Article

# The Book of Daniel - Number Twelve

Даниял кітабы — Он екінші сан

Darkness

Қараңғылық

Author

Jeff Pippenger

Published

December 7, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

A word or a phrase that is doubled within the inspired word is a symbol of the second angel’s message.

Рухтандырылған Сөздің ішінде қайталанып айтылған бір сөз не бір тіркес — екінші періштенің хабарының нышаны.

> And in the second year of the reign of Nebuchadnezzar Nebuchadnezzar dreamed dreams, wherewith his spirit was troubled, and his sleep brake from him. Then the king commanded to call the magicians, and the astrologers, and the sorcerers, and the Chaldeans, for to shew the king his dreams. So they came and stood before the king. And the king said unto them, I have dreamed a dream, and my spirit was troubled to know the dream. Daniel 2:1–3.

> Набуходоносор патшалық құрғанының екінші жылы Набуходоносор түстер көрді; соның салдарынан оның рухы мазасызданып, ұйқысы қашты. Сонда патша сиқыршыларды, жұлдызшыларды, балгерлерді және халдейлерді патшаға оның түстерін білдіру үшін шақыруды бұйырды. Осылайша олар келіп, патшаның алдына тұрды. Патша оларға: «Мен бір түс көрдім, және сол түсті білу үшін рухым мазасызданды»,— деді. Даниял 2:1–3.

In the “darkness” of the night, Nebuchadnezzar dreamed of an image, but he could not recollect the dream. In a dream of the night, he dreamed of an image, but the dream of the image was as dark to his understanding as was the night when he had dreamed the dream.

Түннің «қараңғылығында» Набуходоносор бір мүсін туралы түс көрді, бірақ ол түсті есіне түсіре алмады. Түнгі түсте ол бір мүсін туралы түс көрді, бірақ сол мүсін туралы түс оның түс көрген түні қандай қараңғы болса, оның түсінігі үшін де дәл сондай қараңғы болды.

> Then spake the Chaldeans to the king in Syriack, O king, live forever: tell thy servants the dream, and we will shew the interpretation. The king answered and said to the Chaldeans, The thing is gone from me: if ye will not make known unto me the dream, with the interpretation thereof, ye shall be cut in pieces, and your houses shall be made a dunghill. But if ye shew the dream, and the interpretation thereof, ye shall receive of me gifts and rewards and great honour: therefore shew me the dream, and the interpretation thereof. Daniel 2:4–7.

> Сонда халдейлер патшаға арамей тілінде былай деді: «Уа, патша, мәңгі жаса! Қызметшілеріңе түсті айтып бер, сонда біз оның жоруын көрсетеміз». Патша халдейлерге жауап беріп: «Бұл іс менің есімнен шығып кетті; егер сендер маған түсті және оның жоруын білдірмесеңдер, бөлшектеліп тасталасыңдар, ал үйлерің қоқыс төгетін орынға айналдырылады. Ал егер түсті және оның жоруын көрсетсеңдер, менен сыйлықтар, тартулар және зор құрмет аласыңдар. Сондықтан маған түсті де, оның жоруын да көрсетіңдер»,— деді. Даниял 2:4–7.

The test of Nebuchadnezzar’s image dream was a test designed to identify who can provide a correct prophetic description of an image that is cloaked in darkness, along with the interpretation of the dream’s content. The second angel’s message that was joined by the Midnight Cry message in Millerite history, had been typified by Elijah at the contest at Mount Carmel. It too, was a test that would manifest, not only who was the true God, but also who was the true prophet. William Miller, who Sister White directly says was typified by Elijah, represented Elijah at Mount Carmel. Yet it was not William Miller that was being represented, as much as it was the rules of prophetic interpretation that he had been led to understand. At Mount Carmel, the prophets of the male god Baal and the prophets of the female god Ashtaroth were demonstrated to be false prophets. In the history of the Millerites, the Protestant churches were demonstrated to be false prophets as typified by Mount Carmel.

Набуходоносордың мүсін туралы түсінің сынағы қараңғылықпен бүркелген бір мүсінге қатысты дұрыс пайғамбарлық сипаттаманы, сондай-ақ түстің мазмұнының жорамалдауын кім бере алатынын анықтауға арналған сынақ болды. Миллершілдер тарихында Түн ортасындағы Айқай хабарымен қосылған екінші періштенің хабары Ілияс арқылы Кармил тауындағы тартыста алдын ала бейнеленген еді. Бұл да тек шынайы Құдайдың кім екенін ғана емес, шынайы пайғамбардың кім екенін де айқын көрсететін сынақ болды. Уильям Миллер, Сестра Уайттың тікелей айтуынша, Ілияспен алдын ала бейнеленген, Кармил тауында Ілиясты бейнеледі. Алайда онда Уильям Миллердің өзі соншалықты бейнеленген жоқ, қайта оған түсінуге жетектелген пайғамбарлықты түсіндіру қағидалары көбірек бейнеленді. Кармил тауында еркек құдай Бағалдың пайғамбарлары мен әйел құдай Астартаның пайғамбарлары жалған пайғамбарлар екені әшкереленді. Миллершілдер тарихында Кармил тауы арқылы алдын ала бейнеленгендей, протестанттық шіркеулердің жалған пайғамбарлар екені әшкереленді.

When the Protestant churches manifested their rejection of the rules of prophetic interpretation of William Miller, they became the daughters of Rome. Prophetically, a daughter is an image of her mother. The test that the Protestants failed in Millerite history was the test that identified and produced an image (daughter) of the beast. It is there that the horn of true Protestantism was manifested in opposition to the horn of apostate Protestantism. Nebuchadnezzar was demanding an interpretation, and in doing so, he was providentially involved with producing a manifestation of both the false and the true prophets.

Протестанттық шіркеулер Уильям Миллердің пайғамбарлықты түсіндіру ережелерін қабылдамай, өздерінің бас тартуын көрсеткен кезде, олар Римнің қыздарына айналды. Пайғамбарлық тұрғыдан алғанда, қыз — өз анасының бейнесі. Миллершілдік тарихында протестанттар сүрінген сынақ аңның бейнесін (қызын) айқындап, дүниеге әкелген сынақ болды. Дәл сол жерде шынайы протестантизм мүйізі жолдан тайған протестантизм мүйізіне қарсы қойылып айқын көрінді. Набуходоносор түсіндіруді талап етіп тұрған еді, әрі осылай ете отырып, ол жалған да, шынайы да пайғамбарлардың көрініс табуын Құдайдың қамқорлығымен жүзеге асырылуына қатыстырылды.

> They answered again and said, Let the king tell his servants the dream, and we will shew the interpretation of it. The king answered and said, I know of certainty that ye would gain the time, because ye see the thing is gone from me. But if ye will not make known unto me the dream, there is but one decree for you: for ye have prepared lying and corrupt words to speak before me, till the time be changed: therefore tell me the dream, and I shall know that ye can shew me the interpretation thereof. Daniel 2:7–9.

> Олар тағы да жауап беріп: «Патша өз қызметшілеріне түсін айтсын, сонда біз оның жоруын көрсетеміз»,— деді. Патша жауап беріп былай деді: «Мен анық білемін: сендер уақытты ұтпақсыңдар, өйткені бұл істің менен кетіп қалғанын көріп тұрсыңдар. Ал егер түсімді маған білдірмесеңдер, сендерге арналған бір-ақ үкім бар; өйткені уақыт өзгергенше, менің алдымда айту үшін өтірік әрі бұрмаланған сөздер даярлап қойдыңдар. Сондықтан маған түсті айтып беріңдер, сонда мен сендердің оның жоруын көрсете алатындарыңды білемін». Даниял 2:7–9.

At the conclusion of the testing periods, the distinction which had been demonstrated at Mount Carmel, and on October 22, 1844, was also illustrated in Daniel chapter two. In the three prophetic representations of Mount Carmel, Millerite history and Nebuchadnezzar’s dream of the image, the emphasis is upon correct prophetic interpretation as represented by Elijah, Miller and Daniel. The interpretation of the dream is the message that is unsealed in the history where two classes of prophets are manifested.

Сынақ кезеңдерінің соңында Кармил тауында және 1844 жылғы 22 қазанда көрсетілген айырмашылық Даниял кітабының екінші тарауында да бейнеленді. Кармил тауының, Миллериттер тарихының және Набуходоносордың мүсін туралы түсінің үш пайғамбарлық көрінісінде басты назар Ілияс, Миллер және Даниял арқылы бейнеленген пайғамбарлықты дұрыс түсіндіруге аударылады. Түстің жоруы — пайғамбарлардың екі тобы көрінетін тарихта мөрі ашылатын хабар.

> The Chaldeans answered before the king, and said, There is not a man upon the earth that can shew the king’s matter: therefore there is no king, lord, nor ruler, that asked such things at any magician, or astrologer, or Chaldean. And it is a rare thing that the king requireth, and there is none other that can shew it before the king, except the gods, whose dwelling is not with flesh. For this cause the king was angry and very furious, and commanded to destroy all the wise men of Babylon. Daniel 2:10–12.

> Халдейлер патшаның алдында жауап беріп былай деді: жер бетінде патша талап етіп отырған нәрсені көрсете алатын адам жоқ; сондықтан да ешбір патша, мырза не әмірші мұндай нәрселерді ешбір сиқыршыдан, астрологтан не халдейден сұраған емес. Патшаның талап етіп отырғаны сирек нәрсе, әрі оны патшаның алдында көрсете алатын, тәнмен бірге тұрмайтын мекені бар құдайлардан басқа ешкім жоқ. Осы себептен патша ашуланып, қатты қаһарланып, Бабылдың барлық даналарын құртып жіберуді бұйырды. Даниял 2:10–12.

At Mount Carmel, Elijah proposed the test, and the test he proposed was not only to manifest who was the true God, but also who was the true prophet. In Daniel chapter two it is the Chaldeans that identify the test which manifested the distinction between the true and the false. They explain that the interpretation which Nebuchadnezzar is seeking can only be identified by God, and not by men. They also complained that the relationship between Nebuchadnezzar and his religious wise men was an incorrect relationship when they state that “it is a rare thing that the king requireth.” They are wishing that the king, representing the State, would keep out of the religious realm over which they have been understood to be the authorities. They are not protesting against the principles of the combination of church and state, they are protesting that Nebuchadnezzar, representing the State, is demanding to be in control of the church. They would be comfortable with a church-state relationship, if the religious leaders ruled over the state. The image of the beast test is where we decide our eternal destiny–as Nebuchadnezzar’s image dream–is a life-or-death test.

Кармил тауында Ілияс сынақты ұсынды, ал ол ұсынған сынақ тек шынайы Құдайдың кім екенін ғана емес, сондай-ақ шынайы пайғамбардың кім екенін де айқындау үшін берілді. Даниял кітабының екінші тарауында шынайы мен жалғанның арасындағы айырмашылықты айқындаған сынақты дәл халдейлердің өздері көрсетеді. Олар Набуходоносор іздеп отырған жорудың тек Құдай арқылы ғана анықтала алатынын, ал адамдар арқылы емес екенін түсіндіреді. Сондай-ақ, олар «патшаның талап етіп отырғаны — сирек нәрсе» дегенде, Набуходоносор мен оның діни дана адамдарының арасындағы қатынастың дұрыс емес қатынас екенін де білдірді. Олар патшаның, яғни мемлекеттің өкілі ретінде, өздері билік иелері деп саналған діни салаға араласпауын қалады. Олар шіркеу мен мемлекеттің бірігу қағидаттарына қарсы шығып тұрған жоқ; олар мемлекеттің өкілі Набуходоносордың шіркеуді өз бақылауына алуды талап етіп тұрғанына қарсы болды. Егер мемлекет үстінен діни жетекшілер билік жүргізетін болса, онда олар шіркеу-мемлекет қатынасымен келісер еді. Аңның бейнесіне қатысты сынақ — біз өз мәңгілік тағдырымызды шешетін жер; Набуходоносордың бейне туралы түсі сияқты, бұл — өмір мен өлімнің сынағы.

> And the decree went forth that the wise men should be slain; and they sought Daniel and his fellows to be slain. Then Daniel answered with counsel and wisdom to Arioch the captain of the king’s guard, which was gone forth to slay the wise men of Babylon: He answered and said to Arioch the king’s captain, Why is the decree so hasty from the king? Then Arioch made the thing known to Daniel. Daniel 2:13–15.

> Сонда данышпандар өлтірілсін деген жарлық шықты; әрі Даниял мен оның жолдастарын да өлтіру үшін іздеді. Сонда Даниял Бабылдың данышпандарын өлтіруге шыққан патшаның сақшыларының бастығы Ариохқа парасатпен және даналықпен жауап берді: ол патшаның қолбасшысы Ариохқа: «Неліктен патшадан шыққан бұл жарлық соншалық асығыс?» — деді. Сонда Ариох бұл істі Даниялға мәлім етті. Даниял 2:13–15.

When Daniel is enlightened about the understanding of the life and death circumstances of the dream of the yet unknown image, he is representing the enlightenment of the one hundred and forty-four thousand to the fact that they are in the history of the second and visual test of the three-step testing process. But Daniel is not simply representing those who have chosen to eat the correct diet, and therefore passed the first test, but also represents the human representative that God had given special insight into biblical prophecy.

Даниял әлі белгісіз мүсін туралы түстің өмір мен өлімге қатысты жағдайларын ұғыну жөнінде нұрландырылған кезде, ол жүз қырық төрт мыңның үш сатылы сынақ үдерісінің екінші әрі көзге көрінетін сынағының тарихында тұрғандарын түсіну үшін нұрландырылуын бейнелейді. Бірақ Даниял тек дұрыс асты жеуді таңдаған, сондықтан бірінші сынақтан өткендерді ғана бейнелемейді, сонымен бірге Құдай Киелі кітаптағы пайғамбарлыққа қатысты айрықша түсінік берген адамдық өкілді де бейнелейді.

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.

> Ал мына төрт балаға келсек, Құдай оларға барлық ілім мен даналықта білім мен парасат берді; ал Даниял барлық аяндар мен түстерді түсінетін болды. Даниял 1:17.

Though the four faithful Hebrews all passed the dietary test, Daniel was selected as the messenger of visions and dreams. Daniel is representing the prophetic messenger as represented by Elijah, John the Baptist, John the Revelator, William Miller and Future for America. The prophetic messenger is never separated from the prophetic test.

Төрт адал еврейдің бәрі де асқа қатысты сынақтан өткенімен, аяндар мен түстердің хабаршысы ретінде Даниял таңдап алынды. Даниял Ілияс, Шомылдыру рәсімін жасаушы Жохан, Аян алушы Жохан, Уильям Миллер және Future for America арқылы бейнеленген пайғамбарлық хабаршыны таныстырады. Пайғамбарлық хабаршы ешқашан пайғамбарлық сынақтан бөлінбейді.

In the time of Christ, those who rejected the testimony of John, could not be benefitted by Jesus. In the Millerite history, those who rejected the first message (represented by William Miller), could not be benefitted by the second message. In both histories the faithful did not recognize where the testing process was leading to. The disciples refused to see the cross, though they were plainly told that it was to happen. The Millerites could not see the great disappointment. Daniel, when informed by Arioch of the life and death circumstances associated with Nebuchadnezzar’s image dream, did not know what the content of the dream was or where the image test was leading. All he knew was that it was a life and death situation. Daniel therefore needed time to understand the interpretation.

Мәсіхтің заманында Жоханның куәлігін қабылдамағандар Иса арқылы игілік ала алмады. Миллершілер тарихында бірінші хабарды (Уильям Миллер арқылы бейнеленген) қабылдамағандар екінші хабардан да пайда көре алмады. Екі тарихта да адалдар сынақ үдерісінің қайда апара жатқанын танымады. Шәкірттер айқышты көруден бас тартты, дегенмен оларға мұның болатыны анық айтылған еді. Миллершілер ұлы түңілуді көре алмады. Даниял Арйохтан Набуходоносордың мүсін туралы түсімен байланысты өмір мен өлімге қатысты жағдайлар жөнінде хабардар болған кезде, ол түстің мазмұнының не екенін де, мүсінге қатысты сынақтың қайда апаратынын да білмеді. Оның білгені тек мұның өмір мен өлім мәселесі екендігі ғана еді. Сондықтан Даниялға түсіндірмені ұғыну үшін уақыт қажет болды.

> Then Daniel went in, and desired of the king that he would give him time, and that he would shew the king the interpretation. Daniel 2:16.

> Сонда Даниял патшаның алдына кіріп, оған өзіне уақыт беруін және патшаға жоруды білдіріп беретінін өтінді. Даниял 2:16.

Daniel had manifested faith in the diet (methodology) he had decided to eat at the first test. Therefore he was given time, as were the disciples in the time of Christ. The time that was given to the disciples was the timespan of Christ’s death, burial, resurrection and his initial ascension, before He met with the disciples on the road to Emmaus, and then again in the upper room. Then at the end of the time He breathed upon them the Holy Spirit.

Даниял алғашқы сынақта жеуді ұйғарған тағамында (әдіснамасында) сенім танытқан еді. Сондықтан оған да, Мәсіхтің заманындағы шәкірттерге берілгендей, уақыт берілді. Шәкірттерге берілген уақыт Мәсіхтің өлімі, жерленуі, қайта тірілуі және Оның Еммаусқа барар жолда шәкірттермен кездескенге дейінгі бастапқы көкке көтерілуі, содан кейін тағы да жоғарғы бөлмеде олармен кездесуі аралығындағы мерзім болды. Содан соң сол уақыттың соңында Ол олардың үстіне Киелі Рухты үрлеп дарытты.

> And when he had said this, he breathed on them, and saith unto them, Receive ye the Holy Ghost. John 20:22.

> Осыны айтқан соң, Ол олардың үстіне дем үрлеп, оларға: «Киелі Рухты қабылдаңдар»,— деді. Жохан 20:22.

Ezekiel prophesied and the dead bones were brought together. Then Ezekiel prophesied again and the Holy Spirit was breathed upon the newly formed bodies, and they stood up as a mighty army. When Christ breathed upon the disciples, He opened their understanding.

Езекиел пайғамбарлық еткенде, өлі сүйектер бір-біріне қосылды. Содан кейін Езекиел тағы да пайғамбарлық еткенде, жаңадан қалыптасқан денелерге Киелі Рух үрленіп, олар ұлы әскер болып аяқтарына тұрды. Мәсіх шәкірттеріне дем үрлегенде, олардың түсінігін ашты.

> Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures. Luke 24:25.

> Сонда Ол олардың ақыл-санасын ашты, олар Жазбаларды түсінсін деп. Лұқа 24:25.

All the prophets are speaking of the end of the world, and Daniel is no exception. The time he requested was a period of time that he might receive enlightenment. The time of waiting for the Millerites, was from the first disappointment until they recognized that they were in the tarrying time in connection with the prophecies of Matthew chapter twenty-five and of Habakkuk chapter two. The history of the tarrying time in Millerite history was fulfilled in the time of the second angel’s message. Daniel chapter two is representing that same history, so his request for time prophetically aligns with the Millerites’ tarrying time. Therefore, Daniel’s request for time and the tarrying time of the Millerites represents the tarrying time of the one hundred and forty-four thousand, which began on July 18, 2020.

Барлық пайғамбарлар дүниенің ақыры туралы айтып жатыр, ал Даниял да бұған ерекше жағдай емес. Оның сұраған уақыты — нұрлануды қабылдай алуы үшін берілген белгілі бір уақыт кезеңі еді. Миллериттер үшін күту уақыты алғашқы түңілуден бастап, Матайдың жиырма бесінші тарауы мен Хабаққұқтың екінші тарауындағы пайғамбарлықтарға байланысты өздерінің кідіріс уақытында екенін танығанға дейін созылды. Миллериттер тарихындағы кідіріс уақытының тарихы екінші періштенің хабары кезеңінде орындалды. Даниялдың екінші тарауы сол бір тарихты бейнелейді, сондықтан оның уақыт сұрауы пайғамбарлық тұрғыдан Миллериттердің кідіріс уақытымен сәйкес келеді. Демек, Даниялдың уақыт сұрауы мен Миллериттердің кідіріс уақыты жүз қырық төрт мыңның кідіріс уақытын білдіреді, ол 2020 жылдың 18 шілдесінде басталды.

Daniel’s request for time to understand Nebuchadnezzar’s image dream is represented in Revelation chapter eleven as the three and a half days that the two witness lay dead in the street. In the history of the three and a half days of Revelation eleven, the three and a half days that symbolically represent a prophetic wilderness, there is a voice that cries. The human voice that is employed by the Comforter to awaken and bring the dead dry bones to life is represented by Daniel, who is given the prophetic revelation of what the dream was and what it represented. The voice crying in the wilderness has been given prophetic understanding of dreams and visions, as represented by Daniel. The voice is crying, thus identifying that he has been given the message of the Midnight Cry, and the cry is given at midnight, which represents darkness.

Даниялдың Набуходоносордың мүсін туралы түсін түсіну үшін уақыт сұрауы Аян кітабының он бірінші тарауында екі куәгердің көшеде өлі күйінде жатқан үш жарым күні арқылы бейнеленген. Аян кітабының он бірінші тарауындағы үш жарым күннің тарихында, пайғамбарлық шөлді символдық түрде бейнелейтін сол үш жарым күннің ішінде, зар қаққан бір дауыс бар. Өлген құрғақ сүйектерді оятып, тірілту үшін Жұбатушы қолданатын адам дауысы Даниял арқылы бейнеленген; оған түстің не болғаны және оның нені білдіретіні туралы пайғамбарлық аян берілді. Шөлде зар қаққан дауысқа, Даниял арқылы бейнеленгендей, түстер мен аяндарды пайғамбарлық тұрғыдан түсіну берілген. Сол дауыс зар қағуда, осылайша оған Түн ортасындағы айқай туралы хабар берілгенін айқындайды, ал бұл айқай қараңғылықты білдіретін түн ортасында беріледі.

In the deepest darkness at midnight the voice (Daniel) was given understanding of a message that was cloaked in darkness. The command given to the voice (Ezekiel), is to prophesy to the dead dry bones. As he does so, the Comforter is breathed upon the dead in the street and they are “revived.” But the revival is only accomplished by prayer. Prayer is a waymark in the history of the revival of the dead dry bones that are slain in the street. Daniel prophetically represents that waymark, right at the appropriate place where the waymark is identified.

Түн ортасындағы ең қою қараңғылықта дауысқа (Даниялға) қараңғылыққа бүркелген хабарды ұғыну берілді. Дауысқа (Езекиелге) берілген бұйрық — қураған өлі сүйектерге пайғамбарлық ету. Ол осылай еткенде, Көшелерде жатқан өлілердің үстіне Жұбатушының лебі үрленіп, олар «тіріледі». Бірақ бұл қайта тірілу тек дұға арқылы ғана жүзеге асады. Дұға — көшеде өлтірілген қураған өлі сүйектердің қайта тірілу тарихындағы бір жолбелгі. Даниял сол жолбелгіні пайғамбарлық тұрғыдан бейнелейді, дәл жолбелгі айқындалатын тиісті жерде.

> “A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work. There must be earnest effort to obtain the blessing of the Lord, not because God is not willing to bestow His blessing upon us, but because we are unprepared to receive it. Our heavenly Father is more willing to give His Holy Spirit to them that ask Him, than are earthly parents to give good gifts to their children. But it is our work, by confession, humiliation, repentance, and earnest prayer, to fulfill the conditions upon which God has promised to grant us His blessing. A revival need be expected only in answer to prayer. While the people are so destitute of God’s Holy spirit, they cannot appreciate the preaching of the Word; but when the Spirit’s power touches their hearts, then the discourses given will not be without effect. Guided by the teachings of God’s Word, with the manifestation of His Spirit, in the exercise of sound discretion, those who attend our meetings will gain a precious experience, and returning home, will be prepared to exert a healthful influence.

> «Арамызда шынайы құдайшылдықтың жандануы — біздің барлық мұқтаждықтарымыздың ішіндегі ең ұлысы әрі ең шұғылы. Соған ұмтылу біздің ең алғашқы ісіміз болуға тиіс. Жаратқан Иенің жарылқауын алу үшін шынайы талпыныс қажет, бұл Құдайдың Өз жарылқауын бізге беруге ықылассыз болғандығынан емес, қайта біз оны қабылдауға даяр болмағандықтан. Көктегі Әкеміз Өзін сұрағандарға Киелі Рухын беруге, жердегі ата-аналардың өз балаларына игі сыйлар беруге қаншалық ықыласты болса, одан да зор ықыласты. Бірақ мойындау, кішірею, тәубеге келу және шынайы дұға арқылы Құдай Өз жарылқауын бізге уәде еткен шарттарды орындау — біздің ісіміз. Жандану тек дұғаның жауабы ретінде ғана күтілуге тиіс. Халық Құдайдың Киелі Рухынан соншалық мақұрым болып тұрған кезде, олар Сөздің уағыздалуын бағалай алмайды; бірақ Рухтың құдіреті олардың жүректеріне әсер еткенде, онда айтылған уағыздар әсерсіз қалмайды. Құдай Сөзінің тәлімдерімен жетектеліп, Оның Рухының көрінісімен, байыпты парасаттылықты іске асыра отырып, біздің жиналыстарымызға қатысушылар қымбат тәжірибе иеленетін болады да, үйлеріне оралған соң, игілікті ықпал көрсетуге даяр болады.»

> “The old standard bearers knew what it was to wrestle with God in prayer, and to enjoy the outpouring of His Spirit. But these are passing off from the stage of action; and who are coming up to fill their places? How is it with the rising generation? Are they converted to God? Are we awake to the work that is going on in the heavenly sanctuary, or are we waiting for some compelling power to come upon the church before we shall arouse? Are we hoping to see the whole church revived? That time will never come.

> «Бұрынғы туды ұстаушылар Құдаймен дұғада айқасудың не екенін де, Оның Рухының төгілуінен ләззат алудың не екенін де білді. Бірақ бұлар әрекет сахнасынан өтіп барады; ал олардың орындарын толтыру үшін кімдер көтеріліп келеді? Өсіп келе жатқан ұрпақтың жайы қалай? Олар Құдайға бет бұрды ма? Біз көктегі қасиетті орында болып жатқан іске сергекпіз бе, әлде шіркеуге бізді оятатын әлдебір мәжбүрлеуші күш түскенше күтіп отырмыз ба? Біз бүкіл шіркеудің жанданғанын көреміз деп үміттеніп жүрміз бе? Ол уақыт ешқашан келмейді.»

> “There are persons in the church who are not converted, and who will not unite in earnest, prevailing prayer. We must enter upon the work individually. We must pray more, and talk less. Iniquity abounds, and the people must be taught not to be satisfied with a form of godliness without the spirit and power. If we are intent upon searching our own hearts, putting away our sins, and correcting our evil tendencies, our souls will not be lifted up unto vanity; we shall be distrustful of ourselves, having an abiding sense that our sufficiency is of God.” Selected Messages, book 1, 121, 122.

> «Шіркеуде тереңнен өзгермеген адамдар бар, әрі олар шынайы, ықпалды дұғада бірікпейді. Біз бұл іске әрқайсымыз жеке-жеке кірісуіміз керек. Біз көбірек дұға етіп, азырақ сөйлеуіміз керек. Заңсыздық көбейіп барады, сондықтан халыққа Құдайға берілгендіктің рухы мен күшінсіз тек сыртқы түріне ғана қанағаттанбауға үйретілуі тиіс. Егер біз өз жүрегімізді тексеруге, күнәларымызды тастауға және жаман бейімділіктерімізді түзетуге шын ниеттенсек, онда жанымыз бос әуреге көтерілмейді; біз өзімізге сенімсіз болып, жеткіліктілігіміздің Құдайдан екенін үздіксіз сезінетін боламыз.» Selected Messages, book 1, 121, 122.

Based upon faith in the diet that Daniel had chosen to eat, he was then brought into a visual testing process that required him to use the methodology that was represented by his diet, to first promise that his God would identify and explain the dream, and thereafter accomplish the presentation of that dream to the king. He possessed the correct diet, or the correct methodology, and then he was to visually manifest his faith by presenting the message of Nebuchadnezzar’s image dream that was in absolute “darkness.” His next action, was his visual manifestation of faith, for he then exercised the divine formula for God’s people when they find themselves in darkness.

Даниял таңдаған тағамға деген сенімге негізделе отырып, ол кейіннен көзге көрінетін сынақ үдерісіне енгізілді; бұл үдеріс одан өз тағамы бейнелеген әдістемені қолдануды, әуелі өз Құдайы түсті анықтап, оны түсіндіріп беретініне уәде етуді, содан кейін сол түсті патшаға жеткізіп беруді талап етті. Ол дұрыс тағамға, яғни дұрыс әдістемеге ие болды, содан соң «қараңғылықта» толықтай жасырын болған Набуходоносордың мүсін туралы түсінің хабарын жариялау арқылы өз сенімін көзге көрінерлік түрде танытуы тиіс еді. Оның келесі әрекеті сенімінің көзге көрінетін көрінісі болды, өйткені сол арқылы ол Құдай халқы қараңғылықта қалған кезде қолданылатын илаһи қағиданы жүзеге асырды.

> “The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.” Steps to Christ, 94.

> «Зұлымның қараңғылығы дұға етуді елемейтіндерді қоршап алады. Жаудың сыбырлап азғырулары оларды күнәға еліктіреді; мұның бәрі Құдайдың дұғаны тағайындауы арқылы өздеріне берген артықшылықтарын пайдаланбайтындықтан болады. Неліктен Құдайдың ұлдары мен қыздары дұға етуге құлықсыз болуы керек? Өйткені дұға — аспанның қазына қоймасын ашатын сенімнің қолындағы кілт, ал онда Құдірет Иесінің шексіз байлықтары сақтаулы. Тынымсыз дұғасыз және қырағы сергек қараусыз біз немқұрайдылыққа салынып, тура жолдан ауытқу қаупіне ұшыраймыз. Қарсылас бізді табанды жалбарыну мен сенім арқылы азғыруға қарсы тұру үшін рақым мен күшке ие болдырмау мақсатымен, рақым тағына апарар жолды үнемі бөгеп тастауға тырысады». «Мәсіхке бастар жол», 94-бет.

With the darkness of the content of Nebuchadnezzar’s dream of the night, Daniel pressed together with his three companions and prayed.

Набуходоносордың түнгі түсінің мазмұнының қараңғылығы жағдайында, Даниял үш серігімен бірге тығыз бірігіп, дұға етті.

> Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions: That they would desire mercies of the God of heaven concerning this secret; that Daniel and his fellows should not perish with the rest of the wise men of Babylon. Then was the secret revealed unto Daniel in a night vision. Then Daniel blessed the God of heaven. Daniel answered and said, Blessed be the name of God for ever and ever: for wisdom and might are his: And he changeth the times and the seasons: he removeth kings, and setteth up kings: he giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: he knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with him. I thank thee, and praise thee, O thou God of my fathers, who hast given me wisdom and might, and hast made known unto me now what we desired of thee: for thou hast now made known unto us the king’s matter. Daniel 2:17–23.

> Сонда Даниял өз үйіне барып, бұл істі өзінің серіктері Хананияға, Мишаелге және Азарияға мәлім етті: олар көктің Құдайынан осы құпияға қатысты рақым сұрасын, сонда Даниял мен оның жолдастары Бабылдың өзге дана адамдарымен бірге құрып кетпесін деді. Сонда бұл құпия Даниялға түнгі аянда ашылды. Сонда Даниял көктің Құдайын мадақтады. Даниял былай деп жауап берді: Құдайдың есімі мәңгілікке мадақталсын, өйткені даналық пен құдірет Оған тән. Уақыттар мен мезгілдерді өзгертетін — Ол; патшаларды тақтан түсіретін де, патшаларды тағайындайтын да — Ол; данышпандарға даналық, түсінігі барларға білім беретін — Ол. Терең әрі жасырын нәрселерді ашатын — Ол; қараңғылықта не бар екенін біледі, және нұр Онымен бірге тұрады. Уа, ата-бабаларымның Құдайы, маған даналық пен күш-қуат бергенің үшін, әрі Сенен сұрағанымызды енді маған білдіргенің үшін Саған алғыс айтамын және Сені мадақтаймын; өйткені Сен енді патшаның ісін бізге ашып бердің. Даниял 2:17–23.

Daniel was then rewarded by Him that “knoweth what is in the darkness.” The movement for Sunday legislation is going on in darkness, and those who have made a profession of consuming the divine diet are required to recognize the formation of the image of the beast that prepares the religious and political platform for enforcing the mark of papal authority.

Содан кейін Даниял «қараңғылықта не барын білетін» Құдай тарапынан марапатталды. Жексенбілік заңнаманы енгізу қозғалысы қараңғылықта жүзеге асырылып жатыр, ал Құдай тағайындаған рухани азықты қабылдаймыз деп сенімін жариялағандар папалық биліктің таңбасын күштеп енгізуге арналған діни әрі саяси тұғырнаманы дайындайтын аңның мүсінінің қалыптасуын танып-білуге міндетті.

Daniel chapter two is identifying not simply the history of the second angel in Millerite history, but more directly he is illustrating the history of the second angel in the movement of the third angel. In the testing of Nebuchadnezzar’s image dream, the test of the image of the beast is represented. The prophetic steps of God’s people awakening to the life and death circumstances of the approaching Sunday law is being very specifically identified in the books of Daniel and Revelation.

Даниял кітабының екінші тарауы Миллершілер тарихындағы екінші періштенің жай ғана тарихын айқындап тұрған жоқ, қайта одан да тікелей түрде үшінші періштенің қозғалысындағы екінші періштенің тарихын бейнелеп көрсетіп тұр. Набуходоносордың мүсін туралы түсінің сыналуында аңның мүсініне қатысты сынақ бейнеленген. Құдай халқының жақындап келе жатқан жексенбілік заңның өмір мен өлімге қатысты жағдайларына оянуының пайғамбарлық қадамдары Даниял мен Аян кітаптарында өте нақты түрде айқындалып көрсетілген.

Daniel, represents the messenger of the history where the life-or-death message of the image dream goes forth. He stands upon the diet he has come to understand, and by faith states that God can make known the vision, but he requests time. The time is the tarrying time. At the conclusion of the tarrying time, he is given knowledge of what was in Nebuchadnezzar’s dark dream, but not simply that. He not only receives understanding of the image dream, which typifies the image of the beast and its associated test, but he is also praising God at the end of the tarrying time for God “giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: he knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with him.”

Даниял — мүсін туралы түстің өмір не өлім хабарын жеткізетін тарихтың хабаршысын білдіреді. Ол өзі түсінген тағам ұстанымында нық тұрады да, сенім арқылы Құдай аянды мәлім ете алатынын айтады, бірақ уақыт сұрайды. Бұл уақыт — кідіру уақыты. Кідіру уақытының соңында оған Набуходоносордың қараңғы түсінде не болғаны туралы білім беріледі, бірақ тек со ғана емес. Ол аңның мүсінін және соған байланысты сынақты бейнелейтін мүсін туралы түсті түсінуді ғана қабылдап қоймайды, сонымен бірге кідіру уақытының соңында Құдайды мадақтайды, өйткені Құдай «данаға даналық, түсінігі барларға білім береді; Ол терең де құпия нәрселерді ашады; қараңғылықта не барын біледі, әрі нұр Онымен бірге тұрады».

Daniel is here placing his praise in the context that there has been an “increase of knowledge”, for he who identifies in chapter twelve that the “wise” will understand the “increase of knowledge”, and is also praising God that He had given “wisdom” and “knowledge” to “the wise.” He is directly referencing the wise virgins, and connecting his time with the tarrying time. He is placing the illustration found in chapter two directly into the perfect fulfillment of the tarrying time of Matthew twenty-five in the movement of the third angel. More significantly is the fact that the book of Revelation identifies that just before the close of probation, John was told to seal not the sayings of the prophecies of the books of Daniel and Revelation, for they are the same book.

Даниял бұл жерде өз мадағын «білімнің артуы» болған жағдай аясында айтып отыр; өйткені ол он екінші тарауда «даналардың» «білімнің артуын» түсінетінін айқындайды, әрі Құдайдың «даналарға» «даналық» пен «білім» бергенін мадақтап тұр. Ол тікелей данагөй қыздарға сілтеме жасап, өз уақытын кідіріс уақытымен байланыстырады. Ол екінші тараудағы көрнекі бейнені үшінші періштенің қозғалысындағы Матай жиырма бестегі кідіріс уақытының кемел орындалуымен тікелей байланыстырып отыр. Одан да маңыздысы — Аян кітабы сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында Жоханға Даниял мен Аян кітаптарындағы пайғамбарлық сөздерді мөрлемеуді бұйырғанын айқындайды, өйткені олар — бір кітап.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> Сонда ол маған былай деді: «Осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерді мөрлеме, өйткені уақыт жақын. Әділетсіздік етуші әлі де әділетсіздік ете берсін; арамдалған әлі де арамдала берсін; ал әділ әлі де әділ бола берсін; киелі әлі де киелі бола берсін». Аян 22:10, 11.

The time when the prophecies of Daniel and Revelation are to be unsealed is in the tarrying time of the parable of the ten virgins, and that time is represented by Daniel’s request for time. His request for time was followed by prayer, which must take place in advance of the resurrection of the dead dry bones. In the time period that the increase of knowledge and the understanding of the dream image that is cloaked in darkness was revealed, God did something else for Daniel. “He revealeth the deep and secret things.” The secret thing of the history of the Midnight Cry is the prophecy in Revelation that is unsealed just before probation closes. That “deep and secret” thing is “truth.”

Даниял мен Аян кітаптарындағы пайғамбарлықтардың мөрі ашылатын уақыт — он қыз туралы астарлы әңгіменің кешігу уақыты, ал сол уақыт Даниялдың уақыт сұрауы арқылы бейнеленген. Оның уақыт сұрауынан кейін дұға болды; ал бұл құрғақ сүйектердің өлілерінің қайта тірілуінен бұрын орын алуға тиіс. Білімнің артуы және қараңғылықпен бүркемеленген түстегі мүсіннің мәнін ұғыну ашылған уақыт кезеңінде Құдай Даниял үшін тағы бір іс жасады. «Ол терең әрі құпия нәрселерді ашады». Түн ортасындағы Айқай тарихының құпиясы — сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында мөрі ашылатын Аян кітабындағы пайғамбарлық. Сол «терең әрі құпия» нәрсе — «ақиқат».

Truth becomes the prophetic key that is opened to the messenger represented by Daniel that allows the hidden history of the “seven thunders” to be recognized. The hidden history is the history of three waymarks. The first is a disappointment and the last is a disappointment as illustrated in Millerite history. The Hebrew word that is translated as “truth” was created by the “Wonderful Linguist”, through the combination of the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. Jesus is the first and last, and He is the “truth.” The structure of the word that was created by the “Wonderful Linguist” identifies the three prophetic waymarks that are the hidden history of the “seven thunders,” that were to be sealed until Daniel asked for “time” and went to prayer.

Ақиқат Даниялмен бейнеленген хабаршыға ашылатын пайғамбарлық кілтке айналады; сол арқылы «жеті күн күркіреуінің» жасырын тарихы танылады. Жасырын тарих — үш белестің тарихы. Біріншісі — көңіл қалушылық, соңғысы да — миллериттер тарихында көрсетілгендей көңіл қалушылық. «Ақиқат» деп аударылатын еврей сөзі Еврей әліпбиінің бірінші, он үшінші және соңғы әріптерін біріктіру арқылы «Тамаша Тілтанушы» тарапынан жасалған. Иса — Бірінші де, Соңғы да, әрі Ол — «Ақиқат». «Тамаша Тілтанушы» жасаған сөздің құрылымы Даниял «уақыт» сұрап, дұғаға барғанға дейін мөрленіп тұруы тиіс болған «жеті күн күркіреуінің» жасырын тарихы болып табылатын үш пайғамбарлық белесті айқындайды.

The disappointment of July 18, 2020, was the first waymark, and it illustrates the disappointment associated with the last of three waymarks, which is the Sunday law. The middle letter, the thirteenth letter is a symbol of rebellion, and it is a symbol of the middle waymark of the hidden history of the seven thunders. The rebellion is represented by the foolish virgins at the Midnight Cry, for the Midnight Cry is the middle waymark of the three-step history of July 18, 2020, the Midnight Cry and the soon-coming Sunday law. As soon as it is midnight, time moves into the thirteenth hour, where the visible manifestation of the foolish virgins is demonstrated by their recognition that they do not have the golden oil.

2020 жылғы 18 шілдедегі түңілу алғашқы waymark болды, әрі ол үш waymark-тың соңғысымен, яғни жексенбілік заңмен байланысты түңілуді бейнелейді. Ортаңғы әріп, он үшінші әріп — бүліктің нышаны, әрі ол жеті найзағайдың жасырын тарихындағы ортаңғы waymark-тың нышаны болып табылады. Бұл бүлік Түн ортасындағы айқай кезінде ақылсыз қыздар арқылы көрсетіледі, өйткені Түн ортасындағы айқай — 2020 жылғы 18 шілденің, Түн ортасындағы айқайдың және жақында келетін жексенбілік заңның үш сатылы тарихындағы ортаңғы waymark. Түн ортасы болысымен, уақыт он үшінші сағатқа өтеді; сол жерде ақылсыз қыздардың көзге көрінетін көрінісі олардың өздерінде алтын майдың жоқ екенін мойындауы арқылы айқындалады.

In the symbolic “wilderness” of the “three and a half days” of Revelation chapter eleven, God’s people are represented as being in the symbolic history of the curse of “seven times.” At the end of that period, they are to recognize that they have been scattered, that they have sinned, that their fathers have sinned, that they have been walking contrary to God and that God has been walking contrary to them. That recognition is to lead them to pray the Leviticus twenty-six prayer. That recognition that they must pray the prayer of Leviticus’s twenty-six prayer aligns prophetically with Daniel’s prayer of Daniel chapter two, and it is illustrated by Daniel’s prayer in chapter nine. The reason that Daniel prayed the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine was based upon his recognition that he was at the end of the seventy years of Jeremiah’s prophecy of the captivity of God’s people.

Аян кітабының он бірінші тарауындағы «үш жарым күннің» символдық «шөлінде» Құдай халқы «жеті уақыттың» қарғысының символдық тарихында тұрған ретінде бейнеленген. Сол кезеңнің соңында олар өздерінің бытырап кеткенін, өздерінің күнә жасағанын, әкелерінің күнә жасағанын, өздерінің Құдайға қарсы жүргенін және Құдайдың да оларға қарсы жүргенін мойындауға тиіс. Сол мойындау оларды Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы дұғаны етуге алып келуге тиіс. Леуіліктердің жиырма алтыншы тарауындағы дұғаны етуге тиіс екендерін мойындау пайғамбарлық тұрғыдан Даниял кітабының екінші тарауындағы Даниялдың дұғасымен үйлеседі және бұл Даниялдың тоғызыншы тараудағы дұғасымен бейнеленеді. Даниялдың тоғызыншы тарауда Леуіліктердің жиырма алтыншы тарауындағы дұғаны етуінің себебі оның Құдай халқының тұтқынға түсуі туралы Еремия пайғамбарлығының жетпіс жылының соңында тұрғанын мойындауына негізделген еді.

Those same seventy years represent the history of the sealing of God’s people. Those seventy years represent the cleansing of Malachi chapter three and Christ’s two temple cleansings. They represent the history of the test of the image of the beast. That history began on September 11, 2001, and ends at the soon-coming Sunday law. At the end of that symbolic seventy-year period, Daniel seeks a “tarrying time” so he can pray. His prayer was answered when the final secret of prophecy was revealed unto him. That revelation came while God’s true Protestant people were still in the “wilderness” scattering time after July 18, 2020. At that time the “truth” was revealed to the “voice crying in the wilderness”.

Сол жетпіс жыл Құдай халқының мөрлену тарихын білдіреді. Сол жетпіс жыл Малахи кітабының үшінші тарауындағы тазартуды және Мәсіхтің ғибадатхананы екі рет тазартуын білдіреді. Олар аңның мүсіні сынағының тарихын білдіреді. Бұл тарих 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталып, жуықта келетін жексенбілік заңмен аяқталады. Сол бейнелік жетпіс жылдық кезеңнің соңында Даниял дұға ете алуы үшін «күту уақытын» іздейді. Оның дұғасына пайғамбарлықтың соңғы құпиясы өзіне ашылған кезде жауап берілді. Сол аян Құдайдың шынайы протестант халқы 2020 жылғы 18 шілдеден кейінгі «шөлдегі» шашырау уақытында әлі де болған кезде келді. Сол кезде «ақиқат» «шөлде айқайлаушы дауысқа» ашылды.

We will continue Daniel chapter two in the next article.

Келесі мақалада Даниял кітабының екінші тарауын жалғастырамыз.

> And the anger of the Lord was kindled against this land, to bring upon it all the curses that are written in this book: And the Lord rooted them out of their land in anger, and in wrath, and in great indignation, and cast them into another land, as it is this day. The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:27–29.

> Сондықтан Жаратқан Иенің осы жерге қаһары тұтанып, осы кітапта жазылған барлық қарғыстарды оның үстіне түсірді. Жаратқан Ие оларды қаһармен, ашумен және зор ызамен өз жерінен тамырымен жұлып алып, бүгінгі күндегідей басқа жерге лақтырып жіберді. Құпия нәрселер Құдайымыз Жаратқан Иеге тиесілі; ал ашылған нәрселер бізге және біздің ұрпақтарымызға мәңгілікке тиесілі, осы заңның барлық сөздерін орындауымыз үшін. Заңды қайталау 29:27–29.

Back to Articles