Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខមួយរយបី

ការបើកសោ​ទំនាយ៖ ការយល់ដឹង​អំពី​ការ​អនុវត្ត​បី​ជាន់​នៃ​ក្របខ័ណ្ឌ​ទំនាយ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

យើងបានកំពុងពិចារណាអំពីការអនុវត្តន៍ទំនាយបីជាន់។ យើងកំពុងធ្វើដូច្នេះ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណថា នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់បានបើកត្រាចុងក្រោយនៃខទីប្រាំមួយចុងក្រោយនៃ ដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ តាមរយៈការដួលរលំនៃសហភាពសូវៀត នៅ «ពេលវេលានៃទីបញ្ចប់» ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៩ នោះ «ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង» មួយត្រូវបានបង្កើតឡើង ដែលមានបំណងសម្រាប់ល្បងលជំនាន់នៃប្រជាជនរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះ។

> ហើយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «ដានីយ៉ែល​អើយ ចូរ​ទៅ​តាម​ផ្លូវ​របស់​អ្នក​ចុះ ដ្បិត​ពាក្យ​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​បាន​បិទ​ទុក ហើយ​បោះត្រា​ទុក​រហូត​ដល់​គ្រា​ចុង​បញ្ចប់។ មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នឹង​ត្រូវ​បាន​សម្អាត ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ស ហើយ​ត្រូវ​បាន​ល្បងល; ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​អាក្រក់​នឹង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់ ហើយ​គ្មាន​អ្នក​អាក្រក់​ណា​ម្នាក់​នឹង​យល់​ឡើយ; តែ​ពួក​មាន​ប្រាជ្ញា​នឹង​យល់។» ដានីយ៉ែល ១២:៩, ១០

រាល់ពេលដែលសេចក្ដីពិតមួយត្រូវបានបើកត្រាដោយសត្វតោនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដា សាតាំងតែងតែប្រឹងប្រែងតស៊ូប្រឆាំងនឹងសារ​នោះ។ ការតស៊ូប្រឆាំងដែលបានលើកឡើងទាស់នឹងសេចក្ដីពិតដែលត្រូវបានបើកសម្ដែងនៅក្នុងខចុងក្រោយទាំងនោះនៃដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ បានបង្ខំឲ្យមានការសិក្សាជ្រាលជ្រៅជាងមុនអំពីសេចក្ដីពិតដែលពាក់ព័ន្ធនឹងខទាំងនោះ ដើម្បីឲ្យការការពារដ៏បរិសុទ្ធប្រឆាំងនឹងកំហុសទាំងឡាយដែលត្រូវបានស្នើឡើងដើម្បីបំផ្លាញសេចក្ដីពិតដែលបានបើកសម្ដែងនោះ អាចឈរមាំមួនបាន។ មួយក្នុងចំណោមគោលការណ៍ទាំងឡាយដែលត្រូវបានបំភ្លឺឡើងនៅកណ្ដាលនៃការជជែកវែកញែកនោះ គឺការអនុវត្តព្យាករណ៍បីជាន់។ ដំបូងឡើយ វាត្រូវបានទទួលស្គាល់ទាក់ទងនឹងភាពចាំបាច់ក្នុងការត្រឹមត្រូវអំពីអ្វីដែល «the daily» នៅក្នុងសៀវភៅដានីយ៉ែលតំណាងឲ្យ (លទ្ធិបូជាព្រះក្លែងក្លាយ) និងប្រវត្តិសាស្ត្រត្រឹមត្រូវដែលពាក់ព័ន្ធនឹង «ការដកយក the daily ចេញ» (គ.ស. 508)។

ការទទួលស្គាល់អំណាចបំផ្លាញស្ងាត់ជ្រងំទាំងបីថាជាគ្រោងនៃទំនាយ ស្របគ្នានឹងគ្រោងទំនាយរបស់ក្រុមមីឡឺរ៉ាយដែលមានអំណាចបំផ្លាញស្ងាត់ជ្រងំទាំងពីរដំបូង ហើយការកំណត់អត្តសញ្ញាណរបស់ក្រុមមីឡឺរ៉ាយចំពោះ «ការប្រចាំថ្ងៃ» ថាជាសាសនាមិនជឿ បានផ្តល់នូវប្រវត្តិសាស្ត្រមួយដែលស្របតាមខចុងក្រោយទាំងប្រាំមួយនៃ ដានីយ៉ែល ១១ ដូចដែល Sister White បានមានប្រសាសន៍ថា វាគួរតែដូច្នោះ។ ដូច្នេះ ការតស៊ូប្រឆាំងនឹងចំណេះដឹងដែលមិនទាន់បានបើកត្រា នៅពេលចុងបញ្ចប់ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៩ បានបង្កើតពន្លឺកាន់តែធំឡើង ខណៈដែលចំណេះដឹងត្រូវបានបន្ថែម ហើយវាក៏បានកំណត់អត្តសញ្ញាណច្បាប់ជាក់លាក់សម្រាប់ចលនារបស់ទេវតាទីបី ដែលស្របគ្នានឹងការអភិវឌ្ឍន៍នៃច្បាប់ទំនាយខ្លះៗដែល William Miller បានប្រមូលផ្តុំ និងប្រើប្រាស់ក្នុងចលនារបស់ទេវតាទីមួយ។

យើងបានពិចារណាអំពីការអនុវត្តជាបីផ្នែកនៃរ៉ូមទាំងបី ការដួលរលំទាំងបីនៃបាប៊ីឡូន និងអេលីយ៉ាទាំងបី ហើយឥឡូវនេះកំពុងលើកយកអ្នកនាំសារទាំងបីដែលរៀបចំផ្លូវសម្រាប់អ្នកនាំសារនៃសេចក្តីសញ្ញា។ យើងបានកំណត់ឃើញការជាន់គ្នា និងការប៉ារ៉ាឡែលយ៉ាងជិតស្និទ្ធរវាងរ៉ូមទាំងបី ជាមួយនឹងការដួលរលំទាំងបីនៃបាប៊ីឡូន ហើយក៏មានការប៉ារ៉ាឡែលយ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹងអេលីយ៉ាទាំងបី និងអ្នកនាំសារទាំងបីដែលរៀបចំផ្លូវផងដែរ។ នៅថ្ងៃចុងក្រោយ William Miller និង Future for America ទាំងពីរតំណាងឲ្យអេលីយ៉ាទីបី ហើយក៏តំណាងឲ្យអ្នកនាំសារទីបីដែលរៀបចំផ្លូវផងដែរ។ ព្រះយេស៊ូវតែងតែបង្ហាញចុងបញ្ចប់នៃអ្វីមួយដោយការចាប់ផ្ដើមនៃអ្វីមួយ ហើយចលនានៃទេវតាទីមួយស្របគ្នាជាមួយនឹងចលនានៃទេវតាទីបី។

> «ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានឲ្យសារនៃ វិវរណៈ ១៤ មានទីកន្លែងរបស់វានៅក្នុងខ្សែបន្ទាត់នៃទំនាយ ហើយកិច្ចការរបស់សារទាំងនោះមិនត្រូវបញ្ឈប់ឡើយ រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃប្រវត្តិសាស្ត្រនៃផែនដីនេះ។ សាររបស់ទេវតាទីមួយ និងទីពីរ នៅតែជាសេចក្តីពិតសម្រាប់សម័យនេះ ហើយត្រូវដំណើរទន្ទឹមគ្នាជាមួយនឹងសារនេះដែលតាមមក។ ទេវតាទីបីប្រកាសការព្រមានរបស់ខ្លួនដោយសំឡេងខ្លាំង។ «បន្ទាប់ពីការទាំងនេះ» យ៉ូហានបាននិយាយថា «ខ្ញុំបានឃើញទេវតាផ្សេងទៀតចុះមកពីស្ថានសួគ៌ មានអំណាចយ៉ាងធំ ហើយផែនដីត្រូវបានបំភ្លឺដោយសិរីរុងរឿងរបស់គាត់»។ ក្នុងការបំភ្លឺនេះ ពន្លឺនៃសារទាំងបីត្រូវបានរួមបញ្ចូលគ្នា»។ The 1888 Materials, 803, 804.

ចលនារបស់ទេវតាទីមួយ និងទីពីរ ត្រូវបានដឹកនាំដោយ William Miller។ អ្នកស្រី White កំណត់អត្តសញ្ញាណ Miller ថាជា «អ្នកនាំសារដែលត្រូវបានជ្រើសរើស»។

> «វីល្លៀម មిల్లឺរ កំពុងរំខានដល់អាណាចក្ររបស់សាតាំង ហើយសត្រូវដ៏មហាប្រឆាំងនោះបានស្វែងរក មិនត្រឹមតែដើម្បីប្រឆាំងនឹងឥទ្ធិពលនៃសារនោះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងដើម្បីបំផ្លាញអ្នកនាំសារនោះផងដែរ»។ Spirit of Prophecy, volume 4, 219.

នាងក៏បានបញ្ជាក់ផងដែរថា មីឡ្លឺរ ត្រូវបានតំណាងជានិមិត្តរូបដោយទាំងអេលីយ៉ា និងយ៉ូហាន​បាទីស្ទ។

> «មនុស្សរាប់ពាន់នាក់ត្រូវបាននាំឲ្យទទួលយកសេចក្ដីពិតដែលវីល្យាម មីឡឺរ បានអធិប្បាយ ហើយអ្នកបម្រើរបស់ព្រះត្រូវបានលើកឡើងក្នុងវិញ្ញាណ និងអំណាចរបស់អេលីយ៉ា ដើម្បីប្រកាសសារ​នោះ។ ដូចជា​យ៉ូហាន អ្នករៀបចំផ្លូវមុនព្រះយេស៊ូវ អស់អ្នកដែលបានអធិប្បាយសារដ៏ឧឡារិកនេះ មានអារម្មណ៍ថាត្រូវបង្ខំចិត្តឲ្យដាក់ពូថៅនៅត្រង់ឫសដើមឈើ ហើយអំពាវនាវដល់មនុស្សឲ្យបង្កើតផលសមគួរនឹងការប្រែចិត្ត»។ Early Writings, 233.

យ៉ូហាន បាទីស្ទ ដែលយោងតាមព្រះយេស៊ូវ គឺជាអេលីយ៉ាទីពីរ ក៏ជាទូតដំបូងផងដែរ ដែលត្រូវរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ទូតនៃសេចក្តីសញ្ញា។ ដូច្នេះ វាច្បាស់ណាស់ថា ចលនារបស់ទេវតាទីបី នឹងមាន «ទូតដែលបានជ្រើសរើស» ម្នាក់។ ទូតនោះត្រូវបានតំណាងជាមុនដោយអេលីយ៉ា យ៉ូហាន បាទីស្ទ និងវីល្លៀម មីល្ល័រ។ រួមជាមួយមីល្ល័រ ទូតដែលបានជ្រើសរើសទាំងពីរនាក់នេះ តំណាងឱ្យទាំងការចាប់ផ្តើម និងការបញ្ចប់នៃចលនារបស់ទេវតាទាំងបីក្នុងវិវរណៈ ជំពូក ១៤ ហើយដោយធ្វើដូច្នេះ ពួកគេរួមគ្នាតំណាងឱ្យទាំងអេលីយ៉ាទីបី និងទាំងទូតទីបីដែលត្រូវរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ទូតនៃសេចក្តីសញ្ញា។

ការបដិសេធសាររបស់អ្នកនាំសារដែលបានជ្រើសរើស ទាំងនៅដើម ឬនៅចុង គឺជាមរណភាព ហើយសាររបស់ Future for America ត្រូវបានស្ថាបនាឡើងលើការអនុវត្តព្យាករណ៍នៃ «បន្ទាត់លើបន្ទាត់» ដែលជាវិធីសាស្ត្រនៃភ្លៀងក្រោយ។ តាមរយៈការអនុវត្ត «បន្ទាត់លើបន្ទាត់» នេះ បានបញ្ជាក់ថា ចលនាមីល្លេរ៉ាយត៍ គឺជាគំរូជាមុននៃចលនា Future for America។ សញ្ញាសម្គាល់មួយនៃប្រវត្តិសាស្ត្រមីល្លេរ៉ាយត៍ គឺ William Miller ដែលជា «អ្នកនាំសារដែលបានជ្រើសរើស»។ ការបដិសេធសញ្ញាសម្គាល់នោះ គឺជាការបដិសេធសារ ដូច្នេះ តាមរយៈដើម និងចុងនៃអាដវិនទីស៊ីម បានបញ្ជាក់ថា ការបដិសេធអ្នកនាំសារ ក៏ជាការបដិសេធសារដែរ ពីព្រោះសារនោះកំណត់អត្តសញ្ញាណអ្នកនាំសារដែលបានជ្រើសរើស។ ដូច្នេះ ការបដិសេធសារ គឺជាការបដិសេធអ្នកនាំសារ ហើយផ្ទុយមកវិញផងដែរ។ បើគ្មានអ្នករាំទេ ក៏គ្មានរបាំដែរ។

> «ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ត្រឡប់​ទៅ​កាន់​ការ​ប្រកាស​អំពី​ការ​យាង​មក​លើក​ទី​មួយ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​វិញ។ យ៉ូហាន​ត្រូវ​បាន​ចាត់​ឲ្យ​មក​ក្នុង​វិញ្ញាណ និង​អំណាច​របស់​អេលីយ៉ា ដើម្បី​រៀបចំ​ផ្លូវ​ថ្វាយ​ព្រះយេស៊ូវ។ អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​បដិសេធ​សក្ខីកម្ម​របស់​យ៉ូហាន មិន​បាន​ទទួល​ប្រយោជន៍​ពី​សេចក្ដី​បង្រៀន​របស់​ព្រះយេស៊ូវ​ឡើយ។ ការ​ប្រឆាំង​របស់​ពួកគេ​ចំពោះ​សារ​ដែល​បាន​ទាយ​ទុក​ជា​មុន​អំពី​ការ​យាង​មក​របស់​ទ្រង់ បាន​ដាក់​ពួកគេ​នៅ​ក្នុង​ស្ថានភាព​ដែល​ពួកគេ​មិន​អាច​ទទួល​យក​ភស្តុតាង​ដ៏​ខ្លាំង​បំផុត​ដោយ​ងាយស្រួល​ថា ទ្រង់​ជា​ព្រះមេស្ស៊ី​បាន​ទេ។ សាតាំង​បាន​ដឹកនាំ​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​បដិសេធ​សារ​របស់​យ៉ូហាន​ឲ្យ​ទៅ​ឆ្ងាយ​ជាង​នោះ​ទៀត គឺ​បដិសេធ និង​ឆ្កាង​ព្រះគ្រីស្ទ។ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដូច្នេះ ពួកគេ​បាន​ដាក់​ខ្លួន​ពួកគេ​នៅ​ក្នុង​ស្ថានភាព​ដែល​ពួកគេ​មិន​អាច​ទទួល​ព្រះពរ​នៅ​ថ្ងៃ​ប៉ង់ទីកុស្ត​បាន ដែល​ព្រះពរ​នោះ​នឹង​បាន​បង្រៀន​ពួកគេ​អំពី​ផ្លូវ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទីបរិសុទ្ធ​ស្ថាន​សួគ៌។ ការ​ហែក​រហែក​នៃ​វាំងនន​ក្នុង​ព្រះវិហារ បាន​បង្ហាញ​ថា តង្វាយ​បូជា និង​ពិធី​បញ្ញត្តិ​របស់​សាសន៍​យូដា នឹង​មិន​ត្រូវ​បាន​ទទួល​យក​ទៀត​ឡើយ។ តង្វាយ​ដ៏​ធំ​បាន​ត្រូវ​ថ្វាយ​រួច​ហើយ និង​បាន​ត្រូវ​ទទួល​យក ហើយ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ដែល​បាន​យាង​ចុះ​មក​នៅ​ថ្ងៃ​ប៉ង់ទីកុស្ត បាន​នាំ​គំនិត​របស់​សិស្ស​ទាំងឡាយ​ចេញ​ពី​ទីបរិសុទ្ធ​ស្ថាន​នៅ​ផែនដី ទៅ​កាន់​ទីបរិសុទ្ធ​ស្ថាន​នៅ​ស្ថានសួគ៌ ជា​កន្លែង​ដែល​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​យាង​ចូល​ដោយ​ព្រះលោហិត​របស់​ទ្រង់​ផ្ទាល់ ដើម្បី​ចាក់​បង្ហូរ​លើ​សិស្ស​ទាំងឡាយ​របស់​ទ្រង់​នូវ​អត្ថប្រយោជន៍​នៃ​ការ​ផ្សះផ្សា​បាប​របស់​ទ្រង់។ ប៉ុន្តែ ពួក​សាសន៍​យូដា​ត្រូវ​បាន​ទុក​ឲ្យ​នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​ងងឹត​សូន្យសុង​ទាំងស្រុង។ ពួកគេ​បាន​បាត់បង់​ពន្លឺ​ទាំងអស់​ដែល​ពួកគេ​អាច​មាន​អំពី​ផែនការ​នៃ​សេចក្ដី​សង្គ្រោះ ហើយ​នៅ​តែ​ទុក​ចិត្ត​លើ​តង្វាយ​បូជា និង​ដង្វាយ​ថ្វាយ​របស់​ពួកគេ​ដែល​ឥត​ប្រយោជន៍។ ទីបរិសុទ្ធ​ស្ថាន​នៅ​ស្ថានសួគ៌​បាន​ជំនួស​ទីបរិសុទ្ធ​ស្ថាន​នៅ​ផែនដី​រួច​ហើយ ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​គ្មាន​ចំណេះ​ដឹង​អំពី​ការ​ផ្លាស់ប្ដូរ​នោះ​ឡើយ។ ដូច្នេះ ពួកគេ​មិន​អាច​ទទួល​ប្រយោជន៍​ពី​ការ​សម្រុះសម្រួល​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ក្នុង​ទីបរិសុទ្ធ​បាន​ទេ។»

> «មនុស្សជាច្រើនមើលទៅលើដំណើររបស់ជនជាតិយូដា ក្នុងការបដិសេធ និងឆ្កាងព្រះគ្រីស្ទ ដោយសេចក្ដីភ័យរន្ធត់; ហើយនៅពេលដែលពួកគេអានប្រវត្តិនៃការរំលោភបំពានដ៏អាម៉ាស់របស់ទ្រង់ ពួកគេគិតថា ខ្លួនស្រឡាញ់ទ្រង់ ហើយមិននឹងបដិសេធទ្រង់ដូចពេត្រុស ឬឆ្កាងទ្រង់ដូចជនជាតិយូដាឡើយ។ ប៉ុន្តែ ព្រះជាម្ចាស់ ដែលទ្រង់ទតឃើញចិត្តរបស់មនុស្សទាំងអស់ បាននាំយកសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះយេស៊ូវ ដែលពួកគេប្រកាសថាមាននោះ មកសាកល្បង។ ស្ថានសួគ៌ទាំងមូលបានមើលការទទួលសាររបស់ទេវតាទីមួយដោយការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងបំផុត។ ប៉ុន្តែ មនុស្សជាច្រើនដែលអះអាងថាស្រឡាញ់ព្រះយេស៊ូវ ហើយដែលស្រក់ទឹកភ្នែកនៅពេលអានរឿងអំពីឈើឆ្កាង បានចំអកដំណឹងល្អអំពីការយាងមករបស់ទ្រង់។ ជំនួសឱ្យការទទួលសារនោះដោយសេចក្ដីអំណរ ពួកគេបានប្រកាសថា វាជាការបំភាន់។ ពួកគេស្អប់អ្នកដែលស្រឡាញ់ការលេចមករបស់ទ្រង់ ហើយបានបិទពួកគេចេញពីពួកជំនុំ។ អ្នកដែលបានបដិសេធសារទីមួយ មិនអាចទទួលប្រយោជន៍ពីសារទីពីរបានឡើយ; ហើយពួកគេក៏មិនទទួលប្រយោជន៍ពីសម្រែកកណ្ដាលអធ្រាត្រផងដែរ ដែលមានបំណងរៀបចំពួកគេឱ្យចូលទៅជាមួយព្រះយេស៊ូវ ដោយសេចក្ដីជំនឿ ចូលក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុតនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធស្ថានសួគ៌។ ហើយដោយការបដិសេធសារទាំងពីរមុននេះ ពួកគេបានធ្វើឱ្យការយល់ដឹងរបស់ខ្លួនងងឹតខ្លាំងដល់ថ្នាក់ ដែលពួកគេមិនអាចមើលឃើញពន្លឺណាមួយនៅក្នុងសាររបស់ទេវតាទីបី ដែលបង្ហាញផ្លូវចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុតបានឡើយ។ ខ្ញុំបានឃើញថា ដូចជាជនជាតិយូដាបានឆ្កាងព្រះយេស៊ូវដែរ ពួកជំនុំដែលមានតែឈ្មោះក៏បានឆ្កាងសារទាំងនេះដូចគ្នា ហេតុនេះហើយពួកគេមិនមានចំណេះដឹងអំពីផ្លូវចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុតឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនអាចទទួលប្រយោជន៍ពីការអង្វររបស់ព្រះយេស៊ូវនៅទីនោះបានដែរ។ ដូចជាជនជាតិយូដា ដែលបានថ្វាយយញ្ញបូជាឥតប្រយោជន៍របស់ខ្លួន ពួកគេក៏ថ្វាយសេចក្ដីអធិស្ឋានឥតប្រយោជន៍របស់ខ្លួនឡើងទៅកាន់បន្ទប់ដែលព្រះយេស៊ូវបានចាកចេញហើយ; ហើយសាតាំង ដែលរីករាយក្នុងការបោកបញ្ឆោតនោះ បានសន្មតខ្លួនជាមានលក្ខណៈសាសនា ហើយនាំគំនិតរបស់ពួកគ្រីស្ទានដែលអះអាងទាំងនេះទៅរកខ្លួនវា ដោយប្រតិបត្តិការដោយអំណាចរបស់វា ទីសំគាល់របស់វា និងអព្ភូតហេតុក្លែងក្លាយ ដើម្បីចងពួកគេឱ្យជាប់ក្នុងអន្ទាក់របស់វា»។ Early Writings, 259–261.

អ្នកទាំងនោះ «ដែលបានបដិសេធសក្ខីភាពរបស់យ៉ូហាន មិនបានទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីសេចក្តីបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវឡើយ» ហើយអ្នកទាំងនោះ «ដែលបានបដិសេធសារដំបូង មិនអាចទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីសារទីពីរបានឡើយ; ហើយពួកគេក៏មិនបានទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីសម្រែកពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រដែរ»។ កិច្ចបម្រើរបស់យ៉ូហានបាននាំមុខពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលមិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់មក ទ្រង់បានសម្អាតព្រះវិហារនៅដើមកិច្ចបម្រើរបស់ទ្រង់។ កិច្ចបម្រើរបស់មីឡើរ បានរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ព្រះគ្រីស្ទឲ្យសម្អាតកូនចៅរបស់លេវី នៅពេលទ្រង់បានយាងមកភ្លាមៗនៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844។ នៅក្នុងសាក្សីទាំងពីរនោះ ការបដិសេធអ្នកនាំសារដែលរៀបចំផ្លូវ ស្មើនឹងសេចក្តីស្លាប់។

ការបោសសម្អាត និងការបរិសុទ្ធដែលព្រះគ្រីស្ទបានសម្រេចឡើងក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ជាព្រះរាជទូតនៃសេចក្តីសញ្ញា គឺសម្រាប់គោលបំណងក្នុងការលើកតម្កើងប្រជាជនមួយក្រុមឡើង ដើម្បីសម្រេចកិច្ចការនៃការនាំសារនៃសេចក្តីសង្គ្រោះទៅកាន់លោកិយ។ កិច្ចការនោះត្រូវបានសម្រេចជាមុន មុនដល់រយៈពេលដែលតំណាងឲ្យពេលដែលការជំនុំជម្រះប្រតិបត្តិចាប់ផ្តើម។ ការបំផ្លាញក្រុងយេរូសាឡឹមក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួកសិស្ស តំណាងឲ្យការជំនុំជម្រះប្រតិបត្តិ ហើយអាដវេនទីសបានបង្វែរចេញពីការទទួលខុសត្រូវរបស់ពួកគេក្នុងការសម្រេចកិច្ចការនោះ ប៉ុន្តែព្រះអម្ចាស់បានព្យាយាមប្រមូលពួកគេឲ្យមកជួបជុំគ្នា។ ទ្រង់បានដឹកនាំប្រជាជនរបស់ទ្រង់ឲ្យបោះពុម្ពតារាងឆ្នាំ 1850 ជាការតំណាងជារូបភាពនៃសារដែលពួកគេអាចនឹងបាននាំទៅកាន់លោកិយ។

> «វាមិនមែនជាព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះដែលឲ្យអ៊ីស្រាអែលវង្វេងអស់សែសិបឆ្នាំនៅក្នុងទីរហោស្ថានទេ; ព្រះអង្គមានព្រះបំណងនាំពួកគេចូលទៅដល់ដែនកាណានដោយផ្ទាល់ ហើយតាំងពួកគេឲ្យស្ថិតនៅទីនោះ ជាប្រជាជនបរិសុទ្ធ និងមានសុភមង្គល។ ប៉ុន្តែ “ពួកគេមិនអាចចូលទៅបាន ដោយព្រោះការមិនជឿទេ។” ហេព្រើរ 3:19។ ដោយព្រោះការថយចុះពីសេចក្តីជំនឿ និងការក្បត់សាសនារបស់ពួកគេ នោះពួកគេបានវិនាសនៅក្នុងទីរហោស្ថាន ហើយអ្នកដទៃទៀតត្រូវបានលើកឡើងឲ្យចូលទៅក្នុងទឹកដីសន្យា។ ដូចគ្នានេះដែរ វាមិនមែនជាព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះដែលឲ្យការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទត្រូវពន្យារពេលយូរដល់ថ្នាក់នេះ ហើយឲ្យប្រជាជនរបស់ព្រះអង្គនៅស្ថិតក្នុងលោកនៃអំពើបាប និងទុក្ខព្រួយនេះអស់ជាច្រើនឆ្នាំទេ។ ប៉ុន្តែ ការមិនជឿបានបំបែកពួកគេចេញពីព្រះ។ ដោយសារពួកគេបានបដិសេធមិនធ្វើកិច្ចការដែលព្រះអង្គបានតែងតាំងឲ្យពួកគេធ្វើ នោះអ្នកដទៃទៀតត្រូវបានលើកឡើងឲ្យប្រកាសសារនោះ។ ដោយសេចក្តីមេត្តាករុណាចំពោះលោកិយ ព្រះយេស៊ូវពន្យារការយាងមករបស់ព្រះអង្គ ដើម្បីឲ្យមនុស្សមានបាបមានឱកាសឮសេចក្តីព្រមាន ហើយរកឃើញនៅក្នុងព្រះអង្គនូវទីជ្រកកោន មុនពេលសេចក្តីព្រះពិរោធរបស់ព្រះនឹងត្រូវចាក់បង្ហូរចេញ។» The Great Controversy, 458.

ប្រសិនបើជំនឿអាដវិនទីស៍បានកាន់ខ្ជាប់ជំនឿរបស់ពួកគេយ៉ាងមាំមួនតែប៉ុណ្ណោះ នោះ «ការងាររបស់ពួកគេនឹងបានបញ្ចប់រួចហើយ»។

> «ប្រសិនបើ ពួកអាដվենទីស្ទ៍ បន្ទាប់ពីការខកចិត្តដ៏ធំក្នុងឆ្នាំ 1844 បានកាន់ខ្ជាប់សេចក្តីជំនឿរបស់ពួកគេយ៉ាងមាំមួន ហើយបានបន្តដើរតាមដោយសាមគ្គីគ្នា ក្នុងការដឹកនាំតាមព្រះបំណងដែលកំពុងបើកសម្ដែងរបស់ព្រះ ទទួលយកសាររបស់ទេវតាទីបី ហើយក្នុងអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ប្រកាសសារនោះទៅកាន់ពិភពលោក នោះពួកគេនឹងបានឃើញសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះ ព្រះអម្ចាស់នឹងបានធ្វើការយ៉ាងខ្លាំងក្លាជាមួយនឹងការខិតខំរបស់ពួកគេ កិច្ចការនោះនឹងបានបញ្ចប់ ហើយព្រះគ្រីស្ទនឹងបានយាងមករួចហើយ ដើម្បីទទួលរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ឲ្យចូលទៅក្នុងរង្វាន់របស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែក្នុងអំឡុងពេលនៃការសង្ស័យ និងភាពមិនប្រាកដប្រជា ដែលបានកើតឡើងបន្ទាប់ពីការខកចិត្តនោះ អ្នកជឿលើការយាងមកវិញជាច្រើនបានបោះបង់សេចក្តីជំនឿរបស់ពួកគេ.... ដូច្នេះ កិច្ចការនោះត្រូវបានរារាំង ហើយពិភពលោកត្រូវបានទុកឲ្យស្ថិតក្នុងសេចក្តីងងឹត។ ប្រសិនបើសមាជិកអាដվենទីស្ទ៍ទាំងមូលបានរួបរួមគ្នាលើព្រះបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ និងសេចក្តីជំនឿនៃព្រះយេស៊ូវ នោះប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់យើងនឹងមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងទូលំទូលាយប៉ុនណា!» Evangelism, 695.

នៅរដូវនិទាឃរដូវ នៃឆ្នាំ 1844 ទេវទូតនៃសេចក្តីសញ្ញា បានបរិសុទ្ធចលនារបស់ក្រុមមីឡឺរ៉ាយ ហើយបន្ទាប់មក នៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ បាននាំសាររបស់ទេវទូតទីបីមក។ មីឡឺរ សាររបស់គាត់ និងចលនាដែលគាត់តំណាង បានបំពេញពាក្យប្រៀបប្រដូចអំពីព្រហ្មចារីទាំងដប់។ នៅក្នុងសន្និបាតជំរុំនៅ Exeter, NH សារនៃសម្រែកកណ្តាលអធ្រាត្រ បានមកដល់ ហើយក្នុងរយៈពេលខ្លីត្រឹមពីរខែ បានបង្ហាញឲ្យឃើញថា ក្នុងចំណោមព្រហ្មចារីទាំងនោះ នរណាមានប្រេង។ មនុស្សទាំងពីរប្រភេទត្រូវបានសម្ដែងឲ្យឃើញ ហើយទេវទូតទីបីបានមកដល់ ដោយមានសារមួយនៅក្នុងដៃរបស់គាត់ ដែលត្រូវបរិភោគ ប៉ុន្តែព្រហ្មចារីមានប្រាជ្ញា «បានលះបង់សេចក្តីជំនឿរបស់ខ្លួន» ក្នុង «អំឡុងពេលនៃសេចក្តីសង្ស័យ និងភាពមិនប្រាកដប្រជា»។

«រយៈពេលនៃការសង្ស័យ និងភាពមិនច្បាស់លាស់» ត្រូវបានតំណាងដោយពួកសិស្សនៅពេលព្រះអង្គសោយទិវង្គត ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃទីបី ព្រះអង្គបានចាប់ផ្តើមបើកសម្ដែងសារអំពីការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះអង្គដល់ពួកសិស្សរបស់ព្រះអង្គ ហើយពួកគេមិនបាន «បោះបង់ជំនឿរបស់ខ្លួន» ឡើយ។ រយៈពេលនៃការសង្ស័យ និងភាពមិនច្បាស់លាស់សម្រាប់ព្រហ្មចារីមានប្រាជ្ញានៃចលនាសារទេវតាទីមួយ និងទីពីរ បានបន្តប្រហែលបីឆ្នាំ ហើយនៅចំណុចនោះ ព្រះអម្ចាស់បានបើកសម្ដែងដល់បងស្រី White ថា ព្រះអង្គបានលាតសន្ធឹងព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ ដើម្បីប្រមូលសំណល់នៃប្រជាជនរបស់ព្រះអង្គម្តងទៀត។ ព្រះអង្គបានដឹកនាំប្រជាជនរបស់ព្រះអង្គឲ្យចាប់ផ្តើមកិច្ចការបោះពុម្ពផ្សាយរបស់ពួកគេ និងឲ្យផលិតតារាងទីពីររបស់ហាបាគុក ប៉ុន្តែ «អ្នកជឿអាដវិនជាច្រើនបានបោះបង់ជំនឿរបស់ខ្លួន.... ដូច្នេះ កិច្ចការនោះត្រូវបានរារាំង ហើយពិភពលោកត្រូវបានទុកឲ្យស្ថិតក្នុងភាពងងឹត»។

នៅឆ្នាំ 1849 វិលលៀម មីឡឺរ អ្នកនាំសារដែលបានត្រូវជ្រើសរើសសម្រាប់សាររបស់ទេវតាទីមួយ និងទេវតាទីពីរ ត្រូវបានបញ្ចុះសព។ ប្រសិនបើព្រហ្មចារីមានប្រាជ្ញានៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 «បានកាន់ខ្ជាប់ជំនឿរបស់ខ្លួនឲ្យមាំមួន ហើយបន្តដើរតាមដោយរួបរួមគ្នាក្នុងការដឹកនាំដោយព្រះហស្តបើកផ្លូវរបស់ព្រះ» ព្រះអម្ចាស់នឹងបានលើកតម្កើងអ្នកនាំសារម្នាក់ទៀតឡើង ក្នុងវិញ្ញាណ និងអំណាចរបស់អេលីយ៉ា។ ប៉ុន្តែវិញ «ការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទ» «បានពន្យារពេល ហើយប្រជាជនរបស់ទ្រង់» «ដូចគ្នានោះដែរ» នឹងដូចអ៊ីស្រាអែលបុរាណ គឺនឹង «ស្ថិតនៅ» «អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ» ក្នុងពិភពលោកនៃអំពើបាប និងទុក្ខព្រួយនេះ។

មួយរយម្ភៃប្រាំមួយឆ្នាំបន្ទាប់ពីការបះបោរនៃឆ្នាំ 1863 ព្រះអម្ចាស់បានលើកតម្កើងអ្នកនាំសារដែលបានជ្រើសរើសនៃទេវតាទីបី។ កិច្ចការរបស់គាត់ គឺទាំងដើម្បីរៀបចំផ្លូវសម្រាប់អ្នកនាំសារនៃសេចក្តីសញ្ញា ឲ្យយាងមកក្នុងព្រះវិហាររបស់ទ្រង់ភ្លាមៗ និងដើម្បីចូលទៅក្នុងទំនាក់ទំនងសេចក្តីសញ្ញាជាមួយនឹងមនុស្សមួយរយសែសិបបួនពាន់នាក់ ក្នុងឆាកបិទបញ្ចប់នៃការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត ប៉ុន្តែក៏ដើម្បីបង្ហាញសារមួយដែលប្រឈមមុខនឹងសហភាពត្រីភាគីរបស់អាហាប់ យេសេបិល និងពួកហោរារបស់នាង ក្នុងកាលៈទេសៈនៃការជំនុំជម្រះប្រតិបត្តិ ដែលចាប់ផ្តើមនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗ។

អ្នកនាំសារទីបីដែលរៀបចំផ្លូវ តំណាងឲ្យកិច្ចការ សារ អ្នកនាំសារ និងចលនាមួយ ក្នុងឆាកបិទបញ្ចប់នៃការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត។ អេលីយ៉ាទីបី តំណាងឲ្យកិច្ចការ សារ អ្នកនាំសារ និងចលនាមួយ ក្នុងឆាកបិទបញ្ចប់នៃការជំនុំជម្រះប្រតិបត្តិ។ សាររបស់អ្នកនាំសារដែលរៀបចំផ្លូវ និងសាររបស់អេលីយ៉ា គឺជាសារនៃវេទនាទីបី ក្នុងចំណោមវេទនាទាំងបី នៃវិវរណៈ ជំពូក ៨ ដល់ ១១។

ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដែលត្រូវបានតំណាងដោយអ្នកនាំសារដែលរៀបចំផ្លូវ នោះសារនៃវេទនាទីបី តំណាងឲ្យត្រែដែលអំពាវនាវដល់អាដվենទីស្ទលាវដឺសេ ឲ្យ «ទិញមាសពីខ្ញុំ ដែលបានសាកល្បងក្នុងភ្លើង ដើម្បីឲ្យឯងបានមានសម្បត្តិ; និងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ស ដើម្បីឲ្យឯងបានស្លៀកពាក់ ហើយឲ្យសេចក្តីអាម៉ាស់នៃភាពអាក្រាតរបស់ឯងមិនលេចចេញ; ហើយលាបភ្នែករបស់ឯងដោយថ្នាំលាបភ្នែក ដើម្បីឲ្យឯងអាចមើលឃើញ»។ នេះគឺជាសារនៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ ដែលបង្ហាញដល់ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអំពីអំពើរំលងរបស់ពួកគេ ពីព្រោះ «អស់អ្នកណាដែល» ទ្រង់ស្រឡាញ់ ទ្រង់ «ស្តីបន្ទោស និងដាក់ទោសវិន័យ»។ នេះគឺជាសារនៃសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលអំពាវនាវមនុស្សឲ្យទទួលយកលក្ខណៈរបស់ទ្រង់ ដែលត្រូវបានសម្ដែងនៅក្នុងសម័យកាលដែលអ្នកនាំសារនៃសេចក្តីសញ្ញាកំពុងបំពេញកិច្ចការនៃការសម្អាតព្រះវិហារនៃព្រលឹង ហេតុនេះហើយ ទ្រង់អំពាវនាវដល់អស់អ្នកដែលទ្រង់ស្រឡាញ់ ឲ្យសម្ដែងលក្ខណៈរបស់ទ្រង់ ហើយ «ដូច្នេះ ចូរមានចិត្តក្លៀវក្លា ហើយប្រែចិត្តចុះ» ពីព្រោះទ្រង់ «នៅមាត់» «ទ្វារ» នៃសម័យកាល ដែលតំណាងឲ្យការបិទនៃឱកាសសាកល្បង ជាទីកន្លែងដែលទ្រង់ «នឹងខ្ជាក់» អាដվենទីស្ទលាវដឺសេ «ចេញពី» «មាត់» របស់ទ្រង់។ «ទ្វារ» នៃសម័យកាលនោះ គឺជាទ្វារដែលទ្រង់ «បើក ហើយគ្មាននរណាបិទបាន; ហើយបិទ ហើយគ្មាននរណាបើកបាន»។

មានសេចក្តីផ្ទុយគ្នាមួយដែលហាក់ដូចជា មានដំណោះស្រាយដោយការអនុវត្ត «បន្ទាត់លើបន្ទាត់» ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើនប្រហែលជាមិនសូម្បីតែស្គាល់ថា មានសេចក្តីផ្ទុយគ្នាដែលហាក់ដូចជានោះឡើយ។ កាលណាវាត្រូវបានដោះស្រាយ វាបន្ថែមសេចក្តីច្បាស់លាស់ដល់ការផ្លាស់ប្តូរពី ការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត ទៅកាន់ ការជំនុំជម្រះអនុវត្ត ដែលកើតឡើងនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ វាត្រូវបានដោះស្រាយដោយការទទួលស្គាល់ថា បុណ្យទី៥០ ជារូបសម្គាល់ជាមុននៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ដើម្បីបញ្ចប់ការពិចារណារបស់យើងអំពីអ្នកនាំសារទីបី ដែលរៀបចំផ្លូវជានិមិត្តរូបមួយក្នុង ការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត ផ្ទុយនឹងអេលីយ៉ាទីបីដែលជានិមិត្តរូបនៃ ការជំនុំជម្រះអនុវត្ត យើងនឹងលើកយកសេចក្តីផ្ទុយគ្នាដែលហាក់ដូចជានេះមកពិភាក្សា។

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​នេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> «ទេវតាដែលរួមជាមួយក្នុងការប្រកាសសាររបស់ទេវតាទីបី នឹងបំភ្លឺផែនដីទាំងមូលដោយសិរីរុងរឿងរបស់គាត់។ កិច្ចការមួយដែលមានវិសាលភាពទូទាំងពិភពលោក និងអំណាចដ៏អស្ចារ្យមិនធ្លាប់មាន ត្រូវបានទាយទុកជាមុននៅទីនេះ។ ចលនាការយាងមកវិញនៅឆ្នាំ 1840–44 គឺជាការបង្ហាញដ៏រុងរឿងនៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះ; សាររបស់ទេវតាទីមួយត្រូវបាននាំទៅដល់ស្ថានីយបេសកកម្មគ្រប់កន្លែងនៅលើពិភពលោក ហើយនៅក្នុងប្រទេសខ្លះ មានការចាប់អារម្មណ៍ខាងសាសនាដ៏ខ្លាំងក្លាបំផុតដែលធ្លាប់បានឃើញនៅក្នុងប្រទេសណាមួយ ចាប់តាំងពីការកែទម្រង់សាសនានៃសតវត្សទីដប់ប្រាំមួយមក; ប៉ុន្តែអ្វីទាំងនេះនឹងត្រូវបានលើសដោយចលនាដ៏ខ្លាំងក្លា ក្រោមការព្រមានចុងក្រោយរបស់ទេវតាទីបី។»

> «កិច្ចការនេះ​នឹង​ស្រដៀង​នឹង​កិច្ចការ​នៅ​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ទីហាសិប។ ដូច​ជា “ភ្លៀង​ដើម​រដូវ” ត្រូវ​បាន​ប្រទាន ក្នុង​ការ​ចាក់​បង្ហូរ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​នៅ​ពេល​បើក​សម័យ​ដំណឹងល្អ ដើម្បី​បណ្ដាល​ឲ្យ​គ្រាប់ពូជ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​ដុះ​ឡើង នោះ “ភ្លៀង​ចុង​រដូវ” ក៏​នឹង​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​នៅ​ពេល​បញ្ចប់​របស់​វា សម្រាប់​ការ​ទុំ​ពេញលេញ​នៃ​ការ​ច្រូត​កាត់។ “នោះ​យើង​នឹង​ស្គាល់ បើ​យើង​បន្ត​ស្វែង​ស្គាល់​ព្រះយេហូវ៉ា៖ ការ​យាង​ចេញ​របស់​ទ្រង់​បាន​ត្រៀម​ទុក​ដូច​ជា​ពេល​ព្រឹក; ហើយ​ទ្រង់​នឹង​យាង​មក​ឯ​យើង​ដូច​ជា​ភ្លៀង ដូច​ជា​ភ្លៀង​ចុង​រដូវ និង​ភ្លៀង​ដើម​រដូវ​មក​លើ​ផែនដី។” ហូសេ 6:3។ “ហេតុ​នេះ​ហើយ កូន​ចៅ​ស៊ីយ៉ូន​អើយ ចូរ​អរសប្បាយ ហើយ​រីករាយ​នៅ​ក្នុង​ព្រះយេហូវ៉ា​ជា​ព្រះ​នៃ​អ្នក​រាល់​គ្នា ដ្បិត​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ភ្លៀង​ដើម​រដូវ​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា​តាម​ខ្នាត​ត្រឹមត្រូវ ហើយ​ទ្រង់​នឹង​បណ្ដាល​ឲ្យ​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ចុះ​មក​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា គឺ​ភ្លៀង​ដើម​រដូវ និង​ភ្លៀង​ចុង​រដូវ។” យ៉ូអែល 2:23។ “នៅ​គ្រា​ចុង​ក្រោយ ព្រះ​មាន​បន្ទូល​ថា យើង​នឹង​ចាក់​បង្ហូរ​ពី​ព្រះវិញ្ញាណ​របស់​យើង​មក​លើ​មនុស្ស​គ្រប់​សាច់ឈាម។” “ហើយ​នឹង​កើត​មាន​ថា អស់​អ្នក​ណា​ដែល​អំពាវនាវ​ដល់​ព្រះនាម​នៃ​ព្រះអម្ចាស់ អ្នក​នោះ​នឹង​បាន​សង្គ្រោះ។” កិច្ចការ 2:17, 21។

> «ការងារដ៏អស្ចារ្យនៃដំណឹងល្អ មិនត្រូវបញ្ចប់ដោយការសម្ដែងអំណាចរបស់ព្រះតិចជាងអ្វីដែលបានសម្គាល់ការចាប់ផ្ដើមរបស់វានោះឡើយ។ ទំនាយទាំងឡាយដែលបានសម្រេចក្នុងការចាក់បង្ហូរ “ភ្លៀងដើមរដូវ” នៅពេលបើកការងារនៃដំណឹងល្អ នឹងត្រូវសម្រេចម្តងទៀតក្នុង “ភ្លៀងចុងរដូវ” នៅពេលបិទបញ្ចប់របស់វា។ នេះហើយជាអ្វីដែលហៅថា “គ្រានៃការស្រស់ស្រាយឡើងវិញ” ដែលសាវកពេត្រុសបានទន្ទឹងរង់ចាំជាមុន នៅពេលគាត់បាននិយាយថា៖ «ដូច្នេះ ចូរប្រែចិត្ត ហើយវិលមកវិញ ដើម្បីឲ្យអំពើបាបរបស់អ្នករាល់គ្នាត្រូវបានលុបចេញ នៅពេលដែលគ្រានៃការស្រស់ស្រាយឡើងវិញនឹងមកពីព្រះវត្តមាននៃព្រះអម្ចាស់ ហើយទ្រង់នឹងចាត់ព្រះយេស៊ូវមក»។ កិច្ចការ 3:19, 20។» The Great Controversy, 611.

Back to Articles