Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល — លេខមួយរយម្ភៃប្រាំបួន

ការបើកសម្ដែងអំពីសារៈសំខាន់ខាងទំនាយ៖ ស្នែងសាធារណរដ្ឋ និងចលនាចុងក្រោយបង្អស់

Author

Jeff Pippenger

Published

March 11, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

យើងកំពុងពិចារណាខទីសែសិបនៃដានីយ៉ែល​ជំពូក​១១ ហើយកំពុងលើកឡើងអំពីខ្សែបន្ទាត់ទំនាយនៃខទីសែសិប ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងស្នែងនៃលទ្ធិសាធារណរដ្ឋ។ យើងកំពុងដាក់អនុវត្តន៍នេះដោយផ្អែកលើពេលវេលាចុងបញ្ចប់ ដែលបានមកដល់នៅឆ្នាំ ១៩៨៩។ ខ្សែបន្ទាត់នោះតំណាងឲ្យប្រវត្តិសាស្ត្រពីឆ្នាំ ១៩៨៩ រហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ ហើយត្រូវបានជានិមិត្តរូបដោយអំឡុងពេលទំនាយពីឆ្នាំ ៥០៨ ដល់ ៥៣៨ នៅពេលដែលសម្តេចប៉ាបត្រូវបានប្រទានអំណាចជាលើកដំបូង ហើយបានអនុវត្តច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅក្រុមប្រឹក្សាអ័រឡេអង់។ វាក៏ត្រូវបានជានិមិត្តរូបដោយខ្សែបន្ទាត់ចាប់ពីការប្រសូត្ររបស់ព្រះគ្រីស្ទរហូតដល់ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ទ្រង់ផងដែរ។

យើង​ក៏​កំពុង​បន្ថែម​ទៅ​លើ​បន្ទាត់​ទាំង​នោះ​នូវ​បន្ទាត់​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ព្យាករណ៍​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​ខ​ទី​ពីរ នៃ ដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ ផង​ដែរ។ នៅ​ទី​នោះ យើង​ឃើញ​ថា ប្រធានាធិបតី​ទី​ប្រាំមួយ នៃ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក បន្ទាប់​ពី​ពេល​វេលា​នៃ​ចុង​បញ្ចប់ ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៨៩ គឺ ដូណាល់ ត្រាំ ដែល​តាម​ខ​នោះ «ជំរុញ​ឲ្យ​កក្រើក» (បណ្តាល​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ឡើង) អាណាចក្រ​ទាំង​មូល​នៃ Grecia (សកលនិយម) នៅ​ក្នុង​ការ​បោះ​ឆ្នោត ឆ្នាំ ២០១៦។

បន្ទាប់មក យើងបានចាប់ផ្តើមពិចារណាអំពីលក្ខណៈព្យាករណ៍ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងអំណាចទាំងបី ដែលបង្កើតជាសហភាពបីជាន់នៃនាគ សត្វសាហាវ និងព្យាការីក្លែងក្លាយ ដែលរួមគ្នានេះ តាំងពីឆ្នាំ 1989 មក បាននិងកំពុងនាំពិភពលោកទៅកាន់ការបិទបញ្ចប់នៃរយៈពេលសាកល្បង នៅក្នុងសង្គ្រាមនៃថ្ងៃដ៏ធំរបស់ព្រះ ដែលគឺអាម៉ាគេដូន។ យើងកំពុងពិចារណាលក្ខណៈព្យាករណ៍ទាំងនេះ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណលក្ខណៈនយោបាយរបស់ស្នែងសាធារណរដ្ឋ នៃសត្វសាហាវពីផែនដី ក្នុង វិវរណៈ ជំពូក 13។ ស្នែងទាំងពីរ គឺសាធារណរដ្ឋនិយម និងប្រូតេស្តង់និយម ត្រូវបានតំណាងដោយស្នែងទាំងពីរ នៅលើចៀមឈ្មោលរបស់មេឌូ-ពែរ្ស ក្នុង ដានីយ៉ែល ជំពូក 8។

> បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានលើកភ្នែកឡើងមើល ហើយឃើញថា មើល៍! នៅមុខទន្លេមានចៀមឈ្មោលមួយឈរនៅទីនោះ ដែលមានស្នែងពីរ ហើយស្នែងទាំងពីរនោះខ្ពស់ ប៉ុន្តែមួយខ្ពស់ជាងមួយទៀត ហើយស្នែងដែលខ្ពស់ជាងនោះបានលូតឡើងក្រោយ។ ដានីយ៉ែល ៨:៣។

មានដូ‑ពែរ្ស​ជា​អំណាច​ទ្វេភាគ ដូច​ប្រទេស​បារាំង​ក្នុង​បដិវត្តន៍​បារាំង ហើយ​ដូច​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ផង​ដែរ។ ស្នែង​ទាំង​ពីរ​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​គឺ សាធារណរដ្ឋនិយម និង ប្រូតេស្តង់និយម ប៉ុន្តែ​សត្វ​ពី​ផែនដី​ដែល​មាន​ស្នែង​ពីរ​នោះ បាន​ផ្លាស់ប្ដូរ​ពី​សត្វ​ដែល​ដូច​កូន​ចៀម​នៅ​ដើម​កំណើត​របស់​វា ទៅ​ជា​សត្វ​មួយ​ដែល​និយាយ​ដូច​នាគ​នៅ​ចុង​បញ្ចប់​របស់​វា។ បន្ទាត់​ព្យាករណ៍​ទាំង​ពីរ​នៃ​ស្នែង​នោះ​រត់​ស្រប​គ្នា​នឹង​គ្នា​នៅ​ក្នុង Daniel chapter eleven verse forty ហើយ​នៅ​ពេល​ដែល​ពិចារណា​រួម​គ្នា នោះ​វា​ទាំង​ពីរ​ចាប់ផ្ដើម​នៅ​គ្រា​ចុង​បញ្ចប់​ក្នុង​ឆ្នាំ 1798។ នៅ​ពេល​ដែល​ស្នែង​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​បាន​ស៊ើបអង្កេត​ដោយ​ឡែក​ពី​គ្នា ស្នែង​នៃ​ប្រូតេស្តង់និយម​ត្រូវ​បាន​ភ្ជាប់​តាម​ព្យាករណ៍​ជាមួយ​គ្រា​ចុង​បញ្ចប់​ក្នុង​ឆ្នាំ 1798 ហើយ​ស្នែង​នៃ​សាធារណរដ្ឋនិយម​ត្រូវ​បាន​ភ្ជាប់​ជាមួយ​គ្រា​ចុង​បញ្ចប់​ក្នុង​ឆ្នាំ 1989។

ស្នែងទាំងពីរមានសភាពពីរប្រភេទ ដូចដែលត្រូវបានបង្ហាញជាគំរូដោយក្រុមសានហេដ្រីននៅសម័យព្រះគ្រីស្ទ ដែលរួមមានសាឌូស៊ី និងផារីស៊ី។ សាឌូស៊ីជាពួកសេរីនិយម ហើយផារីស៊ីជាពួកអភិរក្សនិយម ហើយទោះបីជាពួកគេជាសត្រូវដែលប្រកាសខ្លួនយ៉ាងច្បាស់ក៏ដោយ ក៏ពួកគេបានរួមគ្នាទាស់នឹងព្រះគ្រីស្ទនៅឯឈើឆ្កាង។ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ ស្នែងទាំងពីរនៃប្រូតេស្តង់ដែលក្បត់ជំនឿ និងសាធារណរដ្ឋនិយមដែលក្បត់គោលការណ៍ នឹងបង្កើតទំនាក់ទំនងរវាងសាសនាចក្រ និងរដ្ឋ ប្រឆាំងនឹងអ្នកកាន់ថ្ងៃសប្ប័ទថ្ងៃទីប្រាំពីរដ៏ស្មោះត្រង់របស់ព្រះគ្រីស្ទ ប៉ុន្តែក្នុងពេលដែលស្នែងទាំងពីរនោះបន្តឆ្លងកាត់ប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់សត្វតិរច្ឆាននៃផែនដី ស្នែងនីមួយៗក៏មានវិវាទខាងក្នុងមួយ ដែលត្រូវបានបង្ហាញតាមរយៈសេរីនិយមរបស់ពួកសាឌូស៊ី និងអភិរក្សនិយមរបស់ពួកផារីស៊ី។

ឥឡូវនេះ យើងកំពុងពិចារណាអំពី​ស្នែង​នៃ​គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ ហើយឥឡូវនេះ សូមកត់សម្គាល់ថា គណបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ​តាមដាន​ប្រភព​ដើម​របស់​ខ្លួន​ត្រឡប់​ទៅ​កាន់​ដើមកំណើត​ដំបូង​បំផុត​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។ វាត្រូវបាន​បង្កើតឡើង​នៅ​ឆ្នាំ 1828 ប៉ុន្តែ​ប្រភព​នយោបាយ​របស់​វា​មាន​តាំងពី Thomas Jefferson និង James Madison។ ស្របតាម​សាក្សីភាព​នៃ​ស្នែង​ទាំង​ពីរ​របស់​មេដូ-ពែរ្ស គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ​ត្រូវបាន​បង្កើតឡើង​នៅ​ឆ្នាំ 1854 ដោយ​ប្រឆាំង​នឹង​ជំហរ​គាំទ្រ​ទាសភាព​របស់​គណបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ។ ដូច្នេះ វា​គឺជា​ស្នែង «ខ្ពស់​ជាង» នៅ​ក្នុង​ដានីយ៉ែល ជំពូក 8 ពីព្រោះ​វា​ជា​ស្នែង​ដែល​ឡើង​មក​ក្រោយ​បំផុត។

អំពី​លក្ខណៈ​ទ្វេប្រភេទ​នៃ​ស្នែង​សាធារណរដ្ឋ នោះ​គណបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ​បាន​កើត​ឡើង​មុន ហើយ​គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ​បាន​កើត​ឡើង​ក្រោយ។ បញ្ហា​ដែល​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ គឺ​ជំហរ​ប្រឆាំង​នឹង​ទាសភាព​របស់​វា ដោយ​ផ្ទុយ​ពី​ជំហរ​គាំទ្រ​ទាសភាព​របស់​គណបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ។ ប្រធានបទ​មួយ​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​ស្នែង​ទាំង​ពីរ គឺ​ទាសភាព​ខាង​នយោបាយ ឬ​ទាសភាព​ខាង​វិញ្ញាណ។ ហេតុ​នោះ​ហើយ​បាន​ជា​ឆ្នាំ 1863 បាន​ក្លាយ​ជា​ចំណុច​ប្រែប្រួល​សម្រាប់​ស្នែង​ទាំង​ពីរ។ នៅ​ឆ្នាំ 1863 ស្នែង​សាធារណរដ្ឋ​បាន​ប្រកាស​សេរីភាព​ដល់​ទាសករ ហើយ​ការ​តស៊ូ​ប្រឆាំង​របស់​គណបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ​ចំពោះ​សេរីភាព​នោះ បាន​បង្កើត​មិន​ត្រឹម​តែ​គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ​ជា​ផ្លូវការ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ថែម​ទាំង​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ផង​ដែរ។ នៅ​ឆ្នាំ 1776 សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បាន​និយាយ ហើយ​បាន​បដិសេធ​ទាសភាព​របស់​ទាំង​ស្តេច​អឺរ៉ុប (Statecraft) និង​សម្តេច​ប៉ាប (Churchcraft)។ បន្ទាប់​មក នៅ​ឆ្នាំ 1789 សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បាន​និយាយ ខណៈ​ដែល​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​ចូល​ជា​ធរមាន។ សត្វ​ដ៏​កើត​ពី​ផែនដី បាន “លេប​ទឹក​ជំនន់” នៃ​ការ​បៀតបៀន​បែប​ប៉ាប និង​បែប​រាជានិយម​របស់​អឺរ៉ុប​យ៉ាង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព។

> ហើយពស់បានបញ្ចេញទឹកចេញពីមាត់របស់វា ដូចជាទឹកជំនន់ តាមពីក្រោយស្ត្រីនោះ ដើម្បីឲ្យនាងត្រូវបានទឹកជំនន់នោះនាំបោកបក់ទៅ។ ហើយផែនដីបានជួយស្ត្រីនោះ ហើយផែនដីបានបើកមាត់របស់វា ហើយលេបទឹកជំនន់ដែលនាគបានបញ្ចេញចេញពីមាត់របស់វា។ ហើយនាគក៏មានសេចក្ដីក្រោធចំពោះស្ត្រីនោះយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានចេញទៅធ្វើសង្គ្រាមនឹងពូជដែលនៅសេសសល់របស់នាង គឺជាពួកអ្នកដែលកាន់តាមបទបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ និងមានសក្ខីភាពនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ វិវរណៈ 12:15–17។

បន្ទាប់មក នៅពេលសហរដ្ឋអាមេរិកកើតឡើងជានគរទី៦នៃព្យាករណ៍ព្រះគម្ពីរ នៅឆ្នាំ 1798 សហរដ្ឋអាមេរិកបាននិយាយម្តងទៀត ហើយដោយការធ្វើដូច្នោះ វាបានកត់ត្រាទុកនូវអ្វីដែលសហរដ្ឋអាមេរិកនឹងនិយាយនៅចុងបញ្ចប់ ពីព្រោះព្រះយេស៊ូវតែងតែបង្ហាញចុងបញ្ចប់តាមរយៈការចាប់ផ្តើម។ សត្វពីដីត្រូវនិយាយដូចជានាគ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះមកដល់ ហើយនៅពេលវានិយាយដូច្នោះ វានឹងឈប់ជានគរទី៦នៃព្យាករណ៍ព្រះគម្ពីរ។ អ្វីដែលវាបាននិយាយនៅដើមកំណើតរបស់វា ក្នុងនាមជានគរមួយនៃព្យាករណ៍ព្រះគម្ពីរ នៅឆ្នាំ 1798 តំណាងឲ្យអ្វីដែលវានឹងនិយាយម្តងទៀត នៅពេលវានិយាយដូចជានាគ។

ច្បាប់អន្តោប្រវេសន៍ ឆ្នាំ 1798 ត្រូវបានហៅថា ច្បាប់ Alien and Sedition Acts ហើយជាសំណុំច្បាប់ចំនួនបួន ដែលសភាសហរដ្ឋអាមេរិកបានអនុម័ត និងប្រធានាធិបតី John Adams បានចុះហត្ថលេខាឲ្យមានប្រសិទ្ធភាពជាច្បាប់ នៅឆ្នាំ 1798។ ច្បាប់ទាំងនេះសំខាន់ជាចម្បងពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាដែលទាក់ទងនឹងជនបរទេស (foreigners) ដែលស្នាក់នៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយវាបានមានឥទ្ធិពលយ៉ាងសំខាន់លើអន្តោប្រវេសន៍ក្នុងអំឡុងពេលនោះ។ ច្បាប់ទាំងបួនមានដូចតទៅ៖

ច្បាប់សញ្ជាតូបនីយកម្ម ឆ្នាំ ១៧៩៨៖ ច្បាប់នេះបានពន្យារពេលលក្ខខណ្ឌនៃការស្នាក់នៅសម្រាប់ជនអន្តោប្រវេសន៍ ដើម្បីក្លាយជាពលរដ្ឋសហរដ្ឋអាមេរិក ពីរយៈពេលប្រាំឆ្នាំ ទៅជាដប់បួនឆ្នាំ។ វាបានធ្វើឲ្យការក្លាយជាពលរដ្ឋ និងការចូលរួមក្នុងដំណើរការនយោបាយ សម្រាប់ជនអន្តោប្រវេសន៍ កាន់តែពិបាកឡើង។

ច្បាប់អំពីជនបរទេសជាមិត្ត: ច្បាប់នេះបានអនុញ្ញាតឲ្យប្រធានាធិបតីបណ្តេញចេញជនដែលមិនមែនជាពលរដ្ឋណាម្នាក់ ដែលត្រូវបានចាត់ទុកថា «គ្រោះថ្នាក់ដល់សន្តិភាព និងសុវត្ថិភាពរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក» ក្នុងពេលសន្តិភាព។ វាបានផ្តល់អំណាចសម្រេចចិត្តយ៉ាងទូលំទូលាយដល់ប្រធានាធិបតីក្នុងការបណ្តេញជនបរទេសចេញ។

ច្បាប់ស្តីពីសត្រូវបរទេស៖ ច្បាប់នេះបានផ្តល់អំណាចដល់ប្រធានាធិបតី ក្នុងពេលសង្គ្រាម ឲ្យចាប់ខ្លួន ឃុំខ្លួន និងបណ្តេញចេញ បុរសណាម្នាក់ដែលជាពលរដ្ឋនៃប្រទេសសត្រូវ។ វាត្រូវបានកំណត់គោលដៅជាចម្បងលើជនដែលអាចជាចារកម្ម ឬជនបំផ្លិចបំផ្លាញមកពីប្រទេសសត្រូវ។

ច្បាប់ប្រឆាំងការបះបោរ៖ ទោះបីមិនពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់នឹងអន្តោប្រវេសន៍ក៏ដោយ ច្បាប់ប្រឆាំងការបះបោរបានកំណត់ថា ការបោះពុម្ពផ្សាយសេចក្តីថ្លែងការណ៍មិនពិត ដែលមានលក្ខណៈអាស្រូវ ឬពោរពេញដោយចេតនាអាក្រក់ ប្រឆាំងនឹងរដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិក សភា ឬប្រធានាធិបតី ដោយមានបំណងបង្ខូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះពួកគេ ឬធ្វើឲ្យពួកគេស្ថិតក្នុងភាពអាប់ឱន ត្រូវបានចាត់ទុកជាបទល្មើស។ ច្បាប់នេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីបង្ក្រាបការមិនយល់ស្របផ្នែកនយោបាយ និងការរិះគន់។

សារៈសំខាន់​នៃ​ច្បាប់ Alien and Sedition Acts នៅ​ដើមកំណើត​នៃ​សហរដ្ឋអាមេរិក ក្នុង​នាម​ជា​នគរ​ទី​ប្រាំមួយ នៅ​ឆ្នាំ 1798 បញ្ជាក់​យ៉ាង​ច្បាស់​អំពី​បំណង​របស់ Donald Trump និង​អ្នក​គាំទ្រ MAGA របស់​គាត់។ ច្បាប់​នោះ​គឺ​ជា​ការ «និយាយ» លើក «ដំបូង» ហើយ​នៅ​ពេល​សត្វ​ពី​ផែនដី​និយាយ​ដូច​ជា​នាគ នៅ​វគ្គ «ចុងក្រោយ» របស់​វា ច្បាប់​ទាំងឡាយ​នឹង​ស្រដៀង​គ្នា​យ៉ាង​ខ្លាំង។ ការ​ពិត​ដែល​ថា បរិយាកាស​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​បច្ចុប្បន្ន​ឆ្លុះបញ្ចាំង​យ៉ាង​ពេញលេញ​នូវ​តក្កវិជ្ជា​សម្រាប់​ឲ្យ​ច្បាប់​ទាំងនេះ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ម្តង​ទៀត គឺ​ជា​ហត្ថលេខា​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ក្នុង​នាម​ជា Alpha and Omega។ នៅ​កណ្ដាល​នៃ​ការ «និយាយ» របស់​សត្វ​ពី​ផែនដី នៅ​ឆ្នាំ 1863 គឺ​មាន Emancipation Proclamation របស់​ប្រធានាធិបតី​សាធារណរដ្ឋ​ដំបូង។

សេចក្តីប្រកាសអំពីការរំដោះបានសម្គាល់ចំណុចកណ្ដាលពិតប្រាកដនៃសង្គ្រាមស៊ីវិល ហើយដោយហេតុនេះ និយមន័យនៃពាក្យហេប្រឺ “សេចក្តីពិត” ត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងសញ្ញាសម្គាល់បីនៃការនិយាយរបស់សត្វពីផែនដី។ អក្សរទីមួយនៃអក្ខរក្រមហេប្រឺ គឺដូចគ្នានឹងអក្សរចុងក្រោយ ហើយអក្សរទីដប់បីជានិមិត្តសញ្ញានៃការបះបោរ។

ត្រូវតែពិចារណានៅចំណុចនេះថា ឆ្នាំ 1863 និងការបះបោរដែលត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណនៅទីនោះ ក៏បានសម្រេចផងដែរនៅក្នុងក្រុមជំនុំអែដវិនទីស្តឡាវដីកេ ដែលត្រូវបានតំណាងដោយស្នែងប្រូតេស្តង់ នៅពេលដំណាលគ្នានឹងស្នែងសាធារណរដ្ឋកំពុងបង្ហាញការបះបោរផ្នែកនយោបាយ។ ធម្មជាតិពីរផ្នែករបស់ស្នែងប្រូតេស្តង់ ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណតាមរយៈការផ្លាស់ប្តូរពីចលនាអែដវិនទីស្តភីឡាឌែលភា ទៅជាក្រុមជំនុំអែដវិនទីស្តឡាវដីកេ ហើយធម្មជាតិពីរផ្នែករបស់ស្នែងសាធារណរដ្ឋ ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណនៅក្នុងវិវាទរវាងជំហរគាំទ្រទាសភាពរបស់គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ ដែលបានបង្កើតគណបក្សសាធារណរដ្ឋប្រឆាំងទាសភាព និងប្រធានាធិបតីសាធារណរដ្ឋដំបូង។

ប្រធានាធិបតីសាធារណរដ្ឋរូបទីមួយ ត្រូវបានដាក់នៅកណ្ដាលនៃហត្ថលេខាព្យាករណ៍បីជំហាននៃ «សេចក្ដីពិត»។ ដូច្នេះ គាត់ជាចុងបញ្ចប់នៃរយៈពេលទីមួយ ហើយជាការចាប់ផ្ដើមនៃរយៈពេលទីពីរ ដូចដែលឈើឆ្កាងក៏ជាចុងបញ្ចប់នៃរយៈពេលបីឆ្នាំកន្លះនៃព្រះរាជកិច្ចផ្ទាល់របស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយក៏ជាការចាប់ផ្ដើមនៃរយៈពេលបីឆ្នាំកន្លះនៃព្រះរាជកិច្ចរបស់ទ្រង់តាមរយៈបុគ្គលនៃសិស្សរបស់ទ្រង់ផងដែរ។ ការចាប់ផ្ដើមនៃព្រះរាជកិច្ចផ្ទាល់របស់ទ្រង់ គឺនៅពេលព្រះអង្គទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ដែលជានិមិត្តរូបតំណាងឲ្យសេចក្ដីស្លាប់របស់ទ្រង់ ហើយរយៈពេលនោះបានបញ្ចប់ដោយសេចក្ដីស្លាប់របស់ទ្រង់។ សេចក្ដីស្លាប់របស់ទ្រង់បានចាប់ផ្ដើមព្រះរាជកិច្ចរបស់សិស្សទ្រង់ ដែលបានបញ្ចប់ដោយសេចក្ដីស្លាប់របស់សិស្សរបស់ទ្រង់ គឺ ស្ទេផាន។

ការ «និយាយ» នៃ Alien and Sedition Acts ក្នុងឆ្នាំ 1798 គឺជាការចាប់ផ្តើមនៃសម័យកាលមួយ ដែលបានបញ្ចប់ដោយការ «និយាយ» នៃ Emancipation Proclamation។ Emancipation Proclamation បានសម្គាល់ការចាប់ផ្តើមនៃសម័យកាលទីពីរ​មួយ ដែលបញ្ចប់នៅពេលសហរដ្ឋអាមេរិក «និយាយ» ដូចជានាគ។ ប្រធានាធិបតីដែលបាន «និយាយ» ក្នុងឆ្នាំ 1863 គឺជាប្រធានាធិបតីគណបក្សសាធារណរដ្ឋដំបូងបង្អស់ ដូច្នេះប្រធានាធិបតីចុងក្រោយក៏នឹងជាសាធារណរដ្ឋនិយមផងដែរ។

មាន​ចលនា​ពីរ ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​ទេវតា​បី​អង្គ​នៃ​វិវរណៈ ជំពូក​ទី​ដប់បួន។ សារ​របស់​ទេវតា​ទី​មួយ និង​ទី​ពីរ ត្រូវ​បាន​ប្រកាស​ដោយ​ចលនា​មីល្លឺរ៉ាយ ដែល​បាន​បះបោរ ហើយ​ក្លាយ​ជា​សាសនាចក្រ​ផ្លូវការ​នៅ​ឆ្នាំ 1863។ ព្រះយេស៊ូវ​តែងតែ​បង្ហាញ​ទី​បញ្ចប់​នៃ​អ្វី​មួយ​ដោយ​ការ​ចាប់ផ្តើម​នៃ​អ្វី​នោះ។ ចលនា​នៃ​ទេវតា​ទី​បី ដែល​ក៏​ជា​ទេវតា​ដ៏​មាន​អំណាច​នៃ​វិវរណៈ ជំពូក​ទី​ដប់ប្រាំបី​ផង​ដែរ គឺ​ជា​ចលនា​ចុងក្រោយ​ក្នុង​ចំណោម​ចលនា​ទាំង​ពីរ​របស់​ទេវតា​បី​អង្គ។ អ្វី​ដែល​បាន​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ឆ្នាំ 1798 ជា​ចលនា​មួយ​របស់​ស្នែង​ប្រូតេស្តង់​ពិត បាន​ផ្លាស់ប្តូរ​ទៅ​ជា​សាសនាចក្រ​មួយ​ក្នុង​ការ​បះបោរ​នៃ​ឆ្នាំ 1863 ហើយ​នៅ​ពេល​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​សត្វ​ផែនដី​នោះ​ឈាន​ដល់​ទី​បញ្ចប់​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ សាសនាចក្រ​បះបោរ​នៃ​ឆ្នាំ 1863 នឹង​ផ្លាស់ប្តូរ​ត្រឡប់​ទៅ​ជា​ចលនា​មិន​ផ្លូវការ​វិញ ពីព្រោះ​អ្វី​ដែល​បាន​ចាប់ផ្តើម​ជា​ចលនា ក៏​បញ្ចប់​ជា​ចលនា​ដែរ។

នៅក្នុង​ដំណាក់កាល​ផ្លាស់ប្តូរ​នៃ​ស្នែង​ប្រូតេស្តង់​នៅ​ដើម និង​នៅ​ចុងបញ្ចប់ ចលនា​មួយ​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ទៅជា​ព្រះវិហារ​មួយ ហើយ​បន្ទាប់មក​នៅ​ទីបញ្ចប់​បាន​ប្រែ​ត្រឡប់​មកជា​ចលនា​វិញ។ នៅ​ចំណុច​ផ្លាស់ប្តូរ​ដំបូង​គេ គឺ​នៅ​ដើម ភីឡាដែលភា​បាន​ផ្លាស់​ទៅជា​ឡាវឌីសេ ហើយ​នៅ​ចំណុច​ផ្លាស់ប្តូរ​នៅ​ទីបញ្ចប់ ឡាវឌីសេ​បាន​ផ្លាស់​ត្រឡប់​មកជា​ភីឡាដែលភា​វិញ។

សម្រាប់​ស្នែង​របស់​គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ ចំណុច​ផ្លាស់ប្តូរ​គឺ​ជា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​នាំ​ឡើង​ទៅ​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល ដែល​បាន​បង្កើត​គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ។ សម្រាប់​ស្នែង​ប្រូតេស្តង់ ចំណុច​ផ្លាស់ប្តូរ​គឺ​ចាប់​ពី​ឆ្នាំ 1856 ដល់ 1863 ដែល​ជា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ផ្លាស់ប្តូរ​ដូច​គ្នា​បេះបិទ​នឹង​ស្នែង​របស់​គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ។ ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​នៅ​ឆ្នាំ 1854 មហាសន្និបាត​ជាតិ​លើក​ដំបូង​របស់​គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ​ប្រឆាំង​ទាសភាព គឺ​នៅ​ឆ្នាំ 1856។ សម្រាប់​ស្នែង​ប្រូតេស្តង់ និមិត្តសញ្ញា​នៃ​ការ​បះបោរ​គឺ​ការ​រៀបចំ​ជា​ផ្លូវ​ច្បាប់​របស់​សាសនាចក្រ​មួយ។ សម្រាប់​ស្នែង​របស់​គណបក្ស​សាធារណរដ្ឋ គណបក្ស​ប្រជាធិបតេយ្យ​គាំទ្រ​ទាសភាព គឺ​ជា​និមិត្តសញ្ញា​នៃ​ការ​បះបោរ។

ទេវតាទីបីបានត្រឡប់មកកាដេសជាលើកទីពីរនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ហើយការផ្លាស់ប្តូរពីសាសនាចក្រទៅជាចលនាបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធទំនាយនៃពាក្យប្រៀបធៀបអំពីព្រហ្មចារីទាំងដប់។ ការខកចិត្តលើកដំបូងបានកើតឡើងនៅថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ ក្នុងការបំពេញចុងក្រោយ និងគ្រប់លក្ខណៈឥតខ្ចោះនៃពាក្យប្រៀបធៀបអំពីព្រហ្មចារីទាំងដប់ ហើយនៅក្នុងឆ្នាំដដែលនោះ ប្រធានាធិបតីទីប្រាំមួយចាប់តាំងពីពេលវេលាចុងបញ្ចប់ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៩ គឺប្រធានាធិបតីដែលត្រូវ “បង្កឲ្យកម្រើកឡើង” ដែនអាណាចក្រក្រិក បានទទួល “របួសស្លាប់” ខាងនយោបាយ ដូចដែលប្រធានាធិបតីសាធារណរដ្ឋនិយមដំបូងបានទទួលរបួសស្លាប់ពិតប្រាកដមួយដែរ។

ការចាក់បង្ហូរនៃភ្លៀងចុងក្រោយតាមរង្វាស់បានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ហើយវាបន្តរហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ ជាទីដែលនៅពេលនោះ ភ្លៀងចុងក្រោយត្រូវបានចាក់បង្ហូរដោយឥតមានរង្វាស់។ ភ្លៀងចុងក្រោយគឺជាអំណាចមកពីលើ ហើយអ្នកស្រី វ៉ៃត៍ បានកំណត់អត្តសញ្ញាណជាបន្តបន្ទាប់ថា ក្នុងអំឡុងពេលដែលអំណាចមួយកំពុងចុះមកពីលើ នោះអំណាចសាតាំងមួយនឹងកំពុងឡើងមកពីខាងក្រោម។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរវិវរណៈ មានអំណាចសាតាំងបី ដែលឡើងមកពីរណ្តៅគ្មានបាតរបស់សាតាំង។ សាសនាឥស្លាមបានឡើងមកពីរណ្តៅគ្មានបាតនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ស្របតាមផ្សែងដែលបានឡើងមកពីរណ្តៅគ្មានបាតនៃវេទនាទីមួយ នៅក្នុងជំពូកទីប្រាំបួន។

> ទេវតាទីប្រាំបានផ្លុំកញ្ចែឡើង ហើយខ្ញុំបានឃើញផ្កាយមួយធ្លាក់ពីស្ថានសួគ៌មកលើផែនដី ហើយសោនៃអន្លង់គ្មានបាតត្រូវបានប្រគល់ឲ្យវា។ វាបានបើកអន្លង់គ្មានបាតនោះ ហើយផ្សែងមួយបានហក់ឡើងពីអន្លង់នោះ ដូចជាផ្សែងពីឡដ៏ធំមួយ ហើយព្រះអាទិត្យ និងអាកាសបានងងឹតទៅដោយសារផ្សែងពីអន្លង់នោះ។ ហើយមានកណ្តូបចេញពីផ្សែងនោះមកលើផែនដី ហើយអំណាចត្រូវបានប្រគល់ឲ្យវាទាំងនោះ ដូចជាខ្យាដីមានអំណាច។ ហើយវាត្រូវបានបង្គាប់ដល់វាទាំងនោះថា កុំឲ្យវាបំផ្លាញស្មៅនៅលើផែនដី ឬរុក្ខជាតិបៃតងណាមួយ ឬដើមឈើណាមួយឡើយ ប៉ុន្តែតែបណ្ណោះដល់មនុស្សទាំងឡាយដែលគ្មានត្រារបស់ព្រះនៅលើថ្ងាសរបស់ខ្លួន។ វិវរណៈ 9:1–4។

នៅពេលសាសនាអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបីបានមកដល់នៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ដូចដែលបានតំណាងជាមុនដោយវេទនាទីមួយ វាមិនអាចធ្វើទុក្ខបុកម្នេញដល់ពួកអ្នកដែលមានត្រារបស់ព្រះបានឡើយ ដោយហេតុនេះបានសម្គាល់ការចាប់ផ្តើមនៃការបោះត្រាលើមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់។ ការបញ្ចប់នៃការបោះត្រានេះគឺនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ជាទីកន្លែងដែលសត្វសាហាវពីសមុទ្រ ដែលបានទទួលរបួសមរណៈ ហើយត្រូវបានគេបំភ្លេចចោល បានឡើងចេញពីអណ្ដូងគ្មានបាត ដើម្បីក្លាយជានគរទីប្រាំបី ដែលកើតចេញពីនគរទាំងប្រាំពីរ។

> សត្វសាហាវដែលអ្នកបានឃើញ នោះធ្លាប់មាន ហើយឥឡូវនេះគ្មានទេ; ហើយវានឹងឡើងមកពីអន្លង់ជ្រៅឥតបាត ហើយទៅក្នុងសេចក្ដីវិនាស: ហើយអស់អ្នកដែលរស់នៅលើផែនដី នឹងមានសេចក្ដីអស្ចារ្យ គឺអ្នកដែលឈ្មោះរបស់គេមិនបានកត់ទុកក្នុងសៀវភៅនៃជីវិត តាំងពីការបង្កើតលោកីយ៍មក នៅពេលដែលគេឃើញសត្វសាហាវនោះ ដែលធ្លាប់មាន ហើយឥឡូវនេះគ្មានទេ ប៉ុន្តែវានៅតែមាន។ វិវរណៈ 17:8

រយៈពេលទំនាយនៃការបោះត្រាលើមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់ បានចាប់ផ្តើមដោយអំណាចមួយដែលឡើងមកពីអណ្តូងឥតបាត ហើយវានឹងបញ្ចប់ដោយអំណាចមួយដែលឡើងមកពីអណ្តូងឥតបាត។ នៅកណ្ដាលប្រវត្តិសាស្ត្រនោះ សត្វសាហាវនៃអធេវនិយម គឺអំណាចនាគ “woke” ក៏ឡើងមកពីអណ្តូងឥតបាត ដើម្បីសម្លាប់សាក្សីទាំងពីរ។ អាល់ហ្វា និង អូមេហ្គា បានដាក់ហត្ថលេខារបស់ព្រះអង្គលើប្រវត្តិសាស្ត្រនេះ។

> ហើយកាលណាពួកគេបានបញ្ចប់សក្ខីកម្មរបស់ខ្លួន សត្វសាហាវដែលឡើងមកពីជម្រៅអវីចី នឹងធ្វើសង្គ្រាមនឹងពួកគេ ហើយនឹងឈ្នះលើពួកគេ និងសម្លាប់ពួកគេ។ ហើយសាកសពរបស់ពួកគេ នឹងដេកនៅតាមផ្លូវនៃទីក្រុងធំ ដែលក្នុងន័យខាងវិញ្ញាណហៅថា សូដុម និងអេស៊ីប ជាទីដែលព្រះអម្ចាស់របស់យើងត្រូវបានឆ្កាងផងដែរ។ ហើយមនុស្សពីគ្រប់ជនជាតិ ពូជពង្ស ភាសា និងប្រជាជាតិ នឹងមើលឃើញសាកសពរបស់ពួកគេ អស់រយៈពេលបីថ្ងៃកន្លះ ហើយមិនអនុញ្ញាតឲ្យយកសាកសពរបស់ពួកគេទៅបញ្ចុះក្នុងផ្នូរឡើយ។ ហើយអស់អ្នកដែលរស់នៅលើផែនដី នឹងអរសប្បាយចំពោះពួកគេ ហើយនឹងរីករាយសប្បាយ ហើយនឹងផ្ញើអំណោយឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមក ពីព្រោះព្យាការីទាំងពីរនេះបានធ្វើឲ្យអស់អ្នកដែលរស់នៅលើផែនដីរងទុក្ខវេទនា។ ហើយក្រោយពីបីថ្ងៃកន្លះ ព្រះវិញ្ញាណនៃជីវិតដែលមកពីព្រះបានចូលទៅក្នុងពួកគេ ហើយពួកគេក៏ឈរឡើងលើជើងរបស់ខ្លួន ហើយសេចក្តីភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំងក៏ធ្លាក់លើអស់អ្នកដែលបានឃើញពួកគេ។ វិវរណៈ 11:7–11។

នៅក្នុងឆ្នាំ ២០២០ ស្នែងសាធារណរដ្ឋ និងស្នែងប្រូតេស្តង់ពិត ត្រូវបានសម្លាប់។ ស្នែងមួយត្រូវបានសម្លាប់ដោយអំណាចនាគខាងនយោបាយនៃអធិពលនិយមមិនជឿព្រះ ហើយស្នែងមួយទៀតត្រូវបានសម្លាប់ដោយអំណាចនាគខាងវិញ្ញាណនៃអធិពលនិយមមិនជឿព្រះ។ បន្ទាប់មក ពួកវាបានស្លាប់អស់រយៈពេលមួយ ដែលត្រូវបានតំណាងថាជាបីថ្ងៃកន្លះ បន្ទាប់ពីនោះពួកវាបានឈរឡើងលើជើងរបស់ខ្លួន ហើយសេចក្តីភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំងបានធ្លាក់លើអ្នកទាំងឡាយដែលត្រូវបានតំណាងថាជាអំណាចនាគ។ សេចក្តី «ភ័យខ្លាច» ដែលបច្ចុប្បន្នកំពុងត្រូវបានសម្តែងដោយពួកប្រជាធិបតេយ្យនិយមជឿនលឿន ចំពោះការលេចឡើងសារជាថ្មីនៃអំណាចនយោបាយរបស់ Donald Trump គឺជាការសម្រេចនៃទំនាយ។ រីឯ «ភ័យខ្លាច» ដែលកំពុងត្រូវបានសម្តែងដោយអ្នកទាំងឡាយដែលបានដើរតាមកិច្ចបម្រើរបស់ Future for America វាតំណាងឲ្យសេចក្តីភ័យខ្លាចមួយប្រភេទផ្សេងទៀត។

អ្នក​ដែល​គួរ​តែ​កោតខ្លាច​សារ​របស់ Future for America គឺជា​អ៊ែដវិនទីស្ត​ឡៅឌីសេ; ដែល​ទាំងអស់​គ្នា​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ឲ្យ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​មួយ​សែន​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់។ ប៉ុន្តែ ក្នុង​នាម​ជា​ឡៅឌីសេ​ដែល​បាន​បញ្ជាក់​ហើយ ដោយ​រស់​នៅ​ក្នុង​ជំនាន់​ទី​បួន ដែល​ជា​ជំនាន់​នៃ​ពូជ​ពស់ និង​អ្នក​ផិតក្បត់ ពួកគេ​មិន​មាន​ការកោតខ្លាច​អ្វី​ឡើយ។ ការកោតខ្លាច​ដែល​ពួកគេ​ត្រូវ​កាន់​យក​នោះ គឺ​ដំណឹងល្អ​ដ៏​អស់កល្ប​ជានិច្ច ដែល​បង្គាប់​មនុស្ស​ទាំងឡាយ​ឲ្យ «កោតខ្លាច​ព្រះ ហើយ​ថ្វាយ​សិរីល្អ​ដល់​ទ្រង់ ដ្បិត​ម៉ោង​ជំនុំ​ជម្រះ​របស់​ទ្រង់​បាន​មក​ដល់​ហើយ»។

ម៉ោង​នោះ​គឺ​ជា​ម៉ោង​នៃ​ការ​រញ្ជួយ​ដី​ដ៏​ធំ ដែល​កើត​ឡើង​នៅ​ពេល​សាក្សី​ទាំង​ពីរ​នៃ​មនុស្ស​មួយ​សែន​បួន​ម៉ឺន​បួន​ពាន់ ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​ជា​ទង់​សញ្ញា នៅ​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​នោះ​ឯង​ដែល​ក្រុម​ជំនុំ​ឡាវឌីកា​ត្រូវ​បាន​ព្រះអម្ចាស់​ខ្ជាក់​ចេញ​ពី​ព្រះឱស្ឋ​របស់​ទ្រង់។

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​នេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> «ហើយ​កាល​ពួកគេ​បាន​បញ្ចប់​សក្ខីកម្ម​របស់​ខ្លួន​ហើយ សត្វ​សាហាវ​ដែល​ឡើង​មក​ពី​រណ្តៅ​គ្មាន​បាត នឹង​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ទាស់​នឹង​ពួកគេ ហើយ​នឹង​ឈ្នះ​លើ​ពួកគេ ហើយ​សម្លាប់​ពួកគេ។ ហើយ​សាកសព​របស់​ពួកគេ​នឹង​ដេក​នៅ​លើ​ផ្លូវ​នៃ​ទីក្រុង​ធំ ដែល​តាម​ន័យ​ខាង​វិញ្ញាណ ហៅ​ថា សូដុំ និង​អេស៊ីព្ទ ជា​កន្លែង​ដែល​ព្រះអម្ចាស់​របស់​យើង​ត្រូវ​បាន​ឆ្កាង​ដែរ»។ [វិវរណៈ 11:7, 8.]

> «ព្រឹត្តិការណ៍​ទាំងនេះ​ត្រូវតែ​កើតឡើង​នៅ​ជិត​ចុងបញ្ចប់​នៃ​រយៈពេល​ដែល​សាក្សី​ទាំងពីរ​បាន​ថ្លែងទីបន្ទាល់​ដោយ​ស្លៀក​សំពត់​បាវ។ តាមរយៈ​មធ្យោបាយ​នៃ​សាសនបាល​ប៉ាប សាតាំង​បាន​គ្រប់គ្រង​អំណាច​ទាំងឡាយ​ដែល​គ្រប់គ្រង​ក្នុង​សាសនាចក្រ និង​ក្នុង​រដ្ឋ​ជា​យូរមកហើយ។ ផលវិបាក​ដ៏​គួរឱ្យ​ខ្លាច​នោះ បាន​លេច​ឡើង​យ៉ាង​ពិសេស​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ទាំងឡាយ​ដែល​បាន​បដិសេធ​ពន្លឺ​នៃ​ការ​កែទម្រង់​សាសនា។ មាន​ស្ថានភាព​នៃ​ការ​ទាបថោក​ខាង​សីលធម៌ និង​អំពើ​ពុករលួយ ស្រដៀង​នឹង​ស្ថានភាព​របស់​ក្រុង​សូដុំ មុន​ពេល​ដែល​វា​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញ និង​ស្រដៀង​នឹង​ការ​ថ្វាយបង្គំ​រូប​ព្រះ និង​សេចក្តី​ងងឹត​ខាង​វិញ្ញាណ ដែល​បាន​គ្រប​ដណ្តប់​នៅ​អេស៊ីព្ទ ក្នុង​សម័យ​លោក​ម៉ូសេ»។ Spirit of Prophecy, volume 4, 190.

Back to Articles