Article

# Laodicea - Number Three

Лаодикия — Үшінші нөмір

What are the Rules?

Ережелер қандай?

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” The 1888 Materials, 403.

> «Біз өзіміз үшін христиандықтың нені құрайтынын, шындықтың не екенін, өзіміз қабылдап алған сенімнің қандай екенін, Киелі кітаптағы ережелердің не екенін — бізге ең жоғары биліктен берілген ережелердің қандай екенін — білуге тиіспіз». The 1888 Materials, 403.

For several years Future for America has identified that the seven churches of Revelation not only represent the history of modern Israel from the time of the apostles until the end of the world, but that the seven churches also represent ancient Israel from the time of Moses until the stoning of Stephen. The pioneers of Adventism did not teach this truth, but they understood and employed the principles that establish this truth. Jesus identifies the end from the beginning and ancient Israel represents modern Israel. Therefore, any truth that is part of the prophetic characteristics of modern Israel also existed in ancient Israel.

Бірнеше жыл бойы Future for America Аян кітабындағы жеті қауымның тек елшілер заманынан дүниенің ақырына дейінгі қазіргі Исраилдің тарихын ғана емес, сонымен бірге Мұса заманынан Степанды таспен ұрып өлтіруге дейінгі ежелгі Исраилді де бейнелейтінін айқындап келеді. Адвентизмнің ізашарлары бұл ақиқатты үйреткен жоқ, бірақ олар осы ақиқатты орнықтыратын қағидаларды түсінді және қолданды. Иса соңын басталуынан айқындайды, әрі ежелгі Исраил қазіргі Исраилді бейнелейді. Сондықтан қазіргі Исраилдің пайғамбарлық сипаттарының бір бөлігі болып табылатын кез келген ақиқат ежелгі Исраилде де болған.

Before Millerite history the traditional Christian view of the seven churches was that they represented the actual churches in Asia minor during the time of John. The traditional view also understood that the counsel to the individual churches may also be understood to represent specific counsel to various churches throughout Christian history, and also that the very same counsel and warnings is for individual Christians. They also understood that the seven churches represent seven periods of church history from the time of the disciples until the end of the world. These perspectives pre-dated the Millerite history. Those four recognitions of the seven churches that make up the traditional view that pre-dated William Miller were and are based upon the “historicist” interpretation of the Bible. It is that methodology that God’s angels led William Miller to adopt.

Миллериттер тарихына дейін жеті қауымға қатысты дәстүрлі христиандық көзқарас олардың Жоханның заманындағы Кіші Азиядағы нақты қауымдарды білдіретіні болатын. Дәстүрлі көзқарас сондай-ақ жекелеген қауымдарға берілген өсиет бүкіл христиандық тарих бойындағы әртүрлі қауымдарға арналған нақты өсиет ретінде де түсінілуі мүмкін екенін, әрі сол өсиет пен ескертулердің дәл өзі жеке мәсіхшілер үшін де арналғанын мойындады. Олар сондай-ақ жеті қауым шәкірттер заманынан бастап дүниенің ақырына дейінгі қауым тарихының жеті кезеңін білдіретінін де түсінді. Бұл көзқарастар Миллериттер тарихынан бұрын болған. Жеті қауымға қатысты Уильям Миллерден бұрын қалыптасқан және дәстүрлі көзқарасты құрайтын осы төрт түсініктің барлығы Киелі кітаптың «тарихшыл» түсіндірмесіне негізделген еді және солай болып қала береді. Құдайдың періштелері Уильям Миллерді дәл осы әдіснаманы қабылдауға жетеледі.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> «Азиядағы жеті қауым — бұл Мәсіх шіркеуінің оның жеті күйіндегі тарихы, оның барлық иірімдері мен бұрылыстарында, барлық гүлденуі мен күйзелісінде, елшілер заманынан бастап дүниенің ақырына дейінгі кезеңдегі тарихы. Жеті мөр — жер бетіндегі билеушілер мен патшалардың шіркеуге қатысты істерінің, сондай-ақ сол уақыттың бәрінде Құдайдың Өз халқына жасаған қорғанышының тарихы. Жеті керней — жерге, немесе Рим патшалығына, жіберілген жеті ерекше әрі ауыр соттың тарихы. Ал жеті тостаған — Папалық Римге жіберілген соңғы жеті бәле. Осылармен араласа көптеген өзге оқиғалар да бар; олар салалық өзендер секілді өріліп еніп, пайғамбарлықтың ұлы өзенін толықтырады, ақырында бүкіл баяндау бізді мәңгіліктің мұхитына алып барып аяқталады.»

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> «Аян кітабындағы Жохан пайғамбарлығының жоспары, меніңше, осы. Ал осы кітапты түсінгісі келетін адам Құдай сөзінің өзге бөліктерін жан-жақты білуге тиіс. Бұл пайғамбарлықта қолданылған бейнелер мен астарлардың бәрі осы кітаптың өзінде түсіндірілмейді; оларды өзге пайғамбарлардан тауып, Жазбаның басқа орындарында түсіндіру керек. Сондықтан кез келген бір бөлікті анық түсіну үшін, Құдай бүкіл Жазбаны зерттеуді мақсат еткені айқын.» William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

Sister White agrees with and upholds the “historicist” view held by Miller, but she added a deeper insight to the book of Revelation than Miller saw, for Miller had not recognized the sanctuary as it truly is. He understood the sanctuary to be the earth. Sister White recognized that when Jesus presented the predictions represented in the book of Revelation, that Christ was doing so in conjunction with His work as the heavenly High Priest.

Уайт әпке Миллер ұстанған «тарихшыл» көзқараспен келісіп, оны қолдады, бірақ ол Аян кітабына Миллер көрмеген тереңірек түсінік қосты, өйткені Миллер қасиетті орынның шын мәнінде не екенін танымаған еді. Ол қасиетті орынды жер деп түсінді. Уайт әпке Иса Аян кітабында бейнеленген алдын ала айтылғандарды ұсынғанда, Мәсіх мұны көктегі Бас діни қызметкер ретіндегі Өз қызметімен тығыз байланыста жүзеге асырып тұрғанын таныды.

When John turns and sees Christ, He is walking among the candlesticks in priestly garments, and the candlesticks are located in the holy place, and therefore in the history after His ascension, but before He moved into the Most Holy Place in 1844. Miller could not have understood the significance of this reality. Neither would have Tyndale, Luther or John Wycliffe or any of the early reformers. Truth is progressive, shining brighter and still brighter unto the perfect day.

Жохан бұрылып, Мәсіхті көргенде, Ол діни қызметкерлік киіммен шамдалдардың арасында жүр еді, ал шамдалдар қасиетті орында орналасқан; сондықтан бұл Оның көкке көтерілгенінен кейінгі, бірақ 1844 жылы Ең Қасиетті Орынға кіргеніне дейінгі тарих кезеңіне қатысты. Миллер бұл шындықтың маңызын түсіне алмас еді. Сол сияқты Тиндаль да, Лютер де, Жон Уиклиф те, не ертедегі реформаторлардың ешқайсысы да оны түсіне алмас еді. Ақиқат ілгерілей ашылады, кемел күнге дейін барған сайын жарығырақ және одан да жарығырақ нұр шашады.

> “The great principle so nobly advocated by Robinson and Roger Williams, that truth is progressive, that Christians should stand ready to accept all the light which may shine from God’s holy word, was lost sight of by their descendants. The Protestant churches of America,—and those of Europe as well,—so highly favored in receiving the blessings of the Reformation, failed to press forward in the path of reform. Though a few faithful men arose, from time to time, to proclaim new truth and expose long-cherished error, the majority, like the Jews in Christ’s day or the papists in the time of Luther, were content to believe as their fathers had believed and to live as they had lived. Therefore religion again degenerated into formalism; and errors and superstitions which would have been cast aside had the church continued to walk in the light of God’s word, were retained and cherished. Thus the spirit inspired by the Reformation gradually died out, until there was almost as great need of reform in the Protestant churches as in the Roman Church in the time of Luther. There was the same worldliness and spiritual stupor, a similar reverence for the opinions of men, and substitution of human theories for the teachings of God’s word.” The Great Controversy, 297.

> Робинсон мен Роджер Уильямс соншалықты асқақ түрде жақтаған ұлы қағида — ақиқаттың ілгерілеуші екендігі, әрі мәсіхшілер Құдайдың киелі сөзінен жарқырап түсуі мүмкін бүкіл нұрды қабылдауға әзір тұруы керектігі — олардың ұрпақтарының назарынан тыс қалды. Америкадағы протестанттық шіркеулер, сондай-ақ Еуропадағылар да, Реформацияның игіліктерін қабылдауда соншалықты зор ілтипатқа ие бола тұра, реформалар жолымен ілгері баса алмады. Анда-санда жаңа ақиқатты жариялап, ұзақ уақыт қастерленген адасушылықты әшкерелеу үшін бірнеше адал адам шыққанымен, көпшілік, Мәсіхтің күндеріндегі яһудилер немесе Лютер заманындағы папашылдар сияқты, әкелері қалай сенсе, солай сенуге және олардың қалай өмір сүрсе, солай өмір сүруге қанағаттанды. Сондықтан дін қайтадан сыртқы рәуішшілдікке азғындады; әрі егер шіркеу Құдай сөзінің нұрымен жүруін жалғастырғанда, шетке қағылар еді деген қателіктер мен ырымшылдықтар сақталып, қастерленді. Осылайша Реформация тудырған рух біртіндеп өшіп, ақырында протестанттық шіркеулерде де, Лютер заманындағы Рим шіркеуіндегідей дерлік, реформаның қажеттілігі туды. Дүниешілдік пен рухани мең-зеңдік сол күйінде болды, адамдардың пікірлеріне соған ұқсас құрмет көрсетілді, әрі Құдай сөзінің ілімдерінің орнына адами теориялар қойылды.» «Ұлы күрес», 297-бет.

If the fact that truth develops progressively throughout history is not recognized, then the significance of any new light in this final generation may very well be impossible to recognize. Once a person ceases to understand the progressive nature of “truth,” they automatically begin to rely upon traditions, customs and fallen human guidance.

Егер ақиқаттың тарих бойы біртіндеп ашылып отыратыны мойындалмаса, онда осы соңғы ұрпақтағы қандай да бір жаңа нұрдың маңызын тану, әбден мүмкін, мүмкін болмай қалады. Адам «ақиқаттың» ілгерілеуші сипатын түсінуді тоқтатқан сәтте-ақ, ол автоматты түрде салт-дәстүрлерге, әдет-ғұрыптарға және құлаған адамзаттың жетекшілігіне сүйене бастайды.

The methodology that Miller employed is a waymark that runs through the entire prophetic line which presents a testimony of the development of biblical truth that began with the apostles. Yet in the waymark represented by Miller, we find a beginning that demands a counterpart at the end. Most never understand these realities, but not so with Satan.

Миллер қолданған әдіснама — елшілерден басталған киелі кітаптық ақиқаттың дамуы туралы куәлікті баяндайтын бүкіл пайғамбарлық желі арқылы өтетін бір белес. Алайда Миллермен бейнеленген осы белестен біз соңында соған сәйкес келетін бір баламаны талап ететін бастаманы көреміз. Көпшілік бұл шындықтарды ешқашан түсінбейді, бірақ Шайтан туралы олай деуге болмайды.

Satan has resisted the truth and its development from his rebellion in heaven onward. When it reached the point in history that the reformers began to distinctly understand how to study the Bible, Satan did as he always does and he introduced counterfeits. The historical evidence of his work of counterfeiting the truth identifies that Jesuits such as Ribera and Louis de Alcazar focused their counterfeit methodology specifically against the book of Revelation. The corrupted methodology that is called “preterism” began in the second and third centuries with two primary representatives of that false methodology. One was Eusebius of Caesarea (260–339), and Victorinus of Pettau (died circa 304). Both of these early historical figures promoted the methodology suggesting the book of Revelation was fulfilled during the time of the Roman Empire by such historical figures as the infamous emperor Nero.

Шайтан көктегі бүлігінен бастап ақиқатқа және оның дамуына қарсыласып келді. Тарихта реформаторлар Киелі кітапты қалай зерттеу керектігін айқын түсіне бастаған кезеңге жеткенде, шайтан әрдайым істейтіні сияқты, жалған баламаларды енгізді. Ақиқатты қолдан бұрмалау жөніндегі оның әрекетінің тарихи айғақтары Рибера мен Луи де Алькасар сияқты иезуиттердің өздерінің жалған әдіснамасын дәл Аян кітабына қарсы бағыттағанын көрсетеді. «Претеризм» деп аталатын бұрмаланған әдіснама екінші және үшінші ғасырларда сол жалған әдіснаманың екі негізгі өкілінен бастау алды. Соның бірі — Кесариялық Евсевий (260–339), екіншісі — Петтаулық Викторин (шамамен 304 жылы қайтыс болған). Осы екі ертедегі тарихи тұлға да Аян кітабы Рим империясы дәуірінде атағы жаман император Нерон сияқты тарихи тұлғалардың заманында орындалды дегенді меңзейтін әдіснаманы насихаттады.

In the nineteenth century John Darby (1800–1882) from the United Kingdom introduced another satanic methodology which was also inserted to the foot notes of the Trojan horse Bible called the Scofield Reference Bible which we have previously identified. “Dispensationalism” is a theological framework that divides history and God’s interaction with humanity into distinct periods, or ‘dispensations,’ in which God administers His plan in different ways. I note this at this point for this is one of the falsehoods that was introduced to the movement of Future for America by voices from the same area Darby had propagated his satanic ideas. Darby’s ideas that attacked Future for America were accompanied by the philosophy of the so-called modern-day “woke” movement which promotes the same anarchy represented by the French Revolution and the same licentiousness represented by Sodom and Gomorrah.

Он тоғызыншы ғасырда Біріккен Патшалықтан шыққан Джон Дарби (1800–1882) біз бұған дейін анықтаған Скофилд анықтамалық Киелі кітабы деп аталатын троян атының Киелі кітабының төменгі ескертпелеріне де енгізілген тағы бір шайтандық әдіснаманы ұсынды. «Диспенсационализм» — тарихты және Құдайдың адамзатпен өзара әрекетін әртүрлі айқын кезеңдерге, яғни «диспенсацияларға», бөліп қарайтын, сол кезеңдердің әрқайсысында Құдай Өз жоспарын әртүрлі жолмен жүзеге асырады деп түсіндіретін теологиялық жүйе. Мен мұны осы тұста атап өтемін, өйткені бұл — Дарби өзінің шайтандық идеяларын таратқан сол аймақтан шыққан дауыстар арқылы Future for America қозғалысына енгізілген жалғандықтардың бірі. Future for America-ға қарсы шыққан Дарбидің идеяларына қазіргі заманғы «woke» деп аталатын қозғалыстың философиясы қоса ерді; бұл қозғалыс Француз революциясы бейнелеген сол анархияны және Содом мен Ғомора бейнелеген сол жүгенсіздікті насихаттайды.

Today the theologians of modern Adventism employ a system of dissecting the truths of the Bible based upon a two-fold system of biblical interpretation they employ to undermine and deny both the Bible and the Spirit of Prophecy. They identify men as either experts in biblical languages or as experts in biblical history. Thus, the theologians of Adventism today control the minds of Laodicean Adventism either by interpreting God’s Word based upon a fallen man’s understanding of history or fallen man’s understanding of language. These modern manifestations of error which have been often used to attack the message you are now reading will be addressed further in these articles when we consider the symbolism of the French Revolution. Satan is alive, and he knows his time is short. The last rule of Miller’s rules, number fourteen concludes with the following paragraph.

Бүгінде қазіргі Адвентизмнің теологтары Киелі кітаптың ақиқаттарын бөліп-жаруға негізделген, әрі Киелі кітапты да, Пайғамбарлық Рухын да әлсіретіп, жоққа шығару үшін қолданылатын екіжақты библиялық түсіндіру жүйесін пайдаланады. Олар адамдарды не библиялық тілдердің мамандары, не библиялық тарихтың мамандары деп жіктейді. Осылайша, бүгінгі Адвентизмнің теологтары Лаодикеялық Адвентизмнің санасын не Құдай Сөзін құлаған адамның тарихты түсінуіне сүйеніп, не құлаған адамның тілді түсінуіне сүйеніп түсіндіру арқылы билеп-төстейді. Қазіргі кезде қателіктің осы көріністері — сіз қазір оқып отырған хабарға шабуыл жасау үшін жиі қолданылған осы көріністер — Француз революциясының символизмін қарастырған кезде осы мақалаларда бұдан әрі де сөз болады. Шайтан тірі, әрі өз уақытының қысқа екенін біледі. Миллердің қағидаларының соңғысы, он төртінші қағида, мынадай абзацпен аяқталады.

> “The divinity taught in our schools is always founded on some sectarian creed. It may do to take a blank mind and impress it with this kind, but it will always end in bigotry. A free mind will never be satisfied with the views of others. Were I a teacher of youth in divinity, I would first learn their capacity and mind. If these were good, I would make them study the Bible for themselves, and send them out free to do the world good. But if they had no mind, I would stamp them with another’s mind, write bigot on their forehead, and send them out as slaves!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

> «Біздің мектептерімізде оқытылатын дінтану ілімі әрдайым қандай да бір сектанттық сенім ұстанымына негізделеді. Бос сананы алып, оған осындай нәрсені сіңіру жарасар, бірақ оның соңы әрқашан соқыр сенімге апарады. Еркін сана ешқашан өзгенің көзқарастарымен қанағаттанбайды. Егер мен жастарға дінтанудан тәлім беретін ұстаз болсам, әуелі олардың қабілеті мен ой-санасын танып-білер едім. Егер бұлар жақсы болса, мен оларды Киелі кітапты өздері үшін зерттеуге жетелеп, дүниеге игілік жасау үшін еркін күйде аттандырар едім. Ал егер олардың өз ой-санасы болмаса, мен оларға өзгенің ой-санасын таңбалар едім, маңдайларына «соқыр сенім иесі» деп жазып, оларды құлдар ретінде аттандырар едім!» William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

In the period just after John the Revelator lived, and in the days of the Reformation, Satan was actively producing false prophetic methodology to confuse and destroy true biblical analysis. What is sometimes missed in these historical facts is that all those satanic methodologies were aimed directly at no other book than the book of Revelation. That was the subject of each of these promoters of satanic confusion. The book of Revelation has always been Satan’s target. Satan knows it is the book of Revelation that he must war against. When we recognize this fact, we can then recognize another unseen reality, that is obscured by another significant truth.

Аян алушы Жохан өмір сүргеннен кейінгі кезеңде және Реформация дәуірінде Шайтан шынайы киелі кітаптық талдауды шатастырып, жою үшін жалған пайғамбарлық әдіснамаларды белсенді түрде тудырып отырды. Осы тарихи деректерде кейде назардан тыс қалатыны — сол шайтандық әдіснамалардың бәрі тікелей басқа ешбір кітапқа емес, тек Аян кітабына қарсы бағытталғаны. Шайтандық шатасуды таратушылардың әрқайсысының нысанасы да сол кітап болды. Аян кітабы әрдайым Шайтанның нысанасы болып келді. Шайтан соғыс ашуға тиіс кітаптың дәл осы Аян кітабы екенін біледі. Біз осы шындықты танығанда, тағы бір елеусіз шындықты да тани аламыз; алайда ол басқа бір маңызды шындықтың тасасында қалып қояды.

The false methodology of the Jesuits was intended to prevent a clear understanding that the pope of the Roman church is the antichrist of Bible prophecy. Every single Protestant reformer came to recognize and identify this truth. Therefore, when the accurate history of men such as Ribera and Louis de Alcazar have been publicly presented in the past through word and publication the history men such as Ribera and Louis de Alcazar was used for the purpose of demonstrating the satanic efforts to prevent a correct understanding of the “man of sin.” The written or spoken testimonies exposing the purpose of the introduction of these satanic methodologies are correct as far as they go, but Satan was attempting to cover up more than simply the biblical proofs that identify the antichrist as the pope of Rome.

Иезуиттердің жалған методологиясы Рим шіркеуінің папасы Киелі кітап пайғамбарлығындағы антихрист екені туралы айқын түсініктің қалыптасуына жол бермеу үшін көзделді. Әрбір протестант реформаторы бұл ақиқатты танып, оны айқындап көрсетті. Сондықтан, өткен замандарда Рибера мен Луис де Алькасар сияқты адамдардың шынайы тарихы ауызша да, баспа арқылы да көпшілікке ұсынылған кезде, Рибера мен Луис де Алькасар сияқты адамдардың тарихы “күнә адамы” туралы дұрыс түсініктің алдын алуға бағытталған шайтандық әрекеттерді көрсету мақсатында пайдаланылды. Осы шайтандық методологиялардың енгізілу мақсатын әшкерелейтін жазбаша не ауызша куәліктер қамтыған шегінде дұрыс, бірақ Шайтан Рим папасын антихрист ретінде айқындайтын Киелі кітаптағы дәлелдерді ғана емес, одан да кеңірек нәрсені жасыруға тырысты.

There are truths in the book of Revelation that have been covered up with the confusion produced by these false systems of biblical interpretation that are outside the subject of the man whose number is six, six, six. One of those truths is most definitely the truth represented when the seven churches are understood in their fullest development. There are truths located within the seven churches that speak directly to the history that got under way on September 11, 2001 and ends in the Sunday law crisis. Satan has been seeking to keep this light buried, and he invented the satanic methodologies to obscure several gems of truth located in the book of Revelation, not only the identification of the pope of Rome as the antichrist.

Аян кітабында жалған библиялық түсіндіру жүйелері тудырған шатасумен бүркемеленіп келген ақиқаттар бар; бұл жүйелер саны алты жүз алпыс алты болатын адамның тақырыбынан тыс жатыр. Сол ақиқаттардың бірі, сөзсіз, жеті қауым өз дамуының барынша толық көрінісінде ұғынылған кезде бейнеленетін ақиқат болып табылады. Жеті қауымның ішінде 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталған және жексенбілік заң дағдарысымен аяқталатын тарихқа тікелей сөйлейтін ақиқаттар бар. Шайтан осы нұрдың көміліп қалуын көздеп келді, әрі ол Аян кітабындағы бірнеше ақиқат жауһарларын, тек Рим папасын антихрист ретінде анықтауды ғана емес, көмескілеу үшін шайтандық әдістемелерді ойлап тапты.

Before “the man of sin” was revealed in 538, men such as Eusebius and Victorinus attacked the book of Revelation in an attempt to obscure the rise of the papal power. Later in history Christ fulfilled His promise to Thyatira and brought forth the morning star of the reformation (Wycliffe), and Satan thereafter brought forth two prominent historical figures to champion and carry on his satanic work. The long-drawn-out war over the development of truth that reaches its climax when the secret of the book of Revelation is unsealed, (just before the close of probation) includes light from the seven churches that Miller never recognized, nor did Sister White, but it can be easily shown that both Miller and the Spirit of Prophecy uphold the new light, for new light never contradicts old light.

538 жылы “күнә адамы” ашылмай тұрып, Евсевий мен Викторинус секілді адамдар папалық биліктің көтерілуін көмескілеу мақсатымен Аян кітабына қарсы шықты. Кейінірек тарих барысында Мәсіх Тиатираға берген уәдесін орындап, реформацияның таң жұлдызын (Уиклифті) алып келді, ал содан кейін Шайтан өзінің шайтандық ісін қорғап, жалғастыру үшін тарихтағы екі көрнекті тұлғаны шығарды. Сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында Аян кітабының құпиясы ашылған кезде шарықтау шегіне жететін шындықтың дамуы жөніндегі ұзаққа созылған соғыс Миллер ешқашан танымаған, сондай-ақ Уайт қарындас та танымаған жеті қауымнан түсетін нұрды қамтиды; бірақ Миллер де, Пайғамбарлық Рухы да жаңа нұрды қолдайтынын оңай көрсетуге болады, өйткені жаңа нұр ешқашан ескі нұрға қайшы келмейді.

> “It is a fact that we have the truth, and we must hold with tenacity to the positions that cannot be shaken; but we must not look with suspicion upon any new light which God may send, and say, Really, we cannot see that we need any more light than the old truth which we have hitherto received, and in which we are settled. While we hold to this position, the testimony of the True Witness applies to our cases its rebuke, ‘And knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Those who feel rich and increased with goods and in need of nothing, are in a condition of blindness as to their true condition before God, and they know it not.” Review and Herald, August 7, 1894.

> «Бізде ақиқаттың бар екені — шындық, әрі біз шайқалмайтын ұстанымдарды табандылықпен берік ұстауымыз керек; бірақ Құдай жіберуі мүмкін қандай да бір жаңа нұрға күдікпен қарамауымыз және: “Шынын айтқанда, бізге осы уақытқа дейін қабылдап, орныққан ескі ақиқаттан өзге тағы қандай да бір нұр қажет екенін көріп тұрған жоқпыз”,— деп айтпауымыз керек. Біз осы ұстанымды сақтап тұрған кезде, Адал Куәгердің куәлігі біздің жағдайымызға өзінің әшкерелеуші сөгісін қолданады: “Сен өзіңнің бейшара, мүсәпір, кедей, соқыр әрі жалаңаш екеніңді білмейсің”. Өздерін баймыз, дүние-мүлкіміз артты, ештеңеге мұқтаж емеспіз деп сезінетіндер Құдай алдындағы өздерінің шынайы күйіне қатысты соқырлық жағдайында, бірақ оны өздері білмейді». Review and Herald, August 7, 1894.

The primary test for new light is whether it contradicts established truth, and whether it upholds the foundational truths.

Жаңа нұрды сынаудың негізгі өлшемі — оның орныққан ақиқатқа қайшы келетін-келмейтіні және іргелі ақиқаттарды берік сақтайтыны.

> “When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No after suppositions, contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time, God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit.” Selected Messages, book 1, 162.

> «Құдайдың құдіреті ненің ақиқат екеніне куәлік еткенде, сол ақиқат мәңгілікке ақиқат болып тұруға тиіс. Құдай берген нұрға қайшы келетін кейінгі жорамалдарға жол берілмеуге тиіс. Адамдар Киелі Жазбаның өздері үшін ақиқат болып көрінетін, бірақ ақиқат емес түсіндірмелерімен шығады. Осы уақытқа арналған ақиқатты Құдай бізге сеніміміздің іргетасы етіп берді. Ақиқаттың не екенін бізге Ол Өзі үйретті. Бірі шығады, сосын тағы бірі, Құдай Өзінің Киелі Рухының айқын дәлелі арқылы берген нұрға қайшы келетін жаңа нұрмен шығады». Selected Messages, book 1, 162.

Satan has had the book of Revelation as his target of attack from the time John recorded the messages contained therein. Jesus said:

Жохан онда қамтылған хабарларды жазып алған кезден бастап, Аян кітабы Шайтанның шабуылының нысанасы болып келді. Иса былай деді:

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:16, 17.

> Ал көздерің бақытты, өйткені олар көреді; құлақтарың да бақытты, өйткені олар естиді. Өйткені сендерге шындығын айтамын: көптеген пайғамбарлар мен әділ адамдар сендердің көріп тұрғандарыңды көруді қалады, бірақ көрмеді; сендердің естіп тұрғандарыңды естуді қалады, бірақ естімеді. Матай 13:16, 17.

The blessing attached to seeing and hearing is the blessing of understanding the message of the Revelation of Jesus Christ. When John represented those in the “last days” who see and hear the message he fell down to worship the angel Gabriel, who immediately informed John not to do it.

Көру мен естуге байланыстырылған игілік — Иса Мәсіхтің Аяны туралы хабарды түсінудің игілігі. Жохан хабарды көріп, еститін “соңғы күндердегі” адамдарды бейнелеген кезде, ол Жәбірейіл періштеге тағзым ету үшін жерге жығылды, ал Жәбірейіл сол сәтте-ақ Жоханға бұлай істемеуді ескертті.

> And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which showed me these things. Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God. Revelation 22:8, 9.

> Мен, Жохан, осы нәрселерді көріп, естідім. Естіп, көргенімнен кейін, маған осы нәрселерді көрсеткен періштенің аяғының алдына бас ұрып, тағзым етпек болдым. Сонда ол маған: «Олай етпе; өйткені мен сенің қызметтесіңмін, пайғамбар бауырластарыңның да, осы кітаптың сөздерін ұстанатындардың да қызметтесімін. Құдайға табын»,— деді. Аян 22:8, 9.

Gabriel and John are both created beings, who are only to worship the Creator. Many prophets and righteous men, including angels have desired to “see” and “hear” the message of the Midnight Cry when it is repeated at the end of the world.

Жәбірейіл де, Жохан да — жаратылған болмыстар; сондықтан олар тек Жаратушыға ғана ғибадат етуге тиіс. Көптеген пайғамбарлар мен әділ адамдар, соның ішінде періштелер де, дүниенің ақырында Қараңғы түндегі айқайдың хабары қайта жарияланғанда, оны «көруді» және «естуді» аңсаған.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> «Мәсіх былай деді: “Көздерің бақытты, өйткені олар көреді; құлақтарың бақытты, өйткені олар естиді. Сендерге шындығын айтамын: көптеген пайғамбарлар мен әділ адамдар сендердің көріп тұрғандарыңды көруді қалады, бірақ көре алмады; сендердің естіп тұрғандарыңды естуді қалады, бірақ ести алмады” [Matthew 13:16, 17]. 1843 және 1844 жылдары көрінген нәрселерді көрген көздер бақытты.»

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> «Хабар берілді. Ал бұл хабарды қайта жариялауда еш кідіріс болмауы тиіс, өйткені заманның белгілері орындалып жатыр; қорытынды іс атқарылуға тиіс. Қысқа уақыттың ішінде ұлы іс жүзеге асады. Жуырда Құдайдың тағайындауымен бір хабар беріліп, ол қатты айқайға ұласады. Сонда Даниял өз үлесінде тұрып, өз куәлігін береді». Manuscript Releases, volume 21, 437.

What righteous men (John) and their fellow servants (angels) desired to see was the final fulfillment of the Midnight Cry at the end of Adventism when the earth would be lightened by God’s glory. That final manifestation of power in the latter rain is brought about by the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.

Әділ адамдардың (Жоханның) және олардың өзге қызметтестерінің (періштелердің) көруді қалағаны — Құдайдың салтанатымен жер нұрланатын кезде Адвентизмнің соңында Түн ортасындағы айқайдың түпкілікті орындалуы еді. Кейінгі жаңбырдағы биліктің сол соңғы көрінісі Иса Мәсіхтің Аянының мөрінің ашылуы арқылы жүзеге асырылады.

> Of which salvation the prophets have inquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into. Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ. 1 Peter 1:10–13.

> Осы құтқарылу туралы сендерге келуге тиісті рақым жөнінде алдын ала пайғамбарлық еткен пайғамбарлар мұқият сұрастырып, ынтамен зерттеді. Олар өздеріндегі Мәсіхтің Рухы Мәсіхтің азап шегулерін және содан кейін келетін салтанатты алдын ала куәландырғанда, Ол қандай уақытты немесе уақыттың қандай сипатын білдіргенін зерттеді. Оларға бұл нәрселермен өздеріне емес, бізге қызмет етіп жүргендері ашылды; ал бұл нәрселер енді көктен жіберілген Киелі Рух арқылы сендерге Ізгі хабарды уағыздағандар арқылы сендерге жария етілді; періштелердің өзі де осы нәрселерге үңіліп қарауды аңсайды. Сондықтан ой-саналарыңның белін буып, сергек болыңдар және Иса Мәсіхтің аян етілуі кезінде сендерге әкелінетін рақымға ақырына дейін үміт артыңдар. 1 Петір 1:10–13.

The prophets, righteous men and angels have desired to live in the time when the “grace” or the power of God, is poured out during the final fulfillment of the Midnight Cry. That “grace,” which is God’s creative power is brought to men when the Revelation of Jesus Christ is unsealed. Satan knows that the avenue to convey the creative power of God unto His people is accomplished by the message that is unsealed in the book of Revelation, and it has therefore been his supreme effort to confuse, suppress and cover up the light contained in the book of Revelation. That light is not simply the identification of the man of sin, for that truth has been fully documented by all the Protestant reformers centuries ago.

Пайғамбарлар, әділ адамдар мен періштелер Түн ортасындағы Айқайдың ақырғы орындалуы кезінде төгілетін “рақым” — яғни Құдайдың құдіреті — құйылатын заманда өмір сүруді аңсаған. Сол “рақым,” яғни Құдайдың жаратушы құдіреті, Иса Мәсіхтің Аяны ашылған кезде адамдарға жеткізіледі. Шайтан Құдайдың жаратушы құдіретін Оның халқына жеткізудің жолы Аян кітабында ашылатын хабар арқылы іске асатынын біледі; сондықтан да оның ең жоғарғы күш-жігері Аян кітабында қамтылған нұрды шатастыруға, басып-жаншуға және бүркемелеуге бағытталған. Ол нұр жай ғана күнә адамының кім екенін айқындау емес, өйткені бұл ақиқат бірнеше ғасыр бұрын барлық протестант реформаторлары тарапынан толық құжатталған болатын.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last: I am he that liveth, and was dead; and, behold, I am alive for evermore, Amen; and have the keys of hell and of death. Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:10–19.

> Иеміздің күнінде мен Рухта болдым, сонда артымнан кернейдің үні секілді зор дауысты естідім. Ол: «Мен Альфамын және Омегамын, Біріншімін және Соңғымын; көргеніңді кітапқа жаз да, Азиядағы жеті қауымға жібер: Ефеске, Смирнаға, Пергамға, Тиатираға, Сардиске, Филадельфияға және Лаодикеяға»,— деді. Мен өзіммен сөйлескен дауысты көру үшін бұрылдым. Бұрылып қарағанымда, жеті алтын шамдалды көрдім; ал жеті шамдалдың ортасында аяққа дейін түсетін киім киген, кеудесін алтын белбеумен буынған Адам Ұлына ұқсас Біреу тұр екен. Оның басы мен шашы жүндей аппақ, қардай ақ еді; көздері от жалынындай; аяқтары пеште қыздырылып тазартылған жалтыраған жездей; даусы көп сулардың шуылындай еді. Оның оң қолында жеті жұлдыз болды; аузынан екі жүзді өткір семсер шығып тұрды; ал жүзі бар күшімен жарқыраған күндей еді. Оны көргенімде, өлі адамдай болып, аяқтарының алдына құладым. Сонда Ол оң қолын үстіме қойып, маған былай деді: «Қорықпа; Мен Біріншімін және Соңғымын. Мен Тірімін; өлі болған едім, міне, мәңгілік мәңгі тірімін, Аумин; әрі тозақ пен өлімнің кілттері Менде. Ендеше көргендеріңді, қазіргі болып жатқан нәрселерді және бұдан кейін болатын нәрселерді жаз». Аян 1:10–19.

While Adventism upheld the “historicist” methodology they recognized that all the churches of Revelation two and three are repeated in the final church. Unfortunately, at the end of the nineteenth century Satan was already closing Adventism’s eyes to the sacred methodology, the protection of, and the practice of being an essential part of their responsibility as “the depositaries of the great truths of prophecy.” Even as the methodology was being set aside in Adventism, there were still those who applied the sacred methodology. We use the book, Story of the Seer of Patmos as a witness to the fact that applying all the churches to the history of Laodicea is a valid application of prophecy. The following are excerpts from that book that make the point I am referring to.

Адвентизм «тарихилық» әдіснамасын ұстанып тұрған кезде, олар Аянның екінші және үшінші тарауларындағы барлық қауымдардың соңғы қауымда қайта көрініс табатынын мойындады. Өкінішке қарай, он тоғызыншы ғасырдың соңына қарай-ақ Шайтан адвентизмнің көзін қасиетті әдіснамаға, сондай-ақ «пайғамбарлықтың ұлы ақиқаттарының сақтаушылары» ретіндегі өз жауапкершіліктерінің ажырамас бөлігі болып табылатын қорғауға және оны іс жүзінде ұстануға жұмдыра бастаған еді. Адвентизмде бұл әдіснама шетке ысырылып жатқанның өзінде, қасиетті әдіснаманы қолданғандар әлі де болды. Біз «Патмос көріпкелінің хикаясы» кітабын барлық қауымдарды Лаодикияның тарихына қолданудың пайғамбарлықтың дұрыс қолданылуы екенінің айғағы ретінде пайдаланамыз. Төменде мен меңзеп отырған ойды айқындайтын сол кітаптан үзінділер берілген.

> “It should be remembered that, as the experience of Ephesus, Smyrna, and Pergamos, will be repeated in the last church before the second coming of Christ, so the history of Thyatira will have its counterpart in the last generation.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> «Есте сақталуға тиіс: Ефес, Смирна және Пергамның тәжірибесі Мәсіхтің екінші келуінің алдындағы соңғы қауымда қайталанатыны сияқты, Тиатираның тарихының да соңғы ұрпақта өзіне сәйкес баламасы болады». Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

Haskell correctly points out that the experience of the first four churches is repeated, or as he says, “will have its counterpart in the last generation.”

Хаскелл алғашқы төрт шіркеудің тәжірибесі қайталанатынын, немесе өзі айтқандай, «соңғы ұрпақта соған сәйкес келетін көрінісі болады» деп орынды көрсетеді.

> “He applied the test, but all pointed forward to the year 1843 as the time when the world must welcome its Saviour. The condition of the people at the first advent of Christ was now repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

> «Ол сынақты қолданды, бірақ бәрі де дүниенің өз Құтқарушысын қарсы алуға тиіс уақыты ретінде 1843 жылға нұсқады. Мәсіхтің алғашқы келуі кезінде халықтың жағдайы енді қайтадан қайталанды». Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

Haskell was speaking of William Miller identifying 1843 as the Second Coming of Christ, and identifies that the conditions of the first advent was repeated in the time of the Millerites. Haskell was correct, and Sister White confirms that Miller himself was represented by John the Baptist.

Хаскелл Уильям Миллердің 1843 жылды Мәсіхтің Екінші келуі деп айқындағаны туралы айтып, алғашқы келудің жағдайлары миллершілердің дәуірінде қайталанғанын көрсетеді. Хаскелл дұрыс айтқан, әрі Уайт әпке Миллердің өзін Жақия шомылдыру рәсімін жасаушымен бейнеленгенін растайды.

> “As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229.

> «Шомылдырушы Жақия Исаның алғашқы келуін жар салып жариялап, Оның келуіне жол дайындағаны сияқты, Уильям Миллер де және оған қосылғандар да Құдай Ұлының екінші келуін жариялады». Early Writings, 229.

Haskel even identifies that during the history of Pergamos, (the third church representing the compromise of Christianity with idolatry), the history of Sardis, the fifth church was repeated.

Хаскел тіпті Пергам тарихы кезеңінде (христиандықтың пұтқа табынушылықпен ымыраға келуін бейнелейтін үшінші шіркеу) бесінші шіркеу — Сардис тарихының қайталанғанын да атап көрсетеді.

> “There was a time in the history of Pergamos, when Christianity thought Paganism was dead; but in reality, the religion which was apparently vanquished, had conquered. Paganism baptized, stepped into the church. In the days of Sardis this history was repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

> «Пергам тарихында христиандық пұтқа табынушылық өлді деп ойлаған бір кезең болды; бірақ шын мәнінде, сырттай жеңілгендей көрінген сол дін жеңіске жеткен еді. Шомылдыру рәсімінен өткен пұтқа табынушылық шіркеудің ішіне енді. Сардис дәуірінде бұл тарих қайтадан қайталанды». Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

Sardis was the church of the Reformation that woke up and protested against the satanic fallacies of the papacy, but before their work was finished, they had already began returning to Rome. They thought as did the church of Pergamos that papalism was dead, but in reality, it was still living. Haskell also identifies that upon the remnant church shines “the accumulated rays of all past ages.”

Сардис — Реформация дәуіріндегі шіркеу еді; ол оянып, папалықтың шайтандық адасуларына қарсы наразылық білдірді, бірақ өз істері аяқталмай жатып-ақ, олар Римге қайта орала бастады. Олар Пергам шіркеуі секілді папалық өлді деп ойлады, алайда шын мәнінде, ол әлі де тірі еді. Хаскелл сондай-ақ қалдық шіркеудің үстіне «өткен барлық ғасырлардың жинақталған сәулелері» түсетінін де атап көрсетеді.

> “Upon this last church—the remnant,—shine the accumulated rays of all past ages.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> «Осы соңғы қауымға — қалдыққа — өткен барлық дәуірлердің жинақталған сәулелері нұрын шашады». Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

I am not suggesting that Haskell recognized that the progressive history represented by the seven churches, was also fulfilled in the history of ancient Israel, but he certainly upholds that truth when he writes that “the accumulated rays of all past ages” “shine” upon “the last church.” Ancient Israel is included in the “rays of” “past ages.” And though he upholds the principles necessary to recognize the symbolism of the seven churches in ancient Israel’s history, I am uncertain how deeply he recognized the parallels represented in those symbols. I am also certain he did not recognize an even more important aspect of the histories represented by the seven churches, an aspect we are leading to.

Мен Хаскелл жеті қауым бейнелейтін үдемелі тарихтың ежелгі Исраилдің тарихында да орындалғанын таныды деп айтып тұрған жоқпын, бірақ ол «өткен барлық ғасырлардың жинақталған сәулелері» «соңғы қауымның» үстіне «жарқырайды» деп жазғанда, осы ақиқатты сөзсіз қолдайды. Ежелгі Исраил «өткен ғасырлардың» «сәулелеріне» кіреді. Ол ежелгі Исраил тарихындағы жеті қауымның символикасын тану үшін қажет қағидаларды қолдағанымен, сол рәміздерде берілген параллельдерді қаншалықты терең танығанына мен сенімді емеспін. Сондай-ақ мен оның жеті қауым бейнелейтін тарихтардың бұдан да маңызды бір қырын — біз қазір соған қарай бет алып келе жатқан қырын — танымағанына да нық сенімдімін.

We will address this truth in our next article.

Біз бұл ақиқатты келесі мақаламызда қарастырамыз.

Back to Articles