Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຫົກສິບສີ່

ການເປີດເຜີຍຄຳພະຍາກອນ: ການເຊື່ອມໂຍງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ກັບເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ຝົນລະດູທ້າຍ, ແລະພຣະກິດສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຣິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 28, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນບົດຄວາມໄມ່ດົນມານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ອ້າງເຖິງຂໍ້ຄວາມບາງຕອນຈາກ Spirit of Prophecy ທີ່ລະບຸໄລຍະເວລາໜຶ່ງ ນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນກວ່າ Michael ຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະປິດລົງ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ມີພາບປຽບທາງຄຳພະຍາກອນຢູ່ບາງປະການ ທີ່ຊີ້ບອກເຖິງພະລາຊະກິດສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຣິດໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ.

ພຣະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວິຫານໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນນິມິດເລື່ອງແມ່ນ້ຳອູໄລໃນດານີເອນບົດທີ 8, ແລະ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ນິມິດເລື່ອງແມ່ນ້ຳອູໄລນັ້ນ ໃນຂະນະນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດ. ພຣະກິດຂັ້ນສຸດທ້າຍທີ່ສຳເລັດລົງໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ, ຊຶ່ງໃນຂະນະນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດ, ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ດ້ວຍຄຳສັບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຫຼາຍປະການ. ມັນຖືກສະແດງໄວ້ວ່າ, ໃນບັນດາການສະແດງທາງຄຳພະຍາກອນອື່ນໆ, ເປັນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ຝົນປາຍລະດູ, ພຣະກິດຂັ້ນປິດທ້າຍແຫ່ງຄວາມລອດ, ແລະ ການຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ບໍລິສຸດ. ການນຳເອົາຄຳສັບເຫຼົ່ານັ້ນມາຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນ ແລະ ການຈັດວາງພວກມັນໄວ້ໃນບໍລິບົດທາງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງມັນ ເປັນສິ່ງສຳຄັນ.

> “ໃນເວລານັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ພະລາຊະກິດແຫ່ງຄວາມລອດພົ້ນກໍາລັງຈະສິ້ນສຸດລົງ, ຄວາມທຸກຍາກລໍາບາກຈະມາເຖິງເທິງໂລກ, ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະເກີດຄວາມໂກດຄຽດ, ແຕ່ຈະຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂັດຂວາງພະລາຊະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ໃນເວລານັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ,’ ຫຼືການຊົດຊື່ນຟື້ນຟູຈາກການສະຖິດຢູ່ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈະມາເຖິງ ເພື່ອປະທານລິດອໍານາດແກ່ສຽງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຕຽມພວກວິສຸດໃຫ້ສາມາດຢືນຢັດຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາເມື່ອໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງມາ.” Early Writings, 85.

“ພະລາຊະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ” ກໍແມ່ນ “ພະລາຊະກິດແຫ່ງຄວາມລອດ” ເຊັ່ນກັນ, ຊຶ່ງຕຽມ “ພວກທຳມະຊົນໃຫ້ຢືນຢູ່ໄດ້ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ໄພພິບັດເຈັດຢ່າງສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງມາ.”

> ແລະບັນດາປະຊາຊາດກໍໄດ້ໂກດຄຽດ, ແລະພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງກໍໄດ້ມາເຖິງ, ແລະເວລາຂອງຄົນຕາຍທີ່ຈະຖືກພິພາກສາກໍໄດ້ມາເຖິງ, ແລະເພື່ອພຣະອົງຈະປະທານບຳເໜັດແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຄືບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ, ແລະແກ່ບັນດາທຳມະຊົນບໍລິສຸດ, ແລະແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຳເກງພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່; ແລະເພື່ອຈະທຳລາຍບັນດາຜູ້ທີ່ທຳລາຍແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 11:18

ບັນດາປະຊາຊາດທັງຫລາຍໂກດເຄືອງກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການພິສູດຈະປິດລົງ (ຊຶ່ງເປັນເວລາທີ່ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເທລົງ), ແຕ່ເມື່ອບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ, ພວກເຂົາກໍຖືກ “ຄວບຄຸມໄວ້” ເຊັ່ນກັນ. “ເວລາ” ທີ່ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງນັ້ນ ຊີ້ບອກເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງພະລາຊະກິດສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມລອດ, ແລະພະລາຊະກິດສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມລອດນັ້ນ ຄືການປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “ປະຊາຊົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ມີຈິດວິນຍານແຫ່ງພະລະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະການຊ່ວຍໃຫ້ຈິດວິນຍານລອດພົ້ນໄວ້ໃນໃຈ ຈະເຫັນບາບຢູ່ສະເໝີຕາມສະພາບທີ່ແທ້ຈິງ ແລະເປັນບາບຢ່າງແທ້ຈິງຂອງມັນ. ພວກເຂົາຈະຢູ່ຝ່າຍແຫ່ງການຈັດການກັບບາບຢ່າງຊື່ສັດ ແລະຢ່າງກົງໄປກົງມາສະເໝີ ກັບບາບທັງຫຼາຍທີ່ຄອຍຫ້ອມລ້ອມປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ໂດຍງ່າຍ. ໂດຍສະເພາະໃນພະລະກິດຊ່ວງສຸດທ້າຍເພື່ອຄຣິສຕະຈັກ ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຜູ້ທີ່ຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍບໍ່ມີຕຳໜິ ພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກຢ່າງເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດຕໍ່ຄວາມຜິດທັງຫຼາຍຂອງຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ຖືກສະແດງອອກຢ່າງແຮງກ້າໂດຍພາບປຽບທຽບຂອງສາດສະດາ ກ່ຽວກັບພະລະກິດສຸດທ້າຍ ພາຍໃຕ້ຮູບພາບຂອງບັນດາຊາຍ ຜູ້ທີ່ແຕ່ລະຄົນຖືອາວຸດສັງຫານໄວ້ໃນມື. ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ ພ້ອມດ້ວຍກະເປົ໋າໝຶກຂອງຜູ້ຂຽນຢູ່ຂ້າງກາຍຂອງລາວ. ‘ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ລາວວ່າ ຈົ່ງໄປທ່າມກາງເມືອງ ຄືທ່າມກາງເຢຣູຊາເລັມ ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ ເພາະບັນດາຄວາມໜ້າຊັງຊັງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກກະທຳຢູ່ໃນທ່າມກາງເມືອງນັ້ນ.’” Testimonies, volume 3, 266.

ບັນດາປະຊາຊາດຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ ເພື່ອຈະບໍ່ໃຫ້ຂັດຂວາງການປະທັບຕາແກ່ຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 7 ບັນດາປະຊາຊາດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ນັ້ນ ຖືກນໍາສະເໜີເປັນລົມທັງສີ່ທີ່ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນເອງ, ແລະເວລານັ້ນກໍຖືກລະບຸຢ່າງຈໍາເພາະວ່າເປັນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ.

> “ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕານີ້ ຊາຕານກຳລັງໃຊ້ທຸກກົນອຸບາຍເພື່ອກັ້ນຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປະຈຸບັນ ແລະເພື່ອໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍຫວັ່ນໄຫວ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຜ້າຄຸ້ມອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າກຳລັງແຜ່ຄຸມເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອປົກປ້ອງເຂົາທັງຫຼາຍໃນເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ; ແລະທຸກດວງຈິດວິນຍານທີ່ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ແລະບໍລິສຸດໃນໃຈ ຈະຖືກຄຸ້ມໄວ້ດ້ວຍຜ້າຄຸ້ມຂອງອົງຜູ້ຊົງລິດເດດສູງສຸດ.”

> “ຊາຕານຮູ້ເລື່ອງນີ້ ແລະມັນໄດ້ເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍອຳນາດອັນແຮງກ້າ ເພື່ອຮັກສາຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ມັນຈະເຮັດໄດ້ ໃຫ້ຍັງຄົງຫວັ່ນໄຫວ ແລະບໍ່ໝັ້ນຄົງຢູ່ໃນຄວາມຈິງ. …”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຊາຕານກຳລັງເຮັດວຽກດ້ວຍວິທີການເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອຫັນເຫ ລອກລວງ ແລະຊັກນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ຫ່າງອອກໄປ ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕານີ້. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບາງຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຢືນຢັດຢ່າງໝັ້ນຄົງເພື່ອຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປະຈຸບັນ. ຫົວເຂົ່າຂອງເຂົາສັ່ນສະເທືອນ ແລະຕີນຂອງເຂົາກຳລັງໄຖລື່ນ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຢືນຢູ່ເທິງຄວາມຈິງຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະການປົກຄຸມຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ ກໍບໍ່ອາດຖືກຄຸ້ມລົງເທິງພວກເຂົາໄດ້ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຍັງສັ່ນຢູ່ດັ່ງນັ້ນ.”

> “ຊາຕານໄດ້ພະຍາຍາມໃຊ້ທຸກອຸບາຍຂອງມັນເພື່ອຍຶດພວກເຂົາໄວ້ໃນບ່ອນທີ່ພວກເຂົາຢູ່ນັ້ນ ຈົນກວ່າການປະທັບຕາຈະຜ່ານພົ້ນໄປ ຈົນກວ່າການປົກຄຸມຈະຖືກດຶງຄຸມເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະພວກເຂົາຈະຖືກປະໄວ້ໂດຍບໍ່ມີທີ່ກຳບັງຈາກພຣະພິໂລດອັນເຜົາໄໝ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມດຶງການປົກຄຸມນີ້ເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງແລ້ວ ແລະໃນໄມ່ຊ້ານີ້ມັນຈະຖືກດຶງຄຸມເໜືອທຸກຄົນຜູ້ທີ່ຈະມີທີ່ກຳບັງໃນວັນແຫ່ງການສັງຫານ. ພຣະເຈົ້າຈະກະທຳດ້ວຍລິດອຳນາດເພື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ແລະຊາຕານກໍຈະຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ກະທຳດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.” Early Writings, 43, 44.

ນາງສາວ White ໄດ້ຂຽນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໃນປີ 1851, ຫ້າປີກ່ອນທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະເຂົ້າສູ່ສະພາບ Laodicean ແລະໄດ້ຖ່ວງເວລາຂະບວນການປະທັບຕາ ໂດຍການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຂອງ “seven times.” ແສງສະຫວ່າງນັ້ນຄົງຈະໄດ້ເພີ່ມພູນ ແລະເຮັດໃຫ້ພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າສຳເລັດໃນການປົກຄຸມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງລ່ວງໜ້າກ່ອນເຈັດໄພພິບັດສຸດທ້າຍ. ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ, ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກະບົດ ແລະຖືກກຳນົດໃຫ້ພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານຂອງ Laodicea ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກພິມແບບໄວ້ໂດຍການກະບົດ ແລະການພະເນຈອນໃນຖິ່ນກັນດານຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ. ມີຜູ້ກະບົດຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານຈຳນວນເທົ່າໃດທີ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ? ມີຂໍ້ພຣະຄຳພີຕອນໃດ, ຫຼືຂໍ້ຄຳພະຍາກອນໃນ Spirit of Prophecy ທີ່ລະບຸວ່າຈະມີຊາວ Laodiceans ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບຄວາມລອດ? ຄຳຕອບຄື, “ບໍ່ມີເລີຍ!” ເພາະວ່າຊາວ Laodicean ຄົນໜຶ່ງກໍຫຼົງຫາຍຢ່າງແນ່ນອນ ເຫມືອນດັ່ງຜູ້ຄົນໃນອິດສະຣາເອນບູຮານທີ່ໄດ້ຕາຍລົງໃນຖິ່ນກັນດານ.

ການປະທັບຕາຂອງຜູ້ຫນຶ່ງແສນສີ່ຫມື່ນສີ່ພັນເປັນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ, ແລະມັນເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນສີ່ອົງຍັບຍັ້ງລົມທັງສີ່, ຊຶ່ງກໍແມ່ນເວລາທີ່ບັນດາປະຊາຊາດເກີດຄວາມໂກດເຄືອງ, ແຕ່ຍັງຖືກຄວບຄຸມໄວ້. ໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕານັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງຕຽມປະຊາກອນຂອງພຣະອົງໃຫ້ສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນເວລາແຫ່ງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ, ແລະການຕຽມນັ້ນຖືກສະແດງເປັນການດຶງ “ເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງ” ຄຸມເໜືອປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ, ແລະຍັງຖືກສະແດງເປັນການເຮັດໃຫ້ພາລະກິດແຫ່ງຄວາມລອດສຳເລັດ ແລະການເຮັດໃຫ້ພາລະກິດຂອງທູດອົງທີສາມສຳເລັດ. ການຕຽມທີ່ຖືກສະແດງໂດຍພາບປຽບທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ຕັ້ງຢູ່ເທິງການຮັບເອົາ “ຄວາມຈິງປະຈຸບັນ.”

ບັນດາຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ຍືນຢັດຢ່າງ “ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງເພື່ອຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປັດຈຸບັນ,” ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ “ລັງເລ,” ເພາະຈິດໃຈຂອງເຂົາມິໄດ້ມຸ່ງໄປທີ່ “ຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປັດຈຸບັນ.” ນາງຂຽນວ່າ ນາງ “ໄດ້ເຫັນບາງຄົນຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຍືນຢັດຢ່າງໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງເພື່ອຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປັດຈຸບັນ. ຫົວເຂົ່າຂອງເຂົາສັ່ນເທືອນ, ແລະຕີນຂອງເຂົາກໍຖະໄຖລື່ນ, ເພາະເຂົາບໍ່ໄດ້ຢັ່ງຮາກຢ່າງໝັ້ນຄົງເທິງຄວາມຈິງ, ແລະການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດເດດສູງສຸດຈະບໍ່ອາດຖືກດຶງຄຸມເໜືອພວກເຂົາໄດ້ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຍັງສັ່ນເທືອນຢູ່ດັ່ງນັ້ນ.”

“ຄວາມຈິງສໍາລັບເວລາປະຈຸບັນ” ແມ່ນສິ່ງທີ່ໃຫ້ “ການປົກຄຸມ” ແລະ “ການປົກຄຸມ” ນັ້ນກໍຖືກເປັນຕົວແທນເຊັ່ນດຽວກັນວ່າເປັນ “ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ.” “ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ” ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍເລືອດທີ່ປົກຄຸມປະຕູຂອງຊາວເຮັບເຣີ, ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ທູດຜູ້ທໍາລາຍຜ່ານພົ້ນເຮືອນທັງຫຼາຍທີ່ປະຕູໄດ້ຖືກ “ປົກຄຸມ” ດ້ວຍເລືອດ. “ການປົກຄຸມ” ຄື “ການປະທັບຕາ,” ແລະ “ການປະທັບຕາ” ນັ້ນຖືກກະທໍາໃຫ້ສໍາເລັດໂດຍ “ຄວາມຈິງສໍາລັບເວລາປະຈຸບັນ.”

> ຈົ່ງຊຳລະພວກເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ: ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງ. ໂຢຮັນ 17:17.

ທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບລ້ວນແຕ່ມີຫົວຂໍ້ສະເພາະຂອງຕົນ, ແລະຫົວຂໍ້ຂອງຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນ “ອິດສະລາມແຫ່ງໄພວິບັດປະການທີສາມ”. “ຄວາມຈິງສຳລັບປັດຈຸບັນ” ໃນວັນສຸດທ້າຍ ຄື ອິດສະລາມແຫ່ງໄພວິບັດປະການທີສາມ.

> “ພຣະຄຳພີກຳລັງເປີດເຜີຍຢູ່ເສມອແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ໄດ້ມີຄວາມຈິງອັນໜຶ່ງທີ່ນຳໃຊ້ໄດ້ໂດຍສະເພາະສຳລັບແຕ່ລະຊົ່ວອາຍຸສະເໝີມາ ແລະ ຈະມີຢູ່ສະເໝີໄປ.” Review and Herald, June 29, 1886.

ມັນເປັນ “ຂ່າວສານ” ແຫ່ງຄວາມຈິງສຳລັບປັດຈຸບັນ ທີ່ປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕານັ້ນຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອລົມທັງສີ່ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້. ບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນຈຸດນັ້ນເອງ ການປະທັບຕາຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ເມື່ອຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງເປັນ “ຂ່າວສານ” ໄດ້ເລີ່ມຖືກເປີດເຜີຍ.

> “ແກ່ໂຢຮັນ ໄດ້ມີການເປີດເຜີຍພາບເຫດການທີ່ເລິກຊຶ້ງແລະນ່າຕື່ນເຕັ້ນຢ່າງຍິ່ງ ກ່ຽວກັບປະສົບການຂອງຄຣິດຈັກ. ທ່ານໄດ້ເຫັນສະພາບ, ອັນຕະລາຍ, ການຕໍ່ສູ້ຂັດແຍ້ງ, ແລະການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໃນທີ່ສຸດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ທ່ານໄດ້ບັນທຶກຂ່າວສານສຸດທ້າຍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການກ່ຽວກູ້ຂອງໂລກສຸກງອມ, ບໍ່ວ່າເປັນຟ່ອນເຂົ້າສໍາລັບຍຸ້ງສະຫວັນ ຫຼືເປັນມັດຟືນສໍາລັບໄຟແຫ່ງການທໍາລາຍ. ຫົວຂໍ້ທີ່ມີຄວາມສໍາຄັນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ທ່ານ, ໂດຍສະເພາະເພື່ອຄຣິດຈັກໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ເພື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ຈະຫັນຈາກຄວາມຜິດມາສູ່ຄວາມຈິງ ຈະໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງສອນກ່ຽວກັບອັນຕະລາຍແລະການຕໍ່ສູ້ຂັດແຍ້ງທີ່ຢູ່ເບື້ອງໜ້າພວກເຂົາ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈໍາເປັນຕ້ອງຢູ່ໃນຄວາມມືດ ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໂລກ.” The Great Controversy, 341.

ເມື່ອບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ໂກດແຄ້ນ ພວກເຂົາກໍຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ໃນເວລາດຽວກັນ, ແລະ “ຝົນປາຍລະດູ” ກໍໄດ້ເລີ່ມຕົກລົງ, ແລະຝົນປາຍລະດູນັ້ນຄືຂ່າວສານແຫ່ງ “ຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປະຈຸບັນ” ທີ່ປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “ວຽກງານໃນ Battle Creek ກໍເປັນໄປຕາມແບບລະບຽບດຽວກັນ. ບັນດາຜູ້ນຳໃນສະຖານພະຍາບານໄດ້ປະສົມປົນກັບຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ, ຍອມຮັບໃຫ້ພວກເຂົາເຂົ້າຮ່ວມໃນສະພາປຶກສາຂອງຕົນບໍ່ຫຼາຍກໍນ້ອຍ, ແຕ່ການກະທຳນັ້ນກໍເໝືອນກັບການໄປເຮັດວຽກໂດຍຫຼັບຕາຢູ່. ພວກເຂົາຂາດການຢັ່ງຮູ້ຈຳແນກທີ່ຈະເຫັນວ່າ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ ສິ່ງໃດຈະປະທະເຂົ້າມາເຖິງພວກເຮົາ. ມີຈິດວິນຍານແຫ່ງຄວາມສິ້ນຫວັງ, ແຫ່ງສົງຄາມ ແລະການນອງເລືອດ, ແລະຈິດວິນຍານນັ້ນຈະເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງເວລາ. ທັນທີທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ—ມັນບໍ່ແມ່ນຕາປະທັບຫຼືເຄรື່ອງໝາຍໃດທີ່ສາມາດມອງເຫັນໄດ້, ແຕ່ເປັນການຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ທັງໃນດ້ານສະຕິປັນຍາ ແລະດ້ານຈິດວິນຍານ, ຈົນພວກເຂົາບໍ່ອາດຖືກເຄື່ອນຄອນໄດ້—ທັນທີທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາ ແລະຖືກຕຽມພ້ອມສຳລັບການສັ່ນສະເທືອນ, ມັນກໍຈະມາເຖິງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ມັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ. ບັດນີ້ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຢູ່ເໜືອແຜ່ນດິນ, ເພື່ອເປັນຄຳເຕືອນແກ່ພວກເຮົາ, ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ສິ່ງໃດກຳລັງຈະມາເຖິງ.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

“ການປະທັບຕາ” ແມ່ນ “ການຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ.” ໃນບໍລິບົດຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ນາງໄດ້ຂຽນວ່າ, “ມີວິນຍານແຫ່ງຄວາມສິ້ນຫວັງ, ແຫ່ງສົງຄາມ ແລະການນອງເລືອດ, ແລະວິນຍານນັ້ນຈະເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຈົນເຖິງຊ່ວງທ້າຍທີ່ສຸດແຫ່ງເວລາ.” ເມື່ອບັນດາຊາດທັງຫຼາຍໂກດເຄືອງ ພວກເຂົາຈະຖືກຫັກຫ້າມໄວ້, ແຕ່ “ສົງຄາມ ແລະການນອງເລືອດ,” ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີເປັນສັນຍະລັກໂດຍລົມທັງສີ່ “ຈະເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຈົນເຖິງຊ່ວງທ້າຍທີ່ສຸດແຫ່ງເວລາ.” ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມ ຈະຍົກລະດັບການສົງຄາມຂອງຕົນຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈົນເຖິງຊ່ວງທ້າຍທີ່ສຸດແຫ່ງເວລາ, ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈທາງຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິດສະລາມໃນຖານະເປັນ “theme” ໃນການປະຕິຮູບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ກໍເພີ່ມທະວີຂຶ້ນໃນຂະນະດຽວກັນຕະຫຼອດຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນ. ການຍົກລະດັບຢ່າງກ້າວໜ້າທີ່ອິດສະລາມເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ ດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັບການເທລົງຂອງຝົນປາຍລະດູໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນ, ເພາະວ່າຝົນປາຍລະດູແມ່ນ “ຂ່າວສານ”.

> “ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການເຈີມ ຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ ມີຕຳແໜ່ງທີ່ເຄີຍຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຊາຕານໃນຖານະເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມ. ໂດຍຜ່ານບັນດາສິ່ງຊົງຊີວິດອັນບໍລິສຸດທີ່ຫ້ອມລ້ອມພຣະບັນລັງຂອງພຣະອົງ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງດຳລົງການສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບຊາວໂລກ. ນ້ຳມັນຄຳເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະຄຸນ ຊຶ່ງດ້ວຍພຣະຄຸນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງຄ້ຳຈຸນຕະກຽງຂອງບັນດາຜູ້ເຊື່ອ ເພື່ອວ່າຕະກຽງນັ້ນຈະບໍ່ຮິບຫວີ່ ແລະດັບລົງ. ຫາກບໍ່ແມ່ນເພາະວ່ານ້ຳມັນບໍລິສຸດນີ້ໄດ້ຖືກເທລົງມາຈາກສະຫວັນໃນຂ່າວສານທັງຫຼາຍຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ອຳນາດທັງຫຼາຍແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍກໍຈະຄອບງຳມະນຸດຢ່າງສິ້ນເຊີງ.”

> “ພຣະເຈົ້າຖືກໝິ່ນພຣະກຽດ ເມື່ອພວກເຮົາບໍ່ຮັບຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງຊົງສົ່ງມາເຖິງພວກເຮົາ. ເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ ພວກເຮົາກໍປະຕິເສດນ້ຳມັນຄຳອັນພຣະອົງປະສົງຈະເທລົງໃນຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ສົ່ງຕໍ່ໄປຍັງຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ເມື່ອຄຳຮ້ອງຈະດັງຂຶ້ນວ່າ ‘ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບທ່ານ,’ ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບນ້ຳມັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖະນຸຖະໜອມພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ, ຈະພົບວ່າ ເຫມືອນດັ່ງພວກພົມມະຈາຣີໂງ່, ພວກເຂົາບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ. ໃນຕົວພວກເຂົາເອງ ບໍ່ມີກຳລັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບນ້ຳມັນນັ້ນ, ແລະຊີວິດຂອງພວກເຂົາກໍພັງພິນາດ. ແຕ່ຖ້າໄດ້ທູນຂໍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພວກເຮົາອ້ອນວອນເໝືອນດັ່ງໂມເຊໄດ້ອ້ອນວອນວ່າ, ‘ຂໍຊົງສຳແດງພຣະສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະອົງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເຫັນ,’ ຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເທລົງຢ່າງອຸດົມໃນໃຈຂອງພວກເຮົາ. ຜ່ານທາງທໍ່ຄຳ, ນ້ຳມັນຄຳຈະຖືກສົ່ງມາເຖິງພວກເຮົາ. ‘ບໍ່ແມ່ນໂດຍລິດເດດ, ຫຼືໂດຍອຳນາດ, ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ.’ ໂດຍການຮັບແສງອັນສະຫວ່າງແຈ້ງຂອງດວງຕາເວັນແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ບຸດຫລານຂອງພຣະເຈົ້າສ່ອງແສງເປັນດວງປະທີບໃນໂລກ.” Review and Herald, July 20, 1897.

ຝົນປາຍຫຼັງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການ “ພອຍປະພົມ” ແລະໃນທີ່ສຸດຈະທະວີຂຶ້ນເປັນການເທລົງຢ່າງເຕັມບໍລິບູນ. ການ “ພອຍປະພົມ” ຂອງຝົນປາຍຫຼັງນັ້ນ ຖືກລະບຸວ່າເປັນຝົນທີ່ກຳລັງຖືກ “ຕວງວັດ”, ແລະການເທລົງຢ່າງເຕັມບໍລິບູນກໍແມ່ນເມື່ອມັນຖືກເທອອກ “ໂດຍບໍ່ມີຂອບເຂດ”. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸຢ່າງຊັດເຈນເຖິງເວລາໜຶ່ງ ເມື່ອຝົນປາຍຫຼັງກຳລັງຕົກລົງ, ແລະບາງຄົນໄດ້ຮັບມັນ, ແຕ່ບາງຄົນບໍ່ໄດ້ຮັບ. ໃນເວລານັ້ນ ຝົນກຳລັງຖືກ “ຕວງວັດ”, ຫຼືກ່າວອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າ ມັນກຳລັງ “ພອຍປະພົມ”.

ບາງຄົນຈະຮັບຮູ້ວ່າມີບາງສິ່ງກຳລັງເກີດຂຶ້ນ, ແຕ່ສິ່ງນັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຫວາດຫວັ່ນເທົ່ານັ້ນ.

> “ໃນຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍ ຈະມີການສຳແດງອັນອັດສະຈັນແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ມັນຈະບໍ່ກະທົບແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖ່ອມຕົນລົງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ, ແລະບໍ່ໄດ້ເປີດປະຕູແຫ່ງໃຈຂອງຕົນໂດຍການສາລະພາບຜິດ ແລະ ການກັບໃຈ. ໃນການສຳແດງແຫ່ງລິດອຳນາດນັ້ນ ຊຶ່ງທຳໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈະເຫັນພຽງແຕ່ບາງສິ່ງທີ່ໃນຄວາມຕາບອດຂອງຕົນພວກເຂົາຄິດວ່າເປັນອັນຕະລາຍ, ບາງສິ່ງທີ່ຈະປຸກເຮົ້າຄວາມຢ້ານກົວຂອງພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາຈະຕັ້ງຕົວຂຶ້ນເພື່ອຕໍ່ຕ້ານມັນ. ເນື່ອງຈາກພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງກະທຳຕາມຄວາມຄາດໝາຍ ແລະ ອຸດົມຄະຕິຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະຕໍ່ຕ້ານພຣະກິດ. “ເປັນຫຍັງ,” ພວກເຂົາກ່າວ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ, ເມື່ອພວກເຮົາຢູ່ໃນພຣະກິດມາຫລາຍປີແລ້ວ?” ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ຄຳເຕືອນ ແລະ ຄຳວິງວອນ ຂອງຂ່າວສານຈາກພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ຍັງຄົງເວົ້າຢ່າງດື້ດຶງວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຮັ່ງມີແລ້ວ, ແລະເພີ່ມພູນດ້ວຍຊັບສິນ, ແລະບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດເລີຍ.”” Maranatha, 219

> “ຫຼາຍຄົນໄດ້ພາດການຮັບຝົນຕົກຕົ້ນໄປເປັນຢ່າງຫຼາຍ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະພອນທັງໝົດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ສໍາລັບພວກເຂົາເຊັ່ນນັ້ນ. ພວກເຂົາຄາດຫວັງວ່າສິ່ງທີ່ຂາດນັ້ນຈະຖືກສະໜອງໂດຍຝົນຕົກປາຍ. ເມື່ອຄວາມບໍລິບູນອັນມັ່ງຄັ່ງທີ່ສຸດແຫ່ງພຣະຄຸນຈະຖືກປະທານໃຫ້, ພວກເຂົາຕັ້ງໃຈວ່າຈະເປີດຫົວໃຈເພື່ອຮັບມັນ. ພວກເຂົາກໍາລັງເຮັດຜິດພາດຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ. ພຣະລາຊການທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເລີ່ມໃນຫົວໃຈມະນຸດ ໂດຍການປະທານແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຮູ້ຂອງພຣະອົງ ຈໍາເປັນຕ້ອງດໍາເນີນຕໍ່ໄປຢ່າງບໍ່ຂາດຕອນ. ທຸກຄົນຈໍາເປັນຕ້ອງສໍານຶກເຖິງຄວາມຈໍາເປັນຂອງຕົນເອງ. ຫົວໃຈຕ້ອງຖືກເທອອກຈາກມົນທິນທຸກປະການ ແລະຖືກຊໍາລະໃຫ້ສະອາດສໍາລັບການສະຖິດຢູ່ພາຍໃນຂອງພຣະວິນຍານ. ໂດຍການສາລະພາບແລະການລະຖິ້ມບາບ, ໂດຍການອະທິຖານຢ່າງຈິງໃຈ ແລະການຖວາຍຕົວເອງແດ່ພຣະເຈົ້າ, ສາວົກໃນຍຸກທໍາອິດໄດ້ຕຽມພ້ອມສໍາລັບການຫຼັ່ງເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນວັນເພນເຕກົດ. ບັດນີ້ ການງານດຽວກັນນັ້ນ, ແຕ່ໃນຂະໜາດທີ່ຫຼາຍກວ່າ, ຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກກະທໍາ. ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ແທນມະນຸດພຽງແຕ່ຕ້ອງທູນຂໍພຣະພອນ ແລະຄອຍຖ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫ້ຊົງເຮັດໃຫ້ພຣະລາຊການທີ່ກ່ຽວກັບເຂົາສໍາເລັດບໍລິບູນ. ພຣະເຈົ້າແມ່ນພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຊົງເລີ່ມພຣະລາຊການນັ້ນ, ແລະພຣະອົງຈະຊົງເຮັດພຣະລາຊການຂອງພຣະອົງໃຫ້ສໍາເລັດ, ກະທໍາໃຫ້ມະນຸດສົມບູນໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ. ແຕ່ຈະຕ້ອງບໍ່ມີການລະເລີຍພຣະຄຸນທີ່ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍຝົນຕົກຕົ້ນ. ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ດໍາເນີນຊີວິດຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ຕົນໄດ້ຮັບເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ກ້າວໜ້າໃນການສະແດງອອກເປັນປະຈໍາວັນເຖິງຄຸນຄວາມດີຄຣິດສະຕຽນອັນມີການເຄື່ອນໄຫວ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ຮັບຮູ້ການສໍາແດງພຣະອົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຝົນຕົກປາຍ. ມັນອາດກໍາລັງຕົກລົງເທິງຫົວໃຈທັງຫຼາຍຮອບຂ້າງພວກເຮົາ, ແຕ່ພວກເຮົາຈະບໍ່ຈໍາແນກເຫັນ ຫຼືຮັບມັນ.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ ນາງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ມີເວລາໜຶ່ງທີ່ “ຄວາມອຸດົມສົມບູນແຫ່ງພຣະຄຸນອັນລ້ຳຄ່າທີ່ສຸດຈະຖືກປະທານລົງມາ,” ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງລະບຸເຖິງເວລາໜຶ່ງທີ່ຝົນປາຍລະດູຖືກເທລົງມາຢ່າງຫາປະມານບໍ່ໄດ້. ໃນຄວາມເກື່ອງກັບຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນ ນາງໄດ້ຊີ້ວ່າ ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ຕົນມີຢູ່ເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນ. ໃນຫຼັກການນັ້ນ ເຫັນໄດ້ຊັດວ່າ ແສງສະຫວ່າງ (ຊຶ່ງຄືຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປະຈຸບັນ) ຍ່ອມເພີ່ມພູນຂຶ້ນເປັນລຳດັບ. ໃນປະໂຫຍກສຸດທ້າຍ ນາງໄດ້ລະບຸເຖິງເວລາໜຶ່ງທີ່ຝົນປາຍລະດູກຳລັງຕົກລົງມາ ແລະບາງຄົນກໍກຳລັງຮັບຮູ້ແລະຮັບເອົາມັນ ແຕ່ຄົນອື່ນໆບໍ່ໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ. ຖ້າທ່ານບໍ່ຮັບຮູ້ຂ່າວສານນັ້ນ ຊຶ່ງຄືຝົນປາຍລະດູ ທ່ານກໍຈະບໍ່ໄດ້ຮັບມັນ.

> “ພວກເຮົາຈະບໍ່ຕ້ອງລໍຖ້າຝົນປາຍລະດູ. ມັນກໍາລັງມາເຖິງເທິງຄົນທັງປວງຜູ້ທີ່ຈະຮັບຮູ້ ແລະ ນໍາໃຊ້ນ້ໍາຄ້າງ ແລະ ຫ່າຝົນແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ຕົກລົງເທິງພວກເຮົາ. ເມື່ອພວກເຮົາເກັບຮວບຮວມເສດເຫຼືອແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ, ເມື່ອພວກເຮົາຊື່ນຊົມພຣະກະລຸນາອັນແນ່ນອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງພໍພຣະທັຍທີ່ຈະໃຫ້ພວກເຮົາວາງໃຈໃນພຣະອົງ, ແລ້ວທຸກຄໍາສັນຍາຈະສໍາເລັດຜົນ. [ອີຊາຢາ 61:11 ຖືກອ້າງ.] ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະຖືກເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

ໃນເວລາທີ່ບັນດາປະຊາຊາດທີ່ໂກດແຄ້ນຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້, ຝົນປາຍລະດູກໍເລີ່ມຖືກ “ຕວງວັດ.” ເມື່ອ “ຄວາມອຸດົມສົມບູນອັນມັ່ງຄັ່ງທີ່ສຸດແຫ່ງພຣະຄຸນຈະຖືກປະທານ,” ນັ້ນກໍແມ່ນການຊີ້ບອກເຖິງເວລາທີ່ຝົນປາຍລະດູຖືກເທລົງມາຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ.

ໃນເວລາທີ່ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ ແຕ່ຍັງຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້, ຝົນປາຍລະດູເລີ່ມຕົກລົງ, ແຕ່ມັນ “ຖືກຕວງວັດ” ເນື່ອງຈາກໃນຂະນະນັ້ນຄຣິສຕະຈັກຍັງປະປົນດ້ວຍເຂົ້າສາລີແລະຫຍ້າອ້າຍ. ມັນເປັນຝົນທີ່ເຮັດໃຫ້ທັງເຂົ້າສາລີແລະຫຍ້າອ້າຍສຸກງອມເຕັມທີ່, ແລະຝົນປາຍລະດູນັ້ນຄືຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປັດຈຸບັນ ທີ່ຖືກຮັບຮູ້ແລະຍອມຮັບ, ຫຼືບໍ່. ແນວຄວາມຄິດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກຊີ້ບອກຢ່າງຊັດເຈນໃນພຣະຄຳພີ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມ “ພົມລົງ”, ແລະມັນເພີ່ມທະວີຂຶ້ນເປັນລຳດັບຈົນກວ່າຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນຈະມາເຖິງ ແລະພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫຼາດແລະທີ່ໂງ່ຈະຖືກແຍກອອກຈາກກັນຕະຫຼອດໄປ.

ແລ້ວບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນດັ່ງທຸງໝາຍ ເພື່ອເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ອອກຈາກບາບີໂລນ, ແລະໃນເວລານັ້ນຝົນປາຍລະດູກໍຖືກເທລົງຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ ແລະຍັງຄົງຕົກລົງຕໍ່ໄປຈົນກວ່າມີຄາເອນຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະສິ້ນສຸດລົງ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ທູດສະຫວັນທັງສີ່ຈະຢັ້ງຢືນລົມທັງສີ່ໄວ້ ຈົນກວ່າພຣະເຢຊູຈະຊົງສຳເລັດພຣະກິດຂອງພຣະອົງໃນພຣະວິຫານບໍລິສຸດ; ແລ້ວໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະມາ.” Early Writings, 36.

ການຍັບຍັ້ງລົມທັງສີ່ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຄວບຄຸມອັນຊົງຈັດຕຽມໄວ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ເໜືອການພິພາກສາທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຊຶ່ງພຣະອົງຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງຍັບຍັ້ງລົມທັງສີ່ໄວ້ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ແຕ່ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນກໍມີ “ຈິດວິນຍານແຫ່ງຄວາມສິ້ນຫວັງ, ແຫ່ງສົງຄາມ ແລະການນອງເລືອດ, ແລະຈິດວິນຍານນັ້ນຈະເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ.” ເມື່ອບຸດທັງຫຼາຍຄົນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກປະທັບຕາແລ້ວ, ມີຄາເອນຈະລຸກຂຶ້ນ, ແລະລົມທັງສີ່ຈະຖືກປ່ອຍອອກຢ່າງເຕັມທີ, ແລະໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະມາເຖິງ.

ໃນ “ໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ຂອງພຣະນິມິດ ບົດທີ 11, ໃນ “ເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກ” ຂອງດານີເອນ ບົດທີ 9, ເມື່ອຖະໜົນແລະກຳແພງສຳເລັດແລ້ວ, ນັ້ນຄືເວລາເມື່ອ “ບັນດາປະຊາຊາດຈະໂກດແຄ້ນ.” ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ, ຝົນປາຍລະດູຈະຖືກເທລົງມາຕາມ “ຂະໜາດ.” ເອຊາຢາໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງເວລາທີ່ຝົນປາຍລະດູຖືກກຳນົດຂະໜາດ, ແລະທ່ານໄດ້ໝາຍເວລານັ້ນໄວ້ວ່າເປັນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ.” “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ” ຄືວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ພິຈາລະນາເຖິງ “ການວັດແທກ” ຂອງຝົນປາຍລະດູໃນບົດຄວາມຖັດໄປ, ແຕ່ຄວນຈົດຈຳໄວ້ວ່າ ອັນມະນີແຫ່ງຄວາມຝັນຂອງ Miller ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ເທິງຕາຕະລາງອັນສັກສິດຂອງ Habakkuk ໃນຖານະເປັນໄພວິບັດສາມປະການຂອງ Islam ນັ້ນ, ຈະສ່ອງປະກາຍສວ່າງກວ່າເດີມສິບເທົ່າໃນວາລະສຸດທ້າຍ ຍິ່ງກວ່າເມື່ອຄັ້ງທຳອິດທີ່ມັນຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄວ້ໂດຍ Miller.

> “ໃນໂອກາດໜຶ່ງ ເມື່ອຂ້ອຍຢູ່ນະຄອນນິວຢອກ ໃນຍາມກາງຄືນຂ້ອຍໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເບິ່ງອາຄານທີ່ກຳລັງສູງຂຶ້ນຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ ມຸ່ງຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນວ່າທົນໄຟໄດ້ ແລະຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອເຊີດຊູເຈົ້າຂອງແລະຜູ້ກໍ່ສ້າງຂອງມັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ສູງຂຶ້ນອີກ ແລະສູງຂຶ້ນອີກ ແລະໃນອາຄານເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ມີການໃຊ້ວັດຖຸທີ່ມີລາຄາແພງທີ່ສຸດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂອງ ບໍ່ໄດ້ຖາມຕົນເອງວ່າ: ‘ພວກເຮົາຈະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ດີທີ່ສຸດໄດ້ແນວໃດ?’ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຄິດຂອງເຂົາເລີຍ.”

> ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ: ‘ໂອ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ກຳລັງນຳໃຊ້ຊັບສິນຂອງຕົນເຊັ່ນນີ້ ໄດ້ເຫັນແນວທາງຂອງພວກເຂົາດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນມັນ! ພວກເຂົາກຳລັງສັ່ງສົມອາຄານອັນສະຫງ່າງາມຫຼາຍແຫ່ງ, ແຕ່ໃນສາຍພຣະເນດຂອງຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງຈັກກະວານ ການວາງແຜນແລະການຄິດປຸງແຕ່ງຂອງພວກເຂົາຊ່າງໂງ່ຈ້າພຽງໃດ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍກຳລັງທັງສິ້ນຂອງຈິດໃຈແລະຄວາມຄິດວ່າ ພວກເຂົາຈະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງໃດ. ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມສິ່ງນີ້ໄປ, ຊຶ່ງເປັນໜ້າທີ່ປະການທຳອິດຂອງມະນຸດ.’

> “ເມື່ອບັນດາອາຄານສູງສົ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນ, ເຈົ້າຂອງທັງຫຼາຍກໍຊື່ນຊົມຍິນດີດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງອັນເກີນຂອບເຂດ ທີ່ຕົນມີເງິນໄວ້ໃຊ້ເພື່ອສະໜອງຄວາມພໍໃຈແກ່ຕົນເອງ ແລະກະຕຸ້ນຄວາມອິດສາຂອງເພື່ອນບ້ານ. ເງິນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ພວກເຂົານຳໄປລົງທຶນໃນລັກສະນະນີ້ ໄດ້ມາໂດຍການຂູດຮີດ, ໂດຍການບີບຄັ້ນຄົນຍາກຈົນຢ່າງໂຫດຮ້າຍ. ພວກເຂົາລືມໄປວ່າ ໃນສະຫວັນນັ້ນມີການບັນທຶກບັນຊີຂອງທຸກທຸລະກຳທາງການຄ້າ; ທຸກການຕົກລົງທີ່ບໍ່ຊອບທຳ, ທຸກການກະທຳອັນສໍ້ໂກງ, ລ້ວນຖືກບັນທຶກໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ເວລາກຳລັງຈະມາ ເມື່ອໃນການສໍ້ໂກງແລະຄວາມອວດດີຈອງຫອງຂອງພວກເຂົາ, ມະນຸດຈະໄປເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາຜ່ານພົ້ນໄປໄດ້, ແລະພວກເຂົາຈະໄດ້ຮຽນຮູ້ວ່າ ຄວາມອົດກັ້ນຂອງ Jehovah ນັ້ນມີຂອບເຂດ.”

> “ສິ່ງທີ່ຕໍ່ມາໄດ້ຜ່ານມາຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນສັນຍານເຕືອນໄຟໄໝ້. ພວກຄົນໄດ້ເບິ່ງອາຄານສູງສະຫງ່າແລະທີ່ເຂົ້າໃຈກັນວ່າປ້ອງກັນໄຟໄດ້ ແລ້ວກ່າວວ່າ: ‘ພວກມັນປອດໄພຢ່າງແນ່ນອນ.’ ແຕ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ຖືກໄຟເຜົາຜານໄປດັ່ງກັບວ່າສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍນ້ຳມັນຍາງ. ລົດດັບເພີງບໍ່ສາມາດເຮັດສິ່ງໃດເພື່ອຢຸດຢັ້ງການທຳລາຍນັ້ນໄດ້. ພະນັກງານດັບເພີງບໍ່ສາມາດໃຊ້ງານລົດດັບເພີງໄດ້.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງສອນວ່າ ເມື່ອເວລາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມາເຖິງ ຖ້າບໍ່ມີການປ່ຽນແປງໃດໆເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງມະນຸດຜູ້ຍິ່ງຈອງຫອງ ແລະທະເຍີທະຍານ ມະນຸດຈະພົບວ່າ ພຣະຫັດທີ່ເຄີຍມີລິດເຂັ້ມແຂງເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ລອດນັ້ນ ຈະມີລິດເຂັ້ມແຂງເພື່ອທໍາລາຍ. ບໍ່ມີອໍານາດໃດໃນໂລກທີ່ຈະຢັບຢັ້ງພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ບໍ່ມີວັດສະດຸໃດທີ່ຈະນໍາມາໃຊ້ໃນການກໍ່ສ້າງອາຄານ ແລ້ວສາມາດຮັກສາອາຄານນັ້ນໃຫ້ພົ້ນຈາກການທໍາລາຍ ເມື່ອເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າກໍານົດໄວ້ມາເຖິງ ເພື່ອສົ່ງການຕອບແທນແກ່ມະນຸດ ເນື່ອງຈາກການບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມທະເຍີທະຍານຢ່າງເຫັນແກ່ຕົວຂອງເຂົາ.” Testimonies, volume 9, 12, 13.

Back to Articles