Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Nine

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຫົກສິບເກົ້າ

Unveiling the Generational Cycle: The Four Abominations of Adventism

ການເປີດເຜີຍວົງຈອນແຫ່ງຊົ່ວອາຍຸ: ສີ່ສິ່ງອັນເປັນທີ່ນ່າສະອິດສະອົມຂອງອັດເວັນຕິດສຶມ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 2, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

God never changes, and therefore Adventism is judged in its fourth generation.

ພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ, ແລະເພາະສະນັ້ນ ອັດເວນຕິສຶມຈຶ່ງຖືກພິພາກສາໃນລຸ້ນທີສີ່ຂອງຕົນ.

> “‘And he called to the man clothed with linen, which had the writer’s inkhorn by his side; and the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof. And to the others he said in mine hearing, Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

> “‘ແລະພຣະອົງໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນຫາຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມປ່ານ ຜູ້ທີ່ມີກະປຸກໝຶກຂອງສະໝຽນຢູ່ຂ້າງກາຍ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ຈົ່ງໄປທ່າມກາງນະຄອນ ຄືທ່າມກາງເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງເພາະບັນດາສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທັງປວງທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນທ່າມກາງນັ້ນ. ແລະຕໍ່ຄົນອື່ນໆນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໃນຫູຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງຕາມເຂົາໄປທົ່ວນະຄອນ ແລະຈົ່ງປະຫານ; ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງພວກເຈົ້າໄວ້ຊີວິດ, ແລະຢ່າມີຄວາມສົງສານເລີຍ: ຈົ່ງຂ້າເສຍໃຫ້ໝົດສິ້ນທັງຄົນເຖົ້າແລະຄົນໜຸ່ມ, ທັງສາວພົມມະຈັນ, ແລະເດັກນ້ອຍ, ແລະຜູ້ຍິງ: ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນຢູ່ເທິງຕົນ; ແລະຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ເລີ່ມທີ່ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ຊຶ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະນิเวດ.’”

> “Jesus is about to leave the mercy seat of the heavenly sanctuary to put on garments of vengeance and pour out His wrath in judgments upon those who have not responded to the light God has given them. ‘Because sentence against an evil work is not executed speedily, therefore the heart of the sons of men is fully set in them to do evil.’ Instead of being softened by the patience and long forbearance that the Lord has exercised toward them, those who fear not God and love not the truth strengthen their hearts in their evil course. But there are limits even to the forbearance of God, and many are exceeding these boundaries. They have overrun the limits of grace, and therefore God must interfere and vindicate His own honor.

> “ພຣະເຢຊູກຳລັງຈະອອກຈາກບ່ອນປະທັບແຫ່ງພຣະກະລຸນາໃນສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງສະຫວັນ ເພື່ອຈະຊົງສວມເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ ແລະຫຼັ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງອອກເປັນການພິພາກສາເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ເຂົາ. ‘ເພາະຄຳພິພາກສາຕໍ່ການກະທຳຊົ່ວບໍ່ໄດ້ຖືກດຳເນີນໂດຍໄວ ດັ່ງນັ້ນໃຈຂອງບຸດທັງຫຼາຍຂອງມະນຸດຈຶ່ງຕັ້ງໝັ້ນເຕັມທີ່ໃນພວກເຂົາໃຫ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວ.’ ແທນທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນລົງໂດຍພຣະຄວາມອົດທົນ ແລະການອົດກັ້ນຢ່າງຍາວນານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະແດງຕໍ່ພວກເຂົາ, ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ ກັບເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງຕົນແຂງກ້າຂຶ້ນໃນທາງຊົ່ວຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ການອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງມີຂອບເຂດ, ແລະຫຼາຍຄົນກຳລັງລ່ວງເກີນຂອບເຂດເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ລ່ວງເກີນຂີດຈຳກັດແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະດັ່ງນັ້ນພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຕ້ອງຊົງແຊກແຊງ ແລະທຳໃຫ້ພຣະກຽດຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບການຮັບຮອງ.”

> “Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.

> ກ່ຽວກັບຊາວອາໂມຣາຍ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃນຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່ ພວກເຂົາຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ: ເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາວອາໂມຣາຍຍັງບໍ່ເຕັມ.” ເຖິງແມ່ນວ່າຊົນຊາດນີ້ເປັນທີ່ປະຈັກຊັດໂດຍເຫດແຫ່ງການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ ແລະຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນເຕັມ, ແລະພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງອອກພຣະບັນຊາໃຫ້ທຳລາຍພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນຊາກ. ປະຊາຊົນຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນການສຳແດງແຫ່ງພຣະອຳນາດ ໃນລັກສະນະອັນເດັ່ນຊັດ, ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຖືກປະໄວ້ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວ. ພຣະຜູ້ສ້າງຜູ້ຊົງເມດຕາ ຊົງພ້ອມທີ່ຈະອົດກັ້ນຕໍ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາຈົນຮອດຄົນຮຸ່ນທີສີ່. ຫາກແລ້ວບໍ່ເຫັນການປ່ຽນແປງໄປໃນທາງທີ່ດີຂຶ້ນ, ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງກໍຈະຕົກເຫນືອພວກເຂົາ.

> “With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.

> “ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ ຍັງຄົງຊົງຖືບັນຊີກັບບັນດາຊາດທັງປວງດ້ວຍຄວາມແມ່ນຢຳອັນບໍ່ຜິດພາດ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງຍັງຖືກຍື່ນອອກພ້ອມກັບການຮຽກໃຫ້ກັບໃຈ, ບັນຊີນີ້ຈະຍັງຄົງເປີດຢູ່; ແຕ່ເມື່ອຕົວເລກທັງຫຼາຍບັນລຸເຖິງຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວ, ການປະຕິບັດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງກໍເລີ່ມຕົ້ນ. ບັນຊີນັ້ນຖືກປິດ. ຄວາມອົດທົນອັນຊົງສະຫງວນຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງ. ບໍ່ມີການອ້ອນວອນຂໍພຣະເມດຕາແທນພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ.”

> “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.

> “ຜູ້ພະຍາກອນເມື່ອໄດ້ເບິ່ງຜ່ານການເວລາອັນຍາວນານລົງມາ ກໍໄດ້ເຫັນເວລານີ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ຕໍ່ນິມິດຂອງທ່ານ. ບັນດາປະຊາຊາດໃນຍຸກນີ້ໄດ້ເປັນຜູ້ຮັບພຣະກະລຸນາອັນບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ. ພຣະພອນອັນປະເສີດທີ່ສຸດຈາກສະຫວັນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົາ, ແຕ່ຄວາມຈອງຫອງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ຄວາມໂລບ, ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ການໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມອະກະຕັນຍູອັນຕ່ຳຊ້າ ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ເປັນຂໍ້ກ່າວໂທດຕໍ່ເຂົາ. ພວກເຂົາກຳລັງປິດບັນຊີຂອງຕົນກັບພຣະເຈົ້າລົງຢ່າງຮວດເລັວ.”

> “But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.

> “ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສັ່ນສະທ້ານ ຄືຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງແລະສິດພິເສດຫຼາຍທີ່ສຸດ ໄດ້ຖືກປົນເປື້ອນໂດຍຄວາມຊົ່ວຊ້າອັນແຜ່ຫຼາຍຢູ່. ໂດຍຖືກອິດທິພົນຈາກຄົນອະທຳທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຂົາ ຫຼາຍຄົນ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າຍຶດຖືຄວາມຈິງ ກໍໄດ້ເຢັນຊາລົງ ແລະຖືກກະແສອັນແຮງກ້າຂອງຄວາມຊົ່ວກົດທັບລົງ. ການດູຖູກຢ່າງທົ່ວໄປທີ່ຖືກໂຍນໃສ່ຄວາມເຄົາລົບພະເຈົ້າອັນແທ້ຈິງແລະຄວາມບໍລິສຸດ ນຳໃຫ້ຜູ້ທີ່ບໍ່ຜູກພັນກັບພຣະເຈົ້າຢ່າງໃກ້ຊິດ ສູນເສຍຄວາມຄາລວະຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ຖ້າພວກເຂົາກຳລັງດຳເນີນຕາມແສງສະຫວ່າງ ແລະເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງຈາກໃຈ ພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດນີ້ຈະເບິ່ງເຫັນວ່າມີຄ່າປະເສີດຍິ່ງຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ ເມື່ອມັນຖືກດູໝິ່ນແລະຖືກປະຖິ້ມເຊັ່ນນີ້. ເມື່ອການບໍ່ເຄົາລົບຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດແຈ້ງຫຼາຍຂຶ້ນ ເສັ້ນແບ່ງອັນຈຳແນກລະຫວ່າງຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດນັ້ນກັບໂລກ ກໍຍິ່ງຊັດເຈນຂຶ້ນ. ຄວາມຮັກຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ເພີ່ມພູນຂຶ້ນໃນຄົນຈຳພວກໜຶ່ງ ຕາມສັດສ່ວນທີ່ການດູໝິ່ນຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດນັ້ນເພີ່ມຂຶ້ນໃນອີກຈຳພວກໜຶ່ງ.”

> “The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’

> “ວິກິດການກໍາລັງເຂົ້າມາຢ່າງວ່ອງໄວ. ຕົວເລກທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຮວດເລັວສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າເກືອບຈະມາເຖິງແລ້ວ. ເຖິງແມ່ນພຣະອົງບໍ່ປາຖະໜາຈະລົງໂທດ, ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະອົງຈະລົງໂທດ, ແລະຈະຊົງກະທໍາຢ່າງຮີບດ່ວນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ດໍາເນີນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງຈະເຫັນໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງພັຍອັນກໍາລັງເຂົ້າມາ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຄວນນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ດ້ວຍຄວາມບໍ່ໃສ່ໃຈ ຄອຍຖ້າການພິນາດນັ້ນ, ປອບໃຈຕົນເອງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຄຸ້ມກັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມ. ຫາກຈະກ່າວໃຫ້ຖືກແທ້ ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ. ພວກເຂົາຄວນຕະໜັກວ່າ ເປັນໜ້າທີ່ຂອງຕົນທີ່ຈະອຸທິດແຮງງານຢ່າງຂະຫຍັນຂັນແຂງເພື່ອຊ່ວຍຄົນອື່ນໃຫ້ລອດ, ໂດຍເງີຍໜ້າຂຶ້ນຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຊື່ອອັນແນ່ວແນ່ເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ. ‘ຄໍາອະທິຖານອັນຈິງຈັງແລະເຜົາຜານຂອງຄົນຊອບທໍານັ້ນມີພະລັງຫຼາຍ.’”

> “The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.

> “ເຊື້ອແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ສູນເສຍອຳນາດຂອງມັນໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ. ໃນເວລາທີ່ອັນຕະລາຍແລະຄວາມຕົກຕ່ຳຂອງຄຣິສຕະຈັກຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດນັ້ນ, ກຸ່ມນ້ອຍໆຜູ້ທີ່ກຳລັງຢືນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງຈະຖອນຫາຍໃຈດ້ວຍຄວາມເສົ້າ ແລະ ຮ້ອງທຸກເນື່ອງດ້ວຍຄວາມນ່າຊັງຊັງທັງຫລາຍທີ່ຖືກກະທຳຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ. ແຕ່ໂດຍພິເສດຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຄຳອະທິຖານຂອງເຂົາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອຄຣິສຕະຈັກ ເພາະສະມາຊິກຂອງມັນກຳລັງປະພຶດຕາມແບບຢ່າງຂອງໂລກ.”

> “The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.

> “ຄຳອະທິຖານອັນແຮງກ້າຂອງຄົນສັດຊື່ຈຳນວນນ້ອຍນີ້ຈະບໍ່ເປັນການສູນເປົ່າ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດອອກມາໃນຖານະຜູ້ລ້າງແຄ້ນ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາໃນຖານະຜູ້ປົກປ້ອງຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັກສາຄວາມເຊື່ອໄວ້ໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນ ແລະ ໄດ້ຮັກສາຕົນເອງໃຫ້ປາດສະຈາກມົນທິນຂອງໂລກ. ໃນເວລານີ້ແຫຼະທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າ ພຣະອົງຈະລ້າງແຄ້ນແທນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກໄວ້ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ຮ້ອງທູນຫາພຣະອົງທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະອົງຊົງອົດທົນຕໍ່ເຂົາຢູ່ເປັນເວລາດົນ.”

> “The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 207–210.

> “ພຣະບັນຊານັ້ນແມ່ນ: ‘ຈົ່ງຜ່ານໄປທ່າມກາງນະຄອນ, ຜ່ານໄປທ່າມກາງເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຄວາມໜ້າສະອິດສະອົມທັງປວງທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນຢູ່ທ່າມກາງນັ້ນ.’ ບັນດາຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຍືນຢັດປະກາດຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຊີວິດ; ພວກເຂົາໄດ້ຕັກເຕືອນ, ໃຫ້ຄຳປຶກສາ, ແລະວິງວອນຢ່າງຈິງໃຈ. ບາງຄົນຜູ້ທີ່ໄດ້ລົບຫລູ່ພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ກັບໃຈ ແລະຖ່ອມໃຈລົງຕໍ່ພຣະອົງ. ແຕ່ສະຫງ່າຣາສີຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈາກອິດສະຣາເອນໄປແລ້ວ; ເຖິງແມ່ນວ່າຫລາຍຄົນຍັງຄົງດຳເນີນຮູບແບບພາຍນອກຂອງສາສະໜາຕໍ່ໄປ, ແຕ່ຣິດອຳນາດແລະການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງໄດ້ຂາດໄປ.” Testimonies, volume 5, 207–210.

The illustration of God’s judgment that Sister White is identifying in the passage is the judgment brought upon the city of Jerusalem, which in the last days is the Seventh-day Adventist church. The judgment is finalized at the Sunday law, for it is there that the seal of God and mark of the beast are impressed. Ezekiel chapter eight identifies four escalating abominations. The first verse emphasizes the vision is to be understood just before probation closes by identifying the fifth day of the sixth month of the sixth year.

ຕົວຢ່າງປະກອບເລື່ອງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກຳລັງຊີ້ບອກໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ແມ່ນການພິພາກສາທີ່ຖືກນຳມາເໜືອນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງໃນຍຸກສຸດທ້າຍຄືຄຣິສຕະຈັກແອັດເວນຕິດວັນທີເຈັດ. ການພິພາກສານັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນສຸດທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ເພາະວ່າທີ່ນັ້ນເອງຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າແລະເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍຖືກປະທັບລົງ. ເອເຊກຽນ ບົດ 8 ຊີ້ບອກເຖິງສີ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າອັນໜ້າກຽດຊັງທີ່ທະວີຄວາມຮ້າຍແຮງຂຶ້ນເປັນລຳດັບ. ຂໍ້ທຳອິດເນັ້ນຢ້ຳວ່າ ນິມິດນີ້ຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈໃນຊ່ວງກ່ອນການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ ໂດຍການລະບຸວັນທີຫ້າ ຂອງເດືອນທີຫົກ ຂອງປີທີຫົກ.

Ezekiel did not need to include that historical point of reference. He could have simply written, “And it came to pass as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me.” The fact that he included the reference to the day before “666,” is a prophetic reference for students of prophecy. The reference for those who have the victory of the number of the beast’s name know “666,” is an element of the Revelation of Jesus Christ, which is unsealed just before probation closes. They know this for they are the people of God, that according to Peter, “in times past were not the people of God.”

ເອເຊກຽນບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງລວມເອົາຈຸດອ້າງອີງທາງປະຫວັດສາດນັ້ນໄວ້. ທ່ານສາມາດຂຽນພຽງແຕ່ວ່າ, “ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະພວກຜູ້ເຖົ້າແຫ່ງຢູດານັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ, ວ່າພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າໄດ້ຕົກມາເໜືອຂ້ານ້ອຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.” ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ທ່ານໄດ້ລວມເອົາການອ້າງອີງເຖິງວັນກ່ອນ “666” ນັ້ນ, ເປັນການອ້າງອີງໃນຄໍາພະຍາກອນສໍາລັບນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນ. ການອ້າງອີງນັ້ນມີໄວ້ສໍາລັບຜູ້ທີ່ມີໄຊຊະນະເໜືອຈໍານວນແຫ່ງຊື່ຂອງສັດຮ້າຍ ຜູ້ຊຶ່ງຮູ້ຈັກ “666”; ນີ້ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນບໍ່ຊ້າກ່ອນການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ພວກເຂົາຮູ້ສິ່ງນີ້ ເພາະພວກເຂົາເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງຕາມຄໍາຂອງເປໂຕ, “ໃນອະດີດກ່ອນນັ້ນບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.”

In 1 Peter chapter two the people who are now the people of God, “have tasted that the Lord is gracious.” They are those who have prophetically “eaten” the word of God, as opposed to those who refused to eat the word of God. All the prophets speak of the last days, and in John chapter six, Jesus gave the message that His disciples must eat His flesh and drink His blood. In that chapter the disciples that refused to eat His flesh and drink His blood, did so in verse sixty-six.

ໃນ 1 ເປໂຕ ບົດທີ 2 ຜູ້ຄົນທີ່ບັດນີ້ເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ “ໄດ້ລິ້ມລອງແລ້ວວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະເສີດ.” ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ໃນຄວາມໝາຍຝ່າຍຄຳພະຍາກອນ “ໄດ້ກິນ” ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ກົງກັນຂ້າມກັບຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມກິນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງລ້ວນເວົ້າເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍ, ແລະໃນ ໂຢຮັນ ບົດທີ 6 ພຣະເຢຊູໄດ້ປະທານຂ່າວສານວ່າ ບັນດາສາວົກຂອງພຣະອົງຈຳເປັນຕ້ອງກິນເນື້ອຂອງພຣະອົງ ແລະດື່ມໂລຫິດຂອງພຣະອົງ. ໃນບົດນັ້ນ ບັນດາສາວົກທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມກິນເນື້ອຂອງພຣະອົງ ແລະດື່ມໂລຫິດຂອງພຣະອົງ ໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນໃນຂໍ້ 66.

> From that time many of his disciples went back, and walked no more with him. John 6:66.

> ຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນ ສາວົກຂອງພຣະອົງຫຼາຍຄົນໄດ້ຖອຍກັບໄປ ແລະບໍ່ໄດ້ດຳເນີນກັບພຣະອົງອີກຕໍ່ໄປ. ໂຢຮັນ 6:66

The wise who eat the flesh and drink the blood of Christ in the last days, understand that Christ as Palmoni, is the Wonderful Numberer, and they recognize His signature when it is presented. The number “665,” in the opening verse of Ezekiel eight, is there, for any who wish to see, that it is identifying at least two important prophetic points. The first is that the message is to be understood as covering a period of time before the Sunday law. The second is that the number “666” is in one of only two verses in the book of Revelation, that is qualified by identifying that the “wise” would understand in the last days.

ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາທີ່ກິນເນື້ອ ແລະ ດື່ມເລືອດຂອງພຣະຄຣິດໃນວັນສຸດທ້າຍ ເຂົ້າໃຈວ່າພຣະຄຣິດໃນຐານະ Palmoni ນັ້ນ ຄືພຣະອົງຜູ້ນັບຈຳນວນອັນອັດສະຈັນ ແລະ ພວກເຂົາຈຳແນກເຄື່ອງໝາຍລາຍເຊັນຂອງພຣະອົງໄດ້ເມື່ອມັນຖືກນຳສະເໜີ. ຕົວເລກ “665” ໃນຂໍ້ເປີດຂອງເອເຊກຽນ 8 ນັ້ນ ຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຈະເຫັນ ວ່າມັນກຳລັງບົ່ງຊີ້ຢ່າງນ້ອຍສອງຈຸດພະຍາກອນອັນສຳຄັນ. ປະການທຳອິດ ກໍຄື ຂ່າວສານນັ້ນຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈວ່າຄອບຄຸມຊ່ວງເວລາກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ປະການທີສອງ ກໍຄື ຕົວເລກ “666” ຢູ່ໃນໜຶ່ງໃນພຽງສອງຂໍ້ຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ ທີ່ຖືກກຳນົດຄຸນສົມບັດໂດຍການລະບຸວ່າ “ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາ” ຈະເຂົ້າໃຈໃນວັນສຸດທ້າຍ.

> Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.

> ນີ້ແຫຼະແມ່ນສະຕິປັນຍາ. ໃຫ້ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຄິດໄລ່ເລກຈຳນວນຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ: ເພາະວ່າມັນເປັນເລກຈຳນວນຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ; ແລະເລກຈຳນວນຂອງມັນຄື ຫົກຮ້ອຍຫົກສິບຫົກ. ພຣະນິມິດ 13:18

The “wise” who understand the increase of knowledge in the last days, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed will know that “666,” is an important prophetic symbol for they will have gotten victory over the number. Ezekiel therefore introduces an escalating rebellion in chapter eight, that is represented by four increasing abominations. The final identifies the foolish as bowing down to the sun, thus marking the judgment of Jerusalem (Adventism), in the last days. That judgment takes place in the fourth generation. The four abominations are the symbols of the four generations of Laodicean Adventism.

ຜູ້ “ມີປັນຍາ” ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ໃນວັນສຸດທ້າຍ, ເມື່ອພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ຈະຮູ້ວ່າ “666” ເປັນສັນຍາລັກຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ສຳຄັນ ເພາະວ່າເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຮັບໄຊຊະນະເໜືອເລກນັ້ນແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ເອເຊກຽນຈຶ່ງນຳສະເໜີການກະບົດທີ່ທະວີຄວາມຮ້າຍແຮງຂຶ້ນໃນບົດທີແປດ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການອັນເປື້ອນສີ່ປະການທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຕາມລຳດັບ. ການອັນເປື້ອນປະການສຸດທ້າຍລະບຸວ່າຄົນໂງ່ເຂລາຄືຜູ້ກົ້ມລົງນະມັດສະການດວງອາທິດ ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງໝາຍເຖິງການພິພາກສາເຢຣູຊາເລັມ (Adventism) ໃນວັນສຸດທ້າຍ. ການພິພາກສານັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່. ການອັນເປື້ອນທັງສີ່ປະການເປັນສັນຍາລັກຂອງສີ່ຊົ່ວຄົນຮຸ່ນຂອງ Laodicean Adventism.

The first generation began in 1863, with the rebellion against Moses’ oath of “seven times.” Twenty-five years later, the rebellion of 1888 was manifested. Thirty-one years later the rebellion of 1919 occurred, represented by W. W. Prescott’s book, “The Doctrine of Christ”. Thirty-eight years after that, in 1957, the rebellion represented by the book, “Questions on Doctrine” took place. We will now begin to demonstrate why these four waymarks align with the four abominations of Ezekiel eight.

ຊົນຮຸ່ນທຳອິດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1863 ພ້ອມກັບການກະບົດຕໍ່ຄຳປະຕິຍານ “ເຈັດເທົ່າ” ຂອງໂມເຊ. ຍີ່ສິບຫ້າປີຕໍ່ມາ, ການກະບົດຂອງປີ 1888 ໄດ້ຖືກສະແດງອອກ. ສາມສິບເອັດປີຕໍ່ມາ, ການກະບົດຂອງປີ 1919 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປຶ້ມຂອງ W. W. Prescott, “The Doctrine of Christ”. ສາມສິບແປດປີຫຼັງຈາກນັ້ນ, ໃນປີ 1957, ການກະບົດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປຶ້ມ “Questions on Doctrine” ກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຫດໝາຍສຳຄັນທັງສີ່ນີ້ສອດຄ່ອງກັບສິ່ງນ່າຊັງຊັງທັງສີ່ໃນ Ezekiel ບົດ 8 ແນວໃດ.

In 1863, Laodicean Adventism introduced a new chart to replace the two charts that were fulfillments of Habakkuk chapter two’s command to, “write the vision and make it plain upon tables.” The 1863 chart dropped the “seven times” from the prophetic illustration, as it had been on the two sacred charts along with the 1260, 1290, and 1335. In Habakkuk the command identified that the tables (in the plural) would be published in a fashion that, “he may run that readeth it.” The 1863 chart was so far off the mark, that it required a handout of explanation to go with it. It was not possible to look at the 1863 chart and “run” without an extra handout.

ໃນປີ 1863, ອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເຊຍໄດ້ນຳສະເໜີແຜນພາບໃໝ່ຂຶ້ນມາແທນສອງແຜນພາບທີ່ເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳສັ່ງໃນຮາບາກຸກ ບົດທີສອງ ທີ່ວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງເທິງແຜ່ນຕາຕະລາງ.” ແຜນພາບປີ 1863 ໄດ້ຕັດ “ເຈັດເວລາ” ອອກຈາກພາບປະກອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ທັງທີ່ມັນເຄີຍຢູ່ໃນສອງແຜນພາບອັນສັກສິດນັ້ນຄຽງຄູ່ກັບ 1260, 1290, ແລະ 1335. ໃນຮາບາກຸກ ຄຳສັ່ງນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ແຜ່ນຕາຕະລາງທັງຫຼາຍ (ໃນຮູບພະຫູພົດ) ຈະຖືກຈັດພິມອອກໃນລັກສະນະທີ່ວ່າ, “ເພື່ອຜູ້ທີ່ອ່ານມັນຈະແລ່ນໄດ້.” ແຜນພາບປີ 1863 ນັ້ນຜິດຈາກເປົ້າໝາຍໄປຢ່າງຫ່າງໄກ ຈົນຈຳເປັນຕ້ອງມີເອກະສານແຈກອະທິບາຍຄວບຄູ່ໄປກັບມັນ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະເບິ່ງແຜນພາບປີ 1863 ແລ້ວ “ແລ່ນ” ໄດ້ ໂດຍບໍ່ມີເອກະສານແຈກເພີ່ມເຕີມ.

> And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. Habakkuk 2:2.

> ແລະພຣະຢາເວຊົງຕອບຂ້ານ້ອຍ ແລະຕັດວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງແຈ່ງໄວ້ເທິງແຜ່ນຈາລຶກ ເພື່ອວ່າຜູ້ທີ່ອ່ານມັນຈະໄດ້ແລ່ນ.” ຮາບາກຸກ 2:2

The 1863, chart was a counterfeit designed to cover up the true, just as William Miller saw in his dream. The two sacred charts were the symbol of the covenant that Christ made with the people who had just taken the position as the true Protestant horn of the earth beast. Those two charts represented a symbol of the covenant relationship between the Millerites and Christ, who suddenly came to His temple in 1844, and when He came, He came as the Messenger of the Covenant. Ancient Israel illustrates modern Israel, and when Christ took ancient Israel out of the bondage of Egypt, He typified the time when He was to take modern Israel out of the bondage of twelve hundred and sixty years of papal rule. Sister White repeatedly upholds these two histories as parallel histories.

ແຜນພາບປີ 1863 ເປັນຂອງປອມທີ່ຖືກຈັດເຮັດຂຶ້ນເພື່ອປົກປິດຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ William Miller ໄດ້ເຫັນໃນຄວາມຝັນຂອງທ່ານ. ແຜນພາບອັນສັກສິດສອງສະບັບນັ້ນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງກະທຳກັບປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ພຶ່ງໄດ້ຮັບຈຸດຍືນໃນຖານະເປັນເຂົາໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ແຜນພາບສອງສະບັບນັ້ນເປັນຕົວແທນສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມສຳພັນຕາມພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງກຸ່ມ Millerites ກັບພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນໃນປີ 1844, ແລະເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາ ພຣະອົງກໍສະເດັດມາໃນຖານະຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນພາບປະກອບຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝສະໄໝໃໝ່, ແລະເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ນຳອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານອອກຈາກພັນທະແຫ່ງອີຢິບ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງເວລາທີ່ພຣະອົງຈະນຳອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝສະໄໝໃໝ່ອອກຈາກພັນທະແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ. Sister White ໄດ້ຢືນຢັນປະຫວັດສາດສອງຊຸດນີ້ຢ່າງຊ້ຳໆວ່າເປັນປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ.

> “Upon us is shining the accumulated light of past ages. The record of Israel’s forgetfulness has been preserved for our enlightenment. In this age God has set His hand to gather unto Himself a people from every nation, kindred, and tongue. In the advent movement He has wrought for His heritage, even as He wrought for the Israelites in leading them from Egypt. In the great disappointment of 1844 the faith of His people was tested as was that of the Hebrews at the Red Sea.” Testimonies, volume 8, 115, 116.

> “ແສງສະຫວ່າງທີ່ສະສົມມາຈາກຍຸກສະໄໝທັງຫຼາຍໃນອະດີດກຳລັງສ່ອງສະຫວ່າງເຖິງພວກເຮົາ. ບັນທຶກເຖິງການຫຼົງລືມຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຖືກຮັກສາໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມແຈ້ງແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາ. ໃນຍຸກນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເພື່ອຮວບຮວມຊົນຊາດໜຶ່ງໄວ້ເປັນຂອງພຣະອົງຈາກທຸກປະເທດ, ທຸກເຜົ່າພັນ, ແລະທຸກພາສາ. ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສະເດັດມາ ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳເພື່ອມໍຣະດົກຂອງພຣະອົງ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳເພື່ອຊາວອິດສະຣາເອນ ໃນການນຳພວກເຂົາອອກຈາກອີຢິບ. ໃນຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງແຫ່ງປີ 1844 ຄວາມເຊື່ອຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກທົດສອບ ເໝືອນດັ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຊາວເຮັບເຣີໃນທີ່ທະເລແດງ.” Testimonies, volume 8, 115, 116.

When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He gave two tables to represent the covenant relationship. When the Lord entered into covenant with modern Israel, He gave two tables to represent the covenant relationship. The two tables of the Ten Commandments typify Habakkuk’s two tables. He gave them the two tables shortly after the Red Sea crossing, which Sister White aligns with the great disappointment of 1844. Shortly after 1844, in terms of prophetic history, the Lord produced the second table. Ancient Israel was made the depositaries of God’s law, and modern Israel was made the depositaries of not only God’s law, but also those great prophetic truths.

ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ພຣະອົງໄດ້ປະທານຈາລຶກສອງແຜ່ນເພື່ອເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມສຳພັນໃນພັນທະສັນຍານັ້ນ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິສຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ພຣະອົງກໍໄດ້ປະທານຈາລຶກສອງແຜ່ນເພື່ອເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມສຳພັນໃນພັນທະສັນຍານັ້ນເຊັ່ນກັນ. ຈາລຶກສອງແຜ່ນແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຈາລຶກສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກ. ພຣະອົງໄດ້ປະທານຈາລຶກສອງແຜ່ນນັ້ນແກ່ພວກເຂົາໃນໄລຍະບໍ່ດົນຫຼັງຈາກການຂ້າມທະເລແດງ ຊຶ່ງ Sister White ໄດ້ຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່ໃນປີ 1844. ໃນຊ່ວງໄລຍະບໍ່ດົນຫຼັງຈາກປີ 1844 ໃນແງ່ຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈັດໃຫ້ມີຈາລຶກແຜ່ນທີສອງ. ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາຝາກແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອິສຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ກໍຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາຝາກ ບໍ່ພຽງແຕ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ລວມທັງຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ.

> “God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world.” Testimonies, volume 5, 455.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຮຽກຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງໃນສະໄໝນີ້ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຮຽກອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ໃຫ້ຢືນຢູ່ເປັນແສງສະຫວ່າງໃນໂລກ. ໂດຍຂວານອັນຊົງອຳນາດແຫ່ງຄວາມຈິງ ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ ພຣະອົງໄດ້ຊົງແຍກພວກເຂົາອອກຈາກບັນດາຄຣິສຕະຈັກ ແລະຈາກໂລກ ເພື່ອນຳເຂົາມາສູ່ຄວາມໃກ້ຊິດອັນສັກສິດກັບພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ຊົງມອບຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສຳລັບເວລານີ້ໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ. ເໝືອນດັ່ງພຣະດຳລັດອັນບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັກສິດທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກ.” Testimonies, volume 5, 455.

The first two Commandments identify God’s hatred for idolatry, and in those first two Commandments He identifies that judgment is carried out unto the third and fourth generations, for He identifies that He is a jealous God.

ພຣະບັນຍັດສອງຂໍ້ທຳອິດໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມກຽດຊັງຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ແລະໃນພຣະບັນຍັດສອງຂໍ້ທຳອິດນັ້ນ ພຣະອົງຊົງລະບຸວ່າການພິພາກສາຖືກດຳເນີນໄປເຖິງຊົ່ວຄົນທີສາມແລະທີສີ່ ເພາະພຣະອົງຊົງລະບຸວ່າພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຫວງແຫນ.

> “The law was not spoken at this time exclusively for the benefit of the Hebrews. God honored them by making them the guardians and keepers of His law, but it was to be held as a sacred trust for the whole world. The precepts of the Decalogue are adapted to all mankind, and they were given for the instruction and government of all. Ten precepts, brief, comprehensive, and authoritative, cover the duty of man to God and to his fellow man; and all based upon the great fundamental principle of love. ‘Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy strength, and with all thy mind; and thy neighbor as thyself.’ Luke 10:27. See also Deuteronomy 6:4, 5; Leviticus 19:18. In the Ten Commandments these principles are carried out in detail, and made applicable to the condition and circumstances of man.

> “ພຣະບັນຍັດມິໄດ້ຖືກປະກາດໃນເວລານັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຊາວເຮັບເຣີເທົ່ານັ້ນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຫ້ກຽດແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາແລະຜູ້ເກັບຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ພຣະບັນຍັດນັ້ນຈະຕ້ອງຖືໄວ້ເປັນຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັກສິດສໍາລັບຊາວໂລກທັງປວງ. ຂໍ້ບັງຄັບແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການເໝາະສົມສໍາລັບມະນຸດທັງປວງ, ແລະໄດ້ຖືກປະທານເພື່ອເປັນຄໍາສັ່ງສອນແລະເປັນຫຼັກການປົກຄອງສໍາລັບທຸກຄົນ. ຂໍ້ບັງຄັບສິບປະການນັ້ນ, ສັ້ນກະທັດຮັດ, ຄອບຄຸມຄົບຖ້ວນ, ແລະມີສິດອໍານາດ, ໄດ້ຄອບຄຸມໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະຕໍ່ເພື່ອນມະນຸດຂອງຕົນ; ແລະທັງໝົດນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການພື້ນຖານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄືຄວາມຮັກ. ‘ຈົ່ງຮັກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານດ້ວຍສຸດໃຈຂອງທ່ານ, ດ້ວຍສຸດຈິດວິນຍານຂອງທ່ານ, ດ້ວຍສຸດກໍາລັງຂອງທ່ານ, ແລະດ້ວຍສຸດຄວາມຄິດຂອງທ່ານ; ແລະຈົ່ງຮັກເພື່ອນບ້ານຂອງທ່ານເໝືອນຮັກຕົນເອງ.’ ລູກາ 10:27. ເບິ່ງດ້ວຍ ພຣະບັນຍັດສອງ 6:4, 5; ພວກເລວີ 19:18. ໃນພຣະບັນຍັດສິບປະການນັ້ນ ຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກນໍາມາຂະຫຍາຍໃນລາຍລະອຽດ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ນໍາໃຊ້ໄດ້ກັບສະພາບແລະສະຖານະການຂອງມະນຸດ.”

> “‘Thou shalt have no other gods before Me.’

> “‘ເຈົ້າຢ່າມີພະອື່ນໃດຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ.’”

> “Jehovah, the eternal, self-existent, uncreated One, Himself the Source and Sustainer of all, is alone entitled to supreme reverence and worship. Man is forbidden to give to any other object the first place in his affections or his service. Whatever we cherish that tends to lessen our love for God or to interfere with the service due Him, of that do we make a god.

> “ພຣະເຢໂຫວາ, ຜູ້ຊົງດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ, ຊົງມີຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ, ບໍ່ໄດ້ຖືກສ້າງ, ພຣະອົງເອງເປັນທັງແຫຼ່ງກຳເນີດແລະຜູ້ຄ້ຳຈູນສັບພະສິ່ງ, ພຽງພຣະອົງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຊົງສົມຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຢ່າງສູງສຸດແລະການນະມັດສະການ. ມະນຸດຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ມອບທີ່ອັນໜຶ່ງອັນດັບທຳອິດໃນຄວາມຮັກຜູກພັນຫຼືໃນການຮັບໃຊ້ຂອງຕົນແກ່ສິ່ງໃດອື່ນ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຮົາຖະໜອມໄວ້ ແລະມີແນວໂນ້ມຈະຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຮັກຂອງເຮົາທີ່ມີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຫຼືຂັດຂວາງການຮັບໃຊ້ທີ່ສົມຄວນຖວາຍແດ່ພຣະອົງ, ສິ່ງນັ້ນແຫຼະທີ່ເຮົາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນເປັນພຣະຂອງເຮົາ.”

> “‘Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them.’

> “‘ຢ່າເຮັດຮູບແກະສະຫຼັກໃດໆ ຫຼືຮູບຄ້າຍຂອງສິ່ງໃດໆທີ່ຢູ່ໃນຟ້າເບື້ອງເທິງ ຫຼືທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກເບື້ອງລຸ່ມ ຫຼືທີ່ຢູ່ໃນນ້ຳໃຕ້ແຜ່ນດິນໂລກ: ຢ່າກາບໄຫວ້ຮູບເຫຼົ່ານັ້ນ ຫຼືຮັບໃຊ້ມັນ.’”

> “The second commandment forbids the worship of the true God by images or similitudes. Many heathen nations claimed that their images were mere figures or symbols by which the Deity was worshiped, but God has declared such worship to be sin. The attempt to represent the Eternal One by material objects would lower man’s conception of God. The mind, turned away from the infinite perfection of Jehovah, would be attracted to the creature rather than to the Creator. And as his conceptions of God were lowered, so would man become degraded.

> “ພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສອງຫ້າມການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ໂດຍຮູບເຄົາລົບຫຼືຮູບພັນຖານໃດໆ. ຫຼາຍຊາດນອກສາສະໜາໄດ້ອ້າງວ່າ ຮູບຂອງພວກເຂົາເປັນພຽງຮູບແທນຫຼືສັນຍາລັກທີ່ໃຊ້ໃນການນະມັດສະການພຣະອົງ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ການນະມັດສະການເຊັ່ນນັ້ນເປັນບາບ. ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະແທນອົງພຣະຜູ້ນິລັນດອນດ້ວຍວັດຖຸທາງວັດຖຸ ຍ່ອມຫຼຸດຕໍ່າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດທີ່ມີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ຈິດໃຈທີ່ຫັນໜີຈາກຄວາມສົມບູນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງພຣະເຢໂຮວາ ຈະຖືກດຶງດູດໄປຫາສິ່ງຊົງສ້າງ ຫຼາຍກວ່າພຣະຜູ້ຊົງສ້າງ. ແລະເມື່ອແນວຄວາມຄິດຂອງເຂົາກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າຖືກຫຼຸດຕໍ່າລົງ ມະນຸດກໍຈະເສື່ອມຊາມຕໍ່າລົງເຊັ່ນດຽວກັນ.”

> “‘I the Lord thy God am a jealous God.’ The close and sacred relation of God to His people is represented under the figure of marriage. Idolatry being spiritual adultery, the displeasure of God against it is fitly called jealousy.” Patriarchs and Prophets, 305, 306.

> “‘ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຫຶງຫວງ.’ ຄວາມສຳພັນອັນໃກ້ຊິດແລະສັກສິດລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍອຸປະມາເປັນການສົມຣົດ. ເນື່ອງຈາກການນັບຖືຮູບເຄົາລົບເປັນການຫລິ້ນຊູ້ທາງວິນຍານ ຄວາມບໍ່ພໍພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ສິ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນຢ່າງເໝາະສົມວ່າ ຄວາມຫຶງຫວງ.” Patriarchs and Prophets, 305, 306.

God’s jealousy is especially manifested against idolatry, and it is not a coincidence that the first abomination in Ezekiel chapter eight is “an image of jealousy.”

ຄວາມຫຶງຫວງຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສະແດງອອກໂດຍພິເສດຕໍ່ຕ້ານການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ແລະມິແມ່ນເລື່ອງບັງເອີນທີ່ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງຢ່າງທໍາອິດໃນເອເຊກຽນ ບົດ 8 ແມ່ນ “ຮູບຈຳລອງແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງ.”

> And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. Ezekiel 8:1–5.

> ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນໃນປີທີຫົກ ໃນເດືອນທີຫົກ ໃນວັນທີຫ້າຂອງເດືອນ ເມື່ອຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະພວກຜູ້ເຖົ້າຂອງຢູດານັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ ພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ຕົກຢູ່ເທິງຂ້ານ້ອຍທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍມອງເຫັນ ແລະ ດູເຖີດ ມີພາບຄ້າຍດັ່ງຮູບລັກສະນະແຫ່ງໄຟ: ຈາກຮູບລັກສະນະແຫ່ງບັ້ນແອວຂອງພຣະອົງລົງໄປ ເປັນໄຟ; ແລະຈາກບັ້ນແອວຂອງພຣະອົງຂຶ້ນໄປ ເປັນດັ່ງຮູບລັກສະນະແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງເຫຼື້ອມ ດັ່ງສີຂອງອຳພັນ. ແລະພຣະອົງກໍຍື່ນຮູບດັ່ງພຣະຫັດອອກມາ ແລະຈັບຂ້ານ້ອຍທີ່ປອຍຜົມສ່ວນໜຶ່ງເທິງສີສະຂອງຂ້ານ້ອຍ; ແລະພຣະວິນຍານໄດ້ຍົກຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນລະຫວ່າງແຜ່ນດິນແລະຟ້າສະຫວັນ ແລະໄດ້ນຳຂ້ານ້ອຍໄປໃນນິມິດທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າສູ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເຖິງປະຕູຂອງປະຕູຊັ້ນໃນ ຊຶ່ງຫັນໜ້າໄປທາງທິດເໜືອ; ບ່ອນທີ່ຕັ້ງຂອງຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງ ຊຶ່ງຍົວະໃຫ້ເກີດຄວາມຫຶງຫວງ. ແລະ ດູເຖີດ ພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕາມນິມິດທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນທົ່ງພຽງ. ແລ້ວພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຍົກຕາຂອງເຈົ້າຂຶ້ນບັດນີ້ໄປທາງທິດເໜືອ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຍົກຕາຂຶ້ນໄປທາງທິດເໜືອ ແລະ ດູເຖີດ ທາງທິດເໜືອ ທີ່ປະຕູແທ່ນບູຊາ ມີຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງນີ້ຢູ່ທາງເຂົ້າ. ເອເຊກຽນ 8:1–5.

The image of jealousy is the first of four escalating abominations that Ezekiel is shown. The image of jealousy represents the beginning of the first of four generations of escalating rebellion in Adventism. The first generation began in 1863.

ຮູບພາບແຫ່ງຄວາມອິດສາເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສະອິດສະອຽນຢ່າງຍິ່ງອັນທຳອິດ ໃນສີ່ສິ່ງທີ່ໜ້າສະອິດສະອຽນທີ່ທະວີຄວາມຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ ຊຶ່ງເອເຊກຽນໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນ. ຮູບພາບແຫ່ງຄວາມອິດສານັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງລຸ້ນທຳອິດ ໃນສີ່ລຸ້ນແຫ່ງການກະບົດທີ່ທະວີຄວາມຮ້າຍແຮງຂຶ້ນໃນຂະບວນການແອດເວັນຕິສ. ລຸ້ນທຳອິດນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1863.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “ຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະຄົນໄດ້ກ່າວບໍ່ແມ່ນເພື່ອສະໄໝຂອງຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍິ່ງກວ່ານັ້ນເພື່ອສະໄໝຂອງພວກເຮົາ ດັ່ງນັ້ນການພະຍາກອນຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງຍັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສໍາລັບພວກເຮົາ. ‘ບັນດາເຫດການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ພວກເຂົາເພື່ອເປັນແບບຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ປາຍສະໄໝຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.’ 1 Corinthians 10:11. ‘ສິ່ງນັ້ນໄດ້ຖືກສໍາແດງແກ່ພວກເຂົາວ່າ ການຮັບໃຊ້ໃນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ ມິແມ່ນເພື່ອຕົນເອງ ແຕ່ເພື່ອພວກເຮົາ ຄືສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກທ່ານໂດຍຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ຊົງຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ; ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນດາທູດສະຫວັນປາຖະໜາຢາກເພ່ງເບິ່ງ.’ 1 Peter 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “ພຣະຄຳພີໄດ້ສະສົມແລະຮວບຮວມຂຸມຊັບຂອງຕົນໄວ້ສຳລັບຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍນີ້. ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ ແລະການກະທຳອັນສົງ່າງາມນ່າຄร້ານຂາມໃນປະຫວັດສາດພຣະສັນຍາເດີມ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກ ແລະກຳລັງເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກໃນຄຣິດຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.” Selected Messages, ເຫຼັ້ມ 3, 338, 339.

Back to Articles