Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສາມສິບສອງ

ຈາກສິງໂຕໄປສູ່ການລໍ້ລວງ: ການພິຈາລະນາຢ່າງເລິກຊຶ້ງເຂົ້າໃນດານີເອນ 6 ແລະ ຄຳພະຍາກອນເວລາສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 27, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ບົດທີຫົກຂອງພຣະທຳດານີເອນ ແມ່ນແນວທີສາມໃນຫົກບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນ ຊຶ່ງນຳສະເໜີພາບປະກອບຂອງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດໂດຍກົງ. ໃນບົດທີສາມ ຮູບຄຳຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ແລະ ຜູ້ຊອບທັງສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະ ຊາວໂລກທັງໝົດກໍໄດ້ເຫັນ.

> ແລ້ວ ເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດ ໄດ້ຊົງສົ່ງໃຫ້ໄປເອີ້ນບັນດາເຈົ້ານາຍ, ຜູ້ປົກຄອງ, ແມ່ທັບ, ຜູ້ພິພາກສາ, ນາຍຄັງ, ທີ່ປຶກສາ, ນາຍຕຳຫຼວດ, ແລະບັນດາຜູ້ຄອງແຄວ້ນທັງປວງ ໃຫ້ມາຮ່ວມໃນພິທີຖວາຍຮູບປັ້ນ ຊຶ່ງ ເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດ ໄດ້ຊົງຕັ້ງຂຶ້ນ. ດານີເອນ 3:2

ໃນບົດທີສາມ ບຸກຄົນຜູ້ມີຄຸນຄ່າສາມຄົນໄດ້ປະຕິເສດບໍ່ຍອມກົ້ມກາບ ແລະການກະທຳຂອງພວກເຂົາໄດ້ນຳການຂົ່ມເຫັງໂດຍເຕົາໄຟມາເຖິງພວກເຂົາ; ຂະນະທີ່ດານີເອນໃນບົດທີຫົກ ໄດ້ກົ້ມລົງອະທິຖານວັນລະສາມເທື່ອ ແລະການກະທຳຂອງທ່ານໄດ້ນຳການຂົ່ມເຫັງໂດຍຖ້ຳສິງມາເຖິງທ່ານ. ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງການຂົ່ມເຫັງແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຖານະເປັນການຕັດສິນໃຈໃນເລື່ອງການນະມັດສະການ ຊຶ່ງໃນທັງສອງກໍລະນີ ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການປະສົມກັນຂອງສາມແລະໜຶ່ງ ອັນເປັນສັນຍະລັກຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງແລ້ວ ກ່ອນທີ່ການສັ່ນຄອນແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຈະມາເຖິງ.

> ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງປະຕິເສດຕົນເອງ; ພວກທ່ານຕ້ອງກ້າວໄປຢ່າງຮີບໄວ.” ພວກເຮົາບາງຄົນໄດ້ມີເວລາທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຈິງ ແລະເພື່ອກ້າວຫນ້າໄປທີລະຂັ້ນ, ແລະທຸກຂັ້ນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ້າວໄປນັ້ນໄດ້ໃຫ້ກຳລັງແກ່ພວກເຮົາເພື່ອຈະກ້າວຂັ້ນຕໍ່ໄປ. ແຕ່ບັດນີ້ເວລາເກືອບຈະສິ້ນສຸດແລ້ວ, ແລະສິ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮຽນຮູ້ຕະຫຼອດຫຼາຍປີນັ້ນ, ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຮຽນຮູ້ພາຍໃນບໍ່ກີ່ເດືອນ. ພວກເຂົາຍັງຈະຕ້ອງລະຖິ້ມຫຼາຍສິ່ງທີ່ໄດ້ຮຽນມາຜິດ ແລະຮຽນຮູ້ໃໝ່ອີກຫຼາຍສິ່ງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ ເມື່ອຄຳສັ່ງຖືກປະກາດອອກໄປ, ຈະຕ້ອງມີຄວາມແນ່ວແນ່ຕັ້ງແຕ່ບັດນີ້ທີ່ຈະກ່າວວ່າ, ບໍ່, ພວກເຮົາຈະບໍ່ຍອມຮັບຖືສະຖາບັນຂອງສັດຮ້າຍ.” Early Writings, 68.

ໃນບົດທີຫ້າ, ກົດໝາຍວັນອາທິດກຳລັງກ່າວເຖິງຈຸດຈົບຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະການພິພາກສາທີ່ຖືກນຳມາໂດຍສັດຕູທີ່ເຂົ້າມາທາງກຳແພງ.

> ໃນຄືນນັ້ນ ເບນຊັດຊາ ກະສັດແຫ່ງຊາວຄານເດຍ ຖືກສັງຫານ. ແລະ ດາຣິອັດ ຊາວເມເດຍ ໄດ້ຮັບລາຊະອານາຈັກນັ້ນ ເມື່ອມີອາຍຸປະມານຫົກສິບສອງປີ. ດານີເອນ 5:30, 31.

ໃນບົດທີຫົກ ການປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໂດຍການນໍາຕາຂອງກະສັດໄປປະທັບໄວ້ເທິງຖ້ຳສິງ ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້.

> ແລະໄດ້ນຳກ້ອນຫີນມາກ້ອນໜຶ່ງ ແລ້ວວາງໄວ້ເທິງປາກຖ້ຳສິງ; ແລະກະສັດໄດ້ປະທັບຕາມັນດ້ວຍແຫວນຕາຂອງພຣະອົງເອງ ແລະດ້ວຍແຫວນຕາຂອງພວກເຈົ້ານາຍຂອງພຣະອົງ; ເພື່ອຈຸດປະສົງກ່ຽວກັບດານີເອນຈະບໍ່ຖືກປ່ຽນແປງ. ດານີເອນ 6:17.

ສາມເສັ້ນນັ້ນລ້ວນມີສ່ວນປະກອບເຂົ້າໃນລັກສະນະຂອງທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເມກ ໃນຍາມແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11.

> ແລະພວກເຂົາໄດ້ຍິນສຽງອັນດັງໃຫຍ່ຈາກສະຫວັນກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນມາທີ່ນີ້.” ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຂຶ້ນໄປສະຫວັນໃນເມກ; ແລະບັນດາສັດຕູຂອງພວກເຂົາກໍໄດ້ເຫັນພວກເຂົາ. ແລະໃນໂມງດຽວກັນນັ້ນໄດ້ເກີດແຜ່ນດິນໄຫວອັນໃຫຍ່, ແລະສ່ວນສິບຂອງເມືອງໄດ້ພັງທະລາຍ, ແລະໃນແຜ່ນດິນໄຫວນັ້ນມະນຸດເຈັດພັນຄົນໄດ້ຖືກຂ້າຕາຍ; ແລະຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ໄດ້ຕົກໃຈຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ແລະຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ. ພຣະນິມິດ 11:12, 13.

ດານີເອນ ບົດທີຫົກ ຊີ້ບອກເຖິງການປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ໂດຍຈົງຈະກວ່ານັ້ນ ມັນກຳລັງກ່າວເຖິງການລົງໂທດຂອງສະຫະພັນຂອງ “ພວກປະທານ, ພວກເຈົ້າແຂວງ, ແລະພວກເຈົ້ານາຍ, ພວກທີ່ປຶກສາ, ແລະພວກນາຍກອງ,” ຜູ້ທີ່ໄດ້ຫລອກລວງກະສັດໃຫ້ຂ້າດານີເອນ. ການຫລອກລວງກະສັດ (ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດ) ເປັນຫົວຂໍ້ຄຳພະຍາກອນທີ່ສຳຄັນ ໂດຍມີພະຍານຄຳພະຍາກອນຫຼາຍປະການຢູ່ໃນນັ້ນ. ບໍ່ເຫມືອນກັບເນບູກາດເນັດຊາໃນບົດທີສາມ ຫຼືເບນຊາຊາໃນບົດທີຫ້າ ຜູ້ຊຶ່ງທັງສອງບໍ່ຮູ້ຈັກດານີເອນ ແລະພະຍານສາມຄົນ ຈົນກວ່າວິກິດຈະມາເຖິງ, “ຄວາມໂປດປານ” ຂອງດາຣິອັດຕໍ່ດານີເອນລ່ວງໜ້າກ່ອນວິກິດ ຊີ້ບອກເຖິງສະພາບແວດລ້ອມອີກແບບໜຶ່ງສຳລັບວິກິດແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ດານີເອນໄດ້ຖືກ “ຍົກຍ້ອງ” ເໜືອປະທານອີກສອງຄົນ, ແລະປະທານທັງສາມກໍຢູ່ເໜືອເຈົ້ານາຍຮ້ອຍຊາວຄົນ. ດານີເອນຖືກນຳມາປຽບທຽບໂດຍຫຼັກກັບພວກປະທານແລະພວກເຈົ້ານາຍ, ແລະທ່ານໄດ້ຮັບຄວາມໂປດປານເໜືອອີກສອງຄົນທີ່ກໍ່ຕົວເປັນສະຫະພັນແຫ່ງການຫຼອກລວງ ອັນເປັນຕົວແທນໂດຍເລກຫ້າ (ພົມມະຈາຣີໂງ່ຫ້າຄົນ).

> ດາຣິອຸສຊົງເຫັນຊອບທີ່ຈະຕັ້ງເຈົ້ານາຍຮ້ອຍຊາວຄົນໄວ້ເໜືອອານາຈັກ, ໃຫ້ພວກເຂົາຄຸ້ມຄອງທົ່ວອານາຈັກ; ແລະເໜືອພວກເຂົານັ້ນມີປະທານສາມຄົນ, ໃນຈໍານວນນັ້ນດານີເອນເປັນຄົນທໍາອິດ; ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້ານາຍເຫຼົ່ານັ້ນລາຍງານຕໍ່ພວກທ່ານ, ແລະກະສັດຈະບໍ່ຊົງຮັບຄວາມເສຍຫາຍໃດໆ. ແລ້ວດານີເອນຜູ້ນີ້ໄດ້ຖືກຍົກຍ້ອງເໜືອປະທານແລະເຈົ້ານາຍທັງຫຼາຍ, ເພາະວ່າມີວິນຍານອັນປະເສີດຢູ່ໃນທ່ານ; ແລະກະສັດຊົງດໍາລິທີ່ຈະຕັ້ງທ່ານໄວ້ເໜືອອານາຈັກທັງໝົດ. ໃນເວລານັ້ນບັນດາປະທານແລະເຈົ້ານາຍຈຶ່ງພະຍາຍາມຊອກຫາຂໍ້ກ່າວຫາຕໍ່ດານີເອນໃນເລື່ອງລາຊະອານາຈັກ; ແຕ່ພວກເຂົາຫາຂໍ້ກ່າວຫາຫຼືຄວາມຜິດບໍ່ໄດ້ເລີຍ; ເພາະວ່າທ່ານຊື່ສັດ, ແລະບໍ່ພົບຄວາມຜິດພາດຫຼືຂໍ້ບົກພ່ອງໃດໆໃນທ່ານ. ແລ້ວຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ອາດພົບຂໍ້ກ່າວຫາໃດໆຕໍ່ດານີເອນຜູ້ນີ້ໄດ້, ເວັ້ນແຕ່ວ່າພວກເຮົາຈະພົບມັນໃນເລື່ອງກົດໝາຍຂອງພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ.” ດານີເອນ 6:1–5.

ດາຣິອັສຖືກນໍາມາໃຊ້ເປັນພາບປະກອບເພື່ອສະແດງການຫຼອກລວງທີ່ຖືກກະທໍາຕໍ່ກະສັດ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສິບກະສັດ (ສະຫະປະຊາຊາດ) ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ. ການຫຼອກລວງນັ້ນມີສ່ວນເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມກຽດຊັງທີ່ສິບກະສັດ (ສະຫະປະຊາຊາດ) ສະແດງອອກຕໍ່ຍິງໂສເພນີ (ລະບົບສັນຕະປາປາ) ອັນເປັນເຫດໃຫ້ພວກເຂົາ “ເຮັດໃຫ້ນາງກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າແລະເປືອຍເປົ່າ,” ແລະ “ກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະ ເຜົານາງດ້ວຍໄຟ.”

> ແລະເຂົາສັດສິບເຂົາທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ ມັນທັງຫຼາຍຈະຊັງຍິງໂສເພນີນັ້ນ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ນາງພິນາດແລະເປືອຍກາຍ ແລະຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃສ່ໄວ້ໃນໃຈຂອງພວກມັນໃຫ້ກະທໍາຕາມນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ເປັນໃຈດຽວກັນ ແລະໃຫ້ມອບອານາຈັກຂອງຕົນແກ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ ຈົນກວ່າພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າຈະສໍາເລັດ. ແລະຍິງນັ້ນທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ຄືນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ ຊຶ່ງປົກຄອງເຫນືອບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 17:16–18.

ສະຫະປະຊາຊາດ (ອານາຈັກທີເຈັດ) ຈະທໍາລາຍສັນຕະປາປາ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາພຽງແຕ່ຫາກໍໄດ້ມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ນາງເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້, ເພາະພວກເຂົາປົກຄອງຢູ່ພຽງແຕ່ “ໄລຍະເວລາສັ້ນໆ” ເທົ່ານັ້ນ.

> ແລະມີກະສັດເຈັດອົງ: ຫ້າອົງໄດ້ຕົກໄປແລ້ວ, ແລະອີກອົງໜຶ່ງກໍມີຢູ່, ແລະອີກອົງໜຶ່ງຍັງບໍ່ທັນມາ; ແລະເມື່ອລາວມາແລ້ວ, ລາວຈະຕ້ອງຢູ່ພຽງຊົ່ວໄລຍະສັ້ນໆ. ພຣະນິມິດ 17:10

ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຄືສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ) ໄດ້ສິ້ນສຸດການປົກຄອງຂອງຕົນຄົບເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກ ໃນຊ່ວງນັ້ນອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຄືສັດຮ້າຍຈາກທະເລໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ (ລະບົບສັນຕະປາປາ) ໄດ້ຖືກລືມໄປຕະຫຼອດເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກນັ້ນ ຕາມອິດສະຢາບົດທີຊາວສາມ.

> ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມືອງໄທເຣຈະຖືກລືມໄປເຈັດສິບປີ, ຕາມວັນເວລາຂອງກະສັດອົງດຽວ; ແລະພາຍຫຼັງຄົບເຈັດສິບປີ ເມືອງໄທເຣຈະຂັບຮ້ອງເຫມືອນຍິງໂສເພນີ. ຈົ່ງເອົາພິນໄປ, ເດີນອ້ອມເມືອງໄປ, ເຈົ້າຍິງໂສເພນີຜູ້ຖືກລືມ; ຈົ່ງບັນເລງທຳນອງອັນຫວານ, ຈົ່ງຮ້ອງເພງຫຼາຍໆ ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ຖືກຈົດຈຳອີກ. ແລະພາຍຫຼັງຄົບເຈັດສິບປີ ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະເສັດມາຍັງເມືອງໄທເຣ, ແລະນາງຈະກັບໄປຫາຄ່າຈ້າງຂອງນາງ, ແລະຈະກະທຳການຜິດປະເວນີກັບບັນດາອານາຈັກທັງຫມົດຂອງໂລກທີ່ຢູ່ເທິງພື້ນແຜ່ນດິນໂລກ. ອິຊາຢາ 23:15–17.

ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ອານາຈັກທີເຈັດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ຄືກະສັດສິບອົງ (ສະຫະປະຊາຊາດ) ເລີ່ມຕົ້ນປົກຄອງ ແຕ່ເປັນເວລາສັ້ນໆເທົ່ານັ້ນ ເພາະກະສັດຜູ້ເປັນໃຫຍ່ເໜືອກະສັດສິບອົງນັ້ນ ຈຶ່ງເລີ່ມວຽກງານຂອງຕົນໃນການບັງຄັບໂລກທັງໝົດໃຫ້ຈັດຮຽງເຂົ້າຢູ່ພາຍໃຕ້ໂຄງສ້າງຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງເປັນການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດ ແລະຖືກເປັນສັນຍາລັກວ່າເປັນຮູບສັດຮ້າຍ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະມັນມີເຂົາສອງເຂົາຄ້າຍດັ່ງລູກແກະ, ແລະມັນເວົ້າດັ່ງມັງກອນ. ແລະມັນໃຊ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງສັດຮ້າຍໂຕທຳອິດຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັນ, ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນນະມັດສະການສັດຮ້າຍໂຕທຳອິດ, ຜູ້ຊຶ່ງບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງມັນໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ. ແລະມັນກະທຳການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົນເຖິງກະທຳໃຫ້ໄຟລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫຼາຍ, ແລະລໍ້ລວງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍທາງການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງມັນມີອຳນາດກະທຳຕໍ່ໜ້າສັດຮ້າຍນັ້ນ; ກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ສ້າງຮູບເຄົາລົບແກ່ສັດຮ້າຍໂຕນັ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບບາດແຜດ້ວຍດາບ ແລະຍັງມີຊີວິດຢູ່. ພຣະນິມິດ 13:11–14.

ອົງປະກອບຫຼັກປະການໜຶ່ງໃນສັນຍະລັກຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ) ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດັ່ງລູກແກະ ແລະຈົບລົງໂດຍການເວົ້າດັ່ງມັງກອນ ແມ່ນການເວົ້າຂອງມັນ. ໃນຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນ ການເວົ້ານັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງການກະທຳຂອງອຳນາດຝ່າຍນິຕິບັນຍັດ ແລະຝ່າຍຕຸລາການ.

> “ການທີ່ປະເທດໜຶ່ງເວົ້າ ແມ່ນການກະທຳຂອງອຳນາດຝ່າຍນິຕິບັນຍັດ ແລະ ຝ່າຍຕຸລາການຂອງມັນ.” The Great Controversy, 443.

ເມື່ອສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ກ່າວເປັນຄັ້ງທຳອິດດັ່ງລູກແກະ, ມັນໄດ້ສ້າງລັດຖະທຳມະນູນແຫ່ງສະຫະລັດ, ອັນເປັນການສະຖາປະນາແຜ່ນດິນແຫ່ງທີ່ລີ້ໄພສຳລັບຜູ້ທີ່ຫຼົບໜີຈາກການຂົ່ມເຫັງຂອງສັນຕະປາປາ ແລະ ບັນດາກະສັດແຫ່ງຢູໂຣບ.

> ແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ຊ່ວຍຍິງນັ້ນ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ອ້າປາກຂອງມັນ ແລະໄດ້ກືນກິນນ້ຳຖ້ວມທີ່ພະຍານາກໄດ້ພົ່ນອອກຈາກປາກຂອງມັນ. ພຣະນິມິດ 12:16.

ໃນຕອນທ້າຍຂອງເຈັດສິບປີແຫ່ງສັນຍະລັກ, ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກເວົ້າອີກຄັ້ງໜຶ່ງ, ແຕ່ເວລານັ້ນມັນເວົ້າເປັນດັ່ງພະຍານາກ, ເມື່ອມັນບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການໃນວັນອາທິດ, ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ. ເມື່ອເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາຖືກບັງຄັບໃຊ້, ສັນຕະປາປາກໍຖືກລະນຶກເຖິງ, ແລະນາງກໍຖືກລະນຶກເຖິງ, ເມື່ອພຣະບັນຍັດທີ່ຈະບໍ່ໃຫ້ຖືກລືມເປັນອັນຂາດ ກັບຖືກເຮັດໃຫ້ການຖືຮັກສາເປັນສິ່ງຜິດກົດໝາຍ.

> ຈົ່ງລະນຶກເຖິງວັນຊະບາໂຕ ເພື່ອຖືຮັກສາວັນນັ້ນໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຫົກວັນເຈົ້າຈົ່ງເຮັດວຽກ ແລະກະທຳວຽກງານທັງສິ້ນຂອງເຈົ້າ: ແຕ່ວັນທີເຈັດເປັນວັນຊະບາໂຕແດ່ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ: ໃນວັນນັ້ນ ເຈົ້າຢ່າເຮັດການງານໃດໆເລີຍ ທັງຕົວເຈົ້າເອງ ຫຼືບຸດຊາຍຂອງເຈົ້າ ຫຼືບຸດຍິງຂອງເຈົ້າ ຫຼືຄົນໃຊ້ຊາຍຂອງເຈົ້າ ຫຼືຄົນໃຊ້ຍິງຂອງເຈົ້າ ຫຼືສັດລ້ຽງຂອງເຈົ້າ ຫຼືຄົນຕ່າງດ້າວທີ່ຢູ່ພາຍໃນປະຕູເມືອງຂອງເຈົ້າ: ເພາະວ່າໃນຫົກວັນ ພຣະຢາເວໄດ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແຜ່ນດິນໂລກ ທະເລ ແລະສັນພະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະໄດ້ຊົງພັກໃນວັນທີເຈັດ: ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຢາເວຈຶ່ງໄດ້ຊົງອວຍພອນແກ່ວັນຊະບາໂຕ ແລະຊົງຕັ້ງວັນນັ້ນໃຫ້ເປັນວັນບໍລິສຸດ. ອົບພະຍົບ 20:8–11.

ຈາກນັ້ນ ການຫລົງຫາຍຈາກຄວາມເຊື່ອໃນລະດັບຊາດ ຍ່ອມຖືກຕາມມາດ້ວຍຄວາມພິນາດໃນລະດັບຊາດ, ແລະອໍານາດທັງສາມທີ່ນໍາໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນກໍຈັບມືກັນ.

> “ໂດຍພຣະລາຊະບັນຍັດທີ່ບັງຄັບໃຊ້ສະຖາບັນຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ ອັນເປັນການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊາດຂອງເຮົາຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຄວາມຊອບທຳຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ເມື່ອໃດທີ່ໂປຣແຕສຕັງຈະຍື່ນມືຂອງນາງຂ້າມຫຸບເຫວເພື່ອໄປຈັບມືຂອງອຳນາດໂຣມັນ, ເມື່ອນາງຈະເອື້ອມຂ້າມເຫວເລິກເພື່ອໄປປະສານມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ເມື່ອພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງສະຫະພັນສາມປະການນີ້ ປະເທດຂອງເຮົາຈະປະຕິເສດທຸກຫຼັກການແຫ່ງລັດຖະທຳມະນູນຂອງຕົນ ໃນຖານະລັດຖະບານໂປຣແຕສຕັງແລະລັດສາທາລະນະ, ແລະຈະຈັດໃຫ້ມີມາດຕະການສຳລັບການແຜ່ຂະຫຍາຍຄຳສອນເທັດແລະການຫຼອກລວງຂອງສັນຕະປາປາ, ເມື່ອນັ້ນເຮົາກໍອາດຈະຮູ້ໄດ້ວ່າ ເວລາແຫ່ງການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງຊາຕານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ແລະອະວະສານກໍຢູ່ໃກ້ແລ້ວ.” Testimonies, volume 5, 451.

ເມື່ອ “ລັດທິໂປຣແຕສແຕນ” (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ), “ອຳນາດໂຣມັນ” (ວາຕິກັນ) ແລະ “ລັດທິຈິດວິນຍານ” (ສະຫະປະຊາຊາດ), ຈັບມືກັນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ພວກເຂົາກໍເລີ່ມນຳພາໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ວ່າ ໃນເບື້ອງຕົ້ນແມ່ນການບັງຄັບໂລກໃຫ້ຍອມຮັບອຳນາດຂອງລັດຖະບານໂລກດຽວ, ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ, ໂດຍທີ່ຄຣິສຕະຈັກເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ. ອຳນາດແຫ່ງການອັດສະຈັນທີ່ຖືກນຳໃຊ້ໂດຍສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ບໍ່ພຽງແຕ່ນຳໄປສູ່ການຜິດປະເວນີຂອງຍິງແພດແຫ່ງເມືອງຕີເຣ ກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງບັງຄັບໃຫ້ເກີດການ “ເວົ້າ” ຂອງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍທົ່ວໂລກນັ້ນດ້ວຍ. ຕາມຄຳນິຍາມໃນຄຳພະຍາກອນ ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ລັດຖະບານໂລກດຽວນັ້ນຈະຕ້ອງມີອົງການນິຕິບັນຍັດ (ຕັ້ງຢູ່ນະຄອນນິວຢອກ), ແລະອົງການຕຸລາການ (ຕັ້ງຢູ່ນະຄອນເຮກ).

> ແລະມັນໄດ້ລໍ້ລວງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໂດຍອາໄສການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ມັນມີອຳນາດກະທຳໄດ້ຕໍ່ໜ້າສັດຮ້າຍນັ້ນ; ມັນໄດ້ກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍເຮັດຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍຕົວນັ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບບາດແຜຈາກດາບ ແລະຍັງມີຊີວິດຢູ່. ແລະມັນມີອຳນາດໃຫ້ລົມຫາຍໃຈແກ່ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ, ເພື່ອໃຫ້ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນທັງເວົ້າໄດ້ ແລະເຮັດໃຫ້ຜູ້ທັງຫຼາຍເທົ່າທີ່ບໍ່ຍອມນະມັດສະການຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກຂ້າເສຍ. ແລະມັນບັງຄັບຄົນທັງປວງ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ທັງຄົນມັ່ງມີແລະຄົນຍາກຈົນ, ທັງຄົນເສລີແລະຄົນທາດ, ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງຕົນ ຫຼືທີ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ: ແລະບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດສາມາດຊື້ຫຼືຂາຍໄດ້ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ, ຫຼືຊື່ຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ, ຫຼືເລກຈຳນວນແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ. ນີ້ແຫຼະຄືປັນຍາ. ໃຫ້ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຄຳນວນເລກຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ: ເພາະວ່າມັນເປັນເລກຂອງມະນຸດຄົນໜຶ່ງ; ແລະເລກຂອງມັນຄື ຫົກຮ້ອຍຫົກສິບຫົກ. ພຣະນິມິດ 13:14–18.

ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ) ຈະຫລອກລວງໂລກທັງປວງໃຫ້ຍອມຮັບຮູບຂອງສັດຮ້າຍທົ່ວໂລກ, ຊຶ່ງແມ່ນຮູບດຽວກັນນັ້ນທີ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ ເມື່ອມັນນໍາໄປສູ່ ແລະໃນທີ່ສຸດກໍໄດ້ບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ມັນຈະມອບອໍານາດໃຫ້ແກ່ລັດຖະບານໂລກດຽວເພື່ອບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍຂອງມັນ ໂດຍມີໂທດເຖິງຂັ້ນປະຫານຊີວິດ ແລະ/ຫຼື ການລົງໂທດທາງເສດຖະກິດ. ການຫລອກລວງກະສັດດາຣິອຸສ ເປັນສັນຍາລັກຂອງການຫລອກລວງບັນດາກະສັດ ຊຶ່ງຖືກຊີ້ບອກຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກໃນຄໍາພະຍາກອນ; ເພາະເມື່ອສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນເລີ່ມບັງຄັບໂລກໃຫ້ຍອມຮັບລັດຖະບານໂລກດຽວ, ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງທີ່ຖືກໃຊ້ເພື່ອບີບບັງຄັບໂລກໃຫ້ຍອມຮັບການຈັດຕັ້ງນັ້ນ ກໍຄືວ່າ ອໍານາດທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດເກີດຄວາມໂກດເຄືອງ (ອິສລາມ) ຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກຕໍ່ຕ້ານດ້ວຍສົງຄາມທົ່ວໂລກ.

ສະຫະລັດອາເມຣິກາບັງຄັບໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ, ເພາະວ່າການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳພາໃຫ້ເກີດສະພາບວິກິດຮ້າຍແຮງເຊັ່ນນັ້ນໃນສະຫະລັດ ກ່ອນຈະເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຈົນເຖິງຂັ້ນມີການສະເໜີທາງອອກວ່າ ໂດຍການຫວນກັບໄປຫາພະຂອງຄາທອລິກ ຄວາມລຳບາກທາງເສດຖະກິດທີ່ໄດ້ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນນັ້ນຈະຖືກຍຸດຕິ. ແຕ່ເມື່ອເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ສັດຕູຜູ້ໄດ້ລັກລອບເຂົ້າມາທາງກຳແພງຕ່ຳນັ້ນ ກໍນຳມາຊຶ່ງການພິພາກສາແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງຊາດ.

> “ແລ້ວຜູ້ລໍ້ລວງຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຈະຊັກຈູງມະນຸດໃຫ້ເຊື່ອວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າເປັນສາເຫດໃຫ້ເກີດໄພຮ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ຊົນພວກທີ່ໄດ້ຍົວະໃຫ້ສະຫວັນພິໂລດ ຈະໂຍນຄວາມທຸກຍາກທັງປວງຂອງຕົນໃສ່ບັນດາຜູ້ທີ່ການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນການຕັກເຕືອນຢ່າງບໍ່ຂາດຕໍ່ພວກຜູ້ລະເມີດ. ຈະມີການປະກາດວ່າ ມະນຸດກໍາລັງລ່ວງເກີນຕໍ່ພຣະເຈົ້າໂດຍການລະເມີດວັນຊະບາໂຕວັນອາທິດ; ວ່າບາບນີ້ໄດ້ນໍາຄວາມພິບັດມາຊຶ່ງຈະບໍ່ຢຸດຢັ້ງຈົນກວ່າຈະມີການບັງຄັບໃຫ້ຖືວັນອາທິດຢ່າງເຂັ້ມງວດ; ແລະວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ສະເໜີຂໍ້ຮ້ອງຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ ອັນເປັນການທໍາລາຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ວັນອາທິດນັ້ນ ເປັນຜູ້ກໍ່ຄວາມເດືອດຮ້ອນແກ່ປະຊາຊົນ ແລະກີດຂວາງການກັບຄືນຂອງພວກເຂົາສູ່ຄວາມໂປດປານຈາກພຣະເຈົ້າແລະຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຝ່າຍໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຄໍາກ່າວຫາທີ່ເຄີຍຖືກຍົກຂຶ້ນມາແຕ່ບູຮານຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະຖືກນໍາມາກ່າວຊໍ້າອີກ ໂດຍມີມູນເຫດທີ່ເບິ່ງຄືວ່າໝັ້ນຄົງພໍໆກັນ: ‘ແລະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອອາຮາບໄດ້ເຫັນເອລີຢາ ອາຮາບເວົ້າແກ່ທ່ານວ່າ ທ່ານແມ່ນຜູ້ທີ່ນໍາຄວາມລໍາບາກມາສູ່ອິດສະຣາເອນບໍ? ແລະທ່ານຕອບວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ນໍາຄວາມລໍາບາກມາສູ່ອິດສະຣາເອນ; ແຕ່ແມ່ນທ່ານ ແລະວົງຕະກູນຂອງບິດາທ່ານ ເພາະວ່າພວກທ່ານໄດ້ລະຖິ້ມພຣະບັນຍັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະທ່ານໄດ້ຕິດຕາມພະບາອານ.’ 1 Kings 18:17, 18. ເມື່ອຄວາມພິໂລດຂອງປະຊາຊົນຖືກປຸກເຮົ້າຂຶ້ນໂດຍຂໍ້ກ່າວຫາອັນເປັນເທັດ ພວກເຂົາຈະດໍາເນີນການຕໍ່ບັນດາທູດຂອງພຣະເຈົ້າໃນລັກສະນະທີ່ຄ້າຍຄືຢ່າງຍິ່ງກັບທີ່ອິດສະຣາເອນຜູ້ຫັນໜີໄດ້ກະທໍາຕໍ່ເອລີຢາ.” The Great Controversy, 590.

ໃນ “ໂມງ” ຂອງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ ສິບເອັດ, “ວິບັດ” ທີສາມ ຂອງອິດສະລາມ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນ ແກທີເຈັດ ນັ້ນ, ຈະດັງຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ, ແລະມັນຈະເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ. ຄວາມໂກດເຄືອງຂອງບັນດາປະຊາຊາດຕໍ່ອິດສະລາມນັ້ນ ຈະຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອຫລອກລວງໂລກ ໃຫ້ຍອມຮັບຄຳສັນຍາອັນຫວ່າງເປົ່າອັນດຽວກັນ ທີ່ຫາກໍໄດ້ລົ້ມເຫຼວສຳລັບສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ. ຄຳສັນຍາອັນຫວ່າງເປົ່ານັ້ນຄື; ວ່າ ໂດຍການຍອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຄາທອລິກ, ຕາມທີ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນໂດຍເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດສັນຕະປາປາ, ການພິພາກສາອັນເພີ່ມຂຶ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຢຸດລົງ. ຄຳສັນຍານັ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກພິສູດແລ້ວວ່າໄຮ້ປະສິດທິຜົນສຳລັບສະຫະລັດອາເມລິກາ, ຈະຖືກນຳໄປໃຊ້ຕໍ່ໄປເປັນຄຳສັນຍາແກ່ໂລກທີ່ກຳລັງຕົກໃຈຫວາດຫວັ່ນ.

ຈະມີການຜັກດັນຢ່າງແຮງວ່າ ຖ້າບັນດາຊາດທັງຫຼາຍໃນໂລກພຽງແຕ່ຍອມຕົກລົງກັນ ແລະອະນຸຍາດໃຫ້ຈັດຕັ້ງລັດຖະບານໂລກດຽວຂຶ້ນ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຮັບມືກັບສົງຄາມທີ່ອິດສະລາມນຳມາ, ຄວາມໝັ້ນຄົງກໍຈະກັບຄືນມາ. ອິດສະລາມແມ່ນອຳນາດທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າເປັນຜູ້ນຳເອົາມະນຸດທຸກຄົນໃຫ້ມາຮ່ວມກັນຕໍ່ຕ້ານອິດສະລາມ, ແຕ່ການມາຮ່ວມກັນນັ້ນເປັນການລວງລວງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງບັນດາກະສັດ.

> ແລະທູດສະຫວັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ນາງວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຈົ້າກຳລັງຖືພາ ແລະຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງ, ແລະຈະຕັ້ງຊື່ຂອງເຂົາວ່າ ອິດສະມາເອນ; ເພາະວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຍິນຄວາມທຸກລຳບາກຂອງເຈົ້າແລ້ວ. ແລະເຂົາຈະເປັນດັ່ງຄົນປ່າ; ມືຂອງເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານທຸກຄົນ, ແລະມືຂອງທຸກຄົນຈະຕໍ່ຕ້ານເຂົາ; ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກພີ່ນ້ອງທັງປວງຂອງເຂົາ. ປະຖົມມະການ 16:11, 12.

ອິດສະມາເອນແມ່ນບິດາຝ່າຍວິນຍານຂອງສາສະໜາອິສະລາມ. ເປັນຄວາມຈິງຢູ່ວ່າ ໂມຮຳມັດ, ບິດາຂອງອິສະລາມ, ບໍ່ໄດ້ປາກົດໃນປະຫວັດສາດຈົນກວ່າສັດຕະວັດທີເຈັດ, ແຕ່ຊົນຊາດຕາມຕົວອັກສອນໃນສະໄໝໂບຮານນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ເພື່ອເປັນຕົວແທນແກ່ຜູ້ຄົນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.

> ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກະສັດແຫ່ງອິສຣາເອນ ແລະພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງເຂົາ ຄືພຣະຢາເວຫ໌ຈອມໂຍທາ: ເຮົາເປັນຜູ້ທຳອິດ ແລະເຮົາເປັນຜູ້ສຸດທ້າຍ; ແລະນອກຈາກເຮົາແລ້ວບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດ. ແລະມີຜູ້ໃດເລົ່າທີ່ເຫມືອນເຮົາ ຈະຮ້ອງປະກາດ ແລະຈະສຳແດງມັນ ແລະຈັດລຽງມັນໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາ ນັບແຕ່ເຮົາໄດ້ສະຖາປະນາຊົນຊາດໂບຮານ? ສ່ວນສິ່ງທີ່ກຳລັງຈະມາ ແລະສິ່ງທີ່ຈະມານັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຂົາສຳແດງແກ່ພວກເຂົາ. ອິຊາຢາ 44:6, 7

ກ່ອນທີ່ອິຊະມາເອນຈະເກີດ, ຊື່ຂອງເຂົາໄດ້ຖືກຕັ້ງໄວ້ແລ້ວ ແລະ ບົດບາດຝ່າຍພະຍາກອນຂອງເຂົາກໍໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ແລ້ວ. ມືຂອງລູກຫຼານຝ່າຍວິນຍານຂອງເຂົາຈະ “ຕໍ່ຕ້ານທຸກຄົນ, ແລະ ມືຂອງທຸກຄົນ” ກໍຈະຕໍ່ຕ້ານ “ເຂົາ.” ແລະ ບໍ່ເໝືອນກັບຄຳສອນອັນໂງ່ເຂລາຂອງເສລີນິຍົມກ້າວໜ້າ, ພຣະຄຳພີສອນວ່າ ອິຊະມາເອນຈະ “ອາໄສຢູ່ໃນທ່າມກາງພີ່ນ້ອງທັງປວງຂອງເຂົາ.” ພວກເຂົາບໍ່ຫຼອມລວມເຂົ້າກັບວັດທະນະທຳທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຂົາ, ແຕ່ກັບກັນ ຫຼາຍຄົນກ່າວໂທດມັນ, ປະທ້ວງຕໍ່ມັນ ແລະ ໂຈມຕີມັນ. ຈິດວິນຍານຂອງອິຊະມາເອນຄືວ່າ “ເຂົາ” ຈະ “ເປັນຄົນປ່າ.” ແນວຄວາມຄິດທີ່ວ່າມີຊົນຊັ້ນອັນສັນຕິຂອງຄວາມເຊື່ອອິສລາມຢູ່ນັ້ນ ບໍ່ມີການຮອງຮັບຢູ່ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ໃນຄຣານ.

ການຫລອກລວງຂອງກະສັດສອງອົງ ແລະ ເຈົ້ານາຍຮ້ອຍຊາວຄົນໃນ ດານີເອນ ບົດທີ 6 ນັ້ນ ກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງການຫລອກລວງທີ່ຖືກນໍາມາເທິງກະສັດສິບອົງ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກນໍາໃຫ້ເຊື່ອວ່າ ຈຸດປະສົງ ແລະ ຄວາມຮີບດ່ວນໃນການຈັດຕັ້ງລັດຖະບານໂລກໜຶ່ງດຽວ ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງໂຣມ ແມ່ນເພື່ອແກ້ໄຂວິກິດການສົງຄາມອິດສະລາມທີ່ກໍາລັງທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຊຶ່ງເປັນ “ວິບັດປະການທີສາມ”. ເມື່ອຮູບຂອງສັດຮ້າຍຖືກຕັ້ງຂຶ້ນ ແລະ ໄດ້ຮັບອໍານາດໃຫ້ “ເວົ້າ” ແລ້ວ ໂລກຈະພົບວ່າ ມັນສາຍເກີນໄປແລ້ວ ວ່າ ຈຸດປະສົງຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ ແມ່ນເພື່ອຈັດການກັບຜູ້ທີ່ຍຶດຖືວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ (Daniel), ບໍ່ແມ່ນສັດຕູທີ່ລັກລອບເຂົ້າມາທາງກໍາແພງດ້ານໃຕ້ທີ່ບໍ່ມີການເຝົ້າລະວັງ.

> “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເຕືອນເຖິງອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ; ຖ້າຄຳເຕືອນນີ້ຖືກເມີນເສີຍ, ໂລກໂປຣແຕສແຕນຈະໄດ້ຮູ້ວ່າຈຸດປະສົງທີ່ແທ້ຈິງຂອງໂຣມແມ່ນຫຍັງ ກໍຕໍ່ເມື່ອມັນສາຍເກີນໄປແລ້ວທີ່ຈະຫຼີກໜີບ້ວງແຮ້ວນັ້ນໄດ້. ນາງກຳລັງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນຢ່າງງຽບໆເຂົ້າສູ່ອຳນາດ. ຄຳສອນຂອງນາງກຳລັງອອກອິດທິພົນຢູ່ໃນຫໍປະຊຸມນິຕິບັນຍັດ, ໃນຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ, ແລະໃນຈິດໃຈຂອງມະນຸດ. ນາງກຳລັງສະສົມໂຄງສ້າງອັນສູງສົ່ງແລະໜາແໜ້ນຂອງນາງຂຶ້ນ, ໃນບ່ອນລັບເລິກທີ່ການຂົ່ມເຫັງໃນອະດີດຂອງນາງຈະຖືກກະທຳຊ້ຳອີກ. ຢ່າງລັບໆ ແລະໂດຍທີ່ບໍ່ຖືກສົງໄສ ນາງກຳລັງເສີມກຳລັງຂອງນາງໃຫ້ແຂງແຮງຂຶ້ນ ເພື່ອສືບສານຈຸດປະສົງຂອງນາງເອງ ເມື່ອເວລາທີ່ນາງຈະລົງມືໂຈມຕີມາເຖິງ. ສິ່ງທີ່ນາງປາຖະໜາກໍມີແຕ່ຖານະທີ່ໄດ້ປຽບ, ແລະບັດນີ້ສິ່ງນັ້ນກຳລັງຖືກມອບໃຫ້ນາງແລ້ວ. ອີກບໍ່ດົນພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນ ແລະຈະໄດ້ຮູ້ສຶກວ່າ ຈຸດປະສົງຂອງອົງປະກອບແຫ່ງໂຣມແມ່ນຫຍັງ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະເຊື່ອ ແລະເຊື່ອຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ດ້ວຍເຫດນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຕິຕຽນ ແລະການຂົ່ມເຫັງ.” The Great Controversy, 581.

ການຫຼອກລວງຂອງສະຫະປະຊາຊາດທີ່ຖືກດຳເນີນໂດຍອຳນາດສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດການແກ້ແຄ້ນຂອງໃຈພວກເຂົາ, ມັກຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ, ແລະເລື່ອງຂອງດາຣິອຸສແມ່ນຕົວຢ່າງສຳຄັນອັນໜຶ່ງຂອງຄວາມຈິງນີ້. ມັນເປັນການຫຼອກລວງທີ່ຖືກກະທຳຂຶ້ນກ່ອນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລ້ວຈຶ່ງຖືກທຳຊ້ຳໃນໂລກ. ຄວາມຈິງນີ້ຖືກຊີ້ໃຫ້ເຫັນໃນເລື່ອງຂອງເອລີຢາ ແລະ ເຢເຊເບນ, ແລ້ວອີກຄັ້ງໜຶ່ງໃນເລື່ອງຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ເຮໂຣດີອາດ, ຕະຫຼອດຈົນເຖິງການຕອກກາງແຂນຂອງພຣະຄຣິດ. ການຍຸແຍ່ໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງໂດຍອິດສະລາມ ແມ່ນກົນອຸບາຍທີ່ອຳນາດສັນຕະປາປານຳໃຊ້, ຊຶ່ງຈັດຫາຖານະໄດ້ປຽບໃຫ້ແກ່ນາງໃນການໂຈມຕີຜູ້ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕທົ່ວໂລກ.

ການກ່າວເຖິງອິສລາມເປັນຄັ້ງທຳອິດ ຄືການນຳອິຊະມາເອນເຂົ້າມາໃນພຣະຄຳພີ, ແລະບົດບາດຂອງອິສລາມທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ຄືການເຮັດໃຫ້ໂລກຕົກຢູ່ໃນຄວາມຕື່ນຕະໜົກທົ່ວໄປ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະຍອມຮັບຂໍ້ສະເໜີໃດໆກໍຕາມເປັນທາງອອກ, ນັ້ນແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ການຫຼອກລວງສາມາດສຳເລັດໄດ້. ການຫຼອກລວງນັ້ນແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ກະຕຸ້ນໃຫ້ສະຫະປະຊາຊາດ (ກະສັດສິບອົງ) ປະຕິບັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເຫັນພ້ອມທີ່ຈະມອບອານາຈັກຂອງພວກເຂົາ (ອານາຈັກທີ່ເຈັດ) ໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ (ສັດຮ້າຍ).

ການຫລອກລວງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍດາຣິອຸດ ແລະໂດຍເສັ້ນຄຳພະຍາກອນອື່ນໆ ນັ້ນ ຮວມເຖິງບົດບາດຂອງອິດສະລາມໃນການຍຸແຍງບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ໂກດແຄ້ນ, ເຫດຜົນສູງສຸດທີ່ສັນຕະປາປາຖືກທຳລາຍໂດຍສະຫະປະຊາຊາດ, ແລະທີ່ສຳຄັນພໍໆກັນນັ້ນ ມັນຍັງຊີ້ບອກເຖິງສະພາບການແວດລ້ອມຄວາມລີ້ລັບຂອງອານາຈັກທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດ, ທີ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເປັນຫົວໜ້າຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່.

ດານີເອນໃນຖ້ຳສິງໂຕເປັນພາບແທນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຊັບຊ້ອນຢ່າງຫຼາຍ, ແຕ່ຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນຈະມີໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອນຳໃຊ້ວິທີການ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ເທົ່ານັ້ນ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ບົດທີຫົກຂອງພຣະທຳດານີເອນໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

> “ເມື່ອພວກເຮົາໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນ ເຂົ້າໃຈວ່າປຶ້ມເຫຼັ້ມນີ້ມີຄວາມໝາຍຕໍ່ພວກເຮົາຢ່າງໃດ ການຟື້ນຟູອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈະປາກົດຂຶ້ນທ່າມກາງພວກເຮົາ.” Testimonies to Ministers, 113.

Back to Articles