Article

# អនាគត​សម្រាប់​អាមេរិក និង​ថ្ងៃទី 18 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2020 - លេខប្រាំ

ទង់សញ្ញា

Author

Jeff Pippenger

Published

September 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> បណ្ដាប្រជាជនទាំងអស់ដែលនៅលើពិភពលោក និងអ្នកស្នាក់នៅលើផែនដីអើយ ចូរមើល នៅពេលដែលទ្រង់លើកទង់សញ្ញាមួយឡើងលើភ្នំទាំងឡាយ; ហើយនៅពេលដែលទ្រង់ផ្លុំត្រែ ចូរស្តាប់។ អេសាយ 18:3។

អ្នកនាំសារ​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ថា​ជា​អេលីយ៉ា ប្រកាស​សារ​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ម៉ូសេ ត្រូវ​បាន​សម្លាប់​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ដោយ​សត្វ​សាហាវ​មួយ ដែល​ឡើង​មក​ពី​ជ្រោះ​អសೀಮ។ បន្ទាប់​ពី​ត្រូវ​បាន​ជាន់​ឈ្លី​អស់​មួយ​រយៈ​ពេល ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ «បណ្ដាសា» របស់​ម៉ូសេ គឺជា «ការ​បំបែក​ខ្ចាត់ខ្ចាយ» ក្នុង លេវីវិន័យ ២៦ ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​ចូល​មក​ក្នុង​សាកសព​របស់​ពួកគេ តាមរយៈ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ។ បន្ទាប់​មក ពួកគេ​ឈរ​ឡើង ហើយ​ក្រោយ​មក​ទៀត​ឡើង​ទៅ​ស្ថានសួគ៌។ សារ​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ថា​នៅ​ស្ថានសួគ៌ គឺជា​ដំណឹងល្អ​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​ទេវតា​ទាំង​បី។

> ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ទេវតា​មួយ​ទៀត ហោះ​កាត់​កណ្ដាល​មេឃ ដោយ​មាន​ដំណឹងល្អ​ដ៏​អស់កល្ប​ជានិច្ច សម្រាប់​ប្រកាស​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​រស់នៅ​លើ​ផែនដី គ្រប់​ទាំង​សាសន៍ គ្រប់​ទាំង​វង្សត្រកូល គ្រប់​ទាំង​ភាសា និង​គ្រប់​ទាំង​ប្រជាជន។ វិវរណៈ 14:6។

មុនពេល​អេលីយ៉ា និង​ម៉ូសេ ឡើង​ទៅ​ស្ថានសួគ៌ នោះ​ពួកគេ​ត្រូវ​ឈរ​លើ​ជើង​របស់​ខ្លួន​ជាមុន​សិន។

> ហើយ​ក្រោយ​ពី​បី​ថ្ងៃ​កន្លះ ព្រះវិញ្ញាណ​នៃ​ជីវិត​ពី​ព្រះ​បាន​ចូល​មក​ក្នុង​ពួកគេ ហើយ​ពួកគេ​បាន​ឈរ​លើ​ជើង​របស់​ខ្លួន; ហើយ​សេចក្តី​ភ័យ​ខ្លាច​យ៉ាង​ខ្លាំង​បាន​ធ្លាក់​មក​លើ​អស់​អ្នក​ដែល​បាន​ឃើញ​ពួកគេ។ ហើយ​ពួកគេ​បាន​ឮ​សំឡេង​ដ៏​ខ្លាំង​មួយ​ពី​ស្ថានសួគ៌​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​ពួកគេ​ថា ចូរ​ឡើង​មក​ទី​នេះ។ ហើយ​ពួកគេ​បាន​ឡើង​ទៅ​ស្ថានសួគ៌​ក្នុង​ពពក​មួយ; ហើយ​ពួក​សត្រូវ​របស់​ពួកគេ​បាន​ឃើញ​ពួកគេ។ វិវរណៈ 11:11, 12។

អ្នកទំនាយគ្រប់រូបស្របគ្នាជាមួយអ្នកទំនាយដទៃទៀត ហើយពួកគេទាំងអស់ប្រមូលផ្តុំគ្នានៅក្នុងព្រះគម្ពីរវិវរណៈ។ ព្រះគម្ពីរអេសេគាលបង្រៀនថា នៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណយាងចូលទៅក្នុងមនុស្ស ពួកគេឈរឡើងលើជើងរបស់ខ្លួន។

> ហើយទ្រង់មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា កូនមនុស្សអើយ ចូរឈរលើជើងរបស់ឯង ហើយអញនឹងនិយាយនឹងឯង។ ហើយព្រះវិញ្ញាណបានចូលមកក្នុងខ្ញុំ កាលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំ ហើយបានតាំងខ្ញុំឲ្យឈរលើជើងរបស់ខ្ញុំ ដូច្នេះខ្ញុំបានឮទ្រង់ដែលមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំ។ អេសេគាល 2:1, 2

អេសេគាល​តំណាង​ឲ្យ​រាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​នៅ​ក្នុង «គ្រាចុងក្រោយ» ដែល​ស្លាប់​ហើយ ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​ឮ​ព្រះ​មាន​បន្ទូល ហើយ​ការ​ទទួល​យក​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​នាំ​មក​នូវ​វត្តមាន​របស់​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ហើយ​បន្ទាប់​មក​ពួកគេ​ក៏​ឈរ​លើ​ជើង​របស់​ខ្លួន។ អស់​អ្នក​នៅ​ក្នុង​វិវរណៈ ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់ ហើយ​ត្រូវ​បាន​ទុក​ចោល​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ឲ្យ​គេ​ជាន់​ឈ្លី​អស់​មួយ​ពាន់​ពីរ​រយ​ហុកសិប​ថ្ងៃ​ជា​និមិត្តរូប ក៏​ឮ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​ដែរ ដែល​បញ្ជូន​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ចិត្ត និង​គំនិត​របស់​ពួកគេ ហើយ​ពួកគេ​ក៏​ឈរ​លើ​ជើង​របស់​ខ្លួន។ អេសេគាល​ប្រាប់​យើង​ថា ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​ដែល​ពួកគេ​ឮ​នោះ​ជា​អ្វី ដែល​ជា​វិញ​នាំ​ឲ្យ​ចលនា​ទាំង​មូល ដែល​តំណាង​ដោយ​ម៉ូសេ និង​អេលីយ៉ា ហើយ​បាន​ស្លាប់​នៅ​តាម​ផ្លូវ នោះ មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួកគេ​ឈរ។

> ព្រះហស្តនៃព្រះអម្ចាស់បានសណ្ឋិតលើខ្ញុំ ហើយទ្រង់បាននាំខ្ញុំចេញទៅក្នុងព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះអម្ចាស់ ហើយដាក់ខ្ញុំចុះនៅកណ្ដាលជ្រលងភ្នំដែលពេញទៅដោយឆ្អឹង។ ទ្រង់បានឲ្យខ្ញុំដើរឆ្លងកាត់ជុំវិញពួកវា ហើយមើលចុះ មានឆ្អឹងជាច្រើនណាស់នៅលើផ្ទៃជ្រលង ហើយមើលចុះ ពួកវាស្ងួតក្រៃលែង។ រួចទ្រង់មានបន្ទូលមកខ្ញុំថា កូនមនុស្សអើយ ឆ្អឹងទាំងនេះអាចរស់ឡើងវិញបានឬ? ខ្ញុំទូលឆ្លើយថា ឱ ព្រះអម្ចាស់យេហូវ៉ា អើយ ទ្រង់ជ្រាបហើយ។ ទ្រង់មានបន្ទូលមកខ្ញុំម្តងទៀតថា ចូរព្យាករលើឆ្អឹងទាំងនេះ ហើយនិយាយទៅកាន់វាថា ឱ ឆ្អឹងស្ងួតទាំងឡាយអើយ ចូរស្ដាប់ព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់។ ព្រះអម្ចាស់យេហូវ៉ាមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះដល់ឆ្អឹងទាំងនេះថា មើលចុះ យើងនឹងធ្វើឲ្យដង្ហើមចូលមកក្នុងអ្នករាល់គ្នា ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងរស់។ យើងនឹងដាក់សរសៃលើអ្នករាល់គ្នា នឹងធ្វើឲ្យសាច់ដុះឡើងលើអ្នករាល់គ្នា នឹងគ្របអ្នករាល់គ្នាដោយស្បែក ហើយដាក់ដង្ហើមក្នុងអ្នករាល់គ្នា នោះអ្នករាល់គ្នានឹងរស់ ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងដឹងថា យើងជាព្រះអម្ចាស់។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏បានព្យាករតាមដែលបានបង្គាប់មកខ្ញុំ ហើយកាលខ្ញុំកំពុងព្យាករនោះ មានសំឡេងមួយ ហើយមើលចុះ មានការរញ្ជួយ ហើយឆ្អឹងទាំងនោះក៏មកជួបជុំគ្នា ឆ្អឹងមួយទៅនឹងឆ្អឹងរបស់វា។ កាលខ្ញុំមើលទៅ មើលចុះ សរសៃនិងសាច់ក៏ដុះឡើងលើពួកវា ហើយស្បែកក៏គ្របលើពួកវាពីខាងលើ ប៉ុន្តែមិនមានដង្ហើមនៅក្នុងពួកវាទេ។ រួចទ្រង់មានបន្ទូលមកខ្ញុំថា ចូរព្យាករទៅកាន់ខ្យល់ ចូរព្យាករ កូនមនុស្សអើយ ហើយនិយាយទៅកាន់ខ្យល់ថា ព្រះអម្ចាស់យេហូវ៉ាមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះថា ឱ ដង្ហើមអើយ ចូរមកពីខ្យល់ទាំងបួន ហើយផ្លុំលើអ្នកដែលត្រូវសម្លាប់ទាំងនេះ ដើម្បីឲ្យពួកគេបានរស់។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏បានព្យាករតាមដែលទ្រង់បានបង្គាប់មកខ្ញុំ ហើយដង្ហើមក៏ចូលមកក្នុងពួកគេ ពួកគេក៏រស់ឡើងវិញ ហើយឈរលើជើងរបស់ខ្លួន ជាកងទ័ពដ៏ធំលើសលប់មួយ។ រួចទ្រង់មានបន្ទូលមកខ្ញុំថា កូនមនុស្សអើយ ឆ្អឹងទាំងនេះគឺជាវង្សអ៊ីស្រាអែលទាំងមូល។ មើលចុះ ពួកគេនិយាយថា ឆ្អឹងរបស់យើងបានស្ងួតអស់ហើយ សេចក្តីសង្ឃឹមរបស់យើងបានបាត់បង់ ហើយយើងត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ចេញហើយ។ ដូច្នេះ ចូរព្យាករ ហើយនិយាយទៅកាន់ពួកគេថា ព្រះអម្ចាស់យេហូវ៉ាមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះថា មើលចុះ ឱ ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងអើយ យើងនឹងបើកផ្នូររបស់អ្នករាល់គ្នា ហើយធ្វើឲ្យអ្នករាល់គ្នាឡើងចេញពីផ្នូររបស់អ្នករាល់គ្នា ហើយនាំអ្នករាល់គ្នាចូលទៅក្នុងស្រុកអ៊ីស្រាអែល។ ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងដឹងថា យើងជាព្រះអម្ចាស់ កាលណាយើងបានបើកផ្នូររបស់អ្នករាល់គ្នា ឱ ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងអើយ ហើយបាននាំអ្នករាល់គ្នាឡើងចេញពីផ្នូររបស់អ្នករាល់គ្នា។ ហើយយើងនឹងដាក់ព្រះវិញ្ញាណរបស់យើងនៅក្នុងអ្នករាល់គ្នា ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងរស់ ហើយយើងនឹងតាំងអ្នករាល់គ្នានៅក្នុងស្រុករបស់ខ្លួនវិញ នោះអ្នករាល់គ្នានឹងដឹងថា យើងជាព្រះអម្ចាស់ បានមានព្រះបន្ទូលហើយ ក៏បានសម្រេចការនោះដែរ នេះជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់។ អេសេគាល ៣៧៖១–១៤។

ដានីយ៉ែល និង​យ៉ូហាន តំណាង​ឲ្យ​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់​របស់​ព្រះ នៅ​ក្នុង “ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ” ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់ និង​ប្រោស​ឲ្យ​រស់​ឡើង​វិញ​ដោយ​និមិត្ត​រូប។ យ៉ូហាន​នៅ​ក្នុង​ប្រេង​កំពុង​ពុះ​កញ្ជ្រោល ដានីយ៉ែល​នៅ​ក្នុង​រូង​សត្វ​តោ។ ចលនា​ដែល​ជា​កូន​ចៅ​នៃ​មាតា​ឡាវឌីសេ​របស់​វា ត្រូវ​បាន​សម្លាប់​ដោយ​និមិត្ត​រូប ហើយ​បន្ទាប់​មក​ត្រូវ​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​រស់​ឡើង​វិញ ដូច្នេះ​វា​ក្លាយ​ជា​ទី​ប្រាំ​បី ដែល​មក​ពី​ទាំង​ប្រាំ​ពីរ។ នេះ​គឺ​ជា​ការ​រស់​ឡើង​វិញ​នៃ​ពួក​ជំនុំ​ទី​ប្រាំ​មួយ គឺ​ភីឡាដែលហ្វியா ដែល​ក្លាយ​ជា​ទី​ប្រាំ​បី ទោះ​បី​វា​មិន​មែន​ជា​ពួក​ជំនុំ​ក៏​ដោយ ប៉ុន្តែ​ជា​ចលនា​មួយ។ នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​រយៈ​ពេល​មួយ ដែល​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នោះ​ពួក​គេ​នៅ​មិន​ទាន់​បាន​បញ្ចុះ​សព ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​ជាន់​ឈ្លី​ដោយ​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​កំពុង​អបអរ​ការ​ស្លាប់​របស់​ពួក​គេ នោះ​ពួក​គេ​ក្រោក​ឈរ​លើ​ជើង​របស់​ខ្លួន​ជា​កង​ទ័ព​ដ៏​ខ្លាំង​ក្លា​មួយ។ ពួក​គេ​ក្រោក​ឈរ​ឡើង ពី​ព្រោះ​ពួក​គេ​ឮ​សារ​មួយ​ពី​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ។ សព​ណា​មួយ​ដែល​បាន​ស្ថិត​នៅ​តាម​ផ្លូវ​អស់​រយៈ​ពេល​លើស​ពី​បី​ឆ្នាំ នឹង​ពុក​ផុយ​រលួយ​ទៅ​ដល់​កម្រិត​ដែល​អ្វី​ទាំង​អស់​ដែល​នៅ​សល់​គ្រាន់​តែ​ជា​ឆ្អឹង​ប៉ុណ្ណោះ។

> «ឆ្អឹងស្ងួតទាំងនោះ ត្រូវការឲ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធរបស់ព្រះផ្លុំលើវា ដើម្បីឲ្យវាអាចមានសកម្មភាពឡើងវិញ ដូចជាការរស់ឡើងពីស្លាប់។» Bible Training School, December 1, 1903.

យើងត្រូវបានតម្រូវឲ្យចូលរួមក្នុងកិច្ចការនៃការធ្វើឲ្យខ្លួនយើងរស់ឡើងវិញ។ យើងធ្វើដូច្នេះដោយការអាន ការស្តាប់ និងការកាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីៗដែលបានសរសេរទុក។

> «ការរស់ឡើងវិញនៃការកោតក្លាចព្រះដ៏ពិតប្រាកដមួយនៅក្នុងចំណោមយើង គឺជាសេចក្តីត្រូវការដ៏ធំបំផុត និងបន្ទាន់បំផុត ក្នុងចំណោមសេចក្តីត្រូវការទាំងអស់របស់យើង។ ការស្វែងរកការនេះ គួរតែជាកិច្ចការដំបូងរបស់យើង»។ Selected Messages, សៀវភៅទី១, 121។

«ព្រះបន្ទូល» ខាងទំនាយ ដែលបង្កើតការរស់ឡើងវិញនេះ ពីបទពិសោធន៍របស់លៅឌីសេ ទៅកាន់បទពិសោធន៍របស់ភីឡាដែលភា មកពីសារមួយដែលមាននៅក្នុងសៀវភៅដានីយ៉ែល និងវិវរណៈ។

> «នៅពេលដែលសៀវភៅដានីយ៉ែល និងវិវរណៈ ត្រូវបានយល់ច្បាស់ល្អប្រសើរឡើង នោះអ្នកជឿទាំងឡាយនឹងមានបទពិសោធន៍ខាងសាសនាដែលខុសប្លែកទាំងស្រុងមួយ»។ Testimonies to Ministers, 112–114.

បទពិសោធន៍នៃសាសនាផ្អែកលើក្រឹត្យវិន័យរបស់ឡាវឌីសេ ត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរដោយសារសារមួយដែលផ្តល់ជីវិត។ សារនៃវិវរណៈរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺជាសារអំពីឫទ្ធានុភាពនៃការបង្កើតរបស់ទ្រង់ ដែលជាក់ជាពិតណាស់គឺជាព្រះចេស្តារបស់ព្រះសម្រាប់សេចក្ដីសង្គ្រោះដល់អស់អ្នកដែលជឿ។

> «តើយើងត្រូវមានអំណាចអ្វីពីព្រះ ដើម្បីឲ្យចិត្តដែលត្រជាក់ដូចទឹកកក ដែលមានតែសាសនាតាមអក្សរច្បាប់ប៉ុណ្ណោះ បានឃើញអ្វីប្រសើរជាងដែលបានរៀបចំទុកសម្រាប់ពួកគេ—គឺព្រះគ្រីស្ទ និងសេចក្តីសុចរិតរបស់ទ្រង់! សារមួយដែលផ្តល់ជីវិត គឺចាំបាច់ដើម្បីប្រទានជីវិតដល់ឆ្អឹងស្ងួតទាំងឡាយ»។ Manuscript Releases, volume 12, 205.

សាសនានិយមតាមច្បាប់ គឺជាសាសនាដែលបានបាត់បង់ស្ថានភាពខាងវិញ្ញាណ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយការចាកចេញរបស់អាដវិនទីស្តពីមូលដ្ឋានគ្រឹះ ចាប់ពីឆ្នាំ 1863 តទៅ។

> «ខ្ញុំដាក់ប៊ិចរបស់ខ្ញុំចុះ ហើយលើកព្រលឹងរបស់ខ្ញុំឡើងក្នុងការអធិស្ឋាន ដើម្បីឲ្យព្រះអម្ចាស់ទ្រង់ផ្លុំលើប្រជាជនរបស់ទ្រង់ដែលបានបោះបង់ចោលផ្លូវត្រឹមត្រូវ ហើយដែលដូចជាឆ្អឹងស្ងួត ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចរស់ឡើងវិញបាន»។ General Conference Bulletin, February 4, 1893.

ព្រះយេស៊ូវ​គឺជា «សាក្សី​ដ៏ស្មោះត្រង់» ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ​វិវរណៈ។

> ចូរសរសេរទៅកាន់ទេវតានៃក្រុមជំនុំនៅទីក្រុងឡូឌីសេថា៖ ព្រះអាម៉ែន ជាសាក្សីស្មោះត្រង់ និងពិតប្រាកដ ជាដើមកំណើតនៃការបង្កើតរបស់ព្រះ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ។ វិវរណៈ ៣:១៤

បងស្រី​វ៉ៃត៍​ប្រាប់​យើង​ថា ព្រះយេស៊ូវ​ទ្រង់​ជា «សាក្សី​ស្មោះត្រង់» ដែល​នាំមក​នូវ «ទីបន្ទាល់​ដ៏​ត្រង់» ដល់​ពួក​ឡាអូឌីសេ ដែល​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​ការ​រំលង​បទបញ្ជា និង​អំពើបាប ហើយ​ថា ដូចជា​សារ​ដែល​ផ្ញើ​ទៅ​កាន់​ជ្រលង​ឆ្អឹង​ស្ងួត​ស្លាប់​នោះ​ដែរ សារ​នេះ​បង្ក​ឲ្យ​មាន​ការ​រញ្ជួយ។

> «ខ្ញុំ​បាន​សួរ​អំពី​ន័យ​នៃ​ការ​រញ្ជួយ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ ហើយ​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ថា វា​នឹង​បណ្តាល​មក​ពី​សក្ខីភាព​ដ៏​ត្រង់ ដែល​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ឲ្យ​ចេញ​មក​ដោយ​សេចក្តី​ទូន្មាន​របស់​សាក្សី​ដ៏​ពិត ដល់​ពួក​ឡាវឌីសេ។ នេះ​នឹង​មាន​ឥទ្ធិពល​លើ​ចិត្ត​របស់​អ្នក​ទទួល ហើយ​នឹង​នាំ​គាត់​ឲ្យ​លើក​ស្តង់ដារ​ឡើង និង​បង្ហូរ​សេចក្តី​ពិត​ដ៏​ត្រង់​ចេញ​មក។ មនុស្ស​ខ្លះ​នឹង​មិន​អាច​ទ្រាំទ្រ​សក្ខីភាព​ដ៏​ត្រង់​នេះ​បាន​ទេ។ ពួក​គេ​នឹង​ក្រោក​ឡើង​ប្រឆាំង​នឹង​វា ហើយ​នេះ​ហើយ​ជា​អ្វី​ដែល​នឹង​បង្ក​ឲ្យ​មាន​ការ​រញ្ជួយ​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​រាស្ត្រ​របស់​ព្រះ។»

> ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ថា សក្ខីកម្ម​របស់​ព្រះសាក្សីដ៏ពិត មិនទាន់​ត្រូវបាន​យកចិត្តទុកដាក់​ស្តាប់​សូម្បី​តែ​ពាក់កណ្តាល​ផង។ សក្ខីកម្ម​ដ៏ឧឡារិក ដែល​វាសនា​របស់​ក្រុមជំនុំ​ពឹងផ្អែក​លើ​វា បាន​ត្រូវ​ចាត់ទុក​យ៉ាង​ស្រាល បើ​មិន​មែន​ត្រូវបាន​មិនអើពើ​ទាំងស្រុង​ទេ​នោះ។ សក្ខីកម្ម​នេះ​ត្រូវតែ​បង្កើត​ការ​ប្រែចិត្ត​យ៉ាង​ជ្រាលជ្រៅ; អស់​អ្នក​ដែល​ទទួល​យក​វា​ដោយ​ពិតប្រាកដ នឹង​ស្តាប់បង្គាប់​វា ហើយ​នឹង​ត្រូវបាន​បន្សុទ្ធ។

> ទេវតាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរស្តាប់!» មិនយូរប៉ុន្មាន ខ្ញុំបានឮសំឡេងមួយ ដូចជាឧបករណ៍ភ្លេងជាច្រើន កំពុងបន្លឺឡើងរួមគ្នា ក្នុងសម្លេងដ៏ត្រឹមត្រូវឥតខ្ចោះ ផ្អែមល្ហែម និងសម្របសម្រួល។ វាលើសលប់តន្ត្រីណាៗទាំងអស់ដែលខ្ញុំធ្លាប់បានឮ ហាក់ដូចជាពោរពេញទៅដោយសេចក្តីមេត្តាករុណា សេចក្តីអាណិតអាសូរ និងអំណរដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ បរិសុទ្ធ។ វាបានញ័ររំភើបឆ្លងកាត់អត្តសភាពទាំងមូលរបស់ខ្ញុំ។ ទេវតាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរមើល!» រួចមក ការយកចិត្តទុកដាក់របស់ខ្ញុំត្រូវបានបង្វែរទៅកាន់ក្រុមដែលខ្ញុំបានឃើញនោះ ដែលកំពុងត្រូវបានរញ្ជួយយ៉ាងខ្លាំង។ ខ្ញុំត្រូវបានបង្ហាញឲ្យឃើញអ្នកទាំងនោះ ដែលពីមុនខ្ញុំបានឃើញកំពុងយំ និងអធិស្ឋានក្នុងទុក្ខវេទនានៃវិញ្ញាណ។ ក្រុមទេវតាអាណាព្យាបាលដែលនៅជុំវិញពួកគេ ត្រូវបានបង្កើនទ្វេដង ហើយពួកគេត្រូវបានពាក់ដោយគ្រឿងសឹក ចាប់ពីក្បាលរហូតដល់ជើង។ ពួកគេបានផ្លាស់ទីក្នុងរបៀបរៀបរយយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ដូចជាកងទ័ពមួយ។ ទឹកមុខរបស់ពួកគេបង្ហាញពីការតស៊ូដ៏សាហាវដែលពួកគេបានទ្រាំទ្រ ការប្រយុទ្ធដ៏ឈឺចាប់ដែលពួកគេបានឆ្លងកាត់។ ប៉ុន្តែ លក្ខណៈមុខមាត់របស់ពួកគេ ដែលបានសម្គាល់ដោយទុក្ខវេទនាខាងក្នុងដ៏សាហាវ នោះ ឥឡូវនេះបានភ្លឺចែងចាំងដោយពន្លឺ និងសិរីល្អនៃស្ថានសួគ៌។ ពួកគេបានទទួលជ័យជម្នះ ហើយការនោះបានបណ្តាលឲ្យចេញពីពួកគេនូវសេចក្តីអរព្រះគុណដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុត និងអំណរដ៏បរិសុទ្ធ ដ៏វិសុទ្ធ។

> «ចំនួន​នៃ​ក្រុម​នេះ​បាន​ថយ​ចុះ។ អ្នក​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​រង្គោះរង្គើ​ឲ្យ​ចេញ ហើយ​បាន​បោះបង់​ចោល​នៅ​តាម​ផ្លូវ។ ពួក​អ្នក​ធ្វេសប្រហែស និង​ព្រងើយកន្តើយ ដែល​មិន​បាន​ចូល​រួម​ជា​មួយ​អស់​អ្នក​ដែល​ឲ្យ​តម្លៃ​ដល់​ជ័យជម្នះ និង​សេចក្ដី​សង្គ្រោះ​គ្រប់គ្រាន់​ដើម្បី​អង្វរ ហើយ​តស៊ូ​ក្នុង​ការ​ទូលសូម​យ៉ាង​ខ្ជាប់ខ្ជួន​ដើម្បី​បាន​វា មិន​បាន​ទទួល​វា​ឡើយ ហើយ​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​ទុក​ចោល​នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​ងងឹត ហើយ​កន្លែង​របស់​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​បំពេញ​ភ្លាមៗ​ដោយ​អ្នក​ដទៃ​ដែល​ចាប់​យក​សេចក្ដី​ពិត ហើយ​ចូល​មក​ក្នុង​ជួរ។ ទេវតា​អាក្រក់​នៅ​តែ​សង្កត់​សង្កិន​ជុំវិញ​ពួក​គេ ប៉ុន្តែ​មិន​អាច​មាន​អំណាច​លើ​ពួក​គេ​បាន​ឡើយ។»

> «ខ្ញុំបានឮអ្នកទាំងឡាយដែលស្លៀកពាក់ដោយគ្រឿងសឹក បញ្ចេញសេចក្ដីពិតដោយអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លា។ វាមានប្រសិទ្ធិភាព។ មនុស្សជាច្រើនបានត្រូវចងភ្ជាប់; ភរិយាខ្លះដោយប្ដីរបស់ខ្លួន ហើយកូនខ្លះដោយឪពុកម្តាយរបស់ខ្លួន។ អស់អ្នកស្មោះត្រង់ដែលត្រូវបានរារាំងមិនឱ្យឮសេចក្ដីពិត ឥឡូវនេះបានចាប់យកវាដោយចិត្តក្លៀវក្លា។ ការភ័យខ្លាចទាំងអស់ចំពោះសាច់ញាតិរបស់ពួកគេបានបាត់អស់ទៅ ហើយសេចក្ដីពិតតែមួយគត់ត្រូវបានលើកតម្កើងចំពោះពួកគេ។ ពួកគេបានស្រេកឃ្លាន និងស្រេកទឹកចំពោះសេចក្ដីពិត; វាមានតម្លៃស្រឡាញ់ និងវិសេសវិសាលជាងជីវិត។ ខ្ញុំបានសួរថា តើអ្វីបានបណ្ដាលឱ្យមានការផ្លាស់ប្ដូរដ៏ធំនេះ។ ទេវតាម្នាក់បានឆ្លើយថា ‘នេះគឺជាភ្លៀងចុងក្រោយ ជាការធ្វើឱ្យស្រស់ស្រាយដែលមកពីវត្តមានរបស់ព្រះអម្ចាស់ ជាសម្រែកខ្លាំងរបស់ទេវតាទីបី។’» Early Writings, 270, 271.

ទីបន្ទាល់ត្រង់ទៅកាន់លាវឌីសេ ដែលលើកបញ្ចេញជាកងទ័ពមួយ បន្ទាប់ពីការរញ្ជួយយ៉ាងខ្លាំង គឺជាសារទៅកាន់ជ្រលងឆ្អឹងស្លាប់ស្ងួត ហើយឆ្អឹងទាំងនោះតំណាងឲ្យសាររបស់ម៉ូសេ និងអ្នកនាំសារអេលីយ៉ា ដែលត្រូវបានសម្លាប់នៅតាមផ្លូវកាលពីថ្ងៃទី 18 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2020 ដោយសត្វមួយពីអន្លង់គ្មានបាត។

> “សក្ខីភាពដ៏ត្រង់ត្រូវតែបានប្រកាសដល់ក្រុមជំនុំ និងស្ថាប័នរបស់យើង ដើម្បីដាស់ឲ្យអ្នកដែលកំពុងដេកលក់ភ្ញាក់ឡើង។”

> «នៅពេលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ត្រូវបានជឿ និងគោរពតាម នោះការរីកចម្រើនយ៉ាងមាំមួននឹងត្រូវបានសម្រេច។ ឥឡូវនេះ ចូរយើងឃើញសេចក្តីត្រូវការដ៏ធំរបស់យើង។ ព្រះអម្ចាស់មិនអាចប្រើយើងបានទេ រហូតទាល់តែទ្រង់ផ្លុំជីវិតចូលទៅក្នុងឆ្អឹងស្ងួតទាំងនោះ។ ខ្ញុំបានឮពាក្យដែលត្រូវបាននិយាយថា៖ “បើគ្មានការកម្រើកយ៉ាងជ្រាលជ្រៅរបស់ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះមកលើចិត្ត បើគ្មានឥទ្ធិពលដែលផ្តល់ជីវិតរបស់ទ្រង់ សេចក្តីពិតក្លាយទៅជាអក្សរស្លាប់មួយ។”» Review and Herald, November 18, 1902.

យើងបានបង្ហាញរួចហើយថា សញ្ញាសម្គាល់ទាំងបួនដែលតំណាងឲ្យប្រវត្តិនៃផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ ត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងគ្រប់បន្ទាត់នៃការកែទម្រង់ទាំងអស់។ ទាក់ទងនឹងការនោះ គឺមានសេចក្ដីពិតថា នៅក្នុងគ្រប់បន្ទាត់នៃការកែទម្រង់ សញ្ញាសម្គាល់ទាំងបួននីមួយៗតំណាងឲ្យប្រធានបទព្យាករណ៍ដូចគ្នា។ ជាមួយលោកម៉ូសេ ប្រធានបទនៅត្រង់សញ្ញាសម្គាល់ទាំងបួននីមួយៗ ដែលជាគំរូតំណាងឲ្យផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ គឺជាកិច្ចសញ្ញាជាមួយនឹងប្រជាជនដែលបានជ្រើសរើស។ ជាមួយលោកដាវីឌ វាគឺជាហឹបនៃព្រះ។ ជាមួយព្រះគ្រីស្ទ វាគឺជាសេចក្ដីស្លាប់ និងការរស់ឡើងវិញ។ ជាមួយពួកមីឡឺរ៉ៃត៍ វាគឺជាគោលការណ៍មួយថ្ងៃស្មើនឹងមួយឆ្នាំ។

ចំពោះ Future for America វាគឺឥស្លាម។ ឥស្លាមនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១។ វាក៏ជាឥស្លាមម្ដងទៀតនៅថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ ជាមួយនឹងការព្យាករណ៍ដែលបរាជ័យ ការខកចិត្តលើកដំបូង និងការចាប់ផ្តើមនៃពេលវេលាពន្យារ។ សញ្ញាសម្គាល់ទីបីដែលបង្កើតកងទ័ពដ៏មហិមាមួយឲ្យក្រោកឈរឡើង គឺជាសារអំពីខ្យល់ទាំងបួន ដែលតំណាងឲ្យឥស្លាម គឺជា «សេះកំណាច» នៃទំនាយព្រះគម្ពីរ។

> «ទេវទូតកំពុងទប់ខ្យល់ទាំងបួន ដែលត្រូវបានតំណាងដូចជាសេះកាចខឹងមួយ កំពុងស្វែងរករបូតចេញ ហើយស្ទុះឆ្លងកាត់ផ្ទៃដីទាំងមូល ដោយនាំមកនូវសេចក្តីវិនាស និងសេចក្តីស្លាប់តាមផ្លូវរបស់វា។»

> «តើយើងនឹងដេកលក់នៅត្រង់គែមជិតបំផុតនៃលោកអស់កល្បជានិច្ចឬ? តើយើងនឹងស្ពឹកស្រពន់ ត្រជាក់ និងស្លាប់ឬ? អូ សូមឲ្យនៅក្នុងពួកជំនុំរបស់យើងមានព្រះវិញ្ញាណ និងដង្ហើមនៃព្រះ ដែលបានផ្លុំចូលក្នុងរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចឈរឡើងលើជើងរបស់ខ្លួន ហើយមានជីវិតរស់។ យើងត្រូវតែឃើញថា ផ្លូវនោះតូចចង្អៀត ហើយទ្វារនោះរឹតត្បិត។ ប៉ុន្តែ នៅពេលយើងឆ្លងកាត់ទ្វាររឹតត្បិតនោះ ទំហំទូលាយរបស់វាគ្មានព្រំដែនឡើយ»។ Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

បន្ទាប់ពីអេលីយ៉ា និងម៉ូសេឈរឡើងភ្លាម ពួកគេត្រូវបានលើកឡើងទៅស្ថានសួគ៌ ជាទង់សញ្ញា​មួយ។

> ហើយពួកគេបានឮសំឡេងដ៏ខ្លាំងមួយពីស្ថានសួគ៌ មានព្រះបន្ទូលមកកាន់ពួកគេថា «ចូរឡើងមកទីនេះ»។ ហើយពួកគេបានឡើងទៅស្ថានសួគ៌ក្នុងពពកមួយ; ហើយសត្រូវរបស់ពួកគេបានឃើញពួកគេ។ វិវរណៈ 11:12។

យើង​នឹង​ពិភាក្សា​អំពី​ទង់​សញ្ញា​ដែល​តំណាង​ដោយ​ម៉ូសេ និង​អេលីយ៉ា នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

Back to Articles