Article

# The Book of Daniel - Number Seven

Даниел кітабы — Жеті саны

Seven Kings

Жеті патша

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The seven thunders represent the history of 1798, through to October 22, 1844. That history was typified by the last seven kings of the kingdom of Judah, from Manasseh in 677 BC through to Zedekiah in 586 BC.

Жеті күркіреу 1798 жылдан 1844 жылғы 22 қазанға дейінгі тарихты бейнелейді. Сол тарих Яһуда патшалығының б.з.д. 677 жылғы Манасиядан бастап б.з.д. 586 жылғы Седекияға дейінгі соңғы жеті патшасы арқылы типологиялық түрде алдын ала көрсетілген еді.

In the sacred reform lines, a characteristic of the empowerment of the first angel is a symbol which identifies something that is worldwide. On August 11, 1840, the first angel’s message was empowered and the message was then carried to every mission station in the world.

Қасиетті реформалау желілерінде бірінші періштенің күшейтілуінің бір сипаты — бүкіләлемдік бір нәрсені айқындайтын нышан. 1840 жылғы 11 тамызда бірінші періштенің хабары күшейтілді, содан кейін бұл хабар әлемдегі әрбір миссия стансасына жеткізілді.

> “The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world.” The Great Controversy, 611.

> «1840–44 жылдардағы адвенттік қозғалыс Құдай құдіретінің даңқты көрінісі болды; бірінші періштенің хабары дүниежүзіндегі әрбір миссионерлік стансаға жеткізілді». Ұлы күрес, 611.

Prophetically at that time, the angel of Revelation ten descended and placed one foot on the earth and the other on the sea. Sister White identified that as a symbol of the worldwide extent of the message.

Сол уақытта пайғамбарлық тұрғыдан Аян кітабының оныншы тарауындағы періште түсіп, бір аяғын жерге, ал екінші аяғын теңізге қойды. Уайт қарындас мұны хабардың бүкіләлемдік ауқымының нышаны ретінде айқындады.

> “The angel’s position, with one foot on the sea, the other on the land, signifies the wide extent of the proclamation of the message. It will cross the broad waters and be proclaimed in other countries, even to all the world.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> «Періштенің бір аяғы теңіздің, екіншісі құрлықтың үстінде тұрған орны хабардың жариялануының кең ауқымын білдіреді. Ол ұлан-ғайыр сулардан асып, басқа елдерде, тіпті бүкіл дүниеге де жарияланатын болады». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 7-том, 971-бет.

Cyrus’s proclamation of the first decree was a worldwide decree.

Кирдің алғашқы жарлықты жариялауы бүкіл әлемге арналған жарлық болды.

> Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord by the mouth of Jeremiah might be fulfilled, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, The Lord God of heaven hath given me all the kingdoms of the earth; and he hath charged me to build him an house at Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? his God be with him, and let him go up to Jerusalem, which is in Judah, and build the house of the Lord God of Israel, (he is the God,) which is in Jerusalem. And whosoever remaineth in any place where he sojourneth, let the men of his place help him with silver, and with gold, and with goods, and with beasts, beside the freewill offering for the house of God that is in Jerusalem. Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem. Ezra 1:1–4.

> Парсы патшасы Кирдің патшалығының бірінші жылында, Жаратқан Иенің Еремияның аузы арқылы айтқан сөзі орындалуы үшін, Жаратқан Ие Парсы патшасы Кирдің рухын оятты; сондықтан ол бүкіл патшалығы бойынша жарлық жариялап, оны жазбаша түрде де бекітіп, былай деді: «Парсы патшасы Кир былай дейді: Көк Тәңірі Жаратқан Ие жер бетіндегі барлық патшалықтарды маған берді; әрі Ол маған Яһудадағы Иерусалимде Өзіне арнап үй салуды тапсырды. Оның бүкіл халқының арасынан араларыңда кім бар? Оның Құдайы өзімен бірге болсын, сонда ол Яһудадағы Иерусалимге барып, Иерусалимдегі Исраилдің Құдайы Жаратқан Иенің үйін салсын. (Ол — Құдай.) Ал кімде-кім өзі уақытша тұрған қай жерінде қалса, сол жердің адамдары оған Иерусалимдегі Құдайдың үйі үшін ерікті тартудан өзге, күміспен, алтынмен, мүлікпен және малмен жәрдем берсін». Сонда Яһуда мен Бунямин әулеттерінің басшылары, діни қызметкерлер мен леуіліктер, сондай-ақ Құдай рухын оятқан адамдардың бәрі Иерусалимдегі Жаратқан Иенің үйін салу үшін жолға шығуға көтерілді. Езра 1:1–4.

Just as the first angel was carried to every mission station in the world on August 11, 1840, Cyrus identifies himself as the king of “all the kingdoms on earth,” as he proclaims the first decree. The descent of the angel of Revelation ten, the angel that Sister White identifies as “no less a personage than Jesus Christ,” possesses the same prophetic characteristics as the mighty angel of Revelation eighteen. Sister White identifies that the purpose of the first angel was the same as the purpose of the angel of Revelation eighteen.

1840 жылғы 11 тамызда алғашқы періште дүниежүзіндегі әрбір миссиялық бекетке жеткізілгеніндей, Кир алғашқы жарлықты жариялаған кезде өзін «жер бетіндегі барлық патшалықтардың» патшасы ретінде таныстырады. Уайт ханым «Иса Мәсіхтің Өзінен кем емес Тұлға» деп айқындаған Аян кітабының оныншы тарауындағы періштенің түсуі Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періштемен бірдей пайғамбарлық сипаттарға ие. Уайт ханым алғашқы періштенің мақсаты Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періштенің мақсатымен бірдей болғанын айқындайды.

> “Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.

> «Иса жер тұрғындарына Өзінің екінші рет көрінуіне дайындалуды ескерту үшін құдіретті бір періштені төмен түсуге жіберді. Періште көкте Иса Мәсіхтің алдынан аттанғанда, оның алдында аса жарқын әрі салтанатты нұр жүріп отырды. Маған оның міндеті — жерді өз даңқымен нұрландыру және адамзатты Құдайдың келе жатқан қаһары туралы ескерту екені айтылды». Early Writings, 245.

The empowerment of the first angel is a symbol that emphasizes a worldwide element. The first message in the time of Christ was empowered at the baptism of Christ. The Scriptures identify that all of Israel went out to the wilderness to hear the message of John.

Бірінші періштенің күш-қуаттандырылуы бүкіләлемдік қырды айқындайтын рәміз болып табылады. Мәсіхтің заманындағы бірінші хабар Мәсіхтің шомылдыру рәсімінен өтуі кезінде күш-қуатқа ие болды. Жазбалар бүкіл Исраилдің Жоханның хабарын есту үшін шөл далаға шыққанын көрсетеді.

> Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. Matthew 3:5, 6.

> Сонда оған Иерусалим, бүкіл Яһудея және Иорданның айналасындағы бүкіл өңір шықты; олар күнәларын мойындап, одан Иорданда шомылдыру рәсімінен өтті. Матай 3:5, 6.

Christ’s ministry was directed to ancient Israel, and in that prophetic sense the entire world was drawn to the Jordan, the place of Christ’s baptism. Yet the rite of baptism, and what it represented when Christ was baptized, was directed at all the world.

Мәсіхтің қызметі ежелгі Исраилге бағытталды, әрі сол пайғамбарлық мағынада бүкіл дүние Мәсіхтің шомылдыру рәсімі өткен орын — Иорданға тартылды. Алайда шомылдыру рәсімі де, Мәсіх шомылдыру рәсімінен өткен кезде оның білдірген мәні де, бүкіл әлемге бағытталған еді.

The name Jehoiakim means “God will rise”, and at the baptism of Christ, as John brought Christ up out of the water, the emblem of “rising up” out of a watery grave became an element of that empowerment. In the first four verses of Ezra that we have already cited, verse five identifies the response of those that heard the decree with the words, “Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem.” When the first message is empowered, there is a rising up, as represented by the name of Jehoiakim.

Жохақым есімі «Құдай көтеріледі» дегенді білдіреді, әрі Мәсіхтің шомылдыру рәсімінде Жақия Мәсіхті судан алып шыққанда, сулы қабірден «көтеріліп шығудың» рәмізі сол күш-қуаттандырудың бір бөлігіне айналды. Біз бұған дейін келтірген Езра кітабының алғашқы төрт аятының контексінде, бесінші аят жарлықты естігендердің жауабын мына сөздермен сипаттайды: «Сонда Яһуда мен Буняминнің ата-бабалар әулеттерінің басшылары, сондай-ақ діни қызметкерлер мен леуіліктер, рухын Құдай көтергендердің бәрі Иерусалимдегі Жаратқан Иенің үйін салуға бару үшін көтерілді». Бірінші хабар күш-қуатқа ие болғанда, Жохақым есімімен бейнеленгендей, көтерілу болады.

On September 11, 2001, the first message of the mighty movement of the third angel was empowered as typified by the empowerment of the first message of the mighty movement of the first angel. Sister White comments on the destruction of the Twin Towers on that date.

2001 жылғы 11 қыркүйекте үшінші періштенің құдіретті қозғалысының алғашқы хабары, бірінші періштенің құдіретті қозғалысының алғашқы хабарының қуаттандырылуымен бейнеленгендей, күш-қуат алды. Уайт қарындас сол күні Қос мұнараның қирауы туралы пікір білдіреді.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> «Менің Нью-Йорк алып толқынмен жуылып кетуге тиіс деп жариялаған сөзім енді тарап жүр ме? Мен мұны ешқашан айтқан емеспін. Мен тек сол жерде қабат-қабат бой көтеріп жатқан зәулім ғимараттарға қарап: “Жаратқан Ие жерді қатты сілкіндіру үшін орнынан тұрған кезде, қандай қорқынышты көріністер болады десеңші! Сонда Аян 18:1–3-тегі сөздер орындалады”,— дедім. Аян кітабының он сегізінші тарауының түгелі жер бетіне келетін нәрселер жөніндегі ескерту болып табылады. Бірақ Нью-Йоркке не келетіні туралы маған арнайы берілген нұр жоқ; тек бір күні ондағы ұлы ғимараттардың Құдай құдіретінің бұруы мен төңкеруі арқылы құлатылатынын білемін. Маған берілген нұрдан мен жойқын қиратудың дүниеде бар екенін білемін. Жаратқан Иеден бір ғана сөз, Оның құдіретті күшінің бір ғана жанасуы — сонда осы алып құрылыстар құлайды. Біз елестете де алмайтын үрейлі көріністер болады». Review and Herald, July 5, 1906.

At the empowerment of the first message in the history of the one hundred and forty-four thousand, the Lord “rose up” to “shake terribly the earth”. Jehoiakim’s name symbolizes the empowerment of the first message. On August 11, 1840, the Lord arose from his throne and descended to earth and stood upon the land and the sea. At the first decree of Cyrus, the faithful arose. Jehoiakim is a symbol of not simply the arrival of the first angel, but he also represents the empowerment of the first angel.

Жүз қырық төрт мыңның тарихындағы бірінші хабардың қуаттандырылуы кезінде Жаратқан Ие жерді “қатты сілкіндіру” үшін “орнынан тұрды”. Ехоякимнің есімі бірінші хабардың қуаттандырылуын бейнелейді. 1840 жылдың 11 тамызында Жаратқан Ие Өзінің тағынан көтеріліп, жерге түсті де, құрлық пен теңіздің үстіне тұрды. Кирдің алғашқы жарлығы кезінде адалдар орнынан тұрды. Ехояким — тек бірінші періштенің келуінің ғана емес, сонымен бірге бірінші періштенің қуаттандырылуының да нышаны.

Jehoiakim represents the first of the last three kings, but he also represents the fifth of seven kings that lead to the destruction of Jerusalem. The names of those seven kings are very informative. Those seven kings were Manasseh, Amon, Josiah, Jehoahaz, Jehoiakim, Jehoiachin and Zedekiah.

Еһоякім соңғы үш патшаның біріншісін бейнелейді, бірақ ол сондай-ақ Иерусалимнің жойылуына алып баратын жеті патшаның бесіншісін де бейнелейді. Сол жеті патшаның есімдері өте мәнді. Ол жеті патша — Манассия, Амон, Жосия, Еһоахаз, Еһоякім, Еһоякин және Седекия.

In the history of the Millerites, Manasseh represents the time of the end, in 1798. Manasseh means “causing to forget”, and it is in 1798 that the whore of Tyre is forgotten for seventy years. Manasseh was one of the most wicked kings, and possesses prophetic characteristics that should be considered.

Миллершілердің тарихында Манассе 1798 жылғы ақырзаман уақытын білдіреді. Манассе «ұмыттыру» дегенді білдіреді, және дәл 1798 жылы Тирдің жезөкшесі жетпіс жылға ұмытылады. Манассе аса зұлым патшалардың бірі болды және назарға алынуға тиіс пайғамбарлық сипаттарға ие.

The last seven kings of Judah represent the history of the seven thunders from 1798, through October 22, 1844. Manasseh was the first of the seven kings, and as the first king of seven, he typified Zedekiah, the last of the seven kings. Jesus always identifies the end with the beginning. Zedekiah, the last king of the seven, was carried into the slavery of Babylonian captivity. The first king of the seven last kings was also carried into Babylonian captivity, typifying the carrying of the last king into Babylonian captivity.

Яһуданың соңғы жеті патшасы 1798 жылдан 1844 жылдың 22 қазанына дейінгі жеті күн күркіреуінің тарихын бейнелейді. Манаса осы жеті патшаның біріншісі болды, әрі жетінің алғашқы патшасы ретінде ол жеті патшаның соңғысы Седеқияны типологиялық тұрғыдан бейнеледі. Иса әрдайым ақырды бастауымен сәйкестендіреді. Жетінің соңғы патшасы Седеқия Бабыл тұтқынының құлдығына айдап әкетілді. Соңғы жеті патшаның алғашқы патшасы да Бабыл тұтқынына әкетілді, осылайша соңғы патшаның Бабыл тұтқынына әкетілуін типологиялық тұрғыдан бейнеледі.

> And the Lord spake to Manasseh, and to his people: but they would not hearken. Wherefore the Lord brought upon them the captains of the host of the king of Assyria, which took Manasseh among the thorns, and bound him with fetters, and carried him to Babylon. And when he was in affliction, he besought the Lord his God, and humbled himself greatly before the God of his fathers, And prayed unto him: and he was entreated of him, and heard his supplication, and brought him again to Jerusalem into his kingdom. Then Manasseh knew that the Lord he was God. 2 Chronicles 33:10–13.

> Жаратқан Ие Манасеге де, оның халқына да сөйледі; бірақ олар құлақ аспады. Сондықтан Жаратқан Ие оларға Ассур патшасының әскербасыларын қарсы алып келді; олар Манасені тікеннің арасынан ұстап алып, шынжырмен байлап, Бабылға алып кетті. Ол қайғы-қасіретте болған кезінде өз Құдайы Жаратқан Иеге жалбарынып, ата-бабаларының Құдайының алдында қатты кішірейді. Оған мінажат етті; сонда Ол оның тілегін қабыл алып, жалбарынуын естіп, оны қайтадан Иерусалимге, өз патшалығына қайтарды. Сонда Манасе Жаратқан Иенің Құдай екенін білді. 2 Шежірелер 33:10–13.

The experience of Manasseh coming to know that the Lord was God, was accomplished by being removed from his kingdom, and then being restored to his kingdom. Nebuchadnezzar, as with Manasseh, came to know the Lord when he was removed from his kingdom and thereafter restored.

Манасияның Жаратқан Иенің Құдай екенін танып-білуі оның патшалығынан айырылып, содан кейін өз патшалығына қайта қалпына келтірілуі арқылы жүзеге асты. Набуходоносор да, Манасия сияқты, патшалығынан айырылып, содан соң қайтадан қалпына келтірілгеннен кейін Жаратқан Иені танып-білді.

> And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth forever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.

> Күндердің соңында мен, Набуходоносор, көзімді көкке көтердім, сонда ақыл-санам өзіме қайта оралды; мен Ең Жоғарыны мадақтадым, мәңгі тірі Тұлғаны дәріптеп, құрметтедім; Оның билігі — мәңгілік билік, әрі Оның патшалығы ұрпақтан-ұрпаққа жалғасады. Жер бетінің барлық тұрғындары түкке тұрғысыз деп есептеледі; Ол көктегі әскердің арасында да, жер тұрғындарының арасында да Өз еркіне сай әрекет етеді; Оның қолын ешкім тоқтата алмайды, не Оған: «Не істеп жатырсың?» — деп айта алмайды. Сол сәтте ақыл-санам өзіме қайта оралды; патшалығымның даңқы үшін абыройым мен салтанатым өзіме қайтып келді; кеңесшілерім мен ұлықтарым мені іздеп келді; мен өз патшалығымда қайта орнықтым, әрі маған асқан ұлылық қосылды. Енді мен, Набуходоносор, көктің Патшасын мадақтаймын, ұлықтаймын және құрметтеймін, өйткені Оның барлық істері — ақиқат, жолдары — әділ сот; тәкаппарлықпен жүргендерді Ол төмен түсіруге құдіретті. Даниял 4:34–37.

The experience of Manasseh was accomplished upon Nebuchadnezzar. Manasseh represents the “time of the end” in the history of the last three Judean kings, and the arrival of the prophecy of seventy years of captivity. Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the history of the three decrees, just as 1798 was the “time of the end” in the history of the seven thunders. In the verses just cited Nebuchadnezzar’s understanding returned to him at “the end of the days.” The “end of the days” is also referenced in Daniel chapter twelve.

Манассияның тәжірибесі Набуходоносордың басынан өтті. Манассия Яһуданың соңғы үш патшасының тарихындағы «ақыр заманды» және жетпіс жылдық тұтқындық туралы пайғамбарлықтың келуін бейнелейді. Набуходоносор үш жарлықтың тарихындағы «ақыр заманды» бейнелейді, дәл сол сияқты 1798 жыл жеті күркіректің тарихындағы «ақыр заман» болды. Жаңа ғана келтірілген аяттарда Набуходоносордың ақыл-санасы өзіне «күндердің соңында» қайта оралды. «Күндердің соңы» деген тіркес Даниял кітабының он екінші тарауында да айтылады.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> Ал сен өз жолыңмен ақырына дейін жүр; өйткені сен тынығарсың және күндердің ақырында өз үлесіңде тұрарсың. Даниел 12:13.

The “end of the days” in Daniel chapter twelve is the “time of the end”, for Daniel was told to go “till the end be.” At that time Daniel would “stand in his lot.” To “stand in his lot” means to fulfill his purpose, which Daniel did when his book was unsealed at the end of the days, which is the “time of the end.” At that time there would be an “increase of knowledge” that the wise would understand. At the end of Nebuchadnezzar’s days his “understanding” returned unto him.

Даниял кітабының он екінші тарауындағы «соңғы күндер» — бұл «ақырзаман уақыты», өйткені Даниялға «соңына дейін бар» деп айтылған еді. Сол кезде Даниял «өз сыбағасында тұратын» болады. «Өз сыбағасында тұру» оның мақсатын орындау дегенді білдіреді; мұны Даниял өз кітабы соңғы күндердің, яғни «ақырзаман уақытының» кезінде ашылғанда орындады. Сол уақытта даналар түсінетін «білімнің артуы» болады. Набуходоносордың күндерінің соңында оның «түсінігі» өзіне қайта оралды.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> «Құдай адамға атқару үшін айрықша бір іс тапсырғанда, ол Даниял сияқты өзіне тиесілі үлесі мен орнында тұруы тиіс, Құдайдың шақыруына жауап беруге даяр, Оның мақсатын орындауға әзір болуы тиіс». Manuscript Releases, volume 6, 108.

Manasseh represents the “time of the end” in the history of the three last kings of Judah, Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the three decrees. Manasseh was followed by his son Amon.

Манасия Яһуданың соңғы үш патшасының тарихындағы «ақырзаман уақытын» бейнелейді, ал Набуходоносор үш жарлықтағы «ақырзаман уақытын» бейнелейді. Манасиядан кейін оның ұлы Амон келді.

Amon means “training” and represents the period of time when there was an “increase of knowledge” that would train the “wise” in the message that was unsealed. Amon was then followed by Josiah, the only king of the seven that has a fairly good, though complicated prophetic history.

Амон «үйрету» дегенді білдіреді және мөрі ашылған хабардағы «даналарды» үйрететін «білімнің артуы» болған уақыт кезеңін бейнелейді. Амоннан кейін Жосия келді — жетеуінің ішіндегі пайғамбарлық тарихы біршама жақсы, бірақ күрделі, жалғыз патша.

Josiah means “the foundation of God”, and represents the establishing of the truths that had been unsealed at the “time of the end”. The increase of knowledge that was represented by Amon was put together by William Miller, through the guidance of Gabriel and other holy angels. Miller’s work is represented by the name Josiah, for he established the foundations of the movement. There is much more to identify of Josiah, but we will move onto his son Jehoahaz.

Жосия «Құдайдың іргетасы» дегенді білдіреді және «ақыр заман уақытында» мөрі ашылған шындықтардың орнығуын бейнелейді. Амон арқылы бейнеленген білімнің артуы Ғабриел мен өзге киелі періштелердің жетекшілігі арқылы Уильям Миллер тарапынан жүйеленіп, біріктірілді. Миллердің еңбегі Жосия есімімен бейнеленеді, өйткені ол қозғалыстың іргетастарын қалады. Жосияға қатысты анықталуға тиісті жайттар бұдан да көп, бірақ енді оның ұлы Ехоахазға көшеміз.

> Jehoahaz was twenty and three years old when he began to reign; and he reigned three months in Jerusalem. And his mother’s name was Hamutal, the daughter of Jeremiah of Libnah. And he did that which was evil in the sight of the Lord, according to all that his fathers had done. And Pharaohnechoh put him in bands at Riblah in the land of Hamath, that he might not reign in Jerusalem; and put the land to a tribute of an hundred talents of silver, and a talent of gold. And Pharaohnechoh made Eliakim the son of Josiah king in the room of Josiah his father, and turned his name to Jehoiakim, and took Jehoahaz away: and he came to Egypt, and died there. 2 Kings 23:31–34.

> Ехоахаз патшалық құра бастағанда жиырма үш жаста еді; ол Иерусалимде үш ай патшалық құрды. Анасының аты — Либналық Еремияның қызы Хамутал еді. Ол Жаратқан Иенің алдында зұлымдық жасады, өз әкелерінің істегендерінің бәріне сай істеді. Сонда перғауын Нехо оны Иерусалимде патшалық құрмасын деп, Хамат жеріндегі Риблада кісендеп қойды; әрі елге жүз талант күміс пен бір талант алтын алым салды. Перғауын Нехо Жосияның ұлы Елиақымды әкесі Жосияның орнына патша етті де, оның атын Ехояким деп өзгертті; ал Ехоахазды алып кетті: ол Мысырға барып, сол жерде өлді. Патшалықтар 4-жазба 23:31–34.

Jehoahaz means “Jehovah has seized”, and he was seized by Pharaohnecho. Jehoahaz, the son of Josiah, was seized by Pharaohnechoh and replaced by his brother Eliakim, meaning the “God of raising”. Pharaohnechoh then changed Eliakim’s name to Jehoiakim, meaning “God will rise”. The change of a name is a symbol of a covenant relationship, and at the empowerment of the first message, God enters into covenant with a people, as He simultaneously passes by a former covenant people.

Жоахаз «Ехоба ұстап алды» дегенді білдіреді, әрі оны перғауын Нехо ұстап алды. Жосияның ұлы Жоахазды перғауын Нехо ұстап алып, оның орнына «көтеретін Құдай» дегенді білдіретін інісі Елиақымды қойды. Содан кейін перғауын Нехо Елиақымның атын «Құдай көтеріледі» дегенді білдіретін Жоаким деп өзгертті. Аттың өзгертілуі — келісімдік қарым-қатынастың нышаны, ал бірінші хабардың құдіретпен бекітілуі кезінде Құдай бір мезгілде бұрынғы келісім халқынан өтіп бара жатып, бір халықпен келісімге кіреді.

On August 11, 1840, the Ottoman Empire that had been represented by four winds that were loosed for three hundred and ninety-one years and fifteen days were restrained, or as Jehoahaz means, they were “seized”. At the same time, Eliakim was made king and his name changed to Jehoiakim, meaning “God will rise”. Jehoiakim was followed by his son Jehoiachin who has three names in the Scriptures.

1840 жылғы 11 тамызда үш жүз тоқсан бір жыл және он бес күн бойы босатылған төрт желмен бейнеленген Осман империясы тежелді, немесе Ехоахаз дегеннің мағынасына сай айтқанда, олар «ұсталып алынды». Сол уақытта Елиаким патша етіліп, оның аты Ехоиаким болып өзгертілді, бұл «Құдай көтеріледі» дегенді білдіреді. Ехоиакимнен кейін Киелі жазбаларда үш аты бар оның ұлы Ехония келді.

The name Jehoiachin means “the Lord will set up and establish”. He was the son of Jehoiakim and he marks the arrival of the second angel in the spring of 1844, as God “set up and established” the new, true, Protestant horn. The second angel’s message was empowered by the message of the Midnight Cry, and Jeconiah and Coniah mean “God will establish”. The three names, each with the same meaning, represent the joining of the Midnight Cry to the second angel’s message. It is in the final outpouring of the Holy Spirit during the Loud Cry that the one hundred and forty-four thousand are sealed. The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified in the Midnight Cry of the Millerite movement, and Jehoiachin, also called Jeconiah and Coniah, is a symbol of the sealing.

Ехояхин есімі «Жаратқан Ие орнатып, бекітеді» дегенді білдіреді. Ол Ехоякимнің ұлы болды және Құдай жаңа, шынайы, протестанттық мүйізді «орнатып, бекіткен» кезде, 1844 жылдың көктемінде екінші періштенің келуін білдіреді. Екінші періштенің хабары Түн ортасындағы Айқай хабары арқылы қуаттандырылды, ал Екония мен Кония есімдері «Құдай бекітеді» дегенді білдіреді. Бір мағынаға ие осы үш есім Түн ортасындағы Айқайдың екінші періштенің хабарына қосылуын бейнелейді. Қасиетті Рухтың соңғы рет молынан төгілуі кезінде, Қатты Айқай барысында, жүз қырық төрт мың мөрленеді. Жүз қырық төрт мыңның мөрленуі Миллерлік қозғалыстың Түн ортасындағы Айқайында типтік түрде алдын ала бейнеленді, ал Ехояхин, яғни Екония және Кония деп те аталатын, мөрлеудің нышаны болып табылады.

> As I live, saith the Lord, though Coniah the son of Jehoiakim king of Judah were the signet upon my right hand, yet would I pluck thee thence; And I will give thee into the hand of them that seek thy life, and into the hand of them whose face thou fearest, even into the hand of Nebuchadrezzar king of Babylon, and into the hand of the Chaldeans. And I will cast thee out, and thy mother that bare thee, into another country, where ye were not born; and there shall ye die. But to the land whereunto they desire to return, thither shall they not return. Is this man Coniah a despised broken idol? is he a vessel wherein is no pleasure? wherefore are they cast out, he and his seed, and are cast into a land which they know not? O earth, earth, earth, hear the word of the Lord. Jeremiah 22:24–29.

> Тірімін, — дейді Жаратқан Ие, — Яһуда патшасы Еһоякимнің ұлы Қония Менің оң қолымдағы мөр жүзігім болса да, Мен сені сол жерден жұлып алар едім; және Мен сені жаныңды іздегендердің қолына, өзінен қорқатындардың қолына, яғни Бабыл патшасы Набуходоносордың қолына әрі халдейлердің қолына тапсырамын. Сені де, сені туған анаңды да өздерің тумаған бөтен елге лақтырып тастаймын; сонда сол жерде өлесіңдер. Ал қайтып оралуды аңсайтын жерге олар енді қайтып оралмайды. Осы Қония деген адам менсінілмейтін, сынған пұт па? Ол ешкімге ұнамайтын ыдыс па? Неліктен ол да, оның ұрпағы да қуылып тасталды, неліктен өздері білмейтін жерге лақтырылды? Уа, жер, жер, жер, Жаратқан Иенің сөзін тыңда. Еремия 22:24–29.

Jehoiachin, Jeconiah and Coniah represent the sealing time, when the second angel is joined by the message of the Midnight Cry. He represents the sealing time of the foolish. The evil king represents those that are the foolish Laodicean virgins who in the sealing time are destined to receive the mark of the beast as they are forever spewed out of the mouth of the Lord.

Иехониях, Иекония және Кония мөрлеу уақытын бейнелейді; сол кезде екінші періштенің хабарына Түн ортасындағы айқайдың хабары қосылады. Ол ақымақтардың мөрлену уақытын бейнелейді. Бұл зұлым патша мөрлеу уақытында мәңгілікке Жаратқан Иенің аузынан құсып тасталатындықтан, аңның таңбасын алуға жазылған ақымақ Лаодикеялық қыздарды бейнелейді.

The signet on God’s right hand is His seal, and those that are spewed out of the mouth of the Lord during the sealing of the one hundred and forty-four thousand are contrasted with Zerubbabel, the man who had the plummet of the “seven times” in his hand.

Құдайдың оң қолындағы мөр — Оның мөрі; әрі жүз қырық төрт мыңға мөр басу кезінде Жаратқан Иенің аузынан түкіріліп шығарылатындар қолында «жеті уақыттың» өлшеуіш тіктеуішi болған Зоробабылмен қарама-қарсы қойылады.

> Speak to Zerubbabel, governor of Judah, saying, I will shake the heavens and the earth; And I will overthrow the throne of kingdoms, and I will destroy the strength of the kingdoms of the heathen; and I will overthrow the chariots, and those that ride in them; and the horses and their riders shall come down, every one by the sword of his brother. In that day, saith the Lord of hosts, will I take thee, O Zerubbabel, my servant, the son of Shealtiel, saith the Lord, and will make thee as a signet: for I have chosen thee, saith the Lord of hosts. Haggai 2:21–23.

> Яһуда әміршісі Зоробабелге былай де: Мен көкті де, жерді де шайқалтамын; патшалықтардың тақтарын құлатамын, басқа ұлттар патшалықтарының күшін жоямын; арбаларды да, оларға мінгендерді де төңкеремін; аттар мен олардың мінгендері құлайды, әрқайсысы өз бауырының семсерінен өледі. Сол күні, — дейді Әскерлердің Жаратушы Иесі, — Мен сені, Уа, Зоробабел, Өз қызметшім, Шеалтиел ұлы, — дейді Жаратушы Ие, — алып, сені мөрдей етемін; өйткені Мен сені таңдадым, — дейді Әскерлердің Жаратушы Иесі. Ағгей 2:21–23.

The “stone of stumbling” that is the “seven times” is the “plummet” in the hand of Zerubbabel, and he is represented as the “signet” that God employs to seal the one hundred and forty-four thousand. The signet, or the “sign”, is placed upon those that “sigh and cry” for the abominations that are done in Jerusalem. The sighing and crying identifies the experience of those that are sealed, and the signing and crying is the symbol of their internal response to the remedy of the “seven times.” It is confession for their sins and for the sins of their fathers. It is the acknowledgment that they have not been walking with God and that God has not been walking with them ever since the disappointment of July 18, 2020. It is the test that was failed in 1863, during the period of time when Philadelphia was transitioning unto Laodicea. It typified the period of time when those represented by Coniah are forever established as foolish Laodicean virgins, and those represented by Zerubbabel are forever established as wise Philadelphian virgins.

«Жеті мәрте» болып табылатын «сүріндіргіш тас» — Зоробабелдің қолындағы «өлшеуіш салмақ», және ол Құдай жүз қырық төрт мыңды мөрлеу үшін қолданатын «мөр жүзігі» ретінде бейнеленген. Мөр жүзігі, немесе «белгі», Иерусалимде жасалып жатқан жиіркенішті істер үшін «күрсініп, зар жылайтындардың» үстіне қойылады. Күрсіну мен зар жылау мөрленетіндердің тәжірибесін айқындайды, ал күрсіну мен зар жылау — олардың «жеті мәртенің» еміне деген ішкі үн қатуының нышаны. Бұл — өз күнәлары үшін және әкелерінің күнәлары үшін мойындау. Бұл — олардың 2020 жылғы 18 шілдедегі күйзелістен бері Құдаймен бірге жүрмегенін және Құдай да олармен бірге жүрмегенін мойындау. Бұл — 1863 жылы, Филадельфия Лаодикияға ауысып жатқан уақыт кезеңінде, өте алмай қалған сынақ. Бұл — Қония бейнелейтіндердің мәңгілікке ақымақ лаодикиялық қыздар ретінде, ал Зоробабел бейнелейтіндердің мәңгілікке дана филадельфиялық қыздар ретінде орнығатын уақыт кезеңінің бейнесі болды.

Jehoichin was followed by Zedekiah, the last of the seven kings. As Manasseh represented 1798, and the “time of the end,” Zedekiah must represent October 22, 1844, when the vision would “speak, and not lie”. Zedekiah is a name made up of the combination of two Hebrew words. The one word is “Jehovah”, and it is combined with the word that is translated in Daniel chapter eight, and verse fourteen as “cleansed.” Zedekiah means the cleansing of God’s temple, which began on October 22, 1844.

Жохайыннан кейін жеті патшаның соңғысы — Седекия келді. Манассе 1798 жылды және «ақыр заманын» бейнелегендей, Седекия да 1844 жылғы 22 қазанды, яғни аянның «сөйлеп, өтірік айтпайтын» уақытын бейнелеуге тиіс. Седекия — екі еврей сөзінің бірігуінен жасалған есім. Оның бір сөзі — «Ехоба», ал ол Даниял кітабының сегізінші тарауы, он төртінші аятында «тазартылатын» деп аударылған сөзбен біріктірілген. Седекия Құдайдың ғибадатханасының тазартылуын білдіреді; бұл тазарту 1844 жылғы 22 қазанда басталды.

The last seven kings of Judah represent the progressive history of 1798 to October 22, 1844. Jehoiakim is the symbol of August 11, 1840, which in turn represents September 11, 2001. He is a symbol of the empowerment of the first angel’s message, and he is introduced in the first verse of Daniel chapter one. Thus, the setting and context of Daniel chapter one, is the empowerment of the first angel’s message, as represented in Revelation chapter ten. In Revelation chapter ten Christ descended with a little book in His hand that John was commanded to eat. This is why the first test in the book of Daniel has to do with eating.

Яһуданың соңғы жеті патшасы 1798 жылдан 1844 жылғы 22 қазанға дейінгі ілгерілей дамыған тарихты бейнелейді. Еһояқым 1840 жылғы 11 тамыздың нышаны, ал ол өз кезегінде 2001 жылғы 11 қыркүйекті білдіреді. Ол — бірінші періштенің хабарының күшке енуінің нышаны, әрі ол Даниял кітабының бірінші тарауының алғашқы аятында таныстырылады. Сондықтан Даниял кітабының бірінші тарауының жағдайы мен мәнмәтіні Аян кітабының оныншы тарауында бейнеленген бірінші періштенің хабарының күшке енуі болып табылады. Аян кітабының оныншы тарауында Мәсіх қолында кішкене кітаппен түсті, ал Жоханға оны жеу бұйырылды. Сондықтан Даниял кітабындағы алғашқы сынақ жеуге қатысты.

We will continue these subjects in the next article.

Келесі мақалада біз осы тақырыптарды жалғастырамыз.

> And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 3:3.

> Сонда Ол маған: «Адам ұлы, саған беріп тұрған осы шиыршықты қарныңа жегізіп, ішіңді соған толтыр»,— деді. Сонда мен оны жедім; ол аузымда балдай тәтті болды. Езекиел 3:3.

Back to Articles