Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Two

Даниял кітабы – Жүз жиырма екінші бөлім

The Unveiling of Truth: A Journey Through Daniel 11 and the Shaking of God’s People

Ақиқаттың ашылуы: Даниял 11 тарау арқылы және Құдай халқының сілкінісі арқылы жасалатын сапар

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the light of Daniel chapter eleven, verses forty through forty-five was unsealed at the time of the end in 1989, the enemies of truth provided a resistance that allowed God to reveal truths to defend the basic premises of the passage in the book of Daniel that then became the subject and focus of Satan’s attacks. That controversy over truth and error in that history was used by the Holy Spirit to identify certain prophetic rules that would further increase the knowledge that had been unsealed and was thereafter to test the final generation of earth’s history. We have been considering “triple applications of prophecy,” and identifying those applications as a primary rule that was revealed from the process of resistance that was presented by Satan during those past days. That controversial process is identified as the “shaking,” by Sister White.

1989 жылы ақырзаман уақытында Даниял кітабының он бірінші тарауының қырықыншы-қырық бесінші аяттарының нұры ашылған кезде, шындықтың жаулары қарсылық көрсетті; сол қарсылық Құдайға Даниял кітабындағы кейін Шайтанның шабуылдарының нысаны мен өзегіне айналған осы үзіндінің негізгі алғышарттарын қорғау үшін ақиқаттарды ашып көрсетуге мүмкіндік берді. Сол тарихтағы ақиқат пен адасушылыққа қатысты дау-тартыс Киелі Рух арқылы ашылған білімді одан әрі арттыратын әрі содан кейін жер тарихының соңғы ұрпағын сынайтын белгілі бір пайғамбарлық ережелерді айқындау үшін пайдаланылды. Біз «пайғамбарлықтың үштік қолданылуын» қарастырып келеміз және сол қолданылуларды өткен күндерде Шайтан ұсынған қарсылық үдерісі арқылы ашылған негізгі ереже ретінде анықтап отырмыз. Сол даулы үдерісті Уайт қарындас «шайқалу» деп атайды.

> “I was pointed to the providence of God among His people and was shown that every trial made by the refining, purifying process upon professed Christians proves some to be dross. The fine gold does not always appear. In every religious crisis some fall under temptation. The shaking of God blows away multitudes like dry leaves. Prosperity multiplies a mass of professors. Adversity purges them out of the church. As a class, their spirits are not steadfast with God. They go out from us because they are not of us; for when tribulation or persecution arises because of the word, many are offended.” Testimonies, volume 4, 89.

> «Маған Құдайдың Өз халқы арасындағы қамқорлық әрекеті көрсетілді, әрі өздерін мәсіхші деп атайтындардың үстінен өтетін тазартушы, пәк етуші үдерістегі әрбір сынақ кейбіреулердің қож екенін дәлелдейтіні көрсетілді. Сап алтын әрдайым көріне бермейді. Әрбір діни дағдарыста кейбіреулер азғыруға беріліп құлайды. Құдайдың сілкінісі қалың жұртты қураған жапырақтай ұшырып әкетеді. Өркендеу діндармын деушілердің қалың тобын көбейтеді. Қиыншылық оларды қауымнан тазартып шығарады. Тұтас бір топ ретінде олардың рухы Құдайға берік емес. Олар бізден шығады, өйткені біздікі емес; себебі сөз үшін қасірет не қуғын туғанда, көпшілігі сүрінеді». Testimonies, volume 4, 89.

The “shaking” is produced when truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah and thereafter introduced.

«Сілкініс» Яһуда руынан шыққан Арыстан арқылы ақиқаттың мөрі ашылып, содан кейін ол жария етілген кезде туындайды.

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.” Early Writings, 271.

> «Мен көрген сілкінудің мәнін сұрадым, сонда маған оның Лаодикеялықтарға арналған Адал Куәгердің кеңесі шақырып шығарған тура куәлік арқылы болатыны көрсетілді. Бұл оны қабылдаушының жүрегіне өз әсерін тигізеді және оны өлшемді көтеріп, тура ақиқатты жариялауға жетелейді. Кейбіреулер бұл тура куәлікке төзбейді. Олар соған қарсы көтеріледі, міне, Құдай халқының арасындағы сілкінуді туғызатын нәрсе — осы». Early Writings, 271.

The introduction of “truth” always causes a shaking, and the truth which was unsealed in 1989, did that very thing. One of the benefits of the resistance brought against the truth was the development of a set of rules to establish the increase of knowledge through the years that followed 1989. The development of the rules, parallel the development of a set of rules in the period of the Millerites. All the triple applications of Bible prophecy contribute to the clarity of the events of the last days.

«Ақиқатты» енгізу әрдайым бір сілкініс туғызады, ал 1989 жылы мөрі ашылған ақиқат дәл солай етті. Ақиқатқа қарсы көрсетілген қарсылықтың пайдалы жақтарының бірі — 1989 жылдан кейінгі жылдарда білімнің артуын орнықтыру үшін белгілі бір ережелер жиынтығының қалыптасуы болды. Бұл ережелердің қалыптасуы Миллериттер кезеңінде ережелер жиынтығының қалыптасуымен қатарласады. Киелі кітап пайғамбарлықтарының барлық үштік қолданылуы соңғы күндердегі оқиғалардың айқындығына үлес қосады.

The triple applications of Rome and Babylon establish the relationship of the woman and the beast she rides upon and reigns over during the history of the Sunday law crisis, which is also the history of God’s executive judgment upon the whore of Babylon.

Рим мен Бабылға қатысты үшқабат қолданылулар жексенбілік заң дағдарысының тарихы барысында әйел мен оның мініп отырған әрі үстінен билік жүргізетін аңның арасындағы байланысты айқындайды; бұл тарих сонымен бірге Құдайдың Бабылдың жезөкшесіне шығаратын атқарушы үкімінің де тарихы болып табылады.

The triple applications of “the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant,” and also of “Elijah,” identify the work, and the message in the two periods that illustrate the close of probation in the last days. The first period begins with the first voice of Revelation chapter eighteen, which represents the beginning of the investigative judgment of the living for Laodicean Adventism, and the last period begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, which represents the executive judgment of the whore of Babylon.

«Келісімнің Хабаршысы үшін жол дайындайтын хабаршының», сондай-ақ «Ілиястың» үштік қолданылуы соңғы күндерде сынақ мерзімінің жабылуын бейнелейтін екі кезеңдегі істі де, хабарды да айқындайды. Бірінші кезең Аян кітабының он сегізінші тарауындағы бірінші дауыспен басталады; ол Лаодикиялық адвентизм үшін тірілерге қатысты тергеу сотының басталуын білдіреді. Ал соңғы кезең Аян кітабының он сегізінші тарауындағы екінші дауыспен басталады; ол Ұлы Бабылдың жезөкшесіне қатысты үкімнің атқарылуын білдіреді.

The triple applications of Rome and Babylon represent the external history of God’s last-day people, while the triple applications of Elijah and the messenger who prepares the way represent the internal history of God’s last day people. The triple application of the three Woes, identifies the message that runs through both periods that together represent the closing period of judgment, which begins with the house of God, and thereafter upon those outside God’s house. The three Woes identify that Islam is the message of the latter rain, and also the tool of judgment God employs for those who enforce the worship of the sun upon all mankind. The close of judgment represents “the days of God’s vengeance,” both upon His apostate church and the wicked outside of His church.

Рим мен Бабылдың үш еселік қолданылуы Құдайдың соңғы күндердегі халқының сыртқы тарихын білдіреді, ал Ілияс пен жолды дайындайтын хабаршының үш еселік қолданылуы Құдайдың соңғы күндердегі халқының ішкі тарихын білдіреді. Үш қасіреттің үш еселік қолданылуы осы екі кезеңнің екеуінен де өтетін хабарды айқындайды; бұл екі кезең бірге соттың жабылу кезеңін бейнелейді, ол әуелі Құдай үйінен басталып, содан кейін Құдай үйінен тысқары тұрғандарға келеді. Үш қасірет Исламның кешкі жаңбырдың хабары екенін, сондай-ақ бүкіл адамзатқа күнге табынуды зорлап таңатындарға қарсы Құдай қолданатын сот құралы екенін айқындайды. Соттың жабылуы Оның жолдан тайған шіркеуіне де, сондай-ақ Оның шіркеуінен тысқары тұрған зұлымдарға да қатысты “Құдайдың кек алу күндерін” білдіреді.

When Jesus first began His ministry at the church in Nazareth He employed Isaiah chapter sixty-one to define His ministry, message and work, which included the identification of the time of God’s vengeance. His ministry, message and work prefigured the ministry, message and work of the one hundred and forty-four thousand, for they prophetically follow the Lamb whithersoever He goeth.

Иса Мәсіх алғаш рет Назареттегі қауымда Өз қызметін бастағанда, Өзінің қызметін, хабарын және ісін айқындау үшін Ишаяның алпыс бірінші тарауын қолданды; бұған Құдайдың кек алу уақытының анықталуы да кірді. Оның қызметі, хабары және ісі жүз қырық төрт мыңның қызметін, хабарын және ісін алдын ала бейнеледі, өйткені олар пайғамбарлық тұрғыдан Тоқты қайда барса, соңынан ереді.

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. Isaiah 61:1–6.

> Жаратушы Тәңір Иенің Рухы менің үстімде; өйткені Жаратқан Ие мені момындарға ізгі хабарды жариялауға майлады; Ол мені жаралы жүректілерді таңуға, тұтқындарға азаттықты, ал бұғаулыларға түрменің ашылуын жариялауға жіберді; Жаратқан Иенің рақым жылы мен Құдайымыздың кек алу күнін жариялауға; қайғырушылардың бәрін жұбатуға; Сионда қайғырып жүргендерге тағайындауға, оларға күлдің орнына көркемдік, жоқтаудың орнына қуаныш майын, жабырқау рухының орнына мадақ киімін беруге; олар әділдіктің ағаштары, Жаратқан Иенің Өзінің дәріптелуі үшін еккен көшеттері деп аталсын деп. Сонда олар ежелгі қираған орындарды қайта тұрғызады, бұрынғы қаңырап бос қалған жерлерді қалпына келтіреді, және талай ұрпақтар бойы қаңырап жатқан қираған қалаларды жөндейді. Бөтендер келіп, отарларыңды бағады, және жат жұрттықтардың ұлдары сендердің егіншілерің мен жүзімдіктеріңді күтушілерің болады. Ал сендер Жаратқан Иенің Діни қызметкерлері деп аталасыңдар; адамдар сендерді Құдайымыздың қызметшілері деп атайды; сендер халықтардың байлығын жейсіңдер, және олардың даңқымен мақтанасыңдар. Ишая 61:1–6.

Jesus was anointed at His baptism, and that waymark typifies September 11, 2001 when the anointing of the Holy Spirit began to descend upon those who recognized that the outpouring of the latter rain in the last days had been typified by the history of the Millerites, which were the old waste places that the one hundred and forty-four thousand would build again, once they returned to Jeremiah’s old paths.

Иса шомылдыру рәсімінде майланды, әрі сол белгi-меже 2001 жылдың 11 қыркүйегін бейнелейді; дәл сол кезде Киелі Рухтың майлануы соңғы күндердегі кеш жаңбырдың төгілуі миллершілердің тарихымен алдын ала бейнеленгенін танығандардың үстіне түсе бастады; ал миллершілер — жүз қырық төрт мың Иеремияның ежелгі жолдарына қайта оралған соң қайта тұрғызатын көне қираған орындар еді.

The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 again became present truth, and the message from the rebellion of 1888 was the good tidings that has the power to bind up broken hearts, but which is powerless to open the hard hearts of those who have eyes to see, but perceive not, and who have ears to hear, but understand not. The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 was also the message to Laodicea which then arrived again to open the prison door of those who were captives of sin by the One who has the power to open the doors that no man can open, and shut the doors that no man can close.

1888 жылғы бүліктен туындаған Мәсіхтің әділдігі туралы хабар қайтадан осы шақтағы ақиқат болды, ал 1888 жылғы бүліктен шыққан хабар жаралы жүректерді таңуға құдіреті бар ізгі хабар еді, бірақ көруге көздері бола тұра көрмейтін, естуге құлақтары бола тұра түсінбейтіндердің қатайған жүректерін ашуға дәрменсіз. 1888 жылғы бүліктен туындаған Мәсіхтің әділдігі туралы хабар сондай-ақ Лаодикияға арналған хабар еді; ол сол кезде де ешкім аша алмайтын есіктерді ашуға және ешкім жаба алмайтын есіктерді жабуға құдіреті бар Біреу арқылы күнәнің тұтқынында болғандардың түрме есігін ашу үшін қайтадан келді.

On September 11, 2001 those who were to present those good tidings, were also to proclaim the acceptable year of the Lord and the day of God’s vengeance. The year of the Lord’s acceptance also began at that time, and He is fully willing to accept a Laodicean’s repentance, until the day of God’s vengeance arrives at the soon coming Sunday law in the United States. Then His vengeance will be manifested upon a church that refused to know the time of her visitation, and simultaneously the progressive judgment upon the whore of Babylon begins.

2001 жылғы 11 қыркүйекте сол ізгі хабарды жеткізуге тиісті болғандар Жаратқан Иенің рақым жылы мен Құдайдың кек алу күнін де жариялауға тиіс еді. Иенің қабылдау жылы да сол кезде басталды, әрі Құдай Лаодикея қауымына тән жанның тәубесін Америка Құрама Штаттарында жуық арада келетін жексенбілік заң арқылы Құдайдың кек алу күні жеткенге дейін толық қабылдауға әзір. Сонда Оның кегі өзіне келген назар салу уақытын танудан бас тартқан қауымға қарсы көрініс табады, әрі сонымен бір мезгілде Бабыл жезөкшесіне шығарылатын үдемелі үкім басталады.

In the day of His acceptance, He promises to comfort all that mourn, and those who mourn in Jerusalem are illustrated in Ezekiel chapter nine. Their comfort is brought about by the Comforter, through the reception of the latter rain message which is then being poured upon them. But only if they recognize the rain. Once they possess the Comforter, and accomplish the work of building the old waste places, through the methodology of “line upon line,” that is illustrated in the passage of Isaiah as the work of placing the line of prophecy that represents the desolation of sacred history, upon another line of prophecy which illustrates a desolation. In that work they raise up the desolations of many generations. Then the “strangers” will respond to those that mourn, who are lifted up as an ensign, for the strangers to see.

Өзінің қабыл алар күнінде Ол жоқтау айтқандардың бәрін жұбатуға уәде береді, ал Иерусалимде жоқтау айтатындар Езекиелдің тоғызыншы тарауында бейнеленген. Олардың жұбатылуы Жұбатушы арқылы, сол кезде олардың үстіне төгіліп жатқан кейінгі жаңбыр хабарын қабылдау арқылы жүзеге асады. Бірақ тек олар жаңбырды таныған жағдайда ғана. Олар Жұбатушыға ие болып, «жол үстіне жол» әдісі арқылы ежелгі қираған орындарды қалпына келтіру ісін атқарғаннан кейін, бұл Ишаядағы үзіндіде киелі тарихтың қаңырауын білдіретін пайғамбарлық желіні қаңырауды бейнелейтін басқа бір пайғамбарлық желінің үстіне орналастыру ісі ретінде көрсетілген. Сол істе олар көптеген ұрпақтардың қаңыраған орындарын көтеріп қалпына келтіреді. Сонда «жат жұрттықтар» жоқтау айтқандарға жауап береді, өйткені олар жат жұрттықтар көре алуы үшін ту іспетті көтеріліп қойылған.

Christ’s proclamation of His work and ministry, as set forth in Isaiah chapter sixty-one, is the work and ministry of the one hundred and forty-four thousand. That work has been illustrated in the sacred reform movements, and in 1989, the time of the end arrived that all the previous “times of the end” had prefigured. Just as one verse, Daniel chapter eight, verse fourteen was identified as the foundation and central pillar of the Millerite movement, the verse that is the foundation and central pillar of the movement of Future for America is Daniel chapter eleven, verse forty. For the Millerites, the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Ulai River, and for the movement of Future for America the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Hiddekel River.

Исаия кітабының алпыс бірінші тарауында баяндалған Мәсіхтің Өз ісі мен қызметі туралы жариялауы — жүз қырық төрт мыңның ісі мен қызметі. Бұл іс қасиетті реформалық қозғалыстарда бейнеленіп көрсетілді, ал 1989 жылы бұған дейінгі барлық «ақыр заман уақыттары» алдын ала бейнелеген ақыр заман уақыты келіп жетті. Қалайша Даниел кітабының сегізінші тарауының он төртінші аяты Миллерит қозғалысының негізі мен орталық тірегі ретінде айқындалған болса, сол сияқты Future for America қозғалысының негізі мен орталық тірегі болып табылатын аят — Даниел кітабының он бірінші тарауының қырқыншы аяты. Миллериттер үшін орталық тіректің нұры Ұлай өзені туралы аянның нұры ретінде бейнеленсе, Future for America қозғалысы үшін орталық тіректің нұры Хиддекел өзені туралы аянның нұры ретінде бейнеленді.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> «Даниялдың Құдайдан алған нұры әсіресе осы соңғы күндер үшін берілді. Оның Ұлай мен Хиддекелдің, Шинардың ұлы өзендерінің жағасында көрген аяндары қазір орындалу үдерісінде, және алдын ала айтылған барлық оқиғалар жуық арада жүзеге асады». Testimonies to Ministers, 112.

The light of both the visions represented by the two rivers is linked together, and comes to pass in the last days. Their mutual “link” represents the combination of human and divine, which is the message that Sister White repeatedly identifies as Christ’s message in the context that humanity combined with divinity does not sin. The two rivers represent that very linkage.

Екі өзен арқылы бейнеленген екі аянның нұры өзара байланысқан және соңғы күндерде жүзеге асады. Олардың өзара «байланысы» адами мен Құдайлықтың қосылуын білдіреді; Сестра Уайт осыны қайта-қайта Мәсіхтің хабары деп айқындайды, яғни осы мәнмәтінде адамзат Құдайлықпен біріккенде, күнә жасамайды. Екі өзен дәл сол байланыстың өзін бейнелейді.

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> «Құдайдың талабының өлшеміне мінсіз мойынсұнушылықтан төмен ештеңе сай келе алмайды. Ол Өз талаптарын айқынсыз күйде қалдырған жоқ. Ол адамды Өзімен үйлесімге келтіру үшін қажет емес ешнәрсені бұйырған жоқ. Біз күнәкарларға Оның мінез-құлық жөніндегі мұратын көрсетуге және оларды Мәсіхке бастап баруға тиіспіз, өйткені осы мұратқа тек Оның рақымымен ғана жетуге болады.

> “The Saviour took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.

> «Құтқарушы адамзаттың әлсіздіктерін Өз мойнына алып, күнәсіз өмір сүрді, сондықтан адамдар адам табиғатының әлсіздігіне бола жеңіске жете алмаймыз деп қорықпауға тиіс. Мәсіх бізді “Құдайлық табиғатқа ортақтасушылар” ету үшін келді, әрі Оның өмірі адамзаттың құдайлықпен біріккенде күнә жасамайтынын жариялайды.

> “The Saviour overcame to show man how he may overcome. All the temptations of Satan, Christ met with the word of God. By trusting in God’s promises, He received power to obey God’s commandments, and the tempter could gain no advantage. To every temptation His answer was, ‘It is written.’ So God has given us His word wherewith to resist evil. Exceeding great and precious promises are ours, that by these we ‘might be partakers of the divine nature, having escaped the corruption that is in the world through lust.’ 2 Peter 1:4.

> «Құтқарушы адамға қалай жеңе алатынын көрсету үшін жеңіске жетті. Шайтанның барлық азғыруларына Мәсіх Құдай Сөзімен қарсы тұрды. Құдайдың уәделеріне сенім арту арқылы Ол Құдайдың өсиеттеріне мойынсұнуға күш алды, сондықтан азғырушы ешқандай артықшылыққа ие бола алмады. Әрбір азғыруға Оның жауабы: “Жазылып қойған”,— болды. Осылайша Құдай бізге зұлымдыққа қарсы тұру үшін Өз Сөзін берді. Өте ұлы әрі қымбат уәделер бізге берілген, солар арқылы біз “құдайлық болмыстың үлескерлері болып, нәпсінің кесірінен дүниеде бар азғындықтан қашып құтылар едік”. 2 Петір 1:4.

> “Bid the tempted one look not to circumstances, to the weakness of self, or to the power of temptation, but to the power of God’s word. All its strength is ours. ‘Thy word,’ says the psalmist, ‘have I hid in mine heart, that I might not sin against Thee.’ ‘By the word of Thy lips I have kept me from the paths of the destroyer.’ Psalm 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

> “Азғырылған жанға жағдайларға, өз «менінің» әлсіздігіне немесе азғырудың күшіне емес, Құдай сөзінің құдіретіне қарауды үйретіңдер. Оның бүкіл күші біздікі. Забур жыршысы: ‘Саған қарсы күнә жасамайын деп, сөзіңді жүрегімде сақтадым’,— дейді. ‘Ерніңнің сөзі арқылы мен өзімді жойғыштың жолдарынан сақтадым’. Забур 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

The increase of knowledge in 1798 and in 1989, represented an unsealing of God’s prophetic Word. His Word supplies the power to overcome as He overcame, and “His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” The vision of the Ulai River is the marah vision of His appearance, that is represented by the prophecy of the twenty-three hundred days. The vision of the Hiddekel River is the chazon vision of prophetic history, that is represented by the twenty-five hundred and twenty year prophecy. The marah vision represents divinity and the chazon vision represents humanity.

1798 жылы және 1989 жылы білімнің артуы Құдайдың пайғамбарлық Сөзінің мөрінің ашылуын білдірді. Оның Сөзі Өзінің жеңгеніндей жеңуге күш береді, әрі «Оның өмірі адамзаттың құдайлықпен біріккенде күнә жасамайтынын жариялайды». Ұлай өзенінің аяны — Оның көрінуінің marah аяны, әрі ол екі мың үш жүз күн туралы пайғамбарлықпен бейнеленген. Хиддекел өзенінің аяны — пайғамбарлық тарихтың chazon аяны, әрі ол екі мың бес жүз жиырма жылдық пайғамбарлықпен бейнеленген. Marah аяны құдайлықты, ал chazon аяны адамзатты білдіреді.

Both the rivers of ancient Shinar, which are the Ulai and the Hiddekel, or what is known today as the Tigris and the Euphrates ultimately merge into the Shatt al-Arab waterway in southern Iraq, and the Shatt al-Arab then empties into the Persian Gulf. Jesus employs the physical and natural to represent the spiritual, and the visions associated with the two rivers that are now in the process of fulfillment, represent a linkage of the human and the divine that occurs as they are reaching the conclusion of their travel to the sea. This truth is established in the beginning of the two prophecies that are represented by the two visions of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. One vision is the question, the other is the answer, and logically they cannot be separated.

Ежелгі Шинардың екі өзені — Ұлай мен Хиддекел, яғни бүгінгі күні Тигр мен Евфрат деп аталатын өзендер — түптің түбінде Ирактың оңтүстігіндегі Шатт әл-Араб су жолына қосылады, ал Шатт әл-Араб одан кейін Парсы шығанағына құяды. Иса руханиды бейнелеу үшін тәндік әрі табиғи нәрселерді қолданады, әрі қазір орындалу үдерісінде тұрған осы екі өзенге қатысты аяндар теңізге қарай сапарының соңына жетіп келе жатқан тұста жүзеге асатын адами мен құдайылықтың өзара байланысын бейнелейді. Бұл ақиқат Даниял кітабының сегізінші тарауының он үшінші және он төртінші аяттарындағы екі аянмен бейнеленетін екі пайғамбарлықтың басында-ақ бекітілген. Бір аян — сұрақ, екіншісі — жауап, сондықтан қисын тұрғысынан оларды бір-бірінен бөліп қарастыруға болмайды.

The vision of humanity, identifying the trampling down of the sanctuary and host, began in the year 677 BC, and the vision of divinity, that identifies the appearance of Christ, began in the year 457 BC. The linkage of divinity and humanity is represented by the two hundred and twenty years, that connects the two starting points of the two visions. Two hundred and twenty is a symbol of “the linkage of humanity with divinity,” and is also represented by the linkage of the increase of knowledge at the time of the end in 1798, with the increase of knowledge at the time of the end in 1989.

Қасиетті орын мен әскердің тапталуын айқындайтын адамзат туралы аян б.з.д. 677 жылы басталды, ал Мәсіхтің көрінуін айқындайтын құдайлық туралы аян б.з.д. 457 жылы басталды. Құдайлық пен адамзаттың байланысы осы екі аянның екі бастапқы нүктесін жалғайтын екі жүз жиырма жыл арқылы бейнеленген. Екі жүз жиырма саны «адамзаттың құдайлықпен байланысының» нышаны болып табылады, әрі ол сондай-ақ 1798 жылғы ақыр замандағы білімнің артуының 1989 жылғы ақыр замандағы білімнің артуымен байланысуы арқылы да бейнеленген.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1798, was first presented by Miller in 1831 (and then in the Vermont Telegraph newspaper in 1833). 1831 is two hundred and twenty years after the publishing of the King James Bible in the year 1611. The King James Bible represented a twofold document of the Old and New Testaments. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years “linked” a divine publication with a human publication. The human publication’s information was derived from the divine light that was unsealed at the time the end in 1798, and then was formalized through the work of a human instrument, who had begun to publish it in 1831. It was a divine publication, with a divinely sealed message, that was afterward unsealed by humanity, and thereafter presented by a human instrument. The Hebrew word translated as “publish” in God’s word means to call out to cry (unto), (be) famous, guest, invite, mention, (give) name, preach, proclaim, pronounce, publish. Miller began to publish his message in 1831, then in 1833 it was literally published in the Vermont Telegraph.

1798 жылы білімнің артуынан туындаған ресмилендірілген хабар алғаш рет Миллер арқылы 1831 жылы ұсынылды (содан кейін 1833 жылы Vermont Telegraph газетінде). 1831 жыл — 1611 жылы King James Інжілі жарияланған уақыттан кейінгі екі жүз жиырма жыл. King James Інжілі Ескі және Жаңа Өсиеттердің қосарланған құжатын білдірді. Осы екі жүз жиырма жылдың басы мен соңы Құдайлық жарияланымды адамдық жарияланыммен «байланыстырды». Адамдық жарияланымның ақпараты 1798 жылғы ақырзаман уақытында мөрі ашылған Құдайлық нұрдан туындады, содан кейін 1831 жылы оны жариялай бастаған адамдық құралдың еңбегі арқылы ресмилендірілді. Бұл Құдайлық жарияланым еді, Құдайлық түрде мөрленген хабары бар, кейіннен адамзат тарапынан мөрі ашылып, содан соң адамдық құрал арқылы ұсынылды. Құдай Сөзінде «жариялау» деп аударылған еврей сөзі: дауыстап шақыру (қарата), танымал болу, қонақ, шақыру, атап өту, ат қою, уағыздау, жариялау, айту, басып шығару дегенді білдіреді. Миллер өз хабарын 1831 жылы жариялай бастады, ал 1833 жылы ол сөзбе-сөз Vermont Telegraph басылымында жарияланды.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1989 was first published in 1996 (in The Time of the End magazine), two hundred and twenty years after the publishing of the two sacred documents known as the Declaration of Independence in 1776 (and thereafter the Constitution of the United States) in 1789. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years links divinity with humanity, and it does so through the publishing of the two divine documents, beginning in 1776. When the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1989, the formalized message which had been brought about through the work of a human instrument was published in 1996. The sequence was a divine publication, then an unsealing, and then a human publication.

1989 жылы білімнің артуынан туындаған ресімделген хабар алғаш рет 1996 жылы (The Time of the End журналында), 1776 жылы Тәуелсіздік декларациясы деген атпен белгілі екі қасиетті құжаттың (ал содан кейін 1789 жылы Америка Құрама Штаттарының Конституциясының) жариялануынан кейін тура екі жүз жиырма жыл өткен соң жарияланды. Осы екі жүз жиырма жылдың бастауы мен соңы құдайилықты адамзатпен байланыстырады, әрі мұны 1776 жылдан басталатын сол екі құдайлық құжаттың жариялануы арқылы жүзеге асырады. Даниел кітабы ақыр заманда, 1989 жылы, мөрінен ашылған кезде, адамдық құралдың еңбегі арқылы пайда болған ресімделген хабар 1996 жылы жарияланды. Рет былай болды: әуелі құдайлық жарияланым, содан кейін мөрден ашылу, ал одан соң адамдық жарияланым.

In both times of the end, the three steps of truth are identified. They both begin with a divine publication as the first step, and a human publication explaining a divine message is the last step. The middle step is when the Lion of the tribe of Judah unseals the divine message for that particular history, and thereafter selects a human instrument to gather up the light that was unsealed from the divine document. When the unsealing occurs there is rebellion manifested by the wicked who do not understand the increase of knowledge. Thus, a divine publication is represented by the first letter of the Hebrew alphabet, the increase of knowledge is represented by the thirteenth letter where rebellion is manifested, and the human publication of the special divine message for that history is the last letter of the Hebrew alphabet, and taken together the three letters mean “truth”.

Ақыр заманның екі кезеңінде де ақиқаттың үш қадамы айқындалады. Екеуі де бірінші қадам ретінде құдайлық жарияланымнан басталады, ал құдайлық хабарды түсіндіретін адами жарияланым — соңғы қадам. Ортаңғы қадам — Яһуда руының Арыстаны сол нақты тарихи кезеңге арналған құдайлық хабарды мөрінен ашатын, содан кейін құдайлық құжаттан мөрі ашылған нұрды жинақтау үшін адамдық құралды таңдайтын кез. Мөрдің ашылуы болғанда, білімнің артуын түсінбейтін зұлымдар тарапынан бүлік көрініс табады. Осылайша, құдайлық жарияланым еврей әліпбиінің бірінші әрпімен бейнеленеді, білімнің артуы бүлік көрініс табатын он үшінші әріппен бейнеленеді, ал сол тарихи кезеңге арналған ерекше құдайлық хабардың адами жарияланымы еврей әліпбиінің соңғы әрпі болып табылады; осы үш әріп бірге алғанда «ақиқат» дегенді білдіреді.

The visions of the Ulai and Hiddekel Rivers that are now in the process of fulfillment identify that in the last days the increase of knowledge from both rivers merge together to prove that divinity combined with humanity does not sin. Daniel received the vision that represents the appearance of Christ at the conclusion of the twenty-three hundred year prophecy in 1844 while by the Ulai River.

Қазіргі уақытта орындалу үдерісінде тұрған Ұлай мен Хиддекел өзендерінің көріністері соңғы күндері екі өзеннен келетін білімнің артуы бір-бірімен тоғысып, Құдайлықтың адамзатпен қосылғанда күнә жасамайтынын дәлелдейтінін айқындайды. Даниял Ұлай өзенінің бойында болған кезінде 1844 жылғы екі мың үш жүз жылдық пайғамбарлықтың аяқталуында Мәсіхтің көрінуін бейнелейтін аянды қабылдады.

> And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:2.

> Мен аянда көрдім; және көргенімде, мен Елам уәлаятындағы Шушан сарайында едім; және мен аянда көрдім, әрі Ұлай өзенінің жағасында тұрдым. Даниял 8:2.

Daniel received the vision that represents the vision of the twenty five hundred and twenty years of prophetic history while by the Hiddekel River.

Даниял Хиддекел өзенінің жағасында болған кезінде пайғамбарлық тарихтың екі мың бес жүз жиырма жылын бейнелейтін аянды қабылдады.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

> Бірінші айдың жиырма төртінші күні мен ұлы өзеннің, яғни Хиддекелдің жағасында едім. Даниял 10:4.

Gabriel thereafter identified the purpose of the chazon vision of the Hiddekel River in verse fourteen.

Содан кейін Жебірейіл он төртінші аятта Хиддекел өзеніне қатысты chazon аянының мақсатын көрсетті.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> Енді мен саған ақырғы күндерде халқыңның басына не түсетінін ұқтырмақ үшін келдім; өйткені аян әлі де көптеген күндерге арналған. Даниял 10:14.

The vision given by the Ulai River identifies Christ’s “appearance”, (divinity) when He suddenly came unto His temple on October 22, 1844. It represented “divinity” entering into the temple of the Millerites (humanity) on that date, for the Day of Atonement, meaning the day of “at one-ment”, represents the combination of divinity with humanity. The vision given by the Hiddekel River identifies what shall befall God’s people (humanity) in the latter days.

Ұлай өзені жанында берілген аян Мәсіхтің 1844 жылғы 22 қазанда кенеттен Өзінің ғибадатханасына келген кездегі Оның «келбетін» (құдайлығын) айқындайды. Ол күні Күнәні кешіру күні үшін «құдайлықтың» Миллериттердің ғибадатханасына (адамзатқа) енуін бейнеледі, өйткені Күнәні кешіру күні, яғни «біртұтастыққа келу» күні, құдайлықтың адамзатпен бірігуін білдіреді. Хиддекел өзені жанында берілген аян соңғы күндерде Құдай халқының (адамзаттың) басына не түсетінін айқындайды.

The beginning of the vision of the “appearance” was the year 457 BC. Two hundred and twenty years after the prophetic period identifying the trampling down of the sanctuary and the host which began in 677 BC. The ending of the two hundred and twenty years that were linked together at the starting point of the two visions, was marked by the Wonderful Numberer, who is also the Wonderful Linguist in Habakkuk 2:20.

«Көріністің» басталуы б.з.д. 457 жыл болды. Бұл б.з.д. 677 жылы басталған киелі орынды және әскерді таптауды айқындайтын пайғамбарлық кезеңнен кейінгі екі жүз жиырма жыл еді. Екі көріністің басталу нүктесінде өзара байланыстырылған сол екі жүз жиырма жылдың аяқталуы, Хабаккук 2:20-дағы Ғажайып Санаушы, сондай-ақ Ғажайып Тілші болып табылатын Тұлға арқылы белгіленді.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> Ал Жаратқан Ие Өзінің киелі ғибадатханасында; бүкіл жер Оның алдында үнсіз тұрсын. Хабаққұқ 2:20.

The link of humanity and divinity represented in the beginning by the starting points of the two prophecies was identified at their mutual endings by the chapter and verse that described the appearance of divinity suddenly coming into the temple He had constructed during the forty-six years beginning at the time of the end in 1798, and ending forty-six years later on October 22, 1844.

Бастапқыда екі пайғамбарлықтың басталу нүктелері арқылы бейнеленген адамзат пен құдайлықтың байланысы олардың ортақ аяқталу нүктелерінде, яғни 1798 жылғы ақыр заманның басталуынан бастап қырық алты жыл бойы тұрғызылған ғибадатханаға құдайлықтың кенеттен келіп көрінуін сипаттайтын тарау мен аят арқылы айқындалды; бұл мерзім қырық алты жыл өткен соң, 1844 жылғы 22 қазанда аяқталды.

> Know ye not that ye are the temple of God, and that the Spirit of God dwelleth in you? If any man defile the temple of God, him shall God destroy; for the temple of God is holy, which temple ye are. 1 Corinthians 3:16, 17.

> Сендер Құдайдың ғибадатханасы екендеріңді және Құдай Рухы сендердің іштеріңде тұратынын білмейсіңдер ме? Егер біреу Құдайдың ғибадатханасын арамдаса, Құдай оны жояды; өйткені Құдайдың ғибадатханасы киелі, ал сол ғибадатхана — сендерсіңдер. 1 Қорынттықтарға 3:16, 17.

On October 22, 1844, in agreement with the vision of the “appearance”, Habakkuk identified that the Lord was in His holy temple. He had erected the temple that had been destroyed and trampled down for twenty-five hundred and twenty years, in forty-six years.

1844 жылғы 22 қазанда, «көріну» жөніндегі аянға сәйкес, Хабаққұқ Иеміздің Өзінің киелі ғибадатханасында екенін анықтады. Ол екі мың бес жүз жиырма жыл бойы қирап, тапталып келген ғибадатхананы қырық алты жылдың ішінде қайта тұрғызды.

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. And the crowns shall be to Helem, and to Tobijah, and to Jedaiah, and to Hen the son of Zephaniah, for a memorial in the temple of the Lord. And they that are far off shall come and build in the temple of the Lord, and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me unto you. And this shall come to pass, if ye will diligently obey the voice of the Lord your God. Zechariah 6:12–15.

> Оған былай деп айт: Әскерлер Иесі Жаратқан Ие былай дейді: Міне, есімі БҰТАҚ деп аталатын Адам; Ол өз орнынан өсіп шығады да, Жаратқан Иенің ғибадатханасын тұрғызады. Иә, Жаратқан Иенің ғибадатханасын тұрғызатын — Сол; Ол ұлылықты иеленеді, тағына отырып билік жүргізеді; әрі Ол өз тағының үстінде діни қызметкер болады; және екеуінің арасында бейбітшілік кеңесі болады. Ал тәждер Хелемге, Тобияға, Едаяға және Сепания ұлы Хенге Жаратқан Иенің ғибадатханасында ескерткіш болып қалады. Алыстағылар келіп, Жаратқан Иенің ғибадатханасын салуға қатысады, сонда Әскерлер Иесі Жаратқан Иенің мені сендерге жібергенін білетін боласыңдар. Егер Құдайларың Жаратқан Иенің үніне мұқият құлақ асатын болсаңдар, бұл орындалады. Зәкәрия 6:12–15.

In John 2:20, after Christ had cleansed the temple, which according to Sister White was a fulfillment of Malachi chapter three, as was October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple.

Жохан 2:20-да Мәсіх ғибадатхананы тазартқаннан кейін, бұл, Уайт қарындастың айтуынша, Малахи кітабының үшінші тарауының, сондай-ақ 1844 жылғы 22 қазанның орындалуы болғандай, Келісімнің Елшісі кенеттен Өз ғибадатханасына келді.

> Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:19–20.

> Иса оларға былай деп жауап берді: «Осы ғибадатхананы қиратыңдар, Мен оны үш күнде қайта тұрғызамын». Сонда яһудилер: «Бұл ғибадатхананың салынуына қырық алты жыл кетті, ал Сен оны үш күнде қайта тұрғызбақсың ба?» — десті. Бірақ Ол Өз денесінің ғибадатханасы туралы айтқан еді. Жохан 2:19–20.

In fulfillment of Malachi chapter three, Christ suddenly came to His temple when He cleansed the temple at the beginning of His ministry in John chapter two, which typified October 22, 1844. The temple cleansing by Christ in John chapter two, and October 22, 1844, were a fulfillment of Malachi chapter three. In John chapter TWO and verse TWENTY, we are informed that the human temple had been erected in forty-six years, and the divine temple was raised up in three days. The human temple only becomes Habakkuk’s “holy temple” when divinity suddenly comes into it, as it did on October 22, 1844, for divinity combined with humanity does not sin. The visions of the two great rivers of Shinar represent the truth that humanity combined with divinity does not sin.

Малахия кітабының үшінші тарауының орындалуы ретінде, Жохан кітабының екінші тарауында қызметінің басында ғибадатхананы тазартқан кезде, Мәсіх кенеттен Өзінің ғибадатханасына келді; бұл 1844 жылғы 22 қазанды бейнеледі. Жохан кітабының екінші тарауындағы Мәсіхтің ғибадатхананы тазартуы да, 1844 жылғы 22 қазан да Малахия кітабының үшінші тарауының орындалуы болды. Жохан кітабының ЕКІНШІ тарауының ЖИЫРМАСЫНШЫ аятында бізге адамдық ғибадатхананың қырық алты жылда тұрғызылғаны, ал Құдайлық ғибадатхананың үш күнде қайта көтерілгені хабарланады. Адамдық ғибадатхана Құдайлық оған кенеттен келген кезде ғана Хабаққұқтың «қасиетті ғибадатханасына» айналады; 1844 жылғы 22 қазанда да солай болды, өйткені Құдайлық пен адамдықтың бірігуі күнә жасамайды. Шинардың екі ұлы өзені туралы аяндар адамдықтың Құдайлықпен біріккенде күнә жасамайтыны туралы ақиқатты бейнелейді.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel chapter eleven in the next article.

Даниял кітабының он бірінші тарауының қырқыншы аятын келесі мақалада қарастыруымызды жалғастырамыз.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> Өздерің де тірі тастар іспетті рухани үй, киелі діни қызметкерлік болып құрылудасыңдар, Иса Мәсіх арқылы Құдайға ұнамды рухани құрбандықтар ұсыну үшін. 1 Петір 2:5.

Back to Articles