Article

# Даниял кітабы — жүз елу алтыншы бөлім

Даниялдың соңғы аянын ашу: бүгінгі күнге арналған пайғамбарлық ақиқаттарға Миллериттік көзқарас

Author

Jeff Pippenger

Published

March 24, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Біз Даниялдың соңғы аянына қатысты қарастыруымызды Альфа мен Омега арқылы бейнеленген қағиданы қолданудан бастаймыз; бұл қағида Оның әрдайым соңын басталуымен сәйкестендіретінін көрсетеді. Сондықтан Даниялдың соңғы аянының ең алғашқы аятында көрінетін Белтешатсар — Даниялдың өзі — сол аянның дәл сол өзіндегі соңғы бөлігінде де бейнеленуге тиіс. Біз Белтешатсардың соңғы күндердегі Құдайдың келісім халқын білдіретінін анықтадық; олар бірінші аяттағы “thing” сөзі арқылы бейнеленген пайғамбарлық тарихтың “chazon” аянын түсінеді. Пайғамбарлық тарихтың сол аяны Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы “жеті уақыт”, ол екі мың бес жүз жиырма жылға тең. Белтешатсар сондай-ақ бірінші аяттағы “vision”-ды да түсінеді; бұл — Мәсіхтің кенеттен көрінуін білдіретін екі мың үш жүз жылдық “mareh” аяны.

Он екінші тарауда Даниял бірінші періштенің қозғалысын, сондай-ақ үшінші періштенің қозғалысын да бейнелейді, өйткені екі қозғалыс та он қыз туралы астарлы әңгімені орындайды. Он екінші тарауда, кем дегенде, Миллерлік қозғалыстың бір бөлігі болған бес ақиқат бар; олар үшінші періштенің қозғалысы да бастан кешіруге және түсінуге тиіс ақиқаттарды бейнелейді. Екі қозғалыс та он қыз туралы астарлы әңгімені орындайды, әрі екі қозғалыстағы дана қыздар сол пайғамбарлық шындықты түсінуге міндетті. Екі қозғалыс та Миллерге тануға жетектелген алғашқы пайғамбарлық ақиқатты — Леуіліктер жиырма алтыдағы «жеті уақытты» — түсінуге тиіс. Қалған үш қатарлас тәжірибе мен түсінік тараудың соңғы бірнеше аятынан табылады.

> Күн сайынғы құрбандық доғарылып, ойран салатын жеркеніш орнатылған уақыттан бастап бір мың екі жүз тоқсан күн болады. Күтіп, бір мың үш жүз отыз бес күнге жеткен адам бақытты. Ал сен ақырзаманға дейін өз жолыңмен жүр; өйткені сен тынығасың да, күндердің ақырында өз үлесіңде тұрасың. Даниял 12:11–13.

Аян кітабындағы Құдайдың қалдық халқының үш негізгі пайғамбарлық сипаты бар. Олар Құдайдың өсиеттерін сақтайды, Исаға деген сенімге ие және Пайғамбарлық Рухын берік ұстанады.

> Сонда ол маған: «Жаз: Тоқтының неке тойының дастарханына шақырылғандар бақытты»,— деді. Және ол маған: «Бұлар — Құдайдың шынайы сөздері»,— деді. Сонда мен оған тағзым етіп, табыну үшін оның аяқтарына жығылдым. Бірақ ол маған: «Олай етпе: мен — сенің әрі Иса туралы куәлігі бар бауырластарыңның бірге қызмет етушісімін; Құдайға табын; өйткені Иса туралы куәлік — пайғамбарлық рухы»,— деді. Аян 19:9, 10.

Миллериттер Даниял кітабындағы «күнделікті» ұғымының пұтқа табынушылықты білдіретінін, ал «күнделіктінің» «алынып тасталған уақыты» 508 жыл болғанын дұрыс түсінді. Сол ақиқатты жоққа шығару — «Иса туралы куәліктің» беделін жоққа шығару, ал ол «пайғамбарлық рухы», өйткені Пайғамбарлық рухы Миллериттердің «күнделікті» жөніндегі түсінігінің дұрыс болғанын анық көрсетеді.

> «Содан кейін мен “Күнделіктіге” қатысты мынаны көрдім: “құрбандық” деген сөз адам даналығымен енгізілген, әрі ол мәтінге тиесілі емес; ал Жаратқан Ие оның дұрыс түсінігін сот сағаты туралы жар салғандарға берген. 1844 жылға дейін, бірлік бар кезде, “Күнделікті” туралы дұрыс көзқарасқа дерлік бәрі біріккен еді; бірақ 1844 жылдан бері, абыржу кезінде, өзге көзқарастар қабылданып, соның соңынан қараңғылық пен абыржу ерді». Review and Herald, November 1, 1850.

Миллериттер 538 жылы папалықтың билікке көтерілуіне қарсы тұрған пұтқа табынушылықтың қарсылығы 508 жылы жойылғанын түсінді. Миллериттер дұрыс болды, бірақ олардың түсінігі шектеулі еді. Бірінші аятта Белтешазар арқылы бейнеленген Құдайдың соңғы күндердегі халқы 508 жылдан 538 жылға дейінгі аралық Мәсіхтің Өзінің шомылдыру рәсімінде күш-қуатқа ие болуынан бұрынғы отыз жылдық дайындық кезеңімен бейнеленген пайғамбарлық мерзім екенін көретін болады. Олар бұл пайғамбарлық мерзімнің сондай-ақ 1776 жылдан 1798 жылға дейінгі пайғамбарлық кезеңді білдіретінін, әрі осы үш кезеңнің бәрі 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталып, таяуда келетін жексенбілік заңмен аяқталатын жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытының бейнесі екенін көретін болады.

Он екінші тарауда Даниял Миллериттерді және Белтешазар арқылы бейнеленгендерде қайталануға тиісті бес маңызды ақиқат пен тәжірибені бейнелейді. Миллериттердің үшінші ақиқаты мен тәжірибесі — “the correct view of the ‘daily,’ … the Lord gave … to those who gave the judgment hour cry.” Сол ақиқатты қабылдамай тастау — Пайғамбарлық Рухы болып табылатын Эллен Уайттың жазбаларын қабылдамай тастау деген сөз. Миллериттердің және үшінші періштенің хабаршыларының төртінші ақиқаты мен тәжірибесі — 1335 жыл туралы пайғамбарлық, ол “the daily,” алынып тасталған 508 жылы басталды.

508 жылдан бастап есептегенде, бір мың үш жүз отыз бес жыл 1843 жылға алып келеді; алайда бұл жай ғана 1843 жыл емес, өйткені пайғамбарлық шын мәнінде 1843 жылдың дәл соңғы күнін нұсқайды, себебі онда: «Күтіп, мың үш жүз отыз бес күнге жеткен адам бақытты»,— деп айтылған. «Жеткен» деп аударылған еврей сөзі — «naga», ал оның мағынасы «тию» немесе «қолын тигізу». Сондықтан бұл пайғамбарлықтың мәні: «Күтіп, 1843 жылға тиетін немесе қолын тигізетін адам бақытты».

Миллершілер тарихындағы күтудің игілігі алғашқы түңілуге ұшыраған, бірақ кешіккен аянды күткен дана қыздарға арналды. Миллершілер он қыз туралы астарлы әңгіменің және Хабаққұқ кітабының екінші тарауының орындалуында «кешіккен аянды» күткен кезде, олар игілікке ие болды. Сол кешігу уақытында олар өздерінің осы астарлы әңгімені орындап жатқанын көрді, әрі ақырында аянның «сөйлейтінін» түсінді. Олардың кешігу уақыты мен түңілуі екі мың үш жүз жылдың 1843 жылы аяқталатыны жөніндегі қате анықтауға негізделді, ал шын мәнінде аян 1844 жылға арналған еді. Олардың түңілуі 1843 жыл Мәсіхтің қайтып келуінсіз аяқталған кезде пайда болған өз бастарынан кешкен тәжірибесіне негізделді. Олардың түңілуі де, содан кейін күтуді таңдағандарға жарияланған игілік те түгелдей 1843 жылдың ең соңғы күніне негізделді, ол 1844 жылға «тиеді» немесе «келіп жетеді».

Алғашқы түңілудің тәжірибесі, он қыз туралы астарлы әңгіменің орындалуы ретінде, Белтешазар арқылы бейнеленгендерде ұғынылып, қайталанады. Белтешазар арқылы бейнеленгендер танып-білетін бесінші ақиқат пен тәжірибе — «күндердің соңында» Даниялдың «өз сыбағасында тұратыны».

> «Даниял мөр алынғаннан бері және ақиқат нұры оның көріністеріне сәуле түсіргеннен бері өз үлесінде тұрып келеді. Ол өз үлесінде тұр, соңғы күндерде түсінілуге тиіс болған куәлікті көтеріп тұр». Sermons and Talks, 1-том, 225, 226.

Миллериттер 1798 жылы Даниял кітабының мөрі ашылған кезде одан келген білімнің артуы арқылы жүзеге асқан тазару үдерісін бастан кешті. Белтешазармен бейнеленгендер 1989 жылы Даниял кітабының мөрі ашылған кезде одан келген білімнің артуы арқылы жүзеге асатын тазару үдерісін бастан кешетін болады. Олар сондай-ақ Даниял кітабының жүз қырық төрт мыңды мөрлеу ісінде айрықша мақсаты бар екенін түсінетін болады.

> «Құдай адамға атқару үшін ерекше бір іс берген кезде, ол Даниял сияқты өз үлесі мен орнында тұруға, Құдайдың шақыруына жауап беруге, Оның мақсатын орындауға әзір болуы тиіс». Manuscript Releases, 6-том, 108.

Бұрынғы Лаодикеялықтар ретінде, Белтешазар бейнелейтіндер соңғы жанданудың Даниял мен Аян кітаптары — бір кітап болып табылатын осы екеуі — арқылы жүзеге асатынын ұғынады.

> «Даниял мен Аян кітаптары тереңірек түсінілген кезде, сенушілердің діни тәжірибесі мүлде басқаша болады... Аянды зерттеуден бір нәрсе сөзсіз ұғынылады — Құдай мен Оның халқы арасындағы байланыс жақын әрі айқын». The Faith I Live By, 345.

Бұрынғы Лаодикеялықтар ретінде, олар өздерінің Лаодикеялық күйін танып-білген болады және рухани жағынан құрғақ сүйектер аңғары сияқты өлі болғандарын танып-білген болады; әрі өздерінің өлі әрі жоғалған күйі туралы тура куәлікке жауап ретінде, олар тірі болу қажеттігін ең бірінші басымдық ретінде танып-білетін болады.

> «Арамызда шынайы құдайшылдықтың қайта жандануы — барлық мұқтаждықтарымыздың ішіндегі ең ұлысы әрі ең шұғылы. Мұны іздеу — біздің ең алғашқы ісіміз болуы тиіс». Selected Messages, 1-кітап, 121.

Киелі кітаптың уәдесі бойынша, кім іздесе, сол табады, әрі содан кейін Киелі Рух оларды қажетті жаңғыруды туғызатыны Даниял мен Аян кітаптары екенін ұғынуға жетелейді.

> «Біз халық ретінде бұл кітаптың біз үшін нені білдіретінін түсінген кезде, арамызда ұлы рухани жаңғыру көрінетін болады.» Testimonies to Ministers, 113.

Даниелдің он екінші тарауда бейнеленген соңғы аянының соңы, соңғы аянның бірінші аятында Белтешазар арқылы бейнеленген Құдайдың ақырғы күндердегі келісім халқын тудыратын тәжірибені айқындайды. Сол жерде Белтешазар ретінде бейнеленген Даниел жиырма үш жүз жылдық ішкі аянды да, жиырма бес жүз жиырма жылдық сыртқы аянды да түсінеді. Ол «істі» де, «аянды» да түсінеді. Ол chazon аянын да, mareh аянын да түсінеді. Ол киелі орын мен жасақтың тапталуын да, киелі орын мен жасақтың қалпына келтірілуін де түсінеді. Ол Ұлай мен Хиддекел өзендері туралы аяндардың екеуін де түсінеді.

Біз бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.

> «Құдай Сөзін әлдеқайда тереңірек зерттеу қажет; әсіресе Даниял мен Аян кітаптарына, біздің қызметіміздің тарихында бұрын-соңды болмағандай, назар аударылуы тиіс. Кейбір мәселелерде Рим билігі мен папалыққа қатысты айтатынымыз аздау болуы мүмкін; бірақ біз Құдайдың Киелі Рухының шабыттандыруымен пайғамбарлар мен елшілердің не жазғанына назар аудартуымыз керек. Киелі Рух, әрі пайғамбарлықтың берілуінде, әрі онда бейнеленген оқиғаларда, адамдық құрал көзден таса, Мәсіхтің ішінде жасырын ұсталуы, ал көктің Иесі Құдай мен Оның заңы дәріптелуі үшін, бәрін солай реттеген. Даниял кітабын оқыңдар. Онда бейнеленген патшалықтардың тарихын тармақ бойынша көз алдарыңа келтіріңдер. Мемлекет қайраткерлерін, кеңестерді, қуатты әскерлерді көріңдер де, Құдайдың адам баласының тәкаппарлығын қалай төмендетіп, адамдық даңқты топыраққа қалай түсіргенін байқаңдар….»

> «Даниялдың Құдайдан алған нұры ерекше түрде осы соңғы күндер үшін берілген еді. Оның Шинардың ұлы өзендері — Ұлай мен Хиддекел жағасында көрген аяндары қазір орындалу үстінде, әрі алдын ала айтылған барлық оқиғалар жақын арада жүзеге асады.»

> “Даниялдың пайғамбарлықтары берілген кезде яһуди халқының қандай жағдайда болғанын қарастырыңдар.

> “Киелі кітапты зерттеуге көбірек уақыт бөлейік. Біз Сөзді тиісті дәрежеде түсінбейміз. Аян кітабы өзінің кіріспесінде ондағы нұсқауды түсінуге шақыратын өсиетпен ашылады. ‘Осы пайғамбарлықтың сөздерін оқитын және оны тыңдайтындар, әрі онда жазылғандарды сақтайтындар бақытты,— деп жариялайды Құдай,— өйткені уақыт таяу’. Біз халық ретінде бұл кітаптың біз үшін нені білдіретінін түсінген кезде, арамызда ұлы рухани жаңғыру көрінетін болады. Бізге оны зерттеп, зерделеу бұйырылғанына қарамастан, оның үйрететін сабақтарын толық түсінбейміз.”

> «Өткен замандарда ұстаздар Даниял мен Аянды мөрленген кітаптар деп жариялап келді, ал халық олардан теріс айналды. Көпшілікті оны көтеріп ашудан тежеп келген көзге тылсым болып көрінетін пердені Құдайдың Өз қолы Өз Сөзінің осы бөліктерінен алып тастады. “Аян” деген атаудың өзі-ақ оның мөрленген кітап екені туралы пайымға қайшы келеді. “Аян” дегеніміз — маңызды бір нәрсенің ашылуы. Бұл кітаптың ақиқаттары осы ақырғы күндерде өмір сүріп жатқандарға арналған. Біз киелі нәрселердің қасиетті орнында пердесі алынған күйде тұрмыз. Біз сыртта тұрмауымыз керек. Біз ішке кіруіміз керек, бірақ бейқам, қастерсіз ойлармен де, асығыс қадамдармен де емес, қайта құрметпен және Құдайдан қорқу сезімімен. Біз Аян кітабының пайғамбарлықтары орындалатын уақытқа жақындап келеміз….»

> «Бізде Құдайдың өсиеттері және пайғамбарлықтың рухы болып табылатын Иса Мәсіхтің куәлігі бар. Құдай сөзінен баға жетпес асыл қазыналар табылады. Осы Сөзді зерттеушілер саналарын айқын ұстауға тиіс. Олар ішіп-жеуде бұзылған нәпсіқұмарлыққа ешқашан ерік бермеуге тиіс.

> «Егер олар осылай істесе, миы шатасады; олар осы жер тарихының соңғы көріністеріне қатысты нәрселердің мағынасын ашу үшін терең қазып, іздеудің ауыртпалығына төтеп бере алмайды.

> «Даниял мен Аян кітаптары неғұрлым жақсырақ түсінілген кезде, сенушілер мүлде өзгеше діни тәжірибеге ие болады. Оларға көктің ашық қақпаларының сондай көріністері беріледі, сонда жүрек пен сана жүрегі таза болғандарға сый ретінде берілетін игілікке жету үшін бәрі де дамытуға тиіс мінездің қандай екендігімен терең әсерленеді.

> «Аян кітабында ашылған нәрселерді кішіпейілділікпен және момындықпен түсінуге ұмтылатындардың бәріне Иеміз жарылқауын береді. Бұл кітапта мәңгілік өмірге толы мәні зор әрі даңққа толы нәрселер соншалық мол қамтылғандықтан, оны оқып, ынтамен зерттейтіндердің бәрі осы пайғамбарлықтың сөздерін “еститін және онда жазылғандарды сақтайтын” адамдарға арналған жарылқауды қабылдайды.»

> «Аян кітабын зерттеуден бір нәрсе сөзсіз ұғынылады — Құдай мен Өз халқының арасындағы байланыс жақын да айқын.»

> «Аспан әлемі мен осы дүниенің арасында ғажайып байланыс көрінеді. Даниялға ашылған нәрселер кейін Патмос аралында Жоханға берілген аянмен толықтырылды. Бұл екі кітап мұқият зерттелуге тиіс. Даниял екі рет: “Ақыр заманның соңына дейін қанша уақыт болады?” — деп сұрады.»

> «Сонда мен естідім, бірақ түсінбедім; сондықтан: “Ием, мұның соңы не болмақ?” — дедім. Сонда Ол: “Жөніңе бар, Даниял; өйткені бұл сөздер ақырзаман уақытына дейін жабулы да мөрленулі болады. Көп адам тазарады, ағарады және сыналады; ал зұлымдар зұлымдық істей береді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді, бірақ данышпандар түсінеді. Күн сайынғы құрбандық жойылып, қаңыратып кетіретін жиіркенішті нәрсе орнатылатын уақыттан бастап бір мың екі жүз тоқсан күн болады. Мың үш жүз отыз бес күнге дейін күтіп жеткен адам бақытты. Ал сен ақырына дейін өз жөніңмен жүр; өйткені сен тынығасың және күндердің соңында өз үлесіңе ие болу үшін тұрасың”,— деді.»

> «Кітапты ашып, Жоханға осы соңғы күндерде не болуға тиіс екендігі туралы аянды берген — Яһуда руының Арыстаны еді.

> «Даниял өз үлесінде тұрып, өз куәлігін берді; ол ақырзаман уақытына дейін мөрленген еді, сол кезде бірінші періштенің хабары біздің дүниемізге жариялануға тиіс болатын. Осы соңғы күндерде бұл мәселелер шексіз маңызды; бірақ “көптеген адамдар тазартылады, ағартылады және сыналады”, ал “зұлымдар зұлымдық жасай береді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді”. Мұның қаншалықты ақиқат екені анық! Күнә — Құдай заңының бұзылуы; ал Құдай заңы жөніндегі нұрды қабылдағысы келмейтіндер бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарларының жариялануын түсінбейді. Даниял кітабы Жоханға берілген аянда мөрден ашылады да, бізді осы жер тарихының соңғы көріністеріне қарай алып барады.

> «Бауырластарымыз біздің соңғы күндердің қауіп-қатерінің арасында өмір сүріп жатқанымызды естерінде ұстай ма? Аянды Даниялмен байланыстыра оқыңдар. Осы нәрселерді үйретіңдер». Testimonies to Ministers, 112–115.

Back to Articles