Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກເກົ້າສິບແປດ

ການນຳໃຊ້ແບບສາມຊັ້ນຂອງເອລີຢາ ແລະ ການພິພາກສາໃນວັນສຸດທ້າຍ: ການເຂົ້າໃຈຂັ້ນຕອນແຫ່ງການສືບສວນ ແລະ ການບັງຄັບໃຊ້

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ການນຳໃຊ້ເອລີຢາແບບສາມຊັ້ນຊີ້ບອກວ່າ ໃນວັນສຸດທ້າຍຈະມີເອລີຢາຢູ່ໃນຕອນເລີ່ມຂອງວັນສຸດທ້າຍ ແລະຢູ່ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງວັນສຸດທ້າຍ. “ວັນສຸດທ້າຍ” ແມ່ນວັນແຫ່ງການພິພາກສາ ຊຶ່ງດຳເນີນໄປແບບຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ ແລະແບ່ງອອກເປັນການພິພາກສາສອງປະເພດ. ຄື ການພິພາກສາແບບສືບສວນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຕອນເລີ່ມຂອງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະ ການພິພາກສາແບບບັງຄັບປະຕິບັດ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງວັນສຸດທ້າຍ. ການນຳໃຊ້ເອລີຢາແບບສາມຊັ້ນ ໂດຍຫຼັກແລ້ວ ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງການພິພາກສາແບບບັງຄັບປະຕິບັດ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

ການພິພາກສາແບບສືບສວນນັ້ນຈຳກັດຢູ່ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຕົນວ່າເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະເຈົ້າ ໂດຍຫຼັກແລ້ວແມ່ນຜ່ານການປະກາດຢ່າງຊັດແຈ້ງໂດຍກົງ ແຕ່ໃນຈຳນວນໜ້ອຍຂອງກໍລະນີ ກໍອາດເປັນຜ່ານການປະກາດໂດຍທາງອ້ອມທາງວິຖີຊີວິດ.

> (ເພາະວ່າບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນພຣະບັນຍັດເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເປັນຜູ້ຊອບທຳຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ປະພຶດຕາມພຣະບັນຍັດນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການນັບວ່າຊອບທຳ. ເພາະເມື່ອຄົນຕ່າງຊາດຜູ້ບໍ່ມີພຣະບັນຍັດ ໄດ້ປະພຶດຕາມທຳມະຊາດໃນສິ່ງທີ່ພຣະບັນຍັດກຳນົດໄວ້, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນແມ້ບໍ່ມີພຣະບັນຍັດ ກໍເປັນພຣະບັນຍັດແກ່ຕົນເອງ: ຊຶ່ງສະແດງວ່າການງານຂອງພຣະບັນຍັດໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໃນໃຈຂອງເຂົາ, ໂດຍທີ່ມະໂນທຳຂອງເຂົາກໍເປັນພະຍານຮ່ວມດ້ວຍ, ແລະຄວາມຄິດຂອງເຂົາໃນຂະນະດຽວກັນກໍກ່າວໂທດ ຫຼືບໍ່ຊັ້ນກໍແກ້ຕົວໃຫ້ແກ່ກັນແລະກັນ.) ໂຣມ 2:13–15.

ການພິພາກສາສອບສວນມີສອງພາກແບ່ງຫຼັກ, ເພາະວ່າມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການສອບສວນຊີວິດຂອງຜູ້ຕາຍ (ນັບແຕ່ສະໄໝຂອງອາດາມເປັນຕົ້ນມາ), ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຕົນວ່າເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າແທ້, ແລະໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ມັນໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການຂອງ “ການພິພາກສາສອບສວນຂອງຜູ້ມີຊີວິດ.” ການພິພາກສາສອບສວນຍັງມີອີກພາກແບ່ງໜຶ່ງນອກເໜືອຈາກຜູ້ຕາຍໄປຫາຜູ້ມີຊີວິດ, ເພາະວ່າການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພົງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໃນວັນສຸດທ້າຍພົງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຄື ແອດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ. ເມື່ອການພິພາກສາເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ, ແລ້ວຝູງອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ໃນເວລານັ້ນຢູ່ໃນບາບີໂລນກໍຖືກພິພາກສາ.

ການພິພາກສາເພື່ອດຳເນີນໂທດແມ່ນການລົງໂທດຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຂໍ້ສະເໜີແຫ່ງຄວາມພົ້ນຂອງພຣະອົງ. ການພິພາກສາເພື່ອດຳເນີນໂທດເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນອີກບໍ່ຊ້ານີ້ເລີ່ມມີຜົນບັງຄັບ. ເມື່ອນັ້ນ ສະຫະລັດອາເມຣິກາຈະໄດ້ເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍແຫ່ງພຣະພິໂຣດຂອງຕົນເຕັມບໍລິບູນ ຊຶ່ງກໍແມ່ນຖ້ວຍແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງຕົນດ້ວຍ, ແລະການຫັນເຫຈາກສັດທາໃນລະດັບຊາດຈະຖືກຕິດຕາມດ້ວຍຄວາມພິນາດໃນລະດັບຊາດ. ທຸກປະເທດໃນໂລກຈະຕິດຕາມແບບຢ່າງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະແຕ່ລະປະເທດເຫຼົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍຂອງຕົນເຕັມເຊັ່ນກັນ ແລະຈະປະສົບຄວາມພິນາດໃນລະດັບຊາດເຊັ່ນດຽວກັນ.

> “ເມື່ອອາເມຣິກາ ແຜ່ນດິນແຫ່ງເສລີພາບທາງສາສະໜາ ຈະຮ່ວມມືກັບສັນຕະປາປາ ໃນການບັງຄັບມະໂນທຳ ແລະບີບບັງຄັບມະນຸດໃຫ້ຖືເກຍດວັນຊະບາໂຕຈອມປອມ ປະຊາຊົນໃນທຸກປະເທດທົ່ວໂລກຈະຖືກນຳໃຫ້ດຳເນີນຕາມແບບຢ່າງຂອງນາງ.” Testimonies, volume 6, 18.

ການພິພາກສາບັງຄັບໃຊ້ກໍຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງພາກເຊັ່ນກັນ. ນັບແຕ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາຈົນເຖິງເວລາທີ່ໂອກາດແຫ່ງການພິສູດຂອງມະນຸດສິ້ນສຸດລົງເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນ, ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຍັງປະສົມດ້ວຍຄວາມເມດຕາ; ແຕ່ເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນ, ພຣະພິໂຣດຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍການເທລົງຂອງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ ຈະບໍ່ມີຄວາມເມດຕາເຈືອປົນຢູ່ເລີຍ. ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ ການພິພາກສາບັງຄັບໃຊ້ທີ່ຕົກມາເທິງມະນຸດແລະປະຊາຊາດທັງຫຼາຍຈະຍັງປະສົມດ້ວຍຄວາມເມດຕາ, ເພາະຍັງຈະມີບາງຄົນໃນບາບີໂລນທີ່ໃນເວລານັ້ນກຳລັງຖືກປະທານໂອກາດໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການນະມັດສະການວັນຊະບາໂຕ ແລະ ວັນອາທິດ.

> “ໂອ, ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງຕົນເຖີດ! ຍັງມີຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ທັນໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບສໍາລັບເວລານີ້. ຍັງມີຫຼາຍຄົນທີ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງຕໍ່ສູ້ຢູ່ກັບເຂົາ. ເວລາແຫ່ງການພິພາກສາທີ່ທໍາລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໂອກາດຮຽນຮູ້ວ່າຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະທອດພຣະເນດມາຍັງເຂົາດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ. ພຣະທັຍແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງຖືກສໍາຜັດແລ້ວ; ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຍັງຄົງຍື່ນອອກເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ລອດ, ໃນຂະນະທີ່ປະຕູຖືກປິດສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມເຂົ້າ.”

> “ຄວາມເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສະແດງອອກໃນຄວາມອົດກັ້ນອັນຍາວນານຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງກໍາລັງຍັບຍັ້ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄວ້, ຄອຍຖ້າໃຫ້ຂ່າວສານແຫ່ງຄໍາເຕືອນຖືກປະກາດອອກໄປແກ່ທຸກຄົນ. ໂອ, ຖ້າຫາກປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈະຮູ້ສຶກຕາມທີ່ຄວນເຖິງຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ວາງຢູ່ເທິງພວກເຂົາໃນການມອບຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມເມດຕາຄັ້ງສຸດທ້າຍແກ່ໂລກ, ຜົນງານອັນອັດສະຈັນສັກພຽງໃດຈະຖືກກະທໍາສໍາເລັດ!” Testimonies, volume 9, 97.

“ເວລາແຫ່ງການພິພາກສາອັນທຳລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໂອກາດຮຽນຮູ້ວ່າສັດຈະຄວາມເປັນຢ່າງໃດ.” “ເວລາ” ທັງສອງນັ້ນເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັນ ເມື່ອ “ປະຕູຖືກປິດ” ຕໍ່ບັນດາອັດເວັນຕິສລາໂອດີເຊຍ ຜູ້ “ບໍ່ຍອມເຂົ້າ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ວັນຊະບາໂຕອັນບໍລິສຸດ ແມ່ນ, ແລະຈະເປັນ, ກໍາແພງແຫ່ງການແບ່ງແຍກລະຫວ່າງອິດສະຣາເອນແທ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະບັນດາຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ; ແລະວ່າ ວັນຊະບາໂຕເປັນປະເດັນໃຫຍ່ ທີ່ຈະຮວບຮວມດວງໃຈຂອງບັນດາວິສຸດຊົນອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ກໍາລັງຄອຍຖ້າຢູ່. ແລະຖ້າຜູ້ໃດເຊື່ອ, ແລະຮັກສາວັນຊະບາໂຕ, ແລະໄດ້ຮັບພຣະພອນທີ່ຕິດຕາມມາກັບມັນ, ແລ້ວຕໍ່ມາກໍລະຖິ້ມມັນເສຍ ແລະລະເມີດພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດ, ຄົນນັ້ນຍ່ອມຈະປິດປະຕູເມືອງບໍລິສຸດຕໍ່ຕົນເອງ, ຢ່າງແນ່ນອນເທົ່າກັບທີ່ມີພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງປົກຄອງຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນເບື້ອງເທິງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງມີລູກຫຼານບາງຄົນ ຜູ້ຍັງບໍ່ເຫັນ ແລະບໍ່ຮັກສາວັນຊະບາໂຕ. ພວກເຂົາຍັງບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງໃນເລື່ອງນີ້. ແລະເມື່ອເລີ່ມຕົ້ນເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລໍາບາກ, ພວກເຮົາໄດ້ເຕັມລົ້ນດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາອອກໄປ ແລະປະກາດເລື່ອງວັນຊະບາໂຕຢ່າງຄົບຖ້ວນຍິ່ງຂຶ້ນ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຣິດຈັກ ແລະພວກແອດເວັນຕິດທີ່ມີແຕ່ຊື່ ເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຫັກລ້າງຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕໄດ້. ແລະໃນເວລານັ້ນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້ ລ້ວນໄດ້ເຫັນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ພວກເຮົາມີຄວາມຈິງ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ອອກມາ ແລະທົນຮັບການຂົ່ມເຫັງຮ່ວມກັບພວກເຮົາ.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

ປະຕູຖືກປິດລົງໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ເລີ່ມມີຜົນບັງຄັບ, ເຮັດໃຫ້ຊ່ວງເວລາທີ່ຢູ່ກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນເປັນ “ເວລາ” ແຫ່ງ “ການຢ້ຽມຢາມ” ຂອງຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ພວກເຈົ້າຈະເວົ້າໄດ້ແນວໃດວ່າ, ພວກເຮົາມີປັນຍາ, ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຫວາຢູ່ກັບພວກເຮົາ? ເບິ່ງແມ, ແທ້ຈິງແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳມັນໂດຍປາສະຈາກປະໂຫຍດ; ປາກກາຂອງພວກສະຄຣາອິດກໍຢູ່ໂດຍປາສະຈາກປະໂຫຍດ. ບັນດາຄົນມີປັນຍາຕ້ອງອັບອາຍ, ພວກເຂົາຕົກໃຈສະທ້ານ ແລະຖືກຈັບໄວ້: ເບິ່ງແມ, ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດພຣະວາຈາຂອງພຣະເຢໂຫວາ; ແລ້ວຈະມີປັນຍາອັນໃດຢູ່ໃນພວກເຂົາ? ເພາະສະນັ້ນ ເຮົາຈະຍົກມອບພັນລະຍາຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນ, ແລະທົ່ງນາຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຈະຮັບເປັນມໍລະດົກ: ເພາະທຸກຄົນນັບແຕ່ຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດຈົນເຖິງຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ຕ່າງກໍມອບຕົນໃຫ້ແກ່ຄວາມໂລບ; ຕັ້ງແຕ່ສາດສະດາຈົນເຖິງປະໂລຫິດ ທຸກຄົນລ້ວນປະພຶດຢ່າງຫລອກລວງ. ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຮັກສາບາດແຜຂອງທິດາແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງເຮົາພຽງແຕ່ຜິວເຜີນ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ສັນຕິສຸກ, ສັນຕິສຸກ; ໃນເມື່ອບໍ່ມີສັນຕິສຸກ. ພວກເຂົາຮູ້ສຶກອັບອາຍບໍ່ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ກະທຳສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງ? ບໍ່ເລີຍ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ອັບອາຍແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ, ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດໜ້າແດງໄດ້: ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງທ່າມກາງບັນດາຜູ້ທີ່ລົ້ມລົງ: ໃນເວລາແຫ່ງການລົງໂທດພວກເຂົາ ພວກເຂົາຈະຖືກທຳລາຍລົງ, ພຣະເຢໂຫວາຕັດດັ່ງນັ້ນ. Jeremiah 8:8–12.

ເຊັ່ນດຽວກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ອິສຣາເອນໃນຍຸກປະຈຸບັນກໍເຊັ່ນດຽວກັນ, ທັງສອງຖືກທຳລາຍ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າ. ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າສຳລັບແອັດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງລາວດີເຊຍ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະຈະສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

> ແລະເມື່ອພຣະອົງເຂົ້າມາໃກ້ ພຣະອົງກໍທອດພະເນດເຫັນນະຄອນນັ້ນ ແລະຊົງກັນແສງເພາະນະຄອນນັ້ນ ຕັດວ່າ ຖ້າແມ່ນເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າເອງ, ໄດ້ຮູ້ໃນວັນນີ້ຂອງເຈົ້າ ເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍຊຶ່ງເປັນຂອງສັນຕິສຸກຂອງເຈົ້າ! ແຕ່ບັດນີ້ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປິດບັງໄວ້ຈາກຕາຂອງເຈົ້າແລ້ວ. ເພາະວັນທັງຫຼາຍຈະມາເຖິງເຈົ້າ ເມື່ອພວກສັດຕູຂອງເຈົ້າຈະກໍ່ແນວຄ່າຍລ້ອມເຈົ້າໄວ້ ແລະຈະຫ້ອມລ້ອມເຈົ້າຮອບດ້ານ ແລະຈະກັກຂັງເຈົ້າໄວ້ທຸກດ້ານ, ແລະຈະທຳລາຍເຈົ້າໃຫ້ລາບກັບພື້ນດິນ ພ້ອມທັງລູກຫຼານຂອງເຈົ້າທີ່ຢູ່ພາຍໃນ; ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ເຫຼືອຫີນກ້ອນໜຶ່ງຊ້ອນເທິງອີກກ້ອນໜຶ່ງໃນເຈົ້າເລີຍ; ເພາະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮູ້ເຖິງເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງເຈົ້າ. ລູກາ 19:41–44.

ໃນເວລາແຫ່ງການສະເດັດຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າ ຄົນສະຫລາດແລະຄົນໂງ່ຈະຖືກແຍກອອກຈາກກັນຕະຫຼອດໄປ.

> “ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ຊາວແອັດເວນຕິສທີ່ຖືວັນສະບາໂຕວັນທີເຈັດ ຜູ້ບໍ່ໄດ້ອຸທິດຕົນ, ຜູ້ມີຄວາມຮູ້ເຖິງຄວາມຈິງ, ແຕ່ໄດ້ຜູກຕົນເຂົ້າກັບຄົນຝ່າຍໂລກ ຈະຖອຍຫ່າງອອກຈາກຄວາມເຊື່ອຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ໂດຍຫັນໄປຟັງວິນຍານລໍ້ລວງ. ສັດຕູຈະຍິນດີຢ່າງຫຼາຍທີ່ຈະຍື່ນສິ່ງຈູງໃຈລໍ້ລວງອອກໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ເພື່ອນຳພາໃຫ້ພວກເຂົາດຳເນີນການສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ສັດຊື່ແລະໝັ້ນຄົງແທ້ ຈະມີການປ້ອງກັນອັນແຂງແກ່ນແລະຊົງພະລັງໃນພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, volume 7, 186.

ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມທີ່ຕົກຢູ່ເທິງບັນດາຄຣິສຕະຈັກໂປຣແຕສແຕນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ແລະດັ່ງທີ່ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນສໍາລັບອິສຣາເອນບູຮານ ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງໃນເວລາຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ.

ການພິພາກສາບໍລິຫານເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາເຕັມຈອກແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງຕົນ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ຊຶ່ງກໍແມ່ນເວລາດຽວກັນທີ່ຄຣິສຕະຈັກແອັດເວນຕິດແຫ່ງເລໂອດີເຊຍໄດ້ເຕັມຈອກຂອງພວກເຂົາ. ການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຈອກແຫ່ງເວລາທົດລອງສໍາລັບເຂົາສອງອັນທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ເຂົາທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງໂປຣແຕສຕັງ ຊຶ່ງກ່ອນໜ້ານີ້ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຣິສຕະຈັກແອັດເວນຕິດແຫ່ງເລໂອດີເຊຍ ຈາກນັ້ນກໍສິ້ນສຸດລົງ, ແລະຂະບວນການຟີລາເດວເຟຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຂົາທີ່ແທ້ຈິງຂອງໂປຣແຕສຕັງ, ແລະເປັນເຢຣູຊາເລັມຝ່າຍວິນຍານ ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງ. ໃນຈຸດນັ້ນ ເຢຣູຊາເລັມປ່ຽນຈາກຄຣິສຕະຈັກນັກຮົບ ໄປເປັນຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ.

ການພິພາກສາເພື່ອການປະຕິບັດໂທດເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ໃນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາທີ່ທຳລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງກໍເປັນເວລາແຫ່ງພຣະເມດຕາສຳລັບຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນອີກດ້ວຍ. ມັນເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອ Laodicean Adventism ສິ້ນສຸດລົງ. ການພິພາກສາເພື່ອການປະຕິບັດໂທດດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ ໃນເວລານັ້ນການພິພາກສາບໍ່ມີການປະສົມກັບພຣະເມດຕາອີກຕໍ່ໄປ ແລ້ວພຣະເຢຊູຈຶ່ງສະເດັດກັບມາ.

ເມື່ອພຣະເຢຊູສະເດັດກັບຄືນມາ, ພັນປີ (ໜຶ່ງພັນປີ) ຕາມພຣະນິມິດບົດທີຊາວ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຊາຕານຖືກຜູກມັດໄວ້ເທິງໂລກທີ່ຖືກທຳລາຍຮ້າງ, ຢູ່ຕາມລຳພັງ ມີແຕ່ບັນດາທູດສະຫວັນຜູ້ກະບົດທີ່ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການໂຈມຕີຕໍ່ພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.

> ແລະ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ທູດ​ສະ​ຫວັນ​ອົງ​ໜຶ່ງ​ລົງ​ມາ​ຈາກ​ສະ​ຫວັນ ມີ​ກະ​ແຈ​ຂອງ​ຫຸບ​ເຫວ​ເລິກ​ສຸດ ແລະ​ມີ​ໂສ້​ໃຫຍ່​ເສັ້ນ​ໜຶ່ງ​ຢູ່​ໃນ​ມື​ຂອງ​ລາວ. ແລະ​ລາວ​ໄດ້​ຈັບ​ພະຍາ​ນາກ​ນັ້ນ ຄື​ງູ​ເກົ່າ​ແກ່​ນັ້ນ ຜູ້​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ມານ​ຮ້າຍ ແລະ​ຊາຕານ ແລະ​ມັດ​ມັນ​ໄວ້​ໜຶ່ງ​ພັນ​ປີ, ແລະ​ໂຍນ​ມັນ​ລົງ​ໃນ​ຫຸບ​ເຫວ​ເລິກ​ສຸດ ແລະ​ປິດ​ຂັງ​ມັນ​ໄວ້ ແລະ​ປະ​ທັບ​ຕາ​ໄວ້​ເທິງ​ມັນ ເພື່ອ​ມັນ​ຈະ​ບໍ່​ອາດ​ລໍ້​ລວງ​ບັນດາ​ປະ​ຊາ​ຊາດ​ໄດ້​ອີກ ຈົນ​ກວ່າ​ຄົບ​ກຳ​ນົດ​ໜຶ່ງ​ພັນ​ປີ; ແລະ​ຫຼັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ມັນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ປ່ອຍ​ອອກ​ໄປ​ຊົ່ວ​ລະ​ຍະ​ໜຶ່ງ. ພຣະນິມິດ 20:1–3.

ໃນລະຫວ່າງໜຶ່ງພັນປີນັ້ນ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການໄຖ່ຈະກະທຳການພິພາກສາແບບສືບສວນແກ່ບັນດາຜູ້ຫຼົງຫາຍທີ່ຍັງຄົງຫຼັບຢູ່ໃນຫຼຸມຝັງສົບຂອງຕົນ ຂະນະທີ່ຄອຍຖ້າການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາເປັນລາຍບຸກຄົນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການໄຖ່ຈະພິຈາລະນາຊີວິດແລະສະພາບການຂອງບັນດາຜູ້ຫຼົງຫາຍ ລວມທັງຊາຕານແລະທູດສະຫວັນຂອງມັນ ເພື່ອກຳນົດວ່າຜູ້ໃດສົມຄວນໄດ້ຮັບການລົງໂທດທີ່ໜັກກວ່າເມື່ອສິ້ນສຸດໜຶ່ງພັນປີ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບັນລັງທັງຫຼາຍ, ແລະມີຜູ້ນັ່ງເທິງບັນລັງເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະການພິພາກສາໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຈິດວິນຍານຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຕັດສີສະເພາະເພື່ອຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ ແລະເພື່ອພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ຫຼືຮູບຂອງມັນ, ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຫຼືທີ່ມືຂອງພວກເຂົາ; ແລະພວກເຂົາໄດ້ມີຊີວິດຂຶ້ນມາ ແລະຄອງລາດຮ່ວມກັບພຣະຄຣິດໜຶ່ງພັນປີ. ພຣະນິມິດ 20:4

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຊ່ວງພັນປີນັ້ນຈຶ່ງມີການພິພາກສາແບບສືບສວນສອບສວນ ຊຶ່ງເມື່ອສຳເລັດແລ້ວ ກໍນຳໄປສູ່ການພິພາກສາແບບບັງຄັບໃຊ້ຂັ້ນສຸດທ້າຍ ເມື່ອຄົນຕາຍທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຖືກປຸກໃຫ້ຄືນມາ ແລະ ຊາຕານຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນມີອຳນາດຄວບຄຸມພວກເຂົາຢ່າງສົມບູນ ກໍຊັກຈູງຄົນຊົ່ວໃຫ້ໂຈມຕີນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງໃນຕອນທ້າຍຂອງພັນປີນັ້ນໄດ້ລົງມາຈາກສະຫວັນ. ເມື່ອຄົນຊົ່ວເຂົ້າໂຈມຕີ ໄຟກໍລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລະ ການພິພາກສາແບບບັງຄັບໃຊ້ຂັ້ນສຸດທ້າຍກໍສຳເລັດລົງ.

> ແລະເມື່ອຄົບພັນປີແລ້ວ ຊາຕານຈະຖືກປ່ອຍອອກຈາກຄຸກຂອງມັນ ແລະມັນຈະອອກໄປເພື່ອລໍ້ລວງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ຢູ່ໃນສີ່ມຸມໂລກ ຄື ໂກກ ແລະ ມາໂກກ ເພື່ອຮວບຮວມເຂົາທັງຫລາຍເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ; ຈໍານວນຂອງເຂົານັ້ນມີຫລາຍດັ່ງດາຍຊາຍທະເລ. ແລະເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຂຶ້ນໄປທົ່ວພື້ນແຜ່ນດິນໂລກ ແລະລ້ອມຄ້າຍຂອງພວກທຳມະສິດ ແລະນະຄອນອັນເປັນທີ່ຮັກນັ້ນໄວ້; ແລະໄຟໄດ້ລົງມາຈາກພຣະເຈົ້າອອກຈາກສະຫວັນ ແລະເຜົາຜານເຂົາທັງຫລາຍ. ພຣະນິມິດ 20:7–9.

ເຖິງແມ່ນວ່າການນຳໃຊ້ສາມປະການຂອງເອລີຢາ ແລະ ຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃຫ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນນັ້ນຈະກ່ຽວພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດກໍຕາມ, ແຕ່ສາມາດສັງເກດເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງໃນພາລະກິດຂອງເຂົາໄດ້ ໃນທີ່ວ່າ ເອລີຢານັ້ນ ໂດຍຫຼັກແລ້ວ ກຳລັງຊີ້ບອກພາລະກິດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວ ແລະ ຂະບວນການທີ່ສຳພັນກັບຂ່າວສານຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວນັ້ນ, ຊຶ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໃນລະຫວ່າງການພິພາກສາບັງຄັບຄະດີ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ. ສ່ວນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍານັ້ນ ໂດຍຫຼັກແລ້ວ ກຳນົດຊີ້ເຖິງພາລະກິດທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໃນລະຫວ່າງການພິພາກສາສືບສວນ. ອາດເວັນຕິສະມ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ບໍ່ຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາແນ່ນອນແຫ່ງການພິພາກສາ.

ພວກເຂົາກໍບໍ່ເຂົ້າໃຈຂ່າວສານແຫ່ງ “ຄວາມຈິງປະຈຸບັນ” ທີ່ຖືກປະກາດໃນເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້ທັງການພິພາກສາ ແລະ ຂ່າວສານຂອງວັນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາຍັງຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້ຈັກຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນດ້ວຍ. ໃນຄວາມຕາບອດແບບລາໂອດີເກຍຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາຕໍ່ຕ້ານຂ່າວສານແຫ່ງໂມງເວລານັ້ນ, ປະຕິເສດເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຂ່າວສານວ່າ “ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ,” ແລະ ບໍ່ແນ່ໃຈວ່າຜູ້ໃດເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກສຳລັບຊ່ວງເວລານັ້ນ. ຄວາມຈິງນີ້ໄດ້ຖືກຊີ້ບອກຢ່າງແຈ້ງຊັດໃນຄຳພະຍານຂອງເອລີຢາຄົນທີສອງ ຄື ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ.

ຊາວຢິວຮູ້ວ່າ ຄຳພະຍາກອນໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນໜຶ່ງທີ່ຈະມາ, ແລະ ພຣະເຢຊູໄດ້ສອນຢ່າງຊັດແຈ້ງວ່າ ໂຢຮັນນັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຈະມານັ້ນ.

> ເພາະວ່າບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງ ແລະພຣະບັນຍັດ ໄດ້ພະຍາກອນມາຈົນເຖິງໂຢຮັນ. ແລະຖ້າທ່ານທັງຫຼາຍຈະຍອມຮັບ, ຜູ້ນີ້ແຫຼະຄືເອລີຢາ ຜູ້ທີ່ຈະມານັ້ນ. ຜູ້ໃດມີຫູສຳລັບຟັງ ກໍຈົ່ງຟັງເຖີດ. Matthew 11:13–15.

ໃນຕອນສຸດທ້າຍຢ່າງແທ້ຈິງຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມພວກເຂົາ (ເວລາໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດທີ່ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້), ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງຖືກແຂວນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ພວກຢິວໄດ້ຄາດເດົາກັນວ່າ ເອລີຢາຈະມາຊ່ວຍພຣະເຢຊູໃນເວລານັ້ນຫຼືບໍ່. ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຈະຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນກຳລັງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາດ້ວຍໂລຫິດຂອງພຣະອົງເອງ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ພຣະເມຊີອາຂອງພວກເຂົາໄດ້. ອັດເວນຕິສຳນຶກແບບລາວດີເຊຍໃນຍຸກສຸດທ້າຍຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້ຈັກການພິພາກສາຂອງຕົນ, ຊຶ່ງແມ່ນເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຮັບຮູ້ຂ່າວສານຂອງໄລຍະເວລານັ້ນ, ແລະພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຮັບຮູ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກສັນສຳລັບເວລານັ້ນ. ການກະບົດໃນປີ 1888, ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ເມື່ອທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດທີສິບແປດໄດ້ລົງມາ. ພວກກະບົດໃນປີ 1888 ໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະຮັບຮູ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ຊຶ່ງກຳລັງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຍຸກສຸດທ້າຍ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ເພາະວ່າພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ຕັດກັບຂ້ານ້ອຍດັ່ງນີ້ວ່າ, “ຈົ່ງຮັບຈອກເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດນີ້ຈາກມືຂອງເຮົາ ແລະໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງ ຜູ້ທີ່ເຮົາສົ່ງເຈົ້າໄປຫານັ້ນ ດື່ມມັນ. ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະດື່ມ ແລະຈະໂຊເຊ ແລະຈະບ້າຄັ່ງ ເນື່ອງຈາກດາບທີ່ເຮົາຈະສົ່ງໄປທ່າມກາງພວກເຂົາ.” ແລ້ວຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮັບຈອກນັ້ນຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະຢາເວ ແລະເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງດື່ມ ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະຢາເວໄດ້ສົ່ງຂ້ານ້ອຍໄປຫາ: ຄື ເຢຣູຊາເລັມ ແລະບັນດານະຄອນຂອງຢູດາ ແລະບັນດາກະສັດຂອງເມືອງນັ້ນ ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງເມືອງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາກາຍເປັນບ່ອນຮ້າງເປົ່າ ເປັນທີ່ຫວາດຜວາ ເປັນທີ່ເຍາະເຍີ້ຍ ແລະເປັນຄຳສາບແຊ່ງ ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນວັນນີ້; ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ ແລະບັນດາຂ້າລາຊະການຂອງລາວ ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງລາວ ແລະປະຊາຊົນທັງປວງຂອງລາວ; ແລະບັນດາຊົນປະສົມທັງປວງ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນອູດສ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນຂອງຟີລິດສະຕີນ ແລະອັດຊະເກໂລນ ແລະອັດຊາ ແລະເອັກໂຣນ ແລະຊາກທີ່ເຫຼືອຂອງອັດໂດດ; ເອໂດມ ແລະໂມອາບ ແລະບັນດາລູກຫຼານຂອງອຳໂມນ; ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງເມືອງຕີໂລ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງເມືອງຊີໂດນ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງເກາະທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ພົ້ນທະເລໄປ; ເດດານ ແລະເທມາ ແລະບູດ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ຕາມມຸມສຸດປາຍແຜ່ນດິນ; ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງອາຣາເບຍ ແລະບັນດາກະສັດຂອງຊົນປະສົມທັງປວງທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ; ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງຊິມຣີ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງເອລາມ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງຊາວເມເດຍ; ແລະບັນດາກະສັດທາງເໜືອທັງຫຼາຍ ທັງທີ່ຢູ່ໄກ ແລະທີ່ຢູ່ໃກ້ ທຸກອານາຈັກຕໍ່ໆ ກັນ ແລະອານາຈັກທັງຫຼາຍຂອງໂລກ ຊຶ່ງຢູ່ເທິງພື້ນພິພົບໂລກ; ແລະກະສັດແຫ່ງເຊຊັກຈະດື່ມຕາມຫຼັງພວກເຂົາ. “ເຫດສະນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງດື່ມ ແລະເມົາ ແລະຮາກອອກ ແລະລົ້ມລົງ ແລະຢ່າລຸກຂຶ້ນອີກເລີຍ ເນື່ອງຈາກດາບທີ່ເຮົາຈະສົ່ງໄປທ່າມກາງພວກເຈົ້າ. ແລະຈະເປັນວ່າ ຖ້າພວກເຂົາປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບຈອກຈາກມືຂອງເຈົ້າເພື່ອດື່ມ ແລ້ວເຈົ້າຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງດື່ມຢ່າງແນ່ນອນ. ເພາະຈົ່ງເບິ່ງ ເຮົາເລີ່ມນຳຄວາມພິນາດມາເໜືອນະຄອນທີ່ເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ ແລະພວກເຈົ້າຈະພົ້ນໂທດໄປໂດຍສິ້ນເຊີງໄດ້ຫຼື? ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ພົ້ນໂທດເລີຍ; ເພາະເຮົາຈະເອີ້ນດາບໃຫ້ມາເໜືອຊາວໂລກທັງປວງ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເຫດສະນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງພະຍາກອນກ່າວຖ້ອຍຄຳທັງປວງນີ້ຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະຢາເວຈະຄຳລາມຈາກເບື້ອງສູງ ແລະຈະເປັ່ງພຣະສຸຣະສຽງຈາກທີ່ປະທັບອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ; ພຣະອົງຈະຄຳລາມຢ່າງມີລິດເໜືອທີ່ອາໄສຂອງພຣະອົງ; ພຣະອົງຈະຮ້ອງໂຮດັ່ງຄົນຍ່ຳອະງຸ່ນ ຕໍ່ຕ້ານຊາວໂລກທັງປວງ. ສຽງອຶກກະທຶກຈະມາເຖິງສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ; ເພາະພຣະຢາເວມີຄະດີກັບບັນດາປະຊາຊາດ ພຣະອົງຈະຊຳລະຄວາມກັບມະນຸດທັງປວງ; ພຣະອົງຈະມອບຄົນຊົ່ວໃຫ້ແກ່ດາບ ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນັ້ນ.” ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, “ຈົ່ງເບິ່ງ ພິບັດຈະອອກໄປຈາກປະຊາຊາດໜຶ່ງສູ່ອີກປະຊາຊາດໜຶ່ງ ແລະພາຍຸໃຫຍ່ຈະຖືກປຸກຂຶ້ນຈາກສຸດຂອບແຜ່ນດິນໂລກ. ແລະໃນວັນນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຖືກສັງຫານຂອງພຣະຢາເວຈະມີຕັ້ງແຕ່ປາຍແຜ່ນດິນໂລກຂ້າງໜຶ່ງໄປຈົນເຖິງອີກຂ້າງໜຶ່ງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ; ພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກໄວ້ທຸກ ບໍ່ຖືກເກັບຮວບຮວມ ແລະບໍ່ຖືກຝັງ; ພວກເຂົາຈະເປັນດັ່ງຂີ້ສັດຢູ່ເທິງພື້ນດິນ.” ເຢເຣມີຢາ 25:15–33.

Back to Articles