Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខសាមសិបបី

“ត្រា” របស់ព្រះ ដែលត្រូវបានបោះបង់លើព្រះរាជក្រឹត្យច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ៖ ការវិភាគទំនាយអំពី ដានីយ៉ែល ជំពូក ៦

Author

Jeff Pippenger

Published

December 28, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

«ត្រា» របស់ព្រះ ដែលអាចមើលឃើញបាន ត្រូវបានបោះបិទនៅពេលមានក្រឹត្យច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។

> «គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមយើងនឹងទទួលបានត្រារបស់ព្រះឡើយ ខណៈដែលអត្តចរិតរបស់យើងនៅមានស្នាមប្រឡាក់ ឬមន្ទិលណាមួយនៅលើវា។ ការកែតម្រូវកំហុសខ្វះខាតនៅក្នុងអត្តចរិតរបស់យើង ការសម្អាតព្រះវិហារនៃព្រលឹងឲ្យផុតពីសេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធគ្រប់យ៉ាង នោះគឺជាភារកិច្ចដែលបានទុកឲ្យយើងធ្វើ។ បន្ទាប់មក ភ្លៀងចុងក្រោយនឹងធ្លាក់មកលើយើង ដូចដែលភ្លៀងដំបូងបានធ្លាក់លើពួកសិស្សនៅថ្ងៃបុណ្យទី៥០....»

> «បងប្អូនទាំងឡាយអើយ អ្នកកំពុងធ្វើអ្វីក្នុងកិច្ចការដ៏ធំនៃការរៀបចំនេះ? អស់អ្នកដែលកំពុងរួមខ្លួនជាមួយលោកិយ កំពុងទទួលយកលំនាំរបស់លោកិយ ហើយកំពុងរៀបចំសម្រាប់សញ្ញានៃសត្វសាហាវ។ ឯអស់អ្នកដែលមិនទុកចិត្តលើខ្លួនឯង ដែលកំពុងបន្ទាបខ្លួននៅចំពោះព្រះ និងកំពុងសម្អាតព្រលឹងរបស់ខ្លួនដោយការគោរពតាមសេចក្តីពិត អ្នកទាំងនេះកំពុងទទួលយកលំនាំស្ថានសួគ៌ ហើយកំពុងរៀបចំសម្រាប់ត្រារបស់ព្រះនៅលើថ្ងាសរបស់ពួកគេ។ នៅពេលក្រឹត្យនោះត្រូវបានប្រកាសចេញ ហើយស្នាមត្រាត្រូវបានបោះចុះ លក្ខណៈរបស់ពួកគេនឹងនៅតែបរិសុទ្ធ និងឥតសៅហ្មងអស់កល្បជានិច្ច»។ Testimonies, volume 5, 214, 216.

ដានីយ៉ែល​ទទួល​បាន​ត្រា​ដែល​អាច​មើល​ឃើញ នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​ត្រូវ​បាន​បោះ​ចូល​ក្នុង​រូង​សិង្ហ ដូច្នេះ ជំពូក​នេះ​កំពុង​តំណាង​ឲ្យ​ក្រឹត្យ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ។

> បន្ទាប់មក បុរសទាំងនោះបានប្រមូលផ្តុំគ្នាចូលទៅគាល់ស្តេច ហើយទូលស្តេចថា «បពិត្រស្តេច សូមទ្រង់ជ្រាបថា ច្បាប់របស់ជនមេឌី និងជនពែរ្ស គឺថា ក្រឹត្យ ឬបញ្ញត្តិណាមួយដែលស្តេចបានបង្គាប់បង្កើតឡើង នោះមិនអាចផ្លាស់ប្តូរបានឡើយ»។ នោះស្តេចក៏បានបញ្ជា ហើយគេនាំដានីយ៉ែលមក បោះចូលទៅក្នុងរូងសិង្ហ។ រួចស្តេចមានបន្ទូលនឹងដានីយ៉ែលថា «ព្រះរបស់អ្នក ដែលអ្នកគោរពបម្រើជានិច្ច នោះព្រះអង្គនឹងប្រោសអ្នកឲ្យរួច»។ ហើយគេបានយកថ្មមួយមកដាក់បិទមាត់រូង ហើយស្តេចបានបោះត្រាដោយចិញ្ចៀនត្រារបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ និងដោយចិញ្ចៀនត្រារបស់ពួកមហាសេនាបតីរបស់ទ្រង់ ដើម្បីកុំឲ្យមានការផ្លាស់ប្តូរពីអំពើដែលបានសម្រេចទាក់ទងនឹងដានីយ៉ែល។ ដានីយ៉ែល ៦:១៥–១៧។

រឿងរ៉ាវនេះមិនបានបញ្ចប់នៅទីនោះទេ ប៉ុន្តែវាបញ្ចប់នៅកន្លែងដែលវាបានចាប់ផ្តើម។ ខ្សែបន្ទាត់នៃដានីយ៉ែល ជំពូក ៦ បង្ហាញអំពីសហព័ន្ធភាពដែលបានដឹកនាំជាចម្បងដោយមហាមន្ត្រីមួយរយម្ភៃនាក់ និងប្រធានទាបជាងពីរនាក់ ប៉ុន្តែក៏រួមមានអ្នកប្រឹក្សា មេបញ្ជាការ និងអភិបាលផងដែរ។ សម្ព័ន្ធប្រាំមុខនេះត្រូវបានបង្កើតឡើង ដើម្បីបោកបញ្ឆោតស្តេចឲ្យបៀតបៀនដានីយ៉ែល។ រឿងរ៉ាវនេះបញ្ចប់ដោយការជំនុំជម្រះរបស់ពួកគេ ពីព្រោះពួកគេកំពុងតំណាងឲ្យការជំនុំជម្រះពិសេសមួយដែលកើតឡើងនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ; ជាការជំនុំជម្រះដែលមិនមែនផ្តោតទៅលើអ្នកដែលតំណាងឲ្យដានីយ៉ែល ឬស្តេចទេ ប៉ុន្តែផ្តោតទៅលើអ្នកដែលបានបោកបញ្ឆោតស្តេច។

> ព្រះរាជាបានបង្គាប់ ហើយគេបាននាំបុរសទាំងនោះដែលបានចោទប្រកាន់ដានីយ៉ែលមក ហើយគេបានបោះពួកគេទៅក្នុងរូងសិង្ហ ពួកគេ កូនៗរបស់ពួកគេ និងភរិយារបស់ពួកគេផង; ហើយសិង្ហទាំងនោះបានមានអំណាចលើពួកគេ ហើយបានកម្ទេចឆ្អឹងទាំងអស់របស់ពួកគេជាបំណែកៗ មុនពេលដែលពួកគេដល់បាតរូង។ ដានីយ៉ែល 6:24។

នៅក្នុងស្ថានការណ៍ព្យាករណ៍ នោះតែងតែជាក្រុមជំនុំដែលបោកបញ្ឆោតរដ្ឋ ហើយជំពូកទីប្រាំមួយកំពុងកំណត់សម្គាល់អំពីការបោកបញ្ឆោតដែលបានអនុវត្តប្រឆាំងនឹងស្តេច។ បន្ទាប់ពីអាហាប់បានឃើញការសម្ដែងយ៉ាងខ្លាំងក្លានៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះនៅលើភ្នំកើមែល អេលីយ៉ាបាននាំគាត់ឆ្លងកាត់ភ្លៀងត្រឡប់ទៅរកយេសេបិលវិញ។ អាហាប់គ្មានហេតុផលណាមួយសម្រាប់គិតថា យេសេបិលនឹងមិនត្រូវបានប៉ះពាល់ដោយសាក្សីដ៏មានអំណាចនៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះនោះទេ ប៉ុន្តែអាហាប់ត្រូវបានបោកបញ្ឆោតទាក់ទងនឹងសេចក្តីស្អប់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅដែលយេសេបិលមានចំពោះអេលីយ៉ា។ រឿងរបស់អេលីយ៉ាក្នុងការប្រឈមមុខនឹងអាហាប់ និងយេសេបិល ត្រូវបានធ្វើឡើងម្ដងទៀតនៅក្នុងរឿងរបស់យ៉ូហានបាទីស្ទ (ដែលជាអេលីយ៉ា) និងហេរ៉ូឌ និងហេរ៉ូឌាស។

នៅថ្ងៃខួបកំណើតរបស់ទ្រង់ ពេលហេរ៉ូឌដែលស្រវឹងបានសន្យាថានឹងប្រគល់ពាក់កណ្តាលនៃអាណាចក្ររបស់ខ្លួនដល់សាឡូមេ (កូនស្រីរបស់ហេរ៉ូឌាស) ទ្រង់មិនបានរំពឹងថា ហេរ៉ូឌាសនឹងទាមទារក្បាលរបស់យ៉ូហានឡើយ។ ពួកស្តេច មិនថាអាហាប់ ហេរ៉ូឌ ឬដារីយុស ក៏ដោយ ត្រូវបានស្ត្រីមិនបរិសុទ្ធបញ្ឆោត តាមរយៈរបាំរបស់ពួកហោរាក្លែងក្លាយរបស់យេសេបិល ឬរបាំរបស់កូនស្រីហេរ៉ូឌាស ឬសម្ព័ន្ធភាពប្រាំភាគក្នុងរឿងរបស់ដានីយ៉ែល។ ពីឡាត់ក៏ត្រូវបានបញ្ឆោតដោយពួកបូជាចារ្យពុករលួយផងដែរ ដែលតំណាងឲ្យ “ព្រះវិហារ” របស់ជនជាតិយូដា ហើយព្រះវិហារមួយតំណាងដោយស្ត្រីម្នាក់។

ការបោកបញ្ឆោត​គឺជា​លក្ខណៈមួយ​នៃ​សេណារីយោ​ទំនាយ ហើយ​សាសនា​អ៊ីស្លាម​នៃ​វេទនា​ទីបី គឺជា​កុហក​ដែល​ត្រូវបាន​ប្រើ ដើម្បី​បោកបញ្ឆោត​អង្គការសហប្រជាជាតិ​នៅ​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ តាមរយៈ​ការ​បង្ក​ការ​ភ័យខ្លាច។ ទាំង «ការបោកបញ្ឆោត» និង «កុហក» ដែល​បង្កើត​ការ​បោកបញ្ឆោត​នោះ ត្រូវបាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​នៅ​ក្នុង​ព្រះបន្ទូល​ទំនាយ​របស់​ព្រះ​រួចហើយ។ តួនាទី​របស់​សាសនា​អ៊ីស្លាម និង​ការ​ដែល​សម្តេច​ប៉ាប​ក្លាយជា​ក្បាល​ទីប្រាំបី​ក្នុង​ចំណោម​ក្បាល​ទាំងប្រាំពីរ ក៏​ត្រូវបាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​រួចហើយ​ផងដែរ​ថា​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​សារ​ដែល​ត្រូវបាន​បើក​ត្រា​នៅ​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ គឺជា​ការបើក​សម្ដែង​របស់​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះ ការ​លាតត្រដាង​ការបោកបញ្ឆោត​របស់​ដារីយុស​នៅ​ក្នុង​ដានីយ៉ែល​ជំពូក​៦ គឺជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​សារ​ដែល​បង្កើត​ជា​សារ​នៃ​ការ​ស្រែក​ហៅ​នៅ​ពាក់កណ្តាល​អធ្រាត្រ។ ការបោកបញ្ឆោត​នោះ​គឺជា​ធាតុ​ដែល​ព្យាបាល​របួស​មរណៈ​ឲ្យ​ជា​សះស្បើយ​ទាំងស្រុង ហើយ​ដោយ​ហេតុនេះ​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​អំណាច​សម្តេច​ប៉ាប​រស់ឡើង​វិញ​ជា​នគរ​ទីប្រាំបី និង​ចុងក្រោយ។ នៅ​ក្នុង​ការបោកបញ្ឆោត​របស់​ដារីយុស ប្រធានាធិបតី​ក្បត់​ជំនឿ​ទាំងពីរ និង​មហារាជកុមារ​មួយ​រយ​ម្ភៃ​នាក់ គឺជា​អ្នកតំណាង​នៃ​សហព័ន្ធ​នៃ​ការបោកបញ្ឆោត ដែល​ត្រូវបាន​ដាក់​ផ្ទុយ​នឹង​ដានីយ៉ែល។

មួយ​រយ​ម្ភៃ ជា​និមិត្ត​សញ្ញា​នៃ​សិស្ស​របស់​ព្រះ នៅ​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ទី៥០។

> ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​ទាំង​នោះ ពេត្រុស​បាន​ក្រោក​ឈរ​ឡើង​នៅ​កណ្ដាល​ពួក​សិស្ស ហើយ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា (ចំនួន​ឈ្មោះ​ទាំង​អស់​ដែល​ជួប​ជុំ​គ្នា មាន​ប្រហែល​មួយ​រយ​ម្ភៃ​នាក់)។ កិច្ចការ ១:១៥។

បុណ្យថ្ងៃទីហាសិប ជានិមិត្តរូបនៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ នៅពេលត្រាត្រូវបានបោះសម្គាល់ ហើយមេដឹកនាំមួយរយម្ភៃនាក់ដែលបានបញ្ឆោតដារីយុស គឺជានិមិត្តសញ្ញានៃបព្វជិតក្លែងក្លាយនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ក្រុមពីរប្រភេទនៃអ្នកដែលបញ្ឆោតស្តេច ត្រូវបានបង្ហាញតាមរយៈប្រធានក្បត់ជំនឿពីរនាក់ និងមេដឹកនាំក្បត់ជំនឿមួយរយម្ភៃនាក់។ ប្រធានទាំងពីរនាក់ត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាមួយដានីយ៉ែល ដែលជាព្យាការី។ ក្រុមទាំងពីរដែលបញ្ឆោតដារីយុស តំណាងឲ្យក្រុមព្យាការីក្លែងក្លាយមួយក្រុម និងក្រុមបព្វជិតពុករលួយមួយក្រុម។

> វេទនាដល់ពួកអ្នកគង្វាលដែលបំផ្លាញ និងបំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយហ្វូងចៀមនៃទីស្មៅរបស់យើង! នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា។ ដូច្នេះ ព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃអ៊ីស្រាអែល ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលប្រឆាំងនឹងពួកអ្នកគង្វាលដែលចិញ្ចឹមរាស្ត្ររបស់យើងថា៖ អ្នករាល់គ្នាបានបំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយហ្វូងរបស់យើង ហើយបានបណ្តេញពួកវាចេញទៅ ហើយមិនបានថែរក្សាពួកវាទេ។ មើល៍ យើងនឹងដាក់ទោសលើអ្នករាល់គ្នាតាមអំពើអាក្រក់របស់អ្នករាល់គ្នា នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា។ ហើយយើងនឹងប្រមូលសំណល់នៃហ្វូងរបស់យើងចេញពីគ្រប់ប្រទេសដែលយើងបានបណ្តេញពួកវាទៅ ហើយនឹងនាំពួកវាត្រឡប់មកកាន់ក្រោលរបស់ពួកវាវិញ; ហើយពួកវានឹងបង្កើតផល និងកើនច្រើនឡើង។ ហើយយើងនឹងតែងតាំងអ្នកគង្វាលលើពួកវា ដែលនឹងចិញ្ចឹមពួកវា; ហើយពួកវានឹងមិនភ័យខ្លាចទៀតឡើយ មិនតក់ស្លុតទៀតឡើយ ហើយក៏មិនខ្វះបាត់ទៀតដែរ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា។ មើល៍ ថ្ងៃទាំងឡាយកំពុងមកដល់ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ដែលយើងនឹងបង្កើតមែកសាខាសុចរិតមួយសម្រាប់ដាវីឌ ហើយស្តេចមួយព្រះអង្គនឹងសោយរាជ្យ ហើយរុងរឿង ហើយនឹងប្រតិបត្តិការជំនុំជម្រះ និងសេចក្តីយុត្តិធម៌នៅលើផែនដី។ នៅក្នុងថ្ងៃរបស់ទ្រង់ យូដានឹងបានសេចក្តីសង្គ្រោះ ហើយអ៊ីស្រាអែលនឹងរស់នៅដោយសុវត្ថិភាព; ហើយនេះជាព្រះនាមដែលទ្រង់នឹងត្រូវបានហៅថា «ព្រះយេហូវ៉ា ជាសេចក្តីសុចរិតរបស់យើង»។ ដូច្នេះ មើល៍ ថ្ងៃទាំងឡាយកំពុងមកដល់ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ដែលពួកគេនឹងមិននិយាយទៀតថា «ព្រះយេហូវ៉ាមានព្រះជន្មរស់ ទ្រង់ដែលបាននាំកូនចៅអ៊ីស្រាអែលឡើងចេញពីស្រុកអេស៊ីប» ទៀតឡើយ; ប៉ុន្តែថា «ព្រះយេហូវ៉ាមានព្រះជន្មរស់ ទ្រង់ដែលបាននាំឡើង និងបានដឹកនាំពូជពង្សនៃវង្សអ៊ីស្រាអែលចេញពីស្រុកខាងជើង និងពីគ្រប់ប្រទេសដែលយើងបានបណ្តេញពួកគេទៅ»; ហើយពួកគេនឹងរស់នៅក្នុងស្រុករបស់ខ្លួន។ ចិត្តរបស់យើងនៅខាងក្នុងបានបាក់បែកដោយសារពួកហោរា; ឆ្អឹងទាំងអស់របស់យើងញ័រ; យើងដូចជាមនុស្សស្រវឹង ហើយដូចជាមនុស្សដែលស្រាបានគ្រប់គ្រង ដោយសារព្រះយេហូវ៉ា និងដោយសារព្រះបន្ទូលនៃសេចក្តីបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់។ ដ្បិត ស្រុកនេះពេញទៅដោយមនុស្សផិតក្បត់; ដ្បិតដោយសារការប្រមាថស្បថ ស្រុកនេះកំពុងសោកសៅ; ទីដ៏រីករាយនៃទីរហោស្ថានបានស្ងួតអស់ ហើយផ្លូវដំណើររបស់ពួកគេជាអំពើអាក្រក់ ហើយកម្លាំងរបស់ពួកគេក៏មិនត្រឹមត្រូវដែរ។ ដ្បិត ទាំងហោរា និងបូជាចារ្យសុទ្ធតែមិនបរិសុទ្ធ; មែនហើយ នៅក្នុងព្រះដំណាក់របស់យើង យើងបានឃើញអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា។ ហេតុនេះ ផ្លូវរបស់ពួកគេនឹងក្លាយដូចជាផ្លូវរអិលនៅក្នុងទីងងឹតសម្រាប់ពួកគេ: ពួកគេនឹងត្រូវបានរុញច្រានទៅមុខ ហើយនឹងដួលនៅទីនោះ: ដ្បិត យើងនឹងនាំអំពើអាក្រក់មកលើពួកគេ គឺនៅឆ្នាំនៃការត្រួតពិនិត្យរបស់ពួកគេ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា។ យេរេមា 23:1–12។

«ឆ្នាំ​នៃ​ការ​យាង​មក​ពិនិត្យ» របស់​យេរេមា គឺ​ជា​ការ​វិនិច្ឆ័យ​លើ​ពួក​អ្នក​ឃុបឃិត​ដែល​បាន​បញ្ឆោត​ដារីយុស។ ការ​វិនិច្ឆ័យ​លើ​ពួក​ហោរា​ក្លែងក្លាយ និង​ពួក​សង្ឃ គឺ​ជា​ប្រធានបទ​មួយ​នៃ​ព្រះបន្ទូល​ទំនាយ។ ហើយ​ដូច​ជា​បព្វជិតភាព​ពុករលួយ​មួយ​បាន​នាំ​មុខ ហើយ​បញ្ឆោត​អាជ្ញាធរ​រ៉ូម៉ាំង​ឲ្យ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះគ្រីស្ទ នោះ​ការ​ឃុបឃិត​នៅ​ក្នុង​ដានីយ៉ែល​ជំពូក ៦ កំពុង​តែ​លើក​ឡើង​អំពី​សេចក្តី​ពិត​ខាង​ទំនាយ​នោះ​ដែរ។

បន្ទាត់ទំនាយនៃជំពូកទីប្រាំនៃ ដានីយ៉ែល បង្ហាញពីការវិនិច្ឆ័យជាស្ថាប័នប្រតិបត្តិ ដែលត្រូវបានអនុវត្តលើស្នែងគណបក្សសាធារណរដ្ឋ និងលើជាតិសហរដ្ឋអាមេរិក នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ការវិនិច្ឆ័យនោះត្រូវបានសម្រេចឡើងដោយសាសនាអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី ដែលបានលួចចូលមកក្នុងរាជ្យតាមរយៈជញ្ជាំងខាងត្បូងដែលគ្មានការយាមការពារ។ បន្ទាត់នៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យក្នុងជំពូកទីបីនៃ ដានីយ៉ែល កំណត់សម្គាល់ថា ប្រជាជនរបស់ព្រះត្រូវបានលើកឡើងជាទង់សញ្ញាមួយដល់លោកិយទាំងមូល នៅក្នុងពេលវេលានោះដែរ។ ជំពូកទីប្រាំមួយ កំពុងផ្តោតលើការវិនិច្ឆ័យដែលត្រូវបានអនុវត្តលើព្យាការីក្លែងក្លាយ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដដែលនោះ។

នៅក្នុងក្រឹត្យថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ស្នែងប្រូតេស្តង់ក្បត់ជំនឿ ត្រូវបានបង្កើតឡើងពីមនុស្សពីរក្រុម គឺ ក្រុមមួយដែលគាំទ្រថ្ងៃអាទិត្យជាថ្ងៃថ្វាយបង្គំ ហើយក្រុមមួយទៀតដែលអះអាងដោយឥតប្រយោជន៍ថាគាំទ្រថ្ងៃសប្ប័ទជាថ្ងៃថ្វាយបង្គំ។ សមភាគីរបស់ពួកគេនៅក្នុងស្នែងសាធារណរដ្ឋ គឺគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ និងគណបក្សសាធារណរដ្ឋ។ ស្នែងក្បត់ជំនឿទាំងពីរនេះ ត្រូវបានជានិមិត្តរូបដោយពួកសាឌូស៊ី និងពួកផារីស៊ីនៅសម័យព្រះគ្រីស្ទ។ ប្រធានាធិបតីក្បត់ជំនឿទាំងពីរ និងសង្ឃមួយរយម្ភៃនាក់ ក្នុងការបោកបញ្ឆោតរបស់ដារីយុស ក៏តំណាងឲ្យប្រភេទទាំងពីរនៃស្នែងក្បត់ជំនឿរបស់ប្រូតេស្តង់ដែរ។ ទោះបីនៅពេលដែលរឿងនោះកើតឡើង ពួកគេជាតួអង្គនយោបាយពិតប្រាកដក៏ដោយ បរិបទទំនាយបញ្ជាក់ថា គឺអំណាចសាសនាក្បត់ជំនឿ ដែលបោកបញ្ឆោតរដ្ឋ។

រឿងនេះ ដូចដែលបានបង្ហាញនៅលើភ្នំកាមែល សម្គាល់ពួកហោរាក្លែងក្លាយពីរប្រភេទ គឺហោរារបស់បាល និងហោរារបស់ព្រៃសក្ការៈ (អាស្ថារូថ)។ ពួកគេទាំងអស់រួមគ្នាតំណាងជាគំរូដល់ការរួបរួមគ្នារវាងក្រុមជំនុំ និងរដ្ឋ ពីព្រោះបាលជាទេវតាបុរស ហើយអាស្ថារូថជាទេវតាស្ត្រី។ នៅទីបំផុត អេលីយ៉ាបានប្រហារជីវិតពួកហោរាក្លែងក្លាយនៅលើភ្នំកាមែល ដូចគ្នានឹងសម្ព័ន្ធភាពនៅក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូក ៦ ដែលត្រូវបានបោះចូលទៅក្នុងរណ្តៅតោ។

> ហើយ​អេលីយ៉ា​បាន​និយាយ​ទៅ​កាន់​ពួកគេ​ថា៖ «ចូរ​ចាប់​ពួក​ហោរា​របស់​ព្រះបាអាល់​ទាំង​នោះ; កុំ​ឲ្យ​មាន​ម្នាក់​ណា​មួយ​រត់​រួច​ឲ្យ​សោះ»។ ហើយ​ពួកគេ​ក៏​ចាប់​ពួក​នោះ; រួច​អេលីយ៉ា​នាំ​ពួកគេ​ចុះ​ទៅ​ដល់​ស្ទឹង​គីសូន ហើយ​សម្លាប់​ពួកគេ​នៅ​ទី​នោះ។ ១ ពង្សាវតារក្សត្រ ១៨:៤០។

ក្នុង​រឿង​ភ្នំ​កើមែល​ដដែល​នោះ ដែល​តំណាង​ដោយ​យ៉ូហាន បាទីស្ទ អំណាច​ដែល​បោក​បញ្ឆោត​គឺ​ជា​កូន​ស្រី។ រឿង​ទាំង​ពីរ​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​អ្នក​បោក​បញ្ឆោត​ថា​ជា​អ្នក​រាំ មិន​ថា​នៅ​ជុំវិញ​តង្វាយ​របស់​ពួកគេ​លើ​ភ្នំ​កើមែល ឬ​នៅ​ក្នុង​ពិធី​ខួប​កំណើត​របស់​ហេរ៉ូឌ​ដែល​ស្រវឹង​ស្រា ជា​ទី​ដែល​សាឡូមេ​បាន​រាំ​របាំ​នៃ​ការ​បោក​បញ្ឆោត​របស់​នាង​នោះ​ឡើយ។ ជាមួយ​គ្នា បន្ទាត់​ទាំង​ពីរ​នេះ​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ការ​រួម​បញ្ចូល​គ្នា​នៃ​ព្រះវិហារ និង​រដ្ឋ ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​យ៉ាង​ពេញលេញ​នៅ​ពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ ហើយ​ថា​ពួក​ព្រះវិហារ​ក្បត់​ជំនឿ​នៃ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក គឺ​ជា​កូន​ស្រី​របស់​ហេរ៉ូឌាស ដែល​ជា​យេសេបិល ដែល​ទាំង​ពីរ​នេះ​សុទ្ធតែ​តំណាង​ឲ្យ​សាសនា​កាតូលិក។ ខួប​កំណើត​របស់​ហេរ៉ូឌ​សម្គាល់​ការ​បញ្ចប់​នៃ​នគរ​ទី​ប្រាំមួយ​នៃ​សត្វ​នៃ​ផែនដី ប៉ុន្តែ​នៅ​ពេល​ដំណាល​គ្នា​នោះ​ផង​ដែរ វា​សម្គាល់​ខួប​កំណើត​នៃ​នគរ​ទី​ប្រាំពីរ​នៃ​ព្យាករណ៍​ព្រះគម្ពីរ (អង្គការ​សហប្រជាជាតិ)។

នៅក្នុងព្រះបន្ទូលសន្យាដែលបានប្រទានដល់​សាឡូមេ​នោះ ហេរ៉ូឌ​បានយល់ព្រម​ប្រទាន​ពាក់កណ្តាល​នៃ​នគររបស់ខ្លួន​ដល់​សាឡូមេ ដោយបញ្ជាក់ថា នគរទីប្រាំពីរ​តំណាងឲ្យ​ការរួមបញ្ចូលគ្នា​នៃ​ពាក់កណ្តាល​ពួកជំនុំ និង​ពាក់កណ្តាល​រដ្ឋ។ នគរនោះ​ចាប់ផ្ដើមឡើង​នៅពេល​ក្បាល​របស់​យ៉ូហាន​ត្រូវបាន​ប្រគល់​ទៅឲ្យ​ហេរ៉ូឌាស។ ដោយហេតុនេះ នគរទីប្រាំពីរ​ត្រូវបាន​តំណាង​នៅក្នុង​វិវរណៈ ជំពូក ១៧ ថា បន្តស្ថិតនៅ​តែ​ក្នុង​រយៈពេល​ដ៏ខ្លី​ប៉ុណ្ណោះ។ គឺ​នៅពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃអាទិត្យ ដែល​សហភាព​បីជ្រុង​ត្រូវបាន​បង្កើត​ឡើង ពីព្រោះ​នៅទីនោះ ស្តេចទាំងដប់​បានយល់ព្រម​ប្រគល់​នគរ​ដ៏ខ្លីអាយុ​របស់ខ្លួន​ទៅឲ្យ​សត្វ​តិរច្ឆាន សម្រាប់​មួយ «ម៉ោង»។ «មួយម៉ោង» នោះ គឺជា «ម៉ោង» នៃ​វិបត្តិ​ច្បាប់​ថ្ងៃអាទិត្យ ដែល​ចាប់ផ្ដើម​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក ហើយ​បញ្ចប់​នៅពេល មីកែល​ក្រោក​ឈរ​ឡើង។

> ហើយ​ស្នែង​ទាំង​ដប់​ដែល​អ្នក​បាន​ឃើញ​នោះ គឺ​ជា​ស្តេច​ទាំង​ដប់ ដែល​មិន​ទាន់​បាន​ទទួល​នគរ​នៅ​ឡើយ​ទេ; ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​ទទួល​អំណាច​ជា​ស្តេច​មួយ​ម៉ោង​ជាមួយ​នឹង​សត្វ​នោះ។ ពួកគេ​មាន​ចិត្ត​តែ​មួយ ហើយ​នឹង​ប្រគល់​អំណាច និង​កម្លាំង​របស់​ខ្លួន​ទៅ​ឲ្យ​សត្វ​នោះ។ ពួកគេ​នឹង​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ជាមួយ​នឹង​កូន​ចៀម ហើយ​កូន​ចៀម​នឹង​ឈ្នះ​ពួកគេ៖ ដ្បិត​ទ្រង់​ជា​ព្រះអម្ចាស់​នៃ​អម្ចាស់​ទាំងឡាយ និង​ជា​ស្តេច​នៃ​ស្តេច​ទាំងឡាយ; ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​នៅ​ជាមួយ​ទ្រង់ គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​បាន​ត្រាស់ហៅ ហើយ​បាន​ជ្រើសតាំង និង​ស្មោះត្រង់។ វិវរណៈ 17:12–14។

ស្តេចទាំងដប់ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយហេរ៉ូឌ យល់ព្រមនៅថ្ងៃកំណើតនៃនគរទីប្រាំពីរ ឲ្យពាក់កណ្តាលនៃនគររបស់ពួកគេទៅសត្វសាហាវ ក្នុងអំឡុងវិបត្តិនៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដែលត្រូវបានតំណាងថា​ជា «មួយម៉ោង»។ ក្នុង «ម៉ោង» នោះ ការសរសេរដោយដៃត្រូវបានសរសេរនៅលើជញ្ជាំងរបស់បែលសាសារ។ ក្នុង «ម៉ោង» នោះ សាដ្រាក់ មេសាក់ និងអាបេឌ្នេកោ ត្រូវបានបោះចូលទៅក្នុងឡភ្លើង ហើយត្រូវបានលើកឡើងក្នុងពពក ដូចជាសាក្សីទាំងពីរនៃវិវរណៈ ជំពូកទីដប់មួយ។ សម្ព័ន្ធភាពបីជាន់ត្រូវបាននាំមករួមគ្នា ដោយការបោកបញ្ឆោតដែលអនុវត្តដោយសត្វសាហាវនៃផែនដី ដែលនាំភ្លើងចុះមកពីស្ថានសួគ៌ នៅចំពោះមុខមនុស្ស។

> ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​សត្វ​មួយ​ទៀត​ឡើង​មក​ពី​ផែនដី; វា​មាន​ស្នែង​ពីរ​ដូច​ជា​កូន​ចៀម ហើយ​វា​និយាយ​ដូច​ជា​នាគ។ វា​ប្រើ​អំណាច​ទាំង​អស់​របស់​សត្វ​ទី​មួយ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​វា ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ផែនដី និង​អស់​អ្នក​ដែល​រស់​នៅ​លើ​នោះ​ថ្វាយបង្គំ​សត្វ​ទី​មួយ ដែល​របួស​ស្លាប់​របស់​វា​បាន​ជា​សះស្បើយ។ វា​ធ្វើ​ការ​អស្ចារ្យ​ធំៗ ដល់​ថ្នាក់​ធ្វើ​ឲ្យ​ភ្លើង​ធ្លាក់​ចុះ​ពី​ស្ថានសួគ៌​មក​លើ​ផែនដី នៅ​ចំពោះ​មុខ​មនុស្ស​ទាំងឡាយ ហើយ​វា​បញ្ឆោត​អស់​អ្នក​ដែល​រស់​នៅ​លើ​ផែនដី ដោយ​សារ​ការ​អស្ចារ្យ​ទាំង​នោះ ដែល​វា​មាន​អំណាច​ធ្វើ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​សត្វ​នោះ ដោយ​និយាយ​ទៅ​កាន់​អស់​អ្នក​ដែល​រស់​នៅ​លើ​ផែនដី​ថា ពួក​គេ​គួរ​ធ្វើ​រូប​សំណាក​មួយ​សម្រាប់​សត្វ​នោះ ដែល​បាន​ទទួល​របួស​ដោយ​ដាវ ហើយ​ក៏​នៅ​រស់។ វិវរណៈ 13:11–14។

លោកិយបានត្រូវបោកបញ្ឆោត មិនមែនដោយសារអព្ភូតហេតុទាំងនោះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែដោយ «មធ្យោបាយនៃអព្ភូតហេតុទាំងនោះ» ដែលវាមានអំណាចធ្វើបាន។ ពាក្យ «មធ្យោបាយនៃអព្ភូតហេតុទាំងនោះ» ជាឃ្លាដែលបានបន្ថែមចូល ប៉ុន្តែវាផ្តល់ការសង្កត់ធ្ងន់ត្រឹមត្រូវទៅលើអព្ភូតហេតុទាំងនោះ ដែលគួរត្រូវបានកត់សម្គាល់យ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។ របៀបដែលសារក្លែងក្លាយ (ភ្លើងពីស្ថានសួគ៌) បោកបញ្ឆោតលោកិយ គឺសំខាន់ណាស់ដែលត្រូវស្គាល់ ព្រោះឥឡូវនេះ យើងកំពុងស្ថិតនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ជាក់ស្តែង ដែលប្រជាជននៃភពផែនដីកំពុងត្រូវបានសណ្តំចិត្តតាមរយៈ «ផ្លូវហាយវេព័ត៌មានដ៏លឿនអស្ចារ្យ» មួយ ដែលត្រូវបានគ្រប់គ្រង និងចាត់ចែងដោយពួកពាណិជ្ជករពិភពនិយមនៃផែនដី។ ប្រធានបទនោះ យើងនឹងទុកសិនរហូតដល់អត្ថបទក្រោយៗ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ យើងគ្រាន់តែកំពុងកត់សម្គាល់ថា ការបោកបញ្ឆោតរបស់ពួកប្រធានាធិបតី និងព្រះអង្គម្ចាស់ទាំងឡាយ ដែលបានប្រព្រឹត្តឡើងលើដារីយុស គឺជាប្រធានបទទំនាយដ៏ជាក់លាក់មួយ ដែលផ្ទុកដោយធាតុពាក់ព័ន្ធជាច្រើន ដែលត្រូវការឲ្យបានស្គាល់។

សម្ព័ន្ធបីផ្នែកនោះ ត្រូវបាននាំឲ្យរួមគ្នាឡើង ដោយសារការបោកបញ្ឆោតនៃរបាំដ៏ល្បួងអារម្មណ៍របស់សាឡូមេ នៅចំពោះមុខពួកអ្នកគ្រប់គ្រង ក្នុងពិធីខួបកំណើតរបស់ហេរ៉ូឌ។ ការបោកបញ្ឆោតដែលត្រូវបានបង្ខំដាក់លើពីឡាត មានលក្ខណៈពីរផ្នែក គឺជាការចោទប្រកាន់ថា ព្រះគ្រីស្ទកំពុងបង្ក និងជំរុញឲ្យមានការបះបោរប្រឆាំងនឹងអំណាចរដ្ឋ ហើយថែមទាំងថា ទ្រង់កំពុងប្រមាថព្រះបន្ទូលប្រឆាំងនឹងអំណាចសាសនា។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនោះ គូប្រឆាំងបីបានមករួមគ្នា។ អំណាចរ៉ូម (រដ្ឋ), បារ៉ាបាស ដែលជាព្រះគ្រីស្ទក្លែងក្លាយ (ហោរាក្លែងក្លាយ), និងក្រុមជំនុំយូដាដែលបានក្បត់ជំនឿ (សត្វសាហាវ)។ ក្រុមជំនុំក្បត់ជំនឿនោះបានបោកបញ្ឆោតអាជ្ញាធររ៉ូម (រដ្ឋ) ដោយសេចក្ដីកុហកពីរផ្នែក គឺការបះបោរ និងការប្រមាថព្រះ។

នៅពេលដែលស្តេចដារីយុសត្រូវបានដាស់ឲ្យដឹងជាចុងក្រោយអំពីមូលហេតុជំរុញរបស់អ្នកបោកបញ្ឆោតរបស់ទ្រង់ ទ្រង់ត្រូវបានបង្ខំឲ្យបោះដានីយ៉ែលចូលទៅក្នុងរូងតោ។ ដានីយ៉ែលបានរំលោភច្បាប់រដ្ឋ ដោយសារការគោរពប្រតិបត្តិរបស់គាត់ចំពោះក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ។ ការភូតកុហកដែលបានដាក់បង្ហាញចំពោះដារីយុស ត្រូវបានសម្រេចឡើងដោយលើកតម្កើងអំនួតរបស់ដារីយុស ដូច្នេះបានរារាំងទ្រង់មិនឲ្យស្គាល់មូលហេតុជំរុញរបស់អ្នកបោកបញ្ឆោតរបស់ទ្រង់ឡើយ។ ការភូតកុហក និងការបោកបញ្ឆោតនៅក្នុងរឿងដានីយ៉ែល និងរូងតោ កំណត់អត្តសញ្ញាណការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះព្រះថាជាការប្រមាថព្រះ និងការបះបោរ ដែលជាការបោកបញ្ឆោតពីរផ្នែកដូចគ្នានឹងឈើឆ្កាង ហើយសញ្ញាសម្គាល់នៃឈើឆ្កាង ស្របគ្នានឹងសញ្ញាសម្គាល់នៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។

ការផ្តន្ទាទោសនៃអំណាចសាសនាដែលបោកបញ្ឆោត គឺជាប្រធានបទមួយនៃទំនាយព្រះគម្ពីរ ដូចគ្នានឹងការពិតដែលថា អំណាចសាសនាបោកបញ្ឆោតអំណាចរដ្ឋផងដែរ។

> «មនុស្ស​ទាំងឡាយ​ឃើញ​ថា ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​បោកបញ្ឆោត។ ពួកគេ​ចោទ​ប្រកាន់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ថា បាន​នាំ​ពួកគេ​ទៅ​កាន់​សេចក្តី​វិនាស; ប៉ុន្តែ​គ្រប់គ្នា​សុទ្ធតែ​រួម​គ្នា​បញ្ចេញ​ការ​ថ្កោលទោស​ដ៏​ជូរចត់​បំផុត​របស់​ខ្លួន​មក​លើ​អ្នកបម្រើ​ព្រះ។ អ្នកគង្វាល​មិន​ស្មោះត្រង់​បាន​ទាយ​ប្រាប់​តែ​អ្វីៗ​ដ៏​រលូន; ពួកគេ​បាន​នាំ​អ្នក​ស្តាប់​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​ធ្វើ​ឲ្យ​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះ​ទៅ​ជា​អសារ​ឥតន័យ ហើយ​បៀតបៀន​អស់​អ្នក​ដែល​ចង់​រក្សា​វា​ឲ្យ​បរិសុទ្ធ។ ឥឡូវ​នេះ ក្នុង​សេចក្តី​អស់សង្ឃឹម​របស់​ខ្លួន គ្រូ​ទាំងនេះ​សារភាព​ចំពោះ​មុខ​ពិភពលោក​អំពី​កិច្ចការ​បោកបញ្ឆោត​របស់​ពួកគេ។ មហាជន​ពោរពេញ​ដោយ​កំហឹង។ «យើង​វិនាស​ហើយ!» ពួកគេ​ស្រែក​ឡើង​ថា «ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជា​មូលហេតុ​នៃ​សេចក្តី​អន្តរាយ​របស់​យើង»; ហើយ​ពួកគេ​បែរ​ទៅ​ប្រឆាំង​នឹង​អ្នកគង្វាល​ក្លែងក្លាយ។ មនុស្ស​ដដែលៗ​ដែល​ធ្លាប់​កោតសរសើរ​ពួកគេ​បំផុត នឹង​ប្រកាស​បណ្តាសា​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​រន្ធត់​បំផុត​មក​លើ​ពួកគេ។ ដៃ​ដដែលៗ​ដែល​ធ្លាប់​ពាក់មកុដ​ជ័យលាភី​ដល់​ពួកគេ នឹង​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​សម្រាប់​ការបំផ្លាញ​ពួកគេ។ ដាវ​ទាំងឡាយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​រៀបចំ​សម្រាប់​សម្លាប់​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ ឥឡូវ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ដើម្បី​បំផ្លាញ​សត្រូវ​របស់​ពួកគេ​វិញ។ គ្រប់​ទីកន្លែង​មាន​តែ​ជម្លោះ និង​ការ​បង្ហូរ​ឈាម»។ The Great Controversy, 655.

ពួកមេដឹកនាំសាសនាត្រូវបានគេបែរមកប្រឆាំងក្រោយពេលព្រះគុណបិទបញ្ចប់ ពីព្រោះហ្វូងអ្នកតាមរបស់ពួកគេបានដឹងថា ខ្លួនត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសេចក្តីកុហកមួយដែលបានផ្សព្វផ្សាយដោយមេដឹកនាំសាសនាទាំងនោះ។ ប្រធានទាំងឡាយ និងពួកម្ចាស់ទាំងឡាយ ព្រមទាំងគ្រួសាររបស់ពួកគេ សុទ្ធតែទទួលរងការវិនិច្ឆ័យតបស្នងដូចគ្នា ដោយសារសេចក្តីកុហកដែលពួកគេបានផ្សព្វផ្សាយ។ នៅពេលអេលីយ៉ាបានសម្លាប់ពួកហោរាក្លែងក្លាយនៅលើភ្នំកើមែល ការតបស្នងដដែលនោះត្រូវបានតំណាងនៅក្នុង «ការរញ្ជួយដីយ៉ាងធំ» នៃ វិវរណៈ ជំពូក ១១ នៅពេលដែល «ប្រាំពីរពាន់នាក់» ត្រូវបានផ្តួលរំលំ។

> ហើយ​នៅ​ម៉ោង​ដដែល​នោះ ក៏​មាន​រញ្ជួយ​ផែនដី​យ៉ាង​ខ្លាំង​មួយ​កើត​ឡើង ហើយ​មួយ​ភាគ​ដប់​នៃ​ទីក្រុង​ក៏​ដួល​រលំ ហើយ​ក្នុង​រញ្ជួយ​ផែនដី​នោះ មនុស្ស​ប្រាំពីរ​ពាន់​នាក់​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់​ចោល; ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​នៅ​សេសសល់​ក៏​ភ័យ​ខ្លាច​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​ថ្វាយ​សិរីល្អ​ដល់​ព្រះ​នៃ​ស្ថានសួគ៌។ វិវរណៈ 11:13

នៅក្នុងការសម្រេចបំពេញនៃរញ្ជួយដីដ៏ធំនៃបដិវត្តន៍បារាំង មនុស្សប្រាំពីរពាន់នាក់ដែលត្រូវបានសម្លាប់ បានតំណាងឲ្យរាជវង្សនៃប្រទេសបារាំង។ នៅ «ម៉ោង» នៃរញ្ជួយដីដ៏ធំនោះ គឺជាច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ មនុស្សប្រាំពីរពាន់នាក់ដែលត្រូវបានសម្លាប់ តំណាងឲ្យពួកអាដវេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ ដែលឱនក្បាលចំពោះក្រុងរ៉ូម ពីព្រោះមានតែអ្នកដែលយល់អំពីការទទួលខុសត្រូវនៃថ្ងៃសប្ប័ទថ្ងៃទីប្រាំពីរប៉ុណ្ណោះ ដែលទទួលសញ្ញារបស់សត្វសាហាវ នៅពេលដែលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យមកដល់។

> «ការផ្លាស់ប្តូរថ្ងៃសប្ប័ទ គឺជាសញ្ញា ឬ ស្នាមសម្គាល់នៃអំណាចរបស់ព្រះវិហាររ៉ូម៉ាំង។ អស់អ្នកដែល ដោយយល់ច្បាស់អំពីការទាមទាររបស់បញ្ញត្តិទីបួន ហើយជ្រើសរើសកាន់តាមថ្ងៃសប្ប័ទក្លែងក្លាយជំនួសថ្ងៃពិត នោះដោយការនោះហើយ ពួកគេកំពុងថ្វាយការគោរពចំពោះអំណាចនោះ ដែលមានតែអំណាចនោះប៉ុណ្ណោះដែលបានបង្គាប់វា។ ស្នាមសម្គាល់របស់សត្វតិរច្ឆាន គឺជាថ្ងៃសប្ប័ទរបស់សម្តេចប៉ាប ដែលពិភពលោកបានទទួលយកជំនួសថ្ងៃដែលព្រះបានកំណត់តាំង»។

> «ប៉ុន្តែ ពេលវេលាសម្រាប់ទទួលសញ្ញានៃសត្វសាហាវ ដូចដែលបានកំណត់ទុកក្នុងព្រះបន្ទូលទំនាយ នោះ មិនទាន់មកដល់នៅឡើយទេ។ ពេលវេលានៃការសាកល្បង ក៏មិនទាន់មកដល់ដែរ។ មានគ្រីស្ទបរិស័ទពិតប្រាកដនៅក្នុងគ្រប់ព្រះវិហារ រួមទាំងសហគមន៍រ៉ូម៉ាំងកាតូលិកផងដែរ។ គ្មាននរណាម្នាក់ត្រូវបានកាត់ទោសឡើយ រហូតទាល់តែពួកគេបានទទួលពន្លឺ ហើយបានឃើញកាតព្វកិច្ចនៃបទបញ្ញត្តិទីបួន។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលក្រឹត្យនឹងចេញមក ដើម្បីបង្ខំឲ្យគោរពថ្ងៃសប្ប័ទក្លែងក្លាយ ហើយនៅពេលដែលសំឡេងយំយ៉ាងខ្លាំងរបស់ទេវតាទីបី នឹងព្រមានមនុស្សទាំងឡាយកុំឲ្យថ្វាយបង្គំសត្វសាហាវ និងរូបសំណាករបស់វា នោះ បន្ទាត់ខណ្ឌរវាងសេចក្ដីមិនពិត និងសេចក្ដីពិត នឹងត្រូវបានគូរឡើងយ៉ាងច្បាស់។ បន្ទាប់មក អស់អ្នកដែលនៅតែបន្តរស់នៅក្នុងការរំលង នឹងទទួលសញ្ញានៃសត្វសាហាវនៅលើថ្ងាស ឬនៅលើដៃរបស់ពួកគេ។»

> «ដោយជំហានដ៏រហ័ស យើងកំពុងខិតជិតមកដល់សម័យកាលនេះ។ នៅពេលដែលក្រុមជំនុំប្រូតេស្តង់នានានឹងរួបរួមជាមួយអំណាច世俗 ដើម្បីគាំទ្រសាសនាក្លែងក្លាយមួយ ដែលបុព្វបុរសរបស់ពួកគេបានស៊ូទ្រាំការបៀតបៀនដ៏សាហាវបំផុតដោយសារតែការប្រឆាំងនឹងវា នោះថ្ងៃសប្ប័ទរបស់សម្តេចប៉ាបនឹងត្រូវបានអនុវត្តដោយអំណាចរួមបញ្ចូលគ្នារបស់ក្រុមជំនុំ និងរដ្ឋ។ នឹងមានការក្បត់ជាតិក្នុងផ្លូវសាសនា ដែលនឹងបញ្ចប់តែដោយការវិនាសរបស់ជាតិប៉ុណ្ណោះ»។ Bible Training School, February 2, 1913.

“ប្រាំពីរពាន់នាក់” ដែលត្រូវបានផ្តួលរំលំនៅក្នុង “ម៉ោង” នៃការរញ្ជួយដីដ៏ធំ នោះគឺច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ក៏ត្រូវបានប្រៀបផ្ទឹមនឹង “ប្រាំពីរពាន់នាក់” ដែលបានបដិសេធមិនព្រមក្រាបថ្វាយបង្គំចំពោះយេសេបិល នៅក្នុងសម័យរបស់អេលីយ៉ាផងដែរ។

> ទោះជាយ៉ាងណា យើងបានទុកមនុស្សប្រាំពីរពាន់នាក់នៅក្នុងអ៊ីស្រាអែល គឺជាអស់ទាំងជង្គង់ដែលមិនបានក្រាបថ្វាយបង្គំដល់ព្រះបាល និងមាត់ទាំងអស់ដែលមិនបានថើបវា។ ១ ពង្សាវតារក្សត្រ 19:18

ការយោងដំបូងទៅកាន់ «ប្រាំពីរពាន់» កំណត់សម្គាល់អំពីក្រុមស្មោះត្រង់មួយដែលបានបដិសេធមិនព្រមក្រាបថ្វាយបង្គំយេសេបិល ហើយការយោងចុងក្រោយតំណាងឲ្យសំណល់មួយដែលពិតជាក្រាបថ្វាយបង្គំយេសេបិល។ នៅពេលអំណាចបាបសាសនាចក្រកាតូលិកយកឈ្នះលើដែនដីដ៏រុងរឿង (សត្វពីផែនដីនៃ វិវរណៈ ជំពូក ១៣) នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានអនុវត្ត នោះមានមនុស្សមួយក្រុមត្រូវបាន «ផ្តួលរំលំ» ហើយមនុស្សមួយក្រុមទៀតរួចផុតពីដៃនៃការគ្រប់គ្រងរបស់បាប៊ីឡូន ពីព្រោះនៅពេលនោះសារឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូនចាប់ផ្ដើមឡើង។

> លោក​នឹង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ស្រុក​ដ៏​រុងរឿង​ផង​ដែរ ហើយ​ប្រទេស​ជា​ច្រើន​នឹង​ត្រូវ​ផ្តួល​រំលំ ប៉ុន្តែ​ទាំង​នេះ​នឹង​រួច​ផុត​ពី​ដៃ​របស់​លោក គឺ​អេដոմ និង​ម៉ូអាប់ និង​មេ​ដឹកនាំ​នៃ​កូន​ចៅ​អាំម៉ូន។ ដានីយ៉ែល 11:41។

ពាក្យ «ប្រទេសទាំងឡាយ» ជាពាក្យដែលបានបន្ថែមចូល ពីព្រោះនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានអនុវត្ត នោះមិនមែនមានប្រទេសជាច្រើនត្រូវបាន «បំផ្លាញរំលំ» ឡើយ ប៉ុន្តែមានសមាជិកជាច្រើននាក់ជាបុគ្គលនៃពួក Seventh-day Adventists ត្រូវបានបំផ្លាញរំលំវិញ ព្រោះនៅចំណុចនោះ ពួកគេគឺជាមនុស្សតែមួយក្រុមដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះពន្លឺនៃទេវតាទីបី។ ពួកគេគឺជា «មនុស្សជាច្រើន» នោះ ពីព្រោះពួកគេជាអ្នកដែលត្រូវបានហៅឱ្យស្ថិតនៅក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានទទួលត្រារបស់ព្រះ ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធការហៅនោះ។

> ហើយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​គាត់​ថា មិត្តអើយ តើ​អ្នក​បាន​ចូល​មក​ទីនេះ​ដោយ​របៀប​ណា ខណៈ​ដែល​មិន​មាន​សម្លៀកបំពាក់​អាពាហ៍ពិពាហ៍? ហើយ​គាត់​និយាយ​អ្វី​មិន​ចេញ។ រួច​ស្ដេច​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​ពួក​អ្នក​បម្រើ​ថា ចង​គាត់​ទាំង​ដៃ​ទាំង​ជើង នាំ​គាត់​ចេញ​ទៅ ហើយ​បោះ​គាត់​ទៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​ងងឹត​ខាង​ក្រៅ; នៅ​ទី​នោះ​នឹង​មាន​ការ​យំ និង​ការ​សង្កៀត​ធ្មេញ។ ដ្បិត​មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ត្រូវ​បាន​ហៅ ប៉ុន្តែ​មាន​តិច​នាក់​ដែល​ត្រូវ​បាន​រើសតាំង។ ម៉ាថាយ 22:12–14។

ការបោកបញ្ឆោតរបស់ពួកមន្រ្តីធំៗ និងប្រធានៗ​នៅក្នុង​ដានីយ៉ែល​ជំពូក​ទី​៦ កំពុង​បញ្ជាក់​អំពី​ការ​ដាក់​ទោស​អំណាច​សាសនា​ដែល​បោកបញ្ឆោត​អំណាច​រដ្ឋ។

> ស្តេចទ្រង់បានបង្គាប់ ហើយគេបាននាំបុរសទាំងនោះដែលបានចោទប្រកាន់ដានីយ៉ែល មក ហើយគេបានបោះពួកគេ ព្រមទាំងកូនៗ និងភរិយារបស់ពួកគេ ទៅក្នុងរូងតោ; ហើយតោទាំងនោះបានមានអំណាចលើពួកគេ ហើយបានបំបាក់ឆ្អឹងទាំងអស់របស់ពួកគេជាបំណែក មុនពួកគេធ្លាក់ទៅដល់បាតរូងផង។ ដានីយ៉ែល 6:24។

យើង​នឹង​បន្ត​សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> ហើយតើខ្ញុំត្រូវនិយាយអ្វីទៀត? ដ្បិតពេលវេលានឹងមិនល្មមសម្រាប់ខ្ញុំក្នុងការរៀបរាប់អំពី កេឌាន និង បារ៉ាក់ និង សាំសុន និង យែបថា; ហើយអំពី ដាវីឌ ផង និង សាំយូអែល និង ពួកហោរា៖ ពួកគេដោយសារសេចក្តីជំនឿ បានបង្ក្រាបនគរានានា បានប្រព្រឹត្តសេចក្តីសុចរិត បានទទួលព្រះបន្ទូលសន្យា បានបិទមាត់សិង្ហ។ ហេប្រឺ ១១:៣២, ៣៣។

Back to Articles