Article

# ປານີອຸມ - ເລກເຈັດ

ດານີເອນ 11 ຖືກເປີດເຜີຍ: ແນວຄຳພະຍາກອນຈາກປີ 1989 ເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພວກເຮົາກໍາລັງດໍາເນີນການນໍາເອົາເນື້ອຄວາມທຸກແນວໃນດານີເອນ ບົດ 11 ມາປະສານເຂົ້າດ້ວຍກັນ ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ 40 ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ການຊົງເອີ້ນຂອງພວກເຮົາໃນຖານະນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນ ຄືການແບ່ງແຍກພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

> ຈົ່ງພາກພຽນສະແດງຕົນເອງໃຫ້ເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າ, ເປັນຄົນງານທີ່ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລະອາຍ, ແບ່ງແຍກພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. 2 ຕີໂມທຽວ 2:15

ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 11 ສາມາດແບ່ງອອກເປັນສິບແນວຄຳພະຍາກອນ. ຂໍ້ 1 ຫາ 4 ເປັນແນວຄຳພະຍາກອນຫນຶ່ງ. ຂໍ້ 5 ຫາ 9 ເປັນແນວທີສອງ. ຂໍ້ 10 ເປັນແນວທີສາມ. ຂໍ້ 11 ແລະ 12 ເປັນແນວທີສີ່. ແນວທີຫ້າຄືຂໍ້ 13 ຫາ 15. ແນວທີຫົກຄືຂໍ້ 16 ຫາ 22. ແນວທີເຈັດຄືຂໍ້ 23 ແລະ 24. ຂໍ້ 24 ຫາຂໍ້ 31 ເປັນແນວທີແປດ. ຂໍ້ 31 ຫາ 40 ເປັນແນວທີເກົ້າ, ແລະແນວທີສິບ ແລະເປັນແນວສຸດທ້າຍ ຄືຂໍ້ 40 ຫາ 45. ສິບແນວນີ້ຈະຕ້ອງນຳມາປະກອບເຂົ້າກັນ ແນວເທິງແນວ.

> ພຣະອົງຈະຊົງສອນຄວາມຮູ້ແກ່ຜູ້ໃດ? ແລະຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄຳສອນ? ຄືແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຢ່ານົມແລ້ວ ແລະຖືກແຍກອອກຈາກອົກແມ່ແລ້ວ.

> ເພາະວ່າຂໍ້ບັນຍັດຕ້ອງຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ, ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ; ທີ່ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະທີ່ນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ:

> ເພາະວ່າ ພຣະອົງຈະກ່າວກັບຊົນຊາດນີ້ດ້ວຍຮີມຝີປາກທີ່ຕິດອ່າງ ແລະດ້ວຍພາສາອື່ນ. ແກ່ພວກເຂົາພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, ນີ້ແຫຼະເປັນການພັກຜ່ອນ ຊຶ່ງດ້ວຍສິ່ງນີ້ ພວກເຈົ້າອາດໃຫ້ຜູ້ເມື່ອຍລ້າໄດ້ພັກ; ແລະນີ້ແຫຼະເປັນການຟື້ນຊື່ນ: ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ.

> ແຕ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວສຳລັບເຂົາທັງຫຼາຍເປັນຂໍ້ບັນຍັດຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ, ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ; ທີ່ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ທີ່ນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະໄປ ແລະ ສະດຸດຫງາຍໄປຂ້າງຫຼັງ, ແລະ ແຕກຫັກ, ແລະ ຖືກດັກຈັບ, ແລະ ຖືກຈັບໄປ. ອິຊາຢາ 28:9–13.

ແນ່ນອນ ແຕ່ລະເສັ້ນຄໍາພະຍາກອນທັງສິບນັ້ນມີຄວາມສຳພັນເຊື່ອມໂຍງກັນ, ແຕ່ພາຍໃນແຕ່ລະເສັ້ນສາມາດມອງເຫັນຫົວຂໍ້ສະເພາະຢ່າງໜຶ່ງໄດ້. ເຖິງແມ່ນວ່າແຕ່ລະເສັ້ນຈະມີຫົວຂໍ້ຫຼັກຢ່າງໜຶ່ງ, ແຕ່ເສັ້ນເຫຼົ່ານັ້ນມີຄຳພະຍານຫຼາຍກວ່າພຽງຢ່າງດຽວ. ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈທີ່ຈະລະບຸຫົວຂໍ້ແຕ່ລະຢ່າງໃນບັນດາເສັ້ນທັງສິບນັ້ນ.

## ແຖວທຳອິດ

> ໃນປີທຳອິດແຫ່ງລາຊະການຂອງດາຣິອຸດຊາວມີເດຍ, ຂ້າພະເຈົ້າເອງກໍໄດ້ຢືນຢູ່ເພື່ອຄ້ຳຈູນ ແລະເພື່ອເສີມກຳລັງໃຫ້ແກ່ທ່ານ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳແດງຄວາມຈິງໃຫ້ແກ່ທ່ານ. ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ຍັງຈະມີກະສັດອີກສາມອົງລຸກຂຶ້ນໃນເປີເຊຍ; ແລະອົງທີສີ່ຈະຮັ່ງມີຫຼາຍກວ່າພວກເຂົາທັງໝົດຫຼາຍນັກ; ແລະໂດຍອຳນາດຂອງທ່ານຜ່ານຄວາມຮັ່ງມີຂອງທ່ານ ທ່ານຈະປຸກລະດົມທຸກສິ່ງໃຫ້ຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກຂອງກຣີຊາ. ແລະຈະມີກະສັດຜູ້ມີລິດອຳນາດລຸກຂຶ້ນ, ຜູ້ຈະປົກຄອງດ້ວຍອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ. ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລ້ວ, ອານາຈັກຂອງທ່ານຈະແຕກອອກ ແລະຈະຖືກແບ່ງໄປສູ່ສີ່ລົມແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ; ແຕ່ບໍ່ແມ່ນແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານ, ຫຼືຕາມອຳນາດທີ່ທ່ານໄດ້ປົກຄອງ; ເພາະອານາຈັກຂອງທ່ານຈະຖືກຖອນອອກ, ແມ່ນແຕ່ເພື່ອຄົນອື່ນນອກເໜືອຈາກເຫຼົ່ານັ້ນ. ດານີເອນ 11:1–4.

ປີທຳອິດຂອງດາຣິອຸສເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການສິ້ນສຸດຂອງເຈັດສິບປີ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນຄຳພະຍາກອນ. ພໍເຖິງຂໍ້ທີສາມ ອາເລັກຊານເດີ ມະຫາລາດໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກທົ່ວໂລກຂອງຕົນ ແລະໃນຂໍ້ທີສີ່ ອານາຈັກຂອງລາວຈະຖືກຖອນຂຶ້ນ ແລະຖືກແບ່ງອອກໄປສູ່ລົມທັງສີ່. ການໃຊ້ດາຣິອຸສເປັນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1989 ເຮັດໃຫ້ເຮົາສາມາດນັບບັນດາກະສັດທີ່ຖືກແທນຄ່າໄວ້ໃນຂໍ້ທີສອງໄດ້. ເມື່ອກາເບຣຍນກ່າວໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງວ່າ, “ໃນປີທຳອິດຂອງດາຣິອຸສເໝືອນກັນ” ທ່ານກຳລັງສືບຕໍ່ຈາກສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ແຈ້ງແກ່ດານີເອນໄວ້ແຕ່ຕົ້ນນິມິດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນບົດທີສິບ.

> ໃນປີທີສາມແຫ່ງການຄອງລາດຂອງກະສັດໄຊຣັດແຫ່ງເປີເຊຍ ມີຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍແກ່ດານີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງມີຊື່ເອີ້ນວ່າ ເບນເທຊັດຊາ; ແລະຂໍ້ຄວາມນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ ແຕ່ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ນັ້ນຍາວນານ; ແລະທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 10:1.

ເຄື່ອງໝາຍທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ປະກອບດ້ວຍສອງສັນຍະລັກ. “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ສຳລັບເສັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງໂມເຊ ແມ່ນການເກີດຂອງອາໂຣນ, ແລະຕໍ່ມາອີກສາມປີຈຶ່ງເປັນການເກີດຂອງໂມເຊ. ອາໂຣນແລະໂມເຊເປັນສັນຍະລັກສອງຊັ້ນຂອງ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ໃນປະຫວັດຂອງພວກເຂົາ ແລະເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການເກີດຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະພຣະເຢຊູອີກຫົກເດືອນຕໍ່ມາ. “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ໃນປີ 1798 ໄດ້ໝາຍເຖິງການຈັບຕົວສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ ຜູ້ທີ່ຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ເສຍຊີວິດໃນການຖືກຄຸມຂັງໃນປີ 1799. ຕັ້ງແຕ່ “ປີທຳອິດຂອງດາຣິອຸດຊາວມີເດຍ” ຈົນເຖິງ “ປີທີສາມຂອງກະສັດຊີຣັດແຫ່ງເປີເຊຍ”; ດາຣິອຸດແລະຊີຣັດເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ໃນປີ 1989, ເພາະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫຼາຍກຳລັງເວົ້າເຖິງວັນສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າວັນເວລາທີ່ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດຢູ່.

> ບັນດາສິ່ງທັງປວງນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງ; ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເປັນຄຳຕັກເຕືອນແກ່ພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ຍຸກສຸດທ້າຍຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:11.

ດາຣີອຸດ ແລະ ໄຊຣັດ ເປັນຕົວແທນຂອງ Ronald Reagan ແລະ George Bush senior ໃນປີ 1989. ທັງສອງເປັນປະທານາທິບໍດີໃນປີນັ້ນ. ຂໍ້ທີໜຶ່ງໃນບົດທີສິບເອັດ ກຳນົດນິມິດໄວ້ໃນປີທີສາມຂອງໄຊຣັດ ຊຶ່ງຈະເປັນຕົວແທນຂອງ George Bush senior ຜູ້ທີ່ຕາມຫຼັງ Reagan ເໝືອນດັ່ງທີ່ໄຊຣັດໄດ້ຕາມຫຼັງດາຣີອຸດ. ຂໍ້ທີສອງກ່າວວ່າ ຍັງຈະມີກະສັດອີກສາມອົງລຸກຂຶ້ນ ແລະ ອົງທີສີ່ຈະຮັ່ງມີຫຼາຍຍິ່ງກວ່າພວກເຂົາທັງໝົດ. “ເວລາສຸດທ້າຍ” ຕອນສຸດທ້າຍໃນບົດທີສິບເອັດ ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1989 ແລະ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຫຼັງຈາກ George Bush senior ແລ້ວ ຍັງຈະມີກະສັດອີກສາມອົງລຸກຂຶ້ນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ລະບຸເຖິງປະທານາທິບໍດີສາມຄົນທີ່ຕາມຫຼັງ Bush senior. ກະສັດສາມອົງນັ້ນຄື Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama ແລະ ຈາກນັ້ນປະທານາທິບໍດີຜູ້ຮັ່ງມີທີ່ສຸດ, Donald Trump, ຈະ “ໂດຍກຳລັງຂອງຕົນ” ແລະ “ໂດຍຜ່ານຄວາມຮັ່ງມີຂອງຕົນ ລາວຈະປຸກເຮົ້າທຸກສິ່ງຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກຂອງ Grecia”.

ແລ້ວຂໍ້ທີສາມກໍນຳເຂົ້າມາເຖິງ Alexander the Great ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງຜູ້ນຳຄົນສຸດທ້າຍຂອງ United Nations ຜູ້ທີ່ຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບລະບົບ papacy ໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແຕ່ຜູ້ນັ້ນກໍຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ເໝືອນດັ່ງ papacy. United Nations ແມ່ນອານາຈັກທີເຈັດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກະສັດສິບອົງໃນ Revelation ບົດທີສິບເຈັດ, ແລະສະຫະພັນຂອງກະສັດສິບອົງນັ້ນເຫັນພ້ອມກັນທີ່ຈະມອບອານາຈັກທີເຈັດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ papal ເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກ.

> ແລະສິບເຂົາທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນ ຄືກະສັດສິບອົງ ຜູ້ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບອານາຈັກເທື່ອ; ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບອຳນາດດັ່ງກະສັດຢູ່ຮ່ວມກັບສັດຮ້າຍເປັນເວລາຫນຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຈິດໃຈອັນດຽວກັນ ແລະຈະມອບອຳນາດແລະເຫດກຳລັງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດສົງຄາມກັບພຣະເມສານ້ອຍ ແລະພຣະເມສານ້ອຍຈະຊະນະພວກເຂົາ; ເພາະພຣະອົງເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອບັນດາເຈົ້ານາຍ ແລະເປັນກະສັດເຫນືອບັນດາກະສັດ: ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ກັບພຣະອົງນັ້ນເປັນຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນ, ຖືກເລືອກ, ແລະສັດຊື່. ພຣະນິມິດ 17:12–14.

ກະສັດສິບອົງນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ທີສາມແລະຂໍ້ທີສີ່ ແລະຍັງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປະຫວັດການຮຸ່ງຂຶ້ນແລະການລົ້ມລົງຂອງອາເລັກຊານເດີ ມະຫາລາດ ຜູ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນສຳເລັດໃນສັດຕະວັດທີສີ່. ປະເທດກຣີກແມ່ນອານາຈັກທີສາມໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ແລະເປັນສັນຍາລັກຂອງພະຍານາກ ຊຶ່ງເປັນໜຶ່ງໃນສາມສ່ວນຂອງສະຫະພັນສາມປະການຄື ພະຍານາກ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ຂໍ້ຄວາມວ່າ “ກະສັດຂອງຊາວຢິວ” ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ເປັນພາສາເຮັບເຣີ, ລາຕິນ ແລະກຣີກ; ອັນເປັນຕົວແທນຂອງຊາວຢິວ, ຊາວໂຣມັນ ແລະຝູງຊົນອື່ນໆທີ່ມາຈາກນານາຊາດ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນເທດສະການປັດສະຄາ. ຊາວກຣີກເປັນຕົວແທນຂອງພະຍານາກ, ຊາວໂຣມັນເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະຊາວຢິວແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

ສີ່ຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີສິບເອັດໄດ້ລະບຸເຖິງຈຸດຈົບຂອງອຳນາດມັງກອນຝ່າຍໂລກທີ່ກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບອຳນາດສັນຕະປາປາ ໃນເວລາທີ່ໄລຍະແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດກຳລັງປິດລົງ. ຂໍ້ທີສາມແລະຂໍ້ທີສີ່ລະບຸເຖິງການຜຸດຂຶ້ນຄັ້ງສຸດທ້າຍແລະການລົ້ມລົງຂອງການສຳແດງອອກຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງອຳນາດມັງກອນຝ່າຍໂລກ. ຂໍ້ຕ່າງໆເຫຼົ່ານັ້ນຊ້ອນທັບກັບຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງລະບຸເຖິງຈຸດຈົບຂອງສັດຮ້າຍຜູ້ທີ່ກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ຕອນຕົ້ນແລະຕອນທ້າຍຂອງບົດທີສິບເອັດລະບຸເຖິງປະຫວັດສາດທີ່ສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າມາເຖິງຈຸດອະວະສານຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫຼືອ. ສີ່ຂໍ້ທຳອິດທີ່ຈັດວາງຄຽງຄູ່ກັບຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍ ແລະໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງຖືເອົານັຍສັນຍະລັກຂອງພຣະບັນຍັດສິບປະການ ດ້ວຍແຜ່ນໜຶ່ງຂອງສີ່ບັນຍັດທຳອິດ ແລະອີກແຜ່ນໜຶ່ງຂອງຫົກບັນຍັດສຸດທ້າຍ ພ້ອມກັນນັ້ນກໍຍັງເປັນສັນຍະລັກເຖິງການທົດສອບດ້ວຍຈຳນວນສິບ.

ສີ່ຂໍ້ພຣະຄຳທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບ ພ້ອມທັງຍຶດໂຍງຂ່າວສານນັ້ນໄວ້ວ່າເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1989. ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງການປິດລົງແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການສະຫຼຸບຂ່າວສານຂອງຫົກຂໍ້ພຣະຄຳສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງເປັນຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນອັນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989 ແລະຊຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງເຫດການຕ່າງໆທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບການປິດລົງແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ.

ຂໍ້ພຣະຄໍາເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຫຼັກຍຶດທາງຄໍາພະຍາກອນເພື່ອໃຫ້ຮັບຮູ້ວ່າ ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1989 ຈະມີປະທານາທິບໍດີທັງໝົດແປດຄົນ ໂດຍທີ່ຄົນທີແປດນັ້ນເປັນຄົນໜຶ່ງໃນເຈັດປະທານາທິບໍດີກ່ອນໜ້າ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຊື່ອມໂຍງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ເຂົ້າກັບປິດສະນາທີ່ວ່າຄົນທີແປດເປັນຄົນໜຶ່ງໃນເຈັດ, ຊຶ່ງເປັນລັກສະນະທາງຄໍາພະຍາກອນທີ່ເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບສະໄໝປະຈຸບັນໃນວັນສຸດທ້າຍ.

ແນວຄວາມຄິດຫຼັກທີ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ຈາກຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ ຄືການທຳລາຍຢ່າງສິ້ນສຸດຂອງອຳນາດມັງກອນ ຜູ້ທີ່ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງ Tyre. ຍິງໂສເພນີນັ້ນໄດ້ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບກະສັດທັງປວງແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແຕ່ດັ່ງທີ່ຝຣັ່ງໃນສະໄໝໂບຮານໄດ້ກາຍເປັນບຸດຫົວປີຂອງຄຣິດຕະຈັກຄາໂທລິກ ເມື່ອ Clovis ໄດ້ຖວາຍບັນລັງຂອງຕົນແດ່ລະບົບ papacy ໃນປີ 496, ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນຄືສະຫະລັດອາເມຣິກາ ຈະເປັນປະເທດທຳອິດໃນບັນດາກະສັດທີ່ຈະກະທຳການຜິດປະເວນີກັບຍິງໂສເພນີນັ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍ ສີ່ຂໍ້ຕົ້ນໄດ້ຊີ້ບອກແລະເນັ້ນຢ້ຳເຖິງອຳນາດທັງສາມທີ່ນຳໂລກໄປສູ່ Armageddon, ແຕ່ແນວຄວາມຄິດຫຼັກໃນສີ່ຂໍ້ທຳອິດນັ້ນ ຄືອຳນາດມັງກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Grecia ແລະ Alexander the Great.

ເຣແກນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂະບວນການຂອງປະທານາທິບໍດີແປດຄົນ ຊຶ່ງບັດນີ້ໄດ້ນໍາໄປສູ່ຄົນສຸດທ້າຍໃນບັນດາປະທານາທິບໍດີແປດຄົນນັ້ນ. ປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດຈະຕັ້ງຮູບສັດຮ້າຍຂຶ້ນ ແລະບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ, ພ້ອມທັງເປັນຄົນຈັດການໄກ່ເກ່ຍຂໍ້ຕົກລົງອັນໜຶ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົາຂຶ້ນເປັນຫົວໜ້າຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ຊຶ່ງໃນຈຸດນັ້ນເອງຈະເຂົ້າສູ່ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດທົ່ວໂລກ ພາຍໃຕ້ຂໍ້ອ້າງຂອງການແກ້ໄຂສົງຄາມທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຂອງອິສລາມສຸດໂຕ່ງ.

ການປ່ຽນຜ່ານຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຊຶ່ງເປັນສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13, ຈາກການເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ໄປສູ່ການເປັນຫົວຂອງອານາຈັກທີເຈັດໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ໃນຂະນະທີ່ທຳໃຫ້ຄວາມສຳພັນອັນຜິດກົດໝາຍກັບອານາຈັກທີແປດໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີສຳເລັດລົງ, ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ທີໜຶ່ງທີ່ຊີ້ບອກເຖິງປີ 1989, ຜ່ານບັນດາປະທານາທິບໍດີທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະຈາກນັ້ນໃນທັນທີກໍລະບຸເຖິງກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ລຸກຂຶ້ນ. ກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຄື ທຣຳ ຜູ້ເຂົ້າຄວບຄຸມອົງການສະຫະປະຊາຊາດ, ຊຶ່ງໃນເວລານີ້ລາວກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການຮື້ຖອນມັນລ່ວງໜ້າກ່ອນການຮຽກຮ້ອງຂອງລາວ.

## ແຖວທີສອງ

ຂໍ້ທີຫ້າເຖິງຂໍ້ທີເກົ້າເປັນການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທໍາອິດ ແລະເປັນການພັນລະນາແບບຈຸດຕໍ່ຈຸດຂອງສົງຄາມລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອ ແລະຝ່າຍໃຕ້ ຊຶ່ງທັງບົດນີ້ໄດ້ນໍາໃຊ້ເປັນພາກພື້ນຄໍາພະຍາກອນຫຼັກ. ຂໍ້ທີຫ້າໄດ້ວາງຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງຕອນນີ້ໄວ້.

> ແລະກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະເຂັ້ມແຂງ, ແລະເຈົ້ານາຍຄົນໜຶ່ງຂອງທ່ານ; ແລະຜູ້ນັ້ນຈະເຂັ້ມແຂງຍິ່ງກວ່າທ່ານ, ແລະຈະມີອຳນາດປົກຄອງ; ອຳນາດປົກຄອງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເປັນອຳນາດປົກຄອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ດານີເອນ 11:5.

ປໂຕເລມີທີ 1 ໂຊເຕີ ແລະ ເຊເລວກັສທີ 1 ນີກາໂຕ ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໃນຂໍ້ນີ້. ທັງສອງເປັນສ່ວນຫນຶ່ງໃນສີ່ສ່ວນຂອງ “Diadochi” (ໝາຍເຖິງຜູ້ສືບທອດ) ໃນອານາຈັກຂອງອາເລັກຊານເດີ. ເຊເລວກັສເປັນ “ກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ” ຄົນທໍາອິດໃນບົດທີສິບເອັດ, ແລະໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັບໂຣມນອກສາສະໜາ, ໂຣມສັນຕະປາປາ ແລະ ໂຣມສະໄໝໃໝ່—ເຊເລວກັສໄດ້ຖືກສະຖາປະນາເປັນກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອຕາມຄໍາພະຍາກອນພາຍຫຼັງຈາກໄຊຊະນະຫຼັກສາມຄັ້ງ ຫຼື ເຫດການຊີ້ຂາດສາມປະການເທົ່ານັ້ນ: ການຍຶດບາບີໂລນຄືນຂອງເຂົາໃນປີ 312 ກ່ອນ ຄ.ສ., ຍຸດທະການທີ່ Ipsus ໃນປີ 301 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະ ຍຸດທະການທີ່ Corupedium ໃນປີ 281 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຄວາມເຄື່ອນໄຫວເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເອົາຊະນະຄູ່ແຂ່ງສໍາຄັນຂອງເຂົາ, ຂະຫຍາຍອານາຈັກຂອງເຂົາ, ແລະ ທໍາໃຫ້ອໍານາດຄອບງໍາຂອງເຂົາໝັ້ນຄົງໃນພາກພື້ນນັ້ນ.

ເສັ້ນທີສອງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການລະບຸກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ ໂດຍແຍກອອກຈາກຜູ້ສືບທອດຄົນອື່ນໆ (Diadochi) ຂອງອານາຈັກທີ່ຖືກແບ່ງອອກຂອງ Alexander. ມັນເລີ່ມຕົ້ນໂດຍລະບຸວ່າກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະໄດ້ຮັບອຳນາດກໍ່ຕໍ່ເມື່ອຫຼັງຈາກການພິຊິດສາມຄັ້ງ. ຈາກນັ້ນ ໃນປະຫວັດຂອງການຕໍ່ສູ້ເພື່ອການຄອບຄອງອຳນາດ ທີ່ໄດ້ຄ່ອຍໆເປີດເຜີຍພາຍຫຼັງການຕາຍຂອງ Alexander ໃນຂໍ້ທີຫົກເຖິງຂໍ້ທີເກົ້າ, ໄດ້ລະບຸໄລຍະໜຶ່ງທີ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການໂຄ່ນລົ້ມກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໂດຍກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້. ນີ້ແມ່ນຄັ້ງທຳອິດໃນສາມຄັ້ງໃນບົດທີສິບເອັດ ທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ມີໄຊເໜືອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ສາມຄັ້ງນີ້ເປັນພະຍານພາຍໃນສາມປະການຢູ່ໃນບົດນັ້ນ ຊຶ່ງສະຖາປະນາຢ່າງຊັດເຈນເຖິງໝຸດໝາຍຂອງປະຫວັດສາດ ທີ່ນຳໄປສູ່ການທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ເອົາຊະນະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ.

> ແລະກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະເຂັ້ມແຂງ, ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງລາວຜູ້ໜຶ່ງດ້ວຍ; ແລະລາວຈະເຂັ້ມແຂງຍິ່ງກວ່າຜູ້ນັ້ນ, ແລະຈະມີອຳນາດປົກຄອງ; ອຳນາດປົກຄອງຂອງລາວຈະເປັນອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະເມື່ອສິ້ນສຸດຫຼາຍປີ ພວກເຂົາຈະເຂົ້າຮ່ວມກັນ; ເພາະວ່າພະທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະມາຫາກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອເພື່ອເຮັດສັນຍາ: ແຕ່ນາງຈະບໍ່ອາດຮັກສາກຳລັງແຫ່ງແຂນໄວ້ໄດ້; ແລະລາວກໍຈະບໍ່ຢືນຢູ່, ຫຼືແຂນຂອງລາວກໍດ້ວຍ: ແຕ່ນາງຈະຖືກມອບໄວ້, ແລະພວກທີ່ນຳນາງມາ, ແລະຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຳເນີດນາງ, ແລະຜູ້ທີ່ເສີມກຳລັງນາງໃນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ. ແຕ່ຈາກກິ່ງໜຶ່ງແຫ່ງຮາກຂອງນາງ ຈະມີຜູ້ໜຶ່ງລຸກຂຶ້ນໃນຖານະຂອງລາວ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະມາພ້ອມກັບກອງທັບ, ແລະຈະເຂົ້າໄປໃນປ້ອມປາການຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ແລະຈະຈັດການຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ, ແລະຈະມີໄຊຊະນະ: ແລະລາວຈະນຳພວກເຂົາໄປເປັນເຊີຍຍັງອີຢິບ, ພ້ອມທັງພຣະຂອງພວກເຂົາ, ແລະເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາ, ພ້ອມທັງພາຊະນະອັນມີຄ່າຂອງເງິນແລະຄຳຂອງພວກເຂົາ; ແລະລາວຈະດຳລົງຢູ່ອີກຫຼາຍປີຍິ່ງກວ່າກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະເຂົ້າສູ່ອານາຈັກຂອງຕົນ, ແລະຈະກັບຄືນໄປຍັງແຜ່ນດິນຂອງຕົນ. Daniel 11:5–9.

ການສຳເລັດໃນປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຈັດຫາແບບແຜນສຳລັບການສຳເລັດໃນຄຳພະຍາກອນຂອງໄລຍະເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງຖືກຊີ້ບອກໄວ້ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດເຖິງສີ່ສິບ, ແລະເປັນແບບແຜນທາງຄຳພະຍາກອນສຳລັບການສຳເລັດຂອງຂໍ້ທີສິບເອັດ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 217 BC ໃນຍຸດທະການຮາເຟຍ. ພະຍານທັງສາມນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກລັກສະນະຂອງສົງຄາມຢູເຄຣນ ບ່ອນທີ່ພູຕິນ, ກະສັດອົງສຸດທ້າຍແຫ່ງທິດໃຕ້, ຈະມີໄຊເໜືອກອງທັບຕົວແທນຂອງກະສັດພາປາແຫ່ງທິດເໜືອ.

ຫົວຂໍ້ຂອງເສັ້ນທີສອງແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ແມ່ນກ່ຽວກັບວິທີທີ່ບາດແຜຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍໄດ້ຖືກກະທຳຕໍ່ສັນຕະປາປາໃນປີ 1798 ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ທີຫ້າເຖິງຂໍ້ທີເກົ້າ ແລະໂດຍຍຸດທະການຣາເຟຍໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ. ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້, ຊຶ່ງກໍຄືອີຢິບ, ແມ່ນອຳນາດຂອງມັງກອນ.

> ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າຕໍ່ຕ້ານຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ, ແລະຈົ່ງປະກາດຄຳພະຍາກອນຕໍ່ຕ້ານເຂົາ ແລະຕໍ່ຕ້ານອີຢິບທັງສິ້ນ: ຈົ່ງເວົ້າ ແລະຈົ່ງກ່າວວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຢູ່ຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ, ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ, ເຈົ້າມັງກອນໃຫຍ່ຜູ້ນອນຢູ່ກາງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍຂອງຕົນ, ຜູ້ໄດ້ກ່າວວ່າ, ແມ່ນ້ຳຂອງຂ້າເປັນຂອງຂ້າເອງ, ແລະຂ້າໄດ້ສ້າງມັນໄວ້ສຳລັບຕົນເອງ. ເອເຊກຽນ 29:2, 3.

ຕົວຢ່າງສາມປະການຂອງການທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ມີໄຊເໜືອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນບົດທີສິບເອັດ ຖືກນຳມາປະກອບກັນເພື່ອຊີ້ບອກເຖິງການລົ້ມລົງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຫ້າ.

> ແລະລາວຈະຕັ້ງພະພັກອາໄສແຫ່ງພະລາຊະວັງຂອງລາວໄວ້ລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ ໃນພູບໍລິສຸດອັນສະຫງ່າງາມ; ແຕ່ລາວຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງລາວ ແລະຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍລາວໄດ້. ດານີເອນ 11:45.

ໃນບົດທີສິບເອັດ ມີສາມແນວຂໍ້ຄວາມທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ເປັນຜູ້ເອົາຊະນະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ແຕ່ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອມາເຖິງວາລະສິ້ນສຸດຂອງຕົນໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍ ສິ່ງນັ້ນບໍ່ໄດ້ປາກົດຊັດເຈນເທົ່າໃດ. ແຕ່ພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ລະບຸວ່າ ອຳນາດແຫ່ງມັງກອນເປັນສິ່ງທີ່ນຳນາງລົງສູ່ຄວາມພິນາດ ໂດຍກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ. ເມື່ອອຳນາດແຫ່ງມັງກອນຖືກຮັບຮູ້ຈາກພຣະທຳພຣະນິມິດແລ້ວ ພວກເຮົາກໍສາມາດເຫັນບັນດາກະສັດ ຜູ້ຊຶ່ງກໍເປັນມັງກອນດ້ວຍ ແລະກໍເປັນກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ດ້ວຍ ຜູ້ທີ່ກຳລັງຈະນຳກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອລົງໃນຂໍ້ສີ່ສິບຫ້າ. ພະຍານໂດຍກົງສາມປະການໃນບົດນີ້ ຊຶ່ງທັງໝົດກຳລັງເປັນພະຍານເຖິງຄວາມສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງມັນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຜ່ານຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ.

ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຝ່າຍສັນຕະປາປາໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ຈະມາເຖິງຈຸດອະວະສານຂອງຕົນໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫຼືອໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຫ້າ, ແລະພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ລະບຸວ່າອຳນາດຝ່າຍສັນຕະປາປາມາເຖິງຈຸດອະວະສານຂອງຕົນໄດ້ຢ່າງໃດ ໂດຍນ້ຳມືຂອງອຳນາດແຫ່ງມັງກອນ.

> ແລະເຂົາສັດສິບເຂົາທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ ພວກມັນຈະກຽດຊັງຍິງແພດ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ນາງພິນາດແລະເປືອຍກາຍ ແລະຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະຈະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃສ່ໄວ້ໃນໃຈຂອງພວກມັນໃຫ້ປະຕິບັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ພ້ອມໃຈກັນ ແລະມອບອານາຈັກຂອງພວກມັນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ ຈົນກວ່າພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າຈະສຳເລັດ. ພຣະນິມິດ 17:16, 17.

ກະສັດສິບອົງເຜົາກະສັດຝ່າຍເໜືອຂອງສັນຕະປາປາດ້ວຍໄຟ ແລະກິນເນື້ອຂອງນາງ. ບັນດາກະສັດໃນວັນສຸດທ້າຍແມ່ນອຳນາດຂອງມັງກອນ.

> “ບັນດາກະສັດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງ ແລະ ເຈົ້າແຂວງ ໄດ້ນຳເອົາເຄື່ອງໝາຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດມາສວມໃສ່ຕົນເອງ, ແລະ ຖືກສະແດງໄວ້ເປັນມັງກອນຜູ້ທີ່ອອກໄປເຮັດສົງຄາມກັບວິສຸດຊົນ—ຄືກັບຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຊື່ອແຫ່ງພຣະເຢຊູ. ໃນຄວາມເປັນສັດຕູຂອງພວກເຂົາຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຍັງສະແດງຕົນເອງວ່າມີຄວາມຜິດໃນການເລືອກບາຣັບບາສແທນພຣະຄຣິດດ້ວຍ.” Testimonies to Ministers, 38.

ກະສັດສິບອົງນັ້ນແມ່ນອຳນາດຂອງມັງກອນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແທນພາບໄວ້ດ້ວຍອານາຈັກກຣີກ ແລະ ອາເລັກຊານເດີດ້ວຍ. ກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນເປັນກະສັດຝ່າຍໃຕ້ ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ຖືກແທນພາບໂດຍຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ. ພວກເຂົາຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ ເພາະພວກເຂົາຍັງເປັນ “ໝາ” ໃນຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງນັກປະພັນພຣະທຳເພງສັນລະເສີນໄດ້ເອີ້ນວ່າ “ຊຸມນຸມຂອງຄົນອະທຳ.”

> ເພາະວ່າຝູງໝາໄດ້ລ້ອມຂ້າພະເຈົ້າໄວ້; ທີ່ຊຸມນຸມຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍໄດ້ໂອບລ້ອມຂ້າພະເຈົ້າ; ພວກເຂົາໄດ້ແທງມື ແລະ ຕີນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້ານັບກະດູກທັງໝົດຂອງຕົນໄດ້; ພວກເຂົາເບິ່ງ ແລະ ຈ້ອງມອງຂ້າພະເຈົ້າ. ພວກເຂົາແບ່ງເສື້ອຜ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າກັນເອງ, ແລະ ຈັບສະຫຼາກເພື່ອເສື້ອຄຸມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ພຣະຄຳພີເພງສັນລະເສີນ 22:16–18.

ຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາແມ່ນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນຂໍ້ສີ່ສິບຫ້າ, ແລະ ຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາກໍຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນາງເຢເຊເບນໃນຄຣິດຕະຈັກເທຍທີຣາ.

> ແຕ່ເຮົາຍັງມີບາງສິ່ງຈະຕຳໜິເຈົ້າ, ເພາະວ່າເຈົ້າຍອມໃຫ້ຍິງຄົນນັ້ນຄື ເຢເຊເບນ, ຜູ້ທີ່ເອີ້ນຕົນເອງວ່າເປັນສາດສະດາພະຍາກອນ, ສັ່ງສອນ ແລະ ຊັກຈູງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາໃຫ້ກະທຳຜິດປະເວນີ ແລະ ກິນຂອງທີ່ຖວາຍແກ່ຮູບເຄົາລົບ. ແລະເຮົາໄດ້ໃຫ້ເວລາແກ່ນາງເພື່ອໃຫ້ກັບໃຈຈາກການຜິດປະເວນີຂອງນາງ; ແຕ່ນາງບໍ່ໄດ້ກັບໃຈ. ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາຈະໂຍນນາງລົງເທິງຕຽງ, ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຫລິ້ນຊູ້ກັບນາງນັ້ນເຂົ້າສູ່ຄວາມທຸກລຳບາກອັນໃຫຍ່, ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ກັບໃຈຈາກການກະທຳຂອງຕົນ. ພຣະນິມິດ 2:20–22.

ການພິພາກສາຂອງເຢເຊເບນໄດ້ສຳເລັດລົງເມື່ອນາງຖືກໝາກິນ.

> ແລະພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວເຖິງເຢເຊເບນດ້ວຍວ່າ, ໝາຈະກິນນາງເຢເຊເບນຢູ່ຂ້າງກຳແພງເມືອງເຢດສະເຣເອນ. 1 ກະສັດ 21:23

ພວກໝານັ້ນແມ່ນໂຣມນອກສາສະໜາ ອໍານາດແຫ່ງມັງກອນ ເພາະວ່າໂຣມນອກສາສະໜານັ້ນເອງທີ່ໄດ້ຕອກພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.

> “ໃນຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພຣະຄຣິດເທິງໄມ້ກາງແຂນ ຄຳພະຍາກອນໄດ້ສຳເລັດລົງ. ຫຼາຍສັດຕະວັດກ່ອນການຖືກຕຶງກາງແຂນ ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ລ່ວງໜ້າເຖິງການປະຕິບັດທີ່ພຣະອົງຈະໄດ້ຮັບ. ພຣະອົງຕັດວ່າ, ‘ພວກໝາໄດ້ລ້ອມຂ້າພະອົງໄວ້: ຊຸມນຸມຂອງຄົນອະທຳໄດ້ຫ້ອມລ້ອມຂ້າພະອົງ: ພວກເຂົາໄດ້ແທງມື ແລະ ຕີນຂອງຂ້າພະອົງ. ຂ້າພະອົງອາດນັບກະດູກຂອງຂ້າພະອົງໄດ້ທັງໝົດ: ພວກເຂົາເບິ່ງ ແລະ ຈ້ອງມອງຂ້າພະອົງ. ພວກເຂົາແບ່ງເສື້ອຜ້າຂອງຂ້າພະອົງກັນເອງ, ແລະ ຈັບສະຫລາກເພື່ອເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຂ້າພະອົງ.’ Psalm 22:16–18. ຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພຣະອົງໄດ້ສຳເລັດລົງໂດຍບໍ່ມີການປຶກສາຫາລື ຫຼື ການແຊກແຊງຈາກມິດສະຫາຍ ຫຼື ສັດຕູຂອງພຣະຜູ້ຖືກຕຶງກາງແຂນ. ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພຣະອົງຖືກມອບໃຫ້ແກ່ທະຫານຜູ້ໄດ້ຕຶງພຣະອົງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຍິນການຖຽງກັນຂອງຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາແບ່ງເສື້ອຜ້າຂອງພຣະອົງກັນ. ເສື້ອຊັ້ນໃນຂອງພຣະອົງຖັກເປັນຜືນດຽວຕະຫຼອດໂດຍບໍ່ມີຮອຍຕໍ່, ແລະ ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, ‘ຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາສີກມັນເລີຍ, ແຕ່ໃຫ້ຈັບສະຫລາກເພື່ອມັນວ່າຈະຕົກເປັນຂອງຜູ້ໃດ.’” The Desire of Ages, 746.

ກະສັດທັງສິບ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນພວກໝາ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນຊຸມນຸມຂອງຄົນຊົ່ວ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນກຣີຊ ແລະ ເອຢິບ ຈະເຜົາໂສເພນີນັ້ນດ້ວຍໄຟເໝືອນກັນ.

> ແລະຖ້າບຸດສາວຂອງປະໂລຫິດຄົນໃດກໍຕາມ ກະທຳໃຫ້ຕົນເອງເສຍມົນທິນໂດຍການເປັນຍິງໂສເພນີ ນາງກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ບິດາຂອງນາງເສຍມົນທິນດ້ວຍ; ນາງຈະຕ້ອງຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟ. ພຣະທຳ ເລວີນິຕິ 21:9

ກະສັດທັງສິບຈະເຜົາຍິງໂສເພນີນັ້ນດ້ວຍໄຟ ເພາະນາງອ້າງວ່າຕົນເປັນນັກບວດຍິງ ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວນາງເປັນຍິງໂສເພນີ.

> ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມືອງໄທຣ໌ຈະຖືກລືມເປັນເວລາເຈັດສິບປີ ຕາມວັນເວລາຂອງກະສັດອົງໜຶ່ງ; ເມື່ອສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີແລ້ວ ເມືອງໄທຣ໌ຈະຮ້ອງເພງດັ່ງຍິງແພດ. ຈົ່ງເອົາພິນ ແລະເດີນໄປທົ່ວເມືອງ ເຈົ້າຍິງແພດຜູ້ຖືກລືມແລ້ວເອີຍ; ຈົ່ງບັນເລງທຳນອງອັນຫວານ ຈົ່ງຮ້ອງເພງຫຼາຍໆ ເພື່ອວ່າເຂົາຈະລະນຶກເຖິງເຈົ້າ. ແລະຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີແລ້ວ ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ພຣະຢາເວຈະສະເດັດມາຢ້ຽມຢາມເມືອງໄທຣ໌, ແລະນາງຈະກັບໄປຫາຄ່າຈ້າງຂອງນາງ ແລະຈະກະທຳການຜິດປະເວນີກັບບັນດາອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນໂລກ ທີ່ຢູ່ເທິງພື້ນພິພົບ. ເອຊາຢາ 23:15–17.

ໃນຂໍ້ທີຫ້າຮອດຂໍ້ທີເກົ້າ, ແລະໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດຮອດສີ່ສິບ, ພວກເຮົາພົບພະຍານຫຼັກຖານວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນໂດຍນ້ຳມືຂອງອຳນາດແຫ່ງມັງກອນ. ຫຼັກການນີ້ກໍກຳລັງຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຢູ່ໃນສົງຄາມຢູເຄຣນໃນປັດຈຸບັນດ້ວຍ. ພະຍານທັງສາມນີ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫຼືອໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຫ້າ, ມັງກອນຈະກິນເນື້ອຫນັງຂອງນາງ ແລະເຜົານາງເສຍດ້ວຍໄຟ. ຕາມຫຼັກພະຍານສາມປາກ, ແຮງຈູງໃຈສຳລັບການກະທຳຂອງມັງກອນນັ້ນ ຈະລວມມີພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກຫັກທຳລາຍ.

ໃນຂໍ້ທີຫ້າເຖິງຂໍ້ທີເກົ້າ, ສົງຄາມຊີເຣຍຄັ້ງທີສອງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍສັນຍາສັນຕິພາບໃນປີ 253 ກ່ອນ ຄ.ສ. ສົງຄາມນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 260 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະເມື່ອເຂົ້າສູ່ປີທີເຈັດຂອງສົງຄາມຊີເຣຍຄັ້ງທີສອງ ກໍໄດ້ມີການບັນລຸສັນຍາສັນຕິພາບ ໂດຍກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ໄດ້ຍົກທິດາອົງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ເພື່ອໃຫ້ພະອົງໄດ້ອະພິເສກກັບທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ ແລະນຳໃຫ້ເກີດສັນຕິພາບໂດຍຜ່ານພັນທະມິດທາງການສົມຣົດ. ເຈັດປີຫຼັງຈາກການສົມຣົດ, ໃນປີ 246 ກ່ອນ ຄ.ສ. ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໄດ້ປະຖິ້ມເຈົ້າສາວຈາກຝ່າຍໃຕ້ ແລະໄດ້ນຳພັນລະຍາອົງເດີມຂອງພະອົງກັບຄືນມາ ຜູ້ຊຶ່ງພະອົງເຄີຍປະຖິ້ມໄວ້ເມື່ອພະອົງສົມຣົດກັບເຈົ້າຍິງແຫ່ງອີຢິບ. ແຮງຈູງໃຈຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ໃນການບຸກໂຈມອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ແລະຈັບກຸມກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແມ່ນການຖືກລະເມີດສັນຍາ.

ສັນຍາທີ່ຖືກລະເມີດນັ້ນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງສັນຍາ Tolentino ທີ່ຖືກລະເມີດໃນປີ 1797 ຊຶ່ງໄດ້ໃຫ້ແຮງຈູງໃຈແກ່ Napoleon ໃນການຈັບສັນຕະປາປາເປັນຊະເລີຍໃນປີ 1798 ດັ່ງທີ່ Ptolemy ໄດ້ເຮັດຕໍ່ Seleucus ໃນປີ 246 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເມື່ອ Ptolemy III ກັບຄືນສູ່ອີຢິບຈາກໄຊຊະນະຂອງລາວເໜືອອານາຈັກ Seleucid ຝ່າຍເໜືອຂອງ Seleucus II ລາວໄດ້ນຳຊັບສົມບັດກັບຄືນສູ່ອີຢິບຫຼາຍເຫຼືອເກີນ ຈົນຊາວອີຢິບໄດ້ຖວາຍພະນາມ “Euergetes” (ໝາຍຄວາມວ່າ ຜູ້ອຸປະຖຳ) ແກ່ Ptolemy III ເພາະລາວໄດ້ນຳ “ພະຂອງເຂົາທີ່ຖືກຈັບໄປເປັນຊະເລີຍ” ກັບຄືນມາຫຼັງຈາກຫຼາຍປີ.

> ແຕ່ຈາກກິ່ງໜຶ່ງອອກມາຈາກຮາກຂອງນາງ ຈະມີຜູ້ໜຶ່ງລຸກຂຶ້ນມາໃນຖານະຂອງຕົນ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຍົກກອງທັບມາ ແລະຈະເຂົ້າໄປໃນປ້ອມປາການຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະຈະກະທໍາການຕໍ່ສູ້ກັບເຂົາທັງຫຼາຍ ແລະຈະມີໄຊຊະນະ: ແລະລາວຈະກວາດຕ້ອນພວກເຂົາໄປເປັນເຊວຍຍັງປະເທດເອຢິບ ທັງພະຂອງເຂົາ ທັງບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງເຂົາ ແລະທັງພາຊະນະອັນປະເສີດຂອງເຂົາທີ່ເຮັດດ້ວຍເງິນແລະຄຳ; ແລະລາວຈະດຳລົງຢູ່ໄດ້ຫຼາຍປີກວ່າກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ດານີເອນ 11:7, 8.

ເມື່ອນາໂປເລອອນໄດ້ຈັບສັນຕະປາປາເປັນເຊະລະໃນປີ 1798, ລາວໄດ້ປຸ້ນເອົາສົມບັດຂອງວາຕິກັນ ແລະນຳມັນກັບໄປຝຣັ່ງ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນແບບໂດຍປະຕູເລມີ III, ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳເອົາສົມບັດ ແລະທັງເຊເລືອກັສ II ກັບໄປອີຢິບ, ບ່ອນທີ່ເຊເລືອກັສ II ໄດ້ຕາຍໂດຍຕົກຈາກມ້າ. ສິ່ງນີ້ເປັນແບບເຖິງການທີ່ນາໂປເລອອນໄດ້ນຳຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາອອກຈາກສັດຮ້າຍໃນປີ 1798, ແລະການຕາຍຂອງສັນຕະປາປາໃນປີ 1799. ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ, ລະບົບສັນຕະປາປາແມ່ນຍິງຜູ້ຂີ່ຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍ, ແລະຄວາມພ່າຍແພ້, ການຖືກຈັບເປັນເຊະລະ, ແລະການຕາຍຕໍ່ມາໂດຍຕົກຈາກມ້າຂອງເຊເລືອກັສ ເປັນແບບເຖິງການທີ່ນາໂປເລອອນໄດ້ປົດອຳນາດຝ່າຍບ້ານເມືອງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາອອກໄປ (ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍສັດຮ້າຍໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ).

> ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປໃນພຣະວິນຍານເຂົ້າສູ່ຖິ່ນກັນດານ; ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຍິງຄົນໜຶ່ງນັ່ງຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍສີແດງເຂັ້ມ, ເຕັມໄປດ້ວຍຊື່ທີ່ໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ມີເຈັດຫົວ ແລະ ສິບເຂົາ. … ແລະ ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງປະຫລາດໃຈ? ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກແຈ້ງແກ່ທ່ານເຖິງຄວາມລຶກລັບຂອງຍິງນັ້ນ ແລະ ຂອງສັດຮ້າຍທີ່ແບກນາງໄວ້, ຊຶ່ງມີເຈັດຫົວ ແລະ ສິບເຂົາ. … ແລະ ຍິງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນນັ້ນ ຄື ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ຊຶ່ງປົກຄອງເຫຼົ່າກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 17:3, 7, 18.

ຂໍ້ຫ້າເຖິງຂໍ້ເກົ້າໄດ້ນໍາເຂົ້າເຖິງສົງຄາມລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອແລະທິດໃຕ້ໃນບົດທີສິບເອັດ. ຂໍ້ຫ້າໄດ້ໃຫ້ຫຼັກຍຶດໄປສູ່ໂຣມໃນຖານະເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ເພາະມັນລະບຸວ່າກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະພິຊິດດິນແດນທາງພູມສາດສາມແຫ່ງກ່ອນທີ່ມັນຈະປົກຄອງຢ່າງສູງສຸດ. ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ໃຫ້ໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ຊຶ່ງສະແດງເຖິງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປົກຄອງ ແຕ່ກໍມາເຖິງຈຸດຈົບສິ້ນຂອງຕົນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນສົມມຸດຖານແລະພຣະສັນຍາແຫ່ງບົດທີສິບເອັດ. ຫົວໃຈຂອງເສັ້ນເລື່ອງນີ້ຄືບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຝ່າຍສັນຕະປາປາ, ຫຼືດັ່ງທີ່ຂໍ້ສີ່ສິບຫ້າກ່າວໄວ້ວ່າ, “ລາວຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍລາວ.” ຄວາມຈິງນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງສໍາລັບການເວລາປະຈຸບັນໃນວັນສຸດທ້າຍ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles