Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Forty-Nine

Даниял кітабы — Жүз Қырық Тоғызыншы саны

The Mystery of God Revealed: Uniting Divinity and Humanity

Құдайдың ашылған құпиясы: Құдайлық пен адамзатты біріктіру

Author

Jeff Pippenger

Published

March 21, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We have been considering the history represented in verse forty of Daniel chapter eleven. We are now addressing the internal line of history within the verse which represents the history of the Protestant horn of the earth beast. We are employing the joining of Ezekiel’s two sticks in chapter thirty-seven as the point of reference to identify the mystery of God, by Christ in joining His divinity with humanity when the third angel arrives. Line upon line, the message of the mystery of God that John identified as finishing during the sounding of the seventh trumpet, was specifically sent to Laodicea by the apostle Paul. Ezekiel, John and Paul’s testimony aligns with the same mystery of God that was represented in the message of Jones and Waggoner in 1888, which was the message to Laodicea.

Біз Даниял кітабының он бірінші тарауының қырқыншы аятында бейнеленген тарихты қарастырып келеміз. Енді біз осы аяттың ішіндегі, жердегі аңның протестант мүйізінің тарихын бейнелейтін ішкі тарихи желіге назар аударып отырмыз. Біз отыз жетінші тараудағы Езекиелдің екі таяқшасының біріктірілуін тірек нүкте ретінде қолданып, үшінші періште келген кезде Мәсіхтің Өзінің құдайлық болмысын адамдықпен біріктіруі арқылы ашылатын Құдай құпиясын анықтап отырмыз. Жол үстіне жол, Жохан жетінші кернейдің үн шығаруы кезінде аяқталады деп таныған Құдай құпиясының хабары елші Пауыл арқылы нақ Лаодикеяға жіберілді. Езекиелдің, Жоханның және Пауылдың куәлігі 1888 жылы Джоунс пен Ваггонердің хабарында бейнеленген сол бір Құдай құпиясымен үйлеседі, ал бұл Лаодикеяға арналған хабар еді.

> For I would that ye knew what great conflict I have for you, and for them at Laodicea, and for as many as have not seen my face in the flesh; That their hearts might be comforted, being knit together in love, and unto all riches of the full assurance of understanding, to the acknowledgment of the mystery of God, and of the Father, and of Christ; In whom are hid all the treasures of wisdom and knowledge. Colossians 2:1–3.

> Өйткені сендер үшін, Лаодикиядағы бауырластар үшін және тәнімде жүзімді көрмегендердің бәрі үшін қандай зор күрес жүргізіп жатқанымды білсеңдер екен деймін; олардың жүректері жұбаныш тауып, сүйіспеншілікте тығыз байланысып, толық түсініктің кәміл сенімділігінің барша байлығына, Құдайдың, әрі Әкенің, әрі Мәсіхтің құпиясын тануға жетсін; Оның бойында даналық пен білімнің барлық қазыналары жасырылған. Қолостықтарға 2:1–3.

The work of atonement, of joining the two sticks of divinity and humanity began when the third angel arrived, but Paul is addressing the final and perfect fulfillment of the joining of the two sticks which is the mystery of God. He therefore identifies the message as the message to Laodicea that first arrived in 1856, and then was repeated in 1888, and then found its perfect fulfillment on September 11, 2001. Paul identifies the temple in a twofold nature, when he presented the mystery of God, which was to be finished in the sounding of the seventh trumpet. He divides that mystery into a head and a body.

Күнәнің өтелуі ісі, құдайлық пен адамдықтың екі таяғын біріктіру ісі, үшінші періште келген кезде басталды, бірақ Пауыл Құдайдың құпиясы болып табылатын сол екі таяқтың бірігуінің соңғы әрі кемел орындалуы туралы айтып отыр. Сондықтан ол бұл хабарды әуелі 1856 жылы келген, кейін 1888 жылы қайталанған, содан соң 2001 жылғы 11 қыркүйекте өзінің кемел орындалуын тапқан Лаодикияға арналған хабар ретінде айқындайды. Пауыл Құдайдың құпиясын, яғни жетінші кернейдің тартылуы кезінде аяқталуға тиіс болған құпияны, баяндаған кезде ғибадатхананы қос қырлы табиғатта айқындайды. Ол сол құпияны бас және тән деп бөледі.

> And he is the head of the body, the church: who is the beginning, the firstborn from the dead; that in all things he might have the preeminence. For it pleased the Father that in him should all fulness dwell; And, having made peace through the blood of his cross, by him to reconcile all things unto himself; by him, I say, whether they be things in earth, or things in heaven. And you, that were sometime alienated and enemies in your mind by wicked works, yet now hath he reconciled In the body of his flesh through death, to present you holy and unblameable and unreproveable in his sight: If ye continue in the faith grounded and settled, and be not moved away from the hope of the gospel, which ye have heard, and which was preached to every creature which is under heaven; whereof I Paul am made a minister; Who now rejoice in my sufferings for you, and fill up that which is behind of the afflictions of Christ in my flesh for his body’s sake, which is the church: Whereof I am made a minister, according to the dispensation of God which is given to me for you, to fulfil the word of God. Colossians 1:18–25.

> Ол — дененің, яғни қауымның Басы; Ол — бастауы, өлілердің арасынан тұңғыш болып тірілгені, осылайша барлық нәрседе үстемдік Оған тиесілі болу үшін. Өйткені Әкеге Оның ішінде бүкіл толықтықтың қоныстанғаны ұнады; әрі Оның айқыштағы қаны арқылы татулық орнатып, жердегі нәрселер болсын, көктегі нәрселер болсын, бәрін Өзі арқылы Өзімен татуластыруды қалады. Ал сендер, бұрын зұлым істерің арқылы ойларыңда бөтен болып, жау болған едіңдер, енді болса Ол сендерді Өзінің тәндік денесінде өлім арқылы татуластырды, сонда сендерді Өз алдында киелі, айыпсыз және мінсіз етіп көрсету үшін: егер естіген Ізгі хабарларыңның үмітінен таймай, сенімде іргесі бекітілген әрі нық тұрып, көктің астындағы бүкіл жаратылысқа уағыздалған сол Ізгі хабардан қозғалмай жалғастырсаңдар; мен, Пауыл, соның қызметшісі болдым; енді сендер үшін тартқан азаптарымда қуанамын, әрі қауым болып табылатын Оның денесі үшін тәнімде Мәсіхтің азаптарының жетпеген үлесін толықтырып жүрмін; соның қызметшісі мен болдым, сендер үшін маған берілген Құдайдың басқаруына сәйкес, Құдай сөзін толық жеткізу үшін. Қолостықтарға 1:18–25.

Christ is the head, which is to have preeminence in all things, and His church is the body. Together the head and the body represent the combination of divinity with humanity, and another important fact is also identified. The relation of the head and the body, is that the head is to have the preeminence over the body. With mankind, who were created in God’s image, the higher powers (the head), are to have rulership over the lower powers (the body.) Together they form one being, or in the terminology of the temple which John was to measure, they represent the holy place (humanity, the body), and the Most Holy Place (divinity, the head). How these two are joined together into “one stick”, or one body is the work of “at-One-ment.” Paul continues:

Мәсіх — бас, Ол барлық нәрседе үстемдікке ие болуы тиіс, ал Оның қауымы — тән. Бас пен тән бірігіп, құдайлық пен адамдықтың қосылысын бейнелейді, әрі тағы бір маңызды шындық та осы арқылы айқындалады. Бас пен тәннің арақатынасы мынадай: бас тәннің үстінен үстемдікке ие болуы тиіс. Құдайдың бейнесінде жаратылған адамда жоғары күштер (бас) төменгі күштердің (тәннің) үстінен билік жүргізуге тиіс. Екеуі бірігіп бір болмысты құрайды, немесе Жохан өлшеуге тиіс болған ғибадатхананың терминологиясымен айтқанда, олар Қасиетті орынды (адамдық, тән) және Ең Қасиетті орынды (құдайлық, бас) бейнелейді. Бұл екеуінің қалайша «бір таяққа», яғни бір тәнге біріктірілетіні — «at-One-ment»-тің ісі. Пауыл сөзін жалғастырады:

> Whereof I am made a minister, according to the dispensation of God which is given to me for you, to fulfil the word of God; Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory: Whom we preach, warning every man, and teaching every man in all wisdom; that we may present every man perfect in Christ Jesus: Whereunto I also labour, striving according to his working, which worketh in me mightily. Colossians 1:25–29.

> Мен сендер үшін маған берілген Құдайдың басқаруына сай, Құдай сөзін толық жариялау үшін қызметші болдым; ол — ғасырлар мен ұрпақтардан бері жасырын болып келген, ал енді Оның әулиелеріне ашылған құпия. Құдай соларға осы құпияның басқа ұлттар арасындағы даңқты байлығының қандай екенін білдіргісі келді; бұл — сендердің іштеріңдегі Мәсіх, даңққа деген үміт. Біз әрбір адамды ескертіп, әрбір адамды бар даналықпен үйретіп, Оны уағыздаймыз, осылайша әрбір адамды Мәсіх Исада кемел етіп ұсынуымыз үшін. Сол үшін мен де еңбек етемін, менің ішімде құдіретпен әрекет ететін Оның әсеріне сай бар күшімді салып тырысамын. Қолостықтарға 1:25–29.

The perfection of the one hundred and forty-four thousand, which presents “every man perfect in Christ” is the “mystery of God,” which is the combination of divinity with humanity, or as Paul states it, is “Christ in” humanity “the hope of glory.” In the days of the sounding of the Seventh Trumpet that mystery is accomplished. When Ezekiel identifies that joining, he employs two sticks, one for the northern kingdom and one for the southern kingdom to identify the symbolic link, which represents the temple by the number “forty-six.” The stick of the symbolic link of “forty-six,” is to be joined with the symbolic link of “two hundred and twenty.”

Мәсіхтегі «әрбір адамды кемелді етіп» көрсететін жүз қырық төрт мыңның кемелдігі — бұл құдайлықтың адамзатпен бірігуі, немесе Пауыл айтқандай, адамзаттың ішінде «даңқтың үміті» болып табылатын «Мәсіх», яғни «Құдайдың құпиясы». Жетінші Кернейдің үні естілетін күндерде сол құпия жүзеге асады. Езекиел сол бірігуді айқындағанда, нышандық байланысты көрсету үшін екі таяқ қолданады: бірі солтүстік патшалық үшін, екіншісі оңтүстік патшалық үшін; бұл байланыс ғибадатхананы «қырық алты» саны арқылы бейнелейді. «Қырық алтының» нышандық байланысының таяғы «екі жүз жиырманың» нышандық байланысымен қосылуға тиіс.

Two hundred and twenty is the symbol of divinity combined with humanity. From the publishing of the King James Bible in 1611, unto the first presentation of Miller’s message in 1831 and thereafter the publishing of the message in 1833 in the Vermont Telegraph, is two hundred and twenty years. Miller’s message was the formalization of the increase of knowledge that was derived from the Bible, when the book of Daniel was unsealed in 1798. At the beginning date of 1611, there was a divine document published and at the ending date of 1831 there was a human publication based upon the divine truth that was unsealed in 1798.

Екі жүз жиырма — құдайилықтың адамзатпен бірігуінің нышаны. 1611 жылы King James Bible жарық көрген уақыттан бастап, 1831 жылы Миллердің хабарын алғаш ұсынғанға дейін және одан кейін 1833 жылы бұл хабардың Vermont Telegraph басылымында жариялануына дейін — екі жүз жиырма жыл. Миллердің хабары 1798 жылы Даниял кітабының мөрі ашылған кезде Киелі кітаптан алынған білімнің артуын ресми түрде тұжырымдау болды. 1611 жылғы бастапқы мерзімде құдайылық құжат жарияланды, ал 1831 жылғы аяқталу мерзімінде 1798 жылы мөрі ашылған құдайылық ақиқатқа негізделген адами жарияланым болды.

Those three dates represent not only two hundred and twenty years, but also the structure of the Hebrew word “Truth”, which is created by combining the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet to create the word “Truth.” A divine publication at the beginning and a human publication at the ending, and 1798 represents an increase of knowledge which would manifest a class of wicked persons who rejected that knowledge, and thus represented the thirteenth letter, which is a symbol of rebellion. That link of two hundred and twenty years was established in the movement of the first angel, and the movement of the third angel provides a second witness.

Бұл үш дата тек екі жүз жиырма жылды ғана білдірмейді, сонымен бірге еврей әліпбиінің бірінші, он үшінші және соңғы әріптерін біріктіру арқылы жасалатын еврейше «Ақиқат» сөзінің құрылымын да білдіреді. Басында — құдайлық жарияланым, ал соңында — адами жарияланым; ал 1798 жыл білімнің артуын бейнелейді, бұл сол білімді қабылдамай тастаған зұлым адамдар тобын айқын көрсетіп, сол арқылы бүліктің нышаны болып табылатын он үшінші әріпті бейнелейді. Осы екі жүз жиырма жылдық байланыс бірінші періштенің қозғалысында белгіленді, ал үшінші періштенің қозғалысы екінші куәлікті береді.

In 1776, the divine document, the Declaration of Independence, was published and two hundred and twenty years later, in 1996, a human document The Time of the End magazine was published. The human document was derived from the increase of knowledge that was produced at the time of the end in 1989, which, as with 1798, produced a rebellion to the divine message represented by the Declaration of Independence. The increase of knowledge in 1996, identified the future for America as it loses the freedom and independence it had declared in 1776 at the soon coming Sunday law. This provides a second witness that the number two hundred and twenty represents the combination of divinity with humanity, and that second witness was set forth with the signature of “Truth,” and was represented by a first witness in the history of the first angel (the first), and the second witness in the history of the third angel (the last).

1776 жылы Тәуелсіздік декларациясы деген Құдайлық құжат жарияланды, ал екі жүз жиырма жылдан кейін, 1996 жылы, «The Time of the End» журналы деген адами құжат жарияланды. Адами құжат 1989 жылы ақырзаман уақытында пайда болған білімнің артуынан туындады; ол, 1798 жылғыдай, Тәуелсіздік декларациясымен бейнеленген Құдайлық хабарға қарсы бүлік тудырды. 1996 жылғы білімнің артуы Американың болашағын — жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде оның 1776 жылы жариялаған бостандығы мен тәуелсіздігін жоғалтатынын — айқындап берді. Бұл екі жүз жиырма санының Құдайлық пен адамилықтың қосылысын білдіретініне екінші куәлік береді, әрі сол екінші куәлік «Truth» деген қолтаңбамен ұсынылды; ол бірінші періштенің тарихындағы бірінші куәлікпен (бірінші), және үшінші періштенің тарихындағы екінші куәлікпен (соңғы) бейнеленді.

1776 also marked the beginning of a period that preceded the actual beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy. In that preparation period the signature of truth was once again identified by 1776, marking the beginning of the United States, and 1798 marking the beginning of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. In the middle of that beginning and ending history, 1789 marked the center letter as thirteen colonies ratified the Constitution. Each of the three dates represent the “speaking” of the United States; with the Declaration of Independence in 1776, the Constitution in 1789, and the Alien and Sedition Acts in 1798. That history represents twenty-two years, which is a tithe or a tenth of two hundred and twenty, so it also represents a symbol of the combination of Divinity with humanity.

1776 жыл сондай-ақ Киелі кітаптағы пайғамбарлықтың алтыншы патшалығы ретіндегі жер аңының нақты басталуына дейінгі кезеңнің басталуын да белгіледі. Сол дайындық кезеңінде ақиқаттың айырым белгісі тағы да 1776 жылмен айқындалды: бұл Америка Құрама Штаттарының басталуын белгіледі, ал 1798 жыл Америка Құрама Штаттарының Киелі кітап пайғамбарлығындағы алтыншы патшалық ретіндегі басталуын белгіледі. Сол басталу мен аяқталу тарихының дәл ортасында, 1789 жыл он үш отар Конституцияны ратификациялаған кезде орталық әріпті белгіледі. Осы үш күннің әрқайсысы Америка Құрама Штаттарының «сөйлеуін» білдіреді: 1776 жылғы Тәуелсіздік декларациясы, 1789 жылғы Конституция және 1798 жылғы Шетелдіктер мен бүлікке арандату туралы актілер арқылы. Бұл тарих жиырма екі жылды қамтиды, бұл екі жүз жиырманың оннан бірі, яғни ондығы, сондықтан ол сондай-ақ Құдайлық пен адамзаттың бірігуінің нышанын да білдіреді.

Its representation is of the history of the earth beast who is portrayed as beginning as a lamb (divinity), and ending as a dragon (humanity). 1776 begins with the Declaration of Independence marking divinity and the Alien and Sedition Acts represent humanity, and in those twenty-two years that preceded the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, the transition from the lamb to the dragon is typified.

Оның бейнеленуі жер аңының тарихын көрсетеді: ол бастапқыда қозы ретінде (құдайлық), ал ақырында айдаһар ретінде (адамдық) суреттеледі. 1776 жыл Тәуелсіздік декларациясымен басталып, ол құдайлықты білдіреді, ал Alien and Sedition Acts адамдықты білдіреді; сөйтіп, жер аңының Киелі кітаптағы пайғамбарлықтың алтыншы патшалығы ретіндегі билігінің басталуына дейінгі сол жиырма екі жылда қозыдан айдаһарға өту үлгіленген.

The beginning of the twenty-five hundred and twenty years of judgment against the southern kingdom of Judah, is connected with the beginning of the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen. The trampling down of the sanctuary and host in Judah began in 677 BC, and the twenty-three hundred year prophecy began two hundred and twenty years later in 457 BC. The stick of the southern kingdom of Judah is linked with the symbol of forty-six to the northern kingdom, and also linked to the twenty-three hundred years by the link of two-hundred and twenty.

Яһуданың оңтүстік патшалығына қарсы шығарылған екі мың бес жүз жиырма жылдық үкімнің басталуы Даниял кітабының сегізінші тарауы, он төртінші аятындағы екі мың үш жүз жылдық кезеңнің басталуымен байланысты. Яһудадағы ғибадатхана мен жасақтың тапталуы б.з.д. 677 жылы басталды, ал екі мың үш жүз жылдық пайғамбарлық одан екі жүз жиырма жыл кейін, б.з.д. 457 жылы басталды. Яһуданың оңтүстік патшалығының таяғы қырық алты нышаны арқылы солтүстік патшалықпен байланыстырылған, сондай-ақ екі жүз жиырма деген байланыс арқылы екі мың үш жүз жылмен де байланыстырылған.

Paul claimed to be the minister of the dispensation of God, and then defined the dispensation he was a minister of as the mystery of God, which is Christ in you the hope of glory. He further addresses this truth when writing to Timothy.

Пауыл өзін Құдайдың үлестіру ісінің қызметшісі деп атады, содан кейін өзі қызметшісі болып табылатын сол үлестіру ісін Құдайдың құпиясы ретінде анықтады; ол — сендердің іштеріңдегі Мәсіх, даңқтың үміті. Ол бұл ақиқатты Тімотеге жазғанда да одан әрі сөз етеді.

> And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifest in the flesh, justified in the Spirit, seen of angels, preached unto the Gentiles, believed on in the world, received up into glory. 1 Timothy 3:16.

> Және ешбір даусыз, құдайшылдықтың құпиясы ұлы: Құдай тәнде аян болды, Рухта ақталды, періштелерге көрінді, басқа ұлттарға уағыздалды, дүниеде Оған сенілді, салтанатпен көкке көтерілді. 1 Тімотеге 3:16.

Paul here says that the mystery of godliness is God manifest in the flesh. God is the Head, and the flesh is the body. The mystery of godliness is Christ in the believer, it is the joining of divinity with humanity. Paul also uses the metaphor of marriage as did Hosea.

Пауыл бұл жерде құдайшылдықтың құпиясы — тәнде көрінген Құдай екенін айтады. Құдай — Бас, ал тән — дене. Құдайшылдықтың құпиясы — сенушінің ішіндегі Мәсіх; бұл — құдайлықтың адамзатпен бірігуі. Пауыл да Һошея сияқты неке метафорасын қолданады.

> For we are members of his body, of his flesh, and of his bones. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church. Ephesians 5:30–32.

> Өйткені біз Оның тәнінің, Оның етінің және Оның сүйектерінің мүшелеріміз. Сол себепті ер адам әкесі мен шешесін тастап, әйеліне қосылады, екеуі бір тән болады. Бұл — ұлы құпия; бірақ мен Мәсіх пен қауым туралы айтып тұрмын. Ефестіктерге 5:30–32.

In chapter thirty-seven, when Ezekiel identifies the covenant of the last days, which is the renewed covenant with those identified as the one hundred and forty-four thousand, he provides an illustration of the joining of two sticks. Those two sticks, line upon line, include Hosea and Paul’s marriage metaphor. When they were joined together, they were to be no more two nations, but one nation, forever.

Отыз жетінші тарауда Езекиел соңғы күндердің келісімін, яғни жүз қырық төрт мың деп айқындалғандармен жаңартылған келісімді, анықтаған кезде, ол екі таяқтың біріктірілуінің көрнекі бейнесін береді. Сол екі таяқ, жолма-жол, Һошея мен Пауылдың неке туралы метафорасын қамтиды. Олар біріктірілген кезде, бұдан былай екі халық емес, мәңгілікке бір халық болуға тиіс еді.

> And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. Ezekiel 37:22, 23.

> Мен оларды Исраил тауларындағы жерде бір халық етемін; олардың бәріне бір патша патша болады; енді олар екі халық болмайды, әрі бұдан былай мүлде екі патшалыққа бөлінбейді. Олар енді өздерінің пұттарымен де, жиіркенішті істерімен де, қандай да бір заңсыздықтарымен де өздерін арамдамайды; бірақ Мен оларды өздері күнә жасаған барлық қоныстарынан құтқарып, тазартып аламын; сонда олар Менің халқым болады, ал Мен олардың Құдайы боламын. Езекиел 37:22, 23.

The joining together of Ezekiel identifies when they are no more divided, nor do they sin any longer, when they are cleansed, and when God is their only God, and they have only one king. On October 22, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple to “cleanse” His people. He came to receive a kingdom, whose people according to Peter were then to be a kingdom of priests and kings. On that date the bridegroom also came to the marriage, which is the mystery Paul and Hosea identify, which represents the combination of divinity with humanity. John identifies that the mystery, which Paul identifies as “Christ in you, the hope of glory,” would be finished in the days of the sounding of the seventh angel.

Езекиелдегі бірігу олардың енді бөлінбейтін уақытын, енді күнә жасамайтындарын, тазартыласынын, Құдайдың олардың жалғыз Құдайы болатынын және олардың жалғыз бір патшасы болатынын көрсетеді. 22 қазанда Келісімнің Хабаршысы кенеттен ғибадатханаға Өз халқын «тазарту» үшін келді. Ол Петрдің айтуынша, халқы сол кезде діни қызметкерлер мен патшалардың патшалығы болуға тиіс бір патшалықты қабылдап алу үшін келді. Сол күні күйеу жігіт те некеге келді; бұл — Пауыл мен Ошия айқындаған құпия, ол Құдайлық пен адамдықтың бірігуін бейнелейді. Жохан Пауыл «сендердің іштеріңдегі Мәсіх, ұлылық үміті» деп атаған сол құпия жетінші періштенің керней тартатын күндерінде аяқталатынын көрсетеді.

> But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

> Ал жетінші періштенің үні естілетін күндерде, ол керней тарта бастағанда, Құдайдың құпиясы Өзінің құлдары — пайғамбарларға жариялағанындай, аяқталуға тиіс. Аян 10:7.

The seventh angel is the third woe, which arrived on September 11, 2001. The seventh angel began to sound when the third angel arrived in the history of 1844, and onward, but the rebellion of 1863 prevented the work from being finished. The third angel arrived and the seventh trumpet began to sound again on September 11, 2001, and this time the “mystery of God” is to be “finished.” That “mystery” is the combination of divinity with humanity, which produces the one hundred and forty-four thousand, who then become God’s ensign and army. For this reason, chapter thirty-seven of Ezekiel, begins with Ezekiel being taken to a valley of dead dry bones. Those bones represent Laodicean Adventism on September 11, 2001, and for this reason Paul addresses his gospel of the mystery of God to the Laodiceans.

Жетінші періште — 2001 жылғы 11 қыркүйекте келген үшінші қасірет. Жетінші періште 1844 жылғы тарихта үшінші періште келген кезде және содан бері керней тарта бастады, бірақ 1863 жылғы бүлік істің аяқталуына кедергі болды. Үшінші періште келіп, жетінші керней 2001 жылғы 11 қыркүйекте қайтадан тартыла бастады, әрі бұл жолы “Құдайдың құпиясы” “аяқталуға” тиіс. Сол “құпия” — тәңірліктің адамзатпен бірігуі, ал мұның нәтижесінде жүз қырық төрт мың пайда болады; олар содан кейін Құдайдың туы мен әскері болады. Осы себепті Езекиелдің отыз жетінші тарауы Езекиелдің өлі, кеуіп қалған сүйектер жатқан аңғарға апарылуынан басталады. Ол сүйектер 2001 жылғы 11 қыркүйектегі Лаодикеялық адвентизмді бейнелейді, әрі осы себепті Пауыл Құдай құпиясы туралы Ізгі хабарын лаодикеялықтарға арнайды.

> For I would that ye knew what great conflict I have for you, and for them at Laodicea, and for as many as have not seen my face in the flesh; That their hearts might be comforted, being knit together in love, and unto all riches of the full assurance of understanding, to the acknowledgment of the mystery of God, and of the Father, and of Christ; In whom are hid all the treasures of wisdom and knowledge. Colossians 2:1–3.

> Өйткені менің сендер үшін, Лаодикеядағы бауырластар үшін және тәнімде жүзімді көрмегендердің барлығы үшін қандай зор күрес жүргізіп жүргенімді білулеріңді қалаймын; олардың жүректері жұбаныш тауып, сүйіспеншілікте бірігіп, түсініктің толық сенімділігінің барша байлығына жетіп, Құдайдың, әрі Әкенің, әрі Мәсіхтің құпиясын танулары үшін; Оның ішінде даналық пен білімнің барлық қазыналары жасырылған. Қолостықтарға 2:1–3.

This is also the description Sister White associates with the dead dry bones of Ezekiel.

Бұл — Уайт әпке Езекиелдегі өлі, қураған сүйектермен байланыстыратын сипаттама да.

> “But not only does this simile of the dry bones apply to the world, but also to those who have been blessed with great light; for they also are like the skeletons of the valley. They have the form of men, the framework of the body; but they have not spiritual life. But the parable does not leave the dry bones merely knit together into the forms of men; for it is not enough that there is symmetry of limb and feature. The breath of life must vivify the bodies, that they may stand upright, and spring into activity. These bones represent the house of Israel, the church of God, and the hope of the church is the vivifying influence of the Holy Spirit. The Lord must breathe upon the dry bones, that they may live.

> «Бірақ бұл қураған сүйектер туралы теңеу дүниеге ғана емес, ұлы нұрға ие болғандарға да қатысты; өйткені олар да аңғардағы қаңқаларға ұқсайды. Оларда адам бейнесі, дененің қаңқалық құрылысы бар; бірақ оларда рухани өмір жоқ. Алайда бұл астарлы әңгіме қураған сүйектерді тек адам пішініне біріктірілген күйінде қалдырмайды; өйткені аяқ-қол мен келбет үйлесімділігінің болуының өзі жеткіліксіз. Өмір тынысы денелерді жандандыруы тиіс, сонда олар тік тұрып, әрекетке кіріседі. Бұл сүйектер Исраил үйін, Құдайдың шіркеуін білдіреді, ал шіркеудің үміті — Киелі Рухтың жан бітіретін ықпалы. Қураған сүйектер тірі болуы үшін, Жаратқан Ие оларға Өз тынысын үрлеуі тиіс.»

> “The Spirit of God, with its vivifying power, must be in every human agent, that every spiritual muscle and sinew may be in exercise. Without the Holy Spirit, without the breath of God, there is torpidity of conscience, loss of spiritual life. Many who are without spiritual life have their names on the church records, but they are not written in the Lamb’s book of life. They may be joined to the church, but they are not united to the Lord. They may be diligent in the performance of a certain set of duties, and may be regarded as living men; but many are among those who have ‘a name that thou livest, and art dead.’

> «Құдай Рухы, Өзінің тірілтуші күшімен, әрбір адамдық қызметкерде болуы тиіс, сонда рухани әрбір бұлшық ет пен сіңір әрекет үстінде болмақ. Киелі Рухсыз, Құдайдың тынысынсыз, ар-ожданның мүлгулігі, рухани өмірден айырылу бар. Рухани өмірден айырылған көптеген адамдардың есімдері шіркеу тізімдерінде тұр, бірақ олар Тоқтының өмір кітабына жазылмаған. Олар шіркеуге қосылған болуы мүмкін, бірақ Жаратқан Иемен біріккен емес. Олар белгілі бір міндеттер жиынтығын орындауда ынталы болуы мүмкін және тірі адамдар деп есептелуі мүмкін; алайда көпшілігі: “тірісің деген атың бар, бірақ өлісің”,— делінгендердің қатарында.»

> “Unless there is genuine conversion of the soul to God; unless the vital breath of God quickens the soul to spiritual life; unless the professors of truth are actuated by heaven-born principle, they are not born of the incorruptible seed which liveth and abideth forever. Unless they trust in the righteousness of Christ as their only security; unless they copy His character, labor in His spirit, they are naked, they have not on the robe of His righteousness. The dead are often made to pass for the living; for those who are working out what they term salvation after their own ideas, have not God working in them to will and to do of His good pleasure.

> «Жанның Құдайға шынайы бет бұруы болмаса; Құдайдың тіршілік беруші лебі жанды рухани өмірге жандандырмаса; ақиқатты ұстанамыз деушілер көктен туған принциппен қозғалтылмаса, онда олар мәңгі өмір сүріп, мәңгі тұрақтайтын шірімейтін тұқымнан туылмаған. Егер олар Мәсіхтің әділдігіне өздерінің жалғыз қорғаны ретінде сенбесе; егер Оның мінезін үлгі етпесе, Оның рухымен еңбек етпесе, олар жалаңаш, олардың үстінде Оның әділдігінің шапаны жоқ. Өлілерді жиі тірілердің қатарында өткізеді; өйткені өз түсініктеріне сай құтқарылуды жүзеге асырып жатырмыз деп есептейтіндерде, Құдай Өзінің игі еркіне сай қалап та, істетіп те әрекет етіп тұрған жоқ.»

> “This class is well represented by the valley of dry bones Ezekiel saw in vision.” Review and Herald, January 17, 1893.

> «Бұл топ Езекиел аянда көрген құрғақ сүйектер аңғарымен айқын бейнеленген». Review and Herald, January 17, 1893.

The Laodicean message was first presented to Adventism in 1856, the very year the Lord opened up the advancing light of the “seven times” of Leviticus chapter twenty-six. The message of 1856, consisting of an internal message calling for repentance, and an external message of prophecy, was rejected in 1863. The Laodicean message of the mystery of “Christ in you, the hope of glory”, was repeated in 1888 by Elders Jones and Waggoner, and that message was also identified as the message to Laodicea by Sister White.

Лаодикияға арналған хабар Адвентизмге алғаш рет 1856 жылы, дәл сол жылы Жаратқан Ие Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыттың» ілгерілеп ашылатын нұрын ашқан кезде, ұсынылды. 1856 жылғы хабар — тәубеге шақыратын ішкі хабардан және пайғамбарлықтың сыртқы хабарынан тұратын сол хабар — 1863 жылы қабылданбады. «Сендердің іштеріңдегі Мәсіх — даңқтың үміті» деген құпия жөніндегі Лаодикия хабары 1888 жылы ақсақалдар Джонс пен Ваггонер арқылы қайтадан айтылды, әрі сол хабарды Уайт ханым да Лаодикияға арналған хабар деп таныды.

Line upon line, Ezekiel chapter thirty-seven begins with Ezekiel being spiritually conveyed to September 11, 2001, where he is given a view of Laodicean Adventism, who are dead in sins and trespasses. He is told to give two distinct prophetic messages. The first produces a joining together, but the bodies are still dead. The second prophecy calls for the message of the “four winds” to breathe life into the bones. The message of the four winds is the sealing message of the one hundred and forty-four thousand which identifies four angels holding the four winds. Sister White identifies those four winds as an “angry horse”, seeking to break loose, for it is being restrained. The angry horse of Islam is seeking to break loose and bring death and destruction in its path, as it did on September 11, 2001, and it will be released again at the soon coming Sunday law.

Жолма-жол, Езекиел кітабының отыз жетінші тарауы Езекиелдің рухани түрде 2001 жылғы 11 қыркүйекке жеткізілуінен басталады; сонда оған күнәлар мен қылмыстар ішінде өлі жатқан Лаодикеялық адвентизмнің көрінісі беріледі. Оған бір-бірінен айқын ажыратылатын екі пайғамбарлық хабарды жеткізу бұйырылады. Біріншісі бірігуді туғызады, бірақ денелер әлі де өлі күйінде қалады. Екінші пайғамбарлық «төрт желдің» хабарын сүйектерге өмір дарытуға шақырады. Төрт жел туралы хабар — төрт желді ұстап тұрған төрт періштені айқындайтын жүз қырық төрт мыңның мөрлену хабары. Уайт ханым сол төрт желді тежеліп тұрғандықтан босап шығуға ұмтылатын «ашулы ат» деп айқындайды. Исламның ашулы аты 2001 жылғы 11 қыркүйекте істегеніндей, босап шығып, өз жолында өлім мен күйреу әкелуге ұмтылып отыр, әрі ол жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде қайтадан босатылады.

That message brings the dead bodies into a unified army that is standing upon its feet. That unified army is brought to its feet in response to the message of the seventh angel, for in the days of the sounding of the seventh angel, the mystery of the one hundred and forty-four thousand’s marriage with Christ will be accomplished.

Сол хабар өлі денелерді аяқтарына тік тұрған біртұтас әскерге біріктіреді. Сол біртұтас әскер жетінші періштенің хабарына жауап ретінде аяқтарына тұрғызылады, өйткені жетінші періштенің керней тартатын күндерінде жүз қырық төрт мыңның Мәсіхпен некелесу құпиясы орындалады.

Then Ezekiel is shown the joining of two sticks that become one nation. Those two sticks are the northern kingdom of Israel, and the southern kingdom of Judah, which are joined together as one nation at the conclusion of their mutual scattering periods of twenty-five hundred and twenty years. Their mutual conclusion produces a spiritual temple, represented by the forty-six years at the beginning and at the ending of the mutual scattering times.

Содан кейін Езекиелге бір халыққа айналатын екі таяқтың біріктірілуі көрсетіледі. Бұл екі таяқ — Исраилдің солтүстік патшалығы мен Яһуданың оңтүстік патшалығы; олардың екеуі де өзара шашырау кезеңдерінің екі мың бес жүз жиырма жылының соңында бір халық болып біріктіріледі. Олардың өзара аяқталуы өзара шашырау уақыттарының басында да, соңында да болған қырық алты жылмен бейнеленген рухани ғибадатхананы тудырады.

We will continue this study in the next article.

Біз бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “‘And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper. 2 Chronicles 20:20.’

> “‘Олар таңертең ерте тұрып, Текоа шөліне қарай шықты; олар жолға шыққанда, Жошапат орнынан тұрып: Мені тыңдаңдар, уа, Яһуда және Иерусалим тұрғындары! Құдайларың Жаратқан Иеге сеніңдер, сонда берік боласыңдар; Оның пайғамбарларына сеніңдер, сонда өркендейсіңдер, — деді. 2 Шежірелер 20:20.’”

> ““Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.’

> «Құдайларың Жаратқан Иеге сеніңдер, сонда орнығасыңдар; Оның пайғамбарларына сеніңдер, сонда өркендейсіңдер».

> “Isaiah 8:20. ‘To the law and to the testimony; if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’

> «Ишая 8:20. “Заң мен куәлікке жүгініңдер; егер олар осы сөзге сай сөйлемесе, онда оларда жарық жоқ.”»

> “Two texts are here set before God’s people: two conditions for success. The law spoken by Jehovah himself, and the spirit of prophecy, are the two sources of wisdom to guide His people in every experience. Deuteronomy 4:6. ‘This is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, who shall say, Surely this great nation is a wise and understanding people.’

> «Мұнда Құдай халқына екі мәтін ұсынылып отыр: табысқа жетудің екі шарты. Ехобаның Өзі айтқан заң және пайғамбарлық рухы — Оның халқын әрбір жағдайда жетелеуге арналған даналықтың екі қайнар көзі. Заңды қайталау 4:6. “Бұл — халықтардың алдында сендердің даналықтарың мен парасаттылықтарың; олар: «Расында, бұл ұлы халық — дана да парасатты халық»,— дейтін болады.”»

> “The law of God and the Spirit of Prophecy go hand in hand to guide and counsel the church, and whenever the church has recognized this by obeying His law, the spirit of prophecy has been sent to guide her in the way of truth.

> «Құдай заңы мен Пайғамбарлық Рухы шіркеуге басшылық етіп, оған кеңес беру үшін қатар жүреді, әрі шіркеу мұны Оның заңына мойынсұну арқылы таныған сайын, оны ақиқат жолымен жүргізу үшін пайғамбарлық рухы жіберіліп отырған.

> “Revelation 12:17. ‘And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’ This prophecy points out clearly that the remnant church will acknowledge God in His law and will have the prophetic gift. Obedience to the law of God, and the spirit of prophecy has always distinguished the true people of God, and the test is usually given on present manifestations.

> Аян 12:17. «Сонда айдаһар әйелге қаһарланып, Құдайдың өсиеттерін сақтайтын және Иса Мәсіхтің куәлігіне ие оның ұрпағының қалған бөлігімен соғысуға кетті». Бұл пайғамбарлық қалдық қауымның Құдайды Оның заңында мойындайтынын және пайғамбарлық дарынға ие болатынын анық көрсетеді. Құдай заңына мойынсұну және пайғамбарлық рухы әрдайым Құдайдың шынайы халқын айқындап келген, ал сынақ, әдетте, қазіргі көріністерге байланысты беріледі.

> “In Jeremiah’s day the people had no question about the message of Moses, Elijah, or Elisha, but they did question and put aside the message sent of God to Jeremiah until its force and power was wasted and there was no remedy but for God to carry them away into captivity.

> Еремияның күндерінде халық Мұса, Ілияс не Еліше жөніндегі хабарға күмән келтірген жоқ, бірақ Құдайдың Еремия арқылы жіберген хабарына күмәнданып, оны ысырып тастады; ақырында оның күші мен қуаты зая кетіп, Құдайдың оларды тұтқындыққа алып кетуінен басқа ешбір шара қалмады.

> “Likewise in the days of Christ the people had learned that Jeremiah’s message was true, and they persuaded themselves to believe that if they had lived in the days of their fathers they would have accepted his message, but at the same time they were rejecting Christ’s message, of whom all the prophets had written.

> Сол сияқты, Мәсіхтің күндерінде де халық Еремияның хабарының ақиқат екенін түсінген еді; әрі олар өз-өздерін, егер әкелерінің күндерінде өмір сүрген болса, оның хабарын қабылдар едік деп сендірді; бірақ дәл сол уақытта олар бүкіл пайғамбарлар жазып кеткен Мәсіхтің хабарын теріске шығарып жатқан еді.

> “As the third angel’s message arose in the world, which is to reveal the law of God to the church in its fullness and power, the prophetic gift was also immediately restored. This gift has acted a very prominent part in the development and carrying forward of this message.

> «Үшінші періштенің дүниеде пайда болған хабары, Құдайдың заңын шіркеуге оның толықтығы мен құдіретінде ашып көрсетуге арналғандай, пайғамбарлық дарын да бірден қайта қалпына келтірілді. Бұл дарын осы хабардың дамуы мен ілгері апарылуында өте көрнекті рөл атқарды.

> “As differences of opinion have arisen in reference to interpretations of Scriptures and methods of labor, calculated to unsettle the faith of believers in the message and lead to disunion in the work, the spirit of prophecy has always thrown light on the situation. It has always brought union of thought and harmony of action to the body of believers. In every crisis that has arisen in the development of the message and the growth of the work, those who have stood firmly by the law of God and the light of the Spirit of prophecy have triumphed and the work has prospered in their hands.” Loma Linda Messages, 34.

> «Жазбаларды түсіндіруге және еңбектену әдістеріне қатысты пікір қайшылықтары туындап, хабарға сенушілердің сенімін шайқалтуға және істе алауыздыққа әкелуге бейім болған кезде, пайғамбарлық рухы әрдайым жағдайға нұр түсіріп келді. Ол сенушілер қауымына әрдайым ой бірлігін және іс-әрекет үйлесімін алып келді. Хабардың дамуы мен істің өсуі барысында туындаған әрбір дағдарыста Құдай заңына және пайғамбарлық Рухының нұрына берік тұрғандар жеңіске жетті, әрі іс олардың қолында өркендеді». Loma Linda Messages, 34.

Back to Articles