Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខ កៅសិបប្រាំពីរ

ការអនុវត្តបីជាន់នៃអេលីយ៉ា៖ ការបើកបង្ហាញអំពីចលនាថាមវន្តនៃព្រះបន្ទូលទំនាយក្នុងការប្រឈមមុខរបស់បាប៊ីឡូនសម័យទំនើប

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ការអនុវត្តជាបីផ្នែកនៃអេលីយ៉ា តំណាងឲ្យធាតុខាងក្រៅនៃអេលីយ៉ានៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ អេលីយ៉ា តំណាងឲ្យមនុស្សម្នាក់ ប៉ុន្តែក៏តំណាងឲ្យចលនារបស់ប្រជាជនមួយផងដែរ។ ចលនារបស់ប្រជាជនដែលរួបរួមជាមួយអ្នកនាំសារអេលីយ៉ា ត្រូវបាននាំចេញពីស្ថានភាព និងបទពិសោធន៍ដែលត្រូវបានតំណាងដោយឡូឌីសេ។

> រួច អេលីយ៉ា​បាន​មក​ជួប​ប្រជាជន​ទាំង​អស់ ហើយ​មាន​បន្ទូល​ថា តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​រំយោល​ចិត្ត​រវាង​គំនិត​ពីរ​ដល់​ពេល​ណា​ទៀត? បើ​ព្រះយេហូវ៉ា​ជា​ព្រះមែន ចូរ​ដើរ​តាម​ទ្រង់​ចុះ; តែ​បើ​ព្រះបាល​វិញ នោះ​ចូរ​ដើរ​តាម​វា​ចុះ។ ហើយ​ប្រជាជន​មិន​ឆ្លើយ​តប​នឹង​លោក​សូម្បី​មួយ​ម៉ាត់​ឡើយ។ នោះ​អេលីយ៉ា​មាន​បន្ទូល​ទៅ​កាន់​ប្រជាជន​ថា ខ្ញុំ គឺ​ខ្ញុំ​តែ​ម្នាក់​ឯង​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​នៅ​សល់​ជា​ហោរា​របស់​ព្រះយេហូវ៉ា; ប៉ុន្តែ​ពួក​ហោរា​របស់​ព្រះបាល​មាន​បួន​រយ​ហាសិប​នាក់។ ១ ពង្សាវតារក្សត្រ 18:21, 22.

ទោះបីនៅក្នុងចលនារបស់ទេវតាទីមួយ ឬទេវតាទីបីក៏ដោយ អស់អ្នកដែលបានចូលរួមជាមួយនឹងអ្នកនាំសារនៃសម័យនោះ ត្រូវបាននាំឲ្យចេញពីប្រវត្តិសាស្ត្រដែលតំណាងដោយក្រុមជំនុំសាឌីស ឬក្រុមជំនុំឡាវឌីសេ។ ក្រុមជំនុំទាំងពីរនេះ ត្រូវបានតំណាងដោយសំណួររបស់អេលីយ៉ា អំពីថា តើប្រជាជននឹងស្ទាក់ស្ទើររវាងមតិពីរនោះដល់ពេលណាទៀត។ មតិទាំងពីរដែលពួកគេស្ទាក់ស្ទើររវាងនោះ ត្រូវបានតំណាងដោយ «ការជជែកដេញដោល» របស់ហាបាគុក។ «ការជជែកដេញដោល» នៅក្នុងហាបាគុក ជំពូកទីពីរ គឺជាការជជែកដេញដោលរវាងវិធីសាស្ត្រដែលត្រឹមត្រូវ ឬមិនត្រឹមត្រូវ។ ប្រជាជនដែលមាននៅពេលវេលាដែលការជជែកដេញដោលនោះមកដល់ មិនថានៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមីល្លើរ៉ាយ ឬអ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃថ្ងៃចុងក្រោយក៏ដោយ សុទ្ធតែមិនប្រាកដថា តើពួកគេគួរចុះពីរបងឬអត់ ហើយបើគួរចុះ នោះពួកគេក៏មិនប្រាកដដែរ ថាតើគួរចុះទៅខាងណានៃរបងនោះ។ ដូច្នេះហើយ ពួកគេមិនឆ្លើយសូម្បីតែមួយម៉ាត់។

ព្រះអម្ចាស់បានតែងតាំងការសាកល្បងមួយនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ទេវតាទីមួយ និងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ទេវតាទីបី ដែលនឹងបង្ហាញឲ្យឃើញថា តើភាគីមួយណានៃការជជែកដេញដោល—ដែលតំណាងដោយវិធីសាស្ត្រទេវវិទ្យារបស់ប្រូតេស្តង់ដែលបានក្បត់ជំនឿ ឬវិធីសាស្ត្រនៃច្បាប់បកស្រាយទំនាយរបស់ Miller រួមទាំងច្បាប់ដែល Future for America បានទទួលយក—ជាសារពិតប្រាកដនៃភ្លៀងចុងក្រោយឬអត់។ ការសាកល្បងនៅភ្នំកាមែល ដែលត្រូវចាប់ផ្តើមនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះនៅសហរដ្ឋអាមេរិក តម្រូវឲ្យព្រះទ្រង់កំណត់អត្តសញ្ញាណថា អ្នកនាំសារតំណាងរបស់ទ្រង់គឺជានរណា ដូចដែលទ្រង់បានធ្វើជាមួយអេលីយ៉ា និងនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ Millerite ឆ្នាំ 1844។ ដូចជាករណីរបស់អេលីយ៉ា និងអ្នកទាំងឡាយដែលបានឃ្លាំមើល ប៉ុន្តែមិនព្រមឈរនៅខាងណាមួយនោះទេ វិធីសាស្ត្រនោះបាន និងនឹងត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយការសម្រេចពិតនៃការព្យាករណ៍ជាសាធារណៈ។

> «សេចក្ដីទំនាយរបស់ដានីយ៉ែល និងរបស់យ៉ូហាន ត្រូវតែបានយល់។ ពួកវាបកស្រាយគ្នាទៅវិញទៅមក។ ពួកវាប្រគល់សេចក្ដីពិតដល់លោកិយ ដែលមនុស្សគ្រប់រូបគួរតែយល់។ សេចក្ដីទំនាយទាំងនេះត្រូវធ្វើជាសាក្សីនៅក្នុងលោកិយ។ ដោយការសម្រេចបំពេញរបស់ពួកវានៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយទាំងនេះ ពួកវានឹងបកស្រាយខ្លួនឯង»។ Kress Collection, 105.

នៅពេលដែលភ្លើងបានចុះមក ហើយបានឆេះបូជារបស់អេលីយ៉ា ព្រះបានបញ្ជាក់ដល់អ្នកទាំងឡាយដែលបានមើលដោយស្ងៀមស្ងាត់ថា អេលីយ៉ាជាតំណាងរបស់ទ្រង់ ប៉ុន្តែនៅពេលនោះ វាយឺតពេលទៅហើយសម្រាប់អាហាប់ យេសេបិល និងពួកហោរាក្លែងក្លាយរបស់នាង។ ការនេះក៏បានកើតឡើងដែរ មុនថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមីល្លឺរ៉ាយត៍ ហើយវានឹងកើតឡើងម្ដងទៀត មុនច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ ដែលត្រូវបានតំណាងជាមុនដោយថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844។ គួរឲ្យសោកស្តាយ អស់អ្នកដែលរង់ចាំរហូតដល់ព្រឹត្តិការណ៍នោះទើបសម្រេចចិត្ត នោះតាមលំនាំដើម ពួកគេបានសម្រេចចិត្តរួចហើយនៅខាងខុសនៃសំណួរនោះ។ ការជ្រើសរើសអ្នកនាំសាររបស់អេលីយ៉ា ត្រូវតែមកមុនការប្រឈមមុខរបស់គាត់ជាមួយអាហាប់ យេសេបិល និងពួកហោរាក្លែងក្លាយរបស់នាង។ បន្ទាប់ពីការបញ្ជាក់ត្រូវបានសម្រេចឡើងដោយភ្លើងឆេះបូជារបស់អេលីយ៉ា អេលីយ៉ាបានសម្លាប់ពួកហោរាក្លែងក្លាយ។

ហោរាក្លែងក្លាយគឺជានគរទីប្រាំមួយនៃព្រះបន្ទូលទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយវាបញ្ចប់ការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួនក្នុងនាមជានគរទីប្រាំមួយ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ ដែលជាកន្លែងដែលអេលីយ៉ាបានសម្លាប់ពួកហោរាក្លែងក្លាយ។ បន្ទាប់មក ការបង្ហូរភ្លៀងយ៉ាងពេញលេញបានចាប់ផ្តើម។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមីឡើរ៉ាយ អ្នកនាំសារ និងសាររបស់គាត់ ត្រូវបានកំណត់សម្គាល់ដោយដាក់ផ្ទុយនឹងអ្នកទាំងឡាយដែលនៅក្នុងបរិបទនោះ បានចាប់ផ្តើមបំពេញតួនាទីរបស់ខ្លួនជាប្រូតេស្តង់ក្បត់ជំនឿ (ដែលជាហោរាក្លែងក្លាយនៃសក្ខីភាពរបស់អេលីយ៉ា) ហើយជាអំណាចមួយក្នុងចំណោមអំណាចទាំងបី ដែលនាំពិភពលោកទៅកាន់អាម៉ាគេដូន។ ព្រះបានតែងតាំងថា បន្ទាប់ពីថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ចលនាទំនាយពិតដែលទើបតែត្រូវបានសម្គាល់នោះ នឹងបញ្ចប់កិច្ចការរបស់ទ្រង់នៅលើផែនដី ប៉ុន្តែចលនានោះបានផ្លាស់ប្តូរទៅជា ឡាអូឌីសេ ហើយមិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់មក វាបានឈប់ជាចលនា​មួយទៀត ពីព្រោះវាបានក្លាយទៅជាសាសនាចក្រមួយដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយច្បាប់។

ដោយកាន់ទុកធាតុផ្សំទាំងនេះនៃអេលីយ៉ាទីមួយនៅក្នុងចិត្តរបស់យើង ឥឡូវនេះយើងនឹងពិចារណាអំពីលក្ខណៈព្យាករណ៍នៃអេលីយ៉ាទីពីរ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណ និងបញ្ជាក់ថា នរណាគឺជាអេលីយ៉ាទីបីនៃថ្ងៃចុងក្រោយ។ ព្រះយេស៊ូវបានកំណត់យ៉ូហាន បាទីស្ទ ជាអ្នកដែលបានបំពេញទំនាយចុងក្រោយនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់។

> មើល៍, យើង​នឹង​ចាត់​អេលីយ៉ា ជា​ហោរា មក​ឯ​អ្នក​រាល់​គ្នា មុន​ថ្ងៃ​ដ៏​ធំ និង​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​របស់​ព្រះអម្ចាស់​មក​ដល់៖ ហើយ​គាត់​នឹង​បង្វែរ​ចិត្ត​របស់​បិតា​ទៅ​រក​កូនៗ និង​ចិត្ត​របស់​កូនៗ​ទៅ​រក​បិតា​របស់​ពួកគេ ក្រែង​យើង​មក​វាយ​ផែនដី​ដោយ​បណ្ដាសា។ ម៉ាឡាគី ៤៖៥, ៦

ថ្វីបើព្រះយេស៊ូវបានសម្គាល់យ៉ូហានថាជាអេលីយ៉ាដែលត្រូវមកក៏ដោយ យ៉ូហានមិនបានបំពេញយ៉ាងពេញលេញនូវធាតុទាំងអស់នៃការព្យាករណ៍អំពីអេលីយ៉ាដែលត្រូវមកនោះទេ ពីព្រោះអេលីយ៉ាទីបី និងជាចុងក្រោយ មកមុនថ្ងៃដ៏មហិមា និងគួរឲ្យស្ញប់ស្ញែងរបស់ព្រះអម្ចាស់ ដែលជាសម័យនៃទុក្ខវេទនាចុងក្រោយទាំងប្រាំពីរ ដែលបញ្ចប់ដោយការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យ៉ូហានគឺជាអេលីយ៉ាទីពីរ ហើយសក្ខីភាពរបស់គាត់ រួមផ្សំជាមួយនឹងអេលីយ៉ាទីមួយ បានកំណត់សម្គាល់ និងបញ្ជាក់អំពីអេលីយ៉ាទីបី និងជាចុងក្រោយ។

ដូចដែល​អេលីយ៉ា​បាន​ប្រឈម​មុខ​នឹង​តំណាង​បីមុខ​នៃ​បាប៊ីឡូន​សម័យ​ទំនើប គឺ​នាគ សត្វសាហាវ និង​ព្យាការី​ក្លែងក្លាយ ដូច្នេះ​ផងដែរ យ៉ូហាន​ក៏​បាន​ប្រឈម​មុខ​នឹង​អំណាច​រ៉ូម៉ាំង​មួយ (ហេរ៉ូដ) ស្ត្រី​មិន​បរិសុទ្ធ​ម្នាក់ (ហេរ៉ូឌាស) និង​កូនស្រី​របស់​នាង (សាឡូមេ)។ ភ្នំ​កាមែល​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ដែល​បន្ទាប់មក​តំណាង​ឲ្យ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។ នៅ​ក្នុង​វិបត្តិ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ សហភាព​បីមុខ​នោះ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង។

> «តាមរយៈក្រឹត្យដែលបង្ខំឲ្យអនុវត្តស្ថាប័នសម្តេចប៉ាប ដោយរំលោភលើក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ នោះប្រទេសជាតិរបស់យើងនឹងផ្តាច់ខ្លួននាងចេញពីសេចក្តីសុចរិតយ៉ាងពេញលេញ។ នៅពេលដែលប្រូតេស្តង់និយមនឹងលាតដៃរបស់នាងឆ្លងកាត់ជ្រោះដ៏ជ្រៅ ដើម្បីចាប់ដៃអំណាចរ៉ូម៉ាំង នៅពេលដែលនាងនឹងលូកឆ្លងលើអវសានជ្រោះ ដើម្បីចាប់ដៃជាមួយវិញ្ញាណនិយម នៅពេលដែល ក្រោមឥទ្ធិពលនៃសម្ព័ន្ធភាពបីជាន់នេះ ប្រទេសរបស់យើងនឹងបដិសេធគ្រប់គោលការណ៍នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញរបស់ខ្លួន ក្នុងនាមជារដ្ឋាភិបាលប្រូតេស្តង់ និងសាធារណរដ្ឋ ហើយនឹងរៀបចំវិធានការសម្រាប់ការផ្សព្វផ្សាយសេចក្តីមិនពិត និងការបំភាន់របស់សម្តេចប៉ាប ពេលនោះយើងអាចដឹងបានថា ពេលវេលាសម្រាប់ការប្រព្រឹត្តការដ៏អស្ចារ្យរបស់សាតាំងបានមកដល់ហើយ ហើយទីបញ្ចប់ក៏នៅជិតហើយ»។ Testimonies, volume 5, 451.

ក្នុង​រឿង​របស់​ហេរ៉ូឌ យើង​ឃើញ​ថា ដោយសារ​គាត់​ជា​តំណាង​នៃ​ក្រុង​រ៉ូម​បែប​អ្នកមិនជឿ គាត់​ក៏​ជា​តំណាង​នៃ «ស្តេច​ទាំង​ដប់» របស់​ក្រុង​រ៉ូម​បែប​អ្នកមិនជឿ​ដែរ ហើយ​ដូច្នេះ​គាត់​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ស្តេច​ទាំង​ដប់​ក្នុង​វិវរណៈ ជំពូក ១៧ ដែល​ប្រគល់​នគរ​របស់​ខ្លួន​ដល់​ស្រី​ពេស្យា​អស់​រយៈពេល​មួយ​ម៉ោង។ ហេរ៉ូឌ​ត្រូវ​បាន​ប្រៀបប្រដូច​ដោយ​អហាប់។ ទាំង​ពីរ​ស្ថិត​ក្នុង​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ដែល​ខុស​ច្បាប់។ អហាប់ ដែល​ជា​ជនជាតិ​អ៊ីស្រាអែល ត្រូវ​បាន​ហាមឃាត់​មិន​ឲ្យ​រៀបការ​ជាមួយ​ស្ត្រី​ដែល​មិន​មែន​ជា​ស្ត្រី​ជនជាតិ​អ៊ីស្រាអែល​ទេ ហើយ​ហេរ៉ូឌ​បាន​យក​ភរិយា​របស់​ប្អូន​ប្រុស​ខ្លួន​មក​រៀបការ។ ការ​ផិតក្បត់​របស់​ស្រី​ពេស្យា​នៃ​ទីរ៉ុស និង​បាប៊ីឡូន​ជាមួយ​ស្តេច​ទាំងឡាយ​នៃ​ផែនដី ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ទំនាក់ទំនង​ខុស​ច្បាប់​របស់​អហាប់ និង​ហេរ៉ូឌ​ជាមួយ​យេសេបិល និង​ហេរ៉ូឌាស។

ការប្រឈមមុខនៅលើភ្នំកាមែលជាមួយអាហាប់ ត្រូវបានតំណាងឲ្យជាពិធីបុណ្យខួបកំណើតរបស់ហេរ៉ូឌ។ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ សហរដ្ឋអាមេរិកឈប់ធ្វើជានគរទីប្រាំមួយនៃទំនាយព្រះគម្ពីរ ហើយស្តេចទាំងដប់ក្លាយជានគរទីប្រាំពីរ។ នៅថ្ងៃខួបកំណើតរបស់ពួកគេក្នុងនាមជានគរទីប្រាំពីរ ហេរ៉ូឌ ក្នុងពិធីជប់លៀងដោយស្រវឹង យល់ព្រមឲ្យរហូតដល់ពាក់កណ្តាលនៃនគររបស់ខ្លួនដល់សាឡូមេ កូនស្រីរបស់ហេរ៉ូឌាស។ ស្តេចទាំងដប់យល់ព្រមប្រគល់នគររបស់ពួកគេទៅឲ្យសត្វសាហាវ ហើយពួកគេធ្វើដូច្នោះ ពីព្រោះពួកគេត្រូវបានក្លែងបន្លំដោយហោរាក្លែងក្លាយ (សហរដ្ឋអាមេរិក) ហើយខាងវិញ្ញាណគឺ “ស្រវឹង”។

នៅភ្នំកើមែល ពួកហោរាក្លែងក្លាយបានរាំពេញមួយថ្ងៃ ដើម្បីបោកបញ្ឆោត ហើយនៅក្នុងពិធីខួបកំណើតរបស់ហេរ៉ូឌ សាឡូមេ ជាកូនស្រីរបស់ហេរ៉ូឌាស បានរាំដើម្បីបោកបញ្ឆោតស្តេចដែលស្រវឹង។ ដោយការធ្វើដូច្នោះ កូនស្រីរបស់ហេរ៉ូឌាសបានធានាអំណាចរបស់អាហាប់ ដើម្បីសម្លាប់យ៉ូហាន បាទីស្ទ។ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក សហរដ្ឋអាមេរិកនឹងបោកបញ្ឆោតពិភពលោកទាំងមូលឲ្យទទួលយករូបសំណាកនៃសត្វសាហាវទូទាំងពិភពលោក ដែលមានលក្ខណៈជានគរមួយពាក់កណ្តាលជាអំណាចសាសនា និងពាក់កណ្តាលជាអំណាចរដ្ឋ។ ការបោកបញ្ឆោតពិភពលោកដោយសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលជាហោរាក្លែងក្លាយនៃសម្ព័ន្ធភាពបីផ្នែក នោះ ត្រូវបានបង្ហាញជាមុនដោយការរាំរបស់ពួកហោរារបស់យេសាបែល និងកូនស្រីរបស់យេសាបែល (សាឡូមេ) ពីព្រោះយេសាបែលគឺជាកាតូលិកនិយម ហើយប្រូតេស្តង់ដែលក្បត់ជំនឿគឺជាកូនស្រីរបស់នាង (ដូចជាសាឡូមេ)។

ការបៀតបៀន​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​សេចក្ដី​ស្លាប់ ដូច​ដែល​បាន​តំណាង​ដោយ​ក្បាល​របស់​អេលីយ៉ា​ទី​ពីរ​ត្រូវ​បាន​កាត់​ចេញ ហើយ​ដាក់​ក្នុង​កន្ត្រក​ថ្វាយ​ដល់​សាសនាបាប៉ាស៊ី ដែល​តំណាង​ដោយ​នាង​ហេរ៉ូឌាស។ នៅ​ចំណុច​នោះ របួស​ដ៏​ស្លាប់​របស់​សាសនាបាប៉ាស៊ី​ត្រូវ​បាន​ព្យាបាល​ជា​សព្វគ្រប់ នាង​មិន​ត្រូវ​បាន​បំភ្លេច​ទៀត​ឡើយ ហើយ​ភ្លៀង​ចុង​ក្រោយ​ត្រូវ​បាន​ចាក់​បង្ហូរ​ចុះ​ដោយ​ឥត​កំណត់ ខណៈ​ដែល​ទង់​សញ្ញា​របស់​មួយ​សែន​សែសិប​បួន​ពាន់​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង។ នៅ​ចំណុច​នោះ ឥស្លាម​នៃ​វេទនា​ទី​បី​វាយ​ប្រហារ ហើយ​ការជំនុំ​ជម្រះ​ជា​បន្តបន្ទាប់​លើ​ស្រី​ពេស្យា​ដ៏​ធំ ដែល​អង្គុយ​លើ​ទឹក​ជា​ច្រើន ចាប់ផ្តើម​ឡើង។ ការជំនុំ​ជម្រះ​របស់​នាង​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ទ្វេដង។

> ហើយខ្ញុំបានឮសំឡេងមួយទៀតពីស្ថានសួគ៌ មកថា៖ «ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងអើយ ចូរចេញពីនាងមក ដើម្បីកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាមានភាគក្នុងអំពើបាបរបស់នាង ហើយដើម្បីកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាទទួលទណ្ឌកម្មនៃសេចក្តីវេទនារបស់នាង។ ដ្បិតអំពើបាបរបស់នាងបានកើនឡើងដល់ស្ថានសួគ៌ ហើយព្រះជាម្ចាស់បាននឹកចាំអំពើទុច្ចរិតរបស់នាងហើយ។ ចូរសងនាងដូចដែលនាងបានសងដល់អ្នករាល់គ្នា ហើយចូរបន្ថែមទ្វេដងដល់នាង តាមអំពើរបស់នាង៖ ក្នុងពែងដែលនាងបានចាក់ពេញ ចូរចាក់ឲ្យនាងទ្វេដងវិញ»។ វិវរណៈ 18:4–6.

ការជំនុំ​ជម្រះ​របស់​នាង​ត្រូវ​បាន​ទ្វេ​ដង ពីព្រោះ​នាង​មិន​ទាន់​ត្រូវ​បាន​ជំនុំ​ជម្រះ​សម្រាប់​អំពើ​ឃាតកម្ម​ទាំងឡាយ​ដែល​នាង​បាន​ប្រព្រឹត្ត​នៅ​ក្នុង​យុគសម័យ​ងងឹត ចាប់​ពី​ឆ្នាំ 538 រហូត​ដល់ 1798 នៅឡើយ។ នៅ​ក្នុង​ត្រា​ទី​ប្រាំ ពួក​អ្នក​ដែល​សម្តេច​ប៉ាប​បាន​សម្លាប់ ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ជា​និមិត្តរូប​ថា​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អាសនៈ ដោយ​ទូល​សួរ​ថា តើ​នៅ​ពេល​ណា​ព្រះ​នឹង​ជំនុំ​ជម្រះ​ស្ត្រី​ពេស្យា​នៃ​ក្រុង​រ៉ូម ហើយ​ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​ប្រាប់​ឲ្យ​សម្រាក​នៅ​ក្នុង​ផ្នូរ​របស់​ខ្លួន រហូត​ទាល់​តែ​ក្រុម​ទី​ពីរ​នៃ​ពួក​ទុក្ករបុគ្គល ដែល​នឹង​ត្រូវ​សម្លាប់​ដូច​ដែល​ពួកគេ​បាន​ត្រូវ​សម្លាប់​នោះ ត្រូវ​បាន​បំពេញ​គ្រប់ចំនួន។ កាលណា​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​របស់​នាង​មក​ដល់ នោះ​វា​ត្រូវ​បាន​ទ្វេ​ដង ពីព្រោះ​នាង​នឹង​បាន​សម្លាប់​ប្រជាជន​ស្មោះត្រង់​របស់​ព្រះ​ពីរ​ដង។

> ហើយ​កាល​ទ្រង់​បាន​បើក​ត្រា​ទី​៥ ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​នៅ​ក្រោម​អាសនៈ មាន​ព្រលឹង​របស់​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់ ដោយ​ព្រោះ​ព្រះបន្ទូល​នៃ​ព្រះ និង​ដោយ​ព្រោះ​សក្ខីកម្ម​ដែល​ពួកគេ​កាន់​ខ្ជាប់។ ហើយ​ពួកគេ​បាន​ស្រែក​ដោយ​សំឡេង​ខ្លាំង​ថា ឱ​ព្រះអម្ចាស់​ដ៏​បរិសុទ្ធ និង​ពិត​ត្រង់​អើយ តើ​ដល់​កាល​ណា​ទៀត ទ្រង់​មិន​ជំនុំជម្រះ និង​សងសឹក​ឈាម​របស់​យើង លើ​ពួក​អ្នក​ដែល​រស់​នៅ​លើ​ផែនដី​នោះ? ហើយ​អាវ​ស​មួយ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​ដល់​ពួកគេ​ម្នាក់ៗ ហើយ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ប្រាប់​ពួកគេ​ថា ពួកគេ​គួរ​តែ​សម្រាក​នៅ​តែ​មួយ​រយៈ​តូច​ទៀត ដរាប​ដល់​ពួក​អ្នក​បម្រើ​រួម​របស់​ពួកគេ និង​បងប្អូន​របស់​ពួកគេ​ផង ដែល​នឹង​ត្រូវ​សម្លាប់​ដូច​ជា​ពួកគេ បាន​គ្រប់​ចំនួន​សិន។ វិវរណៈ ៦:៩–១១។

លោកស្រី វ៉ាយត៍ ដាក់អត្ថបទអំពីពួកទុក្ករកម្មនៃត្រាទីប្រាំ នៅត្រង់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដែលជាពេលហ្វូងចៀមឯទៀតរបស់ព្រះត្រូវបានហៅឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន ដែលនោះគឺជាពិធីខួបកំណើតរបស់ហេរ៉ូដ នៅពេលស្តេចទាំងដប់ព្រមព្រៀងគ្នាផ្តល់នគរទីប្រាំពីររបស់ពួកគេដល់នគរទីប្រាំបី ដែលកើតចេញពីនគរទាំងប្រាំពីរ។

> «នៅពេលត្រាទីប្រាំត្រូវបានបើក យ៉ូហាន អ្នកទទួលវិវរណៈ បានឃើញក្នុងនិមិត្តថា នៅក្រោមអាសនៈ មានក្រុមអ្នកដែលត្រូវបានសម្លាប់ដោយព្រោះព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ និងសក្ខីភាពនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ បន្ទាប់ពីនេះ ក៏មានឈុតហេតុការណ៍ដូចដែលបានពិពណ៌នានៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូកទីដប់ប្រាំបី នៅពេលដែលអ្នកដែលស្មោះត្រង់ និងពិត ត្រូវបានហៅឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន។ [វិវរណៈ 18:1–5, quoted.]» Manuscript Releases, volume 20, 14.

អស់​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ឲ្យ​ចេញ​ពី​បាប៊ីឡូន បង្កើត​ជា​ក្រុម​ទីពីរ​នៃ​ពួក​សាក្សី​ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់​ដោយ​ស្ថាប័ន​ប៉ាប ដូច​ដែល​ហេរ៉ូឌាស​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ចំពោះ​អេលីយ៉ា​ទីពីរ។ បង​ស្រី វ៉ៃត៍ ក៏​ដាក់​ត្រា​ទី​ប្រាំ​នៅ​ពេល​បើក​ត្រា​ចុង​ក្រោយ​ផង​ដែរ។

> «ហើយកាលទ្រង់បានបើកត្រាទីប្រាំ ខ្ញុំបានឃើញនៅក្រោមអាសនៈ មានព្រលឹងរបស់អ្នកទាំងឡាយដែលត្រូវបានសម្លាប់ដោយព្រោះព្រះបន្ទូលនៃព្រះ និងដោយព្រោះទីបន្ទាល់ដែលពួកគេបានកាន់ខ្ជាប់។ ហើយពួកគេបានស្រែកឡើងដោយសំឡេងខ្លាំងថា ឱព្រះអម្ចាស់ដ៏បរិសុទ្ធ និងស្មោះត្រង់អើយ តើដល់កាលណាទៀត ទ្រង់មិនទាន់វិនិច្ឆ័យ និងសងសឹកឈាមរបស់យើងលើពួកអ្នកដែលរស់នៅលើផែនដី? ហើយអាវសពណ៌សត្រូវបានប្រទានដល់ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមពួកគេ [ពួកគេត្រូវបានប្រកាសថាបរិសុទ្ធ និងបរិសុទ្ធវិសុទ្ធ] ហើយមានព្រះបន្ទូលប្រាប់ពួកគេថា ពួកគេគួរសម្រាកនៅឡើយមួយរយៈតូច រហូតដល់ពួកអ្នកបម្រើរួមជាមួយពួកគេ និងបងប្អូនរបស់ពួកគេ ដែលនឹងត្រូវសម្លាប់ដូចជាពួកគេដែរ បានគ្រប់ចំនួន» [វិវរណៈ 6:9–11]។ នៅទីនេះ មានទិដ្ឋភាពនានាត្រូវបានបង្ហាញដល់យ៉ូហាន ដែលមិនមែនជាការពិតដែលកំពុងកើតមាននៅពេលនោះទេ ប៉ុន្តែជាអ្វីដែលនឹងកើតមានក្នុងអំឡុងកាលមួយនៅអនាគត។

> «ការបើកសម្ដែង 8:1–4 ត្រូវបានដកស្រង់»។ Manuscript Releases, វគ្គ 20, 197។

សេចក្តីអធិស្ឋានរបស់អ្នកទាំងឡាយដែលត្រូវបានសម្លាប់ដោយសាសនាបុព្វបាបក្នុងសម័យយុគងងឹត ត្រូវបាន «នឹកចាំ» នៅពេលបើក «ត្រាទីប្រាំពីរ» ដែលបញ្ជាក់ថា «ត្រាទីប្រាំពីរ» ត្រូវបានបើកនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ ពីព្រោះនៅទីនោះ ព្រះទ្រង់នឹកចាំអំពើទុច្ចរិតរបស់នាង។

> ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឮ​សំឡេង​មួយ​ទៀត​ពី​ស្ថានសួគ៌ មក​ថា៖ «ចូរ​ចេញ​ពី​នាង​មក ប្រជារាស្ត្រ​របស់​យើង​អើយ ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​មាន​ចំណែក​ក្នុង​អំពើ​បាប​របស់​នាង ហើយ​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ទទួល​នូវ​ទណ្ឌកម្ម​ទាំងឡាយ​របស់​នាង។ ដ្បិត​អំពើ​បាប​របស់​នាង​បាន​ឡើង​ដល់​ស្ថានសួគ៌ ហើយ​ព្រះ​បាន​នឹក​ចាំ​អំពើ​ទុច្ចរិត​ទាំងឡាយ​របស់​នាង​ហើយ។ ចូរ​សង​ដល់​នាង​ដូច​ជា​នាង​បាន​សង​ដល់​អ្នក​រាល់​គ្នា ហើយ​ទ្វេ​ដង​ដល់​នាង​តាម​អំពើ​របស់​នាង៖ ក្នុង​ពែង​ដែល​នាង​បាន​ចាក់​ពេញ នោះ​ចូរ​ចាក់​ឲ្យ​នាង​ទ្វេ​ដង​វិញ»។ វិវរណៈ 18:4–6។

អេលីយ៉ាដំបូងធ្វើបន្ទាល់អំពីការប្រឈមមុខដែលកើតឡើងរវាងមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ និងសម្ព័ន្ធភាពបីជាន់ ដែលនាំពិភពលោកទៅកាន់អើម៉ាគេដូននៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ អេលីយ៉ាទីពីរ (យ៉ូហាន បាទីស្ទ) ធ្វើឡើងវិញ និងពង្រីកសក្ខីកម្មរបស់អេលីយ៉ាដំបូង ហើយរួមគ្នា (បន្ទាត់លើបន្ទាត់) ពួកគេកំណត់សម្គាល់ និងបង្កើតលក្ខណៈព្យាករណ៍របស់អេលីយ៉ាទីបី និងចុងក្រោយ។ អេលីយ៉ាទីបីត្រូវបានតំណាងដោយអេលីយ៉ានៅដើមមួយរូប (មីឡឺរ) និងអេលីយ៉ានៅចុងមួយរូប ពីព្រោះចលនារបស់ទេវតាទីមួយត្រូវបានធ្វើឡើងវិញនៅក្នុងចលនារបស់ទេវតាទីបី។

> «ព្រះបានប្រទានឲ្យសារនៃ វិវរណៈ 14 មានទីកន្លែងរបស់វានៅក្នុងខ្សែនៃព្យាករណ៍ ហើយកិច្ចការរបស់វាមិនត្រូវបញ្ឈប់ឡើយ រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ផែនដីនេះ។ សាររបស់ទេវតាទីមួយ និងទីពីរ នៅតែជាសេចក្តីពិតសម្រាប់សម័យនេះ ហើយត្រូវដំណើរទន្ទឹមគ្នាជាមួយសារនេះដែលបន្តតាមក្រោយ»។ The 1888 Materials, 803, 804.

អេលីយ៉ាទីបីមានសញ្ញាសម្គាល់នៃ អាល់ហ្វា និង អូមេហ្គា ពីព្រោះវាតំណាងឲ្យអេលីយ៉ាដែលជាការចាប់ផ្ដើម និងការបញ្ចប់។ ទាំងអេលីយ៉ាទីមួយ និងអេលីយ៉ាចុងក្រោយ សុទ្ធតែតំណាងឲ្យចលនាមួយ មិនថាជាចលនារបស់ទេវតាទីមួយ ឬទេវតាទីបី នៃ វិវរណៈ ជំពូក ១៤។

> «កិច្ចការរបស់យ៉ូហាន បាទីស្ទ និងកិច្ចការរបស់អ្នកទាំងឡាយដែលនៅថ្ងៃចុងក្រោយចេញទៅដោយវិញ្ញាណ និងឫទ្ធានុភាពរបស់អេលីយ៉ា ដើម្បីដាស់ប្រជាជនឲ្យភ្ញាក់ពីភាពអព្ភូតអព្ភរៈរបស់ពួកគេ គឺដូចគ្នាក្នុងចំណុចជាច្រើន។ កិច្ចការរបស់គាត់ជាគំរូនៃកិច្ចការដែលត្រូវធ្វើនៅសម័យនេះ។ ព្រះគ្រីស្ទនឹងយាងមកជាលើកទីពីរ ដើម្បីវិនិច្ឆ័យលោកិយដោយសេចក្ដីសុចរិត។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះដែលកាន់សារព្រមានចុងក្រោយដែលត្រូវប្រកាសដល់លោកិយ ត្រូវរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ការយាងមកលើកទីពីររបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដូចដែលយ៉ូហានបានរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ការយាងមកលើកទីមួយរបស់ទ្រង់។ ក្នុងកិច្ចការរៀបចំនេះ «គ្រប់ជ្រោះភ្នំនឹងត្រូវលើកឡើង ហើយគ្រប់ភ្នំ និងទួលនឹងត្រូវបន្ទាបចុះ ហើយទីកន្លែងកោងកាចនឹងត្រូវធ្វើឲ្យត្រង់ ហើយទីកន្លែងរដិបរដុបនឹងត្រូវធ្វើឲ្យរាបស្មើ» ដ្បិតប្រវត្តិសាស្ត្រនឹងត្រូវកើតឡើងម្ដងទៀត ហើយម្តងទៀត «សិរីល្អរបស់ព្រះអម្ចាស់នឹងត្រូវសម្ដែងឡើង ហើយមនុស្សសាច់ឈាមទាំងអស់នឹងឃើញវារួមគ្នា ដ្បិតព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលហើយ»។ Southern Watchman, March 21, 1905.»

ការអនុវត្តបីជាន់របស់អេលីយ៉ា តំណាងឲ្យការប្រឈមមុខរវាងអេលីយ៉ា និងចលនាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងអេលីយ៉ា ជាមួយនឹងសហភាពបីផ្នែករបស់បាប៊ីឡូនសម័យទំនើប។ វាមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធនឹងការអនុវត្តបីជាន់របស់ទូតដែលរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ទូតនៃសេចក្តីសញ្ញា ប៉ុន្តែខ្សែនេះតំណាងឲ្យចលនាខាងក្នុងរបស់ចលនា និងរបស់ទូត។ នៅក្នុងការអនុវត្តបីជាន់ទាំងពីរ ការបំពេញជាលើកទីបី និងជាចុងក្រោយរបស់ទូត និងចលនា ត្រូវបានតំណាងដោយ អាល់ហ្វា និង អូមេហ្គា ដោយតំណាងឲ្យការបំពេញនៅដើម និងការបំពេញនៅចុងបញ្ចប់។

អេលីយ៉ាទីបី និងជាចុងក្រោយ តំណាងឲ្យចលនារបស់ទេវតាទីបី ដែលជាចលនារបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ ដែលនឹងត្រូវបានលើកឡើងជាទង់សញ្ញា ដើម្បីហៅហ្វូងមនុស្សយ៉ាងធំឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន នៅពេលម៉ោងនៃការរញ្ជួយដីដ៏ធំនៃ វិវរណៈ ១១ មកដល់។ មុនដល់ម៉ោងនោះ អ្នកនាំសារ និងចលនានោះ នឹងត្រូវបានកំណត់សម្គាល់ឲ្យស្គាល់ ដោយផ្ទុយពីចលនាក្លែងក្លាយ ដែលលើកសារភ្លៀងចុងក្រោយក្លែងក្លាយ អំពីសេចក្ដីសុខសាន្ត និងសុវត្ថិភាព។

ភាពខុសគ្នារវាងសារពិត និងសារក្លែងក្លាយ ព្រមទាំងរវាងអ្នកនាំសារពិត និងអ្នកនាំសារក្លែងក្លាយ ត្រូវបានស្គាល់ដោយការសម្រេចជាក់ស្តែងនៃសារនោះ។ អត្ថបទទាំងនេះបានចាប់ផ្តើមនៅចុងខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023 ហើយយូរមុនព្រឹត្តិការណ៍សម្លាប់រង្គាលថ្ងៃទី 7 ខែតុលា អត្ថបទទាំងនោះកំពុងបញ្ជាក់ថា សារភ្លៀងចុងក្រោយដ៏ពិត បញ្ជាក់អំពីសាសនាឥស្លាមនៃវេទនាទីបី ហើយថា សារនោះបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001។ អត្ថបទទាំងនោះបានបញ្ជាក់ថា ការធ្វើឲ្យប្រជាជាតិនានាកើតកំហឹង ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅពេលនោះ ស្របតាមការបំភ្លឺដោយព្រះវិញ្ញាណ គឺដូចជាស្ត្រីដែលឈឺពោះសម្រាលកូន ហេតុនេះហើយ កំហឹង និងសេចក្ដីវឹកវរ ដែលត្រូវបាននាំមកលើភពផែនដី នឹងបន្តកើនឡើងកាន់តែខ្លាំងឡើង រហូតដល់ការបិទបញ្ចប់នៃពេលសាកល្បង។

យើងនឹងបន្តការសិក្សានេះនៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់របស់យើង។

> «ឱ ប្រសិនបើរាស្ត្ររបស់ព្រះមានការយល់ដឹងអំពីការបំផ្លាញដែលកំពុងខិតមកដល់លើទីក្រុងរាប់ពាន់ ដែលឥឡូវនេះស្ទើរតែត្រូវបានប្រគល់ឲ្យទៅកាន់ការថ្វាយបង្គំព្រះក្លែងក្លាយ! ប៉ុន្តែ មនុស្សជាច្រើនក្នុងចំណោមអ្នកដែលគួរតែប្រកាសសេចក្ដីពិត កំពុងចោទប្រកាន់ និងថ្កោលទោសបងប្អូនរបស់ខ្លួន។ កាលណាអំណាចបម្លែងរបស់ព្រះយាងមកលើចិត្តគំនិត នោះនឹងមានការផ្លាស់ប្ដូរយ៉ាងច្បាស់លាស់។ មនុស្សនឹងមិនមានចិត្តលំអៀងទៅរកការរិះគន់ និងបំផ្លាញឡើយ។ ពួកគេនឹងមិនឈរនៅក្នុងជំហរដែលរារាំងពន្លឺមិនឲ្យភ្លឺទៅកាន់លោកិយទេ។ ការរិះគន់ និងការចោទប្រកាន់របស់ពួកគេ នឹងបញ្ឈប់។ កម្លាំងរបស់សត្រូវកំពុងប្រមូលផ្តុំសម្រាប់សង្គ្រាម។ ការប្រយុទ្ធដ៏តឹងរ៉ឹងស្ថិតនៅខាងមុខយើង។ បងប្អូនប្រុសស្រីរបស់ខ្ញុំអើយ ចូររួបរួមគ្នា ចូររួបរួមគ្នា។ ចូរភ្ជាប់ខ្លួនជាមួយព្រះគ្រីស្ទ។ “កុំថាថា ជាសម្ព័ន្ធមិត្តឡើយ... ក៏កុំខ្លាចតាមសេចក្ដីភ័យរបស់ពួកគេ ហើយកុំតក់ស្លុតឡើយ។ ចូរញែកព្រះយេហូវ៉ានៃពលបរិវារទាំងឡាយជាបរិសុទ្ធក្នុងខ្លួនទ្រង់ផ្ទាល់ ហើយឲ្យទ្រង់ជាសេចក្ដីភ័យរបស់អ្នក ហើយឲ្យទ្រង់ជាសេចក្ដីតក់ស្លុតរបស់អ្នក។ ហើយទ្រង់នឹងធ្វើជាទីបរិសុទ្ធមួយ ប៉ុន្តែជាថ្មនៃការជំពប់ និងជាផ្ទាំងថ្មនៃការប្រមាថដល់វង្សទាំងពីរនៃអ៊ីស្រាអែល ជាអន្ទាក់ និងជាចំណងដល់អ្នកស្រុកក្រុងយេរូសាឡឹម។ ហើយមនុស្សជាច្រើនក្នុងចំណោមពួកគេនឹងជំពប់ ហើយដួល ហើយត្រូវបាក់បែក ហើយត្រូវជាប់អន្ទាក់ ហើយត្រូវចាប់យក»។

> «ពិភពលោក​គឺ​ជា​រោងល្ខោន​មួយ។ តួសម្តែង​ទាំងឡាយ គឺ​ជា​អ្នកស្នាក់នៅ​របស់​វា កំពុង​ត្រៀម​ខ្លួន​សម្តែង​តួនាទី​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​វគ្គនាដកម្ម​ដ៏​ធំ​ចុងក្រោយ។ ព្រះ​ត្រូវ​បាន​បាត់បង់​ពី​ការ​មើលឃើញ។ ក្នុង​ចំណោម​មហាជន​ដ៏​ច្រើន​នៃ​មនុស្សជាតិ គ្មាន​ឯកភាព​ណា​មួយ​ឡើយ លើកលែង​តែ​កាលណា​មនុស្ស​ទាំងឡាយ​ចង​សម្ព័ន្ធ​គ្នា​ដើម្បី​សម្រេច​គោលបំណង​អាត្មានិយម​របស់​ខ្លួន។ ព្រះ​កំពុង​ទត​មើល។ ព្រះបំណង​របស់​ទ្រង់​ទាក់ទង​នឹង​អ្នកស្ថិតក្រោម​អំណាច​របស់​ទ្រង់​ដែល​បះបោរ​នឹង​ត្រូវ​បាន​សម្រេច។ ពិភពលោក​មិន​ត្រូវ​បាន​ប្រគល់​ទៅ​ក្នុង​កណ្តាប់ដៃ​របស់​មនុស្ស​ទេ ទោះបី​ជា​ព្រះ​កំពុង​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​អង្គធាតុ​នៃ​ភាព​ច្របូកច្របល់ និង​អសណ្តាប់ធ្នាប់​គ្រប់គ្រង​អស់​មួយ​រយៈ​កាល​ក្តី។ អំណាច​មួយ​ពី​ខាង​ក្រោម​កំពុង​ធ្វើ​ការ​ដើម្បី​នាំ​មក​នូវ​ឈុត​ឆាក​ដ៏​ធំ​ចុងក្រោយ​ក្នុង​នាដកម្ម​នេះ គឺ​សាតាំង​មក​ក្នុង​រូប​ជា​ព្រះគ្រីស្ទ ហើយ​ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​គ្រប់​ទាំង​ការ​បោកបញ្ឆោត​នៃ​អំពើ​ទុច្ចរិត​ក្នុង​ចំណោម​អស់​អ្នក​ដែល​កំពុង​ចង​ខ្លួន​ជាប់​គ្នា​ក្នុង​សមាគម​សម្ងាត់។ អស់​អ្នក​ដែល​កំពុង​ចុះចាញ់​ចំពោះ​ចំណង់​ចំណូលចិត្ត​ខាង​ការ​ចង​សម្ព័ន្ធ កំពុង​អនុវត្ត​ផែនការ​របស់​សត្រូវ។ មូលហេតុ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បន្ត​ដោយ​ផលវិបាក​របស់​វា។»

> «អំពើរំលងបានស្ទើរតែឈានដល់កម្រិតកំណត់របស់វាហើយ។ ភាពច្របូកច្របល់ពេញលេញពាសពេញពិភពលោក ហើយភេរវកម្មដ៏ធំមួយនឹងមកលើមនុស្សលោកក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ ទីបញ្ចប់ជិតណាស់ហើយ។ យើងដែលស្គាល់សេចក្ដីពិត គួរតែកំពុងរៀបចំខ្លួនសម្រាប់អ្វីដែលនឹងឆាប់បោកបក់មកលើពិភពលោក ដូចជាការភ្ញាក់ផ្អើលដ៏លើសលប់មួយ»។ Review and Herald, September 10, 1903.

Back to Articles