Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល — លេខមួយរយសែសិប

ការសន្យាចុងក្រោយ៖ ការបើកសម្ដែងតួនាទីរបស់អេលីយ៉ា មុនថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់

Author

Jeff Pippenger

Published

March 16, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

សេចក្ដីសន្យាចុងក្រោយនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់​គឺថា មុនថ្ងៃដ៏ធំ និងគួរឱ្យស្ញប់ស្ញែងរបស់ព្រះអម្ចាស់មកដល់ អេលីយ៉ានឹងមក។

> ចូរចងចាំក្រឹត្យវិន័យរបស់ម៉ូសេ ជាអ្នកបម្រើរបស់យើង ដែលយើងបានបង្គាប់ដល់គាត់នៅហូរ៉ែប សម្រាប់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទាំងមូល ព្រមទាំងក្រឹត្យកំណត់ និងវិនិច្ឆ័យទាំងឡាយ។ មើល៍ យើងនឹងចាត់ឲ្យអេលីយ៉ា ជាហោរា មកឯអ្នករាល់គ្នា មុនថ្ងៃដ៏ធំ និងគួរឲ្យស្ញប់ស្ញែងរបស់ព្រះអម្ចាស់មកដល់៖ ហើយគាត់នឹងបង្វែរចិត្តរបស់ឪពុកទាំងឡាយទៅរកកូនៗ និងចិត្តរបស់កូនៗទៅរកឪពុកទាំងឡាយរបស់ពួកគេ ក្រែងយើងមកវាយផែនដីដោយបណ្តាសា។ ម៉ាឡាគី ៤៖៤–៥។

អេលីយ៉ាដែលមកជាមុននៃ «ថ្ងៃដ៏មហិមា និងគួរឱ្យស្ញែងខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់» គឺជាអ្នកនាំសារម្នាក់ដោយបុគ្គលផ្ទាល់ ហើយក៏ជាចលនាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសារដែលអ្នកនាំសារនោះប្រកាសផងដែរ។ ដូច្នេះ អេលីយ៉ាដែលត្រូវបានចាត់ឲ្យមក គឺជាមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ដែលមិនស្គាល់រសជាតិនៃសេចក្ដីស្លាប់ ដូចដែលហេណុក និងអេលីយ៉ាតំណាងឲ្យ។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលត្រូវបានលើកឡើងជាទង់សញ្ញា នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។

អេលីយ៉ានៅថ្ងៃចុងក្រោយ ក៏ត្រូវបានតំណាងដោយយ៉ូហាន បាទីស្ទផងដែរ ប៉ុន្តែ យ៉ូហាន មិនបានតំណាងឲ្យមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ទេ។ លោកបានតំណាងឲ្យអស់អ្នកដែលចូលរួមក្នុងចលនានេះ ហើយទទួលយកសាររបស់អ្នកនាំសារនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ដែលបន្ទាប់មកត្រូវបានសម្លាប់ដោយអំណាចសម្តេចប៉ាប នៅក្នុងម៉ោងនៃវិបត្តិច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដែលចាប់ផ្ដើមនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះចាប់ផ្ដើម ហើយបញ្ចប់នៅពេលមីកែលក្រោកឈរ ហើយអំណាចសម្តេចប៉ាបឈានដល់ទីបញ្ចប់របស់ខ្លួន ដោយគ្មានអ្នកណាមកជួយ។

អេលីយ៉ា ត្រូវបានតំណាងនៅលើភ្នំកើមែល ហើយយ៉ូហាន ត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងសាលាពិធីជប់លៀងរបស់ហេរ៉ូដ។ សាក្សីប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងពីរនោះ កំណត់អត្តសញ្ញាណក្រុមទាំងពីររបស់ប្រជាជនព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ៧។ មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់ និងហ្វូងមនុស្សដ៏ធំ ស្របតាមភ្នំកើមែល និងពិធីខួបកំណើតរបស់ហេរ៉ូដ។ បន្ទាត់ព្យាករណ៍ទាំងពីរនោះ ផ្តល់ចំណុចយោងដ៏រឹងមាំមួយ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណធាតុផ្សេងៗនៃក្បាលទីប្រាំបី ដែលជា មួយក្នុងចំណោមក្បាលទាំងប្រាំពីរ នៅក្នុង វិវរណៈ ១៧ ដោយមានសេចក្តីលម្អិតខាងព្យាករណ៍គ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីបំភ្លឺថា តើដោយរបៀបណា និងហេតុអ្វី ប្រធានាធិបតីចុងក្រោយ ដែលជាប្រធានាធិបតីទីប្រាំបី ដែលជា មួយក្នុងចំណោមប្រាំពីរ ក្លាយទៅជាអ្នកផ្តាច់ការដ៏ធំរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក នៅក្នុងចលនាចុងក្រោយនៃអាណាចក្រទីប្រាំមួយនៃព្យាករណ៍ព្រះគម្ពីរ។

នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានអនុវត្ត សហភាពបីជាន់ត្រូវបានសម្រេចឡើង។

> «តាមរយៈក្រឹត្យដែលបង្ខំឲ្យអនុវត្តស្ថាប័នសម្តេចប៉ាប ដោយរំលោភច្បាប់របស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះជាតិរបស់យើងនឹងផ្តាច់ខ្លួនចេញពីសេចក្តីសុចរិតយ៉ាងពេញលេញ។ នៅពេលដែលប្រូតេស្តង់និយមនឹងលាតសន្ធឹងដៃរបស់នាងឆ្លងកាត់ជ្រោះដើម្បីចាប់ដៃអំណាចរ៉ូម៉ាំង នៅពេលដែលនាងនឹងឈោងឆ្លងកាត់អបាយជ្រៅដើម្បីចាប់ដៃជាមួយលទ្ធិវិញ្ញាណនិយម នៅពេលដែល ក្រោមឥទ្ធិពលនៃសហភាពបីបែបនេះ ប្រទេសរបស់យើងនឹងបដិសេធគ្រប់គោលការណ៍នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញរបស់ខ្លួន ក្នុងនាមជារដ្ឋាភិបាលប្រូតេស្តង់ និងសាធារណរដ្ឋ ហើយនឹងរៀបចំវិធានការសម្រាប់ការផ្សព្វផ្សាយសេចក្តីមិនពិត និងការបំភាន់របស់សម្តេចប៉ាប នោះយើងអាចដឹងថា ពេលវេលាសម្រាប់ការប្រព្រឹត្តការយ៉ាងអស្ចារ្យរបស់សាតាំងបានមកដល់ ហើយថាទីបញ្ចប់ក៏នៅជិតហើយ»។ Testimonies, volume 5, 451.

ទោះយ៉ាងណា ក្នុងការលើកឧទាហរណ៍នេះ មានលំដាប់មួយ ហើយលំដាប់នោះជាប្រធានបទមួយនៃព្រះបន្ទូលដែលបានបំផុសគំនិត។ នេះគឺជាព្រឹត្តិការណ៍មួយដែលកើតឡើងនៅពេលមានក្រឹត្យ ហើយក្នុងន័យមួយ វាជាព្រឹត្តិការណ៍តែមួយ ប៉ុន្តែជាក់ស្តែង វាជាលំដាប់ព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានរៀបចំយ៉ាងម៉ត់ចត់ខ្លាំង។ នៅពេល “ក្រឹត្យ” សហរដ្ឋអាមេរិកឈប់ធ្វើជានគរទីប្រាំមួយនៃទំនាយព្រះគម្ពីរ ដែលមានន័យថា នៅទីនោះហើយដែលនគរទីប្រាំពីរចាប់ផ្តើម ប៉ុន្តែនគរទីប្រាំពីរនោះយល់ព្រមប្រគល់នគររបស់ខ្លួនទៅសត្វសាហាវ។ នៅពេលហោរាក្លែងក្លាយត្រូវបានផ្តួលរំលំ នាគកាន់យកតំណែងរបស់វា ហើយភ្លាមៗនោះប្រគល់ពាក់កណ្តាលនៃនគររបស់វាទៅសត្វសាហាវ។

នៅភ្នំ​កាមែល មាន​ពួក​ហោរា​របស់​ព្រះបាល​ចំនួន​បួន​រយ​ហាសិប​នាក់ ហើយ​ក៏​មាន​ពួក​ហោរា​របស់​ព្រៃ​ព្រឹក្សា​ចំនួន​បួន​រយ​នាក់ ដែល​នៅ​សាម៉ារី កំពុង​បរិភោគ​នៅ​តុ​របស់​អេសេបិល។

> ឥឡូវនេះ ដូច្នេះ ចូរផ្ញើទៅ ហើយប្រមូលជនអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់មកឯខ្ញុំ នៅភ្នំកើមែល ព្រមទាំងព្យាការីរបស់បាលចំនួនបួនរយហាសិបនាក់ និងព្យាការីរបស់ព្រៃបរិសុទ្ធចំនួនបួនរយនាក់ ដែលបរិភោគនៅតុរបស់យេសាបិល។ ១ ពង្សាវតារក្សត្រ 18:19

អេលីយ៉ា​កំណត់​ការប្រឈម​មុខ​នៅ​ភ្នំ​កាម៉ែល​ថា​ជា​វិវាទ​មួយ មិនមែន​តែ​ជា​សំណួរ​អំពី​ថា តើ​អ្នកណា​ជា​ព្រះ​ពិត​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ថែមទាំង​ជា​វិវាទ​អំពី​ថា តើ​អ្នកណា​ជា​ហោរា​ពិត​ផង​ដែរ។

> បន្ទាប់មក អេលីយ៉ាបាននិយាយទៅកាន់ប្រជាជនថា «ខ្ញុំ គឺមានតែខ្ញុំម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលនៅសល់ជាព្យាការីរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ប៉ុន្តែពួកព្យាការីរបស់បាលមានបួនរយហាសិបនាក់»។ ១ ពង្សាវតារក្សត្រ ១៨:២២

នៅពេលដង្វាយរបស់អេលីយ៉ាត្រូវបានភ្លើងដែលចុះមកពីស្ថានសួគ៌ស៊ីបំផ្លាញ នោះគាត់បានសម្លាប់ហោរាក្លែងក្លាយរបស់ព្រះបាលទាំងបួនរយហាសិបនាក់ ដោយដៃរបស់គាត់ផ្ទាល់។

> អេលីយ៉ាបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថា៖ «ចាប់ពួកហោរារបស់បាលចុះ កុំឲ្យមានម្នាក់ណារត់រួចឡើយ»។ ពួកគេក៏ចាប់ពួកនោះ ហើយអេលីយ៉ាបាននាំពួកនោះចុះទៅកាន់ស្ទឹងគីសូន ហើយសម្លាប់ពួកនោះនៅទីនោះ។ ១ ពង្សាវតារក្សត្រ 18:40។

ព្រះបាល​ជា​ទេវតា​បុរស​ក្លែងក្លាយ​មួយ ហើយ​ព្យាការី​ទាំង​បួន​រយ​នាក់​របស់​ព្រៃបរិសុទ្ធ ដែល​នៅ​តែ​ស្ថិត​ជា​មួយ​នាង​យេសេបិល ដោយ​បរិភោគ​អាហារ​នៅ​តុ​របស់​នាង​ក្នុង​ក្រុង​សាមារី គឺ​ជា​ព្យាការី​របស់​ទេវតា​ស្ត្រី​ឈ្មោះ អាសថារ៉ូត។ ទេវតា​ស្ត្រី​នោះ​បាន​រស់រាន​មាន​ជីវិត​ក្រោយ​ពី​អេលីយ៉ា​បាន​សម្លាប់​ពួក​ព្យាការី​នៅ​ភ្នំ​កើមែល។

> «ប្រជាជននៅលើភ្នំនោះដួលក្រាបចុះដោយសេចក្ដីភ័យរន្ធត់ និងសេចក្ដីគោរពកោតខ្លាច នៅចំពោះព្រះដែលមើលមិនឃើញ។ ពួកគេមិនអាចសម្លឹងមើលភ្លើងដ៏ភ្លឺចាំង និងឆេះបំផ្លាញ ដែលបានចុះមកពីស្ថានសួគ៌បានឡើយ។ ពួកគេខ្លាចថា ពួកគេនឹងត្រូវបានបំផ្លាញដោយសារការបោះបង់ជំនឿ និងអំពើបាបរបស់ខ្លួន។ ពួកគេស្រែកឡើងដោយសំឡេងតែមួយ ដែលលាន់ឮពេញលើភ្នំ ហើយបន្លឺទៅដល់វាលទាបខាងក្រោមពួកគេយ៉ាងច្បាស់គួរឲ្យរន្ធត់ថា “ព្រះយេហូវ៉ា ទ្រង់គឺជាព្រះ; ព្រះយេហូវ៉ា ទ្រង់គឺជាព្រះ។” នៅទីបំផុត អ៊ីស្រាអែលបានភ្ញាក់ដឹងខ្លួន ហើយមិនត្រូវបានបោកបញ្ឆោតទៀតឡើយ។ ពួកគេឃើញអំពើបាបរបស់ខ្លួន និងឃើញថាពួកគេបានបង្អាប់ព្រះយ៉ាងខ្លាំងប៉ុណ្ណា។ សេចក្ដីកំហឹងរបស់ពួកគេបានត្រូវបានដាស់ឡើងប្រឆាំងនឹងព្យាការីរបស់បាល។ ដោយសេចក្ដីភ័យរន្ធត់គួរឲ្យខ្លាច អហាប់ និងបូជាចារ្យរបស់បាលបានឃើញការបង្ហាញដ៏អស្ចារ្យនៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះយេហូវ៉ា។ ម្តងទៀត សំឡេងរបស់អេលីយ៉ាទៅកាន់ប្រជាជន ត្រូវបានឮឡើងជាពាក្យបញ្ជាដ៏ភ្ញាក់ផ្អើលថា “ចាប់ព្យាការីរបស់បាលចុះ; កុំឲ្យមានម្នាក់ណារត់រួចឡើយ។” ហើយប្រជាជនបានត្រៀមខ្លួនជាស្រេចដើម្បីគោរពតាមពាក្យរបស់អេលីយ៉ា។ ពួកគេចាប់ពួកព្យាការីក្លែងក្លាយដែលបានបញ្ឆោតពួកគេ ហើយនាំពួកនោះទៅឯស្ទឹងគីសូន ហើយនៅទីនោះ អេលីយ៉ាបានសម្លាប់បូជាចារ្យថ្វាយបង្គំព្រះក្លែងក្លាយទាំងនេះដោយដៃរបស់ខ្លួនផ្ទាល់»។ Review and Herald, October 7, 1873.

ភ្នំ​កាម៉ែល​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។ នៅ​ពេល​នោះ​ទង់​សញ្ញា​របស់​មួយ​សែន​សែសិប​បួន​ពាន់ (ដែល​មាន​អេលីយ៉ា​ជា​និមិត្តរូប) ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង។ នៅ​ទីនោះ​ស្នែង​ប្រូតេស្តង់​ពិត​ប្រាកដ​ត្រូវ​បាន​សម្ដែង​ឲ្យ​ឃើញ​យ៉ាង​ច្បាស់ ដោយ​ផ្ទុយ​នឹង​ស្នែង​ប្រូតេស្តង់​ក្លែង​ក្លាយ ដែល​ស្ថិត​នៅ​សាម៉ារី ហើយ​កំពុង​បរិភោគ​អាហារ​របស់​យេសាបិល។ នៅ​ទីនោះ​ស្នែង​សាធារណរដ្ឋ ដែល​បាន​ក្លាយ​ជា​ស្នែង​របស់​ទាំង​ព្រះវិហារ និង​រដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ដំណើរ​ឆ្ពោះ​ទៅ​ភ្នំ​កាម៉ែល បាន​មក​ដល់​ទីបញ្ចប់​របស់​វា ក្នុង​នាម​ជា​នគរ​ទី​ប្រាំមួយ​នៃ​ព្រះបន្ទូល​ទំនាយ​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ។ ដូច្នេះ អ្វី​ដែល​នៅ​សល់​គឺ​អាហាប់ និង​ប្រជាជាតិ​ដប់​ផ្នែក​របស់​គាត់ និង​យេសាបិល ដែល​បាន​លាក់​ខ្លួន​នៅ​សាម៉ារី ខណៈ​ដែល​នាង​កំពុង​ទទួលទាន​អាហារ​ជាមួយ​ពួក​ប្រូតេស្តង់​ក្បត់ជំនឿ។ នគរ​ទី​ប្រាំមួយ​ត្រូវ​បាន​បញ្ចប់ ហើយ​បន្ទាប់​មក​ភ្លៀង​ក៏​មក​ដោយ​ឥត​កំណត់។

នៅក្នុងពិធីខួបកំណើតរបស់ហេរ៉ូឌ អេលីយ៉ា ដែលត្រូវបានតំណាងដោយយ៉ូហានបាទីស្ទ កំពុងស្ថិតនៅក្នុងពន្ធនាគាររបស់រ៉ូម ទន្ទឹងរង់ចាំការរំដោះ ឬសេចក្ដីស្លាប់។ មិនមានពួកហោរារបស់បាល ដើម្បីអនុវត្តរបាំនៃការបោកបញ្ឆោតឡើយ គឺមានតែសាឡូមេ កូនស្រីរបស់យេសេបិលប៉ុណ្ណោះ។ ហេរ៉ូឌ និងមិត្តរាជវង្សរបស់គាត់ ស្រវឹងដោយស្រានៃបាប៊ីឡូន ដ្បិតថ្ងៃខួបកំណើតរបស់គាត់ក៏តំណាងឱ្យច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យផងដែរ ហើយគ្រប់ជាតិសាសន៍ទាំងអស់បានចាប់ផ្ដើមផឹកស្រានៃបាប៊ីឡូន នៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ជាយូរមកហើយ មុនច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។

> ហើយក្រោយពីការទាំងនេះ ខ្ញុំបានឃើញទេវតាម្នាក់ទៀតចុះមកពីស្ថានសួគ៌ មានអំណាចយ៉ាងខ្លាំង ហើយផែនដីបានភ្លឺឡើងដោយសិរីរុងរឿងរបស់គាត់។ ហើយគាត់បានស្រែកដោយសំឡេងខ្លាំងយ៉ាងមហិមា ថា បាប៊ីឡូនដ៏ធំបានដួលរលំហើយ បានដួលរលំហើយ ហើយបានក្លាយជាលំនៅរបស់ពួកអារក្ស ជាទីស្នាក់នៅរបស់វិញ្ញាណអសុចរិតគ្រប់យ៉ាង និងជាទ្រុងរបស់សត្វស្លាបមិនស្អាត និងគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមគ្រប់ប្រភេទ។ ពីព្រោះគ្រប់ជាតិសាសន៍ទាំងអស់បានផឹកស្រានៃសេចក្ដីក្រោធដោយសារអំពើសហាយស្មន់របស់នាង ហើយស្តេចទាំងឡាយនៃផែនដីបានប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់ជាមួយនាង ហើយពួកឈ្មួញនៃផែនដីបានក្លាយជាអ្នកមានដោយសារភាពបរិបូរនៃការរស់នៅយ៉ាងប្រណីតរបស់នាង។ វិវរណៈ 18:1–3។

ខទាំងបីនេះបានសម្រេចឡើង នៅពេលអគារធំៗនៃទីក្រុងញូវយ៉ក គឺអគារភ្លោះទាំងពីរ ត្រូវបានបំផ្លាញឲ្យដួលរលំដោយការប៉ះតែមួយពីព្រះ។

> «ឥឡូវ​នេះ តើ​មាន​ពាក្យ​ដែល​ថា ខ្ញុំ​បាន​ប្រកាស​ថា ទីក្រុង​ញូវយ៉ក​នឹង​ត្រូវ​បាន​បោកបក់​បំផ្លាញ​ដោយ​រលក​យក្ស​ឬ? រឿង​នេះ ខ្ញុំ​មិន​ដែល​បាន​និយាយ​ឡើយ។ ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ថា ខណៈ​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​មើល​អគារ​ធំៗ​ដែល​កំពុង​សាងសង់​ឡើង​នៅ​ទីនោះ ជាន់​លើ​ជាន់​ថែម​ទៀត ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ថា “ហេតុការណ៍​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​រន្ធត់​អ្វី​ខ្លះ​នឹង​កើត​ឡើង នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​ទ្រង់​ក្រោក​ឡើង ដើម្បី​ញ័រ​ផែនដី​យ៉ាង​គួរ​ឲ្យ​ស្ញប់ស្ញែង! នៅ​ពេល​នោះ ពាក្យ​នៅ​ក្នុង វិវរណៈ 18:1–3 នឹង​បាន​សម្រេច។” ជំពូក​ទី​ដប់ប្រាំបី​ទាំងមូល​នៃ​គម្ពីរ​វិវរណៈ គឺ​ជា​ការ​ព្រមាន​អំពី​អ្វី​ដែល​កំពុង​នឹង​មក​លើ​ផែនដី។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​មិន​មាន​ពន្លឺ​ជាក់លាក់​អំពី​អ្វី​ដែល​កំពុង​នឹង​មក​លើ​ទីក្រុង​ញូវយ៉ក​ឡើយ លើកលែង​តែ​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា នៅ​ថ្ងៃ​មួយ អគារ​ធំៗ​នៅ​ទីនោះ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បោះទម្លាក់​ចុះ ដោយ​ការ​បង្វិល និង​ការ​បំផ្លិចបំផ្លាញ​នៃ​ព្រះចេស្តា​របស់​ព្រះ។ តាមរយៈ​ពន្លឺ​ដែល​បាន​ប្រទាន​មក​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា ការ​បំផ្លាញ​មាន​នៅ​ក្នុង​លោកិយ។ ត្រឹម​តែ​ព្រះបន្ទូល​មួយ​ពី​ព្រះអម្ចាស់ ត្រឹម​តែ​ការ​ប៉ះ​មួយ​នៃ​ព្រះចេស្តា​ដ៏​ខ្លាំងក្លា​របស់​ទ្រង់ ហើយ​សំណង់​ដ៏​មហិមា​ទាំងនេះ​នឹង​ដួល​រលំ។ ហេតុការណ៍​នានា​នឹង​កើត​ឡើង ដែល​ភាព​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​របស់​វា យើង​មិន​អាច​ស្រមៃ​បាន​ឡើយ»។ Review and Herald, July 5, 1906.

ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ ត្រូវបាន​តំណាង​ដោយ​សំឡេង​ទីពីរ​នៃ វិវរណៈ ជំពូក ១៨ ហើយ​វា​តំណាង​ឲ្យ​ភ្នំ​កាម៉ែល​របស់​អហាប់ និង​ពិធី​ខួប​កំណើត​របស់​ហេរ៉ូឌ។ ហេរ៉ូឌាស ដែល​ក៏​ជា​យេសេបិល​ដែរ មិន​មាន​វត្តមាន​នៅ​ក្នុង​ពិធី​ជប់លៀង​ស្រវឹង​របស់​ហេរ៉ូឌ​ទេ ដូច​ជា​យេសេបិល​ក៏​អវត្តមាន​ពី​ភ្នំ​កាម៉ែល​ដែរ។ រហូត​ដល់​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ នាង​ត្រូវ​បាន​គេ​បំភ្លេច​ចោល​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ចិតសិប​ឆ្នាំ​និមិត្តរូប​នៃ​រជ្ជកាល​របស់​សត្វ​ពី​ផែនដី គឺ​នគរ​ទីប្រាំមួយ​នៃ​ទំនាយ​ព្រះគម្ពីរ។ នៅ​ពេល​ដែល​យេសេបិល​ទទួល​របួស​ស្លាប់​របស់​នាង​នៅ​ឆ្នាំ 1798 និង 1799 នគរ​ទីប្រាំមួយ (សហរដ្ឋអាមេរិក) បាន​ចាប់​ផ្ដើម​អាណត្តិ​របស់​វា​ជា​នគរ​ទីប្រាំមួយ​នៃ​ទំនាយ​ព្រះគម្ពីរ។ នៅ​ពេល​នគរ​ទីប្រាំមួយ​បញ្ចប់ នាង​ក៏​ត្រឡប់​មក​វិញ ហើយ​ចាប់​ផ្ដើម​ច្រៀង​បទ​ចម្រៀង​របស់​នាង និង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​សហាយស្មន់​ជាមួយ​នឹង​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ​ទាំង​អស់​នៅ​លើ​ផែនដី។

បទចម្រៀងនៃអំពើប្រាសចាក និងស្រារបស់នាង ត្រូវបានចាប់ផ្តើមឡើងក្នុងន័យទំនាយនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ប៉ុន្តែ នោះគ្រាន់តែជារយៈពេលនៃការរៀបចំប៉ុណ្ណោះ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយរយៈពេលសាមសិបឆ្នាំ ចាប់ពី 508 ដល់ 538 ជាលើកដំបូងដែលនាងបានឡើងកាន់បល្ល័ង្ក។ រហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ នៅពេលដែលនគរទីប្រាំមួយត្រូវបានសម្លាប់ដោយដៃរបស់អេលីយ៉ា នាងបានលាក់ខ្លួននៅសាម៉ារី។ នៅចំណុចនោះ យ៉ូហាន បាទីស្ទ កំពុងត្រូវបានឃុំខ្លួននៅក្នុងពន្ធនាគាររបស់នាង ដោយរង់ចាំទាំងការរំដោះ ឬមរណភាព។

ហេរ៉ូឌ និង​មិត្តភក្តិ​ជាន់ខ្ពស់​របស់​គាត់ បាន​ស្រវឹង​ដោយ​ស្រា​នៃ​បាប៊ីឡូន នៅ​ពេល​សាឡូមេ កូនស្រី​របស់​នាង​ហេរ៉ូឌាស (យេសេបិល) បាន​សម្តែង​របាំ​ដ៏​ល្បួង​យ៉ាង​ខ្លាំង​របស់​នាង ហើយ​ហេរ៉ូឌ​បង្ហាញ​ចំណង់​តណ្ហា និង​បំណង​អសីលធម៌​ក្នុង​ការ​រួម​សាច់ឈាម​របស់​គាត់។ គាត់​ត្រូវ​បាន​ទាក់ទាញ​យ៉ាង​ពេញលេញ​ដោយ​ការ​បង្ហាញ​អំពើ​ផ្លូវភេទ​របស់​កូនស្រី​ចុង​របស់​គាត់ ហើយ​បាន​សន្យា​ប្រគល់​ឲ្យ​នាង​រហូត​ដល់​ពាក់កណ្តាល​នគរ​របស់​គាត់។

> ហើយ​កាល​មាន​ថ្ងៃ​សមរម្យ​មក​ដល់ គឺ​នៅ​ថ្ងៃ​ខួប​កំណើត​របស់​ហេរ៉ូឌ ដែល​ទ្រង់​បាន​រៀបចំ​ពិធី​ជប់លៀង​មួយ​សម្រាប់​ពួក​អ្នកធំ​របស់​ទ្រង់ មេ​ទ័ព​ជាន់​ខ្ពស់ និង​ពួក​អ្នកមាន​អំណាច​សំខាន់ៗ​នៅ​ស្រុក​កាលីឡេ នោះ កូន​ស្រី​របស់​ហេរ៉ូឌាស​នោះ​បាន​ចូល​មក​រាំ ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ហេរ៉ូឌ និង​អស់​អ្នក​ដែល​អង្គុយ​នៅ​ជា​មួយ​ទ្រង់​ពេញ​ចិត្ត ស្តេច​ក៏​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កញ្ញា​នោះ​ថា៖ «ចូរ​សុំ​អ្វី​ពី​យើង​តាម​ដែល​អ្នក​ប្រាថ្នា​ចុះ ហើយ​យើង​នឹង​ឲ្យ​ដល់​អ្នក»។ ទ្រង់​ក៏​ស្បថ​នឹង​នាង​ថា៖ «អ្វី​ក៏​ដោយ​ដែល​អ្នក​សុំ​ពី​យើង យើង​នឹង​ឲ្យ​ដល់​អ្នក សូម្បី​តែ​ដល់​ពាក់​កណ្ដាល​នគរ​របស់​យើង​ក៏​ដោយ»។ នាង​ក៏​ចេញ​ទៅ ហើយ​និយាយ​នឹង​ម្តាយ​របស់​នាង​ថា៖ «តើ​ខ្ញុំ​គួរ​សុំ​អ្វី?» ម្តាយ​នាង​ក៏​ឆ្លើយ​ថា៖ «សុំ​ក្បាល​របស់​យ៉ូហាន បាទីស្ទ»។ នាង​ក៏​ចូល​ទៅ​ឯ​ស្តេច​វិញ​ភ្លាមៗ​ដោយ​ប្រញាប់ ហើយ​ទូល​សុំ​ថា៖ «ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​ទ្រង់​ប្រទាន​ក្បាល​របស់​យ៉ូហាន បាទីស្ទ មក​ខ្ញុំ​ឥឡូវ​នេះ ក្នុង​ថាស​មួយ»។ ស្តេច​ក៏​មាន​ទុក្ខ​ព្រួយ​ជា​ខ្លាំង ប៉ុន្តែ​ដោយ​ព្រោះ​ពាក្យ​ស្បថ​របស់​ទ្រង់ និង​ដោយ​ព្រោះ​អស់​អ្នក​ដែល​អង្គុយ​នៅ​ជា​មួយ​ទ្រង់ ទ្រង់​មិន​ព្រម​បដិសេធ​នាង​ទេ។ ស្តេច​ក៏​ចាត់​អ្នក​ប្រហារ​ជីវិត​ម្នាក់​ទៅ​ភ្លាម ហើយ​បញ្ជា​ឲ្យ​យក​ក្បាល​របស់​លោក​មក។ អ្នក​នោះ​ក៏​ទៅ​កាត់​ក្បាល​លោក​នៅ​ក្នុង​គុក ហើយ​យក​ក្បាល​លោក​មក​ក្នុង​ថាស​មួយ ប្រគល់​ឲ្យ​កញ្ញា​នោះ រួច​កញ្ញា​នោះ​ក៏​យក​ទៅ​ឲ្យ​ម្តាយ​របស់​នាង។ ម៉ាកុស ៦:២១–២៨។

សំឡេងទីមួយនៃវិវរណៈ ជំពូក ១៨ បានលាន់ឮនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ហើយសំឡេងទីពីរនឹងលាន់ឮនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដែលតំណាងដោយយ៉ូហាន ជំពូក ៦ សំឡេងទីមួយនៃឆ្នាំ ២០០១ គឺជាសំឡេងរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលជូនដំណឹងដល់សិស្សរបស់ទ្រង់ថា ពួកគេត្រូវតែបរិភោគសាច់របស់ទ្រង់ និងផឹកឈាមរបស់ទ្រង់ ពីព្រោះទ្រង់គឺជានំប៉័ងពិតពីស្ថានសួគ៌។ រយៈពេលនោះបានចាប់ផ្តើមនៅស្រុកកាលីឡេ ហើយបានបញ្ចប់ដោយការបោសសម្អាតសិស្សរបស់ទ្រង់ ដែលបានបែរចេញពីទ្រង់ ដូចមានចែងនៅក្នុងយ៉ូហាន ជំពូក ៦ ខ ៦៦។ ប្រវត្តិសាស្ត្រនោះបានចាប់ផ្តើមនៅកាលីឡេដោយការសាកល្បងខាងអាហារ ហើយបានបញ្ចប់នៅការអនុវត្តសញ្ញាសម្គាល់នៃសត្វសាហាវ ដូចដែលបានតំណាងជាមុនដោយលេខនៃឈ្មោះសម្តេចប៉ាប គឺ ៦, ៦, ៦។ កាលីឡេមានន័យថា «ចំណុចបត់បែន» ហើយថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ គឺជាប្រការព្យាករណ៍នៃ «ចំណុចបត់បែន» (កាលីឡេ) មួយ ហើយថ្ងៃកំណើតរបស់ហេរ៉ូឌក៏ពាក់ព័ន្ធនឹងការដឹកនាំរបស់កាលីឡេផងដែរ។ សំឡេងនៅដើមនៃវិវរណៈ ជំពូក ១៨ និងសំឡេងនៅចុងនៃវិវរណៈ ជំពូក ១៨ ទាំងពីរ សុទ្ធតែត្រូវបានតំណាងដោយកាលីឡេ ដែលជាចំណុចបត់បែន។

> «មានមេរៀនដែលត្រូវរៀនពីប្រវត្តិសាស្ត្រនៃអតីតកាល; ហើយការយកចិត្តទុកដាក់ត្រូវបានហៅឲ្យផ្តោតទៅលើរឿងទាំងនេះ ដើម្បីឲ្យមនុស្សទាំងអស់បានយល់ថា ព្រះជាម្ចាស់កំពុងធ្វើការតាមបន្ទាត់ដដែលនៅពេលនេះ ដូចដែលទ្រង់តែងតែបានធ្វើមក។ ព្រះហស្តរបស់ទ្រង់ត្រូវបានឃើញនៅក្នុងព្រះរាជកិច្ចរបស់ទ្រង់ និងនៅក្នុងចំណោមបណ្ដាជាតិនានា នៅពេលនេះ ដូចគ្នាដែរ​នឹងដែលបានកើតមានជានិច្ចតាំងពីដំណឹងល្អត្រូវបានប្រកាសជាលើកដំបូងដល់អាដាមនៅសួនអេដែន។»

> «មាន​កំឡុង​ពេល​ខ្លះៗ ដែល​ជា​ចំណុច​បត់​សំខាន់​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ និង​នៃ​ព្រះវិហារ។ តាម​ការ​គ្រប់គ្រង​ដ៏​មាន​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះ ជា​ពេល​ដែល​វិបត្តិ​ផ្សេងៗ​ទាំងនេះ​មក​ដល់ ពន្លឺ​សម្រាប់​សម័យ​នោះ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​មក។ ប្រសិន​បើ​វា​ត្រូវ​បាន​ទទួល​យក នោះ​នឹង​មាន​ការ​រីកចម្រើន​ខាង​វិញ្ញាណ; ប្រសិន​បើ​វា​ត្រូវ​បាន​បដិសេធ នោះ​ការ​ថយចុះ​ខាង​វិញ្ញាណ និង​ការ​លិចលង់​នឹង​តាម​មក។ ព្រះអម្ចាស់​ក្នុង​ព្រះបន្ទូល​របស់​ទ្រង់ បាន​បើក​សម្ដែង​អំពី​កិច្ចការ​ដ៏​សកម្ម​វាយលុក​របស់​ដំណឹងល្អ ដូច​ដែល​វា​ត្រូវ​បាន​អនុវត្ត​ក្នុង​អតីតកាល ហើយ​នឹង​ត្រូវ​អនុវត្ត​នៅ​ពេល​អនាគត​ផង​ដែរ រហូត​ដល់​ជម្លោះ​បិទបញ្ចប់ នៅ​ពេល​ដែល​ភ្នាក់ងារ​របស់​សាតាំង​នឹង​ធ្វើ​ចលនា​អស្ចារ្យ​ចុងក្រោយ​របស់​ពួកវា»។ Bible Echo, August 26, 1895.

កាលីឡេនៅឆ្នាំ 2001 និងកាលីឡេនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ បញ្ជាក់អំពីពេលដែលពន្លឺនៃភ្លៀងចុងក្រោយត្រូវបានបង្ហូរចុះ។ នៅឆ្នាំ 2001 នោះ ជាការបង្ហូរចុះតាមកម្រិតមួយ ប៉ុន្តែនៅសំឡេងទីពីរ វាត្រូវបានបង្ហូរចុះដោយឥតកំណត់ ដូចដែលបានតំណាងដោយការបង្ហូរចុះយ៉ាងខ្លាំងក្រៃលែង បន្ទាប់ពីអេលីយ៉ាបានសម្លាប់ពួកហោរារបស់បាល ដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងពិធីខួបកំណើតរបស់ហេរ៉ូឌ។ ខួបកំណើតរបស់ហេរ៉ូឌ បញ្ជាក់អំពីកំណើតនៃនគរទីប្រាំពីរ​នៃទំនាយព្រះគម្ពីរ ដែលកើតឡើងភ្លាមៗបន្ទាប់ពីការស្លាប់នៃនគរមុន។ សហរដ្ឋអាមេរិកបានចាប់ផ្តើមសោយរាជ្យនៅឆ្នាំ 1798 នៅពេលនគរទីប្រាំបានស្លាប់ ហើយនៅពេលការស្លាប់នៃពួកហោរារបស់បាលបានកើតឡើង ថ្ងៃកំណើតរបស់នគរទីប្រាំពីរបានមកដល់។ នគរទីប្រាំពីរនោះ ត្រូវបានតំណាងដោយនគរខាងជើងដប់ផ្នែករបស់អាហាប់ និងដោយហេរ៉ូឌ ដែលជាតំណាងនៃនគរខាងជើងដប់ផ្នែកនៃរ៉ូមបែបពហុទេវនិយម។

> ហើយ​ស្នែង​ទាំង​ដប់​ដែល​អ្នក​បាន​ឃើញ​លើ​សត្វ​នោះ ស្នែង​ទាំង​នេះ​នឹង​ស្អប់​ស្រី​ពេស្យា ហើយ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​នាង​ស្ងាត់ជ្រងំ និង​អាក្រាត ហើយ​នឹង​ស៊ី​សាច់​របស់​នាង ហើយ​ដុត​នាង​ដោយ​ភ្លើង។ ដ្បិត​ព្រះ​បាន​ដាក់​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​ពួកគេ​ឲ្យ​បំពេញ​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ទ្រង់ ហើយ​ឲ្យ​មាន​ចិត្ត​ព្រមព្រៀង​គ្នា និង​ប្រគល់​នគរ​របស់​ខ្លួន​ដល់​សត្វ​នោះ ទាល់តែ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​បាន​សម្រេច។ ហើយ​ស្ត្រី​ដែល​អ្នក​បាន​ឃើញ គឺ​ជា​ក្រុង​ដ៏​ធំ​នោះ ដែល​សោយរាជ្យ​លើ​ស្តេច​ទាំងឡាយ​នៃ​ផែនដី។ វិវរណៈ 17:16–18។

ហេរ៉ូឌ​យល់ព្រម​បំពេញ​ពាក្យ​សម្បថ​ដែល​គាត់​បាន​ធ្វើ​ចំពោះ​សាឡូមេ ហើយ​ប្រគល់​ក្បាល​របស់​យ៉ូហាន​ដល់​នាង ហើយ​ពាក្យ​សម្បថ​របស់​គាត់​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ថា​រហូត​ដល់​ពាក់​កណ្តាល​នៃ​នគរ​របស់​គាត់។ ស្តេច​ទាំង​ដប់​នៃ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ ទោះបី​ជា​ស្អប់​ស្រី​ពេស្យា​ក៏​ដោយ ក៏​យល់ព្រម​ប្រគល់​នគរ​ទី​ប្រាំពីរ​របស់​ពួកគេ​ដល់​ក្បាល​ទី​ប្រាំបី ដែល​ជា​របស់​ក្បាល​ទាំង​ប្រាំពីរ​មុន​នោះ។ ពួកគេ​យល់ព្រម​ចំពោះ​នគរ​មួយ​ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​ការ​រួម​បញ្ចូល​គ្នា​នៃ​រដ្ឋ​សកលលោក ដោយ​ត្រូវ​បាន​រួម​បញ្ចូល​ជាមួយ​នឹង​សាសនាចក្រ​សកល​របស់​នាង។ ប៉ុន្តែ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​នោះ​ជា​អាពាហ៍ពិពាហ៍​បែប​ឡាតាំង មិនមែន​ជា​អាពាហ៍ពិពាហ៍​បែប​អង់គ្លេស​ទេ ពីព្រោះ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​របស់​ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ “ស្ត្រី” ដែល​កំពុង​សោយរាជ្យ “លើ​ស្តេច​ទាំងឡាយ”។ ក្នុង​អាពាហ៍ពិពាហ៍​បែប​ឡាតាំង គ្រួសារ​រក្សា​នាម​ត្រកូល​របស់​ស្ត្រី មិនមែន​របស់​បុរស​ទេ ហើយ​ឈ្មោះ​នៃ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ទ្វេភាគី​នេះ​ជា​ធាតុ​សំខាន់​មួយ​នៃ​និទាន​ព្យាករណ៍។

> «ស្តេច ទាំង​អស់ និង​អ្នក​គ្រប់​គ្រង និង​អភិបាល ទាំងឡាយ បាន​ដាក់​ស្លាក​សញ្ញា​របស់​អាន់ទីគ្រីស្ទ​លើ​ខ្លួន​របស់​ពួក​គេ ហើយ​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ជា​នាគ ដែល​ចេញ​ទៅ​ធ្វើ​សង្គ្រាម​នឹង​ពួក​បរិសុទ្ធ—គឺ​នឹង​អស់​អ្នក​ដែល​កាន់​តាម​បញ្ញត្តិ​របស់​ព្រះ ហើយ​មាន​សេចក្តី​ជំនឿ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ»។ Testimonies to Ministers, 38.

យើងនឹងបន្តការសិក្សានេះនៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់។

> ព្រះបន្ទូលដែលអេសាយ កូនរបស់អាម៉ូស បានឃើញ ស្តីអំពីយូដា និងក្រុងយេរូសាឡឹម។ ហើយនៅគ្រាចុងក្រោយ នឹងកើតមានឡើងថា ភ្នំនៃព្រះដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ នឹងត្រូវបានតាំងឡើងនៅលើកំពូលនៃភ្នំទាំងឡាយ ហើយនឹងត្រូវបានលើកឲ្យខ្ពស់ជាងភ្នំតូចៗទាំងឡាយ; ហើយសាសន៍ទាំងអស់នឹងហូរមកកាន់ទីនោះ។ ហើយប្រជាជនជាច្រើននឹងទៅ ហើយនិយាយថា ចូរមក ហើយឲ្យយើងឡើងទៅកាន់ភ្នំនៃព្រះអម្ចាស់ ទៅកាន់ព្រះដំណាក់នៃព្រះនៃយ៉ាកុប; ហើយទ្រង់នឹងបង្រៀនយើងអំពីផ្លូវទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ហើយយើងនឹងដើរតាមមាគ៌ាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់: ដ្បិតក្រឹត្យវិន័យនឹងចេញពីស៊ីយ៉ូន ហើយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ចេញពីក្រុងយេរូសាឡឹម.... ហើយនៅថ្ងៃនោះ ស្ត្រីប្រាំពីរនាក់នឹងចាប់យកបុរសម្នាក់ ដោយនិយាយថា យើងនឹងបរិភោគនំប៉័ងរបស់ខ្លួនឯង ហើយស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់របស់ខ្លួនឯង: សូមតែឲ្យយើងត្រូវបានហៅតាមឈ្មោះរបស់អ្នកប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីដកយកសេចក្តីអាម៉ាស់របស់យើងចេញ។ នៅថ្ងៃនោះ ពន្លករបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងស្រស់ស្អាត និងមានសិរីល្អ ហើយផលផែនដីនឹងវិសេស និងគួរឲ្យគាប់ភ្នែក សម្រាប់ពួកអ្នកដែលបានរួចផុតក្នុងអ៊ីស្រាអែល។ ហើយនឹងកើតមានឡើងថា អ្នកដែលនៅសល់ក្នុងស៊ីយ៉ូន និងអ្នកដែលនៅស្ថិតក្នុងក្រុងយេរូសាឡឹម នឹងត្រូវបានហៅថា បរិសុទ្ធ គឺគ្រប់គ្នាដែលបានកត់ឈ្មោះទុកក្នុងចំណោមអ្នកមានជីវិតនៅក្រុងយេរូសាឡឹម: នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់នឹងបានលាងសម្អាតសេចក្តីកខ្វក់របស់កូនស្រីទាំងឡាយនៃស៊ីយ៉ូន ហើយនឹងបានជម្រះឈាមរបស់ក្រុងយេរូសាឡឹមចេញពីកណ្តាលរបស់វា ដោយវិញ្ញាណនៃការជំនុំជម្រះ និងដោយវិញ្ញាណនៃការដុតបំផ្លាញ។ អេសាយ 2:1–3, 4:1–4។

Back to Articles