Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty-Nine

សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខ មួយរយហុកសិបប្រាំបួន

Unraveling the Prophetic Threads: Understanding the Symbolism of “Fortress” in Daniel

ការបកស្រាយខ្សែស្រឡាយទំនាយ៖ ការយល់ដឹងអំពីនិមិត្តរូបនៃ «បន្ទាយ» ក្នុងសៀវភៅដានីយ៉ែល

Author

Jeff Pippenger

Published

March 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse ten, of chapter eleven of Daniel, pulls together the internal and external message with the word “fortress.” The connection that it makes with Isaiah’s sixty-five year prophecy, identifies the “fortress” of the external prophecy as Russia, and the internal “fortress” of the temple which Christ raises during the same history. The external fortress, which is in verse thirty-one is identified as the “sanctuary of strength,” represents an earthly king or kingdom. The internal fortress, or the internal sanctuary of strength, is the temple which the Messenger of the Covenant raises in forty-six years.

ខទីដប់ នៃជំពូកទីដប់មួយ ក្នុងសៀវភៅដានីយ៉ែល បង្រួបបង្រួមសារខាងក្នុង និងសារខាងក្រៅ ជាមួយនឹងពាក្យ «បន្ទាយមាំមួន»។ សេចក្តីតភ្ជាប់ដែលវាបង្កើតឡើងជាមួយនឹងទំនាយរយៈពេលហុកសិបប្រាំឆ្នាំរបស់អេសាយ កំណត់អត្តសញ្ញាណ «បន្ទាយមាំមួន» នៃទំនាយខាងក្រៅថាជា រុស្ស៊ី និង «បន្ទាយមាំមួន» ខាងក្នុងនៃព្រះវិហារ ដែលព្រះគ្រីស្ទស្ថាបនាឡើងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដូចគ្នានោះ។ បន្ទាយមាំមួនខាងក្រៅ ដែលស្ថិតនៅក្នុងខទីសាមសិបមួយ ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណថាជា «ទីបរិសុទ្ធនៃកម្លាំង» ហើយតំណាងឲ្យស្តេច ឬនគរមួយនៅផែនដី។ បន្ទាយមាំមួនខាងក្នុង ឬទីបរិសុទ្ធនៃកម្លាំងខាងក្នុង គឺជាព្រះវិហារ ដែលអ្នកនាំសារនៃសេចក្តីសញ្ញាស្ថាបនាឡើងក្នុងរយៈពេលសែសិបប្រាំមួយឆ្នាំ។

In the Most Holy Place of that temple (the citadel), God is seated in heavenly places.

នៅ​ក្នុង​ទីបរិសុទ្ធ​បំផុត​នៃ​ព្រះវិហារ​នោះ (បន្ទាយ) ព្រះ​ទ្រង់​គង់​នៅ​ក្នុង​ស្ថានសួគ៌។

In the book of Daniel two Hebrew words are both translated as “sanctuary.” One is “miqdash,” and the other is “qodesh.” “Miqdash” can represent a pagan sanctuary, or God’s sanctuary, or even a stronghold. “Qodesh,” is only used to represent God’s sanctuary in the Bible. The “sanctuary” (miqdash) of strength (fortress), in verse thirty-one of Daniel chapter eleven, is translated as the “sanctuary of strength”, and the Hebrew word translated as sanctuary there is “miqdash” which represents the City of Rome, which is the symbol of Roman strength in the history of both pagan and papal Rome. Daniel employed the two Hebrew words in a very careful manner. In the verses which are the central pillar of Adventism, we find the word “sanctuary”.

ក្នុងព្រះគម្ពីរដានីយែល មានពាក្យភាសាហេប្រូរពីរដែលត្រូវបានបកប្រែទាំងពីរថា «ទីបរិសុទ្ធ»។ ពាក្យមួយគឺ «miqdash» ហើយពាក្យមួយទៀតគឺ «qodesh»។ «Miqdash» អាចតំណាងឲ្យទីបរិសុទ្ធរបស់សាសន៍មិនជឿ ឬទីបរិសុទ្ធរបស់ព្រះ ឬសូម្បីតែបន្ទាយរឹងមាំមួយ។ «Qodesh» ត្រូវបានប្រើតែសម្រាប់តំណាងឲ្យទីបរិសុទ្ធរបស់ព្រះប៉ុណ្ណោះក្នុងព្រះគម្ពីរ។ «ទីបរិសុទ្ធ» (miqdash) នៃកម្លាំង (បន្ទាយ) ក្នុងខទីសាមសិបមួយនៃដានីយែលជំពូកទីដប់មួយ ត្រូវបានបកប្រែថា «ទីបរិសុទ្ធនៃកម្លាំង» ហើយពាក្យភាសាហេប្រូរដែលបានបកប្រែថា ទីបរិសុទ្ធ នៅទីនោះគឺ «miqdash» ដែលតំណាងឲ្យទីក្រុងរ៉ូម ដែលជានិមិត្តរូបនៃកម្លាំងរ៉ូមក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងរបស់រ៉ូមបាកាន និងរ៉ូមសម្តេចប៉ាប។ ដានីយែលបានប្រើពាក្យភាសាហេប្រូទាំងពីរនេះដោយការប្រុងប្រយ័ត្នយ៉ាងខ្លាំង។ នៅក្នុងខទាំងឡាយដែលជាសសរគ្រឹះកណ្ដាលនៃអាដվեն្ទីស៊ឹម យើងឃើញពាក្យ «ទីបរិសុទ្ធ»។

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> បន្ទាប់​មក ខ្ញុំ​បាន​ឮ​ពួក​បរិសុទ្ធ​ម្នាក់​កំពុង​និយាយ ហើយ​ពួក​បរិសុទ្ធ​ម្នាក់​ទៀត​បាន​និយាយ​ទៅ​កាន់​ពួក​បរិសុទ្ធ​នោះ ដែល​កំពុង​និយាយ​ថា ទស្សនៈ​អំពី​យញ្ញបូជា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ និង​អំពើ​រំលង​ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​មាន​ការ​ស្ងាត់ស្ងៀម នឹង​មាន​រយៈ​ពេល​យូរ​ប៉ុណ្ណា ដល់​ថ្នាក់​ប្រគល់​ទាំង​ទី​បរិសុទ្ធ និង​ពួក​កងទ័ព​ឲ្យ​ត្រូវ​គេ​ជាន់​ក្រោម​ជើង? ហើយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​ខ្ញុំ​ថា ដល់​ពីរ​ពាន់​បី​រយ​ថ្ងៃ; បន្ទាប់​មក ទី​បរិសុទ្ធ​នឹង​ត្រូវ​បាន​សម្អាត​ឲ្យ​បរិសុទ្ធ។ ដានីយ៉ែល 8:13, 14។

The Hebrew word translated as “the sanctuary,” in both verses is “qodesh,” and is only used to represent God’s sanctuary. In verse eleven, identifying pagan Rome, and specifically the Pantheon temple in the City of Rome, we find the word “sanctuary”, but in that verse it is the Hebrew word “miqdash.”

ពាក្យហេប្រឺដែលបានបកប្រែថា «ទីបរិសុទ្ធ» នៅក្នុងខទាំងពីរនោះ គឺ «qodesh» ហើយត្រូវបានប្រើតែសម្រាប់តំណាងដល់ទីបរិសុទ្ធរបស់ព្រះប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងខទីដប់មួយ ដែលកំណត់សម្គាល់អំពីរ៉ូមបែបសាសនានានា ហើយជាពិសេសព្រះវិហារ Pantheon ក្នុងទីក្រុងរ៉ូម យើងឃើញពាក្យ «ទីបរិសុទ្ធ» ប៉ុន្តែនៅក្នុងខនោះ វាគឺជាពាក្យហេប្រឺ «miqdash»។

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> មែនហើយ គាត់បានលើកតម្កើងខ្លួនឯង ដល់ព្រះអង្គម្ចាស់នៃពលបរិវារ ហើយដោយសារគាត់ ការថ្វាយយញ្ញបូជាប្រចាំថ្ងៃត្រូវបានដកហូតចេញ ហើយទីកន្លែងនៃទីបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ត្រូវបានបំផ្លាញចុះ។ ដានីយ៉ែល 8:11។

The “sanctuary of strength” in verse thirty-one of Daniel eleven is the Hebrew word “miqdash,” and it appears in connection with the Hebrew word that is translated as “fortress” in verses seven and ten in chapter eleven. In verse seven the king of the south went right into the city of Rome and took the king of the north captive, for he entered into his fortress, but in verse ten, the king of the north only goes up “to” the “fortress,” for he stopped at the borderline of his kingdom and Egypt. It is at the borderline of Raphia that the next verse was to address. The “sanctuary of strength” in verse thirty-one is the “miqdash,” of the “fortress”.

“ទីសក្ការៈនៃកម្លាំង” នៅក្នុង ខទីសាមសិបមួយ នៃ ដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ គឺជាពាក្យហេព្រើរ “miqdash” ហើយវាបង្ហាញឡើងដោយទាក់ទងនឹងពាក្យហេព្រើរដែលត្រូវបានបកប្រែថា “បន្ទាយ” នៅក្នុង ខទីប្រាំពីរ និង ខទីដប់ នៃជំពូក ១១។ នៅក្នុង ខទីប្រាំពីរ ស្តេចខាងត្បូងបានចូលទៅដល់ក្រុងរ៉ូមដោយផ្ទាល់ ហើយចាប់ស្តេចខាងជើងជាឈ្លើយ ដ្បិតគាត់បានចូលទៅក្នុងបន្ទាយរបស់គាត់ ប៉ុន្តែនៅក្នុង ខទីដប់ ស្តេចខាងជើងគ្រាន់តែឡើងទៅ “ដល់” “បន្ទាយ” ប៉ុណ្ណោះ ពីព្រោះគាត់បានឈប់នៅតាមព្រំដែននៃនគររបស់គាត់ និងអេស៊ីប។ គឺនៅត្រង់ព្រំដែនរ៉ាហ្វា ដែលខបន្ទាប់ត្រូវនឹងនិយាយដល់។ “ទីសក្ការៈនៃកម្លាំង” នៅក្នុង ខទីសាមសិបមួយ គឺជា “miqdash” នៃ “បន្ទាយ”។

The battle of the borderline in Raphia typifies the battle of the borderline in the Ukraine. That prophetic history is recognized by understanding that the “head” is the kingdom or the king, it is the fortress of his strength, but the prophecy is addressing an internal and an external truth. The “sanctuary of strength” for the external line is represented by the “miqdash” sanctuary, and the sanctuary of strength for the internal line is represented by the “qodesh” sanctuary.

សង្គ្រាមនៅតំបន់ព្រំដែនក្នុងរ៉ាហ្វៀ ជាគំរូបង្ហាញសង្គ្រាមនៅតំបន់ព្រំដែនក្នុងអ៊ុយក្រែន។ ប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍នោះ ត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយការយល់ថា «ក្បាល» គឺជារាជាណាចក្រឬស្តេច វាជាបន្ទាយនៃកម្លាំងរបស់គាត់ ប៉ុន្តែព្យាករណ៍កំពុងនិយាយអំពីសេចក្តីពិតមួយខាងក្នុង និងមួយខាងក្រៅ។ «ទីបរិសុទ្ធនៃកម្លាំង» សម្រាប់បន្ទាត់ខាងក្រៅ ត្រូវបានតំណាងដោយទីបរិសុទ្ធ «miqdash» ហើយទីបរិសុទ្ធនៃកម្លាំងសម្រាប់បន្ទាត់ខាងក្នុង ត្រូវបានតំណាងដោយទីបរិសុទ្ធ «qodesh»។

1844 to 1863 represents a line of prophetic history which illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The twenty-five hundred and twenty years of scattering against the northern kingdom ended in 1798, and the same twenty-five hundred and twenty year line against the southern kingdom ended in 1844. Those two lines represent the lower nature of mankind and the higher nature of mankind. The lower nature, which is represented by the northern kingdom, is the body, and the higher nature is the head. The head is the capital of the kingdom, and it is the king. For this illustration Christ chose Judah, the southern kingdom, to place His name, and the capital city is Jerusalem. Jerusalem is where the true sanctuary of strength is located, and in that sanctuary there is a throne room for the king, who is the head.

ឆ្នាំ 1844 ដល់ 1863 តំណាងឲ្យបន្ទាត់នៃប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍មួយ ដែលបង្ហាញអំពីការបោះត្រាលើមនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់។ រយៈពេលពីរពាន់ប្រាំរយម្ភៃឆ្នាំនៃការបំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយប្រឆាំងនឹងនគរខាងជើង បានបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1798 ហើយបន្ទាត់ដូចគ្នានៃរយៈពេលពីរពាន់ប្រាំរយម្ភៃឆ្នាំប្រឆាំងនឹងនគរខាងត្បូង បានបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1844។ បន្ទាត់ទាំងពីរនោះតំណាងឲ្យធម្មជាតិទាបរបស់មនុស្សជាតិ និងធម្មជាតិខ្ពស់របស់មនុស្សជាតិ។ ធម្មជាតិទាប ដែលត្រូវបានតំណាងដោយនគរខាងជើង គឺជារូបកាយ ហើយធម្មជាតិខ្ពស់ គឺជាក្បាល។ ក្បាលគឺជារាជធានីនៃនគរ ហើយវាគឺជាស្តេច។ សម្រាប់គំរូប្រៀបធៀបនេះ ព្រះគ្រីស្ទបានជ្រើសយូដា គឺនគរខាងត្បូង ដើម្បីដាក់ព្រះនាមរបស់ទ្រង់ ហើយទីក្រុងរាជធានីគឺយេរូសាឡឹម។ យេរូសាឡឹមជាទីកន្លែងដែលព្រះវិហារបរិសុទ្ធពិតនៃកម្លាំងស្ថិតនៅ ហើយនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធនោះ មានបន្ទប់បល្ល័ង្កសម្រាប់ស្តេច ដែលជាក្បាល។

The “seven times” of Leviticus twenty-six was the final sealing truth in 1856, that was intended to empower an ensign to finish the work. From 1844 to 1863, Christ intended to combine His Divinity with humanity for eternity, but humanity rebelled.

«គ្រា​ប្រាំពីរ» នៃ លេវីវិន័យ ជំពូក ២៦ គឺជា​សេចក្ដីពិត​ចុងក្រោយ​នៃ​ការ​បោះត្រា​នៅ​ឆ្នាំ 1856 ដែល​បាន​ត្រូវមាន​បំណង​ឲ្យ​ផ្ដល់​អំណាច​ដល់​ទង់សញ្ញា​មួយ ដើម្បី​បញ្ចប់​កិច្ចការ​នោះ។ ចាប់ពី​ឆ្នាំ 1844 ដល់ 1863 ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​មាន​បំណង​ចង់​រួម​បញ្ចូល​ព្រះជាតិ​របស់​ទ្រង់​ជាមួយ​នឹង​មនុស្សជាតិ​សម្រាប់​អស់កល្បជានិច្ច ប៉ុន្តែ​មនុស្សជាតិ​បាន​បះបោរ។

He was unable to transform man’s lower nature at that time, for that takes place at His second coming. He will then transform man’s higher nature into His image, by combining mankind’s head, with Divinity’s head. The head was the capital of the kingdom. The head was the king, and when Christ performs the transformation of Divinity uniting with humanity, He combines the head of both humanity and Divinity in the sanctuary at Jerusalem in the Most Holy Place, where Christ is seated with His Father.

ទ្រង់មិនអាចប្រែប្រួលធម្មជាតិទាបរបស់មនុស្សនៅពេលនោះបានទេ ពីព្រោះការនោះកើតឡើងនៅការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ទ្រង់។ នៅពេលនោះ ទ្រង់នឹងប្រែប្រួលធម្មជាតិខ្ពស់របស់មនុស្សឲ្យស្រដៀងនឹងព្រះរូបរបស់ទ្រង់ ដោយភ្ជាប់ក្បាលរបស់មនុស្សជាតិជាមួយនឹងក្បាលរបស់ទេវភាព។ ក្បាលគឺជារាជធានីនៃនគរ។ ក្បាលគឺជាស្តេច ហើយនៅពេលដែលព្រះគ្រីស្ទប្រព្រឹត្តការប្រែប្រួលនៃទេវភាពដែលរួបរួមជាមួយនឹងមនុស្សភាព ទ្រង់ភ្ជាប់ក្បាលរបស់ទាំងមនុស្សភាព និងទេវភាពចូលគ្នានៅក្នុងទីបរិសុទ្ធនៃទីសក្ការៈនៅក្រុងយេរូសាឡឹម គឺនៅទីបរិសុទ្ធបំផុត ដែលជាកន្លែងព្រះគ្រីស្ទគង់នៅជាមួយនឹងព្រះវរបិតារបស់ទ្រង់។

> To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:21, 22.

> ចំពោះ​អ្នក​ដែល​ឈ្នះ ខ្ញុំ​នឹង​ប្រទាន​ឲ្យ​អង្គុយ​ជាមួយ​ខ្ញុំ​លើ​បល្ល័ង្ក​របស់​ខ្ញុំ ដូច​ជា​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឈ្នះ ហើយ​បាន​អង្គុយ​ជាមួយ​ព្រះបិតា​របស់​ខ្ញុំ​លើ​បល្ល័ង្ក​របស់​ទ្រង់​ដែរ។ អ្នក​ណា​ដែល​មាន​ត្រចៀក ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​ស្តាប់​នូវ​អ្វី​ដែល​ព្រះវិញ្ញាណ​មាន​បន្ទូល​ទៅ​កាន់​ពួក​ជំនុំ​ទាំងឡាយ។ វិវរណៈ ៣:២១, ២២។

Christ promises that those (Laodiceans), who overcome as He overcame (and become Philadelphians), will be seated with Him, in the heavenly places.

ព្រះគ្រីស្ទ​សន្យា​ថា អស់​អ្នក​ទាំង​នោះ (ពួក​ឡាវឌីសេ) ដែល​មាន​ជ័យ​ជម្នះ ដូច​ជា​ទ្រង់​បាន​មាន​ជ័យ​ជម្នះ (ហើយ​ក្លាយ​ជា​ពួក​ភីឡាដែលភា) នឹង​ត្រូវ​អង្គុយ​ជា​មួយ​ទ្រង់ នៅ​ក្នុង​ស្ថាន​សួគ៌។

> Which he wrought in Christ, when he raised him from the dead, and set him at his own right hand in the heavenly places, … And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 1:20, 2:6.

> ដែល​ទ្រង់​បាន​សម្រេច​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ កាល​ដែល​ទ្រង់​បាន​ប្រោស​ទ្រង់​ឲ្យ​រស់​ពី​ស្លាប់​ឡើង​វិញ ហើយ​អង្គុយ​ទ្រង់​នៅ​ខាង​ស្តាំ​ព្រះហស្ត​របស់​ទ្រង់ ក្នុង​ស្ថានសួគ៌… ហើយ​ទ្រង់​បាន​ប្រោស​យើង​ឲ្យ​រស់​ឡើង​ជាមួយ​គ្នា ហើយ​បាន​ឲ្យ​យើង​អង្គុយ​ជាមួយ​គ្នា ក្នុង​ស្ថានសួគ៌ ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ​យេស៊ូវ។ អេភេសូរ ១:២០, ២:៦។

The joining of Ezekiel’s two sticks (humanity with Divinity) is accomplished in God’s sanctuary of strength (qodesh), at the very time that the fortress of strength (miqdash) is identified as the prophetic key that connects both the internal and external lines of the prophecy which Gabriel came to make Daniel understand concerning what was to befall God’s people during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. Christ desired to accomplish this work in the Millerite history, but the work was thwarted by the rebellion of 1863, but the history of 1844 to 1863 still remains as a line which illustrates that attempted work.

ការភ្ជាប់ឈើពីររបស់អេសេគាល (មនុស្សជាតិនឹងទេវភាព) ត្រូវបានសម្រេចនៅក្នុងទីបរិសុទ្ធនៃកម្លាំងរបស់ព្រះ (qodesh) ក្នុងពេលតែមួយនោះផងដែរ ដែលបន្ទាយនៃកម្លាំង (miqdash) ត្រូវបានកំណត់សម្គាល់ថាជាកូនសោព្យាករណ៍ ដែលភ្ជាប់ទាំងខ្សែខាងក្នុង និងខ្សែខាងក្រៅនៃព្យាករណ៍ ដែលកាព្រីយ៉ែលបានមកធ្វើឲ្យដានីយ៉ែលយល់ អំពីអ្វីដែលនឹងកើតមានដល់ប្រជាជនរបស់ព្រះ ក្នុងអំឡុងពេលបិទត្រារបស់មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។ ព្រះគ្រីស្ទមានព្រះបំណងចង់សម្រេចកិច្ចការនេះក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមីល្លេរីត ប៉ុន្តែកិច្ចការនោះត្រូវបានរារាំងដោយការបះបោរនៃឆ្នាំ 1863 ប៉ុន្តែប្រវត្តិសាស្ត្រពីឆ្នាំ 1844 ដល់ 1863 នៅតែស្ថិតជាខ្សែមួយ ដែលបង្ហាញពីកិច្ចការដែលបានព្យាយាមនោះ។

Verse ten of Daniel chapter eleven, contains the key to understanding the internal and external message of verses eleven through fifteen, which arrived into our prophetic history in 2014. Verse ten identifies 1989, which is the time of the end in the reform movement of the one hundred and forty-four thousand, but it also contains the key that allows 2014 to be recognized as a waymark in the history of the sealing.

ខទីដប់នៃដានីយ៉ែលជំពូកដប់មួយ មានកូនសោសម្រាប់យល់អំពីសារខាងក្នុង និងសារខាងក្រៅនៃខទីដប់មួយរហូតដល់ខទីដប់ប្រាំ ដែលបានមកដល់ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍របស់យើងនៅឆ្នាំ 2014។ ខទីដប់កំណត់អត្តសញ្ញាណឆ្នាំ 1989 ដែលជាពេលវេលាចុងបញ្ចប់ក្នុងចលនាកំណែទម្រង់របស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ប៉ុន្តែវាក៏មានកូនសោដែលអនុញ្ញាតឲ្យឆ្នាំ 2014 ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាសញ្ញាសម្គាល់មួយនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការបោះត្រាផងដែរ។

On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had erected. That waymark typifies September 11, 2001 when the third angel arrived again, and the seventh trumpet again began to sound. Then the history of 1840 to 1844 was also to be repeated, because the angel that descended on August 11, 1840 was no less a personage than Jesus Christ, and His work was to lighten the earth with His glory.

នៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ព្រះបេសកជននៃសេចក្តីសញ្ញា បានយាងមកដល់ព្រះវិហារដែលទ្រង់បានស្ថាបនាឡើង ដោយភ្លាមៗ។ សញ្ញាសម្គាល់នោះជារូបនៃថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 នៅពេលដែលទេវតាទីបីបានមកដល់ម្តងទៀត ហើយត្រែទីប្រាំពីរបានចាប់ផ្តើមបន្លឺសំឡេងម្តងទៀត។ បន្ទាប់មក ប្រវត្តិសាស្ត្រពីឆ្នាំ 1840 ដល់ឆ្នាំ 1844 ក៏ត្រូវបានធ្វើឲ្យកើតឡើងសារជាថ្មីផងដែរ ពីព្រោះទេវតាដែលបានចុះមកនៅថ្ងៃទី 11 ខែសីហា ឆ្នាំ 1840 នោះ មិនមែនជាបុគ្គលណាដែលទាបជាងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទឡើយ ហើយកិច្ចការរបស់ទ្រង់គឺដើម្បីបំភ្លឺផែនដីដោយសិរីល្អរបស់ទ្រង់។

1840 to 1844 also represents from September 11, 2001 to the soon coming Sunday law, as does 1844 to 1863, represents September 11, 2001 to the soon coming Sunday law. Sister White aligns the history of 1844 with the history of the cross, and the cross represents a division of two histories of three and a half years, which both align with one another. The cross establishes that the preceding history beginning in 1840 and ending in 1844, and the following history unto 1863 are two parallel histories, which both represent the sealing period.

ឆ្នាំ 1840 ដល់ 1844 ក៏តំណាងឲ្យរយៈពេលពីថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ ដូចដែលឆ្នាំ 1844 ដល់ 1863 ក៏តំណាងឲ្យរយៈពេលពីថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះដែរ។ បងស្រី វ៉ាយត៍ បានផ្គូផ្គងប្រវត្តិសាស្ត្រឆ្នាំ 1844 ជាមួយនឹងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃឈើឆ្កាង ហើយឈើឆ្កាងតំណាងឲ្យការបែងចែកនៃប្រវត្តិសាស្ត្រពីរ ដែលមានរយៈពេលបីឆ្នាំកន្លះដូចគ្នា ហើយទាំងពីរនោះស្របគ្នាជាមួយគ្នា។ ឈើឆ្កាងបញ្ជាក់ថា ប្រវត្តិសាស្ត្រមុន ដែលចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1840 ហើយបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1844 និងប្រវត្តិសាស្ត្របន្ទាប់រហូតដល់ឆ្នាំ 1863 គឺជាប្រវត្តិសាស្ត្រស្របគ្នាពីរ ដែលទាំងពីរនោះតំណាងឲ្យរយៈពេលនៃការបោះត្រា។

The first line from 1840 to 1844 represents the victory of Philadelphian Adventists, the other line from 1844 to 1863 represents the failure of Laodicean Adventists. Both classes are represented in Daniel chapter ten, for Daniel, representing the victorious wise virgins during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, saw the vision, but those who were with him fled from the vision.

ខ្សែទីមួយ ពីឆ្នាំ 1840 ដល់ 1844 តំណាងឲ្យជ័យជម្នះរបស់អាដវេនទីសក្រុមភីឡាដែលហ្វា; ខ្សែទីមួយទៀត ពីឆ្នាំ 1844 ដល់ 1863 តំណាងឲ្យការបរាជ័យរបស់អាដវេនទីសក្រុមឡាវឌីសេ។ ក្រុមទាំងពីរត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូក 10 ដ្បិតដានីយ៉ែល ដែលតំណាងឲ្យព្រហ្មចារីមានប្រាជ្ញាដែលមានជ័យជម្នះ ក្នុងអំឡុងពេលបោះត្រានៃមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ បានឃើញនិមិត្ត; ប៉ុន្តែអ្នកដែលនៅជាមួយគាត់បានរត់គេចចេញពីនិមិត្តនោះ។

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:4–7.

> នៅថ្ងៃទីម្ភៃបួន នៃខែទីមួយ ខណៈដែលខ្ញុំនៅក្បែរទន្លេដ៏ធំ គឺហ៊ីដេកែល នោះខ្ញុំបានលើកភ្នែកឡើងមើល ហើយមើលចុះ មានបុរសម្នាក់ស្លៀកពាក់ក្រណាត់ទេសឯក ចង្កេះរបស់លោកបានក្រវាត់ដោយមាសល្អពីអ៊ូផាស។ រូបកាយរបស់លោកដូចជាត្បូងបេរីល ហើយមុខរបស់លោកដូចជារូបរាងនៃផ្លេកបន្ទោរ ភ្នែករបស់លោកដូចជាចង្កៀងភ្លើង ដៃ និងជើងរបស់លោកមានពណ៌ដូចជាលង្ហិនខាត់រលោង ហើយសំឡេងពាក្យរបស់លោកដូចជាសំឡេងមហាជន។ ឯខ្ញុំ ដានីយ៉ែល តែម្នាក់ឯងបានឃើញនិមិត្តនេះ ដ្បិតបុរសដែលនៅជាមួយខ្ញុំមិនបានឃើញនិមិត្តនោះទេ ប៉ុន្តែការញ័រយ៉ាងខ្លាំងមួយបានធ្លាក់មកលើពួកគេ ដល់ថ្នាក់ពួកគេរត់គេចទៅលាក់ខ្លួន។ ដានីយ៉ែល 10:4–7។

In Daniel chapter seven, after Daniel had seen the vision of the beasts of prey, Gabriel came to explain the vision.

នៅក្នុងជំពូកទី៧ នៃព្រះគម្ពីរដានីយ៉ែល បន្ទាប់ពីដានីយ៉ែលបានឃើញនិមិត្តអំពីសត្វសាហាវទាំងឡាយហើយ កាព្រីយ៉ែលក៏បានមកបកស្រាយនិមិត្តនោះ។

> I Daniel was grieved in my spirit in the midst of my body, and the visions of my head troubled me. I came near unto one of them that stood by, and asked him the truth of all this. So he told me, and made me know the interpretation of the things. Daniel 7:15, 16.

> ខ្ញុំ ដានីយ៉ែល មានទុក្ខព្រួយនៅក្នុងវិញ្ញាណរបស់ខ្ញុំ នៅកណ្តាលរូបកាយរបស់ខ្ញុំ ហើយនិមិត្តដែលនៅក្នុងក្បាលរបស់ខ្ញុំបានធ្វើឲ្យខ្ញុំវឹកវរ។ ខ្ញុំបានចូលទៅជិតម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលឈរនៅទីនោះ ហើយសួរគាត់អំពីសេចក្ដីពិតនៃអ្វីទាំងអស់នេះ។ ដូច្នេះ គាត់បានប្រាប់ខ្ញុំ ហើយបានធ្វើឲ្យខ្ញុំដឹងអំពីការបកស្រាយនៃការទាំងនោះ។ ដានីយ៉ែល 7:15, 16។

In Daniel chapter eight, after Daniel had seen the vision of the sanctuary beasts, Gabriel came to explain the vision.

ក្នុង​ជំពូក​ទី​ប្រាំបី​នៃ​សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល បន្ទាប់​ពី​ដានីយ៉ែល​បាន​ឃើញ​និមិត្ត​អំពី​សត្វ​នៃ​ទីសក្ការៈ​ហើយ កាប្រ៊ីយ៉ែល​ក៏​បាន​មក​បកស្រាយ​និមិត្ត​នោះ។

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> ហើយ​បាន​កើត​ឡើង​ថា កាល​ដែល​ខ្ញុំ គឺ​ខ្ញុំ​ដានីយ៉ែល បាន​ឃើញ​និមិត្ត​នោះ ហើយ​ស្វែងរក​ន័យ​របស់​វា នោះ មើល៍ មាន​ម្នាក់​ឈរ​នៅ​មុខ​ខ្ញុំ មាន​រូបរាង​ដូច​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់។ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឮ​សំឡេង​មនុស្ស​ម្នាក់​នៅ​ចន្លោះ​ច្រាំង​ទន្លេ​អ៊ូឡាយ ដែល​បាន​ហៅ ហើយ​និយាយ​ថា កាប្រៀល​អើយ ចូរ​ឲ្យ​បុរស​នេះ​យល់​អំពី​និមិត្ត​នោះ។ ដានីយ៉ែល 8:15, 16។

In Daniel chapter nine, after Daniel had understanding of the number of years identified by Jeremiah and represented in the writings of Moses as both a curse and God’s oath, Gabriel came to explain the vision.

នៅក្នុង​ដានីយ៉ែល ជំពូក ៩ បន្ទាប់ពី​ដានីយ៉ែល​បាន​យល់​អំពី​ចំនួន​ឆ្នាំ​ដែល​យេរេមា​បាន​កំណត់ ហើយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​នៅ​ក្នុង​សំណេរ​របស់​ម៉ូសេ​ថា​ជា​ទាំង​បណ្តាសា និង​សម្បថ​របស់​ព្រះ នោះ​កាប្រីយែល​បាន​មក​ដើម្បី​ពន្យល់​អំពី​និមិត្ត​នោះ។

> And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:20–22.

> ហើយ​កាល​ខ្ញុំ​កំពុង​និយាយ អធិស្ឋាន និង​សារភាព​អំពី​អំពើ​បាប​របស់​ខ្ញុំ និង​អំពើ​បាប​របស់​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​លើក​សំណូម​ពរ​របស់​ខ្ញុំ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះយេហូវ៉ា​ជា​ព្រះ​នៃ​ខ្ញុំ ដោយ​សារ​ភ្នំ​បរិសុទ្ធ​នៃ​ព្រះ​របស់​ខ្ញុំ​នោះ បាទ កាល​ខ្ញុំ​កំពុង​និយាយ​ក្នុង​ការ​អធិស្ឋាន នៅ​ពេល​នោះ​ទេវបុរស​កាប្រៀល ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ក្នុង​និមិត្ត​នៅ​ដើម​មក បាន​ហោះ​យ៉ាង​រហ័ស​មក​ប៉ះ​ខ្ញុំ នៅ​ប្រហែល​ពេល​តង្វាយ​ល្ងាច។ ហើយ​គាត់​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ ហើយ​និយាយ​នឹង​ខ្ញុំ​ថា ឱ​ដានីយ៉ែល​អើយ ឥឡូវ​នេះ​ខ្ញុំ​បាន​ចេញ​មក ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​មាន​ប្រាជ្ញា និង​យល់​ដឹង។ ដានីយ៉ែល ៩:២០–២២។

Therefore, upon three witnesses, all from the book of Daniel, when Gabriel says to Daniel in chapter ten, that he is come to make Daniel understand what shall befall God’s people in the last days, Gabriel is interpreting the feminine “marah,” causative vision that Daniel saw and the other class fled from.

ដូច្នេះ ដោយផ្អែកលើសាក្សីបី ដែលសុទ្ធសឹងតែមកពីសៀវភៅដានីយ៉ែល នៅពេលកាព្រីយែលមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ដានីយ៉ែលក្នុងជំពូកដប់ថា លោកបានមកដើម្បីឲ្យដានីយ៉ែលយល់អំពីអ្វីដែលនឹងកើតមានដល់រាស្ត្ររបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ កាព្រីយែលកំពុងបកស្រាយនិមិត្ត «marah» ដែលមានលក្ខណៈជាហេតុបង្ក ក្នុងទម្រង់ស្រី ដែលដានីយ៉ែលបានឃើញ ហើយក្រុមមនុស្សប្រភេទមួយទៀតបានរត់គេចចេញពីវា។

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> ឥឡូវ​នេះ ខ្ញុំ​បាន​មក ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​យល់​អំពី​អ្វី​ដែល​នឹង​កើត​មាន​ដល់​ប្រជាជន​របស់​អ្នក​នៅ​គ្រា​ចុង​ក្រោយ; ពីព្រោះ និមិត្ត​នោះ​នៅ​សម្រាប់​ជា​ច្រើន​ថ្ងៃ​ទៀត។ ដានីយ៉ែល 10:14។

The vision Daniel had seen that produced a separation of believers, was the vision of Christ’s appearance, the vision of the twenty-three hundred years, but it was the feminine expression of that vision. It was the understanding of the vision of Christ’s sudden appearance as the Messenger of the Covenant that changed Daniel (and those represented by Daniel), into the image of Christ. That which “befalls God’s people in the latter days” is represented by the history of the Millerites from 1840 to 1844, and also by the Millerites from 1844 to 1863. One class flees from the vision in rebellion, and the other class follows Christ by faith into the Most Holy Place, to be seated with Him in heavenly places.

និមិត្តដែលដានីយ៉ែលបានឃើញ ហើយបានបណ្តាលឲ្យមានការបំបែកចេញក្នុងចំណោមអ្នកជឿ គឺជានិមិត្តអំពីការបង្ហាញខ្លួនរបស់ព្រះគ្រីស្ទ គឺជានិមិត្តអំពីរយៈពេលពីរពាន់បីរយឆ្នាំ ប៉ុន្តែវាជាការបញ្ចេញមតិខាងស្ត្រីនៃនិមិត្តនោះ។ ការយល់ដឹងអំពីនិមិត្តនៃការបង្ហាញខ្លួនភ្លាមៗរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ក្នុងនាមជាព្រះរាជទូតនៃសេចក្តីសញ្ញា នោះឯងដែលបានផ្លាស់ប្តូរដានីយ៉ែល (និងអស់អ្នកដែលត្រូវបានតំណាងដោយដានីយ៉ែល) ឲ្យទៅជារូបភាពនៃព្រះគ្រីស្ទ។ អ្វីដែល «កើតឡើងដល់រាស្ត្ររបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ» ត្រូវបានតំណាងដោយប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួកមីឡែរីតពីឆ្នាំ 1840 ដល់ 1844 ហើយក៏ដោយពួកមីឡែរីតពីឆ្នាំ 1844 ដល់ 1863 ផងដែរ។ ពួកមួយក្រុមរត់គេចពីនិមិត្តដោយការបះបោរ ហើយពួកមួយក្រុមទៀតដើរតាមព្រះគ្រីស្ទដោយសេចក្តីជំនឿ ចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត ដើម្បីអង្គុយជាមួយទ្រង់នៅស្ថានសួគ៌។

Yet when Gabriel interprets the vision where God’s last-day people are changed into the image of Christ, he sets forth the external history of the world. Daniel’s vision of Christ was interpreted by Gabriel as the external history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. When the history of September 11, 2001, in Gabriel’s interpretation, is reached, the history that is emphasized as preceding the Sunday law of verse sixteen, is only recognized with the key of understanding represented as the “fortress” in verse ten. On September 11, 2001 the effect of every vision began to unfold as wheels within wheels.

ក៏ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលកាព្រីយែលបកស្រាយនិមិត្តដែលប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយត្រូវបានផ្លាស់ប្រែឲ្យមានរូបអង្គដូចព្រះគ្រីស្ទ នោះគាត់បានលើកបង្ហាញប្រវត្តិសាស្ត្រខាងក្រៅរបស់ពិភពលោក។ និមិត្តរបស់ដានីយ៉ែលអំពីព្រះគ្រីស្ទ ត្រូវបានកាព្រីយែលបកស្រាយថាជាប្រវត្តិសាស្ត្រខាងក្រៅនៃពេលវេលាបោះត្រារបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។ នៅពេលដែលឈានដល់ប្រវត្តិសាស្ត្រថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ក្នុងការបកស្រាយរបស់កាព្រីយែល នោះប្រវត្តិសាស្ត្រដែលត្រូវបានសង្កត់ធ្ងន់ថាមកមុនច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៃខទីដប់ប្រាំមួយ គឺត្រូវបានទទួលស្គាល់តែដោយកូនសោនៃការយល់ដឹងដែលតំណាងថាជា «បន្ទាយមាំមួន» ក្នុងខទីដប់ប៉ុណ្ណោះ។ នៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ឥទ្ធិពលនៃគ្រប់និមិត្តទាំងអស់បានចាប់ផ្ដើមលាតត្រដាងឡើង ដូចជាកង់នៅក្នុងកង់។

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nor flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God. Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> ហើយ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះយេហូវ៉ា​បាន​មក​ដល់​ខ្ញុំ​ថា៖ «កូន​មនុស្ស​អើយ សុភាសិត​នោះ​ជា​អ្វី ដែល​អ្នករាល់គ្នា​មាន​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​អ៊ីស្រាអែល ដោយ​ពោល​ថា “ថ្ងៃ​ទាំងឡាយ​បាន​អូសបន្លាយ​ទៅ ហើយ​គ្រប់​ទាំង​និមិត្ត​ក៏​បរាជ័យ” ទេ? ដូច្នេះ ចូរ​ប្រាប់​ពួកគេ​ថា ព្រះជាអម្ចាស់​យេហូវ៉ា​មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច្នេះ​ថា៖ យើង​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​សុភាសិត​នេះ​បាត់​ទៅ ហើយ​ពួកគេ​នឹង​មិន​ប្រើ​វា​ជា​សុភាសិត​នៅ​ក្នុង​អ៊ីស្រាអែល​ទៀត​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ ចូរ​និយាយ​ដល់​ពួកគេ​ថា “ថ្ងៃ​ទាំងឡាយ​ជិត​មក​ដល់​ហើយ និង​ការ​សម្រេច​របស់​គ្រប់​ទាំង​និមិត្ត​ផង​ដែរ”។ ដ្បិត នៅ​ក្នុង​វង្ស​អ៊ីស្រាអែល នឹង​លែង​មាន​និមិត្ត​ឥត​ប្រយោជន៍ ឬ​ការ​ទាយ​ដើម្បី​បញ្ចើចបញ្ចើរ​ទៀត​ហើយ។ ព្រោះ​យើង​ជា​ព្រះយេហូវ៉ា យើង​នឹង​មាន​ព្រះបន្ទូល ហើយ​ព្រះបន្ទូល​ដែល​យើង​នឹង​មាន​នោះ នឹង​សម្រេច​ជា​ពិត មិន​អូសបន្លាយ​ទៀត​ឡើយ។ ដ្បិត​ក្នុង​ជំនាន់​របស់​អ្នករាល់គ្នា ឱ​វង្ស​បះបោរ​អើយ យើង​នឹង​មាន​ព្រះបន្ទូល ហើយ​នឹង​អនុវត្ត​តាម​ព្រះបន្ទូល​នោះ»។ នេះ​ជា​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះជាអម្ចាស់​យេហូវ៉ា។ ហើយ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះយេហូវ៉ា​បាន​មក​ដល់​ខ្ញុំ​ម្តង​ទៀត​ថា៖ «កូន​មនុស្ស​អើយ មើល៍ ពួក​អ្នក​នៃ​វង្ស​អ៊ីស្រាអែល​ពោល​ថា “និមិត្ត​ដែល​គាត់​ឃើញ​នោះ សម្រាប់​ថ្ងៃ​ជាច្រើន​នៅ​ខាង​មុខ ហើយ​គាត់​ទាយ​អំពី​គ្រា​ដែល​នៅ​ឆ្ងាយ​ណាស់”។ ដូច្នេះ ចូរ​និយាយ​ដល់​ពួកគេ​ថា ព្រះជាអម្ចាស់​យេហូវ៉ា​មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច្នេះ​ថា៖ គ្មាន​ព្រះបន្ទូល​ណា​មួយ​របស់​យើង នឹង​ត្រូវ​អូសបន្លាយ​ទៀត​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ព្រះបន្ទូល​ដែល​យើង​បាន​មាន​នោះ នឹង​សម្រេច​ជា​ពិត»។ នេះ​ជា​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះជាអម្ចាស់​យេហូវ៉ា។ អេសេគាល 12:21–28។

Of all the prophetic wheels that are spinning within other prophetic wheels in that history, there is one wheel that inspiration has informed the students of prophecy of the last days is the wheel by which their eternal destiny will be decided. Line upon line, that wheel must also be the vision which Daniel saw that changed him into the image of Christ, for that is the vision identifying what befalls God’s people in the last days.

ក្នុង​ចំណោម​កង់​ទំនាយ​ទាំង​អស់​ដែល​កំពុង​វិល​នៅ​ក្នុង​កង់​ទំនាយ​ផ្សេង​ទៀត​នៅ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នោះ មាន​កង់​មួយ​ដែល​ការ​បំផុស​គំនិត​បាន​ជូន​ដំណឹង​ដល់​សិស្សានុសិស្ស​នៃ​ទំនាយ​នៅ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ​ថា ជា​កង់​ដែល​ជោគវាសនា​អស់​កល្ប​របស់​ពួកគេ​នឹង​ត្រូវ​សម្រេច​ដោយ​វា។ បន្ទាត់​លើ​បន្ទាត់ កង់​នោះ​ក៏​ត្រូវ​តែ​ជា​និមិត្ត​ដែល​ដានីយ៉ែល​បាន​ឃើញ ដែល​បាន​ផ្លាស់​ប្រែ​គាត់​ឲ្យ​ទៅ​ជា​រូប​អង្គ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ពី​ព្រោះ​នោះ​ជា​និមិត្ត​ដែល​កំណត់​អំពី​អ្វី​ដែល​នឹង​កើត​មាន​ដល់​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ​នៅ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ។

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> ព្រះអម្ចាស់​បាន​បង្ហាញ​ដល់​ខ្ញុំ​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា រូប​សំណាក​នៃ​សត្វ​សាហាវ​នោះ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង មុន​ពេល​ទ្វារ​ព្រះគុណ​ត្រូវ​បិទ; ដ្បិត​វា​នឹង​ជា​ការ​សាកល្បង​ដ៏​ធំ​សម្រាប់​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ ដោយ​សារ​វា នោះ​វាសនា​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​ពួក​គេ​នឹង​ត្រូវ​បាន​សម្រេច។ ជំហរ​របស់​អ្នក​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​ភាព​មិន​ស៊ី​សង្វាក់​គ្នា​ច្របូកច្របល់​យ៉ាង​ខ្លាំង ដល់​ថ្នាក់​ថា នឹង​មាន​តែ​មនុស្ស​តិច​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បោក​បញ្ឆោត។

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> «នៅក្នុង វិវរណៈ ១៣ ប្រធានបទនេះត្រូវបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់; [វិវរណៈ ១៣៖១១–១៧, ដកស្រង់]។»

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> «នេះ​គឺ​ជា​ការ​សាកល្បង​ដែល​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​ត្រូវ​តែ​មាន​មុន​ពេល​ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​បោះត្រា។ អស់​អ្នក​ដែល​បាន​បង្ហាញ​ភក្ដីភាព​របស់​ខ្លួន​ចំពោះ​ព្រះ ដោយ​កាន់តាម​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ទ្រង់ ហើយ​បដិសេធ​មិន​ព្រម​ទទួល​យក​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​ក្លែងក្លាយ នឹង​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ទង់ជ័យ​របស់​ព្រះអម្ចាស់ ព្រះ​យេហូវ៉ា ហើយ​នឹង​ទទួល​បាន​ត្រា​របស់​ព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះជន్మ​រស់។ អស់​អ្នក​ដែល​បោះបង់​សេចក្ដី​ពិត​ដែល​មាន​ប្រភព​មក​ពី​ស្ថានសួគ៌ ហើយ​ទទួល​យក​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​អាទិត្យ នឹង​ទទួល​សញ្ញា​សម្គាល់​របស់​សត្វ​សាហាវ។» Manuscript Releases, volume 15, 15.

The test that is identified as the image of the beast test is twofold. It is the test that demands that the student of prophecy recognize the development of the image of the beast, which is the combination of church and state in the United States in advance of the Sunday law. It is also the test that produces either the image of the beast or the image of Christ within those represented by Daniel or those who fled. The separation is based upon whether those virgins “see this great vision,” as did Daniel, or whether they flee from the vision. The key to seeing the great vision is represented by the word “fortress.”

ការសាកល្បង​ដែល​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ថា​ជា​ការសាកល្បង​អំពី​រូបសំណាក​នៃ​សត្វសាហាវ មាន​ពីរ​ផ្នែក។ វា​ជា​ការសាកល្បង​ដែល​ទាមទារ​ឲ្យ​សិស្ស​នៃ​ទំនាយ ទទួលស្គាល់​ការអភិវឌ្ឍ​នៃ​រូបសំណាក​នៃ​សត្វសាហាវ គឺ​ជា​ការរួមបញ្ចូល​គ្នា​រវាង​សាសនាចក្រ និង​រដ្ឋ នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក មុន​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ។ វា​ក៏​ជា​ការសាកល្បង​ដែល​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​ទាំង​រូបសំណាក​នៃ​សត្វសាហាវ ឬ​រូបភាព​នៃ​ព្រះគ្រីស្ទ នៅ​ក្នុង​អស់​អ្នក​ដែល​តំណាង​ដោយ​ដានីយ៉ែល ឬ​អ្នក​ដែល​បាន​រត់​ភៀស​ខ្លួន។ ការញែក​ចេញ​ផ្អែក​លើ​ថា តើ​ព្រហ្មចារី​ទាំង​នោះ «ឃើញ​និមិត្ត​ដ៏​អស្ចារ្យ​នេះ» ដូច​ដែល​ដានីយ៉ែល​បាន​ឃើញ ឬ​ថា​ពួកគេ​រត់​គេច​ចេញ​ពី​និមិត្ត​នោះ។ គន្លឹះ​ក្នុង​ការ​ឃើញ​និមិត្ត​ដ៏​អស្ចារ្យ​នោះ ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ពាក្យ «បន្ទាយមាំមួន»។

We will continue this study in the next article.

យើង​នឹង​បន្ត​ការសិក្សា​នេះ​នៅក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.

> «ទេវតាដ៏មានឫទ្ធានុភាព ដែលបានណែនាំយ៉ូហាន មិនមែនជាបុគ្គលណាផ្សេងទៀត ក្រៅពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទេ។ ការដាក់ព្រះបាទស្តាំរបស់ទ្រង់លើសមុទ្រ ហើយព្រះបាទឆ្វេងលើដីគោក បង្ហាញអំពីតួនាទីដែលទ្រង់កំពុងបំពេញនៅក្នុងឆាកបញ្ចប់នៃការប្រយុទ្ធដ៏ធំជាមួយសាតាំង។ ទីតាំងនេះបញ្ជាក់អំពីព្រះចេស្តា និងសិទ្ធិអំណាចដ៏កំពូលរបស់ទ្រង់លើផែនដីទាំងមូល។ ការប្រយុទ្ធនោះបានកាន់តែខ្លាំងឡើង និងកាន់តែម៉ឺងម៉ាត់ឡើងពីយុគសម័យមួយទៅយុគសម័យមួយ ហើយនឹងបន្តដូច្នេះរហូតដល់ឆាកចុងក្រោយ នៅពេលការប្រតិបត្តិការដ៏ចំណានរបស់អំណាចនៃសេចក្តីងងឹតឈានដល់កំពូលរបស់វា។ សាតាំង ដែលរួមសម្ព័ន្ធជាមួយមនុស្សអាក្រក់ នឹងបោកបញ្ឆោតពិភពលោកទាំងមូល និងក្រុមជំនុំទាំងឡាយដែលមិនទទួលសេចក្តីស្រឡាញ់នៃសេចក្តីពិត។ ប៉ុន្តែ ទេវតាដ៏មានឫទ្ធានុភាពនោះ ទាមទារឲ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់។ ទ្រង់បន្លឺសំឡេងយ៉ាងខ្លាំង។ ទ្រង់នឹងបង្ហាញអំណាច និងសិទ្ធិអំណាចនៃព្រះសូរសៀងរបស់ទ្រង់ដល់អស់អ្នកដែលបានរួមគ្នាជាមួយសាតាំង ដើម្បីប្រឆាំងនឹងសេចក្តីពិត។»

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> «បន្ទាប់ពីផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរនេះបានបន្លឺសំឡេងរបស់វា បទបញ្ជាក៏មកដល់យ៉ូហាន ដូចដែលបានមកដល់ដានីយ៉ែល ទាក់ទងនឹងសៀវភៅតូចនោះថា៖ “ចូរបិទត្រាសេចក្តីទាំងឡាយដែលផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរបានបន្លឺឡើងចុះ”។ សេចក្តីទាំងនេះទាក់ទងនឹងព្រឹត្តិការណ៍នាពេលអនាគត ដែលនឹងត្រូវបានបើកសម្ដែងតាមលំដាប់របស់វា។ ដានីយ៉ែលនឹងឈរនៅក្នុងចំណែករបស់គាត់ នៅចុងបញ្ចប់នៃថ្ងៃទាំងឡាយ។ យ៉ូហានឃើញសៀវភៅតូចនោះត្រូវបានបើកត្រា។ បន្ទាប់មក ទំនាយទាំងឡាយរបស់ដានីយ៉ែលក៏មានទីកន្លែងសមរម្យរបស់វា នៅក្នុងសាររបស់ទេវតាទីមួយ ទីពីរ និងទីបី ដែលត្រូវប្រទានឲ្យដល់លោកិយ។ ការបើកត្រាសៀវភៅតូចនោះ គឺជាសារទាក់ទងនឹងពេលវេលា»។

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> «សៀវភៅដានីយ៉ែល និង វិវរណៈ ជាសៀវភៅតែមួយ។ មួយជាពាក្យទំនាយ មួយទៀតជាការបើកសម្ដែង; មួយជាសៀវភៅដែលបានបិទត្រា មួយទៀតជាសៀវភៅដែលបានបើក។ យ៉ូហានបានឮអាថ៌កំបាំងទាំងឡាយដែលផ្គរលាន់បានបន្លឺឡើង ប៉ុន្តែគាត់ត្រូវបានបង្គាប់មិនឲ្យសរសេរអំពីអ្វីទាំងនោះឡើយ។»

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> «ពន្លឺពិសេសដែលបានប្រទានដល់យ៉ូហាន ហើយដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ចេញក្នុងផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ គឺជាការពិពណ៌នាអំពីព្រឹត្តិការណ៍នានាដែលនឹងកើតឡើងក្រោមសាររបស់ទេវតាទីមួយ និងទីពីរ»។ The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

Back to Articles