Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Three

Даниял кітабы - Жүз жиырма үшінші

Unveiling the Prophetic Significance of Daniel 11:40

Даниял 11:40-тың пайғамбарлық маңызын ашып көрсету

Author

Jeff Pippenger

Published

March 8, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in God’s Word, as is Daniel chapter eight, verse fourteen. Verse forty is represented by the Hiddekel River and the Ulai River represents Daniel chapter eight, verse fourteen.

Даниялдың он бірінші тарауының қырқыншы аяты — Құдай Сөзіндегі ең терең аяттардың бірі, дәл сол сияқты Даниялдың сегізінші тарауының он төртінші аяты да сондай. Қырқыншы аят Хиддекел өзенімен бейнеленген, ал Ұлай өзені Даниялдың сегізінші тарауының он төртінші аятын бейнелейді.

Verse forty begins with the words, “and at the time of the end,” thus specifically identifying that the beginning of the verse is 1798. The fifty-one words of the verse were unsealed in 1989, when they were recognized as identifying the collapse of the Soviet Union at that time. Those fifty-one words in the verse, represent both the time of the end in 1798, and then another the time of the end in 1989. Alpha and Omega placed His signature on the verse for all who are willing to see and hear. The time of the end for the movements of both the first and third angels are represented in that one verse.

Қырықыншы аят «және ақырзаман уақытында» деген сөздермен басталады; осылайша аяттың басталуы нақты түрде 1798 жыл екенін айқындайды. Аяттағы елу бір сөз 1989 жылы ашылып, сол кезде олар Кеңес Одағының күйреуін білдіретіні танылды. Аяттағы сол елу бір сөз 1798 жылғы ақырзаман уақытын да, содан кейін 1989 жылғы тағы бір ақырзаман уақытын да бейнелейді. Альфа мен Омега көруге де, естуге де ықыласты болғандардың бәрі үшін осы аятқа Өзінің қолтаңбасын қойды. Бірінші де, үшінші де періштелердің қозғалыстары үшін ақырзаман уақыты сол бір аятта көрсетілген.

The following verse identifies when the papacy, represented as the king of the north, conquers the United States, represented as the glorious land, at the soon coming Sunday law in the United States. Therefore, though the words of verse forty identify the time of the end in 1798, as the beginning, and the time of the end in 1989, as the ending, the reality is that the prophetic history represented in verse forty does not finish until verse forty-one, when the king of the north conquers the glorious land. This means that the history from the collapse of the Soviet Union in 1989, until the soon-coming Sunday law in verse forty-one, represents the history of the United States from President Ronald Reagan until the soon coming Sunday law. That history includes September 11, 2001 and onward unto the hour of the great earthquake of Revelation chapter eleven.

Келесі аятта жақындап келе жатқан жексенбілік заң кезінде Америка Құрама Штаттарында солтүстіктің патшасы ретінде бейнеленген папалықтың даңқты жер ретінде бейнеленген Америка Құрама Штаттарын қашан жаулап алатыны көрсетілген. Сондықтан, қырқыншы аяттың сөздері 1798 жылды ақыр заманның басталуы, ал 1989 жылды ақыр заманның аяқталуы ретінде айқындағанымен, шын мәнінде қырқыншы аятта бейнеленген пайғамбарлық тарих солтүстіктің патшасы даңқты жерді жаулап алатын қырық бірінші аятқа дейін аяқталмайды. Бұл 1989 жылғы Кеңес Одағының күйреуінен бастап, қырық бірінші аяттағы жақындап келе жатқан жексенбілік заңға дейінгі тарих Президент Рональд Рейганнан бастап, жақындап келе жатқан жексенбілік заңға дейінгі Америка Құрама Штаттарының тарихын білдіреді дегенді аңғартады. Бұл тарихқа 2001 жылғы 11 қыркүйек және одан әрі Аян кітабының он бірінші тарауындағы ұлы жер сілкінісінің сағатына дейінгі оқиғалар кіреді.

When the verse was initially unsealed, an argument was raised against the truth that “the claim by Pippenger, that the verse represents the history of 1798, unto the Sunday law was an absurd claim, for verses in the Bible never represent such long periods of history.” We had not thought about the concept of whether there is a limit upon a period of time that can be located in one verse, but we immediately remembered that Revelation chapter thirteen, verse eleven identifies the very same history, and it does so, in one verse. The history of the earth beast began in 1798, and the speaking of the earth beast as a dragon, is fulfilled at the soon coming Sunday law.

Аят алғаш рет мөрінен ашылған кезде, шындыққа қарсы мынадай уәж айтылды: «Пиппингердің аят 1798 жылдан Жексенбілік заңға дейінгі тарихты бейнелейді деген тұжырымы — ақылға қонбайтын тұжырым, өйткені Киелі кітаптағы аяттар ешқашан тарихтың мұндай ұзақ кезеңдерін бейнелемейді». Біз бір аяттың шегінде қамтылатын уақыт кезеңіне қандай да бір шек бар ма деген ұғым туралы ойланбаған едік, бірақ біз бірден Аян кітабының он үшінші тарауының он бірінші аяты дәл сол тарихты айқындайтынын, әрі оны бір-ақ аятта жасайтынын еске түсірдік. Жердегі аңның тарихы 1798 жылы басталды, ал жердегі аңның айдаһарша сөйлеуі жуық арада келетін Жексенбілік заңда орындалады.

> “And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> «Ал өз күшінен айырылып, қудалауды тоқтатуға мәжбүр болған папалыққа келгенде, Жохан айдаһардың үніне үн қосып, сол бір қатыгез де күпірлік істі әрі қарай жалғастыру үшін көтеріліп келе жатқан жаңа бір билікті көрді. Шіркеуге және Құдайдың заңына қарсы соғыс жүргізетін соңғы осы билік қозыға ұқсас мүйіздері бар аң арқылы бейнеленді». Signs of the Times, 1 қараша, 1899 ж.

If a person needed to be technical, verse forty covers the history of 1798, to verse forty-one, and in verse forty-one the Sunday law is identified, so unlike the single verse in Revelation chapter thirteen, verse forty is actually a little bit shorter because the Sunday law is in the next verse, whereas, in Revelation chapter thirteen, 1798 to the Sunday law is in one verse. Sister White informs us the “same line of prophecy” that is in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, and Revelation chapter thirteen, verse eleven, easily goes right over the top of verse forty, if you choose to apply the principle of line upon line.

Егер біреу дәлме-дәл түрде айтқысы келсе, қырқыншы аят 1798 жылдың тарихын қырық бірінші аятқа дейін қамтиды, ал қырық бірінші аятта жексенбілік заң айқындалады; сондықтан Аян кітабының он үшінші тарауындағы жалғыз аяттан өзгеше, қырқыншы аят іс жүзінде сәл қысқарақ, өйткені жексенбілік заң келесі аятта берілген, ал Аян кітабының он үшінші тарауында 1798 жылдан жексенбілік заңға дейінгі кезең бір аяттың ішінде қамтылған. Уайт әпке бізге Даниял кітабында берілген «сол бір пайғамбарлық желісі» Аян кітабында қайта жалғастырылатынын хабарлайды, және егер сен жол үстіне жол қою қағидасын қолдануды таңдасаң, Аян кітабының он үшінші тарауының он бірінші аяты қырқыншы аяттың үстінен оп-оңай өте шығады.

When you do employ the principle of line upon line, you find that verse forty’s representation of Revelation thirteen’s earth beast (the United States), who in verse forty is represented by the “chariots, ships and horsemen,” changes from a lamblike beast with two horns in 1798 into a dragon-speaking beast at the soon coming Sunday law, and also that the lamblike-beast has two horns.

Сіз «жол үстіне жол» қағидатын шынында қолданған кезде, қырықыншы аяттағы Аян кітабының он үшінші тарауындағы жер аңының (Америка Құрама Штаттары) бейнесі — ол қырықыншы аятта «арбалар, кемелер және салт аттылар» арқылы бейнеленген — 1798 жылы екі мүйізді қозыға ұқсас аңнан жуықта келетін жексенбілік заң кезінде айдаһарша сөйлейтін аңға айналатынын, сондай-ақ қозыға ұқсас аңның екі мүйізі бар екенін де аңғарасыз.

Verse forty, also represents the symbolic seventy years when the whore of Tyre is forgotten, for the seventy symbolic years are as the days of one king, and a king is a kingdom. Based upon verse forty, and the line of Revelation chapter thirteen, the kingdom of Bible prophecy that rules for the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three is the earth beast, which has two horns of strength. The earth beast begins with two horns of strength representing Republicanism and Protestantism, but as the history of verse forty draws near its fulfillment in verse forty-one, its two prophetic strengths are then identified as “ships” (economic power), and “chariots and horsemen” (military might).

Қырқыншы аят сондай-ақ Тирдің жезөкшесі ұмытылатын рәміздік жетпіс жылды да бейнелейді, өйткені рәміздік жетпіс жыл бір патшаның күндері іспетті, ал патша — патшалық. Қырқыншы аятқа және Аян кітабының он үшінші тарауының желісіне сүйенсек, Ишаяның жиырма үшінші тарауындағы рәміздік жетпіс жыл бойы билік жүргізетін Киелі кітап пайғамбарлығындағы патшалық — күштің екі мүйізі бар жердегі аң. Жердегі аң республикализм мен протестантизмді білдіретін күштің екі мүйізімен басталады, бірақ қырқыншы аяттың тарихы қырық бірінші аяттағы өз орындалуына жақындаған кезде, оның осы екі пайғамбарлық күші енді «кемелер» (экономикалық қуат) және «арбалар мен салт аттылар» (әскери құдірет) ретінде айқындалады.

During the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre, who in verse forty is the king of the north, is forgotten. But then at the end of the seventy symbolic years she will once again commit fornication with the kings of the earth, as was done in the history leading up to the collapse of the Soviet Union when all historians confirm that President Reagan secured a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy for the purpose of bringing down the Soviet Union. In the period leading up to 1989 Reagan had already begun a secret illicit relationship with the man of sin, thus Nebuchadnezzar’s musicians began to practice the tune that the forgotten whore was beginning to sing. The unprecedented worldwide ministry of John Paull II, in that very history, was the beginning of the “song and dance” that caused “all the world” to “wonder after the beast”.

Ишая кітабының жиырма үшінші тарауындағы жетпіс рәміздік жыл бойы, қырықыншы аятта солтүстіктің патшасы болып табылатын Тирдің жезөкшесі ұмыт қалады. Бірақ содан кейін, жетпіс рәміздік жылдың соңында, ол жер патшаларымен тағы да азғындық жасайды; дәл солай, Кеңес Одағының күйреуіне дейінгі тарихта да солай болды, өйткені барлық тарихшылар Президент Рейганның Кеңес Одағын құлату мақсатымен Киелі кітап пайғамбарлығындағы антихристпен құпия одақ құрғанын растайды. 1989 жылға дейінгі кезеңде Рейган күнә адамына қатысты құпия заңсыз қарым-қатынасты бастап қойған еді; осылайша, Навуходоносордың күйсандықшылары ұмытылған жезөкше айта бастаған әннің әуенін жаттай бастады. Дәл сол тарихи кезеңдегі Иоанн Павел II-нің бұрын-соңды болмаған дүниежүзілік қызметі “бүкіл дүниені” “аңның соңынан таңдана еруге” итермелеген “ән мен бидің” бастамасы болды.

Verse forty also represents the history of Laodicean Adventism, which began in 1798 as Sardis, then those in Sardis accepted the light that was unsealed, and then the Philadelphian movement came out of Sardis. When the Philadelphian movement rejected the light of 1856, they then transitioned from a movement unto the Laodicean church in 1863. That church is therefore destined to be spewed out of the mouth of the Lord in verse forty-one, which is the soon-coming Sunday law. Verse forty represents not only the history of the United States, but also the history of Laodicean Adventism.

Қырықыншы аят сондай-ақ Лаодикиялық Адвентизмнің тарихын да бейнелейді; ол 1798 жылы Сардис ретінде басталды, содан кейін Сардистегілер мөрі ашылған нұрды қабылдады, содан соң Филадельфиялық қозғалыс Сардистен шықты. Филадельфиялық қозғалыс 1856 жылдың нұрын қабылдамай қойған кезде, олар 1863 жылы қозғалыстан Лаодикиялық қауымға ауысты. Сондықтан сол қауым қырық бірінші аятта Жаратқан Иенің аузынан түкіріліп тасталуға белгіленген, ал бұл — жуықта келетін жексенбілік заң. Қырықыншы аят тек Америка Құрама Штаттарының тарихын ғана емес, Лаодикиялық Адвентизмнің тарихын да бейнелейді.

Laodicean Adventism was given the divine light of God’s Word for its anchor point and strength, and the government of the United States was given the divine light of the Constitution of the United States for its anchor point and strength. They both began prophetically as horns in 1798, and by the end of the seventy symbolic years, the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn will come together as one horn and speak as a dragon.

Лаодикиялық адвентизмге зәкір нүктесі мен күші ретінде Құдай Сөзінің құдайлық нұры берілді, ал Америка Құрама Штаттарының үкіметіне зәкір нүктесі мен күші ретінде Америка Құрама Штаттары Конституциясының құдайлық нұры берілді. Екеуі де пайғамбарлық тұрғыдан 1798 жылы мүйіздер ретінде басталды, ал символдық жетпіс жылдың соңына қарай, жолдан тайған Республикалық мүйіз бен жолдан тайған Протестанттық мүйіз бір мүйіз болып бірігіп, айдаһарша сөйлейтін болады.

Verse forty’s two horns are the government, and the chosen church, that represent two lines of prophecy which run together, for they are represented as two horns upon a single beast. Wherever the beast goes the two horns also go, and they do so in the same prophetic history. The horn of Protestantism has a twofold prophetic nature represented by Laodicea and Philadelphia. The horn of Republicanism also has a twofold prophetic nature represented by the Republican and Democratic political parties. The second of each of the horn’s twofold nature, comes up last and comes up higher, according to Daniel chapter eight.

Қырқыншы аяттағы екі мүйіз — үкімет пен таңдаулы шіркеу; олар қатар жүретін пайғамбарлықтың екі желісін бейнелейді, өйткені олар бір ғана аңның үстіндегі екі мүйіз ретінде көрсетілген. Аң қайда барса, екі мүйіз де сонда барады, әрі олар мұны бірдей пайғамбарлық тарихтың аясында істейді. Протестантизм мүйізінің екі қырлы пайғамбарлық табиғаты бар, ол Лаодикия және Филадельфия арқылы бейнеленген. Республикашылдық мүйізінің де екі қырлы пайғамбарлық табиғаты бар, ол Республикалық және Демократиялық саяси партиялар арқылы бейнеленген. Әрбір мүйіздің осы екі қырлы табиғатының екіншісі Daniel сегізінші тарауына сәйкес кейінірек көтеріледі және жоғарырақ көтеріледі.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> Сонда мен көзімді көтеріп қарадым, міне, өзеннің алдында екі мүйізі бар бір қошқар тұр екен; екі мүйізі де биік еді, бірақ біреуі екіншісінен биігірек болды, әрі биігі соңынан шықты. Даниял 8:3.

The twofold characteristics of each horn is illustrated in the line of Christ by the Sadducees and Pharisees, which in the Republican horn equates to liberalism (pro-slavery, democracy, woke-ism and globalism), and conservatism (anti-slavery, a Constitutional republic, traditionalists, MAGA). The twofold characteristics of the Protestant horn equates to Philadelphia and Laodicea. There is not a perfect parallel between the two horns’ division into a twofold symbol, for neither progressive liberalism or conservative MAGA-ism comes out on the right side of the Sunday law issue, for the Pharisees and Sadducees came together at the cross; but at the soon coming Sunday law, which was typified by the cross, Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and the Philadelphian horn is then lifted up as an ensign. Still, the twofold nature of both horns is represented by the theological controversy between the Pharisees and Sadducees, and the messenger to the Gentiles (Paul), in the history of Christ, had formerly been a Pharisee of Pharisees.

Әрбір мүйіздің қос қырлы сипаттары Мәсіхтің шежіресінде саддукейлер мен парызшылдар арқылы бейнеленеді; бұл республикалық мүйізде либерализмге (құлдықты жақтау, демократия, woke-изм және жаһанданушылық) және консерватизмге (құлдыққа қарсы болу, конституциялық республика, дәстүршілдер, MAGA) сәйкес келеді. Протестанттық мүйіздің қос қырлы сипаттары Филадельфия мен Лаодикияға сәйкес келеді. Екі мүйіздің екі қырлы рәмізге бөлінуі арасында толық параллель жоқ, өйткені прогрессивті либерализм де, консервативті MAGA-изм де жексенбілік заң мәселесінде дұрыс жақтан шықпайды, себебі парызшылдар мен саддукейлер айқышта біріккен еді; бірақ таяуда келетін жексенбілік заңда, ол айқыш арқылы алдын ала бейнеленген болатын, Лаодикия Иеміздің аузынан түкіріліп тасталады, ал содан кейін Филадельфиялық мүйіз ту ретінде жоғары көтеріледі. Соған қарамастан, екі мүйіздің де қос қырлы табиғаты парызшылдар мен саддукейлер арасындағы теологиялық тартыс арқылы бейнеленеді, ал Мәсіхтің тарихында басқа ұлттарға жіберілген хабаршы (Пауыл) бұрын парызшылдардың ішіндегі парызшыл болған.

The methodology of the latter rain, being line upon line, produces great light in verse forty when it is applied. Revelation chapters two through eighteen, are all in alignment with verse forty. Isaiah chapter twenty three’s testimony of the whore of Tyre aligns with the verse. Of course, there are several other passages that are to be laid over the top of verse forty, but perhaps the most significant line upon line application of verse forty is verse forty itself.

Кейінгі жауынның әдістемесі, яғни «жол үстіне жол» қағидасы, қолданылған кезде қырқыншы аятта зор нұр береді. Аян кітабының екінші тарауынан он сегізінші тарауына дейінгі бөлімдердің бәрі қырқыншы аятпен толық үйлеседі. Ишая кітабының жиырма үшінші тарауындағы Тир жезөкшесі туралы куәлік те осы аятпен үйлеседі. Әрине, қырқыншы аяттың үстіне қабаттастырыла қолданылуға тиісті тағы бірнеше үзінді бар, бірақ, бәлкім, қырқыншы аяттың «жол үстіне жол» қағидасы бойынша ең маңызды қолданылуы — қырқыншы аяттың өзі.

In verse forty the time of the end in 1798 and the time of the end in 1989, are both set forth. This directs a student of prophecy to lay the time of the end in 1798 over the top of the time of the end in 1989. When that is done, the history of verse forty produces two lines that each begin in 1798, and continue until the soon coming Sunday law of verse forty-one. The line that begins in 1798 identifies the internal message of God’s last day people, and the line that begins in 1989 identifies the external message of God’s last day people during the very same history. Verse forty therefore possesses within itself the symbolism represented by the same internal and external prophetic relationship of the seven churches and the seven seals in the book of Revelation. And this prophetic phenomenon is represented in one verse, made up of fifty-one words!

Қырқыншы аятта 1798 жылғы ақырзаман уақыты да, 1989 жылғы ақырзаман уақыты да қатар ұсынылады. Бұл пайғамбарлықты зерттеуші шәкіртті 1798 жылғы ақырзаман уақытын 1989 жылғы ақырзаман уақытының үстіне қабаттастырып қоюға бағыттайды. Мұны істегенде, қырқыншы аяттың тарихы екеуі де 1798 жылдан басталып, қырық бірінші аяттағы жуық арада келетін жексенбілік заңға дейін жалғасатын екі желіні туындатады. 1798 жылдан басталатын желі Құдайдың соңғы күндердегі халқының ішкі хабарын айқындайды, ал 1989 жылдан басталатын желі дәл сол тарих кезеңіндегі Құдайдың соңғы күндердегі халқының сыртқы хабарын айқындайды. Сондықтан қырқыншы аяттың өз ішінде Аян кітабындағы жеті қауым мен жеті мөрдің дәл сол ішкі және сыртқы пайғамбарлық арақатынасымен бейнеленген рәміздік мән бар. Ал бұл пайғамбарлық құбылыс елу бір сөзден тұратын бір ғана аятта бейнеленген!

The Millerites recognized the internal-external message of the seven churches and seven seals, but they also recognized that the seven trumpets also represented a third line of truth which was an element of the history represented by the seven churches and seven seals. The trumpets were, as Miller states, “the peculiar judgments” that were brought upon Rome. The Millerites understood the judgments of God represented by the seven trumpets were connected with the history of the seven churches and the parallel history of the seven seals.

Миллериттер жеті қауым мен жеті мөрдің ішкі-сыртқы хабарын таныды, бірақ олар жеті кернейдің де жеті қауым мен жеті мөр бейнелейтін тарихтың бір бөлігі болған ақиқаттың үшінші желісін білдіретінін де таныды. Кернейлер, Миллер айтқандай, Римнің үстіне түсірілген «айрықша соттар» еді. Миллериттер жеті керней арқылы бейнеленген Құдайдың соттары жеті қауымның тарихымен және жеті мөрдің параллель тарихымен байланысты екенін түсінді.

Verse forty includes the history of September 11, 2001, and in verse forty the prophetic line of the seven trumpets is therefore, also aligned. The first angel arrived in 1798, in order to announce the opening of the judgment in 1844. That judgment breaks down into an investigative and executive judgment. The history of verse forty is the history of the investigative judgment and the history of verse forty-one onward until Michael stands up and the seven last plagues are poured out is the history of the executive judgment.

Қырқыншы аят 2001 жылғы 11 қыркүйектің тарихын қамтиды, сондықтан қырқыншы аятта жеті кернейдің пайғамбарлық желісі де сәйкесін табады. Бірінші періште 1798 жылы келді, 1844 жылы соттың ашылғанын жариялау үшін. Сол сот тергеуші және атқарушы сот болып бөлінеді. Қырқыншы аяттың тарихы — тергеуші соттың тарихы, ал қырық бірінші аяттан бастап Михаил орнынан тұрып, соңғы жеті пәле төгілгенге дейінгі тарих — атқарушы соттың тарихы.

The executive judgment begins when the United States speaks as a dragon.

Атқарушылық сот үкімі Америка Құрама Штаттары айдаһарша сөйлей бастағанда басталады.

> ““The lamblike horns and dragon voice of the symbol point to a striking contradiction between the professions and the practice of the nation thus represented. The ‘speaking’ of the nation is the action of its legislative and judicial authorities. By such action it will give the lie to those liberal and peaceful principles which it has put forth as the foundation of its policy. The prediction that it will speak ‘as a dragon’ and exercise ‘all the power of the first beast’ plainly foretells a development of the spirit of intolerance and persecution that was manifested by the nations represented by the dragon and the leopardlike beast. And the statement that the beast with two horns ‘causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast’ indicates that the authority of this nation is to be exercised in enforcing some observance which shall be an act of homage to the papacy.” The Great Controversy, 443.

> «Нышанының қозыға ұқсас мүйіздері мен айдаһарша дауысы осылайша бейнеленген ұлттың жариялаған ұстанымдары мен іс-тәжірибесінің арасында көзге ұрарлық қайшылық бар екенін көрсетеді. Ұлттың “сөйлеуі” оның заң шығарушы және сот билігінің іс-әрекеті болып табылады. Осындай әрекет арқылы ол өз саясатының негізі ретінде ұсынған сол еркінсүйгіш әрі бейбіт қағидаларды жалғанға шығарады. Оның “айдаһарша” сөйлеп, “бірінші аңның бүкіл билігін” жүзеге асыратыны туралы алдын ала айтылған сөз айдаһар мен қабыланға ұқсас аң арқылы бейнеленген халықтар көрсеткен төзімсіздік пен қудалау рухының дамуын айқын түрде алдын ала білдіреді. Ал екі мүйізді аңның “жерді және онда тұратындарды бірінші аңға табындыратыны” туралы мәлімдеме бұл ұлттың билігі папалыққа құрмет көрсету әрекеті болатын қандай да бір ғұрыпты мәжбүрлеп орындату жолымен жүзеге асырылуға тиіс екенін көрсетеді». The Great Controversy, 443.

When the United States “speaks,” and enforces the soon coming Sunday law, the “second voice” of Revelation chapter eighteen, “speaks,” by calling men and women out of Babylon.

Америка Құрама Штаттары «сөйлеп», жуық арада енгізілетін жексенбілік заңды күшіне енгізген кезде, Аян кітабының он сегізінші тарауындағы «екінші дауыс» та «сөйлеп», ерлер мен әйелдерді Бабылдан шығуға шақырады.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> Сонда мен көктен тағы бір дауысты естідім; ол былай деді: «Одан шығыңдар, халқым, оның күнәларына ортақ болып қалмауларың үшін және оның пәлелерінен үлес алмауларың үшін. Өйткені оның күнәлары көкке дейін жетті, әрі Құдай оның заңсыздықтарын есіне алды. Оған өздеріңе қалай қайтарса, сендер де солай қайтарыңдар; оның істеріне қарай оған екі есе етіп қайтарыңдар: ол толтырған тостағанға өзіне екі есе етіп толтырыңдар». Аян 18:4–6.

In verse forty-one, when the United States speaks, those who are still in the threefold environment of modern Babylon are called out when the “second voice” of Revelation chapter eighteen speaks. Those that are then called out are represented in verse forty-one as “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon.” In the verse, those represented in the threefold symbol of modern Babylon, escape the hand of the king of the north (the papacy). The Hebrew word “escape,” means to escape by slipperiness, and its inherent meaning is that the escape is accomplished from something that had previous to the escape held those that escape in captivity.

Қырық бірінші аятта, Америка Құрама Штаттары сөйлеген кезде, Аян кітабының он сегізінші тарауындағы «екінші дауыс» сөйлегенде, қазіргі Бабылдың үштағандық ортасында әлі де болып тұрғандар шақырылып шығарылады. Сол кезде шақырылып шығарылатындар қырық бірінші аятта «Едом, Моаб және Аммон ұлдарының таңдаулылары» ретінде бейнеленеді. Бұл аятта қазіргі Бабылдың үштағандық нышанымен бейнеленгендер солтүстіктің патшасының (папалықтың) қолынан құтылады. «Құтылу» деген еврей сөзі тайғанақтық арқылы қашып құтылуды білдіреді, ал оның ішкі мәні — бұл құтылу қашып құтылғандарды бұған дейін тұтқында ұстап тұрған нәрседен жүзеге асады.

> He shall enter also into the glorious land, and many [countries] shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:41, 42.

> Ол сондай-ақ даңқты елге кіреді, әрі көптеген [елдер] құлайды; бірақ мыналар — Едом, Моаб және Аммон ұлдарының таңдаулылары — оның қолынан құтылады. Ол өз қолын елдерге де созады; Мысыр елі де аман қалмайды. Даниял 11:41, 42.

In verse forty-two the papacy (the king of the north), conquers its third geographical obstacle when it takes Egypt, which is a symbol of the United Nations, as typified by Herod’s birthday, when he succumbs to the deceptive dance of Salome (the United States), the daughter of Herodias (the papacy). This identifies when the United Nations (the “ten kings” of Revelation seventeen), agree to give their kingdom to the beast for one hour. The one hour is the hour of Revelation eleven’s “great earthquake”, and the “hour” when the whore of Babylon is judged. In verse forty-two, Egypt (the United Nations), “shall not escape.”

Қырық екінші аятта папалық (солтүстік патша) өзінің үшінші географиялық кедергісін жеңеді, өйткені ол Египетті иемденеді; ал Египет — Иродтың туған күні арқылы бейнеленген Біріккен Ұлттар Ұйымының нышаны, сол күні Ирод Иродияның (папалықтың) қызы Саломенің (Америка Құрама Штаттарының) алдамшы биіне алданып қалады. Бұл Біріккен Ұлттар Ұйымы («Аян» он жетідегі «он патша») өз патшалығын бір сағатқа мақұлыққа беруге келіскен уақытты айқындайды. Сол бір сағат — «Аян» он бірдегі «ұлы жер сілкінісінің» сағаты әрі Бабыл жезөкшесінің сотталатын «сағаты». Қырық екінші аятта Египет (Біріккен Ұлттар Ұйымы) «құтылып кетпейді».

The Hebrew word translated as “escape” in verse forty-two is different than the Hebrew word in verse forty-one. In verse forty-two the word “escape” means “finding no deliverance”, but verse forty-one is identifying when those previous to the soon coming Sunday law have been holding hands with the papacy, then escape as if by slipperiness. Prior to the hour of the Sunday law crisis those in the communion of modern Babylon have been accepting the satanic idea that Sunday is God’s day of worship. When the mark of the beast is enforced, a person can either accept it for whatever reason, or actually believe it to be so. To believe it is to receive the mark in the forehead, and to simply accept it, is to receive the mark in your hand.

Қырық екінші аятта «қашып құтылу» деп аударылған еврей сөзі қырық бірінші аяттағы еврей сөзінен өзгеше. Қырық екінші аятта «қашып құтылу» деген сөз «ешқандай құтқарылыс таппау» дегенді білдіреді, ал қырық бірінші аятта алда таяп келе жатқан жексенбілік заңнан бұрын папалықпен ауыз жаласып келгендердің тайғанақтап құтылғандай болып қашып кететіні көрсетілген. Жексенбілік заң дағдарысының сәті туғанға дейін қазіргі Бабыл қауымдастығындағы адамдар жексенбі Құдайдың ғибадат күні деген шайтандық идеяны қабылдап келген. Аңның таңбасы міндеттеліп орындатылған кезде, адам оны қандай да бір себеппен не жай ғана қабылдай алады, не оны расында солай деп сенуі мүмкін. Оған сену — маңдайға таңбаны қабылдау, ал оны жай ғана қабылдау — қолға таңбаны қабылдау.

Those who escape the hand of the papacy at the Sunday law, reject the satanic idea that God’s day of worship is the day of the sun at the very time when the United States and the United Nations are joining hands with the whore of Rome, the papal power, the king of the north.

Жексенбілік заң кезінде папалықтың қолынан құтылғандар дәл сол уақытта, яғни Америка Құрама Штаттары мен Біріккен Ұлттар Ұйымы Рим жезөкшесімен, папалық билікпен, солтүстіктің патшасымен қол ұстасып жатқан шақта, Құдайға құлшылық ету күні — күн құдайының күні деген шайтандық ұғымды теріске шығарады.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> «Америка Құрама Штаттарының протестанттары өз қолдарын шығанақтың арғы жағына созып, спиритизмнің қолын ұстауда алдыңғы қатарда болады; олар тұңғиықтың үстінен қол созып, Рим билігімен қол алысады; және осы үштік одақтың ықпалы астында бұл ел ар-ождан құқықтарын таптау жағынан Римнің ізімен жүреді». Ұлы тартыс, 588.

It is important to take the time to set forth the structure of the last six verses of Daniel eleven as we proceed in our considerations of verse forty. The king of the north, which is Modern Rome conquers three geographical obstacles in order to be established on the throne of the earth. Pagan Rome conquered three geographical obstacles, as did papal Rome, so Modern Rome conquers the king of the south (the former Soviet Union) in verse forty, and then conquers the glorious land (the United States) in verse forty-one, and then Egypt (the United Nations) in verses forty-two and forty-three.

Қырқыншы аятты қарастыруымызды жалғастыра отырып, Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аятының құрылымын баяндауға уақыт бөлу маңызды. Қазіргі Рим болып табылатын солтүстік патша жердің тағына орнығу үшін үш географиялық кедергіні жеңеді. Пұтқа табынушы Рим де, папалық Рим де үш географиялық кедергіні жеңгендей, Қазіргі Рим де қырқыншы аятта оңтүстік патшаны (бұрынғы Кеңес Одағын) жеңеді, содан кейін қырық бірінші аятта даңқты жерді (Америка Құрама Штаттарын) бағындырады, ал одан соң қырық екінші және қырық үшінші аяттарда Мысырды (Біріккен Ұлттар Ұйымын) жаулап алады.

But as the previous quote of Sister White identifies, the United States joins hands with the papacy and the United Nations at the same time. The threefold union of the dragon, the beast and false prophet is accomplished at the soon-coming Sunday law, though Daniel chapter eleven verses forty-one through forty-three identify the simultaneous conquering sequentially. The sequence that is illustrated is representing the flow of events, but they are all accomplished at the soon-coming Sunday law.

Бірақ Уайт апайдың алдыңғы келтірілген сөзінде көрсетілгендей, Америка Құрама Штаттары папалықпен және Біріккен Ұлттар Ұйымымен бір мезгілде қол ұстасады. Айдаһардың, аңның және жалған пайғамбардың үштік одағы жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде жүзеге асады, дегенмен Даниял кітабының он бірінші тарауының қырық бірінші мен қырық үшінші аяттары сол бір мезгілдегі жаулап алуды рет-ретімен сипаттайды. Көрсетілген реттілік оқиғалардың барысын бейнелейді, бірақ олардың барлығы жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде жүзеге асады.

At that point the “second voice” of Revelation eighteen “speaks,” right where the United States “speaks.” God speaks where and when Satan speaks. In verse forty-four, tidings out of the east and the north trouble the king of the north and the final papal bloodbath is initiated. Verse forty-four, as like unto verses forty-two and forty-three, begins in verse forty-one, when the mighty angel of Revelation eighteen, begins His call for His other flock to come out of Babylon.

Сол сәтте Аян кітабының он сегізінші тарауындағы «екінші дауыс» Америка Құрама Штаттары «сөйлейтін» дәл жерде «сөйлейді». Құдай Шайтан сөйлейтін жерде және сөйлейтін кезде сөйлейді. Қырық төртінші аятта шығыс пен солтүстіктен келген хабарлар солтүстіктің патшасын мазалайды да, папалықтың соңғы қантөгісі басталады. Қырық төртінші аят, қырық екінші және қырық үшінші аяттар сияқты, қырық бірінші аяттан бастау алады; дәл сол жерде Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті Періште Өзінің өзге отарына Бабылдан шығуға шақыруын бастайды.

The message He presents is the message which identifies Islam of the third woe as His instrument of judgment, and the punishment of the whore of Babylon. Islam is represented as the “tidings of the east”, and the papacy (the counterfeit king of the north) is the “tidings of the north”. Daniel eleven verse forty identifies the investigative judgment, and verse forty-one through forty-five identifies the executive judgment.

Ол жеткізетін хабар — үшінші қасіреттегі Исламды Оның сот құралы әрі Бабыл жезөкшесінің жазалануы ретінде айқындайтын хабар. Ислам «шығыстан келген хабарлар» ретінде бейнеленеді, ал папалық (солтүстіктің жалған патшасы) — «солтүстіктен келген хабарлар». Даниял кітабының он бірінші тарауының қырқыншы аяты тергеуші сотты айқындайды, ал қырық бірінші аяттан қырық бесінші аятқа дейін атқарушы сотты айқындайды.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel eleven in the next article.

Даниял он бірінші тараудың қырықыншы аятын қарастыруымызды келесі мақалада жалғастырамыз.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> «Бір жолы Нью-Йорк қаласында болғанымда, түнгі уақытта маған аспанға қарай қабат үстіне қабат болып көтеріліп жатқан ғимараттарды көру бұйырылды. Бұл ғимараттар отқа төзімді деп кепілдендірілген еді, әрі олар өз иелері мен құрылысшыларын дәріптеу үшін тұрғызылған болатын. Бұл ғимараттар барған сайын биіктей берді, әрі олардың құрылысында ең қымбат материалдар пайдаланылды. Осы ғимараттардың иелері өздеріне: “Біз Құдайды қалайша ең жақсы түрде ұлықтай аламыз?” — деген сұрақты қойып жатқан жоқ еді. Жаратқан Ие олардың ойында болған жоқ.»

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> «Мен ойладым: “О, осылайша өз қаражаттарын жұмсап жатқандар өз жолдарын Құдай қалай көрсе, солай көре алса ғой! Олар зәулім ғимараттарды үйіп-төгіп тұрғызуда, бірақ ғаламның Билеушісінің алдында олардың жоспарлауы мен ойлап табуы қандай ақымақтық! Олар Құдайды қалай дәріптей алатындарын жүрек пен ақылдың бүкіл күш-қуатымен зерттеп жатқан жоқ. Олар адам баласының осы — ең бірінші парызын — назардан шығарып алды”».

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> «Осы асқақ ғимараттар бой көтерген сайын, олардың иелері өз нәпсісін қанағаттандырып, көршілерінің қызғанышын қоздыру үшін жұмсайтын ақшасы бар екеніне өркөкірек менмендікпен қуанды. Осылайша олар салған қаржының едәуір бөлігі қанау арқылы, кедейлерді жаншып-жәбірлеу арқылы алынған еді. Олар көкте әрбір іскерлік мәміленің есебі жүргізілетінін ұмытты; әрбір әділетсіз келісім, әрбір алаяқтық әрекет сол жерде жазылып тұрады. Уақыт келіп, адамдар өз алаяқтығы мен астамшылығы арқылы Жаратқан Ие оларға аттауға жол бермейтін шекке жетеді, сонда олар Ехобаның шыдамының да шегі бар екенін білетін болады. »

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> «Менің көз алдымнан кейін өткен көрініс — өрт қаупі еді. Адамдар биік, отқа төзімді деп есептелген ғимараттарға қарап: “Олар мүлде қауіпсіз”,— деді. Бірақ бұл ғимараттар шайырдан жасалғандай жанып кетті. Өрт сөндіру машиналары қирауды тоқтату үшін ештеңе істей алмады. Өрт сөндірушілер машиналарды іске қоса алмады.»

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

> «Маған мынадай нұсқау берілді: Жаратқан Иенің уақыты келгенде, егер тәкаппар, даңққұмар адамдардың жүректерінде ешқандай өзгеріс болмаған болса, адамдар құтқаруға құдіретті болған қолдың жоюға да құдіретті екенін көретін болады. Ешбір жердегі күш Құдайдың қолын тоқтата алмайды. Құдайдың Өзі белгілеген уақыт келіп, адамдарды Оның заңын елемегені және өзімшіл даңққұмарлығы үшін қарымта жіберетін кезде, ғимараттарды қираудан сақтап қалатындай ешбір материал оларды тұрғызуда қолданылмайды.»

> “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

> Тіпті ағартушылар мен мемлекет қайраткерлерінің арасында да қазіргі қоғамның жай-күйінің түп негізінде жатқан себептерді ұғынатындар көп емес. Билік тізгінін ұстағандар моральдық азғындықтың, кедейліктің, қайыршылықтың және қылмыстың өршуінің мәселесін шеше алмай отыр. Олар іскерлік қызметті неғұрлым берік негізге қоюға бекер талпынып жатыр. Егер адамдар Құдай сөзінің тәліміне көбірек құлақ асса, олар өздерін тығырыққа тіреген мәселелердің шешімін табар еді.

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

> “Жазбалар Мәсіхтің екінші рет келуінің дәл алдындағы дүниенің жағдайын сипаттайды. Тонау мен қанау арқылы мол байлық жинап жатқан адамдар туралы былай деп жазылған: ‘Сендер соңғы күндерге арнап қазына жинадыңдар. Міне, сендердің алаяқтықпен ұстап қалған егістіктеріңді орған жұмысшылардың еңбекақысы айқайлап тұр; ал орушылардың зарлары Сабаот Иесінің құлағына жетті. Сендер жер бетінде рахаттанып, сайран салдыңдар; жүректеріңді сойыс күніндегідей семірттіңдер. Әділді айыптап, өлтірдіңдер; ал ол сендерге қарсы тұрмайды’. Жақып 5:3–6.”

> “But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

> «Бірақ замана белгілерінің тез орындалып жатқан ескертулерін кім оқып, ұғады? Дүниеге берілгендерге бұл қандай әсер қалдырады? Олардың көзқарасынан қандай өзгеріс байқалады? Нұх заманындағы дүниенің тұрғындарының көзқарасында байқалғаннан артық емес. Дүниелік істер мен рақатқа беріліп кеткен топансуға дейінгілер “топан су келіп, бәрін алып кеткенше білген жоқ”. Матай 24:39. Оларға көктен жіберілген ескертулер берілді, бірақ олар құлақ асудан бас тартты. Ал бүгін де дүние, Құдайдың ескерту даусына мүлде немқұрайлы қарай отырып, мәңгілік құрып кетуге қарай асығып барады.

> “The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.”

> «Дүние соғыс рухымен дүрлігіп тұр. Даниял кітабының он бірінші тарауындағы пайғамбарлық өз толық орындалуына таяп қалды. Жақында пайғамбарлықтарда айтылған қиыншылық көріністері жүзеге асады.»

> Testimonies to the Church, volume NINE, page ELEVEN.

> Шіркеуге арналған куәліктер, тоғызыншы том, он бірінші бет.

Back to Articles