Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខម្ភៃបួន

និម្រូដ នេប៊ូក្នេសា និង បេលសាស្សារ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 19, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

សៀវភៅដានីយ៉ែល និងវិវរណៈ គឺជាសៀវភៅតែមួយ ដូចជាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ជាសៀវភៅតែមួយដែរ យ៉ាងប្រាកដមែន។ មុនពេលរយៈពេលនៃព្រះគុណត្រូវបិទបញ្ចប់បន្តិច នោះវិវរណៈនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទត្រូវបានបើកត្រា។

> ហើយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​ខ្ញុំ​ថា៖ «កុំ​បិទ​ត្រា​ពាក្យ​ទំនាយ​នៃ​សៀវភៅ​នេះ​ឡើយ ដ្បិត​ពេល​វេលា​ជិត​មក​ដល់​ហើយ។ អ្នក​ណា​ដែល​ទុច្ចរិត ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​ទុច្ចរិត​ទៅ​ទៀត​ចុះ; អ្នក​ណា​ដែល​ស្មោកគ្រោក ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​ស្មោកគ្រោក​ទៅ​ទៀត​ចុះ; អ្នក​ណា​ដែល​សុចរិត ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​សុចរិត​ទៅ​ទៀត​ចុះ; ហើយ​អ្នក​ណា​ដែល​បរិសុទ្ធ ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​បរិសុទ្ធ​ទៅ​ទៀត​ចុះ។ ហើយ មើល៍ ខ្ញុំ​មក​ជា​ឆាប់ ហើយ​រង្វាន់​របស់​ខ្ញុំ​នៅ​ជាមួយ​នឹង​ខ្ញុំ ដើម្បី​សង​ដល់​មនុស្ស​គ្រប់​រូប តាម​អំពើ​របស់​ខ្លួន។ ខ្ញុំ​ជា​អាល់ផា និង​អូមេហ្គា ជា​ដើម និង​ជា​ចុង ជា​មុន និង​ជា​ក្រោយ​បង្អស់»។ វិវរណៈ 22:10–13។

“ច្បាប់​នៃ​ការ​លើក​ឡើង​ជា​លើក​ដំបូង” តាម​ព្រះគម្ពីរ ដែល​រួម​បញ្ចូល​សេចក្តី​ពិត​ថា ចុង​បញ្ចប់​នៃ​វត្ថុ​មួយ ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ជា​រូបភាព​ដោយ​ដើម​កំណើត​នៃ​វត្ថុ​នោះ បញ្ជាក់​ឲ្យ​ឃើញ​សារៈសំខាន់​នៃ​បី​ជំពូក​ដំបូង​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​ដានីយ៉ែល ព្រោះ​វា​ជា​សេចក្តី​ពិត​ដំបូង​ដែល​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ដែល​ជា​សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល និង​វិវរណៈ។ ព្រះយេស៊ូវ​គឺ​ជា​អាល់ហ្វា និង​អូមេហ្គា ដូច្នេះ ដើម​កំណើត​នៃ​សៀវភៅ​ដែល​ជា​សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល និង​វិវរណៈ ត្រូវ​តែ​តំណាង​ឲ្យ​សេចក្តី​ពិត​ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ត្រា​នៅ​ចុង​បញ្ចប់។ ដូច្នេះ នៅ​កម្រិត​មួយ សេចក្តី​ពិត​ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ត្រា គឺ​ជា​ដំណឹង​ល្អ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​ទេវតា​ទាំងឡាយ​នៅ​ក្នុង​វិវរណៈ ជំពូក​ដប់បួន។

ការបើកសម្ដែងអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលត្រូវបានណែនាំនៅក្នុងខទីមួយនៃជំពូកទីមួយនៃព្រះគម្ពីរវិវរណៈ គឺជាសារដែលត្រូវបញ្ជូនទៅកាន់ពួកជំនុំ នៅពេលដែល «ពេលវេលាជិតមកដល់ហើយ» ហើយពេលវេលាដែល «ជិតមកដល់ហើយ» នៅក្នុងជំពូកទីមួយនៃព្រះគម្ពីរវិវរណៈ ត្រូវតែជាពេលវេលាដូចគ្នានឹងពេលវេលាដែល «ជិតមកដល់ហើយ» មុនពេលទ្វារព្រះគុណត្រូវបានបិទនៅក្នុងជំពូកទីម្ភៃពីរនៃព្រះគម្ពីរវិវរណៈ។

> វិវរណៈ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ដែល​ព្រះ​បាន​ប្រទាន​ដល់​ទ្រង់ ដើម្បី​បង្ហាញ​ដល់​ពួក​អ្នកបម្រើ​របស់​ទ្រង់​អំពី​ការ​ទាំងឡាយ​ដែល​ត្រូវ​កើត​ឡើង​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ; ហើយ​ទ្រង់​បាន​ចាត់​ទេវតា​របស់​ទ្រង់​មក បង្ហាញ​ដោយ​សញ្ញា​ដល់​យ៉ូហាន ជា​អ្នកបម្រើ​របស់​ទ្រង់៖ ដែល​បាន​ធ្វើ​បន្ទាល់​អំពី​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ និង​អំពី​សក្ខីកម្ម​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ហើយ​អំពី​គ្រប់​ការ​ទាំងអស់​ដែល​គាត់​បាន​ឃើញ។ មាន​ពរ​ហើយ អ្នក​ដែល​អាន និង​ពួក​អ្នក​ដែល​ស្តាប់​ពាក្យ​នៃ​ទំនាយ​នេះ ហើយ​កាន់​តាម​សេចក្តី​ទាំងឡាយ​ដែល​បាន​សរសេរ​ទុក​នៅ​ក្នុង​នោះ៖ ដ្បិត​ពេល​វេលា​ជិត​មក​ដល់​ហើយ។ វិវរណៈ ១៖១-៣

សារដែលជាសារចុងក្រោយ នោះគឺជាសារដែលត្រូវបានបើកត្រាភ្លាមៗមុនពេលការសាកល្បងត្រូវបិទ នៅពេលដែល «ពេលវេលាជិតមកដល់ហើយ» គឺជាសារភ្លៀងចុងក្រោយរបស់ទេវតាទីពីរ និង សម្រែកកណ្ដាលអធ្រាត្រ។ វាគឺជាសេចក្ដីពិតដែលជាប់ទាក់ទងនឹង «ប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំង» នៃ ផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ។ វាគឺជាការបើកសម្ដែងអំពី «អង្គទីប្រាំបី ដែលកើតពីចំណោមប្រាំពីរ» ហើយខ្សែសរសៃមាសដែលត្បាញការបើកសម្ដែងដ៏មានតម្លៃទាំងអស់នេះបញ្ចូលគ្នាទៅជាសម្លៀកបំពាក់ដ៏ស្រស់ស្អាតនៃសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ គឺជា «ដ៏មានតម្លៃ» «ប្រាំពីរដង» នៃ លេវីវិន័យ ២៦។ ដានីយ៉ែល ជំពូក ១ ហើយបន្ទាប់មកម្ដងទៀត ដានីយ៉ែល ជំពូក ១ ដល់ ៣ គឺជាសារនោះ។ «អាថ៌កំបាំង» នៃ ជំពូក ២ ក៏ជាសារនោះដែរ។

ជំពូកទីមួយនៃដានីយ៉ែលតំណាងឲ្យសាររបស់ទេវតាទីមួយ ហើយដូចជាសញ្ញាសម្គាល់ព្យាករណ៍ទាំងអស់នៃសារទេវតាទាំងបី ត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងសាររបស់ទេវតាទីមួយនៃវិវរណៈ ជំពូកទីដប់បួនដែរ នោះសញ្ញាសម្គាល់ព្យាករណ៍ទាំងអស់នៃសារទាំងបីក៏ត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូកទីមួយផងដែរ។ ធាតុទាំងនោះគឺជាដំណើរការសាកល្បងបីជំហាន ដែលនៅក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូកទីមួយ តំណាងឲ្យការសាកល្បងខាងអាហារ ហើយបន្ទាប់មកតាមដោយការសាកល្បងខាងការមើលឃើញ ដែលនាំទៅដល់ការសាកល្បងបញ្ជាក់ចុងក្រោយ។ ជំពូកទីមួយ នៅពេលពិចារណាទាក់ទងនឹងជំពូកទីពីរ និងទីបី តំណាងឲ្យការសាកល្បងខាងអាហារ ហើយជំពូកទីពីរតំណាងឲ្យការសាកល្បងខាងការមើលឃើញ និងជំពូកទីបីតំណាងឲ្យការសាកល្បងបញ្ជាក់ចុងក្រោយ។ សារទេវតាទាំងបីនៃវិវរណៈ ជំពូកទីដប់បួន និងដានីយ៉ែល ជំពូកទីមួយដល់ទីបី ផ្ដល់សាក្សីបួនដល់ដំណើរការសាកល្បងបីជំហាន។

ជំពូកទីបួន និងទីប្រាំ នៃព្រះគម្ពីរដានីយ៉ែល តំណាងឲ្យខ្សែប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍ដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុតមួយ។ ខ្សែដែលកើតឡើងដោយជំពូកទាំងពីរនោះ មានយ៉ាងហោចណាស់ប្រាំមួយខ្សែព្យាករណ៍ដាច់ដោយឡែកពីគ្នា។ មួយក្នុងចំណោមខ្សែព្យាករណ៍ទាំងនោះ ចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 723 មុន គ.ស. ហើយបន្តរហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ មួយផ្សេងទៀតក្នុងចំណោមប្រាំមួយខ្សែនេះ តំណាងឲ្យប្រវត្តិសាស្ត្រចាប់ពីឆ្នាំ 1798 រហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ហើយនៅក្នុងខ្សែនោះ មានខ្សែព្យាករណ៍បីត្រូវបានតំណាងឡើងក្នុងពេលដំណាលគ្នា គឺ ខ្សែរបស់សត្វតិរច្ឆានពីផែនដី (សហរដ្ឋអាមេរិក) បន្ទាប់មកខ្សែរបស់ស្នែងប្រូតេស្តង់ ហើយក៏ខ្សែរបស់ស្នែងសាធារណរដ្ឋផងដែរ។ រួមគ្នា ពួកវាបង្កើតខ្សែទីប្រាំមួយនៅដើមដំបូងនៃខ្សែព្យាករណ៍របស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ ខ្សែនោះសម្គាល់ការបើកត្រាចេញពីជំពូកទីប្រាំពីរ ទីប្រាំបី និងទីប្រាំបួន នៃដានីយ៉ែល នៅឆ្នាំ 1798។ នៅចុងបញ្ចប់នៃខ្សែព្យាករណ៍របស់សហរដ្ឋអាមេរិក ខ្សែទីប្រាំមួយមួយត្រូវបានបង្កើតឡើង ដែលសម្គាល់ការបើកត្រាចេញពីជំពូកទីដប់ ទីដប់មួយ និងទីដប់ពីរ នៅឆ្នាំ 1989។

ការចាប់ផ្ដើមនៃខ្សែបន្ទាត់ទំនាយរបស់សត្វទីពីរពីផែនដី ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយ ដានីយ៉ែល ជំពូក ៤ ត្រូវបានកំណត់សម្គាល់ដោយនិមិត្តសញ្ញា «ប្រាំពីរដង» ហើយការបញ្ចប់នៃខ្សែបន្ទាត់ទំនាយរបស់សត្វទីពីរពីផែនដី ក៏ត្រូវបានកំណត់សម្គាល់ដោយនិមិត្តសញ្ញា «ប្រាំពីរដង» ផងដែរ។ ការចាប់ផ្ដើម និងការបញ្ចប់នៃសម័យកាលប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយការបើកត្រានៃជំពូក ៧, ៨ និង ៩ ក៏ត្រូវបានកំណត់សម្គាល់ដោយនិមិត្តសញ្ញា «ប្រាំពីរដង» ផងដែរ។ ការចាប់ផ្ដើម និងការបញ្ចប់នៃសម័យកាលប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយការបើកត្រានៃ ដានីយ៉ែល ជំពូក ១០, ១១ និង ១២ ក៏ត្រូវបានកំណត់សម្គាល់ដោយ «ប្រាំពីរដង» ផងដែរ។

ការបញ្ចប់នៃសម័យប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅពេលដែល ដានីយ៉ែល ជំពូក ៧, ៨ និង ៩ ត្រូវបានបើកបង្ហាញ នៅ «ពេលវេលានៃទីបញ្ចប់» ក្នុងឆ្នាំ 1798 គឺឆ្នាំ 1863។ ការចាប់ផ្តើមនៃសម័យប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅពេលដែល ដានីយ៉ែល ជំពូក ១០, ១១ និង ១២ ត្រូវបានបើកបង្ហាញ នៅ «ពេលវេលានៃទីបញ្ចប់» គឺឆ្នាំ 1989។ ចាប់ពីឆ្នាំ 1863 ដល់ឆ្នាំ 1989 ស្មើនឹងមួយរយម្ភៃប្រាំមួយឆ្នាំ។ មួយរយម្ភៃប្រាំមួយឆ្នាំ គឺជាមួយភាគដប់ ឬ ដង្វាយមួយភាគដប់ នៃមួយពាន់ពីររយហុកសិបឆ្នាំ។ ដូច្នេះ លេខមួយរយម្ភៃប្រាំមួយ ជានិមិត្តសញ្ញានៃមួយពាន់ពីររយហុកសិបឆ្នាំ ដែលតំណាងឲ្យ «ទីរហោស្ថាន» ហើយទីរហោស្ថាននោះវិញ ជានិមិត្តសញ្ញានៃ «ប្រាំពីរដង» ចំនួនពីរពាន់ប្រាំរយម្ភៃឆ្នាំ។

ការពិតនេះបញ្ជាក់ថា ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃសត្វមហាអំណាចពីផែនដី ក្នុងចលនារបស់ទេវតាទីមួយនៅដើមកាល ហើយបន្ទាប់មកក្នុងចលនារបស់ទេវតាទីបីនៅចុងបញ្ចប់ ទាំងពីរត្រូវបានសម្គាល់ទាំងនៅដើម និងនៅចុងដោយ «ប្រាំពីរដង»។ ហើយអំឡុងពេលរវាងចលនាទាំងពីរនោះ ដែលភ្ជាប់វាទាំងពីរឲ្យជាប់គ្នា ក៏ត្រូវបានតំណាងដោយ «ប្រាំពីរដង» ផងដែរ។

បើគ្មានការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រព្រះគម្ពីរនៃ «បន្ទាត់លើបន្ទាត់» ទេ ការបើកសម្ដែងប្រភេទនេះមិនអាចមើលឃើញ ហើយមិនអាចយល់បានឡើយ ពីព្រោះបើគ្មានវិធីសាស្ត្រនោះ សៀវភៅដែលបានបិទត្រា អាចត្រូវបានប្រគល់ឲ្យមនុស្សម្នាក់ដែលបានសិក្សាជំនាញខាងទេវវិទ្យា ហើយបន្ទាប់មកគេអាចត្រូវបានសួរឲ្យបកស្រាយថា សៀវភៅដែលបានបិទត្រានោះមានន័យដូចម្តេច។ មោទនភាពនៃទស្សនៈរបស់គេ នឹងនាំឲ្យគេចង្អុលបង្ហាញថា សៀវភៅដែលបានបិទត្រានោះមិនអាចយល់បានទេ ព្រោះវាត្រូវបានបិទត្រា។ បន្ទាប់មក អ្នកអាចយកសៀវភៅដែលបានបិទត្រានោះទៅប្រគល់ឲ្យម្នាក់ក្នុងចំណោមហ្វូងដែលស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រង និងត្រូវបានធ្វើឲ្យអសមត្ថភាពដោយអ្នកដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមានការយល់ដឹងនោះ ហើយហ្វូងដែលបានក្លាយជាមានផាសុខភាពក្នុងការទទួលទានម្ហូបនៃរឿងព្រេងនិទានដែលអ្នកទេវវិទ្យាបានរៀបចំ នឹងបដិសេធមិនធ្វើការអនុវត្តចំពោះសៀវភៅដែលបានបិទត្រានោះឡើយ ព្រោះពួកគេដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា មានតែអ្នកទាំងឡាយដែលជាសមាជិកនៃសានហេឌ្រីនខាងទេវវិទ្យាប៉ុណ្ណោះ ដែលត្រូវបានតែងតាំងឲ្យសម្រេចថា សេចក្តីពិតគឺជាអ្វី។

> «ចូរឈប់ស្ងៀម ហើយអស្ចារ្យចិត្តឡើង; ចូរស្រែកហៅ ហើយយំឡើង; ពួកគេស្រវឹង តែមិនមែនដោយស្រា; ពួកគេដើររវើរវាយ តែមិនមែនដោយសុរាខ្លាំងទេ។ ដ្បិត​ព្រះយេហូវ៉ា​បាន​ចាក់​វិញ្ញាណ​នៃ​ការ​ដេក​លក់​យ៉ាង​ជ្រៅ​មក​លើ​អ្នក​រាល់​គ្នា ហើយ​បាន​បិទ​ភ្នែក​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា; ព្រះអង្គ​បាន​គ្រប​បាំង​ពួក​ហោរា និង​ពួក​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​របស់​អ្នក គឺ​ពួក​អ្នក​មើល​ឃើញ។ ហើយ​និមិត្ត​ទាំង​អស់ បាន​ក្លាយ​មក​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដូច​ជា​ពាក្យ​នៃ​សៀវភៅ​មួយ​ដែល​បាន​បិទ​ត្រា ដែល​មនុស្ស​យក​ទៅ​ឲ្យ​អ្នក​មាន​ចំណេះ ដោយ​និយាយ​ថា សូម​អាន​នេះ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ផង; ហើយ​គាត់​និយាយ​ថា ខ្ញុំ​មិន​អាច​អាន​បាន​ទេ ពី​ព្រោះ​វា​បាន​បិទ​ត្រា»។

> «ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា ដោយ​ព្រោះ​ប្រជាជន​នេះ​ចូល​មក​ជិត​ខ្ញុំ​ដោយ​មាត់​របស់​ខ្លួន ហើយ​ដោយ​បបូរមាត់​របស់​ខ្លួន​គោរព​ខ្ញុំ ប៉ុន្តែ​បាន​ដក​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​ឆ្ងាយ​ពី​ខ្ញុំ ហើយ​ការ​កោតខ្លាច​របស់​ពួក​គេ​ចំពោះ​ខ្ញុំ គឺ​បាន​បង្រៀន​តាម​បទបញ្ញត្តិ​របស់​មនុស្ស ដូច្នេះ មើល៍ ខ្ញុំ​នឹង​បន្ត​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ​មួយ និង​សេចក្ដី​អស្ចារ្យ​មួយ​ទៀត ដ្បិត​ប្រាជ្ញា​របស់​ពួក​អ្នក​ប្រាជ្ញ​របស់​ពួក​គេ​នឹង​វិនាស​ទៅ ហើយ​ការ​យល់ដឹង​របស់​ពួក​អ្នក​វាងវៃ​របស់​ពួក​គេ​នឹង​ត្រូវ​លាក់​បាំង។ វេទនា​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​ស្វែង​រក​យ៉ាង​ជ្រៅ​ដើម្បី​លាក់​គំនិត​ប្រឹក្សា​របស់​ខ្លួន​ពី​ព្រះអម្ចាស់ ហើយ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​ពួក​គេ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​ងងឹត ហើយ​ពួក​គេ​និយាយ​ថា អ្នក​ណា​ឃើញ​យើង ហើយ​អ្នក​ណា​ស្គាល់​យើង? ជាក់​ជា​ពិត ការ​ប្រែ​បង្វែរ​អ្វីៗ​ឲ្យ​ត្រឡប់​ច្រឡំ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា នឹង​ត្រូវ​ចាត់​ទុក​ដូច​ជា​ដីឥដ្ឋ​របស់​ជាង​ស្មូន ដ្បិត តើ​វត្ថុ​ដែល​បាន​ធ្វើ នឹង​និយាយ​អំពី​អ្នក​ដែល​បាន​ធ្វើ​វា​ថា គាត់​មិន​បាន​ធ្វើ​ខ្ញុំ​ទេ​ឬ? ឬ​វត្ថុ​ដែល​បាន​បង្កើត​ជា​រូបរាង​ហើយ នឹង​និយាយ​អំពី​អ្នក​ដែល​បាន​បង្កើត​វា​ថា គាត់​គ្មាន​ការ​យល់ដឹង​ឬ?»

> «ពាក្យគ្រប់ម៉ាត់នៃការនេះ នឹងត្រូវបានបំពេញសម្រេចទាំងអស់។ មានអ្នកខ្លះដែលមិនបន្ទាបចិត្តរបស់ខ្លួននៅចំពោះព្រះ ហើយមិនព្រមដើរតាមផ្លូវត្រង់ទេ។ ពួកគេលាក់គោលបំណងពិតរបស់ខ្លួន ហើយបន្តមានសាមគ្គីភាពជាមួយទេវតាដែលបានធ្លាក់ចុះ ដែលស្រឡាញ់ និងប្រព្រឹត្តការកុហក។ សត្រូវដាក់វិញ្ញាណលើមនុស្សទាំងឡាយដែលវាអាចប្រើបាន ដើម្បីបញ្ឆោតអ្នកដែលនៅក្នុងសេចក្ដីងងឹតមួយផ្នែក។ មនុស្សខ្លះកំពុងត្រូវបានជ្រាបចូលដោយសេចក្ដីងងឹតដែលកំពុងគ្របដណ្តប់ ហើយកំពុងដាក់សេចក្ដីពិតចោល ដើម្បីយកកំហុសមកជំនួស។ ថ្ងៃដែលពាក្យទំនាយបានចង្អុលបង្ហាញ បានមកដល់ហើយ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមិនត្រូវបានយល់ដឹងទេ។ សម្រាប់ពួកគេ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគ្រាន់តែជារឿងព្រេងមួយប៉ុណ្ណោះ។ នៅដំណាក់កាលនេះនៃប្រវត្តិសាស្ត្រផែនដី មនុស្សជាច្រើនប្រព្រឹត្តដូចជាមនុស្សស្រវឹង។ “ចូរឈប់ ហើយងឿងឆ្ងល់ចុះ; ចូរស្រែកឡើង ហើយអំពាវនាវចុះ; ពួកគេស្រវឹង ប៉ុន្តែមិនមែនដោយស្រាទំពាំងបាយជូរទេ; ពួកគេរំកិលរំកួល ប៉ុន្តែមិនមែនដោយស្រាខ្លាំងទេ។ ដ្បិតព្រះយេហូវ៉ាបានចាក់វិញ្ញាណនៃការដេកលក់យ៉ាងជ្រៅមកលើអ្នករាល់គ្នា ហើយបានបិទភ្នែករបស់អ្នករាល់គ្នា។ ពួកហោរា និងអ្នកដឹកនាំរបស់អ្នករាល់គ្នា គឺពួកអ្នកមើលឃើញ នោះទ្រង់បានគ្របបាំងពួកគេហើយ។” ភាពស្រវឹងខាងវិញ្ញាណមួយកំពុងស្ថិតលើមនុស្សជាច្រើន ដែលសន្មតថាពួកគេជាប្រជាជនដែលនឹងត្រូវបានលើកតម្កើង។ ជំនឿសាសនារបស់ពួកគេគឺដូចដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងបទគម្ពីរនេះជាក់ស្តែង។ ក្រោមឥទ្ធិពលរបស់វា ពួកគេមិនអាចដើរត្រង់បានទេ។ ពួកគេបង្កើតផ្លូវកោងក្នុងដំណើរនៃការប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួន។ ម្នាក់ហើយម្នាក់ទៀត ពួកគេរេរទៅមុខទៅក្រោយ។ ព្រះអម្ចាស់ទតមើលពួកគេដោយសេចក្ដីអាណិតយ៉ាងខ្លាំង។ ពួកគេមិនបានស្គាល់ផ្លូវនៃសេចក្ដីពិតទេ។ ពួកគេជាអ្នករៀបចំគម្រោងដោយល្បិចកល ហើយអ្នកទាំងឡាយដែលអាច និងគួរតែបានជួយ ដោយសារមានការមើលឃើញខាងវិញ្ញាណយ៉ាងច្បាស់លាស់ ក៏ត្រូវបានបញ្ឆោតដោយខ្លួនឯងផងដែរ ហើយកំពុងគាំទ្រកិច្ចការអាក្រក់មួយ។»

> «ការអភិវឌ្ឍន៍នានានៃគ្រាចុងក្រោយទាំងនេះ នឹងឈានទៅដល់ការសម្រេចយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ នៅពេលការបោកបញ្ឆោតខាងវិញ្ញាណនិយមទាំងនេះ ត្រូវបានបើកបង្ហាញថាជាអ្វីដែលវាពិតប្រាកដមែន—គឺជាកិច្ចប្រតិបត្តិការសម្ងាត់របស់វិញ្ញាណអាក្រក់—អស់អ្នកដែលបានចូលរួមដើរតួក្នុងការទាំងនោះ នឹងក្លាយទៅដូចជាមនុស្សដែលបានបាត់បង់ស្មារតីរបស់ខ្លួន។»

> «ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា ពីព្រោះ​ប្រជាជន​នេះ​ចូល​មក​ជិត​អញ​ដោយ​មាត់​របស់​ខ្លួន ហើយ​គោរព​អញ​ដោយ​បបូរមាត់​របស់​ខ្លួន ប៉ុន្តែ​បាន​ដក​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​ឆ្ងាយ​ពី​អញ ហើយ​ការ​កោតខ្លាច​របស់​ពួកគេ​ចំពោះ​អញ គឺ​ត្រូវ​បាន​បង្រៀន​តាម​បញ្ញត្តិ​របស់​មនុស្ស ដូច្នេះ មើល​ចុះ អញ​នឹង​បន្ត​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​នេះ គឺ​ជា​ការ​អស្ចារ្យ និង​ជា​សេចក្ដី​គួរ​អស្ចារ្យ​មួយ ដ្បិត​ប្រាជ្ញា​របស់​អ្នក​ប្រាជ្ញ​របស់​ពួកគេ​នឹង​វិនាស​ទៅ ហើយ​សេចក្ដី​យល់​ដឹង​របស់​អ្នក​ឈ្លាសវៃ​របស់​ពួកគេ​នឹង​ត្រូវ​លាក់​បាំង។ វេទនា​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​ព្យាយាម​លាក់​គម្រោង​របស់​ខ្លួន​យ៉ាង​ជ្រៅ​ពី​ព្រះអម្ចាស់ ហើយ​ការ​កិច្ច​របស់​ពួកគេ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ទីងងឹត ហើយ​ពួកគេ​និយាយ​ថា តើ​នរណា​ឃើញ​យើង ហើយ​តើ​នរណា​ស្គាល់​យើង? មែនហើយ ការ​បង្វែរ​អ្វីៗ​ឲ្យ​ប្រាសចាក​របស់​អ្នក​រាល់គ្នា នឹង​ត្រូវ​ចាត់​ទុក​ដូច​ជា​ដីឥដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​ជាងស្មូន; ដ្បិត តើ​ស្នាដៃ​អាច​និយាយ​អំពី​អ្នក​ដែល​បាន​បង្កើត​វា​ថា គាត់​មិន​បាន​បង្កើត​ខ្ញុំ​ទេ​ឬ? ឬ​តើ​វត្ថុ​ដែល​បាន​ច្នៃ​រួច​អាច​និយាយ​អំពី​អ្នក​ដែល​បាន​ច្នៃ​វា​ថា គាត់​គ្មាន​ប្រាជ្ញា​ទេ​ឬ?»

> «បានបង្ហាញមកខ្ញុំថា ក្នុងបទពិសោធន៍របស់យើង យើងបានជួបប្រទះ ហើយកំពុងជួបប្រទះ ស្ថានភាពបែបនេះផ្ទាល់។ មនុស្សដែលបានទទួលពន្លឺដ៏ធំ និងឯកសិទ្ធិដ៏អស្ចារ្យ បានទទួលយកពាក្យរបស់មេដឹកនាំដែលគិតថាខ្លួនមានប្រាជ្ញា ដែលបានទទួលការអនុគ្រោះ និងព្រះពរយ៉ាងច្រើនពីព្រះអម្ចាស់ ប៉ុន្តែបានដកខ្លួនចេញពីព្រះហស្តរបស់ព្រះ ហើយដាក់ខ្លួនឯងចូលក្នុងជួររបស់សត្រូវ។ ពិភពលោកនឹងត្រូវលិចលង់ដោយការភាន់ច្រឡំដ៏លួងលោម។ ចិត្តមនុស្សមួយ ដែលទទួលយកការភាន់ច្រឡំទាំងនេះ នឹងមានឥទ្ធិពលលើចិត្តមនុស្សផ្សេងទៀត ដែលបានបង្វែរភស្តុតាងដ៏មានតម្លៃនៃសេចក្តីពិតរបស់ព្រះ ឲ្យទៅជាការកុហក។ មនុស្សទាំងនេះនឹងត្រូវទេវតាដែលបានធ្លាក់ចុះបោកបញ្ឆោត ខណៈដែលពួកគេគួរតែឈរជាអាណាព្យាបាលដ៏ស្មោះត្រង់ ប្រយ័ត្នចំពោះព្រលឹងទាំងឡាយ ដូចជាអ្នកដែលត្រូវរាយការណ៍។ ពួកគេបានដាក់ចុះនូវអាវុធនៃសង្គ្រាមរបស់ខ្លួន ហើយបានស្តាប់តាមវិញ្ញាណបញ្ឆោត។ ពួកគេបានធ្វើឲ្យដំបូន្មានរបស់ព្រះក្លាយជាអសកម្ម ហើយបានលះបង់ការព្រមាន និងការស្តីបន្ទោសរបស់ទ្រង់ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេស្ថិតនៅខាងសាតាំង ដោយស្តាប់តាមវិញ្ញាណបញ្ឆោត និងសេចក្តីបង្រៀនរបស់អារក្ស។»

> «ការស្រវឹងខាងវិញ្ញាណឥឡូវនេះកំពុងស្ថិតលើមនុស្សទាំងឡាយ ដែលមិនគួរតែដើរលំអៀងដូចមនុស្សដែលស្ថិតក្រោមឥទ្ធិពលនៃស្រាខ្លាំងឡើយ។ បទឧក្រិដ្ឋ និងភាពមិនប្រក្រតី ការបោកប្រាស់ ការក្លែងបន្លំ និងការប្រព្រឹត្តអយុត្តិធម៌ បានពេញពិភពលោក ស្របតាមការបង្រៀនរបស់មេដឹកនាំដែលបានបះបោរនៅក្នុងតុលាការស្ថានសួគ៌។»

> «ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នឹង​ត្រូវ​កើត​ឡើង​ម្តង​ទៀត។ ខ្ញុំ​អាច​បញ្ជាក់​បាន​ថា អ្វី​ខ្លះ​នឹង​កើត​មាន​នៅ​អនាគត​ដ៏​ជិត ប៉ុន្តែ ពេល​វេលា​មិន​ទាន់​មក​ដល់​នៅ​ឡើយ​ទេ។ រូបរាង​របស់​មនុស្ស​ស្លាប់​នឹង​លេច​មក ដោយ​រយៈ​ឧបាយកល​ដ៏​ចចាមអារាម​របស់​សាតាំង ហើយ​មនុស្ស​ជាច្រើន​នឹង​ភ្ជាប់​ខ្លួន​ជាមួយ​នឹង​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់ ហើយ​ប្រព្រឹត្ត​ការ​កុហក។ ខ្ញុំ​ព្រមាន​ប្រជាជន​របស់​យើង​ថា នៅ​កណ្ដាល​ចំណោម​យើង​ផ្ទាល់ នឹង​មាន​អ្នក​ខ្លះ​បែរ​ចេញ​ពី​សេចក្ដី​ជំនឿ ហើយ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​វិញ្ញាណ​បោកបញ្ឆោត និង​សេចក្ដី​បង្រៀន​របស់​អារក្ស ហើយ​ដោយ​សារ​ពួក​គេ សេចក្ដី​ពិត​នឹង​ត្រូវ​គេ​និយាយ​អាក្រក់​អំពី។» Battle Creek Letters, 123–125.

ជំពូកទីមួយនៃដានីយ៉ែល ដែលតំណាងឲ្យសាររបស់ទេវតាទីមួយក្នុង វិវរណៈ ជំពូកដប់បួន ស្របគ្នានឹងប្រវត្តិដើមនៃសត្វលោកខាងផែនដី។ ជំពូកទីមួយ ទីពីរ និងទីបីនៃដានីយ៉ែល ដែលតំណាងឲ្យសាររបស់ទេវតាទាំងបីក្នុង វិវរណៈ ជំពូកដប់បួន ស្របគ្នានឹងចុងបញ្ចប់នៃសហរដ្ឋអាមេរិក។ នេប៊ូក្នេសារ តំណាងឲ្យប្រវត្តិរបស់ទេវតាទីមួយ និងជំពូកទីមួយនៃដានីយ៉ែល។ បេលសាសារ តំណាងឲ្យប្រវត្តិរបស់ទេវតាទីបី និងជំពូកទីមួយ ទីពីរ និងទីបីនៃដានីយ៉ែល។

> «ដល់អ្នកគ្រប់គ្រងចុងក្រោយនៃបាប៊ីឡូន ដូចជាគំរូទៅកាន់អ្នកដំបូងរបស់វា បានមកដល់សេចក្តីកាត់ទោសពីព្រះអ្នកយាមថែ៖ ‘ឱ ស្តេច... ពាក្យនេះត្រូវបានប្រកាសដល់ទ្រង់; រាជ្យបានដកចេញពីទ្រង់ហើយ។’ ដានីយ៉ែល ៤:៣១»។ Prophets and Kings, 533.

យើង​នឹង​បន្ត​ការសិក្សា​របស់​យើង​អំពី​នេប៊ូក្នេសា និង​បែលសាសារ នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> «បេលសាសារ ដោយកោតខ្លាចចំពោះការបង្ហាញអំពីព្រះចេស្តារបស់ព្រះនេះ ដែលបង្ហាញថា ពួកគេមានសាក្សីម្នាក់ ទោះបីពួកគេមិនបានដឹងក៏ដោយ បានទទួលឱកាសដ៏ធំធេងក្នុងការស្គាល់កិច្ចការរបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ ព្រមទាំងព្រះចេស្តារបស់ទ្រង់ និងក្នុងការបំពេញព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់។ គាត់បានទទួលឯកសិទ្ធិដោយមានពន្លឺជាច្រើន។ ជីតារបស់គាត់ គឺនេប៊ូក្នេសារ ត្រូវបានព្រមានអំពីគ្រោះថ្នាក់របស់ខ្លួន ក្នុងការភ្លេចព្រះ ហើយលើកតម្កើងខ្លួនឯង។ បេលសាសារបានដឹងអំពីការនិរទេសរបស់ជីតារបស់ខ្លួនចេញពីសង្គមមនុស្ស និងអំពីការរួមរស់របស់គាត់ជាមួយសត្វព្រៃនៅទីវាល ហើយហេតុការណ៍ទាំងនេះ ដែលគួរតែបានជាមេរៀនសម្រាប់គាត់ គាត់បានមិនអើពើ ដូចជាវាមិនដែលកើតឡើងសោះ; ហើយគាត់បានបន្តធ្វើបាបដដែលៗដូចជីតារបស់គាត់។ គាត់ហ៊ានប្រព្រឹត្តឧក្រិដ្ឋកម្មទាំងឡាយ ដែលនាំឲ្យសេចក្តីវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះធ្លាក់មកលើនេប៊ូក្នេសារ។ គាត់ត្រូវបានកាត់ទោស មិនមែនតែពីព្រោះខ្លួនគាត់ផ្ទាល់ប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែពីព្រោះគាត់មិនបានប្រើប្រាស់ឱកាស និងសមត្ថភាពទាំងឡាយ ដែលបើបានអភិវឌ្ឍ នឹងអាចធ្វើឲ្យគាត់បានត្រឹមត្រូវឡើយ»។ Testimonies to Ministers, 436.

Back to Articles