Article

# Rome Establishes the Vision - Number Four

Рим көріністі орнықтырады — төртінші нөмір

Reviving Old Controversies: The Battle Over Prophetic Interpretation in Adventism

Ескі қайшылықтарды қайта жаңғырту: Адвентизмдегі пайғамбарлықты түсіндіру жолындағы күрес

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We have been forewarned that “old controversies” would be revived in the last days.

Соңғы күндерде «ескі даулардың» қайта жанданатыны бізге алдын ала ескертілген.

> “In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising.” Selected Messages, book 2, 109.

> «Тарих пен пайғамбарлықта Құдай Сөзі шындық пен адасушылық арасындағы ұзаққа созылған қақтығысты бейнелейді. Бұл қақтығыс әлі де жалғасуда. Болған нәрселер қайтадан қайталанатын болады. Ескі даулар қайта жанданып, жаңа теориялар үздіксіз туындайтын болады». Selected Messages, book 2, 109.

Invariably those old controversies were a satanic attempt to undermine the role of Modern Rome, for it is papal Rome of the last days who establishes the vision. There are several examples of this fact in the history of Adventism. The first was the controversy between the Protestants and the Millerites as represented upon the 1843 pioneer chart. The only reference on the sacred 1843 pioneer chart, which “was directed by the Lord and should not be altered,” that was not a direct reference to a prophetic truth of God’s word, was the representation of the controversy of the Millerites with the Protestants of that period. The Protestants identified the “robbers of thy people” of Daniel chapter eleven, verse fourteen as Antiochus Epiphanes, while the Millerites knew it was Rome.

Әрдайым сол ескі даулар Қазіргі Римнің рөлін әлсіретуге бағытталған шайтандық әрекет болды, өйткені аянды бекітетін — соңғы күндердегі папалық Рим. Бұл ақиқаттың Адвентизм тарихында бірнеше мысалы бар. Біріншісі — 1843 жылғы пионерлік кестеде бейнеленгендей, протестанттар мен миллериттер арасындағы дау. Қасиетті 1843 жылғы пионерлік кестеде — «Иеміз басшылық еткен және өзгертілмеуге тиіс» болған кестеде — Құдай сөзінің пайғамбарлық ақиқатына тікелей сілтеме болмаған жалғыз нәрсе сол дәуірдегі протестанттармен миллериттердің арасындағы даудың бейнеленуі еді. Протестанттар Даниял кітабының он бірінші тарауының он төртінші аятындағы «сенің халқыңның қарақшыларын» Антиох Епифан деп таныды, ал миллериттер оның Рим екенін білді.

> “164 Death of Antiochus Epiphanes, who of course, stood not up against the Prince of Princes, as he had been 164 yrs. dead before the Prince of Princes was born.” 1843 Pioneer Chart.

> «164 Антиох Епифанның өлімі; ол, әрине, Әміршілердің Әміршісіне қарсы тұрған жоқ, өйткені Әміршілердің Әміршісі дүниеге келмей тұрып, ол 164 жыл бұрын өлген еді». 1843 жылғы Пионерлер кестесі.

Thereafter there was the controversy between James White and Uriah Smith over the correct identification of the “king of the north” in Daniel chapter eleven. James was correct in identifying the “king of the north” in the final verses of Daniel eleven as papal Rome, or as I call it modern Rome. Smith argued the “king of the north” of Daniel chapter eleven, verse thirty-six was atheistic France.

Осыдан кейін Жақып Уайт пен Урия Смит арасында Даниял кітабының он бірінші тарауындағы «солтүстіктің патшасын» дұрыс айқындау жөнінде дау туды. Жақып Даниялдың он бірінші тарауының соңғы аяттарындағы «солтүстіктің патшасын» папалық Рим, немесе мен оны қалай атайтын болсам, қазіргі Рим деп тануда дұрыс болды. Смит болса Даниял кітабының он бірінші тарауының отыз алтыншы аятындағы «солтүстіктің патшасы» атеистік Франция деп дәлелдеді.

> “VERSE 36. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvelous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished; for that that is determined shall be done.

> «36-АЯТ. Патша өз еркі бойынша әрекет етеді; ол өзін әрбір тәңірден жоғары көтеріп, өзін ұлықтайды, тәңірлердің Тәңіріне қарсы сұмдық сөздер айтады және қаһардың мерзімі толғанға дейін өркендейді; өйткені белгіленген нәрсе орындалады.

> “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 292.

> «Мұнда таныстырылған патша соңғы рет аталған күшті, атап айтқанда, папалық билікті білдіре алмайды; өйткені бұл сипаттамалар сол билікке қолданылған жағдайда сәйкес келмейді.» Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 292.

Smith inserted his own “private interpretation” when he stated, “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” God’s Word never fails, and it is grammatically incorrect to use a human proposition to deny the clear grammatical structure of the passage. The verse says “and the king” which demands that the king being identified is the same king represented in the previous passage. There is no evidence of a new king, and Smith affirms the “same power which was last noticed” was the “papal power.” He acknowledges in his book that from verse thirty-one through verse thirty-five is the papal power, and with no grammatical evidence identifying a new king in verse thirty-six, he simply argues that the verses following verse thirty-five do not represent the prophetic characteristics of the papal power. He therefore inserts his opinion about France.

Смит өзіне тән «жекеше түсіндірмесін» енгізіп, былай деді: «Мұнда аталған патша соңғы рет ескерілген сол күшті, атап айтқанда, папалық билікті білдіре алмайды; өйткені егер бұл сипаттамалар сол күшке қолданылса, сәйкес келмейді». Құдай Сөзі ешқашан жаңылмайды, әрі үзіндінің айқын грамматикалық құрылымын теріске шығару үшін адамдық пайымды қолдану грамматикалық тұрғыдан қате. Аятта «және патша» делінген, бұл аталып отырған патшаның алдыңғы үзіндіде көрсетілген сол патша екенін талап етеді. Жаңа патшаның бар екеніне ешқандай дәлел жоқ, ал Смит «соңғы рет ескерілген сол күштің» «папалық билік» болғанын растайды. Ол өз кітабында отыз бірінші аяттан отыз бесінші аятқа дейін папалық билік туралы айтылатынын мойындайды, әрі отыз алтыншы аятта жаңа патшаны көрсететін ешбір грамматикалық дәлел болмағандықтан, ол отыз бесінші аяттан кейінгі аяттар папалық биліктің пайғамбарлық сипаттарын білдірмейді деп қана уәж айтады. Сондықтан ол Франция туралы өз пікірін енгізеді.

When Smith addresses verse forty, the faulty prophetic platform he has erected with his private interpretation forces him to identify a three way war, that by his conjectures identifies the king of the south as Egypt, who in the verse “pushes” against France, and Turkey he identifies as the king of the north who also comes against France. That added human interpretation builds a prophetic model that has Smith identifying a literal Armageddon, where Turkey marches to Jerusalem, marking the close of human probation as Michael stands up. Many books in Adventism’s history have been written correctly identifying the fallacy of such an application.

Смит қырқыншы аятқа жүгінгенде, өзінің жеке түсіндірмесіне сүйеніп тұрғызған қате пайғамбарлық тұғыр оны үш жақты соғысты айқындауға мәжбүрлейді; ол өз жорамалдары бойынша осы аятта Францияға қарсы «түрткі жасайтын» оңтүстіктің патшасын Мысыр деп таниды, ал солтүстіктің патшасы ретінде Түркияны көрсетіп, оның да Францияға қарсы келетінін айтады. Адам тарапынан қосылған сол түсіндірме Смитті тура мағынадағы Армагеддонды айқындайтын пайғамбарлық үлгі құруға алып келеді; онда Түркия Иерусалимге қарай жорық жасап, Михаил орнынан тұрған кезде адамзат сынағы мерзімінің аяқталғанын белгілейді. Адвентизм тарихында мұндай қолданудың жаңсақтығын дұрыс түрде айқындаған көптеген кітаптар жазылған.

It is not the purpose of this article to address the fruits of Uriah Smith’s private interpretation, but simply to identify the controversy that ensued when he began to promote his private interpretation, for as James White opposed his fallacious view it became another line of controversy in Adventism where the correct identification of Rome was attacked by a false application.

Бұл мақаланың мақсаты Урия Смиттің жеке түсіндірмесінің жемістерін қарастыру емес, тек оның жеке түсіндірмесін ілгерілете бастағанда туындаған дауды айқындау ғана; өйткені Джеймс Уайт оның жаңсақ көзқарасына қарсы тұрған кезде, бұл Адвентизм ішіндегі даудың тағы бір тармағына айналып, онда Римді дұрыс айқындау жалған қолданылу арқылы шабуылға ұшырады.

There was also the long-drawn-out controversy over “the daily” in the book of Daniel, when Laodicean Adventism adopted the apostate Protestant view identifying “the daily” in the book of Daniel as Christ’s sanctuary ministry, in contradiction to the established foundational truth that “the daily” was a symbol of pagan Rome.

Сондай-ақ Даниел кітабындағы «күнделікті» жөніндегі созылыңқы дау-дамай да болды: сол кезде Лаодикеялық адвентизм Даниел кітабындағы «күнделіктіні» Мәсіхтің қасиетті орындағы қызметімен теңестіретін, осылайша «күнделіктінің» пұтқа табынушы Римнің нышаны екені туралы орныққан іргелі ақиқатқа қайшы келетін, діннен безген протестанттық көзқарасты қабылдады.

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74.

> «Содан кейін мен “күнделіктіге” (Даниял 8:12) қатысты мынаны көрдім: “құрбандық” деген сөзді адам даналығы қосқан, әрі ол мәтінге жатпайды; ал Жаратқан Ие сот сағаты туралы хабарды жариялағандарға оның дұрыс түсінігін берген. 1844 жылдан бұрын, бірлік болған кезде, “күнделікті” туралы дұрыс көзқарасқа дерлік барлығы біріккен еді; бірақ 1844 жылдан бергі абыржу кезінде өзге көзқарастар қабылданып, соның салдарынан қараңғылық пен абыржу ерді. 1844 жылдан бері уақыт сынақ болған жоқ, әрі ол енді ешқашан да қайтадан сынақ болмайды». Early Writings, 74.

At the time of the end, in 1989, when the last six verses of Daniel eleven were unsealed, the king of the north was then recognized to be papal Rome, just as James White previously identified in his controversy with Uriah Smith. White had applied the methodology of “line upon line” as he addressed Smith’s fallacy. White argued if the last power represented in Daniel two, and the last power represented in Daniel seven, and the last power represented in Daniel eight were all Rome, then upon three lines of witnesses the power who comes to his end in Daniel eleven is Rome, not Smith’s claim that it is Turkey.

Ақырзаман кезінде, 1989 жылы, Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аятының мөрі ашылғанда, солтүстіктің патшасы папалық Рим екені танылды; дәл солай Жақып Уайт та бұрын Уриа Смитпен болған тартысында оны солай айқындаған еді. Уайт Смиттің жаңсақтығына қарсы жауап бергенде «жол үстіне жол» деген әдістемені қолданды. Уайт былай деп дәлелдеді: егер Даниялдың екінші тарауында бейнеленген соңғы күш те, Даниялдың жетінші тарауында бейнеленген соңғы күш те, Даниялдың сегізінші тарауында бейнеленген соңғы күш те Рим болса, онда үш куәлік желісі бойынша Даниялдың он бірінші тарауында ақырына жететін күш — Смит айтқандай Түркия емес, Рим.

The prophetic movement of the third angel which began in 1989, was confronted shortly after September 11, 2001 with a controversy over Joel chapter one. Within the first five verses, two witnesses, first of generations, then of insects identify a progressive destruction brought upon Adventism by Rome. The “drunkards” in prophecy according to Isaiah are the “scornful men which rule Jerusalem.” They awake in the fourth and final generation. The progressive destruction is a spiritual destruction for it is addressing Jerusalem of the last days, and from the rebellion of 1863 onward the Laodicean Seventh-day Adventists progressively imbibed in the doctrines of Rome.

1989 жылы басталған үшінші періштенің пайғамбарлық қозғалысы, 2001 жылғы 11 қыркүйектен көп ұзамай Жоел кітабының бірінші тарауына қатысты даумен бетпе-бет келді. Алғашқы бес аяттың өзінде екі куәгер — әуелі ұрпақтар, содан кейін жәндіктер — Римнің Адвентизмге қарсы әкелген біртіндеп үдеген күйретуін айқындайды. Ишая бойынша пайғамбарлықтағы «маскүнемдер» — «Иерусалимді билейтін келеке етуші адамдар». Олар төртінші әрі соңғы ұрпақта оянады. Бұл біртіндеп үдеген күйрету рухани күйрету болып табылады, өйткені ол соңғы күндердегі Иерусалимге арналған, әрі 1863 жылғы бүліктен бастап Лаодикеялық Жетінші күн адвентистері Рим ілімдерінен біртіндеп сусындап келді.

> The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpillar eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine, for it is cut off from your mouth. Joel 1:1–5.

> Петуел ұлы Жоелге келген Жаратқан Иенің сөзі. Мұны тыңдаңдар, қариялар, құлақ салыңдар, елдің барлық тұрғындары. Бұл сендердің күндеріңде болды ма, не тіпті әкелеріңнің күндерінде болды ма? Мұны балаларыңа айтып беріңдер, ал балаларың өз балаларына, ал олардың балалары келесі ұрпаққа айтсын. Шегірткенің бір түрі қалдырғанын шегіртке жеп қойды; шегіртке қалдырғанын жұлдызқұрт жеп қойды; жұлдызқұрт қалдырғанын құрт жеп қойды. Ояныңдар, маскүнемдер, жылаңдар; ұлыңдар, шарап ішушілердің бәрі, өйткені жас шарап үшін, себебі ол ауыздарыңнан кесіліп тасталды. Жоел 1:1–5.

After the great buildings of New York City came down, it was understood that the latter rain then began to “sprinkle”, and that the controversy of Habakkuk chapter two, that was fulfilled in Millerite history, was once again under way. The controversy was over correct prophetic methodology.

Нью-Йорк қаласының зәулім ғимараттары құлағаннан кейін, сол кезде соңғы жаңбырдың «себелеуі» басталғаны және Миллершілер тарихында орындалған Хабаккук кітабының екінші тарауындағы тартыстың қайтадан жүріп жатқаны түсінілді. Бұл тартыс дұрыс пайғамбарлық әдіснама туралы еді.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people. Habakkuk 2:1–5.

> Мен өз қарауыл орныма тұрамын, мұнараға шығып орнығамын, Оның маған не айтарын және әшкереленгенімде не деп жауап берерімді көру үшін қадағалап тұрамын. Сонда Жаратқан Ие маған жауап беріп, былай деді: «Аянды жазып ал да, жүгіріп бара жатып оқи алатындай етіп, тақталарға анық жаз. Өйткені аянның өзіне белгіленген уақыты бар; бірақ ақырында ол сөйлейді де, өтірік айтпайды. Кешіккендей болса да, оны күт; өйткені ол сөзсіз келеді, кешікпейді. Міне, кеудемсоқтың жаны өз ішінде тура емес; ал әділ өз сенімі арқылы өмір сүреді. Иә, сондай-ақ шараптың кесірінен ол шектен шығады; ол — тәкаппар адам, тыныш отырмайды. Ол өз нәпсісін өлілер мекені сияқты кеңейтеді, өлім тәрізді тойымсыз, өзіне барлық халықтарды жинайды, өзіне барлық ұлттарды үйіп-төгеді». Аввакум 2:1–5.

The testing of Habakkuk two typified the testing of the movement of the one hundred and forty-four thousand which began when the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001. Then a controversy began between those who stood upon the foundations of Adventism represented upon the 1843 pioneer chart, and those who in Habakkuk transgress “by wine” and who were the “drunkards” of Joel who then “awoke,” only to have the “new wine” cut off from their “mouth.”

Хабаққұқтың екінші тарауындағы сыналу Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періште 2001 жылдың 11 қыркүйегінде түскен кезде басталған жүз қырық төрт мыңдық қозғалыстың сыналуын бейнеледі. Содан кейін 1843 жылғы пионерлік кестеде бейнеленген Адвентизмнің негіздерінде тұрғандар мен Хабаққұқта «шарап арқылы» заңнан аттайтындар және Жоелдегі кейін «оянып», бірақ содан соң «ауыздарынан» «жаңа шарап» кесіліп тасталған «маскүнемдер» арасында дау-дамай басталды.

The Hebrew word “reproved” in verse one means “argued with”. The argument given to the Millerite watchmen was represented upon the 1843 pioneer chart which was produced in May of 1842 in fulfillment of these verses. One class who lived by their faith was in controversy over the prophetic present truth message for that period, with another class who transgressed by wine. Those are Joel’s drunkards who awake to find the wine, a symbol of doctrine, is cut off from their mouths. They are Isaiah’s drunkards of Ephraim who rule Jerusalem and are unable to understand the book that is sealed.

Бірінші аяттағы «reproved» деген еврей сөзі «дауласты» дегенді білдіреді. Миллершіл сақшыларға берілген дәлел 1843 жылғы ізашарлық кестеде бейнеленді; ол осы аяттардың орындалуы ретінде 1842 жылдың мамырында жасалды. Сенімдерімен өмір сүрген бір топ сол кезеңге арналған пайғамбарлық қазіргі ақиқат хабары жөнінде шарап арқылы заңды бұзған басқа бір топпен дауда болды. Бұлар — оянып, шараптың, яғни ілімнің нышанының, ауыздарынан кесіліп тасталғанын көретін Жоелдің маскүнемдері. Бұлар — мөрленген кітапты түсінуге қауқарсыз, Иерусалимді билейтін Ефремнің Ишаядағы маскүнемдері.

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet. . .. Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. . .. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 28:1–3, 14; 29:9–12.

> Ефремнің маскүнемдеріне, тәкаппарлық тәжіне қасірет! Олардың салтанатты көркі — семіп бара жатқан гүл; олар шараптан есеңгірегендердің құнарлы аңғарларының басында тұр! Міне, Жаратқан Иеде құдіретті де күшті Біреу бар; Ол бұршақ дауылындай, қырып-жоятын құйындай, арнасынан асқан қуатты сулар тасқынындай, жерге құдіретті қолымен құлатады. Тәкаппарлық тәжі — Ефремнің маскүнемдері — аяқ асты болады.... Тоқтап, таңданыңдар; айқайлаңдар, әрі жалбарыныңдар: олар мас, бірақ шараптан емес; олар теңселеді, бірақ ішімдіктен емес.... Сондықтан Иерусалимдегі осы халықты билеп отырған келемеждеуші адамдар, Жаратқан Иенің сөзін тыңдаңдар. Өйткені Жаратқан Ие сендердің үстілеріңе терең ұйқы рухын төкті де, көздеріңді жұмды; пайғамбарларды, әміршілеріңді, көріпкелдерді жауып тастады. Бүкіл аян сендер үшін мөрленген кітаптың сөздеріндей болды; оны білгір біреуге беріп: «Осыны оқышы»,— дейді, ал ол: «Оқи алмаймын, өйткені ол мөрленген»,— дейді. Сосын кітапты оқи алмайтын біреуге беріп: «Осыны оқышы»,— дейді, ал ол: «Мен оқи алмаймын»,— дейді. Ишая 28:1–3, 14; 29:9–12.

The argument of Habakkuk between the drunkards of Ephraim and those who walk by faith in God’s prophetic Word is specifically identified as the argument over correct versus incorrect methodology in Isaiah’s testimony, for Isaiah identifies that it is the methodology of “line upon line” that causes the drunkards to stumble and enter into a covenant of death.

Ефремнің маскүнемдері мен Құдайдың пайғамбарлық Сөзі арқылы сеніммен жүретіндердің арасындағы Хабаққұқтағы дау Ишаяның куәлігіндегі дұрыс және бұрыс әдістеме жөніндегі дау ретінде нақтылы айқындалады, өйткені Ишая дәл «үстіне үстіне жол» әдістемесінің маскүнемдердің сүрінуіне және өліммен келісімге кіруіне себеп болатынын көрсетеді.

> But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:7–15.

> Бірақ олар да шараптан адасты, және күшті ішімдіктен жолдан тайды; діни қызметкер де, пайғамбар да күшті ішімдіктен адасты, шарапқа жұтылып кетті, күшті ішімдіктен жолдан тайды; олар көріпкелдікте қателеседі, үкім шығаруда сүрінеді. Өйткені барлық дастархандар құсық пен ласқа толы, таза орын жоқ. Ол білімді кімге үйретпек? Ілімді кімге ұқтырмақ? Сүттен айырылғандарға ма, омыраудан ажыратылғандарға ма? Өйткені өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда азғана, онда азғана болуы керек: Себебі Ол осы халыққа тұтыға сөйлейтін еріндермен және бөтен тілмен сөйлейді. Оларға Ол: «Міне, шаршағанға тыныштық беретін тынығу осы; міне, сергіту осы»,— деді; бірақ олар тыңдағысы келмеді. Сондықтан Жаратқан Иенің сөзі оларға өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда азғана, онда азғана болды; сондықтан олар барып, шалқасынан құлап, күйреп, тұзаққа түсіп, ұсталып қалсын. Сондықтан Иерусалимдегі осы халыққа билік жүргізіп отырған мысқылшыл адамдар, Жаратқан Иенің сөзін тыңдаңдар. Өйткені сендер: «Біз өліммен келісім жасадық, әрі о дүниемен уағдаластық; топаншадай төнген қамшы өткенде, ол бізге жетпейді: өйткені біз өтірікті панамыз еттік, және жалғандықтың астына жасырындық»,— дедіңдер. Ишая 28:7–15.

Isaiah then identifies what God placed into the controversy of Habakkuk that would bring judgment upon the drunkards, and it was the foundation stone, the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was the first time prophecy that Gabriel and the angels led William Miller to understand.

Содан кейін Ишая Құдайдың Абақұқтың дауына маскүнемдерге сот әкелетін не нәрсені енгізгенін айқындайды, және ол іргетас тасы — Леуіліктер жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыт» еді; бұл Жәбірейіл мен періштелер Уильям Миллерді түсінуге жетелеген алғашқы уақыт пайғамбарлығы болатын.

> Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:16–18.

> Сондықтан да Жаратушы Ие Тәңір былай дейді: Міне, Мен Сионда іргетас үшін бір тасты, сыналған тасты, қымбат бағалы бұрыштық тасты, берік іргетасты қалап жатырмын; сенуші асықпайды. Сондай-ақ сотты өлшеуіш жіпке, ал әділдікті тіктеуішке қоямын; бұршақ өтіріктің панасын swept away етіп, сулар жасырынатын орынды басып кетеді. Сонда өліммен жасаған келісімдерің күшін жояды, әрі о дүние жайындағы уағдаластықтарың тұрмайды; тасыған жазалау өткенде, сендер соның табанына тапталасыңдар. Ишая 28:16–18.

Shortly after the Lord led His people back to the old paths, beginning on September 11, 2001 there was a group who had been participating in the movement who determined that the four insects of Joel represented Islam of the third woe. When the methodology of “line upon line” had been opened up to God’s people in that final generation, a key prophetic rule was recognized. That rule is the triple application of prophecy, and the group that determined the four generations of Joel represented Islam of the third woe, incorrectly applied the rule of a triple application of prophecy to uphold their incorrect application.

Иеміз Өз халқын ежелгі жолдарға қайта бастағаннан көп ұзамай, 2001 жылғы 11 қыркүйектен бастап, қозғалысқа қатысып жүрген бір топ Жоелдегі төрт жәндік үшінші қасіреттің Исламын бейнелейді деп тұжырымдады. Сол соңғы ұрпақта Құдай халқына «жолма-жол» әдіснамасы ашылған кезде, пайғамбарлықтың негізгі бір ережесі танылды. Ол ереже — пайғамбарлықтың үш мәрте қолданылуы, ал Жоелдегі төрт буын үшінші қасіреттің Исламын бейнелейді деп тұжырымдаған топ өздерінің қате қолданылуын қуаттау үшін пайғамбарлықтың үш мәрте қолданылуы ережесін қате қолданды.

Then in the 2014 time period Satan was allowed into this movement with the homosexual “woke” agenda out of Great Britain and Australia that based its attack upon a false interpretation of the history represented in Daniel chapter eleven verses one through fifteen. The pro-homosexual leaders who infiltrated and attacked this movement ultimately claimed that Adventism needed to apologize to the pope of Rome, for supposedly making false accusations against the antichrist, the pope of Rome. The purpose of this attack was to slay the movement, and primarily to produce confusion on the very passage (Daniel 11:1–15) where “the robbers of thy people” are identified.

Содан кейін 2014 жылғы кезеңде Ұлыбритания мен Аустралиядан шыққан гомосексуалдық «woke» күн тәртібімен Шайтанға осы қозғалыстың ішіне енуге жол берілді; бұл күн тәртібі өз шабуылын Даниял кітабының он бірінші тарауының бірінші мен он бесінші аяттарында бейнеленген тарихты жалған түсіндіруге негіздеді. Осы қозғалысқа жасырын еніп, оған шабуыл жасаған гомосексуализмді жақтайтын жетекшілер ақырында Рим папасы — антихристке қарсы жалған айыптар тағылған-мыс деп, Адвентизм Рим папасынан кешірім сұрауы керек деп мәлімдеді. Бұл шабуылдың мақсаты қозғалысты өлтіру, әрі ең алдымен «сенің халқыңның тонаушылары» айқындалатын дәл сол үзіндіге (Даниял 11:1–15) қатысты шатасу туғызу болды.

All these controversies were an attempt by Satan to confuse the symbol of papal Rome. There is nothing new under the sun, according to the wisest man who ever lived. Today the controversy is again based upon the identification of Rome, symbolized as “the robbers of thy people”. The new and private interpretation claims “the robbers of thy people” is the United States, and in doing so they are evidently unaware that this is the identical controversy as the very first controversy between the Millerites and Protestants, and the old saying attributed to sixteenth century author John Heywood that states, “There are none so blind as those who will not see.” Another variation of his phrase is “None so deaf as those who will not hear.” Most probably don’t know this phrase is attributed to Heywood, nor do they understand that the phrase of Heywood was derived from the Bible passages such as found in Jeremiah, Isaiah and quoted by Jesus in the New Testament.

Осы даулардың бәрі Шайтанның папалық Римнің нышанын шатастыруға жасаған әрекеті болды. Жер бетінде болып жатқанда жаңалық жоқ, деп өмір сүргендердің ішіндегі ең дана адам айтқан. Бүгінде дау тағы да Римді, «сенің халқыңның қарақшылары» деп нышандалған Римді, айқындау мәселесіне негізделіп отыр. Жаңа әрі жеке түсіндірме «сенің халқыңның қарақшылары» — Америка Құрама Штаттары деп мәлімдейді; сөйтіп, олар мұның Миллериттер мен протестанттар арасындағы ең алғашқы даумен бірдей дау екендігін, сондай-ақ XVI ғасыр авторы Джон Хейвудқа телінетін: «Көргісі келмейтіндердей соқыр ешкім жоқ», — деген ескі нақылды, сірә, аңғармайды. Оның сөзінің тағы бір нұсқасы: «Естігісі келмейтіндердей саңырау ешкім жоқ». Бәлкім, көпшілігі бұл тіркестің Хейвудқа телінетінін білмейді, сондай-ақ Хейвудтың бұл тіркесі Киелі кітаптағы, мысалы Еремия мен Ишаядан табылатын және Жаңа өсиетте Иса келтірген аяттардан туындағанын да түсінбейді.

> Hear now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not. Jeremiah 5:21.

> Енді мынаны тыңдаңдар, ей, ақымақ әрі түсініксіз халық: көздері бар, бірақ көрмейді; құлақтары бар, бірақ естімейді. Еремия 5:21.

It is Daniel’s “wicked” and Matthew’s “foolish virgins” that do not understand the “increase of knowledge”. The increase of knowledge in 1989 was primarily the recognition that the last six verses of Daniel chapter eleven identify the final rise and fall of papal, or as I labeled it Modern Rome. The verses identify the United States, but only the relation of the United States to the papal power. The “wicked” and “foolish” are contrasted with the “wise”, and the wise of the last days do have understanding of the increase of knowledge in 1989. The foolish are those who have eyes, but do not see, and ears and do not hear.

Даниялдың «зұлымдары» мен Матайдағы «ақылсыз қыздары» «білімнің артуын» түсінбейді. 1989 жылғы білімнің артуы, ең алдымен, Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аяты папалықтың, немесе мен атағандай, Қазіргі Римнің соңғы өрлеуі мен құлауын айқындайтынын тану болды. Бұл аяттар Америка Құрама Штаттарын көрсетеді, бірақ тек Америка Құрама Штаттарының папалық билікке қатынасын ғана. «Зұлымдар» мен «ақылсыздар» «данышпандарға» қарсы қойылған, ал ақырғы күндердегі данышпандар 1989 жылғы білімнің артуын түсінеді. Ақылсыздар — көздері бола тұра көрмейтін, құлақтары бола тұра естімейтіндер.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:8–10.

> Сонда мен Жаратқан Иенің: «Кімді жіберемін, Біз үшін кім барады?» — деген дауысын естідім. Сонда мен: «Міне, мен; мені жібер», — дедім. Ол айтты: «Бар да, мына халыққа айт: “Ести беріңдер, бірақ түсінбеңдер; көре беріңдер, бірақ ұқпаңдар”. Осы халықтың жүрегін семірт, құлақтарын ауырлат, көздерін жұм; олар көздерімен көріп, құлақтарымен естіп, жүректерімен түсініп, теріс жолынан қайтып, сауығып кетпесін». Ишая 6:8–10.

The people being addressed in Isaiah chapter six, are those who profess to be in the “present truth” message that arrived on September 11, 2001, for Isaiah six marks the passage as occurring when “the earth is full of the glory of the Lord”. The earth was lightened with God’s glory when the angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down by a touch from God.

Ишая кітабының алтыншы тарауында сөз арналып отырған халық — 2001 жылғы 11 қыркүйекте келген «осы шақтағы ақиқат» хабарын ұстанатынын мәлімдейтіндер, өйткені Ишаяның алтыншы тарауы бұл оқиғаның «жер жүзі Жаратқан Иенің ұлылығына толған» кезде болып жатқанын көрсетеді. Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште түскенде, Құдайдың бір жанасуымен Нью-Йорк қаласының зәулім ғимараттары құлатылған сәтте, жер жүзі Құдайдың ұлылығымен нұрланды.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Isaiah 6:1–4.

> Ұзиях патша өлген жылы мен де Тақ Иесін көрдім: Ол биік те асқақ тағтың үстінде отыр екен, ал Оның шапанының етегі ғибадатхананы толтырып тұрды. Оның үстінде серафтар тұрды: әрқайсысының алты қанаты бар еді; екеуімен ол жүзін жауып тұрды, екеуімен аяқтарын жауып тұрды, ал екеуімен ұшып жүрді. Сонда бірі екіншісіне дауыстап былай деді: «Әскерлердің Иесі киелі, киелі, киелі; бүкіл жер жүзі Оның ұлылығына толы». Айқайлағанның дауысынан есіктің босағалары қозғалып кетті, ал үй түтінге толды. Ишая 6:1–4.

Sister White connects the angel’s proclamation with the event that marks when the angel of Revelation chapter eighteen fills the earth with his glory.

Уайт ханым періштенің жариялауын Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште жер бетін өз даңқымен нұрландырған уақытты айқындайтын оқиғамен байланыстырады.

> “When God was about to send Isaiah with a message to His people, He first permitted the prophet to look in vision into the holy of holies within the sanctuary. Suddenly the gate and the inner veil of the temple seemed to be uplifted or withdrawn, and he was permitted to gaze within, upon the holy of holies, where even the prophet’s feet might not enter. There rose before him a vision of Jehovah sitting upon a throne high and lifted up, while the train of His glory filled the temple. Around the throne were seraphim, as guards about the great King, and they reflected the glory that surrounded them. As their songs of praise resounded in deep notes of adoration, the pillars of the gate trembled, as if shaken by an earthquake. With lips unpolluted by sin, these angels poured forth the praises of God. ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts,’ they cried; ‘the whole earth is full of His glory.’ [See Isaiah 6:1–8.]

> “Құдай Ишаяны Өз халқына хабармен жібергелі тұрған кезде, әуелі пайғамбарға аянда киелі үйдің ішіндегі ең қасиетті орынды көруге рұқсат етті. Кенеттен ғибадатхананың қақпасы мен ішкі пердесі көтеріліп не шетке тартылғандай болып көрінді, сөйтіп оған ішке, тіпті пайғамбардың аяғы да кіре алмайтын ең қасиетті орынға қарауға мүмкіндік берілді. Оның алдында биік әрі асқақ тағқа отырған Ехоба туралы аян ашылды, әрі Оның ұлылығының етегі ғибадатхананы толтырды. Тақтың айналасында ұлы Патшаның сақшыларындай серафимдер тұрды, және оларды қоршаған ұлылықты өздері де сәулелендіріп тұрды. Олардың мадақ жырлары терең тағзым үндерімен жаңғыра естілгенде, қақпаның тіректері жер сілкінісінен шайқалғандай теңселді. Күнәмен былғанбаған еріндерімен бұл періштелер Құдайды мадақтап былай деп жар салды: ‘Әскерлер Иесі Жаратқан Ие киелі, киелі, киелі; бүкіл жер жүзі Оның ұлылығына толы’. [Қараңыз: Ишая 6:1–8.]”

> “The seraphim around the throne are so filled with reverential awe as they behold the glory of God, that they do not for an instant look upon themselves with admiration. Their praise is for the Lord of hosts. As they look into the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts.’” Gospel Workers, 21.

> Тақтың айналасындағы серафимдер Құдайдың ұлылығына көз тіккенде, қастерлі де терең үрейге соншалық толы болғандықтан, олар бір сәтке де өздеріне сүйсіне қарамайды. Олардың мадақтауы Әскерлер Иесіне арналған. Олар бүкіл жер Оның ұлылығына толатын болашаққа көз салғанда, жеңіс жыры бірінен біріне әуезді үнмен жаңғырып: «Қасиетті, қасиетті, қасиетті — Әскерлер Иесі»,— деп шырқалады. Gospel Workers, 21.

Isaiah, representing God’s people during the sealing time that began on September 11, 2001, was given a message to carry to a people who had eyes, but did not choose to see, and ears, but did not choose to hear. Jesus, as Alpha and Omega, illustrates the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand with the beginning. At the end there will again be a messenger represented by Isaiah who carries a message to a people who choose not to see and hear. That message will produce the final purging of the one hundred and forty-four thousand. The message is the words of Truth, that are brought from God’s prophetic testimony. That prophetic testimony is the “vision” that is established by the power symbolized as “the robbers of thy people”.

2001 жылғы 11 қыркүйекте басталған мөрлену уақыты кезінде Құдай халқының өкілі болған Ишаяға, көздері бола тұра көруді таңдамаған, құлақтары бола тұра естуді таңдамаған халыққа жеткізу үшін хабар берілді. Иса, Альфа мен Омега ретінде, жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытының аяқталуын оның басталуымен бейнелейді. Соңында Ишаямен бейнеленген бір хабаршы тағы да пайда болады; ол көруді де, естуді де таңдамаған халыққа хабар алып келеді. Сол хабар жүз қырық төрт мыңның соңғы тазартылуын жүзеге асырады. Бұл хабар — Құдайдың пайғамбарлық куәлігінен әкелінетін Ақиқат сөздері. Сол пайғамбарлық куәлік — «сенің халқыңның тонаушылары» деп бейнеленген күштің қуатымен орнығатын «аян».

In the next article we will take each of these controversies and lay them over each other in a line-upon-line fashion. The Millerite line, the Smith and White line, the “daily” line, the “king of the north” in 1989 line, the insects of Joel line and the current controversy. Six old controversies, which when viewed line-upon-line clearly uphold the truth of the first controversy which is represented upon the 1843 pioneer chart. That truth being that Rome is “the robbers of thy people”, who exalt themselves, and who fall, and establish the vision.

Келесі мақалада біз осы даулардың әрқайсысын алып, оларды жол үстіне жол қою әдісімен бірінің үстіне бірін қабаттастыра қарастырамыз. Миллериттер желісі, Смит пен Уайт желісі, «күнделікті» желісі, 1989 жылғы «солтүстіктің патшасы» желісі, Жоелдің жәндіктері желісі және қазіргі дау. Алты ескі дау — бұлар жол үстіне жол қою арқылы қарастырылғанда, 1843 жылғы пионерлік кестеде бейнеленген алғашқы даудың ақиқатын айқын түрде қуаттайды. Ол ақиқат мынау: Рим — «сенің халқыңның қарақшылары», олар өздерін жоғары көтереді, әрі құлайды, және көріністі орнықтырады.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> «Мен 1843 жылғы кестенің Жаратқан Иенің қолымен бағытталғанын және оны өзгертуге болмайтынын көрдім; сандардың Ол қалағандай болғанын; Оның қолы кейбір сандардағы бір қателіктің үстінде болып, оны жасырып тұрғанын, сондықтан Оның қолы алынғанға дейін ешкім оны көре алмағанын көрдім». Early Writings, 74.

To reject the truths upon that chart is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy, and the chart identifies that it is Rome, not the United States, who establishes “the vision”, which is the vision that Solomon instructs us that without that “vision”, God’s people will perish.

Сол сызбадағы ақиқаттарды теріске шығару — сонымен бір мезгілде Пайғамбарлық Рухтың беделін де теріске шығару; ал сол сызба «аянды» орнықтыратын Америка Құрама Штаттары емес, Рим екенін көрсетеді. Дәл осы «аян» туралы Сүлеймен бізге: онсыз Құдай халқы құритынын ескертеді.

> “Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.

> «Шайтан... үнемі жалғанды тықпалап, адамдарды ақиқаттан тайдыруға тырысады. Шайтанның ең соңғы алдауы — Құдай Рухының куәлігін күшін жойғандай ету болмақ. “Аян болмаса, халық азады” (Нақыл сөздер 29:18). Шайтан Құдайдың қалдық халқында шынайы куәлікке деген сенімді шайқалту үшін, сан қилы жолдармен және әртүрлі құралдар арқылы, асқан айлакерлікпен әрекет ететін болады.»

> “There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.

> «Куәліктерге қарсы шайтандық бір өшпенділік тұтанады. Шайтанның әрекеттері қауымдардың оларға деген сенімін шайқалтуға бағытталады, себебі Құдай Рухының ескертулері, әшкерелеулері және кеңестері ескерілсе, Шайтан өз алдауларын енгізіп, жандарды өз адасуларымен матап ұстау үшін соншалық айқын жол таба алмайды». Selected Messages, 1-кітап, 48.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> «Сыртқы көріністің ар жағын көретін, барлық адамдардың жүректерін оқитын Біреу зор нұрға ие болғандар туралы былай дейді: “Олар өздерінің моральдық және рухани жай-күйіне бола қайғырып, таңданып тұрған жоқ”. Иә, олар өз жолдарын өздері таңдады, және олардың жаны өздерінің жиіркенішті істерінен ләззат табады. “Мен де олардың адасуларын таңдаймын, және олардың қорқыныштарын бастарына келтіремін; өйткені Мен шақырғанда, ешкім жауап бермеді; Мен сөйлегенде, олар тыңдамады; қайта, олар Менің көз алдымда зұлымдық жасады, әрі Маған ұнамайтынды таңдады”. “Құдай оларға өтірікке сенулері үшін күшті адасуды жібереді”, өйткені “құтқарылулары үшін шындыққа деген сүйіспеншілікті қабылдамады”, “қайта, әділетсіздіктен ләззат алды”. Ишая 66:3, 4; 2 Салониқалықтарға 2:11, 10, 12.»

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> «Көктегі Ұстаз былай деп сұрады: “Шын мәнінде көптеген істерді дүниелік саясатқа сай атқарып, Ехобаға қарсы күнә жасап жүріп, өздерің дұрыс іргетастың үстіне құрылыс салып жатырмыз және Құдай біздің істерімізді қабылдайды деп көрсетуінен гөрі, ақылды азғыратын бұдан да күшті қандай алдану болуы мүмкін? О, бұл — бір кездері ақиқатты білген адамдар тақуалықтың рухы мен құдіретінің орнына оның сыртқы түрін шындық деп қателескен кезде; өздерін баймыз, байып кеттік, еш нәрсеге мұқтаж емеспіз деп есептегенімен, шын мәнінде барлық нәрсеге мұқтаж болған кезде, саналарды билеп алатын ұлы алдау, баурап әкететін адасу”.» Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles