Article

# Иса Мәсіхтің Аяны — Тоғызыншы нөмір

Ишаяның соңғы пайғамбарлық баяны: Мәсіхтің аяны және 144 000-ның пайғамбарлық рөлі

Author

Jeff Pippenger

Published

November 1, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Ишая кітабы, әсіресе оның қырқыншы тараудан алпыс алтыншы тарауға дейінгі соңғы пайғамбарлық баяндауы, адамзатқа берілген сынақ мерзімінің аяқталуына жақындап қалған осы кезде ашыла басталған Иса Мәсіхтің Аянымен тікелей байланысты бірнеше маңызды пайғамбарлық шындықтарды ерекше атап көрсететін баяндау болып табылады. Сол шындықтардың бірі — Альфа мен Омеганың ашылуы. Киелі кітаптағы ешбір басқа кітап Құдай мінезінің бір нәрсенің соңын сол нәрсенің басталуымен бейнелейтін қырын Ишаяның куәлігіндей дәрежеде ашып көрсетпейді.

> Мұны істеп, жүзеге асырған кім, ұрпақтарды әуел бастан шақырған кім? Мен — Жаратқан Ие, Тұңғышы, әрі соңғылармен біргемін; Мен — Солмын. Ишая 41:4.

Ишаяда Құдай Құдайдың шынымен Құдай екенін дәлелдейтіннің не екенін айқындап көрсетеді.

> Исраилдің Патшасы Жаратқан Ие және оның Құтқарушысы, Әскерлердің Иесі Жаратқан Ие, былай дейді: Мен Біріншімін, әрі Мен Соңғымын; Менен өзге Құдай жоқ. Мен сияқты кім шақырып, мұны жариялап, Мен үшін рет-ретімен қоя алады, ежелгі халықты Мен тағайындағаннан бері? Ал болатын және келетін нәрселерді оларға көрсетсін. Қорықпаңдар, үрейленбеңдер: Мен мұны саған сол уақыттан бері айтып, жариялаған жоқпын ба? Сендер — Менің куәларымсыңдар. Менен өзге Құдай бар ма? Иә, басқа Құдай жоқ; Мен ешбірін білмеймін. Ишая 44:6–8.

Ишаяның соңғы пайғамбарлық баяны Иса уәде еткен Жұбатушының келуінің кемел әрі ақырғы орындалуын айрықша айқындайды.

> Маған құлақ салыңдар, әділдіктің соңынан ерушілер, Жаратқан Иені іздеушілер: өздерің қашалып алынған жартақа, әрі өздерің қазылып алынған шұңқырдың қуысына қараңдар. Әкелерің Ыбырайымға және сендерді туған Сараға қараңдар: өйткені Мен оны жалғыз шақырдым, оған жарылқау бердім, әрі оны көбейттім. Өйткені Жаратқан Ие Сионды жұбатады; Ол оның барлық қаңырап бос жатқан жерлерін жұбатады; әрі оның шөлін Едемдей, иен даласын Жаратқан Иенің бағындай етеді; онда қуаныш пен шаттық, ризашылық және ән-күйдің үні табылады. Ишая 51:1–3.

Жұбатушы 2023 жылдың шілде айында келді. Ишаяның баяндауында айрықша атап көрсетілген тағы бір ақиқат — жеті күн күркіреуінің жасырын, үш сатылы тарихы; бұл — еврей әліпбиінің бірінші, он үшінші және соңғы әріптерінен құралған еврей сөзі «emeth»-тің құрылымы.

> Қаладан шыққан дүріл дауысы, ғибадатханадан шыққан дауыс, Өз жауларына қарымтасын қайтаратын Жаратқан Иенің дауысы. Ишая 66:6.

Ишая кітабында ұсынылған тағы бір маңызды ақиқат — жексенбіні міндетті түрде сақтауды енгізгені үшін әуелі Америка Құрама Штаттарына, содан кейін бүкіл әлемге Құдайдың атқарушы үкімін жүзеге асыратын құрал ретінде Исламның рөлі.

> Ол өсіп шыққанда, Сен оны өлшеммен жазаларсың; шығыс желі соққан күні Ол Өзінің долы желін тежейді. Ишая 27:8.

Осы ақиқаттардың барлығын Түн ортасындағы Айқай хабарының құрамдас бөліктері ретінде санаттауға болады; бұл — он қыз туралы астарлы әңгіменің Әке Исаға берген, Иса Жәбірейілге берген, Жәбірейіл Жоханға берген, ал Жохан оны жазып, қауымдарға жолдаған Иса Мәсіхтің Аян хабарының бейнесі болып табылатындығы. Біз Ишаяның соңғы баяндауын Аян кітабының он бірінші тарауынан басталатын пайғамбарлық оқиғалар желісін қуаттау үшін қолданып келдік, енді он екінші тарауға келіп жеттік; онда күнге оранған әйел Ишая соншалықты берік түрде қуаттайтын рәмізбен бейнеленгенін көреміз, яғни: Мәсіх бір нәрсенің ақырын сол нәрсенің бастауымен бейнелейді.

> Көкте ұлы бір белгі көрінді: күнге оранған бір әйел, аяғының астында ай, ал басында он екі жұлдыздан тәж бар еді. Ол жүкті болып, толғатып, босанар сәттің азабынан айқай салды. Көкте тағы бір белгі көрінді; міне, жеті басы, он мүйізі бар, бастарында жеті тәжі бар үлкен қызыл айдаһар пайда болды. Оның құйрығы көктегі жұлдыздардың үштен бірін іліп әкетіп, жерге тастады. Айдаһар босануға дайын тұрған әйелдің алдында тұрып, ол босана салысымен оның баласын жалмап қоюға әзір болды. Әйел барлық халықтарды темір таяқпен билеуге тиісті ұл баланы дүниеге әкелді; ал оның баласы Құдайға, Оның тағына көтеріліп әкетілді. Аян 12:1–5.

Аян 12-тараудағы әйел — тарих бойындағы Құдайдың таңдап алған халқының нышаны. Ежелгі тура мағынадағы Исраилдің он екі руы Құдайдың келісім халқына айналған таңдап алған халқының басталуын білдіреді. Он екі ру ежелгі тура мағынадағы Исраилдің аяқталуын бейнелейді, сол кезде Мәсіх он екі шәкіртті таңдап алды. Ежелгі тура мағынадағы Исраилдің соңындағы сол он екі шәкірт қазіргі рухани Исраилдің басындағы он екі елші де болды. Басталу кезеңіндегі екі куәгер мен аяқталу кезеңіндегі бір куәгер бірігіп, бір жүз қырық төрт мыңның қазіргі рухани Исраилдің аяқталуы екенін айқындайтын үш куәгерді құрайды.

Жүз қырық төрт мың, сондай-ақ, өз бауырлары қуып жіберген байрақ болып табылады. Олар — Содом мен Мысыр аталатын ұлы қаланың көшесінде жатқан, түпсіз тұңғиықтан шыққан аң тарапынан өлтірілген өлі, қураған сүйектер аңғары болған байрақ. Олар — әйелдің басына киіп тұрған тәждің тастары болып табылатын байрақ.

> Сол күні олардың Құдайы Жаратқан Ие оларды Өз халқының отары ретінде құтқарады; өйткені олар тәждің асыл тастары іспетті болып, Оның жерінде ту секілді биікке көтеріледі. Зәкәрия 9:16.

Ту, яғни бір жүз қырық төрт мың, Мәсіх сияқты, тастар болып табылады.

> Және бәрі бірдей рухани сусыннан ішті; өйткені олар өздерін ертіп жүрген рухани Жартастан ішті; ал сол Жартас Мәсіх еді. 1 Қорынттықтарға 10:4.

Мәсіх жүз қырық төрт мыңның бейнесі болып табылады, ал Петір Пауылмен бірге Мәсіхтің «қабылданбаған тірі тас» екеніне келіседі; сондай-ақ Петір Құдай халқының да «тірі тастар» екенін айқындады.

> Оған келіп, адамдар расында теріске шығарған, бірақ Құдай таңдаған әрі қымбат тірі тасқа келгендей, сендер де тірі тастар ретінде Иса Мәсіх арқылы Құдайға ұнамды рухани құрбандықтар ұсыну үшін рухани үй, киелі діни қызметкерлік болып құрылып жатырсыңдар. 1 Петір 2:4, 5.

Жүз қырық төрт мың тек әйелдің тәжіндегі асыл тастар ғана емес, олар тәждің өзі.

> Сион үшін мен үндемей тұрмаспын, Иерусалим үшін де тыным таппаспын, оның әділдігі жарқыраған нұрдай болып көрінгенше, оның құтқарылуы жанған шамдай болғанша. Сонда басқа ұлттар сенің әділдігіңді, барлық патшалар сенің даңқыңды көреді; әрі саған Жаратқан Иенің аузы атайтын жаңа ат беріледі. Сен сондай-ақ Жаратқан Иенің қолында даңқ тәжі, әрі өз Құдайыңның қолында патшалық тәж боласың. Ишая 62:1–3.

Мәсіх жүз қырық төрт мыңды бейнелейді. Ол — Құз, ал олар — «тастар». Олар — «Жаратқан Иенің қолындағы даңқ тәжі», ал Мәсіх — даңқ тәжі.

> Сол күні Әскербасы Жаратқан Ие Өз халқының қалдығы үшін даңқ тәжі болады, әрі сұлулықтың диадемасы болады; үкім айту орнына отырғанға сот рухы болады, ал шайқасты қақпаға дейін кері бұрғандарға күш болады. Ишая 28:5, 6.

Он екі санының басталу мен аяқталу тұрғысындағы мәнін қарастырғанда, әйел ежелгі Исраилдің Синай тауындағы таңдап алынған келісім халқын, жүз қырық төрт мыңның тарихына дейінгі аралықта, бейнелейді. Олар Мәсіх арқылы типологиялық түрде алдын ала көрсетілген, ал Оның тууы 2020 жылғы 18 шілдеде өлтірілген көшеден өлген, қураған сүйектердің қайта тірілуін типологиялық түрде бейнеледі. Езекиел отыз жетінші тарауда соншалықты нақты айқындап көрсетілген, сол екі пайғамбарды тірілтетін екі сатылы үдеріс Адамның жаратылуында алғаш рет аталады.

Адам екі кезеңмен жаратылды. Әуелі ол қалыптастырылды, содан кейін Мәсіх оған өмір тынысын үрледі, дәл сол сияқты Езекиелдегі төрт желден келген тыныс құрғақ сүйектерді тірілтті. Адам кемеліне келген ер адам болып жаратылды, бірақ соған қарамастан, оның жаратылысы оның тууы еді. Жүз қырық төрт мың өлім аңғары арқылы өтетін көшеде үш жарым нышандық күн бойы өлі күйінде жатқаннан кейін туады. Жүз қырық төрт мыңды «темір таяқпен билеуге тиіс болған ер балаға» босанған әйел дүниеге әкеледі. Тарих бойындағы қауымның нышаны ретінде Аян кітабының он екінші тарауындағы әйел Даниял кітабының екінші тарауындағы «тау» сияқты сол бір нышандықты білдіреді.

> «Аян — мөрленген кітап, бірақ ол сонымен бірге ашылған кітап та. Онда осы жер тарихының соңғы күндерінде жүзеге асуға тиісті ғажайып оқиғалар баяндалған. Бұл кітаптың ілімдері нақты, тылсым да ұғынықсыз емес. Онда Даниялдағыдай сол бір пайғамбарлық желі қайтадан қозғалады. Құдай кейбір пайғамбарлықтарды қайталап айтқан, осылайша оларға маңыз берілуге тиіс екенін көрсеткен. Ұлы маңызы жоқ нәрселерді Жаратқан Ие қайталамайды». Manuscript Releases, 9-том, 8-б.

Даниял кітабында кездесетін сол бір пайғамбарлық желі Аянда да жалғасады. Даниялдың қолмен шабылмай таудан ойылып алынған тасы — Петірдің «тірі тастары»; олар «рухани үй, киелі діни қызметкерлер қауымы болып құрылуда», сондай-ақ Даниялдың тасы жүз қырық төрт мыңды да бейнелейді. Тау — тарих бойындағы Құдайдың қауымы.

> Сол патшалардың күндерінде көктегі Құдай ешқашан жойылмайтын бір патшалық орнатады; бұл патшалық басқа халыққа берілмейді, қайта, осы патшалықтардың бәрін быт-шыт етіп талқандап, оларды құртып жібереді де, өзі мәңгі тұрады. Сенің қолдың көмегінсіз таудан бір тастың қиылып алынғанын және оның темірді, қоланы, сазды, күмісті және алтынды быт-шыт етіп талқандағанын көргеніңдей, ұлы Құдай патшаға бұдан кейін не болатынын білдірді; бұл түс анық, ал оның жоруы сенімді. Даниял 2:44, 45.

Жүз қырық төрт мыңның Түн ортасындағы айқай хабары кейінгі жаңбыр ретінде де бейнеленеді, әрі дәл кейінгі жаңбыр уақытында Құдай Даниялдың тасы бейнелейтін патшалықты «орнатады».

> «Кешкі жаңбыр таза болғандардың үстіне жаумақ — сонда олардың бәрі оны бұрынғыдай қабылдайтын болады.»

> «Төрт періште жіберген кезде, Мәсіх Өз Патшалығын орнатады. Соңғы жаңбырды қолынан келгеннің бәрін істеп жүргендерден басқа ешкім қабылдамайды. Мәсіх бізге жәрдем етер еді. Барлығы да Иса Мәсіхтің қаны арқылы, Құдайдың рақымымен жеңімпаз бола алар еді. Бүкіл аспан бұл іске мүдделі. Періштелер де мүдделі». Spalding and Magan, 3.

Исламның төрт желі жексенбілік заң кезінде босатылады, содан кейін Мәсіх Өз Патшалығын орнатады. Бұл Даниял кітабының екінші тарауындағы рухани патшалықтардың күндерінде жүзеге асады. Набуходоносордың түсіндегі соңғы төрт рухани патшалық алғашқы төрт тура патшалық арқылы бейнеленген еді. Тура Бабыл, Мидия-Парсы, Грекия және Рим рухани Бабылды, Мидия-Парсыны, Грекияны және Римді білдіреді.

Рухани Бабыл — 1798 жылы өлімге соқтырарлық жара алған алтын бас; бұл Набуходоносордың «жеті уақытқа» биліктен уақытша аластатылуымен алдын ала бейнеленген. Айдаһардың, аңның және жалған пайғамбардың үштік одағы жетеудің ішіндегі сегізінші патшалықты құрғанда, ол екінші тараудағы Набуходоносордың мүсінінде бейнеленген барлық рухани патшалықтардан құралатын болады. Папалықтың өлі күйі де, папалықтың қайта тірілуі де — мүсіндегі төрт рухани патшалықтың басында да, соңында да тұрған рухани алтын бас. Америка Құрама Штаттары, төрт патшалықтың екіншісі ретінде, рухани Мидия-Парсы патшалығы болып бейнеленген. Біріккен Ұлттар Ұйымы, төрт патшалықтың үшіншісі ретінде, рухани Грекия болып бейнеленген; және бұлардың бәрі бірігіп, жетеудің ішіндегі сегізінші патшалықты орнату үшін айдаһардың, аңның және жалған пайғамбардың үштік одағын құрайды. Папалық — антихрист, әрі Мәсіхке еліктеп, Оның орнын басуға ұмтылады. Осы тұрғыдан алғанда, соңғы төрт рухани патшалықтың ішінде папалық — біріншісі де, соңғысы да.

Таудан қашалып алынған тас бүкіл жерді толтыратын патшалыққа айналады, әрі ол «осы патшалардың күндерінде» ту ретінде орнатылады, өйткені мүсіннің барлық рухани патшалықтары «соңғы күндері» белсенді түрде көрініс табады. Тудың көтеріліп қойылуы, яғни Мәсіхтің патшалығының орнатылуы, Исламның төрт желі босатылған кезде және жексенбілік заң кезінде кейінгі жаңбыр өлшеусіз төгілгенде жүзеге асады.

Таудан ойылып алынған тас жер бетіндегі барлық рухани патшалықтарды — «темірді, жезді, сазды, күмісті және алтынды» білдіретін солардың бәрін — быт-шыт етіп талқандайды. Жүз қырық төрт мың Мәсіхті бейнелейді; Аян кітабының он екінші тарауында Ол «ұл бала» деп аталады, оның дүниеге келуі жүз қырық төрт мыңның дүниеге келуінің бейнесі болды. «Ұл бала» «барлық халықтарды темір таяқпен билеуге» тиіс. Сол таяқпен Ол халықтарды талқандайды.

> Жарлықты жариялаймын: Жаратқан Ие маған былай деді: «Сен — Менің Ұлымсың; бүгін Мен Сені тудырдым. Менен сұра, сонда Мен халықтарды Саған мұра етіп, жердің түкпір-түкпірін иелік етуіңе беремін. Сен оларды темір таяқпен талқандайсың; құмырашының ыдысындай быт-шыт қыласың». Забур 2:7–9.

Құдайдың Ұлы Әкеден туылған. Көптеген адамдар осы ақиқатты алып, оны өздерінің құрдымға кетуі үшін бұрмалайды. «Туылған» деген сөз дүниеге әкелуді білдіреді, бірақ біз Мәсіхтің болмаған бір де бір уақыттың ешқашан болмағанын білеміз.

> “‘Енді Рух анық айтады: соңғы замандарда кейбіреулер арбайтын рухтар мен жындардың ілімдеріне құлақ асып, сенімнен тайып кетеді; екіжүзділікпен өтірік сөйлеп, ар-ұждандары қызған темірмен күйдірілгендей болады.’ Жолдан тайдыру ісінің соңғы көріністеріне дейін сенімде шатасушылық болады. Құдайдың құпиясы туралы айқын да нақты түсініктер болмайды. Бір шындық екіншісінен кейін бұрмаланатын болады. ‘Және, даусыз, тақуалықтың құпиясы ұлы: Құдай тәнде көрінді, Рухта ақталды, періштелерге көрінді, басқа ұлттарға уағыздалды, дүниеде сенілді, салтанатпен жоғары қабылданып алынды.’ Мәсіхтің алдын ала бар болуын теріске шығаратындар көп, сондықтан олар Оның құдайлығын да теріске шығарады; олар Оны жеке Құтқарушы ретінде қабылдамайды. Бұл — Мәсіхті толық теріске шығару. Ол Құдайдың жалғыз туған Ұлы еді, ол әуел бастан Әкемен біртұтас болды. Дүниелер Оның арқылы жаратылды.” Signs of the Times, May 28, 1894.

Мәсіх Әкенің «туылғаны» деп айқындалғанда, бұл Мәсіхке қатысты бір ақиқатты білдіреді; егер ол адамдық ата-аналықтың үлгісіне зорлап телінсе, сол ақиқат бұзылады. Біз Құдайды өзіміздің адами көзқарасымыз бойынша бағалай алмаймыз. Біз Құдайды тек Оның Өзі бізге Өз-Өзі туралы ашып көрсеткен бағасына сай ғана тани аламыз.

> Зұлым өз жолын, ал әділетсіз адам өз ойларын тастасын; әрі Жаратқан Иеге қайта оралсын, сонда Ол оған рақым етеді; біздің Құдайымызға оралсын, өйткені Ол молынан кешіреді. Өйткені Менің ойларым сендердің ойларың емес, әрі сендердің жолдарың Менің жолдарым емес, — дейді Жаратқан Ие. Өйткені аспандар жерден қаншалық биік болса, Менің жолдарым да сендердің жолдарыңнан соншалық биік, әрі Менің ойларым сендердің ойларыңнан соншалық биік. Ишая 55:7–9.

Әкенің Мәсіхті дүниеге әкелген бір уақыты болғанын дәлелдеу үшін «туылған» деген сөзді бұрмалау — «азғырушы рухтарға және жындардың ілімдеріне құлақ асу» болып табылады. Қазіргі зерттеуіміздің мақсаты үшін мен тек Аян кітабының он екінші тарауындағы әйелдің халықтарды темір таяқпен билеуге тиісті «ұл баланы» дүниеге әкелуге тиіс болғанын ғана атап өтудемін. Жүз қырық төрт мың да халықтарды темір таяқпен билейтін болады.

Фиатира қауымы папалықтың өлімге соқтыратын жарасы жексенбілік заң кезінде жазылғанда қайта оралады. Сол тарихта Құдай халқына берілген уәде мынау: жеңіп шыққандар «халықтарды» «темір таяқпен» билейтін болады.

> Жеңіске жетіп, Менің істерімді ақырына дейін сақтайтынға халықтардың үстінен билік беремін; Ол оларды темір таяқпен бағады; қыш құмырашының ыдыстары быт-шыт болып сындырылатыны сияқты: бұл билікті Мен де Әкемнен қабылдадым. Аян 2:26, 27.

Тиатира қауымының соңғы көрінісінде тұрған Құдай халқы — жүз қырық төрт мың. Бастапқыда әйел Мәсіхті дүниеге әкелді, ал ақырында Тоқтыға еріп жүретін сол жүз қырық төрт мыңды дүниеге әкеледі.

> Олар тақтың алдында, төрт тіршілік иесінің алдында және ақсақалдардың алдында жаңа жыр іспетті бір ән айтты; және ол әнді жер бетінен сатып алынған жүз қырық төрт мыңнан басқа ешкім үйрене алмады. Бұлар — әйелдермен арамдалмағандар, өйткені олар пәк. Бұлар — Тоқты қайда барса, соңынан еріп жүретіндер. Бұлар — адамдар арасынан сатып алынғандар, Құдайға және Тоқтыға арналған алғашқы өнімдер. Аян 14:3, 4.

Мәсіх «алғаш» туды, ал жүз қырық төрт мың Тоқтыға еріп жүреді, сондықтан олар «соңынан» туады. Мәсіх «Құдайға көтеріліп әкетілді», дәл сол сияқты Аян кітабының он бірінші тарауындағы екі куәгер де солай болды. Оның екі баласы да Әкеге көтеріледі.

> Сонда ол барлық халықтарды темір таяқпен билеуге тиіс ер бала туды; оның Баласы Құдайға және Оның тағына көтерілді. Аян 2:5.

Мәсіх, Әскерлердің Иесі ретінде, сондай-ақ «Жақыптың үлесі» болып табылады, ал Исраил — «Оның мұрасының таяғы», әрі Исраил — «Оның соғыс шоқпары» және Ол «халықтарды талқандау» үшін қолданатын «соғыс қарулары» да.

> Жақыптың үлесі олардікіндей емес; өйткені Ол — барша нәрсенің Жаратушысы; ал Исраил — Оның мұрасының аса таяғы; Әскерлердің Жаратушысы — Оның есімі. Сен — Менің соғыс балтамсың әрі соғыс қаруларымсың; өйткені Мен сенімен халықтарды быт-шыт етемін, және сенімен патшалықтарды қиратып-жоямын. Еремия 51:19, 20.

Мәсіх те, жүз қырық төрт мың да халықтарды темір таяқпен билеп, оларды быт-шыт етеді. Мәсіх — «Жақыптың үлесі», бірақ Оның халқы да сондай.

> Өйткені Жаратқан Иенің үлесі — Өз халқы; Жақып — Оның мұрасының сыбағасы. Заңды қайталау 32:9.

Таудан ойып алынған тас — Құдайдың шіркеуін бейнелейтін — Оның бүкіл жерді Өзінің даңқымен толтыратын шіркеуінің соңғы көрінісі; әрі олар мүсіннің табандарын соғып, сол патшалықтарды «жазғы қырмандардың топанына» айналдыру үшін Құдайдың соғыс шоқпары ретінде қолданылады. Сол патшалықтарды жел ұшырып әкетеді.

> Сонда темір, саз, қола, күміс және алтын бәрі бірдей быт-шыт болып уатылды да, жазғы қырманның топанындай болып кетті; оларды жел ұшырып әкетті, сөйтіп олардан ешбір із табылмады; ал мүсінді соққан тас ұлы тауға айналып, бүкіл жер жүзін толтырды. Даниял 2:35.

Әйелдің рәмізін көкке көтерілген тудың мәнмәтінінде орналастыру қажет болды, өйткені Аян кітабының он екінші тарауы Мәсіх пен шайтан арасындағы көкте басталған соғыстың басталуын айқындайды; осылай ете отырып, ол көктегі бір соғысты көрсетеді, сол соғыс Мәсіх пен шайтан арасындағы ұлы тартыстың аяқталуын айқындайды. Аян кітабының он екінші және он үшінші тараулары ұлы тартыстың соңғы соғысын бейнелейді, әрі мұны шайтанның өкілдері мен жүз қырық төрт мыңның көктерде шайқасып жатқанын көрсету арқылы жасайды.

Келесі мақалада біз бастауда басталған көктегі соғыстың бейнесі болған «соңғы күндердегі» көктегі соғысты қарастыруға көшеміз.

> Содан кейін мен жерден шығып келе жатқан тағы бір аңды көрдім; оның тоқтының мүйізіндей екі мүйізі бар еді, ал өзі айдаһарша сөйлейтін. Ол алдыңғы аңның бүкіл билігін соның алдында жүргізіп, жерді және онда тұратындарды өлімші жарасы жазылған алғашқы аңға табынуға мәжбүрлейді. Ол зор кереметтер жасап, тіпті адамдардың көз алдында көктен жерге от түсіреді. Сондай-ақ аңның алдында көрсетуге билік берілген сол кереметтер арқылы жерде тұратындарды алдап, жер тұрғындарына семсерден жараланып, бірақ тірі қалған аңға арнап бейне жасауды бұйырады. Оған аңның бейнесіне жан бітіруге билік берілді, сөйтіп аңның бейнесі сөйлейтін болды және аңның бейнесіне табынбайтындардың барлығы өлтірілсін деп әмір етті. Ол барлық адамдарға — кішілер мен ұлыларға, байлар мен кедейлерге, еріктілер мен құлдарға — оң қолдарына немесе маңдайларына белгі салғызады. Сонда ешкім де, тек сол белгісі, не аңның аты, не оның атының саны бар адамнан басқа, сатып ала да, сата да алмайды. Міне, даналық осында. Кімде ақыл бар болса, аңның санын есептесін, өйткені ол — адамның саны; оның саны — алты жүз алпыс алты. Аян 13:11–18.

Back to Articles