Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Two

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຊາວສອງ

Unveiling the Prophetic Debate: The Methodology of the Latter Rain and the Final Crisis

ການເປີດເຜີຍການໂຕ້ວາທີທາງຄຳພະຍາກອນ: ວິທີວິທານຂອງຝົນປາຍລະດູ ແລະ ວິກິດການສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The methodology that is sanctioned by God is specifically identified in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine, where the methodology is represented as “line upon line.” On September 11, 2001 the mighty angel of Revelation eighteen descended, and in so doing, he repeated the descent he had made on August 11, 1840. In both cases, after his descent, Babylon was identified as fallen, and a call was made, and soon will be made again, for those still in her communion to come out. In both cases, the event that fulfilled the prediction had a worldwide impact, for just as the first angel’s message was carried to “every mission station in the world” in 1840 the entire world was impacted and understood the event of September 11, 2001. The prophecy that was fulfilled on August 11, 1840 was a prophecy that identified a restraint being placed upon Islam of the second woe, and immediately after September 11, 2001 a restraint was placed upon Islam of the third Woe.

ວິທີການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບຮອງນັ້ນ ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງຈຳເພາະໃນ ເອຊາຢາ ບົດທີ່ 28 ແລະ 29 ເຊິ່ງໃນທີ່ນັ້ນ ວິທີການນີ້ຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ.” ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດແຫ່ງ ພຣະນິມິດ 18 ໄດ້ລົງມາ ແລະໃນການນັ້ນ ທ່ານໄດ້ທຳຊ້ຳການລົງມາທີ່ທ່ານເຄີຍກະທຳໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ໃນທັງສອງກໍລະນີ ຫຼັງຈາກການລົງມາຂອງທ່ານ ບາບີໂລນໄດ້ຖືກລະບຸວ່າໄດ້ຕົກລົງແລ້ວ ແລະໄດ້ມີການຮຽກຮ້ອງຂຶ້ນ ແລະໃນບໍ່ຊ້ານີ້ຈະມີການຮຽກຮ້ອງອີກຄັ້ງ ໃຫ້ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນສາມັກຄີທຳຂອງນາງອອກມາ. ໃນທັງສອງກໍລະນີ ເຫດການທີ່ເຮັດໃຫ້ຄຳພະຍາກອນສຳເລັດນັ້ນ ມີຜົນກະທົບໄປທົ່ວໂລກ ເພາະດັ່ງທີ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງ “ທຸກສະຖານີມິຊຊັນໃນໂລກ” ໃນປີ 1840 ນັ້ນ ທົ່ວໂລກກໍໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ ແລະເຂົ້າໃຈເຫດການຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ສຳເລັດໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແມ່ນຄຳພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການທີ່ຂໍ້ຈຳກັດຖືກວາງໄວ້ເທິງອິສລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສອງ ແລະທັນທີຫຼັງຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຂໍ້ຈຳກັດກໍໄດ້ຖືກວາງໄວ້ເທິງອິສລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ.

August 11, 1840 represents the empowerment of the message that was unsealed at the time of the end in 1798, and September 11, 2001 represents the empowerment of the message that was unsealed at the time of the end in 1989. The primary rule of the movement of the first angel was confirmed on August 11, 1840, and the rule was the day for a year principle. The primary rule of the movement of the third angel was confirmed on September 11, 2001. The rule being that truth is established by bringing “line upon line,” demonstrating that the end is illustrated by the beginning, and that history repeats. The prophetic event of September 11, 2001 is not only established by Sister White’s direct words, but more significantly by the fact that the events perfectly paralleled the same waymark in Millerite history. What was recognized with the event of August 11, 1840 was not the fulfillment of the prophecy, so much as the soundness of the methodology adopted by Miller and his associates.

ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ເປັນຕົວແທນຂອງການຮັບອໍານາດຂອງຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798, ແລະວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນຕົວແທນຂອງການຮັບອໍານາດຂອງຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989. ກົດຫຼັກປະຖົມຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດອົງທຳອິດໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ແລະກົດນັ້ນຄືຫຼັກການວັນໜຶ່ງເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ. ກົດຫຼັກປະຖົມຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດອົງທີສາມໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ກົດນັ້ນຄື ຄວາມຈິງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໂດຍການນໍາ “ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ” ມາປະກອບກັນ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຕອນຈົບໄດ້ຖືກພັນລະນາໂດຍຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະວ່າປະຫວັດສາດຊ້ຳຮອຍ. ເຫດການພະຍາກອນຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ບໍ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນພຽງແຕ່ໂດຍຖ້ອຍຄໍາອັນກົງໄປກົງມາຂອງ Sister White ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ທີ່ສໍາຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນໂດຍຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າເຫດການຕ່າງໆໄດ້ຂະໜານກັນຢ່າງສົມບູນກັບໝຸດໝາຍດຽວກັນນັ້ນໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite. ສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ໃນເຫດການວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ບໍ່ແມ່ນການສໍາເລັດຂອງຄໍາພະຍາກອນເທົ່າໃດນັກ, ແຕ່ເປັນຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືແລະຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງວິທີການຕີຄວາມທີ່ Miller ແລະສະຫາຍຂອງລາວໄດ້ຮັບມາໃຊ້.

> “The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 335.

> “ເຫດການນັ້ນໄດ້ສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຢ່າງແມ່ນຢຳ. ເມື່ອເລື່ອງນີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ, ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ເກີດຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃນຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງຫຼັກການແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນທີ່ Miller ແລະຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວໄດ້ຍຶດຖື, ແລະການເຄື່ອນໄຫວເລື່ອງການສະເດັດມາໄດ້ຮັບແຮງຜັກດັນຢ່າງອັດສະຈັນ. ບຸກຄົນຜູ້ມີການສຶກສາ ແລະມີຖານະໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບ Miller ທັງໃນການປະກາດ ແລະໃນການຕີພິມທັດສະນະຂອງລາວ, ແລະຕັ້ງແຕ່ປີ 1840 ຫາ 1844 ງານນັ້ນໄດ້ຂະຫຍາຍອອກຢ່າງວ່ອງໄວ.” The Great Controversy, 335.

On September 11, 2001, when the latter rain began to be measured, the “debate” was and still is over true or false methodology. The prophecies of the Millerite movement are set forth on both the 1843 and the 1850 charts, which Sister White endorses as being designed by the Lord, and also as a fulfillment of Habakkuk chapter two. The message of the Millerites that was produced through “the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and” which thereafter produced the “wonderful impetus” that empowered the message of the Midnight Cry, had been represented upon the two sacred charts. The prophecies represented upon those two sacred charts were identified and established by Miller’s prophetic rules. The charts were a fulfillment of the command in Habakkuk to visually represent the prophecies that had been established by Miller’s methodology upon “tables,” in the plural. Habakkuk chapter two, identifies and is directly connected to the “debate” of Isaiah chapter twenty-seven.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ເມື່ອຝົນປາຍໄດ້ເລີ່ມຖືກວັດແທກ, “ການໂຕ້ວາທີ” ໃນເວລານັ້ນ ແລະຍັງເປັນຢູ່ຈົນທຸກມື້ນີ້ ແມ່ນເລື່ອງວິທີການທີ່ແທ້ ຫຼື ວິທີການທີ່ບໍ່ແທ້. ຄຳພະຍາກອນຕ່າງໆຂອງການເຄື່ອນໄຫວມິນເລີໄຣຕ໌ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ທັງໃນແຜນພາບປີ 1843 ແລະ ປີ 1850, ຊຶ່ງ Sister White ໄດ້ຮັບຮອງວ່າເປັນສິ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງອອກແບບ, ແລະອີກທັງເປັນການສຳເລັດຕາມພຣະທຳ Habakkuk ບົດທີສອງ. ຂ່າວສານຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ທີ່ໄດ້ຖືກຜະລິດຂຶ້ນຜ່ານ “ຫຼັກການແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນທີ່ Miller ແລະບັນດາຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວໄດ້ຮັບເອົາໄວ້, ແລະ” ຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ “ແຮງຜັກດັນອັນອັດສະຈັນ” ທີ່ໃຫ້ພະລັງແກ່ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ເທິງແຜນພາບສັກສິດທັງສອງນັ້ນ. ຄຳພະຍາກອນຕ່າງໆທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ເທິງແຜນພາບສັກສິດທັງສອງນັ້ນ ໄດ້ຖືກລະບຸ ແລະ ສະຖາປະນາໂດຍກົດເກນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງ Miller. ແຜນພາບເຫຼົ່ານັ້ນເປັນການສຳເລັດຕາມພຣະບັນຊາໃນ Habakkuk ທີ່ໃຫ້ສະແດງຄຳພະຍາກອນຕ່າງໆທາງທັດສະນະ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໂດຍວິທີການຂອງ Miller ໄວ້ເທິງ “ຕາຕະລາງ,” ໃນຮູບພະຫູພົດ. Habakkuk ບົດທີສອງ ໄດ້ລະບຸເຖິງ ແລະມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບ “ການໂຕ້ວາທີ” ໃນ Isaiah ບົດທີຊາວເຈັດ.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

> ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ເທິງຫໍຍາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຈະຕັ້ງຕົນຢູ່ເທິງປ້ອມ ແລະຈະເຝົ້າຄອຍເບິ່ງວ່າ ພຣະອົງຈະກ່າວຫຍັງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບຢ່າງໃດເມື່ອຖືກຕັກເຕືອນ. ຮາບາກຸກ 2:1.

The word “reproved” in the verse means ‘argued with.’ Habakkuk, representing both the watchmen of the movement of the first and third angels, was going to be argued with, and he wished to understand what he was to answer when the debate began. The answer in the history of the first angel was the production of the two sacred charts, and the answer in the history of the movement of the third angel was the production of the prophetic series titled, Habakkuk’s Two Tables. The charts and the series were built upon the methodology represented in each of those respective histories. In Habakkuk, the methodology represents what the watchmen use to establish the message, and it also identifies the issue that is “debated,” which in turn produces two classes of worshippers.

ຄໍາ​ວ່າ “reproved” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນ ໝາຍຄວາມວ່າ ‘ໄດ້ໂຕ້ຖຽງກັນກັບ.’ ຮາບາກຸກ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຍາມເຝົ້າທັງໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສາມ ຈະຕ້ອງຖືກໂຕ້ຖຽງນຳ, ແລະທ່ານປາຖະໜາທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່າ ທ່ານຄວນຈະຕອບຢ່າງໃດເມື່ອການໂຕ້ວາທີເລີ່ມຂຶ້ນ. ຄໍາຕອບໃນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແມ່ນການຈັດທໍາແຜນພາບສັກສິດສອງແຜ່ນ, ແລະຄໍາຕອບໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແມ່ນການຈັດທໍາຊຸດຄໍາພະຍາກອນທີ່ມີຊື່ວ່າ, Habakkuk’s Two Tables. ແຜນພາບແລະຊຸດນັ້ນ ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງວິທີການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນແຕ່ລະປະຫວັດອັນສົມຄວນເຫຼົ່ານັ້ນ. ໃນຮາບາກຸກ, ວິທີການນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງທີ່ຍາມເຝົ້າໃຊ້ເພື່ອສະຖາປະນາຂ່າວສານ, ແລະມັນຍັງຊີ້ບອກປະເດັນທີ່ຖືກ “ໂຕ້ຖຽງ” ອີກດ້ວຍ, ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍ່ກໍາເນີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກ.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

> ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ເທິງຫໍເຝົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຈະຕັ້ງຕົນຢູ່ເທິງຫໍຄອຍ, ແລະຈະເຝົ້າຄອຍເພື່ອຈະເຫັນວ່າພຣະອົງຈະກ່າວຫຍັງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບຢ່າງໃດເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກຕິຕຽນ. ແລະພຣະເຢໂຮວາໄດ້ຕອບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນໄວ້, ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງເທິງແຜ່ນຈາລຶກ, ເພື່ອວ່າຜູ້ທີ່ອ່ານມັນຈະແລ່ນໄດ້. ເພາະນິມິດນັ້ນຍັງຄອຍຖ້າເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້; ແຕ່ໃນບັ້ນປາຍມັນຈະກ່າວຂຶ້ນ ແລະຈະບໍ່ຕົວະ: ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຊັກຊ້າ, ຈົ່ງຄອຍຖ້າມັນ; ເພາະວ່າມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ, ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ. ຈົ່ງເບິ່ງ, ຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນນັ້ນບໍ່ທ່ຽງຕົງຢູ່ໃນລາວ: ແຕ່ຜູ້ຊອບທຳຈະມີຊີວິດດຳລົງຢູ່ໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ.” ຮາບາກຸກ 2:1–4.

One class is justified by faith, and the other class is lifted up in soul, as represented by the Pharisee and the Publican. The Pharisees trusted in a methodology that was based upon custom and tradition, and the Pharisee also represented a religious system who maintained control of their flock by implementing a hierarchical system governed by those who professed to be the chosen people of God, and the defenders of truth, but who ultimately participated in the crucifixion of the Truth. The prophetic “debate” of Isaiah chapter twenty-seven, is over true and false biblical methodology. The antagonists in the “debate” are those who follow the methodology of the Elijah for that time, and the long-established system of theological experts, that is typified by the Sanhedrin in the time of Christ.

ຊົນຊັ້ນໜຶ່ງໄດ້ຖືກນັບວ່າຊອບທໍາໂດຍຄວາມເຊື່ອ, ແລະອີກຊົນຊັ້ນໜຶ່ງຖືກຍົກຕົນຂຶ້ນໃນຈິດໃຈ, ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍຟາຣິສີ ແລະ ຄົນເກັບພາສີ. ພວກຟາຣິສີໄວ້ວາງໃຈໃນວິທີການທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຂະທຳນຽມ ແລະ ປະເພນີ, ແລະຟາຣິສີຍັງເປັນຕົວແທນຂອງລະບົບສາສະໜາທີ່ຮັກສາການຄວບຄຸມຝູງຊົນຂອງຕົນໄວ້ໂດຍການນໍາໃຊ້ລະບົບຊັ້ນລໍາດັບ ທີ່ຖືກປົກຄອງໂດຍຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນປະຊາຊົນທີ່ຖືກພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ ແລະ ເປັນຜູ້ພິທັກຄວາມຈິງ, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດກໍໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການຄຶງຄວາມຈິງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. “ການໂຕ້ວາທີ” ໃນເຊຢາ ບົດທີ 27 ໃນຄໍາພະຍາກອນນັ້ນ ແມ່ນວ່າດ້ວຍວິທີການຕີຄວາມພຣະຄໍາພີທີ່ແທ້ ແລະ ທີ່ປອມ. ຄູ່ຕໍ່ຕ້ານໃນ “ການໂຕ້ວາທີ” ນັ້ນ ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ຕິດຕາມວິທີການຂອງເອລີຢາສໍາລັບເວລານັ້ນ, ແລະລະບົບອັນຝັງຮາກມາດົນນານຂອງບັນດາຜູ້ຊ່ຽວຊານທາງເທວະວິທະຍາ, ຊຶ່ງຖືກສະແດງແບບຢ່າງໂດຍສານເຮດຣິນໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ.

Chapter twenty-seven identifies that the “debate” begins when he “stayeth,” or when God restrains “his rough wind,” in the “day of the east wind.” “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged.” The word “purged” means atoned for, and represents the blotting out of sin in the investigative judgment. The methodology that is debated over, represents the test that must be passed, if the sins of God’s people are to be blotted out. The methodology of Elijah as a test is represented in the history of Christ, where we have been forewarned that in that time, those who rejected the message of John the Baptist (who Christ identified as Elijah), could not be benefitted by the teachings of Jesus.

ບົດທີຊາວເຈັດຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ “ການໂຕ້ຖຽງ” ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອພຣະອົງ “ຢັບຢັ້ງ,” ຫຼືເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງຫ້າມ “ລົມພາຍຸອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງ,” ໃນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ.” “ໃນຂອບເຂດອັນພໍຄວນ, ເມື່ອມັນແຜ່ອອກໄປ, ພຣະອົງຈະຊົງໂຕ້ຖຽງກັບມັນ: ພຣະອົງຊົງຢັບຢັ້ງລົມພາຍຸອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ. ສະນັ້ນ ດ້ວຍເຫດນີ້ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຈຶ່ງຈະຖືກຊຳລະ.” ຄຳວ່າ “ຊຳລະ” ຫມາຍເຖິງການລົບລ້າງບາບໂດຍການລົບລ້າງໂທດ, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງການລຶບບາບອອກໃນການພິພາກສາສືບສວນ. ວິທີການທີ່ຖືກໂຕ້ຖຽງກັນນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຜ່ານ ຖ້າບາບຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກລຶບອອກ. ວິທີການຂອງເອລີຢາໃນຖານະເປັນການທົດສອບ ຖືກສະແດງໃນປະຫວັດຂອງພຣະຄຣິດ, ບ່ອນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຖືກເຕືອນໄວ້ລ່ວງຫນ້າວ່າ ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ (ຜູ້ທີ່ພຣະຄຣິດຊົງລະບຸວ່າເປັນເອລີຢາ) ກໍບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ.

The message of the latter rain is represented as the teachings of Jesus, for He is the Word, and more than this, the latter rain is represented as “the refreshing”, which is defined as “the presence of the Lord”.

ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ໄດ້ຖືກສະແດງແທນເປັນຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ ເພາະວ່າພຣະອົງຄືພຣະວັດຈະນະ; ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຝົນປາຍລະດູຍັງຖືກສະແດງແທນວ່າເປັນ “ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຟື້ນຄືນກຳລັງ” ຊຶ່ງຖືກນິຍາມວ່າເປັນ “ການສະຖິດຢູ່ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ”.

> Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you. Acts 3:19, 20.

> ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈເສຍໃໝ່ ແລະຫັນກັບຄືນ ເພື່ອບາບຂອງທ່ານທັງຫລາຍຈະຖືກລຶບລ້າງເສຍ ເມື່ອເວລາແຫ່ງຄວາມຊື່ນບານຈະມາຈາກພະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ກ່ອນແກ່ທ່ານທັງຫລາຍ. ກິດຈະການ 3:19, 20.

Sister White identifies that the angel that descended in Revelation chapter ten, on August 11, 1840, “was no less a personage than Jesus Christ.” The angel that descended on September 11, 2001, would therefore be “no less a personage than Jesus Christ.” His descent in either history identifies the beginning of the prophetic “debate” over true or false methodology, for it is represented by the book in His hand that God’s people were commanded to eat. When in Galilee, Jesus instructed the disciples that they must eat His flesh and drink His blood, for He claimed there that He was the bread sent down from heaven. He lost more disciples there than any other point in his ministry, and those that left, never returned. Those that left, did so because they chose to analyze His teachings with the false methodology of taking His words in their literal sense, instead of applying them in the correct spiritual sense. The “debate” of Isaiah twenty-seven, is a prophetic waymark that has several witnesses to establish that it represents an established professed system of biblical analysis in confrontation with the methodology represented by the Elijah messenger.

ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄດ້ລົງມາໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບ ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ນັ້ນ “ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນ້ອຍໄປກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ.” ດັ່ງນັ້ນ ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ກໍຈະເປັນ “ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນ້ອຍໄປກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ” ເຊັ່ນດຽວກັນ. ການລົງມາຂອງພຣະອົງໃນປະຫວັດສາດທັງສອງເຫດການນັ້ນ ຊີ້ບອກເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງ “ການໂຕ້ວາທີ” ໃນແງ່ພະຍາກອນ ກ່ຽວກັບວິທີການທີ່ແທ້ຫຼືທີ່ປອມ ເພາະວ່າສິ່ງນັ້ນຖືກແທນດ້ວຍໜັງສືທີ່ຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ກິນ. ເມື່ອຢູ່ໃນແຂວງຄາລິເລ ພຣະເຢຊູໄດ້ສັ່ງສອນພວກສາວົກວ່າ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງກິນເນື້ອຂອງພຣະອົງ ແລະດື່ມເລືອດຂອງພຣະອົງ ເພາະໃນທີ່ນັ້ນພຣະອົງໄດ້ປະກາດວ່າ ພຣະອົງເປັນເຂົ້າຈີ່ທີ່ຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ. ໃນທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສູນເສຍສາວົກຫຼາຍກວ່າທຸກຈຸດອື່ນໃດໃນພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຈາກໄປນັ້ນ ກໍບໍ່ເຄີຍກັບຄືນມາອີກເລີຍ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຈາກໄປນັ້ນ ໄດ້ຈາກໄປກໍເພາະພວກເຂົາເລືອກທີ່ຈະວິເຄາະຄຳສອນຂອງພຣະອົງດ້ວຍວິທີການອັນປອມ ຄືການຖືຄຳຕັດສອນຂອງພຣະອົງຕາມຄວາມໝາຍຕົວອັກສອນ ແທນທີ່ຈະນຳໄປໃຊ້ຕາມຄວາມໝາຍຝ່າຍວິນຍານອັນຖືກຕ້ອງ. “ການໂຕ້ວາທີ” ໃນເອຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ ເປັນໝຸດໝາຍທາງພະຍາກອນ ທີ່ມີພະຍານຫຼາຍປະການເພື່ອສະຖາປະນາວ່າ ມັນເປັນຕົວແທນຂອງລະບົບການວິເຄາະພຣະຄຳພີທີ່ຖືກຮັບຮູ້ແລ້ວໂດຍການປະກາດຕົນ ໃນການເຜີຍໜ້າປະທະກັບວິທີການທີ່ຖືກແທນໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາ.

It marks a specific point in the progressive passing by of the former covenant and chosen people of God, and the beginning of the covenant relationship with those “who in times past, were not the people of God.” The “debate,” more importantly represents the beginning of the period of time that concludes with the soon-coming Sunday law. The Alpha and Omega always represents the end with the beginning, and in so doing the very “debate” becomes a symbol of one of the sins of our fathers, that must be acknowledged and confessed, in order to fulfill the Leviticus twenty-six prayer.

ນີ້ເປັນໝາຍເຫດເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ຈຳເພາະໃນການຜ່ານພົ້ນໄປຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງພັນທະສັນຍາເກົ່າ ແລະ ຂອງປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ ແລະ ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກັບຜູ້ທີ່ “ໃນອະດີດການນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.” “ການໂຕ້ຖຽງ” ນັ້ນ ທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເປັນຕົວແທນເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. Alpha and Omega ສະເໝີເປັນຕົວແທນເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະ ໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ “ການໂຕ້ຖຽງ” ນັ້ນເອງຈຶ່ງກາຍເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບປະການໜຶ່ງໃນບາບຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາ ທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຍອມຮັບ ແລະ ສາລະພາບ ເພື່ອຈະໃຫ້ຄຳອະທິຖານໃນ Leviticus ບົດທີສອງສິບຫົກ ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

Daniel’s prayer of chapter nine, represents the prayer that must be offered at the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven. That period of time is represented in Isaiah twenty-seven as the period when “the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour.”

ຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນໃນບົດທີເກົ້າ ເປັນຕົວແທນຂອງຄຳອະທິຖານທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຖວາຍໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສາມວັນເຄິ່ງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ. ໄລຍະເວລານັ້ນຖືກພັນລະນາໄວ້ໃນເອຊາຢາບົດທີຊາວເຈັດ ວ່າເປັນໄລຍະເວລາເມື່ອ “ນະຄອນທີ່ມີກຳແພງແໜ້ນໜາຈະຖືກປະໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ ແລະທີ່ຢູ່ອາໄສຈະຖືກປະຖິ້ມ ແລະຖືກປະໄວ້ເໝືອນຖິ່ນກັນດານ: ທີ່ນັ້ນລູກງົວຈະກິນຫຍ້າ ແລະທີ່ນັ້ນມັນຈະນອນລົງ ແລະກິນກິ່ງງ່າຂອງມັນເສຍ. ເມື່ອກິ່ງງ່າຂອງມັນແຫ້ງຫ່ຽວ ມັນຈະຖືກຫັກອອກ: ພວກຍິງຈະມາ ແລະເອົາມັນໄປເຜົາໄຟ: ເພາະວ່ານີ້ເປັນປະຊາຊົນທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ: ສະນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງເມດຕາພວກເຂົາ ແລະພຣະອົງຜູ້ຊົງປັ້ນແຕ່ງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງສະແດງຄວາມໂປດປານແກ່ພວກເຂົາ.”

The two witnesses are shown “no favor,” for they proclaimed a false prediction that ushered in the “wilderness” period of three and a half days. They then became a “people of no understanding,” though they previously had been the “defenced city.” That city then became “desolate” and a “habitation” that was “forsaken”. It became dead dry bones lying in the street of the city of Sodom and Egypt. When the dead are then called to arise, they are tested by the sins of their fathers, which includes the “debate” at the beginning of the period that starts with the empowerment of the first message and ends with the arrival of the third message. The debate is whether to accept or reject the methodology represented by the Elijah of their history. In 1863, the fathers of Adventism rejected the message of Moses’ “seven times,” that had been presented by Elijah.

ພະຍານທັງສອງຖືກສະແດງວ່າ “ບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະຄຸນ,” ເພາະພວກເຂົາໄດ້ປະກາດຄຳພະຍາກອນອັນເທັດທີ່ນຳເຂົ້າສູ່ຊ່ວງເວລາ “ຖິ່ນກັນດານ” ສາມມື້ເຄິ່ງ. ຈາກນັ້ນພວກເຂົາກາຍເປັນ “ປະຊາຊົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ,” ເຖິງແມ່ນວ່າກ່ອນນັ້ນພວກເຂົາເຄີຍເປັນ “ນະຄອນທີ່ມີກຳແພງປ້ອງກັນ.” ແລ້ວນະຄອນນັ້ນກໍກາຍເປັນ “ຮ້າງເປົ່າ” ແລະເປັນ “ທີ່ອາໄສ” ອັນ “ຖືກປະຖິ້ມ.” ມັນກາຍເປັນກະດູກແຫ້ງຕາຍ ນອນຢູ່ຕາມຖະໜົນແຫ່ງນະຄອນໂຊໂດມແລະອີຢິບ. ເມື່ອຈາກນັ້ນຄົນຕາຍຖືກເອີ້ນໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ, ພວກເຂົາຖືກທົດສອບໂດຍບາບຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ, ຊຶ່ງລວມເຖິງ “ການໂຕ້ຖຽງ” ໃນຕອນຕົ້ນແຫ່ງຊ່ວງເວລາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍການມອບອຳນາດແກ່ຂ່າວສານທຳອິດ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການມາຮອດຂອງຂ່າວສານທີສາມ. ປະເດັນແຫ່ງການໂຕ້ຖຽງນັ້ນແມ່ນ ຈະຍອມຮັບ ຫຼືປະຕິເສດວິທີການທີ່ເອລີຢາແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາເປັນຕົວແທນ. ໃນປີ 1863 ບັນພະບຸລຸດຂອງລັດທິແອັດເວນຕິສໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງໂມເຊ ຊຶ່ງເອລີຢາໄດ້ນຳສະເໜີ.

Beginning in July, of 2023 the withered boughs of Isaiah twenty-seven must decide if they will repeat the sins of the church in Galilee, and the history of 1863, as well as the history of September 11, 2001. To reject the methodology represented by Habakkuk chapter two, and Isaiah twenty-seven, and by Elijah, John the Baptist and William Miller is to repeat the sins of our fathers, instead of being benefited by the sacred ensamples that were record for those upon whom the ends of the earth have come.

ເລີ່ມຕົ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ກິ່ງງ່າທີ່ແຫ້ງຫ່ຽວໃນອິຊາຢາ ບົດທີ 27 ຈະຕ້ອງຕັດສິນໃຈວ່າ ພວກເຂົາຈະເຮັດບາບຊ້ຳອີກຕາມຄຣິດຕະຈັກໃນຄາລີເລ ແລະປະຫວັດສາດຂອງປີ 1863 ພ້ອມທັງປະຫວັດສາດຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຫຼືບໍ່. ການປະຕິເສດລະບຽບວິທີການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຮາບາກຸກ ບົດທີ 2 ແລະອິຊາຢາ ບົດທີ 27 ແລະໂດຍເອລີຢາ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ William Miller ກໍຄືການເຮັດບາບຊ້ຳອີກຕາມບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາ ແທນທີ່ຈະໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກແບບຢ່າງອັນສັກສິດທີ່ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ສຳລັບຜູ້ທັງຫຼາຍ ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. Wherefore let him that thinketh he standeth take heed lest he fall. There hath no temptation taken you but such as is common to man: but God is faithful, who will not suffer you to be tempted above that ye are able; but will with the temptation also make a way to escape, that ye may be able to bear it. Wherefore, my dearly beloved, flee from idolatry. I speak as to wise men; judge ye what I say. 1 Corinthians 10:11–15.

> ບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງ; ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ເຫດສະນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ຄິດວ່າຕົນຍືນຢູ່ໄດ້ແລ້ວ ຈົ່ງລະວັງ ຢ່າໃຫ້ຕົນເອງຕົກລົງ. ບໍ່ມີການລໍ້ລວງໃດເກີດແກ່ພວກທ່ານ ນອກຈາກທີ່ເປັນສາມັນແກ່ມະນຸດ; ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງສັດຊື່ ຜູ້ຈະບໍ່ຊົງຍອມໃຫ້ພວກທ່ານຖືກລໍ້ລວງເກີນກວ່າທີ່ພວກທ່ານຈະທົນໄດ້; ແຕ່ເມື່ອມີການລໍ້ລວງນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງຈັດທາງອອກໄວ້ດ້ວຍ ເພື່ອໃຫ້ພວກທ່ານສາມາດທົນໄດ້. ເຫດສະນັ້ນ ທ່ານທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອີຍ ຈົ່ງຫລີກໜີຈາກການໄຫວ້ຮູບເຄົາລົບ. ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າກັບພວກທ່ານດັ່ງກັບຄົນມີປັນຍາ; ຈົ່ງພິຈາລະນາສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:11–15.

The sacred methodology establishes the message of the Midnight Cry, which is the latter rain message. That message, when eaten spiritually produces a corresponding experience as certainly as Daniel and the three worthies’ diet of pulse, produced a fairer and fatter countenance. But in Habakkuk chapter two, the stumbling block for those who reject the offer of justification by faith, is pride which prevents them from following on to know the Lord. If there is ever a time when God’s people cannot put off the work of accepting the true methodology, and eating the message from the angel’s hand, it is now!

ວິທີການອັນສັກສິດໄດ້ສະຖາປະນາຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ. ຂ່າວສານນັ້ນ ເມື່ອຖືກກິນຝ່າຍວິນຍານແລ້ວ ຍ່ອມກ່ອຍໃຫ້ເກີດປະສົບການອັນສອດຄ່ອງກັນ ຢ່າງແນ່ນອນພໍໆກັນກັບທີ່ອາຫານຜັກຂອງດານີເອນ ແລະສາມຜູ້ມີຄຸນຄ່ານັ້ນ ໄດ້ກ່ອຍໃຫ້ໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາງາມກວ່າ ແລະອ້ວນທ້ວມກວ່າ. ແຕ່ໃນພຣະທຳຮາບາກຸກ ບົດທີສອງ ສິ່ງກີດຂວາງສຳລັບຜູ້ທີ່ປະຕິເສດການຍື່ນສະເໜີແຫ່ງການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ ຄືຄວາມຈອງຫອງ ຊຶ່ງຂັດຂວາງພວກເຂົາບໍ່ໃຫ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປເພື່ອຈະຮູ້ຈັກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຖ້າເຄີຍມີເວລາໃດໜຶ່ງທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ອາດຜັດຜ່ອນວຽກງານແຫ່ງການຍອມຮັບວິທີການອັນແທ້ຈິງ ແລະການກິນຂ່າວສານຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນ ໄດ້ ກໍແມ່ນເວລານີ້ແຫຼະ!

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. ‘For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.’ Isaiah 61:11. The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “ພວກເຮົາຈະຕ້ອງບໍ່ລໍຖ້າຝົນປາຍລະດູ. ມັນກຳລັງຈະມາເຖິງເໜືອທຸກຄົນທີ່ຈະຮັບຮູ້ ແລະ ຮັບເອົານ້ຳຄ້າງ ແລະ ຫ່າຝົນແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ຕົກລົງມາເໜືອພວກເຮົາ. ເມື່ອພວກເຮົາເກັບຮວບຮວມເສດສ່ວນຂອງແສງສະຫວ່າງ, ເມື່ອພວກເຮົາສຳນຶກຄຸນຄ່າໃນພຣະເມດຕາອັນໝັ້ນຄົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງພໍພຣະໄທໃຫ້ພວກເຮົາວາງໃຈໃນພຣະອົງ, ແລ້ວຄຳສັນຍາທຸກຂໍ້ຈະສຳເລັດ. ‘ເພາະດັ່ງທີ່ແຜ່ນດິນເຮັດໃຫ້ໜໍ່ຂອງມັນງອກຂຶ້ນ, ແລະ ດັ່ງທີ່ສວນເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ຫວ່ານໄວ້ໃນນັ້ນແຕກງອກຂຶ້ນມາ; ສັນໃດ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຄວາມຊອບທຳ ແລະ ການສັນລະເສີນແຕກງອກຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າປະຊາຊາດທັງປວງ.’ ເອຊາຢາ 61:11. ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະຕ້ອງເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິລິຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

God’s prophetic Word has identified that when the great buildings of New York City were thrown down, the angel of Revelation eighteen would descend and “Revelation eighteen, verses one through three would be fulfilled.” Isaiah twenty-seven identifies that time as the “day of the east wind,” and it is the time when “the rough wind” is restrained. “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” Sister White identifies the very same time.

ພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກໂຄ່ນລົງ ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດຈະລົງມາ ແລະ “ພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຂໍ້ໜຶ່ງເຖິງຂໍ້ສາມ ຈະສຳເລັດເປັນຈິງ.” ອິຊາຢາບົດທີຊາວເຈັດໄດ້ລະບຸເວລານັ້ນວ່າເປັນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ,” ແລະເປັນເວລາທີ່ “ລົມແຮງ” ຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້. “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຊີ້ລະບຸເວລາດຽວກັນນີ້ຢ່າງຊັດເຈນ.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “ໃນເວລານັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພຣະກິດແຫ່ງຄວາມລອດພົ້ນກຳລັງຈະສິ້ນສຸດລົງ ຄວາມລຳບາກຍາກເຂັນຈະມາເຖິງໂລກ ແລະ ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍຈະໂກດແຄ້ນ ແຕ່ຈະຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂັດຂວາງພຣະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ໃນເວລານັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ,’ ຫຼື ການຊົງຟື້ນຊູຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະມາເຖິງ ເພື່ອປະທານລິດເດດແກ່ສຽງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະ ຕຽມພວກທະນຸຊົນໃຫ້ສາມາດຢືນຢັດໄດ້ໃນຊ່ວງເວລາເມື່ອໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງມາ.” Early Writings, 85.

The power that angers the nations arrived when the latter rain began to fall. But as soon as that power angered the nations, it was held in check, for Isaiah recorded that he “stayeth his rough wind.” The rough wind, is the east wind, and that wind is restrained when the latter rain begins to sprinkle, and the work of salvation is closing. The closing work of salvation is the sealing time. “Line upon line” the rough, or east wind that is restrained during the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the four winds of Revelation chapter seven.

ອໍານາດທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດແຄ້ນນັ້ນໄດ້ມາເຖິງເມື່ອຝົນປາຍລະດູເລີ່ມຕົກລົງ. ແຕ່ທັນທີທີ່ອໍານາດນັ້ນເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດແຄ້ນ, ມັນກໍຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້, ເພາະວ່າອິຊາຢາໄດ້ບັນທຶກວ່າ ພຣະອົງ “ຍັບຍັ້ງລົມແຮງຂອງພຣະອົງໄວ້.” ລົມແຮງນັ້ນ ຄືລົມຕາເວັນອອກ, ແລະລົມນັ້ນຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ເມື່ອຝົນປາຍລະດູເລີ່ມປະພອຍລົງ, ແລະພາລະກິດແຫ່ງຄວາມພົ້ນກໍາລັງຈະປິດລົງ. ພາລະກິດສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມພົ້ນ ຄືເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ. “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ລົມແຮງ, ຫຼືລົມຕາເວັນອອກ, ທີ່ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ໃນລະຫວ່າງການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ກໍຄືລົມທັງສີ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີເຈັດ.

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> ຫຼັງຈາກເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນສີ່ອົງຢືນຢູ່ທີ່ສີ່ມຸມຂອງແຜ່ນດິນໂລກ ກຳລັງຍຶດລົມທັງສີ່ຂອງໂລກໄວ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ລົມພັດເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືເທິງທະເລ ຫຼືເທິງຕົ້ນໄມ້ໃດໆ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງກຳລັງຂຶ້ນມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່: ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງຕໍ່ທູດສະຫວັນສີ່ອົງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ທຳລາຍແຜ່ນດິນໂລກແລະທະເລ ວ່າ, “ຢ່າເຮັດອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືແກ່ທະເລ ຫຼືແກ່ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍ ຈົນກວ່າພວກເຮົາໄດ້ປະທັບຕາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ.” ພຣະນິມິດ 7:1–3.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem. There Christ, for the only time in His life, rode upon an ass (a symbol of Islam), and Lazarus led the procession into Jerusalem. Sister White identifies Lazarus as the symbol of the seal in that history.

ການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ໄດ້ຖືກເປັນເງົາລ່ວງຫນ້າໂດຍການເຂົ້າສູ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຊະນະຂອງພຣະຄຣິດ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ຂີ່ລາ (ສັນຍະລັກຂອງອິສລາມ) ເປັນຄັ້ງດຽວໃນຊີວິດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ລາຊາໂຣໄດ້ນໍາຂະບວນເຂົ້າສູ່ເຢຣູຊາເລັມ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ ລາຊາໂຣເປັນສັນຍະລັກຂອງການປະທັບຕາໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ.

> “In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed ‘the resurrection, and the life.’ He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 528, 529.

> “ໃນການຊັກຊ້າບໍ່ມາຫາລາຊະໂຣ, ພຣະຄຣິດຊົງມີພຣະປະສົງແຫ່ງພຣະເມດຕາຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງຢຸດຄອຍໄວ້ ເພື່ອວ່າໂດຍການຊົງປຸກລາຊະໂຣໃຫ້ຄືນຈາກຄວາມຕາຍ ພຣະອົງຈະຊົງປະທານຫຼັກຖານອີກປະການໜຶ່ງແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງທີ່ດື້ດ້ານແລະບໍ່ເຊື່ອ ວ່າແທ້ຈິງແລ້ວພຣະອົງຄື ‘ການຄືນມາຈາກຕາຍ ແລະຊີວິດ.’ ພຣະອົງບໍ່ຊົງປາຖະໜາຈະລະທິ້ງຄວາມຫວັງທັງປວງສໍາລັບປະຊາຊົນນັ້ນ ຄືຝູງແກະທີ່ຍາກຈົນແລະພະເນຈອນຂອງວົງວານອິສຣາເອນ. ພຣະທັຍຂອງພຣະອົງແຕກສະຫຼາຍເພາະຄວາມບໍ່ກັບໃຈຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ. ໃນພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງມຸ່ງຫມາຍຈະປະທານຫຼັກຖານອີກຄັ້ງໜຶ່ງແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ ວ່າພຣະອົງຄືພຣະຜູ້ຟື້ນຟູ ຄືພຣະອົງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດນໍາຊີວິດແລະຄວາມອະມະຕະໃຫ້ປາກົດແຈ້ງ. ນີ້ຈະເປັນຫຼັກຖານທີ່ພວກປະໂຣຫິດບໍ່ສາມາດແປຄວາມໝາຍຜິດໄດ້. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນແຫ່ງການຊັກຊ້າຂອງພຣະອົງໃນການໄປເບທານີ. ການອັດສະຈັນອັນສູງສຸດນີ້, ຄືການປຸກລາຊະໂຣໃຫ້ຄືນຈາກຕາຍ, ຈະເປັນການປະທັບຕາຂອງພຣະເຈົ້າເທິງພຣະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະເທິງຂໍ້ອ້າງຂອງພຣະອົງວ່າຊົງມີພຣະພາບເປັນພຣະເຈົ້າ.” The Desire of Ages, 528, 529.

The tarrying time that began on July 18, 2020 is represented by Christ’s tarrying before He resurrected Lazarus. The tarrying time of Revelation chapter eleven, ends at the conclusion of the three and a half days. During those days the two witnesses laid dead in the street. And just as Lazarus was to be resurrected following a tarrying time, so too were John’s two witnesses. Once resurrected they lead the procession into Jerusalem, representing the “seal of God,” and the “crowning miracle” that testifies to Christ’s divinity. The resurrection identifies the conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which takes place while the four winds, the east wind, the rough wind, that arrived on September 11, 2001, is held in check.

ເວລາແຫ່ງການຖ່ວງຊ້າທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການທີ່ພຣະຄຣິດຖ່ວງຊ້າກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ລາຊະໂຣຟື້ນຄືນມາ. ເວລາແຫ່ງການຖ່ວງຊ້າໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອຄົບສາມວັນເຄິ່ງ. ໃນຊ່ວງວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ພະຍານທັງສອງໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ. ແລະເໝືອນດັ່ງທີ່ລາຊະໂຣຈະຕ້ອງຖືກໃຫ້ຟື້ນຄືນມາພາຍຫຼັງເວລາແຫ່ງການຖ່ວງຊ້າ ພະຍານທັງສອງຂອງໂຢຮັນກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ເມື່ອພວກເຂົາຟື້ນຄືນມາແລ້ວ ພວກເຂົານໍາຂະບວນເຂົ້າສູ່ເຢຣູຊາເລັມ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງ “ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ” ແລະ “ການອັດສະຈັນອັນສູງສຸດ” ທີ່ເປັນພະຍານຢືນຢັນພຣະພາບຄວາມເປັນພຣະຂອງພຣະຄຣິດ. ການຟື້ນຄືນມານັ້ນຊີ້ບອກເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງການປະທັບຕາແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ລົມທັງສີ່, ລົມຕາເວັນອອກ, ລົມຮ້າຍແຮງ, ທີ່ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້.

In the hour that is the Sunday law, those winds are released to bring retributive judgment upon the earth beast of Revelation thirteen. They are now even slipping through the fingers of those four angels that are restraining them during the sealing period. One of the most profound references in the Spirit of Prophecy relating to the day of the east wind is found in Testimonies, volume nine. That volume begins the inspired words on page eleven, so it begins symbolically on “nine-eleven”. The title of the chapter is, “The Final Crisis”, but it is also the first chapter of a section titled, “For the Coming of the King”.

ໃນເວລາອັນເປັນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ລົມເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປ່ອຍອອກເພື່ອນຳການພິພາກສາຕອບແທນມາເໜືອສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ. ບັດນີ້ພວກມັນກຳລັງແມ່ນແຕ່ຫຼຸດລອດຜ່ານນິ້ວມືຂອງທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງຜູ້ກຳລັງຫ້າມພວກມັນໄວ້ໃນໄລຍະແຫ່ງການປະທັບຕາ. ໜຶ່ງໃນຄຳອ້າງອີງທີ່ເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດໃນ Spirit of Prophecy ອັນກ່ຽວຂ້ອງກັບວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ ພົບໄດ້ໃນ Testimonies, volume nine. ເຫຼັ້ມນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນຖ້ອຍຄຳອັນດົນໃຈໃນໜ້າທີສິບເອັດ, ດັ່ງນັ້ນໃນທາງສັນຍະລັກມັນຈຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນ “nine-eleven”. ຫົວຂໍ້ຂອງບົດນັ້ນແມ່ນ “The Final Crisis”, ແຕ່ມັນກໍເປັນບົດທຳອິດຂອງພາກໜຶ່ງທີ່ມີຊື່ວ່າ “For the Coming of the King”.

There is no evidence that the section and title of the chapter were purposely manipulated by the editors that compiled the volume, yet the coming of the King, is easily recognized as the coming of the bridegroom, which in the parable of the ten virgins occurs with the midnight crisis that is produced in the virgins, by the presence or lack of oil in their vessels. The midnight crisis that is now arriving, is as the title represents—the last crisis for the ten virgins. In that crisis they manifest whether they have the oil, or they don’t. The oil is not simply the Holy Spirit, it is precisely defined as the Holy Spirit, and also as the correct message, and also as the correct character.

ບໍ່ມີຫຼັກຖານໃດວ່າ ພາກສ່ວນແລະຫົວຂໍ້ຂອງບົດນັ້ນ ຖືກຜູ້ບັນນາທິການທີ່ຮວບຮວມເຫຼັ້ມນັ້ນ ດັດແປງຢ່າງຈົງໃຈ; ແຕ່ການສະເດັດມາຂອງກະສັດນັ້ນ ຍ່ອມຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າເປັນການມາຂອງເຈົ້າບ່າວ ຊຶ່ງໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງສາວພົມມະຈັນສິບຄົນນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັບວິກິດຕອນທ່ຽງຄືນ ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ບັງເກີດໃນບັນດາສາວພົມມະຈັນ ໂດຍການມີ ຫຼື ຂາດນ້ຳມັນໃນພາຊະນະຂອງພວກນາງ. ວິກິດຕອນທ່ຽງຄືນທີ່ກຳລັງມາຮອດໃນຂະນະນີ້ນັ້ນ ເປັນດັ່ງທີ່ຫົວຂໍ້ໄດ້ສະແດງໄວ້—ວິກິດສຸດທ້າຍສຳລັບສາວພົມມະຈັນສິບຄົນ. ໃນວິກິດນັ້ນ ພວກນາງສະແດງໃຫ້ປາກົດວ່າ ພວກນາງມີນ້ຳມັນ ຫຼື ບໍ່ມີ. ນ້ຳມັນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ; ມັນຖືກນິຍາມໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນວ່າເປັນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ແລະເປັນຂ່າວສານທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແລະເປັນອຸປະນິໄສທີ່ຖືກຕ້ອງດ້ວຍ.

The correct methodology establishes the correct message of the Midnight Cry, and that message, received and acted upon, produces the correct character. That character in the last crisis is the character that receives the seal of God. The process of sealing God’s people began at the arrival of the day of the east wind, on September 11, 2001. The message of that time was then to be eaten. Whether to eat or not to eat is represented by Isaiah’s “debate,” and also by Habakkuk’s question of what the watchmen should answer in the argument. The tarrying time of Matthew twenty-five and Habakkuk concludes with the representation of two classes of worshippers. The tarrying time, represented by three and a half days in Revelation chapter eleven, is almost finished.

ວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງສະຖາປະນາຂ່າວສານທີ່ຖືກຕ້ອງແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ, ແລະຂ່າວສານນັ້ນ, ເມື່ອໄດ້ຮັບເອົາແລະນຳໄປປະຕິບັດ, ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດລັກສະນະນິໄສທີ່ຖືກຕ້ອງ. ລັກສະນະນິໄສນັ້ນໃນວິກິດການສຸດທ້າຍ ແມ່ນລັກສະນະນິໄສທີ່ໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂະບວນການແຫ່ງການປະທັບຕາເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອມາຮອດຂອງວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ, ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຂ່າວສານໃນເວລານັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງຖືກກິນ. ການຈະກິນຫຼືບໍ່ກິນ ໄດ້ຖືກເປັນພາບແທນໂດຍ “ການໂຕ້ວາທີ” ຂອງ Isaiah, ແລະຍັງໂດຍຄຳຖາມຂອງ Habakkuk ກ່ຽວກັບວ່າຜູ້ເຝົ້າຍາມຄວນຕອບຢ່າງໃດໃນການໂຕ້ແຍ້ງນັ້ນ. ເວລາຊັກຊ້າຂອງ Matthew ບົດທີຊາວຫ້າ ແລະ Habakkuk ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍພາບແທນຂອງຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ເວລາຊັກຊ້າ, ຊຶ່ງຖືກເປັນພາບແທນໂດຍສາມວັນເຄິ່ງໃນ Revelation ບົດທີສິບເອັດ, ກຳລັງໃກ້ຈະສິ້ນສຸດຢູ່ແລ້ວ.

That tarrying time is also represented at the beginning of the chapter in volume nine, with a passage from Hebrews, where Paul paraphrases verse four of Habakkuk chapter two. Paul’s reference places Habakkuk two in the movement of the third angel, for it is in that history that Christ moved into the Most Holy Place, and in that history the light of His high priestly ministry was revealed, and it is in the book of Hebrews that Paul is revealing the clearest revelation of Christ’s high priestly ministry in God’s Word.

ເວລາແຫ່ງການລ່າຊ້ານັ້ນ ຍັງຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນຕອນຕົ້ນຂອງບົດນັ້ນໃນເຫຼັ້ມທີເກົ້າ ດ້ວຍຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຈາກພຣະທຳ ເຮັບເຣີ, ບ່ອນທີ່ໂປໂລໄດ້ຖອດຄວາມຈາກຂໍ້ທີສີ່ແຫ່ງພຣະທຳ ຮາບາກຸກ ບົດທີສອງ. ການອ້າງອີງຂອງໂປໂລນຳເອົາ ຮາບາກຸກ 2 ເຂົ້າໄປໄວ້ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ເພາະວ່າໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປສູ່ສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ແລະໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພາລະກິດມະຫາປະໂຣຫິດຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍ, ແລະໃນພຣະທຳ ເຮັບເຣີ ນັ້ນເອງ ທີ່ໂປໂລກຳລັງເປີດເຜີຍຄຳເປີດເຜີຍທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດກ່ຽວກັບພາລະກິດມະຫາປະໂຣຫິດຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

Habakkuk two in the movement of the first angel did not yet recognize the movement of Christ into the Most Holy Place, for it did not happen until the end of the proclamation of the Midnight Cry. The tarrying time referenced by Paul, is the tarrying time of Habakkuk and Matthew, but it is the tarrying time that would begin on July 18, 2020. The last verse of Habakkuk two represents the conclusion of the Midnight Cry in the Millerite history, and the arrival of the third angel:

ໃນ Habakkuk 2 ໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ຂະບວນການທີ່ພຣະຄຣິດເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ເພາະເຫດການນັ້ນຍັງບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈົນກວ່າທ້າຍແຫ່ງການປະກາດຂ່າວຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ເວລາແຫ່ງການຄອຍຊ້າທີ່ໂປໂລໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ ແມ່ນເວລາແຫ່ງການຄອຍຊ້າຂອງ Habakkuk ແລະ Matthew ແຕ່ມັນເປັນເວລາແຫ່ງການຄອຍຊ້າທີ່ຈະເລີ່ມໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງ Habakkuk 2 ເປັນຕົວແທນເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງຂ່າວຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນໃນປະຫວັດສາດຂອງ Millerite ແລະການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ:

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນພຣະວິຫານອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ; ໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນສະງັດຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ. ຮາບາກຸກ 2:20

Testimonies, volume nine emphasizes, beginning on page eleven (nine-eleven), the parable of the ten virgins, the tarrying time and its connection with Habakkuk and Matthew, and the final crisis and September 11, 2001, when the prophetic debate arrived.

ໜັງສື Testimonies, ເຫຼັ້ມທີ 9 ເນັ້ນຢ່າງໜັກ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ໜ້າທີ 11 (9-11), ເລື່ອງອຸປະມາຂອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງມັນກັບ Habakkuk ແລະ Matthew, ພ້ອມທັງວິກິດການສຸດທ້າຍ ແລະ ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ເມື່ອການໂຕ້ຖຽງທາງຄຳພະຍາກອນໄດ້ມາເຖິງ.

> “Section 1—For the Coming of the King

> “ພາກທີ 1—ສໍາລັບການສະເດັດມາຂອງກະສັດ”

> “‘Yet a little while, and He that shall come will come, and will not tarry.’ Hebrews 10:37.

> “‘ອີກແຕ່ຊົ່ວຂະນະໜ້ອຍດຽວ, ແລະພຣະອົງຜູ້ຈະສະເດັດມານັ້ນ ຈະສະເດັດມາ, ແລະຈະບໍ່ຊັກຊ້າ.’ ເຮັບເຣີ 10:37.

> “The Last Crisis

> “ວິກິດການສຸດທ້າຍ”

> “We are living in the time of the end. The fast-fulfilling signs of the times declare that the coming of Christ is near at hand. The days in which we live are solemn and important. The Spirit of God is gradually but surely being withdrawn from the earth. Plagues and judgments are already falling upon the despisers of the grace of God. The calamities by land and sea, the unsettled state of society, the alarms of war, are portentous. They forecast approaching events of the greatest magnitude.

> “ພວກເຮົາກໍາລັງດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນເວລາສຸດທ້າຍ. ໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງຍຸກສະໄໝທີ່ກໍາລັງສໍາເລັດຢ່າງໄວວາ ປະກາດວ່າການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ວັນເວລາທີ່ພວກເຮົາດໍາລົງຢູ່ນີ້ເປັນເວລາອັນຂຶງຂັງ ແລະສໍາຄັນຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງຄ່ອຍໆ ແຕ່ແນ່ນອນ ຖືກຖອນອອກຈາກໂລກ. ໄພພິບັດ ແລະການພິພາກສາກໍາລັງຕົກລົງມາແລ້ວເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ດູໝິ່ນພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພິບັດທາງບົກແລະທາງທະເລ, ສະພາບອັນບໍ່ໝັ້ນຄົງຂອງສັງຄົມ, ສັນຍານເຕືອນແຫ່ງສົງຄາມ, ເປັນລາງບອກເຫດ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບອກລ່ວງໜ້າເຖິງເຫດການທີ່ກໍາລັງເຂົ້າມາ ອັນມີຄວາມສໍາຄັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ.”

> “The agencies of evil are combining their forces and consolidating. They are strengthening for the last great crisis. Great changes are soon to take place in our world, and the final movements will be rapid ones.

> “ບັນດາອົງການແຫ່ງຄວາມຊົ່ວກຳລັງຮ່ວມກຳລັງຂອງຕົນເຂົ້າກັນ ແລະກຳລັງຮວບຮວມໃຫ້ແນ່ນຫນາ. ພວກມັນກຳລັງເພີ່ມກຳລັງເພື່ອວິກິດໃຫຍ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ອີກບໍ່ດົນການປ່ຽນແປງອັນໃຫຍ່ຫຼວງຈະເກີດຂຶ້ນໃນໂລກຂອງພວກເຮົາ, ແລະຄວາມເຄື່ອນໄຫວສຸດທ້າຍຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ.”

> “The condition of things in the world shows that troublous times are right upon us. The daily papers are full of indications of a terrible conflict in the near future. Bold robberies are of frequent occurrence. Strikes are common. Thefts and murders are committed on every hand. Men possessed of demons are taking the lives of men, women, and little children. Men have become infatuated with vice, and every species of evil prevails.

> ສະພາບການຂອງສິ່ງທັງຫລາຍໃນໂລກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາແລ້ວ. ໜັງສືພິມລາຍວັນເຕັມໄປດ້ວຍເຄື່ອງບົ່ງຊີ້ຂອງຄວາມຂັດແຍ່ງອັນນ່າສະພຶງກົວໃນອະນາຄົດອັນໃກ້. ການປຸ້ນຈີ້ຢ່າງອາດຫານເກີດຂຶ້ນຢ່າງເລື້ອຍໆ. ການນັດຢຸດງານເປັນເລື່ອງພົບເຫັນທົ່ວໄປ. ການລັກຂະໂມຍແລະການຄາດຕະກຳເກີດຂຶ້ນທຸກຫົນແຫ່ງ. ມະນຸດຜູ້ຖືກຜີຮ້າຍຄອບງຳກຳລັງປິດຊີວິດຂອງຊາຍ ຍິງ ແລະເດັກນ້ອຍ. ມະນຸດໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຫລົງໃນຄວາມຊົ່ວຊ້າ, ແລະຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທຸກຊະນິດກໍຄອບງຳຢູ່.

> “The enemy has succeeded in perverting justice and in filling men’s hearts with the desire for selfish gain.

> “ສັດຕູໄດ້ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນການບິດເບືອນຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະໃນການເຕັມໃສ່ຫົວໃຈຂອງມະນຸດດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຫາຜົນກຳໄລເພື່ອຕົນເອງ.”

> “‘Justice standeth afar off: for truth is fallen in the street, and equity cannot enter.’ Isaiah 59:14. In the great cities there are multitudes living in poverty and wretchedness, well-nigh destitute of food, shelter, and clothing; while in the same cities are those who have more than heart could wish, who live luxuriously, spending their money on richly furnished houses, on personal adornment, or worse still, upon the gratification of sensual appetites, upon liquor, tobacco, and other things that destroy the powers of the brain, unbalance the mind, and debase the soul. The cries of starving humanity are coming up before God, while by every species of oppression and extortion men are piling up colossal fortunes.

> “‘ຄວາມຍຸດຕິທຳຢືນຢູ່ໄກ: ເພາະຄວາມຈິງໄດ້ລົ້ມລົງໃນຖະໜົນ, ແລະຄວາມເທົ່າທຽມກໍບໍ່ອາດເຂົ້າມາໄດ້.’ ເອຊາຢາ 59:14. ໃນບັນດານະຄອນໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ ມີຝູງຊົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກແລະຄວາມອະນາດາ, ເກືອບຈະຂາດແຄນອາຫານ, ທີ່ພັກອາໄສ, ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ໃນຂະນະທີ່ໃນນະຄອນດຽວກັນນັ້ນ ມີຜູ້ຄົນທີ່ມີຫຼາຍກວ່າທີ່ໃຈຈະປາຖະໜາ, ຜູ້ດຳລົງຊີວິດຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍ, ໃຊ້ຈ່າຍເງິນຂອງຕົນໄປກັບເຮືອນທີ່ຕົກແຕ່ງຢ່າງຫຼູຫຼາ, ກັບການປະດັບຕົນສ່ວນບຸກຄົນ, ຫຼືທີ່ເລວຮ້າຍຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ໃຊ້ໄປເພື່ອການສະໜອງຄວາມໃຄ່ທາງເນື້ອໜັງ, ໄປກັບສຸລາ, ຢາສູບ, ແລະສິ່ງອື່ນໆທີ່ທຳລາຍພະລັງຂອງສະໝອງ, ທຳໃຫ້ຈິດໃຈເສຍດຸນ, ແລະເຮັດໃຫ້ຈິດວິນຍານຕົກຕ່ຳ. ສຽງຮ້ອງຂອງມະນຸດຜູ້ອຶດຫິວກຳລັງລອຍຂຶ້ນໄປຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ໂດຍການບີບຄັ້ນແລະການຂູດຮີດທຸກຮູບແບບ ມະນຸດກຳລັງສະສົມຄັ່ງສົມບັດອັນມະຫາສານ.”

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> “ໃນໂອກາດໜຶ່ງ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນນະຄອນນິວຢອກ ໃນຍາມກາງຄືນຂ້າພະເຈົ້າຖືກເອີ້ນໃຫ້ເບິ່ງອາຄານຕ່າງໆທີ່ກໍ່ສ້າງສູງຂຶ້ນເປັນຊັ້ນໆ ມຸ້ງໜ້າຂຶ້ນໄປສູ່ຟ້າສະຫວັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ຖືກຮັບປະກັນວ່າທົນໄຟ, ແລະພວກມັນຖືກກໍ່ຂຶ້ນເພື່ອຍົກຍ້ອງເຈົ້າຂອງແລະຜູ້ກໍ່ສ້າງຂອງມັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ສູງຂຶ້ນ ແລະສູງຂຶ້ນອີກ, ແລະໃນນັ້ນໄດ້ໃຊ້ວັດສະດຸທີ່ມີຄ່າແພງທີ່ສຸດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂອງ ບໍ່ໄດ້ຖາມຕົນເອງວ່າ: ‘ພວກເຮົາຈະຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ດີທີ່ສຸດໄດ້ຢ່າງໃດ?’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຄິດຄຳນຶງຂອງພວກເຂົາ.”

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ: ‘ໂອ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ກຳລັງນຳໃຊ້ຊັບສິນຂອງຕົນໃນລັກສະນະເຊັ່ນນີ້ ສາມາດເຫັນແນວທາງຂອງຕົນດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນມັນເຖີດ! ພວກເຂົາກຳລັງສະສົມອາຄານອັນສະຫງ່າງາມ, ແຕ່ໃນພຣະເນດຂອງພຣະຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງຈັກກະວານ ການວາງແຜນແລະການຄິດປະດິດຂອງພວກເຂົາຊ່າງໂງ່ຈ້າເຫຼືອເກີນພຽງໃດ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍອຳນາດທັງສິ້ນແຫ່ງຈິດໃຈແລະສະຕິປັນຍາວ່າ ພວກເຂົາຈະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງໃດ. ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍການເຫັນຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ໄປ ຄືໜ້າທີ່ປະການທຳອິດຂອງມະນຸດ.’

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> “ເມື່ອອາຄານອັນສູງສະຫງ່າເຫຼົ່ານີ້ຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນ, ບັນດາເຈົ້າຂອງກໍປິຕິຍິນດີດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງອັນເປັນຄວາມທະເຍີທະຍານ ວ່າພວກເຂົາມີເງິນທີ່ຈະໃຊ້ເພື່ອປະຄົບປະເລີງຕົນເອງ ແລະຍົວະໃຫ້ເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນເກີດຄວາມອິດສາ. ເງິນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ພວກເຂົາໄດ້ນຳໄປລົງທຶນເຊັ່ນນັ້ນ ໄດ້ມາໂດຍການຂູດຮີດ, ໂດຍການບີບຄັ້ນຄົນຍາກຈົນຢ່າງໂຫດຮ້າຍ. ພວກເຂົາໄດ້ລືມໄປວ່າໃນສະຫວັນນັ້ນ ບັນຊີຂອງທຸກການທຳທຸລະກຳຖືກບັນທຶກໄວ້; ທຸກການຄ້າອັນບໍ່ຍຸດຕິທຳ, ທຸກການກະທຳອັນສໍ້ໂກງ, ມີບັນທຶກໄວ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເວລາກຳລັງຈະມາເຖິງ ເມື່ອໃນການສໍ້ໂກງແລະຄວາມຈອງຫອງຂອງພວກເຂົາ ມະນຸດຈະໄປເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາກ້າວລ່ວງເກີນໄປ, ແລະພວກເຂົາຈະຮຽນຮູ້ວ່າ ຄວາມອົດກັ້ນຂອງ Jehovah ນັ້ນມີຂອບເຂດ.”

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.” Testimonies, volume 9, 11–13.

> “ພາບເຫດການຕໍ່ໄປທີ່ໄດ້ຜ່ານຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ຄືການແຈ້ງເຕືອນເຫດໄຟໄໝ້. ຜູ້ຄົນໄດ້ເບິ່ງອາຄານສູງສະຫງ່າ ແລະທີ່ເຂົ້າໃຈວ່າກັນໄຟໄດ້ ແລະກ່າວວ່າ: ‘ພວກມັນປອດໄພຢ່າງແນ່ນອນທີ່ສຸດ.’ ແຕ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກໄຟເຜົາຜານໄປ ດັ່ງກັບວ່າເຮັດດ້ວຍຢາງສະໜິດ. ລົດດັບເພີງບໍ່ອາດເຮັດສິ່ງໃດໄດ້ເພື່ອຢັບຢັ້ງການທຳລາຍນັ້ນ. ພະນັກງານດັບເພີງບໍ່ສາມາດເດີນເຄື່ອງດັບເພີງໄດ້.” Testimonies, volume 9, 11–13.

The “debate” that took place over methodology in the beginning of the period represented by Daniel chapter one; and also represented by Daniel chapters one through three; and also represented by the history beginning on August 11, 1840; and also represented in the history of John chapter six, at the crisis in Galilee; and also represented by the history of September 11, 2001 (until July 18, 2020), is now being repeated, not within Adventism at large, but among the dead dry bones that are being aroused from their lethargy by a “voice” crying in the wilderness.

“ການໂຕ້ຖຽງ” ທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກ່ຽວກັບວິທີການ ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄລຍະເວລາທີ່ດານີເອນບົດທີ 1 ເປັນຕົວແທນ; ແລະຍັງເປັນຕົວແທນໂດຍດານີເອນບົດ 1 ຫາ 3; ແລະຍັງເປັນຕົວແທນໂດຍປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840; ແລະຍັງເປັນຕົວແທນໃນປະຫວັດສາດຂອງໂຢຮັນບົດທີ 6, ໃນວິກິດການທີ່ຄາລີເລ; ແລະຍັງເປັນຕົວແທນໂດຍປະຫວັດສາດຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 (ຈົນເຖິງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020), ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ, ບໍ່ແມ່ນພາຍໃນອັດເວນຕິສຶມໂດຍທົ່ວໄປ, ແຕ່ທ່າມກາງກະດູກແຫ້ງຕາຍທີ່ກຳລັງຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຈາກຄວາມຊຶມເຊົາຂອງພວກເຂົາ ໂດຍ “ສຽງ” ໜຶ່ງທີ່ກຳລັງຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ.

We will take up the consideration of the methodology being the latter rain as represented in Isaiah chapters twenty-eight and twenty-nine in our next article.

ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາເຖິງວິທີການ ອັນເປັນຝົນປາຍລະດູ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະທຳອິຊາຢາ ບົດທີສອງສິບແປດ ແລະ ສອງສິບເກົ້າ.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:8–13.

> ຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ຍິນພຣະສຽງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, “ເຮົາຈະໃຊ້ຜູ້ໃດໄປ, ແລະ ຜູ້ໃດຈະໄປແທນພວກເຮົາ?” ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າທູນວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຢູ່ທີ່ນີ້; ຂໍຊົງໃຊ້ຂ້ານ້ອຍໄປເຖີດ.” ແລະພຣະອົງຕັດວ່າ, “ຈົ່ງໄປ ແລະ ບອກປະຊາຊົນນີ້ວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນແທ້ ແຕ່ຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈ; ແລະ ຈະເຫັນແທ້ ແຕ່ຈະບໍ່ຮັບຮູ້.’ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງຊົນຊາດນີ້ດື້ດ້ານ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ຫູຂອງເຂົາໜັກ, ແລະ ປິດຕາຂອງເຂົາເສຍ; ຢ້ານວ່າເຂົາຈະເຫັນດ້ວຍຕາ, ແລະ ໄດ້ຍິນດ້ວຍຫູ, ແລະ ເຂົ້າໃຈດ້ວຍໃຈ, ແລ້ວຫັນຄືນມາ ແລະ ໄດ້ຮັບການຮັກສາ.’” ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າທູນວ່າ, “ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈະດົນເທົ່າໃດ?” ແລະພຣະອົງຕອບວ່າ, “ຈົນກວ່າເມືອງທັງຫລາຍຈະຖືກທຳລາຍຈົນບໍ່ມີຜູ້ອາໄສ, ແລະ ເຮືອນທັງຫລາຍບໍ່ມີຜູ້ຄົນ, ແລະ ແຜ່ນດິນກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຍ້າຍມະນຸດອອກໄປໄກ, ແລະ ໃນທ່າມກາງແຜ່ນດິນນັ້ນມີການຖືກປະຖິ້ມຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ. ແຕ່ໃນນັ້ນຍັງຈະເຫລືອຢູ່ໜຶ່ງສ່ວນສິບ, ແລະ ມັນຈະກັບຄືນມາ ແລະ ຈະຖືກກິນເສຍ; ເໝືອນຕົ້ນເຕ້ຍ ແລະ ເໝືອນຕົ້ນໂອັກ, ຊຶ່ງຕໍຂອງມັນຍັງຢູ່ໃນພວກມັນ ເມື່ອພວກມັນຫລົ່ນໃບ; ດັ່ງນັ້ນ ເຊື້ອສາຍບໍລິສຸດຈະເປັນຕໍຂອງມັນ.” ອິຊາຢາ 6:8–13.

Back to Articles