Article

# ប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិប - លេខមួយ

ការបើកត្រាព្យាករណ៍៖ ថ្ងៃចុងក្រោយ សិង្ហនៃយូដា និងចលនាចុងក្រោយនៃវិវរណៈ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 6, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ក្នុងព្រះគម្ពីរវិវរណៈ ជំពូកទីប្រាំ សត្វតោនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដា តំណាងឲ្យតួនាទីរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះអង្គតែមួយដែលបានឈ្នះ ដើម្បីបិទត្រា និងបើកត្រាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ តាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ។ នៅឆ្នាំ 1989 គឺមួយរយម្ភៃប្រាំមួយឆ្នាំបន្ទាប់ពីការបះបោរឆ្នាំ 1863 សត្វតោនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដាបានបើកត្រាខចុងក្រោយទាំងប្រាំមួយនៃដានីយ៉ែល ជំពូកទីដប់មួយ។ ខទាំងនោះចាប់ផ្ដើមដោយរបួសស្លាប់របស់សាសនាបព្វជិតនិយមនៅឆ្នាំ 1798 ហើយណែនាំទីបន្ទាល់អំពីរបៀបដែលរបួសរបស់សម្តេចប៉ាបនឹងត្រូវបានព្យាបាល ហើយលើសពីនោះទៅទៀតរហូតដល់របួសស្លាប់ចុងក្រោយរបស់សាសនាបព្វជិតនិយម។ ខទាំងនោះចាប់ផ្ដើមនៅកន្លែងដែលវាបញ្ចប់ គឺដោយការជំនុំជម្រះក្រុងរ៉ូមរបស់សម្តេចប៉ាប។

ខទាំងប្រាំមួយនោះ ពិពណ៌នាអំពីការព្យាបាលរបួសស្លាប់របស់សម្តេចសង្ឃប៉ាប ហើយក៏បង្ហាញផងដែរថា សម្ព័ន្ធភាពបីមុខរួមគ្នារវាងនាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ នាំពិភពលោកទៅកាន់អើម៉ាគេដូន ដែលត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណនៅក្នុងខា ៤៥ ថាជា «រវាងសមុទ្រទាំងឡាយ និងភ្នំបរិសុទ្ធដ៏រុងរឿង»។

អាល់ផា និង អូមេហ្គា តំណាងឲ្យលក្ខណៈរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលតែងតែបង្ហាញទីបញ្ចប់ដោយអាស្រ័យលើការចាប់ផ្ដើម។ ចលនាកែទម្រង់របស់មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់ គឺជាចលនារបស់ទេវតាទីបី ដែលជាចលនាចុងក្រោយ បានត្រូវបង្ហាញជាមុនដោយការចាប់ផ្ដើមរបស់វា គឺជាចលនា​មីល្លេរ៉ាយត៍​របស់ទេវតាទីមួយ និងទីពីរ។ ចលនា​មីល្លេរ៉ាយត៍​បានចាប់ផ្ដើមនៅពេលវេលាចុងបញ្ចប់ ក្នុងឆ្នាំ 1798 ដែលជាកន្លែងដែលខចុងក្រោយប្រាំមួយខណ្ឌនៃ ដានីយ៉ែល ១១ ចាប់ផ្ដើម ហើយចលនានោះបានបញ្ចប់នៅការបើកការជំនុំជម្រះ នៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844។ ចលនារបស់មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់ បញ្ចប់នៅច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក។

នៅដើមនៃចលនានៅសម័យចុងបញ្ចប់ ក្នុងឆ្នាំ 1989 សិង្ហនៃពូជសាសន៍យូដា បានបើកត្រាខទាំងប្រាំមួយចុងក្រោយនៃ ដានីយ៉ែល ១១ ហើយនៅចុងបញ្ចប់នៃចលនានោះ មុនច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យបន្តិច ទ្រង់បើកត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិបនៃ ដានីយ៉ែល ១១។ សេចក្ដីអធិប្បាយរបស់បងស្រី វ៉ៃត៍ អំពីផ្នែកណាមួយនៃ ដានីយ៉ែល ដែលត្រូវបានបើកត្រា និយាយសំដៅទៅលើការបើកត្រានៅឆ្នាំ 1989 ហើយក៏ដូចជាការបើកត្រាដែលបានចាប់ផ្ដើមនៅខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023 ផងដែរ។

> «សៀវភៅដែលបានបិទត្រានោះ មិនមែនជាសៀវភៅវិវរណៈទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកនោះនៃពាក្យទំនាយរបស់ដានីយ៉ែល ដែលទាក់ទងនឹងថ្ងៃចុងក្រោយ។ ព្រះគម្ពីរបានចែងថា “ប៉ុន្តែ ឱ ដានីយ៉ែលអើយ ចូរបិទពាក្យទាំងនេះ ហើយបិទត្រាសៀវភៅនេះទុក រហូតដល់គ្រាចុងបញ្ចប់ មនុស្សជាច្រើននឹងរត់ទៅរត់មក ហើយចំណេះដឹងនឹងកើនឡើង” (ដានីយ៉ែល 12:4)។ នៅពេលសៀវភៅនោះត្រូវបានបើក ការប្រកាសនេះក៏ត្រូវបានធ្វើឡើងថា “ពេលវេលានឹងលែងមានទៀតហើយ”។ (សូមមើល វិវរណៈ 10:6។) ឥឡូវនេះ សៀវភៅដានីយ៉ែលត្រូវបានបើកត្រាហើយ ហើយសេចក្តីវិវរណៈដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រទានដល់យ៉ូហាន នឹងមកដល់ដល់ប្រជាជនទាំងអស់នៅលើផែនដី។ ដោយសារការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង នឹងមានប្រជាជនមួយក្រុមត្រូវបានរៀបចំឲ្យឈរមាំមួននៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ . . .»

> «ក្នុង​សារ​របស់​ទេវតា​ទីមួយ មនុស្ស​ទាំងឡាយ​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ឲ្យ​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះ ជា​ព្រះបង្កើត​របស់​យើង ដែល​បាន​បង្កើត​លោកិយ និង​អ្វីៗ​ទាំងអស់​ដែល​នៅ​ក្នុង​នោះ។ ពួកគេ​បាន​គោរព​បូជា​ដល់​ស្ថាប័ន​មួយ​របស់​សាសនាចក្រ​ប៉ាប ដោយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះ​យេហូវ៉ា​បាត់បង់​អានុភាព ប៉ុន្តែ​ចំណេះដឹង​អំពី​ប្រធានបទ​នេះ​នឹង​កើនឡើង»។ Selected Messages, book 2, 105, 106.

ផ្នែកនៃសៀវភៅដានីយែលដែលទាក់ទងនឹងថ្ងៃចុងក្រោយនៅឆ្នាំ 1989 គឺជាខបប្រាំមួយចុងក្រោយនៃជំពូកទីដប់មួយ ហើយនៅពេលដែលចលនារបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ឈានដល់ទីបញ្ចប់នៃចលនារបស់ពួកគេ នោះផ្នែកនៃសៀវភៅដានីយែលដែលត្រូវបានបើកត្រាគឺប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិប ដែលតំណាងឲ្យប្រវត្តិសាស្ត្រចាប់ពីឆ្នាំ 1989 រហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិប គឺជាប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់។ ព្យាការីគ្រប់រូបសុទ្ធតែផ្តល់សាក្សីដល់រយៈពេលនោះ។

ក្នុងបទគម្ពីរនោះ ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងដែល «ត្រូវរៀបចំប្រជាជនមួយឲ្យអាចឈរមាំនៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ» តំណាងឲ្យការបើកត្រានៃខប្រាំមួយខចុងក្រោយនៅឆ្នាំ 1989 ហើយម្ដងទៀត វាក៏តំណាងឲ្យការបើកត្រានៃប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខសែសិបផងដែរ។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងពីរ ការបំផុសគំនិតបានកំណត់ថា ត្រូវមានការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងអំពីអំណាចសម្តេចប៉ាប និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ទាំងនៅដើមផ្ដើម និងនៅចុងបញ្ចប់នៃចលនារបស់មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់ ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងបង្កើតឲ្យមានដំណើរការសាកល្បងបីជំហាន ដូចដែលបានតំណាងនៅក្នុង ដានីយ៉ែល ជំពូក 12។

> ហើយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «ដានីយ៉ែល អើយ ចូរ​ទៅ​ចុះ ដ្បិត​ពាក្យ​ទាំងនេះ​ត្រូវ​បាន​បិទ​ទុក និង​បោះត្រា​រហូត​ដល់​គ្រា​ចុង​បំផុត។ មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នឹង​ត្រូវ​បាន​បរិសុទ្ធ ហើយ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ស ហើយ​ត្រូវ​បាន​សាកល្បង; ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​អាក្រក់​នឹង​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អាក្រក់៖ ហើយ​គ្មាន​អ្នក​ណា​ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​អាក្រក់​នឹង​យល់​ឡើយ; ប៉ុន្តែ​អ្នក​មាន​ប្រាជ្ញា​នឹង​យល់»។ ដានីយ៉ែល ១២:៩, ១០។

ដូចជាក្នុងចលនាកំណែទម្រង់ដ៏វិសុទ្ធទាំងអស់ ជំហានទាំងបីដែលដានីយ៉ែលបានតំណាងថា «ត្រូវបានបរិសុទ្ធ ហើយត្រូវបានធ្វើឲ្យស ហើយត្រូវបានល្បងល» គឺតំណាងឲ្យសញ្ញាសម្គាល់នៃការចុះមកនៃនិមិត្តរូបដ៏ទេវភាព មកតាមដោយការសាកល្បងនៃការព្យាករណ៍មួយដែលបរាជ័យ ហើយបន្ទាប់មកមានការសាកល្បងសម្រេចចុងក្រោយទីបី ដែលបង្ហាញលក្ខណៈនៃមនុស្សពីរថ្នាក់ ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយផ្អែកលើការទទួលយក ឬការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងដែលបានដោះត្រា។ ជាមួយនឹងការចាប់ផ្តើមនៃចលនារបស់មនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ ជំហានទាំងបីគឺថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 បន្ទាប់មកថ្ងៃទី 18 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2020 ហើយបន្ទាប់មកច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ នៅចុងបញ្ចប់នៃចលនាដដែលនោះ ជំហានទាំងបីគឺ ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023 ការមកដល់នៃសារសម្រែកនៅកណ្ដាលអធ្រាត្រ និងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។

សារដែលរៀបចំប្រជាជនរបស់ព្រះឱ្យអាចឈរមាំបាន ដែលត្រូវបានបើកស្រាយនៅខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២៣ មានខ្សែជាច្រើននៃសេចក្ដីពិតទំនាយ ហើយក្នុងចំណោមខ្សែទាំងនោះក៏រួមមានឆ្អឹងស្ងួតស្លាប់របស់អេសេគាលនៅជំពូកសាមសិបប្រាំពីរផងដែរ។ អេសេគាលបង្ហាញសារពីរ។ សារទីមួយនាំឆ្អឹងទាំងនោះឱ្យត្រឡប់មករួមគ្នាវិញ ប៉ុន្តែរហូតដល់សារទីពីរ ទើបអ៊ីស្រាអែលឈរលើជើងរបស់ខ្លួនជាកងទ័ពដ៏មហិមា។ សាក្សីទាំងពីរនៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូកដប់មួយ បានឈរឡើងនៅពេលដែលពួកគេត្រូវបានបំពេញដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។

> ហើយ​បន្ទាប់​ពី​បី​ថ្ងៃ​កន្លះ វិញ្ញាណ​នៃ​ជីវិត​ពី​ព្រះ​បាន​ចូល​មក​ក្នុង​ពួក​គេ ហើយ​ពួក​គេ​បាន​ឈរ​លើ​ជើង​របស់​ខ្លួន; ហើយ​សេចក្តី​ភ័យ​ខ្លាច​យ៉ាង​ខ្លាំង​បាន​ធ្លាក់​មក​លើ​អស់​អ្នក​ដែល​បាន​ឃើញ​ពួក​គេ។ វិវរណៈ 11:11។

អេសេគាល​បង្រៀន​សេចក្តីពិត​ដដែល​នេះ។

> ហើយ​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​ខ្ញុំ​ថា កូន​មនុស្ស​អើយ ចូរ​ឈរ​នៅ​លើ​ជើង​របស់​ឯង ហើយ​អញ​នឹង​និយាយ​នឹង​ឯង។ ហើយ​វិញ្ញាណ​បាន​ចូល​មក​ក្នុង​ខ្ញុំ នៅ​ពេល​ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​ខ្ញុំ ហើយ​បាន​តម្កល់​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ឈរ​នៅ​លើ​ជើង​របស់​ខ្ញុំ ដើម្បី​ឲ្យ​ខ្ញុំ​បាន​ឮ​ទ្រង់​ដែល​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​កាន់​ខ្ញុំ។ អេសេគាល ២:១, ២។

នៅពេលដែល​បងស្រី​វ៉ាយត៍​មាន​ប្រសាសន៍​ថា «ដោយ​ការ​កើនឡើង​នៃ​ចំណេះដឹង ប្រជាជន​មួយ​ត្រូវបាន​រៀបចំ​ឲ្យ​អាច​ឈរ​មាំ​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ»។ ការ​កើនឡើង​នៃ​ចំណេះដឹង​នោះ​ត្រូវបាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ថា​ជា «ប្រេង» ក្នុង​ពាក្យ​ប្រៀបធៀប​អំពី​ព្រហ្មចារី​ទាំង​ដប់ ហើយ «ប្រេង» នោះ​តំណាង​ឲ្យ «សារ​ទាំងឡាយ​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ​របស់​ព្រះ» ហើយ​ក៏​តំណាង​ឲ្យ «ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ» ព្រមទាំង «លក្ខណៈ​និស្ស័យ» ផង​ដែរ។

ចន្លោះ​ពី​ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២៣ និង​ក្រឹត្យថ្ងៃអាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ មាន​ការ​កើនឡើង​នៃ​ចំណេះដឹង​មួយ ដែល​នាំ​ឲ្យ​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ ហើយ​ពួកគេ​ក្រោក​ឈរ​ឡើង។ ការ​ក្រោក​ឈរ​ឡើង​របស់​ពួកគេ​បង្ហាញ​ថា ពួកគេ​មាន «ប្រេង» នៃ​សារ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ត្រា​នៅ​ពេល​នោះ។ ពួកគេ​ក្រោក​ឈរ​ឡើង​នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភាជនៈ​របស់​ពួកគេ ហើយ​ពួកគេ​ក្រោក​ឈរ​ឡើង​នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​មាន​អត្តចរិត​ដែល​បាន​ត្រៀម​រួច​សម្រាប់​ត្រា​របស់​ព្រះ។

ជំហាន​សាកល្បង​ដំបូង​ដែល​បាន​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២៣ ត្រូវបាន​បន្ត​ដោយ​រយៈពេល​មួយ ដែល​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​បេក្ខជន​ទាំងនោះ​ទទួលយក ឬ​បដិសេធ​ប្រេង។ អ្នក​ដែល​ទទួលយក ត្រូវបាន​បោះត្រា ហើយ​បន្ទាប់មក​ត្រូវបាន​លើកឡើង​ជា​ទង់សញ្ញា នៅ​ពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​ជិត​មក​ដល់។ អ្នក​ដែល​បដិសេធ​ប្រេង នឹង​ទទួល​ការ​វង្វេង​ខ្លាំង។

បេក្ខជនទាំងនោះត្រូវបានដាស់ឲ្យភ្ញាក់ចេញពីដំណេកខាងវិញ្ញាណនៅខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023 ហើយបន្ទាប់មក ពួកគេត្រូវបានប្រឈមមុខនឹងដំណើរការសាកល្បងចុងក្រោយ មុនពេលការសាកល្បងរយៈពេលផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេត្រូវបិទបញ្ចប់។ ដំណើរការសាកល្បងនោះត្រូវបានកំណត់ឲ្យស្ថិតនៅក្នុងបរិបទនៃការសាកល្បងខាងទំនាយដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការបង្កើតរូបសត្វសាហាវ ក្នុងអំឡុងពេលដែលបេក្ខជនទាំងនោះផ្ទាល់ត្រូវតែត្រឡប់មកមានជីវិតឡើងវិញ ហើយបង្កើតរូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅខាងក្នុង។ រចនាសម្ព័ន្ធខាងទំនាយដែលការសាកល្បងនោះត្រូវសម្រេច គឺជាប្រវត្តិសាស្ត្រពីឆ្នាំ 1989 រហូតដល់ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ។ ការមិនអាចភ្ញាក់ឡើងរបស់បេក្ខជនទាំងនោះ បាននាំឲ្យព្រះអម្ចាស់ទ្រង់អនុញ្ញាតឲ្យសាសនាប្រឆាំងចូលមក។

> «ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​ដាស់​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ទ្រង់​ឡើង; ប្រសិន​បើ​មធ្យោបាយ​ផ្សេង​ទៀត​បរាជ័យ គំនិត​ប្រែសាសនា​នឹង​ចូល​មក​ក្នុង​ចំណោម​ពួក​គេ ដែល​នឹង​ចម្រាញ់​ពួក​គេ ដោយ​បំបែក​អង្កាម​ចេញ​ពី​ស្រូវ។ ព្រះអម្ចាស់​អំពាវនាវ​ដល់​អស់​អ្នក​ដែល​ជឿ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ទ្រង់​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ឡើង​ពី​ដំណេក។ ពន្លឺ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​បាន​មក​ដល់​ហើយ ដែល​សមស្រប​សម្រាប់​ពេល​វេលា​នេះ។ នេះ​ជា​សេចក្តី​ពិត​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ ដែល​បង្ហាញ​ពី​គ្រោះថ្នាក់​ដែល​កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ចំពោះ​មុខ​យើង​តែម្ដង។ ពន្លឺ​នេះ​គួរ​នាំ​យើង​ទៅ​កាន់​ការ​សិក្សា​ព្រះគម្ពីរ​ដោយ​ឧស្សាហ៍ព្យាយាម និង​ការ​ពិនិត្យ​យ៉ាង​ម៉ត់ចត់​បំផុត​លើ​ជំហរ​ទាំងឡាយ​ដែល​យើង​កាន់​ខ្ជាប់។ ព្រះជាម្ចាស់​សព្វព្រះទ័យ​ឲ្យ​គ្រប់​ទិដ្ឋភាព និង​គ្រប់​ជំហរ​នៃ​សេចក្តី​ពិត ត្រូវ​បាន​ស្រាវជ្រាវ​យ៉ាង​ហ្មត់ចត់ និង​ដោយ​ការ​អត់ធ្មត់​ព្យាយាម ដោយ​មាន​ការ​អធិស្ឋាន និង​ការ​តម​អាហារ»។ Testimonies, volume 5, 708.

ព្យាការីទាំងអស់សុទ្ធតែមានបន្ទូលអំពីថ្ងៃចុងក្រោយ ដូច្នេះ នៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយទាំងនេះ គឺនៅខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២៣ ព្រះអម្ចាស់បានព្យាយាម «ដាស់រំឭក» រាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ប៉ុន្តែការខិតខំរបស់ទ្រង់បានបរាជ័យ ហើយទ្រង់បានអនុញ្ញាតឲ្យជម្លោះដំបូងអំពីនិមិត្តសញ្ញាមួយនៃក្រុងរ៉ូម នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រអាដវេនទីស្ត ត្រូវបានកើតឡើងម្តងទៀត ជាការព្រមានអំពីភាពជិតមកដល់នៃទីបញ្ចប់។ ទ្រង់បានធ្វើដូច្នេះ ទោះបីជា «ពន្លឺដ៏មានតម្លៃ» បាន «មកដល់ សមរម្យសម្រាប់ពេលវេលានេះ» ក៏ដោយ។ ពន្លឺដែលបានមកដល់នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២៣ គឺជា «សេចក្តីពិតព្រះគម្ពីរ ដែលបង្ហាញពីគ្រោះថ្នាក់ដែលកំពុងស្ថិតនៅជាប់មុខយើង»។ ពន្លឺនោះគួរតែបាននាំ «យើងទៅកាន់ការសិក្សាព្រះគម្ពីរយ៉ាងឧស្សាហ៍ព្យាយាម និងការពិនិត្យពិច័យយ៉ាងម៉ត់ចត់បំផុតលើជំហរទាំងឡាយដែលយើងកាន់ខ្ជាប់»។

ប្រវត្តិសាស្រ្តលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិប ត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងខទីដប់ ដល់ខទីដប់ប្រាំ នៃ ដានីយ៉ែល ១១ ពីព្រោះ អាល់ហ្វា និង អូមេហ្គា បានបង្ហាញចុងបញ្ចប់នៃព្រះបន្ទូលទំនាយចុងក្រោយរបស់ដានីយ៉ែល ជាមួយនឹងការចាប់ផ្តើមរបស់វា។ មុនឈានទៅដល់ការខកចិត្តនៅថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ សាតាំងបាននាំចូលការភាន់ច្រឡំអំពីខទីដប់ ដល់ខទីដប់ប្រាំ ពីព្រោះវាបានដឹងថា ការចាប់ផ្តើមនៃជំពូកនេះ គឺជាគន្លឹះសម្រាប់តំណាងចុងបញ្ចប់នៃជំពូកនេះ។ បន្ទាប់មក ការជម្លោះដើមនៃខទីដប់បួន ត្រូវបាននាំចូលមក។

> «គ្មានអ្វីមួយដែលអ្នកបោកបញ្ឆោតដ៏ធំខ្លាចខ្លាំងប៉ុន្មានដូចជាការដែលយើងនឹងស្គាល់ច្បាស់អំពីឧបាយកលរបស់វានោះឡើយ»។ The Great Controversy, 516.

តាមរយៈការប៉ុនប៉ងរបស់សាតាំងដើម្បីបង្កការភាន់ច្រឡំអំពីន័យ និងគោលបំណងនៃខទាំងនោះ វាជារឿងច្បាស់ថា ខទាំងនោះជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃដំណើរការសាកល្បង ដែលកំពុងញែកបេក្ខជនសម្រាប់ឲ្យស្ថិតក្នុងចំណោមមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់។ បងស្រី វ៉ាយត៍ សង្កត់ធ្ងន់ថា ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុង ដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ ហើយដែលបានបំពេញរួចមកហើយមុនពេលចុងបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1798 ត្រូវបានធ្វើឲ្យកើតឡើងម្តងទៀតនៅក្នុងខប្រាំមួយខចុងក្រោយ។

> «យើង​គ្មាន​ពេល​សម្រាប់​បាត់បង់​ទៀត​ឡើយ។ គ្រា​ដ៏​លំបាក​កំពុង​នៅ​ខាង​មុខ​យើង។ ពិភពលោក​កំពុង​ត្រូវ​បាន​រំជើប​រំជួល​ដោយ​វិញ្ញាណ​នៃ​សង្គ្រាម។ មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន ទិដ្ឋភាព​នានា​នៃ​សេចក្តី​វេទនា ដែល​បាន​និយាយ​ទុក​ក្នុង​ទំនាយ​នឹង​កើត​មាន​ឡើង។ ទំនាយ​ក្នុង ដានីយ៉ែល ជំពូក​ទី 11 ជិត​ឈាន​ដល់​ការ​សម្រេច​បំពេញ​ទាំង​ស្រុង​របស់​វា​ហើយ។ ភាគ​ច្រើន​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​ក្នុង​ការ​សម្រេច​បំពេញ​ទំនាយ​នេះ នឹង​ត្រូវ​បាន​កើត​ឡើង​ម្តង​ទៀត»។ Manuscript Releases, លេខ 13, 394.

ខ្ញុំអះអាងថា ប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងមូលដែលបានតំណាងនៅក្នុងខទីមួយរហូតដល់ខទីសាមសិបប្រាំបួន ត្រូវបានធ្វើម្តងទៀតនៅក្នុងខប្រាំមួយចុងក្រោយនៃជំពូកនោះ។ ខ្ញុំក៏អះអាងផងដែរថា ប្រវត្តិសាស្ត្រនៃថ្ងៃចុងក្រោយ ដែលជាប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការបញ្ចប់ការជំនុំជម្រះដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 ត្រូវបានតំណាងដោយរយៈពេលទំនាយសំខាន់ពីរ។ រយៈពេលទីមួយតំណាងឲ្យការជំនុំជម្រះដែលត្រូវបានអនុវត្តលើព្រះរាជវាំងរបស់ព្រះ ហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានតាមដោយរយៈពេលមួយ ដែលការជំនុំជម្រះត្រូវបានអនុវត្តចំពោះអ្នកទាំងឡាយដែលនៅខាងក្រៅព្រះរាជវាំងរបស់ព្រះ។ រយៈពេលទីមួយបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1989 ហើយបញ្ចប់នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលជាសញ្ញាសម្គាល់ការចាប់ផ្តើមនៃរយៈពេលទីពីរ ដែលបញ្ចប់នៅពេលមីកែលឈរឡើង ហើយអវសានកាលនៃពេលសាកល្បងរបស់មនុស្សជាតិបានបិទបញ្ចប់។ ប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខសែសិបក៏ចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1989 ផងដែរ ហើយបញ្ចប់នៅក្នុងខសែសិបមួយ ដែលជាច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។

នោះគឺជាប្រវត្តិសាស្ត្រដូចគ្នានឹងខ ១០ ដល់ ១៥ នៃជំពូកដដែលនោះ។ ប្រវត្តិសាស្ត្រនោះស្របគ្នានឹងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួកមីឡេរីត ចាប់ពីពេលវេលានៃចុងបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1798 រហូតដល់ការជំនុំជម្រះបានចាប់ផ្ដើមនៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844។ ប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងពីរនោះដំណើរស្របគ្នាជាមួយនឹងប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍ដែលបានចាប់ផ្ដើមនៅពេលព្រះគ្រីស្ទប្រសូត ហើយបានបញ្ចប់នៅឯឈើឆ្កាង។

ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1989 រួមបញ្ចូលរយៈពេលនៃការសាកល្បងដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ដូចដែលត្រូវបានតំណាងជាគំរូដោយរយៈពេលនៃការសាកល្បងដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 11 ខែសីហា ឆ្នាំ 1840 និងរយៈពេលនៃការសាកល្បងដែលបានចាប់ផ្តើមនៅពេលព្រះគ្រីស្ទទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក។ ការបង្កើតរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវត្រូវបានតំណាងជាគំរូដោយខ្សែបន្ទាត់ជាច្រើននៃប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍។ មួយក្នុងចំណោមការតំណាងទាំងនោះនៃរយៈពេលដូចគ្នានោះ គឺជាពេលវេលានៃការបោះត្រារបស់មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ហើយត្រូវបានបញ្ចប់នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ ប្រវត្តិសាស្ត្រលាក់កំបាំងនៃខទីសែសិប ក៏អាចត្រូវបានដាក់ស្របគ្នាជាមួយនឹងខ្សែបន្ទាត់ពីថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 រហូតដល់ការបះបោរនៅឆ្នាំ 1863 ផងដែរ។

ថ្ងៃទី ២២ ខែតុលា ឆ្នាំ ១៨៤៤ បានសម្គាល់ការមកដល់របស់ទេវតាទីបី។ ដូចជាការមកដល់របស់ទេវតាព្យាករណ៍ណាមួយដែរ គាត់មានសារមួយដែលត្រូវបរិភោគ ប៉ុន្តែមិនបានបរិភោគឡើយ; ហើយ Millerism បែប Philadelphian បានផ្លាស់ប្ដូរទៅជា Millerism បែប Laodicean មុនឆ្នាំ ១៨៦៣ នៅពេលដែលពួកគេបានទទួលយកឈ្មោះថា Seventh-day Adventist ជាផ្លូវការ ហើយបានចាប់ផ្ដើមវង្វេងនៅក្នុងទីរហោស្ថាននៃការបះបោរ រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។ ប្រវត្តិសាស្ត្រពីឆ្នាំ ១៨៤៤ ដល់ឆ្នាំ ១៨៦៣ តំណាងឲ្យអស់អ្នកដែលបដិសេធការអំពាវនាវឲ្យស្ថិតក្នុងចំណោមមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។ ពួកគេគឺជាមនុស្សអាក្រក់របស់ដានីយ៉ែលក្នុងជំពូកទីដប់ពីរ ជាសភារបស់អ្នកចំអករបស់យេរេមា ជាសាលាប្រជុំរបស់សាតាំងរបស់យ៉ូហាន និងជាស្ត្រីក្រមុំល្ងង់របស់ម៉ាថាយ។

សារព្រមានដែលព្រះគ្រីស្ទបានតំណាងថា​ជា «អំពើគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមដែលបណ្ដាលឲ្យស្ងាត់ស្ងៀម ដូចដែលបាននិយាយដោយដានីយ៉ែលហោរា» នោះ តំណាងឲ្យសេចក្ដីព្រមានឲ្យរត់គេចជាមុន មុននឹងការបំផ្លាញ និងការបែកខ្ចាត់ខ្ចាយដែលនឹងតាមមក។ នៅឆ្នាំ 66 គ.ស. មេទ័ពរ៉ូមឈ្មោះ Cestius បានបំពេញសេចក្ដីព្រមាននោះចំពោះពួកគ្រីស្ទានក្នុងសម័យរ៉ូមពហុទេវនិយម។ នៅសតវត្សទីមួយ សាវកប៉ូលបានកត់ត្រាសេចក្ដីព្រមានដដែលនោះសម្រាប់ពួកគ្រីស្ទានដែលនឹងរងទុក្ខក្នុងសម័យរ៉ូមសម្តេចប៉ាប។ សេចក្ដីព្រមានសម្រាប់អ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទឲ្យចាកចេញពីទីក្រុង ហើយទៅរស់នៅជនបទ បានមកដល់នៅឆ្នាំ 1888 គឺជាឆ្នាំដដែលនឹង Blair Bill ដែលជាការប៉ុនប៉ងលើកដំបូងដើម្បីបង្កើតថ្ងៃអាទិត្យឲ្យជា ទិវាសម្រាកជាតិ។ Blair Bill គឺជាសេចក្ដីព្រមានឲ្យរត់គេច ដោយជាការបំពេញតាមព្រះបន្ទូលយោងរបស់ព្រះគ្រីស្ទអំពីអំពើគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមដែលបណ្ដាលឲ្យស្ងាត់ស្ងៀមរបស់ដានីយ៉ែល។

ដូចជាករណីរបស់ Cestius ក្នុងឆ្នាំ 66 AD ដែរ Blair Bill ត្រូវបានដកចេញវិញដោយការរៀបចំរបស់ព្រះ។ ឆ្នាំ 1888 ជានិមិត្តរូបនៃថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ពីព្រោះ Sister White បានសម្គាល់ការចុះមកនៃទេវតានៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក 18 ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងពីរ។ សេចក្តីព្រមានឲ្យរត់គេចចេញពីទីក្រុងនៅថ្ងៃចុងក្រោយ បានចូលជាធរមាននៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001។ ដូច្នេះ Blair Bill នៃឆ្នាំ 1888 បានជានិមិត្តរូបនៃ Patriot Act នៃឆ្នាំ 2001។ ទេវតាដែលបានចុះមកនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ប្រកាសសារព្រមានចុងក្រោយនៅក្នុងខទីមួយដល់ខទីបីនៃ វិវរណៈ ជំពូក 18 ហើយសារព្រមានចុងក្រោយនោះក៏ជាសាររបស់ទេវតាទីបីផងដែរ ទោះបីជាសារដែលតំណាងដោយទេវតាទីបីនៅក្នុងជំពូក 14 មិនមែនជាការបង្ហាញសេចក្តីពិតដោយពាក្យសម្តីដូចគ្នានឹងនៅក្នុងជំពូក 18 ក៏ដោយ។ បន្ទាត់លើបន្ទាត់ វាជាសារព្រមានតែមួយដដែល។

«អំពើស្អប់ខ្ពើមនៃការបំផ្លិចបំផ្លាញ» ដែលបាននិយាយដោយដានីយ៉ែល ហោរា គឺជាសញ្ញាមួយដែលព្រះគ្រីស្ទបានប្រទាន ដើម្បីកំណត់ថា ពេលណាជនរបស់ទ្រង់ត្រូវរត់គេច ដើម្បីការពារខ្លួន។ នេះជាសារព្រមានមួយ ហើយដោយហេតុនោះ វាត្រូវតែជាសារព្រមានចុងក្រោយ បើទោះបីជាវាត្រូវបានបង្ហាញដោយពាក្យខុសពីសារដែលតំណាងនៅក្នុងជំពូកទីដប់បួន ក៏ដូចជាជំពូកទីដប់ប្រាំបី នៃព្រះគម្ពីរវិវរណៈក៏ដោយ។ ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលចាប់ផ្តើមនៅខទីដប់ប្រាំមួយ នៃយេរេមា ជំពូកទីដប់ប្រាំ គឺជារយៈពេលទំនាយដដែលនៃសារព្រមានសាកល្បង។ វាចាប់ផ្តើមនៅពេលដែលយេរេមាបរិភោគព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ហើយការនោះកើតឡើងនៅពេលដែលទេវតាចុះមក ដូចដែលទ្រង់បានធ្វើ នៅពេលដែលអគារធំៗនៃទីក្រុងញូវយ៉កបានដួលរលំ។

នៅពេល​យេរេមា​ប្រកាស​ថា៖ «ព្រះបន្ទូល​របស់​ទ្រង់​ត្រូវ​បាន​រក​ឃើញ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​បរិភោគ​វា; ព្រះបន្ទូល​របស់​ទ្រង់​បាន​ក្លាយ​ជា​សេចក្តី​អំណរ និង​ការ​រីករាយ​នៃ​ចិត្ត​ខ្ញុំ» នោះ​គាត់​តំណាង​ឲ្យ​ការ​សាកល្បង​ដំបូង​របស់​ដានីយ៉ែល​អំពី​អាហារ​នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទី​មួយ ហើយ​ក៏​តំណាង​ឲ្យ​យ៉ូហាន​នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទី​ដប់​នៃ​វិវរណៈ ដែល​យក​សៀវភៅ​ចេញ​ពី​ដៃ​ទេវតា ហើយ​បរិភោគ​វា។ ការ​បរិភោគ​សារ​នោះ​ចាប់​ផ្តើម​នៅ​ពេល​ទេវតា​មក​ដល់ ហើយ​នៅ​ពេល​ទេវតា​មក​ដល់ នោះ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទំនាយ​សម្រាប់​ការ​សាកល្បង​មួយ ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ចំហ។ នៅ​ពេល​ទេវតា​មក​ដល់ រយៈពេល​សាកល្បង​ទី​មួយ​ចាប់​ផ្តើម ហើយ​វា​បញ្ចប់​នៅ​ពេល​រយៈពេល​សាកល្បង​ទី​ពីរ​ចាប់​ផ្តើម ហើយ​នៅ​ពេល​មីកែល​ឈរ​ឡើង រយៈពេល​សាកល្បង​ទី​ពីរ​ក៏​បញ្ចប់។

នៅពេលដែលទេវតាមកដល់ ភ្លៀងចុងក្រោយក៏ចាប់ផ្តើមធ្លាក់ចុះ។

> «ភ្លៀងចុងក្រោយ នឹងធ្លាក់មកលើប្រជាជនរបស់ព្រះ។ ទេវតាដ៏មានអំណាចមួយរូប នឹងចុះមកពីស្ថានសួគ៌ ហើយផែនដីទាំងមូល នឹងត្រូវបានបំភ្លឺដោយសិរីល្អរបស់ទ្រង់»។ Review and Herald, April 21, 1891.

ភ្លៀងចុងក្រោយត្រូវបានទទួលដោយអស់អ្នកដែលដើរនៅក្នុងផ្លូវបុរាណរបស់យេរេមា។

> ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច្នេះ​ថា៖ «ចូរ​ឈរ​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ទាំងឡាយ ហើយ​មើល ហើយ​សួរ​រក​ផ្លូវ​បុរាណ​ទាំងឡាយ ថា ផ្លូវ​ល្អ​នៅ​ឯណា ហើយ​ចូរ​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​នោះ នោះ​អ្នករាល់គ្នា​នឹង​បាន​សេចក្តី​សម្រាក​ដល់​ព្រលឹង​របស់​អ្នករាល់គ្នា។» ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​បាន​និយាយ​ថា៖ «យើង​មិន​ដើរ​តាម​ផ្លូវ​នោះ​ទេ។» «ខ្ញុំ​ក៏​បាន​តែងតាំង​អ្នក​យាម​លើ​អ្នករាល់គ្នា​ដែរ ដោយ​និយាយ​ថា៖ «ចូរ​ស្តាប់​សំឡេង​ត្រែ​ចុះ។» ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​បាន​និយាយ​ថា៖ «យើង​មិន​ស្តាប់​ទេ។» យេរេមា ៦៖១៦, ១៧។

«ត្រែ» ដែល «អ្នកយាម» ផ្លុំ គឺជាសាររបស់ឡាវឌីសេ ដែល Jones និង Waggoner បាននាំមកបង្ហាញនៅឆ្នាំ 1888។

> បន្លឺឡើងដោយខ្លាំង កុំសន្សំទុកឡើយ ចូរលើកសំឡេងរបស់អ្នកដូចជាត្រែ ហើយបង្ហាញដល់ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងអំពីការរំលងរបស់ពួកគេ និងដល់ពូជពង្សយ៉ាកុបអំពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ។ អេសាយ 58:1

នៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ការបោះត្រានៃមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់បានចាប់ផ្តើម។ សារព្រមានមួយដល់ឡាវឌីកេ ត្រូវបានប្រកាស។

> «សារដែលបានប្រទានមកយើងតាមរយៈ A. T. Jones និង E. J. Waggoner គឺជាសាររបស់ព្រះដល់ក្រុមជំនុំឡៅឌីសេ ហើយវិបត្តិដល់អ្នកណាក៏ដោយដែលអះអាងថាជឿសេចក្ដីពិត ប៉ុន្តែមិនបញ្ចេញទៅកាន់អ្នកដទៃនូវកាំរស្មីដែលព្រះបានប្រទានឲ្យឡើយ»។ The 1888 Materials, 1053.

ការព្រមានដល់លាវឌីសេ គឺជាសូរស័ព្ទនៃត្រែរបស់អ្នកយាមរបស់យេរេមា ដែលក្រុមជំនុំអាដវេនទីស្ទ៍ថ្ងៃទីប្រាំពីរ លាវឌីសេ បដិសេធមិនព្រមស្តាប់។ នេះគឺជាការព្រមានឲ្យភៀសខ្លួនចេញពីទីក្រុង ទៅកាន់អចលនទ្រព្យនៅជនបទ ជាមុន មុនពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។

អ្វីដែលខ្ញុំទើបតែបានថ្លែងអំពីខ្សែបន្ទាត់ទំនាយនានាទាំងនេះ គឺជាការព្យាយាមមួយដើម្បីជំរុញការវែកញែករបស់អ្នក ដោយមានបំណងលើកទឹកចិត្តឲ្យអ្នកពិតប្រាកដមែនទែនសាកល្បងនូវអ្វីដែលខ្ញុំហៀបនឹងសរសេរ។ ប្រហែលជាលក្ខណៈសំខាន់បំផុតនៃរូបឆ្លាក់ចំពោះ និងរបស់សត្វសាហាវ គឺថា នៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ មានការបង្កើតរូបឆ្លាក់របស់ និងចំពោះសត្វសាហាវពីរលើក។ លើកទីមួយ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយបន្ទាប់មកនៅក្នុងប្រជាជាតិនានានៃពិភពលោក។

មាន​លក្ខណៈ​ព្យាករណ៍​ជាក់លាក់​មួយ​ចំនួន ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​រូបភាព​នៃ​សត្វ និង​រូបភាព​របស់​សត្វ ដែល​ត្រូវ​អនុវត្ត​ឲ្យ​ត្រឹមត្រូវ ប្រសិនបើ​យើង​ចង់​ឆ្លង​កាត់​ដំណើរ​សាកល្បង​តាម​ព្យាករណ៍​នៃ​រូបភាព​នៃ​ក្រុង​រ៉ូម​នេះ​ដោយ​សុវត្ថិភាព។ ធាតុ​សំខាន់​ទីពីរ​មួយ​នៃ​រយៈពេល​សាកល្បង​នៃ​រូបភាព​របស់​សត្វ (ដែល​អាច​បង្ហាញ​បាន​ដោយ​សាក្សី​ជា​ច្រើន) គឺ​ថា ពេល​វេលា​នៃ​ការ​បោះត្រា​របស់​មនុស្ស​មួយ​រយ​សែសិប​បួន​ពាន់​នាក់ កើត​ឡើង​ក្នុង​អំឡុង​រយៈពេល​នៃ​ការ​សាកល្បង​រូបភាព​របស់​សត្វ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ហើយ​ថា រយៈពេល​នៃ​ការ​សាកល្បង​រូបភាព​របស់​សត្វ​នៅ​ក្នុង​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ​ទាំងឡាយ​នៃ​ពិភពលោក គឺ​ជា​ពេល​ដែល​កូនចៅ​ដទៃ​ទៀត​របស់​ព្រះ ដែល​នៅ​តែ​ស្ថិត​ក្នុង​បាប៊ីឡូន​នៅ​ពេល​នៃ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​នោះ (តំណាង​ដោយ 321) ត្រូវ​បាន​ប្រមូល​ចូល​មក​ក្នុង​ហ្វូង។

រូបសំណាកនៃសត្វសាហាវតំណាងឲ្យរយៈពេលសាកល្បងពីរដែលមានការតភ្ជាប់គ្នាជាក់លាក់ ហើយរយៈពេលសាកល្បងទាំងពីរនោះក៏តំណាងឲ្យការប្រមូលផ្តុំចុងក្រោយនៃមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ក្នុងវិវរណៈ ជំពូក ៧ បន្ទាប់មកគឺហ្វូងមនុស្សដ៏ធំក្នុងជំពូកដដែលនោះផងដែរ។

នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យមកដល់ សហរដ្ឋអាមេរិកនិយាយដូចនាគ ដូចដែលមានចែងនៅខទី១១ នៃវិវរណៈ ជំពូកទី១៣។ បន្ទាប់មក វាចេញទៅបញ្ឆោតប្រជាជាតិទាំងអស់នៅលើពិភពលោក ដោយនិយាយទៅកាន់ប្រជាជាតិទាំងនោះថា ពួកគេក៏គួរតែបង្កើតរូបឆ្លាក់មួយសម្រាប់សត្វសាហាវនៅទូទាំងពិភពលោកផងដែរ ដូចដែលសហរដ្ឋអាមេរិកទើបតែបានធ្វើ។ រយៈពេលដែលចាប់ផ្តើមនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យមកដល់ ដែលតំណាងដោយច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យរបស់កុងស្តង់ទីន នៅឆ្នាំ ៣២១ បញ្ចប់នៅពេលដែលប្រជាជាតិចុងក្រោយបំផុតលុតជង្គង់ចំពោះរ៉ូមប៉ាប ដែលនៅទីនោះ ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យឆ្នាំ ៥៣៨ ត្រូវបានតំណាង ដ្បិតនៅក្នុងជំពូកទី១៣ សហរដ្ឋអាមេរិកមានអំណាចធ្វើឲ្យរូបឆ្លាក់សម្រាប់សត្វសាហាវមានជីវិត ហើយធ្វើឲ្យវានិយាយ។ រយៈពេលនេះចាប់ផ្តើមដោយច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យឆ្នាំ ៣២១ ហើយបញ្ចប់ដោយច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យឆ្នាំ ៥៣៨។

នៅឆ្នាំ 2001 រដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិកបាន «និយាយ» ឲ្យច្បាប់ Patriot Act ចូលជាធរមាន។

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​នេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

Back to Articles