Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Eight

ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກແອັດເວນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງເມືອງລາໂອດິເຊຍ - ຕອນທີ ແປດ

Number Eight

ເລກແປດ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> ພຣະອົງຈະສອນຄວາມຮູ້ແກ່ຜູ້ໃດ? ແລະຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄຳສອນ? ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ຢ່ານົມແລ້ວ ແລະຖືກແຍກອອກຈາກອົກ.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> ເພາະວ່າ ຕ້ອງເປັນຄໍາສັ່ງສອນຊ້ອນເທິງຄໍາສັ່ງສອນ, ຄໍາສັ່ງສອນຊ້ອນເທິງຄໍາສັ່ງສອນ; ແນວໜຶ່ງຊ້ອນເທິງອີກແນວໜຶ່ງ, ແນວໜຶ່ງຊ້ອນເທິງອີກແນວໜຶ່ງ; ທີ່ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ທີ່ນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ: ເພາະວ່າ ພຣະອົງຈະກ່າວແກ່ຊົນຊາດນີ້ດ້ວຍຮິມປາກທີ່ກະຕຸກກະຕັກ ແລະ ດ້ວຍລີ້ນອື່ນ. ແກ່ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, ນີ້ແມ່ນການພັກສະຫງົບ ທີ່ຊຶ່ງພວກເຈົ້າອາດໃຫ້ຜູ້ອິດເມື່ອຍໄດ້ພັກ; ແລະ ນີ້ແມ່ນຄວາມຊື່ນບານຟື້ນຄືນ: ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.

> ແຕ່ພຣະວາຈາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເປັນແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ ຂໍ້ບັນຍັດຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ, ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ; ທີ່ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ທີ່ນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະໄປ ແລະ ຫງາຍຫຼັງລົງ, ແລະ ຖືກທຳລາຍ, ແລະ ຖືກດັກຈັບ, ແລະ ຖືກຈັບໄປ.

> Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.

> ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ ພວກທ່ານຜູ້ເປັນຄົນເຍາະເຍີ້ຍ ຜູ້ປົກຄອງຊົນຊາດນີ້ຊຶ່ງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເພາະພວກທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາໄດ້ທຳພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ ແລະມີຂໍ້ຕົກລົງກັບແດນມໍລະນາ; ເມື່ອໄພພິບັດອັນຖ້ວມລົ້ນຜ່ານມາ ມັນຈະບໍ່ມາຮອດພວກເຮົາ; ເພາະພວກເຮົາໄດ້ໃຊ້ຄຳມຸສາເປັນບ່ອນລີ້ໄພຂອງພວກເຮົາ ແລະໄດ້ຊ່ອນຕົນຢູ່ໃຕ້ຄວາມເທັດ.” ເພາະສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, “ເບິ່ງແມ, ເຮົາວາງຫີນກ້ອນໜຶ່ງໄວ້ໃນສີໂອນເປັນຮາກຖານ ເປັນຫີນທີ່ໄດ້ຮັບການພິສູດແລ້ວ ເປັນຫີນມຸມອັນລ້ຳຄ່າ ເປັນຮາກຖານອັນໝັ້ນຄົງ; ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອ ຈະບໍ່ຮີບເຮັ່ງ. ເຮົາຈະໃຫ້ຄວາມຍຸດຕິທຳເປັນເສັ້ນວັດ ແລະຄວາມຊອບທຳເປັນລູກດິ່ງ; ແລະລູກເຫັບຈະກວາດລ້າງບ່ອນລີ້ໄພແຫ່ງຄຳມຸສາໃຫ້ໝົດໄປ ແລະນ້ຳຈະຖ້ວມບ່ອນຊ່ອນຕົວ. ພັນທະສັນຍາຂອງພວກທ່ານກັບຄວາມຕາຍຈະຖືກລົບລ້າງ ແລະຂໍ້ຕົກລົງຂອງພວກທ່ານກັບແດນມໍລະນາຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່ໄດ້; ເມື່ອໄພພິບັດອັນຖ້ວມລົ້ນຜ່ານມາ ເມື່ອນັ້ນພວກທ່ານຈະຖືກມັນຢຽບຢ່ຳລົງ.” ເອຊາຢາ 28:9–18។

The scornful men that rule Jerusalem are the leaders of the Laodicean Seventh-day Adventist church, who a few verses before, Isaiah identified as the “drunkards of Ephraim” and “the crown of pride.” At Pentecost Peter responded to those who were claiming the message was being proclaimed by drunken men. The time period of the latter rain is about a true and false latter rain message. A message from the Lord always produces two classes of worshippers, and the two classes both drink wine. The sanctified message, or sanctified wine is what is cut off from the mouth of the unfaithful in Joel.

ບັນດາຜູ້ຊາຍຜູ້ເຍາະເຢີ້ຍທີ່ປົກຄອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຄືບັນດາຜູ້ນຳແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ສາຍລາໂອດີເກຍ, ຜູ້ທີ່ໃນບາງຂໍ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນ ເອຊາຢາໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ຄົນຂີ້ເມົາຂອງເອຟຣາອິມ” ແລະ “ມົງກຸດແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງ.” ໃນວັນເພນເຕຄອດ ເປໂຕໄດ້ຕອບໂຕ້ຜູ້ທີ່ກຳລັງອ້າງວ່າຂ່າວສານນັ້ນກຳລັງຖືກປະກາດໂດຍຄົນຂີ້ເມົາ. ຊ່ວງເວລາຂອງຝົນປາຍນັ້ນ ກ່ຽວກັບຂ່າວສານຂອງຝົນປາຍທີ່ແທ້ຈິງ ແລະຂ່າວສານຝົນປາຍທີ່ປອມ. ຂ່າວສານຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍ່ອມກ່ອຍໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກຢູ່ສະເໝີ, ແລະທັງສອງຈຳພວກນັ້ນຕ່າງກໍດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນ. ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຫຼືເຫຼົ້າອະງຸ່ນທີ່ໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຄືສິ່ງທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກປາກຂອງບັນດາຜູ້ບໍ່ສັດຊື່ໃນພຣະທຳໂຢເອນ.

> Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. Joel 1:5.

> ພວກຂີ້ເມົາເອີຍ, ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນແລະຮ້ອງໄຫ້; ແລະຈົ່ງຄໍ່າຄວນ, ພວກທີ່ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນທັງຫຼາຍເອີຍ, ເນື່ອງດ້ວຍນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່; ເພາະວ່າມັນຖືກຕັດອອກໄປຈາກປາກຂອງພວກເຈົ້າແລ້ວ. ໂຢເອນ 1:5.

In Joel chapter one the wicked husbandmen of the vineyard, representing the Laodicean Seventh-day Adventist church are condemned and judged in connection with the “new wine” being “cut off” from their mouths. God has cut off or withheld the outpouring of God’s Spirit in the latter rain as represented by the “meat and drink offerings” from the wicked drunken husbandmen.

ໃນໂຢເອນ ບົດ 1 ບັນດາຊາວສວນອະງຸ່ນຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ຖືກກ່າວໂທດ ແລະ ຖືກພິພາກສາ ໃນຄວາມເກື່ອງພັນກັບການທີ່ “ນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່” ຖືກ “ຕັດຂາດ” ອອກຈາກປາກຂອງພວກເຂົາ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດຂາດ ຫຼື ຊົງຢັບຢັ້ງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໃນຝົນປາຍລະດູ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນນິມິດໂດຍ “ເຄື່ອງບູຊາອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາດື່ມ” ອອກຈາກບັນດາຊາວສວນຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ມຶນເມົາ.

> The meat offering and the drink offering is cut off from the house of the Lord; the priests, the Lord’s ministers, mourn. The field is wasted, the land mourneth; for the corn is wasted: the new wine is dried up, the oil languisheth. Be ye ashamed, O ye husbandmen; howl, O ye vinedressers, for the wheat and for the barley; because the harvest of the field is perished. The vine is dried up, and the fig tree languisheth; the pomegranate tree, the palm tree also, and the apple tree, even all the trees of the field, are withered: because joy is withered away from the sons of men. Gird yourselves, and lament, ye priests: howl, ye ministers of the altar: come, lie all night in sackcloth, ye ministers of my God: for the meat offering and the drink offering is withholden from the house of your God. Sanctify ye a fast, call a solemn assembly, gather the elders and all the inhabitants of the land into the house of the Lord your God, and cry unto the Lord, Alas for the day! for the day of the Lord is at hand, and as a destruction from the Almighty shall it come. Is not the meat cut off before our eyes, yea, joy and gladness from the house of our God? Joel 1:9–16.

> ເຄື່ອງບູຊາທີ່ເປັນອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາທີ່ເປັນນ້ຳຖືກຕັດຂາດໄປຈາກພຣະນິເວດຂອງພຣະເຢໂຫວາ; ພວກປະໂລຫິດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຢໂຫວາ ກໍໂສກເສົ້າ. ທົ່ງນາຖືກທຳລາຍ, ແຜ່ນດິນກໍຄ່ຳຄວນ; ເພາະວ່າເຂົ້າຖືກທຳລາຍເສຍ, ນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່ແຫ້ງໄປ, ນ້ຳມັນກໍຫົດຫາຍ. ພວກຊາວນາເອີຍ ຈົ່ງລະອາຍເຖີດ; ພວກຜູ້ດູແລສວນອະງຸ່ນເອີຍ ຈົ່ງຮ້ອງຄວນຄາງ ເນື່ອງດ້ວຍເຂົ້າສາລີ ແລະ ເຂົ້າບາເລ; ເພາະການເກັບກ່ຽວໃນທົ່ງນາໄດ້ພິນາດໄປແລ້ວ. ເຄືອອະງຸ່ນແຫ້ງໄປ ແລະ ຕົ້ນໝາກເດື່ອກໍຫ່ຽວແຫ້ງ; ຕົ້ນທັບທິມ, ຕົ້ນຕານ ແລະ ຕົ້ນແອັບເປິນ, ແທ້ຈິງແມ່ນຕົ້ນໄມ້ທັງປວງໃນທົ່ງນາກໍຫ່ຽວແຫ້ງໄປ; ເພາະຄວາມຊື່ນຊົມໄດ້ຫ່ຽວແຫ້ງໄປຈາກບັນດາບຸດຫຼານມະນຸດ. ພວກປະໂລຫິດເອີຍ ຈົ່ງຄາດແອວ ແລະ ຄ່ຳຄວນ; ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ແທ່ນບູຊາເອີຍ ຈົ່ງຮ້ອງຄວນຄາງ; ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະຂອງຂ້ອຍເອີຍ ຈົ່ງມາ ແລະ ນອນຄືນທັງຄືນໃນຜ້າກະສອບ; ເພາະເຄື່ອງບູຊາທີ່ເປັນອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາທີ່ເປັນນ້ຳ ຖືກຫ້າມໄວ້ຈາກພຣະນິເວດຂອງພຣະຂອງພວກທ່ານ. ຈົ່ງຊຳລະຕັ້ງການອົດອາຫານ, ຈົ່ງຮ້ອງເອີ້ນການຊຸມນຸມສັກສິດ, ຈົ່ງຮວບຮວມພວກຜູ້ເຖົ້າ ແລະ ຊາວແຜ່ນດິນທັງປວງເຂົ້າໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະເຢໂຫວາພຣະຂອງພວກທ່ານ, ແລະ ຈົ່ງຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະເຢໂຫວາວ່າ, ອະນິຈາແກ່ວັນນັ້ນ! ເພາະວັນແຫ່ງພຣະເຢໂຫວາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ, ແລະ ມັນຈະມາເໝືອນຢ່າງການທຳລາຍຈາກອົງຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບ. ອາຫານບໍ່ໄດ້ຖືກຕັດຂາດໄປຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາພວກເຮົາດອກຫລື? ແມ່ນແລ້ວ, ຄວາມຍິນດີ ແລະ ຄວາມຊື່ນບານກໍຖືກຕັດຂາດໄປຈາກພຣະນິເວດຂອງພຣະຂອງພວກເຮົາ. ໂຢເອນ 1:9–16.

When Isaiah’s “drunkards of Ephraim” “awake” in Joel, the circumstances they awaken to is the latter rain message—represented as “new wine.” It has been withheld from God’s chosen covenant people. “Corn” in the passage is a general word for grain, and the Word of God is the Bread of Heaven and in the passage, it has been “wasted.”

ເມື່ອ “ຄົນເມົາຂອງເອຟຣາອິມ” ຂອງອິດສະຢາ “ຕື່ນຂຶ້ນ” ໃນໂຢເອນ, ສະພາບການທີ່ພວກເຂົາຕື່ນຂຶ້ນມາພົບຄື ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ—ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່.” ສິ່ງນີ້ໄດ້ຖືກຫ້າມໄວ້ຈາກປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ຖືກຊົງເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າ. “ເຂົ້າ” ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ເປັນຄຳທົ່ວໄປສຳລັບທັນຍະພືດ, ແລະ ພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າຄື ຂົ້ມປັງແຫ່ງສະຫວັນ, ແລະ ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ ມັນໄດ້ຖືກ “ທຳລາຍເສຍ.”

The “new wine” is the present truth message that arrived at 9/11. The “new wine is dried up” and “cut off” for the “new wine” is only recognized by those returning to Jeremiah’s “old” paths, for a “new” message is always in agreement with the “old” message. The word translated as “dried up” means “to be ashamed” in the Hebrew.

“ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່” ແມ່ນຂ່າວສານຄວາມຈິງປະຈຸບັນທີ່ມາເຖິງໃນວັນທີ 9/11. “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່ໄດ້ແຫ້ງໄປ” ແລະ “ຖືກຕັດຂາດ” ເພາະວ່າ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່” ນັ້ນຈະຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ພຽງແຕ່ໂດຍຜູ້ທີ່ກຳລັງຫັນກັບໄປຫາບັນດາ “ທາງເດີມ” ຂອງເຢເຣມີຢາ, ເພາະວ່າຂ່າວສານ “ໃໝ່” ນັ້ນຍ່ອມສອດຄ້ອງກັນຢູ່ສະເໝີກັບຂ່າວສານ “ເກົ່າ”. ຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “ແຫ້ງໄປ” ໃນພາສາເຮັບເຣີ ໝາຍເຖິງ “ການຖືກເຮັດໃຫ້ອັບອາຍ”.

Those who are “ashamed” are a primary subject of Joel and the prophets. The drunkards of Ephraim are ashamed of their counterfeit latter rain message, which is often called a ‘peace and safety’ message. The three symbols of corn, new wine and oil represent the message of the latter rain. The latter rain is also represented as the outpouring of the Holy Spirit.

ບັນດາຜູ້ທີ່ “ລະອາຍ” ແມ່ນຫົວຂໍ້ສຳຄັນຢ່າງໜຶ່ງໃນພຣະຄຳໂຢເອນ ແລະໃນບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ. ພວກຄົນເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມລະອາຍຕໍ່ຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູອັນປອມແປງຂອງຕົນ ຊຶ່ງມັກຖືກເອີ້ນວ່າ ຂ່າວສານ ‘ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ’. ສາມສັນຍາລັກຄື ເຂົ້າ, ເຫລົ້າອະງຸ່ນໃໝ່ ແລະ ນ້ຳມັນ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ. ຝົນປາຍລະດູຍັງຖືກສະແດງໄວ້ເປັນການຫຼັ່ງເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.

The work of the Holy Spirit is to convict of sin, righteousness and judgment, and in that very order. The Word of God convicts of sin, and is represented by “corn.” Possessing the “new wine’ identifies those who are in possession of the Holy Spirit, who is represented by “rain” and also by “wine,” for both “rain” and “wine” are easily demonstrated as a message or doctrine.

ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມສຳນຶກຜິດເຖິງບາບ, ຄວາມຊອບທຳ, ແລະການພິພາກສາ, ແລະໃນລຳດັບນັ້ນໂດຍແທ້. ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສຳນຶກຜິດເຖິງບາບ, ແລະຖືກສະແດງໂດຍ “ເຂົ້າ.” ການມີຢູ່ຂອງ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່” ບົ່ງຊີ້ເຖິງຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນການຄອບຄອງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກສະແດງໂດຍ “ຝົນ” ແລະຍັງໂດຍ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນ” ອີກດ້ວຍ, ເພາະທັງ “ຝົນ” ແລະ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນ” ສາມາດພິສູດໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າເປັນຂ່າວສານ ຫຼື ຄຳສອນ.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will shew you things to come. John 16:7–13.

> ແຕ່ເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານ; ການທີ່ເຮົາຈະໄປນັ້ນເປັນປະໂຫຍດແກ່ພວກທ່ານ: ເພາະຖ້າເຮົາບໍ່ໄປ, ພຣະຜູ້ປອບໂຍນຈະບໍ່ມາຫາພວກທ່ານ; ແຕ່ຖ້າເຮົາໄປ, ເຮົາຈະສົ່ງພຣະອົງມາຫາພວກທ່ານ. ແລະເມື່ອພຣະອົງມາແລ້ວ, ພຣະອົງຈະຊົງຊີ້ໃຫ້ໂລກເຫັນເຖິງຄວາມຜິດບາບ, ເຖິງຄວາມຊອບທຳ, ແລະເຖິງການພິພາກສາ: ເຖິງຄວາມຜິດບາບນັ້ນ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອໃນເຮົາ; ເຖິງຄວາມຊອບທຳນັ້ນ, ເພາະເຮົາໄປຫາພຣະບິດາຂອງເຮົາ, ແລະພວກທ່ານຈະບໍ່ເຫັນເຮົາອີກຕໍ່ໄປ; ເຖິງການພິພາກສານັ້ນ, ເພາະເຈົ້ານາຍແຫ່ງໂລກນີ້ຖືກພິພາກສາແລ້ວ. ເຮົາຍັງມີອີກຫຼາຍສິ່ງທີ່ຈະກ່າວແກ່ພວກທ່ານ, ແຕ່ບັດນີ້ພວກທ່ານຍັງຮັບໄວ້ບໍ່ໄດ້. ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງ, ຄືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ, ສະເດັດມາແລ້ວ, ພຣະອົງຈະຊົງນຳພາພວກທ່ານເຂົ້າໄປໃນຄວາມຈິງທັງສິ້ນ: ເພາະພຣະອົງຈະບໍ່ກ່າວໂດຍພຣະອົງເອງ; ແຕ່ສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງຈະໄດ້ຍິນ, ພຣະອົງກໍຈະກ່າວສິ່ງນັ້ນ: ແລະພຣະອົງຈະຊົງສຳແດງສິ່ງທີ່ຈະມາໃນພາຍໜ້າແກ່ພວກທ່ານ. ໂຢຮັນ 16:7–13.

Joel’s “corn” is the Word of God, which convicts of “sin.” “Righteousness” is manifested by those who have connected their humanity with divinity through the present truth message represented as “new” (present-truth) “wine” (message). The “oil” is the symbol of “judgment,” for “judgment” is based upon whether those being judged have “oil.” Joel’s corn, new wine and oil is the conviction of sin, righteousness and judgment. All the elements of the work of the Holy Spirit in connection with the outpouring of the latter rain make up the truths that are to test Laodicean Adventism beginning at 9/11 when Joel commands them to “Awake!”

“ເຂົ້າ” ຂອງໂຢເອນແມ່ນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງນຳມາຊຶ່ງການສຳນຶກໃນ “ບາບ.” “ຄວາມຊອບທຳ” ຖືກສະແດງອອກໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຊື່ອມປະສານຄວາມເປັນມະນຸດຂອງຕົນເຂົ້າກັບຄວາມເປັນພຣະລັກສະນະ ຜ່ານຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຈິງປະຈຸບັນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນ” “ໃໝ່” (ຄວາມຈິງປະຈຸບັນ) (ຂ່າວສານ). “ນ້ຳມັນ” ແມ່ນສັນຍາລັກຂອງ “ການພິພາກສາ,” ເພາະວ່າ “ການພິພາກສາ” ຕັ້ງຢູ່ເທິງວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກພິພາກສານັ້ນມີ “ນ້ຳມັນ” ຫຼືບໍ່. ເຂົ້າ, ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່ ແລະ ນ້ຳມັນ ຂອງໂຢເອນ ຄືການສຳນຶກໃນບາບ, ຄວາມຊອບທຳ ແລະ ການພິພາກສາ. ອົງປະກອບທັງໝົດຂອງພະລາຊະກິດແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໃນຄວາມສຳພັນກັບການຫຼັ່ງເທລົງຂອງຝົນປາຍ ປະກອບຂຶ້ນເປັນຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ຈະທົດສອບອັດເວນຕິດລາວໂອດີເຊຍ ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 9/11 ເມື່ອໂຢເອນບັນຊາໃຫ້ພວກເຂົາ “ຕື່ນຂຶ້ນ!”

The three symbols of the latter rain message parallel the three angels’ messages of Revelation fourteen, and the “husbandmen” are to be “ashamed” and the “vinedressers” are to “howl.” In Joel God’s people are never to be ashamed.

ສັນຍາລັກສາມປະການຂອງຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ສອດຄ່ອງກັນກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 14, ແລະ “ພວກຊາວນາ” ຈະຕ້ອງ “ອັບອາຍ” ແລະ “ພວກຜູ້ດູແລສວນອະງຸ່ນ” ຈະຕ້ອງ “ຄ່ຳຄວນ.” ໃນພຣະທຳໂຢເອນ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ມີວັນຕ້ອງອັບອາຍ.

> And ye shall know that I am in the midst of Israel, and that I am the Lord your God, and none else: and my people shall never be ashamed. Joel 2:27.

> ແລະພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຢູ່ທ່າມກາງອິດສະຣາເອນ ແລະວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ແລະບໍ່ມີອື່ນໃດອີກ; ແລະປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ອັບອາຍອີກຈັກເທື່ອ. ໂຢເອນ 2:27.

The husbandmen and vinedressers are ashamed and howl because the counterfeit latter rain message they present is powerless to produce life in the vineyard they were given to tend. Adventism knows from their prophetess that they were called to fulfill the latter rain experience, but the fruit of the fields are withered. They are ashamed and weep especially “for the wheat and for the barley.” The “barley” first fruit offering on the day of Christ’s resurrection began the Pentecostal season that ended at Pentecost with the “wheat” first fruit offering of Pentecost. The drunkards of Ephraim are ashamed because they are on the wrong side of the Pentecostal season, which is repeated from 9/11 unto the Sunday law, when the latter rain is falling.

ພວກຜູ້ເຮັດນາ ແລະ ພວກຜູ້ເບິ່ງແຍງສວນອະງຸ່ນລະອາຍ ແລະ ຮ້ອງຄ່ຳຄວນ ເພາະຂ່າວສານເລື່ອງຝົນປາຍລະດູອັນປອມທີ່ພວກເຂົານຳສະເໜີນັ້ນ ບໍ່ມີອຳນາດທີ່ຈະບັງເກີດຊີວິດໃນສວນອະງຸ່ນທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ພວກເຂົາດູແລ. ອັດເວນຕິດຮູ້ຈາກສາດສະດາຍິງຂອງພວກເຂົາວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການເອີ້ນໃຫ້ເຮັດໃຫ້ສຳເລັດປະສົບການແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ແຕ່ຜົນຂອງທົ່ງນາທັງຫຼາຍກໍແຫ້ງຫ່ຽວໄປ. ພວກເຂົາລະອາຍ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ເປັນພິເສດ “ເພາະເຂົ້າສາລີ ແລະ ເພາະເຂົ້າບາເລ.” ຂອງຖວາຍຜົນທຳອິດແຫ່ງ “ເຂົ້າບາເລ” ໃນວັນແຫ່ງການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ ໄດ້ເລີ່ມລະດູການເພັນເຕກອດ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນເພັນເຕກອດ ດ້ວຍຂອງຖວາຍຜົນທຳອິດແຫ່ງ “ເຂົ້າສາລີ” ຂອງວັນເພັນເຕກອດ. ພວກຄົນເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມລະອາຍ ເພາະພວກເຂົາຢູ່ຝັ່ງທີ່ຜິດຂອງລະດູການເພັນເຕກອດ ຊຶ່ງຖືກທຳຊ້ຳອີກຕັ້ງແຕ່ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອຝົນປາຍລະດູກຳລັງຕົກ.

> “Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

> “ຫຼາຍຄົນໄດ້ພາດທີ່ຈະຮັບຝົນຕົ້ນລະດູໃນຂະໜາດອັນໃຫຍ່. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດທັງໝົດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ເພື່ອພວກເຂົາດັ່ງນັ້ນ. ພວກເຂົາຄາດຫວັງວ່າສິ່ງທີ່ຂາດຈະໄດ້ຮັບການຊົດເຊີຍໂດຍຝົນປາຍລະດູ. ເມື່ອພຣະຄຸນອັນອຸດົມສົມບູນທີ່ສຸດຈະຖືກປະທານລົງມາ, ພວກເຂົາຕັ້ງໃຈວ່າຈະເປີດໃຈເພື່ອຮັບມັນ. ພວກເຂົາກຳລັງເຮັດຜິດພາດອັນນ່າຢ້ານກົວ. ພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມໄວ້ໃນໃຈມະນຸດໂດຍການປະທານແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຮູ້ຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງດຳເນີນຕໍ່ໄປຢ່າງບໍ່ຂາດຕອນ. ແຕ່ລະຄົນຈະຕ້ອງຕະໜັກເຖິງຄວາມຈຳເປັນຂອງຕົນເອງ. ໃຈຈະຕ້ອງຖືກເທອອກຈາກມົນທິນທຸກປະການ ແລະຖືກຊຳລະໃຫ້ສະອາດເພື່ອການສະຖິດຢູ່ພາຍໃນຂອງພຣະວິນຍານ. ດ້ວຍການສາລະພາບແລະການລະຖິ້ມບາບ, ດ້ວຍການອະທິຖານຢ່າງຈິງຈັງ ແລະການຖວາຍຕົນເອງແດ່ພຣະເຈົ້າ, ບັນດາສາວົກໃນຍຸກແຮກໄດ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນວັນເພນເຕກອດ. ວຽກງານດຽວກັນນັ້ນ, ແຕ່ໃນລະດັບທີ່ຫຼາຍກວ່າ, ຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃນເວລານີ້. ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ຮ່ວມການຝ່າຍມະນຸດພຽງແຕ່ຕ້ອງທູນຂໍພຣະພອນ ແລະຄອຍຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫ້ກະທຳໃຫ້ວຽກງານທີ່ກ່ຽວກັບຕົນສົມບູນ. ພຣະເຈົ້ານັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນວຽກງານນັ້ນ, ແລະພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ວຽກງານຂອງພຣະອົງສຳເລັດ, ຊົງເຮັດໃຫ້ມະນຸດສົມບູນໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ. ແຕ່ຈະຕ້ອງບໍ່ມີການລະເລີຍພຣະຄຸນທີ່ຝົນຕົ້ນລະດູເປັນສັນຍາລັກແທນ. ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ຕົນມີເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ກ້າວໜ້າທຸກວັນໃນການສະແດງອອກເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງຄຸນຄວາມດີຄຣິດສະຕຽນອັນມີຊີວິດແລະເຄື່ອນໄຫວ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ຮັບຮູ້ການສຳແດງພຣະອົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຝົນປາຍລະດູ. ມັນອາດກຳລັງຕົກລົງເທິງໃຈທັງຫຼາຍຮອບຂ້າງພວກເຮົາ, ແຕ່ພວກເຮົາຈະບໍ່ສັງເກດເຫັນ ຫຼື ຮັບມັນ.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

In the context of the line which Sister White calls the “Pentecostal season,” the “former rain” was Christ breathing on the disciples after He descended from His heavenly meeting after He was resurrected. The “latter rain” in this context was Pentecost. At the alpha of the Pentecostal season a few drops were breathed upon the disciples and at the omega the disciples who had been breathed upon were speaking with tongues of fire to the entire world. A manifestation of the Holy Spirit at the beginning and the ending. Divinity conveying the Holy Spirit to humanity through a message at the beginning and divinity and humanity combined as represented by tongues (humanity) and fire (Divinity) and conveying the Holy Spirit to humanity through a message at the ending. The barley first fruit offering at the beginning aligns with Christ’s resurrection and the two loaves of wheat at the Pentecostal first fruit offering aligns with Pentecost.

ໃນບໍລິບົດຂອງເສັ້ນແນວທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ເອີ້ນວ່າ “ລະດູເພນເຕກອດ,” “ຝົນຕົ້ນລະດູ” ແມ່ນການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງເປົ່າລົມໃສ່ພວກສາວົກ ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດລົງມາຈາກການປະຊຸມໃນສະຫວັນຂອງພຣະອົງ ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງໄດ້ຟື້ນຄືນພຣະຊົນ. “ຝົນປາຍລະດູ” ໃນບໍລິບົດນີ້ ແມ່ນວັນເພນເຕກອດ. ທີ່ອັນຟາຂອງລະດູເພນເຕກອດ ມີແຕ່ພຽງສອງສາມຢອດທີ່ຖືກເປົ່າລົງເທິງພວກສາວົກ ແລະທີ່ໂອເມກາ ພວກສາວົກຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການເປົ່າລົມໃສ່ແລ້ວ ກໍກຳລັງເວົ້າດ້ວຍລີ້ນແຫ່ງໄຟຕໍ່ຊາວໂລກທັງໝົດ. ການສຳແດງອອກຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດ. ພຣະພາບຖ່າຍທອດພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄປສູ່ມະນຸດໂດຍຜ່ານຂ່າວສານໜຶ່ງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະພຣະພາບກັບມະນຸດຊາດປະສານເປັນໜຶ່ງດຽວກັນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລີ້ນ (ມະນຸດຊາດ) ແລະໄຟ (ພຣະພາບ) ແລະຖ່າຍທອດພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄປສູ່ມະນຸດໂດຍຜ່ານຂ່າວສານໜຶ່ງໃນຕອນສິ້ນສຸດ. ເຄື່ອງຖວາຍຜົນສຸກຕົ້ນຂອງເຂົ້າບາເລໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນສອດຄ່ອງກັບການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ ແລະເຂົ້າສາລີສອງກ້ອນໃນເຄື່ອງຖວາຍຜົນສຸກຕົ້ນໃນວັນເພນເຕກອດ ກໍສອດຄ່ອງກັບວັນເພນເຕກອດ.

Those two loaves are the only offering which included leaven, a symbol of sin. The loaves were baked, thus representing the removal of sin, but upholding the truth that the two wave loaves representing the one hundred and forty-four thousand were men and woman who were sinners that had been purged from those sins by the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three. Thus, the alpha of the Pentecostal season represented the Bread of Heaven teaching His disciples and the omega of that season had those same disciples symbolized as two loaves of bread that were lifted up to heaven. Thus, the symbol of divinity and humanity of the tongues of fire and the lifting up of the wave offering which typified the disciples taking the message to the world combine to identify that the one hundred and forty-four thousand are to be lifted up as an offering which perfectly represents Jesus Christ, and Jesus Christ represents that Divinity combined with humanity does not sin.

ເຂົ້າຈີ່ສອງກ້ອນນັ້ນແມ່ນເຄື່ອງບູຊາພຽງຢ່າງດຽວທີ່ປະກອບມີເຊື້ອແປ້ງ ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບ. ເຂົ້າຈີ່ນັ້ນຖືກອົບແລ້ວ, ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການກຳຈັດບາບອອກ, ແຕ່ຍັງຮັກສາຄວາມຈິງໄວ້ວ່າ ເຂົ້າຈີ່ທີ່ຖວາຍແບບແກວ່ງສອງກ້ອນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ແມ່ນຊາຍແລະຍິງຜູ້ເຄີຍເປັນຄົນບາບ ຜູ້ໄດ້ຖືກຊຳລະຈາກບາບເຫຼົ່ານັ້ນໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນມາລາກີ ບົດທີສາມ. ດັ່ງນັ້ນ, ອາລະຟາຂອງລະດູການເພນເຕກອດໄດ້ເປັນຕົວແທນເຖິງຂົ້ມປັງແຫ່ງສະຫວັນທີ່ຊົງສັ່ງສອນພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ, ແລະ ໂອເມກາຂອງລະດູການນັ້ນໄດ້ມີສາວົກຄົນດຽວກັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກສະແດງໂດຍສັນຍາລັກເປັນເຂົ້າຈີ່ສອງກ້ອນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ສັນຍາລັກແຫ່ງພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າແລະຄວາມເປັນມະນຸດ ຄືລີ້ນໄຟ ແລະ ການຍົກຂຶ້ນຂອງເຄື່ອງຖວາຍແບບແກວ່ງ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການທີ່ພວກສາວົກນຳຂ່າວສານໄປສູ່ໂລກ ໄດ້ປະສານກັນເພື່ອຊີ້ບອກວ່າ ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງບູຊາ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນພຣະເຢຊູຄຣິດຢ່າງສົມບູນ, ແລະ ພຣະເຢຊູຄຣິດຊົງເປັນຕົວແທນວ່າ ພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າທີ່ປະສານກັບຄວາມເປັນມະນຸດນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບ.

Failing to “receive the former rain” while expecting “that the lack” of “all the benefits that God” “provided” with the “former rain” “will be supplied by the latter rain” is “a terrible mistake.” The former rain is Jeremiah’s “old paths,” that were identified as the path to walk in at 9/11. It is a “terrible mistake” and also a strong delusion that leads people to think they have a latter rain message that is built upon a rock, only to find that their message was built upon sand.

ການບໍ່ “ຮັບຝົນຕົ້ນລະດູ” ໃນຂະນະທີ່ຄາດຫວັງວ່າ “ສິ່ງທີ່ຂາດໄປ” ຈາກ “ພອນປະໂຫຍດທັງປວງທີ່ພຣະເຈົ້າ” ໄດ້ “ຈັດຕຽມໄວ້” ພ້ອມກັບ “ຝົນຕົ້ນລະດູ” “ຈະຖືກຊົດເຊີຍໂດຍຝົນປາຍລະດູ” ເປັນ “ຄວາມຜິດພາດອັນນ່າຢ້ານກົວ.” ຝົນຕົ້ນລະດູ ແມ່ນ “ທາງເກົ່າ” ຂອງເຢເຣມີຢາ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຊີ້ບອກວ່າເປັນທາງທີ່ຄວນດຳເນີນໃນເຫດການ 9/11. ນີ້ເປັນ “ຄວາມຜິດພາດອັນນ່າຢ້ານກົວ” ແລະຍັງເປັນຄວາມຫລອກລວງອັນແຮງກ້າອີກດ້ວຍ ທີ່ນຳພາຜູ້ຄົນໃຫ້ຄິດວ່າພວກເຂົາມີຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງສີລາ ແຕ່ໃນທີ່ສຸດກໍພົບວ່າຂ່າວສານຂອງພວກເຂົາຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງຊາຍ.

Peter was not ashamed to directly explain who was and was not drunk in his representation of the one hundred and forty-four thousand during the latter rain time period. All the prophets speak of the last days and Joel is identifying the “drunkards of Ephraim” awakening and being confronted with clear evidence that the privilege of being the people who would proclaim the loud cry of the third angel under latter rain power has been forever removed. The one hundred and forty-four thousand are developed and sealed during the latter rain time period from 9/11 unto the Sunday law. They are those who follow the Lamb whithersoever He goeth.

ເປໂຕບໍ່ໄດ້ລະອາຍທີ່ຈະອະທິບາຍຢ່າງກົງໄປກົງມາວ່າ ຜູ້ໃດເມົາ ແລະ ຜູ້ໃດບໍ່ໄດ້ເມົາ ໃນການເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນຊ່ວງເວລາຂອງຝົນປາຍ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດໄດ້ກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ ແລະ ໂຢເອນກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງ “ຄົນເມົາຂອງເອຟຣາອິມ” ທີ່ກຳລັງຕື່ນຂຶ້ນ ແລະ ກຳລັງຖືກເຜີຍໜ້າກັບຫຼັກຖານອັນແຈ້ງຊັດວ່າ ສິດພິເສດໃນການເປັນຊົນຊາດຜູ້ທີ່ຈະປະກາດສຽງຮ້ອງອັນດັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ພາຍໃຕ້ຣິດອຳນາດຂອງຝົນປາຍ ໄດ້ຖືກຖອນໄປຕະຫຼອດການແລ້ວ. ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກພັດທະນາ ແລະ ຖືກປະທັບຕາໃນຊ່ວງເວລາຂອງຝົນປາຍ ນັບຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍໄປທຸກແຫ່ງທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ.

Peter at Pentecost represents those people proclaiming the latter rain message, which he bases upon the book of Joel. The Jews, who had been given the responsibility to observe Pentecost throughout their entire history were being informed by Peter that the Pentecost that all the prior Pentecost’s pointed forward to was now being fulfilled. The Jews, as the drunkards of Ephraim were so drunk on the wine of Babylon that they accused Peter and the eleven of being drunk as they presented the latter rain message in the context of the book of Joel. When the drunkards of Ephraim “awake” in verse five of Joel’s first chapter, they are confronted with the testing process of the latter rain where two classes are developed. In the testing process one class recognizes the latter rain message and the other class does not.

ເປໂຕໃນວັນເພນເຕກອດເປັນຕົວແທນຂອງຊົນເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ, ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ອີງຢູ່ເທິງພຣະທຳໂຢເອນ. ຊາວຢິວ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໜ້າທີ່ໃຫ້ຖືຮັກສາວັນເພນເຕກອດຕະຫຼອດປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາ ກຳລັງຖືກເປໂຕແຈ້ງໃຫ້ຮູ້ວ່າ ວັນເພນເຕກອດຊຶ່ງວັນເພນເຕກອດທັງປວງກ່ອນໜ້າໄດ້ຊີ້ໄປເຖິງນັ້ນ ບັດນີ້ກຳລັງສຳເລັດເປັນຈິງ. ຊາວຢິວ, ເຊັ່ນດຽວກັບຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ, ໄດ້ເມົາດ້ວຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນແຫ່ງບາບີໂລນຈົນເກີນໄປ ຈົນພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຫາເປໂຕແລະອັກຄະສາວົກສິບເອັດວ່າເມົາ ໃນຂະນະທີ່ພວກທ່ານກຳລັງນຳສະເໜີຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍໃນບໍລິບົດຂອງພຣະທຳໂຢເອນ. ເມື່ອຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ “ຕື່ນຂຶ້ນ” ໃນຂໍ້ທີຫ້າຂອງບົດທຳອິດແຫ່ງພຣະທຳໂຢເອນ, ພວກເຂົາຖືກເຜີຍໜ້າກັບຂະບວນການທົດສອບແຫ່ງຝົນປາຍ ບ່ອນທີ່ຊົນສອງຈຳພວກຖືກພັດທະນາຂຶ້ນ. ໃນຂະບວນການທົດສອບນັ້ນ ຈຳພວກໜຶ່ງຮັບຮູ້ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງບໍ່ຮັບຮູ້.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. ‘For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.’ Isaiah 61:11. The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “ພວກເຮົາຕ້ອງບໍ່ຄອຍຖ້າຝົນປາຍລະດູ. ມັນກຳລັງມາເຖິງເໜືອທຸກຄົນຜູ້ທີ່ຈະຮັບຮູ້ ແລະ ຮັບເອົານ້ຳຄ້າງ ແລະ ຫ່າຝົນແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ຕົກລົງເໜືອພວກເຮົາ. ເມື່ອພວກເຮົາເກັບຮວບຮວມເສດສ່ວນແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ, ເມື່ອພວກເຮົາຊື່ນຊົມພຣະເມດຕາອັນແນ່ນອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງພໍພຣະໄທທີ່ຈະໃຫ້ພວກເຮົາວາງໃຈໃນພຣະອົງ, ເມື່ອນັ້ນຄຳສັນຍາທຸກປະການຈະສຳເລັດຜົນ. ‘ເພາະດັ່ງແຜ່ນດິນໂລກນຳໜໍ່ຂອງມັນອອກມາ, ແລະ ດັ່ງສວນເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ຫວ່ານໄວ້ໃນນັ້ນງອກງາມຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະກະທຳໃຫ້ຄວາມຊອບທຳ ແລະ ການສັນລະເສີນງອກງາມຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງ.’ ອິດສະຢາ 61:11. ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະຕ້ອງເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິລິຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

To “recognize” means “to recollect or recover knowledge” for the message of the latter rain is recognized by past sacred histories which illustrate the latter rain history. The history of Peter at Pentecost was set within the historical structure set forth by Joel. Joel’s setting with Peter’s fulfillment provides two witnesses to the history of the Midnight Cry of 1844. Those three witnesses (and others) are to be “recognized” as illustrations of the history, setting and message of the latter rain.

ການ “ຮັບຮູ້” ໝາຍເຖິງ “ການລະນຶກຄືນ ຫຼື ການຟື້ນຄືນຄວາມຮູ້” ເພາະວ່າຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູຖືກຮັບຮູ້ໂດຍຜ່ານປະຫວັດສາດອັນສັກສິດໃນອະດີດ ຊຶ່ງເປັນພາບປະກອບຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ. ປະຫວັດຂອງເປໂຕໃນວັນເພນເຕກອດໄດ້ຖືກຈັດວາງຢູ່ພາຍໃນໂຄງສ້າງທາງປະຫວັດສາດທີ່ໂຢເອນໄດ້ສະແດງໄວ້. ສະພາບການຂອງໂຢເອນ ຄຽງຄູ່ກັບຄວາມສຳເລັດຜົນຂອງເປໂຕ ເປັນພະຍານສອງປາກຕໍ່ປະຫວັດສາດແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນຂອງປີ 1844. ພະຍານທັງສາມນັ້ນ (ແລະອື່ນໆ) ຄວນຖືກ “ຮັບຮູ້” ວ່າເປັນພາບປະກອບຂອງປະຫວັດສາດ, ສະພາບການ ແລະ ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

When Christ breathed upon the disciples after He ascended and then returned, it was as “a few drops” before the great outpouring at Pentecost. At the beginning and ending there was a manifestation of the Holy Spirit being poured out. The few drops from Christ to His disciples are the alpha of the Pentecostal season that ends with the omega and the pouring out of the message from the disciples to the world. The alpha is marked by the first fruit offering of barley and ends with the first fruit offering of wheat. The beginning of the latter rain was marked by the bringing down of the great buildings of New York City on 9/11. It marks the beginning of the history that leads to the Sunday law. 9/11 is represented by the barley first fruit offering and the Sunday law is the wheat first fruit offering.

ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງລົມຫາຍໃຈເຫນືອພວກສາວົກຫຼັງຈາກພຣະອົງໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນໄປແລ້ວ ແລະຈາກນັ້ນຊົງສະເດັດກັບຄືນມາ, ການນັ້ນເປັນດັ່ງ “ຫຼາຍຢອດເລັກນ້ອຍ” ກ່ອນການຫຼັ່ງເທລົງຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ໃນວັນເພນເຕກອດ. ທັງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແລະຕອນສິ້ນສຸດ ໄດ້ມີການສຳແດງອອກແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດທີ່ຖືກຫຼັ່ງເທລົງ. ຫຼາຍຢອດເລັກນ້ອຍຈາກພຣະຄຣິດໄປສູ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ແມ່ນອັນຟາຂອງລະດູການເພນເຕກອດ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໂອເມກາ ແລະດ້ວຍການຫຼັ່ງເທລົງແຫ່ງຂ່າວສານຈາກພວກສາວົກໄປສູ່ໂລກ. ອັນຟາຖືກກຳນົດໝາຍໄວ້ໂດຍການຖວາຍຜົນແຫ່ງແຮກຂອງເຂົ້າບາເລ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຖວາຍຜົນແຫ່ງແຮກຂອງເຂົ້າສາລີ. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຝົນປາຍລະດູໄດ້ຖືກກຳນົດໝາຍໄວ້ໂດຍການທຳໃຫ້ອາຄານໃຫຍ່ໆໃນນະຄອນນິວຢອກພັງທະລາຍລົງໃນວັນທີ 9/11. ມັນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. 9/11 ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການຖວາຍຜົນແຫ່ງແຮກຂອງເຂົ້າບາເລ ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນການຖວາຍຜົນແຫ່ງແຮກຂອງເຂົ້າສາລີ.

The drunkards of Ephraim are awakened to the reality that their kingdom would be taken from them and given to a people who would bear the appropriate fruits. Joel sets forth the disobedience of the drunkards by identifying that the “meat” and “drink” offerings have been cut off from the house of the Lord and that the “new wine” has been cut off from their mouths. The “new wine” is freshly squeezed juice in the Hebrew, but the “wine” which the drunkards drink in verse five is fermented juice. Two types of wine, which represents doctrine and in the context of Joel the doctrine is the latter rain message. The drunkards of Ephraim have been drinking fermented juice, and they are “cut off” from the “new” freshly squeezed juice. Two types of wine represent two latter rain messages, and the drunkards are “cut” off from the pure message. The Hebrew word translated as “cut off” is based upon the ancient covenant practice of cutting animals and walking in between the parts. To be “cut off” is to be rejected as God’s covenant people.

ພວກຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນສູ່ຄວາມເປັນຈິງວ່າອານາຈັກຂອງເຂົາຈະຖືກເອົາໄປຈາກເຂົາ ແລະຈະຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ຈະເກີດຜົນອັນສົມຄວນ. ໂຢເອນໄດ້ນຳສະເໜີການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງພວກຂີ້ເຫຼົ້າ ໂດຍຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າເຄື່ອງບູຊາ “ອາຫານ” ແລະ “ເຄື່ອງດື່ມ” ໄດ້ຖືກຕັດຂາດອອກໄປຈາກພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ແລະວ່າ “ນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່” ໄດ້ຖືກຕັດຂາດອອກໄປຈາກປາກຂອງເຂົາ. ຄຳວ່າ “ນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່” ໃນພາສາເຮັບເຣີໝາຍເຖິງນ້ຳທີ່ຄັ້ນສົດໃໝ່, ແຕ່ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນ” ທີ່ພວກຂີ້ເຫຼົ້າດື່ມໃນຂໍ້ທີຫ້ານັ້ນແມ່ນນ້ຳທີ່ໝັກແລ້ວ. ເຫຼົ້າສອງປະເພດນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງຄຳສອນ, ແລະໃນບໍລິບົດຂອງໂຢເອນ ຄຳສອນນັ້ນຄືຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ. ພວກຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມໄດ້ດື່ມນ້ຳທີ່ໝັກແລ້ວ, ແລະເຂົາຖືກ “ຕັດຂາດ” ອອກຈາກນ້ຳທີ່ຄັ້ນສົດ “ໃໝ່”. ເຫຼົ້າສອງປະເພດເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູສອງຢ່າງ, ແລະພວກຂີ້ເຫຼົ້າຖືກ “ຕັດ” ອອກຈາກຂ່າວສານອັນບໍລິສຸດ. ຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ຕັດຂາດ” ນັ້ນມີຮາກຖານມາຈາກປະເພນີພັນທະສັນຍາໂບຮານ ຊຶ່ງມີການຜ່າສັດອອກເປັນສ່ວນໆ ແລ້ວເດີນຜ່ານລະຫວ່າງຊິ້ນສ່ວນນັ້ນ. ການຖືກ “ຕັດຂາດ” ໝາຍເຖິງການຖືກປະຕິເສດວ່າເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ.

The book of Joel is identifying God’s people in the last days beginning with the Millerites who were brought about in consequence to the unsealing of the book of Daniel in 1798, and ending with the one hundred and forty-four thousand who are brought about in consequence to the unsealing of the book of Daniel in 1989. In the beginning the outpouring of the Holy Spirit was represented by the period of time from the Exeter camp meeting to the disappointment of October 22, 1844. That history fulfilled the parable of the ten virgins of Matthew twenty-five which is repeated to the very letter in the history of the one hundred and forty-four thousand.

ພຣະທຳໂຢເອນກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນກັບພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ຜູ້ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນອັນເປັນຜົນສືບເນື່ອງຈາກການເປີດຜະນຶກຂອງພຣະທຳດານີເອນໃນປີ 1798, ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນອັນເປັນຜົນສືບເນື່ອງຈາກການເປີດຜະນຶກຂອງພຣະທຳດານີເອນໃນປີ 1989. ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊ່ວງເວລາຈາກການປະຊຸມຄ່າຍ Exeter ຈົນເຖິງຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈານສິບຄົນໃນມັດທາຍ 25 ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ຊຶ່ງຖືກກ່າວຊ້ຳອີກຢ່າງກົງຕາມຕົວອັກສອນໃນປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “ອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນໃນ Matthew 25 ກໍໄດ້ສະແດງເຖິງປະສົບການຂອງປະຊາຊົນແອດເວນຕິສດ້ວຍ.” The Great Controversy, 393.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “ເຮົາມັກຖືກນຳໃຫ້ຫັນໄປພິຈາລະນາຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ໃນນັ້ນຫ້າຄົນມີປັນຍາ ແລະ ຫ້າຄົນໂງ່. ຄຳອຸປະມານີ້ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະສຳເລັດຕາມຕົວອັກສອນຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ເພາະມັນມີການປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ເປັນພິເສດສຳລັບເວລານີ້, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ມັນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະຄົງເປັນຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປັດຈຸບັນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງວາລະສິ້ນສຸດຂອງການເວລາ.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable. That oil is the righteousness of Christ. It represents character, and character is not transferable. No man can secure it for another. Each must obtain for himself a character purified from every stain of sin.” Bible Echo, May 4, 1896.

> “ມີໂລກໜຶ່ງທີ່ນອນຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ໃນການຫຼອກລວງ ແລະ ຄວາມຫຼົງຜິດ, ຢູ່ໃນເງົາແຫ່ງຄວາມຕາຍແທ້ໆ,—ຫຼັບຢູ່, ຫຼັບຢູ່. ຜູ້ໃດແດ່ກຳລັງຮູ້ສຶກເຈັບປວດໃນຈິດວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ? ສຽງໃດຈະເຂົ້າເຖິງເຂົາໄດ້? ຈິດໃຈຂອງຂ້ອຍຖືກນຳໄປສູ່ອະນາຄົດ ເມື່ອສັນຍານຈະຖືກໃຫ້ວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງ.’ ແຕ່ບາງຄົນຈະໄດ້ຊັກຊ້າໃນການຈັດຫານ້ຳມັນເພື່ອເຕີມຕະກຽງຂອງຕົນ, ແລະ ເມື່ອສາຍເກີນໄປແລ້ວ ເຂົາຈະພົບວ່າ ອຸປະນິສັຍ, ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ໂດຍນ້ຳມັນນັ້ນ, ບໍ່ສາມາດໂອນຍ້າຍໄດ້. ນ້ຳມັນນັ້ນຄືຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງອຸປະນິສັຍ, ແລະ ອຸປະນິສັຍບໍ່ອາດໂອນຍ້າຍໄດ້. ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດສາມາດຈັດຫາມັນໃຫ້ແກ່ອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້. ແຕ່ລະຄົນຕ້ອງໄດ້ຮັບໄວ້ສຳລັບຕົນເອງ ຊຶ່ງອຸປະນິສັຍທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກທຸກຮອຍເປື້ອນແຫ່ງບາບ.” Bible Echo, May 4, 1896.

Who “are feeling travail of soul to awaken” “a world lying in wickedness?” Joel answers the question:

ຜູ້ໃດ “ກຳລັງຮູ້ສຶກຄວາມປວດຮ້າວໃນຈິດວິນຍານເພື່ອປຸກໃຫ້ຕື່ນ” “ໂລກທີ່ກຳລັງນອນຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ?” ໂຢເອນໄດ້ຕອບຄຳຖາມນັ້ນ:

> And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be delivered: for in mount Zion and in Jerusalem shall be deliverance, as the Lord hath said, and in the remnant whom the Lord shall call. Joel 2:32.

> ແລະຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະຮ້ອງອອກພະນາມຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ; ເພາະວ່າໃນພູເຂົາຊີໂອນແລະໃນເຢຣູຊາເລັມຈະມີການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້, ແລະທ່າມກາງບັນດາຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຊຶ່ງພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງເອີ້ນ. ໂຢເອນ 2:32.

We will continue these things in the following article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກ່າວເຖິງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

> “Late in the afternoon of the day of the resurrection, two of the disciples were on their way to Emmaus, a little town eight miles from Jerusalem. These disciples had had no prominent place in Christ’s work, but they were earnest believers in Him. They had come to the city to keep the Passover, and were greatly perplexed by the events that had recently taken place. They had heard the news of the morning in regard to the removal of Christ’s body from the tomb, and also the report of the women who had seen the angels and had met Jesus. They were now returning to their homes to meditate and pray. Sadly they pursued their evening walk, talking over the scenes of the trial and the crucifixion. Never before had they been so utterly disheartened. Hopeless and faithless, they were walking in the shadow of the cross.

> ໃນຕອນບ່າຍຄ່ອຍຂອງວັນແຫ່ງການຄືນພຣະຊົນນັ້ນ, ສາວົກສອງຄົນກໍາລັງເດີນທາງໄປຍັງເອມມາອຸດ, ເປັນເມືອງນ້ອຍໜຶ່ງຫ່າງຈາກເຢຣູຊາເລັມແປດໄມລ໌. ສາວົກເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ເຄີຍມີບົດບາດອັນໂດດເດັ່ນໃນພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດ, ແຕ່ພວກເຂົາເປັນຜູ້ເຊື່ອໃນພຣະອົງຢ່າງຈິງໃຈ. ພວກເຂົາໄດ້ມາຍັງນະຄອນເພື່ອຖືປັດສະຄາ, ແລະໄດ້ສັບສົນເປັນຢ່າງຫຼາຍດ້ວຍເຫດການທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໄມ່ດົນມານີ້. ພວກເຂົາໄດ້ຍິນຂ່າວໃນຕອນເຊົ້າກ່ຽວກັບການນໍາພຣະກາຍຂອງພຣະຄຣິດອອກຈາກອຸບໂມງຝັງສົບ, ແລະຍັງໄດ້ຍິນລາຍງານຂອງພວກແມ່ຍິງຜູ້ໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນ ແລະໄດ້ພົບພຣະເຢຊູ. ບັດນີ້ພວກເຂົາກໍາລັງກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ ເພື່ອຄຣຸ່ນຄິດແລະອະທິຖານ. ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ພວກເຂົາດໍາເນີນການເດີນໃນຍາມແລງຂອງຕົນຕໍ່ໄປ, ສົນທະນາກັນເຖິງເຫດການແຫ່ງການພິພາກສາ ແລະການຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ບໍ່ເຄີຍມີຄັ້ງໃດມາກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະທໍ້ແທ້ຫມົດຫວັງຢ່າງສິ້ນເຊີງເຊັ່ນນີ້. ປາດສະຈາກຄວາມຫວັງ ແລະປາດສະຈາກຄວາມເຊື່ອ, ພວກເຂົາກໍາລັງເດີນຢູ່ໃນເງົາຂອງໄມ້ກາງແຂນ.

> “They had not advanced far on their journey when they were joined by a stranger, but they were so absorbed in their gloom and disappointment that they did not observe him closely. They continued their conversation, expressing the thoughts of their hearts. They were reasoning in regard to the lessons that Christ had given, which they seemed unable to comprehend. As they talked of the events that had taken place, Jesus longed to comfort them. He had seen their grief; He understood the conflicting, perplexing ideas that brought to their minds the thought, Can this Man, who suffered Himself to be so humiliated, be the Christ? Their grief could not be restrained, and they wept. Jesus knew that their hearts were bound up with Him in love, and He longed to wipe away their tears, and fill them with joy and gladness. But He must first give them lessons they would never forget.

> “ເມື່ອພວກເຂົາເດີນທາງໄປໄດ້ບໍ່ໄກປານໃດ ກໍມີຄົນແປກໜ້າຜູ້ໜຶ່ງມາຮ່ວມທາງກັບພວກເຂົາ ແຕ່ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າແລະຄວາມຜິດຫວັງຢ່າງເຕັມທີ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ສັງເກດເຂົາຢ່າງຖີ່ຖ້ວນ. ພວກເຂົາຍັງສືບຕໍ່ສົນທະນາກັນໄປ ໂດຍຖ່າຍຖອດຄວາມຄິດອັນຢູ່ໃນໃຈຂອງຕົນ. ພວກເຂົາກໍາລັງໄຕ່ຕອງເຖິງບົດຮຽນຕ່າງໆທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານໄວ້ ຊຶ່ງເບິ່ງເໝືອນວ່າພວກເຂົາບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາສົນທະນາກັນເຖິງເຫດການທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ ພຣະເຢຊູຊົງປາດຖະໜາຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະປອບໂຍນພວກເຂົາ. ພຣະອົງໄດ້ເຫັນຄວາມໂສກເສົ້າຂອງພວກເຂົາ; ພຣະອົງຊົງເຂົ້າພຣະທັຍແນວຄວາມຄິດທີ່ຂັດແຍ້ງແລະສັບສົນ ອັນນໍາຄວາມຄິດນີ້ມາສູ່ໃຈຂອງພວກເຂົາວ່າ, ບຸດຊາຍຜູ້ນີ້, ຜູ້ຍອມໃຫ້ຕົນເອງຖືກຫຍາມຫຍັນຢ່າງຫນັກເຊັ່ນນີ້, ຈະເປັນພຣະຄຣິດໄດ້ຫລື? ຄວາມໂສກເສົ້າຂອງພວກເຂົາບໍ່ອາດຖືກຫ້າມໄວ້ໄດ້ ແລະພວກເຂົາກໍຮ້ອງໄຫ້. ພຣະເຢຊູຊົງຊາບວ່າໃຈຂອງພວກເຂົາຜູກພັນກັບພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະພຣະອົງຊົງປາດຖະໜາຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະເຊັດນ້ຳຕາຂອງພວກເຂົາ ແລະປະທານຄວາມຊື່ນຊົມກັບຄວາມປິຕິຍິນດີໃຫ້ເຕັມລົ້ນແກ່ພວກເຂົາ. ແຕ່ພຣະອົງຈໍາຕ້ອງປະທານບົດຮຽນແກ່ພວກເຂົາກ່ອນ ຊຶ່ງພວກເຂົາຈະບໍ່ມີວັນລືມ.”

> “‘He said unto them, What manner of communications are these that ye have one to another, as ye walk, and are sad? And the one of them, whose name was Cleopas, answering said unto Him, Art Thou only a stranger in Jerusalem, and hast not known the things which are come to pass there in these days?’ They told Him of their disappointment in regard to their Master, ‘which was a prophet mighty in deed and word before God and all the people;’ but ‘the chief priests and our rulers,’ they said, ‘delivered Him to be condemned to death, and have crucified Him.’ With hearts sore with disappointment, and with quivering lips, they added, ‘We trusted that it had been He which should have redeemed Israel: and beside all this, today is the third day since these things were done.’

> “ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດກັບເຂົາທັງສອງວ່າ, ຂໍ້ຄວາມອັນໃດທີ່ພວກທ່ານສົນທະນາກັນຢູ່ໃນຂະນະເດີນທາງ, ແລະເຫດໃດພວກທ່ານຈຶ່ງເສົ້າໂສກ? ແລ້ວຄົນໜຶ່ງໃນເຂົາ, ຊື່ເກລໂອປາ, ຈຶ່ງທູນຕອບພຣະອົງວ່າ, ພຣະອົງເປັນຄົນແປກໜ້າໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວຫຼື, ແລະບໍ່ໄດ້ຊົງຊາບເຖິງເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນທີ່ນັ້ນໃນວັນເຫຼົ່ານີ້ດອກຫຼື?’ ເຂົາທັງສອງໄດ້ບອກພຣະອົງເຖິງຄວາມຜິດຫວັງຂອງຕົນກ່ຽວກັບພຣະອາຈານຂອງຕົນ, ‘ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສາດສະດາຜູ້ມີລິດເດດຢ່າງຍິ່ງໃນການກະທຳແລະຖ້ອຍຄຳຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າແລະປະຊາຊົນທັງປວງ;’ ແຕ່ ‘ພວກຫົວໜ້າປຸໂຣຫິດແລະບັນດາຜູ້ປົກຄອງຂອງພວກເຮົາ,’ ເຂົາກ່າວວ່າ, ‘ໄດ້ມອບພຣະອົງໄວ້ໃຫ້ຖືກພິພາກສາເຖິງໂທດປະຫານຊີວິດ, ແລະໄດ້ຕອກພຣະອົງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.’ ດ້ວຍຈິດໃຈອັນເຈັບປວດເພາະຄວາມຜິດຫວັງ, ແລະດ້ວຍຮິມຝີປາກທີ່ສັ່ນເທືອນ, ເຂົາທັງສອງຍັງກ່າວຕໍ່ໄປອີກວ່າ, ‘ພວກເຮົາເຄີຍຫວັງວ່າພຣະອົງນັ້ນແຫຼະຈະເປັນຜູ້ໄຖ່ອິດສະຣາເອນ: ແລະນອກຈາກເຫດການທັງໝົດນີ້, ວັນນີ້ກໍເປັນວັນທີສາມແລ້ວນັບແຕ່ເຫດການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.’”

> “Strange that the disciples did not remember Christ’s words, and realize that He had foretold the events which had come to pass! They did not realize that the last part of His disclosure would be just as verily fulfilled as the first part, that the third day He would rise again. This was the part they should have remembered. The priests and rulers did not forget this. On the day ‘that followed the day of the preparation, the chief priests and Pharisees came together unto Pilate, saying, Sir, we remember that that deceiver said, while He was yet alive, After three days I will rise again.’ Matthew 27:62, 63. But the disciples did not remember these words.

> “ເປັນເລື່ອງແປກທີ່ພວກສາວົກບໍ່ໄດ້ຈື່ຈຳພຣະຄຳຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະບໍ່ຕະໜັກວ່າ ພຣະອົງໄດ້ພະຍາກອນເຫດການທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນນັ້ນແລ້ວ! ພວກເຂົາບໍ່ຕະໜັກວ່າ ສ່ວນທ້າຍຂອງການເປີດເຜີຍຂອງພຣະອົງຈະສຳເລັດເປັນຈິງຢ່າງແນ່ນອນ ເໝືອນດັ່ງສ່ວນຕົ້ນ, ຄືວ່າໃນວັນທີສາມ ພຣະອົງຈະຟື້ນຄືນພຣະຊົນ. ນີ້ແມ່ນສ່ວນທີ່ພວກເຂົາຄວນຈະຈື່ຈຳ. ພວກປະໂລຫິດແລະພວກຜູ້ຄອງອຳນາດບໍ່ໄດ້ລືມເລື່ອງນີ້. ໃນວັນ ‘ທີ່ຖັດຈາກວັນຕຽມການນັ້ນ, ພວກປະໂລຫິດໃຫຍ່ແລະພວກຟາຣິຊາຍໄດ້ພາກັນໄປຫາປີລາດ ໂດຍກ່າວວ່າ, ທ່ານເຈົ້າຂ້າ, ພວກຂ້ານ້ອຍຈື່ໄດ້ວ່າ ຄົນລໍ້ລວງນັ້ນໄດ້ເວົ້າໄວ້ເມື່ອຄາວທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ວ່າ, ຫຼັງຈາກສາມວັນ ຂ້ອຍຈະຟື້ນຂຶ້ນອີກ.’ ມັດທາຍ 27:62, 63. ແຕ່ພວກສາວົກບໍ່ໄດ້ຈື່ຈຳຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້.”

> “‘Then He said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken: ought not Christ to have suffered these things, and to enter into His glory?’ The disciples wondered who this stranger could be, that He should penetrate to their very souls, and speak with such earnestness, tenderness, and sympathy, and with such hopefulness. For the first time since Christ’s betrayal, they began to feel hopeful. Often they looked earnestly at their companion, and thought that His words were just the words that Christ would have spoken. They were filled with amazement, and their hearts began to throb with joyful expectation.

> “ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ, ໂອ ຄົນໂງ່ເຂົາ ແລະ ໃຈຊ້າໃນການເຊື່ອທຸກສິ່ງທີ່ພວກສາດສະດາໄດ້ກ່າວໄວ້: ພຣະຄຣິດມິຄວນຕ້ອງທົນທຸກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງບໍ?” ພວກສາວົກພາກັນປະຫລາດໃຈວ່າ ຄົນແປກໜ້າຜູ້ນີ້ເປັນໃຜ ຈຶ່ງສາມາດຢັ່ງເຂົ້າໄປເຖິງສ່ວນເລິກທີ່ສຸດແຫ່ງຈິດວິນຍານຂອງເຂົາ ແລະ ກ່າວດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງ, ຄວາມອ່ອນໂຍນ, ແລະ ຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈ ພ້ອມທັງດ້ວຍຄວາມເປັ່ຽມດ້ວຍຄວາມຫວັງເຊັ່ນນັ້ນ. ເປັນຄັ້ງທໍາອິດນັບແຕ່ການທີ່ພຣະຄຣິດຖືກທໍລະຍົດ ພວກເຂົາເລີ່ມຮູ້ສຶກມີຄວາມຫວັງ. ເລື້ອຍໆພວກເຂົາຈ້ອງເບິ່ງຜູ້ຮ່ວມທາງຂອງຕົນຢ່າງຈົດຈໍ່ ແລະ ຄິດວ່າ ຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານນັ້ນເປັນດັ່ງຖ້ອຍຄໍາທີ່ພຣະຄຣິດຄົງຈະໄດ້ກ່າວ. ພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະ ໃຈຂອງເຂົາເລີ່ມເຕັ້ນແຮງຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຄາດຫວັງອັນຊື່ນບານ.

> “Beginning at Moses, the very Alpha of Bible history, Christ expounded in all the Scriptures the things concerning Himself. Had He first made Himself known to them, their hearts would have been satisfied. In the fullness of their joy they would have hungered for nothing more. But it was necessary for them to understand the witness borne to Him by the types and prophecies of the Old Testament. Upon these their faith must be established. Christ performed no miracle to convince them, but it was His first work to explain the Scriptures. They had looked upon His death as the destruction of all their hopes. Now He showed from the prophets that this was the very strongest evidence for their faith.

> “ເລີ່ມຕົ້ນແຕ່ໂມເຊ, ຜູ້ເປັນອັນຟາແທ້ໆແຫ່ງປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີ, ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງອະທິບາຍໃນພຣະຄຳພີທັງໝົດເຖິງບັນດາສິ່ງທີ່ກ່ຽວກັບພຣະອົງເອງ. ຖ້າຫາກພຣະອົງໄດ້ຊົງສຳແດງພຣະອົງໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ຈັກຕັ້ງແຕ່ທຳອິດ, ໃຈຂອງພວກເຂົາກໍຄົງຈະອິ່ມເຕັມ. ໃນຄວາມບໍລິບູນແຫ່ງຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາກໍຄົງຈະບໍ່ຫິວຫາສິ່ງໃດອີກ. ແຕ່ເປັນການຈຳເປັນທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເຂົ້າໃຈຄຳພະຍານທີ່ບັນດາແບບຢ່າງແລະຄຳພະຍາກອນໃນພຣະສັນຍາເດີມໄດ້ເປັນພະຍານເຖິງພຣະອົງ. ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາຈະຕ້ອງຖືກສະຖາປະນາໄວ້ເທິງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ຊົງກະທຳການອັດສະຈັນໃດໆເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອ, ແຕ່ພຣະລາດກິດປະການທຳອິດຂອງພຣະອົງຄືການອະທິບາຍພຣະຄຳພີ. ພວກເຂົາເຄີຍເບິ່ງການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງວ່າເປັນການທຳລາຍຄວາມຫວັງທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ. ບັດນີ້ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສະແດງຈາກບັນດາຜູ້ພະຍາກອນວ່າ ສິ່ງນີ້ແຫຼະເປັນຫຼັກຖານອັນເຂັ້ມແຂງທີ່ສຸດສຳລັບຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາ.”

> “In teaching these disciples, Jesus showed the importance of the Old Testament as a witness to His mission. Many professed Christians now discard the Old Testament, claiming that it is no longer of any use. But such is not Christ’s teaching. So highly did He value it that at one time He said, ‘If they hear not Moses and the prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ Luke 16:31.

> ໃນການສັ່ງສອນພວກສາວົກເຫຼົ່ານີ້, ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາເດີມໃນຖານະເປັນພະຍານຕໍ່ພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ບັດນີ້ ມີຄຣິດສະຕຽນຫຼາຍຄົນທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນຜູ້ເຊື່ອ ແຕ່ກັບປະຖິ້ມພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາເດີມ ໂດຍອ້າງວ່າມັນບໍ່ມີປະໂຫຍດອີກຕໍ່ໄປ. ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄຳສອນຂອງພຣະຄຣິດ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ຄຸນຄ່າແກ່ພຣະຄຳພີນັ້ນສູງຍິ່ງ ຈົນໃນຄັ້ງໜຶ່ງພຣະອົງຕັດວ່າ, ‘ຖ້າເຂົາທັງຫຼາຍບໍ່ຟັງໂມເຊ ແລະພວກຜູ້ພະຍາກອນ ເຂົາກໍຈະບໍ່ຖືກຊັກຈູງໃຫ້ເຊື່ອ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຜູ້ໜຶ່ງຟື້ນຂຶ້ນມາຈາກຄວາມຕາຍກໍຕາມ.’ ລູກາ 16:31.

> “It is the voice of Christ that speaks through patriarchs and prophets, from the days of Adam even to the closing scenes of time. The Saviour is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. It is the light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Christ are a proof of His divinity; but a stronger proof that He is the world’s Redeemer is found in comparing the prophecies of the Old Testament with the history of the New.

> “ເປັນພຣະສຽງຂອງພຣະຄຣິດທີ່ກ່າວຜ່ານບັນດາປິຕຸບຸລຸດ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນ, ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງອາດາມຈົນເຖິງເຫດການສຸດທ້າຍຂອງການເວລາ. ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຖືກສຳແດງໃນພຣະຄຳພີເດີມຢ່າງແຈ້ງເຈນ ບໍ່ຍິ່ງຫຍ່ອນໄປກວ່າໃນພຣະຄຳພີໃໝ່. ແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງຈາກອະດີດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນເອງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະຊົນຊີວິດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ຄຳສອນທັງຫຼາຍໃນພຣະຄຳພີໃໝ່ ປາກົດອອກມາດ້ວຍຄວາມແຈ້ງເຈນ ແລະ ຄວາມງົດງາມ. ອັດສະຈັນທັງຫຼາຍຂອງພຣະຄຣິດເປັນຫຼັກຖານພິສູດເຖິງພຣະພາບເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງ; ແຕ່ຫຼັກຖານທີ່ແຂງແຮງກວ່າວ່າພຣະອົງຄືພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງໂລກ ພົບໄດ້ໃນການປຽບທຽບຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີເດີມ ກັບປະຫວັດສາດໃນພຣະຄຳພີໃໝ່.”

> “Reasoning from prophecy, Christ gave His disciples a correct idea of what He was to be in humanity. Their expectation of a Messiah who was to take His throne and kingly power in accordance with the desires of men had been misleading. It would interfere with a correct apprehension of His descent from the highest to the lowest position that could be occupied. Christ desired that the ideas of His disciples might be pure and true in every specification. They must understand as far as possible in regard to the cup of suffering that had been apportioned to Him. He showed them that the awful conflict which they could not yet comprehend was the fulfillment of the covenant made before the foundation of the world was laid. Christ must die, as every transgressor of the law must die if he continues in sin. All this was to be, but it was not to end in defeat, but in glorious, eternal victory. Jesus told them that every effort must be made to save the world from sin. His followers must live as He lived, and work as He worked, with intense, persevering effort.

> “ໂດຍໃຊ້ເຫດຜົນຈາກຄໍາພະຍາກອນ, ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານແນວຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ກ່ຽວກັບວ່າພຣະອົງຈະເປັນຢ່າງໃດໃນສະພາບມະນຸດ. ຄວາມຄາດຫວັງຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຕໍ່ພຣະເມຊີອາຜູ້ຊຶ່ງຈະຂຶ້ນຄອງບັນລັງ ແລະຮັບອໍານາດແຫ່ງການເປັນກະສັດຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງມະນຸດນັ້ນ ເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດທີ່ຫຼອກລວງ. ມັນຈະເປັນອຸປະສັກຕໍ່ການເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງເຖິງການລົງມາຂອງພຣະອົງ ຈາກຖານະສູງສຸດລົງສູ່ຖານະຕໍ່າສຸດທີ່ອາດຈະຖືກຄອບຄອງໄດ້. ພຣະຄຣິດປາຖະໜາໃຫ້ແນວຄິດຂອງພວກສາວົກຂອງພຣະອົງບໍລິສຸດ ແລະເທັ່ງຕົງໃນທຸກລາຍລະອຽດ. ເຂົາທັງຫຼາຍຈໍາເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້ ກ່ຽວກັບຖ້ວຍແຫ່ງຄວາມທຸກທໍລະມານທີ່ໄດ້ຖືກຈັດສັນໄວ້ສໍາລັບພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ສໍາແດງໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍເຫັນວ່າ ການຕໍ່ສູ້ອັນນ່າສະພຶງກົວນັ້ນ ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນເຂົາຍັງບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ ແມ່ນການສໍາເລັດຕາມພັນທະສັນຍາທີ່ໄດ້ຖືກກະທໍາໄວ້ກ່ອນການວາງຮາກຖານແຫ່ງໂລກ. ພຣະຄຣິດຈໍາເປັນຕ້ອງສິ້ນພຣະຊົນ, ເໝືອນດັ່ງຜູ້ລະເມີດພຣະບັນຍັດທຸກຄົນຈໍາເປັນຕ້ອງຕາຍ ຖ້າເຂົາຍັງຄົງຢູ່ໃນບາບ. ທຸກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນ, ແຕ່ມັນຈະບໍ່ຈົບລົງດ້ວຍຄວາມພ່າຍແພ້, ຫາກແຕ່ຈະຈົບລົງດ້ວຍໄຊຊະນະອັນຮຸ່ງໂລດ ແລະເປັນນິດ. ພຣະເຢຊູໄດ້ຕັດແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ ຈະຕ້ອງທຸ່ມເທທຸກຄວາມພະຍາຍາມເພື່ອຊ່ວຍໂລກໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ. ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງຕ້ອງດໍາເນີນຊີວິດດັ່ງທີ່ພຣະອົງດໍາເນີນຊີວິດ, ແລະເຮັດພະລະກິດດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຮັດ, ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນອັນແຮງກ້າ ແລະບໍ່ຍໍ້ທໍ້.”

> “Thus Christ discoursed to His disciples, opening their minds that they might understand the Scriptures. The disciples were weary, but the conversation did not flag. Words of life and assurance fell from the Savior’s lips. But still their eyes were holden. As He told them of the overthrow of Jerusalem, they looked upon the doomed city with weeping. But little did they yet suspect who their traveling companion was. They did not think that the subject of their conversation was walking by their side; for Christ referred to Himself as though He were another person. They thought that He was one of those who had been in attendance at the great feast, and who was now returning to his home. He walked as carefully as they over the rough stones, now and then halting with them for a little rest. Thus they proceeded along the mountainous road, while the One who was soon to take His position at God’s right hand, and who could say, ‘All power is given unto Me in heaven and in earth,’ walked beside them. Matthew 28:18.

> ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ຕັດກັບພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ໂດຍຊົງເປີດຈິດໃຈຂອງເຂົາເພື່ອໃຫ້ເຂົາສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີ. ພວກສາວົກເມື່ອຍລ້າ ແຕ່ການສົນທະນານັ້ນບໍ່ໄດ້ອ່ອນກຳລັງລົງ. ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຊີວິດແລະຄວາມໝັ້ນໃຈໄດ້ຫຼັ່ງອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ. ແຕ່ຕາຂອງເຂົາຍັງຖືກປິດໄວ້. ເມື່ອພຣະອົງຊົງກ່າວເຖິງການພິນາດລົ້ມລົງຂອງເຢຣູຊາເລັມ ເຂົາກໍເບິ່ງເມືອງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອຄວາມພິນາດນັ້ນດ້ວຍນ້ຳຕາ. ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ເຂົາຍັງແທບຈະບໍ່ສົງໄສເລີຍວ່າຜູ້ຮ່ວມເດີນທາງຂອງເຂົາແມ່ນໃຜ. ເຂົາບໍ່ຄິດວ່າຫົວຂໍ້ແຫ່ງການສົນທະນາຂອງເຂົາກຳລັງດຳເນີນຢູ່ຂ້າງກາຍເຂົາ; ເພາະພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວເຖິງພຣະອົງເອງປານດັ່ງວ່າພຣະອົງເປັນບຸກຄົນອື່ນ. ເຂົາຄິດວ່າພຣະອົງເປັນຄົນໜຶ່ງໃນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ໄປຮ່ວມງານເທດສະການໃຫຍ່ ແລະບັດນີ້ກຳລັງເດີນທາງກັບບ້ານຂອງຕົນ. ພຣະອົງຊົງເດີນຢ່າງລະມັດລະວັງເໝືອນກັບເຂົາເທິງກ້ອນຫີນຂຸລຂະ ແລະເປັນບາງຄັ້ງບາງຄາວກໍຢຸດພັກກັບເຂົາເລັກນ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງເດີນຕໍ່ໄປຕາມເສັ້ນທາງເທິງພູ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງໃນໄມ່ຊ້າຈະຊົງເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງຢູ່ເບື້ອງຂວາພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຜູ້ຊຶ່ງສາມາດກ່າວໄດ້ວ່າ, ‘ອຳນາດທັງສິ້ນໃນສະຫວັນແລະໃນແຜ່ນດິນໂລກ ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ເຮົາແລ້ວ,’ ໄດ້ຊົງເດີນຢູ່ຂ້າງເຂົາ. ມັດທາຍ 28:18.

> “During the journey the sun had gone down, and before the travelers reached their place of rest, the laborers in the fields had left their work. As the disciples were about to enter their home, the stranger appeared as though He would continue His journey. But the disciples felt drawn to Him. Their souls hungered to hear more from Him. ‘Abide with us,’ they said. He did not seem to accept the invitation, but they pressed it upon Him, urging, ‘It is toward evening, and the day is far spent.’ Christ yielded to this entreaty and ‘went in to tarry with them.’

> ໃນລະຫວ່າງການເດີນທາງ ດວງອາທິດໄດ້ຕົກດິນແລ້ວ, ແລະກ່ອນທີ່ຜູ້ເດີນທາງຈະໄປຮອດບ່ອນພັກຂອງຕົນ, ຄົນງານໃນທົ່ງນາກໍໄດ້ອອກຈາກວຽກຂອງຕົນແລ້ວ. ເມື່ອພວກສາວົກກຳລັງຈະເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຕົນ, ຄົນແປກໜ້າຜູ້ນັ້ນໄດ້ສະແດງອາການປະໜຶ່ງວ່າພຣະອົງຈະສືບຕໍ່ການເດີນທາງ. ແຕ່ພວກສາວົກຮູ້ສຶກຖືກດຶງດູດເຂົ້າຫາພຣະອົງ. ຈິດວິນຍານຂອງເຂົາຫິວກະຫາຍທີ່ຈະໄດ້ຍິນຈາກພຣະອົງອີກ. “ຈົ່ງຢູ່ກັບພວກຂ້ານ້ອຍ,” ເຂົາໄດ້ກ່າວ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ສຳແດງທ່າທີວ່າຈະຮັບຄຳເຊີນນັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍໄດ້ຄະຍັ້ນຄະຍໍພຣະອົງ, ວິງວອນວ່າ, “ເພາະວ່າເປັນຍາມແລງແລ້ວ, ແລະວັນກໍລ່ວງໄປຫຼາຍແລ້ວ.” ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຍອມຕາມຄຳວິງວອນນີ້ ແລະ “ເຂົ້າໄປພັກຢູ່ກັບເຂົາ.”

> “Had the disciples failed to press their invitation, they would not have known that their traveling companion was the risen Lord. Christ never forces His company upon anyone. He interests Himself in those who need Him. Gladly will He enter the humblest home, and cheer the lowliest heart. But if men are too indifferent to think of the heavenly Guest, or ask Him to abide with them, He passes on. Thus many meet with great loss. They do not know Christ any more than did the disciples as He walked with them by the way.

> “ຖ້າຫາກພວກສາວົກບໍ່ໄດ້ຍືນຢັນເຊີນພຣະອົງຢ່າງຈິງຈັງ, ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ໄດ້ຮູ້ວ່າເພື່ອນຮ່ວມທາງຂອງຕົນນັ້ນຄືພຣະເຈົ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນຄືນພຣະຊົນ. ພຣະຄຣິດບໍ່ເຄີຍຝືນພຣະປະສົງນຳພາການຢູ່ຮ່ວມຂອງພຣະອົງໃສ່ຜູ້ໃດ. ພຣະອົງຊົງໃສ່ພຣະທັຍໃນຜູ້ທີ່ຕ້ອງການພຣະອົງ. ພຣະອົງຈະຊົງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດດ້ວຍຄວາມຍິນດີ, ແລະຊົງປອບໂຍນຈິດໃຈທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດ. ແຕ່ຖ້າມະນຸດເມີນເສີຍເກີນໄປທີ່ຈະຄິດເຖິງແຂກຈາກສະຫວັນ, ຫຼືທູນເຊີນໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ກັບຕົນ, ພຣະອົງກໍຊົງຜ່ານໄປ. ດັ່ງນັ້ນຫຼາຍຄົນຈຶ່ງປະສົບກັບຄວາມສູນເສຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະຄຣິດຫຼາຍໄປກວ່າທີ່ພວກສາວົກໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະອົງ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົງດຳເນີນຢູ່ກັບພວກເຂົາຕາມທາງ.”

> “The simple evening meal of bread is soon prepared. It is placed before the guest, who has taken His seat at the head of the table. Now He puts forth His hands to bless the food. The disciples start back in astonishment. Their companion spreads forth His hands in exactly the same way as their Master used to do. They look again, and lo, they see in His hands the print of nails. Both exclaim at once, It is the Lord Jesus! He has risen from the dead!

> ອາຫານແລງອັນຮຽບງ່າຍທີ່ມີແຕ່ເຂົ້າຈີ່ ຖືກຈັດຕຽມຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ. ມັນຖືກນຳມາວາງຢູ່ຕໍ່ໜ້າແຂກຜູ້ໄດ້ຮັບເຊີນ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ນັ່ງຢູ່ຫົວໂຕະແລ້ວ. ບັດນີ້ ພຣະອົງຊົງຍື່ນພຣະຫັດທັງສອງອອກເພື່ອອວຍພອນອາຫານ. ພວກສາວົກຖອຍຫຼັງດ້ວຍຄວາມປະຫລາດໃຈ. ສະຫາຍຮ່ວມທາງຂອງເຂົາ ກາງພຣະຫັດທັງສອງອອກໃນລັກສະນະດຽວກັນຢ່າງແນ່ນອນກັບທີ່ພຣະອາຈານຂອງເຂົາເຄີຍກະທຳ. ເຂົາເບິ່ງອີກຄັ້ງ ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຂົາໄດ້ເຫັນຮອຍຕະປູຢູ່ໃນພຣະຫັດທັງສອງຂອງພຣະອົງ. ທັງສອງຄົນຮ້ອງຂຶ້ນໃນທັນທີວ່າ, ພຣະອົງຄືອົງພຣະເຢຊູເຈົ້າ! ພຣະອົງໄດ້ຄືນພຣະຊົນຈາກຄວາມຕາຍແລ້ວ!

> “They rise to cast themselves at His feet and worship Him, but He has vanished out of their sight. They look at the place which had been occupied by One whose body had lately lain in the grave, and say to each other, ‘Did not our heart burn within us, while He talked with us by the way, and while He opened to us the Scriptures?’

> “ພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນເພື່ອຈະຖວາຍຕົນລົງແທບພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ແລະນະມັດສະການພຣະອົງ, ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ອັນຕະທານໄປຈາກສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈ້ອງມອງໄປຍັງບ່ອນທີ່ເຄີຍມີພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງພຣະກາຍຂອງພຣະອົງເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້ໄດ້ນອນຢູ່ໃນອຸບໂມງຝັງສົບ, ແລະເວົ້າແກ່ກັນວ່າ, ‘ໃຈຂອງພວກເຮົາມິໄດ້ຮ້ອນລຸກຢູ່ພາຍໃນພວກເຮົາດອກຫລື, ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົງສົນທະນາກັບພວກເຮົາລະຫວ່າງທາງ, ແລະໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົງເປີດພຣະຄຳພີໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ?’”

> “But with this great news to communicate they cannot sit and talk. Their weariness and hunger are gone. They leave their meal untasted, and full of joy immediately set out again on the same path by which they came, hurrying to tell the tidings to the disciples in the city. In some parts the road is not safe, but they climb over the steep places, slipping on the smooth rocks. They do not see, they do not know, that they have the protection of Him who has traveled the road with them. With their pilgrim staff in hand, they press on, desiring to go faster than they dare. They lose their track, but find it again. Sometimes running, sometimes stumbling, they press forward, their unseen Companion close beside them all the way.

> “ແຕ່ເມື່ອມີຂ່າວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ທີ່ຈະຕ້ອງໄປບອກ, ພວກເຂົາບໍ່ອາດນັ່ງຢູ່ແລະສົນທະນາກັນໄດ້. ຄວາມເມື່ອຍລ້າແລະຄວາມຫິວຂອງພວກເຂົາໄດ້ຫາຍໄປແລ້ວ. ພວກເຂົາປະອາຫານຂອງຕົນໄວ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ຊີມ, ແລະເຕັມດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ ກໍອອກເດີນທາງອີກໃນທັນທີ ຕາມເສັ້ນທາງດຽວກັນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ມາ, ຮີບເຮັ່ງໄປເພື່ອບອກຂ່າວນັ້ນແກ່ພວກສາວົກໃນເມືອງ. ໃນບາງຕອນ ເສັ້ນທາງນັ້ນບໍ່ປອດໄພ, ແຕ່ພວກເຂົາປີນຂ້າມບ່ອນຊັນ, ລື່ນໄຖລົງບົນກ້ອນຫີນທີ່ລຽບ. ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນ, ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າ ພວກເຂົາມີການຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງຈາກພຣະອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ດຳເນີນໄປຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນກັບພວກເຂົາ. ດ້ວຍໄມ້ເທົ້າຂອງຜູ້ເດີນທາງຢູ່ໃນມື, ພວກເຂົາມຸ່ງໜ້າຕໍ່ໄປ ປາຖະໜາທີ່ຈະໄປໃຫ້ໄວກວ່າທີ່ພວກເຂົາກ້າ. ພວກເຂົາຫຼົງທາງ, ແຕ່ກໍພົບມັນອີກ. ບາງຄັ້ງແລ່ນ, ບາງຄັ້ງສະດຸດ, ພວກເຂົາມຸ່ງໜ້າໄປຂ້າງໜ້າ ໂດຍມີພຣະສະຫາຍຜູ້ບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່ໃກ້ຂ້າງພວກເຂົາຕະຫຼອດເສັ້ນທາງ.”

> “The night is dark, but the Sun of Righteousness is shining upon them. Their hearts leap for joy. They seem to be in a new world. Christ is a living Savior. They no longer mourn over Him as dead. Christ is risen—over and over again they repeat it. This is the message they are carrying to the sorrowing ones. They must tell them the wonderful story of the walk to Emmaus. They must tell who joined them by the way. They carry the greatest message ever given to the world, a message of glad tidings upon which the hopes of the human family for time and for eternity depend.” The Desire of Ages, 795–801.

> “ກາງຄືນນັ້ນມືດມົວ, ແຕ່ພຣະອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທໍາກຳລັງສ່ອງແສງເທິງພວກເຂົາ. ໃຈຂອງພວກເຂົາໂລດເຕັ້ນດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ. ພວກເຂົາເບິ່ງຄືກັບວ່າກຳລັງຢູ່ໃນໂລກໃໝ່. ພຣະຄຣິດຊົງເປັນພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ໂສກເສົ້າເຖິງພຣະອົງອີກໃນຖານະຜູ້ຕາຍແລ້ວ. ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຄືນພຣະຊົນແລ້ວ—ຄຳນີ້ພວກເຂົາເວົ້າຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາກຳລັງນຳໄປຫາບັນດາຜູ້ໂສກເສົ້າ. ພວກເຂົາຕ້ອງບອກເລື່ອງອັນມະຫັດສະຈັນແຫ່ງການເດີນທາງໄປຍັງເອມາອຸສ. ພວກເຂົາຕ້ອງບອກວ່າຜູ້ໃດໄດ້ມາຮ່ວມກັບພວກເຂົາຕາມທາງ. ພວກເຂົາກຳລັງນຳຂ່າວສານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຄີຍມອບໃຫ້ແກ່ໂລກ, ເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຂ່າວດີທີ່ຄວາມຫວັງຂອງມະນຸດທັງຫຼາຍ ສຳລັບການເວລານີ້ແລະສຳລັບນິລັນດອນ ຂຶ້ນຢູ່ກັບຂ່າວສານນັ້ນ.” The Desire of Ages, 795–801.

Back to Articles