Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred

Даниял кітабы — Жүзінші саны

The Ongoing Struggle for Justification by Faith: A Historical Analysis of Apostasy in Protestantism

Сенім арқылы ақталу үшін жалғасып жатқан күрес: Протестантизмдегі діннен безудің тарихи талдауы

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The message brought by Elders Jones and Waggoner in the rebellion of 1888, was the message of justification by faith in verity. Apostate Protestantism argues that the justification provided by Christ’s death on the cross covers a man in his sins, but that His blood does not actually remove his sins. This false doctrine places the removal of sin at the Second Coming, when sinners are then magically transformed. Apostate Protestantism and officially since 1957, Laodicean Adventism, claim that Christ is exclusively our Substitute, but not our Example. A year before 1888, Sister White penned the following.

1888 жылғы бас тарту кезінде ақсақалдар Джоунс пен Уаггонер алып келген хабар, шын мәніндегі сенім арқылы ақталу туралы хабар еді. Жолдан тайған протестантизм Мәсіхтің айқыштағы өлімі арқылы берілген ақталу адамды оның күнәларының үстінен жауып қояды, бірақ Оның қаны оның күнәларын шын мәнінде алып тастамайды, деп пайымдайды. Бұл жалған ілім күнәнің жойылуын Екінші Келуге қалдырады, сол кезде күнәкарлар бір сәтте тылсым түрде өзгертіледі-мыс. Жолдан тайған протестантизм және 1957 жылдан бері ресми түрде Лаодикеялық адвентизм Мәсіх тек қана біздің Орнымызды Басушы, бірақ біздің Үлгіміз емес, деп мәлімдейді. 1888 жылдан бір жыл бұрын Уайт ханым төмендегіні жазды.

> “‘A new heart will I give you and a new spirit will I put within you.’ I believe with all my heart that the Spirit of God is being withdrawn from the world, and those who have had great light and opportunities and have not improved them, will be the first to be left. They have grieved away the Spirit of God. The present activity of Satan in working upon hearts, and upon churches and nations should startle every student of prophecy. The end is near. Let our churches arise. Let the converting power of God be experienced in the heart of the individual members, and then we shall see the deep moving of the Spirit of God. Mere forgiveness of sin is not the sole result of the death of Jesus. He made the infinite sacrifice not only that sin might be removed, but that human nature might be restored, rebeautified, reconstructed from its ruins, and made fit for the presence of God….

> “‘Сендерге жаңа жүрек беремін, іштеріңе жаңа рух саламын’. Мен бар жүрегіммен Құдай Рухының дүниеден шегіндіріліп жатқанына сенемін, әрі мол нұр мен мүмкіндіктерге ие болып, бірақ оларды тиісті түрде пайдаланбағандар, ең алдымен, қалдырылып кететін болады. Олар Құдай Рухын өздерінен алыстатып жіберді. Қазір Шайтанның жүректерге, шіркеулерге және халықтарға ықпал етіп әрекет етуі пайғамбарлықты зерттеуші әрбір жанды селт еткізуге тиіс. Ақыры жақын. Шіркеулеріміз орнынан тұрсын. Құдайдың өзгертуші құдіреті жеке мүшелердің жүрегінде сезілсін, сонда біз Құдай Рухының терең қозғалысын көреміз. Күнәнің жай ғана кешірілуі Исаның өлімінің жалғыз нәтижесі емес. Ол шексіз құрбандықты тек күнә жойылуы үшін ғана емес, сондай-ақ адам табиғаты қалпына келтірілуі, қайта көріктендірілуі, өз күйреген орындарынан қайта құрылуы және Құдайдың алдында болуға лайық етілуі үшін жасады….”

> “Christ is the ladder which Jacob saw whose base rested on the earth and whose topmost round reached the highest heavens. This shows the appointed method of salvation. We are to climb round after round of this ladder. If any one of us shall finally be saved, it will be by clinging to Jesus as to the rounds of a ladder. Christ is made unto the believer wisdom and righteousness, sanctification, and redemption….

> «Мәсіх — Жақып көрген, табаны жерге тіреліп, ал ең жоғарғы басқышы көктің ең биігіне жеткен баспалдақ. Бұл құтқарылудың белгіленген жолын көрсетеді. Біз осы баспалдақтың басқыштарымен бірінен кейін біріне көтерілуге тиіспіз. Егер арамыздағы біреу ақырында құтқарылатын болса, ол Исаға баспалдақтың басқыштарына жармасқандай жармасу арқылы құтқарылады. Мәсіх сенуші үшін даналыққа да, әділдікке де, киелілікке де, құтқарылуға да айналды….»

> “There will be some terrible falls by those who think they stand firm because they have the truth; but they have it not as it is in Jesus. A moment’s carelessness may plunge a soul into irretrievable ruin. One sin leads to the second, and the second prepares the way for a third and so on. We must as faithful messengers of God, plead with Him constantly to be kept by his power. If we swerve a single inch from duty we are in danger of following on in a course of sin that ends in perdition. There is hope for every one of us, but only in one way—by fastening ourselves to Christ, and exerting every energy to attain to the perfection of his character.

> «Ақиқатқа иеміз деп, соның арқасында өздерін берік тұрмыз деп санайтындардың арасында қорқынышты күйреулер болады; бірақ олардағы ақиқат Исадағы қалпында емес. Бір сәттік бейқамдық жанды қайтып қалпына келмес құрып кетуге ұрындыруы мүмкін. Бір күнә екіншісіне бастайды, ал екіншісі үшіншісіне жол дайындайды, сөйтіп әрі қарай жалғаса береді. Біз Құдайдың адал хабаршылары ретінде, Оның құдіретімен сақталуымыз үшін Оған үздіксіз жалбарынуымыз керек. Егер біз парыздан бір елі ғана тайсақ, ақыры құрып кетумен аяқталатын күнә жолына түсіп кету қаупі бар. Әрқайсымыз үшін үміт бар, бірақ тек бір ғана жолмен — Мәсіхке берік байланып, Оның мінезінің кемелдігіне жету үшін бар күш-қуатымызды жұмсау арқылы.»

> “This goody-goody religion that makes light of sin and that is forever dwelling upon the love of God to the sinner, encourages the sinner to believe that God will save him while he continues in sin and he knows it to be sin. This is the way that many are doing who profess to believe present truth. The truth is kept apart from their life, and that is the reason it has no more power to convict and convert the soul. There must be a straining of every nerve and spirit and muscle to leave the world, its customs, its practices, and its fashions….

> «Күнәні жеңіл-желпі қарайтын және Құдайдың күнәкарға деген сүйіспеншілігін үздіксіз ғана сөз ететін осы мәймөңке дін күнәкарды, ол күнә ішінде қала беріп, оның күнә екенін біле тұра, Құдай оны құтқарады деп сенуге жігерлендіреді. Қазіргі ақиқатқа сенеміз деп мойындайтындардың көпшілігі дәл осылай істеп жүр. Ақиқат олардың өмірінен бөлек ұсталады, міне, сондықтан оның жанды әшкерелеп, өзгертуге бұдан артық күші жоқ. Дүниені, оның салттарын, оның істерін және оның сәндерін тастап кету үшін әрбір жүйке, рух және бұлшық ет барынша ширығуға тиіс….»

> “If you put away sin and exercise living faith, the riches of heaven’s blessings will be yours.” Selected Messages, book 3, 155.

> «Егер сен күнәні тастап, тірі сенімді жүзеге асырсаң, көктің баталарының байлығы сенікі болады». Selected Messages, 3-кітап, 155-бет.

The false “goody-goody religion” of apostate Protestantism was established as an official doctrine at the outset of the fourth generation of Adventism in 1957. It presented a definition of justification that “encourages the sinner to believe that God will save him while he continues in sin.” The cross, teaches that “forgiveness of sin is not the sole result of the death of Jesus,” for “He made the infinite sacrifice not only that sin might be removed, but that human nature might be restored, rebeautified, reconstructed from its ruins, and made fit for the presence of God.”

Адасқан протестантизмнің жалған «тым момын, тым ізгі» діні 1957 жылы Адвентизмнің төртінші буынының ең басында ресми ілім ретінде орнықтырылды. Ол ақталудың сондай бір анықтамасын ұсынды, ол «күнәкарды күнә ішінде қала беріп-ақ, Құдай оны құтқарады деп сенуге ынталандырады». Айқыш мынаны үйретеді: «күнәнің кешірілуі Иса өлімінің жалғыз ғана нәтижесі емес», өйткені «Ол шексіз құрбандықты күнә жойылуы үшін ғана емес, сондай-ақ адам табиғаты қалпына келтіріліп, қайта ажарланып, өз қираған күйінен қайта құрылып, Құдайдың алдында тұруға лайық етілуі үшін де жасады».

The rebellion of 1957, demonstrates that the seed of the rebellion that was planted in 1863, and that then sprouted in 1888, and which was thereafter watered by the counterfeit message represented by the book published in 1919 (The Doctrine of Christ), had ultimately brought forth the fruit of an open pronouncement that the original “faith of the just” represented by Habakkuk’s two tables, was now removed and replaced with the corrupted definition of “justification by faith” that exists in apostate Protestantism. The disobedient prophet from Judah, had returned to the assembly of mockers and eaten with the lying prophet of Bethel.

1957 жылғы бүлік 1863 жылы себілген бүлік дәнінің 1888 жылы көктеп шыққанын, ал кейін 1919 жылы жарық көрген кітаппен («The Doctrine of Christ») бейнеленген жалған хабар арқылы суарылғанын, ақырында Хабаккуктың екі кестесімен бейнеленген бастапқы «әділдің сенімі» енді алынып тасталып, оның орнына жолдан тайған протестантизмде бар «сенім арқылы ақталу» туралы бұзылған анықтамамен алмастырылғаны жөніндегі ашық жариялаудың жемісін бергенін көрсетеді. Яһудадан шыққан мойынсұнбаған пайғамбар мысқылдаушылар жиналысына қайта оралып, Бетелдің өтірікші пайғамбарымен бірге ас ішкен еді.

The message to the Laodicean church which was first presented to the movement of the Millerites in 1856, and then again to the Laodicean church in 1888, was rejected every step of the way. That message of Jones and Waggoner, which according to Sister White was both the message to Laodicea, and the message of justification by faith, was rejected, under the premise that the rebels who were rejecting it, were actually defending the old landmarks! The landmarks they were defending was a foundation of their own human construction, that is built upon sand.

1856 жылы әуелде миллериттер қозғалысына, ал кейін 1888 жылы Лаодикея қауымына ұсынылған Лаодикея қауымына арналған хабар әрбір кезеңде қабылданбай тасталды. Уайт ханымның айтуынша, Лаодикеяға арналған хабар да, сенім арқылы ақталу туралы хабар да болған Джонс пен Уаггонердің сол хабары оны теріске қаққандар, шын мәнінде, ескі межелерді қорғап жатырмыз деген уәжбен қабылданбай тасталды! Олар қорғап жатқан сол межелер — құмның үстіне салынған, өздерінің адами жасаған іргетасы еді.

The message of “justification by faith” that was presented by Jones and Waggoner in 1888, included the fact of the true gospel, which identifies that those who are justified, are also sanctified. It emphasized that to be justified was to “actually” be made holy, not simply to be legally “proclaimed” as holy. The message of Jones and Waggoner, which Sister White identified she had been presenting for years before the rebellion of 1888, identifies that when justification is imputed, sanctification is simultaneously imparted.

1888 жылы Джонс пен Ваггонер ұсынған «сенім арқылы ақталу» туралы хабарға шынайы Ізгі хабардың мына ақиқаты да кірді: ақталғандар сонымен бірге қасиеттеледі. Ол ақталу дегеніміз жай ғана заң жүзінде қасиетті деп «жариялану» емес, «шынында» қасиетті етілу екенін ерекше атап көрсетті. Уайт ханым 1888 жылғы бүлікке дейін көп жылдар бойы өзі уағыздап келгенін айқындаған Джонс пен Ваггонердің хабары, ақталу есептеліп берілген кезде, қасиеттелудің де бір мезгілде дарытылатынын көрсетеді.

It cannot be otherwise, for both justification and sanctification are accomplished by the presence of the Holy Spirit in the believer. Justification and sanctification are simply two words that describe two elements of one work that is accomplished within the believer by the presence of the Holy Spirit.

Басқаша болуы мүмкін емес, өйткені ақталу да, қасиеттелу де сенушінің ішінде Киелі Рухтың болуы арқылы жүзеге асырылады. Ақталу мен қасиеттелу — сенушінің ішінде Киелі Рухтың болуы арқылы жүзеге асырылатын бір істің екі қырын сипаттайтын екі сөз ғана.

It was the very message of Moses that Korah’s rebels rejected, that was again rejected in 1856, then again in 1888, and then publicly enshrined as the salvation theology of Laodicean Adventism in 1957. The continuous rebellion wearied God, for the people said, “Everyone that doeth evil is good in the sight of the Lord, and he delighteth in them; or, Where is the God of judgment?”

Қорахтың бүлікшілері теріске шығарған дәл сол Мұсаның хабары 1856 жылы қайтадан, содан кейін 1888 жылы тағы да теріске шығарылды, әрі кейін 1957 жылы Лаодикиялық адвентизмнің құтқарылу ілімі ретінде көпшілік алдында ресми түрде орнықтырылған болды. Бұл үздіксіз бүлік Құдайды қажытты, өйткені халық: «Зұлымдық істейтін әркім Жаратқан Иенің алдында игі, әрі Ол солардан рақат табады; немесе, Әділдік сотының Құдайы қайда?» — деді.

They said “those that are sinning are justified by Christ’s blood, and God delights in them, even though they continue to sin.” This is the spiritual deception that is represented by the message to Laodicea (a people judged), for in spite of the fact that Christ identifies the Laodiceans as “wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked,” they believe that they are “rich, and increased with goods, and have need of nothing.” And in that condition, they are actually on the verge of being spewed out of the mouth of the Lord.

Олар: «Күнә жасап жүргендер Мәсіхтің қаны арқылы ақталды, сондықтан олар күнә жасауды жалғастырса да, Құдай оларға разы»,— деді. Бұл — Лаодикияға (үстінен үкім шығарылған халыққа) жолданған хабармен бейнеленетін рухани алдау, өйткені Мәсіх лаодикиялықтарды «сорлы, аянышты, жарлы, соқыр және жалаңаш» деп сипаттағанына қарамастан, олар өздерін «баймыз, дүние-мүлкіміз молайды, ештеңеге мұқтаж емеспіз» деп санайды. Ал дәл сол күйде олар шын мәнінде Жаратқан Иенің аузынан құстырылып тасталудың аз-ақ алдында тұр.

The faithful of Millerite history who had persevered through the experience of the first disappointment in 1844, as represented by Jeremiah in chapter fifteen, verse fifteen through twenty-one, as the faithful builders of the temple, who had been promised that if they would not return to the “assembly of mockers,” that they would become God’s “mouth,” did return to “the assembly of mockers” (represented by the lying prophet of Bethel), and transitioned into Laodiceans, on the verge of being spewed out of God’s mouth, and they know it not.

1844 жылғы алғашқы түңілудің тәжірибесі арқылы табандылықпен өткен Миллерит тарихындағы адалдар, Еремия кітабының он бесінші тарауының он бесінші-жиырма бірінші аяттарында бейнеленгендей, яғни ғибадатхананың адал құрылысшылары ретінде, егер олар «мазақтаушылар жиналысына» қайта оралмаса, Құдайдың «аузына» айналатыны уәде етілген еді; бірақ олар «мазақтаушылар жиналысына» (Бетелдің жалған пайғамбары арқылы бейнеленген) қайта оралды да, Лаодикеялықтарға айналды, Құдайдың аузынан құстырылып тасталудың шегіне жетті, бірақ өздері мұны білмейді.

The condition of Laodicean Adventism on September 11, 2001, was typified by the condition of the Protestants on August 11, 1840. Those two histories were typified by the quibbling Jews, when the Holy Spirit descended at the baptism of Christ. In each of the three histories a former chosen people were, and are in the process now, of being passed by. The Messenger of the Covenant in the time of John the Baptist, was to enter into covenant with those whom Peter identified as a “chosen generation.”

2001 жылғы 11 қыркүйектегі Лаодикеялық адвентизмнің күйі 1840 жылғы 11 тамыздағы протестанттардың күйі арқылы бейнеленді. Бұл екі тарих Мәсіхтің шомылдыру рәсімі кезінде Киелі Рух түскен сәттегі күмәншіл яһудилер арқылы бейнеленді. Осы үш тарихтың әрқайсысында бұрын таңдалған халық шетке ысырылды және қазір де шетке ысырылу үдерісінде. Шомылдыру рәсімін жасаушы Жоханның уақытында Келісімнің Елшісі Петір «таңдаулы ұрпақ» деп атағандармен келісімге кіруге тиіс еді.

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.

> Бірақ сендер таңдап алынған ұрпақсыңдар, патшалық діни қызметкерліксіңдер, қасиетті ұлтсыңдар, Құдайға меншікті халықсыңдар; бұл — сендерді қараңғылықтан Өзінің ғажайып нұрына шақырғанның мадақтарын жариялау үшін. Бір кезде халық емес едіңдер, ал енді Құдайдың халқысыңдар; бір кезде рақымға ие болмаған едіңдер, ал енді рақымға ие болдыңдар. 1 Петір 2:9, 10.

Peter was identifying the new chosen people of his period, which then was the Christian church. They had been selected as a “chosen generation,” during a period when Christ and John the Baptist both identified the former chosen people, as a generation of vipers.

Петір өз дәуіріндегі жаңа таңдап алынған халықты, яғни сол кездегі мәсіхшілер қауымын, айқындап көрсетті. Олар «таңдап алынған ұрпақ» ретінде таңдалған еді; дәл сол кезеңде Мәсіх те, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан да бұрынғы таңдап алынған халықты жыландар ұрпағы деп атаған болатын.

> O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. Matthew 12:34.

> Ей, жыланның ұрпақтары, сендер зұлым бола тұра, қалайша игі сөздер айта аласыңдар? Өйткені ауыз жүректің толғанынан сөйлейді. Матай 12:34.

The generation that is passed by, is a “generation of vipers,” which is a symbol of Satan—the reptile of Bible prophecy. The generation that is passed by had filled up their cup of probationary time, and through four generations they had settled into the character of the viper. They had developed the forehead of a whore. This is why the twenty-five ancient men in Ezekiel chapter eight, are willing to bow to the sun. They had formed the character of the papacy.

Айналып өтілген ұрпақ — Шайтанның, яғни Киелі кітаптағы пайғамбарлықтағы жорғалаушының, нышаны болып табылатын «улы жыландардың ұрпағы». Айналып өтілген ұрпақ өздеріне берілген сынақ мерзімінің тостағанын толтырған еді, әрі төрт ұрпақ бойы олар улы жыланның мінез-құлқына орнығып қалған болатын. Олар жезөкшенің маңдайын қалыптастырған еді. Сондықтан Езекиелдің сегізінші тарауындағы жиырма бес ақсақал күнге тағзым етуге даяр. Олар папалықтың мінез-құлқын қалыптастырған еді.

> “The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the Word of God.” Review and Herald, July 13, 1897.

> «Үшінші періштенің хабары дүниеге жіберілді; ол адамдарға маңдайларына не қолдарына аңның немесе оның мүсінінің таңбасын қабылдамауды ескертіп тұр. Бұл таңбаны қабылдау — аң қабылдаған шешімге келу және Құдай Сөзіне тікелей қарсы тұрып, сол бір идеяларды жақтау дегенді білдіреді». Review and Herald, July 13, 1897.

The mark of the beast, is the mark of the man of sin, who is the pope of Rome and the earthly representative of Satan. To come to the same mind as the beast, is to come to the same mind as Satan, who is symbolized as a viper.

Аңның таңбасы — күнә адамының таңбасы; ол — Рим папасы және Шайтанның жер бетіндегі өкілі. Аңмен бірдей ойға келу — жылан ретінде бейнеленетін Шайтанмен бірдей ойға келу.

> “To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.

> «Дүниелік пайда мен абыройды иелену үшін, шіркеу жер бетіндегі ұлы адамдардың ілтипаты мен қолдауын іздеуге жетелеп апарылды; сөйтіп, осылайша Мәсіхті теріске шығарғаннан кейін, ол Шайтанның өкіліне — Рим епископына — бағынуға итермеленді.» Ұлы күрес, 50.

In the last generation of a former chosen people, their character reflects the character of Satan. The “chosen generation” who in times past, were not the people of God, are chosen through a process of testing, purging and purification. Those that pass the testing process are chosen to be in a covenant relationship with God. The Lord entered into covenant with the Christian church, then again with Millerite Adventism, and He does so again with the one hundred and forty-four thousand.

Бұрын таңдалған халықтың соңғы ұрпағында олардың мінезі Шайтанның мінезін бейнелейді. Өткен замандарда Құдайдың халқы болмаған «таңдалған ұрпақ» сынақтан өткізу, тазарту және арылту үдерісі арқылы таңдалады. Сынақ үдерісінен өткендер Құдаймен келісімдік қарым-қатынаста болу үшін таңдалады. Жаратқан Ие алдымен мәсіхшілік қауыммен, содан кейін Миллериттік Адвентизммен келісімге кірді, сондай-ақ Ол мұны жүз қырық төрт мыңмен де тағы да істейді.

When the Lord enters into covenant with the newly chosen people of God (who in times past were not the people of God), He comes to them as the Messenger of the Covenant. In each of the three histories that fulfill Malachi chapter three, there is a messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant. The first messenger was John the Baptist, who typified the second and third messenger. The second messenger was William Miller. Together the prophetic characteristics of John the Baptist and William Miller establish the characteristics of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant to come and enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand.

Жаратқан Ие Құдайдың жаңадан таңдалған халқымен (бұрын Құдайдың халқы болмағандармен) келісімге кірген кезде, Ол оларға Келісімнің Жаршысы ретінде келеді. Малахи кітабының үшінші тарауын жүзеге асыратын үш тарихтың әрқайсысында Келісімнің Жаршысына жол дайындайтын бір жаршы бар. Бірінші жаршы — Жақия шомылдыру рәсімін жасаушы еді; ол екінші және үшінші жаршының бейнесі болды. Екінші жаршы — Уильям Миллер еді. Жақия шомылдыру рәсімін жасаушы мен Уильям Миллердің пайғамбарлық сипаттары бірігіп, Келісімнің Жаршысының келіп, жүз қырық төрт мыңмен келісімге кіруі үшін жол дайындайтын жаршының сипаттарын белгілейді.

The three messengers that prepare the way for Christ, who is the Messenger of the Covenant, to suddenly come to His temple, illustrate a work that is accomplished in the time of the investigative judgment, which concludes at the executive judgment.

Келісімнің Хабаршысы болып табылатын Мәсіхтің кенеттен Өз ғибадатханасына келуіне жол дайындайтын үш хабаршы атқарушылық сотпен аяқталатын тергеу соты кезінде жүзеге асырылатын бір істі бейнелейді.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed. ‘In that day I will make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground: and I will break the bow and the sword and the battle out of the earth, and I will make them to lie down safely. And I will betroth thee unto me forever; yea, I will betroth thee unto me in righteousness, and in judgment, and in loving-kindness, and in mercies. I will even betroth thee unto me in faithfulness; and thou shalt know the Lord.’

> «Бұл жер тарихының соңғы күндерінде Құдайдың Өзінің өсиеттерін сақтайтын халқымен жасаған келісімі жаңартылуға тиіс. “Сол күні Мен олар үшін даланың аңдарымен, аспан құстарымен және жер бауырлап жорғалаушылармен келісім жасаймын; әрі жер бетінен садақ пен қылышты және соғысты жоямын, және оларды қауіпсіз тынықтырамын. Сондай-ақ сені Өзіме мәңгілікке атастырамын; иә, сені Өзіме әділдікпен, әділ сотпен, сүйіспеншілікпен және мейіріммен атастырамын. Тіпті сені Өзіме адалдықпен атастырамын; сонда сен Жаратқан Иені танитын боласың”.»

> “‘And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the Lord, I will hear the heavens, and they shall hear the earth; and the earth shall hear the corn, and the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel. And I will sow her unto me in the earth; and I will have mercy upon her that had not obtained mercy; and I will say to them which were not my people, Thou art my people; and they shall say, Thou art my God.’ Hosea 2:14–23.

> «Сол күні Мен естимін, — дейді Жаратқан Ие, — Мен аспандарды естимін, ал олар жерді естиді; жер астықты, шарапты және майды естиді; ал олар Изреғелді естиді. Мен оны Өзім үшін жерге себемін; мейірім көрмегенге мейірім көрсетемін; халқым болмағандарға: “Сендер Менің халқымсыңдар”, — деймін; ал олар: “Сен менің Құдайымсың”, — дейді». Ошия 2:14–23.

> “‘In that day, . . . the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, . . . shall stay upon the Lord, the Holy One of Israel, in truth.’ Isaiah 10:20. From ‘every nation, and kindred, and tongue, and people’ there will be those who will gladly respond to the message, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come.’ They will turn from every idol that binds them to this earth, and will ‘worship him at that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ They will free themselves from every entanglement, and will stand before the world as monuments of God’s mercy. Obedient to every divine requirement, they will be recognized by angels and by men as those that ‘keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:6–7, 12.

> “‘Сол күні... Исраилдің қалдығы және Жақып әулетінен аман қалғандары... шындықпен Исраилдің Киесі — Жаратқан Иеге сүйенетін болады’. Ишая 10:20. ‘Әрбір ұлттан, ру мен тілден және халықтан’ ‘Құдайдан қорқыңдар және Оған мадақ беріңдер, өйткені Оның сотының уақыты келді’ деген хабарға қуана үн қататындар табылады. Олар өзін осы жерге байлап тұрған әрбір пұттан теріс бұрылып, ‘көк пен жерді, теңізді және су бұлақтарын Жаратқанға’ тағзым етеді. Олар әрбір шырмаудан азат болып, дүниенің алдында Құдайдың рақымының ескерткіштері ретінде тұрады. Әрбір құдайлық талапқа мойынсұнғандықтан, олар періштелер мен адамдар тарапынан ‘Құдайдың өсиеттерін және Исаның сенімін сақтайтындар’ ретінде танылады. Аян 14:6–7, 12.”

> “‘Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of grapes him that soweth seed; and the mountains shall drop sweet wine, and all the hills shall melt. And I will bring again [reverse] the captivity of my people of Israel, and they shall build the waste cities, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up out of their land which I have given them, saith the Lord thy God. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

> “‘Міне, күндер келеді, — дейді Жаратқан Ие, — сонда жер жыртушы орақшыға жетіп алады, ал жүзім таптаушы тұқым себушіге жетеді; таулардан тәтті шарап тамшылайды, және барлық төбелер еріп кетеді. Сондай-ақ Мен Өз халқым Исраилдің тұтқындығын қайтарамын [кері аударамын], сонда олар қаңырап қалған қалаларды қайта тұрғызып, соларда қоныстанады; жүзімдіктер отырғызып, олардың шарабын ішеді; бақтар жасап, олардың жемісін жейді. Мен оларды Өз жеріне отырғызамын, әрі оларға берген жерінен олар енді ешқашан жұлынып алынбайды, — дейді сенің Құдайың Жаратқан Ие. Амос 9:13–15.’” Review and Herald, 1914 жылғы 26 ақпан.

Malachi chapter three, was fulfilled in the time of Christ, and in the time of the Millerites, and those two histories identify its fulfillment in the last days. Sister White aligns the fulfillment of Malachi chapter three, with Christ’s work of cleansing the temple.

Малахи кітабының үшінші тарауы Мәсіхтің заманында да, Миллериттер заманында да орындалды, және сол екі тарих оның соңғы күндердегі орындалуын айқындайды. Уайт қарындас Малахи кітабының үшінші тарауының орындалуын Мәсіхтің ғибадатхананы тазарту ісімен сәйкестендіреді.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> «Ғибадатхананы дүниенің алушылары мен сатушыларынан тазарту арқылы Иса жүректі күнәнің арамдауынан,—жанды аздыратын жерлік құмарлықтардан, өзімшіл нәпсіқұмарлықтардан, жаман әдеттерден тазарту жөніндегі Өзінің миссиясын жария етті. “Малахи 3:1–3 quoted.”» The Desire of Ages, 161.

The cleansing of the temple by Christ represented His work of cleansing the heart of the repentant sinner. In His ministry among men, He twice cleansed the earthly temple.

Мәсіхтің ғибадатхананы тазартуы Оның тәубеге келген күнәкардың жүрегін тазарту ісін бейнеледі. Адамдар арасындағы Өз қызметінде Ол жердегі ғибадатхананы екі рет тазартты.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> «Пайғамбар былай дейді: “Мен көктен түсіп келе жатқан, зор билігі бар басқа бір періштені көрдім; жер оның даңқынан нұрға бөленді. Сонда ол қатты дауыспен бар пәрменімен айқайлап: Ұлы Бабыл құлады, құлады, жындардың мекені болды”,— деді» (Аян 18:1, 2). Бұл — екінші періште жеткізген сол хабардың өзі. Бабыл құлады, «өйткені ол барлық халықтарға өзінің азғындығының қаһар шарабын ішкізді» (Аян 14:8). Сол шарап деген не? — Оның жалған ілімдері. Ол дүниеге төртінші өсиеттің Демалыс күнінің орнына жалған демалыс күнін берді, сондай-ақ Шайтанның алғаш рет Едемде Хауаға айтқан өтірігін — жанның табиғи өлместігін — қайталады. Ол осы тектес көптеген адасуларды алысқа кең жайып, «адам өсиеттерін ілім етіп үйретті» (Матай 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> «Иса Өзінің жария қызметін бастағанда, ғибадатхананы оның қаскөйлікпен қорланған арамдалуынан тазартты. Ал Оның қызметінің соңғы істерінің бірі ғибадатхананы екінші рет тазарту болды. Сол сияқты, дүниеге ескерту берілетін соңғы істе шіркеулерге екі айқын үндеу жасалады. Екінші періштенің хабары: “Құлады, құлады, ұлы қала Бабыл, өйткені ол барлық халықтарды өзінің азғындық қаһарының шарабынан ішкізді” (Аян 14:8). Ал үшінші періштенің хабарының қатты даусында көктен: “Одан шығыңдар, халқым, оның күнәларына ортақтасып қалмауларың үшін және оның жазаларына ұшырамауларың үшін. Өйткені оның күнәлары көкке дейін жетті, әрі Құдай оның заңсыздықтарын есіне алды” деген дауыс естіледі (Аян 18:4, 5).» Selected Messages, 2-кітап, 118.

In the fulfillment of Malachi chapter three, John the Baptist was the messenger who prepared for Jesus, as the Messenger of the Covenant, to suddenly come to His temple and twice cleanse it. In His ministry of three and a half years, He cleansed the temple at the beginning and ending of His ministry, thus identifying that the cleansing work has a beginning that represents the ending. Jesus always illustrates the ending with the beginning, and in agreement with His work as Alpha and Omega the three and a half years began and ended with a temple cleansing.

Малахи кітабының үшінші тарауының орындалуында Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан Келісімнің Жаршысы ретінде Исаның Өз ғибадатханасына кенеттен келіп, оны екі рет тазартуы үшін жол дайындаған хабаршы болды. Үш жарым жылдық қызметінде Ол ғибадатхананы қызметінің басында да, соңында да тазартты; осылайша тазарту ісінің соңының бейнесін білдіретін бастауы бар екенін көрсетті. Иса әрдайым соңын бастау арқылы бейнелейді, әрі Альфа мен Омега ретіндегі Өз ісіне сәйкес, сол үш жарым жыл ғибадатхананы тазартумен басталып, ғибадатхананы тазартумен аяқталды.

At the conclusion of the three and a half years, He shed the blood that confirmed the covenant that fulfilled the prediction of Daniel chapter nine that He would confirm the covenant with many for one week, in the midst of which He would be cut off.

Үш жарым жылдың соңында Ол Данилдің тоғызыншы тарауындағы: «Ол көптеген адамдармен бір аптаға келісімді бекітеді, ал оның ортасында Оны жойып жібереді»,— деген алдын ала айтылған пайғамбарлықтың орындалуы ретінде келісімді бекіткен қанды төкті.

> And after threescore and two weeks shall Messiah be cut off, but not for himself: and the people of the prince that shall come shall destroy the city and the sanctuary; and the end thereof shall be with a flood, and unto the end of the war desolations are determined. And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:26, 27.

> Алпыс екі аптадан кейін Мәсіх кесіледі, бірақ Өзі үшін емес; және келетін әміршінің халқы қаланы да, киелі орынды да қиратады; оның соңы топанмен болады, және соғыстың ақырына дейін ойрандаулар белгіленген. Ол көптермен бір аптаға келісімді бекітеді; ал аптаның ортасында құрбандық пен тартуды тоқтатады, және жиіркеніштіліктердің қаптауы салдарынан оны қаңыратып тастайды, тіпті ақырына дейін, әрі белгіленген нәрсе қаңырап қалғанның үстіне төгіледі. Даниял 9:26, 27.

We will continue this study in the next article.

Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “Page after page might be written in regard to these things. Whole conferences are becoming leavened with the same perverted principles. ‘For the rich men thereof are full of violence, and the inhabitants thereof have spoken lies, and their tongue is deceitful in their mouth.’ The Lord will work to purify his church. I tell you in truth, the Lord is about to turn and overturn in the institutions called by his name.

> «Осы мәселелерге қатысты бет артынан бет жазуға болар еді. Тұтас конференциялар да сол бір бұрмаланған ұстанымдардың ашытқысымен ашып барады. “Өйткені ондағы байлар зорлық-зомбылыққа толы, ал оның тұрғындары өтірік айтты, олардың аузындағы тілі — жалған.” Жаратқан Ие Өз қауымын тазарту үшін әрекет етеді. Мен сендерге шындығын айтамын: Жаратқан Ие Өз есімімен аталған мекемелерде төңкеріп, астан-кестен етуге таяп қалды.

> “Just how soon this refining process will begin, I cannot say, but it will not be long deferred. He whose fan is in his hand will cleanse his temple of its moral defilement. He will thoroughly purge his floor. God has a controversy with all who practice the least injustice; for in so doing they reject the authority of God, and imperil their interest in the atonement, the redemption which Christ has undertaken for every son and daughter of Adam. Will it pay to take a course abhorrent to God? Will it pay to put upon your censers strange fire to offer before God, and say it makes no difference?

> «Осы тазарту үдерісінің дәл қашан басталатынын мен айта алмаймын, бірақ ол көпке созылмайды. Қолында күрегі бар Тұлға Өз ғибадатханасын оның моральдық арамдануынан тазартады. Ол қырманын әбден тазартады. Ең аз әділетсіздіктің өзін істейтіндердің бәрімен Құдайдың дауы бар; өйткені осылай ету арқылы олар Құдайдың билігін теріске шығарады әрі Мәсіх Адамның әрбір ұлы мен қызы үшін жүзеге асыруды мойнына алған татуластыру мен құтқарылудағы өз үлестеріне қатер төндіреді. Құдайға жиіркенішті жолды ұстану пайдалы бола ма? Құдайдың алдында ұсыну үшін өз шырағдандарыңа бөтен от салып, мұның еш айырмасы жоқ деу пайдалы бола ма?»

> “It has not been after God’s order to center so much in Battle Creek. The state of things now exists that was presented before me as a warning. I am sick at heart at the representation. The Lord gave warnings to prevent this demoralizing condition of things, but they have not been heeded. ‘Ye are the salt of the earth: but if the salt have lost his savor, wherewith shall it be salted? It is thenceforth good for nothing, but to be cast out, and to be trodden under foot of men.’

> «Барлық нәрсені соншалықты дәрежеде Бэтл-Крикке шоғырландыру Құдайдың тәртібіне сай болған емес. Қазіргі бар болып отырған жағдай маған ескерту ретінде көрсетілген жағдайдың дәл өзі. Бұл көрініске байланысты жүрегім ауырады. Жаратқан Ие осындай азғындатушы жағдайдың алдын алу үшін ескертулер берген еді, бірақ оларға құлақ асылмады. “Сендер жердің тұзысыңдар; ал егер тұз дәмінен айырылса, оны немен тұзды етеді? Ол енді ешнәрсеге жарамайды, тек сыртқа тасталып, адамдардың табанына тапталуға ғана қалады.”»

> “I appeal to my brethren to wake up. Unless a change takes place speedily, I must give the facts to the people; for this state of things must change; unconverted men must no longer be managers and directors in so important and sacred work. With David we are forced to say, ‘It is time for thee, Lord, to work: for they have made void thy law.’” Special Testimonies, 30, 31.

> «Мен бауырластарыма оянуға жалбарынамын. Егер тез арада өзгеріс болмаса, мен бұл деректерді халыққа жария етуге тиіспін; өйткені мұндай жағдай өзгеруге тиіс; соншалықты маңызды әрі қасиетті істе ендігәрі жаңармаған адамдар басқарушылар мен жетекшілер болмауы керек. Дәуітпен бірге біз де: “Уа, Жаратқан Ие, әрекет ететін уақытың келді, өйткені олар Сенің заңыңды жоққа шығарды”,— деуге мәжбүрміз». Special Testimonies, 30, 31.

Back to Articles