Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខ សាមសិបប្រាំបី

ការបើកបង្ហាញត្បូងមានតម្លៃ៖ សុបិននិមិត្តទំនាយរបស់ William Miller និងការស្តារឡើងវិញនៃសេចក្តីពិត

Author

Jeff Pippenger

Published

January 2, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ក្នុង​សុបិន​របស់​មីលឡឺរ គាត់​ត្រូវ​បាន​ផ្ញើ​ប្រអប់​មួយ​ដោយ​ដៃ​ដែល​មើល​មិន​ឃើញ។ ក្នុង​សុបិន​របស់​គាត់ គាត់​ត្រូវ​បាន​នាំ​ឲ្យ​យល់​អំពី​វិមាត្រ​របស់​ប្រអប់​នោះ​ថា «ប្រាំមួយ​ការេ» គុណ​នឹង «ដប់​អ៊ីញ»។ ដប់​គុណ​នឹង​ប្រាំមួយ​ការេ ស្មើ​នឹង​បី​រយ​ហុកសិប ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ចំនួន​ថ្ងៃ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ​តាម​ព្យាករណ៍។ មីលឡឺរ​បាន​ទទួល​ប្រអប់​មួយ​ដែល​ផ្ទុក​សារ​ដែល​គាត់​ត្រូវ​ប្រកាស ហើយ​សារ​ដែល​គាត់​ត្រូវ​ប្រកាស​នោះ មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​គោលការណ៍​ថា មួយ​ថ្ងៃ​ក្នុង​ព្យាករណ៍​ព្រះគម្ពីរ តំណាង​ឲ្យ​មួយ​ឆ្នាំ។ ប្រអប់​នោះ​គឺ​ជា​ព្រះគម្ពីរ ហើយ​សម្រាប់​មីលឡឺរ ព្រះគម្ពីរ​ត្រូវ​បាន​មើល​ឃើញ​តាម​វិមាត្រ​នៃ​គោលការណ៍ «មួយ​ថ្ងៃ​ស្មើ​មួយ​ឆ្នាំ» ក្នុង​ព្យាករណ៍​ព្រះគម្ពីរ។

> «ដោយទាក់ទងជាមួយនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ មានកូនសោមួយដែលបើកប្រអប់ដ៏មានតម្លៃនោះ ឲ្យក្លាយជាទីពេញចិត្ត និងសេចក្តីរីករាយរបស់យើង។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍អរគុណចំពោះកាំរស្មីនៃពន្លឺគ្រប់កាំ។ នៅអនាគត បទពិសោធន៍ទាំងឡាយដែលឥឡូវនេះសម្រាប់យើងមានភាពអាថ៌កំបាំងយ៉ាងខ្លាំង នឹងត្រូវបានពន្យល់។ បទពិសោធន៍ខ្លះៗ យើងប្រហែលជាមិនអាចយល់បានទាំងស្រុងឡើយ រហូតដល់រូបកាយស្លាប់នេះបានស្លៀកពាក់ដោយអមរភាព»។ Manuscript Releases, volume 17, 261.

មាន «កូនសោ» មួយបានភ្ជាប់នៅនឹងមឈូសក្នុងសុបិនរបស់ Miller ដែលតំណាងឲ្យវិធីសាស្ត្រដែល Miller ត្រូវបានដឹកនាំឲ្យប្រើប្រាស់។

> «អ្នកដែលកំពុងមានការចូលរួមក្នុងការប្រកាសសាររបស់ទេវតាទីបី កំពុងស្វែងរកព្រះគម្ពីរតាមផែនការដូចគ្នាដែលលោកបិតា មីឡ្លែរ បានទទួលយក។ ក្នុងសៀវភៅតូចមួយដែលមានចំណងជើងថា Views of the Prophecies and Prophetic Chronology លោកបិតា មីឡ្លែរ បានផ្ដល់នូវក្បួនសាមញ្ញ ប៉ុន្តែប្រកបដោយប្រាជ្ញា និងសំខាន់ៗ ដូចតទៅនេះ សម្រាប់ការសិក្សា និងការបកស្រាយព្រះគម្ពីរ៖—»

> «[ច្បាប់​ទី​មួយ​ដល់​ទី​ប្រាំ ដែល​បាន​ដកស្រង់។]»

> “ខាងលើនេះ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ក្បួន​ទាំងនេះ; ហើយ​ក្នុង​ការ​សិក្សា​ព្រះគម្ពីរ​របស់​យើង យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​នឹង​ធ្វើ​បាន​ល្អ ប្រសិនបើ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​គោលការណ៍​ដែល​បាន​បង្ហាញ​ទុក​នោះ។” Review and Herald, November 25, 1884.

នៅពេល Miller បើកហិបនោះ គាត់បានឃើញ «ត្បូងគ្រប់ប្រភេទ និងគ្រប់ទំហំ ពេជ្រ ថ្មមានតម្លៃ និងកាក់មាសនិងប្រាក់គ្រប់ទំហំ និងគ្រប់តម្លៃ ដែលបានរៀបចំយ៉ាងស្រស់ស្អាតនៅតាមកន្លែងរៀងៗខ្លួនក្នុងហិបនោះ ហើយដោយការរៀបចំបែបនោះ វាបានបញ្ចេញពន្លឺ និងសិរីរុងរឿង ដែលមានតែព្រះអាទិត្យប៉ុណ្ណោះទើបអាចស្មើបាន»។ Miller បានរកឃើញត្បូងនៃសេចក្តីពិតទាំងឡាយ ដែលរួមបង្កើតជាសេចក្តីពិតមូលដ្ឋាននៃ Adventism។ សេចក្តីពិតទាំងឡាយដែលគាត់បានរកឃើញនោះ ត្រូវបាន «រៀបចំ» ក្នុងលំដាប់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ហើយបានឆ្លុះបញ្ចាំងពន្លឺនៃព្រះអាទិត្យ។

បន្ទាប់មក មីឡែរ​បាន​ដាក់​សេចក្ដីពិត​ទាំងឡាយ «លើ​តុ​កណ្ដាល​មួយ» ហើយ​អំពាវនាវ​ឲ្យ​មនុស្ស​ទាំងអស់ «មក ហើយ​មើល»។ «មក ហើយ​មើល» គឺ​ជា​និមិត្តសញ្ញា​មួយ​ដែល​ដកស្រង់​ចេញ​ពី​ការ​បើក​ត្រា​ទាំងឡាយ​នៅ​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ​វិវរណៈ ហើយ​មីឡែរ​តំណាង​ឲ្យ​ពួក​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ដែល​យល់​អំពី​សារ​របស់​ដានីយ៉ែល ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ចំហ​នៅ​ឆ្នាំ 1798។ សេចក្ដីពិត​ទាំងឡាយ​ដែល​មីឡែរ​បាន​ដាក់​នៅ​លើ​តុ​នោះ គឺ​ជា​សេចក្ដីពិត​ដែល​បាន​បើក​ចំហ​ពី​សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល ដែល​ត្រូវ​បាន​បើក​ចំហ​ដោយ​សិង្ហ​នៃ​កុលសម្ព័ន្ធ​យូដា ហើយ​ត្រូវ​ប្រើ​ដើម្បី​សាកល្បង​មនុស្ស​ជំនាន់​ដែល​កំពុង​រស់​នៅ​ពេល​ដែល​សេចក្ដីពិត​ទាំងនោះ​ត្រូវ​បាន​បើក​ចំហ។ ដោយ​ហេតុ​នេះ សត្វ​ទាំង​បួន​នៅ​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ​វិវរណៈ ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ត្រា​បួន​ដំបូង និង​មីឡែរ បាន​អំពាវនាវ​ទៅ​កាន់​មនុស្ស​ជំនាន់​នោះ​ឲ្យ «មក ហើយ​មើល»។

> ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ថា ពេល​កូនចៀម​បាន​បើក​ត្រា​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ត្រា​ទាំង​នោះ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឮ​សំឡេង​ដូច​ជា​ផ្គរ​លាន់ ដែល​សត្វ​មាន​ជីវិត​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​សត្វ​មាន​ជីវិត​ទាំង​បួន​និយាយ​ថា៖ «ចូរ​មក ហើយ​មើល»។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឃើញ ហើយ​មើល៍! មាន​សេះ​ស​មួយ; អ្នក​ដែល​អង្គុយ​លើ​វា​មាន​ធ្នូ​មួយ; ហើយ​មកុដ​មួយ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​ដល់​គាត់; ហើយ​គាត់​បាន​ចេញ​ទៅ ដោយ​ឈ្នះ ហើយ​ដើម្បី​ឈ្នះ។ ហើយ​ពេល​ទ្រង់​បាន​បើក​ត្រា​ទី​ពីរ ខ្ញុំ​បាន​ឮ​សត្វ​មាន​ជីវិត​ទី​ពីរ​និយាយ​ថា៖ «ចូរ​មក ហើយ​មើល»។ នោះ​ក៏​មាន​សេះ​មួយ​ទៀត​ចេញ​ទៅ ដែល​មាន​ពណ៌​ក្រហម; ហើយ​អំណាច​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​ដល់​អ្នក​ដែល​អង្គុយ​លើ​វា ឲ្យ​ដក​សេចក្ដី​សុខសាន្ត​ចេញ​ពី​ផែនដី ដើម្បី​ឲ្យ​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​សម្លាប់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក; ហើយ​ដាវ​ធំ​មួយ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​ដល់​គាត់។ ហើយ​ពេល​ទ្រង់​បាន​បើក​ត្រា​ទី​បី ខ្ញុំ​បាន​ឮ​សត្វ​មាន​ជីវិត​ទី​បី​និយាយ​ថា៖ «ចូរ​មក ហើយ​មើល»។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​មើល ហើយ​មើល៍! មាន​សេះ​ខ្មៅ​មួយ; អ្នក​ដែល​អង្គុយ​លើ​វា​កាន់​ជញ្ជីង​មួយ​គូ​នៅ​ក្នុង​ដៃ។ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឮ​សំឡេង​មួយ​នៅ​កណ្ដាល​សត្វ​មាន​ជីវិត​ទាំង​បួន​ថា៖ «ស្រូវ​សាលី​មួយ​រង្វាស់ តម្លៃ​មួយ​ដេណារីយ៉ុស ហើយ​ស្រូវ​បាឡេ​បី​រង្វាស់ តម្លៃ​មួយ​ដេណារីយ៉ុស; តែ​កុំ​បំផ្លាញ​ប្រេង និង​ស្រា​ឡើយ»។ ហើយ​ពេល​ទ្រង់​បាន​បើក​ត្រា​ទី​បួន ខ្ញុំ​បាន​ឮ​សំឡេង​របស់​សត្វ​មាន​ជីវិត​ទី​បួន​និយាយ​ថា៖ «ចូរ​មក ហើយ​មើល»។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​មើល ហើយ​មើល៍! មាន​សេះ​ស្លេក​មួយ; អ្នក​ដែល​អង្គុយ​លើ​វា​មាន​ឈ្មោះ​ថា «សេចក្ដី​ស្លាប់» ហើយ​ស្ថានឃុំ​ព្រលឹង​មនុស្ស​ស្លាប់​បាន​ដើរ​តាម​ក្រោយ​គាត់។ ហើយ​អំណាច​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​ដល់​ពួក​គេ​លើ​មួយ​ភាគ​បួន​នៃ​ផែនដី ដើម្បី​សម្លាប់​ដោយ​ដាវ ដោយ​ទុរ្ភិក្ស ដោយ​សេចក្ដី​ស្លាប់ ហើយ​ដោយ​សត្វ​សាហាវ​ទាំង​ឡាយ​នៃ​ផែនដី។ វិវរណៈ 6:1–8។

វាគឺជាព្រះគ្រីស្ទ ដែលត្រូវបានតំណាងថាជាសិង្ហនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដា ដែលបានបើកត្រាពីសៀវភៅដែលបិតត្រាទាំងប្រាំពីរនៅក្នុងព្រះគម្ពីរវិវរណៈ ហើយក៏ជាសិង្ហនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដាដដែល ដែលបានបើកបង្ហាញត្បូងមានតម្លៃដែលមីឡ្លើរបានដាក់លើតុ ហើយបន្ទាប់មកបានប្រកាសដល់មនុស្សទាំងអស់ឲ្យ «មកហើយមើល»។

សេចក្តីពិតដែលគាត់បានរកឃើញ ត្រូវបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ដោយរូបភាពនៅលើផ្ទាំងគំនូរបុរាណឆ្នាំ 1843 ដែលបងស្រី White បានមានប្រសាសន៍ថា ត្រូវបានដឹកនាំដោយព្រះហស្តនៃព្រះអម្ចាស់ ហើយនោះគឺជាព្រះហស្តដែលមិនអាចមើលឃើញដូចគ្នា ដែលបាននាំ Miller ឲ្យបានប្រអប់ពេញដោយត្បូងមានតម្លៃ។ ផ្ទាំងគំនូរបីរយដែលត្រូវបានផលិតឡើងក្នុងឆ្នាំ 1842 គឺជាការបំពេញតាមបង្គាប់របស់ហាបាគុកឲ្យសរសេរនិមិត្ត ហើយធ្វើឲ្យវាច្បាស់នៅលើតារាងទាំងឡាយ។ តុរបស់ Miller នៅកណ្ដាលបន្ទប់របស់គាត់ តំណាងឲ្យផ្ទាំងគំនូរបីរយ (តារាងទាំងឡាយ) ដែលអ្នកនាំសារមីឡ្លឺរ៉ាយត៍បានយកទៅកាន់ពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ 1842 និង 1843។ ផ្ទាំងគំនូរនោះ រួមជាមួយនឹងផ្ទាំងគំនូរបុរាណឆ្នាំ 1850 គឺជា «តារាងទាំងឡាយ» នៃហាបាគុក ជំពូក 2។

> «វា​ជា​សក្ខីភាព​រួម​របស់​គ្រូ​បង្រៀន និង​សារព័ត៌មាន​អំពី​ការ​យាង​មក​ជា​លើក​ទី​ពីរ ខណៈ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​ឈរ​លើ “ជំនឿ​ដើម” ថា ការ​បោះពុម្ព​ផ្សាយ​តារាង​នោះ​ជា​ការ​សម្រេច​នៃ ហាបាគុក ២:២, ៣។ បើ​តារាង​នោះ​ជា​ប្រធានបទ​នៃ​ទំនាយ (ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​បដិសេធ​វា គឺ​ចាកចេញ​ពី​ជំនឿ​ដើម) នោះ​វា​តាម​មក​ថា មុន​គ.ស. ៤៥៧ គឺ​ជា​ឆ្នាំ​ដែល​ត្រូវ​ចាប់​កាលបរិច្ឆេទ ២៣០០ ថ្ងៃ។ វា​ជា​ការ​ចាំបាច់​ដែល​ឆ្នាំ ១៨៤៣ ត្រូវ​ជា​ពេលវេលា​ដែល​បាន​បោះពុម្ព​ផ្សាយ​ជា​លើក​ដំបូង ដើម្បី​ឲ្យ “និមិត្ត” “ពន្យារ” ឬ​ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​រយៈពេល​នៃ​ការ​ពន្យារ ដែល​ក្នុង​នោះ​ក្រុម​ព្រហ្មចារី​ត្រូវ​ដេក​ស្កប់ស្កល់ ហើយ​ដេក​លក់​លើ​ប្រធានបទ​ដ៏​ធំ​អំពី​ពេលវេលា មុន​ពេល​ដែល​ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​ដាស់​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ដោយ​សម្រែក​កណ្ដាល​អធ្រាត្រ»។ James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.

មនុស្សដែលបានចាប់ផ្ដើមឆ្លើយតបចំពោះសារនោះ (ត្បូងមានតម្លៃ) ដែលបន្ទាប់មកត្រូវបានតំណាងនៅលើតារាងរបស់ហាបាគុក ដំបូងមានតិចតួចប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែដោយសារការបញ្ជាក់អំពីគោលការណ៍មួយថ្ងៃស្មើនឹងមួយឆ្នាំ នៅថ្ងៃទី 11 ខែសីហា ឆ្នាំ 1840 មនុស្សទាំងនោះ «បានកើនឡើងទៅជាហ្វូងមនុស្សយ៉ាងច្រើន»។

> «នៅ​វេលា​យ៉ាង​ពិត​ប្រាកដ​ដូច​ដែល​បាន​កំណត់​ទុក​នោះ ប្រទេស​ទួរគី តាម​រយៈ​ឯកអគ្គរាជទូត​របស់​នាង បាន​ទទួល​យក​ការ​ការពារ​របស់​មហាអំណាច​សម្ព័ន្ធ​មិត្ត​នៃ​អឺរ៉ុប ហើយ​ដូច្នេះ​បាន​ដាក់​ខ្លួន​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ​គ្រីស្ទាន។ ព្រឹត្តិការណ៍​នោះ​បាន​បំពេញ​សម្រេច​តាម​ការ​ទាយទុកជាមុន​យ៉ាង​ត្រឹមត្រូវ​ពេញលេញ។ នៅ​ពេល​ដែល​រឿង​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ដឹង មនុស្ស​ជា​ច្រើន​បាន​ជឿជាក់​អំពី​ភាព​ត្រឹមត្រូវ​នៃ​គោលការណ៍​នៃ​ការ​បកស្រាយ​ព្រះបន្ទូល​ទំនាយ ដែល​មីល្លើរ និង​សហការី​របស់​គាត់​បាន​ទទួល​យក ហើយ​ចលនា​អំពី​ការ​យាង​មក​វិញ​បាន​ទទួល​កម្លាំង​ជំរុញ​ដ៏​អស្ចារ្យ​មួយ។ មនុស្ស​ដែល​មាន​ការ​សិក្សា និង​មាន​ឋានៈ បាន​រួម​ជា​មួយ​មីល្លើរ ទាំង​ក្នុង​ការ​អធិប្បាយ និង​ក្នុង​ការ​បោះពុម្ព​ផ្សាយ​ទស្សនៈ​របស់​គាត់ ហើយ​ចាប់​ពី​ឆ្នាំ 1840 ដល់ 1844 កិច្ចការ​នេះ​បាន​រីក​សាយ​យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស»។ The Great Controversy, 334, 335.

បន្ទាប់មក ហ្វូងមនុស្សបានចាប់ផ្តើមរំខានដល់គ្រឿងអលង្ការ។ នៅចំណុចនោះ Miller នឹងកំណត់អត្តសញ្ញាណអំពីការខ្ចាត់ខ្ចាយនៃគ្រឿងអលង្ការ។ ពាក្យ «ខ្ចាត់ខ្ចាយ» គឺជានិមិត្តសញ្ញាសំខាន់មួយក្នុងចំណោមនិមិត្តសញ្ញាចម្បងៗនៃ «ប្រាំពីរដង» នៅក្នុង លេវីវិន័យ ២៦ ហើយ Miller បានប្រើពាក្យ «ខ្ចាត់ខ្ចាយ» ឬបំរែបំរួលណាមួយនៃពាក្យនេះ ចំនួនដប់ដង ក្នុងការរៀបរាប់សុបិនរបស់គាត់។ «ដប់» ជានិមិត្តសញ្ញានៃការសាកល្បង ហើយវាបញ្ជាក់ពីការយល់ដឹងត្រឹមត្រូវអំពីន័យនិមិត្តសញ្ញានៃគ្រឿងអលង្ការ «ដែលត្រូវបានខ្ចាត់ខ្ចាយ» របស់ Miller ថាជាការសាកល្បងខាងទំនាយសម្រាប់អ្នកទាំងឡាយដែលលើពួកគេ ចុងបញ្ចប់នៃលោកិយបានមកដល់។

ការបដិសេធត្បូងមានតម្លៃនៃ «ប្រាំពីរដង» គឺជាត្បូងដំបូងដែលត្រូវបានដាក់ចោលដោយអាដវិនទីសម៍ឡាវូឌីសេ ដោយសារពួកគេបានបរាជ័យក្នុងការសាកល្បងនៃ «ការបំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយ» របស់ម៉ូសេ ដែលត្រូវបានបង្ហាញដោយអេលីយ៉ា (Miller) នៅឆ្នាំ 1863។ ចាប់ពីចំណុចនោះតទៅ ត្បូងទាំងឡាយត្រូវបានបំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយកាន់តែខ្លាំងឡើង លាយបញ្ចូលជាមួយរបស់ក្លែងក្លាយ ហើយនៅទីបំផុតត្រូវបានគ្របបាំងទាំងស្រុង។ ការគ្របបាំងត្បូងមានតម្លៃទាំងនោះ នៅទីបំផុតនឹងឈានដល់ចំណុចមួយ ដែលប្រអប់ដាក់ត្បូង (ព្រះគម្ពីរ) នឹងត្រូវបានបំផ្លាញ។

ក្នុង​សុបិន​របស់​មីល្លើរ មាន​ការ​បែងចែក​យ៉ាង​ច្បាស់​រវាង “ប្រាំពីរ​ដង” ដំបូង​ដែល​មីល្លើរ​ប្រើ​ពាក្យ “ខ្ចាត់ខ្ចាយ” និង​បី​ដង​ចុងក្រោយ​ដែល​គាត់​ប្រើ​ពាក្យ​នោះ។ បន្ទាប់ពី​គាត់​បាន​លើក​ឡើង​អំពី “ខ្ចាត់ខ្ចាយ” “ប្រាំពីរ​ដង” គាត់ “បាន​បាក់​ទឹកចិត្ត និង​អស់​សង្ឃឹម​ទាំងស្រុង ហើយ​អង្គុយ​ចុះ​យំ។”

មុនព្រះគ្រីស្ទ ដែលត្រូវបានតំណាងថាជា សិង្ហនៃពូជយូដា ចាប់ផ្តើមកិច្ចការរបស់ព្រះអង្គក្នុងការបើកត្រានៃសៀវភៅដែលបានបិទត្រាចំនួនប្រាំពីរ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរវិវរណៈ យ៉ូហានបានយំ។ ទាំងយ៉ូហាន និង មីឡើរ សុទ្ធតែបានយំ នៅពេលដែលពួកគេយល់ថា ប្រអប់អលង្ការ (ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ) ត្រូវបានកប់បាំងដោយគ្រឿងអលង្ការក្លែងក្លាយ។

> ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ក្នុង​ព្រះហស្ត​ស្តាំ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែល​គង់​លើ​បល្ល័ង្ក មាន​សៀវភៅ​មួយ ដែល​បាន​សរសេរ​នៅ​ខាង​ក្នុង ហើយ​នៅ​ខាង​ក្រោយ​ផង ទាំង​បាន​បិទ​ត្រា​ដោយ​ត្រា​ប្រាំពីរ។ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ទេវតា​មាំមួន​មួយ ប្រកាស​ដោយ​សំឡេង​ខ្លាំង​ថា តើ​នរណា​សម​គួរ​នឹង​បើក​សៀវភៅ​នោះ ហើយ​ដោះ​ត្រា​ទាំង​នោះ? ហើយ​គ្មាន​អ្នក​ណា​ម្នាក់ នៅ​ស្ថានសួគ៌​ក្តី នៅ​លើ​ផែនដី​ក្តី ឬ​នៅ​ក្រោម​ផែនដី​ក្តី អាច​បើក​សៀវភៅ​នោះ​បាន​ឡើយ ទាំង​មិន​អាច​មើល​ទៅ​លើ​សៀវភៅ​នោះ​ផង។ ហើយ​ខ្ញុំ​យំ​ជា​ខ្លាំង ពីព្រោះ​រក​មិន​ឃើញ​អ្នក​ណា​ម្នាក់​សម​គួរ​នឹង​បើក និង​អាន​សៀវភៅ​នោះ ទាំង​មិន​សម​គួរ​នឹង​មើល​ទៅ​លើ​វា​ផង។ នោះ​មាន​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ពួក​ចាស់ទុំ​និយាយ​មក​កាន់​ខ្ញុំ​ថា កុំ​យំ​ឡើយ! មើល៍ សិង្ហ​នៃ​កុលសម្ព័ន្ធ​យូដា គឺ​ជា​ឫស​របស់​ដាវីឌ ទ្រង់​បាន​ឈ្នះ ដើម្បី​បើក​សៀវភៅ​នោះ និង​ដោះ​ត្រា​ប្រាំពីរ​របស់​វា។ វិវរណៈ ៥:១–៥។

នៅពេលការបដិសេធដែលកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់ចំពោះត្បូងមានតម្លៃទាំងឡាយដែល Miller បានរកឃើញ ហើយបានបង្ហាញដល់លោកិយ បានឈានដល់កម្រិតដែលព្រះគម្ពីរ (ប្រអប់ដាក់ត្បូង) ត្រូវបានបំផ្លាញ នោះ Miller ក៏បានយំ។

> បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានឃើញថា នៅក្នុងចំណោមត្បូង និងកាក់ពិតប្រាកដទាំងនោះ ពួកគេបានបាចសាចត្បូងក្លែងក្លាយ និងកាក់ក្លែងបន្លំជាចំនួនរាប់មិនអស់។ ខ្ញុំមានកំហឹងយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការប្រព្រឹត្តដ៏ទាបថោក និងអកតញ្ញូរបស់ពួកគេ ហើយបានស្តីបន្ទោស និងតិះដៀលពួកគេសម្រាប់រឿងនោះ; ប៉ុន្តែ ខណៈដែលខ្ញុំស្តីបន្ទោសកាន់តែច្រើន ពួកគេក៏បាចសាចត្បូងក្លែងក្លាយ និងកាក់មិនពិតក្នុងចំណោមរបស់ពិតប្រាកដកាន់តែច្រើនដែរ។

> «បន្ទាប់មក ខ្ញុំកើតមានសេចក្តីរំខានយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងព្រលឹងខាងសាច់ឈាមរបស់ខ្ញុំ ហើយចាប់ផ្តើមប្រើកម្លាំងខាងសាច់ឈាម ដើម្បីរុញពួកគេចេញពីបន្ទប់; ប៉ុន្តែ ខណៈដែលខ្ញុំកំពុងរុញម្នាក់ឲ្យចេញ មានបីនាក់ទៀតបានចូលមក ហើយនាំយកធូលី កម្ទេចឈើ ខ្សាច់ និងសំរាមគ្រប់បែបយ៉ាងចូលមកផង ដល់ថ្នាក់វាបានគ្របបាំងអលង្ការពិត ពេជ្រ និងកាក់ទាំងអស់ រហូតមើលមិនឃើញទៀត។ ពួកគេក៏បានហែកប្រអប់របស់ខ្ញុំជាបំណែកៗ ហើយខ្ចាត់ខ្ចាយវាចោលក្នុងចំណោមសំរាមទាំងនោះ។ ខ្ញុំគិតថា គ្មានមនុស្សណាម្នាក់យកចិត្តទុកដាក់នឹងទុក្ខព្រួយ ឬកំហឹងរបស់ខ្ញុំឡើយ។ ខ្ញុំបានបាក់ទឹកចិត្ត និងអស់សង្ឃឹមទាំងស្រុង រួចអង្គុយចុះ ហើយយំ។»

នៅចំណុចនេះក្នុងសុបិនរបស់គាត់ ពាក្យ «បំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយ» ត្រូវបានប្រើ «ប្រាំពីរដង»។ ការលេចឡើងបីដងចុងក្រោយនេះ ខុសប្លែកពីប្រាំពីរដងដំបូង ដូច្នេះហើយបានដាក់ត្រាព្យាករណ៍មួយលើការបំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយទាំងប្រាំពីរ ជានិមិត្តសញ្ញានៃ «គ្រាប្រាំពីរ» ក្នុង លេវីវិន័យ ២៦។ សុបិនទីពីររបស់ Miller ដូចជាសុបិនទីពីររបស់ Nebuchadnezzar ដែរ បានកំណត់អត្តសញ្ញាណ «គ្រាប្រាំពីរ» តាមរយៈនិមិត្តសញ្ញា។

ដូចជាករណីរបស់យ៉ូហាននៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ៥ ដែរ ពេលដែលមីឡឺរ​យំ បុរសកាន់ជក់ដី (សិង្ហនៃពូជសាសន៍យូដា) ក៏ «បើកទ្វារ​មួយ» ហើយចូលមកក្នុងបន្ទប់។ ការតំណាងដោយរូបភាពនៃព្រះវរបិតា ដែលកាន់សៀវភៅមួយបិទត្រាទុកដោយត្រាប្រាំពីរ ដែលគ្មានមនុស្សណាអាចបើកបាន ហើយដែលបានបណ្ដាលឲ្យយ៉ូហានយំ នោះ បានចាប់ផ្ដើមនៅខទីមួយនៃជំពូក ៤។

> បន្ទាប់ពីនេះ ខ្ញុំបានមើល ហើយមើលចុះ មានទ្វារមួយបានបើកនៅស្ថានសួគ៌ ហើយសំឡេងដំបូងដែលខ្ញុំបានឮ គឺដូចជាសំឡេងត្រែដែលនិយាយមកកាន់ខ្ញុំ ដោយពោលថា ចូរឡើងមកទីនេះ ហើយខ្ញុំនឹងបង្ហាញអ្វីៗដល់អ្នក ដែលត្រូវកើតមាននៅពេលក្រោយ។ វិវរណៈ ៤:១

មីឡើរ​បាន​យំ ហើយ​បាន​ឃើញ​ទ្វារ​មួយ​បើក​ចំហ។ «ខណៈ​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​យំ​សោក និង​កាន់​ទុក្ខ​ដោយសារ​ការ​បាត់បង់​ដ៏​ធំ​របស់​ខ្ញុំ និង​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​របស់​ខ្ញុំ​នោះ ខ្ញុំ​បាន​នឹក​ចាំ​ព្រះ ហើយ​អធិស្ឋាន​យ៉ាង​ទទូច​សូម​ឲ្យ​ទ្រង់​ចាត់​ជំនួយ​មក​ខ្ញុំ។ ភ្លាម​នោះ​ទ្វារ​ក៏​បើក​ចំហ ហើយ​បុរស​ម្នាក់​បាន​ចូល​មក​ក្នុង​បន្ទប់ ខណៈ​ដែល​មនុស្ស​ទាំង​អស់​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​វា​ទៅ; ហើយ​គាត់ ដោយ​មាន​ជក់​បោស​ធូលី​នៅ​ក្នុង​ដៃ បាន​បើក​បង្អួច​ទាំងឡាយ ហើយ​ចាប់​ផ្តើម​បោស​យក​ធូលី និង​សម្រាម​ចេញ​ពី​បន្ទប់»។ សិង្ហ​នៃ​កុលសម្ព័ន្ធ​យូដា និង​បុរស​កាន់​ជក់​បោស​ធូលី បាន​មក​ដល់​នៅ​ពេល​ទ្វារ​មួយ​បាន​បើក​ចំហ នៅ​ពេល​យ៉ូហាន និង​មីឡើរ​បាន​យំ។ ការ​បើក​ទ្វារ​មួយ គឺ​ជា​និមិត្ត​សញ្ញា​នៃ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ក្នុង​សម័យ​កាល​នៃ​ការ​ចាត់ចែង​របស់​ព្រះ។

ជាមួយនឹងមីឡឺរ គាត់បានយំ ហើយទ្វារមួយត្រូវបានបើក ប៉ុន្តែគាត់ក៏បានអធិស្ឋានផងដែរ។ «ខ្ញុំបានក្លាយជាមនុស្សដែលបាក់ទឹកចិត្ត និងអស់សង្ឃឹមទាំងស្រុង ហើយអង្គុយចុះយំ។ ខណៈដែលខ្ញុំកំពុងយំ និងកាន់ទុក្ខដូច្នេះ ដោយសារការបាត់បង់ដ៏ធំរបស់ខ្ញុំ និងការទទួលខុសត្រូវរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបាននឹកឃើញព្រះ ហើយបានអធិស្ឋានយ៉ាងស្មោះអស់ពីចិត្ត សូមឲ្យទ្រង់ចាត់ជំនួយមកឲ្យខ្ញុំ។ ភ្លាមៗនោះ ទ្វារត្រូវបានបើក ហើយបុរសម្នាក់បានចូលមកក្នុងបន្ទប់ ពេលដែលមនុស្សទាំងអស់បានចាកចេញពីវា; ហើយគាត់ ដោយមានច្រាសបោសធូលីនៅក្នុងដៃ បានបើកបង្អួចទាំងឡាយ ហើយចាប់ផ្តើមបោសធូលី និងសំរាមចេញពីបន្ទប់។»

ការអធិស្ឋានដែលជាសញ្ញាសម្គាល់មួយនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃថ្ងៃចុងក្រោយ គឺជាការអធិស្ឋានដែលត្រូវបានសម្គាល់ដោយដានីយ៉ែល និងបុរសមានតម្លៃទាំងបីនៅក្នុងជំពូកទីពីរ ហើយក៏ដោយដានីយ៉ែលនៅក្នុងជំពូកទីប្រាំបួនផងដែរ។ នោះគឺជាការអធិស្ឋាននៃ លេវីវិន័យ ២៦ អំពី «ប្រាំពីរដង» ដែលសាក្សីទាំងពីរនៃ វិវរណៈ ១១ ត្រូវអធិស្ឋាន នៅពេលពួកគេដឹងថាពួកគេត្រូវបានកំចាត់ខ្ចាត់ខ្ចាយ។ សាក្សីទាំងពីរនោះត្រូវធ្វើម្ដងទៀតនូវអ្វីដែលដានីយ៉ែលបានធ្វើនៅក្នុងជំពូកទីប្រាំបួន នៅពេលដែលគាត់បានទទួលស្គាល់ថាគាត់ត្រូវបាន «កំចាត់ខ្ចាត់ខ្ចាយ» ក្នុងការបំពេញតាមបណ្តាសារបស់ម៉ូសេ។ សាក្សីទាំងពីរនោះត្រូវធ្វើម្ដងទៀតនូវអ្វីដែលមីឡ្លើរ​បានបង្ហាញជារូបគំនូរនៅក្នុងសុបិនរបស់គាត់ នៅពេលដែលគាត់បានឈានដល់ចំណុចដែលអលង្ការរបស់គាត់ត្រូវបានកំចាត់ខ្ចាត់ខ្ចាយ «ប្រាំពីរដង»។

នៅពេលដែលការអធិស្ឋាននោះត្រូវបានសម្គាល់ ទ្វារមួយត្រូវបានបើកឡើង បុរសកាន់ច្រាសបោសធូលីបានមកដល់ ហើយបន្ទប់ក៏ទទេ។ ហ្វូងមនុស្សអាក្រក់បានបាត់អស់ទៅ ហើយយុគសម័យនៃការគ្រប់គ្រងថ្មីមួយបានមកដល់។ បន្ទាប់មក សិង្ហនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដា ដែលកាន់ច្រវាត់រែងនៅក្នុងព្រះហស្តរបស់ទ្រង់ «បានបើកបង្អួចទាំងឡាយ ហើយចាប់ផ្ដើមបោសសំអាតធូលី និងសំរាមចេញពីបន្ទប់» ហើយនៅពេល «ទ្រង់កំពុងបោសធូលី និងសំរាម ត្បូងក្លែងក្លាយ និងកាក់ក្លែងក្លាយទាំងអស់ ក៏បានហើរឡើង ហើយចេញទៅក្រៅតាមបង្អួចដូចជាពពកមួយ ហើយខ្យល់បាននាំពួកវាចេញទៅឆ្ងាយ»។

បង្អួចដែលបានបើកក៏សម្គាល់ការបែងចែកមួយផងដែរ ពីព្រោះនៅពេលសម្រាមត្រូវបានយកចេញតាមបង្អួច នោះអស់អ្នកដែលបានបំពេញបទបញ្ជាដែលមាននៅក្នុង ម៉ាឡាគី ដែលបង្គាប់ដល់ «ពួកសង្ឃ» នៃថ្ងៃចុងក្រោយឲ្យ «នាំយកដង្វាយមួយភាគដប់ទាំងអស់ចូលមកក្នុងឃ្លាំង ដើម្បីឲ្យមានអាហារនៅក្នុងដំណាក់របស់យើង ហើយសាកល្បងយើងឥឡូវនេះក្នុងការនេះ ចូរព្រះយេហូវ៉ានៃពលបរិវារទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា មើលថាតើយើងនឹងមិនបើកបង្អួចស្ថានសួគ៌ឲ្យអ្នករាល់គ្នា ហើយចាក់ទម្លាក់ព្រះពរមកលើអ្នករាល់គ្នា រហូតដល់គ្មានកន្លែងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទទួលវាទេឬអី»។ ទ្វារដែលបានបើក និងបង្អួចដែលបានបើក តំណាងឲ្យការផ្លាស់ប្តូរមួយក្នុងការចែកចាយកាលសម័យ ដែលត្រូវបានបំពេញនៅពេលពួកសង្ឃអាក្រក់ត្រូវបានដកចេញ ហើយពួកសង្ឃសុចរិតកំពុងត្រូវបានប្រទានពរ។

នៅពេលបុរសកាន់ច្រាសបោសកខ្វក់ចាប់ផ្តើមសម្អាតទីលានរបស់គាត់ មីឡឺរ​បានបិទភ្នែករបស់គាត់មួយភ្លែត។ «នៅក្នុងភាពចលាចល ខ្ញុំបានបិទភ្នែកមួយភ្លែត; នៅពេលខ្ញុំបើកវាឡើងវិញ សំរាមទាំងអស់បានបាត់អស់។ ត្បូងដ៏មានតម្លៃ ពេជ្រ កាក់មាស និងកាក់ប្រាក់ បានរាយប៉ាយយ៉ាងបរិបូរណ៍ពេញទាំងបន្ទប់»។ បន្ទាប់មក របស់ដ៏មានតម្លៃ និងរបស់អាក្រក់ត្រូវបានញែកចេញពីគ្នាយ៉ាងពេញលេញ។

បន្ទាប់មក ប្រអប់ធំជាងនោះត្រូវបានដាក់លើតុ ហើយគ្រឿងអលង្ការដែលរាយប៉ាយត្រូវបានចោលចូលទៅក្នុងវា។ «បន្ទាប់មក គាត់បានដាក់ប្រអប់មួយលើតុ ដែលធំជាង និងស្រស់ស្អាតជាងប្រអប់មុនយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានប្រមូលគ្រឿងអលង្ការ ពេជ្រ កាក់ប្រាក់ ដោយចាប់មួយក្តាប់ៗ ហើយចោលវាចូលទៅក្នុងប្រអប់នោះ រហូតមិនសល់សូម្បីតែមួយ ទោះបីពេជ្រខ្លះមិនធំជាងចុងម្ជុលក៏ដោយ»។ សេចក្តីពិតមូលដ្ឋានរបស់ Miller បន្ទាប់មកត្រូវបានប្រមូលផ្តុំរួមគ្នា មិនត្រឹមតែជាមួយព្រះគម្ពីរប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាមួយនឹងព្រះវិញ្ញាណនៃការព្យាករណ៍ផងដែរ ហើយសេចក្តីពិតទាំងនោះកាន់តែស្រស់ស្អាត និងភ្លឺចែងចាំងជាងដើម។

នៅពេល​យើង​វាយតម្លៃ​និមិត្ត​នៃ​ទន្លេ​អ៊ុឡាយ ដោយ​យោង​តាម​សារ​ដែល​បាន​បើក​ត្រា​នៅ​ឆ្នាំ 1798 នោះ ត្រូវ​យល់​ថា សេចក្ដី​ពិត​ខ្លះៗ​ទាំងនោះ​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ដោយ​ក្របខណ្ឌ​ដែល​បាន​ប្រទាន​ដល់​មីឡ្លឺរ។ ដូច្នេះ ក៏​ត្រូវ​រំពឹង​ផង​ដែរ​ថា សេចក្ដី​ពិត​ខ្លះៗ​ទាំងនោះ​នឹង​កាន់​តែ​ធំ​ទូលាយ និង​ស្រស់​ស្អាត​ជាង​មុន ទោះ​បី​ជា​ខ្លះៗ​ក្នុង​ចំណោម​វា​អាច​មើល​ទៅ​តូចតាច ឬ​សំខាន់​តិច​ក៏​ដោយ។

នៅពេល​សេចក្ដី​ពិត​ទាំងឡាយ​ត្រូវ​បាន​ស្ដារ​ឡើង​វិញ វា​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ចូល​ក្នុង​ប្រអប់​ធំ​ជាង​មុន បន្ទាប់​មក ការហៅ​ក៏​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ម្ដង​ទៀត មិន​មែន​ដោយ Miller ទេ ប៉ុន្តែ​ដោយ​ព្រះគ្រីស្ទ (ដែល​ជា​បុរស​កាន់​ច្រាស​ដី ដែល​ជា​សិង្ហ​នៃ​ពូជ​យូដា) ឲ្យ «មក​មើល»។ នេះ​បញ្ជាក់​ថា ការបើក​ត្រា​មួយ​ទើប​តែ​បាន​កើត​ឡើង ហើយ​ការបើក​ត្រា​ចុង​ក្រោយ​គឺ​ជា​វិវរណៈ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ដែល​កើត​ឡើង​មុន​ពេល​ពេល​សាកល្បង​ត្រូវ​បិទ​បញ្ចប់ ឬ​ដូច​ដែល Sister White បាន​កំណត់​សម្គាល់​ថា នៅ​ពេល​បុរស​កាន់​ច្រាស​ដី​បាន​ចូល​មក។

> «ខ្ញុំបានមើលចូលទៅក្នុងទូដាក់គ្រឿងនោះ ប៉ុន្តែភ្នែករបស់ខ្ញុំត្រូវបានពន្លឺនៃទិដ្ឋភាពនោះបំភ្លឺរហូតស្រវាំង។ វាបញ្ចេញរស្មីភ្លឺចែងចាំងដប់ដងលើសពីសិរីរុងរឿងមុនរបស់វា។ ខ្ញុំគិតថា វាត្រូវបានខាត់សម្អាតដោយខ្សាច់ក្រោមជើងរបស់មនុស្សអាក្រក់ទាំងនោះ ដែលបានបាចខ្ចាត់ខ្ចាយវា ហើយជាន់វាចូលក្នុងធូលី។ វាត្រូវបានរៀបចំយ៉ាងស្រស់ស្អាតមានលំដាប់នៅក្នុងទូដាក់គ្រឿងនោះ ម្នាក់មួយនៅកន្លែងរបស់ខ្លួន ដោយគ្មានស្នាមណាមួយដែលអាចមើលឃើញពីការលំបាករបស់បុរសដែលបានបោះវាចូលទៅ។ ខ្ញុំបានស្រែកឡើងដោយអំណរយ៉ាងខ្លាំង ហើយសម្រែកនោះបានដាស់ខ្ញុំឲ្យភ្ញាក់ឡើង»។ Early Writings, 83.

រយៈពេលនៃការពន្យារពេល និងការខកចិត្តលើកដំបូង បានមកដល់នៅថ្ងៃទី 18 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2020 ហើយចាប់តាំងពីខែកក្កដា ឆ្នាំ 2023 មក តោនៃកុលសម្ព័ន្ធយូដា បាននិងកំពុងបើកត្រាសារនៃ «វិវរណៈរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ»។ ការបើកត្រានោះរួមបញ្ចូលទាំងគម្ពីរដានីយ៉ែលផងដែរ ហើយយើងនឹងបញ្ចប់ការពិចារណារបស់យើងអំពីសុបិនរបស់មីឡែរ នៅអត្ថបទបន្ទាប់។

កិច្ចការរបស់បុរសកាន់ជក់ធូលី ត្រូវបានអនុវត្តឡើងដោយសហការជាមួយនឹង «បូជាចារ្យដ៏មានប្រាជ្ញា» ហើយកិច្ចការរបស់ «បូជាចារ្យ» ទាំងនោះ ដែលជាសាក្សីពីរនាក់នៃ វិវរណៈ ជំពូក ១១ និងជាឆ្អឹងស្លាប់ដែលបានរស់ឡើងវិញនៃ អេសេគាល ជំពូក ៣៧ ក៏ត្រូវបានតំណាងផងដែរ ដោយខ្សែបន្ទាត់ផ្សេងៗទៀតនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ យើងនឹងប្រើខ្សែបន្ទាត់ខ្លះៗក្នុងចំណោមខ្សែបន្ទាត់ទាំងនោះ ជាសាក្សីទីពីរ សម្រាប់អ្វីដែលយើងបានកំណត់អំពីសុបិនទីពីររបស់ William Miller។

> «បទគម្ពីរត្រូវបានប្រទានមកសម្រាប់ប្រយោជន៍របស់យើង ដើម្បីឲ្យយើងបានទទួលសេចក្តីបង្រៀនក្នុងសេចក្តីសុចរិត។ កាំរស្មីដ៏មានតម្លៃនៃពន្លឺត្រូវបានពពកនៃសេចក្តីខុសឆ្គងបាំងបិទ ប៉ុន្តែព្រះគ្រីស្ទបានត្រៀមជាស្រេចដើម្បីបោសសម្អាតអ័ព្ទនៃសេចក្តីខុសឆ្គង និងអបិយជំនឿចេញ ហើយបើកសម្ដែងដល់យើងនូវពន្លឺរុងរឿងនៃសិរីល្អរបស់ព្រះវរបិតា ដើម្បីឲ្យយើងនឹងនិយាយដូចសិស្សទាំងឡាយបាននិយាយថា «ចិត្តយើងមិនបានឆេះក្ដៅនៅក្នុងយើងទេឬ អំឡុងពេលដែលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលជាមួយយើងតាមផ្លូវ?»» Publishing Ministry, 68.

Back to Articles