Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Seven

ພຣະທັມດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍເກົ້າສິບເຈັດ

Prophetic Unfolding’s: Christ’s Second Gathering and the Eschatological Role of Islam in Revelation’s Narrative

ການຄ່ອຍໆເປີດເຜີຍໃນພຣະຄໍາພະຍາກອນ: ການຮວບຮວມຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ບົດບາດໃນປາຍການຂອງອິດສະລາມໃນເລື່ອງລາວແຫ່ງພຣະນິມິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are now identifying that one of the events represented by the seven thunders is the work of Christ gathering His people a second time, which He began to do in July, 2023. Millerite history identifies that this work is accomplished with the warfare of Islam as the backdrop of the message.

ບັດນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງຊີ້ບົ່ງວ່າ ໜຶ່ງໃນເຫດການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຄື ພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການຮວບຮວມປະຊາກອນຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງເລີ່ມກະທຳໃນເດືອນກໍລະກົດ, 2023. ປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ຊີ້ບົ່ງວ່າ ພະລາຊະກິດນີ້ສຳເລັດລົງໂດຍມີສົງຄາມຂອງອິສລາມເປັນພາບພື້ນຫຼັງຂອງຂ່າວສານ.

The message is the Revelation of Jesus Christ, which is unsealed just before probation closes, but that message is carried by (placed within the context of) the message of the third woe. At the very time the Lord was stretching His hand a second time in 1849, Sister White was commenting upon the shaking of the angry nations, which is a symbol of Islam.

ຂ່າວສານນັ້ນຄື ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນກ່ອນເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ, ແຕ່ຂ່າວສານນັ້ນຖືກນຳສົ່ງໂດຍ (ຖືກຈັດໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງ) ຂ່າວສານແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ. ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນເອງ ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງຢຽດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງໃນປີ 1849, ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ກໍກຳລັງກ່າວຄຳເຫັນເຖິງການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາປະຊາຊາດຜູ້ໂກດແຄ້ນ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງອິດສະລາມ.

> “December 16, 1848, the Lord gave me a view of the shaking of the powers of the heavens. I saw that when the Lord said ‘heaven,’ in giving the signs recorded by Matthew, Mark, and Luke, He meant heaven, and when He said ‘earth’ He meant earth. The powers of heaven are the sun, moon, and stars. They rule in the heavens. The powers of earth are those that rule on the earth. The powers of heaven will be shaken at the voice of God. Then the sun, moon, and stars will be moved out of their places. They will not pass away, but be shaken by the voice of God.

> “ໃນວັນທີ 16 ທັນວາ 1848 ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານນິມິດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເກືອບກັບການສັ່ນຄອນຂອງອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ ‘ຟ້າສະຫວັນ,’ ໃນການປະທານໝາຍສຳຄັນທີ່ບັນທຶກໄວ້ໂດຍ Matthew, Mark, ແລະ Luke, ພຣະອົງຫມາຍເຖິງຟ້າສະຫວັນ; ແລະເມື່ອພຣະອົງຕັດວ່າ ‘ແຜ່ນດິນໂລກ’ ພຣະອົງຫມາຍເຖິງແຜ່ນດິນໂລກ. ອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ຄື ດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນປົກຄອງຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນ. ອຳນາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຄື ບັນດາຜູ້ທີ່ປົກຄອງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນຈະຖືກສັ່ນຄອນໂດຍພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລ້ວດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ ຈະຖືກເຄື່ອນອອກຈາກທີ່ຂອງຕົນ. ພວກມັນຈະບໍ່ສູນຫາຍໄປ, ແຕ່ຈະຖືກສັ່ນຄອນໂດຍພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “Dark, heavy clouds came up and clashed against each other. The atmosphere parted and rolled back; then we could look up through the open space in Orion, whence came the voice of God. The Holy City will come down through that open space. I saw that the powers of earth are now being shaken and that events come in order. War, and rumors of war, sword, famine, and pestilence are first to shake the powers of earth, then the voice of God will shake the sun, moon, and stars, and this earth also. I saw that the shaking of the powers in Europe is not, as some teach, the shaking of the powers of heaven, but it is the shaking of the angry nations.” Early Writings, 41.

> “ເມກດຳທຶບໜັກໄດ້ລອຍຂຶ້ນມາ ແລະປະທະກັນເອງ. ບັນຍາກາດໄດ້ແຍກອອກ ແລະມ້ວນຖອຍກັບໄປ; ແລ້ວພວກເຮົາກໍສາມາດແຫງນເບິ່ງຂຶ້ນໄປຜ່ານຊ່ອງທີ່ເປີດອອກໃນກຸ່ມດາວ Orion ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ສຽງຂອງພຣະເຈົ້າດັງອອກມາ. ນະຄອນບໍລິສຸດຈະລົງມາທາງຊ່ອງທີ່ເປີດອອກນັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າບັນດາອຳນາດແຫ່ງໂລກບັດນີ້ກຳລັງຖືກສັ່ນສະເທືອນ ແລະເຫດການທັງຫຼາຍກໍເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບ. ສົງຄາມ ແລະຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ, ດາບ, ກັນດານອາຫານ, ແລະພະຍາດລະບາດ ແມ່ນສິ່ງທຳອິດທີ່ຈະສັ່ນສະເທືອນບັນດາອຳນາດແຫ່ງໂລກ, ຫຼັງຈາກນັ້ນສຽງຂອງພຣະເຈົ້າຈະສັ່ນສະເທືອນດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ, ແລະໂລກນີ້ດ້ວຍ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາອຳນາດໃນຢູໂຣບບໍ່ແມ່ນ, ດັ່ງທີ່ບາງຄົນສອນ, ການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາອຳນາດແຫ່ງສະຫວັນ, ແຕ່ເປັນການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ໂກດແຄ້ນ.” Early Writings, 41.

The historians confirm that what was shaking the nations of Europe in 1848, was the activities of the armies of Islam, for prophetically they are symbolized as the power that angers the nations. In the first witness to the Lord stretching out His hand a second time in the history of 1840 to 1844, the message of the Midnight Cry arrived at the Exeter camp meeting. From there unto October 22, 1844 the message swept across the eastern seaboard of the United States like a tidal wave. That movement had been typified by Christ’s triumphal entry into Jerusalem, and it was an ass that carried Christ into Jerusalem.

ນັກປະຫວັດສາດທັງຫຼາຍຢືນຢັນວ່າ ສິ່ງທີ່ກຳລັງສັ່ນສະເທືອນບັນດາປະຊາຊາດໃນຍຸໂຣບໃນປີ 1848 ນັ້ນ ຄືກິດຈະກຳຂອງກອງທັບແຫ່ງອິດສະລາມ, ເພາະໃນຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກເຖິງອຳນາດທີ່ກະຕຸ້ນໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ. ໃນພະຍານຄັ້ງທຳອິດເຖິງການທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ໃນປະຫວັດສາດຊ່ວງປີ 1840 ຫາ 1844, ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໄດ້ມາຮອດການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter. ຈາກບ່ອນນັ້ນໄປຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ແຜ່ກວາດຜ່ານຕາມຊາຍຝັ່ງຕາເວັນອອກຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາດັ່ງດື່ນນ້ຳທະເລຖາໂຖມ. ການເຄື່ອນໄຫວນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍການເສດັດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະເປັນລາຕົວໜຶ່ງທີ່ໄດ້ບັນທຸກພຣະຄຣິດເຂົ້າໄປໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

The message of the Midnight Cry represents the entire prophetic message of the Revelation of Jesus Christ, but that Revelation is placed within the context of Islam of the third woe angering the nations, for it is Islam that carries the message that is the Revelation of Jesus Christ. Jesus is the Lion of the tribe of Judah, and He is bound to the message of the “ass.”

ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານພະຍາກອນທັງໝົດແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແຕ່ພຣະນິມິດນັ້ນຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ, ເພາະວ່າອິດສະລາມເປັນຜູ້ນຳຂ່າວສານອັນເປັນພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ພຣະເຢຊູຊົງເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ແລະພຣະອົງຊົງຖືກຜູກພັນກັບຂ່າວສານຂອງ “ລໍ”.

> Judah, thou art he whom thy brethren shall praise: thy hand shall be in the neck of thine enemies; thy father’s children shall bow down before thee. Judah is a lion’s whelp: from the prey, my son, thou art gone up: he stooped down, he couched as a lion, and as an old lion; who shall rouse him up? The sceptre shall not depart from Judah, nor a lawgiver from between his feet, until Shiloh come; and unto him shall the gathering of the people be. Binding his foal unto the vine, and his ass’s colt unto the choice vine; he washed his garments in wine, and his clothes in the blood of grapes: His eyes shall be red with wine, and his teeth white with milk. Genesis 49:8–12.

> ຢູດາເອີຍ, ພວກອ້າຍນ້ອງຂອງເຈົ້າຈະສັນລະເສີນເຈົ້າ; ມືຂອງເຈົ້າຈະຢູ່ເທິງຄໍຂອງສັດຕູທັງຫລາຍຂອງເຈົ້າ; ບັນດາລູກຂອງບິດາເຈົ້າຈະກົ້ມກາບລົງຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ. ຢູດາເປັນລູກສິງໂຕ: ລູກເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກເຫຍື່ອ; ມັນໄດ້ກົ້ມລົງ, ມັນໄດ້ໝອບນອນດັ່ງສິງ, ແລະດັ່ງສິງແກ່; ຜູ້ໃດຈະປຸກມັນໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ? ຄທາອຳນາດຈະບໍ່ພົ້ນໄປຈາກຢູດາ, ຫລືຜູ້ບັນຍັດກົດໝາຍຈາກລະຫວ່າງຕີນຂອງລາວ, ຈົນກວ່າຊີໂລຈະມາ; ແລະການຊຸມນຸມຂອງຊົນຊາດທັງຫລາຍຈະເປັນຂອງທ່ານ. ທ່ານຜູກລານ້ອຍຂອງທ່ານໄວ້ກັບເຄືອອະງຸ່ນ, ແລະຜູກລູກລາຂອງແມ່ລາຂອງທ່ານໄວ້ກັບເຄືອອະງຸ່ນອັນດີເລີດ; ທ່ານໄດ້ຊຳລະເສື້ອຜ້າຂອງທ່ານໃນເຫລົ້າອະງຸ່ນ, ແລະອາພອນຂອງທ່ານໃນເລືອດຂອງຜົນອະງຸ່ນ: ດວງຕາຂອງທ່ານຈະແດງດ້ວຍເຫລົ້າອະງຸ່ນ, ແລະຟັນຂອງທ່ານຂາວດ້ວຍນ້ຳນົມ. ປະຖົມມະການ 49:8–12.

It is through Judah that “the gathering of the people” is accomplished. Christ, as Judah, is also the “Vine,” and the “choice vine,” is bound to the “ass’s colt.” His “garments” are washed in “wine,” which was “the blood of grapes.” Christ began shedding His blood in Gethsemane, when He sweat blood, and Gethsemane means the “olive press.” From Gethsemane to the cross He shed His precious blood to gather all men unto Himself.

ໂດຍຜ່ານຢູດາ “ການຊຸມນຸມຂອງປະຊາຊົນ” ຈຶ່ງສຳເລັດຜົນ. ພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະເປັນຢູດາ, ກໍເປັນ “ເຄືອອະງຸ່ນ” ເຊັ່ນກັນ, ແລະ “ເຄືອອະງຸ່ນອັນປະເສີດ” ນັ້ນ ຖືກຜູກໄວ້ກັບ “ລູກລາ.” “ເຄື່ອງນຸ່ງ” ຂອງພຣະອົງຖືກຊຳລະໃນ “ເຫລົ້າອະງຸ່ນ,” ຊຶ່ງເປັນ “ເລືອດແຫ່ງອະງຸ່ນ.” ພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມຫຼັ່ງພຣະໂລຫິດຂອງພຣະອົງທີ່ເກັດເຊມາເນ, ເມື່ອພຣະອົງຊົງເຫື່ອເປັນເລືອດ, ແລະ ເກັດເຊມາເນ ໝາຍເຖິງ “ບ່ອນບີບນ້ຳມັນມະກອກ.” ຕັ້ງແຕ່ເກັດເຊມາເນໄປຈົນເຖິງໄມ້ກາງແຂນ ພຣະອົງໄດ້ຫຼັ່ງພຣະໂລຫິດອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຮວບຮວມມະນຸດທັງປວງເຂົ້າມາຫາພຣະອົງເອງ.

> Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. This he said, signifying what death he should die. John 12:31–33.

> ບັດນີ້ແມ່ນການພິພາກສາໂລກນີ້; ບັດນີ້ເຈົ້ານາຍແຫ່ງໂລກນີ້ຈະຖືກຂັບອອກໄປ. ແລະຝ່າຍເຮົາ ຖ້າເຮົາຖືກຍົກຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ເຮົາຈະຊັກນຳມະນຸດທັງປວງໃຫ້ມາຫາເຮົາ. ພຣະອົງກ່າວຢ່າງນີ້ ເພື່ອຊົງສຳແດງເຖິງການຕາຍທີ່ພຣະອົງຈະສິ້ນພຣະຊົນ. ໂຢຮັນ 12:31–33.

Christ’s work of drawing all men unto Himself is a twostep process, for He first gathers the “outcasts of Israel,” and then uses them as an ensign to draw His other flock.

ພຣະກິດຈະການຂອງພຣະຄຣິດໃນການດຶງດູດມະນຸດທັງປວງເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ ເປັນຂະບວນການສອງຂັ້ນຕອນ ເພາະວ່າກ່ອນອື່ນພຣະອົງຊົງຮວບຮວມ “ຜູ້ທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກອິສຣາເອນ” ແລ້ວຈຶ່ງຊົງໃຊ້ພວກເຂົາເປັນທຸງສັນຍານ ເພື່ອດຶງດູດຝູງແກະອີກຝູງໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ.

> I am the good shepherd, and know my sheep, and am known of mine. As the Father knoweth me, even so know I the Father: and I lay down my life for the sheep. And other sheep I have, which are not of this fold: them also I must bring, and they shall hear my voice; and there shall be one fold, and one shepherd. John 10:14–16.

> ເຮົາເປັນຜູ້ລ້ຽງທີ່ດີ ແລະ ຮູ້ຈັກແກະຂອງເຮົາ ແລະ ພວກຂອງເຮົາກໍຮູ້ຈັກເຮົາ. ດັ່ງທີ່ພຣະບິດາຊົງຮູ້ຈັກເຮົາ ເຮົາກໍຮູ້ຈັກພຣະບິດາສັນນັ້ນ: ແລະ ເຮົາວາງຊີວິດຂອງເຮົາລົງເພື່ອແກະທັງຫລາຍ. ແລະ ເຮົາຍັງມີແກະອື່ນອີກ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຂອງຄອກນີ້: ເຮົາຈຳຕ້ອງນຳພວກນັ້ນມາດ້ວຍ ແລະ ພວກມັນຈະຟັງສຽງຂອງເຮົາ; ແລະ ຈະມີຄອກດຽວ ແລະ ຜູ້ລ້ຽງຜູ້ດຽວ. ໂຢຮັນ 10:14–16.

The one hundred and forty-four thousand are the “sheep” who know Him. The “other sheep” are His flock that come out of Babylon when they see and hear the ensign. Before He lifts up His ensign, which are His sheep, He first gathers them a second time. That line of sacred history aligns with verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven, and is therefore aligned with the hidden history of verse forty. It represents the line of the true Protestant horn which runs within the history of the apostate Protestant horn, the apostate Republican horn and the arrival of the whore of Tyre, just before the Sunday law of verse forty-one. The line of the true Protestant horn represents both the history and also the message where the one hundred and forty-four thousand are sealed.

ຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນແມ່ນ “ແກະ” ຜູ້ຮູ້ຈັກພຣະອົງ. “ແກະອື່ນ” ແມ່ນຝູງຂອງພຣະອົງທີ່ອອກມາຈາກບາບີໂລນ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນແລະໄດ້ຍິນທຸງສັນຍາ. ກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຍົກທຸງສັນຍາຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ, ຊຶ່ງກໍຄືແກະຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງຊົງຮວບຮວມພວກເຂົາເປັນຄັ້ງທີສອງກ່ອນ. ແນວເສັ້ນແຫ່ງປະຫວັດສາດອັນສັກສິດນັ້ນສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ທີສິບສາມຫາສິບຫ້າຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງແນວເສັ້ນຂອງເຂົາສັດໂປຣເຕສຕັງທີ່ແທ້ຈິງ ຊຶ່ງດຳເນີນຢູ່ພາຍໃນປະຫວັດຂອງເຂົາສັດໂປຣເຕສຕັງທີ່ຫລົງອອກ, ເຂົາສັດຣີພັບລິກັນທີ່ຫລົງອອກ ແລະການມາເຖິງຂອງຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣ, ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດເລັກນ້ອຍ. ແນວເສັ້ນຂອງເຂົາສັດໂປຣເຕສຕັງທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນ ເປັນຕົວແທນທັງປະຫວັດສາດ ແລະຍັງເປັນຂ່າວສານທີ່ຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກປະທັບຕາ.

The “outcasts of Israel” represent a line in contrast with the “assembly of mockers”, as Jeremiah identifies them, or as the “synagogue of Satan” as John identifies them in Revelation chapters two and three where the church of Smyrna and Philadelphia are addressed. The Philadelphians represent the “one hundred and forty-four thousand” of Revelation chapter seven, and Smyrna is “the great multitude” of the same chapter, who cannot be numbered. The two classes of redeemed in the last days are in controversy with those who lie, and who are in the synagogue of Satan, and claim they are God’s people, for they say they are Jews.

“ພວກທີ່ຖືກຂັບໄລອອກຈາກອິສຣາເອນ” ເປັນແນວສາຍໜຶ່ງທີ່ຢືນຢູ່ຕົງກັນຂ້າມກັບ “ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ” ດັ່ງທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ລະບຸໄວ້, ຫຼືດັ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ບົດທີສອງ ແລະ ບົດທີສາມ ວ່າເປັນ “ສາລາຂອງຊາຕານ” ບ່ອນທີ່ຄຣິດຈັກເມືອງສະມີຣະນາ ແລະ ຟີລາເດນເຟຍ ຖືກກ່າວເຖິງ. ຊາວຟີລາເດນເຟຍເປັນຕົວແທນຂອງ “ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ” ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ບົດທີເຈັດ, ແລະ ສະມີຣະນາແມ່ນ “ຝູງຊົນໃຫຍ່” ໃນບົດດຽວກັນນັ້ນ ຊຶ່ງບໍ່ອາດນັບຈຳນວນໄດ້. ຄົນທີ່ໄດ້ຮັບການໄຖ່ສອງຈຳພວກໃນວາລະສຸດທ້າຍ ກຳລັງຢູ່ໃນການໂຕ້ຖຽງກັບພວກທີ່ກ່າວຄຳມຸສາ ແລະ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນສາລາຂອງຊາຕານ ແລະ ອ້າງວ່າພວກຕົນເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະພວກເຂົາກ່າວວ່າພວກຕົນເປັນຢິວ.

The line of the true Protestant horn consists of the controversy that exists between themselves and the former covenant people who are then being passed by. In the same history the faithful are also in controversy with the line of apostate Protestantism and Catholicism. Those three religious entities represent the dragon, the beast and the false prophet at the micro level within the line of the true Protestant horn.

ແນວຂອງເຂົາທີ່ແທ້ຈິງຂອງເຂົາພຣອເຕສະແຕນ ປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍການໂຕ້ຖຽງທີ່ມີຢູ່ລະຫວ່າງພວກເຂົາເອງ ແລະປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມ ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ. ໃນປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ກໍຢູ່ໃນການໂຕ້ຖຽງກັບແນວຂອງພຣອເຕສະແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະກາໂຕລິກ. ອົງປະກອບທາງສາສະໜາທັງສາມນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ ໃນລະດັບຈຸລະພາກພາຍໃນແນວຂອງເຂົາທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣອເຕສະແຕນ.

> “I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.” Spalding and Magan, 1, 2.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ຊື່ ແລະ ພວກແອດເວນຕິດທີ່ມີແຕ່ຊື່ ເໝືອນດັ່ງຢູດາ ຈະທໍລະຍົດພວກເຮົາໃຫ້ແກ່ຄາທອລິກ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ອິດທິພົນຂອງເຂົາ ໃນການມາຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ. ແລ້ວບັນດາທຳມະຊົນບໍລິສຸດຈະເປັນປະຊາຊົນທີ່ບໍ່ໂດດເດັ່ນ, ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຫຼາຍແກ່ພວກຄາທອລິກ; ແຕ່ບັນດາຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ພວກແອດເວນຕິດທີ່ມີແຕ່ຊື່ ຜູ້ຮູ້ຈັກຄວາມເຊື່ອ ແລະ ຂົນທຳນຽມຂອງພວກເຮົາ (ເພາະເຂົາກຽດຊັງພວກເຮົາເນື່ອງຈາກວັນຊະບາໂຕ, ເພາະເຂົາບໍ່ສາມາດຫັກລ້າງມັນໄດ້) ຈະທໍລະຍົດບັນດາທຳມະຊົນບໍລິສຸດ ແລະ ລາຍງານພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ພວກຄາທອລິກ ວ່າເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ສະຖາບັນຂອງປະຊາຊົນ; ນັ້ນຄື ວ່າພວກເຂົາຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແລະ ບໍ່ນັບຖືວັນອາທິດ.” Spalding and Magan, 1, 2.

We have dealt with this passage before, and in so doing identified that the expression “nominal church” and the expression “nominal Adventist” would have had a different meaning and application when Sister White penned the words. Yet the prophets spoke more for the last days than they did for their own history, so in this passage the nominal church in the last days would be apostate Protestantism. The word “nominal” means “in name only”.

ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ມາແລ້ວກ່ອນໜ້ານີ້, ແລະໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນກໍໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຄຳວ່າ “ຄຣິສຕະຈັກຕາມນາມ” ແລະຄຳວ່າ “ແອດເວນຕິສຕ໌ຕາມນາມ” ຈະມີຄວາມໝາຍແລະການນຳໃຊ້ທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປໃນເວລາທີ່ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຂຽນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ແຕ່ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າທີ່ພວກເຂົາກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດໃນສະໄໝຂອງຕົນເອງ, ດັ່ງນັ້ນໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ຄຣິສຕະຈັກຕາມນາມໃນຍຸກສຸດທ້າຍຈຶ່ງໝາຍເຖິງ ໂປຣແຕສແຕນຕ໌ຜູ້ຫຼົງຖອຍ. ຄຳວ່າ “nominal” ໝາຍເຖິງ “ມີແຕ່ໃນນາມເທົ່ານັ້ນ”.

The so-called Protestant church ceased to protest Rome in 1844, when they rebelled against entering into the Most Holy Place by faith, where they could have recognized the seventh-day Sabbath is the correct day of worship. Instead, they retained the worship of the sun, which is the mark of Catholicism. It is impossible to “protest” Rome, which is the only definition of the word “Protestant,” if you have accepted her symbol of authority, which the Roman church has repeatedly identified as her authority to change the day of worship in the Bible from the seventh-day Sabbath unto Sunday.

ຄຣິສຕະຈັກທີ່ເອີ້ນກັນວ່າ ໂປຣເຕສແຕນ ໄດ້ຢຸດເຊົາການປະທ້ວງຕໍ່ໂຣມໃນປີ 1844 ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ກະບົດຕໍ່ການເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໂດຍຄວາມເຊື່ອ, ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາອາດຈະໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ແມ່ນວັນນະມັດສະການທີ່ຖືກຕ້ອງ. ແທນທີ່ຈະເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ, ພວກເຂົາຍັງຄົງຮັກສາການນະມັດສະການດວງອາທິດໄວ້, ຊຶ່ງເປັນເຄรື່ອງໝາຍຂອງຄາທອລິກ. ການ “ປະທ້ວງ” ຕໍ່ໂຣມ, ຊຶ່ງເປັນຄຳນິຍາມພຽງປະການດຽວຂອງຄຳວ່າ “ໂປຣເຕສແຕນ,” ນັ້ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ຖ້າຫາກທ່ານໄດ້ຍອມຮັບສັນຍາລັກແຫ່ງອຳນາດຂອງນາງ, ຊຶ່ງຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນໄດ້ລະບຸຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າ ນັ້ນແມ່ນອຳນາດຂອງນາງທີ່ຈະປ່ຽນວັນນະມັດສະການໃນພຣະຄຳພີ ຈາກວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດໄປເປັນວັນອາທິດ.

“Nominal Adventists” are those who profess to be Seventh-day Adventists, but they are also identified as Judas, who is the symbol of a disciple that has betrayed his profession. The nominal Seventh-day Adventist church will hate the “saints” and those saints “will” then “be an obscure people.” They hate the obscure saints, “on account of the Sabbath,” truth they cannot “refute.” The Sabbath truth in Sister White’s history was the seventh-day Sabbath, but it typifies the Sabbath truth of the last days, which cannot be refuted, and that is the doctrine that was first rejected by Laodicean Seventh-day Adventism in their rebellion in 1863. That doctrine was the first foundational truth discovered by William Miller, and it represents the foundational truths of Adventism that the nominal Adventists refuse to walk in, as represented by Jeremiah’s old paths. That Sabbath truth is the “seven times,” of Leviticus twenty-six.

“ຊາວແອັດເວັນຕິສທ໌ໃນນາມ” ແມ່ນຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນເຊວັນທ໌-ເດ ແອັດເວັນຕິສທ໌, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຖືກລະບຸວ່າເປັນຢູດາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງສາວົກທີ່ໄດ້ທໍລະຍົດຕໍ່ຄຳສາລະພາບຂອງຕົນ. ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອັດເວັນຕິສທ໌ໃນນາມຈະກຽດຊັງ “ພວກທ່ານບໍລິສຸດ” ແລະຕໍ່ມາພວກທ່ານບໍລິສຸດເຫຼົ່ານັ້ນ “ຈະ” ກາຍເປັນ “ຊົນຊາດທີ່ບໍ່ໂດດເດັ່ນ.” ພວກເຂົາກຽດຊັງພວກທ່ານບໍລິສຸດທີ່ບໍ່ໂດດເດັ່ນນັ້ນ “ເນື່ອງດ້ວຍເລື່ອງວັນຊະບາໂຕ,” ຄວາມຈິງທີ່ພວກເຂົາບໍ່ອາດ “ຫັກລ້າງ” ໄດ້. ຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕໃນປະຫວັດຂອງ Sister White ແມ່ນວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ແຕ່ມັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕໃນວັນສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງບໍ່ອາດຖືກຫັກລ້າງໄດ້, ແລະນັ້ນຄືຄຳສອນທີ່ Laodicean Seventh-day Adventism ໄດ້ປະຕິເສດເປັນອັນດັບທຳອິດໃນການກະບົດຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1863. ຄຳສອນນັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງພື້ນຖານປະການທຳອິດທີ່ William Miller ໄດ້ຄົ້ນພົບ, ແລະມັນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງ Adventism ທີ່ຊາວແອັດເວັນຕິສທ໌ໃນນາມປະຕິເສດທີ່ຈະດຳເນີນໃນນັ້ນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໂດຍທາງເກົ່າຂອງ Jeremiah. ຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕນັ້ນຄື “ເຈັດເທື່ອ,” ຂອງ Leviticus ບົດ 26.

The line of true Protestantism that is made up of Philadelphia and Smyrna are betrayed by those represented as Judas. Judas covenanted to betray Jesus three times, thus identifying a progressive betrayal that preceded and concluded at the cross. Verse sixteen of Daniel eleven represents the Sunday law, which was typified by the cross. Therefore, in the verses leading to the Sunday law of verse sixteen, which is also the Sunday law of verse forty-one, a three-step betrayal is brought upon the saints of the last days. The betrayal occurs during the period when the Lord is gathering His last-day ensign a second time.

ແນວສາຍຂອງພຣົດເຕສະແຕນທີ່ແທ້ຈິງ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍ Philadelphia ແລະ Smyrna ຖືກຫັກຫຼັງໂດຍຜູ້ທີ່ຖືກແທນໄວ້ເປັນ Judas. Judas ໄດ້ເຮັດພັນທະເພື່ອຫັກຫຼັງພຣະເຢຊູສາມເທື່ອ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຫັກຫຼັງຢ່າງເປັນຂັ້ນຕອນ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນໜ້າ ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກາງແຂນ. ຂໍ້ທີສິບຫົກຂອງ Daniel ບົດທີ 11 ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງກາງແຂນເປັນເງົາລ່ວງໜ້າຂອງມັນ. ເຫດສະນັ້ນ ໃນຂໍ້ຕ່າງໆທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ ຊຶ່ງກໍເປັນກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດເຊັ່ນດຽວກັນ ການຫັກຫຼັງສາມຂັ້ນຕອນໄດ້ຖືກນຳມາເຖິງເຫຼົ່າທ່ານບໍລິສຸດໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ການຫັກຫຼັງນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງຮວບຮວມທຸງໝາຍຂອງພຣະອົງໃນຍຸກສຸດທ້າຍເປັນຄັ້ງທີສອງ.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. The envy also of Ephraim shall depart, and the adversaries of Judah shall be cut off: Ephraim shall not envy Judah, and Judah shall not vex Ephraim. But they shall fly upon the shoulders of the Philistines toward the west; they shall spoil them of the east together: they shall lay their hand upon Edom and Moab; and the children of Ammon shall obey them. Isaiah 11:10–14.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະມີຮາກໜໍ່ຂອງເຢຊາຍ ຊຶ່ງຈະຢືນເປັນທຸງໝາຍແກ່ປະຊາຊົນ; ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະສະແຫວງຫາທ່ານ; ແລະທີ່ພັກຂອງທ່ານຈະມີສະຫງ່າລາສີ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອກູ້ຄືນຜູ້ຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຍັງເຫຼືອຢູ່ ຈາກອັດຊີເຣຍ, ແລະຈາກເອຢິບ, ແລະຈາກປັດໂຣສ, ແລະຈາກຄູດ, ແລະຈາກເອລາມ, ແລະຈາກຊີນາ, ແລະຈາກຮາມາດ, ແລະຈາກເກາະທັງຫຼາຍໃນທະເລ. ແລະພຣະອົງຈະຕັ້ງທຸງໝາຍຂຶ້ນໃຫ້ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈະຮວບຮວມພວກທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກອິສຣາເອນ, ແລະຈະຮວບຮວມພວກຢູດາທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ ຈາກສີ່ມຸມໂລກ. ຄວາມອິດສາຂອງເອຟຣາອິມກໍຈະຫາຍໄປດ້ວຍ, ແລະບັນດາສັດຕູຂອງຢູດາຈະຖືກຕັດອອກ: ເອຟຣາອິມຈະບໍ່ອິດສາຢູດາ, ແລະຢູດາຈະບໍ່ຮົບກວນເອຟຣາອິມ. ແຕ່ພວກເຂົາຈະໂຈນບິນໃສ່ບ່າໄຫລ່ຂອງຊາວຟີລິດສະຕິນໄປທາງຕາເວັນຕົກ; ພວກເຂົາຈະປຸ້ນສະດົມຊາວຕາເວັນອອກຮ່ວມກັນ: ພວກເຂົາຈະຍື່ນມືອອກເທິງເອໂດມແລະໂມອາບ; ແລະບັນດາລູກຫຼານຂອງອຳໂມນຈະເຊື່ອຟັງພວກເຂົາ. ເອຊາຢາ 11:10–14.

Isaiah identifies the historical setting for this passage in verse ten, with the expression “in that day.” That “day” has therefore been identified in the verses that preceded verse ten. When we trace this particular prophetic narrative back to a reference that allows us to identify when “that day” is, we come to verse one, of chapter ten.

ອິຊາຢາໄດ້ລະບຸສະພາບການທາງປະຫວັດສາດສໍາລັບຂໍ້ຄວາມນີ້ໃນຂໍ້ທີສິບ ດ້ວຍສໍານວນວ່າ “ໃນວັນນັ້ນ.” ດັ່ງນັ້ນ “ວັນ” ນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ແລ້ວໃນຂໍ້ພຣະຄໍາທີ່ນໍາຫນ້າຂໍ້ທີສິບ. ເມື່ອເຮົາຕິດຕາມການບັນຍາຍແບບຄໍາພະຍາກອນນີ້ຍ້ອນກັບໄປຫາຂໍ້ອ້າງອີງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາສາມາດລະບຸໄດ້ວ່າ “ວັນນັ້ນ” ແມ່ນເມື່ອໃດ ເຮົາກໍມາເຖິງຂໍ້ທີຫນຶ່ງ ຂອງບົດທີສິບ.

> Woe unto them that decree unrighteous decrees, and that write grievousness which they have prescribed. Isaiah 10:1.

> ວິບັດແກ່ພວກທີ່ອອກກົດໝາຍອັນບໍ່ຊອບທຳ, ແລະແກ່ພວກທີ່ຂຽນຄວາມກົດຂີ່ອັນໜັກໜ່ວງຕາມທີ່ຕົນໄດ້ກຳນົດໄວ້. ອິຊາຢາ 10:1.

Sister White identifies the “unrighteous decree” of this verse as the soon coming Sunday law:

ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ຊີ້ບອກວ່າ “ຂໍ້ກຳນົດອັນບໍ່ຊອບທຳ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ ໝາຍເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້:

> “An idol sabbath has been set up, as the golden image was set up in the plains of Dura. And as Nebuchadnezzar, the king of Babylon, issued a decree that all who would not bow down and worship this image should be killed, so a proclamation will be made that all who will not reverence the Sunday institution will be punished with imprisonment and death. Thus the Sabbath of the Lord is trampled underfoot. But the Lord has declared, ‘Woe unto them that decree unrighteous decrees, and write grievousness which they have prescribed’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18]” Manuscript Releases, volume 14, 92.

> “ໄດ້ມີການຕັ້ງວັນຊະບາໂຕແຫ່ງຮູບເຄົາລົບຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຮູບທອງຄໍາໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນທົ່ງດູຣາ. ແລະດັ່ງທີ່ເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ໄດ້ອອກຄໍາສັ່ງວ່າ ທຸກຄົນຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມກົ້ມລົງ ແລະນະມັດສະການຮູບນີ້ ຈະຕ້ອງຖືກຂ້າ, ສະນັ້ນກໍຈະມີການປະກາດອອກໄປວ່າ ທຸກຄົນຜູ້ທີ່ບໍ່ໃຫ້ຄວາມເຄົາລົບແກ່ສະຖາບັນວັນອາທິດ ຈະຖືກລົງໂທດດ້ວຍການຈໍາຄຸກ ແລະຄວາມຕາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ວັນຊະບາໂຕຂອງພຣະອົງຈຶ່ງຖືກຢ່ຳຢີຢູ່ໃຕ້ຕີນ. ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ປະກາດໄວ້ວ່າ, ‘ວິບັດແກ່ພວກທີ່ອອກກົດອັນບໍ່ຊອບທໍາ ແລະຂຽນຄວາມທຸກລໍາບາກທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກໍານົດໄວ້’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18]” Manuscript Releases, volume 14, 92.

The context of the Lord gathering His people a second time is placed in the history of the approaching Sunday law crisis, for in verse twelve of chapter ten, Isaiah speaks of the Lord finishing a work among His people before He brings His executive judgment at the unrighteous decree, which is the Sunday law.

ບໍລິບົດຂອງການທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງ ຖືກຈັດໄວ້ໃນປະຫວັດສາດຂອງວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ, ເພາະໃນຂໍ້ສິບສອງຂອງບົດທີສິບ ອິຊາຢາໄດ້ກ່າວເຖິງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າພຣະອົງຈະສຳເລັດພຣະລາຊກິດຢ່າງໜຶ່ງທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະນຳການພິພາກສາແຫ່ງການບໍລິຫານຂອງພຣະອົງມາເໜືອຄຳສັ່ງອັນບໍ່ຊອບທຳ ຊຶ່ງກໍຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> Wherefore it shall come to pass, that when the Lord hath performed his whole work upon mount Zion and on Jerusalem, I will punish the fruit of the stout heart of the king of Assyria, and the glory of his high looks. Isaiah 10:12.

> ສະນັ້ນ ຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳພຣະລາຊກິດທັງສິ້ນຂອງພຣະອົງເທິງພູເຂົາຊີໂອນ ແລະໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມແລ້ວ ເຮົາຈະລົງໂທດຜົນແຫ່ງໃຈອັນຈອງຫອງຂອງກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ແລະສະຫງ່າລາສີແຫ່ງສາຍຕາອັນຍະໂສຂອງເຂົາ. ອິຊາຢາ 10:12

The “work upon Zion and on Jerusalem”, which the Lord “performs” before the punishment of the papacy begins at the Sunday law, is the sealing of the one hundred and forty-four thousand. In Ezekiel chapter nine, the man with the writer’s inkhorn goes through Jerusalem placing a mark upon those “that sigh and cry for the abominations done in the land” and in the church. That work includes the process of the Lord gathering together the outcasts of Israel a second time. He gathers them from the four corners of the earth, and the “four corners of earth” is represented by eight geographical areas. Eight is the symbol of the testing process of the image of the beast, thus identifying that the final gathering of those who would be the ensign takes place during the period when the image of the beast test is being accomplished in the earth.

“ພຣະກິດເທິງສີໂອນ ແລະ ເທິງເຢຣູຊາເລັມ” ຊຶ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ “ຊົງກະທຳ” ກ່ອນທີ່ການລົງໂທດຕໍ່ລະບົບສັນຕະປາປາຈະເລີ່ມຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ຄືການປະທັບຕາແກ່ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ໃນເອເຊກຽນ ບົດ 9, ຊາຍຜູ້ຖືກະບອກໝຶກຂອງນັກຂຽນໄດ້ໄປທົ່ວເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອໝາຍເຄรື່ອງໄວ້ເທິງຜູ້ທີ່ “ຖອນຫາຍໃຈ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາສິ່ງອັນໜ້າສະອິດສະອົມທີ່ໄດ້ກະທຳໃນແຜ່ນດິນ” ແລະ ໃນຄຣິດຕະຈັກ. ພຣະກິດນັ້ນຮວມເຖິງຂະບວນການທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮວບຮວມບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ຂອງອິດສະຣາເອນເປັນຄັ້ງທີສອງ. ພຣະອົງຊົງຮວບຮວມເຂົາຈາກສີ່ມຸມໂລກ, ແລະ “ສີ່ມຸມໂລກ” ນັ້ນໄດ້ຖືກແທນຄວາມໂດຍເຂດພູມສາດແປດແຫ່ງ. ເລກແປດເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຂະບວນການທົດສອບຂອງຮູບສັດຮ້າຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າການຮວບຮວມຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ທີ່ຈະເປັນທຸງໝາຍນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາທີ່ການທົດສອບເລື່ອງຮູບສັດຮ້າຍກຳລັງຖືກດຳເນີນໃນໂລກ.

The unity represented by “Ephraim” “not envying Judah, and Judah” “not vexing Ephraim,” occurs when the adversaries of Judah are cut off. Prophetically, the former covenant people, represented by Judas, or the synagogue of Satan, or the assembly of mockers, or the Protestants of Millerite history, or the Jews of Christ’s history are “cut off” at the first disappointment. When Jeremiah represents that very history, he was instructed that he could never return to the assembly of mockers, though they could return to him if they chose to repent.

ຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ເອຟຣາອິມ” ທີ່ “ບໍ່ອິດສາຢູດາ, ແລະ ຢູດາ” ທີ່ “ບໍ່ຂົ່ມເຫັງເອຟຣາອິມ,” ເກີດຂຶ້ນເມື່ອບັນດາສັດຕູຂອງຢູດາຖືກຕັດຂາດ. ໃນທາງພະຍາກອນ, ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ຢູດາສ໌, ຫຼື ທໍາມະສາລາຂອງຊາຕານ, ຫຼື ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ, ຫຼື ພວກໂປຣເຕສະແຕນໃນປະຫວັດສາດແບບມິນເລີໄຣຕ໌, ຫຼື ຊາວຢິວໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ, ຖືກ “ຕັດຂາດ” ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ. ເມື່ອເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນໂດຍສະເພາະ, ທ່ານໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງວ່າທ່ານຈະບໍ່ອາດກັບຄືນໄປຫາຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍນັ້ນໄດ້ເລີຍ, ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາອາດຈະກັບຄືນມາຫາທ່ານໄດ້ ຖ້າພວກເຂົາເລືອກທີ່ຈະກັບໃຈ.

From July 18, 2020 unto the Sunday law the Lord gathers His last-day people a second time. He gathers them from around the world, during a period when He is finishing His whole work on Judah and Jerusalem. In that sealing time, God’s last-day people will be obscure, but will never-the-less be confronted by a threefold union which opposes their work.

ນັບແຕ່ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮວບຮວມປະຊາກອນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງ. ພຣະອົງຊົງຮວບຮວມເຂົາທັງຫຼາຍຈາກທົ່ວໂລກ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະອົງກໍາລັງທໍາໃຫ້ພາລະກິດທັງໝົດຂອງພຣະອົງສໍາເລັດລົງເໜືອຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ. ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕານັ້ນ ປະຊາກອນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຈະຢູ່ຢ່າງບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຖືກເຜີຍໜ້າຕໍ່ສະຫະພັນສາມປະການຊຶ່ງຕໍ່ຕ້ານພາລະກິດຂອງພວກເຂົາ.

Catholicism is the beast of the threefold union, and one of her daughters is the class Sister White identifies as the nominal church. They represent the false prophet. The nominal Laodicean Adventists, represented by Judas, are the dragon in this representation. The rebellion of 1863 was typified by the rebellion of ancient Israel at the first Kadesh, when they chose to reject the message of Joshua and Caleb and return to Egypt. Egypt is a symbol of the dragon.

ຄາທອລິກແມ່ນສັດຮ້າຍແຫ່ງສະຫະພັນສາມປະການ, ແລະໜຶ່ງໃນບັນດາລູກສາວຂອງນາງຄືກຸ່ມຊົນຊັ້ນທີ່ Sister White ລະບຸວ່າເປັນຄຣິສຕະຈັກແຕ່ໃນນາມ. ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ຊາວແອດເວນຕິດ Laodicean ແຕ່ໃນນາມ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Judas, ແມ່ນມັງກອນໃນການເປັນຕົວແທນນີ້. ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບໂດຍການກະບົດຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານທີ່ Kadesh ຄັ້ງທໍາອິດ, ເມື່ອພວກເຂົາເລືອກທີ່ຈະປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງ Joshua ແລະ Caleb ແລະກັບຄືນໄປອີຢິບ. ອີຢິບເປັນສັນຍະລັກຂອງມັງກອນ.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າໄປຕໍ່ສູ້ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ, ແລະຈົ່ງພະຍາກອນຕໍ່ຕ້ານລາວ ແລະຕໍ່ຕ້ານປະເທດເອຢິບທັງໝົດ: ຈົ່ງກ່າວ ແລະຈົ່ງເວົ້າວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ, ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ, ເຈົ້າມັງກອນໃຫຍ່ຜູ້ນອນຢູ່ທ່າມກາງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍຂອງຕົນ, ຜູ້ໄດ້ກ່າວວ່າ, ແມ່ນ້ຳຂອງເຮົາເປັນຂອງເຮົາເອງ, ແລະເຮົາໄດ້ສ້າງມັນຂຶ້ນເພື່ອຕົນເອງ. ເອເຊກຽນ 29:2, 3.

The rebellion at Kadesh represented the tenth test in a testing process that brought about the rejection and death of the chosen people who had been brought out of Egypt, and typified the final test of a testing process that was brought upon Philadelphian Millerite Adventism on October 22, 1844 and concluded with the rebellion of 1863. At the very end of ancient Israel’s history, the Jews “cried out, ‘Away with him, away with him, crucify him’. Pilate saith unto them, ‘Shall I crucify your King?’ The chief priests answered, ‘We have no king but Caesar.’” In the first rebellion and the last rebellion the former covenant people chose to identify a symbol of the dragon (Egypt and pagan Rome) as their king.

ການກະບົດທີ່ກາເດັດເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຄັ້ງທີສິບໃນຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການຖືກປະຕິເສດແລະຄວາມຕາຍຂອງປະຊາຊົນທີ່ຖືກເລືອກ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກນຳອອກມາຈາກອີຢິບ, ແລະເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍໃນຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ ທີ່ໄດ້ມາເຖິງ Philadelphian Millerite Adventism ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການກະບົດໃນປີ 1863. ໃນຕອນທ້າຍສຸດແຫ່ງປະຫວັດຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ, ຊາວຢິວໄດ້ “ຮ້ອງອອກມາວ່າ, ‘ເອົາມັນໄປ, ເອົາມັນໄປ, ຈົ່ງຄຶງພຣະອົງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ’. ປີລາດຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ‘ຂ້ອຍຈະຄຶງກະສັດຂອງພວກເຈົ້າໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນຫລື?’ ພວກປະໂລຫິດໃຫຍ່ຕອບວ່າ, ‘ພວກເຮົາບໍ່ມີກະສັດນອກຈາກ Caesar.’” ໃນການກະບົດຄັ້ງທຳອິດແລະການກະບົດຄັ້ງສຸດທ້າຍ ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມໄດ້ເລືອກທີ່ຈະລະບຸຕົນເອງກັບສັນຍາລັກຂອງມັງກອນ (ອີຢິບ ແລະ pagan Rome) ໃຫ້ເປັນກະສັດຂອງພວກເຂົາ.

On July 18, 2020, the “adversaries of Judah” were “cut off,” and the temple of the one hundred and forty-four thousand was set up. All that was left was for the temple to be cleansed, in advance of the Messenger of the Covenant suddenly coming to His temple. The temple of Millerite history was erected in forty-six years from 1798 unto 1844. At the first disappointment of April 19, 1844 the Protestants were cut off and became part of the synagogue of Satan, the assembly of mockers, a daughter of Rome. From that point until October 22, 1844 a purification process occurred in advance of the faithful following Christ into the Most Holy Place, that He might accomplish the work of joining His Divinity to their humanity.

ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, “ສັດຕູຂອງຢູດາ” ໄດ້ “ຖືກຕັດອອກ,” ແລະ ພຣະວິຫານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນກໍໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ. ສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ກໍມີແຕ່ໃຫ້ພຣະວິຫານໄດ້ຮັບການຊໍາລະໃຫ້ສະອາດ, ເພື່ອຕຽມພ້ອມກ່ອນທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ. ພຣະວິຫານແຫ່ງປະຫວັດສາດ Millerite ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນສີ່ສິບຫົກປີ ນັບແຕ່ 1798 ຈົນເຖິງ 1844. ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844, ພວກ Protestant ໄດ້ຖືກຕັດອອກ ແລະ ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງທໍາມະສາລາຂອງຊາຕານ, ທີ່ຊຸມນຸມຂອງພວກຜູ້ເຢາະເຢີ້ຍ, ເປັນບຸດສາວຂອງໂຣມ. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ກະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອຕຽມພ້ອມກ່ອນທີ່ຜູ້ຊື່ສັດຈະຕິດຕາມພຣະຄຣິດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ເພື່ອວ່າພຣະອົງຈະສໍາເລັດພາລະກິດໃນການຮ່ວມພຣະທໍາມະຊາດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງເຂົ້າກັບມະນຸດສະພາບຂອງພວກເຂົາ.

The history of the true Protestant horn, that is gathered a second time just before the unrighteous decree, that they might be the ensign that God employs to call His other flock out of Babylon, occurs in the same period where the apostate Republican and Protestant horns are joining together, committing spiritual fornication, thus becoming one flesh, or one temple, which is the image of the beast. God’s temple is simultaneously forming the image of Christ.

ປະຫວັດຂອງເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງ, ຊຶ່ງຖືກຮວບຮວມເປັນຄັ້ງທີສອງກ່ອນພຣະບັນຍັດອັນບໍ່ຊອບທຳຈະອອກມາເລັກນ້ອຍ, ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເປັນທຸງສັນຍານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ເພື່ອເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະອົງອອກຈາກບາບີໂລນ, ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນກັບທີ່ເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນແລະໂປຣແຕສແຕນທີ່ຫຼົງຈາກຄວາມເຊື່ອກຳລັງເຂົ້າຮ່ວມກັນ, ກະທຳການຜິດປະເວນີທາງວິນຍານ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກາຍເປັນເນື້ອດຽວກັນ, ຫຼື ເປັນພຣະວິຫານດຽວກັນ, ຊຶ່ງເປັນຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າກໍກຳລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດໃນເວລາດຽວກັນ.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> The word that came to Jeremiah from the Lord, saying, Stand in the gate of the Lord’s house, and proclaim there this word, and say, Hear the word of the Lord, all ye of Judah, that enter in at these gates to worship the Lord. Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel, Amend your ways and your doings, and I will cause you to dwell in this place. Trust ye not in lying words, saying, The temple of the Lord, The temple of the Lord, The temple of the Lord, are these. For if ye throughly amend your ways and your doings; if ye throughly execute judgment between a man and his neighbour; If ye oppress not the stranger, the fatherless, and the widow, and shed not innocent blood in this place, neither walk after other gods to your hurt: Then will I cause you to dwell in this place, in the land that I gave to your fathers, for ever and ever. Behold, ye trust in lying words, that cannot profit. Will ye steal, murder, and commit adultery, and swear falsely, and burn incense unto Baal, and walk after other gods whom ye know not; And come and stand before me in this house, which is called by my name, and say, We are delivered to do all these abominations? Is this house, which is called by my name, become a den of robbers in your eyes? Behold, even I have seen it, saith the Lord.

> ຖ້ອຍຄຳທີ່ມາເຖິງເຢເຣມີຢາຈາກພຣະຢາເວ ວ່າ, “ຈົ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ແລະປະກາດຖ້ອຍຄຳນີ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວ ບັນດາຄົນຢູດາທັງປວງ ຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາທາງປະຕູເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອນະມັດສະການພຣະຢາເວ. ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ, ກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງແກ້ໄຂທາງດຳເນີນ ແລະການປະພຶດຂອງພວກເຈົ້າ ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້. ຢ່າໄວ້ວາງໃຈໃນຖ້ອຍຄຳຕົວະ ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ,’ ແມ່ນເຫຼົ່ານີ້. ເພາະຖ້າພວກເຈົ້າແກ້ໄຂທາງດຳເນີນ ແລະການປະພຶດຂອງພວກເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ; ຖ້າພວກເຈົ້າພິພາກສາລະຫວ່າງຄົນໜຶ່ງກັບເພື່ອນບ້ານຂອງລາວຢ່າງທ່ຽງທຳແທ້ຈິງ; ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ບີບບັງຄົນຕ່າງດ້າວ ລູກກຳພ້າ ແລະແມ່ໝ້າຍ ແລະບໍ່ຫຼັ່ງເລືອດຜູ້ບໍ່ມີຜິດໃນສະຖານທີ່ນີ້ ທັງບໍ່ດຳເນີນຕາມພຣະອື່ນໆເພື່ອນຳໂທດມາໃສ່ຕົນເອງ: ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ. ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ພວກເຈົ້າໄວ້ວາງໃຈໃນຖ້ອຍຄຳຕົວະ ຊຶ່ງບໍ່ອາດໃຫ້ປະໂຫຍດໄດ້. ພວກເຈົ້າຈະລັກ, ຂ້າຄົນ, ລ່ວງປະເວນີ, ສາບານເທັດ, ເຜົາເຄື່ອງຫອມບູຊາແກ່ພຣະບາອານ ແລະດຳເນີນຕາມພຣະອື່ນໆທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກ; ແລ້ວມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາໃນພຣະນິເວດນີ້ ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ ແລະກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຮົາພົ້ນແລ້ວ’ ເພື່ອຈະໄດ້ກະທຳບັນດາສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດຫຼື? ພຣະນິເວດນີ້ ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ ໄດ້ກາຍເປັນຖ້ຳໂຈນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຈົ້າແລ້ວຫຼື? ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ແມ່ນເຮົາເອງກໍໄດ້ເຫັນແລ້ວ,” ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນັ້ນ.

> But go ye now unto my place which was in Shiloh, where I set my name at the first, and see what I did to it for the wickedness of my people Israel. And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; Therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim. Therefore pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee. Seest thou not what they do in the cities of Judah and in the streets of Jerusalem? Jeremiah 7:1–17.

> ແຕ່ບັດນີ້ ຈົ່ງໄປຍັງສະຖານທີ່ຂອງເຮົາທີ່ຢູ່ໃນຊີໂລ, ບ່ອນທີ່ເຮົາໄດ້ຕັ້ງນາມຂອງເຮົາໄວ້ແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ, ແລະຈົ່ງເບິ່ງວ່າເຮົາໄດ້ເຮັດອັນໃດແກ່ບ່ອນນັ້ນເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງປະຊາຊົນອິສຣາເອນຂອງເຮົາ. ແລະບັດນີ້ ເພາະວ່າພວກເຈົ້າໄດ້ກະທຳບັນດາການເຫຼົ່ານີ້, ພຣະຢາເວກ່າວວ່າ, ແລະເຮົາໄດ້ເວົ້າກັບພວກເຈົ້າ, ລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າຕູ່ແລະເວົ້າ, ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຟັງ; ແລະເຮົາໄດ້ເອີ້ນພວກເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕອບ; ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະເຮັດແກ່ນະຄອນນີ້ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ, ທີ່ພວກເຈົ້າໄວ້ໃຈນັ້ນ, ແລະແກ່ສະຖານທີ່ທີ່ເຮົາໄດ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າແລະແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດແກ່ຊີໂລ. ແລະເຮົາຈະຂັບໄລ່ພວກເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກໜ້າຂອງເຮົາ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຂັບໄລ່ບັນດາພີ່ນ້ອງທັງຫມົດຂອງພວກເຈົ້າ, ຄື ເຊື້ອສາຍທັງສິ້ນຂອງເອຟຣາອິມ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າອະທິຖານເພື່ອຊົນຊາດນີ້ເລີຍ, ຢ່າຍົກຂຶ້ນທັງສຽງຮ້ອງຫຼືຄຳອະທິຖານເພື່ອເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະຢ່າທູນຂໍຕໍ່ເຮົາແທນພວກເຂົາ: ເພາະເຮົາຈະບໍ່ຟັງເຈົ້າ. ເຈົ້າບໍ່ເຫັນຫຼືວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງເຮັດອັນໃດຢູ່ໃນບັນດາເມືອງແຫ່ງຢູດາ ແລະຕາມຖະໜົນຫົນທາງແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ? ເຢເຣມີຢາ 7:1–17.

Back to Articles