Article

# ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິດຈັກແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເກອາ - ເລກທີ ສິບສອງ

ເລກສິບສອງ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 17, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄືການນຳສະເໜີພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຢເອນໃນລັກສະນະທີ່ພະຍານຂອງໂຢເອນນັ້ນສາມາດຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ໃນສິ່ງທີ່ເປໂຕໄດ້ກ່າວແລະໄດ້ກະທຳໃນວັນເພນເຕກອດ. ຂ້າພະເຈົ້າໝັ້ນໃຈວ່າ ພຣະຄຳພີໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເປໂຕໄດ້ກະທຳແລະໄດ້ກ່າວໃນວັນເພນເຕກອດ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ ເປໂຕໄດ້ເປັນແບບຢ່າງເຊີງຄຳພະຍາກອນຂອງສິ່ງໃດໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ເມື່ອທ່ານໄດ້ນຳຂ່າວສານແຫ່ງວັນເພນເຕກອດມາກ່າວໃນຖ້ອຍຄຳວ່າເປັນການສຳເລັດຕາມພຣະທຳໂຢເອນ.

ເປໂຕເປັນສັນຍາລັກຂອງປະຊາກອນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະບໍ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີແຕ່ພຽງໃນວັນເພນເຕກອດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຢູ່ທີ່ Caesarea Philippi ໃນ Matthew 16 ອີກດ້ວຍ. Caesarea Philippi ຕັ້ງຢູ່ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າຂອງ Daniel 11, ສາມຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ນຳສະເໜີສົງຄາມໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດຄັ້ງທຳອິດໃນຊ່ວງເວລາທາງປະຫວັດສາດເມື່ອ Caesarea Philippi ຖືກເອີ້ນວ່າ Panium. ຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້ານັ້ນນຳໜ້າຂໍ້ທີສິບຫົກ, ຊຶ່ງລະບຸເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ຂໍ້ທີສິບລະບຸເຖິງການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1989. ຂໍ້ທີສິບເຖິງສິບຫົກຂອງ Daniel 11 ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະຊ່ວງເວລານັ້ນຄື “ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້” ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບໃນບົດດຽວກັນ.

## ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນຕົວອັກສອນໜາ

## 1798

> ແລະໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະເຂົ້າໂຈມຕີທ່ານ:

## 1989

> ແຕ່ບັນດາບຸດຂອງລາວຈະຖືກປຸກເຮົ້າຂຶ້ນ, ແລະຈະຊຸມນຸມກອງກຳລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍຫຼາຍ; ແລະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະມາຕໍ່ສູ້ລາວດັ່ງລົມພາຍຸ, ພ້ອມດ້ວຍລົດຮົບ, ແລະມ້າຮົບ, ແລະເຮືອຫຼາຍລຳ; ແລະລາວຈະເຂົ້າໄປໃນບັນດາປະເທດທັງຫຼາຍ, ແລະຈະຖ້ວມລົ້ນແລະຜ່ານໄປ. ແລະຜູ້ໜຶ່ງຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ, ແລະຖ້ວມລົ້ນ ແລະຜ່ານໄປ: ແລ້ວລາວຈະກັບຄືນມາ, ແລະຈະຖືກປຸກເຮົ້າຂຶ້ນ, ຈົນເຖິງປ້ອມປາການຂອງລາວ.

## ປີ 2014 ສົງຄາມທີ່ຣາເຟຍ

> ແລະກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະຖືກປຸກເຮົ້າດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍ ແລະຈະອອກມາຕໍ່ສູ້ກັບລາວ ຄືກັບກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ; ແລະລາວຈະຈັດຕັ້ງຝູງຊົນໃຫຍ່ຫຼວງ; ແຕ່ຝູງຊົນນັ້ນຈະຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງລາວ. ແລະເມື່ອລາວໄດ້ກວາດເອົາຝູງຊົນນັ້ນໄປແລ້ວ, ໃຈຂອງລາວຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ; ແລະລາວຈະໂຄ່ນລົ້ມຫຼາຍຫຼາຍສິບພັນຄົນ: ແຕ່ລາວຈະບໍ່ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ.

## ຍຸດທະການແຫ່ງປານີອຸມ (ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ)

> ເພາະກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອຈະກັບມາ ແລະຈະຍົກກອງທັບອັນຫຼວງຫຼາຍ ໃຫຍ່ກວ່າແຕ່ກ່ອນ ແລະແນ່ນອນວ່າ ຫຼັງຈາກຫຼາຍປີ ທ່ານຈະມາພ້ອມກັບກອງທັບອັນໃຫຍ່ ແລະດ້ວຍຊັບສົມບັດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

> ແລະໃນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະມີຫຼາຍຄົນລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້; ທັງພວກຄົນປຸ້ນສະດົມໃນໝູ່ຊົນຂອງເຈົ້າຈະຍົກຕົນຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ; ແຕ່ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງ.

> ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະມາ ແລະຈະກໍ່ຄັນດິນລ້ອມເມືອງ ແລະຍຶດເອົານະຄອນທີ່ມີປ້ອມປາການແຂງແຮງທີ່ສຸດ; ແລະກຳລັງຂອງທິດໃຕ້ຈະຕ້ານທານບໍ່ໄດ້, ທັງຊົນຊາດທີ່ຄັດສັນຂອງເຂົາກໍຈະຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ເໝືອນກັນ; ແລະຈະບໍ່ມີກຳລັງໃດທີ່ຈະຕ້ານທານໄດ້.

## ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ

> ແຕ່ຜູ້ທີ່ມາຕໍ່ຕ້ານເຂົານັ້ນຈະກະທຳຕາມໃຈປະສົງຂອງຕົນເອງ, ແລະ “ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຢືນຢູ່” ຕໍ່ໜ້າເຂົາໄດ້; ແລະ “ເຂົາຈະຢືນຢູ່” ໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງເຮືອງ, ຊຶ່ງຈະຖືກຜານໄປໂດຍມືຂອງເຂົາ. ເຂົາຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນດ້ວຍ, ແລະຫຼາຍປະເທດຈະຖືກລົ້ມລ້າງ; ແຕ່ບັນດາປະເທດເຫຼົ່ານີ້ຈະພົ້ນຈາກມືຂອງເຂົາ, ຄື ເອໂດມ, ໂມອາບ, ແລະຫົວໜ້າແຫ່ງບັນດາລູກຫຼານຂອງອຳໂມນ. ເຂົາຈະຍື່ນມືຂອງເຂົາອອກໄປເໜືອບັນດາປະເທດທັງຫຼາຍດ້ວຍ; ແລະແຜ່ນດິນອີຢິບຈະບໍ່ພົ້ນ. ດານີເອນ 11:40, 10–16, 41, 42.

ເມື່ອເປໂຕຢູ່ຢ່າງເປັນຄຳພະຍາກອນທີ່ Caesarea Philippi (Panium), ແລະ Pentecost ແມ່ນເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງຈັດວາງເຂົາໄວ້ໃນ “ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນ” ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈຈະກ່າວເຖິງສົງຄາມຢູເຄຣນໃນປັດຈຸບັນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດຂອງບົດທີສິບເອັດ ແລະສົງຄາມ Panium ທີ່ກຳລັງຈະມາຕາມຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສາມ ອັນເປັນເຫດການພາຍນອກລະຫວ່າງປີ 1989 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ໃນຂະນະນີ້ພວກເຮົາກຳລັງລະບຸປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຈົນເຖິງການກໍ່ຕັ້ງຄຣິດຈັກທາງກົດໝາຍໃນປີ 1863.

ເສັ້ນນີ້ສະແດງເຖິງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 9/11 (1844) ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ (1863). ກົດໝາຍວັນອາທິດໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍ Emancipation Proclamation ທີ່ປະກາດເສລີພາບ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ເສລີພາບຖືກຖອນອອກ. ເສລີພາບທີ່ຖືກປະກາດໂດຍປະທານາທິບໍດີພັກ Republican ຄົນທໍາອິດ ເປັນແບບຢ່າງຂອງເສລີພາບທີ່ຖືກຖອນໂດຍປະທານາທິບໍດີພັກ Republican ຄົນສຸດທ້າຍ—ຜູ້ຊຶ່ງຕາມຄຳພະຍາກອນແລ້ວຖືກກຳນົດໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງແບບເຜດັດການໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “ເມື່ອຊາດຂອງພວກເຮົາປະຖິ້ມຫຼັກການແຫ່ງການປົກຄອງຂອງຕົນເສຍຈົນເຖິງຂັ້ນອອກກົດໝາຍວັນອາທິດ, ໃນການກະທຳນີ້ ນິກາຍໂປຣເຕສຕັງຈະຈັບມືກັບສັນຕະສຳນັກໂຣມັນ; ມັນຈະບໍ່ແມ່ນສິ່ງອື່ນໃດນອກເໜືອຈາກການໃຫ້ຊີວິດແກ່ອຳນາດກົດຂີ່ທີ່ໄດ້ເຝົ້າຄອຍໂອກາດຂອງຕົນມາເປັນເວລາຍາວນານດ້ວຍຄວາມກະຫາຍ ເພື່ອຈະກະໂດດກັບຄືນສູ່ການເປັນຜູ້ປົກຄອງແບບກົດຂີ່ຢ່າງເຕັມຮູບອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.” Testimonies, volume 5, 711.

ປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແມ່ນປະຫວັດສາດອາລະຟາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຄຳພະຍາກອນເວລາໃນ ອິຊາຢາ 7:8 ຊຶ່ງໄດ້ບັນລຸການສຳເລັດແບບໂອເມກາໃນປີ 1863. ໃນປີ 742 ອາຮາດ ກະສັດແຫ່ງອານາຈັກທາງໃຕ້ຄືຢູດາ ກຳລັງເຂົ້າສູ່ສົງຄາມພາຍໃນກັບສິບເຜົ່າທາງເໜືອທີ່ປະກອບເປັນອານາຈັກທາງເໜືອ. ປະຫວັດສາດຂອງປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄດ້ຖືກສະແດງໃນຢູດາ ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນໃນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງມີຊາວຢິວຕາມຕົວອັກສອນອາໄສຢູ່ ແລະຖືກແທນໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນໂດຍກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍແລະໂງ່ຈ້າ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງປະຫວັດສາດໂອເມກາໃນປີ 1863. ປະຫວັດສາດໂອເມກາຂອງປີ 1863 ໄດ້ສຳເລັດພາຍໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສະຫະລັດຄອງອຳນາດເປັນສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຄືອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ສະຫະລັດແມ່ນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານ ປະກອບດ້ວຍຄຣິດສະຕຽນໂປຣແຕສແຕນ ຜູ້ຊຶ່ງຕາມພຣະຄຳພີແລ້ວເປັນຊາວຢິວຝ່າຍວິນຍານ. ສົງຄາມພາຍໃນລະຫວ່າງເໜືອແລະໃຕ້ໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໃນປະຫວັດສາດອາລະຟາ ໄດ້ສະແດງເຖິງສົງຄາມພາຍໃນລະຫວ່າງເໜືອແລະໃຕ້ໃນປະຫວັດສາດໂອເມກາຂອງປີ 1863. ພະຍານສອງປະການນັ້ນຮ່ວມກັນສະແດງເຖິງປະຫວັດສາດພາຍນອກທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ບ່ອນທີ່ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານຈະຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຊົນຊັ້ນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

ໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ., ອໍານາດຝ່າຍເໜືອໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະມິດລະຫວ່າງສິບເຜົ່າທາງເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນກັບຊີເຣຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງພັນທະມິດກັບອໍານາດຈາກພາຍນອກ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ສໍາເລັດໃນເວລາທີ່ການສະໜັບສະໜູນຂອງສັນຕະປາປາຜູ້ຝັກໃຝ່ລະບົບທາດ ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ບັນດາລັດພາກໃຕ້ຜູ້ຝັກໃຝ່ລະບົບທາດໃນສົງຄາມກາງເມືອງ. ພັນທະມິດຈາກພາຍນອກຂອງຊີເຣຍໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະພັນທະມິດຈາກພາຍນອກຂອງສັນຕະປາປາໃນສົງຄາມກາງເມືອງ, ຊີ້ບອກເຖິງພັນທະມິດຂອງພວກໂລກາພິວັດນິຍົມໃນລະດັບໂລກກັບພວກເດໂມແຄຣັດໂລກາພິວັດນິຍົມ ໃນສົງຄາມຂອງເຂົາຕໍ່ຕ້ານ MAGA-ism, ຊຶ່ງເປັນສົງຄາມທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2015 ເມື່ອປະທານາທິບໍດີຜູ້ທີສີ່ ແລະຮັ່ງມີທີ່ສຸດໄດ້ລຸກຂຶ້ນ, ແລະໃນການກະທໍານັ້ນໄດ້ປຸກເຮົ້າອານາຈັກຂອງ Grecia ທັງໝົດ ຕາມດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 2. ການປຸກເຮົ້ານັ້ນກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງການຕື່ນຂຶ້ນຂອງບັນດາຄົນຕ່າງຊາດໃນພຣະທໍາໂຢເອນ. “Grecia” ແລະ “ຄົນຕ່າງຊາດ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງອໍານາດມັງກອນ ຊຶ່ງນໍາໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ ໂດຍຢູ່ໃນພັນທະມິດກັບສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນເທັດ.

ໃນປີ 2015 ບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງຊາດໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຕົວຕໍ່ການຮຽກແບບຄຳພະຍາກອນໄປສູ່ຮ່ອມພູເຢໂຮຊາຟັດຂອງໂຢເອນ, ຊຶ່ງທ່ານຍັງເອີ້ນວ່າຮ່ອມພູແຫ່ງການພິພາກສາ. ໃນປີ 2015 ໂດນັນ ທຣຳ ໄດ້ປະກາດການສະໝັກເຂົ້າຊີງຕຳແໜ່ງປະທານາທິບໍດີຂອງຕົນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກະຕຸ້ນອານາຈັກໂລກາພິວັດທີ່ຖືກແທນດ້ວຍ Grecia, ແລະບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງຊາດກໍເລີ່ມການເດີນທັບຂອງພວກເຂົາໄປສູ່ Armageddon, ແລະເປັນເວລາພຽງໜຶ່ງປີຫຼັງຈາກການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມຢູເຄຣນ ຕາມການສຳເລັດຂອງຂໍ້ທີສິບເອັດໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ.

ສົງຄາມກາງເມືອງໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະ 1863 ບົ່ງຊີ້ປະຫວັດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີ. ອານາຈັກທີຫົກນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສົງຄາມປະຕິວັດ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງການເກີດຊ້ໍາຂອງສົງຄາມປະຕິວັດ, ໃນເວລາດຽວກັນກັບທີ່ສົງຄາມກາງເມືອງກໍາລັງເກີດຂຶ້ນ. ຄໍານິຍາມ ແລະ ການໃຫ້ປ້າຍກໍາກັບວ່າເປັນສົງຄາມກາງເມືອງ ຫຼື ສົງຄາມປະຕິວັດຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ ນັ້ນຂຶ້ນຢູ່ກັບມຸມມອງ. ສິ່ງທີ່ພັກເດໂມແຄຣັດກໍາລັງເຮັດຢູ່ໃນຂະນະນີ້ຜ່ານການໃຊ້ກົດໝາຍເປັນອາວຸດ, ການຍັກຍອກ, ການສໍ້ໂກງ, ການອົບພະຍົບເຂົ້າເມືອງຢ່າງຜິດກົດໝາຍ ແລະ ການໂປຣະປາກັນດາ ພວກເຂົາເອີ້ນວ່າ ການປະຕິວັດສີ, ແຕ່ວິນຍານທັງຫຼາຍທີ່ຄັດຄ້ານກົນອຸບາຍໂລກາພິວັດຂອງພວກເຂົາ ກັບຖືວ່າກິດຈະກໍາດຽວກັນນັ້ນເປັນການຍຸແຍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມບໍ່ສະຫງົບ ‘ພາຍໃນປະເທດ’. Antifa ເປັນອາຊະຍາກອນ ຫຼື ວີລະບຸລຸດ?

ສົງຄາມສອງຄັ້ງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສົງຄາມແບ່ງແຍກພຽງຄັ້ງດຽວ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດຂອງປະທານາທິບໍດີຈາກພັກ Republican ຄົນສຸດທ້າຍ. ດັ່ງເຊັ່ນກັບປະທານາທິບໍດີຈາກພັກ Republican ຄົນທໍາອິດ ການສົງຄາມນັ້ນຈະຖືກຊະນະໂດຍປະທານາທິບໍດີຈາກພັກ Republican ຄົນສຸດທ້າຍ ຜູ້ທີ່ຖືກໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ແລ້ວໂດຍປະທານາທິບໍດີຄົນທໍາອິດ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ມີໄຊໃນສົງຄາມປະຕິວັດດ້ວຍ. ການປະຕິວັດ MAGA ຕາມທັດສະນະຂອງພັກ Democrats ກໍາລັງກ່ອນໃຫ້ເກີດ “ຄວາມບໍ່ສະຫງົບພາຍໃນ” ໃນປະຈຸບັນ. ທັງນີ້ ຂຶ້ນກັບແນວໂນ້ມທາງການເມືອງສ່ວນບຸກຄົນຂອງທ່ານ, ສົງຄາມໃນປະຈຸບັນນີ້ຈະເປັນບໍ່ວ່າສົງຄາມປະຕິວັດ ຫຼືສົງຄາມກາງເມືອງ. ໃນທາງຄໍາພະຍາກອນ ມັນເປັນທັງສອງ.

ປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ປີ 1844 ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ, ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາພ້ອມກັບຂ່າວສານເລື່ອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໄລຍະເວລາຈາກປີ 1844 ຈົນເຖິງ 1863 ມີລາຍເຊັນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດຕະຫຼອດຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບ. ໃນປີ 1846 ການສົມລົດຂອງຕະກູນ White, ການຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແລະ ການປ່ຽນຊື່ຈາກ Harmen ເປັນ White ໄດ້ໝາຍບອກວ່າ ການສົມລົດທີ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ຖືກທຳໃຫ້ສົມບູນແລ້ວ, ແລະ ການທຳໃຫ້ສົມບູນນັ້ນໄດ້ໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ການທົດສອບຊະບາໂຕສາມປະການເກື່ອງມານາໄດ້ໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການທົດສອບສິບປະການທີ່ຕິດຕາມຫຼັງການບັບຕິສະມາແຫ່ງທະເລແດງ.

ມານາເປັນການທົດສອບຄັ້ງທໍາອິດ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຄັ້ງທີສິບທີ່ກາເດດ ເພາະວ່າທັງສອງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໝາຍເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “ໃນທຸກໆອາທິດຕະຫຼອດໄລຍະເວລາອັນຍາວນານແຫ່ງການພຳນັກຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ, ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ເປັນພະຍານແກ່ການອັດສະຈັນສາມປະການ ຊຶ່ງຖືກຈັດໄວ້ເພື່ອປະທັບຄວາມສັກສິດຂອງວັນຊະບາໂຕໄວ້ໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາ: ໃນວັນທີຫົກ ມານາໄດ້ຕົກລົງມາເປັນສອງເທົ່າ, ໃນວັນທີເຈັດບໍ່ມີເລີຍ, ແລະສ່ວນທີ່ຈຳເປັນສຳລັບວັນຊະບາໂຕນັ້ນຖືກຮັກສາໄວ້ໃຫ້ຫວານແລະບໍລິສຸດ, ໃນຂະນະທີ່ຖ້າເກັບໄວ້ຂ້າມຄືນໃນເວລາອື່ນໃດ ມັນກໍຈະເສຍໄປຈົນໃຊ້ການບໍ່ໄດ້.” Patriarchs and Prophets, 296.

ການທົດສອບປະການທຳອິດໃນສິບປະການແມ່ນການທົດສອບເຣື່ອງ “ມານາ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສາມປະການຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 14. ເຊັ່ນດຽວກັບມານາ, ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄຳເຕືອນສາມປະການຕໍ່ຕ້ານການນະມັດສະການໃນວັນທຳອິດຂອງອາທິດ. ອັດສະຈັນແຫ່ງມານາສາມປະການນັ້ນ “ໄດ້ຖືກຈັດໄວ້ເພື່ອປະທັບໃຈຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາໃຫ້ຕະໜັກເຖິງຄວາມສັກສິດຂອງວັນຊະບາໂຕ,” ຊຶ່ງແນ່ນອນວ່ານັ້ນຄືຈຸດປະສົງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ອັດສະຈັນປະການທຳອິດໃນສາມປະການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍມານາ ກ່ຽວພັນກັບການ “ກິນ” ເຂົ້າຈີ່ຈາກສະຫວັນ, ແລະການ “ກິນ” ແມ່ນສັນຍະລັກອັນຟາຂອງໄລຍະຝົນປາຍ. ອັດສະຈັນປະການທີສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ບ່ອນທີ່ການດົນໃຈ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ຄຳແລະວະລີ ເພື່ອໝາຍເຖິງໄລຍະເວລາທີ່ເປັນຕົວແທນໂດຍການລົ້ມສອງຄັ້ງຂອງບາບີໂລນ, ເພາະວ່າ ບາບີໂລນລົ້ມແລ້ວ, ລົ້ມແລ້ວ. ອັດສະຈັນປະການທີສອງຄືການ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ຂອງປະລິມານມານາໃນວັນທີຫົກ. ອັດສະຈັນປະການທີສາມຄືການຮັກສາເຂົ້າຈີ່ໄວ້ສຳລັບວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ.

ໃນຖານະທີ່ເປັນແບບຢ່າງຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ມານາແມ່ນທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງບັນຈຸເລື່ອງລາວທັງໝົດໄວ້ ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່ນັ້ນ ແມ່ນເລື່ອງລາວຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເປັນແຟຣັກທອນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ. ແຟຣັກທອນແມ່ນຮູບຊົງເລຂາຄະນິດທີ່ຊັບຊ້ອນ ຊຶ່ງສາມາດແຍກອອກເປັນສ່ວນໆໄດ້ ແລະແຕ່ລະສ່ວນນັ້ນເປັນສຳເນົາຂະໜາດນ້ອຍລົງຂອງທັງໝົດ. ຄຸນສົມບັດນີ້ເອີ້ນວ່າ ຄວາມຄ້າຍຄືຕົນເອງ. ແຟຣັກທອນມັກຈະມີລາຍລະອຽດອັນສັບຊ້ອນ ບໍ່ວ່າຈະຂະຫຍາຍເບິ່ງເຂົ້າໄປຫຼາຍພຽງໃດກໍຕາມ. ແຟຣັກທອນປາກົດຢູ່ໃນຄະນິດສາດ, ຊີວະວິທະຍາ, ຟີຊິກ, ພູມີສາດ, ເຄມີສາດ, ດາລາສາດ, ວິສະວະກຳ ແລະໃນຂົງເຂດຄວາມຮູ້ອື່ນໆອີກຫຼາຍ.

“ໂຄງສ້າງສາມຂັ້ນ” ຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 14 ໄດ້ຖືກສະແດງຢູ່ໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ດັ່ງນັ້ນທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈຶ່ງເປັນ “ແຟຣັກທັນ” ຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມ. ສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ ຕາມລຳດັບ, ແລະໃນດານີເອນ ບົດທີ 1 ກໍປະກອບມີ “ໂຄງສ້າງສາມຂັ້ນ” ດຽວກັນນັ້ນ ຊຶ່ງຖືກສະແດງຢູ່ໃນສາມບົດນັ້ນ, ແລະເໝືອນດັ່ງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງທູດສະຫວັນທັງສາມກັບທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ.

ການອັດສະຈັນສາມປະການຂອງມານນານັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງກິນ ແລະ ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງກ່າວເຖິງການກິນ. ດານີເອນໄດ້ຜ່ານການທົດສອບເລື່ອງອາຫານໂດຍເລືອກຜັກແທນອາຫານຂອງບາບິໂລນ. ຕໍ່ມາເຂົາຖືກທົດສອບເລື່ອງຮູບລັກສະນະ ແລະ ຮູບລັກສະນະຂອງເຂົາໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຍກອອກລະຫວ່າງສີໜ້າຂອງເຂົາກັບສີໜ້າຂອງຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຂອງບາບິໂລນ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງແມ່ນການເອີ້ນໃຫ້ແຍກອອກຈາກບາບິໂລນໃນຊ່ວງປະຫວັດການແຫ່ງການແຍກອອກ ທີ່ໃນນັ້ນຄົນສອງຈຳພວກຖືກພັດທະນາຂຶ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງຖືກສຳແດງອອກ. ການທົດສອບທີສອງນັ້ນສຳລັບດານີເອນໄດ້ນຳໄປສູ່ການທົດສອບທີສາມຂອງເນບູກາດເນັດຊາ, ຊຶ່ງເປັນການທົດສອບທີສາມໃນບົດທີໜຶ່ງ ແລະ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການທົດສອບເລື່ອງຮູບປັ້ນຄຳໃນບົດທີສາມ, ຊຶ່ງ Sister White ໄດ້ລະບຸຊ້ຳໆວ່າເປັນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງເປັນ fractal ຂອງສາມບົດທຳອິດຂອງດານີເອນ ແລະ ສາມບົດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່, ໃນບັນດານັ້ນ ທັງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ຕ່າງກໍເປັນ fractal ຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ ແລະ ທັງສາມບົດ.

> “ທຸກໆອາທິດ ຕະຫຼອດໄລຍະເວລາອັນຍາວນານແຫ່ງການພຳນັກຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ເຫັນປາຕິຫານສາມປະການ ຊຶ່ງຖືກຈັດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນເພື່ອປະທັບໄວ້ໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາເຖິງຄວາມສັກສິດຂອງວັນຊະບາໂຕ: ໃນວັນທີຫົກ ມານາຕົກລົງມາເປັນຈຳນວນສອງເທົ່າ, ໃນວັນທີເຈັດບໍ່ມີເລີຍ, ແລະສ່ວນທີ່ຈຳເປັນສຳລັບວັນຊະບາໂຕກໍຖືກຮັກສາໄວ້ໃຫ້ຫວານແລະບໍລິສຸດ ໃນຂະນະທີ່ຖ້າເກັບໄວ້ຂ້າມຄືນໃນເວລາອື່ນໃດ ມັນກໍຈະເນົ່າເສຍ ແລະບໍ່ເໝາະສຳລັບໃຊ້.”

> “ໃນສະພາບການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການປະທານມານານັ້ນ ພວກເຮົາມີຫຼັກຖານອັນແນ່ນອນຢ່າງສຸດທີ່ວ່າ ວັນຊະບາໂຕບໍ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຫຼາຍຄົນອ້າງ ໃນເວລາທີ່ພຣະບັນຍັດໄດ້ຖືກປະທານຢູ່ພູຊີນາຍ. ກ່ອນທີ່ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນຈະມາເຖິງຊີນາຍ ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈແລ້ວວ່າ ວັນຊະບາໂຕເປັນພັນທະອັນຈຳເປັນທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງຖືຮັກສາ. ໃນການທີ່ພວກເຂົາຈຳຕ້ອງເກັບມານາເປັນສອງເທົ່າໃນທຸກວັນສຸກ ເພື່ອຕຽມໄວ້ສຳລັບວັນຊະບາໂຕ ເມື່ອມານາຈະບໍ່ຕົກລົງມາ ຄວາມສັກສິດຂອງວັນແຫ່ງການພັກຜ່ອນນັ້ນໄດ້ຖືກຕອກຍ້ຳໃສ່ພວກເຂົາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ແລະເມື່ອບາງຄົນໃນປະຊາຊົນອອກໄປໃນວັນຊະບາໂຕເພື່ອເກັບມານາ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖາມວ່າ, ‘ເຈົ້າຈະປະຕິເສດທີ່ຈະຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດແລະກົດເກນຂອງເຮົາໄປດົນປານໃດ?’” Patriarchs and Prophets, 296.

ການເກັບກໍາແລະກິນມານາ ເປັນພາບສັນຍະລັກເຖິງໂຢຮັນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 10 ທີ່ໄດ້ຮັບ (ເກັບກໍາ) ໜັງສືນ້ອຍນັ້ນອອກຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນ ແລ້ວຈາກນັ້ນກໍໄດ້ກິນມັນ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຫາທູດສະຫວັນນັ້ນ ແລະກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, “ຂໍໃຫ້ທ່ານມອບໜັງສືນ້ອຍນັ້ນໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.” ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງຮັບເອົາ ແລະກິນມັນເສຍ; ມັນຈະເຮັດໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າຂົມ, ແຕ່ໃນປາກຂອງເຈົ້າມັນຈະຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ.” ພຣະນິມິດ 10:9

ໂຢຮັນກ່ອນອື່ນຈຳເປັນຕ້ອງໄປຫາທູດສະຫວັນແລະທູນຂໍ, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງ “ຮັບເອົາ” ປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນ, ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງຕ້ອງ “ກິນ” ມັນ. ໂຢຮັນກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງສາມຂັ້ນຕອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໂດຍການໄປຫາແລະທູນຂໍທູດສະຫວັນ, ຕາມມາດ້ວຍຂັ້ນຕອນທີສອງຄືການຮັບເອົາ ແລະຂັ້ນຕອນທີສາມຄືການກິນ. ການເກັບກຳ ຫຼື ການກິນ ແມ່ນການທົດສອບປະການທຳອິດໃນສາມການທົດສອບຂອງມານາ, ແຕ່ມັນບັນຈຸຮູບແບບແຟຣັກທັນຂອງການທົດສອບມານາທັງສາມປະການ. ການເກັບກຳແລະການກິນມານາ ເປັນພາບຕົວແທນຂອງເຢເຣມີຢາ.

> ເມື່ອຂ້ານ້ອຍໄດ້ພົບພະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກິນພະວັດຈະນະນັ້ນ; ແລະພະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຍິນດີ ແລະເປັນຄວາມຊື່ນບານແກ່ໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ: ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍຖືກເອີ້ນຕາມພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຈອມໂຍທາ. ເຢເຣມີຢາ 15:16

ພຣະທຳຂອງພຣະອົງ “ໄດ້ຖືກພົບເຫັນ” ໂດຍເຢເຣມີຢາ ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາ ແລ້ວຈຶ່ງຂໍປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນ. ພຣະທຳຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກພົບເຫັນເມື່ອມານາຖືກເກັບຮວບຮວມ. ການເກັບຮວບຮວມແລະການກິນມານານັ້ນ ເປັນພາບຕົວຢ່າງເຖິງເອເຊກຽນຜູ້ໄດ້ກິນປຶ້ມທີ່ຖືກປະທານແກ່ທ່ານ ແລະໃນການນັ້ນກໍຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການປະຕິເສດບໍ່ຍອມກິນປຶ້ມນັ້ນ ກໍເທົ່າກັບເປັນດັ່ງເຮືອນທີ່ກະບົດ.

> ແຕ່ເຈົ້າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າ; ຢ່າເປັນຄົນກະບົດເໝືອນດັ່ງເຮືອນກະບົດນັ້ນ: ຈົ່ງອ້າປາກຂອງເຈົ້າ, ແລະກິນສິ່ງທີ່ເຮົາໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ, ເບິ່ງແມ, ມີມືໜຶ່ງຖືກຍື່ນມາຫາຂ້ານ້ອຍ; ແລະ, ເບິ່ງແມ, ມ້ວນໜັງສືມ້ວນໜຶ່ງຢູ່ໃນນັ້ນ; ແລະພຣະອົງກາງມັນອອກຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ; ແລະມີຂໍ້ຂຽນຢູ່ທັງຂ້າງໃນແລະຂ້າງນອກ: ແລະມີຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນເຖິງການຄ່ຳຄວນ, ການໂສກເສົ້າ, ແລະວິບັດ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງກິນສິ່ງທີ່ເຈົ້າພົບ; ຈົ່ງກິນມ້ວນໜັງສືນີ້, ແລະໄປກ່າວແກ່ເຮືອນອິສຣາເອນ.

> ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງອ້າປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າກິນມ້ວນໜັງສືນັ້ນ. ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າກິນ, ແລະໃຫ້ລຳໄສ້ຂອງເຈົ້າເຕັມດ້ວຍມ້ວນໜັງສືນີ້ທີ່ເຮົາໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ກິນມັນ; ແລະມັນກໍຫວານຢູ່ໃນປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ. ເອເຊກຽນ 2:8–3:3.

ຖ້າເອເຊກຽນປະຕິເສດທີ່ຈະກິນໜັງສືນ້ອຍເລັ່ມນັ້ນ ທ່ານກໍຈະຢູ່ໃນເຮືອນທີ່ກະບົດ; ແລະ “ມ້ວນ” ຂອງ “ໜັງສື” ທີ່ທ່ານຕ້ອງກິນນັ້ນ ໄດ້ຖືກສະແດງວ່າເປັນ “ຄຳຄ່ຳຄວນ, ການໄວ້ທຸກ, ແລະ ວິບັດ,” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສາມປະການໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຂ່າວສານສາມປະການໃນວັນສຸດທ້າຍນັ້ນ ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນ Revelation ບົດ 14, ແລະບໍລິບົດທີ່ເອເຊກຽນນຳສະເໜີຂ່າວສານສາມປະການນັ້ນ ຄືບໍລິບົດຂອງອິດສະລາມ ແລະ ວິບັດປະການທີສາມ. ຂ່າວສານທັງສາມນັ້ນມີທັງອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ແລະປະການທີສາມຄື “ວິບັດ,” ອັນເປັນສັນຍາລັກຫຼັກຂອງອິດສະລາມ; ດັ່ງນັ້ນ ອາລະຟາຈຶ່ງຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບໂອເມກາ, ເພາະສະນັ້ນ “ຄຳຄ່ຳຄວນ” ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄຳຄ່ຳຄວນທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 9/11 ພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງແກ້ວທີເຈັດ ແລະ ວິບັດປະການທີສາມ ຊຶ່ງຈະທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນເປັນລຳດັບຈົນເຖິງເຈັດພະຍາດສຸດທ້າຍ. ໃນເວລາ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ຂອງກົດວັນອາທິດຕາມ Revelation ບົດ 11, ວິບັດປະການທີສາມຈະມາໂດຍໄວ, ແລະການດົນໃຈໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ຂໍ້ກຳນົດອັນອະທຳໃນ Isaiah ບົດ 10 ນັ້ນ ຄືກົດວັນອາທິດນັ້ນເອງ. ຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໂດຍກ່າວວ່າ “ວິບັດ” ແກ່ຜູ້ທີ່ອອກຂໍ້ກຳນົດອັນອະທຳ.

ການກິນມານາແມ່ນການທົດສອບຂໍ້ທຳອິດໃນສາມຂໍ້, ຂໍ້ທີສອງຄືການ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ໃນວັນກະກຽມ. ແລ້ວພວກເຂົາກຳລັງກະກຽມເພື່ອຫຍັງ? ພວກເຂົາກຳລັງກະກຽມເພື່ອການທົດສອບວັນຊະບາໂຕ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ການອັດສະຈັນສາມປະການນັ້ນ ຍັງເປັນການທົດສອບທໍາອິດ ຫຼື ອາລະຟາ ຂອງການທົດສອບສິບປະການອີກດ້ວຍ. ພຣະເຈົ້າປະທານມານາໃນຂັ້ນທໍາອິດ, ຈາກນັ້ນພຣະອົງປະທານສ່ວນ “ສອງເທົ່າ” ໃນຂັ້ນທີສອງ, ແຕ່ບໍ່ປະທານຫຍັງເລີຍໃນຂັ້ນທີສາມ. ການທົດສອບປະການທີສາມແຕກຕ່າງຈາກສອງປະການທໍາອິດ, ເພາະວ່າປະການທີສາມເປັນການທົດສອບຊີ້ຂາດ. ການທົດສອບສາມປະການນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງອາລະຟາແຫ່ງຂະບວນການທົດສອບສິບຂັ້ນ ຊຶ່ງນໍາໄປສູ່ຄາເດັດຄັ້ງທໍາອິດ.

ຖ້າທ່ານຄົ້ນຄວ້າບັນດານັກເທວະວິທະຍາຕ່າງໆ, ທ່ານຈະພົບບັນຊີຫຼາຍຢ່າງຂອງການທົດສອບສິບປະການທີ່ສິ້ນສຸດລົງທີ່ກາເດັສຄັ້ງທໍາອິດ. ເກືອບທັງໝົດໃນນັ້ນໄດ້ລວມເອົາທະເລແດງເປັນໜຶ່ງໃນການທົດສອບສິບປະການ, ບາງບັນຊີຍັງລວມເອົາໝຸດໝາຍທາງປະຫວັດສາດກ່ອນເຖິງທະເລແດງໃນລະຫວ່າງໄພພິບັດທັງຫຼາຍ. ພວກເຂົາທັງໝົດຜິດ.

ການທົດສອບປະການທຳອິດແມ່ນເລື່ອງມານາ. ໂປໂລລະບຸວ່າ ການຂ້າມທະເລແດງເປັນບັບຕິສະມາ.

> ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາໃຫ້ພວກທ່ານບໍ່ຮູ້ວ່າ ບັນພະບຸລຸດທັງປວງຂອງພວກເຮົາລ້ວນຢູ່ໃຕ້ເມກ ແລະທັງໝົດໄດ້ຜ່ານທະເລໄປ; ແລະທຸກຄົນໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນໂມເຊ ໃນເມກແລະໃນທະເລ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:1, 2

ໂມເຊເປັນພາບແທນຂອງພຣະເຢຊູ, ແລະການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະເຢຊູຊີ້ບອກເຖິງຂະບວນການທົດສອບອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງມີລັກສະນະສາມປະການ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ ແລະເນັ້ນໜັກການທົດສອບເລື່ອງຄວາມຢາກອາຫານ. ໄມ້ກາງແຂນໄດ້ຖືກສະແດງເປັນພາບແທນໂດຍປັດສະຄາໃນອີຢິບ. ເມື່ອພວກເຂົາອອກມາເຖິງອີກຟາກໜຶ່ງຂອງທະເລແດງ, ພຣະຄຣິດໄດ້ຟື້ນຄືນພຣະຊົນເປັນເຄື່ອງຖວາຍຜົນຜະລິດທຳອິດ. ເມື່ອພຣະອົງສະເດັດຂຶ້ນມາຈາກອຸບມຸງນ້ຳ ໂດຍມືຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ພຣະຄຣິດ (ຜູ້ເປັນເຄື່ອງຖວາຍຜົນຜະລິດທຳອິດ) ໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການທົດສອບສີ່ສິບວັນ. ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງໄດ້ຟື້ນຄືນພຣະຊົນຕາມທີ່ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງໄດ້ສະແດງເປັນພາບແທນນັ້ນ ມີເວລາສີ່ສິບວັນທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ມີປະຕິສຳພັນກັບພວກສາວົກແບບໜ້າຕໍ່ໜ້າ. ຂະບວນການທົດສອບເລີ່ມຂຶ້ນຫຼັງຈາກການຂ້າມທະເລແດງ, ແນ່ນອນເທົ່າກັນກັບທີ່ພຣະຄຣິດຖືກພຣະວິນຍານນຳພາເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານທັນທີເມື່ອພຣະອົງສະເດັດຂຶ້ນມາຈາກນ້ຳ.

ການທົດສອບປະການທຳອິດສໍາລັບພຣະຄຣິດແມ່ນເລື່ອງຄວາມຢາກອາຫານ, ເພາະວ່າພຣະອົງຜູ້ເປັນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຮັບເອົາພຣະກິດທີ່ຖືກຊົງເຈີມຂອງພຣະອົງຂຶ້ນມາກົງຈຸດທີ່ອາດາມໄດ້ຫຼົ້ມລົງ. ການທົດສອບທຳອິດຫຼັງຈາກທະເລແດງແມ່ນການທົດສອບເລື່ອງມານາສາມປະການ ອັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການທົດສອບສາມປະການທີ່ມີຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງສະຫວັນ. ການທົດສອບຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພາຍຫຼັງທີ່ພຣະອົງສະເດັດອອກມາຈາກນ້ຳ, ສະນັ້ນ ການທົດສອບທັງສິບກໍຈໍາຕ້ອງເລີ່ມຂຶ້ນ “ພາຍຫຼັງ” ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ອອກມາຈາກນ້ຳ. ແລ້ວພຣະຄຣິດກໍໄດ້ຖືກເຜີຍໜ້າກັບການທົດສອບສາມປະການ ຊຶ່ງຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງຄວາມຢາກອາຫານ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກບົ່ງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍການທົດສອບມານາສາມປະການ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພາຍຫຼັງຈາກພຣະວິນຍານໄດ້ຂັບໄລ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານອອກຈາກອີຢິບ ແລະເຂົ້າສູ່ຖິ່ນກັນດານ.

ບັນດາບັນຊີອື່ນໆທີ່ຄາດຄະເນກ່ຽວກັບວ່າ ການກະບົດໃດແດ່ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການທົດສອບສິບປະການທີ່ສິ້ນສຸດລົງທີ່ຄາເດັດ ໄດ້ຈັດໃຫ້ການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນເປັນໜຶ່ງໃນການທົດສອບສິບປະການນັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຜິດ.

ການຍົວະໃຫ້ເກີດການນະມັດສະການລູກງົວຄຳນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບສອງປະການ. ນີ້ເປັນອົງປະກອບອັນສຳຄັນຂອງນັຍສັນຍະລັກຂອງລູກງົວຄຳ. ການບູຊາຮູບເຄົາລົບທີ່ປາກົດຂຶ້ນເມື່ອປະຊາຊົນຄິດວ່າພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງເຫັນ ໄດ້ຖືກຕາມມາດ້ວຍການກັບຄືນມາຂອງໂມເຊ. ແລ້ວປະຊາຊົນຈຶ່ງໄດ້ເລືອກທີ່ຈະຄົງຢູ່ໃນສະພາບເປັນຜູ້ນະມັດສະການຮູບເຄົາລົບ ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢ່າງແຈ້ງຊັດ ດັ່ງທີ່ໂມເຊເປັນຕົວແທນ.

ໃນການກະບົດທີ່ທະວີຂຶ້ນເປັນສອງຊັ້ນນັ້ນ, ພວກເຮົາເຫັນການແບ່ງແຍກເຊິ່ງເປັນເຊິ່ງພະຍາກອນໃນບັນດາເຜົ່າ, ເມື່ອເຜົ່າເລວີໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ຮັບໜ້າທີ່ງານໃນສະຖານນະມັດສະການແຕ່ຜູ້ດຽວ, ເພາະວ່າກ່ອນການກະບົດນັ້ນ ງານໃນສະຖານນະມັດສະການໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ສຳເລັດໂດຍບຸດຫົວປີຂອງທຸກເຜົ່າ. ຕໍ່ໄປອີກຈະບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ບັດນີ້ ເຜົ່າເລວີຜູ້ຊື່ສັດຈະຮັກສາພຣະວິຫານ. “ການແບ່ງແຍກ” ຫຼືການແຍກອອກເປັນ ‘ສອງ’ ແມ່ນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງລັກສະນະເຊິ່ງເປັນພະຍາກອນຂອງລູກງົວຄຳ.

ການກະບົດຂອງອາໂຣນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ກະສັດອົງທຳອິດແຫ່ງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນ. ເຢໂຣໂບອາມ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ລູກງົວຄຳ, ໂດຍຕັ້ງໄວ້ຕົວໜຶ່ງທີ່ເບັດເອນ ແລະ ອີກຕົວໜຶ່ງທີ່ດານ. ອາໂຣນແລະເຢໂຣໂບອາມກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ, ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດຂອງການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ປະຫວັດຂອງຮູບສັດຮ້າຍສຳເລັດສົມບູນໃນສອງຊ່ວງເວລາ, ໂດຍຖືກແບ່ງອອກດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ຮູບສັດຮ້າຍເປັນສັນຍາລັກຂອງການຜະສົມກັນຂອງຄຣິດຈັກແລະລັດ ຊຶ່ງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນກ່ອນໃນສະຫະລັດ ແລະ ຕໍ່ມາໃນໂລກ.

ຍ່ອມມີການແບ່ງແຍກທີ່ກ່ຽວເນື່ອງຢູ່ສະເໝີກັບສັນຍາລັກຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ກັບອາໂຣນ ມັນແມ່ນການແຍກອອກຂອງພວກເລວີ; ກັບເຢໂຣໂບອາມ ມັນແມ່ນການແຍກຊົນເຜົ່າທັງສິບສອງອອກເປັນສອງຊົນເຜົ່າພາກໃຕ້ ແລະ ສິບຊົນເຜົ່າພາກເໜືອ.

ສັນຍະລັກຂອງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດນັ້ນ ໂຢຮັນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ເອີ້ນວ່າ “ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ”. ລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ ແລະຂອງເຢໂຣໂບອາມເປັນຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະສັດຮ້າຍທີ່ມັນເປັນຮູບຂອງນັ້ນຄື ບາບີໂລນ, ເພາະວ່າອານາຈັກທຳອິດໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີໄດ້ຖືກແທນໂດຍສ່ວນຫົວທີ່ເປັນ “ຄຳ” ໃນດານີເອນ ບົດທີ 2. ຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບສອງປະການ, ເພາະວ່າການທົດສອບນັ້ນກ່ອນອື່ນຖືກນຳມາເຖິງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ—ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລ້ວຕໍ່ມາໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ສະຫະລັດອາເມຣິກາບັງຄັບໂລກໃຫ້ຕັ້ງຮູບໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ການທົດສອບປະການທຳອິດແມ່ນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລ້ວຈຶ່ງແມ່ນໂລກ.

> “ເມື່ອອາເມຣິກາ, ແຜ່ນດິນແຫ່ງເສຣີພາບທາງສາສະໜາ, ຈະຮ່ວມກັບສັນຕະປາປາໃນການບັງຄັບມະໂນທຳ ແລະບີບບັງຄັບມະນຸດໃຫ້ໃຫ້ກຽດແກ່ວັນຊະບາໂຕທີ່ປອມ, ປະຊາຊົນໃນທຸກປະເທດທົ່ວໂລກຈະຖືກນຳໃຫ້ປະຕິບັດຕາມແບບຢ່າງຂອງນາງ.” Testimonies, volume 6, 18.

> “ບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງປະເທດຈະດຳເນີນຕາມແບບຢ່າງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ແມ່ນແມ່ວ່ານາງຈະເປັນຜູ້ນຳອອກໜ້າ ແຕ່ວິກິດການອັນດຽວກັນນັ້ນຈະມາເຖິງປະຊາຊົນຂອງເຮົາໃນທຸກພາກສ່ວນຂອງໂລກ.” Testimonies, volume 6, 395.

ການກະບົດຂອງລູກງົວຄຳນັ້ນມີສອງດ້ານ ແລະເປັນເຄรື່ອງໝາຍຂອງສອງການທົດສອບໃນເກົ້າການທົດສອບທຳອິດ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການທົດສອບທີສິບ ແລະເປັນການທົດສອບສຸດທ້າຍ ທີ່ Kadesh ແຫ່ງທຳອິດ. ເມື່ອນຳການກະບົດຂອງອາໂຣນ ແລະຂອງເຢໂຣໂບອາມມາພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ “line upon line” ທ່ານຈະເຫັນອາໂຣນ ມະຫາປະໂຣຫິດຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິດຈັກ ແລະເຢໂຣໂບອາມ ກະສັດແຫ່ງອິສຣາເອນ ຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງລັດ. ສອງແນວນີ້ເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ຈຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ. ແທ່ນບູຊາສອງແຫ່ງຂອງເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນທີ່ Bethel, (ໝາຍຄວາມວ່າ ຄຣິດຈັກ) ແລະ Dan (ໝາຍຄວາມວ່າ ການພິພາກສາ) ແລະເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນກໍເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ. ເມື່ອຈຸດເຫຼົ່ານີ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ແລ້ວ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມລະບຸການທົດສອບທັງສິບ.

ການທົດສອບສິບປະການຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການພັກສະຫງົບໃນວັນຊະບາໂຕ (ເຮັບເຣີ 3–4). ມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການອັດສະຈັນສາມປະການຂອງມານາ ແລະບົດຮຽນຂອງມັນກ່ຽວກັບວັນຊະບາໂຕ ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງໃນການທົດສອບປະການທີສິບ ຄື ກາເດດຄັ້ງທຳອິດ. ກາເດດຄັ້ງທຳອິດນັ້ນແມ່ນ “ວັນແຫ່ງການຍົວະໂທດໃນພຣະຄຳພີ,” ແລະໂປໂລໄດ້ວາງການກະບົດຄັ້ງສຸດທ້າຍໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການທົດສອບເຣື່ອງວັນຊະບາໂຕ. ການທົດສອບອັນເປັນອາລະຟາແມ່ນວັນຊະບາໂຕ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນສັນຍະລັກໂດຍມານາ ແລະການທົດສອບປະການທີສິບ ແລະອົງໂອເມກາ ທີ່ກາເດດຄັ້ງທຳອິດ ກໍແມ່ນການພັກສະຫງົບໃນວັນຊະບາໂຕເຊັ່ນກັນ. ອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ ສະເໝີໄປແລ້ວເປັນຕົວແທນໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຄວບຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ.

> ເຫດສະນັ້ນ (ດັ່ງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຕັດວ່າ, ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ, ຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງພວກທ່ານແຂງກະດ້າງ ເໝືອນໃນຄາວແຫ່ງການກະບົດ, ໃນວັນແຫ່ງການທົດລອງໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ: ເມື່ອບັນພະບຸລຸດຂອງພວກທ່ານໄດ້ລໍ້ລວງເຮົາ, ທົດສອບເຮົາ, ແລະໄດ້ເຫັນກິດການຂອງເຮົາຕະຫຼອດສີ່ສິບປີ. ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງເສົ້າພຣະໄທຕໍ່ຄົນຊົ່ວອາຍຸນັ້ນ, ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, ພວກເຂົາຫລົງຜິດຢູ່ໃນໃຈຢູ່ສະເໝີ; ແລະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກທາງຂອງເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງປະຕິຍານໃນຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາວ່າ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຂົ້າສູ່ການພັກສະຫງົບຂອງເຮົາ.)

> ຈົ່ງລະວັງເຖີດ, ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ, ຢ່າໃຫ້ມີໃນຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກທ່ານ ໃຈຊົ່ວຮ້າຍແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອ, ຈົນເຮັດໃຫ້ຫັນໜີໄປຈາກພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ແຕ່ຈົ່ງໜູນໃຈກັນແລະກັນທຸກວັນ, ຕາບໃດທີ່ຍັງເອີ້ນວ່າ “ວັນນີ້”; ເພື່ອວ່າຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານມີໃຈແຂງກະດ້າງ ເພາະການຫລອກລວງຂອງຄວາມບາບ. ເພາະວ່າພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າສ່ວນໃນພຣະຄຣິດ, ຖ້າພວກເຮົາຍຶດຄວາມໝັ້ນໃຈເບື້ອງຕົ້ນໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ;

> ໃນເວລາທີ່ມີຄໍາກ່າວວ່າ, “ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຽງຂອງພຣະອົງ ຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງພວກທ່ານແຂງກະດ້າງ ເໝືອນໃນຄາວແຫ່ງການຍົ່ວຍຸ.” ເພາະວ່າ ບາງຄົນເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວກໍໄດ້ຍົ່ວຍຸພຣະອົງ; ແຕ່ກໍບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນທີ່ໄດ້ອອກມາຈາກອີຢິບໂດຍໂມເຊ. ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ພຣະພິໂລດຕໍ່ຜູ້ໃດຕະຫຼອດສີ່ສິບປີ? ບໍ່ແມ່ນຕໍ່ຄົນທີ່ໄດ້ເຮັດບາບ ຜູ້ຊຶ່ງຊາກສົບຂອງເຂົາໄດ້ລົ້ມລົງໃນຖິ່ນກັນດານຫຼື? ແລະພຣະອົງໄດ້ປະຕິຍານຕໍ່ຜູ້ໃດວ່າ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກສະຫງົບຂອງພຣະອົງ ຖ້າບໍ່ແມ່ນຕໍ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອ? ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງເຫັນວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄປໄດ້ ເພາະການບໍ່ເຊື່ອ.

> ເຫດສະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມີຄວາມຢໍາເກງ ຢ້ານວ່າ ເມື່ອຍັງມີພຣະສັນຍາຫຼົງເຫຼືອຢູ່ໃຫ້ເຂົ້າໄປສູ່ການພັກສະຫງົບຂອງພຣະອົງ ຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານຈະປາກົດວ່າຂາດໄປ. ເພາະວ່າຂ່າວປະເສີດໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກເຮົາ ເໝືອນດັ່ງແກ່ພວກເຂົາດ້ວຍ; ແຕ່ຖ້ອຍຄຳທີ່ໄດ້ປະກາດນັ້ນບໍ່ເກີດປະໂຫຍດແກ່ພວກເຂົາ ເພາະບໍ່ໄດ້ປະສົມກັບຄວາມເຊື່ອໃນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນນັ້ນ.

> ເພາະວ່າພວກເຮົາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຊື່ອແລ້ວ ຍ່ອມເຂົ້າສູ່ການພັກຜ່ອນນັ້ນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ, “ເຮົາໄດ້ສາບານໃນຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາວ່າ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກຜ່ອນຂອງເຮົາ”; ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະກິດທັງຫລາຍນັ້ນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວຕັ້ງແຕ່ວາງຮາກຖານໂລກ. ເພາະໃນບ່ອນໜຶ່ງ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວເຖິງວັນທີເຈັດໄວ້ດັ່ງນີ້ວ່າ, “ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງພັກໃນວັນທີເຈັດ ຈາກພຣະກິດທັງສິ້ນຂອງພຣະອົງ.” ແລະໃນບ່ອນນີ້ອີກວ່າ, “ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກຜ່ອນຂອງເຮົາ.”

> ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຍັງຄົງມີຢູ່ວ່າ ບາງຄົນຈະຕ້ອງເຂົ້າໄປໃນການພັກນັ້ນ, ແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວປະເສີດກ່ອນນັ້ນ ກໍບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປ ເພາະຄວາມບໍ່ເຊື່ອ: ພຣະອົງຈຶ່ງກຳນົດອີກວັນໜຶ່ງ ໂດຍກ່າວໄວ້ໃນດາວິດວ່າ, “ວັນນີ້” ຫຼັງຈາກເວລາອັນຍາວນານປານນັ້ນ; ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ, “ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຸຣະສຽງຂອງພຣະອົງ, ຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງພວກທ່ານແຂງກະດ້າງ.”

> ເພາະວ່າ ຖ້າພຣະເຢຊູໄດ້ປະທານການພັກຜ່ອນໃຫ້ແກ່ເຂົາແລ້ວ, ພາຍຫຼັງມາພຣະອົງຄົງຈະບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງອີກວັນໜຶ່ງ.

> ສະນັ້ນ ຈຶ່ງຍັງມີການພັກສະຫງົບເຫຼືອໄວ້ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເພາະວ່າຜູ້ໃດໄດ້ເຂົ້າໄປໃນການພັກສະຫງົບຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຢຸດຈາກການງານຂອງຕົນເອງເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຢຸດຈາກການງານຂອງພຣະອົງ. ສະນັ້ນ ໃຫ້ພວກເຮົາພາກພຽນເພື່ອເຂົ້າໄປໃນການພັກສະຫງົບນັ້ນ ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຕົກໄປຕາມແບບຢ່າງດຽວກັນແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອ. ຮີບຣູ 3:8–4:11.

ໃນ “ວັນແຫ່ງການຍຸແຍງ” ຂ່າວສານຂອງໂຢຊວຍ ແລະ ກາເລັບ ໄດ້ຖືກປະຕິເສດ. ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງພວກຄົນຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປ ເນື່ອງຈາກການບໍ່ເຊື່ອໃນຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຍິນ. ຂ່າວສານນັ້ນຖືກສະແດງດ້ວຍຄຳວ່າ “ການພັກສະຫງົບ.”

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຖວາຍການຮັບໃຊ້ແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍຄວາມສັດຊື່, ດ້ວຍໃຈຮ້ອນຮົນ, ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກ ຈະບໍ່ພົບການພັກຜ່ອນຝ່າຍຈິດວິນຍານໃນຊີວິດນີ້ ຫຼືໃນຊີວິດທີ່ຈະມາ. ‘ສະນັ້ນ ຈຶ່ງຍັງມີການພັກຜ່ອນເຫຼືອຢູ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.... ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ພວກເຮົາພາກພຽນເຂົ້າໄປໃນການພັກຜ່ອນນັ້ນ ເກງວ່າຜູ້ໃດຈະຕົກໄປຕາມແບບຢ່າງດຽວກັນແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອ.’ ການພັກຜ່ອນທີ່ກ່າວເຖິງໃນທີ່ນີ້ ແມ່ນການພັກຜ່ອນແຫ່ງພຣະຄຸນ, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບໂດຍການດຳເນີນຕາມຂໍ້ກຳນົດ. ‘ຈົ່ງພາກພຽນຢ່າງຂະຫຍັນຫມັ່ນພຽນ.’” Pacific Union Recorder, November 7, 1901.

“ການພັກຜ່ອນ” ເປັນຂ່າວສານໜຶ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂ່າວສານຂອງໂຢຊວຍ ແລະ ຄາເລັບ. ໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະຕິເສດໂດຍຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຕາຍຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ.

ຖ້ອຍຄໍາທີ່ວ່າ, “ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ” ມີຄວາມໝາຍດຽວກັນກັບການເນັ້ນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດທີ່ກ່າວເຖິງຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນສຽງຂອງພຣະວິນຍານ, ຊຶ່ງກໍຄືການໄດ້ຍິນຂ່າວສານຂອງພຣະວິນຍານ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງ “ການພັກຜ່ອນ.” ທີ່ກາເດດ ສຽງນັ້ນໄດ້ດັງຂຶ້ນ ແລະພວກກະບົດໄດ້ເລືອກຜູ້ນຳຄົນໃໝ່ເພື່ອພາພວກເຂົາກັບໄປອີຢິບ. ປະຫວັດຂອງການຍົ່ວໂທດນີ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນ Psalm 95 ແລະໂດຍໂປໂລໃນ Hebrews. ປະຫວັດນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໃນການທົດສອບຄັ້ງທີສິບຂອງພວກເຂົາ. ການທົດສອບແບບ alpha ຂອງການທົດສອບສິບຄັ້ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການອັດສະຈັນສາມປະການຂອງມານາ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນສາມອົງ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ການພັກສະບາໂຕ, ອາຫານຈາກສະຫວັນ, ການເຊື່ອຟັງ ແລະການພິພາກສາ—ແລະການທົດສອບສຸດທ້າຍໃນສິບຄັ້ງນັ້ນ ກໍແມ່ນການທົດສອບເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ.” “ການພັກຜ່ອນ” ແຫ່ງພຣະຄຸນ, ດັ່ງທີ່ Sister White ໄດ້ກ່າວໄວ້, ເປັນສັນຍາລັກຂອງຝົນປາຍລະດູ. ກາເດດເປັນສັນຍາລັກຂອງການທົດສອບວ່າຈະຮັບເອົາ ຫຼືປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ທີ່ຖືກນຳສະເໜີ “line upon line.”

ເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ, “ການພັກຜ່ອນ” ແມ່ນການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຊຶ່ງຖືກແທນນັຍໄວ້ເປັນຝົນປາຍລະດູ. “ການພັກຜ່ອນ” ຍັງແມ່ນວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ຊຶ່ງເປັນຕາປະທັບແທ້ໆ ທີ່ຖືກປະທັບໄວ້ເທິງບັນດາຜູ້ສັດຊື່ໃນລະຫວ່າງໄລຍະເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູ. “ການພັກຜ່ອນ” ແມ່ນພຣະຄຸນທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງລິດອຳນາດທີ່ຖືກປະທານແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ເມື່ອບາບຂອງເຂົາຖືກລຶບອອກຢ່າງຖາວອນຕະຫຼອດໄປ. ພຣະຄຸນນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ລິດອຳນາດທີ່ຖືກປະທານອັນເປັນຕົວແທນຂອງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນພຣະຄຸນທີ່ຈັດຫາການຊອບທຳໃຫ້ດ້ວຍ ເມື່ອໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດຖືກໃຊ້ເພື່ອກຳຈັດບາບຂອງຈິດວິນຍານທີ່ກັບໃຈ. “ການພັກຜ່ອນ” ແຫ່ງພຣະຄຸນ ແມ່ນຂ່າວສານເລື່ອງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ, ຄວາມຊອບທຳທີ່ຈັດຫາພຣະຄຸນ (ລິດອຳນາດ) ໃຫ້ດຳເນີນຊີວິດໂດຍບໍ່ເຮັດບາບ, ແລະພຣະຄຸນທີ່ປ່ຽນແປງລາວດີເຊຍຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ເປັນຟີລາເດວເຟຍ. ເມື່ອໄດ້ຖືກປ່ຽນແປງແລ້ວໂດຍພຣະຄຸນແຫ່ງການຊອບທຳ, ລາວດີເຊຍໃນອະດີດນັ້ນ, ໃນຖານະເປັນຟີລາເດວເຟຍ, ໂດຍຜ່ານລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະຄຸນ, ຍ່າງໄປເທິງເສັ້ນທາງອັນບໍລິສຸດທີ່ນຳໄປສູ່ການຮັບສະຫງ່າລາສີ. “ການພັກຜ່ອນ” ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນນັຍວ່າ “ການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອຢ່າງແທ້ຈິງ.” ເມື່ອເປັນດັ່ງນີ້, ຄາເດດຈຶ່ງຊີ້ໄປຫາປີ 1888.

ກາເດດແຫ່ງທຳອິດບົ່ງຊີ້ເຖິງຂ່າວສານເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ” ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງ “ຂ່າວປະເສີດ.” ຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນຄື ‘ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການນຳເຂົ້າຂະບວນການທົດສອບສາມປະການ ຊຶ່ງພັດທະນາ ແລະ ຈາກນັ້ນສະແດງໃຫ້ປະຈັກຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ.’ ຂ່າວສານແຫ່ງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ” ທີ່ກາເດດແຫ່ງທຳອິດ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສາມປະການຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ ຊຶ່ງຖືກຄວບຄຸມໂດຍພຣະລາຊກິດສາມປະການຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຜູ້ຊົງຊັກຊວນໃຫ້ຕະໜັກເຖິງບາບ, ຄວາມຊອບທຳ ແລະ ການພິພາກສາ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນແມ່ນຂັ້ນຕອນການທົດສອບສາມປະການອັນດຽວກັນຢ່າງແທ້ຈິງໃນການທົດສອບເຣື່ອງມານາ!

ການທົດສອບສິບປະການເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຂະບວນການທົດສອບສາມຊັ້ນ ເນັ້ນຫນັກເຖິງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ວັນຊະບາໂຕ ແລະ ຫນ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບຂອງມະນຸດທີ່ຈະກິນແລະຍ່ອຍພຣະສານຂອງພຣະເຈົ້າ. ການທົດສອບຂໍ້ທຳອິດໃນບັນດາສິບປະການນັ້ນເປັນສາມຊັ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການທົດສອບຂໍ້ທີສິບ. ການທົດສອບຂໍ້ທຳອິດໃຊ້ມານາ ເປັນສັນຍາລັກຂອງອາຫານຈາກສະຫວັນ ເພື່ອຍົກຊູວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ການທົດສອບຂໍ້ສຸດທ້າຍໃຊ້ “ການພັກຜ່ອນ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງຂະບວນການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງບັນລຸຈຸດສຸດຍອດທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ບ່ອນທີ່ຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອາຫານຈາກສະຫວັນຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍແຫ່ງວັນຊະບາໂຕ.

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການທົດສອບສິບປະການ ເໝືອນດັ່ງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການທົດສອບສິບປະການ ລ້ວນເນັ້ນໜັກເຖິງວັນຊະບາໂຕ ແລະ ຂ່າວປະເສີດທີ່ສຳພັນກັບວັນຊະບາໂຕນັ້ນ ຊຶ່ງຄືຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. Kadesh ຄັ້ງທຳອິດເປັນໂອເມກາຂອງການທົດສອບສິບປະການ ດັ່ງນັ້ນ ອານຟາຂອງການທົດສອບສິບປະການກໍຕ້ອງມີລັກສະນະດຽວກັນ. Kadesh ເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1863 ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປາຖະໜາທີ່ຈະໃຫ້ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງສຳເລັດ ແລະ ນຳພວກປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກັບບ້ານ ແຕ່ການເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາໄດ້ຖືກຊັກຊ້າ.

> “ໂດຍການອ່ານພຣະຄໍາພີຕໍ່ໄປນີ້ ພວກເຮົາຈະເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງຖືວ່າອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນຢ່າງໃດ:”

> “ເພາະວ່າພຣະຢາເວໄດ້ຊົງເລືອກຢາໂຄບໄວ້ສໍາລັບພຣະອົງເອງ, ແລະຊົງເລືອກອິສຣາເອນໃຫ້ເປັນຊັບສິນອັນປະເສີດພິເສດຂອງພຣະອົງ.” ສັນລະເສີນ 135:4.

> “‘ເພາະວ່າ ທ່ານເປັນຊົນຊາດອັນບໍລິສຸດແດ່ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ, ແລະພຣະຢາເວໄດ້ຊົງເລືອກທ່ານໄວ້ເປັນຊົນຊາດພິເສດສໍາລັບພຣະອົງເອງ, ເໜືອກວ່າບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ.’ ພຣະບັນຍັດສອງ 14:2.”

> “‘ເພາະວ່າ ເຈົ້າເປັນຊົນຊາດບໍລິສຸດແດ່ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ: ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າໄດ້ຊົງເລືອກເຈົ້າໄວ້ໃຫ້ເປັນຊົນຊາດພິເສດສໍາລັບພຣະອົງເອງ ເໜືອກວ່າບັນດາຊົນຊາດທັງປວງທີ່ຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະຢາເວບໍ່ໄດ້ຊົງຕັ້ງຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງເຈົ້າ ຫຼືຊົງເລືອກເຈົ້າ ເພາະວ່າພວກເຈົ້າມີຈໍານວນຫຼາຍກວ່າຊົນຊາດອື່ນໃດ; ເພາະວ່າພວກເຈົ້າເປັນຊົນຊາດທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາຊົນຊາດທັງປວງ.’ ພຣະບັນຍັດສອງ 7:6, 7.”

> “‘ເພາະວ່າຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດໃນທີ່ນີ້ວ່າ ຂ້ານ້ອຍແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບພຣະຄຸນໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງ? ມິແມ່ນໂດຍທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປກັບພວກຂ້ານ້ອຍດອກຫລື? ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈຶ່ງຈະຖືກແຍກອອກຈາກຊົນຊາດທັງປວງທີ່ຢູ່ເທິງຜືນແຜ່ນດິນໂລກ.’ ອົບພະຍົບ 33:16.”

> “ຊາດອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ກະບົດບໍ່ຮູ້ຈັກກີ່ເທື່ອ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຮັບການລົງໂທດພິພາກສາບໍ່ຮູ້ຈັກກີ່ຄັ້ງ, ແລະຫຼາຍພັນຄົນຖືກປະຫານຊີວິດ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຍອມເຊື່ອຟັງພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງເລືອກພວກເຂົາ! ອິສຣາເອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງທີ່ຈະປະປົນກັບໂລກ ແລະສູນເສຍລັກສະນະທັງປວງແຫ່ງການເປັນປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ. ຈົ່ງອ່ານ Titus 2:13–15 ອີກຄັ້ງ. ໃນຂໍ້ນີ້ ພວກເຮົາຖືກນຳລົງມາເຖິງວາລະສຸດທ້າຍ, ເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າກຳລັງຊຳລະປະຊາຊົນພິເສດໄວ້ສຳລັບພຣະອົງເອງ. ພວກເຮົາຈະຍົວະໂທດພຣະອົງເໝືອນດັ່ງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ກະທຳຫຼື? ພວກເຮົາຈະນຳພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງມາເທິງພວກເຮົາ ໂດຍການຫັນໜີຈາກພຣະອົງ ແລະປະປົນກັບໂລກ, ແລະຕິດຕາມຄວາມນ່າຊັງຊັງຂອງບັນດາຊາດທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຮົາຫຼື?” Testimonies, volume 1, 282, 283.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ຖາມວ່າ, “ພວກເຮົາຈະຍົວະໃຫ້ພຣະອົງກະທໍາພຣະພິໂລດ ເໝືອນດັ່ງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ກະທໍານັ້ນຫຼື?” ພວກເຮົາຍົວະພຣະອົງໂດຍການປະສົມປົນກັບໂລກ, ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍອີຢິບ, ອັນເປັນສະຖານທີ່ດຽວກັນທີ່ພວກກະບົດທີ່ກາເດດໄດ້ສະແຫວງຫາຜູ້ນໍາຄົນໜຶ່ງເພື່ອນໍາພວກເຂົາກັບຄືນໄປ. ໃນປີ 1863 ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະກັບຄືນໄປອີຢິບ ແລະການເລືອກຜູ້ນໍາຄົນໃໝ່ ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍການດົນໃຈວ່າເປັນຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະເຂົ້າພົວພັນກັບໂລກ.

ຂໍ້ຄວາມທີ່ບັດນີ້ພວກເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາ ໄດ້ຖືກນໍາໜ້າໂດຍຄໍາອະທິບາຍຂອງ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກ່ຽວກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກຜ່ອນ. ໃນບໍລິບົດຂອງການກະບົດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງພວກເຂົາ, ນາງໄດ້ສະແດງຂໍ້ພຣະຄໍາພີທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ພຣະເຈົ້າປາຖະໜາຈະສຳພັນກັບເຈົ້າສາວຂອງພຣະອົງແນວໃດ, ແຕ່ເຈົ້າສາວຂອງພຣະອົງໄດ້ປະຕິເສດ. ຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ນໍາໄປສູ່ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ອ່ານ.

ໃນຂໍ້ຄວາມທີ່ນາງໄດ້ບັນທຶກໄວ້ນັ້ນ, “ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງວາງໃຈໃນພຣະອົງແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ. ພຣະອົງບໍ່ປະສົງໃຫ້ເຂົາຮັບຄວາມຊ່ອຍເຫຼືອຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ.” ໃນປີ 1863, ລັດທິ Adventism ແບບ Millerite ຝ່າຍ Laodicean ໄດ້ສ້າງພັນທະມິດກັບລັດຖະບານແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ເພື່ອຊ່ວຍໃນຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາໃນການປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຊາຍໜຸ່ມຂອງເຂົາຖືກເກນເຂົ້າສົງຄາມທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງອາເມຣິກາ.

> ໃນທີ່ນີ້ພວກເຮົາໄດ້ອ່ານຄໍາເຕືອນທັງຫຼາຍທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ອິສຣາເອນໃນສະໄໝໂບຮານ. ມິແມ່ນເປັນພຣະປະສົງອັນດີຂອງພຣະອົງເລີຍທີ່ໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານດົນນານເຊັ່ນນັ້ນ; ພຣະອົງຄົງຈະໄດ້ນໍາເຂົາເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາໃນທັນທີ ຖ້າຫາກເຂົາໄດ້ຍອມຈໍານົນ ແລະຍິນດີໃຫ້ພຣະອົງນໍາພາ; ແຕ່ເນື່ອງດ້ວຍເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງໂສກເສົ້າໃນຖິ່ນກັນດານຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ, ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງສາບານໃນພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງວ່າ ເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກສະຫງົບຂອງພຣະອົງ ເວັ້ນໄວ້ແຕ່ສອງຄົນຜູ້ຕິດຕາມພຣະອົງຢ່າງສຸດໃຈ. ພຣະເຈົ້າຊົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງວາງໃຈໃນພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ. ພຣະອົງບໍ່ປາຖະໜາໃຫ້ເຂົາຮັບຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ.

> “ກະລຸນາອ່ານ ເອຊະຣາ 4:1–5: ‘ເມື່ອບັນດາສັດຕູຂອງຢູດາ ແລະ ເບັນຢາມິນໄດ້ຍິນວ່າ ພວກລູກຫຼານແຫ່ງການເປັນເຊີຍກຳລັງກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານແດ່ພຣະເຢໂຮວາ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ; ເຂົາທັງຫຼາຍຈຶ່ງມາຫາ ເຊຣຸບບາເບນ ແລະ ຫາຫົວໜ້າຂອງບັນດາຕະກູນບິດາ ແລະ ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາກໍ່ສ້າງຮ່ວມກັບທ່ານເຖີດ: ເພາະວ່າພວກເຮົາສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ເໝືອນດັ່ງທ່ານທັງຫຼາຍ; ແລະ ພວກເຮົາຖວາຍບູຊາແດ່ພຣະອົງຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງ ເອຊາຮັດໂດນ ກະສັດແຫ່ງອັດຊູເຣຍ ຜູ້ໄດ້ນຳພວກເຮົາຂຶ້ນມາທີ່ນີ້. ແຕ່ ເຊຣຸບບາເບນ ແລະ ເຢຊົວ ພ້ອມທັງຫົວໜ້າຂອງບັນດາຕະກູນບິດາແຫ່ງອິດສະຣາເອນທີ່ເຫຼືອ ໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພວກທ່ານບໍ່ມີສ່ວນກັບພວກເຮົາໃນການກໍ່ສ້າງພຣະນິເວດແດ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ; ແຕ່ວ່າພວກເຮົາເອງຈະກໍ່ສ້າງຖວາຍແດ່ພຣະເຢໂຮວາ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ດ້ວຍພ້ອມກັນ, ຕາມທີ່ ກະສັດຊີຣັດ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ໄດ້ຊົງບັນຊາໄວ້ແກ່ພວກເຮົາ. ແລ້ວຊາວແຜ່ນດິນນັ້ນກໍເຮັດໃຫ້ມືຂອງຊາວຢູດາອ່ອນແຮງລົງ ແລະ ລົບກວນພວກເຂົາໃນການກໍ່ສ້າງ, ແລະ ໄດ້ຈ້າງທີ່ປຶກສາຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ ເພື່ອຂັດຂວາງແຜນການຂອງພວກເຂົາ.’”

> ເອຊະຣາ 8:21–23: “ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດໃຫ້ມີການອົດອາຫານຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ທີ່ແມ່ນ້ຳອາຮາວາ, ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ, ເພື່ອທູນຂໍຈາກພຣະອົງໃຫ້ມີທາງອັນຖືກຕ້ອງສຳລັບພວກເຮົາ, ສຳລັບລູກນ້ອຍທັງຫລາຍຂອງພວກເຮົາ, ແລະສຳລັບຊັບສິນທັງໝົດຂອງພວກເຮົາ. ເພາະຂ້າພະເຈົ້າລະອາຍທີ່ຈະຂໍຈາກກະສັດໃຫ້ມີກອງທະຫານແລະພົນມ້າມາຊ່ວຍພວກເຮົາຕໍ່ສູ້ສັດຕູລະຫວ່າງທາງ: ເພາະພວກເຮົາໄດ້ກາບທູນກະສັດໄວ້ແລ້ວວ່າ, ພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາສະຖິດຢູ່ເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາພຣະອົງເພື່ອຄວາມດີ; ແຕ່ຣິດອຳນາດແລະພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງຢູ່ຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ລະຖິ້ມພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງອົດອາຫານ ແລະອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາເພື່ອເລື່ອງນີ້: ແລະພຣະອົງຊົງຟັງຄຳທູນຂອງພວກເຮົາ.”

> ຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ບັນດາບິດາເຫຼົ່ານີ້ ມິໄດ້ຖືວ່າປະຊາຊົນແຫ່ງແຜ່ນດິນນັ້ນເປັນຜູ້ນະມັດສະການພຣະເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງ; ແລະ ເຖິງແມ່ນຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະອ້າງຕົນວ່າເປັນມິດ ແລະ ປາຖະໜາຈະຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຂົາ, ພວກທ່ານກໍບໍ່ກ້າຮ່ວມສາມັກຄີກັບຄົນເຫຼົ່ານັ້ນໃນສິ່ງໃດໆທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການນະມັດສະການພຣະອົງ. ເມື່ອຂຶ້ນໄປຍັງເຢຣູຊາເລັມເພື່ອສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຟື້ນຟູການນະມັດສະການພຣະອົງ, ພວກທ່ານບໍ່ຂໍການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກກະສັດໃຫ້ຊ່ວຍອຸປະຖໍາພວກທ່ານຕາມທາງ, ແຕ່ໄດ້ສະແຫວງຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໂດຍການອົດອາຫານ ແລະ ຄໍາອະທິຖານ ເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ. ພວກທ່ານເຊື່ອວ່າພຣະເຈົ້າຈະປ້ອງກັນ ແລະ ຊົງໃຫ້ກິດການຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຈະຈະເລີນ ໃນຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາທີ່ຈະຮັບໃຊ້ພຣະອົງ. ພຣະຜູ້ສ້າງສັນພັນສິ່ງທັງປວງ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງອາໄສຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສັດຕູຂອງພຣະອົງ ເພື່ອສະຖາປະນາການນະມັດສະການຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງບໍ່ຊົງຮຽກຮ້ອງເຄື່ອງບູຊາແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະ ບໍ່ຊົງຮັບເຄື່ອງຖວາຍຂອງຜູ້ທີ່ມີພຣະອື່ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

> “ພວກເຮົາມັກໄດ້ຍິນຄໍາກ່າວວ່າ: ‘ພວກທ່ານແຄບເກີນໄປ.’ ໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນໜຶ່ງ ພວກເຮົາພ້ອມທີ່ຈະເສຍສະລະທຸກຢ່າງເພື່ອຊ່ວຍວິນຍານໃຫ້ລອດ ຫຼືນໍາພວກເຂົາໄປສູ່ຄວາມຈິງ. ແຕ່ການຈະຮ່ວມສະຫະພັນກັບພວກເຂົາ, ຮັກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຮັກ, ແລະມີມິດຕະພາບກັບໂລກນັ້ນ ພວກເຮົາບໍ່ອາດກ້າເຮັດໄດ້, ເພາະຖ້າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຮົາກໍຈະຕົກເປັນສັດຕູກັບພຣະເຈົ້າ.” Testimonies, volume 1, 281, 282.

ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ ໃນການເຊື່ອມໂຍງກັບຄຳອະທິບາຍຂອງນາງກ່ຽວກັບການກະບົດທີ່ຄາເດັດ ວ່າ, “ພຣະຜູ້ຊົງສ້າງສັບພະສິ່ງທັງປວງ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງອາໄສການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສັດຕູຂອງພຣະອົງ ເພື່ອສະຖາປະນາການນະມັດສະການພຣະອົງ. ພຣະອົງບໍ່ຊົງຮ້ອງຂໍເຄື່ອງບູຊາແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະບໍ່ຊົງຮັບເອົາເຄື່ອງຖວາຍຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ມີພຣະອື່ນໄວ້ກ່ອນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.” ໃນປີ 1863 ຂະບວນການແອດເວນຕິດມິນເລີໄລໂອດີເຊຍ ໄດ້ກາຍເປັນຄຣິສຕະຈັກ ແລະໄດ້ກໍ່ຕັ້ງພັນທະມິດກັບອຳນາດທີ່ຈະບັງຄັບໃຫ້ມີການນະມັດສະການວັນອາທິດແກ່ປະເທດ ແລະຈາກນັ້ນແກ່ໂລກທັງປວງ.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະດຳເນີນການພິຈາລະນາຕໍ່ໄປເຖິງເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ປະກອບສ່ວນໄປສູ່ປີ 1863 ຊຶ່ງເປັນຫີນຍອດຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຕັ້ງແຕ່ປີ 1844 ຈົນເຖິງ 1863.

> ສິ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາແລ້ວ ກໍຈະເປັນອີກ; ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ກະທຳໄປແລ້ວ ກໍຈະຖືກກະທຳອີກ; ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດໃໝ່ພາຍໃຕ້ດວງອາທິດ. ມີສິ່ງໃດບໍ ທີ່ອາດຈະກ່າວໄດ້ວ່າ, ເບິ່ງແມ, ນີ້ແມ່ນສິ່ງໃໝ່? ມັນໄດ້ມີຢູ່ແລ້ວແຕ່ຄາວບູຮານ ຊຶ່ງຢູ່ກ່ອນເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ບໍ່ວ່າພຣະເຈົ້າຈະຊົງກະທຳສິ່ງໃດ ສິ່ງນັ້ນຈະດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ: ບໍ່ມີສິ່ງໃດຈະເພີ່ມເຂົ້າໄປໃນນັ້ນໄດ້ ຫຼືຈະເອົາອອກຈາກນັ້ນໄດ້; ແລະພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດທັງຫລາຍຢຳເກງຕໍ່ພຣະອົງ. ສິ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາແລ້ວ ບັດນີ້ກໍມີຢູ່; ແລະສິ່ງທີ່ຈະມາ ກໍເຄີຍເປັນມາແລ້ວ; ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນຫາສິ່ງທີ່ລ່ວງໄປແລ້ວ. ປັນຍາຈານ 1:9, 10; 3:14, 15.

Back to Articles