Article

# ພຣະທໍາດານີເອນ - ເລກແປດສິບເອັດ

ການເປີດເຜີຍການບິດເບືອນປະຫວັດສາດໃນແອດເວນຕິສຶມແບບເລົາດີເຊຍ: ການພິຈາລະນາຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງກ່ຽວກັບ “ສິ່ງປະຈຳວັນ”

Author

Jeff Pippenger

Published

February 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ການໃຫ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປສູ່ຜົນນັ້ນບໍ່ມີຄ່າອັນໃດ ຖ້າທ່ານນິຍາມ “ຜົນ” ຜິດພາດ ດັ່ງທີ່ນັກປະຫວັດສາດແອັດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເກຍໄດ້ກະທຳ ເມື່ອພວກເຂົາກ່າວຢ່າງວາງອຳນາດເຖິງສະພາບການແລະບຸກຄົນຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ປີ 1888 ທີ່ Minneapolis. ຄຳອະທິບາຍທີ່ດົນໃຈໂດຍພຣະເຈົ້າໄດ້ຊີ້ບອກເຫດການນັ້ນວ່າເປັນການເຮັດຊ້ຳຂອງການກະບົດຂອງ Korah, Dathan ແລະ Abiram, ຊຶ່ງມີແຮງຈູງໃຈມາຈາກຄຳພິພາກສາທີ່ກຳນົດໃຫ້ພວກເຂົາພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານເປັນເວລາສີ່ສິບປີຈົນກວ່າຈະຕາຍ. ຄຳພິພາກສາດຽວກັນນັ້ນກໍໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ແອັດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເກຍເຊັ່ນກັນ.

ການກະບົດນັ້ນໄດ້ລວມເຖິງການສົນທະນາຢ່າງລັບໆ ທີ່ບັນດາຜູ້ກະບົດຢູ່ໃນຄວາມຕາບອດແບບລາໂອດີເກຍຢ່າງສຸດຂີດ ຈົນເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງຮູ້ເຖິງການວາງແຜນຢູ່ຫຼັງປະຕູປິດ ແລະການກະບົດຂອງພວກເຂົາ. ດັ່ງທີ່ ໂກຣາ, ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ໄດ້ຫຼົບຊ່ອນຢູ່ໃນເຕັນຂອງຕົນ ແລະວາງແຜນພ້ອມທັງແຜ່ຂະຫຍາຍການກະບົດຕໍ່ໂມເຊ, ສັນໃດ ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃນປີ 1888 ກໍໄດ້ຫຼົບຢູ່ຫຼັງປະຕູປິດຂອງເຮືອນຂອງຕົນເຊັ່ນກັນ ເພື່ອວາງແຜນຕໍ່ຕ້ານ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌, ລູກຊາຍຂອງນາງ ແລະບັນດາຜູ້ສື່ຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກ. ນັບຈາກຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌, ໂຈນສ໌ ແລະ ແວກໂກເນີ ໄດ້ກາຍເປັນເປົ້າໝາຍແຫ່ງການໂຈມຕີ.

ສີ່ຊົ່ວອາຍຸຂອງອັດເວັນຕິສຶມໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນເປັນລຳດັບໃນການກະບົດຂອງຕົນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກພາບປະກອບໄວ້ໃນເອເຊກຽນບົດທີ່ແປດ. ຫ້ອງລັບແຫ່ງຮູບພາບພາຍໃນພຣະວິຫານທາງກາຍແລະພຣະວິຫານມະນຸດໄດ້ຝັງຮາກແນ່ນຫນາດ້ວຍຈິນຕະນາການອັນຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະລັດທິວິນຍານນິຍົມໄດ້ເຂົ້າມາສະຖິດຢູ່ເທິງບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ສະໄໝບູຮານຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ປົກປ້ອງປະຊາຊົນ. ໃນໄລຍະນຳໄປສູ່ປີ 1888, ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ສະໄໝບູຮານໄດ້ທັງໃສ່ຄວາມເສື່ອມເສຍແກ່ສິດອຳນາດຂອງພຣະຄຳພີ ແລະຕໍ່ມາແກ່ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະໃນປີ 1884 ນິມິດທີ່ເປີດເຜີຍກໍໄດ້ຢຸດລົງ. ລັດທິວິນຍານນິຍົມແບບແພນເທອິສຕິກຂອງ Kellogg ໄດ້ເລີ່ມຫາທາງແຊກເຂົ້າມາໃນປະຫວັດການກ່ອນໜ້າປີ 1888, ແລະປີ 1888 ເປັນໝາຍຫຼັກແຫ່ງການມາເຖິງຂອງຊົ່ວອາຍຸທີສອງ. ນັກປະຫວັດສາດອັດເວັນຕິສອາດຈະບໍ່ໄດ້ບັນທຶກຄຳພະຍານທາງປະຫວັດສາດອັນແທ້ຈິງຂອງການກະບົດທີ່ໄດ້ຖືກສຳແດງອອກໃນທີ່ປະຊຸມ, ແຕ່ຕາມການດົນໃຈແລ້ວ ບັນດາຜູ້ເຝົ້າຍາມແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ “ໄດ້ຍິນທຸກຖ້ອຍຄຳ ແລະບັນທຶກໄວ້” ຊຶ່ງເປັນ “ຖ້ອຍຄຳໃນປຶ້ມແຫ່ງສະຫວັນ.”

ການກະບົດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍ “ຫ້ອງລັບແຫ່ງພາບສະຫຼັກ” ຂອງເອເຊກຽນ ເປັນການໂຈມຕີຕໍ່ພື້ນຖານອັນແທ້ຈິງ. ມັນເປັນການໂຈມຕີຕໍ່ສາດສະດາຍິງ ແລະບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ, ແລະມັນໄດ້ໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງລັດທິວິນຍານ. ໃນຄົນຮຸ່ນນັ້ນ ການໂຈມຕີສຳຄັນຄັ້ງຕໍ່ໄປກຳລັງຈະຖືກດຳເນີນໂດຍຊາຕານຕໍ່ພື້ນຖານອັນເປັນຮາກຖານຢ່າງແທ້ຈິງຂອງພື້ນຖານທັງຫຼາຍຂອງວິນລຽມ ມິນເລີ.

ມິນເລີໄດ້ວາງກອບໂຄງຂອງການນຳຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຂອງລາວໄວ້ເທິງຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ ອຳນາດສອງປະການທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາໃນດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 13 ເປັນຕົວແທນຂອງສາສະໜານອກຮີດ ຕາມດ້ວຍລັດທິສັນຕະປາປາ. ໃນປີ 1901, ລູອິສ ຄອນຣາດີ, ຜູ້ນຳຄົນໜຶ່ງຂອງລາວດີເຊຍນ ແອດເວັນຕິສມ์ ໃນເຢຍລະມັນ, ໄດ້ນຳກັບມາອີກຄັ້ງມຸມມອງຂອງໂປຣແຕສຕັງທີ່ຕົກຕ່ຳ ທີ່ວ່າ “ການປະຈຳວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ເປັນຕົວແທນພາລະກິດການປະກອບຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວິຫານ.

ໃນຊ່ວງເວລາຂອງປະຫວັດສາດພາຍຫຼັງການປະຊຸມທີ່ Minneapolis ໃນປີ 1888 ນັ້ນ, ຈິດວິນຍານນິຍົມຂອງຜູ້ນຳໃນວຽກງານສຸຂະພາບໄດ້ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ, ຄວາມຫ່າງເຫີນລະຫວ່າງຜູ້ນຳກໍໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປ ໃນຂະນະທີ່ຜົນສະທ້ອນຈາກການປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງ Jones ແລະ Waggoner ຍັງຄົງສົ່ງຜົນທຳລາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ໃນຕອນຕົ້ນຂອງສັດຕະວັດໃໝ່ W. W. Prescott ຜູ້ນຳ Adventist ແຫ່ງ Laodicea ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄຸນວຸດທິທາງເທວະວິທະຍາຈາກໂຮງຮຽນຂອງນິກາຍໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ, ໄດ້ຮັບເອົາຜ້າຄຸມແຫ່ງຊາຕານເພື່ອສົ່ງເສີມທັດສະນະຂອງ Conradi ກ່ຽວກັບ “the daily,” ແລະດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນສະເໝີມາ “ຜູ້ຊະນະຍ່ອມເປັນຜູ້ຂຽນປະຫວັດສາດ.”

ທູດສະຫວັນອັນບໍລິສຸດໄດ້ບັນທຶກປະຫວັດສາດອັນແທ້ຈິງໄວ້, ແຕ່ອາດເວັນຕິສຶມແບບລາໂອດີເຊຍໄດ້ຜະລິດຈຸດຍືນທາງປະຫວັດສາດກ່ຽວກັບຂໍ້ຂັດແຍ້ງເລື່ອງການປະຕິເສດຄວາມເຂົ້າໃຈແບບມິນເລີຣ໌ກ່ຽວກັບ “the daily,” ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ບັນດາ “ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮຽນຮູ້” ໃນອາດເວັນຕິສຶມແບບລາໂອດີເຊຍເຊື່ອວ່າ ຄຳນິຍາມຂອງ “the daily,” ຊຶ່ງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ໄດ້ລະບຸວ່າມາຈາກ “ທູດສະຫວັນທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກສະຫວັນ,” ແທ້ທີ່ຈິງແລ້ວເປັນຄຳສອນທີ່ຖືກຕ້ອງ. ໃນລະຫວ່າງຊ່ວງປີຕົ້ນໆຂອງສະຕະວັດທີຊາວ W. W. Prescott ໄດ້ເປັນຜູ້ນຳໃນການຈັດພິມສິ່ງພິມຫົວໜຶ່ງທີ່ມີຊື່ວ່າ, The Protestant. ຂໍ້ຕັ້ງຕົ້ນທັງໝົດຂອງສິ່ງພິມນັ້ນຄືເພື່ອສອນວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມິນເລີຣ໌ກ່ຽວກັບ “the daily” ເປັນຄວາມຜິດພາດ, ແລະວ່າໂປຣແຕສຕັງທີ່ຕົກຕ່ຳໃນຄວາມເຊື່ອ, ບ່ອນທີ່ລາວໄດ້ຮັບຄຸນວຸດທິທາງເທວະວິທະຍາຂອງລາວ, ແມ່ນຖືກຕ້ອງໃນການນຳໃຊ້ສັນຍະລັກຂອງຊາຕານກັບພຣະຄຣິດ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ A. G. Daniells (ປະທານສະພາໃຫຍ່) ໄດ້ຮ່ວມກຳລັງກັບ Prescott ໃນການໂຈມຕີຄວາມຈິງອັນເປັນຊາຕານ, ເຖິງແມ່ນວ່າຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ໄດ້ຮັບຮອງທັດສະນະຂອງມິນເລີຣ໌ກ່ຽວກັບ “the daily” ຢ່າງໂດຍກົງວ່າຖືກຕ້ອງ.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ ແຜນພາບປີ 1843 ໄດ້ຮັບການນຳພາໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ມີການດັດແປງສ່ວນໃດໆຂອງມັນ; ວ່າຕົວເລກທັງຫຼາຍເປັນຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ. ແລະພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໄດ້ຢູ່ເໜືອ ແລະປົກປິດຄວາມຜິດພາດໃນຕົວເລກບາງສ່ວນ ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຫັນມັນໄດ້ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.”

> “ແລ້ວ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘ການ​ປະຈໍາ​ວັນ’ ວ່າ ຄໍາ​ວ່າ ‘ເຄື່ອງ​ບູຊາ’ ເປັນ​ຄໍາ​ທີ່​ປັນຍາ​ຂອງ​ມະນຸດ​ໄດ້​ເພີ່ມ​ເຂົ້າ​ມາ, ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ສ່ວນ​ໜຶ່ງ​ຂອງ​ຂໍ້ຄວາມ; ແລະ​ອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະທານ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ​ສິ່ງ​ນີ້​ແກ່​ຜູ້​ທີ່​ປະກາດ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ເລື່ອງ​ໂມງ​ແຫ່ງ​ການ​ພິພາກສາ. ເມື່ອ​ຄວາມ​ເປັນ​ເອກະພາບ​ຍັງ​ດໍາລົງ​ຢູ່, ກ່ອນ​ປີ 1844, ເກືອບ​ທຸກ​ຄົນ​ເປັນ​ນໍ້າ​ໜຶ່ງ​ໃຈ​ດຽວ​ກັນ​ໃນ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘ການ​ປະຈໍາ​ວັນ’; ແຕ່​ນັບ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ປີ 1844 ເປັນ​ຕົ້ນ​ມາ, ໃນ​ທ່າມກາງ​ຄວາມ​ສັບສົນ, ທັດສະນະ​ອື່ນໆ​ໄດ້​ຖືກ​ຍອມຮັບ​ເອົາ, ແລະ​ຄວາມ​ມືດ​ມົນ​ກັບ​ຄວາມ​ສັບສົນ​ກໍ​ໄດ້​ຕິດຕາມ​ມາ.” Review and Herald, November 1, 1850.

ໃນເວລາທີ່ Prescott ແລະ Daniells ໂຈມຕີຄວາມຈິງເລື່ອງ “the daily,” Prescott ແລະ Daniells ກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເຫັນຂອງຄົນສ່ວນນ້ອຍໃນເລື່ອງນັ້ນ, ແລະຄຳແນະນຳຂອງ Sister White ໃນລະຫວ່າງການໂຕ້ແຍ້ງທີ່ມີຕໍ່ຊາຍສອງຄົນນັ້ນ ແມ່ນວ່າພວກເຂົາຄວນງຽບໄວ້, ເຖິງແມ່ນນາງໄດ້ກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ມີຊັ້ນເຊີງທາງການທູດຫຼາຍກວ່າ ເຊັ່ນ “in silence is your wisdom.” ເມື່ອນາງຕຳໜິພວກເຂົາເນື່ອງຈາກທັດສະນະທີ່ຜິດຂອງພວກເຂົາ ນາງຍັງໄດ້ເນັ້ນຢ້ຳອີກວ່າ ຫົວຂໍ້ເລື່ອງ “the daily” ບໍ່ຄວນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຄຳຖາມທົດສອບ. ພວກນັກປັບປຸງປະຫວັດສາດ, ຊຶ່ງລັດທິປັບປຸງປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນວິທີການທາງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຍົກໃຫ້ວ່າເລີ່ມຕົ້ນກັບຄະນະ Jesuit ຂອງຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກ, ໄດ້ນຳໃຊ້ຄຳກ່າວຂອງນາງກ່ຽວກັບການທີ່ “the daily” ບໍ່ຄວນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຄຳຖາມທົດສອບ ເພື່ອຂັດຂວາງການປະເມີນຄຳສອນນັ້ນຢ່າງຊື່ສັດ. ພວກເຂົາບິດເບືອນຄຳກ່າວຂອງນາງ ເພາະວ່າໂດຍບໍ່ຜິດພາດພວກເຂົາມັກຈະລະເວັ້ນບໍ່ກ່າວເຖິງວ່າ ເມື່ອນາງໃຫ້ຄຳແນະນຳຕ້ານການກະຕຸ້ນປັ່ນປ່ວນຫົວຂໍ້ເລື່ອງ “the daily,” ນາງມັກຈະກຳກັບຄຳກ່າວຂອງນາງດ້ວຍຂໍ້ຄວາມເຊັ່ນ “at this time,” ຫຼື “under current circumstances.”

ໃນຖານະເປັນຜູ້ພະຍາກອນຍິງ ນາງໄດ້ພະຍາຍາມຄວບຄຸມຂໍ້ຂັດແຍ້ງທີ່ກຳລັງທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຊຶ່ງກຳລັງຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຕກແຍກຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນຄຣິສຕະຈັກໂດຍລວມ ໂດຍກຸ່ມຄົນສ່ວນນ້ອຍຜູ້ຄິດວ່າ ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາເປັນຜູ້ນຳ ພວກເຂົາຈຶ່ງມີອຳນາດທີ່ຈະສົ່ງເສີມສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຂົາຕັດສິນວ່າເປັນຄວາມຈິງ. ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂດຍຜ່ານອິດທິພົນຂອງນາງ ໄດ້ຍັບຍັ້ງການກະທຳຂອງຊາຕານໄວ້ ຈົນກວ່ານາງຈະເສຍຊີວິດ. ແລ້ວໃນປີ 1931 ການຜັກດັນຄັ້ງໃໝ່ເພື່ອປະຕິເສດຄວາມຈິງຂອງ “the daily” ໄດ້ຖືກພະຍາຍາມຂຶ້ນ ແລະໃນທີ່ສຸດກໍໄດ້ສຳເລັດ. ໃນປັດຈຸບັນ ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງກ່ຽວກັບຄຳນິຍາມຂອງ “the daily” ແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຄົນສ່ວນນ້ອຍໃນອັດເວັນຕິສທ໌ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ, ແລະພາຍໃຕ້ສະພາບການໃນປັດຈຸບັນ “the daily” ບັດນີ້ແນ່ນອນທີ່ສຸດແລ້ວເປັນຄຳຖາມແຫ່ງການທົດສອບ.

ເມື່ອທັດສະນະຂອງຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຍຶດຖືຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງ ສິ່ງນັ້ນກໍບໍ່ແມ່ນການທົດສອບ; ແຕ່ເມື່ອຄວາມຈິງໃດໜຶ່ງຖືກກຳນົດວ່າເປັນຄວາມຜິດ ເມື່ອນັ້ນມັນຈຶ່ງເປັນການທົດສອບ. ເມື່ອຊຸດລວບລວມຕົ້ນສະບັບທີ່ມີຊື່ວ່າ Manuscript Releases ໄດ້ຖືກຕີພິມໃນຊ່ວງປີ 1980 ຫຼືໃກ້ຄຽງນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ມີການຮັບຮູ້ບົດຄວາມໜຶ່ງທີ່ກົງໄປກົງມາໃນການຄັດຄ້ານທັດສະນະຂອງ Prescott ແລະ Daniells ກ່ຽວກັບ “the daily,” ພໍໆກັນກັບທີ່ນາງໄດ້ຮັບຮອງທັດສະນະຂອງ Miller.

> “ໃນຂັ້ນຕອນນີ້ຂອງປະສົບການຂອງພວກເຮົາ ຈິດໃຈຂອງພວກເຮົາບໍ່ຄວນຖືກດຶງໃຫ້ຫັນເຫອອກໄປຈາກແສງສະຫວ່າງພິເສດທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ [ພວກເຮົາ] ເພື່ອໃຫ້ພິຈາລະນາໃນການຊຸມນຸມສຳຄັນຂອງກອງປະຊຸມຂອງເຮົາ. ແລະມີພີ່ນ້ອງ Daniells ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງຈິດໃຈຂອງລາວກຳລັງຖືກສັດຕູກະທຳງານຢູ່; ແລະຈິດໃຈຂອງທ່ານ ແລະຈິດໃຈຂອງຜູ້ເຖົ້າ Prescott ກໍກຳລັງຖືກກະທຳໂດຍທູດສະຫວັນທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກສະຫວັນ. ວຽກງານຂອງຊາຕານແມ່ນເພື່ອເບັ່ງເບນຈິດໃຈຂອງທ່ານ ເພື່ອໃຫ້ສິ່ງນ້ອຍນິດແລະລາຍລະອຽດຈຸກຈິກຖືກນຳເຂົ້າມາ ຊຶ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ດົນໃຈທ່ານໃຫ້ນຳເຂົ້າມາ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ແມ່ນສາລະສຳຄັນ. ແຕ່ສິ່ງນີ້ມີຄວາມໝາຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ກິດຕະການແຫ່ງຄວາມຈິງ. ແລະແນວຄິດໃນຈິດໃຈຂອງທ່ານ ຖ້າທ່ານສາມາດຖືກດຶງຫັນເຫອອກໄປຫາສິ່ງນ້ອຍນິດຫຼືລາຍລະອຽດຈຸກຈິກ ນັ້ນກໍເປັນວຽກອັນເປັນກົນອຸບາຍຂອງຊາຕານ. ທ່ານຄິດວ່າ ການແກ້ໄຂສິ່ງນ້ອຍໆໃນບັນດາໜັງສືທີ່ຂຽນໄວ້ນັ້ນ ຈະເປັນການກະທຳງານອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຖືກກຳຊັບໃຫ້ກ່າວວ່າ, ຄວາມນິ່ງງຽບຄືຄວາມຄົມຄາຍແຫ່ງວາຈາ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງກ່າວວ່າ ຈົ່ງຢຸດການຈັບຜິດຂອງທ່ານ. ຖ້າຈຸດປະສົງນີ້ຂອງມານຮ້າຍສາມາດຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດໄດ້, ແລ້ວມັນກໍປາກົດແກ່ທ່ານວ່າ ວຽກງານຂອງທ່ານຈະຖືກຖືວ່າເປັນສິ່ງອັນນ່າພິສະວົງຢ່າງຍິ່ງໃນການຄິດຄົ້ນ. ນັ້ນແມ່ນແຜນການຂອງສັດຕູ ທີ່ຈະນຳລັກສະນະຕ່າງໆທີ່ຖືກຄາດວ່າເປັນທີ່ຄັດຄ້ານອອກມາ ໃນບ່ອນທີ່ຈິດໃຈຂອງຄົນທຸກຈຳພວກບໍ່ເຫັນພ້ອມກັນ.”

> “ແລ້ວຈະເປັນຢ່າງໃດ? ການງານອັນເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ມານຮ້າຍນັ້ນກໍຈະເກີດຂຶ້ນ. ຈະມີການນຳສະເໜີຕໍ່ຄົນພາຍນອກ ມິແມ່ນເຖິງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ ຫາກແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກໃຈພວກເຂົາ, ອັນຈະພັດທະນາລັກສະນະນິໄສໃນອຸປນິສັຍທີ່ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະຈະເຂົ້າຄອບຄອງຊ່ວງເວລາອັນປະເສີດ ຊຶ່ງຄວນຈະຖືກນຳໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຮົນເພື່ອນຳຂ່າວສານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄປສູ່ປະຊາຊົນ. ການນຳສະເໜີໃນເລື່ອງໃດໆກໍຕາມທີ່ພວກເຮົາໄດ້ພາກພຽນກະທຳມາ ຈະບໍ່ອາດກົມກຽວກັນໄດ້ທັງໝົດ, ແລະຜົນທີ່ຕາມມາກໍຄືການເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງທັງຜູ້ເຊື່ອ ແລະຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ ສັບສົນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ຊາຕານໄດ້ວາງແຜນໄວ້ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ—ທຸກສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ສາມາດຖືກຂະຫຍາຍໃຫ້ເຫັນເປັນຄວາມບໍ່ລົງຮອຍກັນ.”

> “ໃຫ້ອ່ານ ເອເຊກຽນ ບົດ 28. ບັດນີ້, ນີ້ແມ່ນພະລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ບ່ອນທີ່ວິນຍານແປກປະຫຼາດສາມາດມີບົດບາດໄດ້. ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີພະລະກິດໜຶ່ງທີ່ຈະຕ້ອງກະທຳເພື່ອຊ່ວຍຈິດວິນຍານທີ່ກຳລັງພິນາດ; ແລະບ່ອນຕ່າງໆທີ່ຊາຕານ, ໃນຄາບປອມ, ສາມາດເຂົ້າມາແທກແຊງໄດ້, ນຳຄວາມສັບສົນເຂົ້າມາໃນແຖວຂອງພວກເຮົາ, ມັນຈະກະທຳສິ່ງນັ້ນຢ່າງສົມບູນທີ່ສຸດ, ແລະຄວາມແຕກຕ່າງເລັກໆນ້ອຍໆເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຈະຖືກຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ກາຍເປັນສິ່ງເດັ່ນຊັດ.”

> “ແລະ ຕັ້ງແຕ່ແຕ່ຕົ້ນມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມິໄດ້ປະທານພາລະແຫ່ງວຽກງານນີ້ໃຫ້ແກ່ທັງຜູ້ເຖົ້າ Daniells ຫຼື Prescott. ອຸບາຍລໍ້ລວງຂອງຊາຕານຄວນຈະຖືກນຳເຂົ້າມາບໍ? “Daily” ນີ້ຄວນຈະເປັນເລື່ອງໃຫຍ່ໂຕຍິ່ງຈົນຖືກນຳເຂົ້າມາເພື່ອເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈສັບສົນ ແລະຂັດຂວາງຄວາມກ້າວໜ້າຂອງວຽກງານໃນຊ່ວງເວລາອັນສຳຄັນນີ້ບໍ? ມັນບໍ່ຄວນເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຢ່າງໃດກໍຕາມ. ຫົວຂໍ້ນີ້ບໍ່ຄວນຖືກນຳສະເໜີຂຶ້ນມາ ເພາະວິນຍານທີ່ຈະຖືກນຳເຂົ້າມານັ້ນຈະເປັນວິນຍານແຫ່ງການຫ້າມປາມ ແລະ Lucifer ກຳລັງເຝົ້າຈັບທຸກການເຄື່ອນໄຫວ. ຕົວແທນແຫ່ງຊາຕານຈະເລີ່ມວຽກຂອງມັນ ແລະຄວາມສັບສົນຈະຖືກນຳເຂົ້າມາໃນໝູ່ແຖວຂອງພວກເຮົາ. ທ່ານບໍ່ມີການຊົງເອີ້ນໃຫ້ໄປຂຸດຄົ້ນຄວາມແຕກຕ່າງທາງຄວາມຄິດເຫັນທີ່ມິໃຊ່ຄຳຖາມທົດສອບ; ແຕ່ຄວາມນິ່ງງຽບຂອງທ່ານນັ້ນເປັນຄຳປາໄສອັນຊັດເຈນ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນເລື່ອງນີ້ຢ່າງແຈ້ງແຈ່ງທັງໝົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ. ຖ້າມານສາມາດພົວພັນຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກຂອງເຮົາເອງໃນບັນຫາເຫຼົ່ານີ້ ດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ມຸ່ງໝາຍຈະເຮັດນັ້ນ ກິດຈະການຂອງຊາຕານກໍຈະມີໄຊຊະນະ. ບັດນີ້ ວຽກງານຕ້ອງຖືກຮັບໄປເຮັດໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ ແລະບໍ່ໃຫ້ມີການສະແດງ [ຄວາມແຕກຕ່າງ] ທາງຄວາມຄິດເຫັນໃດໆ.”

> “ຊາຕານຈະດົນໃຈຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ອອກໄປຈາກພວກເຮົາ ໃຫ້ຮ່ວມຕົວກັບທູດສະຫວັນຊົ່ວ ແລະຂັດຂວາງວຽກງານຂອງພວກເຮົາດ້ວຍບັນຫາທີ່ບໍ່ສຳຄັນ, ແລະໃນຄ້າຍຂອງສັດຕູຈະມີຄວາມຊື່ນບານປານໃດ. ຈົ່ງຊິດເຂົ້າຫາກັນ, ຈົ່ງຊິດເຂົ້າຫາກັນ. ຂໍໃຫ້ຄວາມແຕກຕ່າງທຸກຢ່າງຖືກຝັງໄວ້. ວຽກຂອງພວກເຮົາໃນເວລານີ້ ຄືການອຸທິດກຳລັງທາງຮ່າງກາຍທັງໝົດ ແລະພະລັງງານປະສາດສະໝອງທັງໝົດ ເພື່ອກຳຈັດຄວາມແຕກຕ່າງເຫຼົ່ານີ້ອອກໄປ ແລະໃຫ້ທຸກຄົນປະສານສາມັກຄີກັນ. ຖ້າຊາຕານ ດ້ວຍປັນຍາອັນບໍ່ບໍລິສຸດຢ່າງໃຫຍ່ຂອງມັນ ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ໄດ້ຊ່ອງເພີຍແຕ່ເລັກນ້ອຍ, [ມັນກໍຈະຊື່ນບານ].”

> “ບັດນີ້, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າພວກທ່ານກໍາລັງດໍາເນີນງານຢ່າງໃດ, ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຂົ້າໃຈສະພາບການທັງໝົດ ແລະຜົນທີ່ຈະຕາມມາຫາກພວກທ່ານຍັງຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປ ແລະເປີດໂອກາດແມ່ນແຕ່ເພີຍເລັກນ້ອຍໃຫ້ແກ່ຝ່າຍທີ່ໄດ້ຈາກພວກເຮົາໄປ ເພື່ອນໍາຄວາມສັບສົນເຂົ້າມາໃນແຖວຂອງພວກເຮົາ. ການຂາດສະຕິປັນຍາຂອງພວກທ່ານຈະເປັນສິ່ງທີ່ຊາຕານປາຖະໜາໃຫ້ເປັນຢ່າງຍິ່ງ. ການປະກາດດ້ວຍສຽງດັງຂອງພວກທ່ານນັ້ນບໍ່ໄດ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ການດົນໃຈຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ກ່າວແກ່ພວກທ່ານວ່າ ການທີ່ພວກທ່ານຈັບຜິດຕໍ່ງານຂຽນຂອງບຸລຸດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງນໍານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ມີການດົນໃຈມາຈາກພຣະເຈົ້າ. ແລະຖ້ານີ້ແມ່ນສະຕິປັນຍາທີ່ຜູ້ເຖົ້າ Daniells ຈະມອບໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ, ຈົ່ງຢ່າໃຫ້ຕໍາແໜ່ງທາງການແກ່ລາວເປັນອັນຂາດ, ເພາະລາວບໍ່ສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປຫາຜົນໄດ້. ຄວາມນິ່ງງຽບຂອງພວກທ່ານໃນເລື່ອງນີ້ແຫຼະແມ່ນສະຕິປັນຍາຂອງພວກທ່ານ. ບັດນີ້, ການກະທໍາທຸກຢ່າງທີ່ຄ້າຍກັບການຈັບຜິດຕໍ່ສິ່ງພິມຂອງບຸລຸດຜູ້ບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ແລ້ວ ບໍ່ແມ່ນວຽກທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານເຮັດ. ເພາະວ່າຖ້າບຸລຸດເຫຼົ່ານີ້—ຜູ້ເຖົ້າ Daniells ແລະ Prescott—ໄດ້ປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ໃນການເຮັດວຽກໃນບັນດາເມືອງ, ກໍຈະມີຫຼາຍຄົນ, ຫຼາຍຫຼາຍຄົນ, ຖືກນໍາໃຫ້ເຊື່ອໃນຄວາມຈິງ ແລະກັບໃຈໃໝ່, ເປັນບຸລຸດທີ່ມີຄວາມສາມາດ ຊຶ່ງ [ບັດນີ້] ຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງທີ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກເຂົ້າເຖິງອີກເລີຍ.”

> “ໂລກທັງໝົດຄວນຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນຄອບຄົວໃຫຍ່ພຽງຄອບຄົວດຽວ. ແລະເມື່ອທ່ານມີແຫຼ່ງນ້ຳແຫ່ງຄວາມຮູ້ອັນອຸດົມເຊັ່ນນີ້ໃຫ້ຕັກເອົາ, ເປັນເຫດໃດທ່ານຈຶ່ງປ່ອຍໃຫ້ໂລກພິນາດໄປເປັນເວລາຫຼາຍປີ ທັງທີ່ມີຄຳພະຍານທີ່ອົງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຂອງພວກເຮົາໄດ້ປະທານໄວ້? ສາສະໜາອັນແທ້ຈິງສອນໃຫ້ພວກເຮົາຖືວ່າຊາຍແລະຍິງທຸກຄົນເປັນບຸກຄົນຜູ້ທີ່ພວກເຮົາສາມາດກະທຳຄວາມດີແກ່ເຂົາໄດ້.”

> “ເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກຕີພິມມາແລ້ວເປັນເວລາຫຼາຍປີ: ‘A Balanced Mind,’ ຄຳພະຍານເຖິງ Elder Andrews. ຈິດໃຈອາດຖືກອົບຮົມໃຫ້ກາຍເປັນພະລັງອຳນາດໃນການຮູ້ວ່າເມື່ອໃດຄວນເວົ້າ ແລະ ຄວນຮັບແບກພາລະອັນໃດ ແລະ ແບກມັນໄວ້, ເພາະພຣະຄຣິດຊົງເປັນພຣະອາຈານຂອງທ່ານ. ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງເພື່ອທ່ານ [ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທ່ານ] ຍົກຍ້ອງປັນຍາຂອງຕົນເອງ ແລະ ດຳເນີນໃນແນວທາງທີ່ຈະນຳເຂົ້າມາຊຶ່ງຄວາມແຕກຕ່າງໃນຄວາມເຫັນ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເອີ້ນຫາຄົນທີ່ມີປັນຍາ ຜູ້ທີ່ສາມາດສະຫງົບນິ່ງໄດ້ເມື່ອນັ້ນເປັນປັນຍາສຳລັບເຂົາທີ່ຈະເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ. ຖ້າທ່ານປາຖະໜາຈະເປັນມະນຸດທີ່ສົມບູນ, ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງມີການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຜ່ານພຣະເຢຊູຄຣິດ. ບັດນີ້ມີພາລະກິດໜຶ່ງຫາກໍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະ ຂໍໃຫ້ປັນຍາປາກົດໃນຜູ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດທຸກຄົນ, ໃນປະທານທຸກຄົນຂອງ [a] conference. ແຕ່ນີ້ແມ່ນພາລະກິດໜຶ່ງສຳລັບທ່ານທີ່ຈະຈັບຖືໄວ້ຕັ້ງແຕ່ຫຼາຍປີກ່ອນ ບ່ອນທີ່ທ່ານເປັນທີ່ຈຳເປັນໃຫ້ຍົກສຽງຂອງທ່ານເພື່ອພາລະກິດນີ້ໂດຍສະເພາະ. ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານຄຳແນະນຳພິເສດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງທັງປວງ ວ່າພວກເຂົາຈະຕ້ອງເຮັດສິ່ງໃດ ແລະ ສິ່ງທັງຫຼາຍໃດທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງບໍ່ເຮັດ. ແລະ ຍັງມີເວລາອັນເລັກນ້ອຍເຫຼືອຢູ່ສຳລັບພວກເຮົາ ເພື່ອປະກອບຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫ້ສຳເລັດ. ທ່ານສາມາດເຂົ້າໃຈວິຖີທາງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຈດຈຳນົງຂອງທ່ານໃນການຈັດການສິ່ງຕ່າງໆຕາມແບບແຜນທີ່ທ່ານຄິດຂຶ້ນເອງ ຫຼັງຈາກທ່ານໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນປະທານ. ທ່ານໄດ້ຄິດວ່າທ່ານຈະເຮັດສິ່ງອັນໜ້າອັດສະຈັນ, ຊຶ່ງຈະເປັນພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານໃຫ້ເຮັດ. ບັດນີ້ ພາລະກິດຂອງທ່ານບໍ່ແມ່ນເພື່ອບີບຄັ້ນ ແຕ່ເພື່ອປົດປ່ອຍທຸກຄວາມຈຳເປັນເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້ ຖ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮັບທ່ານໃຫ້ຮັບໃຊ້. ແຕ່ທ່ານໄດ້ໃຫ້ຫຼັກຖານຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າໆແລ້ວວ່າ ປັນຍາ ແລະ ການພິຈາລະນາຕັດສິນອັນຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ບໍ່ໄດ້ປາກົດອອກໂດຍທ່ານ. ທ່ານໄດ້ປະກາດເລື່ອງລາວຕ່າງໆອອກໄປຢ່າງຮຸນແຮງ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຖືກຮັບໄວ້ ນອກເສຍແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງປະທານແສງສະຫວ່າງ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາແນະນໍາວ່າ ບໍ່ຄວນໄດ້ມີການດໍາເນີນຢ່າງຮີບດ່ວນເຊັ່ນນັ້ນ ຄືການເລືອກທ່ານເປັນປະທານຂອງສະມາຄົມ ແມ່ນແຕ່ອີກພຽງໜຶ່ງປີກໍຕາມ. ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຫ້າມມິໃຫ້ມີການດໍາເນີນອັນຮີບດ່ວນເຊັ່ນນັ້ນອີກ ຈົນກວ່າເລື່ອງນີ້ຈະຖືກນໍາໄປຖວາຍຕໍ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນການອະທິຖານ; ແລະເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ຮັບຂ່າວສານມາເຖິງທ່ານແລ້ວວ່າ ພະລະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ຕົກຢູ່ເທິງປະທານນັ້ນ ເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນສັກສິດແລະໜັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ, ທ່ານຈຶ່ງບໍ່ມີສິດທາງສິນທໍາທີ່ຈະປະທຸອອກຢ່າງທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດ ໃນເລື່ອງຂອງ ‘Daily’ ແລະຄິດສັນນິຖານວ່າ ອິດທິພົນຂອງທ່ານຈະເປັນຕົວຕັດສິນຄໍາຖາມນັ້ນ. ມີທ່ານອາຈານ Haskell ຜູ້ໄດ້ແບກພາລະຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໜັກ, ແລະມີທ່ານອາຈານ Irwin ແລະອີກຫຼາຍຄົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າອາດເອີ້ນນາມໄດ້ ຜູ້ຊຶ່ງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໜັກ.”

> “ຄວາມເຄົາລົບຂອງທ່ານຕໍ່ບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ມີວັຍວຸດທິຢູ່ໃສ? ທ່ານຈະໃຊ້ອໍານາດອັນໃດໄດ້ ໂດຍບໍ່ໄດ້ນໍາບັນດາຜູ້ຊາຍຜູ້ຮັບຜິດຊອບທັງໝົດມາພິຈາລະນາຊັ່ງນໍ້າໜັກເລື່ອງນັ້ນ? ແຕ່ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາສືບສວນເລື່ອງນັ້ນເສຍກ່ອນ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາຕ້ອງທົບທວນໃໝ່ວ່າ ມັນເປັນການພິພາກສາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຫຼືບໍ່ ຕໍ່ໜ້າພາລະກິດທີ່ໄດ້ຖືກປະລະເລີຍໄປນັ້ນ ທີ່ຈະສະແດງຄວາມຮ້ອນຮົນຂອງທ່ານໃນການດໍາເນີນພາລະກິດຕໍ່ໄປອີກໜຶ່ງປີ. ຖ້າຫາກທ່ານຈະດໍາເນີນພາລະກິດຕໍ່ໄປອີກໜຶ່ງປີ ພ້ອມກັບຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ຈະມາຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບທ່ານ ກໍຄວນຈະຕ້ອງມີການປ່ຽນແປງເກີດຂຶ້ນໃນຕົວທ່ານ ແລະ ທ່ານເອວເດີ ພຣີສຄອດ. ແລະ ຈົ່ງຖ່ອມໃຈຂອງທ່ານເອງລົງຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນໃນພວກທ່ານການສະແດງອອກແຫ່ງປະສົບການທີ່ແຕກຕ່າງໄປ ເພາະຖ້າເຄີຍມີເວລາໃດທີ່ມະນຸດຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກຫັນໃຈໃໝ່ອີກໃນເວລາປັດຈຸບັນນີ້ ກໍແມ່ນ ທ່ານເອວເດີ ດານຽນ ແລະ ທ່ານເອວເດີ ພຣີສຄອດ.”

> “ຄວນເລືອກຊາຍເຈັດຄົນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄົນມີປັນຍາ ແລະໂດຍການຊົງກະທຳແຫ່ງພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ [ໃຫ້] ຫຼັກຖານ [ແຫ່ງ] ການຫັນກັບໃໝ່. ເພາະວ່າ ຖ້າມີຊາຍໃດທີ່ຕາບອດເຖິງຂັ້ນບໍ່ສາມາດໃຊ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປຫາຜົນໄດ້ ຈົນພວກເຂົາເພີກເສີຍຕໍ່ຊາຍຜູ້ໄດ້ແບກຮັບຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນພຣະລາຊກິດ ແລະປະທານແຫ່ງສະພາປະຊຸມເຫຼົ່ານີ້, [ແລະວ່າ] ຊາຍ [ຜູ້] ແບກຫາບພຣະລາຊກິດມາເກີນສອງປີຈະຖືກມອງຂ້າມ ແລະຜົນຕາມມາອັນຫຸນຫັນເຊັ່ນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ ຈົນຊາຍທັງຫຼາຍພາກັນລະເລີຍພຣະລາຊກິດທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາມາເປັນເວລາຫຼາຍປີ—ຄື ການເຮັດງານໃນເມືອງທັງຫຼາຍ—ແລະບໍ່ມີ ຫຼືມີແຕ່ພຽງເລັກນ້ອຍ ການໃສ່ໃຈຕໍ່ຊາຍອາວຸໂສເພື່ອຂໍຄຳປຶກສາ, ແຕ່ກັບປະກາດສິ່ງທີ່ຕົນເລືອກຈະໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ, ການນັ້ນຍ່ອມເປັນຄຳພະຍານໃນຕົວຂອງມັນເອງເຖິງຄວາມບໍ່ປອດໄພຂອງຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຈະຖືກມອບໝາຍໃຫ້ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະລາຊກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະອັນອັດສະຈັນເຊັ່ນນີ້.”

> “ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນ. ພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງຍອມໃຫ້ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງຖືກດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນວິທີອັນແປກປະຫຼາດເຊັ່ນນີ້. ຈົ່ງປ່ອຍໃຫ້ປຶ້ມທັງຫຼາຍຄົງຢູ່ດັ່ງເດີມ. ຖ້າການປ່ຽນແປງໃດໜຶ່ງເປັນສິ່ງຈຳເປັນແທ້, ພຣະເຈົ້າຈະຊົງໃຫ້ຄວາມປະສານກົມກຽວໃນການປ່ຽນແປງນັ້ນຢ່າງສອດຄ່ອງ; ແຕ່ເມື່ອຂ່າວສານໜຶ່ງໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ມະນຸດພ້ອມກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ກ່ຽວພັນນັ້ນ, [ພຣະເຈົ້າ] ຊົງຮຽກຮ້ອງຄວາມສັດຊື່ ອັນຈະດຳເນີນການໂດຍຄວາມຮັກ ແລະຊຳລະຈິດວິນຍານໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຜູ້ເຖົ້າ Daniells ແລະ Prescott ທັງສອງຕ້ອງການການກັບໃຈໃໝ່. ມີການງານອັນແປກປະຫຼາດໄດ້ເຂົ້າມາ ແລະມັນບໍ່ປະສານກົມກຽວກັບພາລະກິດທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາສູ່ໂລກຂອງເຮົາເພື່ອກະທຳ; ແລະທຸກຄົນທີ່ໄດ້ກັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງຈະກະທຳກິດຈະການຂອງພຣະຄຣິດ.”

> “ພວກເຮົາທຸກຄົນຕ້ອງກະທຳພາລະກິດທີ່ຈະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະບິດາ. ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງວິກິດການແລ້ວ—ຄືຈະປັບຕົນໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດໃນເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມນີ້ ຫຼືບໍ່ພະຍາຍາມເລີຍ. ທ່ານແອວເດີ Daniells, ທ່ານບໍ່ຄວນຮູ້ສຶກວ່າຕົນມີອິດສະລະທີ່ຈະໃຫ້ສຽງຂອງທ່ານດັງຂຶ້ນຢ່າງສູງ ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກະທຳມາພາຍໃຕ້ສະພາບການຄ້າຍຄືກັນ. ແລະຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ປະທານຂອງສະມາຄົມປະຊຸມໜຶ່ງບໍ່ແມ່ນຜູ້ປົກຄອງ. ລາວທຳງານຄຽງຄູ່ກັບບັນດາຜູ້ມີປັນຍາທີ່ດຳລົງຕຳແໜ່ງເປັນປະທານ ຜູ້ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຍອມຮັບ. ລາວບໍ່ມີອິດສະລະທີ່ຈະເຂົ້າໄປກ້າວກ່າຍຕໍ່ບົດຂຽນໃນປຶ້ມທີ່ພິມອອກມາ ຈາກປາກກາຂອງຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຍອມຮັບ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ຄອບງຳອີກຕໍ່ໄປ ເວັ້ນເສຍແຕ່ພວກເຂົາຈະສະແດງອຳນາດແຫ່ງການປົກຄອງ ແລະອຳນາດແຫ່ງການຄອບງຳໃຫ້ນ້ອຍລົງ. ວິກິດການໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ເພາະພຣະເຈົ້າຈະຖືກລົບຫລູ່.”

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທອດພຣະເນດຕໍ່ບັນດານະຄອນທີ່ຍັງບໍ່ຖືກທຳງານນັ້ນຢ່າງໃດ? ພຣະຄຣິດຊົງຢູ່ໃນສະຫວັນ. ບັດນີ້ການຮັບຮູ້ຂອງມັນຄວນເປັນວ່າ, ‘ບໍ່ມີການປົກຄອງແບບກະສັດ. ແລະບັດນີ້ແມ່ນວິກິດແຫ່ງໂລກນີ້. ບັດນີ້ເຮົາແມ່ນລິດອຳນາດທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ຫຼື ທຳລາຍ. ບັດນີ້ແມ່ນເວລາທີ່ຊະຕາກຳຂອງທຸກຄົນຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງເຮົາ. ເຮົາໄດ້ປະທານຊີວິດຂອງເຮົາເພື່ອຊ່ວຍໂລກໃຫ້ພົ້ນ. ແລະ “ເຮົາ, ຖ້າເຮົາຖືກຍົກຂຶ້ນ,” ພຣະຄຸນແຫ່ງຄວາມລອດທີ່ເຮົາຈະປະທານນັ້ນ ຈະພິສູດວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍອມໃຫ້ຕົນຖືກປັ້ນແຕ່ງຕາມພຣະສັນຖານອັນສະຫວັນ ແລະຈະເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບເຮົາ ຈະເຮັດວຽກດັ່ງທີ່ເຮົາເຮັດ ດ້ວຍລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ໄຖ່ກູ້ຂອງເຮົາ.’ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາ, [ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນ] ຍຶດໝັ້ນຮ່ວມກັບພີ່ນ້ອງຂອງຕົນເພື່ອເຮັດວຽກທີ່ໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ແກ່ເຂົາເຮັດ ເມື່ອຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງແຫ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບ ພາຍໃຕ້ຄຳປຶກສາທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທານໃຫ້, ແລະຈົ່ງສະແຫວງຫາຢ່າງສຸດໃຈທີ່ຈະເຮັດວຽກໃນຄວາມກົມກຽວຢ່າງສົມບູນກັບພຣະອົງຜູ້ທີ່ຊົງຮັກໂລກຢ່າງເຫຼືອຄະນານາຈົນໄດ້ປະທານຊີວິດຂອງພຣະອົງເປັນເຄື່ອງບູຊາອັນສົມບູນເພື່ອຊ່ວຍໂລກໃຫ້ພົ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາວ່າ ເມື່ອເຂົາເຂົ້າສູ່ວຽກງານໃນນະຄອນທັງຫຼາຍຂອງເຮົາ ຂໍໃຫ້ມີຄວາມສະຫງົບແລະຄວາມສັກສິດອັນເຄົາລົບຫຸ້ມຫໍ່ການຮັບໃຊ້ແຫ່ງພຣະວັຈນະ. ເຮົາບໍ່ອາດສ້າງຄວາມປະທັບໃຈອັນເໝາະສົມໃສ່ຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນໄດ້ ຖ້າພວກເຮົາ...”

> “ຂ້າພະເຈົ້າຄັດລອກມາຈາກບັນທຶກປະຈໍາວັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຄວາມຈິງດັ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ—ຈົ່ງກ່າວມັນ, ຈົ່ງອະທິຖານມັນ, ແລະຈົ່ງເຊື່ອທຸກຖ້ອຍຄໍາຂອງມັນໃນຄວາມງ່າຍຕົງຂອງມັນ. ທ່ານຈະໄດ້ຫຍັງ ຖ້າຫາກຄວາມຜິດພາດຖືກນໍາໄປວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ຫັນໜີຈາກຄວາມເຊື່ອ ແລະໄດ້ໃສ່ໃຈຕໍ່ວິນຍານທີ່ຫລອກລວງ, ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ດົນມານີ້ຍັງຢູ່ກັບພວກເຮົາໃນຄວາມເຊື່ອ? ທ່ານຈະຢືນຢູ່ຝ່າຍຂອງມານບໍ? ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມສົນໃຈຂອງທ່ານແກ່ທົ່ງນາທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ທໍາງານ. ພາລະກິດລະດັບໂລກກໍາລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພາບສໍາແດງກ່ຽວກັບ John Kellogg.”

> “ບຸກຄົນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີສະເໜ່ດຶງດູດຢ່າງຫຼາຍ ກຳລັງເປັນຕົວແທນແຫ່ງແນວຄວາມຄິດຂອງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງອັນແນບນຽນທີ່ເຂົາກຳລັງນຳສະເໜີຢູ່, ຊຶ່ງເປັນຄວາມຄິດເຫັນທີ່ແຕກຕ່າງຈາກຄວາມຈິງແທ້ຂອງພຣະຄຳພີ. ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງຫິວແລະກະຫາຍຫາບາງສິ່ງໃໝ່ນັ້ນ ກໍກຳລັງສົ່ງເສີມແນວຄວາມຄິດ [ທີ່ແນບນຽນເຊັ່ນນັ້ນ] ຈົນເຮັດໃຫ້ Elder Prescott ຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຢ່າງຍິ່ງ. Elder Daniells ກໍຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຢ່າງຍິ່ງ [ທີ່ຈະ] ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງຜິດ ຄືກັບວ່າ ຖ້າຄວາມຄິດເຫັນເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດໄປທຸກແຫ່ງ ມັນຈະເປັນດັ່ງໂລກໃໝ່ໂລກໜຶ່ງ.”

> “ແມ່ນແລ້ວ, ມັນຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ, ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາຖືກຄອບງຳຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພີ່ນ້ອງ Daniells ແລະ ພີ່ນ້ອງ Prescott ກຳລັງຖັກທໍເຂົ້າໄປໃນປະສົບການຂອງພວກເຂົາ ແນວຄວາມຄິດທີ່ມີຮູບລັກທາງວິນຍານ[ນິຍົມ] ແລະກຳລັງນຳປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາໄປສູ່ຄວາມຮູ້ສຶກອັນງົດງາມທີ່ຈະຫລອກລວງ, ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກໄວ້. ຂ້າພະເຈົ້າຈຳຕ້ອງຂຽນດ້ວຍປາກກາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ [ຂໍ້ເທັດຈິງ] ວ່າ ພີ່ນ້ອງເຫຼົ່ານີ້ຈະເຫັນຂໍ້ບົກພ່ອງໃນແນວຄິດອັນຫລອກລວງຂອງຕົນ ອັນຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຈິງຕົກຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ; ແລະ [ແຕ່ກໍຕາມ] ພວກເຂົາ [ຈະ] ຍືນຕົວອອກມາດັ່ງກັບ [ວ່າພວກເຂົາມີ] ການຢັ່ງຮູ້ຝ່າຍວິນຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງບອກພວກເຂົາ [ວ່າ] ເມື່ອເລື່ອງນີ້ຖືກສຳແດງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ເມື່ອ ອາວຸໂສ Daniells ກຳລັງຍົກສຽງຂອງຕົນດັ່ງແກດໃນການສົ່ງເສີມແນວຄິດຂອງຕົນກ່ຽວກັບ ‘Daily,’ ຜົນຕາມມາພາຍຫຼັງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໃຫ້ເຫັນ. ປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາກຳລັງເກີດຄວາມສັບສົນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຜົນນັ້ນ, ແລະໃນເວລານັ້ນຄຳເຕືອນຕ່າງໆໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຖ້າ ອາວຸໂສ Daniells ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຜົນທີ່ຈະຕາມມາ ຍັງຈະຖືກຄວາມປະທັບໃຈນຳພາເຊັ່ນນັ້ນ ແລະຍອມໃຫ້ຕົນເອງເຊື່ອວ່າຕົນຢູ່ໃຕ້ການດົນໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ, ຄວາມສົງໄສແຄລງແລະຄວາມລະແວງສົງໄສຈະຖືກຫວ່ານລົງໃນທ່າມກາງແຖວຂອງພວກເຮົາໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ແລະພວກເຮົາຈະໄປຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ຊາຕານຈະນຳຂ່າວສານຂອງມັນມາ. ຄວາມບໍ່ເຊື່ອ ແລະຄວາມລະແວງສົງໄສອັນໜັກແນ່ນອນຈະຖືກຫວ່ານລົງໃນຈິດໃຈຂອງມະນຸດ, ແລະພືດຜົນອັນແປກປະຫຼາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຈະເຂົ້າມາແທນທີ່ຄວາມຈິງ.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

ປະຫວັດຂອງຄົນຮຸ່ນທີສອງບົ່ງຊີ້ເຖິງການທະວີຄວາມກະບົດຂຶ້ນ. ລັດທິວິນຍານນິຍົມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຫ້ອງແຫ່ງພາບລັກຂອງເອເຊກຽນ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ “ພີ່ນ້ອງ Daniells ແລະ ພີ່ນ້ອງ Prescott ກຳລັງຖັກທໍຄວາມຮູ້ສຶກນຶກຄິດທີ່ມີລັກສະນະແຫ່ງລັດທິວິນຍານນິຍົມເຂົ້າໄປໃນປະສົບການຂອງພວກເຂົາ ແລະ ກຳລັງຊັກນຳປະຊາຊົນຂອງເຮົາໄປສູ່ຄວາມຮູ້ສຶກນຶກຄິດອັນງົດງາມທີ່ຈະຫຼອກລວງ, ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກ.” ລັດທິວິນຍານນິຍົມທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງກັບທັດສະນະຜິດກ່ຽວກັບ “the daily,” ເປັນສັນຍາລັກຂອງສິ່ງທີ່, ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ຈະຫຼອກລວງແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກ. ນາງໄດ້ເຊື່ອມໂຍງລັດທິວິນຍານນິຍົມແຫ່ງສະພາວະທີ່ພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນທຸກສິ່ງ ຊຶ່ງ Kellogg ກຳລັງສົ່ງເສີມຢູ່ ກັບການຜັກດັນຂອງ Prescott ແລະ Daniells ໃນການນິຍາມ “the daily” ໃຫ້ເປັນພັນທະກິດໃນພຣະວິຫານສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດ.

ນາງໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຂົາປະໄວ້ປຶ້ມເຫຼົ່ານັ້ນດັ່ງເດີມ, ໂດຍທີ່ໃນການນັ້ນນາງກໍາລັງກ່າວຕໍ່ຕ້ານການຜັກດັນຂອງ Prescott ແລະ Daniells ທີ່ຈະຂຽນປຶ້ມຂອງ Uriah Smith ຄື Daniel and the Revelation ຂຶ້ນໃໝ່ ເພື່ອຈະລຶບຄໍາສອນຂອງລາວທີ່ລະບຸ “the daily” ໄວ້, ດັ່ງທີ່ Miller ໄດ້ລະບຸໄວ້ເຊັ່ນກັນ. ນັກແກ້ໄຂປະຫວັດສາດແນວໃໝ່ແຫ່ງ Laodicea, ຜູ້ທີ່ Isaiah ລະບຸວ່າເປັນ “the learned”, ໄດ້ກະທໍາວຽກອັນນ່າພິສະດານເໜືອບັນດາຜູ້ບໍ່ຮຽນຮູ້ໃນ Adventism, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ບິດເບືອນຄໍາພະຍານຂອງປະຫວັດສາດ ເພື່ອນໍາພາຜູ້ທີ່ມີຫູຄັນ ແລະນິໄສການສຶກສາອັນຕື້ນເຂີນ ໃຫ້ຄິດວ່າເລື່ອງຂອງ “the daily” ນັ້ນບໍ່ສໍາຄັນ, ແລະວ່າ Miller ໄດ້ເຂົ້າໃຈຜິດໃນເລື່ອງນີ້. ວຽກແຫ່ງການແກ້ໄຂໃໝ່ນັ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ Miller ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຈະຕ້ອງຖືກກວາດອອກໄປໂດຍຊາຍຜູ້ຖືແປງກວາດຝຸ່ນ, ໃນເວລາທີ່ການສະແດງອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນ Midnight Cry ຖືກທໍາຊ້ໍາອີກ.

ພວກເຮົາຈະດຳເນີນການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບລຸ້ນທີສອງຂອງ Laodicean Adventism ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ຂໍ້ຄວາມ “ຈົ່ງກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ” ຍັງຄົງຕ້ອງໄດ້ຍິນ ແລະ ຮັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ສະພາບການອັນຫຼາກຫຼາຍທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນໃນໂລກຂອງເຮົາ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຮັບໃຊ້ທີ່ຈະສາມາດຮອງຮັບການພັດທະນາອັນພິເສດເຫຼົ່ານີ້. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຕ້ອງການຄົນທີ່ມີຄວາມໄວທາງວິນຍານ ແລະ ມີສາຍຕາອັນແຈ່ມແຈ້ງ, ຄົນທີ່ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງກະທຳງານຢູ່ໃນເຂົາ, ຜູ້ທີ່ກຳລັງຮັບມານາອັນສົດໃໝ່ຈາກສະຫວັນຢ່າງແນ່ນອນ. ເຫນືອຄວາມຄິດຂອງຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າສ່ອງແສງອອກມາ, ເປີດເຜີຍແກ່ເຂົາໃຫ້ເຫັນທາງອັນປອດໄພ ຫຼາຍກວ່າທີ່ເຄີຍເປັນມາກ່ອນ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງກະທຳງານຕໍ່ທັງສະຕິປັນຍາ ແລະ ຫົວໃຈ. ເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວທີ່ຜ່ານຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະເຈົ້າ ມ້ວນຄຳພີກຳລັງຖືກຄີ່ອອກໃຫ້ແກ່ໂລກ. ບັນດາຜູ້ສອນໃນໂຮງຮຽນຂອງເຮົາ ບໍ່ຄວນຖືກຜູກມັດໄວ້ໂດຍການຖືກບອກວ່າ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງສອນແຕ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສອນມາແຕ່ກ່ອນເທົ່ານັ້ນ. ຂໍໃຫ້ຂໍ້ຈຳກັດເຫຼົ່ານີ້ຫາຍໄປເສຍ. ມີພຣະເຈົ້າອົງໜຶ່ງ ຜູ້ຈະປະທານຂ່າວສານທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈະຕ້ອງກ່າວ. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຄົນໃດຮູ້ສຶກວ່າຕົນຖືກພັນທະໄວ້ ຫຼື ຖືກວັດແທກຕາມມາດຕະຖານຂອງມະນຸດ. ຂ່າວປະເສີດຈະຕ້ອງສຳເລັດຕາມຂ່າວສານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງມາ. ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງກ່າວໃນວັນນີ້ ອາດຈະບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງສຳລັບເວລານັ້ນເມື່ອຊາວປີກ່ອນ, ແຕ່ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າສຳລັບເວລານີ້.” The 1888 Materials, 133.

Back to Articles