Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີເຈັດສິບຫົກ

ການເປີດຜະນຶກຄໍາພະຍາກອນ: ການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງໃນປີ 1856 ແລະ ຜົນຕາມມາຂອງມັນ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນປີ 1856 ແສງສະຫວ່າງຂອງ “ເຈັດເວລາ” ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະພາຍໃນປີ 1863 ແສງສະຫວ່າງນັ້ນໄດ້ຖືກປະຕິເສດ. ຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາໄດ້ນຳແສງສະຫວ່າງນັ້ນໄປຫາກະສັດເຢໂຣໂບອາມຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງນັ້ນ. ເອຊາຢາໄດ້ນຳແສງສະຫວ່າງດຽວກັນນັ້ນໄປຫາກະສັດອາຫາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະພຣະອົງກໍໄດ້ປະຕິເສດມັນເຊັ່ນກັນ. ເນື່ອງຈາກການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງທີ່ກ່ຽວພັນກັບສະລະນ້ຳຊີໂລອາ, ອານາຈັກຂອງທັງເຢໂຣໂບອາມ (ຝ່າຍເໜືອ) ແລະອາຫາດ (ຝ່າຍໃຕ້) ຈຶ່ງຖືກນຳໄປເປັນເຊີຍໂດຍກະສັດອົງໜຶ່ງຈາກທິດເໜືອ ໃນປີ 723 BC ແລະ 677 BC ຕາມລຳດັບ.

ໂມເຊ, ໃນການກະບົດຂອງອາໂຣນ; ເອຊາຢາກັບອາຮາດ ແລະ ເຢເຣມີຢາກັບກະສັດອົງອື່ນໆ, ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສັດຊື່ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີຣາຍ ຜູ້ຊຶ່ງທັງໝົດກໍາລັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ນໍາສານແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງໃນການກະບົດແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ. ວິກິດແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍຄັ້ງ “ທໍາອິດ” ໃນປີ 1863, ແລະ ວິກິດແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍຄັ້ງ “ສຸດທ້າຍ” ຂອງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 (ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້), ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແນວຄໍາພະຍາກອນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້. ຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຖອຍຫຼັງຈາກຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນ, ແລະ ໃນທີ່ສຸດກໍຖືກຝັງຢູ່ໃນຫຼຸມສົບດຽວກັນກັບພຣົດເຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍ. ການຕາຍ ແລະ ການຝັງຂອງເຂົາເກີດຂຶ້ນເປັນຜົນຕອບສະໜອງຕໍ່ການທີ່ເຂົາເລືອກກິນ ແລະ ດື່ມອາຫານຂອງຜູ້ພະຍາກອນເທັດແຫ່ງເບັດເອນ.

ການພິພາກສາແຫ່ງການຖືກພະສັນຕະປາປາຄອບງຳ (ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ) ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍການກະຈັດກະຈາຍຂອງອານາຈັກເໜືອແລະອານາຈັກໃຕ້ຂອງເຢໂຣໂບອາມແລະອາຫາດ, ສອດຄ່ອງກັບຊະຕາກຳຂອງຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງຢູດາ, ເພາະວ່າທ່ານໄດ້ຕາຍຢູ່ລະຫວ່າງ “ສິງ” ແລະ “ລາ.” “ສິງ” ແມ່ນສັນຍາລັກຂອງບາບີໂລນ ຊຶ່ງໃນວັນສຸດທ້າຍນັ້ນຄືພະສັນຕະປາປາ.

> ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ຫຼັງຈາກລາວໄດ້ກິນເຂົ້າແລ້ວ ແລະຫຼັງຈາກລາວໄດ້ດື່ມແລ້ວ ຊາຍເຖົ້ານັ້ນກໍໄດ້ຜູກອານໃຫ້ແກ່ລາ ຄື ໃຫ້ແກ່ຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ທີ່ລາວໄດ້ພາກັບຄືນມາ. ແລະເມື່ອລາວອອກໄປແລ້ວ ສິງໂຕໜຶ່ງໄດ້ພົບລາວລະຫວ່າງທາງ ແລະໄດ້ຂ້າລາວເສຍ; ແລະສົບຂອງລາວກໍຖືກຖິ້ມໄວ້ໃນທາງ ແລະລາກໍຢືນຢູ່ຂ້າງສົບນັ້ນ ສິງໂຕກໍຢືນຢູ່ຂ້າງສົບເຊັ່ນກັນ. ແລະເບິ່ງແມ ມີຄົນບາງຄົນຜ່ານມາ ແລະໄດ້ເຫັນສົບຖືກຖິ້ມໄວ້ໃນທາງ ແລະສິງໂຕຢືນຢູ່ຂ້າງສົບນັ້ນ; ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ເຂົ້າໄປ ແລະເລົ່າເຫດການນັ້ນໃນເມືອງທີ່ຜູ້ພະຍາກອນເຖົ້າອາໄສຢູ່. ແລະເມື່ອຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ທີ່ໄດ້ພາລາວກັບມາຈາກທາງໄດ້ຍິນເຖິງເຫດນັ້ນ ລາວກ່າວວ່າ, “ນີ້ແມ່ນຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວ; ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວໄດ້ມອບລາວໄວ້ໃຫ້ແກ່ສິງໂຕ ຊຶ່ງໄດ້ກັດຈີກລາວ ແລະຂ້າລາວເສຍ ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຕັດແກ່ລາວ.” ແລ້ວລາວໄດ້ເວົ້າກັບບັນດາບຸດຂອງລາວວ່າ, “ຈົ່ງຜູກອານໃຫ້ຂ້ອຍແກ່ລາ.” ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຜູກອານໃຫ້. ແລະລາວກໍໄດ້ໄປ ແລະພົບສົບຂອງລາວຖືກຖິ້ມໄວ້ໃນທາງ ແລະລາກັບສິງໂຕກໍຢືນຢູ່ຂ້າງສົບນັ້ນ; ສິງໂຕບໍ່ໄດ້ກິນສົບນັ້ນ ແລະບໍ່ໄດ້ກັດຈີກລາ. ແລະຜູ້ພະຍາກອນນັ້ນໄດ້ຍົກສົບຂອງຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຂຶ້ນ ແລະວາງໄວ້ເທິງຫຼັງລາ ແລ້ວນຳກັບຄືນມາ; ແລະຜູ້ພະຍາກອນເຖົ້າກໍເຂົ້າມາຍັງເມືອງ ເພື່ອໄວ້ທຸກ ແລະເພື່ອຝັງລາວ. ແລະລາວໄດ້ວາງສົບຂອງລາວໄວ້ໃນອຸບໂມງຝັງສົບຂອງຕົນເອງ; ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ໄວ້ທຸກເພື່ອລາວ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ໂອ ອ້າຍນ້ອງຂອງຂ້ອຍເອີຍ!” ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ຫຼັງຈາກລາວໄດ້ຝັງລາວແລ້ວ ລາວໄດ້ເວົ້າກັບບັນດາບຸດຂອງລາວວ່າ, “ເມື່ອຂ້ອຍຕາຍແລ້ວ ຈົ່ງຝັງຂ້ອຍໄວ້ໃນອຸບໂມງຝັງສົບທີ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກຝັງຢູ່ນັ້ນ; ຈົ່ງວາງກະດູກຂອງຂ້ອຍໄວ້ຂ້າງກະດູກຂອງລາວ: ເພາະຖ້ອຍຄຳທີ່ລາວໄດ້ຮ້ອງປະກາດໂດຍພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວ ຕໍ່ຕ້ານແທ່ນບູຊາໃນເບັດເອນ ແລະຕໍ່ຕ້ານບັນດາເຮືອນແຫ່ງປູຊະນີສະຖານສູງ ຊຶ່ງຢູ່ໃນຫົວເມືອງທັງຫຼາຍຂອງຊາມາເຣຍ ຈະບັງເກີດຂຶ້ນຢ່າງແນ່ນອນ.” 1 ກະສັດ 13:11–32.

ຜູ້ພະຍາກອນຊາວຢູດາໄດ້ເສຍຊີວິດຢູ່ລະຫວ່າງສອງສັນຍາລັກ. ສິງໂຕເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບີໂລນ, ແລະບາບີໂລນໃນຍຸກສຸດທ້າຍໃນສະໄໝປັດຈຸບັນແມ່ນກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອ, ຜູ້ຊຶ່ງມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫຼືອ ດັ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 45. ເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງລາວຄືການນະມັດສະການດວງອາທິດ, ຊຶ່ງເປັນຄວາມໜ້າກຽດຊັງປະການທີສີ່, ແລະເປັນບ່ອນທີ່ຄົນຮຸ່ນທີສີ່ຂອງອາດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ ຖືກພັນລະນາວ່າກົ້ມກາບໄປທາງດວງອາທິດ ໃນເອເຊກຽນ ບົດ 8. ໃນຄວາມຝັນຂອງມິນເລີ ລາວໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ບໍ່ພຽງແຕ່ອັນມະນີທັງຫຼາຍຖືກກະຈັດກະຈາຍແລະຖືກປົກຄຸມເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໂລງເອງດ້ວຍ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຳພີ, ກໍຖືກຉີກອອກເປັນຊິ້ນໆ.

ໃນລຸ້ນທີສາມຂອງຂະບວນການແອັດເວນຕິສ ການນໍາເຂົ້າການນໍາໃຊ້ພຣະຄໍາພີສະບັບທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າສະໄໝໃໝ່ນັ້ນ ໄດ້ຖືກຜັກດັນໂດຍຜູ້ນໍາຂອງແອັດເວນຕິສ. ສະບັບທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າສະໄໝໃໝ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ມາຈາກຊຸດຕົ້ນສະບັບທີ່ຖືກບິດເບືອນ ຊຶ່ງຖືກສົ່ງເສີມໂດຍນັກທິດສະດີສາດຂອງມະນຸດແຫ່ງຄວາມບາບ ແລະໂປເຕສຕັງທີ່ໄດ້ຖອຍຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອ. ໂລງສົບຂອງ Miller ແມ່ນພຣະຄໍາພີສະບັບ King James Version ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການແປມາຈາກຕົ້ນສະບັບທີ່ບໍ່ຖືກບິດເບືອນ.

ໂດຍໃນຮຸ່ນທີສີ່ຂອງອາດເວນຕິດລາໂອດິເຊຍ, ຄຣິດຈັກໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມສະພາຄຣິດຈັກໂລກ, ຊຶ່ງເປັນສະຫະພັນຂອງຄຣິດຈັກໂຣມັນ ແລະ ບັນດາລູກສາວຂອງນາງ. ອາດເວນຕິດໄດ້ໂຕ້ແຍ້ງມາເປັນເວລາຫຼາຍປີ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຝູງແກະທີ່ຫຼັບໄຫຼຂອງພວກເຂົາ, ວ່າພວກເຂົາເປັນພຽງ “ຜູ້ສັງເກດການ” ຢູ່ໃນສະພາຄຣິດຈັກໂລກ, ຈົນກວ່າຂໍ້ບັງຄັບຂອງສະຫະພັນຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນຈະເປີດເຜີຍວ່າ ສະຖານະຂອງ “ຜູ້ສັງເກດການ” ໝາຍເຖິງການເປັນສະມາຊິກເຕັມສ່ວນທີ່ມີສິດອອກສຽງ!

ໃນລຸ້ນທີສີ່ຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາໄດ້ມອບຫຼຽນຄຳແກ່ “ມະນຸດແຫ່ງບາບ” ສອງຄັ້ງ. ຢ່າງນ້ອຍຫຼຽນໜຶ່ງໃນຫຼຽນເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ປະທັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈແບບກາໂຕລິກກ່ຽວກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ໂດຍພາບພຣະເຢຊູກຳລັງວາງພຣະບາດຂອງພຣະອົງລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກເມື່ອພຣະອົງສະເດັດກັບຄືນມາ, ແລະໃນນັ້ນຍັງມີຮັດສະໝີດວງອາທິດແບບກາໂຕລິກຢູ່ຫຼັງພຣະຄຣິດ, ແລະມີຂໍ້ຫຍໍ້ແບບກາໂຕລິກຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ ຊຶ່ງກ່າວພຽງແຕ່ວ່າ, “ຈົ່ງລະນຶກເຖິງວັນຊະບາໂຕ.” ໃນການດຳເນີນຄະດີໃນສານ (ຊຶ່ງເປັນຄຳປະກາດທາງກົດໝາຍ), ປະທານຂອງ General Conference ໄດ້ໃຫ້ຄຳໃຫ້ການ ໃນນັ້ນລາວໄດ້ລະບຸວ່າ ຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ເຄີຍເຊື່ອວ່າລະບົບສັນຕະປາປາແມ່ນປໍລະປັກ, ແຕ່ວ່າຄຣິສຕະຈັກຂອງລາວໄດ້ຈັດສັນຄວາມເຊື່ອນັ້ນໄປໄວ້ “ໃນກອງຂີ້ເຫຍື້ອແຫ່ງປະຫວັດສາດ” ມາດົນແລ້ວ.

ຄວາມນ່າສະອິດສະອົມປະການທີສີ່ (ຊົ່ວອາຍຸ) ແມ່ນບ່ອນທີ່ຜູ້ນຳຊາວສິບຫ້າຄົນຂອງຄຣິສຕະຈັກເຢຣູຊາເລັມກົ້ມນະມັດສະການດວງອາທິດ. ຄວາມນ່າສະອິດສະອົມທີ່ດຳເນີນໄປເປັນລຳດັບໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງທີ່ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນຢູ່ທາງເຂົ້າ ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນ. ຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາໃນທີ່ສຸດກໍຖືກຝັງຮ່ວມກັບພຣົດເຕສຕັນທີ່ເສື່ອມຖອຍ, ແລະສິງໂຕ (ບາບີໂລນ) ກໍສັງຫານເຂົາ, ເພາະລາວໄດ້ຫວນກັບໄປສູ່ວິທີການຂອງພຣົດເຕສຕັນທີ່ເສື່ອມຖອຍ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ວ່າ ໂຣມເປັນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດ, ແລະບ່ອນທີ່ບໍ່ມີນິມິດທີ່ຖືກສະຖາປະນາໂດຍສັນຍາລັກແຫ່ງມະນຸດແຫ່ງບາບ, ໃນທີ່ສຸດທ່ານກໍຈະໄປຢູ່ຝ່າຍຂອງມະນຸດແຫ່ງບາບ.

> “ຜູ້ໃດທີ່ເກີດຄວາມສັບສົນໃນຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະວັດຈະນະ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຫັນຄວາມໝາຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ, ຈະຕັ້ງຕົນຢູ່ຝ່າຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດຢ່າງແນ່ນອນ.” Kress Collection, 105.

ຜູ້ພະຍາກອນຊາວຢູດາໄດ້ຖືກຝັງຮ່ວມກັບຜູ້ພະຍາກອນຈອມປອມແຫ່ງເບເທນ, ຜູ້ທີ່ເອີ້ນລາວວ່າເປັນ “ພີ່ນ້ອງ” ຂອງຕົນ, ແລະລາວໄດ້ຖືກພົບວ່າຕາຍຢູ່ລະຫວ່າງສອງສັນຍາລັກ. “ສິງ” ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງລາວໃນການເຂົ້າໃຈຕ້ານພຣະຄຣິດ, ແລະ “ລາ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ. ແອດເວນຕິສຶມແບບລາໂອດີເຊຍໄດ້ສະແດງແລ້ວໂດຍຜ່ານຄວາມງຽບຂອງມັນກ່ຽວກັບວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ວ່າ ມັນບໍ່ຮັບຮູ້ວ່າເນື້ອຫາເລື່ອງອິດສະລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມນັ້ນ ຄືຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ຂ່າວສານຝົນປາຍ. ການບໍ່ຮັບຮູ້ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ ແມ່ນຄວາມຕາຍ! ຝົນປາຍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໄດ້ລົງມາ, ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ທັງຫຼາຍຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກໂຄ່ນລົງ. “ຝົນ” ແມ່ນຂ່າວສານ, ແລະຂ່າວສານນັ້ນຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ເພື່ອຈະໄດ້ຮັບມັນ.

> “ພວກເຮົາຕ້ອງບໍ່ຄອຍຖ້າຝົນປາຍລະດູ. ມັນກຳລັງມາເຖິງເທິງບັນດາຜູ້ທີ່ຈະຮັບຮູ້ ແລະ ນຳເອົານ້ຳຄ້າງ ແລະ ສາຍຝົນແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ຕົກລົງເທິງພວກເຮົານັ້ນມາໃຊ້ໃຫ້ເປັນຂອງຕົນ. ເມື່ອພວກເຮົາເກັບກຳເສດສ່ວນແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ, ເມື່ອພວກເຮົາຊື່ນຊົມພຣະກະລຸນາອັນແນ່ນອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງພໍພຣະໄທໃຫ້ພວກເຮົາວາງໃຈໃນພຣະອົງ, ແລ້ວທຸກພຣະສັນຍາຈະສຳເລັດຜົນ. [ໄອຊາຢາ 61:11 ຖືກອ້າງອີງ.] ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະຕ້ອງຖືກເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

“ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ” ຮູ້ວ່າໄດ້ເກີດຫຍັງຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແຕ່ເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຂ່າວສານທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໃນທີ່ສຸດຈະສ່ອງແສງໃຫ້ແກ່ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດດ້ວຍພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າ, ຂ່າວສານນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ເສຍກ່ອນ. ຄຳວ່າ “ຮັບຮູ້” ໝາຍເຖິງ “ການລະນຶກຄືນ ຫຼື ການຮື້ຟື້ນຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບບາງສິ່ງບາງຢ່າງ ບໍ່ວ່າຈະມີການຍອມຮັບຄວາມຮູ້ນັ້ນຫຼືບໍ່ກໍຕາມ. ພວກເຮົາຮັບຮູ້ບຸກຄົນໜຶ່ງຈາກລະຍະໄກ ເມື່ອພວກເຮົາລະນຶກໄດ້ວ່າເຄີຍໄດ້ເຫັນເຂົາມາກ່ອນ, ຫຼື ວ່າໃນອະດີດເຄີຍຮູ້ຈັກເຂົາມາແລ້ວ. ພວກເຮົາຮັບຮູ້ລັກສະນະໃບໜ້າຂອງເຂົາ ຫຼື ສຽງຂອງເຂົາ.” Webster’s 1828 Dictionary.

ວິທີດຽວທີ່ອັດເວນຕິດລາໂອດີເຊຍຄົນໜຶ່ງຈະສາມາດຮັບຮູ້ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູທີ່ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄດ້, ກໍຄືຖ້າເຂົາຮັບຮູ້ວ່າເຂົາເຄີຍໄດ້ເຫັນການສຳແດງອຳນາດອັນດິວິນແບບດຽວກັນນີ້ມາແລ້ວໃນອະດີດ. ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດ 10 ໄດ້ລົງມາ, ເມື່ອຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບວິບັດຄັ້ງທີສອງຂອງອິດສະລາມໄດ້ສຳເລັດລົງ. ປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳຢ່າງສົມບູນແບບ ເມື່ອໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດ 18 ໄດ້ລົງມາ ເມື່ອຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບວິບັດຄັ້ງທີສາມຂອງອິດສະລາມໄດ້ສຳເລັດລົງ, ແລະການບໍ່ຮັບຮູ້ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ກໍເທົ່າກັບຖືກລໍາລຽງໂດຍລາປ່າອາຣະເບຍໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ອັນເກີດຂຶ້ນໂດຍສິງໂຕແຫ່ງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່.

ພວກຄົນເມົາເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດອ່ານໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ບໍ່ອາດເຫັນການຊໍ້າຄືນຂອງປະຫວັດສາດມິນເລີ, ເພາະການຮັບຮູ້ນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງວິທີການແຫ່ງຝົນຊ້າຍ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ.” ແນວຄວາມຄິດທີ່ວ່າການສຳແດງແຫ່ງຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນປະຫວັດສາດມິນເລີຖືກຊໍ້າຄືນໃນວັນສຸດທ້າຍ ບໍ່ອາດຖືກຄ້ຳຈຸນໄດ້ໂດຍວິທີການແຫ່ງໂປຣເຕສຕັນທີ່ຕົກທາງ ແລະ ຄາທອລິກ.

> “ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຮ່ວມໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນສະຫວ່າງໄສວດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ທີ່ນີ້ໄດ້ມີການພະຍາກອນເຖິງພະລະກິດອັນມີຂອບເຂດທົ່ວໂລກ ແລະມີລິດອຳນາດອັນບໍ່ເຄີຍປາກົດມາກ່ອນ. ການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການເສດັດມາໃນຊ່ວງປີ 1840–44 ເປັນການສຳແດງອັນຮຸ່ງໂລດຂອງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ; ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງທຸກສະຖານີມິຊັນນາຣີໃນໂລກ, ແລະໃນບາງປະເທດໄດ້ມີຄວາມສົນໃຈທາງສາສະໜາຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ຊຶ່ງເຄີຍຖືກປະຈັກໃນແຜ່ນດິນໃດໆນັບແຕ່ການປະຕິຮູບໃນສັດຕະວັດທີສິບຫົກ; ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກເກີນຜ່ານໂດຍການເຄື່ອນໄຫວອັນຊົງພະລັງພາຍໃຕ້ຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.” The Great Controversy, 611.

ຜູ້ນຳຕາບອດຂອງອິສຣາເອນໃນຍຸກປະຈຸບັນ ຖືກບີບບັງຄັບໂດຍວິທີການຂອງພວກເຂົາເອງ ໃຫ້ປະຕິເສດຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ໃນວັນສຸດທ້າຍນັ້ນ ຈະມີການສຳແດງອິດທິອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າຊ້ຳອີກຄັ້ງ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາໃນອະດີດ.

> “ໃນທີ່ນີ້ ເຮົາເຫັນວ່າ ຄຣິດຈັກ—ສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ—ເປັນສິ່ງທຳອິດທີ່ຮູ້ສຶກຮັບການຟາດຕີແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່, ຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແສງສະຫວ່າງອັນຫຼວງຫຼາຍແກ່ເຂົາ ແລະເຄີຍຢືນຢັດເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາຜົນປະໂຫຍດຝ່າຍວິນຍານຂອງປະຊາຊົນ ໄດ້ທໍລະຍົດຕໍ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ມອບໃຫ້ແກ່ຕົນ. ເຂົາໄດ້ຖືຈຸດຍືນວ່າ ພວກເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄາດຫວັງຫາການອັດສະຈັນ ແລະການສຳແດງພະລັງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເດັ່ນຊັດ ເໝືອນດັ່ງໃນວັນກ່ອນ. ການເວລາໄດ້ປ່ຽນໄປແລ້ວ. ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ເສີມກຳລັງໃຫ້ແກ່ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງເຂົາ, ແລະເຂົາກ່າວວ່າ: ພຣະອົງຈະບໍ່ກະທຳຄວາມດີ ແລະພຣະອົງກໍຈະບໍ່ກະທຳຄວາມຮ້າຍ. ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ມີພຣະເມດຕາຫຼາຍເກີນໄປ ທີ່ຈະລົງໂທດປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງດ້ວຍການພິພາກສາ. ດັ່ງນັ້ນ ‘ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ’ ຈຶ່ງເປັນສຽງຮ້ອງຈາກບັນດາຄົນ ຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ຍົກສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນອີກເລີຍດັ່ງແກຣ ເພື່ອສຳແດງການລ່ວງລະເມີດຂອງປະຊາຊົນພຣະເຈົ້າ ແລະບາບຂອງວົງວານຢາໂຄບ. ໝາໃບ້ເຫຼົ່ານີ້ ທີ່ບໍ່ຍອມເຫົ່າ ແມ່ນຄົນທີ່ຮັບຮູ້ການແກ້ແຄ້ນອັນຊອບທຳຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືກລ່ວງເກີນ. ທັງຊາຍ, ຍິງສາວ, ແລະເດັກນ້ອຍລ້ວນພິນາດໄປພ້ອມກັນ.” Testimonies, volume 5, 211.

ຄວາມຕາບອດແບບລາໂອດີເຊຍຂອງບັນດາຜູ້ຮຽນຮູ້ຜູ້ປົກຄອງຄົນທີ່ຂາດຄວາມຮູ້ໃນເຢຣູຊາເລັມ ທຳໃຫ້ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ຝົນປາຍລະດູໄດ້, ເພາະບໍ່ພຽງແຕ່ພວກເຂົາໃຊ້ວິທີການຕີຄວາມພຣະຄຳພີທີ່ເສື່ອມຜິດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຂໍ້ສະຫຼຸບທີ່ເຫດຜົນອັນບິດເບືອນຂອງພວກເຂົານຳພາໄປນັ້ນ ຍັງຈັດວາງພວກເຂົາໄວ້ໃນສະພາບທີ່ຈະປະຕິເສດການສຳແດງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນອະນາຄົດທຸກປະການ ດັ່ງເຊັ່ນໃນຍຸກສະໄໝກ່ອນໆ. ແຕ່ Malachi ບົດ 3 ຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ, ເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນຈະເປັນເໝືອນໃນວັນເວລາເກົ່າກ່ອນ.

> ພະຍານທີ່ແທ້ຈິງປະກາດວ່າ, “ເຮົາຮູ້ຈັກການງານຂອງເຈົ້າ.” “ຈົ່ງກັບໃຈ ແລະເຮັດການງານແບບເດີມໃນເບື້ອງຕົ້ນ.” ນີ້ແຫຼະແມ່ນບົດທົດສອບທີ່ແທ້ຈິງ ເປັນຫຼັກຖານວ່າພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຊົງກະທຳການຢູ່ໃນຈິດໃຈ ເພື່ອຊົງປະທານຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງແກ່ທ່ານ. “ເຮົາຈະມາຫາເຈົ້າໂດຍໄວ ແລະຈະຍ້າຍຄັນປະທີບຂອງເຈົ້າອອກຈາກທີ່ຂອງມັນ ຖ້າເຈົ້າບໍ່ກັບໃຈ.” ຄຣິສຕະຈັກກໍເປັນເໝືອນຕົ້ນໄມ້ທີ່ບໍ່ເກີດຜົນ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບນ້ຳຄ້າງ ຝົນ ແລະແສງແດດ ແລ້ວຄວນຈະອອກຜົນຢ່າງອຸດົມ ແຕ່ເມື່ອການຄົ້ນຫາຂອງສະຫວັນກວດເບິ່ງ ກໍບໍ່ພົບສິ່ງໃດນອກຈາກໃບ. ຄວາມຄິດອັນໜ້າສະເທືອນໃຈສຳລັບຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາ! ນ່າສະເທືອນໃຈຢ່າງແທ້ຈິງສຳລັບແຕ່ລະບຸກຄົນ! ຄວາມອົດທົນ ແລະຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຊ່າງອັດສະຈັນຍິ່ງ; ແຕ່ “ຖ້າເຈົ້າບໍ່ກັບໃຈ” ສິ່ງນັ້ນຈະສິ້ນສຸດລົງ; ຄຣິສຕະຈັກຕ່າງໆ ແລະສະຖາບັນຂອງພວກເຮົາ ຈະຖອຍລົງຈາກຄວາມອ່ອນແອໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຄວາມອ່ອນແອໜຶ່ງ ຈາກພິທີກຳອັນເຢັນຊາໄປສູ່ຄວາມຕາຍດ້ານຈິດວິນຍານ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງເວົ້າວ່າ, “ເຮົາຮັ່ງມີ ແລະມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຊັບສິນ ແລະບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ.” ພະຍານທີ່ແທ້ຈິງກ່າວວ່າ, “ແລະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າ ເຈົ້າເປັນຄົນນ່າສົມເພດ ແລະນ່າສັງເວດ ແລະຍາກຈົນ ແລະຕາບອດ ແລະເປືອຍກາຍ.” ພວກເຂົາຈະເຄີຍເຫັນສະພາບຂອງຕົນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງບໍ?

> “ຈະມີການສະແດງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງອັດສະຈັນໃນບັນດາຄຣິດຕະຈັກ, ແຕ່ມັນຈະບໍ່ກະທົບຕໍ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ໜ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເປີດປະຕູໃຈໂດຍການສາລະພາບບາບແລະການກັບໃຈ. ໃນການສະແດງອຳນາດນັ້ນ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈະເຫັນພຽງແຕ່ບາງສິ່ງທີ່ໃນຄວາມຕາບອດຂອງຕົນພວກເຂົາຄິດວ່າເປັນອັນຕະລາຍ, ເປັນບາງສິ່ງທີ່ຈະປຸກເຮົ້າຄວາມຢ້ານກົວຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ພວກເຂົາຈະຕັ້ງຕົວເພື່ອຕໍ່ຕ້ານມັນ. ເພາະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ຊົງກະທຳຕາມແນວຄິດແລະຄວາມຄາດໝາຍຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະຄັດຄ້ານພຣະລາຊະກິດນັ້ນ. ‘ເປັນຫຍັງ,’ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ຢູ່ໃນພຣະລາຊະກິດນີ້ມາຫຼາຍປີແລ້ວ?’—ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ຄຳເຕືອນ ແລະ ຄຳວິງວອນໃນບັນດາຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ຍັງຄົງກ່າວຢ່າງດື້ດ້ານວ່າ, ‘ຂ້ານ້ອຍຮັ່ງມີ, ແລະ ມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນດ້ວຍຊັບສິນ, ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດເລີຍ.’ ຄວາມສາມາດ, ປະສົບການອັນຍາວນານ, ຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດເປັນຊ່ອງທາງແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ, ເວັ້ນແຕ່ພວກເຂົາຈະວາງຕົນໄວ້ພາຍໃຕ້ລຳແສງອັນສະຫວ່າງເຈີດຈ້າຂອງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ແລະ ໄດ້ຖືກເອີ້ນ, ຖືກເລືອກ, ແລະ ຖືກຕຽມໄວ້ໂດຍການປະທານຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ເມື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ຈັບຕ້ອງສິ່ງສັກສິດຖ່ອມຕົນລົງພາຍໃຕ້ພຣະຫັດອັນຊົງລິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງຍົກພວກເຂົາຂຶ້ນ. ພຣະອົງຈະຊົງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຄົນທີ່ມີການພິຈາລະນາແຍກແຍະ—ເປັນຄົນທີ່ຮັ່ງມີໃນພຣະຄຸນແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ. ລັກສະນະນິໄສອັນແຂງກະດ້າງແລະເຫັນແກ່ຕົວ, ຄວາມດື້ດ້ານຂອງພວກເຂົາ, ຈະຖືກເຫັນໃນແສງທີ່ສ່ອງອອກມາຈາກພຣະອົງຜູ້ເປັນຄວາມສະຫວ່າງຂອງໂລກ. ‘ເຮົາຈະມາຫາເຈົ້າໂດຍໄວ, ແລະ ຈະຍົກຄັນປະທີບຂອງເຈົ້າອອກຈາກທີ່ຂອງມັນ, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ກັບໃຈ.’ ຖ້າທ່ານສະແຫວງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍສຸດໃຈຂອງທ່ານ, ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ທ່ານພົບພຣະອົງ.” Review and Herald, December 23, 1890.

ການຕາຍຂອງຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງຢູດາຖືກສະແດງແທນໂດຍທັງ “ສິງໂຕ” ຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ສະຖາປະນານິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ, ແລະຍັງໂດຍ “ລາ” ອີກດ້ວຍ. ການກ່າວເຖິງອິດສະລາມເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນພຣະຄຳພີແມ່ນເມື່ອອິຊະມາເອນຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນ “ຄົນປ່າ.”

> ແລະເຂົາຈະເປັນດັ່ງຄົນປ່າ; ມືຂອງເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານທຸກຄົນ, ແລະມືຂອງທຸກຄົນຈະຕໍ່ຕ້ານເຂົາ; ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງເຂົາ. ປະຖົມມະການ 16:12.

ກົດເກນແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນພຣະຄຳພີຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ລັກສະນະທັງປວງຂອງສັນຍະລັກນັ້ນຕ້ອງຖືກບັນຈຸຢູ່ໃນບ່ອນນັ້ນ ເພາະພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເມັດພັນ ແລະເມັດພັນຍ່ອມມີ DNA ທັງໝົດທີ່ຈຳເປັນເພື່ອນຳໄປສູ່ຄວາມສຳເລັດຜົນຂອງພືດທັງຕົ້ນ. ຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “ຄົນປ່າ” ນັ້ນ ແມ່ນຄຳທີ່ໃຊ້ສຳລັບ “ລາປ່າອາຣາເບຍ.” “ລາ” ໃນພຣະຄຳພີແຫ່ງຄວາມຈິງ ເປັນຫນຶ່ງໃນບັນດາສັນຍະລັກຂອງອິສລາມ.

ຂໍ້ຄວາມຂອງເອເຊກຽນໃນບົດທີສາມສິບເຈັດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວມີຊີວິດຂຶ້ນ ໃນບ່ອນທີ່ພວກມັນຢືນຢູ່ ແລະລຸກຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນມີກຳລັງຢ່າງຫຼວງ, ແມ່ນຂໍ້ຄວາມຂອງອິສລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມ, ແລະຂໍ້ຄວາມນັ້ນກໍແມ່ນຂໍ້ຄວາມແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ສອນຢ່າງຊັດເຈນໂດຍກົງວ່າ ການສະເດັດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຂອງພຣະຄຣິດ ເປັນຕົວແທນຂອງຂໍ້ຄວາມແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ.

> “ສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖືກນຳໄປເປັນສ່ວນໃຫຍ່ໂດຍການໂຕ້ແຍ້ງ ແມ່ນແມ່ນວ່າຫຼັກຖານຈາກພຣະຄຳພີຈະແຈ້ງແລະຊັດເຈນຢ່າງສິ້ນເຊີງກໍຕາມ. ມີພະລັງອຳນາດທີ່ຜັກດັນຕິດຕາມໄປກັບມັນ ຊຶ່ງໄດ້ສັ່ນສະເທືອນຈິດວິນຍານ. ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ບໍ່ມີການຕັ້ງຄຳຖາມ. ໃນໂອກາດທີ່ພຣະຄຣິດສະເດັດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຊະນະນັ້ນ ປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ໄດ້ຊຸມນຸມກັນມາຈາກທຸກພາກຂອງແຜ່ນດິນເພື່ອຖືສະຫຼອງງານເທດສະການນັ້ນ ໄດ້ພາກັນຫຼັ່ງໄຫຼໄປຫາພູເຂົາໝາກກອກ, ແລະເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າຮ່ວມກັບຝູງຊົນທີ່ກຳລັງຕິດຕາມສົ່ງພຣະເຢຊູຢູ່ນັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບແຮງດົນໃຈຈາກບັນຍາກາດແຫ່ງເວລານັ້ນ ແລະຊ່ວຍກັນເພີ່ມສຽງຮ້ອງວ່າ, ‘ຂໍໃຫ້ທ່ານຜູ້ສະເດັດມາໃນພຣະນາມຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະພອນ!’ [Matthew 21:9.] ໃນທຳນອງດຽວກັນນັ້ນ ຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອທັງຫຼາຍຜູ້ພາກັນຫຼັ່ງໄຫຼເຂົ້າໄປໃນການປະຊຸມຂອງອາດເວນຕິສ—ບາງຄົນມາດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້, ບາງຄົນພຽງແຕ່ມາເພື່ອເຍາະເຢັ້ຍ—ກໍໄດ້ຮູ້ສຶກເຖິງພະລັງອຳນາດແຫ່ງການນຳໃຫ້ເຊື່ອ ທີ່ຕິດຕາມຂ່າວສານນັ້ນມາວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ!’” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.

ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດແມ່ນຂ່າວສານສຸດທ້າຍທີ່ຖືກເປີດຕາຜະນຶກໃນວັນເວລາສຸດທ້າຍ ແລະມັນລວມເອົາອິດສະລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມໄວ້ດ້ວຍ. ເມື່ອພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຕາຜະນຶກນັ້ນ, ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຢຣູຊາເລັມ ແລະໂດຍດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນໃນວັນສຸດທ້າຍ, ພຣະອົງຖືກນໍາພາ (ຂ່າວສານຂອງພຣະອົງຖືກນໍາພາ) ໂດຍ “ລາ”. ຂ່າວສານສຸດທ້າຍເລື່ອງຄວາມຊອບທໍາຂອງພຣະຄຣິດຖືກນໍາພາໂດຍອິດສະລາມ.

ອິດສະລາມເຄີຍເປັນ, ເປັນຢູ່, ແລະຈະເປັນຄົນປ່າເຖື່ອນ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລາປ່າແຫ່ງອາຣາເບຍ, ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຈະເຫັນ (ແລະມີຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ປາຖະໜາຈະເຫັນ), ຍ່ອມສາມາດ “ຮັບຮູ້” ໄດ້ໂດຍງ່າຍ ວ່າສົງຄາມທີ່ບັດນີ້ອິດສະລາມກໍາລັງດໍາເນີນຢູ່ນັ້ນແມ່ນຄວາມວິກົດຈິດອັນປ່າເຖື່ອນ. ຄວາມເຕັມໃຈທີ່ຈະຂ້າຕົນເອງ ໂດຍເຊື່ອວ່າໃນໂລກໜ້າຈະມີລາງວັນທາງເພດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແມ່ນຄວາມວິກົດຈິດອັນຊາຕານ. ການກ່າວເຖິງອິດສະລາມເປັນຄັ້ງທໍາອິດໄດ້ລະບຸວ່າ ອິດສະລາມຈະເປັນຄົນປ່າເຖື່ອນ.

ການສົງຄາມຂອງອິດສະລາມນໍາພາມະນຸດທັງມວນໃຫ້ມາຮ່ວມກັນເພື່ອຕໍ່ສູ້ໃນສົງຄາມທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂອງວິບັດທີສາມ. ອິດສະລາມແມ່ນຕັກກະທາງຄໍາພະຍາກອນສໍາລັບການນໍາໃຊ້ລະບົບລັດຖະບານໂລກດຽວ, ແລະພວກໂກລບາລິດໄດ້ສອນວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ນໍາຊາວຢິວກັບຄືນສູ່ແຜ່ນດິນອິດສະຣາເອນໂດຍເຈດຕະນາພາຍຫຼັງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໃຊ້ຄວາມຊັງຊາອັນດັ້ງເດີມຂອງອິດສະລາມຕໍ່ຊາວຢິວ ເພື່ອຈຸດເລີ່ມສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສາມ. ພວກໂກລບາລິດເຊື່ອ, ແລະໄດ້ສອນມາເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ, ວ່າພວກເຂົາຈະຕ້ອງການສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສາມເພື່ອນໍາໄປສູ່ລັດຖະບານໂລກດຽວຂອງພວກເຂົາ. ແຮງຈູງໃຈອັນເສື່ອມຊາມຂອງພວກໂກລບາລິດ, ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງອອກໃນຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຂົາເອງ, ສອດຄ່ອງກັບບົດບາດຂອງອິດສະລາມຕາມພຣະຄໍາພີ.

ບາງທີ ສ່ວນທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດໃນ DNA ຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງອິດຊະມາເອນ ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ເຂົາຖືກກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ ກໍຄືຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ຈິດວິນຍານຂອງເຂົາ ຊຶ່ງເປັນຈິດວິນຍານຂອງ “ຄົນປ່າ” ນັ້ນ “ອາໄສຢູ່ຕໍ່ໜ້າພີ່ນ້ອງທັງປວງຂອງເຂົາ.” ແນວຄິດທີ່ວ່າ ຈະມີພຽງແຕ່ບາງນິກາຍຂອງອິດສະລາມສຸດໂຕ່ງເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະມີສ່ວນກ່ຽວພັນກັບວິບັດຄັ້ງທີສາມນັ້ນ ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ທັດສະນະທົ່ວໄປທີ່ເອີ້ນວ່າຖືກຕ້ອງທາງການເມືອງ ທີ່ວ່າ ໃນທຸກຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາຍ່ອມມີຄົນບໍ່ດີຢູ່ພຽງບາງຄົນ ແລະວ່າຄົນສ່ວນໃຫຍ່ໃນສາສະໜາອິດສະລາມເປັນພົນລະເມືອງຜູ້ຮັກສັນຕິ ກໍບໍ່ສອດຄ່ອງທັງກັບປຶ້ມສັກສິດຂອງພວກເຂົາເອງ ຫຼືກັບພຣະຄຳພີ.

ຄຳພີອັນກຸຣອານສອນວ່າ ມັນເປັນໜ້າທີ່ຂອງຜູ້ຕິດຕາມອັນລໍຮ໌ທຸກຄົນ ທີ່ຈະນຳໂລກທັງໝົດໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍຊາຣີອະຮ໌, ແລະການກ່າວເຖິງອິສລາມເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນພຣະທຳປະຖົມມະການໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຈິດວິນຍານແຫ່ງ “ຄົນປ່າ” ຂອງອິດຊະມາເອນ ຈະຢູ່ໃນຜູ້ຕິດຕາມອິສລາມທຸກຄົນ. ຄຳພີອັນກຸຣອານສອນບັນດາຜູ້ຍຶດຖືຂອງຕົນໂດຍກົງໃຫ້ສະແດງຄວາມສຸພາບຮຽບຮ້ອຍຢ່າງເສແສ້ງ ເມື່ອພວກເຂົາອາໄສຢູ່ໃນພື້ນທີ່ທີ່ພວກເຂົາຍັງບໍ່ມີຄວາມສາມາດທີ່ຈະບັງຄັບໃຊ້ການປົກຄອງທາງສາສະໜາຂອງຕົນເໜືອປະຊາກອນ, ຄ້າຍຄືກັນກັບຄາທອລິກ.

ຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາໄດ້ເຜີຍໜ້າກັບເຢໂຣໂບອາມໃນເວລາທີ່ອານາຈັກຂອງລາວຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເປັນຄັ້ງທຳອິດ. ໂປຣເຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1844, ແລະໃນທັນທີນັ້ນມັນຖືກເຜີຍໜ້າໂດຍອັດເວັນຕິສຶມແບບມິນເລີຣາຍ ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະຄົ້ນພົບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ລວມທັງວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ອັດເວັນຕິສຶມແບບມິນເລີຣາຍໄດ້ຖືກບອກ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຢເຣມີຢາ ໃຫ້ຫັນກັບຄືນຫາພຣະເຈົ້າ ແຕ່ຢ່າກັບຄືນໄປຫາ “ຊຸມນຸມແຫ່ງຜູ້ເຍາະເຢີ້ຍ” ເປັນອັນຂາດ. ຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາຖືກສັ່ງບໍ່ໃຫ້ກັບຄືນໄປທາງເດີມທີ່ລາວມາ ແລະບໍ່ໃຫ້ກິນຫຼືດື່ມອາຫານຂອງຜູ້ພະຍາກອນເທັດແຫ່ງເບັດເອນ ແຕ່ລາວກໍໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ. ຄວາມຕາຍຂອງຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາໄດ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນທາງສັນຍະລັກລະຫວ່າງສອງສັນຍະລັກ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສັນຕະປາປາ ແລະ ອິສລາມ. ອັດເວັນຕິສຶມແບບລາໂອດີເຊຍບໍ່ສາມາດເຫັນຄວາມຈິງສອງປະການນັ້ນໄດ້ ເພາະໃນປີ 1863 ພວກເຂົາໄດ້ແຄະຕາຝ່າຍວິນຍານຂອງຕົນເອງອອກ ແລະເລີ່ມຂະບວນການປົກຄຸມອັນຍະມະນີ ແລະລະບຽບວິທີທີ່ William Miller ໄດ້ນຳໃຊ້ ເພື່ອສະຖາປະນາຮາກຖານຂອງອັດເວັນຕິສຶມດ້ວຍຫຼຽນປອມ ແລະອັນຍະມະນີປອມ ພ້ອມທັງລະບຽບວິທີຂອງໂປຣເຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະ ຄາທອລິກ.

“ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ” ກຳລັງກວາດພື້ນຂອງພຣະອົງໃນບັດນີ້ ແລະກຳລັງຟື້ນຄືນອັນຍະມະນີທັງຫຼາຍ ແລະມອບພວກມັນໃຫ້ແກ່ Miller ເພື່ອໃຫ້ລາວນຳໄປວາງໄວ້ເທິງໂຕະຂອງລາວ, ແຕ່ Adventism ກຳລັງຕາບອດໂດຍຄວາມເຊື່ອວ່າ ພວກເຂົາແມ່ນຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນປີ 1844.

> ແລະຢ່າຄິດກ່າວຢູ່ໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ພວກເຮົາມີອັບຣາຮາມເປັນບິດາຂອງເຮົາ: ເພາະເຮົາກ່າວແກ່ພວກທ່ານວ່າ, ພຣະເຈົ້າຊົງສາມາດໃຫ້ບັງເກີດບຸດຫຼານແກ່ອັບຣາຮາມຈາກກ້ອນຫີນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ແລະບັດນີ້ຂວານກໍວາງຢູ່ທີ່ຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້ແລ້ວ: ດັ່ງນັ້ນຕົ້ນໄມ້ທຸກຕົ້ນທີ່ບໍ່ເກີດຜົນດີ ກໍຖືກຕັດລົງ ແລະຖືກໂຍນເຂົ້າໃນໄຟ. ຝ່າຍເຮົາ ແທ້ຈິງແລ້ວໃຫ້ບັບຕິສະມາພວກທ່ານດ້ວຍນ້ຳເພື່ອການກັບໃຈ: ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ສະເດັດມາພາຍຫຼັງເຮົານັ້ນຊົງມີລິດອຳນາດຍິ່ງກວ່າເຮົາ, ແມ່ນແຕ່ຈະຖືຮອງເທົ້າຂອງພຣະອົງ ເຮົາກໍບໍ່ສົມຄວນ: ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ບັບຕິສະມາພວກທ່ານດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະດ້ວຍໄຟ: ພຣະອົງຊົງຖືພັດຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລານນວດເຂົ້າຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດໝົດຈົດ, ແລະຈະຮວບຮວມເຂົ້າສາລີຂອງພຣະອົງໄວ້ໃນຍຸ້ງ; ແຕ່ແກບນັ້ນພຣະອົງຈະຊົງເຜົາເສຍດ້ວຍໄຟທີ່ບໍ່ດັບ. ມັດທາຍ 3:9–12.

ອາດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍຈະຖືກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຖານຂອງພຣະອົງ ເວັ້ນແຕ່ບຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ອາດຈະກັບໃຈ. ອາດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍຈະຕ້ອງຖືກຝັງລົງໃນຫຼຸມຝັງສົບດຽວກັນກັບທີ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າຜູ້ໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງມິນເລີ ຖືກຝັງຢູ່ນັ້ນ ເພາະບັດນີ້ ໃນຄວາມສຳພັນກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ພວກເຂົາກໍເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າເຊັ່ນກັນ. ການກະບົດໃນປີ 1863 ຖືກສະແດງເປັນພາບໂດຍຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ມາຈາກຢູດາ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຝາກຄຳພະຍາກອນເຖິງກະສັດໂຢຊີຢາໄວ້ດ້ວຍ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ແທນທີ່ຈະກາຍເປັນເໝືອນໂລກ, ພວກເຮົາຄວນຈະກາຍເປັນຜູ້ທີ່ແຕກຕ່າງຈາກໂລກຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ຊາຕານໄດ້ຮ່ວມມື ແລະຈະຍັງຄົງຮ່ວມມືກັບບັນດາຄຣິດຈັກ ໃນການທຸ່ມເທຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງແຍບຍົນເພື່ອຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ. ທຸກສິ່ງທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກະທໍາເພື່ອບຸກເຂົ້າໄປໃນໂລກ ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການຕໍ່ຕ້ານຢ່າງແນ່ວແນ່ຈາກອໍານາດແຫ່ງຄວາມມືດ. ຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງສັດຕູຈະເປັນການຕໍ່ສູ້ທີ່ເດັດດ່ຽວທີ່ສຸດ. ມັນຈະເປັນການສູ້ຮົບຄັ້ງສຸດທ້າຍລະຫວ່າງອໍານາດແຫ່ງຄວາມມືດ ແລະອໍານາດແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ. ບຸດທີ່ແທ້ຈິງທຸກຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕໍ່ສູ້ຢ່າງກ້າຫານຢູ່ຝ່າຍຂອງພຣະຄຣິດ. ຜູ້ທີ່ໃນວິກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ຍອມໃຫ້ຕົນເອງຢູ່ຝ່າຍຂອງໂລກຫຼາຍກວ່າຢູ່ຝ່າຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ໃນທີ່ສຸດຈະວາງຕົນເອງໄວ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງຢູ່ຝ່າຍຂອງໂລກ. ຜູ້ທີ່ສັບສົນໃນຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະວັດຈະນະ, ຜູ້ທີ່ມອງບໍ່ເຫັນຄວາມໝາຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ, ຍ່ອມຈະວາງຕົນເອງຢູ່ຝ່າຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດຢ່າງແນ່ນອນ. ບັດນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາສໍາລັບພວກເຮົາທີ່ຈະກົມກືນເຂົ້າກັບໂລກ. ດານີເອນກໍາລັງຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ ແລະໃນບ່ອນຂອງຕົນ. ຄໍາພະຍາກອນຂອງດານີເອນ ແລະຂອງໂຢຮັນ ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການເຂົ້າໃຈ. ມັນທັງຫຼາຍອະທິບາຍກັນແລະກັນ. ມັນມອບຄວາມຈິງແກ່ໂລກ ຊຶ່ງທຸກຄົນຄວນເຂົ້າໃຈ. ຄໍາພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງເປັນພະຍານໃນໂລກ. ໂດຍການສໍາເລັດເປັນຈິງຂອງມັນໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້, ມັນຈະອະທິບາຍຕົນເອງ.”

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງຈະລົງໂທດໂລກເນື່ອງຈາກຄວາມອະທຳຂອງມັນ. ພຣະອົງກຳລັງຈະລົງໂທດບັນດາອົງການສາສະໜາເນື່ອງຈາກການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ພວກເຂົາ. ຂ່າວສານອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຊຶ່ງຮວບຮວມຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ, ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ໂລກ. ນີ້ຈະຕ້ອງເປັນໃຈຄວາມສຳຄັນຂອງວຽກງານຂອງເຮົາ. ບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດຢ່າງແທ້ຈິງ ຈະສຳແດງການສອດຄ່ອງກັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຮວາຢ່າງເປີດເຜີຍ. ວັນຊະບາໂຕເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະເຮົາຈະຕ້ອງເຮັດໃຫ້ການສອດຄ່ອງຂອງເຮົາກັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດໃຫ້ເຫັນໂດຍການຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕ. ມັນຈະຕ້ອງເປັນເຄรື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຊົນຊາດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້ ແລະໂລກ. ການຊື່ສັດຕໍ່ພຣະເຈົ້ານັ້ນມີຄວາມໝາຍຢ່າງຍິ່ງ. ສິ່ງນີ້ຮວມເອົາການປະຕິຮູບດ້ານສຸຂະພາບ. ມັນໝາຍຄວາມວ່າອາຫານຂອງເຮົາຈະຕ້ອງງ່າຍ, ແລະວ່າເຮົາຈະຕ້ອງຮູ້ຈັກປະມານຕົນໃນທຸກສິ່ງ. ອາຫານຫຼາຍຊະນິດຫຼາຍຢ່າງທີ່ມັກເຫັນຢູ່ເທິງໂຕະນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງຈຳເປັນ ແຕ່ເປັນອັນຕະລາຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ທັງຈິດໃຈແລະຮ່າງກາຍຈະຕ້ອງຖືກຮັກສາໄວ້ໃນສະພາບແຫ່ງສຸຂະພາບທີ່ດີທີ່ສຸດ. ຈະຕ້ອງເລືອກສະເພາະຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນໃນຄວາມຮູ້ແລະຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນໃຫ້ຮັບໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມຈິງມາເປັນເວລາດົນແລ້ວ, ແຕ່ຍັງບໍ່ອາດແຍກແຍະລະຫວ່າງຫຼັກການອັນບໍລິສຸດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ ແລະຫຼັກການແຫ່ງຄວາມຊົ່ວ, ຜູ້ຊຶ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາໃນເລື່ອງຄວາມຍຸດຕິທຳ, ຄວາມເມດຕາ, ແລະຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປົກຄຸມມົວໝອງ, ຄວນຖືກປົດອອກຈາກຄວາມຮັບຜິດຊອບ.”

> “ພຣະເຈົ້າມີບົດຮຽນສຳຄັນທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈະຕ້ອງຮຽນຮູ້. ຖ້າບົດຮຽນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກຮຽນຮູ້ມາກ່ອນ, ພາລະກິດຂອງພຣະອົງກໍຈະບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນວັນນີ້. ມີສິ່ງໜຶ່ງທີ່ຈະຕ້ອງເຮັດ. ຄວາມຈິງຈະຕ້ອງບໍ່ຖືກປິດບັງໄວ້ຈາກບັນດາຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ຫຼື ຈາກບັນດາບຸກຄົນຜູ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງຮັບຜິດຊອບ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານວ່າຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ພໍໃຈ. ຈະຕ້ອງມີບຸກຄົນເຂົ້າມາຮ່ວມກັບສະຖາບັນຕ່າງໆ ຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ຊຶ່ງຈະປະກາດພຣະປຶກສາອັນຄົບຖ້ວນທັງໝົດຂອງພຣະເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມອ່ອນສຸພາບແລະດ້ວຍສະຕິປັນຍາ. ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກຈຸດໃຫ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໃນຄວາມປອດໄພແບບຝ່າຍເນື້ອຫນັງ ແລະ ຄວາມຫຍິ່ງລາຄາ ໄດ້ສະແດງການໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ການບໍລິຫານຈັດການຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາກຳລັງນຳອັນຕະລາຍມາສູ່ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພາລະກິດ.”

> “ທຸກວິທີທາງອັນຜິດລ້ວນເປັນການຫຼອກລວງ, ແລະຖ້າຖືກດຳລົງໄວ້, ໃນທີ່ສຸດຈະນຳມາຊຶ່ງຄວາມພິນາດ. ດັ່ງນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງຍອມໃຫ້ຜູ້ທີ່ຍຶດຖືແຜນການອັນຜິດຖືກທຳລາຍ. ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນເອງທີ່ຍັງໄດ້ຍິນຄຳສັນລະເສີນແລະການຍົກຍ້ອງ, ຄວາມພິນາດຢ່າງກະທັນຫັນກໍມາເຖິງ. ມີບາງຄົນທີ່, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຮູ້ເຖິງການຕັກເຕືອນທີ່ຜູ້ອື່ນໄດ້ຮັບເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ສັດຊື່, ກໍຍັງຫັນໜີໄປຈາກຄຳເຕືອນ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມຜິດສອງເທົ່າ. ພວກເຂົາຮູ້ພຣະປະສົງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດ. ການລົງໂທດຂອງພວກເຂົາຈະສົມສ່ວນກັບຄວາມຜິດຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາບໍ່ຍອມໃສ່ໃຈຕໍ່ພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.” Kress Collection, 105, 106.

Back to Articles