Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល — លេខមួយរយម្ភៃមួយ

បើកសោសញ្ញានៃថ្ងៃចុងក្រោយ៖ ការយល់ដឹងអំពីសេចក្ដីចង្អុលបង្ហាញរបស់ព្រះគ្រីស្ទចំពោះដើមឈើដែលកំពុងលូតលាស់ពន្លកនៅរដូវនិទាឃរាជ្យ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ចង្អុល​បង្ហាញ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះអង្គ​ទៅកាន់​ដើមឈើ​ទាំងឡាយ​ដែល​កំពុង​ដុះ​ពន្លក​នៅ​រដូវ​និទាឃរាជ ដើម្បី​ឲ្យ​ពួកគេ​យល់​អំពី «ទីសម្គាល់» និង​អត្ថន័យ​នៃ «ទីសម្គាល់» ទាំងនោះ​នៃ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ។

> «ព្រះគ្រីស្ទបានបង្គាប់ប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ឲ្យប្រយ័ត្នមើលសញ្ញានៃការយាងមករបស់ទ្រង់ ហើយឲ្យអរសប្បាយ នៅពេលពួកគេឃើញនិមិត្តសញ្ញានៃព្រះមហាក្សត្ររបស់ពួកគេដែលកំពុងយាងមក។ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ “កាលណាសេចក្ដីទាំងនេះចាប់ផ្ដើមកើតឡើង នោះចូរមើលឡើង ហើយលើកក្បាលអ្នករាល់គ្នាឡើង ដ្បិតការប្រោសលោះរបស់អ្នករាល់គ្នាជិតមកដល់ហើយ។” ទ្រង់បានចង្អុលបង្ហាញអ្នកដើរតាមទ្រង់ទៅកាន់ដើមឈើទាំងឡាយដែលកំពុងចេញកោននៅរដូវនិទាឃ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ “កាលណាវាចេញស្លឹកហើយ នោះអ្នករាល់គ្នាឃើញ ហើយដឹងដោយខ្លួនឯងថា រដូវក្តៅជិតមកដល់ហើយ។ ដូច្នេះដែរ អ្នករាល់គ្នា កាលណាឃើញសេចក្ដីទាំងនេះកើតឡើង ចូរដឹងថា នគរព្រះជិតមកដល់ហើយ។” លូកា 21:28, 30, 31។ The Great Controversy, 308.»

“ទីសម្គាល់” នៃថ្ងៃចុងក្រោយ ត្រូវបានបង្ហាញជាគំរូទុកជាមុន ដោយ “ទីសម្គាល់” ទាំងឡាយ ដែលបានប្រកាស និងនាំឲ្យចូលមកនូវចលនារបស់ទេវតាទីមួយ។ “ទីសម្គាល់” ទាំងនោះ រួមមានការញ័ររញ្ជួយនៃស្ថានសួគ៌ ប៉ុន្តែ យ៉ូអែល បញ្ជាក់ថា “ទីសម្គាល់” នៃថ្ងៃចុងក្រោយ គឺថ្ងៃទាំងនោះ ដែលអំពើទុច្ចរិតរបស់អ៊ីស្រាអែល នឹងត្រូវបានស្វែងរក តែមិនត្រូវបានរកឃើញទេ ពេលដែលភ្នំបរិសុទ្ធរបស់ព្រះ នឹងបរិសុទ្ធជារៀងរហូត ដ្បិតជនបរទេសណាម្នាក់ នឹងមិនឆ្លងកាត់នាងម្ដងទៀតឡើយ ការញ័ររញ្ជួយនៃអំណាចនានានៃស្ថានសួគ៌ នោះ ក៏នឹងរួមបញ្ចូលការញ័ររញ្ជួយនៃអំណាចនានានៃផែនដីផងដែរ។ បងស្រី វ៉ៃត៍ បញ្ជាក់អំពីភាពខុសគ្នា រវាងការញ័ររញ្ជួយនៃអំណាចនានានៃស្ថានសួគ៌ និងអំណាចនានានៃផែនដី។

> «នៅថ្ងៃទី 16 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1848 ព្រះអម្ចាស់បានប្រទានឲ្យខ្ញុំឃើញអំពីការរញ្ជួយនៃអំណាចទាំងឡាយនៃស្ថានសួគ៌។ ខ្ញុំបានឃើញថា កាលណាព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា “ស្ថានសួគ៌” ក្នុងការប្រទានទីសម្គាល់ដែលបានកត់ត្រាទុកដោយ ម៉ាថាយ ម៉ាកុស និង លូកា ព្រះអង្គមានន័យថា ស្ថានសួគ៌ ហើយកាលណាព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា “ផែនដី” ព្រះអង្គមានន័យថា ផែនដី។ អំណាចទាំងឡាយនៃស្ថានសួគ៌ គឺព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយ។ វាទាំងនោះគ្រប់គ្រងនៅក្នុងស្ថានសួគ៌។ អំណាចទាំងឡាយនៃផែនដី គឺអស់អ្នកដែលគ្រប់គ្រងលើផែនដី។ អំណាចទាំងឡាយនៃស្ថានសួគ៌នឹងត្រូវរញ្ជួយដោយព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះ។ បន្ទាប់មក ព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយ នឹងត្រូវផ្លាស់ចេញពីទីកន្លែងរបស់វា។ វាទាំងនោះនឹងមិនបាត់ផុតទៅឡើយ ប៉ុន្តែនឹងត្រូវរញ្ជួយដោយព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះ។»

> «ពពកងងឹតក្រាស់ធ្ងន់បានកើតឡើង ហើយប៉ះទង្គិចគ្នាទៅវិញទៅមក។ បរិយាកាសបានបែកចេញ ហើយរមៀលថយក្រោយ; បន្ទាប់មក យើងអាចមើលឡើងទៅតាមចន្លោះបើកនៅក្នុង Orion ដែលសំឡេងរបស់ព្រះបានចេញមកពីទីនោះ។ ទីក្រុងបរិសុទ្ធនឹងចុះមកតាមចន្លោះបើកនោះ។ ខ្ញុំបានឃើញថា អំណាចទាំងឡាយនៃផែនដីឥឡូវនេះកំពុងត្រូវបានរញ្ជួយ ហើយថា ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងឡាយកើតមានឡើងតាមលំដាប់។ សង្គ្រាម និងពាក្យចចាមអារ៉ាមអំពីសង្គ្រាម ដាវ ទុរភិក្ស និងរោគរាតត្បាត ជាអ្វីដំបូងដែលធ្វើឲ្យអំណាចទាំងឡាយនៃផែនដីរញ្ជួយ; បន្ទាប់មក សំឡេងរបស់ព្រះនឹងធ្វើឲ្យព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយរញ្ជួយ ហើយផែនដីនេះផងដែរ។ ខ្ញុំបានឃើញថា ការរញ្ជួយនៃអំណាចទាំងឡាយនៅអឺរ៉ុប មិនមែនជា ដូចដែលអ្នកខ្លះបង្រៀន ការរញ្ជួយនៃអំណាចទាំងឡាយនៃស្ថានសួគ៌ទេ ប៉ុន្តែវាជាការរញ្ជួយនៃប្រជាជាតិនានាដែលពោរពេញដោយកំហឹង»។ Early Writings, 41.

ការរញ្ជួយនៃផ្ទៃមេឃក្នុងគម្ពីរ ម៉ាថាយ ម៉ាកុស និង លូកា តំណាងឲ្យការរញ្ជួយនៃអំណាចទាំងឡាយដែលគ្រប់គ្រងលើផ្ទៃមេឃ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយ។ អំណាចស្ថានសួគ៌ទាំងអស់នេះត្រូវបានរញ្ជួយ ហើយបានបង្កើត “ទីសំគាល់” ទាំងឡាយ ដែលបានបើកផ្លូវ និងប្រកាសដំណើររបស់ទេវតាទីមួយ។ អំណាចស្ថានសួគ៌ទាំងនោះនឹងត្រូវរញ្ជួយម្ដងទៀត ក្នុងអំឡុងដំណើររបស់ទេវតាទីបី។ ប៉ុន្តែក្នុងដំណើររបស់ទេវតាទីបី អំណាចនៃផែនដីក៏នឹងត្រូវរញ្ជួយផងដែរ។ អំណាចនៃផែនដី គឺជាអំណាចទាំងឡាយដែលគ្រប់គ្រងលើផែនដី។ នៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ អំណាចនៃផែនដី មិនមែនអំណាចនៃផ្ទៃមេឃទេ ដែលត្រូវបានរញ្ជួយ។

> «តើឥឡូវនេះមានពាក្យដែលខ្ញុំបានប្រកាសថា ទីក្រុងញូវយ៉កនឹងត្រូវបានបោកបំផ្លាញដោយរលកយក្សឬ? រឿងនេះ ខ្ញុំមិនដែលបាននិយាយឡើយ។ ខ្ញុំបាននិយាយថា ខណៈដែលខ្ញុំបានមើលឃើញអគារធំៗកំពុងតែសង់ឡើងនៅទីនោះ ជាន់លើជាន់ថែមទៀត ខ្ញុំបាននិយាយថា “តើឈុតឆាកដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ប៉ុនណានឹងកើតឡើង នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់នឹងក្រោកឡើង ដើម្បីរញ្ជួយផែនដីយ៉ាងខ្លាំង! នៅពេលនោះ ពាក្យក្នុង វិវរណៈ 18:1–3 នឹងបានសម្រេច។” ជំពូកទីដប់ប្រាំបីទាំងមូលនៃគម្ពីរវិវរណៈ គឺជាការព្រមានអំពីអ្វីដែលកំពុងមកលើផែនដី។ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនមានពន្លឺជាពិសេសទាក់ទងនឹងអ្វីដែលកំពុងមកលើទីក្រុងញូវយ៉កឡើយ លើកលែងតែខ្ញុំដឹងថា នៅថ្ងៃណាមួយ អគារធំៗនៅទីនោះនឹងត្រូវបានបំផ្លាញចុះ ដោយការបង្វិល និងការក្រឡាប់រំលំដោយអំណាចរបស់ព្រះ។ តាមរយៈពន្លឺដែលបានប្រទានដល់ខ្ញុំ ខ្ញុំដឹងថា សេចក្តីវិនាសកំពុងមាននៅក្នុងលោកិយ។ ពាក្យតែមួយពីព្រះអម្ចាស់ ការប៉ះតែមួយនៃអំណាចដ៏ខ្លាំងពូកែរបស់ទ្រង់ ហើយសំណង់ដ៏មហិមាទាំងនេះនឹងដួលរលំ។ ឈុតឆាកនានានឹងកើតឡើង ដែលភាពគួរឱ្យភ័យខ្លាចរបស់វា យើងមិនអាចនឹកស្មានដល់ឡើយ»។ Review and Herald, July 5, 1906.

ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់​ពួក​មីឡឺរ៉ាយត៍ សញ្ញា​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​សញ្ញា​ទាំងឡាយ​ដែល​លូកា​បាន​កត់ត្រា​គឺ «ការវេទនា​របស់​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ»។ បណ្ដា​ប្រជាជាតិ​ទាំងនោះ​តំណាង​ឲ្យ​អំណាច​ទាំងឡាយ​ដែល​គ្រប់គ្រង​ផែនដី ហើយ​នៅ​ថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ប្រជាជាតិ​ទាំងអស់​នៅ​លើ​ផែនដី​ត្រូវ​បាន​រញ្ជួយ នៅ​ពេល​វេទនា​ទី​បី​បាន​ចូល​មក​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ទំនាយ។ ការរញ្ជួយ​នៅ​លើ​ផែនដី​នោះ​ត្រូវ​បាន​តំណាង​នៅ​ក្នុង លូកា ជំពូក 21 ប៉ុន្តែ​មិនមែន​ដោយ​ឃ្លា​ព្រះគម្ពីរ​អំពី​ការរញ្ជួយ​នៃ​អំណាច​ទាំងឡាយ​នៃ​ផែនដី​ទេ។ វា​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ឃ្លា «ការវេទនា​របស់​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ» ដូច​ដែល​បាន​ធ្លាក់​មក​លើ​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ​នានា​នៃ​ពិភពលោក នៅ​ពេល​អគារ​ធំៗ​នៅ​ទីក្រុង​ញូវយ៉ក​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញ​ឲ្យ​ដួល​រលំ។ «ការវេទនា​របស់​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ» នៅ​ក្នុង​លូកា គឺ​ជា​ការរញ្ជួយ​នៃ​អំណាច​ទាំងឡាយ​នៃ​ផែនដី ហើយ​វា​បាន​សម្រេច​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់​ពួក​មីឡឺរ៉ាយត៍។

> «ខ្ញុំបានឃើញថា អំណាចទាំងឡាយនៅលើផែនដី ឥឡូវនេះកំពុងត្រូវបានរញ្ជួយ ហើយថា ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងឡាយកើតឡើងតាមលំដាប់។ សង្គ្រាម និងដំណឹងអំពីសង្គ្រាម ដាវ ទុរ្ភិក្ស និងរោគរាតត្បាត គឺជារឿងដំបូងដែលត្រូវរញ្ជួយអំណាចទាំងឡាយនៅលើផែនដី បន្ទាប់មក ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះជាម្ចាស់នឹងរញ្ជួយព្រះអាទិត្យ ព្រះច័ន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយ ព្រមទាំងផែនដីនេះផងដែរ។ ខ្ញុំបានឃើញថា ការរញ្ជួយនៃអំណាចទាំងឡាយនៅអឺរ៉ុប មិនមែនដូចដែលអ្នកខ្លះបង្រៀនថា ជាការរញ្ជួយនៃអំណាចទាំងឡាយនៅស្ថានសួគ៌ទេ ប៉ុន្តែវាជាការរញ្ជួយនៃបណ្ដាប្រជាជាតិដែលកំពុងកំហឹង។» Early Writings, 41.

ការ «រញ្ជួយនៃអំណាចរបស់បណ្តាប្រជាជាតិដែលពោរពេញដោយសេចក្ដីកំហឹង» គឺជាការ​រញ្ជួយ​នៃ «អំណាចនានានៅលើផែនដី» ដូចដែលបានបង្ហាញក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដំបូងនៃលទ្ធិអាដវេនទីស ដោយការរញ្ជួយនៃ «អំណាចនានានៅអឺរ៉ុប»។ Uriah Smith បានកំណត់អត្តសញ្ញាណនូវអ្វីដែលកំពុងរញ្ជួយអំណាចនានានៅអឺរ៉ុបក្នុងឆ្នាំ 1838។

> «ដូចដែល​រយៈពេល​ទំនាយ​នៃ​ត្រែ [ទី៦] នេះ​បាន​ចាប់ផ្ដើម​ដោយ​ការ​ប្រគល់​អំណាច​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​ជន​ទួគី ដោយ​អធិរាជ​គ្រីស្ទាន​នៃ​បូព៌ា នោះ​យើង​ក៏​អាច​សន្និដ្ឋាន​យ៉ាង​ត្រឹមត្រូវ​បាន​ថា ការ​បញ្ចប់​របស់​វា​នឹង​ត្រូវ​បាន​សម្គាល់​ដោយ​ការ​ប្រគល់​អំណាច​នោះ​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត ពី​ស៊ុលតង់​ទួគី ត្រឡប់​ទៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​ពួក​គ្រីស្ទាន​វិញ។ នៅ​ឆ្នាំ 1838 ប្រទេស​ទួរគី​បាន​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​ក្នុង​សង្គ្រាម​ជាមួយ​អេហ្ស៊ីប។ ជន​អេហ្ស៊ីប​មាន​ទំនោរ​ហាក់​ដូចជា​នឹង​ផ្ដួល​រំលំ​អំណាច​ទួរគី។ ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ការ​នេះ មហាអំណាច​ធំ​ទាំង​បួន​នៃ​អឺរ៉ុប គឺ​អង់គ្លេស រុស្ស៊ី អូទ្រីស និង​ព្រុស្ស៊ី បាន​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​ដើម្បី​គាំទ្រ​រដ្ឋាភិបាល​ទួរគី។ ប្រទេស​ទួរគី​បាន​ទទួល​យក​ការ​អន្តរាគមន៍​របស់​ពួក​គេ។ សន្និសីទ​មួយ​ត្រូវ​បាន​ប្រារព្ធ​ឡើង​នៅ​ទីក្រុង​ឡុងដ៍ ដែល​នៅ​ទីនោះ​បាន​រៀបចំ​សេចក្ដី​ទាមទារ​ចុងក្រោយ​មួយ ដើម្បី​យក​ទៅ​ដាក់​ជូន​មេហេមេត អាលី ប៉ាស្សា​នៃ​អេហ្ស៊ីប។ វា​ច្បាស់​ណាស់​ថា នៅ​ពេល​សេចក្ដី​ទាមទារ​ចុងក្រោយ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ទៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​មេហេមេត វាសនា​របស់​ចក្រភព​អូតូម៉ង់​នឹង​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ទុក​យ៉ាង​ពិត​ប្រាកដ​នៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​មហាអំណាច​គ្រីស្ទាន​នៃ​អឺរ៉ុប។ សេចក្ដី​ទាមទារ​ចុងក្រោយ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ក្នុង​ដៃ​របស់​មេហេមេត នៅ​ថ្ងៃ​ទី 11 ខែ​សីហា ឆ្នាំ 1840! ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​ឯង ស៊ុលតង់​បាន​ផ្ញើ​កំណត់ហេតុ​មួយ​ទៅ​កាន់​ឯកអគ្គរាជទូត​នៃ​មហាអំណាច​ទាំង​បួន ដោយ​សាកសួរ​ថា តើ​គួរ​ធ្វើ​អ្វី​ក្នុង​ករណី​ដែល​មេហេមេត​បដិសេធ​មិន​ព្រម​អនុវត្ត​តាម​លក្ខខណ្ឌ​ដែល​ពួក​គេ​បាន​ស្នើ​ឡើង។ ចម្លើយ​គឺ​ថា ទ្រង់​មិន​ចាំបាច់​ភ័យ​ខ្លាច​អំពី​ហេតុការណ៍​ណា​មួយ​ដែល​អាច​កើត​ឡើង​នោះ​ទេ ពីព្រោះ​ពួក​គេ​បាន​ត្រៀម​ការ​សម្រាប់​ករណី​នោះ​រួច​ហើយ។ រយៈពេល​ទំនាយ​បាន​បញ្ចប់ ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​ឯង ការ​គ្រប់គ្រង​កិច្ចការ​មូហាំម៉ាត់​និយម​បាន​ផ្ទេរ​ទៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​ពួក​គ្រីស្ទាន ដូច​ជា​ការ​គ្រប់គ្រង​កិច្ចការ​គ្រីស្ទាន​បាន​ផ្ទេរ​ទៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​ពួក​មូហាំម៉ាត់​និយម កាល​ពី 391 ឆ្នាំ និង 15 ថ្ងៃ​មុន​ដូច្នោះ​ដែរ។ ដូច្នេះ វេទនា​ទី​ពីរ​បាន​បញ្ចប់ ហើយ​ត្រែ​ទី​ប្រាំមួយ​ក៏​ឈប់​បន្លឺ​សំឡេង​របស់​វា»។ Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.

សាសនាឥស្លាមនៃវេទនាទីពីរ បានឆ្លងកាត់ចំណុចកំពូលនៃអំណាចរបស់ខ្លួនទៅហើយ ដែលតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ត្រូវបន្តរយៈពេលបីរយកៅសិបមួយឆ្នាំ និងដប់ប្រាំថ្ងៃ។ ទោះជាយ៉ាងណា នៅទសវត្សរ៍ 1830 ប្រទេសអេហ្ស៊ីបកំពុងព្យាយាមបង្កើតខាលីហ្វាតឡើងវិញនៅក្នុងអេហ្ស៊ីប ដើម្បីបន្តជីហាដដ៏ធំលើកទីពីរនៃប្រវត្តិសាស្ត្រមូស្លីម។ លទ្ធភាពនៃសង្គ្រាមឥស្លាមបន្ថែមទៀត កំពុងធ្វើឲ្យមហាអំណាចអឺរ៉ុបញ័រខ្លាច។ អស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍ វិបត្តិនៃសាសនាឥស្លាមដែលអាចឆេះឡើងវិញក្នុងសង្គ្រាម ត្រូវបានអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រ និងអ្នករាយការណ៍នៃឆ្នាំទាំងនោះ ហៅថា “សំណួរខាងកើត”។ សង្គ្រាមរបស់កូនចៅនៃទិសខាងកើត ត្រូវបានអនុវត្តអស់ជាច្រើនសតវត្សរ៍ប្រឆាំងនឹងបណ្ដាប្រជាជាតិអឺរ៉ុប ដែលបានទទួលសាសនារបស់ខ្លួនពីព្រះវិហាររ៉ូម។ នៅឆ្នាំ 1838 «សេចក្ដីវេទនារបស់បណ្ដាប្រជាជាតិ» ដែលព្រះគ្រីស្ទបានមានបន្ទូលដល់ បានតំណាងឲ្យការញ័ររន្ធត់នៃបណ្ដាប្រជាជាតិដែលកំពុងខឹង ដែលបានកើតឡើងដោយសារសង្គ្រាមដែលសាសនាឥស្លាមបាននាំមកប្រឆាំងនឹងអាណាចក្ររ៉ូមបុរាណ។

> «ដោយ [ដោះលែង] ទេវតា​បួន​អង្គ ដែល​ត្រូវ​បាន​ចង​នៅ​ទន្លេ​ដ៏​ធំ​អ៊ុយប្រាត ខ្ញុំ​យល់​ថា ព្រះ​ទ្រង់​កំពុង​នឹង​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ប្រជាជាតិ​សំខាន់​បួន ដែល​ចក្រភព​អូតូម៉ង់​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ពី​ពួក​នោះ ហើយ​ដែល​បាន​ព្យាយាម​ដោយ​ឥត​ប្រយោជន៍​ដើម្បី​បង្ក្រាប​ចក្រភព​ខាង​កើត​នៅ​កុងស្តង់ទីណូបល និង​បាន​រីក​ចម្រើន​តែ​បន្តិច​បន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​ការ​វាយ​យក​អឺរ៉ុប ឥឡូវ​នេះ​ឲ្យ​វាយ​យក​កុងស្តង់ទីណូបល ហើយ​ឲ្យ​ឈ្លានពាន និង​បង្ក្រាប​អឺរ៉ុប​មួយ​ភាគ​បី ដែល​នោះ​ជា​ការពិត​នៅ​ប្រហែល​ពាក់​កណ្តាល​សតវត្ស​ទី​ដប់​ប្រាំ»។ Works of William Miller, Volume 2, 121.

ទុក្ខវេទនារបស់បណ្ដាប្រជាជាតិនៅក្នុងកំណត់ហេតុដែលមាននៅក្នុង លូកា គឺ «ដោយសេចក្តីច្របូកច្របល់; សមុទ្រ និងរលកកំពុងគ្រហឹមឡើង» ហើយជាមួយនឹង «ចិត្តរបស់មនុស្សដួលសន្លប់ដោយសារការភ័យខ្លាច និងដោយការទន្ទឹងមើលអំពីអ្វីៗដែលកំពុងមកលើផែនដី»។ សេចក្តីច្របូកច្របល់នៃបញ្ហាបូព៌ាបានបន្តធ្វើឲ្យអំណាចទាំងឡាយនៃផែនដីកក្រើករហូតដល់ចូលទៅក្នុងសតវត្សទីម្ភៃ ហើយនិមិត្តរូបនៃទុក្ខវេទនានោះគឺ «ចិត្តរបស់មនុស្សដួលសន្លប់ដោយសារការភ័យខ្លាច» និង «សមុទ្រ និងរលកកំពុងគ្រហឹមឡើង»។

> «ការបោះត្រាលើអ្នកបម្រើរបស់ព្រះនេះ គឺជារឿងដដែលដែលបានបង្ហាញដល់អេសេគាលក្នុងនិមិត្ត។ យ៉ូហានក៏បានធ្វើជាសាក្សីនៃវិវរណៈដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងក្រៃលែងនេះដែរ។ លោកបានឃើញសមុទ្រ និងរលកកំពុងគំហុក ហើយចិត្តរបស់មនុស្សកំពុងទន់ខ្សោយដោយសារភ័យខ្លាច។ លោកបានឃើញផែនដីរង្គើ ហើយភ្នំទាំងឡាយត្រូវបានដឹកចូលទៅកណ្តាលសមុទ្រ (ដែលកំពុងកើតឡើងតាមពិតជាក់ស្តែង) ទឹករបស់វាកំពុងគំហុក និងច្របូកច្របល់ ហើយភ្នំទាំងឡាយកំពុងរញ្ជួយដោយសារការហើមពុះរបស់វា។ លោកត្រូវបានបង្ហាញអំពីគ្រោះកាច រោគរាតត្បាត ទុរភិក្ស និងមរណភាព ដែលកំពុងបំពេញបេសកកម្មដ៏គួរឲ្យរន្ធត់របស់វា»។ Testimonies to Ministers, 445.

កាលដែល​យ៉ូហាន​ត្រូវបាន​បង្ហាញ​អំពី​ការ​បោះត្រា​នៃ​មនុស្ស​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់​នោះ គាត់​បាន​ឃើញ​សេចក្ដី​វេទនា​របស់​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ ដូច​ដែល​តំណាង​ដោយ​សមុទ្រ និង​រលក​គ្រហឹម ហើយ​ចិត្ត​របស់​មនុស្ស​ទាំងឡាយ​បរាជ័យ​ដោយ​សារ​សេចក្ដី​ភ័យខ្លាច ហើយ​នោះ​គឺជា​ការ​បោះត្រា​ដដែល​ដែល​អេសេគាល​ត្រូវបាន​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទី​ប្រាំបួន។ អេសេគាល​ត្រូវបាន​បង្ហាញ​អំពី​ធាតុ​ខាងក្នុង​នៃ​ការ​បោះត្រា ហើយ​យ៉ូហាន​ត្រូវបាន​បង្ហាញ​អំពី​ធាតុ​ខាងក្រៅ​ដែល​ភ្ជាប់​ជាមួយ​នឹង​ការ​បោះត្រា។ យ៉ូហាន​បាន​ឃើញ​ថា ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ​ខឹងសម្បារ មាន​ទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​នឹង​ការ​បោះត្រា​នៃ​មនុស្ស​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់ ហើយ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ​ខឹងសម្បារ​នោះ ក៏​ជា​សេចក្ដី​វេទនា​របស់​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ​ក្នុង​លូកា​ផងដែរ ដែល​តាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ត្រូវបាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ថា​ជា បញ្ហា​ខាង​កើត។ យ៉ូហាន​ត្រូវបាន​បង្ហាញ​ថា អ៊ីស្លាម​នៃ​វេទនា​ទី​បី គឺជា​សញ្ញា​ខាងក្រៅ​នៃ​ការ​បោះត្រា​នៃ​មនុស្ស​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់។

> ពេលបច្ចុប្បន្ននេះជា​គ្រា​មួយ​ដែល​មាន​សារៈសំខាន់​យ៉ាងលើសលប់​ចំពោះ​អស់​អ្នក​ដែល​មាន​ជីវិត។ អ្នកគ្រប់គ្រង និង​រដ្ឋបុរស ទាំង​អ្នក​ដែល​កាន់​កាប់​មុខតំណែង​នៃ​ការ​ទុកចិត្ត និង​អំណាច បុរស និង​ស្ត្រី​ដែល​មាន​គំនិត​ពី​គ្រប់​ថ្នាក់​សង្គម សុទ្ធតែ​ផ្ដោត​ការ​យកចិត្តទុកដាក់​របស់​ពួកគេ​ទៅ​លើ​ព្រឹត្តិការណ៍​ដែល​កំពុង​កើតឡើង​នៅ​ជុំវិញ​យើង។ ពួកគេ​កំពុង​សង្កេត​មើល​ទំនាក់ទំនង​ដ៏​តានតឹង និង​មិន​ស្ងប់ស្ងាត់ ដែល​មាន​ស្រាប់​ក្នុង​ចំណោម​បណ្ដា​ជាតិ​ទាំងឡាយ។ ពួកគេ​ឃើញ​ភាព​ខ្លាំងក្លា​ដែល​កំពុង​ចូល​មក​គ្រប់គ្រង​លើ​គ្រប់​ធាតុ​នៃ​ផែនដី ហើយ​ពួកគេ​ទទួលស្គាល់​ថា អ្វី​មួយ​ដ៏​ធំ និង​សម្រេចកិច្ច កំពុង​រៀបនឹង​កើតឡើង—ថា​ពិភពលោក​កំពុង​ស្ថិត​នៅ​លើ​គែម​នៃ​វិបត្តិ​ដ៏​មហិមា​មួយ។

> «ឥឡូវនេះ ទេវតាទាំងឡាយកំពុងទប់ស្កាត់ខ្យល់នៃការប្រឆាំងទាស់ទែង ដើម្បីកុំឲ្យវាបក់ឡើង រហូតទាល់តែពិភពលោកត្រូវបានព្រមានអំពីវិនាសកម្មដែលកំពុងមកដល់របស់វា; ប៉ុន្តែព្យុះមួយកំពុងប្រមូលផ្តុំឡើង ត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីផ្ទុះមកលើផែនដី; ហើយនៅពេលព្រះជាម្ចាស់បញ្ជាឲ្យទេវតារបស់ទ្រង់លែងខ្យល់ទាំងនោះ នោះនឹងមានទិដ្ឋភាពនៃការប្រឆាំងទាស់ទែងមួយយ៉ាងខ្លាំង ដែលគ្មានប៊ិចណាមួយអាចពិពណ៌នាបានឡើយ។»

> «ព្រះគម្ពីរ ហើយមានតែព្រះគម្ពីរប៉ុណ្ណោះ ដែលផ្តល់ទស្សនៈត្រឹមត្រូវអំពីការទាំងនេះ។ នៅទីនេះ ឈុតឆាកចុងក្រោយដ៏ធំធេងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃពិភពលោករបស់យើង ត្រូវបានបើកសម្តែងឡើង គឺជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលស្រមោលរបស់វាកំពុងតែធ្លាក់មកជាមុនរួចហើយ ហើយសំឡេងនៃការខិតជិតមករបស់វា បណ្តាលឲ្យផែនដីញ័រ និងឲ្យចិត្តមនុស្សរលត់ដោយសារភ័យខ្លាច។» Education, 179, 180.

នៅក្នុងជំពូក​ទី​ម្ភៃ​មួយ​នៃ​សៀវភៅ​លូកា ព្រះយេស៊ូវ​បាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ «ទី​សម្គាល់» ទាំងឡាយ​ដែល​បាន​បើក​ផ្លូវ​ចូល​មក​នៃ​ចលនា​មីឡឺរ៉ាយត៍ ហើយ​តាម​បងស្រី​វ៉ាយ ទី​សម្គាល់​ទាំងអស់​នោះ​បាន​សម្រេច​ហើយ។ ការរញ្ជួយ​ដី​នៅ​លីសបុន ថ្ងៃ​ងងឹត ការ​ធ្លាក់​ចុះ​នៃ​ផ្កាយ​ទាំងឡាយ និង​សេចក្ដី​វេទនា​របស់​ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ ដែល​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ការ​ញ័រ​រញ្ជួយ​អំណាច​ទាំងឡាយ​នៃ​ផែនដី ហើយ​ដែល​បាន​សម្រេច​តាម​រយៈ​សាសនា​អ៊ីស្លាម នៅ​ក្នុង​ការ​ភ័យខ្លាច​ដែល​បង្ក​ឡើង​ដោយ​សំណួរ​បូព៌ា នោះ​សុទ្ធតែ​បាន​សម្រេច​ហើយ។ «ទី​សម្គាល់» នៃ​ចលនា​មីឡឺរ៉ាយត៍ ក៏​រួម​បញ្ចូល​ទាំង​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​មនុស្ស​យាង​មក​ជាមួយ​ពពក​មួយ​ផងដែរ ដែល​បាន​សម្រេច​តាម​លំដាប់​ត្រឹមត្រូវ​ដូច​ដែល «ទី​សម្គាល់» ទាំងនោះ​ត្រូវ​បាន​ព្រះគ្រីស្ទ​ប្រទាន​ឲ្យ ដ្បិត​បន្ទាប់​ពី​សេចក្ដី​វេទនា​របស់​ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ​បាន​បញ្ចប់​ដោយ​ការ​ទប់ស្កាត់​អធិបតេយ្យភាព​របស់​អូតូម៉ង់​នៅ​ឆ្នាំ 1840 នោះ ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​យាង​ចូល​ទៅ​កាន់​ទី​បរិសុទ្ធ​បំផុត នៅ​ថ្ងៃ​ទី 22 ខែ​តុលា ឆ្នាំ 1844 ហើយ​នៅ​ពេល​ដែល​ទ្រង់​យាង​មក ទ្រង់​បាន​យាង​មក​ជាមួយ​ពពក។

> «មើល៍ មានម្នាក់ដូចជា ព្រះរាជបុត្រានៃមនុស្ស បានមកជាមួយពពកនៃស្ថានសួគ៌ ហើយបានមកដល់ព្រះបុរាណនៃថ្ងៃទាំងឡាយ ហើយគេបាននាំទ្រង់ឲ្យចូលមកជិតនៅចំពោះព្រះអង្គ។ ហើយបានប្រទានអំណាច អំណរ​សិរីល្អ និងនគរមួយដល់ទ្រង់ ដើម្បីឲ្យមនុស្សទាំងអស់ ប្រជាជាតិទាំងឡាយ និងភាសាទាំងប៉ុន្មាន បម្រើទ្រង់។ អំណាចគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ ជាអំណាចគ្រប់គ្រងអស់កល្បជានិច្ច ដែលនឹងមិនកន្លងបាត់ទៅឡើយ»។ ដានីយ៉ែល 7:13, 14។ ការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទដែលបានពិពណ៌នានៅទីនេះ មិនមែនជាការយាងមកលើកទីពីររបស់ទ្រង់មកកាន់ផែនដីទេ។ ទ្រង់យាងមកឯព្រះបុរាណនៃថ្ងៃទាំងឡាយនៅស្ថានសួគ៌ ដើម្បីទទួលអំណាចគ្រប់គ្រង អំណរ​សិរីល្អ និងនគរ ដែលនឹងត្រូវប្រទានដល់ទ្រង់ នៅពេលបញ្ចប់កិច្ចការរបស់ទ្រង់ជាព្រះមធ្យស្ថា។ ការយាងមកនេះឯង មិនមែនជាការយាងមកលើកទីពីររបស់ទ្រង់មកកាន់ផែនដីនោះទេ ដែលត្រូវបានទាយទុកជាមុនក្នុងព្រះបន្ទូលទំនាយថា នឹងកើតឡើងនៅពេលបញ្ចប់នៃ 2300 ថ្ងៃ ក្នុងឆ្នាំ 1844។ ដោយមានពួកទេវតានៃស្ថានសួគ៌អមជាមួយ ព្រះមហាបូជាចារ្យដ៏ឧត្តមរបស់យើង ទ្រង់ចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត ហើយនៅទីនោះ ទ្រង់បង្ហាញព្រះអង្គនៅចំពោះព្រះភក្ត្រព្រះ ដើម្បីប្រព្រឹត្តកិច្ចការចុងក្រោយនៃការបម្រើរបស់ទ្រង់ជំនួសមនុស្សជាតិ—ដើម្បីបំពេញកិច្ចការវិនិច្ឆ័យស៊ើបអង្កេត និងធ្វើដង្វាយធួនសម្រាប់អស់អ្នកដែលត្រូវបានបង្ហាញថា មានសិទ្ធិទទួលផលប្រយោជន៍របស់វា»។ The Great Controversy, 479.

«ទីសម្គាល់» ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួកមីល្លឺរ៉ាយ បានជាគំរូនៃ «ទីសម្គាល់» ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។ នៅពេលដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រទានសាក្សីទីពីរដល់សេចក្តីរៀបរាប់ប្រវត្តិសាស្ត្រតាមរយៈពាក្យប្រៀបប្រដូច នោះទ្រង់បានចង្អុលបង្ហាញពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ទៅកាន់ «ដើមឈើដែលកំពុងលូតលាស់ក្នុងរដូវវស្សន្ត»។ ទ្រង់បានប្រាប់ពួកគេថា នៅពេលដែលដើមឈើចាប់ផ្តើមចេញផ្កាលូតលាស់ នោះអ្នករាល់គ្នាដឹងថា អ្នករាល់គ្នានៅជិតចុងបញ្ចប់នៃលោកិយហើយ ហើយថា ជំនាន់ដែលបានឃើញដើមឈើក្នុងរដូវវស្សន្តកំពុងលូតលាស់ នឹងរស់នៅដើម្បីឃើញផ្ទៃមេឃ និងផែនដីកន្លងផុតទៅ ក្នុងអណ្តាតភ្លើងនៃការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ទ្រង់។

> នៅពេលដែលវាចេញពន្លកឥឡូវនេះ អ្នករាល់គ្នាឃើញ ហើយដឹងដោយខ្លួនឯងថា រដូវក្តៅជិតមកដល់ហើយ។ ដូច្នេះដែរ អ្នករាល់គ្នា កាលណាឃើញការទាំងនេះកើតឡើង ចូរដឹងថា នគរព្រះជិតមកដល់ហើយ។ ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាពិតថា ជំនាន់នេះនឹងមិនកន្លងផុតទៅឡើយ ដរាបទាល់តែគ្រប់ការទាំងអស់បានសម្រេច។ មេឃ និងផែនដីនឹងកន្លងផុតទៅ ប៉ុន្តែពាក្យរបស់ខ្ញុំនឹងមិនកន្លងផុតទៅឡើយ។ លូកា 21:30–33។

ដូច្នេះ សំណួរនោះក្លាយទៅជា «តើដើមឈើទាំងនោះបានចាប់ផ្តើមលូតពន្លកនៅពេលណា?» ភ្លៀងចុងក្រោយបានចាប់ផ្តើមធ្លាក់ស្រាលនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ដែលតាមយេសាយ គឺជា «ថ្ងៃនោះ» នៃ «ខ្យល់ខ្លាំងរបស់» ព្រះ «នៅក្នុងថ្ងៃនៃខ្យល់ខាងកើត»។

> ក្នុង​កម្រិត​សមរម្យ ពេល​វា​លូត​លាស់​ចេញ​ទៅ អ្នក​នឹង​តតាំង​ជា​មួយ​វា; ទ្រង់​បាន​ទប់​ខ្យល់​កាច​របស់​ទ្រង់ នៅ​ថ្ងៃ​នៃ​ខ្យល់​ខាង​កើត។ ដូច្នេះ ដោយ​រឿង​នេះ អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​យ៉ាកុប​នឹង​ត្រូវ​បាន​ជម្រះ​ចេញ; ហើយ​នេះ​ជា​ផល​ទាំង​អស់ ដើម្បី​ដក​អំពើ​បាប​របស់​គាត់​ចេញ; គឺ​នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​ធ្វើ​ឲ្យ​ថ្ម​ទាំង​អស់​នៃ​អាសនៈ ដូច​ជា​ថ្ម​ស ដែល​ត្រូវ​បាន​វាយ​បំបែក​ជា​បំណែកៗ នោះ​ព្រៃ​ព្រះ និង​រូប​ព្រះ​នឹង​មិន​អាច​ឈរ​នៅ​បាន​ទៀត​ទេ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ក្រុង​ដែល​មាន​កំពែង​ការពារ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញ​ឲ្យ​ស្ងាត់​ជ្រងំ ហើយ​ទី​លំនៅ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បោះ​បង់​ចោល ហើយ​ទុក​ឲ្យ​ដូច​ជា​ទី​រហោស្ថាន: នៅ​ទី​នោះ កូន​គោ​នឹង​ស៊ី​ស្មៅ ហើយ​នៅ​ទី​នោះ វា​នឹង​ដេក​ចុះ ហើយ​ស៊ី​បំផ្លាញ​មែក​របស់​វា។ នៅ​ពេល​ដែល​មែក​របស់​វា​ស្ងួត​ហួត ពួក​វា​នឹង​ត្រូវ​បាន​បាក់​បំបែក​ចេញ: ស្ត្រី​ទាំងឡាយ​នឹង​មក ហើយ​ដុត​វា​ដោយ​ភ្លើង: ដ្បិត​នេះ​ជា​ប្រជាជន​ដែល​គ្មាន​ការ​យល់​ដឹង​ឡើយ: ដូច្នេះ ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​បង្កើត​ពួក​គេ នឹង​មិន​មាន​សេចក្ដី​មេត្តា​លើ​ពួក​គេ​ទេ ហើយ​ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​បង្កើត​រូបរាង​ពួក​គេ នឹង​មិន​បង្ហាញ​ព្រះគុណ​ដល់​ពួក​គេ​ឡើយ។ ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ នឹង​កើត​ឡើង​ថា ព្រះអម្ចាស់​នឹង​វាយ​រំលំ​ចាប់​តាំង​ពី​ច្រក​ទន្លេ រហូត​ដល់​ស្ទឹង​អេស៊ីប ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ត្រូវ​បាន​ប្រមូល​មក​ម្តង​ម្នាក់ៗ ឱ​កូន​ចៅ​អ៊ីស្រាអែល​អើយ។ ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ នឹង​កើត​ឡើង​ថា ត្រែ​ដ៏​ធំ​នឹង​ត្រូវ​ផ្លុំ​ឡើង ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​ជិត​វិនាស​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​អាស្ស៊ីរី និង​អស់​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​បណ្តេញ​ចេញ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​អេស៊ីប នឹង​មក ហើយ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអម្ចាស់​នៅ​លើ​ភ្នំ​បរិសុទ្ធ នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម។ អេសាយ 27:8–13។

ភ្លៀងចុងក្រោយ​បាន​ចាប់ផ្តើម​ធ្លាក់​បន្តិចៗ (តាម​កម្រិត) នៅ​ថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ហើយ​ការជជែក​វែកញែក​អំពី​សារ​នៃ​ភ្លៀង​ចុងក្រោយ និង​សារ​ក្លែងក្លាយ​អំពី​សេចក្តី​សុខសាន្ត និង​សុវត្ថិភាព បាន​ចាប់ផ្តើម​ឡើង។ ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​ការជជែក​វែកញែក​នោះ គឺ​ជា​កន្លែង​ដែល​អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​យ៉ាកុប​ត្រូវ​បាន​ដក​ចេញ (ជម្រះ​បាប មានន័យ​ថា បាន​ធ្វើ​ដង្វាយ​ធួន)។ ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​ការជជែក​វែកញែក​នោះ ដែល​ជា​ការជជែក​វែកញែក​របស់​ហាបាគុក គឺ​ជា​អំឡុង​ពេល​នៃ​ការ​បោះត្រា​លើ​មនុស្ស​មួយ​សែន​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់ ដែល​បញ្ចប់​ដោយ​អ្នក​អាដវិនទីស​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំពីរ​ខាង​ឡាវឌីសេ ត្រូវ​បាន​ខ្ជាក់​ចេញ​ពី​ព្រះឱស្ឋ​របស់​ព្រះអម្ចាស់ ពីព្រោះ​វា ដូចជា «ទីក្រុង​ដែល​មាន​កំពែង​ការពារ» នឹង​ត្រូវ​ស្ងាត់ជ្រងំ ដ្បិត​វា​បាន​ក្លាយ​ជា​ទីក្រុង​របស់​ប្រជាជន​ដែល​គ្មាន​ការ​យល់ដឹង ជា​អ្នក​ដែល​រក​មិន​ឃើញ​សេចក្តី​មេត្តាករុណា ឬ​ព្រះគុណ​ឡើយ។ នៅ​ពេល​នោះ «សំឡេង​ទីពីរ» នៃ​វិវរណៈ ជំពូក 18 នឹង​ផ្លុំ​ត្រែ​យ៉ាង​ធំ​មួយ ដែល​ជា​ត្រែ​ទី​ប្រាំពីរ និង​វេទនា​ទី​បី ហើយ​ហ្វូង​ចៀម​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​របស់​ព្រះ នឹង​មក​ថ្វាយបង្គំ​នៅ «យេរូសាឡឹម» ដែល​នៅ​ពេល​នោះ នឹង​បាន​ក្លាយ​ជា​ចលនា​នៃ​ក្រុមជំនុំ​ដែល​មាន​ជ័យជម្នះ។

ថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ បញ្ជាក់ថា ជំនាន់ចុងក្រោយនៃប្រវត្តិសាស្ត្រផែនដីបានមកដល់ហើយ ហើយមានតែអ្នកដែលស្គាល់ដើមឈើកំពុងលូតពន្លកនៅរដូវនិទាឃរដូវប៉ុណ្ណោះ នឹងទទួលភ្លៀងដែលកំពុងបណ្តាលឲ្យដើមឈើទាំងនោះលូតពន្លក។ មានតែអ្នកដែលស្គាល់ថា សាសនាអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី គឺជាអ្វីដែលសម្គាល់ការមកដល់នៃភ្លៀងចុងក្រោយ និងការបោះត្រារបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ នឹងស្ថិតក្នុងចំណោមក្រុមនោះ។

> «មានតែអ្នកដែលកំពុងរស់នៅស្របតាមពន្លឺដែលខ្លួនមានប៉ុណ្ណោះ នឹងទទួលបានពន្លឺកាន់តែច្រើន។ លុះត្រាតែយើងរាល់ថ្ងៃកំពុងរីកចម្រើនទៅមុខក្នុងការសម្ដែងឲ្យឃើញនូវគុណធម៌គ្រីស្ទបរិស័ទដ៏សកម្ម នោះយើងនឹងមិនស្គាល់ការបង្ហាញអង្គទ្រង់នៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធក្នុងភ្លៀងក្រោយឡើយ។ វាអាចកំពុងធ្លាក់មកលើចិត្តទាំងឡាយនៅជុំវិញយើង ប៉ុន្តែយើងនឹងមិនយល់ឃើញ ឬទទួលវាឡើយ»។ Testimonies to Ministers, 507.

> “យើង​មិន​ត្រូវ​រង់ចាំ​ភ្លៀង​ចុង​ក្រោយ​ឡើយ។ វា​កំពុង​មក​លើ​អស់​អ្នក​ដែល​នឹង​ទទួល​ស្គាល់ និង​ទទួល​យក​ទឹក​សន្សើម និង​ភ្លៀង​នៃ​ព្រះគុណ ដែល​កំពុង​ធ្លាក់​មក​លើ​យើង។ កាល​ណា​យើង​ប្រមូល​ផ្តុំ​បំណែក​នៃ​ពន្លឺ កាល​ណា​យើង​ឲ្យ​តម្លៃ​ដល់​ព្រះមេត្តាករុណា​ដ៏​ប្រាកដ​របស់​ព្រះ ដែល​សព្វព្រះទ័យ​ឲ្យ​យើង​ទុក​ចិត្ត​លើ​ទ្រង់ នោះ​គ្រប់​ទាំង​សេចក្តី​សន្យា​នឹង​បាន​សម្រេច។ ‘ដ្បិត​ដូចជា​ផែនដី​បង្កើត​ពន្លក​របស់​ខ្លួន​ចេញ​មក ហើយ​ដូចជា​សួនច្បារ​បណ្តាល​ឲ្យ​របស់​ទាំងឡាយ​ដែល​បាន​ព្រោះ​ក្នុង​នោះ​ដុះ​ឡើង​មក​យ៉ាង​ណា នោះ​ព្រះអម្ចាស់​យេហូវ៉ា​ក៏​នឹង​បណ្តាល​ឲ្យ​សេចក្តី​សុចរិត និង​សេចក្តី​សរសើរ​ដុះ​ឡើង​នៅ​មុខ​អស់​ទាំង​សាសន៍​យ៉ាង​នោះ​ដែរ’ (អេសាយ 61:11)។ ផែនដី​ទាំងមូល​ត្រូវ​បាន​បំពេញ​ដោយ​សិរីល្អ​របស់​ព្រះ។” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​នេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> «លុះត្រាតែអស់អ្នកដែលអាចជួយក្នុង——ត្រូវបានដាស់ឲ្យមានការយល់ដឹងអំពីកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួន នោះពួកគេនឹងមិនស្គាល់ព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះទេ នៅពេលសម្រែកយ៉ាងខ្លាំងរបស់ទេវតាទីបីត្រូវបានឮ។ នៅពេលពន្លឺបញ្ចេញទៅដើម្បីបំភ្លឺផែនដី ជំនួសឲ្យការក្រោកឡើងមកជួយព្រះអម្ចាស់ ពួកគេនឹងចង់រុំព័ទ្ធការងាររបស់ទ្រង់ឲ្យស្របតាមគំនិតចង្អៀតរបស់ខ្លួន។ សូមឲ្យខ្ញុំប្រាប់អ្នកថា ព្រះអម្ចាស់នឹងធ្វើការនៅក្នុងកិច្ចការចុងក្រោយនេះតាមរបៀបមួយដែលខុសឆ្ងាយពីលំដាប់ធម្មតានៃអ្វីៗ និងតាមវិធីមួយដែលនឹងផ្ទុយនឹងការរៀបផែនការណាមួយរបស់មនុស្ស។ នឹងមានអ្នកខ្លះនៅក្នុងចំណោមយើងដែលតែងតែចង់គ្រប់គ្រងព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះ ហើយចង់បញ្ជាសូម្បីតែថា តើចលនាអ្វីខ្លះត្រូវធ្វើ នៅពេលដែលការងាររីកចម្រើនទៅមុខក្រោមការដឹកនាំរបស់ទេវតាដែលចូលរួមជាមួយទេវតាទីបីក្នុងសារដែលត្រូវប្រទានដល់ពិភពលោក។ ព្រះនឹងប្រើវិធី និងមធ្យោបាយ ដែលនឹងធ្វើឲ្យគេឃើញថា ទ្រង់កំពុងកាន់ខ្សែបញ្ជាដោយព្រះហស្តរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់។ អ្នកធ្វើការនឹងភ្ញាក់ផ្អើលដោយមធ្យោបាយដ៏សាមញ្ញដែលទ្រង់នឹងប្រើ ដើម្បីនាំឲ្យកិច្ចការនៃសេចក្ដីសុចរិតរបស់ទ្រង់សម្រេចឡើង និងបានគ្រប់លក្ខណ៍បរិបូរណ៍»។ Testimonies to Ministers, 300.

Back to Articles