЕНІШТЕРДІҢ АНАСЫ, — деген ат жазылыпты. Сондай-ақ мен әйелдің әулиелердің қанына және Исаның куәгерлерінің қанына мас болғанын көрдім; оны көргенімде, қатты таңырқап, зор қайран қалдым. Аян 17:3–6.

The whore of Tyre, who is also the “great whore” that is represented in Revelation seventeen, was to be forgotten until the time when she would once again sing her songs and commit fornication with the kings of the earth.

Тирдің жезөкшесі, яғни Аян кітабының он жетінші тарауында бейнеленген «ұлы жезөкше» де, ол қайтадан өз әндерін шырқап, жер патшаларымен азғындық жасайтын уақытқа дейін ұмытылуға тиіс еді.

Any reputable dictionary that was published before 1950 identifies that the woman arrayed in scarlet in Revelation seventeen is a symbol of the Roman Catholic church, but today the world thinks the Catholic church is a Christian church. The world has forgotten who she really is.

1950 жылдан бұрын жарық көрген кез келген беделді сөздік Аян кітабының он жетінші тарауындағы ал қызылға оранған әйелдің Рим-католик шіркеуінің нышаны екенін көрсетеді, бірақ бүгінгі күні әлем католик шіркеуін христиандық шіркеу деп есептейді. Әлем оның шын мәнінде кім екенін ұмытты.

When John saw her the persecution of the Dark Ages was at its end, for she was already drunk with the blood of the saints. The natural illustrates the spiritual, and a person gets drunk after they drink, not before.

Жохан оны көрген кезде Қараңғы ғасырлардағы қудалау өз ақырына таяп қалған еді, өйткені ол әулиелердің қанына әбден мас болған болатын. Табиғи нәрсе руханиды бейнелейді, ал адам мас болуды ішуден бұрын емес, ішкеннен кейін бастан кешіреді.

The Protestants that broke from Catholicism centuries before 1798, had already begun their journey back to the Catholic communion by 1798, for she was identified as the “MOTHER OF HARLOTS.” When John saw her and wondered, the churches that had formerly separated from her fellowship had already returned. Thus John was carried to 1798, when the great whore already had murdered millions of Christians, and who had already seduced the former Protestant churches to accept her presumptuous claim that she was the head of the churches, as Justinian had identified her in the year 533.

1798 жылдан бірнеше ғасыр бұрын католицизмнен бөлініп шыққан протестанттар 1798 жылға қарай-ақ католиктік қауымдастыққа қайта оралу жолын бастап кеткен еді, өйткені ол «ЖЕЗӨКШЕЛЕРДІҢ АНАСЫ» деп танылды. Жохан оны көріп, қайран қалған кезде, бұрын оның қауымынан бөлініп кеткен шіркеулер оған қайта оралып үлгерген еді. Осылайша Жохан 1798 жылға жеткізілді; сол кезде ұлы жезөкше әлдеқашан миллиондаған мәсіхшіні өлтіріп қойған болатын, әрі бұрынғы протестанттық шіркеулерді 533 жылы Юстиниан оны қалай айқындаса, шіркеулердің басшысы екендігі жөніндегі оның астамшылықпен айтылған талабын қабылдауға әлдеқашан арбаған еді.

From the prophetic vantage point of 1798, the angel then presented John with the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

1798 жылдың пайғамбарлық тұрғысынан періште содан кейін Жоханға Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтардың соңғы көрінісін ұсынды.

> And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. Revelation 17:7–12.

> Сонда періште маған: «Неге таңғалдың? Саған әйелдің құпиясын және оны көтеріп жүрген, жеті басы мен он мүйізі бар аңның құпиясын айтып беремін. Сен көрген аң бұрын болды, ал қазір жоқ; ол түпсіз тұңғиықтан шығып, құрып кетуге барады. Жер бетінде тұратындар, есімдері дүниенің іргесі қаланғаннан бері өмір кітабына жазылмағандар, бұрын болған, қазір жоқ, бірақ сонда да бар аңды көргенде, таңғалады. Міне, даналығы бар ақыл осы. Жеті бас — әйел отырған жеті тау. Сондай-ақ жеті патша бар: бесеуі құлады, біреуі бар, ал екіншісі әлі келген жоқ; ол келгенде, аз ғана уақыт тұруы керек. Ал бұрын болған, қазір жоқ аңның өзі — сегізіншісі, әрі жетеудің қатарынан, және құрып кетуге барады. Ал сен көрген он мүйіз — әлі патшалық алмаған он патша; бірақ олар аңмен бірге бір сағатқа патшаларша билік алады. Аян 17:7–12.»

A beast is a kingdom in Bible prophecy as easily identified in chapters seven and eight of Daniel, and the mystery that the angel is presenting to John is the mystery of the beast and the woman that rides upon the beast. The woman on the beast is the great whore who commits fornication with the kings of the earth. She is Jezebel and her husband is Ahab.

Киелі кітаптағы пайғамбарлықта аң Даниял кітабының жетінші және сегізінші тарауларында оңай анықталатындай патшалықты білдіреді, ал періштенің Жоханға ашып отырған құпиясы — аңның және аңның үстіне мінген әйелдің құпиясы. Аңның үстіндегі әйел — жер патшаларымен зинақорлық жасайтын ұлы жезөкше. Ол — Езабел, ал оның күйеуі — Ахаб.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> Сондықтан ер адам әкесі мен анасын тастап, әйеліне қосылады; екеуі бір тән болады. Жаратылыс 2:24.

A man is a man and a woman is a woman, but together they are one flesh. The mystery of the beast is that it is a combination of church and state, the combination of woman (church) and beast (kings) that are one kingdom, which consists of two parts. Statecraft and churchcraft combined, with the woman in control of the relationship, is the “image of the beast.” John is shown the woman being carried by the beast, for she is the one in control of the relationship.

Еркек — еркек, ал әйел — әйел, бірақ екеуі бірге біртұтас тән болады. Аңның құпиясы — оның шіркеу мен мемлекеттің, бір патшалық болып табылатын, бірақ екі бөліктен тұратын әйелдің (шіркеудің) және аңның (патшалардың) қосындысы болуында. Мемлекеттік айла мен шіркеулік айла біріктіріліп, әрі бұл қатынаста әйел үстемдік етсе, бұл — «аңның бейнесі». Жоханға әйелдің аңның үстінде отырғаны көрсетілді, өйткені осы қатынаста билік етуші — сол әйел.

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> Ал сен көрген әйел — жер патшаларының үстінен билік жүргізетін сол ұлы қала. Аян 17:18.

Together the beast and the woman represent one kingdom (one flesh), but the angel is emphasizing the relationship of the great whore with the kings of the earth. “The beast that” “was, and is not”, which “shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition,” that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the papacy when the great whore’s deadly wound is healed. She “was” the fifth kingdom of Bible prophecy, but it was “determined” that she would receive a deadly wound in 1798.

Аң мен әйел бірігіп бір патшалықты (бір тәнді) бейнелейді, бірақ періште ұлы жезөкшенің жер патшаларымен қарым-қатынасын ерекше атап көрсетіп отыр. «Болған, әрі жоқ» аң, «түпсіз тұңғиықтан шығып, құрып кетуге баратын», әрі соның соңынан «жер бетінде тұратындар таңғалатын» сол — ұлы жезөкшенің ажал жарасы жазылған кездегі папалық. Ол Киелі кітап пайғамбарлығындағы бесінші патшалық «болған», бірақ 1798 жылы оның ажал жарасын алатыны «белгіленген» еді.

When John was spiritually transported to 1798, she was “not” a beast, and “yet” when her deadly wound is healed at the end of the seventy symbolic years that conclude at the soon-coming Sunday law, she “is” again alive, singing her songs, committing fornication and murdering Christians.

Жохан рухани түрде 1798 жылға көшірілген кезде, ол аң «емес» еді; алайда жуықта енгізілетін жексенбілік заңмен аяқталатын жетпіс нышандық жылдың соңында оның өлімші жарасы жазылғанда, ол қайтадан «бар» болып, тіріліп, өз әндерін айтып, зинақорлық жасап, мәсіхшілерді өлтіреді.

Chapter seventeen is the last presentation of the kingdoms of Bible prophecy, and as such it must agree with the first mention of the kingdoms of Bible prophecy. The first mention of those kingdoms is found in Daniel chapter two, which is represented upon both of the charts that were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables.

Он жетінші тарау — Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтардың соңғы баяндалуы, сондықтан ол Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтардың алғаш рет аталуымен үйлесуі тиіс. Сол патшалықтардың алғашқы рет аталуы Даниял кітабының екінші тарауында кездеседі; бұл Хабақұқтың аянды жазып, оны кестелердің үстіне айқын етіп түсір деген бұйрығының орындалуы болған екі диаграммада да бейнеленген.

The Millerites were correct in their understanding of Daniel’s kingdoms of Bible prophecy as represented in chapters two, seven and eight, but their understanding was incomplete. Miller’s jewels of Daniel chapter two, shines ten times brighter in the last days, for it is recognized as identifying the first reference, not only of the kingdoms of Bible prophecy, but also of the first reference of the revelation that the eighth is of the seven. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

Миллериттер Даниял кітабының екі, жеті және сегізінші тарауларында бейнеленген Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтар туралы түсініктерінде дұрыс болды, бірақ олардың түсінігі толық емес еді. Даниял кітабының екінші тарауындағы Миллердің асыл тастары соңғы күндері он есе жарығырақ жарқырайды, өйткені ол Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалықтардың алғашқы сілтемесін ғана емес, сонымен бірге сегізіншінің жетіден екендігі туралы аянның да алғашқы сілтемесін айқындайтыны танылады. Иса әрдайым бір нәрсенің соңын сол нәрсенің басы арқылы бейнелейді.

All the prophets are speaking of the last days, and John, in Revelation seventeen is identifying the last earthly kingdom when he presents “the beast that” “was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition.” The beast ascends out of “the bottomless pit,” which is a symbol of a “new manifestation of satanic power.”

Барлық пайғамбарлар ақырғы күндер туралы айтып отыр, ал Жохан Аянның он жетінші тарауында «болған, қазір жоқ, бірақ тұңғиықтан шығып, құрып кетуге баратын» «аңды» таныстырғанда, соңғы жердегі патшалықты айқындап көрсетеді. Аң «тұңғиықтан» шығады, бұл — «шайтандық күштің жаңа көрінісінің» нышаны.

> “‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.

> «“Олар өз куәліктерін аяқтаған кезде [аяқтап жатқанда]”. Қап киген күйде пайғамбарлық етуге тиіс болған екі куәгердің кезеңі 1798 жылы аяқталды. Олар өз істерінің көмескі жағдайда аяқталуына таяп келгенде, оларға қарсы “түпсіз тұңғиықтан шығатын аң” ретінде бейнеленген күш тарапынан соғыс ашылуға тиіс еді. Еуропаның көптеген халықтарында Шіркеу мен Мемлекетте билік жүргізген күштер ғасырлар бойы папалықтың дәнекерлігі арқылы Шайтанның бақылауында болып келді. Бірақ мұнда Шайтандық күштің жаңа бір көрінісі көрсетіледі». Ұлы тартыс, 268.

Some of the theologians will argue that because the “beast that ascendeth out of the bottomless pit” in Revelation eleven, is identified in the passage as the atheism of the French Revolution, that the expression “bottomless pit” is a symbol of atheism. But Islam ascended out of the “bottomless pit” in Revelation nine, and Islam is not atheism. The bottomless pit represents a satanic manifestation.

Кейбір теологтар Уахи кітабының он бірінші тарауында «тұңғиықтан шығатын аң» сол үзіндіде Француз революциясының атеизмі ретінде айқындалғандықтан, «тұңғиық» деген тіркес атеизмнің нышаны деп дауласады. Бірақ Уахи кітабының тоғызыншы тарауында Ислам «тұңғиықтан» көтерілді, ал Ислам атеизм емес. Тұңғиық шайтандық көріністі білдіреді.

> “I told him that the Lord had shown me in vision that mesmerism was from the Devil, from the bottomless pit, and that it would soon go there, with those who continued to use it.” Review and Herald, July 21, 1851.

> «Мен оған Жаратқан Иенің аянда маған мезмеризмнің Ібілістен, түпсіз тұңғиықтан шыққанын және оны қолдануды жалғастырғандармен бірге көп ұзамай сол жерге қайта кететінін көрсеткенін айттым». Review and Herald, 1851 жылғы 21 шілде.

Something from “the Devil,” is something from “the bottomless pit.” In Revelation seventeen the beast that ascends out of the bottomless pit is the power that goes into perdition and those whose names are not written in the book shall wonder after. “Perdition” means eternal damnation and is represented in Revelation as the “lake of fire,” which is where the beast is cast into.

«Ібілістен» келген бір нәрсе — «түпсіз тұңғиықтан» келген нәрсе. Аян кітабының он жетінші тарауында түпсіз тұңғиықтан көтеріліп шығатын аң — құрдымға баратын күш; ал есімдері кітапқа жазылмағандар соның соңынан қайран қалып ереді. «Құрдым» мәңгілік азапты білдіреді және Аян кітабында аң тасталатын орын — «отты көл» ретінде бейнеленеді.

> And the beast was taken, and with him the false prophet that wrought miracles before him, with which he deceived them that had received the mark of the beast, and them that worshipped his image. These both were cast alive into a lake of fire burning with brimstone. Revelation 19:20.

> Аң да ұсталды, онымен бірге оның алдында кереметтер көрсетіп, солар арқылы аңның таңбасын қабылдағандарды және оның мүсініне табынғандарды алдаған жалған пайғамбар да ұсталды. Бұл екеуі де тірідей күкіртпен жанған отты көлге тасталды. Аян 19:20.

In chapter thirteen the first beast that comes from the sea, which Sister White directly identifies as the papacy is identified. In that passage the world wonders after the papal beast.

Он үшінші тарауда теңізден шығатын, Уайт қарындас тікелей папалық жүйе деп айқындайтын бірінші аң анықталады. Сол үзіндіде бүкіл дүние папалық аңның соңынан таңырқай ілеседі.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:13.

> Мен оның бастарының бірін өлімші жараланғандай көрдім; бірақ оның өлімші жарасы жазылып кетті; сонда бүкіл дүние аңның соңынан таңырқай ерді. Аян 13:13.

The beast of Revelation seventeen that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the final manifestation of satanic power that occurs when the deadly wound of the papacy is healed at the soon-coming Sunday law. Every prophetic characteristic of the woman and the beast she rides upon in chapter seventeen, identifies the church of Rome, just as the dictionaries published before 1950 identified.

Аян кітабының он жетінші тарауындағы, «жер бетінде тұратындар таңырқайтын» аң — бұл жуық арада шығатын жексенбілік заң кезінде папалықтың өлімші жарасы жазылғанда көрінетін шайтандық биліктің соңғы көрінісі. Он жетінші тараудағы әйел мен оның мінген аңының әрбір пайғамбарлық сипаты, 1950 жылға дейін жарияланған сөздіктер де айқындағанындай, Рим шіркеуін көрсетеді.

The beast of Revelation seventeen, is a symbol of the combination of church and state, which is the image of the beast. The beast with seven heads and ten horns is the kingdom that is composed of the ten kings (the United Nations), which the woman rides upon and rules over. The woman is the papacy, who is identified as Babylon the great, the mother of harlots. After the symbols are identified we can return to 1798; the point in history where John was carried to in order to receive the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

Аян кітабының он жетінші тарауындағы аң — шіркеу мен мемлекеттің қосылуының, яғни аңның мүсінінің, нышаны. Жеті басы мен он мүйізі бар аң — он патшадан (Біріккен Ұлттар Ұйымынан) құралған патшалық; соның үстіне әйел мініп, соған билік жүргізеді. Әйел — ұлы Бабыл, жезөкшелердің анасы деп айқындалған папалық билік. Бұл рәміздер айқындалғаннан кейін, біз 1798 жылға — Жохан Киелі кітап пайғамбарлығының патшалықтары туралы соңғы бейнені қабылдауы үшін алып барылған тарихтағы нүктеге — қайта орала аламыз.

We shall address those kingdoms, and their representation in Daniel chapter two, in the next article.

Келесі мақалада біз сол патшалықтарды және олардың Даниял кітабының екінші тарауындағы бейнеленуін қарастырамыз.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another.

> «Іс-қимыл сахнасына шыққан әрбір халыққа жер бетінде өз орнын иеленуге рұқсат етілді, осылайша оның “Бақылаушы мен Қасиетті Құдайдың” мақсатын орындай ма, жоқ па екені көрінсін деп. Пайғамбарлық дүниенің ұлы империяларының — Вавилонның, Мидия-Парсының, Грекияның және Римнің — өрлеуі мен құлауын қадағалап көрсетті. Бұлардың әрқайсысымен, күші азырақ халықтардағы сияқты, тарих қайталанып отырды. Әрқайсысының сыналу кезеңі болды, әрқайсысы сәтсіздікке ұшырады, даңқы солды, құдіреті кетіп, оның орнын басқасы иеленді.»

> “While the nations rejected God’s principles, and in this rejection wrought their own ruin, it was still manifest that the divine, overruling purpose was working through all their movements.” Education, 177.

> «Халықтар Құдайдың қағидаларын теріске шығарып, осы терістеу арқылы өз күйреулерін өздері дайындап жатқан кезде де, Құдайдың бәрінен үстем билік етуші мақсаты олардың барлық қозғалыстары арқылы іске асып жатқаны айқын көрінді». Education, 177.

Back to Articles