Article

# សៀវភៅដានីយ៉ែល — លេខកៅសិបប្រាំបី

ការអនុវត្តបីដងនៃអេលីយ៉ា និងការជំនុំជម្រះនៃថ្ងៃចុងក្រោយ៖ ការយល់ដឹងអំពីដំណាក់កាលស៊ើបអង្កេត និងដំណាក់កាលអនុវត្តន៍

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ការអនុវត្តបីដងនៃអេលីយ៉ា​បានកំណត់ថា នៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ នឹងមានអេលីយ៉ាម្នាក់​នៅដើមនៃថ្ងៃចុងក្រោយ ហើយម្នាក់ទៀត​នៅចុងបញ្ចប់នៃថ្ងៃចុងក្រោយ។ “ថ្ងៃចុងក្រោយ” គឺជាថ្ងៃនៃការជំនុំជម្រះ ដែលប្រព្រឹត្តទៅជាលំដាប់ ហើយត្រូវបានបែងចែកជា​ការជំនុំជម្រះពីរប្រភេទ។ គឺ​ការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត ដែលបានចាប់ផ្តើម​នៅដើមនៃថ្ងៃចុងក្រោយ និង​ការជំនុំជម្រះអនុវត្ត ដែលប្រព្រឹត្តទៅ​នៅចុងបញ្ចប់នៃថ្ងៃចុងក្រោយ។ ការអនុវត្តបីដងនៃអេលីយ៉ា ជាចម្បង​តំណាងឲ្យ​ប្រវត្តិសាស្ត្រនៃ​ការជំនុំជម្រះអនុវត្ត ដែលចាប់ផ្តើម​នៅពេល​ច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ​ដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗ។

ការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត ត្រូវបានកំណត់ចំពោះតែអ្នកដែលបានប្រកាសថាខ្លួនជាអ្នកដើរតាមព្រះ ជាចម្បងតាមរយៈការប្រកាសដោយផ្ទាល់ ប៉ុន្តែក៏មានក្នុងករណីមួយចំនួនតិច តាមរយៈការប្រកាសដោយប្រយោលតាមរបៀបរស់នៅផងដែរ។

> (ដ្បិត មិនមែន​អស់​អ្នក​ដែល​គ្រាន់តែ​ស្តាប់​ក្រឹត្យវិន័យ​ប៉ុណ្ណោះ ទើប​ជា​មនុស្ស​សុចរិត​នៅ​ចំពោះ​ព្រះ​ទេ គឺ​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ក្រឹត្យវិន័យ​វិញ​ទេ ដែល​នឹង​ត្រូវ​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត។ ពីព្រោះ កាលណា​សាសន៍​ដទៃ ដែល​គ្មាន​ក្រឹត្យវិន័យ ប្រព្រឹត្ត​តាម​ធម្មជាតិ​នូវ​អ្វីៗ​ដែល​មាន​ចែង​ក្នុង​ក្រឹត្យវិន័យ នោះ​ទោះ​បើ​ពួកគេ​គ្មាន​ក្រឹត្យវិន័យ​ក៏​ដោយ ក៏​ពួកគេ​ជា​ក្រឹត្យវិន័យ​សម្រាប់​ខ្លួន​គេ​ដែរ៖ ពួកគេ​បង្ហាញ​ថា កិច្ចការ​នៃ​ក្រឹត្យវិន័យ​បាន​សរសេរ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​ពួកគេ ហើយ​មនសិការ​របស់​ពួកគេ​ក៏​ធ្វើ​បន្ទាល់​ផង ដោយ​គំនិត​ទាំងឡាយ​របស់​ពួកគេ​ក្នុង​ពេល​ជាមួយ​គ្នា ចោទ​ប្រកាន់ ឬ​ក៏​ដោះសា​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក។) រ៉ូម ២:១៣–១៥។

ការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត​មាន​ការ​បែងចែក​សំខាន់​ពីរ ដ្បិត​វា​បាន​ចាប់ផ្តើម​ដោយ​ការ​ស៊ើបអង្កេត​ជីវិត​របស់​អ្នក​ស្លាប់ (ចាប់តាំង​ពី​សម័យ​អាដាម​មក) ដែល​បាន​ប្រកាស​ថា​ជឿ​លើ​ព្រះ​ពិត ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី 11 ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ 2001 វា​បាន​ចាប់ផ្តើម​ដំណើរការ​នៃ «ការជំនុំជម្រះ​អ្នក​រស់» ដោយ​ការ​ស៊ើបអង្កេត។ ការជំនុំជម្រះ​ស៊ើបអង្កេត​ក៏​មាន​ការ​បែងចែក​មួយ​ទៀត លើស​ពី​ការ​បែងចែក​ពី​អ្នក​ស្លាប់​ទៅ​អ្នក​រស់ ព្រោះ​ការ​ជំនុំជម្រះ​ចាប់ផ្តើម​នៅ​ផ្ទះ​របស់​ព្រះ ហើយ​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ ផ្ទះ​របស់​ព្រះ​គឺ​អាដវែនទីសម៍​ឡៅឌីសេ។ នៅ​ពេល​ការ​ជំនុំជម្រះ​ផ្ទះ​របស់​ព្រះ​ត្រូវ​បាន​បញ្ចប់​នៅ​ពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ នោះ​ហ្វូង​ចៀម​ដទៃ​ទៀត​របស់​ព្រះ ដែល​នៅ​ពេល​នោះ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​បាប៊ីឡូន ត្រូវ​បាន​ជំនុំជម្រះ។

ការជំនុំជម្រះអនុវត្តន៍ គឺជាការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់ព្រះលើអស់អ្នកដែលបានបដិសេធការផ្តល់សេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ទ្រង់។ ការជំនុំជម្រះអនុវត្តន៍ ចាប់ផ្ដើមនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ នៅពេលនោះ សហរដ្ឋអាមេរិកនឹងបានបំពេញពែងនៃព្រះពិរោធរបស់ខ្លួនពេញលេញ ដែលជាពែងនៃរយៈពេលសាកល្បងរបស់ខ្លួនផងដែរ ហើយការក្បត់សាសនាជាតិ នឹងត្រូវបានបន្តដោយការបំផ្លិចបំផ្លាញជាតិ។ ជាតិទាំងអស់នៅលើភពផែនដី នឹងធ្វើតាមគំរូរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ក្នុងការអនុវត្តច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ហើយជាតិនីមួយៗនោះ នឹងបំពេញពែងរបស់ខ្លួនពេញលេញដែរ ហើយក៏នឹងរងការបំផ្លិចបំផ្លាញជាតិផងដែរ។

> «នៅពេលអាមេរិក ជាប្រទេសនៃសេរីភាពខាងសាសនា នឹងរួបរួមជាមួយនឹងសាសនាចក្រប៉ាប ក្នុងការបង្ខំមនសិការ និងបង្ខំមនុស្សឲ្យគោរពថ្ងៃសប្ប័ទក្លែងក្លាយ នោះប្រជាជននៃគ្រប់ប្រទេសទាំងអស់នៅលើផែនដីនឹងត្រូវបានដឹកនាំឲ្យធ្វើតាមគំរូរបស់នាង»។ Testimonies, volume 6, 18.

ការជំនុំជម្រះក្នុងការប្រតិបត្តិ ក៏ត្រូវបានបែងចែកជាពីរផ្នែកដែរ។ ចាប់តាំងពីច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក រហូតដល់ពេលកំណត់ពេលសាកល្បងរបស់មនុស្សត្រូវបិទបញ្ចប់ នៅពេលមីកែលឈរឡើង ការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះត្រូវបានលាយផ្សំជាមួយនឹងព្រះគុណមេត្តា ប៉ុន្តែ នៅពេលមីកែលឈរឡើង ព្រះពិរោធរបស់ព្រះ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយការចាក់បង្ហូររោគវេទនាចុងក្រោយទាំងប្រាំពីរ មិនមានព្រះគុណមេត្តាណាមួយឡើយ។ ក្នុងអំឡុងពេលវិបត្តិនៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ការជំនុំជម្រះក្នុងការប្រតិបត្តិលើមនុស្ស និងលើប្រជាជាតិទាំងឡាយ នឹងត្រូវបានលាយផ្សំជាមួយនឹងព្រះគុណមេត្តា ពីព្រោះនៅតែមានមនុស្សខ្លះនៅក្នុងបាប៊ីឡូន ដែលនៅពេលនោះកំពុងត្រូវបានផ្តល់ឱកាសឲ្យយល់អំពីភាពខុសគ្នារវាងការថ្វាយបង្គំថ្ងៃសប្ប័ទ និងថ្ងៃអាទិត្យ។

> «ឱ្យតែប្រជាជនបានស្គាល់ពេលវេលានៃការយាងមកទស្សនារបស់ពួកគេ! មានមនុស្សជាច្រើនដែលមិនទាន់បានឮសេចក្តីពិតសម្រាប់ការសាកល្បងនៃសម័យនេះនៅឡើយ។ មានមនុស្សជាច្រើនដែលព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះកំពុងតស៊ូជាមួយ។ ពេលវេលានៃសេចក្តីវិនិច្ឆ័យបំផ្លាញរបស់ព្រះ គឺជាពេលវេលានៃព្រះគុណសម្រាប់អ្នកដែលមិនធ្លាប់មានឱកាសរៀនស្គាល់ថា សេចក្តីពិតជាអ្វី។ ព្រះអម្ចាស់នឹងទតមើលពួកគេដោយព្រះទ័យទន់ភ្លន់។ ព្រះទ័យនៃសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ត្រូវបានប៉ះពាល់; ព្រះហស្តរបស់ទ្រង់នៅតែលាតសន្ធឹងចេញដើម្បីសង្គ្រោះ ខណៈដែលទ្វារត្រូវបានបិទចំពោះអ្នកដែលមិនព្រមចូល»។

> «សេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះ ត្រូវបានសម្ដែងឲ្យឃើញក្នុងការអត់ធ្មត់យូររបស់ទ្រង់។ ទ្រង់កំពុងទប់ស្កាត់ការជំនុំជម្រះរបស់ទ្រង់ ទន្ទឹងរង់ចាំឲ្យសារព្រមាននោះត្រូវបានប្រកាសឲ្យមនុស្សទាំងអស់ឮ។ អូ ប្រសិនបើប្រជារាស្ត្ររបស់យើងមានអារម្មណ៍ដូចដែលគួរមានអំពីការទទួលខុសត្រូវដែលស្ថិតលើពួកគេ ក្នុងការប្រកាសសារមេត្តាករុណាចុងក្រោយទៅកាន់លោកិយ នោះតើការងារដ៏អស្ចារ្យយ៉ាងណាមួយនឹងត្រូវបានសម្រេចឡើង!» Testimonies, volume 9, 97.

«ពេលវេលានៃការវិនិច្ឆ័យបំផ្លាញរបស់ព្រះ គឺជាពេលវេលានៃព្រះគុណមេត្តាសម្រាប់អ្នកទាំងឡាយដែលមិនធ្លាប់មានឱកាសរៀនស្គាល់ថា អ្វីជាសេចក្តីពិត»។ «ពេលវេលា» ទាំងពីរនោះចាប់ផ្តើមជាមួយគ្នា នៅពេលដែល «ទ្វារត្រូវបានបិទ» លើពួកអាដវិនទីសឡាវឌីសេដែល «មិនព្រមចូល»។

> «ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ថា ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​បរិសុទ្ធ គឺ​ជា ហើយ​នឹង​ជា ជញ្ជាំង​បំបែក​រវាង​អ៊ីស្រាអែល​ពិត​របស់​ព្រះ និង​អ្នក​មិន​ជឿ; ហើយ​ថា ថ្ងៃ​សប្ប័ទ គឺ​ជា​ប្រធានបទ​ដ៏​សំខាន់ ដែល​នឹង​បង្រួបបង្រួម​ចិត្ត​របស់​ពួក​បរិសុទ្ធ​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ ដែល​កំពុង​រង់ចាំ។ ហើយ​បើ​អ្នក​ណា​ម្នាក់​បាន​ជឿ ហើយ​បាន​កាន់​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ហើយ​បាន​ទទួល​ពរ​ដែល​ភ្ជាប់​មក​ជាមួយ​វា ហើយ​បន្ទាប់​មក​បាន​បោះបង់​វា​ចោល ហើយ​បាន​រំលោភ​បញ្ញត្តិ​បរិសុទ្ធ នោះ​ពួក​គេ​នឹង​បិទ​ទ្វារ​នៃ​ទីក្រុង​បរិសុទ្ធ​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯង ជា​ការ​ពិត​ប្រាកដ​ដូច​ជា​មាន​ព្រះ​មួយ​អង្គ ដែល​គ្រប់គ្រង​នៅ​ស្ថានសួគ៌​ខាង​លើ។ ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ថា ព្រះ​មាន​កូនៗ ដែល​មិន​ទាន់​ឃើញ និង​មិន​ទាន់​កាន់​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ។ ពួក​គេ​មិន​បាន​បដិសេធ​ពន្លឺ​អំពី​វា​ទេ។ ហើយ​នៅ​ដើម​នៃ​ពេល​វេលា​នៃ​សេចក្តី​លំបាក យើង​ត្រូវ​បាន​បំពេញ​ដោយ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ ខណៈ​ដែល​យើង​ចេញ​ទៅ​ប្រកាស​អំពី​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​ឲ្យ​បាន​ពេញលេញ​ជាង​មុន។ ការ​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​ជំនុំ និង​ពួក​អាដវេនទីស្ត​តាម​ឈ្មោះ ខឹង​សម្បារ​យ៉ាង​ខ្លាំង ពី​ព្រោះ​ពួក​គេ​មិន​អាច​បដិសេធ​សេចក្តី​ពិត​អំពី​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​បាន​ឡើយ។ ហើយ​នៅ​ពេល​នោះ ពួក​ដែល​ព្រះ​បាន​ជ្រើសរើស ទាំង​អស់​គ្នា បាន​ឃើញ​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា យើង​មាន​សេចក្តី​ពិត ហើយ​ពួក​គេ​បាន​ចេញ​មក ហើយ​បាន​ទ្រាំទ្រ​ការ​បៀតបៀន​ជាមួយ​យើង»។ A Word to the Little Flock, 18, 19.

នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលជិតមកដល់ត្រូវបានអនុវត្ត ទ្វារនឹងត្រូវបានបិទ ដោយធ្វើឲ្យរយៈពេលដែលកើតមានមុនច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនោះក្លាយជា «ពេលវេលា» នៃ «ការយាងមកពិនិត្យមើល» របស់ព្រះចំពោះប្រជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់។

> តើអ្នករាល់គ្នានិយាយដូចម្តេចថា “យើងមានប្រាជ្ញា ហើយក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះយេហូវ៉ាស្ថិតនៅជាមួយយើង”? មើល៍ ច្បាស់ជាការនោះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយឥតប្រយោជន៍; ប៊ិចរបស់ពួកអាចារ្យក៏ឥតប្រយោជន៍ដែរ។ ពួកបុរសមានប្រាជ្ញាត្រូវអាម៉ាស់ ពួកគេភ័យស្លន់ស្លោ ហើយត្រូវបានចាប់យក; មើល៍ ពួកគេបានបដិសេធព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយតើមានប្រាជ្ញាអ្វីនៅក្នុងពួកគេទៀត? ហេតុនេះហើយ ខ្ញុំនឹងប្រគល់ប្រពន្ធរបស់ពួកគេទៅឲ្យអ្នកដទៃ ហើយដីស្រែរបស់ពួកគេទៅឲ្យអ្នកដែលនឹងទទួលមរតកវា; ដ្បិត មនុស្សគ្រប់គ្នា តាំងពីតូចបំផុតរហូតដល់ធំបំផុត សុទ្ធតែប្រគល់ខ្លួនឲ្យសេចក្ដីលោភលន់ តាំងពីហោរារហូតដល់បូជាចារ្យ ម្នាក់ៗប្រព្រឹត្តដោយក្លែងបន្លំ។ ដ្បិត ពួកគេបានព្យាបាលរបួសរបស់កូនស្រីប្រជារាស្ត្ររបស់ខ្ញុំយ៉ាងស្រាល ដោយនិយាយថា “សុខសាន្ត សុខសាន្ត” ទោះបីគ្មានសុខសាន្តក៏ដោយ។ តើពួកគេបានអាម៉ាស់ឬទេ នៅពេលដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្តអំពើគួរស្អប់ខ្ពើម? ទេ ពួកគេមិនបានអាម៉ាស់សោះឡើយ ហើយក៏មិនអាចក្រហមមុខបានដែរ; ហេតុនេះហើយ ពួកគេនឹងដួលក្នុងចំណោមអ្នកដែលដួល; នៅពេលនៃការទស្សនកិច្ចរបស់ពួកគេ ពួកគេនឹងត្រូវបោះទម្លាក់ចុះ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា។ យេរេមា 8:8–12។

ដូច​នឹង​អ៊ីស្រាអែល​បុរាណ​ដែរ អ៊ីស្រាអែល​សម័យ​ទំនើប​ក៏​ដូច​គ្នា ពួកគេ​ទាំង​ពីរ​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញ ព្រោះ​ពួកគេ​មិន​បាន​ស្គាល់​ពេល​វេលា​នៃ​ការ​យាង​មក​ពិនិត្យ​របស់​ព្រះ​ចំពោះ​ពួកគេ​ឡើយ។ ពេល​វេលា​នៃ​ការ​យាង​មក​ពិនិត្យ​របស់​ព្រះ​សម្រាប់​អាដវែនទីស៊ីម​លាវូឌីសេ បាន​ចាប់ផ្ដើម​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១១ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​២០០១ ហើយ​នឹង​បញ្ចប់​នៅ​ពេល​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ ដែល​នឹង​មក​ដល់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ។

> ហើយ​កាល​ទ្រង់​យាង​មក​ជិត នោះ​ទ្រង់​ទត​ឃើញ​ក្រុង ហើយ​ទ្រង់​យំ​លើ​ក្រុង​នោះ ដោយ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «ឱ ប្រសិន​បើ​អ្នក​បាន​ស្គាល់ សូម្បី​តែ​អ្នក​ផ្ទាល់ នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​នេះ​របស់​អ្នក នូវ​សេចក្ដី​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​សម្រាប់​សេចក្ដី​សុខសាន្ត​របស់​អ្នក! ប៉ុន្តែ​ឥឡូវ​នេះ សេចក្ដី​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​បាន​លាក់​បាំង​ពី​ភ្នែក​របស់​អ្នក​ហើយ។ ដ្បិត​ថ្ងៃ​ទាំង​នោះ​នឹង​មក​លើ​អ្នក ដែល​ពួក​សត្រូវ​របស់​អ្នក​នឹង​សង់​ទំនប់​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​អ្នក ហើយ​ឡោមព័ទ្ធ​អ្នក​គ្រប់​ជ្រុងជ្រោយ ហើយ​បង្ខាំង​អ្នក​នៅ​គ្រប់​ទិស​ទាំង​អស់ ហើយ​នឹង​បំផ្លាញ​អ្នក​ឲ្យ​ស្មើ​នឹង​ដី ព្រម​ទាំង​កូន​ចៅ​របស់​អ្នក​នៅ​ក្នុង​អ្នក​ផង ហើយ​ពួក​គេ​នឹង​មិន​ទុក​ថ្ម​មួយ​ដាក់​លើ​ថ្ម​មួយ​ទៀត​នៅ​ក្នុង​អ្នក​ឡើយ ពី​ព្រោះ​អ្នក​មិន​បាន​ស្គាល់​ពេល​វេលា​នៃ​ការ​យាង​មក​ទស្សនា​អ្នក​របស់​អ្នក»។ លូកា 19:41–44។

នៅពេលនៃការយាងមកពិនិត្យរបស់ព្រះ អ្នកមានប្រាជ្ញា និងអ្នកល្ងង់ត្រូវបានបំបែកចេញពីគ្នាជារៀងរហូត។

> «យើង​ដឹង​ថា អ្នក​អាដវេនទីស្ត​ថ្ងៃ​ទី​ប្រាំពីរ​ដែល​មិន​បាន​ឧទ្ទិស​ខ្លួន ជា​អ្នក​ដែល​មាន​ចំណេះ​ដឹង​អំពី​សេចក្ដីពិត ប៉ុន្តែ​បាន​ភ្ជាប់​ខ្លួន​ជាមួយ​នឹង​មនុស្ស​លោកិយ នឹង​ចាក​ចេញ​ពី​ជំនឿ​ទាំង​ស្រុង ដោយ​ស្ដាប់​តាម​វិញ្ញាណ​បោក​បញ្ឆោត។ សត្រូវ​នឹង​រីករាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្នុង​ការ​ដាក់​បង្ហាញ​ការ​ល្បួង​ទាក់ទាញ​ចំពោះ​ពួក​គេ ដើម្បី​នាំ​ពួក​គេ​ឲ្យ​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ប្រឆាំង​នឹង​រាស្ត្រ​របស់​ព្រះ។ ប៉ុន្តែ អស់​អ្នក​ដែល​ស្មោះត្រង់ និង​ខ្ជាប់ខ្ជួន នឹង​មាន​ការ​ការពារ​ដ៏​រឹងមាំ និង​មាន​អំណាច​នៅ​ក្នុង​ព្រះ»។ Manuscript Releases, volume 7, 186.

ពេលវេលានៃការត្រួតពិនិត្យរបស់ពួកគេបានចាប់ផ្ដើមនៅថ្ងៃទី ១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ ដូចដែលត្រូវបានបង្ហាញជាគំរូដោយពេលវេលានៃការត្រួតពិនិត្យលើពួកជំនុំប្រូតេស្តង់នៅថ្ងៃទី ១១ ខែសីហា ឆ្នាំ ១៨៤០ ហើយដូចដែលពេលវេលានៃការត្រួតពិនិត្យបានចាប់ផ្ដើមសម្រាប់អ៊ីស្រាអែលបុរាណ នៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានយាងចុះមកក្នុងពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ព្រះគ្រីស្ទ។

ការជំនុំជម្រះប្រតិបត្តិចាប់ផ្តើមនៅពេលដែលសហរដ្ឋអាមេរិកបានបំពេញពែងនៃពេលវេលាសាកល្បងរបស់ខ្លួន នៅក្នុងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ ដែលក៏ជាពេលដែលក្រុមជំនុំអាត់វេនទីស្ទឡាវូឌីសេបានបំពេញពែងរបស់ពួកគេផងដែរ។ ការជំនុំជម្រះចាប់ផ្តើមពីព្រះនិវេសន៍របស់ព្រះ ហើយជាពែងនៃពេលវេលាសាកល្បងសម្រាប់ស្នែងទាំងពីរដែលបានពុករលួយរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ ស្នែងដែលបានពុករលួយនៃប្រូតេស្តង់និយម ដែលពីមុនត្រូវបានតំណាងដោយក្រុមជំនុំអាត់វេនទីស្ទឡាវូឌីសេ នោះត្រូវបញ្ចប់ទៅ ហើយចលនាភីឡាឌែលភានៃទេវតាទីបី នោះជាស្នែងពិតនៃប្រូតេស្តង់និយម ហើយជាក្រុងយេរូសាឡឹមខាងវិញ្ញាណ ដែលត្រូវបានលើកឡើងជាទង់សញ្ញា។ នៅចំណុចនោះ យេរូសាឡឹមផ្លាស់ប្តូរពីក្រុមជំនុំយុទ្ធនាការ ទៅជាក្រុមជំនុំជ័យជម្នះ។

ការជំនុំជម្រះក្នុងការអនុវត្តចាប់ផ្តើមឡើង ជាមួយនឹងពេលវេលានៃការជំនុំជម្រះបំផ្លាញរបស់ព្រះ ដែលក៏ជាពេលវេលានៃសេចក្តីមេត្តាករុណាសម្រាប់ហ្វូងចៀមផ្សេងទៀតរបស់ព្រះ ដែលនៅតែស្ថិតក្នុងបាប៊ីឡូនផងដែរ។ វាចាប់ផ្តើមនៅពេលដែលពេលវេលានៃការយាងមកពិនិត្យរបស់ព្រះលើអាដវិនទិស្តលាវឌីកេបានបញ្ចប់។ ការជំនុំជម្រះក្នុងការអនុវត្តនេះបន្តទៅដល់គ្រោះកាចចុងក្រោយទាំងប្រាំពីរ ដែលនៅទីនោះការជំនុំជម្រះទាំងនោះលែងលាយឡំជាមួយសេចក្តីមេត្តាករុណាទៀតហើយ ហើយបន្ទាប់មកព្រះយេស៊ូវយាងត្រឡប់មកវិញ។

ពេល​ព្រះយេស៊ូវ​យាង​ត្រឡប់​មក​វិញ សហស្សវត្សរ៍ (មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ) ក្នុង​វិវរណៈ ជំពូក ២០ បង្ហាញ​ថា សាតាំង​ត្រូវ​បាន​ចង​នៅ​លើ​ផែនដី​ដ៏​ស្ងាត់​ជ្រងំ​មួយ ដោយ​នៅ​តែ​ឯង​ជាមួយ​តែ​ពួក​ទេវតា​បះបោរ​ដែល​បាន​ចូលរួម​ក្នុង​ការ​វាយ​ប្រហារ​ទាស់​នឹង​ព្រះ​ប៉ុណ្ណោះ។

> ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ទេវតា​មួយ​អង្គ​ចុះ​មក​ពី​ស្ថានសួគ៌ ដោយ​មាន​កូនសោ​នៃ​អន្លង់​ឥត​បាត និង​ច្រវាក់​ធំ​មួយ​នៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​គាត់។ ហើយ​គាត់​បាន​ចាប់​នាគ​នោះ គឺ​ជា​ពស់​ចាស់​នោះ ដែល​ជា​អារក្ស និង​សាតាំង ហើយ​បាន​ចង​វា​ទុក​អស់​មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ ហើយ​បាន​បោះ​វា​ទៅ​ក្នុង​អន្លង់​ឥត​បាត ហើយ​បិទ​វា​ទុក ហើយ​ដាក់​ត្រា​លើ​វា ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​វា​បញ្ឆោត​បណ្ដា​ប្រជាជាតិ​ទៀត​ឡើយ រហូត​ដល់​មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ​បាន​បញ្ចប់​សព្វគ្រប់; ហើយ​បន្ទាប់​ពី​នោះ វា​ត្រូវ​តែ​បាន​ដោះលែង​មួយ​រយៈ​ពេល​ខ្លី។ វិវរណៈ ២០៖១–៣។

ក្នុងអំឡុងពេលមួយពាន់ឆ្នាំនោះ អ្នកដែលបានទទួលការប្រោសលោះនឹងអនុវត្តការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេតលើពួកអ្នកដែលបាត់បង់ ដែលនៅតែដេកលក់ក្នុងផ្នូររបស់ខ្លួន ដោយរង់ចាំដល់ការបញ្ចប់នៃការជំនុំជម្រះជាបុគ្គល។ អ្នកដែលបានទទួលការប្រោសលោះនឹងពិចារណាជីវិត និងកាលៈទេសៈរបស់ពួកអ្នកដែលបាត់បង់ រួមទាំងសាតាំង និងពួកទេវតារបស់វា ដើម្បីកំណត់ថា នៅចុងបញ្ចប់នៃមួយពាន់ឆ្នាំនោះ អ្នកណាសមនឹងទទួលទណ្ឌកម្មធ្ងន់ជាង។

> ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​បល្ល័ង្ក​ទាំងឡាយ ហើយ​មាន​អ្នក​អង្គុយ​លើ​បល្ល័ង្ក​ទាំងនោះ ហើយ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ត្រូវ​បាន​ប្រទាន​ដល់​ពួកគេ។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឃើញ​ព្រលឹង​របស់​អស់​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​កាត់​ក្បាល ដោយ​ព្រោះ​សក្ខីភាព​អំពី​ព្រះយេស៊ូវ និង​ដោយ​ព្រោះ​ព្រះបន្ទូល​នៃ​ព្រះ ហើយ​ដែល​មិន​បាន​ថ្វាយបង្គំ​សត្វ​សាហាវ ឬ​រូប​របស់​វា ហើយ​មិន​បាន​ទទួល​សញ្ញា​របស់​វា​នៅ​លើ​ថ្ងាស​របស់​ខ្លួន ឬ​នៅ​លើ​ដៃ​របស់​ខ្លួន​ឡើយ; ហើយ​ពួកគេ​បាន​រស់​ឡើង​វិញ និង​សោយរាជ្យ​ជាមួយ​ព្រះគ្រីស្ទ​អស់​រយៈពេល​មួយ​ពាន់​ឆ្នាំ។ វិវរណៈ 20:4។

ដូច្នេះ ក្នុងរយៈពេលមួយពាន់ឆ្នាំ មានការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេតមួយ ដែលនៅពេលបញ្ចប់ នាំមកនូវការជំនុំជម្រះអនុវត្តចុងក្រោយ នៅពេលដែលមនុស្សអាក្រក់ស្លាប់ត្រូវបានប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញ ហើយសាតាំង ដែលនៅពេលនោះមានការគ្រប់គ្រងទាំងស្រុងលើពួកគេ បញ្ចុះបញ្ចូលមនុស្សអាក្រក់ឲ្យវាយប្រហារក្រុងយេរូសាឡឹម ដែលនៅចុងបញ្ចប់នៃមួយពាន់ឆ្នាំ ចុះមកពីស្ថានសួគ៌។ ខណៈដែលមនុស្សអាក្រក់កំពុងបើកការវាយប្រហារ ភ្លើងក៏ចុះមកពីស្ថានសួគ៌ ហើយការជំនុំជម្រះអនុវត្តចុងក្រោយក៏ត្រូវបានសម្រេចឡើង។

> ហើយ​កាលណា​ពាន់ឆ្នាំ​បាន​បញ្ចប់​ហើយ សាតាំង​នឹង​ត្រូវ​ដោះលែង​ចេញ​ពី​គុក​របស់​វា ហើយ​វា​នឹង​ចេញ​ទៅ​បញ្ឆោត​បណ្តាជាតិ​ទាំងឡាយ ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ទិស​ទាំង​បួន​នៃ​ផែនដី គឺ​កូក និង​ម៉ាកុក ដើម្បី​ប្រមូល​ពួកគេ​មក​ជួបជុំ​គ្នា​សម្រាប់​សង្គ្រាម; ចំនួន​របស់​ពួកគេ​មាន​ដូច​ជា​ខ្សាច់​សមុទ្រ។ ហើយ​ពួកគេ​បាន​ឡើង​មក​លើ​ផ្ទៃ​ទូលាយ​នៃ​ផែនដី ហើយ​ឡោមព័ទ្ធ​ជំរំ​របស់​ពួក​បរិសុទ្ធ និង​ក្រុង​ជា​ទីស្រឡាញ់; រួច​មាន​ភ្លើង​ចុះ​មក​ពី​ព្រះ ពី​ស្ថានសួគ៌ ហើយ​បំផ្លាញ​ពួកគេ។ វិវរណៈ 20:7–9។

ទោះបីជាការអនុវត្តបីជាន់នៃអេលីយ៉ា និងអ្នកនាំសារ ដែលរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ព្រះរាជទូតនៃសេចក្តីសញ្ញា ឲ្យមកដល់ព្រះវិហាររបស់ទ្រង់ភ្លាមៗ មានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធគ្នាក៏ដោយ ក៏អាចសម្គាល់ឃើញភាពខុសគ្នានៃកិច្ចការរបស់ពួកគេបាន ដោយថា អេលីយ៉ា ជាចម្បងកំពុងកំណត់អត្តសញ្ញាណកិច្ចការរបស់អ្នកនាំសារ និងចលនាដែលទាក់ទងនឹងសាររបស់អ្នកនាំសារនោះ គឺជាកិច្ចការដែលត្រូវបានសម្រេចឡើងក្នុងអំឡុងពេលនៃការជំនុំជម្រះប្រតិបត្តិ ដែលចាប់ផ្តើមនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ អ្នកនាំសារ ដែលរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ព្រះរាជទូតនៃសេចក្តីសញ្ញា ជាចម្បងកំពុងកំណត់អត្តសញ្ញាណកិច្ចការមួយ ដែលត្រូវបានសម្រេចឡើងក្នុងអំឡុងពេលនៃការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត។ អាឌվենទីសម៍បែបឡាវឌីកេ មិនស្គាល់ពេលវេលានៃការយាងមកពិនិត្យមើលរបស់ពួកគេទេ ដែលនេះតំណាងឲ្យរយៈពេលជាក់លាក់មួយនៃការជំនុំជម្រះ។

ពួកគេក៏មិនយល់សារនៃ «សេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ន» ដែលត្រូវបានប្រកាសក្នុងអំឡុងពេលនៃការយាងមកពិនិត្យរបស់ពួកគេដែរ។ ពួកគេត្រូវបានទាមទារឲ្យស្គាល់ទាំងសេចក្តីជំនុំជម្រះ និងសារនៃថ្ងៃទាំងនោះ។ ពួកគេក៏ត្រូវបានទាមទារឲ្យស្គាល់អ្នកនាំសារនៃរយៈពេលនោះផងដែរ។ ក្នុងភាពខ្វាក់ភ្នែកឡោឌីសេរបស់ពួកគេ ពួកគេប្រឆាំងនឹងសារនៃម៉ោងនោះ បដិសេធពេលនៃការយាងមកពិនិត្យរបស់ពួកគេដោយសារមួយអំពី «សេចក្តីសុខសាន្ត និងសេចក្តីសុវត្ថិភាព» ហើយមិនប្រាកដថា នរណាជាអ្នកនាំសារដែលបានជ្រើសរើសសម្រាប់រយៈពេលនោះឡើយ។ សេចក្តីពិតនេះត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងសាក្សីរបស់អេលីយ៉ាទីពីរ គឺយ៉ូហាន បាទីស្ទ។

ពួកយូដាដឹងថា សេចក្ដីទំនាយបានកំណត់អត្តសញ្ញាណអ្នកនាំសារម្នាក់ដែលត្រូវមក ហើយព្រះយេស៊ូវទ្រង់បានបង្រៀនដោយផ្ទាល់ថា យ៉ូហានគឺជាអ្នកនាំសារនោះដែលត្រូវមក។

> ដ្បិត​ព្យាការី​ទាំងអស់ និង​ក្រឹត្យវិន័យ បាន​ទាយទុក​ជាមុន​រហូត​ដល់​យ៉ូហាន។ ហើយ​បើ​អ្នករាល់គ្នា​ព្រម​ទទួល នោះ​គាត់​នេះ​ហើយ​ជា​អេលីយ៉ា ដែល​ត្រូវ​មក។ អ្នកណា​ដែល​មាន​ត្រចៀក​សម្រាប់​ស្តាប់ ចូរ​ឲ្យ​អ្នកនោះ​ស្តាប់​ចុះ។ ម៉ាថាយ 11:13–15

នៅទីបញ្ចប់បំផុតនៃអំឡុងពេលនៃការយាងមកទស្សនារបស់ពួកគេ (គឺជាពេលវេលានៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលជានិមិត្តរូបបង្ហាញពីច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ) ខណៈដែលព្រះគ្រីស្ទកំពុងព្យួរនៅលើឈើឆ្កាង ពួកយូដាបានស្មានគ្នាថា តើអេលីយ៉ានឹងមកសង្គ្រោះព្រះយេស៊ូវនៅពេលនោះឬទេ។ ប្រសិនបើពួកគេមិនបានទទួលស្គាល់ទូតសារដែលត្រូវរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ព្រះរាជទូតនៃសេចក្តីសញ្ញា ដែលនៅពេលនោះកំពុងបញ្ជាក់សេចក្តីសញ្ញាដោយព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ទេ នោះពួកគេក៏មិនអាចទទួលស្គាល់ព្រះមេស្ស៊ីរបស់ពួកគេបានដែរ។ អាដվենទីសម៍ឡាវឌីសេនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ត្រូវបានទាមទារឲ្យស្គាល់ការជំនុំជម្រះរបស់ពួកគេ ដែលជាពេលវេលានៃការយាងមកទស្សនារបស់ពួកគេ។ ពួកគេត្រូវបានទាមទារឲ្យទទួលស្គាល់សារនៃអំឡុងពេលនោះ ហើយពួកគេក៏ត្រូវបានទាមទារឲ្យទទួលស្គាល់ទូតសារដែលបានជ្រើសរើសសម្រាប់ពេលវេលានោះផងដែរ។ ការបះបោរនៃឆ្នាំ 1888 ត្រូវបានតំណាងដោយថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 នៅពេលដែលទេវតានៃវិវរណៈជំពូក 18 បានចុះមក។ ពួកបះបោរនៃឆ្នាំ 1888 បានបដិសេធមិនព្រមទទួលស្គាល់ទូតសារដែលបានជ្រើសរើសនៃប្រវត្តិសាស្ត្រនោះ ដែលកំពុងតែជានិមិត្តរូបបង្ហាញពីថ្ងៃចុងក្រោយ។

យើង​នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​នេះ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។

> ដ្បិត​ព្រះអម្ចាស់​យេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​នៃ​អ៊ីស្រាអែល ទ្រង់​មាន​ព្រះបន្ទូល​មក​ខ្ញុំ​ថា៖ «ចូរ​យក​ពែង​ស្រា​នៃ​សេចក្ដី​កំហឹង​នេះ​ពី​ដៃ​យើង​ទៅ ហើយ​ឲ្យ​អស់​ទាំង​សាសន៍ ដែល​យើង​ចាត់​អ្នក​ឲ្យ​ទៅ​រក គេ​ផឹក​វា។ ហើយ​គេ​នឹង​ផឹក ហើយ​រំជើបរំជួល ហើយ​វង្វេង​ស្មារតី ដោយ​ព្រោះ​ដាវ​ដែល​យើង​នឹង​ចាត់​ទៅ​ក្នុង​ចំណោម​គេ»។ នោះ​ខ្ញុំ​ក៏​យក​ពែង​នោះ​ពី​ព្រះហស្ត​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា ហើយ​ឲ្យ​អស់​ទាំង​សាសន៍ ដែល​ព្រះយេហូវ៉ា​បាន​ចាត់​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ទៅ​រក គេ​ផឹក គឺ៖ ក្រុង​យេរូសាឡឹម និង​ក្រុង​ទាំងឡាយ​របស់​យូដា ព្រម​ទាំង​ស្តេច​របស់​វា និង​មេដឹកនាំ​របស់​វា ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួកគេ​ក្លាយ​ជា​ទី​ស្ងាត់ជ្រងំ ជា​សេចក្ដី​ស្ញប់ស្ញែង ជា​សំឡេង​ហួចចំអក និង​ជា​បណ្ដាសា ដូច​ជា​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ; ផារ៉ោន ស្តេច​អេស៊ីប និង​ពួក​អ្នក​បម្រើ​របស់​គាត់ ព្រម​ទាំង​មេដឹកនាំ​របស់​គាត់ និង​ប្រជាជន​ទាំងអស់​របស់​គាត់; ហើយ​ពូជ​សាសន៍​ចម្រុះ​ទាំងអស់ និង​ស្តេច​ទាំងអស់​នៃ​ស្រុក​អ៊ូស ព្រម​ទាំង​ស្តេច​ទាំងអស់​នៃ​ស្រុក​ភីលីស្ទីន និង​អាស្កាឡូន និង​អាស្សា និង​អេក្រូន និង​សំណល់​អាសដូដ; អេដុម និង​ម៉ូអាប់ និង​កូនចៅ​អាំម៉ូន; ហើយ​ស្តេច​ទាំងអស់​នៃ​ទីរ៉ុស និង​ស្តេច​ទាំងអស់​នៃ​ស៊ីដូន និង​ស្តេច​នៃ​កោះ​ទាំងឡាយ​ដែល​នៅ​ឆ្ងាយ​ក្រោយ​សមុទ្រ; ដេដាន និង​តេម៉ា និង​ប៊ូស និង​អស់​អ្នក​ដែល​នៅ​តាម​ជ្រុង​ឆ្ងាយ​បំផុត; ហើយ​ស្តេច​ទាំងអស់​នៃ​អារ៉ាប់ និង​ស្តេច​ទាំងអស់​នៃ​ពូជ​សាសន៍​ចម្រុះ​ដែល​រស់នៅ​ក្នុង​ទី​រហោស្ថាន; ហើយ​ស្តេច​ទាំងអស់​នៃ​ស៊ីមរី និង​ស្តេច​ទាំងអស់​នៃ​អេឡាំ និង​ស្តេច​ទាំងអស់​នៃ​មេឌី; ហើយ​ស្តេច​ទាំងអស់​នៃ​ទិស​ខាង​ជើង ទាំង​ឆ្ងាយ​ទាំង​ជិត ម្នាក់​ជា​មួយ​នឹង​ម្នាក់​ទៀត និង​នគរ​ទាំងអស់​នៃ​ពិភពលោក ដែល​នៅ​លើ​ផ្ទៃ​ផែនដី; ហើយ​ស្តេច​នៃ​សេសាក់​នឹង​ផឹក​បន្ទាប់​ពី​ពួកគេ។ ដូច្នេះ អ្នក​ត្រូវ​និយាយ​ទៅ​ពួកគេ​ថា៖ «ព្រះយេហូវ៉ា​នៃ​ពួក​ពលបរិវារ ជា​ព្រះ​នៃ​អ៊ីស្រាអែល មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច្នេះ​ថា៖ ចូរ​ផឹក ហើយ​ស្រវឹង ហើយ​ក្អួត ហើយ​ដួល​ចុះ មិន​ងើប​ឡើង​វិញ​ទៀត​ឡើយ ដោយ​ព្រោះ​ដាវ​ដែល​យើង​នឹង​ចាត់​មក​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​ទាំងឡាយ»។ ហើយ​នឹង​មាន​កាលណា បើ​ពួកគេ​បដិសេធ​មិន​ទទួល​ពែង​ពី​ដៃ​អ្នក​ដើម្បី​ផឹក នោះ​អ្នក​ត្រូវ​និយាយ​ទៅ​ពួកគេ​ថា៖ «ព្រះយេហូវ៉ា​នៃ​ពួក​ពលបរិវារ មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច្នេះ​ថា៖ អ្នក​ទាំងឡាយ​ប្រាកដ​ជា​ត្រូវ​ផឹក​មែន។ ដ្បិត មើល៍ យើង​ចាប់ផ្ដើម​នាំ​សេចក្ដី​អាក្រក់​មក​លើ​ក្រុង​ដែល​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ដោយ​នាម​របស់​យើង ហើយ​តើ​អ្នក​ទាំងឡាយ​នឹង​រួច​ពី​ទោស​ទាំង​ស្រុង​ឬ? អ្នក​ទាំងឡាយ​នឹង​មិន​រួច​ពី​ទោស​ឡើយ ដ្បិត​យើង​នឹង​ហៅ​ដាវ​មក​លើ​អ្នក​ស្រុក​ទាំងអស់​នៃ​ផែនដី» នេះ​ជា​ព្រះបន្ទូល​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា​នៃ​ពួក​ពលបរិវារ។ ដូច្នេះ ចូរ​អ្នក​ថ្លែង​ទំនាយ​ប្រឆាំង​នឹង​ពួកគេ ដោយ​ពាក្យ​ទាំងអស់​នេះ ហើយ​និយាយ​ទៅ​ពួកគេ​ថា៖ «ព្រះយេហូវ៉ា​នឹង​គ្រហឹម​ពី​លើ​ខ្ពស់ ហើយ​បន្លឺ​ព្រះសូរ្យសៀង​របស់​ទ្រង់​ពី​ទី​លំនៅ​បរិសុទ្ធ​របស់​ទ្រង់; ទ្រង់​នឹង​គ្រហឹម​យ៉ាង​ខ្លាំង​ប្រឆាំង​នឹង​ទី​លំនៅ​របស់​ទ្រង់; ទ្រង់​នឹង​បន្លឺ​សម្រែក ដូច​ជា​ពួក​អ្នក​ជាន់​ទំពាំងបាយជូរ ប្រឆាំង​នឹង​អ្នក​ស្រុក​ទាំងអស់​នៃ​ផែនដី។ សំឡេង​រំជើបរំជួល​មួយ​នឹង​មក​ដល់​សូម្បី​តែ​ចុង​ផែនដី ដ្បិត​ព្រះយេហូវ៉ា​មាន​បណ្ដឹង​ទាស់​នឹង​សាសន៍​ទាំងឡាយ; ទ្រង់​នឹង​វិនិច្ឆ័យ​ជាមួយ​មនុស្ស​សាច់ឈាម​ទាំងអស់; ទ្រង់​នឹង​ប្រគល់​ពួក​មនុស្ស​អាក្រក់​ទៅ​ឲ្យ​ដាវ» នេះ​ជា​ព្រះបន្ទូល​នៃ​ព្រះយេហូវ៉ា។ ព្រះយេហូវ៉ា​នៃ​ពួក​ពលបរិវារ មាន​ព្រះបន្ទូល​ដូច្នេះ​ថា៖ «មើល៍ អំពើ​អាក្រក់​នឹង​ចេញ​ពី​សាសន៍​មួយ​ទៅ​សាសន៍​មួយ ហើយ​ខ្យល់​កួច​យ៉ាង​ធំ​មួយ​នឹង​ត្រូវ​បាន​បង្ក​ឡើង​ពី​ចុង​ទាំងឡាយ​នៃ​ផែនដី។ ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​នោះ ពួក​អ្នក​ដែល​ព្រះយេហូវ៉ា​បាន​សម្លាប់ នឹង​ស្ថិត​នៅ​ពី​ចុង​ម្ខាង​នៃ​ផែនដី​ដល់​ចុង​ម្ខាង​ទៀត​នៃ​ផែនដី៖ គេ​នឹង​មិន​ត្រូវ​បាន​កាន់ទុក្ខ​ឡើយ ក៏​មិន​ត្រូវ​បាន​ប្រមូល​ផ្ដុំ ឬ​បញ្ចុះ​សព​ឡើយ; ពួកគេ​នឹង​ក្លាយ​ជា​លាមក​នៅ​លើ​ដី»។ យេរេមា 25:15–33។

Back to Articles