Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខ កៅសិបប្រាំមួយ

ការអនុវត្តបីជាន់នៃទំនាយ៖ ការបើកសោគ្រោងការណ៍ទំនាយសម្រាប់គ្រាចុងក្រោយ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ស៊ុមនៃសារព្យាករណ៍របស់ William Miller គឺជាអំណាចបំផ្លាញស្ងាត់ជ្រងំពីរគឺ សាសនាប្រជាក្រោមរូបបូជា បន្ទាប់មកបាប៉ាល; ហើយស៊ុមនៃសារព្យាករណ៍របស់ Future for America គឺជាអំណាចបំផ្លាញស្ងាត់ជ្រងំបី គឺ សាសនាប្រជាក្រោមរូបបូជា បន្ទាប់មកបាប៉ាល បន្ទាប់មកប្រូតេស្តង់ក្បត់ជំនឿ ប៉ុន្តែទាំងអស់កើតមានស្របគ្នានៅចុងបញ្ចប់។ កូនសោព្យាករណ៍សំខាន់មួយសម្រាប់ការយល់ដឹងព្យាករណ៍របស់ Miller គឺថា “the daily” ក្នុងសៀវភៅដានីយ៉ែល ជានិមិត្តសញ្ញានៃសាសនាប្រជាក្រោមរូបបូជា ពីព្រោះវាបានបង្កើតការតភ្ជាប់នៃអំណាចបំផ្លាញស្ងាត់ជ្រងំពីរនោះ ដែលបានក្លាយជាស៊ុមនៃការយល់ដឹងព្យាករណ៍របស់គាត់។ កូនសោព្យាករណ៍សំខាន់មួយសម្រាប់ការយល់ដឹងព្យាករណ៍របស់ Future for America ក៏ដូចគ្នាដែរ គឺថា “the daily” ក្នុងសៀវភៅដានីយ៉ែល ជានិមិត្តសញ្ញានៃសាសនាប្រជាក្រោមរូបបូជា ពីព្រោះការសម្រេចពិតតាមប្រវត្តិសាស្ត្រនៃសាសនាប្រជាក្រោមរូបបូជា បានបង្កើតលំដាប់នៃព្រឹត្តិការណ៍នៅក្នុង ដានីយ៉ែល ១១ ខ ៤០ និង ៤១ ដែលបានក្លាយជាស៊ុមនៃការយល់ដឹងព្យាករណ៍របស់ Future for America។

ដូចដែលតែងតែកើតមានជានិច្ចជាមួយនឹងពន្លឺថ្មី ការរីកចម្រើននៃសេចក្តីពិតដែលត្រូវបានបើកត្រានៅឆ្នាំ 1989 ពេលសហភាពសូវៀតដួលរលំ ត្រូវបានប្រឆាំងដោយសំឡេងជាច្រើននានា។ ការតស៊ូប្រឆាំងដែលនាំមកទាស់នឹងសេចក្តីពិត នោះជានិច្ចកាលបានបង្កើតឲ្យមានការយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់អំពីសេចក្តីពិត។ នៅក្នុងការជម្លោះដំបូងៗទាំងនោះប្រឆាំងនឹងសេចក្តីពិតដែលមាននៅក្នុងខណ្ឌប្រាំមួយចុងក្រោយនៃដានីយ៉ែលជំពូកដប់មួយ មានក្បួនទំនាយជាច្រើនដែលមានទីតាំងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាភស្តុតាងចាំបាច់ ដើម្បីគាំទ្រការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងដែលបានកើតឡើង នៅពេលសៀវភៅដានីយ៉ែលត្រូវបានបើកត្រានៅឆ្នាំ 1989។ បច្ចុប្បន្ននេះ យើងកំពុងពិចារណាក្បួនមួយក្នុងចំណោមក្បួនទាំងនោះ ដែលយើងហៅថា «ការអនុវត្តទំនាយបីជាន់»។

យើងបានចាប់ផ្តើមដោយពិនិត្យមើលការអនុវត្តបែបបីដងពីរ ដែលនៅកម្រិតមួយជាខ្សែដូចគ្នា ប៉ុន្តែនៅកម្រិតមួយទៀតវាខុសគ្នា។ ការបង្ហាញខ្លួនពីរដំបូងនៃរ៉ូម (រ៉ូមបាកាន និងរ៉ូមប៉ាប) បានបង្កើតការបង្ហាញខ្លួនទីបី គឺរ៉ូមសម័យទំនើប។ ការបង្ហាញខ្លួនពីរដំបូងនៃបាប៊ីឡូន (បាបែល និងបាប៊ីឡូន) បានបង្កើតការបង្ហាញខ្លួនទីបី គឺបាប៊ីឡូនសម័យទំនើប។ រ៉ូមសម័យទំនើប គឺជាសត្វសាហាវក្នុង វិវរណៈ ១៧ ដែលបាប៊ីឡូនសម័យទំនើបជិះនៅលើ ហើយគ្រប់គ្រងលើវា។ ពួកវាខុសប្លែកពីគ្នាដូចជាអ្នកឃ្វាលគោម្នាក់ពីសេះរបស់គាត់ ប៉ុន្តែពួកវាក៏ប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ខាងវិញ្ញាណជាមួយគ្នាផងដែរ ដូច្នេះនៅកម្រិតនោះ ពួកវាជាតែមួយ។ មានការអនុវត្តបែបបីដងពីរផ្សេងទៀតនៃទំនាយ ដែលមានទំនាក់ទំនងស្រដៀងគ្នានេះ។

ការ​បង្ហាញ​ខ្លួន​ពីរ​ដំបូង​របស់​អេលីយ៉ា (អេលីយ៉ា និង​យ៉ូហាន បាទីស្ទ) បង្កើត​អេលីយ៉ា​ទីបី​នៃ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ។ ជាមួយ​នឹង​នោះ អ្នកនាំសារ​ពីរ​ដំបូង​ដែល​រៀបចំ​ផ្លូវ​សម្រាប់​អ្នកនាំសារ​នៃ​សញ្ញាសញ្ញា (យ៉ូហាន បាទីស្ទ និង William Miller) បង្កើត​អ្នកនាំសារ​ដែល​រៀបចំ​ផ្លូវ​សម្រាប់​អ្នកនាំសារ​នៃ​សញ្ញាសញ្ញា​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ។ មាន​ចំណុច​សំខាន់​បី​ដែល​ត្រូវ​ទទួលស្គាល់​អំពី​បន្ទាត់​ទាំង​ពីរ​នៃ​ការ​អនុវត្ត​ព្យាករណ៍​ជា​បី​ជាន់​ទាំង​នេះ។

ចំណុចដំបូង គឺថា តំណាងប្រវត្តិសាស្ត្រពិតប្រាកដនៃខ្សែទាំងពីរនៃការអនុវត្តទំនាយជាបីដង គឺជាបុគ្គលប្រវត្តិសាស្ត្រដូចគ្នាជាសារសំខាន់ ប៉ុន្តែគោលបំណងរបស់ពួកគេនៅក្នុងការតំណាងទាំងពីរនោះ មានភាពខុសប្លែកគ្នាយ៉ាងច្បាស់។ ចំណុចទីពីរ គឺការទទួលស្គាល់ថា អ្វីទៅជាភាពខុសគ្នារវាងការអនុវត្តទំនាយជាបីដងទាំងពីរ ដែលពាក់ព័ន្ធជិតស្និទ្ធនឹងគ្នា។ ភាពខុសគ្នានោះ គឺថា អេលីយ៉ា តំណាងឲ្យកិច្ចការខាងក្រៅមួយនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ហើយអ្នកនាំសារដែលរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ព្រះរាជទូតនៃសេចក្តីសញ្ញា តំណាងឲ្យកិច្ចការខាងក្នុងមួយនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

ចំណុចទីបីដែលត្រូវកត់សម្គាល់ គឺថា ព្រះយេស៊ូវ ក្នុងនាមជា អាល់ផា និង អូមេហ្គា ទ្រង់កំណត់អត្តសញ្ញាណ អេលីយ៉ាទីបី ហើយក៏ទាំងទូតទីបីដែលរៀបចំផ្លូវផងដែរ ថាជាទាំងទូតអេលីយ៉ាដំបូង និងទូតអេលីយ៉ាចុងក្រោយ ព្រមទាំងទូតដំបូង និងទូតចុងក្រោយដែលរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ ទូតនៃសេចក្ដីសញ្ញា។ ទូតអេលីយ៉ារបស់ទេវតាទីមួយ និងទូតអេលីយ៉ារបស់ទេវតាទីបី រួមគ្នាបង្កើតបានជាការបំពេញទីបីនៃអេលីយ៉ា ហើយទូតដែលរៀបចំផ្លូវ ត្រូវបានតំណាងថាជាទូតនៃចលនារបស់ទាំងទេវតាទីមួយ និងទេវតាទីបី។

អេលីយ៉ា ហោរា បានផ្តល់នូវរូបភាពឧទាហរណ៍មួយ អំពីការប្រឈមមុខនៅថ្ងៃចុងក្រោយ រវាងប្រជាជនរបស់ព្រះ និងសហភាពបីប្រការ​នៃរ៉ូមសម័យទំនើប ក្នុងការប្រឈមមុខនៅភ្នំកើមែល។

ភ្នំ​កាមេល ស្ថិត​នៅ​ភាគ​ខាង​ជើង​នៃ​ប្រទេស​អ៊ីស្រាអែល ជិត​ឆ្នេរ​សមុទ្រ​មេឌីទែរ៉ាណេ។ វា​លាតសន្ធឹង​ប្រហែល​ពី​ទិស​ពាយ័ព្យ​ទៅ​ទិស​អាគ្នេយ៍ ហើយ​បង្កើត​ជា​ជួរ​ភ្នំ​ដ៏​លេចធ្លោ​មួយ ដែល​លាតសន្ធឹង​ប្រវែង​ប្រហែល 39 ម៉ាយ (63 គីឡូម៉ែត្រ)។ ជ្រលង​មេគីដោ ដែល​គេ​ស្គាល់​ផង​ដែរ​ថា​ជា​ជ្រលង​យេស្រាអែល ស្ថិត​នៅ​ទិស​អាគ្នេយ៍​នៃ​ភ្នំ​កាមេល។ ភ្នំ​កាមេល និង​ជ្រលង​មេគីដោ ស្ថិត​នៅ​ជិត​គ្នា​គួរ​សម​ក្នុង​ន័យ​ចម្ងាយ។ ចម្ងាយ​រវាង​ទាំង​ពីរ​នេះ តាម​បន្ទាត់​ត្រង់ (ដូច​ក្អែក​ហើរ) មាន​ប្រហែល 20 ទៅ 25 ម៉ាយ (32 ទៅ 40 គីឡូម៉ែត្រ)។ នៅ​ខាង​លិច​ភ្នំ​កាមេល គឺ​សមុទ្រ​មេឌីទែរ៉ាណេ ហើយ​នៅ​ខាង​កើត​នៃ​ជ្រលង​មេគីដោ និង​ជ្រលង​យេស្រាអែល គឺ​សមុទ្រ​កាលីឡេ ដែល​គេ​ស្គាល់​ផង​ដែរ​ថា​ជា​បឹង​ទីបេរាស ឬ​បឹង​គីនេរ៉េត។

នៅក្នុង​ព្រះវិវរណៈ សង្គ្រាម​អើម៉ាគេដូន​កំពុង​សម្គាល់​ដល់​វាល​មេគីដូ ហើយ​ការ​បំផុស​គំនិត​មិន​ចង់​ឲ្យ​សិស្ស​នៃ​ទំនាយ​ជឿ​ថា សៀវភៅ​ព្រះវិវរណៈ​កំពុង​សម្គាល់​សារ​របស់​ខ្លួន​តាម​ន័យ​អក្សរ​ទេ ដូច្នេះ នៅ​ពេល​ដែល​វា​បាន​សម្គាល់​អើម៉ាគេដូន (មេគីដូ) ថា​ជា​អើម៉ាគេដូន វា​បាន​ប្រើ​ពាក្យ “har” ដែល​មាន​ន័យ​ថា ភ្នំ ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​ច្បាស់​ថា សង្គ្រាម​នោះ​គឺ​ជា​តំណាង​ខាង​វិញ្ញាណ​នៃ​សង្គ្រាម​ចុង​ក្រោយ ដែល​នាគ សត្វ​សាហាវ និង​ព្យាការី​ក្លែងក្លាយ នាំ​ពិភពលោក​ទៅ​កាន់​សង្គ្រាម​នោះ។

តាមរយៈការកំណត់អត្តសញ្ញាណមេគីដូថាជាអាម៉ាគេដូន យ៉ូហានបានធានាឲ្យប្រាកដថា វាមិនត្រូវបានយល់ថាជាទីតាំងភូមិសាស្ត្រពិតប្រាកដណាមួយឡើយ ព្រោះមេគីដូជាវាលជ្រោះ ហើយគ្មានភ្នំសោះ។ នៅជិតនោះមានភ្នំកាមែល ជាទីកន្លែងដែលការប្រឈមមុខរបស់អេលីយ៉ាជាមួយអាហាប់ និងពួកហោរារបស់យេសាបិលបានកើតឡើង ដូច្នេះ ទាំងមេគីដូ និងភ្នំកាមែល សុទ្ធតែជារូបបង្ហាញនៃសង្គ្រាមចុងក្រោយនៅអាម៉ាគេដូន។

ប្រសិនបើអ្នកគូរត្រីកោណមួយដោយយកក្រុងយេរូសាឡឹម ភ្នំកាម៉ែល និងជ្រលងភ្នំមេគីដូ ជាចំណុចទាំងបី នោះក្រុងយេរូសាឡឹមនឹងស្ថិតនៅជ្រុងអាគ្នេយ៍នៃត្រីកោណនោះ ខណៈដែលភ្នំកាម៉ែលស្ថិតនៅជ្រុងពាយ័ព្យ និងជ្រលងភ្នំមេគីដូស្ថិតនៅជ្រុងឧត្តរជើងកើត។ តំបន់ដែលជានិមិត្តរូបតំណាងឲ្យសង្គ្រាមអើម៉ាគេដូន ត្រូវបានកំណត់ព្រំប្រទល់ដោយសមុទ្រពីរ ហើយស្តេចខាងជើង (ស្រីពេស្យានៃបាប៊ីឡូនសម័យទំនើប) នឹងមកដល់ទីបញ្ចប់របស់ខ្លួននៅចន្លោះសមុទ្រទាំងនោះ និងភ្នំដ៏បវរបរិសុទ្ធ។ ហើយនៅពេលនោះ កាលកំណត់សាកល្បងរបស់មនុស្សជាតិនឹងត្រូវបិទបញ្ចប់។

> ប៉ុន្តែ ដំណឹងពីទិសខាងកើត និងពីទិសខាងជើង នឹងធ្វើឲ្យគាត់កើតការភ័យព្រួយ; ហេតុនេះហើយ គាត់នឹងចេញទៅដោយកំហឹងយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីបំផ្លាញ និងកម្ទេចមនុស្សជាច្រើនឲ្យអស់សព្វ។ ហើយគាត់នឹងបោះតង់រាជវាំងរបស់ខ្លួន នៅចន្លោះសមុទ្រ ទៅលើភ្នំបរិសុទ្ធដ៏រុងរឿង; ប៉ុន្តែ គាត់នឹងមកដល់ទីបញ្ចប់របស់ខ្លួន ហើយគ្មាននរណាជួយគាត់ឡើយ។ ហើយនៅគ្រានោះ មីកែល នឹងឈរឡើង គឺជាមេដឹកនាំដ៏អស្ចារ្យ ដែលឈរជំនួសកូនចៅនៃប្រជាជនរបស់អ្នក: ហើយនឹងមានគ្រាវេទនាដ៏លំបាក ដូចមិនដែលធ្លាប់មាន ចាប់តាំងពីមានជាតិមួយ រហូតដល់គ្រានោះ: ហើយនៅគ្រានោះ ប្រជាជនរបស់អ្នកនឹងត្រូវបានរំដោះ គឺគ្រប់អ្នកដែលនឹងត្រូវបានឃើញថា បានសរសេរទុកក្នុងសៀវភៅ។ ដានីយ៉ែល 11:44–12:1។

ការអនុវត្តបីដងនៃអេលីយ៉ា តំណាងឲ្យការប្រឈមខាងក្រៅរបស់ប្រជារាស្ត្រព្រះជាម្ចាស់ជាមួយនឹងស្តេចខាងជើង ដែលជាក្បាលនៃសហភាពបីមុខរបស់នាគ សត្វសាហាវ និងព្យាការីក្លែងក្លាយ ដែលនាំពិភពលោកទៅកាន់អាម៉ាគេដូន។ ខ្មាំងសត្រូវបីរូបរបស់អេលីយ៉ា ដែលជានិមិត្តរូបនៃសហភាពបីមុខនោះ គឺអាហាប់ ដែលជាស្តេចនៃកុលសម្ព័ន្ធទាំងដប់នៅភាគខាងជើង តំណាងឲ្យស្តេចទាំងដប់នៃវិវរណៈ ជំពូក ១៧ ដែលប្រព្រឹត្តអំពើប្រាសចាកសីលធម៌ជាមួយស្រីពេស្យានៃបាប៊ីឡូន ហើយដែលយល់ព្រមប្រគល់នគររបស់ខ្លួនឲ្យស្រីពេស្យានោះសម្រាប់ «មួយម៉ោង» ដែលគឺជា «ម៉ោងនោះ» នៃវិបត្តិច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ស្រីពេស្យានៃបាប៊ីឡូន ត្រូវបានតំណាងដោយយេសាបិល ហើយពួកហោរារបស់បាលរបស់យេសាបិល និងពួកសង្ឃនៃព្រៃឈើ តំណាងឲ្យព្យាការីក្លែងក្លាយ។

វិបត្តិនៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ចាប់ផ្តើមដោយច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយបញ្ចប់នៅពេលមីកែលក្រង់ឡើង។ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនោះមកដល់ សំឡេងទីពីរនៃវិវរណៈ ជំពូកដប់ប្រាំបី អំពាវនាវហ្វូងចៀមឯទៀតរបស់ព្រះឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន។ រយៈពេលចាប់ពីការហៅឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន រហូតដល់ការបិទពេលសាកល្បង គឺជារយៈពេលនៃការជំនុំជម្រះស្ត្រីពេស្យានៃបាប៊ីឡូន។ វាក៏ជារយៈពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធត្រូវបានចាក់បង្ហូរចេញដោយឥតកំណត់ផងដែរ។ នោះគឺជា «ម៉ោង» ដែលស្តេចទាំងដប់យល់ព្រមគ្រប់គ្រងរួមជាមួយស្ត្រីពេស្យានៃទីរ៉ុស ដែលលែងត្រូវបានបំភ្លេចទៀតហើយ។ នោះក៏ជា «ម៉ោង» នៃ «ការរញ្ជួយផែនដី» ដ៏ធំក្នុងវិវរណៈជំពូកដប់មួយ នៅពេលមនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ត្រូវបានលើកឡើងជាទង់សញ្ញា។

> ហើយ​ស្តេច​ទាំងឡាយ​នៃ​ផែនដី ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​សហវាស និង​បាន​រស់​នៅ​ក្នុង​សេចក្តី​សម្បូរ​សប្បាយ​ជាមួយ​នាង នឹង​យំ​សោក និង​កាន់ទុក្ខ​ចំពោះ​នាង នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​ឃើញ​ផ្សែង​នៃ​ការ​ឆេះ​របស់​នាង។ ពួកគេ​ឈរ​នៅ​ឆ្ងាយ ដោយ​ខ្លាច​ទុក្ខវេទនា​របស់​នាង ដោយ​និយាយ​ថា អាសូរ​ណាស់ អាសូរ​ណាស់ ក្រុង​បាប៊ីឡូន​ដ៏​ធំ​អើយ ក្រុង​ដ៏​មាន​អំណាច​នោះ​អើយ! ពី​ព្រោះ​ក្នុង​មួយ​ម៉ោង ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​របស់​អ្នក​បាន​មក​ដល់​ហើយ។ វិវរណៈ 18:9, 10

ដូចដែលយ៉ូហានបានកំណត់មេគីដូថាជាភ្នំ («har») របស់មេគីដូ ដើម្បីបញ្ជាក់អំពីសេចក្ដីពិតខាងវិញ្ញាណ មិនមែនជាសេចក្ដីពិតតាមន័យអក្សរ នោះការជំនុំជម្រះលើស្ត្រីពេស្យានៃបាប៊ីឡូន និងទីរ ក៏ត្រូវបានកំណត់ថាកើតឡើងក្នុង «ម៉ោង» មួយ ហើយក៏ក្នុង «ថ្ងៃ» មួយផងដែរ។

> ហេតុ​ដូច្នេះ ទណ្ឌកម្ម​ទាំងឡាយ​របស់​នាង​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ គឺ​សេចក្ដី​ស្លាប់ ការ​កាន់​ទុក្ខ និង​ទុរ្ភិក្ស; ហើយ​នាង​នឹង​ត្រូវ​បាន​ដុត​បំផ្លាញ​ទាំង​ស្រុង​ដោយ​ភ្លើង ព្រោះ​ព្រះអម្ចាស់​ជា​ព្រះ ដែល​ជំនុំ​ជម្រះ​នាង ទ្រង់​មាន​ព្រះចេស្ដា​ខ្លាំង។ វិវរណៈ 18:8។

បន្ទាប់ពីថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ពេលវេលាព្យាករណ៍មិនត្រូវយកមកអនុវត្តជាបែបព្យាករណ៍ទៀតឡើយ ហេតុនេះហើយ ការជំនុំជម្រះលើអំណាចសម្តេចប៉ាបត្រូវបានតំណាងថាកើតឡើងក្នុង «មួយម៉ោង» ហើយក៏ដូចជាក្នុង «មួយថ្ងៃ» ផងដែរ។ «ម៉ោង» នៃការជំនុំជម្រះរបស់នាង គឺជារយៈពេលព្យាករណ៍ចាប់ពីច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក រហូតដល់ទ្វារព្រះគុណត្រូវបានបិទ។ ការកំណត់សម្គាល់រយៈពេលនេះមានសារៈសំខាន់ នៅពេលពិចារណាអំពីអេលីយ៉ានៅថ្ងៃចុងក្រោយ ដ្បិតការប្រយុទ្ធរបស់អេលីយ៉ានៅភ្នំកើម្មែល កើតឡើងបន្ទាប់ពីការសាកល្បងខាងក្នុងរបស់ប្រជារាស្ត្រព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ហើយរយៈពេលនៃការសាកល្បងសម្រាប់ទាំងពួកជំនុំ និងពិភពលោក សុទ្ធតែមានការចាប់ផ្តើម និងការបញ្ចប់ព្យាករណ៍ដូចគ្នា។

សំឡេង​ទាំង​ពីរ​នៅ​ក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ១៨ តំណាង​ឲ្យ​ការ​អំពាវនាវ​ពីរ​ដាច់ដោយឡែក ទៅ​កាន់​ក្រុម​ជំនុំ​ពីរ។ ក្រុម​ជំនុំ​ទី​មួយ គឺ​មួយ​សែន​បួន​ម៉ឺន​បួន​ពាន់ នៃ វិវរណៈ ជំពូក ៧ ហើយ​ក្រុម​ជំនុំ​ទី​ពីរ​ដែល​ត្រូវ​បាន​អំពាវនាវ គឺ​ហ្វូង​មនុស្ស​យ៉ាង​ច្រើន នៃ វិវរណៈ ជំពូក ៧។ ការ​អំពាវនាវ​ទៅ​កាន់​មួយ​សែន​បួន​ម៉ឺន​បួន​ពាន់ ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ខណៈ​ដែល​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​កំពុង​ត្រូវ​បាន​ចាក់​បង្ហូរ​តាម​កម្រិត ហើយ​ការ​អំពាវនាវ​ទៅ​កាន់​ហ្វូង​មនុស្ស​យ៉ាង​ច្រើន ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​កំពុង​ត្រូវ​បាន​ចាក់​បង្ហូរ​ដោយ​ឥត​កំណត់។

> ហោរាបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញទេវតាមួយទៀតចុះមកពីស្ថានសួគ៌ មានអំណាចយ៉ាងធំ; ហើយផែនដីបានភ្លឺឡើងដោយសិរីល្អរបស់គាត់។ គាត់បានស្រែកដោយអំណាច ដោយសំឡេងខ្លាំងថា បាប៊ីឡូនដ៏ធំបានដួលរលំហើយ បានដួលរលំហើយ ហើយបានក្លាយជាលំនៅរបស់អារក្ស» (វិវរណៈ 18:1, 2)។ នេះជាសារដដែលដែលត្រូវបានប្រទានដោយទេវតាទីពីរ។ បាប៊ីឡូនបានដួលរលំ «ព្រោះនាងបានធ្វើឲ្យគ្រប់ជាតិសាសន៍ផឹកស្រានៃសេចក្ដីក្រោធនៃការផិតក្បត់របស់នាង» (វិវរណៈ 14:8)។ ស្រានោះជាអ្វី?—គឺជាគោលលទ្ធិមិនពិតរបស់នាង។ នាងបានឲ្យពិភពលោកនូវថ្ងៃសប្ប័ទមិនពិតមួយ ជំនួសថ្ងៃសប្ប័ទនៃបញ្ញត្តិទីបួន ហើយបាននិយាយឡើងវិញនូវការកុហកដែលសាតាំងបានប្រាប់អេវ៉ាជាលើកដំបូងនៅសួនអេដែន—គឺភាពអមតៈតាមធម្មជាតិនៃព្រលឹង។ កំហុសជាច្រើនដែលស្រដៀងគ្នា នាងបានផ្សព្វផ្សាយទៅយ៉ាងទូលំទូលាយ «បង្រៀនបញ្ញត្តិរបស់មនុស្សជាគោលលទ្ធិ» (ម៉ាថាយ 15:9)។

> «នៅពេលព្រះយេស៊ូវបានចាប់ផ្តើមព្រះរាជកិច្ចសាធារណៈរបស់ទ្រង់ ទ្រង់បានសម្អាតព្រះវិហារឲ្យរួចពីការបំពុលដ៏ប្រមាថបរិសុទ្ធរបស់វា។ ក្នុងចំណោមកិច្ចការចុងក្រោយនៃព្រះរាជកិច្ចរបស់ទ្រង់ គឺការសម្អាតព្រះវិហារជាលើកទីពីរ។ ដូច្នេះ ក្នុងកិច្ចការចុងក្រោយសម្រាប់ការព្រមានដល់លោកិយ មានការហៅពីរដាច់ដោយឡែកត្រូវបានប្រកាសទៅកាន់ក្រុមជំនុំទាំងឡាយ។ សាររបស់ទេវតាទីពីរគឺថា “បាប៊ីឡូនបានដួលរលំហើយ បានដួលរលំហើយ ទីក្រុងដ៏ធំនោះ ពីព្រោះនាងបានធ្វើឲ្យគ្រប់ជាតិសាសន៍ផឹកស្រានៃសេចក្តីក្រោធដោយសារការផិតក្បត់របស់នាង” (វិវរណៈ 14:8)។ ហើយក្នុងសំឡេងខ្លាំងនៃសាររបស់ទេវតាទីបី មានសំឡេងមួយត្រូវបានឮចេញពីស្ថានសួគ៌ថា “ប្រជារាស្ត្ររបស់អញអើយ ចូរចេញពីនាងមក ដើម្បីកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាមានចំណែកក្នុងអំពើបាបរបស់នាង ហើយកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាទទួលទណ្ឌកម្មរបស់នាង។ ដ្បិតអំពើបាបរបស់នាងបានឡើងដល់ស្ថានសួគ៌ហើយ ហើយព្រះបាននឹកចាំអំពើទុច្ចរិតរបស់នាង” (វិវរណៈ 18:4, 5)»។ Selected Messages, book 2, 118.

ទេវតាដ៏មហិមាបានចុះមក ដើម្បីបំពេញសម្រេចនូវ វិវរណៈ ជំពូក ១៨ នៅពេលអគារធំៗនៃទីក្រុងញូវយ៉កត្រូវបានបំផ្លាញនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ដោយការមកដល់នៃ «ខ្យល់ពីទិសខាងកើត» នៃសាសនាអ៊ីស្លាម។ បន្ទាប់មក គាត់បានស្រែកឡើង «ដោយឥទ្ធិពលជាមួយនឹងសំឡេងខ្លាំង ថា បាប៊ីឡូនដ៏ធំបានដួលរលំ បានដួលរលំហើយ ហើយបានក្លាយទៅជាទីលំនៅរបស់អារក្ស»។ ហើយបន្ទាប់មក នៅខទី ៤ សំឡេងមួយទៀត «ត្រូវបានឮពីស្ថានសួគ៌ ដោយនិយាយថា “ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងអើយ ចូរចេញពីនាងមក”»។ សំឡេងទាំងពីរនោះគឺជា «ការអំពាវនាវពីរដែលខុសគ្នា ធ្វើឡើងចំពោះពួកជំនុំទាំងឡាយ»។ ពួកជំនុំរបស់ព្រះពីរដែលខុសគ្នា នៅថ្ងៃចុងក្រោយ ត្រូវបានកំណត់សម្គាល់ថា ជាក្រុមមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ និងហ្វូងមនុស្សយ៉ាងធំ។

រយៈពេលនៃការសាកល្បងសម្រាប់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ចាប់ផ្តើមជាមួយអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី ដែលអេសាយកំណត់អត្តសញ្ញាណថា​ជា «ថ្ងៃនៃខ្យល់ពីទិសកើត»។ រយៈពេលនៃការសាកល្បងនោះ បញ្ចប់ដោយច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិកដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ និងការអនុវត្តសញ្ញារបស់សត្វសាហាវ។ សត្វសាហាវគឺជាស្តេចខាងជើងក្លែងក្លាយ ជាមេនៃបាប៊ីឡូនសម័យទំនើប។ បាប៊ីឡូនគឺជាសត្វតោក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូកទីប្រាំពីរ ហើយហោរាមិនស្តាប់បង្គាប់ពីយូដា ដែលតំណាងឱ្យអាដវេនទីសម៍ឡាវឌីសេ ដែលស្លាប់ក្នុងរយៈពេលដែលចាប់ផ្តើមដោយ «លា» នៃអ៊ីស្លាម (ថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១) ហើយបញ្ចប់ដោយ «សត្វតោ» (បាប៊ីឡូនសម័យទំនើប)។

ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​តំណាង​ថា​ជា «ផ្នូរ» របស់​ព្យាការី​មិនស្តាប់បង្គាប់​នៃ​អាឌវែនទីស្តិ៍​ឡៅឌីសេ អំណោយ​ភ្លៀង​ចុង​ក្រោយ​ត្រូវ​បាន​ចែក​វាស់វែង ខណៈ​ដែល​មាន​ការ​អំពាវនាវ​ដាច់ដោយឡែក​មួយ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ដល់​ក្រុម​ជំនុំ​របស់​មនុស្ស​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់។ នៅ​ពេល​អំឡុង​ពេល​នោះ​បញ្ចប់ គឺ​នៅ «ម៉ោង» នៃ «រញ្ជួយដី​ដ៏​ធំ» ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក អំឡុង​ពេល​នៃ​សំឡេង​ទី​ពីរ​នៃ វិវរណៈ 18 ក៏​មក​ដល់​ជាមួយ​នឹង​ការ​អនុវត្ត​សញ្ញា​របស់​សត្វសាហាវ ដែល​ជា​សញ្ញា​របស់​ស្តេច​ខាង​ជើង។ ក្នុង​ពេល​ដំណាល​គ្នា​នោះ អ៊ីស្លាម​នៃ​វេទនា​ទី​បី ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ដើម្បី​នាំ​មក​នូវ​ការជំនុំ​ជម្រះ​ដែល​កើនឡើង​ជា​បន្តបន្ទាប់​លើ​ពិភពលោក​ក្បត់សាសនា​មួយ។ សារ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រកាស​ដោយ «ទង់សញ្ញា» របស់​មនុស្ស​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់ ក្នុង​អំឡុង​ការ​អំពាវនាវ​ដាច់ដោយឡែក​លើក​ទី​ពីរ​នោះ​ទៅ​កាន់​ក្រុម​ជំនុំ​នៃ «ហ្វូង​មនុស្ស​ដ៏​ធំ» កំណត់​អត្តសញ្ញាណ «សញ្ញា» របស់ «ស្តេច​ខាង​ជើង» និង​តួនាទី​របស់​អ៊ីស្លាម​នៃ​វេទនា​ទី​បី ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ថា​ជា «កូនចៅ​ខាង​កើត»។

សារដែលបង្កឲ្យអំណាចបាប៉ាលខឹងក្រហាយនៅក្នុងខទីសែសិបបួន នៃដានីយ៉ែលជំពូកដប់មួយ ហើយជាសារដែលចាប់ផ្តើមការសម្លាប់រង្គាលចុងក្រោយរបស់បាប៉ាល ត្រូវបានតំណាងថា​ជា «ដំណឹងពីទិសខាងកើត» (អ៊ីស្លាម) និង «ទិសខាងជើង» (សញ្ញាសម្គាល់របស់សត្វសាហាវ)។ នៅក្នុងសម័យនោះ ដូចជាសម័យមុនផងដែរ អ៊ីស្លាមនៃ «ខ្យល់ខាងកើត» នាំការវិនិច្ឆ័យទោសមកលើសហរដ្ឋអាមេរិក ដើម្បីចាប់ផ្តើមសម័យនោះ ហើយសម័យនោះបញ្ចប់នៅពេលស្តេចខាងជើងមកដល់ទីបញ្ចប់របស់ខ្លួន «រវាងសមុទ្រទាំងឡាយ និងភ្នំបរិសុទ្ធដ៏រុងរឿង» នៅក្នុងជ្រលងមេគីដូ និងភ្នំកើមែល។

រយៈពេល​នៃ​ការ​ជំនុំជម្រះ​សម្រាប់​បាប៊ីឡូន​សម័យ​ទំនើប ដែល​តំណាង​ឲ្យ​គ្រែ​មរណៈ​របស់​នាង (ផ្នូរ) ចាប់ផ្តើម​ដោយ​និមិត្តសញ្ញា​នៃ​ទិស​កើត ហើយ​បញ្ចប់​ដោយ​និមិត្តសញ្ញា​នៃ​ទិស​ជើង ដូច​ជា​គ្រែ​មរណៈ​សម្រាប់​ហោរា​ឡាវឌីសេ​ដែល​មិន​ស្តាប់​បង្គាប់ បាន​បញ្ចប់​នៅ​ក្នុង​ការ​ហៅ​ដ៏​ច្បាស់​លាស់​ដំបូង​ទៅ​កាន់​ពួក​ជំនុំ។ ផ្នូរ (គ្រែ​មរណៈ) ដែល​ទាំង​ហោរា​ក្លែងក្លាយ​នៃ​បេថេល និង​ហោរា​នៃ​យូដា​ដែល​មិន​ស្តាប់​បង្គាប់ ត្រូវ​បាន​បញ្ចុះ​នៅ​ក្នុង​នោះ ត្រូវ​បាន​តំណាង​នៅ​ចន្លោះ “លា” និង “សិង្ហ”។

អេលីយ៉ា តំណាងឲ្យរាស្ត្ររបស់ព្រះនៅគ្រាចុងក្រោយ ដែលបានប្រឈមមុខនឹងសត្រូវបីជាន់ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយអាហាប់ យេសេបិល និងពួកហោរារបស់យេសេបិល។ យេសេបិល គឺជានិមិត្តរូបនៃអំណាចសម្តេចប៉ាបនៅក្នុងក្រុមជំនុំទីបួន គឺថយ៉ាទីរ៉ា ហើយពួកហោរារបស់នាងនៅភ្នំកើមែល ត្រូវបានតំណាងដោយពួកហោរារបស់បាល និងពួកបូជាចារ្យនៃព្រៃបរិសុទ្ធ។ បាល តំណាងឲ្យទេវតាបុរសមួយអង្គ ហើយពួកបូជាចារ្យនៃព្រៃបរិសុទ្ធ តំណាងឲ្យអាស្តារ៉ុត ជាទេវតាស្ត្រីមួយអង្គ ដូច្នេះ ពួកហោរាក្លែងក្លាយរបស់យេសេបិល មានទាំងបុរស និងស្ត្រី ដែលតំណាងឲ្យការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងសាសនាចក្រ និងរដ្ឋ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយរូបសត្វសាហាវនៅក្នុងគម្ពីរវិវរណៈ។

គឺសហរដ្ឋអាមេរិកដែលជាប្រទេសដំបូងបង្កើតរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវនៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយបន្ទាប់មកនៅក្នុងពិភពលោក ហើយក៏គឺសហរដ្ឋអាមេរិកដែលជាព្យាការីក្លែងក្លាយនៃសម្ព័ន្ធភាពត្រីភាគីផងដែរ។ អហាប់ ស្តេចនៃកុលសម្ព័ន្ធដប់ តំណាងឲ្យស្តេចដប់រូបនៃវិវរណៈ ១៧ នោះគឺនាគ ហើយយេសេបិលគឺជាសត្វសាហាវ។ អេលីយ៉ាស្ថិតនៅក្នុងការប្រឈមមុខនឹងសម្ព័ន្ធភាពត្រីភាគីនៃបាប៊ីឡូនសម័យទំនើប នៅភ្នំកើមែល ជាទីដែលស្រីពេស្យានៃបាប៊ីឡូនមកដល់ទីបញ្ចប់របស់នាង ដោយគ្មានអ្នកណាជួយ។ ការអនុវត្តបីជាន់របស់អេលីយ៉ា តំណាងឲ្យការប្រឈមមុខខាងក្រៅដែលត្រូវបាននាំមកប្រឆាំងនឹងប្រជាជនរបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ហើយអេលីយ៉ាតំណាងឲ្យហោរាដែលស្ថិតនៅក្នុងការប្រឈមមុខដោយផ្ទាល់ជាមួយអំណាចទាំងបីនោះ។

ធាតុសំខាន់មួយក្នុងរឿងរ៉ាវរបស់អេលីយ៉ា គឺ «ភ្លៀង» ដែលតំណាងឲ្យភ្លៀងចុងក្រោយ ដែលត្រូវបានចាក់ស្រោចចេញនៅក្នុងប្រវត្តិនៃការប្រឈមមុខគ្នា។ មុនឈានទៅដល់ការប្រឈមមុខគ្នានៅភ្នំកើមែល អេលីយ៉ាបានប្រកាសយ៉ាងច្បាស់ថា នឹងមិនមានភ្លៀងឡើយ លើកលែងតែតាមពាក្យរបស់គាត់ប៉ុណ្ណោះ។ រយៈពេលដែលនាំទៅដល់ «ម៉ោង» នៃការជំនុំជម្រះរបស់យេសេបិល គឺជារយៈពេលដែលត្រូវបានតំណាងដោយ «សំឡេង» ដាច់ដោយឡែកដំបូង ដែលបានប្រទានដល់ក្រុមជំនុំទាំងឡាយ។ «សំឡេង» នោះបានមកដល់នៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ហើយនៅក្នុងរយៈពេលនោះ «ភ្លៀង» ត្រូវបានតែ «វាស់» ប៉ុណ្ណោះ ហើយនៅក្នុងរយៈពេលនោះ មានសារភ្លៀងចុងក្រោយពីរដែលប្រកួតប្រជែងគ្នា ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការជជែកដេញដោលរបស់ហាបាគុក។ មួយគឺជាសារក្លែងក្លាយនៃការយំសោកចំពោះតាមូស ដែលតំណាងឲ្យ «សារសន្តិភាព និងសុវត្ថិភាព» ហើយមួយទៀតគឺជាសារពិតនៃគ្រោះវេទនាទីបីរបស់អ៊ីស្លាម។

សារពិតនៃ «ភ្លៀងចុងក្រោយ» ត្រូវបានផ្អែកលើតួនាទីរបស់សាសនាអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី។ សារនោះបានកើតចេញពីប្រភពតែមួយ (ដែលគឺជា Future for America) ហើយសារទាំងពីរបានប្រកួតប្រជែងគ្នាដើម្បីអធិបតេយ្យភាព រហូតដល់ប្រវត្តិសាស្ត្របានបញ្ជាក់អំពីសុពលភាពនៃសារពិត ហើយក៏បានបញ្ជាក់ផងដែរអំពីភាពល្ងង់ខ្លៅនៃសារ «សន្តិភាព និងសុវត្ថិភាព» នៅក្នុងសម័យដូចនេះ។

> «សេចក្ដីទំនាយរបស់ដានីយ៉ែល និងរបស់យ៉ូហាន ត្រូវយល់ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ពួកវាបកស្រាយគ្នាទៅវិញទៅមក។ ពួកវាប្រគល់សេចក្ដីពិតដល់ពិភពលោក ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាគួរតែយល់។ សេចក្ដីទំនាយទាំងនេះ ត្រូវធ្វើជាសាក្សីនៅក្នុងពិភពលោក។ តាមរយៈការសម្រេចបំពេញរបស់វានៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយទាំងនេះ ពួកវានឹងបកស្រាយខ្លួនវាឯង»។ Kress Collection, 105.

ការសម្រេចដំបូងនៃអេលីយ៉ា ក្នុងការអនុវត្តជាបីជាន់របស់អេលីយ៉ា ត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយអេលីយ៉ាទីពីរ ដែលព្រះយេស៊ូវបានកំណត់ថាជាយ៉ូហាន បាទីស្ទ។ រួមគ្នា សាក្សីទាំងពីរនោះបង្កើតឲ្យបានច្បាស់នូវអេលីយ៉ាទីបី។

> ពេល​ពួកគេ​ចាកចេញ​ទៅ​ហើយ ព្រះយេស៊ូវ​ទ្រង់​ចាប់ផ្តើម​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​បណ្ដាជន​អំពី​យ៉ូហាន​ថា តើ​អ្នករាល់គ្នា​បាន​ចេញ​ទៅ​ក្នុង​ទី​រហោស្ថាន​ដើម្បី​មើល​អ្វី? ដើមត្រែង​មួយ​ដែល​ត្រូវ​ខ្យល់​បក់​ឲ្យ​ញ័រ​ឬ? ប៉ុន្តែ តើ​អ្នករាល់គ្នា​បាន​ចេញ​ទៅ​ដើម្បី​មើល​អ្វី? មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​ស្លៀកពាក់​សម្លៀកបំពាក់​ទន់ភ្លន់​ឬ? មើល​ចុះ អស់​អ្នក​ដែល​ស្លៀកពាក់​ទន់ភ្លន់ គឺ​នៅ​ក្នុង​ព្រះរាជវាំង​របស់​ស្តេច​ទាំងឡាយ។ ប៉ុន្តែ តើ​អ្នករាល់គ្នា​បាន​ចេញ​ទៅ​ដើម្បី​មើល​អ្វី? ហោរា​ម្នាក់​ឬ? មែន​ហើយ ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នករាល់គ្នា​ថា លើស​ជាង​ហោរា​ទៅ​ទៀត។ ដ្បិត អ្នក​នេះ​ហើយ​ជា​អ្នក​ដែល​មាន​សេចក្ដី​ចែង​ទុក​អំពី​គាត់​ថា មើល​ចុះ យើង​ចាត់​អ្នក​នាំ​សារ​របស់​យើង​ទៅ​នៅ​មុខ​អ្នក ដែល​នឹង​រៀបចំ​ផ្លូវ​របស់​អ្នក​នៅ​មុខ​អ្នក។ ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នករាល់គ្នា​ជា​ប្រាកដ​ថា ក្នុង​ចំណោម​អស់​អ្នក​ដែល​កើត​ពី​ស្ត្រី​មក មិន​ដែល​មាន​អ្នក​ណា​មួយ​ធំ​ជាង​យ៉ូហាន​បាទីស្ទ​ឡើង​មក​ឡើយ ទោះ​ជា​យ៉ាង​នោះ​ក៏​ដោយ អ្នក​ដែល​តូច​ជាង​គេ​បំផុត​នៅ​ក្នុង​នគរ​ស្ថានសួគ៌ ក៏​ធំ​ជាង​គាត់​ដែរ។ ហើយ​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​របស់​យ៉ូហាន​បាទីស្ទ​មក​ដល់​ឥឡូវ​នេះ នគរ​ស្ថានសួគ៌​រង​នូវ​អំពើ​ហិង្សា ហើយ​ពួក​អ្នក​ប្រើ​កម្លាំង​ក៏​ចាប់​យក​វា​ដោយ​កម្លាំង។ ដ្បិត ហោរា​ទាំងអស់ និង​ក្រឹត្យវិន័យ បាន​ទាយ​ទុក​រហូត​ដល់​យ៉ូហាន។ ហើយ​បើ​អ្នករាល់គ្នា​ព្រម​ទទួល នោះ​អ្នក​នេះ​ហើយ​ជា​អេលីយ៉ា ដែល​ត្រូវ​មក។ អ្នក​ណា​ដែល​មាន​ត្រចៀក​សម្រាប់​ស្ដាប់ ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​ស្ដាប់​ចុះ។ ម៉ាថាយ 11:7–15។

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​នេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> «នៅសម័យសព្វថ្ងៃនេះ ដោយវិញ្ញាណ និង​អំណាច​របស់​អេលីយ៉ាស និង​របស់​យ៉ូហាន​បាទីស្ទ ជា​អ្នកនាំសារ​ដែល​ព្រះ​បាន​តែងតាំង អ្នកនាំសារ​ទាំងនោះ​កំពុង​អំពាវនាវ​ឲ្យ​ពិភពលោក​មួយ​ដែល​កំពុង​ឈរ​ក្រោម​ការជំនុំជម្រះ ប្រុងយក​ចិត្តទុកដាក់​ចំពោះ​ព្រឹត្តិការណ៍​ដ៏សម្បើម​ដែល​នឹង​កើតឡើង​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ ទាក់ទង​នឹង​ម៉ោង​ចុងក្រោយ​នៃ​ពេលវេលា​សាកល្បង និង​ការ​លេចមក​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​យេស៊ូវ​ជា​ស្ដេច​នៃ​ស្ដេច​ទាំងឡាយ និង​ជា​ព្រះអម្ចាស់​នៃ​ព្រះអម្ចាស់​ទាំងឡាយ។ មិនយូរប៉ុន្មាន មនុស្ស​គ្រប់រូប​នឹង​ត្រូវ​បាន​ជំនុំជម្រះ​ចំពោះ​អំពើ​ទាំងឡាយ​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ក្នុង​រូបកាយ។ ម៉ោង​នៃ​ការជំនុំជម្រះ​របស់​ព្រះ​បាន​មក​ដល់​ហើយ ហើយ​លើ​សមាជិក​ទាំងឡាយ​នៃ​ព្រះវិហារ​របស់​ទ្រង់​នៅ​លើ​ផែនដី មាន​ទំនួលខុសត្រូវ​ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ​ក្នុង​ការ​ផ្ដល់​សេចក្ដី​ព្រមាន​ដល់​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​កំពុង​ឈរ ហាក់​ដូចជា​នៅ​លើ​គែម​បំផុត​នៃ​សេចក្ដី​វិនាស​អស់កល្ប​ជានិច្ច។ ចំពោះ​មនុស្ស​គ្រប់រូប​ក្នុង​ពិភពលោក​ដ៏ធំទូលាយ ដែល​នឹង​យកចិត្តទុកដាក់ នោះ​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​ច្បាស់​អំពី​គោលការណ៍​ទាំងឡាយ​ដែល​កំពុង​ស្ថិត​ក្នុង​ការ​ប្រឈម​នៅ​ក្នុង​មហាវិវាទ​ដែល​កំពុង​ត្រូវ​បាន​តស៊ូ នោះ​គឺ​ជា​គោលការណ៍​ទាំងឡាយ​ដែល​វាសនា​របស់​មនុស្សជាតិ​ទាំងមូល​ព្យួរ​ស្ថិត​នៅ​លើ​វា។»

> «នៅក្នុងម៉ោងចុងក្រោយទាំងនេះនៃពេលសាកល្បងសម្រាប់កូនចៅមនុស្ស នៅពេលដែលវាសនារបស់ព្រលឹងនីមួយៗនឹងត្រូវសម្រេចជាអស់កល្បជានិច្ចក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ ព្រះអម្ចាស់នៃស្ថានសួគ៌ និងផែនដី ទ្រង់រំពឹងឲ្យក្រុមជំនុំរបស់ទ្រង់ភ្ញាក់ឡើងទៅកាន់សកម្មភាព ដូចមិនដែលមានពីមុនមក។ អស់អ្នកដែលត្រូវបានធ្វើឲ្យមានសេរីភាពក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ដោយសារការស្គាល់សេចក្តីពិតដ៏មានតម្លៃ ត្រូវបានព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវទុកជាពួកដែលទ្រង់បានជ្រើសរើស ជាពួកដែលទ្រង់ប្រទានព្រះគុណលើសជាងជនទាំងអស់នៅលើផែនដី; ហើយទ្រង់កំពុងពឹងផ្អែកលើពួកគេឲ្យសម្ដែងការសរសើរតម្កើងដល់ព្រះអង្គដែលបានហៅពួកគេចេញពីសេចក្តីងងឹតមកកាន់ពន្លឺដ៏អស្ចារ្យ។ ព្រះពរទាំងឡាយដែលត្រូវបានប្រទានយ៉ាងបរិបូរណ៍ ត្រូវចែកចាយទៅដល់អ្នកដទៃ។ ដំណឹងល្អអំពីសេចក្តីសង្គ្រោះ ត្រូវទៅដល់គ្រប់ទាំងសាសន៍ គ្រួសារវង្ស ភាសា និងប្រជាជនទាំងឡាយ។»

> «នៅ​ក្នុង​និមិត្ត​របស់​ព្យាការី​ទាំងឡាយ​នៅ​សម័យ​បុរាណ ព្រះអម្ចាស់​នៃ​សិរីល្អ ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ថា​ទ្រង់​ប្រទាន​ពន្លឺ​ពិសេស​មក​លើ​ក្រុមជំនុំ​របស់​ទ្រង់ នៅ​ក្នុង​គ្រា​នៃ​សេចក្ដី​ងងឹត និង​ការ​មិន​ជឿ ដែល​កើត​មាន​មុន​ការ​យាង​មក​ជា​លើក​ទី​ពីរ​របស់​ទ្រង់។ ក្នុង​នាម​ជា​ព្រះអាទិត្យ​នៃ​សេចក្ដី​សុចរិត ទ្រង់​នឹង​រះ​ឡើង​លើ​ក្រុមជំនុំ​របស់​ទ្រង់ ដោយ​មាន ‘ការ​ព្យាបាល​នៅ​ក្នុង​ស្លាប​របស់​ទ្រង់’។ ម៉ាឡាគី 4:2។ ហើយ​ពី​សិស្ស​ពិត​គ្រប់​រូប ត្រូវ​មាន​ឥទ្ធិពល​មួយ​ផ្សព្វផ្សាយ​ចេញ​ទៅ សម្រាប់​ជីវិត សេចក្ដី​ក្លាហាន ការ​ជួយ​គាំទ្រ និង​ការ​ព្យាបាល​ដ៏​ពិត​ប្រាកដ។»

> «ការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទ​នឹងកើតឡើង​ក្នុង​សម័យកាល​ងងឹតបំផុត​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ផែនដី​នេះ។ ថ្ងៃកាល​នៃ​លោកណូអេ និង​នៃ​លោកឡុត បង្ហាញ​ជា​រូបភាព​អំពី​ស្ថានភាព​នៃ​ពិភពលោក មុនពេល​ការយាងមក​របស់​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​មនុស្ស។ ព្រះគម្ពីរ ដោយ​ចង្អុល​បង្ហាញ​ទៅមុខ​ដល់​ពេលវេលា​នេះ ប្រកាស​ថា សាតាំង​នឹង​ធ្វើការ​ដោយ​អំណាច​ទាំងអស់ ហើយ “ដោយ​គ្រប់​បែប​យ៉ាង​នៃ​ការ​បោកបញ្ឆោត​របស់​អំពើ​ទុច្ចរិត”។ 2 Thessalonians 2:9, 10។ ការធ្វើការ​របស់​វា ត្រូវបាន​បង្ហាញ​យ៉ាង​ច្បាស់​ដោយ​សេចក្ដី​ងងឹត​ដែល​កំពុង​កើនឡើង​យ៉ាង​ឆាប់រហ័ស កំហុស​ដ៏​ច្រើន​ឥតគណនា សាសនាខុសឆ្គង និង​ការ​វង្វេង​បោកបញ្ឆោត​នានា​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ​ទាំងនេះ។ មិនត្រឹមតែ​សាតាំង​កំពុង​នាំ​ពិភពលោក​ទាំងមូល​ទៅជា​ឈ្លើយ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ការ​បោកបញ្ឆោត​របស់​វា​ក៏​កំពុង​ជ្រាប​ចូល​ដូចមេដំបែ ក្នុង​ពួក​ក្រុមជំនុំ​ដែល​អះអាង​ខ្លួន​ថា​ជា​របស់​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​អម្ចាស់​របស់​យើង​ផងដែរ។ ការក្បត់​សេចក្ដីជំនឿ​ដ៏​ធំ​នោះ នឹង​វិវឌ្ឍ​ទៅជា​សេចក្ដី​ងងឹត​ជ្រៅ​ដូច​ជា​អធ្រាត្រ។ ចំពោះ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះ វា​នឹង​ជា​រាត្រី​នៃ​ការ​ល្បងល រាត្រី​នៃ​ការ​យំសោក រាត្រី​នៃ​ការ​បៀតបៀន ដោយ​ព្រោះ​តែ​សេចក្ដីពិត។ ប៉ុន្តែ ចេញ​ពី​រាត្រី​នៃ​សេចក្ដី​ងងឹត​នោះ ពន្លឺ​របស់​ព្រះ​នឹង​ភ្លឺ​ចែងចាំង»។ Prophets and Kings, 716, 717។

Back to Articles