Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number One

Иса Мәсіхтің Аяны - Бірінші нөмір

Seeds of Revelation: Unveiling the Prophetic Tapestry from Parables to the Final Warning

Аян тұқымдары: Мысалдардан соңғы ескертуге дейінгі пайғамбарлық өрнекті ашып көрсету

Author

Jeff Pippenger

Published

July 29, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The United States is specifically identified in the Bible. There are several biblical passages that specifically identify the United States at the end of the world. In Revelation chapter thirteen the United States is the second, or the two-horned beast that comes up out of the earth and forbids the entire world from buying or selling—except they have the mark of the beast.

Америка Құрама Штаттары Киелі кітапта нақты айқындалған. Киелі кітапта дүниенің ақырында Америка Құрама Штаттарын нақты айқындайтын бірнеше үзінді бар. Аян кітабының он үшінші тарауында Америка Құрама Штаттары — жерден шығатын екінші, яғни екі мүйізді аң; ол бүкіл дүниеге аңның таңбасы болмаса, сатып алуға да, сатуға да тыйым салады.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.

> Сонда мен жерден шығып келе жатқан тағы бір аңды көрдім; оның қозыға ұқсас екі мүйізі бар еді, бірақ ол айдаһарша сөйледі. Ол өз алдында тұрған бірінші аңның бүкіл билігін жүзеге асырып, жерді және онда тұратындарды өлімші жарасы жазылған бірінші аңға табынуға мәжбүр етеді. Ол ұлы ғажайыптар көрсетеді, тіпті адамдардың көз алдында көктен жерге от түсіреді. Сондай-ақ аңның алдында көрсетуге құдіреті жеткен сол кереметтер арқылы жерде тұратындарды алдайды да, жерде тұратындарға: қылыштан жараланғанымен, тірі қалған аңға арнап оның мүсінін жасаңдар, — дейді. Оған аңның мүсініне жан бітіруге билік берілді, сонда аңның мүсіні сөйлейтін болды және аңның мүсініне табынбайтындардың бәрінің өлтірілуіне себеп болды. Ол барлық адамдарға — кішілер мен ұлыларға, байлар мен кедейлерге, еріктілер мен құлдарға — оң қолдарына немесе маңдайларына бір таңба салғызады. Сол таңбасы, немесе аңның аты, яки оның атының саны жоқ ешкімнің не сатып алуына, не сатуына жол бермейді.

> Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:11–18.

> Міне, даналық. Түсінігі бар адам аңның санын есептесін; өйткені ол — адамның саны; әрі оның саны — алты жүз алпыс алты. Аян 13:11–18.

There are seven primary prophetic characteristics in this passage associated with the two-horned earth-beast. He exercises the power of the beast that preceded him; he causes everyone in the world to worship the beast that was before him; he does great wonders that all men see; he deceives the entire world and commands the world to make an image of the beast before him; he gives life to the image of the beast and it speaks; he forces with the penalty of death the entire world to worship the image to the beast; and he forces the entire world to receive the mark either in the forehead or hand and forbids buying and selling against those who do not have the mark, name or number of the beast.

Бұл үзіндіде екі мүйізді жер аңымен байланысты жеті негізгі пайғамбарлық сипат бар. Ол өзінен бұрын болған аңның билігін жүзеге асырады; ол бүкіл дүниедегілердің өзінен бұрын болған аңға табынуын қамтамасыз етеді; ол барша адам көретін ұлы кереметтер жасайды; ол бүкіл дүниені алдап, дүниеге өзінен бұрынғы аңның бейнесін жасауды бұйырады; ол аңның бейнесіне жан бітіріп, оны сөйлетеді; ол бүкіл дүниені өлім жазасының қатерімен аңның бейнесіне табынуға мәжбүрлейді; әрі ол бүкіл дүниені маңдайына не қолына таңба қабылдауға мәжбүрлеп, аңның таңбасы, аты немесе саны жоқ адамдарға сатып алуға да, сатуға да тыйым салады.

The work of deception accomplished by the beast that comes “up out of the earth” in verse eleven is so delusive and powerful that it “deceiveth them that dwell on the earth.” The entire world will be deceived by the United States. That is, with the exception of God’s church—the entire world is to be deceived into accepting the mark of antichrist. The prophetic events that precede this world-wide deception are already under way.

Он бірінші аятта «жерден көтеріліп шығатын» хайуан іске асыратын алдау ісі соншалықты арбағыш әрі қуатты болғандықтан, ол «жер бетінде тұрушыларды алдайды». Бүкіл әлемді Америка Құрама Штаттары алдайтын болады. Яғни, Құдайдың қауымын қоспағанда, бүкіл әлем антихристтің таңбасын қабылдауға алданатын болады. Осы дүниежүзілік алдаудың алдында болатын пайғамбарлық оқиғалар қазірдің өзінде жүзеге аса бастады.

There are stories from the Bible that most people know, if only at a surface level. Most have heard about the confrontations between Moses and Pharoah, Daniel and Nebuchadnezzar or Jesus and Pilate. Persons know these Bible stories at varying levels of understanding, but don’t necessarily recognize that Bible prophecy directly and very specifically identifies kings and kingdoms. It was certainly the case with Moses, Daniel and Christ. Egypt, Babylon and Rome were all specifically identified in Bible prophecy in advance of the history where they fulfilled the predictions concerning their respective kingdoms. God never changes.

Киелі кітапта адамдардың көпшілігі білетін, ең болмағанда үстірт деңгейде болса да таныс оқиғалар бар. Көпшілік Мұса мен Перғауынның, Даниял мен Набуходоносордың, немесе Иса мен Пилаттың арасындағы бетпе-бет қақтығыстар туралы естіген. Адамдар бұл Киелі кітаптағы оқиғаларды әртүрлі деңгейде түсінеді, бірақ Киелі кітап пайғамбарлығы патшалар мен патшалықтарды тікелей де, айрықша нақты түрде де айқындайтынын міндетті түрде тани бермейді. Мұсаға, Даниялға және Мәсіхке қатысты дәл солай болғаны сөзсіз. Мысыр, Бабыл және Рим — әрқайсысы өз патшалықтарына қатысты алдын ала айтылған болжамдарды жүзеге асырған тарихтан бұрын, Киелі кітап пайғамбарлығында нақты аталып көрсетілген болатын. Құдай ешқашан өзгермейді.

> For I am the Lord, I change not; therefore ye sons of Jacob are not consumed. Malachi 3:6.

> Өйткені Мен — Жаратқан Иемін, Мен өзгермеймін; сондықтан сендер, Жақыптың ұлдары, жойылып кетпедіңдер. Малахи 3:6.

> Jesus Christ the same yesterday, and today, and forever. Hebrews 13:8.

> Иса Мәсіх кеше де, бүгін де, мәңгілікке де Өзгермейді. Еврейлерге 13:8.

The fact that God never changes allows us to apply some simple logic to our consideration of the two-horned earth-beast of Revelation thirteen. Because we know that God set forth predictions directly identifying the kingdoms of Egypt, Babylon and Rome as they each interacted with and persecuted God’s church, we can establish some facts concerning the earth-beast of Revelation thirteen. The earth-beast, as with Egypt, Babylon and Rome, will be directly identified in Bible prophecy in advance of the history where the prediction concerning that nation is fulfilled. I say we can establish this fact based upon a very simple but important biblical rule. The rule identifies that truth is established based upon a testimony of two.

Құдайдың ешқашан өзгермейтіні туралы ақиқат бізге Аян кітабының он үшінші тарауындағы екі мүйізді жер аңын қарастыруымызға кейбір қарапайым логиканы қолдануға мүмкіндік береді. Құдайдың Мысыр, Бабыл және Рим патшалықтарын Құдайдың қауымымен өзара әрекеттесіп, оны қудалаған кездерінде тікелей айқындайтын алдын ала айтылған пайғамбарлықтарды бергенін білетіндіктен, біз Аян кітабының он үшінші тарауындағы жер аңына қатысты кейбір фактілерді анықтай аламыз. Жер аңы, Мысыр, Бабыл және Рим сияқты, сол халыққа қатысты пайғамбарлықтың орындалатын тарихынан бұрын, Киелі кітап пайғамбарлығында тікелей айқындалады. Бұл шындықты біз өте қарапайым, бірақ маңызды библиялық ережеге сүйене отырып анықтай аламыз деп айтамын. Бұл ереже ақиқаттың екі куәліктің негізінде анықталатынын көрсетеді.

> At the mouth of two witnesses, or three witnesses, shall he that is worthy of death be put to death; but at the mouth of one witness he shall not be put to death. Deuteronomy 17:6.

> Өлімге лайықты адам екі куәнің не үш куәнің сөзі бойынша өлтірілсін; бірақ бір куәнің сөзі бойынша ол өлтірілмесін. Заңды қайталау 17:6.

> One witness shall not rise up against a man for any iniquity, or for any sin, in any sin that he sinneth: at the mouth of two witnesses, or at the mouth of three witnesses, shall the matter be established. Deuteronomy 19:15.

> Бір куәгер ешбір адамның қандай да бір заңсыздығы үшін де, қандай да бір күнәсі үшін де, ол жасаған қандай да бір күнә үшін де қарсы тұрмасын: іс екі куәгердің аузымен немесе үш куәгердің аузымен бекітілсін. Второзаконие 19:15.

> This is the third time I am coming to you. In the mouth of two or three witnesses shall every word be established. 2 Corinthians 13:1.

> Бұл — менің сендерге келуімнің үшінші реті. «Екі не үш куәнің аузымен әрбір сөз расталсын». 2 Қорынттықтарға 13:1.

> Against an elder receive not an accusation, but before two or three witnesses. 1 Timothy 5:19.

> Ақсақалға қарсы айтылған айыптауды екі не үш куәгердің алдында болмаса, қабылдама. 1 Тімоте 5:19.

Bible prophecy predicted ancient Egypt’s demise when God dealt with Egypt’s rebellious Pharaoh. Bible prophecy predicted ancient Babylon’s rise and fall while also dealing with Babylon’s rebellious kings. Bible prophecy predicted the rise and fall of the empire of pagan Rome and identified and dealt with Rome’s corrupt representatives. The consistency of God’s never-changing character identifies that the most significant kingdom mentioned within Bible prophecy—the earth-beast of Revelation thirteen—will most definitely be identified by Bible prophecy.

Құдай Мысырдың бүлікшіл перғауынымен іс жүргізген кезде, Киелі кітаптағы пайғамбарлық ежелгі Мысырдың күйреуін алдын ала айтқан. Киелі кітаптағы пайғамбарлық Бабылдың бүлікшіл патшаларымен де іс жүргізе отырып, ежелгі Бабылдың өрлеуі мен құлауын алдын ала айтқан. Киелі кітаптағы пайғамбарлық пұтқа табынушы Рим империясының өрлеуі мен құлауын алдын ала айтып, Римнің азғын өкілдерін әшкерелеп, олармен іс жүргізген. Құдайдың ешқашан өзгермейтін болмысының бірізділігі Киелі кітаптағы пайғамбарлықта аталған ең маңызды патшалықтың — Аян кітабының он үшінші тарауындағы жер аңының — Киелі кітаптағы пайғамбарлық арқылы міндетті түрде анықталатынын айқындайды.

When the prophecy of the earth-beast of Revelation thirteen is fulfilled, God’s church will be in confrontation with the political and religious leadership of the earth-beast as prophetically illustrated by Moses, Daniel and Christ. The United States’ prophetic role at the end of the world is a primary subject of Bible prophecy. As we develop the biblical information that identifies the United States’ role in Bible prophecy, we will employ rules that are found within the Bible, for the Word of God needs no human definition. Ancient Israel was given ceremonial rules, health rules, ten moral rules, rules for agriculture and on and on. God is orderly.

Аян кітабының он үшінші тарауындағы жер аңына қатысты пайғамбарлық орындалған кезде, Құдайдың қауымы, Мұса, Даниял және Мәсіх арқылы пайғамбарлық түрде бейнеленгендей, жер аңына тән саяси және діни басшылықпен бетпе-бет қақтығысқа түсетін болады. Дүниенің ақыры кезіндегі Америка Құрама Штаттарының пайғамбарлық рөлі — Киелі кітап пайғамбарлығының негізгі тақырыптарының бірі. Америка Құрама Штаттарының Киелі кітап пайғамбарлығындағы рөлін айқындайтын библиялық мәліметтерді қарастырғанымызда, біз Киелі кітаптың өз ішінде берілген қағидаларды қолданатын боламыз, өйткені Құдай Сөзі адамдық анықтамаға мұқтаж емес. Ежелгі Исраилге рәсімдік ережелер, денсаулыққа қатысты ережелер, он өнегелік өсиет, егіншілікке қатысты ережелер және тағы басқа да көптеген нұсқаулар берілді. Құдай — тәртіп Құдайы.

> Let all things be done decently and in order. 1 Corinthians 14:40.

> Барлық нәрсе лайықты түрде және тәртіппен істелсін. 1 Қорынттықтарға 14:40.

The biblical record supplies no witness that suggests that a person would be blessed by simply ignoring rules given by God. Who can expect to be blessed if they ignore the rules of prophetic interpretation established in and by the Bible for the purpose of prophetic study?

Киелі кітаптағы дерек адамның Құдай берген ережелерді жай ғана елемеу арқылы игілікке бөленетініне ишарат ететін ешқандай куәлік бермейді. Егер біреу пайғамбарлықты зерттеу мақсаты үшін Киелі кітаптың өзінде және Киелі кітап арқылы белгіленген пайғамбарлықты түсіндіру ережелерін елемейтін болса, оның игілікке бөленемін деп күтуіне кімнің қақысы бар?

> Come now, and let us reason together, saith the Lord: though your sins be as scarlet, they shall be as white as snow; though they be red like crimson, they shall be as wool. Isaiah 1:18.

> Келіңдер енді, бірге талқылайық, — дейді Жаратқан Ие: күнәларың алқызыл болса да, қардай аппақ болады; қып-қызыл болса да, жүндей болады. Ишая 1:18.

As we employ the biblical rules we will allow the Bible to establish and validate whether the rules are genuine or false. As with all of God’s various rules there is always a satanic counterfeit to the rules. It is therefore a necessity that when a rule is employed to establish a truth, that both the truth identified and the rule employed should be tested.

Біз Киелі кітаптағы қағидаларды қолданған кезде, сол қағидалардың шынайы ма, әлде жалған ба екенін Киелі кітаптың өзі айқындап, растауына жол береміз. Құдайдың барлық түрлі қағидаларындағы сияқты, бұл қағидаларға да әрдайым шайтандық жалған балама болады. Сондықтан қандай да бір ақиқатты орнықтыру үшін бір қағида қолданылғанда, айқындалған ақиқат та, қолданылған қағида да сыналып, тексерілуі міндетті.

> Beloved, believe not every spirit, but try the spirits whether they are of God: because many false prophets are gone out into the world. 1 John 4:1.

> Сүйіктілерім, әрбір рухқа сене бермеңдер, қайта, олардың Құдайдан екен-еместігін тексеріңдер; өйткені көптеген жалған пайғамбарлар дүниеге шығып кетті. 1 Жохан 4:1.

Another purpose, beyond identifying the prophetic role of the United States in this study, is to identify the secret message from the book of Revelation that Jesus hid until this particular generation.

Осы зерттеуде Америка Құрама Штаттарының пайғамбарлық рөлін айқындаудан өзге тағы бір мақсат — Иса дәл осы ұрпаққа дейін жасырын ұстап келген Аян кітабындағы құпия хабарды анықтау.

> The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:29.

> Жасырын нәрселер Құдайымыз Жаратқан Иеге тиесілі; ал ашылған нәрселер осы заңның барлық сөздерін орындауымыз үшін бізге және біздің ұрпақтарымызға мәңгілікке тиесілі. Заңды қайталау 29:29.

God’s prophetic secrets that are revealed are for the purpose of allowing those who receive the secret to keep His law. Men can only keep His law if it is written upon their heart. The secret that is being unsealed in the book of Revelation is part of the process of the Holy Spirit writing God’s law on our inward parts and hearts. The secret that is opened up to God’s people, when and if accepted by faith, establishes the new covenant.

Ашылатын Құдайдың пайғамбарлық құпиялары сол құпияны қабылдаушыларға Оның заңын сақтауға мүмкіндік беру мақсатымен ашылады. Адамдар Оның заңын тек ол жүректеріне жазылған жағдайда ғана сақтай алады. Аян кітабында мөрі ашылып жатқан құпия — Киелі Рухтың Құдайдың заңын біздің ішкі болмысымыз бен жүректерімізге жазу үдерісінің бір бөлігі. Құдай халқына ашылатын бұл құпия, егер және қашан сеніммен қабылданса, жаңа келісімді орнатады.

> Behold, the days come, saith the Lord, that I will make a new covenant with the house of Israel, and with the house of Judah: Not according to the covenant that I made with their fathers in the day that I took them by the hand to bring them out of the land of Egypt; which my covenant they brake, although I was an husband unto them, saith the Lord: But this shall be the covenant that I will make with the house of Israel; After those days, saith the Lord, I will put my law in their inward parts, and write it in their hearts; and will be their God, and they shall be my people. Jeremiah 31:31–33.

> Міне, күндер келеді, — дейді Жаратқан Ие, — сол кезде Мен Исраил үйімен де, Яһуда үйімен де жаңа келісім жасаймын: бұл олардың ата-бабаларымен Мысыр жерінен алып шығу үшін қолдарынан жетектеп әкелген күнімде жасаған келісімімдей болмайды; олар Менің келісімімді бұзды, бірақ Мен оларға күйеу болдым, — дейді Жаратқан Ие. Бірақ Исраил үйімен Мен жасайтын келісім мынау болмақ: сол күндерден кейін, — дейді Жаратқан Ие, — Мен Өз заңымды олардың ішкі болмысына саламын және оны жүректеріне жазамын; Мен олардың Құдайы боламын, ал олар Менің халқым болады. Еремия 31:31–33.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> «Осы жер тарихының соңғы күндерінде Құдайдың өсиеттерін сақтайтын халқымен жасасқан келісімі жаңартылуға тиіс». Review and Herald, February 26, 1914.

Revelation 1:1–3 The Final Warning Message:

Аян 1:1–3 Соңғы ескерту хабары:

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Иса Мәсіхтің Аян етуі: Құдай оны Өзіне берді, Өз құлдарына жуық арада болуға тиіс нәрселерді көрсету үшін; әрі Ол оны Өз періштесі арқылы жіберіп, Өз құлы Жоханға білдірді. Ол Құдай сөзін, Иса Мәсіхтің куәлігін және өзі көргеннің бәрін куәландырды. Осы пайғамбарлықтың сөздерін оқитын және тыңдайтындар, әрі онда жазылғандарды сақтайтындар бақытты; өйткені уақыт жақын. Аян 1:1–3.

The first three verses of Revelation chapter one identify that the “Revelation of Jesus Christ” is the final message for mankind. It is clearly a message, because “the Revelation of Jesus Christ” was given to Him from the Heavenly Father to show his servants what “must shortly come to pass.”

Аян кітабының бірінші тарауындағы алғашқы үш аят «Иса Мәсіхтің аянының» адамзатқа арналған ақырғы хабар екенін айқындайды. Оның анық хабар екені көрінеді, өйткені «Иса Мәсіхтің аяны» Көктегі Әкеден Оған Өз қызметшілеріне «жақында жүзеге асуға тиісті» нәрселерді көрсету үшін берілген.

We are told to consider that the “Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy” and also “in the events portrayed.”.

Бізге «Киелі Рухтың пайғамбарлықтың берілуінде де», сондай-ақ «бейнеленген оқиғаларда да істерді осылайша қалыптастырғанын» ескеру тапсырылған.

> “The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented.” Testimonies to Ministers, 112.

> «Киелі Рух, пайғамбарлықтың берілуінде де, әрі онда бейнеленген оқиғаларда да, адамдық құрал көзден таса болып, Мәсіхтің ішінде жасырынуы, ал көктің Ие Құдайы мен Оның заңы дәріптелуі тиіс екенін үйрететіндей етіп, істің бәрін осылай қалыптастырған. Даниял кітабын оқыңдар. Онда бейнеленген патшалықтардың тарихын тармақтап еске түсіріңдер». Testimonies to Ministers, 112.

The “events portrayed” and also the “giving of the prophecy” in the first three verses of Revelation chapter one specifically illustrates the step-by-step process of how God communicates to men, and also identifies that the message that is communicated is called “the Revelation of Jesus Christ.”

Аян кітабының бірінші тарауындағы алғашқы үш аятта «бейнеленген оқиғалар» да, сондай-ақ «пайғамбарлықтың берілуі» де Құдайдың адамдарға қалай хабар жеткізетінінің кезең-кезеңмен жүретін үдерісін айқын көрсетеді, әрі жеткізілетін хабардың «Иса Мәсіхтің Аяны» деп аталатынын да білдіреді.

Jesus Christ then did two things with the message which he received from God. He sent the message by his angel and he also signified his message by that angel. His angel then took the message to the prophet John who wrote it down, and sent it to the churches for you and me. The first three verses were “so shaped” by “the Holy Spirit” as to emphasize both the “message” and “the process of communication” involved in delivering the message.

Содан кейін Иса Мәсіх Құдайдан қабылдаған хабармен екі іс жасады. Ол хабарды Өзінің періштесі арқылы жіберді, әрі сол періште арқылы Өз хабарын білдірді. Содан соң Оның періштесі бұл хабарды пайғамбар Жоханға жеткізді; Жохан оны жазып алып, сендер мен біз үшін қауымдарға жолдады. Алғашқы үш аят хабарды жеткізуге қатысқан «хабардың» өзін де, сондай-ақ «байланыс беру үдерісін» де айрықша атап көрсету үшін «Киелі Рух» тарапынан «солай қалыптастырылған» еді.

The three verses we are considering present the final message to mankind, but not simply the final message—more importantly, the three verses represent the final “warning” message to planet earth. The “warning” attribute of the message is identified when a class of persons are identified as “blessed” for having read, heard and kept “those things which are written therein.” There is a class of persons who will not read, nor hear a warning represented as “the Revelation of Jesus Christ”. It is impossible for them to be blessed. It is obvious that if there is a class that is blessed for reading, hearing and keeping those things which are written, then there is a class that is not blessed. Will a person read, hear and keep the message of the Revelation of Jesus Christ? If so, he will be blessed, if not he will be cursed.

Біз қарастырып отырған осы үш аят адамзатқа арналған ақырғы хабарды ұсынады, бірақ жай ғана ақырғы хабарды емес — одан да маңыздысы, бұл үш аят жер шарына арналған ақырғы «ескерту» хабарын білдіреді. Хабардың «ескерту» сипаты адамдардың белгілі бір тобы «онда жазылғандарды» оқып, естіп және сақтағаны үшін «бақытты» деп танылған кезде айқындалады. «Иса Мәсіхтің Аяны» ретінде берілген ескертуді оқымайтын да, тыңдамайтын да адамдар тобы бар. Олардың бақытты болуы мүмкін емес. Егер онда жазылғандарды оқып, естіп және сақтағаны үшін бақытты болатын бір топ бар екені анық болса, онда бақытты болмайтын бір топтың да бар екені айқын. Адам Иса Мәсіхтің Аянының хабарын оқып, естіп және сақтай ма? Егер солай етсе, ол бақытты болады, ал егер олай етпесе, қарғысқа ұшырайды.

> “Says the prophet: ‘Blessed is he that readeth’—there are those who will not read; the blessing is not for them. ‘And they that hear’—there are some, also, who refuse to hear anything concerning the prophecies; the blessing is not for this class. ‘And keep those things which are written therein’—many refuse to heed the warnings and instructions contained in the Revelation; none of these can claim the blessing promised. All who ridicule the subjects of the prophecy and mock at the symbols here solemnly given, all who refuse to reform their lives and to prepare for the coming of the Son of man, will be unblessed.” The Great Controversy, 341.

> «Пайғамбар былай дейді: “Оқитын адам бақытты”,—оқымайтындар бар; игілік солар үшін емес. “Және еститіндер”,—сондай-ақ пайғамбарлықтарға қатысты ештеңе естуден бас тартатындар да бар; игілік бұл топ үшін емес. “Және онда жазылғандарды сақтайтындар”,—көпшілік Аян кітабында қамтылған ескертулер мен нұсқауларға құлақ асудан бас тартады; олардың ешқайсысы да уәде етілген игілікке дәмелене алмайды. Пайғамбарлық тақырыптарын келеке ететіндердің бәрі, мұнда салтанатты түрде берілген рәміздерді мазақ ететіндердің бәрі, өз өмірлерін түзетуден және Адам Ұлының келуіне дайындалудан бас тартатындардың бәрі игіліксіз қалады». Ұлы күрес, 341.

The expression “the time is at hand” in verse three identifies that it is a specific time when the last warning message arrives in history. “The time,”—(a specific time) “is at hand.” A specific time is about to arrive, for it is at hand, and God’s people (represented by John) understand the message before the “time” arrives. John penned the book of Revelation around the end of the first century, yet these verses identify that there will be a point in the history long after the year 100, when the final warning message will be proclaimed. When that “time is” “at hand,” the message that identifies the “things which must shortly come to pass” will be revealed to God’s servants.

Үшінші аяттағы “уақыт жақын” деген тіркес тарихта соңғы ескерту хабары келіп жететін белгілі бір уақыт бар екенін көрсетеді. “Уақыт” — (белгілі бір уақыт) — “жақын.” Белгілі бір уақыт келіп жеткелі тұр, өйткені ол жақын, әрі Құдайдың халқы (Жохан арқылы бейнеленген) сол “уақыт” келмей тұрып бұл хабарды түсінеді. Жохан Аян кітабын шамамен бірінші ғасырдың соңына қарай жазды, алайда осы аяттар 100-ші жылдан көп кейінгі тарихта соңғы ескерту хабары жарияланатын бір кезең болатынын көрсетеді. Сол “уақыт” “жақын” болғанда, “жуық арада болуға тиісті нәрселерді” айқындайтын хабар Құдайдың қызметшілеріне ашылады.

In this series of articles, the Bible and the writings of Ellen White will be used as the authority to uphold the explanation of the biblical passages we cite.

Осы мақалалар топтамасында біз келтіретін Киелі кітап аяттарының түсіндірмесін негіздеу үшін Киелі кітап пен Эллен Уайттың еңбектері беделді дереккөз ретінде қолданылатын болады.

We will also refer to the rules of prophetic interpretation assembled by William Miller and to the rules identified in the compilation titled Prophetic Keys. We will also employ the prophetic study called Habakkuk’s Tables.

Біз сондай-ақ Уильям Миллер жинақтаған пайғамбарлықты түсіндіру ережелеріне және Prophetic Keys деп аталған жинақта көрсетілген ережелерге жүгінетін боламыз. Сондай-ақ Habakkuk’s Tables деп аталатын пайғамбарлық зерттеуді де қолданатын боламыз.

We do not intend to define every rule we employ. For brevity we will simply reference the Prophetic Keys compilation for any who wish to read a more detailed proof of the rule. With the Habakkuk’s Tables series, we intend to point out certain presentations where a subject we will briefly touch upon, is taken up in greater depth.

Біз қолданатын әрбір ережені толық айқындауды мақсат етпейміз. Қысқалық үшін, осы ереженің неғұрлым егжей-тегжейлі дәлелін оқығысы келетіндер үшін, біз жай ғана «Prophetic Keys» жинағына сілтеме жасаймыз. «Habakkuk’s Tables» топтамасында біз қысқаша ғана тоқталатын тақырыптың анағұрлым тереңірек қарастырылған кейбір түсіндірілімдерін нұсқап өтуді мақсат етеміз.

As we work through a study of the book of Revelation we encourage public response, but we will only respond to input that contributes to the ongoing study. The scope of our discussion will involve the current series of presentations, the prophetic rules we exercise and the information found in Habakkuk’s Tables.

Біз Аян кітабын зерттеуді жалғастыра отырып, көпшілік тарапынан пікір білдіруді құптаймыз, алайда тек жалғасып жатқан зерттеуге үлес қосатын пікірлерге ғана жауап береміз. Біздің талқылау аясымыз қазіргі баяндамалар топтамасын, біз қолданатын пайғамбарлық қағидаларды және Хабақұқтың кестелерінен табылатын мәліметтерді қамтиды.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> Иса Мәсіхтің Аяны. Оны Құдай Өзіне құлдарына жуық арада жүзеге асуы тиіс нәрселерді көрсету үшін берді; әрі Ол оны Өз періштесі арқылы құлы Жоханға жіберіп, аян етті. Жохан Құдай сөзін де, Иса Мәсіхтің куәлігін де, сондай-ақ көргендерінің бәрін де куәландырды. Осы пайғамбарлықтың сөздерін оқитын адам бақытты, және оны еститіндер де, онда жазылғандарды сақтайтындар да бақытты; өйткені уақыт жақын. Аян 1:1–3.

The Greek word translated as “signified” means to “indicate”. He sent the message by “his” angel and he signified it by “his” angel. “His” angel is Gabriel.

«Белгіледі» деп аударылған грек сөзі «көрсету», «білдіру» дегенді білдіреді. Ол хабарды «Өзінің» періштесі арқылы жіберді және оны «Өзінің» періштесі арқылы белгіледі. «Өзінің» періштесі — Ғабриел.

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1.” The Desire of Ages, 99.

> Періштенің: «Мен Құдайдың алдында тұратын Жәбірейілмін»,— деген сөздері оның көктегі сарайларда аса жоғары құрметке ие орын ұстайтынын көрсетеді. Даниялға хабармен келген кезінде ол былай деген: «Осы істерде маған жәрдемдесетін ешкім жоқ, тек сендердің әміршілерің Михаил [Мәсіх] ғана бар». Даниял 10:21. Құтқарушы Аян кітабында Жәбірейіл туралы былай дейді: «Оны Ол Өз періштесі арқылы жіберіп, қызметшісі Жоханға білдірді». Аян 1:1. «Ғасырлар аңсары», 99.

The angel Gabriel is sent with the message and the angel Gabriel also represents the message. When mankind arrives at the point in history when “the time is at hand” for the final warning message to be proclaimed, that final message is represented by an angel. In the book of Revelation “messages” are often represented as angels, and of course the Greek word translated as “angel” in Revelation means messenger.

Жәбірейіл періште хабармен бірге жіберіледі, әрі Жәбірейіл періштенің өзі де сол хабарды бейнелейді. Адамзат тарихта ақырғы ескерту хабары жариялануға тиіс «уақыт таяп қалған» межеге жеткен кезде, сол ақырғы хабар періште арқылы бейнеленеді. Аян кітабында «хабарлар» көбіне періштелер түрінде бейнеленеді, әрі, әрине, Аянда «періште» деп аударылған грек сөзі «хабаршы» деген мағынаны білдіреді.

Every revelation of God’s truth that has arrived in history is certainly a revelation of Jesus Christ, but the Revelation of Jesus Christ in Revelation chapter one is the final warning for mankind and it occurs at a specific moment that is represented as being a “time.” There is another passage in the book of Revelation where John references that “the time is at hand”. That other passage provides a second witness to test the initial claims I have made about verses one through three.

Тарихта келген Құдай ақиқатының әрбір аяны, сөзсіз, Иса Мәсіхтің аяны болып табылады, бірақ Аян кітабының бірінші тарауындағы Иса Мәсіхтің Аяны — адамзат үшін соңғы ескерту, әрі ол «уақыт» ретінде бейнеленген белгілі бір сәтте жүзеге асады. Аян кітабында Жоханның «уақыт жақын» деп сілтеме жасайтын тағы бір үзіндісі бар. Сол басқа үзінді менің біріншіден үшінші аяттарға қатысты айтқан бастапқы тұжырымдарымды тексеру үшін екінші куәлік береді.

> And he said unto me, These sayings are faithful and true: and the Lord God of the holy prophets sent his angel to shew unto his servants the things which must shortly be done. Behold, I come quickly: blessed is he that keepeth the sayings of the prophecy of this book.

> Сонда ол маған былай деді: «Бұл сөздер сенімді әрі ақиқат; әрі қасиетті пайғамбарлардың Құдай Иесі Өз періштесін құлдарына жуық арада жүзеге асуға тиіс нәрселерді көрсету үшін жіберді. Міне, Мен тез келемін: осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерді сақтайтын адам бақытты».

> And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which shewed me these things.

> Мен, Жохан, осы нәрселерді көріп, естідім. Ал естіп-көргенімнен кейін, маған осы нәрселерді көрсеткен періштенің аяқтарының алдына табыну үшін жығылдым.

> Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God.

> Сонда ол маған былай деді: «Бұлай етпе! Өйткені мен — сенің және пайғамбар бауырларыңның, сондай-ақ осы кітаптың сөздерін сақтаушылардың бірге қызмет етушісімін; Құдайға ғибадат ет».

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:6–11.

> Сонда ол маған былай деді: «Осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерді мөрлеме, өйткені уақыт таяп қалды. Әділетсіз болған, сол күйі әділетсіз бола берсін; арам болған, сол күйі арам бола берсін; ал әділ болған, сол күйі әділ бола берсін; қасиетті болған, сол күйі қасиетті бола берсін». Аян 22:6–11.

At the end of the book of Revelation we find the same subject as in the beginning of Revelation. The communication process and message are once again referred to when “the Lord God” “sent his angel to shew unto his servants the things which must shortly be done.” And just as soon as the servants are shown the message identifying “things which must shortly be done” Christ announces that He is coming quickly. This is the message that precedes Christ’s second coming, and it therefore is the final warning message—the very same message represented as “the Revelation of Jesus Christ” in verse one of chapter one. The blessing that is promised in the first three verses of Revelation is repeated with the statement of “blessed is he that keepeth the sayings of the prophecy of this book.”

Аян кітабының соңында біз Аянның басындағы сол бір тақырыпты көреміз. «Жаратқан Ие Құдай» «жақында болуға тиісті істерді құлдарына көрсету үшін Өз періштесін жібергенде», байланыс үдерісі мен хабарға қайтадан сілтеме жасалады. Ал құлдарына «жақында болуға тиісті істерді» айқындайтын хабар көрсетіле салысымен-ақ, Мәсіх Өзінің жуық арада келетінін жариялайды. Бұл — Мәсіхтің екінші келуінің алдында айтылатын хабар, сондықтан да ол соңғы ескерту хабары болып табылады, яғни дәл сол — бірінші тараудың бірінші аятында «Иса Мәсіхтің аяны» ретінде бейнеленген хабар. Аянның алғашқы үш аятында уәде етілген батаның қайталануы «осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерін сақтайтын адам бақытты» деген мәлімдеме арқылы беріледі.

In these verses we find an expansion of the process of communication set forth in chapter one, for we find that after Gabriel delivers the message to John, John is so overwhelmed with the message that he seeks to worship Gabriel, who then uses John’s misunderstanding to identify that heavenly angels, earthly prophets, and all that keep the sayings of the message, are “fellow servants” who are to worship the Creator-God, not the creation of God.

Бұл аяттарда біз бірінші тарауда баяндалған хабар алмасу үдерісінің кеңейтілгенін көреміз; өйткені Ғабриел хабарды Жоханға жеткізгеннен кейін, Жохан бұл хабардан соншалықты қатты толқып, Ғабриелге табынуға ұмтылады. Сонда Ғабриел Жоханның бұл жаңсақ түсінігін пайдаланып, көктегі періштелер де, жердегі пайғамбарлар да, сондай-ақ осы хабардың сөздерін ұстанатындардың бәрі де «бірге қызмет етушілер» екенін айқындайды; олар Құдайдың жаратылысына емес, Жаратушы-Құдайға табынуға тиіс.

These verses are describing the same events and message that we are considering in chapter one. They are repeating the faithful and true sayings that show God’s servants what must shortly be done. The message is once again set in the context of the process of communication between God and His servants. In chapter twenty-two we find more evidence that the message is the final warning message, for the “time” that is “at hand” is marked as taking place right before human probation closes, for the pronouncement that he “that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still,” marks the close of probation, marking the beginning of the seven last plagues, which in turn conclude with the Second Coming of Christ.

Бұл аяттар бірінші тарауда біз қарастырып отырған дәл сол оқиғалар мен хабарды сипаттайды. Олар Құдайдың құлдарына жуық арада не істелуге тиісті екенін көрсететін сенімді де ақиқат сөздерді қайталап тұр. Хабар тағы да Құдай мен Оның құлдарының арасындағы байланыс үдерісі аясында берілген. Жиырма екінші тарауда біз бұл хабардың соңғы ескерту хабары екеніне тағы да көбірек дәлел табамыз, өйткені «жақын» тұрған «уақыт» адамға берілген сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында болатын құбылыс ретінде көрсетілген; себебі «әділетсіз әділетсіздігін әлі де істей берсін; арам арамдығын әлі де жалғастыра берсін; әділ әділдігін әлі де істей берсін; қасиетті қасиеттілігін әлі де сақтай берсін» деген жариялау сынақ мерзімінің жабылуын білдіреді, әрі бұл өз кезегінде соңғы жеті пәлекеттің басталуын белгілейді, ал олар, өз кезегінде, Мәсіхтің Екінші Келуімен аяқталады.

> “‘At that time shall Michael stand up, the great Prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ Daniel 12:1.

> «Сол уақытта сенің халқыңның ұлдары үшін ара түсіп тұратын ұлы Князь Михаил көтеріледі; және сол уақытқа дейін ұлт пайда болғаннан бері болмаған қысылтаяң заман болады; ал сол уақытта сенің халқыңнан кітапта жазылғаны табылған әркім құтқарылады». Даниял 12:1.

> “When the third angel’s message closes, mercy no longer pleads for the guilty inhabitants of the earth. The people of God have accomplished their work. They have received ‘the latter rain,’ ‘the refreshing from the presence of the Lord,’ and they are prepared for the trying hour before them. Angels are hastening to and fro in heaven. An angel returning from the earth announces that his work is done; the final test has been brought upon the world, and all who have proved themselves loyal to the divine precepts have received ‘the seal of the living God.’ Then Jesus ceases His intercession in the sanctuary above. He lifts His hands and with a loud voice says, ‘It is done;’ and all the angelic host lay off their crowns as He makes the solemn announcement: ‘He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.’ Revelation 22:11. Every case has been decided for life or death.” The Great Controversy, 613.

> «Үшінші періштенің хабары аяқталған кезде, жердің кінәлі тұрғындары үшін рақым енді жалбарынбайды. Құдай халқы өз жұмысын аяқтады. Олар “кешкі жаңбырды”, “Жаратқан Иенің алдынан келетін сергуді” қабылдады, әрі өз алдарындағы сын сағатына дайын тұр. Көкте періштелер ары-бері асығып жүр. Жерден оралған бір періште өз ісінің біткенін жариялайды; соңғы сынақ дүниеге жіберілді, әрі Құдайдың өсиеттеріне адалдығын дәлелдегендердің бәрі “тірі Құдайдың мөрін” алды. Сонда Иса көктегі киелі орында Өзінің шапағатшылық қызметін тоқтатады. Ол қолдарын көтеріп, қатты дауыспен: “Бітті”,— дейді; және Ол салтанатты жариялауды айтқан кезде, бүкіл періштелер әскері тәждерін шешеді: “Әділетсіз әділетсіздігін әлі де істей берсін; арам арамдығын әлі де жалғастыра берсін; әділ әділдігін әлі де істей берсін; қасиетті қасиеттілігін әлі де сақтай берсін”. Аян 22:11. Әрбір істің өмір не өлім үшін шешімі шығарылып болды». Ұлы тартыс, 613.

At the beginning of the book of Revelation and at the end of the book of Revelation the same story is presented. Combining the two passages allows us to understand that the “Revelation of Jesus Christ” is the final warning message to mankind before Christ’s Second Coming. The message is symbolically represented by an angel that arrives just before the close of probation. The message divides mankind into two classes based upon whether they read, hear and keep the message that is unsealed when the “time is at hand,”—just before probation closes.

Аян кітабының басында да, Аян кітабының соңында да сол бір оқиға баяндалады. Осы екі үзіндіні біріктіру бізге «Иса Мәсіхтің Аяны» Мәсіхтің Екінші рет келуінің алдында адамзатқа берілетін соңғы ескерту хабары екенін түсінуге мүмкіндік береді. Бұл хабар сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында келетін періште арқылы символдық түрде бейнеленген. Бұл хабар «уақыты таяп қалғанда», яғни сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында, мөрі ашылатын осы хабарды оқитынына, еститініне және сақтайтынына қарай адамзатты екі топқа бөледі.

> “As we near the close of this world’s history, the prophecies relating to the last days especially demand our study. The last book of the New Testament is full of truth that we need to understand. Satan has blinded the minds of many, so that they have been glad of any excuse for not making the Revelation their study.

> «Осы дүниенің тарихының ақырына жақындаған сайын, әсіресе соңғы күндерге қатысты пайғамбарлықтар біздің зерттеуімізді талап етеді. Жаңа Өсиеттің соңғы кітабы біздің түсінуіміз қажет ақиқатқа толы. Аян кітабын зерттемеуге қандай да бір сылтау табылғанына көпшілік қуанып, сол арқылы шайтан олардың ой-санасын соқыр етті. »

> “The book of Revelation, in connection with the book of Daniel, demands close study. Let every God-fearing teacher consider how most clearly to comprehend and present the Gospel that our Saviour came in person to make known to His servant John,—‘The revelation of Jesus Christ, which God gave unto Him, to show unto His servants things which must shortly come to pass.’ None should become discouraged in their study of Revelation because of its apparently mystical symbols. ‘If any of you lack wisdom, let him ask of God, that giveth to all men liberally, and upbraideth not.’ ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein; for the time is at hand.’ We are to proclaim to the world the great and solemn truths contained in the book of Revelation. Into the very designs and principles of the church of God these truths are to enter. There should be a closer and more diligent study of this book, a more earnest presentation of the truths it contains, truths which concern all who are living in these last days. All who are preparing to meet their Lord should make this book the subject of earnest study and prayer. It is just what its name signifies,—a revelation of the most important events that are to take place in the last days of this earth’s history. John, because of his faithful trust in the word of God, and the testimony of Christ, was banished to the Isle of Patmos. But his banishment did not separate him from Christ. The Lord visited His faithful servant in his banishment, and gave him instruction regarding what was to come upon the world.

> “Даниел кітабымен байланыста Аян кітабы мұқият зерттеуді талап етеді. Құдайдан қорқатын әрбір ұстаз Құтқарушымыз Өзінің қызметшісі Жоханға жеке келіп мәлім еткен Ізгі хабарды қалайша неғұрлым айқын түсініп, жеткізу керектігін қарастырсын,—«Құдай Оған берген Иса Мәсіхтің аяны, мұнымен Ол жақында орын алуға тиісті нәрселерді Өз қызметшілеріне көрсетуі үшін». Ешкім де Аянды зерттеуде ондағы сырттай тылсым болып көрінетін рәміздерге бола жігері құм болмасын. «Егер араларыңда біреуге даналық жетіспесе, ол бәріне жомарттықпен беретін және жазғырмайтын Құдайдан сұрасын». «Осы пайғамбарлықтың сөздерін оқитын және оны тыңдайтындар, әрі онда жазылғандарды сақтайтындар бақытты; өйткені уақыт жақын». Біз Аян кітабында қамтылған ұлы да салтанатты ақиқаттарды дүниеге жариялауға тиіспіз. Бұл ақиқаттар Құдай қауымының құрылымы мен қағидаттарының өзіне енуге тиіс. Бұл кітапты неғұрлым жақын әрі мұқият зерттеу, ондағы ақиқаттарды неғұрлым шынайы түрде ұсыну қажет, бұл ақиқаттар осы соңғы күндерде өмір сүріп жатқан барлық адамдарға қатысты. Өз Иесімен кездесуге дайындалып жүргендердің бәрі бұл кітапты шынайы зерттеу мен дұғаның нысаны етуге тиіс. Ол өз атауы білдіретіннің дәл өзі,—осы жер тарихының соңғы күндерінде жүзеге асуға тиісті ең маңызды оқиғалардың аяны. Жохан Құдай сөзіне және Мәсіхтің куәлігіне деген адал сенімі үшін Патмос аралына жер аударылды. Бірақ оның жер аударылуы оны Мәсіхтен ажыратқан жоқ. Жаратқан Ие Өзінің адал қызметшісіне жер аударылған жерінде келіп, дүниенің басына не келетіндігі туралы оған нұсқау берді.”

> “This instruction is of the greatest importance to us; for we are living in the last days of this earth’s history. Soon we shall enter upon the fulfilment of the events which Christ showed John were to take place. As the messengers of the Lord present these solemn truths, they must realize that they are handling subjects of eternal interest, and they should seek for the baptism of the Holy Spirit, that they may speak, not their own words, but the words given them by God.

> «Бұл өсиет біз үшін аса зор маңызға ие; өйткені біз осы жер дүниесі тарихының соңғы күндерінде өмір сүріп отырмыз. Жақында біз Мәсіх Жоханға болуға тиіс деп көрсеткен оқиғалардың орындалуына кіреміз. Жаратқан Иенің хабаршылары осы салтанатты ақиқаттарды ұсынған кезде, олар мәңгілік маңызы бар тақырыптармен айналысып тұрғандарын ұғынуға тиіс, әрі өз сөздерін емес, Құдайдың өздеріне берген сөздерін айту үшін Киелі Рухтың шомылдыруын іздеулері керек.»

> “The book of Revelation must be opened to the people. Many have been taught that it is a sealed book, but it is sealed to those only who reject truth and light. The truths that it contains must be proclaimed, that people may have an opportunity to prepare for the events which are so soon to take place. The Third Angel’s Message must be presented as the only hope for the salvation of a perishing world.

> “Аян кітабы халыққа ашылуға тиіс. Көптеген адамдар оның мөрленген кітап екені жөнінде үйретілген, бірақ ол тек ақиқат пен нұрды қабылдамайтындар үшін ғана мөрленген. Онда қамтылған ақиқаттар жария етілуге тиіс, сонда адамдардың жуық арада жүзеге асатын оқиғаларға дайындалуға мүмкіндігі болсын. Үшінші Періштенің Хабары құрып бара жатқан дүниенің құтқарылуы үшін жалғыз үміт ретінде ұсынылуға тиіс.

> “The perils of the last days are upon us, and in our work we are to warn the people of the danger they are in. Let not the solemn scenes that prophecy has revealed are soon to take place be left untouched. We are God’s messengers, and we have no time to lose. Those who would be co-workers with our Lord Jesus Christ will show a deep interest in the truths found in this book. With pen and voice they will strive to make plain the wonderful things that Christ came from heaven to reveal.” Signs of the Times, July 4, 1906.

> «Соңғы күндердің қауіп-қатерлері үстімізге төніп тұр, әрі біздің қызметімізде біз халықты өздері тұрған қатер туралы ескертуге тиіспіз. Пайғамбарлық ашып көрсеткен, жуырда жүзеге асатын салтанатты көріністер назардан тыс қалдырылмасын. Біз — Құдайдың хабаршыларымыз, және жоғалтуға уақытымыз жоқ. Иеміз Иса Мәсіхпен бірге қызметтес болуды қалайтындар осы кітапта табылатын ақиқаттарға терең қызығушылық танытады. Қаламмен де, дауыспен де олар Мәсіхтің көктен ашып беру үшін келген ғажайып нәрселерін айқын етуге бар күшін салады». Signs of the Times, July 4, 1906.

Over a hundred years ago, in 1906, we were informed that soon “we shall enter upon the fulfilment of the events which Christ showed John were to take place.” The message was still sealed up in 1906. It is important to understand that the message of the Revelation of Jesus Christ is opened up to God’s people just before the events take place. We are told the book of Revelation “is just what its name signifies,—a revelation of the most important events that are to take place in the last days of this earth’s history.”

Жүз жылдан астам уақыт бұрын, 1906 жылы, бізге көп ұзамай «Мәсіх Жоханға жүзеге асуы тиіс екенін көрсеткен оқиғалардың орындалуына кірісеміз» деп хабарланған еді. Бұл хабар 1906 жылы әлі мөрленген күйінде болатын. Иса Мәсіхтің Аяны туралы хабар Құдай халқына дәл сол оқиғалар жүзеге асардың алдында ашылатынын түсіну маңызды. Бізге Аян кітабы «өз атауы білдіретіннің дәл өзі, — осы жер тарихының соңғы күндерінде орын алуға тиіс ең маңызды оқиғалардың аяны» екені айтылған.

They are opened up so that God’s people might give the warning so those who are hearing the warning might “have an opportunity to prepare for the events which are so soon to take place.” It is worth noting (for John represents God’s people in the history when the message is to be proclaimed), that John identifies the two issues which he was being persecuted over. It was “because of his faithful trust in the word of God, and the testimony of Christ,” that he “was banished to the Isle of Patmos.” He was banished because he accepted both the Bible and the Spirit of Prophecy, which is the “testimony of Jesus.”

Олар Құдай халқы ескертуді жеткізуі үшін ашылады, сонда ескертуді естіп отырғандар «өте жуықта жүзеге асуға тиіс оқиғаларға дайындалуға мүмкіндікке ие болуы» үшін. Мынаны атап өткен жөн (өйткені Жохан осы хабар жариялануға тиіс болған тарих кезеңіндегі Құдай халқын бейнелейді): Жохан өзіне бола қудалауға ұшыраған екі мәселені айқындап көрсетеді. Ол «Құдай сөзіне деген адал сенімі және Мәсіхтің куәлігі үшін» «Патмос аралына жер аударылды». Ол Киелі кітапты да, «Исаның куәлігі» болып табылатын Пайғамбарлық Рухын да қабылдағаны үшін жер аударылды.

> And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

> Сонда мен оған тағзым етіп, табыну үшін оның аяқтарына жығылдым. Бірақ ол маған: «Олай етпе; мен — сенің қызметтесіңмін әрі Исаның куәлігін ұстанатын бауырларыңның бірімен бірдеймін. Құдайға табын; өйткені Исаның куәлігі — пайғамбарлықтың рухы»,— деді. Аян 19:10.

John is representing a people at the end of the world who understand the message of the Revelation of Jesus Christ, and who are persecuted for upholding both the Bible and the Spirit of Prophecy.

Жоханна бұл дүниенің соңында Иса Мәсіхтің Аяны туралы хабарды түсінетін, әрі Киелі кітапты да, пайғамбарлық рухын да берік ұстанғаны үшін қудаланатын бір халықтың өкілі болып тұр.

In the first three verses of chapter one the communication process between God the Father and his servants is emphasized. Chapter twenty-two adds to the narrative of the communication process. The two passages represent the beginning and the ending of the book Revelation and together they detail the role of John in the prophetic illustration. He is not simply the one who wrote the words of Revelation, but he also represents those at the end of the world who communicate the final warning message.

Бірінші тараудың алғашқы үш аятында Құдай Әке мен Оның қызметшілері арасындағы байланыс үдерісіне ерекше мән беріледі. Жиырма екінші тарау бұл байланыс үдерісі туралы баяндауды толықтыра түседі. Осы екі үзінді Аян кітабының басталуы мен аяқталуын білдіреді және бірге алғанда олар Жоханның пайғамбарлық бейнедегі рөлін егжей-тегжейлі көрсетеді. Ол тек Аян сөздерін жазған адам ғана емес, сонымен бірге дүниенің ақырында соңғы ескерту хабарын жеткізетіндерді де бейнелейді.

> The Lord gave the word: great was the company of those that published it. Psalms 68:11

> Жаратқан Ие сөз берді; оны жариялағандардың тобы ұлы еді. Забур 68:11

John “saw” and “heard” the “things” that make up the message and was commanded to write and send the message to the churches.

Жохан хабарды құрайтын «нәрселерді» «көрді» және «естіді»; оған сол хабарды жазып, қауымдарға жіберу бұйырылды.

> Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:19.

> «Мен — Альфа мен Омегамын, Біріншімін және Соңғымын; және не көрсең, соны кітапқа жаз да, оны Азиядағы жеті қауымға: Ефеске, және Смирнаға, және Пергамға, және Фиатираға, және Сардиске, және Филадельфияға, және Лаодикеяға жібер». Аян 1:19.

What he “heard” and “saw” he was commanded to write down and send to the seven churches of Asia minor, but when it came to the individual churches Jesus dictated the messages directly to John, for every message to each of the seven churches begins with the phrase “And unto the angel of the church in … write.” Jesus dictated the individual messages to the churches.

Ол «естігені» мен «көргенін» жазып алып, Кіші Азиядағы жеті қауымға жіберуге бұйырылды, бірақ жекелеген қауымдарға қатысты болғанда, Иса хабарларды Жоханға тікелей айтты, өйткені жеті қауымның әрқайсысына арналған әрбір хабар: «... қауымының періштесіне былай деп жаз» деген сөздермен басталады. Иса қауымдарға арналған жекелеген хабарларды өзі айтты.

Jesus dictated to John, and also Jesus told John to write what he saw and heard, and once Jesus told John “not” to write what he had heard.

Иса Жоханға жаздырды, сондай-ақ Иса Жоханға өзі көргені мен естігенін жазуды бұйырды, ал бір жолы Иса Жоханға естігенін жазбауды айтты.

> And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:3, 4.

> Арыстан ақырғандағыдай, ол зор дауыспен айқай салды; және ол айқай салғанда, жеті күн күркіреуі өз дауыстарын шығарды. Ал жеті күн күркіреуі өз дауыстарын шығарған кезде, мен жазбақшы болып едім; сонда көктен маған: «Жеті күн күркіреуі айтқан нәрселерді мөрлеп қой да, оларды жазба»,— деген дауысты естідім. Аян 10:3, 4.

John was told to seal up what the seven thunders uttered and in so doing he was sealing up the message of the seven thunders, just as Daniel was commanded to seal up his book until the time of the end.

Жоханға жеті күн күркіреуінің айтқан сөздерін мөрлеп қою бұйырылды, және осылай ете отырып, ол жеті күн күркіреуінің хабарын мөрлеп қойды; дәл сол сияқты, Даниялға да өз кітабын ақырзаман уақытына дейін мөрлеп қою бұйырылған еді.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. . . . And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Daniel 12:4, 9.

> Ал сен, уа, Даниял, осы сөздерді жап та, кітапты ақырзаман уақытына дейін мөрлеп қой: көп адам ары-бері жүгірер, әрі білім көбейер.... Сонда ол: «Өз жөніңмен бара бер, Даниял; өйткені бұл сөздер ақырзаман уақытына дейін жабылып, мөрленіп қойылған»,— деді. Даниял 12:4, 9.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> «Осы жеті күн күркіреуі өз дауыстарын шығарғаннан кейін, Жоханға Даниялға кішкентай кітапқа қатысты берілгендей өсиет беріледі: “Жеті күн күркіреуі айтқан нәрселерді мөрлеп қой”.» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 7-том, 971.

What we are identifying is that at both the end and beginning of the book of Revelation a message is identified. The process of communicating that message is also identified. The part which John plays in communicating the message is specifically addressed. Sometimes he simply wrote what he saw and heard. Other times he was dictated to, and once he was told to not write what he had heard. The message of the Revelation of Jesus Christ is given by the Father, to Jesus, to Gabriel and then to the prophet John who was given the responsibility of writing the message and sending it to the churches.

Біз айқындап отырған нәрсе — Аян кітабының әрі соңында, әрі басында бір хабар айқын көрсетілген. Сол хабарды жеткізу үдерісі де айқындалған. Хабарды жеткізуде Жоханның атқаратын рөлі арнайы сөз етіледі. Кейде ол көргені мен естігенін жай ғана жазып отырды. Басқа кездері оған ауызша айтылып отырды, ал бір рет ол естігенін жазбауға бұйырылды. Иса Мәсіхтің Аянының хабары Әкеден Исаға, Исадан Жәбірейілге, содан кейін шіркеулерге жіберу үшін сол хабарды жазу жауапкершілігі берілген Жохан пайғамбарға беріледі.

> Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:19.

> Өзің көргендерді, болып тұрғандарды және бұдан кейін болатындарды жаз. Аян 1:19.

It might be possible to read the verse and not recognize the prophetic principle identified within the command for John to write. Writing down “things” seen and heard is to record current history, for in John’s time those “things” were. Recording current history, and in so doing simultaneously writing down the things that shall be in the future, is the primary prophetic rule in the book of Revelation. John is used to emphasize and illustrate that very principle and its importance for he was essentially told to write “the things which are, and” in so doing you shall be writing “the things which shall be hereafter” because history repeats. This prophetic technique is Jesus’ signature, for a signature is a name and His name in chapter one of Revelation is the Alpha and Omega. He identifies the end with the beginning.

Аятты оқып, Жоханға жазу туралы берілген әмірдің ішінде айқындалған пайғамбарлық ұстанымды аңғармай қалу мүмкін. Көрілген және естілген «нәрселерді» жазып алу — сол кездегі тарихты тіркеу деген сөз, өйткені Жоханның заманында ол «нәрселер» бар еді. Қазіргі тарихты тіркеу, әрі осылай ету арқылы бір мезгілде болашақта болатын нәрселерді де жазып отыру — Аян кітабындағы негізгі пайғамбарлық ереже. Жохан дәл осы ұстанымды және оның маңызын айқындап, көрсету үшін қолданылған, өйткені оған, шын мәнінде, «бар нәрселерді» жаз деп айтылды, ал мұны істеу арқылы сен «осыдан кейін болатын нәрселерді» де жазып отырған боласың, себебі тарих қайталанады. Бұл пайғамбарлық тәсіл — Исаның қолтаңбасы, өйткені қолтаңба — есім, ал Аян кітабының бірінші тарауындағы Оның есімі — Альфа мен Омега. Ол ақырды бастауымен сәйкестендіреді.

We are just beginning the study of “The Revelation of Jesus Christ” and we are currently considering the first three verses of chapter one. The final warning message titled “The Revelation of Jesus Christ” is communicated from the heavenly Father unto Jesus unto Gabriel unto John who records it in a book to be sent to the churches. Because the message is so directly named as “The Revelation of Jesus Christ” it is important to note that of all the elements that have been written to men through the inspired Word revealing Christ, the one characteristic of who and what Jesus is, is illustrated in the activity of John in recording the message. As he wrote the things that then were, he was also writing the things that would yet be.

Біз «Иса Мәсіхтің Аяны» атты еңбекті зерттеуді енді ғана бастап жатырмыз және қазір бірінші тараудың алғашқы үш аятын қарастырып отырмыз. «Иса Мәсіхтің Аяны» деп аталған ақырғы ескерту хабары көктегі Әкеден Исаға, Исадан Жәбірейілге, Жәбірейілден Жоханға жеткізіледі; ал Жохан оны қауымдарға жіберілуі үшін кітапқа жазады. Хабардың дәл «Иса Мәсіхтің Аяны» деп аталғанының өзінен-ақ, Мәсіхті ашып көрсететін шабыттанған Сөз арқылы адамдарға жазылған барлық құрамдас жайттардың ішінде Иса Кім екені және Оның не екені туралы бір сипат Жоханның осы хабарды жазып алу әрекетінде бейнеленетінін атап өту маңызды. Ол сол кезде бар болған нәрселерді жазған кезде, әлі болуға тиіс нәрселерді де жазып отырған еді.

The truth of repeating history is represented when John writes out a warning for his day and age, which is also a warning for a future time. When John wrote to the seven churches at the beginning of the Christian church, he was also penning a warning for the Christian church at the end of the world. This attribute of Christ’s character is represented when Christ is called the Alpha and Omega, or the beginning and the ending, or the first and the last. In fact, the Bible identifies this attribute of Christ’s character as what proves that he is the only God.

Тарихтың қайталануы туралы ақиқат Жохан өз заманы мен дәуірі үшін ескерту жазғанда бейнеленеді; бұл ескерту болашақ бір кезең үшін де ескерту болып табылады. Жохан мәсіхшілік қауымының бастауында жеті қауымға жазған кезде, ол сондай-ақ дүниенің соңындағы мәсіхшілік қауымы үшін де ескерту жазып отырды. Мәсіхтің мінез-құлқының осы сипаты Ол Альфа мен Омега, немесе басы мен соңы, немесе алғашқы мен соңғы деп аталғанда бейнеленеді. Шынында, Киелі кітап Мәсіхтің мінез-құлқының осы сипатын Оның жалғыз Құдай екенін дәлелдейтін нәрсе ретінде айқындайды.

In the first chapter of Revelation we find Jesus identifying Himself as the Alpha and Omega.

Аян кітабының бірінші тарауында біз Исаның Өзін Альфа мен Омега ретінде танытатынын көреміз.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea.

> Мен Иеміздің күнінде Рухта болдым, және артымнан кернейдің үні секілді зор дауысты естідім. Ол: «Мен — Альфа және Омега, біріншісі және соңғысымын; ал не көрсең, соны кітапқа жаз да, Азиядағы жеті қауымға: Ефеске, Смирнаға, Пергамға, Тиатираға, Сардиске, Филадельфияға және Лаодикияға жібер»,— деді.

> And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength.

> Сонда мен өзіммен сөйлескен дауысты көру үшін бұрылдым. Бұрылып қарағанымда, жеті алтын шамдалды көрдім; ал жеті шамдалдың ортасында Адам Ұлына ұқсас Біреу тұр екен, аяғына дейін түсіп тұрған киім киген, әрі кеудесін алтын белбеумен буынған. Оның басы мен шашы жүн секілді аппақ, қардай ақ еді; көздері от жалынындай; аяқтары пеште қыздырылған саф жездей; дауысы көп сулардың шуылындай еді. Оның оң қолында жеті жұлдыз бар еді; ауызынан өткір, екі жүзді семсер шығып тұрды; ал келбеті күшімен жарқыраған күндей еді.

> And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last. Revelation 1:10–17.

> Мен Оны көргенімде, өлі адамдай Оның аяғына жығылдым. Сонда Ол оң қолын үстіме қойып, маған былай деді: «Қорықпа; Мен — Біріншімін және Соңғымын». Аян 1:10–17.

There is much truth within these verses, but here I would simply point out that when John heard Christ’s trumpet-like voice and turned to see Who it was that spoke to him, he saw Jesus Christ as the heavenly High Priest within the holy place of the heavenly sanctuary. Jesus then identified Himself as Alpha and Omega and as the first and the last. In the message and its communication in the first three verses we found a line of truth that corresponded with the line of truth at the end of Revelation. As the Alpha and Omega Jesus illustrates the end with the beginning, the last with the first. At the end of the book of Revelation as in the beginning He once again identifies Himself as the Alpha and Omega.

Осы аяттардың ішінде мол шындық бар, бірақ бұл жерде мен тек мынаны ғана атап өтемін: Жохан Мәсіхтің керней тәрізді үнін естіп, өзімен сөйлегеннің Кім екенін көру үшін бұрылған кезде, ол Иса Мәсіхті көктегі киелі ғибадатхананың қасиетті орнындағы көктегі Ұлы Діни Қызметкер ретінде көрді. Содан кейін Иса Өзін Альфа мен Омега, сондай-ақ Бірінші әрі Соңғы ретінде танытты. Алғашқы үш аяттағы хабар мен оның жеткізілуінде біз Аян кітабының соңындағы шындық желісіне сәйкес келетін шындық желісін таптық. Альфа мен Омега ретінде Иса бастаумен соңының, біріншісімен соңғының байланысын көрсетеді. Аян кітабының соңында да, басындағы сияқты, Ол тағы да Өзін Альфа мен Омега ретінде танытады.

> And he said unto me, These sayings are faithful and true: and the Lord God of the holy prophets sent his angel to shew unto his servants the things which must shortly be done. Behold, I come quickly: blessed is he that keepeth the sayings of the prophecy of this book.

> Сонда ол маған былай деді: «Бұл сөздер сенімді әрі ақиқат; әрі қасиетті пайғамбарлардың Құдай Иесі Өз періштесін жіберіп, жақын арада орындалуға тиіс нәрселерді құлдарына көрсету үшін жіберді. Міне, Мен тез келемін: осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерді сақтайтын адам бақытты».

> And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which shewed me these things. Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God.

> Мен, Жохан, осы нәрселерді көріп, естідім. Ал естіп, көргенімнен кейін, маған осы нәрселерді көрсеткен періштенің аяқтарының алдына ғибадат ету үшін жығылдым. Сонда ол маған былай деді: «Олай етпе; өйткені мен — сенің және сенің бауырларың болған пайғамбарлардың, сондай-ақ осы кітаптың сөздерін ұстанатындардың қызметтесімін; Құдайға ғибадат ет».

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand.

> Сонда ол маған былай деді: «Бұл кітаптағы пайғамбарлық сөздерді мөрлеме, өйткені уақыты жақын».

> He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.

> Әділетсіз кісі әлі де әділетсіздік істей берсін; арам кісі әлі де арам бола берсін; әділ кісі әлі де әділдік ете берсін; қасиетті кісі әлі де қасиетті бола берсін.

> And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:7–13.

> Міне, Мен тез келемін; әркімге ісіне қарай беру үшін сыйлығым Өзіммен бірге. Мен Альфа мен Омегамын, басы мен соңы, алғашқысы мен соңғысымын. Аян 22:7–13.

The book of Revelation carefully describes that when John records the message that the message would be premised upon the principle of the beginning illustrating the end. The message is the first truth opened up in the book of Revelation and the very same truth is the last to be spoken in the book. And in the testimony at the beginning and at the ending of the book of Revelation, Jesus identifies Himself as the Alpha and Omega, the beginning and ending and as the first and the last.

Аян кітабы Жоханның хабарды жазған кезде бұл хабардың бастау соңының көрінісі болатыны деген қағидаға негізделетінін мұқият түрде сипаттайды. Бұл хабар — Аян кітабында ашылатын алғашқы ақиқат, әрі сол ақиқат кітапта ең соңында айтылатын ақиқаттың өзі. Ал Аян кітабының басындағы да, соңындағы да куәлікте Иса Өзін Альфа мен Омега, бастау мен соңы, сондай-ақ Бірінші мен Соңғы ретінде таныстырады.

The first three verses of the book of Revelation identify the final warning message for mankind. It is the warning that precedes the seven last plagues and the Second Coming of Christ. The message of the Revelation of Jesus Christ was “sent and signified” “by his angel.”

Аян кітабының алғашқы үш аяты адамзатқа арналған соңғы ескерту хабарын айқындайды. Бұл — соңғы жеті пәледен және Мәсіхтің Екінші рет келуінен бұрын айтылатын ескерту. Иса Мәсіхтің Аяны туралы хабар «өз періштесі арқылы» «жіберіліп, білдірілді».

That same warning message is then identified in the last passage of Revelation, and it is also represented as the third angel of Revelation fourteen.

Сол ескерту хабары Аян кітабының соңғы үзіндісінде де осылай айқындалған, әрі ол Аян кітабының он төртінші тарауындағы үшінші періште ретінде де бейнеленген.

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Revelation 14:9–11.

> Сонда үшінші періште олардың соңынан еріп, зор дауыспен былай деді: «Егер кімде-кім аңға және оның мүсініне табынып, оның таңбасын маңдайына немесе қолына қабылдаса, сол да Құдай қаһарының шарасына қоспасыз құйылған Оның ашу-ызасының шарабынан ішеді; әрі ол қасиетті періштелердің алдында және Тоқтының алдында от пен күкіртпен азапталады. Олардың азабының түтіні мәңгілікке, мәңгілік бойы көтеріледі; аңға және оның мүсініне табынатындардың, сондай-ақ оның есімінің таңбасын қабылдайтындардың күні-түні тынымы жоқ». Аян 14:9–11.

The final warning message is the message represented as the third angel. It’s the final warning for it directly identifies the last test for mankind. There is another angel that follows and joins the third angel, and that angel is also the final warning message.

Соңғы ескерту хабары — үшінші періште арқылы бейнеленген хабар. Бұл — соңғы ескерту, өйткені ол адамзат үшін соңғы сын-қатерді тікелей айқындайды. Үшінші періштенің соңынан еріп, оған қосылатын тағы бір періште бар, және сол періште де соңғы ескерту хабары болып табылады.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies.

> Осыдан кейін мен көктен түсіп келе жатқан, зор билікке ие басқа бір періштені көрдім; жер оның даңқымен нұрланды. Сонда ол қатты дауыспен құдіретті үн қатып былай деді: Ұлы Бабыл құлады, құлады, әрі жындардың мекені, әрбір арам рухтың ордасы және әрбір арам да жеккөрінішті құстың торы болды. Өйткені барлық халықтар оның азғындығының қаһарлы шарабынан ішті, жер патшалары онымен азғындық жасады, ал жердің көпестері оның сән-салтанатының молдығы арқылы байып кетті.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:1–5.

> Содан кейін мен көктен тағы бір дауысты естідім; ол былай деді: «Одан шығыңдар, Менің халқым, оның күнәларына ортақтасып қалмауларың үшін және оның пәлелерін қабылдап алмауларың үшін. Өйткені оның күнәлары көкке дейін жетті, әрі Құдай оның заңсыздықтарын есіне алды». Аян 18:1–5.

The message that is the Revelation of Jesus Christ is represented in chapter one, chapter fourteen, chapter eighteen and chapter twenty-two. The message is signified by an angel that is identified in the first and the last reference in Revelation as the angel Gabriel, and then in chapters fourteen and eighteen the message is symbolically represented by an angel flying in heaven or coming down out of heaven.

Иса Мәсіхтің Аяны болып табылатын хабар бірінші тарауда, он төртінші тарауда, он сегізінші тарауда және жиырма екінші тарауда бейнеленген. Бұл хабар Аян кітабының алғашқы және соңғы сілтемесінде Жәбірейіл періште ретінде айқындалатын бір періште арқылы білдіріледі, ал он төртінші және он сегізінші тарауларда бұл хабар көкте ұшып жүрген немесе көктен түсіп келе жатқан періште арқылы рәміздік түрде бейнеленеді.

The angel that comes down out of heaven in chapter eighteen is typified earlier in chapter ten when an angel descends and places one foot on the land and another on the sea. That angel has a book that John is commanded to eat that makes his mouth sweet and his belly bitter. The book John eats is a message, and the message represented by the little book typifies the message of the angel of Revelation eighteen, so it too is a representation of the final warning message.

Он сегізінші тарауда көктен түсетін періште бұған дейін оныншы тарауда бір періштенің түсіп, бір аяғын құрлыққа, ал екінші аяғын теңізге қоюы арқылы бейнеленген. Сол періштенің Жоханға жеу бұйырылған бір кітабы бар; ол оның аузында тәтті, ал ішінде ащы болады. Жохан жеген кітап — хабар, ал сол кішкентай кітаппен бейнеленген хабар Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періштенің хабарын алдын ала бейнелейді; демек, ол да ақырғы ескерту хабарының бейнесі болып табылады.

We are told that God’s message was sent and signified by an angel and when we closely look for the final warning message to be illustrated in the book of Revelation, we find that seven times an angel signifies the final warning message. In the first and the last instances it was the angel, Gabriel. Then in Revelation ten we have an angel come down with a little book in his hand. In Revelation fourteen we have three more angels, all representing the final warning message. Then in Revelation eighteen we have another angel representing the very same final warning message. Seven final warning messages are represented by angels. The first and the last are the angel Gabriel and the five angels in the middle of the first and last are symbolic angels.

Бізге Құдайдың хабары періште арқылы жіберіліп, білдірілгені айтылған; ал Аян кітабында бейнеленген ақырғы ескерту хабарын мұқият іздегенімізде, ақырғы ескерту хабары жеті рет періште арқылы білдірілетінін көреміз. Бірінші және соңғы жағдайда бұл періште Жәбірейіл болды. Содан кейін Аян кітабының оныншы тарауында қолында кішкене кітабы бар бір періштенің көктен түскенін көреміз. Аян кітабының он төртінші тарауында тағы үш періштені көреміз, олардың бәрі де ақырғы ескерту хабарын бейнелейді. Одан соң Аян кітабының он сегізінші тарауында дәл сол ақырғы ескерту хабарын бейнелейтін тағы бір періштені көреміз. Ақырғы ескертуге қатысты жеті хабар періштелер арқылы бейнеленген. Біріншісі мен соңғысы — Жәбірейіл періште, ал бірінші мен соңғының арасындағы бес періште — рәміздік періштелер.

Of course, each of the seven churches have an angel as well, but they are carrying a message to the churches, whereas the final warning message we have been discussing is a message which includes the entire world as its audience.

Әрине, жеті қауымның әрқайсысының да өз періштесі бар, бірақ олар қауымдарға хабар алып барады, ал біз талқылап отырған соңғы ескерту хабарының тыңдаушысы ретінде бүкіл әлем қамтылады.

Each of the seven prophetic lines representing the final warning message should be closely evaluated and aligned with each other, but at this juncture I wish to simply define a basic principle of Alpha and Omega. The first time a subject is mentioned in God’s word is the most important reference. The first time “seed” is mentioned in the Bible is in Genesis 1:11 where we are told that the seed would produce “after its kind.” The first mention of the seed emphasizes that it has the DNA necessary to reproduce itself. Jesus identified God’s Word as a seed.

Соңғы ескерту хабарын бейнелейтін жеті пайғамбарлық желінің әрқайсысы мұқият сарапталып, өзара сәйкестендірілуі тиіс, алайда осы тұста мен тек Альфа мен Омеганың бір негізгі қағидасын айқындағым келеді. Құдай сөзінде қандай да бір тақырыптың алғаш рет аталуын қамтитын сілтеме — ең маңызды сілтеме. Киелі кітапта «тұқым» алғаш рет Жаратылыс 1:11-де аталады, онда бізге тұқымның «өз түріне қарай» өнім беретіні айтылған. Тұқым туралы алғашқы ескертілу оның өзін-өзі қайта өндіруге қажетті ДНҚ-сы бар екенін айқындайды. Иса Құдай Сөзін тұқым ретінде анықтады.

> The same day went Jesus out of the house, and sat by the sea side. And great multitudes were gathered together unto him, so that he went into a ship, and sat; and the whole multitude stood on the shore. And he spake many things unto them in parables, saying,

> Сол күні Иса үйден шығып, теңіз жағасына барып отырды. Сонда Оның қасына ұлы көп халық жиналды; сондықтан Ол қайыққа мініп, отырды, ал бүкіл халық жағада тұрды. Сонда Ол оларға астарлы әңгімелермен көп нәрсені айтып былай деді:

> Behold, a sower went forth to sow; And when he sowed, some seeds fell by the way side, and the fowls came and devoured them up: Some fell upon stony places, where they had not much earth: and forthwith they sprung up, because they had no deepness of earth: And when the sun was up, they were scorched; and because they had no root, they withered away. And some fell among thorns; and the thorns sprung up, and choked them: But other fell into good ground, and brought forth fruit, some an hundredfold, some sixtyfold, some thirtyfold. Who hath ears to hear, let him hear.

> Міне, тұқым себуші тұқым себуге шықты. Ол сепкенде, кейбір тұқымдар жол жиегіне түсті, сонда құстар келіп, оларды шоқып жеп қойды. Кейбірі тастақты жерге түсті, онда топырақ қалың емес еді; топырағы терең болмағандықтан, олар тез көктеп шықты. Бірақ күн көтерілгенде, олар қурап қалды; тамыры болмағандықтан, солып кетті. Ал кейбірі тікендердің арасына түсті; тікендер өсіп шығып, оларды тұншықтырды. Бірақ басқалары жақсы жерге түсіп, өнім берді: бірі жүз есе, бірі алпыс есе, бірі отыз есе. Естуге құлағы бар адам естісін.

> And the disciples came, and said unto him, Why speakest thou unto them in parables?

> Шәкірттері келіп, Оған: «Неліктен Сен оларға астарлы әңгімелермен сөйлейсің?» — деді.

> He answered and said unto them, Because it is given unto you to know the mysteries of the kingdom of heaven, but to them it is not given. For whosoever hath, to him shall be given, and he shall have more abundance: but whosoever hath not, from him shall be taken away even that he hath. Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes, and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them.

> Ол оларға былай деп жауап берді: «Сендерге көктегі Патшалықтың құпияларын білу берілген, ал оларға ол берілмеген. Өйткені кімде бар болса, соған тағы да беріледі, және оның молшылығы арта түседі; ал кімде жоқ болса, одан өзінде барының өзі де тартып алынады. Сондықтан Мен оларға астарлы әңгімелермен сөйлеймін: өйткені олар көре тұра көрмейді; ести тұра естімейді, әрі түсінбейді. Солардың үстінде Ишаяның мына пайғамбарлығы орындалады: “Естумен естисіңдер, бірақ түсінбейсіңдер; көрумен көресіңдер, бірақ ұқпайсыңдар. Өйткені бұл халықтың жүрегі қасаңдап кеткен, құлақтары ауыр еститін болды, ал көздерін өздері жұмды; әйтпесе олар көздерімен көріп, құлақтарымен естіп, жүректерімен түсініп, теріс жолдан қайтып, Мен оларды сауықтырар едім”».

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them.

> Бірақ көздерің бақытты, өйткені олар көреді; және құлақтарың бақытты, өйткені олар естиді. Өйткені сендерге шын айтамын: көптеген пайғамбарлар мен әділ адамдар сендер көріп тұрған нәрселерді көруді қалады, бірақ көрмеді; және сендер естіп тұрған нәрселерді естуді қалады, бірақ естімеді.

> Hear ye therefore the parable of the sower.

> Ендеше, себуші туралы астарлы әңгімені тыңдаңдар.

> When any one heareth the word of the kingdom, and understandeth it not, then cometh the wicked one, and catcheth away that which was sown in his heart. This is he which received seed by the way side.

> Кімде-кім Патшалық туралы сөзді естіп, оны ұғынбаса, сонда зұлым шайтан келіп, оның жүрегіне себілгенді тартып әкетеді. Жол жиегіне түскен тұқымды қабылдаған — осы.

> But he that received the seed into stony places, the same is he that heareth the word, and anon with joy receiveth it; Yet hath he not root in himself, but dureth for a while: for when tribulation or persecution ariseth because of the word, by and by he is offended.

> Ал тастақты жерлерге түскен тұқымды қабылдаған — сөзді еститін, әрі оны дереу қуанышпен қабылдайтын сол адам; бірақ оның өзінде тамыры жоқ, сондықтан ол аз ғана уақытқа шыдайды: өйткені сөз үшін қысым не қудалау туған кезде, ол сол сәтте-ақ сүрінеді.

> He also that received seed among the thorns is he that heareth the word; and the care of this world, and the deceitfulness of riches, choke the word, and he becometh unfruitful.

> Тікенектер арасына себілгені — сөзді еститін адам; бірақ осы дүниенің уайымы мен байлықтың алдамшылығы сөзді тұншықтырады, сөйтіп ол жеміссіз болады.

> But he that received seed into the good ground is he that heareth the word, and understandeth it; which also beareth fruit, and bringeth forth, some an hundredfold, some sixty, some thirty. Matthew 13:1–23.

> Ал жақсы жерге тұқым себілгені — сөзді естіп, оны ұғатын адам; ол да жеміс береді: бірі жүз есе, бірі алпыс есе, бірі отыз есе өнім әкеледі. Матай 13:1–23.

A seed, which is God’s Word, has all the DNA necessary to produce a complete plant. The first mention of a subject in God’s Word includes all the elements of that subject that there is. This fact is identified as “the rule of first mention.” The closer this rule is examined the surer it becomes.

Тұқым, яғни Құдайдың Сөзі, кемел өсімдікті өсіріп шығару үшін қажетті барлық ДНҚ-ны өзінде қамтиды. Құдай Сөзіндегі қандай да бір тақырыптың алғаш рет аталуы сол тақырыпқа қатысты барша құрамдас бөліктердің бәрін өзіне қамтиды. Бұл ақиқат «алғаш рет аталуы қағидасы» деп танылады. Бұл қағида неғұрлым мұқият зерттелген сайын, соғұрлым оның анықтығы арта түседі.

Before we continue on in our explanation of the Alpha and Omega and the definition of God’s Word as a seed, it is worth considering from the passage we just cited in Matthew some relevant points in our consideration of the book of Revelation. All the prophets are speaking of the end of the world.

Біз Альфа мен Омега туралы түсіндірмемізді және Құдай Сөзінің тұқым ретіндегі анықтамасын әрі қарай жалғастырмас бұрын, Аян кітабын қарастыруымызға қатысты Матайдан жаңа ғана келтірген үзіндіден кейбір маңызды жайттарды назарға алғанымыз жөн. Барлық пайғамбарлар дүниенің соңы туралы айтып тұр.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> «Ежелгі пайғамбарлардың әрқайсысы өз дәуірі үшін емес, біздің заманымыз үшін көбірек сөйледі, сондықтан олардың пайғамбарлық етуі біз үшін күшінде. “Енді осының бәрі оларға үлгі ретінде болды; әрі дүниенің ақыры жеткен бізге ескерту үшін жазылды”. 1 Қорынттықтарға 10:11. “Оларға емес, бізге қызмет етіп жүргендері өздеріне ашылды; енді сол нәрселер көктен жіберілген Киелі Рух арқылы сендерге Ізгі хабарды уағыздағандар арқылы сендерге жария етілді; сол нәрселерге періштелер де үңіліп қарауды аңсайды”. 1 Петір 1:12....»

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “Киелі кітап өз қазыналарын осы соңғы ұрпақ үшін жинақтап, бір арнаға тоғыстырды. Ескі Өсиет тарихындағы барлық ұлы оқиғалар мен салтанатты істер осы соңғы күндерде қауымда қайталанып келген және қайталанып жатыр.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

This passage provides three witnesses, (Paul, Peter and Ellen White) testifying to the fact that all the prophets are speaking about the end of the world, which is the very time when the secret in the book of Revelation is unsealed. Therefore, in Matthew thirteen when Jesus said, “blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them,” He was expressing the same blessing that is noted in the first three verses of Revelation chapter one.

Бұл үзінді үш куәлікті — Пауылды, Петірді және Эллен Уайтты — ұсынады; олар барлық пайғамбарлардың дүниенің ақыры туралы айтып тұрғанын куәландырады, ал дәл сол кезде Аян кітабындағы құпияның мөрі ашылады. Сондықтан Матайдың он үшінші тарауында Иса: «көздерің бақытты, өйткені көреді; құлақтарың бақытты, өйткені естиді. Сендерге шындығын айтамын: көптеген пайғамбарлар мен әділдер сендер көріп тұрған нәрселерді көруді қалады, бірақ көрген жоқ; сендер естіп тұрған нәрселерді естуді қалады, бірақ естіген жоқ», — деген кезде, Ол Аян кітабының бірінші тарауының алғашқы үш аятында айтылған сол игілікті білдірген еді.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> Осы пайғамбарлықтың сөздерін оқитын да, оны тыңдайтындар да, онда жазылғандарды сақтайтындар да бақытты; өйткені уақыт жақын. Аян 1:3.

Jesus presented the parable of the Sower and then the disciples are led to engage him on the parable. But before they are brought into interaction with Jesus, He stated for them and more importantly for us, “Who hath ears to hear, let him hear.”

Иса Тұқым себуші туралы астарлы әңгімені айтты, содан кейін шәкірттер Онымен осы астарлы әңгіме жайында сөйлесуге жетеленді. Бірақ олар Исамен тілдесуге тартылмай тұрып, Ол оларға және одан да маңыздысы бізге: «Естуге құлағы бар адам естісін»,— деді.

Jesus gives the parable and concludes it with the warning for those who will—to hear. Then the disciples are led into the discussion where Jesus addresses at least three significant thoughts. He identifies a distinction between two classes of hearers, and in doing so he refers to a passage from the book of Isaiah to provide a second witness of two classes of hearers (for remember it is all set in the context of those that will hear). The third idea he sets forth, beyond the two classes of hearers and the book of Isaiah as a second witness, is the fact that the Word of God is a seed. The fact that the Word of God is a seed is therefore part of what is to be heard by those that hear the Revelation of Jesus Christ in Revelation chapter one. There are two hearers in the first three verses, just as there are two classes of hearers in Matthew thirteen. Matthew thirteen simply adds some insight to the various ways those who refuse to hear make the choice not to hear. And the witness of Isaiah adds even more to the message we are to hear.

Иса бұл астарлы әңгімені айтып, оны естуге құлағы барлар үшін ескертумен аяқтайды. Содан кейін шәкірттер талқылауға жетеленеді, сол жерде Иса кемінде үш маңызды ойды қозғайды. Ол тыңдаушылардың екі тобының арасындағы айырмашылықты айқындайды, әрі мұны істегенде тыңдаушылардың екі тобы туралы екінші куәлікті келтіру үшін Ишая кітабындағы бір үзіндіге сілтеме жасайды (өйткені, есте сақтаңыз, мұның бәрі еститіндер туралы мәнмәтін аясында берілген). Ол ұсынатын үшінші ой, тыңдаушылардың екі тобы мен Ишая кітабын екінші куәлік ретінде келтіруден тыс, Құдай Сөзінің тұқым екендігі туралы шындық. Демек, Құдай Сөзінің тұқым екендігі — Аян кітабының бірінші тарауындағы Иса Мәсіхтің Аянын еститіндер естуге тиіс нәрсенің бір бөлігі. Алғашқы үш аятта екі тыңдаушы бар, дәл сол сияқты Матайдың он үшінші тарауында да тыңдаушылардың екі тобы бар. Матайдың он үшінші тарауы естуден бас тартатындардың естімеуді таңдауының әртүрлі жолдарына жай ғана қосымша түсінік береді. Ал Ишаяның куәлігі біз естуге тиіс хабарға одан да көп нәрсе қосады.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke.

> Ұзиях патша өлген жылы мен де Тақта отырған Жаратқан Иені көрдім; Оның тағы биік те асқақ еді, әрі Оның киімінің етегі ғибадатхананы толтырды. Оның үстінде серафимдер тұрды: әрқайсысының алты қанаты бар еді; екеуімен ол жүзін жапты, екеуімен аяқтарын жапты, ал екеуімен ұшты. Сонда бірі екіншісіне дауыстап былай деді: «Қасиетті, қасиетті, қасиетті — Әскерлер Иесі Жаратқан Ие; бүкіл жер жүзі Оның ұлылығына толы». Сонда айқайлағанның даусынан есік босағалары қозғалды, ал үй түтінге толды.

> Then said I, Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts.

> Сонда мен: «Қасірет маған! Мен құрыдым! Өйткені мен арам ерінді адаммын, әрі арам ерінді халықтың арасында тұрамын; себебі менің көздерім Патшаны, Әскерлердің Жаратқан Иесін көрді»,— дедім.

> Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged.

> Сонда серафимдердің бірі маған ұшып келді; оның қолында құрбандық үстелінен қысқашпен алып келген жанып тұрған көмір бар еді. Ол оны аузыма тигізіп: «Міне, бұл сенің ерніңе тиді; енді сенің заңсыздығың жойылды, күнәң тазартылды»,— деді.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me.

> Сондай-ақ мен Жаратқан Иенің: «Кімді жіберемін, Біз үшін кім барады?» — деген дауысын естідім. Сонда мен: «Міне, менмін; мені жібер», — дедім.

> And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed.

> Сонда Ол былай деді: «Бар да, осы халыққа айт: “Естіп тұрыңдар, бірақ түсінбеңдер; көріп тұрыңдар, бірақ ұқпаңдар”. Осы халықтың жүрегін семірт, құлақтарын мүкіс қыл, көздерін жұм; әйтпесе олар көздерімен көріп, құлақтарымен естіп, жүректерімен ұғып, теріс жолынан қайтып, сауығып кетер».

> Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:1–13.

> Сонда мен: «Ием, қашанға дейін?» — дедім. Ол былай деп жауап берді: «Қалаларда тұрғын қалмай, үйлерде адам болмай, ел мүлде қаңырап бос қалғанша; Жаратқан Ие адамдарды алысқа көшіріп әкетіп, жердің қақ ортасында зор иесіз қалу болғанша. Бірақ онда әлі де оннан бір үлес қалады; алайда ол қайтадан опат етіледі: жапырағы түскенде де өз діңі ішінде сақталатын теребинф ағашы мен емен ағашы сияқты, солайша қасиетті ұрпақ оның түбірі болады». Ишая 6:1–13.

Of course, this passage from Isaiah is absolutely amazing in the depth of prophetic subjects it addresses. Many of these subjects have been repeatedly discussed in Habakkuk’s Tables, so we will simply summarize the points from the passage that support our consideration of Jesus’ reference to His word being a seed.

Әрине, Ишаядан алынған бұл үзінді қозғайтын пайғамбарлық тақырыптарының тереңдігі жағынан аса таңғаларлық. Осы тақырыптардың көпшілігі «Хабаккук кестелерінде» қайта-қайта талқыланған, сондықтан біз Исаның Өз сөзін тұқым деп атауына қатысты қарастыруымызды қуаттайтын осы үзіндідегі жайттарды ғана қысқаша түйіндейміз.

In has been established that Isaiah in the passage represents a prophet, and therefore God’s people at the end of time. More importantly for our point, Isaiah represents a people who were living in sin, while functioning within God’s church. Until Isaiah had the revelation of God’s glory, he did not recognize his own sinfulness. He was Laodicean, he was blind.

Ишаяның осы үзіндіде пайғамбарды, демек, ақыр замандағы Құдай халқын бейнелейтіні анықталған. Біздің ойымыз үшін одан да маңыздысы: Ишая Құдайдың қауымының ішінде қызмет етіп жүріп, күнәда өмір сүрген бір халықты бейнелейді. Ишая Құдайдың ұлылығы туралы аян алғанға дейін, өзінің күнәкарлығын танымады. Ол Лаодикеялық еді, ол соқыр еді.

> “Isaiah had denounced the sin of others; but now he sees himself exposed to the same condemnation he had pronounced upon them. He had been satisfied with a cold, lifeless ceremony in his worship of God. He had not known this until the vision was given him of the Lord. How little now appeared his wisdom and talents as he looked upon the sacredness and majesty of the sanctuary. How unworthy he was! how unfitted for sacred service! His view of himself might be expressed in the language of the apostle Paul, ‘O wretched man that I am! who shall deliver me from the body of this death?’

> «Ишая басқалардың күнәсін әшкерелеген еді; бірақ енді ол өзі де соларға қарсы жариялаған үкімге ұшырағанын көрді. Ол Құдайға ғибадат етуінде суық, жансыз рәсімге қанағат етіп келген еді. Жаратқан Ие оған аян берілгенге дейін ол мұны білмеген болатын. Енді киелі орынның қасиеттілігі мен айбындылығына қараған сәтте, өз даналығы мен қабілеттері оған қандай болымсыз болып көрінді. Ол қандай лайықсыз еді! қасиетті қызметке қандай жарамсыз еді! Оның өзі туралы көзқарасы елші Пауылдың мына сөздерімен білдірілуі мүмкін еді: “Сорлы басым-ай менің! Өлімнің осы денесінен мені кім құтқарады?”»

> “But relief was sent to Isaiah in his distress. ‘Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged.” Isaiah 6:6, 7.

> «Бірақ Ишаяға оның күйзелісі кезінде жәрдем жіберілді. “Сонда серафимдердің бірі маған ұшып келді; оның қолында құрбандық үстелінен қысқашпен алып алған шоқ бар еді. Ол соны аузыма тигізіп, былай деді: Міне, бұл сенің ерніңе тиді; сенің заңсыздығың алынып тасталды, күнәң тазартылды.” Ишая 6:6, 7.»

> “The vision given to Isaiah represents the condition of God’s people in the last days. They are privileged to see by faith the work that is going forward in the heavenly sanctuary. ‘And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament.’ As they look by faith into the holy of holies, and see the work of Christ in the heavenly sanctuary, they perceive that they are a people of unclean lips,—a people whose lips have often spoken vanity, and whose talents have not been sanctified and employed to the glory of God. Well may they despair as they contrast their own weakness and unworthiness with the purity and loveliness of the glorious character of Christ. But if they, like Isaiah, will receive the impression the Lord designs shall be made upon the heart, if they will humble their souls before God, there is hope for them. The bow of promise is above the throne, and the work done for Isaiah will be performed in them. God will respond to the petitions coming from the contrite heart.

> “Ишаяға берілген аян Құдай халқының соңғы күндердегі жағдайын бейнелейді. Оларға көктегі киелі ғибадатханада жүріп жатқан істі сенім арқылы көру артықшылығы берілген. «Сонда көкте Құдайдың ғибадатханасы ашылды, әрі Оның ғибадатханасында Өсиет сандығы көрінді». Олар ең киелі орынға сеніммен назар салып, көктегі киелі ғибадатханадағы Мәсіхтің қызметін көргенде, өздерінің арам ерінді халық екенін, яғни еріндері талай рет бос сөз сөйлеген, ал дарындары қасиеттеліп, Құдайдың даңқы үшін қолданылмаған халық екенін ұғынады. Өздерінің әлсіздігі мен лайықсыздығын Мәсіхтің даңқты мінезінің пәктігімен және сүйкімділігімен салыстырғанда, олардың түңілуі әбден орынды. Бірақ егер олар, Ишая сияқты, Жаратқан Ие жүрекке түсіруді мақсат еткен әсерді қабылдайтын болса, егер олар Құдай алдында өз жандарын кішірейтетін болса, олар үшін үміт бар. Уәде кемпірқосағы тағтың үстінде, және Ишая үшін істелген іс олардың бойында да жүзеге асырылады. Құдай жүрегі өкінішті болған жаннан көтерілген жалбарынуларға жауап береді.”

> “The object of this great and solemn work of God is to gather together the sheaves for the heavenly garner; for the earth is to be filled with the glory of the Lord. Then let none be dismayed as they see the prevailing wickedness and hear the language coming from unclean lips. When the powers of darkness set themselves in array against the people of God; when Satan shall muster his forces for the last great conflict, and his power seems to be great and almost overwhelming, [then] the clear view of the divine glory, the throne high and lifted up, arched with the bow of promise, will give comfort, assurance, and peace.” Review and Herald, December 22, 1896.

> «Құдайдың осы ұлы әрі салтанатты ісінің мақсаты — бауларды көктегі қамбаға жинау; өйткені жер Жаратқан Иенің ұлылығымен толуға тиіс. Ендеше, кең етек алған зұлымдықты көріп, арам еріндерден шығатын сөздерді естігенде, ешкімнің сағы сынбасын. Қараңғылық күштері Құдай халқына қарсы сап түзеген кезде; Шайтан соңғы ұлы шайқас үшін өз күштерін жинап, оның құдіреті зор әрі дерлік еңсерерліктей болып көрінген кезде, [сол уақытта] Құдайдың ұлылығының айқын көрінісі, биікке көтерілген тақ, уәде кемпірқосағымен күмбезделген, жұбаныш, сенімділік және тыныштық сыйлайды». Review and Herald, December 22, 1896.

The vision “represents the condition of God’s people in the last days.” God’s people in the last days are Laodiceans.

Бұл аян «соңғы күндердегі Құдай халқының жай-күйін бейнелейді». Соңғы күндердегі Құдай халқы — лаодикеялықтар.

> And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.

> Лаодикеялықтар қауымының періштесіне былай деп жаз: Аумин, адал әрі шынайы куә, Құдай жаратылысының бастауы мынаны айтады: Сенің істеріңді білемін: сен не суық емессің, не ыстық емессің. О, не суық, не ыстық болғаныңда ғой! Сонымен, сен жылыұссың, әрі не суық емессің, не ыстық емессің, сондықтан Мен сені аузымнан шығарып тастаймын. Өйткені сен: «Мен баймын, байып кеттім, еш нәрсеге мұқтаж емеспін», — дейсің; бірақ өзіңнің сорлы, бейшара, жарлы, соқыр әрі жалаңаш екеніңді білмейсің. Сондықтан бай болуың үшін Менен отта тазартылған алтын сатып алуыңа, киінуің үшін ақ киім сатып алуыңа, сөйтіп жалаңаштығыңның ұяты көрінбей қалуына, әрі көруің үшін көзіңе көз майын жағуыңа кеңес беремін.

> As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne.

> Мен сүйетіндердің бәрін әшкерелеп, жөнге саламын; сондықтан құлшынысты болып, тәубеге кел. Міне, Мен есіктің алдында тұрып, қағамын: егер кімде-кім Менің даусымды естіп, есікті ашса, Мен оның қасына кіріп, онымен бірге ас ішемін, ал ол Менімен бірге ас ішеді. Жеңіп шыққанға Мен де Әкеммен бірге Оның тағына отырғанымдай, оған да Өз тағымда Менімен бірге отыруға құқық беремін.

> He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:14–22.

> Құлағы бар әркім Рухтың қауымдарға не айтып тұрғанын тыңдасын. Аян 3:14–22.

> “The message to the church of the Laodiceans is a startling denunciation, and is applicable to the people of God at the present time.

> Лаодикеядағы қауымға жолданған хабар — қатты әшкерелеу, әрі ол қазіргі уақытта Құдай халқына қатысты.

> “‘And unto the angel of the church of the Laodiceans write: These things saith the Amen, the faithful and true Witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spew thee out of My mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’

> «Лаодикиядағы қауымның періштесіне былай деп жаз: Мынаны Аумин, адал әрі шынайы Куәгер, Құдай жаратылысының бастауы айтады: Сенің істеріңді білемін: сен не суық емессің, не ыстық емессің; суық не ыстық болғаныңды қалар едім. Осылайша, жылы шала болып, не суық, не ыстық болмағаның үшін, сені Аузымнан түкіріп тастаймын. Өйткені сен: “Мен баймын, дәулетке кенелдім, ешнәрсеге мұқтаж емеспін”,— дейсің; бірақ өзіңнің сорлы, бейшара, кедей, соқыр әрі жалаңаш екеніңді білмейсің.»

> “The Lord here shows us that the message to be borne to His people by ministers whom He has called to warn the people is not a peace-and-safety message. It is not merely theoretical, but practical in every particular. The people of God are represented in the message to the Laodiceans as in a position of carnal security. They are at ease, believing themselves to be in an exalted condition of spiritual attainments. ‘Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’

> «Мұнда Жаратқан Ие бізге халықты ескерту үшін Өзі шақырған қызметшілер арқылы Өз халқына жеткізілуге тиіс хабардың тыныштық пен қауіпсіздік туралы хабар емес екенін көрсетеді. Ол тек теориялық қана емес, қайта әрбір қырынан алғанда іс жүзіндегі хабар. Лаодикиялықтарға арналған хабарда Құдай халқы тәндік қауіпсіздік күйінде тұрғандар ретінде бейнеленген. Олар өздерін рухани жетістіктердің асқақ жағдайындамыз деп сеніп, уайымсыз күйде отыр. “Өйткені сен: Мен баймын, молшылыққа кенелдім, еш нәрсеге мұқтаж емеспін, — дейсің; бірақ өзіңнің сорлы, бейшара, кедей, соқыр және жалаңаш екеніңді білмейсің.”

> “What greater deception can come upon human minds than a confidence that they are right when they are all wrong! The message of the True Witness finds the people of God in a sad deception, yet honest in that deception. They know not that their condition is deplorable in the sight of God. While those addressed are flattering themselves that they are in an exalted spiritual condition, the message of the True Witness breaks their security by the startling denunciation of their true condition of spiritual blindness, poverty, and wretchedness. The testimony, so cutting and severe, cannot be a mistake, for it is the True Witness who speaks, and His testimony must be correct.

> «Адам ақыл-санасына олардың мүлде қателесіп тұрған кезінде өздерін дұрыс деп сендіретін сенімнен асқан қандай алдау келуі мүмкін! Шынайы Куәгердің хабары Құдай халқын аянышты бір алдану үстінде табады, бірақ сол алдануда олар адал. Олар өздерінің жай-күйінің Құдай алдында мүшкіл екенін білмейді. Солай бола тұра, өздеріне арнап айтылғандар өздерінің рухани жағдайын биік деп өз-өздерін мақтап жүрген кезде, Шынайы Куәгердің хабары олардың жалған қауіпсіздігін рухани соқырлық, қайыршылық және бейшаралыққа толы шынайы халдерінің сұмдық әшкереленуі арқылы талқандайды. Осыншалықты өткір де қатаң куәлік қате болуы мүмкін емес, өйткені сөйлеп тұрған — Шынайы Куәгер, ал Оның куәлігі міндетті түрде дұрыс.»

> “It is difficult for those who feel secure in their attainments, and who believe themselves to be rich in spiritual knowledge, to receive the message which declares that they are deceived and in need of every spiritual grace. The unsanctified heart is ‘deceitful above all things, and desperately wicked.’ I was shown that many are flattering themselves that they are good Christians, who have not a ray of light from Jesus. They have not a living experience for themselves in the divine life. They need a deep and thorough work of self-abasement before God before they will feel their true need of earnest, persevering effort to secure the precious graces of the Spirit.” Testimonies, volume 3, 252, 253.

> «Өз жетістіктеріне сенімді болып, өздерін рухани білімге баймыз деп есептейтіндер үшін өздерінің алданғанын және әрбір рухани рақымға мұқтаж екенін жариялайтын хабарды қабылдау қиын. Қасиеттелмеген жүрек “бәрінен де алдамшы әрі мүлде бұзылған”. Маған көптеген адамдардың өздерін жақсы мәсіхшілерміз деп алдап жүргені көрсетілді, ал оларда Исадан келген бір сәуле де жоқ. Оларда Құдайлық өмірде өздеріне тән тірі тәжірибе жоқ. Рухтың қымбат рақымдарын иелену үшін шынайы мұқтаждықтарын сезінбестен бұрын, оларға Құдайдың алдында өзін терең де түбегейлі кішірейту ісі қажет». Testimonies, volume 3, 252, 253.

Once Isaiah was converted out of his Laodicean condition, he volunteered to take the final warning message to the world. Verse three of chapter six connects Isaiah’s prophetic history with the prophetic history of Revelation eighteen when the angel descends and lightens the earth with its glory.

Ишая өзінің лаодикиялық күйінен бет бұрып, шынайы түрде тәубесіне келген соң, ол ақырғы ескерту хабарын дүниеге жеткізуге өз еркімен ұсынылды. Алтыншы тараудың үшінші аяты Ишаяның пайғамбарлық тарихын Аян кітабының он сегізінші тарауындағы пайғамбарлық тарихпен байланыстырады, онда періште көктен түсіп, жерді өз даңқымен нұрландырады.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. Revelation 18:1.

> Осыдан кейін мен көктен түсіп келе жатқан, зор билігі бар тағы бір періштені көрдім; жер оның даңқымен нұрланды. Аян 18:1.

Isaiah is representing God’s people during the time when the angel of Revelation eighteen descends, for when he was taken into the heavenly sanctuary, he heard the seraphim proclaiming “Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory.” Isaiah, as with John in the Revelation, represent God’s people who proclaim the final warning message. John called God’s people “the remnant” and Isaiah referred to them as “a tenth,” or a tithe. The root word in the Hebrew means “to tithe.”

Ишая Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періште түсетін кездегі Құдай халқын бейнелейді, өйткені ол көктегі киелі ғибадатханаға алынғанда, серафтардың: «Әскерлердің Жаратушы Иесі киелі, киелі, киелі; бүкіл жер Оның салтанатына толы», — деп жар салып тұрғанын естіді. Ишая, Аяндағы Жохан сияқты, соңғы ескерту хабарын жариялайтын Құдай халқын бейнелейді. Жохан Құдай халқын «қалдық» деп атады, ал Ишая оларды «оннан бірі», яғни ондық деп атады. Еврей тіліндегі түбір сөз «ондық беру» дегенді білдіреді.

The prophetic question of “how long?” that Isaiah asked is asked repeatedly in God’s word (and for brevity’s sake, the answer for the question of “how long?” is that it marks the arrival of the national Sunday law in the United States.) According to Ellen White, at that time “national apostasy will be followed by national ruin,” and according to Isaiah it is when “the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land.” The “great forsaking in the midst of the land” is the “many” who are overthrown at the Sunday Law according to Daniel 11:41. These are the persons of Isaiah six and Matthew thirteen that have eyes, but don’t see and have ears, but don’t hear, and also those in Revelation three that refuse the counsel to the Laodicean church.

Ишая қойған «қашанға дейін?» деген пайғамбарлық сұрақ Құдай сөзінде қайта-қайта қойылады (және қысқалық үшін, «қашанға дейін?» деген сұрақтың жауабы — оның Құрама Штаттарда ұлттық жексенбілік заңның келуін білдіретіндігінде). Эллен Уайттың айтуынша, сол кезде «ұлттық безбүйректік ұлттық күйреумен жалғасады», ал Ишая бойынша бұл «қалалар тұрғыны жоқ қаңырап қалғанда, үйлерде адам қалмағанда, жер мүлде қаңырап бос қалғанда, әрі Жаратқан Ие адамдарды алысқа алып кетіп, елдің ортасында зор тастап кету болғанда» болады. «Елдің ортасындағы зор тастап кету» — Даниял 11:41 бойынша жексенбілік заң кезінде құлатылатын «көптер». Бұлар — Ишаяның алтыншы тарауындағы және Матайдың он үшінші тарауындағы көздері бола тұра көрмейтін, құлақтары бола тұра естімейтін адамдар, сондай-ақ Аянның үшінші тарауында Лаодикия қауымына берілген кеңесті қабылдамайтындар.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41

> Ол сондай-ақ даңқты елге кіреді, әрі көптеген елдер құлайды; бірақ оның қолынан мыналар құтылып кетеді: Едом, Моаб және Аммон ұрпақтарының таңдаулылары. Даниял 11:41

Isaiah had a vision of Jesus Christ in His sanctuary, as did John in the Revelation. Isaiah represents the “tenth” or tithe that “returns” and “shall be eaten” as a tree. The Hebrew word translated as “eaten” means to consume by fire. Yet the “tenth” have a “substance” within them that the fire does not consume. Evidently nine-tenths did not have that substance? The fire represented as eating up and consuming the teil and oak tree is the fire of the Messenger of the Covenant who comes suddenly to His temple in the book of Malachi.

Аян кітабында Жохан көргеніндей, Ишая да Иса Мәсіхті Өзінің киелі үйінде аян арқылы көрді. Ишая ағаш іспетті «қайтып оралатын» әрі «желінетін» «оныншы бөлікті», яғни ондықты бейнелейді. «Желінеді» деп аударылған еврей сөзі от арқылы жалмап қоюды білдіреді. Алайда «оныншы бөліктің» ішінде от жалмап қоя алмайтын бір «мән» бар. Демек, қалған тоғыздан тоғыз бөлікте ондай мән болмағаны ма? Теребинт пен емен ағашын жалмап, құртып жіберетін етіп бейнеленген от — Малахи кітабында Өзінің ғибадатханасына кенеттен келетін Келісімнің Жаршысы оты.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts.

> Міне, Мен Өз хабаршымды жіберемін, ол Менің алдымда жолды даярлайды; сонда өздерің іздейтін Иеміз, өздерің сүйсінетін келісімнің Хабаршысы, кенеттен Өз ғибадатханасына келеді; міне, Ол келеді, — дейді Әскербасы Жаратқан Ие.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> Бірақ Оның келетін күніне кім төтеп бере алады? және Ол көрінген кезде кім тұра алады? өйткені Ол тазартушының отындай, және маташының сілтісіндей. Ол күмісті тазартушы әрі пәктендіруші ретінде отырып, Левидің ұлдарын тазартады және оларды алтын мен күмістей арылтады, сонда олар Жаратқан Иеге әділдікпен тарту ұсына алатын болады. Сонда Яһуда мен Иерусалимнің тартуы Жаратқан Иеге ежелгі күндердегідей және бұрынғы жылдардағыдай жағымды болады. Малахи 3:1–4.

Isaiah’s tenth, (which is a tithe) is also Malachi’s “offering in righteousness.” Malachi’s offering is God’s people, represented as “the sons of Levi” who are purified by fire to produce an “offering in righteousness” and those who are “eaten” by fire in Isaiah’s testimony are the tenth, or a tithe.

Ишаяның оныншысы (яғни ондық) сондай-ақ Малахи айтқан «әділдікпен әкелінетін тарту» болып табылады. Малахи айтқан бұл тарту — Құдай халқы; олар «Левидің ұлдары» ретінде бейнеленіп, «әділдікпен әкелінетін тартуды» шығару үшін отпен тазартылады, ал Ишаяның куәлігінде отпен «жұтылатындар» — сол оныншы бөлік, яғни ондық.

> According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. Now if any man build upon this foundation gold, silver, precious stones, wood, hay, stubble; Every man’s work shall be made manifest: for the day shall declare it, because it shall be revealed by fire; and the fire shall try every man’s work of what sort it is. 1 Corinthians 3:10–13.

> Маған берілген Құдайдың рақымына сай, дана сәулетші-құрылысшы ретінде мен іргетасты қаладым, ал басқа біреу соның үстіне құрылыс салып жатыр. Бірақ әркім оның үстіне қалай салып жатқанына абай болсын. Өйткені қаланған іргетастан басқа іргетасты ешкім қала алмайды; ол — Иса Мәсіх. Ал егер біреу осы іргетастың үстіне алтын, күміс, асыл тастар, ағаш, шөп, сабанмен құрылыс салса, әркімнің ісі әшкере болады; өйткені оны сол күн жария етеді, себебі ол отпен ашылады; әрі от әркімнің ісінің қандай екенін сынап көреді. 1 Қорынттықтарға 3:10–13.

Paul here declares that every man’s works will be revealed by “fire”. In Malachi the fire burns away the dross. In Isaiah the purification of the “tenth” takes place “when” they cast off their leaves. Leaves are a symbol of hidden sin, pretension and presumption as testified to by Adam and Eve.

Пауыл мұнда әркімнің істері «от» арқылы ашылатынын мәлімдейді. Малахиде от қақты күйдіріп жояды. Ишаяда «оныншы бөліктің» тазаруы олардың жапырақтарын тастаған «кезде» жүзеге асады. Жапырақтар, Адам мен Хауа арқылы куәландырылғандай, жасырын күнәнің, жалған көрініс пен өзіне орынсыз сенімділіктің нышаны болып табылады.

Isaiah’s “tenth” have a substance in them that cannot be burnt away, and that substance is the “holy seed”. They have Christ within them, the hope of glory. Isaiah is a “holy seed” himself and also the “tenth” that he identifies. Both the “holy seed” and the “tenth” return from a Laodicean condition to the Philadelphian condition through the Revelation of Jesus Christ in His sanctuary.

Ишаяның «оныншысының» ішінде өртеп жойып жіберуге болмайтын бір мән бар, ал сол мән — «қасиетті тұқым». Олардың ішінде Мәсіх бар, даңқтың үміті. Ишаяның өзі де «қасиетті тұқым», сондай-ақ өзі айқындап көрсететін «оныншы» болып табылады. «Қасиетті тұқым» да, «оныншы» да Оның киелі үйіндегі Иса Мәсіхтің Аян беруі арқылы Лаодикеялық күйден Филадельфиялық күйге қайта оралады.

The vision of God’s glory that causes Isaiah to cry out that he is undone, that he is a person that is unclean and a sinner in need of forgiveness, takes place in the heavenly sanctuary when the trees cast off their leaves. The word “cast” means to “throw out”, or to “cut down” a tree. The casting out of Laodicea is here represented. A “tenth” or remnant will go through the cleansing “fire” brought about by Malachi’s Messenger of the Covenant, thus having their human works spiritually burnt away, and thus leaving only “the substance” that can’t be burnt away which is the “Holy Seed”. Those that refuse to hear will be cast off like dead dry leaves, or spewed out of the mouth of the Lord.

Құдайдың ұлылығы туралы Ишаяның өзін құрыдым деп айқайлауына, өзінің арам және кешірімге мұқтаж күнәкар адам екенін мойындауына себеп болатын аян, ағаштар жапырақтарын түсіретін кезде көктегі киелі орында жүзеге асады. “Түсіру” деген сөз “сыртқа лақтыруды” немесе ағашты “кесіп тастауды” білдіреді. Мұнда Лаодикеяның аластатылуы бейнеленген. “Оныншы бөлік” немесе қалдық, Малахи айтқан Келісім Хабаршысы әкелетін тазартушы “оттан” өтеді; осылайша олардың адами істері рухани түрде күйіп кетіп, күйіп кетпейтін “мән” ғана қалады, ал сол — “Киелі Тұқым”. Тыңдаудан бас тартқандар қураған өлі жапырақтар сияқты түсіп қалады, немесе Иеміздің аузынан құсырылады.

Jesus is the Holy Seed, and a seed has all the necessary DNA to produce the entire plant. The Word of God is a seed, and therefore the first mention of a thing in the Word of God contains all the information necessary to bring that subject to full maturity in the believer, if rightly understood.

Иса — Қасиетті Тұқым, ал тұқымның бойында бүкіл өсімдікті өсіріп шығаруға қажетті барлық ДНҚ бар. Құдай Сөзі — тұқым; сондықтан Құдай Сөзінде бір нәрсенің алғаш рет айтылуы, егер дұрыс түсінілсе, сол тақырыпты сенушінің бойында толық кемеліне жеткізуге қажетті бүкіл мәліметті қамтиды.

Isaiah chapter six identifies a people who will not “hear” in the time period when you MUST hear in order to be blessed with the message of the Revelation of Jesus Christ. The people who Jesus referred to were the chosen people of God, they were His wife, they were His covenant people, they were ancient Israel.

Ишаяның алтыншы тарауы Аян болған Иса Мәсіхтің хабарымен жарылқану үшін есту МІНДЕТ болған кезеңде «естімейтін» бір халықты айқындайды. Иса меңзеген халық Құдайдың таңдаулы халқы еді; олар Оның зайыбы еді; олар Оның келісімдегі халқы еді; олар көне Исраил еді.

Ancient Israel or the first Israel typifies modern Israel or the last Israel. The people of God at the end of the world are Seventh-day Adventists, His chosen people, His wife, His covenant people—modern Israel. The witness of Isaiah’s history, combined with the history of Christ, provides two witnesses that establish that at the end of the world Seventh-day Adventism will be in a lost and unsaveable “condition” represented in the message to Laodicea.

Ежелгі Исраил немесе алғашқы Исраил қазіргі Исраилді, яғни ақырғы Исраилді бейнелейді. Дүниенің соңындағы Құдай халқы — Жетінші күн адвентистері, Оның таңдаулы халқы, Оның жұбайы, Оның келісім халқы — қазіргі Исраил. Ишая тарихының куәлігі, Мәсіхтің тарихымен ұштаса отырып, дүниенің соңында Жетінші күн адвентизмінің Лаодикияға арналған хабарда бейнеленгендей, жоғалған әрі құтқарылуға келмейтін «жағдайда» болатынын дәлелдейтін екі куәлік береді.

They are not actually unsaveable, but simply unsaveable in their Laodicean condition, as was Isaiah before his experience and as were the Jews of Christ’s history.

Шын мәнінде, олар мүлде құтқарылмайтындар емес, бірақ Ишая өз тәжірибесінен бұрын қандай болса және Мәсіхтің дәуіріндегі яһудилер қандай болса, дәл сол сияқты, өздерінің Лаодикиялық күйінде ғана құтқарылмайтындар.

One of the things a Laodicean must “hear” is the parable of the Sower. He must “hear” in that parable that the Word of God is a “seed”, a holy seed. When that is “heard”, then there is a foundation laid that begins to open up the secret message of Revelation, for that message is wrapped up in the profound recognition that Jesus is the Alpha and Omega, the First and the Last, the Beginning and Ending. To understand the relationship of the end with the beginning includes understanding that Jesus is the Word, and He is the Seed.

Лаодикеялықтың «естуге» тиісті нәрселерінің бірі — Тұқым себуші туралы астарлы әңгіме. Ол сол астарлы әңгімеде Құдай Сөзінің «тұқым» екенін, киелі тұқым екенін «естуге» тиіс. Бұл «естілгенде», Аян кітабының құпия хабарын ашыла бастайтын іргетас қаланады, өйткені ол хабар Иса — Альфа мен Омега, Біріншісі мен Соңғысы, Басталуы мен Аяқталуы деген терең танымға оралған. Соңның бастауымен байланысын түсіну Иса Сөз екенін, әрі Оның Тұқым екенін түсінуді де қамтиды.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not anything made that was made. In him was life; and the life was the light of men. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not. John 1:1–5.

> Әуел баста Сөз бар еді, Сөз Құдаймен бірге еді, және Сөз Құдай еді. Ол әуел баста Құдаймен бірге еді. Барлық нәрсе Ол арқылы жаратылды; және жаратылған ешбір нәрсе Онсыз жаратылған жоқ. Онда өмір бар еді; әрі сол өмір адамдардың нұры еді. Нұр қараңғылықта жарқырайды; бірақ қараңғылық оны ұқпады. Жохан 1:1–5.

> Now to Abraham and his seed were the promises made. He saith not, And to seeds, as of many; but as of one, And to thy seed, which is Christ. Galatians 3:16.

> Енді уәделер Ыбырайымға және оның ұрпағына берілді. Онда: «және ұрпақтарыңа», көп жайында айтқандай емес, біреу жайында айтқандай: «және сенің Ұрпағыңа», — делінген, ал Ол — Мәсіх. Ғалаттықтарға 3:16.

To understand the relationship with the end and the beginning requires the understanding of the “rule of first mention.” The rule of first mention identifies that the beginning of a subject is the most important reference for it contains the entire story, for as the Word of God it is a seed. The last reference is the second in importance in the sense that it is there that all the elements of the story are tied together leaving no loose ends. But it is the middle references on a subject that add the strength and clarity to the story, and in that sense the middle is as essential as the beginning or the ending.

Ақыр мен бастың арасындағы байланысты түсіну үшін «алғашқы рет айтылу ережесін» түсіну қажет. Алғашқы рет айтылу ережесі қандай да бір тақырыптың басталуы ол үшін ең маңызды сілтеме екенін айқындайды, өйткені онда бүкіл хикая қамтылған; себебі Құдай Сөзі ретінде ол — тұқым. Соңғы сілтеме маңыздылығы жағынан екінші орында, өйткені дәл сонда хикаяның барлық құрамдас бөліктері өзара байланыстырылып, ешбір ұшы ашық қалдырылмайды. Алайда тақырыпқа қатысты ортаңғы сілтемелер хикаяға күш пен айқындық береді, және осы тұрғыдан алғанда ортаңғы бөлік те бастау мен аяқталу сияқты дәл сондай маңызды.

There is much more to address on this subject, but returning to the passage in Matthew thirteen we can note that Jesus identified two classes of persons who hear or don’t hear. He identifies more than one way to not hear, but he then pronounces a blessing upon those that do hear.

Бұл тақырып жөнінде әлі де көп нәрсені қарастыру қажет, бірақ Матайдың он үшінші тарауындағы үзіндіге қайта оралсақ, Иса еститіндер мен естімейтіндер деген екі санаттағы адамдарды атап көрсеткенін байқаймыз. Ол естімеудің бір ғана емес, бірнеше жолын көрсетеді, ал содан кейін еститіндерге бата жариялайды.

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Hear ye therefore the parable of the sower. Matthew 13:16–18.

> Бірақ сендердің көздерің бақытты, өйткені олар көреді; әрі құлақтарың да бақытты, өйткені олар естиді. Өйткені сендерге шындығын айтамын: көптеген пайғамбарлар мен әділ адамдар сендер көріп тұрған нәрселерді көруді қалады, бірақ көрген жоқ; сендер естіп тұрған нәрселерді естуді қалады, бірақ естіген жоқ. Ендеше, себуші туралы астарлы әңгімені тыңдаңдар. Матай 13:16–18.

Prophetically this “blessing” is therefore the very same blessing as Revelation 1:3:

Пайғамбарлық тұрғыдан алғанда, демек, осы «бата» Аян 1:3-тегі дәл сол батаның өзі:

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand.

> Осы пайғамбарлықтың сөздерін оқитын адам бақытты, сондай-ақ оны тыңдап, онда жазылғандарды орындайтындар да бақытты; өйткені уақыт жақын.

Jesus’ reference in Matthew thirteen to Isaiah six, in conjunction with the writings of Ellen White, confirms that there are things that are seen and heard at the end of the world that were so tremendous that many righteous men and prophets desired to live in that period of time when the final warning message was to be unsealed, and that people would then “see” and “hear” them.

Исаның Матайдың он үшінші тарауында Ишаяның алтыншы тарауына жасаған сілтемесі, Эллен Уайттың жазбаларымен бірге алғанда, дүниенің соңында көрілетін және естілетін сондай ұлы нәрселер бар екенін растайды; сондықтан көптеген әділ адамдар мен пайғамбарлар ақырғы ескерту хабары ашылатын және адамдар оны сол кезде «көріп», «еститін» уақыт кезеңінде өмір сүруді аңсаған.

John was told to seal up what the “Seven Thunders” uttered in chapter ten, and in chapter twenty-two the pronouncement is made to “Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand.” The next verse identifies the close of human probation. Just before probation closes there is a pronouncement to unseal the “Seven Thunders”, which is the only passage in the book of Revelation that is sealed up at that time. Of the “Seven Thunders” we are informed that they represent the beginning and ending of Adventism.

Жоханға оныншы тарауда «Жеті Күркірдің» не айтқанын мөрлеп қою бұйырылды, ал жиырма екінші тарауда: «Осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерді мөрлеме, өйткені уақыт жақын», — деген жарлық беріледі. Келесі аят адамзатқа берілген сынақ мерзімінің аяқталуын көрсетеді. Сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында «Жеті Күркірді» ашу туралы жарлық беріледі; өйткені Аян кітабында сол уақытта мөрленген жалғыз үзінді — осы. «Жеті Күркір» туралы бізге олардың Адвентизмнің басталуы мен аяқталуын бейнелейтіні хабарланған.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. . . .

> Жоханға берілген және жеті күркіреуде білдірілген ерекше жарық бірінші және екінші періштелердің хабарлары аясында жүзеге асатын оқиғалардың сипаттамасы еді....

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> «Осы жеті күн күркіреуі өз дауыстарын шығарғаннан кейін, Жоханға Даниялға кішкентай кітапқа қатысты берілген нұсқауға ұқсас әмір беріледі: “Жеті күн күркіреуі айтқан нәрселерді мөрлеп қой”. Бұлар өз ретімен ашылатын болашақ оқиғаларға қатысты». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

The Seven Thunders represent the events during the beginning of Adventism in the history of the first and second angel’s message, from 1798 until October 22, 1844, and in the same article noted above we are informed that the Seven Thunders “relate to future events which will be disclosed in their order.” The beginning history of Adventism illustrates the ending of Adventism, for Jesus Christ, as the Alpha and Omega, places His signature upon the entire history of Adventism, for it is as sacred a history as was the history of ancient Israel.

Жеті Күн күркіреуі Адвентизмнің басталу кезеңіндегі, бірінші және екінші періштенің хабарлары тарихындағы 1798 жылдан 1844 жылғы 22 қазанға дейінгі оқиғаларды білдіреді; сондай-ақ жоғарыда аталған сол мақалада бізге Жеті Күн күркіреуінің «өз ретімен ашылатын болашақ оқиғаларға қатысты» екені хабарланады. Адвентизмнің бастапқы тарихы оның ақырғы кезеңін бейнелейді, өйткені Иса Мәсіх, Альфа мен Омега ретінде, Адвентизмнің бүкіл тарихына Өз қолтаңбасын қояды, себебі бұл тарих көне Исраилдің тарихы қандай қасиетті болса, дәл сондай қасиетті тарих.

According to Jesus in Matthew thirteen these events are what the prophets desired to see, and which the disciples were blessed for knowing. Those disciples represent God’s people at the end of the world who are blessed for what they see and hear. What they see and hear is the message of the Revelation of Jesus Christ, that is also represented by the message of the Seven Thunders, that represent both Millerite history and the history of the one hundred and forty-four thousand.

Матай жазған Ізгі хабардың он үшінші тарауында Иса айтқандай, бұл оқиғалар — пайғамбарлар көруді аңсаған әрі шәкірттер білетіндіктен жарылқанған нәрселер. Сол шәкірттер дүние ақырындағы Құдай халқын бейнелейді; олар өздері көріп, еститіндері үшін жарылқанған. Олардың көріп, еститіні — Иса Мәсіхтің Аянының хабары; бұл хабар сондай-ақ Жеті Күннің күркіреуінің хабарымен де бейнеленеді, ал ол өз кезегінде Миллерит тарихын да, жүз қырық төрт мыңның тарихын да бейнелейді.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> 1840–1844 жылдары берілген барлық хабарлар қазір әсерлі түрде жеткізілуге тиіс, өйткені бағдарынан жаңылған адамдар көп. Бұл хабарлар барлық шіркеулерге жетуге тиіс.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> «Мәсіх былай деді: “Көздерің бақытты, өйткені олар көреді; құлақтарың бақытты, өйткені олар естиді. Сендерге шындығын айтамын: көптеген пайғамбарлар мен әділ адамдар сендердің көріп тұрғандарыңды көруді қалады, бірақ көрмеді; сендердің естіп тұрғандарыңды естуді қалады, бірақ естімеді” [Matthew 13:16, 17]. 1843 және 1844 жылдары көрінген нәрселерді көрген көздер бақытты.»

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> «Хабар берілді. Ал бұл хабарды қайта жариялауда еш кідіріс болмауға тиіс, өйткені заман белгілері орындалып жатыр; қорытынды іс аяқталуға тиіс. Қысқа уақыт ішінде ұлы іс атқарылады. Жақында Құдайдың тағайындауымен бір хабар беріліп, ол зор дауысты үндеуге ұласады. Сонда Даниял өз үлесінде тұрып, өз куәлігін береді.» Manuscript Releases, 21-том, 437.

Ellen White identifies the history which Christ identified as the history that righteous men desired to see, as the history of the Millerites from 1840 through 1844, and then says that a “message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry.” The “loud cry” symbolizes the final warning of the third angel, and when that message is given, it will repeat the history of the beginning of Adventism. The final warning message is the “messages” that are “to go to all the churches,” and all “the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now.”

Эллен Уайт Мәсіх әділ адамдар көруді қалаған тарих деп айқындаған тарихты 1840 жылдан 1844 жылға дейінгі Миллериттер тарихы ретінде көрсетеді, содан кейін «Құдайдың тағайындауымен жуырда бір хабар берілетін болады, ол қатты айқайға ұласады» дейді. «Қатты айқай» үшінші періштенің ақырғы ескертуін бейнелейді, және сол хабар берілген кезде, ол Адвентизмнің басталу тарихын қайталайтын болады. Ақырғы ескерту хабары — «барлық қауымдарға баруға тиіс» «хабарлар», және 1840–1844 жылдары берілген «барлық хабарлар қазір пәрменді етілуге тиіс».

The Alpha and Omega illustrates the end with the beginning. Ellen White states that “the messages are to go to all the churches,” and Jesus told John “I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea.”

«Альфа мен Омега» бастау арқылы ақырын бейнелейді. Эллен Уайт: «хабарлар барлық шіркеулерге жетуі тиіс»,— деп мәлімдейді, ал Иса Жақанға былай деді: «Мен Альфа және Омегамын, біріншісі де, соңғысы да: және сен не көрсең, соны кітапқа жазып, оны Азиядағы жеті шіркеуге: Ефеске, Смирнаға, Пергамға, Фиатираға, Сардиске, Филадельфияға және Лаодикеяға жібер».

The messages of 1840 through 1844 are part of what is to be sent to the churches.

1840–1844 жылдардағы хабарлар қауымдарға жіберілуге тиістінің бір бөлігі болып табылады.

Back to Articles