Article

# ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ເລກທີ ຊາວເອັດ

ຕາມມາດຕະການ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 16, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາພຣະທຳເອຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ ເພາະບົດນີ້ໄດ້ສ້າງບໍລິບົດສຳລັບບົດຕໍ່ໆໄປໃນພຣະທຳເອຊາຢາ. ບົດຕໍ່ໆໄປເຫຼົ່ານັ້ນຊີ້ບອກວ່າ “ຝົນປາຍລະດູ” ແມ່ນວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ຖືກຕ້ອງ. ວິທີການນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ແລະນຳໃຊ້ ຈະເປີດເຜີຍຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງຖ້າຖືກຍອມຮັບ ກໍຈະກ່ອຍໃຫ້ເກີດປະສົບການທີ່ສອດຄ່ອງກັນ.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ບົດເພງທີ່ຈະຖືກຮ້ອງແກ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນປະຊາຊົນ Seventh-day Adventist ກໍຄື ພວກເຂົາກຳລັງຖືກຜ່ານພົ້ນໄປໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ນຳອອກຜົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງມຸ່ງໝາຍໃຫ້ສວນອະງຸ່ນຂອງພຣະອົງຜະລິດ. ບົດເພງນັ້ນໄດ້ຖືກວາງຢູ່ເທິງຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ອັນຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍສວນອະງຸ່ນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປູກໄວ້ ແລະຍັງໂດຍການປະຕິເສດຫີນແຫ່ງການສະດຸດຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1863. ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນ Laodicea ໃນປີ 1856, ແລະເປັນເວລາເຈັດປີ ຫຼື “ເຈັດເທື່ອ” ຫຼື ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວວັນ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສະແຫວງຫາທາງເຂົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ປິດປະຕູຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງໃນປີ 1863.

ນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ພວກເຂົາກຳລັງຖືກມັດເຂົ້າເປັນມັດໆລ່ວງໜ້າ ເພື່ອຈະຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຂ່າວສານທີ່ຈະຕ້ອງຖືກຂັບຮ້ອງແກ່ Adventism ນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງ Laodicea ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ ທີ່ບັນຈຸຫີນສະດຸດນັ້ນໄວ້ ຊຶ່ງຈະບີ້ຂະຍີ້ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິເສດທີ່ຈະ “ເຫັນ” ແລະ “ຊິມລົດ” ຫີນອັນປະເສີດນັ້ນ. ຄຳສັນຍາແກ່ຊາວ Laodicea ໃນຂໍ້ຄວາມຂອງ Isaiah ແມ່ນວ່າ Adventist ຄົນໃດກໍຕາມທີ່ເລືອກຍອມຮັບຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍນີ້ ຍັງມີເວລາທີ່ຈະ “ຈັບຍຶດເອົາ” “ກຳລັງ” ຂອງພຣະຄຣິດ “ເພື່ອວ່າ” ພວກເຂົາ “ຈະໄດ້ກະທຳສັນຕິກັບ” ພຣະຄຣິດ ເພາະພຣະຄຣິດຍັງຊົງເຕັມພຣະໄທທີ່ຈະ “ກະທຳສັນຕິກັບ” ພວກເຂົາ. ແຕ່ໃນເວລາແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ໃກ້ຈະມາເຖິງນັ້ນ ໂອກາດນັ້ນຈະສິ້ນສຸດລົງຕະຫຼອດໄປ.

ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າຈະກະທຳໃຫ້ຜູ້ທີ່ “ໃນອະດີດບໍ່ແມ່ນຊົນຊາດໜຶ່ງ”, ເປັນ “ຮາກທີ່ງອກຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນແຫ້ງ”, ໃຫ້ “ຝັງຮາກ” “ອອກດອກແລະແຕກໜໍ່, ແລະເຮັດໃຫ້ພື້ນພິພົບເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ.” ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຮາກຂອງເຢຊາອອກດອກແລະແຕກໜໍ່ຄືຝົນປາຍລະດູ, ເພາະວ່າຮາກທີ່ຈະອອກດອກແລະແຕກໜໍ່ນັ້ນ ຕາມຄຳພະຍາກອນແລ້ວຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ເປັນທຸງໝາຍທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ, ແລະທຸງໝາຍນັ້ນກໍຄືຮາກຂອງເຢຊາ.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະມີຮາກເຫງົ້າຂອງເຢຊຊີ ຊຶ່ງຈະຢືນເປັນທຸງໝາຍໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດທັງຫລາຍ; ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະສະແຫວງຫາທ່ານ; ແລະທີ່ພັກຂອງທ່ານຈະມີສະຫງ່າຣາສີ. ເອຊາຢາ 11:10.

ຝົນປາຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ຮາກຂອງເຢັສເຊເບັ່ງບານແລະແຕກໜໍ່ ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ຮາກນັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ. ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນອິຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ ແມ່ນປະຫວັດສາດແບບກ້າວໜ້າ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ເຊັ່ນກັນໃນບົດທີໜຶ່ງເຖິງບົດທີສາມໃນພຣະທຳດານີເອນ. ຝົນປາຍໄດ້ເລີ່ມພົ່ນລົງເບົາໆ ເມື່ອບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ໂກດເຄືອງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ດ້ວຍການປ່ອຍອອກ ແລະຈາກນັ້ນການຍັບຍັ້ງໃນທັນທີ ຂອງອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ.

> “‘ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກນັ້ນ,’ ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້ ບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງເວລາທີ່ໄພພິບັດຈະເລີ່ມຖືກເທລົງມາ ແຕ່ໝາຍເຖິງຊ່ວງເວລາສັ້ນໆກ່ອນທີ່ມັນຈະຖືກເທລົງມາ ໃນຂະນະທີ່ພຣະຄຣິດຍັງຢູ່ໃນພຣະວິຫານ. ໃນເວລານັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ພະລາຊະກິດແຫ່ງຄວາມລອດກຳລັງປິດລົງ, ຄວາມທຸກລຳບາກຈະກຳລັງມາເຖິງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະປະຊາຊາດທັງຫຼາຍຈະເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ, ແຕ່ຈະຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂັດຂວາງພະລາຊະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ໃນເວລານັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ,’ ຫຼືການຊົງຟື້ນຊື່ນຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈະມາເພື່ອປະທານລິດເດດໃຫ້ແກ່ສຽງດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຕຽມບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດໃຫ້ຢືນຢູ່ໄດ້ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງມາ.” Early Writings, 85.

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກຳລັງຊີ້ແຈງວ່າ ຍັງມີຊ່ວງເວລາສັ້ນໆ ໜຶ່ງ ທີ່ຄວາມລອດຍັງເປີດຢູ່. “ເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກ” ທີ່ນາງກ່າວເຖິງນັ້ນ ແຕກຕ່າງຈາກເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດລອງປິດລົງຢ່າງສົມບູນ. ໃນຄວາມເຊື່ອແອດເວນຕິສ ມັນຖືກເອີ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ “ເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກນ້ອຍ” ໂດຍສຳພັນກັບເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ເລີ່ມເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນ. “ເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກນ້ອຍ” ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ຄວາມພິນາດຂອງຊາດເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນພ້ອມກັບກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ.

ໃນປະຫວັດສາດນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຄັ້ງສຸດທ້າຍ ແລະ ການພິພາກສາຂອງອັດເວັນຕິດສະຕ໌ ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງ “ການປະພົມ” ຂອງຝົນປາຍ. ໄລຍະເວລານັ້ນ ເມື່ອຝົນປາຍ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນ “ການຟື້ນຄືນກຳລັງ” ດ້ວຍ, ເລີ່ມຕົ້ນເປັນ “ການປະພົມ”, ແຕ່ຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປຈົນເຖິງການຫຼັ່ງລົງຢ່າງເຕັມບໍລິບູນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນໄລຍະເວລານັ້ນ, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອອິສລາມຂອງພິບັດຄັ້ງທີສາມ ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດແຄ້ນ, ຝົນປາຍເລີ່ມຕົກລົງ, ແລະ ບາງຄົນຮັບຮູ້ຝົນປາຍ ແລະ ຮັບເອົາມັນ, ແລະ ບາງຄົນບໍ່ຮັບຮູ້ຝົນປາຍ. ບາງຄົນຮັບຮູ້ວ່າມີບາງສິ່ງກຳລັງເກີດຂຶ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າມັນແມ່ນຫຍັງ, ແລະ ຕັ້ງຕົນຕໍ່ຕ້ານມັນ.

> “ຫຼາຍຄົນໄດ້ພາດພະລາດໃນລະດັບອັນຫຼວງຫຼາຍທີ່ຈະຮັບຝົນຕົ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດທັງໝົດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ໃຫ້ພວກເຂົາດັ່ງນັ້ນ. ພວກເຂົາຄາດຫວັງວ່າສິ່ງທີ່ຂາດຈະໄດ້ຮັບການຊົດເຕີມໂດຍຝົນປາຍ. ເມື່ອພຣະຄຸນອັນອຸດົມສົມບູນທີ່ສຸດຈະຖືກປະທານລົງມາ, ພວກເຂົາຕັ້ງໃຈວ່າຈະເປີດໃຈຂອງຕົນເພື່ອຮັບມັນ. ພວກເຂົາກຳລັງເຮັດຄວາມຜິດພາດອັນນ່າຢ້ານກົວ. ພຣະລາຊກິດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເລີ່ມໃນຈິດໃຈມະນຸດໂດຍການປະທານແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຮູ້ຂອງພຣະອົງ ຈຳເປັນຕ້ອງດຳເນີນຕໍ່ໄປຢ່າງບໍ່ຂາດຕອນ. ທຸກຄົນຕ້ອງຕະໜັກເຖິງຄວາມຈຳເປັນສ່ວນຕົວຂອງຕົນເອງ. ຫົວໃຈຕ້ອງຖືກເທອອກຈາກມົນທິນທຸກຢ່າງ ແລະຖືກຊຳລະໃຫ້ສະອາດເພື່ອໃຫ້ພຣະວິນຍານສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ. ບັນດາສາວົກໃນຍຸກຕົ້ນໄດ້ຕຽມຕົນເອງສຳລັບການຫຼັ່ງລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນວັນເພນເຕກອດ ດ້ວຍການສາລະພາບແລະລະຖິ້ມບາບ, ດ້ວຍການອະທິຖານຢ່າງຈິງຈັງ ແລະດ້ວຍການຖວາຍຕົນເອງແດ່ພຣະເຈົ້າ. ພຣະລາຊກິດຢ່າງດຽວກັນນີ້ ແຕ່ໃນລະດັບທີ່ຫຼວງຫຼາຍກວ່າ ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກເຮັດໃນເວລານີ້. ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ແທນຂອງມະນຸດພຽງແຕ່ຕ້ອງທູນຂໍພຣະພອນ ແລະຄອຍຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫ້ຊົງເຮັດພຣະລາຊກິດໃຫ້ສົມບູນສຳລັບເຂົາ. ພຣະເຈົ້ານັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ຊົງເລີ່ມພຣະລາຊກິດ ແລະພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງສຳເລັດ ໂດຍຊົງກະທຳໃຫ້ມະນຸດບໍລິບູນໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ. ແຕ່ຈະຕ້ອງບໍ່ມີການລະເລີຍພຣະຄຸນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຝົນຕົ້ນ. ມີພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ຕົນໄດ້ຮັບເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ກ້າວໜ້າທຸກມື້ໃນການສຳແດງໃຫ້ປະຈັກເຖິງຄຸນທຳຄຣິດສະຕຽນອັນມີການເຄື່ອນໄຫວ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ຮູ້ຈັກການສຳແດງພຣະອົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຝົນປາຍ. ມັນອາດກຳລັງຕົກລົງໃສ່ຫົວໃຈທີ່ຢູ່ຮອບດ້ານພວກເຮົາ ແຕ່ພວກເຮົາຈະບໍ່ຈຳແນກ ຫຼືຮັບມັນ.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

ຝົນປາຍລະດູກຳລັງຕົກລົງຢູ່ໃນຂະນະນີ້ ແລະມີຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ມັນ ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບມັນ, ແລະກໍມີຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັບຮູ້ມັນ ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮັບມັນ. ຝົນປາຍລະດູຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ ຈຶ່ງຈະສາມາດຮັບໄດ້. ຝົນປາຍລະດູບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ປະສົບການຢ່າງດຽວ ແຕ່ເປັນປະສົບການທີ່ຖືກກໍ່ໃຫ້ເກີດໂດຍຂ່າວສານຫນຶ່ງ, ແຕ່ຂ່າວສານນັ້ນຈະສາມາດຮັບໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອມີການນຳໃຊ້ວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງໃນການສະຖາປະນາຂ່າວສານນັ້ນ. ຫາກບໍ່ຮັບຮູ້ເຖິງວິທີການທີ່ສະຖາປະນາຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູແລ້ວ ກໍເກືອບຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະເຂົ້າໃຈບົດຮຽນເຊິ່ງພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນການຂຶ້ນແລະການລົ້ມລົງຂອງອານາຈັກຕ່າງໆ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ.

ທຸງໝາຍທີ່ຖືກຊູຂຶ້ນແກ່ໂລກນັ້ນ ອິຊາຢາໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ຮາກຂອງເຢຊີ”, ແລະໃນບົດທີຊາວເຈັດ ບັນດາຜູ້ທີ່ “ມາຈາກຢາໂຄບ” ກໍ “ຝັງຮາກ.” ບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນ “ຮາກຂອງເຢຊີ” ກໍຖືກລະບຸໄວ້ໃນທີ່ນັ້ນອີກວ່າເປັນ “ອິສຣາເອນ,” ແລະພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ເບັ່ງບານແລະແຕກໜໍ່ກ່ອນ, ແລ້ວຕໍ່ມາຈຶ່ງເຕັມໂລກດ້ວຍຜົນ. ກົດໝາຍແຫ່ງທຳມະຊາດບໍ່ຂັດແຍ້ງກັບກົດໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ເພາະຜູ້ປະທານກົດອົງດຽວກັນນັ້ນເປັນຜູ້ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດທັງທຳມະຊາດແລະຄຳພະຍາກອນ. ກ່ອນທີ່ພືດຈະໃຫ້ຜົນ ມັນຕ້ອງອອກຈາກພາວະຢຸດນິ່ງເສຍກ່ອນ ດັ່ງທີ່ປາກົດໂດຍການແຕກໜໍ່ ແລະຈາກນັ້ນຈຶ່ງອອກດອກ. ອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນ “ຮາກຂອງເຢຊີ” ໄດ້ຮັບການເທລົງມາຂອງຝົນຢ່າງເປັນລຳດັບຂັ້ນ. ມັນເລີ່ມດ້ວຍການ “ປະພອຍ” ແລະທະວີຂຶ້ນເປັນການເທລົງມາຢ່າງບໍລິບູນ ເມື່ອໂລກເຕັມໄປດ້ວຍຜົນທີ່ຖືກນຳສະເໜີໂດຍທຸງໝາຍນັ້ນ.

ໃນ​ອິຊາຢາ​ບົດ​ທີ​ຊາວ​ເຈັດ ຈຸດ​ເລີ່ມ​ຕົ້ນ​ຂອງ​ການ​ປະ​ພອຍ​ຂອງ​ຝົນ​ນັ້ນ​ຖືກ​ສະ​ແດງ​ວ່າ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ເມື່ອ​ຕາ​ອ່ອນ “ແຕກ​ອອກ.” ເມື່ອ​ມັນ​ເລີ່ມ “ແຕກ​ອອກ” ໃໝ່ໆ, ຝົນ​ນັ້ນ​ຖືກ​ລະ​ບຸ​ວ່າ​ຖືກ​ເທ​ອອກ “ຕາມ​ຂະ​ໜາດ.” “ຕາມ​ຂະ​ໜາດ, ເມື່ອ​ມັນ​ແຕກ​ອອກ.” ໃນ​ວັນ​ທີ 11 ກັນຍາ 2001 ການ​ປະ​ພອຍ​ຂອງ​ຝົນ​ຊຸດ​ທ້າຍ​ໄດ້​ເລີ່ມ​ຖືກ​ເທ​ອອກ “ຕາມ​ຂະ​ໜາດ,” ເພາະ​ວ່າ​ໃນ​ເວລາ​ນັ້ນ ເຂົ້າ​ສາລີ​ແລະ​ຫຍ້າ​ລ້າຍ, ຫຼື​ຜູ້​ມີ​ປັນຍາ​ແລະ​ຜູ້​ໂງ່​ຍັງ​ປົນ​ກັນ​ຢູ່.

> “ການເທລົງມາຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະອົງ ຈະບໍ່ມາຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະມີປະຊາຊົນທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງ ຜູ້ຊຶ່ງຮູ້ໂດຍປະສົບການວ່າ ການເປັນຜູ້ຮ່ວມອອກແຮງງານກັບພຣະເຈົ້ານັ້ນໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ. ເມື່ອໃດທີ່ພວກເຮົາມີການອຸທິດຕົນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຢ່າງສິ້ນສຸດໃຈ ແກ່ການຮັບໃຊ້ພຣະຄຣິດ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຮັບຮູ້ຄວາມຈິງນັ້ນໂດຍການເທພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງລົງມາໂດຍບໍ່ຈຳກັດ; ແຕ່ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນຕາບໃດທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຄຣິດຕະຈັກຍັງບໍ່ແມ່ນຜູ້ຮ່ວມອອກແຮງງານກັບພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ອາດເທພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງອອກມາໄດ້ ເມື່ອຄວາມເຫັນແກ່ຕົນແລະການປະຄົງຕົນໃນຄວາມສຳລານຂອງຕົນເອງປາກົດຢ່າງແຈ້ງຊັດ; ເມື່ອຈິດໃຈແບບໜຶ່ງຄອບງຳຢູ່ ຊຶ່ງຖ້າຖືກນຳມາເວົ້າເປັນຖ້ອຍຄຳ ກໍຈະສະແດງອອກເປັນຄຳຕອບຂອງກາອິນນັ້ນວ່າ,—‘ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ເຝົ້າຮັກສານ້ອງຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຫລື?’ ຖ້າຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້, ຖ້າໝາຍສຳຄັນຕ່າງໆທີ່ກຳລັງໜາແໜ້ນເຂົ້າມາທຸກດ້ານ, ຊຶ່ງເປັນພະຍານວ່າວາລະສຸດທ້າຍຂອງສັບພະສິ່ງທັງປວງຢູ່ໃກ້ແລ້ວ, ຍັງບໍ່ພຽງພໍທີ່ຈະປຸກພະລັງງານທີ່ຫລັບໄຫລຂອງຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ, ແລ້ວຄວາມມືດທີ່ໄດ້ສັດສ່ວນກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ເຄີຍສ່ອງສະຫວ່າງມານັ້ນ ຈະຄອບງຳຈິດວິນຍານເຫລົ່ານີ້. ໃນວັນໃຫຍ່ແຫ່ງການຊຳລະບັນຊີຂັ້ນສຸດທ້າຍ ຈະບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ເງົາຂອງຂໍ້ແກ້ຕົວໃດໆ ທີ່ພວກເຂົາຈະນຳສະເໜີຕໍ່ພຣະເຈົ້າໄດ້. ຈະບໍ່ມີເຫດຜົນໃດໃຫ້ຍົກຂຶ້ນມາໄດ້ວ່າ ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ດຳລົງຊີວິດ ແລະດຳເນີນ ແລະເຮັດວຽກຢູ່ໃນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງອັນສັກສິດຂອງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສຳແດງໃຫ້ໂລກທີ່ມືດມົວເພາະບາບໄດ້ເຫັນ ໂດຍຜ່ານຄວາມປະພຶດ, ຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈ, ແລະຄວາມຮ້ອນຮົນຂອງພວກເຂົາ ວ່າລິດອຳນາດແລະຄວາມເປັນຈິງແທ້ຂອງຂ່າວປະເສີດນັ້ນບໍ່ອາດຖືກໂຕ້ແຍ້ງໄດ້.” Review and Herald, July 21, 1896.

ເອຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນປະຫວັດຂອງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການຫຼັ່ງພຣະພອນຂອງຝົນປາຍລະດູ, ເມື່ອຮາກນັ້ນແຕກໜໍ່ອອກຈາກດິນທີ່ແຫ້ງແລ້ງ, ແລະຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນກວ່າແຜ່ນດິນໂລກຈະເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ. ບົດນີ້ລະບຸວ່າ “ໃນຂະໜາດທີ່ພໍດີ, ເມື່ອມັນແຕກໜໍ່ອອກມາ, ພຣະອົງຈະຊົງໂຕ້ຖຽງກັບມັນ.” ເມື່ອຝົນປາຍລະດູກຳລັງຖືກວັດແທກເປັນ “ການປະພົມ”, ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວວ່າ ຝົນປາຍລະດູ “ອາດກຳລັງຕົກລົງເທິງໃຈຂອງຜູ້ຄົນທັງຫຼາຍຮອບຂ້າງເຮົາ, ແຕ່ພວກເຮົາຈະບໍ່ສັງເກດເຫັນ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ຮັບມັນ.”

ໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ນາງໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງຄຣິດຕະຈັກໜຶ່ງທີ່ປະປົນກັນຢູ່ດ້ວຍຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ ແລະຜູ້ອື່ນທີ່ບໍ່ຮັບຮູ້ການຕົກລົງມາຂອງຝົນ. ໃນຂໍ້ຄວາມກ່ອນໜ້ານັ້ນ ນາງໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງເທຝົນປາຍລະດູລົງມາຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ ນັ້ນເປັນເຄື່ອງໝາຍວ່າບໍ່ມີການປະປົນກັນອີກຕໍ່ໄປລະຫວ່າງພົມມະຈາລີທີ່ສະຫຼາດ ແລະພົມມະຈາລີທີ່ໂງ່ ໂດຍການກ່າວວ່າ, “ເມື່ອພວກເຮົາມີການອຸທິດຕົນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະດ້ວຍສຸດໃຈແກ່ການຮັບໃຊ້ພຣະຄຣິດ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຮັບຮູ້ຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນ ໂດຍການເທພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງລົງມາຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ; ແຕ່ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຄຣິດຕະຈັກຍັງບໍ່ເປັນຜູ້ຮ່ວມອອກແຮງກັບພຣະເຈົ້າ.”

ສ່ວນທີ່ໃຫຍ່ກວ່າຂອງຄຣິສຕະຈັກ ຫຼື ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ໃນຄຣິສຕະຈັກ ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໃນມັດທາຍ ບົດ 25 ວ່າເປັນພວກພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ເຂົາ, ເພາະຕາມພຣະຄໍາພີ “ຫຼາຍຄົນ” ໄດ້ຖືກເອີ້ນ ແຕ່ “ໜ້ອຍຄົນ” ໄດ້ຖືກເລືອກ. ພວກສະຫຼາດ ແລະ ພວກໂງ່ເຂົາ ຖືກແຍກອອກຈາກກັນໂດຍພຣະຈັດການ ໃນວິກິດເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ການແຍກນັ້ນກໍ່ໃຫ້ເກີດຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ຈະສາມາດຮັບການເທລົງຢ່າງບໍລິບູນຂອງພຣະວິນຍານໃນຝົນປາຍ ແລະ ກາຍເປັນ “ຊົນຊາດທີ່ເກີດໃນມື້ດຽວ”. ແລ້ວຮາກຂອງເຢຊຊີຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ແລະ ເຕັມໂລກດ້ວຍຜົນ.

ໃນພຣະທໍາອິສາຢາ ບົດທີ ຊາວເຈັດ ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອຝົນຫຼັງລະດູໄດ້ເລີ່ມຖືກເທລົງ “ຕາມຂະໜາດ”, ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, “ເຈົ້າຈະໂຕ້ຖຽງກັບມັນ.” “ຕາມຂະໜາດ, ເມື່ອມັນແຕກໜໍ່ອອກມາ, ເຈົ້າຈະໂຕ້ຖຽງກັບມັນ.” ເຫດການວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄດ້ກາຍເປັນປະເດັນໂຕ້ຖຽງໃນໂລກ ແລະໃນຄຣິສຕະຈັກ ຢ່າງທັນທີ. ຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້—ຫຼາຍກວ່າຊາວປີຕໍ່ມາ—ກໍຍັງມີການໂຕ້ແຍ້ງຄັດຄ້ານການກໍານົດວ່າເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນເປັນການກະທໍາຂອງອິສລາມ, ກົງກັນຂ້າມກັບການອ້າງວ່າເປັນຮູບແບບໃດຮູບແບບໜຶ່ງຂອງແຜນສົມຄົບຄິດລະດັບໂລກ. ການໂຕ້ຖຽງທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການມາເຖິງຂອງການປະພົມຂອງຝົນຫຼັງລະດູ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແຕ່ການໂຕ້ຖຽງທີ່ດໍາເນີນຢູ່ໃນໂລກນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນ “ການໂຕ້ຖຽງ” ທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ການໂຕ້ຖຽງນັ້ນເປັນເລື່ອງກ່ຽວກັບຄໍາທໍານາຍເຊັ່ນດັ່ງຂໍ້ທີ່ຕາມມານີ້.

> “ໃນໂອກາດໜຶ່ງ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນນະຄອນນິວຢອກ ໃນຍາມຄ່ຳຄືນຂ້າພະເຈົ້າຖືກເອີ້ນໃຫ້ເບິ່ງອາຄານທີ່ສູງຂຶ້ນເປັນຊັ້ນໆ ມຸ່ງຂຶ້ນໄປສູ່ຟ້າສະຫວັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກຮັບປະກັນວ່າທົນໄຟ, ແລະພວກມັນຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເພື່ອຍົກຍ້ອງເຈົ້າຂອງແລະຜູ້ກໍ່ສ້າງຂອງຕົນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ສູງຂຶ້ນໄປ ສູງຂຶ້ນອີກຢ່າງບໍ່ຢຸດ, ແລະໃນນັ້ນໄດ້ນຳໃຊ້ວັດສະດຸທີ່ມີລາຄາແພງທີ່ສຸດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂອງພວກເຂົາ ບໍ່ໄດ້ຖາມຕົນເອງວ່າ: ‘ພວກເຮົາຈະສາມາດຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ດີທີ່ສຸດຢ່າງໃດ?’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມນຶກຄິດຂອງພວກເຂົາ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ: ‘ໂອ, ຖ້າບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງນຳໃຊ້ຊັບສິນຂອງຕົນເຊັ່ນນີ້ ສາມາດເຫັນແນວທາງຂອງຕົນດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນໄດ້! ພວກເຂົາກຳລັງສະສົມອາຄານອັນວິຈິດງົດງາມ, ແຕ່ໃນສາຍພຣະເນດຂອງອົງຜູ້ຄອບຄອງຈັກກະວານ ການວາງແຜນແລະການຄິດຄົ້ນຂອງພວກເຂົາຊ່າງໂງ່ເຂົາພຽງໃດ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍກຳລັງທັງສິ້ນແຫ່ງຈິດໃຈແລະສະຕິປັນຍາວ່າ ພວກເຂົາຈະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ. ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມສິ່ງນີ້ໄປ ຄື ໜ້າທີ່ປະການທຳອິດຂອງມະນຸດ.’”

> “ເມື່ອບັນດາອາຄານອັນສູງສົ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນ, ເຈົ້າຂອງທັງຫຼາຍໄດ້ຊື່ນຊົມຍິນດີດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງອັນມຸ່ງທະເຍີນ ທີ່ຕົນມີເງິນໃຊ້ເພື່ອສະໜອງຄວາມໃຄ່ຂອງຕົນເອງ ແລະກະຕຸ້ນຄວາມອິດສາຂອງເພື່ອນບ້ານ. ເງິນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ພວກເຂົາໄດ້ນຳໄປລົງທຶນເຊັ່ນນັ້ນ ໄດ້ມາໂດຍການບີບຄັ້ນ, ໂດຍການກົດຂີ່ຄົນຍາກຈົນຢ່າງໂຫດຮ້າຍ. ພວກເຂົາລືມໄປວ່າ ໃນສະຫວັນນັ້ນ ບັນຊີຂອງທຸກການທຳທຸລະກຳຖືກບັນທຶກໄວ້; ທຸກການຊື້ຂາຍອັນບໍ່ຍຸດຕິທຳ, ທຸກການກະທຳອັນຫຼອກລວງ, ລ້ວນຖືກຈົດບັນທຶກໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ເວລາກຳລັງຈະມາເຖິງ ເມື່ອໃນການຫຼອກລວງ ແລະຄວາມອວດດື້ຂອງພວກເຂົາ ມະນຸດຈະໄປເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາຂ້າມໄປໄດ້, ແລະພວກເຂົາຈະຮຽນຮູ້ວ່າ ຄວາມອົດກັ້ນຂອງ Jehovah ນັ້ນມີຂີດຈຳກັດ.”

> “ພາບທີ່ຜ່ານມາຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນສັນຍານເຕືອນໄຟໄໝ້. ຜູ້ຄົນໄດ້ເບິ່ງອາຄານສູງສະຫງ່າແລະທີ່ຖືກສັນນິຖານວ່າກັນໄຟໄດ້ ແລະເວົ້າວ່າ: “ພວກມັນປອດໄພຢ່າງສົມບູນ.” ແຕ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກໄຟເຜົາຜານໄປດັ່ງກັບວ່າສ້າງດ້ວຍຢາງສະນິດ. ລົດດັບເພີງບໍ່ອາດເຮັດສິ່ງໃດເພື່ອຢັບຢັ້ງການທຳລາຍນັ້ນໄດ້. ພະນັກງານດັບເພີງບໍ່ສາມາດໃຊ້ງານເຄື່ອງສູບນ້ຳດັບເພີງໄດ້.” Testimonies, volume 9, 12, 13.

ຄຣິດຈັກແອັດເວນຕິດ ຫຼັງຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໃນທັນທີ ໄດ້ພະຍາຍາມປົກປິດຂໍ້ຄວາມຕອນຕ່າງໆເຊັ່ນນີ້ໄວ້ຈາກໂລກ. ນີ້ຈະບໍ່ແມ່ນກ່ຽວກັບນະຄອນນິວຢອກ ແລະບັນດາອາຄານທີ່ສູງຢ່າງຫາທີ່ສຸດ ຊຶ່ງລົດດັບເພີງບໍ່ອາດຢຸດຍັ້ງໄຟທີ່ລຸກລາມຕາມມາໄດ້ ໄດ້ຢ່າງໃດ? ຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງເຊັ່ນນີ້ຈາກບົດຂຽນທີ່ຄຣິດຈັກແອັດເວນຕິດປະກາດຮັບຮອງວ່າເປັນບົດຂຽນຂອງສາດສະດາຍິງ ຈະບໍ່ຖືກປະກາດອອກໄປຈາກເທິງຫຼັງຄາທັງຫຼາຍ ຫຼັງຈາກການສຳເລັດຕາມນັ້ນຢ່າງນັ້ນ ໄດ້ຢ່າງໃດ?

ການມາເຖິງຂອງການປະພົມພອຍແຫ່ງຝົນປາຍ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍການມາເຖິງຂອງ “ການໂຕ້ວາທີ” ແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ກໍຊີ້ບອກເຖິງການກະບົດຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງອາດເວນຕິສຶມ ເພາະວ່າຢູ່ໃນບ່ອນນັ້ນເອງ ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດຢ່າງສົມບູນຕໍ່ຖ້ອຍຄໍາອັນແຈ່ມແຈ້ງແລະງ່າຍດາຍຂອງຜູ້ຊຶ່ງພວກເຂົາລະບຸວ່າເປັນສາດສະດາພະຍາກອນຍິງແກ່ຜູ້ເຫຼືອຢູ່.

> “ຊາຕານກຳລັງ... ຍັດເຂົ້າມາຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງຊຶ່ງສິ່ງປອມ—ເພື່ອນຳໃຫ້ຫັນອອກຈາກຄວາມຈິງ. ການຫລອກລວງສຸດທ້າຍທີ່ສຸດຂອງຊາຕານ ຈະເປັນການເຮັດໃຫ້ຄຳພະຍານຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າເສຍຜົນໄປ. ‘ບ່ອນໃດບໍ່ມີນິມິດ ປະຊາຊົນກໍພິນາດ’ (ສຸພາສິດ 29:18). ຊາຕານຈະກະທຳຢ່າງແຍບຍົນ, ໃນວິທີທາງອັນແຕກຕ່າງກັນ ແລະຜ່ານຕົວແທນອັນແຕກຕ່າງກັນ, ເພື່ອສັ່ນຄອນຄວາມໄວ້ວາງໃຈຂອງປະຊາຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າໃນຄຳພະຍານທີ່ແທ້ຈິງ.”

> “ຈະມີຄວາມກຽດຊັງອັນໜຶ່ງຖືກຈຸດໃຫ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານບັນດາຄຳພະຍານ ຊຶ່ງເປັນຂອງຊາຕານ. ການດຳເນີນງານຂອງຊາຕານຈະເປັນໄປເພື່ອສັ່ນຄອນຄວາມເຊື່ອຂອງຄรິດຕະຈັກທັງຫລາຍໃນເລື່ອງນີ້, ດ້ວຍເຫດຜົນນີ້: ຊາຕານບໍ່ສາມາດມີທາງອັນໂປ່ງແຈ້ງຫລາຍພໍເພື່ອນຳເອົາການຫລອກລວງຂອງມັນເຂົ້າມາ ແລະຜູກມັດດວງວິນຍານໄວ້ໃນຄວາມລຸ່ມຫລົງຂອງມັນ ຖ້າຄຳເຕືອນ ການຕຳໜິ ແລະຄຳແນະນຳຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຮັບການເຊື່ອຟັງ.” Selected Messages, book 1, 48.

ການມັດໄວ້ໃນທາງຄຳພະຍາກອນຂອງທັງເຂົ້າສາລີແລະຂ້າວລອກໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ພ້ອມກັບການກະບົດຕໍ່ຕ້ານພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງການກະບົດອັນຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ ທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຳພີໃນປີ 1863.

> “ພວກເຮົາໃນຖານະເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງ ປະກາດຮັບວ່າ ພວກເຮົາມີຄວາມຈິງລ່ວງໜ້າກວ່າບັນດາຊົນຊາດອື່ນໃດທັງໝົດເທິງໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຊີວິດແລະອຸປະນິໄສຂອງພວກເຮົາ ຄວນສອດຄ່ອງກັນກັບຄວາມເຊື່ອເຊັ່ນນັ້ນ. ວັນນັ້ນກຳລັງຈະມາເຖິງພວກເຮົາແລ້ວ ເມື່ອຄົນຊອບທຳຈະຖືກມັດເປັນມັດໆ ດັ່ງເຂົ້າອັນມີຄ່າ ເພື່ອນຳເຂົ້າໄປສູ່ຍຸ້ງສະຫວັນ, ໃນຂະນະທີ່ຄົນອະທຳ ດັ່ງເຊັ່ນຫຍ້າລະບາດ ຈະຖືກຮວບຮວມໄວ້ສຳລັບໄຟໃນວັນໃຫຍ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ແຕ່ເຂົ້າສາລີແລະຫຍ້າລະບາດນັ້ນ ‘ເຕີບໃຫຍ່ຮ່ວມກັນຈົນເຖິງລະດູກ່ຽວ.’” Testimonies, volume 5, 100.

ອັດເວັນຕິສຳຈະເມີນເສີຍຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ໄດ້ຢ່າງໃດ ຊຶ່ງກ່າວຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ເມື່ອບັນດາອາຄານເຫຼົ່ານີ້ພັງລົງ ພຣະນິມິດ 18:1–3 ຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ?

> “ບັດນີ້ມີຄຳເວົ້າອອກມາວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ນະຄອນນິວຢອກຈະຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍຄື້ນຍັກບໍ? ສິ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເວົ້າເລີຍ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າວ່າ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມອງເຫັນຕຶກໃຫຍ່ໆທີ່ກຳລັງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ, ‘ເຫດການອັນນ່າສະພຶງກົວຈະເກີດຂຶ້ນສັກປານໃດ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງຮ້າຍແຮງ! ແລ້ວຖ້ອຍຄຳໃນ ພຣະນິມິດ 18:1–3 ຈະສຳເລັດຜົນ.’ ພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດທັງໝົດເປັນຄຳເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໂລກ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງເປັນພິເສດກ່ຽວກັບວ່າ ອັນໃດຈະມາເຖິງນະຄອນນິວຢອກ, ມີແຕ່ຮູ້ວ່າ ມື້ໜຶ່ງຕຶກໃຫຍ່ໆທີ່ນັ້ນຈະຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍການຫັນໄປແລະການພິກຄວ້ຳແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກແສງສະຫວ່າງທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຄວາມພິນາດກຳລັງຢູ່ໃນໂລກ. ພຽງພຣະຄຳຄຳດຽວຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຽງການແຕະຕ້ອງຄັ້ງດຽວຈາກລິດອຳນາດອັນຊົງລິດຂອງພຣະອົງ, ແລະໂຄງສ້າງອັນມະຫາສານເຫຼົ່ານີ້ຈະພັງທະລາຍລົງ. ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນ ຊຶ່ງຄວາມນ່າສະພຶງກົວຂອງມັນເກີນກວ່າທີ່ພວກເຮົາຈະຄາດນຶກໄດ້.” Review and Herald, July 5, 1906.

ປະເດັນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້ ບໍ່ແມ່ນວ່າຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ສຳເລັດໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຫຼືບໍ່ ເພາະວ່າພວກມັນໄດ້ສຳເລັດຢ່າງແນ່ນອນແລ້ວ; ແຕ່ປະເດັນທີ່ພວກເຮົາມຸ່ງຈະພິຈາລະນາ ຄື “ການໂຕ້ວາທີ” ທີ່ຈະເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ. ການໂຕ້ວາທີນັ້ນເປັນເລື່ອງວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງຫຼືບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ຄຣິດຕະຈັກແອັດເວນຕິສ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນປະຕິເສດກົດສິບສີ່ຂໍ້ແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນຂອງ William Miller ໃນປີ 1863, ແລະພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນໄປຈົນເຖິງຈຸດໃນປັດຈຸບັນທີ່ທ່ານບໍ່ສາມາດຊື້ປຶ້ມສຶກສາພຣະຄຳພີເຫຼັ້ມໃດໜຶ່ງທີ່ຂຽນໂດຍນັກເທວະວິທະຍາແອັດເວນຕິສ ໂດຍທີ່ປຶ້ມນັ້ນຈະບໍ່ຖືກຮັບຮອງຢ່າງຊ້ຳໆໂດຍນັກເທວະວິທະຍາແຫ່ງໂປຣແຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະ Roman Catholicism. ນັບແຕ່ປີ 1863 ຫາ 2001 ແລະຈົນເຖິງທຸກມື້ນີ້, ວິທີການທີ່ເຄີຍຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກົດແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນຂອງ William Miller ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຂ້າງໆ ເພື່ອແທນທີ່ດ້ວຍວິທີການຂອງ Roman Catholicism ແລະໂປຣແຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍ. “ການໂຕ້ວາທີ” ທາງຄຳພະຍາກອນ ທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອ Revelation ບົດ 18, ຂໍ້ 1 ຫາ 3 ໄດ້ສຳເລັດນັ້ນ ເປັນການໂຕ້ວາທີກ່ຽວກັບວິທີການທີ່ແທ້ຈິງຫຼືປອມ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາ “ການໂຕ້ວາທີ” ໃນບົດທີຊາວເຈັດຂອງເອຊາຢາ ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ພວກເຮົາຄວນຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ສິ່ງໃດເປັນອົງປະກອບຂອງຄວາມເປັນຄຣິດສະຕຽນ, ສິ່ງໃດແມ່ນຄວາມຈິງ, ສິ່ງໃດແມ່ນຄວາມເຊື່ອທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບມາ, ແລະກົດເກນຂອງພຣະຄຳພີແມ່ນຫຍັງ—ກົດເກນທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ພວກເຮົາຈາກສິດອຳນາດສູງສຸດ.” The 1888 Materials, 403.

Back to Articles