Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສາມສິບເຈັດ

ການຟື້ນຟູຄວາມຈິງດັ້ງເດີມຄືນມາ: ການເປີດເຜີຍຄວາມຝັນຂອງ William Miller ແລະການຟື້ນຄືນມາອີກຂອງຄຳພະຍາກອນໃນວາລະສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 1, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຄວາມຝັນຂອງ William Miller ໄດ້ຖືກບັນຈຸໄວ້ໃນປຶ້ມ Early Writings ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງຢູ່ໃຕ້ການວິເຄາະ ແລະ ການນຳໃຊ້ໃນທາງຄຳພະຍາກອນແບບດຽວກັນ ທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງກະທຳໂດຍນັກສຶກສາຜູ້ສະແຫວງຫາການແບ່ງແຍກພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຕະຫຼອດຫຼາຍປີທີ່ຜ່ານມາ Future for America ໄດ້ນຳສະເໜີຄວາມຝັນນີ້ຫຼາຍຄັ້ງ, ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງນຳມັນເຂົ້າສູ່ການສຶກສາເລື່ອງ “ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ,” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດອອກໃນ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1798. ຄວາມຝັນນີ້ກ່າວເຖິງປະຫວັດຂອງຂ່າວສານທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນນັ້ນ. ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນສາຍເຊື່ອມລະຫວ່າງຂະບວນການຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສາມ.

ຄວາມຝັນຂອງ William Miller ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງພາລະກິດຂອງທ່ານ, ແລະພາລະກິດນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍພາລະກິດຂອງ Moses ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Israel ໃນສະໄໝບູຮານ. ການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງຄວາມຝັນຂອງ Miller ໃນວັນສຸດທ້າຍ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍພາລະກິດຂອງ Christ ໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງ Israel ໃນສະໄໝບູຮານ. ພາລະກິດທີ່ Christ ໄດ້ກະທຳໃຫ້ສຳເລັດໃນຕອນທ້າຍຂອງ Israel ໃນສະໄໝບູຮານ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດທີ່ Christ ກະທຳໃຫ້ສຳເລັດໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງ Israel ຝ່າຍວິນຍານ. ໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller ພາລະກິດທີ່ສຳເລັດໃນວັນສຸດທ້າຍນັ້ນ ຖືກສະແດງວ່າໄດ້ຖືກກະທຳໂດຍ “Dirt Brush Man”. ການຮັບຮູ້ຄວາມຝັນຂອງ Miller ວ່າເປັນຄຳພະຍາກອນເຖິງການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງ Midnight Cry ໃນວັນສຸດທ້າຍ ເປັນສິ່ງຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງ. ແລະກໍເປັນສິ່ງຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງເຊັ່ນກັນ ທີ່ຈະຮັບຮູ້ວ່າພາລະກິດຂອງ Christ ສຳລັບ Israel ໃນສະໄໝບູຮານໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງພາລະກິດຂອງ “Dirt Brush Man” ໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller.

ອົງປະກອບໜຶ່ງໃນພຣະກິດຂອງພຣະຄຣິດທີ່ຄວນສັງເກດໄວ້ຄື ພຣະອົງບໍ່ແຕ່ໄດ້ເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງທີ່ຖືກຝັງໄວ້ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງໂມເຊເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໃນເວລາດຽວກັນພຣະຄຣິດຍັງໄດ້ຂະຫຍາຍຄວາມຈິງດັ່ງເດີມເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ເດັ່ນຊັດຂຶ້ນອີກດ້ວຍ. ໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ວາງແບບຢ່າງໄວ້ວ່າ ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າທຳໃຫ້ຄວາມຝັນຂອງ Miller ສຳເລັດໃນວາລະສຸດທ້າຍ, ຄວາມຈິງທີ່ຖືກສະຖາປະນາຜ່ານພາລະກິດຂອງ Miller ຈະຖືກຂະຫຍາຍໃຫ້ໄກກວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈເດີມຂອງມັນ.

> “ໃນສະໄໝຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດ, ພວກຢິວໄດ້ປົກຄຸມອັນມະນີອັນລ້ຳຄ່າແຫ່ງຄວາມຈິງໄວ້ດ້ວຍກອງຂີ້ເຫຍື້ອແຫ່ງຈາຮີດປະເພນີ ແລະ ນິທານເລົ່າລື ຈົນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະແຍກອອກໄດ້ວ່າສິ່ງໃດແທ້ ແລະ ສິ່ງໃດປອມ. ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອກຳຈັດກອງຂີ້ເຫຍື້ອແຫ່ງຄວາມງົມງາຍ ແລະ ຄວາມຜິດພາດທີ່ຖືໄວ້ມາດົນນານ, ແລະ ເພື່ອຈັດວາງອັນມະນີແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ໃນກອບແຫ່ງຄວາມຈິງ. ຖ້າບັດນີ້ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຈະສະເດັດມາຫາພວກເຮົາດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍສະເດັດມາຫາພວກຢິວ, ພຣະອົງຈະຊົງກະທຳຢ່າງໃດ? ພຣະອົງຈະຕ້ອງຊົງກະທຳພຣະກິດທີ່ຄ້າຍຄືກັນ ໃນການກຳຈັດກອງຂີ້ເຫຍື້ອແຫ່ງຈາຮີດປະເພນີ ແລະ ພິທີກຳ. ພວກຢິວຖືກລົບກວນໃຈຢ່າງຫຼາຍເມື່ອພຣະອົງຊົງກະທຳພຣະກິດນີ້. ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍການເຫັນແກ່ຄວາມຈິງດັ້ງເດີມຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພຣະຄຣິດໄດ້ນຳຄວາມຈິງນັ້ນກັບຄືນມາໃຫ້ປາກົດອີກ. ນີ້ແມ່ນພາລະກິດຂອງພວກເຮົາ ທີ່ຈະປົດປ່ອຍຄວາມຈິງອັນລ້ຳຄ່າຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກຄວາມງົມງາຍ ແລະ ຄວາມຜິດພາດ. ພຣະກິດໃນຂ່າວປະເສີດອັນໃຫຍ່ຫຼວງພຽງໃດທີ່ໄດ້ຖືກຝາກໄວ້ແກ່ພວກເຮົາ!” Review and Herald, June 4, 1889.

ໃນທຸກມື້ນີ້ ບຸລຸດຜູ້ໃຊ້ແປງຂັດຝຸ່ນ (ພຣະຄຣິດ) ກໍາລັງກະທໍາ “ພຣະລາຊະກິດອັນຄ້າຍຄືກັນໃນການກວາດລ້າງກອງຂີ້ເຫຍື້ອແຫ່ງປະເພນີແລະພິທີກຳ” ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ (ພຣະຄຣິດ) ໄດ້ກະທໍາໃນສະໄໝຂອງຊາວຢິວ. ໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller, ເພັດພອຍອັນລ້ຳຄ່າແຫ່ງຄວາມຈິງ ຊຶ່ງຖືກຈັດວາງຢ່າງສົມບູນໃນຫີບແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍກອງຂີ້ເຫຍື້ອແລະເພັດພອຍປອມ. ເພັດພອຍເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງຖືກນໍາອອກມາຈາກກອງຂີ້ເຫຍື້ອ ແລະນໍາກັບໄປວາງໄວ້ໃນຫີບໃຫຍ່ກວ່າແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນຂອງວັນສຸດທ້າຍ, ເພາະວ່າເມື່ອ Miller ເບິ່ງເພັດພອຍທີ່ໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນໃນຫີບໃຫຍ່ນັ້ນ ລາວ “ຮ້ອງອອກດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຢ່າງຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້, ແລະສຽງຮ້ອງນັ້ນໄດ້ປຸກ” ລາວຂຶ້ນ. ຄວາມຝັນຂອງ Miller ເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1847, ສາມປີຫຼັງຈາກສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນຂອງທູດອົງທຳອິດ, ດັ່ງນັ້ນ ການຕື່ນຂຶ້ນຂອງລາວໃນຄວາມຝັນ ຈຶ່ງແມ່ນສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນຂອງວັນສຸດທ້າຍ. ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນນັ້ນ ຖືກປະກາດໂດຍພະຍານສອງຄົນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເລິກທີ່ສຸດສັງຫານ ແລະໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນເປັນເວລາສາມມື້ເຄິ່ງ, ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະຖືກຮວບຮວມຂຶ້ນເປັນອັນໜຶ່ງ ແລ້ວຖືກນໍາໃຫ້ກັບມີຊີວິດຂຶ້ນໃນຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ ແລະຈາກນັ້ນຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ. ຄວາມຝັນຂອງ Miller ໄດ້ຮັບຄວາມສໍາເລັດໃນຖະໜົນນັ້ນ ແລະໃນຫຸບເຂົາດຽວກັນນັ້ນ ທີ່ລາວໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ຫ້ອງຂອງລາວ”.

ໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຊ້ມິນເລີເພື່ອສະຖາປະນາຄວາມຈິງເດີມຂອງລັດທິແອດເວັນຕິດ, ແຕ່ຄວາມຝັນຂອງລາວໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກຝັງກົບໄວ້. ປະກົດການແຫ່ງການກຳຈັດເສດສິ່ງປົກຄຸມຈາກປະເພນີແລະຈາລີດນີ້ ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງກະທຳໃນຕອນທ້າຍຂອງອິດສະຣາເອນໂບຮານ, ແລະໂດຍການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການສຳເລັດສົມບູນໃນຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຄວາມຝັນຂອງວິນລຽມ ມິນເລີ.

ຊາວຢິວໄດ້ສູນເສຍການເຫັນແຈ້ງໃນ “ຄວາມຈິງດັ້ງເດີມຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພຣະຄຣິດໄດ້ນຳມັນກັບຄືນມາໃຫ້ເຫັນອີກ,” ແລະໄດ້ລະບຸວ່າພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງເປັນ “ວຽກງານຂອງພວກເຮົາ.” ວຽກງານຂອງພວກເຮົາຄື “ເພື່ອປົດປ່ອຍຄວາມຈິງອັນລ້ຳຄ່າຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກຄວາມງົມງາຍ ແລະ ຄວາມຜິດພາດ.” ຄວາມຝັນຂອງ William Miller ລະບຸເຖິງການຄົ້ນພົບ, ການນຳສະເໜີ ແລະ ການປະຕິເສດ, ແລະການຟື້ນຟູຄືນມາຂອງຄວາມຈິງດັ້ງເດີມ. ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸວຽກງານແຫ່ງການຟື້ນຟູນັ້ນ, ພຣະຄຣິດໄດ້ຈັດວາງຄວາມຈິງໄວ້ໃນ “ໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງ.” “ໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງ” ສຳລັບ William Miller ແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງລາວກ່ຽວກັບສອງອຳນາດທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ ຄື ລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາ. ໃນວັນສຸດທ້າຍ “ໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງ” ແມ່ນສາມອຳນາດທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ ຄື ມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ, ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

> “ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດເຂົ້າມາໃນໂລກເພື່ອຊົງສະແດງສາສະໜາອັນແທ້ຈິງເປັນແບບຢ່າງ ແລະເພື່ອຍົກສູງຫຼັກການຕ່າງໆທີ່ຄວນຈະຄອບຄອງຫົວໃຈແລະການກະທຳຂອງມະນຸດ, ຄວາມເທັດໄດ້ຝັງຮາກເລິກຢູ່ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຫຼວງຫຼາຍເສຍຈົນພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈແສງສະຫວ່າງນັ້ນອີກຕໍ່ໄປ ແລະບໍ່ມີໃຈທີ່ຈະຍອມປະຖິ້ມປະເພນີເພື່ອຮັບເອົາຄວາມຈິງ. ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດພຣະອາຈານຈາກສະຫວັນ, ພວກເຂົາໄດ້ຕອກພຣະຜູ້ເປັນອົງແຫ່ງພຣະສະຫງ່າລາສີໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັກສາຂະນົບທຳນຽມແລະສິ່ງປະດິດຄິດຂຶ້ນຂອງຕົນເອງໄວ້. ຈິດວິນຍານອັນດຽວກັນນີ້ກໍຖືກສະແດງອອກໃນໂລກທຸກວັນນີ້. ມະນຸດບໍ່ປາຖະໜາທີ່ຈະສືບສວນຄວາມຈິງ, ເກງວ່າປະເພນີຂອງຕົນຈະຖືກລົບກວນ ແລະລະບຽບແບບໃໝ່ແຫ່ງສິ່ງຕ່າງໆຈະຖືກນຳເຂົ້າມາ. ໃນມະນຸດຊາດນັ້ນມີແນວໂນ້ມອັນຄົງຢູ່ທີ່ຈະຜິດພາດ, ແລະມະນຸດໂດຍທຳມະຊາດກໍມັກຈະຍົກຍ້ອງແນວຄິດແລະຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດຢ່າງສູງສົ່ງ, ໃນຂະນະທີ່ສິ່ງອັນຊົງພຣະເຈົ້າແລະເປັນນິລັນດອນນັ້ນບໍ່ຖືກມອງເຫັນ ຫຼືບໍ່ຖືກເຫັນຄຸນຄ່າ.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

ຖ້າຫາກວ່າພຣະຄຣິດສະເດັດມາສູ່ໂລກໃນວັນນີ້ ພຣະອົງຈະພົບ “ຈິດວິນຍານອັນດຽວກັນນັ້ນ” ແຫ່ງການຍົກຍ້ອງແນວຄິດແລະຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດ ຊຶ່ງໄດ້ນຳເອົາປະເພນີມາແທນທີ່ຄວາມຈິງ. ໃນຄວາມຝັນຂອງມິນເລີ ໃນວັນສຸດທ້າຍ ພຣະຄຣິດສະເດັດມາໃນຖານະຊາຍຖືແປງປັດຝຸ່ນ ເພື່ອສຳເລັດພາລະກິດອັນດຽວກັນນັ້ນ. ເມື່ອພາລະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະຊາຍຖືແປງປັດຝຸ່ນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ເພັດພອຍດັ້ງເດີມຈະສ່ອງປະກາຍສະຫວ່າງຍິ່ງກວ່າດວງອາທິດສິບເທົ່າ ໃນຖານະພະຍານທັງສອງ ຊຶ່ງມິນເລີເປັນຕົວແທນ ຕື່ນຂຶ້ນເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງແຫ່ງການປະກາດອັນດັງກ້ອງ.

ກອບແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ Miller ແມ່ນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງອຳນາດທັງສອງທີ່ນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ, ແລະກອບແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ Future for America ແມ່ນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງອຳນາດທັງສາມທີ່ນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ. “ກະແຈ” ທີ່ຖືກຕິດຢູ່ກັບຫີບນັ້ນ ແມ່ນວິທີການສະເພາະທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ Miller, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແກ່ Future for America.

> “ກຸນແຈແຫ່ງຄວາມຮູ້ໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກເອົາໄປໂດຍຜູ້ທີ່ຄວນຈະຖືມັນໄວ້ເພື່ອໄຂຄັງຂຸມຊັບແຫ່ງພຣະປັນຍາໃນພຣະຄຳພີພຣະສັນຍາເດີມ. ບັນດາຣັບບີ ແລະ ຄູອາຈານໄດ້ປິດອານາຈັກແຫ່ງສະຫວັນໄວ້ຕໍ່ໜ້າຄົນຍາກຈົນ ແລະ ຜູ້ທີ່ທຸກຍາກລຳບາກ ແລະ ປະພວກເຂົາໄວ້ໃຫ້ພິນາດ. ໃນການຕັດສະແດງຂອງພຣະອົງ ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ນຳເອົາຫຼາຍສິ່ງມາວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາໃນຄາວດຽວ ເພາະເກງວ່າຈະທຳໃຫ້ຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາສັບສົນ. ພຣະອົງຊົງເຮັດໃຫ້ທຸກປະເດັນແຈ້ງແຈ້ງ ແລະ ແນ່ນອນ. ພຣະອົງບໍ່ຊົງດູໝິ່ນການກ່າວຊ້ຳຄວາມຈິງເກົ່າແລະຄຸ້ນເຄີຍໃນຄຳພະຍາກອນ ຖ້າສິ່ງນັ້ນຈະຮັບໃຊ້ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງໃນການປູກຝັງແນວຄວາມຄິດ.”

> “ພຣະຄຣິດຊົງເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດແຫ່ງອັນມະນີແຫ່ງຄວາມຈິງອັນເກົ່າແກ່ທັງປວງ. ໂດຍການກະທຳຂອງສັດຕູ ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກເຄື່ອນຍ້າຍອອກໄປຈາກບ່ອນເດີມຂອງມັນ. ມັນໄດ້ຖືກຕັດຂາດອອກຈາກຕຳແໜ່ງອັນແທ້ຈິງຂອງຕົນ ແລະຖືກນຳໄປວາງໄວ້ໃນກອບແຫ່ງຄວາມຜິດພາດ. ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດຄືການຈັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງອີກຄັ້ງ ແລະສະຖາປະນາອັນມະນີອັນລ້ຳຄ່າເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ໃນກອບແຫ່ງຄວາມຈິງ. ຫຼັກການແຫ່ງຄວາມຈິງ ຊຶ່ງພຣະອົງເອງໄດ້ປະທານໄວ້ເພື່ອອວຍພອນແກ່ໂລກ ໄດ້ຖືກຝັງກົບໄວ້ໂດຍການກະທຳຂອງຊາຕານ ແລະເບິ່ງຄືດັ່ງວ່າໄດ້ສູນສິ້ນໄປແລ້ວ. ພຣະຄຣິດໄດ້ກູ້ເອົາມັນອອກຈາກເສດຊາກແຫ່ງຄວາມຜິດພາດ ປະທານພະລັງໃໝ່ອັນມີຊີວິດແກ່ມັນ ແລະຊົງບັນຊາໃຫ້ມັນສ່ອງປະກາຍດຸດດັ່ງເພັດພອຍອັນລ້ຳຄ່າ ແລະດຳລົງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດໄປ.”

> “ພຣະຄຣິດເອງສາມາດນຳໃຊ້ສັດຈະທັງຫຼາຍເກົ່າແກ່ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢືມແມ່ນແຕ່ອະນຸພາກນ້ອຍທີ່ສຸດສ່ວນໃດໜຶ່ງ ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດສັດຈະເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ. ພຣະອົງໄດ້ປະທັບສັດຈະເຫຼົ່ານັ້ນລົງໃນຈິດໃຈແລະຄວາມນຶກຄິດຂອງແຕ່ລະຍຸກສະໄໝ, ແລະເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາຍັງໂລກຂອງພວກເຮົາ ພຣະອົງໄດ້ຈັດລຽງແລະປຸກຊີວິດໃຫ້ແກ່ສັດຈະທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ກາຍເປັນສິ່ງຕາຍໄປແລ້ວ ໂດຍທຳໃຫ້ມັນມີພະລັງບັງຄັບຫຼາຍຂຶ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຊົນລຸ້ນຕໍ່ໄປໃນອະນາຄົດ. ພຣະເຢຊູຄຣິດນີ້ແຫຼະຜູ້ທີ່ມີຣິດອຳນາດໃນການກູ້ເອົາສັດຈະທັງຫຼາຍອອກຈາກກອງຂີ້ເຫຍື້ອ, ແລະປະທານມັນແກ່ໂລກອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ດ້ວຍຄວາມສົດໃໝ່ແລະຣິດອຳນາດຫຼາຍກວ່າເດີມ.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

ເປັນສິ່ງທີ່ນ່າສົນໃຈທີ່ຈະສັງເກດໃນຂໍ້ຄວາມຕອນສຸດທ້າຍນັ້ນວ່າ ກະແຈທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງໃຊ້ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ແມ່ນເພື່ອເປີດພຣະຄໍາພີເດີມ. ກະແຈແຫ່ງວິທີການຂອງ Miller ໄດ້ເປີດຫີບຂອງພຣະຄໍາພີເດີມແລະພຣະຄໍາພີໃໝ່, ແຕ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ ໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງຄວາມຝັນຂອງລາວ ຫີບນັ້ນມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າ. ກະແຈແຫ່ງວິທີການໃນວັນສຸດທ້າຍ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປີດພຣະຄໍາພີເດີມແລະພຣະຄໍາພີໃໝ່ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປີດ Spirit of Prophecy ອີກດ້ວຍ. ການແກະຕາປະທັບຂອງ The Revelation of Jesus Christ ກ່ອນໜ້າການປິດແຫ່ງພຣະກະລຸນາເລັກນ້ອຍ ຖືກກະທຳໃຫ້ສຳເລັດໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller ຖືກນຳສະເໜີເປັນຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ. ຊິດສະເຕີ White ລະບຸວ່າ ວຽກງານຂອງຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນເກີດຂຶ້ນກ່ອນໜ້າການປິດແຫ່ງພຣະກະລຸນາ.

> “ໃນວັນທີ 26 ມັງກອນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານນິມິດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າຈະຂໍເລົ່າຕໍ່ໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ບາງຄົນໃນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຊື່ງຊາ ແລະ ນິ່ງຫຼັບຢູ່; ເປັນເໝືອນພຽງແຕ່ຕື່ນຂຶ້ນພຽງເຄິ່ງໜຶ່ງ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຕະໜັກເຖິງເວລາທີ່ບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຢູ່; ແລະ ວ່າ ‘ຜູ້ຊາຍ’ ຜູ້ຖື ‘ແປງກວາດຝຸ່ນ’ ໄດ້ເຂົ້າມາແລ້ວ, ແລະ ບາງຄົນກໍກຳລັງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍທີ່ຈະຖືກກວາດພາໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວິງວອນຕໍ່ພຣະເຢຊູໃຫ້ຊົງຊ່ວຍພວກເຂົາ, ໃຫ້ຊົງໄວ້ຊີວິດພວກເຂົາອີກໜ່ອຍໜຶ່ງ, ແລະ ໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນອັນຕະລາຍອັນນ່າສະຫວັນຂອງຕົນ, ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ຕຽມພ້ອມ ກ່ອນທີ່ຈະສາຍເກີນໄປຕະຫຼອດການ. ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ຄວາມພິນາດກຳລັງມາດັ່ງລົມໝຸນອັນຮ້າຍແຮງ.’ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວິງວອນຕໍ່ທູດສະຫວັນໃຫ້ເກີດຄວາມເມດຕາ ແລະ ໃຫ້ຊ່ວຍຜູ້ທີ່ຮັກໂລກນີ້, ແລະ ຜູກພັນຕິດແໜ້ນກັບຊັບສິນຂອງຕົນ, ແລະ ບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຕັດຂາດອອກຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະ ສະລະມັນເພື່ອເລັ່ງບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວໃນເສັ້ນທາງຂອງພວກເຂົາ ໃຫ້ໄປລ້ຽງຝູງແກະທີ່ຫິວໂຫຍ, ຜູ້ຊຶ່ງກຳລັງພິນາດເພາະຂາດອາຫານຝ່າຍວິນຍານ.”

> “ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຈິດວິນຍານອັນນ່າສົງສານກຳລັງຕາຍໄປເພາະຂາດຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້, ແລະບາງຄົນຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າເຊື່ອຄວາມຈິງນັ້ນກໍປ່ອຍໃຫ້ພວກເຂົາຕາຍໄປ ໂດຍການຍັບຍັ້ງປັດໄຈອັນຈຳເປັນສຳລັບການດຳເນີນພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ໄປ, ພາບນັ້ນຊ່າງເຈັບປວດເຫຼືອເກີນ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວິງວອນຕໍ່ທູດສະຫວັນໃຫ້ນຳມັນອອກໄປຈາກຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງຊັບສິນບາງສ່ວນຂອງພວກເຂົາ ດັ່ງເຊັ່ນຊາຍໜຸ່ມຄົນນັ້ນທີ່ໄດ້ມາຫາພຣະເຢຊູ, [Matthew 19:16–22.] ພວກເຂົາກໍໄດ້ຈາກໄປດ້ວຍຄວາມເສົ້າໂສກ; ແລະວ່າໃນໄມ່ຊ້າ ພະຍາດລົງໂທດອັນຖາໂຖມຈະຜ່ານມາເໜືອພວກເຂົາ ແລະກວາດເອົາຊັບສົມບັດຂອງພວກເຂົາໄປໝົດສິ້ນ, ແລ້ວໃນເວລານັ້ນກໍຈະສາຍເກີນໄປແລ້ວທີ່ຈະຖວາຍຂອງຝ່າຍໂລກເປັນເຄື່ອງບູຊາ ແລະສະສົມຊັບສົມບັດໄວ້ໃນສະຫວັນ.” Review and Herald, April 1, 1850.

“ໄມ້ເຆັ່ຍທີ່ໄຫຼຖ້ວມ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້, ແລະວຽກງານຂອງຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller ນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ. ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຊໍາລະຫ້ອງນັ້ນໃຫ້ສະອາດແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງໂຍນເພັດພອຍກັບຄືນໃສ່ຫີບໃບໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າ, ແລະເພັດພອຍເຫຼົ່ານັ້ນກໍສ່ອງແສງເຈີດຈ້າກວ່າດວງອາທິດສິບເທົ່າ. ດານີເອນ ແລະສາມຜູ້ຊອບທຳນັ້ນ ຖືກພົບວ່າດີກວ່າຄົນອື່ນສິບເທົ່າ.

> ບັດນີ້ ເມື່ອຄົບກຳນົດວັນທັງຫລາຍທີ່ກະສັດໄດ້ຮັບສັ່ງໃຫ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າມານັ້ນ ຫົວໜ້າຂັນທີໄດ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າໄປຢູ່ຕໍ່ພະພັກເນບູກາດເນັດຊາ. ແລະກະສັດໄດ້ຊົງສົນທະນາກັບພວກເຂົາ; ແລະໃນບັນດາພວກເຂົາທັງໝົດ ບໍ່ພົບຜູ້ໃດຄືດານີເອນ, ຮານານີຢາ, ມີຊາເອນ, ແລະອາຊາຣີຢາ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າກະສັດ. ແລະໃນທຸກເລື່ອງແຫ່ງສະຕິປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ ຊຶ່ງກະສັດໄດ້ຊົງສອບຖາມຈາກພວກເຂົາ ພຣະອົງກໍພົບວ່າພວກເຂົາດີກວ່າພວກນັກຂອມແລະໂຫລາຈານທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນອານາຈັກທັງໝົດຂອງພຣະອົງເຖິງສິບເທົ່າ. ດານີເອນ 1:18–20.

“ປາຍຂອງວັນທັງຫຼາຍ” ສໍາລັບດານີເອນ ເປັນຕົວທົດສອບອັນຊີ້ຂາດ ທີ່ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ພິພາກສາ, ແລະຕົວທົດສອບນັ້ນເປັນແບບຢ່າງແທນກົດໝາຍວັນອາທິດໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຄວາມຈິງດັ້ງເດີມແລະເປັນພື້ນຖານ ຈະສ່ອງແສງສະຫວ່າງຍິ່ງຂຶ້ນສິບເທົ່າ ເມື່ອຖືກຟື້ນຟູໃນວັນສຸດທ້າຍ ກວ່າເມື່ອເວລາທີ່ພວກມັນໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ເປັນຄັ້ງທໍາອິດ. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ, ຈະສ່ອງແສງສະຫວ່າງຍິ່ງຂຶ້ນສິບເທົ່າໃນໄລຍະຝົນຊ້າ, ຊຶ່ງເປັນການຊໍ້າຄືນຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ.

> “ທ່ານກຳລັງຖືວ່າການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງໄກເກີນໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າຝົນປາຍລະດູກຳລັງຈະມາ ດັ່ງກັບ [ຢ່າງກະທັນຫັນເທົ່າກັບ] ສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ, ແລະດ້ວຍລິດອຳນາດຫຼາຍກວ່າສິບເທົ່າ.” Spalding and Magan, 5.

ການຟື້ນຟູຄວາມຈິງເດີມນັ້ນ ສຳເລັດໄດ້ໂດຍການນຳໃຊ້ລະບຽບວິທີແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ຄື “ບັນທັດເທິງບັນທັດ.” ເມື່ອຖືກຟື້ນຟູແລ້ວ ຄວາມຈິງເດີມນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງ “ສິບເທົ່າ” ຍິ່ງກວ່າເມື່ອ Miller ໄດ້ຫຼຽວເບິ່ງມັນເປັນຄັ້ງທຳອິດ. ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ນຳໃຊ້ກະແຈແຫ່ງລະບຽບວິທີເພື່ອຟື້ນຟູຄວາມຈິງເດີມ ຍ່ອມໄດ້ຮັບປະສົບການທີ່ “ດີກວ່າສິບເທົ່າ” ກວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ກິນລະບຽບວິທີຂອງບາບີໂລນ. ຜູ້ທີ່ຖືກກວາດພາໄປໂດຍຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍຶດຕິດກັບຂະນົບປະເພນີ ແລະ ຈາລີດປະເພນີ ອັນໄດ້ປົກຄຸມຄວາມຈິງເດີມໄວ້ ແລະຜູ້ທີ່ຖືກຊຳລະກຳຈັດອອກໄປພ້ອມກັບຄວາມຜິດພາດແຫ່ງຂະນົບປະເພນີ ແລະ ຈາລີດປະເພນີທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຍຶດຕິດນັ້ນ.

ຄໍາສອນອັນເທັດເປັນຮູບເຄົາລົບ.

> “ໃນການປະຕິເສດຄວາມຈິງ, ມະນຸດໄດ້ປະຕິເສດພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມຈິງນັ້ນ. ໃນການຢຽບຢໍ່າພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ປະຕິເສດສິດອຳນາດຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງປະທານພຣະບັນຍັດ. ການສ້າງຮູບເຄົາລົບຈາກຄຳສອນແລະທິດສະດີອັນເທັດທຽມ ກໍເປັນໄປໄດ້ງ່າຍພໍໆກັນກັບການປັ້ນຮູບເຄົາລົບດ້ວຍໄມ້ຫຼືຫີນ.” The Great Controversy, 584.

ຄຳປະກາດຕໍ່ເອຟຣາອິມທີ່ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການປິດສິ້ນແຫ່ງໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຂອງເອຟຣາອິມ ຍ້ຳເນັ້ນຄວາມຈິງຂອງສິ່ງທີ່ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນໄດ້ກະທຳເມື່ອລາວກວາດພື້ນ.

> ເອຟຣາອິມໄດ້ຕິດແນ່ນກັບຮູບເຄົາລົບ: ຈົ່ງປ່ອຍເຂົາໄວ້ຕາມລຳພັງ. ໂຮເຊອາ 4:17.

ທ່ານເປັນຢ່າງທີ່ທ່ານກິນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນກໍລະນີຂອງດານີເອນ ແລະ ຊາຍຜູ້ມີຄຸນຄ່າສາມຄົນ. ຄວາມກັງວົນຂອງຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ທີ່ “ໂງ່ເຂົາ ແລະ ຊຶມເຊົາ” ນັ້ນ ເປັນໄປໃນຄວາມສຳພັນກັບການຂາດການຕຽມພ້ອມຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ການຂາດການຈຳແນກຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມສຳຄັນຂອງ “ຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປະຈຸບັນ.” ຄວາມກັງວົນຂອງນາງເປັນການສະແດງອອກແຫ່ງຄວາມຫ່ວງໃຍຂອງພຣະຄຣິດຕໍ່ພວກຢິວຜູ້ຊອກຫາເລື່ອງຈຸກຈິກໃນສະໄໝຂອງພຣະອົງ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ສູນເສຍສາຍຕາຈາກຄວາມຈິງດັ້ງເດີມໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ. ຄວາມຝັນຂອງມິນເລີໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານສະໄໝໃໝ່, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍອິດສະຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນໃນສະໄໝບູຮານ.

> “ພວກສະກຣິບ ແລະ ພວກຟາຣິສາຍອ້າງວ່າຕົນອະທິບາຍພຣະຄຳພີ, ແຕ່ພວກເຂົາອະທິບາຍມັນຕາມແນວຄວາມຄິດ ແລະ ຕາມຂົນທຳນຽມປະເພນີຂອງຕົນເອງ. ຂະບວນປະຕິບັດ ແລະ ຄຳສອນຫຼັກເກນຂອງພວກເຂົາ ນັບມື້ກໍຍິ່ງເຂັ້ມງວດ ແລະ ຮຽກຮ້ອງຫຼາຍຂຶ້ນ. ໃນຄວາມໝາຍທາງວິນຍານຂອງມັນ, ພຣະວັດຈະນະອັນສັກສິດໄດ້ກາຍເປັນສຳລັບປະຊາຊົນດັ່ງໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ປິດກັ້ນຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາ.” Signs of the Times, May 17, 1905.

ຄວາມມືດມົນອັນເພີ່ມທະວີໄດ້ປົກຄຸມເໜືອອາດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍນັບແຕ່ປີ 1863 ເປັນຕົ້ນມາ, ແລະພຣະຄຳພີ ແລະ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ກາຍເປັນສຳລັບພວກເຂົາດັ່ງປື້ມທີ່ຖືກຜະນຶກ. ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນຈະປິດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ, ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດຈະຖືກເປີດຜະນຶກ, ແລະມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການທີ່ບັນດາຜູ້ປະຕິເສດບໍ່ຍອມລະທິ້ງຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຂະນົບທຳນຽມ ແລະ ປະເພນີຂອງຕົນ ຈະຖືກກວາດລ້າງໄປໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

> “ພວກເຮົາມີພຣະຜູ້ໄຖ່ອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ, ແລະອັນລ້ຳຄ່າພຽງໃດແມ່ນອັນມະນີແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ເປັນພະຍານເຖິງສິ່ງນີ້ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ອັນມະນີອັນລ້ຳຄ່າເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ໃຕ້ກອງຂີ້ເຫຍື້ອອັນມະຫາສານ, ຄືຂອງປະເພນີ, ຂອງຄຳສອນນອກລູ່ນອກທາງ, ຊຶ່ງຊາຕານເອງເປັນຜູ້ກໍ່ຂຶ້ນ. ອຸບາຍຂອງມັນກຳລັງທຳງານດ້ວຍອຳນາດອັນແປກປະຫຼາດເໜືອຈິດໃຈຂອງມະນຸດ ເພື່ອໃຫ້ຄຸນຄ່າຂອງພຣະຄຣິດຖືກບັງບົດໄປຈາກຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງ. ສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າແລະຂອງມະນຸດໄດ້ໂຍນຄຳສະກົດໃສ່ຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດ, ຈົນກະທັ່ງກ່ຽວກັບຫຼາຍຄົນອາດກ່າວໄດ້ວ່າ, ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາ.” Review and Herald, August 16, 1898.

ຄວາມຝັນຂອງ Miller ສະແດງໃຫ້ເຫັນປະຫວັດຂອງການສະຖາປະນາ “ຄວາມຈິງດັ້ງເດີມ,” ການປະຕິເສດມັນໃນເວລາຕໍ່ມາ, ແລະຈາກນັ້ນການຟື້ນຟູຂອງມັນໃນທີ່ສຸດ. ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງເລັກນ້ອຍ, “ຊາຍຜູ້ຖືແປງກວາດຝຸ່ນ” ໄດ້ເຂົ້າມາໃນເຫດການນັ້ນ ແລະສະຖາປະນາຄວາມຈິງດັ້ງເດີມຂຶ້ນອີກຄັ້ງ, ແລະເຮັດໃຫ້ມັນສະຫວ່າງຍິ່ງຂຶ້ນ “ສິບເທົ່າ.” ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງປະຫວັດຂອງການຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນການຮ້ອງດັງສົນັ່ນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນປຸກໃຫ້ພວກພຣະພົດພັນທັງຫລາຍຕື່ນຂຶ້ນ ແລະແຍກພວກນາງອອກຈາກກັນລ່ວງໜ້າກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ດັ່ງທີ່ການຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນໄດ້ເກີດກ່ອນການເປີດຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນໃນປະຫວັດຂອງ Millerite. ເມື່ອອັນຍະມະນີຖືກໂຍນກັບຄືນເຂົ້າໄປໃນຫີບທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ ແລະໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູແລ້ວນັ້ນ, ກໍສາຍເກີນໄປແລ້ວ, ເພາະເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນ “ຫຼັງຈາກ” ພື້ນໄດ້ຖືກກວາດຈົນສະອາດແລ້ວ.

> “ຝຸ່ນລະອອງແລະຂີ້ເຫຍື້ອແຫ່ງຄວາມຜິດພາດໄດ້ຝັງເພັດພອຍອັນລ້ຳຄ່າແຫ່ງຄວາມຈິງໄວ້, ແຕ່ບັນດາຄົນງານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສາມາດຄົ້ນພົບຂຸມຊັບເຫຼົ່ານີ້ໄດ້, ເພື່ອວ່າຄົນນັບພັນຈະໄດ້ເບິ່ງພວກມັນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີແລະຄວາມພິສົດ. ບັນດາທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຢູ່ຂ້າງຄົນງານຜູ້ຖ່ອມຕົນ, ປະທານພຣະຄຸນແລະແສງສະຫວ່າງອັນມາຈາກສະຫວັນ, ແລະຄົນນັບພັນຈະຖືກນຳໃຫ້ອະທິຖານກັບດາວິດວ່າ, ‘ຂໍເປີດຕາຂອງຂ້ານ້ອຍ ເພື່ອຂ້ານ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນສິ່ງອັນອັດສະຈັນໃນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ.’ ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ຕະຫຼອດຫຼາຍຍຸກຫຼາຍສະໄໝບໍ່ເຄີຍຖືກເຫັນແລະບໍ່ເຄີຍຖືກໃສ່ໃຈ, ຈະສ່ອງປະກາຍອອກມາຈາກໜ້າຄຳພີທີ່ຖືກສ່ອງໃຫ້ແຈ້ງແຫ່ງພຣະວັດຈະນະອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄຣິດຕະຈັກທັງຫຼາຍໂດຍທົ່ວໄປທີ່ໄດ້ຍິນ, ປະຕິເສດ, ແລະຢຽບຍ່ຳຄວາມຈິງລົງ, ຈະເຮັດຄວາມຊົ່ວຫນັກຂຶ້ນອີກ; ແຕ່ ‘ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາ,’ ຄືຜູ້ທີ່ສັດຊື່ຕົງທ່ຽງ, ຈະເຂົ້າໃຈ. ຫນັງສືນັ້ນໄດ້ເປີດອອກແລ້ວ, ແລະພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າເຖິງຈິດໃຈຂອງຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະຮູ້ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນຈາກສະຫວັນຜູ້ມາສົມທົບກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມດັງຂຶ້ນ, ຄົນນັບພັນຈະຕື່ນຂຶ້ນຈາກຄວາມມຶນຊາທີ່ໄດ້ຄອບງຳໂລກມາຫຼາຍຍຸກຫຼາຍສະໄໝ, ແລະຈະເຫັນຄວາມງາມແລະຄຸນຄ່າຂອງຄວາມຈິງ.” Review and Herald, December 15, 1885.

“ພັນໆ” ທີ່ຕື່ນຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງຝູງອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນ, ເພາະວ່າ “ສຽງຮ້ອງດັງ” ເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດມີຜົນບັງຄັບໃຊ້. ວຽກງານຂອງ “ຜູ້ຊາຍຖູດິນ” ໄດ້ດຳເນີນມາແລ້ວນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະຍິ່ງທະວີຂຶ້ນອີກນັບແຕ່ເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023.

> ອັກຄະສາວົກກ່າວວ່າ, “ພຣະຄຳພີທຸກຕອນໄດ້ຊົງປະທານໂດຍການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະເປັນປະໂຫຍດສຳລັບຄຳສອນ, ສຳລັບການຕັກເຕືອນ, ສຳລັບການແກ້ໄຂ, ສຳລັບການອົບຮົມໃນຄວາມຊອບທຳ: ເພື່ອຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະສົມບູນພ້ອມ, ໄດ້ຖືກຕຽມພ້ອມຢ່າງຄົບຖ້ວນສຳລັບການດີທຸກປະການ.” ພຣະຄຳພີເປັນຜູ້ອະທິບາຍຕົນເອງ. ຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຈະພິສູດວ່າເປັນກະແຈທີ່ໄຂຂໍ້ຄວາມຕອນອື່ນໆ, ແລະດ້ວຍວິທີນີ້ ແສງສະຫວ່າງຈະສ່ອງລົງເທິງຄວາມໝາຍທີ່ຊ່ອນໄວ້ຂອງພຣະວັດຈະນະ. ໂດຍການປຽບທຽບຂໍ້ຄວາມຕ່າງໆທີ່ກ່າວເຖິງເລື່ອງດຽວກັນ, ພິຈາລະນາຄວາມກ່ຽວເນື່ອງຂອງມັນໃນທຸກດ້ານ, ຄວາມໝາຍອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະຄຳພີຈະປະຈັກແຈ້ງ.

> “ຫລາຍຄົນຄິດວ່າ ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງປຶກສາຄຳອະທິບາຍພຣະຄຳພີ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຂອງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະພວກເຮົາກໍບໍ່ໄດ້ຖືຈຸດຍືນວ່າ ບໍ່ຄວນສຶກສາຄຳອະທິບາຍເຫຼົ່ານັ້ນ; ແຕ່ຈະຕ້ອງໃຊ້ວິຈາລະນຍານຢ່າງຫລວງຫລາຍ ເພື່ອຈະຄົ້ນພົບຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ ທ່າມກາງມວນຖ້ອຍຄຳຂອງມະນຸດອັນຫນາແໜ້ນ. ຄຣິດຕະຈັກໄດ້ກະທຳສິ່ງໃດໄປແລ້ວນ້ອຍພຽງໃດ, ໃນຖານະເປັນອົງຄະນະທີ່ປະກາດຕົນວ່າເຊື່ອພຣະຄຳພີ, ໃນການເກັບຮວບຮວມອັນມະນີອັນກະຈັດກະຈາຍແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ໃຫ້ເປັນສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງອັນສົມບູນສາຍດຽວ! ອັນມະນີແຫ່ງຄວາມຈິງບໍ່ໄດ້ນອນຢູ່ເທິງຜິວໜ້າ ດັ່ງທີ່ຫລາຍຄົນຄາດຄິດ. ຜູ້ນຳທາງຄວາມຄິດອັນສູງສຸດໃນພັນທະມິດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວ ກຳລັງປະກອບການຢູ່ເປັນນິດ ເພື່ອປິດບັງຄວາມຈິງໄວ້ໃຫ້ພົ້ນຈາກສາຍຕາ, ແລະນຳເອົາທັດສະນະຂອງບຸກຄົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ມາຕັ້ງໄວ້ໃຫ້ເຫັນຢ່າງເດັ່ນຊັດ. ສັດຕູກຳລັງກະທຳທຸກສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງມັນ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ແສງສະຫວ່າງຈາກສະຫວັນມືດມົວລົງຜ່ານຂະບວນການສຶກສາ; ເພາະມັນບໍ່ປະສົງໃຫ້ມະນຸດໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທີ່ກ່າວວ່າ, ‘ນີ້ແຫລະແມ່ນທາງ, ຈົ່ງດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ.’”

> “ອັນມະນີແຫ່ງຄວາມຈິງນອນກະຈັດກະຈາຍຢູ່ເທິງທົ່ງແຫ່ງການສຳແດງພຣະທັດ; ແຕ່ມັນໄດ້ຖືກຝັງກົບໄວ້ໃຕ້ປະເພນີຂອງມະນຸດ, ໃຕ້ຄຳກ່າວແລະຄຳບັນຊາຂອງມະນຸດ, ແລະພຣະປັນຍາທີ່ມາຈາກສະຫວັນກໍໄດ້ຖືກເມີນເສີຍໄປເກືອບສິ້ນເຊີງ; ເພາະຊາຕານໄດ້ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນການເຮັດໃຫ້ໂລກເຊື່ອວ່າ ຖ້ອຍຄຳແລະຜົນງານຂອງມະນຸດເປັນສິ່ງສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ, ພຣະຜູ້ຊົງສ້າງໂລກທັງຫລາຍ, ດ້ວຍລາຄາອັນຫາທີ່ສຸດມິໄດ້ ໄດ້ປະທານຂ່າວປະເສີດແກ່ໂລກ. ໂດຍຜ່ານຕົວແທນແຫ່ງພຣະເຈົ້ານີ້, ນ້ຳພຸອັນປິຕິຍິນດີແລະຊື່ນໃຈ ແຫ່ງການປອບໂຍນຈາກສະຫວັນແລະການໜຸນໃຈອັນຖາວອນ ໄດ້ຖືກເປີດອອກສຳລັບບັນດາຜູ້ທີ່ຈະມາຫານ້ຳພຸແຫ່ງຊີວິດ. ຍັງມີສາຍແຮ່ແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ຍັງຈະຕ້ອງຖືກຄົ້ນພົບອີກ; ແຕ່ສິ່ງຝ່າຍວິນຍານນັ້ນຕ້ອງຖືກຢັ່ງຮູ້ໂດຍວິນຍານ. ຈິດໃຈທີ່ຖືກຄວາມຊົ່ວປົກຄຸມມືດມົວ ບໍ່ອາດຊາບຊຶ້ງຄຸນຄ່າຂອງຄວາມຈິງຕາມທີ່ມັນເປັນຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ.” Review and Herald, December 1, 1891.

ພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໃນນິມິດຝັນຂອງ Miller ໂດຍຮູບພາບຂອງຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ ມີສອງດ້ານ. ຄື ເພື່ອກຳຈັດຄວາມຜິດພາດ ແລະ ເພື່ອຟື້ນຟູຄວາມຈິງດັ້ງເດີມ. ການກຳຈັດຄວາມຜິດພາດນັ້ນກໍມີສອງດ້ານເຊັ່ນກັນ, ເພາະເມື່ອຄວາມຜິດພາດຖືກປັດອອກທາງປ່ອງຢ້ຽມ ຄວາມຜິດພາດນັ້ນກໍຈະນຳພາຜູ້ທີ່ເລືອກຈະຍັງຄົງຜູກຕິດກັບຄວາມຜິດພາດໄປກັບມັນດ້ວຍ. ພະລາຊະກິດແຫ່ງການແຍກອອກ ຊຶ່ງສຳເລັດໂດຍຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ ນັ້ນ ກໍໄດ້ຖືກ Jeremiah ກ່າວເຖິງເຊັ່ນດຽວກັນ, ແລະ ຄຳພະຍານຂອງທ່ານກໍສອດຄ່ອງກັບ Sister White ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຄົນງານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສາມາດເປີດເຜີຍຊັບສົມບັດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້, ຈົນກະທັ້ງຫຼາຍພັນຄົນຈະເບິ່ງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະ ຄວາມພິສວງ.”

> ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເຢໂຮວາຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: “ຖ້າເຈົ້າກັບໃຈ ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບຄືນມາ ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງຕ່ຳຊ້າ ເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງປາກຂອງເຮົາ; ໃຫ້ພວກເຂົາກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າກັບໄປຫາພວກເຂົາ.” ເຢເຣມີຢາ 15:19.

ບໍລິບົດຂອງຂໍ້ຄວາມໃນພຣະທຳ ເຢເຣມີຢາ ແມ່ນກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນເທົ່ານັ້ນທີ່ແຍກສິ່ງທີ່ມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງທີ່ຊົ່ວຊ້າ, ແຕ່ຍັງເປັນພາລະກິດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກແທນໂດຍ ເຢເຣມີຢາ ອີກດ້ວຍ, ຜູ້ທີ່ຖືກພັນລະນາວ່າກຳລັງຕັດສິນໃຈວ່າ ພວກເຂົາຈະກັບຄືນຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຫຼືຈະບໍ່ກັບຄືນ. ເຫັນໄດ້ຢ່າງແນ່ຊັດວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຢູ່ກັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເພາະຖ້າພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນກັບພຣະອົງ, ກໍຈະບໍ່ມີເຫດຜົນໃດເລີຍທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງກັບຄືນ. ເມື່ອພວກເຂົາກັບຄືນ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລ້ວພາຍຫຼັງກໍກາຍເປັນພຣະໂອສະຖຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາກໍຈະໄດ້ສຳເລັດພາລະກິດແຫ່ງການແຍກສິ່ງທີ່ມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງທີ່ຊົ່ວຊ້າ. ພາລະກິດຂອງ “ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ” ນັ້ນ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງບັນດາຜູ້ມີປັນຍາ. ພາລະກິດຂອງ “ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ” ໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller ຍັງຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນອີກດ້ວຍ ເມື່ອພຣະຄຣິດຊຳລະລານຂອງພຣະອົງໃຫ້ບໍລິສຸດຜ່ານກະບວນການຫຼອມຊຳລະ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ວ່າ ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດນີ້ຈະເລີ່ມຕົ້ນໃນໄວພຽງໃດ, ແຕ່ມັນຈະບໍ່ຖືກຊັກຊ້າໄປອີກດົນ. ພຣະອົງຜູ້ຊົງຖືພັດຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ຈະຊຳລະພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນຈາກມົນທິນທາງສິນທຳ. ພຣະອົງຈະກຳຈັດລານນວດຂອງພຣະອົງຢ່າງສິ້ນເຊິງ.” Testimonies to Ministers, 372, 373.

“ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ” ຄັ້ງສຸດທ້າຍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ແລະນີ້ແມ່ນຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຕາມມາລາກີ ບົດທີ 3.

> “ມາລາກີ 3:1–4 ຖືກອ້າງອີງ.”

> “ກຳລັງມີຂະບວນການຫຼອມແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເກີດຂຶ້ນທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂຍທາໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເຂົ້າມາໃນພະລະກິດນີ້. ຂະບວນການນີ້ເປັນການທົດລອງທີ່ໜັກຍິ່ງຕໍ່ຈິດວິນຍານ, ແຕ່ມັນເປັນສິ່ງຈຳເປັນ ເພື່ອວ່າມົນທິນຈະຖືກຂັບອອກໄປ. ການທົດລອງທັງຫຼາຍເປັນສິ່ງຈຳເປັນ ເພື່ອວ່າເຮົາຈະໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າມາໃກ້ຊິດພຣະບິດາເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນຂອງເຮົາ, ໃນການຍອມຈຳນົນຕໍ່ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອວ່າເຮົາຈະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຄວາມຊອບທຳ. ພະລະກິດແຫ່ງການຫຼອມແລະຊຳລະຈິດວິນຍານໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າຕ້ອງດຳເນີນຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຈະຖ່ອມຕົນລົງຢ່າງຍິ່ງ, ຕາຍຕໍ່ຕົນເອງຢ່າງໝົດສິ້ນ, ຈົນເມື່ອຖືກເອີ້ນເຂົ້າສູ່ການຮັບໃຊ້ຢ່າງແຂງຂັນແລ້ວ, ພວກເຂົາຈະມີສາຍຕາທີ່ມຸ່ງຈົດແຕ່ພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າ.” Review and Herald, April 10, 1894.

ຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງມິນເລີ ຊີ້ບອກເຖິງການຟື້ນຟູຄວາມຈິງດັ້ງເດີມຄືນມາ ແລະການຟື້ນຟູປະຊາຊົນຜູ້ໜຶ່ງພ້ອມກັນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍໄປ. ຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ຊີ້ບອກເຖິງການຟື້ນຟູອານາຈັກຂອງລາວຄືນມາ. ຄວາມຝັນຂອງມິນເລີ ກ່າວເຖິງການຝັງກົບໄວ້ຂອງຄວາມຈິງດັ້ງເດີມ ໂດຍໃຊ້ຖ້ອຍຄຳທີ່ວ່າ ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກ “ກະຈັດກະຈາຍ.” ຄຳວ່າ “ກະຈັດກະຈາຍ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ເຈັດເວລາ.” ຄວາມຝັນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ແມ່ນກ່ຽວກັບການ “ກະຈັດກະຈາຍ” ຂອງ “ເຈັດເວລາ.” ເນບູກາດເນັດຊາ ຖືກຈັດໄວ້ໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798, ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນລາວເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດຜູ້ໄດ້ກັບໃຈແລ້ວ. ມິນເລີ ເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ໃນປີ 1798.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ນຳສະເໜີຄວາມຝັນຂອງ Miller ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ເມື່ອພວກເຮົາຖືກເອີ້ນໃຫ້ມີຄວາມເຫັນຕ່າງຈາກຜູ້ອື່ນ, ຫຼືເມື່ອຜູ້ອື່ນສະແດງຄວາມເຫັນຕ່າງຈາກຄວາມຄິດເຫັນຂອງເຮົາ, ພວກເຮົາຄວນສະແດງຈິດໃຈແຫ່ງຄຣິດສະຕຽນ, ແລະຖືຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ໄວ້ໃຫ້ໂດດເດັ່ນວ່າ ພວກເຮົາສາມາດສະຫງົບແລະທ່ຽງທຳໄດ້; ເພາະຄວາມຈິງສາມາດຮອງຮັບການພິສູດໄດ້. ຍິ່ງມີການສຶກສາມັນຫຼາຍເທົ່າໃດ, ແສງສະຫວ່າງຂອງມັນກໍຍິ່ງສ່ອງອອກຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ພໍພຣະທັຍຕໍ່ທຸກສິ່ງທີ່ມີລັກສະນະແຫ່ງຄວາມແຂງກະດ້າງແລະຄວາມຮຸນແຮງ, ແລະຊົງຕຳນິຜູ້ທີ່ຖິ້ມຄວາມດູຖູກແລະຄຳປະນາມໃສ່ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຫັນຕ່າງຈາກຕົນ, ໂດຍວາງເຂົາໄວ້ໃນແສງທີ່ເລວຮ້າຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້. ສະຫວັນທັງປວງເຝົ້າເບິ່ງຜູ້ທີ່ກະທຳດັ່ງນີ້ ດັ່ງທີ່ສະຫວັນເຄີຍເບິ່ງພວກຟາຣິສີ, ແລະປະກາດວ່າເຂົາເປັນຜູ້ບໍ່ຮູ້ທັງພຣະຄຳພີແລະພະລັງຂອງພຣະເຈົ້າ. ສັດຕູຂອງຄວາມຈິງບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ຄວາມຈິງກາຍເປັນຄວາມຜິດພາດໄດ້. ພວກເຂົາອາດຢຽບຍ່ຳຄວາມຈິງ, ແລະຄິດວ່າເພາະພວກເຂົາໄດ້ໂຄ່ນມັນລົງ ແລະກົບມັນໄວ້ດ້ວຍສິ່ງປະປົກ, ມັນຈຶ່ງຖືກພິຊິດແລ້ວ; ແຕ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງດົນໃຈຄົນສັດຊື່ບາງຄົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ເຮັດດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ກະທຳເມື່ອພຣະອົງຢູ່ໃນໂລກ,—ກວາດສິ່ງປະປົກອອກໄປ, ແລະຟື້ນຟູຄວາມຈິງໃຫ້ກັບຄືນສູ່ບ່ອນອັນເໝາະສົມຂອງມັນໃນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄວາມຈິງ.

> “ໃນບັນດາກຸ່ມຊົນທີ່ຄວາມຈິງເປັນເລື່ອງແຫ່ງການອະພິປາຍນັ້ນ ຈະມີຜູ້ທີ່ຄັດຄ້ານທຸກສິ່ງທີ່ຕົນບໍ່ເຄີຍຍຶດຖືວ່າເປັນຄວາມຈິງ; ແລະໃນຂະນະທີ່ເຂົາປະຈົບປະແຈງຕົນເອງວ່າກຳລັງຕໍ່ສູ້ພຽງແຕ່ກັບຄວາມຜິດພາດ ເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຟັງດ້ວຍຫູທີ່ປາດສະຈາກອະຄະຕິ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຈະເຂົ້າໃຈວ່າອັນໃດເປັນຄວາມຈິງ ແລະບໍ່ບິດເບືອນຫຼືຕີຄວາມຜິດໃນສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້. ເຂົາມີແບບຢ່າງຂອງມະນຸດໃນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝຜູ້ທີ່ໄດ້ຕໍ່ສູ້ຕ້ານຄວາມຈິງ ແລະໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ກໍໄດ້ປະຕິເສດຄຳປຶກສາ (sic) ຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ຕ້ານຕົນເອງ. ຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໜັກຈະຕົກຢູ່ເທິງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໂອກາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແຕ່ກະນັ້ນຍັງພາດທີ່ຈະຢູ່ຝ່າຍຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຖ້າເຂົາກ້າທີ່ຈະຢູ່ຝ່າຍຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ ເຂົາຈະໄດ້ຮັບການປົກຮັກສາໄວ້ໃນຄວາມຊື່ສັດທ່ຽງຕົງ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອເຂົາຖືກເອີ້ນໃຫ້ຢືນຢູ່ແຕ່ລຳພັງ. ພຣະອົງຈະຊົງທຳໃຫ້ເຂົາສາມາດຢືນຢັດຢ່າງກ້າຫານ ໃນຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຄວາມເປັນທຳ ໂດຍຕໍ່ສູ້ເພື່ອຫຼັກການແຫ່ງຄວາມຊອບທຳທີ່ບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເສື່ອມປົນ. ພຣະອົງຈະຊົງຄ້ຳຈູນເຂົາໃນການຕໍ່ສູ້ເພື່ອສິ່ງຖືກຕ້ອງ ເພາະມັນເປັນສິ່ງຖືກຕ້ອງ ເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມຍຸດຕິທຳຈະລົ້ມລົງຢູ່ຕາມຖະໜົນ ແລະຄວາມເທົ່າທ່ຽມຈະເຂົ້າມາບໍ່ໄດ້ກໍຕາມ. ເຂົາຈະເຂົ້າໃຈວ່າສິ່ງໃດເປັນຂອງບໍລິສຸດ ແລະປາດສະຈາກມົນທິນ ແລະສອດຄ້ອງກັບພຣະຊີວິດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະຈະບໍ່ຫັນອອກຈາກຫຼັກການອັນບໍລິສຸດທີ່ສຸດແຫ່ງຄຣິດສະຕຽນ ບໍ່ວ່າໃນຈິດວິນຍານ ຖ້ອຍຄຳ ຫຼືການກະທຳ ເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາຈະຢືນຢູ່ໃນການຕໍ່ຕ້ານ ບໍ່ພຽງແຕ່ຄວາມບໍ່ຮູ້ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຕໍ່ຕ້ານຜູ້ທີ່ມີການສຶກສາ ແລະມີປະສົບການ ແລະໃຊ້ອາວຸດແຫ່ງການໃຫ້ເຫດຜົນອັນຫຼອກລວງເພື່ອປິດປາກເຂົາ. ຕະຫຼອດການຂັດແຍ້ງທັງໝົດນີ້ ທີ່ຄວາມຜິດພາດຕໍ່ສູ້ກັບຄວາມຈິງ ເຂົາຈະໄດ້ຮັບການປົກຮັກສາໄວ້ ແລະຮັບກຳລັງໃຫ້ຮັກສາແນວທາງເຊັ່ນນັ້ນໄວ້ ຈົນບັນດາສັດຕູຂອງເຂົາບໍ່ສາມາດຫັກລ້າງ ຫຼືຕໍ່ຕ້ານເຂົາໄດ້. ເຂົາຈະຢືນຢັດດັ່ງສີລາຕໍ່ຫຼັກການ ປະຕິເສດທີ່ຈະປະນີປະນອມກັບມະນຸດຜູ້ໃດ ແຕ່ໃນຂະນະດຽວກັນກໍຮັກສາຈິດໃຈທີ່ຈະເປັນລັກສະນະຂອງຄຣິດສະຕຽນທຸກຄົນ.”

> “ຜູ້ໃດທີ່ເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດ ຈະແຍກອອກໄດ້ລະຫວ່າງສິ່ງສັກສິດກັບສິ່ງສາມັນ ແລະຈະຍຶດໝັ້ນຕໍ່ຫຼັກຖານອັນແທ້ຈິງເກືອບກັບອຸປນິສັຍແລະການງານຂອງມະນຸດ, ເພາະພຣະຄຣິດໄດ້ຕັດວ່າ, ‘ເຈົ້າທັງຫຼາຍຈະຮູ້ຈັກເຂົາໄດ້ຈາກຜົນຂອງເຂົາ.’ ຄຣິສຕຽນຈະກ້າວໄປຂ້າງໜ້າທ່າມກາງການຕໍ່ຕ້ານທຸກປະການ. ເຂົາຈະດູໝິ່ນການຍົກຍ້ອງປ້ອຍເປີດ ເພາະມັນເກີດມາຈາກຊາຕານ. ເຂົາຈະກຽດຊັງການກ່າວຫາ ເພາະມັນເປັນອາວຸດຂອງມານຮ້າຍ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ບຳລຸງຄວາມອິດສາ ຫຼືປ່ອຍໃຫ້ຕົນເອງຍົກຕົນຂຶ້ນ ເພາະສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນລັກສະນະຂອງສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າແລະມະນຸດ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກພົບວ່າເປັນສາຍລັບ; ເພາະຊາຕານໄດ້ໃຊ້ພວກຢິວທີ່ຖືກດູໝິ່ນໃນການເຮັດວຽກນີ້ຕໍ່ສູ້ພຣະເຢຊູ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ຕິດຕາມພີ່ນ້ອງຂອງຕົນດ້ວຍຄຳຖາມຫຼັ່ງໄຫລດັ່ງນ້ຳຖ້ວມ ດັ່ງທີ່ພວກຢິວໄດ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດ ໂດຍມີຈຸດປະສົງຈະດັກຈັບພຣະອົງໃນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງ ແລະຍົ່ວໃຫ້ພຣະອົງກ່າວເຖິງຫຼາຍສິ່ງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ພຣະອົງກາຍເປັນຜູ້ຜິດເພາະຄຳໜຶ່ງ.” Home Missionary, September 1, 1894.

Back to Articles