Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Four

សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខមួយរយហាសិបបួន

Understanding Daniel’s Last Vision: The Significance of Belteshazzar and the Unveiling of Prophecy

ការយល់ដឹងអំពីនិមិត្តចុងក្រោយរបស់ដានីយ៉ែល៖ សារៈសំខាន់នៃបែលតេសាសារ និងការបើកសម្តែងនៃព្រះបន្ទូលទំនាយ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 23, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last vision of Daniel consists of the last three chapters. The first of those chapters, as with the last of those three chapters identifies the experience of Daniel, and the middle chapter identifies the prophetic history that addresses the final rise and fall of the counterfeit king of the north. The first chapter is as the last, and the middle chapter represents the rebellion of the counterfeit king of the north. Daniel’s last vision, the vision of the Hiddekel River, bears the signature of Alpha and Omega, who is the Truth. As we begin to address Daniel’s last vision, we will start with verse one.

និមិត្តចុងក្រោយរបស់ដានីយ៉ែល រួមមានបីជំពូកចុងក្រោយ។ ជំពូកទីមួយក្នុងចំណោមជំពូកទាំងនោះ ដូចជាជំពូកចុងក្រោយក្នុងចំណោមបីជំពូកនោះដែរ បង្ហាញអំពីបទពិសោធន៍របស់ដានីយ៉ែល ហើយជំពូកកណ្ដាលបង្ហាញប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍ ដែលនិយាយអំពីការលេចឡើង និងការដួលរលំចុងក្រោយនៃស្តេចខាងជើងក្លែងក្លាយ។ ជំពូកទីមួយគឺដូចជាជំពូកចុងក្រោយ ហើយជំពូកកណ្ដាលតំណាងឲ្យការបះបោររបស់ស្តេចខាងជើងក្លែងក្លាយ។ និមិត្តចុងក្រោយរបស់ដានីយ៉ែល គឺនិមិត្តនៃទន្លេហីដេកែល មានសញ្ញាសម្គាល់របស់អាល់ហ្វា និងអូមេហ្គា ព្រះអង្គដែលជាសេចក្ដីពិត។ ខណៈដែលយើងចាប់ផ្ដើមពិចារណាអំពីនិមិត្តចុងក្រោយរបស់ដានីយ៉ែល យើងនឹងចាប់ផ្ដើមពីខទីមួយ។

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ទី​បី​នៃ​រជ្ជកាល​ស៊ីរូស ស្តេច​នៃ​ពែរ្ស មាន​សេចក្តី​មួយ​ត្រូវ​បាន​បើក​សម្ដែង​ដល់​ដានីយ៉ែល ដែល​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ឈ្មោះ​ថា បែលតេសាស្សារ; ហើយ​សេចក្តី​នោះ​ជា​ពិត ប៉ុន្តែ​ពេល​វេលា​ដែល​បាន​កំណត់​ទុក​នោះ​វែង​ឆ្ងាយ: ហើយ​គាត់​បាន​យល់​សេចក្តី​នោះ ហើយ​មាន​ការយល់​ដឹង​អំពី​និមិត្ត។ ដានីយ៉ែល 10:1។

There are several truths wrapped up in this verse. The first is Daniel’s name of “Belteshazzar”.

មានសេចក្ដីពិតជាច្រើនត្រូវបានបង្កប់នៅក្នុងខគម្ពីរនេះ។ ប្រការដំបូងគឺឈ្មោះរបស់ដានីយ៉ែលថា «បេលតេស្សាសារ»។

> Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. Daniel 1:7.

> ហើយមេរបស់ពួកខ្ទើយបានដាក់ឈ្មោះឲ្យពួកគេថា៖ ដានីយ៉ែល គាត់បានដាក់ឈ្មោះថា បេលតេសាសារ; ហាណានា គាត់បានដាក់ឈ្មោះថា សាដ្រាក់; មីសាអែល គាត់បានដាក់ឈ្មោះថា មេសាក់; ហើយអាសារីយ៉ា គាត់បានដាក់ឈ្មោះថា អាបេឌ្នេកោ។ ដានីយ៉ែល 1:7។

Daniel was given the name “Belteshazzar” in chapter one, and he is never identified as “Belteshazzar” again until his last vision is introduced. Belteshazzar is therefore his name in his first and last testimony. The change of a name in prophecy represents a symbol of the covenant relation between God and His people. When the Lord entered into covenant with Abram and Sarai, He changed their names to Abraham and Sarah. He changed Jacob’s name to Israel, and He promises to give His last day covenant people a new name.

ក្នុង​ជំពូក​ទី​មួយ ដានីយ៉ែល​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ថា «បេលតេសាស្សារ» ហើយ​ក្រោយ​មក​ទៀត គាត់​មិន​ត្រូវ​បាន​សម្គាល់​ថា​ជា «បេលតេសាស្សារ» ឡើយ រហូត​ដល់​ពេល​ដែល​និមិត្ត​ចុង​ក្រោយ​របស់​គាត់​ត្រូវ​បាន​ណែនាំ។ ដូច្នេះ បេលតេសាស្សារ គឺ​ជា​ឈ្មោះ​របស់​គាត់​ក្នុង​ទីបន្ទាល់​ដំបូង និង​ទីបន្ទាល់​ចុង​ក្រោយ​របស់​គាត់។ ការ​ផ្លាស់ប្ដូរ​ឈ្មោះ​នៅ​ក្នុង​ពាក្យ​ទំនាយ តំណាង​ឲ្យ​និមិត្តសញ្ញា​មួយ​នៃ​ទំនាក់ទំនង​សេចក្ដី​សញ្ញា​រវាង​ព្រះ និង​រាស្ត្រ​របស់​ទ្រង់។ នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​បាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​សញ្ញា​ជាមួយ​អាប់រ៉ាម និង​សារ៉ាយ ទ្រង់​បាន​ផ្លាស់ប្ដូរ​ឈ្មោះ​របស់​ពួក​គេ​ទៅ​ជា អាប្រាហាំ និង​សារ៉ា។ ទ្រង់​បាន​ផ្លាស់ប្ដូរ​ឈ្មោះ​យ៉ាកុប​ទៅ​ជា​អ៊ីស្រាអែល ហើយ​ទ្រង់​សន្យា​ថា​នឹង​ប្រទាន​ឈ្មោះ​ថ្មី​មួយ​ដល់​រាស្ត្រ​នៃ​សេចក្ដី​សញ្ញា​របស់​ទ្រង់​នៅ​គ្រា​ចុង​ក្រោយ។

> For Zion’s sake will I not hold my peace, and for Jerusalem’s sake I will not rest, until the righteousness thereof go forth as brightness, and the salvation thereof as a lamp that burneth. And the Gentiles shall see thy righteousness, and all kings thy glory: and thou shalt be called by a new name, which the mouth of the Lord shall name. Isaiah 61:1, 2.

> ដោយព្រោះស៊ីយ៉ូន ខ្ញុំនឹងមិនស្ងៀមឡើយ ហើយដោយព្រោះក្រុងយេរូសាឡឹម ខ្ញុំនឹងមិនសម្រាកឡើយ ទាល់តែសេចក្តីសុចរិតរបស់នាងលេចចេញដូចពន្លឺភ្លឺ ហើយសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់នាងដូចជាចង្កៀងដែលកំពុងឆេះ។ ហើយសាសន៍ដទៃទាំងឡាយនឹងឃើញសេចក្តីសុចរិតរបស់អ្នក ហើយស្តេចទាំងអស់នឹងឃើញសិរីល្អរបស់អ្នក ហើយអ្នកនឹងត្រូវបានហៅដោយនាមថ្មីមួយ ដែលព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងដាក់ឲ្យ។ អេសាយ 61:1, 2.

To the Philadelphians, who are the one hundred and forty-four thousand of the last days, He also makes this promise.

ដល់ពួកភីឡាឌែលភា ដែលជាមនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់នៃគ្រាចុងក្រោយ ព្រះអង្គក៏បានប្រទានសេចក្តីសន្យានេះដែរ។

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> អ្នកណាដែលឈ្នះ នោះខ្ញុំនឹងធ្វើឲ្យគាត់ជាសសរមួយនៅក្នុងព្រះវិហារនៃព្រះរបស់ខ្ញុំ ហើយគាត់នឹងមិនចេញទៅក្រៅទៀតឡើយ។ ហើយខ្ញុំនឹងសរសេរលើគាត់ នូវព្រះនាមនៃព្រះរបស់ខ្ញុំ និងឈ្មោះនៃទីក្រុងរបស់ព្រះរបស់ខ្ញុំ គឺក្រុងយេរូសាឡឹមថ្មី ដែលចុះមកពីស្ថានសួគ៌ អំពីព្រះរបស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំនឹងសរសេរលើគាត់ នូវឈ្មោះថ្មីរបស់ខ្ញុំ។ អ្នកណាដែលមានត្រចៀក ចូរឲ្យអ្នកនោះស្តាប់នូវអ្វីដែលព្រះវិញ្ញាណមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកជំនុំទាំងឡាយ។ វិវរណៈ ៣៖១២, ១៣។

The prophets illustrate God’s people of the last days, and unlike Abraham, Sarah and Israel the precise meaning of Belteshazzar is unknown. The name God gives to His last day people to represent His covenant relationship is an unknown name until the time when He gives them the name. The name Belteshazzar is identifying Daniel as God’s covenant people of Philadelphia in the last days, but the actual name is hidden until the sealing, for the name is written upon their foreheads, which is also where the seal is written.

ពួកហោរាបានបង្ហាញជាគំរូអំពីប្រជាជនរបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ហើយមិនដូចជាអាប្រាហាំ សារ៉ា និងអ៊ីស្រាអែល ទេ ន័យពិតប្រាកដនៃឈ្មោះ បេលតេស្សាសារ មិនត្រូវបានដឹងឡើយ។ ឈ្មោះដែលព្រះប្រទានដល់ប្រជាជនរបស់ទ្រង់នៅថ្ងៃចុងក្រោយ ដើម្បីតំណាងឲ្យទំនាក់ទំនងសញ្ញាសម្ពន្ធរបស់ទ្រង់ គឺជាឈ្មោះមិនស្គាល់មួយ រហូតដល់ពេលដែលទ្រង់ប្រទានឈ្មោះនោះដល់ពួកគេ។ ឈ្មោះ បេលតេស្សាសារ កំពុងសម្គាល់ដានីយ៉ែលថាជាប្រជាជនសញ្ញាសម្ពន្ធរបស់ព្រះ គឺក្រុមភីឡាដែលភា នៅថ្ងៃចុងក្រោយ ប៉ុន្តែឈ្មោះពិតប្រាកដនោះត្រូវបានលាក់បាំងរហូតដល់ការបោះត្រា ពីព្រោះឈ្មោះនោះត្រូវបានសរសេរលើថ្ងាសរបស់ពួកគេ ដែលជាកន្លែងដែរ ដែលត្រាត្រូវបានសរសេរ។

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. Revelation 14:1.

> ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​មើល ហើយ មើល៍! មាន​កូនចៀម​មួយ​កំពុង​ឈរ​នៅ​លើ​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន ហើយ​មាន​មនុស្ស​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់​នៅ​ជាមួយ​ទ្រង់ ដែល​មាន​ព្រះនាម​នៃ​ព្រះបិតា​របស់​ទ្រង់​សរសេរ​នៅ​លើ​ថ្ងាស​របស់​ពួកគេ។ វិវរណៈ 14:1

Daniel is called Belteshazzar in chapter one and then in chapter ten, thus identifying himself as a symbol of the movement of the first angel, and the movement of the third angel, for chapter one, represents the first angel’s message, as previously identified in detail in earlier articles. Chapter ten therefore represents the movement of the third angel, and the covenant people of the last days. The verse then identifies Belteshazzar as a symbol of those who understand the increase of knowledge that was unsealed in the reform movement that began in 1989. This is represented by the emphasis upon what Daniel (Belteshazzar) knew.

ដានីយ៉ែល​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ថា បែលតេសាស្សារ នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទីមួយ ហើយ​បន្ទាប់​មក​នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទីដប់ ដូច្នេះ​គាត់​កំពុង​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ខ្លួន​ឯង​ថា​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ចលនា​របស់​ទេវតា​ទីមួយ និង​ចលនា​របស់​ទេវតា​ទីបី ពីព្រោះ​ជំពូក​ទីមួយ តំណាង​ឲ្យ​សារ​របស់​ទេវតា​ទីមួយ ដូច​ដែល​បាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​រួច​ជា​លម្អិត​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​មុនៗ។ ដូច្នេះ ជំពូក​ទីដប់​តំណាង​ឲ្យ​ចលនា​របស់​ទេវតា​ទីបី និង​រាស្ត្រ​សម្ពន្ធមេត្រី​នៃ​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ។ បន្ទាប់​មក ខ​នេះ​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​បែលតេសាស្សារ​ថា​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​យល់​អំពី​ការ​កើនឡើង​នៃ​ចំណេះដឹង​ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ត្រា​នៅ​ក្នុង​ចលនា​កំណែទម្រង់​ដែល​បាន​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ឆ្នាំ 1989។ ការនេះ​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ការ​សង្កត់ធ្ងន់​លើ​អ្វី​ដែល​ដានីយ៉ែល (បែលតេសាស្សារ) បាន​ដឹង។

Daniel is identified as knowing the “thing” which “was revealed unto Daniel,” “and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision.” Daniel understood the “thing,” and also “the vision.” The Hebrew word “dabar,” is translated as “thing” in the verse, and it means “word.” Prophetically the “word” represents both the vision of the “seven times,” but also it represents Christ, who is the Word. Both the “seven times,” and Christ are the Rock which the builders rejected, and Daniel represents a people who understand both elements of the symbolism of the Word.

ដានីយ៉ែល​ត្រូវ​បាន​កំណត់​សម្គាល់​ថា​ជា​អ្នក​ដឹង​អំពី «ពាក្យ» ដែល «ត្រូវ​បាន​បើក​សម្ដែង​ដល់​ដានីយ៉ែល» ហើយ «ពាក្យ​នោះ​ជា​សេចក្ដី​ពិត ប៉ុន្តែ​ពេល​វេលា​ដែល​បាន​កំណត់​នោះ​យូរ​ណាស់ ហើយ​គាត់​បាន​យល់​អំពី​ពាក្យ​នោះ និង​មាន​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​និមិត្ត»។ ដានីយ៉ែល​បាន​យល់​អំពី «ពាក្យ» ហើយ​ក៏​បាន​យល់​អំពី «និមិត្ត» ផង​ដែរ។ ពាក្យ​ហេប្រ៊ូ «dabar» ត្រូវ​បាន​បកប្រែ​ថា​ជា «ពាក្យ» នៅ​ក្នុង​ខ​នេះ ហើយ​វា​មាន​ន័យ​ថា «ពាក្យ»។ តាម​ន័យ​ព្យាករណ៍ «ពាក្យ» នេះ​តំណាង​ឲ្យ​ទាំង​និមិត្ត​អំពី «ប្រាំពីរ​គ្រា» ប៉ុន្តែ​ក៏​តំណាង​ឲ្យ​ព្រះគ្រីស្ទ​ដែរ ដែល​ទ្រង់​ជា​ព្រះបន្ទូល។ ទាំង «ប្រាំពីរ​គ្រា» និង​ព្រះគ្រីស្ទ គឺ​ជា​ថ្មដា​ដែល​ពួក​អ្នក​សង់​បាន​បដិសេធ ហើយ​ដានីយ៉ែល​តំណាង​ឲ្យ​ប្រជាជន​មួយ​ក្រុម​ដែល​យល់​ទាំង​ធាតុ​ទាំងពីរ​នៃ​និមិត្ត​សញ្ញា​នៃ​ព្រះបន្ទូល។

In Daniel chapter nine, verse twenty-three we find one of the most important verses connected with the time prophecies of the twenty-three hundred years and twenty-five hundred and twenty years, which are represented by the question of Daniel chapter eight, verse thirteen, and the answer in verse fourteen. The question asks, “How long shall be the “chazon” vision identifying the trampling down of the sanctuary and host that was accomplished by paganism and then papalism?” The trampling down took twenty-five hundred and twenty years, in fulfillment of Leviticus twenty-six’s “seven times.”

ក្នុង​ដានីយ៉ែល ជំពូក ៩ ខ ២៣ យើង​ឃើញ​ខ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ខ​ដែល​សំខាន់​បំផុត ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ព្យាករណ៍​អំពី​ពេលវេលា​នៃ​រយៈពេល​ពីរ​ពាន់​បី​រយ​ឆ្នាំ និង​ពីរ​ពាន់​ប្រាំ​រយ​ម្ភៃ​ឆ្នាំ ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​សំណួរ​នៅ​ក្នុង​ដានីយ៉ែល ជំពូក ៨ ខ ១៣ និង​ចម្លើយ​នៅ​ក្នុង​ខ ១៤។ សំណួរ​នោះ​សួរ​ថា «តើ “chazon” និមិត្ត​នោះ​នឹង​មាន​រយៈពេល​យូរ​ប៉ុនណា ដែល​បញ្ជាក់​អំពី​ការ​ជាន់​ឈ្លី​ទីបរិសុទ្ធ និង​ពួក​បរិវារ ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្រេច​ដោយ​សាសនាបរទេស ហើយ​បន្ទាប់​មក​ដោយ​អំណាច​សម្តេច​ប៉ាប?» ការ​ជាន់​ឈ្លី​នោះ​បាន​បន្ត​អស់​រយៈពេល​ពីរ​ពាន់​ប្រាំ​រយ​ម្ភៃ​ឆ្នាំ ដោយ​បំពេញ​តាម «ប្រាំពីរ​ដង» នៅ​ក្នុង​លេវីវិន័យ ជំពូក ២៦។

The answer to verse thirteen’s question was unto twenty-three hundred years, then shall the sanctuary that has been trampled down, be cleansed, and the “mareh” vision of twenty-three hundred years ties the two time prophecies together, and in verse twenty-three of Daniel nine, Gabriel is leading Daniel to understand the relation of the two visions.

ចម្លើយចំពោះសំណួរនៅខទីដប់បី គឺរហូតដល់ពីរពាន់បីរយឆ្នាំ បន្ទាប់មកទីសក្ការៈដែលត្រូវបានជាន់ឈ្លី នឹងត្រូវបានជម្រះឲ្យបរិសុទ្ធ ហើយនិមិត្ត «mareh» ស្តីអំពីពីរពាន់បីរយឆ្នាំ បានភ្ជាប់ទំនាយអំពីពេលវេលាទាំងពីរនោះឲ្យជាប់គ្នា ហើយនៅក្នុង ដានីយ៉ែល ៩:២៣ កាប្រៀលកំពុងដឹកនាំដានីយ៉ែលឲ្យយល់អំពីទំនាក់ទំនងរវាងនិមិត្តទាំងពីរ។

> At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:23.

> នៅដើមនៃការអង្វររបស់អ្នក បញ្ញត្តិនោះបានចេញមក ហើយខ្ញុំបានមកដើម្បីបង្ហាញដល់អ្នក; ដ្បិតអ្នកជាមនុស្សជាទីស្រឡាញ់យ៉ាងខ្លាំង។ ដូច្នេះ ចូរយល់អំពីពាក្យនេះ ហើយពិចារណានិមិត្តនោះ។ ដានីយ៉ែល 9:23។

The word translated both as “understand,” “consider” in the verse is the Hebrew word “biyn,” and it means “to mentally separate”. Gabriel informs Daniel to make a mental separation between “the matter” and “the vision.” The “vision” in the verse is the Hebrew word “mareh,” and it is the vision of the twenty-three hundred years that concluded on October 22, 1844. The Hebrew word translated as “matter,” is the same word translated as “thing,” in verse one of chapter ten. It is the Hebrew word “dabar,” and it represents the vision of the twenty-five hundred and twenty years that also concluded on October 22, 1844.

ពាក្យដែលបានបកប្រែទាំងជា «យល់» និង «ពិចារណា» នៅក្នុងខនេះ គឺជាពាក្យហេប្រឺ «biyn» ហើយវាមានន័យថា «បំបែកចេញដោយចិត្តគំនិត»។ កាព្រីយែលប្រាប់ដានីយ៉ែលឲ្យធ្វើការបំបែកដោយចិត្តគំនិតរវាង «រឿងនោះ» និង «និមិត្ត»។ «និមិត្ត» នៅក្នុងខនេះ គឺជាពាក្យហេប្រឺ «mareh» ហើយវាជានិមិត្តអំពីរយៈពេលពីរពាន់បីរយឆ្នាំ ដែលបានបញ្ចប់នៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844។ ពាក្យហេប្រឺដែលបានបកប្រែថា «រឿងនោះ» គឺជាពាក្យដូចគ្នានឹងពាក្យដែលបានបកប្រែថា «អ្វីមួយ» នៅក្នុងខទីមួយ នៃជំពូកទីដប់។ វាជាពាក្យហេប្រឺ «dabar» ហើយវាតំណាងឲ្យនិមិត្តអំពីរយៈពេលពីរពាន់ប្រាំរយម្ភៃឆ្នាំ ដែលក៏បានបញ្ចប់នៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ដែរ។

In verse one of chapter ten, God’s covenant people of the last days are represented by Belteshazzar, and they have understood the increase of knowledge that arrived at the time of the end in 1989, that allowed them to understand the connection of the two visions, which the Millerites of the movement of the first angel only partially understood. In the verse, the vision represented as the “thing” is identified as the longest of the two prophecies, because coupled in between the two references in the verse to the “thing,” Daniel identifies the time appointed to the “thing” (the dabar) was “long”, in relation to the vision (mareh).

នៅក្នុងខទីមួយនៃជំពូកទីដប់ ប្រជារាស្ត្រនៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ត្រូវបានតំណាងដោយ បេលតសាសារ ហើយពួកគេបានយល់អំពីការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង ដែលបានមកដល់នៅពេលចុងបញ្ចប់ ក្នុងឆ្នាំ 1989 ដែលបានអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេយល់អំពីការតភ្ជាប់នៃនិមិត្តទស្សន៍ទាំងពីរ ដែលពួកមីឡឺរីត ក្នុងចលនារបស់ទេវតាទីមួយ បានយល់តែដោយផ្នែកប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងខនេះ និមិត្តទស្សន៍ដែលត្រូវបានតំណាងថាជា “thing” ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណថាជាពាក្យទំនាយដែលវែងជាងគេក្នុងចំណោមពាក្យទំនាយទាំងពីរ ពីព្រោះ នៅចន្លោះនៃការយោងទាំងពីរនៅក្នុងខនេះទៅកាន់ “thing” នោះ ដានីយ៉ែលបានបញ្ជាក់ថា ពេលវេលាដែលបានកំណត់សម្រាប់ “thing” (the dabar) គឺ “វែង” ដោយទាក់ទងទៅនឹងនិមិត្តទស្សន៍ (mareh)។

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ទី​បី​នៃ​រជ្ជកាល​ស៊ីរុស ស្តេច​នៃ​ពែរ្ស មាន​ការ​មួយ​ត្រូវ​បាន​សម្ដែង​ដល់​ដានីយ៉ែល ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ហៅ​ថា បេល្ទេសាសារ; ហើយ​ការ​នោះ​ជា​សេចក្ដី​ពិត ប៉ុន្តែ​ពេល​កំណត់​នោះ​យូរ: ហើយ​គាត់​បាន​យល់​ការ​នោះ ហើយ​មាន​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​និមិត្ត។ ដានីយ៉ែល 10:1។

The subtle truth that the “seven times,” is the longest time prophecy which the Millerites proclaimed, is denied by Laodicean Adventism, based upon a passage that they wrest to their own destruction. By rejecting the “seven times,” in the rebellion of 1863, they do not see the relation of the two prophecies, and can only, or will only, see the next passage as identifying the twenty-three hundred years.

សេចក្តីពិតដ៏លាក់កំបាំងថា «ប្រាំពីរគ្រា» គឺជាព្រះបន្ទូលទំនាយអំពីពេលវេលាដែលវែងជាងគេបំផុត ដែលពួកមីឡឺរ៉ាយត៍បានប្រកាស នោះ ត្រូវបានអាដវេនទីស៊ីសម៍ឡៅឌីសេបដិសេធ ដោយផ្អែកលើខគម្ពីរមួយដែលពួកគេបង្ខូចន័យទៅជាសេចក្តីវិនាសរបស់ខ្លួន។ ដោយសារតែពួកគេបានបដិសេធ «ប្រាំពីរគ្រា» ក្នុងការបះបោរនៃឆ្នាំ 1863 ពួកគេមិនឃើញទំនាក់ទំនងរវាងទំនាយទាំងពីរនោះឡើយ ហើយអាចតែ ឬក៏មានបំណងតែ ប៉ុណ្ណោះក្នុងការមើលឃើញថា ខបន្ទាប់នេះកំពុងកំណត់អត្តសញ្ញាណរយៈពេលពីរពាន់បីរយឆ្នាំ។

> “The experience of the disciples who preached the ‘gospel of the kingdom’ at the first advent of Christ, had its counterpart in the experience of those who proclaimed the message of His second advent. As the disciples went out preaching, ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ so Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire, that the judgment was at hand, and the everlasting kingdom was to be ushered in. The preaching of the disciples in regard to time was based on the seventy weeks of Daniel 9. The message given by Miller and his associates announced the termination of the 2300 days of Daniel 8:14, of which the seventy weeks form a part. The preaching of each was based upon the fulfillment of a different portion of the same great prophetic period.” The Great Controversy, 351.

> «បទពិសោធន៍របស់ពួកសិស្ស ដែលបានប្រកាស “ដំណឹងល្អអំពីនគរ” នៅក្នុងការយាងមកលើកទីមួយរបស់ព្រះគ្រីស្ទ មានគំរូស្រដៀងគ្នានៅក្នុងបទពិសោធន៍របស់អ្នកទាំងឡាយដែលបានប្រកាសសារអំពីការយាងមកលើកទីពីររបស់ទ្រង់។ ដូចដែលពួកសិស្សបានចេញទៅប្រកាសថា “ពេលកំណត់បានគ្រប់ហើយ នគរព្រះជាម្ចាស់ជិតមកដល់ហើយ” ដូច្នោះដែរ មីល្លើរ និងសហការីរបស់គាត់បានប្រកាសថា រយៈពេលទំនាយដែលវែងបំផុត និងចុងក្រោយបង្អស់ ដែលត្រូវបានបង្ហាញក្នុងព្រះគម្ពីរ កំពុងតែជិតផុតកំណត់ ថាការជំនុំជម្រះបានជិតមកដល់ ហើយថា នគរអស់កល្បជានិច្ចកំពុងត្រូវបាននាំចូលមក។ ការប្រកាសរបស់ពួកសិស្សទាក់ទងនឹងពេលវេលា មានមូលដ្ឋានលើចិតសិបសប្តាហ៍នៃ ដានីយ៉ែល 9។ សារដែលមីល្លើរ និងសហការីរបស់គាត់បានផ្តល់ ប្រកាសអំពីការបញ្ចប់នៃ 2300 ថ្ងៃ ក្នុង ដានីយ៉ែល 8:14 ដែលក្នុងនោះ ចិតសិបសប្តាហ៍ជាផ្នែកមួយ។ ការប្រកាសរបស់ភាគីនីមួយៗ មានមូលដ្ឋានលើការសម្រេចបំពេញនៃផ្នែកខុសៗគ្នា នៃរយៈពេលទំនាយដ៏ធំដូចគ្នានោះ»។ The Great Controversy, 351.

Don’t miss the inherent logic of this last passage. Laodicean Adventism does not teach the world that the Millerites thought the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary, for they, and any who wish to look at the historical record, know that the Millerites believed the sanctuary to be cleansed was the earth. The passage Laodicean Adventism wrests to their own destruction is “so Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire”, which they insist is the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen.

កុំមើលរំលងតក្កវិជ្ជាដែលស្ថិតនៅក្នុងអត្ថបទចុងក្រោយនេះ។ អាដវិនទីសនិយមឡាវឌីសេមិនបានបង្រៀនពិភពលោកថា ពួកមីឡេរីតបានគិតថា ទីសក្ការៈដែលត្រូវបានសម្អាតនោះគឺជាទីសក្ការៈនៅស្ថានសួគ៌ឡើយ ពីព្រោះពួកគេ និងអ្នកណាក៏ដោយដែលចង់ពិនិត្យមើលកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រ សុទ្ធតែដឹងថា ពួកមីឡេរីតជឿថា ទីសក្ការៈដែលត្រូវបានសម្អាតនោះគឺផែនដី។ អត្ថបទដែលអាដវិនទីសនិយមឡាវឌីសេបានបង្ខូចន័យយកទៅប្រើសម្រាប់សេចក្តីវិនាសរបស់ខ្លួនគឺ «ដូច្នេះ មីឡឺរ និងសហការីរបស់គាត់បានប្រកាសថា រយៈពេលទំនាយដ៏វែងបំផុត និងចុងក្រោយបង្អស់ ដែលត្រូវបានបង្ហាញឲ្យឃើញក្នុងព្រះគម្ពីរ ជិតដល់ពេលផុតកំណត់ហើយ» ដែលពួកគេអះអាងយ៉ាងដាច់ខាតថា នោះគឺជាពីរពាន់បីរយឆ្នាំ នៃដានីយ៉ែល ជំពូក ៨ ខ ១៤។

Adventism’s own history books identify that the three hundred Millerite preachers ALL used the 1843 pioneer chart in their presentations, and it is crystal clear on the chart, in the rest of the historical testimony, that the “seven times,” (twenty-five hundred and twenty years), was the prophecy they identified as the “longest and last prophetic period,” which was “about to expire.” Due to their rebellion of 1863, when they rejected the foundation stone of the “seven times,” they now blindly insist that Sister White is re-writing established history in the passage from The Great Controversy.

សៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់អាដវិនទីស្ទផ្ទាល់ បានបញ្ជាក់ថា អ្នកអធិប្បាយមីឡឺរ៉ៃត៍ទាំងបីរយនាក់ សុទ្ធតែបានប្រើផ្ទាំងគំនូសតាងអ្នកត្រួសត្រាយ ឆ្នាំ 1843 ក្នុងការបង្ហាញរបស់ពួកគេ ហើយវាច្បាស់លាស់ឥតសង្ស័យនៅលើផ្ទាំងគំនូសតាងនោះ និងនៅក្នុងទីបន្ទាល់ប្រវត្តិសាស្ត្រដទៃទៀតថា “ប្រាំពីរពេល” (ពីរពាន់ប្រាំរយម្ភៃឆ្នាំ) គឺជាព្យាករណ៍ដែលពួកគេបានកំណត់ថាជា “រយៈពេលព្យាករណ៍វែងបំផុត និងចុងក្រោយបំផុត” ដែល “ជិតនឹងផុតកំណត់”។ ដោយសារការបះបោររបស់ពួកគេនៅឆ្នាំ 1863 នៅពេលដែលពួកគេបានបដិសេធថ្មមូលដ្ឋាននៃ “ប្រាំពីរពេល” នោះ ឥឡូវនេះពួកគេបានទទូចដោយខ្វាក់ភ្នែកថា បងស្រីវ៉ៃត៍កំពុងសរសេរប្រវត្តិសាស្ត្រដែលបានបង្កើតឡើងរួចហើយឡើងវិញ នៅក្នុងអត្ថបទដកស្រង់ពី The Great Controversy។

In verse one of Daniel chapter ten, Belteshazzar represents God’s people of the last days, and they understand both the question and answer of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen, that Sister White identifies as the foundation and central pillar of the Advent faith. The portrayal that Daniel represents in the verse, he is marking a distinction between God’s covenant people of the last days, and Laodicean Adventism, for they are those who understand the increase of knowledge in 1989.

នៅ​ក្នុង​ខទី​មួយ​នៃ​ដានីយ៉ែល​ជំពូក ១០ បេលតេសាស្សារ​តំណាង​ឲ្យ​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ​នៅ​សម័យ​ចុង​ក្រោយ ហើយ​ពួកគេ​យល់​ទាំង​សំណួរ និង​ចម្លើយ​នៅ​ក្នុង​ដានីយ៉ែល​ជំពូក ៨ ខទី ១៣ និង ១៤ ដែល​បងស្រី វ៉ាយត៍ បាន​កំណត់​ថា​ជា​មូលដ្ឋាន និង​សសរ​កណ្ដាល​នៃ​ជំនឿ​អាត់វែនទីស្ត។ ការ​ពណ៌នា​ដែល​ដានីយ៉ែល​តំណាង​នៅ​ក្នុង​ខ​នោះ គាត់​កំពុង​សម្គាល់​ការ​បែងចែក​មួយ​រវាង​ប្រជាជន​សម្ពន្ធមេត្រី​របស់​ព្រះ​នៅ​សម័យ​ចុង​ក្រោយ និង​អាត់វែនទីស្ត​និយម​ឡាវឌីសេ ពីព្រោះ​ពួកគេ​ជា​អ្នក​ដែល​យល់​អំពី​ការ​កើន​ឡើង​នៃ​ចំណេះដឹង​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៨៩។

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> នៅ​ឆ្នាំ​ទី​បី​នៃ​រជ្ជកាល​ស៊ីរូស ស្តេច​នៃ​ពើស៊ី មាន​ការ​មួយ​ត្រូវ​បាន​បើក​សម្ដែង​ដល់​ដានីយ៉ែល ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ហៅ​ថា បេលតេសាសារ; ហើយ​ការ​នោះ​ជា​សេចក្ដី​ពិត ប៉ុន្តែ​ពេល​វេលា​ដែល​បាន​កំណត់​គឺ​យូរ: ហើយ​គាត់​បាន​យល់​ការ​នោះ ហើយ​មាន​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​និមិត្ត។ ដានីយ៉ែល 10:1។

Verse one is the beginning of the vision given by the Hiddekel River that ends in chapter twelve. It is there where we find the unsealing of the book of Daniel at the time of the end, so the representation of Daniel understanding both the “thing” and the “vision,” is connected with those who understand, and who are identified as the “wise,” in contrast with those who do not understand, and are identified as “wicked.” In verse ten of chapter twelve, the distinction between the two classes is represented.

ខទីមួយ គឺជាការចាប់ផ្តើមនៃនិមិត្តដែលបានប្រទាននៅក្បែរ​ទន្លេហ៊ីដេកែល ដែលបញ្ចប់នៅជំពូកទីដប់ពីរ។ នៅទីនោះហើយដែលយើងឃើញការបើកត្រាសៀវភៅដានីយ៉ែលនៅពេលវេលាចុងបញ្ចប់ ដូច្នេះ ការតំណាងឱ្យដានីយ៉ែលយល់ទាំង «ពាក្យនោះ» និង «និមិត្ត» មានទំនាក់ទំនងនឹងពួកអ្នកដែលយល់ ហើយដែលត្រូវបានកំណត់ថាជា «អ្នកប្រាជ្ញ» ផ្ទុយពីពួកអ្នកដែលមិនយល់ ហើយដែលត្រូវបានកំណត់ថាជា «មនុស្សអាក្រក់»។ នៅក្នុងខទីដប់នៃជំពូកទីដប់ពីរ ការបែងចែករវាងមនុស្សទាំងពីរក្រុមនេះ ត្រូវបានតំណាងឡើង។

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> មនុស្សជាច្រើននឹងត្រូវបានសម្អាតឲ្យបរិសុទ្ធ ហើយធ្វើឲ្យស ហើយត្រូវបានល្បងល; ប៉ុន្តែមនុស្សអាក្រក់នឹងប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់; ហើយក្នុងចំណោមមនុស្សអាក្រក់គ្មាននរណាម្នាក់នឹងយល់ទេ; ប៉ុន្តែអ្នកមានប្រាជ្ញានឹងយល់។ ដានីយ៉ែល ១២:១០។

The “wise” understand, and the wicked don’t understand, and the word translated as “understand” is the same word we identified in verse twenty-three of chapter nine. It is the Hebrew word “biyn,” which means to mentally separate. The wicked do not understand the increase of knowledge, for they are unwilling to make the mental separation of the two visions that are the truths which Belteshazzar is identified as understanding in verse one, when he is identified as Belteshazzar instead of Daniel. In verse one he is identified as God’s last day covenant people, and he is identified as those who understand the two visions, that God’s people are to make a mental distinction between. Jesus illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and in chapter twelve, the wise are those who understand the prophecy of twenty-three hundred years, and its direct relationship to “the longest and last” time prophecy, which is the twenty-five hundred and twenty years.

«អ្នកប្រាជ្ញ» យល់ឃើញ ប៉ុន្តែមនុស្សអាក្រក់មិនយល់ឃើញទេ ហើយពាក្យដែលបានបកប្រែថា «យល់ឃើញ» នោះ គឺជាពាក្យដដែលដែលយើងបានកំណត់សម្គាល់នៅក្នុងខទីម្ភៃបី នៃជំពូកទីប្រាំបួន។ វាជាពាក្យហេប្រឺ «biyn» ដែលមានន័យថា បំបែកដោយចិត្តគំនិត។ មនុស្សអាក្រក់មិនយល់អំពីការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងទេ ព្រោះពួកគេមិនព្រមធ្វើការបំបែកដោយចិត្តគំនិតចំពោះនិមិត្តទាំងពីរ ដែលជាសេចក្តីពិតដែល Belteshazzar ត្រូវបានសម្គាល់ថាយល់នៅក្នុងខទីមួយ នៅពេលដែលគាត់ត្រូវបានសម្គាល់ថាជា Belteshazzar ជំនួសឱ្យ Daniel។ នៅក្នុងខទីមួយ គាត់ត្រូវបានសម្គាល់ថាជារាស្ត្រនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ហើយគាត់ត្រូវបានសម្គាល់ថាជាអ្នកដែលយល់អំពីនិមិត្តទាំងពីរ ដែលរាស្ត្ររបស់ព្រះត្រូវធ្វើការបែងចែកដោយចិត្តគំនិតរវាងនិមិត្តទាំងនោះ។ ព្រះយេស៊ូវបង្ហាញចុងបញ្ចប់នៃរឿងមួយដោយប្រើការចាប់ផ្តើមនៃរឿងមួយ ហើយនៅក្នុងជំពូកទីដប់ពីរ អ្នកប្រាជ្ញគឺជាអ្នកដែលយល់អំពីព្យាករណ៍រយៈពេលពីរពាន់បីរយឆ្នាំ និងទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់របស់វាជាមួយនឹងព្យាករណ៍អំពីពេលវេលា «វែងបំផុត និងចុងក្រោយ» ដែលគឺជារយៈពេលពីរពាន់ប្រាំរយម្ភៃឆ្នាំ។

We will continue our study of Daniel’s last vision in the next article.

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​អំពី​និមិត្ត​ចុង​ក្រោយ​របស់​ដានីយ៉ែល​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> ប្រជាជន​របស់​យើង​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញ ដោយ​សារ​ខ្វះ​ចំណេះ​ដឹង៖ ពីព្រោះ​អ្នក​បាន​បដិសេធ​ចំណេះ​ដឹង យើង​ក៏​នឹង​បដិសេធ​អ្នក​ដែរ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​មិន​ធ្វើ​ជា​សង្ឃ​សម្រាប់​យើង​ទៀត​ឡើយ៖ ដោយ​ឃើញ​ថា អ្នក​បាន​ភ្លេច​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះ​របស់​អ្នក យើង​ក៏​នឹង​ភ្លេច​កូនៗ​របស់​អ្នក​ដែរ។ ហូសេ ៤:៦

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:5–10.

> អ្នករាល់គ្នាក៏ដូចជាថ្មមានជីវិតដែរ កំពុងត្រូវបានស្ថាបនាឡើងជាព្រះវិហារខាងវិញ្ញាណ ជាសង្ឃដ៏បរិសុទ្ធ ដើម្បីថ្វាយយញ្ញបូជាខាងវិញ្ញាណ ដែលព្រះទ្រង់ទទួលយកបាន ដោយសារព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ហេតុនេះហើយ បានជាមានសេចក្ដីចែងទុកក្នុងព្រះគម្ពីរថា «មើល៍ យើងដាក់ថ្មជ្រុងដ៏សំខាន់មួយនៅស៊ីយ៉ូន ជាថ្មដែលបានជ្រើសរើស និងមានតម្លៃវិសេស; ហើយអស់អ្នកណាដែលជឿលើទ្រង់ នឹងមិនត្រូវអាម៉ាស់ឡើយ»។ ដូច្នេះ សម្រាប់អ្នករាល់គ្នាដែលជឿ ទ្រង់មានតម្លៃវិសេសមែន; ប៉ុន្តែសម្រាប់ពួកអ្នកមិនស្តាប់បង្គាប់វិញ «ថ្មដែលពួកជាងសំណង់បានបដិសេធ ថ្មនោះឯងបានត្រឡប់ជាថ្មក្បាលជ្រុង» ហើយជា «ថ្មនាំឲ្យជំពប់ និងជាថ្មដារនាំឲ្យខកចិត្ត» គឺសម្រាប់ពួកអ្នកដែលជំពប់នៅព្រះបន្ទូល ដោយព្រោះមិនស្តាប់បង្គាប់; ពួកគេក៏ត្រូវបានកំណត់ទុកសម្រាប់ការនោះដែរ។ ប៉ុន្តែអ្នករាល់គ្នាវិញ ជាពូជដែលបានជ្រើសរើស ជាសង្ឃរាជ្យ ជាជាតិសាសន៍បរិសុទ្ធ ជាប្រជាជនពិសេសរបស់ព្រះ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាប្រកាសសរសើរព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ ដែលបានហៅអ្នករាល់គ្នាចេញពីសេចក្ដីងងឹត ចូលមកក្នុងពន្លឺដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គ; កាលពីមុន អ្នករាល់គ្នាមិនមែនជាប្រជាជនទេ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ជាប្រជាជនរបស់ព្រះហើយ; កាលពីមុន អ្នករាល់គ្នាមិនបានទទួលព្រះមេត្តាករុណាទេ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ បានទទួលព្រះមេត្តាករុណាហើយ។ ១ ពេត្រុស ២:៥–១០។

> And account that the longsuffering of our Lord is salvation; even as our beloved brother Paul also according to the wisdom given unto him hath written unto you; As also in all his epistles, speaking in them of these things; in which are some things hard to be understood, which they that are unlearned and unstable wrest, as they do also the other scriptures, unto their own destruction. Ye therefore, beloved, seeing ye know these things before, beware lest ye also, being led away with the error of the wicked, fall from your own stedfastness. 2 Peter 3:15–17.

> ហើយ​ចូរ​រាប់​ថា ការ​អត់ធ្មត់​យូរ​របស់​ព្រះអម្ចាស់​នៃ​យើង​ជា​សេចក្ដី​សង្គ្រោះ ដូច​ជា​បងប្អូន​ស្ងួនភ្ងារ​របស់​យើង គឺ​ប៉ុល ក៏​បាន​សរសេរ​មក​អ្នករាល់គ្នា​តាម​ប្រាជ្ញា​ដែល​បាន​ប្រទាន​ដល់​គាត់​ផង​ដែរ។ ដូច​ជា​នៅ​ក្នុង​សំបុត្រ​ទាំង​អស់​របស់​គាត់​ដែរ ដោយ​និយាយ​អំពី​ការ​ទាំង​នេះ​នៅ​ក្នុង​សំបុត្រ​ទាំង​នោះ ដែល​ក្នុង​នោះ​មាន​ខ្លះ​ជា​ការ​ពិបាក​យល់ ហើយ​ពួក​អ្នក​ដែល​ឥត​ចំណេះ និង​មិន​នឹងនរ បាន​បង្វែរ​ខុស ដូច​ជា​ពួកគេ​ធ្វើ​ចំពោះ​បទគម្ពីរ​ដទៃ​ទៀត​ដែរ ដើម្បី​នាំ​ដល់​សេចក្ដី​វិនាស​របស់​ខ្លួន។ ដូច្នេះ អ្នករាល់គ្នា​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​អើយ ដោយ​ឃើញ​ថា​អ្នករាល់គ្នា​បាន​ដឹង​ការ​ទាំង​នេះ​ជា​មុន​ហើយ ចូរ​ប្រយ័ត្ន ក្រែងលោ​អ្នករាល់គ្នា​ត្រូវ​បាន​នាំ​ឲ្យ​វង្វេង​ដោយ​សេចក្ដី​កំហុស​របស់​មនុស្ស​អាក្រក់ ហើយ​ធ្លាក់​ចេញ​ពី​សេចក្ដី​មាំមួន​របស់​ខ្លួន។ ២ ពេត្រុស ៣:១៥–១៧។

> Of these things put them in remembrance, charging them before the Lord that they strive not about words to no profit, but to the subverting of the hearers. Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. But shun profane and vain babblings: for they will increase unto more ungodliness. 2 Timothy 2:14–16.

> ចូររំលឹកពួកគេអំពីសេចក្ដីទាំងនេះ ដោយបង្គាប់ពួកគេនៅចំពោះព្រះអម្ចាស់ កុំឲ្យឈ្លោះប្រកែកគ្នាអំពីពាក្យសម្តី ដែលគ្មានប្រយោជន៍អ្វីឡើយ ប៉ុន្តែនាំទៅដល់ការបំផ្លាញអ្នកស្តាប់វិញ។ ចូរខិតខំប្រឹងប្រែងបង្ហាញខ្លួនឯងថា ជាអ្នកដែលព្រះទទួលស្គាល់ ជាកម្មករម្នាក់ដែលមិនចាំបាច់ត្រូវខ្មាសអៀន ដោយបែងចែកព្រះបន្ទូលនៃសេចក្ដីពិតយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ ប៉ុន្តែ ចូរជៀសវាងពាក្យសម្តីមិនបរិសុទ្ធ និងឥតប្រយោជន៍ ព្រោះវានឹងរីកចម្រើនទៅកាន់អំពើមិនគោរពព្រះកាន់តែច្រើនឡើង។ ២ ធីម៉ូថេ ២:១៤–១៦

Back to Articles