Article

# Future for America and July 18, 2020 - Number Two

ອະນາຄົດສໍາລັບອາເມຣິກາ ແລະ ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 - ສະບັບທີສອງ

Eating the Message

ການກິນຂໍ້ຄວາມ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 24, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Just before probation closes a command is made to “seal not the sayings of the prophecy of this book.”

ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ ໄດ້ມີຄຳສັ່ງອອກມາໃຫ້ “ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງປຶ້ມນີ້.”

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນປຶ້ມນີ້ໄວ້; ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ຜູ້ທີ່ອະທຳ ກໍໃຫ້ລາວອະທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ທີ່ໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ລາວໂສໂຄກຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ທີ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ລາວຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ລາວບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 22:10, 11.

In chapter five of Revelation, God the Father is seated upon His throne and He has a book in His hand that is sealed with seven seals.

ໃນບົດທີຫ້າແຫ່ງພຣະນິມິດ, ພຣະເຈົ້າພຣະບິດາປະທັບນັ່ງຢູ່ເທິງພຣະບັນລັງຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງຊົງຖືໜັງສືມ້ວນໜຶ່ງໄວ້ໃນພຣະຫັດ ຊຶ່ງຖືກປະທັບຕາໄວ້ດ້ວຍເຈັດດວງ.

> And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. Revelation 5:1.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໜັງສືເລັ່ມໜຶ່ງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງຜູ້ປະທັບເທິງພຣະທີ່ນັ່ງ, ມີຂໍ້ຄວາມຂຽນຢູ່ທັງດ້ານໃນແລະດ້ານນອກ, ແລະຖືກປະທັບຕາໄວ້ດ້ວຍຕາເຈັດດວງ. ພຣະນິມິດ 5:1

As the narrative from verse one, continues on through to chapter seven, we find that Jesus, represented as the Lion of the tribe of Judah is the One who takes the book from His Father’s hand and begins to progressively open the seals. When He opens the sixth seal and presents the message represented by the seal, chapter six ends. It ends with a question that leads into chapter seven, where we find the answer to the question raised in the last verse of chapter six.

ເມື່ອເລື່ອງລາວຈາກຂໍ້ທີໜຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງບົດທີເຈັດ ພວກເຮົາພົບວ່າ ພຣະເຢຊູ ຜູ້ຊົງຖືກແທນນິຍາຍເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ຄືພຣະອົງຜູ້ຮັບເອົາມ້ວນໜັງສືຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ ແລະເລີ່ມເປີດດວງປະທັບຕາຕ່າງໆອອກເປັນລຳດັບ. ເມື່ອພຣະອົງເປີດດວງປະທັບຕາດວງທີຫົກ ແລະຊົງສະແດງຂ່າວສານທີ່ດວງປະທັບຕານັ້ນເປັນຕົວແທນ ບົດທີຫົກກໍສິ້ນສຸດລົງ. ມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຄຳຖາມໜຶ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ບົດທີເຈັດ ບ່ອນທີ່ພວກເຮົາພົບຄຳຕອບຕໍ່ຄຳຖາມທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດທີຫົກ.

> For the great day of his wrath is come; and who shall be able to stand? Revelation 6:17.

> ເພາະວ່າວັນອັນໃຫຍ່ແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ; ແລະຜູ້ໃດຈະສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້? ພຣະນິມິດ 6:17.

Chapter seven introduces the one hundred and forty-four thousand and the “great multitude.” After God’s people are presented in chapter seven, then we find the seventh and final of the seals being removed. The only other prophecy in the book of Revelation that has been sealed is the seven thunders of chapter ten. The simple point is that the only prophecy in the book of Revelation that is sealed up and can be unsealed before probation closes is the “seven thunders.”

ບົດທີເຈັດໄດ້ນໍາສະເໜີຄົນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະ “ຝູງຊົນຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍ.” ຫຼັງຈາກປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກນໍາສະເໜີໃນບົດທີເຈັດແລ້ວ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນເຮົາຈຶ່ງພົບວ່າ ຕາປະທັບອັນທີເຈັດ ແລະເປັນອັນສຸດທ້າຍ ຖືກເປີດອອກ. ຄໍາພະຍາກອນອື່ນພຽງຢ່າງດຽວໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ ຄື ສຽງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການໃນບົດທີສິບ. ປະເດັນທີ່ງ່າຍດາຍກໍຄືວ່າ ຄໍາພະຍາກອນພຽງຢ່າງດຽວໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ ແລະສາມາດຖືກເປີດຜະນຶກໄດ້ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ ແມ່ນ “ສຽງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ.”

For years, if not decades Future for America has identified what the “seven thunders” represent. The “seven thunders” represent the history of the Millerite movement from August 11, 1840 through to October 22, 1844. Sister White confirms this fact and adds that the “seven thunders” also represent “future events that will be disclosed in their order.” A detailed presentation of these facts can be found in Habakkuk’s Tables, for any that are unfamiliar with these prophetic realities.

ເປັນເວລາຫຼາຍປີ ຫາກບໍ່ແມ່ນຫຼາຍທົດສະວັດແລ້ວ, Future for America ໄດ້ຊີ້ບອກຢ່າງຊັດເຈນວ່າ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ” ເປັນຕົວແທນຂອງຫຍັງ. “ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ” ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊິດສະເຕີ White ຢືນຢັນຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ ແລະເພີ່ມອີກວ່າ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ” ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຫດການໃນອະນາຄົດທີ່ຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” ການນຳສະເໜີລາຍລະອຽດຂອງຂໍ້ເທັດຈິງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດພົບໄດ້ໃນ Habakkuk’s Tables ສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຍັງບໍ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້.

The truth of the seven thunders that has been presented in the past is still truth, but since August of this year the Lord has removed His hand from these subjects and more understanding has been revealed. We will begin with chapter ten of Revelation, then consider Sister White’s commentary on the chapter. Before we do this, we must identify two points unrelated to the consideration of the seven thunders.

ຄວາມຈິງເກືອບກັບຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ໃນອະດີດນັ້ນ ຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງຢູ່, ແຕ່ນັບແຕ່ເດືອນສິງຫາຂອງປີນີ້ເປັນຕົ້ນມາ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຖອນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຫົວຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ ແລະໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍຄວາມເຂົ້າໃຈເພີ່ມຂຶ້ນ. ພວກເຮົາຈະເລີ່ມດ້ວຍພຣະນິມິດບົດທີ 10 ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາຄຳອະທິບາຍຂອງ Sister White ກ່ຽວກັບບົດນັ້ນ. ກ່ອນທີ່ເຮົາຈະເຮັດສິ່ງນີ້ ພວກເຮົາຕ້ອງລະບຸສອງປະເດັນທີ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການພິຈາລະນາເລື່ອງຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງ.

The first point is that the identification of the truth of the seven thunders that is now opened up requires several lines of truth to put everything the seven thunders represent in place. Here I pray, is the patience of the saints. The second point connected with this is that the program that produces the audio presentation of these articles has a limitation on the amount of time it can read and speak. The articles must each fit within that period of time. From the outset of this study, I am informing you that it will require a few articles to establish the truth represented by the seven thunders. Now to chapter ten.

ຈຸດທຳອິດຄືວ່າ ການລະບຸຄວາມຈິງຂອງຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງ ທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດເຜີຍນັ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງອາໄສແນວຄວາມຈິງຫຼາຍປະການ ເພື່ອຈັດວາງທຸກສິ່ງທີ່ຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງເປັນຕົວແທນໄວ້ໃຫ້ເຂົ້າທີ່. ໃນທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນວ່າ ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມອົດທົນຂອງພວກວິສຸດຊົນ. ຈຸດທີສອງທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບເລື່ອງນີ້ຄືວ່າ ໂປຣແກຣມທີ່ໃຊ້ຜະລິດການນຳສະເໜີດ້ວຍສຽງຂອງບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້ ມີຂໍ້ຈຳກັດກ່ຽວກັບຈຳນວນເວລາທີ່ມັນສາມາດອ່ານແລະເວົ້າໄດ້. ບົດຄວາມແຕ່ລະບົດຈະຕ້ອງພໍດີຢູ່ພາຍໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ. ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນຂອງການສຶກສານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງແຈ້ງໃຫ້ທ່ານຊາບວ່າ ມັນຈະຕ້ອງໃຊ້ບົດຄວາມສອງສາມບົດ ເພື່ອສະຖາປະນາຄວາມຈິງທີ່ຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງເປັນຕົວແທນ. ບັດນີ້ ໄປສູ່ບົດທີສິບ.

> And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire: And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth, And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. Revelation 10:1–11.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອົງອື່ນຜູ້ມີລິດອໍານາດຫຼາຍ ລົງມາຈາກສະຫວັນ ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍເມກ; ແລະມີຮຸ້ງຢູ່ເທິງສີສະຂອງທ່ານ, ແລະໃບໜ້າຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງດວງອາທິດ, ແລະຕີນຂອງທ່ານເປັນເໝືອນເສົາໄຟ. ແລະໃນມືຂອງທ່ານມີໜັງສືນ້ອຍເປີດຢູ່; ແລະທ່ານໄດ້ວາງຕີນຂວາຂອງທ່ານໄວ້ເທິງທະເລ, ແລະຕີນຊ້າຍໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນ. ແລະຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງ ເໝືອນດັ່ງສິງໂຕຄໍາລາມ; ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ຮ້ອງແລ້ວ, ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດກໍໄດ້ກ່າວສຽງຂອງຕົນ. ແລະເມື່ອຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວສຽງຂອງຕົນແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍກໍາລັງຈະຂຽນ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງຈາກສະຫວັນເວົ້າແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງປະທັບຕາສິ່ງທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວນັ້ນໄວ້, ແລະຢ່າຂຽນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.” ແລະທູດສະຫວັນອົງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢືນຢູ່ເທິງທະເລແລະເທິງແຜ່ນດິນ ໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ແລະສາບານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດນິລັນດອນ, ຜູ້ຊົງສ້າງສະຫວັນ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລະແຜ່ນດິນ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລະທະເລ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ວ່າຈະບໍ່ມີເວລາອີກຕໍ່ໄປ: ແຕ່ໃນວັນທັງຫຼາຍແຫ່ງສຽງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດ, ເມື່ອທ່ານຈະເລີ່ມເປົ່າແກ, ຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະສໍາເລັດ, ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດໄວ້ແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄືພວກຜູ້ພະຍາກອນ. ແລະສຽງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຈາກສະຫວັນນັ້ນ ໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າອີກ ແລະກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງໄປເອົາໜັງສືນ້ອຍທີ່ເປີດຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ເທິງທະເລແລະເທິງແຜ່ນດິນນັ້ນ.” ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຫາທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ ແລະເວົ້າກັບທ່ານວ່າ, “ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໜັງສືນ້ອຍນັ້ນ.” ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງເອົາໄປ ແລະກິນມັນເສຍ; ແລະມັນຈະເຮັດໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າຂົມ, ແຕ່ໃນປາກຂອງເຈົ້າມັນຈະຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ.” ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເອົາໜັງສືນ້ອຍນັ້ນອອກຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນ ແລະກິນມັນເສຍ; ແລະໃນປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າມັນຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ: ແລະທັນທີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກິນມັນແລ້ວ, ທ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຂົມ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ເຈົ້າຈໍາເປັນຕ້ອງພະຍາກອນອີກ ຕໍ່ໜ້າຊົນຊາດທັງຫຼາຍ, ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍ, ພາສາທັງຫຼາຍ, ແລະກະສັດທັງຫຼາຍ.” ພຣະນິມິດ 10:1–11.

Commenting on chapter ten, Sister White states:

ໃນການອະທິບາຍບົດທີສິບ, ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.

> ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອໍານາດຜູ້ທີ່ໄດ້ຊົງສັ່ງສອນໂຢຮັນນັ້ນ ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ. ການທີ່ພຣະອົງຊົງວາງພຣະບາດຂວາຂອງພຣະອົງເທິງທະເລ ແລະພຣະບາດຊ້າຍເທິງແຜ່ນດິນແຫ້ງ ສະແດງເຖິງພາກສ່ວນທີ່ພຣະອົງກໍາລັງຊົງກະທໍາຢູ່ໃນສາກສຸດທ້າຍແຫ່ງການໂຕ້ແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກັບຊາຕານ. ຕໍາແໜ່ງນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງລິດເດດ ແລະສິດອໍານາດສູງສຸດຂອງພຣະອົງເໜືອໂລກທັງສິ້ນ. ການໂຕ້ແຍ້ງນັ້ນໄດ້ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ແລະແນ່ວແນ່ຍິ່ງຂຶ້ນຈາກຍຸກສູ່ຍຸກ ແລະຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງສາກສຸດທ້າຍ ເມື່ອການດໍາເນີນງານອັນແຍບຍົນຂອງອໍານາດແຫ່ງຄວາມມືດຈະໄປເຖິງຈຸດສູງສຸດ. ຊາຕານ ຜູ້ຮ່ວມມືກັບຄົນຊົ່ວ ຈະຫລອກລວງໂລກທັງສິ້ນ ແລະບັນດາຄຣິດຕະຈັກທີ່ບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ. ແຕ່ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອໍານາດນັ້ນຊົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເອົາໃຈໃສ່. ພຣະອົງຊົງຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນດັງ. ພຣະອົງຈະຊົງສະແດງລິດອໍານາດ ແລະສິດອໍານາດແຫ່ງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງແກ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮ່ວມກັບຊາຕານເພື່ອຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> “ຫຼັງຈາກຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນີ້ໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງພວກມັນແລ້ວ, ຄໍາບັນຊາກໍໄດ້ມາເຖິງໂຢຮັນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ມາເຖິງດານີເອນ ໃນເລື່ອງປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນວ່າ: ‘ຈົ່ງຜະນຶກສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນເສຍ.’ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເກັ່ງກ່ຽວກັບເຫດການໃນອະນາຄົດ ຊຶ່ງຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລໍາດັບຂອງມັນ. ດານີເອນຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງບັນດາວັນທັງຫຼາຍ. ໂຢຮັນເຫັນປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນຖືກແກະຜະນຶກ. ແລ້ວຄໍາພະຍາກອນຂອງດານີເອນຈຶ່ງມີທີ່ທາງອັນຖືກຕ້ອງຂອງມັນໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ ທີ່ຈະຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກ. ການແກະຜະນຶກປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນ ຄືຂ່າວສານທີ່ກ່ຽວກັບເວລາ.”

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> “ພຣະທັມດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດເປັນອັນດຽວກັນ. ອັນໜຶ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນ, ອີກອັນໜຶ່ງເປັນການສຳແດງ; ອັນໜຶ່ງເປັນພຣະທັມທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ອີກອັນໜຶ່ງເປັນພຣະທັມທີ່ຖືກເປີດອອກ. ໂຢຮັນໄດ້ຍິນຄວາມລຶກລັບທີ່ສຽງຟ້າຮ້ອງໄດ້ກ່າວອອກມາ, ແຕ່ທ່ານໄດ້ຖືກບັນຊາບໍ່ໃຫ້ຂຽນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.”

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. It was not best for the people to know these things, for their faith must necessarily be tested. In the order of God most wonderful and advanced truths would be proclaimed. The first and second angels’ messages were to be proclaimed, but no further light was to be revealed before these messages had done their specific work. This is represented by the angel standing with one foot on the sea, proclaiming with a most solemn oath that time should be no longer.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ແສງສະຫວ່າງພິເສດທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນ ແລະຖືກສະແດງອອກໃນສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນັ້ນ ແມ່ນເປັນການພັນລະນາເຫດການຕ່າງໆທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສອງ. ມັນບໍ່ເປັນການດີທີ່ສຸດສຳລັບປະຊາຊົນທີ່ຈະຮູ້ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ເພາະຄວາມເຊື່ອຂອງເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຖືກທົດສອບ. ຕາມລະບຽບຂອງພຣະເຈົ້າ ຄວາມຈິງອັນອັດສະຈັນ ແລະກ້າວໜ້າທີ່ສຸດ ຈະຖືກປະກາດ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສອງ ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດ ແຕ່ຈະບໍ່ມີແສງສະຫວ່າງອື່ນໃດຖືກເປີດເຜີຍກ່ອນທີ່ຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ເຮັດວຽກງານສະເພາະຂອງມັນສຳເລັດ. ສິ່ງນີ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຢືນໂດຍວາງຕີນຂ້າງໜຶ່ງເທິງທະເລ ແລະປະກາດດ້ວຍຄຳສາບານອັນເຄັ່ງຂຶມທີ່ສຸດວ່າ ເວລາຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

The “mighty angel” who descended on August 11, 1840 was Christ, and he had a message in his hand that John was told to eat. What John ate was a message, but it was distinctly a message that was to be taken to God’s people, and not the world. It is important to recognize who the target audience is in the passage, for even though Christ descended on August 11, 1840, marking the empowerment of the first angel’s message, and thus identifying when the first angel’s message would be carried to the entire world, the little book that John was to eat is identifying when Protestantism surrendered the mantle of Protestantism unto the Millerites. When Christ descended with the little book, He was terminating His covenant relationship with the church from the wilderness and simultaneously identifying the Millerite people as His new chosen covenant people. The Millerites were a people who had formerly not been the people of God. The prophets never contradict each other.

“ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດ” ຜູ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຄືພຣະຄຣິດ, ແລະພຣະອົງຊົງຖືຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງໂຢຮັນໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ກິນ. ສິ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ກິນນັ້ນແມ່ນຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງ, ແຕ່ເປັນຂໍ້ຄວາມຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າຈະຕ້ອງຖືກນຳໄປຫາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນໂລກ. ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະຈຳແນກໃຫ້ໄດ້ວ່າ ຜູ້ຟັງເປົ້າໝາຍໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ແມ່ນຜູ້ໃດ, ເພາະແມ່ນວ່າພຣະຄຣິດໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ອັນເປັນຈຸດໝາຍຂອງການປະທານລິດແກ່ຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເວລາທີ່ຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈະຖືກປະກາດໄປທົ່ວໂລກ, ແຕ່ໜັງສືນ້ອຍທີ່ໂຢຮັນຈະຕ້ອງກິນນັ້ນ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງເວລາທີ່ພວກໂປຣເຕສແຕນໄດ້ມອບມໍລະດົກແຫ່ງຄວາມເປັນໂປຣເຕສແຕນໃຫ້ແກ່ພວກມິນເລີໄຣດ. ເມື່ອພຣະຄຣິດລົງມາພ້ອມກັບໜັງສືນ້ອຍນັ້ນ, ພຣະອົງກຳລັງຍຸດຕິຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງກັບຄຣິດຈັກຈາກຖິ່ນກັນດານ ແລະໃນຂະນະດຽວກັນກໍກຳລັງຊົງລະບຸພວກມິນເລີໄຣດວ່າເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຊົງເລືອກໃໝ່ຂອງພຣະອົງ. ພວກມິນເລີໄຣດເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ແຕ່ກ່ອນບໍ່ໄດ້ເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນບໍ່ເຄີຍຂັດແຍ້ງກັນເອງ.

> And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. And he said unto me, Son of man, I send thee to the children of Israel, to a rebellious nation that hath rebelled against me: they and their fathers have transgressed against me, even unto this very day. For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. And thou, son of man, be not afraid of them, neither be afraid of their words, though briers and thorns be with thee, and thou dost dwell among scorpions: be not afraid of their words, nor be dismayed at their looks, though they be a rebellious house. And thou shalt speak my words unto them, whether they will hear, or whether they will forbear: for they are most rebellious. But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. And he said unto me, Son of man, go, get thee unto the house of Israel, and speak with my words unto them. For thou art not sent to a people of a strange speech and of an hard language, but to the house of Israel; Not to many people of a strange speech and of an hard language, whose words thou canst not understand. Surely, had I sent thee to them, they would have hearkened unto thee. But the house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto me: for all the house of Israel are impudent and hardhearted. Behold, I have made thy face strong against their faces, and thy forehead strong against their foreheads. As an adamant harder than flint have I made thy forehead: fear them not, neither be dismayed at their looks, though they be a rebellious house. Moreover he said unto me, Son of man, all my words that I shall speak unto thee receive in thine heart, and hear with thine ears. Ezekiel 2:1–3:10.

> ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນຢືນເທິງຕີນຂອງເຈົ້າ ແລະເຮົາຈະກ່າວກັບເຈົ້າ.” ແລະເມື່ອພຣະອົງກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍ, ພຣະວິນຍານກໍເຂົ້າມາໃນຂ້ານ້ອຍ ແລະໃຫ້ຂ້ານ້ອຍລຸກຂຶ້ນຢືນເທິງຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍ, ຈົນຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນພຣະອົງຜູ້ກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຮົາໃຊ້ເຈົ້າໄປຫາພວກລູກຫລານອິສຣາເອນ, ໄປຫາຊົນຊາດທີ່ກະບົດ ຊຶ່ງໄດ້ກະບົດຕໍ່ເຮົາ; ທັງພວກເຂົາ ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ລ່ວງລະເມີດຕໍ່ເຮົາຈົນເຖິງວັນນີ້. ເພາະພວກເຂົາເປັນລູກຫລານທີ່ໜ້າດ້ານ ແລະມີໃຈແຂງກະດ້າງ. ເຮົາໃຊ້ເຈົ້າໄປຫາພວກເຂົາ; ແລະເຈົ້າຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ‘ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້.’ ແລະພວກເຂົາ, ຈະຟັງຫລືຈະບໍ່ຟັງກໍຕາມ, (ເພາະພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ,) ພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ແນ່ວ່າ ໄດ້ມີຜູ້ພະຍາກອນຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ແລະເຈົ້າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຢ່າຢ້ານພວກເຂົາ ແລະຢ່າຢ້ານຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາ, ເຖິງແມ່ນວ່າມີໜາມ ແລະໜາມແຫຼມຢູ່ກັບເຈົ້າ ແລະເຈົ້າອາໄສຢູ່ທ່າມກາງແມງປ່ອງ; ຢ່າຢ້ານຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະຢ່າຄວັນກົວເພາະໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ. ແລະເຈົ້າຈົ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາແກ່ພວກເຂົາ, ຈະຟັງຫລືຈະບໍ່ຟັງກໍຕາມ; ເພາະພວກເຂົາກະບົດຢ່າງຍິ່ງ. ແຕ່ເຈົ້າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າ; ຢ່າເປັນຜູ້ກະບົດເໝືອນວົງວານທີ່ກະບົດນັ້ນ: ຈົ່ງເປີດປາກຂອງເຈົ້າ ແລະກິນສິ່ງທີ່ເຮົາໃຫ້ເຈົ້າ.” ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ, ເບິ່ງແມ, ມີມືໜຶ່ງຖືກຍື່ນມາຫາຂ້ານ້ອຍ; ແລະເບິ່ງແມ, ໃນມືນັ້ນມີໜັງສືມ້ວນໜຶ່ງ; ແລະພຣະອົງກາງມັນອອກຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ; ແລະມີຂໍ້ຂຽນຢູ່ທັງດ້ານໃນ ແລະດ້ານນອກ; ແລະໃນນັ້ນມີຂຽນໄວ້ເຖິງການຄ່ຳຄວນ, ການຮ້ອງໄຫ້, ແລະວິບັດ. ອີກທັງພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງກິນສິ່ງທີ່ເຈົ້າພົບ; ຈົ່ງກິນໜັງສືມ້ວນນີ້ ແລະໄປກ່າວແກ່ວົງວານອິສຣາເອນ.” ດັ່ງນັ້ນຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງເປີດປາກ ແລະພຣະອົງກໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍກິນໜັງສືມ້ວນນັ້ນ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າກິນ ແລະໃຫ້ອະໄວຍະພາຍໃນຂອງເຈົ້າເຕັມດ້ວຍໜັງສືມ້ວນນີ້ທີ່ເຮົາໃຫ້ເຈົ້າ.” ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍກິນມັນ; ແລະໃນປາກຂອງຂ້ານ້ອຍມັນຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງໄປ, ໄປຫາວົງວານອິສຣາເອນ ແລະກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາແກ່ພວກເຂົາ. ເພາະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຖືກໃຊ້ໄປຫາຊົນຊາດທີ່ມີພາສາແປກ ແລະມີຖ້ອຍຄໍາຍາກ, ແຕ່ໄປຫາວົງວານອິສຣາເອນ; ບໍ່ແມ່ນໄປຫາຫລາຍຊົນຊາດທີ່ມີພາສາແປກ ແລະມີຖ້ອຍຄໍາຍາກ, ຊຶ່ງຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈ. ແນ່ນອນວ່າ, ຖ້າເຮົາໄດ້ໃຊ້ເຈົ້າໄປຫາພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຄົງຈະຟັງເຈົ້າ. ແຕ່ວົງວານອິສຣາເອນຈະບໍ່ຟັງເຈົ້າ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຟັງເຮົາ: ເພາະວົງວານອິສຣາເອນທັງໝົດເປັນຄົນໜ້າດ້ານ ແລະມີໃຈແຂງກະດ້າງ. ເບິ່ງແມ, ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃບໜ້າຂອງເຈົ້າແຂງກ້າຕໍ່ກັບໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ, ແລະໜ້າຜາກຂອງເຈົ້າແຂງກ້າຕໍ່ກັບໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ເຮົາໄດ້ເຮັດໜ້າຜາກຂອງເຈົ້າໃຫ້ແຂງຍິ່ງກວ່າຫີນເຫລັກ ແຂງກວ່າຫີນເຫີບ; ຢ່າຢ້ານພວກເຂົາ ແລະຢ່າຄວັນກົວເພາະໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ.” ອີກທັງພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຖ້ອຍຄໍາທັງໝົດຂອງເຮົາທີ່ເຮົາຈະກ່າວແກ່ເຈົ້ານັ້ນ ຈົ່ງຮັບໄວ້ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ ແລະຈົ່ງຟັງດ້ວຍຫູຂອງເຈົ້າ.” ເອເຊກຽນ 2:1–3:10.

When Christ descended with the little book which John took and ate, it was in his “mouth as honey for sweetness.” John the Revelator and Ezekiel, both take a message from Christ’s “hand.” Ezekiel, and therefore John had a message to deliver to “the house of Israel,” not to those outside of Israel. If those outside Israel would have heard the message, they would have accepted it, but not Israel, for “all the house” of Israel “are impudent and hardhearted.” The complete house of Israel (all the house) was totally rebellious. Israel in 1840 was represented in Revelation chapter ten as the church in the wilderness. They had filled the cup of their probationary time.

ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດລົງມາພ້ອມກັບໜັງສືນ້ອຍທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຮັບແລະກິນນັ້ນ, ມັນຢູ່ໃນ “ປາກຂອງລາວຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງ.” ໂຢຮັນຜູ້ໄດ້ຮັບນິມິດ ແລະ ເອເຊກຽນ, ທັງສອງໄດ້ຮັບຂ່າວສານຈາກ “ມື” ຂອງພຣະຄຣິດ. ເອເຊກຽນ, ແລະດັ່ງນັ້ນໂຢຮັນດ້ວຍ, ມີຂ່າວສານທີ່ຈະປະກາດແກ່ “ວົງວານອິດສະຣາເອນ,” ບໍ່ແມ່ນແກ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກອິດສະຣາເອນ. ຖ້າຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກອິດສະຣາເອນໄດ້ຍິນຂ່າວສານນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍຈະຍອມຮັບມັນ, ແຕ່ອິດສະຣາເອນບໍ່ຍອມຮັບ, ເພາະວ່າ “ວົງວານທັງສິ້ນ” ຂອງອິດສະຣາເອນ “ເປັນຄົນຫນ້າດ້ານແລະໃຈແຂງ.” ວົງວານອິດສະຣາເອນຢ່າງຄົບຖ້ວນ (ວົງວານທັງສິ້ນ) ໄດ້ກະບົດຢ່າງສົມບູນ. ອິດສະຣາເອນໃນປີ 1840 ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບ ວ່າເປັນຄຣິສຕະຈັກໃນຖິ່ນກັນດານ. ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງຕົນເຕັມແລ້ວ.

Though the message would not be heard by Israel, the prophet was still commanded to take them the message of the little book, for the purpose of holding them accountable for rejecting the light of the first angel. In the books of judgment, they were to be held accountable for refusing to hear the message of the “prophet” that had been “among them.” Rejecting the prophet is to reject the message that had been given to the prophet by the angel Gabriel, who had himself received that message from Christ, who had received it from the Father. When Christ descended with the message of the little book in His hand it paralleled when the Holy Spirit descended at His baptism. That had been prefigured by Moses at the burning bush, and that very same waymark that exists in every reformatory movement.

ເຖິງແມ່ນວ່າຂ່າວສານນັ້ນຈະບໍ່ຖືກອິດສະຣາເອນຟັງ, ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຜູ້ພະຍາກອນຍັງຖືກບັນຊາໃຫ້ນຳຂ່າວສານຈາກໜັງສືນ້ອຍນັ້ນໄປໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ, ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງຂອງທູດອົງທຳອິດ. ໃນບັນດາໜັງສືແຫ່ງການພິພາກສາ, ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຖືກຖາມຮັບຜິດຊອບເນື່ອງຈາກໄດ້ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຟັງຂ່າວສານຂອງ “ຜູ້ພະຍາກອນ” ຜູ້ທີ່ໄດ້ “ຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ.” ການປະຕິເສດຜູ້ພະຍາກອນ ກໍແມ່ນການປະຕິເສດຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ຜູ້ພະຍາກອນໂດຍທູດກາບຣີເອນ, ຜູ້ຊຶ່ງຕົນເອງໄດ້ຮັບຂ່າວສານນັ້ນມາຈາກພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບມັນມາຈາກພຣະບິດາ. ເມື່ອພຣະຄຣິດສະເດັດລົງມາພ້ອມກັບຂ່າວສານຂອງໜັງສືນ້ອຍຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ນັ້ນກໍຂະໜານກັນກັບເວລາທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະເດັດລົງມາໃນການບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ. ສິ່ງນັ້ນໄດ້ຖືກລ່ວງໜ້າເປັນເງົາໂດຍໂມເຊຢູ່ທີ່ພຸ່ມໄມ້ທີ່ໄຫມ້ໄຟ, ແລະນັ້ນແມ່ນຫຼັກໝຸດດຽວກັນນັ້ນທີ່ປາກົດຢູ່ໃນທຸກການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການປະຕິຮູບ.

> “The work of God in the earth presents, from age to age, a striking similarity in every great reformation or religious movement. The principles of God’s dealing with men are ever the same. The important movements of the present have their parallel in those of the past, and the experience of the church in former ages has lessons of great value for our own time.” The Great Controversy, 343.

> “ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນໂລກນີ້ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງເດັ່ນຊັດເຖິງຄວາມຄ້າຍຄືກັນໃນທຸກການປະຕິຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຫຼືໃນທຸກຂະບວນການທາງສາສະໜາ ຈາກຍຸກສະໄໝໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຍຸກສະໄໝໜຶ່ງ. ຫຼັກການໃນການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຈັດການກັບມະນຸດນັ້ນ ຍັງຄົງເປັນອັນດຽວກັນສະເໝີ. ຂະບວນການສຳຄັນຕ່າງໆໃນປັດຈຸບັນ ມີສິ່ງທີ່ຄຽງຄູ່ກັນຢູ່ໃນອະດີດ, ແລະປະສົບການຂອງຄຣິສຕະຈັກໃນຍຸກກ່ອນໆ ກໍມີບົດຮຽນອັນມີຄຸນຄ່າຢ່າງຍິ່ງສຳລັບເວລາຂອງພວກເຮົາເອງ.” The Great Controversy, 343.

The demise of the Ottoman supremacy on August 11, 1840, (which is when John and Ezekiel ate the little book that was in Christ’s “hand,”) marks the “empowerment” of the first angel’s message that had “arrived” at the “time of the end” in 1798. It was “empowered” by the confirmation of the premier prophetic rule of the Millerites; the year for a day principle. Christ then began to erect the Millerite temple foundation, as He had done at His baptism.

ການລົ້ມສະລາຍຂອງອຳນາດສູງສຸດແຫ່ງອອດໂຕມັນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 (ຊຶ່ງເປັນເວລາທີ່ໂຢຮັນ ແລະ ເອເຊກຽນໄດ້ກິນໜັງສືນ້ອຍທີ່ຢູ່ໃນ “ພຣະຫັດ” ຂອງພຣະຄຣິດ) ເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງ “ການປະທານລິດອຳນາດ” ໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດອົງທຳອິດ ຊຶ່ງໄດ້ “ມາເຖິງ” ໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1798. ມັນໄດ້ຖືກ “ປະທານລິດອຳນາດ” ໂດຍການຢືນຢັນກົດພະຍາກອນຂໍ້ຫຼັກອັນສຳຄັນຍິ່ງຂອງພວກມິນເລີ; ຫຼັກການໜຶ່ງປີເທົ່າກັບໜຶ່ງວັນ. ແລ້ວພຣະຄຣິດຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມສ້າງຮາກຖານພຣະວິຫານຂອງພວກມິນເລີ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໃນເວລາຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ.

> “Nathanael’s wavering faith was now strengthened, and he answered and said, ‘Rabbi, thou art the son of God; thou art the King of Israel. Jesus answered and said unto him, Because I said unto thee, I saw thee under the fig tree, believest thou? Thou shalt see greater things than these. And he saith unto him, Verily, verily, I say unto you, Hereafter ye shall see Heaven open, and the angels of God ascending and descending upon the Son of Man.’

> “ຄວາມເຊື່ອທີ່ຫວັ່ນໄຫວຂອງນາທານາເອນໃນບັດນີ້ໄດ້ຮັບການເສີມໃຫ້ໝັ້ນຄົງ, ແລະທ່ານໄດ້ຕອບວ່າ, ‘ຣັບບີ, ພຣະອົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ; ພຣະອົງເປັນກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ. ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕອບແກ່ທ່ານວ່າ, ເພາະເຮົາໄດ້ບອກເຈົ້າວ່າ ເຮົາໄດ້ເຫັນເຈົ້າຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໝາກເດື່ອ, ເຈົ້າຈຶ່ງເຊື່ອບໍ? ເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ໃຫຍ່ຍິ່ງກວ່ານີ້. ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, ຈິງແທ້, ຈິງແທ້, ເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າ, ຕໍ່ໄປນີ້ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນສະຫວັນເປີດອອກ, ແລະເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຂຶ້ນແລະລົງເທິງບຸດມະນຸດ.’”

> “In these first few disciples the foundation of the Christian church was being laid by individual effort. John first directed two of his disciples to Christ. Then one of these finds a brother, and brings him to Christ. He then calls Philip to follow him, and he went in search of Nathanael.” Spirit of Prophecy, volume 2, 66.

> “ໃນພວກສາວົກຈຳນວນໜ້ອຍແລກເຫຼົ່ານີ້ ຮາກຖານຂອງຄຣິດຕະຈັກຄຣິສຕຽນກຳລັງຖືກວາງລົງໂດຍຄວາມພາກພຽນສ່ວນບຸກຄົນ. ໂຢຮັນໄດ້ຊີ້ນຳສາວົກສອງຄົນຂອງຕົນໄປຫາພຣະຄຣິດກ່ອນ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ໜຶ່ງໃນສອງຄົນນີ້ໄດ້ພົບພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ແລະນຳເຂົາໄປຫາພຣະຄຣິດ. ຕໍ່ມາ ພຣະອົງຊົງເອີ້ນຟີລິບໃຫ້ຕິດຕາມພຣະອົງ ແລະຟີລິບກໍໄດ້ອອກໄປຊອກຫານາທານາເອນ.” Spirit of Prophecy, volume 2, 66.

When Christ descended on August 11, 1840 with the little book open in His hand, it had been prefigured in the reform movement of Christ’s earthly history, for every reform movement possesses the identical waymarks. Moses and the reformatory movement he led out in had the same waymark. The experience of Moses at the burning bush typified the Holy Spirit descending at Christ baptism, that in turn typified 1840, which in turn typifies September 11, 2001 when the mighty angel of Revelation eighteen descended.

ເມື່ອພຣະຄຣິດສະເດັດລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ພ້ອມກັບໜັງສືນ້ອຍທີ່ເປີດຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ເຫດການນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ລ່ວງໜ້າແລ້ວໃນຂະບວນການປະຕິຮູບແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດໃນໂລກ, ເພາະວ່າທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບລ້ວນມີໝາຍຫຼັກດຽວກັນ. ໂມເຊ ແລະ ຂະບວນການປະຕິຮູບທີ່ທ່ານໄດ້ນຳອອກມານັ້ນກໍມີໝາຍຫຼັກດຽວກັນ. ປະສົບການຂອງໂມເຊທີ່ພຸ່ມໄມ້ໄຟລຸກໄດ້ເປັນສັນຍາລັກລ່ວງໜ້າເຖິງການທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະເດັດລົງມາໃນພິທີຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະເຫດການນັ້ນຕໍ່ມາກໍເປັນສັນຍາລັກລ່ວງໜ້າເຖິງປີ 1840, ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍເປັນສັນຍາລັກເຖິງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18 ໄດ້ສະເດັດລົງມາ.

The “arrival” of the first angel’s message, and the “arrival” of the second angel’s message and the “arrival” of the third angel’s message are all represented by angels. The first angel has a little book in his hand, the second had a writing in his hand and the third had a parchment in his hand. Upon the testimony of two or three a truth is established. All three angels, whether at their arrival or empowerment have a message in their hand.

“ການມາເຖິງ” ຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະ “ການມາເຖິງ” ຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະ “ການມາເຖິງ” ຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ລ້ວນແຕ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດມີປຶ້ມນ້ອຍເຫຼັ້ມໜຶ່ງຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ, ອົງທີສອງມີຂໍ້ຂຽນຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ ແລະ ອົງທີສາມມີໜັງສືມ້ວນຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ. ໂດຍຄຳພະຍານຂອງສອງຫຼືສາມຄົນ ຄວາມຈິງໜຶ່ງຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ. ທູດສະຫວັນທັງສາມ, ບໍ່ວ່າໃນເວລາການມາເຖິງຂອງພວກທ່ານ ຫຼື ໃນເວລາໄດ້ຮັບລິດອຳນາດ, ລ້ວນແຕ່ມີຂ່າວສານຢູ່ໃນມືຂອງພວກທ່ານ.

John and Ezekiel represent those that ate the message when the first angel’s message was “empowered,” which is a different historical waymark than when the first angel’s message “arrived” in 1798.

ໂຢຮັນ ແລະ ເອເຊກຽນ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ກິນຂ່າວສານ ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຮັບ “ລິດອຳນາດ,” ຊຶ່ງເປັນໝຸດໝາຍທາງປະຫວັດສາດອີກແບບໜຶ່ງ ທີ່ແຕກຕ່າງຈາກເວລາທີ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ “ມາເຖິງ” ໃນປີ 1798.

The difference between the “arrival” of a message and its “empowerment” is an extremely important distinction to note. As we consider the following passage take note that the purpose of the first angel is identical to the purpose of the angel in Revelation eighteen that lightens the earth with his glory. Also note that each message causes a division producing two classes of worshippers.

ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ “ການມາເຖິງ” ຂອງຂ່າວສານໜຶ່ງ ແລະ “ການປະທານລິດອຳນາດ” ແກ່ຂ່າວສານນັ້ນ ເປັນຂໍ້ແຕກຕ່າງທີ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຄວນສັງເກດ. ເມື່ອເຮົາພິຈາລະນາຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ ຂໍໃຫ້ສັງເກດວ່າ ຈຸດປະສົງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດນັ້ນ ເໝືອນກັນທຸກປະການກັບຈຸດປະສົງຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລກສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າຣາສີຂອງທ່ານ. ຂໍໃຫ້ສັງເກດດ້ວຍວ່າ ຂ່າວສານແຕ່ລະຢ່າງກໍ່ໃຫ້ເກີດການແບ່ງແຍກ ໂດຍກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel [the first angel] to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some of these seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. All who received the light turned their faces toward heaven and glorified God. Though it was shed upon all, some merely came under its influence, but did not heartily receive it. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world and were closely united with one another.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສົນໃຈທີ່ສະຫວັນທັງປວງໄດ້ມີຕໍ່ພະລະກິດທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດອົງໜຶ່ງ [ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ] ລົງມາ ແລະເຕືອນບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງໂລກໃຫ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາປາກົດຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງນັ້ນອອກຈາກການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະເຢຊູໃນສະຫວັນ, ແສງສະຫວ່າງທີ່ເຈີດຈ້າແລະຮຸ່ງໂລດຢ່າງຍິ່ງໄດ້ນຳໜ້າທ່ານໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກບອກວ່າ ພັນທະກິດຂອງທ່ານຄືການໃຫ້ໂລກສະຫວ່າງຂຶ້ນດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ ແລະເຕືອນມະນຸດເຖິງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຈະມາ. ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ຮັບແສງນັ້ນ. ບາງຄົນໃນພວກນີ້ເບິ່ງຄືວ່າມີຄວາມສຳນຶກຢ່າງເຄັ່ງຂຶມຫຼາຍ, ໃນຂະນະທີ່ອີກບາງຄົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີແລະປິຕິລົ້ນເຫຼືອ. ທຸກຄົນທີ່ຮັບແສງນັ້ນໄດ້ຫັນໜ້າຂຶ້ນໄປທາງສະຫວັນ ແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າ. ເຖິງແມ່ນວ່າແສງນັ້ນສ່ອງມາເທິງທຸກຄົນ, ແຕ່ບາງຄົນພຽງແຕ່ຢູ່ໃຕ້ອິດທິພົນຂອງມັນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຢ່າງຈິງໃຈ. ຫຼາຍຄົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ສາສະໜາແລະປະຊາຊົນໄດ້ຮ່ວມກັບຄົນຊົ່ວຊ້າ ແລະຕໍ່ຕ້ານແສງທີ່ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດໄດ້ສ່ອງມານັ້ນຢ່າງແນ່ວແນ່. ແຕ່ທຸກຄົນທີ່ຮັບແສງນັ້ນໄດ້ແຍກຕົນອອກຈາກໂລກ ແລະໄດ້ຖືກຜູກພັນເຂົ້າຫາກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ.”

> “Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of as many as possible from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel of God watching with the deepest interest His professed people, to record the character which they developed as the message of heavenly origin was presented to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision, and hatred, an angel with a parchment in his hand made the shameful record. All heaven was filled with indignation that Jesus should be thus slighted by His professed followers.

> “ຊາຕານ ແລະ ບັນດາທູດສະຫວັນຂອງມັນ ກໍາລັງຂະຫຍັນຂັນແຂງຢ່າງຍິ່ງ ໃນການພະຍາຍາມດຶງດູດຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນໃຫ້ຫັນອອກໄປຈາກແສງສະຫວ່າງໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ. ກຸ່ມຄົນທີ່ປະຕິເສດແສງນັ້ນ ກໍຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍາລັງເຝົ້າມອງປະຊາຊົນຜູ້ອ້າງວ່າເປັນຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ ເພື່ອບັນທຶກລັກສະນະນິໄສທີ່ພວກເຂົາໄດ້ພັດທະນາຂຶ້ນ ເມື່ອຂ່າວສານທີ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດຈາກສະຫວັນໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີແກ່ພວກເຂົາ. ແລະເມື່ອຄົນຈໍານວນຫຼາຍຫຼວງທີ່ອ້າງວ່າຮັກພຣະເຢຊູ ໄດ້ຫັນໜີຈາກຂ່າວສານແຫ່ງສະຫວັນນັ້ນ ດ້ວຍການດູຖູກ, ການເຍາະເຍີ້ຍ, ແລະ ຄວາມຊັງຊັງ, ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງທີ່ຖືແຜ່ນມ້ວນຢູ່ໃນມື ກໍໄດ້ບັນທຶກລາຍການອັນໜ້າອັບອາຍນັ້ນໄວ້. ສະຫວັນທັງສິ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຂັດເຄືອງອັນຊອບທໍາ ທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຖືກດູໝິ່ນເຊັ່ນນີ້ ໂດຍຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງທີ່ອ້າງຕົນ.”

> “I saw the disappointment of the trusting ones, as they did not see their Lord at the expected time. It had been God’s purpose to conceal the future and to bring His people to a point of decision. Without the preaching of definite time for the coming of Christ, the work designed of God would not have been accomplished. Satan was leading very many to look far in the future for the great events connected with the judgment and the end of probation. It was necessary that the people be brought to seek earnestly for a present preparation.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄວາມຜິດຫວັງຂອງຜູ້ທີ່ວາງໃຈ, ເມື່ອພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຫັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນໃນເວລາທີ່ຄາດໝາຍໄວ້. ເປັນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຈະຊົງປິດບັງອະນາຄົດ ແລະຊົງນຳພະຊົນຂອງພຣະອົງມາເຖິງຈຸດແຫ່ງການຕັດສິນໃຈ. ຖ້າປາດສະຈາກການປະກາດເລື່ອງເວລາອັນແນ່ນອນສຳລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ ພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້ກໍຈະບໍ່ໄດ້ສຳເລັດ. ຊາຕານໄດ້ນຳຄົນເປັນອັນຫຼາຍໃຫ້ມອງໄປໄກໃນອະນາຄົດ ສຳລັບເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບການພິພາກສາ ແລະການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ. ຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ປະຊາຊົນຈະຕ້ອງຖືກນຳໃຫ້ສະແຫວງຫາການຕຽມພ້ອມສຳລັບປັດຈຸບັນຢ່າງຈິງຈັງ.”

> “As the time passed, those who had not fully received the light of the angel united with those who had despised the message, and they turned upon the disappointed ones with ridicule. Angels marked the situation of Christ’s professed followers. The passing of the definite time had tested and proved them, and very many were weighed in the balance and found wanting. They loudly claimed to be Christians, yet in almost every particular failed to follow Christ. Satan exulted at the state of the professed followers of Jesus.

> “ເມື່ອເວລາໄດ້ຜ່ານໄປ, ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນນັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ດູໝິ່ນຂ່າວສານນັ້ນ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຫັນມາເຍາະເຢີ້ຍຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງ. ບັນດາທູດສະຫວັນໄດ້ສັງເກດສະພາບຂອງຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດຜູ້ອ້າງຕົນ. ການຜ່ານພົ້ນໄປຂອງເວລາທີ່ແນ່ນອນໄດ້ທົດສອບແລະພິສູດພວກເຂົາ, ແລະມີຈໍານວນຫຼາຍຍິ່ງຖືກຊັ່ງໃນຕາຊັ່ງ ແລະພົບວ່າຂາດຕົກບົກພ່ອງ. ພວກເຂົາປະກາດດ້ວຍສຽງດັງວ່າຕົນເປັນຄຣິດສະຕຽນ, ແຕ່ໃນເກືອບທຸກປະການກໍລ້ວນແຕ່ລົ້ມເຫຼວໃນການຕິດຕາມພຣະຄຣິດ. ຊາຕານໄດ້ປິຕິຍິນດີຕໍ່ສະພາບຂອງຜູ້ຕິດຕາມພຣະເຢຊູຜູ້ອ້າງຕົນ.”

> “He had them in his snare. He had led the majority to leave the straight path, and they were attempting to climb up to heaven some other way. Angels saw the pure and holy mixed up with sinners in Zion and with world-loving hypocrites. They had watched over the true disciples of Jesus; but the corrupt were affecting the holy. Those whose hearts burned with an intense desire to see Jesus were forbidden by their professed brethren to speak of His coming. Angels viewed the scene and sympathized with the remnant who loved the appearing of their Lord.

> “ມັນໄດ້ຈັບພວກເຂົາໄວ້ໃນບ້ວງແຮ້ວຂອງມັນ. ມັນໄດ້ນຳຄົນສ່ວນໃຫຍ່ໃຫ້ລະຖິ້ມທາງອັນທ່ຽງຕົງ, ແລະພວກເຂົາກຳລັງພະຍາຍາມປີນຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍທາງອື່ນ. ທູດສະຫວັນໄດ້ເຫັນຜູ້ບໍລິສຸດແລະບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນປະປົນຢູ່ກັບຄົນບາບໃນຊີໂອນ ແລະກັບຄົນໜ້າໄຫວ້ຫຼັງຫຼອກທີ່ຮັກໂລກ. ພວກເຂົາໄດ້ເຝົ້າດູບັນດາສາວົກທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣະເຢຊູ; ແຕ່ຄົນທີ່ເສື່ອມຊາມກຳລັງຊັກນຳຜູ້ບໍລິສຸດໃຫ້ເສຍຫາຍ. ຜູ້ທີ່ໃນໃຈລຸກໂຊນດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າທີ່ຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູ ຖືກຫ້າມໂດຍບັນດາພີ່ນ້ອງທີ່ປະກາດຕົນວ່າເຊື່ອຮ່ວມກັນ ບໍ່ໃຫ້ເວົ້າເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ທູດສະຫວັນໄດ້ເບິ່ງເຫັນເຫດການນັ້ນ ແລະມີໃຈສົງສານຕໍ່ຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຜູ້ທີ່ຮັກການປາກົດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ.”

> “Another mighty angel [the second angel] was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith.

> “ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດອີກອົງໜຶ່ງ [ຄືທູດສະຫວັນອົງທີສອງ] ໄດ້ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ລົງມາຍັງໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ວາງໜັງສືຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານ, ແລະເມື່ອທ່ານມາເຖິງໂລກ ທ່ານໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ‘ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ.’ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍເຫັນຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງເຫຼົ່ານັ້ນຍົກສາຍຕາຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນອີກ, ຄອຍຖ້າການປາກົດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຊື່ອແລະຄວາມຫວັງ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນເບິ່ງຄືວ່າຍັງຄົງຢູ່ໃນສະພາບມືນຊາ, ປານດັ່ງຄົນຫຼັບໄຫຼ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເຫັນຮ່ອງຮອຍແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າອັນເລິກຊຶ້ງຢູ່ເທິງໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ. ຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເຫັນຈາກພຣະຄຳພີວ່າ ພວກເຂົາຢູ່ໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ, ແລະວ່າພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມອົດທົນໃຫ້ນິມິດນັ້ນສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຫຼັກຖານດຽວກັນທີ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄອຍຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843 ກໍໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄາດຫວັງພຣະອົງໃນປີ 1844. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ມີພະລັງອັນນັ້ນທີ່ເຄີຍເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843. ຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາອ່ອນລົງ.”

> “As the people of God united in the cry of the second angel, the heavenly host marked with the deepest interest the effect of the message. They saw many who bore the name of Christians turn with scorn and derision upon those who had been disappointed. As the words fell from mocking lips, ‘You have not gone up yet!’ an angel wrote them. Said the angel, ‘They mock God.’ I was pointed back to a similar sin committed in ancient times. Elijah had been translated to heaven, and his mantle had fallen upon Elisha. Then wicked youth, who had learned from their parents to despise the man of God, followed Elisha, and mockingly cried, ‘Go up, thou bald head; go up, thou bald head.’ In thus insulting His servant, they insulted God and met their punishment then and there. In like manner, those who have scoffed and mocked at the idea of the saints’ going up, will be visited with the wrath of God, and will be made to feel that it is not a light thing to trifle with their Maker.

> “ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວໃນສຽງຮ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ບັນດາພົນໂຮດແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຈັບຕາເບິ່ງຜົນຂອງຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຫຼາຍຄົນຜູ້ຊຶ່ງຖືນາມວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ຫັນມາດ້ວຍການເຍາະເຍີ້ຍແລະການເຍ້ຍຫຍັນຕໍ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຜິດຫວັງ. ເມື່ອຖ້ອຍຄໍາໄດ້ຫຼຸດອອກຈາກຮີມປາກແຫ່ງການເຍາະເຍີ້ຍວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນໄປເທື່ອ!’ ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ບັນທຶກຖ້ອຍຄໍານັ້ນໄວ້. ທູດສະຫວັນກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຂົາກຳລັງເຍາະເຢີ້ຍພຣະເຈົ້າ.’ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ໃຫ້ຫວນກັບໄປເບິ່ງບາບທີ່ຄ້າຍຄືກັນຊຶ່ງໄດ້ຖືກກະທຳໃນສະໄໝບູຮານ. ເອລີຢາໄດ້ຖືກຮັບຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ, ແລະເສື້ອຄຸມຂອງທ່ານໄດ້ຕົກຢູ່ເທິງເອລີຊາ. ຕໍ່ມາ ໜຸ່ມອັນຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮຽນມາຈາກບິດາມານດາຂອງຕົນໃຫ້ດູຖູກຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຕິດຕາມເອລີຊາໄປ ແລະຮ້ອງເຍາະເຍີ້ຍວ່າ, ‘ຂຶ້ນໄປເສຍ, ເຈົ້າຫົວລ້ານ; ຂຶ້ນໄປເສຍ, ເຈົ້າຫົວລ້ານ.’ ໃນການດູຖູກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເຊັ່ນນີ້, ພວກເຂົາໄດ້ດູຖູກພຣະເຈົ້າ, ແລະໄດ້ຮັບໂທດທັນທີໃນທີ່ນັ້ນ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຍາະເຍີ້ຍແລະເຍ້ຍຫຍັນຕໍ່ແນວຄວາມຄິດເລື່ອງການຂຶ້ນໄປຂອງພວກວິສຸດ, ຈະຖືກຢ້ຽມຢາມດ້ວຍພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກວ່າ ການຫຼິ້ນຫົວກັບພຣະຜູ້ສ້າງຂອງຕົນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງເບົາ.”

> “Jesus commissioned other angels to fly quickly to revive and strengthen the drooping faith of His people and prepare them to understand the message of the second angel and the important move which was soon to be made in heaven. I saw these angels receive great power and light from Jesus and fly quickly to earth to fulfill their commission to aid the second angel in his work. A great light shone upon the people of God as the angels cried, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ Then I saw these disappointed ones rise and in harmony with the second angel proclaim, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ The light from the angels penetrated the darkness everywhere. Satan and his angels sought to hinder this light from spreading and having its designed effect. They contended with the angels from heaven, telling them that God had deceived the people, and that with all their light and power they could not make the world believe that Christ was coming. But notwithstanding Satan strove to hedge up the way and draw the minds of the people from the light, the angels of God continued their work….

> “ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງມອບໝາຍໃຫ້ທູດສະຫວັນອື່ນໆ ບິນໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອຟື້ນຟູແລະເສີມກຳລັງແກ່ຄວາມເຊື່ອທີ່ອ່ອນລ້າຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແລະຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໃຈຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະການເຄື່ອນໄຫວອັນສຳຄັນທີ່ໃນບໍ່ຊ້າຈະເກີດຂຶ້ນໃນສະຫວັນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້ຮັບລິດອຳນາດແລະຄວາມສະຫວ່າງອັນຫຼວງຫຼາຍຈາກພຣະເຢຊູ ແລະບິນລົງສູ່ໂລກຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງຕົນໃນການຊ່ວຍເຫຼືອທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນວຽກງານຂອງລາວ. ຄວາມສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອທູດສະຫວັນໄດ້ຮ້ອງປະກາດວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງເຖີດ.’ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນຄົນເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຜິດຫວັງລຸກຂຶ້ນ ແລະໂດຍສອດຄ່ອງກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ປະກາດວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງເຖີດ.’ ຄວາມສະຫວ່າງຈາກທູດສະຫວັນໄດ້ແທກທະລຸຄວາມມືດໄປທົ່ວທຸກບ່ອນ. ຊາຕານແລະທູດສະຫວັນຂອງມັນໄດ້ພະຍາຍາມກີດຂວາງບໍ່ໃຫ້ຄວາມສະຫວ່າງນີ້ແຜ່ອອກໄປ ແລະບັນລຸຜົນຕາມທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້. ພວກມັນໄດ້ໂຕ້ແຍ້ງກັບທູດສະຫວັນຈາກສະຫວັນ ໂດຍກ່າວວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຫຼອກລວງປະຊາຊົນ ແລະວ່າ ດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງແລະລິດອຳນາດທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ໂລກເຊື່ອວ່າພຣະຄຣິດກຳລັງຈະສະເດັດມາ. ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າຊາຕານໄດ້ພະຍາຍາມປິດກັ້ນເສັ້ນທາງ ແລະດຶງຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນອອກຫ່າງຈາກຄວາມສະຫວ່າງ ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງຄົງດຳເນີນວຽກງານຂອງພວກເຂົາຕໍ່ໄປ….”

> “As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, by showing them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, ‘They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, they must hold fast the truth.’ The third angel closes his message thus: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ As he repeated these words, he pointed to the heavenly sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the most holy place, where Jesus stands before the ark, making His final intercession for all those for whom mercy still lingers and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. It includes all who died trusting in Christ, but who, not having received the light upon God’s commandments, had sinned ignorantly in transgressing its precepts.” Early Writings, 245–254.

> “ເມື່ອການປະກອບພັນທະກິດຂອງພຣະເຢຊູໃນບ່ອນບໍລິສຸດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະ ປະທັບຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີບພັນທະສັນຍາທີ່ບັນຈຸພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດອີກອົງໜຶ່ງພ້ອມດ້ວຍຂໍ້ຄວາມທີສາມໄປຍັງໂລກ. ມ້ວນໜັງສືໜຶ່ງຖືກວາງໄວ້ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ ແລະ ເມື່ອລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍລິດອຳນາດແລະສະຫງ່າລາສີ ທ່ານໄດ້ປະກາດຄຳເຕືອນອັນນ່າສະພຶງກົວ ພ້ອມດ້ວຍຄຳຂູ່ເຕືອນອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດທີ່ເຄີຍຖືກນຳມາສູ່ມະນຸດ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຖືກມຸ່ງໝາຍເພື່ອໃຫ້ບັນດາລູກຂອງພຣະເຈົ້າຕື່ນຕົວລະວັງ ໂດຍການສະແດງໃຫ້ເຂົາເຫັນເຖິງໂມງແຫ່ງການທົດລອງແລະຄວາມທຸກລຳບາກທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າ. ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ເຂົາທັງຫຼາຍຈະຖືກນຳເຂົ້າສູ່ການຕໍ່ສູ້ຢ່າງໃກ້ຊິດກັບສັດຮ້າຍ ແລະ ຮູບຂອງມັນ. ຄວາມຫວັງດຽວຂອງເຂົາສຳລັບຊີວິດນິລັນດອນ ແມ່ນການຄົງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ເຖິງແມ່ນຊີວິດຂອງເຂົາຈະຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍ ເຂົາກໍຕ້ອງຍຶດຖືຄວາມຈິງໄວ້ໃຫ້ໝັ້ນ.’ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ປິດຂໍ້ຄວາມຂອງຕົນດັ່ງນີ້: ‘ນີ້ແຫຼະຄວາມອົດທົນຂອງພວກທ່ານບໍລິສຸດ: ຄືພວກທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ.’ ເມື່ອທ່ານກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຊ້ຳອີກ ທ່ານໄດ້ຊີ້ໄປຍັງສະຖານນະມັດສະການໃນສະຫວັນ. ຈິດໃຈຂອງທຸກຄົນຜູ້ຍອມຮັບຂໍ້ຄວາມນີ້ຖືກນຳໃຫ້ຫັນໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູປະທັບຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີບພັນທະສັນຍາ ຊົງກະທຳການທູນຂໍຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງເພື່ອທຸກຄົນທີ່ພຣະກະລຸນາຍັງຄົງອ້ອມອຸ້ມຢູ່ ແລະ ເພື່ອຜູ້ທີ່ໄດ້ລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້. ການລົບມົນທິນນີ້ຖືກກະທຳເພື່ອຄົນຊອບທຳທີ່ຕາຍໄປແລ້ວ ພ້ອມທັງເພື່ອຄົນຊອບທຳທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່. ມັນຄອບຄຸມທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຕາຍລົງໂດຍໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະຄຣິດ ແຕ່ຜູ້ຊຶ່ງ ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງກ່ຽວກັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງໄດ້ເຮັດບາບໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້ໃນການລະເມີດຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະບັນຍັດນັ້ນ.” Early Writings, 245–254.

A few pages later in the same book, addressing the same concepts just referred to, Sister White identifies that the rejection of the three messages in Millerite history had been typified in the history of Christ. She there provides two witnesses that identify a progressive testing process that requires victory at each test in order to proceed to the next test.

ອີກສອງສາມໜ້າຕໍ່ມາໃນປຶ້ມເຫຼັ້ມດຽວກັນ ໂດຍກ່າວເຖິງແນວຄວາມຄິດດຽວກັນທີ່ພຶ່ງອ້າງເຖິງນັ້ນ, ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ການປະຕິເສດຂ່າວສານສາມປະການໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣທ໌ ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າໄວ້ແລ້ວໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ. ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ນຳສະເໜີພະຍານສອງປະການທີ່ຊີ້ບອກເຖິງຂະບວນການທົດສອບທີ່ດຳເນີນໄປເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ ຊຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນແຕ່ລະການທົດສອບ ເພື່ອຈະດຳເນີນໄປສູ່ການທົດສອບຂັ້ນຕໍ່ໄປ.

> “I saw a company who stood well-guarded and firm, giving no countenance to those who would unsettle the established faith of the body. God looked upon them with approbation. I was shown three steps—the first, second, and third angels’ messages. Said my accompanying angel, ‘Woe to him who shall move a block or stir a pin of these messages. The true understanding of these messages is of vital importance. The destiny of souls hangs upon the manner in which they are received.’ I was again brought down through these messages, and saw how dearly the people of God had purchased their experience. It had been obtained through much suffering and severe conflict. God had led them along step by step, until He had placed them upon a solid, immovable platform. I saw individuals approach the platform and examine the foundation. Some with rejoicing immediately stepped upon it. Others commenced to find fault with the foundation. They wished improvements made, and then the platform would be more perfect, and the people much happier. Some stepped off the platform to examine it and declared it to be laid wrong. But I saw that nearly all stood firm upon the platform and exhorted those who had stepped off to cease their complaints; for God was the Master Builder, and they were fighting against Him. They recounted the wonderful work of God, which had led them to the firm platform, and in union raised their eyes to heaven and with a loud voice glorified God. This affected some of those who had complained and left the platform, and they with humble look again stepped upon it.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນກຸ່ມຄົນໜຶ່ງທີ່ຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະມີການປ້ອງກັນຢ່າງຮັດກຸມ, ບໍ່ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນໃດໆແກ່ຜູ້ທີ່ຈະມາສັ່ນຄອນຄວາມເຊື່ອອັນຕັ້ງໝັ້ນຂອງຄະນະຊົນ. ພຣະເຈົ້າທອດພະເນດເບິ່ງເຂົາທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມຊອບພະໄທ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນສາມຂັ້ນ—ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ. ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ມາກັບຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ວິບັດແກ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະເຄື່ອນບລັອກໜຶ່ງ ຫຼືເຂຍື້ອນໝຸດໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້. ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ຊີວິດ. ຊະຕາກຳຂອງດວງວິນຍານທັງຫຼາຍແຂວນຢູ່ກັບວິທີທີ່ຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຮັບໄວ້.’ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກພາໃຫ້ລົງມາຜ່ານຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ອີກຄັ້ງ, ແລະໄດ້ເຫັນວ່າຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊື້ຫາປະສົບການຂອງຕົນດ້ວຍລາຄາອັນແພງພຽງໃດ. ມັນໄດ້ມາໂດຍຜ່ານຄວາມທຸກທົນຫຼາຍປະການ ແລະການຕໍ່ສູ້ອັນຮ້າຍແຮງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງນຳພາເຂົາທັງຫຼາຍໄປຕາມຂັ້ນຕອນ ທີລະຂັ້ນ, ຈົນກວ່າພຣະອົງໄດ້ຊົງວາງເຂົາໄວ້ເທິງເວທີອັນໜາແໜ້ນ ແລະບໍ່ອາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບຸກຄົນຕ່າງໆເຂົ້າມາໃກ້ເວທີນັ້ນ ແລະກວດເບິ່ງຮາກຖານ. ບາງຄົນດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີກໍກ້າວຂຶ້ນໄປເທິງມັນໃນທັນທີ. ຄົນອື່ນໆເລີ່ມຕົ້ນຊອກຫາຂໍ້ຜິດພາດໃນຮາກຖານ. ເຂົາປາຖະໜາໃຫ້ມີການປັບປຸງ, ແລ້ວເວທີນັ້ນຈຶ່ງຈະສົມບູນຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະຊົນທັງຫຼາຍກໍຈະມີຄວາມສຸກຍິ່ງຂຶ້ນຫຼາຍ. ບາງຄົນໄດ້ກ້າວລົງຈາກເວທີເພື່ອຈະໄປກວດເບິ່ງມັນ ແລະປະກາດວ່າມັນຖືກວາງໄວ້ຜິດ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າເກືອບທຸກຄົນຍັງຄົງຢືນໝັ້ນຢູ່ເທິງເວທີ ແລະຕັກເຕືອນຜູ້ທີ່ໄດ້ກ້າວລົງໄປແລ້ວໃຫ້ຢຸດການຈົ່ມວ່າຂອງເຂົາ; ເພາະພຣະເຈົ້າຊົງເປັນນາຍຊ່າງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະເຂົາກຳລັງຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ. ເຂົາໄດ້ລະນຶກເຖິງພຣະລາຊກິດອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ນຳພາເຂົາມາເຖິງເວທີອັນໝັ້ນຄົງນັ້ນ, ແລະໃນຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໄດ້ເງີຍໜ້າຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະດ້ວຍສຽງອັນດັງໄດ້ຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ກະທົບບາງຄົນໃນພວກທີ່ໄດ້ຈົ່ມວ່າ ແລະລະຖິ້ມເວທີໄປ, ແລະເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍສາຍຕາອັນຖ່ອມລົງ ກໍໄດ້ກ້າວຂຶ້ນມາເທິງມັນອີກຄັ້ງ.”

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah [typifying the first angel’s message] to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus [typifying the second angel’s message]. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ [typifying the third angel’s message]. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, [typifying the angel of Revelation eighteen] which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rending of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ນຳໃຫ້ຫວນກັບໄປຫາການປະກາດເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຄຣິດ. ໂຢຮັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາໃນວິນຍານແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ [ເປັນພາບຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດອົງທຳອິດ] ເພື່ອຈັດຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະເຢຊູ. ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຄຳພະຍານຂອງໂຢຮັນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ [ເປັນພາບຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດອົງທີສອງ]. ການຕໍ່ຕ້ານຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຂ່າວສານທີ່ທຳນາຍການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ວາງພວກເຂົາໄວ້ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ສາມາດຮັບເອົາຫຼັກຖານອັນແນ່ນຫນາທີ່ສຸດໄດ້ໂດຍງ່າຍ ວ່າພຣະອົງຄືພຣະເມຊີອາ. ຊາຕານໄດ້ນຳພາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນໃຫ້ກ້າວໄປອີກ ຄືໃຫ້ປະຕິເສດແລະຕຶງພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ [ເປັນພາບຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດອົງທີສາມ]. ໂດຍການເຮັດດັ່ງນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ວາງຕົນເອງໄວ້ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ອາດຮັບພຣະພອນໃນວັນເພນເຕຄອສ [ເປັນພາບຕົວແທນຂອງທູດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ] ຊຶ່ງຈະໄດ້ສອນພວກເຂົາເຖິງທາງເຂົ້າສູ່ພະວິຫານສະຫວັນ. ການທີ່ມ່ານໃນພຣະວິຫານຖືກຉີກອອກ ໄດ້ສະແດງວ່າການຖວາຍບູຊາແລະພິທີບັນຍັດຂອງຊາວຢິວຈະບໍ່ຖືກຮັບອີກຕໍ່ໄປ. ການບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຖືກຖວາຍແລ້ວ ແລະໄດ້ຖືກຮັບແລ້ວ, ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນວັນເພນເຕຄອສ ໄດ້ນຳຈິດໃຈຂອງພວກສາວົກອອກຈາກພະວິຫານຝ່າຍໂລກ ໄປສູ່ພະວິຫານສະຫວັນ ບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ເຂົ້າໄປໂດຍໂລຫິດຂອງພຣະອົງເອງ ເພື່ອທອດລົງເທິງພວກສາວົກຂອງພຣະອົງຊຶ່ງຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງການລົບມົນທິນຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ຊາວຢິວຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດມົນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍແສງສະຫວ່າງທັງປວງທີ່ພວກເຂົາອາດໄດ້ຮັບກ່ຽວກັບແຜນການແຫ່ງຄວາມພົ້ນ, ແລະຍັງຄົງໄວ້ວາງໃຈໃນເຄື່ອງບູຊາແລະເຄື່ອງຖວາຍອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນ. ພະວິຫານສະຫວັນໄດ້ເຂົ້າມາແທນທີ່ພະວິຫານຝ່າຍໂລກແລ້ວ, ແຕ່ພວກເຂົາຫາໄດ້ມີຄວາມຮູ້ເຖິງການປ່ຽນແປງນັ້ນບໍ່. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການກາງເກ່ຍຂອງພຣະຄຣິດໃນບ່ອນບໍລິສຸດ.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 258–261.

> “ຫຼາຍຄົນເບິ່ງດ້ວຍຄວາມສະພຶງກົວຕໍ່ແນວທາງຂອງພວກຢິວໃນການປະຕິເສດ ແລະ ຕອກພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ; ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາອ່ານປະຫວັດຂອງການຖືກຫຍາມຫຍາບອັນນ່າອັບອາຍຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາກໍຄິດວ່າພວກເຂົາຮັກພຣະອົງ ແລະ ຈະບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດພຣະອົງເໝືອນດັ່ງເປໂຕ ຫຼື ຕອກພຣະອົງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນເໝືອນດັ່ງພວກຢິວ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊົງອ່ານຈິດໃຈຂອງມະນຸດທັງປວງ ໄດ້ນຳຄວາມຮັກທີ່ພວກເຂົາອ້າງວ່າຮູ້ສຶກຕໍ່ພຣະເຢຊູນັ້ນມາສູ່ການທົດສອບ. ຟ້າສະຫວັນທັງສິ້ນເຝົ້າເບິ່ງການຕອບຮັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນທີ່ອ້າງວ່າຮັກພຣະເຢຊູ ແລະ ທີ່ຫຼັ່ງນ້ຳຕາເມື່ອອ່ານເລື່ອງຂອງໄມ້ກາງແຂນ ກັບເຍາະເຍີ້ຍຂ່າວດີເລື່ອງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ແທນທີ່ຈະຮັບຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພວກເຂົາປະກາດວ່າມັນເປັນຄວາມຫຼົງຜິດ. ພວກເຂົາກຽດຊັງຜູ້ທີ່ຮັກການປາກົດຂອງພຣະອົງ ແລະ ຂັບໄລ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງ; ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນດ້ວຍ ຊຶ່ງມີໄວ້ເພື່ອຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໄປກັບພຣະເຢຊູໂດຍຄວາມເຊື່ອ ເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດໃນສະຫວັນ. ແລະ ໂດຍການປະຕິເສດຂ່າວສານສອງປະການກ່ອນໜ້ານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຕົນມືດມົວລົງຈົນພວກເຂົາມອງບໍ່ເຫັນແສງໃດໆໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງສະແດງທາງເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກຢິວໄດ້ຕອກພຣະເຢຊູໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ຊື່ເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຕອກຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ເຊັ່ນກັນ; ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເລື່ອງທາງເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການທູນຂໍຂອງພຣະເຢຊູຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເໝືອນດັ່ງພວກຢິວ ຜູ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນ ພວກເຂົາຖວາຍຄຳອະທິຖານອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນຂຶ້ນໄປຍັງຫ້ອງສະຖານທີ່ຊຶ່ງພຣະເຢຊູໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ; ແລະ ຊາຕານ ເມື່ອຍິນດີໃນການຫຼອກລວງນັ້ນ ກໍສວມລັກສະນະທາງສາສະໜາ ແລະ ນຳຈິດໃຈຂອງຄຣິສຕຽນຜູ້ອ້າງຕົນເຫຼົ່ານີ້ໄປຫາຕົນເອງ ໂດຍປະຕິບັດການດ້ວຍອຳນາດຂອງມັນ ດ້ວຍໝາຍສຳຄັນຂອງມັນ ແລະ ດ້ວຍການອັດສະຈັນເທັດ ເພື່ອຜູກມັດພວກເຂົາໄວ້ໃນບ້ວງແຮ້ວຂອງມັນ.” Early Writings, 258–261.

The passages from the book Early Writings have been repeatedly taught through the ministry of Future for America. But there are truths these passages illustrate that have been unnoticed.

ຂໍ້ຄວາມຕ່າງໆຈາກໜັງສື Early Writings ໄດ້ຖືກນຳມາສອນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກຜ່ານພັນທະກິດຂອງ Future for America. ແຕ່ຍັງມີຄວາມຈິງບາງປະການທີ່ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານີ້ສະແດງໄວ້ ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນມີຜູ້ສັງເກດເຫັນ.

The waymarks of the history of the Millerite movement are established upon several reformatory movements in the Bible. Without some familiarity with the waymarks found in every reformatory movement, it is fairly improbable that someone would understand the significance of the distinction of when a message “arrives” and when it is “empowered.” It is also probable that many of those who are familiar with the parallel reformatory movements have missed some very important attributes of the various waymarks of reformatory movements.

ເຫດໝາຍຕ່າງໆໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນເທິງຂະບວນການປະຕິຮູບຫຼາຍປະການໃນພຣະຄຳພີ. ຖ້າປາດສະຈາກຄວາມຄຸ້ນເຄີຍບາງປະການກັບເຫດໝາຍທີ່ພົບເຫັນໃນທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບ ກໍເປັນໄປໄດ້ຄ່ອນຂ້າງນ້ອຍທີ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈະເຂົ້າໃຈນັຍສຳຄັນຂອງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງເວລາທີ່ຂ່າວສານໜຶ່ງ “ມາເຖິງ” ແລະເວລາທີ່ມັນ “ໄດ້ຮັບລິດອຳນາດ.” ນອກຈາກນັ້ນ ກໍເປັນໄປໄດ້ເຊັ່ນກັນວ່າ ຫຼາຍຄົນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບຂະບວນການປະຕິຮູບທີ່ຂະໜານກັນ ໄດ້ພາດບາງຄຸນລັກສະນະອັນສຳຄັນຫຼາຍປະການຂອງເຫດໝາຍຕ່າງໆໃນຂະບວນການປະຕິຮູບເຫຼົ່ານັ້ນ.

The “seven thunders” which represent the events at the beginning of Adventism and the events at the end of Adventism, is the light that is unsealed just before probation closes. We are informed that the “seven thunders” represents both “a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages,” and “future events which will be disclosed in their order.” The “seven thunders” contain the signature of Alpha and Omega.

“ຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຫດການຕ່າງໆໃນຕອນຕົ້ນຂອງຂະບວນການ Adventism ແລະເຫດການຕ່າງໆໃນຕອນທ້າຍຂອງ Adventism ນັ້ນ, ແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນບໍ່ດົນກ່ອນເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ. ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ” ເປັນຕົວແທນທັງ “ການພັນລະນາເຫດການຕ່າງໆທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ,” ແລະ “ເຫດການໃນອະນາຄົດຊຶ່ງຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” “ຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ” ບັນຈຸໄວ້ຊຶ່ງລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega.

The “delineation of events” that transpired “under the first and second angels’ messages,” typify the events that transpire under the third angel’s message. When John was commanded to write not what the seven thunders uttered, the command had been typified by the command that was given to Daniel to seal up his book, for we are informed that after the “seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’”

“ການຈັດລໍາດັບຂອງເຫດການ” ທີ່ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ “ພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ” ນັ້ນ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງເຫດການທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດອົງທີສາມ. ເມື່ອໂຢຮັນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາບໍ່ໃຫ້ຂຽນສິ່ງທີ່ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງໄດ້ເປັ່ງສຽງອອກນັ້ນ, ພຣະບັນຊານັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າໂດຍພຣະບັນຊາທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ດານີເອນໃຫ້ປະທັບຕາປຶ້ມຂອງທ່ານໄວ້, ເພາະພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ຫຼັງຈາກ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງມັນ,” ຄໍາກໍາຊັບໄດ້ມາເຖິງໂຢຮັນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບດານີເອນ ກ່ຽວກັບປຶ້ມນ້ອຍວ່າ: “ຈົ່ງປະທັບຕາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງໄດ້ເປັ່ງອອກນັ້ນໄວ້.”

Ezekiel and John both illustrate God’s people eating the message at the empowerment of the first angel in 1840, and the prophet Jeremiah illustrates the disappointment that took place among God’s people when the first angel’s message appeared to fail.

ເອເຊກຽນ ແລະ ໂຢຮັນ ຕ່າງກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກິນຂ່າວສານນັ້ນ ໃນເວລາທີ່ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຮັບການເສີມກຳລັງໃນປີ 1840, ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນ ເຢເຣມີຢາ ໄດ້ສະແດງເຖິງຄວາມຜິດຫວັງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນບັນດາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເບິ່ງຄືວ່າຈະລົ້ມເຫຼວ.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.

> ເມື່ອພົບພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກິນມັນເຂົ້າໄປ; ແລະພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງໄດ້ເປັນຄວາມຍິນດີແລະຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງຈິດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ: ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮັບການເອີ້ນຕາມພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຈອມໂຍທາ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນທີ່ຊຸມນຸມຂອງຄົນເຍາະເຍີ້ຍ ຫຼືຮ່ວມຍິນດີກັບພວກເຂົາ; ຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ຕາມລຳພັງເພາະພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ: ເພາະພຣະອົງໄດ້ທຳໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄັບແຄ້ນ. ເຫດໃດຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຖາວອນ, ແລະບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ອາດປິ່ນປົວ, ຊຶ່ງປະຕິເສດທີ່ຈະຮັບການຮັກສາ? ພຣະອົງຈະເປັນເໝືອນຄົນມຸສາແກ່ຂ້ານ້ອຍໂດຍແທ້ຫຼື, ແລະເປັນເໝືອນນ້ຳທີ່ແຫ້ງຫາຍໄປບໍ? ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຖ້າເຈົ້າຫັນກັບຄືນ ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບມາອີກ, ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ: ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງຕ່ຳຊ້າ, ເຈົ້າຈະເປັນເໝືອນປາກຂອງເຮົາ: ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຫັນກັບໄປຫາພວກເຂົາ. ແລະເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ເຈົ້າເປັນເໝືອນກຳແພງທອງສຳລິດອັນເຂັ້ມແຂງແກ່ຊົນຊາດນີ້: ແລະພວກເຂົາຈະສູ້ຮົບຕໍ່ສູ້ເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ຊະນະເຈົ້າ: ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າເພື່ອຊ່ອຍເຈົ້າໃຫ້ລອດ ແລະເພື່ອປົດປ່ອຍເຈົ້າ, ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະເຮົາຈະໄຖ່ເຈົ້າອອກຈາກມືຂອງຄົນອັນໜ້າຢ້ານກົວ. ເຢເຣມີຢາ 15:16–21.

Jeremiah had found the words of the little book as had John and Ezekiel, and he too had eaten the message, but the message had become a message (water) that had failed. It was as if God had lied, which is of course impossible, but the accusation of a “lie” provides the key to locate Jeremiah at the first Millerite disappointment that was represented in Habakkuk.

ເຢເຣມີຢາໄດ້ພົບພຣະດຳລັດຂອງໜັງສືນ້ອຍນັ້ນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ໂຢຮັນ ແລະ ເອເຊກຽນໄດ້ພົບ, ແລະທ່ານກໍໄດ້ກິນຂ່າວສານນັ້ນເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນຂ່າວສານ (ນ້ຳ) ທີ່ລົ້ມເຫຼວ. ມັນເປັນປານດັ່ງວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຕົວະ, ຊຶ່ງແນ່ນອນວ່າເປັນໄປບໍ່ໄດ້, ແຕ່ການກ່າວຫາເຖິງ “ການຕົວະ” ນັ້ນເປັນກຸນແຈທີ່ຊີ້ບອກໃຫ້ຈັດວາງເຢເຣມີຢາໄວ້ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດຂອງກຸ່ມ Millerite ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນພຣະທຳ Habakkuk.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:1–3.

> ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ເທິງຍາມເຝົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຈະຕັ້ງຕົນເອງໄວ້ເທິງຫໍຄອຍ, ແລະຈະເຝົ້າຄອຍເບິ່ງວ່າພຣະອົງຈະກ່າວອັນໃດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບຢ່າງໃດເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກຕຳນິ. ແລະພຣະຢາເວໄດ້ຕອບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນໄວ້, ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງເທິງແຜ່ນຈາລຶກ, ເພື່ອວ່າຜູ້ທີ່ອ່ານມັນຈະໄດ້ແລ່ນ. ເພາະວ່ານິມິດນັ້ນຍັງຄົງມີໄວ້ສຳລັບເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດມັນຈະກ່າວ, ແລະຈະບໍ່ມຸສາ: ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຊັກຊ້າ, ກໍຈົ່ງຄອຍມັນໄວ້; ເພາະມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ, ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ.” ຮາບາກຸກ 2:1–3.

The vision of the first angel’s message was written on the 1843 pioneer chart which was directed by the “hand” of God.

ນິມິດແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໃນແຜນພັງບຸກເບີກປີ 1843 ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳໂດຍ “ພຣະຫັດ” ຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ແຜນພາບປີ 1843 ໄດ້ຖືກນຳທາງໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະວ່າມັນບໍ່ຄວນຖືກປ່ຽນແປງ; ວ່າຕົວເລກຕ່າງໆເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ; ວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຢູ່ເໜືອມັນ ແລະໄດ້ຊົງປິດບັງຄວາມຜິດພາດບາງປະການໃນຕົວເລກບາງສ່ວນ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຫັນມັນໄດ້ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.” Early Writings, 74.

The “appointed time” of 1843 was represented upon the chart, and that is why it is called the 1843 chart. It was published in 1842, in fulfillment of the command in Habakkuk to “write the vision, and make it plain upon tables.” The vision was to be made plain upon “tables,” in the plural, thus identifying that after the Lord removed His hand from the mistake on the 1843 chart it would be corrected upon the 1850 pioneer chart. The mistake produced the first disappointment and Jeremiah represents those who had eaten the little book on August 11, 1840 and were disappointed when the appointed time of 1843 failed.

“ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້” ຂອງປີ 1843 ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເທິງແຜນພິມ, ແລະນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ ແຜນພິມ 1843. ມັນໄດ້ຖືກຕີພິມໃນປີ 1842, ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕາມພຣະບັນຊາໃນພຣະທຳຮາບາກຸກທີ່ວ່າ “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ມັນແຈ້ງເທິງແຜ່ນຈາລຶກ.” ນິມິດນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ແຈ້ງເທິງ “ແຜ່ນຈາລຶກ,” ໃນຮູບພະຫູພົດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າ ຫຼັງຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມຜິດພາດໃນແຜນພິມ 1843 ແລ້ວ, ມັນຈະຖືກແກ້ໄຂໃນແຜນພິມຜູ້ບຸກເບີກ 1850. ຄວາມຜິດພາດນັ້ນໄດ້ກ່ອຍໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ແລະເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ກິນມ້ວນໜັງສືນ້ອຍໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະໄດ້ຜິດຫວັງເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ຂອງປີ 1843 ບໍ່ໄດ້ສຳເລັດ.

When Jeremiah had eaten the little book in 1840 it was “the joy and rejoicing” of his heart, but when the disappointment arrived, he no longer “rejoiced,” and he “sat alone because of” God’s “hand.” God’s hand had covered “a mistake in some of the figures,” thus causing Jeremiah to consider the possibility that God had lied. The promise given to Jeremiah was that if he would “return,” from his despondency, God would make Jeremiah as God’s “mouth.” If Jeremiah would return to God from his disappointment and recognize that he was in the tarrying time of the parable of the ten virgins, God would use him to be the mouthpiece that would identify exactly when the vision should arrive and no longer tarry.

ເມື່ອເຢເຣມີຢາໄດ້ກິນປຶ້ມນ້ອຍໃນປີ 1840 ນັ້ນ ມັນເປັນ “ຄວາມຊື່ນຊົມແລະຄວາມປິຕິຍິນດີ” ແຫ່ງໃຈຂອງລາວ, ແຕ່ເມື່ອຄວາມຜິດຫວັງໄດ້ມາເຖິງ, ລາວກໍບໍ່ໄດ້ “ຊື່ນຊົມຍິນດີ” ອີກຕໍ່ໄປ, ແລະລາວ “ນັ່ງຢູ່ຜູ້ດຽວເນື່ອງຈາກ” “ພຣະຫັດ” ຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປົກຄຸມ “ຄວາມຜິດພາດໃນບາງຕົວເລກ,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຢເຣມີຢາພິຈາລະນາເຖິງຄວາມເປັນໄປໄດ້ວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຕົວະ. ພຣະສັນຍາທີ່ປະທານແກ່ເຢເຣມີຢາຄືວ່າ ຖ້າລາວຈະ “ຫວນກັບຄືນ,” ຈາກຄວາມຫົດຫູ່ຂອງລາວ, ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເຮັດໃຫ້ເຢເຣມີຢາເປັນ “ປາກ” ຂອງພຣະອົງ. ຖ້າເຢເຣມີຢາຈະຫວນກັບມາຫາພຣະເຈົ້າຈາກຄວາມຜິດຫວັງຂອງລາວ ແລະຍອມຮັບວ່າລາວກຳລັງຢູ່ໃນເວລາຄອຍຖ້າຂອງຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ພຣະເຈົ້າຈະໃຊ້ລາວໃຫ້ເປັນຜູ້ກ່າວແທນທີ່ຈະລະບຸຢ່າງແນ່ນອນວ່ານິມິດນັ້ນຈະມາເຖິງເມື່ອໃດ ແລະຈະບໍ່ຄອຍຊ້າອີກຕໍ່ໄປ.

The purpose of laying these facts out here, is to establish that with all the angel’s messages, their “arrivals” and “empowerments” present a life-or-death message that produces two classes of worshippers. The three angels are three steps of a progressive testing process. More important to our intended point is that even though the understanding of the seven thunders was recognized shortly after the arrival of the “time of the end” in 1989 when the last six verses of Daniel were unsealed announcing the close of the judgment, there is another unsealing of the seven thunders at the end of history of the third angel.

ຈຸດປະສົງຂອງການນໍາສະເໜີຂໍ້ເທັດຈິງເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ທີ່ນີ້ ແມ່ນເພື່ອສະຖາປະນາວ່າ ດ້ວຍບັນດາຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງໝົດນັ້ນ “ການມາຮອດ” ແລະ “ການຮັບການເສີມອໍານາດ” ຂອງພວກມັນ ນໍາສະເໜີຂ່າວສານແຫ່ງຊີວິດຫຼືຄວາມຕາຍ ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກ. ທູດສະຫວັນສາມອົງແມ່ນສາມຂັ້ນຕອນຂອງຂະບວນການທົດສອບທີ່ດໍາເນີນໄປເປັນລໍາດັບ. ສິ່ງທີ່ສໍາຄັນກວ່າສໍາລັບຈຸດທີ່ພວກເຮົາມຸ່ງໝາຍຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນ ແມ່ນວ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈເລື່ອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ໃນບໍ່ດົນຫຼັງຈາກການມາຮອດຂອງ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1989 ເມື່ອຂໍ້ພຣະຄໍາພີຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ໂດຍປະກາດການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາ ກໍຍັງມີການເປີດຜະນຶກອີກຄັ້ງໜຶ່ງຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

The history of the beginning of Adventism starts at the unsealing of the first angel in 1798, and it ends with the unsealing of a truth the Lord held his hand over in order to produce a disappointment. He thereafter removed His hand (unsealed), and revealed the message of the tarrying time.

ປະຫວັດການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການ Adventism ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນການເປີດຜະນຶກຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນປີ 1798, ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເອົາພຣະຫັດປົກຄຸມໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ (ເປີດຜະນຶກ), ແລະຊົງເປີດເຜີຍຂ່າວສານເລື່ອງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ.

The history of the ending of Adventism starts at the unsealing of the third angel’s message in 1989, and it ends with the unsealing of a truth the Lord held his hand over in order to produce a disappointment. He is now removing His hand, and thus unsealing the message of the first disappointment and tarrying time. He is unsealing the purpose of July 18, 2020.

ປະຫວັດສາດແຫ່ງການສິ້ນສຸດຂອງ Adventism ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ການເປີດຜະນຶກຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນປີ 1989, ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງວາງພຣະຫັດໄວ້ເທິງມັນເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງ. ບັດນີ້ ພຣະອົງກໍາລັງຊົງເອົາພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກໍາລັງເປີດຜະນຶກຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ ແລະເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ. ພຣະອົງກໍາລັງເປີດຜະນຶກຈຸດປະສົງຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

> Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:19–21.

> ເຫດສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, ຖ້າເຈົ້າຫັນກັບຄືນມາ ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບຄືນມາອີກ ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງຊົ່ວຊ້າ ເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງປາກຂອງເຮົາ; ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຫັນກັບໄປຫາພວກເຂົາ. ແລະເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ເຈົ້າເປັນດັ່ງກຳແພງທອງສຳລິດອັນໝັ້ນຄົງແກ່ຊົນຊາດນີ້: ແລະພວກເຂົາຈະຕໍ່ສູ້ເຈົ້າ ແຕ່ຈະບໍ່ຊະນະເຈົ້າ: ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າ ເພື່ອຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນ ແລະເພື່ອປົດປ່ອຍເຈົ້າ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະເຮົາຈະໄຖ່ເຈົ້າອອກຈາກມືຂອງຄົນທີ່ນ່າສະພຶງກົວ. ເຢເຣມີຢາ 15:19–21.

Back to Articles