Article

# រ៉ូមបង្កើតនិមិត្ត—លេខដប់ប្រាំ

ការសាកល្បងចុងក្រោយ៖ ការភ្ញាក់ដឹងខ្លួនចំពោះជម្លោះទំនាយស្តីពីរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ឥឡូវនេះ យើងកំពុងស្ថិតនៅក្នុងរយៈពេលសាកល្បងនៃរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវ ហើយការជម្លោះព្យាករណ៍ដំបូងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់អាដវេនទីស កំពុងត្រូវបានធ្វើឡើងម្តងទៀតនៅពេលនេះ។ នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៣ មីកាយែល ទេវតាចម្បាំង បានចុះមកដើម្បីដាស់ឆ្អឹងស្ងួតស្លាប់របស់អេសេគាល ដែលកំពុងដេកស្លាប់នៅលើផ្លូវនៃទីក្រុងធំនោះ គឺសូដុំ និងអេស៊ីព្ទ។ នៅទីនោះ ក្នុងជំពូកទីដប់មួយនៃវិវរណៈ ពួកគេត្រូវបាននាំឲ្យចេញពីដំណេកនៃសេចក្តីស្លាប់ ដោយការផ្តល់ព្រះវិញ្ញាណ។ ក្នុងជំពូកទីសាមសិបប្រាំពីរនៃអេសេគាល សារនៃខ្យល់ទាំងបួន ត្រូវបានកំណត់ថាជាសារដែលបម្លែងឆ្អឹងស្ងួតស្លាប់ ដែលត្រូវបានកំណត់ថាជាវង្សអ៊ីស្រាអែលទាំងមូល ឲ្យក្លាយជាកងទ័ពរបស់ព្រះអម្ចាស់។ ហោរាដានីយ៉ែល តំណាងឲ្យសាក្សីស្លាប់ទាំងពីររបស់យ៉ូហាន ហើយគាត់ក៏តំណាងឲ្យអ្នកទាំងឡាយនៅក្នុងជ្រលងឆ្អឹងស្ងួតស្លាប់ ព្រមទាំងព្រហ្មចារីមានប្រាជ្ញានៅក្នុងពាក្យប្រៀបប្រដូចនោះផងដែរ។

នៅពេលដែលពួកមីល្លឺរ៉ាយត៍បានបំពេញពាក្យប្រៀបធៀបនោះ ពួកគេបានទទួលស្គាល់ថា បទពិសោធន៍របស់ពួកគេត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងពាក្យប្រៀបធៀបនោះ។ មនុស្សមួយរយសែសិបបួនពាន់នាក់ ក៏នឹងត្រូវការទទួលស្គាល់ផងដែរថា ពួកគេបានស្ថិតនៅក្នុងពេលពន្យារនោះ។ ដូចដានីយ៉ែលនៅក្នុងជំពូកទីប្រាំបួន ពួកគេនឹងត្រូវការទទួលស្គាល់ថា ពួកគេបានត្រូវខ្ចាត់ខ្ចាយទៅក្នុងស្រុករបស់សត្រូវ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយប្រាំពីរដងនៅក្នុង លេវីវិន័យ 26 ហើយក៏ត្រូវយល់អំពីរូបសំណាកសម្ងាត់នៃសត្វទាំងឡាយរបស់នេប៊ូក្នេសា ផងដែរ។

ក្នុង​បន្ទាត់​នីមួយៗ​ទាំងនេះ មាន​ការ​សម្ដែង​អំពី​សេចក្ដី​សាកល្បង​ព្យាករណ៍​មួយ​ពី​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ។ សាក្សី​ទាំង​ពីរ​ដែល​ស្លាប់​នៅ​តាម​ផ្លូវ ត្រូវ​បាន​បំពេញ​ដោយ​ព្រះវិញ្ញាណ នៅ​ពេល​ពួកគេ​រស់​ឡើង​វិញ។ ឆ្អឹង​ស្លាប់​របស់​អេសេគាល ត្រូវការ​ឮ​សារ​ព្យាករណ៍​មួយ។ ដានីយ៉ែល​បាន​កំពុង​សិក្សា​សំណេរ​របស់​ម៉ូសេ និង​យេរេមា នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​ត្រូវ​បាន​ដាស់​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ដឹង​អំពី​ស្ថានភាព​បែកខ្ញែក​របស់​គាត់។ ក្នុង​ជំពូក​ទី​ពីរ ដានីយ៉ែល និង​មនុស្ស​មាន​តម្លៃ​ទាំង​បី ត្រូវ​បាន​ដាស់​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ជា​ន័យ​ធៀប​ថា ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​នៅ​ក្រោម​ក្រឹត្យ​ប្រហារ​ជីវិត ហើយ​បន្ទាប់​មក ពន្លឺ​ព្យាករណ៍​ដែល​បាន​លាក់​ទុក ហើយ​បន្ទាប់​មក​ត្រូវ​បាន​បើក​ត្រា បាន​សង្គ្រោះ​ដានីយ៉ែល និង​មិត្តភក្តិ​ទាំង​បី​របស់​គាត់។ ព្រហ្មចារី​ក្នុង​ពាក្យ​ប្រៀប​ប្រដូច ត្រូវ​បាន​ដាស់​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ដោយ «សម្រែក» មួយ​នៅ​ពាក់​កណ្ដាល​អធ្រាត្រ។ ពួក​មីល្លឺរ៉ាយ ត្រូវ​បាន​ដាស់​ឲ្យ​ភ្ញាក់ នៅ​ពេល​ព្រះគ្រីស្ទ​ដក​ព្រះហស្ត​របស់​ទ្រង់​ចេញ​ពី​រូបសញ្ញា​ទាំងឡាយ​នៅ​លើ​តារាង។ ក្នុង​សាក្សី​ទាំង​ប្រាំមួយ​នេះ គឺ​ជា​សារ​ព្យាករណ៍​មួយ​ដែល​ដាស់​អ្នក​ស្លាប់ ឬ​អ្នក​កំពុង​ដេក​ឲ្យ​ភ្ញាក់។ បន្ទាប់​មក វា​បង្កើត​ការ​សាកល្បង​មួយ ដែល​ក្នុង​នោះ មនុស្ស​ពីរ​ក្រុម ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ដំណើរ​ការ​សាកល្បង។

ដោយផ្អែកលើបន្ទាត់ទាំងនេះ បានបញ្ជាក់ថា នៅពេលមនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ត្រូវបានដាស់ឡើងនៅថ្ងៃចុងក្រោយ នោះគឺជាសាររបស់អេសេគាលអំពីខ្យល់ទាំងបួន និងអំពីការបំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយប្រាំពីរដងរបស់ម៉ូសេនៅក្នុងលេវីវិន័យ ជំពូក ២៦។ វាគឺជាសារនៃការរស់ឡើងវិញដែលត្រូវបាននាំមកដោយមីកាអែល មហាទេវតា។ វាគឺជាសារនៃសុបិនសម្ងាត់របស់នេប៊ូក្នេសារ អំពីរូបចម្លាក់នៃសត្វទាំងឡាយ។

ពួកព្រហ្មចារីត្រូវបានសាកល្បងដោយផ្អែកលើថាតើពួកនាងមានប្រេងឬអត់ ដែលត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណថា​ជា «សារនានានៃព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះ»។ ពួកមីឡឺរ៉ាយត៍ត្រូវបានដាស់ឲ្យភ្ញាក់ឡើង នៅពេលពួកគេបានដឹងថា ពួកគេត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណនៅក្នុងព្រះបន្ទូលទំនាយរបស់ព្រះ ហើយក៏នៅពេលដែលពួកគេបានឃើញថា ភស្តុតាងដដែលនោះ ដែលដំបូងបាននាំពួកគេឲ្យទស្សន៍ទាយឆ្នាំ 1843 តាមពិតបានទស្សន៍ទាយថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844។ ដោយផ្អែកលើខ្សែបន្ទាត់ទាំងនេះ វាត្រូវបានបញ្ជាក់ថា នៅពេលមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ត្រូវបានដាស់ឲ្យភ្ញាក់ឡើងនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ពួកគេនឹងត្រូវបានដាស់ឲ្យភ្ញាក់ឡើងចំពោះសារសាកល្បងខាងទំនាយមួយ ដែលបង្កើតអ្នកថ្វាយបង្គំពីរប្រភេទ។

បន្ទាត់ព្យាករណ៍ទាំងអស់នេះ រកឃើញការបំពេញឲ្យគ្រប់លក្ខណ៍ និងចុងក្រោយរបស់វា នៅក្នុងកំឡុងពេលនៃការសាកល្បងតាមព្យាករណ៍ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយការបង្កើតរូបសំណាកសម្រាប់សត្វ និងរបស់សត្វ។ ការសាកល្បងនោះត្រូវបានបញ្ចប់ នៅពេលពេលនៃព្រះគុណត្រូវបិទចំពោះព្រហ្មចារីទាំងឡាយ នៅក្នុងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ដូច្នេះ ដំណើរការសាកល្បងអំពីរូបសំណាករបស់សត្វ ដែលត្រូវបានតំណាងជាញឹកញាប់ថាជាការសាកល្បងមួយ ដែលបង្ហាញថា នរណាខ្លះបានយល់សារដែលត្រូវបានបើកត្រាឡើងវិញ នោះ ត្រូវបានតំណាងដោយបន្ទាត់ព្យាករណ៍ទាំងអស់នេះ។ នៅក្នុង ដានីយ៉ែល ជំពូក ១២ ពួកអ្នកប្រាជ្ញដែលយល់អំពីការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង ឆ្លងកាត់ដំណើរការសាកល្បងបីជំហាន ដែលត្រូវបានតំណាងថា ត្រូវបានធ្វើឲ្យបរិសុទ្ធ ស និងសាកល្បង។ ជំហានទាំងបីនោះ គឺជាជំហាននៃការបញ្ចុះបញ្ចូលដែលនាំមកដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដោយតំណាងឲ្យការបញ្ចុះបញ្ចូលអំពីបាប សេចក្តីសុចរិត និងការវិនិច្ឆ័យ។ ជំហានទាំងបីនោះ គឺជាទីលានខាងក្រៅ ទីបរិសុទ្ធ និងទីបរិសុទ្ធបំផុត។ ជំហានទាំងបីនោះ ក៏ត្រូវបានតំណាងផងដែរ នៅក្នុងទេវតាទាំងបីនៃ វិវរណៈ ជំពូក ១៤ ព្រមទាំងនៅក្នុងបទពិសោធន៍របស់ដានីយ៉ែល និងបុរសដ៏មានតម្លៃទាំងបី នៅក្នុងជំពូក ១។ នៅទីនោះ ពួកគេបានឆ្លងកាត់ជាមុនសិននូវការសាកល្បងអំពីអាហារ បន្ទាប់មកការសាកល្បងអំពីការមើលឃើញ ហើយចុងក្រោយពួកគេបានឆ្លងកាត់ការសាកល្បងទីបី ដែលបានផ្តល់ដោយស្តេចខាងជើង—តំណាងដោយនេប៊ូក្នេសារ។

> រីឯ​កុមារ​ទាំង​បួន​នេះ ព្រះ​ទ្រង់​ប្រទាន​ចំណេះដឹង និង​ជំនាញ​ក្នុង​គ្រប់​ការ​សិក្សា និង​ប្រាជ្ញា​ដល់​ពួកគេ; ហើយ​ដានីយ៉ែល​មាន​ការ​យល់​ដឹង​ក្នុង​គ្រប់​និមិត្ត និង​សុបិន​ទាំង​អស់។ រួច​មក នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ថ្ងៃ​កំណត់​ដែល​ស្តេច​បាន​មាន​បន្ទូល​ឲ្យ​នាំ​ពួកគេ​ចូល​មក នោះ​មេ​គ្រប់គ្រង​ពួក​ខ្ទើយ​ក៏​នាំ​ពួកគេ​ចូល​មក​នៅ​ចំពោះ​ព្រះបាទ​នេប៊ូក្នេសារ។ ហើយ​ស្តេច​ក៏​សន្ទនា​ជាមួយ​ពួកគេ; ហើយ​ក្នុង​ចំណោម​ពួកគេ​ទាំង​អស់ មិន​មាន​នរណា​ម្នាក់​ដែល​ត្រូវ​បាន​ឃើញ​ថា​ដូច​ដានីយ៉ែល ហាណានា មីសាអែល និង​អសារីយ៉ា​ឡើយ៖ ដូច្នេះ ពួកគេ​ក៏​ឈរ​នៅ​ចំពោះ​ស្តេច។ ហើយ​ក្នុង​គ្រប់​កិច្ចការ​នៃ​ប្រាជ្ញា និង​ការ​យល់​ដឹង ដែល​ស្តេច​បាន​សួរ​ពី​ពួកគេ នោះ​ទ្រង់​បាន​ឃើញ​ថា ពួកគេ​ប្រសើរ​ជាង​ពួក​មន្ត្រី​វេទមន្ត និង​ពួក​ហោរាសាស្ត្រ​ទាំង​អស់​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​អាណាចក្រ​ទាំង​មូល​របស់​ទ្រង់ ដប់​ដង។ ដានីយ៉ែល 1:17–20។

សេចក្តីសាកល្បងចុងក្រោយក្នុងចំណោមសេចក្តីសាកល្បងបីសម្រាប់ដានីយ៉ែល និងបុរសសក្ដិសមទាំងបី គឺជាសេចក្តីសាកល្បងដែលបានអនុវត្តដោយនេប៊ូក្នេសារ ដូច្នេះហើយ វាបង្ហាញជានិមិត្តរូបថា សេចក្តីសាកល្បងព្យាករណ៍ចុងក្រោយដែលដានីយ៉ែល និងបុរសសក្ដិសមទាំងបីតំណាងឲ្យ នោះពាក់ព័ន្ធនឹងបាប៊ីឡូន ព្រោះនេប៊ូក្នេសារគឺជាស្តេច ដែលនៅក្នុងអេសាយ ជំពូក ៧ ខ ៨ និង ៩ បញ្ជាក់ថា ស្តេច រាជធានីនៃជាតិមួយ និង «ក្បាល» គឺជានិមិត្តសញ្ញាដែលអាចប្រើជំនួសគ្នាបាន។ «ក្បាល» នោះតំណាងឲ្យក្បាលនៃបាប៊ីឡូនសម័យទំនើបនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ «ក្បាល» នោះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ គឺជាស្ត្រីពេស្យានៅក្នុងវិវរណៈ ១៧ ដែលមានសេចក្តីនេះសរសេរនៅលើថ្ងាសរបស់នាងថា៖ «អាថ៌កំបាំង បាប៊ីឡូនដ៏ធំ ជាមាតានៃស្រីពេស្យា និងនៃអំពើគួរស្អប់ខ្ពើមទាំងឡាយនៅលើផែនដី»។

ការសាកល្បងព្យាករណ៍ចុងក្រោយរបស់អ្នកមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់ មានការពាក់ព័ន្ធនឹងការយល់ដឹងត្រឹមត្រូវ ឬមិនត្រឹមត្រូវ អំពី «ក្បាល» នៃបាប៊ីឡូនសម័យទំនើប ក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ។ ការសាកល្បងចុងក្រោយរបស់ពួកគេ ក៏រួមបញ្ចូលទាំងការយល់ដឹងថា បាប៊ីឡូនសម័យទំនើប និង រ៉ូមសម័យទំនើប គឺជានិមិត្តសញ្ញាដែលអាចប្រើជំនួសគ្នាបាន ហើយដូច្នេះ «ក្បាល» របស់បាប៊ីឡូនសម័យទំនើប គឺជា «ក្បាល» ដូចគ្នា នៅក្នុងបន្ទាត់ណាមួយ ពីព្រោះពួកវាជានិមិត្តសញ្ញាដែលអាចប្រើជំនួសគ្នាបាន។

> «លោកិយនេះពេញទៅដោយព្យុះ និងសង្គ្រាម និងការបាក់បែកគ្នា។ ប៉ុន្តែក្រោមមេដឹកនាំតែមួយ គឺអំណាចសម្តេចប៉ាប ប្រជាជននឹងរួបរួមគ្នា ដើម្បីប្រឆាំងនឹងព្រះ ក្នុងបុគ្គលរបស់សាក្សីទាំងឡាយរបស់ទ្រង់»។ Testimonies, volume 7, 182.

ដានីយ៉ែល និង​យុវជន​មាន​កិត្តិយស​ទាំង​បី បង្ហាញ​ជា​ឧទាហរណ៍​ថា ការសាកល្បង​ព្យាករណ៍​ចុងក្រោយ ព្រោះ​វា​តែងតែ​ជា​ការសាកល្បង​លើ​ព្យាករណ៍ គឺជា​ការសាកល្បង​អំពី​ប្រធានបទ​នៃ​ទីក្រុងរ៉ូម ពីព្រោះ​ក្បាល​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ គឺជា​អំណាច​សម្តេចប៉ាប ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ជា​គំរូ​ដោយ​នេប៊ូក្នេសា ដែល​ជា​ក្បាល​ដំបូង​នៃ​បាប៊ីឡូន អ្នក​ដែល​បាន​សាកល្បង​ដានីយ៉ែល និង​យុវជន​មាន​កិត្តិយស​ទាំង​បី​ដោយ​ផ្ទាល់។ ជម្លោះ​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ជា​គំរូ​ដោយ​ដានីយ៉ែល និង​យុវជន​មាន​កិត្តិយស​ទាំង​បី ក៏​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ជា​មុន​ដោយ​ជម្លោះ​ដំបូង​នៅ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​គ្រឹះ​របស់​អាដវេនទីស៊ឹម ដូច​ដែល​បាន​តំណាង​នៅ​លើ​តារាង​ឆ្នាំ 1843 ដែល​ត្រូវ​បាន​ដឹកនាំ​ដោយ​ព្រះហស្ត​នៃ​ព្រះអម្ចាស់ ហើយ​មិន​ត្រូវ​បាន​កែប្រែ​ឡើយ។ ជម្លោះ​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​នៅ​លើ​តារាង​ឆ្នាំ 1843 នោះ មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​ការ​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ថា Antiochus Epiphanes ឬ​ទីក្រុងរ៉ូម​បាកាន ជា​អំណាច​ដែល​បាន​បង្កើត​និមិត្ត​ក្នុង​ខ 14 នៃ​ដានីយ៉ែល ជំពូក 11។

នៅក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ ពួក​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់ នឹង​ត្រូវ​បាន​សាកល្បង​លើ​ការ​យល់ដឹង​ខាង​ទំនាយ​របស់​ពួក​គេ។ ការ​យល់ដឹង​ខាង​ទំនាយ ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​បន្ទាត់​ទំនាយ​ជាច្រើន ដែល​គាំទ្រ​ថា ការ​សាកល្បង​ចុង​ក្រោយ​មាន​លក្ខណៈ​ជា​ទំនាយ​តាម​សភាព​របស់​វា។ ការ​សាកល្បង​នោះ​នឹង​មាន​ការ​រីក​ចម្រើន​ជា​ដំណាក់​កាលៗ ហើយ​នឹង​ឈាន​ដល់​ការ​បញ្ចប់​របស់​វា ជាមួយ​នឹង​ការ​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​អ្នក​ថ្វាយ​បង្គំ​ពីរ​ក្រុម។

ដូចដែលបានបង្ហាញនៅក្នុង ដានីយ៉ែល ជំពូក ១២ ការសាកល្បងចាប់ផ្ដើមនៅពេលពន្លឺព្យាករណ៍ថ្មីត្រូវបានបើកត្រា ហើយការសាកល្បងដំបូងនោះគឺថា តើត្រូវទទួលយកសារ ឬបដិសេធសារ។ ការសាកល្បងនោះ ត្រូវបានដានីយ៉ែលតំណាងថា «បានបរិសុទ្ធ» ហើយការសាកល្បងបន្ទាប់ ដានីយ៉ែលបានហៅថា «បានធ្វើឲ្យស» ហើយដំណើរការនេះបានបញ្ចប់នៅការសាកល្បងទីបី និងចុងក្រោយ ដែលត្រូវបានតំណាងថា «បានសាកល្បង»។ ការសាកល្បងទីបី និងចុងក្រោយ គឺជាកន្លែងដែលមនុស្សទាំងពីរក្រុមត្រូវ «បានសាកល្បង» ហើយនៅទីនោះ ពួកគេបង្ហាញថា តើពួកគេមានប្រេង ឬអត់។

ដានីយ៉ែល ជំពូក​ទី​មួយ បាន​បញ្ជាក់​ដោយ​ផ្ទាល់​អំពី​ការ​សាកល្បង​ចុង​ក្រោយ ហើយ​ដូច្នេះ ដានីយ៉ែល​កំពុង​បញ្ជាក់​អំពី​ការ​សាកល្បង​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ថា​ជា «ការបង្កើត​រូប​សត្វ​សាហាវ» ដែល​ជា «ការ​សាកល្បង​ដែល​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​ត្រូវ​តែ​ឆ្លង​កាត់» ទាំង​មុន​ពេល «ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​បោះត្រា» ហើយ​ក៏​មុន​ពេល «ពេល​វេលា​នៃ​ព្រះគុណ​ត្រូវ​បាន​បិទ​បញ្ចប់» នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ។

ការសាកល្បងអំពីរបៀបដែលរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវត្រូវបានបង្កើតឡើង ពាក់ព័ន្ធនឹងការសាកល្បងខាងព្យាករណ៍ក្នុងការយល់ដឹងអំពីរចនាសម្ព័ន្ធខាងព្យាករណ៍នៃសហភាពបីមុខ។ នាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ មានរចនាសម្ព័ន្ធខាងព្យាករណ៍ជាក់លាក់មួយ ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងលើទីបន្ទាល់ខាងព្យាករណ៍ជាច្រើន។ ការយល់ដឹងអំពីរបៀបដែលសហភាពបីមុខមករួមគ្នាជាអំណាចខាងព្យាករណ៍តែមួយនៅថ្ងៃចុងក្រោយ គឺជាការយល់ដឹងអំពីរបៀបដែលរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវត្រូវបានបង្កើតឡើង។

ឧទាហរណ៍មួយដ៏សាមញ្ញ ប៉ុន្តែស្មុគស្មាញ អំពីសារៈសំខាន់នៃការយល់ដឹងអំពីរបៀបដែលរូបសត្វសាហាវត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃចុងក្រោយ គឺជាសក្ខីភាពរបស់ប៉ូលអំពីមនុស្សនៃអំពើបាបនៅក្នុងជំពូកទីពីរនៃ សាឡូនីកាទីពីរ។ ប៉ូលបានលើកឡើងអំពីទំនាក់ទំនងទំនាយរវាងរ៉ូមបាកាន់ព្រះមិនពិត និងរ៉ូមប៉ាប ហើយនៅពេលដែលគាត់ធ្វើដូច្នោះ គាត់បានបញ្ជាក់ថា «ទំនាក់ទំនងទំនាយរវាងរ៉ូមបាកាន់ព្រះមិនពិត និងរ៉ូមប៉ាប» គឺជាប្រធានបទមួយដែលបង្ហាញអ្នកគោរពបូជាពីរក្រុម។

ក្រុម​មួយ​ស្រឡាញ់​សេចក្តី​ពិត​អំពី «ទំនាក់ទំនង​ទំនាយ​រវាង​រ៉ូម​សាសនាព្រេង និង​រ៉ូម​សម្តេចប៉ាប» ហើយ​ក្រុម​មួយ​ទៀត​មិន​ស្រឡាញ់​សេចក្តី​ពិត​នោះ​ទេ ដូច្នេះ​ហើយ​ទើប​ទទួល​ការ​វង្វេង​យ៉ាង​ខ្លាំង។ ទំនាក់ទំនង​ទំនាយ​រវាង​រ៉ូម​សាសនាព្រេង និង​រ៉ូម​សម្តេចប៉ាប ដែល​ប៉ូល​បាន​បង្ហាញ​ទុក​នោះ គ្រាន់តែ​ជា​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​អត្ថបទ​ទំនាយ​ជា​ច្រើន ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ទំនាក់ទំនង​របស់​អំណាច​ទាំង​ពីរ​នោះ ហើយ​ក៏​ជា​ទំនាក់ទំនង​របស់​អំណាច​ទាំង​ពីរ​នោះ​ជាមួយ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ផង​ដែរ។

រ៉ូមបាកានគឺជានាគ រ៉ូមសម្តេចប៉ាបគឺជាសត្វ ហើយសហរដ្ឋអាមេរិកគឺជាព្យាការីក្លែងក្លាយ។ អាហាប់គឺជាស្តេចនាគនៃស្តេចទាំងដប់ ដែលបានរៀបការជាមួយយេសាបែល ស្ត្រីផិតក្បត់ ដែលគ្រប់គ្រងលើក្រុមព្យាការីក្លែងក្លាយពីរផ្នែក។ ព្យាការីជាបុរសគឺជាព្យាការីរបស់បាអាល់ ហើយបូជាចារ្យនៃព្រៃបរិសុទ្ធតំណាងឲ្យទេវតាស្ត្រី អាស្ថារ៉ុត។ រួមគ្នា ពួកគេជានិមិត្តរូបនៃព្យាការីក្លែងក្លាយនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ដែលបង្កើតរូបនៃសត្វ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយបូជាចារ្យជាស្ត្រី និងព្យាការីជាបុរស។

នាគគឺអាខាប់ ដែលជានិមិត្តរូបនៃស្ដេចទាំងដប់ក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ១៧ ហើយជានគរទីប្រាំពីរ ក្នុងចំណោមនគរទាំងប្រាំបី។ នគរទីប្រាំមួយគឺសហរដ្ឋអាមេរិក ជាពួកហោរាក្លែងក្លាយរបស់យេសេបិល; នគរទីប្រាំពីរគឺស្ដេចទាំងដប់ អង្គការសហប្រជាជាតិ អំណាចនាគ ហើយនគរទីប្រាំបី ដែលកើតចេញពីនគរទាំងប្រាំពីរ គឺជានគរទីប្រាំ ដែលបានទទួលរបួសស្លាប់មួយ ដែលត្រូវបានប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញជានគរទីប្រាំបី និងជានគរចុងក្រោយ គឺជាសត្វសាហាវ ដែលសហរដ្ឋអាមេរិក និងបន្ទាប់មកពិភពលោកទាំងមូល បានធ្វើរូបចម្លាក់ទៅឲ្យ និងតាមរូបរបស់វា។

ដានីយ៉ែល ជំពូក ១ កំណត់សម្គាល់អំពីការសាកល្បងទំនាយចុងក្រោយមួយ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការយល់ដឹងអំពីរ៉ូម ដូចដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ថេស្សាឡូនីចទីពីរ កំណត់ថា ការសាកល្បងទំនាយចុងក្រោយនោះ រួមបញ្ចូលពន្លឺស្តីអំពីរចនាសម្ព័ន្ធរបស់រ៉ូមសម័យទំនើប ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយទំនាក់ទំនងទាំងទំនាយ និងនយោបាយ រវាងរ៉ូមពហុទេវនិយម និងរ៉ូមសម្តេចសង្ឃ។

ជំពូក​ទី​ពីរ​នៃ​ដានីយ៉ែល​បង្ហាញ​ថា មាន​អាថ៌កំបាំង​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ប្រាប់​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ ដែល​ល្បងល​មនុស្ស​មួយ​សែន​បួន​ម៉ឺន​បួន​ពាន់​នាក់ ពីព្រោះ​ដានីយ៉ែល និង​មនុស្ស​សក្ដិសម​បី​នាក់​នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទី​ពីរ តំណាង​ឲ្យ​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ​នៅ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ។ អាថ៌កំបាំង​ទំនាយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ប្រាប់ ហើយ​ដូច្នេះ​ជា​ការ​ល្បងល​ពួក​គេ គឺ​សុបិន​អាថ៌កំបាំង​របស់​នេប៊ូក្នេស្សារ​អំពី​រូប​សំណាក​នៃ​សត្វ​ទាំងឡាយ ដោយ​ហេតុ​នេះ​តំណាង​ឲ្យ​ការ​ល្បងល​ចុង​ក្រោយ​សម្រាប់​មនុស្ស​មួយ​សែន​បួន​ម៉ឺន​បួន​ពាន់​នាក់ ដែល​ដូច​ជា​បងស្រី​វ៉ៃត៍​បាន​កត់ត្រា​ថា «ការ​បង្កើត​រូប​សំណាក​នៃ​សត្វ»។

ការសាកល្បងដែលត្រូវបានតំណាងដោយជំពូកទីពីរនៃសៀវភៅដានីយ៉ែល ត្រូវបានដាក់ឲ្យស្ថិតនៅក្រោមការគំរាមកំហែងនៃសេចក្តីស្លាប់។ ជាឧទាហរណ៍មួយអំពីថ្ងៃចុងក្រោយ វាកំពុងបញ្ជាក់អំពីអ្វីដែលប៉ូលបានបង្រៀន នៅពេលដែលលោកបានកំណត់សម្គាល់អំពីការភាន់ច្រឡំដ៏ខ្លាំងដែលមកលើអស់អ្នកដែលមិនស្រឡាញ់សេចក្តីពិត។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ដានីយ៉ែល ការយល់ដឹងរបស់លោកបានសង្គ្រោះពួកអ្នកប្រាជ្ញនៃបាប៊ីឡូន ប៉ុន្តែក្រោយការសាកល្បងចុងក្រោយនៃថ្ងៃចុងក្រោយ នោះគ្មានពេលសាកល្បងទៀតឡើយ។

រាល់បន្ទាត់នៃវិវាទអំពីរ៉ូមជា​និមិត្តសញ្ញា ដែលយើងបានកំណត់សម្គាល់នោះ ផ្តល់សក្ខីកម្មដោយផ្ទាល់អំពីវិវាទដែលកំពុងប្រព្រឹត្តទៅនៅពេលនេះ។ ខណៈដែលចលនាដើម្បីអនុម័តច្បាប់អំពីថ្ងៃអាទិត្យកំពុងឈានទៅមុខក្នុងភាពងងឹត ព្រះបន្ទូលទំនាយរបស់ព្រះកំពុងកំណត់សម្គាល់ការខិតជិតមកដល់របស់វា ទោះបីមានព្រលឹងតិចតួចណាស់ដែលជាកូននៃថ្ងៃ ហើយអ្នកដែលមិនមែនជាកូននៃថ្ងៃ ដូច្នេះហើយ មិនដឹងថាខ្សាច់នៃពេលវេលាសាកល្បងកំពុងហូរអស់ទៅយ៉ាងឆាប់រហ័សឡើយ។ ការនេះកំពុងកើតឡើងក្នុងបរិបទដែល Sister White បានកំណត់សម្គាល់ថា ចលនាចុងក្រោយៗនឹងជាចលនាដែលលឿនរហ័ស។ នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023 Michael បានយាងចុះមក ដើម្បីឲ្យកងទ័ពដ៏មានឫទ្ធានុភាពរបស់ទ្រង់ឈរឡើង ប៉ុន្តែ ដើម្បីជាផ្នែកមួយនៃកងទ័ពនោះ មានកិច្ចការទំនាយមួយដែលត្រូវតែសម្រេចជាមុនសិន ហើយវាត្រូវបានសម្រេចនៅក្នុងបរិយាកាសនយោបាយដែលរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវកំពុងត្រូវបានបង្កើតឡើង។

កិច្ចការព្យាករណ៍ដែលត្រូវតែសម្រេចឲ្យបាន រួមបញ្ចូលទាំងការទទួលស្គាល់អំពីការបង្កើតរូបសត្វសាហាវផងដែរ។ អ្នកសិក្សាព្យាករណ៍ត្រូវតែទទួលស្គាល់ តាមរយៈព្រឹត្តិការណ៍ដែលកំពុងកើតឡើងនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្របច្ចុប្បន្នថា កត្តាខាងសាសនា និងនយោបាយដែលបង្កើតរូបសត្វសាហាវនៅសហរដ្ឋអាមេរិក កំពុងដំណើរការទៅមុខហើយ។ អ្នកសិក្សានោះក៏ត្រូវតែទទួលស្គាល់ផងដែរថា រូបសត្វសាហាវត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមផ្លូវព្យាករណ៍យ៉ាងដូចម្តេច ដូចដែលបានបង្ហាញទុកក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ គាត់ក៏ត្រូវតែទទួលស្គាល់ផងដែរថា ខណៈដែលរូបសត្វសាហាវកំពុងត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅសហរដ្ឋអាមេរិក នោះរូបព្រះក៏កំពុងត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងមនុស្សមួយរយសែសិបបួនពាន់នាក់ដែរ។ គាត់ត្រូវតែយល់អំពីភាពស្របគ្នានៃប្រវត្តិសាស្ត្រថ្ងៃចុងក្រោយជាមួយនឹងពួកមីល្លឺរ៉ាយ នៅក្នុងអំឡុងពេលអភិវឌ្ឍន៍សារសម្រែកកណ្តាលអធ្រាត្រ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួកគេ ពេលដែលពួកគេត្រូវបានដាស់ឲ្យដឹងអំពីការពិតថា ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងរយៈពេលពន្យាររបស់ឧទាហរណ៍ប្រៀបប្រដូច ហើយដូច្នេះ ពួកគេខ្លួនឯងគឺជាព្រហ្មចារី។ ធាតុទាំងបីនេះ សុទ្ធសឹងជាផ្នែកមួយនៃការសាកល្បងខាងព្យាករណ៍ ដែលបានចាប់ផ្តើមបង្ហាញការអនុវត្តរបស់វា​នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023។

«បន្ទាត់លើបន្ទាត់» ជម្លោះនីមួយៗអំពីរ៉ូម ដែលបានកើតឡើងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រអាដវេនទីស្ទ គឺជាប្រវត្តិសាស្ត្របរិសុទ្ធដែលត្រូវបានធ្វើម្តងទៀតនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ ជម្លោះចុងក្រោយអំពីរ៉ូម កើតឡើងដោយផ្ទាល់ជាលទ្ធផលនៃការដែលរាស្ត្ររបស់ព្រះបានបដិសេធមិនព្រមភ្ញាក់ឡើងចំពោះសារដែលបានមកដល់នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023។

> «ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​ដាស់​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ទ្រង់​ឡើង; ប្រសិនបើ​មធ្យោបាយ​ផ្សេង​ទៀត​បរាជ័យ នោះ​សាសនបង្វែរ​នឹង​ចូល​មក​ក្នុង​ចំណោម​ពួកគេ ដែល​នឹង​រែង​ពួកគេ ដោយ​បំបែក​អង្កាម​ចេញ​ពី​ស្រូវ។ ព្រះអម្ចាស់​អំពាវនាវ​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​ជឿ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ទ្រង់​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ឡើង​ពី​ដំណេក។ ពន្លឺ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​បាន​មក​ដល់​ហើយ សមស្រប​សម្រាប់​ពេល​វេលា​នេះ។ នោះ​គឺ​ជា​សេចក្ដីពិត​ខាង​ព្រះគម្ពីរ ដែល​បង្ហាញ​អំពី​គ្រោះថ្នាក់​ទាំងឡាយ​ដែល​កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ចំពោះ​មុខ​យើង​យ៉ាង​ជិតស្និទ្ធ។ ពន្លឺ​នេះ​គួរ​នាំ​យើង​ទៅ​កាន់​ការ​សិក្សា​ព្រះគម្ពីរ​ដោយ​ឧស្សាហ៍ព្យាយាម និង​ការ​ពិនិត្យ​យ៉ាង​តឹងរ៉ឹង​បំផុត​លើ​ជំហរ​ទាំងឡាយ​ដែល​យើង​កាន់​ខ្ជាប់។ ព្រះជាម្ចាស់​សព្វ​ព្រះហឫទ័យ​ឲ្យ​គ្រប់​ទិដ្ឋភាព និង​ជំហរ​ទាំងឡាយ​នៃ​សេចក្ដីពិត ត្រូវ​បាន​ស្រាវជ្រាវ​យ៉ាង​ជ្រាលជ្រៅ និង​ដោយ​ការ​តស៊ូ​មិន​ឈប់ឈរ ជាមួយ​នឹង​ការ​អធិស្ឋាន និង​ការ​តម​អាហារ។ អ្នក​ជឿ​មិន​ត្រូវ​សម្រាក​នៅ​លើ​ការ​សន្មត់ និង​គំនិត​ដែល​មិន​ច្បាស់លាស់​អំពី​អ្វី​ដែល​បង្កើត​ជា​សេចក្ដីពិត​ឡើយ។ សេចក្ដីជំនឿ​របស់​ពួកគេ​ត្រូវ​តែ​មាន​មូលដ្ឋាន​យ៉ាង​មាំមួន​លើ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បី​ថា នៅ​ពេល​វេលា​នៃ​ការ​សាកល្បង​មក​ដល់ ហើយ​ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​នាំ​ទៅ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ក្រុម​ប្រឹក្សា ដើម្បី​ឆ្លើយ​តប​អំពី​សេចក្ដីជំនឿ​របស់​ខ្លួន នោះ​ពួកគេ​អាច​នឹង​មាន​សមត្ថភាព​ផ្តល់​ហេតុផល​សម្រាប់​សេចក្ដីសង្ឃឹម​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ពួកគេ ដោយ​សុភាពរាបសា និង​ដោយ​ការកោតខ្លាច។»

> «បំផុស បំផុស បំផុស។ ប្រធានបទទាំងឡាយដែលយើងនាំមកបង្ហាញដល់ពិភពលោក ត្រូវតែជាការពិតដ៏រស់សម្រាប់យើង។ វាសំខាន់ណាស់ថា ក្នុងការការពារគោលលទ្ធិទាំងឡាយដែលយើងចាត់ទុកថាជាមាត្រាជំនឿមូលដ្ឋាន យើងមិនគួរអនុញ្ញាតឲ្យខ្លួនយើងប្រើអំណះអំណាងណាមួយដែលមិនត្រឹមត្រូវពេញលេញឡើយ។ អំណះអំណាងទាំងនោះអាចមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការធ្វើឲ្យអ្នកប្រឆាំងម្នាក់ស្ងប់មាត់ ប៉ុន្តែវាមិនលើកតម្កើងសេចក្តីពិតទេ។ យើងគួរតែនាំមកបង្ហាញអំណះអំណាងដ៏ត្រឹមត្រូវ ដែលមិនត្រឹមតែធ្វើឲ្យអ្នកប្រឆាំងរបស់យើងស្ងប់មាត់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចទ្រាំទ្រចំពោះការពិនិត្យពិច័យយ៉ាងជិតស្និទ្ធ និងយ៉ាងជ្រាលជ្រៅបំផុតផងដែរ។ ចំពោះអ្នកទាំងឡាយដែលបានបណ្តុះបណ្តាលខ្លួនឯងឲ្យជាអ្នកជជែកវែកញែក មានគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងខ្លាំងថាពួកគេនឹងមិនដោះស្រាយព្រះបន្ទូលនៃព្រះដោយយុត្តិធម៌ឡើយ។ ក្នុងការជួបប្រទះនឹងអ្នកប្រឆាំងម្នាក់ កិច្ចខិតខំដោយស្មោះអស់ពីចិត្តរបស់យើងគួរតែជាការនាំមកបង្ហាញប្រធានបទទាំងឡាយក្នុងរបៀបមួយដែលបណ្តាលឲ្យមានការជឿជាក់ក្នុងចិត្តរបស់គាត់ ជាជាងគ្រាន់តែស្វែងរកការផ្តល់ទំនុកចិត្តដល់អ្នកជឿប៉ុណ្ណោះ។»

> “ទោះបីជាការរីកចម្រើនខាងបញ្ញារបស់មនុស្សអាចមានដល់កម្រិតណាក៏ដោយ កុំឲ្យគាត់គិតសូម្បីតែមួយភ្លែតថា មិនចាំបាច់មានការស្រាវជ្រាវព្រះគម្ពីរយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ និងជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីទទួលបានពន្លឺកាន់តែច្រើននោះឡើយ។ ក្នុងនាមជារាស្ត្រមួយ យើងត្រូវបានហៅម្នាក់ៗឲ្យធ្វើជាសិស្សនៃទំនាយ។ យើងត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នដោយចិត្តខ្នះខ្នែង ដើម្បីឲ្យយើងអាចសម្គាល់ឃើញរស្មីណាមួយនៃពន្លឺដែលព្រះជាម្ចាស់នឹងបង្ហាញមកឲ្យយើង។ យើងត្រូវចាប់យកពន្លឺដំបូងៗនៃសេចក្តីពិត; ហើយតាមរយៈការសិក្សាដោយការអធិស្ឋាន ពន្លឺដែលច្បាស់លាស់ជាងមុនអាចទទួលបាន ដែលអាចនាំយកទៅបង្ហាញនៅចំពោះមុខអ្នកដទៃបាន” ទីបន្ទាល់។ ភាគ ៥, ៧០៨។

នៅសម័យរបស់មីឡែរ ពួកប្រូតេស្តង់បានបដិសេធមិនព្រមឲ្យក្បួនវេយ្យាករណ៍គ្រប់គ្រងការបកស្រាយរបស់ខ្លួន ហើយបានជ្រើសរើសមិនអើពើពាក្យ «ក៏» នៅក្នុងខទីដប់បួន ដែលតាមវេយ្យាករណ៍កំណត់យ៉ាងច្បាស់ថា «ពួកប្លន់នៃប្រជាជនរបស់អ្នក» តំណាងឲ្យអំណាចថ្មីមួយ ដែលកំពុងត្រូវបាននាំចូលមកក្នុងលំហូរនៃព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានតំណាងនៅក្នុងខទាំងនោះ ដែលខទីដប់បួនស្ថិតនៅ។ អ៊ូរាយ៉ា ស្មីធ បានធ្វើដូចគ្នានេះដែរ នៅពេលដែលគាត់មិនអើពើភស្តុតាងខាងវេយ្យាករណ៍ ដែលបញ្ជាក់ថា ស្តេចខាងជើងនៅក្នុងខទីសាមសិបប្រាំមួយ ហើយក្រោយមកនៅក្នុងខទីសែសិប ត្រូវតែជាស្តេចខាងជើងដដែល ដែលបានជាប្រធានបទតាំងពីខទីសាមសិបមួយមក។

សព្វថ្ងៃនេះ អ្នកដែលបង្រៀនថា សហរដ្ឋអាមេរិកជាពួក «ចោរ» បានយកអត្ថបទមួយពី Sister White ដែលកំណត់អត្តសញ្ញាណអំណាចសម្តេចប៉ាប និងសហរដ្ឋអាមេរិកថាជាអំណាចបៀតបៀនសំខាន់ពីរនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ហើយបង្វែរវេយ្យាករណ៍ដើម្បីអះអាងថា ពាក្យយោង «old world» ដែល Sister White ប្រើសម្រាប់កំណត់និយមន័យអឺរ៉ុប តាមពិតទៅតំណាងឲ្យប្រវត្តិសាស្ត្រអតីតកាល។ វេយ្យាករណ៍នៅក្នុងអត្ថបទនោះបញ្ជាក់ថា នេះជាការសន្និដ្ឋានមិនត្រឹមត្រូវ ហើយរបៀបដែល Sister White ប្រើ «old world» នៅក្នុងអត្ថបទនោះ ស្របគ្នានឹងរបៀបដែលនាងប្រើវានៅកន្លែងផ្សេងៗទៀតក្នុងសំណេររបស់នាង។ នៅពេលនាងធ្វើដូច្នេះ នាងក៏ស្របគ្នាជាមួយនឹងអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រដែលប្រើពាក្យ «old world» ទាក់ទងនឹង «new world» ដើម្បីបែងចែករវាងអឺរ៉ុប និងទ្វីបអាមេរិកផងដែរ។

> «រ៉ូមកាតូលិកនៅក្នុងពិភពចាស់ និងប្រូតេស្តង់ដែលបានបោះបង់ជំនឿនៅក្នុងពិភពថ្មី នឹងដើរតាមមាគ៌ាស្រដៀងគ្នា ចំពោះអ្នកទាំងឡាយដែលគោរពគ្រប់បញ្ញត្តិទាំងអស់របស់ព្រះ»។ The Great Controversy, 615.

តាមវេយ្យាករណ៍ ពាក្យសម្ដី «នឹងបន្តដេញតាម» បញ្ជាក់ថា អំណាចទាំងពីរ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយ «ពិភពលោកចាស់» និង «ពិភពលោកថ្មី» ទាំងពីរ «បន្តដេញតាម» ការបៀតបៀនប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ហើយវាជាការខុសឆ្គងខាងវេយ្យាករណ៍ក្នុងការអះអាងថា ប្រយោគនេះកំពុងសំដៅទៅលើ «ពិភពលោកចាស់» ថាជាប្រវត្តិសាស្ត្រអតីតកាល ហើយ «ថ្មី» ថាជាថ្ងៃចុងក្រោយ។ «បន្ទាត់លើបន្ទាត់» ការជម្លោះចាស់ៗទាំងអស់របស់រ៉ូម បំភ្លឺដល់សិស្សនៃពាក្យទំនាយអំពីថ្ងៃចុងក្រោយថា នៅពេលដែលពួកគេត្រូវបានដាស់ឲ្យភ្ញាក់ឡើង ការសាកល្បងអំពីរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវ នឹងរួមមានបរិបទមួយ ដែលការកំណត់អត្តសញ្ញាណដ៏ត្រឹមត្រូវនៃ «ពួកចោររបស់ប្រជាជនរបស់ឯង» ត្រូវបានសម្ដែងឲ្យឃើញ។ ការយល់ដឹងដ៏ត្រឹមត្រូវអំពី «ពួកចោរ» ត្រូវបានបង្ហាញនៅលើផ្ទាំងគំនូសតាងអ្នកត្រួសត្រាយឆ្នាំ 1843 ហើយដូច្នេះ វាជាសេចក្តីពិតមូលដ្ឋានមួយ ដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយសិទ្ធិអំណាចរបស់ព្រះវិញ្ញាណនៃពាក្យទំនាយ។ នេះកំណត់បញ្ជាក់ថា នៅពេលសិស្សនៃពាក្យទំនាយភ្ញាក់ឡើងចំពោះការសាកល្បងចុងក្រោយរបស់ពួកគេ ប្រធានបទអំពី «ពួកចោរ» ក៏នឹងតំណាងឲ្យការវាយប្រហារចុងក្រោយទៅលើសេចក្តីពិតមូលដ្ឋាន និងព្រះវិញ្ញាណនៃពាក្យទំនាយផងដែរ។

យើងនឹងបន្តគំនិតទាំងនេះនៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់។

Back to Articles