Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Nineteen

ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິດຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ຍຸກລາວໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ສິບເກົ້າ

Number Nineteen

ເລກສິບເກົ້າ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Lion of the tribe of Judah is a name for Jesus, which emphasizes Christ’s work in sealing and then unsealing His prophetic Word. In chapter five of Revelation the Lion of the tribe of Judah, who is also the root of David prevailed to open the book. The “root” of David was Jessie, and the root of Jessie was Pharez, and his root was Judah, and his root was Jacob, and his root was Isaac, and his root was Abraham. The root of David or Jessie when mentioned in connection with the Lion of the tribe of Judah is emphasizing the principles of beginning and ending, which is Alpha and Omega. When the Revelation of Jesus Christ is unsealed in chapter one of Revelation the primary attribute of His character is that He is Alpha and Omega. Who He is, is also the principle that is employed to unseal the prophecies which the Lion of the tribe of Judah has sealed, when He determines that it is time.

ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ເປັນນາມໜຶ່ງຂອງພຣະເຢຊູ ຊຶ່ງເນັ້ນໜັກເຖິງພຣະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການປະທັບຕາ ແລະຕໍ່ມາກໍເປີດຜະຜະນຶກພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີຫ້າ ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນທັງຮາກເຫງົ້າຂອງດາວິດດ້ວຍ ໄດ້ຊົງມີໄຊເພື່ອເປີດໜັງສືມ້ວນນັ້ນ. “ຮາກເຫງົ້າ” ຂອງດາວິດຄື ເຢຊີ, ແລະຮາກເຫງົ້າຂອງເຢຊີຄື ຟາເຣດ, ແລະຮາກເຫງົ້າຂອງທ່ານຄື ຢູດາ, ແລະຮາກເຫງົ້າຂອງຢູດາຄື ຢາໂຄບ, ແລະຮາກເຫງົ້າຂອງຢາໂຄບຄື ອີຊາກ, ແລະຮາກເຫງົ້າຂອງອີຊາກຄື ອັບຣາຮາມ. ຄໍາວ່າຮາກເຫງົ້າຂອງດາວິດ ຫຼື ເຢຊີ ເມື່ອຖືກກ່າວເຖິງຄຽງຄູ່ກັບສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ກໍກໍາລັງເນັ້ນໜັກເຖິງຫຼັກການແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດ ຊຶ່ງຄື ອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ. ເມື່ອພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດຖືກເປີດຜະຜະນຶກໃນພຣະນິມິດບົດທີໜຶ່ງ ຄຸນລັກສະນະຫຼັກປະການຕົ້ນຂອງພຣະອຸປະນິສັຍຂອງພຣະອົງຄື ພຣະອົງຊົງເປັນອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ. ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ໃດ ນັ້ນກໍເປັນຫຼັກການດຽວກັນທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອເປີດຜະຜະນຶກຄໍາພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ປະທັບຕາໄວ້ ເມື່ອພຣະອົງຊົງກໍານົດວ່າເຖິງເວລາແລ້ວ.

The unsealing of God’s prophetic Word is an element of God’s work of redemption as He employs the power of His Word to produce revival’s according to His will. Sister White says that when the books of Daniel and Revelation are better understood there will be seen among us a great revival. It is the light of God’s prophetic Word that produces revival and reformation according to His will.

ການເປີດຜະນຶກພຣະວັດຈະນະພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງໃນພຣະກິດແຫ່ງການໄຖ່ກູ້ຂອງພຣະອົງ ເມື່ອພຣະອົງຊົງໃຊ້ລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເພື່ອກໍ່ໃຫ້ເກີດການຟື້ນຟູຕາມນ້ຳພຣະໄທຂອງພຣະອົງ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວວ່າ ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈດີຍິ່ງຂຶ້ນ ໃນທ່າມກາງພວກເຮົາຈະເຫັນການຟື້ນຟູອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະວັດຈະນະພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນແຫຼະ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຟື້ນຟູ ແລະ ການປະຕິຮູບຕາມນ້ຳພຣະໄທຂອງພຣະອົງ.

Sister White looking at the last days refers to a great reformation that takes place among God’s people in the latter days. The revival and reformations of sacred history were all produced from God’s Word, and each of those sacred periods pointed to the last great revival and reformation that begins shortly before the Sunday law. Those revivals are produced by an unsealing of God’s Word. The seven thunders were sealed up, just as was the book of Daniel in chapter twelve.

ເອື້ອຍ White ເມື່ອກ່າວເຖິງວາລະສຸດທ້າຍ ໄດ້ຊີ້ໄປຫາການປະຕິຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເກີດຂຶ້ນທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍ. ການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບທັງຫຼາຍໃນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ ລ້ວນແຕ່ເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະແຕ່ລະຍຸກສະໄໝອັນສັກສິດເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຊີ້ໄປຫາການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບຄັ້ງໃຫຍ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນບໍ່ດົນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການຟື້ນຟູເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນໂດຍການເປີດຜະນຶກພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ຖືກຜະນຶກໄວ້, ດັ່ງເຊັ່ນດຽວກັນກັບໜັງສືຂອງດານີເອນໃນບົດທີສິບສອງ.

When we apply the prophetic characteristics of a period of scattering that are associated with the symbol of 1260, we find that in Revelation eleven, Moses and Elijah are dead in the street for three and a half days. By verse eighteen the time of God’s wrath has arrived. Moses and Elijah represent God’s people just before the close of human probation. They are scattered for 1260 symbolic days in the streets of Sodom and Egypt, where Jesus was crucified.

ເມື່ອພວກເຮົານຳລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ ທີ່ກ່ຽວໂຍງກັບສັນຍາລັກ 1260 ມາປະຍຸກຕ໌ໃຊ້, ພວກເຮົາຈະພົບວ່າໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນເປັນເວລາສາມມື້ເຄິ່ງ. ເມື່ອເຖິງຂໍ້ທີສິບແປດ ເວລາແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຊ່ວງກ່ອນການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ. ພວກເຂົາຖືກກະຈັດກະຈາຍຢູ່ໃນຖະໜົນແຫ່ງໂຊໂດມ ແລະ ເອຢິບ ບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ເປັນເວລາ 1260 ວັນຕາມສັນຍາລັກ.

Moses and Elijah were empowered to give their testimony from verse three on to verse seven where they are slain in the street. John finished measuring the temple in verse two, then Moses and Elijah are empowered to give their testimony, clothed in sackcloth. The message of Elijah and Moses were given to Philadelphian Millerite Adventism in 1844, and by 1863, their voices were buried under the customs and traditions that are handed down from generation to generation. They were empowered to give their testimony for three and a half years, clothed in “sackcloth,” a symbol of the escalating darkness from 1863 onward.

ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ໄດ້ຖືກປະທານອຳນາດໃຫ້ເປັນພະຍານຂອງພວກເຂົາ ຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ທີສາມໄປຈົນເຖິງຂໍ້ທີເຈັດ ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາຖືກຂ້າຕາຍຢູ່ເທິງຖະໜົນ. ໂຢຮັນໄດ້ສຳເລັດການວັດພຣະວິຫານໃນຂໍ້ທີສອງ, ແລ້ວໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ກໍໄດ້ຖືກປະທານອຳນາດໃຫ້ເປັນພະຍານຂອງພວກເຂົາ ໂດຍນຸ່ງຫົ່ມຜ້າກະສອບ. ຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ ແລະ ໂມເຊ ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ Adventism ແບບ Millerite ຂອງຟີລາເດນເຟຍ ໃນປີ 1844, ແລະ ຮອດປີ 1863 ສຽງຂອງພວກເຂົາກໍໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ພາຍໃຕ້ຂະທຳນຽມ ແລະ ປະເພນີທີ່ສືບທອດກັນມາຈາກຊົ່ວອາຍຸໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຊົ່ວອາຍຸໜຶ່ງ. ພວກເຂົາໄດ້ຖືກປະທານອຳນາດໃຫ້ເປັນພະຍານເປັນເວລາສາມປີເຄິ່ງ ໂດຍນຸ່ງຫົ່ມ “ຜ້າກະສອບ,” ອັນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມມືດມົນທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ປີ 1863 ເປັນຕົ້ນໄປ.

When we apply Sister White’s definition of the seven thunders as representing the events of the first and second angels, in a line upon line fashion, we construct a history that begins with an angel descending with a message, but line upon line, the angel is both the first and second angel. One placed his foot upon the land and one foot upon the sea on August 11, 1840, and the other arrived at the disappointment of April 19, 1844.

ເມື່ອພວກເຮົານຳໃຊ້ຄຳນິຍາມຂອງຊິດເຕີ ວາຍ ທີ່ວ່າ ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດເປັນຕົວແທນຂອງເຫດການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ຕາມແບບແຜນ line upon line ພວກເຮົາກໍສ້າງປະຫວັດສາດສາຍໜຶ່ງຂຶ້ນມາ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງລົງມາພ້ອມຂ່າວສານ ແຕ່ໃນລັກສະນະ line upon line ນັ້ນ ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນເປັນທັງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ. ອົງໜຶ່ງໄດ້ວາງຕີນຂອງຕົນເທິງແຜ່ນດິນ ແລະອີກຕີນໜຶ່ງເທິງທະເລ ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນຄວາມຜິດຫວັງແຫ່ງວັນທີ 19 ເມສາ 1844.

The next waymark in each parallel history is God’s hand, which is associated with Habakkuk’s tables. With the first angel, the 1843 chart was produced, but there was a mistake in some of the figures. With the second angel, God’s hand is a waymark of Habakkuk’s tables; represented when He removed His hand from the mistake. When he removed His hand, the message progressively developed until its climax at the Exeter camp meeting, just before the disappointment of October 22, 1844.

ໝາຍຫຼັກຖັດໄປໃນແຕ່ລະປະຫວັດຄູ່ຂະໜານຄືພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບຕາຕະລາງຂອງ Habakkuk. ກັບທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແຜນພາບປີ 1843 ໄດ້ຖືກຈັດທຳຂຶ້ນ, ແຕ່ໃນບາງຕົວເລກມີຄວາມຜິດພາດ. ກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນໝາຍຫຼັກອັນໜຶ່ງຂອງຕາຕະລາງຂອງ Habakkuk; ຖືກເປັນຕົວແທນເມື່ອພຣະອົງຊົງຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມຜິດພາດນັ້ນ. ເມື່ອພຣະອົງຊົງຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ, ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ພັດທະນາຂຶ້ນຢ່າງຄ່ອຍໆເປັນລຳດັບ ຈົນເຖິງຈຸດສູງສຸດຂອງມັນທີ່ການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter, ກ່ອນໜ້າຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ພຽງເລັກນ້ອຍ.

The two lines identify a worldwide message, for the angel who arrives places one foot on the land and one foot on the sea, and inspiration informs us this represents a worldwide message. The angel also identifies the beginning of the tarrying time in the parable of the ten virgins. At this first waymark we also see God’s hand producing a lie. On April 19, 1844, prophetically it appeared as if the vision had lied, but those who had patience, waited, and though the vision tarried, it did not lie. But when the line we are building begins, the lie of the first disappointment is marked as an attribute of the first waymark.

ສອງເສັ້ນນັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງຂ່າວສານທົ່ວໂລກ, ເພາະທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ມາເຖິງນັ້ນວາງຕີນໜຶ່ງໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນ ແລະອີກຕີນໜຶ່ງໄວ້ເທິງທະເລ, ແລະການດົນໃຈໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ສິ່ງນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທົ່ວໂລກ. ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນຍັງບົ່ງຊີ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການຖ່ວງຊ້າໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ. ໃນ waymark ທຳອິດນີ້ ພວກເຮົາຍັງເຫັນພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຕົວະ. ໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844, ໃນແງ່ຄຳພະຍາກອນ ມັນປາກົດປານປະໜຶ່ງວ່ານິມິດໄດ້ຕົວະ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ມີຄວາມອົດທົນໄດ້ຄອຍຖ້າ, ແລະເຖິງແມ່ນວ່ານິມິດນັ້ນຈະຖ່ວງຊ້າ, ມັນກໍບໍ່ໄດ້ຕົວະ. ແຕ່ເມື່ອເສັ້ນທາງທີ່ພວກເຮົາກຳລັງສ້າງເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ, ຄວາມຕົວະຂອງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດນັ້ນຖືກໝາຍໄວ້ເປັນຄຸນລັກສະນະປະການໜຶ່ງຂອງ waymark ທຳອິດ.

Then the waymark of God’s hand and Habakkuk’s tables shows God covering a mistake and then removing His hand from the mistake. In Millerite history, the mistake was allowed by God in May of 1842, when the chart was printed, and the mistake was thereafter manifested when the year 1843 ended, but it was some time after, that the Lord removed His hand from the mistake in the figures. The mistake was from May of 1842 until somewhere after the first disappointment. For the first angel, God’s hand and Habakkuk’s tables is marked in May of 1842, but the removal of His hand in the history of the second angel would be shortly after the first disappointment.

ດັ່ງນັ້ນ ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປົກຄຸມຄວາມຜິດພາດໜຶ່ງ ແລ້ວຈາກນັ້ນກໍຊົງຖອນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມຜິດພາດນັ້ນ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣດ໌ ຄວາມຜິດພາດນັ້ນໄດ້ຖືກພຣະເຈົ້າຊົງອະນຸຍາດໃນເດືອນພຶດສະພາ ປີ 1842 ເມື່ອແຜນພູມໄດ້ຖືກພິມອອກ, ແລະ ຕໍ່ຈາກນັ້ນຄວາມຜິດພາດນັ້ນກໍໄດ້ປາກົດຊັດເມື່ອປີ 1843 ສິ້ນສຸດລົງ, ແຕ່ເປັນເວລາພາຍຫຼັງຈາກນັ້ນອີກ ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຖອນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມຜິດພາດໃນຕົວເລກນັ້ນ. ຄວາມຜິດພາດນັ້ນດຳລົງຢູ່ຕັ້ງແຕ່ເດືອນພຶດສະພາ ປີ 1842 ຈົນເຖິງເວລາໃດໜຶ່ງຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ. ສຳລັບທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກ ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນເດືອນພຶດສະພາ ປີ 1842, ແຕ່ການຖອນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ ໃນປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຈະເກີດຂຶ້ນໃນໄລຍະສັ້ນໆຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ.

This identifies the waymark of the “hand” as a prophetic period. A period that begins with His hand covering a mistake, and then ending with His hand being removed from the mistake. This period of His hand covering and uncovering is an illustration of the work of the Lion of the tribe of Judah as He seals and then unseals prophetic light. He covered truth, then revealed the very same truth—in a different light that did not contradict the original light. He did it in order to produce the revival and reformation of the Millerite Midnight Cry.

ນີ້ໄດ້ລະບຸເຄື່ອງໝາຍທາງຂອງ “ມື” ວ່າເປັນໄລຍະເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ. ເປັນໄລຍະໜຶ່ງທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງປົກຄຸມຄວາມຜິດພາດ, ແລ້ວສິ້ນສຸດລົງເມື່ອພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຖືກຍົກອອກຈາກຄວາມຜິດພາດນັ້ນ. ໄລຍະແຫ່ງການປົກຄຸມແລະການເປີດເຜີຍດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງນີ້ ເປັນພາບປະກອບແຫ່ງພຣະກິດຂອງພຣະສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງປະທັບຕາ ແລ້ວກໍເປີດຜະນຶກແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ. ພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມຄວາມຈິງ ແລ້ວຈຶ່ງຊົງເປີດເຜີຍຄວາມຈິງດຽວກັນນັ້ນ—ໃນແສງສະຫວ່າງອີກລັກສະນະໜຶ່ງ ທີ່ບໍ່ໄດ້ຂັດແຍ້ງກັບແສງສະຫວ່າງເດີມ. ພຣະອົງຊົງກະທໍາດັ່ງນັ້ນເພື່ອໃຫ້ເກີດການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບແຫ່ງ Millerite Midnight Cry.

The tarrying time, which began with the arrival of the angel ended when His hand was removed, thus unsealing prophetic light which began the “seventh-month movement” that led to the Midnight Cry message at the Exeter camp meeting, where the message turned into a tidal wave, until the closed door at the great disappointment. The manifestation of God’s power through the unsealing of His Word produced an escalating revival and reformation.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນ, ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຖືກຍົກອອກ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປີດຜະນຶກແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມການເຄື່ອນໄຫວ “ເດືອນທີເຈັດ” ທີ່ໄດ້ນຳໄປສູ່ຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນທີ່ການປະຊຸມຄ່າຍ Exeter, ບ່ອນທີ່ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ແປສະພາບເປັນດັ່ງຄື້ນນ້ຳຫຼາກອັນມະຫາສານ, ຈົນເຖິງປະຕູທີ່ຖືກປິດໃນຄວາມຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ການສຳແດງອອກແຫ່ງຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າຜ່ານການເປີດຜະນຶກພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບທີ່ທະວີຂຶ້ນເປັນລຳດັບ.

In 1863, the Laodicean Millerite movement was forbidden to cross over the Jordan, and were assigned to the wilderness for stoning Elijah and Moses. The message of William Miller was the message of Elijah, and Miller’s foundational message was Moses’ “seven times.” To reject the “seven times” was to slay Moses, and to reject the foundational truth set forth by Miller, was to slay Elijah. In 1863 the messenger and the message were murdered in the street, and from that point on, the only way to find them was to search for their graves in Jeremiah’s old paths. They were dead in the street—that is until they are resurrected. They are resurrected when the “seven thunders’ future events” that will be “disclosed in their order” are repeated—in the history of the one hundred and forty-four thousand.

ໃນປີ 1863 ຂະບວນການມິນເລີໄທຕ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ໄດ້ຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນ, ແລະຖືກກຳນົດໃຫ້ຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ ເນື່ອງຈາກການເອົາຫີນຂວ້າງເອລີຢາແລະໂມເຊ. ຂ່າວສານຂອງ William Miller ແມ່ນຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ, ແລະຂ່າວສານພື້ນຖານຂອງ Miller ຄື “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງໂມເຊ. ການປະຕິເສດ “ເຈັດເທື່ອ” ກໍເທົ່າກັບການສັງຫານໂມເຊ, ແລະການປະຕິເສດຄວາມຈິງພື້ນຖານທີ່ Miller ໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ ກໍເທົ່າກັບການສັງຫານເອລີຢາ. ໃນປີ 1863 ຜູ້ນຳຂ່າວສານແລະຕົວຂ່າວສານເອງ ໄດ້ຖືກຂ້າຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ, ແລະນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ວິທີດຽວທີ່ຈະພົບເຂົາໄດ້ ຄືການຄົ້ນຫາຫຼຸມຝັງສົບຂອງເຂົາໃນບັນດາທາງເກົ່າແກ່ຂອງ Jeremiah. ພວກເຂົາໄດ້ຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ—ນັ້ນຄື ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະຖືກຊຸບໃຫ້ຄືນມາມີຊີວິດ. ພວກເຂົາຖືກຊຸບໃຫ້ຄືນມາມີຊີວິດ ເມື່ອ “ເຫດການໃນອະນາຄົດຂອງຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງ” ທີ່ຈະ “ຖືກເປີດເຜີຍຕາມລຳດັບຂອງມັນ” ຖືກທຳຊ້ຳອີກ—ໃນປະຫວັດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

When the history of the first angel is laid over the top of the history of the second angel, the prophetic structure produces a point of reference to follow Christ’s hand, which is the light upon the path of the Midnight Cry. The original light of the Midnight Cry lightens the path and it is the light of His “glorious right arm” that leads the way up the path.

ເມື່ອປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຖືກນຳມາວາງຊ້ອນທັບເທິງປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນກໍກ່ອດໃຫ້ເກີດຈຸດອ້າງອີງໜຶ່ງເພື່ອຕິດຕາມພຣະຫັດຂອງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງເປັນແສງສະຫວ່າງເທິງເສັ້ນທາງຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ແສງສະຫວ່າງເດີມຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້ສ່ອງໃຫ້ເສັ້ນທາງສະຫວ່າງ, ແລະເປັນແສງແຫ່ງ “ພຣະກອນຂວາອັນຮຸ່ງໂລດ” ຂອງພຣະອົງທີ່ນຳທາງຂຶ້ນໄປຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນ.

> “I seemed to be surrounded with light, and to be rising higher and higher from the earth. I turned to look for the advent people in the world, but could not find them, when a voice said to me, ‘Look again, and look a little higher.’ At this, I raised my eyes, and saw a straight and narrow path, cast up high above the world. On this path the advent people were traveling to the city which was at the farther end of the path. They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> “ຂ້ານ້ອຍຮູ້ສຶກປານປະດຸດຖືກໂອບລ້ອມໄວ້ດ້ວຍແສງສະຫວ່າງ, ແລະກຳລັງຖືກຍົກສູງຂຶ້ນ ສູງຂຶ້ນ ຫ່າງຈາກໂລກ. ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຫັນໄປຊອກຫາປະຊາຊົນແຫ່ງການສະເດັດມາໃນໂລກ, ແຕ່ບໍ່ອາດພົບເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ; ໃນເວລານັ້ນ ມີສຽງໜຶ່ງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງອີກ, ແລະຈົ່ງເບິ່ງໃຫ້ສູງຂຶ້ນອີກໜ້ອຍໜຶ່ງ.’ ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງເງີຍຕາຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນເສັ້ນທາງອັນຊື່ ແລະແຄບ ຊຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນສູງຢູ່ເໜືອໂລກ. ເທິງເສັ້ນທາງນີ້ ປະຊາຊົນແຫ່ງການສະເດັດມາກຳລັງເດີນທາງໄປສູ່ນະຄອນ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ທີ່ປາຍອີກຟາກໜຶ່ງຂອງເສັ້ນທາງ. ດ້ານຫຼັງພວກເຂົາ ຕົ້ນທາງນັ້ນ ມີແສງສະຫວ່າງອັນຮຸ່ງໂລດຖືກຕັ້ງໄວ້, ຊຶ່ງທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ບອກຂ້ານ້ອຍວ່າ ນັ້ນຄື ‘ສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ.’ ແສງນີ້ສ່ອງສະຫວ່າງຕະຫຼອດແນວເສັ້ນທາງ ແລະໃຫ້ແສງແກ່ຕີນຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ສະດຸດ.”

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> “ຖ້າພວກເຂົາຮັກສາສາຍຕາໃຫ້ຈ້ອງຢູ່ທີ່ພຣະເຢຊູ ຜູ້ຊຶ່ງຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກເຂົາ ນຳພາພວກເຂົາໄປສູ່ນະຄອນ ພວກເຂົາກໍປອດໄພ. ແຕ່ບໍ່ດົນ ບາງຄົນກໍເລີ່ມເມື່ອຍລ້າ ແລະເວົ້າວ່າ ນະຄອນນັ້ນຍັງຢູ່ໄກຫຼາຍ ແລະພວກເຂົາຄາດໝາຍວ່າຄວນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນັ້ນແລ້ວກ່ອນນີ້. ແລ້ວພຣະເຢຊູຈະຊົງໃຫ້ກຳລັງໃຈແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍການຍົກພຣະຫັດຂວາອັນຮຸ່ງໂລດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ ແລະຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງກໍມີແສງສະຫວ່າງສ່ອງອອກມາ ໂບກໄຫວຢູ່ເໜືອຄະນະແອັດເວັນ ແລະພວກເຂົາຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ ‘ອາເລລູຢາ!’ ຄົນອື່ນໆ ດ້ວຍຄວາມຜື່ນຜາມ ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງພວກເຂົາ ແລະເວົ້າວ່າ ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ຊົງນຳພາພວກເຂົາອອກມາໄກປານນັ້ນ. ແສງສະຫວ່າງທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງພວກເຂົາກໍດັບມອດລົງ ປະໃຫ້ຕີນຂອງພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມມືດສະໜິດຢ່າງສົມບູນ ແລະພວກເຂົາກໍສະດຸດ ແລະສູນເສຍສາຍຕາຈາກໝາຍສຳຄັນ ແລະຈາກພຣະເຢຊູ ແລະຕົກອອກຈາກທາງລົງໄປສູ່ໂລກເບື້ອງລຸ່ມອັນມືດມົວແລະຊົ່ວຮ້າຍ.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

When Christ raises His glorious arm, He is using His “hand” as a symbol of His work of leading His people. When we bring together the arrival of the second angel with the first angel who descended on August 11, 1840, we find both angels had a message in their hands.

ເມື່ອພຣະຄຣິດຍົກແຂນອັນສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ, ພຣະອົງກຳລັງໃຊ້ “ມື” ຂອງພຣະອົງເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງພະລາດກິດຂອງພຣະອົງໃນການນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອເຮົານຳການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງມາປະກອບເຂົ້າກັບທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ເຮົາຈະເຫັນວ່າທູດສະຫວັນທັງສອງອົງຕ່າງມີຂ່າວສານຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ.

> “I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. …

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມໃສ່ໃຈທີ່ສະຫວັນທັງສິ້ນໄດ້ມີຕໍ່ພະລະກິດທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ເທິງໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດອົງໜຶ່ງລົງມາ ແລະເຕືອນບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບການປາກົດຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອທູດສະຫວັນນັ້ນອອກຈາກພຣະພັກຂອງພຣະເຢຊູໃນສະຫວັນ, ມີຄວາມສະຫວ່າງອັນເຈິດຈ້າແລະຮຸ່ງໂລດຢ່າງຍິ່ງໄດ້ນຳໜ້າທ່ານໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກບອກວ່າ ພັນທະກິດຂອງທ່ານຄືການເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າຣາສີຂອງທ່ານ ແລະເຕືອນມະນຸດເຖິງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຈະມາ. …”

> “Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith.” Early Writings, 246, 247.

> “ມີທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ລົງມາຍັງໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ວາງຂໍ້ຂຽນໜຶ່ງໄວ້ໃນມືຂອງລາວ, ແລະເມື່ອລາວມາເຖິງໂລກ ລາວໄດ້ຮ້ອງປະກາດວ່າ, ‘ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ.’ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບັນດາຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງຍົກສາຍຕາຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນອີກຄັ້ງ, ຄອຍເຝົ້າການປາກົດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຊື່ອແລະຄວາມຫວັງ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນເບິ່ງຄືວ່າຍັງຄົງຢູ່ໃນສະພາບມຶນຊາ, ດັ່ງຄົນທີ່ຫຼັບຢູ່; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເຫັນຮ່ອງຮອຍແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າອັນເລິກຊຶ້ງຢູ່ເທິງໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງໄດ້ເຫັນຈາກພຣະຄຳພີວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງການຄອຍຊ້າ, ແລະວ່າພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຄອຍດ້ວຍຄວາມອົດທົນຈົນກວ່ານິມິດນັ້ນຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຫຼັກຖານຊຸດດຽວກັນທີ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ເຝົ້າຄອຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນປີ 1843, ກໍໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄາດໝາຍພຣະອົງໃນປີ 1844. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ມີພະລັງແຫ່ງຈິດໃຈນັ້ນທີ່ເຄີຍເປັນເຄรื่องໝາຍແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843. ຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກເຂົາໄດ້ທຳໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາອ່ອນແຮງລົງ.” Early Writings, 246, 247.

Both angels are one of three angels that together are one symbol, so they align in terms of the message they represent, though they each represent their own unique message. Both angels have a “writing” in their hands, representing a test. The “first and second angels are to run parallel” to the third angel.

ທູດສະຫວັນທັງສອງອົງເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນທູດສະຫວັນສາມອົງ ຊຶ່ງຮ່ວມກັນເປັນສັນຍາລັກດຽວ ດັ່ງນັ້ນ ໃນແງ່ຂອງຂ່າວສານທີ່ພວກທ່ານເປັນຕົວແທນນັ້ນ ພວກທ່ານຈຶ່ງສອດຄ່ອງກັນ ແມ່ນແຕ່ແຕ່ລະອົງກໍເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານອັນເປັນເອກະລັກຂອງຕົນເອງ. ທູດສະຫວັນທັງສອງອົງມີ “ຂໍ້ຄວາມທີ່ຂຽນໄວ້” ຢູ່ໃນມືຂອງພວກທ່ານ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບ. “ທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສອງ ຈະຕ້ອງດໍາເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນ” ກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງພຣະນິມິດ 14 ມີສະຖານທີ່ຂອງມັນໃນແນວແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະວຽກງານຂອງຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ຢຸດລົງຈົນກວ່າຈະເຖິງການປິດສິ້ນຂອງປະຫວັດສາດໂລກນີ້. ຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງຍັງເປັນຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້, ແລະຈະຕ້ອງດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນກັບຂໍ້ຄວາມນີ້ທີ່ຕາມມາ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມປະກາດຄຳເຕືອນຂອງຕົນດ້ວຍສຽງດັງ. ‘ພາຍຫຼັງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້,’ ໂຢຮັນກ່າວວ່າ, ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ, ມີລິດອຳນາດຢ່າງໃຫຍ່, ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ.’ ໃນຄວາມສ່ອງສະຫວ່າງນີ້, ແສງສະຫວ່າງຂອງຂໍ້ຄວາມທັງສາມຖືກຮວມເຂົ້າໄວ້.” The 1888 Materials, 803, 804.

Sister White identifies the third angel, as the angel of Revelation eighteen, and identifies that the first and second angels are to run parallel with the prophetic history represented by the third angel of Revelation eighteen. Thus, she is aligning the descent of the first angel on August 11, 1840, with 9/11, and identifying that the angel of Revelation eighteen is “the third angel.” The third angel is the last of the three, and is typified by the first, and for this reason Sister White informs us the mission of the first angel was identical to the mission of the angel of Revelation eighteen, for the mission of both angels was to “lighten the earth with its glory.”

ນາງສາວ White ລະບຸທູດອົງທີສາມວ່າເປັນທູດແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ, ແລະລະບຸວ່າທູດອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງຈະຕ້ອງດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັບປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດອົງທີສາມໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ. ດັ່ງນັ້ນ, ນາງຈຶ່ງກຳລັງຈັດໃຫ້ການລົງມາຂອງທູດອົງທຳອິດໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ສອດຄ່ອງກັບ 9/11, ແລະລະບຸວ່າທູດແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດແມ່ນ “ທູດອົງທີສາມ.” ທູດອົງທີສາມແມ່ນອົງສຸດທ້າຍໃນສາມອົງນັ້ນ, ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍອົງທຳອິດ; ດ້ວຍເຫດນີ້ ນາງສາວ White ຈຶ່ງແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ພັນທະກິດຂອງທູດອົງທຳອິດນັ້ນຄືກັນກັບພັນທະກິດຂອງທູດແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ, ເພາະວ່າພັນທະກິດຂອງທູດທັງສອງອົງຄືການ “ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງມັນ.”

The “seven thunders” represent a delineation of events within the history of the first and second angels that will be repeated in the history of the third angel. Inspiration has directed that when we align these histories “line upon line”, the first angel’s descent in 1840 aligns with His descent at 9/11. It identifies a testing message that must be eaten with two witnesses, and aligns a disappointment with the first waymark.

“ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ” ເປັນຕົວແທນຂອງການຈໍາແນກເຫດການຕ່າງໆພາຍໃນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ຊຶ່ງຈະຖືກທໍາຊໍ້າອີກໃນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ພຣະວິນຍານແຫ່ງການດົນໃຈໄດ້ນໍາຊີ້ວ່າ ເມື່ອພວກເຮົາຈັດວາງປະຫວັດເຫຼົ່ານີ້ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ”, ການສະເດັດລົງມາຂອງທູດອົງທຳອິດໃນປີ 1840 ສອດຄ່ອງກັນກັບການສະເດັດລົງມາຂອງພຣະອົງໃນ 9/11. ນີ້ລະບຸເຖິງຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບທີ່ຕ້ອງຖືກກິນຮ່ວມກັບພະຍານສອງຄົນ, ແລະຈັດໃຫ້ຄວາມຜິດຫວັງສອດຄ່ອງກັບໝາຍເຫດທາງຫຼັກອັນທຳອິດ.

The “seven thunders” represent the prophetic period that begins with a disappointment and ends with a greater disappointment.

“ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ” ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງກວ່າ.

When the prophetic line of the descent of the first angel is aligned with the arrival of the second angel, it produces “a structure of truth.” Truth is defined as three steps, with the first and last being the same and the middle step representing rebellion. Aligning the first two angels with this design, produces a structure made up of the first and second angels, that illustrates the third angel of Revelation eighteen, and the third angel of Revelation eighteen is a combination of both the first and second angels.

ເມື່ອເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ມັນກໍກ່ອດເກີດເປັນ “ໂຄງສ້າງແຫ່ງຄວາມຈິງ.” ຄວາມຈິງຖືກນິຍາມເປັນສາມຂັ້ນຕອນ, ໂດຍທີ່ຂັ້ນຕອນທຳອິດແລະຂັ້ນຕອນສຸດທ້າຍເປັນສິ່ງດຽວກັນ ແລະຂັ້ນຕອນກາງເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດ. ການນຳທູດສະຫວັນສອງອົງທຳອິດມາຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບແບບແຜນນີ້ ຈຶ່ງກ່ອດເປັນໂຄງສ້າງທີ່ປະກອບດ້ວຍທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ຊຶ່ງສະແດງເຖິງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ, ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດນັ້ນ ເປັນການປະສົມຮ່ວມກັນຂອງທັງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ.

The third angel of Revelation eighteen is made up of two voices. The first voice was fulfilled when the buildings of New York came down at 9/11 and the second voice of verse four is the Sunday law. Within the period from 9/11 unto the Sunday law the third angel of Revelation eighteen represents a combination of the first and second angels. This being the fact, using those two angels’ history “line upon line,” to represent the history of the third angel of Revelation eighteen—is to align the first and second angel, with the first and second angel.

ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ປະກອບດ້ວຍສອງສຽງ. ສຽງທໍາອິດໄດ້ສໍາເລັດຄວາມເປັນຈິງເມື່ອອາຄານຕ່າງໆໃນນະຄອນນິວຢອກພັງທະລາຍລົງໃນເຫດການ 9/11 ແລະສຽງທີສອງຂອງຂໍ້ທີສີ່ແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພາຍໃນຊ່ວງເວລາຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດແລະອົງທີສອງ. ເມື່ອຂໍ້ເທັດຈິງເປັນດັ່ງນີ້, ການນໍາເອົາປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນສອງອົງນັ້ນ “line upon line,” ມາໃຊ້ເພື່ອເປັນຕົວແທນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ—ກໍຄືການຈັດໃຫ້ທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດແລະອົງທີສອງ ສອດຄ່ອງກັບທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດແລະອົງທີສອງ.

Two angels arrive at the first disappointment, and both angels are prophetically related, and both have a testing message that is in the angel’s hand. The waymark next represented in the line is Habakkuk’s tables, which is directly associated with the hand of God. In the line of the first angel, the 1843 chart is produced in May of 1842, and in the line of the second angel, there was no chart. The chart had ended at the arrival of the second angel. The waymark of Habakkuk’s table in the line of the second angel is the removing of God’s hand from a mistake in the figures of the 1843 chart.

ທູດສະຫວັນສອງອົງມາຮອດທີ່ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ, ແລະທູດສະຫວັນທັງສອງອົງກໍມີຄວາມກ່ຽວພັນກັນໃນທາງຄໍາພະຍາກອນ, ແລະທັງສອງອົງກໍມີຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນ. ໝຸດໝາຍຕໍ່ໄປທີ່ຖືກນໍາສະເໜີໃນເສັ້ນນັ້ນຄື ແຜ່ນຈາລຶກຂອງຮາບາກຸກ, ຊຶ່ງມີຄວາມກ່ຽວໂດຍກົງກັບພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນເສັ້ນຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ, ແຜນພາບ 1843 ໄດ້ຖືກຈັດທໍາຂຶ້ນໃນເດືອນພຶດສະພາ ປີ 1842, ແລະໃນເສັ້ນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ບໍ່ມີແຜນພາບ. ແຜນພາບນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສອງມາຮອດ. ໝຸດໝາຍຂອງແຜ່ນຈາລຶກຂອງຮາບາກຸກໃນເສັ້ນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແມ່ນການຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກຄວາມຜິດພາດໃນຕົວເລກຂອງແຜນພາບ 1843.

His hand covered a mistake in the waymark of the first angel, and His hand was removed at that very same waymark, in the line of the second angel. Thus; the waymark of Habakkuk’s tables in the parallel lines of the first and second angel represents two steps. In the first step His hand covers a mistake, and at the end of the period of the waymark of Habakkuk’s tables, He removes His hand. The tarrying time began with the arrival of the second angel and the tarrying time ends progressively, beginning with the removal of His hand. The waymark of Habakkuk’s tables represents a period of time that is marked by Christ’s hand at the beginning and His hand at the ending.

ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມຄວາມຜິດພາດໜຶ່ງໃນໝຸດໝາຍແຫ່ງທາງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະພຣະຫັດຂອງພຣະອົງກໍໄດ້ຖືກເອົາອອກໃນໝຸດໝາຍແຫ່ງທາງອັນດຽວກັນນັ້ນ, ໃນແນວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໝຸດໝາຍແຫ່ງຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກໃນແນວທີ່ຂະໜານກັນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງສອງຂັ້ນຕອນ. ໃນຂັ້ນຕອນທຳອິດ ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງປົກຄຸມຄວາມຜິດພາດໜຶ່ງ, ແລະໃນຕອນທ້າຍຂອງໄລຍະແຫ່ງໝຸດໝາຍທາງຂອງຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກ ພຣະອົງຊົງເອົາພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ. ເວລາແຫ່ງການລໍຄອຍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະເວລາແຫ່ງການລໍຄອຍນັ້ນກໍສິ້ນສຸດລົງຢ່າງເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ ໂດຍເລີ່ມຈາກການທີ່ພຣະອົງຊົງເອົາພຣະຫັດອອກ. ໝຸດໝາຍແຫ່ງຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ ຊຶ່ງຖືກກຳນົດໝາຍໄວ້ດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະຄຣິດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໃນຕອນສິ້ນສຸດ.

Two hands are marked at the first disappointment, and both have a testing message that must be taken and eaten. Then a period of prophetic time, representing the foundational truths, begins with God’s hand covering and ending with His hand uncovering. The next waymark is the Exeter camp meeting where the cry at midnight separates and purifies those who would follow Christ’s hand into the Most Holy Place.

ມີສອງມືທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ, ແລະທັງສອງມີຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບທີ່ຕ້ອງຮັບເອົາແລະກິນ. ຈາກນັ້ນ ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງພື້ນຖານ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໂດຍມືຂອງພຣະເຈົ້າປົກຄຸມ ແລະສິ້ນສຸດລົງໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເປີດເຜີຍ. ຫຼັກໝຸດຖັດໄປແມ່ນການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter ບ່ອນທີ່ສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້ແຍກແລະຊໍາລະຜູ້ທີ່ຈະຕິດຕາມພຣະຫັດຂອງພຣະຄຣິດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ.

When Christ moved into the Most Holy Place, He lifted up His hand to heaven and swore that time would be no longer. He had just sealed up the “seven thunders” which represent the history of the first two angels, repeating in the history of the third. He sealed up the “seven thunders” as He had sealed up the prophecies of Daniel in chapter twelve. In chapter twelve of Daniel, at the first of three symbolic periods of time, Christ raises both hands to heaven and proclaims that when the scattering of God’s people is finished, those who become “men wondered at” would be purified and lifted up as an offering. The structure of the first and second angels which we are currently considering, symbolically manifests God’s hand at every step.

ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ພຣະອົງຊົງຍົກພຣະຫັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະຊົງປະຕິຍານວ່າ ເວລາຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງຫາກໄດ້ປະທັບຕາ “ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ” ເຊິ່ງເປັນຕົວແທນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນສອງອົງທໍາອິດ ໂດຍຖືກທວນຊ້ຳອີກໃນປະຫວັດຂອງອົງທີສາມ. ພຣະອົງໄດ້ປະທັບຕາ “ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ” ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທັບຕາຄໍາພະຍາກອນທັງຫຼາຍຂອງດານີເອນໃນບົດທີສິບສອງ. ໃນບົດທີສິບສອງຂອງດານີເອນ ໃນຊ່ວງເວລາເຊີງສັນຍາລັກຊ່ວງທໍາອິດໃນສາມຊ່ວງ ພຣະຄຣິດຊົງຍົກພຣະຫັດທັງສອງຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະປະກາດວ່າ ເມື່ອການກະຈັດກະຈາຍຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າສໍາເລັດລົງ ຜູ້ທີ່ກາຍເປັນ “ຄົນທີ່ໜ້າພິສະວົງ” ຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງບູຊາ. ໂຄງສ້າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດແລະອົງທີສອງ ຊຶ່ງພວກເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາຢູ່ໃນຂະນະນີ້ ໄດ້ສະແດງພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າໃນເຊີງສັນຍາລັກໃນທຸກຂັ້ນຕອນ.

When He covers truth, it produces a disappointment, and when He removes His hand, light is produced, and the light is the light of the message of the Midnight Cry. The first disappointment to the great disappointment bears the signature of alpha and omega and is set forth within the structure of truth. The beginning represents the end, and the waymark between the two disappointments portray the effect of the sealing and unsealing of Habakkuk’s tables, which is an unsealing of Jeremiah’s old paths, and represents the foundation upon which the temple is erected in advance of the Sunday law when the finished temple is lifted up above all the mountains. The middle waymark in the word of truth, represents rebellion, and in the history represented by the final separation of the wheat and tares manifests the rebellion of the foolish virgins.

ເມື່ອພຣະອົງປົກຄຸມຄວາມຈິງ ມັນກໍ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງ, ແລະເມື່ອພຣະອົງຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ ຄວາມສະຫວ່າງກໍ່ເກີດຂຶ້ນ, ແລະຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນຄືຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງຂ່າວສານຂອງການຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດຈົນເຖິງຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ມີລາຍເຊັນຂອງອາລະຟາແລະໂອເມກາ ແລະຖືກສະແດງໄວ້ພາຍໃນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄວາມຈິງ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດຈົບ, ແລະໝາຍທາງລະຫວ່າງຄວາມຜິດຫວັງທັງສອງນັ້ນ ສະແດງພາບຜົນຂອງການປະທັບຕາແລະການເປີດຜະນຶກຕາຕະລາງຂອງ Habakkuk, ຊຶ່ງເປັນການເປີດຜະນຶກທາງເກົ່າຂອງ Jeremiah ດ້ວຍ, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງຮາກຖານທີ່ພຣະວິຫານຖືກສ້າງຂຶ້ນກ່ອນຫນ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອພຣະວິຫານທີ່ສໍາເລັດແລ້ວຖືກຍົກຂຶ້ນເຫນືອພູທັງປວງ. ໝາຍທາງກາງໃນພຣະວາຈາແຫ່ງຄວາມຈິງ ເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດ, ແລະໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການແຍກຂາດຄັ້ງສຸດທ້າຍລະຫວ່າງເຂົ້າສາລີແລະຫຍ້າລ້າຍ ມັນສໍາແດງການກະບົດຂອງພວກພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ຈ້າ.

The rebellion represented by the waymark of Habakkuk’s tables is represented as progressive, for it is not a single waymark, but a period with a defined beginning and ending, as represented by God’s hand. God’s hand is twice at the first disappointment, for there are two angels which both have a message in their hands. The next waymark of rebellion has a beginning and ending hand, so it also has two hands within its prophetic characteristics. The third waymark of the greater disappointment identifies Christ raising His hand and swearing to heaven, in the very passage where the seven thunders are sealed up, as was Daniel chapter twelve. At the very point the angel marks the end of the prophetic structure of the first two angels we are now considering, He ends the application of prophetic time, and places Himself in a parallel passage in the book of Daniel, where He is not raising His hand, but raising both His hands.

ການກະບົດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍໝຸດໝາຍຕາມທາງຂອງຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກ ຖືກນໍາສະເໜີວ່າເປັນການກະບົດທີ່ຄ່ອຍໆດໍາເນີນໄປ ເພາະວ່າມັນບໍ່ແມ່ນໝຸດໝາຍຕາມທາງອັນດຽວ ແຕ່ເປັນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດທີ່ກໍານົດໄວ້ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດສອງເທື່ອໃນການຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ ເພາະມີທູດສະຫວັນສອງອົງ ຊຶ່ງທັງສອງຕ່າງມີຂ່າວສານຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ. ໝຸດໝາຍຕາມທາງຕໍ່ໄປຂອງການກະບົດມີພຣະຫັດໃນຕອນເລີ່ມແລະຕອນສິ້ນສຸດ ດັ່ງນັ້ນ ໃນລັກສະນະທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງມັນ ມັນຈຶ່ງມີພຣະຫັດສອງຂ້າງເຊັ່ນກັນ. ໝຸດໝາຍຕາມທາງອັນທີສາມ ຄືການຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ ຊີ້ບອກເຖິງພຣະຄຣິດຜູ້ຊູພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ ແລະສາບານຕໍ່ຟ້າສະຫວັນ ຢູ່ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນດຽວກັນນັ້ນເອງທີ່ສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດຖືກປະທັບຕາໄວ້ ດັ່ງທີ່ເປັນໃນພຣະທໍາດານີເອນບົດທີສິບສອງ. ໃນຈຸດນັ້ນເອງທີ່ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໂຄງສ້າງທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງທູດສະຫວັນສອງອົງທໍາອິດທີ່ພວກເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້ ພຣະອົງກໍຊົງຍຸດການນໍາໃຊ້ເວລາທາງຄໍາພະຍາກອນ ແລະຊົງຈັດວາງພຣະອົງໄວ້ໃນຂໍ້ຄວາມຄູ່ຂະໜານໃນພຣະທໍາດານີເອນ ບ່ອນທີ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊູພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນພຽງຂ້າງດຽວ ແຕ່ຊົງຊູຂຶ້ນທັງສອງພຣະຫັດ.

In Daniel twelve there are three prophetic periods that are unsealed in the latter days, for this is what befalls God’s people in the latter days. The first thing mentioned in Daniel’s final climactic vision was that Daniel, who represents the remnant people of God, had understanding of both of the thing and of the vision. The last thing recorded by Daniel is how the increase of knowledge was employed by the Lion of the tribe of Judah to produce the final revival and reformation among God’s people who are distinguished as those who understand. He accomplishes the sealing of His people by unsealing the “seven thunders” of Revelation in connection with the unsealing of the “three periods” of Daniel twelve.

ໃນດານີເອນ ບົດທີ 12 ມີສາມຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນວັນສຸດທ້າຍ, ເພາະນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດແກ່ຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ. ສິ່ງທໍາອິດທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນນິມິດສຸດທ້າຍອັນເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງດານີເອນ ຄື ດານີເອນ, ຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຊົນຊາດທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າ, ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທັງໃນເລື່ອງນັ້ນແລະໃນນິມິດ. ສິ່ງສຸດທ້າຍທີ່ດານີເອນບັນທຶກໄວ້ ຄື ວິທີທີ່ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນນັ້ນຖືກນໍາໃຊ້ໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ເພື່ອກໍ່ໃຫ້ເກີດການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບຂັ້ນສຸດທ້າຍທ່າມກາງຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຖືກຈໍາແນກວ່າເປັນຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈ. ພຣະອົງຊົງກະທໍາໃຫ້ການປະທັບຕາຊົນຊາດຂອງພຣະອົງສໍາເລັດ ໂດຍການເປີດຜະນຶກ “ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ” ໃນພຣະນິມິດ ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການເປີດຜະນຶກ “ສາມຊ່ວງເວລາ” ຂອງດານີເອນ ບົດທີ 12.

When Jesus identifies that at the end of the three and a half prophetic days of scattering the power of God’s people, all the “marvels” would be finished—He is identifying July 2023, when the three and a half days of death in the streets of Revelation eleven was finished. Now the marvels would be finished in advance of the Sunday law. He marked July 2023, by raising not one, but both hands. In so doing He was marking the end of the tarrying time, as when He removed His hand from the mistake in Millerite history. The first disappointment occurred on July 18, 2020, as typified by the Millerite’s first disappointment, and the tarrying time began and continued until He stretched forth His hand a second time to gather His remnant people in July of 2023.

ເມື່ອພຣະເຢຊູຊີ້ບອກວ່າ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສາມມື້ເຄິ່ງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງການກະຈາຍອຳນາດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ, “ສິ່ງອັດສະຈັນ” ທັງປວງຈະສຳເລັດລົງ—ພຣະອົງກຳລັງຊີ້ເຖິງເດືອນກໍລະກົດ 2023, ເມື່ອສາມມື້ເຄິ່ງແຫ່ງຄວາມຕາຍຢູ່ຕາມຖະໜົນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ ສິ່ງອັດສະຈັນທັງຫລາຍຈະສຳເລັດລົງກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພຣະອົງໄດ້ໝາຍເດືອນກໍລະກົດ 2023 ໄວ້ ໂດຍການຍົກມືຂຶ້ນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຂ້າງດຽວ, ແຕ່ທັງສອງຂ້າງ. ໃນການກະທຳດັ່ງກ່າວນັ້ນ ພຣະອົງກຳລັງໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ, ດັ່ງເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຖອນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມຜິດພາດໃນປະຫວັດສາດຂອງກຸ່ມມິນເລີໄຣດ໌. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນແບບໄວ້ໂດຍຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດຂອງກຸ່ມມິນເລີໄຣດ໌, ແລະເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າພຣະອົງຈະຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອຮວບຮວມຊົນຊົນທີ່ເຫຼືອຂອງພຣະອົງໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023.

The first disappointment is represented by God’s hand covering a mistake, that for the Millerites was identifying the year 1843, instead of October 22, 1844. That disappointment is represented in verse twelve of chapter twelve. The first disappointment is represented by His hand covering the mistake, and was typified by the Millerites who came to the first disappointment. The word in verse twelve is “cometh.” Blessed is he who waiteth, and who “cometh” to the 1335; blessed is he who “cometh” to the disappointment of April 19, 1844. The word translated as “cometh” means “to touch.” The Millerites experienced their first disappointment when the year 1843 touched the year 1844. Verse twelve of Daniel twelve identifies the first disappointment of both April 19, 1844, but more directly the first disappointment of July 18, 2020.

ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດຖືກແທນຄ່າໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ປົກຄຸມຄວາມຜິດພາດໜຶ່ງ ຊຶ່ງສໍາລັບພວກມິນເລີໄຣຕ໌ແມ່ນການລະບຸປີ 1843 ແທນທີ່ຈະເປັນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນຖືກແທນຄ່າໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສອງຂອງບົດທີສິບສອງ. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດຖືກແທນຄ່າໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງທີ່ປົກຄຸມຄວາມຜິດພາດ ແລະໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍພວກມິນເລີໄຣຕ໌ຜູ້ທີ່ໄດ້ມາເຖິງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ. ຄໍາໃນຂໍ້ທີສິບສອງແມ່ນ “ມາເຖິງ.” ສຸກແທ້ຄືຜູ້ທີ່ຄອຍຖ້າ ແລະຜູ້ທີ່ “ມາເຖິງ” 1335; ສຸກແທ້ຄືຜູ້ທີ່ “ມາເຖິງ” ຄວາມຜິດຫວັງຂອງວັນທີ 19 ເມສາ 1844. ຄໍາທີ່ແປວ່າ “ມາເຖິງ” ມີຄວາມໝາຍວ່າ “ສໍາຜັດ.” ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ປະສົບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດເມື່ອປີ 1843 ໄດ້ສໍາຜັດກັບປີ 1844. ຂໍ້ທີສິບສອງຂອງດານີເອນບົດທີສິບສອງລະບຸຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດທັງຂອງວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ແຕ່ໂດຍກົງຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ແມ່ນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

The first prophetic period and the last prophetic period of the three periods that are unsealed at the time of the end, when knowledge is increased and accomplishes the final separation of the wheat and tares, thus identifying the unsealing of the prophetic light that seals the one hundred and forty-four thousand are the same prophetic period.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທຳອິດ ແລະ ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສຸດທ້າຍ ໃນບັນດາສາມໄລຍະທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາສຸດທ້າຍ ເມື່ອຄວາມຮູ້ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ ແລະ ກະທຳໃຫ້ການແຍກຂັ້ນສຸດທ້າຍລະຫວ່າງເຂົ້າສາລີກັບຫຍ້າລ້າງນາສຳເລັດລົງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າການເປີດຜະນຶກແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນ ທີ່ປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ເປັນໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນ.

The first period of verse seven, is the ending of the scattering of Revelation eleven’s three and a half days in July of 2023, and the period in verse twelve is the beginning of that same scattering on July 18, 2020. Alpha and Omega had marked the history of the seven thunders in Daniel twelve, as the history that begins at the disappointment of July 18, 2020 and ends three and a half symbolic days later in July of 2023. Just as important is that when Alpha and Omega marked the beginning and ending of the final tarrying time, He raised not one, but both of His hands to heaven and swore by Him that liveth forever and ever.

ໄລຍະທຳອິດຂອງຂໍ້ທີເຈັດ ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການກະຈັດກະຈາຍໃນສາມວັນເຄິ່ງຂອງ Revelation ບົດ 11 ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ແລະໄລຍະໃນຂໍ້ທີສິບສອງ ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການກະຈັດກະຈາຍດຽວກັນນັ້ນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. Alpha ແລະ Omega ໄດ້ກຳນົດເຄື່ອງໝາຍໃຫ້ແກ່ປະຫວັດຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໃນ Daniel ບົດ 12 ວ່າເປັນປະຫວັດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ແລະສິ້ນສຸດລົງອີກສາມວັນເຄິ່ງໃນເຊິງສັນຍາລັກຕໍ່ມາ ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນບໍ່ຍິ່ງຫຍ່ອນໄປກວ່າກັນຄື ເມື່ອ Alpha ແລະ Omega ໄດ້ກຳນົດເຄື່ອງໝາຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເວລາຄອຍຖ້າສຸດທ້າຍ ພຣະອົງໄດ້ຊູມືຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນບໍ່ແມ່ນພຽງຂ້າງດຽວ ແຕ່ທັງສອງຂ້າງຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ປະຕິຍານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງດຳລົງຢູ່ເປັນນິດນິລັນດອນ.

The Son of God who is the son of man is making an oath with the Father, right where the climax of the story of the covenant people of God began, when Christ first called Abram with a promise, and then confirmed the promise, with an oath. Take off your shoes, you are on holy ground!

ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງເປັນບຸດແຫ່ງມະນຸດ ກໍາລັງຊົງກະທໍາຄໍາສາບານກັບພຣະບິດາ ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ດຽວກັນນັ້ນ ບ່ອນທີ່ຈຸດສູງສຸດຂອງເລື່ອງລາວແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຢູ່ໃນພັນທະສັນຍາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງເອີ້ນອັບຣາມໃນຕອນຕົ້ນດ້ວຍພຣະສັນຍາ ແລ້ວຕໍ່ມາກໍຊົງຢືນຢັນພຣະສັນຍານັ້ນດ້ວຍຄໍາສາບານ. ຈົ່ງຖອດເກີບຂອງທ່ານອອກ ເພາະທ່ານກໍາລັງຢືນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນອັນບໍລິສຸດ!

The middle letter of the three prophetic periods is nothing less than the omega fulfillment of Abram and Paul’s covenant time prophecy of 430 years as represented in the 1290 years of verse eleven. The verse approached with Millerite understanding identified a thirty-year period of preparation for the papacy, then 1260 years of papal persecution that follows. Abram’s 430 years represents bondage and deliverance in a specific nation, in conjunction with the first thirty years representing the Lord entering into covenant with Abram. The thirty years preparation for the priests began in 1989 at the time of the end, and the thirty years end at the Sunday law, when the verse identifies the abomination of desolation would be placed, and would then persecute God’s people for 1260 symbolic years aligning with John’s 42 symbolic months in Revelation thirteen.

ຕົວອັກສອນກາງຂອງສາມຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງໃດອື່ນນອກຈາກການສໍາເລັດສົມບູນຂັ້ນ omega ຂອງຄໍາພະຍາກອນເວລາແຫ່ງພັນທະສັນຍາ 430 ປີຂອງ Abram ແລະ Paul ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນ 1290 ປີຂອງຂໍ້ທີສິບເອັດ. ຂໍ້ນັ້ນ ເມື່ອເຂົ້າໃກ້ດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈແບບ Millerite ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງຊ່ວງເວລາ 30 ປີແຫ່ງການຕຽມພ້ອມສໍາລັບສັນຕະປາປາ, ແລ້ວຕາມມາດ້ວຍ 1260 ປີແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຂອງສັນຕະປາປາ. 430 ປີຂອງ Abram ເປັນຕົວແທນຂອງການເປັນທາດແລະການປົດປ່ອຍໃນປະຊາຊາດໜຶ່ງໂດຍສະເພາະ, ຄວບຄູ່ກັບ 30 ປີທໍາອິດທີ່ເປັນຕົວແທນວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບ Abram. ການຕຽມພ້ອມ 30 ປີສໍາລັບພວກປະໂຣຫິດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1989 ໃນເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ, ແລະ 30 ປີນັ້ນສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນລະບຸວ່າສິ່ງນ່າຊັງຊຶ່ງນໍາໄປສູ່ຄວາມຮ້າງເປົ່າຈະຖືກຕັ້ງຂຶ້ນ, ແລະຈາກນັ້ນຈະຂົ່ມເຫັງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເວລາ 1260 ປີໃນເຊີງສັນຍະລັກ ຊຶ່ງສອດຄ້ອງກັບ 42 ເດືອນໃນເຊີງສັນຍະລັກຂອງ John ໃນ Revelation ບົດ 13.

The reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand began in 1989, as the Lord began His work of preparing a priesthood to serve during the crisis at midnight, that begins at the Sunday law. The Alpha and Omega stood upon the water of the Hiddekel and raised both His hands to heaven, swearing that when the scattering of July 18, 2020 unto July 2023 was fulfilled, the marvels associated with Christ’s work of combining His Divinity with humanity would be finished.

ການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການປະຕິຮູບຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1989 ເມື່ອພຣະເຈົ້າເລີ່ມພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງໃນການຕຽມຖານະປະໂລຫິດໜຶ່ງເພື່ອຮັບໃຊ້ໃນຊ່ວງວິກິດເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພຣະອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ ໄດ້ຊົງປະທັບຢູ່ເທິງນ້ຳແຫ່ງ Hiddekel ແລະຊູພຣະຫັດທັງສອງຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ຊົງສາບານວ່າ ເມື່ອການກະຈາຍກະຈັດຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຈົນເຖິງ ກໍລະກົດ 2023 ໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ ການອັດສະຈັນທັງຫຼາຍທີ່ເກື່ອງກັບພຣະລາຊກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການປະສານພຣະທຳມະຊາດອັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງເຂົ້າກັບມະນຸດຊາດ ຈະສຳເລັດລົງ.

This is the same pronouncement of chapter ten, in the line of the seven thunders, for He not only there ended the prophetic application of time, but he also identified that in the days of the sounding of the seventh trumpet the mystery of God would be finished. The parallel passage in Daniel twelve identifies that when the scattering ended in July of 2023, the finishing of the sealing of God’s people would be finished, as represented by the sounding of the seventh trumpet that coincided with Christ raising His hand and swearing in both parallel passages.

ນີ້ແມ່ນຄໍາປະກາດອັນດຽວກັນກັບບົດທີສິບ ໃນແນວຂອງສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ, ເພາະວ່າພຣະອົງບໍ່ພຽງແຕ່ໄດ້ຊົງສິ້ນສຸດການນໍາໃຊ້ເຊິ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງເວລາຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພຣະອົງຍັງໄດ້ຊົງຊີ້ບອກອີກວ່າ ໃນວັນເວລາແຫ່ງການເປົ່າແກທີເຈັດ ຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າຈະສໍາເລັດລົງ. ຂໍ້ຄວາມຄູ່ຂະໜານໃນດານີເອນ 12 ຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອການກະຈັດກະຈາຍໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ການສໍາເລັດແຫ່ງການປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະສໍາເລັດລົງດ້ວຍ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການເປົ່າແກທີເຈັດ ຊຶ່ງກົງກັນກັບທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຍົກພຣະຫັດຂຶ້ນ ແລະຊົງປະຕິຍານໃນຂໍ້ຄວາມຄູ່ຂະໜານທັງສອງ.

The first prophetic period and the last prophetic period of the threefold message of Daniel twelve possesses an alpha and omega signature. The first period of verse seven identifies the end of the very same period, that verse twelve marks the beginning of. In the middle of verses seven and twelve, the history of the time of the end in 1989 unto the close of probation is represented. In the middle of the alpha period of verse seven and the omega history of verse twelve, the final rebellion of mankind from the Sunday law until Michael stands up is represented, and it is represented in the very chapter where Michael stands up.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຊ່ວງທຳອິດ ແລະ ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຊ່ວງສຸດທ້າຍ ຂອງຂ່າວສານສາມປະການໃນ Daniel ບົດ 12 ມີລັກສະນະປະທັບຕາ alpha ແລະ omega. ໄລຍະເວລາທຳອິດຂອງຂໍ້ 7 ຊີ້ໄປຫາຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາດຽວກັນນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ ຊຶ່ງຂໍ້ 12 ໄດ້ກຳນົດໄວ້ວ່າເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ. ຢູ່ໃນກາງຂອງຂໍ້ 7 ແລະ ຂໍ້ 12 ນັ້ນ ປະຫວັດສາດແຫ່ງເວລາສຸດທ້າຍ ນັບແຕ່ປີ 1989 ຈົນເຖິງການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້. ຢູ່ໃນກາງຂອງໄລຍະ alpha ຂອງຂໍ້ 7 ແລະ ປະຫວັດສາດ omega ຂອງຂໍ້ 12 ນັ້ນ ການກະບົດຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງມະນຸດຊາດ ນັບແຕ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ຈົນເຖິງເວລາທີ່ Michael ລຸກຂຶ້ນ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້, ແລະ ມັນຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນບົດດຽວກັນນັ້ນເອງທີ່ Michael ລຸກຂຶ້ນ.

The rebellion of the middle period, is primarily the external history of rebellion, but the first thirty years is the internal history of the preparation of the priests who are in direct confrontation with the external forces represented in the following 1260 period.

ການກະບົດໃນຊ່ວງກາງ ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວແມ່ນປະຫວັດສາດພາຍນອກຂອງການກະບົດ, ແຕ່ສາມສິບປີທຳອິດແມ່ນປະຫວັດສາດພາຍໃນຂອງການຕຽມພວກປະໂລຫິດ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນການເຜຊິນໜ້າໂດຍກົງກັບກຳລັງພາຍນອກ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນຊ່ວງ 1260 ຕໍ່ໄປ.

The middle period represents the rebellion of the thirteenth letter of the Hebrew alphabet, and it combines with the internal as it portrays the final battle of the great controversy upon planet earth, while probation lingers. Its combination of external and internal is also the message of Daniel’s last vision, represented by the river Hiddekel and the three chapters which also bear the signature of Alpha and Omega, and are built upon the structure of truth. The first and last chapter address the sealing of God’s people who are portrayed as the stars that shine forever. The middle chapter of rebellion identifies the same history represented in verse eleven with the 1290 years, which is the middle verse in the very same structure.

ໄລຍະກາງເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດຂອງອັກສອນຕົວທີສິບສາມໃນອັກຂະລະຮີບຣູ, ແລະມັນປະກອບເຂົ້າກັບພາຍໃນ ເມື່ອມັນພັນລະນາເຖິງສົງຄາມຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເທິງໂລກນີ້, ໃນຂະນະທີ່ເວລາແຫ່ງການພິສູດຍັງຄົງດໍາເນີນຢູ່. ການປະສົມປະສານຂອງພາຍນອກແລະພາຍໃນຂອງມັນ ກໍເປັນຂ່າວສານຂອງນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນເຊັ່ນກັນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແມ່ນ້ຳ Hiddekel ແລະດ້ວຍສາມບົດທີ່ມີລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega ເຊັ່ນກັນ, ແລະຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງໂຄງສ້າງແຫ່ງຄວາມຈິງ. ບົດທໍາອິດແລະບົດສຸດທ້າຍກ່າວເຖິງການປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາວ່າເປັນດວງດາວທີ່ສ່ອງແສງຕະຫຼອດໄປ. ບົດກາງແຫ່ງການກະບົດລະບຸປະຫວັດສາດດຽວກັນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ດ້ວຍໄລຍະ 1290 ປີ, ຊຶ່ງເປັນຂໍ້ກາງໃນໂຄງສ້າງດຽວກັນນັ້ນ.

When Christ employs His hand within the prophetic structure it represents many truths, but it also represents the path He is leading His people upon. The revelation of Jesus Christ began to be unsealed in July of 2023. That unsealing includes the unsealing of the seven thunders and the message of Daniel as represented within chapter twelve. The unsealing takes place within the hidden history of verse forty, which began in 1989 and concludes at the Sunday law. In that history God’s people will be sealed, and they are sealed by the outpouring of the Holy Spirit. The final outpouring of the Holy Spirit is identified in the eighth chapter of Revelation, where it is represented as the seventh, and therefore the final seal. The Lion of the tribe of Judah prevailed in chapter five to open the book sealed with seven seals.

ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງໃຊ້ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງພາຍໃນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ສິ່ງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງຫຼາຍປະການ ແຕ່ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງເສັ້ນທາງທີ່ພຣະອົງກຳລັງຊົງນຳພາປະຊາກອນຂອງພຣະອົງດຳເນີນຢູ່. ການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ເລີ່ມຖືກເປີດຜະນຶກໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023. ການເປີດຜະນຶກນັ້ນລວມເຖິງການເປີດຜະນຶກສຽງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ ແລະຂ່າວສານໃນພຣະທຳດານີເອນດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນບົດທີສິບສອງ. ການເປີດຜະນຶກເກີດຂຶ້ນພາຍໃນປະຫວັດສາດອັນຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ ຊຶ່ງເລີ່ມໃນປີ 1989 ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກປະທັບຕາ ແລະພວກເຂົາຖືກປະທັບຕາໂດຍການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ການເທລົງມາຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີແປດ ບ່ອນທີ່ມັນຖືກເປັນຕົວແທນວ່າເປັນຕາປະທັບທີເຈັດ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕາປະທັບສຸດທ້າຍ. ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ຊົງມີໄຊໃນບົດທີຫ້າ ເພື່ອເປີດໜັງສືທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ດ້ວຍຕາປະທັບເຈັດດວງ.

The sixth seal raised the question at the end of chapter six, asking who would be able to stand during the period when there is no longer mediation for sin.

ຕາປະທັບທີຫົກໄດ້ຍົກຄຳຖາມຂຶ້ນໃນຕອນທ້າຍຂອງບົດທີຫົກ ໂດຍຖາມວ່າ ຜູ້ໃດຈະສາມາດຍືນຢັດຢູ່ໄດ້ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ບໍ່ມີການເປັນຄົນກາງເພື່ອຄວາມບາບອີກຕໍ່ໄປ.

> For the great day of his wrath is come; and who shall be able to stand? Revelation 6:17.

> ເພາະວ່າວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ; ແລະຜູ້ໃດຈະສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້? ພຣະນິມິດ 6:17

The next chapter, or you can say the next verse, introduces the sealing of the one-hundred and forty-four thousand and the great multitude who are gathered into God’s kingdom during the Sunday law crisis. The one-hundred and forty-four thousand are the answer of the sixth seal’s question. After they are represented in chapter seven, then, chapter eight identifies the seventh and final seal being removed.

ບົດຕໍ່ໄປ, ຫຼືອາດກ່າວໄດ້ວ່າຂໍ້ຕໍ່ໄປ, ໄດ້ນຳສະເໜີການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະຝູງຊົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງຜູ້ຖືກຮວບຮວມເຂົ້າສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໃນລະຫວ່າງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນແມ່ນຄຳຕອບຂອງຄຳຖາມໃນຕາປະທັບທີຫົກ. ຫຼັງຈາກພວກເຂົາຖືກນຳສະເໜີໃນບົດທີເຈັດແລ້ວ, ບົດທີແປດຈຶ່ງລະບຸເຖິງການເປີດອອກຂອງຕາປະທັບທີເຈັດ ແລະເປັນຕາປະທັບສຸດທ້າຍ.

> And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand.

> ແລະເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເປີດຕາປະທັບທີ່ເຈັດແລ້ວ, ກໍເກີດມີຄວາມສະງັດຢູ່ໃນສະຫວັນປະມານເຄິ່ງຊົ່ວໂມງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນທັງເຈັດອົງທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ; ແລະໄດ້ມີການປະທານແກ່ພວກເຂົາແຕ່ລະອົງແກແຕ່ລະອັນເປັນຈຳນວນເຈັດອັນ. ແລະມີທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງມາ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ແທ່ນບູຊາ ໂດຍຖືກະຖາງທອງຄຳສຳລັບຖວາຍເຄື່ອງຫອມ; ແລະໄດ້ມີການປະທານເຄື່ອງຫອມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍແກ່ທ່ານ, ເພື່ອໃຫ້ທ່ານນຳມັນຖວາຍພ້ອມກັບຄຳອະທິຖານຂອງວິສຸດຊົນທັງປວງເທິງແທ່ນທອງຄຳຊຶ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະບັນລັງ. ແລະຄວັນຂອງເຄື່ອງຫອມ ຊຶ່ງມາພ້ອມກັບຄຳອະທິຖານຂອງວິສຸດຊົນນັ້ນ ໄດ້ລອຍຂຶ້ນໄປຈຳເພາະພຣະພັກພຣະເຈົ້າຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ.

> And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

> ແລະທູດສະຫວັນອົງນັ້ນໄດ້ນຳກະຖາງກຳຍານມາ ແລະເຕີມໃຫ້ເຕັມດ້ວຍໄຟຈາກແທ່ນບູຊາ ແລ້ວໂຍນລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເກີດມີສຽງຕ່າງໆ, ສຽງຟ້າຮ້ອງ, ຟ້າແລບ, ແລະແຜ່ນດິນໄຫວ. ພຣະນິມິດ 8:1–5.

The “fire,” represented in Isaiah chapter six as a “coal,” which Sister White identifies as a symbol of purification, are taken from the altar and cast to the earth. The “fire” from heaven at Pentecost was represented as tongues of “fire.” “Fire” is what the Messenger of the Covenant uses to purify the sons of Levi.

“ໄຟ” ທີ່ຖືກສະແດງໃນ ເອຊາຢາ ບົດທີ 6 ວ່າເປັນ “ຖ່ານໄຟ” ຊຶ່ງ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຖືກນຳມາຈາກແທ່ນບູຊາ ແລະ ຖືກໂຍນລົງສູ່ໂລກ. “ໄຟ” ຈາກສະຫວັນໃນວັນເພນເທຄອດ ຖືກສະແດງເປັນລີ້ນແຫ່ງ “ໄຟ.” “ໄຟ” ແມ່ນສິ່ງທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃຊ້ເພື່ອຊຳລະບຸດທັງຫຼາຍຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘ພັດຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລານນວດຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດໝົດຈົດ, ແລະຈະຮວບຮວມເຂົ້າສາລີຂອງພຣະອົງເຂົ້າໄວ້ໃນຍຸ້ງ.’ ມັດທາຍ 3:12. ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນເວລາແຫ່ງການຊຳລະ. ໂດຍພຣະຄຳແຫ່ງຄວາມຈິງ, ແກບກຳລັງຖືກແຍກອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ເນື່ອງຈາກວ່າພວກເຂົາຖືຕົນເອງຫຼາຍເກີນໄປ ແລະຄິດວ່າຕົນຊອບທຳ ຈົນບໍ່ຍອມຮັບຄຳຕັກເຕືອນ, ຮັກໂລກຫຼາຍເກີນໄປຈົນບໍ່ຍອມຮັບຊີວິດແຫ່ງຄວາມຖ່ອມຕົນ, ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຫັນໜີໄປຈາກພຣະເຢຊູ. ປັດຈຸບັນຫຼາຍຄົນກໍຍັງກະທຳເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນທຸກວັນນີ້ ຈິດວິນຍານທັງຫຼາຍກຳລັງຖືກທົດສອບ ເໝືອນດັ່ງພວກສາວົກເຫຼົ່ານັ້ນໃນທຳມະສາລາທີ່ກາເປີນາອຸມ. ເມື່ອຄວາມຈິງຖືກນຳມາສູ່ໃຈ, ພວກເຂົາກໍເຫັນວ່າຊີວິດຂອງຕົນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບນ້ຳພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາເຫັນວ່າຈຳເປັນຕ້ອງມີການປ່ຽນແປງຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນຕົນເອງ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເຕັມໃຈຈະຮັບເອົາວຽກງານແຫ່ງການປະຕິເສດຕົນເອງນັ້ນ. ເຫດສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໂກດເມື່ອບາບຂອງຕົນຖືກເຜີຍອອກ. ພວກເຂົາຈາກໄປດ້ວຍຄວາມຂຸ່ນເຄືອງໃຈ ເໝືອນດັ່ງພວກສາວົກທີ່ລະພຣະເຢຊູໄປ ພ້ອມກັບຈົ່ມວ່າ, ‘ຄຳນີ້ເປັນຄຳທີ່ຍາກ; ໃຜຈະຟັງໄດ້?’” The Desire of Ages, 392.

Fire is what came down on Elijah’s offering, as it did with Gideon’s offering to the angel. The “fire” of purification is God’s Word, for to be made holy, is to be sanctified by His Word. The “fire” that is cast down to earth when the seventh seal is removed identifies the empowerment of the prophetic message that is unsealed in the latter days, during the sounding of the seventh trumpet, during the final and perfect fulfillment of the events represented by the seven thunders and confirmed by the three prophetic periods of Daniel twelve that were sealed up until the latter days.

ໄຟແມ່ນສິ່ງທີ່ໄດ້ລົງມາເທິງເຄື່ອງຖວາຍບູຊາຂອງເອລີຢາ, ດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ລົງມາເທິງເຄື່ອງຖວາຍບູຊາຂອງກິເດໂອນແກ່ທູດສະຫວັນດ້ວຍ. “ໄຟ” ແຫ່ງການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນຄືພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະວ່າການຖືກເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ ກໍຄືການຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ. “ໄຟ” ທີ່ຖືກໂຍນລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກເມື່ອຕາປະທັບທີເຈັດຖືກເປີດອອກນັ້ນ ບົ່ງຊີ້ເຖິງການປະທານຣິດອໍານາດແກ່ຂ່າວສານພະຍາກອນທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໃນວັນສຸດທ້າຍ, ໃນລະຫວ່າງການເປົ່າແກທີເຈັດ, ໃນລະຫວ່າງການສໍາເລັດຢ່າງສຸດທ້າຍແລະສົມບູນແບບຂອງເຫດການທັງຫລາຍທີ່ຖືກເປັນນິມິດໄວ້ໂດຍສຽງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ ແລະທີ່ຖືກຢືນຢັນໂດຍສາມຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນດານີເອນບົດ 12 ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງວັນສຸດທ້າຍ.

The Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of human probation—includes the unsealing of the seven thunders, the removal of the seventh seal, the unsealing of Daniel twelve, and the unsealing of the hidden history of verse forty of Daniel eleven, the very history where the angel asked the Man in linen what would be the end of these wonders.

ການເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກໃນບໍ່ດົນກ່ອນການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາການທົດລອງຂອງມະນຸດ—ລວມເຖິງການເປີດຜະນຶກເຈັດຟ້າຮ້ອງ, ການຍົກອອກໄປແຫ່ງຕາປະທັບທີ່ເຈັດ, ການເປີດຜະນຶກ Daniel ບົດ 12, ແລະການເປີດຜະນຶກປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ 40 ໃນ Daniel ບົດ 11, ອັນເປັນປະຫວັດສາດນັ້ນແທ້ໆທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ຖາມຊາຍຜູ້ນຸ່ງຜ້າປ່ານວ່າ ສິ່ງອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້ຈະມີຈຸດຈົບຢ່າງໃດ.

The Man in linen responded and said—When you get to the conclusion of the tarrying time in July of 2023, you have reached the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

ບຸລຸດຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າລິນິນໄດ້ຕອບແລະກ່າວວ່າ—ເມື່ອທ່ານໄປເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ທ່ານກໍໄດ້ມາເຖິງປະຫວັດຂອງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

He also said—at the end of the three and a half symbolic days of Revelation eleven, a prophetic message from the book of Daniel would be unsealed, as typified by the time of the end in 1798. The truth that would then be unsealed, at the end of three and a half symbolic days, would be located in the very nine verses from the book of Daniel that identifies and defines the sealing and unsealing of the book of Daniel.

ພຣະອົງຍັງໄດ້ກ່າວອີກວ່າ—ໃນຕອນທ້າຍຂອງສາມວັນເຄິ່ງແບບສັນຍາລັກໃນພຣະນິມິດບົດ 11, ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຈາກພຣະທຳດານີເອນຈະຖືກເປີດຜະນຶກ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798. ຄວາມຈິງທີ່ຈະຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ, ໃນຕອນທ້າຍຂອງສາມວັນເຄິ່ງແບບສັນຍາລັກ, ຈະຕັ້ງຢູ່ໃນເກົ້າຂໍ້ນັ້ນເອງຈາກພຣະທຳດານີເອນ ຊຶ່ງລະບຸແລະນິຍາມການຜະນຶກແລະການເປີດຜະນຶກຂອງພຣະທຳດານີເອນ.

We will continue these things in the next article.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “When Christ came to this earth, the traditions that had been handed down from generation to generation, and the human interpretation of the Scriptures, hid from men the truth as it is in Jesus. The truth was buried beneath a mass of tradition. The spiritual import of the sacred volumes was lost; for in their unbelief men locked the door of the heavenly treasure. Darkness covered the earth, and gross darkness the people. Truth looked down from heaven to earth; but nowhere was revealed the divine impress. A gloom like the pall of death overspread the earth.

> “ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຍັງແຜ່ນດິນໂລກນີ້, ຈາຮີດປະເພນີທີ່ໄດ້ຖືກຖ່າຍທອດສືບຕໍ່ກັນມາແຕ່ຊົ່ວຄົນຮຸ່ນໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຮຸ່ນໜຶ່ງ, ແລະການຕີຄວາມພຣະຄຳພີຕາມແນວຄິດຂອງມະນຸດ, ໄດ້ປິດບັງຄວາມຈິງດັ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຈາກມະນຸດ. ຄວາມຈິງຖືກຝັງໄວ້ພາຍໃຕ້ກອງມະຫາສານແຫ່ງຈາຮີດປະເພນີ. ຄວາມໝາຍຝ່າຍຈິດວິນຍານຂອງພຣະຄຳອັນສັກສິດໄດ້ສູນຫາຍໄປ; ເພາະໃນຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຂົາ ມະນຸດໄດ້ລັອກປະຕູແຫ່ງຊັບສົມບັດຝ່າຍສະຫວັນ. ຄວາມມືດໄດ້ປົກຄຸມແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະຄວາມມືດທຶບໜາກໍປົກຄຸມບັນດາຊົນຊາດ. ຄວາມຈິງໄດ້ມອງລົງມາຈາກສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ; ແຕ່ບໍ່ມີບ່ອນໃດທີ່ປະກົດຮ່ອງຮອຍແຫ່ງພຣະລັກສະນະອັນສະຫງ່າງາມ. ຄວາມມືດມົນອັນໜັກອຶ້ງດັ່ງຜ້າຄຸມສົບແຫ່ງຄວາມຕາຍໄດ້ແຜ່ປົກຄຸມໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ.

> “But the Lion of the tribe of Judah prevailed. He opened the seal that closed the book of divine instruction. The world was permitted to gaze upon pure, unadulterated truth. Truth itself descended to roll back the darkness and counteract error. A Teacher was sent from heaven with the light that was to light every man that comes into the world. There were men and women who were eagerly seeking for knowledge, the sure word of prophecy, and when it came, it was as a light shining in a dark place.” Spalding Magan, 58.

> “ແຕ່ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ມີໄຊຊະນະ. ພຣະອົງໄດ້ເປີດຕາປະທັບທີ່ປິດຜະໜຶກພຣະທຳແຫ່ງຄຳຊົງສອນອັນສະຫວັນ. ໂລກໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເພັ່ງເບິ່ງຄວາມຈິງອັນບໍລິສຸດ ບໍ່ຖືກເຈືອປົນ. ຄວາມຈິງເອງໄດ້ລົງມາເພື່ອກົ້ງຄືນຄວາມມືດ ແລະຕໍ່ຕ້ານຄວາມຜິດພາດ. ພຣະອາຈານຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຖືກສົ່ງມາຈາກສະຫວັນ ພ້ອມດ້ວຍແສງສະຫວ່າງທີ່ຈະສ່ອງແຈ້ງແກ່ມະນຸດທຸກຄົນທີ່ເຂົ້າມາໃນໂລກ. ມີທັງຊາຍແລະຍິງຜູ້ກະຫາຍຢາກສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ ຄືຖ້ອຍຄຳຄຳພະຍາກອນອັນແນ່ນອນ ແລະເມື່ອມັນມາເຖິງ ມັນກໍເປັນດັ່ງແສງສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງຢູ່ໃນບ່ອນມືດ.” Spalding Magan, 58.

> “The scribes and Pharisees professed to explain the Scriptures, but they explained them in accordance with their own ideas and traditions. Their customs and maxims became more and more exacting. In its spiritual sense, the sacred Word became to the people as a sealed book, closed to their comprehension.” Signs of the Times, May 17, 1905.

> “ພວກທຳມະຈານ ແລະ ພວກຟາຣີຊາຍອ້າງວ່າຕົນອະທິບາຍພຣະຄຳພີ, ແຕ່ພວກເຂົາອະທິບາຍມັນຕາມແນວຄວາມຄິດ ແລະ ຕາມຂົນທຳນຽມປະເພນີຂອງຕົນເອງ. ຈາຮີດປະເພນີ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນຂອງພວກເຂົາ ກາຍເປັນສິ່ງທີ່ເຂັ້ມງວດ ແລະ ບີບຄັ້ນຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ໃນຄວາມໝາຍຝ່າຍຈິດວິນຍານຂອງມັນ, ພຣະວັດຈະນະອັນສັກສິດໄດ້ກາຍເປັນສຳລັບປະຊາຊົນເໝືອນດັ່ງໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ປິດບັງຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ.” Signs of the Times, May 17, 1905.

Back to Articles