Article

# Laodicea - Number One

ເລົາດີເຊຍ - ໝາຍເລກໜຶ່ງ

Isaiah’s Prophecy of Doom for the Valley of Vision

ຄຳພະຍາກອນຂອງອິຊາຢາເຖິງວິບັດພິນາດສຳລັບຫຸບເຂົາແຫ່ງນິມິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 14, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> The burden of the valley of vision. What aileth thee now, that thou art wholly gone up to the housetops? Thou that art full of stirs, a tumultuous city, a joyous city: thy slain men are not slain with the sword, nor dead in battle. All thy rulers are fled together, they are bound by the archers: all that are found in thee are bound together, which have fled from far. Therefore said I, Look away from me; I will weep bitterly, labour not to comfort me, because of the spoiling of the daughter of my people. For it is a day of trouble, and of treading down, and of perplexity by the Lord God of hosts in the valley of vision, breaking down the walls, and of crying to the mountains. Isaiah 22:1–5.

> ພາລະໜັກເກື່ອນກັບຮ່ອມພູແຫ່ງນິມິດ. ບັດນີ້ເກີດຫຍັງແກ່ເຈົ້າ, ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຈົ້າທັງໝົດຂຶ້ນໄປເທິງຫຼັງຄາ? ເຈົ້າຜູ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມວຸ້ນວາຍ, ເປັນນະຄອນແຫ່ງຄວາມອຶກກະທຶກ, ເປັນນະຄອນແຫ່ງຄວາມຊື່ນບານ: ຄົນຂອງເຈົ້າທີ່ຖືກຂ້ານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖືກຂ້າດ້ວຍດາບ, ແລະກໍບໍ່ໄດ້ຕາຍໃນສົງຄາມ. ບັນດາຜູ້ປົກຄອງຂອງເຈົ້າພາກັນຫລົບໜີໄປ, ພວກເຂົາຖືກມັດໂດຍພວກພົນທະນູ: ທຸກຄົນທີ່ຖືກພົບໃນເຈົ້າກໍຖືກມັດຮ່ວມກັນ, ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຫລົບໜີມາແຕ່ໄກ. ເພາະສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ຂໍໃຫ້ຫັນຈາກຂ້າພະເຈົ້າໄປ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ, ຢ່າໄດ້ພະຍາຍາມປອບໃຈຂ້າພະເຈົ້າ, ເພາະເຫດແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງທິດາແຫ່ງຊົນຊາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເພາະວ່ານີ້ເປັນວັນແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ, ແລະແຫ່ງການຖືກຢໍ້າຍີ, ແລະແຫ່ງຄວາມສັບສົນ ໂດຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈອມໂຍທາໃນຮ່ອມພູແຫ່ງນິມິດ, ເປັນການທຳລາຍກຳແພງລົງ, ແລະເປັນການຮ້ອງທຸກໄປຫາພູເຂົາ. ເອຊາຢາ 22:1–5.

In the book of Isaiah, the word “burden” is found eighteen times. Eleven of those references are directly identifying prophecies of doom, and the other seven references refer to a burden as something that is carried upon the shoulder. Only one of the references translated as “burden” represents something that is carried on the shoulder and is also a prophecy of doom. I intend to address that one reference that is the Hebrew word identifying something that is carried, but is also a prophecy of doom, so I am identifying the distinction from the start, though we will not return to these facts until later.

ໃນພຣະທຳເອຊາຢາ ຄຳວ່າ “ພາລະ” ປາກົດຢູ່ສິບແປດຄັ້ງ. ໃນຈຳນວນນັ້ນ ສິບເອັດຂໍ້ອ້າງອີງໄດ້ຊີ້ບອກໂດຍກົງເຖິງຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດ ແລະ ອີກເຈັດຂໍ້ອ້າງອີງໝາຍເຖິງພາລະວ່າເປັນສິ່ງທີ່ຖືກແບກໄວ້ເທິງບ່າ. ມີພຽງແຕ່ຂໍ້ອ້າງອີງດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ແປວ່າ “ພາລະ” ໃນຄວາມໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ຖືກແບກໄວ້ເທິງບ່າ ແລະ ໃນຂະນະດຽວກັນກໍເປັນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດດ້ວຍ. ຂ້າພະເຈົ້າມີຈຸດປະສົງຈະກ່າວເຖິງຂໍ້ອ້າງອີງນັ້ນພຽງຂໍ້ດຽວ ຊຶ່ງເປັນຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຊີ້ບອກເຖິງສິ່ງທີ່ຖືກແບກ ແຕ່ກໍເປັນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດດ້ວຍ ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກຳນົດຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ໄວ້ແຕ່ຕົ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາຈະບໍ່ກັບມາກ່າວເຖິງຂໍ້ເທັດຈິງເຫຼົ່ານີ້ອີກຈົນກວ່າໃນພາຍຫຼັງ.

The chapter is not vague about the definition of the “valley of vision” for it is identified as the “City of David” and also as “Jerusalem.” The valley of vision is a reference to Laodicean Adventism during the history of the last six verses of Daniel eleven. Isaiah set the context for this doom with the history represented in chapter twenty by describing the progressive conquering of the world by the Assyrian king who had sent a military leader named Tartan to capture a city in Egypt called Ashdod.

ບົດນີ້ບໍ່ໄດ້ຄຸມເຄືອໃນການນິຍາມຂອງ “ຫຸບເຂົາແຫ່ງນິມິດ” ເພາະວ່າມັນໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ນະຄອນຂອງດາວິດ” ແລະຍັງເປັນ “ເຢຣູຊາເລັມ” ອີກດ້ວຍ. ຫຸບເຂົາແຫ່ງນິມິດເປັນການອ້າງເຖິງ Adventism ແບບ Laodicean ໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດຂອງຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນດານີເອນ ບົດທີ 11. ເອຊາຢາໄດ້ວາງບໍລິບົດຂອງຄວາມພິນາດນີ້ໄວ້ດ້ວຍປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນບົດທີ 20 ໂດຍການພັນລະນາການພິຊິດໂລກຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປໂດຍກະສັດອັດຊີເຣຍ ຜູ້ໄດ້ສົ່ງຜູ້ນຳກອງທັບຄົນໜຶ່ງຊື່ Tartan ໄປຍຶດເອົາເມືອງໜຶ່ງໃນອີຢິບທີ່ເອີ້ນວ່າ Ashdod.

The Sunday law is identified in Daniel eleven verse forty-one and it identifies three groups that “escape” the hand of the papacy at the Sunday law.

ກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກລະບຸໄວ້ໃນດານີເອນ 11:41 ແລະຂໍ້ນັ້ນໄດ້ລະບຸສາມກຸ່ມທີ່ “ຫຼົບໜີ” ຈາກມືຂອງສັນຕະປາປາໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> In the year that Tartan came unto Ashdod, (when Sargon the king of Assyria sent him,) and fought against Ashdod, and took it; At the same time spake the Lord by Isaiah the son of Amoz, saying, Go and loose the sackcloth from off thy loins, and put off thy shoe from thy foot. And he did so, walking naked and barefoot. And the Lord said, Like as my servant Isaiah hath walked naked and barefoot three years for a sign and wonder upon Egypt and upon Ethiopia; So shall the king of Assyria lead away the Egyptians prisoners, and the Ethiopians captives, young and old, naked and barefoot, even with their buttocks uncovered, to the shame of Egypt. And they shall be afraid and ashamed of Ethiopia their expectation, and of Egypt their glory. And the inhabitant of this isle shall say in that day, Behold, such is our expectation, whither we flee for help to be delivered from the king of Assyria: and how shall we escape? Isaiah 20:1–6.

> ໃນປີທີ່ທາຕານໄດ້ມາເຖິງອັດໂດດ (ເມື່ອຊາຣ໌ໂກນກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ສົ່ງເຂົາມາ) ແລະໄດ້ຮົບກັບອັດໂດດ ແລະຍຶດເອົາໄດ້; ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ພຣະຢາເວໄດ້ຕັດຜ່ານອິຊາຢາ ບຸດຂອງອາໂມດ ວ່າ, “ຈົ່ງໄປ ແລະປົດຜ້າກະສອບອອກຈາກແອວຂອງເຈົ້າ ແລະຖອດເກີບອອກຈາກຕີນຂອງເຈົ້າ.” ແລະທ່ານກໍໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຍ່າງເປືອຍກາຍແລະຕີນເປົ່າ. ແລະພຣະຢາເວກ່າວວ່າ, “ເໝືອນດັ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ອິຊາຢາ ໄດ້ຍ່າງເປືອຍກາຍແລະຕີນເປົ່າເປັນເວລາສາມປີ ເພື່ອເປັນໝາຍສຳຄັນແລະເປັນການອັດສະຈັນແກ່ເອຢິບແລະແກ່ເອທິໂອເປຍ; ສັນໃດ ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍກໍຈະນຳຊາວເອຢິບໄປເປັນນັກໂທດ ແລະນຳຊາວເອທິໂອເປຍໄປເປັນເຊີຍ, ທັງຄົນໜຸ່ມແລະຄົນເຖົ້າ, ເປືອຍກາຍແລະຕີນເປົ່າ, ຈົນເຫັນບັ້ນທ້າຍ, ເພື່ອເປັນຄວາມອັບອາຍແກ່ເອຢິບ. ແລະພວກເຂົາຈະຢ້ານກົວແລະອັບອາຍເນື່ອງດ້ວຍເອທິໂອເປຍອັນເປັນຄວາມຄາດຫວັງຂອງຕົນ ແລະເນື່ອງດ້ວຍເອຢິບອັນເປັນສະຫງ່າລາສີຂອງຕົນ. ແລະຊາວເກາະນີ້ຈະເວົ້າໃນວັນນັ້ນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມຄາດຫວັງຂອງພວກເຮົາ, ທີ່ພວກເຮົາໄດ້ໜີໄປຂໍຄວາມຊ່ອຍເຫຼືອ ເພື່ອໃຫ້ພົ້ນຈາກກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ; ແລ້ວພວກເຮົາຈະໜີພົ້ນໄດ້ຢ່າງໃດ?’” ອິຊາຢາ 20:1–6.

The question raised by the inhabitants of the isle is how do they escape from the king of Assyria, which is also represented as the king of the north in Daniel eleven.

ຄໍາຖາມທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນເກາະນັ້ນແມ່ນວ່າ ພວກເຂົາຈະຫຼົບໜີຈາກກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ແນວໃດ ຜູ້ຊຶ່ງຍັງຖືກສະແດງແທນເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນດານີເອນບົດທີ 11 ອີກດ້ວຍ.

> He [the king of the north] shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> ເຂົາ [ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ] ຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດດ້ວຍ, ແລະຫຼາຍປະເທດຈະຖືກລົ້ມລ້າງ; ແຕ່ບັນດາເຫຼົ່ານີ້ຈະພົ້ນຈາກມືຂອງເຂົາ, ຄື ເອໂດມ, ໂມອາບ, ແລະຫົວໜ້າຂອງບຸດທັງຫຼາຍແຫ່ງອຳໂມນ. ດານີເອນ 11:41.

In this verse the Sunday law in the United States is identified, and there are some subtle nuances in Daniel’s passage that are worth considering. There are three verses in a row in Daniel eleven verse forty to forty-three that all identify “countries.” In verse forty the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States in 1989. Modern historians confirm this fact.

ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້ ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາຖືກຊີ້ບອກໄວ້, ແລະໃນຂໍ້ຄວາມຂອງດານີເອນຍັງມີນັຍລະອຽດອ່ອນບາງປະການທີ່ຄວນພິຈາລະນາ. ໃນດານີເອນ 11:40–43 ມີສາມຂໍ້ຕິດຕໍ່ກັນທີ່ລະບຸເຖິງ “ປະເທດທັງຫຼາຍ.” ໃນຂໍ້ 40 ບັນດາປະເທດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອະດີດສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍອຳນາດສັນຕະປາປາ ແລະ ສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນປີ 1989. ນັກປະຫວັດສາດສະໄໝໃໝ່ໄດ້ຢືນຢັນຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້.

Then in verse forty-two we find the word “countries” representing all the countries of planet earth, as the king of the north (the papacy) captures Egypt, representing the entire world. That is one of the nuances. The other of the two nuances I am referring to in the three verses involve the word “escape” in verse forty-one and then again in verse forty-two. They are two different Hebrew words, though both are translated as “escape.” The Hebrew word translated as “escape” in verse forty-two means finding no deliverance, for when the “ten kings” representing the United Nations agree to give their one-world government over to the control of the papal beast, there is no escape—no deliverance.

ແລ້ວໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ພວກເຮົາພົບຄໍາວ່າ “ປະເທດທັງຫຼາຍ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາປະເທດທັງໝົດໃນໂລກນີ້ ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ (ອໍານາດສັນຕະປາປາ) ຍຶດເອົາເອຢິບ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງທົ່ວໂລກ. ນັ້ນແມ່ນໜຶ່ງໃນນັຍລະອຽດດັ່ງກ່າວ. ອີກນັຍໜຶ່ງໃນສອງນັຍທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງກ່າວເຖິງຢູ່ໃນສາມຂໍ້ນັ້ນ ກ່ຽວພັນກັບຄໍາວ່າ “ຫຼົບໜີ” ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ ແລະຕໍ່ມາອີກໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ. ຄໍາທັງສອງນັ້ນເປັນຄໍາພາສາເຮັບຣິວຄົນລະຄໍາກັນ ແມ່ນແມ່ນວ່າທັງສອງຖືກແປວ່າ “ຫຼົບໜີ.” ຄໍາພາສາເຮັບຣິວທີ່ຖືກແປວ່າ “ຫຼົບໜີ” ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ໝາຍເຖິງການບໍ່ພົບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ເພາະເມື່ອ “ກະສັດສິບອົງ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ເຫັນດີມອບລັດຖະບານໂລກດຽວຂອງຕົນໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງສັນຕະປາປາ ກໍຈະບໍ່ມີການຫຼົບໜີ—ບໍ່ມີການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:12–17.

> ແລະເຂົາທັງສິບທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນນັ້ນແມ່ນກະສັດສິບອົງ ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບອານາຈັກເທື່ອ; ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບອຳນາດເປັນກະສັດຢູ່ໃນຊົ່ວໂມງດຽວກັນກັບສັດຮ້າຍ. ພວກເຂົາເຫຼົ່ານີ້ມີຈິດໃຈອັນດຽວກັນ ແລະຈະມອບອຳນາດແລະກຳລັງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ພວກເຂົາຈະກະທຳສົງຄາມກັບພຣະເມສານ້ອຍ ແລະພຣະເມສານ້ອຍຈະຊົງມີໄຊເໜືອພວກເຂົາ; ເພາະພຣະອົງເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອບັນດາເຈົ້າ ແລະເປັນກະສັດເໜືອບັນດາກະສັດ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ກັບພຣະອົງນັ້ນເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເອີ້ນ, ຖືກຊົງເລືອກ, ແລະສັດຊື່. ແລະທ່ານນັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ນ້ຳທັງຫຼາຍທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນ ບ່ອນທີ່ຍິງໂສເພນີນັ່ງຢູ່ນັ້ນ ແມ່ນຊົນຊາດ, ຝູງຊົນ, ປະຊາຊາດ, ແລະພາສາທັງຫຼາຍ. ແລະເຂົາທັງສິບທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ ພວກເຂົາຈະກຽດຊັງຍິງໂສເພນີ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ນາງພິນາດແລະເປືອຍກາຍ ແລະຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະຈະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃສ່ໄວ້ໃນໃຈຂອງພວກເຂົາໃຫ້ກະທຳຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ເຫັນພ້ອມກັນ ແລະໃຫ້ມອບອານາຈັກຂອງຕົນແກ່ສັດຮ້າຍ ຈົນກວ່າພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າຈະສຳເລັດ. ພຣະນິມິດ 17:12–17.

These “ten kings” are referenced repeatedly in God’s word and in the story of Elijah, Ahab, the king of Israel was the head of ten tribes, and he was married to Jezebel. Jezebel is the papacy at the end of the world, Elijah is the messengers of the third angel’s message and Ahab is the head of a ten-king alliance. Ahab represents the United States as the leader of the United Nations during the prophetic history of the Sunday law. When Egypt is captured by Assyria, the king of the north in Daniel eleven forty-two has just forced the ten kings to agree to surrender their kingdom unto the papal power.

“ກະສັດສິບອົງ” ເຫຼົ່ານີ້ ຖືກກ່າວເຖິງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໃນເລື່ອງລາວຂອງເອລີຢາ, ອາຮາບ ກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ເປັນຫົວໜ້າຂອງສິບເຜົ່າ, ແລະລາວໄດ້ສົມລົດກັບນາງເຢຊາເບນ. ເຢຊາເບນແມ່ນສັນຕະປາປາໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ, ເອລີຢາແມ່ນບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະອາຮາບແມ່ນຫົວໜ້າຂອງພັນທະມິດກະສັດສິບອົງ. ອາຮາບເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນຖານະຜູ້ນຳຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ໃນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເມື່ອອີຢິບຖືກອັດຊີເຣຍຍຶດໄດ້, ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນດານີເອນ 11:42 ກໍໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ກະສັດສິບອົງນັ້ນເຫັນດີຍອມມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ.

> “As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.

> “ເມື່ອພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ວິກິດຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ການທີ່ຄວາມກົມກຽວແລະຄວາມເປັນໜຶ່ງດຽວມີຢູ່ທ່າມກາງເຄື່ອງມືທັງຫຼາຍຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເປັນສິ່ງສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ. ໂລກເຕັມໄປດ້ວຍພາຍຸ, ສົງຄາມ ແລະຄວາມແຕກແຍກ. ແຕ່ພາຍໃຕ້ຫົວໜຶ່ງດຽວ—ອຳນາດສັນຕະປາປາ—ປະຊາຊົນຈະຮ່ວມເປັນໜຶ່ງເພື່ອຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າໃນບຸກຄົນແຫ່ງພະຍານຂອງພຣະອົງ. ສະຫະພາບນີ້ຖືກຜະສານໃຫ້ແໜ້ນໂດຍຜູ້ຫລົງເຊື່ອຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນຂະນະທີ່ເຂົາພະຍາຍາມຮວບຮວມຕົວແທນຂອງຕົນໃຫ້ເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ ເຂົາກໍຈະເຮັດວຽກເພື່ອແບ່ງແຍກແລະກະຈາຍຜູ້ທີ່ສົ່ງເສີມຄວາມຈິງນັ້ນ. ຄວາມອິດສາ, ການສົງໄສຢ່າງຊົ່ວຮ້າຍ, ການເວົ້າຮ້າຍ, ຖືກເຂົາຍຸຍົງໃຫ້ເກີດຂຶ້ນເພື່ອຜະລິດຄວາມບາດໝາງແລະຄວາມແຕກແຍກ.” Testimonies, volume 7, 182.

In verse forty-one we find the word “escape” and we also find the word “escape” in verse forty-two, but they are two different Hebrew words. The word translated as “escape” in verse forty-one means to escape as if by slipperiness. This is the word translated as “escape” in verse six of Isaiah chapter twenty. “In that day” “the inhabitant of this isle” ask how they can escape from the Assyrian who “in that day” is progressively conquering the world as illustrated in Daniel eleven and several other passages of Scripture.

ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ ພວກເຮົາພົບຄໍາວ່າ “ຫຼົບໜີ” ແລະໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ພວກເຮົາກໍພົບຄໍາວ່າ “ຫຼົບໜີ” ເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ທັງສອງເປັນຄໍາພາສາເຮັບຣິວຄົນລະຄໍາ. ຄໍາທີ່ແປວ່າ “ຫຼົບໜີ” ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ ມີຄວາມໝາຍວ່າຫຼົບໜີໄປໄດ້ດັ່ງຄົນທີ່ຫຼຸດລື່ນອອກໄປ. ນີ້ແມ່ນຄໍາດຽວກັນທີ່ແປວ່າ “ຫຼົບໜີ” ໃນຂໍ້ທີຫົກ ຂອງເອຊາຢາບົດທີຊາວ. “ໃນວັນນັ້ນ” “ຊາວເກາະນີ້” ຖາມວ່າພວກເຂົາຈະຫຼົບໜີຈາກຊາວອັດຊີເຣຍໄດ້ແນວໃດ ຜູ້ຊຶ່ງ “ໃນວັນນັ້ນ” ກໍາລັງພິຊິດໂລກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ສະແດງໄວ້ໃນດານີເອນ 11 ແລະໃນພຣະຄໍາພີອີກຫຼາຍຕອນ.

In Daniel eleven verse forty-one when the papacy, or as Daniel represents him, the king of the north, or as Isaiah represents him the Assyrian, is conquering the “glorious land” representing the United States, there are two groups that are identified.

ໃນດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 41 ເມື່ອອໍານາດສັນຕະປາປາ, ຫຼືດັ່ງທີ່ດານີເອນໄດ້ພັນລະນາເຖິງເຂົາ, ຄືກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ຫຼືດັ່ງທີ່ເອຊາຢາໄດ້ພັນລະນາເຖິງເຂົາວ່າເປັນຊາວອັດຊີເຣຍ, ກໍາລັງພິຊິດ “ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ” ອັນເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ມີສອງກຸ່ມທີ່ຖືກລະບຸໄວ້.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.

> ເຂົາຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດນັ້ນດ້ວຍ, ແລະຫຼາຍປະເທດຈະຖືກໂຄ່ນລົ້ມ; ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະພົ້ນຈາກມືຂອງເຂົາ, ຄື ເອໂດມ, ໂມອາບ, ແລະຫົວໜ້າແຫ່ງບັນດາລູກຫຼານຂອງອຳໂມນ. ດານີເອນ 11:41.

One is the “many” who are overthrown and the other group is represented as “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon.” At the Sunday law, Revelation eighteen verse four, calls those still in Babylon to “come out.”

ກຸ່ມໜຶ່ງແມ່ນ “ຫຼາຍຄົນ” ຜູ້ຖືກລົ້ມລົງ ແລະ ອີກກຸ່ມໜຶ່ງຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ເອໂດມ, ໂມອາບ ແລະ ຫົວໜ້າແຫ່ງລູກຫຼານຂອງອຳໂມນ.” ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ພຣະນິມິດ 18:4 ເອີ້ນບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນໃຫ້ “ອອກມາ.”

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. Revelation 18:4.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນອີກສຽງໜຶ່ງຈາກສະຫວັນ ກ່າວວ່າ, “ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ ແລະເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ.” ພຣະນິມິດ 18:4

Edom, Moab and the chief of the children of Ammon are those who escape by slipperiness, as the peoples of the isle in Isaiah twenty are hoping to do.

ເອໂດມ, ໂມອາບ ແລະ ບັນດາຫົວໜ້າແຫ່ງລູກຫຼານຂອງອັມໂມນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຫຼົບໜີລອດໄດ້ໂດຍຄວາມລື່ນໄຫຼ, ເໝືອນດັ່ງບັນດາປະຊາຊົນແຫ່ງເກາະໃນ ອິຊາຢາ ບົດທີຊາວ ກຳລັງຫວັງວ່າຈະກະທຳ.

In verse forty-one the other nuance I am referring to is that in verse forty, forty-one and forty-two we find the word “countries,” but in verse forty-one it is a supplied word, not in the original words of Daniel and does not belong there. Many countries were overthrown in fulfillment of verse forty at the collapse of the Soviet Union and many countries are captured when the papacy takes over the United Nations. But at the Sunday law in the United States the “many” who are overthrown, are not many countries, they can only be Seventh-day Adventists.

ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ ນັຍອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງກ່າວເຖິງກໍຄື ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບ, ສີ່ສິບເອັດ ແລະ ສີ່ສິບສອງ ພວກເຮົາພົບຄຳວ່າ “ບັນດາປະເທດ,” ແຕ່ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດນັ້ນ ມັນເປັນຄຳທີ່ຖືກເພີ່ມເຂົ້າມາ, ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຖ້ອຍຄຳດັ້ງເດີມຂອງດານີເອນ ແລະ ບໍ່ຄວນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຫຼາຍປະເທດໄດ້ຖືກໂຄ່ນລົ້ມລົງເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສຳເລັດເມື່ອສະຫະພາບໂຊວຽດລົ້ມສະຫຼາຍ ແລະ ຫຼາຍປະເທດຖືກຍຶດຄອງເມື່ອລະບົບສັນຕະປາປາເຂົ້າຄວບຄຸມສະຫະປະຊາຊາດ. ແຕ່ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ “ຫຼາຍຄົນ” ຜູ້ທີ່ຖືກໂຄ່ນລົ້ມລົງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຫຼາຍປະເທດ, ພວກເຂົາຈະເປັນໄດ້ພຽງແຕ່ຄຣິສຕຽນເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ເທົ່ານັ້ນ.

> “If the light of truth has been presented to you, revealing the Sabbath of the fourth commandment, and showing that there is no foundation in the Word of God for Sunday observance, and yet you still cling to the false sabbath, refusing to keep holy the Sabbath which God calls ‘My holy day,’ you receive the mark of the beast. When does this take place? When you obey the decree that commands you to cease from labor on Sunday and worship God, while you know that there is not a word in the Bible showing Sunday to be other than a common working day, you consent to receive the mark of the beast, and refuse the seal of God.” Review and Herald, July 13, 1897.

> “ຖ້າຫາກວ່າແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີແກ່ທ່ານ, ເປີດເຜยໃຫ້ເຫັນວັນຊະບາໂຕແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່, ແລະສະແດງວ່າໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ມີຮາກຖານໃດໆສຳລັບການຖືຮັກສາວັນອາທິດ, ແລະເຖິງກະນັ້ນທ່ານຍັງຄົງຍຶດຕິດກັບວັນຊະບາໂຕອັນປອມ, ປະຕິເສດທີ່ຈະຖືວັນຊະບາໂຕໃຫ້ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນວ່າ ‘ວັນບໍລິສຸດຂອງເຮົາ,’ ທ່ານກໍຮັບເອົາເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນເມື່ອໃດ? ເມື່ອທ່ານເຊື່ອຟັງກົດບັນຍັດທີ່ສັ່ງໃຫ້ທ່ານຢຸດຈາກການເຮັດງານໃນວັນອາທິດ ແລະນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ທ່ານຮູ້ຢູ່ວ່າໃນພຣະຄຳພີບໍ່ມີແມ້ແຕ່ຄຳດຽວທີ່ສະແດງວ່າວັນອາທິດເປັນອັນອື່ນນອກຈາກວັນທຳມະດາສຳລັບການເຮັດວຽກ, ທ່ານກໍຍິນຍອມຮັບເອົາເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະປະຕິເສດຕໍ່ຕາພຣະຜະນຶກຂອງພຣະເຈົ້າ.” Review and Herald, July 13, 1897.

Any member of the Seventh-day Adventist church accepted the Sabbath doctrine when they first became baptized members of the church and they are held accountable to the “light of truth” concerning the Sabbath.

ສະມາຊິກຄົນໃດກໍຕາມຂອງຄຣິສຕະຈັກເຊເວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ໄດ້ຍອມຮັບຫຼັກຄຳສອນເລື່ອງວັນຊະບາໂຕຕັ້ງແຕ່ເມື່ອເຂົາໄດ້ເປັນສະມາຊິກໂດຍການຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນຄຣິສຕະຈັກເປັນຄັ້ງທຳອິດ ແລະພວກເຂົາຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ “ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງ” ກ່ຽວກັບວັນຊະບາໂຕ.

> “The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Romish church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.

> “ການປ່ຽນແປງວັນຊະບາໂຕເປັນເຄື່ອງໝາຍ ຫຼື ຕາປະທັບແຫ່ງອຳນາດຂອງສາສນາຈັກໂຣມັນ. ບັນດາຜູ້ທີ່, ເມື່ອເຂົ້າໃຈຂໍ້ຮຽກຮ້ອງຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ແລ້ວ, ເລືອກຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕອັນປອມແທນທີ່ວັນອັນແທ້ຈິງ, ດ້ວຍເຫດນັ້ນກໍກຳລັງຖວາຍການຄາລະວະແກ່ອຳນາດນັ້ນ ຊຶ່ງໂດຍອຳນາດນັ້ນແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວທີ່ມີການບັນຊາໃຫ້ຖືຮັກສາມັນ. ຕາປະທັບຂອງສັດຮ້າຍແມ່ນວັນຊະບາໂຕຂອງສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງໂລກໄດ້ຍອມຮັບເອົາແທນວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້.”

> “No one has yet received the mark of the beast. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.

> “ຍັງບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍເທື່ອ. ເວລາແຫ່ງການທົດສອບຍັງບໍ່ທັນມາເຖິງ. ມີຄຣິດສະຕຽນແທ້ຢູ່ໃນທຸກຄຣິດຕະຈັກ ໂດຍບໍ່ຍົກເວັ້ນແມ່ນແຕ່ຄຣິດຕະຈັກໂຣມັນຄາທອລິກ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ ຈົນກວ່າເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງ ແລະໄດ້ເຫັນພັນທະທີ່ຕ້ອງຖືຕາມພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່. ແຕ່ເມື່ອຄຳສັ່ງຈະຖືກປະກາດອອກໄປໃຫ້ບັງຄັບຮັກສາວັນຊະບາໂຕທຽມປອມ ແລະສຽງຮ້ອງດັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະເຕືອນມະນຸດທັງຫຼາຍຕໍ່ການນະມັດສະການສັດຮ້າຍແລະຮູບຂອງມັນ, ເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງຄວາມເທັດກັບຄວາມແທ້ຈະຖືກຂີດໄວ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດ. ເມື່ອນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຍັງຄົງດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນການລ່ວງລະເມີດ ຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ.”

> “With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Manuscript 51, 1899.

> “ພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ຊ່ວງເວລານີ້ຢ່າງຮວດເລັວ. ເມື່ອຄຣິດຈັກໂປຣແຕສຕັງຈະຮ່ວມມືກັບອຳນາດຝ່າຍໂລກເພື່ອຄ້ຳຈຸນສາສະໜາອັນບໍ່ຖືກຕ້ອງ ຊຶ່ງເພາະການຕໍ່ຕ້ານສາສະໜານັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາເຄີຍອົດທົນຕໍ່ການຂົ່ມເຫັງອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ເມື່ອນັ້ນ ວັນຊະບາໂຕຂອງສັນຕະປາປາຈະຖືກບັງຄັບໃຊ້ໂດຍອຳນາດຮ່ວມກັນຂອງຄຣິດຈັກແລະລັດ. ຈະມີການຫຼົງຫນີຈາກຄວາມເຊື່ອໃນລະດັບຊາດ ຊຶ່ງຈະສິ້ນສຸດລົງກໍແຕ່ໃນຄວາມພິນາດຂອງຊາດ.” Manuscript 51, 1899.

At the Sunday law the only people held accountable for the light of the third angel is Seventh-day Adventists, for it is only then that those outside of Adventism will have the test of the third angel presented to them. The “many” overthrown at the Sunday law are Laodicean Adventists, for “judgment begins at the house of God.”

ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຜູ້ດຽວທີ່ຖືກຖາມຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ແສງສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຄືຊາວ Seventh-day Adventists, ເພາະວ່າຈະເປັນກໍໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ທີ່ບັນດາຜູ້ຢູ່ນອກ Adventism ຈະໄດ້ຖືກນຳສະເໜີການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. “ຄົນເປັນອັນຫຼາຍ” ທີ່ຖືກໂຄ່ນລົງໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ ແມ່ນຊາວ Adventists ແຫ່ງ Laodicea, ເພາະວ່າ “ການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> So the last shall be first, and the first last: for many be called, but few chosen. Matthew 20:16.

> ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຢູ່ທ້າຍຈະເປັນຜູ້ທໍາອິດ ແລະ ຜູ້ທີ່ຢູ່ທໍາອິດຈະເປັນຜູ້ທ້າຍ ເພາະວ່າ ມີຫຼາຍຄົນຖືກເອີ້ນ ແຕ່ມີໜ້ອຍຄົນທີ່ຖືກເລືອກ. ມັດທາຍ 20:16.

Isaiah is a “sign and a wonder” for Egypt and Ethiopia concerning the papacies progressive conquering of the world. Egypt is the United Nations; Ethiopia is the United States and Assyria is the papacy. In the setting of that prophetic history Isaiah begins to set forth a series of prophecies of doom. Chapter twenty-two is about the Laodiceans that are overthrown at the Sunday law and the Philadelphians that call “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon” out of Babylon.

ເອຊາຢາເປັນ “ໝາຍສຳຄັນ ແລະ ການອັດສະຈັນ” ສຳລັບອີຢິບ ແລະ ເອທິໂອເປຍ ກ່ຽວກັບການພິຊິດໂລກຢ່າງຄ່ອຍໆຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ. ອີຢິບ ແມ່ນ ສະຫະປະຊາຊາດ; ເອທິໂອເປຍ ແມ່ນ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ອັດຊີເຣຍ ແມ່ນ ລະບົບສັນຕະປາປາ. ໃນບໍລິບົດຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ເອຊາຢາເລີ່ມນຳສະເໜີຊຸດຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດ. ບົດທີຊາວສອງ ເວົ້າເຖິງຊາວລາວດີເຊຍທີ່ຖືກໂຄ່ນລົ້ມໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ຊາວຟີລາເດນເຟຍທີ່ຮ້ອງເອີ້ນ “ເອໂດມ, ໂມອາບ ແລະ ຫົວໜ້າແຫ່ງບຸດທັງຫຼາຍຂອງອຳໂມນ” ອອກຈາກບາບີໂລນ.

Laodicean Adventism lacks the necessary character to be saved, and they are spewed out of the mouth of the Lord at the Sunday law. I note this fact, only to emphasize the next point. Isaiah twenty-two represents another reason that Laodicea is lost, for the prophecy of doom is against the valley of “vision.” There are two primary Hebrew words that are translated as “vision.” One represents the prophetic sequence of events and the other represents a vision of Christ. One is external to the church and the other is internal to the church. The word in chapter twenty-two is the vision representing prophetic events, and it is the same word translated as “vision” in the book of Proverbs.

ອັດເວນຕິດແຫ່ງລາວດີເຊຍຂາດລັກສະນະນິສັຍອັນຈຳເປັນເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ, ແລະພວກເຂົາຖືກພຣະອົງຊົງຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວເຖິງຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ ເພື່ອເນັ້ນຈຸດຕໍ່ໄປເທົ່ານັ້ນ. ອິຊາຢາ ບົດ 22 ສະແດງເຫດຜົນອີກປະການໜຶ່ງທີ່ລາວດີເຊຍພິນາດ, ເພາະຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດນັ້ນມຸ່ງຕໍ່ຮ່ອມພູແຫ່ງ “ນິມິດ.” ມີຄຳພາສາເຮັບເຣີຫຼັກສອງຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “ນິມິດ.” ຄຳໜຶ່ງໝາຍເຖິງລຳດັບເຫດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະອີກຄຳໜຶ່ງໝາຍເຖິງນິມິດຂອງພຣະຄຣິດ. ຢ່າງໜຶ່ງຢູ່ພາຍນອກຄຣິດຕະຈັກ ແລະອີກຢ່າງໜຶ່ງຢູ່ພາຍໃນຄຣິດຕະຈັກ. ຄຳທີ່ຢູ່ໃນບົດ 22 ແມ່ນນິມິດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງເຫດການພະຍາກອນ, ແລະມັນແມ່ນຄຳດຽວກັນທີ່ຖືກແປວ່າ “ນິມິດ” ໃນພຣະທຳສຸພາສິດ.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ບ່ອນໃດທີ່ບໍ່ມີນິມິດ ປະຊາຊົນກໍພິນາດໄປ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ສຸພາສິດ 29:18.

The “burden of the valley of vision” is the prophecy identifying two classes of worshippers in God’s church at the end of the world. One class represented by Shebna is Laodicea and the other class is Philadelphia represented by Eliakim the son of Hilkiah. The distinction between the two classes in the chapter is of course the same distinction as the parable of the ten virgins. One class has the oil at midnight and the other class does not. The “oil” as a symbol represents different truths depending on the context where it is found, but in Isaiah twenty-two the “oil” of the ten virgins is represented by the word “vision.” One class has the “oil” the other does not.

“ພາລະແຫ່ງຮ່ອມພູແຫ່ງນິມິດ” ແມ່ນຄໍາພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກເຖິງຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກໃນຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ. ຈໍາພວກໜຶ່ງ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍ Shebna ແມ່ນ Laodicea ແລະອີກຈໍາພວກໜຶ່ງແມ່ນ Philadelphia ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍ Eliakim ບຸດຂອງ Hilkiah. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສອງຈໍາພວກໃນບົດນີ້ ແນ່ນອນວ່າເປັນຄວາມແຕກຕ່າງດຽວກັນກັບຄໍາອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ. ຈໍາພວກໜຶ່ງມີນ້ໍາມັນໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ແລະອີກຈໍາພວກໜຶ່ງບໍ່ມີ. “ນ້ໍາມັນ” ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກ ສື່ແທນຄວາມຈິງຫຼາຍປະການໂດຍຂຶ້ນກັບບໍລິບົດທີ່ມັນປາກົດຢູ່, ແຕ່ໃນ Isaiah ບົດທີຊາວສອງ “ນ້ໍາມັນ” ຂອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ຖືກແທນໂດຍຄໍາວ່າ “ນິມິດ.” ຈໍາພວກໜຶ່ງມີ “ນ້ໍາມັນ” ແລະອີກຈໍາພວກໜຶ່ງບໍ່ມີ.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “ຜູ້ທີ່ຖືກເຈີມຢືນຢູ່ຂ້າງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ ມີຕຳແໜ່ງອັນເຄີຍຖືກປະທານແກ່ຊາຕານໃນຖານະເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມ. ໂດຍບັນດາສິ່ງມີຊີວິດອັນບໍລິສຸດທີ່ລ້ອມຮອບພຣະບັນລັງຂອງພຣະອົງ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງດຳລົງການສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນໂລກ. ນ້ຳມັນຄຳເປັນສັນລັກແທນພຣະຄຸນ ທີ່ດ້ວຍພຣະຄຸນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງຄ້ຳຈຸນໂຄມໄຟຂອງບັນດາຜູ້ເຊື່ອໃຫ້ມີນ້ຳມັນຢູ່ສະເໝີ ເພື່ອມັນຈະບໍ່ກະພິບແລະດັບລົງ. ຖ້າຫາກວ່ານ້ຳມັນອັນບໍລິສຸດນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກເທລົງມາຈາກສະຫວັນຜ່ານຂ່າວສານທັງຫລາຍແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ບັນດາອຳນາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຈະຄວບຄຸມມະນຸດໄວ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> ພຣະເຈົ້າຖືກລົບຫຼູ່ເມື່ອພວກເຮົາບໍ່ຍອມຮັບການສື່ສານທີ່ພຣະອົງຊົງສົ່ງມາຫາພວກເຮົາ. ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງປະຕິເສດນ້ຳມັນຄຳອັນພຣະອົງປະສົງຈະເທລົງໃນດວງວິນຍານຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ຖືກຖ່າຍທອດໄປຍັງຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ເມື່ອສຽງຮ້ອງດັງຂຶ້ນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປຮັບພຣະອົງ,’ ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບນ້ຳມັນບໍລິສຸດ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖະໜອມພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ ຈະພົບວ່າ ເຊັ່ນດຽວກັບພວກຍິງພົມຈັນໂງ່ ພວກເຂົາບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະໄປພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ. ໃນຕົວພວກເຂົາເອງ ບໍ່ມີອຳນາດທີ່ຈະໄດ້ນ້ຳມັນນັ້ນມາ, ແລະຊີວິດຂອງພວກເຂົາກໍພັງທະລາຍ. ແຕ່ຖ້າມີການທູນຂໍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພວກເຮົາອ້ອນວອນເໝືອນຢ່າງທີ່ໂມເຊໄດ້ກະທຳວ່າ, ‘ຂໍຊົງສຳແດງພຣະສິລິຂອງພຣະອົງແກ່ຂ້ານ້ອຍ,’ ຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເທລົງຢ່າງອຸດົມໃນໃຈຂອງພວກເຮົາ. ຜ່ານທໍ່ຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ, ນ້ຳມັນຄຳຈະຖືກຖ່າຍທອດມາຫາພວກເຮົາ. ‘ບໍ່ແມ່ນໂດຍກຳລັງ, ຫຼືໂດຍອຳນາດ, ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວແຫ່ງພົນໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້.’ ໂດຍການຮັບແສງອັນເຈີດຈ້າຂອງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ບຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າສ່ອງແສງເປັນດວງໄຟໃນໂລກ.” Review and Herald, July 20, 1897.

The spirits of the prophets agree with one another, and Zechariah’s two anointed ones are also the two witnesses of Revelation eleven.

ວິນຍານຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນສອດຄ່ອງກັນ ແລະ ຜູ້ທີ່ຖືກເຈີມສອງຄົນຂອງເຊກາຣີຢາ ກໍແມ່ນພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດເຊັ່ນກັນ.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament. Both are important testimonies to the origin and perpetuity of the law of God. Both are witnesses also to the plan of salvation. The types, sacrifices, and prophecies of the Old Testament point forward to a Saviour to come. The Gospels and Epistles of the New Testament tell of a Saviour who has come in the exact manner foretold by type and prophecy.” The Great Controversy, 267.

> ເກືອບກ່ຽວກັບພະຍານສອງຄົນນັ້ນ ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ປະກາດເພີ່ມເຕີມວ່າ: “ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແຫຼະແມ່ນຕົ້ນມະກອກສອງຕົ້ນ ແລະແມ່ນຄັນປະທີບສອງອັນ ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.” “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ” ນັກຂຽນເພງສັນລະເສີນກ່າວວ່າ “ເປັນປະທີບແກ່ຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະເປັນແສງສະຫວ່າງແກ່ທາງຂອງຂ້ານ້ອຍ.” Revelation 11:4; Psalm 119:105. ພະຍານສອງຄົນນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຳພີແຫ່ງພຣະສັນຍາເດີມ ແລະພຣະສັນຍາໃໝ່. ທັງສອງເປັນຄຳພະຍານທີ່ສຳຄັນຕໍ່ຕົ້ນກຳເນີດ ແລະຄວາມຄົງຢູ່ຕະຫຼອດໄປຂອງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ທັງສອງຍັງເປັນພະຍານຕໍ່ແຜນການແຫ່ງຄວາມລອດດ້ວຍ. ແບບຢ່າງ, ເຄື່ອງບູຊາ, ແລະຄຳພະຍາກອນໃນພຣະສັນຍາເດີມຊີ້ໄປຂ້າງໜ້າເຖິງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຜູ້ທີ່ຈະສະເດັດມາ. ພຣະກິດຕິຄຸນ ແລະສາລະສົ່ງໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ບອກເຖິງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ໄດ້ສະເດັດມາແລ້ວ ຕາມວິທີການຢ່າງຖືກຕ້ອງທີ່ແບບຢ່າງແລະຄຳພະຍາກອນໄດ້ບອກໄວ້.” The Great Controversy, 267.

Zechariah’s two anointed ones represent the communication process that is illustrated in Revelation chapter one. The “oil” which is the prophetic “vision” of historical events is conveyed through the Old and New Testaments. In Revelation eleven these two witnesses are identified by context as Moses and Elijah. Moses and Elijah are a symbol unto themselves.

ຜູ້ທີ່ຖືກເຈີມສອງຄົນຂອງເຊກາຣີຢາ ເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການສື່ສານທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ່ໜຶ່ງ. “ນ້ຳມັນ” ຊຶ່ງເປັນ “ນິມິດ” ຝ່າຍຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບເຫດການທາງປະຫວັດສາດ ໄດ້ຖືກສົ່ງຕໍ່ຜ່ານພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາເກົ່າ ແລະ ພັນທະສັນຍາໃໝ່. ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ່ສິບເອັດ ພະຍານສອງຄົນນີ້ຖືກລະບຸໂດຍບໍລິບົດວ່າແມ່ນ ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ. ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ເປັນສັນຍາລັກໃນຕົວຂອງພວກເຂົາເອງ.

When represented together as at the Mount of Transfiguration or Revelation eleven they are symbols of two different truths. At the mount they represent the martyrs during the Sunday law crisis and the one hundred and forty-four thousand, whereas in Revelation eleven they represent the Old and New Testaments. But for Adventism they represent even more. The two witnesses for the Jews were the “law and the prophets” representing the Old Testament, and the two witnesses for Christians were the Old and New Testaments, but for Adventism the two witnesses are the word of God and the testimony of Jesus. This is why John was in Patmos.

ເມື່ອຖືກນຳມາເປັນຕົວແທນຮ່ວມກັນ ດັ່ງເຊັ່ນຢູ່ເທິງພູແຫ່ງການປ່ຽນຮູບ ຫຼື ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 11 ພວກເຂົາເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມຈິງສອງປະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ທີ່ເທິງພູນັ້ນ ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ພະຍານພີລະຊີບໃນລະຫວ່າງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ກຸ່ມໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ໃນຂະນະທີ່ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 11 ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາເດີມ ແລະ ພັນທະສັນຍາໃໝ່. ແຕ່ສຳລັບອັດເວນຕິດ ພວກເຂົາຍັງເປັນຕົວແທນຫຼາຍກວ່ານັ້ນອີກ. ພະຍານສອງຄົນສຳລັບຊາວຢິວແມ່ນ “ກົດບັນຍັດ ແລະ ພວກຜູ້ພະຍາກອນ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາເດີມ, ແລະ ພະຍານສອງຄົນສຳລັບຄຣິດສະຕຽນແມ່ນພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາເດີມ ແລະ ພັນທະສັນຍາໃໝ່, ແຕ່ສຳລັບອັດເວນຕິດ ພະຍານສອງຄົນແມ່ນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນເຫດຜົນທີ່ໂຢຮັນຢູ່ເກາະປັດໂມດ.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

> ຂ້າພະເຈົ້າ ໂຢຮັນ ຜູ້ເປັນທັງພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ແລະເປັນຜູ້ຮ່ວມໃນຄວາມທຸກຍາກ ແລະໃນອານາຈັກ ແລະໃນຄວາມອົດທົນຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ໄດ້ຢູ່ໃນເກາະທີ່ເອີ້ນວ່າ ປັດໂມສ ເນື່ອງດ້ວຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເນື່ອງດ້ວຍຄຳພະຍານເຖິງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ພຣະນິມິດ 1:9

In Isaiah twenty-two the two witnesses of Moses and Elijah are represented, though it can only be recognized if you apply the principle of Alpha and Omega to the chapter. Consider where Jesus started His explanation of the “vision” of prophetic events to His disciples on the road to Emmaus.

ໃນ ອິຊາຢາ ບົດ 22 ພະຍານທັງສອງຄື ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້, ແຕ່ສິ່ງນີ້ຈະສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອທ່ານນຳຫຼັກການຂອງ Alpha ແລະ Omega ມາປະຍຸກຕໍ່ບົດນັ້ນ. ຈົ່ງພິຈາລະນາວ່າ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງເລີ່ມຕົ້ນຄຳອະທິບາຍຂອງພຣະອົງເກືອບກັບ “ນິມິດ” ຂອງເຫດການພະຍາກອນແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ລະຫວ່າງທາງໄປຍັງ Emmaus ຕັ້ງແຕ່ຈຸດໃດ.

> “Beginning at Moses, the very Alpha of Bible history, Christ expounded in all the Scriptures the things concerning Himself.” Desire of Ages, 796.

> “ເລີ່ມຕົ້ນຕັ້ງແຕ່ໂມເຊ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນອານຟາແຫ່ງປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີ, ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງອະທິບາຍໃນພຣະຄຳພີທັງປວງເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວກັບພຣະອົງເອງ.” Desire of Ages, 796.

Elijah is the prophet that appears before the great and dreadful day of the Lord, with a message based upon the principle of Alpha and Omega, turning the hearts of the fathers (alpha) unto the children (omega). Moses and Elijah represent the alpha and omega of Bible prophecy. If you can hear it Moses was William Miller. Both Moses and Miller died, and both were identified by inspiration as saved. Moses is of course resurrected right after his death, but angels are waiting around the grave of Miller until his resurrection. Elijah represents the last messenger before the coming of the great and dreadful day of the Lord.

ເອລີຢາແມ່ນສາດສະດາຜູ້ທີ່ປາກົດຂຶ້ນກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າສະພຶງກົວຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພ້ອມດ້ວຍຂ່າວສານທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການຂອງອາລຟາແລະໂອເມກາ, ຫັນໃຈຂອງບັນພະບຸລຸດ (ອາລຟາ) ໄປຫາລູກຫຼານ (ໂອເມກາ). ໂມເຊແລະເອລີຢາເປັນຕົວແທນຂອງອາລຟາແລະໂອເມກາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ຖ້າທ່ານສາມາດໄດ້ຍິນສິ່ງນີ້, ໂມເຊກໍຄື William Miller. ທັງໂມເຊແລະ Miller ໄດ້ຕາຍລົງ, ແລະທັງສອງໄດ້ຖືກລະບຸໂດຍການດົນໃຈວ່າໄດ້ຮັບຄວາມລອດ. ແນ່ນອນ ໂມເຊໄດ້ຖືກຄືນຊີວິດທັນທີຫຼັງຈາກການຕາຍຂອງທ່ານ, ແຕ່ພວກທູດສະຫວັນກຳລັງຄອຍຢູ່ຮອບຫຼຸມຝັງສົບຂອງ Miller ຈົນກວ່າການຄືນຊີວິດຂອງທ່ານຈະມາເຖິງ. ເອລີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນສຸດທ້າຍກ່ອນການສະເດັດມາຂອງວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າສະພຶງກົວຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

> “The Jews tried to stop the proclamation of the message that had been predicted in the Word of God; but prophecy must be fulfilled. The Lord says, ‘Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord’ (Malachi 4:5). Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, and when he appears, men may say, ‘You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way. Let me tell you how to teach your message.’

> “ພວກຢິວໄດ້ພະຍາຍາມຂັດຂວາງການປະກາດຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ; ແຕ່ຄຳພະຍາກອນຈະຕ້ອງສຳເລັດ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ‘ເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າສະພຶງກົວຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະມາເຖິງ’ (Malachi 4:5). ຈະຕ້ອງມີຜູ້ໜຶ່ງມາໃນຈິດວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ, ແລະເມື່ອຜູ້ນັ້ນປາກົດຕົວ, ມະນຸດອາດຈະກ່າວວ່າ, ‘ທ່ານເອົາຈິງເອົາຈັງເກີນໄປ, ທ່ານບໍ່ໄດ້ຕີຄວາມພຣະຄຳພີຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ໃຫ້ຂ້ອຍບອກທ່ານວ່າຄວນສອນຂ່າວສານຂອງທ່ານແນວໃດ.’”

> “There are many who cannot distinguish between the work of God and that of man. I shall tell the truth as God gives it to me, and I say now, If you continue to find fault, to have a spirit of variance, you will never know the truth, Jesus said to His disciples, ‘I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now’ ( John 16:12). They were not in a condition to appreciate sacred and eternal things; but Jesus promised to send the Comforter, who would teach them all things, and bring all things to their remembrance, whatsoever He had said unto them. Brethren, we must not put our dependence in man. ‘Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of?’ (Isaiah 2:22). You must hang your helpless souls upon Jesus. It does not become us to drink from the fountain of the valley, when there is a fountain in the mountain. Let us leave the lower streams; let us come to the higher springs. If there is a point of truth that you do not understand, upon which you do not agree, investigate, compare scripture with scripture, sink the shaft of truth down deep into the mine of God’s Word. You must lay yourselves and your opinions on the altar of God, put away your preconceived ideas, and let the Spirit of Heaven guide you into all truth.” Selected Messages, book 1, 412.

> “ມີຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ສາມາດແຍກແຍະລະຫວ່າງພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າກັບຂອງມະນຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກຄວາມຈິງຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວວ່າ, ຖ້າພວກທ່ານຍັງຄົງຈັບຜິດ, ຍັງຄົງມີຈິດໃຈແຫ່ງການຂັດແຍ້ງ, ພວກທ່ານຈະບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງຈັກເທື່ອ. ພຣະເຢຊູດ້ວຍຕັດແກ່ສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ, ‘ເຮົາຍັງມີຫຼາຍສິ່ງທີ່ຈະກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າ, ແຕ່ບັດນີ້ພວກເຈົ້າຍັງຮັບໄວ້ບໍ່ໄດ້’ (John 16:12). ພວກເຂົາຍັງບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຈະຊື່ນຊົມສິ່ງສັກສິດແລະສິ່ງນິລັນດອນໄດ້; ແຕ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າຈະສົ່ງພຣະຜູ້ປອບໂຍນມາ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະສອນພວກເຂົາໃນສາລະພັດສິ່ງ, ແລະຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາລະນຶກໄດ້ເຖິງທຸກສິ່ງ ບໍ່ວ່າສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາ. ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ພວກເຮົາຕ້ອງບໍ່ເອົາມະນຸດເປັນທີ່ພຶ່ງພາ. ‘ຈົ່ງເລີກພຶ່ງມະນຸດ, ຜູ້ທີ່ລົມຫາຍໃຈຢູ່ແຕ່ໃນຮູດັງຂອງເຂົາ; ເພາະເຂົາຈະນັບວ່າມີຄ່າອັນໃດໄດ້?’ (Isaiah 2:22). ພວກທ່ານຈຳຕ້ອງນຳດວງຈິດອັນໄຮ້ເລີ່ຍວແຮງຂອງພວກທ່ານໄປຍຶດໜ່ວງໄວ້ກັບພຣະເຢຊູ. ມັນບໍ່ສົມຄວນແກ່ພວກເຮົາທີ່ຈະດື່ມຈາກນ້ຳພຸແຫ່ງຫຸບເຂົາ ເມື່ອມີນ້ຳພຸຢູ່ໃນພູເຂົາ. ໃຫ້ພວກເຮົາລະຖິ້ມສາຍນ້ຳຕ່ຳໆເສຍ; ໃຫ້ພວກເຮົາມາຫາບໍ່ນ້ຳຕົ້ນທີ່ສູງກວ່າ. ຖ້າມີຈຸດໃດໜຶ່ງແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ພວກທ່ານບໍ່ເຂົ້າໃຈ, ຫຼືໃນຂໍ້ໃດທີ່ພວກທ່ານບໍ່ເຫັນພ້ອມກັນ, ຈົ່ງສືບສວນ, ປຽບທຽບພຣະຄຳພີກັບພຣະຄຳພີ, ຂຸດປ່ອງແຫ່ງຄວາມຈິງລົງໃຫ້ເລິກໃນບໍ່ແຮ່ແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກທ່ານຕ້ອງວາງຕົນເອງແລະຄວາມຄິດເຫັນຂອງຕົນໄວ້ເທິງແທ່ນບູຊາຂອງພຣະເຈົ້າ, ຈົ່ງປະຖິ້ມແນວຄິດທີ່ມີຢູ່ກ່ອນແລ້ວຂອງພວກທ່ານ, ແລະໃຫ້ພຣະວິນຍານແຫ່ງສະຫວັນນຳພາພວກທ່ານເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງທັງປວງ.” Selected Messages, book 1, 412.

In Isaiah twenty-two Shebna and Eliakim represent the wise and foolish within Adventism at the end of the world when the king of the north is marching upon Jerusalem. Eliakim the son of Hilkiah possessed the “vision,” Shebna didn’t.

ໃນເອຊາຢາ ບົດ 22 ເຊັບນາ ແລະ ເອລີອາກິມ ເປັນຕົວແທນຂອງພວກມີປັນຍາ ແລະ ພວກໂງ່ເຂລາພາຍໃນກຸ່ມແອດເວັນຕິດ ໃນຕອນທ້າຍຂອງໂລກ ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອກຳລັງຍົກທັບເຂົ້າມາຕໍ່ຕ້ານເຢຣູຊາເລັມ. ເອລີອາກິມ ບຸດຂອງຮິນກີຢາ ມີ “ນິມິດ,” ແຕ່ ເຊັບນາ ບໍ່ມີ.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ບ່ອນໃດທີ່ບໍ່ມີນິມິດ ປະຊາຊົນຍ່ອມພິນາດ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ສຸພາສິດ 29:18.

The prophetic message, that is the “vision” of this verse addresses two things. You understand the increase of prophetic light and you live, and if you don’t—you die. If you don’t understand, then you cannot be prepared to keep the Sabbath at the Sunday law test. It will be, “too late.” When Laodicean Adventists are overthrown at the Sunday law, they reject the law because they rejected the “vision of truth.” They have no oil, they do not understand the increase of knowledge that is unsealed just before probation closes.

ຂ່າວສານຄໍາພະຍາກອນ, ນັ້ນຄື “ນິມິດ” ຂອງຂໍ້ພຣະຄໍາພີນີ້, ໄດ້ກ່າວເຖິງສອງສິ່ງ. ທ່ານເຂົ້າໃຈການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ແລະທ່ານຈຶ່ງມີຊີວິດ, ແລະຖ້າທ່ານບໍ່ເຂົ້າໃຈ—ທ່ານກໍຕາຍ. ຖ້າທ່ານບໍ່ເຂົ້າໃຈ, ແລ້ວທ່ານກໍບໍ່ອາດຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ພ້ອມເພື່ອຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕໃນການທົດສອບແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ມັນຈະເປັນ, “ຊ້າເກີນໄປ.” ເມື່ອພວກ Adventists ແຫ່ງ Laodicea ຖືກໂຄ່ນລົ້ມໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ພວກເຂົາປະຕິເສດພຣະບັນຍັດ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດ “ນິມິດແຫ່ງຄວາມຈິງ.” ພວກເຂົາບໍ່ມີນ້ຳມັນ; ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການປິດປະຕູໂອກາດຈະສິ້ນສຸດລົງ.

> Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked. Revelation 3:17.

> ເພາະເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າຮັ່ງມີ, ແລະມີຊັບສິນບໍລິບູນ, ແລະບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດເລີຍ; ແຕ່ບໍ່ຮູ້ວ່າເຈົ້າເປັນຄົນທຸກຍາກໜ້າເວດນາ, ໜ້າສົງສານ, ຍາກຈົນ, ຕາບອດ, ແລະເປືອຍກາຍ. ພຣະນິມິດ 3:17

Isaiah’s sign is that he walked naked and barefoot for three years. He did so to warn those who would be warned by his prophetic message, that if you do not understand the vision of prophetic events, you will come to the Sunday law and become a captive that is led off in a wretched, miserable, poor, blind and naked condition. Isaiah was a sign and wonder for Isaiah’s history, but more so for the end of the world.

ໝາຍສຳຄັນຂອງອິຊາຢາແມ່ນວ່າ ທ່ານໄດ້ດຳເນີນໄປດ້ວຍສະພາບເປືອຍກາຍ ແລະ ຕີນເປົ່າເປັນເວລາສາມປີ. ທ່ານໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນເພື່ອເຕືອນຜູ້ທີ່ຈະຍອມຮັບຄຳເຕືອນໂດຍຂ່າວສານພະຍາກອນຂອງທ່ານວ່າ ຖ້າພວກທ່ານບໍ່ເຂົ້າໃຈນິມິດແຫ່ງເຫດການພະຍາກອນ ພວກທ່ານຈະໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ຈະກາຍເປັນຊະເລີຍທີ່ຖືກນຳພາໄປໃນສະພາບອັນອະນາດ ໜ້າເວດນາ ຍາກຈົນ ຕາບອດ ແລະ ເປືອຍກາຍ. ອິຊາຢາເປັນໝາຍສຳຄັນ ແລະ ສິ່ງອັດສະຈັນສຳລັບປະຫວັດສາດໃນສະໄໝຂອງອິຊາຢາ, ແຕ່ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ສຳລັບວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> ບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ບັງເກີດແກ່ພວກເຂົາເພື່ອເປັນແບບຢ່າງ; ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:11

In the first five verses of chapter twenty-two Jerusalem, the city of David is identified as a “tumultuous,” “joyous city” that is full of “stirs.” A classic biblical statement that is even employed by worldlings is used in this chapter to represent the “joyful” “tumultuous” city that is full of “stirs,” when those in verse thirteen joyfully say, “let us eat and drink; for tomorrow we shall die.” Yet, though they are joyous, their men are slain, but not with a sword, nor in battle, and therefore Isaiah poses the question, “What aileth thee?”

ໃນຫ້າຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີຊາວສອງ ເຢຣູຊາເລັມ ເມືອງຂອງດາວິດ ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ເມືອງທີ່ເອະອຶງວຸ່ນວາຍ” ເປັນ “ເມືອງທີ່ຮ່າເຮີງ” ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍ “ຄວາມປັ່ນປ່ວນ.” ຖ້ອຍຄຳອັນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງແມ່ນແມ່ນແຕ່ຄົນຝ່າຍໂລກກໍຍັງນຳໃຊ້ ຖືກໃຊ້ໃນບົດນີ້ເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງເມືອງທີ່ “ຮ່າເຮີງ” ແລະ “ເອະອຶງວຸ່ນວາຍ” ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍ “ຄວາມປັ່ນປ່ວນ” ເມື່ອບັນດາຜູ້ຄົນໃນຂໍ້ທີສິບສາມກ່າວຢ່າງຮ່າເຮີງວ່າ, “ໃຫ້ພວກເຮົາກິນແລະດື່ມເຖີດ; ເພາະວ່າມື້ອື່ນພວກເຮົາຈະຕາຍ.” ແຕ່ເຖິງວ່າພວກເຂົາຈະຮ່າເຮີງ ບັນດາຊາຍຂອງພວກເຂົາກໍຖືກຂ້າລົງ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍດາບ ຫຼືໃນການສູ້ຮົບ ແລະດັ່ງນັ້ນ ເອຊາຢາຈຶ່ງຕັ້ງຄຳຖາມວ່າ, “ເຈົ້າເປັນຫຍັງໄປ?”

Whatever ails them, it has caused them to go to the housetops. Housetops is a symbol of worshipping the sun, moon and stars, it’s a symbol of spiritualism. Adventism is under a spiritual delusion in the passage.

ບໍ່ວ່າສິ່ງໃດຈະເປັນຄວາມທຸກລຳບາກຂອງພວກເຂົາ, ສິ່ງນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຂຶ້ນໄປເທິງຫຼັງຄາເຮືອນ. ຫຼັງຄາເຮືອນເປັນສັນຍາລັກຂອງການນະມັດສະການດວງອາທິດ, ດວງຈັນ ແລະດວງດາວ; ມັນເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິວິນຍານນິຍົມ. ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້, ອັດເວັນຕິດຊຶມຢູ່ໃຕ້ການຫຼອກລວງຝ່າຍວິນຍານ.

> And them that worship the host of heaven upon the housetops; and them that worship and that swear by the Lord, and that swear by Malcham; And them that are turned back from the Lord; and those that have not sought the Lord, nor inquired for him.

> ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ນະມັດສະການບັນດາບໍລິວານແຫ່ງຟ້າສະຫວັນເທິງດາດຟ້າ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ນະມັດສະການ ແລະທີ່ສາບານໂດຍພຣະຢາເວ, ແລະທີ່ສາບານໂດຍພະມັນຄາມ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຫັນຫຼັງຈາກພຣະຢາເວ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ສະແຫວງຫາພຣະຢາເວ ຫຼືສອບຖາມພຣະອົງ.

> Hold thy peace at the presence of the Lord God: for the day of the Lord is at hand: for the Lord hath prepared a sacrifice, he hath bid his guests. And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit. Zephaniah 1:5–9.

> ຈົ່ງສະງົບຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເພາະວ່າວັນແຫ່ງພຣະອົງຢູ່ໃກ້ແລ້ວ ເພາະພຣະອົງໄດ້ຕຽມການບູຊາໄວ້ ແລະໄດ້ເຊີນແຂກຂອງພຣະອົງແລ້ວ. ແລະໃນວັນແຫ່ງການບູຊາຂອງພຣະອົງນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເຮົາຈະລົງໂທດບັນດາເຈົ້ານາຍ ແລະບັນດາພຣະຣາຊໂອຣົດ ແລະທຸກຄົນທີ່ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງຕ່າງດ້າວ. ໃນວັນດຽວກັນນັ້ນດ້ວຍ ເຮົາຈະລົງໂທດບັນດາຜູ້ທີ່ໂດດຂ້າມທາງທັບປະຕູ ຜູ້ທີ່ເຕັມເຮືອນນາຍຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງແລະການຫລອກລວງ. ເຊຟານີຢາ 1:5–9.

At the Sunday law crisis Adventism, represented as Jerusalem are in “the valley of vision.” Those who reject the prophetic message represented by the “oil” or “vision” are practicing spiritualism, which is addressed by Paul in Second Thessalonians. There we also find those (Shebna) that received not the love of the truth.

ໃນວິກິດແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ອັດເວນຕິສມ໌, ທີ່ຖືກແທນດ້ວຍເຢຣູຊາເລັມ ຢູ່ໃນ “ຫຸບເຂົາແຫ່ງນິມິດ.” ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍ “ນ້ຳມັນ” ຫຼື “ນິມິດ” ກຳລັງປະຕິບັດລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ຊຶ່ງໂປໂລໄດ້ກ່າວເຖິງໃນ ເທຊະໂລນິກ ສະບັບທີສອງ. ທີ່ນັ້ນ ພວກເຮົາຍັງພົບບັນດາຜູ້ (ເຊບນາ) ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຮັກໃນຄວາມຈິງ.

> And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2: 11, 12.

> ແລະເພາະເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງປະທານຄວາມຫລົງຜິດອັນແຮງກ້າໃຫ້ແກ່ເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຊື່ອຄວາມຕົວະ; ເພື່ອວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຄວາມຈິງ ແຕ່ຍິນດີໃນຄວາມອະທຳ ຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດທັງສິ້ນ. 2 ເທຊະໂລນິກ 2:11, 12

Of course, the word “truth” that Paul employs is the Greek word that is taken from the Hebrew word “truth” that is created by combining the three Hebrew letters that represent the Alpha and Omega. The rejection of the “truth” represented as the principle of Alpha and Omega, brings strong delusion upon the Laodiceans, and that delusion is spiritualism.

ແນ່ນອນ, ຄໍາວ່າ “ຄວາມຈິງ” ທີ່ໂປໂລໃຊ້ນັ້ນ ແມ່ນຄໍາພາສາກຣີກທີ່ຖືກນໍາມາຈາກຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “ຄວາມຈິງ” ຊຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍການປະກອບກັນຂອງອັກສອນພາສາເຮັບເຣີສາມຕົວ ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງ Alpha ແລະ Omega. ການປະຕິເສດ “ຄວາມຈິງ” ທີ່ຖືກສະແດງເປັນຫຼັກການຂອງ Alpha ແລະ Omega ນັ້ນ ນໍາຄວາມຫຼົງຜິດຢ່າງຮຸນແຮງມາເທິງຊາວ Laodiceans, ແລະຄວາມຫຼົງຜິດນັ້ນຄືລັດທິວິນຍານນິຍົມ.

> “Says the prophet Isaiah: ‘When they shall say unto you, Seek unto them that have familiar spirits, and unto wizards that peep, and that mutter: should not a people seek unto their God? for the living to the dead? To the law and to the testimony: if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’ Isaiah 8:19, 20. If men had been willing to receive the truth so plainly stated in the Scriptures concerning the nature of man and the state of the dead, they would see in the claims and manifestations of spiritualism the working of Satan with power and signs and lying wonders. But rather than yield the liberty so agreeable to the carnal heart, and renounce the sins which they love, multitudes close their eyes to the light and walk straight on, regardless of warnings, while Satan weaves his snares about them, and they become his prey. ‘Because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ therefore ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie.’ 2 Thessalonians 2:10, 11.” The Great Controversy, 559.

> “ສາດສະດາອິຊາຢາກ່າວວ່າ: ‘ເມື່ອພວກເຂົາຈະກ່າວແກ່ພວກທ່ານວ່າ ຈົ່ງໄປສອບຖາມບັນດາຜູ້ມີວິນຍານຄຸ້ນເຄີຍ ແລະພວກພໍ່ມົດທີ່ກະຊິບແລະພຶມພຳນັ້ນ: ປະຊາຊົນບໍ່ຄວນສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າຂອງຕົນດອກຫລື? ຈະໄປຫາຄົນຕາຍເພື່ອຄົນເປັນຫລື? ຈົ່ງກັບໄປຫາພຣະບັນຍັດແລະຄຳພະຍານ: ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ເວົ້າຕາມພຣະວັດຈະນະນີ້ ກໍເພາະວ່າບໍ່ມີຄວາມສະຫວ່າງຢູ່ໃນພວກເຂົາ.’ ອິຊາຢາ 8:19, 20. ຖ້າມະນຸດເຕັມໃຈຮັບເອົາຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງໃນພຣະຄຳພີ ກ່ຽວກັບສະພາບຂອງມະນຸດ ແລະສະພາບຂອງຄົນຕາຍ ພວກເຂົາກໍຈະເຫັນໃນຄຳອ້າງແລະການສຳແດງຂອງລັດທິຕິດຕໍ່ວິນຍານນັ້ນ ການກະທຳຂອງຊາຕານດ້ວຍລິດອຳນາດ ແລະໝາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນຫລອກລວງ. ແຕ່ແທນທີ່ຈະຍອມລະທິເສລີພາບທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ໃຈຝ່າຍເນື້ອໜັງ ແລະປະຖິ້ມບາບທີ່ຕົນຮັກນັ້ນ ຄົນຈຳນວນຫລາຍກັບປິດຕາຂອງຕົນຕໍ່ຄວາມສະຫວ່າງ ແລະເດີນຕໍ່ໄປຢ່າງກົງຕົງ ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຄຳເຕືອນ ໃນຂະນະທີ່ຊາຕານຖັກທໍບ່ວງແຮ້ວຂອງມັນອ້ອມພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາກໍກາຍເປັນເຫຍື່ອຂອງມັນ. ‘ເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຮັກໃນຄວາມຈິງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຮອດຄວາມລອດ,’ ດັ່ງນັ້ນ ‘ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຈະສົ່ງຄວາມຫລົງຜິດອັນແຮງກ້າມາເຖິງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຄຳຕົວະ.’ 2 ເທຊະໂລນິກ 2:10, 11.” ຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່, 559.

In Isaiah twenty-two the men of the joyous city are slain, but not by battle or the sword, they are bound together and slain with the leaders who have fled.

ໃນເອຊາຢາ ບົດທີ 22 ບັນດາຜູ້ຊາຍແຫ່ງນະຄອນທີ່ເປັນສຸກນັ້ນຖືກສັງຫານ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໂດຍການຮົບ ຫຼືໂດຍດາບ; ພວກເຂົາຖືກມັດຮ່ວມກັນ ແລະຖືກສັງຫານພ້ອມກັບບັນດາຜູ້ນຳທີ່ໄດ້ຫລົບໜີ.

> “If the church pursue a course similar to that of the world, they will share the same fate. Nay, rather, as they have received greater light, their punishment will be greater than that of the impenitent.

> “ຖ້າຄຣິດຈັກດຳເນີນໄປໃນແນວທາງຄ້າຍຄືກັບໂລກ, ພວກເຂົາຈະຮັບຊະຕາກຳອັນດຽວກັນ. ຫາກແທ້ຈິງແລ້ວ, ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຫຼາຍກວ່າ, ການລົງໂທດຂອງພວກເຂົາຈະໜັກກວ່າຂອງຜູ້ທີ່ບໍ່ກັບໃຈ.”

> “We as a people profess to have truth in advance of every other people upon the earth. Then our life and character should be in harmony with such a faith. The day is just upon us when the righteous shall be bound like precious grain in bundles for the heavenly garner, while the wicked are, like the tares, gathered for the fires of the last great day. But the wheat and tares ‘grow together until the harvest.’” Testimonies, volume 5, 100.

> “ພວກເຮົາໃນຖານະເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງ ປະກາດຕົນວ່າພວກເຮົາມີຄວາມຈິງລ່ວງໜ້າກວ່າຊົນຊາດອື່ນໃດທັງປວງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຊີວິດແລະລັກສະນະນິສັຍຂອງພວກເຮົາ ຄວນກົມກຽວກັນກັບຄວາມເຊື່ອເຊັ່ນນັ້ນ. ວັນນັ້ນກໍກຳລັງຈະມາເຖິງພວກເຮົາ ເມື່ອຄົນຊອບທຳຈະຖືກມັດໄວ້ເປັນຟ່ອນເໝືອນເຂົ້າອັນມີຄ່າ ເພື່ອນຳເຂົ້າໄປໃນຍຸ້ງສະຫວັນ, ໃນຂະນະທີ່ຄົນອະທຳກໍຖືກຮວບຮວມເໝືອນຫຍ້າລະອອງ ເພື່ອເຂົ້າສູ່ໄຟໃນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດທ້າຍ. ແຕ່ເຂົ້າສາລີແລະຫຍ້າລະອອງນັ້ນ ‘ຈະເຕີບໂຕຮ່ວມກັນຈົນເຖິງລະດູກ່ຽວ.’” Testimonies, volume 5, 100.

The leadership in Isaiah twenty-two has been bound together by “the archers.” Shebna is identified as a leader over the house, and his position will be given to Eliakim, the son of Hilkiah. In Isaiah twenty-two the prophetic message represented by the “vision” of prophetic events has produced two classes of worshippers in Jerusalem as the king of the north approaches. One class is being bound for the heavenly garner and the other for the fires of the last days. What has bound the wicked is “the archers,” which is one of the many symbols of Islam in God’s Word.

ການນໍາໃນ ເອຊາຢາ ບົດທີ ຊາວສອງ ໄດ້ຖືກຜູກມັດເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍ “ພວກນາຍທະນູ.” ເຊັບນາ ຖືກລະບຸວ່າເປັນຜູ້ນໍາເໜືອຄົວເຮືອນ, ແລະຕໍາແໜ່ງຂອງເຂົາຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ ເອລີອາກິມ ບຸດຂອງ ຮິນກີຢາ. ໃນ ເອຊາຢາ ບົດທີ ຊາວສອງ ຂ່າວສານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ນິມິດ” ຂອງເຫດການແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກໃນ ເຢຣູຊາເລັມ ໃນຂະນະທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອກໍາລັງເຂົ້າມາໃກ້. ຈໍາພວກໜຶ່ງກໍາລັງຖືກຜູກມັດໄວ້ເພື່ອເຂົ້າສູ່ຍຸ້ງສະຫວັນ ແລະອີກຈໍາພວກໜຶ່ງເພື່ອໄຟໃນວັນສຸດທ້າຍ. ສິ່ງທີ່ໄດ້ຜູກມັດຄົນອະທໍານັ້ນຄື “ພວກນາຍທະນູ,” ຊຶ່ງເປັນໜຶ່ງໃນຫຼາຍສັນຍະລັກຂອງ ອິດສະລາມ ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

> And the residue of the number of archers, the mighty men of the children of Kedar, shall be diminished: for the Lord God of Israel hath spoken it. Isaiah 21:17.

> ແລະຈໍານວນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພວກນາຍພົນຜູ້ຍິງທະນູ, ຄືບັນດານັກຮົບຜູ້ເຂັ້ມແຂງຂອງລູກຫຼານແຫ່ງເຄດາ, ຈະຖືກຫຼຸດລົງ; ເພາະວ່າພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ ໄດ້ຕັດດັ່ງນັ້ນ. ອິຊາຢາ 21:17

> And these are the names of the sons of Ishmael, by their names, according to their generations: the firstborn of Ishmael, Nebajoth; and Kedar, and Adbeel, and Mibsam, And Mishma, and Dumah, and Massa, Hadar, and Tema, Jetur, Naphish, and Kedemah: These are the sons of Ishmael, and these are their names, by their towns, and by their castles; twelve princes according to their nations. Genesis 25:13–16.

> ແລະນີ້ແມ່ນຊື່ຂອງບຸດທັງຫຼາຍຂອງອິດສະມາເອນ ຕາມຊື່ຂອງເຂົາ ຕາມເຊື້ອສາຍຂອງເຂົາ: ບຸດຫົວປີຂອງອິດສະມາເອນຄື ເນບາໂຢດ; ແລະ ເກດາ, ແລະ ອັດເບເອນ, ແລະ ມິບຊາມ, ແລະ ມິດຊະມາ, ແລະ ດູມາ, ແລະ ມັດຊາ, ຮາດາ, ແລະ ເຕມາ, ເຢຕູ, ນາຟິດ, ແລະ ເກເດມາ: ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບຸດທັງຫຼາຍຂອງອິດສະມາເອນ ແລະນີ້ແມ່ນຊື່ຂອງເຂົາ ຕາມເມືອງຂອງເຂົາ ແລະ ຕາມປ້ອມຄ່າຍຂອງເຂົາ; ເຈົ້ານາຍສິບສອງຄົນຕາມປະຊາຊາດຂອງເຂົາ. ປະຖົມມະການ 25:13–16.

The leadership of Adventism was bound by archers when they rejected the message that Islam attacked the United States on September 11, 2001, in fulfillment of Bible prophecy. The attack on 9/11 was the confirmation of the message that was unsealed in 1989, at the collapse of the Soviet Union. Islam’s attack on 9/11 paralleled August 11, 1840, when a prophecy about Islam being restrained empowered the first angels’ message by confirming Miller’s primary prophetic rule, that a day represented a year. August 11, 1840 was a fulfillment of a predicted event that was based upon the day for a year principle. When it was fulfilled the first angels’ message was carried to every mission station in the world.

ຜູ້ນຳຂອງຂະບວນການ Adventism ໄດ້ຖືກມັດໄວ້ໂດຍນັກທະນູ ເມື່ອພວກເຂົາປະຕິເສດຂ່າວສານທີ່ວ່າ ອິດສະລາມໄດ້ໂຈມຕີສະຫະລັດອາເມລິກາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີສຳເລັດ. ການໂຈມຕີໃນວັນທີ 9/11 ເປັນການຢືນຢັນຂອງຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989 ໃນເວລາການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ. ການໂຈມຕີຂອງອິດສະລາມໃນວັນທີ 9/11 ຂະຫນານກັບວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ເມື່ອຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບການທີ່ອິດສະລາມຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ ໄດ້ເສີມພະລັງໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໂດຍການຢືນຢັນກົດການພະຍາກອນຫຼັກຂອງ Miller ວ່າ ຫນຶ່ງວັນເທົ່າກັບຫນຶ່ງປີ. ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ເປັນການສຳເລັດຂອງເຫດການທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ ໂດຍອີງໃສ່ຫຼັກການວັນໜຶ່ງເທົ່າກັບປີໜຶ່ງ. ເມື່ອມັນໄດ້ສຳເລັດ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດກໍໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງທຸກສະຖານີມິຊັນໃນໂລກ.

9/11 confirmed the primary rule of the “vision” given to Adventism to proclaim. That rule is that history repeats. When the day for a year principle was confirmed on August 11, 1840, the mighty angel of Revelation ten descended marking the empowerment of Miller’s judgment hour message, thus typifying when the angel of Revelation eighteen descended on 9/11.

9/11 ໄດ້ຢືນຢັນກົດຫຼັກປະການຕົ້ນຕໍຂອງ “ນິມິດ” ທີ່ໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ Adventism ເພື່ອປະກາດ. ກົດນັ້ນຄື ປະຫວັດສາດຍ່ອມຊໍ້າຮອຍ. ເມື່ອຫຼັກການ “ໜຶ່ງວັນເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ” ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດໃນພຣະນິມິດບົດ 10 ໄດ້ລົງມາ ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການປະທານອໍານາດໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານເລື່ອງໂມງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງ Miller, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງເວລາທີ່ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດ 18 ໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 9/11.

> “How comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ມີຖ້ອຍຄໍານີ້ມາໄດ້ຢ່າງໃດ ທີ່ວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ນະຄອນນິວຢອກຈະຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍຄື້ນນ້ຳທະເລຂະໜາດໃຫຍ່? ສິ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ກ່າວເລີຍ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມອງເຫັນອາຄານໃຫຍ່ໆທີ່ກຳລັງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ, ‘ຈະມີເຫດການອັນໜ້າສະພຶງກົວພຽງໃດເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະຊົງລຸກຂຶ້ນ ເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ! ແລ້ວຖ້ອຍຄໍາໃນ ພຣະນິມິດ 18:1–3 ຈະສຳເລັດຜົນ.’ ທັງໝົດຂອງບົດທີສິບແປດໃນພຣະນິມິດເປັນຄຳເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໂລກ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງເປັນພິເສດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຈະມາເຖິງນິວຢອກ, ນອກຈາກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ວັນໜຶ່ງອາຄານໃຫຍ່ໆທີ່ນັ້ນຈະຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍການພິກຜັນ ແລະການພິກຄວ້ຳແຫ່ງພຣະອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຄວາມພິນາດຢູ່ໃນໂລກແລ້ວ. ພຽງພຣະທຳຄຳດຽວຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຽງການແຕະຕ້ອງໜຶ່ງຄັ້ງຈາກລິດອຳນາດອັນເກີນກຳລັງຂອງພຣະອົງ, ແລະໂຄງສ້າງອັນມະຫາສານເຫຼົ່ານີ້ຈະພັງທະລາຍລົງ. ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນ ຊຶ່ງຄວາມໜ້າສະພຶງກົວຂອງມັນເຮົາບໍ່ອາດຈິນຕະນາການໄດ້.” Review and Herald, July 5, 1906.

There is of course much more to say about Islam, but Shebna represents those who reject the “vision” of prophetic history that is based upon the repetition of history, accompanied with the primary truth of the repetition of history—that the beginning of a thing illustrates the end of a thing. The restraint of Islam on August 11, 1840 brought the angel of Revelation ten down and the release of Islam on 9/11 brought the angel of Revelation eighteen down.

ແນ່ນອນວ່າ ຍັງມີອີກຫຼາຍຢ່າງທີ່ຈະກ່າວເຖິງອິສລາມ, ແຕ່ Shebna ເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດ “ນິມິດ” ຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງການຊ້ຳຄືນຂອງປະຫວັດສາດ, ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຈິງຫຼັກປະການຂອງການຊ້ຳຄືນຂອງປະຫວັດສາດ—ຄືວ່າ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຂອງສິ່ງນັ້ນ. ການຖືກຄວບຄຸມໄວ້ຂອງອິສລາມໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ໄດ້ນຳເອົາທູດສະຫວັນໃນ Revelation ten ລົງມາ ແລະການປ່ອຍອິສລາມອອກໃນ 9/11 ໄດ້ນຳເອົາທູດສະຫວັນໃນ Revelation eighteen ລົງມາ.

> And I said, Hear, I pray you, O heads of Jacob, and ye princes of the house of Israel; Is it not for you to know judgment? Who hate the good, and love the evil; who pluck off their skin from off them, and their flesh from off their bones; Who also eat the flesh of my people, and flay their skin from off them; and they break their bones, and chop them in pieces, as for the pot, and as flesh within the caldron. Then shall they cry unto the Lord, but he will not hear them: he will even hide his face from them at that time, as they have behaved themselves ill in their doings. Thus saith the Lord concerning the prophets that make my people err, that bite with their teeth, and cry, Peace; and he that putteth not into their mouths, they even prepare war against him. Therefore night shall be unto you, that ye shall not have a vision; and it shall be dark unto you, that ye shall not divine; and the sun shall go down over the prophets, and the day shall be dark over them. Then shall the seers be ashamed, and the diviners confounded: yea, they shall all cover their lips; for there is no answer of God. But truly I am full of power by the spirit of the Lord, and of judgment, and of might, to declare unto Jacob his transgression, and to Israel his sin. Hear this, I pray you, ye heads of the house of Jacob, and princes of the house of Israel, that abhor judgment, and pervert all equity. They build up Zion with blood, and Jerusalem with iniquity. The heads thereof judge for reward, and the priests thereof teach for hire, and the prophets thereof divine for money: yet will they lean upon the Lord, and say, Is not the Lord among us? none evil can come upon us. Micah 3:1–11.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂໍທ່ານທັງຫຼາຍຈົ່ງຟັງ, ໂອ ບັນດາຫົວໜ້າແຫ່ງຢາໂຄບ ແລະ ພວກເຈົ້ານາຍແຫ່ງວົງວານອິດສະຣາເອນ; ການຮູ້ຈັກຄວາມຍຸດຕິທຳມິແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງທ່ານທັງຫຼາຍດອກຫຼື? ພວກທີ່ກຽດຊັງຄວາມດີ ແລະ ຮັກຄວາມຊົ່ວ; ຜູ້ທີ່ລອກໜັງອອກຈາກພວກເຂົາ ແລະ ເອົາເນື້ອອອກຈາກກະດູກຂອງພວກເຂົາ; ຜູ້ທີ່ກິນເນື້ອແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ແລະ ຖອດໜັງອອກຈາກພວກເຂົາ; ພວກເຂົາຫັກກະດູກຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຟັນເປັນຊິ້ນໆ ເໝືອນດັ່ງສຳລັບໝໍ້ ແລະ ເໝືອນເນື້ອໃນໝໍ້ຕົ້ມ. ແລ້ວພວກເຂົາຈະຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະຢາເວ, ແຕ່ພຣະອົງຈະບໍ່ຟັງພວກເຂົາ; ໃນເວລານັ້ນພຣະອົງຈະຊົງເຊື່ອງພຣະພັກຈາກພວກເຂົາ, ຕາມທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະພຶດຊົ່ວໃນການກະທຳຂອງຕົນ. ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ກ່ຽວກັບຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ນຳປະຊາຊົນຂອງເຮົາໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ຜູ້ທີ່ຂົບດ້ວຍແຂ້ວຂອງຕົນ ແລະ ຮ້ອງວ່າ, ສັນຕິສຸກ; ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ໃສ່ອັນໃດເຂົ້າໃນປາກຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍຕຽມສົງຄາມຕໍ່ສູ້ຜູ້ນັ້ນ. ເພາະສະນັ້ນ ກາງຄືນຈະມາເໜືອທ່ານທັງຫຼາຍ ຈົນທ່ານຈະບໍ່ມີນິມິດ; ແລະ ຄວາມມືດຈະມາເໜືອທ່ານ ຈົນທ່ານຈະບໍ່ອາດທຳນາຍ; ດວງອາທິດຈະຕົກເໜືອພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ກາງວັນຈະກາຍເປັນມືດເໜືອພວກເຂົາ. ແລ້ວພວກຜູ້ເຫັນນິມິດຈະອັບອາຍ ແລະ ພວກຜູ້ທຳນາຍຈະສັບສົນ; ແທ້ຈິງ ພວກເຂົາທຸກຄົນຈະປິດປາກຂອງຕົນ, ເພາະບໍ່ມີຄຳຕອບຈາກພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າເຕັມດ້ວຍລິດອຳນາດໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງພຣະຢາເວ, ແລະ ດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະ ດ້ວຍກຳລັງ, ເພື່ອປະກາດແກ່ຢາໂຄບເຖິງການລະເມີດຂອງເຂົາ ແລະ ແກ່ອິດສະຣາເອນເຖິງບາບຂອງເຂົາ. ຂໍທ່ານທັງຫຼາຍຈົ່ງຟັງຂໍ້ນີ້, ໂອ ບັນດາຫົວໜ້າແຫ່ງວົງວານຢາໂຄບ ແລະ ພວກເຈົ້ານາຍແຫ່ງວົງວານອິດສະຣາເອນ, ຜູ້ທີ່ຊັງຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະ ບິດເບືອນຄວາມທ່ຽງທຳທັງສິ້ນ. ພວກເຂົາສ້າງຊີໂອນຂຶ້ນດ້ວຍເລືອດ ແລະ ສ້າງເຢຣູຊາເລັມຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຊ້າ. ພວກຫົວໜ້າຂອງນາງພິພາກສາເພື່ອສິນຈ້າງ, ແລະ ພວກປະໂລຫິດຂອງນາງສັ່ງສອນເພື່ອຄ່າຈ້າງ, ແລະ ພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງນາງທຳນາຍເພື່ອເງິນ; ແຕ່ເຖິງປານນັ້ນ ພວກເຂົາຍັງອີງອາໄສພຣະຢາເວ ແລະ ກ່າວວ່າ, ພຣະຢາເວບໍ່ຢູ່ທ່າມກາງພວກເຮົາດອກຫຼື? ຈະບໍ່ມີພິບັດອັນໃດມາເໜືອພວກເຮົາໄດ້. ມີກາ 3:1–11

> And the multitude of all the nations that fight against Ariel [Jerusalem], even all that fight against her and her munition, and that distress her, shall be as a dream of a night vision. It shall even be as when an hungry man dreameth, and, behold, he eateth; but he awaketh, and his soul is empty: or as when a thirsty man dreameth, and, behold, he drinketh; but he awaketh, and, behold, he is faint, and his soul hath appetite: so shall the multitude of all the nations be, that fight against mount Zion. Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:7–16.

> ແລະບັນດາປະຊາຊາດທັງຫຼາຍທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບອາຣິເອນ [ເຢຣູຊາເລັມ], ຄືທັງໝົດຜູ້ທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບນາງ ແລະກັບປ້ອມປາການຂອງນາງ, ແລະຜູ້ທີ່ບີບຄັ້ນນາງ, ຈະເປັນດັ່ງຄວາມຝັນໃນນິມິດຍາມຄ່ຳຄືນ. ມັນຈະເປັນເໝືອນເມື່ອຄົນຫິວຄົນໜຶ່ງຝັນ ແລະ, ເບິ່ງແມ, ລາວກຳລັງກິນ; ແຕ່ເມື່ອຕື່ນຂຶ້ນ ຈິດວິນຍານຂອງລາວກໍຍັງຫວ່າງເປົ່າ; ຫຼືເໝືອນເມື່ອຄົນຫິວນ້ຳຄົນໜຶ່ງຝັນ ແລະ, ເບິ່ງແມ, ລາວກຳລັງດື່ມ; ແຕ່ເມື່ອຕື່ນຂຶ້ນ ແລະ, ເບິ່ງແມ, ລາວອ່ອນແຮງ ແລະຈິດວິນຍານຂອງລາວຍັງປາຖະໜາຢູ່: ດັ່ງນັ້ນບັນດາປະຊາຊາດທັງຫຼາຍຈະເປັນດັ່ງນັ້ນ, ຄືຜູ້ທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບພູເຂົາຊີໂອນ. ຈົ່ງຢຸດຢູ່ ແລະປະຫລາດໃຈເຖີດ; ຈົ່ງຮ້ອງອອກ ແລະຮ້ອງໄຫ້: ພວກເຂົາມຶນເມົາ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນ; ພວກເຂົາໂຊເຊ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາ. ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ເທລົງເທິງພວກເຈົ້າຊຶ່ງວິນຍານແຫ່ງການຫລັບລຶກ, ແລະໄດ້ປິດຕາຂອງພວກເຈົ້າໄວ້: ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ແລະບັນດາຜູ້ປົກຄອງຂອງພວກເຈົ້າ, ຄືບັນດາຜູ້ເຫັນນິມິດ, ພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມໄວ້. ແລະນິມິດທັງໝົດໄດ້ກາຍເປັນແກ່ພວກເຈົ້າດັ່ງຖ້ອຍຄຳໃນໜັງສືທີ່ປະທັບຕາໄວ້, ຊຶ່ງຄົນທັງຫຼາຍນຳໄປໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີຄວາມຮູ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຂໍວອນ, ຈົ່ງອ່ານສິ່ງນີ້; ແລະລາວກ່າວວ່າ, ຂ້ານ້ອຍອ່ານບໍ່ໄດ້; ເພາະມັນຖືກປະທັບຕາໄວ້: ແລະໜັງສືນັ້ນຖືກນຳໄປໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຂໍວອນ, ຈົ່ງອ່ານສິ່ງນີ້; ແລະລາວກ່າວວ່າ, ຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີຄວາມຮູ້. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ເນື່ອງຈາກຊົນຊາດນີ້ເຂົ້າມາໃກ້ເຮົາດ້ວຍປາກຂອງພວກເຂົາ ແລະໃຫ້ກຽດເຮົາດ້ວຍຮິມຝີປາກຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງພວກເຂົາຫ່າງໄກຈາກເຮົາ, ແລະຄວາມຢຳເກງຂອງພວກເຂົາຕໍ່ເຮົາເປັນຄຳສອນຕາມບັນຍັດຂອງມະນຸດ: ດັ່ງນັ້ນ, ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະດຳເນີນການອັນອັດສະຈັນທ່າມກາງຊົນຊາດນີ້, ຄືການອັນອັດສະຈັນ ແລະສິ່ງມະຫັດສະຈັນຢ່າງໜຶ່ງ: ເພາະສະຕິປັນຍາຂອງບັນດາຄົນມີປັນຍາຂອງພວກເຂົາຈະພິນາດໄປ, ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງບັນດາຄົນສຸຂຸມຮອບຄອບຂອງພວກເຂົາຈະຖືກປິດບັງ. ວິບັດແກ່ຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມຊ່ອນແຜນການຂອງຕົນໄວ້ຢ່າງເລິກລັບຈາກພຣະຢາເວ, ແລະກິດການຂອງພວກເຂົາກໍຢູ່ໃນຄວາມມືດ, ແລະພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ຜູ້ໃດເຫັນພວກເຮົາ? ແລະຜູ້ໃດຮູ້ພວກເຮົາ? ແນ່ນອນ ການບິດເບືອນກັບຕາລະປັດຂອງພວກເຈົ້າຈະຖືກນັບວ່າເປັນເໝືອນດິນໜຽວຂອງຊ່າງປັ້ນໝໍ້: ເພາະວ່າ ສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ສ້າງມັນວ່າ, ລາວບໍ່ໄດ້ສ້າງຂ້ານ້ອຍ ຫຼື? ຫຼືສິ່ງທີ່ຖືກປັ້ນຂຶ້ນຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ປັ້ນມັນວ່າ, ລາວບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ ຫຼື? ເອຊາຢາ 29:7–16.

The valley of vision, according to Isaiah is “a day of trouble, and of treading down, and of perplexity by the Lord God of hosts in the valley of vision, breaking down the walls, and of crying to the mountains.” Isaiah therefore weeps bitterly, just as did Jesus.

ຮ່ອມພູແຫ່ງນິມິດ ຕາມທີ່ອິຊາຢາໄດ້ກ່າວໄວ້ ແມ່ນ “ວັນແຫ່ງຄວາມລຳບາກ, ແຫ່ງການຖືກຢຽບຍ່ຳ, ແລະແຫ່ງຄວາມສັບສົນ ໂດຍພຣະອົງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈອມໂຍທາ ໃນຮ່ອມພູແຫ່ງນິມິດ, ມີການທຳລາຍກຳແພງລົງ, ແລະມີການຮ້ອງຮຽກໄປຍັງພູເຂົາ.” ດັ່ງນັ້ນ ອິຊາຢາຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ກະທຳເຊັ່ນກັນ.

> “The tears of Jesus were not in anticipation of His own suffering. Just before Him was Gethsemane, where soon the horror of a great darkness would overshadow Him. The sheepgate also was in sight, through which for centuries the beasts for sacrificial offerings had been led. This gate was soon to open for Him, the great Antitype, toward whose sacrifice for the sins of the world all these offerings had pointed. Nearby was Calvary, the scene of His approaching agony. Yet it was not because of these reminders of His cruel death that the Redeemer wept and groaned in anguish of spirit. His was no selfish sorrow. The thought of His own agony did not intimidate that noble, self-sacrificing soul. It was the sight of Jerusalem that pierced the heart of Jesus—Jerusalem that had rejected the Son of God and scorned His love, that refused to be convinced by His mighty miracles, and was about to take His life. He saw what she was in her guilt of rejecting her Redeemer, and what she might have been had she accepted Him who alone could heal her wound. He had come to save her; how could He give her up?

> ນ້ຳຕາຂອງພຣະເຢຊູບໍ່ໄດ້ໄຫຼອອກເນື່ອງດ້ວຍການຄາດຄະເນເຖິງຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພຣະອົງເອງ. ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງບໍ່ໄກແມ່ນເກັດເສມາເນ ບ່ອນທີ່ໃນບໍ່ຊ້າຄວາມສະຫວັນຫວາດແຫ່ງຄວາມມືດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຈະປົກຄຸມພຣະອົງ. ປະຕູແກະກໍຢູ່ໃນສາຍພຣະເນດເຊັ່ນກັນ ຊຶ່ງຕະຫຼອດຫຼາຍສະຕະວັດມາ ສັດທີ່ນຳມາເປັນເຄື່ອງບູຊາໄດ້ຖືກຕ້ອນເຂົ້າທາງນັ້ນ. ອີກບໍ່ຊ້າ ປະຕູນັ້ນຈະເປີດອອກສຳລັບພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອົງຕົ້ນແບບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ທີ່ການບູຊາຂອງພຣະອົງເພື່ອບາບຂອງໂລກ ເປັນສິ່ງທີ່ເຄື່ອງບູຊາທັງປວງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຊີ້ໄປຫາ. ໃກ້ໆນັ້ນແມ່ນຄານວາຣີ ສະຖານທີ່ແຫ່ງຄວາມເຈັບປວດອັນໃກ້ຈະມາເຖິງຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະຜູ້ໄຖ່ບໍ່ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ ຫຼືຄາງຄວນດ້ວຍຄວາມທຸກລະທົມທາງວິນຍານ ເພາະຖືກເຕືອນໃຈດ້ວຍເຫດການເຫຼົ່ານີ້ອັນກ່ຽວກັບການຕາຍອັນໂຫດຮ້າຍຂອງພຣະອົງ. ຄວາມເສົ້າໂສກຂອງພຣະອົງບໍ່ແມ່ນຄວາມເສົ້າໂສກເພື່ອຕົນເອງ. ຄວາມຄິດເຖິງຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພຣະອົງເອງ ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈິດວິນຍານອັນສູງສົ່ງແລະເສຍສະລະຕົນເອງນັ້ນຫວາດຫວັ່ນ. ສິ່ງທີ່ທະລຸຫົວໃຈຂອງພຣະເຢຊູຄືພາບຂອງເຢຣູຊາເລັມ—ເຢຣູຊາເລັມທີ່ໄດ້ປະຕິເສດພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະດູໝິ່ນຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງ, ທີ່ປະຕິເສດຈະຖືກໃຫ້ເຊື່ອໂດຍການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ, ແລະກຳລັງຈະເອົາຊີວິດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງເຫັນນາງໃນສະພາບທີ່ເປັນຢູ່ ພາຍໃນຄວາມຜິດຈາກການປະຕິເສດພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງນາງ ແລະພຣະອົງຊົງເຫັນດ້ວຍວ່າ ນາງອາດຈະເປັນໄດ້ຢ່າງໃດ ຖ້ານາງໄດ້ຍອມຮັບພຣະອົງ ຜູ້ດຽວທີ່ສາມາດຮັກສາບາດແຜຂອງນາງໄດ້. ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອຊ່ວຍນາງໃຫ້ລອດ; ພຣະອົງຈະປະຖິ້ມນາງໄດ້ຢ່າງໃດ?

> “Israel had been a favored people; God had made their temple His habitation; it was ‘beautiful for situation, the joy of the whole earth.’ Psalm 48:2. The record of more than a thousand years of Christ’s guardian care and tender love, such as a father bears his only child, was there. In that temple the prophets had uttered their solemn warnings. There had the burning censers waved, while incense, mingled with the prayers of the worshipers, had ascended to God. There the blood of beasts had flowed, typical of the blood of Christ. There Jehovah had manifested His glory above the mercy seat. There the priests had officiated, and the pomp of symbol and ceremony had gone on for ages. But all this must have an end.

> ອິດສະຣາເອນເຄີຍເປັນຊົນຊາດທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມໂປດປານ; ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳໃຫ້ພຣະວິຫານຂອງເຂົາເປັນທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງ; ມັນເປັນ “ງາມຕາມທີ່ຕັ້ງ, ຄວາມຊື່ນບານຂອງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ.” Psalm 48:2. ບັນທຶກແຫ່ງການດູແລປົກປ້ອງຂອງພຣະຄຣິດ ແລະແຫ່ງຄວາມຮັກອັນອ່ອນໂຍນຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດກວ່າພັນປີ, ເໝືອນດັ່ງຄວາມຮັກທີ່ບິດາມີຕໍ່ບຸດຄົນດຽວຂອງຕົນ, ກໍຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ. ໃນພຣະວິຫານນັ້ນ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ປະກາດຄຳເຕືອນອັນເຂັ້ມຂັງຂອງພວກເຂົາ. ທີ່ນັ້ນກະຖາງກຳຍານທີ່ລຸກໄໝ້ໄດ້ຖືກໂບກໄຫວ, ໃນຂະນະທີ່ເຄື່ອງຫອມ, ອັນປະສົມກັບຄຳອະທິຖານຂອງຜູ້ນະມັດສະການ, ໄດ້ລອຍຂຶ້ນໄປຫາພຣະເຈົ້າ. ທີ່ນັ້ນເລືອດຂອງສັດຖືກຫຼັ່ງອອກ, ເປັນສັນຍາລັກລ່ວງໜ້າເຖິງເລືອດຂອງພຣະຄຣິດ. ທີ່ນັ້ນພຣະເຢໂຫວາໄດ້ຊົງສຳແດງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງເໜືອບ່ອນພຣະກະລຸນາ. ທີ່ນັ້ນບັນດາປະໂລຫິດໄດ້ປະກອບພິທີຮັບໃຊ້, ແລະຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງເຄື່ອງໝາຍກັບພິທີກຳຕ່າງໆ ໄດ້ດຳເນີນສືບຕໍ່ມາເປັນຫຼາຍຍຸກຫຼາຍສະໄໝ. ແຕ່ທັງໝົດນີ້ຈະຕ້ອງມີຈຸດຈົບ.

> “Jesus raised His hand,—that had so often blessed the sick and suffering,—and waving it toward the doomed city, in broken utterances of grief exclaimed: ‘If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace!—’ Here the Saviour paused, and left unsaid what might have been the condition of Jerusalem had she accepted the help that God desired to give her,—the gift of His beloved Son. If Jerusalem had known what it was her privilege to know, and had heeded the light which Heaven had sent her, she might have stood forth in the pride of prosperity, the queen of kingdoms, free in the strength of her God-given power. There would have been no armed soldiers standing at her gates, no Roman banners waving from her walls. The glorious destiny that might have blessed Jerusalem had she accepted her Redeemer rose before the Son of God. He saw that she might through Him have been healed of her grievous malady, liberated from bondage, and established as the mighty metropolis of the earth. From her walls the dove of peace would have gone forth to all nations. She would have been the world’s diadem of glory.

> “ພຣະເຢຊູໄດ້ຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ,—ພຣະຫັດນັ້ນທີ່ໄດ້ອວຍພອນແກ່ຄົນເຈັບໄຂ້ແລະຜູ້ທຸກທໍລະມານມາແລ້ວຫຼາຍເທື່ອ,—ແລະໂບກພຣະຫັດໄປທາງນະຄອນທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອຄວາມພິນາດນັ້ນ, ພ້ອມກັບຖ້ອຍຄຳທີ່ຂາດຫ້ວງດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ພຣະອົງຊົງຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ: ‘ຖ້າແມ່ນເຈົ້າໄດ້ຮູ້, ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າ, ຢ່າງໜ້ອຍໃນວັນນີ້ຂອງເຈົ້າ, ເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເປັນຂອງສັນຕິສຸກຂອງເຈົ້າ!—’ ໃນຈຸດນີ້ ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໄດ້ຢຸດພັກ, ແລະປະຖິ້ມໄວ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ກ່າວສິ່ງທີ່ສະພາບຂອງເຢຣູຊາເລັມອາດຈະເປັນໄດ້ ຖ້ານາງໄດ້ຍອມຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ພຣະເຈົ້າປາຖະໜາຈະປະທານແກ່ນາງ,—ຄືຂອງປະທານແຫ່ງພຣະບຸດທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ. ຖ້າເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຮູ້ສິ່ງທີ່ເປັນສິດພິເສດຂອງນາງທີ່ຈະຮູ້, ແລະໄດ້ເຊື່ອຟັງແສງສະຫວ່າງທີ່ສະຫວັນໄດ້ສົ່ງມາໃຫ້ນາງ, ນາງກໍອາດຈະຢືນຢູ່ຢ່າງສະງ່າຜ່າເຜີຍໃນຄວາມພາກພູມແຫ່ງຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ເປັນພຣະລາຊີນີແຫ່ງອານາຈັກທັງຫຼາຍ, ເປັນອິດສະລະໂດຍກຳລັງແຫ່ງອຳນາດທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ນາງ. ຈະບໍ່ມີທະຫານຖືອາວຸດຢືນຢູ່ຕາມປະຕູເມືອງຂອງນາງ, ຈະບໍ່ມີທຸງຂອງໂຣມໂບກສະບັດຢູ່ເໜືອກຳແພງຂອງນາງ. ຊະຕາກຳອັນຮຸ່ງໂລດທີ່ອາດຈະໄດ້ອວຍພອນແກ່ເຢຣູຊາເລັມ ຖ້ານາງໄດ້ຍອມຮັບພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງນາງ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງຊົງເຫັນວ່າໂດຍຜ່ານພຣະອົງ ນາງອາດຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍຈາກໂຣຄາອັນຮ້າຍແຮງຂອງນາງ, ໄດ້ຖືກປົດປ່ອຍຈາກຄວາມເປັນທາດ, ແລະໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ເປັນນະຄອນເອກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງແຜ່ນດິນໂລກ. ຈາກກຳແພງຂອງນາງ ນົກເຂົາແຫ່ງສັນຕິສຸກຈະໄດ້ບິນອອກໄປສູ່ຊາດທັງປວງ. ນາງຈະໄດ້ເປັນມົງກຸດອັນສະຫງ່າງາມແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງໂລກ.”

> “But the bright picture of what Jerusalem might have been fades from the Saviour’s sight. He realizes what she now is under the Roman yoke, bearing the frown of God, doomed to His retributive judgment. He takes up the broken thread of His lamentation: ‘But now they are hid from thine eyes. For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side, and shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation.’

> “ແຕ່ພາບອັນສົດໃສແຫ່ງສິ່ງທີ່ເຢຣູຊາເລັມອາດຈະເປັນນັ້ນ ກໍຈາງຫາຍໄປຈາກສາຍພະເນດຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ. ພຣະອົງຊົງຕະໜັກວ່າ ບັດນີ້ນາງເປັນຢ່າງໃດພາຍໃຕ້ແອກຂອງໂຣມັນ, ຮັບແບກການບຶ້ງຕຶງແຫ່ງພຣະເຈົ້າ, ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບການພິພາກສາຕອບສະໜອງຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງຍົກເອົາສາຍດ້າຍທີ່ຂາດສະບັ້ນແຫ່ງການຄ່ຳຄວນຂອງພຣະອົງຂຶ້ນອີກ: ‘ແຕ່ບັດນີ້ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປິດບັງໄວ້ຈາກຕາຂອງເຈົ້າ. ເພາະວັນເວລາຈະມາເຖິງເຈົ້າ ເມື່ອສັດຕູຂອງເຈົ້າຈະກໍ່ເຊີງຄູລ້ອມເຈົ້າໄວ້, ຈະລ້ອມເຈົ້າໄວ້ຮອບດ້ານ, ແລະປິດລ້ອມເຈົ້າໄວ້ທຸກທາງ, ແລະຈະທຳລາຍເຈົ້າໃຫ້ລາບກັບພື້ນດິນ ພ້ອມທັງລູກຫຼານຂອງເຈົ້າທີ່ຢູ່ພາຍໃນເຈົ້າ; ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ເຫຼືອກ້ອນຫີນໃນເຈົ້າໃຫ້ວາງຊ້ອນຢູ່ເທິງອີກກ້ອນຫນຶ່ງເລີຍ; ເພາະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງເຈົ້າ.’”

> “Christ came to save Jerusalem with her children; but Pharisaical pride, hypocrisy, jealousy, and malice had prevented Him from accomplishing His purpose. Jesus knew the terrible retribution which would be visited upon the doomed city. He saw Jerusalem encompassed with armies, the besieged inhabitants driven to starvation and death, mothers feeding upon the dead bodies of their own children, and both parents and children snatching the last morsel of food from one another, natural affection being destroyed by the gnawing pangs of hunger. He saw that the stubbornness of the Jews, as evinced in their rejection of His salvation, would also lead them to refuse submission to the invading armies. He beheld Calvary, on which He was to be lifted up, set with crosses as thickly as forest trees. He saw the wretched inhabitants suffering torture on the rack and by crucifixion, the beautiful palaces destroyed, the temple in ruins, and of its massive walls not one stone left upon another, while the city was plowed like a field. Well might the Saviour weep in agony in view of that fearful scene.

> “ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອຊົງຊ່ວຍກູ້ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມພ້ອມກັບບຸດຫຼານຂອງນາງ; ແຕ່ຄວາມຈອງຫອງແບບຟາຣິສາຍ, ຄວາມໜ້າໄຫວ້ຫຼັງຫຼອກ, ຄວາມອິດສາ, ແລະຄວາມອາຄາດມາດຮ້າຍ ໄດ້ຂັດຂວາງພຣະອົງບໍ່ໃຫ້ຊົງບັນລຸພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ. ພຣະເຢຊູຊົງຮູ້ເຖິງການຕອບແທນອັນນ່າສະພຶງກົວທີ່ຈະຕົກມາເຖິງນະຄອນທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ພິນາດນັ້ນ. ພຣະອົງຊົງເຫັນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຖືກກອງທັບຫ້ອມລ້ອມ, ປະຊາຊົນທີ່ຖືກລ້ອມໄວ້ຖືກຂັບດັນໃຫ້ເຖິງຄວາມອຶດຫິວ ແລະ ຄວາມຕາຍ, ມານດາກິນຊາກສົບຂອງລູກຂອງຕົນເອງ, ແລະທັງພໍ່ແມ່ກັບລູກໆກໍຍາດຊິງອາຫານຄຳສຸດທ້າຍຈາກກັນແລະກັນ, ດ້ວຍວ່າຄວາມຮັກຕາມທຳມະຊາດຖືກທຳລາຍໂດຍຄວາມຫິວອັນກັດກິນຢ່າງຮຸນແຮງ. ພຣະອົງຊົງເຫັນວ່າ ຄວາມດື້ດຶງຂອງຊາວຢິວ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ປາກົດໃນການປະຕິເສດຄວາມລອດຂອງພຣະອົງ, ຈະນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ປະຕິເສດການຍອມຈຳນົນຕໍ່ກອງທັບທີ່ບຸກລຸກດ້ວຍ. ພຣະອົງຊົງເຫັນຄານວາຣີ, ບ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ, ຕັ້ງແນ່ນໄປດ້ວຍໄມ້ກາງແຂນຫຼາຍດັ່ງຕົ້ນໄມ້ໃນປ່າ. ພຣະອົງຊົງເຫັນຊາວເມືອງຜູ້ນ່າເວດທະນາທັງຫຼາຍທົນທຸກຕໍ່ການທໍລະມານບນແທ່ນທໍລະມານ ແລະ ໂດຍການຄຶງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ, ພະລາຊະວັງອັນງົດງາມຖືກທຳລາຍ, ພຣະວິຫານກາຍເປັນຊາກປັກຫັກພັງ, ແລະໃນກຳແພງອັນໃຫຍ່ໜາແໜ້ນຂອງມັນນັ້ນ ບໍ່ເຫຼືອຫີນແມ່ນແຕ່ກ້ອນດຽວວາງຊ້ອນເທິງອີກກ້ອນໜຶ່ງ, ໃນຂະນະທີ່ນະຄອນຖືກໄຖດິນຄືດັ່ງທົ່ງນາ. ຈຶ່ງບໍ່ແປກເລີຍທີ່ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຈະຊົງກັນແສງຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມທຸກລະທົມພຣະໄທ ເມື່ອຊົງມອງເຫັນພາບອັນນ່າສະພຶງກົວນັ້ນ.”

> “Jerusalem had been the child of His care, and as a tender father mourns over a wayward son, so Jesus wept over the beloved city. How can I give thee up? How can I see thee devoted to destruction? Must I let thee go to fill up the cup of thine iniquity? One soul is of such value that, in comparison with it, worlds sink into insignificance; but here was a whole nation to be lost. When the fast westering sun should pass from sight in the heavens, Jerusalem’s day of grace would be ended. While the procession was halting on the brow of Olivet, it was not yet too late for Jerusalem to repent. The angel of mercy was then folding her wings to step down from the golden throne to give place to justice and swift-coming judgment. But Christ’s great heart of love still pleaded for Jerusalem, that had scorned His mercies, despised His warnings, and was about to imbrue her hands in His blood. If Jerusalem would but repent, it was not yet too late. While the last rays of the setting sun were lingering on temple, tower, and pinnacle, would not some good angel lead her to the Saviour’s love, and avert her doom? Beautiful and unholy city, that had stoned the prophets, that had rejected the Son of God, that was locking herself by her impenitence in fetters of bondage,—her day of mercy was almost spent!” Desire of Ages, 576–578.

> “ເຢຣູຊາເລັມເຄີຍເປັນດັ່ງລູກແຫ່ງການດູແລອັນອ່ອນໂຍນຂອງພຣະອົງ; ແລະດັ່ງບິດາຜູ້ອ່ອນໂຍນໂສກເສົ້າເພາະບຸດຜູ້ຫລົງທາງ, ພຣະເຢຊູກໍຊົງກັ້ນນ້ຳຕາໄຫ້ເພາະນະຄອນອັນເປັນທີ່ຮັກ. ເຮົາຈະມອບເຈົ້າໄວ້ໄດ້ຢ່າງໃດ? ເຮົາຈະເບິ່ງເຈົ້າຖືກມອບໃຫ້ແກ່ການພິນາດໄດ້ຢ່າງໃດ? ເຮົາຈະຕ້ອງປ່ອຍເຈົ້າໄປເພື່ອໃຫ້ຖ້ວຍແຫ່ງຄວາມຊົ່ວບາບຂອງເຈົ້າເຕັມບໍ? ຈິດວິນຍານດວງດຽວມີຄຸນຄ່າຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍຈົນເມື່ອປຽບທຽບກັບມັນແລ້ວ ໂລກທັງຫຼາຍກໍຈົມຫາຍໄປໃນຄວາມໄຮ້ຄວາມສຳຄັນ; ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ ມີທັງຊາດໜຶ່ງກຳລັງຈະສູນເສຍໄປ. ເມື່ອດວງອາທິດທີ່ຄ່ອຍຄ້ອຍລັບລົງທາງທິດຕາເວັນຕົກຜ່ານພົ້ນຈາກສາຍຕາໄປໃນຟ້າສະຫວັນ ວັນແຫ່ງພຣະຄຸນຂອງເຢຣູຊາເລັມກໍຈະສິ້ນສຸດລົງ. ໃນຂະນະທີ່ຂະບວນກຳລັງຢຸດຊະງັກຢູ່ເທິງສັນຂອງພູມະກອກເທດ ສຳລັບເຢຣູຊາເລັມ ກໍຍັງບໍ່ສາຍເກີນໄປທີ່ຈະກັບໃຈ. ໃນເວລານັ້ນ ທູດສະຫວັນແຫ່ງຄວາມເມດຕາກຳລັງພັບປີກຂອງນາງ ເພື່ອກ້າວລົງຈາກບັນລັງຄຳ ໃຫ້ທາງແກ່ຄວາມຍຸດຕິທຳແລະການພິພາກສາອັນຈະມາເຖິງຢ່າງວ່ອງໄວ. ແຕ່ພຣະທັຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄວາມຮັກຂອງພຣະຄຣິດຍັງຄົງອ້ອນວອນເພື່ອເຢຣູຊາເລັມ ຜູ້ທີ່ໄດ້ໝິ່ນປະໝາດຄວາມເມດຕາຂອງພຣະອົງ, ດູຖູກຄຳເຕືອນຂອງພຣະອົງ, ແລະກຳລັງຈະຍ້ອມມືຂອງນາງດ້ວຍໂລຫິດຂອງພຣະອົງ. ຖ້າແມ່ນວ່າເຢຣູຊາເລັມຈະກັບໃຈພຽງແຕ່ເທົ່ານັ້ນ ກໍຍັງບໍ່ສາຍເກີນໄປ. ໃນຂະນະທີ່ແສງສຸດທ້າຍຂອງອາທິດອັນກຳລັງຕົກຍັງຄ້າງຄາຢູ່ເທິງພຣະວິຫານ ຫໍຄອຍ ແລະຍອດສູງ ຈະບໍ່ມີທູດສະຫວັນອົງໃດທີ່ດີນຳນາງໄປສູ່ຄວາມຮັກຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດ ແລະຫັນເຫດຫາຍນະຂອງນາງອອກໄປບໍ? ນະຄອນທີ່ງົດງາມແຕ່ບໍ່ບໍຣິສຸດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ເອົາຫີນຂວ້າງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ກຳລັງຈອງຈຳຕົນເອງໄວ້ໃນໂສ້ຕວນແຫ່ງຄວາມເປັນທາດໂດຍຄວາມບໍ່ກັບໃຈຂອງນາງ,—ວັນແຫ່ງຄວາມເມດຕາຂອງນາງເກືອບຈະສິ້ນສຸດແລ້ວ!” Desire of Ages, 576–578.

As the warfare against Jerusalem is described by Isaiah in chapter twenty-two those attacking “set themselves in array at the gate.” Elam and Kir are at the gate with weapons ready and they then discover Jerusalem’s covering. In Isaiah the “covering” that is discovered by the enemies at the gate is the shadow of Egypt.

ໃນຂະນະທີ່ອິຊາຢາໄດ້ພັນລະນາການສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານເຢຣູຊາເລັມໃນບົດທີຊາວສອງ, ບັນດາຜູ້ທີ່ໂຈມຕີນັ້ນ “ໄດ້ຈັດແຖວຕັ້ງທັບຢູ່ທີ່ປະຕູ.” ເອລາມ ແລະ ກີຣ ຢູ່ທີ່ປະຕູພ້ອມດ້ວຍອາວຸດທີ່ຕຽມໄວ້, ແລະຕໍ່ມາພວກເຂົາກໍຄົ້ນພົບເຄື່ອງປົກຄຸມຂອງເຢຣູຊາເລັມ. ໃນພຣະທຳອິຊາຢາ “ເຄື່ອງປົກຄຸມ” ທີ່ພວກສັດຕູທີ່ປະຕູໄດ້ຄົ້ນພົບນັ້ນ ຄື ເງົາແຫ່ງເອຢິບ.

> Woe to the rebellious children, saith the Lord, that take counsel, but not of me; and that cover with a covering, but not of my spirit, that they may add sin to sin: That walk to go down into Egypt, and have not asked at my mouth; to strengthen themselves in the strength of Pharaoh, and to trust in the shadow of Egypt! Isaiah 30:1, 2.

> ວິບັດແກ່ບຸດຫຼານຜູ້ດື້ດ້ານ ພຣະຢາເວກ່າວວ່າ ຜູ້ທີ່ຮັບຄຳປຶກສາ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຈາກເຮົາ; ແລະຜູ້ທີ່ຄຸ້ມຕົນດ້ວຍສິ່ງຄຸ້ມ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ເພື່ອຈະເພີ່ມບາບເຂົ້າໃສ່ບາບ: ຜູ້ທີ່ພາກັນລົງໄປຍັງອີຢິບ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຖາມຈາກປາກຂອງເຮົາ; ເພື່ອຈະເສີມກຳລັງຕົນໃນກຳລັງຂອງຟາໂຣ, ແລະເພື່ອວາງໃຈໃນເງົາຂອງອີຢິບ! ເອຊາຢາ 30:1, 2.

It is recognized by Jerusalem’s enemies that those represented by Shebna have placed their trust in Egypt, thinking Egypt would protect them, whereas those represented by Eliakim the son of Hilkiah trust not in the “shadow of Egypt” but are covered with covering of God’s Spirit and trust in the “shadow of the Most High.”

ບັນດາສັດຕູຂອງເຢຣູຊາເລັມຍອມຮັບວ່າ ຜູ້ທີ່ເຊບນາເປັນຕົວແທນນັ້ນໄດ້ວາງໃຈໃນອີຢິບ ໂດຍຄິດວ່າອີຢິບຈະຄຸ້ມຄອງພວກເຂົາ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ທີ່ເອລີອາກິມ ບຸດຂອງຮິນກີຢາ ເປັນຕົວແທນນັ້ນ ມິໄດ້ວາງໃຈໃນ “ເງົາຂອງອີຢິບ” ແຕ່ໄດ້ຮັບການປົກຄຸມດ້ວຍການປົກຄຸມແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະວາງໃຈໃນ “ເງົາຂອງອົງສູງສຸດ.”

> He that dwelleth in the secret place of the most High shall abide under the shadow of the Almighty. I will say of the Lord, He is my refuge and my fortress: my God; in him will I trust. Psalms 91:1, 2.

> ຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນທີ່ລັບແຫ່ງພຣະຜູ້ສູງສຸດ ຈະພັກຢູ່ໃຕ້ຮົ່ມເງົາຂອງພຣະຜູ້ຊົງຣິດອຳນາດທັງສິ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງພຣະຢາເວວ່າ, ພຣະອົງຊົງເປັນບ່ອນລີ້ໄພແລະເປັນປ້ອມປາການຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ໃນພຣະອົງຂ້າພະເຈົ້າຈະວາງໃຈ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 91:1, 2.

At the Sunday law crisis, the wise virgins represented by Eliakim the son of Hilkiah are trusting the shadow of the most High, and the foolish virgins represented by Shebna are trusting in the shadow of Egypt. The word translated as “discovered” means to strip down and take into captivity. The enemies at the gate recognize that the protection of Jerusalem has been removed, and Shebna and his cohorts then begin to try and save themselves, for they see “the breaches of the city of David” and they see there are many breaches that will allow the enemy to enter. In a panic, as represented in the parable of the ten virgins, the foolish begin to search for protection, but they have none.

ໃນວິກິດແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ພວກພົມມະຈາຣີທີ່ມີປັນຍາ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເອລີອາກິມ ບຸດຂອງຮິນກີຢາ ກຳລັງວາງໃຈໃນຮົ່ມເງົາຂອງອົງສູງສຸດ, ແລະພວກພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ເຂົາ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຊບນາ ກຳລັງວາງໃຈຢູ່ໃນຮົ່ມເງົາຂອງອີຢິບ. ຄຳທີ່ແປວ່າ “ຖືກເປີດເຜີຍ” ມີຄວາມໝາຍວ່າ ຖອດອອກຈົນໝົດ ແລະນຳໄປເປັນຊະເລີຍ. ບັນດາສັດຕູທີ່ປະຕູເມືອງຮັບຮູ້ວ່າ ການປົກປ້ອງຂອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຖືກຍົກອອກໄປແລ້ວ, ແລະເຊບນາກັບພັກພວກຂອງເຂົາຈຶ່ງເລີ່ມພະຍາຍາມຊ່ວຍຕົນເອງ, ເພາະພວກເຂົາເຫັນ “ຮອຍແຕກແຫ່ງນະຄອນຂອງດາວິດ” ແລະພວກເຂົາເຫັນວ່າ ມີຮອຍແຕກຫຼາຍຢ່າງທີ່ຈະເປີດທາງໃຫ້ສັດຕູເຂົ້າມາໄດ້. ໃນຄວາມຕົກໃຈຫວາດກົວ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ພວກທີ່ໂງ່ເຂົາກໍເລີ່ມສະແຫວງຫາການປົກປ້ອງ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ມີເລີຍ.

Shebna looks to the “the armour of the forest” to save him, but it is too late. He counts the houses in Jerusalem and begins to tear them down to fortify the wall, but it is too late. They gather together water from the lower pool and try to connect with the water of the old pool, but it is too late. Water being a primary symbol of the Holy Spirit identifies that they are desperately looking for oil, but its too late. In all their efforts they forgot the Creator of the pools, and that he made those “pools” of truth long ago. They forgot that it was the Rock of Ages that provided the message in the old times. They chose not to walk in the old paths, represented by the foundations that were established through the work of William Miller.

ເຊບນາຫັນໄປຫາ “ອາວຸດແຫ່ງປ່າໄມ້” ເພື່ອໃຫ້ຊ່ວຍຊີວິດຕົນ, ແຕ່ກໍຊ້າເກີນໄປແລ້ວ. ລາວນັບຈຳນວນເຮືອນໃນເຢຣູຊາເລັມ ແລະເລີ່ມຮື້ຖອນມັນລົງເພື່ອເສີມກຳແພງໃຫ້ແຂງແຮງ, ແຕ່ກໍຊ້າເກີນໄປແລ້ວ. ພວກເຂົາຮວບຮວມນ້ຳຈາກສະນ້ຳລຸ່ມ ແລະພະຍາຍາມເຊື່ອມຕໍ່ກັບນ້ຳຈາກສະນ້ຳເກົ່າ, ແຕ່ກໍຊ້າເກີນໄປແລ້ວ. ນ້ຳ, ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຫຼັກຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າພວກເຂົາກຳລັງສະແຫວງຫານ້ຳມັນຢ່າງສຸດກຳລັງ, ແຕ່ກໍຊ້າເກີນໄປແລ້ວ. ໃນທ່າມກາງຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມພຣະຜູ້ສ້າງບັນດາສະນ້ຳ, ແລະວ່າພຣະອົງໄດ້ສ້າງ “ສະນ້ຳ” ແຫ່ງຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ຕັ້ງແຕ່ດົນນານແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ລືມວ່າ “ສີລາແຫ່ງຍຸກທັງຫຼາຍ” ແມ່ນພຣະອົງຜູ້ປະທານຂ່າວສານນັ້ນໃນເວລາກ່ອນ. ພວກເຂົາເລືອກທີ່ຈະບໍ່ດຳເນີນໃນທາງເກົ່າທັງຫຼາຍ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນຜ່ານພັນທະກິດຂອງ William Miller.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> “ສັດຕູກຳລັງສະແຫວງຫາທາງເບນຄວາມຄິດຈິດໃຈຂອງບັນດາພີ່ນ້ອງຊາຍແລະພີ່ນ້ອງຍິງຂອງພວກເຮົາອອກຈາກພຣະລາຊະກິດແຫ່ງການຈັດຕຽມປະຊາຊົນໜຶ່ງໃຫ້ຢືນຢັດໄດ້ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ກົນອຸບາຍອັນສະຫລາດແຕ່ຫຼອກລວງຂອງມັນຖືກອອກແບບໄວ້ເພື່ອນຳພາຄວາມຄິດຈິດໃຈໃຫ້ຫັນໜີຈາກອັນຕະລາຍແລະໜ້າທີ່ແຫ່ງເວລານີ້. ພວກເຂົາຖືວ່າແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຈາກສະຫວັນເພື່ອປະທານແກ່ໂຢຮັນສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງນັ້ນເປັນດັ່ງບໍ່ມີຄ່າອັນໃດເລີຍ. ພວກເຂົາສອນວ່າເຫດການຕ່າງໆທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາໃນບໍ່ຊ້ານີ້ ບໍ່ມີຄວາມສຳຄັນພໍທີ່ຈະໄດ້ຮັບການໃສ່ໃຈເປັນພິເສດ. ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ຄວາມຈິງຊຶ່ງມີແຫຼ່ງກຳເນີດຈາກສະຫວັນເສື່ອມອຳນາດໄປ ແລະປຸ້ນເອົາປະສົບການໃນອະດີດຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າໄປ ໂດຍໃຫ້ວິທະຍາສາດອັນປອມແປງແກ່ພວກເຂົາແທນ.”

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມທາງທັງຫຼາຍ ແລະພິຈາລະນາເບິ່ງ, ແລະຈົ່ງສອບຖາມເຖິງທາງເກົ່າແກ່ທັງຫຼາຍວ່າ ທາງອັນໃດເປັນທາງອັນດີ, ແລະຈົ່ງດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ.” ເຢເຣມີຢາ 6:16.

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດພະຍາຍາມຖອນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ—ຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງວຽກງານຂອງພວກເຮົາ ໂດຍການສຶກສາພຣະຄຳດ້ວຍການອະທິຖານ ແລະໂດຍການຊົງສຳແດງ. ເທິງຮາກຖານເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງມາຕະຫຼອດຫ້າສິບປີທີ່ຜ່ານມາ. ມະນຸດອາດຄິດວ່າຕົນໄດ້ພົບທາງໃໝ່ ແລະວ່າຕົນສາມາດວາງຮາກຖານທີ່ໝັ້ນຄົງກວ່າຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ. ແຕ່ນີ້ເປັນການຫຼອກລວງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “ໃນອະດີດ ມີຫຼາຍຄົນໄດ້ລົງມືສ້າງສາສະໜາໃໝ່ ແລະ ສະຖາປະນາຫຼັກການໃໝ່ໆ. ແຕ່ສິ່ງກໍ່ສ້າງຂອງເຂົາຍືນຢູ່ໄດ້ດົນພຽງໃດ? ມັນກໍລົ້ມລົງໃນບໍ່ຊ້າ ເພາະມິໄດ້ຖືກສ້າງໄວ້ເທິງພະສິລາ.”

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “ສາວົກທຳອິດທັງຫຼາຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປະເຊີນກັບຄຳເວົ້າຂອງມະນຸດດອກຫຼື? ພວກເຂົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຟັງທິດສະດີອັນຜິດພາດທັງຫຼາຍ, ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງແລ້ວ ຈຶ່ງຢືນຢັດຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໂດຍກ່າວວ່າ: ‘ບໍ່ມີຜູ້ໃດວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວນັ້ນ’? 1 ໂກຣິນໂທ 3:11.”

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງຍຶດໝັ້ນຄວາມໝັ້ນໃຈໃນເບື້ອງຕົ້ນຂອງພວກເຮົາໄວ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ພຣະຄຳແຫ່ງລິດອຳນາດໄດ້ຖືກສົ່ງມາໂດຍພຣະເຈົ້າ ແລະໂດຍພຣະຄຣິດແກ່ຊົນຊາດນີ້, ນຳພວກເຂົາອອກຈາກໂລກ ທີລະຂັ້ນ, ເຂົ້າສູ່ແສງສະຫວ່າງອັນແຈ້ງຊັດແຫ່ງຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປັດຈຸບັນ. ດ້ວຍຮິມຝີປາກທີ່ໄດ້ຮັບການແຕະຕ້ອງດ້ວຍໄຟອັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ພຣະດຳລັດອັນຊົງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທັບຕາຮັບຮອງຄວາມແທ້ຈິງຂອງຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດ.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

The “day” which that all this takes place is the biblical “day” which Isaiah identifies as the that the Lord God of Hosts called for “weeping, and to mourning, and to baldness, and to girding of sackcloth.”

“ວັນ” ທີ່ສິ່ງທັງປວງນີ້ເກີດຂຶ້ນ ແມ່ນ “ວັນ” ຕາມພຣະຄຳພີ ທີ່ອິຊາຢາໄດ້ລະບຸວ່າເປັນວັນທີ່ພຣະອົງພຣະເຈົ້າຈອມໂຍທາໄດ້ຊົງເອີ້ນໃຫ້ມີ “ການຮ້ອງໄຫ້, ແລະການໄວ້ທຸກ, ແລະການໂກນຫົວ, ແລະການຄາດຜ້າກະສອບ.”

> And the Lord spake unto Moses, saying, Also on the tenth day of this seventh month there shall be a day of atonement: it shall be an holy convocation unto you; and ye shall afflict your souls, and offer an offering made by fire unto the Lord. And ye shall do no work in that same day: for it is a day of atonement, to make an atonement for you before the Lord your God. For whatsoever soul it be that shall not be afflicted in that same day, he shall be cut off from among his people. And whatsoever soul it be that doeth any work in that same day, the same soul will I destroy from among his people. Ye shall do no manner of work: it shall be a statute forever throughout your generations in all your dwellings. It shall be unto you a sabbath of rest, and ye shall afflict your souls: in the ninth day of the month at even, from even unto even, shall ye celebrate your sabbath. Leviticus 23:26–32.

> ແລະພຣະຢາເວໄດ້ຕັດກັບໂມເຊວ່າ, “ອີກປະການໜຶ່ງ, ໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນທີເຈັດນີ້ ຈະເປັນວັນແຫ່ງການລົບລ້າງບາບ; ມັນຈະເປັນການປະຊຸມອັນບໍລິສຸດສຳລັບພວກເຈົ້າ; ແລະພວກເຈົ້າຈະຖ່ອມຈິດວິນຍານຂອງຕົນ, ແລະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາດ້ວຍໄຟແດ່ພຣະຢາເວ. ແລະໃນວັນນັ້ນເອງ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ເຮັດວຽກຢ່າງໃດເລີຍ; ເພາະວ່າມັນເປັນວັນແຫ່ງການລົບລ້າງບາບ, ເພື່ອຈະໄດ້ລົບລ້າງບາບໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ. ເພາະວ່າຈິດວິນຍານໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ຖ່ອມຕົນໃນວັນນັ້ນເອງ, ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກຕັດອອກຈາກທ່າມກາງຊົນຊາດຂອງຕົນ. ແລະຈິດວິນຍານໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດວຽກໃດໜຶ່ງໃນວັນນັ້ນເອງ, ຈິດວິນຍານນັ້ນເຮົາຈະທຳລາຍເສຍຈາກທ່າມກາງຊົນຊາດຂອງຕົນ. ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ເຮັດວຽກຢ່າງໃດເລີຍ: ນີ້ຈະເປັນກົດເກນຖາວອນຕະຫຼອດຊົ່ວອາຍຸຂອງພວກເຈົ້າ ໃນບ່ອນຢູ່ອາໄສທັງໝົດຂອງພວກເຈົ້າ. ມັນຈະເປັນວັນຊະບາໂຕແຫ່ງການພັກສະຫງົບສຳລັບພວກເຈົ້າ, ແລະພວກເຈົ້າຈະຖ່ອມຈິດວິນຍານຂອງຕົນ: ໃນຕອນແລງຂອງວັນທີເກົ້າຂອງເດືອນ, ຈາກຕອນແລງເຖິງຕອນແລງ, ພວກເຈົ້າຈະຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕຂອງພວກເຈົ້າ.” ພວກເລວີ 23:26–32.

The day that is illustrated by Shebna and Eliakim the son of Hilkiah is the antitypical Day of Atonement, which covers the history of 1844 until Michael stands up. In that period of time Adventism has been called to “afflict” their souls, or as Isaiah represents it is call “to weeping, and to mourning, and to baldness, and to girding with sackcloth.”

ວັນທີ່ຖືກສະແດງໂດຍ Shebna ແລະ Eliakim ບຸດຂອງ Hilkiah ແມ່ນວັນລຶບມົນທິນແບບຕົວຈິງຕາມແບບຢ່າງ, ຊຶ່ງຄອບຄຸມປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ປີ 1844 ຈົນກວ່າ Michael ຈະລຸກຂຶ້ນ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ Adventism ໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ “ຂົ່ມໃຈ” ຈິດວິນຍານຂອງຕົນ, ຫຼືດັ່ງທີ່ Isaiah ໄດ້ສະແດງໄວ້ ຄື ຖືກເອີ້ນ “ໃຫ້ຮ້ອງໄຫ້, ແລະໃຫ້ໄວ້ທຸກ, ແລະໃຫ້ໂກນຫົວ, ແລະໃຫ້ຄາດຜ້າກະສອບ.”

> “In 1844 our great High Priest entered the most holy place of the heavenly sanctuary, to begin the work of the investigative judgment. The cases of the righteous dead have been passing in review before God. When that work shall be completed, judgment is to be pronounced upon the living. How precious, how important are these solemn moments! Each of us has a case pending in the court of heaven. We are individually to be judged according to the deeds done in the body. In the typical service, when the work of atonement was performed by the high priest in the most holy place of the earthly sanctuary, the people were required to afflict their souls before God, and confess their sins, that they might be atoned for and blotted out. Will any less be required of us in this antitypical day of atonement, when Christ in the sanctuary above is pleading in behalf of His people, and the final, irrevocable decision is to be pronounced upon every case?

> “ໃນປີ 1844 ມະຫາປະໂລຫິດອົງຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດແຫ່ງສຸກຄະສະຖານໃນສະຫວັນ ເພື່ອເລີ່ມຕົ້ນພຣະລາຊກິດແຫ່ງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ. ກໍລະນີຂອງຄົນຊອບທຳທີ່ຕາຍໄປແລ້ວໄດ້ຖືກນຳມາພິຈາລະນາຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອພຣະລາຊກິດນັ້ນສຳເລັດລົງ ການພິພາກສາຈະຖືກປະກາດແກ່ຜູ້ມີຊີວິດ. ຊົ່ວໂມງອັນສຳຄັນແລະເຂັ້ມຂັງເຫຼົ່ານີ້ຊ່າງລ້ຳຄ່າແລະສຳຄັນພຽງໃດ! ພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນລ້ວນມີຄະດີຄ້າງຢູ່ໃນສານແຫ່ງສະຫວັນ. ພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນຈະຕ້ອງຖືກພິພາກສາຕາມກັບການກະທຳທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ກະທຳໃນຮ່າງກາຍ. ໃນພິທີການຕາມແບບຢ່າງນັ້ນ ເມື່ອມະຫາປະໂລຫິດໄດ້ປະກອບພຣະລາຊກິດແຫ່ງການລົບມົນທິນບາບຢູ່ໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດຂອງສຸກຄະສະຖານໃນໂລກ ປະຊາຊົນຖືກກຳນົດໃຫ້ຖ່ອມຈິດວິນຍານຂອງຕົນລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະສາລະພາບບາບຂອງຕົນ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການລົບມົນທິນ ແລະຖືກລົບອອກເສຍ. ໃນວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນບາບຕາມຄວາມຈິງອັນສອດຄ່ອງກັນນີ້ ເມື່ອພຣະຄຣິດກຳລັງທູນຂໍໃນສຸກຄະສະຖານເບື້ອງເທິງເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແລະຄຳຕັດສິນສຸດທ້າຍອັນບໍ່ອາດຖອນຄືນໄດ້ກຳລັງຈະຖືກປະກາດເໜືອທຸກກໍລະນີ ຈະມີສິ່ງໃດຖືກຮຽກຮ້ອງຈາກພວກເຮົານ້ອຍກວ່ານັ້ນຫຼື?”

> “What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scriptures, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.” Selected Messages, book 1, 124, 125.

> “ໃນເວລາອັນນ່າຢ້ານກົວແລະເຄັ່ງຂຶມນີ້ ສະພາບຂອງພວກເຮົາເປັນຢ່າງໃດ? ອະນິຈາ, ຄວາມຈອງຫອງໃດແດ່ກຳລັງແຜ່ຫຼາຍຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກ, ຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດຫຼາຍພຽງໃດ, ການຫຼອກລວງຫຼາຍພຽງໃດ, ຄວາມຮັກໃນການແຕ່ງກາຍ, ຄວາມເບົາບາງໄຮ້ສາລະ ແລະຄວາມບັນເທີງ, ຄວາມປາຖະໜາໃນການມີອຳນາດສູງສຸດ! ບາບທັງຫຼາຍເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈມືດມົວ ຈົນສິ່ງທັງຫຼາຍອັນເປັນນິດບໍ່ຖືກຢັ່ງຮູ້. ພວກເຮົາຈະບໍ່ຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີຫຼື ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະຮູ້ວ່າ ໃນປະຫວັດຂອງໂລກນີ້ພວກເຮົາຢູ່ບ່ອນໃດ? ພວກເຮົາຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈຢ່າງຮູ້ແຈ້ງກ່ຽວກັບພຣະກິດທີ່ກຳລັງສຳເລັດເພື່ອພວກເຮົາໃນເວລານີ້ ແລະກ່ຽວກັບຕຳແໜ່ງທີ່ພວກເຮົາໃນຖານະຄົນບາບຄວນດຳລົງຢູ່ ໃນຂະນະທີ່ພຣະລາຊະກິດແຫ່ງການລົບມົນທິນບາບນີ້ກຳລັງດຳເນີນໄປບໍ? ຖ້າພວກເຮົາຍັງຫ່ວງໃຍຕໍ່ຄວາມພົ້ນຂອງຈິດວິນຍານຂອງຕົນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ພວກເຮົາຕ້ອງປ່ຽນແປງຢ່າງແນ່ຊັດ. ພວກເຮົາຕ້ອງສະແຫວງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍໃຈກັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ; ພວກເຮົາຕ້ອງສາລະພາບບາບຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມສຳນຶກເສຍໃຈຢ່າງເລິກຊຶ້ງໃນຈິດວິນຍານ ເພື່ອວ່າບາບເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກລຶບລ້າງອອກ.” Selected Messages, book 1, 124, 125.

> And in that day did the Lord God of hosts call to weeping, and to mourning, and to baldness, and to girding with sackcloth: And behold joy and gladness, slaying oxen, and killing sheep, eating flesh, and drinking wine: let us eat and drink; for tomorrow we shall die. Isaiah 22:12, 13.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ພຣະອົງພຣະເຈົ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂຍທາໄດ້ຊົງເອີ້ນໃຫ້ມີການຮ້ອງໄຫ້ ແລະການຄໍ່າຄວນ ແລະການໂກນຫົວ ແລະການນຸ່ງຜ້າກະສອບ; ແຕ່ເບິ່ງແມ, ມີຄວາມຊື່ນຊົມແລະຄວາມຍິນດີ, ການຂ້າງົວ ແລະການຂ້າແກະ, ການກິນເນື້ອ ແລະການດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນ: ໃຫ້ພວກເຮົາກິນແລະດື່ມເຖີດ; ເພາະວ່າມື້ອື່ນພວກເຮົາກໍຈະຕາຍ. ເອຊາຢາ 22:12, 13.

The Lord called Shebna to afflict his soul, but he chose to eat and drink and party on. The Lord “revealed” in his “ears” that Shebna’s sin would not be purged. The word translated as “purged” is the word used in Leviticus for “atonement.” This sin of Laodicean Adventism will not be atoned for. Now Isaiah begins to address the relationship of Shebna (Laodicean Adventists) with Eliakim, the son of Hilkiah (Philadelphian Adventists).

ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງເອີ້ນເຊບນາໃຫ້ຂົ່ມຈິດວິນຍານຂອງຕົນ, ແຕ່ເຂົາໄດ້ເລືອກທີ່ຈະກິນ ແລະ ດື່ມ ແລະ ສືບຕໍ່ສົນລະເສີນຢ່າງມ່ວນຊື່ນ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງ “ເປີດເຜີຍ” ໃນ “ຫູ” ຂອງພຣະອົງວ່າ ບາບຂອງເຊບນາຈະບໍ່ຖືກ “ລຶບລ້າງ.” ຄຳທີ່ແປວ່າ “ລຶບລ້າງ” ແມ່ນຄຳທີ່ໃຊ້ໃນພຣະທຳເລວີນິຕິ ສຳລັບຄຳວ່າ “ການລົບບາບ.” ບາບນີ້ຂອງລາໂອດີເກຍນ ແອດເວັນຕິສຶມ ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບການລົບບາບ. ບັດນີ້ ເອຊາຢາເລີ່ມກ່າວເຖິງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງເຊບນາ (Laodicean Adventists) ກັບເອລີອາຄີມ ບຸດຂອງຮີນກີຢາ (Philadelphian Adventists).

Shebna is the “treasurer” as was Judas. And Tobiah in the days of Nehemiah was living in God’s sanctuary in a chamber (treasury) where the offerings were to be kept. When Nehemiah cleansed the temple, he cast out Tobiah and his stuff. Shebna is also to be thrown out. Both illustrate the spewing out of Laodicean Adventism at the Sunday law.

ເຊບນາເປັນ “ຜູ້ຮັກສາຊັບສົມບັດ” ເຊັ່ນດຽວກັບຢູດາ. ແລະ ໂທບີຢາ ໃນສະໄໝຂອງເນເຮມີ ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນພະວິຫານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຫ້ອງໜຶ່ງ (ຄັງເກັບຊັບ) ບ່ອນທີ່ຄວນເກັບຂອງຖວາຍໄວ້. ເມື່ອເນເຮມີຊຳລະພະວິຫານໃຫ້ບໍລິສຸດ, ທ່ານໄດ້ຂັບໄລ່ໂທບີຢາ ແລະ ສິ່ງຂອງຂອງເຂົາອອກໄປ. ເຊບນາກໍຈະຕ້ອງຖືກໂຍນອອກເຊັ່ນກັນ. ທັງສອງເປັນພາບປະກອບຂອງການຖືກຄາຍອອກຂອງແອັດເວນຕິສລາວໂອດີເຊຍໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “Because of the cruelty and treachery of the Ammonites and Moabites toward Israel, God had declared through Moses that they should be forever shut out from the congregation of His people. See Deuteronomy 23:3–6. In defiance of this word, the high priest had cast out the offerings stored in the chamber of God’s house, to make a place for this representative of a proscribed race. Greater contempt for God could not have been shown than to confer such a favor on this enemy of God and His truth.

> “ເນື່ອງຈາກຄວາມໂຫດຮ້າຍ ແລະ ຄວາມທໍລະຍົດຂອງຊາວອຳໂມນ ແລະ ໂມອາບທີ່ມີຕໍ່ອິດສະຣາເອນ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງປະກາດໂດຍຜ່ານໂມເຊວ່າ ພວກເຂົາຄວນຖືກກັ້ນອອກຈາກຊຸມນຸມແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ. ເບິ່ງ ພຣະບັນຍັດສອງ 23:3–6. ແຕ່ໃນການຂັດຂືນຕໍ່ພຣະດຳລັດນີ້ ມະຫາປະໂຣຫິດໄດ້ຂັບໄລ່ເຄື່ອງຖວາຍທີ່ເກັບໄວ້ໃນຫ້ອງແຫ່ງພຣະນิเวດຂອງພຣະເຈົ້າອອກໄປ ເພື່ອຈັດບ່ອນໃຫ້ແກ່ຕົວແທນຂອງຊາດພັນທີ່ຖືກຫ້າມນີ້. ບໍ່ອາດຈະມີການສະແດງການໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ພຣະເຈົ້າອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄປກວ່າການປະທານຄວາມໂປດປານເຊັ່ນນີ້ແກ່ສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຂອງຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ.”

> “On returning from Persia, Nehemiah learned of the bold profanation and took prompt measures to expel the intruder. ‘It grieved me sore,’ he declares; ‘therefore I cast forth all the household stuff of Tobiah out of the chamber. Then I commanded, and they cleansed the chambers: and thither brought I again the vessels of the house of God, with the meat offering and the frankincense.’

> “ເມື່ອກັບຄືນມາຈາກເປີເຊຍ, ເນເຫມີຢາໄດ້ຮູ້ເຖິງການລົບຫຼູ່ອັນອາດຫານນັ້ນ ແລະໄດ້ດຳເນີນມາດຕະການຢ່າງທັນທີເພື່ອຂັບໄລ່ຜູ້ບຸກລຸກນັ້ນອອກໄປ. ‘ເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເສຍໃຈຢ່າງຫຼວງ,’ ທ່ານປະກາດວ່າ; ‘ເພາະສະນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງໂຍນເຄື່ອງໃຊ້ໃນຄົວເຮືອນທັງໝົດຂອງໂຕບີຢາອອກຈາກຫ້ອງນັ້ນ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍໄດ້ອອກຄຳສັ່ງ, ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຊຳລະຫ້ອງທັງຫຼາຍໃຫ້ສະອາດ; ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ນຳພາຊະນະຂອງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ, ພ້ອມທັງເຄື່ອງບູຊາອາຫານ ແລະກຳຍານ, ກັບເຂົ້າມາໄວ້ໃນທີ່ນັ້ນອີກ.’”

> “Not only had the temple been profaned, but the offerings had been misapplied. This had tended to discourage the liberalities of the people. They had lost their zeal and fervor, and were reluctant to pay their tithes. The treasuries of the Lord’s house were poorly supplied; many of the singers and others employed in the temple service, not receiving sufficient support, had left the work of God to labor elsewhere.” Prophets and Kings, 670.

> “ບໍ່ແມ່ນແຕ່ພຣະວິຫານເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກລົບຫຼູ່, ແຕ່ບັນດາເຄື່ອງຖວາຍກໍໄດ້ຖືກນຳໄປໃຊ້ຢ່າງຜິດຈຸດປະສົງດ້ວຍ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະບັ່ນທອນນ້ຳໃຈແຫ່ງການໃຫ້ຢ່າງເອື້ອເຟື້ອຂອງປະຊາຊົນ. ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍຄວາມຮ້ອນຮົນແລະຄວາມກະຕືລືລົ້ນ, ແລະບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຈ່າຍສ່ວນສິບຂອງຕົນ. ຄັງສົມບັດໃນພຣະນิเวດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີການຈັດຫາຢ່າງຂາດແຄນ; ນັກຮ້ອງຫຼາຍຄົນ ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຮັບໃຊ້ໃນພາລະກິດແຫ່ງພຣະວິຫານ, ເມື່ອບໍ່ໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳຢ່າງພຽງພໍ, ກໍໄດ້ລະຈາກພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໄປເຮັດວຽກຢູ່ບ່ອນອື່ນ.” Prophets and Kings, 670.

Shebna, Judas and Tobiah all represent Laodicean Adventists at the end of time.

ເຊັບນາ, ຢູດາ ແລະ ໂທບີຢາ ລ້ວນແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງຊາວແອັດເວນຕິສຝ່າຍລາວໂອດີເຊຍໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງເວລາ.

> Thus saith the Lord God of hosts, Go, get thee unto this treasurer, even unto Shebna, which is over the house, and say, What hast thou here? and whom hast thou here, that thou hast hewed thee out a sepulchre here, as he that heweth him out a sepulchre on high, and that graveth an habitation for himself in a rock? Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. And I will drive thee from thy station, and from thy state shall he pull thee down. Isaiah 22:15–19.

> ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຈອມໂຍທາ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງໄປ ເຂົ້າໄປຫາພະນັກງານຄັງຜູ້ນີ້ ຄືເຊບນາ ຜູ້ທີ່ປົກຄອງເຮືອນ ແລະຈົ່ງກ່າວວ່າ, ເຈົ້າມີຫຍັງຢູ່ບ່ອນນີ້? ແລະເຈົ້າມີໃຜຢູ່ບ່ອນນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ສະກັດອຸບໂມງໄວ້ໃຫ້ຕົນຢູ່ທີ່ນີ້, ດັ່ງຄົນທີ່ສະກັດອຸບໂມງຂອງຕົນໄວ້ໃນທີ່ສູງ ແລະເຈາະທີ່ຢູ່ອາໄສໄວ້ໃຫ້ຕົນໃນຫີນຜາ? ເບິ່ງແມ, ພຣະຢາເວຈະຫອບເຈົ້າໄປເປັນຊະເລີຍຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະຈະຫຸ້ມເຈົ້າໄວ້ແນ່ນອນ. ພຣະອົງຈະໝຸນເຈົ້າຢ່າງແຮງ ແລະໂຍນເຈົ້າດັ່ງລູກບານໄປຍັງແຜ່ນດິນອັນກວ້າງໃຫຍ່; ເຈົ້າຈະຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະລົດຮົບອັນເປັນສະຫງ່າລາສີຂອງເຈົ້າຈະເປັນຄວາມອັບອາຍແກ່ວົງເຮືອນຂອງນາຍເຈົ້າ. ແລະເຮົາຈະຂັບໄລ່ເຈົ້າອອກຈາກຕຳແໜ່ງຂອງເຈົ້າ ແລະຈາກຖານະຂອງເຈົ້າ ພຣະອົງຈະດຶງເຈົ້າລົງ. ເອຊາຢາ 22:15–19.

As the king of the north is approaching Jerusalem, and it is to be remembered that the approach is a progressive approach which the citizens of Jerusalem knew was coming. This is what is identified in Isaiah chapter twenty when Tartan the Assyrian commander conquered Ashdod in Egypt. They knew what was coming and Shebna spent his time making himself a fancy grave. Archeologists found Shebna’s grave and removed the written statement that was upon the grave entrance, and it is now in a British Museum. Amazingly enough, when Shebna got removed and Eliakim the son of Hilkiah took over Shebna’s leadership position, Eliakim the son of Hilkiah received a royal seal that he could use to endorse his name on official documents. That seal was also found by archeologists and is in the same museum in England. Shebna is in the museum represented by his grave, the mark of death, and Eliakim, the son of Hilkiah’s is in the museum with the representation of the seal of life.

ເມື່ອກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອກຳລັງເຂົ້າໃກ້ກຸງເຢຣູຊາເລັມ ແລະພຶງລະນຶກໄວ້ວ່າ ການເຂົ້າໃກ້ນັ້ນເປັນການເຂົ້າໃກ້ຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ ຊຶ່ງຊາວເມືອງເຢຣູຊາເລັມຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າກຳລັງຈະມາ. ສິ່ງນີ້ແຫຼະທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນ ເອຊາຢາ ບົດ 20 ເມື່ອທາທານ ແມ່ທັບຊາວອັດຊີເຣຍ ໄດ້ພິຊິດເມືອງອາດໂດດໃນອີຢິບ. ພວກເຂົາຮູ້ວ່າສິ່ງໃດກຳລັງຈະມາ ແລະເຊບນາໄດ້ໃຊ້ເວລາຂອງຕົນໄປໃນການຈັດສ້າງຫຼຸມຝັງສົບອັນຫຼູຫຼາໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ. ນັກໂບຮານຄະດີໄດ້ພົບຫຼຸມຝັງສົບຂອງເຊບນາ ແລະໄດ້ນຳເອົາຂໍ້ຄວາມຈາລຶກທີ່ຢູ່ເໜືອທາງເຂົ້າຫຼຸມຝັງສົບນັ້ນອອກມາ ແລະບັດນີ້ມັນຢູ່ໃນພິພິທະພັນແຫ່ງໜຶ່ງຂອງອັງກິດ. ຢ່າງນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງ ເມື່ອເຊບນາຖືກປົດອອກ ແລະເອລີອາກິມ ບຸດຂອງຮິນກີຢາ ໄດ້ເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງນຳຂອງເຊບນາແທນ, ເອລີອາກິມ ບຸດຂອງຮິນກີຢາ ໄດ້ຮັບຕາປະທັບຫຼວງອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງລາວສາມາດໃຊ້ເພື່ອປະທັບຮັບຮອງຊື່ຂອງຕົນໃນເອກະສານທາງການ. ຕາປະທັບນັ້ນກໍໄດ້ຖືກພົບໂດຍນັກໂບຮານຄະດີເຊັ່ນກັນ ແລະຢູ່ໃນພິພິທະພັນແຫ່ງດຽວກັນໃນອັງກິດ. ເຊບນາຢູ່ໃນພິພິທະພັນ ໂດຍມີຫຼຸມຝັງສົບຂອງຕົນເປັນຕົວແທນ, ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມຕາຍ; ແລະເອລີອາກິມ, ບຸດຂອງຮິນກີຢາ, ກໍຢູ່ໃນພິພິທະພັນນັ້ນດ້ວຍຕົວແທນແຫ່ງຕາປະທັບ ອັນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຊີວິດ.

For Shebna’s rejection of the warning message concerning the king of the north, he was spewed out of the mouth of the Lord, and the word translated as “spewed” in Revelation’s warning to Laodicea actually means projectile vomiting. With Nehemiah he cast out Tobiah and his stuff and with Shebna he was violently tossed like a ball into a far country. Shebna is Laodicean Adventists who are rejecting the prophetic message that was unsealed in 1989 and preparing for the grave—the mark of the beast, and Eliakim the son of Hilkiah, is Philadelphia Adventism that receive the seal of God.

ເນື່ອງຈາກການປະຕິເສດຂອງເຊບນາຕໍ່ຂ່າວສານແຫ່ງການຕັກເຕືອນກ່ຽວກັບກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ລາວຈຶ່ງຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະโอດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະຄໍາທີ່ຖືກແປວ່າ “ຄາຍອອກ” ໃນຄໍາຕັກເຕືອນແຫ່ງພຣະນິມິດທີ່ມີຕໍ່ເມືອງລາໂອດີເກຍ ແທ້ຈິງແລ້ວຫມາຍເຖິງການອາເມັນອອກຢ່າງຮຸນແຮງ. ກັບເນເຫມີຢາ ພຣະອົງໄດ້ຂັບໂຕບີຢາ ແລະສິ່ງຂອງຂອງລາວອອກໄປ, ແລະກັບເຊບນາ ລາວຖືກໂຍນອອກໄປຢ່າງຮຸນແຮງດັ່ງລູກບານເຂົ້າໄປໃນດິນແດນອັນຫ່າງໄກ. ເຊບນາແມ່ນພວກແອັດເວັນຕິສລາໂອດີເກຍ ຜູ້ກໍາລັງປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989 ແລະກໍາລັງຕຽມຕົວສໍາລັບຫລຸມຝັງສົບ—ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະເອລີອາກິມ ບຸດຂອງຮິນກີຢາ ແມ່ນພວກແອັດເວັນຕິສຟີລາເດນເຟຍ ຜູ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ.

> And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. Isaiah 22:20, 21.

> ແລະໃນວັນນັ້ນຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ເຮົາຈະເອີ້ນເອລີອາກິມ ບຸດຊາຍຂອງຮິນກີຢາ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ; ແລະເຮົາຈະໃຫ້ເຂົານຸ່ງເຄື່ອງຄຸມຂອງເຈົ້າ, ແລະຈະຄາດເຂັມຂັດຂອງເຈົ້າໃຫ້ແກ່ເຂົາ, ແລະເຮົາຈະມອບສິດອຳນາດໃນການປົກຄອງຂອງເຈົ້າໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາ; ແລະເຂົາຈະເປັນດັ່ງບິດາແກ່ຊາວເຢຣູຊາເລັມ ແລະແກ່ວົງວານຢູດາ. ເອຊາຢາ 22:20, 21.

At the Sunday law the wheat and tares of Adventism are separated, and the leadership of the church triumphant is given to Eliakim the son of Hilkiah, and the Lord then lifts up His church as an ensign as the third angel’s message swells to a loud cry. I have been perhaps too redundant by including the phrase “the son of Hilkiah,” when I could simply say Eliakim. But together the father and his child are a symbol of the Elijah message before the seven last plagues. Elijah’s message employs the symbolism of fathers and children to represent the first (father) and the last (son). This prophetic relationship contributes to the final riddles in chapter twenty-two. The promise to Eliakim, the son of Hilkiah is that the Lord would lay upon his shoulder the key of the house of David.

ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຂ້າວສາລີແລະຫຍ້າລ້າຍໃນລັດທິ Adventism ຈະຖືກແຍກອອກຈາກກັນ ແລະການນຳພາຂອງຄຣິດຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ Eliakim ບຸດຂອງ Hilkiah ແລະໃນເວລານັ້ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍົກຄຣິດຈັກຂອງພຣະອົງຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຂະຫຍາຍຕົວເປັນສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງ. ບາງທີຂ້າພະເຈົ້າອາດຈະກ່າວຊ້ຳຫຼາຍເກີນໄປ ໂດຍລວມເອົາວະລີ “ບຸດຂອງ Hilkiah” ເຂົ້າໄປ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເວົ້າພຽງແຕ່ Eliakim ກໍພຽງພໍ. ແຕ່ເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ບິດາແລະບຸດຂອງທ່ານເປັນສັນຍະລັກຂອງຂ່າວສານແຫ່ງ Elijah ກ່ອນໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ຂ່າວສານຂອງ Elijah ໃຊ້ສັນຍະລັກຂອງບິດາແລະບຸດເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທຳອິດ (ບິດາ) ແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ (ບຸດ). ຄວາມສຳພັນທາງຄຳພະຍາກອນນີ້ເປັນສ່ວນຊ່ວຍໃຫ້ເກີດປິດສະໜາສຸດທ້າຍໃນບົດທີຊາວສອງ. ພຣະສັນຍາທີ່ປະທານແກ່ Eliakim ບຸດຂອງ Hilkiah ແມ່ນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະວາງກະແຈແຫ່ງພົງພັນຂອງ David ໄວ້ເທິງບ່າຂອງລາວ.

The “house of David” is the message of father and son that Jesus referred to in his final conversation with the rebellious Jews. It is also where He closes the book of Revelation. The house of David had a key, that if nothing else is used on October 22, 1844, for the only place in the Scriptures that references this key is in the message to the Philadelphian church.

“ເຮືອນຂອງດາວິດ” ແມ່ນຂ່າວສານເລື່ອງພຣະບິດາແລະພຣະບຸດ ທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວເຖິງໃນການສົນທະນາຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງກັບພວກຢິວທີ່ກະບົດ. ນອກຈາກນັ້ນ ທີ່ນັ້ນຍັງແມ່ນບ່ອນທີ່ພຣະອົງປິດທ້າຍພຣະທຳພຣະນິມິດ. ເຮືອນຂອງດາວິດມີກະແຈດອກໜຶ່ງ ຊຶ່ງຖ້າບໍ່ນຳສິ່ງອື່ນໃດມາໃຊ້ກັບວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ກໍເພາະວ່າບ່ອນດຽວໃນພຣະຄຳພີທີ່ອ້າງເຖິງກະແຈດອກນີ້ ຄືໃນຂ່າວສານເຖິງຄຣິສຕະຈັກເມືອງຟີລາເດນເຟຍ.

> And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

> ແລະເຮົາຈະວາງກະແຈແຫ່ງພະລາຊວັງຂອງດາວິດໄວ້ເທິງບ່າຂອງທ່ານ; ແລະທ່ານຈະເປີດ, ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະປິດໄດ້; ແລະທ່ານຈະປິດ, ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະເປີດໄດ້. ເອຊາຢາ 22:22

> And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Because thou hast kept the word of my patience, I also will keep thee from the hour of temptation, which shall come upon all the world, to try them that dwell upon the earth. Behold, I come quickly: hold that fast which thou hast, that no man take thy crown. Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–12.

> ຈົ່ງຂຽນເຖິງທູດສະຫວັນແຫ່ງຄຣິດຈັກໃນເມືອງຟີລາເດນເຟຍວ່າ: ພຣະອົງຜູ້ບໍລິສຸດ, ພຣະອົງຜູ້ສັດຈິງ, ຜູ້ຊົງຖືກະແຈຂອງດາວິດ, ຜູ້ຊົງເປີດແລ້ວບໍ່ມີຜູ້ໃດປິດໄດ້; ແລະຊົງປິດແລ້ວບໍ່ມີຜູ້ໃດເປີດໄດ້; ພຣະອົງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາຮູ້ຈັກການງານຂອງເຈົ້າ: ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາໄດ້ວາງປະຕູທີ່ເປີດໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ, ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດປິດມັນໄດ້: ເພາະວ່າເຈົ້າມີກຳລັງພຽງເລັກນ້ອຍ, ແລະໄດ້ຮັກສາພຣະວັຈນະຂອງເຮົາໄວ້, ແລະບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດນາມຂອງເຮົາ. ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ພວກທີ່ຢູ່ໃນສາລາຂອງຊາຕານ, ຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າຕົນເປັນຢິວ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ, ຫາກແຕ່ຕົວະ; ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ພວກເຂົາມາກົ້ມນະມັດສະການຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕີນຂອງເຈົ້າ, ແລະໃຫ້ຮູ້ວ່າເຮົາໄດ້ຮັກເຈົ້າ. ເພາະວ່າເຈົ້າໄດ້ຮັກສາພຣະວັຈນະແຫ່ງຄວາມອົດທົນຂອງເຮົາໄວ້, ເຮົາຈະຮັກສາເຈົ້າໄວ້ໃຫ້ພົ້ນຈາກໂມງແຫ່ງການທົດລອງ, ຊຶ່ງຈະມາເຖິງເໜືອໂລກທັງສິ້ນ, ເພື່ອທົດລອງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະມາໂດຍໄວ: ຈົ່ງຍຶດໝັ້ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າມີໄວ້ໃຫ້ແນ່ນຫນາ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດຊິງເອົາມົງກຸດຂອງເຈົ້າໄປ. ຜູ້ໃດທີ່ມີໄຊ ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເປັນເສົາໃນພຣະວິຫານແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ, ແລະຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ອອກໄປອີກເລີຍ: ແລະເຮົາຈະຂຽນພຣະນາມແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາໄວ້ເທິງຜູ້ນັ້ນ, ແລະຊື່ເມືອງຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ, ຄືນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃໝ່, ຊຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນແຕ່ພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ: ແລະເຮົາຈະຂຽນນາມໃໝ່ຂອງເຮົາໄວ້ເທິງຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ. ຜູ້ໃດມີຫູ ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານກ່າວແກ່ບັນດາຄຣິດຈັກ. ພຣະນິມິດ 3:7–12.

Eliakim represents a Philadelphian during the Millerite movement that opens the Most Holy Place on October 22, 1844. I know that it was Christ our High Priest that opened that dispensational door, but Christ laid the key on the shoulder of Eliakim the son of Hilkiah, and states that “he shall open.” We have reached the point I pointed out at the beginning of this article.

ເອລີອາຄິມເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ໜຶ່ງໃນຝ່າຍຟີລາເດລເຟຍໃນຊ່ວງການເຄື່ອນໄຫວມິນເລີໄຣດ ຊຶ່ງເປີດສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າພຣະຄຣິດ ມະຫາປະໂລຫິດຂອງພວກເຮົາ ເປັນຜູ້ໄດ້ເປີດປະຕູແຫ່ງຍຸກການນັ້ນ, ແຕ່ພຣະຄຣິດໄດ້ວາງກະແຈໄວ້ເທິງບ່າຂອງເອລີອາຄິມ ບຸດຂອງຮິນກີຢາ, ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ “ເຂົາຈະເປີດ.” ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງຈຸດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຊີ້ໄວ້ຕັ້ງແຕ່ຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງບົດຄວາມນີ້.

There are eighteen times in Isaiah that we find the word “burden,” but seven of those times represent something that is carried upon the shoulder and eleven times it represents a prophecy of doom. One of those eighteen times the word that means a prophecy of doom is also simultaneously used to represent a burden that is carried upon the shoulder.

ໃນພຣະທຳອິຊາຢາ ພວກເຮົາພົບຄຳວ່າ “ພາລະ” ຢູ່ສິບແປດຄັ້ງ, ແຕ່ໃນຈຳນວນນັ້ນເຈັດຄັ້ງໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ຖືກແບກໄວ້ເທິງບ່າ, ແລະອີກສິບເອັດຄັ້ງໝາຍເຖິງຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດ. ໃນຈຳນວນສິບແປດຄັ້ງນັ້ນ ມີຢູ່ຄັ້ງໜຶ່ງທີ່ຄຳຊຶ່ງໝາຍເຖິງຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດ ຖືກໃຊ້ໃນເວລາດຽວກັນເພື່ອໝາຍເຖິງພາລະທີ່ຖືກແບກໄວ້ເທິງບ່າ.

The story of the valley of vision is about a message of doom that creates two classes of worshippers in Jerusalem. The prophetic message that identified the opening of the judgment was presented by Father Miller and it is the first angel’s message that ended when the holy place door was shut and the Most Holy Place was opened on October 22, 1844. The “burden” that was placed upon William Miller’s shoulder, that he was commissioned to carry to the world was the first angel’s message, a prophecy of doom that ended on October 22, 1844 with the arrival of the third angel’s message.

ເລື່ອງຂອງຫຸບເຂົາແຫ່ງນິມິດ ເປັນເລື່ອງກ່ຽວກັບຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມພິນາດ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກໃນເຢຣູຊາເລັມ. ຂ່າວສານພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກການເປີດຂຶ້ນຂອງການພິພາກສາ ໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍບິດາມິນເລີ ແລະນັ້ນຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດເມື່ອປະຕູຂອງບ່ອນບໍລິສຸດຖືກປິດ ແລະບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດຖືກເປີດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. “ພາລະ” ທີ່ຖືກວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງ William Miller ອັນທີ່ລາວໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ນຳໄປປະກາດແກ່ໂລກ ກໍຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ເປັນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ດ້ວຍການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

The “key of the house of David will I lay upon his shoulder,” and it says, “In that day,” “shall the nail that is fastened in the sure place be removed, and be cut down, and fall; and the burden that was upon it shall be cut off.”

“ກະແຈແຫ່ງວົງຕະກູນຂອງດາວິດ ເຮົາຈະວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງທ່ານ,” ແລະມັນກ່າວວ່າ, “ໃນວັນນັ້ນ” “ຕະປູທີ່ຕອກໄວ້ໃນບ່ອນອັນໝັ້ນຄົງນັ້ນຈະຖືກຖອນອອກ ແລະຈະຖືກຕັດລົງ ແລະຈະລົ້ມລົງ; ແລະພາລະທີ່ຢູ່ເທິງມັນນັ້ນຈະຖືກຕັດຂາດ.”

The word translated as “burden” here is the word identifying a prophecy of doom, but this prophecy of doom is not the Hebrew word Isaiah uses to represent something you carry on your shoulder. As the word for prophecy of doom it means that Eliakim, the son of Hilkiah would have the key of David placed upon his shoulder, and the burden that is upon his shoulder is a prophecy of doom. It is a profound play of words!

ຄໍາທີ່ແປໃນທີ່ນີ້ວ່າ “ພາລະ” ແມ່ນຄໍາທີ່ບົ່ງຊີ້ເຖິງຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດ, ແຕ່ຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດນີ້ບໍ່ແມ່ນຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ເອຊາຢາໃຊ້ເພື່ອສະແດງເຖິງສິ່ງທີ່ທ່ານແບກໄວ້ເທິງບ່າຂອງທ່ານ. ໃນຖານະເປັນຄໍາສໍາລັບຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດ, ມັນຫມາຍຄວາມວ່າກະແຈຂອງດາວິດຈະຖືກວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງເອລີອາກີມ, ບຸດຂອງຮິນກີຢາ, ແລະພາລະທີ່ຢູ່ເທິງບ່າຂອງລາວກໍແມ່ນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດ. ນີ້ເປັນການຫຼິ້ນຄໍາທີ່ເລິກຊຶ້ງຢ່າງຍິ່ງ!

Sister White says this about a key that is attached to the Bible.

ນາງໄວທ໌ໄດ້ກ່າວເຖິງສິ່ງນີ້ກ່ຽວກັບກະແຈດອກໜຶ່ງທີ່ຕິດກັບພຣະຄຳພີ.

> “Connected with the Word of God there is a key that unlocks the precious casket, to our satisfaction and delight. I feel thankful for every ray of light. In the future, experiences now to us very mysterious will be explained. Some experiences we may never fully comprehend until this mortal shall put on immortality.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

> “ເຊື່ອມໂຍງກັບພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ມີກະແຈດອກໜຶ່ງທີ່ໄຂຫີບອັນລ້ຳຄ່ານັ້ນອອກ, ເພື່ອຄວາມພໍໃຈແລະຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງພວກເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກຂອບພຣະຄຸນສຳລັບທຸກລຳແສງແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ. ໃນອະນາຄົດ, ປະສົບການຕ່າງໆທີ່ບັດນີ້ສຳລັບພວກເຮົາຍັງເປັນຄວາມລຶກລັບຢ່າງຫຼາຍ ຈະໄດ້ຮັບການອະທິບາຍ. ມີບາງປະສົບການທີ່ພວກເຮົາອາດຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນເລີຍ ຈົນກວ່າສະພາບອັນຕ້ອງຕາຍນີ້ຈະສວມທັບຄວາມບໍ່ຮູ້ຕາຍ.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

Miller’s opening remarks about his dream says this.

ຄໍາກ່າວເປີດຂອງມິນເລີ ກ່ຽວກັບຄວາມຝັນຂອງລາວ ກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້.

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” Early Writings, 81.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຝັນເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າ, ໂດຍພຣະຫັດອັນມອງບໍ່ເຫັນ, ໄດ້ສົ່ງຫີບນ້ອຍໜຶ່ງອັນປະດິດຢ່າງປະນີດພິລິດມາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ຍາວປະມານສິບນິ້ວ ແລະ ກວ້າງຫົກນິ້ວເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ, ເຮັດດ້ວຍໄມ້ດຳ ແລະ ໄຂ່ມຸກທີ່ຝັງປະດັບຢ່າງປະນີດ. ມີກະແຈດອກໜຶ່ງຕິດຢູ່ກັບຫີບນັ້ນ. ໃນທັນໃດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັບກະແຈແລ້ວເປີດຫີບອອກ; ແລະ ເພື່ອຄວາມພິສູດໃຈແລະຄວາມປະຫລາດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າພົບວ່າມັນເຕັມໄປດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບມີຄ່າທຸກຊະນິດແລະທຸກຂະໜາດ, ເພັດ, ອັນມະນີລ້ຳຄ່າ, ແລະ ຫຼຽນຄຳກັບຫຼຽນເງິນທຸກຮູບຊົງແລະທຸກມູນຄ່າ, ຈັດວາງໄວ້ຢ່າງງົດງາມຕາມບ່ອນຂອງມັນໃນຫີບ; ແລະ ເມື່ອຖືກຈັດວາງເຊັ່ນນັ້ນ ພວກມັນໄດ້ສະທ້ອນແສງແລະສະຫງ່າລາສີ ຊຶ່ງຈະປຽບເທົ່າໄດ້ກໍແຕ່ກັບດວງອາທິດເທົ່ານັ້ນ.” Early Writings, 81.

In James White’s footnotes of the dream, he says this of the key.

ໃນໝາຍເຫດທ້າຍໜ້າຂອງຄວາມຝັນຂອງ James White, ລາວໄດ້ກ່າວກ່ຽວກັບກະແຈນັ້ນວ່າ:

> The “‘key attached’ was his manner of interpreting the prophetic Word—Comparing scripture with scripture—the Bible its own interpreter. With this key Brother Miller opened the ‘casket,’ or the great truth of the advent to the world.” James White.

> “ກຸນແຈທີ່ຕິດຢູ່” ແມ່ນວິທີການຂອງລາວໃນການຕີຄວາມພຣະວາຈາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ—ໂດຍປຽບທຽບພຣະຄຳກັບພຣະຄຳ—ພຣະຄຳພີເປັນຜູ້ຕີຄວາມຂອງຕົນເອງ. ດ້ວຍກຸນແຈນີ້ ບຣາເດີ ມິນເລີ ໄດ້ເປີດ “ຫີບສົມບັດ” ຫຼື ຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເລື່ອງການສະເດັດມາ ແກ່ໂລກ.” James White.

James White commented on this dream, and in so doing he wrote an introduction. It is most important to recognize that Miller had his dream and published it in 1847, at least two years after the Great Disappointment, when the formerly unified Millerite Adventist’s had been scattered. Miller was separated from the movement, and the “little flock” that was “scattered abroad” were still suffering from the disappointment. Miller’s dream spoke to the situation and James White commented upon it and Ellen White referred to it in an absolutely positive manner. James White wrote an introduction to his dream, included his dream and then added a few footnotes. His introduction, the dream and the footnotes will be at the end of this article for those needing access to this information.

ເຈມສ໌ ໄວທ໌ ໄດ້ໃຫ້ຄຳເຫັນກ່ຽວກັບນິມິດນີ້, ແລະໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຂຽນບົດນຳໄວ້. ເປັນສິ່ງສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງຮັບຮູ້ວ່າ ມິນເລີ ໄດ້ຮັບນິມິດຂອງຕົນແລະໄດ້ຕີພິມມັນໃນປີ 1847, ຢ່າງນ້ອຍສອງປີຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່, ເມື່ອກຸ່ມ Millerite Adventists ທີ່ເຄີຍເປັນເອກະພາບໄດ້ກະຈັດກະຈາຍໄປແລ້ວ. ມິນເລີ ຖືກແຍກອອກຈາກຂະບວນການ, ແລະ “ຝູງນ້ອຍ” ທີ່ “ກະຈັດກະຈາຍໄປ” ນັ້ນ ຍັງຄົງກຳລັງທົນທຸກຈາກຄວາມຜິດຫວັງດັ່ງກ່າວ. ນິມິດຂອງມິນເລີໄດ້ກ່າວເຖິງສະພາບການນັ້ນ, ແລະ ເຈມສ໌ ໄວທ໌ ກໍໄດ້ໃຫ້ຄຳເຫັນຕໍ່ມັນ ແລະ ເອເລນ ໄວທ໌ ໄດ້ອ້າງເຖິງມັນໃນລັກສະນະທີ່ເປັນບວກຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ເຈມສ໌ ໄວທ໌ ໄດ້ຂຽນບົດນຳໃຫ້ແກ່ນິມິດຂອງມິນເລີ, ລວມເອົານິມິດນັ້ນໄວ້, ແລ້ວຈຶ່ງເພີ່ມບັນທຶກທ້າຍໜ້າສອງສາມຂໍ້. ບົດນຳຂອງທ່ານ, ນິມິດ, ແລະ ບັນທຶກທ້າຍໜ້າ ຈະຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຕອນທ້າຍຂອງບົດຄວາມນີ້ ສຳລັບຜູ້ທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນນີ້.

Isaiah twenty-two is an illustration of the beginning and ending of Adventism. In both histories there was and will be a separation that occurred on October 22, 1844 and then again at the Sunday law. The separation in both instances, the beginning and ending, is a fulfillment of the parable of the ten virgins. Sister White informs us the foolish virgins are Laodiceans. Shebna represents Laodicean Adventists in the beginning and ending of Adventism. Eliakim, the son of Hilkiah represents Philadelphian Adventists.

ເອຊາຢາ ບົດທີສອງສິບສອງ ເປັນພາບປະກອບແຫ່ງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອັດເວັນຕິດສຶມ. ໃນປະຫວັດສາດທັງສອງນັ້ນ ໄດ້ມີ ແລະຈະມີ ການແຍກອອກ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະຕໍ່ມາອີກຄັ້ງໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການແຍກອອກໃນທັງສອງກໍລະນີ, ທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດ, ເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ເຂົາແມ່ນຊາວລາໂອດີເຊຍ. ເຊັບນາ ເປັນຕົວແທນຂອງຊາວອັດເວັນຕິດສຶມລາໂອດີເຊຍ ໃນທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອັດເວັນຕິດສຶມ. ເອລີອາກິມ ບຸດຂອງຮິນກີຢາ ເປັນຕົວແທນຂອງຊາວອັດເວັນຕິດສຶມຟີລາເດນເຟຍ.

But Hilkiah also represents the father of Adventism for “he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah.” William Miller was respectfully called “Father Miller.” Miller had “the key of David” placed upon his shoulder, which represents his method of studying the Scriptures, “line upon line.”

ແຕ່ຮີນກີຢາກໍເປັນຕົວແທນຂອງບິດາແຫ່ງຂະບວນການແອດເວັນຕິສດ້ວຍ ເພາະວ່າ “ເຂົາຈະເປັນບິດາແກ່ຊາວເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ແລະແກ່ພົງພັນຂອງຢູດາ.” ວິນລຽມ ມິນເລີ ໄດ້ຮັບການເອີ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ “ພໍ່ມິນເລີ.” ມິນເລີໄດ້ຮັບ “ກະແຈຂອງດາວິດ” ວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງລາວ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງວິທີການສຶກສາພຣະຄຳພີຂອງລາວ ຄື “ບັນທັດເທິງບັນທັດ.”

The casket being the Bible, he used the “key of David” representing the rules of prophetic interpretation that he employed to open the truths of the first angel. Those rules, (the key of David) and his prophecy of doom (the burden) that was understood with the key of David were hung “as a nail in a sure place” in the sanctuary. The “nail” was the date of October 22, 1844. The word “nail” means a pin, a nail or a stake, representing a waymark. The “burden,” or the prophecy of doom that was hung upon that nail was the first angel’s message and that message came to a conclusion on October 22, 1844, when the prophecy of doom had been fulfilled and was removed, cut down and it fell. It was removed for the prophetic message of doom had become past tense, and the nail then had to be moved into the Most Holy Place, where another burden of doom would be hung upon it.

ຫີບນັ້ນແມ່ນພຣະຄຳພີ, ແລະທ່ານໄດ້ໃຊ້ “ກະແຈຂອງດາວິດ” ອັນເປັນຕົວແທນຂອງຫຼັກເກນແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ນຳໃຊ້ເພື່ອເປີດເຜີຍຄວາມຈິງຂອງທູດອົງທຳອິດ. ຫຼັກເກນເຫຼົ່ານັ້ນ (ກະແຈຂອງດາວິດ) ແລະຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງທ່ານ (ພາລະ) ທີ່ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈໂດຍອາໄສກະແຈຂອງດາວິດ ໄດ້ຖືກແຂວນໄວ້ “ດັ່ງຕະປູທີ່ຕອກໄວ້ໃນບ່ອນອັນໝັ້ນຄົງ” ຢູ່ໃນສະຖານນະມັດສະການ. “ຕະປູ” ນັ້ນຄືວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຄຳວ່າ “ຕະປູ” ຫມາຍເຖິງເຂັມ, ຕະປູ ຫຼື ຫຼັກ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງໝຸດໝາຍລະຫວ່າງທາງ. “ພາລະ” ຫຼື ຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດ ທີ່ຖືກແຂວນໄວ້ເທິງຕະປູນັ້ນ ຄືຂ່າວສານຂອງທູດອົງທຳອິດ, ແລະຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ມາເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເມື່ອຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດໄດ້ສຳເລັດລົງແລ້ວ ແລະຖືກຍົກອອກ, ຖືກຕັດລົງ ແລະມັນກໍຕົກລົງ. ມັນຖືກຍົກອອກ ເພາະວ່າຂ່າວສານຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດໄດ້ກາຍເປັນເລື່ອງໃນອະດີດໄປແລ້ວ, ແລະໃນເວລານັ້ນຕະປູນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງຖືກຍ້າຍເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ບ່ອນທີ່ພາລະແຫ່ງຄວາມພິນາດອີກຢ່າງໜຶ່ງຈະຖືກແຂວນໄວ້ເທິງມັນ.

Miller’s prophecy of doom, that was understood by the prophetic rules represented as “the key of David” would place a nail in the holy place that would hold all the glory of his father’s house. The word “glory” in the passage means weight. What holds the weight of a house is the house’s foundation. Miller’s foundational work holds the weight of all the additional light of the third angel’s message represented by the “offspring and the issue.” It holds the weight of all the various vessels of the temple. And the foundation was laid for a temple to place a glorious throne.

ຄຳພະຍາກອນເຖິງຄວາມພິນາດຂອງມິນເລີ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈຕາມກົດເກນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍ “ກະແຈຂອງດາວິດ,” ຈະປັກຕະປູໄວ້ໃນສະຖານບໍລິສຸດ ຊຶ່ງຈະຮັບນ້ຳໜັກແຫ່ງສະຫງ່າລາສີທັງໝົດຂອງວົງວານແຫ່ງບິດາຂອງທ່ານ. ຄຳວ່າ “ສະຫງ່າລາສີ” ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ໝາຍເຖິງນ້ຳໜັກ. ສິ່ງທີ່ຮັບນ້ຳໜັກຂອງເຮືອນໄວ້ກໍຄືຮາກຖານຂອງເຮືອນນັ້ນ. ຜົນງານຮາກຖານຂອງມິນເລີຮັບນ້ຳໜັກຂອງແສງສະຫວ່າງເພີ່ມເຕີມທັງໝົດຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ໂດຍ “ເຊື້ອສາຍແລະຜົນຜະລິດ.” ມັນຮັບນ້ຳໜັກຂອງພາຊະນະຫຼາກຫຼາຍທັງໝົດຂອງພຣະວິຫານ. ແລະຮາກຖານນັ້ນໄດ້ຖືກວາງລົງເພື່ອສ້າງພຣະວິຫານສຳລັບຕັ້ງບັນລັງອັນສະຫງ່າງາມ.

Eliakim the son of Hilkiah represents the Philadelphian church. Eliakim means the God of raising, for Eliakim, the father of Jerusalem represents William Miller who God used to raise up the foundations of God’s chosen covenant people. He is the son of Hilkiah which is derived from two words, the second being God and the first meaning “smoothness” as in smoothness of speaking. Hilkiah represents God’s Word or voice and His son represents the raising of the temple.

ເອລີອາກິມ ບຸດຂອງ ຮິນກີຢາ ເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກເມືອງຟີລາເດນເຟຍ. ເອລີອາກິມ ໝາຍເຖິງ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງການຍົກຂຶ້ນ, ເພາະວ່າ ເອລີອາກິມ, ບິດາແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ ເປັນຕົວແທນຂອງ William Miller ຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ເພື່ອຍົກຮາກຖານຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກສັນ. ລາວເປັນບຸດຂອງ ຮິນກີຢາ ຊຶ່ງມີຮາກມາຈາກສອງຄໍາ, ຄໍາທີສອງແມ່ນ ພຣະເຈົ້າ ແລະຄໍາທໍາອິດໝາຍເຖິງ “ຄວາມລຽບລື່ນ” ດັ່ງໃນຄວາມລຽບລື່ນແຫ່ງການເວົ້າ. ຮິນກີຢາ ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄໍາ ຫຼື ພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະບຸດຂອງທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງການຍົກຂຶ້ນແຫ່ງພຣະວິຫານ.

At the end of Adventism there must be a prophecy of doom, and that prophecy is the third angel of Revelation fourteen. There must be a key at the end that was typified by Miller’s key. The “key” in our day is based upon the repetition of history, and especially the rule of first mention, which includes or is the principle represented by Christ Himself as the Alpha and Omega. There must be a son of Miller. Miller then as the father becomes Hilkiah the Word of the Lord, and the son of Miller is Eliakim, meaning the God of raising. Father Miller raised the temple and the son of Miller identifies when Laodicea and Philadelphia are separated and the Philadelphians are raised up as an ensign. There must be a nail that is fastened, but not in the holy place as in Miller’s history, but in the Most Holy Place. That nail and the burden that is hung upon it will be cut off at the end of the third angel’s message as it was at the end of the first angel’s message. When Michael stands up and human probation closes the prophecy of doom will be past tense, removed, cut off and fallen.

ໃນຕອນທ້າຍຂອງ Adventism ຈະຕ້ອງມີຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດ, ແລະຄຳພະຍາກອນນັ້ນຄືທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນ Revelation ບົດທີສິບສີ່. ໃນຕອນທ້າຍຈະຕ້ອງມີກະແຈດອກໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍກະແຈຂອງ Miller. “ກະແຈ” ໃນສະໄໝຂອງພວກເຮົາຕັ້ງຢູ່ເທິງການຊ້ຳຄືນຂອງປະຫວັດສາດ, ແລະໂດຍສະເພາະແມ່ນກົດແຫ່ງການກ່າວເຖິງຄັ້ງທຳອິດ, ຊຶ່ງລວມເຂົ້າດ້ວຍ ຫຼືເປັນຫຼັກການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພຣະຄຣິດເອງໃນຖານະ Alpha ແລະ Omega. ຈະຕ້ອງມີບຸດຄົນໜຶ່ງຂອງ Miller. ດັ່ງນັ້ນ Miller ໃນຖານະບິດາຈຶ່ງກາຍເປັນ Hilkiah ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະບຸດຂອງ Miller ຄື Eliakim, ມີຄວາມໝາຍວ່າ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງການຍົກຂຶ້ນ. ພໍ່ Miller ໄດ້ຍົກພຣະວິຫານຂຶ້ນ ແລະບຸດຂອງ Miller ຊີ້ບອກເວລາທີ່ Laodicea ແລະ Philadelphia ຖືກແຍກອອກຈາກກັນ ແລະຊາວ Philadelphia ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ. ຈະຕ້ອງມີຕະປູອັນໜຶ່ງທີ່ຖືກຕອກໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນບ່ອນບໍຣິສຸດດັ່ງໃນປະຫວັດຂອງ Miller, ແຕ່ໃນບ່ອນບໍຣິສຸດທີ່ສຸດ. ຕະປູນັ້ນ ແລະພາລະທີ່ຖືກແຂວນໄວ້ເທິງມັນ ຈະຖືກຕັດອອກໃນຕອນທ້າຍຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ເໝືອນດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຕອນທ້າຍຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ເມື່ອ Michael ລຸກຂຶ້ນ ແລະເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຖືກປິດລົງ, ຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຄວາມພິນາດຈະກາຍເປັນອະດີດການ, ຖືກຍົກອອກ, ຖືກຕັດຂາດ ແລະພັງລົງ.

The separation or scattering after the passing of time in 1844 will be repeated at the Sunday law. Isaiah twenty-two is an illustration of the circumstances that lead to the separation of Laodicean Adventists from Philadelphian Adventists that takes place at the Sunday law crisis.

ການແຍກອອກ ຫຼື ການກະຈັດກະຈາຍຫຼັງຈາກການຜ່ານໄປຂອງເວລາໃນປີ 1844 ຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ອິຊາຢາ ບົດ 22 ເປັນພາບປະກອບຂອງສະພາບການທີ່ນຳໄປສູ່ການແຍກຂອງອັດເວັນຕິສທ໌ລາວໂອດີເຊຍອອກຈາກອັດເວັນຕິສທ໌ຟີລາເດນເຟຍ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–22.

> ຈົ່ງຂຽນເຖິງທູດແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກໃນເມືອງລາວໂອດີເກຍວ່າ: ພຣະອາແມນ, ພະຍານຜູ້ສັດຊື່ແລະແທ້ຈິງ, ຜູ້ເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ, ຕັດດັ່ງນີ້; ເຮົາຮູ້ການງານຂອງເຈົ້າວ່າ ເຈົ້າບໍ່ເຢັນແລະບໍ່ຮ້ອນ; ເຮົາປາຖະໜາໃຫ້ເຈົ້າເຢັນຫຼືຮ້ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ເພາະວ່າເຈົ້າອຸ່ນໆ ແລະບໍ່ເຢັນບໍ່ຮ້ອນ, ເຮົາຈະຄາຍເຈົ້າອອກຈາກປາກຂອງເຮົາ. ເພາະເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ‘ເຮົາຮັ່ງມີແລ້ວ, ມີຊັບສິນບໍລິບູນ, ແລະບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ’; ແຕ່ບໍ່ຮູ້ວ່າແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າເປັນຄົນທຸກຍາກ, ໜ້າສົມເພດເວດນາ, ຂັດສົນ, ຕາບອດ, ແລະເປືອຍກາຍ. ເຮົາແນະນຳເຈົ້າໃຫ້ຊື້ຄຳທີ່ຖືກຫຼອມໃນໄຟຈາກເຮົາ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ຮັ່ງມີ; ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຂາວ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ສວມໃສ່, ແລະເພື່ອວ່າຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຄວາມເປືອຍກາຍຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ປາກົດ; ແລະຈົ່ງເອົາຢາທາຕາຈາກເຮົາຊະໂລມຕາຂອງເຈົ້າ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນ. ຜູ້ໃດທີ່ເຮົາຮັກ ເຮົາກໍຕັກເຕືອນແລະຕີສອນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮ້ອນຮົນ ແລະກັບໃຈໃໝ່. ນີ້ແນະ, ເຮົາຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູແລະເຄາະຮ້ອງ; ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ຍິນສຽງຂອງເຮົາ ແລະເປີດປະຕູ, ເຮົາຈະເຂົ້າໄປຫາຜູ້ນັ້ນ ແລະຈະຮ່ວມຮັບປະທານອາຫານກັບລາວ, ແລະລາວກັບເຮົາ. ຜູ້ໃດຊະນະ ເຮົາຈະໂຜດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນນັ່ງກັບເຮົາບົນບັນລັງຂອງເຮົາ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາເອງໄດ້ຊະນະ ແລະໄດ້ນັ່ງກັບພຣະບິດາຂອງເຮົາບົນບັນລັງຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ໃດມີຫູ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານກ່າວແກ່ຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍ. ພຣະນິມິດ 3:7–22.

After the introduction to the dream James White, then includes the dream with footnotes. I have no problems with James White’s application of Miller’s dream, in spite of the fact that we have published often an interpretation of his dream that differs somewhat from James White’s. The basic approach of James White that differs from what we have published is that he places the “jewels” in the context of God’s people, and we understand the jewels are prophetic truths. There is no contradiction for a man reflects what he believes, and the scattering of the jewels after the Great Disappointment typifies the scattering of God’s people PRIOR to the Sunday law. But this fact is for a future study.

ຫຼັງຈາກບົດນໍາເຂົ້າສູ່ຄວາມຝັນ James White ຈຶ່ງໄດ້ລວມເອົາຄວາມຝັນນັ້ນໄວ້ ພ້ອມດ້ວຍໝາຍເຫດທ້າຍໜ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີບັນຫາໃດໆກັບການນໍາຄວາມຝັນຂອງ Miller ມາປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ຂອງ James White, ເຖິງແມ່ນວ່າເຮົາໄດ້ຕີພິມການຕີຄວາມຄວາມຝັນຂອງລາວຢູ່ເລື້ອຍໆ ທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປບໍ່ນ້ອຍຈາກຂອງ James White. ແນວທາງພື້ນຖານຂອງ James White ທີ່ແຕກຕ່າງຈາກສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຕີພິມ ຄື ລາວໄດ້ວາງ “ເພັດພອຍ” ໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈວ່າເພັດພອຍເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ. ບໍ່ມີການຂັດແຍ້ງອັນໃດເລີຍ ເພາະມະນຸດຍ່ອມສະທ້ອນສິ່ງທີ່ຕົນເຊື່ອ, ແລະການກະຈັດກະຈາຍຂອງເພັດພອຍຫຼັງຈາກ Great Disappointment ນັ້ນ ເປັນພາບສັນຍະລັກຂອງການກະຈັດກະຈາຍຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ. ແຕ່ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ເປັນເລື່ອງສໍາລັບການສຶກສາໃນອະນາຄົດ.

## James White’s introduction to William Miller’s Dream

ຄໍານໍາຂອງ James White ຕໍ່ຄວາມຝັນຂອງ William Miller

> “The following dream was published in the Advent Herald, more than two years since. I then saw that it clearly marked out our past second advent experience, and that God gave the dream for the benefit of the scattered flock.

> “ຄວາມຝັນຕໍ່ໄປນີ້ໄດ້ຖືກຕີພິມໃນ Advent Herald ຕັ້ງແຕ່ກວ່າສອງປີມາແລ້ວ. ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ມັນໄດ້ຊີ້ບອກຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງເຖິງປະສົບການເຣື່ອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງໃນອະດີດຂອງພວກເຮົາ, ແລະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຄວາມຝັນນັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຝູງແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍ.”

> “Among the signs of the near approach of the great and the terrible day of the Lord, God has placed dreams. See Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. Dreams may come in three ways; first, ‘through the multitude of business.’ See Ecclesiastes 5:3. Second, those who are under the foul spirit and deception of Satan, may have dreams through his influence. See Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. And third, God has always taught, and still teaches his people more or less by dreams, which come through the agency of angels and the Holy Spirit. Those who stand in the clear light of truth will know when God gives them a dream; and such will not be deceived and led astray by false dreams.

> “ໃນບັນດາໝາຍສຳຄັນທັງຫຼາຍຂອງການເຂົ້າໃກ້ມາຂອງວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ້າຢ້ານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກຳນົດຄວາມຝັນໄວ້. ຈົ່ງເບິ່ງ Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. ຄວາມຝັນອາດມາໄດ້ສາມທາງ; ປະການທຳອິດ, ‘ຜ່ານຄວາມຫຍຸ້ງຫຼາຍໃນທຸລະກິດ.’ ຈົ່ງເບິ່ງ Ecclesiastes 5:3. ປະການທີສອງ, ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃຕ້ວິນຍານອັນໂສໂຄກແລະການຫຼອກລວງຂອງຊາຕານ ອາດມີຄວາມຝັນໂດຍອິດທິພົນຂອງມັນ. ຈົ່ງເບິ່ງ Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. ແລະປະການທີສາມ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັ່ງສອນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຝັນມາໂດຍຕະຫຼອດ, ແລະຍັງຄົງຊົງສອນຢູ່ບໍ່ຫຼາຍກໍນ້ອຍ, ຊຶ່ງຄວາມຝັນເຫຼົ່ານັ້ນມາໂດຍການປະຕິບັດງານຂອງທູດສະຫວັນແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ໃນແສງອັນແຈ້ງຊັດຂອງຄວາມຈິງ ຈະຮູ້ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງປະທານຄວາມຝັນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ; ແລະຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ຖືກຫຼອກລວງ ຫຼືຖືກນຳໃຫ້ຫຼົງທາງໂດຍຄວາມຝັນອັນເທັດທຽມ.”

> “And he said, Hear now my words; if there be a prophet among you, I the LORD will make myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a dream. Numbers 12:5.

> “ແລະພຣະອົງຕັດວ່າ, ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ; ຖ້າມີຜູ້ພະຍາກອນຄົນໃດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າ, ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາຈະສະແດງຕົນໃຫ້ລາວຮູ້ໃນນິມິດ, ແລະຈະກ່າວກັບລາວໃນຄວາມຝັນ. ຈົດເຊັນບັນຊີ 12:5.”

> “Said Jacob, ‘The angel of the Lord spake unto me in a dream.’ Genesis 31:2. ‘And God came to Laban the Syrian in a dream by night.’ Genesis 31:24. Read the dreams of Joseph, in Genesis 37:5–9, and then the interesting story of their fulfilment in Egypt.

> ຢາໂຄບໄດ້ກ່າວວ່າ: “ທູດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍໃນຄວາມຝັນ.” ປະຖົມມະການ 31:2. “ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ສະເດັດມາຫາລາບານຊາວຊີເຣຍໃນຄວາມຝັນຕອນກາງຄືນ.” ປະຖົມມະການ 31:24. ຈົ່ງອ່ານຄວາມຝັນຂອງໂຢເຊັບ ໃນ ປະຖົມມະການ 37:5–9 ແລ້ວຕໍ່ມາ ຈົ່ງອ່ານເລື່ອງອັນນ່າສົນໃຈເກືອບການສຳເລັດຂອງຄວາມຝັນເຫຼົ່ານັ້ນໃນປະເທດອີຢິບ.

> “In Gibeon the Lord appeared to Solomon in a dream by night. 1 Kings 3:5. The great important image of the second chapter of Daniel was given in a dream, also the four beasts, etc. of the seventh chapter. When Herod sought to destroy the infant Saviour Joseph was warned in a dream to flee into Egypt. Matthew 2:13.

> “ທີ່ເມືອງກິເບໂອນ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປາກົດແກ່ໂຊໂລໂມນໃນຄວາມຝັນກາງຄືນ. 1 ກະສັດ 3:5. ພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສຳຄັນໃນບົດທີສອງຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກປະທານໃນຄວາມຝັນ, ແລະສັດຮ້າຍສີ່ຕົວ ແລະອື່ນໆ ໃນບົດທີເຈັດກໍເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອເຮໂຣດພະຍາຍາມທຳລາຍພຣະຜູ້ໄຖ່ນ້ອຍນັ້ນ ໂຢເຊັບໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນໃນຄວາມຝັນໃຫ້ຫຼົບໜີໄປຍັງປະເທດອີຢິບ. ມັດທາຍ 2:13.”

> “And it shall come to pass in the LAST DAYS, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams. Acts 2:17.

> “ແລະມັນຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫຼາຍ, ພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້, ເຮົາຈະເທລົງຈາກພຣະວິນຍານຂອງເຮົາເໜືອເນື້ອໜັງທັງປວງ: ແລະບຸດຊາຍກັບບຸດຍິງຂອງພວກເຈົ້າຈະພະຍາກອນ, ແລະຊາຍໜຸ່ມຂອງພວກເຈົ້າຈະເຫັນນິມິດ, ແລະຄົນເຖົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈະຝັນຄວາມຝັນ. ກິດຈະການ 2:17.”

> “The gift of prophecy, by dreams and visions, is here the fruit of the Holy Spirit, and in the last days is to be manifested sufficiently to constitute a sign. It is one of the gifts of the gospel church.

> “ຂອງປະທານແຫ່ງການພະຍາກອນ ໂດຍທາງຄວາມຝັນແລະນິມິດ ໃນທີ່ນີ້ເປັນຜົນຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ແລະໃນວັນສຸດທ້າຍຈະຖືກສະແດງອອກຢ່າງພຽງພໍທີ່ຈະເປັນໝາຍສຳຄັນ. ນີ້ເປັນຫນຶ່ງໃນບັນດາຂອງປະທານຂອງຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງຂ່າວປະເສີດ.”

> “And he gave some apostles; and some PROPHETS; and some evangelists; and some pastors and teachers; For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ. Ephesians 4:11, 12.

> “ແລະພຣະອົງໄດ້ປະທານບາງຄົນໃຫ້ເປັນອັກຄະທູດ; ແລະບາງຄົນໃຫ້ເປັນຜູ້ພະຍາກອນ; ແລະບາງຄົນໃຫ້ເປັນຜູ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດ; ແລະບາງຄົນໃຫ້ເປັນສິດຍາພິບານແລະອາຈານ; ເພື່ອຈະຝຶກຝົນພວກທີ່ບໍລິສຸດໃຫ້ສົມບູນ, ເພື່ອການປະກອບພັນທະກິດຮັບໃຊ້, ເພື່ອການສ້າງຂຶ້ນແຫ່ງກາຍຂອງພຣະຄຣິດ. ເອເຟໂຊ 4:11, 12.”

> “And God hath set some in the church, first apostles, secondarily PROPHETS, etc. 1 Corinthians 7:28.

> “ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຕັ້ງບາງຄົນໄວ້ໃນຄຣິດຕະຈັກ, ປະການທຳອິດແມ່ນອັກຄະສາວົກ, ປະການທີສອງແມ່ນສາດສະດາ, ແລະອື່ນໆ. 1 ໂກຣິນໂທ 7:28.”

> “Despise not PROPHESYINGS. 1 Thessalonians 5:20. See also Acts 13:1; 21:9; Romans 12:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39. Prophets or prophesyings are for the edification of the church of Christ; and there is no evidence that can be produced from the word of God, that they were to cease before evangelists, pastors and teachers were to cease. But says the objector, ‘There has been so many false visions and dreams that I cannot have confidence in anything of the kind.’ It is true that Satan has his counterfeit. He always had false prophets, and certainly we may expect them now in this his last hour of deception and triumph. Those who reject such special revelations because the counterfeit exists, may with equal propriety go a little farther and deny that God ever revealed himself to man in a dream or a vision, for the counterfeit always existed.

> “ຢ່າດູຖູກຄໍາພະຍາກອນ. 1 ເທຊະໂລນິກ 5:20. ເບິ່ງດ້ວຍ ກິດຈະການ 13:1; 21:9; ໂຣມ 12:6; 1 ໂກຣິນໂທ 14:1, 24, 39. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ຫຼື ຄໍາພະຍາກອນ ມີໄວ້ເພື່ອການສ້າງສາຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະຄຣິດໃຫ້ຈະເລີນຂຶ້ນ; ແລະ ບໍ່ມີຫຼັກຖານໃດທີ່ຈະສາມາດນໍາມາຈາກພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ ວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງສິ້ນສຸດລົງກ່ອນທີ່ຜູ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດ, ສິດຍາພິບານ ແລະ ອາຈານ ຈະສິ້ນສຸດລົງ. ແຕ່ຜູ້ຄັດຄ້ານກ່າວວ່າ, ‘ມີນິມິດ ແລະ ຄວາມຝັນອັນປອມຫຼາຍເກີນໄປ ຈົນຂ້ອຍບໍ່ອາດມີຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນສິ່ງປະເພດນັ້ນໄດ້.’ ນັ້ນເປັນຄວາມຈິງວ່າ ຊາຕານມີຂອງປອມຂອງມັນ. ມັນເຄີຍມີຜູ້ພະຍາກອນປອມຢູ່ສະເໝີ, ແລະ ແນ່ນອນວ່າ ບັດນີ້ເຮົາກໍອາດຄາດໝາຍຈະພົບພວກເຂົາໄດ້ໃນໂມງສຸດທ້າຍແຫ່ງການຫຼອກລວງ ແລະ ໄຊຊະນະຂອງມັນນີ້. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດການສໍາແດງພິເສດດັ່ງກ່າວ ເພາະມີຂອງປອມຢູ່ນັ້ນ ກໍອາດ, ດ້ວຍເຫດຜົນດຽວກັນ, ກ້າວໄປອີກໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ປະຕິເສດວ່າ ພຣະເຈົ້າເຄີຍສໍາແດງພຣະອົງແກ່ມະນຸດໃນຄວາມຝັນ ຫຼື ໃນນິມິດ, ເພາະວ່າ ຂອງປອມນັ້ນມີຢູ່ສະເໝີ.”

> “Dreams and visions are the medium through which God has revealed himself to man. Through this medium he spake to the prophets; he has placed the gift of prophecy among the gifts of the gospel church, and has classed dreams and visions with the other signs of the ‘LAST DAYS.’ Amen.

> “ຄວາມຝັນແລະນິມິດແມ່ນສື່ກາງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳແດງພຣະອົງເອງແກ່ມະນຸດ. ຜ່ານສື່ກາງນີ້ ພຣະອົງໄດ້ຕັດກັບບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ; ພຣະອົງໄດ້ຈັດວາງຂອງປະທານແຫ່ງການພະຍາກອນໄວ້ທ່າມກາງບັນດາຂອງປະທານຂອງຄຣິດຕະຈັກແຫ່ງຂ່າວປະເສີດ, ແລະໄດ້ຈັດຄວາມຝັນແລະນິມິດໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບໝາຍສຳຄັນອື່ນໆ ຂອງ ‘ຍຸກສຸດທ້າຍ.’ ອາແມນ.”

> “My object in the above remarks has been to remove objections in a scriptural manner, and prepare the mind of the reader for the following.” James White, Brother Miller’s Dream, 1–3.

> “ຈຸດປະສົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນຂໍ້ຄວາມຂ້າງເທິງນີ້ ແມ່ນເພື່ອຂະຈັດຄຳຄັດຄ້ານຕ່າງໆ ດ້ວຍວິທີທາງພຣະຄຳພີ ແລະຕຽມຈິດໃຈຂອງຜູ້ອ່ານສຳລັບສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້.” James White, Brother Miller’s Dream, 1–3.

## William Miller’s Second Dream

ຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງ William Miller

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຝັນວ່າ ພຣະເຈົ້າ ໂດຍພຣະຫັດທີ່ຕາມອງບໍ່ເຫັນ ໄດ້ສົ່ງຫີບນ້ອຍອັນໜຶ່ງທີ່ປະດິດຢ່າງປະນີດພິຖີພິຖັນມາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ມີຄວາມຍາວປະມານສິບນິ້ວ ແລະ ກວ້າງຫົກນິ້ວເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ, ເຮັດດ້ວຍໄມ້ດຳ ແລະ ຝັງປະດັບດ້ວຍໄຂ່ມຸກຢ່າງປະນີດ. ທີ່ຫີບນ້ອຍນັ້ນມີກະແຈອັນໜຶ່ງຕິດຢູ່. ທັນໃດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເອົາກະແຈນັ້ນແລະເປີດຫີບນ້ອຍອອກ; ແລ້ວ ເພື່ອເປັນຄວາມພິສູດແຫ່ງຄວາມປະຫລາດໃຈແລະຄວາມພິໄສຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າພົບວ່າມັນເຕັມໄປດ້ວຍເພັດນິນຈິນດາທຸກຊະນິດແລະທຸກຂະໜາດ, ເພັດ, ອັນມະນີລ້ຳຄ່າ, ແລະ ຫຼຽນຄຳກັບຫຼຽນເງິນທຸກຮູບຊົງແລະທຸກມູນຄ່າ, ຈັດວາງໄວ້ຢ່າງງົດງາມໃນບ່ອນຂອງມັນແຕ່ລະຢ່າງໃນຫີບນ້ອຍ; ແລະ ເມື່ອຈັດວາງດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ສະທ້ອນແສງແລະລັດສະໝີອັນມີແຕ່ດວງອາທິດເທົ່ານັ້ນທີ່ອາດທຽບໄດ້.”

> “I thought it was not my duty to enjoy this wonderful sight alone, although my heart was overjoyed at the brilliancy, beauty, and value of its contents. I therefore placed it on a center table in my room and gave out word that all who had a desire might come and see the most glorious and brilliant sight ever seen by man in this life.

> “ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ ການຊື່ນຊົມກັບພາບອັນວິເສດນີ້ແຕ່ລຳພັງຜູ້ດຽວ ບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເຖິງແມ່ນວ່າໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຕັມລົ້ນໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເປັນປະກາຍ, ຄວາມງົດງາມ, ແລະຄຸນຄ່າຂອງສິ່ງທີ່ຢູ່ພາຍໃນນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ວາງມັນໄວ້ເທິງໂຕະກາງຫ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະແຈ້ງຂ່າວອອກໄປວ່າ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາ ອາດຈະມາເບິ່ງພາບອັນສະຫງ່າລ້ຳເລີດແລະສຸດປະກາຍທີ່ມະນຸດເຄີຍເຫັນໃນຊີວິດນີ້.”

> “The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd. When they first looked into the casket, they would wonder and shout for joy. But when the spectators increased, everyone would begin to trouble the jewels, taking them out of the casket and scattering them on the table. I began to think that the owner would require the casket and the jewels again at my hand; and if I suffered them to be scattered, I could never place them in their places in the casket again as before; and felt I should never be able to meet the accountability, for it would be immense. I then began to plead with the people not to handle them, nor to take them out of the casket; but the more I pleaded, the more they scattered; and now they seemed to scatter them all over the room, on the floor and on every piece of furniture in the room.

> “ປະຊາຊົນເລີ່ມເຂົ້າມາ, ໃນຕອນແລກມີຈໍານວນໜ້ອຍ, ແຕ່ເພີ່ມຂຶ້ນຈົນເປັນຝູງຊົນ. ເມື່ອພວກເຂົາຫຼຽວເບິ່ງເຂົ້າໄປໃນຫີບເປັນຄັ້ງທໍາອິດ, ພວກເຂົາກໍປະຫລາດໃຈແລະຮ້ອງໂຮ່ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ແຕ່ເມື່ອຈໍານວນຜູ້ເບິ່ງເພີ່ມຂຶ້ນ, ທຸກຄົນກໍເລີ່ມເຂົ້າໄປຈັບຕ້ອງອັນຍະມະນີ, ເອົາມັນອອກຈາກຫີບ ແລະກະຈາຍມັນໄວ້ເທິງໂຕະ. ຂ້າພະເຈົ້າເລີ່ມຄິດວ່າ ເຈົ້າຂອງຈະທວງເອົາຫີບແລະອັນຍະມະນີຄືນຈາກມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຍອມໃຫ້ພວກມັນຖືກກະຈາຍອອກ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະບໍ່ມີວັນສາມາດຈັດວາງມັນກັບຄືນໃນທີ່ຂອງມັນໃນຫີບໄດ້ອີກ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາກ່ອນ; ແລະຮູ້ສຶກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຄົງຈະບໍ່ສາມາດຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການຊີ້ແຈງນັ້ນໄດ້, ເພາະວ່າມັນຈະໜັກໜ່ວງຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍເລີ່ມອ້ອນວອນປະຊາຊົນບໍ່ໃຫ້ຈັບຕ້ອງພວກມັນ, ຫຼືເອົາພວກມັນອອກຈາກຫີບ; ແຕ່ຍິ່ງຂ້າພະເຈົ້າອ້ອນວອນຫຼາຍເທົ່າໃດ, ພວກເຂົາກໍຍິ່ງກະຈາຍພວກມັນຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ; ແລະບັດນີ້ພວກເຂົາເບິ່ງເໝືອນຈະກະຈາຍພວກມັນໄປທົ່ວທັງຫ້ອງ, ຕາມພື້ນ ແລະເທິງເຄື່ອງເຮືອນທຸກຊິ້ນໃນຫ້ອງ.”

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> “ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ທ່າມກາງເພັດພອຍແທ້ ແລະ ຫຼຽນເງິນແທ້ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຫວ່ານກະຈາຍນັ້ນ ພວກເຂົາຍັງໄດ້ຫວ່ານເພັດພອຍປອມ ແລະ ເງິນຫຼຽນປອມອອກໄປເປັນຈຳນວນນັບບໍ່ຖ້ວນ. ຂ້າພະເຈົ້າເກີດຄວາມຄຽດແຄ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ການປະພຶດອັນຕ່ຳຊ້າ ແລະ ຄວາມອະກະຕັນຍູຂອງພວກເຂົາ, ແລະໄດ້ຕຳໜິແລະປະນາມພວກເຂົາເພາະເຫດນັ້ນ; ແຕ່ຍິ່ງຂ້າພະເຈົ້າຕຳໜິພວກເຂົາຫຼາຍເທົ່າໃດ, ພວກເຂົາກໍຍິ່ງຫວ່ານເພັດພອຍປອມ ແລະ ເງິນຫຼຽນປອມປົນເຂົ້າໄປໃນບັນດາຂອງແທ້ຫຼາຍຂຶ້ນ.”

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.

> “ແລ້ວຈິດວິນຍານຝ່າຍເນື້ອຫນັງຂອງຂ້ານ້ອຍກໍເກີດຄວາມຂັດເຄືອງຢ່າງຫນັກ ແລະເລີ່ມໃຊ້ກຳລັງຝ່າຍຮ່າງກາຍເພື່ອຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກຈາກຫ້ອງ; ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍກຳລັງຂັບໄລ່ຄົນຫນຶ່ງອອກໄປ ກໍມີອີກສາມຄົນເຂົ້າມາ ແລະນຳເອົາຂີ້ຝຸ່ນ ເສດໄມ້ ຊາຍ ແລະຂອງສົກກະປົກທຸກຢ່າງເຂົ້າມາ, ຈົນກະທັ້ງພວກເຂົາປົກຄຸມບັນດາອັນມະນີແທ້ ເພັດ ແລະຫຼຽນທັງຫມົດ ຈົນຖືກບັງຈາກສາຍຕາ. ພວກເຂົາຍັງຈີກກະຖັງເກັບຂອງມີຄ່າຂອງຂ້ານ້ອຍເປັນຊິ້ນໆ ແລະໂຍນກະຈາຍມັນປະປົນຢູ່ກັບກອງຂີ້ເຫຍື້ອ. ຂ້ານ້ອຍຄິດວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດເຫັນໃຈຄວາມໂສກເສົ້າຫຼືຄວາມໂກດຂອງຂ້ານ້ອຍເລີຍ. ຂ້ານ້ອຍທໍ້ແທ້ແລະຫົດຫູ່ໃຈຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລ້ວນັ່ງລົງຮ້ອງໄຫ້.”

> “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.

> “ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍກໍາລັງຮ້ອງໄຫ້ແລະໂສກເສົ້າຢ່າງນັ້ນ ເນື່ອງດ້ວຍການສູນເສຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຂ້ອຍ, ຂ້ອຍໄດ້ລະນຶກເຖິງພຣະເຈົ້າ ແລະອະທິຖານຢ່າງຈິງໃຈວ່າ ພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງຄວາມຊ່ອຍເຫຼືອມາໃຫ້ຂ້ອຍ. ທັນທີນັ້ນ ປະຕູກໍໄດ້ເປີດອອກ ແລະຊາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ເຂົ້າມາໃນຫ້ອງ, ເມື່ອນັ້ນປະຊາຊົນທັງໝົດກໍໄດ້ອອກໄປຈາກຫ້ອງ; ແລະລາວ, ຖືແປງປັດຝຸ່ນຢູ່ໃນມື, ໄດ້ເປີດໜ້າຕ່າງ ແລະເລີ່ມປັດຝຸ່ນ ແລະຂີ້ເຫຍື້ອອອກຈາກຫ້ອງ.”

> “I cried to him to forbear, for there were some precious jewels scattered among the rubbish.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະອົງໃຫ້ຊົງຍັບຍັ້ງໄວ້, ເພາະວ່າຍັງມີອັນມະນີອັນປະເສີດບາງອັນກະຈັດກະຈາຍຢູ່ທ່າມກາງກອງຊາກຫັກພັງ.”

> “He told me to ‘fear not,’ for he would ‘take care of them.’

> “ພຣະອົງໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ‘ຢ່າຢ້ານ,’ ເພາະພຣະອົງຈະ ‘ຊົງດູແລພວກເຂົາ.’”

> “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.

> “ແລ້ວ, ໃນຂະນະທີ່ລາວກວາດດິນແລະຂີ້ເຫຍື້ອ, ອັນຍະມະນີປອມ ແລະ ຫຼຽນເງິນປອມ, ທັງໝົດໄດ້ລອຍຂຶ້ນແລະອອກໄປທາງປ່ອງຢ້ຽມດັ່ງກ້ອນເມກ, ແລະລົມໄດ້ພັດພາພວກມັນໄປ. ໃນຄວາມວຸ້ນວາຍນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ປິດຕາຂອງຂ້ອຍລົງຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ; ເມື່ອຂ້ອຍເປີດມັນອອກ, ຂີ້ເຫຍື້ອທັງໝົດກໍໄດ້ຫາຍໄປແລ້ວ. ອັນຍະມະນີອັນລ້ຳຄ່າ, ເພັດ, ຫຼຽນຄຳ ແລະ ຫຼຽນເງິນ, ນອນກະຈາຍຢູ່ຢ່າງອຸດົມສົມບູນທົ່ວທັງຫ້ອງ.”

> “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.

> “ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ວາງຫີບໜຶ່ງໄວ້ເທິງໂຕະ ຊຶ່ງມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າ ແລະ ງົດງາມກວ່າຫີບເດີມຫຼາຍ, ແລ້ວໄດ້ກວາດເອົາອັນຍະມະນີ, ເພັດ, ຫຼຽນເງິນ ຂຶ້ນມາເປັນກຳມື, ແລະ ໂຍນລົງໃນຫີບນັ້ນ ຈົນບໍ່ເຫຼືອແມ່ນແຕ່ອັນດຽວ ເຖິງແມ່ນວ່າເພັດບາງເມັດຈະນ້ອຍບໍ່ໃຫຍ່ກວ່າປາຍເຂັມກໍຕາມ.”

> “He then called upon me to ‘come and see.’

> “ແລ້ວທ່ານໄດ້ເອີ້ນເຊີນຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ ‘ມາ ແລະ ເບິ່ງ.’”

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, every one in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອງເຂົ້າໄປໃນຫີບນັ້ນ, ແຕ່ຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກແສງຈາກພາບທີ່ເຫັນນັ້ນຈົນພຣ່າມົວ. ພວກມັນສ່ອງປະກາຍຫຼາຍກວ່າສະຫງ່າລາສີເດີມຂອງພວກມັນເຖິງສິບເທົ່າ. ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າພວກມັນໄດ້ຖືກຂັດຖູໃນຊາຍໂດຍຕີນຂອງຄົນຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ໄດ້ກະຈາຍພວກມັນອອກ ແລະຢຽບຍ່ຳພວກມັນລົງໃນຝຸ່ນດິນ. ພວກມັນຖືກຈັດວາງຢ່າງເປັນລະບຽບອັນງົດງາມຢູ່ໃນຫີບ, ແຕ່ລະອັນຢູ່ໃນບ່ອນຂອງຕົນ, ໂດຍບໍ່ປາກົດຮ່ອງຮອຍແຫ່ງຄວາມລຳບາກໃດໆຂອງຊາຍຜູ້ທີ່ໄດ້ໂຍນພວກມັນເຂົ້າໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າຮ້ອງອອກດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ, ແລະສຽງຮ້ອງນັ້ນໄດ້ປຸກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຕື່ນ.” Early Writings, 81–83.

## James White’s Footnotes

ໝາຍເຫດທ້າຍໜ້າຂອງ James White

> “The ‘casket’ represents the great truths of the Bible, relative to the second advent of our Lord Jesus Christ, which were given Brother Miller to publish to the world.

> “ຫີບ” ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນພຣະຄໍາພີ ທີ່ກ່ຽວກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງອົງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະທານແກ່ ພີ່ນ້ອງ Miller ເພື່ອປະກາດແກ່ໂລກ.

> “The ‘key attached’ was his manner of interpreting the prophetic Word—Comparing scripture with scripture—the Bible its own interpreter. With this key Brother Miller opened the ‘casket,’ or the great truth of the advent to the world.

> “‘ກຸນແຈທີ່ຕິດຢູ່’ ແມ່ນວິທີການຂອງລາວໃນການຕີຄວາມພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ—ໂດຍການປຽບທຽບພຣະຄຳພີກັບພຣະຄຳພີ—ໃຫ້ພຣະຄຳພີເປັນຜູ້ອະທິບາຍຕົນເອງ. ດ້ວຍກຸນແຈນີ້ ພີ່ນ້ອງ Miller ໄດ້ເປີດ ‘ຫີບ,’ ຫຼື ຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເລື່ອງການສະເດັດມາ ໃຫ້ແກ່ໂລກ.”

> “‘The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd.’ When the advent doctrine was first preached by Brother Miller, and a very few others, it had but little effect, and but very few were waked up by it; but from 1840 to 1844, wherever it was preached, the whole community was aroused.

> “‘ປະຊາຊົນເລີ່ມເຂົ້າມາ, ໃນເບື້ອງຕົ້ນມີຈໍານວນໜ້ອຍ, ແຕ່ເພີ່ມຂຶ້ນຈົນເປັນຝູງຊົນ.’ ເມື່ອຄໍາສອນເລື່ອງການສະເດັດມາຖືກປະກາດເທື່ອທໍາອິດໂດຍອ້າຍນ້ອງມິນເລີ, ແລະອີກພຽງບໍ່ກີ່ຄົນ, ມັນມີຜົນກະທົບພຽງເລັກນ້ອຍ, ແລະມີພຽງຈໍານວນໜ້ອຍຫຼາຍທີ່ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນໂດຍຄໍາສອນນັ້ນ; ແຕ່ຈາກປີ 1840 ຫາ 1844, ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມັນຖືກປະກາດ, ຊຸມຊົນທັງໝົດກໍຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ.”

> “The ‘jewels, diamonds, etc.’ of ‘all sorts and sizes’ so ‘beautifully arranged in their several places in the casket’ represent the children of God, [Malachi 3:17,] from all the churches, and from almost every station, and situation of life, who received the advent faith, and were seen to take a bold stand in their several stations, in the holy cause of truth. While moving in this order, each attending to his own duty, and walking humbly before God, ‘they reflected a light and glory’ to the world, equaled only by the church in the days of the apostles. The message, [Revelation 14:6, 7] went as it were, upon the wings of the wind, and the invitation, ‘Come, for all things are now ready,’ [Luke 14:17.] went abroad with power and effect.

> “ເຄື່ອງປະດັບ, ເພັດ, ແລະອື່ນໆ” ທີ່ມີ “ທຸກຊະນິດ ແລະ ທຸກຂະໜາດ” ຊຶ່ງ “ຖືກຈັດໄວ້ຢ່າງງົດງາມໃນທີ່ຂອງມັນແຕ່ລະບ່ອນໃນຫີບ” ເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາບຸດຫຼານຂອງພຣະເຈົ້າ, [Malachi 3:17,] ມາຈາກຄຣິດຕະຈັກທັງປວງ, ແລະ ຈາກເກືອບທຸກຖານະ ແລະ ສະພາບຂອງຊີວິດ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບເອົາຄວາມເຊື່ອເຣື່ອງການສະເດັດມາ, ແລະ ໄດ້ປາກົດວ່າຢືນຢັນຢ່າງກ້າຫານໃນຖານະຂອງຕົນແຕ່ລະຄົນ ໃນພາລະກິດອັນບໍລິສຸດແຫ່ງຄວາມຈິງ. ໃນຂະນະທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນລະບຽບນີ້, ແຕ່ລະຄົນຕ່າງເອົາໃຈໃສ່ໜ້າທີ່ຂອງຕົນເອງ, ແລະ ດຳເນີນຢ່າງຖ່ອມຕົນຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, “ພວກເຂົາສະທ້ອນແສງສະຫວ່າງ ແລະ ລັດສະໝີ” ອອກໄປສູ່ໂລກ, ຊຶ່ງມີພຽງຄຣິດຕະຈັກໃນສະໄໝອັກຄະສາວົກເທົ່ານັ້ນທີ່ທຽບໄດ້. ຂ່າວສານ, [Revelation 14:6, 7] ໄດ້ອອກໄປດັ່ງປານວ່າຢູ່ເທິງປີກຂອງລົມ, ແລະ ຄຳເຊີນທີ່ວ່າ, “ຈົ່ງມາ ເພາະສິ່ງທັງປວງບັດນີ້ໄດ້ຕຽມໄວ້ແລ້ວ,” [Luke 14:17.] ກໍໄດ້ແຜ່ອອກໄປຢ່າງມີລິດເດດ ແລະ ມີຜົນສຳເລັດ.

> “When the flying angel [Revelation 14:6, 7.] first began to preach the everlasting good news, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come,’ many shouted for joy in view of the coming of Jesus, and the restitution, who afterwards opposed and scoffed, and ridiculed the truth that a little before filled them with joy. They troubled and scattered the jewels. This brings us to the autumn of 1844, when the scattering time commenced. Mark this: It was those who once ‘shouted for joy’ that troubled and scattered the jewels. And none have so effectually scattered the flock, and led them astray since 1844, as those who once preached the truth, and rejoiced in it; but have since denied the work of God, and the fulfilment of prophecy in our past advent experience.

> “ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ບິນ [Revelation 14:6, 7.] ເລີ່ມປະກາດຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດເປັນຄັ້ງທໍາອິດວ່າ, ‘ຈົ່ງຢໍາເກງພຣະເຈົ້າ ແລະຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມາເຖິງແລ້ວ,’ ຫຼາຍຄົນໄດ້ໂຫ່ຮ້ອງດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານເມື່ອເຫັນເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະເຢຊູ ແລະການຟື້ນຟູສັບພະສິ່ງ, ແຕ່ຕໍ່ມາຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເອງໄດ້ຕໍ່ຕ້ານ ເຍາະເຍີ້ຍ ແລະຫົວເຢາະຄວາມຈິງທີ່ບໍ່ດົນກ່ອນນັ້ນເຄີຍເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນສຸກ. ພວກເຂົາໄດ້ລົບກວນ ແລະກະຈາຍບັນດາອັນມະນີ. ນີ້ນໍາພວກເຮົາມາເຖິງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຂອງປີ 1844, ເມື່ອເວລາແຫ່ງການກະຈາຍເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ. ຈົ່ງຈື່ໄວ້ຂໍ້ນີ້: ຜູ້ທີ່ເຄີຍ ‘ໂຫ່ຮ້ອງດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ’ ນັ້ນແຫຼະ ຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ລົບກວນ ແລະກະຈາຍບັນດາອັນມະນີ. ແລະນັບແຕ່ປີ 1844 ເປັນຕົ້ນມາ ບໍ່ມີໃຜໄດ້ກະຈາຍຝູງແກະ ແລະນໍາພວກເຂົາໃຫ້ຫຼົງທາງໄດ້ຢ່າງມີຜົນຫຼາຍເທົ່າກັບຜູ້ທີ່ເຄີຍປະກາດຄວາມຈິງ ແລະເຄີຍຊື່ນຊົມໃນຄວາມຈິງນັ້ນ; ແຕ່ຕໍ່ມາໄດ້ປະຕິເສດພຣະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະການສໍາເລັດຂອງຄໍາພະຍາກອນໃນປະສົບການເຣື່ອງການສະເດັດມາຂອງພວກເຮົາໃນອະດີດ.”

> “Brother Miller’s testimony, for a number of months after the Midnight cry, at the seventh month, 1844, was that the door was shut, and that the advent movement was a fulfilment of prophecy, and that we had been right in preaching time. He then exhorted his brethren, through the Advent Herald to hold fast, to be patient, and not grudge against one another; and God would soon justify them for preaching time. In this way he plead for the jewels, while he felt his ‘accountability’ for them, and that ‘it would be immense.’

> “ຄຳພະຍານຂອງບຣາເດີ ມິນເລີ, ຕະຫຼອດໄລຍະຫຼາຍເດືອນຫຼັງຈາກສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ໃນເດືອນທີເຈັດ ປີ 1844, ແມ່ນວ່າປະຕູໄດ້ຖືກປິດແລ້ວ, ແລະວ່າການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການສະເດັດມານັ້ນເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນ, ແລະວ່າພວກເຮົາໄດ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວໃນການປະກາດເລື່ອງເວລາ. ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານໄດ້ຕັກເຕືອນພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ຜ່ານ Advent Herald ໃຫ້ຍຶດໝັ້ນໄວ້, ໃຫ້ອົດທົນ, ແລະຢ່າບ່ນວ່າກັນແລະກັນ; ແລະພຣະເຈົ້າຈະຊົງພິສູດພວກເຂົາໃນໄວໆນີ້ ສຳລັບການປະກາດເລື່ອງເວລາ. ໃນລັກສະນະນີ້ ທ່ານໄດ້ວິງວອນເພື່ອເຫຼົ່າອັນມະນີ, ໃນຂະນະທີ່ທ່ານຮູ້ສຶກເຖິງ ‘ຄວາມຮັບຜິດຊອບ’ ຂອງຕົນສຳລັບພວກເຂົາ, ແລະວ່າ ‘ມັນຈະໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຫາທີ່ສຸດ.’”

> “The ‘spurious jewels and counterfeit coin’ that were scattered among the genuine, clearly represent false converts, or ‘strange children,’ [Hosea 5:7.] since the door was shut in 1844.

> “ເພັດພອຍປອມ ແລະ ເງິນຕາປອມ” ທີ່ຖືກກະຈາຍປະປົນຢູ່ໃນບັນດາຂອງແທ້ນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຢ່າງແຈ້ງແຈ້ງຂອງຜູ້ກັບໃຈປອມ ຫຼື “ລູກຕ່າງດ້າວ” [Hosea 5:7.] ນັບຕັ້ງແຕ່ປະຕູໄດ້ຖືກປິດໃນປີ 1844.

> “The second ‘casket much larger and more beautiful than the former’ into which the scattered ‘jewels,’ ‘diamonds,’ and ‘coins’ were gathered, represents the broad field of living present truth into which the scattered flock will be gathered, even 144,000, all of them having the seal of the living God. Not one of the precious diamonds will be left in the dark. Although some are ‘not bigger than the point of a pin,’ they will not be overlooked, and left out in this day when God is making up his jewels. [Malachi 3:16–18.] He can send his angels and haste them out as he did Lot out of Sodom. ‘A short work will the Lord make upon the earth.’ ‘He will cut it short in righteousness.’ See Romans 9:28.

> “ຫີບ” ທີສອງ “ຊຶ່ງໃຫຍ່ກວ່າ ແລະ ງົດງາມກວ່າຫີບທຳອິດຫຼາຍ” ທີ່ໄດ້ຮວບຮວມ “ອັນມະນີ,” “ເພັດ,” ແລະ “ຫຼຽນ” ທີ່ກະຈັດກະຈາຍນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງຂອບເຂດອັນກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງຄວາມຈິງປະຈຸບັນອັນມີຊີວິດ ທີ່ຝູງແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍຈະຖືກຮວບຮວມເຂົ້າມາ, ແມ່ນກະທັ້ງ 144,000 ຄົນ, ທຸກຄົນລ້ວນມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ຈະບໍ່ມີເພັດອັນລ້ຳຄ່າແມ້ແຕ່ເມັດດຽວຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ. ເຖິງແມ່ນວ່າບາງເມັດ “ນ້ອຍບໍ່ໃຫຍ່ກວ່າປາຍເຂັມ,” ພວກມັນກໍຈະບໍ່ຖືກມອງຂ້າມ ແລະ ຖືກປະອອກໄວ້ໃນວັນນີ້ ເມື່ອພຣະເຈົ້າກຳລັງຮວບຮວມອັນມະນີຂອງພຣະອົງ. [ມາລາຄີ 3:16–18.] ພຣະອົງສາມາດສົ່ງທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງ ແລະ ໃຫ້ພວກເຂົາເລັ່ງນຳພາອອກມາ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ນຳໂລດອອກຈາກເມືອງໂຊໂດມ. “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງກະທຳວຽກອັນສັ້ນເທິງແຜ່ນດິນໂລກ.” “ພຣະອົງຈະຕັດມັນໃຫ້ສັ້ນລົງໃນຄວາມຊອບທຳ.” ເບິ່ງ ໂຣມ 9:28.

> “The ‘dirt and shavings, sand and all manner of rubbish,’ represent the various and numerous errors that have been brought in among second advent believers, since the autumn of 1844. Here I will notice a few of them.

> “‘ຝຸ່ນແລະເສດໄມ້, ຊາຍ ແລະຂີ້ເຫຍື້ອທຸກປະເພດ,’ ເປັນຕົວແທນເຖິງຄວາມຜິດພາດອັນຫຼາກຫຼາຍແລະມີຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍ ທີ່ໄດ້ຖືກນໍາເຂົ້າມາໃນທ່າມກາງຜູ້ເຊື່ອການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ ນັບແຕ່ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນປີ 1844. ທີ່ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງບາງຢ່າງໃນບັນດາຄວາມຜິດພາດເຫຼົ່ານັ້ນ.”

> “1. The stand that some of the ‘shepherds’ presumptuously took immediately after the Midnight cry was given, that the solemn melting power of the Holy Ghost that attended the seventh month movement was a mesmeric influence. George Storrs was among the first to take this stand. See his writings in the latter part of 1844, in the Midnight Cry, then published in New York city. J. V. Himes, at the Albany Conference in the spring of 1845, said that the seventh month movement produced mesmerism seven feet deep. This I am told by one who was present, and heard the remark. Others who took an active part in the seventh month cry have since pronounced that movement the work of the Devil. Attributing the work of Christ and the Holy Ghost to the Devil, was in the days of our Saviour, blasphemy, and it is blasphemy now.

> “1. ທ່າທີທີ່ ‘ຜູ້ລ້ຽງ’ ບາງຄົນໄດ້ຖືເອົາຢ່າງອວດດີ ທັນທີຫຼັງຈາກໄດ້ມີການປະກາດສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ວ່າ ລິດອຳນາດແຫ່ງການຫຼອມລະລາຍອັນສຸຂຸມຈິງຈັງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ທີ່ໄດ້ມາພ້ອມກັບຂະບວນການເດືອນທີເຈັດນັ້ນ ເປັນອິດທິພົນແບບສະກົດຈິດ. George Storrs ເປັນຜູ້ໜຶ່ງໃນບັນດາຄົນທຳອິດທີ່ຖືເອົາທ່າທີນີ້. ເບິ່ງບົດຂຽນຂອງລາວໃນຊ່ວງທ້າຍປີ 1844 ໃນ Midnight Cry, ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນໄດ້ພິມເຜີຍແຜ່ຢູ່ນະຄອນ New York. J. V. Himes, ໃນກອງປະຊຸມ Albany ໃນລະດູບານໃໝ່ປີ 1845, ກ່າວວ່າ ຂະບວນການເດືອນທີເຈັດໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສະກົດຈິດເລິກເຈັດຟຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການບອກເລົ່າເຊັ່ນນີ້ຈາກຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຢູ່ໃນເຫດການ ແລະໄດ້ຍິນຄຳກ່າວນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ. ຄົນອື່ນໆ ຜູ້ທີ່ໄດ້ມີສ່ວນຢ່າງຂະຫຍັນຂັນແຂງໃນສຽງຮ້ອງເດືອນທີເຈັດ ນັບແຕ່ນັ້ນມາກໍໄດ້ປະກາດວ່າ ຂະບວນການນັ້ນເປັນຜົນງານຂອງມານ. ການຍົກຜົນງານຂອງພຣະຄຣິດ ແລະຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໄປໃຫ້ແກ່ມານ ໃນສະໄໝແຫ່ງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຂອງພວກເຮົານັ້ນ ເປັນການໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າ, ແລະໃນບັດນີ້ກໍເປັນການໝິ່ນປະໝາດເຊັ່ນດຽວກັນ.

> “2. The many experiments on definite time. Since the 2300 days ended in 1844, quite a number of times have been set, by different individuals, for their termination. In doing this they have removed the ‘landmarks,’ and have thrown darkness and doubt over the whole advent movement.

> “2. ການທົດລອງຫຼາຍປະການກ່ຽວກັບເວລາທີ່ແນ່ນອນ. ເນື່ອງຈາກ 2300 ວັນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1844, ຈຶ່ງໄດ້ມີການກຳນົດເວລາໄວ້ຫຼາຍຄັ້ງພໍສົມຄວນ ໂດຍບຸກຄົນຕ່າງໆ ສຳລັບການສິ້ນສຸດຂອງມັນ. ໃນການກະທຳເຊັ່ນນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ຍ້າຍ ‘ເຂດໝາຍຫຼັກເດີມ’ ອອກໄປ ແລະໄດ້ນຳຄວາມມືດມົນແລະຄວາມສົງໄສມາປົກຄຸມເໜືອຂະບວນການການສະເດັດມາທັງໝົດ.”

> “3. Spiritualism with all its fancies and extravagances. This wile of the Devil, which has accomplished an awful work of death, is very fitly represented by ‘shavings,’ and ‘all manner of rubbish.’ Many of those who drank down the poison of spiritualism admitted the truth of our past advent experience, and from this fact many have been made to believe that spiritualism was the natural fruit of believing that God conducted the great advent movements in 1843 and 1844. Peter, speaking of those who should ‘bring in damnable heresies, even denying the Lord that bought them,’ says, ‘BY REASON OF WHOM THE WAY OF TRUTH SHALL BE EVIL SPOKEN OF.’

> “3. ລັດທິວິນຍານນິຍົມ ພ້ອມດ້ວຍຈິນຕນາການແລະຄວາມເກີນເລີຍທັງປວງຂອງມັນ. ກົນອຸບາຍຂອງມານນີ້ ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນງານແຫ່ງຄວາມຕາຍອັນນ່າສະພຶງກົວ ໄດ້ຖືກເປັນພາບແທນຢ່າງເໝາະສົມຍິ່ງໂດຍ ‘ເສດໄມ້,’ ແລະ ‘ຂີ້ເຫຍື້ອສາລະພັດຊະນິດ.’ ຫຼາຍຄົນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ດື່ມພິດຂອງລັດທິວິນຍານນິຍົມເຂົ້າໄປ ໄດ້ຍອມຮັບຄວາມຈິງແຫ່ງປະສົບການການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃນອະດີດຂອງພວກເຮົາ, ແລະເນື່ອງຈາກຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຖືກຊັກນຳໃຫ້ເຊື່ອວ່າ ລັດທິວິນຍານນິຍົມເປັນຜົນອັນເກີດຕາມທຳມະຊາດຈາກການເຊື່ອວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງນຳພາຂະບວນການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການສະເດັດມາໃນປີ 1843 ແລະ 1844. ເປໂຕ, ເມື່ອກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ຈະ ‘ນຳເອົາລັດທິນອກຮີດອັນນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດເຂົ້າມາ, ເຖິງຂັ້ນປະຕິເສດພຣະອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ຊື້ໄຖ່ພວກເຂົາໄວ້,’ ກ່າວວ່າ, ‘ເພາະເຫດຈາກພວກເຂົາ ທາງແຫ່ງຄວາມຈິງຈະຖືກກ່າວຮ້າຍ.’”

> “4. S. S. Snow professing to be ‘Elijah the Prophet’” This man in his strange and wild career, has also acted his part in this work of death, and his course has had a tendency to bring the true position for the waiting saints into disrepute, in the minds of many honest souls.

> “4. S. S. Snow ຜູ້ອ້າງຕົນວ່າເປັນ ‘ເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ’” ຊາຍຜູ້ນີ້ ໃນວິຖີຊີວິດອັນແປກປະຫຼາດແລະບໍ່ຢູ່ໃນລ່ອງໃນຮອຍຂອງລາວ ກໍໄດ້ສະແດງບົດບາດຂອງຕົນໃນວຽກງານແຫ່ງຄວາມຕາຍນີ້ເຊັ່ນກັນ, ແລະແນວທາງຂອງລາວໄດ້ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະນຳໃຫ້ຈຸດຍືນອັນແທ້ຈິງຂອງວິສຸດຊົນຜູ້ຄອຍຖ້າ ກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຖືກເບິ່ງໝິ່ນໃນຄວາມຄິດຂອງຈິດໃຈອັນຊື່ສັດຫຼາຍດວງ.

> “To this catalogue of errors I might add many more, such as the ‘thousand years’ of Revelation 20:4, 7, in the past, the 144,000 of Revelation 7:4; 14:1, those who ‘arose and came out of the graves’ after Christ’s resurrection, the no-work doctrine, the doctrine of the destruction of infants, &c. &c.

> “ໃນບັນຊີແຫ່ງຄວາມຜິດພາດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າອາດເພີ່ມອີກຫຼາຍປະການ, ເຊັ່ນ: ‘ໜຶ່ງພັນປີ’ ໃນ Revelation 20:4, 7 ວ່າໄດ້ຢູ່ໃນອະດີດ, 144,000 ໃນ Revelation 7:4; 14:1, ຜູ້ທີ່ ‘ໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລະອອກມາຈາກອຸບໂມງຝັງສົບ’ ຫຼັງຈາກການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ, ຄຳສອນທີ່ວ່າບໍ່ຕ້ອງເຮັດວຽກ, ຄຳສອນເລື່ອງການທຳລາຍເດັກອ່ອນ, ແລະອື່ນໆ ອີກ.”

> “These errors were so industriously propagated, and urged upon the waiting flock that, at the time Brother Miller had the dream, the true jewels were ‘excluded from sight,’ and the words of the prophet were applicable—’And judgment is turned away backward, and justice standeth afar off,’ &c. &c. See Isaiah 59:14. At that time there was not an advent paper in the land that advocated the cause of present truth. The Day-Dawn, was the last to defend the true position of the little flock; but that died a number of months before the Lord gave Bro. Miller this dream; and in its last dying struggle pointed the weary sighing saints to 1877, then thirty years in the future, as the time of their final deliverance. Alas! alas! No wonder that Brother Miller in his dream, ‘sat down and wept’ over this sad state of things.

> “ຄວາມຜິດພາດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກເຜยແຜ່ຢ່າງພາກພຽນຢ່າງຍິ່ງ ແລະໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນກົດດັນໃສ່ຝູງແກະຜູ້ຄອຍຖ້າ ຈົນໃນເວລາທີ່ພີ່ນ້ອງ Miller ໄດ້ຮັບຄວາມຝັນນັ້ນ ອັນມະນີແທ້ຈິງໄດ້ຖືກ ‘ປິດບັງຈາກສາຍຕາ’ ແລະຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ພະຍາກອນກໍໃຊ້ໄດ້—‘ແລະຄວາມຍຸດຕິທຳຖືກຫັນກັບໄປຂ້າງຫຼັງ ແລະຄວາມທ່ຽງທຳຢືນຢູ່ໄກ,’ ແລະອື່ນໆ ແລະອື່ນໆ. ເບິ່ງ Isaiah 59:14. ໃນເວລານັ້ນ ບໍ່ມີໜັງສືພິມ advent ສະບັບໃດໃນແຜ່ນດິນທີ່ສົ່ງເສີມສາເຫດແຫ່ງຄວາມຈິງປະຈຸບັນ. The Day-Dawn ເປັນສະບັບສຸດທ້າຍທີ່ປົກປ້ອງຈຸດຍືນອັນຖືກຕ້ອງຂອງຝູງນ້ອຍ; ແຕ່ສິ່ງນັ້ນໄດ້ຕາຍລົງຫຼາຍເດືອນກ່ອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະປະທານຄວາມຝັນນີ້ໃຫ້ແກ່ Bro. Miller; ແລະໃນການດີ້ນຮົນເຮືອກສຸດທ້າຍຂອງມັນ ມັນໄດ້ຊີ້ນຳພວກໄພ່ພົນຜູ້ເມື່ອຍລ້າແລະຖອນຫາຍໃຈໄປຫາປີ 1877 ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນຍັງອີກສາມສິບປີຢູ່ໃນອະນາຄົດ ເປັນເວລາແຫ່ງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພວກເຂົາ. ໂອ ໂອ! ບໍ່ແປກເລີຍທີ່ພີ່ນ້ອງ Miller ໃນຄວາມຝັນຂອງທ່ານ ‘ນັ່ງລົງແລະຮ້ອງໄຫ້’ ເນື່ອງດ້ວຍສະພາບອັນນ່າເສົ້າເສຍໃຈນີ້.”

> “Brother Miller closed his eyes in death, December 22, 1849, which fulfilled the following words in his dream, ‘In the bustle I closed my eyes for a moment.’ This wonderful fulfilment is so plain that none will fail to see it.

> “ພີ່ນ້ອງ Miller ໄດ້ຫຼັບຕາລົງໃນຄວາມຕາຍ ໃນວັນທີ 22 ທັນວາ 1849 ຊຶ່ງເປັນການສຳເລັດຕາມຖ້ອຍຄຳຕໍ່ໄປນີ້ໃນຄວາມຝັນຂອງທ່ານວ່າ, ‘ໃນທ່າມກາງຄວາມວຸ້ນວາຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫຼັບຕາລົງຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ.’ ການສຳເລັດອັນອັດສະຈັນນີ້ປາກົດແຈ້ງຢ່າງຍິ່ງ ຈົນບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະພາດທີ່ຈະເຫັນໄດ້.”

> “The casket, represents the advent truth that Brother Miller published to the world, as is marked out by the parable of the ten virgins. [Matthew 25:1–11.] First, the time, 1843; second, the tarrying time; third, the midnight cry, at the seventh month, 1844, and fourth, the shut door. No one who has read the second advent papers since 1843, will deny that Brother Miller has advocated these four important points in advent history. This harmonious system of truth or ‘casket’ has been torn in pieces, and scattered among the rubbish by those who have rejected their own experience, and have denied the very truths that they, with Brother Miller so fearlessly preached to the world.

> “ຫີບນັ້ນ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຈິງເລື່ອງການສະເດັດມາ ທີ່ບຣາເດີ ມິນເລີ ໄດ້ປະກາດແກ່ໂລກ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນຄຳອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈັນສິບຄົນ. [Matthew 25:1–11.] ປະການທຳອິດ, ເວລາ, 1843; ປະການທີສອງ, ເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ; ປະການທີສາມ, ສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ, ໃນເດືອນທີເຈັດ, 1844, ແລະປະການທີສີ່, ປະຕູທີ່ຖືກປິດ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ອ່ານເອກະສານວ່າດ້ວຍການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ ນັບແຕ່ປີ 1843 ມາ ຈະປະຕິເສດບໍ່ໄດ້ວ່າ ບຣາເດີ ມິນເລີ ໄດ້ສົ່ງເສີມສີ່ປະເດັນສຳຄັນນີ້ໃນປະຫວັດການສະເດັດມາ. ລະບົບຄວາມຈິງອັນປະສານກົມກຽວນີ້ ຫຼື “ຫີບ” ໄດ້ຖືກສີກຂາດເປັນຊິ້ນໆ ແລະກະຈາຍໄປທ່າມກາງກອງເສດຂີ້ເຫຍື້ອ ໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດປະສົບການຂອງຕົນເອງ ແລະໄດ້ປະຕິເສດຄວາມຈິງນັ້ນເອງ ຊຶ່ງພວກເຂົາ, ຮ່ວມກັບບຣາເດີ ມິນເລີ, ເຄີຍປະກາດແກ່ໂລກຢ່າງກ້າຫານເຫຼືອເກີນ.”

> “The church will then be pure and ‘without fault before the throne of God,’ having confessed all their errors, faults and sins, and having had them washed away by the blood of Christ and blotted out, they will be without ‘spot or wrinkle, or any such thing.’ Then they will shine with ‘ten times their former glory.’” JAMES WHITE Oswego, May, 1850.

> “ເມື່ອນັ້ນ ຄຣິສຕະຈັກຈະບໍລິສຸດ ແລະ ‘ປາສະຈາກຕຳໜິຕໍ່ໜ້າພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ,’ ໂດຍໄດ້ສາລະພາບຄວາມຜິດພາດ ຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະບາບທັງປວງຂອງຕົນແລ້ວ, ແລະໂດຍທີ່ບາບເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ໝົດໄປດ້ວຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະຖືກລົບລ້າງອອກ, ພວກເຂົາຈະປາສະຈາກ ‘ດ່າງພ້ອຍ ຫຼື ຮອຍຍັບ, ຫຼື ສິ່ງໃດໆທຳນອງນັ້ນ.’ ເມື່ອນັ້ນ ພວກເຂົາຈະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍ ‘ລັດສະໝີອັນເກົ່າຂອງພວກເຂົາເພີ່ມຂຶ້ນສິບເທົ່າ.’” JAMES WHITE Oswego, ເດືອນພຶດສະພາ, 1850.

Back to Articles