Article

# វិវរណៈនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ—លេខប្រាំមួយ

ការរស់ឡើងវិញ​នៃ​មនុស្ស​ស្លាប់​ដែល​កំពុង​ដេក​លក់

Author

Jeff Pippenger

Published

October 27, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

យើងបានកំពុងសង់បន្ថែមលើទំនាយចុងក្រោយរបស់អេសាយ ដែលចាប់ផ្តើមនៅជំពូកសែសិប ដោយកំណត់អត្តសញ្ញាណនៃរយៈពេលរង់ចាំ ដែលបានចាប់ផ្តើមឡើងជាមួយនឹងការខកចិត្តនៅថ្ងៃទី 18 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2020។ យើងបានកំពុងតម្រឹមសេចក្តីស្លាប់របស់សាក្សីទាំងពីរ ក្នុងគម្ពីរវិវរណៈ ជាមួយនឹងពួកអ្នកដែលស្លាប់នៅក្នុងជ្រលងឆ្អឹងស្ងួតស្លាប់របស់អេសេគាល នៅជំពូកសាមសិបប្រាំពីរ។ តាមរយៈការនិយាយដដែលៗ យើងកំពុងស្វែងរកការបង្កើតលំដាប់ព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ជាក់លាក់បំផុត ដែលភ្ជាប់ជាមួយនឹងការរស់ឡើងវិញរបស់អ្នកទាំងឡាយដែលត្រូវបានសម្លាប់នៅតាមផ្លូវដោយសត្វដែលឡើងមកពីជ្រោះអបាយមុខ។

នៅពេលដែលយើងផ្គូផ្គងអត្ថបទទំនាយទាំងនេះឲ្យស្របគ្នា យើងកំពុងបើកត្រាផ្នែកខ្លះៗនៃព្រះវរប្រកាស ដែលរហូតមកទល់ពេលនេះមិនដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ឡើយ ដ្បិតសារនេះគឺជាការបើកត្រានៃព្រះវរប្រកាសអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលកើតឡើងមុនពេលបិទនៃរយៈពេលសាកល្បងរបស់មនុស្សជាតិ។ យើងកំពុងធ្វើកិច្ចការនេះ ព្រោះ «ពេលវេលាជិតមកដល់ហើយ»។ ក្នុងការបើកត្រាសេចក្ដីពិតនៅក្នុងព្រះវរប្រកាស ដែលឥឡូវនេះកំពុងស្ថិតនៅក្នុងដំណើរការនៃការបំពេញសម្រេច យើងកំពុងបំពេញកិច្ចការដដែលនោះដែលត្រូវបានកំណត់ថាជាកិច្ចការរបស់យ៉ូហាននៅក្នុងព្រះវរប្រកាស។ គាត់ត្រូវបានប្រាប់ឲ្យសរសេរអំពីអ្វីៗដែលគាត់បានឃើញ ដែលជាអ្វីៗដែលមាននៅពេលនោះ ហើយក្នុងការកត់ត្រាអំពីអ្វីៗទាំងនោះ យ៉ូហានក៏កំពុងសរសេរអំពីអ្វីៗដែលនឹងកើតឡើងផងដែរ។

> ចូរសរសេរអំពីអ្វីៗដែលអ្នកបានឃើញ និងអ្វីៗដែលកំពុងមាន ហើយអ្វីៗដែលនឹងកើតឡើងនៅពេលក្រោយទៀត។ វិវរណៈ 1:19។

ឧបសគ្គដ៏សមហេតុសមផលមួយសម្រាប់អ្នកអាដវេនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ អាចជាការយល់ដឹងតាមប្រពៃណីរបស់ពួកគេចំពោះសៀវភៅវិវរណៈ។ នៅពេលមនុស្សម្នាក់ទទួលយកសេចក្តីពិតដែលបានបង្កើតឡើងហើយ ប៉ុន្តែមិនឃើញថា សេចក្តីពិតដែលបានបង្កើតឡើងនោះ ត្រូវបានរៀបចំឲ្យរីកចម្រើនទៅតាមកាលៈទេសៈទេ ការយល់ដឹងដំបូងដែលត្រឹមត្រូវរបស់គាត់ចំពោះសេចក្តីពិត អាចក្លាយទៅជាប្រពៃណី ឬទម្លាប់មួយបាន។ សេចក្តីពិតដែលបានប្រែក្លាយទៅជាប្រពៃណីនោះ អាចនាំឲ្យកើតមានភាពខ្វាក់ដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងសារទៅកាន់ឡៅឌីសេ។ សេចក្តីពិតដើមនៅតែជាសេចក្តីពិតដដែល ប៉ុន្តែអសមត្ថភាពក្នុងការមើលឃើញថា សេចក្តីពិតនោះរីកចម្រើនទៅតាមកាលៈទេសៈ បង្កឲ្យមានភាពខ្វាក់។ សេចក្តីពិតមិនមែនជាមូលហេតុនៃភាពខ្វាក់របស់ពួកគេទេ ភាពខ្វាក់គ្រាន់តែជារោគសញ្ញានៃមូលហេតុប៉ុណ្ណោះ។ មូលហេតុនោះគឺ ត្រចៀកដែលមិនព្រមស្តាប់ ភ្នែកដែលមិនព្រមមើលឃើញ និងចិត្តដែលមិនព្រមបម្លែង នៅក្នុងអ្នកទាំងឡាយដែលពេញចិត្តនឹងខ្លួនឯងដោយសេចក្តីសុខស្រួលនៃប្រពៃណី និងទម្លាប់។

> «ព្រះគ្រីស្ទ​ក្នុង​ការបង្រៀន​របស់​ទ្រង់ បានបង្ហាញ​សេចក្ដីពិត​ចាស់ៗ ដែល​ទ្រង់​ផ្ទាល់​ជា​ប្រភពដើម សេចក្ដីពិត​ដែល​ទ្រង់​បាន​មាន​ព្រះបន្ទូល​តាម​រយៈ​បុព្វបុរស និង​ពួកហោរា; ប៉ុន្តែ​ឥឡូវ​នេះ ទ្រង់​បាន​បញ្ចេញ​ពន្លឺ​ថ្មី​មួយ​លើ​សេចក្ដីពិត​ទាំងនោះ។ អត្ថន័យ​របស់​វា​បាន​លេចឡើង​ខុស​ប្លែក​យ៉ាងណា​ទៅ! តាម​រយៈ​ការពន្យល់​របស់​ទ្រង់ មាន​ការ​នាំចូល​មក​នូវ​ជំនន់​នៃ​ពន្លឺ និង​ភាព​ខាង​វិញ្ញាណ។ ហើយ​ទ្រង់​បាន​សន្យា​ថា ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​នឹង​បំភ្លឺ​ពួក​សិស្ស ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​តែងតែ​បើក​សម្ដែង​ដល់​ពួកគេ​ជា​និច្ច។ ពួកគេ​នឹង​អាច​បង្ហាញ​សេចក្ដីពិត​របស់​ព្រះបន្ទូល​នោះ​ក្នុង​សោភ័ណភាព​ថ្មី​មួយ»។

> «ចាប់តាំងពីព្រះបន្ទូលសន្យាដំបូងអំពីការប្រោសលោះ ត្រូវបានមានព្រះបន្ទូលនៅក្នុងសួនអេដែនមក ជីវិត ព្រះលក្ខណៈ និងព្រះរាជកិច្ចជាមជ្ឈការីរបស់ព្រះគ្រីស្ទ បានក្លាយជាប្រធានបទសិក្សារបស់ចិត្តមនុស្ស។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ចិត្តគ្រប់រូបដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានធ្វើការតាមរយៈនោះ បានបង្ហាញប្រធានបទទាំងនេះក្នុងពន្លឺមួយដែលស្រស់ថ្មី និងថ្មីថ្មោង។ សេចក្តីពិតនៃការប្រោសលោះ មានសមត្ថភាពសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍ និងការពង្រីកជានិច្ច។ ទោះបីជាចាស់ក្តី ក៏វានៅតែថ្មីជានិច្ច ដោយបន្តបង្ហាញដល់អ្នកស្វែងរកសេចក្តីពិត នូវសិរីល្អដែលធំជាងមុន និងឫទ្ធានុភាពដែលខ្លាំងក្លាជាងមុនជានិច្ច។»

> «គ្រប់សម័យកាល សេចក្តីពិតមានការបើកសម្តែងថ្មីមួយ សារមួយពីព្រះដល់ប្រជាជននៃជំនាន់នោះ។ សេចក្តីពិតចាស់ៗទាំងអស់សុទ្ធតែចាំបាច់យ៉ាងសំខាន់; សេចក្តីពិតថ្មីមិនមែនឯករាជ្យពីសេចក្តីពិតចាស់ទេ ប៉ុន្តែជាការលាតត្រដាងរបស់វា។ មានតែនៅពេលដែលសេចក្តីពិតចាស់ៗត្រូវបានយល់ច្បាស់ប៉ុណ្ណោះ ទើបយើងអាចយល់សេចក្តីពិតថ្មីបាន។ នៅពេលដែលព្រះគ្រីស្ទមានព្រះបំណងបើកសម្តែងដល់សិស្សរបស់ទ្រង់អំពីសេចក្តីពិតនៃការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ទ្រង់បានចាប់ផ្តើម “ពីលោកម៉ូសេ និងពួកហោរាទាំងអស់” ហើយ “បានបកស្រាយដល់ពួកគេក្នុងបទគម្ពីរទាំងមូលអំពីសេចក្តីទាំងឡាយដែលទាក់ទងនឹងទ្រង់ផ្ទាល់”។ លូកា 24:27។ ប៉ុន្តែ គឺជាពន្លឺដែលភ្លឺចេញមកក្នុងការបើកសម្តែងថ្មីនៃសេចក្តីពិត ដែលលើកតម្កើងសេចក្តីពិតចាស់។ អ្នកណាដែលបដិសេធ ឬមិនអើពើចំពោះសេចក្តីពិតថ្មី នោះជាក់ស្តែងមិនបានកាន់កាប់សេចក្តីពិតចាស់ឡើយ។ សម្រាប់អ្នកនោះ សេចក្តីពិតចាស់បាត់បង់អំណាចដ៏មានជីវិតរបស់វា ហើយក្លាយទៅជាទម្រង់ស្លាប់ឥតជីវិតប៉ុណ្ណោះ។»

> មាន​មនុស្ស​ខ្លះ​អះអាង​ថា​ខ្លួន​ជឿ ហើយ​បង្រៀន​សេចក្ដីពិត​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​សញ្ញាចាស់ ខណៈ​ដែល​ពួកគេ​បដិសេធ​សញ្ញាថ្មី។ ប៉ុន្តែ ក្នុង​ការ​មិន​ព្រម​ទទួល​យក​សេចក្ដី​បង្រៀន​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ពួកគេ​បង្ហាញ​ថា ពួកគេ​មិន​ជឿ​នូវ​អ្វី​ដែល​បុព្វបុរស និង​ពួកហោរា​បាន​ថ្លែង​នោះ​ទេ។ ព្រះគ្រីស្ទ​មាន​បន្ទូល​ថា «ប្រសិនបើ​អ្នករាល់គ្នា​ជឿ​លោក​ម៉ូសេ អ្នករាល់គ្នា​នឹង​ជឿ​ខ្ញុំ​ដែរ ដ្បិត​លោក​បាន​សរសេរ​អំពី​ខ្ញុំ»។ យ៉ូហាន ៥:៤៦។ ដូច្នេះ សូម្បី​តែ​ក្នុង​ការ​បង្រៀន​អំពី​សញ្ញាចាស់​របស់​ពួកគេ​ក៏​ដោយ ក៏​គ្មាន​អំណាច​ពិត​ប្រាកដ​ឡើយ។

> «មនុស្សជាច្រើនដែលអះអាងថាជឿ និងបង្រៀនដំណឹងល្អ កំពុងស្ថិតនៅក្នុងកំហុសស្រដៀងគ្នា។ ពួកគេបោះបង់ចោលបទគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ដែលអំពីវា ព្រះគ្រីស្ទបានមានបន្ទូលថា “បទគម្ពីរទាំងនោះហើយ ជាសាក្សីអំពីខ្ញុំ”។ យ៉ូហាន 5:39។ ក្នុងការបដិសេធសញ្ញាចាស់ នោះជាក់ស្តែងពួកគេក៏បដិសេធសញ្ញាថ្មីផងដែរ ពីព្រោះទាំងពីរជាផ្នែកនៃឯកភាពមួយដែលមិនអាចបំបែកចេញពីគ្នាបាន។ គ្មាននរណាម្នាក់អាចបង្ហាញក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ដោយគ្មានដំណឹងល្អ ឬបង្ហាញដំណឹងល្អដោយគ្មានក្រឹត្យវិន័យបានឡើយ។ ក្រឹត្យវិន័យគឺជាដំណឹងល្អដែលបានបង្កប់រូបកាយ ហើយដំណឹងល្អគឺជាក្រឹត្យវិន័យដែលត្រូវបានលាតត្រដាង។ ក្រឹត្យវិន័យគឺជាឫស ចំណែកដំណឹងល្អគឺជាផ្កាដែលមានក្លិនក្រអូប និងផ្លែដែលវាបង្កើតឡើង»។ Christ’s Object Lessons, 127.

អ្នកដែលអះអាងថាជឿលើរបស់ចាស់ ប៉ុន្តែបដិសេធរបស់ថ្មី នោះមានការអនុវត្តដោយកម្លាំងខ្លាំងជាងនេះទៅលើពួកអេដវិនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ ដែលអះអាងថាជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ប៉ុន្តែបដិសេធសំណេរនៃវិញ្ញាណទំនាយ។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរវិវរណៈ យ៉ូហានជានិមិត្តរូបនៃរាស្ត្ររបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ដែលកំពុងត្រូវបានបៀតបៀន ដោយសារការទទួលយកទាំងព្រះគម្ពីរ និងវិញ្ញាណទំនាយ។

> ខ្ញុំ​យ៉ូហាន ដែល​ជា​បងប្អូន​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ហើយ​ជា​អ្នក​រួម​ក្នុង​សេចក្ដី​វេទនា និង​ក្នុង​នគរ ព្រម​ទាំង​ក្នុង​ការ​អត់ធ្មត់​របស់​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ បាន​នៅ​លើ​កោះ​ដែល​ហៅ​ថា ប៉ាតម៉ុស ដោយ​ព្រោះ​ព្រះបន្ទូល​នៃ​ព្រះ និង​ដោយ​ព្រោះ​សក្ខីភាព​អំពី​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ។ វិវរណៈ ១:៩

ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ទទួលយកសក្ខីភាពរបស់ព្រះយេស៊ូវ ដែលជាព្រះវិញ្ញាណនៃការព្យាករណ៍ ដែលជាសំណេររបស់ Ellen White នោះអត្ថបទមុនពីសំណេររបស់នាងកំណត់បញ្ជាក់បញ្ហាដែលខ្ញុំកំពុងលើកឡើង។ នាងបានសរសេរថា «សេចក្តីពិតនៃការប្រោសលោះអាចមានការអភិវឌ្ឍ និងការពង្រីកជានិច្ច។ ទោះបីជាចាស់ក៏ដោយ ក៏វានៅតែថ្មីជានិច្ច ដោយបន្តបង្ហាញដល់អ្នកស្វែងរកសេចក្តីពិតនូវសិរីល្អដែលធំជាងមុន និងអំណាចដែលខ្លាំងជាងមុន» ហើយថា «នៅគ្រប់យុគសម័យ មានការអភិវឌ្ឍថ្មីមួយនៃសេចក្តីពិត ជាសារមួយពីព្រះសម្រាប់ប្រជាជននៃជំនាន់នោះ»។

ទោះបីជាការយល់ដឹងតាមប្រពៃណីអំពីព្រះគម្ពីរវិវរណៈ ដែលសមាជិកសេវេនដេយ៍អែដវិនទីស្ទូទៅម្នាក់អាចកាន់ខ្ជាប់ មានសេចក្តីពិតក៏ដោយ ក៏ព្រះគម្ពីរវិវរណៈទាំងមូលជាសក្ខីភាពអំពីគ្រាចុងក្រោយ។ បច្ចុប្បន្ននេះ យើងកំពុងអនុវត្តសេចក្តីពិតមួយដែលកំពុងត្រូវបានបើកត្រាចេញនៅពេលនេះ ហើយសេចក្តីពិតនោះនឹងមិនត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយអ្នកដែលមិនព្រមទទួលយកថា ខគម្ពីរទាំងអស់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរវិវរណៈ គឺជាផ្នែកនៃការបើកសម្ដែងអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលត្រូវបានបើកត្រាចេញនៅគ្រាចុងក្រោយនោះឡើយ។

ការយល់ដឹងដែលសាសនាអាដវេនទីស្តបានកាន់ខ្ជាប់ទាក់ទងនឹង វិវរណៈ ជំពូក ១១ ថាជាការបំពេញសម្រេចនៃបដិវត្តន៍បារាំង នោះគឺត្រឹមត្រូវ ហើយបងស្រី វ៉ាយត៍ ក៏គាំទ្រទស្សនៈត្រឹមត្រូវនោះផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណា សេចក្តីពិតនោះគ្រាន់តែជាប្រវត្តិសាស្ត្រមួយប៉ុណ្ណោះ ដែលត្រូវបានកត់ត្រាទុក ដើម្បីបង្ហាញឧទាហរណ៍អំពីថ្ងៃចុងក្រោយ។ ព្រះគម្ពីរ វិវរណៈ ទាំងមូលស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងដោយបាតុភូតព្យាករណ៍នេះ។

យើងកំពុងស្ថាបនាលើប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ ជាមគ្គុទ្ទេសក៍សម្រាប់នាំអេសេគាល ជំពូក ៣៧ អេសាយ ជំពូក ៤០ និងវិវរណៈ ជំពូក ១១ មកភ្ជាប់ជាមួយនឹងពាក្យប្រៀបប្រដូចអំពីស្ត្រីក្រមុំដប់នាក់នៅក្នុងម៉ាថាយ ជំពូក ២៥។ ខ្សែបន្ទាត់ទំនាយមួយទៀត ដែលគាំទ្រដល់ការអនុវត្តនៃលំដាប់ព្រឹត្តិការណ៍ទំនាយដែលយើងកំពុងពិភាក្សា គឺត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងខ្សែបន្ទាត់របស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលក៏រួមបញ្ចូលសាក្សីទីពីរផងដែរ។ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះជន្មសាមសិបព្រះវស្សា នៅពេលដែលទ្រង់បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ហើយបានក្លាយជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដ្បិត «គ្រីស្ទ» ក្នុងភាសាក្រិកនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ឬ «មេស្ស៊ី» ក្នុងភាសាហេប្រឺនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ មានន័យថា ព្រះអង្គដែលបានទទួលការចាក់តាំង។

> ខ្ញុំប្រាប់ថា ពាក្យនោះ អ្នករាល់គ្នាបានដឹងហើយ ដែលត្រូវបានប្រកាសផ្សាយទូទាំងស្រុកយូដាទាំងមូល ហើយបានចាប់ផ្តើមពីស្រុកកាលីឡេ បន្ទាប់ពីបុណ្យជ្រមុជទឹកដែលយ៉ូហានបានប្រកាសអំពីនោះ។ គឺថា ព្រះជាម្ចាស់បានចាក់តាំងព្រះយេស៊ូវ នាសារ៉ែត ដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ និងដោយព្រះចេស្ដា; ព្រះអង្គបានយាងទៅគ្រប់កន្លែង ធ្វើការល្អ ហើយប្រោសឲ្យជាសះស្បើយអស់អ្នកដែលត្រូវអារក្សសង្កត់សង្កិន; ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់គង់នៅជាមួយព្រះអង្គ។ កិច្ចការ 10:37, 38។

សម្រាប់រយៈពេល​សាមសិប​ឆ្នាំ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ត្រៀម​ព្រះអង្គ​ដើម្បី​ទទួល​ការ​ចាក់​ប្រេង​តាំង ហើយ​កាលណា​ព្រះអង្គ​ត្រូវ​បាន​ចាក់​ប្រេង​តាំង​នៅ​ពេល​ព្រះបាទិស្មា​របស់​ព្រះអង្គ នោះ​ព្រះអង្គ ក្នុង​នាម​ជា​ព្រះគ្រីស្ទ បាន​ប្រកាស​សាររបស់​ព្រះអង្គ​អស់​រយៈពេល​បី​ថ្ងៃ​កន្លះ​តាម​ការ​ព្យាករណ៍។ បន្ទាប់​មក ព្រះអង្គ​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់ ដាក់​ក្នុង​ផ្នូរ មាន​ព្រះជន్మ​រស់​ឡើង​វិញ ហើយ​បន្ទាប់​មក​បាន​យាង​ឡើង​ស្ថានសួគ៌។ ការ​ចាប់ផ្តើម​នៃ​កិច្ច​បម្រើ​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​មាន​រយៈពេល​បី​ឆ្នាំ​កន្លះ គឺ​ជា​ព្រះបាទិស្មា​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ការ​សោយ​ទិវង្គត និង​ការ​មាន​ព្រះជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ​របស់​ព្រះអង្គ ហើយ​នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​មួយ​ពាន់​ពីរ​រយ​ហុកសិប​ថ្ងៃ​នៃ​កិច្ច​បម្រើ​របស់​ព្រះអង្គ ព្រះអង្គ​ត្រូវ​បាន​ឆ្កាង ហើយ​បន្ទាប់​មក​មាន​ព្រះជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ—ដ្បិត​ព្រះអង្គ​ជា​ការ​ចាប់ផ្តើម និង​ការ​បញ្ចប់។ ព្រឹត្តិការណ៍​នៃ​ការ​សោយ​ទិវង្គត និង​ការ​មាន​ព្រះជន្ម​រស់​ឡើង​វិញ​របស់​ព្រះអង្គ បាន​បង្កើត​កងទ័ព​ដ៏​ខ្លាំង​មួយ ដែល​ក្នុង​រយៈពេល​បី​ឆ្នាំ​កន្លះ​ទៀត បាន​នាំ​ដំណឹងល្អ​ទៅ​កាន់​សាសន៍​យូដា ហើយ​បន្ទាប់​មក​ទៅ​កាន់​ពិភពលោក។

ព្រះវិហារកាតូលិក ដែលជាព្រះគ្រីស្ទក្លែងក្លាយនៃទំនាយព្រះគម្ពីរ ក៏បានស្ថិតនៅក្នុងការរៀបចំរយៈពេលសាមសិបឆ្នាំផងដែរ មុនពេលត្រូវបានចាក់ប្រេងតាំងដោយអំណាច។ នៅឆ្នាំ 508 «ការបម្រើប្រចាំថ្ងៃ» ត្រូវបានដកចេញ។ បងស្រី វ៉ៃត៍ ប្រាប់យើងដោយផ្ទាល់ថា ក្រុមមីល្លេរ៉ៃត៍ មានការយល់ដឹងត្រឹមត្រូវអំពី «ការបម្រើប្រចាំថ្ងៃ» នៅក្នុងសៀវភៅដានីយ៉ែល ទោះបីជាព្រះវិហារអាដវេនទីសទីប្រាំពីរនៃឡៅឌីសេ ដែលបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការក្បត់ជំនឿ វិលត្រឡប់ទៅទស្សនៈសាតាំងរបស់ប្រូតេស្តង់ដែលក្បត់ជំនឿ អំពី «ការបម្រើប្រចាំថ្ងៃ» វិញនៅទសវត្សរ៍ 1930 ក៏ដោយ។

> «បន្ទាប់​មក ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ទាក់ទង​នឹង “daily” (Daniel 8:12) ថា ពាក្យ “sacrifice” គឺ​ជា​ពាក្យ​ដែល​ប្រាជ្ញា​របស់​មនុស្ស​បាន​បន្ថែម​ចូល ហើយ​មិន​មែន​ជា​ផ្នែក​នៃ​អត្ថបទ​ទេ ហើយ​ថា ព្រះអម្ចាស់​បាន​ប្រទាន​ទស្សនៈ​ដ៏​ត្រឹមត្រូវ​អំពី​វា​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​បាន​ប្រកាស​សម្រែក​អំពី​ម៉ោង​ជំនុំ​ជម្រះ»។ Early Writings, 74.

«រាល់ថ្ងៃ» តំណាងឲ្យសាសនាពហុទេវនិយម ហើយរ៉ូមពហុទេវនិយមគឺជាអំណាចដែលទប់ស្កាត់ និងរារាំងមិនឲ្យសម្តេចប៉ាបឡើងកាន់បល្ល័ង្កនៃផែនដី។ ដូចដែលបានទាយទុកក្នុងព្រះគម្ពីរដានីយ៉ែល ហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានប្រវត្តិសាស្ត្របញ្ជាក់ ហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានទេវតាបើកសម្ដែងដល់ William Miller ហើយបន្ទាប់មកត្រូវបាន Ellen White បញ្ជាក់ថា នៅឆ្នាំ 508 ការទប់ស្កាត់បែបពហុទេវនិយមចំពោះការកើនឡើងនៃអំណាចសម្តេចប៉ាបត្រូវបានដកចេញ។ ដូចជាព្រះគ្រីស្ទដែរ អង់ទីគ្រីស្ទបានរៀបចំខ្លួនអស់រយៈពេលសាមសិបឆ្នាំ ដើម្បីទទួលអំណាចនៅឆ្នាំ 538។ ព្រះគ្រីស្ទ និងអង់ទីគ្រីស្ទ ទាំងពីរបានរៀបចំខ្លួនអស់រយៈពេលសាមសិបឆ្នាំ ដើម្បីទទួលអំណាច។ នៅពេលសម្តេចប៉ាបបានទទួលអំណាចនៅឆ្នាំ 538 នោះវាបានប្រកាសសាររបស់ខ្លួនអំពីសេចក្ដីស្លាប់ អស់រយៈពេលបីឆ្នាំកន្លះតាមនិមិត្តសញ្ញាព្យាករណ៍ ដូចដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រកាសសាររបស់ព្រះអង្គអំពីសេចក្ដីជីវិត អស់រយៈពេលបីឆ្នាំកន្លះដែរ។ សាក្សីទាំងពីរនៃវិវរណៈ ជំពូក 11 ដែលនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃបដិវត្តន៍បារាំង តំណាងឲ្យព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និងសញ្ញាថ្មី ក៏ត្រូវបានប្រទានអំណាចឲ្យថ្លែងទំនាយអស់រយៈពេលបីថ្ងៃកន្លះតាមនិមិត្តសញ្ញាព្យាករណ៍។

> ហើយ​យើង​នឹង​ប្រទាន​អំណាច​ដល់​សាក្សី​ទាំង​ពីរ​របស់​យើង ហើយ​ពួក​គេ​នឹង​ថ្លែង​ទំនាយ​អស់​រយៈ​ពេល​មួយ​ពាន់​ពីរ​រយ​ហុក​សិប​ថ្ងៃ ដោយ​ស្លៀក​សំពត់​បាវ។ វិវរណៈ 11:3។

នៅឆ្នាំ 1798 បន្ទាប់ពីរយៈពេលទំនាយមួយពាន់ពីររយហុកសិបថ្ងៃ អន្ដិគ្រីស្ទបានទទួលរបួសដ៏សាហាវរបស់វា ដូចដែលព្រះគ្រីស្ទបានសោយទិវង្គតលើឈើឆ្កាងបន្ទាប់ពីមួយពាន់ពីររយហុកសិបថ្ងៃ ហើយដូចដែលសាក្សីទាំងពីរ ដែលតំណាងឲ្យព្រះបន្ទូលនៃព្រះ បានត្រូវសម្លាប់នៅតាមផ្លូវ បន្ទាប់ពីមួយពាន់ពីររយហុកសិបថ្ងៃ។

នៅថ្ងៃទីបី ព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីសុគតឡើងវិញ ហើយប្រធានបទសំខាន់មួយក្នុងចំណោមប្រធានបទសំខាន់ៗនៃអង្គប្រឆាំងព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងគម្ពីរវិវរណៈ គឺការព្យាបាលរបួសស្លាប់របស់វា ឬការរស់ឡើងវិញរបស់វា។ ការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទបានកើតឡើងនៅថ្ងៃទីបី ហើយការរស់ឡើងវិញរបស់សាក្សីទាំងពីរ បានកើតឡើងបន្ទាប់ពីបីថ្ងៃកន្លះ។ អង្គប្រឆាំងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានរស់ឡើងវិញក្នុងន័យនិមិត្តសញ្ញានៅថ្ងៃទីបី ពីព្រោះនៅក្នុងសាក្សីទំនាយជាច្រើន ថ្ងៃទីបីគឺជានិមិត្តសញ្ញានៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ សត្វពីសមុទ្រនៅក្នុងវិវរណៈជំពូកដប់បីត្រូវបានរស់ឡើងវិញ ហើយសញ្ញារបស់សត្វពីសមុទ្រ ក្លាយជាការសាកល្បងមួយ។ បន្ទាប់មក អង្គការសហប្រជាជាតិ ស្ដេចទាំងដប់នៅក្នុងវិវរណៈជំពូកដប់ប្រាំពីរ តាមការណែនាំរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលជាស្ដេចឈានមុខនៃស្ដេចទាំងដប់ នឹងលើកអង្គប្រឆាំងព្រះគ្រីស្ទឡើងជាប្រមុខនៃសហភាពបីផ្នែក ខណៈដែលអំណាចសម្តេចប៉ាបឡើងគ្រងបល្ល័ង្កនៃផែនដី។

> «ខណៈដែល​យើង​កំពុង​ខិត​ជិត​ដល់​វិបត្តិ​ចុង​ក្រោយ នោះ​ជា​ការ​សំខាន់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ណាស់​ដែល​ការ​សម្រប​សម្រួល និង​សាមគ្គីភាព ត្រូវ​មាន​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ឧបករណ៍​បម្រើ​របស់​ព្រះអម្ចាស់។ ពិភពលោក​ពេញ​ទៅ​ដោយ​ព្យុះ សង្គ្រាម និង​ជម្លោះ។ ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ក្រោម​មេ​ដឹក​នាំ​តែ​មួយ គឺ​អំណាច​សម្តេច​ប៉ាប ប្រជាជន​នឹង​រួបរួម​គ្នា​ដើម្បី​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះ នៅ​ក្នុង​បុគ្គល​នៃ​សាក្សី​របស់​ទ្រង់។ សម្ព័ន្ធភាព​នេះ​ត្រូវ​បាន​ចង​ភ្ជាប់​ដោយ​អ្នក​បោះបង់​ជំនឿ​ដ៏​ធំ។ ខណៈ​ដែល​គាត់​ស្វែង​រក​បង្រួបបង្រួម​ភ្នាក់ងារ​របស់​គាត់​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ប្រឆាំង​នឹង​សេចក្តី​ពិត គាត់​នឹង​ធ្វើ​ការ​ដើម្បី​បំបែក និង​បំបាក់​ចេញ​អ្នក​គាំទ្រ​របស់​សេចក្តី​ពិត​នោះ។ ការ​ច្រណែន ការ​សង្ស័យ​ដោយ​អាក្រក់ និង​ការ​និយាយ​អាក្រក់​ពី​អ្នក​ដទៃ ត្រូវ​បាន​គាត់​ញុះញង់​ឡើង​ដើម្បី​បង្កើត​ការ​មិន​ចុះសម្រុង និង​ការ​បែកបាក់។» Testimonies, volume 7, 182.

នៅពេល​អាន់ទីគ្រីស្ទ​ត្រូវ​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​រស់​ឡើង​វិញ វា​ឡើង​ទៅ​កាន់​បល្ល័ង្ក​នៃ​ផែនដី ហើយ​ដឹកនាំ​សហភាព​បី​ជាន់​នោះ​ក្នុង​ការ​ដង្ហែ​របស់​វា​ទៅ​កាន់​អើម៉ាគេដូន ដូច​ជា​យេសេបិល​បាន​ដឹកនាំ​អាហាប់​ទៅ​កាន់​ភ្នំ​កើមែល​ដែរ។ អាសាភ អ្នក​និពន្ធ​ទំនុកតម្កើង បាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ប្រជាជាតិ​ដប់ ដែល​តំណាង​ឲ្យ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ ថា​ជា​សម្ព័ន្ធ​អាក្រក់​នៃ​សត្រូវ​របស់​ព្រះ ដែល​លើក​«ក្បាល»​របស់​ពួកគេ​ឡើង គឺ​ជា «អំណាច​សម្តេចប៉ាប»។

> ទំនុកតម្កើង ឬ បទចម្រៀង របស់អាសាភ។ ឱ ព្រះជាម្ចាស់អើយ សូមកុំស្ងៀមឡើយ; សូមកុំទប់ស្ងាត់ ហើយសូមកុំស្ងប់ស្ងៀមឡើយ ឱ ព្រះជាម្ចាស់អើយ។ ដ្បិតមើល៍ សត្រូវរបស់ទ្រង់កំពុងបង្កសូរស័ព្ទអ៊ូអរ; ហើយអស់អ្នកដែលស្អប់ទ្រង់បានលើកក្បាលឡើង។ ពួកគេបានគិតកលល្បិចប្រឆាំងនឹងប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ហើយបានពិគ្រោះគ្នាប្រឆាំងនឹងអស់អ្នកដែលទ្រង់លាក់បាំងទុក។ ពួកគេបាននិយាយថា ចូរមក ហើយឲ្យយើងកាត់ផ្តាច់ពួកគេចេញពីការធ្វើជាជាតិមួយ ដើម្បីឲ្យឈ្មោះអ៊ីស្រាអែលលែងមានអ្នកនឹកចាំទៀត។ ដ្បិតពួកគេបានពិគ្រោះជាមួយគ្នាដោយចិត្តតែមួយ: ពួកគេបានចងសម្ព័ន្ធប្រឆាំងនឹងទ្រង់: ត្រសាលនៃអេដុំ និងពួកអ៊ីស្មាអែល; នៃម៉ូអាប់ និងពួកហាការ៉ែន; កេបាល និងអាំម៉ូន និងអាម៉ាឡេក; ពួកភីលីស្ទីន ជាមួយនឹងអ្នកស្រុកទីរ៉ុស; អាស្ស៊ើរក៏បានចូលរួមជាមួយពួកគេដែរ: ពួកគេបានជួយកូនចៅរបស់ឡុត។ សេឡា។ ទំនុកតម្កើង 83:1–8។

ទង់សញ្ញារបស់ទេវតាទាំងបី កំពុងហោះហើរនៅកណ្ដាលមេឃ នៅពេលនោះ។

> ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ទេវតា​មួយ​ទៀត​ហើរ​នៅ​កណ្ដាល​មេឃ មាន​ដំណឹងល្អ​ដ៏​អស់កល្ប​ជានិច្ច សម្រាប់​ប្រកាស​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​រស់នៅ​លើ​ផែនដី និង​ដល់​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍ គ្រប់​វង្ស​ត្រកូល គ្រប់​ភាសា និង​គ្រប់​ប្រជាជន ដោយ​ស្រែក​ឡើង​ដោយ​សំឡេង​ខ្លាំង​ថា ចូរ​កោតខ្លាច​ព្រះ ហើយ​ថ្វាយ​សិរីល្អ​ដល់​ទ្រង់​ចុះ ដ្បិត​ម៉ោង​នៃ​ការ​ជំនុំជម្រះ​របស់​ទ្រង់​បាន​មក​ដល់​ហើយ ហើយ​ចូរ​ថ្វាយបង្គំ​ដល់​ព្រះអង្គ​ដែល​បាន​បង្កើត​មេឃ ផែនដី សមុទ្រ និង​ប្រភព​ទឹក​ទាំងឡាយ។ រួច​មក មាន​ទេវតា​មួយ​ទៀត ជា​ទេវតា​ទីពីរ តាម​មក ទាំង​ពោល​ថា បាប៊ីឡូន​បាន​ដួល​រលំ​ហើយ បាន​ដួល​រលំ​ហើយ គឺ​ទីក្រុង​ដ៏​ធំ​នោះ ពី​ព្រោះ​នាង​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍​ផឹក​ស្រា​នៃ​សេចក្ដី​កំហឹង​របស់​អំពើ​សហាយស្មន់​របស់​នាង។ ហើយ​ទេវតា​ទីបី​បាន​តាម​មក​ក្រោយ​ពួក​គេ ទាំង​និយាយ​ដោយ​សំឡេង​ខ្លាំង​ថា បើ​អ្នក​ណា​ថ្វាយបង្គំ​សត្វ​ហិង្សា និង​រូប​របស់​វា ហើយ​ទទួល​សញ្ញា​សម្គាល់​របស់​វា​នៅ​លើ​ថ្ងាស ឬ​នៅ​លើ​ដៃ​របស់​ខ្លួន អ្នក​នោះ​ក៏​នឹង​ផឹក​ស្រា​នៃ​សេចក្ដី​កំហឹង​របស់​ព្រះ​ដែរ ដែល​បាន​ចាក់​ដោយ​មិន​លាយ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ពែង​នៃ​សេចក្ដី​ក្រោធ​របស់​ទ្រង់ ហើយ​អ្នក​នោះ​នឹង​ត្រូវ​រង​ទារុណកម្ម​ដោយ​ភ្លើង និង​ស្ពាន់ធ័រ នៅ​ចំពោះ​មុខ​ទេវតា​បរិសុទ្ធ​ទាំងឡាយ និង​នៅ​ចំពោះ​មុខ​កូន​ចៀម។ ហើយ​ផ្សែង​នៃ​ទារុណកម្ម​របស់​ពួក​គេ​ឡើង​ទៅ​អស់កល្ប​ជានិច្ច ហើយ​ពួក​អ្នក​ដែល​ថ្វាយបង្គំ​សត្វ​ហិង្សា និង​រូប​របស់​វា ព្រមទាំង​អ្នក​ណា​ដែល​ទទួល​សញ្ញា​នៃ​ឈ្មោះ​របស់​វា នោះ​គ្មាន​សេចក្ដី​សម្រាក​ទាំង​ថ្ងៃ​ទាំង​យប់​ឡើយ។ នៅ​ទី​នេះ​ហើយ​ជា​ការ​អត់ធ្មត់​របស់​ពួក​បរិសុទ្ធ គឺ​ជា​ពួក​អ្នក​ដែល​កាន់​តាម​បញ្ញត្តិ​របស់​ព្រះ និង​សេចក្ដី​ជំនឿ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ។ វិវរណៈ 14:6–12។

បន្ទាប់​មក ទង់​សញ្ញា​របស់​ទេវតា​ទាំង​បី​នឹង​កំពុង​ហោះ​នៅ​កណ្ដាល​មេឃ ប៉ុន្តែ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន អន្តិគ្រិស្ត​នឹង​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​ទៅ​ស្ថាន​សួគ៌​ដោយ​ស្តេច​ទាំង​ដប់​នៃ​អង្គការ​សហ​ប្រជាជាតិ។ នៅ​ពេល​នោះ ទង់​សញ្ញា​នឹង​កំពុង​ប្រកាស​សារ​នៃ «សេចក្ដី​ពិត» ហើយ​អន្តិគ្រិស្ត​នឹង​កំពុង​ប្រកាស​សារ​នៃ​ប្រពៃណី និង​ទំនៀម​ទម្លាប់។ ទេវតា​ទាំង​បី​កំពុង​ព្រមាន​មនុស្ស​ជាតិ​កុំ​ឲ្យ​ទទួល​យក​សញ្ញា​សម្គាល់​របស់​សាសនាចក្រ​ប៉ាប ប៉ុន្តែ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ក្នុង​នាម​ជា​ហោរា​ក្លែងក្លាយ នឹង​បង្ខំ​ពិភព​លោក​ឲ្យ​ទទួល​យក​សញ្ញា​សម្គាល់​នោះ​ឯង។

យើង​នឹង​បញ្ចប់​នៅ​ត្រឹម​នេះ ហើយ​នឹង​លើក​យក​បន្ត​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់​របស់​យើង។

Back to Articles