Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខមួយរយសាមសិបប្រាំពីរ

ការបើកបង្ហាញអំពីសារៈសំខាន់ខាងព្យាករណ៍នៃ Waymarks៖ ពីឆ្នាំ 1776 ដល់ 2023

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ពេលវេលានៃការបោះត្រារបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ហើយបញ្ចប់នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក គឺជារយៈពេលដែលឥទ្ធិពលនៃគ្រប់ទស្សនវិស័យទាំងអស់ត្រូវបានបំពេញសម្រេច។ ទស្សនវិស័យខ្លះលាតសន្ធឹងរហូតដល់ការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះគ្រីស្ទ ប៉ុន្តែសូម្បីតែទស្សនវិស័យទាំងនោះដែលកើតឡើងបន្ទាប់ពីច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ក៏ត្រូវបានចងភ្ជាប់ទៅនឹងរយៈពេលនៃការបោះត្រាផងដែរ។ ការបោះត្រារបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់ គឺជាកន្លែងដែលសេចក្តីសញ្ញាអស់កល្បជានិច្ចត្រូវបានបំពេញសម្រេចយ៉ាងគ្រប់លក្ខណ៍។ ក្នុងរយៈពេលនោះ ព្រះគ្រីស្ទសរសេរក្រឹត្យវិន័យរបស់ទ្រង់លើចិត្ត និងគំនិតរបស់ប្រជាជនរបស់ទ្រង់សម្រាប់អស់កល្បជានិច្ច។ ការបោះត្រានោះត្រូវបានតំណាងដោយការរួមបញ្ចូលគ្នានៃទេវភាពជាមួយមនុស្សភាព ដែលមិនប្រព្រឹត្តអំពើបាប។

តំណភ្ជាប់និមិត្តរូបនៃ «ពីររយម្ភៃ» តំណាងឲ្យទាំងការស្ដារឡើងវិញ និងការរួមបញ្ចូលគ្នានៃព្រះភាពជាមួយមនុស្សភាព។ រយៈពេលពីររយម្ភៃឆ្នាំ ចាប់ពីព្រះគម្ពីរ King James ដល់ការបង្ហាញជាសាធារណៈលើកដំបូងរបស់ William Miller ក្នុងឆ្នាំ 1831 ហើយដល់ការបោះពុម្ពផ្សាយជាយថាហេតុនៅក្នុង Vermont Telegraph ក្នុងឆ្នាំ 1833 នោះ តំណាងឲ្យការរួមបញ្ចូលគ្នានៃព្រះភាពជាមួយមនុស្សភាព។ វាមានហត្ថលេខានៃ «សេចក្ដីពិត» ដែលជាពាក្យភាសាហេប្រឺមួយ ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយព្រះអង្គភាសាវិទូដ៏អស្ចារ្យ ដោយបញ្ចូលអក្សរទីមួយ ទីដប់បី និងអក្សរចុងក្រោយនៃអក្ខរក្រមភាសាហេប្រឺ ដើម្បីបង្កើតជាពាក្យ «សេចក្ដីពិត»។ រយៈពេលពីររយម្ភៃឆ្នាំ ចាប់ពីឆ្នាំ 1611 និងព្រះគម្ពីរ King James រហូតដល់ឆ្នាំ 1831 និងការបោះពុម្ពផ្សាយសាររបស់ Miller ឆ្លុះបញ្ចាំងពីហត្ថលេខារបស់ព្រះអង្គភាសាវិទូដ៏អស្ចារ្យ។

នៅកណ្តាលរវាងកាលបរិច្ឆេទទាំងពីរនោះ (1611 និង 1831) គឺ «ពេលវេលានៃទីបញ្ចប់» ក្នុងឆ្នាំ 1798 ដែលតំណាងឲ្យការបើកត្រានៃសារមួយចេញពីព្រះគម្ពីរដានីយ៉ែល (ព្រះគម្ពីរ King James) ដែលបង្កើតការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង ដែលនាំទៅដល់ការបោះពុម្ពផ្សាយរបស់ Miller ក្នុងឆ្នាំ 1831។ «ពេលវេលានៃទីបញ្ចប់» ក្នុងឆ្នាំ 1798 ក៏បានសម្គាល់ការចាប់ផ្តើមនៃដំណើរការសាកល្បងមួយ ដែលបង្កើតការបះបោររបស់ព្រហ្មចារីល្ងង់ទាំងឡាយ ដែលដានីយ៉ែលនៅក្នុងជំពូកទីដប់ពីរ កំណត់អត្តសញ្ញាណថាជាមនុស្សអាក្រក់។ ដូច្នេះ ឆ្នាំ 1798 តំណាងឲ្យលេខដប់បី នៅកណ្តាលរវាងអក្សរទីមួយ និងអក្សរទីចុងក្រោយ ពីព្រោះលេខដប់បីគឺជានិមិត្តសញ្ញានៃការបះបោរ។ ឆ្នាំ 1798 ក៏ភ្ជាប់ជាមួយរយៈពេលនៃការរៀបចំពីឆ្នាំ 1776 រហូតដល់ឆ្នាំ 1798 គឺជាពេលវេលានៃទីបញ្ចប់។

ដូចជាការភ្ជាប់រយៈពេលពីររយម្ភៃឆ្នាំរបស់ Miller ដែរ ឆ្នាំ 1776 ក៏ត្រូវបានសម្គាល់ដោយការបោះពុម្ពផ្សាយមួយដែលមានប្រភពពីព្រះជាម្ចាស់ គឺ សេចក្តីប្រកាសឯករាជ្យ ហើយចាប់ផ្តើមរយៈពេលមួយដែលបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1798 ដោយការបោះពុម្ពផ្សាយច្បាប់ Alien and Sedition Acts។ រយៈពេលពីររយម្ភៃឆ្នាំនៃការភ្ជាប់ជានិមិត្តរូបរបស់ Miller រវាងទេវភាព និងមនុស្សជាតិ ត្រូវបានភ្ជាប់ដោយឆ្នាំ 1798 ជាមួយនឹងរយៈពេលម្ភៃពីរឆ្នាំនៃការរៀបចំ ចាប់ពីការបោះពុម្ពផ្សាយសេចក្តីប្រកាសឯករាជ្យ រហូតដល់ការបោះពុម្ពផ្សាយច្បាប់ Alien and Sedition Acts នៃឆ្នាំ 1798។ ម្ភៃពីរ ជា មួយភាគដប់ នៃ ពីររយម្ភៃ ឬជា ដង្វាយមួយភាគដប់ នៃ ពីររយម្ភៃ; ចំនួនម្ភៃពីរ ដូចជាចំនួនពីររយម្ភៃដែរ តំណាងឲ្យការភ្ជាប់រវាងទេវភាព និងមនុស្សជាតិ។

រយៈពេលពីររយម្ភៃឆ្នាំរបស់មីឡឺរ មានសញ្ញាសម្គាល់នៃសេចក្តីពិត ដូចគ្នានឹងពេលវេលាបោះត្រារបស់មួយសែនសែសិបបួនពាន់ ហើយរយៈពេលនៃការរៀបចំពីឆ្នាំ 1776 ដល់ឆ្នាំ 1798 ក៏មានសញ្ញាសម្គាល់ដូចគ្នានោះដែរ ព្រោះកាលបរិច្ឆេទកណ្ដាលគឺឆ្នាំ 1789 បង្ហាញពីការបោះពុម្ពរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ដែលត្រូវបានអនុម័តដោយអាណានិគមទាំងដប់បី។

ខ្សែតំណរបស់ Miller ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1611 ហើយបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1831 ដោយមានចំណុចកណ្ដាលនៅឆ្នាំ 1798 ត្រូវបានភ្ជាប់នឹងរយៈពេលម្ភៃពីរឆ្នាំ ចាប់ពីឆ្នាំ 1776 ដល់ឆ្នាំ 1798 ដោយមានចំណុចកណ្ដាលនៅឆ្នាំ 1789។ កាលបរិច្ឆេទទាំងប្រាំ គឺ 1611, 1776, 1789, 1798 និង 1831 សុទ្ធតែត្រូវបានតំណាងដោយកិច្ចការបោះពុម្ពផ្សាយមួយ។ កាលបរិច្ឆេទនៃរយៈពេលនៃការរៀបចំ មានភាគដប់មួយនៃម្ភៃពីរឆ្នាំ ចាប់ពីឆ្នាំ 1776 ដល់ឆ្នាំ 1798 ហើយរយៈពេលនោះបង្ហាញអំពីពេលវេលានៃការបោះត្រារបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ដែលជាពេលដែលទេវភាពត្រូវបានរួមបញ្ចូលជាមួយមនុស្សជាតិ។ រយៈពេលពីររយម្ភៃឆ្នាំរបស់ Miller និងរយៈពេលរៀបចំម្ភៃពីរឆ្នាំ ចាប់ពីឆ្នាំ 1776 ដល់ឆ្នាំ 1798 ទាំងពីរ សុទ្ធតែតំណាងឲ្យខ្សែតំណររវាងទេវភាព និងមនុស្សជាតិ។

ពេលវេលានៃការបោះត្រារបស់មួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ បានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ហើយត្រូវបានសម្គាល់ដោយសាសនាអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី ដែលបានវាយប្រហារលើទឹកដីដ៏រុងរឿងខាងវិញ្ញាណ។ ម្ភៃពីរឆ្នាំបន្ទាប់មក នៅថ្ងៃទី 7 ខែតុលា ឆ្នាំ 2023 សាសនាអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី បានវាយប្រហារម្តងទៀតលើទឹកដីដ៏រុងរឿងតាមគំរូ គឺជាទឹកដីដ៏រុងរឿងតាមអក្សរ។ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ ការបោះត្រារបស់មួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ នឹងត្រូវបានបញ្ចប់ ហើយសាសនាអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី នឹងវាយប្រហារសហរដ្ឋអាមេរិកម្តងទៀត។

ពេលវេលានៃការបោះត្រាចាប់ផ្តើមដោយការវាយប្រហាររបស់សាសនាអ៊ីស្លាមលើសត្វពីផែនដី ហើយវាបញ្ចប់ដោយការវាយប្រហាររបស់សាសនាអ៊ីស្លាមលើសត្វពីផែនដី។ នៅកណ្ដាលនោះ សាសនាអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី បានវាយប្រហារលើជាតិអ៊ីស្រាអែល ដែលតាមព្រះគម្ពីរត្រូវបានតំណាងថាជាយូដា។ យូដា គឺជាទឹកដីដ៏រុងរឿងបែបអក្សរសាស្ត្របុរាណនៃព្រះគម្ពីរ ហើយសហរដ្ឋអាមេរិកគឺជាទឹកដីដ៏រុងរឿងខាងវិញ្ញាណសម័យទំនើប។

ការវាយប្រហារបីលើករបស់សាសនាអ៊ីស្លាម សុទ្ធតែបានអនុវត្តទៅលើដែនដីដ៏រុងរឿង។ លើកទីមួយ និងលើកចុងក្រោយ គឺប្រឆាំងនឹងដែនដីដ៏រុងរឿងខាងវិញ្ញាណសម័យទំនើប ហើយការវាយប្រហារលើកកណ្ដាល ត្រូវបានអនុវត្តប្រឆាំងនឹងដែនដីដ៏រុងរឿងតាមន័យពិតបុរាណ។ សញ្ញាសម្គាល់កណ្ដាលនោះ គឺជាការវាយប្រហារប្រឆាំងនឹងជាតិអ៊ីស្រាអែលសម័យទំនើប ហើយនៅក្នុងការឆ្កាងព្រះមេស្ស៊ីរបស់ពួកគេ អ៊ីស្រាអែលតាមន័យពិតបានក្លាយជានិមិត្តសញ្ញានៃការបះបោរ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយអក្សរទីដប់បីនៃអក្ខរក្រមហេប្រឺ។

រយៈពេលនៃការរៀបចំពីឆ្នាំ 1776 ដល់ 1798 ក៏មានទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងរយៈពេលពីររយម្ភៃឆ្នាំនៃចលនារបស់ទេវតាទីបីផងដែរ ដ្បិត ចាប់ផ្ដើមនៅឆ្នាំ 1776 ជាមួយនឹងសេចក្តីប្រកាសឯករាជ្យ រហូតដល់ឆ្នាំ 1996 និងការបោះពុម្ពផ្សាយទស្សនាវដ្តី The Time of the End គឺមានរយៈពេលពីររយម្ភៃឆ្នាំ។ នៅកណ្ដាលប្រវត្តិសាស្ត្រនោះ គឺជាពេលវេលានៃចុងបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1989 ដែលសម្គាល់ការបះបោររបស់ព្រហ្មចារីល្ងង់ខ្លៅអាក្រក់។ ដូច្នេះ ឆ្នាំ 1611, 1776, 1789, 1798, 1831, 1989, 1996, 2001, 2023 និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ សុទ្ធតែជាសញ្ញាសម្គាល់តាមផ្លូវដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសេចក្តីពិតថា ភាពជាព្រះដែលបានរួមបញ្ចូលជាមួយមនុស្សជាតិ មិនប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ។ សញ្ញាសម្គាល់តាមផ្លូវដប់ ឯពីរនោះត្រូវបានធ្វើម្តងទៀតពីរដង។

ដប់ គឺ​ជា​លេខ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ការសាកល្បង ហើយ​នៅពេល​អ្នក​បូក​កាលបរិច្ឆេទ​ដែល​បាន​ធ្វើ​ឡើង​វិញ​ពីរ គឺ 1776 និង 1798 នោះ​អ្នក​នឹង​បាន​សរុប​ជា​សញ្ញាសម្គាល់​ដប់ពីរ ដែល​តំណាង​ឲ្យ​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់។ សញ្ញាសម្គាល់​ទាំងអស់​នោះ​សុទ្ធតែ​ទាក់ទង​នឹង​ដំណើរការ​នៃ​ការសាកល្បង​របស់​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់ ដែល​កើតមាន​ចាប់ពី​ថ្ងៃ​ទី 11 ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ 2001 រហូត​ដល់​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ ជា​ទី​ដែល​ព្រះគ្រីស្ទ​សម្រេច​កិច្ចការ​របស់​ទេវតា​ទី​បី ដោយ​ផ្សំ​រួម​ព្រះលក្ខណៈ​ទេវភាព​របស់​ទ្រង់​ជាមួយ​នឹង​មនុស្សភាព​របស់​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់ ដែល​សម្រាប់​អស់កល្ប​ជានិច្ច​ទៅ​មុខ—មិន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើបាប​ទៀត​ឡើយ។ ជា​ការ​ពិត​ណាស់ សេចក្តី​ពិត​នេះ​អាច​ត្រូវ​បាន​មើលឃើញ​បាន​តែ​ដោយ​អ្នក​ទាំងឡាយ​ណា ដែល​ដូច​អេសាយ​បាន​និយាយ គឺ​ជ្រើសរើស «មើល​ដោយ​ភ្នែក​របស់​ខ្លួន ស្តាប់​ដោយ​ត្រចៀក​របស់​ខ្លួន យល់​ដោយ​ចិត្ត​របស់​ខ្លួន ហើយ​ប្រែចិត្ត ហើយ​បាន​ជា​សះស្បើយ»។

នៅ​ថ្ងៃ​ទី ២២ ខែ​តុលា ឆ្នាំ ១៨៤៤ ទេវតា​ទី​បី​បាន​មក​ដល់ ខណៈ​ដែល​ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​យាង​មក​ព្រះវិហារ​របស់​ទ្រង់​ភ្លាមៗ ដើម្បី​បំពេញ​កិច្ចការ​បោះត្រា​លើ​មនុស្ស​មួយ​សែន​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់។ បន្ទាប់​មក មាន​ក្រុម​មីល្លឺរ៉ាយ​មួយ​បាន​ដើរ​តាម​ព្រះគ្រីស្ទ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទី​បរិសុទ្ធ​បំផុត ទោះ​បី​ជា​ក្រោយ​មក​ពួកគេ​បាន​ឈប់​ដើរ​តាម​ពន្លឺ​ដែល​កំពុង​រីក​ចម្រើន​របស់​ទេវតា​ទី​បី ហើយ​បាន​ធ្វើ​ម្តង​ទៀត​នូវ​ការ​បះបោរ​នៅ​កាដេស​ទី​មួយ ហើយ​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ឲ្យ​វង្វេង​នៅ​ក្នុង​ទី​រហោស្ថាន​នៃ​ឡាវឌីសេ រហូត​ដល់​ពួកគេ​ទាំង​អស់​ស្លាប់។

នៅពេលដែល​ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទីបរិសុទ្ធ​បំផុត​ភ្លាមៗ ការរួម​បញ្ចូល​គ្នា​នៃ​ព្រះភាវៈ និង​មនុស្សភាវៈ បាន​តំណាង​ដល់​កិច្ចការ​ដែល​ទ្រង់​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​ដើម្បី​សម្រេច ហើយ​កិច្ចការ​នោះ​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ជា​និមិត្តរូប​ដោយ​អ្នកភាសាវិទូ​ដ៏​អស្ចារ្យ ជាមួយ​សាក្សី​ពីរ​នាក់។ សាក្សី​ទាំង​នោះ​គឺ ហាបាគុក និង យ៉ូហាន។ នៅ​ជំពូក ២ ខ ២០ នៃ​សៀវភៅ​ទាំង​ពីរ ថ្ងៃទី ២២ ខែ​តុលា ឆ្នាំ ១៨៤៤ ត្រូវ​បាន​កំណត់​សម្គាល់។ មួយ​បាន​សង្កត់​ធ្ងន់​លើ​កិច្ចការ​នៃ​ការ​ធួន (ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជា​មួយ) ដែល​បាន​ចាប់​ផ្តើម​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ ហើយ​មួយ​ទៀត​បាន​កំណត់​អំពី​ព្រះវិហារ​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​សម្អាត។

ព្រះវិហារដែលទ្រង់បានយាងមកដល់ភ្លាមៗនោះ ត្រូវបានតំណាងដោយព្រះវិហារដែលត្រូវបានជាន់ឈ្លីដោយអំណាច «ប្រចាំថ្ងៃ» (សាសនាពហុទេវនិយម) និង «អំពើគួរស្អប់ខ្ពើមនៃការបំផ្លាញ» (ប្រព័ន្ធសម្តេចប៉ាប)។ ព្រះវិហារនោះក៏តំណាងឲ្យព្រះគ្រីស្ទផងដែរ ដែលជាព្រះវិហារដែលត្រូវបានបំផ្លាញ ហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានលើកឡើងវិញក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃ។ វាក៏តំណាងឲ្យព្រះវិហាររបស់ក្រុម Millerites ដែលត្រូវបានសង់ឡើងក្នុងរយៈពេលសែសិបប្រាំមួយឆ្នាំ ចាប់ពីឆ្នាំ 1798 ដល់ឆ្នាំ 1844។ វាក៏តំណាងឲ្យព្រះវិហារមនុស្សផងដែរ ដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងដោយក្រូម៉ូសូមសែសិបប្រាំមួយ ហើយកំណត់ និងគ្រប់គ្រងរចនាសម្ព័ន្ធពូជសាស្ត្រនៃរាងកាយមនុស្សមួយ។ វាមិនមែនជាឧប្បត្តិហេតុចៃដន្យទេ ដែលគ្រប់កោសិកាទាំងអស់ក្នុងរាងកាយមនុស្ស ត្រូវបានជំនួសឡើងវិញទាំងស្រុងរៀងរាល់ពីរពាន់ប្រាំរយម្ភៃថ្ងៃ។

នៅក្នុងគ្រប់រូបភាពឧទាហរណ៍ដ៏ទេវភាពទាំងនេះអំពីព្រះវិហារ ដែលតំណាងឲ្យព្រះរាជកិច្ចរបស់ព្រះគ្រីស្ទក្នុងការផ្សំរួមធម្មជាតិទេវភាពជាមួយនឹងមនុស្សភាព នោះទេវភាពតែងតែមានមុនមនុស្សភាព។ 1611 មុន 1831។ 1776 មុន 1798។ 1776 មុន 1996។ 2001 មុន 2023។ ពួកមីល្លឺរ៉ាយត៍បានដើរតាមព្រះគ្រីស្ទចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត។ នៅដើមកំណើត ព្រះបានបង្កើតមនុស្ស។

ឥឡូវ​នេះ យើង​នឹង​ត្រឡប់​មក​ពិចារណា​អំពី​សញ្ញា​សម្គាល់​ទាំង​បី​គឺ​ឆ្នាំ 1776, 1789 និង 1798 ដែល​តំណាង​ឲ្យ​រយៈពេល​នៃ​ការ​ត្រៀម​ខ្លួន ដែល​ជា​គំរូ​បង្ហាញ​អំពី​ពេលវេលា​នៃ​ការ​បោះត្រា។ រយៈពេល​ទីមួយ ដែល​តំណាង​ដោយ​ឆ្នាំ 1776 គឺ​សេចក្តី​ប្រកាស​ឯករាជ្យ និង​រយៈពេល​នៃ​សភា​ទ្វីប​ទាំង​ពីរ; ហើយ​រយៈពេល​ទីពីរ ដែល​តំណាង​ដោយ​ឆ្នាំ 1789 គឺ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ និង​រយៈពេល​នៃ​លិខិត​សម្ព័ន្ធភាព រហូត​ដល់​ឆ្នាំ 1798។

អាថ៌កំបាំងនៃរូបភាពសត្វសាហាវ ដែលជាសេចក្តីពិតថា ក្បាលទីប្រាំបីគឺមកពីក្បាលទាំងប្រាំពីរ ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណនៅក្នុងសម័យកាលទាំងពីរ។ វាក៏ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណផងដែរ នៅក្នុង waymark ទីបីនៃប្រវត្តិសាស្ត្រនោះ ប៉ុន្តែ waymark នោះកំពុងនិយាយអំពីក្បាលទីប្រាំបី ដែលមកពីក្បាលទាំងប្រាំពីរ ដូចដែលបានសម្រេចដោយអំណាចសម្តេចប៉ាប។ សម័យកាលពីរដំបូងតំណាងឲ្យការសម្រេចនៃក្បាលទីប្រាំបីដែលមកពីក្បាលទាំងប្រាំពីរ នៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក។

សហរដ្ឋអាមេរិក​មាន​ស្នែង​ពីរ មួយ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​បុរស ហើយ​មួយ​ទៀត​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ស្ត្រី។ បុរស​គឺជា​អំណាច​នយោបាយ គឺជា​ស្នែង​សាធារណរដ្ឋ។ ស្ត្រី​គឺជា​អំណាច​សាសនា គឺជា​ស្នែង​ប្រូតេស្តង់។ ដូច្នេះ សម័យ​ដែល​តំណាង​ដោយ​ឆ្នាំ 1776 និង​សេចក្តី​ប្រកាស​ឯករាជ្យ កំពុង​តំណាង​ឲ្យ​ស្នែង​ប្រូតេស្តង់ ពីព្រោះ​ព្រះភាវៈ​តែងតែ​នាំមុខ​មនុស្សជាតិ​ជានិច្ច។ រីឯ​សម័យ​ដែល​តំណាង​ដោយ​ឆ្នាំ 1789 និង​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ កំពុង​តំណាង​ឲ្យ​ស្នែង​សាធារណរដ្ឋ។

នៅឆ្នាំ ២០២០ ស្នែងទាំងពីរត្រូវបានសម្លាប់ដោយអំណាចនាគសម័យទំនើប ដែលជាសាតាំង និងអធេវនិយម។ ស្នែងប្រូតេស្តង់ពិតត្រូវបានសម្លាប់នៅថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ ហើយស្នែងសាធារណរដ្ឋត្រូវបានសម្លាប់បន្ទាប់មក នៅថ្ងៃទី ៣ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០២០។ នៅឆ្នាំ ២០២៣ សាក្សីទាំងពីរបានឈរឡើងវិញ ហើយលោកិយដែលបានអរសប្បាយលើសាកសពរបស់ពួកគេ បានចាប់ផ្តើមភ័យខ្លាច។

នៅឆ្នាំ ២០២៣ កិច្ចការចុងក្រោយនៃការបោះត្រាលើមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់បានចាប់ផ្តើមឡើងនៅក្នុងជំនាន់ចុងក្រោយនៃប្រវត្តិសាស្ត្រផែនដី។ ឥឡូវនេះ ភាពទេវភាពកំពុងត្រូវបានផ្សំរួមជាមួយមនុស្សភាពសម្រាប់អស់កល្បជានិច្ច ដោយសារពួកស្មោះត្រង់នៅថ្ងៃចុងក្រោយកំពុងបន្តបង្កើតឡើងសម្រាប់អស់កល្បជានិច្ច​នូវ—រូបភាពរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។

នៅ​ឆ្នាំ ២០២៣ ការងារ​ចុងក្រោយ​នៃ​ការ​បញ្ចូល​សាសនាចក្រ​ដែល​បាន​ក្បត់​សេចក្តី​ជំនឿ​ជាមួយ​រដ្ឋ​ដែល​បាន​ក្បត់​សេចក្តី​ជំនឿ នៅ​ក្នុង​ជាតិ​នៃ​សត្វ​តិរច្ឆាន​ពី​ផែនដី បាន​ចាប់ផ្តើម។ រចនាសម្ព័ន្ធ​អំណាច​ដែល​តំណាង​ដោយ​សម្តេច​ប៉ាប ដែល​មាន​សាសនាចក្រ​ក្បត់​សេចក្តី​ជំនឿ​គ្រប់គ្រង​លើ​រដ្ឋ​ក្បត់​សេចក្តី​ជំនឿ ត្រូវ​បាន​រៀបចំ​ឡើង​នៅ​ពេល​នោះ ហើយ​កំពុង​បង្កើត​រូប​សត្វ​តិរច្ឆាន​ឡើង​វិញ។

ការសាកល្បងដ៏ធំសម្រាប់អ្នកដែលត្រូវបានហៅ គឺជាការសាកល្បងនៃការមើលឃើញការបង្កើតរូបសត្វតិរច្ឆាន ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយ «សំឡេង រន្ទះ ផ្គរ» និង «ការរញ្ជួយដី» ដែលនឹងមកដល់។ ពេលវេលានៃការបោះត្រា គឺជារយៈពេលដែលទស្សនៈនីមួយៗទទួលបានឥទ្ធិពលដ៏ពេញលេញរបស់វា (ការសម្រេចបំពេញ)។ ក្នុងរយៈពេលនៃការរៀបចំពីឆ្នាំ 1776 ដល់ឆ្នាំ 1798 ដែលជាគំរូនៃពេលវេលាបោះត្រា នោះ មានកង់នៅក្នុងកង់ ដែលជាផ្នែកមួយនៃទស្សនៈដែលអេសេគាលបានឃើញ នៅពេលគាត់មើលចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត ក្នុងពេលវេលាបោះត្រារបស់មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់។ កង់ទាំងនោះ បងស្រីវ៉ាយបានកំណត់អត្តសញ្ញាណថាជា «អន្តរកម្មដ៏ស្មុគស្មាញនៃព្រឹត្តិការណ៍មនុស្ស»។ រយៈពេលនៃការរៀបចំពីឆ្នាំ 1776 ដល់ 1798 មាន «អន្តរកម្មដ៏ស្មុគស្មាញនៃព្រឹត្តិការណ៍មនុស្ស» ខ្លះៗនោះ ដែលគួរត្រូវបានកត់សម្គាល់។

មួយ​ទាក់ទង​នឹង​សេចក្ដី​ពិត​ថា បារាំងបដិវត្តន៍​ជា​និមិត្តរូប​នៃ​សហរដ្ឋអាមេរិក។ ប្រជាជាតិ​ទាំងពីរ​ដាក់​អំណាច​សម្តេចប៉ាប​ឲ្យ​អង្គុយ​លើ​បល្ល័ង្ក​នៃ​ផែនដី ហើយ​ប្រជាជាតិ​ទាំងពីរ​ក៏​ទម្លាក់​នាង​ចុះ​ផងដែរ។ ប្រជាជាតិ​ទាំងពីរ​លះបង់​អំណាច​យោធា និង​អំណាច​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ខ្លួន​ដើម្បី​សម្រេច​កិច្ចការ​នោះ។ ប្រជាជាតិ​ទាំងពីរ​ដក​ចេញ​សាសនា​ដែល​បាន​តាំង​ស្ថាបនា​របស់​ខ្លួន​ភ្លាមៗ ដើម្បី​ក្លាយ​ជា​កាតូលិក។ ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់​ប្រជាជាតិ​ទាំងពីរ​ត្រូវ​បាន​ចង​ភ្ជាប់​ជាមួយ​នឹង​ឆ្នាំ 1789 ដ្បិត​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ 1789 បដិវត្តន៍​បារាំង​បាន​ចាប់ផ្តើម ហើយ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​របស់​សហរដ្ឋអាមេរិក​បាន​ចូល​ជា​ធរមាន។

បដិវត្តន៍បារាំងបានបន្តអស់រយៈពេលដប់ឆ្នាំ។ ណាប៉ូឡេអុង បូណាប៉ាត បានឡើងកាន់អំណាចនៅក្នុងដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃបដិវត្តន៍បារាំង។ គាត់បានក្លាយជាមេដឹកនាំយោធាដ៏លេចធ្លោម្នាក់ ហើយបានដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងរដ្ឋាភិបាលបារាំង បន្ទាប់ពីរដ្ឋប្រហារដ៏ជោគជ័យរបស់គាត់នៅថ្ងៃទី 9 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1799 ដែលបាននាំឲ្យគាត់ក្លាយជា អគ្គកុងស៊ុលទីមួយ នៃសាធារណរដ្ឋបារាំង។

ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ទីពីរ​នៃ​រយៈពេល​នៃ​ការ​ត្រៀមខ្លួន​ចាប់ពី​ឆ្នាំ 1776 ដល់ 1798 បុរស​ដែល​ជា​អង្គ​ទីប្រាំបី (មិនមែន​តាម​លំដាប់) ដែល​មក​ពី​ចំណោម​អង្គ​ទាំង​ប្រាំពីរ គឺ John Hancock។ គាត់​ជា​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ប្រធានាធិបតី​ទាំង​ប្រាំបី​នៅ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ទីពីរ ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ឆ្នាំ 1789 (ឆ្នាំ​នៃ​បដិវត្តន៍​បារាំង)។ គាត់​ជា​តែ​ម្នាក់​គត់​ក្នុង​ចំណោម​ប្រធានាធិបតី​ទាំង​ប្រាំបី​នោះ ដែល​ក៏​បាន​ធ្វើ​ជា​ប្រធានាធិបតី​នៅ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ទីមួយ​ផង​ដែរ ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ឆ្នាំ 1776។ ក្នុង​ន័យ​ទំនាយ​នេះ គាត់​គឺ​ជា​អង្គ​ទីប្រាំបី ដែល​មក​ពី​ចំណោម​អង្គ​ទាំង​ប្រាំពីរ។

គាត់​ជា​ហត្ថលេខា​នៃ​សម័យ​មនុស្ស ព្រោះ​សម័យ​ដំបូង​តំណាង​ឲ្យ​ព្រះ ហេតុ​ដូច្នេះហើយ គាត់​ជា​ហត្ថលេខា​ដែល​ភ្ជាប់​សម័យ​ទាំងពីរ​ចូលគ្នា (គឺ​សម័យ​ព្រះ និង​សម័យ​មនុស្ស)។ ហត្ថលេខា​របស់​គាត់​ជា​ហត្ថលេខា​ដែល​ល្បីល្បាញ​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​មនុស្សជាតិ ហើយ​វា​បាន​តំណាង​ឲ្យ​អ្វី​មួយ​លើស​ជាង​សិល្បៈ​សរសេរ​ដោយដៃ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​គាត់។

ហត្ថលេខារបស់ John Hancock លើ សេចក្តីប្រកាសឯករាជ្យ គឺជាហត្ថលេខាដែលល្បីល្បាញបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ហត្ថលេខាដ៏ធំ និងមានលក្ខណៈលេចធ្លោរបស់គាត់ បានក្លាយជានិមិត្តរូបមួយ ដែលតំណាងឲ្យឯករាជ្យភាពរបស់អាមេរិក និងការប្រឆាំងយ៉ាងរឹងមាំរបស់អាណានិគមអាមេរិកចំពោះការគ្រប់គ្រងរបស់ចក្រភពអង់គ្លេស។ Hancock ដែលនៅពេល សេចក្តីប្រកាស នោះត្រូវបានចុះហត្ថលេខាក្នុងឆ្នាំ 1776 គាត់ជាប្រធានសភាទ្វីប ត្រូវបានគេរាយការណ៍ថា បានចុះឈ្មោះរបស់ខ្លួនយ៉ាងច្បាស់លេចធ្លោ ដើម្បីឲ្យស្តេច George III អាចអានបានដោយមិនចាំបាច់ពាក់វ៉ែនតា ដែលជានិមិត្តសញ្ញានៃភាពក្លាហាន និងការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់គាត់ចំពោះបុព្វហេតុនៃឯករាជ្យភាព។

ហាន់កុក គឺជាប្រធានាធិបតីម្នាក់ក្នុងចំណោមប្រាំបីនាក់នៃអំឡុងពេលដែលតំណាងដោយឆ្នាំ 1789 ប៉ុន្តែគាត់ក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមបុរសប្រាំពីរនាក់ដែលជា​ប្រធានាធិបតី​ក្នុងអំឡុងពេលដែលតំណាងដោយឆ្នាំ 1776 ផងដែរ។ គាត់ជាប្រធានាធិបតីនៅពេលដែលសេចក្តីប្រកាសឯករាជ្យត្រូវបានចុះហត្ថលេខា។ ហាន់កុកបានភ្ជាប់អំឡុងពេលទាំងពីរនោះចូលគ្នាដោយហត្ថលេខាមនុស្សរបស់គាត់ ហើយគាត់ស្ថិតនៅក្នុងទាំងប្រវត្តិសាស្ត្រដំបូង និងប្រវត្តិសាស្ត្រទីពីរ។ ប្រវត្តិសាស្ត្រដំបូងតំណាងឲ្យទេវភាព ហើយប្រវត្តិសាស្ត្រទីពីរតំណាងឲ្យមនុស្ស ហើយហត្ថលេខាដែលភ្ជាប់ប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងពីរនោះចូលគ្នា គឺជាហត្ថលេខារបស់អ្នកភាសាវិទូដ៏អស្ចារ្យ ដែលបានប្រើឧបករណ៍មនុស្សម្នាក់ ដើម្បីបង្រួបបង្រួមអំឡុងពេលទេវភាពដែលតំណាងដោយឆ្នាំ 1776 ជាមួយនឹងអំឡុងពេលមនុស្សដែលតំណាងដោយឆ្នាំ 1789។

មានហត្ថលេខាមួយផ្សេងទៀតតែប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រពិភពលោក ដែលអាចប្រកួតប្រជែងនឹងហត្ថលេខារបស់ Hancock ក្នុងផ្នែកនៃការទទួលស្គាល់បាន ហើយវាក៏ជាហត្ថលេខាមួយដែលពាក់ព័ន្ធនឹងឆ្នាំ 1789 និងបដិវត្តន៍បារាំងផងដែរ។ ហត្ថលេខានោះផ្ទុកនូវប្រភេទនៃភាពក្លាហានដូចគ្នា ដែល Hancock មានបំណងបញ្ជាក់ឲ្យឃើញ ហើយវាត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ប្រទេសបារាំង។

ក្នុងន័យនៃការទទួលស្គាល់ជាសកល និងសារៈសំខាន់ជានិមិត្តរូប ហត្ថលេខារបស់ នាប៉ូឡេអុង បូណាប៉ាត មានឋានៈដែលអាចប្រៀបធៀបនឹងហត្ថលេខារបស់ John Hancock បាន ទោះបីស្ថិតនៅក្នុងបរិបទប្រវត្តិសាស្ត្រ និងវប្បធម៌ខុសគ្នាក៏ដោយ។ នាប៉ូឡេអុង ជាមេដឹកនាំយោធា និងនយោបាយដ៏លេចធ្លោម្នាក់របស់ប្រទេសបារាំង បានបន្សល់ទុកស្នាមសម្គាល់ដ៏សំខាន់លើប្រវត្តិសាស្ត្រអឺរ៉ុប និងពិភពលោក ជាពិសេសក្នុងកំឡុងសង្គ្រាមនាប៉ូឡេអុង។ ហត្ថលេខារបស់គាត់ ដែលជាញឹកញាប់ត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយរចនាបថដិត និងមានលក្ខណៈពិសេសច្បាស់លាស់ បានក្លាយជានិមិត្តរូបនៃឥទ្ធិពលដ៏ខ្លាំងក្លារបស់គាត់ និងនៃការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងទូលំទូលាយដែលគាត់បាននាំមកដល់អឺរ៉ុប រួមទាំងកំណែទម្រង់ផ្នែកច្បាប់ដែលត្រូវបានស្គាល់ថាជា Napoleonic Code។

ដូចជាហត្ថលេខារបស់ Hancock ដែលជានិមិត្តរូបនៃការប្រឆាំងចំពោះការគ្រប់គ្រងរបស់អង់គ្លេស និងការស្វែងរកឯករាជ្យភាពរបស់អាមេរិក ហត្ថលេខារបស់ Napoleon ក៏តំណាងឲ្យភាពក្លាហាន និងមហិច្ឆតាប្រភេទមួយផ្សេងទៀតដែរ គឺការកែរចនាព្រំដែននយោបាយរបស់អឺរ៉ុបឡើងវិញ និងការលើកស្ទួយឧត្តមគតិបដិវត្តន៍បារាំង។ ហត្ថលេខាទាំងពីរនេះសុទ្ធតែជានិមិត្តសញ្ញាបង្ហាញពីតួនាទីរបស់បុគ្គលប្រវត្តិសាស្ត្រនីមួយៗ ក្នុងការកំណត់វាសនារបស់ប្រទេសរបស់ពួកគេ និងន័យប៉ះពាល់កាន់តែទូលំទូលាយនៃសកម្មភាពរបស់ពួកគេលើប្រវត្តិសាស្ត្រពិភពលោក។

នៅពេលអេសេគាល​បានឃើញ​កង់​នៅក្នុង​កង់​ទាំងនោះ ដែលតំណាងឲ្យ​ការ​ប្រទាក់ប្រទិន​ដ៏ស្មុគស្មាញ​នៃ​ព្រឹត្តិការណ៍​មនុស្ស​ជាតិ ក្នុងអំឡុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​ពេលវេលា​បោះត្រា​របស់​មួយសែន​បួនម៉ឺន​បួនពាន់​នាក់ កង់​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​កង់​ទាំងនោះ ត្រូវបាន​ជា​និមិត្តរូប​ទុកជាមុន​ដោយ​កង់​មួយ​នៅឆ្នាំ 1789 នៅពេល​ដែល​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​នៃ​សហរដ្ឋអាមេរិក គឺជា​សត្វ​ដែល​មាន​ស្នែង​សាធារណរដ្ឋ​មួយ និង​ស្នែង​ប្រូតេស្តង់​មួយ បាន​ប្រសព្វ​គ្នា​ជាមួយ​បារាំង ជា​សត្វ​ដែល​មាន​ស្នែង​នៃ​អេហ្ស៊ីប និង​ស្នែង​នៃ​សូដុំ។

ចាប់ពីឆ្នាំ ១៧៨៩ រហូតដល់ឆ្នាំ ១៧៩៩ បារាំងត្រូវបានរញ្ជួយយ៉ាងខ្លាំងដោយ «រញ្ជួយដី» មួយ ដែលមានប្រភពមកពីសត្វមហិច្ឆតានៃអធិទេពនិយម ដែលឡើងមកពីជម្រៅគ្មានបាត។ ក្នុងពេលវេលានៃការបោះត្រារបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ឆ្នាំ ១៧៨៩ តំណាងឲ្យរយៈពេលដែលចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ នៅពេលសត្វមហិច្ឆតានៃអធិទេពនិយមបានផ្តួលរំលំ និងសម្លាប់ស្នែងនៃប្រូតេស្តង់ពិត ហើយបន្ទាប់មកនៅថ្ងៃទី ៣ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០២០ សត្វមហិច្ឆតានៃអធិទេពនិយមក៏បានផ្តួលរំលំ និងសម្លាប់ស្នែងនៃគណបក្សសាធារណរដ្ឋផងដែរ។ កង់នៃឆ្នាំ ១៧៨៩ តំណាងឲ្យកង់នៃឆ្នាំ ២០២០ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា (ទេវភាព) និងថ្ងៃទី ៣ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០២០ (មនុស្សភាព)។

ហត្ថលេខារបស់ព្រះ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយមនុស្សជាតិ ត្រូវបានឃើញនៅក្នុងហត្ថលេខាពីរដែលល្បីល្បាញបំផុតរបស់ពិភពលោក ហើយទាំងពីរនោះសុទ្ធតែជាប់ទាក់ទងនឹងឆ្នាំ 1789 ហើយទាំងពីរនោះតំណាងឲ្យអំណាចទាំងឡាយដែលដាក់ និងដកសម្តេចប៉ាបចេញពីបល្ល័ង្កនៃផែនដី។ ឆ្នាំ 1789 ក្នុងនាមជាចំណុចកណ្ដាលនៃសញ្ញាសម្គាល់បី ដែលតំណាងឲ្យហត្ថលេខានៃសេចក្តីពិតរបស់ព្រះ មានហត្ថលេខានៃអាណានិគម «ដប់បី» និង «ការបះបោរ» នៃបដិវត្តន៍បារាំង។

ឆ្នាំ ១៧៨៩ ដល់ឆ្នាំ ១៧៩៩ តំណាងឲ្យប្រវត្តិសាស្ត្រនៃបដិវត្តន៍បារាំង ហើយលេខដប់តំណាងឲ្យការសាកល្បងមួយ។ ឆ្នាំ ១៧៨៩ ជាអក្សរដំបូងនៃ «សេចក្ដីពិត» ហើយឆ្នាំ ១៧៩៩ តំណាងឲ្យអក្សរចុងក្រោយនៃសម័យកាលនៅប្រទេសបារាំង។ សម័យកណ្ដាលត្រូវបានសម្គាល់ដោយការប្រហារជីវិតស្ដេចនៃប្រទេសបារាំងនៅឆ្នាំ ១៧៩៣ ខណៈដែលប្រជាពលរដ្ឋបានបះបោរប្រឆាំងនឹងការគ្រប់គ្រងរាជ្យដ៏ក្រអឺតក្រទមរបស់ទ្រង់។

> «ដំណឹងល្អនៃសេចក្តីសុខសាន្ត ដែលប្រទេសបារាំងបានបដិសេធ នឹងត្រូវបានដកឫសចេញយ៉ាងពិតប្រាកដជាទីបំផុត ហើយលទ្ធផលនឹងគួរឲ្យភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង។ នៅថ្ងៃទី 21 ខែមករា ឆ្នាំ 1793 គឺពីររយហាសិបប្រាំបីឆ្នាំ គិតចាប់ពីថ្ងៃដដែលនោះ ដែលបានប្តេជ្ញាចិត្តឲ្យប្រទេសបារាំងចូលរួមយ៉ាងពេញលេញក្នុងការបៀតបៀនពួកអ្នកកែទម្រង់ មានក្បួនដង្ហែមួយទៀត ដែលមានគោលបំណងខុសគ្នាយ៉ាងស្រឡះ បានឆ្លងកាត់តាមដងផ្លូវនានានៃទីក្រុងប៉ារីស»។ The Great Controversy, 230.

ឆ្នាំ 1789 បានសម្គាល់ការបះបោរនៃអក្សរទីដប់បី សម្រាប់សត្វសាហាវមានស្នែងពីរនៃសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយជាអក្សរទីមួយ សម្រាប់សត្វសាហាវមានស្នែងពីរនៃប្រទេសបារាំង។ អក្សរកណ្ដាលរបស់បារាំងគឺឆ្នាំ 1793 នៅពេលដែលស្តេចនៃប្រទេសបារាំងត្រូវបានកាត់ក្បាលចេញ ហើយណាប៉ូឡេអុងតំណាងឲ្យអក្សរចុងក្រោយ នៅពេលដែលគាត់បានកាន់កាប់អំណាចរដ្ឋាភិបាលនៅឆ្នាំ 1799។ ហត្ថលេខានៃ «សេចក្តីពិត» នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការផ្ដួលរំលំប្រទេសបារាំង ដែលត្រូវបានតំណាងដោយឆ្នាំ 1789, 1793, និង 1799 គឺជាកង់ទំនាយមួយ ដែលត្រូវបានចងភ្ជាប់ជាមួយកង់ទំនាយនៃឆ្នាំ 1776, 1789, និង 1798។

ប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងពីរនេះមានហត្ថលេខាដែលល្បីល្បាញបំផុតពីរនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមនុស្ស ដូច្នេះវាបានភ្ជាប់ហត្ថលេខាដ៏ទេវភាពនៃ «សេចក្តីពិត» ជាមួយនឹងហត្ថលេខាមនុស្សពីរ។ កង់ទាំងពីរត្រូវបានតភ្ជាប់នឹងអក្សរទីដប់បី ក្នុងអំឡុងពេលនៃការបោះត្រាលើមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ដែលជារយៈពេលចាប់ពីការសម្លាប់សាក្សីទាំងពីរ ក្នុងឆ្នាំ 2020 រហូតដល់ពួកគេឈរឡើងវិញក្នុងឆ្នាំ 2023 ដែលត្រូវបានសម្គាល់ដោយថ្ងៃទី 7 ខែតុលា ឆ្នាំ 2023។

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​របស់​យើង​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

Back to Articles