Article

# សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល — លេខ ហុកសិប​ប្រាំពីរ

ការយល់ដឹងខាងទំនាយ៖ សាសនាឥស្លាម ថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 និងទិវានៃខ្យល់បក់ពីទិសខាងកើត

Author

Jeff Pippenger

Published

January 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

សាសនាឥស្លាមនៃ​វេទនា​ទី​បី​បាន​ចូល​មក​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​ពាក្យ​ទំនាយ​នៅ​ថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ហើយ​វា​ត្រូវ​បាន​ទប់ស្កាត់​ភ្លាមៗ។ នៅ​ពេល​នោះ ភ្លៀង​ចុងក្រោយ​បាន​ចាប់ផ្តើម​ធ្លាក់​ចុះ ប៉ុន្តែ​វា​ត្រូវ​បាន «វាស់»។

> ក្នុង​កម្រិត​ត្រឹមត្រូវ ពេល​ដែល​វា​លូតលាស់​ចេញ​មក ទ្រង់​នឹង​ជជែក​ដេញដោល​ជា​មួយ​នឹង​វា; ទ្រង់​ទប់​ខ្យល់​ដ៏​កាចសាហាវ​របស់​ទ្រង់​នៅ​ថ្ងៃ​នៃ​ខ្យល់​បូព៌ា។ ដោយ​ហេតុ​នេះ​ហើយ អំពើ​ទុច្ចរិត​របស់​យ៉ាកុប​នឹង​ត្រូវ​បាន​ជម្រះ​ចេញ; ហើយ​នេះ​ជា​ផល​ទាំង​អស់​នៃ​ការ​ដក​យក​អំពើ​បាប​របស់​គាត់​ចេញ; គឺ​នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​ធ្វើ​ឲ្យ​ថ្ម​ទាំង​អស់​នៃ​អាសនៈ​ដូច​ជា​ថ្ម​ស ដែល​ត្រូវ​បាន​វាយ​បំបែក​ជា​បំណែកៗ នោះ​ព្រៃ​បូជា និង​រូប​ព្រះ​ទាំង​ឡាយ​នឹង​មិន​អាច​ឈរ​ឡើង​បាន​ទេ។ ទោះ​យ៉ាង​ណា ក្រុង​ដែល​មាន​កំពែង​ការពារ​នឹង​ត្រូវ​វិនាស​ទទេ​ស្ងាត់ ហើយ​លំនៅឋាន​នឹង​ត្រូវ​បោះ​បង់​ចោល ទុក​ចោល​ដូច​ជា​ទី​រហោស្ថាន: នៅ​ទី​នោះ​កូន​គោ​នឹង​ស៊ី​ស្មៅ ហើយ​នៅ​ទី​នោះ​វា​នឹង​ដេក​ចុះ ហើយ​ស៊ី​បំផ្លាញ​មែក​របស់​វា។ នៅ​ពេល​ដែល​មែក​របស់​វា​ស្ងួត​ហើយ នោះ​វា​នឹង​ត្រូវ​កាច់​ចេញ: ស្ត្រី​ទាំង​ឡាយ​នឹង​មក ហើយ​ដុត​វា​ដោយ​ភ្លើង: ដ្បិត​នេះ​ជា​ប្រជាជន​ដែល​គ្មាន​ការ​យល់​ដឹង: ដូច្នេះ ព្រះ​អង្គ​ដែល​បាន​បង្កើត​ពួក​គេ​នឹង​មិន​មាន​សេចក្តី​មេត្តា​ដល់​ពួក​គេ​ទេ ហើយ​ព្រះ​អង្គ​ដែល​បាន​បង្កើត​រូបរាង​ពួក​គេ​នឹង​មិន​បង្ហាញ​ព្រះគុណ​ដល់​ពួក​គេ​ឡើយ។ ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ នឹង​កើត​មាន​ថា ព្រះអម្ចាស់​នឹង​វាយ​ឲ្យ​ជ្រុះ​ចាប់​តាំង​ពី​ដង​ទន្លេ​រហូត​ដល់​ស្ទឹង​អេស៊ីព្ទ ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ត្រូវ​បាន​ប្រមូល​មក​ម្តង​ម្នាក់ៗ ឱ​កូន​ចៅ​អ៊ីស្រាអែល​អើយ។ ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ នឹង​កើត​មាន​ថា សូរ​ត្រែ​ដ៏​ធំ​នឹង​ត្រូវ​បាន​ផ្លុំ ហើយ​ពួក​អ្នក​ដែល​ជិត​នឹង​វិនាស​នៅ​ស្រុក​អាស្ស៊ីរី និង​ពួក​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​បណ្តេញ​ចេញ​នៅ​ស្រុក​អេស៊ីព្ទ នឹង​មក ហើយ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអម្ចាស់​នៅ​លើ​ភ្នំ​បរិសុទ្ធ ក្នុង​ក្រុង​យេរូសាឡឹម។ អេសាយ 27:6–13។

«ថ្ងៃនៃខ្យល់បូព៌ា» បញ្ជាក់អំពីការមកដល់នៃភ្លៀងចុងក្រោយ ហើយក៏បញ្ជាក់អំពីសាសនាឥស្លាមនៃវេទនាទីបីផងដែរ។ វាក៏សម្គាល់ការចាប់ផ្ដើមនៃប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលក្នុងនោះ «អំពើទុច្ចរិតរបស់យ៉ាកុបត្រូវបានជម្រះចេញ»។ ថ្ងៃនៃខ្យល់បូព៌ាបានមកដល់នៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ហើយនៅចំណុចនោះ ការជំនុំជម្រះលើមនុស្សរស់បានចាប់ផ្ដើម។ ការជំនុំជម្រះលើមនុស្សរស់ គឺជាកិច្ចការបិទបញ្ចប់របស់ទេវតាទីបី ហើយនៅទីនោះ ការដកយកអំពើបាបរបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់បានចាប់ផ្ដើម។ នោះហើយជាអ្វីដែលអេសាយមានន័យ នៅពេលដែលគាត់បានសរសេរថា «ដោយនេះ»។

ពាក្យដែលនាំមកដល់ “ដោយនេះ” គឺ៖ “ក្នុងខ្នាតកំណត់ កាលណាវាផុសឡើង អ្នកនឹងជជែកវែកញែកជាមួយនឹងវា៖ ទ្រង់ទប់ខ្យល់កាចរបស់ទ្រង់នៅក្នុងថ្ងៃនៃខ្យល់ខាងកើត”។ “ដោយនេះ” កំពុងកំណត់អត្តសញ្ញាណសេចក្តីពិតជាក់លាក់នៃការសាកល្បង ដែលជម្រះអំពើបាបចេញពីអ្នកដែលត្រូវបានតំណាងថាជាយ៉ាកុប។ សេចក្តីពិតទាំងនោះរួមមានព្រឹត្តិការណ៍ (9/11) ដែលសម្គាល់ការមកដល់នៃភ្លៀងចុងក្រោយ។ សេចក្តីពិតទាំងនោះរួមមាននិយមន័យនៃភ្លៀងចុងក្រោយថាជា “សារ” ហើយ “សារ” នោះគឺឥស្លាម។ វារួមបញ្ចូលសេចក្តីពិតថា “ខ្យល់ខាងកើត” គឺឥស្លាមនៃវេទនាទីបី ហើយវារួមបញ្ចូលលក្ខណៈព្យាករណ៍អំពីការទប់ស្កាត់ជាបន្តបន្ទាប់របស់ឥស្លាម (ទប់) ផងដែរ។

ការសាកល្បងនោះឯង ត្រូវបានតំណាងដោយ «ការជជែកដេញដោល» ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១។ យេរេមា នៅពេលតំណាងឲ្យការខកចិត្តលើកដំបូង ត្រូវបានណែនាំឲ្យ «ត្រឡប់មក» រកព្រះ និងញែកអ្វីដែលមានតម្លៃចេញពីអ្វីដែលថោកទាប។ «ផលផ្លែ» នៃសារនៃការសាកល្បង បង្កើតអ្នកថ្វាយបង្គំពីរប្រភេទ។

ការជំនុំជម្រះនៃមនុស្សល្ងង់ ត្រូវបានតំណាងថា «ពេលដែលគាត់ធ្វើឲ្យថ្មទាំងអស់នៃអាសនៈដូចជាថ្មកំបោរដែលត្រូវបានវាយបំបែកជាបំណែកៗ នោះព្រៃសក្ការៈ និងរូបឆ្លាក់នឹងមិនអាចឈរឡើងបានទេ»។ អេសាយកំពុងយោងទៅកាន់ព្រះបន្ទូលប្រកាសទោសប្រឆាំងនឹងអ្នកដែលបង្វែរអ្វីៗឲ្យបញ្ច្រាសឡើងចុះ នៅក្នុងជំពូកម្ភៃប្រាំបី និងម្ភៃប្រាំបួន។ ពួកគេជាអ្នកដែលមិនអាចយល់សៀវភៅដែលបានបិទត្រា។ កិច្ចការ (ផល) របស់មនុស្សអាក្រក់ ត្រូវចាត់ទុកដូចជាដីឥដ្ឋរបស់ជាងស្មូន។

> ហេតុនេះហើយ មើល៍ ខ្ញុំនឹងបន្តធ្វើកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យមួយនៅកណ្តាលប្រជាជននេះ គឺជាកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យ និងជាការគួរឲ្យស្ញប់ស្ញែងមួយ ដ្បិតប្រាជ្ញារបស់អ្នកប្រាជ្ញរបស់ពួកគេនឹងវិនាស ហើយការយល់ដឹងរបស់មនុស្សឆ្លាតវៃរបស់ពួកគេនឹងត្រូវលាក់បាំង។ វេទនាដល់អ្នកទាំងឡាយដែលព្យាយាមលាក់យោបល់របស់ខ្លួនឲ្យជ្រាលជ្រៅពីព្រះអម្ចាស់ ហើយការងាររបស់ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងសេចក្តីងងឹត ហើយពួកគេនិយាយថា «តើនរណាមើលឃើញយើង? ហើយតើនរណាស្គាល់យើង?»។ មែនប្រាកដណាស់ ការប្រែបំផ្លាញលំដាប់របស់អ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវចាត់ទុកដូចជាដីឥដ្ឋរបស់ជាងស្មូន ដ្បិតតើស្នាដៃអាចនិយាយអំពីអ្នកដែលបង្កើតវាថា «គាត់មិនបានបង្កើតខ្ញុំទេ» ឬ? ឬតើវត្ថុដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងអាចនិយាយអំពីអ្នកដែលបង្កើតវាថា «គាត់គ្មានការយល់ដឹងទេ» ឬ? អេសាយ 29:14–16។

កិច្ចការរបស់មនុស្សអាក្រក់នឹងដូចជាដីឥដ្ឋរបស់ជាងស្មូន ហើយនៅក្នុងជំពូកទីម្ភៃប្រាំពីរ កិច្ចការរបស់ពួកគេត្រូវបានបង្ហាញក្នុងរូបភាពស្រដៀងគ្នា ដូចជាថ្មស ដែលត្រូវបានវាយបំបែកជាបំណែកតូចៗ។ ថ្មស ឬដីឥដ្ឋរបស់ជាងស្មូន អាចត្រូវបានវាយឲ្យក្លាយជាម្សៅបានយ៉ាងងាយ ហើយនិមិត្តសញ្ញានៃកិច្ចការដែលធ្វើឲ្យ «ថ្មទាំងអស់នៃអាសនៈ ដូចជាថ្មសដែលត្រូវបានវាយបំបែកជាបំណែក» ហើយរួមទាំងកិច្ចការនៃការរុះរើ «ព្រៃបូជា និងរូបព្រះ» ដើម្បីឲ្យវា «មិនអាចឈរឡើងវិញបាន» គឺជាកិច្ចការដែលត្រូវបានតំណាងដោយការកែទម្រង់របស់ស្តេចយ៉ូសៀស។ ក្នុងការស្ដារឡើងវិញ និងការកែទម្រង់ចុងក្រោយ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយការកែទម្រង់របស់យ៉ូសៀស រចនាសម្ព័ន្ធស្ថាប័នរួមរបស់អាដվենទីស្ទ នឹងត្រូវស្ងាត់ស្ងៀមទំនេរ ពីព្រោះ «ទីក្រុងដែលមានបន្ទាយការពារមាំមួន នឹងក្លាយជាទីស្ងាត់ស្ងៀម ហើយទីលំនៅនឹងត្រូវបានបោះបង់ចោល ហើយត្រូវបានទុកឲ្យដូចជាទីរហោស្ថាន»។ កិច្ចការទាំងអស់របស់ពួកគេ មានន័យថា ព្រះវិហារ សាលារៀន មហាវិទ្យាល័យ សាកលវិទ្យាល័យ មន្ទីរពេទ្យ និងអគារការិយាល័យរាប់ពាន់នៅជុំវិញពិភពលោក នឹងត្រូវបានវាយបំផ្លាញជាម្សៅឥតតម្លៃតាមន័យព្យាករណ៍។

សមាជិកភាព​ក៏​នឹង​ត្រូវ​បំផ្លាញ​ឲ្យ​ស្ងាត់ស្ងៀម​ដែរ ពីព្រោះ​អ្នក​ទាំង​នោះ​ជា «ប្រជាជន​ដែល​គ្មាន​ការយល់ដឹង» នឹង​ជា «មែក» ដែល «ស្ងួត​ក្រៀម» ហើយ «នឹង​ត្រូវ​បាក់​ចេញ» «និង​ត្រូវ​ដាក់​ឲ្យ​ឆេះ​ក្នុង​ភ្លើង» ដ្បិត «ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​បង្កើត​ពួកគេ នឹង​មិន​មាន​ព្រះមេត្តា​ចំពោះ​ពួកគេ​ទេ ហើយ​ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​បង្កើត​រូបរាង​ពួកគេ នឹង​មិន​បង្ហាញ​ព្រះគុណ​ដល់​ពួកគេ​ឡើយ»។

នៅពេលការញែកចេញដែលត្រូវបានសម្រេចដោយសារលិខិតសាកល្បងនោះបានបញ្ចប់ សំឡេងទីពីរនៃវិវរណៈ ជំពូកដប់ប្រាំបី ហៅហ្វូងចៀមឯទៀតរបស់ព្រះឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន ពីព្រោះនៅថ្ងៃនោះ «វានឹងកើតមានឡើង» ថា «ត្រែដ៏ធំនឹងត្រូវផ្លុំឡើង ហើយពួកអ្នកដែលជិតនឹងវិនាសនៅក្នុងស្រុកអាស្ស៊ីរី និងពួកអ្នកនិរទេសនៅក្នុងស្រុកអេស៊ីព្ទ នឹងមក ហើយនឹងថ្វាយបង្គំព្រះអម្ចាស់នៅលើភ្នំបរិសុទ្ធ ក្នុងក្រុងយេរូសាឡិម»។

វគ្គបទគម្ពីរ (អេសាយា ជំពូក ២៧ ខទី ៨ ដល់ ១៣) ដែលយើងកំពុងពិចារណានេះ កំណត់អត្តសញ្ញាណប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ហើយបង្ហាញអំពីការសាកល្បង និងការបន្សុទ្ធនៃអ្នកទាំងឡាយដែលនៅទីបំផុតនឹងហៅហ្វូងចៀមឯទៀតរបស់ព្រះឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន។ ខបទាំងដើមនៃជំពូកដដែលនោះ ក៏កំណត់អត្តសញ្ញាណបទចម្រៀងមួយដែលត្រូវបានច្រៀងក្នុងអំឡុងប្រវត្តិសាស្ត្រនោះផ្ទាល់។

> នៅ​ថ្ងៃ​នោះ ចូរ​ច្រៀង​អំពី​នាង​ថា «ចម្ការ​ទំពាំងបាយជូរ​នៃ​ស្រាក្រហម»។ យើង​ជា​ព្រះយេហូវ៉ា​ការពារ​វា​ទុក; យើង​នឹង​ស្រោច​ទឹក​វា​គ្រប់​ពេល​វេលា ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​អ្នក​ណា​ធ្វើ​បាប​វា យើង​នឹង​យាម​រក្សា​វា​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ។ សេចក្ដី​កំហឹង​មិន​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​យើង​ទេ; តើ​អ្នក​ណា​នឹង​យក​បន្លា​និង​អញ្ចាញ​មក​ទាស់​នឹង​យើង​ក្នុង​សង្គ្រាម? យើង​នឹង​ដើរ​កាត់​ពួក​វា យើង​នឹង​ដុត​ពួក​វា​ជា​មួយ​គ្នា។ ឬ​ឲ្យ​គេ​ចាប់​យក​កម្លាំង​របស់​យើង ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​បាន​ធ្វើ​សន្តិភាព​ជា​មួយ​យើង; ហើយ​គេ​នឹង​ធ្វើ​សន្តិភាព​ជា​មួយ​យើង។ ទ្រង់​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​អស់​អ្នក​ដែល​មក​ពី​យ៉ាកុប​ចាក់​ឫស; អ៊ីស្រាអែល​នឹង​ចេញ​ផ្កា និង​លូត​ក្ដី ហើយ​បំពេញ​ផ្ទៃ​លោកិយ​ដោយ​ផល។ តើ​ទ្រង់​បាន​វាយ​គេ ដូច​ជា​ទ្រង់​បាន​វាយ​ពួក​អ្នក​ដែល​វាយ​គេ​ឬ? ឬ​គេ​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់​ស្រប​តាម​ការ​សម្លាប់​របស់​ពួក​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់​ដោយ​ទ្រង់​ឬ? អេសាយ ២៧:២–៧។

ចម្រៀងអំពីចម្ការទំពាំងបាយជូរ គឺជាចម្រៀងដែលដំបូងសម្គាល់រាស្ត្ររបស់ព្រះថាជាចម្ការទំពាំងបាយជូរ ដែលទ្រង់បានស្រឡាញ់ និងថែរក្សា។ បន្ទាប់មក វាបង្ហាញព្រះសន្យាអំពីការទទួលយកសម្រាប់អស់អ្នកណាដែលប្រាថ្នាចង់កាន់យកសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ បន្ទាប់មកទៀត វាសម្គាល់ព្រះសន្យាអំពីការចាក់បង្ហូរព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយដំណាក់កាលពីរនៃភ្លៀង។ ដំណាក់កាលទីមួយនៃភ្លៀង ធ្វើឲ្យផ្កា និងមែកកំពុងប៉ង់មានជីវិតឡើងវិញ ហើយដំណាក់កាលទីពីរ បំពេញផែនដីដោយផលផ្លែ។

បទចម្រៀងអំពីចម្ការទំពាំងបាយជូរ គឺជាបទចម្រៀងដែលកំណត់សម្គាល់រយៈពេលមួយ នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់កំពុងរំលងហួសពីប្រជាជនដែលធ្លាប់បានរើសតាំងពីមុន ខណៈដែលទ្រង់កំពុងចូលក្នុងសម្ពន្ធមេត្រីជាមួយនឹងប្រជាជនដែលបានរើសតាំងថ្មីមួយ។ ខទីប្រាំបី និងខបន្តទៅមុខទៀត គ្រាន់តែកំពុងពន្យល់ឡើងវិញ និងពង្រីកបន្ថែមលើខបើកដំបូងនៃជំពូកប៉ុណ្ណោះ។ ខទីមួយនៃជំពូកកំណត់សម្គាល់ព្រឹត្តិការណ៍ដូចគ្នានោះ ដែលត្រូវបានកំណត់ថាជា «ថ្ងៃនៃខ្យល់បូព៌ា» នៅក្នុងខទីប្រាំបី។

> នៅថ្ងៃនោះ ព្រះអម្ចាស់នឹងប្រើដាវរបស់ទ្រង់ ដែលមុត សម្បើម និងខ្លាំងក្លា ដើម្បីផ្ដន្ទាទោសលេវៀតាន ជាពស់រត់លឿន គឺលេវៀតាន ជាពស់វៀចវេរ ហើយទ្រង់នឹងសម្លាប់នាគដែលនៅក្នុងសមុទ្រ។ អេសាយ 27:1។

នាគ​គឺជា​សាតាំង ប៉ុន្តែ​ក្នុង​ន័យ​ទីពីរ វា​ក៏​ជា​ក្រុងរ៉ូម​បាកាន​ផងដែរ។

> «ដូច្នេះ ខណៈដែលនាគ ជាដំបូងបង្អស់ តំណាងឲ្យសាតាំង នោះក្នុងន័យបន្ទាប់បន្សំ វាក៏ជានិមិត្តរូបនៃរ៉ូមបែបពហុទេវនិយមផងដែរ»។ The Great Controversy, 439.

ស្ដេចទាំងដប់នៃរ៉ូមបាកាន ក្នុងជំពូកទីប្រាំពីរនៃដានីយ៉ែល និងក្នុងជំពូកទីដប់ពីរនៃវិវរណៈ តំណាងឲ្យស្ដេចទាំងដប់នៃវិវរណៈជំពូកដប់ប្រាំពីរ—នៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

> «ស្តេចទាំងឡាយ និង​អ្នកគ្រប់គ្រង និង​អភិបាលទាំងឡាយ បានដាក់សញ្ញាសម្គាល់​របស់​អន្តិគ្រីស្ទ​លើ​ខ្លួន​របស់​ពួកគេ ហើយត្រូវបានតំណាងថា​ជា​នាគ ដែល​ចេញទៅ​ធ្វើសង្គ្រាម​នឹង​ពួកបរិសុទ្ធ—គឺ​នឹង​អស់អ្នក​ដែល​កាន់តាម​ព្រះបញ្ញត្តិ​របស់​ព្រះ និង​មាន​សេចក្តីជំនឿ​របស់​ព្រះយេស៊ូវ»។ Testimonies to Ministers, 38.

ខទីមួយនៃអេសាយ ២៧ កំពុងកំណត់អត្តសញ្ញាណការចាប់ផ្តើមនៃការជំនុំជម្រះលើនាគ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃនៃ «ខ្យល់ខាងកើត» គឺនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១។ ការជំនុំជម្រះលើស្តេចទាំងឡាយនៃផែនដី និងដៃគូពាណិជ្ជករ​សកលនិយម​របស់ពួកគេ ត្រូវបានសម្រេចឡើង នៅពេលដែលរចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុរបស់ផែនដីត្រូវបានបំផ្លាញដោយ «ខ្យល់ខាងកើត» មួយ នៅកណ្តាល «សមុទ្រ» ទាំងឡាយ។

> ដ្បិត មើល៍! ស្តេចទាំងឡាយបានប្រមូលផ្តុំគ្នា ហើយបានឆ្លងកាត់ជាមួយគ្នា។ ពួកគេបានឃើញវា ហើយក៏មានការអស្ចារ្យយ៉ាងខ្លាំង; ពួកគេត្រូវបានរំខាន ហើយប្រញាប់រត់ចេញទៅ។ សេចក្តីភ័យខ្លាចបានចាប់កាន់ពួកគេនៅទីនោះ និងការឈឺចាប់ ដូចស្ត្រីម្នាក់ដែលកំពុងសម្រាលកូន។ ព្រះអង្គបំបែកនាវានៃថើរស៊ីស ដោយខ្យល់បូព៌ា។ ទំនុកតម្កើង 48:4–7។

អេសាយ ជំពូក ២៧ ខទី ១ ដល់ ៧ ត្រូវបានពាក្យស្ទួនឡើងវិញ ហើយពង្រីកបន្ថែមនៅក្នុងខទី ៨ ដល់ ១៣។ វាបញ្ជាក់ថា នៅក្នុង «ថ្ងៃនៃខ្យល់ពីទិសកើត» ស្តេចទាំងឡាយ និងពាណិជ្ជករទាំងឡាយនៃផែនដី នឹងត្រូវប្រឈមមុខនឹងសេចក្ដីភ័យខ្លាច ហើយសេចក្ដីភ័យខ្លាចរបស់ពួកគេកើនឡើងតាមប្រវត្តិសាស្ត្រ ចាប់ពីចំណុចនោះតទៅ។ សេចក្ដីភ័យខ្លាចនោះបង្ហាញអំពីចលនាដែលខ្វះតក្កវិជ្ជា និងប្រញាប់ប្រញាល់របស់ពួកសកលនិយមជឿនលឿននៃភពផែនដី ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ មក ខណៈដែលពួកគេរុញច្រានរបៀបវារៈរបស់ខ្លួនឲ្យទៅមុខបន្ថែមទៀត និងដោយឈ្លានពានកាន់តែខ្លាំងជាងអ្វីដែលតក្កវិជ្ជានឹងរំពឹងទុក។ សាតាំង និងតំណាងរបស់វា សម្រាប់ពាណិជ្ជករ និងស្តេចទាំងឡាយនៃផែនដី (ពួកសកលនិយម) ក្នុងនាមជានិមិត្តរូបនៃនាគ ដឹងថា ពេលវេលារបស់ពួកគេខ្លីណាស់។

> ហេតុនេះ ចូរអរសប្បាយឡើង ឱស្ថានសួគ៌ទាំងឡាយ និងអ្នកទាំងអស់ដែលស្នាក់នៅក្នុងស្ថានសួគ៌ទាំងនោះ។ វេទនាហើយដល់អ្នកស្នាក់នៅលើផែនដី និងលើសមុទ្រ! ដ្បិតអារក្សបានចុះមកឯអ្នករាល់គ្នា ដោយមានសេចក្តីក្រោធយ៉ាងខ្លាំង ពីព្រោះវាដឹងថា វាមានពេលតែខ្លីប៉ុណ្ណោះ។ វិវរណៈ 12:12

ថ្ងៃនៃខ្យល់ពីទិសកើត ដែលបានបង្កើតវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចនៅឆ្នាំ ២០០១ ហើយដែលមានតែចេះតែធ្ងន់ធ្ងរឡើង មិនថាប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសកលនិយមព្យាយាមអះអាងអ្វីក៏ដោយ នោះហើយជាបញ្ហាដែលប្រឈមមុខនឹងពិភពលោក នៅចំណុចដែលនាគដឹងថា ពេលវេលារបស់វាខ្លីហើយ។ បន្ទាប់មក វាបង្កើនចលនារបស់ខ្លួនសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងលើផែនដីទាំងមូល ហើយវាធ្វើដូច្នេះនៅពេលដែល «វេទនា» (វេទនាទីបី) ត្រូវបាននាំមកលើ «អ្នកដែលរស់នៅលើផែនដី និងសមុទ្រ»។

ការមកដល់នៃឥស្លាមនៃវេទនាទីបី (ខ្យល់ខាងកើត) នៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ បានបង្កឲ្យមានមហន្តរាយសេដ្ឋកិច្ចមួយ ដែលបានបង្ខំឲ្យពួកសកលនិយមពន្លឿនកិច្ចខិតខំរបស់ពួកគេ ដើម្បីបង្ខំឲ្យមានរដ្ឋាភិបាលពិភពលោកតែមួយលើភពផែនដី។ ទោះយ៉ាងណា ឥស្លាមនៅតែបន្តបំពេញតួនាទីរបស់វា។ ប្រហែលជាការបើកសម្ដែងដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតអំពីឥស្លាមជា​និមិត្តសញ្ញានៃព្រះបន្ទូលទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរ ត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងការយោងដំបូងបង្អស់ទៅកាន់ឥស្លាម។

> ហើយ​ទេវតា​នៃ​ព្រះអម្ចាស់​បាន​មាន​ព្រះបន្ទូល​ដល់​នាង​ថា មើល៍ នាង​មាន​ផ្ទៃពោះ ហើយ​នឹង​សម្រាល​បាន​កូនប្រុស​ម្នាក់ ហើយ​ត្រូវ​ដាក់​ឈ្មោះ​គាត់​ថា អ៊ីស្មាអែល ពី​ព្រោះ​ព្រះអម្ចាស់​បាន​ឮ​ទុក្ខវេទនា​របស់​នាង។ ហើយ​គាត់​នឹង​ជា​មនុស្ស​ព្រៃ; ដៃ​របស់​គាត់​នឹង​ប្រឆាំង​នឹង​មនុស្ស​គ្រប់គ្នា ហើយ​ដៃ​របស់​មនុស្ស​គ្រប់គ្នា​នឹង​ប្រឆាំង​នឹង​គាត់; ហើយ​គាត់​នឹង​រស់នៅ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​បងប្អូន​ទាំងអស់​របស់​គាត់។ លោកុប្បត្តិ 16:11, 12។

ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះមិនដែលបរាជ័យឡើយ។ ខណៈដែលអ៊ីស្លាមបន្តបង្កើតការឈឺចាប់ដូចស្ត្រីកំពុងឈឺសម្រាលកូន អ្នកខ្លះដែលអាចទទួលស្គាល់ថា អ៊ីស្លាមត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណនៅក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ ក៏នៅមិនទាន់យល់ឃើញយ៉ាងពេញលេញអំពីសេចក្តីពិតជាក់ស្តែងក្នុងខទាំងពីរនោះនៅឡើយ។ អ្នកខ្លះអាចយល់ថា គឺអ៊ីស្លាមដែលនាំមនុស្សគ្រប់រូបលើភពផែនដីមកជួបជុំគ្នា ដើម្បីប្រឆាំងនឹងសត្រូវរួមមួយ ហើយនេះពិតណាស់ជាការពិត។ ទោះយ៉ាងណា ឃ្លាចុងក្រោយនៅក្នុងខគម្ពីរនោះគឺជាសេចក្តីពិតដែលធ្ងន់ធ្ងរជាង។ ពិភពលោកត្រូវបានរញ្ជួយដោយព្រឹត្តិការណ៍ថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ហើយថ្មីៗនេះក៏ត្រូវបានរញ្ជួយម្តងទៀតដោយការវាយប្រហារថ្ងៃទី 7 ខែតុលា ឆ្នាំនេះរបស់ហាម៉ាសប្រឆាំងនឹងអ៊ីស្រាអែល។ ប៉ុន្តែគ្មាននរណាម្នាក់សុខចិត្តឃើញថា វិញ្ញាណនៃសង្គ្រាម និងសេចក្តីវិនាសភ្លាមៗ គឺ «នៅចំពោះមុខ» បងប្អូនទាំងអស់របស់អ៊ីស្មាអែលឡើយ។

តើការបំផ្លាញប្រភេទណានឹងត្រូវបានអនុវត្ត នៅពេលមានការវាយប្រហារដោយភ្ញាក់ផ្អើលមួយ ដែលអនុវត្តដោយប្រជាជាតិអ៊ីស្លាមដូចជា អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត សហព័ន្ធអារ៉ាប់រួម កាតារ គុយវ៉ែត ប្រុយណេ និងបារ៉ែន? វិញ្ញាណរបស់អ៊ីស្មាអែលស្ថិតនៅក្នុង «បងប្អូនទាំងអស់របស់គាត់» ហើយសង្គ្រាមដែលរហូតមកទល់ពេលនេះបានកើតឡើងដោយវេទនាទីបី ពីប្រទេសដូចជា អាហ្វហ្គានីស្ថាន ឬ អ៊ីរ៉ាក់ នឹងខុសប្លែកយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលព្រះបន្ទូលទំនាយអំពីអ៊ីស្មាអែលត្រូវបានបំពេញយ៉ាងពេញលេញ។ ប៉ាគីស្ថានមានគ្រាប់បែកនុយក្លេអ៊ែរប៉ុន្មានគ្រាប់?

លក្ខណៈព្យាករណ៍នៃសង្គ្រាមអ៊ីស្លាម ដូចដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងវិបត្តិអ៊ីស្លាមទីមួយ និងទីពីរ គឺជាការវាយប្រហារភ្លាមៗដោយមិនឲ្យដឹងខ្លួនជាមុន។ តើនៅក្នុងបណ្តាប្រទេសអ៊ីស្លាមដែលសម្បូរទ្រព្យទាំងនោះ មានធនធានហិរញ្ញវត្ថុគ្រប់គ្រាន់ដែរឬទេ សម្រាប់លួចលាក់ធានាទទួល ឬផលិតអាវុធដែលទំនើបជាង និងមានសមត្ថភាពសម្លាប់ខ្លាំងជាង យន្តហោះផ្ទុកឥន្ធនៈ គ្រាប់បែកក្នុងរថយន្ត កង់កំពុងឆេះ ការរំលោភ និងកាំបិត? តើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ គួរត្រូវបានជឿឬទេ?

ត្បូងអលង្ការទាំងអស់នៃសុបិនរបស់ Miller ក្លាយជាសេចក្តីពិតសម្រាប់ការសាកល្បងនៅថ្ងៃចុងក្រោយ បើទោះបីគ្មានអ្វីលើសពីសេចក្តីពិតដែលថា សេចក្តីពិតទាំងនោះត្រូវបានបដិសេធ ហើយព្រះបន្ទូលទំនាយកំណត់សម្គាល់ថា វានឹងត្រូវបានស្តារឡើងវិញក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែ ត្បូងអលង្ការខ្លះៗក្នុងចំណោមនោះ ដូចជា ព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងទីបរិសុទ្ធស្ថានសួគ៌ និងសាសនាឥស្លាមនៃវេទនាទីបី សម្គាល់ការព្យាករណ៍ដែលបានសម្រេចតែប៉ុណ្ណោះនៅថ្ងៃចុងក្រោយបំផុត។ មួយតំណាងឲ្យព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត ដែលពិតជាសេចក្តីពិតសម្រាប់ការសាកល្បងសម្រាប់សម័យបច្ចុប្បន្ន ហើយមួយទៀតសម្គាល់សារនៃសម្រែកកណ្ដាលអធ្រាត្រ ដែលម្តងទៀតក៏ជាសេចក្តីពិតសម្រាប់ការសាកល្បងសម្រាប់សម័យបច្ចុប្បន្នផងដែរ។

ខ្សែស្រឡាយដែលត្បាញភ្ជាប់ចលនាមីល្លឺរ៉ាយត៍ និងពេលវេលាចុងបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1989 ដែលបន្ទាប់មកនាំចូលចលនារបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់ នោះគឺ “ប្រាំពីរដង” ដែលជាអលង្ការដំបូងរបស់មីល្លឺរ៍ ហើយជាអ្វីដំបូងដែលត្រូវបានទុកចោល ខណៈដែលអាដវេនទីស៊ីមបានចាកចេញពីផ្លូវបុរាណ។ មួយរយម្ភៃប្រាំមួយឆ្នាំ ចាប់ពីការបះបោរនៅឆ្នាំ 1863 ដល់ពេលវេលាចុងបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1989 តំណាងឲ្យ “ប្រាំពីរដង”។ ពីរពាន់ប្រាំរយម្ភៃ ត្រូវបានបែងចែកជាពីររយៈពេលនៃមួយពាន់ពីររយហុកសិប ហើយមួយភាគដប់ ឬដង្វាយមួយភាគដប់ នៃមួយពាន់ពីររយហុកសិប គឺមួយរយម្ភៃប្រាំមួយ។ ថ្មដែលពួកអ្នកសង់បានបដិសេធ មានប្រវែងវែងដល់ថ្នាក់ដែលវាភ្ជាប់ចលនាទីមួយ និងចលនាចុងក្រោយនៃទេវតាទាំងបី។ ដោយធ្វើដូច្នេះ វាបញ្ជាក់ថា សេចក្តីពិតអំពី “ប្រាំពីរដង” ក៏ជាសេចក្តីពិតសម្រាប់ការសាកល្បងបច្ចុប្បន្នផងដែរ ហើយថា វាគឺជាសេចក្តីពិតដែលមិនមែនគ្រាន់តែក្លាយជាថ្មគ្រឹះប៉ុណ្ណោះទៀតទេ ប៉ុន្តែក្លាយជាក្បាលជ្រុង។

ឥឡូវនេះ យើងនឹងបញ្ឈប់ការពិចារណារបស់យើងអំពីការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងនៅក្នុងចលនា​មីឡឺរ៉ាយ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយនិមិត្តនៃទន្លេអ៊ូឡាយ​នៅក្នុងព្រះគម្ពីរដានីយ៉ែល ហើយបង្វែរការយកចិត្តទុកដាក់របស់យើងទៅកាន់និមិត្តនៃទន្លេហ៊ីដេកែល ដែលតំណាងឲ្យការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង នៅក្នុងចលនារបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។

បន្ទាប់មក យើងនឹងចាប់ផ្តើមពិចារណាអំពីជំនាន់ទាំងបួននៃអាឌវេនទីស៊ឹម ដែលគ្របដណ្តប់រយៈពេលមួយរយម្ភៃប្រាំមួយឆ្នាំ ចាប់ពីឆ្នាំ 1863 ដល់ 1989។

យើងនឹងចាប់ផ្តើមការសិក្សានោះនៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់។

> ហើយនៅក្នុងឆ្នាំទីប្រាំមួយ ខែទីប្រាំមួយ នៅថ្ងៃទីប្រាំនៃខែ ខណៈដែលខ្ញុំអង្គុយនៅក្នុងផ្ទះរបស់ខ្ញុំ ហើយពួកចាស់ទុំរបស់យូដាអង្គុយនៅមុខខ្ញុំ នោះព្រះហស្តនៃព្រះអម្ចាស់យេហូវ៉ាបានធ្លាក់មកលើខ្ញុំនៅទីនោះ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានមើល ហើយមើលចុះ មានរូបសណ្ឋានមួយដូចជារូបរាងនៃភ្លើង ៖ ចាប់ពីរូបរាងនៃចង្កេះរបស់ទ្រង់ចុះក្រោម គឺជាភ្លើង ហើយចាប់ពីចង្កេះរបស់ទ្រង់ឡើងលើ វិញ ដូចជារូបរាងនៃពន្លឺភ្លឺចែងចាំង ដូចជាពណ៌នៃអំប៊ែរ។ ហើយទ្រង់បានលូតចេញនូវសណ្ឋាននៃដៃមួយ ហើយចាប់ខ្ញុំដោយសក់មួយក្តាប់នៅក្បាលខ្ញុំ ហើយព្រះវិញ្ញាណបានលើកខ្ញុំឡើងនៅចន្លោះផែនដី និងផ្ទៃមេឃ ហើយនាំខ្ញុំទៅក្រុងយេរូសាឡឹមក្នុងការនិមិត្តរបស់ព្រះ ដល់ទ្វារច្រកខាងក្នុងដែលបែរទៅទិសខាងជើង ជាទីកន្លែងនៃទីអង្គុយរបស់រូបចម្លាក់នៃសេចក្តីច្រណែន ដែលបង្កឲ្យមានសេចក្តីច្រណែន។ ហើយមើលចុះ សិរីល្អនៃព្រះនៃអ៊ីស្រាអែលគង់នៅទីនោះ ស្របតាមនិមិត្តដែលខ្ញុំបានឃើញនៅទីវាលទំនាប។ បន្ទាប់មក ទ្រង់មានបន្ទូលមកខ្ញុំថា ឱកូនមនុស្សអើយ ចូរលើកភ្នែករបស់អ្នកឡើងឥឡូវនេះទៅទិសខាងជើង។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏លើកភ្នែករបស់ខ្ញុំទៅទិសខាងជើង ហើយមើលចុះ នៅខាងជើងត្រង់ទ្វារអាសនៈ ក្នុងច្រកចូល មានរូបចម្លាក់នៃសេចក្តីច្រណែននេះ។ ទ្រង់ក៏មានបន្ទូលមកខ្ញុំទៀតថា ឱកូនមនុស្សអើយ តើអ្នកឃើញអ្វីដែលពួកគេកំពុងធ្វើឬទេ? គឺជាអំពើគួរស្អប់ខ្ពើមយ៉ាងធំដែលពូជផ្ទះអ៊ីស្រាអែលប្រព្រឹត្តនៅទីនេះ ដើម្បីឲ្យយើងត្រូវឆ្ងាយចេញពីទីបរិសុទ្ធរបស់យើងឬ? ប៉ុន្តែ ចូរបែរខ្លួនអ្នកម្តងទៀត ហើយអ្នកនឹងឃើញអំពើគួរស្អប់ខ្ពើមធំជាងនេះទៀត។ ហើយទ្រង់បាននាំខ្ញុំទៅដល់ទ្វារនៃទីធ្លា ហើយកាលខ្ញុំក្រឡេកមើល មើលចុះ មានរន្ធមួយនៅក្នុងជញ្ជាំង។

> រួចទ្រង់មានបន្ទូលមកខ្ញុំថា៖ «កូនមនុស្សអើយ ចូរជីកជញ្ជាំងឥឡូវនេះ»។ កាលខ្ញុំបានជីកជញ្ជាំងហើយ មើល៍ មានទ្វារមួយ។ ហើយទ្រង់មានបន្ទូលមកខ្ញុំថា៖ «ចូរចូលទៅ ហើយមើលអំពើស្អប់ខ្ពើមដ៏អាក្រក់ដែលពួកគេប្រព្រឹត្តនៅទីនេះ»។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏ចូលទៅ ហើយបានឃើញ; ហើយមើល៍ មានរូបគ្រប់យ៉ាងនៃសត្វលូនវារ និងសត្វគួរស្អប់ខ្ពើម ព្រមទាំងរូបព្រះទាំងអស់នៃពូជអ៊ីស្រាអែល ដែលបានគូរនៅលើជញ្ជាំងជុំវិញ។ ហើយនៅមុខវត្ថុទាំងនោះ មានបុរសចិតសិបនាក់ ក្នុងចំណោមពួកចាស់ទុំនៃពូជអ៊ីស្រាអែល ឈរនៅទីនោះ ហើយនៅកណ្តាលពួកគេមានយ៉ាអាសានា កូនប្រុសសាផាន ឈរនៅទីនោះ ដោយម្នាក់ៗកាន់ក្រឡោកថ្វាយគ្រឿងក្រអូបនៅក្នុងដៃរបស់ខ្លួន; ហើយពពកក្រាស់នៃគ្រឿងក្រអូបក៏ឡើងទៅ។ រួចទ្រង់មានបន្ទូលមកខ្ញុំថា៖ «កូនមនុស្សអើយ តើអ្នកបានឃើញឬទេ នូវអ្វីដែលពួកចាស់ទុំនៃពូជអ៊ីស្រាអែលធ្វើនៅក្នុងទីងងឹត គឺម្នាក់ៗនៅក្នុងបន្ទប់នៃរូបភាពរបស់ខ្លួន? ដ្បិតពួកគេនិយាយថា ‘ព្រះយេហូវ៉ាមិនទតឃើញយើងទេ; ព្រះយេហូវ៉ាបានបោះបង់ផែនដីហើយ’»។ ទ្រង់ក៏មានបន្ទូលមកខ្ញុំទៀតថា៖ «ចូរបែរទៅម្តងទៀត ហើយអ្នកនឹងឃើញអំពើស្អប់ខ្ពើមធំជាងនេះ ដែលពួកគេប្រព្រឹត្ត»។ រួចទ្រង់នាំខ្ញុំទៅដល់ទ្វារច្រកនៃព្រះវិហាររបស់ព្រះយេហូវ៉ា ដែលនៅខាងជើង; ហើយមើល៍ នៅទីនោះមានស្ត្រីៗអង្គុយយំសោកសម្រាប់តាម្មូស។ រួចទ្រង់មានបន្ទូលមកខ្ញុំថា៖ «កូនមនុស្សអើយ តើអ្នកបានឃើញការនេះឬទេ? ចូរបែរទៅម្តងទៀត ហើយអ្នកនឹងឃើញអំពើស្អប់ខ្ពើមធំជាងទាំងនេះ»។ ហើយទ្រង់នាំខ្ញុំចូលទៅក្នុងទីលានខាងក្នុងនៃព្រះវិហាររបស់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយមើល៍ នៅមាត់ទ្វារព្រះវិហាររបស់ព្រះយេហូវ៉ា រវាងរានហាល និងអាសនៈ មានបុរសប្រហែលម្ភៃប្រាំនាក់ ដោយខ្នងរបស់ពួកគេបែរទៅរកព្រះវិហាររបស់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយមុខរបស់ពួកគេបែរទៅទិសខាងកើត; ហើយពួកគេថ្វាយបង្គំព្រះអាទិត្យ ទៅទិសខាងកើត។ រួចទ្រង់មានបន្ទូលមកខ្ញុំថា៖ «កូនមនុស្សអើយ តើអ្នកបានឃើញការនេះឬទេ? តើវាជារឿងស្រាលសម្រាប់ពូជយូដា ឬ ដែលពួកគេប្រព្រឹត្តអំពើស្អប់ខ្ពើមដែលពួកគេប្រព្រឹត្តនៅទីនេះ? ដ្បិតពួកគេបានបំពេញស្រុកដីដោយអំពើហិង្សា ហើយបានត្រឡប់មកធ្វើឲ្យខ្ញុំខឹងម្តងទៀត; ហើយមើល៍ ពួកគេយកមែកឈើមកដាក់ជិតច្រមុះរបស់ខ្លួន។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏នឹងប្រព្រឹត្តដោយសេចក្តីក្រោធផងដែរ: ភ្នែករបស់ខ្ញុំនឹងមិនអាណិតទេ ហើយខ្ញុំក៏មិនមានសេចក្តីមេត្តាដែរ; ហើយទោះបើពួកគេស្រែកនៅក្នុងត្រចៀករបស់ខ្ញុំដោយសំឡេងខ្លាំងក៏ដោយ ខ្ញុំក៏មិនស្តាប់ពួកគេដែរ»។ អេសេគាល 8:1–18។

Back to Articles