Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກຫ້າສິບສອງ

ການເປີດເຜີຍປິດສະໜາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ: ນິມິດຂອງດານີເອນ ແລະ ການລຸກຂຶ້ນຂອງອານາຈັກທັງຫຼາຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 16, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ກາບຣີເອນໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງ “ຄວາມພິໂລດຄັ້ງສຸດທ້າຍ” ເພື່ອຢືນຢັນວັນທີ 1844 ໂດຍອີງໃສ່ພະຍານສອງປາກ. ມິນເລີເຂົ້າໃຈເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີນິຕິບົດ ບົດ 26 ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳມາປະຕິບັດຕໍ່ອານາຈັກຢູດາ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍໄປເຖິງຈຸດທີ່ລາວໄດ້ເຫັນຈຸດປະສົງ ແລະຄວາມສຳພັນຂອງການພິພາກສາເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ” ທີ່ມີເໜືອທັງອານາຈັກອິດສະຣາເອນຝ່າຍເໜືອ ແລະຝ່າຍໃຕ້. ບໍ່ແນ່ຊັດວ່າລາວເຄີຍຮັບຮູ້ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງ “ຄວາມພິໂລດຄັ້ງສຸດທ້າຍ” ໃນຂໍ້ 19 ຫຼືບໍ່, ແມ່ນແຕ່ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສວ່າ ໃນຄວາມເຂົ້າໃຈໂດຍທົ່ວໄປ ລາວໄດ້ເຫັນວ່າ “ຄວາມພິໂລດ” ຄື “ເຈັດເທື່ອ.” ແສງສະຫວ່າງກ່ຽວກັບຄວາມພິໂລດຄັ້ງທຳອິດ ແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍ ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍ Palmoni ໃນປີ 1856 ແຕ່ໄດ້ຖືກປະຕິເສດໃນປີ 1863. ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຂ່າວສານຂອງມິນເລີກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ນັ້ນຖືກຕ້ອງ ແມ່ນແຕ່ມີຂອບເຂດຈຳກັດ.

ມິນເລີ ຈະບໍ່ອາດຮັບຮູ້ໄດ້ວ່າ ເຂົານ້ອຍຂອງໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ຍົກຂຶ້ນແລະຍົກຍ້ອງລັດທິນອກສາສະໜາ ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດຂອງດານີເອນບົດທີແປດ ເພາະວ່າສໍາລັບມິນເລີແລ້ວ “take away” ໝາຍເຖິງພຽງແຕ່ການເອົາອອກເທົ່ານັ້ນ ໃນການປາກົດທັງສາມຄັ້ງຂອງມັນໃນພຣະທໍາດານີເອນ. ແຕ່ຂ່າວສານຂອງລາວກໍຍັງຖືກຕ້ອງຢູ່ ແມ່ນແມ່ນຈະມີຂອບເຂດຈໍາກັດກໍຕາມ.

ພວກມິນເລີໄທສ໌ໄດ້ຮັບຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ “ພຣະວິຫານ” ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ແມ່ນພຣະວິຫານນອກຮີດໃນນະຄອນໂຣມ (The Pantheon), ແຕ່ພາສາເຮັບເຣີບໍ່ແມ່ນພື້ນຖານທີ່ຂ່າວສານຂອງພວກເຂົາອາໄສຢູ່. ຂ່າວສານຂອງມິນເລີໄດ້ມຸ່ງເນັ້ນໄປທີ່ເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ປະຫວັດສາດທີ່ຂ່າວສານຂອງພວກເຂົາຖືກເປີດຜະນຶກອອກນັ້ນ ໄດ້ຂັດຂວາງພວກເຂົາບໍ່ໃຫ້ເຫັນສະຫະລັດເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ແຕ່ຫຼາຍກວ່ານັ້ນ ມັນຍັງໄດ້ຂັດຂວາງພວກເຂົາບໍ່ໃຫ້ເຫັນຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາເປັນອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ.

ດ້ວຍຖືກບັງຄັບໂດຍປະຫວັດສາດທີ່ພວກເຂົາດຳລົງຢູ່, ພວກເຂົາໄດ້ນຳຄຳພະຍາກອນມາປະຍຸກຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຄາດຫວັງຂອງພວກເຂົາເຖິງການສະເດັດກັບມາໃນໄມ່ຊ້າຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຜິດຫວັງ, ແຕ່ຂ່າວສານຂອງພວກເຂົານັ້ນຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອກາບຣີເອນໃຫ້ຄຳຕີຄວາມນິມິດທັງສອງໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າເຖິງຊາວເຈັດ, ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມິນເລີໄດ້ຂັດຂວາງລາວບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າໃຈການເປີດເຜີຍອັນກວ້າງຂວາງກວ່າກ່ຽວກັບບັນດາອານາຈັກ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໄວ້ໃນການສະຫຼັບທາງເພດຂອງເຂົານ້ອຍໃນຂໍ້ທີເກົ້າເຖິງສິບສອງ. ພວກມິນເລີໄຣດ໌ເຫັນພຽງແຕ່ໂຣມເທົ່ານັ້ນວ່າເປັນອານາຈັກທາງໂລກອັນທີສີ່ ແລະເປັນອັນສຸດທ້າຍ ໃນຄຳຕີຄວາມຂອງກາບຣີເອນ.

> ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນເມື່ອຂ້ານ້ອຍ ຄືຂ້ານ້ອຍດານີເອນ ໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ ແລະສະແຫວງຫາຄວາມໝາຍຂອງມັນ ແລ້ວເບິ່ງແມ, ມີຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ ມີລັກສະນະປານດັ່ງມະນຸດ. ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນສຽງຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງຈາກລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງຂອງອູໄລ ຜູ້ໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນແລະກ່າວວ່າ, ກາບຣີເອນ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຊາຍຜູ້ນີ້ເຂົ້າໃຈນິມິດນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງເຂົ້າມາໃກ້ບ່ອນທີ່ຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່; ແລະເມື່ອທ່ານມາເຖິງ ຂ້ານ້ອຍກໍຢ້ານກົວ ແລະລົ້ມລົງໜ້າຄວໍ່າ; ແຕ່ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເຖີດ; ເພາະນິມິດນັ້ນຈະເປັນຂອງເວລາອັນສິ້ນສຸດ. ບັດນີ້ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານກໍາລັງເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍກໍຢູ່ໃນການຫຼັບເລິກ ໜ້າຄວໍ່າລົງກັບພື້ນດິນ; ແຕ່ທ່ານໄດ້ແຕະຕ້ອງຂ້ານ້ອຍ ແລະຕັ້ງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ຢືນຂຶ້ນຕົງ. ແລະທ່ານກ່າວວ່າ, ເບິ່ງແມ, ຂ້ານ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ວ່າ ອັນໃດຈະເກີດຂຶ້ນໃນວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງພຣະພິໂລດນັ້ນ; ເພາະວ່າໃນເວລາທີ່ກໍານົດໄວ້ ຈຸດຈົບນັ້ນຈະມາເຖິງ. ແກະແກ່ຜູ້ທີ່ເຈົ້າເຫັນມີເຂົາສອງເຂົານັ້ນ ຄືກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງມີເດຍ ແລະເປີເຊຍ. ແລະແບ້ໂຕຜູ້ດຸນັ້ນ ຄືກະສັດແຫ່ງກຣີກ; ແລະເຂົາໃຫຍ່ທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງຕາຂອງມັນນັ້ນ ຄືກະສັດອົງທໍາອິດ. ບັດນີ້ ເມື່ອເຂົານັ້ນຖືກຫັກອອກ ແລະມີສີ່ເຂົາງອກຂຶ້ນມາແທນ ອານາຈັກສີ່ອານາຈັກຈະຕັ້ງຂຶ້ນຈາກຊົນຊາດນັ້ນ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍລິດອໍານາດຂອງລາວ. ແລະໃນຊ່ວງປາຍແຫ່ງອານາຈັກຂອງພວກເຂົາ ເມື່ອບັນດາຜູ້ລະເມີດໄດ້ເຕັມມາດແລ້ວ ກະສັດອົງໜຶ່ງຜູ້ມີໃບໜ້າດຸຮ້າຍ ແລະເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄໍາລຶກລັບ ຈະລຸກຂຶ້ນ. ແລະອໍານາດຂອງລາວຈະເຂັ້ມແຂງຫຼາຍ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໂດຍອໍານາດຂອງຕົນເອງ; ແລະລາວຈະທໍາລາຍຢ່າງໜ້າປະຫລາດ ແລະຈະຈະເລີນ ແລະປະຕິບັດການ ແລະຈະທໍາລາຍບັນດາຜູ້ມີອໍານາດ ແລະປະຊາຊົນບໍຣິສຸດ. ແລະດ້ວຍນະໂຍບາຍຂອງລາວນັ້ນເອງ ລາວຈະເຮັດໃຫ້ເລ່ຫຼ່ຽມຈະເລີນຢູ່ໃນມືຂອງລາວ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນຂຶ້ນໃນໃຈຂອງລາວ ແລະດ້ວຍສັນຕິພາບຈະທໍາລາຍຫຼາຍຄົນ: ລາວຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານອົງປະມຸກເໜືອບັນດາເຈົ້ານາຍທັງຫຼາຍດ້ວຍ; ແຕ່ລາວຈະຖືກຫັກທໍາລາຍໂດຍບໍ່ແມ່ນດ້ວຍມື. ແລະນິມິດເລື່ອງຕອນແລງແລະຕອນເຊົ້າທີ່ໄດ້ບອກໄວ້ນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ; ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງປິດຜະນຶກນິມິດນັ້ນໄວ້; ເພາະມັນຈະເປັນສໍາລັບຫຼາຍວັນຂ້າງໜ້າ. ແລະຂ້ານ້ອຍ ດານີເອນ ໄດ້ອ່ອນແຮງຈົນເປັນລົມ ແລະເຈັບໄຂ້ຢູ່ຫຼາຍວັນ; ພາຍຫຼັງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະກະທໍາລາຊະການຂອງກະສັດ; ແລະຂ້ານ້ອຍກໍພິສວົງດ້ວຍນິມິດນັ້ນ ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈມັນ. ດານີເອນ 8:15–27.

ເຖິງແມ່ນວ່າດານີເອນໄດ້ຮັບນິມິດເລື່ອງແມ່ນ້ຳອູໄລ (ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການສຳເລັດຕາມ), ໃນປະຫວັດຂອງບາບີໂລນ ອານາຈັກທຳອິດຖືກລະເວັ້ນອອກຈາກນິມິດ. ມັນເຄີຍຖືກລວມໄວ້ແລ້ວເປັນຫົວຄຳ ແລະເປັນສິງໂຕໃນບົດທີສອງແລະບົດທີເຈັດ, ແຕ່ລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງບາບີໂລນທີ່ຖືກຖອນອອກແລະຖືກຟື້ນຄືນ ໄດ້ຖືກເນັ້ນຢ່າງເດັ່ນໃນບົດທີແປດ. ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ເປັນແບບຢ່າງຂອງບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ ເມື່ອທ່ານຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກມະນຸດເປັນເວລາ “ເຈັດວາລະ,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກ ທີ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣຖືກລືມ. ໃນດານີເອນບົດທີແປດ, ບາບີໂລນຖືກລືມຈາກບັນດາອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ແລະນິມິດເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຊາວມີເດຍແລະເປີເຊຍ (ແກະໂຕຜູ້), ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍຖືກຕາມດ້ວຍກຣີຊ (ແບ້).

ອານາຈັກຂອງອາເລັກຊານເດີ ມະຫາລາດ ໄດ້ແຕກສະລາຍອອກເປັນສີ່ອານາຈັກ ຊຶ່ງມີອຳນາດນ້ອຍກວ່າອາເລັກຊານເດີ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້ແລ້ວໃນບົດທີເຈັດ ໂດຍຮູບພາບຂອງເສືອດາວທີ່ມີສີ່ປີກ ແລະ ສີ່ຫົວ. ເລກສີ່ໝາຍເຖິງທົ່ວໂລກ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍທິດເໜືອ, ທິດຕາເວັນອອກ, ທິດໃຕ້ ແລະ ທິດຕາເວັນຕົກ. ໃນຂໍ້ທີແປດຂອງບົດທີແປດ, ມີສີ່ອັນທີ່ໂດດເດັ່ນງອກຂຶ້ນໄປທາງລົມທັງສີ່ຂອງຟ້າສະຫວັນ. ໃນບົດທີເຈັດ ສີ່ປີກຂອງກຣີຊສອດຄ່ອງກັບລົມທັງສີ່ໃນບົດທີແປດ, ແລະ ສີ່ຫົວຂອງກຣີຊກໍສອດຄ່ອງກັບສີ່ອັນທີ່ໂດດເດັ່ນນັ້ນ. ສີ່ຫົວ ແລະ ສີ່ອັນທີ່ໂດດເດັ່ນ ເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ອານາຈັກທີ່ອານາຈັກເດີມຂອງອາເລັກຊານເດີໄດ້ແຕກສະລາຍອອກເປັນ, ແລະ ສີ່ປີກກັບລົມທັງສີ່ ເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ພາກເຂດແຫ່ງການແບ່ງແຍກ. ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງປະເດັນນີ້ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຄວນເຫັນ, ເພາະມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງປະການໜຶ່ງທີ່ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ມີໄວ້ຕໍ່ຄວາມເຂົ້າໃຈແບບດັ້ງເດີມຂອງພວກໂປຣເຕສຕັນ ກ່ຽວກັບອານາຈັກທີສີ່ຂອງໂຣມ.

ຢູ່ເທິງຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໂດຍຕາຕະລາງຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850 ນັ້ນ ມີພຽງການນຳສະເໜີຢ່າງໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນທີ່ບໍ່ໄດ້ສະແດງການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນ ແລະສິ່ງນັ້ນກ່ຽວຂ້ອງກັບການຈຳແນກລະຫວ່າງສີ່ຫົວກັບບຸກຄົນສຳຄັນທັງສີ່ ແລະສີ່ປີກກັບສີ່ລົມ. ໃນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະບົດບັງຄວາມຈິງທີ່ວ່າໂຣມເປັນອານາຈັກທີສີ່ໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ຊາຕານໄດ້ນຳເອົາຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງໜຶ່ງເຂົ້າມາ ກ່ຽວກັບຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງຫຼືຄວາມໝາຍອັນຜິດພາດຂອງສີ່ຫົວກັບບຸກຄົນສຳຄັນທັງສີ່ ແລະສີ່ປີກກັບສີ່ລົມ. ຊາຕານໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ເພາະວ່າພຣະທຳດານີເອນໄດ້ລະບຸຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ໃນພຣະທຳດານີເອນນັ້ນ ມີສັນຍະລັກອັນໜຶ່ງທີ່ແຕກຕ່າງໂດດເດັ່ນ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ. ສ່ວນໜຶ່ງຂອງຫຼັກຖານທີ່ສະຖາປະນາສັນຍະລັກນັ້ນ ຢູ່ໃນສີ່ຫົວກັບບຸກຄົນສຳຄັນທັງສີ່ ແລະສີ່ປີກກັບສີ່ລົມ. ພວກໂປຣເຕສຕັງໄດ້ຍຶດຖືທັດສະນະອັນເປັນຂອງຊາຕານກ່ຽວກັບຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນີ້ ແລະຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນັ້ນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍຕໍ່ປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣຕ໌ ຈົນພວກເຂົາໄດ້ອ້າງເຖິງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນັ້ນໄວ້ເທິງຕາຕະລາງ. ອຳນາດທີ່ສະຖາປະນານິມິດ “chazon” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ພວກໂຈນປຸ້ນໃນທ່າມກາງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ແລະພວກໂປຣເຕສຕັງໄດ້ລະບຸອຳນາດນັ້ນວ່າເປັນກະສັດຊີເຣຍອົງໜຶ່ງໃນບັນດາກະສັດຊີເຣຍຈຳນວນຫຼາຍທີ່ມີນາມວ່າ Antiochus Epiphanes ແຕ່ Miller ໄດ້ລະບຸພວກເຂົາວ່າເປັນໂຣມ.

> ແລະໃນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະມີຫຼາຍຄົນລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້; ທັງພວກຄົນປຸ້ນສະດົມໃນໝູ່ຊົນຂອງທ່ານຈະຍົກຕົນຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນານິມິດ; ແຕ່ພວກເຂົາຈະພິນາດ. ດານີເອນ 11:14.

ອັນຕິໂອຄັສເປັນກະສັດອົງໜຶ່ງ ໃນລໍາດັບຂອງກະສັດທັງຫຼາຍ ທີ່ສືບສາຍອອກມາຈາກອານາຈັກໜຶ່ງ ໃນສີ່ອານາຈັກ ທີ່ອານາຈັກຂອງອາເລັກຊານເດີໄດ້ແຕກອອກເປັນ. ເຂົານ້ອຍໃນຂໍ້ເກົ້າຂອງດານີເອນບົດທີແປດ ໄດ້ຕິດຕາມຫຼັງອານາຈັກຂອງອາເລັກຊານເດີ, ແລະຂໍ້ເກົ້າກ່າວວ່າ ຈາກອານາຈັກໜຶ່ງໃນບັນດາອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ ເຂົານ້ອຍໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ.

> ແລະຈາກໜຶ່ງໃນນັ້ນ ມີເຂົານ້ອຍອັນໜຶ່ງງອກອອກມາ ຊຶ່ງໄດ້ໃຫຍ່ຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ໄປທາງທິດໃຕ້ ແລະໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະໄປສູ່ແຜ່ນດິນອັນງົດງາມ. Daniel 8:9.

ຂໍ້ໂຕ້ຖຽງວ່າກຸງໂຣມເປັນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດ, ຫຼືກະສັດຊີເຣຍຜູ້ອ່ອນແອແລະຄ່ອນຂ້າງບໍ່ສຳຄັນເປັນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ, ລວມເຖິງຂໍ້ໂຕ້ຖຽງດ້ວຍວ່າອຳນາດເຂົານ້ອຍໄດ້ອອກມາຈາກເຂົາອັນໜຶ່ງໃນສີ່ເຂົາ, ຫຼືອອກມາຈາກລົມທັງສີ່. ນີ້ບໍ່ແມ່ນຂໍ້ໂຕ້ຖຽງທີ່ຫນັກແນ່ນັກ, ເພາະວ່າປະຫວັດສາດແລະຄຳພະຍາກອນໄດ້ຊີ້ແຈງຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ກຸງໂຣມບໍ່ແມ່ນຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍຈາກອານາຈັກກຣີກ, ແຕ່ວ່າກຸງໂຣມເປັນອຳນາດໃໝ່. ຖ້າກຸງໂຣມເປັນອານາຈັກທີສີ່, ແລ້ວ “ໜຶ່ງໃນພວກມັນ” ໃນຂໍ້ທີເກົ້າ ຈະຕ້ອງໝາຍເຖິງລົມທັງສີ່ ຫຼືປີກທັງສີ່. ຖ້າເປັນ Antiochus Epiphanes, ມັນກໍໄດ້ອອກມາຈາກເຂົາຂອງຊີເຣຍ.

ພວກມິນເລີໄທສ໌ໄດ້ຊີ້ບົ່ງວ່າ ອໍານາດທີ່ຖືກແທນໄວ້ດ້ວຍຄໍາວ່າ “ພວກປຸ້ນສະດົມແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າ” ຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ.

> ແລະດ້ວຍນະໂຍບາຍຂອງລາວ ລາວຈະເຮັດໃຫ້ອຸບາຍຫຼອກລວງຈະເລີນຂຶ້ນໃນມືຂອງລາວ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນຂຶ້ນໃນໃຈຂອງລາວ, ແລະດ້ວຍສັນຕິສຸກລາວຈະທຳລາຍຄົນເປັນອັນຫຼາຍ: ລາວຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານເຈົ້ານາຍເໜືອເຈົ້ານາຍທັງຫຼາຍດ້ວຍ; ແຕ່ລາວຈະຖືກຫັກທຳລາຍໂດຍບໍ່ໃຊ້ມື. ດານີເອນ 8:25.

“ເຈົ້ານາຍແຫ່ງເຈົ້ານາຍທັງຫລາຍ” ແມ່ນພຣະຄຣິດ, ແລະ Antiochus Epiphanes ໄດ້ມີຊີວິດຢູ່ກ່ອນທີ່ພຣະຄຣິດຈະປະສູດເປັນເວລາຫລາຍ, ດັ່ງນັ້ນພວກ Millerites ຈຶ່ງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ໃນແຜນພາບປີ 1843. ໃນແຜນພາບນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ໃສ່ວັນທີ 164 ໄວ້, ຊຶ່ງໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວບໍ່ມີການອ້າງອີງທາງພຣະຄຳພີແຕ່ຢ່າງໃດ, ແລະເປັນພຽງໝາຍເຫດທີ່ລະບຸເຖິງນັຍສຳຄັນຂອງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເລື່ອງອານາຈັກທີສີ່ລະຫວ່າງ Miller ແລະນັກທິດສະດີສາດໂປຣເທສແຕນ. ຂ້າງປີ “164” ໃນແຜນພາບນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຂຽນວ່າ, “ການຕາຍຂອງ Antiochus Epiphanes ຜູ້ຊຶ່ງແນ່ນອນວ່າບໍ່ໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ຕ້ານ ‘ເຈົ້ານາຍແຫ່ງເຈົ້ານາຍທັງຫລາຍ’ ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ຕາຍໄປແລ້ວ 164 ປີ ກ່ອນທີ່ ‘ເຈົ້ານາຍແຫ່ງເຈົ້ານາຍທັງຫລາຍ’ ຈະປະສູດ.”

ໃນປະຈຸບັນ ພວກແອັດເວນຕິດສອນວ່າ “ພວກໂຈນແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ແມ່ນ Antiochus Epiphanes ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພວກໂປຣແຕສຕັງທີ່ກາຍເປັນຜູ້ຫຼົງຖອຍ ທັງໆ ທີ່ການດົນບັນດານໄດ້ບັນທຶກໄວ້ວ່າ “ແຜນພາບປີ 1843 ໄດ້ຮັບການນໍາທາງໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະບໍ່ຄວນຖືກດັດແປງ.” ພວກມິນເລີໄຣດ໌ຮູ້ວ່າ ກະສັດຜູ້ມີພະພັກດຸຮ້າຍນັ້ນແມ່ນໂຣມ ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຖືກສັ່ນຄອນໂດຍຄໍາສອນຂອງຊາຕານທີ່ບ່ອນທໍາລາຍຄວາມສາມາດໃນການສະຖາປະນານິມິດ “chazon.” ພຣະຄໍາພີໄດ້ກ່າວຢ່າງແຈ້ງວ່າ ຖ້າບໍ່ມີນິມິດ ປະຊາຊົນກໍພິນາດ.

> ບ່ອນໃດບໍ່ມີນິມິດ ປະຊາຊົນກໍພິນາດໄປ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ສຸພາສິດ 29:18.

ນິມິດທີ່ Solomon ລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນ ແມ່ນນິມິດ “chazon” ຊຶ່ງໃນ Daniel 8:13 ແມ່ນນິມິດທີ່ຊີ້ບອກເຖິງສາສະໜານອກຮີດແລະອຳນາດສັນຕະປາປາ ທີ່ຢຽບຍ່ຳສະຖານບໍລິສຸດແລະບັນດາໄພ່ພົນ. ສຳລັບພວກ Millerites, ອຳນາດທັງສອງທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມານັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກທີສີ່ໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ, ແລະຖ້າປາດສະຈາກການຮັບຮູ້ອານາຈັກທີສີ່ຄື Rome (ພວກທີ່ປຸ້ນສະດົມແຫ່ງຊົນຊາດຂອງທ່ານ), ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ສາມາດສະຖາປະນານິມິດນັ້ນໄດ້. “ພວກທີ່ປຸ້ນສະດົມແຫ່ງຊົນຊາດຂອງທ່ານ” ໃນ Daniel 11:14 ຈະຕ້ອງລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້, ຍົກຕົນຂຶ້ນ, ສະຖາປະນານິມິດ, ແລະລົ້ມລົງ. Rome ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຸນລັກສະນະແຕ່ລະປະການນັ້ນສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

ໃນບົດທີເຈັດ, ອານາຈັກທີສີ່ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໂດຍສະເພາະວ່າເປັນອານາຈັກທີ່ “ແຕກຕ່າງ” ຈາກອານາຈັກທັງຫຼາຍກ່ອນໜ້າມັນ.

> ຫຼັງຈາກນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໃນນິມິດກາງຄືນ, ແລະ ເບິ່ງແມ, ມີສັດຮ້າຍໂຕທີສີ່, ໜ້າຢ້ານ ແລະ ນ່າສະພຶງກົວ, ແລະ ມີກຳລັງແຂງກ້າຫຼາຍຍິ່ງນັກ; ມັນມີແຂ້ວເຫຼັກໃຫຍ່: ມັນໄດ້ກັດກິນ ແລະ ບົດເປັນຊິ້ນໆ, ແລະ ຢຽບສິ່ງທີ່ເຫຼືອຢູ່ດ້ວຍຕີນຂອງມັນ: ແລະ ມັນແຕກຕ່າງຈາກສັດຮ້າຍທັງປວງທີ່ຢູ່ກ່ອນມັນ; ແລະ ມັນມີສິບເຂົາ…. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຮູ້ຄວາມຈິງເລື່ອງສັດຮ້າຍໂຕທີສີ່, ຊຶ່ງແຕກຕ່າງຈາກສັດອື່ນທັງໝົດ, ໜ້າຢ້ານຫຼາຍຍິ່ງນັກ, ຜູ້ທີ່ແຂ້ວເປັນເຫຼັກ ແລະ ເລັບເປັນທອງສຳລິດ; ຊຶ່ງໄດ້ກັດກິນ, ບົດເປັນຊິ້ນໆ, ແລະ ຢຽບສິ່ງທີ່ເຫຼືອຢູ່ດ້ວຍຕີນຂອງມັນ; ແລະ ເລື່ອງສິບເຂົາທີ່ຢູ່ເທິງຫົວຂອງມັນ, ແລະ ເຂົາອີກອັນໜຶ່ງທີ່ງອກຂຶ້ນມາ, ແລະ ຕໍ່ໜ້າມັນມີສາມເຂົາລົ້ມລົງ; ຄືເຂົາອັນນັ້ນທີ່ມີຕາ, ແລະ ມີປາກທີ່ເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນໃຫຍ່ຍິ່ງ, ແລະ ຮູບລັກຂອງມັນກໍອາດຫານກວ່າພວກດຽວກັນຂອງມັນ. ດານີເອນ 7:7, 19, 20.

ອານາຈັກທີສີ່ໃນດານີເອນ ບົດທີ 7 ໄດ້ຖືກລະບຸສອງຄັ້ງວ່າເປັນອານາຈັກທີ່ “ແຕກຕ່າງ” ຈາກອານາຈັກທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ກ່ອນມັນ. ຖ້າ “ເຂົານ້ອຍ” ໃນຂໍ້ 9 ເປັນພຽງການຂະຫຍາຍຕໍ່ເນື່ອງຂອງເຂົາຊີເຣຍ (Antiochus Epiphanes) ເທົ່ານັ້ນ, ມັນກໍຈະບໍ່ໄດ້ແຕກຕ່າງ. ສັດຮ້າຍທີ່ຢູ່ກ່ອນໂຣມໃນບົດທີ 7 ແມ່ນສິງ, ໝີ ແລະ ເສືອດາວ, ຊຶ່ງລ້ວນແຕ່ເປັນສັດທີ່ມີຢູ່ຈິງໃນທຳມະຊາດ; ແຕ່ເມື່ອມາເຖິງສັດຮ້າຍຕົວທີສີ່ ຊຶ່ງມີແຂ້ວເຫຼັກ ແລະ ເລັບທອງເຫຼືອງ, ດານີເອນກໍບໍ່ຮູ້ຈັກສັດໃດໃນທຳມະຊາດທີ່ຈະເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍອັນໜ້າສະພຶງກົວນັ້ນ ຊຶ່ງກືນກິນ. ມັນແຕກຕ່າງ (diverse). “ເຂົານ້ອຍ” ໃນຂໍ້ 9 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນມາຈາກໜຶ່ງໃນບໍລິເວນທີ່ຖືກແທນໂດຍລົມທັງສີ່ ແລະ ປີກທັງຫຼາຍ, ແລະ ບໍ່ໄດ້ອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນເຂົາທັງຫຼາຍ ຫຼື ຜູ້ສຳຄັນທັງຫຼາຍ.

ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ່ແປດ ກ່າວວ່າ: “ໃນຊ່ວງທ້າຍແຫ່ງອານາຈັກຂອງເຂົາ, ເມື່ອບັນດາຜູ້ລ່ວງລະເມີດໄດ້ມາເຖິງຄວາມບໍລິບູນ, ຈະມີກະສັດອົງໜຶ່ງທີ່ມີໜ້າຕາດຸຮ້າຍ ແລະ ເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄຳລຶກລັບ ລຸກຂຶ້ນ.” ໃນ “ຊ່ວງທ້າຍແຫ່ງອານາຈັກຂອງເຂົາ” (ກຣີກ, ຊຶ່ງໄດ້ແຕກອອກເປັນສີ່ອານາຈັກ), ໃນຊ່ວງເວລາ “ເມື່ອບັນດາຜູ້ລ່ວງລະເມີດໄດ້ມາເຖິງຄວາມບໍລິບູນ,” ກະສັດອົງໃໝ່ອົງໜຶ່ງຈະລຸກຂຶ້ນ.

> “ທຸກປະຊາຊາດທີ່ໄດ້ກ້າວເຂົ້າມາບນເວທີແຫ່ງການກະທຳ ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຄອງຕຳແໜ່ງຂອງຕົນເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເພື່ອໃຫ້ຂໍ້ເທັດຈິງໄດ້ຖືກກຳນົດວ່າ ມັນຈະປະຕິບັດຕາມພຣະປະສົງຂອງຜູ້ເຝົ້າຍາມ ແລະ ອົງບໍລິສຸດ ຫຼືບໍ່. ຄຳພະຍາກອນໄດ້ຕິດຕາມການເກີດຂຶ້ນ ແລະ ຄວາມກ້າວໜ້າຂອງອານາຈັກໃຫຍ່ໆຂອງໂລກ—ບາບີໂລນ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີກ, ແລະ ໂຣມ. ກັບແຕ່ລະອານາຈັກເຫຼົ່ານີ້ ກໍເຊັ່ນດຽວກັບປະຊາຊາດທີ່ມີອຳນາດນ້ອຍກວ່າ ປະຫວັດສາດໄດ້ຊ້ຳຮອຍຕົນເອງ. ແຕ່ລະອານາຈັກມີຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງຕົນ; ແຕ່ລະອານາຈັກໄດ້ລົ້ມເຫຼວ, ສະຫງ່າລາສີຂອງມັນຈາງຫາຍ, ອຳນາດຂອງມັນສູນສິ້ນໄປ.” Prophets and Kings, 535.

ໃນຕອນທ້າຍ (“ຍຸກສຸດທ້າຍ”) ຂອງອານາຈັກກຣີກ, ເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງພວກເຂົາໄດ້ເຕັມບໍລິບູນ (“ເມື່ອຜູ້ລະເມີດໄດ້ມາເຖິງຄວາມເຕັມທີ່”), “ກະສັດຜູ້ມີໃບໜ້າດຸຮ້າຍ” ຈະລຸກຂຶ້ນ. ກະສັດອົງນັ້ນຈະເຂົ້າໃຈ “ຖ້ອຍຄຳລຶກລັບ,” ເພາະທ່ານຈະເວົ້າພາສາທີ່ແຕກຕ່າງໂດຍສິ້ນເຊີງຈາກພາສາເຮັບເຣີຂອງພວກຢິວ ຫຼືພາສາກຣີກຂອງອານາຈັກກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ເພາະທ່ານຈະເວົ້າພາສາລາຕິນ. ອານາຈັກນັ້ນໄດ້ຖືກໂມເຊລະບຸໄວ້ແລ້ວວ່າເປັນຊາດທີ່ຈະນຳການປິດລ້ອມມາໃນລະຫວ່າງປີ 66 ຫາ 70 AD, ບ່ອນທີ່ໃນບັນດາເຫດການອື່ນໆ ຄວາມອຶດຢາກຮ້າຍແຮງຈົນພວກຢິວກິນລູກຂອງຕົນເອງເພື່ອຢູ່ລອດ.

> ເພາະວ່າເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຮັບໃຊ້ພຣະເຢໂຫວາພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີແຫ່ງໃຈ ເນື່ອງຈາກຄວາມອຸດົມສົມບູນແຫ່ງສິ່ງສາລະພັດ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະຕ້ອງຮັບໃຊ້ສັດຕູຂອງເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ພຣະເຢໂຫວາຈະສົ່ງມາຕໍ່ສູ້ເຈົ້າ ທັງໃນຄວາມຫິວ ແລະໃນຄວາມຫິວນໍ້າ ແລະໃນຄວາມເປືອຍກາຍ ແລະໃນການຂາດແຄນສິ່ງທັງປວງ; ແລະເຂົາຈະວາງແອກເຫຼັກໄວ້ເທິງຄໍຂອງເຈົ້າ ຈົນກວ່າເຂົາຈະທຳລາຍເຈົ້າເສຍ. ພຣະເຢໂຫວາຈະນຳປະຊາຊາດໜຶ່ງມາຕໍ່ສູ້ເຈົ້າຈາກແດນໄກ ຈາກທີ່ສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ ຮວດເລັວດັ່ງນົກອິນຊີບິນມາ; ເປັນປະຊາຊາດທີ່ມີພາສາຊຶ່ງເຈົ້າຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈ; ເປັນປະຊາຊາດທີ່ມີໃບໜ້າດຸຮ້າຍ ຊຶ່ງຈະບໍ່ນັບໜ້າຜູ້ເຖົ້າ ແລະບໍ່ສະແດງຄວາມໂປດປານແກ່ຜູ້ໜຸ່ມ. ແລະເຂົາຈະກິນຜົນຜະລິດແຫ່ງຝູງສັດຂອງເຈົ້າ ແລະຜົນແຫ່ງແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າ ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະພິນາດ; ຊຶ່ງເຂົາຈະບໍ່ເຫຼືອເຂົ້າ ຫຼືນໍ້າອະງຸ່ນ ຫຼືນໍ້າມັນ ຫຼືລູກອ່ອນແຫ່ງຝູງງົວຂອງເຈົ້າ ຫຼືຝູງແກະຂອງເຈົ້າໄວ້ເລີຍ ຈົນກວ່າເຂົາຈະທຳລາຍເຈົ້າເສຍ. ແລະເຂົາຈະລ້ອມເຈົ້າໄວ້ໃນປະຕູເມືອງທັງປວງຂອງເຈົ້າ ຈົນກວ່າກຳແພງສູງແລະແຂງແຮງຂອງເຈົ້າຈະພັງລົງ ອັນເປັນສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄວ້ວາງໃຈ ທົ່ວແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າ; ແລະເຂົາຈະລ້ອມເຈົ້າໄວ້ໃນປະຕູເມືອງທັງປວງ ທົ່ວແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າ ຊຶ່ງພຣະເຢໂຫວາພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ເຈົ້າ. ແລະເຈົ້າຈະກິນຜົນແຫ່ງກາຍຂອງຕົນເອງ ຄືເນື້ອໜັງຂອງບຸດຊາຍ ແລະຂອງບຸດຍິງຂອງເຈົ້າ ຊຶ່ງພຣະເຢໂຫວາພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ເຈົ້າ ໃນຍາມຖືກລ້ອມ ແລະໃນຄວາມຄັບແຄ້ນອັນສັດຕູຂອງເຈົ້າຈະບີບຄັ້ນເຈົ້າ. ພຣະບັນຍັດສອງ 28:47–53.

ໃນດານີເອນບົດທີສອງ ອານາຈັກທີສີ່ໄດ້ຖືກແທນດ້ວຍ “ເຫຼັກ,” ແລະ ໂມເຊໄດ້ລະບຸເຖິງ “ຊາດໜຶ່ງ,” ຊຶ່ງຈະນຳ “ແອກເຫຼັກ” ມາວາງເທິງຊາວຢິວ. “ຊາດ” ນັ້ນຈະ “ທຳລາຍ” ຊາວຢິວ, ແລະມັນຈະວ່ອງໄວດັ່ງນົກອິນຊີ, ຊຶ່ງນົກອິນຊີນັ້ນເປັນສັນຍະລັກຂອງໂຣມ. ມັນຈະເປັນ “ຊາດ” ທີ່ “ເຈົ້າຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈພາສາຂອງເຂົາ,” ເພາະພາສາຂອງມັນຈະເປັນ “ຖ້ອຍຄຳອັນລຶກລັບ” ສຳລັບຊາວຢິວ. ມັນຈະເປັນ “ຊາດທີ່ມີໃບໜ້າດຸຮ້າຍ” ດັ່ງທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນດານີເອນບົດທີແປດວ່າເປັນ “ກະສັດທີ່ມີໃບໜ້າດຸຮ້າຍ.” ແລະໃນ “ການປິດລ້ອມ” ເຢຣູຊາເລັມ ຊາວຢິວໄດ້ກິນ “ລູກຊາຍແລະລູກສາວ” ຂອງຕົນ.

ມິນເລີໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ໂຣມນອກສາສະໜາແມ່ນອຳນາດທີ່ໂມເຊໄດ້ທຳນາຍໄວ້, ແລະເປັນອານາຈັກທີສີ່ “ເຫຼັກ” ໃນດານີເອນບົດທີສອງ, ແລະເປັນ “ປະຊາຊາດ” ທີ່ເວົ້າພາສາລາຕິນ ບໍ່ແມ່ນພາສາເຮັບເຣີ ຫຼື ພາສາກຣີກ. ມິນເລີບໍ່ໄດ້ແຍກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງອານາຈັກທີສີ່ ແລະ ອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ, ເພາະສຳລັບລາວ ທັງສອງນັ້ນເປັນພຽງແຕ່ໂຣມ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກທີ່ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໃນຂໍ້ທີຊາວສາມ, ລາວຈຶ່ງຈະບໍ່ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ຖືກສະແດງໃນຂໍ້ທີຊາວສີ່. ໃນນິມິດນັ້ນ ເຂົານ້ອຍໄດ້ສະຫຼັບໄປມາຈາກເພດຊາຍເປັນເພດຍິງ ແລະ ຈາກເພດຍິງເປັນເພດຊາຍ ໃນຂໍ້ທີເກົ້າເຖິງສິບສອງ, ແລະຂໍ້ທີຊາວສາມໄດ້ລະບຸລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ, ແຕ່ການຕີຄວາມຂອງກາບຣີເອນໃນຂໍ້ທີຊາວສີ່ໄດ້ປ່ຽນໄປເປັນໂຣມເພດຍິງ. ອຳນາດໃນຂໍ້ທີຊາວສີ່ນັ້ນຈະຄອບຄອງ “ອຳນາດອັນເຂັ້ມແຂງ,” “ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໂດຍອຳນາດຂອງຕົນເອງ: ແລະເຂົາຈະທຳລາຍຢ່າງປະຫຼາດ, ແລະຈະຈະເລີນ, ແລະປະຕິບັດ, ແລະຈະທຳລາຍບັນດາຜູ້ມີອຳນາດ ແລະ ຊົນຊາດບໍລິສຸດ.”

ໂຣມຂອງສັນຕະປາປາຈະໄດ້ຮັບອຳນາດທາງທະຫານຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ, ແລະມັນຈະທຳລາຍປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ຕັ້ງແຕ່ປີ 538 ຫາ 1798. ມັນຈະທຳລາຍ “ຢ່າງນ່າອັດສະຈັນ” ເພາະມັນແມ່ນສັດຮ້າຍທີ່ທົ່ວໂລກ “ພາກັນພິດສະວົງຕາມ,” ແລະມັນແມ່ນອຳນາດທີ່ຈະ “ປະຕິບັດແລະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ” ຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດຄັ້ງທຳອິດທີ່ໄດ້ຖືກ “ກຳນົດໄວ້” ໃຫ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798 ຈະສຳເລັດ.

ຈາກນັ້ນໃນຂໍ້ທີຊາວຫ້າ ກາບຣິເອນໄດ້ດຳເນີນຕາມການສະຫວ່າງໄຫວສະຫຼັບໄປມາທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນຂໍ້ຕ່າງໆທີ່ທ່ານກຳລັງອະທິບາຍແກ່ດານີເອນ ແລະກ່າວເຖິງໂຣມນອກສາສະໜາອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງໂດຍ “ນະໂຍບາຍ” ອີກຮູບແບບໜຶ່ງ ໄດ້ຮວບຮວມອານາຈັກຂອງຕົນເຂົ້າດ້ວຍກັນ ດັ່ງທີ່ນັກປະຫວັດສາດທັງປວງໄດ້ເປັນພະຍານ. “ກົນອຸບາຍ” ຂອງໂຣມນອກສາສະໜາກໍຄືການຊັກຈູງບັນດາຊາດໃຫ້ເຂົ້າຮ່ວມອານາຈັກທີ່ກຳລັງຂະຫຍາຍໂຕຂອງມັນ ແລະມັນໄດ້ໃຊ້ຄຳສັນຍາເລື່ອງສັນຕິສຸກແລະຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງເພື່ອສ້າງອານາຈັກ ບໍ່ເໝືອນອານາຈັກກ່ອນໜ້ານັ້ນທີ່ຖືກຫຼໍ່ຫຼອມຂຶ້ນດ້ວຍອຳນາດທາງທະຫານເທົ່ານັ້ນ. ໂຣມນອກສາສະໜາຍັງຈະ “ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານເຈົ້ານາຍແຫ່ງເຈົ້ານາຍທັງປວງ” ອີກດ້ວຍ ດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ກະທຳເມື່ອມັນນຳພຣະຄຣິດຂຶ້ນສູ່ກາງແຂນແຫ່ງຄານວາຣີ.

ແລ້ວ ກາເບຣຽນໄດ້ກ່າວເຖິງນິມິດທັງສອງທີ່ທ່ານກຳລັງອະທິບາຍໃຫ້ດານີເອນ ໂດຍຊີ້ບອກວ່າ ນິມິດ “mareh” ກ່ຽວກັບການປາກົດ (ສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ) ນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ, ແລະວ່າ ນິມິດ “chazon” ກ່ຽວກັບການຢຽບຍ່ຳສະຖານນະມັດສະການແລະໄພ່ພົນໂດຍໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະໂຣມພາຍໃຕ້ອຳນາດພະສັນຕະປາປາ ຈະຕ້ອງຖືກ “ປິດໄວ້ (ປະທັບຕາ),” “ອີກຫຼາຍວັນ” (ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798).

ແລ້ວດານີເອນກໍເຈັບປ່ວຍຢູ່ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ, ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງກັບໄປເຮັດວຽກ, ແຕ່ທ່ານຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈນິມິດ “mareh”, ຊຶ່ງເປັນນິມິດທີ່ກາບຣີເອນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໃຈ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ກາບຣີເອນຈຶ່ງຈະກັບມາອີກໃນບົດທີເກົ້າ ເພື່ອເຮັດພາລະກິດຂອງທ່ານໃນການເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈນິມິດ “mareh” ໃຫ້ສຳເລັດ.

ໃນດານີເອນບົດທີ່ເກົ້າ, ດານີເອນໄດ້ສຶກສາພຣະວາຈາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະໄດ້ເຂົ້າໃຈໂດຍຜ່ານຂໍ້ຂຽນຂອງໂມເຊ ແລະເຢເຣມີຢາ. ເຢເຣມີຢາໄດ້ລະບຸວ່າການເປັນເຊີຍທີ່ທ່ານກຳລັງປະສົບຢູ່ນັ້ນຈະດຳລົງຢູ່ເປັນເວລາເຈັດສິບປີ.

> ແລະແຜ່ນດິນນີ້ທັງໝົດຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ ແລະເປັນທີ່ນ່າພິສະວົງ; ແລະບັນດາປະຊາຊາດເຫຼົ່ານີ້ຈະປະຕິບັດໃຊ້ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນເປັນເວລາເຈັດສິບປີ. ແລະເມື່ອເຈັດສິບປີຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ເຮົາຈະລົງໂທດກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ແລະຊາດນັ້ນ, ພຣະຢາເວຊົງກ່າວ, ເນື່ອງຈາກບາບຊົ່ວຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ, ແລະຈະລົງໂທດແຜ່ນດິນຂອງຊາວຄັນເດອານ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ມັນເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າຕະຫຼອດໄປ. ເຢເຣມີຢາ 25:11, 12.

ຕາມຄໍາຂອງໂມເຊ ການຖືກກວາດຕ້ອນໄປເປັນເຊີຍໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູ ຈະສອດຄ່ອງກັບຊ່ວງເວລາທີ່ແຜ່ນດິນນັ້ນຈະໄດ້ຊື່ນຊົມວັນຊະບາໂຕຂອງຕົນ.

> ແລະເຮົາຈະນໍາແຜ່ນດິນນັ້ນໄປສູ່ຄວາມຮ້າງເປົ່າ; ແລະສັດຕູຂອງເຈົ້າທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນຈະຕົກຕະລຶງເພາະເຫັນສະພາບນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະກະຈັດກະຈາຍເຈົ້າໄປທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈະຊັກດາບອອກຕິດຕາມເຈົ້າໄປ; ແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ແລະເມືອງຕ່າງໆ ຂອງເຈົ້າຈະພັງທະລາຍ. ເມື່ອນັ້ນແຜ່ນດິນຈະໄດ້ຊື່ນຊົມສະບາໂຕຂອງມັນ, ຕາບໃດທີ່ມັນຍັງນອນຮ້າງຢູ່ ແລະເຈົ້າຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງເຈົ້າ; ໃນເວລານັ້ນແຜ່ນດິນຈະໄດ້ພັກ ແລະໄດ້ຊື່ນຊົມສະບາໂຕຂອງມັນ. ຕາບໃດທີ່ມັນຍັງນອນຮ້າງຢູ່ ມັນຈະໄດ້ພັກ; ເພາະວ່າມັນບໍ່ໄດ້ພັກໃນບັນດາສະບາໂຕຂອງເຈົ້າ ເມື່ອເຈົ້າອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນນັ້ນ. ພຣະນິຕິບັນຍັດ 26:32–35.

ດານີເອນໄດ້ເຂົ້າໃຈຈາກພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍອາໄສພະຍານສອງປະການ ວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍໄປຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ແຜ່ນດິນນັ້ນຈະໄດ້ຊື່ນຊົມບັນດາວັນຊະບາໂຕຂອງມັນ. ທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ຜູ້ຂຽນພົງສາວະດານໄດ້ເຂົ້າໃຈ ກ່ຽວກັບເຈັດສິບປີຂອງເຢເຣມີຢາ.

> ແລະພຣະອົງໄດ້ນຳພາບັນດາຜູ້ທີ່ຫຼົບພົ້ນຈາກຄົມດາບໄປຍັງບາບີໂລນ; ແລະທີ່ນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ແກ່ພຣະອົງແລະແກ່ບັນດາໂອຣົດຂອງພຣະອົງ ຈົນຮອດການປົກຄອງແຫ່ງອານາຈັກເປີເຊຍ: ເພື່ອໃຫ້ພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊຶ່ງກ່າວໂດຍປາກຂອງເຢເຣມີຢາ ສຳເລັດໄປ, ຈົນກວ່າແຜ່ນດິນນັ້ນຈະໄດ້ຊື່ນຊົມວັນຊະບາໂຕຂອງນາງ: ເພາະຕະຫຼອດເວລາທີ່ນາງຮ້າງເປົ່າຢູ່ ນາງກໍຮັກສາວັນຊະບາໂຕ, ເພື່ອໃຫ້ຄົບເຈັດສິບປີ. ບັດນີ້ ໃນປີທຳອິດແຫ່ງການຄອງລາດຂອງຊີຣັດ ກະສັດເປີເຊຍ, ເພື່ອວ່າພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊຶ່ງກ່າວໂດຍປາກຂອງເຢເຣມີຢາ ຈະສຳເລັດ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປຸກເລົ້າຈິດໃຈຂອງຊີຣັດ ກະສັດເປີເຊຍ, ຈົນພຣະອົງໄດ້ປະກາດຂ່າວໄປທົ່ວອານາຈັກທັງໝົດຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ບັນທຶກໄວ້ເປັນລາຍລັກອັກສອນດ້ວຍ ວ່າ, ຊີຣັດ ກະສັດເປີເຊຍ ກ່າວດັ່ງນີ້, ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ ໄດ້ປະທານບັນດາອານາຈັກທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງມອບໝາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສ້າງນະມັດສະການສະຖານຫຼັງໜຶ່ງສຳລັບພຣະອົງໃນເຢຣູຊາເລັມ, ຊຶ່ງຢູ່ໃນຢູດາ. ມີຜູ້ໃດຢູ່ທ່າມກາງພວກທ່ານ ໃນບັນດາປະຊາຊົນທັງປວງຂອງພຣະອົງ? ຂໍໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງຜູ້ນັ້ນ ສະຖິດຢູ່ກັບຜູ້ນັ້ນ, ແລະຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຂຶ້ນໄປເຖີດ. 2 ຂ່າວຄາວ 36:20–23.

ດານີເອນເຂົ້າໃຈວ່າ ເຈັດສິບປີແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຕາມທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ກ່າວໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ແຜ່ນດິນນັ້ນໄດ້ຊື່ນຊົມວັນຊະບາໂຕຂອງນາງ ນັ້ນ ມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງຄຳສາບແຊ່ງແຫ່ງ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນພຣະທຳເລວີນິຕິ ບົດ 26, ແລະດ້ວຍການເຊື່ອຟັງຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປະຕິບັດການແກ້ໄຂທີ່ຖືກບັນຊາໄວ້ໃນບົດນັ້ນ ສຳລັບຜູ້ທີ່ໃນທີ່ສຸດໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນຮູ້ຕົວເຖິງສະພາບແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍຂອງຕົນ.

> ແລະແກ່ຄົນທີ່ຍັງເຫຼືອມີຊີວິດຢູ່ໃນພວກເຈົ້າ ເຮົາຈະສົ່ງຄວາມຫວາດຫວັ່ນເຂົ້າໄປໃນໃຈຂອງເຂົາ ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງເຂົາ; ແລະສຽງໃບໄມ້ທີ່ຖືກລົມພັດໃຫ້ໄຫວຈະຂັບໄລ່ເຂົາ; ແລະເຂົາຈະຫລົບໜີ ດັ່ງຄົນທີ່ຫລົບໜີຈາກດາບ; ແລະເຂົາຈະລົ້ມລົງ ເມື່ອບໍ່ມີຜູ້ໃດໄລ່ຕາມ. ແລະເຂົາຈະສະດຸດລົ້ມທັບກັນ ປານດັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າດາບ ເມື່ອບໍ່ມີຜູ້ໃດໄລ່ຕາມ; ແລະພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີກຳລັງທີ່ຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າ. ແລະພວກເຈົ້າຈະພິນາດຢູ່ທ່າມກາງບັນດາຄົນຕ່າງຊາດ ແລະແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູພວກເຈົ້າຈະກືນກິນພວກເຈົ້າເສຍ. ແລະຄົນທີ່ຍັງເຫຼືອຈາກພວກເຈົ້າຈະຄ່ອຍໆຊຸດໂຊມໄປເນື່ອງດ້ວຍບາບຊົ່ວຂອງຕົນ ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູພວກເຈົ້າ; ແລະເຂົາຈະຊຸດໂຊມໄປກັບບາບຊົ່ວຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາດ້ວຍ. ຖ້າເຂົາຈະຍອມຮັບຜິດບາບຊົ່ວຂອງຕົນ ແລະບາບຊົ່ວຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາ ພ້ອມທັງການລ່ວງລະເມີດທີ່ເຂົາໄດ້ລ່ວງລະເມີດຕໍ່ເຮົາ ແລະດ້ວຍວ່າເຂົາໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຕໍ່ຕ້ານເຮົາ; ແລະວ່າເຮົາເອງກໍໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຕໍ່ຕ້ານເຂົາ ແລະໄດ້ນຳເຂົາເຂົ້າມາໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງເຂົາ; ຖ້າໃນເວລານັ້ນໃຈທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດຂອງເຂົາຖືກຖ່ອມລົງ ແລະເຂົາຍອມຮັບການລົງໂທດເນື່ອງດ້ວຍບາບຊົ່ວຂອງຕົນ: ເມື່ອນັ້ນເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບຢາໂຄບ ແລະພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບອີຊາກ ແລະເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບອັບຣາຮາມດ້ວຍ; ແລະເຮົາຈະລະນຶກເຖິງແຜ່ນດິນນັ້ນ. ແຜ່ນດິນນັ້ນກໍຈະຖືກປະຖິ້ມໄວ້ຈາກເຂົາ ແລະຈະໄດ້ຊື່ນຊົມວັນຊະບາໂຕຂອງຕົນ ໃນຂະນະທີ່ມັນຮ້າງເປົ່າຢູ່ໂດຍບໍ່ມີເຂົາຢູ່; ແລະເຂົາຈະຍອມຮັບການລົງໂທດເນື່ອງດ້ວຍບາບຊົ່ວຂອງຕົນ; ເພາະວ່າ, ແມ່ນເພາະວ່າເຂົາໄດ້ດູຖູກຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ ແລະເພາະຈິດວິນຍານຂອງເຂົາກຽດຊັງກົດກຳນົດຂອງເຮົາ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ເມື່ອເຂົາຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງເຂົາ ເຮົາຈະບໍ່ຖິ້ມເຂົາເສຍ ແລະຈະບໍ່ກຽດຊັງເຂົາ ຈົນເຖິງຂັ້ນທຳລາຍເຂົາເສຍໃຫ້ໝົດສິ້ນ ແລະຫັກລ້າງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບເຂົາ; ເພາະວ່າເຮົາຄືພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ. ແຕ່ເພາະເຫັນແກ່ເຂົາ ເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາ ຜູ້ທີ່ເຮົາໄດ້ນຳອອກຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ ຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາຂອງບັນດາຄົນຕ່າງຊາດ ເພື່ອເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ: ເຮົາຄືພຣະຢາເວ. ເຫຼົ່ານີ້ຄືກົດກຳນົດ ແລະຄຳພິພາກສາ ແລະບັນຍັດ ຊຶ່ງພຣະຢາເວໄດ້ຊົງຕັ້ງໄວ້ລະຫວ່າງພຣະອົງກັບບຸດຫລານແຫ່ງອິສຣາເອນ ຢູ່ພູຊີນາຍ ໂດຍມືຂອງໂມເຊ. ພຣະນິຕິບັນຍັດ 26:36–46.

ຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນໃນບົດທີເກົ້າ ໄດ້ກ່າວເຖິງທຸກອົງປະກອບຂອງຄຳປຶກສາສຳລັບບັນດາຜູ້ທີ່ພົບຕົນເອງຖືກກະຈັດກະຈາຍຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູ. ຄຳອະທິຖານນັ້ນຕ້ອງຖືກປະສານເຂົ້າກັບຄຳອະທິຖານຂອງລາວໃນບົດທີສອງ ເພາະເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນແລ້ວ ຄຳອະທິຖານທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄຳອະທິຖານຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຕາຍຢູ່ຕາມຖະໜົນຂອງນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນແຫ່ງໂຊໂດມ ແລະ ອີຢິບ ຜູ້ທີ່ພົບວ່າພວກເຂົາກໍໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອດານີເອນສິ້ນສຸດຄຳອະທິຖານຂອງລາວ ກາບຣີເອນໄດ້ກັບມາເພື່ອເຮັດພາລະກິດໃນການອະທິບາຍນິມິດ “mareh” ໃຫ້ສຳເລັດ ດັ່ງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດມຸ່ງຫວັງຈະກະທຳໃຫ້ສຳເລັດສຳລັບພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ.

> ແລະໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຍັງກ່າວຢູ່, ແລະອະທິຖານ, ແລະສາລະພາບບາບຂອງຂ້ອຍ ແລະບາບຂອງຊົນຊາດອິດສະຣາເອນປະຊາຊົນຂອງຂ້ອຍ, ແລະທູນຄຳວິງວອນຂອງຂ້ອຍຕໍ່ໜ້າພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ ເພື່ອພູເຂົາບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ; ແທ້ຈິງ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຍັງກ່າວຢູ່ໃນການອະທິຖານນັ້ນ, ກາບຣີເອນ ຜູ້ນັ້ນ, ຊຶ່ງຂ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ, ໄດ້ຖືກໃຫ້ບິນມາຢ່າງໄວວ່ອງ, ໄດ້ມາແຕະຕ້ອງຂ້ອຍໃນເວລາປະມານເວລາຖວາຍບູຊາຕອນແລງ. ແລະທ່ານໄດ້ແຈ້ງແກ່ຂ້ອຍ, ແລະກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ, ໂອ ດານີເອນ, ບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ອອກມາແລ້ວ ເພື່ອປະທານປັນຍາ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ທ່ານ. ດານີເອນ 9:20–22.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ບໍ່ດົນກ່ອນການລົ້ມສະລາຍຂອງບາບີໂລນ, ເມື່ອດານີເອນກຳລັງໃຄ່ຄວນພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ ແລະສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າເພື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈເຖິງກາລະເວລາຕ່າງໆ, ນິມິດຫຼາຍຊຸດໄດ້ຖືກປະທານແກ່ທ່ານກ່ຽວກັບການລຸກຂຶ້ນແລະການຕົກລົງຂອງອານາຈັກທັງຫຼາຍ. ພ້ອມກັບນິມິດທຳອິດ ດັ່ງທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນບົດທີເຈັດແຫ່ງພຣະທຳດານີເອນ, ໄດ້ມີການຊົງໂຜດການອະທິບາຍໃຫ້; ແຕ່ຫາກບໍ່ແມ່ນທຸກສິ່ງຈະຖືກເຮັດໃຫ້ແຈ້ງແກ່ຜູ້ພະຍາກອນ. ‘ຄວາມຄິດຄຳນຶງຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ລົບກວນຂ້ານ້ອຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ,’ ທ່ານໄດ້ຂຽນເຖິງປະສົບການຂອງທ່ານໃນເວລານັ້ນ, ‘ແລະໃບໜ້າຂອງຂ້ານ້ອຍກໍປ່ຽນໄປໃນຕົວຂ້ານ້ອຍ: ແຕ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເກັບເລື່ອງນັ້ນໄວ້ໃນໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ.’ Daniel 7:28.”

> “ໂດຍຜ່ານນິມິດອີກຢ່າງໜຶ່ງ ແສງສະຫວ່າງເພີ່ມເຕີມໄດ້ສ່ອງລົງເທິງເຫດການໃນອະນາຄົດ; ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງນິມິດນີ້ເອງ ດານີເອນໄດ້ຍິນ ‘ຜູ້ບໍລິສຸດອົງໜຶ່ງກ່າວຢູ່ ແລະຜູ້ບໍລິສຸດອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ຖາມຜູ້ບໍລິສຸດອົງນັ້ນຜູ້ທີ່ກ່າວຢູ່ວ່າ, ນິມິດນີ້ຈະຍາວນານເຖິງເມື່ອໃດ?’ Daniel 8:13. ຄໍາຕອບທີ່ໄດ້ຮັບວ່າ, ‘ເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ແລ້ວສະຖານບໍລິສຸດຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ສະອາດ’ (verse 14), ເຮັດໃຫ້ທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມງົງງັນ. ທ່ານໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມໝາຍຂອງນິມິດນັ້ນຢ່າງຈິງຈັງ. ທ່ານບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງການເປັນເຊີຍເປັນເວລາເຈັດສິບປີ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ໂດຍເຢເຣມີຢາ ກັບສອງພັນສາມຮ້ອຍປີທີ່ໃນນິມິດນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຍິນຜູ້ມາຢ້ຽມຢາມຈາກສະຫວັນປະກາດວ່າຈະຕ້ອງຜ່ານໄປກ່ອນການຊໍາລະສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນໄດ້ໃຫ້ຄໍາອະທິບາຍແກ່ທ່ານບາງສ່ວນ; ແຕ່ເມື່ອຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ຍິນຄໍາວ່າ, ‘ນິມິດນັ້ນ … ຈະເປັນສໍາລັບຫຼາຍວັນ,’ ທ່ານກໍຫມົດສະຕິລົງ. ‘ຂ້ານ້ອຍ ດານີເອນ ໄດ້ຫມົດສະຕິ,’ ທ່ານໄດ້ບັນທຶກກ່ຽວກັບປະສົບການຂອງທ່ານວ່າ, ‘ແລະໄດ້ເຈັບປ່ວຍຢູ່ຫຼາຍມື້; ຕໍ່ມາຂ້ານ້ອຍກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະເຮັດວຽກຂອງກະສັດ; ແລະຂ້ານ້ອຍກໍປະຫລາດໃຈຕໍ່ນິມິດນັ້ນ ແຕ່ບໍ່ມີໃຜເຂົ້າໃຈມັນເລີຍ.’ Verses 26, 27.”

> ຍັງຄົງແບກພາລະເພື່ອເຫັນແກ່ອິສຣາເອນ, ດານີເອນໄດ້ສຶກສາຄໍາພະຍາກອນຂອງເຢເຣມີຢາອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ຄໍາພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນແຈ້ງເຈນຫຼາຍ—ແຈ້ງເຈນຈົນທ່ານເຂົ້າໃຈໂດຍອາໄສຄໍາພະຍານເຫຼົ່ານີ້ທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນໜັງສື ເຖິງ “ຈໍານວນປີທັງຫຼາຍ ຊຶ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງເຢເຣມີຢາຜູ້ພະຍາກອນ ວ່າພຣະອົງຈະໃຫ້ຄົບເຈັດສິບປີໃນການຮ້າງເປົ່າຂອງເຢຣູຊາເລັມ.” ດານີເອນ 9:2.

> “ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນອັນແນ່ນອນ, ດານີເອນໄດ້ວິງວອນຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫ້ພຣະສັນຍາເຫຼົ່ານີ້ສຳເລັດໄປຢ່າງວ່ອງໄວ. ທ່ານໄດ້ອ້ອນວອນເພື່ອໃຫ້ພຣະກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກຮັກສາໄວ້. ໃນຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານ ທ່ານໄດ້ນັບຕົນເອງເຂົ້າເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບຜູ້ທີ່ໄດ້ຂາດຕົກບົກຜ່ອງຈາກພຣະປະສົງອັນສູງສົ່ງ, ໂດຍສາລະພາບບາບຂອງພວກເຂົາເສຍເໝືອນເປັນບາບຂອງຕົນເອງ.” Prophets and Kings, 553, 554.

Back to Articles