Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Two

Даниял кітабы — Сексен екінші бөлім

Unveiling the Prophetic Puzzle: Understanding the History of Daniel 11 and the Significance of the Daily in Adventism

Пайғамбарлық жұмбақты ашу: Даниял 11-тараудың тарихын және Адвентизмдегі күнделіктінің маңызын түсіну

Author

Jeff Pippenger

Published

February 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

After we review the history from 1863 until the time of the end in 1989, in the context of the four abominations of Ezekiel chapter eight, representing the four generations of Adventism, we will turn our attention to the increase of knowledge that was unsealed in 1989. That increase of knowledge was concerning the last six verses of Daniel chapter eleven. In 1989, our little Sabbath study group discovered the reform lines of Bible prophecy, which Future for America often refers to, and which establish the sequence of events in every reform line, which in turn allows a student of prophecy to exercise the application of the latter rain methodology of “line upon line.”

1863 жылдан 1989 жылғы ақырзаман уақытына дейінгі тарихты, Адвентизмнің төрт ұрпағын бейнелейтін Езекиел кітабының сегізінші тарауындағы төрт жиіркеніштің аясында қарастырып шыққаннан кейін, біз назарымызды 1989 жылы ашылған білімнің артуына аударамыз. Сол білімнің артуы Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аятына қатысты болды. 1989 жылы біздің сенбілік зерттеу жөніндегі шағын тобымыз Киелі кітап пайғамбарлығының реформалық желілерін ашты; Future for America оларға жиі сілтеме жасайды, әрі сол желілер әрбір реформалық желідегі оқиғалар ретін белгілейді, ал бұл өз кезегінде пайғамбарлықты зерттеушіге «жол үстіне жол» дейтін кейінгі жаңбыр әдіснамасының қолданылуын жүзеге асыруға мүмкіндік береді.

Within a few years (1992), I had written a paper covering the last six verses of Daniel eleven. The paper was written for my own satisfaction, for I had no ability or intention of publicly circulating the study. By 1994, the paper had made its way to an Adventist self-supporting ministry, and by 1995, a series of eleven articles covering the last six verses of Daniel eleven, was published in a monthly magazine produced by that ministry. There are only a few specific references to Daniel eleven in the writings of the Spirit of Prophecy, and the most important of them all became a central argument to the validity of the application I set forth concerning those verses.

Бірнеше жылдың ішінде (1992) мен Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аятына арналған мақала жазып шықтым. Бұл мақала өз қанағатым үшін жазылды, өйткені менде бұл зерттеуді көпшілікке таратуға не мүмкіндік, не ниет болған жоқ. 1994 жылға қарай бұл мақала адвентистік өзін-өзі қамтамасыз ететін қызметтердің біріне жетті, ал 1995 жылы сол қызмет шығаратын ай сайынғы журналда Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аятына арналған он бір мақаладан тұратын топтама жарық көрді. Пайғамбарлық Рухтың жазбаларында Даниял кітабының он бірінші тарауына қатысты нақты сілтемелер аз ғана, ал солардың ішіндегі ең маңыздысы мен осы аяттарға қатысты ұсынған қолданудың дұрыстығын негіздейтін басты дәлелге айналды.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, [Daniel 11:30–36 quoted.]

> «Бізде жоғалтатын уақыт жоқ. Алдымызда ауыр да аласапыран кезеңдер тұр. Дүниені соғыс рухы дүр сілкіндіріп отыр. Жақында пайғамбарлықтарда айтылған қайғы-қасірет көріністері жүзеге асады. Даниялдың он бірінші тарауындағы пайғамбарлық өзінің толық орындалуына таяп қалды. Осы пайғамбарлықтың орындалуы ретінде болған тарихтың көп бөлігі қайталанатын болады. Отызыншы аятта “қайғыға түсетін” бір күш туралы айтылған, [Daniel 11:30–36 quoted.]

> “Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> «Осы сөздерде сипатталғанға ұқсас көріністер жүзеге асады». Manuscript Releases, number 13, 394.

Sister White is clear that 1798, is the “time of the end.”

Уайт ханым 1798 жылдың «ақырзаман уақыты» екендігін анық айтады.

> “But at the time of the end, says the prophet, “Many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:4. . . . Since 1798 the book of Daniel has been unsealed, knowledge of the prophecies has increased, and many have proclaimed the solemn message of the judgment near.” The Great Controversy, 356.

> «Бірақ ақыр заманда, — дейді пайғамбар, — “көпшілік олай-бұлай жүгіріп, білім артады”» (Даниял 12:4).... 1798 жылдан бері Даниял кітабының мөрі ашылды, пайғамбарлықтар туралы білім артты, және көпшілік таяу қалған сот туралы салтанатты хабарды жариялады». Ұлы тартыс, 356.

Verse forty of Daniel eleven begins with, “And at the time of the end.”

Даниялдың он бірінші тарауының қырқыншы аяты: «Ал ақырзаман уақытында», — деп басталады.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> Ақыр заман кезінде оңтүстіктің патшасы оған қарсы түрткі салады; ал солтүстіктің патшасы арбалармен, салт аттылармен және көптеген кемелермен оған құйын сияқты лап қояды; ол елдерге басып кіріп, оларды тасқын судай жайлап өтіп кетеді. Даниял 11:40.

It is evident, even without the direct endorsement of the Spirit of prophecy, that verse forty marks the beginning of a sequence of events that began in 1798. Those events lead to the close of human probation, for the first verse of chapter twelve of Daniel, says, “And at that time shall Michael stand up,” and Sister White is clear that when Michael stands up human probation closes.

Пайғамбарлық Рухының тікелей мақұлдауынсыз-ақ, қырқыншы аят 1798 жылы басталған оқиғалар тізбегінің басталуын белгілейтіні айқын. Бұл оқиғалар адамзатқа берілген сынақ мерзімінің жабылуына алып келеді, өйткені Даниял кітабының он екінші тарауының бірінші аятында: «Сол уақытта Михаил тұрады»,— делінген; ал Уайт ханым Михаил тұрған кезде адамзатқа берілген сынақ мерзімі жабылатынын анық көрсетеді.

> “‘At that time shall Michael stand up, the great Prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ Daniel 12:1.

> «Сол уақытта сенің халқыңның балалары үшін араша түсетін ұлы әмірші Михаил көтеріледі; және сол уақытта халық пайда болғаннан бері ешқашан болмаған сондай ауыр қайғы-қасірет уақыты болады; бірақ сол уақытта кітабында жазылғандардың әрқайсысы — сенің халқың — құтқарылады». Даниял 12:1.

> “When the third angel’s message closes, mercy no longer pleads for the guilty inhabitants of the earth. The people of God have accomplished their work. They have received ‘the latter rain,’ ‘the refreshing from the presence of the Lord,’ and they are prepared for the trying hour before them. Angels are hastening to and fro in heaven. An angel returning from the earth announces that his work is done; the final test has been brought upon the world, and all who have proved themselves loyal to the divine precepts have received ‘the seal of the living God.’ Then Jesus ceases His intercession in the sanctuary above. He lifts His hands and with a loud voice says, ‘It is done;’ and all the angelic host lay off their crowns as He makes the solemn announcement: ‘He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.’ Revelation 22:11. Every case has been decided for life or death.” The Great Controversy, 613.

> «Үшінші періштенің хабары аяқталған кезде, жердің айыпты тұрғындары үшін рақым енді жалынбайды. Құдай халқы өз жұмысының соңына жетті. Олар “кейінгі жаңбырды”, “Иеміздің алдынан келетін сергітуді” қабылдады, әрі өздерінің алдындағы сын сағатына әзірленді. Періштелер көкте ары-бері асығыс жүр. Жерден оралған бір періште өз жұмысының біткенін хабарлайды; ақырғы сынақ дүниеге келтірілді, ал Құдайдың өсиеттеріне адалдығын дәлелдегендердің бәрі “тірі Құдайдың мөрін” алды. Сонда Иса жоғарыдағы киелі орында Өзінің шапағат етуін тоқтатады. Ол қолдарын көтеріп, зор дауыспен: “Бітті”,— дейді; әрі Ол осы салтанатты мәлімдемені жасағанда, бүкіл періштелер жасағы тәждерін шешеді: “Әділетсіз әділетсіздігін тағы істей берсін; арам арамдығын тағы жалғастыра берсін; әділ әділдігін тағы істей берсін; қасиетті қасиеттілігін тағы сақтай берсін”. Аян 22:11. Әрбір істің тағдыры өмір не өлім үшін шешіліп қойды». Ұлы күрес, 613.

Verse forty of Daniel eleven, begins in 1798, and in verse forty-five, when the king of the north (the papacy), comes to his end with none to help, human probation closes, for the next verse states, “And at that time,” thus identifying the “time” represented in the previous verse, which is verse forty-five of Daniel eleven. The king of the north (the papacy), comes to its end at the close of human probation.

Даниялдың он бірінші тарауының қырқыншы аяты 1798 жылы басталады, ал қырық бесінші аятта солтүстіктің патшасы (папалық) оған көмек беретін ешкімсіз өз ақырына жеткен кезде, адамзатқа берілген сынақ мерзімі аяқталады, өйткені келесі аятта: «Сол уақытта»,— деп айтылған; осылайша алдыңғы аятта бейнеленген «уақыт», яғни Даниялдың он бірінші тарауының қырық бесінші аяты, айқындалады. Солтүстіктің патшасы (папалық) адамзаттың сынақ мерзімі аяқталған шақта өз ақырына жетеді.

Therefore, the history of the last six verses of Daniel eleven, identify a sequence of events that begins in 1798 and ends at the close of human probation. When Sister White was alive, 1798, was obviously in her past history. When she stated that “the prophecy in the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment,” she can only be referencing history that occurs after 1798, and before Michael stands up. She then specifically states that “much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated,” thus instructing the student of prophecy that the final history of Daniel eleven, that “has nearly reached its complete fulfillment,” has been typified in other portions of histories set forth in Daniel chapter eleven.

Сондықтан Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аятының тарихы 1798 жылы басталып, адамзаттың сынақ мерзімі аяқталған сәтте тәмам болатын оқиғалар тізбегін айқындайды. Уайт әпке тірі кезінде 1798 жыл, анық, оның өткен тарихында қалған еді. Ол «Даниялдың он бірінші тарауындағы пайғамбарлық өз толық орындалуына дерлік жетті» деп мәлімдегенде, ол тек 1798 жылдан кейін болып, Михаил орнынан тұрғанға дейінгі тарихқа ғана сілтеме жасай алады. Содан кейін ол нақты түрде «осы пайғамбарлықтың орындалуы ретінде жүзеге асқан тарихтың көп бөлігі қайталанады» деп айтады; осылайша пайғамбарлықты зерттеушіге «өз толық орындалуына дерлік жеткен» Даниял он бірдегі ақырғы тарихтың Даниял кітабының он бірінші тарауында баяндалған тарихтың өзге бөліктерінде алдын ала бейнеленгенін нұсқайды.

Once she emphasizes that most important prophetic key, she then quotes verses thirty through thirty-six, and states, “Scenes similar to those described in these words will take place.” Inspiration provided a key for those students of prophecy who wished to understand the final fulfillment of Daniel eleven. The key was that the history of the final six verses of Daniel eleven, were a parallel to the history represented in verses thirty to thirty-six. There is an abundant amount of light that is derived from this revelation, but what needs to be considered here is that in verse thirty-one of Daniel eleven, “the daily,” is taken away.

Ол ең маңызды пайғамбарлық кілтті атап көрсеткеннен кейін, отызыншыдан отыз алтыншыға дейінгі аяттарды келтіреді де: «Осы сөздерде сипатталғандарға ұқсас көріністер жүзеге асады»,— деп мәлімдейді. Рухтан берілген аян Даниялдың он бірінші тарауының соңғы орындалуын түсінгісі келген пайғамбарлықты зерттеушілерге бір кілт ұсынды. Ол кілт мынау еді: Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аятының тарихы отызыншыдан отыз алтыншы аяттарға дейін бейнеленген тарихқа параллель болатын. Осы ашылымнан туындайтын нұр мол, алайда бұл жерде ескерілуге тиісі — Даниялдың он бірінші тарауының отыз бірінші аятында «күнделікті» алынып тасталатыны.

To correctly understand the history which illustrates the sequence of events that lead to the close of human probation, a student of prophecy must have the correct understanding of “the daily.” If verse thirty-one is identifying Christ’s sanctuary ministry being taken away, or if it is identifying the taking away of paganism, it is absolutely essential to understand, if you wish to correctly understand the parallel history that Sister White spoke of when she wrote, “Scenes similar to those described in these words will take place.”

Адамзатқа берілген сынақ мерзімінің аяқталуына алып баратын оқиғалар тізбегін бейнелейтін тарихты дұрыс түсіну үшін, пайғамбарлықты зерттеуші «күнделіктінің» дұрыс мағынасын білуі тиіс. Егер отыз бірінші аят Мәсіхтің киелі үйдегі қызметінің алып тасталуын білдірсе, немесе пұтқа табынушылықтың жойылуын білдірсе, онда мына сөздерді жазғанда Уайт ханым айтқан параллель тарихты дұрыс түсінгіңіз келсе, мұны дұрыс түсіну мүлде қажет: «Осы сөздерде сипатталғандарға ұқсас көріністер жүзеге асады.»

Of course, Laodicean Adventism did not recognize the fulfillment of verse forty of Daniel eleven, as identifying the collapse of the Soviet Union in 1989, but the verse does identify those very events. For those who wished to correctly understand the prophetic increase of knowledge that arrived with the fulfillment of verse forty in 1989, the correct understanding of “the daily,” then became present truth. In the early part of the twentieth century, the correct understanding was important, for it was an essential part of the foundational truths that the Lord used William Miller to establish.

Әрине, Лаодикеялық Адвентизм Даниял кітабының он бірінші тарауындағы қырқыншы аяттың орындалуын 1989 жылғы Кеңес Одағының күйреуін айқындайтын оқиға ретінде танымады, бірақ бұл аят дәл сол оқиғаларды көрсетеді. 1989 жылы қырқыншы аяттың орындалуымен келген білімнің пайғамбарлық артуын дұрыс түсінгісі келгендер үшін «күнделіктінің» дұрыс түсінігі сол кезде қазіргі ақиқатқа айналды. Жиырмасыншы ғасырдың алғашқы кезеңінде бұл дұрыс түсінік маңызды болды, өйткені ол Жаратқан Ие Уильям Миллер арқылы орнықтырған іргелі ақиқаттардың ажырамас бөлігі еді.

But during the first decade and a half of the twentieth century the satanic Protestant view which claims that “the daily,” represents Christ’s sanctuary work was a minority position, and it was not worth allowing a controversy over the truth that “the daily,” is a symbol of paganism to even begin. This is why you will hear from the Laodicean historical revisionists, that the subject of “the daily,” is “not to be made into a test question,” or “that the subject of ‘the daily’ is not to be agitated.” What the revisionists always leave out when they lead the unlearned in this particular discussion, is the qualification which inspiration always placed upon the subject. The following passage is directed towards Elder Haskell.

Алайда жиырмасыншы ғасырдың алғашқы он бес жылы ішінде «күнделіктіні» Мәсіхтің киелі үйдегі қызметін білдіреді деп мәлімдейтін шайтандық протестанттық көзқарас азшылық ұстаным болды, сондықтан «күнделікті» пұтқа табынушылықтың нышаны екендігі туралы ақиқатқа байланысты даудың тіпті басталуына жол беруге де тұрмайтын. Міне, сондықтан сендер Лаодикиялық тарихи ревизионистерден «күнделікті» тақырыбы «сынақ сұрағына айналдырылмауға тиіс» екенін немесе «“күнделікті” тақырыбы қоздырылмауға тиіс» екенін естисіңдер. Бұл нақты талқылауда ревизионистердің сауатсыздарды жетектеген кезде үнемі айтып кетпейтіні — шабыттың осы тақырыпқа әрдайым қойған шектеуі. Келесі үзінді ақсақал Хаскеллге арналған.

Elder Haskell was leading the defense of the correct understanding of “the daily,” against the attacks of Prescott and Daniells in the first and second decade of the twentieth century. Pay close attention, for Sister White never identifies that Haskell’s understanding of “the daily,” was incorrect, she simply instructs him to not allow the agitation to continue, for the Lord did not want to provide an ongoing platform for the enemies of truth (Prescott and Daniells), to continue to push their false teaching. In the passage Haskell is rebuked for “the chart”, and the chart that is referred to is the 1843 chart. Haskell had reproduced the 1843 chart for a witness in that controversy. But he didn’t just reproduce it, he included upon the bottom of the chart the passage from Sister White, where she says “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” As you read the passage, count the times she says, “at this time.”

Аға Хаскелл XX ғасырдың алғашқы және екінші онжылдығында Прескотт пен Дэниелстің шабуылдарына қарсы «күнделікті» туралы дұрыс түсінікті қорғауға басшылық етіп жүрді. Мұқият назар аударыңыздар, өйткені Уайт әпке ешқашан Хаскеллдің «күнделікті» туралы түсінігінің қате екенін айтпайды; ол тек оған бұл дүрлігуді жалғастыруға жол бермеуді нұсқайды, себебі Жаратқан Ие ақиқаттың жауларына (Прескотт пен Дэниелске) өздерінің жалған ілімін ілгерілетуді жалғастыра беруі үшін үздіксіз мінбер бергісі келмеді. Бұл үзіндіде Хаскелл «кесте» үшін әшкереленеді, ал мұнда айтылып отырған кесте — 1843 жылғы кесте. Хаскелл сол дауда куәлік ретінде 1843 жылғы кестені қайта бастырып шығарған еді. Бірақ ол оны жай ғана қайта шығарған жоқ, кестенің төменгі жағына Уайт әпкенің: «1843 жылғы кесте Жаратқан Иенің қолымен бағытталған және өзгертілмеуге тиіс», — деген сөздері бар үзіндіні де енгізді. Үзіндіні оқыған кезде, оның «осы уақытта» деген сөздерді неше рет айтатынын санап шығыңыздар.

> “‘I am instructed to say to you, Let there be no questions agitated at this time in the Review that will tend to unsettle minds. . . . We have no time now to enter into unnecessary controversy, but we should earnestly consider the need of seeking the Lord for true conversion of heart and life. There should be determined efforts made to secure sanctification of soul and mind.’

> «Маған сендерге былай деу тапсырылды: қазір Review беттерінде ақыл-ойды тұрақсыздандыруға бейім болатын ешқандай даулы мәселелер көтерілмесін.... Бізге қазір қажетсіз дау-дамайға араласатын уақыт жоқ, қайта жүрек пен өмірдің шынайы өзгеруі үшін Жаратқан Иені іздеудің қажеттілігін шын ықыласпен ой елегінен өткізуіміз керек. Жан мен ақыл-ойдың қасиеттелуін қамтамасыз ету үшін табанды күш-жігер жұмсалуға тиіс.»

> “I have had cautions given me in regard to the necessity of our keeping a united front. This is a matter of importance to us at this time. As individuals we need to act with the greatest caution.

> «Маған біздің біртұтас майданды сақтап қалуымыздың қажеттілігіне қатысты ескертулер берілді. Бұл — осы уақытта біз үшін маңызды мәселе. Жеке-жеке алғанда, бізге барынша сақтықпен әрекет ету қажет.»

> “I wrote to Elder Prescott, telling him that he must be exceedingly careful not to introduce subjects in the Review that would seem to point out flaws in our past experience. I told him that this matter on which he believes a mistake has been made is not a vital question, and that, should it be given prominence now, our enemies would take advantage of it, and make a mountain out of a molehill.

> «Мен ақсақал Прескоттқа хат жазып, оған біздің өткен тәжірибеміздегі кемшіліктерді көрсеткендей болып көрінетін тақырыптарды Review бетінде көтермеу үшін айрықша сақ болуы керектігін айттым. Мен оған, өзі қателік жіберілген деп санайтын бұл мәселенің өмірлік маңызды мәселе емес екенін, әрі егер оған қазір баса мән берілсе, жауларымыз мұны өз пайдасына жаратып, болмашы нәрседен таудай мәселе жасайтынын айттым.

> “To you also I say that this subject [THE IDENTITY OF THE “DAILY” OF DANIEL 8.] should not be agitated at this time. No, my brother, I feel that at this crisis in our experience that chart which you have had republished should not be circulated. You have made a mistake in this matter. Satan is determinedly at work to bring about issues that will create confusion. There are those who would be delighted to see our ministers at an issue on this question, and they would make much of it.

> «Мен саған да айтамын: бұл мәселе [ДАНИЕЛ 8-ДЕГІ “КҮНДЕЛІКТІНІҢ” ТҰЛҒАСЫ] осы уақытта қозғалмауы тиіс. Жоқ, бауырым, біздің тәжірибеміздегі осы дағдарысты кезеңде сен қайта бастырып шығарған сол кесте таратылмауы керек деп санаймын. Сен бұл істе қателік жібердің. Шайтан шатасу туғызатын мәселелерді өршіту үшін табандылықпен әрекет етіп жатыр. Біздің уағызшыларымыздың осы сұрақ бойынша тартысқа түскенін көруге қатты қуанатын адамдар бар, әрі олар мұны қатты пайдаланып кетер еді.»

> “I have been instructed that regarding what might be said on either side of this question, silence at this time is eloquence. Satan is watching for an opportunity to create division among our leading ministers. It was a mistake to publish the chart until you could all get together and come to an agreement concerning the matter. You have not acted wisely in bringing to the front a subject that must create discussion and the bringing out of various opinions, for every item will be strained and made to mean something that will only mean injury to the cause. We have all we can do to handle the false statements of those who have given evidence of their willingness to bear false witness.” Manuscript Releases, volume 9, 106, 107.

> «Маған бұл мәселенің қай жағынан не айтылуы мүмкін екеніне қатысты, дәл осы уақытта үнсіздік — шешендік екені туралы нұсқау берілді. Шайтан біздің жетекші қызметшілеріміздің арасына іріткі салуға мүмкіндік іздеп отыр. Барлығыңыз жиналып, осы мәселеге қатысты өзара келісімге келгенше, кестені жариялау қателік болды. Талқылау туғызуға және түрлі пікірлердің алға шығуына міндетті түрде себеп болатын тақырыпты алдыңғы қатарға шығаруда сіздер даналықпен әрекет етпедіңіздер, өйткені әрбір жайт бұрмаланып, тек іске зиян келтіретін мағынаға ие етілетін болады. Жалған куәлік беруге дайын екендіктерінің айғағын көрсеткендердің жалған мәлімдемелеріне тойтарыс беру үшін де бізде атқарар іс жеткілікті». Manuscript Releases, 9-том, 106, 107.

In the previous article we identified that Ellen White said those that gave the judgment hour cry had the correct view of “the daily,” and that Prescott and Daniells’ view that “the daily,” represented Christ’s sanctuary ministry came from Satan. She rebuked Haskell for allowing the controversy to continue, but not for his position upon the truth of what “the daily,” represents. At that time the majority still believed the pioneer understanding of “the daily,” and more importantly, the verse in Daniel eleven, that was to be unsealed at “the time of the end” in 1989, was still decades in the future. At that time (1989), the importance of the correct view of “the daily,” would be necessary. The revisionists always leave the qualifications of Ellen White that were limited to that particular period out of their dishes of fables. Count the qualification of time in the following passage.

Алдыңғы мақалада біз Эллен Уайттың үкім сағаты туралы дауысты жариялағандардың «күнделіктінің» дұрыс түсінігіне ие болғанын, ал Прескотт пен Дэниеллстің «күнделікті» Мәсіхтің киелі үйдегі қызметін білдіреді деген көзқарасы Шайтаннан шыққанын айтқанын анықтадық. Ол Хаскеллді даудың жалғасуына жол бергені үшін әшкереледі, бірақ «күнделіктінің» нені білдіретіні туралы ақиқатқа қатысты оның ұстанымы үшін емес. Сол кезде көпшілік әлі де «күнделіктіге» қатысты пионерлік түсінікті ұстанып келген еді, әрі бұдан да маңыздысы, Даниял он бірінші тараудағы, 1989 жылы «ақырзаман уақытында» мөрі ашылуы тиіс болған аятқа дейін әлі ондаған жылдар бар еді. Сол кезде (1989 жылы) «күнделіктіге» қатысты дұрыс көзқарастың маңызы қажет болатын еді. Ревизионистер Эллен Уайттың дәл сол белгілі бір кезеңмен шектелген ескертпелерін өздерінің мысалдар ертегілері табағынан үнемі алып тастайды. Келесі үзіндідегі уақытқа қатысты шектеулерді санаңыз.

> “I have words to speak to Brethren Butler, Loughborough, Haskell, Smith, Gilbert, Daniells, Prescott, and all who have been active in urging their views in regard to the meaning of ‘the daily’ of Daniel 8. This is not to be made a test question, and the agitation that has resulted from its being treated as such has been very unfortunate. Confusion has resulted, and the minds of some of our brethren have been diverted from the thoughtful consideration that should have been given to the work that the Lord has directed should be done at this time in our cities. This has been pleasing to the great enemy of our work.

> «Даниял 8-тараудағы “күнделікті” сөзінің мағынасына қатысты өз көзқарастарын табандылықпен ілгерілетуде белсенді болған Батлер, Лафборо, Хаскелл, Смит, Гилберт, Даниелс, Прескотт бауырластарға және сондай-ақ басқалардың бәріне айтар сөздерім бар. Мұны сынақ мәселесіне айналдыруға болмайды, ал оған осылай қараудың салдарынан туған дүрлігу аса өкінішті болды. Соның нәтижесінде шатасу пайда болды, әрі кейбір бауырластарымыздың ойы Жаратқан Ие осы уақытта қалаларымызда атқарылуға тиіс деп нұсқаған іске берілуге тиісті байыпты назардан ауып кетті. Бұл біздің ісіміздің ұлы жауына ұнамды болды.»

> “The light given me is that nothing should be done to increase the agitation upon this question. Let it not be brought into our discourses and dwelt upon as a matter of great importance. We have a great work before us, and we have not an hour to lose from the essential work to be done. Let us confine our public efforts to the presentation of the important lines of truth on which we have clear light.

> «Маған берілген нұр — осы мәселе төңірегіндегі толқуды күшейтетін ешнәрсе жасалмауы керектігі. Ол біздің уағыздарымызға енгізіліп, аса зор маңызы бар мәселе ретінде қайта-қайта сөз етілмесін. Біздің алдымызда ұлы іс тұр, әрі атқарылуға тиіс ең маңызды істен айрылып қаларлық бір сағатымыз да жоқ. Қоғам алдындағы қызметімізді өзімізге айқын нұр берілген ақиқаттың маңызды тармақтарын ұсынумен шектейік.

> “I would bring to your attention the last prayer of Christ, as recorded in John 17. There are many subjects upon which we can speak,—sacred, testing truths, beautiful in their simplicity. On these you may dwell with intense earnestness. But let not ‘the daily,’ or any other subject that will arouse controversy among brethren, be brought in at this time; for this will delay and hinder the work that the Lord would have the minds of our brethren centered upon just now. Let us not agitate questions that will reveal a marked difference of opinion, but rather let us bring from the Word the sacred truths regarding the binding claims of the law of God.

> «Мен сіздердің назарларыңызды Жохан 17-тарауда жазылған Мәсіхтің соңғы дұғасына аударғым келеді. Біз айта алатын тақырыптар көп,—қасиетті, сынайтын ақиқаттар, өздерінің қарапайымдылығымен әсем. Осыларға сіздер барынша шынайы ықыласпен тоқтала аласыздар. Бірақ осы уақытта «күнделікті» немесе бауырластар арасында дау-дамай туғызатын қандай да бір өзге тақырып қозғала көрмесін; өйткені бұл Жаратқан Иенің дәл қазір бауырластарымыздың ой-санасын шоғырландырғанын қалайтын іске кідіріс келтіріп, кедергі жасайды. Пікір айырмашылығының айқын екенін ашып көрсететін мәселелерді қоздырмайық, қайта Құдай заңының міндеттеуші талаптарына қатысты қасиетті ақиқаттарды Сөзден алып жеткізейік.»

> “Our ministers should seek to make the most favorable presentation of the truth. So far as possible, let all speak the same things. Let the discourses be simple, and treating upon vital subjects that can be easily understood. When all our ministers see the necessity of humbling themselves, then the Lord can work with them. We need now to be reconverted, that angels of God may co-operate with us, making a sacred impression upon the minds of those for whom we labor.

> «Біздің қызметшілеріміз ақиқатты барынша қолайлы түрде ұсынуға ұмтылуға тиіс. Мүмкін болғанша, бәрі бірдей сөз айтсын. Уағыздар қарапайым болып, оңай түсінуге болатын өмірлік маңызды тақырыптарды қамтысын. Біздің барлық қызметшілеріміз өздерін кішірейтудің қажеттігін көрген кезде, сонда Жаратқан Ие олармен бірге әрекет ете алады. Енді біз Құдайдың періштелері бізбен ынтымақтаса әрекет етіп, еңбек етіп жүрген адамдарымыздың ой-санасына қасиетті әсер қалдыруы үшін, қайтадан рухани өзгеруге мұқтажбыз.»

> “We must blend together in the bonds of Christlike unity; then our labors will not be in vain. Draw in even cords, and let no contentions be brought in. Reveal the unifying power of truth, and this will make a powerful impression on human minds. In unity there is strength.

> «Біз Мәсіхке ұқсас бірліктің байланыстарында өзара тұтасып бірігуіміз керек; сонда біздің еңбектеріміз зая кетпейді. Арқанды біркелкі тартыңдар, және араларыңа ешқандай тартыстар енгізілмесін. Ақиқаттың біріктіруші күшін паш етіңдер, сонда бұл адам санасына қуатты әсер етеді. Бірлікте күш бар.

> “This is not a time to make prominent unimportant points of difference. If some who have not a strong living connection with the Master, reveal to the world their weakness of Christian experience, the enemies of the truth who are watching us closely will make the most of it, and our work will be hindered. Let all cultivate meekness, and learn lessons from Him who is meek and lowly in heart.

> «Бұл елеусіз айырмашылықтарды алға шығаратын уақыт емес. Егер Ұстазбен берік, тірі байланысы жоқ кейбіреулер өздерінің мәсіхшілік тәжірибесінің әлсіздігін дүниеге паш етсе, бізді мұқият бақылап жүрген ақиқаттың жаулары соны барынша пайдаланып қалады да, біздің ісімізге кедергі келтіріледі. Әркім момындықты дамытуға тырыссын және жүрегі момын әрі кішіпейіл болған Одан тағылым алсын.

> “The subject of ‘the daily’ should not call forth such movements as have been made. As a result of the way this subject has been handled by men on both sides of the question, controversy has arisen and confusion has resulted.

> «Күнделікті» тақырыбы осы тәрізді қозғалыстарды туғызбауы тиіс еді. Бұл мәселенің екі жағын да ұстанған адамдардың оны қарастыру тәсілінің салдарынан дау-дамай туындап, соның нәтижесінде шатасу пайда болды.

> “The action of Brother Larry Smith in publishing a tract containing condemnation of his brethren and of their belief, was not endorsed by God. And to Elder Prescott I will say, The Lord has not placed upon you a burden regarding this matter.

> Ларри Смит бауырлас өз бауырларын және олардың сенімін айыптауды қамтитын бір трактатты жариялау арқылы істеген әрекет Құдай тарапынан мақұлданған жоқ. Ал ақсақал Прескоттқа айтарым: Жаратқан Ие бұл мәселеге қатысты сенің мойныңа жүк артқан жоқ.

> “I was pained to hear that Elder Daniells, knowing that there was a difference of opinion regarding this matter among our leading brethren, should urge this matter to the front, as was done in some places.

> Біздің жетекші бауырластарымыздың арасында осы мәселе жөнінде пікір айырмашылығы бар екенін біле тұра, ақсақал Дэниелстің кейбір жерлерде істелгеніндей, бұл мәселені алға шығарып, бірінші кезекке қоюға тырысқаны туралы естігенімде, жүрегім ауырды.

> “Others of our brethren have not been guided by wisdom, and have not reasoned clearly from cause to effect regarding the results of their efforts to uphold their views regarding the interpretation of ‘the daily.’ While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent. Let all contention cease. At such a time silence is eloquence.

> «Бауырластарымыздың кейбірі даналықтың басшылығына ермеді және “күнделікті” сөзінің түсіндірмесіне қатысты өз көзқарастарын қорғаудағы күш-жігерлерінің нәтижелері жөнінде себеп пен салдарды айқын түрде таразылай алмады. Осы мәселеге қатысты пікір айырмашылығының қазіргі жай-күйі сақталып тұрған кезде, ол алға шығарылмасын. Барлық тартыс тоқтатылсын. Мұндай уақытта үнсіздік — шешендік.

> “The duty of God’s servants at this time is to preach the Word in the cities. Christ came to save souls, and we, as almoners of His grace, need to impart to the inhabitants of the great cities a knowledge of His saving truth.” Pamphlets, number 20, 11, 12.

> «Осы уақытта Құдай қызметшілерінің міндеті — қалаларда Сөзді уағыздау. Мәсіх жандарды құтқару үшін келді, ал біз, Оның рақымының үлестірушілері ретінде, ұлы қалалардың тұрғындарына Оның құтқарушы ақиқаты туралы білімді жеткізуге тиіспіз». Pamphlets, number 20, 11, 12.

Brother Larry Smith, who she was referring to was especially incensed at the situation for it was his father’s book, Daniel and the Revelation, that Prescott and Daniells wanted to rewrite in order to change what he wrote concerning “the daily.” Brother Smith was defending the truth, and also his father. She qualifies the controversy repeatedly with the words, “at this time,” and towards the end she states, “While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent.” All the universities of Adventism that teach “the daily,” today, teach the satanic view. It is obviously not the same conditions today as it was at that time.

Ол меңзеген Ларри Смит бауырлас бұл жағдайға айрықша қатты ашуланды, өйткені Прескотт пен Даниэлс оның әкесінің «Daniel and the Revelation» атты кітабын «күнделіктіге» қатысты жазғанын өзгерту үшін қайта жазып шықпақ болды. Смит бауырлас ақиқатты да, сондай-ақ өз әкесін де қорғап тұрды. Ол даулы мәселені қайта-қайта «осы уақытта» деген сөздермен шектеп көрсетеді, ал соңына таман: «Осы тақырыпқа қатысты пікір айырмашылығының қазіргі жай-күйі сақталып тұрған шақта, ол алға шығарылмасын»,— деп мәлімдейді. Бүгінде «күнделікті» туралы оқытатын Адвентизмнің барлық университеттері шайтандық көзқарасты үйретеді. Бүгінгі жағдайдың сол кездегі жағдаймен бірдей еместігі айдан анық.

The second generation of Adventism began at the rebellion of 1888, and spiritualism was established among the leadership. That condition opened the door for the advancement of greater spiritualistic delusions that were to bring about an environment of alienation and division, as men in responsible positions determined to promote whatever they personally deemed as truth. Men such as Daniells, Prescott and Kellogg became symbols of the history where Ezekiel identified what the seventy elders, “the ancients of the house of Israel” would “do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not.”

Адвентизмнің екінші ұрпағы 1888 жылғы бүліктен басталып, басшылық арасында спиритизм орнықты. Сол жағдай бұдан да зор спиритистік алданулардың ілгерілеуіне жол ашты; олар жауапты орындардағы адамдардың әрқайсысы жеке өзі ақиқат деп санаған нәрсені ілгерілетуге бел байлауына байланысты жатсыну мен бөлінушілік ахуалын туғызуға тиіс еді. Даниэллс, Прескотт және Келлогг секілді адамдар Езекиел жетпіс ақсақалдың, «Исраил үйінің көнелерінің», «қараңғыда, әркім өз қиялдарының бөлмелерінде» не істейтінін бейнелеген тарихтың нышандарына айналды; өйткені олар: «Жаратқан Ие бізді көрмейді»,— дейді.

In that generation the messengers of the message of 1888, both lost their way in the controversies, confusion and spiritualism that engulfed Ezekiel’s seventy elders who had portrayed idols upon the walls of the temple, and the walls of their minds. The health work was removed due to the spiritualism of Kellogg, and yet the revisionists of Laodicean Adventism lead the unlearned to believe that some type of victory came out of the chaos of that generation. There was a parallel history in the time of Judges, where the summation of the history of the Judges fits this period perfectly, for the last verse of Judges states:

Сол ұрпақта 1888 жылғы хабардың екі жаршысы да, ғибадатхананың қабырғаларына да, өз ақыл-ойларының қабырғаларына да пұттардың бейнесін салған Езекиелдің жетпіс ақсақалын жайлаған даулардың, шатасудың және спиритизмнің ішінде адасып кетті. Денсаулық сақтау ісі Келлоггтың спиритизміне байланысты алынып тасталды, соған қарамастан Лаодикеялық адвентизмнің ревизионистері оқымағандарды сол ұрпақтың бейберекеттігінен қандай да бір жеңіс шықты деп сендіруге бастайды. Билер дәуірінде де параллель тарих болған, онда Билер кітабы тарихының қорытындысы осы кезеңге дәл сәйкес келеді, өйткені Билер кітабының соңғы аяты былай дейді:

> In those days there was no king in Israel: every man did that which was right in his own eyes. Judges 21:25.

> Сол күндері Исраилде патша жоқ еді: әркім өз көзіне дұрыс көрінгенін істейтін. Билер 21:25.

We will show why the history of Judges corresponds to the history of the second generation of Adventism as we proceed with these articles, but it should be noted that when considering the history of Laodicean Adventism, the easily available history has been provided by those who practice historical revisionism. Sister White certainly did not want the subject of “the daily,” agitated during that history, when in reality it was a small minority of men that she had stated were being guided by “angels that were expelled from heaven” to be given a public platform to promote their erroneous ideas. But to suggest that Sister White ever upheld the idea that it was alright to retain error is exactly the opposite of what she believed.

Осы мақалалар арқылы біз Билер кітабының тарихы Адвентизмнің екінші ұрпағының тарихына неге сәйкес келетінін көрсетеміз; алайда Лаодикеялық Адвентизм тарихын қарастырғанда, оңай қолжетімді тарихтың тарихи ревизионизммен айналысатындар тарапынан ұсынылғанын ескеру керек. Уайт ханым, шын мәнінде, өзі «көктен қуылып шығарылған періштелердің» жетегінде жүр деп айтқан аз ғана ер адамдарға өздерінің қате идеяларын ілгерілету үшін жария мінбер берілуін қаламағандықтан, сол тарих кезеңінде «күнделікті» туралы мәселенің қоздырылғанын, әрине, қаламады. Бірақ Уайт ханым қателікті сақтап қалуға болады деген ойды қандай да бір түрде қолдады деп пайымдау — оның сенген нәрсесінің дәл қарама-қарсысы.

> “Brethren, as an ambassador of Christ I warn you to beware of these side issues, whose tendency is to divert the mind from the truth. Error is never harmless. It never sanctifies, but always brings confusion and dissension. It is always dangerous. The enemy has great power over minds that are not thoroughly fortified by prayer and established in Bible truth.” Testimonies, volume 5, 292.

> «Бауырластар, Мәсіхтің елшісі ретінде мен сендерді ақиқатты санадан бұрып әкетуге бейім осы жанама мәселелерден сақ болуға ескертемін. Жалған ілім ешқашан зиянсыз болмайды. Ол ешқашан қасиеттемейді, қайта әрдайым абыржу мен алауыздық әкеледі. Ол әрқашан қауіпті. Дұшпан дұға арқылы әбден бекітілмеген және Киелі кітап ақиқатына орнықпаған саналарға зор билік жүргізеді». Testimonies, volume 5, 292.

We will continue this study in the next article.

Біз бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.

> «Бізде жоғалтатын уақыт жоқ. Алдымызда ауыр-азапты кезеңдер тұр. Дүние соғыс рухымен дүрлігіп отыр. Жақында пайғамбарлықтарда айтылған қасірет көріністері жүзеге асады. Даниялдың он бірінші тарауындағы пайғамбарлық өзінің толық орындалуына дерлік жетті. Осы пайғамбарлықтың орындалуы ретінде болған тарихтың көп бөлігі қайтадан қайталанады. Отызыншы аятта былай делінген бір күш туралы айтылады: “Ол қайғырып, кері қайтады да, қасиетті келісімге қарсы қаһарланады; солай істейді, тіпті кері қайтып, қасиетті келісімді тәрк еткендермен тіл табысады. Әскерлер оның жағында тұрады, және олар киелі орынды, бекіністі арамдайды, күнделікті құрбандықты жояды, әрі қаңыратып тастайтын жиіркеніштілікті орнатады. Келісімге қарсы зұлымдық жасайтындарды ол жағымпаздықпен аздырады; бірақ өз Құдайын білетін халық берік болып, ерлік істер жасайды. Халық ішіндегі даналар көпшілікті үйретеді; дегенмен олар ұзақ күндер бойы семсерден, жалыннан, тұтқындықтан және талаудан құлайды. Олар құлаған кезде, оларға азғана жәрдем беріледі; бірақ көп адамдар оларға жағымпаздықпен қосылады. Даналардың кейбірі оларды сынау, тазарту және ағарту үшін, ақыр заманға дейін құлайды; өйткені бұл әлі де белгіленген уақытқа арналған. Патша өз еркіне қарай әрекет етеді; ол өзін әрбір тәңірден жоғары көтеріп, ұлықтайды, тәңірлердің Құдайына қарсы таңғаларлық сөздер айтады және қаһардың мерзімі біткенше табысты болады; өйткені белгіленген нәрсе орындалады”. Даниял 11:30–36.»

> “Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:

> «Осы сөздерде суреттелгенге ұқсас көріністер орын алады. Біз Құдайдан қорқу сезімі жоқ адамдардың санасын Шайтанның тез арада өз билігіне алып бара жатқанының дәлелдерін көріп отырмыз. Барлығы осы кітаптың пайғамбарлықтарын оқып, түсінсін, өйткені біз қазір айтылған қайғы-қасірет заманына кіріп келеміз:»

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “‘Сол уақытта халқыңның ұлдары үшін тұрған ұлы әмірші Михаил көтеріледі; және сондай бір таршылық уақыты болады, қандайы ұлт пайда болғаннан сол уақытқа дейін ешқашан болмаған. Сол уақытта халқың құтқарылады, кітапта жазулы деп табылған әркім. Жер топырағында ұйықтап жатқандардың көбісі оянады: біреулері мәңгілік өмірге, ал біреулері масқара мен мәңгілік жеккөрінішке. Ал даналар аспан кеңдігінің жарқырауындай жарқырайды; әрі көптерді әділдікке бұрғандар мәңгі-бақи жұлдыздардай болады. Ал сен, уа, Даниял, осы сөздерді жауып қой да, кітапты ақырзаман уақытына дейін мөрлеп қой: көп адам ары-бері жүгірер, және білім артар.’ Даниял 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

Back to Articles