Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល — លេខមួយរយម្ភៃ

ការបើកសម្ដែងទីសញ្ញាព្យាករណ៍៖ ការយល់ដឹងអំពីការសម្រេចបំពេញនៃព្យាករណ៍ក្នុងព្រះគម្ពីរ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 6, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ការបំពេញសម្រេចនៃទីសម្គាល់ដែលត្រូវបានតំណាងដោយព្រះអាទិត្យ ព្រះច័ន្ទ និងផ្កាយ ត្រូវបានអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រ បុព្វជននៃចលនាអាដវេនទីស្ទ និងតាមរយៈសំណេររបស់បងស្រី White បានពន្យល់យ៉ាងទូលំទូលាយរួចមកហើយ។ ទីសម្គាល់ខ្លះៗដែលព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះបន្ទូលអំពី មិនសូវជាស្គាល់ដូចទីសម្គាល់ដទៃទៀតទេ។ មានមនុស្សតិចណាស់ដែលទទួលស្គាល់ថា «សេចក្ដីវេទនារបស់បណ្ដាប្រជាជាតិ» នៅលើ «ផែនដី» មានការបំពេញសម្រេចជាក់លាក់មួយ។ ពួកគេមិនច្បាស់លាស់អំពីអ្វីដែលនិមិត្តសញ្ញានៃការរង្គោះរង្គើនៃ «អំណាចនានានៃស្ថានសួគ៌» តំណាងឲ្យ ទល់នឹងការរង្គោះរង្គើនៃអំណាចនានានៃផែនដីតំណាងឲ្យនោះឡើយ។ ហើយមានអ្នកអាដវេនទីស្ទឡាវឌីសេយ៉ាចំនួនតិចណាស់ដែលយល់ថា «ការយាងមក» នៃ «ព្រះរាជបុត្រានៃមនុស្សយាងមកក្នុងពពកមួយ» បានបំពេញសម្រេចនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមីល្លឺរ៉ាយត៍។

> «ថ្ងៃ និង​ម៉ោង​ពិត​ប្រាកដ​នៃ​ការ​យាង​មក​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ មិន​បាន​ត្រូវ​បើក​សម្ដែង​ឡើយ។ ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​បាន​មាន​ព្រះបន្ទូល​ប្រាប់​សិស្ស​របស់​ទ្រង់​ថា សូម្បី​តែ​ទ្រង់​ផ្ទាល់ ក៏​មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​ដឹង​អំពី​ម៉ោង​នៃ​ការ​យាង​មក​លើក​ទី​ពីរ​របស់​ទ្រង់​បាន​ដែរ។ ប៉ុន្តែ ទ្រង់​បាន​លើក​ឡើង​អំពី​ព្រឹត្តិការណ៍​ខ្លះៗ ដែល​ដោយ​ព្រឹត្តិការណ៍​ទាំង​នោះ ពួកគេ​អាច​ដឹង​បាន​ថា​ការ​យាង​មក​របស់​ទ្រង់​នៅ​ជិត​ហើយ។ ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ “នឹង​មាន​ទី​សម្គាល់​នៅ​ក្នុង​ព្រះអាទិត្យ និង​ក្នុង​ព្រះចន្ទ ហើយ​ក្នុង​ផ្កាយ​ទាំងឡាយ​ផង​ដែរ”។ “ព្រះអាទិត្យ​នឹង​ងងឹត​ទៅ ហើយ​ព្រះចន្ទ​នឹង​មិន​បញ្ចេញ​ពន្លឺ​របស់​វា​ទេ ហើយ​ផ្កាយ​នៃ​ស្ថានសួគ៌​នឹង​ធ្លាក់​ចុះ​មក”។ ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា នៅ​លើ​ផែនដី​នឹង​មាន “សេចក្ដី​វេទនា​របស់​បណ្ដា​ជាតិ​ទាំងឡាយ ដោយ​សេចក្ដី​ច្របូកច្របល់; សមុទ្រ និង​រលក​នឹង​គ្រហឹម​ឡើង; ចិត្ត​របស់​មនុស្ស​នឹង​ទន់ខ្សោយ​ទៅ​ដោយ​សារ​សេចក្ដី​ភ័យខ្លាច និង​ដោយ​ការ​ទន្ទឹង​មើល​អំពី​ការ​ទាំង​នោះ​ដែល​កំពុង​តែ​មក​លើ​ផែនដី”។

> «ហើយពួកគេនឹងឃើញ ព្រះរាជបុត្រមនុស្ស យាងមកលើពពកនៃស្ថានសួគ៌ ដោយព្រះចេស្តា និងសិរីល្អដ៏មហិមា។ ហើយទ្រង់នឹងចាត់ទេវតារបស់ទ្រង់មក ដោយសំឡេងត្រែដ៏ខ្លាំង ហើយពួកវានឹងប្រមូលផ្តុំអ្នកដែលទ្រង់បានជ្រើសរើសពីទិសទាំងបួន ចាប់ពីចុងមួយនៃស្ថានសួគ៌ ដល់ចុងមួយទៀត។»

> «ទីសម្គាល់ទាំងឡាយនៅក្នុងព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយ បានសម្រេចរួចហើយ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ការរញ្ជួយដី ព្យុះសង្ឃរា រលកយក្សរំញ័រខ្លាំង ជំងឺរាតត្បាត និងទុរ្ភិក្ស បានកើនច្រើនឡើង។ ការបំផ្លាញដ៏គួរឱ្យស្ញប់ស្ញែងបំផុត ដោយភ្លើង និងដោយទឹកជំនន់ កំពុងកើតតាមគ្នាទៅវិញទៅមកយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ មហន្តរាយដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ដែលកំពុងកើតឡើងពីសប្តាហ៍មួយទៅសប្តាហ៍មួយ និយាយមកកាន់យើងដោយសំឡេងព្រមានយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ប្រកាសថា ទីបញ្ចប់ជិតមកដល់ហើយ ថាមានអ្វីមួយដ៏ធំ និងសម្រេចចុងក្រោយ ដែលតាមភាពចាំបាច់ នឹងកើតឡើងក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។»

> «ពេលវេលានៃការសាកល្បងនឹងមិនបន្តយូរទៀតឡើយ។ ឥឡូវនេះ ព្រះជាម្ចាស់កំពុងដកព្រះហស្តដែលទប់ស្កាត់របស់ទ្រង់ចេញពីផែនដី។ ជាយូរមកហើយ ទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់បុរសនិងស្ត្រីទាំងឡាយ តាមរយៈព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះការហៅនោះទេ។ ឥឡូវនេះ ទ្រង់កំពុងមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ និងទៅកាន់ពិភពលោក តាមរយៈការវិនិច្ឆ័យទោសរបស់ទ្រង់។ ពេលវេលានៃការវិនិច្ឆ័យទោសទាំងនេះ គឺជាពេលវេលានៃព្រះគុណសម្រាប់អ្នកទាំងឡាយដែលមិនទាន់មានឱកាសរៀនថា អ្វីជាសេចក្តីពិតនៅឡើយ។ ព្រះអម្ចាស់នឹងទតមើលពួកគេដោយព្រះទ័យទន់ភ្លន់។ ព្រះទ័យនៃសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ត្រូវបានរំជួល ហើយព្រះហស្តរបស់ទ្រង់នៅតែត្រូវបានលាតសន្ធឹង ដើម្បីសង្គ្រោះ។ មនុស្សជាច្រើនយ៉ាងក្រៃលែងនឹងត្រូវបានទទួលចូលទៅក្នុងហ្វូងសុវត្ថិភាព គឺអ្នកដែលនៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយទាំងនេះ នឹងឮសេចក្តីពិតជាលើកដំបូង»។ Review and Herald, November 22, 1906.

ប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួកមីឡឺរីត ត្រូវបានធ្វើឡើងសារជាថ្មីយ៉ាងត្រឹមត្រូវគ្រប់អក្សរ នៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ។ «ទីសម្គាល់» ដែលបានកត់សម្គាល់ការមកដល់ និងប្រវត្តិនៃទេវតាទីមួយ ជានិមិត្តរូបនៃ «ទីសម្គាល់» ដែលកត់សម្គាល់ការមកដល់ និងប្រវត្តិនៃទេវតាទីបី។ ចលនាកំណែទម្រង់ដ៏បរិសុទ្ធទាំងអស់ ស្របគ្នាជាមួយនឹងចលនារបស់ទេវតាទីបី នៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ។

> «កិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅលើផែនដី បង្ហាញឲ្យឃើញ ពីសម័យមួយទៅសម័យមួយ នូវភាពស្រដៀងគ្នាយ៉ាងគួរឲ្យកត់សម្គាល់ ក្នុងរាល់ការកែទម្រង់ដ៏ធំៗ ឬចលនាសាសនានីមួយៗ។ គោលការណ៍នៃការប្រព្រឹត្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះមនុស្ស តែងតែដូចគ្នាជានិច្ច។ ចលនាសំខាន់ៗនៃសម័យបច្ចុប្បន្ន មានសមភាគីរបស់វានៅក្នុងអតីតកាល ហើយបទពិសោធន៍របស់ក្រុមជំនុំនៅសម័យមុនៗ មានមេរៀនដែលមានតម្លៃយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់សម័យរបស់យើងផ្ទាល់»។ The Great Controversy, 343.

ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលត្រូវបានតំណាងដោយទេវតាដ៏មានអំណាចនៅក្នុង វិវរណៈ ១៨ គឺជាទេវតាទីបី ហើយប្រវត្តិសាស្ត្រដែលត្រូវបានតំណាងដោយទេវតាទីបីនោះ រត់ស្របគ្នានឹងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ទេវតាទីមួយ និងទេវតាទីពីរ នៃប្រវត្តិសាស្ត្រ Millerite។

> «ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានឲ្យសារនៃ វិវរណៈ ១៤ មានទីកន្លែងរបស់វានៅក្នុងខ្សែបន្ទាត់នៃទំនាយ ហើយកិច្ចការរបស់វាមិនត្រូវបញ្ឈប់ឡើយ រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃប្រវត្តិសាស្ត្រនៃផែនដីនេះ។ សាររបស់ទេវតាទីមួយ និងទីពីរ នៅតែជាសេចក្តីពិតសម្រាប់សម័យនេះ ហើយត្រូវដំណើរទន្ទឹមគ្នាជាមួយនឹងសារនេះដែលតាមមកក្រោយ។ ទេវតាទីបីប្រកាសការព្រមានរបស់ខ្លួនដោយសំឡេងខ្លាំង។ យ៉ូហានបាននិយាយថា “បន្ទាប់ពីការទាំងនេះ ខ្ញុំបានឃើញទេវតាម្នាក់ទៀតចុះមកពីស្ថានសួគ៌ ដោយមានអំណាចយ៉ាងធំ ហើយផែនដីត្រូវបានបំភ្លឺដោយសិរីល្អរបស់គាត់”។ ក្នុងការបំភ្លឺនេះ ពន្លឺនៃសារទាំងបីត្រូវបានរួមបញ្ចូលគ្នា»។ The 1888 Materials, 803, 804.

កិច្ចការរបស់ទេវតាទីមួយ និងទីពីរ ដែលស្របគ្នានឹងកិច្ចការរបស់ទេវតាទីបី នោះក៏ត្រូវបានបង្ហាញផងដែរ ក្នុងពាក្យប្រៀបប្រដូចអំពីស្ត្រីព្រហ្មចារីដប់នាក់។

> «ខ្ញុំ​ជាញឹកញាប់​ត្រូវ​បាន​យោង​ទៅកាន់​ប្រៀបធៀប​អំពី​ព្រហ្មចារី​ទាំង​ដប់ ដែល​ក្នុង​នោះ​ប្រាំ​នាក់​មាន​ប្រាជ្ញា ហើយ​ប្រាំ​នាក់​ល្ងង់ខ្លៅ។ ប្រៀបធៀប​នេះ​បាន​សម្រេច និង​នឹង​សម្រេច​ឲ្យ​ត្រឹមត្រូវ​តាម​អក្សរ​ទាំងស្រុង ព្រោះ​វា​មាន​ការ​អនុវត្ត​ពិសេស​ចំពោះ​សម័យ​នេះ ហើយ ដូច​ជា​សារ​របស់​ទេវតា​ទី​បី វា​បាន​សម្រេច​ហើយ និង​នឹង​បន្ត​ជា​សេចក្តីពិត​បច្ចុប្បន្ន រហូត​ដល់​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​កាលវេលា»។ Review and Herald, August 19, 1890.

ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ១០ នៃព្រះគម្ពីរ វិវរណៈ ត្រូវបានតំណាងថាជា ផ្គររន្ទះទាំងប្រាំពីរ ហើយផ្គររន្ទះទាំងប្រាំពីរ តំណាងឲ្យព្រឹត្តិការណ៍ទាំងឡាយដែលបានកើតឡើងក្នុងអំឡុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួកមីឡឺរ៉ាយត៍ ដែលជាប្រវត្តិសាស្ត្រនៃសារទេវតាទីមួយ និងទីពីរ។ ផ្គររន្ទះទាំងប្រាំពីរ ក៏តំណាងឲ្យ «ព្រឹត្តិការណ៍អនាគត» ដែលកើតឡើងនៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយផងដែរ ហើយព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនោះត្រូវបានបំពេញតាម «លំដាប់» ដដែល ដូចដែលវាបានកើតឡើងនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួកមីឡឺរ៉ាយត៍។

> «ពន្លឺ​ពិសេស​ដែល​បាន​ប្រទាន​ដល់​យ៉ូហាន ហើយ​ត្រូវ​បាន​បញ្ជាក់​ចេញ​តាម​រយៈ​ផ្គរ​លាន់​ទាំង​ប្រាំពីរ​នោះ គឺ​ជា​ការ​ពិពណ៌នា​អំពី​ព្រឹត្តិការណ៍​ទាំងឡាយ ដែល​នឹង​កើត​ឡើង​ក្រោម​សារ​របស់​ទេវតា​ទី​មួយ និង​ទេវតា​ទី​ពីរ។ …»

> «បន្ទាប់ពីផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរនេះបានបន្លឺសំឡេងរបស់ខ្លួនហើយ បទបញ្ជាបានមកដល់យ៉ូហាន ដូចដែលបានមកដានីយ៉ែលទាក់ទងនឹងសៀវភៅតូចថា៖ “ចូរបិទត្រារឿងទាំងឡាយដែលផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរបានបន្លឺឡើងនោះចុះ។” រឿងទាំងនេះពាក់ព័ន្ធនឹងព្រឹត្តិការណ៍នាពេលអនាគត ដែលនឹងត្រូវបានបើកសម្ដែងតាមលំដាប់របស់វា។» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

ចលនាកំណែទម្រង់ទាំងអស់មានលំនាំស្របគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយត្រូវនាំមកភ្ជាប់ជាមួយគ្នា «បន្ទាត់លើបន្ទាត់» ដើម្បីបង្ហាញឲ្យឃើញចលនាកំណែទម្រង់ចុងក្រោយរបស់ពួកមួយរយសែសិបបួនពាន់នាក់។ ប្រស្នាអំពីក្រមុំព្រហ្មចារីដប់នាក់ បង្ហាញអំពីបទពិសោធន៍ខាងក្នុងរបស់ប្រជារាស្ត្រព្រះ ក្នុងចលនា Millerite និងក្នុងចលនារបស់ពួកមួយរយសែសិបបួនពាន់នាក់។

> «ប្រស្នានិទានអំពីព្រហ្មចារីដប់នាក់ ក្នុង ម៉ាថាយ 25 ក៏បង្ហាញពីបទពិសោធន៍របស់ប្រជាជនអាដվենទីស្ទផងដែរ»។ The Great Controversy, 393.

ការងារ និង​សារ​របស់​ទាំង​ពួក​មីលើរីត និង​មនុស្ស​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់ ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ទេវតា​បី​អង្គ ក្នុង​វិវរណៈ ជំពូក ១៤។

> «ខ្ញុំបានមានឱកាសដ៏មានតម្លៃ ដើម្បីទទួលបានបទពិសោធន៍មួយ។ ខ្ញុំបានមានបទពិសោធន៍នៅក្នុងសាររបស់ទេវតាទីមួយ ទីពីរ និងទីបី។ ទេវតាទាំងនោះត្រូវបានបង្ហាញថាកំពុងហោះហើរនៅកណ្ដាលមេឃ ប្រកាសសារព្រមានមួយទៅកាន់ពិភពលោក ហើយមានការពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ចំពោះប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយនៃប្រវត្តិសាស្ត្រផែនដីនេះ។ គ្មាននរណាម្នាក់ឮសំឡេងរបស់ទេវតាទាំងនេះទេ ពីព្រោះពួកគេជានិមិត្តរូបសម្រាប់តំណាងឱ្យប្រជាជនរបស់ព្រះ ដែលកំពុងធ្វើការដោយសមស្របស្របគ្នាជាមួយសកលលោកនៃស្ថានសួគ៌។ បុរស និងស្ត្រី ដែលត្រូវបានបំភ្លឺដោយព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះ ហើយត្រូវបានញែកជាបរិសុទ្ធដោយសេចក្តីពិត ប្រកាសសារទាំងបីតាមលំដាប់របស់វា»។ Life Sketches, 429.

ព្រឹត្តិការណ៍ទំនាយដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ១០ ត្រូវបានតំណាងដោយផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ។ ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនោះកំណត់ទីកន្លែងដែលព្រះត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយមនុស្ស។ «ទីសម្គាល់» ដែលព្រះគ្រីស្ទបានកំណត់នៅក្នុង ម៉ាថាយ ជំពូក ២៤ ម៉ាកុស ១៣ និង លូកា ២១ តំណាងឲ្យ «ទីសម្គាល់» ដែលបាននាំឲ្យចលនា​មីល្លឺរ៉ាយត៍កើតឡើង ហើយតំណាងឲ្យសក្ខីភាពស្របគ្នាមួយចំពោះចលនារបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។ មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់មិនសាករសជាតិនៃសេចក្ដីស្លាប់ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយ ហេណុក និង អេលីយ៉ា។ ថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ «ទីសម្គាល់» ដែលព្រះគ្រីស្ទបានកំណត់ថាជាសញ្ញាសម្គាល់ការមកដល់នៃជំនាន់ចុងក្រោយនៃប្រវត្តិសាស្ត្រផែនដី ត្រូវបានកំណត់នៅក្នុង លូកា ជំពូក ២១។ ដើម្បីស្ថិតនៅក្នុងក្រុមនោះ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយ ហេណុក និង អេលីយ៉ា ហើយដែលត្រូវបានហៅថាមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ គឺតម្រូវឲ្យ «ទីសម្គាល់» នោះ និងអ្វីៗទាំងអស់ដែលវាតំណាងឲ្យ ត្រូវបានទទួលស្គាល់។

បន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវបានដឹកនាំសិស្សរបស់ទ្រង់ឲ្យឆ្លងកាត់ប្រវត្តិសាស្ត្រនៃ «ទីសម្គាល់» ទាំងឡាយ ដែលបានបើកដំណើរឲ្យចលនាមីឡឺរ៉ាយត៍ចាប់ផ្តើមឡើងហើយ នោះទ្រង់ក៏បានព្រះបន្ទូលសាក្សីខាងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ទ្រង់ម្ដងទៀត ហើយពង្រីកវាឲ្យទូលំទូលាយឡើង ដោយបញ្ចូលពាក្យប្រៀបប្រដូចមួយ ដែលតំណាងឲ្យប្រវត្តិសាស្ត្រដដែលនោះ។

> ហើយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ជា​ប្រៀបធៀប​មួយ​ដល់​ពួកគេ​ថា៖ «ចូរ​មើល​ដើម​ល្វា និង​ដើមឈើ​ទាំង​អស់​ចុះ។ កាលណា​វា​ចេញ​ពន្លក​ហើយ អ្នករាល់គ្នា​ឃើញ ហើយ​ដឹង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ថា រដូវ​ក្តៅ​ជិត​មក​ដល់​ហើយ។ ដូច្នេះ​ដែរ អ្នករាល់គ្នា កាលណា​ឃើញ​ការ​ទាំង​នេះ​កើត​ឡើង ចូរ​ដឹង​ថា នគរ​របស់​ព្រះ​ជិត​មក​ដល់​ហើយ។ ប្រាកដ​មែន ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នករាល់គ្នា​ថា ជំនាន់​នេះ​នឹង​មិន​កន្លង​ផុត​ទៅ​ឡើយ ដរាប​ទាល់តែ​ការ​ទាំង​អស់​បាន​សម្រេច។ ផ្ទៃ​មេឃ និង​ផែនដី​នឹង​កន្លង​ផុត​ទៅ ប៉ុន្តែ​ពាក្យ​របស់​ខ្ញុំ​នឹង​មិន​កន្លង​ផុត​ទៅ​ឡើយ»។ លូកា 21:29–33។

ព្រះយេស៊ូវ​ចាប់ផ្ដើម​ពាក្យប្រៀបប្រដូច​នេះ ដោយ​បញ្ជាក់​អំពី​ភាពខុសគ្នា​រវាង «ដើមឧទុម្ពរ» ក្នុង​ទម្រង់​ឯកវចនៈ និង «ដើមឈើ​ទាំងអស់»។ «ដើមឧទុម្ពរ» នោះ គឺជា​ប្រជារាស្ត្រ​នៃ​សម្ពន្ធមេត្រី ដែល​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ គឺជា​អាដវេនទីស្ទ​ឡាវឌីសេ ដែល​អះអាង​ថា​ខ្លួន​ជា​ប្រជារាស្ត្រ​សំណល់​របស់​ព្រះ។ រីឯ «ដើមឈើ» ផ្សេង​ទៀត គឺជា​សាសន៍​ដទៃ។

> «ចូរកត់សម្គាល់ការដាក់បណ្ដាសាដល់ដើមល្វា ដែលតំណាងឲ្យជាតិសាសន៍យូដា គ្របដណ្ដប់ដោយស្លឹកនៃការអះអាងខ្លួនថាមានជំនឿ ប៉ុន្តែមិនមានផ្លែអ្វីត្រូវរកឃើញលើវាឡើយ។ បណ្ដាសាត្រូវបានប្រកាសលើដើមល្វា ដែលតំណាងឲ្យភ្នាក់ងារសីលធម៌ មានការគិត និងរស់នៅ ដែលត្រូវបានព្រះដាក់បណ្ដាសា រស់នៅដូចជាពួកយូដាបានរស់នៅអស់រយៈពេលសែសិបឆ្នាំបន្ទាប់ពីហេតុការណ៍នេះ តែស្លាប់ហើយ។ ចូរកត់សម្គាល់ថា ដើមឈើផ្សេងៗទៀត ដែលតំណាងឲ្យសាសន៍ដទៃ មិនត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ឡើយ។ ពួកវាគ្មានស្លឹក មិនធ្វើការអះអាងអ្វីសោះថាមានចំណេះដឹងអំពីព្រះ។ ពេលវេលានៃការបង្កើតផលរបស់ពួកវាមិនទាន់មកដល់នៅឡើយទេ»។ Special Testimonies for Ministers and Workers, number 7, 59–61.

អាឌវេនទីសម៍ឡាវឌីសេនៅថ្ងៃចុងក្រោយស្ថិតក្រោមបណ្ដាសា ពីព្រោះ ទោះបីជាវាប្រកាសថាខ្លួនជារាស្ត្រសំណល់របស់ព្រះក៏ដោយ ការប្រកាសរបស់វាគ្មានផលផ្លែឡើយ។ ព្រះយេស៊ូវកំពុងបង្ហាញចំណុចពីរដែលទាក់ទងគ្នា ប៉ុន្តែខុសគ្នា នៅក្នុងអត្ថបទនេះ។ ទ្រង់កំពុងសម្គាល់ភាពខុសគ្នារវាងរាស្ត្ររបស់ព្រះដែលប្រកាសថាជារបស់ទ្រង់ និងសាសន៍ដទៃ ដែលមិនប្រកាសថាកាន់ខ្ជាប់ក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ ឬមានវិញ្ញាណនៃការព្យាករណ៍ ដែលជាលក្ខណៈសម្គាល់នៃសំណល់នៅថ្ងៃចុងក្រោយ ហើយដែលអាឌវេនទីសម៍ឡាវឌីសេប្រកាសថាកំពុងកាន់ខ្ជាប់។ ស្លឹកនៅថ្ងៃចុងក្រោយតំណាងឲ្យការអះអាងប្រកាសថាជាសំណល់ ដែលយ៉ូហានបានកំណត់សម្គាល់នៅក្នុងគម្ពីរវិវរណៈ។

> «ពិភពលោកសាសន៍ដទៃ ត្រូវបានតំណាងដោយដើមឧទុម្ពរដែលគ្មានស្លឹក គ្មានផ្លែ។ សាសន៍ដទៃបានខ្វះខាតសេចក្តីគោរពព្រះ ដូចជាសាសន៍យូដាដែរ ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានអះអាងថា ខ្លួនស្ថិតនៅក្នុងព្រះគុណរបស់ព្រះទេ។ ពួកគេមិនបានអួតអាងពីភាពខាងវិញ្ញាណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ឡើយ។ ពួកគេបានខ្វាក់ក្នុងគ្រប់ន័យ ចំពោះមាគ៌ា និងព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះ។ ចំពោះពួកគេ ពេលវេលានៃផ្លែឧទុម្ពរមិនទាន់មកដល់នៅឡើយទេ។ ពួកគេនៅតែទន្ទឹងរង់ចាំទៅមុខ ចំពោះថ្ងៃមួយ ដែលនឹងនាំមកដល់ដល់ពួកគេនូវពន្លឺ និងសេចក្តីសង្ឃឹម»។ Signs of the Times, February 15, 1899.

ភាពខុសប្លែក​រវាង​ដើមឧទុម្ពរ និង​ដើមឈើ​ដទៃ​ទៀត ត្រូវបាន​ព្រះគ្រីស្ទ​ប្រទាន​ភាពខុសប្លែក​មួយ​ទៀត។ ពេលវេលា​សម្រាប់​ដើមឧទុម្ពរ​បញ្ចេញ​ពន្លក គឺ​ខុស​ពី​ពេលវេលា​សម្រាប់​ដើមឈើ​នៃ​សាសន៍​ដទៃ​បញ្ចេញ​ពន្លក។ នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ «ការ​ហៅ​ពីរ​ដាច់ដោយឡែក​ត្រូវបាន​ប្រទាន​ដល់​ពួក​ជំនុំ» ហើយ​សំឡេង​ដំបូង​ពី​ទេវតា​ក្នុង​វិវរណៈ ជំពូក ១៨ កំណត់​សម្គាល់​ពេលវេលា​ដែល​ការ​បញ្ចេញ​ពន្លក​សម្រាប់​មនុស្ស​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់ ត្រូវ​កើតឡើង។ «សំឡេង​ទីពីរ» នៃ​វិវរណៈ ១៨ តំណាង​ឲ្យ​ពេល​ដែល​ដើមឈើ​ដទៃ​ទៀត​ត្រូវ​បញ្ចេញ​ពន្លក។

នៅសម័យរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ពួកយូដាគឺជាដើមល្វា ហើយពួកសាសន៍ដទៃគឺជាដើមឈើផ្សេងៗទៀត។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ Millerite ពួកប្រូតេស្តង់គឺជាដើមល្វា ហើយពួក Millerites គឺជាដើមឈើផ្សេងៗទៀត។ ក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ Adventism ប្រភេទ Laodicea គឺជាដើមល្វាដែលគ្មានផ្លែ ដែលត្រូវបានដកចេញពីក្រុងយេរូសាឡឹម (ចម្ការទំពាំងបាយជូរ) ហើយមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ គឺជាដើមល្វាដែលបង្កើតផ្លែ។ កូនចៅដទៃទៀតរបស់ព្រះ ដែលនៅតែស្ថិតក្នុងបាប៊ីឡូន ត្រូវបានតំណាងថាជាពួកសាសន៍ដទៃ។

តាមនិយមន័យ ពាក្យ «សាសន៍ដទៃ» គឺជា «មនុស្សបរទេស» ម្នាក់។ ដើមឈើនៃសាសន៍ដទៃនៅស្ងៀមស្ងាត់ (ស្លាប់) គ្មានទាំងមែកកំពុះ ឬផ្លែនៅពេលដែលដើមល្វាចេញមែកកំពុះ ហើយរស់ឡើងវិញ។ ដើមឈើដែលនៅស្ងៀមស្ងាត់ គឺជាដើមឈើស្ងួត ហើយនៅពេលដែលសាសន៍ដទៃត្រូវបានហៅឱ្យចេញពីបាប៊ីឡូន ដោយសំឡេងទីពីរនៃវិវរណៈ ជំពូកដប់ប្រាំបី នោះពួកគេនឹងជ្រើសរើសរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ ហើយចូលទៅក្នុងសេចក្តីសញ្ញាជាមួយព្រះអម្ចាស់។

> កុំឲ្យកូនរបស់ជនបរទេស ដែលបានភ្ជាប់ខ្លួននឹងព្រះយេហូវ៉ា និយាយថា៖ «ព្រះយេហូវ៉ា​បានញែកខ្ញុំចេញពីប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ទាំងស្រុងហើយ» ហើយកុំឲ្យមនុស្សខ្ទើយនិយាយថា៖ «មើល៍ ខ្ញុំជាដើមឈើស្ងួត»។ ដ្បិតព្រះយេហូវ៉ា​មានព្រះបន្ទូលដល់ពួកមនុស្សខ្ទើយ ដែលកាន់ថ្ងៃសប្ប័ទរបស់យើងខ្ញុំ ហើយជ្រើសរើសអ្វីៗដែលគាប់ព្រះហឫទ័យយើងខ្ញុំ និងកាន់ខ្ជាប់សេចក្តីសញ្ញារបស់យើងខ្ញុំថា៖ «ដល់ពួកគេទាំងនោះ យើងខ្ញុំនឹងប្រទានកន្លែងមួយ និងឈ្មោះមួយ នៅក្នុងព្រះដំណាក់របស់យើងខ្ញុំ និងខាងក្នុងកំពែងរបស់យើងខ្ញុំ ដែលប្រសើរជាងកូនប្រុស និងកូនស្រីទាំងឡាយ។ យើងខ្ញុំនឹងប្រទានឈ្មោះអស់កល្បជានិច្ចមួយដល់ពួកគេ ជាឈ្មោះដែលនឹងមិនត្រូវកាត់ផ្តាច់ឡើយ»។ រីឯកូនរបស់ជនបរទេសទាំងឡាយ ដែលភ្ជាប់ខ្លួននឹងព្រះយេហូវ៉ា ដើម្បីបម្រើទ្រង់ និងស្រឡាញ់ព្រះនាមរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ដើម្បីធ្វើជាអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ គឺគ្រប់គ្នាដែលកាន់ថ្ងៃសប្ប័ទដោយមិនបង្អាប់វា ហើយកាន់ខ្ជាប់សេចក្តីសញ្ញារបស់យើងខ្ញុំផងនោះ «យើងខ្ញុំនឹងនាំពួកគេមកកាន់ភ្នំបរិសុទ្ធរបស់យើងខ្ញុំ ហើយធ្វើឲ្យពួកគេមានសេចក្តីអំណរនៅក្នុងព្រះដំណាក់នៃការអធិស្ឋានរបស់យើងខ្ញុំ។ តង្វាយដុតបូជា និងយញ្ញបូជារបស់ពួកគេ នឹងត្រូវទទួលយកលើអាសនៈរបស់យើងខ្ញុំ ពីព្រោះព្រះដំណាក់របស់យើងខ្ញុំ នឹងត្រូវហៅថា ជាព្រះដំណាក់នៃការអធិស្ឋានសម្រាប់មនុស្សគ្រប់ជាតិ»។ អេសាយ 56:3–7។

មនុស្សចម្លែកម្នាក់គឺជា «សាសន៍ដទៃ» ហើយ «សំឡេងទីពីរ» ហៅពួកគេឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន ហើយពួកគេត្រូវបាននាំមកកាន់ភ្នំបរិសុទ្ធរបស់ព្រះ នោះវានឹងក្លាយជាភ្នំ «បរិសុទ្ធ» របស់ទ្រង់ ព្រោះស្រូវសាលី និងស្មៅអាក្រក់នឹងត្រូវបានបំបែកចេញពីគ្នាដោយដំណើរការសាកល្បង ដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃ «សំឡេងទីមួយ»។ នៅពេលដែលពួកគេមកដល់ភ្នំរបស់ព្រះអម្ចាស់នៅគ្រាចុងក្រោយ សាសន៍ដទៃនឹងមិនជាមនុស្សចម្លែក ឬជាដើមឈើស្ងួតទៀតឡើយ។

> ព្រះអាទិត្យ និងព្រះចន្ទនឹងងងឹត ហើយផ្កាយទាំងឡាយនឹងដកពន្លឺរបស់ខ្លួនចេញ។ ព្រះយេហូវ៉ានឹងបន្លឺព្រះសូរស័ព្ទចេញពីស៊ីយ៉ូន ហើយបញ្ចេញព្រះសំឡេងរបស់ទ្រង់ពីក្រុងយេរូសាឡឹម; មេឃ និងផែនដីនឹងរញ្ជួយ។ ប៉ុន្តែ ព្រះយេហូវ៉ានឹងជាសេចក្តីសង្ឃឹមរបស់ប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ហើយជាកម្លាំងរបស់កូនចៅអ៊ីស្រាអែល។ ដូច្នេះ អ្នករាល់គ្នានឹងដឹងថា យើងជាព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃអ្នករាល់គ្នា ដែលគង់នៅស៊ីយ៉ូន ជាភ្នំបរិសុទ្ធរបស់យើង; នោះក្រុងយេរូសាឡឹមនឹងបរិសុទ្ធ ហើយនឹងមិនមានជនបរទេសណាឆ្លងកាត់នាងទៀតឡើយ។ យ៉ូអែល ៣:១៥–១៧។

ការចាប់ផ្តើមនៃប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលក្នុងនោះ «សំឡេងទីពីរ» ហៅហ្វូងចៀមមួយទៀតរបស់ព្រះឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន មាន «ទីសម្គាល់» ដែលត្រូវបានតំណាងជាគំរូទុកជាមុនដោយទីសម្គាល់នៃចលនាមីល្លឺរ៉ាយ។ នៅក្នុងម៉ាថាយ ជំពូកទីម្ភៃបួន ម៉ាកុស ជំពូកទីដប់បី និងលូកា ជំពូកទីម្ភៃមួយ សក្ខីភាពរបស់ព្រះគ្រីស្ទដែលយើងកំពុងពិចារណាត្រូវបានបង្ហាញឡើង។ នៅក្នុងសាក្សីទាំងបីនោះ ទីសម្គាល់មួយដែលត្រូវបានកំណត់សម្គាល់គឺថា អំណាចទាំងឡាយនៃស្ថានសួគ៌នឹងត្រូវរង្គោះរង្គើ ប៉ុន្តែនៅក្នុងការពិពណ៌នារបស់យ៉ូអែលអំពី «ទីសម្គាល់» ដែលកំណត់បង្ហាញថា នៅពេលណាយេរូសាឡិមនឹងជា «បរិសុទ្ធ» នោះ ទាំង «ស្ថានសួគ៌ និងផែនដីនឹងរង្គោះរង្គើ»។

យ៉ូអែលកំពុងកំណត់អត្តសញ្ញាណការបំពេញយ៉ាងពេញលេញឥតខ្ចោះនៃ «ទីសម្គាល់» ដែលបានទាយទុកជាមុន ដែលកើតឡើងនៅពេលក្រុងយេរូសាឡឹមបរិសុទ្ធ។ ពេលនោះគឺជាពេលដែលព្រះអម្ចាស់បានដកហូតអំពើបាបចេញពីមនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ ហើយក្រុមជំនុំឡាវឌីសេបានផ្លាស់ប្តូរទៅជាចលនាភីឡាឌែលភា។ នៅពេលនោះហើយដែលចលនាទីប្រាំមួយ (Philadelphia) ក្លាយទៅជាចលនាទីប្រាំបី (Philadelphia) ដែលជារបស់ក្រុមជំនុំទាំងប្រាំពីរ។ នៅពេលនោះហើយដែលសាសនាចក្រកំពុងតយុទ្ធ ក្លាយទៅជាសាសនាចក្រជ័យជម្នះ។ សាសនាចក្រកំពុងតយុទ្ធ គឺជាពាក្យសម្គាល់សម្រាប់សាសនាចក្ររបស់ព្រះ ដែលផ្សំឡើងដោយស្រូវសាលី និងស្មៅអាក្រក់។ សាសនាចក្រជ័យជម្នះ គឺជាភ្នំបរិសុទ្ធរបស់ព្រះ ដែលជា «បរិសុទ្ធ» ហើយ «ជនបរទេសនឹងមិនឆ្លងកាត់នាងទៀតឡើយ»។

ការនាំចូលមកនៃទង់សញ្ញាដែលត្រូវបានលើកឡើង ដែលជាសាសនាចក្រជ័យជម្នះ ដែលជា «ទីប្រាំបីដែលមកពីទាំងប្រាំពីរ» ដែលជាកាលដែលក្រុងយេរូសាឡិម «បរិសុទ្ធ» នោះ ត្រូវបានអមដោយ «ទីសំគាល់»។ ដើម្បីឲ្យព្រះយេស៊ូវប្រទានចំណុចយោងដល់ប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ សម្រាប់ឲ្យពួកគេស្គាល់ «ទីសំគាល់» នៃជីវិត ឬសេចក្ដីស្លាប់ ដែលកំណត់សម្គាល់ការបោះត្រានៃមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ទ្រង់បានប្រើដើមឈើ និងវដ្តធម្មជាតិនៃជីវិតរបស់ដើមឈើ ដើម្បីបង្រៀនមេរៀនដ៏សំខាន់បំផុតនោះ។

> «ព្រះគ្រីស្ទបានបង្គាប់ប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ឲ្យប្រុងចាំសញ្ញានៃការយាងមករបស់ទ្រង់ ហើយឲ្យអរសប្បាយ នៅពេលដែលពួកគេឃើញសញ្ញានៃព្រះមហាក្សត្រដែលកំពុងយាងមករបស់ពួកគេ។ ទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ “កាលណាសេចក្តីទាំងនេះចាប់ផ្តើមកើតឡើង នោះចូរមើលឡើង ហើយងើបក្បាលរបស់អ្នកឡើង ដ្បិតសេចក្តីប្រោសលោះរបស់អ្នកជិតមកដល់ហើយ”។ ទ្រង់បានចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់ដើមឈើទាំងឡាយដែលកំពុងលូតលាស់ក្នុងរដូវនិទាឃរាជ ហើយមានបន្ទូលថា៖ “កាលណាវាចេញពន្លក នោះអ្នករាល់គ្នាឃើញ ហើយដឹងដោយខ្លួនឯងថា រដូវក្តៅជិតមកដល់ហើយ។ ដូច្នេះដែរ អ្នករាល់គ្នា កាលណាឃើញសេចក្តីទាំងនេះកើតឡើង ចូរដឹងថា នគរព្រះជិតមកដល់ហើយ”។ លូកា 21:28, 30, 31»។ The Great Controversy, 308.

នៅ​ពេល​ដើមឈើ​ទាំងឡាយ​នៃ​រដូវ​និទាឃរ​ដុះ​ពន្លក​ឡើង នោះ​រដូវ​ក្តៅ​ក៏​ជិត​មក​ដល់​ហើយ។

> រដូវច្រូតបានកន្លងផុតទៅ រដូវក្តៅបានបញ្ចប់ហើយ ប៉ុន្តែយើងមិនបានសង្គ្រោះឡើយ។ យេរេមា 8:20។

ដើមឈើដែលចេញពន្លកបង្ហាញថា ជារដូវនិទាឃ ហើយបន្ទាប់មក យើងដឹងថា រដូវក្តៅជិតមកដល់ ហើយគឺនៅក្នុងរដូវក្តៅនោះហើយ ដែលការប្រមូលផលត្រូវបានប្រមូលចូល។

> សត្រូវ​ដែល​បាន​សាប​ពួក​វា​គឺ​ជា​អារក្ស; ការច្រូតកាត់​គឺ​ជា​ទីបញ្ចប់​នៃ​លោកិយ; ហើយ​អ្នក​ច្រូតកាត់​គឺ​ជា​ពួក​ទេវតា។ ម៉ាថាយ 13:39។

ការប្រមូលផលស្ថិតនៅចុងបញ្ចប់នៃលោកិយ។ កាលណាដើមឈើទាំងឡាយចាប់ផ្តើមបណ្ដុះពន្លក នោះអ្នកត្រូវដឹងថា ចុងបញ្ចប់នៃលោកិយកំពុងខិតជិតមកដល់។

> «ព្រះបន្ទូលមួយរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ មិនត្រូវយកមកប្រើដើម្បីបំផ្លាញព្រះបន្ទូលមួយទៀតឡើយ។ ទោះបីគ្មានមនុស្សណាម្នាក់ដឹងថ្ងៃ ឬម៉ោងនៃការយាងមករបស់ព្រះអង្គក៏ដោយ ក៏យើងត្រូវបានបង្រៀន និងតម្រូវឲ្យដឹងថា ពេលនោះជិតមកដល់ហើយ។ លើសពីនេះទៅទៀត យើងត្រូវបានបង្រៀនថា ការមិនអើពើនឹងសេចក្តីព្រមានរបស់ព្រះអង្គ ហើយបដិសេធ ឬមិនខិតខំដឹងថា ការយាងមករបស់ព្រះអង្គជិតមកដល់នៅពេលណា នឹងនាំឲ្យមានវិបត្តិដល់យើង ដូចជាវាបាននាំវិបត្តិដល់អ្នកដែលរស់នៅសម័យនូអេ ដោយព្រោះពួកគេមិនបានដឹងថា ទឹកជំនន់កំពុងមកដល់នៅពេលណា»។ The Great Controversy, 371.

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​របស់​យើង​អំពី លូកា ជំពូក ២១ នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> «ខ្ញុំបានឃើញថា អំណាចទាំងឡាយនៃផែនដីកំពុងត្រូវបានរញ្ជួយឥឡូវនេះ ហើយថា ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងឡាយកើតឡើងតាមលំដាប់។ សង្គ្រាម និងពាក្យចចាមអារ៉ាមអំពីសង្គ្រាម ដាវ ទុរ្ភិក្ស និងរោគអាសន្នរោគ ជាដំបូងនឹងរញ្ជួយអំណាចទាំងឡាយនៃផែនដី បន្ទាប់មក ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះនឹងរញ្ជួយព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងផ្កាយទាំងឡាយ ហើយផែនដីនេះផងដែរ។ ខ្ញុំបានឃើញថា ការរញ្ជួយនៃអំណាចទាំងឡាយនៅទ្វីបអឺរ៉ុប មិនមែន ដូចដែលអ្នកខ្លះបង្រៀនទេ ថាជាការរញ្ជួយនៃអំណាចទាំងឡាយនៃស្ថានសួគ៌ ប៉ុន្តែវាគឺជាការរញ្ជួយនៃប្រជាជាតិទាំងឡាយដែលពោរពេញដោយសេចក្ដីកំហឹង»។ Early Writings, 41.

Back to Articles