Article

# សៀវភៅយ៉ូអែល និង សាសនាចក្រអាដវេនទីស្ទ៍ថ្ងៃទីប្រាំពីរនៃលាវឌីសេ — លេខ សាមសិបបួន

លេខ សាមសិបបួន

Author

Jeff Pippenger

Published

January 27, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​សំឡេង​មួយ​នៅ​ក្នុង​ទី​រហោស្ថាន នោះ​ត្រូវ​តែ​មាន​ទី​រហោស្ថាន​ជាមុន​សិន។ នៅ​ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ ២០២៣ សំឡេង​មួយ​បាន​ចាប់ផ្តើម​បន្លឺ​ឡើង ដោយ​បញ្ជាក់​ថា សិង្ហ​នៃ​កុលសម្ព័ន្ធ​យូដា កំពុង​បើក​ត្រា​វិវរណៈ​អំពី​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ផ្ទាល់ ដូច​ដែល​បាន​បង្ហាញ​ទុក​នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទី​មួយ​នៃ​គម្ពីរ​វិវរណៈ។ ការខកចិត្ត​នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ទី ១៨ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ បាន​ចាប់ផ្តើម​រយៈពេល​បី​ថ្ងៃ​កន្លះ​នៃ​វិវរណៈ​ជំពូក ១១ ដែល​បាន​បញ្ចប់​នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ទី ៣០ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ ២០២៣។ នៅ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​នោះ ជា​លើក​ដំបូង​ចាប់តាំង​ពី​ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ មក Future for America បាន​និយាយ​ជា​សាធារណៈ​នៅ​ក្នុង​កិច្ចប្រជុំ Zoom មួយ។

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក វិវរណៈនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានបើកសម្ដែងឡើងជាបន្តបន្ទាប់។ វាបានចាប់ផ្តើមដោយការបើកសម្ដែងអំពីពាក្យ «សេចក្ដីពិត» ដែលបន្ទាប់មកត្រូវបានឃើញថា តំណាងឲ្យគ្រោងការណ៍មួយមានបីជំហាន ដែលបានគូសបញ្ជាក់ដោយអក្សរទីមួយ ទីដប់បី និងទីម្ភៃពីរ នៃអក្សរក្រមហេប្រឺ ដែលនៅពេលយកមករួមបញ្ចូលគ្នា បង្កើតបានជាពាក្យ «សេចក្ដីពិត»។ ជំហានទាំងបីដែលតំណាងនៅក្នុងគ្រោងការណ៍នៃពាក្យ «សេចក្ដីពិត» នោះ គឺជាសេចក្ដីពិតចាស់មួយ ដែលត្រូវបានដាក់ក្នុងបរិបទថ្មីមួយ។

អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ យើងបានបង្ហាញថា ជំហានទាំងបីគឺ ទីលានខាងក្រៅ ទីបរិសុទ្ធ និងទីបរិសុទ្ធបំផុត ស្របគ្នានឹងកិច្ចការទាំងបីរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ គឺទ្រង់បញ្ចុះបញ្ចូលអំពីអំពើបាបនៅក្នុងទីលានខាងក្រៅ សម្ដែងសេចក្ដីសុចរិតនៅក្នុងទីបរិសុទ្ធ ហើយជំនុំជម្រះនៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត។ យើងបានកំណត់សម្គាល់ថា ជំហានទាំងបីនេះត្រូវបានសម្ដែងឲ្យឃើញទូទាំងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ប៉ុន្តែការយល់ដឹងទាំងអស់នោះត្រូវបានពង្រីកឲ្យធំឡើងដោយក្របខណ្ឌនៃ «សេចក្ដីពិត» គិតត្រឹមឆ្នាំ 2023។ ការយកសេចក្ដីពិតចាស់មួយមកដាក់ក្នុងក្របខណ្ឌថ្មីនៃសេចក្ដីពិត គឺជាអ្វីដែលព្រះគ្រីស្ទទ្រង់ធ្វើ ខណៈដែលទ្រង់បើកត្រាព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ជាបន្តបន្ទាប់។ «ទីរហោស្ថាន» ដែលបានបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 2023 តំណាងឲ្យ «គ្រាចុងបញ្ចប់» ខាងទំនាយមួយ នៅពេលដែលទំនាយមួយត្រូវបានបើកត្រា។ ទំនាយនោះគឺជាវិវរណៈនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលជាព្រះអង្គជា «សេចក្ដីពិត»។

> «នៅក្នុងសម័យនៃព្រះអង្គសង្គ្រោះ ជនជាតិយូដាបានគ្របដណ្ដប់គ្រឿងអលង្ការដ៏មានតម្លៃនៃសេចក្តីពិតដោយសំណល់សំរាមនៃប្រពៃណី និងរឿងព្រេងនិទាន ដល់ថ្នាក់មិនអាចបែងចែកអ្វីជាសេចក្តីពិត និងអ្វីជាសេចក្តីមិនពិតបានឡើយ។ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានយាងមក ដើម្បីបោសសំអាតសំណល់សំរាមនៃអបិយជំនឿ និងកំហុសដែលបានថែរក្សាទុកយ៉ាងយូរ ហើយដើម្បីដាក់គ្រឿងអលង្ការនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះក្នុងស៊ុមនៃសេចក្តីពិត។ តើព្រះអង្គសង្គ្រោះនឹងធ្វើអ្វី បើសិនជាព្រះអង្គយាងមករកយើងឥឡូវនេះ ដូចដែលព្រះអង្គបានយាងមករកជនជាតិយូដានោះ? ព្រះអង្គនឹងត្រូវធ្វើការងារដូចគ្នា ក្នុងការបោសសំអាតសំណល់សំរាមនៃប្រពៃណី និងពិធីបុណ្យនានា។ ជនជាតិយូដាត្រូវបានរំខានយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលដែលព្រះអង្គបានធ្វើកិច្ចការនេះ។ ពួកគេបានបាត់បង់ការមើលឃើញសេចក្តីពិតដើមរបស់ព្រះ ប៉ុន្តែព្រះគ្រីស្ទបាននាំវាឲ្យលេចឡើងមកវិញ។ កិច្ចការរបស់យើង គឺដោះលែងសេចក្តីពិតដ៏មានតម្លៃរបស់ព្រះឲ្យរួចផុតពីអបិយជំនឿ និងកំហុស។ តើកិច្ចការដ៏ធំមហិមាណាស់ប៉ុណ្ណា ដែលត្រូវបានប្រគល់មកឲ្យយើងនៅក្នុងដំណឹងល្អ!» Review and Herald, June 4, 1889.

វា «ជា​កិច្ចការ​របស់​យើង​ក្នុង​ការ​រំដោះ​សេចក្តី​ពិត​ដ៏​មាន​តម្លៃ​របស់​ព្រះ​ចេញ​ពី​អបិយជំនឿ និង​កំហុសឆ្គង» ហើយ «ដាក់​ត្បូង​មាន​តម្លៃ​នៃ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​ទៅ​ក្នុង​ក្របខ័ណ្ឌ​នៃ​សេចក្តី​ពិត»។ នៅ​ឆ្នាំ 2023 ព្រះអម្ចាស់​បាន​ណែនាំ​ក្របខ័ណ្ឌ​នៃ​សេចក្តី​ពិត ក្នុង​រចនាសម្ព័ន្ធ​ដែល​តំណាង​ដោយ​ពាក្យ «truth»។ ក្របខ័ណ្ឌ​នោះ​នាំ​ឲ្យ​មើល​ឃើញ​សេចក្តី​ពិត «ដើម» «របស់​ព្រះ»។

> «ធូលី និងសំរាមនៃសេចក្តីខុសឆ្គងបានកប់ត្បូងដ៏មានតម្លៃនៃសេចក្តីពិត ប៉ុន្តែអ្នកបម្រើរបស់ព្រះអម្ចាស់អាចបើកបង្ហាញទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនេះឡើងវិញ ដើម្បីឲ្យមនុស្សរាប់ពាន់នាក់នឹងមើលឃើញវាដោយសេចក្តីរីករាយ និងដោយសេចក្តីកោតខ្លាច។ ទេវតារបស់ព្រះនឹងនៅក្បែរអ្នកបម្រើដ៏សុភាពរាបសា ដោយប្រទានព្រះគុណ និងការបំភ្លឺដ៏ទេវភាព ហើយមនុស្សរាប់ពាន់នាក់នឹងត្រូវបាននាំឲ្យអធិស្ឋានជាមួយដាវីឌថា “សូមបើកភ្នែកទូលបង្គំ ដើម្បីឲ្យទូលបង្គំបានឃើញការអស្ចារ្យទាំងឡាយចេញពីក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះអង្គ”។ សេចក្តីពិតទាំងឡាយដែលអស់កាលយូរមកហើយមិនត្រូវបានគេឃើញ និងមិនត្រូវបានយកចិត្តទុកដាក់ នឹងភ្លឺចែងចាំងឡើងពីទំព័រដែលត្រូវបានបំភ្លឺនៃព្រះបន្ទូលបរិសុទ្ធរបស់ព្រះ។ ពួកជំនុំទូទៅដែលបានឮ បានបដិសេធ ហើយបានជាន់ឈ្លីលើសេចក្តីពិត នឹងប្រព្រឹត្តអាក្រក់កាន់តែខ្លាំងឡើង ប៉ុន្តែ “អ្នកប្រាជ្ញ” គឺអស់អ្នកដែលស្មោះត្រង់ នឹងយល់។ សៀវភៅត្រូវបានបើកហើយ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះបានទៅដល់ចិត្តរបស់អស់អ្នកដែលប្រាថ្នាចង់ស្គាល់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ។ នៅពេលមានសំឡេងខ្លាំងរបស់ទេវតាពីស្ថានសួគ៌ ដែលចូលរួមជាមួយទេវតាទីបី មនុស្សរាប់ពាន់នាក់នឹងភ្ញាក់ឡើងពីភាពស្ពឹកស្រពន់ដែលបានកាន់កាប់ពិភពលោកអស់ជាយូរមកហើយ ហើយនឹងឃើញសោភ័ណភាព និងតម្លៃនៃសេចក្តីពិត»។ Review and Herald, December 15, 1885.

«អ្នកបម្រើរបស់ព្រះអម្ចាស់» ដែលជា «អ្នកប្រាជ្ញ» និង «ដែលស្មោះត្រង់» «នឹងយល់» ហើយនឹង «បើកបង្ហាញ» «កំណប់ទ្រព្យ ដើម្បីឲ្យមនុស្សរាប់ពាន់នាក់នឹងសម្លឹងមើលវាដោយសេចក្តីរីករាយ និងដោយការកោតខ្លាច»។ ជាអកុសល សម្រាប់អាដវែនទីសមបែបឡាវឌីសេ វាមិនមែនជាពួកគេទេដែលភ្ញាក់ឡើងពី «ភាពស្ពឹកស្រពន់» របស់ខ្លួន នៅពេលសម្រែកខ្លាំងរបស់ទេវតាទីបី ដ្បិតនោះគឺជាច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ហើយនោះយឺតពេលពេកសម្រាប់អាដវែនទីសមក្នុងការភ្ញាក់ឡើង។ អ្នកបម្រើម៉ោងទីដប់មួយ ភ្ញាក់ឡើងពី «ភាពស្ពឹកស្រពន់» របស់ពួកគេ «នៅពេលសម្រែកខ្លាំងរបស់ទេវតាដែលចូលរួមជាមួយទេវតាទីបី» នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ 2024 មក «សេចក្តីពិតដែលអស់កល្បជាច្រើនយុគមិនត្រូវបានឃើញ ហើយមិនត្រូវបានយកចិត្តទុកដាក់» បានកំពុងភ្លឺចែងចាំង «ចេញមកពីទំព័រដែលបានបំភ្លឺនៃព្រះបន្ទូលដ៏បរិសុទ្ធរបស់ព្រះ»។

ក្នុង​អេសាយ 22:22 អេលីយ៉ាគីម​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​កូនសោ​មួយ ហើយ​នៅ​ក្នុង​ម៉ាថាយ 16 ពេត្រុស​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​កូនសោ​ទាំងឡាយ​នៃ​នគរ។

> ហើយ​យើង​នឹង​ដាក់​កូនសោ​នៃ​ព្រះរាជវាំង​របស់​ដាវីឌ​លើ​ស្មា​របស់​គាត់; ដូច្នេះ គាត់​នឹង​បើក ហើយ​គ្មាន​អ្នក​ណា​អាច​បិទ​បាន; ហើយ​គាត់​នឹង​បិទ ហើយ​គ្មាន​អ្នក​ណា​អាច​បើក​បាន។ អេសាយ 22:22។

“កូនសោ” ត្រូវបានប្រគល់ឲ្យ​ក្រុមជំនុំ​ភីឡាឌែលភា ដ្បិត​នោះ​គឺ​ជា​កន្លែង​តែមួយ​ទៀត​ក្នុង​បទគម្ពីរ​ដែល​បាន​យោង​ដល់​កូនសោ​នៃ​ការ​បើក និង​ការ​បិទ។

> ចូរសរសេរទៅកាន់ទេវតានៃក្រុមជំនុំនៅភីឡាដែលភា​ថា៖ ព្រះអង្គដែលបរិសុទ្ធ ព្រះអង្គដែលពិត ព្រះអង្គដែលកាន់កូនសោររបស់ដាវីឌ ព្រះអង្គដែលបើក ហើយគ្មាននរណាអាចបិទបាន ហើយបិទ ហើយគ្មាននរណាអាចបើកបាន ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះថា៖ ខ្ញុំស្គាល់អំពើការរបស់អ្នក។ មើល៍ ខ្ញុំបានដាក់ទ្វារមួយដែលបើកចំហនៅមុខអ្នក ហើយគ្មាននរណាអាចបិទវាបានទេ ពីព្រោះអ្នកមានកម្លាំងតិចតួច ប៉ុន្តែបានកាន់តាមពាក្យរបស់ខ្ញុំ ហើយមិនបានបដិសេធព្រះនាមរបស់ខ្ញុំឡើយ។ វិវរណៈ ៣៖៧, ៨។

នៅក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងចុងក្រោយជាមួយនឹងសាសន៍យូដាដែលចូលចិត្តជជែកតវ៉ា ព្រះគ្រីស្ទបានលើកសំណួរមួយឡើង ដែលសាសន៍យូដាមិនអាចឆ្លើយបាន។

> កាលពួកផារីស៊ីកំពុងប្រមូលផ្តុំគ្នា ព្រះយេស៊ូវបានសួរពួកគេថា៖ «អ្នករាល់គ្នាគិតយ៉ាងណាអំពីព្រះគ្រីស្ទ? ទ្រង់ជាបុត្ររបស់អ្នកណា?» ពួកគេទូលឆ្លើយព្រះអង្គថា៖ «ជាបុត្ររបស់ដាវីឌ»។ ព្រះអង្គមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថា៖ «ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាដាវីឌ ដោយព្រះវិញ្ញាណ ហៅទ្រង់ថា ព្រះអម្ចាស់ ដោយពោលថា៖ ‘ព្រះអម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំថា ចូរអង្គុយនៅខាងស្ដាំខ្ញុំ ទាល់តែខ្ញុំដាក់ពួកខ្មាំងសត្រូវរបស់អ្នកឲ្យនៅក្រោមជើងអ្នក’ ? ដូច្នេះ បើដាវីឌហៅទ្រង់ថា ព្រះអម្ចាស់ តើទ្រង់ជាបុត្ររបស់គាត់បានយ៉ាងដូចម្តេច?»

> ហើយគ្មានអ្នកណាអាចឆ្លើយតបព្រះអង្គបានសូម្បីតែមួយម៉ាត់ឡើយ ហើយចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះតទៅ ក៏គ្មានអ្នកណាហ៊ានសួរព្រះអង្គទៀតឡើយ។ ម៉ាថាយ 22:41–46។

ជនជាតិ​យូដា​មិន​អាច​យល់​អំពី​ទំនាក់ទំនង​ព្យាករណ៍​រវាង​ដាវីឌ និង​ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ទេ ពីព្រោះ​ពួកគេ​ខ្វះ​គន្លឹះ​ព្យាករណ៍​សម្រាប់​យល់​ភាសា​ព្រះគម្ពីរ​តាម​បន្ទាត់​លើ​បន្ទាត់។ ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​បញ្ចប់​កិច្ច​ទំនាក់ទំនង​របស់​ទ្រង់​ជាមួយ​ជនជាតិ​យូដា ដោយ​បង្ហាញ​ថា ភាព​ខ្វាក់​របស់​ពួកគេ​មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​ការ​អសមត្ថភាព​ក្នុង​ការ​បែងចែក​ព្រះបន្ទូល​នៃ​សេចក្តី​ពិត​ឲ្យ​ត្រឹមត្រូវ។ ទ្រង់​បាន​បញ្ជាក់​ថា ប្រសិនបើ​អ្នក​យល់​ម៉ូសេ អ្នក​នឹង​យល់​ព្រះគ្រីស្ទ ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​មិន​យល់​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​ដែល​ពួកគេ​អះអាង​ថា​កំពុង​គាំទ្រ និង​ការពារ​នោះ​ឡើយ។

“កូនសោ” នៃ “ដំណាក់​របស់ដាវីឌ” ត្រូវបានប្រទានឲ្យពួក Millerites ដែលជាក្រុមជំនុំភីឡាដែលហ្វியா។ “កូនសោ” នោះ គឺជាចលនាកែទម្រង់មួយ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយទ្វារដែលបើក និងបិទ។ ចាប់ពីឆ្នាំ 1798 រហូតដល់ឆ្នាំ 1863 ចលនា Millerite បានផ្លាស់ពីបទពិសោធន៍របស់ភីឡាដែលហ្វિયા ទៅកាន់បទពិសោធន៍របស់ឡាវឌីសេ ខណៈដែលវាកំពុងផ្លាស់ពីជាចលនា ទៅជាក្រុមជំនុំ។ ទ្វារមួយបានបើក ហើយទ្វារមួយបានបិទ នៅថ្ងៃទី 19 ខែមេសា ឆ្នាំ 1844 ដូចដែលទ្វារមួយបានបើក ហើយទ្វារមួយបានបិទ នៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ហើយដូចដែលទ្វារមួយបានបើក ហើយទ្វារមួយបានបិទ នៅឆ្នាំ 1863។

អេលីយ៉ាគីមមាន​កូនសោ​មួយ ប៉ុន្តែ​ពេត្រុស​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន «កូនសោ​ទាំងឡាយ»។ កូនសោ​ក្នុង​រូបឯកវចនៈ​នោះ គឺ​ជា​ទ្វារ​ដែល​បាន​បិទ​នៅ​ឆ្នាំ 1844។

> «ប្រធានបទអំពីទីបរិសុទ្ធ គឺជាគន្លឹះដែលបានបើកស្រាយអាថ៌កំបាំងនៃការខកចិត្តក្នុងឆ្នាំ 1844។ វាបានបើកឲ្យមើលឃើញប្រព័ន្ធសេចក្តីពិតដ៏ពេញលេញមួយ ដែលមានការភ្ជាប់ទាក់ទងគ្នា និងសមស្របស៊ីសង្វាក់គ្នា ដោយបង្ហាញថា ព្រះហស្តរបស់ព្រះបានដឹកនាំចលនាយាងមកដ៏អស្ចារ្យនោះ ហើយបានបើកសម្ដែងកាតព្វកិច្ចសម្រាប់ពេលបច្ចុប្បន្ន ខណៈដែលវាបាននាំមកនូវពន្លឺអំពីឋានៈ និងកិច្ចការរបស់ប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់»។ The Great Controversy, 423.

ប្រធានបទអំពីទីបរិសុទ្ធគឺជាកូនសោដែលបានបើកទ្វារដែលបានបិទនៅឆ្នាំ 1844 ប៉ុន្តែពេត្រុសក៏ត្រូវបានប្រទានកូនសោនៃនគរផងដែរ។

> ព្រះយេស៊ូវ​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ឆ្លើយ​ទៅ​គាត់​ថា៖ «ស៊ីម៉ូន បារ​យ៉ូណា អើយ អ្នក​មាន​ពរ​ហើយ ដ្បិត​មិន​មែន​សាច់​ឈាម​បាន​បើក​សម្ដែង​ការ​នេះ​ដល់​អ្នក​ទេ គឺ​ជា​ព្រះបិតា​របស់​ខ្ញុំ ដែល​គង់​នៅ​ស្ថានសួគ៌។ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​ប្រាប់​អ្នក​ផង​ដែរ​ថា អ្នក​គឺ​ពេត្រុស ហើយ​លើ​ថ្មដា​នេះ ខ្ញុំ​នឹង​សង់​ព្រះវិហារ​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​ទ្វារ​នៃ​ស្ថាន​នរក​នឹង​មិន​ឈ្នះ​វា​ឡើយ។ ខ្ញុំ​នឹង​ប្រគល់​កូនសោរ​នៃ​នគរ​ស្ថានសួគ៌​ដល់​អ្នក ហើយ​អ្វីៗ​ដែល​អ្នក​ចង​នៅ​ផែនដី នោះ​នឹង​ត្រូវ​បាន​ចង​នៅ​ស្ថានសួគ៌ ហើយ​អ្វីៗ​ដែល​អ្នក​ស្រាយ​នៅ​ផែនដី នោះ​នឹង​ត្រូវ​បាន​ស្រាយ​នៅ​ស្ថានសួគ៌»។ ម៉ាថាយ 16:17–19។

ជាជួរៗតាមជួរ ហ្វីឡាដែលភៀ ដែលជាកូនក្រមុំនៃសេចក្តីសញ្ញាចុងក្រោយ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយពេត្រុស ត្រូវបានប្រទានកូនសោនៃព្រះដំណាក់របស់ដាវីឌ ព្រមទាំងកូនសោនៃនគរស្ថានសួគ៌ផងដែរ។ កូនសោនៃព្រះដំណាក់របស់ដាវីឌ គឺជាប្រធានបទចុងក្រោយដែលព្រះយេស៊ូវបានប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយពួកផារីស៊ីអំពីវា។

> ខណៈដែលពួកផារិស៊ីបានប្រមូលផ្តុំគ្នា ព្រះយេស៊ូវបានសួរពួកគេថា៖ «អ្នករាល់គ្នាគិតយ៉ាងដូចម្តេចអំពីព្រះគ្រីស្ទ? ទ្រង់ជាព្រះរាជបុត្រារបស់អ្នកណា?» ពួកគេទូលឆ្លើយទ្រង់ថា៖ «ជាព្រះរាជបុត្ររបស់ដាវីឌ»។ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថា៖ «ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាដាវីឌ ដោយព្រះវិញ្ញាណ ហៅទ្រង់ថា ព្រះអម្ចាស់ ដោយពោលថា៖ “ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំថា៖ ចូរអង្គុយនៅខាងស្តាំខ្ញុំ រហូតដល់ខ្ញុំដាក់សត្រូវរបស់ទ្រង់ឲ្យនៅក្រោមជើងទ្រង់” ?” ដូច្នេះ បើដាវីឌហៅទ្រង់ថា ព្រះអម្ចាស់ តើទ្រង់ជាព្រះរាជបុត្ររបស់ដាវីឌដូចម្តេចបាន?»

> ហើយ​គ្មាន​អ្នក​ណា​អាច​ឆ្លើយ​ព្រះអង្គ​បាន​មួយ​ពាក្យ​ណា​ឡើយ ហើយ​ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​នោះ​តទៅ ក៏​គ្មាន​អ្នក​ណា​ហ៊ាន​សួរ​ព្រះអង្គ​បន្ថែម​ទៀត​ឡើយ។ ម៉ាថាយ 22:41–46។

ប្រធានបទអំពីដាវីឌ និងព្រះអម្ចាស់របស់គាត់ គឺជាកន្លែងដែលពេត្រុសចាប់ផ្តើមយ៉ាងត្រឹមត្រូវនៅថ្ងៃបុណ្យទី៥០ ក្នុងបន្ទប់ជាន់លើ នៅម៉ោងទីបី។ ប្រធានបទដែលបានបិទទ្វារនៃការប្រាស្រ័យទាក់ទងរវាងពួកផារិស៊ី និងព្រះគ្រីស្ទ នោះហើយជាគន្លឹះដែលពេត្រុសបានប្រើ ដើម្បីបើកទ្វារបន្ទប់ជាន់លើ នៅថ្ងៃបុណ្យទី៥០។

> ដ្បិត​ដាវីឌ​មិន​បាន​ឡើង​ទៅ​ស្ថាន​សួគ៌​ទេ ប៉ុន្តែ​គាត់​ផ្ទាល់​បាន​និយាយ​ថា «ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​ព្រះអម្ចាស់​របស់​ខ្ញុំ​ថា ចូរ​អង្គុយ​នៅ​ខាង​ស្តាំ​ខ្ញុំ ទាល់តែ​ខ្ញុំ​ដាក់​ពួក​សត្រូវ​របស់​អ្នក​ជា​កំណល់​ជើង​របស់​អ្នក»។ ដូច្នេះ សូម​ឲ្យ​ពូជ​វង្ស​អ៊ីស្រាអែល​ទាំង​អស់​បាន​ដឹង​យ៉ាង​ប្រាកដ​ថា ព្រះ​បាន​តែងតាំង​ព្រះយេស៊ូវ​អង្គ​នេះ ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ឆ្កាង ទាំង​ជា​ព្រះអម្ចាស់ ហើយ​ជា​ព្រះគ្រីស្ទ​ផង។

> លុះពេលពួកគេបានឮដូច្នេះ នោះចិត្តរបស់ពួកគេត្រូវបានចាក់ឲ្យឈឺចាប់ ហើយពួកគេបាននិយាយទៅកាន់ពេត្រុស និងសាវកឯទៀតៗថា «បងប្អូនអើយ តើយើងត្រូវធ្វើដូចម្តេច?»

> បន្ទាប់​មក ពេត្រុស​បាន​និយាយ​ទៅ​កាន់​ពួក​គេ​ថា៖ «ចូរ​ប្រែចិត្ត ហើយ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក​គ្រប់​គ្នា ក្នុង​ព្រះនាម​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ សម្រាប់​ការ​អត់​ទោស​បាប ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ទទួល​អំណោយទាន​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ។ ដ្បិត​សេចក្ដី​សន្យា​នោះ សម្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា សម្រាប់​កូន​ចៅ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា និង​សម្រាប់​អស់​អ្នក​ដែល​នៅ​ឆ្ងាយ គឺ​សម្រាប់​មនុស្ស​ទាំង​អស់​ណា​ដែល​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​នៃ​យើង ទ្រង់​នឹង​ហៅ​មក»។ ហើយ​ដោយ​ពាក្យ​ជា​ច្រើន​ទៀត លោក​បាន​ធ្វើ​បន្ទាល់ និង​ដាស់តឿន ដោយ​និយាយ​ថា៖ «ចូរ​សង្គ្រោះ​ខ្លួន​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចេញ​ពី​ជំនាន់​វៀច​វេរ​នេះ»។ បន្ទាប់​មក អស់​អ្នក​ដែល​ទទួល​ព្រះបន្ទូល​របស់​លោក​ដោយ​អំណរ បាន​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​ផ្ទាល់ មាន​មនុស្ស​ប្រហែល​បី​ពាន់​នាក់ បាន​ត្រូវ​បន្ថែម​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ពួក​គេ។ កិច្ចការ 2:34–41។

ពេត្រុស​មាន​កូនសោ​ដើម្បី​ចង ឬ​បើកលែង ហើយ​នៅ​ពេល​គាត់​ធ្វើ​ដូច្នោះ ស្ថានសួគ៌​ក៏​បាន​យល់ព្រម​ជាមួយ​នឹង​សកម្មភាព​របស់​ពេត្រុស​ផងដែរ។ ពេត្រុស​តំណាង​ឲ្យ​ព្រះជាតិ និង​មនុស្សជាតិ​ដែល​ធ្វើការ​រួម​គ្នា ដើម្បី​បើក​ត្រា​សេចក្តីពិត​នៃ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ។ នៅ​ពេល​សេចក្តីពិត​ទាំងនោះ​ត្រូវ​បាន​បើក​ត្រា​ហើយ វា​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ជា​ចំណេះដឹង។

> «សោ​នៃ​ចំណេះដឹង​នៅ​ក្នុង​សម័យ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ត្រូវ​បាន​ដក​យក​ទៅ​ដោយ​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​គួរ​តែ​កាន់​វា ដើម្បី​បើក​ឃ្លាំង​ទ្រព្យ​នៃ​ប្រាជ្ញា​នៅ​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ​សញ្ញាចាស់។ ពួក​រ៉ាប៊ី និង​គ្រូ​បង្រៀន​បាន​បិទ​នគរ​ស្ថានសួគ៌​ចំពោះ​មនុស្ស​ក្រីក្រ និង​អ្នក​រងទុក្ខ​យ៉ាង​ជាក់ស្តែង ហើយ​ទុក​ពួកគេ​ឲ្យ​វិនាស។ នៅ​ក្នុង​ព្រះបន្ទូល​បង្រៀន​របស់​ទ្រង់ ព្រះគ្រីស្ទ​មិន​បាន​នាំ​យក​រឿង​ជាច្រើន​មក​ដាក់​នៅ​ចំពោះ​ពួកគេ​ក្នុង​ពេល​តែមួយ​ទេ ក្រែង​ទ្រង់​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​គំនិត​របស់​ពួកគេ​ច្របូកច្របល់។ ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​គ្រប់​ចំណុច​មាន​ភាព​ច្បាស់លាស់ និង​ដាច់ដោយឡែក។ ទ្រង់​មិន​បាន​មើលងាយ​ការ​រំលឹក​ឡើង​វិញ​នូវ​សេចក្តីពិត​ចាស់ៗ និង​ដែល​ស្គាល់​ស្រាប់​នៅ​ក្នុង​ពាក្យទំនាយ​ឡើយ ប្រសិនបើ​វា​អាច​បម្រើ​គោលបំណង​របស់​ទ្រង់​ក្នុង​ការ​បណ្ដុះ​គំនិត​ទាំងឡាយ​បាន។»

> «ព្រះគ្រីស្ទ​ទ្រង់​ជា​ប្រភពដើម​នៃ​ត្បូង​ដ៏​មានតម្លៃ​ទាំងអស់​នៃ​សេចក្តីពិត​ពី​បុរាណ។ តាមរយៈ​កិច្ចការ​របស់​សត្រូវ សេចក្តីពិត​ទាំងនេះ​ត្រូវបាន​បំប្លែង​ចេញពី​ទីតាំង​ដើម​របស់​វា។ វា​ត្រូវបាន​ផ្ដាច់​ចេញពី​ទីតាំង​ពិត​របស់​វា ហើយ​ដាក់​ចូល​ក្នុង​ក្របខណ្ឌ​នៃ​កំហុស។ កិច្ចការ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ គឺ​ដើម្បី​កែតម្រូវ​ឡើងវិញ ហើយ​បង្កើត​ត្បូង​ដ៏​មានតម្លៃ​ទាំងនោះ​ឲ្យ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ក្របខណ្ឌ​នៃ​សេចក្តីពិត។ គោលការណ៍​នៃ​សេចក្តីពិត ដែល​ទ្រង់​ផ្ទាល់​បាន​ប្រទាន​ដើម្បី​ប្រទាន​ពរ​ដល់​លោកិយ តាមរយៈ​ភ្នាក់ងារ​របស់​សាតាំង ត្រូវបាន​កប់​បាត់ ហើយ​ហាក់ដូចជា​បាន​ផុតពូជ​ទៅហើយ។ ព្រះគ្រីស្ទ​ទ្រង់​បាន​សង្គ្រោះ​ពួកវា​ចេញពី​គំនរ​សំណល់​នៃ​កំហុស ប្រទាន​ឲ្យ​ពួកវា​នូវ​កម្លាំង​ថ្មី​ដ៏​មានជីវិត ហើយ​បង្គាប់​ឲ្យ​ពួកវា​ភ្លឺចែងចាំង​ដូចជា​គ្រឿងអលង្ការ​ដ៏​មានតម្លៃ ហើយ​តាំង​មាំមួន​នៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច។»

> «ព្រះគ្រីស្ទទ្រង់ផ្ទាល់អាចប្រើសេចក្តីពិតបុរាណទាំងនេះណាមួយក៏បាន ដោយមិនចាំបាច់ខ្ចីសូម្បីតែភាគល្អិតតូចបំផុតមួយឡើយ ព្រោះទ្រង់ជាអ្នកបង្កើតសេចក្តីពិតទាំងអស់នោះ។ ទ្រង់បានដាក់សេចក្តីពិតទាំងនោះចូលទៅក្នុងគំនិត និងការគិតរបស់មនុស្សគ្រប់ជំនាន់ ហើយនៅពេលទ្រង់យាងមកកាន់ពិភពលោករបស់យើង ទ្រង់បានរៀបចំឡើងវិញ និងប្រទានជីវិតដល់សេចក្តីពិតដែលបានក្លាយទៅជាស្លាប់ ធ្វើឲ្យវាមានកម្លាំងកាន់តែខ្លាំងឡើង សម្រាប់ប្រយោជន៍ដល់ជំនាន់នាពេលអនាគត។ គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនេះឯងដែលមានព្រះចេស្តាអាចសង្គ្រោះសេចក្តីពិតទាំងនោះចេញពីគំនរសំរាម ហើយប្រទានវាមកកាន់ពិភពលោកម្តងទៀត ដោយលើសពីភាពស្រស់ថ្មី និងអំណាចដើមរបស់វាទៅទៀត»។ Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

កូនសោររបស់ពេត្រុស គឺសម្រាប់ចង និងស្រាយ ហើយពេត្រុសតំណាងឲ្យកូនក្រមុំគ្រីស្ទានចុងក្រោយ ដែលជាមនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់។ សារនៃការចងរបស់ពេត្រុស ដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងសក្ខីកម្មរបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ គឺជាការបោះត្រា។ សារនៃការស្រាយរបស់ពេត្រុស នៅក្នុងសក្ខីកម្មរបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ គឺអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី។

> «ខ្ញុំ​បន្ទាប់​មក​បាន​ឃើញ​ទេវតា​ទីបី។ ទេវតា​ដែល​អម​ដំណើរ​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ថា «កិច្ចការ​របស់​គាត់​គួរ​ឲ្យ​កោត​ខ្លាច​ណាស់។ បេសកកម្ម​របស់​គាត់​គួរ​ឲ្យ​រន្ធត់​ណាស់។ គាត់​ជា​ទេវតា​ដែល​ត្រូវ​បំបែក​ស្រូវ​សាលី​ចេញ​ពី​ស្មៅ​អាក្រក់ ហើយ​បោះត្រា ឬ​ចង​បន្តឹង ស្រូវ​សាលី​នោះ​សម្រាប់​ជង្រុក​ស្ថានសួគ៌។ អ្វី​ទាំងនេះ​គួរ​តែ​គ្រប់គ្រង​គំនិត​ទាំងមូល និង​ការ​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់​ទាំងមូល។»» Early Writings, 119.

ស្រូវសាលីដែលត្រូវបានចងជាកញ្ចប់ ត្រូវបានតំណាងដោយដង្វាយផ្លែដំបូងនៃស្រូវសាលីនៅថ្ងៃបុណ្យទីហាសិប ដែលក្នុងនាមជាដង្វាយគ្រវី នោះតំណាងឲ្យការលើកបដាសញ្ញានៃមនុស្សមួយរយសែសិបបួនពាន់នាក់។ ការបោះត្រារបស់ព្រះលើប្រជាជនរបស់ទ្រង់ គឺជាសារខាងក្នុងរបស់ពេត្រុស ដែលកើតឡើងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃសាសនាអ៊ីស្លាមនៃវិបត្តិទីបី ដែលត្រូវបានដោះលែងជាបន្តបន្ទាប់ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី 9/11 តទៅ។

> បន្ទាប់ពីការទាំងនេះ ខ្ញុំបានឃើញទេវតាបួនរូបឈរនៅលើជ្រុងទាំងបួននៃផែនដី កំពុងទប់ខ្យល់ទាំងបួននៃផែនដី ដើម្បីកុំឲ្យខ្យល់បក់លើផែនដី ឬលើសមុទ្រ ឬលើដើមឈើណាមួយឡើយ។ ហើយខ្ញុំបានឃើញទេវតាមួយរូបទៀតឡើងមកពីទិសកើត កាន់ត្រារបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់នៅ ហើយគាត់បានស្រែកដោយសំឡេងខ្លាំងទៅកាន់ទេវតាបួនរូប ដែលបានទទួលអំណាចឲ្យបំផ្លាញផែនដី និងសមុទ្រ ដោយនិយាយថា កុំបំផ្លាញផែនដី ឬសមុទ្រ ឬដើមឈើទាំងឡាយឡើយ ទាល់តែយើងបានបោះត្រាលើអ្នកបម្រើរបស់ព្រះនៃយើងនៅលើថ្ងាសរបស់ពួកគេជាមុនសិន។ វិវរណៈ 7:1–3។

ខ្យល់ទាំងបួននោះ ដែលត្រូវបានទប់ស្កាត់ក្នុងអំឡុងពេលនៃការចងមនុស្សរបស់ព្រះ ត្រូវបានដោះលែងនៅថ្ងៃទី ៩/១១ ហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានទប់ស្កាត់ដោយ George Bush the lesser។ សារខាងក្រៅរបស់ពេត្រុស​គឺ​អ៊ីស្លាម ហើយការដោះលែង និងការទប់ស្កាត់​នៃ​អ៊ីស្លាម គឺជាសារខាងក្រៅដែលរត់កាត់ពេញរយៈពេលនៃការបោះត្រា។ ភាពជាមនុស្ស​របស់ពេត្រុស​ត្រូវបានភ្ជាប់នឹង​ព្រះជាតិ ពីព្រោះកូនសោដែលបានប្រទានឱ្យគាត់ តំណាងឱ្យការយល់ព្រមរវាងស្ថានសួគ៌ និងផែនដី។

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​នេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> «ភាពងងឹតរបស់មារអាក្រក់គ្របដណ្តប់លើអ្នកទាំងឡាយដែលធ្វេសប្រហែសមិនអធិស្ឋាន។ សេចក្តីល្បួងដែលខ្មាំងសត្រូវខ្សឹបខ្សៀវបញ្ឆោតពួកគេឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើបាប; ហើយទាំងអស់នេះកើតឡើង ដោយសារពួកគេមិនប្រើប្រាស់ឯកសិទ្ធិទាំងឡាយដែលព្រះបានប្រទានឲ្យពួកគេ ក្នុងការតែងតាំងដ៏ទេវភាពនៃការអធិស្ឋាន។ ហេតុអ្វីបានជាកូនប្រុសកូនស្រីរបស់ព្រះគួរតែស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការអធិស្ឋាន ខណៈដែលការអធិស្ឋានគឺជាកូនសោនៅក្នុងដៃនៃសេចក្តីជំនឿ សម្រាប់បើកឃ្លាំងរបស់ស្ថានសួគ៌ ដែលនៅទីនោះបានរក្សាទុកធនធានឥតព្រំដែននៃព្រះចេស្តាដ៏គ្រប់ព្រះចេស្តា? បើគ្មានការអធិស្ឋានឥតឈប់ឈរ និងការយាមប្រុងប្រយ័ត្នដោយឧស្សាហ៍ព្យាយាមទេ នោះយើងស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់នៃការក្លាយជាមនុស្សធ្វេសប្រហែស និងនៃការវង្វេងចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ។ មារសត្រូវស្វែងរកជានិច្ចដើម្បីរារាំងផ្លូវទៅកាន់បល្ល័ង្កនៃព្រះគុណ ដើម្បីមិនឲ្យយើងទទួលបានព្រះគុណ និងអំណាចដោយការទូលអង្វរយ៉ាងអស់ពីចិត្ត និងដោយសេចក្តីជំនឿ សម្រាប់ទប់ទល់នឹងសេចក្តីល្បួង។»

> «មាន​លក្ខខណ្ឌ​ខ្លះៗ ដែល​យើង​អាច​រំពឹង​ថា ព្រះ​នឹង​ស្តាប់ ហើយ​ឆ្លើយ​តប​សេចក្ដី​អធិស្ឋាន​របស់​យើង។ ក្នុង​ចំណោម​លក្ខខណ្ឌ​ទាំងនេះ មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ដំបូង​គេ គឺ​យើង​ត្រូវ​មាន​អារម្មណ៍​ថា យើង​ត្រូវ​ការ​ជំនួយ​ពី​ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គ​បាន​សន្យា​ថា «យើង​នឹង​ចាក់​ទឹក​លើ​អ្នក​ដែល​ស្រេក ហើយ​ចាក់​ជំនន់​ទឹក​លើ​ដី​ស្ងួត»។ អេសាយ 44:3។ អស់​អ្នក​ដែល​ឃ្លាន ហើយ​ស្រេក​រក​សេចក្ដី​សុចរិត ដែល​ទន្ទឹង​រក​ព្រះ នោះ​អាច​មាន​ចិត្ត​ប្រាកដ​ថា ពួក​គេ​នឹង​បាន​ពេញ​បរិបូរ។ ចិត្ត​ត្រូវ​តែ​បើក​ចំហ​ចំពោះ​ឥទ្ធិពល​របស់​ព្រះវិញ្ញាណ បើ​ពុំ​ដូច្នោះ​ទេ ព្រះពរ​របស់​ព្រះ​មិន​អាច​ទទួល​បាន​ឡើយ។»

> «សេចក្តីខ្វះខាតដ៏ធំរបស់យើងផ្ទាល់ គឺជាហេតុផលមួយ ហើយអង្វរយ៉ាងមានអានុភាពបំផុតជំនួសយើង។ ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់ត្រូវតែស្វែងរក ដើម្បីឲ្យទ្រង់ប្រទានអ្វីទាំងនេះដល់យើង។ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា “ចូរសូម នោះអ្នករាល់គ្នានឹងបានទទួល។” ហើយ “ព្រះអង្គដែលមិនបានសំចៃសូម្បីតែព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ ប៉ុន្តែបានប្រគល់ទ្រង់ឲ្យសម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នា តើទ្រង់នឹងមិនប្រទានអ្វីៗទាំងអស់ដល់យើងដោយសេរីជាមួយនឹងព្រះរាជបុត្រានោះទេឬ?” ម៉ាថាយ 7:7; រ៉ូម 8:32។»

> «ប្រសិនបើយើងរក្សាទុកអំពើទុច្ចរិតនៅក្នុងចិត្តរបស់យើង ប្រសិនបើយើងជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងអំពើបាបណាមួយដែលយើងបានដឹងហើយ ព្រះអម្ចាស់នឹងមិនស្តាប់យើងទេ ប៉ុន្តែការអធិស្ឋានរបស់ព្រលឹងដែលប្រែចិត្ត និងសោកស្តាយពិត តែងតែត្រូវបានទទួលយកជានិច្ច។ នៅពេលដែលកំហុសទាំងអស់ដែលយើងបានដឹងត្រូវបានកែតម្រូវឲ្យត្រឹមត្រូវហើយ នោះយើងអាចជឿថា ព្រះនឹងឆ្លើយតបសំណូមពររបស់យើង។ គុណសម្បត្តិរបស់យើងផ្ទាល់ មិនអាចណែនាំយើងឲ្យទទួលបានព្រះគុណពីព្រះបានឡើយ; គឺសេចក្តីសក្តិសមរបស់ព្រះយេស៊ូវទេ ដែលនឹងសង្គ្រោះយើង ហើយព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ទេ ដែលនឹងសម្អាតយើង; ទោះយ៉ាងណា យើងក៏មានភារកិច្ចមួយត្រូវធ្វើ ក្នុងការអនុលោមតាមលក្ខខណ្ឌនៃការទទួលយកផងដែរ។»

> «ធាតុមួយទៀតនៃការអធិស្ឋានដែលមានជ័យជម្នះ គឺសេចក្ដីជំនឿ។ “អ្នកណាដែលមកឯព្រះ ត្រូវជឿថា ទ្រង់មានពិត ហើយទ្រង់ជាព្រះអង្គប្រទានរង្វាន់ដល់អស់អ្នកដែលស្វែងរកទ្រង់ដោយអស់ពីចិត្តខំប្រឹងប្រែង”។ ហេប្រឺ 11:6។ ព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់សិស្សរបស់ទ្រង់ថា “ដូច្នេះ ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា អ្វីៗទាំងអស់ដែលអ្នករាល់គ្នាប្រាថ្នា នៅពេលអធិស្ឋាន ចូរជឿថា អ្នករាល់គ្នាបានទទួលរួចហើយ នោះអ្នករាល់គ្នានឹងបាន”។ ម៉ាកុស 11:24។ តើយើងទទួលយកព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ដូចដែលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលឬទេ?» ជំហានទៅរកព្រះគ្រីស្ទ, 94–96។

> «នេះ​ជា​មេរៀន​មួយ​សម្រាប់​យុវជន​ដែល​អះអាង​ថា​ខ្លួន​ជា​អ្នក​បម្រើ​របស់​ព្រះ ដោយ​កាន់​សារ​របស់​ទ្រង់ ហើយ​តម្កើង​ខ្លួន​ឯង​ក្នុង​ការ​វាយតម្លៃ​របស់​ខ្លួន។ ពួកគេ​មិន​អាច​ចង្អុល​បង្ហាញ​អ្វី​ដែល​គួរ​ឲ្យ​កត់សម្គាល់​ក្នុង​បទពិសោធន៍​របស់​ខ្លួន​បាន ដូច​ដែល​អេលីយ៉ា​អាច​ធ្វើ​បាន​ទេ ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ខ្លួន​នៅ​ខ្ពស់​ជាង​ការ​បំពេញ​កាតព្វកិច្ច​ដែល​ចំពោះ​ពួកគេ​ហាក់​ដូច​ជា​កិច្ចការ​ទាបទន់។ ពួកគេ​មិន​ព្រម​ចុះ​ពី​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ​ខាង​ការ​បម្រើ​របស់​ខ្លួន ដើម្បី​ធ្វើ​សេវា​ដែល​ចាំបាច់​នោះ​ទេ ដោយ​ខ្លាច​ថា​ពួកគេ​នឹង​កំពុង​ធ្វើ​កិច្ចការ​របស់​អ្នក​បម្រើ។ អ្នក​ទាំង​អស់​ដូច្នេះ​គួរ​រៀន​ពី​គំរូ​របស់​អេលីយ៉ា។ ពាក្យ​របស់​គាត់​បាន​បិទ​ទុក​ទ្រព្យសម្បត្តិ​នៃ​ស្ថានសួគ៌ គឺ​ទឹក​សន្សើម និង​ភ្លៀង មិន​ឲ្យ​ធ្លាក់​មក​លើ​ផែនដី​អស់​រយៈពេល​បី​ឆ្នាំ។ ពាក្យ​របស់​គាត់​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​គឺ​ជា​កូនសោ​សម្រាប់​បើក​ស្ថានសួគ៌ និង​នាំ​ឲ្យ​មាន​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ចុះ។ គាត់​ត្រូវ​បាន​ព្រះ​ប្រទាន​កិត្តិយស នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​អធិស្ឋាន​ដ៏​សាមញ្ញ​របស់​គាត់​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ស្តេច និង​នៅ​ចំពោះ​មនុស្ស​អ៊ីស្រាអែល​រាប់​ពាន់​នាក់ ដើម្បី​ឆ្លើយតប​នឹង​ការអធិស្ឋាន​នោះ ភ្លើង​បាន​ឆាបឆេះ​ចេញ​ពី​ស្ថានសួគ៌ ហើយ​បញ្ឆេះ​ភ្លើង​នៅ​លើ​អាសនៈ​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា។ ដៃ​របស់​គាត់​បាន​អនុវត្ត​ការ​ជំនុំជម្រះ​របស់​ព្រះ ក្នុង​ការ​សម្លាប់​បូជាចារ្យ​របស់​ព្រះ​បាល​ចំនួន​ប្រាំបី​រយ​ហាសិប​នាក់; ប៉ុន្តែ បន្ទាប់​ពី​ការ​នឿយហត់​ដ៏​ខ្លាំងក្លា និង​ជ័យជម្នះ​ដ៏​លេចធ្លោ​បំផុត​នៃ​ថ្ងៃ​នោះ លោក​ដែល​អាច​នាំ​មក​នូវ​ពពក និង​ភ្លៀង និង​ភ្លើង​ពី​ស្ថានសួគ៌ គាត់​ក៏​សុខចិត្ត​ធ្វើ​សេវា​របស់​អ្នក​បម្រើ​ទាបទន់​ម្នាក់ ហើយ​រត់​នៅ​មុខ​រទេះ​របស់​អាហាប់ ក្នុង​ភាព​ងងឹត និង​ក្នុង​ខ្យល់ និង​ភ្លៀង ដើម្បី​បម្រើ​អធិបតី​ដែល​គាត់​មិន​ដែល​ខ្លាច​ក្នុង​ការ​ស្តីបន្ទោស​ចំពោះ​មុខ ដោយសារ​អំពើ​បាប និង​ឧក្រិដ្ឋកម្ម​របស់​គាត់។ ស្តេច​បាន​ឆ្លង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទ្វារ​ក្រុង។ អេលីយ៉ា​បាន​រុំ​ខ្លួន​ក្នុង​អាវ​ធំ​របស់​គាត់ ហើយ​ដេក​លើ​ដី​ទទេ»។ Testimonies, volume 3, 287.

Back to Articles