Article

# ປະຫວັດທີ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້ຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ - ໝາຍເລກສິບຫ້າ

ວິບັດຄັ້ງທີສອງ - ພາກທີສອງ

Author

Jeff Pippenger

Published

June 11, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

ນາງໄວທ໌ໄດ້ກ່າວເຖິງຫຼາຍຄັ້ງວ່າ ຂໍ້ຄວາມໃນພຣະທຳເອຊາຢາ ທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ອ່ານໃນທຳມະສາລາແຫ່ງນາຊາເຣັດນັ້ນ ມິໃຊ່ແຕ່ປະກາດເຖິງພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງວຽກງານຂອງພວກເຮົາດ້ວຍ. ການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນແຫ່ງພະລາຊະກິດອັນຖືກເຈີມນັ້ນ ຖືກບັນລຸໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ປະກອບກັນເປັນທຸງສັນຍາລັກຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> ພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເໜືອຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະພຣະເຢໂຫວາໄດ້ຊົງເຈີມຕັ້ງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ປະກາດຂ່າວດີແກ່ຜູ້ຖ່ອມໃຈ; ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອພັນບາດແຜຂອງຄົນທີ່ຊ້ຳໃຈ, ເພື່ອປະກາດອິດສະລະແກ່ບັນດາເຊວຍ, ແລະປະກາດການເປີດຄຸກໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຖືກຈອງຈຳ; ເພື່ອປະກາດປີແຫ່ງຄວາມໂຜດປານຂອງພຣະເຢໂຫວາ, ແລະວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ; ເພື່ອປອບໂຍນທຸກຄົນທີ່ໄວ້ທຸກ; ເພື່ອຈັດສັນໃຫ້ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄວ້ທຸກໃນຊີໂອນ, ໃຫ້ມົງຄຸນແຫ່ງຄວາມງາມແກ່ເຂົາແທນຂີ້ເຖົ່າ, ນ້ຳມັນແຫ່ງຄວາມຊື່ນບານແທນການໄວ້ທຸກ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແຫ່ງການສັນລະເສີນແທນວິນຍານທີ່ຫນັກອຶ້ງ; ເພື່ອວ່າເຂົາຈະຖືກເອີ້ນວ່າຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ເປັນສິ່ງທີ່ພຣະເຢໂຫວາໄດ້ຊົງປູກໄວ້, ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ຮັບພຣະກຽດ. ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະກໍ່ສ້າງບ່ອນຮ້າງເກົ່າແກ່ຂຶ້ນໃໝ່, ເຂົາຈະຍົກຊູບບ່ອນທີ່ເຄີຍຖືກທຳລາຍແຕ່ກ່ອນ, ແລະເຂົາຈະຊ່ອມແປງເມືອງທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ຄືບ່ອນທີ່ຖືກທຳລາຍມາຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ. ແລະຄົນຕ່າງດ້າວຈະຢືນລ້ຽງຝູງແກະຂອງພວກທ່ານ, ແລະລູກຫຼານຂອງຄົນຕ່າງຊາດຈະເປັນຄົນໄຖນາ ແລະຄົນດູແລສວນອະງຸ່ນຂອງພວກທ່ານ. ແຕ່ພວກທ່ານຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ປະໂລຫິດຂອງພຣະເຢໂຫວາ: ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະເອີ້ນພວກທ່ານວ່າ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ: ພວກທ່ານຈະກິນຄວາມຮັ່ງມີຂອງບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະພວກທ່ານຈະໂອ້ອວດໃນສະຫງ່າລາສີຂອງເຂົາ. ແທນຄວາມອັບອາຍຂອງພວກທ່ານ ພວກທ່ານຈະໄດ້ຮັບສອງເທົ່າ; ແລະແທນຄວາມອັບສົນ ເຂົາທັງຫຼາຍຈະຊື່ນຊົມຍິນດີໃນສ່ວນຂອງຕົນ: ສະນັ້ນໃນແຜ່ນດິນຂອງເຂົາ ເຂົາຈະຄອບຄອງສອງເທົ່າ: ຄວາມຊື່ນບານອັນເປັນນິດຈະເປັນຂອງເຂົາ. ເອຊາຢາ 61:1–7.

ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ເລີ່ມຊີ້ບົ່ງ “ຊົ່ວໂມງ, ເດືອນ, ວັນ ແລະ ປີ” ທີ່ປະກອບເປັນຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເວລາສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບເອັດປີ ແລະ ສິບຫ້າວັນ. ເວລາບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປແລ້ວ ດັ່ງນັ້ນ ສຳນວນເວລາທັງສີ່ປະການນີ້ຈຶ່ງຕ້ອງຖືກນຳໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍເຊິງສັນຍາລັກໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ເມື່ອລັກສະນະເຊິງຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດທີໜຶ່ງ ແລະ ວິບັດທີສອງ ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນວິບັດທີສາມ. “ປີ” ນັ້ນແມ່ນ “ປີແຫ່ງຄວາມໂປດປານອັນເປັນທີ່ຍອມຮັບຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,” ແລະ ມັນຍັງເປັນ “ວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ” ອີກດ້ວຍ.

“ວັນ” ນັ້ນ ແມ່ນ “ວັນແຫ່ງຄວາມພິນາດ” ເປັນວັນແຫ່ງການຕອບແທນ ແລະ ການແກ້ແຄ້ນ ດັ່ງທີ່ໂມເຊໄດ້ກ່າວໄວ້.

> ການແກ້ແຄ້ນ ແລະ ການຕອບແທນເປັນຂອງເຮົາ; ຕີນຂອງເຂົາຈະລື່ນໃນເວລາອັນສົມຄວນ; ເພາະວັນແຫ່ງໄພພິບັດຂອງເຂົາຢູ່ໃກ້ແລ້ວ, ແລະ ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະມາເຖິງເຂົາກໍຮີບເລັ່ງມາ. ພຣະບັນຍັດສອງ 32:35.

ໃນພຣະທຳອິຊາຢາ ມີ “ປີແຫ່ງຄວາມໂປດປານ” ແລະ “ວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ,” ແລະວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນນັ້ນ ຄື “ວັນແຫ່ງຄວາມພິນາດ” ຂອງໂມເຊ ທີ່ຕີນຂອງລາໂອດີເຊຍເລື່ອນໄຖລ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຮັບການຕອບແທນ ແລະການແກ້ແຄ້ນ. ຊົ່ວໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່, ວັນແຫ່ງຄວາມພິນາດ, ປີແຫ່ງຄວາມໂປດປານ ແລະເດືອນທຳອິດ ລ້ວນສອດຄ່ອງກັນກັບກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຄຳວ່າ “ເດືອນ” ໃນໂຢເອນເປັນຄຳທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາ, ແຕ່ຄຳທີ່ເພີ່ມນັ້ນຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ແປໄດ້ເພີ່ມຄຳວ່າ “ເດືອນ” ເຂົ້າໄປ ໂດຍສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງທີ່ວ່າຝົນປາຍໄດ້ມາໃນເດືອນທຳອິດ.

> ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາບຸດຫຼານແຫ່ງຊີໂອນເອີຍ, ຈົ່ງຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະປິຕິຍິນດີໃນພຣະເຢໂຮວາພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ; ເພາະພຣະອົງໄດ້ປະທານຝົນຕົ້ນລະດູແກ່ທ່ານຢ່າງພໍສົມຄວນ, ແລະພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ຝົນຕົກລົງມາເພື່ອທ່ານ, ທັງຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະຝົນປາຍລະດູ ໃນເດືອນທຳອິດ. ໂຢເອນ 2:23.

ຄໍາວ່າ “ເດືອນ” ເປັນການຕີຄວາມ, ບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂໍ້ຄວາມດັ້ງເດີມທີ່ຖືກດົນໃຈ. ພາສາເຮັບເຣີພຽງແຕ່ກ່າວວ່າ ຝົນຈະມາ “ໃນຄັ້ງທໍາອິດ” ຫຼື “ດັ່ງໃນຄັ້ງທໍາອິດ” — ໝາຍຄວາມວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຟື້ນຟູຝົນໃຫ້ມາໃນລະດູການອັນຖືກຕ້ອງຂອງມັນ, ເໝືອນດັ່ງໃນອະດີດ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງຂະບວນການມິນເລີໄຣທ໌ໃນຊ່ວງປີ 1840 ຫາ 1844 ກັບວັນເພນເຕກອດຢ່າງຊ້ຳໆ ເພື່ອອະທິບາຍຝົນປາຍລະດູໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຝົນປາຍລະດູມາ “ດັ່ງໃນຄັ້ງທໍາອິດ,” ຊຶ່ງກໍຄືວັນເພນເຕກອດ, ຊຶ່ງ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງກັບກົດໝາຍວັນອາທິດຢ່າງຊ້ຳໆ.

> “ທູດສະຫວັນຜູ້ຊຶ່ງຮ່ວມໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ພະລາຊະກິດອັນມີຂອບເຂດຄອບຄຸມທົ່ວໂລກ ແລະມີລິດອຳນາດອັນຜິດວິໄສ ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ໃນທີ່ນີ້. ຂະບວນການແຫ່ງການສະເດັດມາໃນຊ່ວງປີ 1840–44 ເປັນການສຳແດງອັນຮຸ່ງໂລດແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ; ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງສະຖານີມິຊຊັນທຸກແຫ່ງໃນໂລກ, ແລະໃນບາງປະເທດກໍມີຄວາມຕື່ນຕົວທາງສາສະໜາຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ສຸດ ຊຶ່ງເຄີຍຖືກເຫັນໃນແຜ່ນດິນໃດໆນັບຕັ້ງແຕ່ຍຸກປະຕິຮູບສາສະໜາໃນສັດຕະວັດທີສິບຫົກ; ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກເກີນກວ່າໂດຍການເຄື່ອນໄຫວອັນຊົງພະລັງ ພາຍໃຕ້ຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.”

> “ພຣະລາຊະກິດນັ້ນຈະຄ້າຍຄືກັບພຣະລາຊະກິດໃນວັນເພນເຕກອດ. ດັ່ງທີ່ ‘ຝົນຕົ້ນລະດູ’ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ ໂດຍການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນການເປີດຕົ້ນຂອງຂ່າວປະເສີດ ເພື່ອໃຫ້ເມັດພັນອັນລ້ຳຄ່າແຕກຫນໍ່ຂຶ້ນມາ, ດັ່ງນັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ’ ກໍຈະຖືກປະທານໃນຕອນທ້າຍຂອງມັນ ເພື່ອໃຫ້ການກ່ຽວກ້າສຸກງອມ. ‘ແລ້ວພວກເຮົາຈະຮູ້ ຖ້າພວກເຮົາດຳເນີນຕໍ່ໄປເພື່ອຈະຮູ້ຈັກພຣະເຢໂຫວາ: ການສະແດງອອກຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກຈັດໄວ້ແນ່ນອນດັ່ງແສງອາລຸນ; ແລະພຣະອົງຈະສະເດັດມາຫາພວກເຮົາດັ່ງຝົນ, ດັ່ງຝົນປາຍລະດູ ແລະຝົນຕົ້ນລະດູແກ່ແຜ່ນດິນໂລກ.’ Hosea 6:3. ‘ບັນດາບຸດຫຼານແຫ່ງຊີໂອນເອີຍ ຈົ່ງຍິນດີເຖີດ ແລະປິຕິຊົມຊື່ນໃນພຣະເຢໂຫວາພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ: ເພາະພຣະອົງໄດ້ປະທານຝົນຕົ້ນລະດູແກ່ພວກເຈົ້າຢ່າງພໍສົມຄວນ ແລະພຣະອົງຈະໃຫ້ຝົນຕົກລົງມາເພື່ອພວກເຈົ້າ, ທັງຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະຝົນປາຍລະດູ.’ Joel 2:23. ‘ໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫຼາຍ ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ ເຮົາຈະເທລົງພຣະວິນຍານຂອງເຮົາເຫນືອເນື້ອໜັງທັງປວງ.’ ‘ແລະຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮ້ອງອອກນາມຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະພົ້ນ.’ Acts 2:17, 21.”

> “ພະລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ່າວປະເສີດ ຈະບໍ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການສະແດງອອກແຫ່ງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ນ້ອຍກວ່າທີ່ໄດ້ປາກົດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ. ຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ສຳເລັດໃນການເທລົງມາຂອງຝົນຕົ້ນລະດູໃນຕອນເປີດຂອງຂ່າວປະເສີດ ຈະຕ້ອງສຳເລັດອີກຄັ້ງໃນຝົນປາຍລະດູໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງມັນ. ນີ້ແຫຼະຄື “ເວລາແຫ່ງການຊົດຊື່ນ” ທີ່ອັກຄະສາວົກເປໂຕໄດ້ຄອຍຖ້າລ່ວງໜ້າ ເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: “ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈໃໝ່ ແລະຫັນກັບຄືນມາ ເພື່ອວ່າບາບທັງຫຼາຍຂອງທ່ານຈະຖືກລົບລ້າງໄປ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການຊົດຊື່ນຈະມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະເຢຊູມາ.” ກິດຈະການ 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

ວັນເພນເຕກອດເປັນ “ການເປີດ” ຫຼື “ການເລີ່ມຕົ້ນ” ຂອງພະລາຊະກິດແຫ່ງຂ່າວປະເສີດ ແລະ ຝົນປາຍລະດູໃນ “ການປິດ” ຄື “ການສິ້ນສຸດ.” ສິ່ງທໍາອິດເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງສຸດທ້າຍ. ເດືອນທຳອິດກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “ບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ຕາບໃດທີ່ລັກສະນະນິໄສຂອງເຮົາຍັງມີຮອຍດ່າງຫຼືມົນທິນແມ່ນແຕ່ພຽງຈຸດດຽວ. ໜ້າທີ່ນັ້ນຖືກມອບໄວ້ໃຫ້ເຮົາ ເພື່ອແກ້ໄຂຂໍ້ບົກພ່ອງໃນລັກສະນະນິໄສຂອງເຮົາ ເພື່ອຊໍາລະພຣະວິຫານແຫ່ງຈິດວິນຍານໃຫ້ສະອາດຈາກມົນທິນທຸກຢ່າງ. ແລ້ວຝົນປາຍຈະຕົກລົງເທິງພວກເຮົາ ດັ່ງທີ່ຝົນຕົ້ນໄດ້ຕົກລົງເທິງພວກສາວົກໃນວັນເພນເຕກອດ. …”

> “ພວກທ່ານກໍາລັງເຮັດຫຍັງຢູ່, ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ, ໃນພຣະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ? ບັນດາຜູ້ທີ່ກໍາລັງຮ່ວມຕົວກັບໂລກ ກໍາລັງຮັບແບບພິມຂອງໂລກ ແລະກໍາລັງຕຽມຕົນເພື່ອຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນຕົນເອງ, ຜູ້ທີ່ຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະຊໍາລະຈິດວິນຍານຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງ ຄົນເຫລົ່ານີ້ກໍາລັງຮັບແບບພິມແຫ່ງສະຫວັນ ແລະກໍາລັງຕຽມພ້ອມສໍາລັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າເທິງໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອຄໍາປະກາດມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ ແລະຕາປະທັບໄດ້ຖືກປະທັບລົງ, ລັກສະນະນິສັຍຂອງພວກເຂົາຈະຄົງຢູ່ບໍລິສຸດແລະປາດສະຈາກມົນທິນຕະຫລອດນິລັນດອນ.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

“ເດືອນ” ທຳອິດ ແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ, “ຊົ່ວໂມງ” ຂອງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ ແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ, “ວັນ” ແຫ່ງໄພພິບັດ, ການຕອບແທນ ແລະ ການແກ້ແຄ້ນ ແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ “ປີ” ອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທ ກໍແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບປີຂອງຄຳພະຍາກອນແຫ່ງວິບັດປະການທຳອິດ ສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ບ່ອນທີ່ສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບເອັດປີ ແລະ ສິບຫ້າວັນ ເລີ່ມຕົ້ນ.

> ມີສຽງກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີຫົກ ຜູ້ຖືແກດັງນັ້ນວ່າ, “ຈົ່ງປ່ອຍທູດສະຫວັນທັງສີ່ ທີ່ຖືກມັດໄວ້ຢູ່ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ເອຟຣາດ.” ແລະທູດສະຫວັນທັງສີ່ນັ້ນກໍຖືກປ່ອຍອອກ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຕຽມໄວ້ແລ້ວ ສຳລັບໂມງໜຶ່ງ, ວັນໜຶ່ງ, ເດືອນໜຶ່ງ, ແລະປີໜຶ່ງ ເພື່ອຈະປະຫານມະນຸດເສຍໜຶ່ງສ່ວນສາມ. ພຣະນິມິດ 9:14, 15.

“ທູດສະຫວັນທັງສີ່” ທີ່ໄດ້ “ຖືກຜູກມັດໄວ້ໃນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຢູເຟຣຕີສ” ນັ້ນ ຖືກ “ປ່ອຍອອກ” ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພວກເຂົາໄດ້ຖືກ “ຕຽມພ້ອມ” ໄວ້ລ່ວງໜ້າໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນ ສຳລັບຊົ່ວໂມງ, ວັນ, ເດືອນ ແລະ ປີ ຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອປະຫານມະນຸດເສຍໜຶ່ງສ່ວນສາມ. ສະຫະລັດອາເມຣິກາຖືກປະຫານໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ ສະຫະລັດອາເມຣິກາເປັນໜຶ່ງສ່ວນສາມຂອງສະຫະພັນສາມຝ່າຍທີ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ວິບັດຄັ້ງທີສອງຖືກກ່າວຊ້ຳອີກໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ດັ່ງທີ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງຖືກກ່າວຊ້ຳອີກໃນທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ລົມທັງສີ່ນັ້ນໄດ້ຖືກປ່ອຍອອກໃນ 9/11 ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະທັນທີຫຼັງຈາກນັ້ນກໍຖືກຫ້າມໄວ້. ເມື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນ ເອຊາຢາ ຫົກສິບເອັດ ຜູ້ທີ່ໂສກເສົ້າ ໄດ້ຮັບການປອບໂຍນ, ພວກເຂົາກໍຮັບການປອບໂຍນດ້ວຍການເທລົງມາຢ່າງເຕັມບໍລິບູນຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນ “ຊົ່ວໂມງ” ຂອງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ນັ້ນດ້ວຍ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໂສກເສົ້າໃນປີອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະທັຍ, ກໍແມ່ນຄົນກຸ່ມດຽວກັນແທ້ທີ່ກຳລັງໂສກເສົ້າໃນ ເອເຊກຽນ ເກົ້າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງເລີ່ມພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໂດຍການອ້າງເຖິງ ເອຊາຢາ ຫົກສິບເອັດ, ແລະ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຈັດວາງຄຳປະກາດຂອງພຣະອົງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບວຽກງານຂອງພວກເຮົາ.

> ພຣະຄຣິດໄດ້ປະກາດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງແກ່ໂລກ ເມື່ອໃນສາລາທີ່ນາຊາເຣັດ ພຣະອົງໄດ້ອ່ານຈາກຄຳພະຍາກອນຂອງເອຊາຢາວ່າ: ‘ພຣະວິນຍານແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະຖິດເທິງເຮົາ ເພາະພຣະອົງໄດ້ຊົງເຈີມເຮົາໃຫ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ຄົນຍາກຈົນ; ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ເຮົາມາໃຫ້ຮັກສາຄົນທີ່ຈິດໃຈແຕກສະຫລາຍ, ໃຫ້ປະກາດການປົດປ່ອຍແກ່ບັນດາຜູ້ຖືກຈອງຈຳ, ແລະການໃຫ້ສາຍຕາກັບຄືນແກ່ຄົນຕາບອດ, ໃຫ້ປ່ອຍຜູ້ທີ່ຖືກບີບຊ້ຳໃຫ້ເປັນໄທ, ເພື່ອປະກາດປີອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.’ ຊ່າງເປັນພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ!—ຄື ການປະກາດປີອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ໄລຍະເວລານີ້ຄອບຄຸມຍຸກແລ້ວຍຸກເລົ່າ, ແຜ່ຂະຫຍາຍຈາກສັດຕະວັດໜຶ່ງໄປສູ່ອີກສັດຕະວັດໜຶ່ງ ຕາບໃດທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຍັງດຳເນີນຢູ່. ພຣະເຈົ້າກຳລັງຄອຍຮັບຟັງການທູນຂໍແລະການເຄາະປະຕູ; ຊົງເຝົ້າຄອຍເບິ່ງເພື່ອເຫັນມະນຸດຊາດເຂົ້າມາໃກ້ພຣະອົງ, ຜູ້ດຽວທີ່ສາມາດຊ່ວຍເຮົາໄດ້. ພຣະອົງຊົງປາຖະໜາຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະອະໄພບາບຂອງເຂົາ, ທີ່ຈະຮັບເຂົາໄວ້ເປັນຂອງພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງຈະຮັບທຸກດວງຈິດທີ່ສຳນຶກຜິດແລະສຳນຶກບາບຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ; ເພາະວ່າ ການກະທຳພາລະກິດນີ້ແຫຼະຄືເຫດຜົນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເຈີມພຣະບຸດອົງດຽວຜູ້ບັງເກີດຂອງພຣະອົງ.

> “ແຕ່ເຫດໃດພຣະຄຣິດຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ກ່າວຄົບຖ້ວນຕາມຖ້ອຍຄຳທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນເອຊາຢາ? ເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມວ່າ, ‘ແລະວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ’? ຂໍ້ຄວາມຕອນຫຼັງຂອງປະໂຫຍກນີ້ກໍເປັນຄວາມຈິງຢ່າງເຕັມທຽບເທົ່າກັບຕອນຕົ້ນ; ແລະພຣະຄຣິດກໍບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດຄວາມຈິງນັ້ນໂດຍການນິ່ງຂອງພຣະອົງ, ໂດຍການບໍ່ກ່າວຖ້ອຍຄຳບາງສ່ວນຈາກພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງເອງທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ຜູ້ພະຍາກອນທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກ. ແຕ່ຂໍ້ຄວາມຕອນສຸດທ້າຍນີ້ແຫຼະເປັນສິ່ງທີ່ຜູ້ຟັງຂອງພຣະອົງພໍໃຈຈະຄິດຄຳນຶງຢູ່, ແລະເປັນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໂນ້ມອຽງຈະນຳໄປປະຕິບັດ, ໂດຍການພິພາກສາລົງໂທດເຫຼົ່າຄົນທັງປວງທີ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາຂອງຕົນ. ແທນທີ່ຈະມອບຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຈິງ ແລະຄວາມຊອບທຳ ແລະການໃຫ້ອະໄພແກ່ປະຊາຊົນ, ພວກເຂົາກັບໄດ້ສັ່ງສອນປະຊາຊົນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງກຽດຊັງຊາວນອກສາສະໜາທັງໂລກ. ພຣະລັກສະນະແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະບິດາຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກບິດເບືອນ, ແລະຖືກຝັງກົບໄວ້ພາຍໃຕ້ປະເພນີຂອງມະນຸດ. Signs of the Times, January 14, 1897.”

> ພັນທະກິດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກນີ້ ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງການດົນໃຈ ທີ່ບັນຍາຍພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເມຊີອາວ່າ: “ພຣະວິນຍານແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເໜືອຂ້ານ້ອຍ, ເພາະພຣະເຢໂຫວາໄດ້ຊົງເຈີມຂ້ານ້ອຍໃຫ້ປະກາດຂ່າວດີແກ່ຜູ້ຖ່ອມໃຈ; ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ຂ້ານ້ອຍມາເພື່ອຮັກສາຄົນທີ່ໃຈແຕກສະຫຼາຍ, ເພື່ອປະກາດອິດສະລະແກ່ພວກເຊວ ແລະການເປີດຄຸກໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຖືກຈອງຈຳ; ເພື່ອປະກາດປີແຫ່ງຄວາມໂຜດປານອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທຂອງພຣະເຢໂຫວາ ແລະວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ; ເພື່ອປອບໂຍນຄົນທັງປວງທີ່ໂສກເສົ້າ, ເພື່ອຈັດຕຽມໃຫ້ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໂສກເສົ້າໃນຊີໂອນ, ເພື່ອປະທານມົງຄຸດອັນງົດງາມແກ່ພວກເຂົາແທນຂີ້ເຖົ່າ, ນ້ຳມັນແຫ່ງຄວາມຊື່ນບານແທນການໄວ້ທຸກ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແຫ່ງຄຳສັນລະເສີນແທນຈິດໃຈອັນຫນັກອຶ້ງ; ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ເປັນການປູກຂອງພຣະເຢໂຫວາ, ເພື່ອພຣະອົງຈະຊົງໄດ້ຮັບພຣະສິຣິ.”

> “‘ແລະພວກເຂົາຈະສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ບັນດາທີ່ຮ້າງເປົ່າເກົ່າແກ່, ພວກເຂົາຈະຍົກຊູບັນດາທີ່ຖືກທຳລາຍແຕ່ກ່ອນ, ແລະພວກເຂົາຈະຟື້ນຟູບັນດາເມືອງທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ບັນດາທີ່ຖືກທຳລາຍຕະຫຼອດຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.

ກ່ອນທີ່ເຮົາຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນການຊ້ຳຄືນຂອງໄພພິບັດທີສອງໃນໄພພິບັດທີສາມ, ເຮົາຄວນເຕືອນຕົນເອງວ່າ ຂ່າວສານນັ້ນຕ້ອງເຂົ້າໃຈໂດຍການນຳ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ມາປະກອບເຂົ້າກັນ. ສິ່ງນີ້ຊີ້ບອກວ່າ ທຸກ “ຊົ່ວໂມງ,” “ມື້,” “ເດືອນ” ແລະ “ປີ” ໃນພຣະວັດຈະນະທີ່ໄດ້ຮັບການດົນໃຈ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບບໍລິບົດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ກໍຕ້ອງນຳໄປປະຍຸກຕໍ່ການຕຽມການຂອງອິດສະລາມໃນການໂຈມຕີກົດໝາຍວັນອາທິດເຊັ່ນດຽວກັນ.

ເປັນຕົວຢ່າງ: ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ພົບຢູ່ພຽງແຕ່ໃນພຣະຄຳພີເດີມເລັ່ມໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ, ແລະພຣະຄຳພີເລັ່ມນັ້ນຄືພຣະທຳດານີເອນ. ໃນພຣະທຳດານີເອນ ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ຖືກກ່າວເຖິງຫ້າຄັ້ງ.

> ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ລົ້ມລົງແລະນະມັດສະການ ໃນໂມງນັ້ນເອງຈະຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນທ່າມກາງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງແຮງ. … ບັດນີ້ ຖ້າພວກທ່ານພ້ອມ ເມື່ອໃດທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຍິນສຽງແຕ, ປີ່, ພິນ, ຊັກບັດ, ພຊອນເຕີຣີ, ແລະດັນຊິເມີ, ພ້ອມທັງດົນຕີທຸກຊະນິດ ແລ້ວລົ້ມລົງແລະນະມັດສະການຮູບປັ້ນທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງ ກໍດີຢູ່; ແຕ່ຖ້າພວກທ່ານບໍ່ນະມັດສະການ ໃນໂມງນັ້ນເອງພວກທ່ານຈະຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນທ່າມກາງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງແຮງ; ແລະມີພະເຈົ້າອົງໃດແດ່ທີ່ຈະຊ່ວຍພວກທ່ານໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງເຮົາໄດ້? ດານີເອນ 3:6, 15.

ນາງ White ໄດ້ນຳໃຊ້ດານີເອນ ບົດທີ 3 ຢ່າງຊ້ຳໆ, ແລະເພາະສະນັ້ນ “ໃນຊົ່ວໂມງດຽວກັນ” ຈຶ່ງຖືກນຳໄປໃຊ້ກັບກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນດານີເອນ ບົດທີ 4, ດານີເອນໄດ້ງົງງັນຢູ່ເປັນ “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ” ຂະນະທີ່ທ່ານພະຍາຍາມອະທິບາຍການພິພາກສາທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງເໜືອເນບູກາດເນັດຊາ.

> ແລ້ວດານີເອນ, ຜູ້ທີ່ມີຊື່ວ່າ ເບນເທຊາຊາ, ກໍຕົກຕະລຶງຢູ່ເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ, ແລະຄວາມຄິດຂອງທ່ານກໍເຮັດໃຫ້ທ່ານຫວັ່ນວິຕົກ. ກະສັດໄດ້ຕັດວ່າ, “ເບນເທຊາຊາ, ຢ່າໃຫ້ຄວາມຝັນ ຫຼືຄວາມໝາຍຂອງມັນ ຮົບກວນເຈົ້າເລີຍ.” ເບນເທຊາຊາຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ, ຂໍໃຫ້ຄວາມຝັນນັ້ນເປັນແກ່ຜູ້ທີ່ຊັງທ່ານ, ແລະຂໍໃຫ້ຄວາມໝາຍຂອງມັນເປັນແກ່ສັດຕູຂອງທ່ານ.” ດານີເອນ 4:19.

ດານີເອນໄດ້ຕົກຕະລຶງຢູ່ເປັນ “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ” ໃນຂະນະທີ່ທ່ານພະຍາຍາມເຂົ້າໃຈວ່າຈະແຈ້ງແກ່ເນບູກາດເນັດຊາຢ່າງໃດເຖິງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງຂອງລາວ. ດານີເອນກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ຜູ້ທີ່ປະກາດວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ຄຳທຳນາຍຂອງທ່ານໄດ້ຖືກຖວາຍແກ່ເນບູກາດເນັດຊາ, ແລະອີກໜຶ່ງປີຕໍ່ມາ ການພິພາກສາເໜືອບາບີໂລນກໍໄດ້ຖືກນຳມາເໜືອເນບູກາດເນັດຊາ.

> ໃນໂມງດຽວກັນນັ້ນ ສິ່ງນັ້ນກໍໄດ້ສຳເລັດລົງແກ່ເນບູກາດເນັດຊາ; ແລະທ່ານຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກມະນຸດ, ແລະໄດ້ກິນຫຍ້າດັ່ງງົວ, ແລະກາຍຂອງທ່ານກໍຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳຄ້າງຈາກຟ້າສະຫວັນ, ຈົນຜົມຂອງທ່ານຍາວຂຶ້ນຄືຂົນນົກອິນຊີ, ແລະເລັບຂອງທ່ານຄືກົງເລັບຂອງນົກ. ດານີເອນ 4:33.

ດານີເອນກຳລັງພະຍາກອນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ແລະເມື່ອມັນມາເຖິງ ມັນກໍແມ່ນ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາເໜືອບາບີໂລນ. ທັງສອງ “ຊົ່ວໂມງ” ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງເປັນຊົ່ວໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່. ເນບູກາດເນັດຊາເປັນອາລະຟາ ແລະເບນຊາຊາເປັນໂອເມກາຂອງເລື່ອງລາວແຫ່ງບາບີໂລນ, ແລະເບນຊາຊາກໍຖືກສັງຫານໃນຄືນດຽວກັນນັ້ນທີ່ລາຍມືປາກົດຂຶ້ນເທິງຝາ.

> ໃນໂມງດຽວກັນນັ້ນ ນິ້ວມືຂອງມືມະນຸດໄດ້ປາກົດອອກມາ ແລະໄດ້ຂຽນຢູ່ກົງກັນຂ້າມກັບຄັນປະທີບ ເທິງປູນຂາວຂອງຝາພະລາຊະວັງຂອງກະສັດ; ແລະກະສັດໄດ້ທອດພະເນດເຫັນສ່ວນຂອງມືທີ່ຂຽນນັ້ນ. ດານີເອນ 5:5.

“ຊົ່ວໂມງດຽວກັນນັ້ນ” ທີ່ຂໍ້ຄວາມປາກົດຂຶ້ນເທິງກຳແພງ ບົ່ງຊີ້ເຖິງເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຖືກຂຽນຂຶ້ນທຳລາຍ “ກຳແພງ” ແຫ່ງການແຍກອອກລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະແລ້ວບາບີໂລນກໍໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະສິ້ນສຸດລົງໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກ ສະຫະລັດອາເມລິກາແມ່ນອຳນາດທີ່ປົກຄອງຢູ່ເປັນເວລາເຈັດສິບປີໃນເຊອາຢາບົດ 23 ເມື່ອຍິງແພດທາງເມືອງໄທຣ໌ຖືກລືມ. ອານາຈັກ ຫຼື ກະສັດທີ່ເຊອາຢາກ່າວເຖິງນັ້ນ ແມ່ນວັນເວລາເຈັດສິບປີ, ແລະອານາຈັກທີ່ປົກຄອງຢູ່ເປັນເວລາເຈັດສິບປີໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີນັ້ນຄື ບາບີໂລນ. ການລົ້ມສະລາຍຂອງບາບີໂລນໃນສະໄໝເບນຊັດຊາ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ບ່ອນທີ່ລາຍລັກອັກສອນເທິງກຳແພງສອດຄ່ອງກັບການເວົ້າດັ່ງພະຍານາກໃນພຣະນິມິດບົດ 13.

ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 18 ການພິພາກສາທີ່ມີຕໍ່ບາບີໂລນເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນທີ່ກົດວັນອາທິດໃນຂໍ້ 4 ເມື່ອສຽງທີສອງຊີ້ບອກວ່າ ການພິພາກສາຂອງນາງມາເຖິງໃນຫນຶ່ງຊົ່ວໂມງ ແລະໃນຫນຶ່ງມື້ດ້ວຍ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງອື່ນຈາກສະຫວັນ ກ່າວວ່າ, “ຊົນຊາດຂອງເຮົາເອີຍ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ ແລະເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະບາບຂອງນາງໄດ້ກອງຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນ ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມອະທຳຂອງນາງ. ຈົ່ງຕອບແທນນາງຕາມທີ່ນາງໄດ້ຕອບແທນພວກເຈົ້າ ແລະຈົ່ງທົບສອງເທົ່າແກ່ນາງຕາມການກະທຳຂອງນາງ; ໃນຈອກທີ່ນາງໄດ້ເຕີມນັ້ນ ຈົ່ງເຕີມໃຫ້ນາງສອງເທົ່າ. ນາງໄດ້ຍົກຍ້ອງຕົນເອງ ແລະດຳລົງຊີວິດຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍຫຼາຍປານໃດ ກໍຈົ່ງໃຫ້ຄວາມທໍລະມານ ແລະຄວາມໂສກເສົ້າແກ່ນາງຫຼາຍປານນັ້ນ; ເພາະນາງກ່າວໃນໃຈຂອງນາງວ່າ, ‘ຂ້ອຍນັ່ງເປັນລາຊິນີ ແລະບໍ່ແມ່ນແມ່ໝ້າຍ ແລະຈະບໍ່ເຫັນຄວາມໂສກເສົ້າເລີຍ.’ ເຫດສະນັ້ນ ໄພພິບັດຂອງນາງຈະມາເຖິງໃນວັນດຽວ ຄື ຄວາມຕາຍ ແລະການໄວ້ທຸກ ແລະຄວາມອຶດຫິວ; ແລະນາງຈະຖືກເຜົາຜານດ້ວຍໄຟຢ່າງສິ້ນຊາກ; ເພາະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄືພຣະເຈົ້າຜູ້ພິພາກສານາງນັ້ນຊົງມີຣິດອຳນາດ. ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຜູ້ໄດ້ກະທຳການລ່ວງປະເວນີ ແລະດຳລົງຊີວິດຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍຮ່ວມກັບນາງ ຈະພາກັນຮ້ອງໄຫ້ເຖິງນາງ ແລະຄ່ຳຄວນເຖິງນາງ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນຄວັນໄຟທີ່ເຜົານາງ, ຢືນຢູ່ແຕ່ໄກເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຢ້ານຕໍ່ຄວາມທໍລະມານຂອງນາງ, ກ່າວວ່າ, ‘ວິບັດເອີຍ, ວິບັດເອີຍ, ນະຄອນໃຫຍ່ບາບີໂລນເອີຍ, ນະຄອນທີ່ຊົງອຳນາດນັ້ນ! ເພາະໃນຊົ່ວໂມງດຽວ ການພິພາກສາຂອງເຈົ້າກໍມາເຖິງແລ້ວ.’ ພຣະນິມິດ 18:4–10.

ແນ່ນອນວ່າ ການພິພາກສາທີ່ດຳເນີນໄປເປັນຂັ້ນໆເໜືອບາບິໂລນ ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນກົດວ່າດ້ວຍວັນອາທິດຂອງຂໍ້ທີສີ່ ເມື່ອຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເອີ້ນໃຫ້ອອກມາຈາກບາບິໂລນ. ໂຢຮັນລະບຸເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງນາງວ່າເປັນທັງ “ມື້” ແລະ “ຊົ່ວໂມງ,” ຊຶ່ງຢືນຢັນວ່າ ສັນຍາລັກແຫ່ງເວລາເຫຼົ່ານັ້ນຕ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈໃນເຊິງສັນຍາລັກ.

ປັດສະຄາຕ້ອງຖືກຖືຮັກສາໃນເດືອນທຳອິດ, ແລະປັດສະຄາສອດຄ່ອງກັບໄມ້ກາງແຂນ, ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> ແລະພຣະຢາເວໄດ້ຕັດກັບໂມເຊ ແລະ ອາໂຣນໃນແຜ່ນດິນອີຢິບ ວ່າ, “ເດືອນນີ້ຈະເປັນເດືອນຕົ້ນແກ່ພວກເຈົ້າ; ມັນຈະເປັນເດືອນທຳອິດແຫ່ງປີສຳລັບພວກເຈົ້າ. ຈົ່ງກ່າວແກ່ຊຸມນຸມຊົນອິສຣາເອນທັງໝົດວ່າ, ໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນນີ້ ໃຫ້ທຸກຄົນເອົາລູກແກະຕາມວົງຕະກູນຂອງບິດາຂອງຕົນ, ລູກແກະໜຶ່ງຕົວສຳລັບເຮືອນໜຶ່ງ; ແລະຖ້າຄົວເຮືອນໜຶ່ງນ້ອຍເກີນກວ່າຈະໃຊ້ລູກແກະໜຶ່ງຕົວ, ໃຫ້ເຂົາກັບເພື່ອນບ້ານທີ່ຢູ່ຖັດໄປຈາກເຮືອນຂອງເຂົາເອົາຮ່ວມກັນຕາມຈຳນວນຄົນ; ໃຫ້ນັບຄົນສຳລັບລູກແກະນັ້ນຕາມຈຳນວນທີ່ແຕ່ລະຄົນກິນໄດ້. ລູກແກະຂອງພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງບໍ່ມີຕຳໜິ, ເປັນເພດຜູ້ອາຍຸໜຶ່ງປີ; ພວກເຈົ້າຈະເອົາມັນມາຈາກຝູງແກະ ຫຼື ຈາກຝູງແບ້ກໍໄດ້; ແລະພວກເຈົ້າຈະຮັກສາມັນໄວ້ຈົນເຖິງວັນທີສິບສີ່ຂອງເດືອນດຽວກັນ; ແລະທີ່ຊຸມນຸມຊົນອິສຣາເອນທັງສິ້ນຈະຂ້າມັນໃນຕອນແລງ.” ອົບພະຍົບ 12:1–6.

ປັດສະຄາເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງລະດູການເພນເຕກອດ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງເພນເຕກອດ, ຊຶ່ງໃນທາງກັບກັນກໍສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພະພັກຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນວັນທຳອິດຂອງເດືອນທຳອິດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງເຖິງການຍົກຕັ້ງຄຣິດຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. “ຊົ່ວໂມງ,” “ວັນ,” “ເດືອນ” ແລະ “ປີ” ຂອງວິບັດທີສອງ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະຕາມຫຼັກ line upon line ນິພົດເວລາແຕ່ລະຢ່າງນັ້ນກໍສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອບໍລິບົດສອດຄ່ອງກັນ. ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊ່ວງເວລາທີສອງຂອງການຂົ່ມເຫັງໂດຍສັນຕະປາປາເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ, ໂດຍຊ່ວງທຳອິດແມ່ນ 1,260 ປີ ທີ່ໄດ້ນຳໄປສູ່ບັນດາມໍລະນະສັກຂີໃນຊ່ວງນັ້ນຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະອົງໃນຕາປະທັບທີຫ້າດ້ວຍຄຳຖາມວ່າ “ອີກດົນປານໃດ,” ຈົນກວ່າອຳນາດສັນຕະປາປາຈະຖືກພິພາກສາ. ໃນການນອງເລືອດຄັ້ງທີສອງຂອງສັນຕະປາປາ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງແຈ້ງແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງກັງວົນວ່າພວກເຂົາຈະເວົ້າຫຍັງເມື່ອຖືກຂົ່ມເຫັງ.

> ແຕ່ເມື່ອເຂົາຈະນຳພາທ່ານໄປ ແລະມອບທ່ານໄວ້, ຢ່າເປັນກັງວົນລ່ວງໜ້າວ່າທ່ານຈະກ່າວສິ່ງໃດ, ແລະຢ່າຕຽມຄຳໄວ້ກ່ອນ; ແຕ່ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຈະຊົງປະທານແກ່ທ່ານໃນໂມງນັ້ນ, ຈົ່ງກ່າວສິ່ງນັ້ນ; ເພາະຜູ້ທີ່ກ່າວບໍ່ແມ່ນທ່ານ, ແຕ່ເປັນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ມາຣະໂກ 13:11.

ໃນວິບັດຄັ້ງທຳອິດ ມະນຸດໄດ້ຖືກທໍລະມານເປັນເວລາຫນຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບປີ. ບັນດາປີເຫຼົ່ານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 27 ກໍລະກົດ 1299 ແລະສິ້ນສຸດໃນວັນທີ 27 ກໍລະກົດ 1449 ເມື່ອທູດສະຫວັນສີ່ອົງໄດ້ປ່ອຍລົມທັງສີ່ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຈັດຕຽມໄວ້ສຳລັບໂມງ, ວັນ, ເດືອນ, ແລະປີ ເພື່ອຈະຂ້າມະນຸດໜຶ່ງສ່ວນສາມ. ໄລຍະເວລາແຫ່ງການທໍລະມານນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການສະຖາປະນາຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ໄລຍະເວລານັ້ນຄືສິບຫ້າວັນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນ ເລວີນິຕິ 23 ຈາກງານສະຫຼອງແຫ່ງສຽງແກ ຈົນເຖິງເພນເຕຄອດ. ໄລຍະເວລາແຫ່ງການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍແມ່ນຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນນັ້ນ ເປັນຟຣັກຕອນຂອງການກໍ່ຮ່າງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດຂອງການປະທັບຕາ ກໍເປັນອາລະຟາແລະໂອເມກາຂອງການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍດ້ວຍ. ຊົນຈຳພວກໜຶ່ງກຳລັງກໍ່ຮ່າງອຸປະນິສັຍເພື່ອຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ; ອີກຈຳພວກໜຶ່ງກຳລັງກໍ່ຮ່າງຮູບສັດຮ້າຍ. ຊ່ວງເວລານັ້ນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ສອດຄ່ອງກັບຊ່ວງເວລາດຽວກັນໃນໂລກ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. “ເດືອນ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງການທໍລະມານທີ່ບັງຄັບໃຫ້ມີການຕັ້ງຮູບນັ້ນຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ເດືອນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ຕາມທີ່ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ສິບຫ້າແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີ 9 ກໍເປັນຕົວແທນຂອງການທໍລະມານແບບອິດສະລາມ ໃນລະຫວ່າງການຕັ້ງຮູບສັດຮ້າຍຂຶ້ນໃນໂລກ.

ຍັງມີການນໍາໃຊ້ເຊີງຄໍາພະຍາກອນອື່ນໆ ທີ່ສະແດງວ່າ ຄໍາພະຍາກອນຂອງວິບັດທີສອງ ແລະ ຊົ່ວໂມງ, ວັນ, ເດືອນ ແລະ ປີຂອງມັນ ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ການປ່ອຍໃຫ້ອິດສະລາມອອກໂຈມຕີສະຫະລັດອາເມລິກາ, ແຕ່ພວກເຮົາຈໍາເປັນຕ້ອງດໍາເນີນຕໍ່ໄປສູ່ປະເດັນອື່ນໆ.

ໃນຊ່ວງເວລາບໍ່ດົນມານີ້, ຕະຫຼອດປະມານຫົກເດືອນທີ່ຜ່ານມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເນັ້ນຢ່າງໜັກແນ່ນອນວ່າ ອິດສະລາມແຫ່ງສາມວິບັດນັ້ນ ໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບທູດສະຫວັນສາມອົງ. ນັບຕັ້ງແຕ່ຄຳພະຍາກອນສຳລັບວັນສຸດທ້າຍຂອງຢາໂຄບທີ່ກ່າວເຖິງຢູດາວ່າເປັນ “ເຄືອອະງຸ່ນ” ທີ່ຜູກຕິດກັບ “ລາ,” ຈົນເຖິງການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງປ່ອຍລານັ້ນລ່ວງໜ້າກ່ອນການເສັດສະເດັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊຊະນະຂອງພຣະອົງ ແລະຕາມແນວຄວາມອື່ນໆອີກ, ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດທຳອິດ ແລະວິບັດທີສອງ ເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ມອບພະລັງໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສອງ, ແລະອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມ ເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ໃນໄລຍະບໍ່ດົນມານີ້ ມີການອ້າງເຖິງບົດໜຶ່ງຈາກປຶ້ມທີ່ A. T. Jones ເປັນຜູ້ຂຽນ ແລະບົດນັ້ນໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຈິງດຽວກັນ ແຕ່ຈາກແນວທາງທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປ. Jones ໃຊ້ຫຼັກໄວຍາກອນແລະໂຄງສ້າງຂອງພຣະນິມິດ ເພື່ອສະແດງວ່າ ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະແຍກແກສຽງແກສາມອັນສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມວິບັດ ອອກຈາກຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ. ທ່ານກຳລັງເນັ້ນວ່າ ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດບໍ່ອາດຖືກແຍກອອກຈາກອົງທີສອງໄດ້ ແລະອົງທີສາມກໍບໍ່ອາດຖືກແຍກອອກຈາກສອງອົງກ່ອນໜ້າໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ຈຸດສຸມຂອງ Jones ຢູ່ທີ່ທູດສະຫວັນສາມອົງ ແລະໃນຂະນະທີ່ທ່ານສະຖາປະນາຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຂອງທ່ານກ່ຽວກັບຄວາມສຳພັນອັນບໍ່ອາດແຍກອອກໄດ້ຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມ ທ່ານກໍພິສູດດ້ວຍເຫດຜົນດຽວກັນນັ້ນເອງວ່າ ແກສຽງໃນພຣະນິມິດ 9 ກໍບໍ່ອາດຖືກແຍກອອກຈາກທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດ 14 ໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ພວກເຮົາຈະປິດທ້າຍບົດຄວາມນີ້ດ້ວຍບົດຂອງ Jones.

## ບົດທີ XI. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ

> “ຄຳຕອບຕໍ່ຄຳຖາມສຳຄັນນັ້ນສຳລັບວັນນີ້, ‘ພວກເຮົາຈະເຮັດແນວໃດ?’ ສາມາດໃຫ້ໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນໂດຍອີງໃສ່ພື້ນຖານຂອງແກແຕ່ລະອັນທັງເຈັດ ແລະຕຳແໜ່ງຂອງບັນດາຊາດໃຫຍ່ໃນປັດຈຸບັນ; ເພາະວ່າຄຳຕອບນັ້ນໄດ້ຖືກປະທານໄວ້ໂດຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍອີງໃສ່ພື້ນຖານນີ້ແທ້ໆ.”

> “ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນແລ້ວວ່າ ສາມຄວາມວິບັດ ຜູກພັນຢ່າງແຍກອອກຈາກກັນບໍ່ໄດ້ກັບສາມແກສຸດທ້າຍໃນເຈັດແກ. ໃນທ່າມກາງຂອງເຈັດແກນັ້ນເອງ—ຫຼັງຈາກການສິ້ນສຸດຂອງແກທີສີ່ ແລະ ກ່ອນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງແກທີຫ້າ—ມີຂໍ້ຄວາມຂຽນໄວ້ວ່າ: ‘ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ແລະ ໄດ້ຍິນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງບິນຢູ່ກາງຟ້າ ກ່າວດ້ວຍສຽງດັງວ່າ ວິບັດ, ວິບັດ, ວິບັດ ແກ່ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເນື່ອງດ້ວຍສຽງອື່ນໆຂອງແກຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ ຜູ້ທີ່ຍັງຈະເປົ່າຢູ່.’ ພຣະນິມິດ 8:13.”

> “ວ່າ ຄວາມວິບັດສາມປະການນັ້ນ ຜູກພັນຢ່າງແຍກອອກຈາກກັນບໍ່ໄດ້ ກັບສາມສຽງແກສຸດທ້າຍໃນເຈັດສຽງແກ, ແຕ່ລະຄວາມວິບັດກັບແຕ່ລະສຽງແກ, ເປັນສິ່ງທີ່ພົ້ນໄປຈາກຂໍ້ສົງໄສທັງປວງ ໂດຍຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ເມື່ອການເປົ່າສຽງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີຫ້າສິ້ນສຸດລົງ ໄດ້ມີຄໍາຂຽນໄວ້ວ່າ: ‘ຄວາມວິບັດປະການໜຶ່ງໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ແລະ ເບິ່ງແມ, ຍັງມີອີກສອງຄວາມວິບັດຈະມາໃນພາຍຫຼັງ.’ ພຣະນິມິດ 9:12. ແລະ ເມື່ອສຽງແກທີຫົກສິ້ນສຸດລົງ ໄດ້ມີຄໍາຂຽນໄວ້ວ່າ: ‘ຄວາມວິບັດປະການທີສອງໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ແລະ ເບິ່ງແມ, ຄວາມວິບັດປະການທີສາມກໍາລັງມາໂດຍໄວ. ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດກໍເປົ່າສຽງ.’ ພຣະນິມິດ 11:15.”

> “ບັດນີ້ ເທວະດາອົງນີ້ ຜູ້ປະກາດການມາເຖິງຂອງວິບັດສາມປະການ ຊຶ່ງຜູກພັນຢ່າງແຍກອອກບໍ່ໄດ້ກັບສາມອັນສຸດທ້າຍໃນບັນດາແກສັດເຈັດອັນ ນັ້ນ ກໍຜູກພັນຢ່າງແຍກອອກບໍ່ໄດ້ກັບ ‘ເທວະດາອົງທີສາມ’ ໃນ Revelation 14.”

> “ເພື່ອໃຫ້ເຫັນໄດ້ວ່າ ສິ່ງນີ້ກໍແນ່ນອນຢ່າງປາດສະຈາກຂໍ້ສົງໄສທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ເຮົາເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນ ພຣະນິມິດ 14, ແລະສືບຕາມຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງຂອງມັນຍ້ອນກັບໄປຫາຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ.”

> “ຖ້ອຍຄຳທຳອິດໃນບັນທຶກກ່ຽວກັບ ‘ທູດອົງທີສາມ’ ແມ່ນວ່າ: ‘ແລະທູດອົງທີສາມໄດ້ຕາມພວກເຂົາໄປ.’ ພຣະນິມິດ 14:9. ສິ່ງນີ້ສະແດງວ່າມີບາງອົງໄດ້ໄປກ່ອນແລ້ວ ຜູ້ຊຶ່ງທູດອົງທີສາມ ‘ໄດ້ຕາມ’.”

> “ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເອົາຂໍ້ພຣະຄຳກ່ອນໜ້ານັ້ນມາພິຈາລະນາ: ‘ແລະມີທູດສະຫວັນອົງອື່ນຕາມມາ.’ ສິ່ງນີ້ສະແດງວ່າ ກ່ອນໜ້າອົງນີ້ກໍໄດ້ມີທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງນຳໜ້າມາແລ້ວ; ແລະເມື່ອອົງນີ້ຕາມມາ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ອົງອື່ນ.’”

> “ບັດນີ້ ຈົ່ງກັບໄປຫາຂໍ້ທີຫົກອີກຄັ້ງໜຶ່ງ: ‘ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ.’ ນີ້ຍັງເປັນການຢືນຢັນດ້ວຍວ່າ ໄດ້ມີທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ໄປກ່ອນແລ້ວ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ທູດສະຫວັນອົງນີ້ ໃນຂະນະທີ່ລາວບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ ເປັນ ‘ອີກອົງໜຶ່ງ.’”

> “ເມື່ອຕິດຕາມຍ້ອນກັບໄປອີກໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ, ພວກເຮົາບໍ່ພົບທູດສະຫວັນອົງໃດເລີຍ, ນອກຈາກທູດສະຫວັນແຫ່ງແກທີເຈັດ, ຈົນກວ່າຈະມາເຖິງຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີສິບ; ແລະທີ່ນັ້ນເຮົາອ່ານວ່າ: ‘ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດອີກອົງໜຶ່ງ.’ ຖ້ອຍຄຳນີ້, ເຊັ່ນດຽວກັບກ່ອນນັ້ນ, ຢືນຢັນວ່າ ກ່ອນອົງນີ້ ມີທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງຢູ່, ຊຶ່ງເມື່ອອົງນີ້ປາກົດອອກມາ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ອີກອົງໜຶ່ງ.’”

> “ເມື່ອຍ້ອນກັບໄປອີກໄກກວ່ານັ້ນ, ພວກເຮົາບໍ່ພົບທູດສະຫວັນອົງໃດເລີຍ ນອກຈາກທູດສະຫວັນແຫ່ງແກທີ VI ແລະແຫ່ງແກທີ V ຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະໄປເຖິງຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດທີແປດ; ແລະທີ່ນັ້ນພວກເຮົາກໍໄປເຖິງຕົ້ນເດີມ, ເພາະວ່າພວກເຮົາອ່ານວ່າ: ‘ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ແລະໄດ້ຍິນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ’—ບໍ່ແມ່ນ ‘ທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ,’ ແຕ່ໂດຍປະຖົມແລ້ວແມ່ນ, ‘ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ.’”

> “ດັ່ງນັ້ນ ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ Revelation 8:13 ມາ ຈຶ່ງມີລໍາດັບທີ່ຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດຕອນຂອງທູດສະຫວັນ ທີ່ຖືກເຊື່ອມໂຍງກັນໂດຍຄໍາວ່າ ‘ອີກຕົນໜຶ່ງ,’ ຕະຫຼອດໄປຈົນເຖິງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນ Revelation 14 ພ້ອມດ້ວຍຂ່າວສານຂອງລາວ. ດັ່ງນີ້:”

> “‘ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເບິ່ງ, ແລະ​ໄດ້​ຍິນ​ທູດ​ສະ​ຫວັນ​ອົງ​ໜຶ່ງ.’ ພຣະນິມິດ 8:13.

> “‘ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອົງອື່ນຜູ້ຊົງຣິດເດດອີກ.’ ພຣະນິມິດ 10:1.

> “ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ.” ພຣະນິມິດ 14:6.

> “‘ແລະມີທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງຕາມມາ.’ ຂໍ້ 8.

> “‘ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຕາມພວກເຂົາໄປ.’ ຂໍ້ 9.

> “ບາງທີແຜນພາບງ່າຍໆຕໍ່ໄປນີ້ ອາດຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຫັນແຈ້ງເຖິງຄວາມເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງທູດສະຫວັນຜູ້ປະກາດສາມວິບັດຂອງສາມແກສຸດທ້າຍໃນເຈັດແກ, ແລະຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນພຣະນິມິດ 14:”

> “ແກແຫ່ງທີ 1 ພຣະນິມິດ 8:7”

> “ແກທີສອງ ພຣະນິມິດ 8:8”

> “ແກທີ 3 ພຣະນິມິດ 8:10

> “ແກທີ 4” ພຣະນິມິດ 8:12 “ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ”—ວິບັດ, ວິບັດ, ວິບັດ. ພຣະນິມິດ 8:13.

> “ແກທີ 5 ພຣະນິມິດ 9:1–11 / ວິບັດທີໜຶ່ງ”

> “ແກທີ 6 ພຣະນິມິດ 9:13 ຫາ 11:13 ວິບັດຄັ້ງທີສອງ ‘ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອີກອົງໜຶ່ງ.’ ພຣະນິມິດ 10:1”

> “ແກທີ 7 ພຣະນິມິດ 11:13–19 ວິບັດຄັ້ງທີສາມ ‘ທູດອີກອົງໜຶ່ງ. ພຣະນິມິດ 14:6

> “ແລ້ວມີອີກອົງໜຶ່ງຕາມມາ.” ພຣະນິມິດ 14:6

> “‘ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຕິດຕາມເຂົາໄປ.’ ພຣະນິມິດ 14:9.”

> “ຄວາມໝາຍສຳຄັນຂອງທັງໝົດນີ້ ບັດນີ້ອາດຈະເຫັນໄດ້ຢ່າງບໍລິບູນຍິ່ງຂຶ້ນ ໂດຍການພິຈາລະນາວ່າ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແມ່ນຫຍັງໃນຕົວມັນເອງ: ໂດຍພິຈາລະນາຕາມຮູບຄຳ, ສຳນວນ ‘ທູດສະຫວັນອົງທີສາມ’ ຍ່ອມອ້າງເຖິງອົງທີສາມໃນລຳດັບຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງຢ່າງຊັດເຈນ. ດັ່ງທີ່ໄດ້ຊີ້ໄວ້ແລ້ວ, ລຳດັບຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງນີ້, ແຕ່ລະອົງນຳຂ່າວສານມາອົງລະຂ່າວ, ພົບໄດ້ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 14, ຂໍ້ 6–12. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງນີ້ ປະສານເຂົ້າກັນ ແລະບັນລຸຈຸດສູງສຸດໃນອົງທີສາມ, ຊຶ່ງບໍ່ຢຸດເປັ່ງສຽງ ຈົນກວ່າການກ່ຽວຂອງໂລກຈະສຸກງອມ ແລະຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ພ້ອມ ສຳລັບການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເພື່ອກ່ຽວມັນ.”

> “ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມເອງ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ມີດັ່ງນີ້: ‘ແລະທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ ຄືອົງທີສາມ ໄດ້ຕິດຕາມເຂົາໄປ ຮ້ອງປະກາດດ້ວຍສຽງດັງວ່າ ຖ້າຜູ້ໃດນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ ແລະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຫຼືທີ່ມືຂອງຕົນ, ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກເທລົງໂດຍບໍ່ມີສິ່ງໃດປົນຢູ່ໃນຈອກແຫ່ງຄວາມພິໂລດອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງ; ແລະຜູ້ນັ້ນຈະຖືກທໍລະມານດ້ວຍໄຟແລະກຳມະຖັນ ຕໍ່ໜ້າທູດສະຫວັນບໍລິສຸດທັງຫຼາຍ ແລະຕໍ່ໜ້າພຣະເມສານ້ອຍ; ແລະຄວັນແຫ່ງການທໍລະມານຂອງເຂົາຈະລອຍຂຶ້ນໄປຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ: ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ ຈະບໍ່ມີການພັກຜ່ອນທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມອົດທົນຂອງພວກວິສຸດ: ນີ້ແຫຼະແມ່ນບັນດາຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ.’”

> “ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຕາມທີ່ມັນຕັ້ງຢູ່ ໂດຍຖືກແຍກອອກຈາກອີກສອງອົງ. ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ ມັນບໍ່ອາດຖືກພິຈາລະນາວ່າແຍກອອກໄດ້; ແລະບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ມັນຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໂດດດ່ຽວ ປານປະໜຶ່ງວ່າມັນເທົ່ານັ້ນເປັນຂ່າວສານດຽວ ທີ່ແຍກຕ່າງຫາກໄປສູ່ໂລກ; ເພາະວ່າຄໍາທຳອິດຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ກ່າວເຖິງມັນຄື: ‘ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຕິດຕາມພວກເຂົາໄປ.’ ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຄໍາທຳອິດຂອງຂ່າວສານນັ້ນເອງ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖືກຊີ້ໄປບໍ່ພຽງແຕ່ຫາອົງໜຶ່ງ ແຕ່ຫາທັງສອງອົງ ທີ່ໄດ້ນໍາໜ້າມັນມາ. ແລະຄໍາກຣີກທີ່ຖືກແປວ່າ ‘ຕິດຕາມ’ ນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງການຕິດຕາມແບບແຍກຕ່າງຫາກ ຫຼືພຽງແຕ່ການຕິດຕາມເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ໝາຍເຖິງ ‘ການຕິດຕາມໄປພ້ອມກັບ’ ດັ່ງທີ່ທະຫານຕິດຕາມນາຍກອງຂອງຕົນ ຫຼືຄົນຮັບໃຊ້ຕິດຕາມນາຍຂອງຕົນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງໝາຍເຖິງ ‘ການຕິດຕາມຜູ້ໜຶ່ງໃນສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ; ການຍອມໃຫ້ຕົນເອງຖືກນໍາພາ.’ ເມື່ອກ່າວເຖິງສິ່ງຕ່າງໆ ຄໍານີ້ໝາຍເຖິງການຕິດຕາມໃນຖານະເປັນຜົນອັນເກີດຂຶ້ນ; ການຕິດຕາມ ‘ໃນຖານະເປັນຜົນສືບເນື່ອງຈາກບາງສິ່ງ ທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກ່ອນແລ້ວ.’ ດັ່ງນັ້ນ ໃນສ່ວນທີ່ກ່ຽວກັບບຸກຄົນ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຕິດຕາມໄປພ້ອມກັບສອງອົງທີ່ໄດ້ນໍາໜ້າມາ; ແລະຂ່າວສານຂອງທ່ານ ໃນຖານະເປັນສິ່ງໜຶ່ງ ກໍໄດ້ຕິດຕາມມາໃນຖານະເປັນຜົນ ຫຼືຜົນສືບເນື່ອງ ຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ດໍາເນີນໄປກ່ອນແລ້ວ.”

> “ແຕ່ກ່ຽວກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ກໍມີຂຽນໄວ້ເໝືອນກັນວ່າ: ‘ແລະມີທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງຕິດຕາມມາ.’ ດັ່ງທີ່ທູດສະຫວັນອົງທີສາມຕິດຕາມອົງທີສອງມານັ້ນ ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງທີ່ຕິດຕາມອົງທຳອິດມາ. ແລະກ່ຽວກັບອົງທຳອິດ ກໍມີຂຽນໄວ້ວ່າ: ‘ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງບິນໄປ,’ ແລະອື່ນໆ. ນີ້ແມ່ນອົງທຳອິດໃນຊຸດຂອງສາມອົງນີ້. ມີອີກອົງໜຶ່ງຕິດຕາມລາວມາ; ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມກໍຕິດຕາມພວກເຂົາມາ. ມີການສືບຕໍ່ກັນຕາມລຳດັບໃນການປາກົດຂຶ້ນຂອງພວກເຂົາ; ແຕ່ເມື່ອທັງສາມໄດ້ປາກົດຂຶ້ນຕາມລຳດັບແລ້ວ ພວກເຂົາກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປຮ່ວມກັນເປັນອັນໜຶ່ງ. ອົງທຳອິດປະກາດຂ່າວສານຂອງຕົນອອກໄປ; ອົງທີສອງຕິດຕາມມາແລະເຂົ້າຮ່ວມກັບອົງທຳອິດ; ອົງທີສາມຕິດຕາມພວກເຂົາມາ ແລະເຂົ້າຮ່ວມກັບພວກເຂົາ; ເພື່ອວ່າ ເມື່ອທັງສາມໄດ້ຖືກຮ່ວມເຂົ້າເປັນອັນໜຶ່ງ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປດ້ວຍລິດອຳນາດທີ່ຮ່ວມກັນຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາຈຶ່ງກໍ່ເປັນຂ່າວສານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ສາມຊັ້ນ ແລະມີສຽງດັງກັງວານ. ຈຳເປັນຕ້ອງມີຄົບທັງໝົດ ເພື່ອໃຫ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມສົມບູນ; ແລະຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະບໍ່ອາດຖືກປະກາດຢ່າງແທ້ຈິງໄດ້ ໂດຍປາດສະຈາກການປະກາດທັງໝົດ.”

> “ດັ່ງນັ້ນ ຂ່າວສານສາມປະການນັ້ນ ໃນແຕ່ລະສ່ວນຂອງມັນ ແມ່ນຫຍັງ?—ນີ້ແມ່ນຂໍ້ຄວາມທຳອິດ: ‘ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ ບິນຢູ່ກາງຟ້າ ມີຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ ເພື່ອປະກາດແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະແກ່ທຸກປະຊາຊາດ ແລະຕະກູນ ແລະພາສາ ແລະຊົນຊາດ ໂດຍກ່າວດ້ວຍສຽງອັນດັງວ່າ ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມາເຖິງແລ້ວ; ແລະຈົ່ງນະມັດສະການພຣະອົງ ຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແລະແຜ່ນດິນໂລກ ແລະທະເລ ແລະແຫຼ່ງນ້ຳທັງຫຼາຍ.’”

> “ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານທີສອງ: ‘ແລະມີທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງຕາມມາ ໂດຍກ່າວວ່າ ບາບີໂລນເມືອງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ ເພາະວ່ານາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊົນຊາດທັງປວງດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດອັນເກີດຈາກການຫຼິ້ນຊູ້ຂອງນາງ.’”

> ແລະນີ້ຄືອົງທີສາມ: “ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຕາມພວກເຂົາໄປ, ກ່າວດ້ວຍສຽງອັນດັງວ່າ, ຖ້າຜູ້ໃດນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ, ແລະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ ຫຼືທີ່ມືຂອງຕົນ, ຜູ້ນັ້ນຈະດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຖືກເທອອກໂດຍບໍ່ມີສິ່ງໃດປະສົມລົງໃນຈອກແຫ່ງພຣະອາຄາດຂອງພຣະອົງ; ແລະຜູ້ນັ້ນຈະຖືກທໍລະມານດ້ວຍໄຟ ແລະກຳມະຖັນ ຕໍ່ໜ້າທູດສະຫວັນບໍລິສຸດ ແລະຕໍ່ໜ້າພຣະເມສານ້ອຍ: ແລະຄວັນແຫ່ງການທໍລະມານຂອງພວກເຂົາກໍລອຍຂຶ້ນໄປຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ: ແລະພວກເຂົາບໍ່ມີການພັກຜ່ອນທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ, ຄືຜູ້ທີ່ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ, ແລະທຸກຄົນທີ່ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ. ນີ້ແຫຼະຄືຄວາມອົດທົນຂອງພວກທີ່ບໍລິສຸດ: ນີ້ແຫຼະຄືຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ.”

> “ການພິຈາລະນາຖ້ອຍຄຳຂອງຂ່າວສານແຕ່ລະຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ພຽງແຕ່ຊົ່ວຂະໜາດ ກໍຈະເຫັນໄດ້ເຖິງແນວຄວາມຄິດທີ່ຢູ່ໃນຄຳກຣີກທີ່ແປວ່າ ‘ຕິດຕາມ,’ ຊຶ່ງໝາຍເຖິງ ‘ການຕິດຕາມມາໃນຖານະຜົນອັນເກີດຕາມມາ.’ ທູດອົງທຳອິດນຳຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດມາ, ເພື່ອປະກາດແກ່ສັບພະສິ່ງທຸກຊີວິດ, ເອີ້ນຮ້ອງໃຫ້ມະນຸດທັງປວງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະຖວາຍພຣະສິລິແກ່ພຣະອົງ, ແລະນະມັດສະການພຣະອົງ; ເພາະວ່າໂມງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ການປະຕິເສດຂ່າວສານນີ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດສະພາບການຢ່າງໜຶ່ງຂຶ້ນ ຊຶ່ງໃນຖານະເປັນຜົນສືບເນື່ອງຈາກການປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ຖືກພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳຂອງທູດອົງທີສອງ ຜູ້ຊຶ່ງຕິດຕາມມາ. ແລະເນື່ອງຈາກການປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ; ແລະເນື່ອງຈາກຜົນສືບເນື່ອງແຫ່ງການປະຕິເສດນັ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໃນຂ່າວສານຂອງອົງທີສອງ; ສະພາບການອີກຢ່າງໜຶ່ງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ໃນຖານະເປັນຜົນສືບເນື່ອງຕໍ່ໄປ ຊຶ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທູດອົງທີສາມຕ້ອງຕິດຕາມພວກເຂົາມາ, ປະກາດຄຳເຕືອນອັນນ່າສະພຶງກົວຂອງຕົນດ້ວຍສຽງດັງ ຕໍ່ຕ້ານຄວາມຊົ່ວຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານກົວທີ່ໄດ້ຖືກກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ໃນຖານະເປັນຜົນສອງຊັ້ນແຫ່ງການປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ.”

> “ແລະວ່າ ສຽງ ແລະ ພັນທະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ປະສານເປັນອັນດຽວກັນກັບຂອງອົງທຳອິດ ນັ້ນ ເປັນສິ່ງປາກົດແຈ້ງຈາກຖ້ອຍຄຳປິດທ້າຍຂອງລາວວ່າ: ‘ນີ້ແຫຼະຄືພວກທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ;’ ເພາະວ່າ ສິ່ງນີ້ເປັນເປົ້າໝາຍແຫ່ງການປະກາດຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນຢູ່ສະເໝີ. ມັນແມ່ນເນື້ອແທ້ຂອງການຍຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການຖວາຍພຣະສະຫງ່າຣາສີແດ່ພຣະອົງ, ແລະ ຂອງການນະມັດສະການ ‘ພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ທະເລ ແລະ ບໍ່ນ້ຳພຸທັງຫຼາຍ.’ ການຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ ເປັນສິ່ງດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະສາມາດເຮັດໃຫ້ຈິດວິນຍານໃດໜຶ່ງຢືນຢູ່ໄດ້ໃນໂມງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ປະກາດວ່າ ‘ມາເຖິງແລ້ວ.’”

> “ທັນທີທີ່ຕາມຫຼັງຖ້ອຍຄຳປິດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ກໍມີຂໍ້ຄວາມວ່າ ‘ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງມາຈາກສະຫວັນ ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຈົ່ງຂຽນໄວ້ວ່າ ຜູ້ຕາຍທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ຕາຍໃນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ນັບແຕ່ນີ້ໄປກໍເປັນສຸກ’—ນັບແຕ່ເວລານີ້ເປັນຕົ້ນໄປ. ພຣະນິມິດ 14:13. ແລະທັນທີທີ່ຕາມຫຼັງຈາກນີ້ ກໍມີຖ້ອຍຄຳວ່າ ‘ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ແລະເບິ່ງແມ, ມີເມກຂາວກ້ອນໜຶ່ງ ແລະເທິງເມກນັ້ນມີຜູ້ໜຶ່ງນັ່ງຢູ່ ຄ້າຍກັບບຸດມະນຸດ ມີມົງກຸດຄຳສວມຢູ່ເທິງສີສະຂອງພຣະອົງ ແລະໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງມີຄຽວອັນຄົມ. ແລະທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ອອກມາຈາກພຣະວິຫານ ຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນດັງຕໍ່ຜູ້ທີ່ນັ່ງຢູ່ເທິງເມກນັ້ນວ່າ ຈົ່ງແກວ່ງຄຽວຂອງທ່ານລົງໄປ ແລະກ່ຽວເກັບເສຍ ເພາະວ່າເວລາສຳລັບທ່ານທີ່ຈະກ່ຽວເກັບໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ເພາະວ່າພືດຜົນຂອງແຜ່ນດິນໂລກສຸກງອມແລ້ວ. ແລະຜູ້ທີ່ນັ່ງຢູ່ເທິງເມກນັ້ນກໍໄດ້ແກວ່ງຄຽວຂອງຕົນລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍຖືກກ່ຽວເກັບ.’ ພຣະນິມິດ 14:14–16. ແລະ ‘ການກ່ຽວກໍແມ່ນການສິ້ນສຸດຂອງໂລກ.’ ມັດທາຍ 13:39.”

> “ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ: ທູດອົງທີສາມໄດ້ເຕືອນມະນຸດທັງປວງໂດຍສະເພາະໃຫ້ລະວັງການນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະ ຮູບຂອງມັນ ບໍ່ວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນອັນໃດກໍຕາມ; ແລະ ຈາກພຣະນິມິດ 19:11–21 ພວກເຮົາພົບວ່າ ສັດຮ້າຍ ແລະ ຮູບຂອງມັນຍັງ ‘ມີຊີວິດຢູ່’ ເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາໃນເມກແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ, ແລະ ‘ທັງສອງ’ ຖືກທຳລາຍດ້ວຍຄວາມເຈີດຈ້າແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ.

> “ຂໍ້ເທັດຈິງເຫຼົ່ານີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມເປັນຂ່າວສານອັນຊົງລິດ ສາມປະການ ທີ່ປະກາດດ້ວຍສຽງອັນດັງກ້ອງ ຊຶ່ງອອກໄປເຖິງທຸກຊາດ ທຸກຕະກູນ ທຸກພາສາ ແລະທຸກຊົນຊາດ ກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຽງເລັກນ້ອຍ; ແລະຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ການກ່ຽວກ້າຂອງໂລກສຸກງອມ ແລະຈັດຕຽມຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ຖືກຕຽມພ້ອມສຳລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເໝືອນດັ່ງທີ່ຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ໄດ້ຈັດຕຽມທາງສຳລັບການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ຈຶ່ງເປັນຂ່າວສານສຸດທ້າຍ ຂ່າວສານປິດທ້າຍ ຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ໂລກ.”

> “ແລະບັດນີ້ ເມື່ອໄດ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈດັ່ງນີ້ແລ້ວວ່າ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ໃນຕົວຂອງມັນເອງແມ່ນຫຍັງ, ຄວາມສຳພັນຂອງຂ່າວສານນັ້ນກັບບັນດາຊາດໃຫຍ່ໃນປັດຈຸບັນ ກໍສາມາດຖືກເຫັນໄດ້ຊັດເຈນຍິ່ງຂຶ້ນ ໂດຍການພິຈາລະນາເຖິງ ເວລາຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.

Back to Articles