Article

# ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ - ເລກຫົກ

ການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງຜູ້ຕາຍທີ່ຫຼັບໄຫຼ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 27, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງຕໍ່ເນື່ອງເທິງຄຳພະຍາກອນສຸດທ້າຍຂອງເອຊາຢາ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນບົດທີ່ສີ່ສິບ ດ້ວຍການລະບຸເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ ທີ່ໄດ້ຖືກເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັບຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ພວກເຮົາໄດ້ກຳລັງຈັດໃຫ້ຄວາມຕາຍຂອງພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດ ສອດຄ່ອງກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຕາຍແລ້ວໃນຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງຕາຍຂອງເອເຊກຽນໃນບົດທີ່ສາມສິບເຈັດ. ພວກເຮົາກຳລັງສະແຫວງຫາ ໂດຍຜ່ານການກ່າວຊ້ຳ ເພື່ອສະຖາປະນາລຳດັບເຫດການອັນຈຳເພາະແນ່ຊັດ ທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການຄືນຊີວິດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກສັດຮ້າຍຜູ້ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວລຶກລັບ ສັງຫານໃນຖະໜົນ.

ເມື່ອພວກເຮົານຳຂໍ້ພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ມາປະສານກັນ ພວກເຮົາກໍກຳລັງເປີດຜະນຶກບາງສ່ວນໃນພຣະນິມິດ ທີ່ຕະຫຼອດມານີ້ບໍ່ເຄີຍຖືກຮັບຮູ້ ເພາະວ່າຂ່າວສານນີ້ແມ່ນການເປີດຜະນຶກແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນເວລາປິດແຫ່ງໂອກາດການທົດລອງຂອງມະນຸດ. ພວກເຮົາກຳລັງກະທຳພາລະກິດນີ້ ເພາະວ່າ “ເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.” ໃນການເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງຕ່າງໆໃນພຣະນິມິດ ທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດເປັນຈິງ ພວກເຮົາກໍກຳລັງບັນລຸພາລະກິດດຽວກັນນັ້ນ ທີ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ວ່າເປັນພາລະກິດຂອງໂຢຮັນໃນພຣະນິມິດ. ທ່ານໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ຂຽນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນເວລານັ້ນ ແລະໃນການບັນທຶກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ໂຢຮັນກໍຈະຂຽນພ້ອມກັນເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ.

> ຈົ່ງຂຽນສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ, ແລະສິ່ງທີ່ເປັນຢູ່, ແລະສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ. ພຣະນິມິດ 1:19.

ອຸປະສັກທາງເຫດຜົນສໍາລັບຊາວ Seventh-day Adventists ອາດເປັນໄດ້ຢ່າງຍິ່ງ ຄືຄວາມເຂົ້າໃຈຕາມປະເພນີຂອງພວກເຂົາຕໍ່ພຣະທໍາພຣະນິມິດ. ເມື່ອບຸກຄົນໜຶ່ງຍອມຮັບຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າຄວາມຈິງທີ່ຖືກສະຖາປະນານັ້ນໄດ້ຖືກກໍານົດໄວ້ໃຫ້ພັດທະນາໄປຕາມການເວລາ, ຄວາມເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງອັນຖືກຕ້ອງໃນເບື້ອງຕົ້ນຂອງເຂົາ ອາດກາຍເປັນປະເພນີ ຫຼື ຂະບວນທໍານຽມໄດ້. ຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ກາຍສະພາບເປັນປະເພນີນັ້ນ ອາດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຕາບອດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂ່າວສານເຖິງ Laodicea. ຄວາມຈິງເດີມຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງຢູ່, ແຕ່ການບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າຄວາມຈິງນັ້ນພັດທະນາໄປຕາມການເວລາ ຍ່ອມກໍາເນີດຄວາມຕາບອດ. ຄວາມຈິງບໍ່ແມ່ນສາເຫດຂອງຄວາມຕາບອດຂອງພວກເຂົາ; ຄວາມຕາບອດນັ້ນເປັນພຽງອາການສະແດງຂອງສາເຫດເທົ່ານັ້ນ. ສາເຫດນັ້ນຄື ຫູທີ່ຈະບໍ່ຍອມຟັງ, ຕາທີ່ຈະບໍ່ຍອມເຫັນ, ແລະ ໃຈທີ່ຈະບໍ່ຍອມກັບໃຈ ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ພໍໃຈຕົນເອງກັບຄວາມສະດວກສະບາຍແຫ່ງປະເພນີແລະຂະບວນທໍານຽມ.

> “ພຣະຄຣິດໃນການສັ່ງສອນຂອງພຣະອົງໄດ້ນຳຄວາມຈິງເກົ່າແກ່ມາສະແດງ ຊຶ່ງພຣະອົງເອງເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ, ຄວາມຈິງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ໂດຍຜ່ານບັນດາປິຕຸບຸລຸດແລະຜູ້ພະຍາກອນ; ແຕ່ບັດນີ້ພຣະອົງຊົງສ່ອງແສງໃໝ່ລົງເທິງຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ. ຄວາມໝາຍຂອງມັນປາກົດແຕກຕ່າງອອກໄປສັກປານໃດ! ດ້ວຍຄຳອະທິບາຍຂອງພຣະອົງ ໄດ້ມີແສງສະຫວ່າງອັນຫຼັ່ງໄຫຼທ່ວມທົ້ນ ແລະຈິດວິນຍານອັນເລິກຊຶ້ງຖືກນຳເຂົ້າມາ. ແລະພຣະອົງຊົງສັນຍາວ່າ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະຊົງໃຫ້ແສງສະຫວ່າງແກ່ພວກສາວົກ, ແລະວ່າພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຈະຄ່ອຍໆຖືກເປີດເຜີຍແກ່ພວກເຂົາຢູ່ສະເໝີ. ພວກເຂົາຈະສາມາດນຳສະເໜີຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໃນຄວາມງາມໃໝ່.”

> “ນັບແຕ່ຄໍາສັນຍາປະຖົມແຫ່ງການໄຖ່ບາບໄດ້ຖືກປະກາດໃນເອເດນເປັນຕົ້ນມາ, ຊີວິດ, ພຣະລັກສະນະ, ແລະພຣະກິດແຫ່ງການເປັນຄົນກາງຂອງພຣະຄຣິດ ໄດ້ເປັນຫົວຂໍ້ແຫ່ງການພິຈາລະນາຂອງຈິດໃຈມະນຸດ. ແຕ່ຈິດໃຈທຸກດວງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຊົງກະທໍາງານຜ່ານນັ້ນ ໄດ້ນໍາສະເໜີຫົວຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ໃນແງ່ມຸມທີ່ສົດໃໝ່ແລະແປກໃໝ່. ຄວາມຈິງແຫ່ງການໄຖ່ບາບນັ້ນສາມາດຮັບການພັດທະນາແລະຂະຫຍາຍອອກໄປຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ. ເຖິງແມ່ນຈະເກົ່າ, ແຕ່ກໍຍັງໃໝ່ຢູ່ເສມໍ, ເປີດເຜີຍຢູ່ຕະຫຼອດແກ່ຜູ້ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ເຖິງພຣະສິລິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ ແລະລິດອໍານາດອັນຊົງລິດຍິ່ງກວ່າ.”

> “ໃນທຸກໆຍຸກສະໄໝ ຍ່ອມມີການຄີ່ຄາຍໃໝ່ຂອງຄວາມຈິງ, ເປັນຂ່າວສານຈາກພຣະເຈົ້າແກ່ປະຊາຊົນໃນຊົ່ວອາຍຸນັ້ນ. ຄວາມຈິງເກົ່າທັງປວງລ້ວນແຕ່ສຳຄັນ; ຄວາມຈິງໃໝ່ບໍ່ໄດ້ແຍກຂາດຈາກຄວາມຈິງເກົ່າ, ແຕ່ເປັນການຄີ່ຄາຍຂອງມັນ. ພວກເຮົາຈະສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງໃໝ່ໄດ້ ກໍຕໍ່ເມື່ອເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເກົ່າເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອພຣະຄຣິດປະສົງຈະເປີດເຜີຍແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງເຖິງຄວາມຈິງເລື່ອງການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ ‘ຕັ້ງແຕ່ໂມເຊ ແລະ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງ’ ແລະ ‘ຊົງອະທິບາຍແກ່ເຂົາໃນພຣະຄຳພີທັງປວງເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວກັບພຣະອົງ.’ ລູກາ 24:27. ແຕ່ແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງອອກມາໃນການຄີ່ຄາຍໃໝ່ຂອງຄວາມຈິງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມຈິງເກົ່າຮຸ່ງເຮືອງ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິເສດ ຫຼື ລະເລີຍຄວາມຈິງໃໝ່ ແທ້ຈິງແລ້ວຍ່ອມບໍ່ໄດ້ຄອບຄອງຄວາມຈິງເກົ່າ. ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມຈິງເກົ່າຍ່ອມສູນເສຍພະລັງອັນມີຊີວິດຂອງມັນ ແລະ ກາຍເປັນແຕ່ຮູບແບບອັນປາດສະຈາກຊີວິດ.”

> “ມີບາງຄົນທີ່ປະກາດວ່າຕົນເຊື່ອ ແລະສອນຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີເດີມ, ແຕ່ໃນຂະນະດຽວກັນກໍປະຕິເສດພຣະຄຳພີໃໝ່. ແຕ່ໃນການທີ່ພວກເຂົາປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບຄຳສອນຂອງພຣະຄຣິດນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຕົນບໍ່ໄດ້ເຊື່ອໃນສິ່ງທີ່ບັນດາປິຕຸບຸລຸດ ແລະຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້. ‘ຖ້າພວກທ່ານເຊື່ອໂມເຊ, ພວກທ່ານກໍຈະເຊື່ອເຮົາ; ເພາະທ່ານໄດ້ຂຽນເຖິງເຮົາ.’ ໂຢຮັນ 5:46. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນການສອນພຣະຄຳພີເດີມຂອງພວກເຂົາເອງ ກໍບໍ່ມີລິດອຳນາດອັນແທ້ຈິງ.”

> “ຫຼາຍຄົນທີ່ອ້າງວ່າຕົນເຊື່ອ ແລະ ສັ່ງສອນຂ່າວປະເສີດ ກໍຢູ່ໃນຄວາມຜິດພາດອັນຄ້າຍຄືກັນ. ພວກເຂົາວາງພຣະຄຳພີພາກພຣະສັນຍາເດີມໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງ, ຊຶ່ງເປັນພຣະຄຳພີທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ປະກາດວ່າ, ‘ພຣະຄຳພີນັ້ນແຫຼະທີ່ເປັນພະຍານເຖິງເຮົາ.’ ໂຢຮັນ 5:39. ໃນການປະຕິເສດພາກພຣະສັນຍາເດີມ ພວກເຂົາກໍປະຕິເສດພາກພຣະສັນຍາໃໝ່ໂດຍພາກປະຕິບັດ; ເພາະທັງສອງເປັນສ່ວນຂອງອົງຮວມອັນບໍ່ອາດແຍກອອກໄດ້. ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະນຳສະເໜີພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຫາກປາດສະຈາກຂ່າວປະເສີດ, ຫຼື ນຳສະເໜີຂ່າວປະເສີດໂດຍປາດສະຈາກພຣະບັນຍັດ. ພຣະບັນຍັດແມ່ນຂ່າວປະເສີດທີ່ຖືກຮວບຮວມເປັນຮູບຮ່າງ, ແລະ ຂ່າວປະເສີດແມ່ນພຣະບັນຍັດທີ່ຖືກຄີ່ຄາຍອອກ. ພຣະບັນຍັດແມ່ນຮາກ, ຂ່າວປະເສີດແມ່ນດອກອັນຫອມຫວນ ແລະ ຜົນທີ່ມັນໃຫ້ກຳເນີດ.” Christ’s Object Lessons, 127.

ຄໍາເຕືອນທີ່ວ່າຜູ້ໃດອ້າງວ່າເຊື່ອຖືຂອງເກົ່າ ແຕ່ປະຕິເສດຂອງໃໝ່ ນັ້ນຍິ່ງນໍາໃຊ້ຢ່າງໜັກແນ່ນຕໍ່ຜູ້ແອັດເວນຕິສວັນທີເຈັດ ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າເຊື່ອພຣະຄໍາພີທັງໝົດ ແຕ່ປະຕິເສດບັນດາຂໍ້ຂຽນແຫ່ງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ. ໃນພຣະນິມິດ ໂຢຮັນເປັນສັນຍາລັກແທນປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ຜູ້ທີ່ກໍາລັງຖືກຂົ່ມເຫັງເນື່ອງຈາກການຍອມຮັບທັງພຣະຄໍາພີ ແລະ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ.

> ຂ້າພະເຈົ້າ ໂຢຮັນ ຜູ້ເປັນທັງພີ່ນ້ອງຂອງພວກທ່ານ ແລະເປັນຜູ້ຮ່ວມໃນຄວາມທຸກລຳບາກ ແລະໃນອານາຈັກ ພ້ອມທັງໃນຄວາມອົດທົນຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ໄດ້ຢູ່ໃນເກາະທີ່ເອີ້ນວ່າ ປັດໂມ ເນື່ອງດ້ວຍພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເນື່ອງດ້ວຍຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ພຣະນິມິດ 1:9.

ຖ້າບຸກຄົນໜຶ່ງຍອມຮັບຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ ຊຶ່ງແມ່ນພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງກໍຄືບັນດາຂໍ້ຂຽນຂອງ Ellen White ແລ້ວ ຂໍ້ຄວາມກ່ອນໜ້ານັ້ນຈາກບັນດາຂໍ້ຂຽນຂອງນາງໄດ້ລະບຸປະເດັນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງກ່າວເຖິງ. ນາງໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າ “ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍຂອງການໄຖ່ບາບສາມາດພັດທະນາ ແລະຂະຫຍາຍອອກໄດ້ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ. ແມ່ນແຕ່ເປັນຄວາມຈິງເກົ່າ ມັນກໍຍັງໃໝ່ຢູ່ສະເໝີ ໂດຍເປີດເຜີຍພຣະສະຫງ່າລາສີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ ແລະພະລັງອຳນາດອັນເຂັ້ມແຂງຍິ່ງກວ່າແກ່ຜູ້ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ,” ແລະວ່າ ໃນ “ທຸກຍຸກສະໄໝ ມີການພັດທະນາໃໝ່ຂອງຄວາມຈິງ ເປັນຂ່າວສານຈາກພຣະເຈົ້າເຖິງປະຊາຊົນໃນຊົ່ວອາຍຸນັ້ນ.”

ເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈຕາມທຳນຽມປະເພນີກ່ຽວກັບພຣະທຳພຣະນິມິດ ທີ່ສະມາຊິກໂບດເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ໂດຍທົ່ວໄປອາດຍຶດຖືນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ, ແຕ່ພຣະທຳພຣະນິມິດທັງເລື່ອງເປັນພະຍານເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍ. ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງນຳໃຊ້ຄວາມຈິງທີ່ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນເວລານີ້, ແລະຄວາມຈິງນັ້ນຈະບໍ່ຖືກຮັບຮູ້ໂດຍຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຍອມຮັບວ່າ ຂໍ້ຄວາມທຸກຕອນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.

ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຄະນະແອດເວນຕິສ໌ໄດ້ຍຶດຖືກ່ຽວກັບພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ ວ່າເປັນການສໍາເລັດຄົບຖ້ວນໃນການປະຕິວັດຝຣັ່ງນັ້ນ ເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກໍຮັບຮອງທັດສະນະອັນຖືກຕ້ອງນັ້ນ. ແຕ່ຄວາມຈິງນັ້ນເປັນພຽງປະຫວັດສາດເທົ່ານັ້ນ ຄື ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເຫັນເປັນຕົວຢ່າງເຖິງວັນສຸດທ້າຍ. ພຣະທໍາພຣະນິມິດທັງໝົດຖືກກໍາກັບໂດຍປະກົດການແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນນີ້.

ພວກເຮົາກໍາລັງສ້າງຕໍ່ເນື່ອງເທິງປະຫວັດທີ່ຖືກປົກປິດຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ເປັນແນວທາງເພື່ອນໍາເອເຊກຽນ 37, ເອຊາຢາ 40 ແລະ ພຣະນິມິດ 11 ມາຮ່ວມກັນກັບຄໍາອຸປະມາຂອງຍິງພົມຈັນສິບຄົນໃນມັດທາຍ 25. ອີກເສັ້ນຄໍາພະຍາກອນໜຶ່ງທີ່ຄໍ້າຊູການນໍາໃຊ້ລໍາດັບເຫດການຕາມຄໍາພະຍາກອນທີ່ພວກເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາຢູ່ ພົບໄດ້ໃນເສັ້ນຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງກໍລວມມີພະຍານຮອງອີກດ້ວຍ. ພຣະເຢຊູມີພຣະຊົນມາຍຸສາມສິບປີເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາ ແລະໄດ້ກາຍເປັນພຣະເຢຊູຄຣິດ ເພາະວ່າ “ຄຣິດ” ໃນພາສາກຣີກຂອງພຣະສັນຍາໃໝ່ ຫຼື “ເມຊີອາ” ໃນພາສາເຮັບຣິວຂອງພຣະສັນຍາເດີມ ໝາຍເຖິງຜູ້ຊຶ່ງຖືກຊົງເຈີມ.

> ພຣະດຳລັດນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ, ພວກທ່ານກໍຮູ້ຢູ່ແລ້ວ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະກາດໄປທົ່ວແຜ່ນດິນຢູດາຍທັງໝົດ, ແລະໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຈາກແຂວງຄາລີເລ, ພາຍຫຼັງການຮັບບັບຕິສະມາທີ່ໂຢຮັນໄດ້ປະກາດ; ຄືເລື່ອງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເຈີມພຣະເຢຊູແຫ່ງນາຊາເຣັດດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ແລະດ້ວຍຣິດອຳນາດ; ພຣະອົງໄດ້ສັນຈອນໄປເຮັດຄຸນປະໂຫຍດ, ແລະຮັກສາບັນດາຄົນທັງຫຼາຍທີ່ຖືກມານບີບຄັ້ນ; ເພາະພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ກັບພຣະອົງ. ກິດຈະການ 10:37, 38.

ເປັນເວລາສາມສິບປີ ພຣະເຢຊູໄດ້ຕຽມພຣະອົງເພື່ອຮັບການເຈີມ, ແລະເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຮັບການເຈີມໃນການບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ພຣະອົງໃນຐານະພຣະຄຣິດໄດ້ສະແດງຂ່າວສານຂອງພຣະອົງເປັນເວລາສາມວັນເຄິ່ງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ຕໍ່ມາພຣະອົງຖືກປະຫານ, ຖືກວາງໄວ້ໃນອຸບໂມງຝັງສົບ, ຊົງຄືນພຣະຊົນ ແລ້ວຈຶ່ງສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ. ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະອົງອັນມີລະຍະສາມປີເຄິ່ງນັ້ນແມ່ນການບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສິ້ນພຣະຊົນແລະການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະໃນຕອນທ້າຍແຫ່ງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຖືກຄຶງໄວ້ທີ່ກາງແຂນ ແລ້ວຈຶ່ງຄືນພຣະຊົນ—ເພາະພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ເລີ່ມຕົ້ນແລະຜູ້ສິ້ນສຸດ. ເຫດການແຫ່ງການສິ້ນພຣະຊົນແລະການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດກອງທັບອັນຊົງພະລັງ ຊຶ່ງໃນອີກສາມປີເຄິ່ງຕໍ່ມາໄດ້ນຳຂ່າວປະເສີດໄປສູ່ພວກຢິວ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງໄປສູ່ໂລກ.

ຄຣິດຈັກກາໂຕລິກ, ຊຶ່ງແມ່ນປໍລະປັກຂອງພຣະຄຣິດຕາມຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ, ກໍໄດ້ຢູ່ໃນໄລຍະການຕຽມພ້ອມສາມສິບປີເຊັ່ນກັນ ກ່ອນທີ່ມັນຈະໄດ້ຮັບການເຈີມດ້ວຍອໍານາດ. ໃນປີ 508, “ການຖວາຍບູຊາເນື່ອງນິດ” ໄດ້ຖືກຍົກອອກ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບໂດຍກົງວ່າ ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບ “ການຖວາຍບູຊາເນື່ອງນິດ” ໃນພຣະທໍາດານີເອນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຄຣິດຈັກແອດເວນຕິສຕ໌ມື້ທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ໄດ້ຫວນກັບໄປຫາທັດສະນະຂອງຊາຕານຂອງໂປຣເຕສແຕນຕ໌ຜູ້ຕົກໃນຄວາມນອກຮີດ ກ່ຽວກັບ “ການຖວາຍບູຊາເນື່ອງນິດ” ໃນທົດສະວັດ 1930.

> “ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘ປະຈໍາ​ວັນ’ (ດານີເອນ 8:12) ວ່າ ຄໍາ​ວ່າ ‘ເຄື່ອງ​ບູຊາ’ ແມ່ນ​ຖືກ​ເພີ່ມ​ເຂົ້າ​ໂດຍ​ປັນຍາ​ຂອງ​ມະນຸດ ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ສ່ວນ​ຂອງ​ຕົວ​ບົດ, ແລະ​ອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະທານ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ແກ່​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້​ປະກາດ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ເລື່ອງ​ໂມງ​ແຫ່ງ​ການ​ພິພາກສາ.” Early Writings, 74.

“ການຖວາຍເປັນປະຈຳ” ເປັນຕົວແທນຂອງລັດທິນອກຮີດ, ແລະ ໂຣມນອກຮີດແມ່ນອຳນາດທີ່ຍັບຍັ້ງແລະຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ສັນຕະປາປາຂຶ້ນສູ່ບັນລັງແຫ່ງໂລກ. ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ, ແລ້ວຕໍ່ມາໄດ້ຖືກຢືນຢັນໂດຍປະຫວັດສາດ, ແລ້ວຕໍ່ມາທູດສະຫວັນໄດ້ເປີດເຜີຍແກ່ William Miller, ແລ້ວຕໍ່ມາໄດ້ຖືກຢືນຢັນໂດຍ Ellen White; ໃນປີ 508, ການຍັບຍັ້ງຂອງລັດທິນອກຮີດຕໍ່ການຂຶ້ນມາຂອງສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກຍົກອອກ. ເຊັ່ນດຽວກັບພຣະຄຣິດ, ປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຕຽມຕົນເປັນເວລາສາມສິບປີເພື່ອຈະໄດ້ຮັບອຳນາດໃນປີ 538. ພຣະຄຣິດ ແລະ ປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ ຕ່າງກໍຕຽມຕົນເປັນເວລາສາມສິບປີເພື່ອຈະໄດ້ຮັບອຳນາດ. ເມື່ອສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບອຳນາດໃນປີ 538 ແລ້ວ, ມັນໄດ້ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງມັນເປັນເວລາສາມປີເຄິ່ງຕາມຄຳພະຍາກອນ, ເຫມືອນດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງຊີວິດຂອງພຣະອົງເປັນເວລາສາມປີເຄິ່ງ. ພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11, ຊຶ່ງໃນປະຫວັດສາດຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະສັນຍາເກົ່າແລະພຣະສັນຍາໃໝ່, ກໍໄດ້ຖືກປະທານອຳນາດໃຫ້ພະຍາກອນເປັນເວລາສາມວັນເຄິ່ງຕາມຄຳພະຍາກອນ.

> ແລະເຮົາຈະປະທານອຳນາດແກ່ພະຍານທັງສອງຂອງເຮົາ, ແລະເຂົາທັງສອງຈະພະຍາກອນຢູ່ເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າກະສອບ. ພຣະນິມິດ 11:3.

ໃນ​ປີ 1798, ຫຼັງຈາກ​ໜຶ່ງ​ພັນ​ສອງ​ຮ້ອຍ​ຫົກ​ສິບ​ວັນ​ແຫ່ງ​ຄໍາ​ພະ​ຍາກອນ, ອັນຕິຄຣິດໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງຂອງມັນ, ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນເທິງໄມ້ກາງແຂນຫຼັງຈາກໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ແລະດັ່ງທີ່ພະຍານທັງສອງ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຖືກຂ້າລົງທີ່ຖະໜົນຫຼັງຈາກໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ.

ໃນມື້ທີສາມ ພຣະຄຣິດໄດ້ຟື້ນຄືນພຣະຊົນ, ແລະໜຶ່ງໃນຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ຄືການຫາຍດີຂອງບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງມັນ, ຫຼືການຟື້ນຄືນຂອງມັນ. ການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດເກີດຂຶ້ນໃນມື້ທີສາມ, ແລະການຟື້ນຄືນຂອງພະຍານທັງສອງ ເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກສາມມື້ເຄິ່ງ. ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດຖືກຟື້ນຄືນຂຶ້ນໃນເຊີງສັນຍາລັກໃນມື້ທີສາມ, ເພາະວ່າໃນພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຫຼາຍປະການ ມື້ທີສາມເປັນສັນຍາລັກຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ສັດຮ້າຍທະເລໃນພຣະນິມິດບົດທີ 13 ຖືກຟື້ນຄືນຂຶ້ນ, ແລະເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍທະເລນັ້ນ ກາຍເປັນບົດທົດສອບ. ແລ້ວສະຫະປະຊາຊາດ, ກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17, ຕາມການຊີ້ນຳຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນກະສັດເອກໃນບັນດາກະສັດສິບອົງ, ຈະຍົກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດຂຶ້ນເປັນຫົວໜ້າຂອງສະຫະພັນສາມຝ່າຍ, ໃນຂະນະທີ່ສັນຕະປາປາກຳລັງຂຶ້ນສູ່ບັນລັງແຫ່ງໂລກ.

> “ເມື່ອພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ວິກິດຄັ້ງສຸດທ້າຍ ການປອງດອງແລະຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນທ່າມກາງບັນດາເຄື່ອງມືຮັບໃຊ້ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເປັນເລື່ອງສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ. ໂລກເຕັມໄປດ້ວຍພາຍຸ ສົງຄາມ ແລະຄວາມແຕກແຍກ. ແຕ່ພາຍໃຕ້ຫົວໜ້າອັນດຽວ—ອຳນາດສັນຕະປາປາ—ປະຊາຊົນຈະຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວເພື່ອຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າໃນບຸກຄົນແຫ່ງພະຍານທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ. ຄວາມຮ່ວມສາມັກຄີນີ້ຖືກປະສານໃຫ້ແນ່ນຫນາໂດຍຜູ້ກະບົດຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ. ຂະນະທີ່ເຂົາສະແຫວງຫາທີ່ຈະຮວບຮວມຕົວແທນຂອງຕົນໃຫ້ເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ ເຂົາຈະກະທຳການເພື່ອແບ່ງແຍກແລະກະຈັດກະຈາຍບັນດາຜູ້ສົ່ງເສີມຄວາມຈິງນັ້ນ. ຄວາມອິດສາ, ການຄາດຄິດໃນທາງຊົ່ວ, ການເວົ້າຮ້າຍ, ຖືກຍຸຍົງໂດຍເຂົາເພື່ອກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມບໍ່ປອງດອງແລະຄວາມແຕກແຍກ.” Testimonies, volume 7, 182.

ເມື່ອປໍລະປັກໄດ້ຖືກຊຸບໃຫ້ຄືນມາ, ມັນຈະຂຶ້ນສູ່ບັນລັງຂອງໂລກ ແລະນຳພາສະຫະພັນສາມສ່ວນໃນການເຄື່ອນຂະບວນໄປສູ່ອາມາເກດດອນ ດັ່ງທີ່ນາງເຢຊາເບນໄດ້ນຳອາຮາບໄປສູ່ພູກາເມນ. ອາຊາບ ຜູ້ຂັບຮ້ອງບົດເພງສັນລະເສີນ ໄດ້ລະບຸຊາດສິບຊາດ, ເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ວ່າເປັນພັນທະມິດອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງບັນດາສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງຍົກຊູ “ຫົວ” ຂອງຕົນຂຶ້ນ, ຊຶ່ງ “ຫົວ” ນັ້ນຄື “ອຳນາດສັນຕະປາປາ.”

> ບົດເພງ ຫຼື ບົດສະດຸດີຂອງອາຊາຟ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຢ່າຊົງນິ່ງຢູ່; ຂໍຢ່າຊົງສະງົບພຣະທັຍ, ແລະ ຂໍຢ່າຊົງຢູ່ຢ່າງສະງົບ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ. ເພາະວ່າ ຈົ່ງເບິ່ງ, ບັນດາສັດຕູຂອງພຣະອົງກໍ່ຄວາມອຶກກະທຶກ; ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ກຽດຊັງພຣະອົງໄດ້ຊູຫົວຂຶ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ວາງກົນອຸບາຍຢ່າງແຍບຄາຍຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ປຶກສາກັນຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງຊ່ອນໄວ້. ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ, ມາເຖີດ, ແລະ ໃຫ້ພວກເຮົາຕັດພວກເຂົາອອກຈາກການເປັນຊາດໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່າ ນາມຂອງອິດສະຣາເອນຈະບໍ່ຖືກລະນຶກເຖິງອີກຕໍ່ໄປ. ເພາະວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ປຶກສາກັນພ້ອມກັນດ້ວຍໃຈດຽວ; ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມເປັນພັນທະມິດຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ: ເຕັນທັງຫຼາຍຂອງເອໂດມ, ແລະ ພວກອິດຊະມາເອນ; ຂອງໂມອາບ, ແລະ ພວກຮາກາເຣນ; ເກບານ, ແລະ ອຳໂມນ, ແລະ ອາມາເລກ; ພວກຟີລິດສະຕິນ ກັບ ຊາວເມືອງຕີໂລ; ອັດຊູນກໍໄດ້ສົມທົບກັບພວກເຂົາດ້ວຍ; ພວກເຂົາໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອລູກຫຼານຂອງໂລດ. ເຊລາ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 83:1–8.

ທຸງ​ເຄື່ອງໝາຍ​ຂອງ​ທູດ​ສະຫວັນ​ທັງ​ສາມ​ຈຶ່ງ​ກຳລັງ​ປິວ​ຢູ່​ກາງ​ທ້ອງ​ຟ້າ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງບິນຢູ່ກາງຟ້າສະຫວັນ ມີຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດເພື່ອປະກາດແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະແກ່ທຸກປະຊາຊາດ ທຸກເຜົ່າພັນ ທຸກພາສາ ແລະທຸກຊົນຊາດ ໂດຍຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງວ່າ ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະອົງ ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ; ແລະຈົ່ງນະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແຜ່ນດິນໂລກ ທະເລ ແລະແຫຼ່ງນ້ຳທັງຫຼາຍ. ແລະມີທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງຕາມມາ ກ່າວວ່າ ບາບີໂລນນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ພັງລົງແລ້ວ, ໄດ້ພັງລົງແລ້ວ ເພາະວ່ານາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊົນຊາດທັງປວງດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພະພິໂລດເນື່ອງຈາກການລ່ວງປະເວນີຂອງນາງ. ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຕິດຕາມເຂົາໄປ ໂດຍກ່າວດ້ວຍສຽງດັງວ່າ ຖ້າຜູ້ໃດນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ ແລະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຫຼືໃນມືຂອງຕົນ, ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກເທລົງໂດຍບໍ່ເຈືອປົນໃນຈອກແຫ່ງພຣະພິໂລດອັນຂຸ້ນເຄືອງຂອງພຣະອົງ; ແລະຜູ້ນັ້ນຈະຖືກທໍລະມານດ້ວຍໄຟ ແລະກຳມະຖັນ ຕໍ່ໜ້າບັນດາທູດສະຫວັນບໍລິສຸດ ແລະຕໍ່ໜ້າພຣະເມສານ້ອຍ; ແລະຄວັນແຫ່ງການທໍລະມານຂອງເຂົາຈະພຸ່ງຂຶ້ນຕະຫຼອດໄປເປັນນິດນິລັນດອນ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ ຈະບໍ່ມີການພັກຜ່ອນທັງກາງວັນ ຫຼືກາງຄືນ. ທີ່ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມອົດທົນຂອງພວກວິສຸດຊົນ: ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ. ພຣະນິມິດ 14:6–12.

ທຸງສັນຍາລັກຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມຈະກຳລັງປິວຢູ່ກາງຟ້າໃນເວລານັ້ນ, ແຕ່ໃນບໍ່ຊ້າ ອັນຕີຄຣິດຈະຖືກຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນໂດຍກະສັດທັງສິບແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ. ໃນເວລານັ້ນ ທຸງສັນຍາລັກນັ້ນຈະປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງ “ຄວາມຈິງ” ແລະ ອັນຕີຄຣິດກໍຈະປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງປະເພນີແລະຈາລີດ. ທູດສະຫວັນທັງສາມກຳລັງເຕືອນມະນຸດຊາດບໍ່ໃຫ້ຍອມຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັນຕະປາປາ, ແຕ່ສະຫະລັດອາເມລິກາໃນຖານະຜູ້ພະຍາກອນປອມ ຈະບັງຄັບໂລກໃຫ້ຍອມຮັບເຄື່ອງໝາຍນັ້ນເອງ.

ພວກເຮົາຈະຢຸດໄວ້ພຽງເທົ່ານີ້ກ່ອນ ແລະຈະສືບຕໍ່ຫົວຂໍ້ນີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປຂອງພວກເຮົາ.

Back to Articles