Article

# Parallel Warnings - Number Two

Қатарлас Ескертулер — Екінші нөмір

Unveiling the Prophetic Tapestry: Decoding the Messages of Revelation 14 in Millerite History and Today

Пайғамбарлық өрнекті ашу: Миллериттер тарихы мен бүгінгі күндегі Аян 14-тің хабарларын зерделеу

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the parable of the ten virgins was fulfilled in Millerite history it took place during the second angel’s message. The second angel’s message represents two distinct messages, both in the period of time which they cover and in terms of the intended audience of the message. The second angel’s message was directed to the Protestant churches that had just returned to Rome and became daughters of Babylon. The Midnight Cry was directed to the sleeping Millerites. The first message was directed outside of the Millerites, the second was directed inside. This will be fulfilled to the letter in our day.

Он қыз туралы астарлы әңгіменің Миллериттер тарихында орындалуы екінші періштенің хабары кезінде жүзеге асты. Екінші періштенің хабары өз қамтитын уақыт кезеңі жағынан да, сондай-ақ хабардың көзделген аудиториясы тұрғысынан да екі айқын бөлек хабарды білдіреді. Екінші періштенің хабары Римге енді ғана қайта оралып, Бабылдың қыздарына айналған протестанттық шіркеулерге бағытталды. Түн ортасындағы айқай ұйқыдағы Миллериттерге бағытталды. Бірінші хабар Миллериттердің сыртындағы адамдарға бағытталды, екіншісі ішіне бағытталды. Бұл біздің күнімізде сөзбе-сөз орындалады.

The difference that needs to be noted in the repetition of our day is that in the beginning of Adventism the message of the second angel first went outside the Millerites and then part two of the message went inside the Millerites. At the end of Adventism, when the parable is again repeated, so also is the second angel’s message. We are told that directly more than a handful of times. But the two-fold nature of the message is reversed at the end. The first message goes to Adventism and the second to those outside of Adventism. We are told that the work and message represented by the angel of Revelation eighteen is a repetition of the second angel’s message.

Біздің заманымыздағы қайталауда атап өтілуі тиіс айырмашылық мынада: Адвентизмнің бастапқы кезеңінде екінші періштенің хабары әуелі миллериттерден тысқары шықты, содан кейін хабардың екінші бөлігі миллериттердің ішіне енді. Адвентизмнің соңында, астарлы әңгіме қайтадан қайталанғанда, екінші періштенің хабары да солайша қайталанады. Бізге бұл тікелей, бір уыс реттен де көп айтылған. Бірақ хабардың екі қырлы сипаты соңында керісінше болады. Бірінші хабар Адвентизмге барады, ал екіншісі Адвентизмнен тысқары тұрғандарға барады. Бізге Аян он сегіздегі періште бейнелейтін іс пен хабар екінші періштенің хабарының қайталануы екені айтылған.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> «Пайғамбар былай дейді: “Мен көктен түсіп келе жатқан, зор билікке ие басқа бір періштені көрдім; жер оның ұлылығымен нұрланды. Ол қатты дауыспен құдіретті түрде былай деп айқайлады: Ұлы Бабыл құлады, құлады, әрі жындардың мекені болды” (Аян 18:1, 2). Бұл — екінші періште жеткізген сол бір хабардың өзі. Бабыл құлады, “өйткені ол барлық халықтарға өзінің азғындық қаһарының шарабынан ішкізді” (Аян 14:8). Ол қандай шарап? — Оның жалған ілімдері. Ол дүниеге төртінші өсиеттегі Сенбі күнінің орнына жалған демалыс күнін берді, әрі Шайтанның әуелде Едемде Хауаға айтқан өтірігін — жанның табиғи өлмейтіндігі туралы жалғандықты — қайталады. Ол осы тектес көптеген қателіктерді кеңінен таратты, “адамдардың өсиеттерін ілім ретінде үйретіп” (Матай 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> «Иса Өзінің көпшілік алдындағы қызметін бастағанда, Ғибадатхананы оның қорлаушы, қасиеттілікті аяққа таптайтын арамдалуынан тазартты. Ал Оның қызметінің соңғы істерінің бірі — Ғибадатхананы екінші рет тазарту болды. Сол сияқты, дүниеге ескерту жарияланатын соңғы істе шіркеулерге екі бөлек үндеу жасалады. Екінші періштенің хабары: “Құлады, құлады ұлы Бабыл, өйткені ол барлық халықтарға өзінің азғындық қаһарының шарабын ішкізді” (Аян 14:8). Ал үшінші періштенің хабарының зор айқайында көктен шыққан бір дауыс былай дейді: “Одан шығыңдар, халқым, оның күнәларына ортақтасып кетпеңдер және оның пәлелерін қабылдап алмаңдар. Өйткені оның күнәлары көкке дейін жетті, және Құдай оның заңсыздықтарын есіне алды” (Аян 18:4, 5).» Selected Messages, 2-кітап, 118.

The message of the second angel at the beginning of Adventism is the same message as the message represented by the angel of Revelation eighteen, and in that warning, there are two voices that proclaim a message. The first voice is proclaimed when the earth is lightened by his glory and in verse four John heard another voice saying, “come out of her.”

Адвентизмнің бастауындағы екінші періштенің хабары Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште бейнелейтін хабармен бірдей, әрі сол ескертуде хабарды жариялайтын екі дауыс бар. Бірінші дауыс жер оның даңқымен нұрланған кезде жарияланады, ал төртінші аятта Жохан: «Оның ішінен шығыңдар»,— деп айтқан басқа бір дауысты естіді.

In Millerite history the call out of Babylon came first and the message to the Millerites came second. In Revelation eighteen it is the second voice, or second message that addresses those outside of Adventism. Along with the declaration that there are “two distinct calls made to the churches” we find that the two times Christ cleansed the temple (at the beginning and ending of His ministry) is also an illustration of the beginning and ending of Adventism.

Миллериттер тарихында Бабылдан шығу туралы шақыру әуелі келді, ал миллериттерге арналған хабар содан кейін келді. Аян кітабының он сегізінші тарауында адвентизмнен тысқары тұрғандарға үн қататын нәрсе — екінші дауыс, немесе екінші хабар. «Шіркеулерге жасалған екі бөлек шақыру бар» деген мәлімдемемен бірге біз Мәсіхтің ғибадатхананы екі рет тазартқаны да (Өз қызметінің басында және соңында) адвентизмнің басталуы мен аяқталуының да көрінісі екенін көреміз.

The beginning of Adventism illustrated a purification of the workers that helped in building the foundation that William Miller was used to establish. The foundation was completed at the conclusion of the second angel’s message, for with the arrival of the third angel on October 22, 1844 the truths that make up the foundations of Adventism were made available to understand, for those who are willing to hear.

Адвентизмнің басталуы Уильям Миллерді орнатуға пайдаланған іргетасты қалауға көмектескен қызметкерлердің тазаруын бейнеледі. Іргетас екінші періштенің хабарының соңында аяқталды, өйткені 1844 жылғы 22 қазанда үшінші періштенің келуімен Адвентизмнің іргетасын құрайтын ақиқаттар, тыңдауға ықыласты болғандар үшін, түсінуге қолжетімді болды.

The work of building the foundation concluded at the climax of the history of the second angel, when “two distinct calls were made to the churches.” The first call was outside the Millerites, the second was for the Millerites. But another beginning that aligns with Adventism’s beginning is the ministry of Christ when He cleansed His temple the first time. The prophetic illustration of the temple being cleansed is marking a purification at the beginning and end of His ministry, that in turn typifies a purification of Adventism at its beginning and ending. Christ’s two temple cleansings align with the beginning and ending of Adventism, but His message was just for His covenant people who were in the process of forever divorcing themselves from God.

Негізді қалау ісі екінші періштенің тарихының шарықтау шегінде, «шіркеулерге екі айқын үндеу жасалған» кезде аяқталды. Бірінші үндеу миллериттерден тысқары болғандарға арналды, екіншісі миллериттер үшін болды. Алайда Адвентизмнің басталуымен үйлесетін тағы бір бастама — Мәсіхтің Өз ғибадатханасын алғаш рет тазартқан кездегі қызметі. Ғибадатхананың тазартылуы туралы пайғамбарлық бейнелеу Оның қызметінің басында да, соңында да тазартылуды белгілейді; бұл, өз кезегінде, Адвентизмнің басталуында және аяқталуында болатын тазартылудың бейнесі болып табылады. Мәсіхтің ғибадатхананы екі рет тазартуы Адвентизмнің басталуы мен аяқталуымен сәйкес келеді, бірақ Оның хабары Құдайдан өздерін мәңгілікке ажыратып бара жатқан Оның келісім халқына ғана арналды.

The beginning of Adventism presented a message announcing the opening of the judgment and the end of Adventism is announcing the end of judgment. Jesus cleansed the temple the first time and rebuked the Jews for turning His house into a den of thieves, but the second cleansing of the temple was “among the last acts of His ministry.” At the end of His ministry, He no longer told the Jews that they had made His Father’s house a den of thieves, he then told them that their house “was left to them desolate.”

Адвентизмнің басталуы соттың ашылуын жариялаған хабарды ұсынды, ал Адвентизмнің соңы соттың аяқталуын жариялап отыр. Иса ғибадатхананы алғаш рет тазартқанда, яһудилерді Оның үйін қарақшылар апанына айналдырғандары үшін әшкереледі; бірақ ғибадатхананың екінші рет тазартылуы «Оның қызметінің соңғы істерінің қатарында» болды. Қызметінің соңында Ол енді яһудилерге Әкесінің үйін қарақшылар апанына айналдырғандарын айтқан жоқ, қайта оларға өз үйлерінің «қаңырап, өздеріне қалдырылғанын» айтты.

> “Meanwhile worshipers from every nation sought the temple which had been dedicated to the worship of God. Glittering with gold and precious stones, it was a vision of beauty and grandeur. But Jehovah was no longer to be found in that palace of loveliness. Israel as a nation had divorced herself from God. When Christ, near the close of His earthly ministry, looked for the last time upon the interior of the temple, He said, ‘Behold, your house is left unto you desolate.’ Matthew 23:38. Hitherto He had called the temple His Father’s house; but as the Son of God passed out from those walls, God’s presence was withdrawn forever from the temple built to His glory.” Acts of the Apostles, 145.

> «Сол уақытта әр ұлттан келген ғибадат етушілер Құдайға құлшылық етуге бағышталған ғибадатхананы іздеп келетін. Алтын мен асыл тастарға малынған ол сұлулық пен салтанаттың көрінісі еді. Бірақ Ехоба енді сол көркем сарайдан табылмайтын болды. Исраил ұлт ретінде өзін Құдайдан ажыратқан еді. Мәсіх жердегі қызметінің аяқталуына таяу, ғибадатхананың ішкі бөлігіне соңғы рет қараған кезде: “Міне, үйіңіз қаңырап, өздеріңізге тасталды”,— деді. Matthew 23:38. Осы уақытқа дейін Ол ғибадатхананы Әкесінің үйі деп атап келген; бірақ Құдайдың Ұлы сол қабырғалардан шығып кеткенде, Өзінің даңқы үшін салынған ғибадатханадан Құдайдың қатысуы мәңгілікке алынып тасталды.» Acts of the Apostles, 145.

The temple He cleansed at the beginning was a different temple than what He cleansed at the end. The first temple was His Father’s house, but the second temple was the Jew’s house. The Lord entered into covenant with Adventism at the beginning and Adventists became priests in His temple. At the end of Adventism, they are to be no more priests, and their house will be desolated.

Ол басында тазартқан ғибадатхана соңында тазартқан ғибадатханадан өзге еді. Алғашқы ғибадатхана Оның Әкесінің үйі болды, ал екінші ғибадатхана яһудилердің үйі болды. Иеміз басында Адвентизммен келісім жасады, және адвентистер Оның ғибадатханасында діни қызметкерлерге айналды. Адвентизмнің соңында олар енді діни қызметкерлер болмайды, әрі олардың үйі қаңырап бос қалады.

The second angel represents two messages. This is one reason the message is represented as Babylon falling twice. This is not the primary reason for the twice repeated announcement of Babylon’s fall, but is one reason. How is it two messages?

Екінші періште екі хабарды білдіреді. Хабардың Бабылдың екі рет құлауы ретінде бейнеленуінің бір себебі осы. Бұл — Бабылдың құлағаны туралы хабардың екі рет қайталанып жариялануының басты себебі емес, бірақ себептердің бірі. Бұл қалайша екі хабар болады?

The second angel arrived in response to the rejection of the first angel’s message. When the failed prediction, identifying 1843 as the conclusion of the 2300-year prophecy, the Protestant churches used the erroneous message to reject Miller’s message. Miller’s message was the first angel’s message. At its rejection the Protestant churches, who had been God’s church in the wilderness for over 1260 years, were rejected and became a daughter of Babylon. At that point the second angel arrived with his message.

Екінші періште бірінші періштенің хабарының қабылданбай тасталуына жауап ретінде келді. 1843 жылды 2300 жылдық пайғамбарлықтың аяқталуы деп айқындаған сәтсіз болжам орын алғанда, протестанттық шіркеулер сол қате хабарды Миллердің хабарын қабылдамай тастау үшін қолданды. Миллердің хабары — бірінші періштенің хабары еді. Ол қабылданбай тасталған кезде, 1260 жылдан астам уақыт бойы иен далада Құдайдың шіркеуі болып келген протестанттық шіркеулер өздері де қабылданбай тасталып, Бабылдың қызына айналды. Сол сәтте екінші періште өз хабарымен келді.

There are some very important points involved with the various elements of this history we are considering. There is at least one point that must be developed slowly for it definitely contributes to the understanding of the message of the Revelation of Jesus Christ that is currently being unsealed. For this reason, I am including a very important passage about that history. It is two chapters that I am pointing to, but there is also a third important chapter in the middle of those two chapters. I am not including this at this time in order to limit the scope of our consideration.

Біз қарастырып отырған осы тарихтың түрлі қырларына қатысты аса маңызды бірнеше жайт бар. Кем дегенде бір жайт бар, оны біртіндеп дамыту қажет, өйткені ол қазір мөрі ашылып жатқан Иса Мәсіхтің Аяны туралы хабарды түсінуге айқын түрде үлес қосады. Осы себепті мен сол тарихқа қатысты өте маңызды бір үзіндіні келтіріп отырмын. Мен нұсқап отырғаны — екі тарау, бірақ сол екі тараудың арасында үшінші бір маңызды тарау да бар. Қарастыру аясын шектеу үшін, оны әзірге қоспай отырмын.

Notice which angel is being addressed as you read through, look for the progressive testing process, note in the first paragraph that the prophetic characteristics of the angel of Revelation eighteen are also the characteristics of the first angel. Notice that to crucify one of the messages is to crucify Christ, and notice that the three angels are all presented as single angels, but the Midnight Cry message is a multitude of angels.

Оқып шыққан сайын қай періштеге сөз арналып тұрғанына назар аударыңыздар, біртіндеп өрбитін сыналу үдерісін байқаңыздар, әрі бірінші абзацта Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періштенің пайғамбарлық сипаттары бірінші періштенің де сипаттары екенін ескеріңіздер. Хабарлардың бірін айқышқа шегелеу — Мәсіхті айқышқа шегелеу екенін де, сондай-ақ үш періштенің бәрі де жеке бір періште ретінде берілгенін, ал Түн ортасындағы айқай хабары көптеген періштелер ретінде ұсынылғанын да байқаңыздар.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work which had been going on upon the earth. Jesus commissioned a strong and mighty angel to descend and warn the inhabitants of earth to get ready for his second appearing. I saw the mighty angel leave the presence of Jesus in heaven. Before him went an exceedingly bright and glorious light. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory, and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. The light was shed upon all, but some merely came under the influence of the light, and did not heartily receive it. But all who received it, turned their faces upward to heaven, and glorified God. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile, and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world, and were closely united together.

> «Маған көктеғілердің бәрі жер бетінде жүріп жатқан іске қандай зор ықылас танытқандығы көрсетілді. Иса күшті де құдіретті бір періштеге жерге түсіп, жер тұрғындарын Оның екінші рет келуіне дайындалуға ескерту беруді тапсырды. Мен сол құдіретті періштенің көкте Исаның алдынан шығып кеткенін көрдім. Оның алдында аса жарық әрі салтанатты нұр жүріп отырды. Маған оның міндеті жерді өз даңқымен нұрландыру және адамзатты Құдайдың келе жатқан қаһары туралы ескерту екені айтылды. Көпшілік бұл нұрды қабылдады. Кейбіреулер өте салмақты көрінді, ал өзгелері қуанып, шаттыққа бөленді. Нұр барлығына төгілді, бірақ кейбіреулер тек сол нұрдың ықпалына ғана түсті де, оны шын жүректен қабылдамады. Ал оны қабылдағандардың бәрі жүздерін жоғары, көкке қаратты да, Құдайды мадақтады. Көпшіліктің іші зор қаһарға толды. Қызметшілер мен халық арамдармен бірігіп, құдіретті періште төккен нұрға табанды түрде қарсы тұрды. Бірақ оны қабылдағандардың бәрі дүниеден бөлініп шығып, өзара тығыз біріккен еді. »

> “Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of all they could from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel watching with the deepest interest the professed people of God, to record the character they developed, as the message of heavenly origin was introduced to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision and hatred, an angel with a parchment in his hand, made the shameful record. All heaven was filled with indignation, because Jesus was slighted by his professed followers.

> «Шайтан мен оның періштелері барлық мүмкін болғандардың санасын нұрдан теріс бұруға бар ынтасымен әрекет етіп жатты. Оны қабылдамаған топ қараңғылықта қалдырылды. Мен көктен шыққан хабар оларға жеткізілген кезде, олардың қалыптастырған мінез-құлқын тіркеу үшін періштенің Құдай халқы деп танылғандарды аса терең ықыласпен бақылап тұрғанын көрдім. Ал Исаға сүйіспеншілік білдіретіндерін айтқан өте көп адамдар көктегі хабардан мысқылмен, келемеждеумен және өшпенділікпен теріс айналғанда, қолында шиыршық қағазы бар бір періште сол масқара жазбаны түсірді. Исаны Өзінің ізбасарымыз деп мойындағандар менсінбей қарағаны үшін, бүкіл көк ашу-ызаға толды.»

> “I saw the disappointment of the trusting ones. They did not see their Lord at the expected time. It was God’s purpose to conceal the future, and bring his people to a point of decision. Without this point of time the work designed of God would not have been accomplished. Satan was leading the minds of very many far ahead in the future. A period of time proclaimed for Christ’s appearing must bring the mind to earnestly seek for a present preparation. As the time passed, those who had not fully received the light of the angel, united with those who had despised the heavenly message, and they turned upon the disappointed ones in ridicule. I saw the angels in heaven consulting with Jesus. They had marked the situation of Christ’s professed followers. The passing of the definite time had tested and proved them, and very many were weighed in the balance and found wanting. They all loudly professed to be Christians, yet failed in following Christ in almost every particular. Satan exulted at the state of the professed followers of Christ. He had them in his snare. He had led the majority to leave the straight path, and they were attempting to climb up to heaven some other way. Angels saw the pure, the clean, and holy, all mixed up with sinners in Zion, and the world-loving hypocrite. They had watched over the true lovers of Jesus; but the corrupt were affecting the holy.

> «Мен сенушілердің түңілгенін көрдім. Олар өздерінің Иесін күткен уақытта көрмеді. Болашақты жасырып, Өз халқын шешім қабылдайтын бір межеге жеткізу — Құдайдың ниеті еді. Осы уақыт межесінсіз Құдай белгілеген іс жүзеге аспас еді. Шайтан өте көп адамның ойларын болашаққа тым алысқа қарай жетелеп бара жатты. Мәсіхтің көрінуіне белгіленіп жарияланған бір уақыт кезеңі сананы қазіргі даярлықты шын ықыласпен іздеуге бұруға тиіс еді. Уақыт өтіп кеткенде, періштенің нұрын толық қабылдамағандар көктен келген хабарды менсінбегендермен бірігіп, түңілгендерді келемеждеп, соларға қарсы шықты. Мен көктегі періштелердің Исамен кеңесіп жатқанын көрдім. Олар Мәсіхтің өзін Оның ізбасарымыз деп жариялағандарының жағдайын белгілеп қойған еді. Белгілі уақыттың өтіп кетуі оларды сынап, әшкереледі, әрі өте көбі таразыға тартылып, кем табылды. Олардың бәрі де өздерін дауыстап мәсіхшіміз деп жариялады, бірақ Мәсіхке еруде дерлік барлық жағынан сәтсіздікке ұшырады. Шайтан Мәсіхтің атын ғана ұстанушылардың күйіне масаттанды. Ол оларды өз тұзағында ұстады. Ол көпшілікті тура жолдан тайдырып жіберді, және олар көкке басқа бір жолмен көтерілмек болды. Періштелер Сиондағы күнәкарлармен және дүниені сүйетін екіжүзділермен араласып кеткен пәк, таза және қасиетті жандарды көрді. Олар Исаны шын сүйетіндерді қорғап тұрған еді; бірақ бүлінгендер қасиеттілерге ықпал етіп жатты.»

> “Those whose hearts burned with a longing, intense desire to see Jesus, were forbidden by their professed brethren to speak of his coming. Angels viewed the whole scene, and sympathized with the remnant, who loved the appearing of Jesus. Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to earth, he cried, Babylon is fallen! is fallen! Then I saw the disappointed ones again look cheerful, and raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844. I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. But as the disappointed ones united in the cry of the second angel, the heavenly host looked with the deepest interest, and marked the effect of the message. They saw those who bore the name of Christians turn with derision and scorn upon those who had been disappointed. As the words fell from the mocker’s lips, You have not gone up yet! an angel wrote them. Said the angel, They mock God.

> Жүректерін Исаны көруге деген сағыныш, жалынды ынта кернегендерге өздерін бауырластарымыз деп атағандар Оның келуі туралы айтуға тыйым салды. Періштелер бұл көріністің бәрін бақылап тұрды да, Исаның көрінуін сүйген қалдықпен жанашырлық танытты. Тағы бір құдіретті періштеге жерге түсу тапсырылды. Иса оның қолына бір жазба ұстатты, ал ол жерге келгенде: «Бабыл құлады! Құлады!» — деп жар салды. Сонда мен түңілгендердің қайтадан көңілденіп, көздерін көкке көтеріп, Иелерінің көрінуін сеніммен және үмітпен күтіп тұрғандарын көрдім. Бірақ көпшілігі ұйқыдағыдай мең-зең күйде қалғандай көрінді; дегенмен мен олардың жүздерінен терең қайғының ізін байқадым. Түңілгендер Киелі кітаптан өздерінің кідіру уақытында тұрғандарын және аянның орындалуын сабырмен күтуге тиіс екендерін көрді. Оларды 1843 жылы Иелерін күтуге жетелеген сол дәлелдер 1844 жылы да Оны күтуге бастады. Мен көпшіліктің 1843 жылы олардың сенімін айқындаған сол жігерге ие емес екенін көрдім. Түңілу олардың сенімін бәсеңдеткен еді. Бірақ түңілгендер екінші періштенің жаршы даусына қосылған кезде, көктегі әскерлер аса терең ықыласпен қарап, сол хабардың әсерін белгіледі. Олар өздерін мәсіхшілер деп атағандардың түңілгендерге мысқылмен және келекемен қарағанын көрді. «Сендер әлі көтерілген жоқсыңдар ғой!» деген сөздер келемеждеушінің аузынан түскенде, бір періште оны жазып алды. Періште: «Олар Құдайды келемеждеп отыр», — деді.

> “I was pointed back to the translation of Elijah. His mantle fell on Elisha, and wicked children (or young people) followed him, mocking, crying, Go up thou bald head! Go up thou bald head! They mocked God, and met their punishment there. They had learned it of their parents. And those who have scoffed and mocked at the idea of the saints’ going up, will be visited with the plagues of God, and will realize that it is not a small thing to trifle with him.

> «Менің назарым Ілиястың көкке алынуына қайта аударылды. Оның жамылғысы Елішаның үстіне түсті, ал зұлым балалар (немесе жас адамдар) оған еріп, мазақтап: “Шық, тазбас! Шық, тазбас!” — деп айқайлады. Олар Құдайды келемеждеді де, сол жерде өз жазаларына ұшырады. Олар мұны өз ата-аналарынан үйренген еді. Ал әулиелердің жоғары көтерілуі туралы ойды келемеждеп, мазақ еткендерге Құдайдың пәлелері жіберіледі, сонда олар Онымен ойнаудың болмашы нәрсе емес екенін ұғынады.

> “Jesus commissioned other angels to fly quickly to revive and strengthen the drooping faith of his people, and prepare them to understand the message of the second angel, and of the important move which was soon to be made in heaven. I saw these angels receive great power and light from Jesus, and fly quickly to earth to fulfill their commission to aid the second angel in his work. A great light shone upon the people of God as the angels cried. Behold the Bridegroom cometh, go ye out to meet him. Then I saw those disappointed ones rise, and in harmony with the second angel, proclaim, Behold the Bridegroom cometh, go ye out to meet him. The light from the angels penetrated the darkness everywhere. Satan and his angels sought to hinder this light from spreading, and having its designed effect. They contended with the angels of God, and told them that God had deceived the people, and that with all their light and power, they could not make the people believe that Jesus was coming. The angels of God continued their work, although Satan strove to hedge up the way, and draw the minds of the people from the light. Those who received it looked very happy. They fixed their eyes up to heaven, and longed for the appearing of Jesus. Some were in great distress, weeping and praying. Their eyes seemed to be fixed upon themselves, and they dared not look upward.

> «Иса Өз халқының солғындап кеткен сенімін жандандырып, нығайтуға және оларды екінші періштенің хабарын, сондай-ақ көкте жуық арада жүзеге асырылуға тиісті маңызды қозғалысты түсінуге даярлауға басқа періштелерге тез ұшып баруды бұйырды. Мен бұл періштелердің Исадан зор күш пен нұр алып, екінші періштеге оның қызметінде жәрдем ету жөніндегі тапсырмаларын орындау үшін жерге асығыс ұшып барғанын көрдім. Періштелер: «Міне, Күйеу жігіт келе жатыр, Оны қарсы алуға шығыңдар»,— деп жар салғанда, Құдай халқының үстіне ұлы нұр төгілді. Сонда мен түңілгендердің орнынан тұрып, екінші періштемен үйлесімде: «Міне, Күйеу жігіт келе жатыр, Оны қарсы алуға шығыңдар»,— деп жариялағанын көрдім. Періштелерден шыққан нұр барлық жерде қараңғылықты жарып өтті. Шайтан мен оның періштелері бұл нұрдың таралуына және өзінің белгіленген әсерін беруіне бөгет жасауға тырысты. Олар Құдайдың періштелерімен таласып, Құдай халықты алдады, әрі өздерінің барлық нұры мен күшімен де олар халықты Исаның келе жатқанына сендіре алмайды, деді. Құдайдың періштелері, Шайтан жолды қоршап бөгеп, халықтың санасын нұрдан бұрып әкетуге тырысқанына қарамастан, өз істерін жалғастыра берді. Оны қабылдағандар өте қуанышты көрінді. Олар көздерін көкке тігіп, Исаның көрінуін аңсады. Кейбіреулері қатты қасірет шегіп, жылап, мінажат етіп жүрді. Олардың көздері өздеріне қадаулы сияқты көрінді, әрі олар жоғары қарауға батылы жетпеді.»

> “A precious light from heaven parted the darkness from them, and their eyes, which had been fixed in despair upon themselves, were turned upward, while gratitude and holy joy were expressed upon every feature. Jesus and all the angelic host looked with approbation upon the faithful, waiting ones.

> Көктен түскен қымбат нұр қараңғылықты олардан ажыратып жіберді, ал үмітсіздікпен өздеріне қадалған көздері жоғарыға бұрылды; олардың жүздерінің әрбір белгісінен ризашылық пен қасиетті қуаныш көрінді. Иса және бүкіл періштелер жасағы адал, күтіп тұрған жандарға ризашылықпен қарады.

> “Those who rejected and opposed the light of the first angel’s message, lost the light of the second, and could not be benefited by the power and glory which attended the message, Behold the Bridegroom cometh. Jesus turned from them with a frown. They had slighted and rejected him. Those who received the message were wrapt in a cloud of glory. They waited and watched and prayed to know the will of God. They greatly feared to offend him. I saw Satan and his angels seeking to shut this divine light from the people of God; but as long as the waiting ones cherished the light, and kept their eyes raised from earth to Jesus, Satan could have no power to deprive them of this precious light. The message given from heaven enraged Satan and his angels, and those who professed to love Jesus, but despised his coming, scorned and derided the faithful, trusting ones. But an angel marked every insult, every slight, every abuse they received from their professed brethren. Very many raised their voices to cry, Behold the Bridegroom cometh, and left their brethren who did not love the appearing of Jesus, and who would not suffer them to dwell upon his second coming. I saw Jesus turn his face from those who rejected and despised his coming, and then he bade angels lead his people out from among the unclean, lest they should be defiled. Those obedient to the messages stood out free and united. A holy and excellent light shone upon them. They renounced the world, tore their affections from it, and sacrificed their earthly interests. They gave up their earthly treasure, and their anxious gaze was directed to heaven, expecting to see their loved Deliverer. A sacred, holy joy beamed upon their countenances, and told of the peace and joy which reigned within. Jesus bade his angels go and strengthen them, for the hour of their trial drew on. I saw that these waiting ones were not yet tried as they must be. They were not free from errors. And I saw the mercy and goodness of God in sending a warning to the people of earth, and repeated messages to bring them up to a point of time, to lead them to a diligent search of themselves, that they might divest themselves of errors which have been handed down from the heathen and papists. Through these messages God has been bringing out his people where he can work for them in greater power, and where they can keep all his commandments. . . .

> «Бірінші періштенің хабарының нұрын қабылдамай, оған қарсы шыққандар екінші хабардың нұрынан айырылды және: “Міне, Күйеу жігіт келеді!” деген хабармен бірге жүрген құдірет пен ұлылықтан пайда ала алмады. Иса олардан қабағын түйіп теріс айналды. Олар Оны менсінбей, қабылдамай тастаған еді. Ал хабарды қабылдағандар ұлылық бұлтына оранды. Олар Құдайдың еркін білу үшін күтіп, қырағылықпен қарап, дұға етті. Олар Оны ренжітіп алудан қатты қорықты. Мен Шайтан мен оның періштелерінің Құдай халқын осы көктен келген нұрдан айыруға тырысқанын көрдім; бірақ күтіп жүргендер сол нұрды қадірлеп, көздерін жерден Исаға көтеріп тұрған шақта, Шайтанның оларды осы қымбат нұрдан айыруға ешқандай күші болмады. Көктен берілген хабар Шайтан мен оның періштелерін қаһарландырды, ал Исаны сүйеміз деп мойындағанымен, Оның келуін менсінбегендер адал, сенім артқан жандарды келемеждеп, мазақ етті. Бірақ бір періште олардың өздерін бауырларымыз деп атағандардан көрген әрбір қорлығын, әрбір менсінбеушілігін, әрбір жәбірін белгілеп отырды. Өте көп адам дауыстарын көтеріп: “Міне, Күйеу жігіт келеді!” — деп жар салды да, Исаның көрінуін сүймеген және Оның екінші рет келуі туралы ой толғауға оларға жол бермеген бауырларын тастап шықты. Мен Исаның Өзінің келуін қабылдамай, менсінбегендерден жүзін теріс бұрғанын көрдім; содан кейін Ол періштелеріне Өз халқын арамдардың арасынан алып шығуды бұйырды, олар былғанып қалмасын деді. Хабарларға мойынсұнғандар еркін де бірлікте тұрды. Олардың үстіне киелі де тамаша нұр төгілді. Олар дүниеден бас тартып, оған байланған сүйіспеншіліктерін үзді және жердегі мүдделерін құрбан етті. Олар жердегі қазыналарын тастап, алаңдаулы жанарларын көкке тігіп, сүйікті Құтқарушыларын көреміз деп үміттенді. Олардың жүздерінен қасиетті, киелі қуаныш нұры шашылып тұрды, бұл олардың іштерінде билік еткен тыныштық пен қуанышты паш етті. Иса періштелеріне барып, оларды нығайтуды бұйырды, өйткені олардың сыналатын сағаты таяп қалған еді. Мен осы күтіп жүргендердің әлі де өздері тиісінше сыналмағанын көрдім. Олар қателіктерден әлі де азат емес еді. Сондай-ақ мен Құдайдың жер бетіндегі халыққа ескерту жіберудегі және оларды белгілі бір уақыт межесіне жеткізу үшін, өздерін мұқият зерттеуге жетелеу үшін қайта-қайта хабарлар берудегі рақымы мен ізгілігін көрдім; осының бәрі олардың өздерін пұтқа табынушылар мен папашылдардан мирас болып қалған қателіктерден арылтуы үшін еді. Осы хабарлар арқылы Құдай Өз халқын Өзі олар үшін анағұрлым зор құдіретпен әрекет ете алатын және олар Оның барлық өсиеттерін сақтай алатын орынға шығарып келеді....»

> “As the ministration of Jesus closed in the Holy place, and he passed into the Holiest, and stood before the ark containing the law of God, he sent another mighty angel to earth with the third message. He placed a parchment in the angel’s hand, and as he descended to earth in majesty and power, he proclaimed a fearful warning, the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, and show them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, yet they must hold fast the truth. The third angel closes his message with these words, Here is the patience of the saints; here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. As he repeated these words he pointed to the heavenly Sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the Most Holy place where Jesus stands before the ark, making his final intercession for all those for whom mercy still lingers, and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. Jesus makes an atonement for those who died, not receiving the light upon God’s commandments, who sinned ignorantly.

> «Иса Киелі жерде қызметін аяқтап, Ең Қасиетті орынға өткенде және Құдай заңы сақталған сандықтың алдында тұрған кезде, Ол үшінші хабармен бірге жерге тағы бір құдіретті періштені жіберді. Ол періштенің қолына бір шиыршық берді, ал ол салтанатпен және құдіретпен жерге түскенде, үрейлі ескертуді — адамға қашан да жеткізілген ең қорқынышты қоқан-лоққыны — жариялады. Бұл хабар Құдайдың балаларын сақтандырып, олардың алдында тұрған азғыру мен қасірет сағатын оларға көрсету үшін берілді. Періште былай деді: Олар аңмен және оның мүсінімен бетпе-бет, тығыз шайқасқа түседі. Олардың мәңгілік өмірге деген жалғыз үміті — берік тұру. Өмірлері қауіп-қатерде болса да, олар шындықты нық ұстаулары тиіс. Үшінші періште өз хабарын мына сөздермен аяқтайды: «Міне, әулиелердің сабыры; міне, Құдайдың өсиеттерін және Исаның сенімін сақтайтындар». Ол осы сөздерді қайталағанда, көктегі Киелі орынға нұсқады. Бұл хабарды қабылдайтындардың бәрінің ойы Иса сандықтың алдында тұрып, рақым әлі де созылып тұрғандардың бәрі үшін және Құдай заңын білместіктен бұзғандар үшін соңғы ара ағайындығын жасап тұрған Ең Қасиетті орынға бағытталады. Бұл татуластыру әділ өлгендер үшін де, әділ тірілер үшін де жасалады. Иса Құдайдың өсиеттеріне қатысты нұрды қабылдамай қайтыс болған, білместікпен күнә жасағандар үшін татуластыру жасайды.»

> “After Jesus opened the door of the Most Holy the light of the Sabbath was seen, and the people of God were to be tested and proved, as God proved the children of Israel anciently, to see if they would keep his law. I saw the third angel pointing upward, showing the disappointed ones the way to the Holiest of the heavenly Sanctuary. They followed Jesus by faith into the Most Holy. Again they have found Jesus, and joy and hope spring up anew. I saw them looking back reviewing the past, from the proclamation of the second advent of Jesus, down through their travels to the passing of the time in 1844. They see their disappointment explained, and joy and certainty again animate them. The third angel has lighted up the past, present and future, and they know that God has indeed led them by his mysterious providence.

> «Иса Ең Қасиетті Орынның есігін ашқаннан кейін сенбі нұры көрінді, әрі Құдайдың халқы сыналып, дәлелденуге тиіс болды, ежелде Құдай Исраил ұлдарын сынағаны сияқты, олар Оның заңын сақтай ма, соны көру үшін. Мен үшінші періштенің жоғарыны нұсқап, түңілгендерге көктегі Киелі үйдің Ең Қасиетті Орынына баратын жолды көрсетіп тұрғанын көрдім. Олар сенім арқылы Исаның соңынан еріп, Ең Қасиетті Орынға кірді. Олар Исаны қайтадан тапты, және қуаныш пен үміт жаңадан бүр жарды. Мен олардың артқа қарап, өткенді қайта шолып жатқанын көрдім: Исаның екінші рет келуі туралы жариядан бастап, 1844 жылғы мерзімнің өтіп кетуіне дейінгі жүріп өткен жолдарын. Олар өз түңілуінің түсіндірілгенін көреді, және қуаныш пен сенімділік оларды қайтадан жандандырады. Үшінші періште өткенді, қазіргіні және болашақты нұрландырды, және олар Құдайдың шын мәнінде оларды Өзінің тылсым қамқорлығымен жетелеп келгенін біледі.»

> “It was represented to me that the remnant followed Jesus into the Most Holy place, and beheld the ark, and the mercy-seat, and were captivated with their glory. Jesus raised the cover of the ark, and behold! the tables of stone, with the ten commandments written upon them. They trace down the lively oracles; but they start back with trembling when they see the fourth commandment living among the ten holy precepts, while a brighter light shines upon it than upon the other nine, and a halo of glory is all around it. They find nothing there informing them that the Sabbath has been abolished, or changed to the first day of the week. It reads as when spoken by the mouth of God in solemn and awful grandeur upon the mount, while the lightnings flashed and the thunders rolled, and when written with his own holy finger in the tables of stone. Six days shalt thou labor and do all thy work; but the seventh day is the Sabbath of the Lord thy God. They are amazed as they behold the care taken of the ten commandments. They see them placed close by Jehovah, overshadowed and protected by his holiness. They see that they have been trampling upon the fourth commandment of the decalogue, and have observed a day handed down by the heathen and papists, instead of the day sanctified by Jehovah. They humble themselves before God, and mourn over their past transgressions.

> «Маған қалдықтың Исаны Ең Қасиетті орынға дейін еріп барғаны, әрі сандықты және рақым тағын көріп, олардың салтанатты ұлылығына қайран қалғаны көрсетілді. Иса сандықтың қақпағын көтерді, міне! онда үстіне он өсиет жазылған тас тақталар бар екен. Олар тірі сөздерді біртіндеп қарап шығады; бірақ он қасиетті өсиеттің арасында төртінші өсиеттің тірі тұрғанын көргенде, әрі оның үстіне басқа тоғызына қарағанда анағұрлым жарқын нұр төгіліп, оны айнала даңқ шапағы қоршап тұрғанын байқағанда, дірілдеп кейін шегінеді. Олар онда сенбінің жойылғанын немесе аптаның бірінші күніне өзгертілгенін білдіретін ештеңе таппайды. Ол Құдайдың аузынан тауда найзағай жарқылдап, күн күркіреп тұрған салтанатты да үрейлі ұлылықпен айтылған кездегідей, әрі Оның Өзінің қасиетті саусағымен тас тақталарға жазылған күйіндегідей оқылады: Алты күн еңбек етіп, барлық жұмысыңды істе; ал жетінші күн — Құдайың Жаратқан Иенің сенбісі. Олар он өсиеттің осыншалықты сақтықпен қорғалғанын көріп, қайран қалады. Олардың Жаратқан Иеге жақын қойылып, Оның киелілігімен көлегейленіп, қорғалып тұрғанын көреді. Олар он өсиеттің төртінші өсиетін аяққа таптағандарын және Жаратқан Ие қасиеттеген күннің орнына басқа халықтар мен папашылдардан жеткен бір күнді ұстанып келгендерін көреді. Олар Құдайдың алдында өздерін кішірейтіп, бұрынғы күнәлары үшін қайғырады.

> “I saw the incense in the censer smoke as Jesus offered their confessions and prayers to his Father. And as it ascended, a bright light rested upon Jesus, and upon the mercy-seat; and the earnest, praying ones, who were troubled because they had discovered themselves to be transgressors of God’s law, were blest, and their countenances lighted up with hope and joy. They joined in the work of the third angel, and raised their voices and proclaimed the solemn warning. But few at first received the message, yet they continued with energy to proclaim the warning. Then I saw many embrace the message of the third angel, and unite their voices with those who had first proclaimed the warning, and they exalted God and magnified him by observing his sanctified Rest-day.

> «Мен хош иістің түтін қауыздан көтеріліп жатқанын көрдім, ал Иса олардың мойындаулары мен дұғаларын Өзінің Әкесіне ұсынды. Ал ол жоғары көтерілгенде, жарқын нұр Исаға да, рақым тағының үстіне де қонды; әрі өздерінің Құдай заңының бұзушылары екенін танып, соның салдарынан мазасызданған, шын жүректен дұға етушілер батаға кенелді, ал олардың жүздері үміт пен қуанышқа нұрланды. Олар үшінші періштенің ісіне қосылып, дауыстарын көтеріп, салтанатты ескертуді жариялады. Әуелде бұл хабарды қабылдағандар аз болды, дегенмен олар ескертуді жариялауды жігермен жалғастырды. Содан кейін мен көпшіліктің үшінші періштенің хабарын қабылдап, ескертуді алғаш жариялағандармен дауыстарын біріктіргенін көрдім; әрі олар Құдайдың қасиеттеген Демалыс күнін сақтау арқылы Оны мадақтап, ұлықтады.»

> “Many who embraced the third message had not an experience in the two former messages. Satan understood this, and his evil eye was upon them to overthrow them; but the third angel was pointing them to the Most Holy place, and those who had an experience in the past messages were pointing them the way to the heavenly Sanctuary. Many saw the perfect chain of truth in the angels’ messages, and gladly received it. They embraced them in their order, and followed Jesus by faith into the heavenly Sanctuary. These messages were represented to me as an anchor to hold the body. And as individuals receive and understand them, they are shielded against the many delusions of Satan.

> «Үшінші хабарды қабылдағандардың көпшілігі алдыңғы екі хабарда тәжірибе алмаған еді. Шайтан мұны түсінді, әрі оларды құлату үшін өзінің зұлым назарын соларға тікті; бірақ үшінші періште оларды Ең Киелі орынға нұсқап тұрды, ал бұрынғы хабарларда тәжірибесі болғандар оларға көктегі Киелі үйге апарар жолды көрсетіп тұрды. Көптеген адамдар періштелердің хабарларындағы ақиқаттың кемел тізбегін көріп, оны қуана қабылдады. Олар бұл хабарларды өз ретімен қабылдап, Исаға сенім арқылы ілесіп, көктегі Киелі үйге енді. Бұл хабарлар маған қауымды ұстап тұратын зәкір ретінде көрсетілді. Адамдар оларды қабылдап, түсінген сайын, олар Шайтанның көптеген азғыруларынан қорғалады.»

> “After the great disappointment in 1844, Satan and his angels were busily engaged in laying snares to unsettle the faith of the body. He was affecting the minds of individuals who had a personal experience in these things. They had an appearance of humility. They changed the first and second messages, and pointed to the future for their fulfillment, while others pointed far back in the past, declaring that they had been there fulfilled. These individuals were drawing the minds of the inexperienced away, and unsettling their faith. Some were searching the Bible to try to build up a faith of their own, independent of the body. Satan exulted in all this; for he knew that those who broke loose from the anchor, he could affect by different errors and drive about with winds of doctrine. Many who had led in the first and second messages, denied them, and division and scattering was throughout the body. I then saw Wm. Miller. He looked perplexed, and was bowed with sorrow and distress for his people. He saw the company who were united and loving in 1844, losing their love for each other, and opposing one another. He saw them fall back into a cold, backslidden state. Grief wasted his strength. I saw leading men watching Wm. Miller, and fearing lest he should embrace the third angel’s message and the commandments of God. And as he would lean towards the light from heaven, these men would lay some plan to draw his mind away. I saw a human influence exerted to keep his mind in darkness, and to retain his influence among them. At length Wm. Miller raised his voice against the light from heaven. He failed in not receiving the message which would have fully explained his disappointment, and cast a light and glory on the past, which would have revived his exhausted energies, brightened up his hope, and led him to glorify God. But he leaned to human wisdom instead of divine, and being broken with arduous labor in his Master’s cause, and by age, he was not as accountable as those who kept him from the truth. They are responsible, and the sin rests upon them. If Wm. Miller could have seen the light of the third message, many things which looked dark and mysterious to him would have been explained. His brethren professed such deep love and interest for him, he thought he could not tear away from them. His heart would incline towards the truth; but then he looked at his brethren. They opposed it. Could he tear away from those who had stood side and shoulder with him in proclaiming Jesus’ coming? He thought they surely would not lead him astray.

> «1844 жылғы ұлы түңілуден кейін, Шайтан мен оның періштелері қауымның сенімін шайқалту үшін тұзақтар құрумен тынымсыз айналысты. Ол осы оқиғаларда жеке тәжірибесі болған адамдардың санасына ықпал етіп жатты. Олар кішіпейілділіктің кейпін танытты. Олар бірінші және екінші хабарларды өзгертіп, олардың орындалуын болашаққа сілтеді, ал өзгелері олардың әлдеқашан өткен заманда орындалғанын жариялап, тым алыстағы өткенге нұсқады. Бұл адамдар тәжірибесіздердің ойын өздеріне бұрып, олардың сенімін шайқалтып жатты. Кейбіреулер қауымнан тәуелсіз, өздерінің жеке сенімін қалыптастыруға тырысып, Киелі кітапты зерттеп жүрді. Шайтан мұның бәріне шаттанды; өйткені ол зәкірден ажырап кеткендерді әртүрлі адасулар арқылы ықпалына түсіріп, ілімнің желдерімен әрі-бері айдап жүре алатынын білді. Бірінші және екінші хабарларда алда жүргендердің көбі солардан бас тартты, сөйтіп бүкіл қауым ішінде бөліну мен бытырау жайылды. Сонда мен У. Миллерді көрдім. Ол абыржып көрінді, әрі өз халқы үшін қайғы мен қасіреттен еңсесі түскен еді. Ол 1844 жылы біріккен әрі өзара сүйіспеншілікте болған топтың бір-біріне деген сүйіспеншілігін жоғалтып, бір-біріне қарсы шығып жатқанын көрді. Ол олардың суынып, кері тайған күйге қайта түскенін көрді. Қайғы оның күшін құртты. Мен жетекші адамдардың У. Миллерді бақылап, оның үшінші періштенің хабарын және Құдайдың өсиеттерін қабылдап қоюынан қауіптенгенін көрдім. Ол көктен түскен нұрға қарай ойыса бастағанда, бұл адамдар оның ойын басқа жаққа бұру үшін әлдебір жоспар құратын. Мен оның санасын қараңғылықта ұстау және олардың арасындағы оның ықпалын сақтап қалу үшін адамдық ықпал жасалғанын көрдім. Ақырында У. Миллер көктен түскен нұрға қарсы дауысын көтерді. Ол өз түңілуін толық түсіндіріп, өткенге нұр мен ұлылық түсірер, титықтаған күш-жігерін жаңғыртып, үмітін жарқыратып, оны Құдайды мадақтауға жетелер хабарды қабылдамағаны арқылы қателесті. Бірақ ол Құдайлық даналықтың орнына адамдық даналыққа сүйенді; әрі Иесінің ісіндегі ауыр еңбектен және жас ұлғаюынан қажып қалғандықтан, оны шындықтан айырғандардай дәрежеде жауапты емес еді. Жауапкершілік солардың мойнында, әрі күнә соларға жүктеледі. Егер У. Миллер үшінші хабардың нұрын көре алған болса, оған қараңғы әрі жұмбақ болып көрінген көп нәрсе түсіндірілер еді. Оның бауырластары өздерінің оған деген сүйіспеншілігі мен қамқорлығын соншалық терең етіп көрсеткендіктен, ол өзін олардан үзіп кете алмаймын деп ойлады. Оның жүрегі шындыққа қарай ауа беретін; бірақ содан кейін ол бауырластарына қарайтын. Олар бұған қарсы тұрды. Иса Мәсіхтің келуін жариялауда өзімен иық тірестіріп, қатар тұрғандардан ол үзіліп кете алар ма еді? Ол олардың өзін, сөзсіз, теріс жолға бастамайтынын ойлады.»

> “God suffered him to come under the power of Satan, and death to have dominion over him. He hid him in the grave, away from those who were constantly drawing him from God. Moses erred just as he was about to enter the promised land. So also, I saw that Wm. Miller erred as he was soon to enter the heavenly Canaan, in suffering his influence to go against the truth. Others led him to this. Others must account for it. But angels watch the precious dust of this servant of God, and he will come forth at the sound of the last trump.

> «Құдай оны Шайтанның билігіне түсіп, өлімнің оның үстінен үстемдік етуіне жол берді. Оны Құдайдан үнемі алыстатып жүргендерден аулақ, қабірге жасырды. Мұса да уәде етілген жерге енудің дәл алдында қателесті. Сол сияқты, мен Ум. Миллердің де көктегі Қанаханға жуықтап қалған кезінде, өз ықпалының ақиқатқа қарсы бағытталуына жол беріп, қателескенін көрдім. Оны бұған басқалар итермеледі. Ол үшін басқалар жауап береді. Бірақ періштелер Құдайдың осы қызметшісінің қымбат тозаңын күзетіп тұр, және ол соңғы кернейдің үні естілгенде қайта шығады.»

> “I saw a company who stood well guarded and firm, and would give no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—one, two and three—the first, second and third angels’ messages. Said the angel, Woe to him who shall move a block, or stir a pin in these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received. I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. Step by step had God brought them along, until he had placed them upon a solid, immovable platform. Then I saw individuals as they approached the platform, before stepping upon it examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the laying of the foundation of the platform. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform and examined it, then found fault with it, declaring it to be laid wrong. I saw that nearly all stood firm upon the platform, and exhorted others who had stepped off to cease their complaints, for God was the master-builder, and they were fighting against him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union nearly all raised their eyes to heaven, and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained, and left the platform, and again they with humble look stepped upon it.

> «Мен жақсы қорғалған, берік тұрған, әрі қауымның орныққан сенімін шайқалтқысы келетіндерге ешбір қолдау көрсетпейтін бір топты көрдім. Құдай оларға ризашылықпен қарады. Маған үш саты көрсетілді — бір, екі және үш, яғни бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарлары. Періште былай деді: Осы хабарларда бір кесекті орнынан қозғайтынға немесе бір түйреуішті қимылдататынға қасірет! Бұл хабарларды дұрыс түсінудің өмірлік маңызы бар. Жандардың тағдыры олардың қалай қабылданатынына байланысты. Мен қайтадан осы хабарлар арқылы төменге жүргізіліп, Құдай халқының өз тәжірибесін қандай қымбат бағамен сатып алғанын көрдім. Ол көп азап пен ауыр күрес арқылы иеленілген еді. Құдай оларды қадамнан қадамға бастап келіп, ақырында берік, қозғалмас тұғырға орнатты. Содан кейін мен кейбір адамдардың тұғырға жақындап келіп, оған аяқ басардан бұрын іргетасын тексергенін көрдім. Кейбіреулер қуанышпен бірден оның үстіне шықты. Басқалары болса, тұғыр іргетасының қалануынан мін іздей бастады. Олар оны жетілдіру қажет деді, сонда тұғыр анағұрлым кемелдірек, ал халық әлдеқайда бақыттырақ болар еді. Кейбіреулер тұғырдан түсіп, оны қарап шықты да, оның дұрыс қаланбағанын айтып, мін тақты. Мен тұғырдың үстінде тұрғандардың дерлік бәрі берік тұрғанын және одан түсіп кеткен басқаларды шағымдарын доғаруға шақырғанын көрдім, өйткені шебер-құрылысшы Құдайдың Өзі еді, ал олар Оған қарсы күресіп жатқан болатын. Олар өздерін осы берік тұғырға алып келген Құдайдың ғажайып ісін қайтадан еске алды, әрі бірлікте олардың дерлік бәрі көздерін көкке көтеріп, қатты дауыспен Құдайды мадақтады. Бұл шағымданып, тұғырдан кетіп қалғандардың кейбіріне әсер етті, сөйтіп олар қайтадан кішіпейіл кейіппен тұғырға шықты.»

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way for Jesus’ coming. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the proclamation of his first advent placed them where they could not readily receive the strongest evidence of his being the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still further, to reject Jesus and crucify him. In doing this, they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly Sanctuary. The rending of the vail of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered, and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly Sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by his own blood, and shed upon his disciples the benefits of his atonement. The Jews were left in complete deception and total darkness. They lost all the light they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. They could not be benefited by the mediation of Christ in the Holy place. The heavenly Sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the way to the heavenly.

> «Маған Мәсіхтің бірінші келуінің жариялануына қайтадан назар аударту көрсетілді. Жохан Илиястың рухы мен күшімен Исаның келу жолын дайындау үшін жіберілді. Жоханның куәлігін қабылдамағандар Иса ілімдерінен пайда көрмеді. Оның бірінші келуі туралы жариялауға қарсы тұрғандықтары оларды Оның Мәсіх екендігінің ең күшті дәлелдерін оңай қабылдай алмайтын күйге түсірді. Шайтан Жоханның хабарын қабылдамағандарды одан әрі жетелеп, Исаны да қабылдамай, Оны айқышқа шегелеуге алып барды. Осыны істеу арқылы олар өздерін Елуінші күн мейрамындағы игілікті қабылдай алмайтын орынға қойды; ал ол игілік оларға көктегі Киелі орынға баратын жолды үйретер еді. Ғибадатхана шымылдығының жыртылуы яһудилердің құрбандықтары мен рәсімдерінің енді қабылданбайтынын көрсетті. Ұлы Құрбандық ұсынылып, қабылданды, ал Елуінші күн мейрамында түскен Киелі Рух шәкірттердің ойларын жердегі киелі орыннан көктегі Киелі орынға аударды; Иса сол жерге Өз қаны арқылы кіріп, Өзінің татуластыруының игіліктерін шәкірттеріне төкті. Яһудилер толық алдануда және тұтас қараңғылықта қалдырылды. Олар құтқарылу жоспары жөнінде иелене алатын барлық нұрдан айырылып, әлі де өздерінің пайдасыз құрбандықтары мен тартуларına сенді. Олар Қасиетті орын ішіндегі Мәсіхтің делдалдығынан пайда көре алмады. Көктегі Киелі орын жердегінің орнын басты, бірақ олар көктегіге баратын жолды білмеді.»

> “Many look with horror at the course the Jews pursued toward Jesus in rejecting and crucifying him. And as they read the history of his shameful abuse, they think they love Christ, and would not have denied him like Peter, or crucified him like the Jews. But God who has witnessed their professed sympathy for his Son, has proved them, and has brought to the test that love which they professed for Jesus.

> Көптеген адамдар яһудилердің Исаны қабылдамай, Оны айқышқа шегелеуге дейін барған іс-әрекетіне үреймен қарайды. Оның масқара қорлық көргені туралы тарихты оқығанда, олар өздерін Мәсіхті сүйеміз, әрі Петір сияқты Одан бас тартпас едік, яһудилер сияқты Оны айқышқа шегелемес едік деп ойлайды. Бірақ Өз Ұлына деген олардың сырттай білдірген ілтипатын көрген Құдай оларды сынап, Исаға деген өздері мойындаған сол сүйіспеншілікті сыннан өткізді.

> “All heaven watched with the deepest interest the reception of the message. But many who profess to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, instead of receiving the message with gladness, are stirred, with anger, and deride the good news of Jesus’ coming, and declare it to be delusion. They would not fellowship those who loved his appearing, but hated them, and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second, and were not benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the Most Holy place of the heavenly Sanctuary. And by rejecting the two former messages, they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the Most Holy place. I saw that the nominal churches, as the Jews crucified Jesus, had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the move made in heaven, or of the way into the Most Holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left, and Satan, pleased with the deception of the professed followers of Christ, fastens them in his snare, and assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, and works with his power, his signs and lying wonders. Some he deceives in one way and some in another. He has different delusions prepared to affect different minds. Some look with horror upon one deception, while they readily receive another. Satan deceives some with Spiritualism. He also comes as an angel of light, and spreads his influence over the land. I saw false reformations everywhere. The churches were elated, and considered that God was marvelously working for them, when it was another spirit. It will die away and leave the world and the church in a worse condition than before.

> «Бүкіл аспан бұл хабардың қабылдануын аса зор ықыласпен бақылап тұрды. Бірақ Исаны сүйеміз деп мойындайтындардың және айқыш туралы хикаяны оқығанда көз жасын төгетіндердің көбі бұл хабарды қуанышпен қабылдаудың орнына, ашуға булығып, Исаның келуі туралы ізгі хабарды келемеждеді де, оны алдану деп жариялады. Олар Оның көрінуін сүйгендермен араласқысы келмеді, қайта оларды жек көріп, шіркеулерден аластатты. Бірінші хабарды қабылдамағандар екіншісінен пайда ала алмады; сондай-ақ оларды сенім арқылы Исамен бірге көктегі Киелі орындағы Ең Қасиетті орынға кіруге дайындауға тиіс болған түн ортасындағы айқайдан да пайда көрмеді. Алдыңғы екі хабарды қабылдамай тастағандықтан, олар Ең Қасиетті орынға апаратын жолды көрсететін үшінші періштенің хабарынан ешқандай жарық көре алмайды. Мен атақ үшін ғана христиан атанған шіркеулердің, яһудилер Исаны айқышқа шегелегендей, осы хабарларды да айқышқа шегелегенін көрдім; сондықтан олар көкте жасалған қозғалыс туралы да, Ең Қасиетті орынға апаратын жол туралы да ешнәрсе білмейді, әрі ондағы Исаның шапағатынан да пайда ала алмайды. Пайдасыз құрбандықтарын ұсынған яһудилер сияқты, олар да өздерінің пайдасыз дұғаларын Иса тастап кеткен бөлмеге бағыштайды; ал Мәсіхтің ізбасарымыз деп мойындайтындардың алданғанына разы болған шайтан оларды өз тұзағына мықтап түсіреді, діни сипатқа енеді де, өзін христианбыз деп мойындайтын осы адамдардың санасын өзіне бұрып, өз күш-қуатымен, белгілерімен және жалған кереметтерімен әрекет етеді. Ол кейбіреулерін бір жолмен, ал кейбіреулерін басқа жолмен алдайды. Оның әртүрлі ақыл-ойларға әсер ету үшін әртүрлі адасулары дайын тұр. Кейбіреулер бір алдауға үреймен қарайды, бірақ басқасын оп-оңай қабылдайды. Шайтан кейбіреулерді спиритизм арқылы алдайды. Ол сондай-ақ жарық періштесі кейпінде келіп, бүкіл елге өз ықпалын таратады. Мен барлық жерде жалған реформаларды көрдім. Шіркеулер масаттанып, Құдай біз үшін ғажайып түрде әрекет етіп жатыр деп санады, ал шын мәнінде бұл өзге бір рух еді. Ол басылып қалады да, дүниені де, шіркеуді де бұрынғыдан бетер нашар халде қалдырады.»

> “I saw that God had honest children among the nominal Adventists, and the fallen churches, and ministers and people will yet be called out from these churches, before the plagues shall be poured out, and they will gladly embrace the truth. Satan knows this, and before the loud cry of the third angel, raises an excitement in these religious bodies, that those who have rejected the truth may think God is with them. He hopes to deceive the honest, and lead them to think that God is still working for the churches. But the light will shine, and every one of the honest ones will leave the fallen churches, and take their stand with the remnant.” Spiritual Gifts, volume 1, 151–172.

> «Құдайдың атақ қана үшін Адвентистердің арасында да, сондай-ақ құлаған шіркеулерде де адал балалары бар екенін көрдім; және індеттер төгілердің алдында қызметкерлер мен халық әлі де осы шіркеулерден шақырылып шығарылады, әрі олар шындықты қуана қабылдайды. Шайтан мұны біледі, сондықтан үшінші періштенің қатты дауысы естілерден бұрын осы діни қауымдарда бір қозу туғызады, сонда шындықты қабылдамай тастағандар Құдай олармен бірге деп ойлауы мүмкін. Ол адал жандарды алдап, Құдай әлі де шіркеулер үшін әрекет етіп жатыр деп ойлауға жетелеуге үміттенеді. Бірақ нұр жарқырайды, және адалдардың әрқайсысы құлаған шіркеулерден шығып, қалдықпен бірге өз орнын алады». Spiritual Gifts, volume 1, 151–172.

This passage has so many important truths, but I am using the passage to isolate some characteristics of the messages of Millerite history, in order to understand how those typify our history. All three of the angels of Revelation fourteen have a message in their hands. The second and third angel are identified as having a “parchment,” with them as they descend with their message. Each angel represents a message, and the arrival of each message causes an effect.

Бұл үзіндіде аса көп маңызды ақиқаттар бар, бірақ мен осы үзіндіні Миллершілдік тарихындағы хабарлардың кейбір сипаттарын даралап көрсету үшін қолданып отырмын, сол арқылы олардың біздің тарихымызды қалай бейнелейтінін түсіну үшін. Аянның он төртінші тарауындағы үш періштенің де қолында бір хабар бар. Екінші және үшінші періштелер өз хабарымен төмен түскен кезде, өздерімен бірге «жазылған орам» алып жүргендері ретінде сипатталады. Әрбір періште бір хабарды бейнелейді, әрі әрбір хабардың келуі белгілі бір әсер туғызады.

We will continue this subject in the next article.

Бұл тақырыпты келесі мақалада жалғастырамыз.

Back to Articles