Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខមួយរយកៅសិបប្រាំពីរ

ការបើកសម្តែងនៃព្យាករណ៍៖ ការប្រមូលផ្តុំលើកទីពីររបស់ព្រះគ្រីស្ទ និងតួនាទីអេស្កាតូឡូស៊ីរបស់សាសនាឥស្លាមក្នុងនិទានកថានៃព្រះវិវរណៈ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ឥឡូវនេះ យើងកំពុងកំណត់សម្គាល់ថា ក្នុងចំណោមព្រឹត្តិការណ៍ដែលត្រូវបានតំណាងដោយផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ មានព្រឹត្តិការណ៍មួយគឺ កិច្ចការរបស់ព្រះគ្រីស្ទក្នុងការប្រមូលផ្តុំប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ជាលើកទីពីរ ដែលទ្រង់បានចាប់ផ្ដើមធ្វើនៅខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023។ ប្រវត្តិសាស្ត្រ Millerite បញ្ជាក់ថា កិច្ចការនេះត្រូវបានសម្រេចឡើងដោយមានសង្គ្រាមរបស់អ៊ីស្លាមជាបរិបទខាងក្រោយនៃសារ។

សារនោះគឺជា ការបើកសម្ដែងអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលត្រូវបានបើកត្រា​នៅមុនពេលទ្វារព្រះគុណបិទជិតបន្តិច ប៉ុន្តែសារនោះត្រូវបាននាំមកដោយ (ដាក់នៅក្នុងបរិបទនៃ) សារនៃវេទនាទីបី។ នៅពេលដូចគ្នានោះផ្ទាល់ ដែលព្រះអម្ចាស់កំពុងលូកព្រះហស្តរបស់ទ្រង់ជាលើកទីពីរ​នៅឆ្នាំ 1849 អ្នកស្រី White កំពុងអធិប្បាយអំពីការរញ្ជួយរបស់ប្រជាជាតិទាំងឡាយដែលខឹងសម្បារ ដែលជានិមិត្តរូបនៃសាសនាអ៊ីស្លាម។

> «នៅថ្ងៃទី 16 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1848 ព្រះអម្ចាស់បានប្រទានឲ្យខ្ញុំឃើញនិមិត្តមួយអំពីការរញ្ជួយនៃអំណាចទាំងឡាយនៅស្ថានសួគ៌។ ខ្ញុំបានឃើញថា នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា “ស្ថានសួគ៌” ក្នុងការប្រទានសញ្ញាទាំងឡាយដែលបានកត់ត្រាដោយ ម៉ាថាយ, ម៉ាកុស, និង លូកា ព្រះអង្គមានន័យថា ស្ថានសួគ៌ ហើយនៅពេលដែលព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា “ផែនដី” ព្រះអង្គមានន័យថា ផែនដី។ អំណាចទាំងឡាយនៃស្ថានសួគ៌ គឺព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយ។ វាទាំងនេះគ្រប់គ្រងនៅស្ថានសួគ៌។ អំណាចទាំងឡាយនៃផែនដី គឺជាអំណាចទាំងនោះដែលគ្រប់គ្រងលើផែនដី។ អំណាចទាំងឡាយនៃស្ថានសួគ៌នឹងត្រូវរញ្ជួយដោយព្រះសំឡេងរបស់ព្រះ។ បន្ទាប់មក ព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយនឹងត្រូវបានផ្លាស់ទីចេញពីកន្លែងរបស់វា។ វាទាំងនេះនឹងមិនបាត់ផុតទៅទេ ប៉ុន្តែនឹងត្រូវរញ្ជួយដោយព្រះសំឡេងរបស់ព្រះ។»

> «ពពកងងឹតធ្ងន់ៗបានកើតឡើង ហើយប៉ះទង្គិចគ្នាទៅវិញទៅមក។ បរិយាកាសបានបែកចេញ ហើយរមៀលថយក្រោយ; បន្ទាប់មក យើងអាចមើលឡើងទៅតាមចន្លោះដែលបានបើកនៅក្នុង Orion ដែលជាកន្លែងសំឡេងរបស់ព្រះបានចេញមក។ ទីក្រុងបរិសុទ្ធនឹងចុះមកតាមចន្លោះដែលបានបើកនោះ។ ខ្ញុំបានឃើញថា អំណាចទាំងឡាយនៅលើផែនដីឥឡូវនេះកំពុងត្រូវបានកក្រើក ហើយថា ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងឡាយកើតមកតាមលំដាប់។ សង្គ្រាម និងដំណឹងអំពីសង្គ្រាម ដាវ ទុរ្ភិក្ស និងជំងឺរាតត្បាត ជាដំបូងនឹងកក្រើកអំណាចទាំងឡាយនៅលើផែនដី បន្ទាប់មក សំឡេងរបស់ព្រះនឹងកក្រើកព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយ ហើយផែនដីនេះផងដែរ។ ខ្ញុំបានឃើញថា ការកក្រើកនៃអំណាចទាំងឡាយនៅអឺរ៉ុប មិនមែនដូចដែលអ្នកខ្លះបង្រៀនថា ជាការកក្រើកនៃអំណាចទាំងឡាយនៅស្ថានសួគ៌ទេ ប៉ុន្តែវាជាការកក្រើកនៃប្រជាជាតិទាំងឡាយដែលពេញដោយកំហឹង»។ Early Writings, 41.

អ្នកប្រវត្តិសាស្ត្របញ្ជាក់ថា អ្វីដែលកំពុងធ្វើឲ្យប្រជាជាតិនានានៅអឺរ៉ុបរង្គោះរង្គើនៅឆ្នាំ 1848 នោះ គឺជាសកម្មភាពរបស់កងទ័ពឥស្លាម ពីព្រោះតាមនិមិត្តសញ្ញាព្យាករណ៍ ពួកវាត្រូវបានតំណាងឲ្យជាអំណាចដែលបង្កឲ្យប្រជាជាតិទាំងឡាយខឹងសម្បា។ នៅក្នុងសាក្សីទីមួយអំពីព្រះអម្ចាស់ដែលបានលាតសន្ធឹងព្រះហស្តរបស់ទ្រង់ជាលើកទីពីរ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃឆ្នាំ 1840 ដល់ 1844 សារនៃការស្រែកនៅពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្របានមកដល់កិច្ចប្រជុំជំរំ Exeter។ ចាប់ពីទីនោះរហូតដល់ថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 សារនោះបានសាយភាយឆ្លងកាត់ឆ្នេរសមុទ្រខាងកើតនៃសហរដ្ឋអាមេរិកដូចជារលកជំនោរដ៏ធំមួយ។ ចលនានោះត្រូវបានកំណត់ជាគំរូជាមុនដោយការយាងចូលក្រុងយេរូសាឡិមយ៉ាងជ័យជំនះរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយវាគឺជាលាដែលបានដឹកព្រះគ្រីស្ទឲ្យយាងចូលក្រុងយេរូសាឡិម។

សារនៃសម្រែកពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ តំណាងឲ្យសារព្យាករណ៍ទាំងមូលនៃវិវរណៈរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ប៉ុន្តែវិវរណៈនោះត្រូវបានដាក់នៅក្នុងបរិបទនៃអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី ដែលធ្វើឲ្យបណ្ដាជាតិសាសន៍ខឹងសម្បារ ពីព្រោះអ៊ីស្លាមជាអ្នកនាំសារដែលជាវិវរណៈរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ព្រះយេស៊ូវជាសិង្ហនៃពូជយូដា ហើយទ្រង់ត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយនឹងសាររបស់ «លា»។

> យូដា​អើយ បងប្អូន​របស់​អ្នក​នឹង​សរសើរ​អ្នក; ដៃ​របស់​អ្នក​នឹង​ចាប់​ក​របស់​សត្រូវ​របស់​អ្នក; កូនៗ​របស់​ឪពុក​អ្នក​នឹង​ក្រាប​ចុះ​នៅ​មុខ​អ្នក។ យូដា​ជា​កូន​តោ​មួយ; កូន​អើយ អ្នក​បាន​ឡើង​មក​ពី​ចំណី​ដែល​ចាប់​បាន; វា​បាន​ឱន​ខ្លួន​ចុះ វា​បាន​ដេក​សម្ងំ​ដូច​ជា​តោ ហើយ​ដូច​ជា​តោ​ចាស់​មួយ; តើ​អ្នក​ណា​នឹង​ហ៊ាន​ដាស់​វា​ឡើង? ដំបង​រាជ្យ​នឹង​មិន​ចាក​ចេញ​ពី​យូដា​ទេ ហើយ​ក៏​មិន​មាន​អ្នក​តែង​ក្រឹត្យ​វិន័យ​ចាក​ចេញ​ពី​ចន្លោះ​ជើង​របស់​គាត់​ដែរ ដរាប​ដល់​ស៊ីឡូ​មក​ដល់; ហើយ​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ​នឹង​មក​ជួបជុំ​គ្នា​នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់។ ទ្រង់​ចង​កូន​លា​របស់​ទ្រង់​នឹង​ដើម​ទំពាំងបាយជូរ ហើយ​ចង​កូន​លា​ឈ្មោល​របស់​លា​ស្រី​របស់​ទ្រង់​នឹង​ដើម​ទំពាំងបាយជូរ​ដ៏​ល្អ​ប្រសើរ; ទ្រង់​បាន​លាង​សម្លៀកបំពាក់​របស់​ទ្រង់​ក្នុង​ស្រាទំពាំងបាយជូរ ហើយ​សម្លៀកបំពាក់​របស់​ទ្រង់​ក្នុង​ឈាម​នៃ​ផ្លែ​ទំពាំងបាយជូរ៖ ព្រះនេត្រ​របស់​ទ្រង់​នឹង​ក្រហម​ដោយ​ស្រាទំពាំងបាយជូរ ហើយ​ព្រះទន្ត​របស់​ទ្រង់​ស​នឹង​ទឹកដោះគោ។ លោកុប្បត្តិ 49:8–12។

គឺតាមរយៈយូដា ដែល «ការប្រមូលផ្តុំរបស់ប្រជាជន» ត្រូវបានសម្រេចឡើង។ ព្រះគ្រីស្ទ ក្នុងនាមជាយូដា ក៏ជាផងដែរ «ដើមទំពាំងបាយជូរ» ហើយ «ដើមទំពាំងបាយជូរជ្រើសរើស» ត្រូវបានចងជាប់នឹង «កូនលា»។ «សម្លៀកបំពាក់» របស់ទ្រង់ ត្រូវបានលាងក្នុង «ស្រាទំពាំងបាយជូរ» ដែលជា «ឈាមនៃផ្លែទំពាំងបាយជូរ»។ ព្រះគ្រីស្ទបានចាប់ផ្តើមបង្ហូរព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់នៅក្នុងសួនកេតសេម៉ានី នៅពេលដែលទ្រង់ញើសចេញជាឈាម ហើយ «កេតសេម៉ានី» មានន័យថា «ទីកិនផ្លែអូលីវ»។ ចាប់ពីកេតសេម៉ានីរហូតដល់ឈើឆ្កាង ទ្រង់បានបង្ហូរព្រះលោហិតដ៏មានតម្លៃរបស់ទ្រង់ ដើម្បីប្រមូលមនុស្សទាំងអស់មកឯអង្គទ្រង់។

> ឥឡូវនេះ​ជា​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​នៃ​លោកិយ​នេះ; ឥឡូវនេះ​មេដឹកនាំ​នៃ​លោកិយ​នេះ​នឹង​ត្រូវ​បណ្តេញ​ចេញ។ ហើយ​ខ្ញុំ ប្រសិនបើ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​ពី​ផែនដី នោះ​ខ្ញុំ​នឹង​ទាញ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​មក​ឯ​ខ្ញុំ។ ព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​ដូច្នេះ ដើម្បី​បញ្ជាក់​អំពី​សេចក្តី​ស្លាប់​ដែល​ព្រះអង្គ​នឹង​សោយទិវង្គត។ យ៉ូហាន 12:31–33។

ការងាររបស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ក្នុង​ការ​ទាញ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​មក​ឯ​អង្គ​ទ្រង់ គឺ​ជា​ដំណើរ​ការ​ពីរ​ជំហាន ដ្បិត​ទ្រង់​ប្រមូល​ជាមុន​សិន​នូវ «អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​បណ្តេញ​ចេញ​ពី​អ៊ីស្រាអែល» ហើយ​បន្ទាប់​មក​ប្រើ​ពួក​គេ​ជា​ទង់​សញ្ញា ដើម្បី​ទាញ​ហ្វូង​ចៀម​មួយ​ទៀត​របស់​ទ្រង់។

> ខ្ញុំ​ជា​អ្នកគង្វាល​ល្អ ហើយ​ស្គាល់​ចៀម​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​ចៀម​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​ស្គាល់​ខ្ញុំ​ដែរ។ ដូច​ជា​ព្រះវរបិតា​ទ្រង់​ស្គាល់​ខ្ញុំ យ៉ាង​នោះ​ខ្ញុំ​ក៏​ស្គាល់​ព្រះវរបិតា​ដែរ ហើយ​ខ្ញុំ​លះបង់​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​សម្រាប់​ចៀម​ទាំង​នោះ។ ខ្ញុំ​មាន​ចៀម​ផ្សេង​ទៀត​ផង ដែល​មិន​មែន​នៅ​ក្នុង​ហ្វូង​នេះ​ទេ ចៀម​ទាំង​នោះ​ខ្ញុំ​ក៏​ត្រូវ​នាំ​មក​ដែរ ហើយ​ពួក​វា​នឹង​ស្តាប់​សំឡេង​របស់​ខ្ញុំ រួច​នឹង​មាន​ហ្វូង​តែ​មួយ និង​អ្នកគង្វាល​តែ​មួយ។ យ៉ូហាន 10:14–16។

មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ គឺជា «ចៀម» ដែលស្គាល់ទ្រង់។ «ចៀមផ្សេងទៀត» គឺជាហ្វូងចៀមរបស់ទ្រង់ ដែលចេញពីបាប៊ីឡូន នៅពេលពួកគេឃើញ និងឮទង់សញ្ញា។ មុនពេលទ្រង់លើកទង់សញ្ញារបស់ទ្រង់ឡើង ដែលជាចៀមរបស់ទ្រង់ នោះទ្រង់ប្រមូលពួកគេជាលើកទីពីរជាមុនសិន។ ខ្សែបន្ទាត់នៃប្រវត្តិសាស្ត្របរិសុទ្ធនោះ ស្របគ្នានឹងខទីដប់បីដល់ខទីដប់ប្រាំ នៃដានីយ៉ែល ជំពូកដប់មួយ ហើយដូច្នេះក៏ស្របគ្នានឹងប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិបផងដែរ។ វាតំណាងឲ្យខ្សែបន្ទាត់នៃស្នែងប្រូតេស្តង់ពិត ដែលរត់ស្ថិតនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃស្នែងប្រូតេស្តង់ក្បត់ជំនឿ ស្នែងសាធារណរដ្ឋក្បត់ជំនឿ និងការមកដល់របស់ស្ត្រីពេស្យានៃទីរ៉ុស មុនច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៃខទីសែសិបមួយបន្តិច។ ខ្សែបន្ទាត់នៃស្នែងប្រូតេស្តង់ពិត តំណាងទាំងប្រវត្តិសាស្ត្រ និងសារផងដែរ ដែលនៅទីនោះ មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ត្រូវបានបិទត្រា។

«ពួកអ្នកដែលត្រូវបានបណ្តេញចេញពីអ៊ីស្រាអែល» តំណាងឲ្យខ្សែពូជមួយដែលផ្ទុយនឹង «ក្រុមជំនុំរបស់ពួកអ្នកចំអក» ដូចដែលយេរេមាបានកំណត់សម្គាល់ពួកគេ ឬដូចជា «សាលាប្រជុំរបស់សាតាំង» ដូចដែលយ៉ូហានបានកំណត់សម្គាល់ពួកគេនៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ២ និង ៣ ដែលនិយាយទៅកាន់ក្រុមជំនុំស្មឺរណា និងភីឡាឌែលភា។ ពួកភីឡាឌែលភា​តំណាងឲ្យ «មួយសែនសែសិបបួនពាន់» នៃ វិវរណៈ ជំពូក ៧ ហើយស្មឺរណា​គឺជា «ហ្វូងមនុស្សយ៉ាងធំ» នៃជំពូកដដែល ដែលមិនអាចរាប់ចំនួនបាន។ ក្រុមអ្នកដែលបានប្រោសលោះទាំងពីរថ្នាក់នៅថ្ងៃចុងក្រោយ ស្ថិតក្នុងការជម្លោះជាមួយនឹងពួកដែលកុហក ហើយស្ថិតនៅក្នុងសាលាប្រជុំរបស់សាតាំង និងអះអាងថាពួកគេជារាស្ត្ររបស់ព្រះ ព្រោះពួកគេនិយាយថាពួកគេជាយូដា។

ខ្សែរបស់ស្នែងប្រូតេស្តង់ពិត បង្កប់ដោយការជម្លោះដែលមានរវាងពួកគេផ្ទាល់ និងប្រជាជននៃសេចក្តីសញ្ញាមុន ដែលកំពុងត្រូវបានរំលងចោលនៅពេលនោះ។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដដែលនោះ អ្នកស្មោះត្រង់ក៏ស្ថិតក្នុងការជម្លោះជាមួយនឹងខ្សែរបស់ប្រូតេស្តង់ភាពក្បត់ជំនឿ និងកាតូលិកផងដែរ។ អង្គភាពសាសនាទាំងបីនោះ តំណាងឲ្យនាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ នៅកម្រិតតូច ក្នុងខ្សែរបស់ស្នែងប្រូតេស្តង់ពិត។

> «ខ្ញុំបានឃើញថា ពួកជំនុំតាមនាម និងពួកអាដվենទីស្តតាមនាម ដូចយូដាស នឹងក្បត់យើងទៅឲ្យពួកកាតូលិក ដើម្បីទទួលបានឥទ្ធិពលរបស់ពួកគេ មកប្រឆាំងនឹងសេចក្តីពិត។ នៅពេលនោះ ពួកបរិសុទ្ធនឹងជាប្រជាជនមិនសូវលេចធ្លោ ដែលពួកកាតូលិកស្គាល់តិចតួចប៉ុណ្ណោះ; ប៉ុន្តែ ពួកជំនុំ និងពួកអាដվենទីស្តតាមនាម ដែលស្គាល់អំពីជំនឿ និងទំនៀមទម្លាប់របស់យើង (ដ្បិតពួកគេស្អប់យើងដោយសារថ្ងៃសប្ប័ទ ពីព្រោះពួកគេមិនអាចបដិសេធវាបាន) នឹងក្បត់ពួកបរិសុទ្ធ ហើយរាយការណ៍អំពីពួកគេទៅកាន់ពួកកាតូលិក ថាជាពួកដែលមិនគោរពតាមស្ថាប័នរបស់ប្រជាជន; នោះគឺថា ពួកគេកាន់រក្សាថ្ងៃសប្ប័ទ ហើយមិនអើពើនឹងថ្ងៃអាទិត្យ»។ Spalding and Magan, 1, 2.

យើងបានពិចារណាអំពីបទនេះរួចមកហើយ ហើយក្នុងការធ្វើដូច្នោះ យើងបានកំណត់ថា ឃ្លា “ព្រះវិហារតាមនាម” និងឃ្លា “អាដվենទីស្តតាមនាម” នឹងមានន័យ និងការអនុវត្តខុសគ្នា នៅពេលបងស្រី វ៉ាយត៍ បានសរសេរពាក្យទាំងនោះ។ ទោះយ៉ាងណា ពួកហោរាបាននិយាយសម្រាប់ថ្ងៃចុងក្រោយ លើសជាងសម្រាប់ប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួកគេផ្ទាល់ ដូច្នេះ ក្នុងបទនេះ ព្រះវិហារតាមនាមនៅថ្ងៃចុងក្រោយ នឹងជាប្រូតេស្តង់ដែលបានក្បត់ជំនឿ។ ពាក្យ “តាមនាម” មានន័យថា “មានតែឈ្មោះប៉ុណ្ណោះ”។

នៅ​ឆ្នាំ 1844 ដែល​គេ​ហៅ​ថា​ព្រះវិហារ​ប្រូតេស្តង់ បាន​បញ្ឈប់​ការ​តវ៉ា​ប្រឆាំង​នឹង​ទីក្រុង​រ៉ូម នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​បាន​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទី​បរិសុទ្ធ​បំផុត​ដោយ​សេចក្តី​ជំនឿ ដែល​នៅ​ទី​នោះ​ពួកគេ​អាច​ទទួល​ស្គាល់​ថា ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំពីរ គឺ​ជា​ថ្ងៃ​ត្រឹមត្រូវ​សម្រាប់​ការ​ថ្វាយបង្គំ។ ជំនួស​វិញ ពួកគេ​បាន​រក្សា​ការ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអាទិត្យ​ទុក ដែល​ជា​សញ្ញា​សម្គាល់​របស់​សាសនាកាតូលិក។ មិន​អាច​ទៅ​រួច​ឡើយ​ក្នុង​ការ “តវ៉ា” ប្រឆាំង​នឹង​ទីក្រុង​រ៉ូម ដែល​នេះ​ជា​និយមន័យ​តែ​មួយ​គត់​នៃ​ពាក្យ “ប្រូតេស្តង់” ប្រសិន​បើ​អ្នក​បាន​ទទួល​យក​និមិត្ត​សញ្ញា​នៃ​សិទ្ធិ​អំណាច​របស់​នាង ដែល​ព្រះវិហារ​រ៉ូម៉ាំង​បាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត​ថា​ជា​សិទ្ធិ​អំណាច​របស់​នាង​ក្នុង​ការ​ផ្លាស់ប្តូរ​ថ្ងៃ​ថ្វាយបង្គំ​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ ពី​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំពីរ​ទៅ​ជា​ថ្ងៃ​អាទិត្យ។

«អ្នកអាដվենទីស្ទតាមនាម» គឺជាអ្នកទាំងឡាយដែលអះអាងថាខ្លួនជាអ្នកអាដվենទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ ប៉ុន្តែពួកគេក៏ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណថាជា យូដាស ផងដែរ ដែលជានិមិត្តរូបនៃសិស្សម្នាក់ដែលបានក្បត់សេចក្តីប្រកាសជំនឿរបស់ខ្លួន។ ក្រុមជំនុំអាដվենទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរតាមនាម នឹងស្អប់ «ពួកបរិសុទ្ធ» ហើយពួកបរិសុទ្ធទាំងនោះ «នឹង» ក្លាយជា «ប្រជាជនមិនសូវលេចធ្លោ»។ ពួកគេស្អប់ពួកបរិសុទ្ធដែលមិនសូវលេចធ្លោ «ដោយព្រោះថ្ងៃសប្ប័ទ» គឺជាសេចក្តីពិតដែលពួកគេមិនអាច «បដិសេធបាន»។ សេចក្តីពិតអំពីថ្ងៃសប្ប័ទនៅក្នុងប្រវត្តិរបស់ Sister White គឺជាថ្ងៃសប្ប័ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ ប៉ុន្តែវាជានិមិត្តរូបនៃសេចក្តីពិតអំពីថ្ងៃសប្ប័ទនៅគ្រាចុងក្រោយ ដែលមិនអាចបដិសេធបាន ហើយនោះគឺជាគោលលទ្ធិដែលត្រូវបានបដិសេធជាលើកដំបូងដោយអាដվենទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរបែបឡាវឌីសេ ក្នុងការបះបោររបស់ពួកគេនៅឆ្នាំ 1863។ គោលលទ្ធិនោះគឺជាសេចក្តីពិតមូលដ្ឋានដំបូងដែល William Miller បានរកឃើញ ហើយវាតំណាងឲ្យសេចក្តីពិតមូលដ្ឋានទាំងឡាយនៃលទ្ធិអាដվենទីស្ទ ដែលអ្នកអាដվենទីស្ទតាមនាមបដិសេធមិនព្រមដើរតាម ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយផ្លូវបុរាណរបស់យេរេមា។ សេចក្តីពិតអំពីថ្ងៃសប្ប័ទនោះគឺជា «ប្រាំពីរដង» នៃ Leviticus ម្ភៃប្រាំមួយ។

ខ្សែស្រឡាយនៃប្រូតេស្តង់ពិត ដែលរួមបញ្ចូលដោយ ហ្វីឡាដែលហ្វியா និង ស្មឺរណា ត្រូវបានក្បត់ដោយអ្នកទាំងឡាយដែលត្រូវបានតំណាងថាជា យូដាស។ យូដាសបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងក្បត់ព្រះយេស៊ូវបីដង ដោយហេតុនោះបានកំណត់អត្តសញ្ញាណនៃការក្បត់ជាបន្តបន្ទាប់មួយ ដែលបាននាំមុខ និងបញ្ចប់នៅឯឈើឆ្កាង។ ខទីដប់ប្រាំមួយនៃ ដានីយ៉ែល ជំពូកដប់មួយ តំណាងឲ្យច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដែលត្រូវបានគំរូទុកជាមុនដោយឈើឆ្កាង។ ដូច្នេះ នៅក្នុងខទាំងឡាយដែលនាំទៅកាន់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៃខទីដប់ប្រាំមួយ ដែលក៏ជាច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៃខទីសែសិបមួយផងដែរ ការក្បត់បីជំហានមួយត្រូវបាននាំមកលើពួកបរិសុទ្ធនៃថ្ងៃចុងក្រោយ។ ការក្បត់នោះកើតឡើងក្នុងអំឡុងពេលដែលព្រះអម្ចាស់កំពុងប្រមូលទង់សញ្ញានៃថ្ងៃចុងក្រោយរបស់ទ្រង់ជាលើកទីពីរ។

> នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​នោះ នឹង​មាន​ឫស​របស់​យេស្សេ ដែល​នឹង​ឈរ​ជា​ទង់​សម្គាល់​សម្រាប់​ប្រជាជន​ទាំងឡាយ; សាសន៍​ដទៃ​នឹង​មក​ស្វែង​រក​ទ្រង់ ហើយ​ទី​សម្រាក​របស់​ទ្រង់​នឹង​មាន​សិរី​រុងរឿង។ ហើយ​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​នោះ ព្រះអម្ចាស់​នឹង​លើក​ព្រះហស្ត​របស់​ទ្រង់​ម្ដង​ទៀត ជា​លើក​ទី​ពីរ ដើម្បី​នាំ​យក​សំណល់​នៃ​រាស្ត្រ​របស់​ទ្រង់​ដែល​នៅ​សេសសល់ ត្រឡប់​មក​វិញ ពី​អាស្ស៊ីរី ពី​អេស៊ីព្ទ ពី​ប៉ាត្រូស ពី​គូស ពី​អេឡាម ពី​ស៊ីណារ ពី​ហាម៉ាត និង​ពី​កោះ​ទាំងឡាយ​នៃ​សមុទ្រ។ ហើយ​ទ្រង់​នឹង​លើក​ទង់​សម្គាល់​មួយ​សម្រាប់​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ ហើយ​នឹង​ប្រមូល​ពួក​អ៊ីស្រាអែល​ដែល​ត្រូវ​បាន​បណ្ដេញ​ចេញ ហើយ​នឹង​ប្រមូល​ពួក​យូដា​ដែល​បាន​ខ្ចាត់ខ្ចាយ ពី​ទិស​ទាំង​បួន​នៃ​ផែនដី។ សេចក្ដី​ច្រណែន​របស់​អេប្រាអិម​ក៏​នឹង​បាត់​ទៅ ហើយ​ពួក​សត្រូវ​របស់​យូដា​នឹង​ត្រូវ​បាន​កាត់​ផ្ដាច់​ចេញ៖ អេប្រាអិម​នឹង​មិន​ច្រណែន​យូដា​ទៀត​ទេ ហើយ​យូដា​នឹង​មិន​បៀតបៀន​អេប្រាអិម​ទៀត​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេ​នឹង​ហោះ​សម្រុក​ទៅ​លើ​ស្មា​របស់​ពួក​ភីលីស្ទីន​នៅ​ទិស​ខាង​លិច; ពួកគេ​នឹង​ប្លន់​អស់​អ្នក​នៅ​ទិស​ខាង​កើត​ជា​មួយ​គ្នា; ពួកគេ​នឹង​ដាក់​ដៃ​លើ​អេដុម និង​ម៉ូអាប់; ហើយ​ពួក​កូន​ចៅ​អាំម៉ូន​នឹង​ស្តាប់​បង្គាប់​ពួកគេ។ អេសាយ 11:10–14។

អេសាយ​កំណត់​បរិបទ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​សម្រាប់​អត្ថបទ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ខ​ទី​ដប់ ដោយ​ប្រើ​ពាក្យ​ថា «នៅ​ថ្ងៃ​នោះ»។ ដូច្នេះ «ថ្ងៃ» នោះ ត្រូវ​បាន​កំណត់​រួច​ហើយ​នៅ​ក្នុង​ខ​ទាំងឡាយ​ដែល​នៅ​មុន​ខ​ទី​ដប់។ នៅ​ពេល​យើង​តាមដាន​ដំណើរ​និទាន​ព្យាករណ៍​ពិសេស​នេះ​ត្រឡប់​ទៅ​កាន់​សេចក្ដី​យោង​មួយ ដែល​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​យើង​កំណត់​បាន​ថា «ថ្ងៃ​នោះ» ជា​ពេល​ណា យើង​មក​ដល់​ខ​ទី​មួយ នៃ​ជំពូក​ទី​ដប់។

> វេទនាដល់ពួកអ្នកដែលចេញក្រឹត្យអយុត្តិធម៌ ហើយអ្នកដែលសរសេរអំពើទុក្ខលំបាកដែលពួកគេបានកំណត់។ អេសាយ 10:1។

ប្អូនស្រី វ៉ាយត៍ កំណត់ថា «ក្រឹត្យអយុត្តិធម៌» នៃខនេះ គឺជាច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ៖

> «មាន​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​នៃ​រូប​ព្រះក្លែងក្លាយ​មួយ​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង ដូច​ជា​រូប​មាស​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​នៅ​វាល​ទំនាប​ឌូរ៉ា។ ហើយ​ដូច​ជា​នេប៊ូក្នេសា ស្តេច​នៃ​បាប៊ីឡូន បាន​ចេញ​ក្រឹត្យ​ថា អស់​អ្នក​ដែល​មិន​ព្រម​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​រូប​នេះ ត្រូវ​សម្លាប់ ដូច្នោះ​ដែរ នឹង​មាន​ការ​ប្រកាស​មួយ​ថា អស់​អ្នក​ដែល​មិន​គោរព​ស្ថាប័ន​ថ្ងៃ​អាទិត្យ នឹង​ត្រូវ​ដាក់​ទោស​ដោយ​ការ​ឃុំឃាំង និង​សេចក្តី​ស្លាប់។ ដូច្នេះ ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​របស់​ព្រះអម្ចាស់​ត្រូវ​បាន​ជាន់​កម្ទេច​ក្រោម​ជើង។ ប៉ុន្តែ​ព្រះអម្ចាស់​បាន​ប្រកាស​ថា “វិបត្តិ​ដល់​អ្នក​ដែល​ចេញ​ក្រឹត្យ​អយុត្តិធម៌ ហើយ​សរសេរ​សេចក្តី​វេទនា​ដែល​ពួកគេ​បាន​កំណត់​ទុក” [អេសាយ 10:1]។ [សេផានា 1:14–18]» Manuscript Releases, volume 14, 92.

បរិបទនៃការដែលព្រះអម្ចាស់ប្រមូលរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ជាលើកទីពីរ ត្រូវបានដាក់នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃវិបត្តិក្រឹត្យថ្ងៃអាទិត្យដែលកំពុងខិតជិតមកដល់ ពីព្រោះនៅក្នុងខទីដប់ពីរ នៃជំពូកទីដប់ អេសាយបាននិយាយអំពីព្រះអម្ចាស់ដែលបញ្ចប់កិច្ចការមួយក្នុងចំណោមរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ មុនពេលទ្រង់នាំមកនូវការជំនុំជម្រះអនុវត្តន៍របស់ទ្រង់លើក្រឹត្យអយុត្តិធម៌ ដែលគឺជាក្រឹត្យថ្ងៃអាទិត្យ។

> ហេតុនេះហើយ នឹងកើតឡើងថា កាលណាព្រះអម្ចាស់បានបំពេញកិច្ចការទាំងមូលរបស់ទ្រង់លើភ្នំស៊ីយ៉ូន និងលើក្រុងយេរូសាឡឹមហើយ នោះយើងនឹងផ្ដន្ទាទោសផលនៃចិត្តក្រអឺតក្រទមរបស់ស្ដេចអាស្ស៊ីរី និងសិរីរុងរឿងនៃព្រះនេត្រលើកខ្ពស់របស់គាត់។ អេសាយ 10:12។

«ព្រះយេហូវ៉ា​ធ្វើការ​លើ​ស៊ីយ៉ូន និង​លើ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម» មុន​ពេល​ការ​ដាក់ទោស​លើ​អំណាច​ប៉ាប​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​នោះ គឺ​ជា​ការ​បោះត្រា​លើ​មនុស្ស​មួយ​សែន​បួន​ម៉ឺន​បួន​ពាន់​នាក់។ នៅ​ក្នុង​អេសេគាល ជំពូក ៩ បុរស​ដែល​កាន់​ប្រអប់​ទឹកខ្មៅ​របស់​អ្នក​សរសេរ ដើរ​កាត់​ក្រុង​យេរូសាឡឹម ដាក់​សញ្ញា​លើ​អស់​អ្នក​ដែល «ដកដង្ហើម​ធំ និង​យំសោក​ចំពោះ​អំពើ​គួរ​ស្អប់ខ្ពើម​ទាំងឡាយ​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​នៅ​ក្នុង​ស្រុក» និង​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិហារ។ ការងារ​នោះ​រួម​បញ្ចូល​ទាំង​ដំណើរការ​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​ប្រមូល​ផ្ដុំ​ពួក​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​បណ្តេញ​ចេញ​ពី​អ៊ីស្រាអែល​ជា​លើក​ទី​ពីរ​ផង​ដែរ។ ទ្រង់​ប្រមូល​ពួក​គេ​មក​ពី​ជ្រុង​ទាំង​បួន​នៃ​ផែនដី ហើយ «ជ្រុង​ទាំង​បួន​នៃ​ផែនដី» ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​តំបន់​ភូមិសាស្ត្រ​ប្រាំបី។ លេខ​ប្រាំបី​ជា​និមិត្តសញ្ញា​នៃ​ដំណើរ​សាកល្បង​នៃ​រូប​សត្វ​ហឹន ដូច្នេះ​វា​បញ្ជាក់​ថា​ការ​ប្រមូល​ចុងក្រោយ​នៃ​អស់​អ្នក​ដែល​នឹង​ក្លាយ​ជា​ទង់​សញ្ញា​នោះ កើត​មាន​ឡើង​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​ការ​សាកល្បង​នៃ​រូប​សត្វ​ហឹន​កំពុង​ត្រូវ​បាន​សម្រេច​នៅ​លើ​ផែនដី។

ឯកភាពដែលតំណាងដោយ «អេប្រាអិម» «មិនច្រណែនយូដា ហើយយូដា» «មិនរំខានអេប្រាអិម» កើតមានឡើង នៅពេលដែលពួកសត្រូវរបស់យូដាត្រូវបានកាត់ផ្តាច់។ តាមន័យទំនាយ ប្រជារាស្ត្រនៃសន្ធិសញ្ញាចាស់ ដែលតំណាងដោយ Judas ឬសាលាប្រជុំនៃសាតាំង ឬក្រុមជំនុំរបស់អ្នកចំអក ឬពួកប្រូតេស្តង់ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ Millerite ឬពួកយូដាក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ព្រះគ្រីស្ទ ត្រូវបាន «កាត់ផ្តាច់» នៅពេលខកចិត្តលើកដំបូង។ នៅពេលយេរេមាតំណាងប្រវត្តិសាស្ត្រនោះយ៉ាងពិតប្រាកដ គាត់ត្រូវបានបង្គាប់ថា គាត់មិនអាចវិលត្រឡប់ទៅកាន់ក្រុមជំនុំរបស់អ្នកចំអកវិញបានឡើយ ទោះបីពួកគេអាចវិលមករកគាត់ ប្រសិនបើពួកគេចង់ប្រែចិត្តក៏ដោយ។

ចាប់ពីថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ រហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ព្រះអម្ចាស់ប្រមូលប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់នៅគ្រាចុងក្រោយជាលើកទីពីរ។ ទ្រង់ប្រមូលពួកគេមកពីជុំវិញពិភពលោក ក្នុងអំឡុងពេលមួយ ដែលទ្រង់កំពុងបញ្ចប់កិច្ចការទាំងមូលរបស់ទ្រង់លើយូដា និងយេរូសាឡឹម។ នៅក្នុងពេលវេលានៃការបោះត្រានោះ ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះនៅគ្រាចុងក្រោយនឹងនៅក្នុងសភាពមិនលេចធ្លោ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកគេនឹងត្រូវប្រឈមមុខនឹងសម្ព័ន្ធភាពបីមុខ ដែលប្រឆាំងនឹងកិច្ចការរបស់ពួកគេ។

កាតូលិកនិយម​គឺ​ជា​សត្វ​សាហាវ​នៃ​សហភាព​បី​ភាគ ហើយ​កូន​ស្រី​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​កូន​ស្រី​របស់​នាង​គឺ​ជា​ក្រុម​ដែល​បងស្រី White កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ថា​ជា​ពួក​ជំនុំ​តាម​ឈ្មោះ​ប៉ុណ្ណោះ។ ពួក​គេ​តំណាង​ឲ្យ​ហោរា​ក្លែងក្លាយ។ អាវ៉ង់ទីស្ត​ឡាវឌីសេរ​តាម​ឈ្មោះ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​យូដាស គឺ​ជា​នាគ​នៅ​ក្នុង​ការ​តំណាង​នេះ។ ការ​បះបោរ​ក្នុង​ឆ្នាំ 1863 ត្រូវ​បាន​ប្រៀប​ធៀប​ជា​ប្រភេទ​ដោយ​ការ​បះបោរ​របស់​អ៊ីស្រាអែល​បុរាណ​នៅ​កាដេស​លើក​ទី​មួយ នៅ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ជ្រើស​រើស​បដិសេធ​សារ​របស់​យ៉ូស្វេ និង​កាឡេប ហើយ​ត្រឡប់​ទៅ​អេហ្ស៊ីប​វិញ។ អេហ្ស៊ីប​គឺ​ជា​និមិត្ត​សញ្ញា​នៃ​នាគ។

> ឱ​កូន​មនុស្ស​អើយ ចូរ​តម្រង់​មុខ​របស់​អ្នក​ទាស់​នឹង​ផារ៉ោន ស្តេច​នៃ​អេស៊ីព្ទ ហើយ​ថ្លែង​ទំនាយ​ទាស់​នឹង​គាត់ និង​ទាស់​នឹង​អេស៊ីព្ទ​ទាំង​មូល​ផង​ចុះ៖ ចូរ​និយាយ ហើយ​ថា ព្រះ​អម្ចាស់​យេហូវ៉ា​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ដូច្នេះ​ថា មើល​ចុះ យើង​ទាស់​នឹង​អ្នក​ហើយ ឱ​ផារ៉ោន ស្តេច​នៃ​អេស៊ីព្ទ​អើយ គឺ​ជា​នាគ​ដ៏​ធំ​ដែល​ដេក​នៅ​កណ្ដាល​ទន្លេ​ទាំងឡាយ​របស់​ខ្លួន ដែល​បាន​និយាយ​ថា ទន្លេ​របស់​ខ្ញុំ​ជា​របស់​ខ្ញុំ​ផ្ទាល់ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​បង្កើត​វា​សម្រាប់​ខ្លួន​ខ្ញុំ។ អេសេគាល 29:2, 3។

ការបះបោរនៅកាដែសបានតំណាងឲ្យការសាកល្បងលើកទីដប់ ក្នុងដំណើរការសាកល្បងមួយ ដែលនាំឲ្យមានការបដិសេធ និងសេចក្តីស្លាប់របស់ប្រជាជនដែលបានត្រូវជ្រើសរើស ដែលត្រូវបាននាំចេញពីអេស៊ីព្ទ ហើយក៏ជានិមិត្តរូបនៃការសាកល្បងចុងក្រោយនៃដំណើរការសាកល្បងមួយ ដែលបាននាំមកលើ Philadelphian Millerite Adventism នៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ហើយបានបញ្ចប់ដោយការបះបោរនៅឆ្នាំ 1863។ នៅចុងបំផុតនៃប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់អ៊ីស្រាអែលបុរាណ ជនជាតិយូដា «បានស្រែកឡើងថា “ចូរយកគាត់ចេញទៅ ចូរយកគាត់ចេញទៅ ឆ្កាងគាត់ទៅ”។ ពីឡាតបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថា “តើខ្ញុំត្រូវឆ្កាងស្តេចរបស់អ្នករាល់គ្នាឬ?” ពួកសម្ដេចសង្ឃបានឆ្លើយថា “យើងគ្មានស្តេចណាទេ ក្រៅពីសេសារ”»។ ក្នុងការបះបោរលើកដំបូង និងការបះបោរចុងក្រោយ ប្រជារាស្ត្រនៃសញ្ញាសញ្ញាចាស់ពីមុនបានជ្រើសរើសកំណត់អត្តសញ្ញាណនិមិត្តរូបមួយនៃនាគ (អេស៊ីព្ទ និងរ៉ូមបាកាន) ថាជាស្តេចរបស់ពួកគេ។

នៅថ្ងៃទី 18 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2020 «ខ្មាំងសត្រូវរបស់យូដា» ត្រូវបាន «កាត់ផ្តាច់» ហើយព្រះវិហាររបស់មនុស្សមួយរយសែសិបបួនពាន់នាក់ត្រូវបានស្ថាបនាឡើង។ អ្វីដែលនៅសល់មានតែឲ្យព្រះវិហារត្រូវបានសម្អាតប៉ុណ្ណោះ ជាមុននៃការដែលអ្នកនាំសារនៃសេចក្ដីសញ្ញានឹងមកដល់ព្រះវិហាររបស់ទ្រង់យ៉ាងភ្លាមៗ។ ព្រះវិហារនៃប្រវត្តិសាស្ត្រ Millerite ត្រូវបានសង់ឡើងក្នុងរយៈពេលសែសិបប្រាំមួយឆ្នាំ ចាប់ពីឆ្នាំ 1798 រហូតដល់ឆ្នាំ 1844។ នៅការខកចិត្តលើកដំបូង នាថ្ងៃទី 19 ខែមេសា ឆ្នាំ 1844 ពួកប្រូតេស្តង់ត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ ហើយបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃសាលាប្រជុំរបស់សាតាំង គឺជាក្រុមជំនុំរបស់អ្នកចំអក និងជាកូនស្រីមួយរបស់រ៉ូម។ ចាប់ពីចំណុចនោះរហូតដល់ថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ដំណើរការនៃការបរិសុទ្ធមួយបានកើតមានឡើងជាមុន នៃការដែលពួកស្មោះត្រង់តាមព្រះគ្រីស្ទចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត ដើម្បីឲ្យទ្រង់អាចសម្រេចកិច្ចការនៃការភ្ជាប់ទេវភាពរបស់ទ្រង់ជាមួយនឹងមនុស្សភាពរបស់ពួកគេ។

ប្រវត្តិនៃ​ស្នែង​ប្រូតេស្តង់​ពិត ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រមូល​ម្តង​ទីពីរ​មុន​ព្រះរាជក្រឹត្យ​ទុច្ចរិត​បន្តិច ដើម្បី​ឲ្យ​ពួកគេ​ក្លាយ​ជា​ទង់សញ្ញា​ដែល​ព្រះ​ប្រើ​សម្រាប់​ហៅ​ហ្វូង​ចៀម​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​របស់​ទ្រង់​ឲ្យ​ចេញ​ពី​បាប៊ីឡូន នោះ កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​សម័យកាល​ដូច​គ្នា​ដែល​ស្នែង​សាធារណរដ្ឋ និង​ប្រូតេស្តង់​ដែល​ក្បត់​ជំនឿ​កំពុង​រួម​គ្នា ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​សហាយស្មន់​ខាង​វិញ្ញាណ ដូច្នេះ​បាន​ក្លាយ​ជា​សាច់​តែ​មួយ ឬ​ព្រះវិហារ​តែ​មួយ ដែល​ជា​រូបភាព​នៃ​សត្វ​សាហាវ។ ក្នុង​ពេល​ដំណាល​គ្នា​នោះ ព្រះវិហារ​របស់​ព្រះ​កំពុង​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ជា​រូបភាព​នៃ​ព្រះគ្រីស្ទ។

យើង​នឹង​បន្ត​ការសិក្សា​នេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> ព្រះបន្ទូលដែលមកដល់យេរេមាពីព្រះយេហូវ៉ា ដោយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរឈរនៅមាត់ទ្វារព្រះវិហាររបស់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយប្រកាសព្រះបន្ទូលនេះនៅទីនោះ ដោយនិយាយថា ចូរស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា អស់អ្នកស្រុកយូដាទាំងអស់ ដែលចូលតាមទ្វារទាំងនេះមកថ្វាយបង្គំព្រះយេហូវ៉ា។ ព្រះយេហូវ៉ានៃពលបរិវារទាំងប៉ុន្មាន ជាព្រះនៃអ៊ីស្រាអែល ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះថា៖ ចូរកែប្រែផ្លូវរបស់អ្នករាល់គ្នា និងអំពើរបស់អ្នករាល់គ្នា ហើយអញនឹងឲ្យអ្នករាល់គ្នានៅក្នុងទីនេះ។ កុំទុកចិត្តលើពាក្យកុហក ដោយនិយាយថា៖ “នេះជាព្រះវិហាររបស់ព្រះយេហូវ៉ា ព្រះវិហាររបស់ព្រះយេហូវ៉ា ព្រះវិហាររបស់ព្រះយេហូវ៉ា”។ ដ្បិតបើអ្នករាល់គ្នាកែប្រែផ្លូវរបស់ខ្លួន និងអំពើរបស់ខ្លួនដោយពិតប្រាកដ បើអ្នករាល់គ្នាប្រព្រឹត្តយុត្តិធម៌យ៉ាងពិតប្រាកដ រវាងមនុស្សម្នាក់ និងអ្នកជិតខាងរបស់ខ្លួន បើអ្នករាល់គ្នាមិនសង្កត់សង្កិនជនបរទេស ក្មេងកំព្រា និងស្ត្រីមេម៉ាយ មិនបង្ហូរឈាមមនុស្សឥតទោសនៅក្នុងទីនេះ ហើយក៏មិនដើរតាមព្រះដទៃណា ដើម្បីនាំគ្រោះដល់ខ្លួនផង នោះអញនឹងឲ្យអ្នករាល់គ្នានៅក្នុងទីនេះ គឺនៅក្នុងស្រុកដែលអញបានឲ្យដល់បុព្វបុរសរបស់អ្នករាល់គ្នា ជារៀងរហូតតទៅ។ មើលចុះ អ្នករាល់គ្នាទុកចិត្តលើពាក្យកុហក ដែលគ្មានប្រយោជន៍អ្វីសោះ។ តើអ្នករាល់គ្នានឹងលួច សម្លាប់ ប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ ស្បថក្លែងក្លាយ ដុតគ្រឿងក្រអូបថ្វាយព្រះបាល ហើយដើរតាមព្រះដទៃដែលអ្នករាល់គ្នាមិនស្គាល់ ហើយបន្ទាប់មកមកឈរនៅចំពោះមុខអញ ក្នុងព្រះវិហារនេះ ដែលត្រូវបានហៅតាមនាមអញ ហើយនិយាយថា “យើងបានរួចហើយ” ដើម្បីនឹងប្រព្រឹត្តអំពើស្អប់ខ្ពើមទាំងអស់នេះឬ? តើព្រះវិហារនេះ ដែលត្រូវបានហៅតាមនាមអញ បានក្លាយទៅជារូងចោរនៅក្នុងភ្នែករបស់អ្នករាល់គ្នាឬ? មើលចុះ សូម្បីតែអញផ្ទាល់ក៏បានឃើញដែរ» នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា។

> ប៉ុន្តែ ចូរទៅឥឡូវនេះឯទីកន្លែងរបស់យើងដែលនៅស៊ីឡូ ជាទីដែលយើងបានដាក់ព្រះនាមរបស់យើងនៅដំបូង ហើយចូរមើលថា យើងបានធ្វើអ្វីដល់ទីនោះ ដោយព្រោះអំពើអាក្រក់របស់ប្រជារាស្ត្រអ៊ីស្រាអែលរបស់យើង។ ហើយឥឡូវនេះ ដោយព្រោះអ្នករាល់គ្នាបានប្រព្រឹត្តអំពើទាំងនេះទាំងអស់ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយយើងបាននិយាយទៅកាន់អ្នករាល់គ្នា ដោយក្រោកឡើងពីព្រលឹម ហើយនិយាយ ប៉ុន្តែអ្នករាល់គ្នាមិនបានស្តាប់ឡើយ ហើយយើងបានហៅអ្នករាល់គ្នា ប៉ុន្តែអ្នករាល់គ្នាមិនបានឆ្លើយតបឡើយ ដូច្នេះ យើងនឹងធ្វើដល់ព្រះវិហារនេះ ដែលត្រូវបានហៅដោយព្រះនាមរបស់យើង ជាទីដែលអ្នករាល់គ្នាទុកចិត្ត និងដល់ទីកន្លែងដែលយើងបានប្រទានឲ្យអ្នករាល់គ្នា និងឲ្យបុព្វបុរសរបស់អ្នករាល់គ្នា ដូចដែលយើងបានធ្វើដល់ស៊ីឡូដែរ។ ហើយយើងនឹងបោះអ្នករាល់គ្នាចេញពីចំពោះមុខយើង ដូចដែលយើងបានបោះចោលបងប្អូនរបស់អ្នករាល់គ្នាទាំងអស់ គឺពូជពង្សទាំងមូលរបស់អេប្រាអិម។ ដូច្នេះ កុំអធិស្ឋានសម្រាប់ប្រជាជននេះឡើយ កុំលើកឡើងទាំងសម្រែក ឬសេចក្ដីអធិស្ឋានសម្រាប់ពួកគេ ហើយកុំទូលអង្វរដល់យើងសម្រាប់ពួកគេឡើយ ដ្បិតយើងនឹងមិនស្ដាប់អ្នកទេ។ តើអ្នកមិនឃើញទេឬ អ្វីដែលពួកគេកំពុងធ្វើនៅក្នុងក្រុងនានារបស់យូដា និងនៅតាមផ្លូវនានានៃក្រុងយេរូសាឡឹម? យេរេមា ៧:១–១៧។

Back to Articles