Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខមួយរយសែសិបបួន

សារៈសំខាន់តាមទំនាយនៃការរលំរលាយរបស់គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក

Author

Jeff Pippenger

Published

March 18, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ការដួលរលំនៃគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក គឺជាប្រធានបទជាក់លាក់មួយនៃទំនាយព្រះគម្ពីរ។ នេះគឺជាលក្ខណៈទំនាយមួយក្នុងចំណោមលក្ខណៈទាំងឡាយដែលពាក់ព័ន្ធនឹងប្រធានាធិបតីទីប្រាំបី និងជាប្រធានាធិបតីចុងក្រោយនៃសហរដ្ឋអាមេរិក។ វាពាក់ព័ន្ធនឹងសកម្មភាពទំនាយនៃការធ្វើឲ្យប្រធានាធិបតីទីប្រាំបី ដែលជារបស់ក្នុងចំណោមទាំងប្រាំពីរ ឲ្យក្លាយជាក្បាលនៃរូបសត្វតិរច្ឆាន។ រូបសត្វតិរច្ឆាននៅក្នុងពិភពលោកមានពីរផ្នែក ប៉ុន្តែក៏មានបីផ្នែកផងដែរ។ វាមានពីរផ្នែក ដោយសារវាតំណាងឲ្យការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងព្រះវិហារ និងរដ្ឋ ប៉ុន្តែវាមានបីផ្នែក ពីព្រោះវាត្រូវបានបង្កើតឡើងពីស្ដេចដប់អង្គ (ការគ្រប់គ្រងរដ្ឋ) ដែលត្រូវបានដឹកនាំដោយស្ដេចជាអាទិភាព (ការគ្រប់គ្រងខាងសាសនា)។ សត្វតិរច្ឆាននោះ ត្រូវបានជិះលើ និងគ្រប់គ្រងដោយក្បាលតែមួយ គឺក្បាលទីប្រាំបី ដែលជារបស់ក្នុងចំណោមទាំងប្រាំពីរ។

រូបសំណាកនៃសត្វសាហាវនៅសហរដ្ឋអាមេរិក មានលក្ខណៈពីរផ្នែក ប៉ុន្តែទន្ទឹមនឹងនេះក៏មានលក្ខណៈបីផ្នែកផងដែរ។ វាមានលក្ខណៈពីរផ្នែក ដោយសារវាតំណាងឲ្យការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងព្រះវិហារ និងរដ្ឋ ប៉ុន្តែវាមានលក្ខណៈបីផ្នែក ព្រោះវាត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយស្នែងសាធារណរដ្ឋដែលបានក្បត់ជំនឿ (នយោបាយរដ្ឋ) ដែលត្រូវបានដឹកនាំដោយស្នែងប្រូតេស្តង់ដែលបានក្បត់ជំនឿ (នយោបាយព្រះវិហារ)។ សត្វសាហាវនោះត្រូវបានជិះលើ ហើយត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយក្បាលតែមួយ គឺជាក្បាលទីប្រាំបី ដែលចេញមកពីក្បាលទាំងប្រាំពីរ។

ក្បាល​នោះ នៅ​ក្នុង​ករណី​ទាំង​ពីរ ជា​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ផ្តាច់ការ​ពេញលេញ​ម្នាក់។ បរិយាកាស​ដែល​ការ​គ្រប់គ្រង​ផ្តាច់ការ​របស់​វា​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​យ៉ាង​ច្បាស់ គឺ​នៅ​ក្នុង​បន្ទាត់​ប្រវត្តិសាស្ត្រ នៅ​ពេល​សត្វ​នៃ​ផែនដី​និយាយ​ដូច​នាគ ពី​ព្រោះ «ការ​និយាយ» ជា​លក្ខណៈ​សំខាន់​បំផុត​របស់​សត្វ​នៃ​ផែនដី។ វា​បាន​និយាយ​នៅ​ឆ្នាំ 1776, 1789, 1798, 1863, 2001, 2021 ហើយ​វា​ជិត​នឹង​និយាយ​ម្ដង​ទៀត នៅ​ពេល​រូប​តំណាង​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​យ៉ាង​ពេញលេញ ក្នុង​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ។

នៅក្នុងសម័យរបស់ប៉ូល អាថ៌កំបាំងនៃអំពើទុច្ចរិត ដែលជាអំណាចសម្តេចប៉ាប បានកំពុងធ្វើការ​រួចហើយ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានទប់ស្កាត់ដោយនាគនៃរ៉ូមបាកាន។ នៅឆ្នាំ 1798 និង 1799 នាគបានដកមនុស្សនៃអំពើបាបចេញពីអំណាច ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ 1989 សម្តេចប៉ាបនៃរ៉ូមបានយកឈ្នះនាគនៃសហភាពសូវៀត។ ប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍ទាំងមូល រហូតដល់ទីបញ្ចប់ បង្ហាញស្ថាប័នសម្តេចប៉ាបថាកំពុងស្ថិតនៅក្នុងសង្គ្រាមជាមួយនាគ។ សម្តេចប៉ាបនៃរ៉ូមគឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងផ្តាច់ការ ដែលត្រូវតែលើកតម្កើងឡើងជាក្បាលនៃសហព័ន្ធអាក្រក់ ក្នុងសហភាពបីផ្នែករបស់នាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ នៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ បងស្រី White បានមានប្រសាសន៍ថា “ក្រោមក្បាលតែមួយ គឺអំណាចសម្តេចប៉ាប” ហើយអ្នកនិពន្ធទំនុកតម្កើងក៏កំណត់សម្គាល់ថា ស្តេចដប់អង្គកំពុងលើកក្បាលទីប្រាំបី ដែលជារបស់ក្បាលទាំងប្រាំពីរ។

> ដ្បិត មើល៍ សត្រូវ​របស់​ទ្រង់​កំពុង​បង្ក​អុកឡុក ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​ស្អប់​ទ្រង់​បាន​ងើប​ក្បាល​ឡើង។ ពួក​គេ​បាន​ប្រឹក្សា​ដោយ​កលល្បិច​ប្រឆាំង​នឹង​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ទ្រង់ ហើយ​បាន​ពិគ្រោះ​គ្នា​ប្រឆាំង​នឹង​អស់​អ្នក​ដែល​ទ្រង់​លាក់​ទុក។ ពួក​គេ​បាន​និយាយ​ថា ចូរ​មក យើង​កាត់​ផ្តាច់​ពួក​គេ​ចេញ មិន​ឲ្យ​ជា​សាសន៍​មួយ​ទៀត​ឡើយ ដើម្បី​ឲ្យ​ឈ្មោះ​អ៊ីស្រាអែល​មិន​ត្រូវ​បាន​នឹក​ចាំ​ទៀត។ ទំនុកតម្កើង 83:2–4។

នៅពេលសហរដ្ឋអាមេរិកបង្កើតរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវ នោះវានឹងមានសភាពបីផ្នែកក្នុងធម្មជាតិរបស់វា ហើយក៏មានសភាពពីរផ្នែកផងដែរ។ វានឹងជាការរួមបញ្ចូលពីរផ្នែករវាងអំណាចសាសនាចក្រ និងអំណាចរដ្ឋ ប៉ុន្តែប្រព័ន្ធនយោបាយនោះនឹងស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងដោយក្បាលតែមួយ។ ប្រធានាធិបតីទីប្រាំបីនឹងគ្រប់គ្រង និងជិះលើរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវ។ ប្រធានាធិបតីទីប្រាំបី ដែលចេញមកពីប្រធានាធិបតីប្រាំពីរមុន គឺជាប្រធានាធិបតីចុងក្រោយនៃនគរ «ទីប្រាំមួយ» ក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ ហើយគាត់បានទទួលរបួសស្លាប់របស់គាត់ក្នុងនាមជា​ប្រធានាធិបតី «ទីប្រាំមួយ»។

មនុស្សនៃអំពើបាបតាមទំនាយ បានស្ថិតនៅក្នុងសង្គ្រាមជាមួយនាគអស់មួយប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់គាត់ទាំងមូល។ ដូណាល់ ត្រាំ គឺជាស្ដេចអ្នកមានដែលបានកម្រើកនាគនៃសកលនិយម ហើយចាប់តាំងពីគាត់បានប្រកាសជាលើកដំបូងអំពីបំណងរបស់គាត់ក្នុងការឈរឈ្មោះប្រកួតជាប្រធានាធិបតី នៅថ្ងៃទី 16 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 2015 នៅអគារ Trump Tower ក្នុងទីក្រុង New York គាត់បានស្ថិតនៅក្នុងសង្គ្រាមខាងនយោបាយ សង្គម និងទស្សនវិជ្ជា ជាមួយអំណាចរបស់នាគតាំងពីពេលនោះមក—ជាទីក្រុងដដែលដែលអគារ Twin Towers បានដួលរលំនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ហើយជាទីក្រុងដែលអគារ Freedom Tower ដែលបានជំនួសអគារ Twin Towers ត្រូវបានឧទ្ទិសនៅថ្ងៃទី 3 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2014។

នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ មកដល់ ការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍រវាងព្រះគ្រីស្ទ និងមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ត្រូវបានបំពេញឲ្យសម្រេចលេញលង់ ហើយការផិតក្បត់រវាងស្រីពេស្យានៃក្រុងរ៉ូម និងស្ដេចទាំងឡាយនៃផែនដី ក៏ត្រូវបានបំពេញឲ្យសម្រេចលេញលង់ផងដែរ ក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍ក្លែងក្លាយមួយ។ នៅច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនោះ ស្ថាប័នភ្លោះពីសួនអេដែនទាំងពីរ ត្រូវបានលើកតម្កើងទាំងពីរ ហើយក៏ត្រូវបានវាយប្រហារដំណាលគ្នាដោយរបស់ក្លែងក្លាយមួយផងដែរ។ ស្ថាប័នភ្លោះទាំងពីរនោះ គឺអាពាហ៍ពិពាហ៍ និងថ្ងៃសប្ប័ទទីប្រាំពីរ។

> «នៅពេលក្រោយ ពួកផារីស៊ីបានសួរទ្រង់អំពីភាពស្របច្បាប់នៃការលែងលះ នោះព្រះយេស៊ូវបានបង្វែរអ្នកស្តាប់របស់ទ្រង់ឲ្យត្រឡប់ទៅកាន់ស្ថាប័នអាពាហ៍ពិពាហ៍ ដូចដែលបានតាំងឡើងតាំងពីការបង្កើត។ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា “ដោយព្រោះចិត្តរឹងរូសរបស់អ្នករាល់គ្នា” លោកម៉ូសេ “បានអនុញ្ញាតឲ្យអ្នករាល់គ្នាលះប្រពន្ធរបស់ខ្លួនចេញ ប៉ុន្តែតាំងពីដើមមក មិនមែនដូច្នោះទេ។” ម៉ាថាយ 19:8។ ទ្រង់បានយោងពួកគេទៅកាន់ថ្ងៃដ៏មានពរនៃសួនអេដែន នៅពេលដែលព្រះបានប្រកាសថា គ្រប់ការទាំងអស់ “ល្អណាស់”។ នៅពេលនោះ អាពាហ៍ពិពាហ៍ និងថ្ងៃសប្ប័ទ មានកំណើតឡើង ជាស្ថាប័នគូភ្លោះសម្រាប់សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះ និងសម្រាប់ប្រយោជន៍ដល់មនុស្សជាតិ។ នៅពេលនោះផងដែរ ពេលដែលព្រះជាអ្នកបង្កើតបានផ្គុំដៃគូបរិសុទ្ធទាំងពីរនោះចូលក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍ ដោយមានព្រះបន្ទូលថា បុរសម្នាក់ត្រូវ “ចាកចេញពីឪពុកម្តាយរបស់ខ្លួន ហើយភ្ជាប់ជាប់នឹងប្រពន្ធរបស់ខ្លួន ហើយអ្នកទាំងពីរនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែមួយ” (លោកុប្បត្តិ 2:24) ទ្រង់បានប្រកាសច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍សម្រាប់កូនចៅទាំងអស់របស់អាដាមរហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃកាលវេលា។ អ្វីដែលព្រះវរបិតាដ៏អស់កល្បជានិច្ចបានប្រកាសថាល្អដោយព្រះអង្គផ្ទាល់ នោះគឺជាច្បាប់នៃព្រះពរខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត និងនៃការអភិវឌ្ឍដ៏ប្រសើរបំផុតសម្រាប់មនុស្ស»។ Thoughts From the Mount of Blessings, 63.

សហភាព​បីភាគ ដែល​ក្នុង​នោះ​ប្រូតេស្តង់​ដែល​បាន​ក្បត់​ជំនឿ វិញ្ញាណនិយម និង​កាតូលិក ចាប់​ដៃ​គ្នា​នៅ​ពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ គឺជា​ការក្លែងបន្លំ​នៃ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​នៅ​សួន​អេដែន ដែល​ក្នុង​នោះ «ព្រះបង្កើត​បាន​ចាប់​ដៃ​គូ​បរិសុទ្ធ​ទាំង​ពីរ​ក្នុង​អាពាហ៍ពិពាហ៍»។ នៅ​ពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ ស្ថាប័ន​ភ្លោះ​ទាំង​ពីរ​គឺ អាពាហ៍ពិពាហ៍ និង​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង ហើយ​នៅ​ពេល​ដំណាល​គ្នា​ក៏​ត្រូវ​បាន​បង្អាប់​បរិសុទ្ធភាព​ផង​ដែរ។ ប្រវត្តិ​នៃ​ការ​បោះត្រា​បាន​ចាប់​ផ្តើម​នៅ​ពេល​អគារ​ភ្លោះ​បាន​ដួល​រលំ​ចុះ ហើយ​ប្រវត្តិ​នោះ​បញ្ចប់​នៅ​ពេល​ស្ថាប័ន​ភ្លោះ​ទាំង​ពីរ​គឺ អាពាហ៍ពិពាហ៍ និង​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង។ នៅ​កណ្ដាល​ប្រវត្តិ​នោះ អគារ Freedom Tower ត្រូវ​បាន​ឧទ្ទិស​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ 2014 ហើយ​ការ​បង្ក​ឲ្យ​សកលនិយម​កក្រើក​ឡើង​ដោយ Trump បាន​ចាប់​ផ្តើម​នៅ​អគារ Trump Tower ក្នុង​ឆ្នាំ 2015។

អគារភ្លោះទាំងពីរត្រូវបានបំផ្លាញចុះ ដើម្បីជាការស្តីបន្ទោសចំពោះសេចក្តីស្រឡាញ់ប្រាក់របស់ពួកសកលនិយម ហើយអគារ Freedom Tower គឺជាតំណាងនៃការបះបោររបស់នឹមរ៉ូដប្រឆាំងនឹងព្រះនៃស្ថានសួគ៌ និងការវិនិច្ឆ័យដែលទ្រង់បាននាំមកដោយទឹកជំនន់ ដូចដែលអគារ Freedom Tower ជានិមិត្តសញ្ញាប្រឆាំងនឹងការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001។

> «មានឱកាសមួយ ខណៈដែលខ្ញុំនៅទីក្រុងញូវយ៉ក នៅពេលយាមយប់ ខ្ញុំត្រូវបានហៅឲ្យមើលឃើញអគារទាំងឡាយកំពុងកើនឡើងជាជាន់លើជាន់ ឆ្ពោះទៅស្ថានសួគ៌។ អគារទាំងនេះត្រូវបានធានាថាមិនឆេះដោយភ្លើងឡើយ ហើយវាត្រូវបានសាងសង់ឡើងដើម្បីលើកតម្កើងម្ចាស់របស់វា និងអ្នកសាងសង់របស់វា។ អគារទាំងនេះកាន់តែកើនខ្ពស់ឡើងៗទៅទៀត ហើយនៅក្នុងនោះ គេបានប្រើសម្ភារៈដែលមានតម្លៃថ្លៃបំផុត។ អស់អ្នកដែលអគារទាំងនេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់ពួកគេ មិនបានសួរខ្លួនឯងថា៖ “តើយើងអាចលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងប្រសើរបំផុតដោយរបៀបណា?” ព្រះអម្ចាស់មិនស្ថិតនៅក្នុងគំនិតរបស់ពួកគេឡើយ។»

> ខ្ញុំបានគិតថា៖ «អូ! បើសិនជាអ្នកទាំងឡាយដែលកំពុងវិនិយោគទ្រព្យធនរបស់ខ្លួនយ៉ាងនេះ អាចមើលឃើញផ្លូវប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួន ដូចដែលព្រះទ្រង់ទស្សនាវានោះបាន! ពួកគេកំពុងសង់អគារដ៏វិចិត្ររុងរឿងជាច្រើន ប៉ុន្តែការរៀបចំ និងការគិតគូររបស់ពួកគេ គឺល្ងង់ខ្លៅយ៉ាងណា នៅចំពោះព្រះនេត្ររបស់ព្រះអម្ចាស់គ្រប់គ្រងសកលលោក។ ពួកគេមិនបានសិក្សា ដោយអស់ទាំងកម្លាំងនៃចិត្ត និងគំនិត ថាតើពួកគេអាចលើកតម្កើងសិរីល្អដល់ព្រះយ៉ាងដូចម្តេចទេ។ ពួកគេបានបាត់បង់ពីការមើលឃើញកាតព្វកិច្ចដំបូងបំផុតរបស់មនុស្ស នោះហើយ»។

> «ខណៈដែលអគារខ្ពស់ស្កឹមស្កៃទាំងនេះត្រូវបានសាងសង់ឡើង ម្ចាស់របស់វាបានរីករាយដោយអំណួតមហិច្ឆតា ព្រោះពួកគេមានប្រាក់សម្រាប់ប្រើក្នុងការបំពេញចិត្តខ្លួនឯង និងបង្កឲ្យអ្នកជិតខាងរបស់ពួកគេច្រណែន។ ប្រាក់ជាច្រើនដែលពួកគេបានវិនិយោគដូច្នេះ គឺត្រូវបានទទួលមកដោយការគាបសង្កត់ ដោយការកិនសង្កត់អ្នកក្រីក្រ។ ពួកគេបានភ្លេចថា នៅស្ថានសួគ៌ មានកំណត់ត្រានៃរាល់ប្រតិបត្តិការអាជីវកម្មទាំងអស់ត្រូវបានរក្សាទុក; កិច្ចព្រមព្រៀងអយុត្តិធម៌គ្រប់យ៉ាង សកម្មភាពក្លែងបន្លំគ្រប់ប្រភេទ ត្រូវបានកត់ត្រាទុកនៅទីនោះ។ ពេលវេលាកំពុងមកដល់ ដែលក្នុងការក្លែងបន្លំ និងភាពក្រអឺតក្រទមរបស់ពួកគេ មនុស្សនឹងឈានទៅដល់ចំណុចមួយ ដែលព្រះអម្ចាស់នឹងមិនអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេឆ្លងកាត់ឡើយ ហើយពួកគេនឹងរៀនថា មានព្រំដែនមួយចំពោះការអត់ធ្មត់យូររបស់ព្រះយេហូវ៉ា»។ Testimonies, volume 9, 12.

ការបះបោរ ដែលតំណាងដោយប៉មរបស់​និមរ៉ុឌ គឺជាការបះបោរប្រឆាំងនឹងការជំនុំជម្រះថ្មីៗរបស់ព្រះតាមរយៈទឹកជំនន់ ហើយវាជានិមិត្តរូបនៃការបះបោររបស់ពួកធនាគារិកសកលនិយម ប្រឆាំងនឹងការជំនុំជម្រះថ្មីៗរបស់ព្រះ។ សេរីភាព ដូចដែលបានកំណត់និយមន័យនៅក្នុងវចនានុក្រមរបស់ពួកសកលនិយម គឺផ្ទុយយ៉ាងខ្លាំងនឹងសេរីភាពតាមព្រះគម្ពីរ។ សេរីភាពនៅក្នុងវចនានុក្រមរបស់នាគ គឺជាការបណ្ដោយខ្លួនតាមតណ្ហា ដែលត្រូវបានតំណាងដោយអសីលធម៌នៃបដិវត្តន៍បារាំង។

> «“ទីក្រុងធំ” ដែលនៅតាមវិថីរបស់វា សាក្សីទាំងពីរត្រូវបានសម្លាប់ ហើយសាកសពរបស់ពួកគេដេកនៅទីនោះ គឺជា “អេហ្ស៊ីប” ខាង “វិញ្ញាណ”។ ក្នុងចំណោមជាតិសាសន៍ទាំងអស់ដែលត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រព្រះគម្ពីរ អេហ្ស៊ីបបានបដិសេធយ៉ាងក្លាហានបំផុតនូវអត្ថិភាពនៃព្រះដ៏មានព្រះជន్మរស់ ហើយបានប្រឆាំងនឹងបញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់។ មិនដែលមានស្តេចណាម្នាក់ហ៊ានបះបោរយ៉ាងចំហ និងយ៉ាងក្រអឺតក្រទមប្រឆាំងនឹងអំណាចនៃស្ថានសួគ៌ លើសជាងស្តេចនៃអេហ្ស៊ីបទេ។ កាលណាសារត្រូវបាននាំមកដល់គាត់ដោយម៉ូសេ ក្នុងព្រះនាមនៃព្រះអម្ចាស់ ផារ៉ោនបានឆ្លើយតបដោយមោទនភាពថា៖ “ព្រះយេហូវ៉ាជានរណា ដល់ថ្នាក់ខ្ញុំត្រូវស្តាប់តាមសំឡេងរបស់ទ្រង់ ដើម្បីឲ្យអ៊ីស្រាអែលចេញទៅ? ខ្ញុំមិនស្គាល់ព្រះយេហូវ៉ាទេ ហើយលើសពីនេះ ខ្ញុំក៏មិនឲ្យអ៊ីស្រាអែលចេញទៅដែរ។” និក្ខមនំ 5:2, A.R.V. នេះគឺជាអធិទេពនិយម ហើយជាតិសាសន៍ដែលត្រូវបានតំណាងដោយអេហ្ស៊ីប នឹងបញ្ចេញសំឡេងនៃការបដិសេធស្រដៀងគ្នាចំពោះសិទ្ធិទាមទាររបស់ព្រះដ៏មានព្រះជន్మរស់ ហើយនឹងបង្ហាញវិញ្ញាណដូចគ្នានៃការមិនជឿ និងការប្រឆាំងដោយក្លាហាន។ “ទីក្រុងធំ” នោះក៏ត្រូវបានប្រៀបធៀបផងដែរ ខាង “វិញ្ញាណ” ទៅនឹងសូដុំម។ សេចក្ដីពុករលួយរបស់សូដុំម ក្នុងការបំពានក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ ត្រូវបានសម្ដែងឲ្យឃើញយ៉ាងពិសេសនៅក្នុងអំពើ淫លាមក។ ហើយអំពើបាបនេះក៏ត្រូវតែជាលក្ខណៈពិសេសដ៏លេចធ្លោមួយនៃជាតិសាសន៍ដែលនឹងបំពេញតាមសេចក្ដីបញ្ជាក់នៃបទគម្ពីរនេះផងដែរ។»

> «ដូច្នេះ តាមព្រះបន្ទូលរបស់ហោរា មុនឆ្នាំ 1798 បន្តិច អំណាចណាមួយដែលមានប្រភព និងលក្ខណៈសាតាំង នឹងក្រោកឡើង ដើម្បីធ្វើសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹងព្រះគម្ពីរ។ ហើយនៅក្នុងស្រុកដែនដែលសក្ខីភាពរបស់សាក្សីទាំងពីររបស់ព្រះ ត្រូវបានបំបិទសំឡេងយ៉ាងដូច្នោះ នោះការបដិសេធព្រះរបស់ផារ៉ោន និងការប្រព្រឹត្តអាស្រូវរបស់សូដុំ នឹងត្រូវបានសម្ដែងឲ្យឃើញ។»

> «ព្រះបន្ទូលទំនាយនេះ បានទទួលការសម្រេចយ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងគួរឲ្យកត់សម្គាល់បំផុត នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ប្រទេសបារាំង។ ក្នុងអំឡុងបដិវត្តន៍ នៅឆ្នាំ 1793 “ពិភពលោកបានឮជាលើកដំបូងថា មានសភានៃមនុស្សមួយក្រុម ដែលបានកើតមក និងទទួលការអប់រំក្នុងអរិយធម៌ ហើយអះអាងសិទ្ធិក្នុងការគ្រប់គ្រងប្រជាជាតិដ៏ល្អបំផុតមួយក្នុងទ្វីបអឺរ៉ុប លើកសំឡេងរួមរបស់ខ្លួនឡើង ដើម្បីបដិសេធសេចក្តីពិតដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមបំផុត ដែលព្រលឹងមនុស្សទទួលយក ហើយលះបង់ដោយឯកច្ឆន្ទនូវជំនឿ និងការថ្វាយបង្គំព្រះមួយអង្គ។” —Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17....»

> «ប្រទេសបារាំងក៏បានបង្ហាញលក្ខណៈទាំងនោះដែរ ដែលជាពិសេសបានសម្គាល់ក្រុងសូដុំម។ ក្នុងអំឡុងបដិវត្តន៍ បានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់នូវស្ថានភាពនៃការធ្លាក់ចុះខាងសីលធម៌ និងអំពើពុករលួយ ដែលស្រដៀងនឹងអ្វីដែលបាននាំការបំផ្លាញមកលើទីក្រុងទាំងឡាយនៅវាលទំនាប។ ហើយអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្របានបង្ហាញរួមគ្នានូវការមិនជឿព្រះ និងការប្រព្រឹត្តអសីលធម៌របស់ប្រទេសបារាំង ដូចដែលបានផ្តល់ឲ្យនៅក្នុងទំនាយថា៖ “ដែលបានភ្ជាប់ជិតស្និទ្ធជាមួយនឹងច្បាប់ទាំងនេះដែលប៉ះពាល់ដល់សាសនា គឺច្បាប់ដែលបានបន្ថយសហជីពអាពាហ៍ពិពាហ៍—ការចងភ្ជាប់ដ៏បរិសុទ្ធបំផុតដែលមនុស្សលោកអាចបង្កើតឡើងបាន ហើយភាពស្ថិតស្ថេររបស់វានាំឲ្យមានការរឹងមាំនៃសង្គមយ៉ាងខ្លាំងបំផុត—ឲ្យទៅជាស្ថានភាពគ្រាន់តែជាកិច្ចសន្យាស៊ីវិលមួយដែលមានលក្ខណៈបណ្តោះអាសន្ន ដែលមនុស្សពីរនាក់ណាក៏អាចចូលរួម និងផ្តាច់ចេញបានតាមចិត្ត…។ ប្រសិនបើអារក្សអាក្រក់ទាំងឡាយបានចាប់ផ្តើមធ្វើការដើម្បីស្វែងរកវិធីមួយសម្រាប់បំផ្លាញឲ្យមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតនូវអ្វីៗទាំងអស់ដែលគួរឲ្យគោរព ថ្លៃថ្នូរ ឬស្ថិតស្ថេរ នៅក្នុងជីវិតគ្រួសារ ហើយព្រមទាំងទទួលបានការធានាថា អំពើអាក្រក់ដែលពួកវាមានបំណងបង្កើតឡើងនោះ នឹងត្រូវបានបន្តពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ ពួកវាមិនអាចនឹងបង្កើតផែនការណាមួយដែលមានប្រសិទ្ធភាពជាងការបន្ថោកអាពាហ៍ពិពាហ៍នោះឡើយ…។ សូហ្វី អាណូុលត៍ ជាតារាសម្តែងម្នាក់ដែលល្បីដោយពាក្យសម្តីឆ្លាតវៃដែលនាងបាននិយាយ បានពិពណ៌នាអាពាហ៍ពិពាហ៍បែបសាធារណរដ្ឋថាជា ‘សាក្រាម៉ង់នៃអំពើផិតក្បត់’។”—Scott, vol. 1, ch. 17។» The Great Controversy, 269, 270.

អគារ Freedom Tower ក្នុងទីក្រុង New York ដែលបានឧទ្ទិសនៅឆ្នាំ 2014 មិនត្រឹមតែតំណាងឱ្យការបះបោរនៃប៉មរបស់ Nimrod ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជានិមិត្តរូបនៃនិយមន័យអំពីសេរីភាពរបស់ពួកសកលនិយមផងដែរ ដូចដែលបានសម្ដែងឡើងក្នុងការលើកស្ទួយចលនា LGBTQ+ ដ៏អសីលធម៌ ដែលតំណាងឱ្យការបះបោរប្រឆាំងនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ។ សេរីភាពពិត គឺផ្ទុយស្រឡះពីអ្វីដែលប៉មនោះតំណាងឱ្យ ប៉ុន្តែឧបាយកលបោកបញ្ឆោតដ៏សាមញ្ញមួយ ដែលត្រូវបានប្រើដោយពួកអ្នកដើរតាមនាគ គឺការកំណត់និយមន័យពាក្យ និងឃ្លាឡើងវិញ ដើម្បីបង្កើតឱ្យមានសេចក្តីសន្និដ្ឋានខុសឆ្គង។ នាគគឺជាមេធាវីដ៏ចំណាស់ជាប់បែបបទ ហើយវាគឺជាជាងច្នៃពាក្យដែលបង្វិលភាសា ដើម្បីបង្កើតលទ្ធផលដ៏អាក្រក់។ ប៉ុន្តែន័យពិតនៃពាក្យ «សេរីភាព» មិនមែនជាសេរីភាពដែលត្រូវបានតំណាងដោយអនាធិបតេយ្យរបស់ Antifa ឬដោយភាពអសីលធម៌ដែលត្រូវបាននិមិត្តសញ្ញាដោយបដិវត្តន៍នៅប្រទេសបារាំងឡើយ។

> «ព្រលឹងគ្រប់រូបដែលបដិសេធមិនប្រគល់ខ្លួនឯងដល់ព្រះ នោះស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់អំណាចមួយផ្សេងទៀត។ គាត់មិនមែនជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួនឯងទេ។ គាត់អាចនិយាយអំពីសេរីភាព ប៉ុន្តែគាត់ស្ថិតនៅក្នុងភាពជាទាសករដ៏ទាបថោកបំផុត។ គាត់មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យមើលឃើញសម្រស់នៃសេចក្ដីពិតទេ ពីព្រោះចិត្តរបស់គាត់ស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់សាតាំង។ ខណៈដែលគាត់លួងលោមខ្លួនឯងថា គាត់កំពុងធ្វើតាមការដឹកនាំនៃការវិនិច្ឆ័យរបស់ខ្លួន គាត់វិញកំពុងស្តាប់បង្គាប់តាមឆន្ទៈរបស់ម្ចាស់នៃអំណាចងងឹត។ ព្រះគ្រីស្ទបានយាងមក ដើម្បីបំបែកខ្នោះនៃការជាទាសកររបស់អំពើបាបចេញពីព្រលឹង។ «ដូច្នេះ បើព្រះរាជបុត្រាបានធ្វើឲ្យអ្នករាល់គ្នាមានសេរីភាព អ្នករាល់គ្នានឹងមានសេរីភាពពិតប្រាកដមែន»។ «ក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះវិញ្ញាណនៃជីវិតក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ» បានដោះលែងយើង «ឲ្យរួចពីក្រឹត្យវិន័យនៃអំពើបាប និងសេចក្ដីស្លាប់»។ រ៉ូម 8:2។

> «ក្នុងកិច្ចការនៃការប្រោសលោះ គ្មានការបង្ខិតបង្ខំឡើយ។ គ្មានកម្លាំងពីខាងក្រៅណាមួយត្រូវបានប្រើប្រាស់ឡើយ។ ក្រោមឥទ្ធិពលនៃព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះ មនុស្សត្រូវបានទុកឲ្យមានសេរីភាពក្នុងការជ្រើសរើសថា តើខ្លួននឹងបម្រើអ្នកណា។ ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរដែលកើតឡើងនៅពេលព្រលឹងចុះចូលថ្វាយខ្លួនដល់ព្រះគ្រីស្ទ នោះមានអត្ថន័យខ្ពស់បំផុតនៃសេរីភាព។ ការបណ្តេញអំពើបាបចេញ គឺជាកិច្ចការរបស់ព្រលឹងខ្លួនឯងផ្ទាល់។ ពិតមែនហើយ យើងគ្មានអំណាចដោះលែងខ្លួនយើងឲ្យរួចពីការគ្រប់គ្រងរបស់សាតាំងបានឡើយ; ប៉ុន្តែនៅពេលយើងប្រាថ្នាចង់បានការដោះលែងពីអំពើបាប ហើយក្នុងសេចក្តីត្រូវការដ៏ធំរបស់យើង ស្រែកអំពាវនាវរកអំណាចមួយដែលនៅក្រៅពីខ្លួនយើង និងខ្ពស់ជាងខ្លួនយើង នោះអំណាចទាំងឡាយនៃព្រលឹងត្រូវបានពោរពេញដោយថាមពលដ៏ទេវភាពនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយអំណាចទាំងនោះក៏ស្តាប់បង្គាប់តាមការបង្គាប់របស់ឆន្ទៈ ក្នុងការបំពេញព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ»។ The Desire of Ages, 466.

សេរីភាពដែលត្រូវបានតំណាងដោយ Freedom Tower គឺជាអំពើអាសអាភាសនៃបដិវត្តន៍បារាំង និងការបះបោររបស់ Nimrod។ នៅឆ្នាំបន្ទាប់ នៅ Trump Tower ប្រធានាធិបតីដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនបំផុតចាប់តាំងពីឆ្នាំ 1989 បានប្រកាសបេក្ខភាពរបស់ខ្លួន ដែលនឹងបង្កការរំជើបរំជួលដល់ពួកសកលនិយម។ នៅឆ្នាំដដែលនោះ ការរៀបការរវាងមនុស្សភេទដូចគ្នាត្រូវបានអនុម័តនៅកម្រិតសហព័ន្ធក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក ដូចដែលធ្លាប់មាននៅក្នុងបដិវត្តន៍នៅប្រទេសបារាំង នៅពេលដែលពួកគេបានបម្លែងអាពាហ៍ពិពាហ៍ទៅជា «គ្រាន់តែជាកិច្ចសន្យាស៊ីវិលមួយ ដែលមានលក្ខណៈបណ្ដោះអាសន្ន»។

សង្គ្រាម​រវាង​នាគ និង​ប្រធានាធិបតី​ដែល​មាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ច្រើន​បំផុត បាន​ចាប់ផ្តើម​ឡើង។ ការ​បំផ្លាញ​អគារ​ភ្លោះ ដោយ​ការ​ប៉ះពាល់​នៃ​អំណាច​របស់​ព្រះ បាន​សម្គាល់​ការ​ចាប់ផ្តើម​នៃ​ពេលវេលា​នៃ​ការ​បោះត្រា និង​ការ​មក​ដល់​របស់​សត្វ​ពី​រណ្តៅ​គ្មាន​បាត គឺ​សាសនា​អ៊ីស្លាម។ នៅ​ពេល​ពិធី​ឧទ្ទិស​អគារ Freedom Towers នៅ​កណ្ដាល​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ទំនាយ​នោះ ការ​មក​ដល់​របស់​សត្វ​ពី​រណ្តៅ​គ្មាន​បាត គឺ​អនិស្សរវាទ ត្រូវ​បាន​សម្គាល់។ ឥឡូវ​នេះ ការ​ដួលរលំ​នៃ​ស្ថាប័ន​ភ្លោះ​ទាំង​ពីរ គឺ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ និង​អាពាហ៍ពិពាហ៍ ដែល​ត្រូវ​បាន​តាំង​ឡើង​នៅ​ក្នុង​សួន​អេដែន សម្គាល់​ការ​បញ្ចប់​នៃ​ពេលវេលា​នៃ​ការ​បោះត្រា និង​ការ​មក​ដល់​របស់​សត្វ​ទី​បី គឺ​សត្វ​កាតូលិក ពី​រណ្តៅ​គ្មាន​បាត។

នៅថ្ងៃទី ៣ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០២០ លោក ត្រាំ បានទទួលរបួសនយោបាយដ៏សាហាវ ដូចដែលស្ថាប័នសម្តេចប៉ាបបានទទួលរបួសដ៏សាហាវនៅឆ្នាំ ១៧៩៨ ដែរ។ របួសនោះត្រូវបានបង្កឡើងដោយប្រទេសបារាំងពិតប្រាកដនៅឆ្នាំ ១៧៩៨ ហើយដោយបារាំងខាងវិញ្ញាណនៅឆ្នាំ ២០២០។

> ហើយ​កាលណា​ពួកគេ​បាន​បញ្ចប់​ទីបន្ទាល់​របស់​ខ្លួន​ហើយ សត្វ​សាហាវ​ដែល​ឡើង​មក​ពី​ជ្រៅ​អន្ដរាយ​នឹង​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ទាស់​នឹង​ពួកគេ ហើយ​នឹង​ឈ្នះ​លើ​ពួកគេ ហើយ​សម្លាប់​ពួកគេ។ ហើយ​សាកសព​របស់​ពួកគេ​នឹង​ដេក​នៅ​តាម​ផ្លូវ​នៃ​ទីក្រុង​ដ៏​ធំ ដែល​ខាង​វិញ្ញាណ​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ថា សូដុំម និង​អេស៊ីព្ទ ជា​ទីកន្លែង​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​របស់​យើង​ក៏​ត្រូវ​បាន​ឆ្កាង​ដែរ។ វិវរណៈ 11:7, 8.

ក្នុង​សៀវភៅ The Great Controversy លោកស្រី White កំណត់អត្តសញ្ញាណ​ប្រទេស​បារាំង​ថា​ជា «ទីក្រុង​ដ៏​ធំ ដែល​ព្រះអម្ចាស់​របស់​យើង​ត្រូវ​បាន​ឆ្កាង»។

> «ដូច្នេះ តាមព្រះបន្ទូលរបស់ហោរា មុនឆ្នាំ 1798 បន្តិច អំណាចមួយដែលមានប្រភពកំណើត និងលក្ខណៈពីសាតាំង នឹងកើតឡើង ដើម្បីធ្វើសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹងព្រះគម្ពីរ។ ហើយ នៅក្នុងស្រុកដែលសាក្សីទាំងពីររបស់ព្រះ ត្រូវបានបំបិទសម្លេងដូច្នោះ នោះភាពមិនជឿថាមានព្រះដូចផារ៉ោន និងភាពអសីលធម៌ដូចសូដុម នឹងត្រូវបានបង្ហាញឲ្យឃើញយ៉ាងច្បាស់»។ The Great Controversy, 270.

នៅពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក រូប​សត្វ​នោះ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​យ៉ាង​ពេញលេញ ហើយ​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​បាន​បង្កើត​រូប​ព្រះគ្រីស្ទ​ឲ្យ​ពេញលេញ នឹង​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​ជា​ទង់​សញ្ញា​របស់​ព្រះ។ ក្នុង​នាម​ជា​ទង់​សញ្ញា ពួកគេ​នឹង​លើក​តម្កើង​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​ទី​ប្រាំពីរ ហើយ​តំណាង​ឲ្យ​សេចក្តី​សុចរិត​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ដល់​លោកិយ។ សេចក្តី​សុចរិត​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ សម្រេច​បាន​តែ​ដោយ​ការ​រួម​បញ្ចូល​គ្នា​នៃ​ទេវភាព​ជាមួយ​មនុស្សភាព​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​នៅ​ក្នុង​សេចក្តី​ពិត​ដ៏​អស្ចារ្យ​នេះ ដែល​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ថា​ជា​អាថ៌កំបាំង ស្ថាប័ន​នៃ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ត្រូវ​បាន​លើក​តម្កើង។ ទង់​សញ្ញា​នោះ​តំណាង​ឲ្យ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ និង​ស្ថាប័ន​គូ​ភ្លោះ​របស់​វា គឺ​អាពាហ៍ពិពាហ៍។

> ដ្បិត ប្ដី​ជា​ក្បាល​របស់​ប្រពន្ធ ដូច​ជា​ព្រះគ្រីស្ទ​ទ្រង់​ជា​ក្បាល​របស់​ពួក​ជំនុំ​ដែរ ហើយ​ទ្រង់​ជា​ព្រះសង្គ្រោះ​នៃ​រូបកាយ។ ដូច្នេះ ដូច​ជា​ពួក​ជំនុំ​ចុះចូល​នឹង​ព្រះគ្រីស្ទ នោះ​ប្រពន្ធ​ទាំងឡាយ​ក៏​ត្រូវ​ចុះចូល​នឹង​ប្ដី​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​គ្រប់​ការ​ទាំងអស់​ដែរ។ ឯ​ប្ដី​ទាំងឡាយ​អើយ ចូរ​ស្រឡាញ់​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្លួន ដូច​ជា​ព្រះគ្រីស្ទ​ក៏​បាន​ស្រឡាញ់​ពួក​ជំនុំ ហើយ​បាន​ប្រគល់​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​សម្រាប់​ពួក​ជំនុំ​ដែរ ដើម្បី​ឲ្យ​ទ្រង់​បាន​ញែក​វា​ជា​បរិសុទ្ធ និង​សម្អាត​វា ដោយ​ការ​លាង​ដោយ​ទឹក​តាមរយៈ​ព្រះបន្ទូល ដើម្បី​ឲ្យ​ទ្រង់​អាច​នាំ​ពួក​ជំនុំ​នោះ​មក​ថ្វាយ​ដល់​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ផ្ទាល់​ជា​ពួក​ជំនុំ​ដ៏​មាន​សិរីល្អ មិន​មាន​ស្នាម មិន​មាន​ជ្រួញ ឬ​អ្វី​ដូច​នោះ​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ឲ្យ​វា​បាន​បរិសុទ្ធ ហើយ​ឥត​ខ្ចោះ។ ដូច្នេះ បុរស​ទាំងឡាយ​ក៏​គួរ​ស្រឡាញ់​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្លួន ដូច​ជា​រូបកាយ​របស់​ខ្លួន​ដែរ។ អ្នក​ណា​ដែល​ស្រឡាញ់​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្លួន អ្នក​នោះ​ស្រឡាញ់​ខ្លួន​ឯង។ ដ្បិត​គ្មាន​អ្នក​ណា​ដែល​ធ្លាប់​ស្អប់​សាច់​ឈាម​របស់​ខ្លួន​ឯង​ឡើយ គឺ​តែង​ចិញ្ចឹម​បីបាច់ និង​ថ្នាក់ថ្នម​វា ដូច​ជា​ព្រះអម្ចាស់​ទ្រង់​ធ្វើ​ចំពោះ​ពួក​ជំនុំ​ដែរ។ ដ្បិត​យើង​ជា​អវយវៈ​នៃ​រូបកាយ​ទ្រង់ ជា​សាច់​របស់​ទ្រង់ ហើយ​ជា​ឆ្អឹង​របស់​ទ្រង់។ ហេតុ​នេះ​ហើយ បុរស​ម្នាក់​នឹង​ចាក​ចេញ​ពី​ឪពុក​ម្តាយ​របស់​ខ្លួន ហើយ​នឹង​ភ្ជាប់​នឹង​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្លួន ហើយ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​នឹង​ត្រឡប់​ជា​សាច់​តែ​មួយ។ នេះ​ជា​អាថ៌កំបាំង​ដ៏​ធំ​មួយ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​និយាយ​អំពី​ព្រះគ្រីស្ទ និង​ពួក​ជំនុំ។ អេភេសូរ ៥៖២៣–៣២។

ទង់សញ្ញា​គឺ​ជា​និមិត្តសញ្ញា​នៃ​ស្ថាប័ន​ភ្លោះ​ទាំង​ពីរ​គឺ ថ្ងៃ​សប្ប័ទ និង​អាពាហ៍ពិពាហ៍ ហើយ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​នោះ​តំណាង​ឲ្យ​ការ​រួមបញ្ចូល​គ្នា​នៃ​ទេវភាព​ជាមួយ​មនុស្សជាតិ។ អាថ៌កំបាំង​នៃ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​នោះ​តំណាង​ឲ្យ​ព្រះវិហារ​របស់​ទ្រង់ ដែល​ជា​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ​របស់​ទ្រង់។

> «ប៉មនោះជានិមិត្តរូបនៃព្រះវិហារ»។ The Desire of Ages, 596.

នៅ​ដើម​គ្រា​នៃ​ការ​បោះត្រា អគារ​ភ្លោះ​បាន​ដួល​រលំ; នៅ​កណ្ដាល​គ្រា​នៃ​ការ​បោះត្រា «ប៉ម» ពីរ ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ដំណើរ​ការ​នៃ​ការ​បំបែក​មនុស្ស​ជា​ពីរ​ក្រុម (សម្រាប់​ស្នែង​ទាំង​ពីរ) ត្រូវ​បាន​កំណត់​សម្គាល់; ហើយ​នៅ​ចុង​គ្រា​នៃ​ការ​បោះត្រា ប៉ម​ភ្លោះ​នៃ​ព្រះវិហារ និង​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​របស់​ព្រះ​នឹង​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​ជា​ទង់​សញ្ញា​ដល់​សាសន៍​ដទៃ។

យើង​នឹង​បន្ត​ការសិក្សា​នេះ​នៅក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> ដ្បិត ថ្ងៃ​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា​នៃ​ពួក​ពលបរិវារ នឹង​មក​លើ​អស់​ទាំង​អ្នក​ដែល​មាន​ចិត្ត​អំនួត និង​ខ្ពង់ខ្ពស់ ហើយ​លើ​អស់​ទាំង​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង; ហើយ​គេ​នឹង​ត្រូវ​បន្ទាប​ចុះ៖ ទាំង​លើ​ដើម​តាត្រៅ​ទាំងអស់​នៅ​លេបាន៉ូន ដែល​ខ្ពស់ និង​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង ហើយ​លើ​ដើម​អុក​ទាំងអស់​នៅ​បាសាន ផង​ដែរ; ទាំង​លើ​ភ្នំ​ខ្ពស់​ទាំងអស់ និង​លើ​ទួល​ទាំងអស់​ដែល​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង; ទាំង​លើ​ប៉ម​ខ្ពស់​គ្រប់​ទាំងអស់ និង​លើ​កំពែង​រឹងមាំ​គ្រប់​ទាំងអស់; ទាំង​លើ​នាវា​ទាំងអស់​នៃ​តើស៊ីស និង​លើ​រូបភាព​ដ៏​ល្អ​ប្រណីត​ទាំងអស់។ ហើយ​សេចក្ដី​ខ្ពង់ខ្ពស់​របស់​មនុស្ស នឹង​ត្រូវ​បង្អោន​ចុះ ហើយ​សេចក្ដី​ក្រអឺតក្រទម​របស់​មនុស្ស នឹង​ត្រូវ​បន្ទាប​ចុះ៖ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ មាន​តែ​ព្រះយេហូវ៉ា​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​នឹង​ត្រូវ​បាន​លើក​តម្កើង។ រីឯ​រូប​ព្រះ​ទាំងឡាយ ព្រះអង្គ​នឹង​បំបាត់​ចោល​ទាំងស្រុង។ ហើយ​ពួកគេ​នឹង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​រន្ធ​ថ្ម និង​ក្នុង​រូង​ដី ដោយ​សារ​សេចក្ដី​ខ្លាច​ដល់​ព្រះយេហូវ៉ា និង​ដោយ​សារ​សិរី​រុងរឿង​នៃ​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ កាលណា​ព្រះអង្គ​ក្រោក​ឡើង​ដើម្បី​ញ័រ​ផែនដី​យ៉ាង​គួរ​ស្ញប់ស្ញែង។ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ មនុស្ស​នឹង​បោះ​រូប​ព្រះ​ប្រាក់​របស់​ខ្លួន និង​រូប​ព្រះ​មាស​របស់​ខ្លួន ដែល​ម្នាក់ៗ​បាន​ធ្វើ​សម្រាប់​ខ្លួន ដើម្បី​ថ្វាយបង្គំ ទៅ​ឲ្យ​ប្រជៀវ និង​ខ្មោច​កណ្ដុរ; ដើម្បី​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ក្រហែង​ថ្ម​ដ៏​រដិបរដុប ដោយ​សារ​សេចក្ដី​ខ្លាច​ដល់​ព្រះយេហូវ៉ា និង​ដោយ​សារ​សិរី​រុងរឿង​នៃ​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ព្រះអង្គ កាលណា​ព្រះអង្គ​ក្រោក​ឡើង​ដើម្បី​ញ័រ​ផែនដី​យ៉ាង​គួរ​ស្ញប់ស្ញែង។ ចូរ​ឈប់​ទុក​ចិត្ត​លើ​មនុស្ស ដែល​ដង្ហើម​របស់​គាត់​នៅ​ក្នុង​រន្ធ​ច្រមុះ​របស់​គាត់​ចុះ៖ ដ្បិត តើ​គាត់​មាន​អ្វី​គួរ​ឲ្យ​រាប់អាន​ទៅ? អេសាយ ២:១២–២២។

> សេចក្តីល្អរបស់ទូលបង្គំ និងជាបន្ទាយរឹងមាំរបស់ទូលបង្គំ ជាប៉មខ្ពស់របស់ទូលបង្គំ និងជាអ្នករំដោះទូលបង្គំ ជាខែលរបស់ទូលបង្គំ និងជាព្រះអង្គដែលទូលបង្គំទុកចិត្ត ដែលទ្រង់បង្ក្រាបប្រជាជនរបស់ទូលបង្គំឲ្យស្ថិតនៅក្រោមទូលបង្គំ។ ទំនុកតម្កើង 144:2.

Back to Articles