Article

# ໂຣມສ້າງຕັ້ງນິມິດ - ໝາຍເລກໜຶ່ງ

ການຕີຄວາມໝາຍສ່ວນບຸກຄົນ

Author

Jeff Pippenger

Published

June 28, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

> ແລະໃນຄາວນັ້ນ ຈະມີຫຼາຍຄົນລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້; ອະນຶ່ງ ພວກປຸ້ນສະດົມໃນໝູ່ຊົນຂອງເຈົ້າຈະຍົກຕົນຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ; ແຕ່ພວກເຂົາຈະພິນາດ. ດານີເອນ 11:14.

ຄຳວ່າ “ຄຳສອນ” ໃນບໍລິບົດຂອງຄຣິດສະຕຽນ ໝາຍເຖິງຄວາມຈິງອັນແນ່ນອນທີ່ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ. ອົງການຕ່າງໆທີ່ປະກາດວ່າຕົນເປັນຄຣິດສະຕຽນ ມີຊຸດຂອງສິ່ງທີ່ພວກເຂົານິຍາມວ່າເປັນຄຳສອນຕາມພຣະຄຳພີແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ຄວາມຈິງມີພຽງແຕ່ຫນຶ່ງດຽວ. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ “ຄວາມຈິງສົມບູນແບບ” ແລະ “ພະຫຸນິຍົມ” ເປັນຫົວຂໍ້ທີ່ຢູ່ນອກເຫນືອຂອບເຂດການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາໃນຂະນະນີ້.

> ດັ່ງນັ້ນ ປີລາດຈຶ່ງທູນພະອົງວ່າ, “ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ທ່ານເປັນກະສັດຫລື?” ພຣະເຢຊູຕອບວ່າ, “ທ່ານເວົ້າຖືກແລ້ວວ່າ ເຮົາເປັນກະສັດ. ເຮົາໄດ້ເກີດມາເພື່ອການນີ້, ແລະໄດ້ເຂົ້າມາໃນໂລກເພື່ອເຫດນີ້, ຄືເພື່ອຈະເປັນພະຍານແກ່ຄວາມຈິງ. ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ຝ່າຍຄວາມຈິງຍ່ອມຟັງສຽງຂອງເຮົາ.” ປີລາດທູນພະອົງວ່າ, “ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ?” ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ທ່ານກໍອອກໄປຫາພວກຢິວອີກ ແລະເວົ້າກັບເຂົາວ່າ, “ເຮົາບໍ່ເຫັນຄວາມຜິດໃດໆໃນຄົນນີ້ເລີຍ.” ໂຢຮັນ 18:37, 38.

ຄວາມຈິງແມ່ນພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າ; ມັນແມ່ນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ ແລະ ແມ່ນພຣະຄຣິດພຣະອົງເອງ.

> “ພວກເຮົາຄວນຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ສິ່ງໃດເປັນຄຣິດສະຕຽນ, ສິ່ງໃດເປັນຄວາມຈິງ, ສິ່ງໃດເປັນຄວາມເຊື່ອທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບມາ, ແລະກົດເກນແຫ່ງພຣະຄຳພີແມ່ນຫຍັງ—ກົດເກນທີ່ໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາຈາກສິດອຳນາດສູງສຸດ. ມີຫຼາຍຄົນທີ່ເຊື່ອໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນອັນໃດເປັນຖານຮອງຮັບຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ, ໂດຍບໍ່ມີຫຼັກຖານອັນພຽງພໍກ່ຽວກັບຄວາມຈິງຂອງເລື່ອງນັ້ນ. ຖ້າມີແນວຄິດໃດຖືກນຳສະເໜີຂຶ້ນມາທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຄິດເຫັນອັນຝັງໄວ້ລ່ວງໜ້າຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍພ້ອມທີ່ຈະຍອມຮັບມັນໃນທັນທີ. ພວກເຂົາບໍ່ໃຊ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປຫາຜົນ, ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາບໍ່ມີຮາກຖານອັນແທ້ຈິງ, ແລະໃນເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ພວກເຂົາຈະພົບວ່າຕົນໄດ້ກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງຜືນຊາຍ.”

> “ຜູ້ໃດທີ່ພັກຢູ່ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈໃນຄວາມຮູ້ພຣະຄຳພີອັນບໍ່ສົມບູນຂອງຕົນໃນປັດຈຸບັນ, ຄິດວ່າເທົ່ານີ້ກໍພຽງພໍສຳລັບຄວາມລອດຂອງຕົນ, ກໍກຳລັງພັກຢູ່ໃນຄວາມຫລອກລວງອັນເຖິງຕາຍ. ມີຫລາຍຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຈັດຕຽມຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍເຫດຜົນຈາກພຣະຄຳພີ, ເພື່ອວ່າເຂົາຈະສາມາດຈຳແນກຄວາມຜິດພາດ ແລະ ກ່າວໂທດປະເພນີແລະຄວາມງົມງາຍທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາສວມຮອຍເປັນຄວາມຈິງ. ຊາຕານໄດ້ນຳເອົາແນວຄິດຂອງມັນເອງເຂົ້າມາໃນການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ, ເພື່ອມັນຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມງ່າຍສຸດຊື່ຂອງຂ່າວປະເສີດຂອງພຣະຄຣິດເສຍໄປ. ຈຳນວນຫລວງຫລາຍຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າເຊື່ອຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້, ບໍ່ຮູ້ວ່າສິ່ງໃດເປັນສ່ວນປະກອບຂອງຄວາມເຊື່ອຊຶ່ງເຄີຍຖືກມອບໄວ້ແກ່ພວກທ່ານບໍລິສຸດເທື່ອດຽວ—ພຣະຄຣິດຢູ່ໃນພວກທ່ານ ຄວາມຫວັງແຫ່ງພຣະສິຣິ. ເຂົາຄິດວ່າຕົນກຳລັງປົກປ້ອງຫລັກໝຸດເກົ່າ, ແຕ່ເຂົາເປັນຄົນອຸ່ນໆກາງໆ ແລະ ບໍ່ສົນໃຈ. ເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າການຖັກທໍເຂົ້າໄປໃນປະສົບການຂອງຕົນ ແລະ ການຄອບຄອງຄຸນຄ່າແທ້ຈິງຂອງຄວາມຮັກແລະຄວາມເຊື່ອນັ້ນເປັນຢ່າງໃດ. ເຂົາບໍ່ແມ່ນນັກສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງໃກ້ຊິດ, ແຕ່ເປັນຄົນຂີ້ຄ້ານ ແລະ ບໍ່ເອົາໃຈໃສ່. ເມື່ອຄວາມເຫັນຕ່າງເກີດຂຶ້ນເກືອບກັບຂໍ້ຕອນຕ່າງໆໃນພຣະຄຳພີ, ຄົນເຫລົ່ານີ້ຜູ້ບໍ່ໄດ້ສຶກສາດ້ວຍເປົ້າໝາຍ ແລະ ບໍ່ແນ່ວ່າຕົນເຊື່ອຫຍັງ, ກໍຫລົ່ນໄປຈາກຄວາມຈິງ. ພວກເຮົາຄວນຍ້ຳໃຫ້ທຸກຄົນເຫັນເຖິງຄວາມຈຳເປັນແຫ່ງການສືບສອບຄວາມຈິງຝ່າຍພຣະເຈົ້າຢ່າງຂະຫຍັນຫມັ້ນພຽນ, ເພື່ອວ່າເຂົາຈະຮູ້ຢ່າງແນ່ນອນວ່າສິ່ງໃດເປັນຄວາມຈິງ. ບາງຄົນອ້າງວ່າຕົນມີຄວາມຮູ້ຫລາຍ ແລະ ຮູ້ສຶກພໍໃຈໃນສະພາບຂອງຕົນ, ໃນເວລາທີ່ເຂົາບໍ່ມີຄວາມຮ້ອນຮົນເພີ່ມຂຶ້ນສຳລັບພາລະກິດ, ບໍ່ມີຄວາມຮັກອັນເຜົາໄໝ້ເພີ່ມຂຶ້ນສຳລັບພຣະເຈົ້າ ແລະ ສຳລັບຈິດວິນຍານທັງຫລາຍຜູ້ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສິ້ນພຣະຊົນເພື່ອ, ຫລາຍໄປກວ່າຖ້າວ່າເຂົາບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າເລີຍ. ເຂົາບໍ່ອ່ານພຣະຄຳພີ [ເພື່ອ] ນຳເອົາແກ່ນແລະໄຂມັນໄປເປັນສ່ວນຂອງຈິດວິນຍານຂອງຕົນເອງ. ເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກວ່ານັ້ນເປັນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຕັດກັບເຂົາ. ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈທາງແຫ່ງຄວາມລອດ, ຖ້າພວກເຮົາປາຖະໜາຈະເຫັນແສງລຳຂອງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ພວກເຮົາຕ້ອງສຶກສາພຣະຄຳພີດ້ວຍເປົ້າໝາຍ, ເພາະບັນດາພຣະສັນຍາແລະຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີໄດ້ສາດສ່ອງແສງແຫ່ງພຣະສິຣິອັນແຈ້ງກະຈ່າງລົງເທິງແຜນການໄຖ່ບາບອັນສະຫງ່າງາມຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຫລົ່ານີ້ຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງແຈ້ງຊັດ.” The 1888 Materials, 403.

ພວກເຮົາຈໍາເປັນຕ້ອງຮູ້ວ່າຄໍາສອນເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຫຍັງ, ແລະຈະນໍາສະເໜີ, ສະຖາປະນາ ແລະປົກປ້ອງຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຢ່າງໃດ.

> “ໃນເວລານີ້ ສຳລັບພວກເຮົາແລ້ວ ມັນເບິ່ງຄືວ່າເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈະຕ້ອງຢືນຢູ່ຕາມລຳພັງ; ແຕ່ຖ້າພຣະເຈົ້າເຄີຍຕັດຜ່ານຂ້າພະເຈົ້າມາແລ້ວ, ເວລານັ້ນຈະມາເຖິງ ເມື່ອພວກເຮົາຈະຖືກນຳໄປຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າສະພາ ແລະ ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຄົນເປັນພັນໆ ເພາະເຫັນແກ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ແລະ ແຕ່ລະຄົນຈະຕ້ອງໃຫ້ເຫດຜົນແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ. ເມື່ອນັ້ນ ການວິພາກວິຈານທີ່ຮຸນແຮງທີ່ສຸດຈະມາເຖິງເໜືອທຸກຈຸດຍືນທີ່ໄດ້ຖືໄວ້ເພື່ອຄວາມຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງສຶກສາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະຮູ້ວ່າເຫດໃດພວກເຮົາຈຶ່ງເຊື່ອບັນດາຄຳສອນທີ່ພວກເຮົາປະກາດສົ່ງເສີມ. ພວກເຮົາຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າພຣະດຳລັດອັນມີຊີວິດຂອງພຣະເຢໂຮວາຢ່າງພິຈາລະນາຢ່າງຖີ່ຖ້ວນ.” Review and Herald, December 18, 1888.

ເພື່ອໃຫ້ຖືກນຳໄປຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ “ຫຼາຍພັນຄົນ” ນັ້ນ ກໍເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ຜູ້ປົກປ້ອງຄວາມຈິງບາງຄົນໃນວັນສຸດທ້າຍ ຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ປົກປ້ອງຄວາມຈິງຜ່ານສື່ເຊັ່ນ ໂທລະພາບ ຫຼື ການອອກອາກາດທາງເວັບ. ມິຊະນັ້ນແລ້ວ ຫຼາຍພັນຄົນຈະສາມາດເບິ່ງຄຳພະຍານທີ່ໄດ້ໃຫ້ໂດຍຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ແນວໃດ? ຄຳສອນທັງຫຼາຍທີ່ພວກເຮົາຍຶດຖືນັ້ນ ບົ່ງຊີ້ເຖິງຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ.

> “ສະມາຊິກຂອງຄຣິສຕະຈັກຈະຖືກທົດສອບ ແລະພິສູດເປັນລາຍບຸກຄົນ. ພວກເຂົາຈະຖືກນໍາໄປຢູ່ໃນສະພາບການທີ່ບັງຄັບໃຫ້ຕ້ອງເປັນພະຍານຝ່າຍຄວາມຈິງ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກເອີ້ນໃຫ້ໄປກ່າວຕໍ່ໜ້າສະພາ ແລະໃນສານຍຸຕິທຳ, ບາງທີອາດແຍກຕ່າງຫາກ ແລະຢູ່ລໍາພັງ. ປະສົບການຊຶ່ງຄົງຈະໄດ້ຊ່ວຍພວກເຂົາໃນຍາມຄັບຂັນນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ລະເລີຍບໍ່ສະແຫວງຫາ, ແລະຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາກໍຖືກຖ່ວງດ້ວຍຄວາມເສຍໃຈສໍານຶກຜິດ ເນື່ອງຈາກໂອກາດທີ່ສູນເສຍໄປ ແລະສິດພິເສດທີ່ໄດ້ລະເລີຍ.” Testimonies, volume 5, 463.

ພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າພວກເຮົາຈະຖືກນັບຢູ່ໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້ວ່າພວກເຮົາເຊື່ອຫຍັງ ໂດຍຕັ້ງຢູ່ເທິງສິ່ງທີ່ຂຽນໄວ້ໃນພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດສອບຈະມາເຖິງ ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກບັງຄັບໃຫ້ອະທິບາຍຄຳສອນທີ່ພວກເຂົາເຊື່ອ ພຣະເຈົ້າຊົງຍອມໃຫ້ຄວາມຜິດພາດຖືກນຳເຂົ້າມາ ເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງສຶກສາພຣະວັຈນະຂອງພຣະອົງຢ່າງວິພາກວິຈານ.

> ການທີ່ບໍ່ມີການໂຕ້ຖຽງ ຫຼື ການປັ່ນປ່ວນໃດໆ ຢູ່ທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ບໍ່ຄວນຖືວ່າເປັນຫຼັກຖານອັນແນ່ນອນວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງຍຶດໝັ້ນຢູ່ໃນຄຳສອນອັນຖືກຕ້ອງ. ມີເຫດຜົນທີ່ຄວນຫວາດກົວວ່າ ພວກເຂົາອາດຈະບໍ່ໄດ້ຈຳແນກຄວາມຈິງອອກຈາກຄວາມຜິດພາດຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ. ເມື່ອບໍ່ມີຄຳຖາມໃໝ່ໆເກີດຂຶ້ນຈາກການສືບຄົ້ນພຣະຄຳພີ, ເມື່ອບໍ່ມີຄວາມເຫັນຕ່າງໃດໆເກີດຂຶ້ນ ທີ່ຈະກະຕຸ້ນຜູ້ຄົນໃຫ້ຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນເອງ ເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າຕົນມີຄວາມຈິງ, ກໍຈະມີຫຼາຍຄົນໃນສະໄໝນີ້ ເຊັ່ນດຽວກັບໃນສະໄໝບູຮານ ທີ່ຈະຍຶດຖືປະເພນີ ແລະ ນະມັດສະການໃນສິ່ງທີ່ຕົນເອງບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າແມ່ນຫຍັງ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄົນເປັນອັນຫຼາຍຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າມີຄວາມຮູ້ໃນສັດຈະທຳສຳລັບຍຸກປະຈຸບັນ ຫາຮູ້ບໍ່ວ່າຕົນເອງເຊື່ອອັນໃດ. ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈຫຼັກຖານພິສູດແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ. ພວກເຂົາບໍ່ມີການຕະໜັກຮູ້ອັນຖືກຕ້ອງຕໍ່ພາລະກິດສຳລັບເວລາປະຈຸບັນ. ເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະມາເຖິງ ມີບາງຄົນທີ່ບັດນີ້ກຳລັງເທດສອນຄົນອື່ນ ຊຶ່ງເມື່ອກວດສອບຈຸດຍືນທີ່ຕົນຍຶດຖື ຈະພົບວ່າມີຫຼາຍສິ່ງທີ່ຕົນບໍ່ສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນອັນເປັນທີ່ພໍໃຈໄດ້. ຈົນກວ່າຈະຖືກທົດສອບເຊັ່ນນີ້ ພວກເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ເລີຍເຖິງຄວາມບໍ່ຮູ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງຕົນ. ແລະໃນຄຣິດຕະຈັກກໍມີຄົນຫຼາຍຜູ້ຖືເປັນຂໍ້ສົມມຸດວ່າຕົນເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ຕົນເຊື່ອ; ແຕ່ຈົນກວ່າການໂຕ້ແຍ້ງຈະເກີດຂຶ້ນ ພວກເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ຄວາມອ່ອນແອຂອງຕົນເອງ. ເມື່ອຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຊື່ອດຽວກັນ ແລະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢືນຢູ່ຕາມລຳພັງ ແລະຢູ່ຢ່າງໂດດດ່ຽວເພື່ອອະທິບາຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ ພວກເຂົາຈະປະຫລາດໃຈເມື່ອເຫັນວ່າແນວຄວາມຄິດຂອງຕົນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຕົນໄດ້ຮັບເອົາເປັນສັດຈະນັ້ນສັບສົນພຽງໃດ. ແນ່ນອນແທ້ວ່າ ໃນທ່າມກາງພວກເຮົາໄດ້ມີການຫັນໜີໄປຈາກພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊີວິດ ແລະການຫັນໄປຫາມະນຸດ ໂດຍວາງປັນຍາຂອງມະນຸດໄວ້ແທນພຣະປັນຍາອັນມາຈາກພຣະເຈົ້າ.”

> “ພຣະເຈົ້າຈະປຸກເຮົາປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ; ຖ້າວິທີການອື່ນໆບໍ່ໄດ້ຜົນ, ຄຳສອນນອກຮີດຈະເຂົ້າມາທ່າມກາງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງຈະຮ່ອນພວກເຂົາ, ແຍກແກບອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເອີ້ນບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງໃຫ້ຕື່ນອອກຈາກການຫຼັບໄຫຼ. ແສງສະຫວ່າງອັນປະເສີດໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ອັນເໝາະສົມສຳລັບເວລານີ້. ນັ້ນຄືຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນພັຍອັນຕະລາຍທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາໂດຍກົງ. ແສງສະຫວ່າງນີ້ຄວນນຳພາພວກເຮົາໃຫ້ສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງຂະຫຍັນໝັ່ນພຽນ ແລະກວດສອບຈຸດຍືນທີ່ພວກເຮົາຍຶດຖືຢ່າງລະອຽດທີ່ສຸດ. ພຣະເຈົ້າປະສົງໃຫ້ທຸກດ້ານແລະທຸກຈຸດຍືນຂອງຄວາມຈິງໄດ້ຮັບການຄົ້ນຄວ້າຢ່າງຖ້ວນຖີ່ ແລະຢ່າງອົດທົນພາກພຽນ, ດ້ວຍການອະທິຖານແລະການອົດອາຫານ. ບັນດາຜູ້ເຊື່ອບໍ່ຄວນພັກຢູ່ໃນຂໍ້ສັນນິຖານ ແລະແນວຄິດທີ່ຄຸມເຄືອບໍ່ຊັດເຈນກ່ຽວກັບວ່າສິ່ງໃດເປັນຄວາມຈິງ. ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາຕ້ອງຖືກວາງຮາກຖານໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງເທິງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດສອບມາເຖິງ ແລະເມື່ອພວກເຂົາຖືກນຳໄປຢູ່ຕໍ່ໜ້າສະພາເພື່ອຕອບເຫດຜົນແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ ພວກເຂົາຈະສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນເຖິງຄວາມຫວັງທີ່ຢູ່ໃນພວກເຂົາ, ດ້ວຍຄວາມອ່ອນສຸພາບແລະຄວາມຢຳເກງ.”

> “ຈົ່ງປຸກລະດົມ, ຈົ່ງປຸກລະດົມ, ຈົ່ງປຸກລະດົມ. ຫົວຂໍ້ຕ່າງໆທີ່ພວກເຮົານຳສະເໜີແກ່ໂລກ ຕ້ອງເປັນຄວາມຈິງອັນມີຊີວິດສຳລັບພວກເຮົາ. ມັນເປັນສິ່ງສຳຄັນວ່າ ໃນການປົກປ້ອງຫຼັກຄຳສອນທັງຫຼາຍທີ່ພວກເຮົາຖືວ່າເປັນບົດບັນຍັດພື້ນຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອ ພວກເຮົາບໍ່ຄວນຍອມໃຫ້ຕົນເອງໃຊ້ເຫດຜົນໃດໆທີ່ບໍ່ໜັກແໜ້ນສົມບູນຢ່າງແທ້ຈິງ. ເຫດຜົນເຊັ່ນນັ້ນອາດໃຊ້ໄດ້ເພື່ອປິດປາກຜູ້ຄັດຄ້ານ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ຄວາມຈິງ. ພວກເຮົາຄວນນຳສະເໜີເຫດຜົນອັນໜັກແໜ້ນ ຊຶ່ງຈະບໍ່ພຽງແຕ່ເຮັດໃຫ້ຝ່າຍຄັດຄ້ານຂອງພວກເຮົານິ່ງງັນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຈະສາມາດທົນຕໍ່ການກວດສອບທີ່ໃກ້ຊິດທີ່ສຸດ ແລະທີ່ສືບສວນຢ່າງລະອຽດທີ່ສຸດ. ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຝຶກຝົນຕົນເອງໃຫ້ເປັນນັກໂຕ້ວາທີ ມີອັນຕະລາຍຢ່າງໃຫຍ່ວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ຈັດການພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມທ່ຽງທຳ. ໃນການພົບປະກັບຜູ້ຄັດຄ້ານ ຄວນເປັນຄວາມພະຍາຍາມອັນຈິງໃຈຂອງພວກເຮົາ ທີ່ຈະນຳສະເໜີຫົວຂໍ້ຕ່າງໆໃນລັກສະນະທີ່ຈະປຸກໃຫ້ເກີດຄວາມເຊື່ອມັ່ນແນ່ໃນຈິດໃຈຂອງລາວ ແທນທີ່ຈະມຸ່ງໝາຍພຽງແຕ່ເສີມຄວາມໝັ້ນໃຈໃຫ້ແກ່ຜູ້ເຊື່ອ.”

> “ບໍ່ວ່າຄວາມກ້າວໜ້າທາງສະຕິປັນຍາຂອງມະນຸດຈະມີຫຼາຍພຽງໃດ, ຢ່າໃຫ້ເຂົາຄິດແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວວ່າ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າພຣະຄໍາພີຢ່າງຖີ່ຖ້ວນແລະຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອໃຫ້ໄດ້ແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງຂຶ້ນ. ໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນໜຶ່ງ ພວກເຮົາຖືກເອີ້ນແຕ່ລະຄົນໃຫ້ເປັນນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນ. ພວກເຮົາຕ້ອງເຝົ້າຄອຍດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະສາມາດຈໍາແນກລໍາແສງໃດໜຶ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງນໍາສະເໜີແກ່ພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຕ້ອງຈັບເອົາປະກາຍແສງແຫ່ງຄວາມຈິງເບື້ອງຕົ້ນໃຫ້ໄດ້; ແລະຜ່ານການສຶກສາດ້ວຍຈິດໃຈແຫ່ງການອະທິຖານ ກໍອາດໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ແຈ້ງຊັດຍິ່ງຂຶ້ນ ຊຶ່ງສາມາດນໍາໄປສະເໜີຕໍ່ຄົນອື່ນໄດ້.” Testimonies, volume 5, 708.

“ນັກຮຽນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ” ຜູ້ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດຈະປະກອບເປັນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ຈະຖືກ “ທົດສອບແລະພິສູດເປັນລາຍບຸກຄົນ” ກ່ອນໜ້າການເຜີຍໜ້າຂອງພວກເຂົາກັບບັນດາອຳນາດຝ່າຍໂລກ ຜູ້ຊຶ່ງຈະນຳໃຫ້ເກີດວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດແລະການຂົ່ມເຫັງທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ. ກ່ອນອື່ນໝົດ ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ຈະຖືກ “ປຸກໃຫ້ຕື່ນ” ໂດຍພຣະເຈົ້າ. ບັນດາພົມມະຈາລີທີ່ຫຼັບຢູ່ ຈະຖືກ “ປຸກໃຫ້ຕື່ນ” ຈາກການຫຼັບໃຫຼທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ. ຖ້າພວກເຂົາຈະບໍ່ຕື່ນຂຶ້ນໂດຍຂ່າວສານທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳສະເໜີຜ່ານບົດຄວາມທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຖືກສົ່ງອອກໄປນັບແຕ່ເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ແລ້ວພຣະເຈົ້າຈະຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ “ຄຳສອນນອກຮີດ” “ເຂົ້າມາຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ” ຊຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ການແຍກລະຫວ່າງເຂົ້າສາລີກັບຫຍ້າລະອອງສຳເລັດລົງຜ່ານຂະບວນການຮ່ອນ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການຮ່ອນນັ້ນ.

ມີທາງເລືອກສາມປະການສຳລັບບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຕິດຕາມການໂຕ້ຖຽງກ່ຽວກັບການລະບຸຕົວຕົນທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່. ທາງເລືອກໜຶ່ງແມ່ນວ່າ ສະຫະລັດອາເມຣິກາແມ່ນໂຣມສະໄໝໃໝ່, ອີກທາງເລືອກໜຶ່ງແມ່ນວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາແມ່ນໂຣມສະໄໝໃໝ່, ແລະທາງເລືອກທີສາມແມ່ນວ່າ ທັງສອງທັດສະນະກ່ອນໜ້ານີ້ລ້ວນແຕ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະມີອຳນາດອື່ນບາງຢ່າງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍພວກໂຈນແຫ່ງຊົນຊາດຂອງດານີເອນ ຜູ້ຍົກຕົນຂຶ້ນ, ລົ້ມລົງ, ແລະສະຖາປະນານິມິດໃນຂໍ້ສິບສີ່ຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ.

ຂ້າພະເຈົ້າຍືນຢັນວ່າ ຄວາມບໍ່ເຫັນພ້ອມກັນວ່າ Modern Rome ແມ່ນອຳນາດສັນຕະປາປາ ຫຼື ສະຫະລັດອາເມລິການັ້ນ ໄດ້ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ນຳເຂົ້າມາໃນຂະບວນການນີ້ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການບັງຄັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ສຶກສາພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຫ້ເກີດຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນີ້ຂຶ້ນໃນການສຳແດງແຫ່ງພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ. ຂ້າພະເຈົ້າຍືນຢັນວ່າ ຄວາມບໍ່ເຫັນພ້ອມກັນນັ້ນເກີ່ຍວຂ້ອງກັບການຕຽມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງສຳລັບວິກິດການທີ່ກຳລັງຈະມາ ຫຼາຍກວ່າການພຽງແຕ່ຊີ້ບອກວ່າ ຜູ້ໃດຖືກ ແລະ ຜູ້ໃດຜິດ ກ່ຽວກັບ Modern Rome. ຄວາມບໍ່ເຫັນພ້ອມກັນນັ້ນໄດ້ຖືກອະນຸຍາດ ແລະ ຖືກອອກແບບໂດຍພຣະເຈົ້າ ເພື່ອສະແດງໃຫ້ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາດຖະໜາຈະເຫັນ ຮູ້ວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈສ່ວນຕົວຂອງຕົນເອງຕໍ່ພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະອົງນັ້ນ ຍັງບໍ່ຄົບຖ້ວນ ຫຼື ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນີ້ຈຶ່ງເປັນຫຼັກຖານແຫ່ງພຣະເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າ.

ຂໍ້ໂຕ້ຖຽງນີ້ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ກ່ຽວພັນກັບການລະບຸວ່າຜູ້ໃດແມ່ນອຳນາດທີ່ຖືກແທນຄວາມໝາຍໂດຍ “ພວກໂຈນຂອງຊົນຊາດເຈົ້າ” ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງກ່ຽວພັນອີກດ້ວຍວ່າ ວິທີການ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ທີ່ທັງສອງຝ່າຍໃນຂໍ້ໂຕ້ຖຽງນີ້ອ້າງວ່າຍຶດຖືນັ້ນ ກຳລັງຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງຫຼືບໍ່. ກົດເກນທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວພັນກັບວິທີການ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ນັ້ນ ປະກອບມີຫຼັກການຄຳພະຍາກອນພິເສດຊຶ່ງຈະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂະບວນການຄັດແຍກຂ້າວສາລີແລະຫຍ້າປົ່ງ. ສາມອົງປະກອບຂອງວິທີການ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ທີ່ຂ້ານ້ອຍຂໍຍືນຢັນວ່າກຳລັງຖືກເຂົ້າໃຈຜິດໃນຂໍ້ໂຕ້ຖຽງປັດຈຸບັນນີ້ ຄື ພຣະຄຣິດໃນຐານະຄວາມຈິງ, ແລະ ພຣະຄຣິດໃນຐານະອັນຟາແລະໂອເມກາ, ແລະ ການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນແບບສາມຊັ້ນ.

ໃນທີ່ສຸດ ຜູ້ທີ່ຍຶດຖືຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ຂໍ້ທີສິບສີ່ຂອງດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ຈະຖືກພົບວ່າກຳລັງວາງຈຸດຍືນທາງຄຳສອນຂອງຕົນໄວ້ເທິງການຕີຄວາມສ່ວນຕົວ.

> ພວກເຮົາຍັງມີພຣະວາຈາແຫ່ງການພະຍາກອນທີ່ແນ່ນອນຍິ່ງຂຶ້ນ; ຊຶ່ງທ່ານທັງຫລາຍກໍກະທຳດີແລ້ວທີ່ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ພຣະວາຈານັ້ນ, ດຸດດັ່ງຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງຢູ່ໃນບ່ອນມືດ, ຈົນກວ່າຮຸ່ງອະລຸນຈະປະກົດ ແລະດາວປະຈຳຮຸ່ງຈະຂຶ້ນໃນໃຈຂອງທ່ານທັງຫລາຍ: ຈົ່ງຮູ້ຂໍ້ນີ້ເປັນອັນດັບທຳອິດວ່າ ຄຳພະຍາກອນໃດໆໃນພຣະຄຳພີ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງການຕີຄວາມຕາມຄວາມເຫັນສ່ວນຕົວ. ເພາະວ່າຄຳພະຍາກອນບໍ່ເຄີຍມາໃນສະໄໝກ່ອນໂດຍນ້ຳໃຈຂອງມະນຸດ: ແຕ່ບັນດາຄົນບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄປຕາມທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງດົນໃຈເຂົາ. 2 ເປໂຕ 1:19–21.

ໃນຂໍ້ຖຽງກ່ຽວກັບຂໍ້ທີສິບສີ່ ຕົວຢ່າງໜຶ່ງຂອງສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈວ່າເປັນ “ການຕີຄວາມສ່ວນຕົວ” ພົບໄດ້ໃນ The Great Controversy.

> “ເມື່ອວັນຊະບາໂຕໄດ້ກາຍເປັນຈຸດແຫ່ງຂໍ້ຂັດແຍ່ງອັນພິເສດທົ່ວອານາຈັກຄຣິດສະຕຽນ, ແລະເມື່ອອຳນາດຝ່າຍສາສະໜາແລະຝ່າຍໂລກໄດ້ຮ່ວມກັນບັງຄັບໃຫ້ຮັກສາວັນອາທິດ, ການປະຕິເສດຢ່າງໜັກແໜ້ນຂອງຄົນກຸ່ມນ້ອຍສ່ວນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ຍອມຈຳນົນຕໍ່ຄວາມຮຽກຮ້ອງອັນເປັນທີ່ນິຍົມ ຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍກາຍເປັນເປົ້າໝາຍແຫ່ງຄວາມຊັງຊາແລະການສາບແຊ່ງຢ່າງທົ່ວໄປ. ຈະມີການຍົກເຫດຜົນຂຶ້ນວ່າ ຄົນຈຳນວນໜ້ອຍທີ່ຢືນຢູ່ໃນການຄັດຄ້ານຕໍ່ສະຖາບັນຂອງຄຣິດຈັກ ແລະກົດໝາຍຂອງລັດ ບໍ່ຄວນຖືກອົດທົນໃຫ້ຢູ່ໄດ້; ແລະວ່າ ການໃຫ້ພວກເຂົາທົນທຸກດີກວ່າປ່ອຍໃຫ້ປະຊາຊາດທັງຫລາຍຖືກໂຍນເຂົ້າສູ່ຄວາມສັບສົນແລະຄວາມໄຮ້ລະບຽບ. ຫລາຍສັດຕະວັດກ່ອນ ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງອັນດຽວກັນນີ້ໄດ້ຖືກນຳມາໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດໂດຍ ‘ບັນດາຜູ້ປົກຄອງຂອງປະຊາຊົນ.’ ‘ມັນເປັນປະໂຫຍດແກ່ພວກເຮົາ,’ ຄາຢາຟາຜູ້ມີເລ່ຫຼ່ຽມກ່າວວ່າ, ‘ທີ່ຄົນຜູ້ດຽວຈະຕາຍເພື່ອປະຊາຊົນ ແລະບໍ່ໃຫ້ຊາດທັງໝົດພິນາດ.’ ໂຢຮັນ 11:50. ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນີ້ຈະເບິ່ງຄືວ່າຫັກລ້າງບໍ່ໄດ້; ແລະໃນທີ່ສຸດຈະມີການອອກພຣະລາຊະກຳນົດຕໍ່ຕ້ານຜູ້ທີ່ຖືວ່າວັນຊະບາໂຕຕາມພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ເປັນວັນບໍລິສຸດ, ປະກາດປະນາມພວກເຂົາວ່າສົມຄວນຮັບໂທດຢ່າງໜັກທີ່ສຸດ ແລະໃຫ້ເສລີແກ່ປະຊາຊົນ ຫລັງຈາກໄລຍະເວລາໜຶ່ງ ໃນການປະຫານຊີວິດພວກເຂົາ. ໂຣມັນຄາທອລິກໃນໂລກເກົ່າ ແລະພວກໂປຣແຕສຕັນທີ່ເສື່ອມຖອຍໃນໂລກໃໝ່ ຈະດຳເນີນຕາມແນວທາງຄ້າຍຄືກັນຕໍ່ຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຽດແກ່ພຣະບັນຍັດທັງປວງຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Great Controversy, 615.

“ຄຣິສຕະຈັກໂລກ” ໝາຍເຖິງຊຸມຊົນຄຣິສຕຽນທົ່ວໂລກ ຫຼື ຮ່າງກາຍຮ່ວມຂອງບັນດາປະເທດແລະວັດທະນະທຳທີ່ຄຣິສຕະສາສະໜາເປັນສາສະໜາສ່ວນໃຫຍ່. ຄຳນີ້ມັກຖືກໃຊ້ເພື່ອຊີ້ເຖິງບັນດາສ່ວນຂອງໂລກທີ່ຄຣິສຕະສາສະໜາເປັນສາສະໜາຫຼັກ ແລະໄດ້ມີອິດທິພົນຢ່າງສຳຄັນຕໍ່ວັດທະນະທຳ, ກົດໝາຍ, ແລະບັນທັດຖານທາງສັງຄົມ. ຄຣິສຕະຈັກໂລກຄອບຄຸມຂອບເຂດອັນກວ້າງຂວາງທົ່ວໂລກຂອງຄຣິສຕະສາສະໜາ ໃນແງ່ຂອງຜູ້ນັບຖື, ອິດທິພົນທາງວັດທະນະທຳ, ແລະຄວາມສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດ. ໂດຍບໍ່ຕັດຄວາມຊ້ຳທີ່ມີຢູ່ໃນ Ellen White CD-ROM ອອກ, ຄຳວ່າ Christendom ປາກົດຢູ່ໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບຫົກຄັ້ງ. ໃນທາງພູມສາດ Sister White ລະບຸວ່າ Christendom ໂດຍທົ່ວໄປເປັນຕົວແທນຂອງຢຸໂຣບ ແລະ ອາເມຣິກາ. ໃນບໍລິບົດຂອງ Sister White ຢຸໂຣບຖືກລະບຸວ່າເປັນໂລກເກົ່າ ແລະ ອາເມຣິກາເປັນໂລກໃໝ່.

> “ແຕ່ສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາຄືລູກແກະ ໄດ້ຖືກເຫັນວ່າ ‘ກໍາລັງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ.’ ແທນທີ່ຈະໂຄ່ນລົ້ມອໍານາດອື່ນໆເພື່ອສະຖາປະນາຕົນເອງ, ຊາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສັນຍາລັກນີ້ຈຶ່ງຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນດິນແດນທີ່ກ່ອນໜ້ານັ້ນບໍ່ມີຜູ້ໃດຄອບຄອງ ແລະເຕີບໂຕຂຶ້ນຢ່າງຄ່ອຍໆ ແລະຢ່າງສັນຕິ. ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງບໍ່ອາດເກີດຂຶ້ນທ່າມກາງບັນດາຊາດໃນໂລກເກົ່າທີ່ໜາແໜ້ນແລະແກ່ງແຍ່ງກັນ—ທະເລອັນປັ່ນປ່ວນນັ້ນຂອງ ‘ຊົນຊາດທັງຫຼາຍ, ຝູງຊົນທັງຫຼາຍ, ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ, ແລະພາສາທັງຫຼາຍ.’ ມັນຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກສະແຫວງຫາໃນທະວີບຕາເວັນຕົກ.”

> “ຊາດໃດໜໍໃນໂລກໃໝ່ທີ່ໃນປີ 1798 ກຳລັງຜຸດຂຶ້ນສູ່ອຳນາດ, ສະແດງແນວໂນ້ມແຫ່ງກຳລັງແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຂອງໂລກ? ການນຳສັນຍາລັກນີ້ໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ບໍ່ເປີດໃຫ້ມີຄຳຖາມໃດໆ. ມີຊາດໜຶ່ງ, ແລະມີພຽງຊາດດຽວເທົ່ານັ້ນ, ທີ່ກົງກັບຂໍ້ກຳນົດຂອງຄຳພະຍາກອນນີ້; ມັນຊີ້ໄປຍັງສະຫະລັດອາເມຣິກາຢ່າງປາດສະຈາກຄວາມສົງໄສ.” The Great Controversy, 441.

ປະໂຫຍກສຸດທ້າຍໃນວັກທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນານັ້ນ ໄດ້ຖືກນຳໄປໃຊ້ເພື່ອຊີ້ນຳວ່າ “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New” ແມ່ນກຳລັງລະບຸ “Romanism of the Old World” ໃຫ້ໝາຍເຖິງລະບົບສັນຕະປາປາໃນຍຸກມືດ, ແລະສະຫະລັດອາເມລິກາ (apostate Protestantism) ໃຫ້ເປັນໂຣມສະໄໝໃໝ່ ໂດຍມີຄຳວ່າ “apostate Protestantism in the New” ເປັນຕົວແທນ. “Old” ຖືກນິຍາມວ່າເປັນປະຫວັດສາດໃນອະດີດ, ແລະ “New” ຖືກນິຍາມວ່າເປັນປະຫວັດສາດສະໄໝໃໝ່ ຫຼື ປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນ. ການນຳໄປໃຊ້ເຊັ່ນນັ້ນເປັນການບິດເບືອນຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຕັ້ງມັ່ນຂອງ Sister White ທັງກ່ຽວກັບ Christendom ແລະ ໂລກເກົ່າກັບໂລກໃໝ່.

ຜູ້ທີ່ນຳຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄປປະຍຸກຕາມແງ່ຂອງປະຫວັດສາດອະດີດແລະອະນາຄົດ ໄດ້ລະບຸ “ການຕີຄວາມສ່ວນຕົວ” ຊຶ່ງຂັດແຍ້ງໂດຍກົງກັບຄວາມໝາຍທີ່ Sister White ມຸ່ງຈະສື່. ຂໍ້ອ້າງນັ້ນກ່າວວ່າ “ໂລກເກົ່າ” ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດອະດີດ ແລະ “ໂລກໃໝ່” ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດສະໄໝໃໝ່ ຫຼື ປັດຈຸບັນ (ໃໝ່).

ຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນກ່າວວ່າ, “ຈະດຳເນີນຕິດຕາມ.” ລັດທິໂຣມັນ ແລະ ໂປຣແຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍ “ຈະດຳເນີນໃນແນວທາງຄ້າຍຄືກັນຕໍ່ຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຽດແກ່ພຣະບັນຍັດທັງປວງຂອງພຣະເຈົ້າ.” ໂລກເກົ່າໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນແມ່ນຢູໂຣບ ແລະ ໂລກໃໝ່ແມ່ນທະວີບອາເມຣິກາ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກຳລັງສອນວ່າ ທົ່ວໂລກທັງໝົດຈະຕ້ອງຜະເຊີນກັບການທົດສອບແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ ລັດທິໂຣມັນຈະເປັນຜູ້ນຳໜ້າໃນການຂົ່ມເຫັງໃນຢູໂຣບ ແລະ ໂປຣແຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍຈະເປັນຜູ້ນຳໜ້າໃນການຂົ່ມເຫັງໃນທະວີບອາເມຣິກາ. ທະວີບອາເມຣິກາ ແລະ ຢູໂຣບ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກນິຍາມວ່າເປັນ “ຄຣິສເຕັນໂດມ.” ທັງລັດທິໂຣມັນ ແລະ ໂປຣແຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍ “ຈະດຳເນີນໃນແນວທາງຄ້າຍຄືກັນຕໍ່ຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຽດແກ່ພຣະບັນຍັດທັງປວງຂອງພຣະເຈົ້າ.”

“ຈະໄລ່ຕາມ” ແມ່ນການບົ່ງຊີ້ເຖິງການກະທຳໃນອະນາຄົດໂດຍອຳນາດທັງສອງ, ແລະໃນທາງໄວຍະກອນແລ້ວ ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະສະເໜີວ່າ ໂຣມັນນິຍົມແຫ່ງໂລກເກົ່າ ແມ່ນອຳນາດສັນຕະປາປາແຫ່ງຍຸກມືດ. ການຂົ່ມເຫັງທີ່ຖືກດຳເນີນໂດຍອຳນາດທັງສອງນັ້ນ ຢູ່ໃນຮູບການກະທຳອະນາຄົດ. ຄຳນິຍາມຂອງວະລີນີ້ຄື “ຈະໄລ່ຕາມ” ແລະມັນໝາຍເຖິງການຕິດຕາມ ຫຼື ໄລ່ຕາມບາງສິ່ງ ດ້ວຍເຈດຕະນາທີ່ຈະໃຫ້ບັນລຸ ຫຼື ໄດ້ຮັບມັນ. ມັນສື່ເຖິງການກະທຳໃນອະນາຄົດ ທີ່ບຸກຄົນ ຫຼື ກຸ່ມໜຶ່ງ ມຸ່ງໝັ້ນຢ່າງແນ່ວແນ່ ທີ່ຈະສະແຫວງຫາເປົ້າໝາຍ ຫຼື ຈຸດປະສົງບາງຢ່າງຢ່າງຕັ້ງໜ້າ.

ວະລີນີ້ສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ໃນຫຼາຍບໍລິບົດ: “ນາງຈະມຸ່ງໝັ້ນສູ່ອາຊີບການແພດ,” ໝາຍຄວາມວ່ານາງວາງແຜນທີ່ຈະດຳເນີນໄປສູ່ການເປັນຜູ້ປະກອບວິຊາຊີບທາງການແພດ. “ລາວຈະສຶກສາເພື່ອໃຫ້ໄດ້ປະລິນຍາດ້ານວິສະວະກຳ,” ຊຶ່ງສະແດງວ່າລາວຕັ້ງໃຈຈະສຶກສາວິສະວະກຳໃນສະຖາບັນການສຶກສາຊັ້ນສູງ. “ທີມງານຈະດຳເນີນໂຄງການຕໍ່ໄປຈົນກວ່າຈະສຳເລັດ,” ບົ່ງຊີ້ວ່າທີມງານຈະສືບຕໍ່ເຮັດວຽກໃນໂຄງການນັ້ນຈົນກວ່າຈະແລ້ວສົມບູນ. “ພວກເຂົາຈະດຳເນີນຄະດີຕໍ່ບໍລິສັດ,” ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຂົາຕັ້ງໃຈຈະດຳເນີນຂັ້ນຕອນທາງກົດໝາຍເພື່ອແກ້ໄຂຄວາມຄັບຂ້ອງໃຈ ຫຼື ສະແຫວງຫາຄວາມຍຸດຕິທຳ. ໂດຍລວມແລ້ວ, “will pursue” ສື່ເຖິງຄວາມມຸ່ງມັ່ນ, ຄວາມທຸ່ມເທ, ແລະ ເຈດຕະນາອັນແຈ້ງຊັດທີ່ຈະບັນລຸເປົ້າໝາຍ ຫຼື ຜົນທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນອະນາຄົດ.

ການຕີຄວາມໝາຍແບບສ່ວນຕົວທີ່ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອສອນວ່າ ໂຣມັນນິຍົມຂອງໂລກເກົ່າເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຜ່ານໄປແລ້ວ ຈາກນັ້ນກໍຖືກນຳໃຊ້ເປັນເສົາຄ້ຳເພື່ອພະຍຸງການນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງການນຳຄຳພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ສາມຊັ້ນ. ມັນໃຫ້ເຫດຜົນວ່າ ການນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງໂຣມໝາຍເຖິງ ໂຣມນອກຮີດ ຕາມດ້ວຍໂຣມສັນຕະປາປາ ແລ້ວຈຶ່ງເຖິງສະຫະລັດອາເມລິກາໃນຖານະເປັນໂຣມທີສາມໃນບັນດາໂຣມທັງສາມ. ການນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ທີ່ຜິດພາດອັນຄ້າຍຄືກັນຫຼາຍໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ໃນໄມ່ດົນຫຼັງຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອກຸ່ມໜຶ່ງແຍກຕົວອອກຈາກຂະບວນການເນື່ອງຈາກພຣະທຳໂຢເອນ.

ດັ່ງນັ້ນ ການໂຕ້ແຍ້ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນການປະຊຸມຄ່າຍແຫ່ງໜຶ່ງໃນປະເທດການາດາ ບ່ອນທີ່ການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງວິບັດທັງສາມໄດ້ຖືກນຳໄປປະກອບເຂົ້າໃນພຣະທຳໂຢເອນ ເພື່ອສອນວ່າ ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມ ຄືຊາດທີ່ໄດ້ຍົກມາຕໍ່ຕ້ານແຜ່ນດິນໃນຂໍ້ທີຫົກຂອງບົດທີໜຶ່ງ. ຊາດນັ້ນຄື ໂຣມຂອງພະສັນຕະປາປາ, ແຕ່ໄດ້ມີການນຳຄວາມຕີຄວາມສ່ວນຕົວເຂົ້າມາ ໂດຍອ້າງວ່າຊາດນັ້ນແມ່ນອິດສະລາມ. ການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງວິບັດທັງສາມໄດ້ສະຖາປະນາອິດສະລາມໃຫ້ເປັນອຳນາດຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະການຕີຄວາມສ່ວນຕົວໃໝ່ນັ້ນກໍຍືນຍັນຢ່າງໜັກແນ່ນວ່າ ອຳນາດຂອງພະສັນຕະປາປາໃນໂຢເອນບົດທີໜຶ່ງ ແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນອິດສະລາມ. ການຕີຄວາມສ່ວນຕົວອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງປະຕິເສດການລະບຸອຳນາດຂອງພະສັນຕະປາປາຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນພຣະທຳໂຢເອນ ໄດ້ຖືກຄ້ຳຈຸນໄວ້ດ້ວຍການນຳໃຊ້ວິບັດທັງສາມຢ່າງຜິດພາດ. ບັດນີ້ ການຕີຄວາມສ່ວນຕົວອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຊຶ່ງວາງອຳນາດຂອງພະສັນຕະປາປາໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງເພື່ອແທນທີ່ດ້ວຍສະຫະລັດ ກຳລັງຖືກນຳເຂົ້າມາ.

> ສິ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາແລ້ວ ມັນກໍຈະເປັນອີກ; ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ກະທຳແລ້ວ ກໍແມ່ນສິ່ງທີ່ຈະຖືກກະທຳອີກ: ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດໃໝ່ຢູ່ໃຕ້ດວງອາທິດ. ມີສິ່ງໃດບໍທີ່ອາດຈະກ່າວໄດ້ວ່າ, ເບິ່ງແມ, ສິ່ງນີ້ເປັນຂອງໃໝ່? ມັນໄດ້ມີຢູ່ແລ້ວໃນສະໄໝໂບຮານ, ຊຶ່ງມີມາກ່ອນເຮົາ. ປັນຍາຈານ 1:9, 10.

ການໂຕ້ແຍ້ງໃນວັນສຸດທ້າຍຮວມເຖິງການເຮັດຊ້ຳຂອງການໂຕ້ແຍ້ງເກົ່າໆ, ແລະໃນດານີເອນ ບົດທີ 11 ກໍມີການໂຕ້ແຍ້ງຂອງ Uriah Smith ທີ່ໄດ້ນຳການຕີຄວາມສ່ວນຕົວຂອງຕົນໄປວາງໄວ້ເທິງສັນຍາລັກຂອງກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ. ໂດຍການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ປະດິດສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບດານີເອນ ບົດທີ 11 ທີ່ກ່ອກເກີດແຕ່ຄວາມມືດມົນເທົ່ານັ້ນ. ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ການໂຕ້ແຍ້ງທີ່ຖືກເຮັດຊ້ຳນັ້ນ ໂດຍສະເພາະແລ້ວ ຄືການຊີ້ໃຫ້ເຫັນຜົນຜະລິດຂອງການນຳການຕີຄວາມສ່ວນຕົວມາໃຊ້ກັບຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ແລ້ວ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ Smith ໄດ້ເຮັດໃນປຶ້ມຂອງລາວ, Daniel and the Revelation. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃນການໂຕ້ແຍ້ງໃນປຶ້ມຂອງ Joel, ແລະນີ້ກໍເປັນກົນໄກດຽວກັນທີ່ກຳລັງຖືກນຳໃຊ້ ເມື່ອຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງວັກຈາກ The Great Controversy ຫຼີກລ້ຽງຄຳນິຍາມທີ່ມີຢູ່ພາຍໃນໂລກ ແລະພາຍໃນບົດຂຽນຂອງ Ellen White ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ “Christendom” ເປັນຕົວແທນ, ຄຽງຄູ່ກັບການປະຕິເສດກົດພື້ນຖານຂອງໄວຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກວ່າວະລີ “will pursue” ຊີ້ບອກເຖິງເຫດການໃນອະນາຄົດ. ຈາກຈຸດອ້າງອີງນັ້ນ ແນວຄວາມຄິດທີ່ບົກພ່ອງວ່າ “Old World” ແມ່ນປະຫວັດສາດຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາຕັ້ງແຕ່ 538 ຈົນເຖິງ 1798 ຈຶ່ງຖືກນຳມາໃຊ້ເພື່ອໂຕ້ແຍ້ງຕໍ່ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ແລ້ວ ກ່ຽວກັບຄຳນິຍາມຂອງການນຳຄຳພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕໃຊ້ສາມຊັ້ນ.

> “ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນປະຫວັດສາດຝ່າຍຄຳພະຍາກອນວ່າຈະຕ້ອງສຳເລັດໃນອະດີດ ກໍໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ຍັງຈະມາໃນລຳດັບຂອງມັນກໍຈະເປັນໄປ. ດານີເອນ, ຜູ້ພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຢືນຢູ່ໃນບ່ອນຂອງທ່ານ. ໂຢຮັນກໍຢືນຢູ່ໃນບ່ອນຂອງທ່ານ. ໃນພຣະນິມິດ ພຣະສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ເປີດໜັງສືດານີເອນໃຫ້ແກ່ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນ, ແລະດັ່ງນັ້ນດານີເອນຈຶ່ງກຳລັງຢືນຢູ່ໃນບ່ອນຂອງທ່ານ. ທ່ານເປັນພະຍານຢືນຢັນຂອງທ່ານ, ຄືສິ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສຳແດງແກ່ທ່ານໃນນິມິດ ກ່ຽວກັບເຫດການໃຫຍ່ແລະເຄັ່ງຂຶມ ຊຶ່ງພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາຢືນຢູ່ທີ່ທາງເຂົ້າອັນໃກ້ຊິດຢ່າງຍິ່ງຂອງການສຳເລັດຂອງມັນ.”

> “ໃນປະຫວັດສາດແລະຄຳພະຍາກອນ ພຣະວະຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການຕໍ່ສູ້ອັນຍາວນານທີ່ດຳເນີນສືບຕໍ່ກັນມາລະຫວ່າງຄວາມຈິງແລະຄວາມຜິດພາດ. ການຕໍ່ສູ້ນັ້ນຍັງຄົງດຳເນີນຢູ່. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ. ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເກົ່າໆຈະຖືກຮື້ນຟື້ນຂຶ້ນອີກ ແລະທິດສະດີໃໝ່ໆຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ແຕ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງໃນຄວາມເຊື່ອ ແລະໃນການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນ ໄດ້ຮັບບົດບາດໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ, ຍ່ອມຮູ້ວ່າພວກເຂົາຢືນຢູ່ບ່ອນໃດ. ພວກເຂົາມີປະສົບການອັນມີຄ່າຍິ່ງກວ່າຄຳບໍລິສຸດ. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຢືນຢັດມັ່ນຄົງດັ່ງສີລາ ໂດຍຍຶດຖືຄວາມໝັ້ນໃຈແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນຂອງພວກເຂົາໄວ້ຢ່າງແນ່ວແນ່ຈົນເຖິງທີ່ສຸດ.” Selected Message, book 2, 109.

ສາມາດພິສູດໄດ້ໂດຍງ່າຍວ່າ ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸ “ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງເຂົາ” ຂອງໂປໂລ ວ່າເປັນຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງອາດເວນຕິສຶມ. ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ສອນວ່າ “ພວກຜູ້ປຸ້ນສະດົມແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ແມ່ນອຳນາດຂອງພາບານ, ແລະຕັ້ງແຕ່ປີ 1989 ເປັນຕົ້ນມາ ຂະບວນການຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ລະບຸຄວາມເຂົ້າໃຈດຽວກັນຂອງສັນຍາລັກນັ້ນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ເຂົ້າໃຈ. ບັດນີ້ມີ “ທິດສະດີໃໝ່” ກ່ຽວກັບວ່າ ຜູ້ໃດແມ່ນ “ພວກຜູ້ປຸ້ນສະດົມແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ,” ແລະມັນໄດ້ຟື້ນຄືນການໂຕ້ຖຽງເກົ່າຂຶ້ນມາອີກ ໃນຄວາມໝາຍທີ່ວ່າ ມັນໃຊ້ການລະບຸຜິດຂອງສັນຍາລັກພະຍາກອນທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາແລ້ວ ເພື່ອສ້າງແບບຈຳລອງພະຍາກອນອັນໜຶ່ງທີ່ຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເທິງພື້ນຊາຍ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຕີຄວາມສ່ວນຕົວຂອງ Smith, ຫຼືການນຳໃຊ້ຄຳວ່າຊົນຊາດໃນ Joel ບົດ 1 ຢ່າງຜິດພາດ, ຫຼືການລະບຸສະຫະລັດອາເມຣິກາວ່າເປັນໂຣມສະໄໝໃໝ່; ຄວາມຜິດພາດທັງສາມປະການນີ້ໄດ້ໂຈມຕີຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບໂຣມຂອງພາບານໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພວກມັນກໍໂຈມຕີສັນຍາລັກທີ່ສະຖາປະນານິມິດພະຍາກອນອັນຊີ້ຂາດວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະພິນາດ ຫຼືຈະມີຊີວິດຢູ່.

ໃນອະນາຄົດ ລັດທິໂຣມັນຄາທອລິກໃນຢູໂຣບ ແລະ ໂປຣເຕສະແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍໃນທະວີບອາເມຣິກາ “ຈະດຳເນີນ” ການຂົ່ມເຫັງຜູ້ຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກກະທຳມາແລ້ວຕະຫຼອດປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ.

> “ພຣະເຈົ້າຈະປຸກເລົ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ຖ້າວິທີການອື່ນໆລົ້ມເຫຼວ, ພວກນອກຮີດຈະແຊກເຂົ້າມາໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງຈະຮ່ອນພວກເຂົາ, ແຍກແກບອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເອີ້ນບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຈາກການຫຼັບໄຫຼ. ແສງສະຫວ່າງອັນລ້ຳຄ່າໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ເໝາະສົມສຳລັບເວລານີ້. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ແສງສະຫວ່າງນີ້ຄວນນຳພາພວກເຮົາໄປສູ່ການສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງພາກພຽນ ແລະການກວດສອບຈຸດຍືນທີ່ພວກເຮົາຍຶດຖືຢ່າງເຂັ້ມງວດທີ່ສຸດ. ພຣະເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ມຸມມອງແລະຈຸດຍືນທຸກປະການແຫ່ງຄວາມຈິງໄດ້ຖືກຄົ້ນຄວ້າຢ່າງລະອຽດຖີ່ຖ້ວນແລະຢ່າງພາກພຽນບໍ່ຍໍ້ທໍ້, ດ້ວຍການອະທິຖານແລະການອົດອາຫານ. ບັນດາຜູ້ເຊື່ອບໍ່ຄວນຢຸດຢູ່ໃນຂໍ້ສັນນິຖານ ແລະແນວຄິດທີ່ຄຸມເຄືອບໍ່ແຈ້ງກ່ຽວກັບວ່າອັນໃດເປັນຄວາມຈິງ.” Gospel Workers, 299.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles