Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Four

សៀវភៅដានីយ៉ែល — លេខ ប៉ែតសិបបួន

Unveiling the Four Generations of Laodicean Adventism: A Journey Through Biblical Parallelism and Prophetic Testing

ការបើកសម្ដែងអំពីបួនជំនាន់នៃអាដវេនទីសាសន៍ឡៅឌីសេរ៖ ដំណើរឆ្លងកាត់សមភាពប៉ារ៉ាឡែលក្នុងព្រះគម្ពីរ និងការសាកល្បងតាមទំនាយ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Truth is established upon the testimony of two or three, and the application of the four abominations of Ezekiel chapter eight, as the four generations of Laodicean Adventism, has several witnesses. In earlier articles it was identified that the seven churches of Revelation chapters two and three not only represented the history of modern Israel from the time of the apostles unto the end of the world, but also that those seven churches represented the history of ancient Israel from the time of Moses unto the time of Christ.

សេចក្ដីពិតត្រូវបានបញ្ជាក់ឡើងលើសក្ខីភាពរបស់ពីរឬបីនាក់ ហើយការអនុវត្តអំពីសេចក្ដីគួរស្អប់ខ្ពើមទាំងបួននៅក្នុង អេសេគាល ជំពូក ៨ ជាជំនាន់ទាំងបួននៃអាដវេនទីសម៍ឡៅឌីសេ មានសាក្សីជាច្រើន។ នៅក្នុងអត្ថបទមុនៗ បានកំណត់សម្គាល់ថា ព្រះវិហារទាំងប្រាំពីរនៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ២ និង ៣ មិនត្រឹមតែតំណាងឲ្យប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់អ៊ីស្រាអែលសម័យទំនើប ចាប់តាំងពីសម័យពួកសាវករហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃលោកិយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែព្រះវិហារទាំងប្រាំពីរនោះក៏តំណាងឲ្យប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់អ៊ីស្រាអែលបុរាណ ចាប់តាំងពីសម័យលោកម៉ូសេរហូតដល់សម័យព្រះគ្រីស្ទផងដែរ។

The church of Ephesus represented both the early Christian church, and also ancient Israel from Moses unto the time of the Judges. The church of Smyrna represented the period of persecution from the time of the disciples, unto the Roman emperor Constantine, and also the period of the Judges, when every man did what was right in his own eyes. The church of Pergamos represented the period of compromise from Constantine unto the papacy in 538, but also the period when ancient Israel rejected God and chose a king, and continually compromised with the pagan kingdoms they were surrounded by. The fourth church of Thyatira represented by Jezebel, is the period of papal rule from the year 538 unto 1798, and also the seventy-year captivity of ancient Israel in Babylon.

ក្រុមជំនុំអេភេសូរ តំណាងឲ្យទាំងក្រុមជំនុំគ្រីស្ទានដំបូង និងជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបុរាណចាប់ពីម៉ូសេរហូតដល់សម័យពួកចៅហ្វាយ។ ក្រុមជំនុំស្មុរណា តំណាងឲ្យសម័យនៃការបៀតបៀន ចាប់ពីសម័យសិស្សរហូតដល់អធិរាជរ៉ូមកុងស្តង់ទីន ហើយក៏តំណាងឲ្យសម័យពួកចៅហ្វាយផងដែរ នៅពេលដែលមនុស្សគ្រប់រូបធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវតាមភ្នែករបស់ខ្លួនឯង។ ក្រុមជំនុំពើកាម៉ុស តំណាងឲ្យសម័យនៃការសម្របសម្រួលចាប់ពីកុងស្តង់ទីនរហូតដល់អំណាចសម្តេចសង្ឃនៅឆ្នាំ 538 ប៉ុន្តែក៏តំណាងឲ្យសម័យដែលអ៊ីស្រាអែលបុរាណបដិសេធព្រះ ហើយជ្រើសរើសស្តេចម្នាក់ ហើយបន្តសម្របសម្រួលជានិច្ចជាមួយនគរពហុទេវនិយមដែលព័ទ្ធជុំវិញពួកគេ។ ក្រុមជំនុំទីបួន គឺថាទីរ៉ា ដែលត្រូវបានតំណាងដោយយេសេបិល គឺជាសម័យនៃការគ្រប់គ្រងរបស់អំណាចសម្តេចសង្ឃ ចាប់ពីឆ្នាំ 538 រហូតដល់ 1798 ហើយក៏តំណាងឲ្យការជាប់ជាឈ្លើយរយៈពេលចិតសិបឆ្នាំរបស់អ៊ីស្រាអែលបុរាណនៅបាប៊ីឡូនផងដែរ។

Those four churches also represent the four generations of Adventism, and provide a witness to applying Ezekiel’s four abominations to the four generations. The rebellion of 1863, was represented by the first generation of ancient Israel as illustrated by the rebellion of Aaron’s golden calf. The first generation includes the counsel given to the church of Ephesus, which identifies that God’s people had left their first love, and needed to repent and return to their first love. In 1863, the first love, as represented by William Miller’s jewels (the foundational truths, especially the “seven times”), were set aside, and God’s people were counselled to return.

ក្រុមជំនុំទាំងបួននោះ ក៏តំណាងឲ្យ​ជំនាន់​ទាំងបួន​នៃ​អាដវែនទីស៊ីម​ផងដែរ ហើយ​ផ្តល់​សក្ខីភាព​មួយ​សម្រាប់​ការ​អនុវត្ត​អំពើ​ស្អប់ខ្ពើម​ទាំងបួន​របស់​អេសេគាល ទៅលើ​ជំនាន់​ទាំងបួន​នោះ។ ការបះបោរ​នៅ​ឆ្នាំ 1863 ត្រូវបាន​តំណាង​ដោយ​ជំនាន់​ទីមួយ​នៃ​អ៊ីស្រាអែល​បុរាណ ដូចដែល​បាន​បង្ហាញ​ដោយ​ការបះបោរ​របស់​កូនគោ​មាស​របស់​អារ៉ុន។ ជំនាន់​ទីមួយ រួមបញ្ចូល​ទាំង​ដំបូន្មាន​ដែល​បាន​ប្រទាន​ដល់​ក្រុមជំនុំ​អេភេសូរ ដែល​បញ្ជាក់​ថា រាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​បាន​បោះបង់​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ដំបូង​របស់​ខ្លួន ហើយ​ត្រូវការ​ប្រែចិត្ត ហើយ​វិលត្រឡប់​ទៅរក​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ដំបូង​របស់​ខ្លួន​វិញ។ នៅ​ឆ្នាំ 1863 សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ដំបូង​នោះ ដូចដែល​ត្រូវបាន​តំណាង​ដោយ​ត្បូង​មាន​តម្លៃ​របស់ William Miller (សេចក្ដីពិត​ជា​មូលដ្ឋាន ជាពិសេស “seven times”) ត្រូវបាន​ដាក់​មួយ​ឡែក ហើយ​រាស្ត្រ​របស់​ព្រះ​ត្រូវបាន​ដាស់តឿន​ឲ្យ​វិលត្រឡប់​មក​វិញ។

> Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love. Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent. Revelation 2:4, 5.

> ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំមានសេចក្ដីមួយប្រឆាំងនឹងអ្នក គឺដោយព្រោះអ្នកបានបោះបង់សេចក្ដីស្រឡាញ់ដំបូងរបស់អ្នក។ ដូច្នេះ ចូរនឹកចាំពីទីដែលអ្នកបានធ្លាក់ចុះមក ហើយប្រែចិត្ត ហើយធ្វើការដំបូងៗឡើងវិញ; បើមិនដូច្នោះទេ ខ្ញុំនឹងមករកអ្នកជាបន្ទាន់ ហើយនឹងដកជើងចង្កៀងរបស់អ្នកចេញពីកន្លែងរបស់វា លើកលែងតែអ្នកប្រែចិត្ត។ វិវរណៈ ២:៤, ៥។

The Millerites had struggled with apostate Protestantism, who Jeremiah called the “assembly of mockers,” and waited patiently for the vision to arrive, for when it did arrive it would not lie. The “assembly of mockers” were represented by the old prophet that lied to the prophet of Judah, who had presented the rebuke upon Jeroboam’s counterfeit worship.

ពួកមីល្លឺរ៉ាយត៍បានតស៊ូជាមួយនឹងប្រូតេស្តង់ដែលបានបោះបង់ជំនឿ ដែលយេរេមាបានហៅថា «ក្រុមជំនុំនៃអ្នកចំអក» ហើយបានរង់ចាំដោយអត់ធ្មត់ឲ្យនិមិត្តមកដល់ ពីព្រោះនៅពេលវាមកដល់ វានឹងមិនកុហកឡើយ។ «ក្រុមជំនុំនៃអ្នកចំអក» ត្រូវបានតំណាងដោយហោរាចាស់ដែលបានកុហកដល់ហោរានៃសាសនាយូដា ដែលបានប្រកាសការស្តីបន្ទោសចំពោះការថ្វាយបង្គំក្លែងក្លាយរបស់យេរ៉ូបោម។

> I know thy works, and thy labour, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars: And hast borne, and hast patience, and for my name’s sake hast laboured, and hast not fainted. Revelation 2:2, 3.

> ខ្ញុំ​ស្គាល់​កិច្ចការ​របស់​អ្នក និង​ការនឿយហត់​របស់​អ្នក និង​ការអត់ធ្មត់​របស់​អ្នក ហើយ​ថា អ្នក​មិន​អាច​ទ្រាំទ្រ​អស់​អ្នក​ដែល​អាក្រក់​បាន​ទេ; ហើយ​អ្នក​បាន​សាកល្បង​ពួក​អ្នក​ដែល​និយាយ​ថា ខ្លួន​ជា​សាវក ប៉ុន្តែ​មិន​មែន​ទេ ហើយ​បាន​រក​ឃើញ​ថា ពួកគេ​ជា​មនុស្ស​កុហក។ ហើយ​អ្នក​បាន​ទ្រាំទ្រ ហើយ​មាន​ការអត់ធ្មត់ ហើយ​ដោយ​ព្រោះ​នាម​របស់​ខ្ញុំ អ្នក​បាន​នឿយហត់ ហើយ​មិន​បាន​សន្លប់​ចិត្ត​ឡើយ។ វិវរណៈ ២៖២, ៣

The second church of Smyrna represented the period of persecution in the early Christian church, that consisted of genuine martyrs and some who brought persecution upon themselves for less than holy motivations. It also represented the time of the Judges when every man in ancient Israel did whatever seemed right in his own eyes. The generation of rebellion that began in 1888, identified a period of persecution against the Spirit of Prophecy, the chosen messengers of the hour, and the Holy Spirit. It introduced a period when the ancient men of Laodicean Adventism chose to do whatever seemed right in their own eyes, as witnessed by men such as Kellogg, Prescott and Daniells.

ក្រុមជំនុំទីពីរ គឺស្មឺរណា តំណាងឲ្យសម័យនៃការបៀតបៀនក្នុងក្រុមជំនុំគ្រីស្ទានដំបូង ដែលរួមមានទាំងពួកសាក្សីពិតប្រាកដដែលបានស្លាប់ដោយសារជំនឿ និងអ្នកខ្លះដែលនាំការបៀតបៀនមកលើខ្លួនឯង ដោយសារមូលហេតុដែលមិនបរិសុទ្ធទាំងស្រុង។ វាក៏តំណាងឲ្យសម័យនៃពួកចៅក្រមផងដែរ នៅពេលដែលមនុស្សគ្រប់រូបនៅអ៊ីស្រាអែលបុរាណបានប្រព្រឹត្តតាមអ្វីៗដែលមើលទៅត្រឹមត្រូវនៅក្នុងភ្នែករបស់ខ្លួនឯង។ ជំនាន់នៃការបះបោរដែលបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1888 បានកំណត់សម្គាល់អំពីសម័យមួយនៃការបៀតបៀនប្រឆាំងនឹងព្រះវិញ្ញាណនៃការព្យាករណ៍ អ្នកនាំសារដែលបានជ្រើសរើសសម្រាប់ម៉ោងនោះ និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ វាបាននាំចូលសម័យមួយ នៅពេលដែលបុរសបុរាណនៃអាដវិនទីសម៍ឡាវ៉ូឌីសេ បានជ្រើសរើសធ្វើអ្វីៗដែលមើលទៅត្រឹមត្រូវនៅក្នុងភ្នែករបស់ខ្លួនឯង ដូចដែលបានឃើញជាសាក្សីដោយបុរសដូចជា Kellogg, Prescott និង Daniells។

The faithful few in that time were to be in mortal spiritual combat with a class that claimed to be Jews, but were not. Despite the positions of leadership, they were of the synagogue of Satan, as testified to by Sister White identifying that some were being directed “by angels that had been expelled from heaven.” They claimed to be wise, but were foolish. There was no condemnation placed upon the wise in that period of time, but an encouragement to be faithful unto death. In 1915, the last words Sister White ever spoke was, “I know in whom I have believed,” for she had been faithful unto death.

មនុស្សស្មោះត្រង់តិចតួចក្នុងសម័យនោះ ត្រូវស្ថិតនៅក្នុងការតស៊ូខាងវិញ្ញាណដ៏សាហាវដែលនាំទៅដល់សេចក្តីស្លាប់ ជាមួយនឹងពួកមនុស្សមួយក្រុមដែលអះអាងថាខ្លួនជាជនយូដា ប៉ុន្តែមិនមែនទេ។ ទោះបីពួកគេកាន់តំណែងជាអ្នកដឹកនាំក៏ដោយ ពួកគេជារបស់សាលាប្រជុំនៃសាតាំង ដូចដែលប្អូនស្រី វ៉ាយត៍ បានធ្វើបន្ទាល់ដោយកំណត់សម្គាល់ថា មានអ្នកខ្លះកំពុងត្រូវបានដឹកនាំ «ដោយទេវតាដែលត្រូវបានបណ្តេញចេញពីស្ថានសួគ៌»។ ពួកគេអះអាងថាខ្លួនមានប្រាជ្ញា ប៉ុន្តែជាមនុស្សល្ងង់។ ក្នុងអំឡុងសម័យនោះ មិនមានការផ្តន្ទាទោសណាមួយដាក់លើពួកអ្នកប្រាជ្ញឡើយ ប៉ុន្តែមានការលើកទឹកចិត្តឲ្យស្មោះត្រង់រហូតដល់ស្លាប់។ នៅឆ្នាំ 1915 ពាក្យចុងក្រោយដែលប្អូនស្រី វ៉ាយត៍ បានមានប្រសាសន៍ គឺ «ខ្ញុំដឹងថា ខ្ញុំបានជឿលើអ្នកណា» ពីព្រោះនាងបានស្មោះត្រង់រហូតដល់ស្លាប់។

> I know thy works, and tribulation, and poverty, (but thou art rich) and I know the blasphemy of them which say they are Jews, and are not, but are the synagogue of Satan. Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:9, 10.

> ខ្ញុំ​ស្គាល់​អំពើ​របស់​អ្នក និង​សេចក្ដី​វេទនា និង​ភាព​ក្រីក្រ (ប៉ុន្តែ​អ្នក​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ) ហើយ​ខ្ញុំ​ស្គាល់​ការ​ប្រមាថ​របស់​ពួក​អ្នក​ដែល​និយាយ​ថា ខ្លួន​ជា​ជន​ជាតិ​យូដា តែ​មិន​មែន​ទេ ប៉ុន្តែ​ជា​សាលា​ប្រជុំ​របស់​សាតាំង។ កុំ​ខ្លាច​អ្វី​ណា​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ការ​ទាំង​នោះ​ដែល​អ្នក​នឹង​ត្រូវ​រងទុក្ខ​ឡើយ៖ មើល៍ អារក្ស​នឹង​បោះ​ពួក​អ្នក​ខ្លះ​ចូល​ក្នុង​គុក ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ត្រូវ​បាន​ល្បងល ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​មាន​សេចក្ដី​វេទនា​អស់​ដប់​ថ្ងៃ៖ ចូរ​ស្មោះត្រង់​រហូត​ដល់​សេចក្ដី​ស្លាប់ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​ប្រទាន​មក​អ្នក​នូវ​មកុដ​នៃ​ជីវិត។ វិវរណៈ ២:៩, ១០។

The church of Pergamos represented the compromise between truth and error, between paganism and Christianity, in the time of the emperor Constantine, and also the compromise of ancient Israel that occurred during the history of the kings. It represented the mixture of truth and error, which can only produce error. It was represented by the 1919 Bible conference where the publication of the book, “The Doctrine of Christ”, was brought about in order to create an Adventist message that more closely represented the false gospel of apostate Protestantism. It was in the third generation of Adventism where the great compromises of truth occurred.

ព្រះវិហារ​នៃ​ពើរហ្គាមុស តំណាង​ឲ្យ​ការ​សម្របសម្រួល​រវាង​សេចក្តីពិត និង​កំហុស រវាង​លទ្ធិពហុទេវនិយម និង​គ្រីស្ទសាសនា ក្នុង​សម័យ​អធិរាជ​កុងស្តង់ទីន ហើយ​ក៏​តំណាង​ឲ្យ​ការ​សម្របសម្រួល​របស់​អ៊ីស្រាអែល​បុរាណ ដែល​បាន​កើត​ឡើង​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​ពួក​ស្តេច​ផង​ដែរ។ វា​តំណាង​ឲ្យ​ការ​លាយបញ្ចូល​គ្នា​នៃ​សេចក្តីពិត និង​កំហុស ដែល​អាច​បង្កើត​បាន​តែ​កំហុស​ប៉ុណ្ណោះ។ វា​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​សន្និសីទ​ព្រះគម្ពីរ​ឆ្នាំ 1919 ដែល​ការ​បោះពុម្ព​សៀវភៅ “គោលលទ្ធិ​នៃ​ព្រះគ្រីស្ទ” ត្រូវ​បាន​នាំ​ឲ្យ​កើត​មាន​ឡើង ដើម្បី​បង្កើត​សារ​អាដវែនទីស្ទ​មួយ ដែល​តំណាង​យ៉ាង​ជិតស្និទ្ធ​ជាង​មុន​ដល់​ដំណឹងល្អ​ក្លែងក្លាយ​របស់​ប្រូតេស្តង់​ដែល​បាន​ក្បត់​សាសនា។ គឺ​នៅ​ក្នុង​ជំនាន់​ទី​បី​នៃ​អាដវែនទីស្ទ​នេះ​ឯង ដែល​ការ​សម្របសម្រួល​ដ៏​ធំៗ​នៃ​សេចក្តីពិត​បាន​កើត​ឡើង។

It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that produced the Church Manual. It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that required accreditation in both the schools of health and religion. It was in that generation that the move to the modern Catholic-based Bibles was initiated. It was in that history that the willingness of the leadership to establish relationships with regimes that were openly anti-Christian occurred.

វា​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ជំនាន់​នោះ ដោយ​ចាប់ផ្តើម​ក្នុង​ឆ្នាំ 1919 ដែល​ពួកជំនុំ​បាន​ចាប់ផ្តើម​ការ​សម្របសម្រួល​ដែល​បាន​បង្កើត​សៀវភៅ Church Manual។ វា​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ជំនាន់​នោះ ដោយ​ចាប់ផ្តើម​ក្នុង​ឆ្នាំ 1919 ដែល​ពួកជំនុំ​បាន​ចាប់ផ្តើម​ការ​សម្របសម្រួល​ដែល​ទាមទារ​ការ​ទទួលស្គាល់​គុណភាព​ទាំង​ក្នុង​សាលា​សុខាភិបាល និង​សាសនា។ វា​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ជំនាន់​នោះ ដែល​ការ​ងាក​ទៅ​រក​ព្រះគម្ពីរ​សម័យ​ទំនើប​ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​កាតូលិក ត្រូវ​បាន​ផ្តួចផ្តើម។ វា​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​នោះ ដែល​ការ​ស្ម័គ្រចិត្ត​របស់​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​ក្នុង​ការ​បង្កើត​ទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​របប​ទាំងឡាយ​ដែល​ប្រឆាំង​នឹង​គ្រីស្ទសាសនា​យ៉ាង​បើកចំហ បាន​កើត​ឡើង។

The practice had been born into infancy in the Civil War, when the Laodicean leadership formed a legal relationship with the government of the United States, in order to have a better outcome for the young men in the church that were to be drafted into the deadliest war in American history, was repeated at the outset of the First World War when the General Conference president, A. G. Daniells, interacted with the German government, giving his approval for Germany to draft and force young men to serve in the military, and to bear arms, and to disregard the Sabbath. That action by Daniells brought about a separation that produced the various splinters of the Seventh-day Adventist Reform movement that exist to this very day.

ការអនុវត្តនោះបានកើតមានឡើងតាំងពីដំណាក់កាលដំបូងរបស់វាក្នុងសង្គ្រាមស៊ីវិល នៅពេលដែលថ្នាក់ដឹកនាំឡាវឌីសេបានបង្កើតទំនាក់ទំនងផ្លូវច្បាប់ជាមួយរដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិក ដើម្បីឲ្យមានលទ្ធផលប្រសើរជាងមុនសម្រាប់យុវជនក្នុងពួកជំនុំ ដែលត្រូវបានកេណ្ឌចូលទៅក្នុងសង្គ្រាមដ៏សាហាវបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រអាមេរិក ហើយវាត្រូវបានធ្វើម្តងទៀតនៅដើមសង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ នៅពេលដែលប្រធានសន្និបាតទូទៅ A. G. Daniells បានធ្វើអន្តរកម្មជាមួយរដ្ឋាភិបាលអាល្លឺម៉ង់ ដោយផ្តល់ការយល់ព្រមរបស់គាត់ឲ្យអាល្លឺម៉ង់កេណ្ឌ និងបង្ខំយុវជនឲ្យបម្រើក្នុងយោធា កាន់អាវុធ និងមិនអើពើថ្ងៃសប្ប័ទ។ សកម្មភាពនោះរបស់ Daniells បាននាំឲ្យកើតមានការបំបែកមួយ ដែលបានបង្កើតឲ្យមានក្រុមបំបែកផ្សេងៗនៃចលនាកំណែទម្រង់អាត់វែនទីស្ទ៍ថ្ងៃទីប្រាំពីរ ដែលនៅតែមានរហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។

That compromise continued with Hitler’s Nazi Germany, and thereafter with the nations that made up the Soviet Union, and it is still upheld today in regimes such as China. The compromise of the third generation in its relation to statecraft had been typified by the compromise of the ancient kings of Israel and Constantine as symbolized in the church of Pergamos. That period also represented the compromise of its churchcraft with the false gospel of peace and safety represented by Prescott’s “The Doctrine of Christ”.

ការសម្របសម្រួលនោះបានបន្តជាមួយអាល្លឺម៉ង់ណាហ្ស៊ីរបស់ហ៊ីត្លែរ ហើយបន្ទាប់មកជាមួយនឹងបណ្ដាប្រទេសដែលបង្កើតសហភាពសូវៀត ហើយសព្វថ្ងៃនេះក៏នៅតែត្រូវបានគាំទ្រនៅក្នុងរបបនានា ដូចជា ប្រទេសចិនផងដែរ។ ការសម្របសម្រួលរបស់ជំនាន់ទីបី ក្នុងទំនាក់ទំនងរបស់វាជាមួយនឹងកិច្ចការរដ្ឋ បានត្រូវបានតំណាងជាមុនដោយការសម្របសម្រួលរបស់ស្តេចបុរាណនៃអ៊ីស្រាអែល និងរបស់កុងស្តង់ទីន ដូចដែលបាននិមិត្តរូបនៅក្នុងក្រុមជំនុំពើរកាម៉ុស។ រយៈពេលនោះក៏បានតំណាងឲ្យការសម្របសម្រួលនៃកិច្ចការសាសនាចក្ររបស់វា ជាមួយនឹងដំណឹងល្អក្លែងក្លាយអំពីសេចក្ដីសុខសាន្ត និងសុវត្ថិភាព ដែលត្រូវបានតំណាងដោយ «គោលលទ្ធិនៃព្រះគ្រីស្ទ» របស់ Prescott។

> I know thy works and where thou dwellest, even where Satan’s seat is: and thou holdest fast my name, and hast not denied my faith, even in those days wherein Antipas was my faithful martyr, who was slain among you, where Satan dwelleth. But I have a few things against thee, because thou hast there them that hold the doctrine of Balaam, who taught Balac to cast a stumblingblock before the children of Israel, to eat things sacrificed unto idols, and to commit fornication. Revelation 2:13, 14.

> ខ្ញុំ​ស្គាល់​អំពើ​របស់​អ្នក និង​ដឹង​ថា​អ្នក​ស្នាក់​នៅ​កន្លែង​ណា គឺ​នៅ​ទី​ដែល​បល្ល័ង្ក​របស់​សាតាំង​ស្ថិត​នៅ។ ហើយ​អ្នក​កាន់​ខ្ជាប់​នូវ​ព្រះនាម​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​មិន​បាន​បដិសេធ​សេចក្ដី​ជំនឿ​លើ​ខ្ញុំ​ឡើយ សូម្បី​តែ​ក្នុង​គ្រា​ទាំង​នោះ ដែល​អាន់ទីប៉ាស ជា​សាក្សី​ស្មោះត្រង់​របស់​ខ្ញុំ ត្រូវ​បាន​សម្លាប់​នៅ​កណ្ដាល​អ្នក​រាល់​គ្នា គឺ​នៅ​ទី​ដែល​សាតាំង​ស្នាក់​នៅ។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​មាន​សេចក្ដី​បន្ទោស​អ្នក​បន្តិច​បន្តួច ពី​ព្រោះ​នៅ​ទី​នោះ អ្នក​មាន​មនុស្ស​ខ្លះ​ដែល​កាន់​តាម​សេចក្ដី​បង្រៀន​របស់​បាឡាម ជា​អ្នក​ដែល​បាន​បង្រៀន​បាឡាក​ឲ្យ​ដាក់​អ្វី​មួយ​ជា​ថ្ម​ជំពប់​នៅ​មុខ​ពួក​កូន​ចៅ​អ៊ីស្រាអែល ឲ្យ​បរិភោគ​របស់​ដែល​បាន​ថ្វាយ​ដល់​រូប​ព្រះ ហើយ​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ប្រាសចាក​សីលធម៌។ វិវរណៈ ២៖១៣, ១៤។

The fornication identifies the work of the General Conference in aligning themselves with nations such as Nazi Germany, and the Soviet Union under the pretext of maintaining necessary working relationships with the corrupt governments, while disregarding the faithful in those nations that suffered persecution from the various regimes they had joined with. The food sacrificed to idols represented the false methodology of apostate Protestantism and Catholicism that was then firmly established in universities of Laodicean Adventism, that had agreed to be governed by the guidelines of apostate methodologies, both in religion and health.

អំពើសហាយស្មន់នោះបង្ហាញអំពីការងាររបស់សន្និបាតទូទៅ ក្នុងការតម្រឹមខ្លួនជាមួយនឹងជាតិសាសន៍នានា ដូចជា អាល្លឺម៉ង់នាស៊ី និង សហភាពសូវៀត ក្រោមលេសនៃការរក្សាទំនាក់ទំនងការងារដែលចាំបាច់ជាមួយរដ្ឋាភិបាលពុករលួយទាំងនោះ ខណៈដែលមិនអើពើចំពោះអ្នកស្មោះត្រង់នៅក្នុងជាតិសាសន៍ទាំងនោះ ដែលបានរងការបៀតបៀនពីរបបផ្សេងៗដែលពួកគេបានចូលរួមជាមួយ។ អាហារដែលបានថ្វាយដល់រូបព្រះក្លែងក្លាយ តំណាងឲ្យវិធីសាស្ត្រខុសឆ្គងរបស់ប្រូតេស្តង់និយមក្បត់ជំនឿ និង កាតូលិកនិយម ដែលនៅពេលនោះត្រូវបានបង្កើតឡើងយ៉ាងរឹងមាំនៅក្នុងសាកលវិទ្យាល័យនៃអាដվենទីសលាវឌីសេ ដែលបានយល់ព្រមឲ្យខ្លួនស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងដោយសេចក្តីណែនាំនៃវិធីសាស្ត្រក្បត់ជំនឿ ទាំងក្នុងសាសនា និង សុខាភិបាល។

Jesus illustrated the end of the third generation as he did with the beginning, for He marked the arrival of the fourth generation with the publication of the book, Questions on Doctrine published in 1957, which fully rejected the primary salvation distinction that exists between truth and the erroneous ideas of apostate Protestantism and Catholicism. The book of course has several erroneous teachings, but essentially it teaches that it is impossible to live victorious in Christ, until after a person is miraculously changed at the Second Coming. The book marked the beginning of the generation where the twenty-five ancient men were to bow down to the sun. The political and religious elements necessary to allow the Laodicean Adventist church to accept the worship of Sunday at the soon coming Sunday law had arrived.

ព្រះយេស៊ូវ​បាន​បង្ហាញ​អំពី​ចុងបញ្ចប់​នៃ​ជំនាន់​ទី​បី ដូច​ដែល​ទ្រង់​បាន​ធ្វើ​ជាមួយ​នឹង​ការចាប់ផ្ដើម ដ្បិត​ទ្រង់​បាន​សម្គាល់​ការមកដល់​នៃ​ជំនាន់​ទី​បួន​ដោយ​ការបោះពុម្ព​ផ្សាយ​សៀវភៅ Questions on Doctrine ដែល​បាន​បោះពុម្ព​ក្នុង​ឆ្នាំ 1957 ដែល​បាន​បដិសេធ​ទាំងស្រុង​នូវ​ភាពខុសគ្នា​ជា​មូលដ្ឋាន​ខាង​សេចក្ដី​សង្គ្រោះ ដែល​មាន​រវាង​សេចក្ដី​ពិត និង​គំនិត​ខុសឆ្គង​របស់​ព្រូតេស្តង់​ក្បត់សាសនា និង​សាសនាកាតូលិក។ ជា​ធម្មតា សៀវភៅ​នោះ​មាន​សេចក្ដី​បង្រៀន​ខុសឆ្គង​ជាច្រើន ប៉ុន្តែ​ជា​សារសំខាន់ វា​បង្រៀន​ថា មិន​អាច​រស់នៅ​ក្នុង​ជ័យជម្នះ​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ​បាន​ទេ រហូត​ដល់​ក្រោយ​ពេល​មនុស្ស​ម្នាក់​ត្រូវ​បាន​ផ្លាស់ប្ដូរ​ដោយ​អព្ភូតហេតុ​នៅ​ក្នុង​ការ​យាង​មក​លើក​ទី​ពីរ។ សៀវភៅ​នោះ​បាន​សម្គាល់​ការចាប់ផ្ដើម​នៃ​ជំនាន់​ដែល​បុរស​ចាស់​ទាំង​ម្ភៃ​ប្រាំ​នាក់​ត្រូវ​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអាទិត្យ។ ធាតុ​នយោបាយ និង​សាសនា​ដែល​ចាំបាច់ ដើម្បី​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ពួកជំនុំ​អាត់វេនទីស្ទ​ឡៅឌីសេ​ទទួល​យក​ការ​ថ្វាយបង្គំ​ថ្ងៃ​អាទិត្យ នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ បាន​មក​ដល់​ហើយ។

The fourth abomination of Ezekiel occurs when the faithful few in chapter nine are receiving a seal upon their foreheads, just before the destroying angels begin their work. The vision begins in verse one, of chapter eight on the fifth day, of the sixth month, of the sixth year. The vision begins the day before the execution of the judgment upon those who bow down to the sun, which is the mark of papal authority, and the number of his name is “666.”

ភាព​គួរ​ស្អប់ខ្ពើម​ទីបួន​របស់​អេសេគាល​កើត​ឡើង​នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​ស្មោះត្រង់​ដ៏​តិចតួច​នៅ​ក្នុង​ជំពូក​ទី​ប្រាំបួន​កំពុង​ទទួល​ត្រា​មួយ​នៅ​លើ​ថ្ងាស​របស់​ពួកគេ មុន​ពេល​ទេវតា​បំផ្លាញ​ចាប់ផ្តើម​កិច្ចការ​របស់​ពួកគេ។ និមិត្ត​នោះ​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ខទី​មួយ នៃ​ជំពូក​ទី​ប្រាំបី នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំ នៃ​ខែ​ទី​ប្រាំមួយ នៃ​ឆ្នាំ​ទី​ប្រាំមួយ។ និមិត្ត​នោះ​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ថ្ងៃ​មុន​ការ​ប្រតិបត្តិ​នៃ​សេចក្ដី​វិនិច្ឆ័យ​លើ​អស់​អ្នក​ដែល​ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះអាទិត្យ ដែល​ជា​សញ្ញា​នៃ​អំណាច​សម្តេច​ប៉ាប ហើយ​លេខ​នៃ​នាម​របស់​គាត់​គឺ «៦៦៦»។

The work of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 with the attack upon the earth beast carried out by the third woe of Islam. That attack made the nations angry, and marked the arrival of the latter rain. But the latter rain would only be recognized by those who would be led back to the foundations of Adventism to see that the three Woes of Islam are a foundational truth. At that point in time, those who were led back to the old paths that Jeremiah identifies as “the rest” (which is the latter rain), would either become watchmen that blew the trumpet of the third Woe, or they would be those who refused to hearken to the sound of the trumpet, and thus refusing to walk in the old paths.

កិច្ចការនៃការបោះត្រារបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់ បានចាប់ផ្ដើមនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ជាមួយនឹងការវាយប្រហារលើសត្វព្រៃនៃផែនដី ដែលបានអនុវត្តដោយវេទនាទីបីនៃសាសនាឥស្លាម។ ការវាយប្រហារនោះបានធ្វើឲ្យប្រជាជាតិនានាខឹងសម្បារ ហើយបានសម្គាល់ការមកដល់នៃភ្លៀងចុងក្រោយ។ ប៉ុន្តែ ភ្លៀងចុងក្រោយនោះ នឹងត្រូវបានទទួលស្គាល់តែដោយពួកអ្នកដែលនឹងត្រូវបានដឹកនាំឲ្យត្រឡប់ទៅកាន់មូលដ្ឋានគ្រឹះនៃអាដវេនទីស៊ឹម ដើម្បីឃើញថា វេទនាទាំងបីនៃសាសនាឥស្លាម គឺជាសេចក្ដីពិតមូលដ្ឋាន។ នៅចំណុចនោះនៃពេលវេលា ពួកអ្នកដែលត្រូវបានដឹកនាំឲ្យត្រឡប់ទៅកាន់ផ្លូវបុរាណ ដែលយេរេមាបានកំណត់ថាជា «ការសម្រាក» (ដែលគឺជាភ្លៀងចុងក្រោយ) នឹងក្លាយជាអ្នកយាមដែលផ្លុំត្រែអំពីវេទនាទីបី ឬពួកគេនឹងក្លាយជាអ្នកដែលបដិសេធមិនស្ដាប់សំឡេងត្រែ ហើយដោយហេតុនោះក៏បដិសេធមិនដើរនៅក្នុងផ្លូវបុរាណ។

They were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1863. At the very same point in time, a message arrived of the righteousness of Christ, which is “justification by faith in verity”. It was the Laodicean message of Jones and Waggoner, and it was the message of Ezekiel to the dead dry bones that came from the “four winds”, which are a symbol of Islam of the third woe (the “angry horse” seeking to break loose). Those faithful few were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1888, as the mighty angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down, and Revelation chapter eighteen, verses one through three was fulfilled.

ពេលនោះ ពួកគេត្រូវបានសាកល្បងដោយអំពើបាបនៃការបះបោររបស់បិតារបស់ពួកគេនៅឆ្នាំ 1863។ នៅចំណុចពេលវេលាដូចគ្នានោះផងដែរ សារមួយអំពីសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទបានមកដល់ ដែលជា «ការរាប់ជាសុចរិតដោយសេចក្តីជំនឿក្នុងសេចក្តីពិត»។ នោះគឺជាសារឡៅឌីសេរបស់ Jones និង Waggoner ហើយក៏ជាសាររបស់អេសេគាលទៅកាន់ឆ្អឹងស្ងួតស្លាប់ ដែលបានមកពី «ខ្យល់ទាំងបួន» ដែលជានិមិត្តរូបនៃសាសនាអ៊ីស្លាមនៃវេទនាទីបី («សេះកំហឹង» ដែលស្វែងរកការបំបែកឱ្យរួច)។ បន្ទាប់មក អ្នកស្មោះត្រង់តិចតួចទាំងនោះត្រូវបានសាកល្បងដោយអំពើបាបនៃការបះបោររបស់បិតារបស់ពួកគេនៅឆ្នាំ 1888 ខណៈដែលទេវតាដ៏មានអំណាចនៃវិវរណៈ ជំពូក 18 បានចុះមក នៅពេលអគារធំៗនៃទីក្រុងញូវយ៉កត្រូវបានបំផ្លាញរំលំ ហើយវិវរណៈ ជំពូក 18 ខ 1 ដល់ 3 បានសម្រេចពេញលេញ។

They were then tested by the identification of the message of the latter rain. Was the latter rain a manifestation of the power of God as in past ages, or were the manifestations of God’s power only in the past? The faithful few were then tested by the rebellion of their father’s rebellion in 1919. How the faithful few navigate through those three tests determines whether they will receive the seal of God in their foreheads, or find themselves bowing down to the sun with the twenty-five elders of Laodicean Adventism.

បន្ទាប់មក ពួកគេត្រូវបានសាកល្បងដោយការកំណត់អត្តសញ្ញាណសារនៃភ្លៀងចុងក្រោយ។ តើភ្លៀងចុងក្រោយជាការសម្ដែងនៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះដូចក្នុងសម័យកាលមុនៗឬទេ ឬថា ការសម្ដែងនៃព្រះចេស្តារបស់ព្រះមានតែស្ថិតនៅក្នុងអតីតកាលប៉ុណ្ណោះ? មនុស្សស្មោះត្រង់តិចនាក់នោះ ក៏ត្រូវបានសាកល្បងដោយការបះបោរនៃការបះបោររបស់ឪពុកពួកគេក្នុងឆ្នាំ 1919។ របៀបដែលមនុស្សស្មោះត្រង់តិចនាក់នោះឆ្លងកាត់ការសាកល្បងទាំងបីនោះ នឹងកំណត់ថា ពួកគេនឹងទទួលត្រារបស់ព្រះនៅលើថ្ងាសរបស់ពួកគេ ឬក៏ឃើញខ្លួនឯងកំពុងក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះអាទិត្យជាមួយពួកចាស់ទុំម្ភៃប្រាំនាក់នៃអាដվենទីស្ទឡាវឌីសេ។

All the rebellions of the four generations of Laodicean Adventism find their counterpart in September 11, 2001. That date, which Isaiah identified as the “day of the east wind,” marks the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and the sealing time is a period of time. The ending of the period has been illustrated by the beginning, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. In the final movements of the sealing process the tests that were represented at the beginning of the period are once again repeated.

ការបះបោរទាំងអស់នៃបួនជំនាន់នៃអាដវិនទីសទីក្រុងឡាវឌីសេ មានគូស្របរបស់វានៅក្នុងថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១។ កាលបរិច្ឆេទនោះ ដែលអេសាយបានកំណត់ថាជា «ថ្ងៃនៃខ្យល់ពីទិសកើត» សម្គាល់ការចាប់ផ្តើមនៃពេលវេលាបោះត្រារបស់មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ហើយពេលវេលាបោះត្រា គឺជារយៈពេលមួយ។ ចុងបញ្ចប់នៃរយៈពេលនោះ ត្រូវបានបង្ហាញដោយការចាប់ផ្តើម ពីព្រោះព្រះយេស៊ូវតែងតែបង្ហាញចុងបញ្ចប់នៃអ្វីមួយ ដោយការចាប់ផ្តើមនៃអ្វីមួយ។ នៅក្នុងចលនាចុងក្រោយនៃដំណើរការបោះត្រា ការសាកល្បងដែលត្រូវបានតំណាងនៅដើមនៃរយៈពេលនោះ ត្រូវបានធ្វើឡើងម្តងទៀតជាថ្មី។

On September 11, 2001, the tests which were failed by the rebels of Laodicean Adventism as represented by the four abominations of Ezekiel, and by the first four churches of Revelation chapters two and three, arrived, marking the beginning of a testing process that leads either to the mark of the beast, or the seal of God, for those who profess to be Seventh-day Adventists.

នៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ការសាកល្បងទាំងឡាយដែលពួកបះបោរនៃអាដវិនទីសឹមឡាវឌីសេបានបរាជ័យ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយអំពើគួរស្អប់ខ្ពើមទាំងបួនក្នុង អេសេគាល និងដោយពួកជំនុំបួនដំបូងក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ២ និង ៣ បានមកដល់ ដោយសម្គាល់ការចាប់ផ្ដើមនៃដំណើរការសាកល្បងមួយ ដែលនាំទៅកាន់ទាំងសញ្ញារបស់សត្វសាហាវ ឬត្រារបស់ព្រះ សម្រាប់អ្នកទាំងឡាយដែលប្រកាសថាខ្លួនជាអាដវិនទីស្ទថ្ងៃទីប្រាំពីរ។

The leadership of Laodicean Adventism has been trapped by the cords of their own deceits, and it is virtually impossible for them to “recognize” a repetition of the manifestation of the power of God as represented by previous reformatory movements, including the reform movement that brought Adventism into existence. The ancient men scattered and covered up the doctrines that are represented by Miller’s jewels with counterfeit coins and jewels. The casket of the King James Bible has been relegated to the times of archaic language and replaced with modern language Bibles that are expressed in the terminology of the man of sin.

ការដឹកនាំនៃអាដវេនទីសម៍ឡាអូឌីសេបានជាប់ក្នុងខ្សែចំណងនៃការបោកបញ្ឆោតរបស់ខ្លួនឯង ហើយវាស្ទើរតែមិនអាចទៅរួចឡើយសម្រាប់ពួកគេក្នុងការ «ទទួលស្គាល់» ការកើតឡើងម្ដងទៀតនៃការសម្ដែងអំណាចរបស់ព្រះ ដូចដែលបានតំណាងដោយចលនាកំណែទម្រង់មុនៗ រួមទាំងចលនាកំណែទម្រង់ដែលបាននាំឲ្យអាដវេនទីសម៍កើតមានឡើង។ បុរសចាស់ទាំងនោះបានបំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយ និងលាក់បាំងគោលលទ្ធិទាំងឡាយដែលត្រូវបានតំណាងដោយត្បូងរបស់ Miller ដោយកាក់ក្លែងក្លាយ និងត្បូងក្លែងក្លាយ។ ប្រអប់តម្កល់នៃព្រះគម្ពីរ King James ត្រូវបានបន្ទាបឲ្យស្ថិតនៅក្នុងសម័យនៃភាសាបុរាណ ហើយត្រូវបានជំនួសដោយព្រះគម្ពីរភាសាទំនើប ដែលត្រូវបានសម្ដែងឡើងដោយវាក្យសព្ទរបស់មនុស្សនៃអំពើបាប។

Were any of the ancient men willing to consider the possibility that the latter rain message is not a peace and safety message, it would be virtually impossible for them to recognize that the manifestations of the power of God in past sacred histories are what specifically identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand. More difficult yet for them to recognize is that the sacred histories that most directly identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand are the sacred histories that fulfill Malachi chapter three, for Malachi chapter three establishes that there is always a messenger who prepares the way for the sudden arrival of the Messenger of the Covenant. That messenger was represented by the prophet Elijah who boldly proclaimed that there would be no rain in his history, except if it comes through his ministry.

បើបុរសបុរាណណាម្នាក់មានឆន្ទៈពិចារណាអំពីលទ្ធភាពថា សារភ្លៀងចុងក្រោយមិនមែនជាសារនៃសន្តិភាព និងសុវត្ថិភាពទេ នោះវានឹងស្ទើរតែមិនអាចទៅរួចសម្រាប់ពួកគេក្នុងការទទួលស្គាល់ថា ការបង្ហាញអំណាចរបស់ព្រះនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្របរិសុទ្ធកាលពីមុនៗ នោះហើយជាអ្វីដែលកំណត់សម្គាល់យ៉ាងជាក់លាក់អំពីការបោះត្រាលើមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់។ អ្វីដែលពិបាកជាងនេះទៀតសម្រាប់ពួកគេក្នុងការទទួលស្គាល់ គឺថា ប្រវត្តិសាស្ត្របរិសុទ្ធដែលកំណត់សម្គាល់ដោយផ្ទាល់បំផុតអំពីការបោះត្រាលើមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ គឺជាប្រវត្តិសាស្ត្របរិសុទ្ធដែលបំពេញតាមម៉ាឡាគី ជំពូក ៣ ពីព្រោះម៉ាឡាគី ជំពូក ៣ បង្កើតឲ្យឃើញថា តែងតែមានអ្នកនាំសារម្នាក់ដែលរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ការយាងមកភ្លាមៗរបស់អ្នកនាំសារនៃសេចក្តីសញ្ញា។ អ្នកនាំសារនោះត្រូវបានតំណាងដោយព្យាការីអេលីយ៉ា ដែលបានប្រកាសយ៉ាងក្លាហានថា នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់គាត់ នឹងមិនមានភ្លៀងឡើយ លើកលែងតែវាមកតាមរយៈកិច្ចបម្រើរបស់គាត់។

Ezekiel’s seventy elders would find it ridiculous to accept that their claim to be the temple of the Lord, was unfounded, and actually represented the claim of a people who were being passed by, just as the vineyard was given to those who bear the fruits worthy of the vineyard. The message of the third Woe, the messenger that prepares the way, the song of the vineyard, all testify against the traditions and customs which they had placed their confidence in, and represents an almost insurmountable obstacle to recognizing the latter rain.

ពួកចាស់ទុំចិតសិបនាក់របស់អេសេគាល នឹងយល់ថា ជារឿងគួរឲ្យអស់សំណើចបំផុតក្នុងការទទួលស្គាល់ថា ការអះអាងរបស់ពួកគេថា ខ្លួនជាព្រះវិហាររបស់ព្រះអម្ចាស់ នោះគ្មានមូលដ្ឋានឡើយ ហើយជាក់ស្តែង វាបានតំណាងឲ្យការអះអាងរបស់ប្រជាជនមួយក្រុមដែលកំពុងត្រូវបានរំលងទៅ ដូចដែលចម្ការទំពាំងបាយជូរត្រូវបានប្រគល់ឲ្យដល់អ្នកដែលបង្កើតផលសមនឹងចម្ការទំពាំងបាយជូរ។ សារនៃវេទនាលើកទីបី ទូតសារដែលរៀបចំផ្លូវ បទចម្រៀងអំពីចម្ការទំពាំងបាយជូរ ទាំងអស់សុទ្ធតែធ្វើបន្ទាល់ប្រឆាំងនឹងប្រពៃណី និងទំនៀមទម្លាប់ដែលពួកគេបានដាក់សេចក្តីទុកចិត្តរបស់ខ្លួនលើ ហើយវាបានក្លាយជាឧបសគ្គមួយស្ទើរតែមិនអាចឆ្លងកាត់បាន សម្រាប់ការទទួលស្គាល់ភ្លៀងចុងក្រោយ។

The conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand manifests the same tests for those who have claimed to “recognize” the role of Islam of the third Woe. The “increase of knowledge” which launched the movement of the Millerites began at the end of “seven times” in 1798. The “increase of knowledge” which launched the movement of the one hundred and forty-four thousand began at the end of a symbolic “seven times” (one hundred and twenty-six years) in 1989. During those one hundred and twenty-six years of escalating apostasy, Laodicean Adventism has reached its fourth and final generation.

ការបញ្ចប់នៃការបោះត្រាលើមនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ បង្ហាញឲ្យឃើញនូវការសាកល្បងដូចគ្នាសម្រាប់អ្នកដែលបានអះអាងថា «ស្គាល់» តួនាទីរបស់អ៊ីស្លាមក្នុងវេទនាទីបី។ «ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង» ដែលបានចាប់ផ្តើមចលនារបស់ពួកមីល្លឺរ៉ាយត៍ បានចាប់ផ្តើមនៅចុងបញ្ចប់នៃ «ប្រាំពីរដង» នៅឆ្នាំ 1798។ «ការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង» ដែលបានចាប់ផ្តើមចលនារបស់មនុស្សមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ បានចាប់ផ្តើមនៅចុងបញ្ចប់នៃ «ប្រាំពីរដង» ជានិមិត្តរូប (មួយរយម្ភៃប្រាំមួយឆ្នាំ) នៅឆ្នាំ 1989។ ក្នុងអំឡុងពេលមួយរយម្ភៃប្រាំមួយឆ្នាំនៃការបោះបង់ជំនឿដែលកាន់តែខ្លាំងឡើងនោះ អាដវេនទីសម៍ឡាវដីកេ បានឈានដល់ជំនាន់ទីបួន និងជំនាន់ចុងក្រោយរបស់ខ្លួន។

It is the third and fourth generation that a nation or people fill their cup of probationary time, and that time has now arrived. The “increase of knowledge” from the book of Daniel that is represented by the Hiddekel River is also the knowledge that is increased, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes.

វា​គឺ​ជា​ជំនាន់​ទី​បី និង​ទី​បួន ដែល​ជា​ពេល​ដែល​ជាតិ​មួយ ឬ​ប្រជាជន​មួយ បំពេញ​ពែង​នៃ​រយៈពេល​សាកល្បង​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​ពេញ ហើយ​ឥឡូវ​នេះ ពេល​នោះ​បាន​មក​ដល់​ហើយ។ «ការ​កើន​ឡើង​នៃ​ចំណេះដឹង» ពី​សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ទន្លេ​ហ៊ីដេកែល ក៏​ជា​ចំណេះដឹង​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្កើន​ផង​ដែរ នៅ​ពេល​ដែល​វិវរណៈ​នៃ​ព្រះ​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ត្រូវ​បាន​បើក​ត្រា នៅ​មុន​ពេល​រយៈពេល​សាកល្បង​បិទ​បញ្ចប់។

We will take up the last three chapters of the book of Daniel in the next article.

យើង​នឹង​លើកយក​ជំពូក​បី​ចុងក្រោយ​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​មក​ពិនិត្យ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> “The days are fast approaching when there will be great perplexity and confusion. Satan, clothed in angel robes, will deceive, if possible, the very elect. There will be gods many and lords many. Every wind of doctrine will be blowing. Those who have rendered supreme homage to ‘science falsely so called’ will not be the leaders then. Those who have trusted to intellect, genius, or talent will not then stand at the head of rank and file. They did not keep pace with the light. Those who have proved themselves unfaithful will not then be entrusted with the flock. In the last solemn work few great men will be engaged. They are self-sufficient, independent of God, and He cannot use them. The Lord has faithful servants, who in the shaking, testing time will be disclosed to view. There are precious ones now hidden who have not bowed the knee to Baal. They have not had the light which has been shining in a concentrated blaze upon you. But it may be under a rough and uninviting exterior the pure brightness of a genuine Christian character will be revealed. In the day time we look toward heaven but do not see the stars. They are there, fixed in the firmament, but the eye cannot distinguish them. In the night we behold their genuine luster.” Testimonies, volume 5, 80, 81.

> «ថ្ងៃ​ទាំងឡាយ​កំពុង​ខិត​មក​យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស ដែល​នឹង​មាន​ការ​ច្របូកច្របល់ និង​ភាន់ច្រឡំ​យ៉ាង​ខ្លាំង។ សាតាំង ដោយ​ស្លៀកពាក់​ជា​អាវវេសន៍​នៃ​ទេវតា នឹង​បោកបញ្ឆោត សូម្បី​តែ​ពួក​អ្នក​ដែល​បាន​ជ្រើសរើស​ផង​ដែរ បើ​អាច​ធ្វើ​បាន។ នឹង​មាន​ព្រះ​ជាច្រើន និង​ម្ចាស់​ជាច្រើន។ ខ្យល់​គ្រប់​យ៉ាង​នៃ​សេចក្ដី​បង្រៀន​នឹង​បក់បោក។ អ្នក​ដែល​បាន​ថ្វាយ​ការ​គោរព​ខ្ពង់ខ្ពស់​បំផុត​ដល់ “វិទ្យាសាស្ត្រ​ដែល​ហៅ​ដោយ​ខុស” នឹង​មិន​មែន​ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​នៅ​ពេល​នោះ​ទេ។ អ្នក​ដែល​បាន​ទុក​ចិត្ត​លើ​បញ្ញា ទេពកោសល្យ ឬ​សមត្ថភាព នឹង​មិន​ឈរ​នៅ​ក្បាល​ជួរ​នៃ​អ្នក​ដើរ​តាម​នៅ​ពេល​នោះ​ទេ។ ពួកគេ​មិន​បាន​ដើរ​ទាន់​នឹង​ពន្លឺ​ទេ។ អ្នក​ដែល​បាន​បង្ហាញ​ខ្លួន​ថា​មិន​ស្មោះត្រង់ នឹង​មិន​ត្រូវ​បាន​ប្រគល់​ហ្វូង​ចៀម​ឲ្យ​មើល​ថែ​នៅ​ពេល​នោះ​ទេ។ ក្នុង​កិច្ចការ​ដ៏​ឧឡារិក​ចុងក្រោយ នឹង​មាន​មនុស្ស​ធំៗ​តិចតួច​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​ចូល​រួម។ ពួកគេ​ពឹងផ្អែក​លើ​ខ្លួន​ឯង មាន​ឯករាជ្យ​ពី​ព្រះ ហើយ​ទ្រង់​មិន​អាច​ប្រើ​ពួកគេ​បាន​ទេ។ ព្រះអម្ចាស់​មាន​អ្នក​បម្រើ​ដ៏​ស្មោះត្រង់ ដែល​នៅ​ក្នុង​ពេល​នៃ​ការ​ញ័រ​រញ្ជួយ និង​ការ​សាកល្បង នឹង​ត្រូវ​បាន​បើក​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ។ ឥឡូវ​នេះ​មាន​អ្នក​មាន​តម្លៃ​ដ៏​វិសេស ដែល​លាក់​ខ្លួន​ស្ងៀមស្ងាត់ ហើយ​មិន​បាន​លុត​ជង្គង់​ចំពោះ​បាល​ទេ។ ពួកគេ​មិន​ទាន់​បាន​ទទួល​ពន្លឺ ដែល​បាន​ចែងចាំង​ជា​កាំរស្មី​ប្រមូលផ្ដុំ​យ៉ាង​ខ្លាំង​មក​លើ​អ្នក​រាល់គ្នា​ទេ។ ប៉ុន្តែ​ក្រោម​ផ្ទៃ​ខាង​ក្រៅ​ដែល​រឹងគគ្រើម និង​មិន​គួរ​ឲ្យ​ទាក់ទាញ នោះ អាច​នឹង​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​ចេញ​នូវ​ភាព​ភ្លឺ​ថ្លា​បរិសុទ្ធ​នៃ​លក្ខណៈ​គ្រីស្ទាន​ពិត​ប្រាកដ​មួយ។ នៅ​ពេល​ថ្ងៃ យើង​សម្លឹង​ទៅ​កាន់​ស្ថានសួគ៌ ប៉ុន្តែ​មិន​ឃើញ​ផ្កាយ​ទេ។ ពួកវា​នៅ​ទីនោះ ជាប់​តាំង​នៅ​លើ​លំហ​មេឃ ប៉ុន្តែ​ភ្នែក​មិន​អាច​សម្គាល់​ពួកវា​បាន​ទេ។ នៅ​ពេល​យប់ យើង​ឃើញ​ពន្លឺ​រស្មី​ពិត​ប្រាកដ​របស់​វា»។ Testimonies, volume 5, 80, 81.

Back to Articles