Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល — លេខ​មួយ​រយ​កៅសិប

ចំណុចកំពូលនៃពាក្យទំនាយ៖ ការបើកបង្ហាញអំពីសមរភូមិភានិយ៉ូម និងបទបើកផ្លូវទៅកាន់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

អត្ថបទមុនបានបញ្ចប់ដោយអត្ថបទមួយដែលរួមមានកថាខណ្ឌមួយដែលបាននិយាយថា៖ «ការរំលងបញ្ញត្តិជិតដល់កម្រិតកំណត់របស់វាហើយ។ ភាពច្របូកច្របល់បានពេញលេញនៅក្នុងពិភពលោក ហើយការភ័យរន្ធត់ដ៏ធំមួយនឹងមកលើមនុស្សជាតិឆាប់ៗនេះ។ ទីបញ្ចប់ជិតណាស់ហើយ។ យើងដែលស្គាល់សេចក្តីពិត គួរតែត្រៀមខ្លួនសម្រាប់អ្វីដែលឆាប់នឹងធ្លាក់មកលើពិភពលោក ដូចជាការភ្ញាក់ផ្អើលដ៏លើសលប់មួយ»។ «ការរំលងបញ្ញត្តិ» ឈានដល់កម្រិតកំណត់របស់វា នៅពេលពែងនៃពេលវេលាសាកល្បងត្រូវបានបំពេញពេញ ហើយសម្រាប់សហរដ្ឋអាមេរិក កម្រិតកំណត់នោះត្រូវបានឈានដល់នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានអនុម័ត។

> «ប៉ុន្តែ ព្រះគ្រីស្ទ​បានប្រកាសថា មិនឲ្យអក្សរតូចបំផុត ឬសញ្ញាតូចបំផុតណាមួយនៃក្រឹត្យវិន័យ​ត្រូវបាត់បង់ឡើយ ដរាបណា​មេឃ និង​ផែនដី​មិនទាន់កន្លងផុតទៅ។ កិច្ចការដែលព្រះអង្គយាងមកធ្វើ​នោះ​ឯង គឺដើម្បី​លើកតម្កើង​ក្រឹត្យវិន័យ ហើយបង្ហាញ​ដល់​លោកទាំងឡាយ​ដែលត្រូវបានបង្កើត និង​ដល់ស្ថានសួគ៌​ថា ព្រះជាម្ចាស់​ទ្រង់​សុចរិត ហើយ​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់ទ្រង់​មិនចាំបាច់​ត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរឡើយ។ ប៉ុន្តែ​នៅទីនេះ មាន​មនុស្សដៃស្តាំ​របស់សាតាំងម្នាក់ ត្រៀមខ្លួន​បន្តកិច្ចការ​ដែលសាតាំង​បានចាប់ផ្តើម​នៅស្ថានសួគ៌ គឺ​ការព្យាយាម​កែប្រែ​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ហើយ​ពិភពលោក​គ្រីស្ទាន​បានអនុម័ត​កិច្ចខិតខំ​របស់គាត់ ដោយទទួលយក​កូននៃ​សម្តេចសង្ឃប៉ាប​នេះ—ស្ថាប័ន​ថ្ងៃអាទិត្យ។ ពួកគេ​បានចិញ្ចឹមវា ហើយ​នឹងបន្ត​ចិញ្ចឹមវា រហូតដល់​ព្រូតេស្តង់​នឹងចាប់ដៃ​នៃសាមគ្គីភាព​ជាមួយ​អំណាចរ៉ូម៉ាំង។ ពេលនោះ នឹងមាន​ច្បាប់​ប្រឆាំងនឹង​ថ្ងៃសប្ប័ទ​នៃការបង្កើត​របស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​នៅពេលនោះ​ឯង ដែលព្រះជាម្ចាស់ «នឹងធ្វើ​ការ​ចម្លែក​មួយ​នៅលើ​ផែនដី»។ ទ្រង់​បានអត់ធ្មត់​យូរមកហើយ​ចំពោះ​ភាពរឹងរូស​វៀចវេរ​របស់មនុស្សជាតិ; ទ្រង់​បានព្យាយាម​ទាក់ទាញ​ពួកគេ​ឲ្យមករក​ទ្រង់។ ប៉ុន្តែ​ពេលវេលា​នឹងមកដល់ ដែលពួកគេ​នឹងបំពេញ​ទំហំនៃ​អំពើទុច្ចរិត​របស់ខ្លួន​ឲ្យពេញ; ហើយ​នៅពេលនោះ​ឯង ដែលព្រះជាម្ចាស់​នឹងប្រព្រឹត្តការ។ ពេលវេលា​នេះ​ជិតមកដល់​ហើយ។ ព្រះជាម្ចាស់​ទ្រង់រក្សា​កំណត់ត្រា​មួយ​ជាមួយ​បណ្តាប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ៖ តួលេខ​ទាំងនោះ​កំពុងកើនឡើង​ប្រឆាំងនឹងពួកគេ​នៅក្នុង​សៀវភៅ​នៃស្ថានសួគ៌; ហើយ​នៅពេលដែល​វា​ក្លាយជា​ច្បាប់​ថា ការរំលង​ថ្ងៃដំបូង​នៃសប្តាហ៍​នឹងត្រូវ​ប្រឈមនឹង​ទណ្ឌកម្ម នោះ​ពែង​របស់ពួកគេ​នឹងពេញហើយ»។ Review and Herald, March 9, 1886.

នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានអនុម័ត សហរដ្ឋអាមេរិកនឹងបានបំពេញពែងរបស់ខ្លួនឲ្យពេញលេញ ហើយការបោះបង់សាសនានៅថ្នាក់ជាតិនឹងត្រូវបានបន្តដោយសេចក្តីវិនាសនៅថ្នាក់ជាតិ។ កថាខណ្ឌដែលយើងកំពុងពិចារណានេះមានប្រសាសន៍ថា «ការរំលងបានស្ទើរតែដល់កម្រិតកំណត់របស់វា» «ហើយសេចក្តីភ័យរន្ធត់ដ៏ធំមួយនឹងឆាប់មកលើមនុស្សជាតិ»។ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដែលជាមួយនឹង «ម៉ោងនៃការរញ្ជួយដីដ៏ធំ» ក្នុងជំពូកទីដប់មួយនៃព្រះគម្ពីរវិវរណៈ «មួយភាគដប់នៃទីក្រុងបានដួលរលំ» ហើយ «មើលចុះ វេទនាទីបីមកយ៉ាងឆាប់រហ័ស» ហើយ «ទេវតាទីប្រាំពីរបានផ្លុំត្រែ»។ វេទនាទីបីគឺជាត្រែទីប្រាំពីរ ហើយវាមកដល់នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដោយនាំមកនូវ «សេចក្តីភ័យរន្ធត់ដ៏ធំ»។ នៅចំណុចនោះ «ទីបញ្ចប់គឺនៅជិតណាស់» ហើយវាមកដល់ «ដូចជាការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងលើសលប់»។ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ពែងនៃពេលវេលាសាកល្បងក៏ត្រូវបានបំពេញឡើងសម្រាប់អំណាចសម្តេចប៉ាបផងដែរ ដ្បិតនៅពេលនោះសំឡេងទីពីរនៃព្រះគម្ពីរវិវរណៈជំពូកដប់ប្រាំបីប្រកាសថា «ចូរចេញពីនាងមក ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងអើយ ដើម្បីកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាមានចំណែកក្នុងអំពើបាបរបស់នាង ហើយដើម្បីកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាទទួលរងសេចក្តីវេទនារបស់នាង។ ដ្បិតអំពើបាបរបស់នាងបានកើនដល់ស្ថានសួគ៌ហើយ ហើយព្រះបាននឹកចាំអំពើទុច្ចរិតរបស់នាង។ ចូរតបស្នងនាងដូចជានាងបានតបស្នងអ្នករាល់គ្នា ហើយចូរទ្វេដងដល់នាងតាមការប្រព្រឹត្តិរបស់នាង៖ ក្នុងពែងដែលនាងបានបំពេញ ចូរបំពេញឲ្យនាងទ្វេដងវិញ»។

ប្រវត្តិសាស្ត្រនោះបើកចំហឡើងនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ហើយកំណត់សម្គាល់រយៈពេលនិមិត្តសញ្ញាមួយ ដែលក្នុងនោះអំណាចប៉ាប «នឹងចេញទៅដោយកំហឹងយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីបំផ្លាញ និងលុបបំបាត់មនុស្សជាច្រើនឲ្យអស់ទៅទាំងស្រុង» ពីព្រោះ «នៅថ្ងៃចុងក្រោយ នឹងមានពួកមរណសាក្សីជាច្រើន»។ អ្វីដែលធ្វើឲ្យអំណាចប៉ាបក្តៅក្រហាយ គឺ «ដំណឹងពីទិសកើត និងពីទិសជើង» ដែល «នឹងរំខានវា» ប៉ុន្តែ «វានឹងមកដល់ទីបញ្ចប់របស់វា ហើយគ្មាននរណាជួយវាឡើយ»។ ចាប់ពីច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យរហូតដល់ទីបញ្ចប់នៃអំណាចប៉ាប ដំណាក់កាលទីមួយនៃការវិនិច្ឆ័យប្រតិបត្តិរបស់ព្រះចាប់ផ្តើមឡើង។ បន្ទាប់មកមានដំណាក់កាលទីពីរ គឺគ្រោះកាចប្រាំពីរចុងក្រោយ ហើយចុងក្រោយបំផុតគឺការបំផ្លាញអស់កល្បជានិច្ចនៃមនុស្សអាក្រក់ នៅចុងបញ្ចប់នៃរយៈពាន់ឆ្នាំ។ ប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការវិនិច្ឆ័យប្រតិបត្តិរបស់ព្រះ ត្រូវបានដាក់នៅក្នុងបរិបទនៃសង្គ្រាម។

> «យើងកំពុងឈរនៅលើកម្រិតច្រកនៃព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ធំ និងដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម។ សេចក្តីទំនាយទាំងឡាយកំពុងតែសម្រេច។ ប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ចម្លែក និងពោរពេញដោយព្រឹត្តិការណ៍កំពុងត្រូវបានកត់ត្រានៅក្នុងសៀវភៅទាំងឡាយនៃស្ថានសួគ៌។ អ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោករបស់យើងកំពុងស្ថិតក្នុងភាពចលាចល។ មានសង្គ្រាម និងដំណឹងអំពីសង្គ្រាម។ ប្រជាជាតិនានាកំពុងខឹងសម្បារ ហើយពេលវេលារបស់មនុស្សស្លាប់បានមកដល់ហើយ ដើម្បីឲ្យពួកគេត្រូវបានជំនុំជម្រះ។ ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងឡាយកំពុងផ្លាស់ប្ដូរ ដើម្បីនាំមកនូវថ្ងៃនៃព្រះ ដែលកំពុងប្រញាប់មកយ៉ាងខ្លាំង។ ដូចជានៅសល់តែពេលវេលាមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែ ខណៈដែលប្រជាជាតិមួយកំពុងតែលើកឡើងប្រឆាំងនឹងប្រជាជាតិមួយទៀត ហើយនគរមួយប្រឆាំងនឹងនគរមួយទៀតរួចហើយក្តី ក៏នៅពេលនេះមិនទាន់មានការប្រយុទ្ធរួមជាទូទៅនៅឡើយ។ រហូតមកទល់ពេលនេះ ខ្យល់ទាំងបួននៅតែត្រូវបានទប់ទុក រហូតដល់អ្នកបម្រើរបស់ព្រះត្រូវបានបោះត្រានៅលើថ្ងាសរបស់ពួកគេ។ បន្ទាប់មក អំណាចទាំងឡាយនៃផែនដីនឹងរៀបចំកម្លាំងរបស់ខ្លួនសម្រាប់សង្គ្រាមដ៏ធំចុងក្រោយ»។ Christian Service, 50, 51.

ព្រះជាម្ចាស់បិទត្រាលើមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ ហើយបន្ទាប់មកទ្រង់ហៅហ្វូងចៀមឯទៀតរបស់ទ្រង់ឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន ហើយហ្វូងចៀមឯទៀតនោះក៏ទទួលត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ ទោះបីជាពួកគេត្រូវបានតំណាងថាជា «ហ្វូងមនុស្សដ៏ធំ» ផ្ទុយនឹងមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ក៏ដោយ។ ចំណុចសំខាន់ដែលត្រូវមើលឃើញក្នុងសម្រង់មុនគឺថា «ខ្យល់ទាំងបួនត្រូវបានទប់ទុករហូតដល់ពួកអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ត្រូវបានបិទត្រានៅលើថ្ងាសរបស់ពួកគេ»។ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ មួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់បានត្រូវបិទត្រាហើយ «ហើយមើលចុះ វេទនាទីបីកំពុងមកយ៉ាងឆាប់រហ័ស» ប៉ុន្តែមិនមែនរហូតដល់អ្នកចុងក្រោយនៃហ្វូងចៀមឯទៀតរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានទទួលត្រានោះទេ ទើបខ្យល់ទាំងបួនត្រូវបានដោះលែងយ៉ាងពេញលេញ។

> «ប្រជាជាតិនានាកំពុងតែខឹងសម្បារឥឡូវនេះ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលព្រះមហាបូជាចារ្យរបស់យើងបានបញ្ចប់កិច្ចការរបស់ទ្រង់នៅក្នុងទីបរិសុទ្ធហើយ ទ្រង់នឹងឈរឡើង ពាក់ព្រះវস্ত្រនៃការសងសឹក ហើយបន្ទាប់មក គ្រោះកាចចុងក្រោយទាំងប្រាំពីរនឹងត្រូវចាក់បង្ហូរចេញ។ ខ្ញុំបានឃើញថា ទេវតាទាំងបួននឹងទប់ខ្យល់ទាំងបួនរហូតទាល់តែកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបានសម្រេចរួចរាល់ ហើយបន្ទាប់មក គ្រោះកាចចុងក្រោយទាំងប្រាំពីរនឹងមកដល់»។ Review and Herald, August 1, 1849.

«ព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ធំ និងឧឡារិក» ដែលយើង «កំពុងឈរនៅលើកម្រិតទ្វារ» នោះ ត្រូវបានតំណាងថាជា «សង្គ្រាម និងពាក្យចចាមអារ៉ាមអំពីសង្គ្រាម»។ វាត្រូវបានតំណាងថាកើតឡើងនៅពេល «អ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងលោករបស់យើងកំពុងចលាចល» នៅពេលដែលបណ្តាប្រជាជាតិ «កំពុងក្រោកឡើងទាស់នឹងប្រជាជាតិ» រួចជាស្រេច។ Panium តំណាងឲ្យ «ប្រវត្តិសាស្ត្រចម្លែក និងពោរពេញដោយព្រឹត្តិការណ៍» នៅក្នុងខ​ទីដប់ប្រាំ នៃដានីយ៉ែល ជំពូកដប់មួយ ដែលនាំចូលទៅក្នុង ហើយបើកផ្លូវឲ្យខ​ទីដប់ប្រាំមួយ គឺជាច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ជាកន្លែងដែលមាន «ការប្រយុទ្ធរួម» ដែល «អំណាចទាំងអស់នៃផែនដី» ប្រមូលកម្លាំងរបស់ខ្លួនសម្រាប់សមរភូមិដ៏ធំចុងក្រោយ។ «សមរភូមិដ៏ធំចុងក្រោយ» នោះ គឺជាសង្គ្រាមលោកលើកទីបី ហើយត្រូវបានតំណាងដោយសមរភូមិ Actium ក្នុងឆ្នាំ 31 មុន គ.ស.

ខទីមួយ និងទីពីរ ព្រមទាំងខទីដប់ ដល់ខទីដប់ប្រាំ បង្ហាញពីប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិប ក្នុង ដានីយ៉ែល ១១។ ខទីសែសិប កំណត់អត្តសញ្ញាណប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់សហរដ្ឋអាមេរិក និងសាសនិកអាដវិនទីស្ត ចាប់ពីឆ្នាំ ១៧៩៨ រហូតដល់ឆ្នាំ ១៩៨៩។ បន្ទាប់មក វាស្ងៀមស្ងាត់រហូតដល់ទីបញ្ចប់នៃសហរដ្ឋអាមេរិក ក្នុងនាមជានគរទីប្រាំមួយនៃព្រះបន្ទូលទំនាយព្រះគម្ពីរ និងការត្រូវបានខ្ជាក់ចេញនៃក្រុមជំនុំអាដវិនទីស្ត ថ្ងៃទីប្រាំពីរ ឡៅឌីសេ ក្នុងខទីសែសិបមួយ ដែលជាច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដែលក៏ជាខទីដប់ប្រាំមួយផងដែរ។ ខទីមួយ និងទីពីរ កំណត់អត្តសញ្ញាណពេលវេលាចុងបញ្ចប់នៅឆ្នាំ ១៩៨៩ និងប្រធានាធិបតីនានារបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ចាប់ពីចំណុចនោះតទៅ រហូតដល់ប្រធានាធិបតីមានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភទីប្រាំមួយ ដែលញុះញង់ពួកសកលនិយមសាតាំង។ ខទីពីរ នាំប្រវត្តិសាស្ត្រនេះមកដល់ការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសលោក Donald Trump នៅឆ្នាំ ២០១៦ ហើយបន្ទាប់មក ខទីបី ទទួលយកប្រវត្តិសាស្ត្រនៃស្តេចទាំងដប់ ដែលតំណាងដោយ Alexander the Great ដែលជានគរទីប្រាំពីរនៃព្រះបន្ទូលទំនាយព្រះគម្ពីរ ជាអ្នកដែលប្រគល់នគររបស់ខ្លួនឲ្យដល់សាសនាចក្រប៉ាប នៅក្នុងវិបត្តិច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។

ខទីដប់បញ្ចប់ដោយកំណត់អត្តសញ្ញាណឆ្នាំ 1989 ថាជាពេលវេលានៃទីបញ្ចប់ ហើយខទីដប់មួយ និងដប់ពីរ បង្ហាញអំពីសង្គ្រាមនៅអ៊ុយក្រែន ដោយកំណត់ថា ពូទីន និងរុស្ស៊ី នឹងឈ្នះសង្គ្រាម ប៉ុន្តែពួកគេនឹងមិនទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីជ័យជម្នះរបស់ខ្លួនឡើយ។ សង្គ្រាមអ៊ុយក្រែនបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 2014 គឺមួយឆ្នាំមុនពេលយុទ្ធនាការលើកដំបូងរបស់ Trump បានចាប់ផ្តើម។ ខទាំងនេះនាំទៅដល់ការរស់ឡើងវិញ (ខាងនយោបាយ) របស់ Donald Trump ខណៈដែលគាត់ចាប់ផ្តើមយុទ្ធនាការលើកទីបីរបស់ខ្លួន ដើម្បីក្លាយជាប្រធានាធិបតីទីប្រាំបី ដែលចេញពីចំណោមប្រាំពីរ។ ខទីដប់បី កំណត់អំពីការតស៊ូនយោបាយរបស់ Trump ដែលកើតមានមុនជ័យជម្នះរបស់គាត់នៅ Panium ក្នុងខទីដប់ប្រាំ ហើយខទីដប់បួន ពិពណ៌នាអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រដែលកើតឡើងក្នុងអំឡុងសមរភូមិ Panium រហូតដល់ជ័យជម្នះរបស់គាត់នៅខទីដប់ប្រាំ គឺជាប្រវត្តិសាស្ត្រនៅពេលដែលបុរសនៃអំពើបាបចាប់ផ្តើមលូកលាន់ចូលក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនយោបាយដោយបើកចំហ។ នៅពេលអំណាចសម្តេចប៉ាបលូកលាន់ចូលក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍ ស្រីពេស្យានៃទីរ៉ុសចាប់ផ្តើមច្រៀង ហើយនិមិត្តត្រូវបានបង្កើតឡើង។

ជ័យជម្នះនៅប៉ានីយុំ ក្នុងឆ្នាំ 200 មុន គ.ស. ត្រូវបានបន្តតាមដោយសញ្ញាសម្គាល់នៃ “ការបះបោរ” របស់ពួកម៉ាកាប៊ី នៅម៉ូដេអ៊ីន (មានន័យថា ការតវ៉ា) ក្នុងឆ្នាំ 167 មុន គ.ស.។ ក្នុងឆ្នាំ 164 មុន គ.ស. ពួកម៉ាកាប៊ីបានឧទ្ទិសព្រះវិហារឡើងវិញ ហើយអង់ទីយ៉ូកុស អេពីផានេស បានស្លាប់ ដែលសម្គាល់ចំណុចរបត់មួយក្នុងការតស៊ូរបស់ពួកម៉ាកាប៊ីប្រឆាំងនឹងឥទ្ធិពលសាសនាក្រិក។ ក្នុងអំឡុងពេលពីឆ្នាំ 161 មុន គ.ស. ដល់ឆ្នាំ 158 មុន គ.ស. កិច្ចការនៃការចូលទៅក្នុងសម្ពន្ធភាពមួយ ត្រូវបានផ្តួចផ្តើម និងបញ្ចប់ជាស្ថាពរ។ សញ្ញាសម្គាល់ព្យាករណ៍ទាំងនេះ កើតឡើងស្ទួនឡើងវិញនៅក្នុងរាជវង្សហាស្មូនេអាន នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃខទីដប់ប្រាំ ដល់ខទីម្ភៃបី។

សម្ព័ន្ធជាមួយទីក្រុងរ៉ូមនៅក្នុងខទីម្ភៃបី គឺជាការយោងដោយផ្ទាល់ ប៉ុន្តែនៅក្នុងខទីដប់ប្រាំ សញ្ញាសម្គាល់ប្រវត្តិសាស្ត្រម៉ាកាបេបួនគឺ ឆ្នាំ 167 មុន គ.ស., ឆ្នាំ 164 មុន គ.ស., ឆ្នាំ 161 មុន គ.ស. និង ឆ្នាំ 158 មុន គ.ស. ត្រូវបានឃើញតែនៅពេលដែលប្រវត្តិនៃ «សម្ព័ន្ធ» ត្រូវបានអនុវត្តទៅលើខនោះ។ នៅពេលព៉ុំពេយ៍បានយកឈ្នះក្រុងយេរូសាឡឹមនៅក្នុងខទីដប់ប្រាំមួយ គាត់បានប្រឈមមុខនឹងសង្គ្រាមស៊ីវិលមួយដែលកំពុងកើតឡើងនៅក្នុងទីក្រុង ហើយភាគីប្រឆាំងទាំងពីរនោះ សុទ្ធតែជាក្រុមបំបែកចេញពីរាជវង្សហាស្មូនាន។ ដូច្នេះ ម៉ាកាបេក៏ស្ថិតនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃខទីដប់ប្រាំមួយផងដែរ។

ខទី​ម្ភៃ​កំណត់​សម្គាល់​អំពី​កំណើត​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ហើយ​ខទី​ម្ភៃមួយ និង​ខទី​ម្ភៃពីរ​កំណត់​សម្គាល់​អំពី​ប្រវត្តិ​នៃ​មរណភាព​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ដូច្នេះ ក្នុង​ប្រវត្តិ​នោះ មាន​ខ្សែ​វង្ស​ហាស្មូនេអាន ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ពួក​ផារិស៊ី។ ខទី​ដប់ប្រាំ​ដល់​ខទី​ម្ភៃបី​កំពុង​កំណត់​សម្គាល់​អំពី​ទឹកដី​រុងរឿង​តាម​ន័យ​ពិត ហើយ​អំពី​ប្រជាជន​យូដា​ក្បត់​ជំនឿ​របស់​ព្រះ ដែល​អះអាង​ថា​ខ្លួន​ជា​អ្នក​ការពារ​សេចក្តី​ពិត​របស់​ទ្រង់ ប៉ុន្តែ​មិន​មែន​ជា​អ្នក​តំណាង​របស់​ព្រះ លើស​ពី​ប្រូតេស្តង់​ក្បត់​ជំនឿ​នោះ​ឡើយ។

ស៊ីស្ទ័រ វ៉ាយ បានជូនដំណឹងដល់យើងថា «ប្រវត្តិសាស្ត្រជាច្រើនដែលបានកើតឡើងក្នុងការបំពេញ» «ដានីយ៉ែល ជំពូក ១១» «នឹងត្រូវបានកើតឡើងម្តងទៀត»។ ខ្សែព្យាករណ៍ដែលតំណាងដោយរាជវង្សហាស្មូនេអាន តំណាងឲ្យខ្សែព្យាករណ៍ដែលបង្ហាញអំពីស្នែងក្បត់ជំនឿនៃប្រូតេស្តង់និយម ដែលចាប់ផ្តើមនៅក្នុងយុទ្ធនាការបោះឆ្នោតប្រធានាធិបតីលើកទីបី ដែលត្រូវបានកាន់យកដោយប្រធានាធិបតីមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងគេលំដាប់ទីប្រាំមួយ។ Trump ឈរឈ្មោះជាប្រធានាធិបតីបីដង ដោយលើកទីមួយ និងលើកចុងក្រោយដែលគាត់ឈរឈ្មោះ គាត់ទទួលបានជ័យជម្នះ ប៉ុន្តែលើកទីពីរ ការបះបោរដែលតំណាងដោយលេខដប់បី បញ្ជាក់អំពីការបោះឆ្នោតដែលត្រូវបានលួចនៅឆ្នាំ ២០២០។ បន្ទាប់មក ពិភពលោកកំពុងត្រូវបានបែងចែកជាពីរប្រភេទ មួយប្រភេទអាចមើលឃើញឆ្នាំ ២០២០ ហើយប្រភេទមួយទៀតខ្វាក់ភ្នែក។ នេះជានិមិត្តរូបនៃការសាកល្បងដ៏ធំដែលនាំមុខការបិទបញ្ចប់នៃពេលសាកល្បងសម្រាប់ពួកអាដវេនទីស្ត ក្នុងការបង្កើតរូបសត្វសាហាវ។

> «ឥឡូវនេះ ការរៀបចំទាំងឡាយកំពុងតែរីកចម្រើនទៅមុខ ហើយចលនានានាកំពុងតែដំណើរការ ដែលនឹងនាំឲ្យមានការបង្កើតរូបតំណាងមួយដល់សត្វសាហាវ។ ព្រឹត្តិការណ៍នានានឹងត្រូវបានបណ្តាលឲ្យកើតឡើងនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃផែនដី ដែលនឹងបំពេញសេចក្តីទំនាយនៃព្រះបន្ទូលសម្រាប់ថ្ងៃចុងក្រោយទាំងនេះ»។ Review and Herald, April 23, 1889.

“ការរៀបចំ” ដែលកំពុងឈានទៅមុខ, “ចលនា” ទាំងឡាយ ដែលឥឡូវនេះ “កំពុងដំណើរការ”, និង “ព្រឹត្តិការណ៍” ទាំងឡាយ “ដែលនឹងនាំទៅដល់ការបង្កើតរូបឆ្លាក់មួយសម្រាប់សត្វសាហាវ”, ហើយ “ដែលនឹងបំពេញតាមការព្យាករណ៍នៃទំនាយសម្រាប់ថ្ងៃចុងក្រោយទាំងនេះ,” រួមមានសញ្ញាសម្គាល់តាមផ្លូវនៃរាជវង្សហាស្មូនេអាន ពីខទីដប់ប្រាំ ដល់ខទីម្ភៃបី ក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូកដប់មួយ។ រាជវង្សហាស្មូនេអានដែលបានក្បត់ជំនឿ ដោយតំណាងឲ្យប្រូតេស្តង់ដែលបានក្បត់ជំនឿ ត្រូវបានត្បាញបញ្ចូលក្នុងសាក្សីកម្មរបស់ ដូណាល់ ត្រាំ ប្រធានាធិបតីសាធារណរដ្ឋនិយមទីប្រាំមួយ និងទីប្រាំបី ដែលញុះញង់ឡើង និងចូលប្រយុទ្ធដោយលទ្ធិ MAGA-និយម របស់គាត់ ទាស់នឹងលទ្ធិ woke-និយម នៃរបៀបពិភពលោកថ្មី។

ទីបន្ទាល់​អំពី Trump ឈាន​ទៅ​ដល់​ឆ្នាំ 2020 នៅ​ក្នុង​ខ​ទី​ពីរ​នៃ ដានីយ៉ែល ជំពូក 11 ហើយ​វា​រួម​បញ្ចូល​ទាំង​យុទ្ធនាការ និង​អាណត្តិ​ដំបូង​របស់​គាត់; បន្ទាប់​មក ខ​ទី 13 ដល់ 15 កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​យុទ្ធនាការ​ទី​បី និង​ចុង​ក្រោយ​របស់​គាត់ ជ័យជម្នះ​របស់​គាត់ និង​អាណត្តិ​ចុង​ក្រោយ​របស់​គាត់។ នៅ​ចន្លោះ​អាណត្តិ​ទាំង​ពីរ វិវរណៈ ជំពូក 11 កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ថា ស្នែង​សាធារណរដ្ឋ​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់ ហើយ​ដេក​ស្លាប់​នៅ​តាម​ផ្លូវ​អស់​រយៈពេល​បី​ថ្ងៃ​កន្លះ។ បន្ទាត់​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់ Trump នោះ​ភ្ជាប់​ចំណុច​ចាប់ផ្ដើម និង​ចំណុច​បញ្ចប់​នៃ​ការ​កាន់​តំណែង​ប្រធានាធិបតី​របស់​គាត់​នៅ​ក្នុង ដានីយ៉ែល ជំពូក 11។ ដូច្នេះ ទីបន្ទាល់​អំពី Donald Trump មាន​ទីតាំង​នៅ​ក្នុង​ទាំង​សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល និង​វិវរណៈ ហើយ​វា​មាន​ទីតាំង​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ទាំង​ពីរ​នោះ​ក្នុង​ជំពូក 11។

បន្ទាត់ផ្នែកទាំងបី​នោះ នៅពេល​នាំ​មក​រួម​គ្នា វា​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ពេញលេញ​របស់ Trump ក្នុង​នាម​ជា​ប្រធានាធិបតី​ទីប្រាំមួយ និង​ទីប្រាំបី ហើយ​វា​ត្រូវ​បាន​រៀបរចនា​ឡើង​លើ​ហត្ថលេខា​នៃ «សេចក្តីពិត»។ បន្ទាត់​ទាំង​នោះ​មក​ពី​សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល និង​វិវរណៈ ហើយ​បង្កើត​ជា​បន្ទាត់​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​មួយ ដែល​ស្រប​គ្នា​នឹង «ផ្នែក​នៃ​សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ»។

ផ្នែកនោះនៃគម្ពីរដានីយ៉ែល គឺជាអ្វីដែលត្រូវបានបើកត្រាដោយសិង្ហនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដា មុនពេលការបិទពេលវេលានៃព្រះគុណបន្តិចប៉ុណ្ណោះ ហើយដូច្នេះ វាជាធាតុមួយនៃសារបោះត្រារបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។ ប៉ុន្តែ ត្រូវការការមើលឃើញខាងវិញ្ញាណយ៉ាងច្បាស់លាស់ដូចម្ភៃលើម្ភៃ ដើម្បីឃើញសញ្ញាសម្គាល់តាមផ្លូវទំនាយនៃសាក្សីទាំងពីរ ដែលត្រូវបានសម្លាប់នៅឆ្នាំ ២០២០។

ខលេខដប់ប្រាំ នៃ ដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ តំណាងឲ្យសង្គ្រាមប៉ានីយុំ និងខ្សែពូជរាជវង្សហាស្មូនេអាន ដែលបានសម្រេចឡើងដោយសង្គ្រាមពិតមួយ ដូច្នេះហើយវាបានជានិមិត្តរូបនៃគំនូរព្យាករណ៍មួយ ស្តីពីសង្គ្រាមខាងវិញ្ញាណ រវាងសាសនានៃប្រូតេស្តង់ដែលបានបោះបង់ជំនឿ និងសាសនានៃយុគសម័យថ្មីរបស់ពួកសកលនិយម។ សង្គ្រាមប៉ានីយុំ ដែលបានកើតឡើងនៅឆ្នាំ ២០០ មុន គ.ស. តំណាងឲ្យសង្គ្រាមនៃស្នែងសាធារណរដ្ឋ ហើយការតស៊ូដែលត្រូវបានតំណាងដោយការបះបោរម៉ាកាបេ តំណាងឲ្យសង្គ្រាមនៃស្នែងប្រូតេស្តង់ដែលបានបោះបង់ជំនឿ។ ទោះបីការបះបោររបស់ពួកម៉ាកាបេបានកើតឡើងនៅឆ្នាំ ១៦៧ មុន គ.ស. ក៏ដោយ វាស្របគ្នាតាមព្យាករណ៍ជាមួយសង្គ្រាមនៃស្នែងសាធារណរដ្ឋនៅឆ្នាំ ២០០ មុន គ.ស. ពីព្រោះតាមព្យាករណ៍ ស្នែងទាំងនោះស្របប៉ារ៉ាឡែលនឹងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់គ្នាទៅវិញទៅមក។

ខណ្ឌ​ទីដប់ប្រាំ តំណាងឲ្យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ព្យាករណ៍ ដែល​កើតឡើង​ភ្លាមៗ​មុន ហើយ​នាំ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ។ ដូច្នេះ វា​តំណាង​ឲ្យ​ចំណុច​ដ៏​ជាក់លាក់​នោះ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នៃ​ការ​បោះត្រា​របស់​មួយ​សែន​សែសិប​បួន​ពាន់ នា​ពេល​ដែល​អំណាច​នៅ​ក្នុង​សារ​នៃ​ការ​បោះត្រា បោះត្រា​នោះ​យ៉ាង​អស់​កល្ប​ជានិច្ច​លើ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​នៅ​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ។

គឺ​ជា​សិង្ហ​នៃ​កុលសម្ព័ន្ធ​យូដា ដែល​បើក​ត្រា​សេចក្តីពិត​នោះ ហើយ​សេចក្តីពិត​នោះ​គឺ​ជា​វិវរណៈ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់ គឺ​ជា​អ្នក​ដែល «ដើរ​តាម​កូន​ចៀម​ទៅ​គ្រប់​ទីកន្លែង​ដែល​ទ្រង់​យាង​ទៅ» ហើយ​នៅ​ពេល​ទ្រង់​បើក​ត្រា​ខទី​ដប់ប្រាំ សិង្ហ​នៃ​កុលសម្ព័ន្ធ​យូដា​បាន​នាំ​រាស្ត្រ​របស់​ទ្រង់​នៅ​សម័យ​ចុង​ក្រោយ​ទៅ​កាន់​ប៉ានីយុំ។ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​បង្ហាញ​ចំណុច​នេះ​យ៉ាង​ច្បាស់​ក្នុង​ដំណើរការ​នៃ​ការ​បោះត្រា នៅ​ពេល​ទ្រង់​នាំ​សិស្ស​របស់​ទ្រង់​ទៅ​កាន់​ប៉ានីយុំ មុន​ឈើឆ្កាង​បន្តិច។

សង្គ្រាមនៅប៉ានីយូម ត្រូវបានព្រះគ្រីស្ទមានព្រះបន្ទូលដល់ជាពិសេស នៅពេលដែលទ្រង់កំពុងឈរនៅប៉ានីយូមជាមួយពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ហើយនៅទីនោះទ្រង់បានបង្រៀនពួកគេថា ក្រុមជំនុំរបស់ទ្រង់នឹងត្រូវបានស្ថាបនាលើសេចក្តីប្រកាសទទួលស្គាល់របស់ពេត្រុស ហើយថា «ទ្វារនៃស្ថាននរក» នឹងមិនឈ្នះលើវាបានឡើយ។ ព្រះយេស៊ូវបានសម្គាល់សង្គ្រាមដែលត្រូវបានតំណាងដោយសមរភូមិប៉ានីយូម។ សមរភូមិប៉ានីយូមគឺជាខទីដប់ប្រាំ ហើយខទីដប់ប្រាំមួយគឺជាសមរភូមិអាក់ទីយូម។ ព្រះគ្រីស្ទបានឈរនៅប៉ានីយូម មុនពេលព្រឹត្តិការណ៍នៃមរណភាពរបស់ទ្រង់បានប្រព្រឹត្តទៅ។

ចាប់ពី Panium រហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ គឺជាប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការតស៊ូនយោបាយ និងសាសនារបស់ស្នែងពីររបស់សត្វលោកិយនៅលើផែនដី គឺ Protestantism និង Republicanism។ ទាំងពីរត្រូវបានវាយប្រហារដោយសត្វអធិសាសន៍ពីអូរគ្មានបាតនៅឆ្នាំ 2020 ហើយសង្គ្រាមរបស់ស្នែងទាំងពីរ ប្រឆាំងនឹងព្រះនយោបាយ និងព្រះសាសនានៃសកលនិយម ត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃខទីដប់មួយ ដល់ខទីដប់ប្រាំមួយ។

ចាប់ពីសង្គ្រាមអ៊ុយក្រែនដែលបានចាប់ផ្ដើមនៅឆ្នាំ 2014 រហូតដល់យុទ្ធនាការបោះឆ្នោតប្រធានាធិបតីលើកដំបូងរបស់ Donald Trump ដែលបានចាប់ផ្ដើមនៅឆ្នាំ 2015 រហូតដល់សេចក្ដីស្លាប់នៃស្នែងទាំងពីរនៅឆ្នាំ 2020 រហូតដល់ការរស់ឡើងវិញនៅឆ្នាំ 2023 និងរហូតដល់យុទ្ធនាការលើកទីបីរបស់ Trump ដែលបានចាប់ផ្ដើមនៅថ្ងៃទី 15 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2022 ប្រវត្តិសាស្ត្រនេះនាំទៅដល់ខទីដប់បីដល់ដប់ប្រាំ។ នៅក្នុងខទាំងនោះ ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលត្រូវបានបើកសម្ដែងដោយព្រះបន្ទូលទំនាយរបស់ព្រះ តំណាងឲ្យសេចក្ដីពិតខាងទំនាយដែលបោះត្រាលើមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។

សេចក្តីពិតទាំងនោះត្រូវបានបង្ហាញជារូបភាពក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចរបស់ព្រះគ្រីស្ទទៅកាន់កេសារ៉ា ភីលីព ក្នុងម៉ាថាយ ជំពូកទីដប់ប្រាំមួយ និងដប់ប្រាំពីរ។ ក្នុងខទាំងនោះ មនុស្សនៃអំពើបាបបានត្រឡប់មកកាន់ប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍វិញ ដោយច្រៀងបទចម្រៀងរបស់ស្ត្រីពេស្យានៃទីរ៉ុស ហើយដោយការធ្វើដូច្នោះ គាត់បានបង្កើតនិមិត្ត ដូច្នេះហើយបានដាក់ខទាំងនោះនៅក្នុងបរិបទនៃសម្រែកអធ្រាត្រ ពីព្រោះកន្លែងណាដែលគ្មាននិមិត្ត ប្រជាជននឹងវិនាស។

> កន្លែងណាដែលគ្មានការបើកសម្ដែង ប្រជាជននឹងវិនាស; ប៉ុន្តែ អ្នកដែលកាន់តាមក្រឹត្យវិន័យ គាត់មានពរ។ សុភាសិត 29:18។

អ្នកដែលមានភ្នែក ប៉ុន្តែមិនព្រមមើលឃើញ ហើយមានត្រចៀក ប៉ុន្តែបដិសេធមិនព្រមស្តាប់ គឺជាព្រហ្មចារីល្ងង់នៃឡაოდីសេ ដែលគ្មាន «ប្រេង» ។ «ប្រេង» នោះ គឺជាការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង ដែលកើតឡើងនៅពេលដែល វិវរណៈនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ត្រូវបានបើកត្រា មុនពេលពេលវេលាសាកល្បងត្រូវបិទបញ្ចប់ជិតមកដល់ ហើយតាមហូសេ ប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះដែលបដិសេធ និងច្រានចោលចំណេះដឹង នឹងត្រូវបំផ្លាញ។

> ប្រជារាស្ត្ររបស់​យើង​ត្រូវ​វិនាស​ដោយ​ខ្វះ​ចំណេះដឹង ដ្បិត​អ្នក​បាន​បដិសេធ​ចំណេះដឹង នោះ​យើង​ក៏​នឹង​បដិសេធ​អ្នក​ដែរ ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​អ្នក​ធ្វើ​ជា​សង្ឃ​សម្រាប់​យើង​ទៀត ព្រោះ​អ្នក​បាន​ភ្លេច​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះ​របស់​អ្នក នោះ​យើង​ក៏​នឹង​ភ្លេច​កូន​ចៅ​របស់​អ្នក​ដែរ។ ហូសេ 4:6។

> ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ាក៏មកដល់ខ្ញុំថា៖ កូនមនុស្សអើយ អ្នករស់នៅកណ្តាលពូជវង្សបះបោរ ដែលមានភ្នែកសម្រាប់មើល តែមិនមើលឃើញ មានត្រចៀកសម្រាប់ស្តាប់ តែមិនស្តាប់ឮ ដ្បិតពួកគេជាពូជវង្សបះបោរ។ អេសេគាល ១២៖១, ២

> ហើយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «ចូរ​ទៅ ហើយ​ប្រាប់​ប្រជាជន​នេះ​ថា អ្នក​រាល់​គ្នា​ពិត​ជា​ឮ​មែន ប៉ុន្តែ​មិន​យល់​ទេ; ហើយ​ពិត​ជា​ឃើញ​មែន ប៉ុន្តែ​មិន​ដឹង​ច្បាស់​ទេ។ ចូរ​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​របស់​ប្រជាជន​នេះ​រឹង​ធ្ងន់ ឲ្យ​ត្រចៀក​របស់​ពួកគេ​ធ្ងន់ ហើយ​បិទ​ភ្នែក​របស់​ពួកគេ ក្រែង​ពួកគេ​នឹង​ឃើញ​ដោយ​ភ្នែក​របស់​ខ្លួន ហើយ​ឮ​ដោយ​ត្រចៀក​របស់​ខ្លួន ហើយ​យល់​ដោយ​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន ហើយ​ប្រែ​ចិត្ត ហើយ​បាន​ជា​សះស្បើយ»។ អេសាយ 6:9, 10

> ហើយពួកសិស្សបានមកទូលព្រះអង្គថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់មានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេដោយពាក្យប្រៀបប្រដូច?» ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយតបទៅពួកគេថា៖ «ពីព្រោះបានប្រទានឲ្យអ្នករាល់គ្នាស្គាល់អាថ៌កំបាំងនៃនគរស្ថានសួគ៌ ប៉ុន្តែមិនបានប្រទានឲ្យពួកគេស្គាល់ទេ។ ដ្បិតអ្នកណាដែលមាន នោះនឹងត្រូវបានប្រទានឲ្យថែមទៀត ហើយគាត់នឹងមានយ៉ាងបរិបូរ។ ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលគ្មាន សូម្បីតែអ្វីដែលគាត់មាន នោះក៏នឹងត្រូវដកហូតចេញពីគាត់ផង។ ដូច្នេះហើយបានជាខ្ញុំនិយាយទៅកាន់ពួកគេដោយពាក្យប្រៀបប្រដូច ពីព្រោះពួកគេមើលក៏មិនឃើញ ហើយស្តាប់ក៏មិនឮ ទាំងមិនយល់ផង។ ហើយនៅក្នុងពួកគេ ការព្យាករណ៍របស់អេសាយបានសម្រេច ដែលចែងថា៖ “អ្នករាល់គ្នានឹងឮ តែឥតយល់ឡើយ ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងឃើញ តែឥតដឹងឡើយ។ ដ្បិតចិត្តរបស់ប្រជាជននេះបានរឹងរូស ហើយត្រចៀករបស់ពួកគេក៏ធ្ងន់ក្នុងការស្តាប់ រីឯភ្នែករបស់ពួកគេ ពួកគេបានបិទខ្ទប់វា ក្រែងលោពួកគេនឹងឃើញដោយភ្នែក ឮដោយត្រចៀក យល់ដោយចិត្ត ហើយវិលត្រឡប់មកវិញ ហើយយើងនឹងប្រោសពួកគេឲ្យជាសះស្បើយ។” ប៉ុន្តែ ភ្នែករបស់អ្នករាល់គ្នាមានពរ ពីព្រោះវាឃើញ ហើយត្រចៀករបស់អ្នករាល់គ្នាក៏មានពរ ពីព្រោះវាឮ។ ដ្បិតប្រាកដមែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា ព្យាការីជាច្រើន និងមនុស្សសុចរិតជាច្រើន បានប្រាថ្នាចង់ឃើញអ្វីៗដែលអ្នករាល់គ្នាកំពុងឃើញ តែមិនបានឃើញទេ ហើយចង់ឮអ្វីៗដែលអ្នករាល់គ្នាកំពុងឮ តែមិនបានឮទេ។» ម៉ាថាយ 13:10–17។

> «សារទាំងអស់ដែលបានប្រទានចាប់ពីឆ្នាំ 1840–1844 ត្រូវតែធ្វើឲ្យមានអានុភាពនៅពេលនេះ ដ្បិតមានមនុស្សជាច្រើនដែលបានបាត់បង់ទិសដៅរបស់ខ្លួន។ សារទាំងនេះត្រូវតែទៅដល់ក្រុមជំនុំទាំងអស់។»

> «ព្រះគ្រីស្ទបានមានព្រះបន្ទូលថា “ភ្នែករបស់អ្នករាល់គ្នាមានពរ ពីព្រោះវាមើលឃើញ; ហើយត្រចៀករបស់អ្នករាល់គ្នាមានពរ ពីព្រោះវាស្តាប់ឮ។ ដ្បិតខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា ព្យាការីជាច្រើន និងមនុស្សសុចរិតជាច្រើន បានប្រាថ្នាចង់ឃើញសេចក្តីទាំងនោះដែលអ្នករាល់គ្នាកំពុងឃើញ ប៉ុន្តែមិនបានឃើញទេ; ហើយចង់ឮសេចក្តីទាំងនោះដែលអ្នករាល់គ្នកំពុងឮ ប៉ុន្តែមិនបានឮទេ” [ម៉ាថាយ 13:16, 17]។ ភ្នែកទាំងឡាយដែលបានឃើញការទាំងនោះនៅក្នុងឆ្នាំ 1843 និង 1844 មានពរ។

> «សារនោះត្រូវបានប្រទានហើយ។ ហើយមិនគួរមានការពន្យារពេលក្នុងការប្រកាសសារនោះឡើងវិញឡើយ ព្រោះទីសម្គាល់នៃសម័យកាលកំពុងតែសម្រេចឡើង; កិច្ចការបញ្ចប់ត្រូវតែធ្វើ។ កិច្ចការដ៏អស្ចារ្យមួយនឹងត្រូវបានធ្វើក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី។ មិនយូរប៉ុន្មាន សារមួយនឹងត្រូវបានប្រទានតាមការតែងតាំងរបស់ព្រះ ដែលនឹងរីកធំឡើងជាសំឡេងអំពាវនាវយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់មក ដានីយ៉ែលនឹងឈរនៅក្នុងចំណែករបស់គាត់ ដើម្បីផ្តល់សក្ខីភាពរបស់គាត់»។ Manuscript Releases, volume 21, 437.

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​នេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> ការបើកសម្ដែងនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលព្រះបានប្រទានដល់ទ្រង់ ដើម្បីបង្ហាញដល់ពួកអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ អំពីការណ៍ទាំងឡាយដែលត្រូវកើតឡើងក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ; ហើយទ្រង់បានចាត់ទេវតារបស់ទ្រង់មក ប្រាប់ជាសញ្ញាដល់យ៉ូហាន ជាអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់: គាត់បានធ្វើបន្ទាល់អំពីព្រះបន្ទូលនៃព្រះ និងអំពីទីបន្ទាល់នៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ព្រមទាំងអំពីអ្វីៗទាំងអស់ដែលគាត់បានឃើញ។ មានពរ​ហើយ អ្នកដែលអាន និងពួកអ្នកដែលស្តាប់ពាក្យនៃព្រះបន្ទូលទំនាយនេះ ហើយកាន់តាមការណ៍ទាំងឡាយដែលបានសរសេរនៅក្នុងនោះ ដ្បិតពេលវេលានោះជិតមកដល់ហើយ។ វិវរណៈ ១:១–៣

Back to Articles