Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខដប់បី

អាថ៌កំបាំងនៃថ្ងៃចុងក្រោយ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ដានីយ៉ែល​ជំពូក​ទីពីរ តំណាង​ឲ្យ​ទេវតា​ទីពីរ​នៃ​វិវរណៈ ជំពូក​ដប់បួន។ ដូច្នេះ វា​តំណាង​ឲ្យ​ការ​សាកល្បង​ទីពីរ ក្នុង​ចំណោម​ការ​សាកល្បង​បី ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ជា​ការ​សាកល្បង​ខាង​អាហារ បន្ទាប់​មក​ជា​ការ​សាកល្បង​ខាង​ការ​មើលឃើញ ហើយ​បញ្ចប់​ដោយ​ការ​សាកល្បង​លីតមុស។ ការ​សាកល្បង​ទាំង​បី​នោះ ដែល​ក៏​ជា​សញ្ញា​សម្គាល់​ព្យាករណ៍​ផង​ដែរ មាន​ស្រាប់​នៅ​ក្នុង​សារ​របស់​ទេវតា​ទីមួយ​នៃ​វិវរណៈ ជំពូក​ដប់បួន។ ដូច​ជា​ទេវតា​ទីមួយ​នៃ​វិវរណៈ ជំពូក​ដប់បួន ដែរ ដានីយ៉ែល​ជំពូក​ទីមួយ​ក៏​មាន​ការ​សាកល្បង​ទាំង​បី​នោះ​ផង​ដែរ។

ការសាកល្បងទីពីរ ឬសាររបស់ទេវតាទីពីរ ចាប់ផ្តើមនៅចុងបញ្ចប់នៃការសាកល្បងទីមួយ។ ជំពូកទីពីរ បន្តតាមជំពូកទីមួយ។ ការបញ្ចប់នៃការសាកល្បងទីពីរ ចាប់ផ្តើមការសាកល្បងទីបីបន្ទាប់គ្នាភ្លាមៗ។ រយៈពេលដែលតំណាងដោយការសាកល្បងទីពីរ ត្រូវបាននិមិត្តរូបដោយការជាប់ជានិរទេសរយៈពេលចិតសិបឆ្នាំរបស់ដានីយ៉ែល ដែលបានចាប់ផ្តើមដោយការដណ្តើមយកយេហូយ៉ាគីម ហើយបានបញ្ចប់នៅព្រះរាជក្រឹត្យរបស់ស៊ីរុស។ នៅពេលចុងបញ្ចប់នៃចិតសិបឆ្នាំទាំងនោះកាន់តែខិតជិតមកដល់ ដានីយ៉ែលបានយល់តាមរយៈព្រះបន្ទូលទំនាយរបស់ព្រះថា ទីបញ្ចប់ហៀបនឹងមកដល់។

> នៅ​ឆ្នាំ​ទី​មួយ​នៃ​រាជ្យ​ដារីយុស បុត្រ​អហាស៊ុយរ៉ូស ក្នុង​ពូជ​ពង្ស​របស់​ជន​មេឌី ដែល​ត្រូវ​បាន​តាំង​ឲ្យ​ជា​ស្តេច​លើ​នគរ​របស់​ពួក​ខាល់ដេ; នៅ​ឆ្នាំ​ទី​មួយ​នៃ​រាជ្យ​ទ្រង់ ខ្ញុំ ដានីយ៉ែល បាន​យល់​ដោយ​សៀវភៅ​ទាំងឡាយ អំពី​ចំនួន​ឆ្នាំ ដែល​ព្រះបន្ទូល​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា​បាន​មក​ដល់​យេរេមា ជា​ហោរា​ថា ទ្រង់​នឹង​បំពេញ​ចំនួន​ចិតសិប​ឆ្នាំ​ក្នុង​ការ​បំផ្លាញ​ចោល​របស់​ក្រុង​យេរូសាឡិម។ ដានីយ៉ែល ៩:១, ២។

ដានីយ៉ែល​កំពុង​តំណាង​ឲ្យ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​នៅ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ ដែល​ទទួល​ស្គាល់​ន័យ​និមិត្តរូប​នៃ​ការ​ជាប់​ជា​ឈ្លើយ​អស់​រយៈ​ពេល​ចិតសិប​ឆ្នាំ ហើយ​ការ​ទទួល​ស្គាល់​នោះ​កើត​ឡើង​មិន​យូរ​មុន​ពេល​ចិតសិប​ឆ្នាំ​និមិត្តរូប​នោះ​បញ្ចប់។ ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​បាន​យល់​ត្រឹមត្រូវ​អំពី​ការ​ជាប់​ជា​ឈ្លើយ​អស់​រយៈ​ពេល​ចិតសិប​ឆ្នាំ ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​ដានីយ៉ែល​កំពុង​តំណាង​នោះ គឺ​ការ​យល់​ថា​ចិតសិប​ឆ្នាំ​ទាំង​នោះ​តំណាង​ឲ្យ​រយៈ​ពេល​ទំនាយ​ចាប់​ពី​ថ្ងៃទី ១១ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ រហូត​ដល់​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ។ សម្រាប់​ដានីយ៉ែល ឆ្នាំ​ទាំង​នោះ​បាន​បញ្ចប់​នៅ​ពេល​មាន​ព្រះរាជក្រឹត្យ​របស់​ស៊ីរូស ដែល​នៅ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ​តំណាង​ឲ្យ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។

មុន​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​មក​ដល់​បន្តិច ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​ត្រូវ​បាន​ដាស់​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ឡើង​ចំពោះ​ការ​យល់​ដឹង​ខាង​ទំនាយ ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​រយៈ​ពេល​និមិត្ត​សញ្ញា​ចំនួន​ចិតសិប​ឆ្នាំ។ ឆ្នាំ​និមិត្ត​សញ្ញា​ទាំង​នោះ​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ជាមួយ​យេហոյ៉ាគីម ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ថ្ងៃទី​១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ​២០០១ នៅ​ពេល​ដែល​ជាមួយ​នឹង​ការ​មក​ដល់​របស់​អ៊ីស្លាម​នៃ​វេទនា​ទី​បី ទេវតា​ដ៏​មាន​អំណាច​នៃ​វិវរណៈ ១៨ បាន​ចុះ​មក ហើយ​ប្រកាស​អំពី​ការ​ដួល​រលំ​របស់​បាប៊ីឡូន។ ការ​ដួល​រលំ​របស់​បាប៊ីឡូន​តំណាង​ឲ្យ​សារ​របស់​ទេវតា​ទី​ពីរ ហើយ​នៅ​ថ្ងៃទី​១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ​២០០១ រយៈ​ពេល​សាក​ល្បង​លើក​ទី​ពីរ​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​សម្រាប់​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​ដែល​បាន​បរិភោគ​សៀវភៅ​លាក់​កំបាំង ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​ទេវតា​នោះ។ រយៈ​ពេល​នោះ ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ចិតសិប​ឆ្នាំ​និមិត្ត​សញ្ញា បន្ត​រហូត​ដល់​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ។

នៅពេលទីបញ្ចប់កាន់តែខិតជិតមកដល់ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងជាមុនដោយដានីយ៉ែលនៅក្នុងឆ្នាំទីមួយនៃរជ្ជកាលដារីយុស ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះត្រូវបានដាស់ឲ្យភ្ញាក់ឡើងចំពោះការសាកល្បងអំពីរូបសំណាករបស់សត្វតិរច្ឆាន។ ពួកគេបានយល់រួចមកហើយអំពីសេចក្តីពិតខ្លះៗដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការសាកល្បងអំពីរូបសំណាករបស់សត្វតិរច្ឆាន ប៉ុន្តែផ្នែកដែលពួកគេបានមកដល់ការយល់ដឹង គ្រាន់តែមុនទីបញ្ចប់នៃរយៈពេលព្យាករណ៍របស់ទេវតាទីពីរ បានត្រូវលាក់បាំងនៅក្នុងសេចក្តីងងឹត។ ដូចដែលដានីយ៉ែលបានសិក្សាព្រះបន្ទូលព្យាករណ៍របស់ព្រះ ហើយបន្ទាប់មកបានដឹងអំពីសារៈសំខាន់នៃចិតសិបឆ្នាំ នោះគាត់ត្រូវបាននាំឲ្យចូលអធិស្ឋាន ដូចដែលគាត់ក៏ត្រូវបាននាំឲ្យអធិស្ឋានដែរ នៅពេលដែលគាត់បានដឹងអំពីការគំរាមកំហែងដល់ជីវិតឬសេចក្តីស្លាប់របស់នេប៊ូក្នេស្សារ ទាក់ទងនឹងសុបិនអំពីរូបសំណាករបស់ព្រះអង្គ។ នៅក្នុងដានីយ៉ែលជំពូក ៩ ដូចជានៅក្នុងដានីយ៉ែលជំពូក ២ ពេលដានីយ៉ែលអធិស្ឋាន គាត់បានទទួលពន្លឺព្យាករណ៍។

> មែនហើយ កាលដែលខ្ញុំកំពុងនិយាយក្នុងការអធិស្ឋាននៅឡើយ នោះកាព្រីយែល ជាបុរសដែលខ្ញុំបានឃើញក្នុងនិមិត្តនៅដើម បានហោះមកយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយប៉ះខ្ញុំ នៅប្រហែលពេលថ្វាយយញ្ញបូជាល្ងាច។ ហើយលោកបានជម្រាបខ្ញុំ ទាំងនិយាយជាមួយខ្ញុំថា ឱ ដានីយ៉ែល អើយ ឥឡូវនេះខ្ញុំបានចេញមក ដើម្បីឲ្យអ្នកមានប្រាជ្ញា និងការយល់ដឹង។ ដានីយ៉ែល 9:21, 22។

«ជំនាញ និងការយល់ដឹង» ដែលបានប្រទានឲ្យដានីយ៉ែល ខណៈពេលដែលគាត់កំពុងអធិស្ឋាន ស្របតាមការអធិស្ឋានរបស់គាត់នៅជំពូកទីពីរ។

> បន្ទាប់មក ដានីយ៉ែល បានទៅផ្ទះរបស់ខ្លួន ហើយបានជម្រាបការនេះឲ្យ ហាណានា មីសាអែល និងអសារៀ ជាសហការីរបស់គាត់បានដឹង៖ ដើម្បីឲ្យពួកគេសូមព្រះមេត្តាករុណាពីព្រះនៃស្ថានសួគ៌ អំពីអាថ៌កំបាំងនេះ ដើម្បីកុំឲ្យដានីយ៉ែល និងមិត្តរួមការងាររបស់គាត់ត្រូវវិនាសជាមួយនឹងពួកអ្នកប្រាជ្ញដទៃទៀតនៅបាប៊ីឡូន។ នោះអាថ៌កំបាំងនោះក៏ត្រូវបានបើកសម្ដែងដល់ដានីយ៉ែល ក្នុងនិមិត្តពេលយប់។ បន្ទាប់មក ដានីយ៉ែលបានសរសើរព្រះនៃស្ថានសួគ៌។ ដានីយ៉ែល ២៖១៧–១៩។

តាម​បន្ទាត់​មួយ​លើ​បន្ទាត់​មួយ ការអធិស្ឋាន​ទាំង​ពីរ​របស់​ដានីយ៉ែល​គឺជា​ការអធិស្ឋាន​តែមួយ។ ទាំង​ពីរ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​នៅ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​ជា​និមិត្តសញ្ញា​តំណាង​ឲ្យ​ការ​សាកល្បង​ដែល​មើល​ឃើញ​របស់​ទេវតា​ទី​ពីរ ដែល​កើត​ឡើង​នៅ​ចន្លោះ​ថ្ងៃ​ទី ១១ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ និង​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ។ នៅ​ចំពោះ​មុខ​ការ​គំរាម​កំហែង​ដល់​សេចក្ដី​ស្លាប់​ដែល​ជិត​មក​ដល់​ពី​សំណាក់​នេប៊ូក្នេសា និង​ដោយ​មាន​ចំណេះដឹង​ព្យាករណ៍​អំពី​ទាំង​ចិតសិប​ឆ្នាំ​របស់​យេរេមា និង​សម្បថ​អំពី​ប្រាំពីរ​ដង​របស់​ម៉ូសេ ដានីយ៉ែល​អធិស្ឋាន​ការអធិស្ឋាន​នៃ​លេវីវិន័យ ជំពូក ២៦ ខណៈ​ដែល​ទូល​សូម​ឲ្យ​ព្រះ​បើក​សម្ដែង​ដល់​គាត់​នូវ​អាថ៌កំបាំង​ព្យាករណ៍​ចុង​ក្រោយ​នៃ​ព្យាករណ៍​ព្រះគម្ពីរ។ អាថ៌កំបាំង​នោះ ដែល​យ៉ូហាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ថា​ជា «វិវរណៈ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ»។

នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទី៩ ដានីយ៉ែល​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់​ចំណុច​ផ្លាស់ប្ដូរ​រវាង​នគរ​ពីរ។ បាប៊ីឡូន​ទើបតែ​ដួល​រលំ​ទៅ​ក្នុង​កណ្តាប់ដៃ​របស់​ជន​មេឌី និង​ជន​ពែរ្ស ដ្បិត​នេះ​ជា​ឆ្នាំ​ទីមួយ​នៃ​សម័យ​ដារីយុស ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ដាក់​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​ឲ្យ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ ត្រង់​ចំណុច​ផ្លាស់ប្ដូរ​ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្គាល់​នៅ​ក្នុង​ចលនា​របស់​ទេវតា​ទីមួយ ហើយ​ក៏​នៅ​ក្នុង​ចលនា​របស់​ទេវតា​ទីបី​ផងដែរ។

ចលនាមីល្លេរីតនៃភីឡាដែលភា បានផ្លាស់ប្ដូរចូលទៅកាន់ឡាវឌីសេនៅឆ្នាំ 1856 ហើយចលនាឡាវឌីសេរបស់ Future for America ក៏ផ្លាស់ប្ដូរទៅជាចលនាភីឡាដែលភា នៅចុងបញ្ចប់នៃរយៈពេលបីថ្ងៃកន្លះនៃការស្លាប់នៅលើផ្លូវ តាមវិវរណៈ ជំពូក 11។ ការសាកល្បងដែលបានបរាជ័យជាមួយចលនាភីឡាដែលភារបស់ពួកមីល្លេរីត ចាប់ពីឆ្នាំ 1856 រហូតដល់ឆ្នាំ 1863 គឺពាក់ព័ន្ធនឹងគោលលទ្ធិអំពី «ប្រាំពីរដង»។

ការសាកល្បងសម្រាប់ចលនាឡៅឌីសេនៃ Future for America គឺទាក់ទងនឹងភាពចាំបាច់នៃការទទួលស្គាល់ស្ថានភាពដែលពួកគេត្រូវបានខ្ចាត់ខ្ចាយ ហើយបន្ទាប់មកចូលទៅក្នុងការអធិស្ឋាន និងបទពិសោធន៍នៃលេវីវិន័យ ជំពូក ២៦។ ដានីយ៉ែល ស្ថិតនៅក្នុងពេលវេលាផ្លាស់ប្តូររវាងអាណាចក្របាប៊ីឡូន និងអាណាចក្រមេឌូ-ពើស៊ី ហើយមុនពេលបញ្ចប់នៃរយៈពេលចិតសិបឆ្នាំ ដែលត្រូវបានសម្គាល់ដោយក្រឹត្យរបស់ស៊ីរូស។ ចិតសិបឆ្នាំ គឺជាបរិបទសម្រាប់ការអធិស្ឋានរបស់ដានីយ៉ែល ហើយចិតសិបឆ្នាំ នោះតំណាងឲ្យ “ប្រាំពីរដង” របស់ម៉ូសេ។ ការអធិស្ឋានទាំងពីររបស់ដានីយ៉ែល ស្របគ្នាជាមួយពេលវេលាផ្លាស់ប្តូរ ដែលត្រូវបានសម្គាល់ដោយ “ប្រាំពីរដង” នៅក្នុងចលនាទេវតាទីមួយ ហើយក៏នៅក្នុងចលនាទេវតាទីបីផងដែរ។

“អាថ៌កំបាំង” ដែលបានបើកសម្ដែងដល់ដានីយ៉ែល គឺជាការបើកសម្ដែងអំពីរូបសំណាករបស់នេប៊ូក្នេសា។ “អាថ៌កំបាំង” នៃរូបសំណាករបស់នេប៊ូក្នេសា​នៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ គឺថា វាតំណាងឲ្យនគរចំនួនប្រាំបី មិនមែនបួនទេ។ នៅក្នុងអត្ថបទមុនៗ ដែលស្ថិតនៅក្នុងប្រភេទ “The Eighth is of the Seven“ សេចក្តីពិតនេះ បានត្រូវបង្ហាញរួចហើយ។ នៅក្នុងអាថ៌កំបាំងនោះ មានការបើកសម្ដែងអំពីចំណុចនៃការផ្លាស់ប្តូរ នៅពេលដែលទីប្រាំបីមកដល់ ដែលជារបស់ទីប្រាំពីរ។ “អាថ៌កំបាំង” នៃរូបសំណាករបស់នេប៊ូក្នេសា គឺជាការបញ្ជាក់អំពីការរស់ឡើងវិញនៃស្នែងរបស់ប្រូតេស្តង់ពិត និងស្នែងរបស់សាធារណរដ្ឋនិយម។ ការរស់ឡើងវិញទាំងពីរនោះ បញ្ជាក់ថា ស្នែងនីមួយៗគឺជាទីប្រាំបី ប៉ុន្តែជារបស់ទីប្រាំពីរ; ហើយការផ្លាស់ប្តូរពីទីប្រាំមួយទៅដល់ទីប្រាំបីនៃស្នែងទាំងពីរ កើតឡើងនៅក្នុងបរិបទព្យាករណ៍នៃការសាកល្បងមួយ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹង “ប្រាំពីរដង” របស់ម៉ូសេ។ ការផ្លាស់ប្តូរនោះកើតឡើង ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយដានីយ៉ែល មុនព្រះរាជក្រឹត្យរបស់ស៊ីរូស ដែលតំណាងឲ្យក្រឹត្យច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ បន្ទាប់មក នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ក្នុងចលនាដ៏រហ័ស របួសស្លាប់របស់សម្តេចប៉ាបត្រូវបានព្យាបាល ខណៈដែលសម្តេចប៉ាបក្លាយជាក្បាលទីប្រាំបី ដែលជារបស់ទីប្រាំពីរ ដោយសារវាក៏ឆ្លងកាត់ការផ្លាស់ប្តូរព្យាករណ៍មួយផងដែរ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយរូបសំណាករបស់នេប៊ូក្នេសា​នៅក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូកទីពីរ។

> ដូច្នេះ ដានីយ៉ែល​បាន​ចូល​ទៅ​ឯ​អារីយ៉ុក ដែល​ស្តេច​បាន​តែងតាំង​ឲ្យ​បំផ្លាញ​ពួក​អ្នក​ប្រាជ្ញ​នៃ​បាប៊ីឡូន; គាត់​បាន​ចូល​ទៅ ហើយ​និយាយ​ដូច្នេះ​ទៅ​កាន់​គាត់​ថា៖ «សូម​កុំ​បំផ្លាញ​ពួក​អ្នក​ប្រាជ្ញ​នៃ​បាប៊ីឡូន​ឡើយ; ចូរ​នាំ​ខ្ញុំ​ចូល​ទៅ​ចំពោះ​ស្តេច ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​បង្ហាញ​ដល់​ស្តេច​នូវ​ការ​បកស្រាយ»។ នោះ​អារីយ៉ុក​ក៏​នាំ​ដានីយ៉ែល​ចូល​ទៅ​ចំពោះ​ស្តេច​យ៉ាង​ប្រញាប់ ហើយ​និយាយ​ដូច្នេះ​ទៅ​កាន់​ស្តេច​ថា៖ «ខ្ញុំ​បាន​រក​ឃើញ​មនុស្ស​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ពួក​ឈ្លើយ​សឹក​ពី​យូដា ដែល​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ស្តេច​ជ្រាប​នូវ​ការ​បកស្រាយ»។ ស្តេច​ក៏​តប​ឆ្លើយ ហើយ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​ដានីយ៉ែល ដែល​ឈ្មោះ​របស់​គាត់​គឺ បេលតេសាសារ ថា៖ «តើ​អ្នក​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ជ្រាប​អំពី​សុបិន​ដែល​យើង​បាន​ឃើញ និង​ការ​បកស្រាយ​របស់​វា​បាន​ឬ​ទេ?» ដានីយ៉ែល ២:២៤–២៦។

បន្ទាប់ពីសេចក្តីសម្ងាត់ត្រូវបានបើកបង្ហាញដល់ដានីយ៉ែលហើយ ឈ្មោះទាំងពីររបស់គាត់ត្រូវបានយោងឡើង ដើម្បីបញ្ជាក់ថា គាត់តំណាងឲ្យប្រជាជននៃសេចក្តីសញ្ញា ដែលនៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ ទើបតែបានផ្លាស់ប្តូរចូលទៅក្នុងចលនាភីឡាដិលភានៃមនុស្សមួយរយសែសិបបួនពាន់នាក់។ គាត់បង្ហាញអត្តលក្ខណៈនៃអ្នកបម្រើរបស់ព្រះ ដោយសុំកុំឲ្យនរណាម្នាក់ត្រូវបានសម្លាប់ ដោយសារការខ្វះសមត្ថភាពរបស់ពួកគេក្នុងការយល់អំពី «សេចក្តីសម្ងាត់»។ អត្តលក្ខណៈរបស់គាត់ត្រូវបានដាក់ផ្ទុយនឹងអារីយ៉ុក ជាអ្នកបម្រើរបស់នេប៊ូក្នេសារ ដែលស្វែងរកកិត្តិយសពីស្តេចដោយសារការរកឃើញដានីយ៉ែល។ បន្ទាប់មក ដានីយ៉ែលបញ្ជាក់ពីភាពខុសគ្នារវាងការបង្ហាញទំនាយដ៏ពិត និងការបង្ហាញរបស់ពួកអ្នកប្រាជ្ញបាប៊ីឡូន នៅពេលដែលគាត់ឆ្លើយសំណួររបស់នេប៊ូក្នេសារដោយសំណួរមួយ ហើយបន្ទាប់មក មិនដូចអារីយ៉ុកទេ គាត់មិនយកប្រយោជន៍ពីការយល់ដឹងរបស់ខ្លួនអំពី «សេចក្តីសម្ងាត់» ដើម្បីលើកតម្កើងខ្លួនឯងឡើយ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ គាត់លើកតម្កើងព្រះនៃស្ថានសួគ៌។

> ដានីយ៉ែលឆ្លើយនៅចំពោះព្រះមហាក្សត្រ ហើយទូលថា អាថ៌កំបាំងដែលព្រះមហាក្សត្របានទាមទារ នោះពួកអ្នកប្រាជ្ញ ពួកហោរាសាស្ត្រ ពួកមន្តអាគម និងពួកអ្នកទាយ មិនអាចបង្ហាញថ្វាយព្រះមហាក្សត្របានទេ។ ប៉ុន្តែ មានព្រះមួយអង្គនៅស្ថានសួគ៌ ដែលបើកសម្ដែងអាថ៌កំបាំង ហើយទ្រង់បានធ្វើឲ្យព្រះមហាក្សត្រ នេប៊ូក្នេសារ ជ្រាបអំពីអ្វីៗដែលនឹងកើតមាននៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ សុបិនរបស់ព្រះករុណា និងនិមិត្តនៅក្នុងព្រះសិរសារបស់ព្រះករុណាលើព្រះបន្ទំ គឺដូច្នេះ។ ដានីយ៉ែល ២៖២៧, ២៨។

ដានីយ៉ែល​ចាប់ផ្ដើម​ការ​បង្ហាញ​របស់​គាត់​អំពី «សេចក្ដី​សម្ងាត់» ដោយ​កំណត់​សម្គាល់​វា​ថា​ជា «សេចក្ដី​សម្ងាត់» មួយ ដែល​ពន្យល់​អំពី​អ្វីៗ​ដែល​នឹង​កើត​មាន​នៅ​គ្រា​ចុង​ក្រោយ។ សេចក្ដី​សម្ងាត់​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​លាក់កំបាំង​របស់​ផ្គរ​លាន់​ទាំង​ប្រាំពីរ បញ្ជាក់​អំពី​អ្វីៗ​ដែល​នឹង​កើត​មាន​នៅ​គ្រា​ចុង​ក្រោយ។ រូប​ចម្លាក់​របស់​នេប៊ូក្នេសារ ជា​ធាតុ​មួយ​នៃ​សេចក្ដី​សម្ងាត់​សម្រាប់​គ្រា​ចុង​ក្រោយ ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ត្រា​នៅ​មុន​ពេល​ការ​សាកល្បង​បិទ​បញ្ចប់​បន្តិច។ វា​ត្រូវ​បាន​បើក​បង្ហាញ​នៅ​មុន​ពេល​ការ​សាកល្បង​បិទ​បញ្ចប់​បន្តិច ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ផ្លាស់ប្តូរ ដែល​ស្នែង​ទាំង​ពីរ​របស់​សត្វ​តិរច្ឆាន​ពី​ផែនដី ក្លាយ​ជា​អង្គ​ទី​ប្រាំបី ដែល​ចេញ​មក​ពី​អង្គ​ទាំង​ប្រាំពីរ ដូច​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ដានីយ៉ែល នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ទី​មួយ​នៃ​រជ្ជកាល​ដារីយុស។

> ឯ​ព្រះករុណា​ជា​ស្តេច​អើយ កាល​ដែល​ព្រះករុណា​ស្ថិត​នៅ​លើ​ព្រះបន្ទំ នោះ​ព្រះរាជគំនិត​របស់​ព្រះករុណា​បាន​កើត​ឡើង​អំពី​អ្វីៗ​ដែល​នឹង​កើត​មាន​នៅ​ពេល​ខាង​មុខ ហើយ​ព្រះអង្គ​ដែល​បើក​សម្ដែង​អាថ៌កំបាំង​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះករុណា​ជ្រាប​អំពី​អ្វី​ដែល​នឹង​កើត​មាន។ ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​ខ្ញុំ អាថ៌កំបាំង​នេះ​មិន​បាន​បើក​សម្ដែង​មក​ដល់​ខ្ញុំ ដោយ​ព្រោះ​ខ្ញុំ​មាន​ប្រាជ្ញា​លើស​ជាង​មនុស្ស​រស់​ណា​មួយ​ឡើយ គឺ​ដើម្បី​ប្រយោជន៍​ដល់​ពួក​អ្នក​ដែល​នឹង​ថ្លែង​ប្រាប់​សេចក្ដី​បកស្រាយ​ដល់​ស្តេច និង​ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះករុណា​បាន​ស្គាល់​គំនិត​ក្នុង​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ព្រះករុណា។ ដានីយ៉ែល ២៖២៩, ៣០។

ដានីយ៉ែល​បាន​បញ្ជាក់​សេចក្ដីពិត​ដោយ​សាក្សី​ទីពីរ​អំពី​ការពិត​ថា សុបិន​របស់​នេប៊ូក្នេសារ​គឺ​ស្តី​អំពី​គ្រា​ចុងក្រោយ នៅពេល​ដែល​លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា «ព្រះអង្គ​ដែល​បើក​សម្ដែង​អាថ៌កំបាំង ទ្រង់​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រះករុណា​បាន​ជ្រាប​នូវ​អ្វីៗ​ដែល​នឹង​កើត​មាន» «នៅ​ពេល​ខាងមុខ»។ បន្ទាប់​មក ដានីយ៉ែល​បាន​បញ្ជាក់​ថា អាថ៌កំបាំង​នោះ​មិន​បាន​ប្រទាន​មក​ដល់​លោក​សម្រាប់​ខ្លួន​លោក​ទេ ហើយ​ក៏​មិន​មែន​ដោយសារ​លោក​មាន​ប្រាជ្ញា​លើស​មនុស្ស​ដទៃ​ណា​ម្នាក់​ដែរ ប៉ុន្តែ​ថា «អាថ៌កំបាំង» នោះ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​ដល់​នេប៊ូក្នេសារ «សម្រាប់​ប្រយោជន៍​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​នឹង​ប្រាប់​ការ​បកស្រាយ»។ «អាថ៌កំបាំង» នោះ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​សម្រាប់​អស់​អ្នក​ដែល​នឹង​នាំ​យក «ការ​បកស្រាយ» នៃ​សុបិន​នោះ​ទៅ​កាន់​ស្តេច​ខាង​វិញ្ញាណ​នៃ​បាប៊ីឡូន​នៅ​គ្រា​ចុងក្រោយ។ អាថ៌កំបាំង​នោះ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​យ៉ាង​ជាក់លាក់​សម្រាប់​មួយ​សែន​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់ ពីព្រោះ «អាថ៌កំបាំង» នោះ​គឺ​សម្រាប់​អស់​អ្នក​នៅ​គ្រា​ចុងក្រោយ​ដែល​ប្រកាស​អំពី​ការ​ដួល​រលំ​ចុងក្រោយ​នៃ​បាប៊ីឡូន។ បន្ទាប់​មក ដានីយ៉ែល​បាន​បើក​សម្ដែង​សុបិន​អំពី​រូបសំណាក ដែល​បាន​លាក់​ទុក​ក្នុង​សេចក្ដី​ងងឹត ហើយ​ដែល​បាន​បង្កើត​ការ​សាកល្បង​នៃ​ជីវិត​ឬ​សេចក្ដី​ស្លាប់។

> បពិត្រ​ព្រះមហាក្សត្រ ទ្រង់បានទតឃើញ ហើយមើលចុះ មាន​រូបចម្លាក់​ដ៏ធំ​មួយ។ រូបចម្លាក់​ដ៏ធំ​នោះ ដែលមាន​ពន្លឺរុងរឿង​យ៉ាងវិសេស បានឈរ​នៅចំពោះ​ទ្រង់ ហើយ​រូបរាង​របស់វា​គួរឲ្យខ្លាច​ណាស់។ ក្បាល​របស់​រូបចម្លាក់​នេះ​ធ្វើពី​មាស​សុទ្ធ ទ្រូង និង​ដៃ​ទាំងពីរ​របស់វា​ធ្វើពី​ប្រាក់ ពោះ និង​ភ្លៅ​របស់វា​ធ្វើពី​លង្ហិន ជើង​របស់វា​ធ្វើពី​ដែក ហើយ​ប្រអប់ជើង​របស់វា​មួយផ្នែក​ជា​ដែក មួយផ្នែក​ជា​ដីឥដ្ឋ។ ទ្រង់បានទតឃើញ​រហូតដល់​មាន​ថ្ម​មួយ​ត្រូវបាន​កាត់​ចេញ​មក ដោយឥតប្រើ​ដៃ ហើយ​ថ្ម​នោះ​បាន​វាយ​រូបចម្លាក់​ត្រង់​ប្រអប់ជើង​ដែល​ធ្វើពី​ដែក និង​ដីឥដ្ឋ​នោះ បំបែក​វា​ឲ្យ​ខ្ទេចខ្ទី។ រួចមក ដែក ដីឥដ្ឋ លង្ហិន ប្រាក់ និង​មាស ក៏ត្រូវបាន​បំបែក​ខ្ទេចខ្ទី​ជាមួយគ្នា ហើយ​ក្លាយ​ដូចជា​អង្កាម​នៅលើ​លានបោកស្រូវ​ក្នុង​រដូវក្តៅ; ខ្យល់​ក៏បក់​នាំ​វា​ទៅ បណ្ដាលឲ្យ​រក​កន្លែង​សម្រាប់​វា​មិនឃើញ​ឡើយ។ ហើយ​ថ្ម​ដែល​បាន​វាយ​រូបចម្លាក់​នោះ បាន​ក្លាយ​ជា​ភ្នំ​ដ៏ធំ​មួយ ហើយ​បំពេញ​ពេញ​ផែនដី​ទាំងមូល។ នេះហើយ​ជា​សុបិន​នោះ; ហើយ​យើង​នឹង​ទូល​បកស្រាយ​អំពី​វា​នៅចំពោះ​ព្រះមហាក្សត្រ។ ដានីយ៉ែល 2:31–36។

សុបិន​របស់​នេប៊ូក្នេសារ​បាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​នគរ​ទាំងឡាយ​នៃ​ព្រះបន្ទូល​ទំនាយ​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ ចាប់ពី​សម័យ​របស់​គាត់​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ បន្ទាប់មក​មនុស្ស​មួយ​សែន​សែសិប​បួន​ពាន់ ដែល​តំណាង​ដោយ​ដានីយ៉ែល ក្នុង​ការបង្ហាញ​ខ្លួន​របស់​គាត់​ចំពោះ​នេប៊ូក្នេសារ ហើយ​ដោយ​ថ្ម​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​កាត់​ចេញ​ដោយ​មិន​ប្រើ​ដៃ ដែល​បំផ្លាញ​នគរ​លោកិយ​ទាំងឡាយ​ដែល​តំណាង​នៅ​ក្នុង​រូបចម្លាក់​នោះ ហើយ​បន្ទាប់មក​វា​ក្លាយ​ជា​ភ្នំ​មួយ​ដែល​ពេញ​ផែនដី​ទាំងមូល។ សុបិន​នោះ​គឺ​ស្តី​អំពី​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ គឺ​នៅ​ចំណុច​ផ្លាស់ប្ដូរ​ខាង​ទំនាយ នៅ​ពេល​ដែល​សេចក្ដី​សម្ងាត់​ទំនាយ​ចុងក្រោយ​ត្រូវ​បាន​បើក​សម្ដែង​ដល់​មនុស្ស​មួយ​សែន​សែសិប​បួន​ពាន់។

ក្នុងនាមជាទង់សញ្ញានៃស្នែងប្រូតេស្តង់ពិត នោះពួកគេក៏នាំសាររបស់ទេវតាទីបីទៅកាន់លោកិយដែលកំពុងស្លាប់។ សារនោះរីកធំឡើងទៅជាសម្រែកយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានអនុវត្តនៅសហរដ្ឋអាមេរិក គឺនៅពេលសញ្ញារបស់សត្វតិរច្ឆានត្រូវបានបង្ខំឲ្យទទួលយក។ មុនព្រះរាជក្រឹត្យនោះ អ្នកដែលត្រូវបានតំណាងដោយដានីយ៉ែលនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ត្រូវប្រឈមមុខនឹងការសាកល្បងអំពីរូបសំណាកនៃសត្វតិរច្ឆាន។ ការសាកល្បងនោះជាការសាកល្បងដែលអាចមើលឃើញបាន ហើយទាមទារឲ្យអ្នកដែលត្រូវបានតំណាងដោយដានីយ៉ែល មើលឃើញចលនាទាំងឡាយដែលបង្កឲ្យមានព្រះរាជក្រឹត្យច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ពួកគេត្រូវបានសាកល្បង ដើម្បីឲ្យដឹងថា តើពួកគេបានជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រដ៏ទេវភាព ដែលអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេមើលឃើញការសាកល្បងអំពីរូបសំណាក ដែលលាក់កំបាំងនៅក្នុងសេចក្ដីងងឹតដែរឬទេ។ ការសាកល្បងរបស់ពួកគេពាក់ព័ន្ធនឹងការបន្ទាបខ្លួនដោយផ្ទាល់ និងការសារភាព។ វាពាក់ព័ន្ធនឹងការទទួលស្គាល់ថា ដានីយ៉ែលត្រូវបានប្រទានការយល់ដឹងតាមរយៈសុបិន និងនិមិត្ត ដ្បិតបើពួកគេបដិសេធមិនស្តាប់សំឡេងរបស់ដានីយ៉ែលដែលកំពុងស្រែកនៅទីរហោស្ថាន នោះវាប្រហាក់ប្រហែលនឹងអ្នកទាំងឡាយដែលនៅសម័យព្រះគ្រីស្ទបានបដិសេធសាររបស់យ៉ូហាន បាទីស្ទ។

អ្នកស្រី White បានជម្រាបឲ្យយើងដឹងថា សៀវភៅដានីយ៉ែល និង វិវរណៈ បំពេញគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយពាក្យ “បំពេញ” ដែលអ្នកស្រីបានប្រើ មានន័យថា នាំឲ្យឈានដល់ភាពពេញលេញឥតខ្ចោះ។ នៅចុងខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023 សិង្ហនៃពូជយូដា បានចាប់ផ្តើមបើកត្រា វិវរណៈនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដូចដែលទ្រង់បានសន្យាថានឹងធ្វើ មុនពេលការសាកល្បងបិទបញ្ចប់។ ក្នុងការធ្វើដូច្នោះ ទ្រង់បានកំណត់អត្តសញ្ញាណសេចក្តីពិតខាងព្រះគម្ពីរ ដែលពីមុនមកត្រូវបានយល់ត្រឹមត្រូវរួចហើយ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះត្រូវយល់នៅក្នុងបរិបទនៃគ្រាចុងក្រោយ។

សេចក្តីពិតមួយក្នុងចំណោមសេចក្តីពិតទាំងនោះ គឺសាក្សីទាំងពីរនៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ១១។ មួយទៀត គឺប្រវត្តិសាស្ត្រដែលជាការបំពេញយ៉ាងពេញលេញឥតខ្ចោះនៃ «ផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ» នៃ វិវរណៈ ជំពូក ១០។ ទ្រង់បានបញ្ចេញសេចក្តីពិតចេញពីបន្ទាត់កំណែទម្រង់ដ៏វិសុទ្ធ ដែលនិយាយអំពីការខកចិត្តនៅថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២០។ ទ្រង់បានប្រើសញ្ញាសម្គាល់ទាំងបួន ដែលមាននៅក្នុងបន្ទាត់កំណែទម្រង់ដ៏វិសុទ្ធនីមួយៗ ដើម្បីបង្ហាញប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការផ្តល់អំណាចដល់សារដំបូងរហូតដល់ការជំនុំជម្រះ ដោយរបៀបមួយដែលមិនធ្លាប់ត្រូវបានទទួលស្គាល់ពីមុនមក។ ដានីយ៉ែល ជំពូក ២ នាំយកគំនិតជាច្រើនទាំងនេះទៅដល់ភាពពេញលេញឥតខ្ចោះ ទោះបីសេចក្តីពិតដ៏ជ្រាលជ្រៅទាំងនេះត្រូវបានលាក់កំបាំងនៅក្នុងសេចក្តីងងឹតចំពោះអ្នកដែលបដិសេធមិនព្រមបរិភោគវិធីសាស្ត្រដែលត្រូវបានកំណត់សម្គាល់ថា អាល់ហ្វា និង អូមេហ្គា ក៏ដោយ។

ក្នុង​ការ​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​អំពី​ដានីយ៉ែល​ជំពូក​ទី​ពីរ​នេះ យើង​នឹង​សង្ខេប និង​ភ្ជាប់​សេចក្ដីពិត និង​សញ្ញា​សម្គាល់​មួយ​ចំនួន ដែល​ត្រូវ​បាន​នាំ​ទៅ​ដល់​ភាព​ពេញលេញ​ដោយ​ដានីយ៉ែល​ជំពូក​ទី​ពីរ។ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដូច្នេះ យើង​កំពុង​កំណត់​ថា អាថ៌កំបាំង​ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​សម្ដែង​ដល់​ដានីយ៉ែល​នៅ​ក្នុង​និមិត្ត​នៅ​ពេល​យប់ តំណាង​ឲ្យ​សេចក្ដីពិត​ទាំង​នេះ​ផ្ទាល់។

យើង​នឹង​លើក​បង្ហាញ​សេចក្តី​សង្ខេប និង​សេចក្តី​បញ្ចប់​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> «ព្រះអម្ចាស់​ទ្រង់​មាន​ភ្នាក់ងារ​ដែល​ទ្រង់​បាន​តែងតាំង​ទុក សម្រាប់​ជួប​មនុស្ស​នៅ​ក្នុង​កំហុស និង​ការ​ថយ​ចុះ​ពី​សេចក្តី​ជំនឿ​របស់​ពួកគេ។ អ្នក​នាំសារ​របស់​ទ្រង់​ត្រូវ​បាន​ផ្ញើ​មក ដើម្បី​បន្ទាល់​យ៉ាង​ច្បាស់លាស់ មួយ ក្នុង​ការ​ដាស់​ពួកគេ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ពី​ស្ថានភាព​ដេកលក់​របស់​ខ្លួន ហើយ​បើក​ព្រះបន្ទូល​ដ៏​មាន​តម្លៃ​នៃ​ជីវិត គឺ​ព្រះគម្ពីរ​បរិសុទ្ធ ឲ្យ​ដល់​ការ​យល់ដឹង​របស់​ពួកគេ។ បុរស​ទាំងនេះ​មិន​ត្រូវ​ជា​តែ​អ្នក​អធិប្បាយ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​ជា​អ្នក​បម្រើ អ្នក​កាន់​ពន្លឺ អ្នក​យាម​ដ៏​ស្មោះត្រង់ ដែល​នឹង​ឃើញ​គ្រោះថ្នាក់​ដែល​កំពុង​គំរាមកំហែង ហើយ​ព្រមាន​ប្រជាជន។ ពួកគេ​ត្រូវ​តែ​ស្រដៀង​នឹង​ព្រះគ្រីស្ទ ក្នុង​ចិត្ត​ខ្នះខ្នែង​ដ៏​មុតមាំ​របស់​ពួកគេ ក្នុង​យុទ្ធវិធី​ដ៏​ឈ្លាសវៃ​ដែល​ពិចារណា​ហើយ ក្នុង​ការ​ខិតខំ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​ពួកគេ—សរុប​សេចក្តី គឺ​ក្នុង​កិច្ចបម្រើ​ទាំងមូល​របស់​ពួកគេ។ ពួកគេ​ត្រូវ​មាន​ការ​តភ្ជាប់​ដ៏​រស់​រវើក​ជាមួយ​ព្រះ ហើយ​ត្រូវ​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ស្គាល់​យ៉ាង​ស្និទ្ធស្នាល​នឹង​ទំនាយ​ទាំងឡាយ និង​មេរៀន​ជាក់ស្តែង​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​សញ្ញាចាស់ និង​សញ្ញាថ្មី ដើម្បី​ឲ្យ​ពួកគេ​អាច​នាំ​យក​ចេញ​ពី​ឃ្លាំង​ទ្រព្យ​នៃ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ ទាំង​របស់​ថ្មី និង​របស់​ចាស់»។ Testimonies, volume 5, 251.

Back to Articles