Article

# ប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិប — លេខប្រាំ

ការធ្វើឲ្យអត្ថបទ​បួន​ប្រការ​ដំបូង​មានភាព​ស្រស់ស្រាយ​ឡើងវិញ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 1, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

នៅពេលដែលយើងត្រឡប់មកវិញ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខ ៤០ នោះ វាហាក់ដូចជាសមគួរ ដោយពិនិត្យឡើងវិញជាមុនសិននូវមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃអត្ថបទទាំងបួនដំបូងក្នុងស៊េរីនេះ។ អត្ថបទទីមួយ ក្នុងចំណោមអត្ថបទទាំងបួននៃស៊េរីនេះ បានបង្ហាញការបកស្រាយខាងទំនាយមួយ ដោយបង្ហាញព្រះគ្រីស្ទជា សិង្ហនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដា (និងអាល់ហ្វា និងអូមេហ្គា) ដែលទ្រង់បើកត្រាផ្នែកខ្លះៗនៃដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ នៅគ្រាសំខាន់ៗ ដើម្បីដឹកនាំចលនាកំណែទម្រង់ចុងក្រោយនៃពួក ១៤៤,០០០។ វាបញ្ជាក់ថា ប្រវត្តិសាស្ត្រនៃទេវតាទីមួយ និងទីពីរ ស្របគ្នានឹងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃសាររបស់ទេវតាទីបី ដូច្នេះហើយកំណត់ថា នៅឆ្នាំ ១៩៨៩ (១២៦ ឆ្នាំបន្ទាប់ពីការបះបោររបស់អាដវិនទីស្តនៅឆ្នាំ ១៨៦៣) សិង្ហបានបើកត្រា ដានីយ៉ែល ១១:៤០–៤៥។ ខទាំងនោះដែលត្រូវបានបើកត្រា តាមដានពីរបួសស្លាប់របស់សម្តេចប៉ាបនៅឆ្នាំ ១៧៩៨ ការជាសះស្បើយរបស់វាតាមរយៈសហភាពបីមុខរវាងនាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ ដែលនាំបន្តទៅដល់អើម៉ាគេដូន នៅ «ភ្នំបរិសុទ្ធដ៏រុងរឿង» នៃខ ៤៥។ ខណៈដែលចលនានៃពួកមួយសែនសែសិបបួនពាន់ កំពុងខិតជិតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខ ៤០ (ដែលលាតសន្ធឹងពីឆ្នាំ ១៩៨៩ ដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនោះ) បានចាប់ផ្តើមត្រូវបានបើកត្រា នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២៣។

ដោយយោងលើសេចក្តីអធិប្បាយរបស់ Ellen White ថា ផ្នែកនៃសៀវភៅដានីយ៉ែលដែលមិនទាន់បានបើកត្រា ហើយដែលទាក់ទងនឹងគ្រាចុងក្រោយ បង្កើតឲ្យមាន «ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង» ដែលរៀបចំប្រជាជនមួយឲ្យអាចឈរមាំមួនបាន។ «ប្រេង» ត្រូវបានកំណត់ថាជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ សារដ៏ទេវភាព និងអត្តចរិត នៅក្នុងពាក្យប្រៀបធៀបអំពីព្រហ្មចារីដប់នាក់។ ការបើកត្រានោះបានបង្កឲ្យមានដំណើរការសាកល្បងបីជាន់នៃ ដានីយ៉ែល 12:10 ដែលក្នុងនោះ មនុស្សជាច្រើនត្រូវបាន «បន្សុទ្ធ ធ្វើឲ្យស ហើយសាកល្បង»។ ប្រវត្តិសាស្ត្រនេះតំណាងឲ្យចំណុចទំនាយជាច្រើន ដែលទំនាយត្រូវបានបើកត្រា ដោយចាប់ផ្តើមពីឆ្នាំ 1989 ថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 និងខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023។ ការបើកត្រាផ្សេងៗទាំងនោះតំណាងឲ្យរយៈពេលពីឆ្នាំ 1989 ដល់ 9/11 រយៈពេលពី 9/11 ដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលជិតមកដល់ និងរយៈពេលនៃការពន្យារពេលចាប់ពីថ្ងៃទី 18 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2020 ដល់ថ្ងៃទី 31 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 2023 នៅពេលដែលសារនៃ Midnight Cry ត្រូវបានបើកត្រាជាបន្តបន្ទាប់រហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។

ការភ្ញាក់រឭករបស់បេក្ខជនទាំងឡាយ ដើម្បីស្ថិតក្នុងចំណោមមួយសែនសែសិបបួនពាន់ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយឆ្អឹងស្ងួតនៅក្នុង អេសេគាល ៣៧ និងសាក្សីពីរនាក់នៅក្នុង វិវរណៈ ១១ ដែលឈរឡើងនៅពេលពេញដោយព្រះវិញ្ញាណ នោះ ត្រូវបានសម្រេចឡើងដោយការដោះត្រា។ ប្រសិនបើប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះមិនភ្ញាក់រឭកចំពោះ «ពន្លឺដ៏មានតម្លៃ» នេះ ដែលបង្ហាញអំពីគ្រោះថ្នាក់នានាដូចជា អំណាចសម្ដេចប៉ាប និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ នោះសេចក្ដីបង្រៀនខុសឆ្គងនឹងច្រោះពួកគេចេញ (បំបែកអង្កាមចេញពីស្រូវ)។ សញ្ញាសម្គាល់តាមផ្លូវនៃទំនាយពីមុនៗ ដូចជា Blair Bill ឆ្នាំ 1888 និង Patriot Act ត្រូវបានកំណត់ថាជាការព្រមានតាមទំនាយ។ អត្ថបទនេះកំណត់ថា បន្ទាត់ប្រវត្តិសាស្ត្រទំនាយទាំងអស់ពីមុន ដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុង ដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ នោះ កើតឡើងម្តងទៀតនៅក្នុងខ 40-45។ អត្ថបទនេះកំណត់ថា រូបសត្វសាហាវត្រូវបានបង្កើតឡើងជាមុនសិននៅសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយបន្ទាប់មកនៅក្នុងពិភពលោក ដូចដែលត្រូវបានជាគំរូដោយ 321 និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដំបូង បន្ទាប់មកដោយរូបសត្វសាហាវសកលដែលត្រូវបានជាគំរូដោយ 538 នៅពេល មីកែល ឈរឡើង ហើយពេលវេលាសាកល្បងត្រូវបានបិទបញ្ចប់។

អត្ថបទទីពីរ ក្នុងចំណោមអត្ថបទទាំងបួន បន្តក្របខណ្ឌទំនាយ ដោយកំណត់ថា Patriot Act ឆ្នាំ 2001 គឺជាការដែលសហរដ្ឋអាមេរិក «និយាយ» ដើម្បីបំពេញ វិវរណៈ 13:11។ Patriot Act គឺជាការបដិសេធរដ្ឋធម្មនុញ្ញលើកទីមួយ ក្នុងចំណោមបីលើក ដែលស្របគ្នានឹងសញ្ញាសម្គាល់ទាំងបី នៅដើមនៃនគរទីប្រាំមួយនៃទំនាយព្រះគម្ពីរ គឺ សេចក្តីប្រកាសឯករាជ្យ ឆ្នាំ 1776 រដ្ឋធម្មនុញ្ញ ឆ្នាំ 1789 និងច្បាប់ Alien and Sedition Acts ឆ្នាំ 1798។ Blair Bill ដែលបរាជ័យក្នុងឆ្នាំ 1888 ជាការប៉ុនប៉ងដាក់ចេញច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យថ្នាក់ជាតិ ត្រូវបានដកចេញ ដូចគ្នានឹងការឡោមព័ទ្ធរបស់ Cestius នៅឆ្នាំ 66; ទាំងពីរនេះជាគំរូទុកជាមុននៃឆ្នាំ 2001 ពេលដែល Patriot Act បានចាប់ផ្តើមរយៈពេលសាកល្បងអំពីរូបសត្វ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ Patriot Act ស្របគ្នានឹងឆ្នាំ 1776 ហើយបានជំនួសច្បាប់ទូទៅរបស់អង់គ្លេស «គ្មានទោស រហូតដល់ត្រូវបានបញ្ជាក់ថាមានទោស» ដោយច្បាប់ស៊ីវិលរបស់រ៉ូម «មានទោស រហូតដល់ត្រូវបានបញ្ជាក់ថាគ្មានទោស»។ សញ្ញាសម្គាល់កណ្ដាល ដែលតំណាងដោយឆ្នាំ 1789 — Pelosi Trials ដែលចាប់ផ្តើមនៅខែមករា ឆ្នាំ 2022 — បានជាន់ឈ្លីនីតិវិធីត្រឹមត្រូវ និងដំណើរការត្រឹមត្រូវខាងសារធាតុ តាមរយៈការប្រើច្បាប់ជាអាវុធនយោបាយ ប្រតិបត្តិការទង់ក្លែងក្លាយ និងអំពើពុករលួយរបស់ទីភ្នាក់ងារ ដោយបដិសេធយ៉ាងបើកចំហនូវសិទ្ធិមូលដ្ឋាន។ សញ្ញាសម្គាល់ទាំងបីនៃការនិយាយនេះ គឺក្នុង Patriot Act ឆ្នាំ 2001, Pelosi Trials ឆ្នាំ 2022, និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ កំពុងបដិសេធជាបន្តបន្ទាប់នូវគោលការណ៍គ្រប់យ៉ាងនៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញសហរដ្ឋអាមេរិក។

បន្ទាប់មក សាសនាប្រូតេស្តង់ចាប់ដៃជាមួយសាសនាប៉ាប និងវិញ្ញាណនិយម ក្នុងសហភាពបីបែប; នៅចំណុចនោះ សហរដ្ឋអាមេរិកនិយាយដូចនាគ បង្កើតរូបសត្វសាហាវឲ្យបានពេញលេញ បំពេញពែងនៃរយៈពេលសាកល្បងរបស់ខ្លួន ហើយឈប់មានស្ថានភាពជានគរទីប្រាំមួយ។ បន្ទាប់មក ការបោះបង់សាសនាជាតិ ត្រូវបានតាមមកដោយការបំផ្លាញជាតិ។ ការនិយាយនៅឯច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ត្រូវបានតំណាងជាមុនដោយការចាប់ផ្តើម និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដំបូងរបស់ កុងស្តង់ទីន ក្នុងឆ្នាំ 321 ហើយបន្ទាប់មក ការបញ្ចប់ និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យចុងក្រោយ ត្រូវបានតំណាងដោយឆ្នាំ 538។

ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងអស់នេះ ត្រូវបានលាក់បាំងនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍នៃ ដានីយ៉ែល 11:40 ដែលដំណើររត់ស្របគ្នាជាមួយនឹងខ្សែប្រវត្តិរបស់ពួក Millerite ហើយក៏ជាមួយនឹងខ្សែពីព្រះគ្រីស្ទរហូតដល់ឈើឆ្កាងផងដែរ។ វិវរណៈ 12:15–16 បង្ហាញរដ្ឋធម្មនុញ្ញជា «ផែនដី» ដែលធ្លាប់បានលេបទឹកជំនន់នៃការបៀតបៀនរបស់នាគ ប៉ុន្តែនៅទីបំផុតនឹងនិយាយដូចនាគនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ។ ការព្រមានរបស់ Ellen White ក្នុង Testimonies, volume 5 (ទំព័រ 711 និង 451, 452) ថា ច្បាប់សាសនាណាមួយដែលព្រមសម្របសម្រួលឲ្យអំណាចសម្តេចប៉ាប ហើយថា ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនឹងបើកបង្ហាញវិញ្ញាណរបស់នាគ នោះបញ្ជាក់ថា ជំហានទាំងបីនៃឆ្នាំ 1776, 1789, និង 1798 គឺជាសញ្ញាសម្គាល់តាមផ្លូវដែលជាគំរូនៃដំណើរការសាកល្បងចុងក្រោយបីជំហាន ដែលបញ្ចប់នៅការសាកល្បងចុងក្រោយ ហើយដំណើរការសាកល្បងនោះឯងជាអ្វីដែលរៀបចំប្រជាជនរបស់ព្រះឲ្យអាចឈររឹងមាំបាន។

អត្ថបទទីបីបានពន្យល់បន្ថែមលើការព្រមានរបស់ Ellen White នៅក្នុង Testimonies, volume 5, pages 451, 452 ដោយអះអាងថា ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះនៅសហរដ្ឋអាមេរិក គឺជាពេលវេលាសម្រេចចិត្តដែលជាតិ​នោះកាត់ផ្តាច់ខ្លួនចេញពីសេចក្តីសុចរិតទាំងស្រុង បំពេញការរួបរួមបីជាន់ (Protestantism ចាប់ដៃជាមួយ Romanism និង spiritualism)។ បន្ទាប់មក សហរដ្ឋអាមេរិកបដិសេធគ្រប់គោលការណ៍រដ្ឋធម្មនុញ្ញទាំងអស់ ក្នុងនាមជារដ្ឋាភិបាល Protestant និងសាធារណរដ្ឋ ហើយផ្សព្វផ្សាយការភាន់ច្រឡំរបស់ papacy។ នេះជាសញ្ញាបង្ហាញថា ដែនកំណត់នៃការអត់ធ្មត់របស់ព្រះបានមកដល់ហើយ ដូច្នេះបានបំពេញពែងនៃអំពើទុច្ចរិតរបស់ជាតិនោះ ធ្វើឲ្យទេវតានៃសេចក្តីមេត្តាចាកចេញ និងចាប់ផ្តើមសេចក្តីវិនាសថ្នាក់ជាតិ។ បន្ទាប់មក ចម្លើយចំពោះសម្រែករបស់ពួកទុក្ករបុគ្គលពីត្រាទីប្រាំដែលថា «តើដល់ពេលណា?» ក៏មកដល់ ខណៈដែលក្រុមទីពីរនៃពួកទុក្ករបុគ្គលរបស់ papacy ត្រូវបានបំពេញឡើង។ វិញ្ញាណរបស់នាគត្រូវបានបើកសម្ដែងនៅពេលដែល «ចលនាថ្ងៃអាទិត្យ» និយាយឡើង—ដោយបម្រើជាអត្ថន័យសម័យទំនើបនៃ «អំពើស្អប់ខ្ពើមដែលបំផ្លាញ» (ដែលបាននិយាយដោយ Daniel និងត្រូវបានព្រះគ្រីស្ទយោងដល់) ជាសញ្ញាឲ្យរត់ចេញពីទីក្រុងទាំងឡាយមុនពេលសេចក្តីបំផ្លាញមកដល់។ ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យគឺជាការបញ្ចប់នៃការបដិសេធរដ្ឋធម្មនុញ្ញជាបន្តបន្ទាប់ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 2001 ជាមួយ Patriot Act (ដែលត្រូវបានជានិមិត្តរូបដោយ 1888 Blair Bills, ការឡោមព័ទ្ធរបស់ Cestius នៅឆ្នាំ 66 AD, ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ព្រះគ្រីស្ទ, August 11, 1840 និង The Declaration of Independence)។

រយៈពេលនៃការបង្កើតរូបភាពនៃសត្វសាហាវនៅសហរដ្ឋអាមេរិក រួមបញ្ចូលបន្ទាត់ទ្វេដ៏ស្មុគស្មាញមួយ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹង «ស្នែង» ស្របគ្នាទាំងពីរ គឺ សាធារណរដ្ឋ (នយោបាយ) និង ប្រូតេស្តង់ (សាសនា) ដែលនៅទីបំផុតរួបរួមគ្នាក្នុងការអនុវត្តច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដោយសហការរវាងព្រះវិហារ និងរដ្ឋ។ ទំនាក់ទំនងនេះឆ្លុះបញ្ចាំងការគ្រប់គ្រងរបស់ស្ត្រីលើសត្វសាហាវរបស់អំណាចប៉ាប ហើយត្រូវបានសម្ដែងយ៉ាងពេញលេញនៅពេលដែលគោលការណ៍ស្នូលនៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញស្តីពីការបំបែកព្រះវិហារចេញពីរដ្ឋត្រូវបានបដិសេធ។

ខាងក្នុង រូបសំណាកនៃសត្វសាហាវ​ដែល​សាកល្បង​ពេលវេលា គឺ​សាកល្បង​ការ​បង្កើត​អត្តចរិត (រូបភាព​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ទល់នឹង​រូបសំណាក​សត្វសាហាវ​របស់​សាតាំង) ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​ទាំងអស់ ដោយ​បំបែក​ព្រហ្មចារី​មាន​ប្រាជ្ញា និង​ព្រហ្មចារី​ល្ងង់ ខណៈ​ដែល​ខាងក្រៅ​វា​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ការ​តស៊ូ​នយោបាយ សម្ព័ន្ធភាព និង​សន្ធិសញ្ញា​ដែល​ត្រូវ​បាន​បំបែក​នៃ​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ។ រយៈពេល​ពី​ឆ្នាំ 2001 រហូត​ដល់​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ ចាប់ផ្តើម​ការ​ប្រោះ​នៃ​ភ្លៀង​ចុងក្រោយ (ចាប់ផ្តើម​នៅ​ពេល​ទេវតា​វិវរណៈ 18 បាន​ចុះ​មក​នៅ​ថ្ងៃទី 11 ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ដោយ​បំភ្លឺ​ផែនដី​តាម​រយៈ​ការ​ដួល​រលំ​នៃ​អគារ​ធំៗ​របស់​ក្រុង​ញូវយ៉ក)។ 9/11 ចាប់ផ្តើម​ការ​រែង​ចម្រោះ​នៃ​សាសនិក​អាដវិនទីស្ទ​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំពីរ​សម័យ​ឡៅឌីសេ តាម​រយៈ​ការ​ទទួល​យក ឬ​ការ​បដិសេធ​សារ​នៃ «សៀវភៅ​តូច» ដែល​ត្រូវ​បរិភោគ ដូច​មាន​ចែង​ក្នុង​វិវរណៈ 10។ ស្រូវ និង​ស្មៅអាក្រក់​នៅ​រួម​គ្នា​រហូត​ដល់​ការ​បំបែក​របស់​វា​នៅ​ពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ មួយ​នោះ​គឺ​នៅ​ពេល​ដែល​មនុស្ស​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់ ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​ជា​ទង់​សញ្ញា ហើយ​ការ​មក​ដល់​នៃ​ការ​ចាក់​បង្ហូរ​ពេញលេញ​នៃ​ភ្លៀង​ចុងក្រោយ​ក្នុង​អំឡុង​ការ​បង្កើត​រូបសំណាក​សត្វសាហាវ​ទូទាំង​ពិភពលោក ដែល​មាន​គំរូ​ជា 321 ដល់ 538។ បន្ទាប់​មក ការ​ប្រមូល​ផ្តុំ​នៃ​ហ្វូង​មនុស្ស​យ៉ាង​ធំ​ពី​បាប៊ីឡូន​ចាប់ផ្តើម រហូត​ដល់​មីកាយែល​ឈរ​ឡើង ហើយ​ពេល​សាកល្បង​បិទ​បញ្ចប់។ នេះ​ស្រប​គ្នា​នឹង​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដែល​ចាប់ផ្តើម​មុន​គេ​នៅ​ផ្ទះ​របស់​ព្រះ​ចាប់ពី 9/11 បន្ទាប់​មក​ទៅ​កាន់​កម្មករ​ម៉ោង​ទី​ដប់មួយ​ក្រោយ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ។

អត្ថបទទីបីសង្កត់ធ្ងន់ថា ការរស់រានមានជីវិតឆ្លងកាត់សម័យកាលដែលសិរីល្អស្ថានសួគ៌ និងការបៀតបៀនក្នុងអតីតកាលត្រូវបានលាយបញ្ចូលគ្នា ហើយកើតឡើងសារជាថ្មី នោះទាមទារឲ្យមានការចេះស្ទាត់ជំនាញទំនាយជាមុន តាមរយៈវិធីសាស្ត្រ «បន្ទាត់លើបន្ទាត់» នៃអេសាយ 28។ វិធីសាស្ត្រនេះត្រូវបានបង្ហាញជាគំរូដោយពួកអ្នកមានតម្លៃរបស់ដានីយ៉ែល ពួកសិស្សរបស់ព្រះគ្រីស្ទមុនថ្ងៃប៉ិនទីកុស្ត និងសាដ្រាក់ មេសាក់ និងអាបេដនេហ្គោ នៅឯឡដុតភ្លើង ដែលជានិមិត្តរូបនៃពួកអ្នកដែលបានត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ ដើម្បីឈរយ៉ាងមាំមួនលើ «មានសេចក្តីចែងទុកហើយ» នៅកណ្ដាលការប្រព្រឹត្តការដ៏អស្ចារ្យ និងការក្លែងបន្លំរបស់សាតាំង។

អត្ថបទទីបួនពន្យល់ថា ដំណើរការសាកល្បងតាមទំនាយនៃការបង្កើតរូបសត្វសាហាវនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដំណើរទៅស្របគ្នា និងចាក់សោគ្នាជាមួយនឹងសញ្ញាសំខាន់តាមរដ្ឋធម្មនុញ្ញបីយ៉ាង (Patriot Act ក្នុងឆ្នាំ 2001 ជា “ការនិយាយ” ដំបូង, Pelosi Trials ក្នុងឆ្នាំ 2022 ជាចំណុចកណ្ដាល, និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ជាចំណុចចុងក្រោយ)។ ដំណើរការសាកល្បងនេះ រៀបចំព្រហ្មចារីមានប្រាជ្ញា (១៤៤,០០០) ឲ្យអាចស៊ូទ្រាំការសាកល្បងនៃការបៀតបៀនដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ដែលចាប់ផ្តើមនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ចូលជាធរមាន នៅពេលដែលការក្បត់សាសនាជាតិ នាំទៅកាន់សេចក្ដីវិនាស។ បន្ទាប់មក សាតាំងបញ្ចេញការក្លែងក្លាយដ៏អស្ចារ្យ (អះអាងថាខ្លួនជាព្រះ ដោយមានការអស្ចារ្យជាសញ្ញា) ហើយសិរីរុងរឿងស្ថានសួគ៌ ក៏លាយបញ្ចូលជាមួយការបៀតបៀនជាញឹកញាប់ដូចកាលពីអតីតកាល ដែលអនុញ្ញាតឲ្យរាស្ត្ររបស់ព្រះ ដើរដោយមិនរង្គើ ក្នុងពន្លឺដែលហូរចេញពីបល្ល័ង្ករបស់ព្រះ។ ការរៀបចំនេះ ឆ្លុះបញ្ចាំងយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ព្រះគ្រីស្ទ នៅក្នុង យ៉ូហាន ជំពូក ៦ (ដូចមានសេចក្ដីអធិប្បាយនៅក្នុង The Desire of Ages, 394) ដែលទ្រង់បានអនុញ្ញាតឲ្យមានការសាកល្បងដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ដើម្បីជម្រះចេញមុនពេលវេលា អ្នកដើរតាមដែលស្វែងរកប្រយោជន៍ខ្លួនឯង ដោយពង្រឹងសិស្សពិត សម្រាប់ការសាកល្បងចុងក្រោយបំផុតរបស់ពួកគេ (សួនកេតសេម៉ានេ, ការក្បត់, ការឆ្កាង) ដោយសារវត្តមានរបស់ទ្រង់។ ដូចគ្នានេះដែរ ការសាកល្បងរូបសត្វសាហាវ—ដែលរួមបញ្ចូលទាំងការបង្កើតលក្ខណៈអាកប្បកិរិយាខាងក្នុង (រូបព្រះគ្រីស្ទ ទល់នឹង រូបសត្វសាហាវរបស់សាតាំង) និងសហភាពខាងក្រៅរវាងព្រះវិហារ និងរដ្ឋ ដែលលុបបំបាត់ការបែងចែករវាងព្រះវិហារ និងរដ្ឋ—ធ្វើការរើសចេញនៅក្នុង Adventism បែប Laodicean។ ការសាកល្បងនេះ សម្អាតព្រហ្មចារីមានប្រាជ្ញា តាមរយៈការទទួលយកសារ ដែលមិនទាន់បានបើកត្រា ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ line-upon-line នៃ អេសាយ 28។

ពន្លឺដែលបានបើកត្រា គឺជាពន្លឺនៃត្រាទីប្រាំពីរ (វិវរណៈ 8:1–5) ដែលបានសម្តែងចេញជាភ្លើងបោះចុះមកលើផែនដី ជាចម្លើយចំពោះសេចក្តីអធិស្ឋានរបស់ពួកបរិសុទ្ធ ដូចដែលបានជារូបសញ្ញាទុកជាមុនដោយអណ្ដាតភ្លើងនៅក្នុងការចាក់បំពេញនៅថ្ងៃបុណ្យទី៥សិប។ ពន្លឺដែលបានបើកត្រានោះ ក៏ត្រូវបានតំណាងផងដែរ ដោយសម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្ររបស់ពួក Millerite (ដែលបានរៀបចំការចូលដោយសេចក្តីជំនឿ ទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត) ហើយសេចក្តីនោះនឹងត្រូវបានបំពេញក្នុងសម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រសម័យទំនើប ដែលបានបើកត្រានៅខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៣ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃ ដានីយ៉ែល 11:40។

សារនៃការប្រោះព្រះភ្លៀងចុងក្រោយតាំងពីថ្ងៃទី 9/11 រួមជាមួយនឹងការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងអំពីអំណាចសម្តេចប៉ាប និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដែលភ្ជាប់មកជាមួយនឹងការបើកត្រារបស់ផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ និងប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិប ទាំងអស់នេះត្រូវបានរួមបញ្ចូលនៅក្នុងការបើកត្រានៃ «ការបើកសម្ដែងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ»។ ការបំភ្លឺព្យាករណ៍យ៉ាងលម្អិតអំពីការកកើតរូបសត្វ; រួមទាំងការតស៊ូរបស់ស្នែងសាធារណរដ្ឋ និងស្នែងប្រូតេស្តង់ទាំងពីរ គណបក្សនយោបាយ អាដវេនទីសម៍ឡាអូឌីសេ ការលេចឡើងនៃ 144,000 គ្រោះវេទនាទីបីរបស់អ៊ីស្លាម រុស្ស៊ី អង្គការសហប្រជាជាតិ អំណាចសម្តេចប៉ាប និងភាពស្របគ្នានៃហាស្មូនេអាន បំពាក់អ្នកប្រាជ្ញឲ្យអាចស្គាល់ និងទទួលយកការដឹកនាំរបស់ព្រះ ដោយមិនភ្លេចការណែនាំកន្លងមក (Testimonies to Ministers, 31)។

ដោយការ​បរិភោគ «សៀវភៅ​តូច» (វិវរណៈ 10) និងធ្វើឲ្យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នោះ​ចូលស្នាក់នៅ​ខាងក្នុង​ជាមុន​តាមរយៈ​ការសិក្សា​បែប​បេរ៉ា អ្នក​មួយ​សែន​បួន​ម៉ឺន​បួន​ពាន់ ទទួលបាន​ការយល់ដឹង​ដើម្បី​ឈរ​យ៉ាង​មាំមួន​លើ​ពាក្យ​ថា «មាន​សេចក្តី​ចែង​ទុក​ហើយ» នៅ​កណ្តាល​ការបោកបញ្ឆោត​របស់​សាតាំង។ ការរៀបចំ​របស់​ពួកគេ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ពួកគេ​ជៀសវាង​ពី​ការ​ថយក្រោយ​ទៅកាន់​សេចក្តី​វិនាស (ហេព្រើរ 10:37–39; ហាបាគុក 2:4) ហើយ​បន្ទាប់មក​ពួកគេ​ត្រូវបាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​ថា​ជា​អ្នកឈ្នះ​ដែល​បាន​សាកល្បង និង​ពិសោធន៍​រួច ដែល​កាន់តាម​ព្រះបញ្ញត្តិ​របស់​ព្រះ (ជាពិសេស​បញ្ញត្តិ​ទី​បួន) និង​សេចក្តី​ជំនឿ​របស់​ព្រះយេស៊ូវ។ ពួកគេ​ជា​អ្នក​ដែល​ឆ្លងកាត់​វិបត្តិ​ចុងក្រោយ ដែល​ក្នុង​នោះ មនុស្ស​សុចរិត​រស់ដោយ​សេចក្តី​ជំនឿ ដោយ​មាន​ទេវតា​ការពារ ខណៈ​ដែល​មនុស្ស​ល្ងង់ខ្លៅ (ដែល​បដិសេធ​វិធីសាស្ត្រ និង​សារ) ប្រឈមមុខ​នឹង​សេចក្តី​វង្វេង​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​គ្មាន​សេចក្តី​សង្ឃឹម​ឡើយ។ នេះ​ស្របគ្នា​នឹង Testimonies, volume 9 ជំពូក For the Coming of the King, (ចាប់ផ្តើម​នៅ​ទំព័រ 11) ជាមួយ​នឹង​និមិត្តសញ្ញា 9/11 របស់​វា ដូច្នេះ​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​អំឡុងពេល​ពី 9/11 ដល់​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ថា​ជា​ពេលវេលា​នៃ​ការ​បោះត្រា ដែល​អ្នក​មាន​ប្រាជ្ញា​យល់​អំពី​ការ​បញ្ចប់​របស់​ដានីយ៉ែល​ជំពូក 11 ហើយ​មិន​ខ្លាច​អ្វី​ឡើយ លើកលែងតែ​ការ​ភ្លេច​ការ​ដឹកនាំ​របស់​ព្រះ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​បរិសុទ្ធ​កន្លងមក។

អត្ថបទទាំងបួនរួមគ្នាបង្ហាញនូវការបកស្រាយបែបទំនាយអំពីព្រះគ្រីស្ទ ក្នុងនាមជាសិង្ហនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដា ហើយជាអាល់ផា និងអូមេហ្គា ដែលទ្រង់បើកត្រាផ្នែកខ្លះៗនៃ ដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ នៅក្នុងពេលវេលាសំខាន់ៗ ដើម្បីដឹកនាំចលនាកំណែទម្រង់ចុងក្រោយរបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់។ នៅឆ្នាំ ១៩៨៩ គឺ ១២៦ ឆ្នាំបន្ទាប់ពី “ការបះបោរ” របស់អាដវេនទីស្ត នៅឆ្នាំ ១៨៦៣ សិង្ហបានបើកត្រា ដានីយ៉ែល ១១:៤០–៤៥ ដោយបើកសម្ដែងការជាសះស្បើយនៃរបួសមរណៈរបស់សាសនាចក្រប៉ាប នៅឆ្នាំ ១៧៩៨ តាមរយៈសម្ព័ន្ធភាពបីជាន់ (នាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ) នៃខ ៤១ ហើយនាំទៅដល់អើម៉ាគេដូន “ភ្នំបរិសុទ្ធដ៏រុងរឿង” ជាទីកន្លែងដែលសាសនាចក្រប៉ាបទទួលការជំនុំជម្រះចុងក្រោយរបស់នាងនៅក្នុងខ ៤៥។ ការបើកត្រានេះបានចាប់ផ្តើមដំណើរនៃចលនានោះ ដោយបង្កើត “ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង” (Selected Messages, book 2) អំពី “សាសនាចក្រប៉ាប និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ” ដែលបង្កឲ្យមានការសាកល្បងបីជាន់ គឺ “ត្រូវបានបន្សុទ្ធ ធ្វើឲ្យស ហើយត្រូវបានសាកល្បង” ដូចដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុង ដានីយ៉ែល ១២:១០។

យើង​នឹង​បន្ត​គំនិត​ទាំងនេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

Back to Articles