Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-One

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ເຈັດສິບເອັດ

The Prophetic Tapestry: Unveiling the Four Abominations of Ezekiel Chapter Eight and Their Significance in the Modern Era

ຜືນຜ້າແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ: ການເປີດເຜີຍຄວາມນ່າສະອິດສະອຽນທັງສີ່ປະການໃນເອເຊກຽນບົດທີແປດ ແລະ ຄວາມສໍາຄັນຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໃນຍຸກສະໄໝປັດຈຸບັນ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The four abominations of Ezekiel chapter eight, represent the four generations of modern Israel, and the beginning of modern Israel was typified by the beginning of ancient Israel. Both of those beginning histories testify to the ending of modern Israel at the soon coming Sunday law. The two beginnings of Israel, both ancient literal, and modern spiritual, are witnessed to by the beginning history of the northern kingdom of Israel as it separated from Judah.

ຄວາມນ່າຊັງທັງສີ່ປະການໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 8 ເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່, ແລະການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່ນັ້ນໄດ້ຖືກຊີ້ແບບໄວ້ໂດຍການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນທັງສອງນັ້ນເປັນພະຍານເຖິງຈຸດຈົບຂອງອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນທັງສອງ—ທັງອັນບູຮານຕາມຕົວອັກສອນ ແລະອັນສະໄໝໃໝ່ທາງຝ່າຍຈິດວິນຍານ—ໄດ້ຮັບການເປັນພະຍານໂດຍປະຫວັດການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິສຣາເອນ ເມື່ອມັນແຍກອອກຈາກຢູດາ.

When ancient Israel erected the golden calf, they had just come out of Egypt in fulfillment of a prophecy identifying that God would make them a kingdom. The story of Jeroboam, the first king of the northern kingdom of Israel, includes those very characteristics. Jeroboam had fled to Egypt from the wrath of Solomon. He had been given a prophetic promise that he would be made king over ten of the twelve tribes, by the prophet Ahijah. Before the prophecy was fulfilled, Jeroboam would flee into Egypt to put distance between himself and Solomon, until Solomon died.

ເມື່ອອິສຣາເອນໃນສະໄໝໂບຮານໄດ້ສ້າງຮູບລູກງົວຄຳຂຶ້ນ, ພວກເຂົາເພິ່ງໄດ້ອອກມາຈາກອີຢິບ ຕາມການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຕັ້ງພວກເຂົາໃຫ້ເປັນອານາຈັກໜຶ່ງ. ເລື່ອງຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ກະສັດອົງທຳອິດແຫ່ງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິສຣາເອນ, ປະກອບມີລັກສະນະເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ. ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຫຼົບໜີໄປຍັງອີຢິບ ຈາກຄວາມພິໂລດຂອງຊາໂລໂມນ. ທ່ານໄດ້ຮັບພຣະສັນຍາຝ່າຍຄຳພະຍາກອນວ່າ ທ່ານຈະຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນກະສັດເໜືອສິບເຜົ່າໃນສິບສອງເຜົ່ານັ້ນ ໂດຍຜ່ານສາດສະດາອາຮີຢາ. ກ່ອນທີ່ຄຳພະຍາກອນນັ້ນຈະສຳເລັດ, ເຢໂຣໂບອາມຈະຫຼົບໜີໄປຢູ່ອີຢິບ ເພື່ອໃຫ້ຕົນເອງຢູ່ຫ່າງຈາກຊາໂລໂມນ ຈົນກວ່າຊາໂລໂມນຈະສິ້ນພຣະຊົນ.

> And it came to pass at that time when Jeroboam went out of Jerusalem, that the prophet Ahijah the Shilonite found him in the way; and he had clad himself with a new garment; and they two were alone in the field: And Ahijah caught the new garment that was on him, and rent it in twelve pieces: And he said to Jeroboam, Take thee ten pieces: for thus saith the Lord, the God of Israel, Behold, I will rend the kingdom out of the hand of Solomon, and will give ten tribes to thee: (But he shall have one tribe for my servant David’s sake, and for Jerusalem’s sake, the city which I have chosen out of all the tribes of Israel:) Because that they have forsaken me, and have worshipped Ashtoreth the goddess of the Zidonians, Chemosh the god of the Moabites, and Milcom the god of the children of Ammon, and have not walked in my ways, to do that which is right in mine eyes, and to keep my statutes and my judgments, as did David his father. Howbeit I will not take the whole kingdom out of his hand: but I will make him prince all the days of his life for David my servant’s sake, whom I chose, because he kept my commandments and my statutes: But I will take the kingdom out of his son’s hand, and will give it unto thee, even ten tribes. And unto his son will I give one tribe, that David my servant may have a light alway before me in Jerusalem, the city which I have chosen me to put my name there.

> ແລະເຫດການເກີດຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອເຢໂຣໂບອາມອອກຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ວ່າ ອາຮີຢາຜູ້ພະຍາກອນຊາວຊີໂລໄດ້ພົບລາວຢູ່ກາງທາງ; ແລະທ່ານໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງໃໝ່ຜືນໜຶ່ງ; ແລະທັງສອງຢູ່ຕາມລຳພັງໃນທົ່ງນາ: ແລະອາຮີຢາໄດ້ຈັບເຄື່ອງນຸ່ງໃໝ່ທີ່ຢູ່ເທິງຕົນຂອງທ່ານ ແລະຈີກມັນອອກເປັນສິບສອງສ່ວນ: ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ເຢໂຣໂບອາມວ່າ, “ຈົ່ງເອົາໄປສິບສ່ວນເພື່ອຕົວເຈົ້າ: ເພາະພຣະຢາເວ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ, ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສີກອານາຈັກອອກຈາກມືຂອງຊາໂລໂມນ ແລະຈະມອບສິບຕະກູນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ: (ແຕ່ລາວຈະໄດ້ໜຶ່ງຕະກູນ ເພາະເຫັນແກ່ດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ແລະເພາະເຫັນແກ່ເຢຣູຊາເລັມ, ນະຄອນທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກອອກຈາກບັນດາຕະກູນທັງຫມົດຂອງອິສຣາເອນ:) ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ລະຖິ້ມເຮົາ ແລະໄດ້ນະມັດສະການອາຊະໂຕເຣດ ເທບີແຫ່ງຊາວຊີໂດນ, ເຄໂມດ ພຣະຂອງຊາວໂມອາບ, ແລະມິນໂຄມ ພຣະຂອງບຸດຫລານແຫ່ງອຳໂມນ, ແລະບໍ່ໄດ້ດຳເນີນໃນທາງທັງຫລາຍຂອງເຮົາ ເພື່ອກະທຳສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງໃນສາຍຕາຂອງເຮົາ ແລະຮັກສາກົດກຳນົດແລະຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ ດັ່ງທີ່ດາວິດບິດາຂອງລາວໄດ້ກະທຳ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ເຮົາຈະບໍ່ເອົາອານາຈັກທັງໝົດອອກຈາກມືຂອງລາວ: ແຕ່ເຮົາຈະໃຫ້ລາວເປັນເຈົ້ານາຍຕະຫລອດວັນແຫ່ງຊີວິດຂອງລາວ ເພາະເຫັນແກ່ດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຜູ້ທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກ ເພາະວ່າລາວໄດ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດແລະກົດກຳນົດຂອງເຮົາ: ແຕ່ເຮົາຈະເອົາອານາຈັກອອກຈາກມືຂອງບຸດຊາຍຂອງລາວ ແລະຈະມອບມັນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ, ຄືສິບຕະກູນ. ແລະແກ່ບຸດຊາຍຂອງລາວ ເຮົາຈະໃຫ້ໜຶ່ງຕະກູນ ເພື່ອວ່າດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະມີດວງປະທີບຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາສະເໝີໃນເຢຣູຊາເລັມ, ນະຄອນທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກໄວ້ເພື່ອຈະວາງນາມຂອງເຮົາໄວ້ທີ່ນັ້ນ.’”

> And I will take thee, and thou shalt reign according to all that thy soul desireth, and shalt be king over Israel. And it shall be, if thou wilt hearken unto all that I command thee, and wilt walk in my ways, and do that is right in my sight, to keep my statutes and my commandments, as David my servant did; that I will be with thee, and build thee a sure house, as I built for David, and will give Israel unto thee. And I will for this afflict the seed of David, but not for ever. Solomon sought therefore to kill Jeroboam. And Jeroboam arose, and fled into Egypt, unto Shishak king of Egypt, and was in Egypt until the death of Solomon. And the rest of the acts of Solomon, and all that he did, and his wisdom, are they not written in the book of the acts of Solomon? And the time that Solomon reigned in Jerusalem over all Israel was forty years. And Solomon slept with his fathers, and was buried in the city of David his father: and Rehoboam his son reigned in his stead. 1 Kings 11:28–43.

> ແລະເຮົາຈະເອົາເຈົ້າໄປ, ແລະເຈົ້າຈະໄດ້ປົກຄອງຕາມທຸກສິ່ງທີ່ຈິດວິນຍານຂອງເຈົ້າປາຖະໜາ, ແລະຈະເປັນກະສັດເໜືອອິສຣາເອນ. ແລະຈະເປັນວ່າ, ຖ້າເຈົ້າຈະຟັງທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາບັນຊາເຈົ້າ, ແລະຈະດຳເນີນໃນທາງຂອງເຮົາ, ແລະເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງໃນສາຍຕາຂອງເຮົາ, ໂດຍການຮັກສາກົດເກນແລະພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ, ດັ່ງທີ່ດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາໄດ້ກະທຳ; ເຮົາຈະຢູ່ກັບເຈົ້າ, ແລະຈະສ້າງເຊື້ອສາຍອັນໝັ້ນຄົງໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງໃຫ້ແກ່ດາວິດ, ແລະຈະມອບອິສຣາເອນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ແລະເພາະເຫດນີ້ ເຮົາຈະໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງດາວິດຮັບຄວາມທຸກລຳບາກ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຕະຫຼອດໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ໂຊໂລໂມນຈຶ່ງພະຍາຍາມຂ້າເຢໂຣໂບອາມ. ແລະເຢໂຣໂບອາມກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະໜີໄປອີຢິບ, ໄປຫາຊີຊັກ ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ, ແລະຢູ່ໃນອີຢິບຈົນເຖິງການຕາຍຂອງໂຊໂລໂມນ. ແລະບັນດາກິດຈະການອື່ນໆຂອງໂຊໂລໂມນ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກະທຳ, ແລະສະຕິປັນຍາຂອງທ່ານ, ມິໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມບັນທຶກກິດຈະການຂອງໂຊໂລໂມນດອກຫຼື? ແລະເວລາທີ່ໂຊໂລໂມນປົກຄອງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມເໜືອອິສຣາເອນທັງໝົດນັ້ນແມ່ນສີ່ສິບປີ. ແລະໂຊໂລໂມນກໍໄດ້ລ່ວງຫຼັບໄປກັບບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານ, ແລະຖືກຝັງໄວ້ໃນນະຄອນຂອງດາວິດຜູ້ເປັນບິດາຂອງທ່ານ; ແລະເຣໂຫໂບອາມບຸດຂອງທ່ານໄດ້ຄອງລາຊຕໍ່ຈາກທ່ານ. 1 ກະສັດ 11:28–43.

At the death of king Solomon, the kingdom was to be divided and Jeroboam was to be king over the ten northern tribes, and Solomon’s son, Rehoboam was to be king at Jerusalem. Before the division of the tribes occurred, Jeroboam needed to come out of Egypt.

ເມື່ອກະສັດໂຊໂລໂມນສິ້ນພະຊົນ ອານາຈັກຈະຕ້ອງຖືກແບ່ງອອກ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມຈະຕ້ອງເປັນກະສັດເໜືອສິບເຜົ່າທາງເໜືອ, ແລະ ເຣໂຮໂບອາມ ພະລາຊະໂອລົດຂອງໂຊໂລໂມນ ຈະຕ້ອງເປັນກະສັດຢູ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ກ່ອນທີ່ການແບ່ງແຍກຂອງບັນດາເຜົ່າຈະເກີດຂຶ້ນ ເຢໂຣໂບອາມຈຳເປັນຕ້ອງອອກມາຈາກອີຢິບ.

> And Rehoboam went to Shechem: for all Israel were come to Shechem to make him king. And it came to pass, when Jeroboam the son of Nebat, who was yet in Egypt, heard of it, (for he was fled from the presence of king Solomon, and Jeroboam dwelt in Egypt;) That they sent and called him. And Jeroboam and all the congregation of Israel came, and spake unto Rehoboam, saying, Thy father made our yoke grievous: now therefore make thou the grievous service of thy father, and his heavy yoke which he put upon us, lighter, and we will serve thee. And he said unto them, Depart yet for three days, then come again to me. And the people departed. 1 Kings 12:1–5.

> ແລະ ເຣໂຫໂບອາມໄດ້ໄປຍັງເຊເຄັມ ເພາະວ່າອິດສະຣາເອນທັງປວງໄດ້ມາຍັງເຊເຄັມເພື່ອຈະສະຖາປະນາພະອົງເປັນກະສັດ. ແລະ ຢາຣາໂບອາມບຸດຂອງເນບາດ, ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນອີຢິບ, ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນ, (ເພາະວ່າລາວໄດ້ໜີຈາກພະພັກຂອງກະສັດໂຊໂລໂມນ, ແລະ ຢາຣາໂບອາມອາໄສຢູ່ໃນອີຢິບ;) ພວກເຂົາກໍໄດ້ສົ່ງຄົນໄປເຊີນລາວ. ແລະ ຢາຣາໂບອາມກັບຊຸມຊົນອິດສະຣາເອນທັງປວງໄດ້ມາ ແລະ ໄດ້ກ່າວແກ່ເຣໂຫໂບອາມວ່າ, “ພະບິດາຂອງພະອົງໄດ້ເຮັດແອກຂອງພວກເຮົາໃຫ້ໜັກ; ບັດນີ້ຈົ່ງຜ່ອນຜັນການຮັບໃຊ້ອັນໜັກໜ່ວງຂອງພະບິດາຂອງພະອົງ ແລະ ແອກອັນໜັກທີ່ພະອົງໄດ້ວາງໄວ້ເທິງພວກເຮົາໃຫ້ເບົາລົງ, ແລ້ວພວກເຮົາຈະຮັບໃຊ້ພະອົງ.” ແລະ ພະອົງໄດ້ຕອບພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງໄປກ່ອນອີກສາມວັນ ແລ້ວຈຶ່ງກັບມາຫາເຮົາອີກ.” ແລະ ປະຊາຊົນກໍໄດ້ຈາກໄປ. 1 ກະສັດ 12:1–5

The story of how foolish Rehoboam acted during the three days, lays the blame upon his foolish rejection of the old men’s counsel, but the separation of the tribes had been prophesied, so it would have happened one way or another. It is worth noting here for a future article that the separation process was specifically identified as three days. The two kingdoms become one kingdom again during the history of the Millerites, and when the northern and southern tribes become one kingdom during the Millerite history, which is the period of time of the arrival of the three angels of Revelation chapter fourteen. Those three angels in the Millerite history were typified by the three days of Rehoboam’s decision. Those forty-six years when the three angels arrived from 1798 unto 1844, were also the three symbolic days, that Christ had stated in John chapter two, would be required for Him to raise a destroyed temple, but that portion of the study is for a future article.

ເລື່ອງລາວກ່ຽວກັບວ່າ ເຣໂຫໂບອາມໄດ້ປະພຶດຢ່າງໂງ່ຈ້າແນວໃດໃນຊ່ວງສາມວັນນັ້ນ ໄດ້ຊີ້ໂທດໄປທີ່ການປະຕິເສດຄໍາປຶກສາຂອງພວກຜູ້ເຖົ້າຢ່າງໂງ່ຈ້າຂອງລາວ, ແຕ່ການແຍກອອກຂອງບັນດາເຜົ່າໄດ້ຖືກທໍານວາຍໄວ້ແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນມັນຍ່ອມຈະເກີດຂຶ້ນບໍ່ທາງໃດກໍທາງໜຶ່ງ. ນີ້ເປັນຂໍ້ທີ່ຄວນສັງເກດໄວ້ທີ່ນີ້ສໍາລັບບົດຄວາມໃນອະນາຄົດ ວ່າຂະບວນການແຍກອອກນັ້ນໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໂດຍສະເພາະວ່າເປັນສາມວັນ. ສອງອານາຈັກໄດ້ກາຍເປັນອານາຈັກດຽວອີກຄັ້ງໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerites, ແລະເມື່ອເຜົ່າເໜືອແລະເຜົ່າໃຕ້ໄດ້ກາຍເປັນອານາຈັກດຽວກັນໃນປະຫວັດຂອງ Millerites, ຊຶ່ງເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການມາຮອດຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 14. ທູດສະຫວັນສາມອົງນັ້ນໃນປະຫວັດຂອງ Millerites ໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍສາມວັນແຫ່ງການຕັດສິນໃຈຂອງ ເຣໂຫໂບອາມ. ສີ່ສິບຫົກປີນັ້ນ ເມື່ອທູດສະຫວັນສາມອົງໄດ້ມາຮອດ ຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງ 1844, ກໍແມ່ນສາມວັນເຊີງສັນຍາລັກນັ້ນດ້ວຍ, ຊຶ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນ ໂຢຮັນ ບົດທີ 2 ວ່າ ຈະເປັນເວລາທີ່ຈໍາເປັນໃຫ້ພຣະອົງຍົກພຣະວິຫານທີ່ຖືກທໍາລາຍຂຶ້ນອີກ, ແຕ່ສ່ວນນັ້ນຂອງການສຶກສານີ້ແມ່ນສໍາລັບບົດຄວາມໃນອະນາຄົດ.

When Rehoboam gave his foolish pronouncement at the end of three days the kingdoms were divided.

ເມື່ອເຣໂຫໂບອາມໄດ້ປະກາດຄໍາຕັດສິນອັນໂງ່ຈ້າຂອງຕົນໃນຕອນສິ້ນສຸດສາມວັນ, ອານາຈັກທັງຫຼາຍກໍຖືກແບ່ງແຍກອອກ.

> So when all Israel saw that the king hearkened not unto them, the people answered the king, saying, What portion have we in David? neither have we inheritance in the son of Jesse: to your tents, O Israel: now see to thine own house, David. So Israel departed unto their tents. But as for the children of Israel which dwelt in the cities of Judah, Rehoboam reigned over them. Then king Rehoboam sent Adoram, who was over the tribute; and all Israel stoned him with stones, that he died. Therefore king Rehoboam made speed to get him up to his chariot, to flee to Jerusalem. So Israel rebelled against the house of David unto this day. And it came to pass, when all Israel heard that Jeroboam was come again, that they sent and called him unto the congregation, and made him king over all Israel: there was none that followed the house of David, but the tribe of Judah only. 1 Kings 12:16–20.

> ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອິດສະຣາເອນທັງປວງເຫັນວ່າກະສັດບໍ່ຟັງພວກເຂົາ ປະຊາຊົນຈຶ່ງຕອບກະສັດວ່າ, “ພວກເຮົາມີສ່ວນຫຍັງໃນດາວິດ? ແລະພວກເຮົາບໍ່ມີມໍຣະດົກໃນບຸດຂອງເຢຊີ; ໂອ ອິດສະຣາເອນ, ຈົ່ງກັບໄປຫາເຕັນຂອງຕົນເຖີດ; ບັດນີ້ ດາວິດເອີຍ, ຈົ່ງເບິ່ງແລບ້ານຂອງຕົນເອງ.” ດັ່ງນັ້ນ ອິດສະຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ຈາກໄປຫາເຕັນຂອງຕົນ. ແຕ່ສ່ວນບັນດາລູກຫລານຂອງອິດສະຣາເອນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນບັນດາເມືອງຂອງຢູດານັ້ນ, ເຣໂຫໂບອາມກໍຊົງຄອບຄອງເໜືອພວກເຂົາ. ແລ້ວກະສັດເຣໂຫໂບອາມຈຶ່ງສົ່ງອາໂດຣາມ ຜູ້ຊຶ່ງກຳກັບການສ່ວຍສາອາກອນ; ແລະອິດສະຣາເອນທັງປວງກໍໄດ້ເອົາຫີນຂວ້າງໃສ່ເຂົາ ຈົນເຂົາຕາຍ. ເພາະສະນັ້ນ ກະສັດເຣໂຫໂບອາມຈຶ່ງຮີບຂຶ້ນລົດຮົບຂອງພະອົງ ເພື່ອໜີໄປຍັງເຢຣູຊາເລັມ. ດັ່ງນັ້ນ ອິດສະຣາເອນຈຶ່ງກະບົດຕໍ່ລາຊະວົງຂອງດາວິດຈົນເຖິງທຸກມື້ນີ້. ແລະເມື່ອອິດສະຣາເອນທັງປວງໄດ້ຍິນວ່າ ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກັບມາແລ້ວ ພວກເຂົາກໍໄດ້ສົ່ງໄປເຊີນເຂົາມາຍັງທີ່ປະຊຸມ ແລະແຕ່ງຕັ້ງເຂົາເປັນກະສັດເໜືອອິດສະຣາເອນທັງປວງ: ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕິດຕາມລາຊະວົງຂອງດາວິດ ນອກຈາກເຜົ່າຢູດາແຕ່ພຽງເຜົ່າດຽວ. 1 ກະສັດ 12:16–20.

The prophecy that Jeroboam would be given a kingdom had been fulfilled, and it was fulfilled at the time he had come out of Egypt. Jealous that God’s sanctuary was in the city of Jerusalem, the city which God had chosen to place his name, Jeroboam set about to counterfeit the sanctuary, the priesthood and worship service that was ordained to only be accomplished in Jerusalem. The work of Jeroboam in setting up a counterfeit system of worship in the northern ten tribes, is a direct parallel to the rebellion of Aaron and the golden calf, and thus provides another witness, not only to the soon-coming Sunday law, but also to the rebellion of 1863.

ຄໍາພະຍາກອນທີ່ວ່າ ເຢໂຣໂບອາມຈະໄດ້ຮັບອານາຈັກໜຶ່ງນັ້ນ ໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ, ແລະມັນກໍໄດ້ສໍາເລັດໃນເວລາທີ່ລາວໄດ້ອອກມາຈາກອີຢິບ. ດ້ວຍຄວາມອິດສາທີ່ສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ນະຄອນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້ເພື່ອປະທັບພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ເຢໂຣໂບອາມຈຶ່ງເລີ່ມຕັ້ງລະບົບປອມແປງຂອງສະຖານນະມັດສະການ, ຖານະປະໂລຫິດ ແລະພິທີການນະມັດສະການ ຊຶ່ງຖືກຊົງກໍານົດໃຫ້ສໍາເລັດໄດ້ແຕ່ໃນເຢຣູຊາເລັມເທົ່ານັ້ນ. ການກະທໍາຂອງເຢໂຣໂບອາມໃນການສ້າງຕັ້ງລະບົບນະມັດສະການປອມແປງຂຶ້ນໃນສິບເຜົ່າທາງເໜືອນັ້ນ ເປັນຄູ່ຂະໜານໂດຍກົງກັບການກະບົດຂອງອາໂຣນ ແລະລູກງົວຄໍາ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນພະຍານອີກປະການໜຶ່ງ ບໍ່ພຽງແຕ່ຕໍ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຕໍ່ການກະບົດໃນປີ 1863 ອີກດ້ວຍ.

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກ່າວໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ບັດນີ້ລາຊະອານາຈັກຈະກັບຄືນໄປສູ່ວົງວານຂອງດາວິດ; ຖ້າປະຊາຊົນນີ້ຂຶ້ນໄປເພື່ອຖວາຍບູຊາໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະເຢໂຫວາທີ່ເຢຣູຊາເລັມ, ແລ້ວໃຈຂອງປະຊາຊົນນີ້ຈະຫັນກັບໄປຫານາຍຂອງພວກເຂົາ, ຄືຣີໂຫໂບອາມກະສັດແຫ່ງຢູດາ; ແລະພວກເຂົາຈະຂ້າຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະກັບໄປຫາຣີໂຫໂບອາມກະສັດແຫ່ງຢູດາອີກ. ເຫດສະນັ້ນກະສັດຈຶ່ງໄດ້ປຶກສາກັນ, ແລະໄດ້ສ້າງລູກງົວຄຳສອງໂຕ, ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ການຂຶ້ນໄປເຢຣູຊາເລັມນັ້ນເປັນພາລະໜັກເກີນໄປສຳລັບພວກເຈົ້າ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ອິດສະຣາເອນເອີຍ, ນີ້ແຫຼະພະຂອງເຈົ້າ, ຜູ້ໄດ້ນຳເຈົ້າຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ. ແລະລາວໄດ້ຕັ້ງອັນໜຶ່ງໄວ້ທີ່ເບັດເອນ, ແລະອີກອັນໜຶ່ງລາວໄດ້ນຳໄປຕັ້ງໄວ້ທີ່ດານ. ແລະສິ່ງນີ້ໄດ້ກາຍເປັນບາບ; ເພາະປະຊາຊົນໄດ້ໄປນະມັດສະການຕໍ່ໜ້າອັນໜຶ່ງນັ້ນ, ໄປຈົນເຖິງດານ. ແລະລາວໄດ້ສ້າງວິຫານແຫ່ງສະຖານທີ່ສູງ, ແລະໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງປະໂລຫິດຈາກປະຊາຊົນຊັ້ນຕ່ຳສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນບຸດຫຼານຂອງເລວີ. ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກຳນົດເທດສະການໃນເດືອນທີແປດ, ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນ, ຄ້າຍກັບເທດສະການທີ່ມີຢູ່ໃນຢູດາ, ແລະລາວໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາເທິງແທ່ນບູຊາ. ລາວໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນໃນເບັດເອນ, ຖວາຍບູຊາແກ່ລູກງົວທີ່ລາວໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ; ແລະລາວໄດ້ໃຫ້ປະໂລຫິດແຫ່ງສະຖານທີ່ສູງທີ່ລາວໄດ້ສ້າງນັ້ນປະຈຳຢູ່ໃນເບັດເອນ. ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາເທິງແທ່ນບູຊາທີ່ລາວໄດ້ສ້າງໃນເບັດເອນ ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນທີແປດ, ຄືໃນເດືອນທີ່ລາວໄດ້ຄິດຂຶ້ນເອງໃນໃຈຂອງຕົນ; ແລະໄດ້ກຳນົດເທດສະການໃຫ້ແກ່ບັນດາລູກຫຼານແຫ່ງອິດສະຣາເອນ; ແລະລາວໄດ້ຂຶ້ນໄປເທິງແທ່ນບູຊາ, ແລະເຜົາເຄື່ອງຫອມ. 1 ກະສັດ 12:26–33.

Jeroboam’s rebellion provides another line of truth to lay over the rebellion of Aaron, the rebellion of the Protestant horn in 1863, and the rebellion of the Republican horn at the soon-coming Sunday law, and in so doing it broadens the prophetic testimony. In the rebellion of Aaron’s golden calf, the Lord changed the ordained method of selecting the priesthood.

ການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຈັດໃຫ້ມີແນວຄວາມຈິງອີກສາຍໜຶ່ງເພື່ອນຳໄປວາງທັບເທິງການກະບົດຂອງອາໂຣນ, ການກະບົດຂອງເຂົາສັດໂປຣແຕສຕັງໃນປີ 1863, ແລະການກະບົດຂອງເຂົາສັດຣີພັບລິກັນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ, ແລະໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ມັນໄດ້ຂະຫຍາຍຄຳພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃຫ້ກວ້າງອອກ. ໃນການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປ່ຽນແປງວິທີການທີ່ຊົງກຳນົດໄວ້ແຕ່ເດີມສຳລັບການຄັດເລືອກຖານະປຸໂຣຫິດ.

Prior to the rebellion the firstborn of any tribe was to become part of the priesthood. But in Aaron’s golden calf rebellion, it was only the tribe of Levi that stood with Moses. For this reason God changed the ordained method of supplying men for the priesthood, and from that point on it was only the family of Levi that would make up the priesthood.

ກ່ອນໜ້າການກະບົດ, ລູກຫົວປີຂອງທຸກເຜົ່າໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ເຂົ້າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດ. ແຕ່ໃນການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ, ມີແຕ່ເຜົ່າເລວີເທົ່ານັ້ນທີ່ຢືນຢູ່ຝ່າຍໂມເຊ. ເພາະເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງປ່ຽນແປງວິທີການທີ່ຊົງກຳນົດໄວ້ໃນການຈັດຫາບຸລຸດສຳລັບຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດ, ແລະນັບຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ມີແຕ່ວົງຕະກູນຂອງເລວີເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະປະກອບເປັນຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດ.

> And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies:) Then Moses stood in the gate of the camp, and said, Who is on the Lord’s side? let him come unto me. And all the sons of Levi gathered themselves together unto him. And he said unto them, Thus saith the Lord God of Israel, Put every man his sword by his side, and go in and out from gate to gate throughout the camp, and slay every man his brother, and every man his companion, and every man his neighbour. And the children of Levi did according to the word of Moses: and there fell of the people that day about three thousand men. Exodus 32:25–28.

> ແລະເມື່ອໂມເຊເຫັນວ່າປະຊາຊົນເປືອຍກາຍ; (ເພາະອາໂຣນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປືອຍກາຍເພື່ອຄວາມອັບອາຍຂອງເຂົາທ່າມກາງສັດຕູຂອງເຂົາ:) ໂມເຊຈຶ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູຄ້າຍ ແລະກ່າວວ່າ, ຜູ້ໃດຢູ່ຝ່າຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ? ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນມາຫາຂ້ອຍ. ແລະບຸດທັງປວງຂອງເລວີກໍໄດ້ຊຸມນຸມກັນເຂົ້າຫາລາວ. ແລະລາວໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ດັ່ງນີ້ຕັດວ່າ, ໃຫ້ທຸກຄົນຄາດດາບໄວ້ຂ້າງກາຍຂອງຕົນ ແລະເຂົ້າອອກຈາກປະຕູໜຶ່ງໄປຫາອີກປະຕູໜຶ່ງທົ່ວຄ້າຍ ແລະຈົ່ງຂ້າທຸກຄົນ, ຈະເປັນພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ, ຫຼືສະຫາຍຂອງຕົນ, ຫຼືເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນ. ແລະບັນດາບຸດຂອງເລວີກໍໄດ້ກະທຳຕາມຄຳຂອງໂມເຊ: ແລະໃນວັນນັ້ນມີປະຊາຊົນລົ້ມຕາຍປະມານສາມພັນຄົນ. ອົບພະຍົບ 32:25–28.

Jeroboam counterfeited the work God had accomplished in the rebellion of Aaron when God had raised up a new priesthood from the tribe of Levi, for Jeroboam “made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi.” The rebellion at the beginning of the kingdom of the northern ten tribes, parallels the rebellion of Aaron and the dancing fools. The rebellion took place after coming out of Egypt, in fulfillment of a prophecy that promised a kingdom would be established. In both cases a new priesthood was established, that was a change from the former order of selecting priests.

ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ປອມແປງພຣະລາຊກິດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກະທຳໃນການກະບົດຂອງອາໂຣນ ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ຍົກຕັ້ງຖານະປະໂຣຫິດໃໝ່ຈາກເຜົ່າເລວີ ເພາະຢາໂຣໂບອາມ “ໄດ້ຕັ້ງປະໂຣຫິດຈາກຄົນສາມັນຕ່ຳຕ້ອຍທີ່ສຸດ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນບຸດຫລານຂອງເລວີ.” ການກະບົດໃນຕອນຕົ້ນຂອງອານາຈັກແຫ່ງສິບເຜົ່າພາກເໜືອ ສອດຄ່ອງຂະໜານກັບການກະບົດຂອງອາໂຣນ ແລະພວກຄົນໂງ່ທີ່ເຕັ້ນລຳ. ການກະບົດນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນຫລັງຈາກການອອກມາຈາກອີຢິບ ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນທີ່ສັນຍາວ່າຈະມີການສະຖາປະນາອານາຈັກນັ້ນສຳເລັດເປັນຈິງ. ໃນທັງສອງກໍລະນີ ໄດ້ມີການສະຖາປະນາຖານະປະໂຣຫິດໃໝ່ຂຶ້ນ ຊຶ່ງເປັນການປ່ຽນແປງຈາກລະບຽບເດີມໃນການຄັດເລືອກປະໂຣຫິດ.

Aaron’s golden calf rebellion was repeated, but it was doubled by Jeroboam, for he made two golden calves and placed them in two cities. The city of Dan, represents statecraft, for Dan means “to judge”, and the city of Bethel represents churchcraft, for Bethel means “the house of God”. The golden calves possessed the same symbolism as Aaron’s calf, but with the added witness of the union of Church and State as represented by the two cities. A calf was the highest form of pagan offering, and therefore represents a counterfeit offering of Christ. Gold is a symbol of Babylon, and the calf was an image of a beast. Just as Aaron ordained a false day of worship, Jeroboam also ordained a feast, and made sure the date for the feast did not agree with the time of the true worship in Jerusalem.

ການກະບົດໂດຍລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳອີກ, ແຕ່ມັນຖືກເພີ່ມທະວີໂດຍເຢໂຣໂບອາມ, ເພາະວ່າລາວໄດ້ສ້າງລູກງົວຄຳສອງຕົວ ແລະໄດ້ຕັ້ງໄວ້ໃນສອງເມືອງ. ເມືອງດານ ເປັນຕົວແທນຂອງການປົກຄອງຝ່າຍລັດ, ເພາະວ່າດານໝາຍເຖິງ “ການພິພາກສາ”, ແລະເມືອງເບັດເອນເປັນຕົວແທນຂອງການປົກຄອງຝ່າຍສາສະໜາ, ເພາະວ່າເບັດເອນໝາຍເຖິງ “ພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ”. ລູກງົວຄຳເຫຼົ່ານັ້ນມີສັນຍາລັກດຽວກັນກັບລູກງົວຂອງອາໂຣນ, ແຕ່ມີພະຍານເພີ່ມເຕີມຄືການຮ່ວມປະສານກັນຂອງສາສະໜາຈັກແລະລັດ ຕາມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສອງເມືອງນັ້ນ. ລູກງົວນ້ອຍແມ່ນຮູບແບບສູງສຸດຂອງເຄື່ອງບູຊາແບບຄົນຕ່າງສາສະໜາ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງເຄື່ອງບູຊາພຣະຄຣິດປອມ. ຄຳເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບີໂລນ, ແລະລູກງົວນັ້ນເປັນຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ເຫມືອນດັ່ງທີ່ອາໂຣນໄດ້ກຳນົດວັນນະມັດສະການປອມຂຶ້ນ, ເຢໂຣໂບອາມກໍໄດ້ກຳນົດເທດສະການຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ, ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າວັນທີຂອງເທດສະການນັ້ນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບເວລາແຫ່ງການນະມັດສະການອັນແທ້ຈິງໃນເຢຣູຊາເລັມ.

All the elements of the soon-coming Sunday law are represented in Jeroboam’s testimony of rebellion; the false sacrifice (calf), the false Christ (the altar), the image of the beast (combination of Church and State), false day of worship (Sunday) and a counterfeit priesthood.

ອົງປະກອບທັງປວງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຄໍາພະຍານແຫ່ງການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມ; ການຖວາຍບູຊາອັນຈອມປອມ (ລູກງົວ), ພຣະຄຣິດອັນຈອມປອມ (ແທ່ນບູຊາ), ຮູບສັດຮ້າຍ (ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງສາສນາຈັກແລະລັດ), ວັນນະມັດສະການອັນຈອມປອມ (ວັນອາທິດ) ແລະ ຖານະປະໂຣຫິດອັນປອມ.

The beginning of ancient Israel, the beginning of the ten northern tribes as a kingdom, and the beginning of Adventism all possess the same prophetic elements, and together they identify the prophetic elements of the soon-coming Sunday law. Ancient Israel had come out of the bondage of Egypt, Jeroboam came out of Egypt where he had fled to escape the persecution of Solomon, and Millerite Adventism had just come out of the bondage of the papacy.

ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິບເຜົ່າທາງເໜືອໃນຖານະອານາຈັກ, ແລະການເລີ່ມຕົ້ນຂອງລັດທິແອັດເວນຕິສ ລ້ວນແຕ່ມີອົງປະກອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນ, ແລະເມື່ອນຳມາພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ ພວກມັນກໍຊີ້ບອກອົງປະກອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ອອກມາຈາກພັນທະນາການແຫ່ງອີຢິບ, ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ອອກມາຈາກອີຢິບບ່ອນທີ່ລາວໄດ້ຫລົບໜີໄປເພື່ອພົ້ນຈາກການຂົ່ມເຫັງຂອງໂຊໂລໂມນ, ແລະລັດທິແອັດເວນຕິສແບບມິນເລີໄດ້ພຶ້ງອອກມາຈາກພັນທະນາການຂອງສັນຕະປາປາ.

The priesthood of Levi was established at Aaron’s rebellion, the counterfeit priesthood of the lowest of men was set up in Jeroboam’s testimony, and when the Lord entered into covenant with Millerite Adventism, according to Peter, the Millerites were “a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light.” The light the Millerites had been called unto was the light of Miller’s jewels represented upon Habakkuk’s two tables that had been typified in the history of Aaron’s rebellion by the two tables of the Ten Commandments. The darkness they were called out of was the Dark Ages of papal rule, that had been typified by the darkness of Egyptian bondage.

ຖານະປຸໂຣຫິດຂອງເລວີໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນເຫດການການກະບົດຂອງອາໂຣນ, ສ່ວນຖານະປຸໂຣຫິດປອມຂອງບັນດາມະນຸດຊັ້ນຕໍ່າສຸດໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນຄຳພະຍານຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ແລະເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບລັດທິ Adventism ແບບ Millerite, ຕາມທີ່ເປໂຕໄດ້ກ່າວໄວ້, ຊາວ Millerite ເປັນ “ຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກສັນ, ຖານະປຸໂຣຫິດແຫ່ງກະສັດ, ຊົນຊາດບໍລິສຸດ, ປະຊາຊົນອັນເປັນກຳມະສິດພິເສດ; ເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະປະກາດຄຳສັນລະເສີນຂອງພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານອອກຈາກຄວາມມືດເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ.” ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຊາວ Millerite ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເຂົ້າສູ່ນັ້ນ ແມ່ນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງເພັດພອຍຂອງ Miller ທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ເທິງສອງແຜ່ນຈາລຶກຂອງ Habakkuk ອັນໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໃນປະຫວັດການກະບົດຂອງອາໂຣນໂດຍສອງແຜ່ນຈາລຶກແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການ. ຄວາມມືດທີ່ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນໃຫ້ອອກມານັ້ນ ແມ່ນຍຸກມືດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍຄວາມມືດແຫ່ງການເປັນທາດຢູ່ເອຢິບ.

When Christ raised up the temple that had been trodden down by both paganism and papalism, He did so in forty-six years from 1798 to 1844. When he had erected the temple, then as the Messenger of the Covenant, He suddenly came to His temple on October 22, 1844, for He had erected the temple that had been trodden down and destroyed, and He also purified a priesthood that was represented by the tribe of Levi.

ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ຍົກຕັ້ງພຣະວິຫານທີ່ໄດ້ຖືກຢຽບຍ່ຳລົງໂດຍທັງລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາຂຶ້ນມາອີກ, ພຣະອົງໄດ້ກະທຳການນັ້ນໃນຊ່ວງສີ່ສິບຫົກປີ ຄືແຕ່ປີ 1798 ຫາ 1844. ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານນັ້ນຂຶ້ນແລ້ວ, ແລ້ວໃນຖານະເປັນທູດຜູ້ຖືພັນທະສັນຍາ, ພຣະອົງກໍໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເພາະວ່າພຣະອົງໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານທີ່ໄດ້ຖືກຢຽບຍ່ຳ ແລະ ຖືກທຳລາຍນັ້ນຂຶ້ນໃໝ່, ແລະ ພຣະອົງຍັງໄດ້ຊຳລະຄະນະປຸໂຣຫິດໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຜົ່າເລວີ.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:2–4.

> ແຕ່ວ່າ ຜູ້ໃດຈະສາມາດທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະ ຜູ້ໃດຈະຍືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫຼອມຊຳລະ, ແລະ ເໝືອນສະບູຂອງຜູ້ຊັກຟອກ: ແລະ ພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫຼອມ ແລະ ຜູ້ຊຳລະເງິນ: ແລະ ພຣະອົງຈະຊຳລະລູກຫຼານຂອງເລວີ ແລະ ຊຳລະພວກເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດດັ່ງຄຳ ແລະ ເງິນ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະຢາເວດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ. ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ ຈະເປັນທີ່ໂປດປານແກ່ພຣະຢາເວ, ດັ່ງໃນວັນເກົ່າກ່ອນ ແລະ ດັ່ງໃນປີທັງຫຼາຍໃນອະດີດ. ມາລາຄີ 3:2–4.

On October 22, 1844 Christ suddenly came to His temple and entered into covenant with a people who were represented by the Levitical priesthood, yet by 1863, they had repeated the rebellion of Aaron, and the Millerite priesthood transitioned to the Laodicean priesthood, as represented by Jeroboam’s priesthood of the lowest of men, and Aaron’s dancing fools. Yet the testimony of Jeroboam’s rebellion has a larger testimony of the rebellion of 1863. When Jeroboam inaugurated his false system of worship a prophet from Jerusalem was sent to rebuke Jeroboam’s rebellion, as typified by Millerite Adventism being led to accept the Sabbath of the Ten Commandments as the day of rest.

ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະໄດ້ຊົງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຊົນຊາດໜຶ່ງຜູ້ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລະບົບປຸໂຣຫິດເລວີ, ແຕ່ພໍເຖິງປີ 1863 ພວກເຂົາໄດ້ທຳຊ້ຳການກະບົດຂອງອາໂຣນ, ແລະລະບົບປຸໂຣຫິດແບບມິນເລີຣາຍຕ໌ໄດ້ປ່ຽນຜ່ານໄປເປັນລະບົບປຸໂຣຫິດແຫ່ງລາໂອດິເກຍ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລະບົບປຸໂຣຫິດຂອງເຢໂຣໂບອາມທີ່ຄັດເອົາຄົນຊັ້ນຕ່ຳສຸດຂອງມະນຸດ ແລະໂດຍພວກຄົນໂງ່ທີ່ເຕັ້ນລຳຂອງອາໂຣນ. ແຕ່ຄຳພະຍານແຫ່ງການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມມີຄຳພະຍານທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ກວ່າກ່ຽວກັບການກະບົດໃນປີ 1863. ເມື່ອເຢໂຣໂບອາມໄດ້ສະຖາປະນາລະບົບການນະມັດສະການອັນເທັດຂອງຕົນ ສາດສະດາຜູ້ໜຶ່ງຈາກເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອຕຳໜິການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກປະກອບແບບໄວ້ໃນການທີ່ອັດເວັນຕິສ໌ແບບມິນເລີຣາຍຕ໌ຖືກນຳໃຫ້ຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕໃນພຣະບັນຍັດສິບປະການເປັນວັນແຫ່ງການພັກຜ່ອນ.

When Adventism accepted the light of the third angel and the sanctuary they represented a rebuke to those Protestants that had rejected the increasing light of the unsealing that began at the time of the end in 1798. Just as ancient Israel had forgotten the Sabbath while in their Egyptian bondage, the church in the wilderness had forgotten the Sabbath by the time 1798 arrived. The increasing light of the judgment-hour message brought by the Millerites ultimately led to the sanctuary and the law of God.

ເມື່ອອາດເວນຕິສ໌ຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະພຣະວິຫານ ພວກເຂົາໄດ້ເປັນຄໍາຕິເຕືອນແກ່ພວກໂປຣແຕສຕັງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນແຫ່ງການເປີດຜະນຶກ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798. ດັ່ງທີ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ລືມວັນສະບາໂຕໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນການເປັນທາດໃນອີຢິບ, ຄຣິສຕະຈັກໃນຖິ່ນກັນດານກໍໄດ້ລືມວັນສະບາໂຕເມື່ອຮອດປີ 1798 ເຊັ່ນກັນ. ແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ ທີ່ພວກມິນເລີໄທຕ໌ໄດ້ນໍາມານັ້ນ ໃນທີ່ສຸດໄດ້ນໍາໄປສູ່ພຣະວິຫານ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ.

That light arrived on October 22, 1844, and represented a rebuke of false worship to those who had been called to come all the way out of the false doctrines of Catholicism. The worship of the sun is the mark of Catholicism’s authority over the churches who returned to her fold. That rebuke is represented at Jeroboam’s inauguration of his false system of worship.

ແສງສະຫວ່າງນັ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຕິຕຽນການນະມັດສະການອັນເທັດຈິງ ຕໍ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ອອກມາຢ່າງສິ້ນເຊີງຈາກຄໍາສອນອັນຜິດພາດຂອງຄາທອລິກ. ການນະມັດສະການດວງອາທິດເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອໍານາດຂອງຄາທອລິກເໜືອບັນດາຄຣິດຈັກທີ່ໄດ້ກັບຄືນໄປສູ່ອ້ອມອົງຂອງນາງ. ການຕິຕຽນນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໃນການສະຖາປະນາລະບົບການນະມັດສະການອັນເທັດຂອງເຢໂຣໂບອາມ.

> And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. And, behold, there came a man of God out of Judah by the word of the Lord unto Bethel: and Jeroboam stood by the altar to burn incense. And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. And it came to pass, when king Jeroboam heard the saying of the man of God, which had cried against the altar in Bethel, that he put forth his hand from the altar, saying, Lay hold on him.

> ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກຳນົດງານທຳບຸນໃນເດືອນທີແປດ ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນ ເໝືອນດັ່ງງານທຳບຸນທີ່ມີຢູ່ໃນຢູດາ ແລະທ່ານໄດ້ຖວາຍເທິງແທ່ນບູຊາ. ທ່ານໄດ້ກະທຳຢ່າງນັ້ນໃນເບັດເອນ ໂດຍຖວາຍບູຊາແກ່ລູກງົວທີ່ທ່ານໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ; ແລະທ່ານໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງໃນເບັດເອນບັນດາປະໂລຫິດແຫ່ງບ່ອນສູງທັງຫຼາຍຊຶ່ງທ່ານໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງຖວາຍເທິງແທ່ນບູຊາທີ່ທ່ານໄດ້ສ້າງໄວ້ໃນເບັດເອນ ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນທີແປດ ຄືໃນເດືອນທີ່ທ່ານໄດ້ຄິດຂຶ້ນຈາກໃຈຂອງຕົນເອງ; ແລະໄດ້ກຳນົດງານທຳບຸນໃຫ້ແກ່ລູກຫຼານອິສຣາເອນ: ແລະທ່ານໄດ້ຖວາຍເທິງແທ່ນບູຊາ ແລະເຜົາເຄື່ອງຫອມ. ແລະເບິ່ງແມ, ມີຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ໜຶ່ງອອກມາຈາກຢູດາ ດ້ວຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວ ມາຍັງເບັດເອນ: ແລະເຢໂຣໂບອາມກໍຢືນຢູ່ຂ້າງແທ່ນບູຊາເພື່ອເຜົາເຄື່ອງຫອມ. ແລະລາວໄດ້ຮ້ອງກ່າວຕໍ່ຕ້ານແທ່ນບູຊາ ຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວ ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ແທ່ນບູຊາ, ແທ່ນບູຊາ, ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້; ເບິ່ງແມ, ເດັກຊາຍຄົນໜຶ່ງຈະເກີດມາໃຫ້ແກ່ລາຊະວົງດາວິດ, ໂຢສີຢາເປັນຊື່ຂອງລາວ; ແລະເທິງເຈົ້າ ລາວຈະຖວາຍບັນດາປະໂລຫິດແຫ່ງບ່ອນສູງທັງຫຼາຍ ຜູ້ທີ່ເຜົາເຄື່ອງຫອມເທິງເຈົ້າ ແລະກະດູກຂອງມະນຸດຈະຖືກເຜົາເທິງເຈົ້າ. ແລະໃນວັນດຽວກັນນັ້ນ ລາວໄດ້ໃຫ້ໝາຍສຳຄັນອັນໜຶ່ງ ໂດຍກ່າວວ່າ, ນີ້ແມ່ນໝາຍສຳຄັນຊຶ່ງພຣະຢາເວໄດ້ຕັດໄວ້; ເບິ່ງແມ, ແທ່ນບູຊາຈະແຕກອອກ ແລະຂີ້ເຖົ່າທີ່ຢູ່ເທິງນັ້ນຈະຖືກເທອອກ. ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອກະສັດເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮ້ອງກ່າວຕໍ່ຕ້ານແທ່ນບູຊາໃນເບັດເອນ ທ່ານກໍໄດ້ຍື່ນມືຂອງຕົນອອກຈາກແທ່ນບູຊາ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຈັບລາວໄວ້.

> And his hand, which he put forth against him, dried up, so that he could not pull it in again to him. The altar also was rent, and the ashes poured out from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of the Lord. And the king answered and said unto the man of God, Intreat now the face of the Lord thy God, and pray for me, that my hand may be restored me again. And the man of God besought the Lord, and the king’s hand was restored him again, and became as it was before. And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 12:32–13:10.

> ແລະມືຂອງພຣະອົງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຍື່ນອອກໄປຕໍ່ຕ້ານຜູ້ນັ້ນກໍແຫ້ງໄປ, ຈົນພຣະອົງບໍ່ສາມາດດຶງມືນັ້ນກັບຄືນມາໄດ້. ແທ່ນບູຊາກໍແຕກອອກດ້ວຍ, ແລະຂີ້ເທົ່າໄດ້ຫົກອອກຈາກແທ່ນບູຊາ, ຕາມໝາຍສຳຄັນທີ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ໄວ້ໂດຍພຣະຄຳຂອງພຣະຢາເວ. ແລ້ວກະສັດຈຶ່ງຕອບແລະກ່າວແກ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າວ່າ, ບັດນີ້ຂໍວິງວອນຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ, ແລະອະທິຖານເພື່ອຂ້ານ້ອຍ, ເພື່ອວ່າມືຂອງຂ້ານ້ອຍຈະໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນອີກ. ແລະຄົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະຢາເວ, ແລະມືຂອງກະສັດກໍໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນດັ່ງເກົ່າ, ແລະກາຍເປັນເໝືອນແຕ່ກ່ອນ. ແລະກະສັດໄດ້ກ່າວແກ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງກັບໄປເຮືອນກັບເຮົາ, ແລະຟື້ນກຳລັງເສຍກ່ອນ, ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ບຳເນັດແກ່ທ່ານ. ແຕ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ກະສັດວ່າ, ເຖິງແມ່ນທ່ານຈະໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງພະຣາຊວັງຂອງທ່ານ, ຂ້ານ້ອຍກໍຈະບໍ່ເຂົ້າໄປກັບທ່ານ, ແລະຈະບໍ່ກິນເຂົ້າ ຫຼືດື່ມນ້ຳໃນສະຖານທີ່ນີ້ເລີຍ: ເພາະວ່າພຣະຢາເວໄດ້ບັນຊາຂ້ານ້ອຍໄວ້ດ້ວຍພຣະຄຳຂອງພຣະອົງວ່າ, ຢ່າກິນເຂົ້າ, ຢ່າດື່ມນ້ຳ, ແລະຢ່າກັບຄືນໄປຕາມທາງເດີມທີ່ເຈົ້າໄດ້ມາ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໄປອີກທາງໜຶ່ງ, ແລະບໍ່ໄດ້ກັບຄືນໄປຕາມທາງທີ່ລາວໄດ້ມາເບັດເອນ. 1 ກະສັດ 12:32–13:10.

Along with the rebellion of the golden calves in the testimony of Aaron and Jeroboam, the actual inauguration of the false system of worship that Jeroboam ordained is included in his testimony. That inauguration represents the distinction between the worship that was to be carried out in Jerusalem, and Jeroboam’s counterfeit system. From 1798 through to 1844, the Lord brought his people out of the darkness of papal rule into the marvelous prophetic light represented by the three angels of Revelation fourteen. The Protestant churches rejected that light and in so doing became the daughters of Catholicism in 1844.

ຄຽງຄູ່ກັບການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄໍາໃນພະຍານຂອງອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມ ຍັງລວມເຖິງການສະຖາປະນາຢ່າງເປັນທາງການຂອງລະບົບນະມັດສະການອັນປອມທີ່ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນພະຍານຂອງເຂົາ. ການສະຖາປະນານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການນະມັດສະການທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກອບຂຶ້ນໃນເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ລະບົບປອມແປງຂອງເຢໂຣໂບອາມ. ຕັ້ງແຕ່ 1798 ຈົນເຖິງ 1844 ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນໍາພົນຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມມືດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ເຂົ້າສູ່ແສງພະຍາກອນອັນອັດສະຈັນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່. ບັນດາຄຣິດຈັກໂປຣເຕສຕັງໄດ້ປະຕິເສດແສງນັ້ນ ແລະ ໂດຍການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນບຸດສາວຂອງລັດທິຄາທອລິກໃນປີ 1844.

Jeroboam’s worship typified the Catholic system of worship, and in his story the northern kingdom of Israel represents the false system of Catholicism that the Protestants of Millerite history chose to remain in. The symbol of that system is the worship of the sun.

ການນະມັດສະການຂອງເຢໂຣໂບອາມເປັນແບບຢ່າງພະຍາກອນຂອງລະບົບການນະມັດສະການຄາທອລິກ, ແລະໃນເລື່ອງລາວຂອງເຂົາ ອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນເປັນຕົວແທນຂອງລະບົບເທັດຂອງຄາທອລິກທີ່ພວກໂປຣແຕສຕັນໃນປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ເລືອກທີ່ຈະຍັງຄົງຢູ່ໃນນັ້ນ. ສັນຍະລັກຂອງລະບົບນັ້ນຄືການນະມັດສະການດວງອາທິດ.

The faithful and wise virgins that entered into the Most Holy Place on October 22, 1844, represented a rebuke to the Protestants who had just returned to the influence of Catholicism, and became the daughters of Rome. In the inauguration of Jeroboam’s counterfeit system of worship a prophet came from Judah and rebuked Jeroboam, thus typifying the faithful virgins who entered into the Most Holy Place and were led to recognize the law of God. The story of that prophet and his rebuke to Jeroboam is highly informative when considering the rebellion of 1863, yet the story needs to wait until an ending is placed along with a beginning.

ບັນດາພົມມະຈັນທີ່ສັດຊື່ແລະສະຫຼາດ ຜູ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພຣະສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຕິຕຽນພວກໂປຣແຕສຕັງ ຜູ້ທີ່ພຶ່ງໄດ້ກັບໄປສູ່ອິດທິພົນຂອງຄາໂຕລິກ ແລະໄດ້ກາຍເປັນບຸດສາວຂອງໂຣມ. ໃນການສະຖາປະນາລະບົບການນະມັດສະການປອມຂອງເຢໂຣໂບອາມ ມີຜູ້ພະຍາກອນຄົນໜຶ່ງມາຈາກຢູດາ ແລະໄດ້ຕິຕຽນເຢໂຣໂບອາມ ອັນເປັນການພາບລ່ວງໜ້າເຖິງບັນດາພົມມະຈັນທີ່ສັດຊື່ ຜູ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພຣະສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ຮັບຮູ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ເລື່ອງຂອງຜູ້ພະຍາກອນຄົນນັ້ນ ແລະການຕິຕຽນຂອງລາວຕໍ່ເຢໂຣໂບອາມ ເປັນສິ່ງທີ່ໃຫ້ຄວາມແຈ້ງຢ່າງຍິ່ງເມື່ອພິຈາລະນາການກະບົດໃນປີ 1863, ແຕ່ເລື່ອງນັ້ນຈຳເປັນຕ້ອງຖ້າໄວ້ ຈົນກວ່າຈຸດຈົບຈະຖືກວາງໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ.

The beginnings of ancient Israel, Jeroboam’s kingdom, and modern Israel all align and together they provide three witnesses of the end of the earth beast of Revelation thirteen, at the soon-coming Sunday law. The faithful of Millerite Adventism on October 22, 1844, became the true Protestant horn of the earth beast, and they did so in the history which began at the time of the end in 1798. 1798 was the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy, the United States, and the establishment of the true Protestant horn of Adventism in the United States. In that beginning history represents the ending history of the United States, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ອານາຈັກຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ແລະອິດສະຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ລ້ວນສອດຄ່ອງກັນ, ແລະຮ່ວມກັນແລ້ວພວກມັນໃຫ້ພະຍານສາມປະການກ່ຽວກັບຈຸດອວສານຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ, ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ຜູ້ຊື່ສັດໃນອັດເວນຕິສຶມແບບມິນເລີໄທ ໃນວັນທີ 22 ເດືອນຕຸລາ ຄ.ສ. 1844 ໄດ້ກາຍເປັນເຂົາແຫ່ງໂປຣເຕສຕັງທີ່ແທ້ຈິງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ເປັນດັ່ງນັ້ນໃນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1798. ປີ 1798 ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ, ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະເປັນການສະຖາປະນາເຂົາແຫ່ງໂປຣເຕສຕັງທີ່ແທ້ຈິງຂອງອັດເວນຕິສຶມໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນ ແມ່ນເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງການສິ້ນສຸດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ເພາະພຣະເຢຊູຊົງສະແດງຈຸດອວສານຂອງສິ່ງໜຶ່ງຢູ່ສະເໝີ ໂດຍອາໄສການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ.

The three beginning witnesses of ancient, modern and Jeroboam’s Israel illustrate the end of the earth beast, but there is also another ending that needs to be put in place in advance of laying out the testimony of the prophet that came from Judah and rebuked Jeroboam. The ending history that needs to be included is the ending of the northern and southern kingdoms of Israel as represented by the prophet Ezekiel.

ພະຍານເລີ່ມຕົ້ນທັງສາມຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ສະໄໝທັນສະໄໝ, ແລະອິດສະຣາເອນຂອງເຢໂຣໂບອາມ ສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແຕ່ຍັງມີອີກຈຸດຈົບໜຶ່ງທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກວາງໄວ້ລ່ວງໜ້າ ກ່ອນຈະນຳສະເໜີຄຳພະຍານຂອງສາດສະດາຜູ້ທີ່ມາຈາກຢູດາ ແລະໄດ້ກ່າວຕຳໜິເຢໂຣໂບອາມ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງຈຸດຈົບທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກລວມເຂົ້າໄວ້ນັ້ນ ແມ່ນຈຸດຈົບຂອງອານາຈັກເໜືອ ແລະອານາຈັກໃຕ້ຂອງອິດສະຣາເອນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສາດສະດາເອເຊກີເອນ.

It should not be forgotten that what we are now illustrating is that the rebellion of 1863 is marked by the first abomination of Ezekiel chapter eight, which was the image of jealousy. Once we address the ending of the northern and southern kingdoms as represented by Ezekiel we will have more than enough evidence to uphold that the rebellion of 1863 was illustrated by Aaron and Jeroboam’s rebellion, and that it identifies the beginning of the first of four generations of Laodicean Adventism.

ບໍ່ຄວນຖືກລືມວ່າ ສິ່ງທີ່ເຮົາກໍາລັງຊີ້ແຈງຢູ່ໃນຂະນະນີ້ຄື ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງປະການທໍາອິດໃນເອເຊກຽນ ບົດ 8, ຊຶ່ງແມ່ນຮູບພາບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງ. ເມື່ອເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາຈຸດຈົບຂອງອານາຈັກເໜືອແລະອານາຈັກໃຕ້ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເອເຊກຽນແລ້ວ ເຮົາຈະມີຫຼັກຖານຫຼາຍເກີນພໍທີ່ຈະຢືນຢັນວ່າ ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍການກະບົດຂອງອາໂຣນແລະເຢໂຣໂບອາມ, ແລະວ່າມັນຊີ້ບອກເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊົ່ວອາຍຸທໍາອິດໃນສີ່ຊົ່ວອາຍຸຂອງອັດເວັນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເກຍ.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> The word of the Lord came again unto me, saying, Moreover, thou son of man, take thee one stick, and write upon it, For Judah, and for the children of Israel his companions: then take another stick, and write upon it, For Joseph, the stick of Ephraim, and for all the house of Israel his companions: And join them one to another into one stick; and they shall become one in thine hand. And when the children of thy people shall speak unto thee, saying, Wilt thou not shew us what thou meanest by these? Say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the stick of Joseph, which is in the hand of Ephraim, and the tribes of Israel his fellows, and will put them with him, even with the stick of Judah, and make them one stick, and they shall be one in mine hand. And the sticks whereon thou writest shall be in thine hand before their eyes. And say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, I will take the children of Israel from among the heathen, whither they be gone, and will gather them on every side, and bring them into their own land:

> ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້ານ້ອຍອີກ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຈົ້າບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງເອົາໄມ້ອັນໜຶ່ງ ແລະຂຽນໃສ່ມັນວ່າ, ສຳລັບຢູດາ ແລະສຳລັບບຸດຫຼານແຫ່ງອິສຣາເອນຜູ້ເປັນພວກຂອງເຂົາ; ແລ້ວຈົ່ງເອົາໄມ້ອີກອັນໜຶ່ງ ແລະຂຽນໃສ່ມັນວ່າ, ສຳລັບໂຢເຊັບ, ໄມ້ຂອງເອຟຣາອິມ, ແລະສຳລັບວົງວານອິສຣາເອນທັງໝົດຜູ້ເປັນພວກຂອງເຂົາ: ແລະຈົ່ງນຳມັນມາຕໍ່ກັນ ອັນໜຶ່ງເຂົ້າກັບອີກອັນໜຶ່ງ ໃຫ້ເປັນໄມ້ອັນດຽວ; ແລະມັນຈະກາຍເປັນອັນດຽວໃນມືຂອງເຈົ້າ. ແລະເມື່ອບຸດຫຼານແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າຈະກ່າວກັບເຈົ້າວ່າ, ເຈົ້າຈະບໍ່ສະແດງແກ່ພວກເຮົາດອກຫລືວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໝາຍເຖິງຫຍັງ? ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະເອົາໄມ້ຂອງໂຢເຊັບ ຊຶ່ງຢູ່ໃນມືຂອງເອຟຣາອິມ ແລະບັນດາເຜົ່າຂອງອິສຣາເອນຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງເຂົາ, ແລະຈະນຳພວກເຂົາໄປຮ່ວມກັບເຂົາ, ຄືກັບໄມ້ຂອງຢູດາ, ແລະຈະເຮັດໃຫ້ມັນເປັນໄມ້ອັນດຽວ, ແລະມັນຈະເປັນອັນດຽວໃນມືຂອງເຮົາ. ແລະໄມ້ທີ່ເຈົ້າຂຽນນັ້ນ ຈະຢູ່ໃນມືຂອງເຈົ້າຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາຂອງພວກເຂົາ. ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະເອົາບຸດຫຼານແຫ່ງອິສຣາເອນອອກມາຈາກທ່າມກາງບັນດາຊາດຕ່າງໆ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໄປຢູ່ນັ້ນ, ແລະຈະຮວບຮວມພວກເຂົາຈາກທຸກດ້ານ, ແລະຈະນຳພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນຂອງຕົນເອງ:

> And I will make them one nation in the land upon the mountains of Israel; and one king shall be king to them all: and they shall be no more two nations, neither shall they be divided into two kingdoms any more at all: Neither shall they defile themselves any more with their idols, nor with their detestable things, nor with any of their transgressions: but I will save them out of all their dwelling places, wherein they have sinned, and will cleanse them: so shall they be my people, and I will be their God. And David my servant shall be king over them; and they all shall have one shepherd: they shall also walk in my judgments, and observe my statutes, and do them. And they shall dwell in the land that I have given unto Jacob my servant, wherein your fathers have dwelt; and they shall dwell therein, even they, and their children, and their children’s children for ever: and my servant David shall be their prince forever. Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:15–28.

> ແລະເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍເປັນຊາດດຽວໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ ເທິງພູເຂົາຂອງອິດສະຣາເອນ; ແລະກະສັດອົງດຽວຈະເປັນກະສັດເໜືອເຂົາທັງປວງ: ແລະເຂົາຈະບໍ່ເປັນສອງຊາດອີກຕໍ່ໄປ ທັງຈະບໍ່ຖືກແບ່ງແຍກເປັນສອງອານາຈັກອີກເລີຍ: ເຂົາຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປັນມົນທິນອີກດ້ວຍຮູບເຄົາລົບຂອງເຂົາ ຫຼືດ້ວຍສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງເຂົາ ຫຼືດ້ວຍການລະເມີດທັງປວງຂອງເຂົາ: ແຕ່ເຮົາຈະຊ່ວຍກູ້ເຂົາອອກຈາກບັນດາບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງເຂົາ ບ່ອນທີ່ເຂົາໄດ້ເຮັດບາບ ແລະຈະຊຳລະເຂົາໃຫ້ສະອາດ: ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ. ແລະດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະເປັນກະສັດເໜືອເຂົາ; ແລະເຂົາທັງໝົດຈະມີຜູ້ລ້ຽງພຽງຜູ້ດຽວ: ເຂົາຈະດຳເນີນຕາມຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາດ້ວຍ ແລະຮັກສາກົດເກນຂອງເຮົາ ແລະປະຕິບັດຕາມ. ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ໃຫ້ແກ່ຢາໂຄບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຊຶ່ງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ອາໄສຢູ່; ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ ຄືທັງເຂົາ ແລະລູກຫລານຂອງເຂົາ ແລະລູກຫລານຂອງລູກຫລານຂອງເຂົາ ເປັນນິດ; ແລະດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະເປັນເຈົ້ານາຍຂອງເຂົາເປັນນິດ. ນອກຈາກນັ້ນ ເຮົາຈະກະທຳພັນທະສັນຍາແຫ່ງສັນຕິສຸກກັບເຂົາ; ມັນຈະເປັນພັນທະສັນຍາອັນຖາວອນກັບເຂົາ: ແລະເຮົາຈະຈັດຕັ້ງເຂົາໄວ້ ແລະເພີ່ມພູນເຂົາ ແລະຈະຕັ້ງສະຖານນະມັດສະການຂອງເຮົາໄວ້ໃນທ່າມກາງເຂົາເປັນນິດ. ພັບພະຄຳຂອງເຮົາຈະຢູ່ກັບເຂົາດ້ວຍ: ແມ່ນແທ້ ເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ ແລະເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ. ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະເຢໂຫວາ ຜູ້ຊຳລະອິດສະຣາເອນໃຫ້ບໍລິສຸດ ເມື່ອສະຖານນະມັດສະການຂອງເຮົາຈະຢູ່ໃນທ່າມກາງເຂົາເປັນນິດ. ເອເຊກຽນ 37:15–28.

Back to Articles