Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຫົກສິບສີ່

ຄວາມສຳຄັນໃນທາງຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນ 11: ການເປີດເຜີຍນັຍສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດ ແລະ ຜົນສືບເນື່ອງໃນອະນາຄົດ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 28, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນຂໍ້ທີສິບຫົກຂອງດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ການທີ່ປອມເປອີຍໄດ້ພິຊິດຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ ໃນປີ 63 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້. ການນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດ ຕາມການສໍາເລັດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດໃນບົດດຽວກັນ. ປະຫວັດສາດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຂໍ້ນັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງສົງຄາມກາງເມືອງທີ່ກໍາລັງເກີດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ເມືອງຖືກຍຶດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງການທວນຄືນຂອງສົງຄາມກາງເມືອງອາເມຣິກາ ທີ່ກໍາລັງເກີດຂຶ້ນໃນເວລານີ້ໃນສະຫະລັດ. ບໍ່ວ່າຈະມີການຍິງກັນແລ້ວຫຼືບໍ່ກໍຕາມ, ບັດນີ້ມີຄົນສອງຈໍາພວກກໍາລັງຕໍ່ສູ້ກັນເພື່ອການຄວບຄຸມສະຫະລັດ. ເມື່ອປອມເປອີຍພິຊິດເຢຣູຊາເລັມ, ນັ້ນໄດ້ບົ່ງຊີ້ວ່າເຢຣູຊາເລັມຈະຄົງຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງໂຣມັນຈົນກວ່າມັນຈະຖືກທໍາລາຍໃນປີ ຄ.ສ. 70. ດັ່ງນັ້ນ, ການນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ຊຶ່ງໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີ.

ປອມເປອີແມ່ນອຳນາດໂຣມັນອັນທຳອິດໃນສີ່ອຳນາດທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ. ມາຣ໌ກ ແອນໂຕນີ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຊາວໂຣມັນ, ກໍຖືກລະບຸໄວ້ເຊັ່ນກັນ; ແຕ່ໃນບັນດາສີ່ອຳນາດທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນຖານະຜູ້ນຳໂຣມັນນັ້ນ, ແອນໂຕນີເປັນຕົວແທນຂອງການນຳຂອງໂຣມັນທີ່ໄດ້ກະບົດ ແລະໄດ້ສ້າງພັນທະມິດກັບອີຢິບເພື່ອຕໍ່ຕ້ານໂຣມ. ປອມເປອີ, ຈູເລຍສ ຊີຊາ, ອອກັດສັສ ຊີຊາ ແລະ ຕີເບຣິອຸສ ຊີຊາ ແມ່ນຊາວໂຣມັນສີ່ຄົນທີ່ຖືກນຳໃຊ້ໃນຄຳພະຍາກອນເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ຊົ່ວອາຍຸຂອງເຂົາສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຝ່າຍສາທາລະນະລັດ.

ປອມເປ (Pompey) ຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດໃນສົງຄາມພາຍໃນຂອງສະຫະລັດ ໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນຮຸ່ນປີ 1863 ນັ້ນ ຍັງເປັນພາບປຽບຂອງຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍ ແລະ “ສົງຄາມພາຍໃນ” ໃນປະຈຸບັນທີ່ບັດນີ້ກຳລັງດຳເນີນຢູ່. ຈູເລຍສ ຊີຊາ (Julius Caesar) ເປັນຕົວແທນຂອງຄົນຮຸ່ນທີສອງ ເມື່ອສະຫະລັດໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນຖານະຊາດທີ່ເປັນເອກໃນບັນດາຊາດທັງຫລາຍ ແຕ່ໄດ້ຖືກລອບສັງຫານໃນປີ 1913 ເມື່ອອຳນາດອະທິປະໄຕເໜືອລະບົບການເງິນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ລະບົບທະນາຄານສາກົນນິຍົມ ແລະວຽກງານເພື່ອຈັດຕັ້ງລັດຖະບານໂລກດຽວກໍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ຊີຊາ ອອກັສຕັສ (Caesar Augustus) ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງປີແຫ່ງສະຫງ່າລາສີໃນສົງຄາມໂລກສອງຄັ້ງທຳອິດ ເມື່ອເຖິງແມ່ນມີການນອງເລືອດ ສະຫະລັດກໍໄດ້ກາຍເປັນທີ່ອິດສາຂອງໂລກ. ແລ້ວໃນຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍ ຕິເບຣຍສ ຊີຊາ (Tiberius Caesar) ຜູ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກເນື່ອງດ້ວຍຄວາມມຶນເມົາ ແລະການຄຶງພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ເປັນຕົວແທນຂອງຍຸກສະໄໝທີ່ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພ້ອມກັບການເລືອກຕັ້ງຈອນ ເອຟ. ເຄນເນດີ (John F. Kennedy) ປະທານາທິບໍດີຄາທອລິກຄົນທຳອິດ ອັນເປັນການຊີ້ບອກເຖິງຄົນຮຸ່ນທີ່ຈະກົ້ມລົງຕໍ່ໂຣມ.

ບັນດາປະເດັນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບ Pompey ເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມສຳຄັນ, ແຕ່ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງມຸ່ງເນັ້ນໃສ່ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຢູ່ກ່ອນໜ້າ Pompey ແລະ ຂໍ້ທີສິບຫົກ, ອັນເປັນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນສອງຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດນັ້ນ ໂດຍກຳນົດ 1989 ເປັນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ, ແລ້ວຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນປະທານາທິບໍດີຜູ້ທີຫົກຜູ້ມັ່ງຄັ່ງນັບແຕ່ Reagan ເປັນຕົ້ນມາ, ຜູ້ທີ່ປຸກເຮົ້າພວກໂລກາພິວັດ, ດັ່ງທີ່ Trump ໄດ້ກະທຳສຳເລັດຢ່າງແນ່ນອນ.

ທ່ານ Trump ຖືກເຫັນເປັນພາບແທນໂດຍຜູ້ປົກຄອງອົງທີສີ່ຖັດຈາກ Cyrus, ຄື Xerxes ກະສັດເປີເຊຍຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ, ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກອີກດ້ວຍຊື່ Ahasuerus ໃນເລື່ອງຂອງ Esther. ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນ, ກະສັດອົງຕໍ່ໄປທີ່ຕາມຫຼັງ Xerxes ແມ່ນ Alexander the Great ໃນຂໍ້ທີສາມ. ທາງປະຫວັດສາດ ມີຜູ້ປົກຄອງແປດອົງຢູ່ລະຫວ່າງ Xerxes ແລະ Alexander the Great. ຈາກ Trump ໄປຫາລັດຖະບານໂລກດຽວທີ່ຖືກເປັນພາບແທນໂດຍ Alexander the Great, ມີກະສັດສິບອົງຖືກເປັນພາບແທນ; Trump ເປັນອົງທຳອິດ ແລະ Alexander ເປັນອົງສຸດທ້າຍ.

ເສັ້ນຄຳພະຍາກອນບົ່ງຊີ້ວ່າ ກະສັດທັງປວງຂອງໂລກຈະກະທຳການຜິດປະເວນີກັບສັນຕະປາປາໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ, ແລະກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນຖືກແທນພາບເປັນ “ກະສັດສິບອົງ”. ອາຮາບ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຫົວໜ້າຂອງອານາຈັກສິບສ່ວນ ແລະເປັນສາມີຂອງເຢເຊເບນ, ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ເຖິງແມ່ນກະສັດທັງສິບອົງຈະກະທຳການຜິດປະເວນີກັບສັນຕະປາປາ, ແຕ່ກໍມີກະສັດອົງໜຶ່ງທີ່ເປັນກະສັດຫຼັກ ແລະເປັນຜູ້ທຳການນັ້ນກ່ອນເປັນອັນດັບທຳອິດ. ໃນຄັ້ງທຳອິດທີ່ສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບບັນລັງຂອງໂລກ, ກະສັດຫຼັກນັ້ນຄື ໂຄລວິສ, ກະສັດຂອງຊາວແຟຣງກ໌ (ຝຣັ່ງເສດ) ໃນປີ ຄ.ສ. 496. ສິ່ງນີ້ສອດຄ່ອງກັບການທີ່ສັນຕະປາປາໄດ້ປະທານແກ່ຝຣັ່ງເສດຊຶ່ງຕຳແໜ່ງບຸດຫົວປີຂອງຄະນະຈັກຄາທອລິກ, ແລະທິດາອົງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຄະນະຈັກຄາທອລິກ.

ວຽກງານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຝຣັ່ງໄດ້ກະທຳໃນການຍົກໂຣມຂຶ້ນສູ່ບັນລັງແຫ່ງໂລກທີ່ມີອາລະຍະທຳ ເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງວຽກງານຄຳພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ. ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີເລີ່ມຕົ້ນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລ້ວຕໍ່ມາທຸກປະເທດໃນໂລກກໍດຳເນີນຕາມແບບຢ່າງນັ້ນ. ຄຳພະຍາກອນແຕ່ລະເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ ຊີ້ບອກວ່າ ກະສັດຜູ້ເປັນປະມຸກໃນບັນດາສິບກະສັດ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄົນທຳອິດ ແລະເປັນຫົວໜ້າເໜືອຜູ້ອື່ນ ທີ່ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບຄົນແຫ່ງບາບໃນວັນສຸດທ້າຍ ຄືສະຫະລັດອາເມລິກາ. ເຖິງແມ່ນວ່າໃນຂໍ້ສອງ ແລະຂໍ້ສາມ ບໍ່ໄດ້ມີການແທນກະສັດໃດໆລະຫວ່າງເຊີກເຊສ ກະສັດຜູ້ຮັ່ງມີອົງທຳອິດ ແລະອາເລັກຊານເດີ ມະຫາລາດ ກະສັດອົງສຸດທ້າຍ, ແຕ່ປະຫວັດສາດໄດ້ລະບຸກະສັດສິບອົງ. ຈຳນວນສິບເປັນສັນຍະລັກແທນການທົດສອບ ແລະມັນຍັງເປັນສັນຍະລັກແທນສະຫະພັນອີກດ້ວຍ.

ການທົດສອບທີ່ໂລກກຳລັງປະເຊີນຢູ່ນັ້ນ ຄືການຈັດຕັ້ງລະບົບລະດັບໂລກ ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີເປັນຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ການທົດສອບນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ແລະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອທຸກປະເທດໃນໂລກປະຕິບັດຕາມແບບຢ່າງນັ້ນ. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະແດງປາຍທາງຂອງສິ່ງໃດໜຶ່ງຢູ່ສະເໝີ ດັ່ງນັ້ນ ເຖິງແມ່ນໃນຂໍ້ທີສອງແລະສາມຈະບໍ່ໄດ້ລະບຸກະສັດອົງໃດໄວ້ລະຫວ່າງກະສັດຜູ້ມັ່ງຄັ່ງກັບອາເລັກຊານເດີ ແຕ່ປະຫວັດສາດກໍຊີ້ບອກເຖິງຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນກັບປະທານາທິບໍດີຜູ້ມັ່ງຄັ່ງທີ່ສຸດ ຜູ້ຊຶ່ງຮັ່ງມີຈາກຄວາມພະຍາຍາມທາງທຸລະກິດຂອງຕົນ ບໍ່ແມ່ນເພາະເຂົາສ້າງຄວາມຮັ່ງມີຂຶ້ນໂດຍການມີສ່ວນຮ່ວມໃນລະບົບການເມືອງທີ່ເສື່ອມຊາມ.

ຊື່ “America” ມີທີ່ມາຈາກຮູບແບບພາສາລາຕິນຂອງຊື່ “Amerigo,” ຊຶ່ງມາຈາກ Amerigo Vespucci ນັກສຳຫຼວດຊາວອິຕາລີ, ຜູ້ເປັນທັງນັກສຳຫຼວດແລະນັກເດີນເຮືອ ຜູ້ໄດ້ເດີນທາງຫຼາຍຄັ້ງໄປຍັງໂລກໃໝ່ໃນຊ່ວງປາຍສະຕະວັດທີ 15 ແລະຕົ້ນສະຕະວັດທີ 16. ໂດຍລວມແລ້ວ, ການສຳຫຼວດຂອງ Vespucci ເກີດຂຶ້ນໄດ້ດ້ວຍການສະໜັບສະໜູນທາງການເງິນ, ການລົງທຶນດ້ານທຶນຮອນ, ຈາກຜູ້ສະໜັບສະໜູນແລະຜູ້ອຸປະຖຳ ຜູ້ຊຶ່ງເຫັນໂອກາດອັນມີແນວໂນ້ມໃນການສ້າງກຳໄລ, ການຂະຫຍາຍອຳນາດ, ແລະກຽດຊື່ສຽງ ໃນການສຳຫຼວດໂລກໃໝ່. ຊື່ “America” ເປັນສັນຍະລັກຂອງຄວາມພາກພຽນມຸ່ງໝັ້ນເພື່ອຜະລິດກຳໄລ.

ພຣະເຢຊູຊົງຍົກໃຫ້ເຫັນປາຍທາງຂອງສິ່ງໜຶ່ງຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນຢູ່ເສມີ, ແລະຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງກະສັດສິບອົງ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂົວເຊື່ອມຈາກອານາຈັກສອງເຂົາຂອງເມໂດ-ເປີເຊຍໄປສູ່ລັດຖະບານໂລກດຽວ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Alexander the Great ນັ້ນ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກະສັດຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນປະທານຂອງອານາຈັກທີ່ຖືກພິມແບບໂດຍ France ແລະ Ahab, ຜູ້ຊຶ່ງຈະກາຍເປັນຫົວທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Alexander the Great ດ້ວຍ, ເມື່ອທົ່ວໂລກທັງໝົດຖືກເຜີຍໜ້າກັບເສດຖະກິດທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບອຳນາດຂອງສະຫະລັດ, ໃນຂະນະທີ່ມັນບັງຄັບໃຫ້ທົ່ວໂລກທັງໝົດກົ້ມລົງຕໍ່ໜ້າໂບດຄາທອລິກ, ຫາກພວກເຂົາປາຖະໜາທີ່ຈະສາມາດຊື້ແລະຂາຍໄດ້.

ອານາຈັກທີເຈັດໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເຈັດ ຄື ກະສັດສິບອົງ, ແລະ ຫນຶ່ງໃນລັກສະນະທາງພະຍາກອນຂອງກະສັດສິບອົງນັ້ນ ຄື ພວກເຂົາດໍາລົງຢູ່ພຽງແຕ່ “ຊົ່ວຄາວສັ້ນໆ” ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຕົກລົງມອບອານາຈັກທີເຈັດຂອງພວກເຂົາແກ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນ, ຊຶ່ງດໍາລົງຢູ່ຮ່ວມກັນໄດ້ພຽງແຕ່ “ຫນຶ່ງຊົ່ວໂມງ” ເທົ່ານັ້ນ. ເຫດຜົນທາງພະຍາກອນທີ່ພວກເຂົາຍອມຮັບຂໍ້ຕົກລົງນັ້ນ ກໍຄື ເພາະພວກເຂົາເມົາດ້ວຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນຂອງບາບີໂລນ. ໃນທາງປະຫວັດສາດ ອາເລັກຊານເດີ ມະຫາລາດ ໄດ້ປົກຄອງຢູ່ພຽງແຕ່ຊົ່ວຄາວສັ້ນໆເທົ່ານັ້ນ, ເພາະຊີວິດຂອງທ່ານໄດ້ສິ້ນສຸດລົງຢ່າງວ່ອງໄວພໍໆກັບທີ່ອານາຈັກຂອງທ່ານຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ, ເພາະທ່ານດື່ມຈົນເຖິງແກ່ຄວາມຕາຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນສັນຍະລັກເຖິງຊົ່ວຄາວສັ້ນໆ ແລະ ຄວາມເມົາມາຍຂອງກະສັດສິບອົງແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ. ທັນທີທີ່ອາເລັກຊານເດີ ມະຫາລາດ ໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ທ່ານກໍຖືກຫັກລົງ, ແລະ ອານາຈັກຂອງທ່ານຖືກມອບແກ່ລົມທັງສີ່ທິດ, ຊຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງການຕໍ່ສູ້ທີ່ຕາມມາເພື່ອຟື້ນສະຖາປະນາອານາຈັກເດີມຂອງທ່ານຂຶ້ນອີກ.

> ໃນປີທຳອິດແຫ່ງລັດຖະການຂອງດາຣິອັດຊາວມີເດຍ ຂ້ານ້ອຍນີ້ກໍໄດ້ຢືນຢັນແລະເສີມກຳລັງໃຫ້ແກ່ທ່ານ. ແລະບັດນີ້ ຂ້ານ້ອຍຈະສະແດງຄວາມຈິງແກ່ເຈົ້າ. ເບິ່ງແມ, ຍັງຈະມີກະສັດອີກສາມອົງລຸກຂຶ້ນໃນເປີເຊຍ; ແລະອົງທີສີ່ຈະຮັ່ງມີກວ່າພວກເຂົາທັງໝົດຫຼາຍນັກ; ແລະໂດຍກຳລັງຂອງຕົນອັນເກີດຈາກຄວາມຮັ່ງມີນັ້ນ ທ່ານຈະປຸກປັ່ນທຸກຄົນໃຫ້ຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກກຣີກ. ແລະຈະມີກະສັດຜູ້ມີລິດອຳນາດອົງໜຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ຜູ້ຈະປົກຄອງດ້ວຍອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຈະກະທຳຕາມພຣະໄທຂອງຕົນ. ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລ້ວ ອານາຈັກຂອງທ່ານຈະແຕກສະລາຍ ແລະຈະຖືກແບ່ງອອກໄປທາງລົມທັງສີ່ແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ; ແລະຈະບໍ່ຕົກແກ່ລູກຫຼານຂອງທ່ານ ຫຼືຕາມຂອບເຂດອຳນາດທີ່ທ່ານໄດ້ປົກຄອງນັ້ນ: ເພາະອານາຈັກຂອງທ່ານຈະຖືກຖອນໄປ ແມ່ນແກ່ຄົນອື່ນນອກເໜືອຈາກພວກເຫຼົ່ານັ້ນ. ດານີເອນ 11:1–4.

ອານາຈັກຂອງອາເລັກຊານເດີໄດ້ແຕກສະຫຼາຍລົງຢ່າງວ່ອງໄວພໍໆກັບທີ່ມັນໄດ້ຮວບຮວມຂຶ້ນມາ, ເພາະມັນເປັນຕົວແທນຂອງຍຸກສຸດທ້າຍ, ໃນນັ້ນຄຳພະຍາກອນໄດ້ຖືກຊີ້ບອກວ່າຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ.

> “ບັນດາຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຊົ່ວກໍາລັງຮ່ວມກຳລັງຂອງພວກມັນເຂົ້າດ້ວຍກັນ ແລະກໍາລັງຮວບຮວມໃຫ້ແນ່ນຫນາ. ພວກມັນກໍາລັງເພີ່ມກຳລັງເພື່ອວິກິດການໃຫຍ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ຄວາມປ່ຽນແປງອັນໃຫຍ່ຫຼວງຈະເກີດຂຶ້ນໃນໂລກຂອງພວກເຮົາໃນບໍ່ຊ້ານີ້, ແລະຄວາມເຄື່ອນໄຫວສຸດທ້າຍຈະເປັນໄປຢ່າງຮວດໄວ.” Testimonies, volume 9, 11.

ວິບັດປະການທີສາມຂອງອິດສະລາມໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນເທິງລັກສະນະເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດປະການທີໜຶ່ງແລະທີສອງ. ໃນວິບັດປະການທີໜຶ່ງນັ້ນ ມີຊ່ວງເວລາໜຶ່ງຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການມາຮອດຂອງ Mohammed ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງຊ່ວງເວລາຖັດໄປ ຊຶ່ງຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ຫ້າເດືອນ” ຫຼື ໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບປີ ໃນນັ້ນອິດສະລາມຈະ “ທຳຮ້າຍ” ກອງທັບຂອງ Rome. ການສິ້ນສຸດຂອງຄຳພະຍາກອນເວລາໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບປີນັ້ນ ໃນເວລາດຽວກັນກໍເປັນເຄື່ອງໝາຍການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບເອັດປີກັບອີກສິບຫ້າວັນ ໃນນັ້ນອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສອງ ຈຶ່ງຈະ “ຂ້າ” ກອງທັບຂອງ Rome.

ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄດ້ໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Mohammed ແຫ່ງຄວາມວິບັດທີໜຶ່ງ, ຊຶ່ງຮວມເອົາວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023 ເປັນໝາຍເຫດແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ອິດສະລາມຈະ “ທຳຮ້າຍ” “ກອງທັບຂອງໂຣມ” ໃນ “ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ” ຕາມຄວາມໝາຍຕົວອັກສອນໃນສະໄໝບູຮານ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແທນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ແລະນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023 ເປັນຕົ້ນມາ ການໂຈມຕີໂດຍອິດສະລາມຕໍ່ກອງທັບຂອງໂຣມ ກໍກຳລັງເຂົ້າໃກ້ສອງຮ້ອຍຄັ້ງໃນຂະນະທີ່ຂຽນບົດຄວາມນີ້ໃນວັນທີ 17 ກຸມພາ 2024.

ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ສະຫະລັດອາເມຣິກາຖືກ “ຂ້າ” ໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ຊຶ່ງຂະໜານຄູ່ກັນກັບສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບເອັດປີ ແລະ ສິບຫ້າວັນແຫ່ງການໂຈມຕີຂອງອິດສະລາມທີ່ໄດ້ຂ້າກອງທັບໃນອະດີດຂອງໂຣມ, ເມື່ອສົງຄາມແຫ່ງຈິຮາດຄັ້ງໃຫຍ່ຄັ້ງທີສາມຂອງພວກເຂົາທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ. ເມື່ອມີຄາເອນຢືນຂຶ້ນ, ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດກໍປິດລົງ, ແລະ ລົມທັງສີ່ກໍຖືກປ່ອຍອອກຢ່າງເຕັມສ່ວນໃນລະຫວ່າງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ.

> ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງບັນດາຊາດ, ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເວລາທີ່ຈະພິພາກສາຄົນຕາຍນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ແຍກອອກຈາກກັນແລະແນ່ນອນຊັດເຈນ, ອັນໜຶ່ງຕາມຫຼັງອີກອັນໜຶ່ງ; ອີກທັງໄມເຄິນຍັງບໍ່ໄດ້ລຸກຂຶ້ນ, ແລະເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມານັ້ນ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ບັນດາຊາດກຳລັງໂກດແຄ້ນຢູ່ໃນບັດນີ້; ແຕ່ເມື່ອມະຫາປະໂຣຫິດຂອງພວກເຮົາໄດ້ສຳເລັດພຣະກິດຂອງພຣະອົງໃນສະຖານບໍລິສຸດແລ້ວ, ພຣະອົງຈະລຸກຂຶ້ນ, ຊົງສວມອາພອນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ, ແລ້ວໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງມາ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ທູດສະຫວັນທັງສີ່ຈະຍັບຍັ້ງລົມທັງສີ່ໄວ້ ຈົນກວ່າພຣະເຢຊູຈະສໍາເລັດພຣະກິດຂອງພຣະອົງໃນສະຖານນະມັດສະການ; ແລ້ວໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະມາ.” Early Writings, 36.

“ລົມທັງສີ່” ຖືກພີ່ນ້ອງຍິງ White ພັນລະນາໄວ້ວ່າເປັນ “ມ້າທີ່ກໍາລັງໂກດຮ້າຍ ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນ ແລະນໍາຄວາມຕາຍກັບຄວາມພິນາດມາຕາມເສັ້ນທາງຂອງມັນ,” ແລະພວກມັນຖືກປ່ອຍອອກຢ່າງເຕັມທີ່ເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດສອບສິ້ນສຸດລົງ. ພວກມັນຖືກພັນລະນາວ່າຖືກປ່ອຍອອກໃນວິບັດຄັ້ງທີສອງໃນຖານະເປັນ “ທູດສະຫວັນສີ່ອົງ”, ບໍ່ແມ່ນລົມທັງສີ່.

> ກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີຫົກຜູ້ຖືແກເປົ່ານັ້ນວ່າ, ຈົ່ງປ່ອຍທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງທີ່ຖືກຜູກໄວ້ທີ່ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຢູເຟຣຕີສ. ແລະທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງນັ້ນກໍຖືກປ່ອຍ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຕຽມໄວ້ສຳລັບໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ, ໜຶ່ງວັນ, ໜຶ່ງເດືອນ, ແລະໜຶ່ງປີ, ເພື່ອຈະຂ້າມະນຸດເສຍໜຶ່ງສ່ວນສາມ. ພຣະນິມິດ 9:14, 15.

“ລົມທັງສີ່” ຫຼື “ທູດສະຫວັນທັງສີ່” ລ້ວນແຕ່ເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ ຕາມທີ່ບໍລິບົດທີ່ໃຊ້ສັນຍາລັກນັ້ນໄດ້ກຳນົດໄວ້. ເມື່ອອາເລັກຊານເດີ ມະຫາລາດໄດ້ລຸກຂຶ້ນ, ອານາຈັກຂອງທ່ານ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກທີເຈັດ, ຄືໜຶ່ງໃນສາມສ່ວນຂອງອານາຈັກສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ; “ເມື່ອເຂົາລຸກຂຶ້ນ, ອານາຈັກຂອງເຂົາຈະແຕກຫັກ, ແລະຈະຖືກແບ່ງອອກໄປທາງລົມທັງສີ່ແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ.” ເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງມະນຸດສິ້ນສຸດລົງ, ລົມທັງສີ່ ຫຼື ທູດສະຫວັນທັງສີ່ ຈະຖືກປ່ອຍອອກ, ແລະພວກມັນຈະທຳລາຍອານາຈັກຂອງເຂົາ, ເພາະອານາຈັກຂອງເຂົາ “ຈະແຕກຫັກ.” ແລ້ວກະສັດສິບອົງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະບັນດາຜູ້ຮ່ວມມືຂອງພວກເຂົາ, ຄືພໍ່ຄ້າໂລກາພິວັດ, ຈະຢືນຢູ່ໄກໆ ແລະຄ່ຳຄວນ ແລະຮ້ອງໄຫ້.

> ເພາະວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ພວກກະສັດໄດ້ຊຸມນຸມກັນແລ້ວ, ພວກເຂົາໄດ້ຜ່ານໄປພ້ອມກັນ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນມັນ, ແລະດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງພິສະວົງ; ພວກເຂົາໄດ້ຫວັ່ນໄຫວ, ແລະຮີບໜີໄປ. ຄວາມຢ້ານກົວໄດ້ເຂົ້າຄອບງຳພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແລະຄວາມເຈັບປວດ ດັ່ງແມ່ຍິງທີ່ກຳລັງເຈັບທ້ອງຄອດລູກ. ພຣະອົງຊົງທຳລາຍເຮືອຂອງທາຊິດດ້ວຍລົມຕາເວັນອອກ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 48:4–7.

ໂຄງສ້າງທາງເສດຖະກິດຂອງກະສັດທັງສິບຖືກທຳລາຍໂດຍ “ລົມຕາເວັນອອກ” ຂອງອິດສະລາມ.

> ພວກຄົນພາຍເຮືອຂອງເຈົ້າໄດ້ນຳເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນນ້ຳເລິກອັນໃຫຍ່; ລົມຕາເວັນອອກໄດ້ທຳລາຍເຈົ້າໃນທ່າມກາງທະເລ. ຊັບສົມບັດຂອງເຈົ້າ, ສິນຄ້າໃນຕະຫຼາດຂອງເຈົ້າ, ສິນຄ້າຄ້າຂາຍຂອງເຈົ້າ, ພວກລູກເຮືອຂອງເຈົ້າ, ແລະພວກນາຍທ້າຍເຮືອຂອງເຈົ້າ, ພວກຊ່າງອຸດຮອຍແຕກເຮືອຂອງເຈົ້າ, ແລະບັນດາຜູ້ຄ້າຂາຍສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ, ພ້ອມທັງບັນດານັກຮົບທັງປວງຂອງເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນເຈົ້າ, ແລະໃນບັນດາຊຸມຊົນທັງຫມົດຂອງເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນທ່າມກາງເຈົ້າ, ຈະຕົກລົງໄປໃນທ່າມກາງທະເລໃນວັນແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 27:26, 27.

“ລົມຕາເວັນອອກ” ຂອງອິດສະລາມໄດ້ທຳລາຍອານາຈັກຂອງກະສັດສິບອົງໃນ “ວັນແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງພວກເຂົາ,” ຕາມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອານາຈັກຂອງ Alexander the Great ທີ່ຖືກ “ທຳລາຍ” ແລະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ລົມທັງສີ່. ປະຫວັດສາດຈຳນວນຫຼາຍທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນ Daniel 11 ຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ ເມື່ອບົດທີສິບເອັດໄປເຖິງການສຳເລັດອັນສຸດທ້າຍຂອງມັນ. ການກຳນົດວ່າຈະແບ່ງແຍກປະຫວັດສາດເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງບ່ອນໃດ ແມ່ນເປັນພາລະກິດດ້ານຄຳພະຍາກອນຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຮຽກໃຫ້ເປັນນັກສຶກສາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງ Daniel 11 ສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາປິດແຫ່ງໂອກາດຂອງມະນຸດ, ເມື່ອ Michael ລຸກຂຶ້ນ. ເມື່ອອານາຈັກຂອງ Alexander the Great ຖືກແບ່ງອອກໄປສູ່ລົມທັງສີ່, ນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປິດແຫ່ງໂອກາດ, ແລະຊີ້ບອກວ່າປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນຕໍ່ຈາກຂໍ້ທີຫ້າເປັນຕົ້ນໄປ ຄວນຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນເສັ້ນຄຳພະຍາກອນໃໝ່.

ຂໍ້ທີຫ້າເຖິງຂໍ້ທີສິບຫົກ ຊີ້ບອກປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ປີ 538 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ຂໍ້ທີຫ້າຫາຂໍ້ທີເກົ້າ ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດໃນຊ່ວງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 538 ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1798. ຂໍ້ທີສິບ ຊີ້ບອກປະຫວັດສາດທີ່ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ ເມື່ອສັນຕະປາປາໄດ້ກວາດລ້າງສະຫະພາບໂຊວຽດໄປໃນເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1989. ຂໍ້ທີສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ ຊີ້ບອກສົງຄາມຕົວແທນທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ໃນຢູເຄຣນ ຊຶ່ງ Putin ແລະ Russia ຈະເປັນຝ່າຍຊະນະ, ແຕ່ຜົນຕາມມາຫຼັງຈາກໄຊຊະນະຂອງ Putin ຈະຂະໜານຄູ່ກັບ “the battle of Nineveh,” ແລະ “the fall of Chosroes,” ຊຶ່ງເປັນ “key that opened the bottomless pit” ທີ່ໄດ້ປ່ອຍ Islam ອອກມາໃນປະຫວັດສາດຂອງວິບັດປະການທຳອິດ.

ພາຍຫຼັງຈາກໄຊຊະນະອັນສັ້ນຊົ່ວຄາວຂອງປູຕິນ, ສະຫະລັດອາເມລິກາ, ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າ, ຈະໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນສົງຄາມຕົວແທນ, ນັ້ນຄືບົດສະຫຼຸບຂອງສົງຄາມຕົວແທນທີ່ໄດ້ດໍາເນີນມານັບແຕ່ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຊີ້ບອກເຖິງສາມຍຸດທະການ: ຍຸດທະການທໍາອິດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1989, ເປັນການສໍາເລັດຕາມການປະຕິບັດຂອງຂໍ້ທີສິບ ແລະ ສີ່ສິບ; ຍຸດທະການທີສອງ, ຊຶ່ງເປັນສົງຄາມໃນຢູເຄຣນໃນປັດຈຸບັນ, ເປັນຕົວແທນຂອງຂໍ້ທີສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ, ແລະສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງໄຊຊະນະສຸດທ້າຍຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າ.

ສິ່ງທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ກ່ຽວກັບສີ່ຊ່ວງເວລານີ້ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ທີຫ້າເຖິງຂໍ້ທີສິບຫ້າ ແມ່ນວ່າ ສອງຊ່ວງເວລາສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສົງຄາມໃນຢູເຄຣນໃນປັດຈຸບັນ ແລະຕໍ່ມາແມ່ນການໂຕ້ຕອບຄືນຂອງສະຫະລັດ ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ. ຂໍ້ທີສິບຫົກລະບຸເຖິງກົດວັນອາທິດໃນສະຫະລັດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້. ຂໍ້ທີຫ້າເຖິງຂໍ້ທີສິບ ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ປີ 538 ໄປຈົນເຖິງເວລາສິ້ນສຸດໃນປີ 1798 ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໄປເຖິງເວລາສິ້ນສຸດໃນປີ 1989. ດັ່ງນັ້ນ ການສູ້ຮົບສອງຄັ້ງຂອງສົງຄາມຕົວແທນຂັ້ນສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດເຖິງຂໍ້ທີສິບຫ້າ ຈຶ່ງສຳເລັດຄວາມໃນຊ່ວງເວລາທີ່ ເອເຊກຽນ ບົດ 12 ລະບຸວ່າ ຜົນຂອງນິມິດທຸກຢ່າງຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

ນິມິດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງແກ່ເອເຊກຽນເປັນ “ວົງລໍ້ຢູ່ໃນວົງລໍ້”, ຊຶ່ງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ການປະສານສຳພັນອັນຊັບຊ້ອນຂອງເຫດການມະນຸດ.” ປະຫວັດຂອງສົງຄາມໃນຢູເຄຣນ, ໄຊຊະນະຂອງປູຕິນ, ແລະຕໍ່ມາຄວາມພິນາດຂອງລາວ, ຕິດຕາມດ້ວຍໄຊຊະນະຂອງສະຫະລັດ, ເປັນໜຶ່ງໃນການເປີດເຜີຍແບບບັນທັດຕໍ່ບັນທັດທີ່ຊັບຊ້ອນທີ່ສຸດໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

ໃນການອະທິບາຍເຖິງ “ລໍ້ຢູ່ໃນລໍ້” ຂອງເອເຊກຽນ, ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວວ່າ ເມື່ອເອເຊກຽນໄດ້ເຫັນລໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນໃນເບື້ອງຕົ້ນ ມັນປາກົດຄືຄວາມສັບສົນ, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດເອເຊກຽນກໍໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງລະບຽບອັນສົມບູນແບບໃນລໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນ “ການປະສານກັນອັນສັບຊ້ອນຂອງເຫດການມະນຸດ”. ເພື່ອຈະແບ່ງແຍກປະຫວັດສາດທີ່ຖືກນໍາສະແດງໃນຂໍ້ທີ່ສິບເອັດຫາສິບຫ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຈໍາເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈຄວາມສໍາພັນລະຫວ່າງຄະນະຈັກຄາໂທລິກ ແລະ ເຢຍລະມັນນາຊີ, ເພາະວ່າຜູ້ນໍານາຊີໃນຢູເຄຣນເປັນຕົວແທນຮັບມອບຂອງຄວາມສໍາພັນນັ້ນ.

ຍັງຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈບົດບາດຂອງການປາກົດຕົວຂອງຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າພຣະນາງມາຣີພົມມະຈັນທີ່ Fatima, Portugal ໃນປີ 1918, ລວມທັງຄວາມລັບສາມປະການທີ່ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າພຣະນາງມາຣີພົມມະຈັນໄດ້ປະໄວ້ກັບເດັກນ້ອຍສາມຄົນຈາກເຫດການນັ້ນ. ພື້ນຖານຂອງຂໍ້ຄວາມສາມປະການນັ້ນ, ຊຶ່ງພັນລະນາເຖິງການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກກັບຣັດເຊຍທີ່ບໍ່ນັບຖືພຣະເຈົ້າ, ແລະສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂໍ້ຄວາມແຫ່ງ Fatima ທີ່ຖືກສະແດງອອກໃນສົງຄາມໃນ Ukraine.

ການປະຕິວັດຝຣັ່ງ ແລະ ຄວາມສຳພັນໃນທາງຄຳພະຍາກອນຂອງມັນກັບຄຣິດຕະຈັກກາໂຕລິກ, ແລະ ໃນທີ່ສຸດກັບ Napoleon Bonaparte, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ Putin, ກໍເປັນໜຶ່ງໃນ “ວົງລໍ້” ທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນສົງຄາມໃນຢູເຄຣນດ້ວຍ. ຄວາມສຳພັນໃນທາງຄຳພະຍາກອນຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງກັບສະຫະລັດອາເມຣິກາກໍຖືກນຳສະເໜີຢູ່ໃນປະຫວັດສາດເຊັ່ນກັນ; ເພາະດັ່ງທີ່ Putin ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Napoleon ໃນເວລາທີ່ຝຣັ່ງກຳລັງຕົກຕ່ຳ, ອະດີດນັກສະແດງ Ronald Reagan, ໃນຖານະຫົວໜ້າກອງທັບຂອງກາໂຕລິກໃນສົງຄາມປີ 1989, ກໍເປັນແບບຢ່າງຂອງອະດີດນັກສະແດງ Zelenskyy ໃນເວລາທີ່ຢູເຄຣນກຳລັງຕົກຕ່ຳ. ໃນບັນດາວົງລໍ້ທີ່ຕັດກັນແລະເຊື່ອມຕໍ່ກັນໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້, ຟາງເສັ້ນສຸດທ້າຍສຳລັບນັກການເມືອງພັກ Democrat ໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ສົ່ງເສີມ ແລະ ກຳລັງສົ່ງເສີມ Zelenskyy, ຈະຖືກເປີດໂປງໂດຍ Putin ເມື່ອເຂົາໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນການສຶກສານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ຢູ່ເທິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຄບາ ເອເຊກຽນໄດ້ເຫັນລົມພາຍຸໜຶ່ງ ເບິ່ງປານວ່າມາຈາກທິດເໜືອ “ເປັນເມກໃຫຍ່ ແລະເປັນໄຟທີ່ມ້ວນຕົວເຂົ້າຫາກັນ ແລະມີຄວາມສະຫວ່າງຢູ່ອ້ອມຮອບມັນ ແລະຈາກທ່າມກາງນັ້ນມີສີດັ່ງອຳພັນ.” ມີລໍ້ຈຳນວນໜຶ່ງ ທີ່ຕັດກັນໄປມາ ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍສິ່ງມີຊີວິດສີ່ຕົນ. ຢູ່ສູງເໜືອສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ “ມີສິ່ງຄ້າຍບັນລັງ ປາກົດດັ່ງຫີນໄພລິນ: ແລະເທິງສິ່ງຄ້າຍບັນລັງນັ້ນ ມີສິ່ງຄ້າຍຮູບຮ່າງມະນຸດຢູ່ເໜືອມັນ.” “ແລະໃນພວກເຄຣູບິມນັ້ນ ປາກົດຮູບມືຂອງມະນຸດຢູ່ໃຕ້ປີກຂອງພວກມັນ.” ເອເຊກຽນ 1:4, 26; 10:8. ລໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນມີການຈັດວາງອັນສັບຊ້ອນຫຼາຍ ຈົນໃນແວບທຳອິດພວກມັນເບິ່ງຄືຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນ; ແຕ່ພວກມັນເຄື່ອນໄປຢ່າງກົມກຽວຢ່າງສົມບູນ. ບັນດາສິ່ງມີຊີວິດແຫ່ງສະຫວັນ ຊຶ່ງຖືກຄ້ຳຈູນ ແລະນຳພາໂດຍພຣະຫັດທີ່ຢູ່ໃຕ້ປີກຂອງພວກເຄຣູບິມ ກຳລັງຂັບດັນລໍ້ເຫຼົ່ານີ້; ຢູ່ເໜືອພວກມັນ ບົນບັນລັງໄພລິນ ຄືອົງຜູ້ດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ; ແລະຮອບບັນລັງນັ້ນມີຮຸ້ງ ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພຣະເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “ດັ່ງທີ່ກົງລໍ້ອັນຊັບຊ້ອນນັ້ນຢູ່ໃຕ້ການຊົງນໍາຂອງພຣະຫັດທີ່ຢູ່ເບື້ອງລຸ່ມປີກຂອງເຄຣູບິມສັນໃດ, ຄວາມພົວພັນອັນສັບສົນຂອງເຫດການທັງຫຼາຍໃນມະນຸດກໍຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມແຫ່ງພຣະເຈົ້າສັນນັ້ນ. ທ່າມກາງການຕໍ່ສູ້ແລະຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງບັນດາປະຊາຊາດ, ພຣະອົງຜູ້ປະທັບຢູ່ເໜືອເຄຣູບິມຍັງຄົງຊົງນໍາການທັງຫຼາຍຂອງແຜ່ນດິນໂລກຢູ່.”

> “ປະຫວັດສາດຂອງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ໄດ້ຄອບຄອງເວລາແລະສະຖານທີ່ອັນຖືກກຳນົດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາຕາມລຳດັບ ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວໄດ້ເປັນພະຍານແກ່ຄວາມຈິງ ຊຶ່ງພວກເຂົາເອງກໍບໍ່ຮູ້ຄວາມໝາຍຂອງມັນ ກຳລັງເວົ້າກັບພວກເຮົາ. ສຳລັບທຸກປະຊາຊາດ ແລະ ສຳລັບທຸກບຸກຄົນໃນວັນນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດທີ່ທາງໜຶ່ງໃນແຜນການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ. ໃນວັນນີ້ ມະນຸດແລະບັນດາປະຊາຊາດກຳລັງຖືກວັດດ້ວຍລູກດິ່ງໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຜູ້ບໍ່ຊົງຜິດພາດ. ທຸກຄົນກຳລັງຕັດສິນຊະຕາກຳຂອງຕົນເອງໂດຍທາງການເລືອກຂອງຕົນ ແລະ ພຣະເຈົ້າກໍຊົງຄວບຄຸມເໜືອສິ່ງທັງປວງເພື່ອໃຫ້ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງສຳເລັດ.”

> “ປະຫວັດສາດທີ່ອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ I AM ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະອົງ, ໂດຍເຊື່ອມຕໍ່ຂໍ້ໜຶ່ງຫາອີກຂໍ້ໜຶ່ງໃນສາຍໂສ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ຈາກນິລັນດອນໃນອະດີດໄປຫານິລັນດອນໃນອະນາຄົດ, ບອກໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າໃນຂະບວນແຫ່ງຍຸກສະໄໝທັງຫຼາຍ ມື້ນີ້ພວກເຮົາຢູ່ບ່ອນໃດ, ແລະສິ່ງໃດອາດຈະຖືກຄາດໝາຍໄດ້ໃນເວລາທີ່ຈະມາເຖິງ. ທຸກສິ່ງທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ບອກໄວ້ລ່ວງໜ້າວ່າຈະບັງເກີດຂຶ້ນ, ຈົນເຖິງເວລາປັດຈຸບັນ, ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ແລ້ວໃນໜ້າປະຫວັດສາດ, ແລະພວກເຮົາອາດໝັ້ນໃຈໄດ້ວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ຍັງຈະມາເຖິງນັ້ນ ຈະສຳເລັດເປັນຈິງຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” Education, 178.

Back to Articles