Article

# ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ? - ເລກທີ ຫ້າ

ພຣະຜູ້ປອບໂຍນ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 11, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ຖືກເປີດເຜີຍພາຍໃນສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ນັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງປະຫວັດສາດທີ່ພວກເຮົາກໍາລັງຢູ່ໃນເວລານີ້. ຄວາມລັບນັ້ນໄດ້ຖືກຊ່ອນໄວ້ຈົນກວ່າປະຫວັດສາດທີ່ມັນເປັນຕົວແທນນັ້ນຈະມາເຖິງ. ນີ້ແມ່ນເວລາທີ່ພຣະຜູ້ປອບໂຍນ, ພຣະວິນຍານແຫ່ງ “ຄວາມຈິງ” ຊົງເປີດເຜີຍຄວາມຈິງທີ່ໂຢຮັນເອີ້ນວ່າ ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ເພາະວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດຄືຄວາມຈິງ. ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ວ່າຄໍາວ່າ “ຄວາມຈິງ” ເປັນຕົວແທນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ແລະບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເປັນການເປີດເຜີຍທາງພາສາອັນມະຫັດສະຈັນວ່າ ຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ຖືກນໍາໃຊ້ຢ່າງເລິກຊຶ້ງຢ່າງຍິ່ງຕະຫຼອດພຣະຄໍາພີ. ແຕ່ຍັງເປັນການອັດສະຈັນອັນໜ້າພິສູດອີກດ້ວຍ ຊຶ່ງເມື່ອເຂົ້າໃຈແລ້ວ ກໍກາຍເປັນກະແຈສໍາລັບເປີດຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດ, ແລະໂດຍການນັ້ນກໍເປີດພຣະຄໍາພີທັງໝົດ. ແຕ່ສິ່ງນີ້ມີໄວ້ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເຕັມໃຈຈະເຫັນ, ຈະໄດ້ຍິນ, ແລະຮັກສາບັນດາສິ່ງທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.

ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດຮັບຮູ້ “ຄວາມຈິງ” ໃນລັກສະນະທີ່ຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງນັ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງມີການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ມະນຸດອາດເຂົ້າໃຈຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ” ໃນທາງສະຕິປັນຍາ ແລະແມ່ນແຕ່ອາດປະຫລາດໃຈໃນຄວາມໝາຍອັນເລິກຊຶ້ງຂອງມັນ ແຕ່ “ຄວາມຈິງ” ຈະຕ້ອງຖືກກິນເຂົ້າໄປ. ມັນຈະຕ້ອງຖືກຊຶມຊັບເຂົ້າໄປພາຍໃນ ແລະກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງປະສົບການຂອງບຸກຄົນ ເພາະວ່າພຣະວັດຈະນະນັ້ນນຳພາລິດອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າໄປສູ່ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາການຖືກປ່ຽນແປງໃຫ້ເປັນໄປຕາມພຣະສັນຖານຂອງພຣະຄຣິດ. ໜຶ່ງໃນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການຄົ້ນຄວ້າສ່ວນຕົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກ່ຽວກັບຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ນັ້ນ ແມ່ນບັນດານັກປາຊຍ໌ພາສາເຮັບເຣີ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ກ່າວເຖິງລັກສະນະອັນນ່າພິສະວົງຂອງຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ” ແລະການໃຊ້ຂອງມັນໃນພຣະຄຳພີດ້ວຍ. ແຕ່ກໍບໍ່ມີເຫດຜົນໃດທີ່ຈະເຊື່ອວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ” ຂອງພວກເຂົາໃນທາງສະຕິປັນຍາ ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາມາສູ່ພຣະຄຣິດ.

ຄວາມຈິງໃນຄຳພະຍາກອນທີ່ວ່າພຣະວັດຈະນະຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຮັບປະທານເຂົ້າໄປພ້ອມກັບການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ສອດຄ້ອງກັບຄຳນິຍາມຂອງ Sister White ກ່ຽວກັບ “ນ້ຳມັນ” ໃນຄຳອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ແລະຍັງສອດຄ້ອງກັບຄຳບັນຍາຍຂອງນາງກ່ຽວກັບພົມມະຈາລີສອງຈຳພວກທີ່ກຳລັງຄອຍຖ້າເຈົ້າບ່າວ.

ສັນຍາລັກໜຶ່ງໂດຍຫຼາຍເທື່ອແລ້ວມັກຈະມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງປະການ, ແລະຄວາມໝາຍນັ້ນຕ້ອງຖືກກຳນົດໂດຍບໍລິບົດທີ່ສັນຍາລັກນັ້ນປາກົດຢູ່. ມັນບໍ່ຄວນຖືກກຳນົດໂດຍຄຳນິຍາມຂອງຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານໄວຍາກອນຕໍ່ຄຳນັ້ນ ຫຼືໂດຍກອບເວລາທາງປະຫວັດສາດໃນຂະນະທີ່ຄຳນັ້ນຖືກຂຽນ. ສອງແນວທາງນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ນັກເທວະວິທະຍາຂອງອັດເວັນຕິດສ໌ໄດ້ຍຶດຖືເພື່ອປະຕິເສດ “ຄວາມຈິງ.” ສັນຍາລັກໜຶ່ງຖືກກຳນົດຄວາມໝາຍໂດຍບໍລິບົດທີ່ມັນຖືກນຳໃຊ້. ພາຍໃນພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ຄຳວ່າ “ນ້ຳມັນ” ໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມຈັນສິບຄົນ ແທນຄວາມໝາຍຢ່າງນ້ອຍສອງສາມປະການ ຂຶ້ນກັບບໍລິບົດຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ພົບ “ນ້ຳມັນ” ນັ້ນ. ເປັນຫຍັງຍິງພົມຈັນກຸ່ມໜຶ່ງຈຶ່ງມີນ້ຳມັນ ແຕ່ອີກກຸ່ມໜຶ່ງບໍ່ມີ?

> “ມີໂລກໜຶ່ງກຳລັງນອນຢູ່ໃນຄວາມອະທຳ, ໃນການຫຼອກລວງ ແລະ ຄວາມຫຼົງຜິດ, ຢູ່ໃນເງົາແຫ່ງຄວາມຕາຍໂດຍແທ້,—ຫຼັບຢູ່, ຫຼັບຢູ່. ຜູ້ໃດກຳລັງຮູ້ສຶກເຈັບປວດໃນຈິດວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ? ສຽງໃດຈະສາມາດໄປເຖິງເຂົາໄດ້? ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກພາໄປສູ່ອະນາຄົດ ເມື່ອສັນຍານຈະຖືກໃຫ້ຂຶ້ນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງ.’ ແຕ່ບາງຄົນຈະໄດ້ຊັກຊ້າໃນການຈັດຫານ້ຳມັນເພື່ອເຕີມໂຄມຂອງຕົນ, ແລະ ຊ້າເກີນໄປພວກເຂົາຈະພົບວ່າ ລັກສະນະນິໄສ, ຊຶ່ງນ້ຳມັນນັ້ນເປັນຕົວແທນ, ບໍ່ອາດຖ່າຍໂອນໄດ້. ນ້ຳມັນນັ້ນຄື ຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະນິໄສ, ແລະ ລັກສະນະນິໄສບໍ່ອາດຖ່າຍໂອນໄດ້. ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດສາມາດຈັດຫາມັນໃຫ້ແກ່ອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້. ແຕ່ລະຄົນຕ້ອງຈັດຫາໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ ຊຶ່ງລັກສະນະນິໄສທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກທຸກຮອຍເປື້ອນຂອງບາບ.” Bible Echo, May 4, 1896.

ພວກຍິງພົມຈັນທີ່ໂງ່ເຂລາບໍ່ມີລັກສະນະນິໄສອັນຈຳເປັນສຳລັບຈະຜ່ານວິກິດການທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ໄດ້. ພວກນາງຂາດຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ. ແຕ່ນ້ຳມັນນັ້ນກໍເປັນຂ່າວສານດ້ວຍ, ແລະນ້ຳມັນໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມຈັນສິບຄົນໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ຄືຂ່າວສານຄຳເຕືອນຂັ້ນສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຖືກແທນນັຍໂດຍພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ທີ່ຈະຕ້ອງຖືກໄດ້ຍິນ, ອ່ານ ແລະຮັກສາໄວ້.

> “ຜູ້ທີ່ຖືກເຈີມຢືນຢູ່ຂ້າງພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ ມີຕຳແໜ່ງທີ່ເຄີຍຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຊາຕານໃນຖານະເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມ. ໂດຍຜ່ານບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດທີ່ລ້ອມຮອບພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະອົງ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງດຳລົງການສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບຊາວໂລກ. ນ້ຳມັນຄຳເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະຄຸນ ຊຶ່ງໂດຍພຣະຄຸນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງຫລໍ່ລ້ຽງຕະກຽງຂອງຜູ້ເຊື່ອໃຫ້ມີຢູ່ເຕັມສະເໝີ ເພື່ອວ່າຕະກຽງນັ້ນຈະບໍ່ກະພິບ ແລະບໍ່ດັບມອດລົງ. ຖ້າຫາກວ່ານ້ຳມັນອັນບໍລິສຸດນີ້ບໍ່ຖືກເທລົງມາຈາກສະຫວັນໃນຂ່າວສານທັງຫລາຍແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ກຳລັງອຳນາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍກໍຈະຄວບຄຸມມະນຸດໄວ້ໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ.”

> “ພຣະເຈົ້າຖືກລົບຫຼູ່ເມື່ອພວກເຮົາບໍ່ຮັບຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງຊົງສົ່ງມາເຖິງພວກເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງປະຕິເສດນ້ຳມັນຄຳອັນພຣະອົງປະສົງຈະເທລົງໃນຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ຖືກຖ່າຍທອດໄປສູ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ເມື່ອສຽງເອີ້ນດັງຂຶ້ນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບທ່ານເຖີດ,’ ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບນ້ຳມັນບໍລິສຸດ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖະນຸຖະໜອມພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ ຈະພົບວ່າ ເຊັ່ນດຽວກັບພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ໂງ່ ພວກເຂົາບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ. ໃນຕົວພວກເຂົາເອງ ພວກເຂົາບໍ່ມີອຳນາດທີ່ຈະໄດ້ຮັບນ້ຳມັນນັ້ນ ແລະຊີວິດຂອງພວກເຂົາກໍພັງທະລາຍ. ແຕ່ຖ້າມີການທູນຂໍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພວກເຮົາອ້ອນວອນເໝືອນດັ່ງທ່ານໂມເຊໄດ້ກະທຳວ່າ, ‘ຂໍຊົງສະແດງສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະອົງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເຫັນ,’ ຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເທລົງຢ່າງອຸດົມໃນໃຈຂອງພວກເຮົາ. ຜ່ານທໍ່ຄຳທັງຫຼາຍ, ນ້ຳມັນຄຳຈະຖືກຖ່າຍທອດມາເຖິງພວກເຮົາ. ‘ບໍ່ແມ່ນໂດຍກຳລັງ, ຫຼືໂດຍອຳນາດ, ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ ພຣະຢາເວແຫ່ງບັນດາພົນໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ.’ ໂດຍການຮັບແສງອັນເຈີດຈ້າຈາກພຣະອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ບຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າສ່ອງແສງເປັນດວງປະທີບໃນໂລກ.” Review and Herald, July 20, 1897.

“ນ້ຳມັນ” ແມ່ນຂ່າວສານສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງອີກເທື່ອໜຶ່ງ ກໍຄື ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະມີນ້ຳມັນ ຈຳເປັນຕ້ອງອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ເໝືອນດັ່ງໂມເຊໄດ້ກະທຳໃນຖ້ຳເຂົາໂຮເຣັບ. ແຕ່ຈົ່ງສັງເກດວ່າ ຖ້າພວກເຮົາຈະ “ອ້ອນວອນ ເໝືອນດັ່ງໂມເຊ” ໃຫ້ພຣະເຈົ້າ “ສະແດງ” “ສະຫງ່າລາສີ” ຂອງພຣະອົງແກ່ພວກເຮົາ ພວກເຮົາຕ້ອງທູນຂໍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກ່ອນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພຣະຜູ້ປອບໂຍນ. ຖ້າພວກເຮົາກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ແລ້ວໂດຍບັນດາທູດສະຫວັນ ແລະທໍ່ຄຳສອງທໍ່ ພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ. ພວກເຮົາກຳລັງຫລອກລວງຕົນເອງ ຖ້າພວກເຮົາຄິດວ່າ ພວກເຮົາສາມາດອະທິຖານ ແລະອ້ອນວອນເພື່ອພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ຕາມທີ່ຂະນົມທຳນຽມ ແລະຈາລີດຂອງ Laodicean Adventism ແນະນຳວ່າຄວນກະທຳນັ້ນ ໃນຂະນະດຽວກັນກໍຍັງປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງຖືກຖ່າຍທອດມາສູ່ພວກເຮົາຜ່ານ “ຂ່າວສານແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ” ຊຶ່ງຖືກຖ່າຍທອດໂດຍຜູ້ທີ່ຖືກເຈີມຕັ້ງສອງອົງ ຜູ້ຊຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອພວກເຮົາປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງພຣະອົງ ພວກເຮົາກໍປະຕິເສດຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງ.

> ແລ້ວຂ້ານ້ອຍໄດ້ຕອບ ແລະທູນຖາມທ່ານວ່າ, “ຕົ້ນໝາກກອກເທດສອງຕົ້ນນີ້ທີ່ຢູ່ທາງຂວາຂອງຄັນປະທີບ ແລະທາງຊ້າຍຂອງມັນ ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຕອບອີກ ແລະທູນຖາມທ່ານວ່າ, “ກິ່ງໝາກກອກເທດສອງກິ່ງນີ້ ຊຶ່ງໂດຍທໍ່ຄຳສອງທໍ່ ໄດ້ຖ່າຍນ້ຳມັນຄຳອອກຈາກຕົນເອງ ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະທ່ານໄດ້ຕອບຂ້ານ້ອຍ ແລະກ່າວວ່າ, “ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ດອກຫລືວ່າ ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະຂ້ານ້ອຍທູນວ່າ, “ບໍ່ຮູ້, ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ.” ແລ້ວທ່ານກ່າວວ່າ, “ສອງຜູ້ນີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການເຈີມໄວ້, ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ.” ເຊກາຣີຢາ 4:11–14.

ບຸກຄົນ​ທັງ​ສອງ​ຜູ້​ທີ່ “ໄດ້​ຮັບ​ການ​ເຈີມ, ຜູ້​ຢືນ​ຢູ່​ຂ້າງ​ອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ແຫ່ງ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ​ທັງ​ສິ້ນ,” ຍັງ​ຖືກ​ສະ​ແດງ​ແທນ​ເປັນ​ພະຍານ​ທັງ​ສອງ​ໃນ​ພຣະ​ນິມິດ​ບົດ​ທີ​ສິບ​ເອັດ.

> “ກ່ຽວກັບພະຍານທັງສອງ ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ປະກາດເພີ່ມອີກວ່າ: ‘ເຫຼົ່ານີ້ແຫຼະແມ່ນຕົ້ນໝາກກອກສອງຕົ້ນ ແລະຄັນປະທີບສອງອັນ ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.’ ‘ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ,’ ຜູ້ຂຽນເພງສັນລະເສີນໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ເປັນປະທີບແກ່ເທົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະເປັນແສງສະຫວ່າງແກ່ທາງຂອງຂ້ານ້ອຍ.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. ພະຍານທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຳພີແຫ່ງພຣະສັນຍາເດີມ ແລະ ພຣະສັນຍາໃໝ່.” The Great Controversy, 267.

ບໍ່ວ່າເຮົາຈະພິຈາລະນາຄຳພະຍານຂອງເຊກາຣີຢາ ຫຼືຂອງໂຢຮັນ ກ່ຽວກັບພະຍານສອງຄົນ, ບໍລິບົດຂອງຄຳພະຍານທັງສອງນັ້ນກໍຄືຂະບວນການແຫ່ງການສື່ສານ ອັນເປັນຄວາມຈິງປະການທຳອິດທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນຄວາມສຳພັນກັບຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ໃນພຣະນິມິດ ບົດ 1 ຂໍ້ 1. ຈາກພຣະບິດາ ເຖິງພຣະບຸດ ເຖິງບັນດາທູດສະຫວັນ ເຖິງຜູ້ພະຍາກອນ ເຖິງຄຣິດຕະຈັກ. ຂະບວນການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຕັດກັບມະນຸດຊາດນັ້ນ ເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈສຳຄັນປະການໜຶ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງຈະສຳແດງໃຫ້ປາກົດພາຍໃນຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ສິ່ງນີ້ສອດຄ່ອງກັບການເນັ້ນໜັກໃນການນຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສາມ.

ຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ William Miller. Miller ມີລັກສະນະຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຫຼາຍປະການທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້. ລາວເປັນ “ພໍ່” ຂອງຂະບວນການນັ້ນ, ຊຶ່ງໃນແງ່ຂອງ Alpha ແລະ Omega ຍ່ອມຮຽກຮ້ອງວ່າຈະຕ້ອງມີບຸດຊາຍ. ລາວເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການໜຶ່ງທີ່ຖືກເອີ້ນໂດຍຊື່ “Millerite,” ຊຶ່ງເປັນຄຳທີ່ໃຊ້ສຳລັບຫີນຊະນິດໜຶ່ງ. ລາວໄດ້ຖືກໃຊ້ໃນການຈັດລະບຽບກົດເກນພຣະຄຳພີຊຸດໜຶ່ງສຳລັບການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນ. ກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ກາຍເປັນອົງປະກອບສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຂອງການສື່ສານຂໍ້ຄວາມແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກປະຕິເສດຫຼືຖືກຍອມຮັບ ຕາມທີ່ຄົນໃນຍຸກຂອງ Miller ໄດ້ເລືອກວ່າຈະຄົງຢູ່ໃນສະພາບ Laodicean ອັນໂງ່ຈ້າຂອງພວກເຂົາ ຫຼືຈະກາຍເປັນ Philadelphians ຜູ້ມີປັນຍາ. ໃນຖານະເປັນພໍ່ຂອງຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ລາວເປັນແບບຢ່າງຂອງຂະບວນການໜຶ່ງທີ່ຈະປະກາດຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂະບວນການນັ້ນຕໍ່ຂໍ້ຄວາມນີ້ຈະຖືກນຳທາງໂດຍຊຸດກົດເກນພຣະຄຳພີພິເສດສຳລັບການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງສະຖາປະນາຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຢ່າງໝັ້ນຄົງ ເໝືອນດັ່ງທີ່ Miller ໄດ້ຖືກໃຊ້ເພື່ອສະຖາປະນາຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ, Jesus Christ ຄືເກົ່າເມື່ອວານນີ້, ວັນນີ້ ແລະຕະຫຼອດໄປ.

> ພວກພີ່ນ້ອງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອີຍ ຢ່າຫຼົງຜິດ. ຂອງປະທານອັນດີທຸກຢ່າງ ແລະຂອງປະທານອັນສົມບູນທຸກຢ່າງ ມາຈາກເບື້ອງເທິງ ແລະລົງມາຈາກພຣະບິດາແຫ່ງບັນດາຄວາມສະຫວ່າງ ໃນພຣະອົງນັ້ນບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ ຫຼືເງົາແຫ່ງການຜັນປ່ຽນແຕ່ຢ່າງໃດ. ດ້ວຍນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ພວກເຮົາບັງເກີດມາໂດຍພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະເປັນເໝືອນຜົນທຳອິດຢ່າງໜຶ່ງໃນບັນດາສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະອົງ. ຢາໂກໂບ 1:16–18.

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ຫຼື ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການແອດເວັນຕິສຶມ, ຂ່າວສານແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍນ້ຳມັນ ໄດ້ຖືກຖ່າຍທອດຜ່ານພະຍານທັງສອງ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ກັບພວກມິນເລີໄຣດ, ພະຍານທັງສອງນັ້ນແມ່ນພຣະຄຳພີເດີມ ແລະ ພຣະຄຳພີໃໝ່; ແລະ ໃນຕອນສິ້ນສຸດ ພະຍານທັງສອງນັ້ນແມ່ນພຣະຄຳພີ ແລະ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງ ໂຢຮັນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພາບສະແດງຢ່າງສົມບູນທີ່ສຸດເຖິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ໃນຊ່ວງເວລາຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ, ຈຶ່ງຢູ່ໃນເກາະປັດໂມ.

> ຂ້ານ້ອຍ ໂຢຮັນ, ຜູ້ທີ່ເປັນທັງພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ແລະເປັນຜູ້ຮ່ວມໃນຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ ແລະໃນອານາຈັກ ແລະໃນຄວາມອົດທົນຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ໄດ້ຢູ່ໃນເກາະທີ່ເອີ້ນວ່າ ປັດໂມສ, ເພາະເຫັນແກ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເພາະຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ພຣະນິມິດ 1:9

ສະພາບແວດລ້ອມເຊິ່ງເປັນເຊີງພະຍາກອນຂອງເກາະປັດໂມສ ສະແດງວ່າ ໂຢຮັນກຳລັງຖືກຂົ່ມເຫັງ. ທ່ານຖືກຂົ່ມເຫັງເນື່ອງຈາກໄດ້ຮັບຂ່າວສານແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຊີ້ບອກພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຜ່ານທາງພຣະຄຳພີ ແລະ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ.

ການຂົ່ມເຫັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ກໍໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ເຊັ່ນກັນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ເມື່ອພະຍານທັງສອງຖືກຂ້າຕາຍຢູ່ຕາມຖະໜົນ ແລະທຸກຄົນກໍສະຫຼອງການຕາຍຂອງພວກເຂົາ. ໃນບົດທີ 11 ພະຍານທັງສອງນັ້ນຄື ເອລີຢາ ແລະ ໂມເຊ. ພວກເຂົາໄດ້ໃຫ້ຄໍາພະຍານຂອງຕົນເປັນເວລາສາມປີເຄິ່ງ ແລ້ວຈາກນັ້ນກໍຖືກຂ້າຕາຍ ແຕ່ຕໍ່ມາພວກເຂົາກໍໄດ້ຖືກຊົງໃຫ້ຄືນມາມີຊີວິດອີກ.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫມົດໄດ້ກ່າວເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າທີ່ພວກເຂົາກ່າວເຖິງປະຫວັດຂອງຕົນເອງ ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເຄີຍມີປຶ້ມໃດໜຶ່ງທີ່ກ່າວເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍ ປຶ້ມນັ້ນກໍຄືພຣະນິມິດ ບ່ອນທີ່ປຶ້ມທັງຫມົດຂອງພຣະຄຳພີມາພົບກັນແລະສິ້ນສຸດລົງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຍຸກສຸດທ້າຍຈຶ່ງຕ້ອງມີ “ຂ່າວສານ” ຫນຶ່ງທີ່ຖືກຂ້າ ແລະພາຍຫຼັງນັ້ນຖືກຊົງໃຫ້ຄືນມີຊີວິດອີກ. ພຣະນິມິດບົດທີ 11 ໄດ້ສະແດງປະຫວັດຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍທີ່ກົງກວ່ານັ້ນ ມັນສະແດງເຖິງການໂຈມຕີຕໍ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ຂ່າວສານແລະຂະບວນການທີ່ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍຂ່າວສານແລະຂະບວນການຂອງ Miller ໄດ້ຮັບການໂຈມຕີນັ້ນ ແລະໄດ້ຕາຍໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ຕາມພຣະນິມິດບົດທີ 11 ການໂຈມຕີນັ້ນຈະຖືກດຳເນີນໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເລິກທີ່ບໍ່ມີກົ້ນ.

> ແລະເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ສຳເລັດຄຳພະຍານຂອງຕົນແລ້ວ, ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນນັ້ນຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ສູ້ກັບພວກເຂົາ, ແລະຈະເອົາຊະນະພວກເຂົາ, ແລະຂ້າພວກເຂົາ. ແລະສົບຂອງພວກເຂົາຈະນອນຢູ່ໃນຖະໜົນຂອງນະຄອນໃຫຍ່, ຊຶ່ງໃນທາງຝ່າຍວິນຍານເອີ້ນວ່າ ໂຊໂດມ ແລະ ອີຢິບ, ບ່ອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຖືກຄຶງໄວ້ທີ່ກາງແຂນດ້ວຍ. ພຣະນິມິດ 11:8, 9

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ “ຫຸມເລິກຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້” ເປັນຕົວແທນຂອງການປາກົດອອກໃໝ່ຂອງອຳນາດແຫ່ງຊາຕານ.

> “‘ເມື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ສຳເລັດ [ກຳລັງຈະສຳເລັດ] ຄຳພະຍານຂອງພວກເຂົາ.’ ໄລຍະເວລາທີ່ພະຍານທັງສອງຈະຕ້ອງພະຍາກອນໂດຍນຸ່ງຫົ່ມກະສອບໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ການສິ້ນສຸດແຫ່ງພາລະກິດຂອງຕົນໃນຄວາມມືດມົວ, ສົງຄາມຈະຖືກກໍ່ຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ພວກເຂົາໂດຍອຳນາດທີ່ຖືກພັນລະນາວ່າ ‘ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກເຫວເລິກອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.’ ໃນຫຼາຍປະເທດຂອງຢູໂຣບ ອຳນາດທີ່ປົກຄອງຢູ່ໃນສາສນາຈັກແລະລັດ ໄດ້ຖືກຊາຕານຄວບຄຸມມາເປັນເວລາຫຼາຍສະຕະວັດ ໂດຍຜ່ານສື່ກາງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ. ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ ມີການນຳສະເໜີໃຫ້ເຫັນການສຳແດງອຳນາດຂອງຊາຕານໃນຮູບແບບໃໝ່.” The Great Controversy, 268.

ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ລະບຸອໍານາດຢູ່ສາມປະການທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວທີ່ບໍ່ມີກົ້ນ; ປະການທຳອິດທີ່ໄດ້ກ່າວເຖິງແມ່ນ ອິສະລາມ ໃນພຣະນິມິດ ບົດ 9 ຂໍ້ 2, ປະການທີສອງແມ່ນ ອະເທວະນິຍົມ ຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ ໃນບົດ 11 ຂໍ້ 8, ແລະປະການທີສາມແມ່ນ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ ໃນບົດ 17 ຂໍ້ 8. “ການສໍາແດງໃໝ່” ໃນວັນສຸດທ້າຍ ທີ່ຈະບໍ່ພຽງແຕ່ໂຈມຕີຂະບວນການທີ່ຖືກເປັນແບບໂດຍຂະບວນການ Millerite ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຈະໂຈມຕີໂລກອີກດ້ວຍ, ຄືການຕື່ນຕົວປອມຂອງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນອັນປອມ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ “Woke-ism.” Woke-ism ເປັນຕົວແທນຂອງ “ການສໍາແດງໃໝ່ແຫ່ງອໍານາດຂອງຊາຕານ” ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຄໍ້າຈຸນໂດຍ antichrist ນິກາຍ Jesuit ໃນປັດຈຸບັນ ແລະຖືກຜັກດັນຜ່ານພໍ່ຄ້າທັງຫລາຍ, ຜູ້ນໍາທາງການເມືອງຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ບັນດາຜູ້ແທນເສລີນິຍົມໃນຄຣິດຕະຈັກ Protestant ທີ່ຕົກຕໍ່າໃນສະຫະລັດ, ແລະພັກ Democratic ຄຽງຄູ່ກັບພວກ RINO-Republicans ຜູ້ທີ່ບໍ່ວ່າຈະສົ່ງເສີມ ຫຼື ຍອມໃຫ້ມີການສົ່ງເສີມ ຄວາມຜັນແປທັງປວງຂອງວິຖີຊີວິດອັນເບື້ອງເບນຂອງຊຸມຊົນຮັກຮ່ວມເພດ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນຄວາມໄວ້ໃນບົດ 11 ວ່າ “ໂຊໂດມ.” ອໍານາດທັງສາມນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ນໍາໂລກໄປສູ່ Armageddon, ແລະພວກມັນຍັງຖືກແທນຄວາມໂດຍ “ອີຢິບ,” ສັນຍາລັກຂອງອະເທວະນິຍົມ ແລະ ຄວາມເປັນໂລກ. ເມື່ອວາງຢູ່ພາຍໃນຄວາມອະນາທິປະໄຕຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ, ຊຶ່ງເປັນອີກອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງອໍານາດທັງສາມນີ້ ທີ່ປະກອບເປັນສິ່ງທີ່ Sister White ເອີ້ນວ່າ “ສະຫະພັນຊົ່ວຮ້າຍ,” ພວກມັນບໍ່ວ່າໂດຍກົງ ຫຼື ໂດຍທາງອ້ອມ ກໍສົ່ງເສີມ ຫຼື ຍອມໃຫ້ Woke-ism. Woke-ism ແມ່ນການປອມແປງຂອງຊາຕານຕໍ່ການຕື່ນຕົວຂອງພົມມະຈັນສິບຄົນ. ພວກເຮົາຍັງມີອີກຫລາຍສິ່ງຈະກ່າວໃນແນວທາງນີ້, ແຕ່ກ່ອນອື່ນໝົດ ພວກເຮົາຈໍາເປັນຕ້ອງກ່າວເຖິງຜົນຕາມມາຫຼັງຈາກການຄາດຕະກໍາໃນຖະໜົນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກກະທໍາໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

ແລະຍັງມີອີກ, ທ່ານຜູ້ອ່ານທີ່ຮັກ, ກະລຸນາເຂົ້າໃຈວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີການສະໜັບສະໜູນອັນໃດທີ່ຈະມອບໃຫ້ແກ່ພັກ Republican. ບໍ່ມີແນວທາງທາງການເມືອງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມໄວ້ວາງໃຈ. ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນນັ້ນ ແມ່ນພະລັງພະຍາກອນທີ່ດຳລົງຢູ່ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ສະຫະປະຊາຊາດ ແລະ ລະບົບ Papacy. ພະລັງເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກກ່າວເຖິງຢ່າງຈຳເພາະຍິ່ງຂຶ້ນ ເມື່ອພວກເຮົາເລີ່ມກ່າວເຖິງໂດຍກົງເຖິງເຂົາສອງເຂົາທີ່ດຳເນີນຄຽງຄູ່ກັນຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ລັດທິ Woke ແບບຊາຕານ ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນອັນປອມ ມາກ່ອນສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ກ່ອນເວລາແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນອັນແທ້ຈິງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກຂ້າລົງໃນຖະໜົນຫົນທາງ ໃນທີ່ສຸດຈະພັດທະນາກາຍເປັນພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ເຂລາ ຫຼື ພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫຼາດ. ບັດນີ້ແມ່ນຫ້ວງເວລາທີ່ການມັດຮວບລັກສະນະນິໄສຂອງພວກເຮົາເຂົ້າເປັນມັດ ບໍ່ວ່າຈະເປັນມັດທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້ສໍາລັບໄຟແຫ່ງການທໍາລາຍ ຫຼື ເປັນມັດສໍາລັບຍຸ້ງສາງສະຫວັນ.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ ພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ເຂົາລົງໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການມິນເລີ ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ຄວາມຜິດຫວັງແຫ່ງການທົດສອບແຕກຕ່າງຈາກພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫຼາດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອຮອດເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້ານັ້ນ ລັກສະນະນິສັຍຂອງພວກເຂົາກໍໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ແລ້ວ. ແຕ່ຄຳພະຍານຂອງເຢເຣມີຢາແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ພວກເຮົາສາມາດເລືອກທີ່ຈະກັບຄືນຫາພຣະເຈົ້າ ແລະພຣະອົງບໍ່ພຽງແຕ່ຈະກັບຄືນມາຫາພວກເຮົາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ພຣະອົງຈະຊົງເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເປັນກຳແພງທອງສຳຣິດອັນແຂງແກ່ນຕ້ານຄົນອະທຳແລະຄົນທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາຖືກໃຊ້ເປັນປາກຂອງພຣະອົງໃນວິກິດທີ່ຈະຕາມມາ. ຢູ່ໃນຈຸດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນເອງ ພຣະເຢຊູຊົງສັນຍາວ່າຈະປອບໃຈພວກເຮົາ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນນັຍສຳຄັນຂອງສີ່ບົດຂອງໂຢຮັນທີ່ຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນປະຫວັດປະຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ.

ນ້ຳມັນແມ່ນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ; ມັນແມ່ນລັກສະນະນິໄສ ແລະ ແມ່ນຂ່າວສານຕ່າງໆຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນ “ພຣະຜູ້ປອບໂຍນ.” ດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮັກໂລກຫຼາຍຈົນໄດ້ປະທານພຣະບຸດອົງດຽວຂອງພຣະອົງ, ແລະ ດັ່ງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງສະຫຼະພາວະແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຍອມຮັບສະພາບມະນຸດທີ່ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຂຶ້ນນັ້ນເຂົ້າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງເອງຕະຫຼອດນິລັນດອນດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈ, ດັ່ງນັ້ນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊຶ່ງຖືກປະທານໃນຊ່ວງເວລານີ້ກໍຈະສະຖິດຢູ່ກັບພວກເຮົາຕະຫຼອດໄປ.

> ຖ້າພວກທ່ານຮັກເຮົາ ຈົ່ງຮັກສາບັນຍັດຂອງເຮົາໄວ້. ແລະເຮົາຈະທູນຂໍພຣະບິດາ ແລະພຣະອົງຈະປະທານຜູ້ປອບໂຍນອີກຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານ ເພື່ອທ່ານນັ້ນຈະສະຖິດຢູ່ກັບພວກທ່ານເປັນນິດ; ຄືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ ຜູ້ທີ່ໂລກບໍ່ອາດຮັບໄດ້ ເພາະມັນບໍ່ເຫັນພຣະອົງ ແລະບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ; ແຕ່ພວກທ່ານຮູ້ຈັກພຣະອົງ ເພາະພຣະອົງສະຖິດຢູ່ກັບພວກທ່ານ ແລະຈະຢູ່ໃນພວກທ່ານ. ເຮົາຈະບໍ່ປະພວກທ່ານໄວ້ໃຫ້ເປັນດັ່ງລູກກໍາພ້າ: ເຮົາຈະມາຫາພວກທ່ານ. ໂຢຮັນ 14:15–18.

ການຖວາຍບູຊາຂອງພຣະວິນຍານໃນການຊົງເລືອກທີ່ຈະສະຖິດຢູ່ກັບມະນຸດຕະຫຼອດໄປນັ້ນ ມີຄວາມສອດຄ້ອງຂະໜານກັນກັບການຖວາຍບູຊາຂອງອີກສອງພຣະພາກໃນພຣະສາມພາຄີແຫ່ງສະຫວັນ. ບາງທີ ສິ່ງທີ່ສຳຄັນພໍໆກັນກັບການຖວາຍບູຊາຂອງພຣະວິນຍານໃນຄວາມເຕັມພຣະທັຍຂອງພຣະອົງທີ່ຈະສະຖິດຢູ່ພາຍໃນແຕ່ລະຄົນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການໄຖ່ສຳລັບນິລັນດອນ ກໍຄືວ່າ ການມາເຖິງຂອງ “ພຣະຜູ້ປອບໂຍນ” ໃນປະຫວັດການສະເພາະນີ້ ບົ່ງຊີ້ວ່າເມື່ອໃດປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາໄວ້ສຳລັບນິລັນດອນ.

> ແລະຢ່າເຮັດໃຫ້ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າໂສກເສົ້າ ໂດຍພຣະວິນຍານນັ້ນ ພວກທ່ານໄດ້ຖືກປະທັບຕາໄວ້ສຳລັບວັນແຫ່ງການໄຖ່. ເອເຟໂຊ 4:30.

ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຄໍາສັນຍາເລື່ອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນໄດ້ສໍາເລັດຢ່າງສົມບູນ ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ພຣະວິນຍານຈະ “ສະຖິດຢູ່” ໃນພວກເຮົາ “ຕະຫຼອດໄປ.” ຄຣິສຕຽນທຸກຄົນທີ່ໄດ້ບັນລຸຂໍ້ກໍານົດຂອງຂ່າວປະເສີດຍ່ອມໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງ “ຖືກປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງວັນໄຖ່ບາບ,” ແຕ່ການປະທັບຕານັ້ນເປັນພຽງການຊີ້ໄປຂ້າງໜ້າເຖິງເວລາທີ່ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະຕ້ອງຖືກປະທັບຕາໃນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດປະຈຸບັນນີ້. ໃນພຣະທໍາເອເຟໂຊ ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງວັນໄຖ່ບາບນັ້ນ ຖືກນໍາມາປຽບທຽບກັບຜູ້ທີ່ “ເຮັດໃຫ້” “ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ” “ເສຍພຣະໄທ.” ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເສຍພຣະໄທໂດຍການປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບການສື່ສານຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງປະຕິເສດນ້ໍາມັນຄໍາ. ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງສັນຍາວ່າຈະຊົງສົ່ງ “ພຣະຜູ້ປອບໂຍນ” “ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ” ມາໃຫ້ພວກເຮົາໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງນີ້ ພຣະອົງກໍາລັງຊົງສັນຍາວ່າຈະຊົງປະທັບຕາຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງພວກເຮົາ ແລະຕາປະທັບຂອງພຣະອົງນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ໂດຍສະເພາະພຣະບັນຍັດເລື່ອງວັນຊະບາໂຕ ຊຶ່ງເປັນວັນທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຮັບນິມິດ ແລະເປັນປະເດັນທີ່ກໍາລັງຈະມາເຜີຍໜ້າຕໍ່ໂລກ.

ການປະທັບຕາຂອງພົມມະຈາລີທີ່ສະຫລາດນັ້ນ ສຳເລັດລົງກ່ອນການທົດສອບແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເພາະຢູ່ໃນຈຸດນັ້ນເອງ ລັກສະນະນິໄສຂອງທັງຜູ້ສະຫລາດແລະຜູ້ໂງ່ຈະຖືກເປີດເຜີຍ; ແລະລັກສະນະນິໄສນັ້ນບໍ່ເຄີຍຖືກພັດທະນາໃນຍາມວິກິດ, ແຕ່ເປັນແຕ່ການຖືກເປີດເຜີຍເທົ່ານັ້ນ. ການປະທັບຕານັ້ນ ໃນບັນດາຄວາມໝາຍອື່ນໆ ໝາຍເຖິງການປ່ຽນສະພາບຈາກຈິດໃຈຂອງຊາວ Laodicean ໄປສູ່ຈິດໃຈຂອງຊາວ Philadelphian. ບັນຫາກໍຄື ເພື່ອໃຫ້ການປ່ຽນສະພາບນັ້ນສຳເລັດໄດ້, ການທົດສອບປະການທຳອິດສຳລັບແຕ່ລະຄົນໃນພວກເຮົາ ຄືການເຂົ້າໃຈຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ຈົນຮອດບັດນີ້ພວກເຮົາໄດ້ເປັນຊາວ Laodicean ມາໂດຍຕະຫຼອດ; ເພາະໃນຖານະຊາວ Laodicean ທ່າທີທາງວິນຍານຫຼັກຂອງພວກເຮົາຄືຄວາມຄິດວ່າ ທຸກຢ່າງຖືກຕ້ອງດີຢູ່ແລ້ວ ໃນຂະນະທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວ ທຸກຢ່າງຜິດພາດໄປໝົດ. ທ່າທີນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກວາງລົງ, ມັນເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາສິ່ງຊົ່ວຊ້າທີ່ຈະຕ້ອງຖືກແຍກອອກຈາກສິ່ງອັນປະເສີດ.

> “ທັນທີທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຮັບການປະທັບຕາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ—ມັນບໍ່ແມ່ນຕາປະທັບ ຫຼື ເຄື່ອງໝາຍໃດໆທີ່ສາມາດມອງເຫັນໄດ້, ແຕ່ແມ່ນການຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ທັງໃນດ້ານສະຕິປັນຍາ ແລະ ດ້ານຈິດວິນຍານ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກເຄື່ອນຄອນໄດ້—ທັນທີທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາ ແລະ ຖືກຈັດຕຽມໄວ້ສໍາລັບການສັ່ນສະເທືອນ, ມັນຈະມາເຖິງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ມັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ; ບັດນີ້ ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງມາເຖິງເໜືອແຜ່ນດິນ, ເພື່ອໃຫ້ຄໍາເຕືອນແກ່ພວກເຮົາ, ເພື່ອພວກເຮົາຈະຮູ້ວ່າ ສິ່ງໃດກໍາລັງຈະມາເຖິງ.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1161.

“ຜູ້ປອບໂຍນ” ທີ່ພຣະເຢຊູຊົງສັນຍາໄວ້ແກ່ສາວົກຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງປອບໂຍນເຂົາທັງຫລາຍໃນເວລາແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງ ຊົງນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງທັງປວງ, ແລະການທີ່ພວກເຮົາ “ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ” ນັ້ນແຫຼະເປັນທາງທີ່ພວກເຮົາຖືກປະທັບຕາ. “ຄວາມຈິງ” ທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນເວລານີ້ ແມ່ນ “ຄວາມຈິງ” ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກກ່ອນເວລາປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນຈະສິ້ນສຸດ, ເພາະວ່າ “ເວລາຢູ່ໃກ້ແລ້ວ.” ຄວາມຈິງນັ້ນຄືໂຄງສ້າງຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ, ແລະປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ນັ້ນກໍລະບຸປະຫວັດສາດທີ່ການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດຖືກເປີດເຜີຍອອກ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນທີ່ “ຄວາມຈິງ” ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນໄວ້ ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ. ການເປີດຜະນຶກຂອງ “ຄວາມຈິງ” ນັ້ນແຫຼະເປັນສິ່ງທີ່ປະທັບຕາບັນດາຜູ້ທີ່ຮັບຂໍ້ຄວາມທີ່ໄດ້ຖືກປະທັບຜະນຶກໄວ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນ.

ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາລ່ວງໜ້າກ່ອນການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາຊາດທີ່ເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ ອັນເກີດຂຶ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະໂດຍການນັ້ນກໍເລີ່ມຕົ້ນຄວາມພິນາດຂອງຊາດ. ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຄື “ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງ” ພຣະທຳພຣະນິມິດ ຊຶ່ງບໍ່ຕ້ອງຖືກປິດຜະນຶກອີກຕໍ່ໄປ ເພາະເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ບັດນີ້ຈະຕ້ອງຖືກອ່ານ, ຖືກຟັງ ແລະທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຄືຖືກຮັກສາໄວ້, ຖ້າພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບພອນ.

> ຢູດາ—ບໍ່ແມ່ນອິສະກາຣິອດ—ໄດ້ທູນພຣະອົງວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອີຍ, ເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງຈະສຳແດງພຣະອົງແກ່ພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະບໍ່ແກ່ໂລກ?” ພຣະເຢຊູຕອບແລະຕັດແກ່ເຂົາວ່າ, “ຖ້າຜູ້ໃດຮັກເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຈະຮັກສາຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ; ແລະພຣະບິດາຂອງເຮົາຈະຊົງຮັກຜູ້ນັ້ນ, ແລະເຮົາທັງສອງຈະມາຫາຜູ້ນັ້ນ ແລະຈະສະຖິດຢູ່ກັບຜູ້ນັ້ນ. ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັກເຮົາ ຍ່ອມບໍ່ຮັກສາຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ; ແລະພຣະວັດຈະນະທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຍິນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຂອງເຮົາ ແຕ່ເປັນຂອງພຣະບິດາຜູ້ຊົງໃຊ້ເຮົາມາ. ເຮົາໄດ້ກ່າວເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ພວກທ່ານ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາຍັງຢູ່ກັບພວກທ່ານ. ແຕ່ພຣະຜູ້ປອບໂຍນ ຄືພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຜູ້ທີ່ພຣະບິດາຈະຊົງໃຊ້ມາໃນນາມຂອງເຮົາ ພຣະອົງນັ້ນຈະຊົງສອນພວກທ່ານທຸກສິ່ງ ແລະຈະຊົງເຮັດໃຫ້ພວກທ່ານລະນຶກເຖິງທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ພວກທ່ານ.” ໂຢຮັນ 14:22–26

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຮັກສາຂ່າວສານທີ່ກໍາລັງຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນ ພຣະສັນຍາກໍຄືວ່າ ພຣະຜູ້ປອບໂຍນຈະ “ສອນ” ພວກເຮົາເຖິງ “ສິ່ງທັງປວງ” ຄື “ທຸກສິ່ງ” ທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວ “ແກ່ພວກທ່ານ.” ນີ້ຄືພຣະສັນຍາທີ່ໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວແກ່ສາວົກທັງຫຼາຍທີ່ເມືອງເອມາອຸດ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແກ່ສາວົກສິບເອັດຄົນ. ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ເອົາພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຕາຂອງສາວົກເອມາອຸດທີ່ຖືກ “ຢັບຢັ້ງໄວ້” ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ “ເປີດ” “ຄວາມເຂົ້າໃຈ” ຂອງສາວົກສິບເອັດ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາສາມາດ “ເຂົ້າໃຈພຣະຄໍາພີ” ຢ່າງເຕັມທີ່ ພຣະອົງກໍາລັງບັນທຶກພຣະສັນຍາໄວ້ສໍາລັບຜູ້ທີ່ດໍາລົງຊີວິດໃນ “ຍຸກສຸດທ້າຍ” ຜູ້ທີ່ຈະຫວນກັບຈາກຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກເຂົາ, ກັບໃຈຈາກສະພາບລາວໂອດີເຊຍຂອງພວກເຂົາ ແລະຍອມຮັບ “ຄວາມຈິງ.” “ພຣະຜູ້ປອບໂຍນ” ໃນ “ຍຸກສຸດທ້າຍ” ຈະ “ນໍາສິ່ງທັງປວງມາສູ່” “ຄວາມລະນຶກ” ຂອງພວກເຮົາ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງສອນພວກເຮົາເຖິງ “ສິ່ງທັງປວງ.” ສໍາຄັນພໍໆກັນກັບການນໍາຄວາມຈິງໃນອະດີດມາສູ່ຄວາມລະນຶກຂອງພວກເຮົາ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງສອນພວກເຮົາເຖິງສິ່ງທັງປວງນັ້ນ ພຣະອົງຍັງຈະ “ສໍາແດງສິ່ງທີ່ຈະມາເຖິງ” ແກ່ພວກເຮົາດ້ວຍ.

> ແຕ່ເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານວ່າ ການທີ່ເຮົາຈະໄປນັ້ນເປັນປະໂຫຍດແກ່ພວກທ່ານ; ເພາະຖ້າເຮົາບໍ່ໄປ ພຣະຜູ້ປອບໂຍນຈະບໍ່ມາຫາພວກທ່ານ; ແຕ່ຖ້າເຮົາໄປ ເຮົາຈະສົ່ງພຣະອົງມາຫາພວກທ່ານ. ແລະເມື່ອພຣະອົງມາແລ້ວ ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ໂລກປະຈັກແຈ້ງເຖິງບາບ ເຖິງຄວາມຊອບທຳ ແລະເຖິງການພິພາກສາ: ເຖິງບາບນັ້ນ ເພາະເຂົາບໍ່ເຊື່ອໃນເຮົາ; ເຖິງຄວາມຊອບທຳນັ້ນ ເພາະເຮົາໄປຫາພຣະບິດາຂອງເຮົາ ແລະພວກທ່ານຈະບໍ່ເຫັນເຮົາອີກ; ເຖິງການພິພາກສານັ້ນ ເພາະເຈົ້ານາຍແຫ່ງໂລກນີ້ຖືກພິພາກສາແລ້ວ. ເຮົາຍັງມີຫຼາຍສິ່ງຈະກ່າວແກ່ພວກທ່ານ ແຕ່ບັດນີ້ພວກທ່ານຍັງຮັບໄວ້ບໍ່ໄດ້. ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງ, ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ, ສະເດັດມາແລ້ວ ພຣະອົງຈະຊົງນຳພາພວກທ່ານເຂົ້າໄປໃນຄວາມຈິງທັງສິ້ນ: ເພາະພຣະອົງຈະບໍ່ກ່າວຕາມພຣະອົງເອງ; ແຕ່ສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງໄດ້ຍິນ ພຣະອົງຈະກ່າວສິ່ງນັ້ນ: ແລະພຣະອົງຈະສຳແດງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະມາໃຫ້ພວກທ່ານຮູ້. ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ເຮົາໄດ້ຮັບພຣະກຽດ: ເພາະພຣະອົງຈະຮັບຈາກສິ່ງທີ່ເປັນຂອງເຮົາ ແລະຈະສຳແດງແກ່ພວກທ່ານ. ໂຢຮັນ 16:7–14.

ໃນເວລານີ້ ພຣະຜູ້ປອບໂຍນຈະ “ນຳພາ” ພວກເຮົາເຂົ້າສູ່ “ຄວາມຈິງ,” “ສັ່ງສອນພວກເຮົາທຸກສິ່ງ,” ລວມທັງ “ສິ່ງທີ່ຈະມາເຖິງ,” ເພາະໃນເວລານີ້ ພຣະເຢຊູຍັງມີ “ຫຼາຍສິ່ງທີ່ຈະກ່າວແກ່” ພວກເຮົາ. ບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນສິ່ງຈາກ “ຄວາມລະນຶກ” ຂອງພວກເຮົາ, “ສິ່ງທີ່ຈະມາເຖິງ” ຫຼື “ສິ່ງ” ອັນຫຼາຍທີ່ພຣະອົງຍັງມີ “ອີກ” ທີ່ຈະກ່າວແກ່ພວກເຮົາ ນັ້ນແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ປະທັບຕາພວກເຮົາໄວ້ສຳລັບວິກິດການທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ. ມັນເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ເພາະຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງເປັນຕົວແທນແຫ່ງລິດເດດໃນການຊົງສ້າງຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງປະທັບຕາພວກເຮົາໄວ້ລ່ວງໜ້າກ່ອນວິກິດການທີ່ຈະມາເຖິງ ເພາະພຣະອົງມີພຣະປະສົງໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຮັບການເຕືອນໄພລ່ວງໜ້າເຖິງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ. ການຂົ່ມເຫັງນັ້ນໄດ້ຊີ້ຢ່າງຈົງແຈ້ງວ່າ ຄຳເວົ້າແລະການກະທຳທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດໃນອະດີດຈະຖືກລະນຶກເຖິງ ແລະຖືກນຳໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານພວກເຮົາ ເໝືອນດັ່ງທີ່ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຄຣິດຖືກບິດເບືອນໃຫ້ຜິດໄປເພື່ອໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ພວກເຮົາກໍຈະຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານນັ້ນເປັນພະຍານຫຼັກຖານຕໍ່ຕ້ານການກະບົດຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນເອເຊກຽນ ແລະ ພຣະຄຣິດ.

> ຈົ່ງລະນຶກເຖິງຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າວ່າ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ບໍ່ໃຫຍ່ກວ່ານາຍຂອງຕົນ. ຖ້າເຂົາໄດ້ຂົ່ມເຫັງເຮົາ, ເຂົາກໍຈະຂົ່ມເຫັງພວກເຈົ້າດ້ວຍ; ຖ້າເຂົາໄດ້ຮັກສາຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ, ເຂົາກໍຈະຮັກສາຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຈົ້າດ້ວຍ. ແຕ່ສາລະພັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ເຂົາຈະກະທຳແກ່ພວກເຈົ້າເພາະນາມຂອງເຮົາ, ເນື່ອງຈາກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງຜູ້ຊົງໃຊ້ເຮົາມາ. ຖ້າເຮົາບໍ່ໄດ້ມາແລະກ່າວແກ່ເຂົາ, ເຂົາກໍຄົງຈະບໍ່ມີບາບ; ແຕ່ບັດນີ້ ເຂົາບໍ່ມີຂໍ້ອ້າງສຳລັບບາບຂອງຕົນ. ຜູ້ທີ່ກຽດຊັງເຮົາ ກໍກຽດຊັງພຣະບິດາຂອງເຮົາດ້ວຍ. ຖ້າເຮົາບໍ່ໄດ້ກະທຳການທັງຫຼາຍທ່າມກາງເຂົາ ຊຶ່ງບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນໄດ້ກະທຳ, ເຂົາກໍຄົງຈະບໍ່ມີບາບ; ແຕ່ບັດນີ້ ເຂົາໄດ້ເຫັນແລ້ວ ແລະໄດ້ກຽດຊັງທັງເຮົາແລະພຣະບິດາຂອງເຮົາ. ແຕ່ການນີ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອຖ້ອຍຄຳທີ່ຂຽນໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດຂອງເຂົາຈະສຳເລັດວ່າ, ເຂົາໄດ້ກຽດຊັງເຮົາໂດຍບໍ່ມີເຫດ. ແຕ່ເມື່ອພຣະຜູ້ປອບໂຍນສະເດັດມາ, ຜູ້ທີ່ເຮົາຈະຊົງໃຊ້ມາຫາພວກເຈົ້າຈາກພຣະບິດາ, ຄືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ ຜູ້ຊົງອອກມາຈາກພຣະບິດາ, ພຣະອົງນັ້ນຈະເປັນພະຍານເຖິງເຮົາ. ໂຢຮັນ 15:20–26.

“ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ” ຜູ້ຊຶ່ງເປັນ “ຜູ້ປອບໂຍນ” ຈະ “ເປັນພະຍານເຖິງ” ພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນ “ຄວາມຈິງ.” ແລະ “ຄວາມຈິງ” ນັ້ນຄື Alpha ແລະ Omega, ຜູ້ທຳອິດ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍ, ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຈຸດສິ້ນສຸດ. ປະຫວັດສາດທີ່ເລື້ອນລັບຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຊຶ່ງໃນເວລານີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຫຼັງຈາກວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ເຢເຣມີຢາໄດ້ສະໜອງແບບຢ່າງໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະເລືອກກັບຄືນໄປຫາພຣະອົງ ຜູ້ຊົງຮັກພວກເຮົາກ່ອນ. ໃນການບັນລຸວຽກງານແຫ່ງການກັບຄືນນັ້ນ ພວກເຮົາມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການແຍກສິ່ງທີ່ລ້ຳຄ່າອອກຈາກສິ່ງທີ່ຕ່ຳຊ້າ. ຖ້າພວກເຮົາດຳເນີນຄວາມລອດຂອງພວກເຮົາໃຫ້ສຳເລັດ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານແລະການສັ່ນສະທ້ານ ແລະບັນລຸວຽກງານນັ້ນ ພວກເຮົາຈະໄດ້ຖືກປະທັບຕາ ແລະໃນທັນທີກໍຈະເຂົ້າສູ່ວິກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດໂລກ. ພວກເຮົາຍັງຈະໄດ້ຮັບສິດພິເສດໃນການປະສົບປະຫວັດສາດນັ້ນ ຊຶ່ງພວກສາດສະດາ, ພວກກະສັດ ແລະ ຄົນຊອບທຳໄດ້ປາຖະໜາທີ່ຈະເຫັນ.

ຜູ້ທີ່ຮັບເອົາພາລະກິດນັ້ນແລະກັບຄືນມາ “ຈະດໍາເນີນຢູ່ໃນແສງສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງອອກມາຈາກພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ,” ແລະໂດຍ “ທາງບັນດາທູດສະຫວັນ ຈະມີການສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງລະຫວ່າງສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ,” ຊຶ່ງເປັນຂະບວນການສື່ສານທີ່ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ເປີດຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ.

> “ບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນໃນໂລກນີ້ໄດ້ເຂົ້າຂ້າງສັດຕູເພື່ອຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ. ບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ຊື່ສັດ. ຍັງມີຄົນຈຳນວນນ້ອຍຜູ້ສັດຊື່ທີ່ຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ; ເພາະວ່າໂຢຮັນໄດ້ຂຽນວ່າ: ‘ພວກນີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຮັກສາຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ.’ ພຣະນິມິດ 14:12. ໃນບໍ່ຊ້ານີ້ ການສູ້ຮົບຈະຖືກດຳເນີນຢ່າງຮຸນແຮງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ ກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ. ໃນບໍ່ຊ້ານີ້ ທຸກສິ່ງທີ່ສາມາດຖືກສັ່ນຄອນໄດ້ຈະຖືກສັ່ນຄອນ, ເພື່ອວ່າສິ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດຖືກສັ່ນຄອນໄດ້ນັ້ນຈະຄົງຢູ່.”

> “ຊາຕານເປັນນັກສຶກສາພຣະຄຳພີທີ່ຂະຫຍັນໝັ່ນພຽນ. ມັນຮູ້ວ່າເວລາຂອງມັນສັ້ນ, ແລະມັນພະຍາຍາມໃນທຸກດ້ານເພື່ອຕໍ່ຕ້ານພຣະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນໂລກນີ້. ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະພັນລະນາໃຫ້ເຫັນໄດ້ວ່າ ປະສົບການຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຍັງມີຊີວິດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເມື່ອລັດສະໝີແຫ່ງສະຫວັນ ແລະການຂົ່ມເຫັງຊ້ຳອີກຄັ້ງເຫມືອນໃນອະດີດ ຖືກຫຼອມລວມເຂົ້າດ້ວຍກັນ. ພວກເຂົາຈະດຳເນີນຢູ່ໃນແສງສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງອອກມາຈາກພຣະບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າ. ໂດຍທາງບັນດາທູດສະຫວັນ ຈະມີການສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງລະຫວ່າງສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ. ແລະຊາຕານ, ທີ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍບັນດາທູດຊົ່ວ ແລະອ້າງຕົນວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ, ຈະກະທຳການອັດສະຈັນທຸກຊະນິດ ເພື່ອຫຼອກລວງ, ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້. ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ພົບຄວາມປອດໄພຂອງຕົນໃນການກະທຳການອັດສະຈັນ, ເພາະຊາຕານຈະລອກແບບການອັດສະຈັນທີ່ຈະຖືກກະທຳນັ້ນ. ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຜ່ານການລອງແລະການທົດສອບແລ້ວ ຈະພົບພະລັງຂອງພວກເຂົາໃນໝາຍສຳຄັນທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນ Exodus 31:12–18. ພວກເຂົາຕ້ອງຢືນຢັດເທິງພຣະວັດຈະນະທີ່ມີຊີວິດວ່າ: ‘ມີຂຽນໄວ້ແລ້ວ.’ ນີ້ແມ່ນຮາກຖານດຽວທີ່ພວກເຂົາສາມາດຢືນຢ່າງໝັ້ນຄົງໄດ້. ຜູ້ທີ່ໄດ້ລະເມີດພັນທະສັນຍາຂອງຕົນກັບພຣະເຈົ້າ ໃນວັນນັ້ນຈະປາດສະຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະປາດສະຈາກຄວາມຫວັງ.”

> ຜູ້ນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຈະຖືກຈໍາແນກອອກໂດຍພິເສດເນື່ອງດ້ວຍການຖືສໍາຄັນຂອງພວກເຂົາຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງພຣະອໍານາດໃນການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເປັນພະຍານຕໍ່ການທີ່ພຣະອົງຊົງຮຽກຮ້ອງເອົາຄວາມເຄົາລົບນັບຖື ແລະການຖວາຍພຣະກຽດຈາກມະນຸດ. ຄົນຊົ່ວຈະຖືກຈໍາແນກອອກໂດຍຄວາມພະຍາຍາມຂອງພວກເຂົາໃນການທໍາລາຍອະນຸສອນຂອງພຣະຜູ້ສ້າງ ແລະໃນການຍົກຊູສະຖາບັນຂອງໂຣມ. ໃນປະເດັນແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ້ງນີ້ ຄຣິສຕະຈັກທັງປວງຈະຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຈໍາພວກໃຫຍ່ ຄື ພວກທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ ແລະພວກທີ່ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ ແລະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນ. ເຖິງແມ່ນວ່າສາດສະໜາຈັກ ແລະລັດຈະຮ່ວມກັນໃຊ້ອໍານາດຂອງຕົນເພື່ອບັງຄັບຄົນທັງປວງ, “ທັງຜູ້ນ້ອຍ ແລະຜູ້ໃຫຍ່, ທັງຄົນຮັ່ງມີ ແລະຄົນຍາກຈົນ, ທັງຄົນອິດສະຫຼະ ແລະຂ້າທາດ,” ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍກໍຕາມ ແຕ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຮັບມັນ. Revelation 13:16. ຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງເກາະປັດໂມດໄດ້ເຫັນ “ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະເໜືອສັດຮ້າຍ ແລະເໜືອຮູບຂອງມັນ ແລະເໜືອເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນ ແລະເໜືອຈໍານວນແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ, ກໍາລັງຢືນຢູ່ເທິງທະເລແກ້ວ, ຖືພິນຂອງພຣະເຈົ້າ,” ແລະກໍາລັງຮ້ອງເພງຂອງໂມເຊ ແລະຂອງພຣະເມສານ້ອຍ. Revelation 15:2.

> “ການທົດສອບແລະຄວາມທຸກລຳບາກອັນໜ້າຢ້ານກຳລັງຄອຍຖ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່. ຈິດວິນຍານແຫ່ງສົງຄາມກຳລັງປຸກປັ່ນບັນດາປະຊາຊາດຈາກສຸດຂອບໂລກດ້ານໜຶ່ງໄປຫາອີກດ້ານໜຶ່ງ. ແຕ່ທ່າມກາງເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກທີ່ກຳລັງຈະມານັ້ນ,—ເປັນເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມານັບຕັ້ງແຕ່ມີຊົນຊາດເກີດຂຶ້ນ,—ປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຄັດເລືອກໄວ້ຈະຢືນຢູ່ຢ່າງຫວັ່ນບໍ່ໄຫວ. ຊາຕານແລະບັນດາບໍລິວານຂອງມັນບໍ່ອາດທຳລາຍພວກເຂົາໄດ້, ເພາະທູດສະຫວັນຜູ້ຊຶ່ງມີກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່ຈະປົກປ້ອງພວກເຂົາ.” Testimonies, volume 9, 15–17.

ເປັນສິ່ງທີ່ຄວນແກ່ການພິຈາລະນາວ່າ ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ແມ່ນຕອນສິ້ນສຸດຂອງບົດໜຶ່ງທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ໜ້າສິບເອັດຂອງ Testimonies ເຫຼັ້ມທີເກົ້າ, ຊຶ່ງອາດຖືກເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າເປັນຕົວແທນຂອງ ເກົ້າ-ສິບເອັດ. ເປັນສິ່ງທີ່ຄວນສັງເກດດ້ວຍວ່າ ຫົວຂໍ້ນັ້ນກ່ຽວກັບພຣະບ່າວທີ່ກຳລັງສະເດັດມາ, ແລະຍັງກ່ຽວໂຍງໄປເຖິງແຜນພາບຂອງ Habakkuk ອີກ, ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ Paul ໄດ້ນຳຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ທ່ານຂຽນໄວ້ໃນພຣະທຳ Hebrews ມາ. ຕອນຕົ້ນຂອງບົດນັ້ນກຳລັງໝາຍເຖິງປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ກະດານສອງແຜ່ນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເຂົ້າສູ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Adventism, ແລະວ່າຫົວຂໍ້ນັ້ນຄື ວິກິດຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງສຽງຮ້ອງກາງຄືນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ຕອນສິ້ນສຸດຂອງບົດນັ້ນສອດຄ່ອງຢ່າງສົມບູນກັບຕອນຕົ້ນ, ເພາະທັງຕອນຕົ້ນແລະຕອນທ້າຍລ້ວນແຕ່ກ່າວເຖິງວິກິດຄັ້ງສຸດທ້າຍ.

> “ພາກທີ 1—ສໍາລັບການສະເດັດມາຂອງກະສັດ”

> “ອີກພຽງໄມ່ດົນ, ແລະ ພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງຈະສະເດັດມານັ້ນຈະສະເດັດມາ, ແລະ ຈະບໍ່ຊັກຊ້າ.” ເຮັບເຣີ 10:37.

> “ວິກິດການສຸດທ້າຍ”

> “ພວກເຮົາກໍາລັງດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ. ໝາຍສໍາຄັນຕ່າງໆແຫ່ງຍຸກສະໄໝທີ່ກໍາລັງສໍາເລັດຢ່າງວ່ອງໄວ ປະກາດວ່າການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດຢູ່ໃກ້ແລ້ວ. ວັນເວລາທີ່ພວກເຮົາດໍາລົງຢູ່ນັ້ນເປັນວັນເວລາອັນເຄ່ງຂຶມແລະສໍາຄັນ. ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງຖືກຖອນອອກຈາກແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງຄ່ອຍໆ ແຕ່ແນ່ນອນ. ໄພພິບັດແລະການພິພາກສາກໍາລັງຕົກລົງມາແລ້ວເທິງບັນດາຜູ້ທີ່ດູໝິ່ນພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ. ໄພພິບັດທັງຫຼາຍທາງບົກແລະທາງທະເລ, ສະພາບຂອງສັງຄົມທີ່ບໍ່ໝັ້ນຄົງ, ສຽງເຕືອນໄພແຫ່ງສົງຄາມ, ລ້ວນເປັນລາງບອກເຫດ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຄາດບອກເຖິງເຫດການທີ່ກໍາລັງເຂົ້າມາ ຊຶ່ງມີຄວາມສໍາຄັນຢ່າງຫາທີ່ສຸດມິໄດ້.” Testimonies, volume 9, 11.

ຖ້າພວກເຮົາກັບໃຈແລະຍອມຮັບການຊົງເອີ້ນອັນສູງສົ່ງໃນການເປັນ “ປາກ” ຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍເຢເຣມີຢາ, ພວກເຮົາຈະໄດ້ມີສ່ວນໃນບໍ່ຊ້ານີ້ໃນການຮວບຮວມຄັ້ງຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ.

> ພຣະອົງໄດ້ຕັດຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຫວັງແລະຄວາມກ້າຫານແກ່ພວກເຂົາດ້ວຍ. “ຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງທ່ານທັງຫຼາຍວຸ່ນວາຍເລີຍ” ພຣະອົງຕັດວ່າ; “ທ່ານທັງຫຼາຍເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງເຊື່ອໃນເຮົາດ້ວຍ. ໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະບິດາຂອງເຮົາມີທີ່ຢູ່ອາໄສຫຼາຍແຫ່ງ: ຖ້າບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນ ເຮົາຄົງໄດ້ບອກທ່ານແລ້ວ. ເຮົາໄປຈັດຕຽມບ່ອນໄວ້ສຳລັບທ່ານ. ແລະຖ້າເຮົາໄປແລະຈັດຕຽມບ່ອນໄວ້ສຳລັບທ່ານແລ້ວ ເຮົາຈະກັບມາອີກ ແລະຈະຮັບທ່ານໄປຢູ່ກັບເຮົາເອງ; ເພື່ອວ່າບ່ອນທີ່ເຮົາຢູ່ນັ້ນ ທ່ານທັງຫຼາຍຈະໄດ້ຢູ່ດ້ວຍ. ແລະບ່ອນທີ່ເຮົາໄປນັ້ນ ທ່ານທັງຫຼາຍຮູ້ ແລະທາງນັ້ນທ່ານທັງຫຼາຍກໍຮູ້.” ໂຢຮັນ 14:1–4. ເພາະເຫັນແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍ ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ມາໃນໂລກ; ເພື່ອພວກທ່ານ ເຮົາໄດ້ກະທຳພາລະກິດຢູ່. ເມື່ອເຮົາຈາກໄປ ເຮົາກໍຈະຍັງຄົງກະທຳພາລະກິດຢ່າງຈິງຈັງເພື່ອພວກທ່ານ. ເຮົາໄດ້ມາສູ່ໂລກເພື່ອສຳແດງເຮົາເອງແກ່ພວກທ່ານ ເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະໄດ້ເຊື່ອ. ເຮົາໄປຫາພຣະບິດາຂອງເຮົາແລະຂອງພວກທ່ານ ເພື່ອຮ່ວມພຣະອົງໃນການກະທຳເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກທ່ານ.

> “ພຣະອົງຕັດວ່າ, ‘ເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານທັງຫຼາຍວ່າ, ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອໃນເຮົາ, ຜູ້ນັ້ນຈະກະທຳບັນດາກິດການທີ່ເຮົາກະທຳນັ້ນດ້ວຍ; ແລະຜູ້ນັ້ນຈະກະທຳກິດການທີ່ໃຫຍ່ກວ່າເຫຼົ່ານີ້, ເພາະເຮົາໄປຫາພຣະບິດາຂອງເຮົາ.’ ໂຢຮັນ 14:12. ໂດຍຂໍ້ຄວາມນີ້, ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ຫມາຍຄວາມວ່າພວກສາວົກຈະທຸ່ມເທຄວາມພະຍາຍາມອັນສູງສົ່ງຍິ່ງກວ່າທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳ, ແຕ່ວ່າວຽກງານຂອງພວກເຂົາຈະມີຂອບເຂດກວ້າງໃຫຍ່ກວ່າ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງພຽງແຕ່ການກະທຳການອັດສະຈັນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ກ່າວເຖິງທຸກສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ການດຳເນີນງານຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ‘ເມື່ອອົງຜູ້ຊົງປອບໂຍນມາເຖິງ,’ ພຣະອົງຕັດວ່າ, ‘ຜູ້ທີ່ເຮົາຈະສົ່ງມາຫາພວກທ່ານຈາກພຣະບິດາ, ຄືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ, ຜູ້ຊຶ່ງອອກມາຈາກພຣະບິດາ, ພຣະອົງນັ້ນຈະເປັນພະຍານເຖິງເຮົາ; ແລະພວກທ່ານກໍຈະເປັນພະຍານດ້ວຍ, ເພາະພວກທ່ານໄດ້ຢູ່ກັບເຮົາຕັ້ງແຕ່ເດີມມາ.’ ໂຢຮັນ 15:26, 27.”

> “ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ສຳເລັດລົງຢ່າງອັດສະຈັນ. ຫຼັງຈາກການສະເດັດລົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ພວກສາວົກເຕັມປ່ຽມດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະອົງ ແລະຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນເພື່ອພວກເຂົາ, ຈົນດວງໃຈທັງຫຼາຍຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນລົງໂດຍຖ້ອຍຄຳທີ່ພວກເຂົາກ່າວ ແລະໂດຍຄຳອະທິຖານທີ່ພວກເຂົາຖວາຍ. ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວດ້ວຍຣິດອຳນາດຂອງພຣະວິນຍານ; ແລະພາຍໃຕ້ອິດທິພົນແຫ່ງຣິດອຳນາດນັ້ນ, ຫຼາຍພັນຄົນໄດ້ກັບໃຈເຊື່ອ.” Acts of the Apostles, 21, 22.

Back to Articles