Article

# Rome Establishes the Vision - Number Fourteen

ໂຣມສ້າງຕັ້ງນິມິດ - ເລກສິບສີ່

Reflections of Christ and the Formation of the Image of the Beast: A Prophetic Parallel in the Last Days

ພາບສະທ້ອນຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍ: ຄູ່ຂະໜານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນວາລະສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 2, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The line of prophecy identifying when the United States forms an image to and of the beast occurs when the horn of Protestantism is forming the image of Christ. That formation is specifically identified in Daniel chapter ten, when Daniel beholds the causative looking-glass “marah,” vision. Daniel represents those who behold Christ, and in so doing they reflect Christ’s character. The one hundred and forty-four thousand, who are represented by Daniel in chapter ten, form the image of Christ within, only as they behold His character. By beholding they become changed.

ເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກວ່າເມື່ອໃດສະຫະລັດອາເມລິກາສ້າງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ ແລະ ຂອງສັດຮ້າຍ ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ເຂົາສັດຂອງລັດທິໂປຣແຕສແຕນກຳລັງສ້າງຮູບຈຳລອງຂອງພຣະຄຣິດ. ການກໍ່ຮ່າງນັ້ນຖືກລະບຸໄວ້ໂດຍຈົງໃນ Daniel ບົດທີ 10 ເມື່ອດານີເອນເຫັນນິມິດ “marah” ອັນເປັນດັ່ງກະຈົກສ່ອງອັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນ. ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ເພັ່ງມອງພຣະຄຣິດ, ແລະ ໂດຍການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາສະທ້ອນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ. ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກດານີເອນໃນບົດທີ 10 ເປັນຕົວແທນ, ກໍ່ຮ່າງຮູບຈຳລອງຂອງພຣະຄຣິດຢູ່ພາຍໃນ ພຽງແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາເພັ່ງມອງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ. ໂດຍການເພັ່ງມອງ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກປ່ຽນແປງ.

The image of the beast reflects the beast, and the formation of the image of the beast is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. When the Protestant churches take control of the government of the United States, they will have formed an image of the church and state system that identifies the structure of control which the papal power employed before the political support was removed. In the same period of time the image of Christ will be produced in His last day people. Yet, there were those that were with Daniel who saw not the vision, for they fled from the vision. They failed the test of the formation of the image of the beast, by refusing to allow the image of Christ to be formed within them during the testing time.

ຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍສະທ້ອນເຖິງສັດຮ້າຍ, ແລະການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບພາບສັດຮ້າຍນັ້ນເປັນບົດທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສໍາລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍທີ່ຊະຕາກໍານິລັນດອນຂອງເຂົາຈະຖືກຕັດສິນ. ເມື່ອຄຣິດຕະຈັກໂປຣແຕສຕັນເຂົ້າຄວບຄຸມລັດຖະບານແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ພວກເຂົາຈະໄດ້ສ້າງຮູບພາບຂອງລະບົບຄຣິດຕະຈັກແລະລັດທີ່ຊີ້ບອກເຖິງໂຄງສ້າງແຫ່ງການຄວບຄຸມ ຊຶ່ງອໍານາດສັນຕະປາປາເຄີຍໃຊ້ ກ່ອນທີ່ການໜຸນຫຼັງທາງການເມືອງຈະຖືກຖອນອອກ. ໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນ ຮູບພາບຂອງພຣະຄຣິດກໍຈະຖືກກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນໃນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ແຕ່ຍັງມີບາງຄົນທີ່ຢູ່ກັບດານີເອນຜູ້ບໍ່ໄດ້ເຫັນນິມິດ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ໜີຈາກນິມິດນັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ສອບຕົກໃນບົດທົດສອບເລື່ອງການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບພາບສັດຮ້າຍ ໂດຍປະຕິເສດທີ່ຈະຍອມໃຫ້ຮູບພາບຂອງພຣະຄຣິດຖືກກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນພາຍໃນພວກເຂົາໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບ.

The spiritual principle of reflection is accomplished by looking into a mirror that represents Christ and because the “marah” vision is a causative vision, the image of Christ in the mirror, produces the image of Christ in humanity. A literal mirror reflects the image of the man who looks at the mirror, but the spiritual application of the principle has variables associated with the mirror. Those who are simply a “hearer of the word, and not a doer,” “beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was.” They look to the mirror and only see humanity.

ຫຼັກການຝ່າຍວິນຍານແຫ່ງການສະທ້ອນນັ້ນ ສໍາເລັດຂຶ້ນໂດຍການເພັ່ງເບິ່ງໃນແວ່ນທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດ ແລະເນື່ອງຈາກນິມິດ “marah” ເປັນນິມິດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນ ພາບຂອງພຣະຄຣິດໃນແວ່ນຈຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດພາບຂອງພຣະຄຣິດໃນມະນຸດຊາດ. ແວ່ນຕາມຕົວອັກສອນສະທ້ອນພາບຂອງຄົນທີ່ເບິ່ງໃນແວ່ນ, ແຕ່ການນໍາຫຼັກການນີ້ໄປໃຊ້ຝ່າຍວິນຍານນັ້ນມີຕົວແປທີ່ກ່ຽວພັນກັບແວ່ນ. ຜູ້ທີ່ເປັນພຽງ “ຜູ້ຟັງພຣະຄໍາ, ແລະບໍ່ແມ່ນຜູ້ປະຕິບັດ,” “ຍ່ອມເບິ່ງຕົນເອງ, ແລ້ວກໍໄປຕາມທາງຂອງຕົນ, ແລະໃນທັນທີກໍລືມວ່າຕົນເປັນຄົນຢ່າງໃດ.” ພວກເຂົາເບິ່ງໄປທີ່ແວ່ນ ແລະເຫັນແຕ່ມະນຸດຊາດເທົ່ານັ້ນ.

The other class who are “not a forgetful hearer, but a doer of the work” see the law of God, they see Christ in the mirror. The work is to understand that the principle of reflection has a “natural” reality and a spiritual reality. Daniel illustrates those who did the “work,” for in chapters nine and ten he illustrates the work that produces the spiritual principle of reflection.

ອີກຈຳພວກໜຶ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງ “ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຟັງແລ້ວລືມ, ແຕ່ເປັນຜູ້ປະຕິບັດການນັ້ນ” ເຫັນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ; ເຂົາເຫັນພຣະຄຣິດໃນແວ່ນນັ້ນ. ການງານນັ້ນຄືການເຂົ້າໃຈວ່າ ຫຼັກການແຫ່ງການສະທ້ອນມີຄວາມເປັນຈິງຝ່າຍ “ທຳມະຊາດ” ແລະຄວາມເປັນຈິງຝ່າຍວິນຍານ. ດານີເອນເປັນຕົວຢ່າງຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດ “ການງານ” ນັ້ນ, ເພາະໃນບົດທີ່ເກົ້າແລະສິບ ທ່ານໄດ້ສະແດງການງານທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຫຼັກການຝ່າຍວິນຍານແຫ່ງການສະທ້ອນ.

> In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. Daniel 10:1, 2.

> ໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້ານ້ອຍດານີເອນໄດ້ໄວ້ທຸກຢູ່ຕະຫຼອດສາມອາທິດເຕັມ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ຮັບປະທານອາຫານອັນປານີດ, ບໍ່ມີຊີ້ນຫຼືເຫຼົ້າອັນໃດເຂົ້າປາກຂ້ານ້ອຍ, ແລະຂ້ານ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ຊະໂລມນ້ຳມັນໃຫ້ຕົນເອງເລີຍ ຈົນກວ່າສາມອາທິດເຕັມນັ້ນຈະຄົບຖ້ວນ. ດານີເອນ 10:1, 2.

Gabriel had given a partial interpretation of the vision of chapter eight to Daniel, but Daniel had not understood it all.

ກາເບຣຽນໄດ້ໃຫ້ຄຳອະທິບາຍບາງສ່ວນແກ່ດານີເອນກ່ຽວກັບນິມິດໃນບົດທີແປດ, ແຕ່ດານີເອນຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈມັນທັງໝົດ.

> And I Daniel fainted, and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it. Daniel 8:27.

> ແລະ ຂ້ານ້ອຍ ດານີເອນ ໄດ້ອ່ອນແຮງລົງ ແລະ ເຈັບໄຂ້ຢູ່ຫຼາຍວັນ; ພາຍຫຼັງ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະ ປະຕິບັດລາຊະການຂອງກະສັດ; ແລະ ຂ້ານ້ອຍຮູ້ສຶກພິສະວົງຕໍ່ນິມິດນັ້ນ, ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈມັນ. ດານີເອນ 8:27.

Sister White informs us that Daniel was seeking to understand the interpretation of the message of Daniel chapter eight which Gabriel had brought to Daniel in chapter nine.

ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ດານີເອນກຳລັງສະແຫວງຫາທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຄຳຕີຄວາມຂອງຂ່າວສານໃນດານີເອນບົດທີ່ແປດ ຊຶ່ງກາບຣີເອນໄດ້ນຳມາໃຫ້ດານີເອນໃນບົດທີ່ເກົ້າ.

> “With a new and deeper earnestness, Miller continued the examination of the prophecies, whole nights as well as days being devoted to the study of what now appeared of such stupendous importance and all-absorbing interest. In the eighth chapter of Daniel he could find no clue to the starting point of the 2300 days; the angel Gabriel, though commanded to make Daniel understand the vision, gave him only a partial explanation. As the terrible persecution to befall the church was unfolded to the prophet’s vision, physical strength gave way. He could endure no more, and the angel left him for a time. Daniel ‘fainted, and was sick certain days.’ ‘And I was astonished at the vision,’ he says, ‘but none understood it.’

> “ດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈອັນໃໝ່ ແລະ ເລິກຊຶ້ງຍິ່ງຂຶ້ນ, ມິນເລີໄດ້ດຳເນີນການກວດສອບຄຳພະຍາກອນຕໍ່ໄປ, ໂດຍອຸທິດທັງຄືນ ແລະ ທັງວັນແກ່ການສຶກສາສິ່ງທີ່ໃນບັດນີ້ປາກົດວ່າມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ດຶງດູດຄວາມສົນໃຈໄປທັງໝົດ. ໃນບົດທີແປດຂອງດານີເອນ ລາວບໍ່ອາດພົບເຫັນຮ່ອງຮອຍໃດເລີຍທີ່ຈະຊີ້ໄປຫາຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງ 2300 ວັນ; ທູດສະຫວັນກາເບຣຽນ, ແມ່ນແຕ່ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳບັນຊາໃຫ້ເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈນິມິດ, ກໍໄດ້ໃຫ້ຄຳອະທິບາຍແກ່ລາວພຽງແຕ່ບາງສ່ວນເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອການຂົ່ມເຫັງອັນໜ້າສະພຶງກົວທີ່ຈະເກີດແກ່ຄຣິດຕະຈັກຖືກເຜີຍອອກແກ່ນິມິດຂອງຜູ້ພະຍາກອນ, ກຳລັງທາງກາຍຂອງທ່ານກໍອ່ອນລ້າລົງ. ທ່ານບໍ່ອາດອົດທົນຕໍ່ໄປໄດ້ອີກ, ແລະ ທູດສະຫວັນຈຶ່ງຈາກທ່ານໄປຊົ່ວຄາວ. ດານີເອນ “ເປັນລົມ ແລະ ເຈັບໄຂ້ຢູ່ຫຼາຍວັນ.” “ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າປະຫລາດໃຈໃນນິມິດນັ້ນ,” ທ່ານກ່າວວ່າ, “ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈມັນ.””

> “Yet God had bidden His messenger: ‘Make this man to understand the vision.’ That commission must be fulfilled. In obedience to it, the angel, sometime afterward, returned to Daniel, saying: ‘I am now come forth to give thee skill and understanding;’ ‘therefore understand the matter, and consider the vision.’ Daniel 8:27, 16; 9:22, 23, 25–27. There was one important point in the vision of chapter 8 which had been left unexplained, namely, that relating to time—the period of the 2300 days; therefore the angel, in resuming his explanation, dwells chiefly upon the subject of time.” The Great Controversy, 325.

> “ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນຊາແກ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະອົງວ່າ: ‘ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຊາຍຜູ້ນີ້ເຂົ້າໃຈນິມິດນັ້ນ.’ ພັນທະກິດນັ້ນຈະຕ້ອງສຳເລັດໃຫ້ໄດ້. ໂດຍຄວາມເຊື່ອຟັງຕໍ່ຄຳບັນຊານັ້ນ, ທູດສະຫວັນໄດ້ກັບຄືນມາຫາດານີເອນອີກໃນເວລາຕໍ່ມາ, ໂດຍກ່າວວ່າ: ‘ບັດນີ້ ຂ້ານ້ອຍອອກມາເພື່ອໃຫ້ທ່ານມີປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ;’ ‘ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເລື່ອງນັ້ນ ແລະພິຈາລະນານິມິດນັ້ນ.’ ດານີເອນ 8:27, 16; 9:22, 23, 25–27. ໃນນິມິດໃນບົດທີ 8 ມີປະເດັນສຳຄັນຢ່າງໜຶ່ງທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການອະທິບາຍ, ຄື ປະເດັນທີ່ກ່ຽວກັບເວລາ—ໄລຍະເວລາ 2300 ມື້; ເຫດສະນັ້ນ ເມື່ອທູດສະຫວັນກັບມາອະທິບາຍຕໍ່ ທ່ານຈຶ່ງເນັ້ນໜັກເປັນພິເສດໃນເລື່ອງເວລາ.” The Great Controversy, 325.

In chapter ten we are informed that Daniel had understanding of the “vision” and the “thing,” but Daniel wanted more light, so he set his heart to find that understanding and he fasted for twenty-one days. In so doing he represents those of the last days who understand the spiritual principle of reflection that is typified by the natural principle of reflection. That understanding is illustrated by their works, and their works are represented by Daniel as seeking a correct understanding of God’s prophetic word. The obvious contrast of those who fled from the vision, is that they were not seeking for a correct understanding of God’s prophetic word.

ໃນບົດທີສິບ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ດານີເອນເຂົ້າໃຈ “ນິມິດ” ແລະ “ເລື່ອງນັ້ນ,” ແຕ່ດານີເອນປາຖະໜາແສງສະຫວ່າງເພີ່ມອີກ ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຂອງລາວເພື່ອຈະຊອກຫາຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນ ແລະລາວໄດ້ອົດອາຫານເປັນເວລາຊາວເອັດວັນ. ໃນການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ລາວເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ຄົນໃນວາລະສຸດທ້າຍ ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈຫຼັກການຝ່າຍວິນຍານແຫ່ງການສະທ້ອນ ຊຶ່ງຖືກເປັນແບບໂດຍຫຼັກການທາງທໍາມະຊາດແຫ່ງການສະທ້ອນ. ຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໂດຍຜົນງານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ, ແລະຜົນງານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍດານີເອນ ໃນຖານະຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງຕໍ່ພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມຕັດກັນທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໜີຈາກນິມິດ ກໍຄືວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງຕໍ່ພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ.

The truth of God’s prophetic word that Daniel is represented as hungering to understand is the light of the last days, for Daniel typifies the one hundred and forty-four thousand. Daniel is therefore representing a class who are seeking to understand the light of God’s prophetic word that is represented as the final test before probation closes. In this regard, it is the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes, but it is also the test that is represented as the formation of the image of the beast.

ຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ດານີເອນຖືກນຳສະເໜີວ່າຫິວກະຫາຍທີ່ຈະເຂົ້າໃຈນັ້ນ ແມ່ນແສງສະຫວ່າງຂອງວັນສຸດທ້າຍ ເພາະວ່າດານີເອນເປັນແບບຢ່າງຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ດັ່ງນັ້ນ ດານີເອນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຊົນຊັ້ນໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ກຳລັງສະແຫວງຫາທີ່ຈະເຂົ້າໃຈແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນການທົດສອບສຸດທ້າຍກ່ອນທີ່ພຣະຄຸນແຫ່ງການພິພາກສາຈະສິ້ນສຸດລົງ. ໃນດ້ານນີ້ ມັນຄືການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນໄລຍະກ່ອນທີ່ພຣະຄຸນແຫ່ງການພິພາກສາຈະສິ້ນສຸດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ, ແຕ່ມັນກໍເປັນການທົດສອບນັ້ນດ້ວຍ ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ.

The formation of the image of the beast is directly identifying the process of how the image of the beast is developed. That reality cannot be correctly determined without first identifying the primary subject of the test, the beast. It is the beast that establishes and identifies how the image is formed.

ການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບສັດຮ້າຍ ແມ່ນເປັນການຊີ້ບອກໂດຍກົງເຖິງຂະບວນການທີ່ຮູບສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກພັດທະນາຂຶ້ນ. ຄວາມເປັນຈິງນັ້ນບໍ່ອາດຖືກກຳນົດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຫາກບໍ່ໄດ້ລະບຸຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງການທົດສອບກ່ອນ ຄື ສັດຮ້າຍ. ເປັນສັດຮ້າຍນັ້ນເອງທີ່ສ້າງຕັ້ງ ແລະ ກຳນົດວ່າຮູບນັ້ນຖືກກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຢ່າງໃດ.

> “But what is the ‘image to the beast’? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

> “ແຕ່ ‘ຮູບຈໍາລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ’ ແມ່ນຫຍັງ? ແລະມັນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດ? ຮູບຈໍາລອງນັ້ນຖືກສ້າງໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ມີສອງເຂົາ, ແລະເປັນຮູບຈໍາລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ມັນຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍ ອີກດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຈະຮູ້ວ່າຮູບຈໍາລອງນັ້ນມີລັກສະນະແນວໃດ ແລະມັນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດ ພວກເຮົາຈໍາເປັນຕ້ອງສຶກສາລັກສະນະຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນເອງ—ຄື ອໍານາດສັນຕະປາປາ.”

> “When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.” The Great Controversy, 443.

> “ເມື່ອຄຣິດຈັກໃນຍຸກຕົ້ນໄດ້ເສື່ອມຊາມໂດຍການຫັນອອກຈາກຄວາມຮຽບງ່າຍຂອງຂ່າວປະເສີດ ແລະຍອມຮັບພິທີກຳແລະຂະບວນປະເພນີຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ, ນາງກໍໄດ້ສູນເສຍພຣະວິນຍານແລະລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະເພື່ອຈະຄວບຄຸມຈິດສຳນຶກຜິດຊອບຊົ່ວດີຂອງປະຊາຊົນ, ນາງຈຶ່ງສະແຫວງຫາການສະໜັບສະໜູນຈາກອຳນາດຝ່າຍໂລກ. ຜົນທີ່ຕາມມາຄື ລະບົບສັນຕະປາປາ, ຄຣິດຈັກໜຶ່ງທີ່ຄວບຄຸມອຳນາດຂອງລັດ ແລະນຳອຳນາດນັ້ນມາໃຊ້ເພື່ອສົ່ງເສີມເປົ້າໝາຍຂອງຕົນເອງ, ໂດຍສະເພາະເພື່ອການລົງໂທດ ‘ຄຳສອນນອກຮີດ.’ ເພື່ອໃຫ້ສະຫະລັດອາເມລິກາສ້າງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ, ອຳນາດຝ່າຍສາສະໜາຈະຕ້ອງຄວບຄຸມລັດຖະບານຝ່າຍບ້ານເມືອງໃຫ້ໄດ້ຮອດຂະໜາດທີ່ອຳນາດຂອງລັດຈະຖືກຄຣິດຈັກນຳມາໃຊ້ເຊັ່ນກັນ ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງຕົນເອງ.” The Great Controversy, 443.

In order “to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.” It is the beast that establishes the vision that is the test of the last days that is brought about just before probation closes. Daniel understood the vision and the thing.

ເພື່ອ “ຮຽນຮູ້ວ່າຮູບນັ້ນເປັນຢ່າງໃດ ແລະຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງສຶກສາລັກສະນະຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນເອງ—ຄື ລະບົບສັນຕະປາປາ.” ສັດຮ້າຍນັ້ນແຫຼະທີ່ສະຖາປະນານິມິດທີ່ເປັນການທົດສອບໃນວັນສຸດທ້າຍ ແລະທີ່ຈະຖືກນຳມາໃຫ້ເກີດຂຶ້ນກ່ອນການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ. ດານີເອນໄດ້ເຂົ້າໃຈນິມິດ ແລະເລື່ອງນັ້ນ.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> ໃນປີທີສາມແຫ່ງການຄອງລາດຂອງຊີຣັດກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ມີເລື່ອງໜຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍແກ່ດານີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງມີຊື່ວ່າເບນເທຊາຊັດຊາ; ແລະເລື່ອງນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ ແຕ່ກຳນົດເວລານັ້ນຍາວນານ: ແລະທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈເລື່ອງນັ້ນ ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 10:1.

The vision is the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. The “thing” is the Hebrew word “dabar,” meaning “word.” The same word (“dabar”) which is translated as “thing” in verse one is translated as “matter” in chapter nine verse twenty-three.

ນິມິດນັ້ນແມ່ນນິມິດ “mareh” ກ່ຽວກັບສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ. “ສິ່ງ” ແມ່ນຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “dabar” ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຖ້ອຍຄໍາ.” ຄໍາດຽວກັນ (“dabar”) ທີ່ຖືກແປເປັນ “ສິ່ງ” ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງ ໄດ້ຖືກແປເປັນ “ເລື່ອງ” ໃນບົດທີເກົ້າ ຂໍ້ທີຊາວສາມ.

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.

> ແມ່ນແລ້ວ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງກ່າວຄໍາອະທິຖານຢູ່ນັ້ນ, ຊາຍນັ້ນຄື ກາບຣີເອນ, ຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໃນນິມິດແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ, ໄດ້ຖືກໃຫ້ບິນມາຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະມາແຕະຕ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃນເວລາປະມານການຖວາຍບູຊາຕອນແລງ. ແລະທ່ານໄດ້ແຈ້ງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ດານີເອນ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກມາເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າມີປັນຍາ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການວິງວອນຂອງເຈົ້າ, ພຣະບັນຊາໄດ້ອອກມາແລ້ວ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພື່ອສະແດງແກ່ເຈົ້າ; ເພາະວ່າເຈົ້າເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຮັກຢ່າງຍິ່ງ: ເພາະສະນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເລື່ອງນັ້ນ ແລະພິຈາລະນານິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 9:21–23.

Gabriel comes to Daniel in response to Daniel’s prayer, which is associated with the enlightenment Daniel had received when he had understood that he was in a captivity represented by the scattering of Leviticus twenty-six.

ກາເບຣຽນໄດ້ມາຫາດານີເອນເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນ ຊຶ່ງມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບຄວາມແຈ້ງແຈ້ງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບ ເມື່ອທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ທ່ານກຳລັງຢູ່ໃນການເປັນເຊີຍ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍການກະຈັດກະຈາຍໃນ ພຣະບັນຍັດພວກເລວີ ບົດທີ 26.

> In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:2.

> ໃນປີທຳອິດແຫ່ງການຄອງລາດຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າ ດານີເອນ ໄດ້ເຂົ້າໃຈໂດຍຈາກບັນດາໜັງສືເຖິງຈຳນວນປີທີ່ພຣະວັຈນະຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງ ເຢເຣມີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ຄືວ່າພຣະອົງຈະໃຫ້ຄົບເຈັດສິບປີໃນຄວາມຮ້າງເປົ່າຂອງເຢຣູຊາເລັມ. ດານີເອນ 9:2

The captivity identified by Jeremiah led Daniel to the captivity of the “seven times” recorded by Moses, which was both an “oath” and a “curse.”

ການຖືກກວາດໄປເປັນເຊີຍທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ລະບຸນັ້ນ ໄດ້ນຳດານີເອນໄປສູ່ການເປັນເຊີຍແຫ່ງ “ເຈັດເທົ່າ” ທີ່ໂມເຊໄດ້ບັນທຶກໄວ້ ຊຶ່ງເປັນທັງ “ຄຳສາບານ” ແລະ “ຄຳສາບແຊ່ງ.”

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. And he hath confirmed his words, which he spake against us, and against our judges that judged us, by bringing upon us a great evil: for under the whole heaven hath not been done as hath been done upon Jerusalem. As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: yet made we not our prayer before the Lord our God, that we might turn from our iniquities, and understand thy truth. Daniel 9:11–13.

> ແທ້ຈິງແລ້ວ ອິດສະຣາເອນທັງປວງໄດ້ລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ໂດຍການຫັນຫຼັງໜີໄປ ເພື່ອຈະບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນ ຄຳສາບແຊ່ງຈຶ່ງຖືກເທລົງເທິງພວກເຮົາ ແລະຄຳສາບານທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະວ່າພວກເຮົາໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ພຣະອົງ. ແລະພຣະອົງໄດ້ຮັບຮອງພຣະດຳລັດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ຕໍ່ພວກເຮົາ ແລະຕໍ່ບັນດາຜູ້ພິພາກສາຂອງພວກເຮົາຜູ້ທີ່ໄດ້ພິພາກສາພວກເຮົາ ໂດຍການນຳເອົາຄວາມພິບັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງມາເທິງພວກເຮົາ; ເພາະວ່າພາຍໃຕ້ຟ້າສະຫວັນທັງສິ້ນ ບໍ່ເຄີຍມີການກະທຳໃດເກີດຂຶ້ນເໝືອນດັ່ງທີ່ໄດ້ກະທຳແກ່ເຢຣູຊາເລັມ. ດັ່ງທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ ຄວາມພິບັດທັງໝົດນີ້ໄດ້ມາເຖິງພວກເຮົາແລ້ວ; ແຕ່ພວກເຮົາຫາໄດ້ວິງວອນຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາບໍ່ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະຫັນກັບຈາກຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຮົາ ແລະເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ. ດານີເອນ 9:11–13.

Upon the two witnesses of Jeremiah and Moses, Daniel understood the desolation which had been brought upon Jerusalem was “the curse” “of Moses” that had been “poured upon” ancient Israel. Sister White refers to Jeremiah’s witness as “testimonies to the church,” and in this regard it is identifying Jeremiah as the Spirit of Prophecy of the last days, for the “testimonies to the church” in the last days is this very thing. Jeremiah represents the Spirit of Prophecy and Moses represents the Bible.

ໂດຍອາໄສພະຍານທັງສອງຂອງເຢເຣມີຢາ ແລະ ໂມເຊ, ດານີເອນໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າຄວາມຮ້າງເປົ່າທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາເໜືອເຢຣູຊາເລັມນັ້ນ ຄື “ຄຳສາບແຊ່ງ” “ຂອງໂມເຊ” ທີ່ໄດ້ “ຖືກເທລົງເທິງ” ອິດສະຣາເອນບູຮານ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ເອີ້ນພະຍານຂອງເຢເຣມີຢາວ່າ “ຄຳພະຍານຕໍ່ຄຣິດຈັກ,” ແລະໃນແງ່ນີ້ ນັ້ນກຳລັງລະບຸເຢເຣມີຢາວ່າເປັນພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງວາລະສຸດທ້າຍ, ເພາະວ່າ “ຄຳພະຍານຕໍ່ຄຣິດຈັກ” ໃນວາລະສຸດທ້າຍກໍແມ່ນສິ່ງນີ້ເອງ. ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະ ໂມເຊເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຳພີ.

Daniel represents those of the last days that understand from those two witnesses that they have been scattered, and that understand from the Bible and Spirit of Prophecy that they have been awakened, as was Daniel to the fact that he (they) had been in captivity, and that the captivity was represented in God’s prophetic word.

ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຄົນໃນຍຸກສຸດທ້າຍທີ່ເຂົ້າໃຈຈາກພະຍານສອງທ່ານນັ້ນວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍໄປ, ແລະທີ່ເຂົ້າໃຈຈາກພຣະຄຳພີແລະພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ດານີເອນໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຮູ້ຄວາມຈິງວ່າ ທ່ານ (ພວກເຂົາ) ໄດ້ຢູ່ໃນການເປັນເຊີຍ, ແລະວ່າການເປັນເຊີຍນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ.

The experience of God’s last-day people is the experience of the ten virgins.

ປະສົບການຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ຄືປະສົບການຂອງສາວພົມຈັນສິບຄົນ.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “ຄຳອຸປະມາເຣື່ອງພຣະຍິງພົມຈັນສິບຄົນໃນມັດທາຍ 25 ກໍໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນປະສົບການຂອງປະຊາຊົນແອດເວັນຕິດເຊັ່ນກັນ.” The Great Controversy, 393.

The tarrying time of the parable of the ten virgins represents the same awakening of Daniel in chapter nine. Based upon the two sanctified witnesses Daniel realized that his entire life was a fulfillment of a specific prophecy within God’s Word. That prophecy directed Daniel to the remedy that was needed if Daniel was to be prepared for what was going to happen to him in the very next chapter. So too, when the Millerites fulfilled the parable of the ten virgins, they also had to be awakened to the fact that the first disappointment and delay had led them to fall asleep. All the prophets represent the last days.

ເວລາແຫ່ງການລ່າຊ້າໃນຄໍາອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ເປັນຕົວແທນຂອງການປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນດຽວກັນກັບຂອງດານີເອນໃນບົດທີເກົ້າ. ໂດຍອາໄສພະຍານສອງອົງທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ດານີເອນໄດ້ຕະໜັກວ່າຊີວິດທັງໝົດຂອງທ່ານເປັນການສໍາເລັດຕາມຄໍາພະຍາກອນສະເພາະຂໍ້ໜຶ່ງໃນພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄໍາພະຍາກອນນັ້ນໄດ້ນໍາພາດານີເອນໄປສູ່ວິທີແກ້ໄຂທີ່ຈໍາເປັນ ຖ້າດານີເອນຈະຖືກຕຽມໃຫ້ພ້ອມສໍາລັບສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ທ່ານໃນບົດຖັດໄປທັນທີ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອພວກມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນສໍາເລັດຕາມນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ ໃຫ້ຮູ້ວ່າຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດແລະການລ່າຊ້າໄດ້ນໍາພາພວກເຂົາໃຫ້ຫຼັບໄປ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງເປັນຕົວແທນຂອງວັນສຸດທ້າຍ.

The awakening of Daniel and the Millerites are two witnesses of an awakening of the one hundred and forty-four thousand in the last days.

ການຕື່ນຂຶ້ນຂອງດານີເອນ ແລະ ຂອງພວກມິນເລີໄຕ໌ ເປັນພະຍານສອງຄົນຂອງການຕື່ນຂຶ້ນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນວັນສຸດທ້າຍ.

> “Jesus and all the heavenly host looked with sympathy and love upon those who had with sweet expectation longed to see Him whom their souls loved. Angels were hovering around them, to sustain them in the hour of their trial. Those who had neglected to receive the heavenly message were left in darkness, and God’s anger was kindled against them, because they would not receive the light which He had sent them from heaven. Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844. Light from the Word of God shone upon their position, and they discovered a tarrying time—‘Though it [the vision] tarry, wait for it.’ In their love for Christ’s immediate coming, they had overlooked the tarrying of the vision, which was calculated to manifest the true waiting ones. Again they had a point of time. Yet I saw that many of them could not rise above their severe disappointment to possess that degree of zeal and energy which had marked their faith in 1843.” Early Writings, 236.

> “ພຣະເຢຊູ ແລະ ບັນດາບໍລິວານແຫ່ງສະຫວັນທັງປວງ ໄດ້ທອດພຣະເນດດ້ວຍຄວາມເຫັນໃຈ ແລະ ຄວາມຮັກ ໄປຍັງຜູ້ທີ່ໄດ້ຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມຄາດຫວັງອັນຫວານຊື່ນ ທີ່ຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງຈິດວິນຍານຂອງເຂົາຮັກ. ບັນດາທູດສະຫວັນໄດ້ລອຍຢູ່ອ້ອມພວກເຂົາ ເພື່ອຄ້ຳຊູພວກເຂົາໃນໂມງແຫ່ງການທົດລອງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ລະເລີຍບໍ່ຍອມຮັບຂ່າວສານຈາກສະຫວັນນັ້ນ ຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ, ແລະ ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ພວກເຂົາ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງມາແກ່ພວກເຂົາຈາກສະຫວັນ. ຄົນສັດຊື່ເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ຜິດຫວັງ ແຕ່ບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າເຫດໃດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ສະເດັດມາ, ມິໄດ້ຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ກັບໄປຫາພຣະຄຳພີຂອງຕົນ ເພື່ອຄົ້ນຫາຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖອນອອກຈາກຕົວເລກຕ່າງໆ, ແລະ ຄວາມຜິດພາດນັ້ນໄດ້ຖືກອະທິບາຍ. ພວກເຂົາເຫັນວ່າ ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ຍືດໄປເຖິງປີ 1844, ແລະ ຫຼັກຖານຊຸດດຽວກັນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ນຳສະເໜີເພື່ອສະແດງວ່າຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ສິ້ນສຸດໃນປີ 1843, ກໍພິສູດວ່າມັນຈະສິ້ນສຸດໃນປີ 1844. ແສງສະຫວ່າງຈາກພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງລົງເທິງຖານະຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຄົ້ນພົບເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ—‘ແມ່ນວ່າມັນ [ນິມິດ] ຈະຊັກຊ້າ ກໍຈົ່ງຄອຍຖ້າມັນ.’ ໃນຄວາມຮັກຂອງພວກເຂົາຕໍ່ການສະເດັດມາໃນທັນທີຂອງພຣະຄຣິດ, ພວກເຂົາໄດ້ມອງຂ້າມການຊັກຊ້າຂອງນິມິດ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອສຳແດງຜູ້ທີ່ຄອຍຖ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເຂົາມີຈຸດແຫ່ງເວລາ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຫຼາຍຄົນໃນພວກເຂົາບໍ່ອາດລຸກຂຶ້ນເໜືອຄວາມຜິດຫວັງອັນຮ້າຍແຮງຂອງຕົນ ເພື່ອຈະມີຄວາມຮ້ອນຮົນ ແລະ ພະລັງກຳລັງໃນລະດັບທີ່ເຄີຍເປັນເຄรื่องໝາຍຂອງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843.” Early Writings, 236.

In fulfillment of the parable, the Millerites “had overlooked the tarrying of the vision,” but they were “again” “led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained.” Daniel was led to the Bible and the “hand of the Lord” was removed from “the prophetic periods,” and when Daniel as a doer, not simply a hearer, by active faith proved that he understood the message of Jeremiah and Moses by fulfilling the directions given in Leviticus twenty-six as well as the remedy and resolution of the scattered condition of God’s people, then the “explanation,” was given to Daniel.

ໃນການສຳເລັດຂອງຄຳອຸປະມານນັ້ນ, ພວກ Millerites “ໄດ້ມອງຂ້າມການຊັກຊ້າຂອງນິມິດ,” ແຕ່ພວກເຂົາ “ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ” “ໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ກັບໄປຫາພຣະຄຳພີຂອງພວກເຂົາເພື່ອຄົ້ນຫາຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຖືກຍົກອອກຈາກຕົວເລກ, ແລະຄວາມຜິດພາດໄດ້ຖືກອະທິບາຍ.” ດານີເອນໄດ້ຖືກນຳໄປຫາພຣະຄຳພີ ແລະ “ພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ຖືກຍົກອອກຈາກ “ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ,” ແລະເມື່ອດານີເອນໃນຖານະຜູ້ປະຕິບັດ, ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຜູ້ຟັງ, ໂດຍຄວາມເຊື່ອອັນມີການກະທຳໄດ້ພິສູດວ່າທ່ານເຂົ້າໃຈຂ່າວສານຂອງເຢເຣມີຢາ ແລະໂມເຊ ໂດຍການເຮັດໃຫ້ຄຳແນະນຳທີ່ໄດ້ປະທານໄວ້ໃນເລວີນິຕິ ບົດ 26 ສຳເລັດລົງ ພ້ອມທັງການແກ້ໄຂແລະການຄລີ່ຄາຍສະພາບທີ່ກະຈັດກະຈາຍຂອງຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວ “ຄຳອະທິບາຍ” ຈຶ່ງໄດ້ຖືກປະທານແກ່ດານີເອນ.

When the one hundred and forty-four thousand fulfill the tarrying time of the parable in its final and most perfect fulfillment in the last days, they will do so in a period of time when the “formation of the image of the beast” is their great test.

ເມື່ອຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ບັນລຸເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າຂອງຄຳອຸປະມາ ໃນການສຳເລັດຂັ້ນສຸດທ້າຍແລະສົມບູນທີ່ສຸດຂອງມັນໃນວັນສຸດທ້າຍ, ພວກເຂົາຈະກະທຳດັ່ງນັ້ນໃນຊ່ວງເວລາທີ່ “ການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ” ເປັນການທົດສອບອັນໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາ.

We will continue these thoughts in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “‘When the fruit is brought forth, immediately he putteth in the sickle, because the harvest is come.’ Christ is waiting with longing desire for the manifestation of Himself in His church. When the character of Christ shall be perfectly reproduced in His people, then He will come to claim them as His own.” Christ’s Object Lessons 69.

> “‘ເມື່ອຜົນນັ້ນສຸກແລ້ວ ທັນໃດນັ້ນເຂົາກໍນໍາກ່ຽວເຂົ້າໄປ ເພາະວ່າລະດູກ່ຽວມາເຖິງແລ້ວ.’ ພຣະຄຣິດກໍາລັງຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າ ເພື່ອການສໍາແດງພຣະອົງເອງໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດຖືກສະທ້ອນອອກຢ່າງສົມບູນໃນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເມື່ອນັ້ນພຣະອົງຈະສະເດັດມາເພື່ອຮັບເອົາເຂົາເຈົ້າເປັນຂອງພຣະອົງເອງ.” Christ’s Object Lessons 69.

> “It is the darkness of misapprehension of God that is enshrouding the world. Men are losing their knowledge of His character. It has been misunderstood and misinterpreted. At this time a message from God is to be proclaimed, a message illuminating in its influence and saving in its power. His character is to be made known. Into the darkness of the world is to be shed the light of His glory, the light of His goodness, mercy, and truth.

> “ຄວາມມືດແຫ່ງການເຂົ້າໃຈຜິດກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ ກຳລັງປົກຄຸມໂລກຢູ່. ມະນຸດກຳລັງສູນເສຍຄວາມຮູ້ຈັກໃນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ. ພຣະລັກສະນະນັ້ນໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈຜິດ ແລະຖືກຕີຄວາມຜິດ. ໃນເວລານີ້ ຂ່າວສານຈາກພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງຖືກປະກາດອອກໄປ ເປັນຂ່າວສານທີ່ໃຫ້ຄວາມສະຫວ່າງໃນອິດທິພົນຂອງມັນ ແລະໃຫ້ຄວາມລອດໃນລິດເດດຂອງມັນ. ພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ. ເຂົ້າໄປໃນຄວາມມືດຂອງໂລກ ຈະຕ້ອງມີການສ່ອງສາຍແສງແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ ຄື ແສງແຫ່ງຄວາມດີຂອງພຣະອົງ ພຣະກະລຸນາ ແລະຄວາມຈິງ.”

> “This is the work outlined by the prophet Isaiah in the words, ‘O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and His arm shall rule for Him; behold, His reward is with Him, and His work before Him.” Isaiah 40:9, 10.

> “ນີ້ແມ່ນພຣະລາຊະກິດທີ່ຜູ້ພະຍາກອນ ອິຊາຢາ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳວ່າ, ‘ໂອ ເຢຣູຊາເລັມ, ຜູ້ນຳຂ່າວດີມາ, ຈົ່ງຍົກສຽງຂອງເຈົ້າຂຶ້ນດ້ວຍກຳລັງ; ຈົ່ງຍົກມັນຂຶ້ນ, ຢ່າຢ້ານກົວ; ຈົ່ງກ່າວແກ່ບັນດານະຄອນແຫ່ງ ຢູດາ ວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ! ຈົ່ງເບິ່ງ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສະເດັດມາດ້ວຍພຣະຫັດອັນຊົງລິດ, ແລະ ພຣະກອນຂອງພຣະອົງຈະປົກຄອງເພື່ອພຣະອົງ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ບຳເໜັດຂອງພຣະອົງຢູ່ກັບພຣະອົງ, ແລະ ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ.’ ອິຊາຢາ 40:9, 10.”

> “Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415.

> “ຜູ້ທີ່ຄອຍຖ້າການສະເດັດມາຂອງເຈົ້າບ່າວ ຈະຕ້ອງກ່າວແກ່ປະຊາຊົນວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ.’ ລຳແສງສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ຂ່າວສານສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມເມດຕາທີ່ຈະຖືກປະກາດແກ່ໂລກ, ແມ່ນການເປີດເຜີຍພຣະລັກສະນະແຫ່ງຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງ. ບຸດຫຼານຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງສະແດງພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ. ໃນຊີວິດແລະໃນລັກສະນະນິສັຍຂອງພວກເຂົາເອງ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເປີດເຜີຍວ່າ ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກະທຳອັນໃດເພື່ອພວກເຂົາ.” Christ’s Object Lessons, 415.

Back to Articles