Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກແປດສິບເຈັດ

ເປີດເຜີຍອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈັນສິບຄົນ: ການເດີນທາງອັນເລິກຊຶ້ງຜ່ານປະຫວັດສາດແອດເວັນຕິສต์

Author

Jeff Pippenger

Published

February 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນໄດ້ສະແດງເຖິງປະສົບການຂອງປະຊາຊົນແອດເວັນຕິດ.

> “ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງພົມຈັນສິບຄົນໃນມັດທາຍ 25 ກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນປະສົບການຂອງປະຊາຊົນແອດເວນຕິດເຊັ່ນກັນ.” The Great Controversy, 393.

ຊາວແອັດເວັນຕິສຕ໌ແບບມິນເລີໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳອຸປະມານັ້ນສຳເລັດລົງຢ່າງກົງຕາມຕົວອັກສອນ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າມັກຖືກພາໃຫ້ໄປຫາຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ໃນນັ້ນຫ້າຄົນສະຫຼາດ ແລະ ຫ້າຄົນໂງ່. ຄຳອຸປະມານີ້ໄດ້ສຳເລັດຕາມຕົວອັກສອນທຸກປະການ ແລະ ຈະສຳເລັດຕໍ່ໄປອີກ ເພາະມັນມີການນຳໃຊ້ເປັນພິເສດສຳລັບເວລານີ້, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ມັນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະຄົງເປັນຄວາມຈິງສຳລັບກາລະເວລາປັດຈຸບັນຕໍ່ໄປຈົນຮອດການສິ້ນສຸດຂອງກາລະເວລາ.” Review and Herald, August 19, 1890.

ປະຫວັດຂອງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຈຸດມຸ່ງໝາຍສຸດທ້າຍຂອງຄຳອຸປະມານັ້ນກໍຄືວ່າ ພວກພົມມະຈາລີມີນ້ຳມັນຫຼືບໍ່, ຊຶ່ງນັ້ນຄືຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

> “ມີໂລກໜຶ່ງທີ່ກຳລັງນອນຢູ່ໃນຄວາມອະທຳ, ໃນການຫລອກລວງ ແລະໃນຄວາມຫລົງຜິດ, ຢູ່ໃນເງົາແຫ່ງຄວາມຕາຍຢ່າງແທ້ຈິງ,—ຫລັບ, ຫລັບຢູ່. ມີໃຜແດ່ທີ່ກຳລັງຮູ້ສຶກເຈັບປວດໃນຈິດວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ? ສຽງໃດຈະສາມາດໄປເຖິງເຂົາໄດ້? ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກນຳໄປສູ່ອະນາຄົດ ເມື່ອສັນຍານຈະຖືກໃຫ້ວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງ.’ ແຕ່ບາງຄົນຈະໄດ້ຊັກຊ້າໃນການຈັດຫານ້ຳມັນເພື່ອເຕີມຕະກຽງຂອງຕົນ, ແລະເມື່ອສາຍເກີນໄປ ພວກເຂົາຈະພົບວ່າ ອຸປະນິໄສ, ຊຶ່ງນ້ຳມັນນັ້ນເປັນຕົວແທນ, ບໍ່ອາດໂອນຖ່າຍໃຫ້ກັນໄດ້. ນ້ຳມັນນັ້ນຄືຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງອຸປະນິໄສ, ແລະອຸປະນິໄສບໍ່ອາດໂອນຖ່າຍໄດ້. ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຈະຈັດຫາສິ່ງນັ້ນໃຫ້ແກ່ອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້. ແຕ່ລະຄົນຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບເພື່ອຕົນເອງ ຊຶ່ງອຸປະນິໄສທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກທຸກຮອຍດ່າງແຫ່ງບາບ.” Bible Echo, May 4, 1896.

“ນ້ຳມັນ” ໃນຄຳອຸປະມານີ້ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ອຸປະນິໄສ,” ແລະຍັງເປັນ “ຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ” ອີກດ້ວຍ. ອຸປະນິໄສທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນໄດ້ແຕ່ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ກິນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ຂໍຊົງຊໍາລະເຂົາທັງຫຼາຍໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ: ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງ. ໂຢຮັນ 17:17.

“ນ້ຳມັນ” ຍັງໝາຍເຖິງຂ່າວສານຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍ.

> “ພຣະເຈົ້າຖືກລົບຫຼູ່ເມື່ອເຮົາບໍ່ຮັບຂໍ້ຄວາມທີ່ພຣະອົງຊົງສົ່ງມາເຖິງເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈຶ່ງປະຕິເສດນ້ຳມັນຄຳອັນພຣະອົງປະສົງເທລົງໃນຈິດວິນຍານຂອງເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ຖ່າຍທອດໄປສູ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ.” Review and Herald, July 20, 1897.

“ນ້ຳມັນ” ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ສື່ຖຶງການສະຖິດຢູ່ອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ. ໃນອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ຊຶ່ງກໍເປັນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳຮາບາກຸກ ບົດທີສອງດ້ວຍນັ້ນ, ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງແມ່ນຂ່າວສານເລື່ອງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂ່າວສານຂອງ Jones ແລະ Waggoner ໃນການກະບົດປີ 1888.

> “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຄວາມເມດຕາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ໄດ້ສົ່ງຂ່າວສານອັນລ້ຳຄ່າຢ່າງຍິ່ງມາຍັງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໂດຍຜ່ານແອວເດີ Waggoner ແລະ Jones. ຂ່າວສານນີ້ມີຈຸດປະສົງເພື່ອນຳພາພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຜູ້ຖືກຍົກຂຶ້ນ ຄືການຊົງຖວາຍບູຊາເພື່ອບາບຂອງຊາວໂລກທັງປວງ ໃຫ້ປາກົດເດັ່ນຊັດຍິ່ງຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າໂລກ. ມັນໄດ້ນຳສະເໜີການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຜູ້ຄ້ຳປະກັນ; ມັນໄດ້ເຊີນຊວນຜູ້ຄົນໃຫ້ຮັບເອົາຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງຖືກສຳແດງໃຫ້ປາກົດໃນການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດທັງປວງຂອງພຣະເຈົ້າ. ຫຼາຍຄົນໄດ້ສູນເສຍພາບພຣະເຢຊູຈາກສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ດວງຕາຂອງຕົນຖືກນຳໄປສູ່ພຣະບຸກຄົນອັນທິບຂອງພຣະອົງ, ພຣະຄຸນຄວາມດີອັນຊອບທຳຂອງພຣະອົງ, ແລະຄວາມຮັກອັນບໍ່ປ່ຽນແປງຂອງພຣະອົງຕໍ່ມວນມະນຸດ. ອຳນາດທັງປວງໄດ້ຖືກປະທານໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອພຣະອົງຈະຊົງແຈກຈ່າຍຂອງປະທານອັນອຸດົມແກ່ມະນຸດ, ໂດຍປະທານຂອງປະທານອັນຫາຄ່າປຽບມິໄດ້ ຄືຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງເອງ ໃຫ້ແກ່ຕົວແທນມະນຸດຜູ້ສິ້ນຫວັງ. ນີ້ຄືຂ່າວສານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງບັນຊາໃຫ້ປະກາດແກ່ໂລກ. ນີ້ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກປະກາດດ້ວຍສຽງອັນດັງກ້ອງ ແລະຈະມີການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງໃນຂະໜາດອັນຫຼວງຫຼາຍຮ່ວມຢູ່.” Testimonies to Ministers, 91.

ຂ່າວສານນັ້ນແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

> “ຝົນປາຍລະດູຈະຖືກເທລົງເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດອົງໜຶ່ງຈະລົງມາຈາກສະຫວັນ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນຈະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ.” Review and Herald, April 21, 1891.

ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຝົນປາຍໄດ້ເລີ່ມປະພອຍລົງ ແລະ ປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຄຳອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ແລະ ໃນ Habakkuk ບົດທີສອງ ກໍໄດ້ເລີ່ມຊ້ຳຮອຍຄືນອີກ. ໃນເວລານັ້ນເອງ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍໄດ້ກິນໜັງສືມ້ວນທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນ, ແລະ ໂດຍການກະທຳດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກນຳກັບໄປສູ່ທາງເກົ່າແກ່ຂອງ Jeremiah, ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນຄົນຍາມທີ່ຈະຕ້ອງເປົ່າແກເຕືອນໄພ. ຄຳເຕືອນໂດຍສຽງແກນັ້ນ ຄື ຂ່າວສານແຫ່ງ Laodicea ຊຶ່ງ Isaiah ໄດ້ເປັນຕົວແທນໄວ້ວ່າເປັນສຽງຮ້ອງອັນດັງ.

> ຈົ່ງຮ້ອງປະກາດດ້ວຍສຽງດັງ, ຢ່າໄວ້ໜ້າ, ຈົ່ງຊູສຽງຂອງເຈົ້າຂຶ້ນດັ່ງແກດ, ແລະຈົ່ງສະແດງການລ່ວງລະເມີດຂອງເຂົາແກ່ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ແລະບອກບາບຂອງເຂົາແກ່ວົງວານຂອງຢາໂຄບ. ເອຊາຢາ 58:1.

ຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສາມ ເລີ່ມຕົ້ນໃນ “ເວລາສຸດທ້າຍ.” ໃນຈຸດນັ້ນ ຈະມີ “ຄວາມຮູ້ເພີ່ມຂຶ້ນ” ຊຶ່ງຈະທົດສອບຊົ່ວອາຍຸຄົນທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນເວລານັ້ນ, ແຕ່ຈະເປັນໄປພຽງຫຼັງຈາກຄວາມຮູ້ນັ້ນໄດ້ຖືກຈັດພິມເຜີຍແຜ່ເປັນຂ່າວສານທີ່ຖືກຈັດຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂ່າວສານທີ່ຖືກຈັດຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການນັ້ນຈະ “ໄດ້ຮັບພະລັງ”, ແລະ ການໄດ້ຮັບພະລັງນັ້ນຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການສະເດັດລົງມາຂອງທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ. ການສະເດັດລົງມາຂອງທູດສະຫວັນນັ້ນຊີ້ບອກການໂຕ້ວາທີຂອງຮາບາກຸກ ແລະ ຄົນສອງພວກເລີ່ມຈຳແນກຂ່າວສານໜຶ່ງ ຊຶ່ງອາດເປັນບໍ່ວ່າຂ່າວສານແທ້ ຫຼື ຂ່າວສານປອມຂອງຝົນປາຍລະດູ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ສັດຊື່ຈຶ່ງກາຍເປັນຍາມເຝົ້າຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງເລີ່ມເປົ່າສຽງແກເຕືອນໄພເປັນຂ່າວສານ.

ຂ່າວສານແຫ່ງແກທີ່ແທ້ຈິງ ຕັ້ງຢູ່ເທິງແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ເທິງສອງແຜ່ນຈາລຶກຂອງຮາບາກຸກ. ມັນເປັນຄຳເຕືອນແກ່ລາໂອດີເກຍ, ແລະເປັນຄຳເຕືອນທີ່ຊີ້ບອກບາບຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ການໂຕ້ວາທີທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນຈົນເຖິງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ເມື່ອຄົນກຸ່ມໜຶ່ງກາຍເປັນ “ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ,” ແລະຜູ້ເຝົ້າຍາມທີ່ແທ້ຈິງຖືກເອີ້ນໃຫ້ກັບຄືນສູ່ຄວາມຮ້ອນຮົນສຳລັບຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາເຄີຍສະແດງອອກມາກ່ອນຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນ. ເມື່ອຜູ້ເຝົ້າຍາມໄດ້ກັບຄືນມາ, ພວກເຂົາກໍຕະໜັກວ່າພວກເຂົາຢູ່ໃນ “ເວລາແຫ່ງການລໍຄອຍ”, ແລະວ່າຂ່າວສານທີ່ເບິ່ງຄືວ່າລົ້ມເຫຼວນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວຈະສຳເລັດເປັນຈິງ, ແຕ່ຕາມລະບຽບຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ຮັບການພັດທະນາຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາສັ້ນໜຶ່ງ (ແຕ່ກໍຍັງເປັນຊ່ວງເວລາຢູ່ດີ), ແລະເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນມາເຖິງ ມັນຖືກເປັນຕົວແທນເປັນຂ່າວສານຂອງ “ສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ”, ຊຶ່ງເປັນພຽງການເພີ່ມພູນຂອງຂ່າວສານທີ່ເລີ່ມໄດ້ຮັບພະລັງ ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງນັ້ນໄດ້ລົງມາ.

ເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນມາເຖິງ, ການແຍກອອກລະຫວ່າງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍອມຮັບຕຳແໜ່ງເປັນຍາມເຝົ້າໃນເວລາທີ່ທູດສະຫວັນລົງມາ ກັບບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ການແຍກອອກນັ້ນຊີ້ບອກຈຸດເວລາທີ່ຕາປະທັບຖືກປະທັບລົງເທິງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ລ່ວງໜ້າກ່ອນການເທລົງມາຂອງຝົນປາຍ ໂດຍປາສະຈາກ “ການວັດແທກ” ທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ເທິງຝົນປາຍຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນລົງມາ.

ປະຫວັດສາດຂອງພວກມິລເລີໄຣດ໌ເປັນຕົວຢ່າງປະກອບຂອງຝົນປາຍໃນລະຫວ່າງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ການໂຕ້ວາທີຂອງຮາບາກຸກໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງຂ່າວສານເລື່ອງຝົນປາຍສອງຢ່າງ ຄື ຂ່າວສານທີ່ແທ້ ແລະ ຂ່າວສານທີ່ປອມ. ໂປໂລໄດ້ຈຳແນກຄົນກຸ່ມໜຶ່ງວ່າເປັນຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮັກຕໍ່ຄວາມຈິງ ແລະ ອີກກຸ່ມໜຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມລວງຫຼອກອັນແຮງກ້າ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຮັກຕໍ່ຄວາມຈິງ ແລະ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ເຊື່ອ “ຄຳມຸສາ.”

ຂະບວນການມິນເລີຣາຍທ໌ເປັນຕົວແທນຂອງການພັດທະນາແຫ່ງຄວາມຈິງ ຊຶ່ງເພີ່ມພູນຂຶ້ນໃນຄວາມຮູ້ແລະລິດເດດ ຕັ້ງແຕ່ “ເວລາແຫ່ງປາຍ” ຕະຫຼອດໄປຈົນເຖິງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຍາມ “ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ”. ຂະບວນການມິນເລີຣາຍທ໌ໄດ້ຈຳແນກໝຸດໝາຍສຳຄັນບາງປະການຢ່າງຈົງເຈາະ ທີ່ມີຄວາມຂະໜານກັນ ເຊັ່ນ “ເວລາແຫ່ງປາຍ”, ການ “ຈັດຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການ” ຂອງຂ່າວສານ ອັນເປັນຕົວແທນໂດຍ “ການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້”, ການ “ຮັບພະລັງ” ຂອງຂ່າວສານ ທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງລົງມາ, “ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ” ທີ່ນຳເຂົ້າຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ອັນຖືກເປັນຕົວແທນວ່າເປັນ “ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ”, ແລະຕໍ່ມາ “ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທີສອງ” ອັນເປັນຂັ້ນສຸດທ້າຍ ທີ່ປະຕູແຫ່ງຍຸກການຈັດສັນພຣະຄຸນບານໜຶ່ງຖືກ “ປິດ” ແລະອີກປະຕູແຫ່ງຍຸກການຈັດສັນພຣະຄຸນບານໜຶ່ງຖືກ “ເປີດ”.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດ 14 ໃຫ້ມີບ່ອນຂອງມັນໃນແນວແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະພາລະກິດຂອງມັນຈະບໍ່ຢຸດລົງຈົນກວ່າຈະເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງປະຫວັດຂອງໂລກນີ້. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້, ແລະຈະດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັບຂ່າວສານນີ້ທີ່ຕາມມາ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມປະກາດຄຳເຕືອນຂອງຕົນດ້ວຍສຽງອັນດັງ. ‘ຫຼັງຈາກເຫດການເຫຼົ່ານີ້,’ ໂຢຮັນກ່າວວ່າ, ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ, ມີລິດອຳນາດຢ່າງຍິ່ງ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍສະຫວ່າງໄສວາບດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງທ່ານ.’ ໃນການສ່ອງແສງນີ້, ແສງສະຫວ່າງຂອງຂ່າວສານທັງສາມຖືກຮວມເຂົ້າເປັນອັນດຽວ.” The 1888 Materials, 804.

ການເຄື່ອນໄຫວຂອງມິນເລີ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ຜູກພັນຢູ່ໃນຄຳພະຍາກອນເລື່ອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ແລະສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ໃນດານີເອນ ບົດ 8 ຂໍ້ 13 ແລະ 14. “ເວລາແຫ່ງອວສານ” ໄດ້ມາເຖິງເມື່ອສິ້ນສຸດ “ເຈັດເທື່ອ” ແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ອານາຈັກພາກເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນ. ການຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບຢ່າງທາງການຂອງຂ່າວສານຂອງມິນເລີໃນປີ 1831 ໄດ້ມາເຖິງຫຼັງຈາກການຈັດພິມພຣະຄຳພີຄິງເຈມສ໌ເປັນເວລາສອງຮ້ອຍຊາວປີ.

> “ທ່ານ Miller ເຊັ່ນດຽວກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຂັບເຄື່ອນອອກໄປໂດຍຂ່າວສານນີ້ໃນປະເທດອື່ນໆ ໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ຄິດວ່າຈະເຮັດໃຫ້ພັນທະກິດຂອງຕົນສຳເລັດໂດຍການຂຽນ ແລະການຕີພິມໃນໜັງສືພິມສາທາລະນະ ແລະໃນແຜ່ນພັບຕ່າງໆ. ທ່ານໄດ້ຕີພິມທັດສະນະຂອງຕົນເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນ Vermont Telegraph, ໜັງສືພິມຂອງພວກ Baptist, ທີ່ຈັດພິມຢູ່ Brandon, Vt. ເຫດການນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1831.” John Loughborough, The Great Second Advent Movement, 120.

ການເຄື່ອນໄຫວໃນ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1989 ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີນັບຈາກການກະບົດໃນປີ 1863. “ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງ “ເຈັດເວລາ.” ທັງສອງການເຄື່ອນໄຫວໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການສຳເລັດເປັນຈິງຂອງ “ເຈັດເວລາ.”

ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ໄດ້ຖືກຈັດຮູບແບບໃຫ້ເປັນທາງການໃນປີ 1996 ໂດຍການຈັດພິມບົດຄວາມຊຸດໜຶ່ງທີ່ມີຫົວຂໍ້ວ່າ, The Time of the End, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຕີພິມໃນວາລະສານທີ່ເອີ້ນວ່າ, Our Firm Foundation. ບົດຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກຕີພິມສອງຮ້ອຍຊາວປີຫຼັງຈາກຄຳປະກາດເອກະລາດໃນປີ 1776. ຂໍ້ຄວາມຂອງທັງສອງການເຄື່ອນໄຫວໄດ້ຖືກຈັດຮູບແບບໃຫ້ເປັນທາງການ ສອງຮ້ອຍຊາວປີຫຼັງຈາກປະຫວັດສາດໜຶ່ງທີ່ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບຂໍ້ຄວາມທີ່ມາເຖິງໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງສອງຮ້ອຍຊາວປີນັ້ນ.

ຈໍານວນ “ສອງຮ້ອຍຊາວ” ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມເຊື່ອມໂຍງ (ສາຍເຊື່ອມ) ລະຫວ່າງ “ເຈັດເທື່ອ” ແຫ່ງຄວາມພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ອານາຈັກພາກໃຕ້ແຫ່ງຢູດາ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີໃນ ດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 14 ໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈໍານວນສອງຮ້ອຍຊາວໄດ້ເຊື່ອມຄໍາພະຍາກອນທັງສອງເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ແລະຄໍາພະຍາກອນທັງສອງນັ້ນກໍໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີຮ່ວມກັນໃນຂໍ້ພື້ນຖານຂອງສາສະໜາອາດເວັນຕິສຕ໌, ຄື ດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 13 ແລະ 14. ໃນຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍພຣະອົງເອງໃນເຊິງຄໍາພະຍາກອນວ່າເປັນ “ນັກບຸນຜູ້ໜຶ່ງນັ້ນ,” ຊຶ່ງເປັນຄໍາແປຈາກຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “Palmoni,” ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຜູ້ນັບຈໍານວນອັນມະຫັດສະຈັນ”.

ພຣະຜູ້ນັບອັນອັດສະຈັນໄດ້ນໍາສະເໜີນິມິດສອງປະການ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສອງແນວຂອງຄໍາພະຍາກອນ ໃນສອງຂໍ້ພຣະຄໍາພີນັ້ນເອງ ທີ່ Sister White ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນເສົາຫຼັກກາງຂອງ Adventism. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນຖືກເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັນໂດຍສາຍສັນຍະລັກຂອງສອງຮ້ອຍຊາວປີ ໄປຫາເວລາທີ່ພວກມັນບັນລຸຜົນໃນປີ 1844. Habakkuk ບົດທີສອງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຂໍ້ທີຊາວ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການກໍາໜົດໝາຍເລກ “ສອງຮ້ອຍຊາວ” ໄວ້ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອີກແບບໜຶ່ງໂດຍພຣະຜູ້ນັບອັນອັດສະຈັນ, ເພາະວ່າຂໍ້ພຣະຄໍາພີນັ້ນໄດ້ລະບຸລັກສະນະສໍາຄັນປະການໜຶ່ງຂອງວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນແບບຕົ້ນແບບສໍາເລັດ ທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີນັ້ນ.

> ແຕ່ພຣະຢາເວຢູ່ໃນພຣະວິຫານອັນບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ: ໃຫ້ທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກສະຫງົບຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ. ຮາບາກຸກ 2:20

ສອງໄລຍະເວລາພະຍາກອນທີ່ເປັນເສົາຄໍ້າກາງຂອງ Adventism, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໂດຍກົງໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນ Wonderful Numberer, ໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັນດ້ວຍສອງຮ້ອຍຊາວປີ, ແລະພຣະເຢຊູ (Wonderful Numberer), ຜູ້ຊົງລະບຸຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງໜຶ່ງໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງອີກສິ່ງໜຶ່ງສະເໝີ, ໄດ້ຊົງໝາຍຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາເຫຼົ່ານັ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ດ້ວຍຕົວເລກສອງຮ້ອຍຊາວ.

ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ເຊັ່ນດຽວກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນ “ເວລາສິ້ນສຸດ” (1798 ແລະ 1989 ຕາມລຳດັບ), ບ່ອນທີ່ “ເຈັດເທື່ອ,” ຂອງພຣະບັນຍັດເລວີ 26 ໄດ້ຖືກລະບຸ. ຫຼັກໝາຍຖັດໄປໃນທັງສອງປະຫວັດຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການສິ້ນສຸດລົງຂອງສອງຮ້ອຍຊາວປີ, ຊຶ່ງກໍເປັນລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ເຊັ່ນກັນ, ເພາະຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງນິມິດທັງສອງ (chazon ແລະ mareh) ເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາສອງຮ້ອຍຊາວປີທີ່ເຊື່ອມພວກມັນເຂົ້າດ້ວຍກັນ.

ການຈັດພິມພຣະຄຳພີ King James ໃນປີ 1611, ການຈັດໃຫ້ຂ່າວສານຂອງ Miller ເປັນທາງການດັ່ງທີ່ໄດ້ຕີພິມໃນໜັງສືພິມ Vermont Telegraph, ການຈັດພິມຄຳປະກາດເອກະລາດ, ແລະການຕີພິມ The Time of the End ໃນນິຕິຍະສານ Our Firm Foundation, ລ້ວນແຕ່ເປັນການຕີພິມທັງສິ້ນ. ທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສອງຊ່ວງເວລາສອງຮ້ອຍຊາວປີ ຕ່າງເປັນຕົວແທນຂອງການຕີພິມໃນຖານະເປັນໝຸດໝາຍທາງປະຫວັດສາດ. ຕົວເລກ “ສອງຮ້ອຍຊາວ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງສາຍເຊື່ອມທາງຄຳພະຍາກອນ, ແລະການຕີພິມທັງສີ່ນັ້ນຖືກເຊື່ອມໂຍງກັນ ໂດຍການເປັນການຕີພິມເໝືອນກັນ, ແລະຍັງໂດຍຂ່າວສານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນຖານະເປັນ “ການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້” ໃນປະຫວັດສາດຂອງແຕ່ລະຊ່ວງ.

ພຣະຄໍາພີໃນປີ 1611 ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສື່ສານຂ່າວປະເສີດຈາກລານສະຫວັນໄປສູ່ມະນຸດຊາດ. ຂ່າວສານຂອງ Miller ຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງຄໍາພະຍາກອນເລື່ອງເວລາ, ແລະແຜນພາບອັນສັກສິດສອງສະບັບຂອງ Habakkuk ເຮັດໃຫ້ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ຂ່າວສານຂອງ Miller ໄດ້ຖືກສະແດງໃນຮູບແບບກາຟິກໂດຍຜ່ານເສັ້ນສາຍແຫ່ງປະຫວັດສາດ. “Vermont” ໝາຍເຖິງ “ພູເຂົາສີຂຽວ”, ແລະຕາມການດົນໃຈ “ສີຂຽວ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມເຊື່ອ.

> “ຄວາມຝັນນີ້ໄດ້ປະທານຄວາມຫວັງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ເຊືອກສີຂຽວນັ້ນ ໃນຄວາມນຶກຄິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເຊື່ອ, ແລະຄວາມງາມພ້ອມທັງຄວາມຮຽບງ່າຍແຫ່ງການໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າ ກໍໄດ້ເລີ່ມສ່ອງແຈ້ງຂຶ້ນແກ່ຈິດວິນຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.” Christian Experience and Teachings, 28.

ຂ່າວສານຂອງມິນເລີ ໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ເປັນທາງການ ແລະຖືກປະກາດອອກມາຈາກຄຣິດຕະຈັກທີ່ສັດຊື່, ເພາະວ່າ “ພູເຂົາ” ໃນຍຸກສຸດທ້າຍແມ່ນ “ຄຣິດຕະຈັກ”.

> ແລະມັນຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫຼາຍວ່າ ພູເຂົາແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະຖືກສະຖາປະນາໄວ້ເທິງຍອດພູທັງຫຼາຍ ແລະຈະຖືກຍົກຂຶ້ນໃຫ້ສູງກວ່າເນີນທັງຫຼາຍ; ແລະບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງຈະໄຫຼຫຼັ່ງໄປຫາທີ່ນັ້ນ. ແລະຊົນຊາດຫຼາຍຈະໄປ ແລະຈະກ່າວວ່າ, ຈົ່ງມາເຖີດ, ແລະໃຫ້ພວກເຮົາຂຶ້ນໄປຍັງພູເຂົາແຫ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໄປຍັງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຢາໂຄບ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສອນພວກເຮົາເຖິງທາງທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ, ແລະພວກເຮົາຈະດຳເນີນໃນວິຖີທາງຂອງພຣະອົງ: ເພາະວ່າພຣະບັນຍັດຈະອອກມາຈາກຊີໂອນ, ແລະພຣະວັຈນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈາກເຢຣູຊາເລັມ. ອິສາຢາ 2:2, 3.

ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບທີ່ໄດ້ຮັບການຈັດຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການຂອງ Miller ໄດ້ອອກມາຈາກຄຣິສຕະຈັກທີ່ສັດຊື່, ແລະສິ່ງພິມທີ່ມີຊື່ວ່າ The Telegraph ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຈາກສະຫວັນ ເຊັ່ນດຽວກັບພຣະຄຳພີ King James, ເພາະວ່າຄຳວ່າ “telegraph” ຊຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກສອງຄຳໃນພາສາກຣີກ ໝາຍເຖິງຂ່າວສານຈາກບ່ອນທີ່ຢູ່ໄກ. ຄຳທຳອິດ (tele) ໝາຍເຖິງ “ຫ່າງໄກ ຫຼື ຈາກບ່ອນທີ່ໄກ,” ແລະຄຳທີສອງ (grapho) ໝາຍເຖິງ “ຂຽນ ຫຼື ບັນທຶກ.” ເມື່ອນຳມາຮ່ວມກັນ ມັນມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຂຽນ ຫຼື ສົ່ງຕໍ່ໃນໄລຍະຫ່າງໄກ.” ໃນປີ 1611 ພຣະເຈົ້າ, ໂດຍຜ່ານການຈັດພິມພຣະຄຳພີ King James, ໄດ້ສົ່ງຕໍ່ຂ່າວສານຂອງພຣະອົງຈາກສະຫວັນ, ແລະເມື່ອຄົບສອງຮ້ອຍຊາວປີ, ຂ່າວສານຂອງ Miller, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກຈັດຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 1831 ໃນ Vermont Telegraph, ກໍໄດ້ສົ່ງຕໍ່ຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າຈາກສະຫວັນເຊັ່ນກັນ. ຂ່າວສານນັ້ນຄື “ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໃນ “ເວລາແຫ່ງປາຍການ” ໃນປີ 1798, ແລະຈາກນັ້ນກໍໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນສຳລັບຄົນຮຸ່ນນັ້ນ. ປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງປະຫວັດສາດຂອງ Future for America.

ຖະແຫຼງການອິດສະຫຼະພາບໃນປີ 1776 ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ. ມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ແລະໂດຍການນັ້ນກໍໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການຈຳກັດອິດສະຫຼະພາບໃນຕອນທ້າຍຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ. ຂ່າວສານຂອງ Future for America (ດັ່ງທີ່ຊື່ນັ້ນບົ່ງບອກ) ໄດ້ລະບຸເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດທີ່ໄດ້ຖືກທຳໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໃນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ໂດຍການຕີພິມຖະແຫຼງການອິດສະຫຼະພາບ. ສອງຮ້ອຍຊາວປີຕໍ່ມາ ໃນປີ 1996 ພາລະກິດຮັບໃຊ້ທີ່ໄດ້ຈັດພິມນິຕິຍະສານ The Time of the End ໄດ້ຮັບນິຕິບຸກຄົນຕາມກົດໝາຍ ຊຶ່ງກ່ອນໜ້ານັ້ນໄດ້ຖືກຕັ້ງຊື່ວ່າ Future for America. ໃນປີນັ້ນ, ນິຕິຍະສານ The Time of the End, ຊຶ່ງປະກອບຂຶ້ນຈາກບົດຄວາມຕ່າງໆທີ່ເຄີຍລົງພິມໃນສິ່ງພິມທີ່ມີຊື່ວ່າ Our Firm Foundation, ໄດ້ຖືກຕີພິມ.

ຊື່ຂອງພັນທະກິດ Future for America ໄດ້ກ່າວເຖິງປະຫວັດຂອງຄໍາປະກາດເອກະລາດ, ເພາະວ່າສິ່ງພິມນັ້ນໄດ້ໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເປັນພາບປະກອບຂອງຈຸດຈົບສະເໝີ. ຊື່ຂອງສິ່ງພິມນັ້ນຄື The Time of the End ໄດ້ກ່າວເຖິງທັງ “the time of the end” ໃນປີ 1989, ແຕ່ຍັງກ່າວເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງເມື່ອ Michael ຍືນຂຶ້ນດ້ວຍ. ຂ່າວສານທີ່ຖືກຈັດຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການໃນສິ່ງພິມນັ້ນ (Daniel ບົດທີ 11 ຂໍ້ 40 ຫາ 45) ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1989 (the time of the end), ແລະຂໍ້ພຣະຄໍາທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນໄດ້ນໍາສະເໜີລໍາດັບຂອງປະຫວັດສາດທີ່ດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງຂໍ້ທີ 1 ຂອງບົດທີ 12, ຊຶ່ງລະບຸເຖິງການທີ່ Michael ຍືນຂຶ້ນ ແລະການປິດລົງຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ.

ນັບຕັ້ງແຕ່ການພິມເຜີຍແຜ່ໜັງສື Declaration of Independence ໃນປີ 1776 ຈົນເຖິງການພິມເຜີຍແຜ່ນິຕິຍະສານ The Time of the End ກິນເວລາເທົ່າກັບສອງຮ້ອຍຊາວປີ, ແລະທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນກັບຈຸດສິ້ນສຸດກໍກຳລັງກ່າວເຖິງຫົວຂໍ້ພະຍາກອນດຽວກັນ. ການພິມເຜີຍແຜ່ The Time of the End ໄດ້ຖືກຮຽບຮຽງຂຶ້ນຈາກບັນດາບົດທີ່ໄດ້ຖືກພິມເຜີຍແຜ່ເປັນບົດຄວາມໃນສິ່ງພິມ Our Firm Foundation ກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ແລະສິ່ງນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງຝ່າຍພະຍາກອນທີ່ວ່າ ຖ້າປາດສະຈາກການຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງຂະບວນການ Millerite (ຊຶ່ງກໍຄື “our firm foundation”), ກໍເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະເຂົ້າໃຈ “ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້” ໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1989.

ໝຸດໝາຍທີ່ຖືກແທນໄວ້ເປັນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ,” ແລະ ໝຸດໝາຍທີ່ແທນເຖິງການ “ເຮັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການ” ຂອງຂ່າວສານໃນປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສາມ ທັງສອງລ້ວນບັນຈຸອົງປະກອບຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ Leviticus ບົດທີຊາວຫົກ. ໝຸດໝາຍຕໍ່ໄປໃນປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານແມ່ນການປະທານພະລັງແກ່ຂ່າວສານ ດັ່ງທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດທີສິບ ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ຫຼື ທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດທີສິບແປດ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ການສຳເລັດສົມບູນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງໃນ Revelation ບົດທີເກົ້າ ໄດ້ນຳທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດທີສິບລົງມາ, ແລະ ການສຳເລັດສົມບູນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມໃນ Revelation ບົດທີສິບ ໄດ້ນຳທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດທີສິບແປດລົງມາ.

ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຂະໜານກັນນັ້ນ ຝົນປາຍລະດູເລີ່ມ “ພົ່ນລົງ” ໃນຈຸດທີ່ທູດສະຫວັນລົງມາ. ໃນຈຸດນັ້ນ ຂ່າວສານໄດ້ຮັບ “ລິດອຳນາດ” ໂດຍການຢືນຢັນຂອງເຫດການທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້. ສຳລັບພວກມິນເລີໄຣດ ມັນຄືການສິ້ນສຸດລົງຂອງອຳນາດເປັນໃຫຍ່ຂອງອອດໂຕມັນ ອັນເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເວລາກ່ຽວກັບອິສລາມ ຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 ຂໍ້ 15. ສຳລັບຂະບວນການຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ມັນຄື “ການໂກດແຄ້ນຂອງປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ” ອັນເປັນຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິສລາມ ຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ຊຶ່ງຢູ່ໃນເວລາຂອງແກທີເຈັດໃນ ພຣະນິມິດ 10:7 ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ທັງຫຼາຍຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກທຳລາຍລົງ.

ແຕ່ລະຫຼັກໝາຍສຳຄັນໃນປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານນັ້ນ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບພະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນ Wonderful Numberer, ຜູ້ຊົງປະທັບລາຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງນິມິດສອງປະການທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ແລະ ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ. ຍາມເຝົ້າພະຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເວລາການສະເດັດລົງມາຂອງທູດສະຫວັນ ໄດ້ເປົ່າແກເຕືອນໄພ ຊຶ່ງລວມທັງຂ່າວສານເຖິງ Laodicea ດ້ວຍ; ແລະໃນປີ 1856 ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບການເປີດຜະນຶກແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຂອງ “seven times.” ຫຼັກໝາຍຂອງຕາຕະລາງສອງແຜ່ນຂອງ Habakkuk, ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍແຜນພູມບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850, ອັນທັງສອງໄດ້ສະແດງ “seven times” ໃນລັກສະນະທາງພາບ, ໄດ້ມາເຖິງໃນຊ່ວງລະຫວ່າງການສະເດັດລົງມາຂອງທູດສະຫວັນ ແລະ “first disappointment” ໃນແຕ່ລະປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ.

ເຫດໝາຍທາງໃນຂອງ “ເວລາຊັກຊ້າ” ເຊື່ອມຕິດໂດຍກົງກັບການຄາດຄະເນທີ່ຜິດພາດໃນປີ 1843, ຊຶ່ງເປັນການຄາດຄະເນເຖິງການສຳເລັດບັນລຸຂອງທັງສອງຊ່ວງເວລາ, ຄື ສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ແລະ ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ. ຂ່າວສານແຫ່ງການຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ແມ່ນການບົ່ງຊີ້ການສຳເລັດບັນລຸອັນໃກ້ເຂົ້າມາຂອງສອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ. “ປະຕູ” ແຫ່ງຍຸກການທີ່ຖືກປິດ ຢູ່ທີ່ເຫດໝາຍທາງໃນສຸດທ້າຍ ບົ່ງຊີ້ການສຳເລັດບັນລຸຂອງສອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ, ແລະ ກຳນົດຈຸດທີ່ແກທີເຈັດ ຫຼື ແກຢູບິລີ ເລີ່ມເປົ່າດັງຂຶ້ນ. ທຸກເຫດໝາຍທາງໃນໃນແຕ່ລະປະຫວັດສາດ ເຊື່ອມຕິດໂດຍກົງກັບ “ເຈັດເທື່ອ,” ແລະ “ເຈັດເທື່ອ” ເປັນເສັ້ນດ້າຍທີ່ຜູກຮ້ອຍທັງສອງປະຫວັດສາດເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ແລະ ທັງສອງປະຫວັດສາດນັ້ນ ກໍເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ສໍາລັບຄົນທີ່ສະດຸດເພາະພຣະຄໍາ ເນື່ອງຈາກການບໍ່ເຊື່ອຟັງ,” ພຣະຄຣິດຊົງເປັນຫີນແຫ່ງການສະດຸດ. ແຕ່ “ຫີນທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ສ້າງໄດ້ປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຫົວມຸມເອກ.” ດັ່ງເຊັ່ນຫີນທີ່ຖືກປະຕິເສດ, ພຣະຄຣິດໃນພາລະກິດຂອງພຣະອົງເມື່ອຊົງດໍາເນີນຢູ່ໃນໂລກ ໄດ້ຊົງທົນຮັບການຖືກເມີນເສີຍແລະການທາລຸນ. ພຣະອົງຊົງເປັນ “ຜູ້ທີ່ມະນຸດດູຖູກແລະປະຕິເສດ; ເປັນຜູ້ຊາຍແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະຄຸ້ນເຄີຍກັບຄວາມທຸກລໍາບາກ:... ພຣະອົງຖືກດູຖູກ ແລະພວກເຮົາກໍບໍ່ໄດ້ນັບຖືພຣະອົງ.” ເອຊາຢາ 53:3. ແຕ່ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວທີ່ພຣະອົງຈະຊົງໄດ້ຮັບການຖວາຍພຣະກຽດ. ໂດຍການຄືນພຣະຊົນຈາກບັນດາຄົນຕາຍ ພຣະອົງຈະຖືກປະກາດວ່າເປັນ “ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍລິດເດດ.” ໂຣມ 1:4. ໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຈະຖືກເປີດເຜີຍເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ. ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ກໍາລັງຈະຄຶງພຣະອົງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ຈະຮັບຮູ້ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ. ຕໍ່ໜ້າຈັກກະວານທັງມວນ ຫີນທີ່ຖືກປະຕິເສດນັ້ນ ຈະກາຍເປັນຫົວມຸມເອກ.”

> “ແລະເທິງຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມັນຈະຕົກໃສ່, ມັນຈະບົດຜູ້ນັ້ນໃຫ້ແຫຼກເປັນຜົງ.” ປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ປະຕິເສດພຣະຄຣິດ ອີກບໍ່ຊ້າກໍຈະໄດ້ເຫັນນະຄອນ ແລະຊາດຂອງຕົນຖືກທຳລາຍ. ສະຫງ່າລາສີຂອງເຂົາຈະຖືກຫັກລົງ ແລະກະຈັດກະຈາຍໄປດັ່ງຝຸ່ນທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າລົມ. ແລະສິ່ງໃດເປັນຕົວການທີ່ທຳລາຍຊາວຢິວ? ມັນກໍຄືສີລານັ້ນເອງ ຊຶ່ງຖ້າຫາກພວກເຂົາໄດ້ກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງມັນ ມັນຈະເປັນຄວາມປອດໄພຂອງເຂົາ. ມັນຄືຄຸນຄວາມດີຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກດູໝິ່ນ, ຄວາມຊອບທຳທີ່ຖືກປະຕິເສດ, ພຣະເມດຕາທີ່ຖືກເບິ່ງເບົາ. ມະນຸດໄດ້ຕັ້ງຕົນຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ຄວນຈະເປັນຄວາມພົ້ນຂອງເຂົາ ກໍກາຍເປັນຄວາມພິນາດຂອງເຂົາ. ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້ເພື່ອຊີວິດ ພວກເຂົາກັບພົບວ່າເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ໃນການທີ່ຊາວຢິວຕຶງພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນນັ້ນ ມີຄວາມພິນາດຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມລວມຢູ່ດ້ວຍ. ໂລຫິດທີ່ຖືກຫຼັ່ງຢູ່ທີ່ການວາຣີ ເປັນນ້ຳໜັກທີ່ຖ່ວງໃຫ້ພວກເຂົາຈົມລົງສູ່ຄວາມພິນາດ ທັງສຳລັບໂລກນີ້ ແລະສຳລັບໂລກທີ່ຈະມາ. ດັ່ງນັ້ນກໍຈະເປັນໃນວັນສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເມື່ອການພິພາກສາຈະຕົກລົງເທິງຜູ້ທີ່ປະຕິເສດພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອນັ້ນ ພຣະຄຣິດ, ສີລາແຫ່ງການສະດຸດຂອງພວກເຂົາ, ຈະປາກົດແກ່ພວກເຂົາເປັນພູອັນນ່າສະພຶງກົວແຫ່ງການລົງໂທດ. ສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະພັກຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງສຳລັບຄົນຊອບທຳແລ້ວເປັນຊີວິດ ຈະເປັນໄຟທີ່ເຜົາຜານສຳລັບຄົນອະທຳ. ເພາະຄວາມຮັກທີ່ຖືກປະຕິເສດ, ພຣະຄຸນທີ່ຖືກດູໝິ່ນ, ຄົນບາບຈະຖືກທຳລາຍ.

> “ດ້ວຍຄໍາອຸປະມາຫຼາຍປະການ ແລະ ຄໍາເຕືອນຊ້ຳໆ, ພຣະເຢຊູໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຜົນອັນໃດຈະເກີດແກ່ຊາວຢິວ ອັນເນື່ອງມາຈາກການປະຕິເສດພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ. ໃນຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ ພຣະອົງກໍາລັງກ່າວແກ່ຄົນທັງປວງໃນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ຜູ້ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບພຣະອົງເປັນພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງຕົນ. ຄໍາເຕືອນທຸກຂໍ້ຍ່ອມມີໄວ້ສໍາລັບພວກເຂົາ. ພຣະວິຫານທີ່ຖືກຫລູ່ຫລິ້ນ, ບຸດຊາຍຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ຊາວສວນອະງຸ່ນຈອມປອມ, ຊ່າງກໍ່ສ້າງຜູ້ເບິ່ງໝິ່ນ, ລ້ວນມີສິ່ງທີ່ສອດຄ້ອງກັນໃນປະສົບການຂອງຄົນບາບທຸກຄົນ. ຖ້າລາວບໍ່ກັບໃຈ, ຄໍາພິພາກສາອັນທີ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ບອກເປັນນັຍໄວ້ລ່ວງໜ້າ ຈະເປັນຂອງລາວ.” The Desire of Ages, 599, 600.

Back to Articles