Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខ កៅសិបពីរ

ការបើកសម្ដែងព្យាករណ៍៖ ការអនុវត្តបីជាន់នៃខចុងក្រោយប្រាំមួយរបស់ដានីយ៉ែល និងពន្លឺដែលកំពុងរីកចម្រើនរបស់ទេវតាទីបី

Author

Jeff Pippenger

Published

February 25, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ក្នុងចលនាមីឡ្លេរីត ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងត្រូវបានបើកត្រា ហើយវាបានសាកល្បងជាចម្បង ប៉ុន្តែមិនមែនផ្តាច់មុខទេ លើពួកប្រូតេស្តង់ដែលអះអាងខ្លួននៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ សាឌីស ដែលជាក្រុមជំនុំកំពុងចេញពីសេចក្តីងងឹតនៃអំណាចកំពូលរបស់សម្តេចប៉ាប កំពុងត្រូវបានដឹកនាំទៅរកការយល់ដឹងពេញលេញជាងមុនអំពីដំណឹងល្អ ដែលត្រូវបានបើកសម្ដែងនៅពេលទីសក្ការៈស្ថាននៅស្ថានសួគ៌ត្រូវបានបើក។ នៅក្នុងចលនារបស់ទេវតាទីបី ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងត្រូវបានបើកត្រា នៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ហើយវាបានសាកល្បងអាដវេនទីសម៍ឡៅឌីសេនៅជុំវិញពិភពលោក។ ដោយហេតុនេះ សេចក្តីពិតដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងខចុងក្រោយប្រាំមួយនៃដានីយ៉ែល ជំពូក 11 ដែលជាប្រភពនៃការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង ត្រូវបានអាដវេនទីសម៍ឡៅឌីសេប្រឆាំង។

> «អ្នកសង់សង់តិចតួចដែលស្មោះត្រង់លើគ្រឹះពិត (១ កូរិនថូស ៣:១០, ១១) មានការភាន់ច្រឡំ និងត្រូវបានរារាំង ខណៈដែលសំណល់នៃលទ្ធិខុសឆ្គងបានស្ទះការងារ។ ដូចអ្នកសង់លើកំពែងក្រុងយេរូសាឡឹមនៅសម័យនេហេមា មនុស្សខ្លះបានត្រៀមខ្លួននិយាយថា៖ «កម្លាំងរបស់អ្នកដឹកបន្ទុកបានខ្សោយចុះ ហើយមានសំណល់ជាច្រើន ដូច្នេះយើងមិនអាចសង់បានទេ»។ នេហេមា ៤:១០។ ដោយអស់កម្លាំងពីការតស៊ូឥតឈប់ឈរប្រឆាំងនឹងការបៀតបៀន ការបោកបញ្ឆោត អំពើទុច្ចរិត និងឧបសគ្គផ្សេងៗទៀតគ្រប់យ៉ាងដែលសាតាំងអាចរៀបចំឡើងដើម្បីរាំងខ្ទប់ការរីកចម្រើនរបស់ពួកគេ មនុស្សខ្លះដែលធ្លាប់ជាអ្នកសង់ស្មោះត្រង់បានបាក់ទឹកចិត្ត ហើយដោយសារតែចង់បានសេចក្តីសុខសាន្ត និងសុវត្ថិភាពសម្រាប់ទ្រព្យសម្បត្តិ និងជីវិតរបស់ខ្លួន ពួកគេបានបែរចេញពីគ្រឹះពិត។ អ្នកផ្សេងទៀត ដែលមិនរន្ធត់ដោយការប្រឆាំងរបស់សត្រូវរបស់ពួកគេ បានប្រកាសដោយក្លាហានថា៖ «កុំខ្លាចពួកគេឡើយ ចូរចងចាំព្រះអម្ចាស់ ដែលទ្រង់ធំ និងគួរឲ្យស្ញប់ស្ញែង» (ខ ១៤) ហើយពួកគេបានបន្តការងារ ដោយម្នាក់ៗក្រវាត់ដាវនៅជាប់ចំហៀងខ្លួន។ អេភេសូរ ៦:១៧។»

> «វិញ្ញាណ​ដដែល​នៃ​សេចក្តី​ស្អប់ខ្ពើម និង​ការ​ប្រឆាំង​នឹង​សេចក្តី​ពិត បាន​ជំរុញ​បណ្ដា​សត្រូវ​របស់​ព្រះ​នៅ​គ្រប់​យុគសម័យ​ទាំងអស់ ហើយ​ការ​ប្រុងប្រយ័ត្ន និង​ភក្ដីភាព​ដដែល​នោះ ក៏​ត្រូវ​បាន​ទាមទារ​ពី​អ្នក​បម្រើ​របស់​ទ្រង់​ផងដែរ។ ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ទៅកាន់​សិស្ស​ដំបូងៗ អាច​អនុវត្ត​ចំពោះ​អ្នក​ដើរតាម​ទ្រង់​រហូត​ដល់​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​កាលសម័យ​ថា៖ “អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់គ្នា នោះ​ខ្ញុំ​ប្រាប់​ដល់​មនុស្ស​ទាំងអស់​ថា ចូរ​ចាំ​យាម​ចុះ”។ ម៉ាកុស 13:37»។ The Great Controversy, 56.

ការបង្ហាញសារនៃខប្រាំមួយចុងក្រោយនៃគម្ពីរដានីយ៉ែល បានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងបរិបទនៃកិច្ចបម្រើឯករាជ្យរបស់អាដវិនទីសម៍ឡាវឌីសេ ហើយបន្ទាប់មក កាលណាពេលវេលាបានរីកចម្រើនទៅមុខ សារនោះក៏ត្រូវបានប្រឈមមុខដោយទេវវិទូដ៏ល្បីល្បាញ (ពួកអ្នកប្រាជ្ញ) នៃអាដវិនទីសម៍ឡាវឌីសេ។ អាវុធទាំងឡាយដែលត្រូវបានប្រើក្នុងការព្យាយាមបង្ខូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះសារនេះ តែងតែនាំឲ្យមានពន្លឺ និងភាពច្បាស់លាស់កាន់តែធំឡើងអំពីខទាំងនោះដែលកំពុងស្ថិតក្រោមការពិនិត្យ និងការវាយប្រហារ។ ទីបំផុត ការវាយប្រហារទាំងនោះបាននាំទៅដល់ការយល់ដឹងខាងព្យាករណ៍ដែលមិនធ្លាប់ត្រូវបានទទួលស្គាល់ពីមុន ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកត្រូវបានបញ្ជាក់ និងឃើញថាជាផ្នែកមួយនៃពន្លឺដែលកំពុងរីកចម្រើនរបស់ទេវតាទីបី។

ពួកមីឡឺរ៉ាយត៍បានទទួលស្គាល់តែអាណាចក្របួនប៉ុណ្ណោះក្នុងព្រះបន្ទូលទំនាយនៃព្រះគម្ពីរ ប៉ុន្តែក្រោយឆ្នាំ 1844 មិនយូរប៉ុន្មាន គេបានយល់ថា សហរដ្ឋអាមេរិកគឺជាសត្វពីផែនដីក្នុង វិវរណៈ ជំពូក 13 ហើយការយល់ដឹងនោះបានបញ្ជាក់ឲ្យច្បាស់ថា អំណាចសម្តេចប៉ាបមិនមែនគ្រាន់តែជាផ្នែកមួយនៃអាណាចក្ររ៉ូមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែតាមពិតវាគឺជាអាណាចក្រទីប្រាំនៃព្រះបន្ទូលទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរ។

> «ក្រោម​និមិត្តសញ្ញា​នៃ​នាគក្រហមដ៏ធំ​មួយ សត្វសាហាវ​មួយ​ដែល​ស្រដៀង​ខ្លា និង​សត្វសាហាវ​មួយ​ដែល​មាន​ស្នែង​ដូច​កូនចៀម រដ្ឋាភិបាល​នៅ​លើ​ផែនដី​ទាំងឡាយ ដែល​ជា​ពិសេស​នឹង​ចូលរួម​ក្នុង​ការ​ជាន់ឈ្លី​លើ​ក្រឹត្យវិន័យ​របស់​ព្រះ និង​បៀតបៀន​ប្រជារាស្ត្រ​របស់​ទ្រង់ ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ដល់​យ៉ូហាន។ សង្គ្រាម​នេះ​ត្រូវ​បាន​បន្ត​រហូត​ដល់​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​កាលកំណត់។ ប្រជាជន​របស់​ព្រះ ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ស្ត្រី​បរិសុទ្ធ​ម្នាក់ និង​កូនៗ​របស់​នាង ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ថា​មាន​ចំនួន​តិច​ជាង​គេ​យ៉ាង​ខ្លាំង។ នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ មាន​តែ​សំណល់​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​នៅ​សេសសល់។ អំពី​ពួក​នេះ យ៉ូហាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ពួកគេ​ជា​អ្នក «កាន់​តាម​បញ្ញត្តិ​របស់​ព្រះ ហើយ​មាន​សក្ខីភាព​របស់​ព្រះយេស៊ូវ​គ្រីស្ទ»។»

> តាមរយៈសាសនាមិនគោរពព្រះ ហើយបន្ទាប់មកតាមរយៈអំណាចសម្តេចប៉ាប សាតាំងបានប្រើអំណាចរបស់វាអស់ជាច្រើនសតវត្សរ៍ ដើម្បីបំផ្លាញសាក្សីស្មោះត្រង់របស់ព្រះឲ្យបាត់ពីផែនដី។ អ្នកមិនគោរពព្រះ និងអ្នកកាន់អំណាចសម្តេចប៉ាប ត្រូវបានជំរុញដោយវិញ្ញាណនាគដូចគ្នា។ ភាពខុសគ្នារបស់ពួកគេមានតែប៉ុណ្ណោះថា អំណាចសម្តេចប៉ាប ដោយធ្វើពុតជាបម្រើព្រះ បានក្លាយជាសត្រូវដែលគ្រោះថ្នាក់ជាង និងសាហាវជាង។ តាមរយៈភ្នាក់ងាររបស់លទ្ធិរ៉ូម៉ាំង សាតាំងបានចាប់ពិភពលោកទាំងមូលឲ្យជាទាសករ។ ក្រុមជំនុំដែលប្រកាសខ្លួនថាជារបស់ព្រះ ត្រូវបានគេបោកបញ្ឆោតឲ្យចូលទៅក្នុងជួរនៃការបន្លំនេះ ហើយអស់រយៈពេលលើសពីមួយពាន់ឆ្នាំ ប្រជាជនរបស់ព្រះបានរងទុក្ខក្រោមកំហឹងរបស់នាគ។ ហើយនៅពេលដែលអំណាចសម្តេចប៉ាប ត្រូវបានដកហូតកម្លាំងរបស់វា ហើយត្រូវបានបង្ខំឲ្យបញ្ឈប់ការបៀតបៀន យ៉ូហានបានឃើញអំណាចថ្មីមួយកំពុងលេចឡើង ដើម្បីបន្លឺសំឡេងរបស់នាគ ហើយបន្តការងារដ៏សាហាវ និងពោរពេញដោយការប្រមាថព្រះដូចគ្នានោះទៅមុខ។ អំណាចនេះ ដែលជាអំណាចចុងក្រោយដែលនឹងធ្វើសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹងក្រុមជំនុំ និងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ ត្រូវបានតំណាងដោយសត្វមួយដែលមានស្នែងដូចកូនចៀម។

> «ប៉ុន្តែ ការគូសបន្ទាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងដោយខ្មៅដៃនៃទំនាយ បង្ហាញឲ្យឃើញការផ្លាស់ប្ដូរមួយនៅក្នុងទិដ្ឋភាពសុខសាន្តនេះ។ សត្វសាហាវដែលមានស្នែងដូចកូនចៀម និយាយដោយសំឡេងនាគ ហើយ «អនុវត្តអំណាចទាំងអស់របស់សត្វសាហាវទីមួយនៅចំពោះមុខវា»។ ទំនាយប្រកាសថា វានឹងប្រាប់ដល់អ្នកដែលរស់នៅលើផែនដីឲ្យធ្វើរូបសំណាកមួយដល់សត្វសាហាវ ហើយថា «វាបង្ខំឲ្យមនុស្សទាំងអស់ ទាំងតូចទាំងធំ ទាំងអ្នកមានទាំងអ្នកក្រ ទាំងអ្នកសេរីទាំងអ្នកជាប់បម្រើ ទទួលសញ្ញាសម្គាល់មួយនៅលើដៃស្ដាំរបស់ពួកគេ ឬនៅលើថ្ងាសរបស់ពួកគេ; ហើយថា គ្មាននរណាម្នាក់អាចទិញឬលក់បានឡើយ លើកលែងតែអ្នកដែលមានសញ្ញាសម្គាល់ ឬឈ្មោះរបស់សត្វសាហាវ ឬលេខនៃឈ្មោះរបស់វា»។ ដូច្នេះ ព្រូតេស្តង់តាមជំហានរបស់សាសនាប៉ាប។» Signs of the Times, November 1, 1899.

នៅពេល​ខគម្ពីរ​ប្រាំមួយ​ខ​ចុងក្រោយ​នៃ​ដានីយ៉ែល​ជំពូក ១១ ត្រូវបាន​បើកត្រា នោះគេ​បានយល់ឃើញ​ថា លំដាប់​ទាំងមូល​ដែល​ត្រូវបាន​បង្ហាញ​នៅក្នុង​ខ​ប្រាំមួយ​នោះ កំពុង​និយាយ​អំពី​អន្តរកម្ម​របស់​អំណាច​បី ដែល​បងស្រី​វ៉ាយត៍ ទើបតែ​បានកំណត់​ថា​ជា «លទ្ធិ​មិនជឿ​ព្រះ», «អំណាច​សម្តេចប៉ាប» និង «ប្រូតេស្តង់និយម»។ សត្រូវ​បានអះអាង​ថា «ទឹកដី​ដ៏រុងរឿង» ក្នុង​ខ ៤១ ជា​និមិត្តរូប​នៃ​ប្រូតេស្តង់និយម ឬ​នៃ​ពួកជំនុំ​សេវេនដេ អេដវិនទីស្ត ប៉ុន្តែ «ទឹកដី​ដ៏រុងរឿង» គឺ​សហរដ្ឋអាមេរិក ហើយ​នៅក្នុង​ខ ៤១ ស្តេច​ខាងជើង (អំណាច​សម្តេចប៉ាប) យកឈ្នះ​សហរដ្ឋអាមេរិក​នៅពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃអាទិត្យ​ដែល​នឹង​មកដល់​ក្នុងពេល​ឆាប់ៗ។ កំហុស​បោកបញ្ឆោត​របស់​សាតាំង ដែល​កំណត់​ថា «ទឹកដី​ដ៏រុងរឿង» ជា​អ្វី​ផ្សេង​ទៀត​ក្រៅពី​សហរដ្ឋអាមេរិក​នោះ ត្រូវបាន​រៀបចំឡើង​ដើម្បី​រារាំង​បុរស​និង​ស្ត្រី​មិនឲ្យ​ទទួលស្គាល់​ថា ព្រឹត្តិការណ៍​ទំនាយ​បន្ទាប់ បន្ទាប់ពី​ការរលំរលាយ​នៃ​សហភាព​សូវៀត​ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៨៩ នៅក្នុង​សម័យកាល​ដែល​ត្រូវបាន​តំណាង​ដោយ​ខ​ប្រាំមួយ​ខ​ចុងក្រោយ​នៃ​ដានីយ៉ែល​ជំពូក ១១ គឺ​ច្បាប់​ថ្ងៃអាទិត្យ​ដែល​នឹង​មកដល់​ក្នុងពេល​ឆាប់ៗ​នេះ។

សម្រាប់​ពួក​អែដវិនទីស​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំពីរ នេះ​មាន​ន័យ​ថា ខ​ទី​សែសិបមួយ​កំពុង​កំណត់​សម្គាល់​អំពី​ការ​បិទ​ពេល​វេលា​នៃ​ការ​សាកល្បង​សម្រាប់​ព្រះវិហារ​របស់​ព្រះ ហើយ​អ្វី​ចុងក្រោយ​បំផុត​ដែល​អែដវិនទីស​និយម​ឡៅឌីសេ​ចង់​ឮ គឺ​ថា ពេល​វេលា​នៃ​ការ​សាកល្បង​របស់​ពួកគេ​កំពុង​តែ​ជិត​អស់​ហើយ! ព្រះអម្ចាស់​បាន​ដឹកនាំ​អំណះអំណាង​នោះ​ទៅ​ដល់​ចំណុច​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ទទួលស្គាល់​ថា នៅ​ពេល​ដែល​រ៉ូម​ពហុសាសនា​បាន​យក​អំណាច​គ្រប់គ្រង​លោកិយ​នៅ​ក្នុង​សមរភូមិ​អាក់ទីម ក្នុង​ឆ្នាំ 31 មុន​គ.ស. នោះ​វា​ត្រូវ​តែ​យក​ឈ្នះ​អំណាច​ភូមិសាស្ត្រ​បី​ជា​មុន​សិន ដូច​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​នៅ​ក្នុង ដានីយ៉ែល ជំពូក 8។

> ហើយពីស្នែងមួយក្នុងចំណោមស្នែងទាំងនោះ បានចេញមកស្នែងតូចមួយ ដែលបានធំឡើងយ៉ាងខ្លាំងបំផុត ទៅទិសខាងត្បូង ទៅទិសខាងកើត ហើយទៅកាន់ដែនដីដ៏ស្រស់បំព្រង។ ដានីយ៉ែល 8:9។

វាជាសេចក្តីពិតដែលបានតាំងជាមូលដ្ឋានរួចហើយថា “ខាងត្បូង”, “ខាងកើត” និង “ស្រុកដ៏គួរឱ្យរីករាយ” តំណាងឲ្យតំបន់ភូមិសាស្ត្របីដែលរ៉ូមបាកានបានយកមកស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួន ខណៈដែលវាបានឡើងកាន់បល្ល័ង្កនៃផែនដីជានគរទីបួននៃពាក្យទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរ។ ទាក់ទងជាមួយនឹងសេចក្តីពិតនេះផងដែរ គឺថា រ៉ូមប៉ាបក៏ត្រូវតែឈ្នះលើអំណាចភូមិសាស្ត្របីដែរ ខណៈដែលវាបានឡើងកាន់បល្ល័ង្កនៃផែនដីជានគរទីប្រាំនៃពាក្យទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូក ៧។

> ខ្ញុំបានពិចារណាអំពីស្នែងទាំងនោះ ហើយមើលចុះ មានស្នែងតូចមួយទៀតកើតឡើងនៅក្នុងចំណោមពួកវា ដែលនៅមុខវា ស្នែងបីក្នុងចំណោមស្នែងដំបូងៗត្រូវបានដកចេញទាំងឫស ហើយមើលចុះ នៅក្នុងស្នែងនេះមានភ្នែកដូចជាភ្នែករបស់មនុស្ស និងមានមាត់មួយដែលនិយាយពាក្យអួតអាងយ៉ាងធំ។ ដានីយ៉ែល ៧:៨។

នៅក្នុងការជម្លោះដែលបានកើតឡើងអំពី «ទឹកដីដ៏រុងរឿង» នៃខទីសែសិបមួយ ព្រះអម្ចាស់បានបញ្ជាក់ថា នៅក្នុងទំនាយ មានការបង្ហាញខ្លួនបីយ៉ាងនៃរ៉ូម។ រ៉ូមបែបពហុទេវនិយម ដែលបន្ទាប់មកត្រូវបានតាមដោយរ៉ូមសម្តេចប៉ាប ហើយបន្ទាប់មកទៀតមានរ៉ូមនៃថ្ងៃចុងក្រោយ ដែលយើងបានហៅថា «រ៉ូមសម័យទំនើប»។ ដោយផ្អែកលើសេចក្តីពិតពីរយ៉ាងនៃទំនាយ ដែលត្រឹមត្រូវ និងបានបញ្ជាក់រួចជាស្ថាពរ គឺទីមួយ ព្រះមិនដែលផ្លាស់ប្តូរឡើយ ហើយមួយទៀត សេចក្តីពិតត្រូវបានបង្កើតឲ្យបានមាំមួនដោយសក្ខីភាពរបស់សាក្សីពីរនាក់ យើងបានសន្និដ្ឋានដោយឥតរំញ័រ ថា ឧបសគ្គបីយ៉ាងសម្រាប់ស្តេចខាងជើង នៅក្នុងខប្រាំមួយចុងក្រោយនៃដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ ត្រូវតែតំណាងឲ្យអំណាចភូមិសាស្ត្រសម័យទំនើបបី។

> ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ទ្រង់ដដែលកាលពីម្សិលមិញ ថ្ងៃនេះ ហើយជារៀងរហូត។ ហេព្រើរ 13:8។

> មានសេចក្ដីបានចែងទុកក្នុងក្រឹត្យវិន័យរបស់អ្នករាល់គ្នាដែរ​ថា សក្ខីភាពរបស់មនុស្សពីរនាក់ ជាសេចក្ដីពិត។ យ៉ូហាន 8:17។

ការទទួលស្គាល់នេះបានបញ្ជាក់នូវអ្វីដែលយើងបានសន្និដ្ឋានរួចហើយ ពីព្រោះយើងបានកំណត់អត្តសញ្ញាណ «ដែនដីដ៏រុងរឿង» ថាជាអំណាចភូមិសាស្ត្រមួយ (សហរដ្ឋអាមេរិក) ហើយបានបដិសេធគំនិតដ៏ល្ងង់ខ្លៅដែលថាវាតំណាងឲ្យក្រុមជំនុំមួយ ដែលជាអំណាចខាងវិញ្ញាណ។ យើងបានប្រកាន់ជំហរនេះ ដោយផ្អែកលើជំនឿដែលតែងតែត្រូវបានបញ្ជាក់ជានិច្ចថា នៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ គ្មានអ្វីកើតឡើងដោយចៃដន្យឡើយ។ តាមរយៈសក្ខីភាពជាច្រើន វាច្បាស់ណាស់ថា ក្រុមជំនុំរបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ គឺជាភ្នំមួយ។

> នៅគ្រាចុងក្រោយ នឹងកើតមានឡើងថា ភ្នំនៃព្រះវិហាររបស់ព្រះយេហូវ៉ា នឹងត្រូវបានស្ថាបនាឡើងនៅលើកំពូលភ្នំទាំងឡាយ ហើយនឹងត្រូវបានលើកឱ្យខ្ពស់ជាងទួលភ្នំទាំងឡាយ; ហើយសាសន៍ទាំងអស់នឹងហូរមកកាន់ទីនោះ។ ហើយប្រជាជនជាច្រើននឹងទៅ ហើយនិយាយថា ចូរមក ឲ្យយើងឡើងទៅកាន់ភ្នំរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ទៅកាន់ព្រះវិហាររបស់ព្រះនៃយ៉ាកុប; ហើយទ្រង់នឹងបង្រៀនយើងអំពីផ្លូវទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ហើយយើងនឹងដើរតាមមាគ៌ាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ដ្បិតក្រឹត្យវិន័យនឹងចេញមកពីស៊ីយ៉ូន ហើយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ាពីក្រុងយេរូសាឡឹម។ អេសាយ ២:២, ៣។

អ្នក​ដែល​បាន​ស្នើ​ថា «ដែនដី​ដ៏​រុងរឿង» គឺ​ជា​ក្រុមជំនុំ​មួយ ហើយ​ជា​ញឹកញាប់​ជាង​មិនមែន ពួកគេ​បាន​អះអាង​ថា វា​គឺ​ជា​ក្រុមជំនុំ​អាដվենទីស្ទ​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំពីរ បាន​ធ្វើ​ដូច្នេះ ដោយសារ​ដានីយ៉ែល​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ដែនដី​នោះ​ថា​ជា «ដ៏​រុងរឿង» ហើយ​ការ​វែកញែក​ដ៏​រាក់កំបាំង​របស់​ពួកគេ​បាន​សន្និដ្ឋាន​ថា ពីព្រោះ «ភ្នំ​បរិសុទ្ធ​ដ៏​រុងរឿង» នៅ​ខ​ទី​សែសិបប្រាំ ប្រាកដ​ជា​ក្រុមជំនុំ​របស់​ព្រះ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុង​ក្រោយ ដូច្នេះ «ដែនដី​ដ៏​រុងរឿង» ក៏​ត្រូវតែ​ជា​ក្រុមជំនុំ​ដែរ។ ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ ទាំង​ពីរ​សុទ្ធតែ​មាន​គុណនាម «ដ៏​រុងរឿង»។

គ្មានកំហុសណាមួយនៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះទេ ហើយនៅពេលដែលដានីយ៉ែលប្រើពាក្យ «ដី» ដោយភ្ជាប់ជាមួយនឹងពាក្យ «រុងរឿង» ហើយបួនខក្រោយមក គាត់ប្រើពាក្យ «ភ្នំបរិសុទ្ធ» ដោយភ្ជាប់ជាមួយនឹងពាក្យ «រុងរឿង» ដានីយ៉ែលកំពុងកំណត់បង្ហាញពីភាពខុសគ្នាដែលមានគោលបំណងរវាងដីមួយ និងភ្នំមួយ។ ដែនដីរុងរឿងតាមន័យអក្សរគឺយូដា ហើយនៅក្នុងក្រុងយេរូសាឡឹមនេះឯង ដែលព្រះវិហាររបស់ព្រះត្រូវបានសាងសង់ឡើង។ យេរូសាឡឹម ឬព្រះវិហារ អាចត្រូវបានយល់ថាជាក្រុមជំនុំរបស់ព្រះ ប៉ុន្តែដែនដីដែលយេរូសាឡឹមស្ថិតនៅ គឺជាដែនដីនៃយូដា។ សេចក្តីពិតជាច្រើនត្រូវបានបង្កើតឡើងជាចំណេះដឹង នៅពេលដែលពន្លឺកំពុងរីកចម្រើននៃទេវតាទីបីបានកើនឡើង ប៉ុន្តែនៅទីនេះ យើងគ្រាន់តែរៀបរាប់អំពីផ្ទៃខាងក្រោយនៃទំនាយ ដែលកំណត់សម្គាល់អំពីការបង្ហាញខ្លួនបីយ៉ាងនៃរ៉ូម។

នៅពេលដែលយើងបានទទួលស្គាល់ថា រ៉ូមបែបពហុទេវនិយម និងរ៉ូមបាបាល បានផ្តល់សាក្សីពីរដែលបង្កើតឡើងនូវលក្ខណៈព្យាករណ៍នៃរ៉ូមសម័យទំនើប នោះយើងក៏បានទទួលស្គាល់គោលការណ៍មួយនៃការបកស្រាយ ដែលខ្ញុំបានហៅថា «ការអនុវត្តព្យាករណ៍បីដង»។ មានអ្នកដទៃទៀតដែលបានប្រើគំនិតស្រដៀងគ្នាអំពីការកើតឡើងម្តងហើយម្តងទៀតបីដងនៃព្យាករណ៍ខ្លះៗ ប៉ុន្តែនិយមន័យដែលយើងបានមកទទួលស្គាល់ គឺជានិយមន័យដែលយើងនៅតែប្រើរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។ ជាការសំខាន់ណាស់ក្នុងការយល់ថា ច្បាប់ព្យាករណ៍ស្តីពីការអនុវត្តព្យាករណ៍បីដង នោះគឺជាច្បាប់ដែល Future for America ប្រើអនុវត្តញឹកញាប់ណាស់ ត្រូវបានដឹងច្បាស់ឡើងក្នុងអំឡុងពេលនៃការជជែកអំពីខទាំងប្រាំមួយចុងក្រោយនៃដានីយ៉ែលជំពូក ១១ ប៉ុន្តែអ្វីដែលសំខាន់ដូចគ្នានោះ គឺថាការជជែកនោះបាននាំទៅដល់ការទទួលស្គាល់ជាលើកដំបូងថា ការអនុវត្តព្យាករណ៍បីដង គឺទាក់ទងនឹងរ៉ូម។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ Millerite មួយក្នុងចំណោមអំណះអំណាងទាំងឡាយ គឺថា តើ Antiochus Epiphanes ជា «ពួកប្លន់» នៃប្រជាជនរបស់ដានីយ៉ែល ឬថា «ពួកប្លន់» នោះគឺរ៉ូម ដូចដែលពួក Millerites បានយល់។ មូលហេតុដែលការនេះមានសារៈសំខាន់ គឺដោយសារតែរ៉ូម ក្នុងនាមជា «ពួកប្លន់» នៃប្រជាជនរបស់ដានីយ៉ែល គឺជាអ្នកដែលនឹង «បង្កើតចក្ខុនិមិត្តឲ្យបានស្ថិតស្ថេរ» នៅក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ ខទី ១៤។

> ហើយ​នៅ​ក្នុង​គ្រា​ទាំង​នោះ នឹង​មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ក្រោក​ឡើង​ប្រឆាំង​នឹង​ស្តេច​ខាង​ត្បូង​ផង​ដែរ; ហើយ​ពួក​អ្នក​ប្លន់​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​របស់​អ្នក​នឹង​លើក​ខ្លួន​ឡើង ដើម្បី​បង្កើត​ឲ្យ​និមិត្ត​នោះ​បាន​សម្រេច; ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​នឹង​ដួល​រលំ។ ដានីយ៉ែល 11:14។

លើកដំបូងដែលយើងបានយល់អំពីការអនុវត្តន៍ទំនាយបីជាន់ នោះត្រូវបានស្គាល់ដោយសារតែមានការបង្ហាញខ្លួនបីប្រភេទនៃរ៉ូមក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ។ រ៉ូមបានបង្កើតទិដ្ឋភាពនៃពន្លឺដែលកំពុងរីកចម្រើនរបស់ទេវតាទីបី ដូចដែលវាបានធ្វើនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ Millerite ផងដែរ។ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ Millerite ការយល់ដឹងដែលថា ពហិរជននិយម និងអំណាចសម្តេចប៉ាប ជាអំណាចដែលជាន់ឈ្លីទីសក្ការៈ និងពលបរិវារ នោះបានក្លាយជាគ្រោងការពិត ដែលលោក Miller បានស្ថាបនា «ទាំងអស់» នៃការយល់ដឹងទំនាយរបស់លោកនៅលើវា។ ខប្រាំមួយចុងក្រោយនៃដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ បានស្ថាបនាគ្រោងការពិតមួយ ដែល Future for America បានសាងសង់ការអនុវត្តន៍ទំនាយទាំងអស់របស់ខ្លួននៅលើវា។ គ្រោងការនោះគឺជាអំណាចបំផ្លាញស្ងាត់ជ្រងំបីប្រភេទ គឺ នាគ សត្វសាហាវ និងហោរាក្លែងក្លាយ ដែលនាំពិភពលោកទៅកាន់អាម៉ាគេដូន។

គ្រោងនោះផ្អែកលើការទទួលស្គាល់ថា រ៉ូមបាកាន បន្ទាប់មកដោយ រ៉ូមសម្តេចប៉ាប ផ្តល់សាក្សីពីររូប ដែលបង្កើតឡើងនូវ រ៉ូមសម័យទំនើប ហើយថា រ៉ូមសម័យទំនើបនោះគឺជាសម្ព័ន្ធភាពបីជាន់នៃនាគនៃវិញ្ញាណនិយម (អង្គការសហប្រជាជាតិ) សត្វនៃសាសនាកាតូលិក (ស្ថាប័នសម្តេចប៉ាប) និងហោរាក្លែងក្លាយនៃប្រូតេស្តង់ដែលបានក្បត់ជំនឿ (សហរដ្ឋអាមេរិក)។ គ្រោងនោះហើយដែលយើងកំណត់ថាជាការអនុវត្តព្យាករណ៍បីជាន់។ នៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់ៗ យើងនឹងពិភាក្សាអំពីការអនុវត្តព្យាករណ៍បីជាន់ផ្សេងៗ ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ ហើយដែលបង្កើតជាគ្រោងនៃពន្លឺដែលកំពុងរីកចម្រើននៃទេវតាទាំងបី។

យើង​នឹង​ពិនិត្យ​មើល​ការ​អនុវត្ត​បីជាន់​នៃ​ការ​បង្ហាញ​ខ្លួន​បី​ប្រភេទ​របស់​ក្រុង​រ៉ូម ដែល​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​រចនាសម្ព័ន្ធ​នយោបាយ និង​សាសនា​របស់​ក្រុង​រ៉ូម​សម័យ​ទំនើប ដែល​អ្នកស្រី វ៉ាយត៍ បាន​ហៅ​ថា កិច្ចការ​សាសនាចក្រ និង​កិច្ចការ​រដ្ឋ។ រចនាសម្ព័ន្ធ​នោះ​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​នាំ​យក​លក្ខណៈ​ព្យាករណ៍​របស់​ក្រុង​រ៉ូម​ពហុទេវនិយម​មក​រួម​ជាមួយ​លក្ខណៈ​ព្យាករណ៍​របស់​ក្រុង​រ៉ូម​ប៉ាប សម្រាប់​គោលបំណង​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ និង​បញ្ជាក់​លក្ខណៈ​ទាំងនោះ​នៅ​ក្នុង​ក្រុង​រ៉ូម​សម័យ​ទំនើប។

យើង​នឹង​ពិនិត្យ​មើល​ការ​អនុវត្ត​បី​ជាន់​នៃ​ការ​សម្ដែង​ខ្លួន​បី​ប្រភេទ​របស់​បាប៊ីឡូន ដូច​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ និមរ៉ូឌ នេប៊ូក្នេសា និង​បែលសាសារ ដែល​កំណត់​សម្គាល់​អំពី​អំណួត​ក្រអឺតក្រទម​របស់​មនុស្ស​នៃ​អំពើ​បាប ដែល​អង្គុយ​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​វិហារ​របស់​ព្រះ ដោយ​ប្រកាស​ថា​ខ្លួន​ជា​ព្រះ ដែល​អេសាយ​បាន​កំណត់​ថា​ជា «ជន​អាស្ស៊ីរី​ដ៏​ក្រអឺតក្រទម»។ អំណួត​ក្រអឺតក្រទម​បែប​សម្ដេច​ប៉ាប ដែល​ជា​ប្រធានបទ​មួយ​នៃ​ទំនាយ​ព្រះគម្ពីរ ត្រូវ​បាន​ស្គាល់​ដោយ​នាំ​យក​លក្ខណៈ​ទំនាយ​របស់​បាបែល​មក​រួម​ជាមួយ​លក្ខណៈ​ទំនាយ​របស់​បាប៊ីឡូន ក្នុង​គោល​បំណង​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ និង​បញ្ជាក់​លក្ខណៈ​របស់​បាប៊ីឡូន​សម័យ​ទំនើប។

យើងនឹងពិនិត្យមើលការអនុវត្តបីជាន់នៃការបង្ហាញខ្លួនបីប្រការរបស់អេលីយ៉ា ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយអេលីយ៉ា និងយ៉ូហាន បាទីស្ទ ដែលកំណត់អត្តសញ្ញាណ «សំឡេងដែលស្រែកនៅទីរហោស្ថាន» ក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ។ សំឡេងដែលស្រែកនៅទីរហោស្ថានក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ តំណាងឲ្យអ្នកយាមជាក់លាក់មួយ ដែលជាចលនាមួយ ហើយកំណត់អត្តសញ្ញាណសាក្សីទ្វេក្នុងចលនាមួយដែលមានការចាប់ផ្តើម និងការបញ្ចប់ស្រដៀងគ្នា។ យើងត្រូវបានជូនដំណឹងថា មិនអាចមានទេវតាទីបីបានឡើយ បើគ្មានទេវតាទីមួយ និងទីពីរ ដូច្នេះ នៅកម្រិតមួយ វាមិនអាចទៅរួចទេក្នុងការបំបែកចលនានៃទេវតាទីមួយចេញពីចលនានៃទេវតាទីបី ហើយចលនាទាំងពីរនេះត្រូវបានតំណាងដោយអ្នកយាមម្នាក់ ដែលត្រូវបានបង្ហាញជាគំរូទុកជាមុនដោយអេលីយ៉ា និងយ៉ូហាន បាទីស្ទ។

> «តាមរយៈប៊ិច និងសំឡេង យើងត្រូវប្រកាសឲ្យឮឡើង ដោយបង្ហាញលំដាប់របស់សារទាំងនោះ និងការអនុវត្តនៃទំនាយទាំងឡាយដែលនាំយើងមកដល់សាររបស់ទេវតាទីបី។ មិនអាចមានសារទីបីបានឡើយ ប្រសិនបើគ្មានសារទីមួយ និងសារទីពីរ។ សារទាំងនេះ យើងត្រូវប្រគល់ឲ្យពិភពលោកតាមរយៈសៀវភៅបោះពុម្ព និងតាមរយៈសុន្ទរកថា ដោយបង្ហាញក្នុងខ្សែប្រវត្តិសាស្ត្រព្យាករណ៍នូវអ្វីៗដែលបានកើតមានហើយ និងអ្វីៗដែលនឹងកើតមានទៅមុខទៀត»។ Selected Messages, book 2, 105.

យើង​នឹង​ពិនិត្យ​មើល​ការ​អនុវត្ត​បី​ជាន់​នៃ​ការ​សម្ដែង​បី​ប្រការ​របស់​អ្នក​នាំ​សារ ដែល​រៀបចំ​ផ្លូវ​សម្រាប់​អ្នក​នាំ​សារ​នៃ​សេចក្ដី​សញ្ញា ឲ្យ​យាង​មក​កាន់​ព្រះវិហារ​របស់​ទ្រង់​ភ្លាមៗ ដូច​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​យ៉ូហាន​បាទីស្ទ និង​វីល្លៀម មីល្លើរ។ អ្នក​យាម​ចុង​ក្រោយ​គឺ​ជា​ប្រធានបទ​នៃ​ទំនាយ ដែល​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​ការ​នាំ​យក​លក្ខណៈ​ទំនាយ​របស់​យ៉ូហាន​បាទីស្ទ និង​វីល្លៀម មីល្លើរ មក​រួម​គ្នា ដើម្បី​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ការ​បំពេញ​ចុង​ក្រោយ​នៃ​ម៉ាឡាគី ជំពូក ៣។

> មើល៍ ខ្ញុំនឹងផ្ញើអ្នកនាំសាររបស់ខ្ញុំទៅ ហើយគាត់នឹងរៀបចំផ្លូវនៅមុខខ្ញុំ; ហើយព្រះអម្ចាស់ ដែលអ្នករាល់គ្នាស្វែងរក នឹងយាងមកព្រះវិហាររបស់ទ្រង់ភ្លាមៗ គឺជាអ្នកនាំសារនៃសេចក្តីសញ្ញា ដែលអ្នករាល់គ្នារីករាយនៅក្នុងទ្រង់: មើល៍ ទ្រង់នឹងយាងមក ព្រះយេហូវ៉ានៃពួកពលបរិវារមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ។ ម៉ាឡាគី 3:1

យើង​នឹង​ពិនិត្យ​មើល​ការ​អនុវត្ត​បី​ជាន់​នៃ​ការ​បង្ហាញ​ខ្លួន​បី​ប្រការ​នៃ​សាសនា​អ៊ីស្លាម ដូច​ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​លក្ខណៈ​ព្យាករណ៍​របស់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​ក្នុង​វេទនា​ទី​មួយ និង​វេទនា​ទី​ពីរ នៃ​ព្រះវិវរណៈ ជំពូក ៨ និង ៩ ដែល​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​លក្ខណៈ​ព្យាករណ៍​របស់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​នៃ​វេទនា​ទី​បី ដែល​ត្រូវ​បាន​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​នៅ​ក្នុង​ព្រះវិវរណៈ ជំពូក ១០ និង ១១។

យើង​នឹង​បន្ត​អំពី​កិច្ចការ​ទាំងនេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> «សូមកុំឲ្យអ្នកណាម្នាក់ធ្វើជាខួរក្បាលជំនួសអ្នក កុំឲ្យអ្នកណាម្នាក់គិត ស្រាវជ្រាវ និងអធិស្ឋានជំនួសអ្នក។ នេះជាការណែនាំដែលយើងត្រូវយកទុកក្នុងចិត្តនៅថ្ងៃនេះ។ មនុស្សជាច្រើនក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាមានការជឿជាក់ថា ទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃនៃនគរព្រះ និងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ស្ថិតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលអ្នកកំពុងកាន់នៅក្នុងដៃរបស់អ្នក។ អ្នករាល់គ្នាដឹងថា គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិណាមួយនៅលើផែនដីអាចទទួលបានដោយគ្មានការខិតខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងម៉ត់ចត់ឡើយ។ ហេតុអ្វីបានជាអ្នករំពឹងថានឹងយល់ពីទ្រព្យសម្បត្តិនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ដោយមិនខិតខំស្វែងរកព្រះគម្ពីរយ៉ាងឧស្សាហ៍ព្យាយាម?»

> វាជាការសមរម្យ និងត្រឹមត្រូវក្នុងការអានព្រះគម្ពីរ; ប៉ុន្តែកាតព្វកិច្ចរបស់អ្នកមិនបញ្ចប់ត្រឹមនោះទេ; ពីព្រោះអ្នកត្រូវស្រាវជ្រាវទំព័ររបស់វាដោយខ្លួនឯង។ ចំណេះដឹងអំពីព្រះមិនអាចទទួលបានដោយគ្មានការខិតខំប្រឹងប្រែងផ្លូវចិត្ត ទាំងគ្មានការអធិស្ឋានសុំប្រាជ្ញា ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចញែកកំទេចស្រូវចេញពីគ្រាប់ធញ្ញជាតិសុទ្ធនៃសេចក្តីពិត ដែលមនុស្ស និងសាតាំងបានបង្ខូចបង្ហាញខុសអំពីគោលលទ្ធិនៃសេចក្តីពិត។ សាតាំង និងសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់វាដែលជាភ្នាក់ងារមនុស្ស បានខិតខំលាយកំទេចស្រូវនៃកំហុសឆ្គងជាមួយស្រូវសាលីនៃសេចក្តីពិត។ យើងគួរស្វែងរកទ្រព្យសម្បត្តិលាក់កំបាំងដោយឧស្សាហ៍ព្យាយាម ហើយស្វែងរកប្រាជ្ញាពីស្ថានសួគ៌ ដើម្បីញែកការបង្កើតរបស់មនុស្សចេញពីបញ្ញត្តិដ៏ទេវភាព។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងជួយអ្នកស្វែងរកសេចក្តីពិតដ៏អស្ចារ្យ និងមានតម្លៃ ដែលទាក់ទងនឹងផែនការនៃការប្រោសលោះ។ ខ្ញុំចង់បញ្ជាក់ឲ្យមនុស្សទាំងអស់យល់ច្បាស់អំពីការពិតនេះថា ការអានព្រះគម្ពីរដោយគ្រាន់តែស្ទាបស្ទង់មិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ យើងត្រូវស្វែងរក ហើយនេះមានន័យថាត្រូវអនុវត្តអ្វីៗទាំងអស់ដែលពាក្យនោះបញ្ជាក់។ ដូចអ្នកជីករ៉ែស្រាវជ្រាវដីដោយក្តីអន្ទះសារដើម្បីរកឃើញសរសៃមាសរបស់វា ដូច្នោះដែរ អ្នកត្រូវស្រាវជ្រាវព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ដើម្បីរកទ្រព្យសម្បត្តិលាក់កំបាំង ដែលសាតាំងបានព្យាយាមលាក់បាំងពីមនុស្សអស់រយៈពេលយូរមកហើយ។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា «បើអ្នកណាមានបំណងចង់ធ្វើតាមព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ អ្នកនោះនឹងស្គាល់អំពីសេចក្តីបង្រៀន»។ យ៉ូហាន 7:17។ Fundamentals of Christian Education, 307.

Back to Articles