Article

# ការព្រមានស្របគ្នា — លេខបី

ការបំពាក់អំណាចដល់សារព្យាករណ៍៖ ដំណើរការសាកល្បងជាបន្តបន្ទាប់របស់ទេវតានៅក្នុងវិវរណៈ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

យើងបានបញ្ចប់អត្ថបទមុនដោយកំណត់ថា ទេវតាទាំងបីក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ១៤ សុទ្ធតែមានសារមួយនៅក្នុងដៃរបស់ពួកគេ។ ទេវតាទីពីរ និងទេវតាទីបី ត្រូវបានកំណត់ថាមាន «សន្លឹករមូរ» មកជាមួយពួកគេ នៅពេលពួកគេចុះមកជាមួយនឹងសាររបស់ខ្លួន។ ទេវតានីមួយៗតំណាងឲ្យសារមួយ ហើយការមកដល់នៃសារនីមួយៗ បង្កឲ្យមានឥទ្ធិពលមួយ។ ទេវតាទីមួយបានមកដល់នៅឆ្នាំ 1798។ សារនោះត្រូវបានបើកត្រា ហើយមានការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងទាក់ទងនឹងការជំនុំជម្រះដែលជិតមកដល់។ ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងនោះបានបង្កើតអ្នកថ្វាយបង្គំពីរប្រភេទ។ នៅពេលទេវតាទីពីរមកដល់ សារអំពីការដួលរលំរបស់ពួកប្រូតេស្តង់ត្រូវបានបើកត្រា ហើយមានការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង ហើយមនុស្សពីរប្រភេទត្រូវបានបង្កើតឡើង។ នៅពេលសារនៃសម្រែកពាក់កណ្ដាលអធ្រាត្រមកដល់ នៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 វាត្រូវបានបើកត្រានៅឯការប្រជុំជំរំ Exeter ហើយមានការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង ហើយព្រហ្មចារីពីរប្រភេទត្រូវបានបង្កើតឡើង។ នៅពេលទេវតាទីបីមកដល់ នៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844 សាររបស់ទេវតាទីបី និងអ្វីៗទាំងអស់ដែលវាតំណាងឲ្យ ត្រូវបានបើកត្រា ហើយមានការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង ហើយមនុស្សពីរប្រភេទត្រូវបានបង្កើតឡើង។

លក្ខណៈ​មួយ​ទៀត​ដែល​អាច​រក​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ទេវតា​ទាំងឡាយ ទាក់ទង​នឹង​ការប្រទាន​អំណាច​ដល់​សារ​របស់​ទេវតា។ សារ​របស់​ទេវតា​ទីពីរ ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​អំណាច​ដោយ​សារ​នៃ​សម្រែក​កណ្ដាល​អធ្រាត្រ ដូច​ដែល​អត្ថបទ​មុន​បាន​បង្ហាញ ប៉ុន្តែ​សម្រែក​កណ្ដាល​អធ្រាត្រ​មិន​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ទេវតា​តែមួយ​ទេ វា​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ទេវតា​ជាច្រើន។ ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​ស្របគ្នា​នឹង​ទេវតា​ទីពីរ និង​សម្រែក​កណ្ដាល​អធ្រាត្រ បង្ហាញ​ថា សារ​របស់​ទេវតា​ទីពីរ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​អំណាច​នៅ​ពេល​ដែល​សម្រែក​កណ្ដាល​អធ្រាត្រ​បាន​ចូល​រួម​ជាមួយ​វា។ ក្នុង​សៀវភៅ​ដដែល​នោះ យើង​ត្រូវ​បាន​ប្រាប់​ថា៖

> «ខ្ញុំបានឃើញទេវតាទាំងឡាយប្រញាប់ប្រញាល់ទៅមកនៅស្ថានសួគ៌។ ពួកគេកំពុងចុះមកផែនដី ហើយបន្ទាប់មកក៏ឡើងត្រឡប់ទៅស្ថានសួគ៌វិញ ដើម្បីរៀបចំសម្រាប់ការសម្រេចបំពេញនៃព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់មួយ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានឃើញទេវតាដ៏មានឫទ្ធានុភាពមួយទៀត ដែលត្រូវបានចាត់តាំងឲ្យចុះមកផែនដី ហើយរួមសំឡេងរបស់ខ្លួនជាមួយទេវតាទីបី ហើយផ្តល់អំណាច និងកម្លាំងដល់សាររបស់វា។ អំណាច និងសិរីល្អយ៉ាងធំធេង ត្រូវបានប្រទានដល់ទេវតានោះ ហើយនៅពេលវាចុះមក ផែនដីក៏ត្រូវបានបំភ្លឺដោយសិរីល្អរបស់វា។ ពន្លឺដែលទៅមុខ និងតាមក្រោយទេវតានេះ បានជ្រៀតចូលទៅគ្រប់ទីកន្លែង ខណៈដែលវាស្រែកឡើងយ៉ាងខ្លាំង ដោយសំឡេងដ៏មាំមួនថា បាប៊ីឡូនដ៏ធំបានរលំហើយ បានរលំហើយ ហើយបានក្លាយជាលំនៅនៃអារក្សទាំងឡាយ និងជាទីឃុំឃាំងនៃវិញ្ញាណអសោចទាំងអស់ និងជាទ្រុងនៃបក្សីមិនស្អាត និងគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមគ្រប់ប្រភេទ។ សារអំពីការរលំរបស់បាប៊ីឡូន ដូចដែលបានប្រកាសដោយទេវតាទីពីរ ត្រូវបានប្រកាសឡើងវិញ ដោយបន្ថែមការខូចពុករលួយទាំងឡាយដែលបានចូលមកក្នុងពួកជំនុំតាំងពីឆ្នាំ 1844 មក។ កិច្ចការរបស់ទេវតានេះមកដល់នៅពេលដ៏ត្រឹមត្រូវ ហើយចូលរួមក្នុងកិច្ចការដ៏ធំចុងក្រោយនៃសាររបស់ទេវតាទីបី ខណៈដែលវាកំពុងរីកធំឡើងទៅជាសម្រែកខ្លាំង។ ហើយប្រជាជនរបស់ព្រះត្រូវបានរៀបចំសមស្របគ្រប់ទីកន្លែង ដើម្បីឈរមាំក្នុងម៉ោងនៃការល្បួង ដែលពួកគេនឹងជួបប្រទះក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ ខ្ញុំបានឃើញពន្លឺដ៏ធំមួយស្ថិតនៅលើពួកគេ ហើយពួកគេបានរួមគ្នាក្នុងសារនោះ ហើយបានប្រកាសសាររបស់ទេវតាទីបីដោយឥតភ័យខ្លាច និងដោយអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លា។»

> «ពួកទេវតាត្រូវបានចាត់ឲ្យទៅជួយទេវតាដ៏មានឫទ្ធានុភាព ដែលមកពីស្ថានសួគ៌ ហើយខ្ញុំបានឮសំឡេងជាច្រើន ដែលហាក់ដូចជាបន្លឺឡើងគ្រប់ទីកន្លែងថា “ចូរចេញពីនាងមក ប្រជារាស្ត្ររបស់យើងអើយ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាមិនចូលរួមក្នុងអំពើបាបរបស់នាង ហើយមិនទទួលរងគ្រោះកាចរបស់នាងដែរ ដ្បិតអំពើបាបរបស់នាងបានឡើងដល់ស្ថានសួគ៌ហើយ ហើយព្រះបាននឹកចាំអំពើទុច្ចរិតរបស់នាងហើយ”។ សារនេះហាក់ដូចជាការបន្ថែមទៅលើសារទីបី ហើយបានភ្ជាប់ជាមួយវា ដូចជាសម្រែកពាក់កណ្តាលអធ្រាត្របានភ្ជាប់ជាមួយសាររបស់ទេវតាទីពីរ នៅឆ្នាំ 1844 ដែរ។ សិរីល្អរបស់ព្រះបានសណ្ឋិតលើពួកបរិសុទ្ធដែលអត់ធ្មត់ និងរង់ចាំ ហើយពួកគេបានប្រកាសការព្រមានដ៏ឱឡារិកចុងក្រោយដោយមិនភ័យខ្លាច ប្រកាសពីការធ្លាក់ចុះរបស់បាប៊ីឡូន ហើយអំពាវនាវដល់ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះឲ្យចេញពីនាងមក ដើម្បីឲ្យពួកគេបានរួចផុតពីវិនាសកម្មដ៏គួរឲ្យខ្លាចរបស់នាង»។ Spiritual Gifts, volume 1, 193, 194.

សម្រែកកណ្តាលអធ្រាត្របានភ្ជាប់ជាមួយទេវតាទីពីរ ហើយទេវតានៃវិវរណៈ ជំពូក 18 ក៏ភ្ជាប់ជាមួយទេវតាទីបីដែរ ហើយនៅពេលដែលគាត់ភ្ជាប់ជាមួយទេវតាទីបី នោះគាត់កំពុងតែធ្វើការភ្ជាប់ឡើងវិញនៃសម្រែកកណ្តាលអធ្រាត្រ និងទេវតាទីពីរ នៅដើមកំណើតនៃអាដវេនទីសម៍។ ដោយផ្អែកលើសាក្សីពីររូប គឺទេវតាទីពីរ និងទេវតាទីបី សាររបស់ទេវតានីមួយៗសុទ្ធតែមានសារបន្ទាប់បន្សំមួយ ដែលផ្តល់អំណាចដល់វា។ សាក្សីទាំងពីរនេះបង្រៀនថា នៅពេលសាររបស់ទេវតាទីមួយបានមកដល់ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ត្រូវតែមានចំណុចមួយបន្ទាប់ពីនោះ ដែលសារនោះត្រូវបានផ្តល់អំណាចដោយសារបន្ទាប់បន្សំមួយ។ ជាក់ស្តែង នេះក៏ពិតសម្រាប់ទេវតាទីមួយផងដែរ។ នៅក្នុងកថាខណ្ឌទីមួយនៃអត្ថបទវែងដែលយើងទើបតែបានលើកមកនេះ ស៊ីស្ទើរ វ៉ាយត៍បានកំណត់លក្ខណៈដូចគ្នានេះដល់ទេវតាទីមួយ ដូចដែលយ៉ូហានបានប្រគល់ឲ្យទេវតានៃវិវរណៈ ជំពូក 18 នៅពេលនាងបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំត្រូវបានប្រាប់ថា បេសកកម្មរបស់គាត់គឺបំភ្លឺផែនដីដោយសិរីល្អរបស់គាត់ ហើយព្រមានមនុស្សអំពីព្រះពិរោធរបស់ព្រះដែលកំពុងមកដល់»។ ជាក់ច្បាស់ណាស់ នៅក្នុងអត្ថបទនោះ នាងកំពុងសំដៅទៅលើទេវតាទីមួយ។

សាររបស់ទេវតាទីមួយបានមកដល់នៅឆ្នាំ 1798 ហើយបន្ទាប់មកវាត្រូវបានប្រទានអំណាចនៅថ្ងៃទី 11 ខែសីហា ឆ្នាំ 1840 នៅពេលដែលអធិបតេយ្យភាពរបស់អូតូម៉ង់បានបញ្ចប់។ នៅចំណុចនោះ ទេវតាដ៏មានឥទ្ធានុភាពនៃ វិវរណៈ 10 បានចុះមកពីស្ថានសួគ៌ ហើយដាក់ជើងមួយលើដី និងមួយលើសមុទ្រ។ គាត់តំណាងឲ្យការប្រទានអំណាចដល់ទេវតាទីមួយ ហើយនេះគឺជាអ្វីដែលកំណត់អត្តសញ្ញាណកិច្ចការរបស់ទេវតាទីមួយថាជាកិច្ចការដូចគ្នានឹងទេវតានៃ វិវរណៈ 18។ ទាំងពីរត្រូវបំភ្លឺផែនដីដោយសិរីល្អរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែទេវតានៃ វិវរណៈ 18 ចូលរួមជាមួយទេវតាទីបី ដូចជាការស្រែកហៅពាក់កណ្តាលអធ្រាត្របានចូលរួមជាមួយទេវតាទីពីរ ហើយដូចជាទេវតាដែលបានចុះមកក្នុង វិវរណៈ 10 បានចូលរួមជាមួយទេវតាទីមួយ។

ដូច្នេះ នៅពេលទេវតាទីមួយមកដល់ សារមួយត្រូវបានបើកត្រា ហើយវាបានបង្កើតអ្នកថ្វាយបង្គំពីរក្រុម។ នៅពេលសាររបស់ទេវតាទីមួយត្រូវបានប្រទានអំណាចដោយទេវតានៃ វិវរណៈ ១០ នោះ ទេវតានោះកាន់សៀវភៅតូចមួយនៅក្នុងដៃរបស់គាត់ ហើយបានបង្គាប់ឲ្យយ៉ូហានបរិភោគវា ដោយបញ្ជាក់ថា គាត់បាននាំសារមួយមក បើកត្រាវា ហើយវាបានបង្កើតអ្នកថ្វាយបង្គំពីរក្រុម។ នៅពេលទេវតាទីពីរ គឺសម្រែកកណ្ដាលអធ្រាត្រ និងទេវតាទីបី មកដល់ នោះក៏មានសារមួយត្រូវបានបើកត្រា ដែលបានសាកល្បង ហើយបង្កើតអ្នកថ្វាយបង្គំពីរក្រុមដែរ។

វគ្គអត្ថបទដែលយើងកំពុងពិចារណា បញ្ជាក់យ៉ាងខ្លាំង ដោយប្រៀបធៀបប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ព្រះគ្រីស្ទជាមួយនឹងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួក Millerites ថា ដំណើរការសាកល្បងជាបន្តបន្ទាប់ដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ Millerite ក៏បានកើតឡើងផងដែរ នៅក្នុងសម័យរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលជាចុងបញ្ចប់នៃអ៊ីស្រាអែលបុរាណ។ បើដំណើរការសាកល្បងជាបន្តបន្ទាប់មួយបានកើតឡើងនៅដើមកំណើតនៃអ៊ីស្រាអែលខាងវិញ្ញាណ និងនៅចុងបញ្ចប់នៃអ៊ីស្រាអែលបុរាណ នោះក៏នឹងមានដំណើរការសាកល្បងជាបន្តបន្ទាប់មួយនៅចុងបញ្ចប់នៃអ៊ីស្រាអែលខាងវិញ្ញាណផងដែរ ដូចដែលមាននៅដើមកំណើតនៃអ៊ីស្រាអែលបុរាណ។

នៅក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​មីឡឺរ៉ាយត៍ នេះ​នឹង​តំណាង​ឲ្យ​ការ​បើក​ត្រា​ចេញ​ចំនួន​ប្រាំ ដែល​បាន​សាកល្បង ហើយ​បង្កើត​អ្នក​ថ្វាយបង្គំ​ពីរ​ក្រុម ចាប់ពី​ឆ្នាំ 1798 រហូត​ដល់​ថ្ងៃទី 22 ខែ​តុលា ឆ្នាំ 1844។ អត្ថបទ​នេះ​បង្រៀន​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា ប្រសិនបើ​អ្នក​បរាជ័យ​ក្នុង​ការ​សាកល្បង​មួយ អ្នក​នឹង​មិន​អាច​ជាប់​ការ​សាកល្បង​បន្ទាប់​បាន​ទេ ពីព្រោះ​អ្នក​នឹង​មិន​សូម្បី​តែ​ព្យាយាម​ផង។ ក៏​ដូចជា​ច្បាស់​ផងដែរ​ថា នៅ​ក្នុង​សម័យ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ដំណើរ​ការ​នៃ​ការ​សាកល្បង​នោះ​បាន​បញ្ចប់​ដោយ​ប្រជាជន​នៃ​សេចក្តី​សញ្ញា​ដែល​ត្រូវ​បាន​ជ្រើសរើស​ពី​មុន ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​សេចក្តី​ងងឹត​ទាំងស្រុង​ទាក់ទង​នឹង​ផែនការ​នៃ​សេចក្តី​សង្គ្រោះ។ ដានីយ៉ែល និង​យ៉ូហាន តំណាង​ឲ្យ​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដែល​ស្តាប់​ព្រះសូរ​របស់​ព្រះ​ពី​ខាង​ក្រោយ​ពួកគេ គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​បាន​ឆ្លង​កាត់​ដំណើរ​ការ​សាកល្បង​ជា​បន្តបន្ទាប់ ដែល​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ការ​ស៊ើបអង្កេត​ដោយ​បុគ្គល​ម្នាក់ៗ​ចំពោះ​សេចក្តី​ពិត​ថ្មី​នីមួយៗ ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ត្រា​ចេញ។

សៀវភៅដានីយ៉ែល និងវិវរណៈ គឺជាសៀវភៅតែមួយ ហើយដានីយ៉ែល និងយ៉ូហាន គឺជាសាក្សីពីររូបនៃសៀវភៅតែមួយនោះ។ សាក្សីមួយរូបជាការចាប់ផ្តើមនៃសៀវភៅ ហើយសាក្សីមួយទៀតជាចុងបញ្ចប់នៃសៀវភៅ។ សាក្សីទាំងពីរបានរងទុក្ខនូវសេចក្តីស្លាប់ និងការរស់ឡើងវិញក្នុងន័យនិមិត្តរូប; មួយរូបត្រូវបានបៀតបៀនដោយនគរមេឌូ-ពែរ្ស (ជានិមិត្តរូបនៃសហរដ្ឋអាមេរិក) ហើយមួយរូបទៀតត្រូវបានបៀតបៀនដោយរ៉ូម (ជានិមិត្តរូបនៃអំណាចសម្តេចប៉ាប)។ យ៉ូហានកំពុងត្រូវបានបៀតបៀន ពីព្រោះគាត់ជាអ្នករក្សាថ្ងៃសប្ប័ទ ដោយស្របគ្នានឹងដានីយ៉ែលដែលត្រូវបានបៀតបៀនព្រោះបានបដិសេធមិនផ្លាស់ប្តូររបៀបថ្វាយបង្គំរបស់ខ្លួន។ រួមគ្នា ពួកគេតំណាងឲ្យអ្នកទាំងឡាយនៅចុងបញ្ចប់នៃពិភពលោក ដែលត្រូវបានបៀតបៀន ពីព្រោះបានបដិសេធមិនទទួលយកការថ្វាយបង្គំថ្ងៃអាទិត្យ ជំនួសថ្ងៃសប្ប័ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ។

ប្រជាជន​ដែល​ដានីយ៉ែល និង​យ៉ូហាន​តំណាង​ឲ្យ គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​បោះត្រា​ហើយ ឬ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បោះត្រា ពីព្រោះ​នៅ​ពេល​ដានីយ៉ែល​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ចូល​ក្នុង​រូង​តោ ដោយសារ​មិន​គោរព​តាម «ក្រឹត្យ» របស់​ស្តេច នោះ​ស្តេច​បាន​បោះត្រា​លើ​ថ្ម​នោះ ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​គោលបំណង​នោះ​ត្រូវ​បាន​ផ្លាស់ប្ដូរ។ ដានីយ៉ែល​ត្រូវ​បាន​បោះត្រា​សម្រាប់​អស់កល្ប​ជានិច្ច ពីព្រោះ​ក្រឹត្យ​របស់​ស្តេច និង​អំណាច​នៃ​ត្រា​របស់​ទ្រង់​ផងដែរ មិន​អាច​ត្រូវ​បាន​ផ្លាស់ប្ដូរ​បាន​ទេ ស្របតាម​ច្បាប់​របស់​ជន​មានឌី និង​ពែរ្ស។ ត្រា​របស់​ស្តេច​ត្រូវ​បាន​ដាក់​លើ​ថ្ម​មួយ ហើយ​ទ្វារ​ត្រូវ​បាន​បិទ។ ទ្វារ​នោះ​ត្រូវ​បាន​បិទ​នៅ​ពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​មក​ដល់ ហើយ​គ្មាន​មនុស្ស​ណា​អាច​បើក​ទ្វារ​នោះ​បាន​ទេ ដូចជា​ទ្វារ​ត្រូវ​បាន​បិទ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី 22 ខែ​តុលា ឆ្នាំ 1844 ដែរ។ នេះ​ជា​គំរូ​ដ៏​សាមញ្ញ​មួយ​នៃ​សារៈសំខាន់​ក្នុង​ការ​ពិចារណា មិន​ត្រឹម​តែ​ព្រឹត្តិការណ៍​ព្យាករណ៍​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​ព្រះបន្ទូល​ព្យាករណ៍​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ថែម​ទាំង​សារៈសំខាន់​នៃ​ការ​អនុវត្ត​កាលៈទេសៈ​ជុំវិញ​ហោរា នៅ​ពេល​លោក​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​ដំណើរ​រឿង​នោះ​ផងដែរ។

ទោះជាយ៉ាងណា នេះក៏ជាគំរូបង្ហាញអំពីអំណាចនៃការពិចារណាដើម (សៀវភៅដានីយ៉ែល) ជាមួយនឹងចុងបញ្ចប់ (សៀវភៅវិវរណៈ) រួមគ្នា ជាសាក្សីពីរនៃទំនាយតែមួយ ពីព្រោះការបង្កើតឲ្យបានជាក់លាក់នូវសេចក្ដីពិតតាមព្រះគម្ពីរ ត្រូវការសាក្សីពីរ។ ទាំងព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានទាយទុកជាមុន និងគំរូបង្ហាញអំពីសកម្មភាពរបស់ពួកហោរា ដែលទាក់ទងនឹងទំនាយនោះ សុទ្ធសឹងតែបានទទួលការបំផុសគំនិតពីព្រះ។

> បទគម្ពីរទាំងអស់ត្រូវបានប្រទានដោយការបំផុសគំនិតពីព្រះ ហើយមានប្រយោជន៍សម្រាប់សេចក្តីបង្រៀន សម្រាប់ការស្តីបន្ទោស សម្រាប់ការកែតម្រូវ និងសម្រាប់ការបង្រៀនក្នុងសេចក្តីសុចរិត ដើម្បីឲ្យមនុស្សរបស់ព្រះបានគ្រប់លក្ខណ៍ ហើយត្រូវបានបំពាក់យ៉ាងពេញលេញសម្រាប់អំពើល្អគ្រប់យ៉ាង។ ២ ធីម៉ូថេ ៣:១៦, ១៧។

បើព្រឹត្តិការណ៍ដែលព្រះគម្ពីរបានទាយទុកជាមុនកំពុងតែជារូបភាពបង្ហាញអំពីចុងបញ្ចប់នៃលោកិយ នោះរូបភាពនៃហោរា និងបរិបទជុំវិញគាត់ នៅពេលដែលគាត់ទទួល ហើយធ្វើបន្ទាល់អំពីការទាយទុកជាមុននោះ ក៏ជារូបភាពបង្ហាញអំពីចុងបញ្ចប់នៃលោកិយដែរ។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលបរិបទជុំវិញ និងសកម្មភាពរបស់ហោរាម្នាក់ ត្រូវបានបង្ហាញជានិមិត្តរូបតាមបែបហោរាកថា—ហោរានោះគឺជារូបភាពតំណាងឲ្យប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះនៅចុងបញ្ចប់នៃលោកិយ។ ដោយមានការយល់ដឹងនេះជាមូលដ្ឋាន នៅពេលដែលយើងនាំខ្សែបន្ទាត់នៃការទាយទុកជាមុនអំពីអេលីយ៉ារបស់ម៉ាឡាគី មកភ្ជាប់ជាមួយនឹងខ្សែបន្ទាត់នៃ វិវរណៈ ជំពូក ១៤ និង ១៨ នោះវាទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែធ្វើបន្ទាល់អំពីប្រវត្តិនៃសារព្រមានចុងក្រោយ—ប៉ុន្តែសក្ខីភាពរបស់វាមានពីរផ្នែក។

សារ​នោះ​រួម​មាន​ព្រឹត្តិការណ៍​ដែល​បាន​ទាយ​ទុក​ជា​មុន ដែល​ស្ថិត​នៅ​ខាង​ក្រៅ​ប្រជាជន​របស់​ព្រះ ហើយ​សក្ខីកម្ម​ទីពីរ​រួម​មាន​បទពិសោធន៍​របស់​ហោរា ក្នុង​ពេល​ទទួល និង​ប្រកាស​សារ​នោះ។ គំនិត​ព្យាករណ៍​អំពី​បន្ទាត់​ព្យាករណ៍​ពីរ ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ផ្នែក​ខាង​ក្រៅ និង​ផ្នែក​ខាង​ក្នុង នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដដែល​នោះ ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់ និង​កត់ត្រា​ជា​សាធារណៈ​ដោយ​អ្នក​ត្រួសត្រាយ​នៃ​អាឌվենទីសម៍។ តាម​គំនិត​របស់​ខ្ញុំ ឧទាហរណ៍​បុរាណ​ដ៏​ច្បាស់លាស់​នៃ​ការ​អនុវត្ត​នេះ​ដោយ​អ្នក​ត្រួសត្រាយ គឺ​នៅ​ពេល​ពួកគេ​កំណត់​ថា ក្រុម​ជំនុំ​ទាំង​ប្រាំពីរ​នៅ​ក្នុង​វិវរណៈ និង​ត្រា​ទាំង​ប្រាំពីរ​នៅ​ក្នុង​វិវរណៈ គឺ​ជា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ស្រប​គ្នា ដែល​បង្ហាញ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខាង​ក្នុង និង​ខាង​ក្រៅ​របស់​ក្រុម​ជំនុំ។ ត្រា​ទាំង​នោះ​តំណាង​ឲ្យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខាង​ក្រៅ ហើយ​ក្រុម​ជំនុំ​ទាំង​នោះ​តំណាង​ឲ្យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខាង​ក្នុង។

សាររបស់អេលីយ៉ា​នៅ​ក្នុង​ម៉ាឡាគី សារ​នៅ​ក្នុង​វិវរណៈ ជំពូក​ទី​ដប់បួន និង​ជំពូក​ទី​ដប់ប្រាំបី កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​សារ​ព្រមាន​ចុងក្រោយ​ដូច​គ្នា ដែល​ក៏​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ថា «វិវរណៈ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ» នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទី​មួយ​នៃ​វិវរណៈ​ផង​ដែរ។ នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទី​មួយ ព្រះ​ជា​ព្រះវរបិតា​បាន​ប្រទាន​សារ​នោះ​ដល់​ព្រះគ្រីស្ទ បន្ទាប់​មក​ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ប្រទាន​វា​ដល់​កាព្រីយែល បន្ទាប់​មក​កាព្រីយែល​បាន​ប្រទាន​វា​ដល់​យ៉ូហាន ហើយ​បន្ទាប់​មក​យ៉ូហាន​បាន​ផ្ញើ​វា​ទៅ​កាន់​ក្រុមជំនុំ​ទាំងឡាយ។ សារ​របស់​អេលីយ៉ា ក៏​ដូចជា​សារ​ទាំងឡាយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​នៅ​ក្នុង​វិវរណៈ ជំពូក​ទី​មួយ ទី​ដប់បួន និង​ទី​ដប់ប្រាំបី គឺ​ជា​សារ​តែ​មួយ​ដដែល​ពិត​ប្រាកដ។

> ហើយវិញ្ញាណរបស់ពួកហោរា ក៏ស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ពួកហោរាផងដែរ។ ដ្បិតព្រះមិនមែនជាអ្នកនាំឲ្យកើតមានភាពច្របូកច្របល់ឡើយ ប៉ុន្តែជាព្រះនៃសេចក្តីសុខសាន្ត ដូចជានៅក្នុងគ្រប់ពួកជំនុំរបស់ពួកបរិសុទ្ធ។ ១ កូរិនថូស ១៤៖៣២, ៣៣។

វាតែងតែជាសារដដែលជានិច្ច ពីព្រោះ «ហោរា​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ហោរា»។ ពាក្យដែលបានបកប្រែថា «ស្ថិត​នៅ​ក្រោម» ក្នុងខទាំងនោះ មានន័យថា «ដាក់ឲ្យស្ថិត​ក្រោម; ដោយន័យបញ្ច្រាស គឺស្តាប់បង្គាប់៖ – ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការស្តាប់បង្គាប់ (ស្តាប់បង្គាប់), ដាក់ឲ្យស្ថិត​ក្រោម, បង្ក្រាប​ឲ្យ​ស្ថិត​ក្រោម, (ស្ថិត, ធ្វើ​ឲ្យ​ស្ថិត) នៅ​ក្រោម (ចំពោះ, ដល់), ស្ថិត (ឲ្យ​ស្ថិត) នៅ​ក្នុង​ការ​ចុះចូល (ចំពោះ, ក្រោម), ចុះចូល​ខ្លួន​ដល់»។ ហោរាទាំងអស់​ស្របគ្នា​នឹង​គ្នា​ទៅវិញទៅមក ហើយ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ការ​ចុះចូល​ចំពោះ​គ្នា​ទៅវិញទៅមក បើ​មិន​ដូច្នោះ​ទេ សារ​ដែល​ពួកគេ​បាន​ផ្តល់​នឹង​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​ភាពច្របូកច្របល់។

គ្រប់រូបភាពព្យាករណ៍ទាំងអស់នៃសារព្រមានចុងក្រោយ តំណាងឲ្យសារតែមួយដដែល។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបំណងថា អស់អ្នកដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាជា «អ្នកមានប្រាជ្ញា» ក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីព្រហ្មចារីដប់នាក់ ដែលក៏ត្រូវបានហៅថាជា «អ្នកមានប្រាជ្ញា» ដែល «យល់ដឹង» អំពី «ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង» នៅពេលដែលសៀវភៅដានីយ៉ែលត្រូវបានបើកត្រា; ព្រះអម្ចាស់មានព្រះហឫទ័យឲ្យ «អ្នកមានប្រាជ្ញា» ទទួលស្គាល់សារពិសេសនោះ នៅពេលវាត្រូវបានបើកត្រា។ ការទទួលស្គាល់នោះ ត្រូវបានសម្រេចដោយអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនៃការសិក្សាព្រះគម្ពីរ ដែលត្រូវបានកំណត់សម្គាល់យ៉ាងជាក់លាក់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរផ្ទាល់។ វិធីសាស្ត្រនោះត្រូវបានអនុវត្តស្របតាម អេសាយា ជំពូក ២៨ តាមរយៈដំណើរការនៃការនាំខ្សែបន្ទាត់ព្យាករណ៍ផ្សេងៗ ដែលនិយាយអំពីប្រធានបទព្រះគម្ពីរមួយ មកដាក់ស្របគ្នាទៅវិញទៅមក ដើម្បីបង្កើតព្រឹត្តិការណ៍ព្យាករណ៍ដែលត្រឹមត្រូវ។

ខ្ញុំសូមអង្វរឱ្យលោកអ្នកមានការអត់ធ្មត់ ខណៈដែលយើងបញ្ចប់អត្ថបទនេះត្រឹមនេះ ហើយនឹងបន្តគំនិតទាំងនេះនៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់។

Back to Articles