Article

# ការបើកសម្ដែងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ — លេខដប់បី

សង្គ្រាមនៅស្ថានសួគ៌ និងគ្រាចុងក្រោយ៖ ការបើកសម្ដែងលំដាប់ពេលវេលាព្យាករណ៍ពី វិវរណៈ ១២ និង ១៣

Author

Jeff Pippenger

Published

November 9, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

យើងបានកំពុងកំណត់អត្តសញ្ញាណសង្គ្រាមនៅស្ថានសួគ៌ ដែលបានពិពណ៌នានៅក្នុងជំពូកទីដប់ពីរនៃព្រះគម្ពីរវិវរណៈ។ ដោយប្រើប្រាស់គោលការណ៍អំពីលក្ខណៈរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលជា អាល់ផា និង អូមេហ្គា យើងបានចូលទៅកាន់សង្គ្រាមនៅស្ថានសួគ៌ក្នុងជំពូកទីដប់ពីរ ជាការប្រដូចនៃសង្គ្រាមនៅស្ថានសួគ៌ដែលកើតឡើងនៅក្នុង «គ្រាចុងក្រោយ»។ ឃ្លា «គ្រាចុងក្រោយ» នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ និងស្មារតីនៃការព្យាករណ៍ មានន័យថា គ្រាចុងក្រោយនៃការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត។

យើងបានកំណត់អត្តសញ្ញាណអំណាចសាតាំងទាំងបីនៃជំពូកទីដប់ពីរ និងទីដប់បី មិនមែនជាអំណាចដែលបានសម្រេចការបំពេញរបស់វានៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រអតីតកាលទេ ប៉ុន្តែជាការបំពេញសម័យទំនើបនៃអំណាចទាំងនោះ ដែលនាំពិភពលោកទៅកាន់អើម៉ាគេដូន។ នាគនៃជំពូកទីដប់ពីរ គឺអង្គការសហប្រជាជាតិ ហើយព្រះវិហារកាតូលិក ដែលនឹងត្រូវបានរស់ឡើងវិញនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ត្រូវជា​សត្វសាហាវពីសមុទ្រនៃជំពូកទីដប់បី ខណៈដែលសត្វសាហាវពីផែនដីមានស្នែងពីរ គឺសហរដ្ឋអាមេរិក។

យើង​បាន​និង​កំពុង​កំណត់​សម្គាល់​ថា សង្គ្រាម​ដែល​ជា​ទម្លាប់​ត្រូវ​បាន​យល់​នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទីដប់ពីរ​ថា​ជា​តំណាង​ផ្តាច់មុខ​នៃ​ការ​បះបោរ​របស់​លូស៊ីហ្វើរ​នៅ​ស្ថានសួគ៌ តាម​ពិត​វា​បង្ហាញ​អំពី​សង្គ្រាម​មួយ​ដែល​ហៀប​នឹង​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​មេឃ​នៃ​ផែនដី ដោយ​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក។ យើង​បាន​ចំណាយ​ពេល​ដើម្បី​កំណត់​សម្គាល់​ថា មាន​ដំណើរ​ការ​សាកល្បង​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង វិវរណៈ ជំពូក​ទីដប់បី ខទីដប់មួយ​ដល់​ខទីដប់ប្រាំពីរ ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ការ​កកើត​ឡើង​នៃ​រូប​សត្វសាហាវ។ រូប​សត្វសាហាវ​នោះ​តំណាង​ឲ្យ​ការ​រួមបញ្ចូល​គ្នា​រវាង​សាសនាចក្រ និង​រដ្ឋ ដោយ​សាសនាចក្រ​ជា​អ្នក​គ្រប់គ្រង​លើ​ទំនាក់ទំនង​នោះ។ នៅ​ពេល​សាសនាចក្រ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ការ​គ្រប់គ្រង វា​នឹង​ប្រើ​រដ្ឋ​ដើម្បី​បង្ខំ​ឲ្យ​អនុវត្ត​គោលលទ្ធិ​របស់​ខ្លួន និង​បៀតបៀន​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​វា​កំណត់​ថា​ជា​ពួក​ក្បត់ជំនឿ។ ដំណើរ​ការ​សាកល្បង​ទូទាំង​ពិភពលោក​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​កកើត​ឡើង​នៃ​រូប​សត្វសាហាវ ត្រូវ​បាន​សម្រេច​ជាមុន​សិន​នៅ​ក្នុង​សហរដ្ឋអាមេរិក។ លក្ខណៈ​ព្យាករណ៍​នៃ​ដំណើរ​ការ​សាកល្បង​ទាំងពីរ​នោះ ជា​សារសំខាន់​គឺ​ដូច​គ្នា មិន​ថា​នៅ​ក្នុង​សហរដ្ឋអាមេរិក ឬ​នៅ​ក្នុង​ពិភពលោក​ក៏​ដោយ។

យើងបានចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់រយៈពេលពីរដែលដូចគ្នាបេះបិទ គឺមួយពាន់ពីររយហុកសិបថ្ងៃ ដែលមានមុន និងក្រោយឈើឆ្កាង ជាសាក្សីទីពីរសម្រាប់ការកំណត់អត្តសញ្ញាណនៃដំណើរការសាកល្បងរូបសត្វតិរច្ឆានពីរដែលបន្តបន្ទាប់គ្នានៅចុងបញ្ចប់នៃលោកិយ។ ការបង្កើតរូបសត្វតិរច្ឆាននៅសហរដ្ឋអាមេរិក ចន្លោះថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ កើតឡើងមុនការបង្កើតរូបសត្វតិរច្ឆាននៅអង្គការសហប្រជាជាតិ បន្ទាប់ពីច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ រយៈពេលមួយពាន់ពីររយហុកសិបថ្ងៃនៃព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ចាប់ពីពិធីបុណ្យជ្រមុជរបស់ទ្រង់រហូតដល់ឈើឆ្កាង បាននាំមុខរយៈពេលមួយពាន់ពីររយហុកសិបថ្ងៃនៃព្រះរាជកិច្ចរបស់សិស្សរបស់ទ្រង់ ដែលបានបន្តបន្ទាប់ពីឈើឆ្កាង។ បន្ទាត់ទាំងពីរ ដែលទាំងពីរមានរយៈពេលពីរដែលតំណាងឲ្យការសាកល្បងដូចគ្នាបេះបិទនៅក្នុងរយៈពេលនីមួយៗ តំណាងឲ្យប្រធានបទអំពីរូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ឬក៏រូបរបស់មេប្រឆាំងព្រះគ្រីស្ទ។

រយៈពេល​មួយ​ពាន់​ពីរ​រយ​ហុកសិប​ថ្ងៃ​នៃ​ព្រះរាជកិច្ច​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ដែល​បាន​បញ្ចប់​នៅ​លើ​ឈើឆ្កាង បាន​ចាប់ផ្ដើម​នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​បាន​យាង​ចុះ​មក​លើ​ទ្រង់​នៅ​ក្នុង​ពិធី​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក​របស់​ទ្រង់ ស្របតាម​ទេវតា​ដ៏​មាន​អំណាច​នៅ​ក្នុង វិវរណៈ ១៨ ដែល​បាន​ចុះ​មក​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១១ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១។

> «ឥឡូវនេះ តើមានពាក្យណាមួយដែលខ្ញុំបានប្រកាសថា ក្រុងញូវយ៉កនឹងត្រូវបានបោកបក់បំផ្លាញដោយរលកយក្សឬ? ការនេះ ខ្ញុំមិនដែលបាននិយាយឡើយ។ ខ្ញុំបាននិយាយថា ខណៈដែលខ្ញុំបានមើលឃើញអគារធំៗកំពុងត្រូវសង់ឡើងនៅទីនោះ ជាន់លើជាន់ថែមទៀត “ឈុតឆាកដ៏គួរឲ្យរន្ធត់យ៉ាងណាខ្លះនឹងកើតឡើង នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់ទ្រង់ក្រោកឡើង ដើម្បីរញ្ជួយផែនដីយ៉ាងគួរឲ្យស្ញប់ស្ញែង! នៅពេលនោះ ពាក្យនៅក្នុង វិវរណៈ 18:1–3 នឹងបានសម្រេច។” ជំពូកទីដប់ប្រាំបីទាំងមូលនៃព្រះគម្ពីរ វិវរណៈ គឺជាការព្រមានអំពីអ្វីដែលកំពុងមកលើផែនដី។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំមិនមានពន្លឺជាក់លាក់អ្វីទាក់ទងនឹងអ្វីដែលកំពុងមកលើក្រុងញូវយ៉កទេ លើកលែងតែខ្ញុំដឹងថា ថ្ងៃណាមួយ អគារធំៗនៅទីនោះនឹងត្រូវបានបំផ្លាញឲ្យដួលរលំ ដោយការបង្វិល និងការបំភាន់បំផ្លាញនៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះ។ តាមរយៈពន្លឺដែលបានប្រទានមកឲ្យខ្ញុំ ខ្ញុំដឹងថា សេចក្តីវិនាសកំពុងមាននៅក្នុងលោកិយ។ ពាក្យមួយពីព្រះអម្ចាស់ ការប៉ះតែម្តងនៃព្រះចេស្តាដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ទ្រង់ ហើយសំណង់ដ៏មហិមាទាំងនេះនឹងដួលរលំ។ ឈុតឆាកនឹងកើតឡើង ដែលភាពគួរឲ្យខ្លាចរបស់វា យើងមិនអាចស្រមៃបានឡើយ»។ Review and Herald, July 5, 1906.

រយៈពេលមួយពាន់ពីររយហុកសិបថ្ងៃ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃព្រះគ្រីស្ទ ដែលបានបញ្ចប់នៅឈើឆ្កាង តំណាងឲ្យរយៈពេលដែលបញ្ចប់នៅច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ ឈើឆ្កាងជាគំរូតំណាងនៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ទាំងពីរជានិមិត្តរូបនៃការជំនុំជម្រះ។ ទាំងពីរតំណាងឲ្យការមកដល់នៃការបំផ្លិចបំផ្លាញជាតិ សម្រាប់ជាតិដែលព្រឹត្តិការណ៍នៃការជំនុំជម្រះនោះកើតឡើង។ ទាំងពីរបានកើតឡើងនៅក្នុងស្រុកយូដាដ៏រុងរឿង។ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃព្រះគ្រីស្ទ វាគឺជាស្រុកយូដាដ៏រុងរឿងតាមព្យញ្ជនៈ ហើយនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ វាគឺជាស្រុកយូដាដ៏រុងរឿងខាងវិញ្ញាណ គឺសហរដ្ឋអាមេរិក។ នៅឈើឆ្កាង ព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានលើកឡើង ដើម្បីទាក់ទាញមនុស្សទាំងអស់ឲ្យមករកព្រះអង្គ។

> ហើយ​ខ្ញុំ បើ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​ពី​ផែនដី នោះ​ខ្ញុំ​នឹង​ទាញ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​មក​ឯ​ខ្ញុំ។ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច្នេះ ដើម្បី​សម្គាល់​ថា ព្រះអង្គ​ត្រូវ​សោយ​ទិវង្គត​ដោយ​សេចក្ដី​ស្លាប់​បែប​ណា។ យ៉ូហាន 12:32, 33។

នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានអនុវត្ត បដាសញ្ញារបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ត្រូវបានលើកឡើង ដើម្បីទាញមនុស្សទាំងអស់មកកាន់ព្រះគ្រីស្ទ។

> ហើយ​ទ្រង់​នឹង​លើក​បដា​មួយ​ឡើង​ដល់​សាសន៍​ទាំងឡាយ​ពី​ឆ្ងាយ ហើយ​នឹង​ផ្លុំ​សញ្ញា​ហៅ​ពួក​គេ​ពី​ចុង​ផែនដី; ហើយ​មើល​ចុះ ពួក​គេ​នឹង​មក​ដោយ​ល្បឿន​យ៉ាង​រហ័ស។ អេសាយ 5:26។

រយៈពេលមួយពាន់ពីររយហុកសិបថ្ងៃ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលបន្តបន្ទាប់ពីឈើឆ្កាង បញ្ចប់ដោយមីកាយែលក្រោកឈរឡើង នៅពេលស្ទេផានត្រូវគេគប់ដុំថ្មសម្លាប់។

> ប៉ុន្តែគាត់ ដែលពេញដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ បានសម្លឹងមើលទៅស្ថានសួគ៌ដោយមាំមួន ហើយបានឃើញសិរីល្អរបស់ព្រះ និងព្រះយេស៊ូវឈរនៅខាងស្ដាំព្រះ។ ហើយគាត់បាននិយាយថា មើល៍ ខ្ញុំឃើញស្ថានសួគ៌បើកចំហ ហើយព្រះរាជបុត្រានៃមនុស្សឈរនៅខាងស្ដាំព្រះ។ កិច្ចការ ៧:៥៥, ៥៦។

រយៈពេលនិមិត្តសញ្ញាសែសិបពីរខែនៃពេលសាកល្បងរបស់រូបចុងក្រោយនៃសត្វសាហាវ បញ្ចប់ដោយមីកាអែលក្រោកឈរឡើង ហើយសម្គាល់ការបិទបញ្ចប់នៃឱកាសសាកល្បងរបស់មនុស្សជាតិ។

> នៅ​គ្រា​នោះ មីកែល ជា​មហា​មេដឹកនាំ​ដែល​ឈរ​ការពារ​កូនចៅ​នៃ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​អ្នក នឹង​ក្រោក​ឈរ​ឡើង; ហើយ​នឹង​មាន​គ្រា​នៃ​សេចក្ដី​វេទនា ដូច​ដែល​មិន​ដែល​មាន​សោះ​តាំង​ពី​មាន​ជាតិ​សាសន៍​មក​ដល់​គ្រា​នោះ; ហើយ​នៅ​គ្រា​នោះ ប្រជារាស្ត្រ​របស់​អ្នក នឹង​ត្រូវ​បាន​សង្គ្រោះ គឺ​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​ត្រូវ​បាន​ឃើញ​ថា មាន​ឈ្មោះ​កត់​ទុក​ក្នុង​សៀវភៅ​នោះ។ ដានីយ៉ែល 12:1។

ប្រវត្តិសាស្ត្រពេញលេញនៃដំណើរការសាកល្បងទាំងពីរដែលទាក់ទងនឹងរូបសំណាកនៃសត្វនោះ មានសាក្សីព្យាករណ៍ខាងក្នុងផ្សេងទៀតផងដែរ។ បើបានយល់យ៉ាងត្រឹមត្រូវ ហើយខ្ញុំទទួលស្គាល់ថាមានមនុស្សតិចណាស់ដែលយល់សេចក្តីពិតនេះ ប៉ុន្តែ ដំណើរការសាកល្បងរូបសំណាកនៃសត្វនោះលើកទីមួយ ដែលត្រូវបានបំពេញនៅសហរដ្ឋអាមេរិក បានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ នៅពេលដែលវេទនាទីបីបានមកដល់ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដែលជាកន្លែងដំណើរការសាកល្បងរូបសំណាកនៃសត្វនោះលើកទីមួយបញ្ចប់ កត់សម្គាល់ការមកដល់នៃវេទនាទីបីក្នុងការជំនុំជម្រះទាស់នឹងសហរដ្ឋអាមេរិក ដោយសារការអនុម័តច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ នៅពេលនោះ ការមកដល់នៃវេទនាទីបី បំពេញនូវការធ្វើឲ្យសាសន៍ទាំងឡាយខឹងសម្បា ក្នុងការបំពេញព្រះបន្ទូល វិវរណៈ ជំពូក ១១ ខ ១៨ ហើយក៏ជាការលើកឡើងជាលើកដំបូងអំពីតួនាទីរបស់ឥស្លាមក្នុងការធ្វើឲ្យសាសន៍ទាំងឡាយខឹងសម្បា នៅក្នុងព្យាករណ៍ព្រះគម្ពីរ។

> ហើយគាត់នឹងក្លាយជាមនុស្សព្រៃផ្សៃម្នាក់ ដៃរបស់គាត់នឹងទាស់នឹងមនុស្សគ្រប់គ្នា ហើយដៃរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នានឹងទាស់នឹងគាត់; ហើយគាត់នឹងរស់នៅនៅចំពោះមុខបងប្អូនរបស់គាត់ទាំងអស់។ លោកុប្បត្តិ ១៦៖១២។

ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ គឺជាការបញ្ចប់នៃរយៈពេលសាកល្បងទីមួយ ហើយក៏ជាការចាប់ផ្តើមនៃរយៈពេលសាកល្បងចុងក្រោយផងដែរ។ រយៈពេលសាកល្បងចុងក្រោយបញ្ចប់នៅពេលដែលរយៈពេលអនុគ្រោះសម្រាប់មនុស្សជាតិបានបិទបញ្ចប់ ហើយនៅពេលនោះ ខ្យល់ទាំងបួន ដែលជានិមិត្តសញ្ញានៃវេទនាទីបី នឹងត្រូវបានដោះលែងទាំងស្រុង។

> «នៅពេលដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះទតឃើញក្នុងចំណោមប្រជាជនយូដា ជាជាតិមួយដែលបានលះបង់ចេញពីព្រះអង្គ នោះទ្រង់ក៏ទតឃើញផងដែរ នូវសាសនាចក្រគ្រីស្ទានមួយដែលអះអាងជឿ ប៉ុន្តែបានរួបរួមជាមួយលោកិយ និងអំណាចសម្តេចប៉ាប។ ហើយដូចដែលទ្រង់បានឈរលើភ្នំអូលីវ ទ្រង់យំសោកលើក្រុងយេរូសាឡឹមរហូតដល់ព្រះអាទិត្យលិចនៅពីក្រោយភ្នំខាងលិច ដូច្នោះដែរ ទ្រង់កំពុងយំសោក និងអង្វរដល់មនុស្សមានបាបក្នុងគ្រាចុងក្រោយទាំងនេះនៃពេលវេលា។ ឆាប់ៗនេះ ទ្រង់នឹងមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ទេវតាទាំងឡាយដែលកំពុងទប់ខ្យល់ទាំងបួនថា “ចូរឲ្យគ្រោះកាចទាំងឡាយត្រូវបានដោះលែងចេញ ចូរឲ្យសេចក្តីងងឹត សេចក្តីវិនាស និងសេចក្តីស្លាប់ មកលើពួកអ្នករំលងក្រឹត្យវិន័យរបស់យើងចុះ”។ តើទ្រង់នឹងត្រូវបង្ខំឲ្យមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់អ្នកទាំងឡាយដែលបានទទួលពន្លឺ និងចំណេះដឹងយ៉ាងច្រើន ដូចដែលទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ពួកយូដាដែរឬថា “ប្រសិនបើឯងបានស្គាល់ ទោះគ្រាន់តែក្នុងថ្ងៃរបស់ឯងនេះក៏ដោយ នូវការទាំងឡាយដែលជារបស់សេចក្តីសុខសាន្តរបស់ឯង! ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ការទាំងនោះត្រូវបានលាក់បាំងពីភ្នែករបស់ឯងហើយ”?» Review and Herald, October 8, 1901.

ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ សញ្ញាសម្គាល់​ដំបូង​នៃ​អំឡុង​ពេល​ទីមួយ​នៃ​មួយពាន់​ពីររយ​ហុកសិប​ថ្ងៃ បាន​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ពេល​ព្រះអង្គ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក ដែល​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​សេចក្តី​សោយទិវង្គត និង​ការ​មាន​ព្រះជន្ម​រស់​ឡើងវិញ​របស់​ព្រះអង្គ។ អំឡុង​ពេល​នោះ​បាន​បញ្ចប់​នៅ​ពេល​សេចក្តី​សោយទិវង្គត និង​ការ​មាន​ព្រះជន្ម​រស់​ឡើងវិញ​របស់​ព្រះអង្គ ដែល​ក្នុង​ពេល​ដំណាល​គ្នា​នោះ​ផងដែរ​បាន​ចាប់ផ្តើម​អំឡុង​ពេល​ចុងក្រោយ​នៃ​មួយពាន់​ពីររយ​ហុកសិប​ថ្ងៃ។ អំឡុង​ពេល​នោះ​បាន​បញ្ចប់​ដោយ​ការ​ស្លាប់ និង​ការ​មាន​ជីវិត​រស់​ឡើងវិញ​ដែល​បាន​សន្យា​ទុក​របស់​ស្ទេផាន។

ខ្សែប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​រូបភាព​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ មាន​រចនាសម្ព័ន្ធ​ទំនាយ​ដូចគ្នា​បេះបិទ​នឹង​ខ្សែប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​រូបភាព​របស់​អន្តិគ្រីស្ទ។

នៅក្នុងបទគម្ពីរ ព្រះគ្រីស្ទគឺជាស្តេចពិតនៃទិសខាងជើង ហើយវាតែងតែជាគោលបំណងរបស់សាតាំងក្នុងការផ្តួលរំលំ និងក្លែងបន្លំសិទ្ធិអំណាចរាជ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។

> ឱ លូស៊ីហ្វើរ កូនប្រុសនៃពេលព្រឹកអើយ តើអ្នកបានធ្លាក់ចុះពីស្ថានសួគ៌យ៉ាងដូចម្តេច! តើអ្នកត្រូវបានកាប់ទម្លាក់ចុះដល់ដីយ៉ាងដូចម្តេច អ្នកដែលបានធ្វើឲ្យប្រជាជាតិនានាខ្សោយចុះនោះ! ដ្បិត អ្នកបាននិយាយនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នកថា «ខ្ញុំនឹងឡើងទៅស្ថានសួគ៌ ខ្ញុំនឹងលើកបល្ល័ង្ករបស់ខ្ញុំឲ្យខ្ពស់ជាងតារាទាំងឡាយរបស់ព្រះ៖ ខ្ញុំនឹងអង្គុយលើភ្នំនៃក្រុមជំនុំ នៅចុងខាងជើងផងដែរ៖ ខ្ញុំនឹងឡើងលើសកំពូលពពកទាំងឡាយ ខ្ញុំនឹងដូចជាព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត»។ អេសាយ 14:12–14។

«ជើងទិស​ខាង​ជើង» គឺជា​ក្រុង​យេរូសាឡិម ជា​ទីក្រុង​នៃ​ព្រះមហាក្សត្រ​ដ៏​ធំ ជា​កន្លែង​ដែល​ទីបរិសុទ្ធ​របស់​ព្រះអង្គ​ស្ថិត​នៅ។

> បទចម្រៀង និងទំនុកដំកើង សម្រាប់ពួកកូនចៅរបស់កូរ៉ា។ ព្រះយេហូវ៉ា ទ្រង់ធំប្រសើរណាស់ ហើយគួរឲ្យសរសើរយ៉ាងខ្លាំង នៅក្នុងទីក្រុងរបស់ព្រះរបស់យើង គឺនៅលើភ្នំបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់។ ភ្នំស៊ីយ៉ូន មានសោភ័ណភាពក្នុងទីតាំងរបស់វា ជាសេចក្តីអំណររបស់ផែនដីទាំងមូល ស្ថិតនៅផ្នែកខាងជើង ជាទីក្រុងរបស់ព្រះមហាក្សត្រដ៏ធំ។ ទំនុកដំកើង ៤៨:១, ២។

នៅ​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ «ស្ដេច​ទាំងឡាយ​នៃ​ទិស​ខាង​ជើង» នៅ​លើ​ផែនដី តែងតែ​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ថា​ជា​សត្រូវ​របស់​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ។ ពួកគេ​ជា​តំណាង​នៃ​កិច្ច​ខិតខំ​របស់​សាតាំង ក្នុង​ការ​ក្លែងក្លាយ​ព្រះមហាក្សត្រ​ពិត​នៃ​ទិស​ខាង​ជើង ដែល​គង់​នៅ​លើ​បល្ល័ង្ក​របស់​ទ្រង់​ក្នុង​ក្រុង​យេរូសាឡឹម ដែល​ជា​ជ្រុង​ខាង​ជើង។ ខ្សែបន្ទាត់​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ដំណើរ​សាកល្បង​ពីរ​នៃ​រូប​សត្វ​នោះ ដែល​រត់​ស្រប​គ្នា​នឹង​ខ្សែបន្ទាត់​នៃ​ដំណើរ​សាកល្បង​ពីរ​នៃ​រូប​ព្រះគ្រីស្ទ មាន​សាក្សី​ទី​បី​មួយ​នៅ​ក្នុង​ប្រធានបទ​អំពី​កិច្ច​ខិតខំ​របស់​សាតាំង​ដើម្បី​ធ្វើ​ជា​ស្ដេច​នៃ​ទិស​ខាង​ជើង ដែល​គ្រប់គ្រង​លើ​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ។

នៅឆ្នាំ 723 មុន​គ.ស. ស្តេច​ខាង​ជើង ដែល​តំណាង​ដោយ​អាស្ស៊ីរី បាន​នាំ​អ៊ីស្រាអែល​អាណាចក្រ​ទាំង​ដប់​នៅ​ខាង​ជើង​ទៅ​ក្នុង​ភាព​ជា​ទាសករ ដើម្បី​បំពេញ “ប្រាំពីរ​ដង” នៃ​លេវីវិន័យ ជំពូក 26។ មួយ​ពាន់​ពីរ​រយ​ហុកសិប​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក គឺ​នៅ​ឆ្នាំ 538 ស្តេច​ខាង​ជើង ដែល​នៅ​ចំណុច​នោះ​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​តំណាង​ដោយ​រ៉ូម​ពហុទេវនិយម​ពិតប្រាកដ បាន​ប្រគល់​បល្ល័ង្ក​ទៅ​ឲ្យ​រ៉ូម​សម្តេច​ប៉ាប ដែល​បន្ទាប់​មក​បាន​ក្លាយ​ជា​ស្តេច​ខាង​ជើង​ខាង​វិញ្ញាណ​សម្រាប់​មួយ​ពាន់​ពីរ​រយ​ហុកសិប​ឆ្នាំ​ទៀត។ រយៈ​ពេល​ទីពីរ​នៃ​មួយ​ពាន់​ពីរ​រយ​ហុកសិប​ឆ្នាំ​នោះ បាន​បញ្ចប់​នៅ​ឆ្នាំ 1798 នៅ​ពេល​ដែល​ស្តេច​ខាង​ជើង​រ៉ូម​ខាង​វិញ្ញាណ​បាន​ទទួល​របួស​ស្លាប់​មួយ។ នៅ​ពេល​ដែល​ស្ថាប័ន​សម្តេច​ប៉ាប​បាន​ទទួល​របួស​ស្លាប់​របស់​ខ្លួន​នៅ​ឆ្នាំ 1798 នោះ វា​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ការ​បិទ​បញ្ចប់​ពេល​កំណត់​សាកល្បង​របស់​មនុស្ស ជា​ពេល​ដែល​ស្ថាប័ន​សម្តេច​ប៉ាប​ដែល​បាន​រស់​ឡើង​វិញ នៅ​ទី​បំផុត និង​ជា​អចិន្ត្រៃយ៍ នឹង​មក​ដល់​ទី​បញ្ចប់​របស់​ខ្លួន ដោយ​គ្មាន​អ្នក​ណា​ជួយ។

> ហើយគាត់នឹងតាំងតង់នៃព្រះរាជវាំងរបស់គាត់ នៅចន្លោះសមុទ្រទាំងឡាយ ក្នុងភ្នំបរិសុទ្ធដ៏រុងរឿងនោះ; ទោះយ៉ាងណា គាត់នឹងមកដល់ទីបញ្ចប់របស់គាត់ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ជួយគាត់ឡើយ។ ហើយនៅគ្រានោះ មីកែល មហាព្រះអង្គម្ចាស់ដែលឈរពារសម្រាប់កូនចៅនៃប្រជារាស្ត្ររបស់អ្នក នឹងឈរឡើង; ហើយនឹងមានគ្រាវេទនាមួយ ដែលមិនដែលមានដូច្នោះឡើយ ចាប់តាំងពីមានជាតិសាសន៍មួយរហូតដល់គ្រានោះ: ហើយនៅគ្រានោះ ប្រជារាស្ត្ររបស់អ្នកនឹងត្រូវបានសង្គ្រោះ គឺគ្រប់គ្នាដែលត្រូវបានឃើញថាមានឈ្មោះសរសេរនៅក្នុងសៀវភៅ។ ដានីយ៉ែល 11:45, 12:1។

“គ្រា​ប្រាំពីរ” នៃ​លេវីវិន័យ ជំពូក ២៦ ដែល​ស្មើ​នឹង​រយៈពេល​ពីរ​ពាន់​ប្រាំ​រយ​ម្ភៃ​ឆ្នាំ កំណត់​អាស្ស៊ីរី​ថា​ជា​ស្ដេច​ខាង​ជើង​នៅ​ឆ្នាំ ៧២៣ មុន​គ.ស. ហើយ​ក្នុង​នាម​ជា​ស្ដេច​ខាង​ជើង គាត់​បាន​ឈ្នះ​អាណាចក្រ “ខាង​ជើង” នៃ​អ៊ីស្រាអែល​បុរាណ។ ចាប់​ពី​ពេល​នោះ​តទៅ លទ្ធិ​ព្រហ្មញ្ញសាសនា​ចាប់​ផ្ដើម​ដោយ​អាស្ស៊ីរី រហូត​ដល់​រ៉ូម​បុរាណ​ខាង​ពហុព្រះ បាន​ជាន់​ឈ្លី​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះ គឺជា “ពល” ក្នុង ដានីយ៉ែល ៨:១៣ អស់​រយៈពេល​មួយ​ពាន់​ពីរ​រយ​ហុកសិប​ឆ្នាំ។ នៅ​ឆ្នាំ ៥៣៨ ស្ដេច​ខាង​ជើង​រ៉ូម​តាម​ព្យញ្ជនៈ ត្រូវ​បាន​យក​ឈ្នះ​តាម​ទំនាយ​ដោយ​ស្ដេច​ខាង​ជើង​រ៉ូម​ខាង​វិញ្ញាណ ដែល​បាន​ជាន់​ឈ្លី​អ៊ីស្រាអែល​ខាង​វិញ្ញាណ​របស់​ព្រះ​អស់​មួយ​ពាន់​ពីរ​រយ​ហុកសិប​ឆ្នាំ​ទៀត។ រយៈពេល​ទីពីរ​នៃ​ការ​ជាន់​ឈ្លី​បាន​បញ្ចប់ ដោយ​ស្ដេច​ខាង​ជើង​រ៉ូម​ខាង​វិញ្ញាណ​ទទួល “របួស​ដ៏​ស្លាប់” របស់​ខ្លួន​នៅ​ឆ្នាំ ១៧៩៨។

នៅក្នុងខ្សែបន្ទាត់នៃរូបភាពរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ចំណុចកណ្ដាលគឺឈើឆ្កាង ដែលជាកន្លែងដែលសេចក្ដីស្លាប់ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណ។ នៅក្នុងរយៈពេលទាំងពីរនៃការសាកល្បងស្តីពីការបង្កើតរូបភាពរបស់សត្វសាហាវ ចំណុចកណ្ដាលគឺសេចក្ដីស្លាប់របស់សត្វសាហាវនៃផែនដី។ នៅក្នុងខ្សែបន្ទាត់នៃស្តេចខាងជើងក្លែងក្លាយ ចំណុចកណ្ដាលគឺសេចក្ដីស្លាប់របស់ស្តេចខាងជើងរ៉ូម៉ាំងតាមព្យញ្ជនៈ។

បន្ទាត់ទាំងនេះតំណាងឲ្យសាក្សីព្រះគម្ពីរចំនួនបី ដែលក្នុងសាក្សីនីមួយៗមានរយៈពេលពេលវេលាពីរដែលបន្តជាប់គ្នា ស្ថិតនៅក្នុងរយៈពេលពេលវេលាមួយ។ ចំណុចកណ្ដាលនីមួយៗត្រូវបានសម្គាល់ដោយសេចក្តីស្លាប់ខាងរូបកាយ ឬដោយការស្លាប់នៃនគរមួយក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ។ ចំពោះព្រះគ្រីស្ទ ចំណុចកណ្ដាលគឺជាការសុគត និងការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់។ ចំពោះរូបសត្វសាហាវ ចំណុចកណ្ដាលគឺជាការស្លាប់របស់សត្វសាហាវពីផែនដី ដែលជានគរទីប្រាំមួយក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ចំពោះបន្ទាត់នៃស្តេចខាងជើងក្លែងក្លាយ ចំណុចកណ្ដាលតំណាងឲ្យការស្លាប់របស់ស្តេចខាងជើងរ៉ូម៉ាំងពិតប្រាកដ ដែលជានគរទីបួនក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ។

សាក្សីទាំងពីរនៃវិវរណៈ ជំពូក ១១ តាមការបញ្ជាក់របស់បងស្រី វ៉ាយត៍ ក្នុងសៀវភៅ *មហាវិវាទ* តំណាងឲ្យព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ព្រះគ្រីស្ទគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ សាក្សីទាំងពីរនោះត្រូវបានប្រទានអំណាចឲ្យថ្លែងទំនាយអស់រយៈពេលមួយពាន់ពីររយហុកសិបថ្ងៃ ដោយពាក់សម្លៀកបំពាក់កាន់ទុក្ខ។ បន្ទាប់មក ពួកគេត្រូវបានសម្លាប់នៅលើផ្លូវ ហើយមិនបានរស់ឡើងវិញអស់រយៈពេលបីថ្ងៃកន្លះ។ “មួយពាន់ពីររយហុកសិបថ្ងៃ” និង “បីថ្ងៃកន្លះ” ទាំងពីរគឺជានិមិត្តសញ្ញានៃសម័យនៅទីរហោស្ថាន ដែលមានរយៈពេលមួយពាន់ពីររយហុកសិបឆ្នាំ។ ពួកគេចាប់ផ្ដើមដោយការប្រទានអំណាចមួយ ដែលពួកគេបានថ្លែងទំនាយ ដោយពាក់សម្លៀកបំពាក់កាន់ទុក្ខ ហើយបញ្ចប់ដោយសេចក្ដីស្លាប់។ បន្ទាប់មក សម្រាប់រយៈពេលទំនាយដដែលនោះ ពួកគេស្ងៀមស្ងាត់ ហើយត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយសេចក្ដីស្លាប់ រហូតដល់ពួកគេត្រូវបានប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញ ដើម្បីប្រកាសសារព្រមានរបស់ទេវតាទីបី ដែលប្រកាសអំពីការបិទបញ្ចប់នៃរយៈពេលសាកល្បង។

បន្ទាត់ទំនាយទាំងបួននេះស្មើនឹងសាក្សីបួន។ រចនាសម្ព័ន្ធទំនាយនៃសាក្សីទាំងបួននីមួយៗដូចគ្នាទាំងស្រុង។ អំឡុងពេលនៃវគ្គទាំងប្រាំបីនីមួយៗ លើកលែងតែពីថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ ដែលមាននៅក្នុងបន្ទាត់ទាំងបួន គឺដូចគ្នាដោយន័យទំនាយ។ ចំណុចកណ្ដាលនីមួយៗតំណាងឲ្យការស្លាប់មួយប្រភេទណាមួយ។ បន្ទាត់ពីរនៃបន្ទាត់ទាំងនេះពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះគ្រីស្ទ មិនថាជារូបភាពរបស់ទ្រង់ ឬជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះក៏ដោយ។ បន្ទាត់ពីរផ្សេងទៀតតំណាងឲ្យអាន់ទីគ្រីស្ទ មិនថាជាបំណងរបស់វាក្នុងការក្លែងបន្លំព្រះគ្រីស្ទជាស្តេចនៃទិសខាងជើង ឬក្នុងការក្លែងបន្លំប្រព័ន្ធរដ្ឋាភិបាលរបស់ព្រះគ្រីស្ទក៏ដោយ។

នៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់របស់យើង យើងនឹងព្យាយាមភ្ជាប់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ជាមួយនឹងសង្គ្រាមនៅស្ថានសួគ៌ទីមួយ។ អ្នកអាន ឬអ្នកស្តាប់ជាទីគោរព៖ មិនថាអ្នកបដិសេធមិនព្រមឃើញសេចក្ដីពិតទាំងនេះ ឬអ្នកពិតជាឃើញវាក៏ដោយ គួរតែត្រូវបានបញ្ជាក់ថា ព័ត៌មានដែលកំពុងត្រូវបានបង្ហាញក្នុងអត្ថបទទាំងអស់នេះ ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណ ហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានគាំទ្រ និងរក្សាឱ្យឋិតថេរ ដោយការអនុវត្តគោលការណ៍ប្រើប្រាស់ការចាប់ផ្ដើមនៃរឿងមួយ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណចុងបញ្ចប់នៃរឿងមួយ។ នេះគឺជាសញ្ញាសម្គាល់ព្យាករណ៍នៃ អាល់ហ្វា និង អូមេហ្គា ហើយជាធាតុដ៏សំខាន់មួយនៃវិវរណៈនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលឥឡូវនេះកំពុងត្រូវបានបើកត្រា។

> អ្វីៗសម្ងាត់ជាកម្មសិទ្ធិរបស់​ព្រះយេហូវ៉ា​ជា​ព្រះ​នៃ​យើង​រាល់​គ្នា ប៉ុន្តែ​អ្វីៗ​ដែល​បាន​បើក​សម្ដែង​ហើយ​នោះ ជាកម្មសិទ្ធិរបស់​យើង និង​កូន​ចៅ​របស់​យើង​ជា​រៀង​រហូត ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​អាច​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ពាក្យ​ទាំង​អស់​នៃ​ក្រឹត្យវិន័យ​នេះ។ ចោទិយកថា 29:29។

Back to Articles