Article

# ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິດຈັກເຊວັນທ໌ເດ ແອດເວນຕິດ ລາວໂອດີເຊຍ - ພາກທີ ຊາວເກົ້າ

ເລກ ຊາວເກົ້າ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 14, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຄໍາພະຍາກອນເມຊີອາອັນທີຫ້າໃນພຣະທຳມັດທາຍ ແມ່ນຫຼັກໝາຍແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງແລະຄວາມຕາຍ. ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ຄໍາທຳນາຍອັນເປັນເທັດເລື່ອງການທຳລາຍເມືອງ Nashville ໄດ້ສັງຫານ Elijah ແລະ Moses.

## ໝຸດໝາຍເມສຊີອາຫ໌ອັນທີຫ້າ ຄື ຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020

> ເມື່ອນັ້ນ ຄຳທີ່ເຢເຣມີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້ກໍສຳເລັດ ວ່າ, “ທີ່ຣາມາ ໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງ, ເປັນການຄ່ຳຄວນ ແລະການຮ້ອງໄຫ້ ແລະຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຫນັກ; ຣາເຊນຮ້ອງໄຫ້ເພື່ອລູກຂອງນາງ ແລະບໍ່ຍອມຮັບການປອບໂຍນ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຢູ່ແລ້ວ.” ມັດທາຍ 2:17, 18.

## ການພະຍາກອນ

> ດັ່ງນີ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ; ໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງຢູ່ທີ່ຣາມາ, ເປັນສຽງຄຳຄວນຄາງ ແລະ ການຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ; ຣາເຮນຮ້ອງໄຫ້ເພື່ອລູກທັງຫຼາຍຂອງນາງ ແລະ ບໍ່ຍອມຮັບການປອບໂຍນເນື່ອງຈາກລູກທັງຫຼາຍຂອງນາງ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຢູ່ແລ້ວ. ເຢເຣມີຢາ 31:15.

ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ຖືກຂ້າຕາຍຢູ່ຕາມຖະໜົນໃນເມືອງໂຊໂດມ ແລະ ອີຢິບ. ຖ້ອຍຄໍາສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄໍາພີເດີມລະບຸວ່າ ເອລີຢາຈະມາກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ໜ້າສະພຶງກົວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ວັນອັນໜ້າສະພຶງກົວນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອ ມີຄາເອນ ລຸກຂຶ້ນໃນດານີເອນບົດທີສິບສອງ, ແລະ ປະກາດໃນພຣະນິມິດບົດທີຊາວສອງວ່າ, “ຜູ້ທີ່ຊອບທໍາ ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ຊອບທໍາ” ຈະຄົງຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນຕະຫຼອດນິລັນດອນ.

> ແລະໃນເວລານັ້ນ ມີຄາເອນຈະລຸກຂຶ້ນ, ເຈົ້ານາຍຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ຢືນຢູ່ເພື່ອບຸດຫຼານແຫ່ງຊົນຊາດຂອງທ່ານ; ແລະຈະມີເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກ ຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາເລີຍ ຕັ້ງແຕ່ມີຊາດໃດໜຶ່ງຈົນເຖິງເວລານັ້ນ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ຊົນຊາດຂອງທ່ານຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ, ທຸກຄົນທີ່ຈະຖືກພົບວ່າມີຊື່ຂຽນໄວ້ໃນໜັງສື. ດານີເອນ 12:1.

> ຜູ້ທີ່ອະທຳ ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາຍັງຄົງອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ທີ່ໂສໂຄກ ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາຍັງຄົງໂສໂຄກຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ທີ່ຊອບທຳ ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາຍັງຄົງຊອບທຳຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາຍັງຄົງບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 22:11.

ເອລີຢາຈະຕ້ອງປາກົດຕົວກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ, ແລະທ່ານຖືກຂ້າແລະຖືກໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີວິດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11, ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ. ທ່ານຖືກໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີວິດ ແລະປະກາດຂ່າວສານຂອງທ່ານຕໍ່ໄປຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ, ໃນຂະນະນັ້ນຈຶ່ງມີການຟື້ນຄືນຊີວິດອີກຄັ້ງໜຶ່ງ, ຂອງທັງຄົນຊອບທຳແລະຄົນອະທຳ.

> ແລະຫຼາຍຄົນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ນອນຫຼັບຢູ່ໃນຜົງດິນແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຈະຕື່ນຂຶ້ນ, ບາງຄົນເພື່ອຊີວິດນິລັນດອນ, ແລະບາງຄົນເພື່ອຄວາມອັບອາຍ ແລະຄວາມຖືກດູໝິ່ນຢ່າງນິລັນດອນ. ດານີເອນ 12:2.

ການ​ຟື້ນ​ຄືນ​ຊີວິດ​ພິເສດ​ນັ້ນ​ຖືກ​ຕິດ​ຕາມ​ດ້ວຍ​ການ​ສະເດັດ​ມາ​ຄັ້ງ​ທີ​ສອງ​ຂອງ​ພຣະ​ຄຣິດ ບ່ອນ​ທີ່​ຄົນ​ຕາຍ​ຜູ້​ຊອບທໍາ​ຖືກ​ຟື້ນ​ຄືນ​ຊີວິດ ແລະ​ຕໍ່​ຈາກ​ນັ້ນ​ມີ​ໄລຍະ​ເວລາ​ພັນ​ປີ​ທີ່​ພວກ​ວິສຸດ​ພິພາກສາ​ຄົນ​ທີ່​ສູນ​ຫາຍ. ໃນ​ຕອນ​ທ້າຍ​ຂອງ​ພັນ​ປີ​ນັ້ນ ມີ​ການ​ຟື້ນ​ຄືນ​ຊີວິດ​ອີກ​ຄັ້ງ​ໜຶ່ງ ແລະ​ການ​ສະເດັດ​ມາ​ຄັ້ງ​ທີ​ສາມ​ຂອງ​ພຣະ​ຄຣິດ. ລໍາດັບ​ຂອງ​ການ​ຟື້ນ​ຄືນ​ຊີວິດ​ໃນ​ຄໍາ​ພະຍາກອນ​ນັ້ນ​ຮວມ​ເຖິງ​ການ​ຟື້ນ​ຄືນ​ຊີວິດ​ຂອງ​ສັດ​ຮ້າຍ​ແຫ່ງ​ອໍານາດ​ສັນຕະ​ປາປາ ແຕ່​ການ​ຟື້ນ​ຄືນ​ຊີວິດ​ແຕ່​ລະ​ຄັ້ງ​ລ້ວນ​ເປັນ​ຫົວ​ຂໍ້​ຈໍາ​ເພາະ​ໃນ​ພຣະ​ວັດຈະນະ​ພະຍາກອນ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ. ໃນ​ວັນ​ທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຂະບວນການ​ລາໂອດີເຊຍ​ຂອງ​ໜຶ່ງ​ແສນ​ສີ່​ໝື່ນ​ສີ່​ພັນ​ໄດ້​ຂ້າ​ຕົນ​ເອງ​ທາງ​ຈິດ​ວິນຍານ ໂດຍ​ການ​ກະບົດ​ຕໍ່​ພຣະ​ບັນຊາ​ຂອງ​ພຣະ​ຄຣິດ​ທີ່​ຫ້າມ​ການ​ນໍາ​ເວລາ​ມາ​ປະຍຸກຕ໌​ໃຊ້​ເກີນ​ໄປ​ກວ່າ​ປີ 1844.

ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງໃນຣາມາ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງຄວາມຈອງຫອງ ແລະ ການຍົກຕົນເອງ. ຣາເຊນ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງຜູ້ເດີນທາງທີ່ດີ, ກຳລັງໂສກເສົ້າ ເພາະວ່າ ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ບໍ່ຢູ່, ແລະ ທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຮັບການປອບໂຍນໄດ້. ພວກເຂົາບໍ່ມີການປອບໂຍນ, ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຄືພຣະຜູ້ປອບໂຍນ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຖືກສົ່ງມາເມື່ອສຽງໃນຖິ່ນກັນດານໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023.

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການປິດໂອກາດຈະສິ້ນສຸດລົງ, ແລະຕາມພຣະນິມິດແລ້ວ ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການປິດໂອກາດຈະສິ້ນສຸດລົງນັ້ນ ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດຈະຖືກເປີດຜະນຶກ. ການເປີດຜະນຶກນັ້ນແຫຼະເປັນສິ່ງທີ່ປຸກໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາຂຶ້ນຄືນມາ, ຜູ້ຊຶ່ງກໍແມ່ນຣາເຊນເຊັ່ນກັນ, ນັກເດີນທາງທີ່ດີ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ແລະໄວ້ອາໄລຍ໌ເພາະລູກທັງຫຼາຍຂອງນາງ ແລະບໍ່ອາດຮັບການປອບໂຍນໄດ້. ຄວາມໂສກເສົ້າຂອງນາງກາຍເປັນຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີເມື່ອບັນດາລູກເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປຸກໃຫ້ຄືນມາ.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນຫນັງສືນີ້ໄວ້; ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 22:10

ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນຂອງໂຊໂດມ ແລະ ອີຢິບ, ແລະ ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບພຣະຄຣິດ, ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຈະຖືກເອີ້ນອອກຈາກອີຢິບ ເມື່ອການຮວບຮວມໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023.

## ໝຸດໝາຍແຫ່ງພຣະເມຊີອາລຳດັບທີຫົກ ແມ່ນການຊົງເອີ້ນອອກຈາກອີຢິບໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023

> ແລະໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົນເຖິງການສິ້ນພຣະຊົນຂອງເຮໂຣດ ເພື່ອວ່າຄໍາທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດໄວ້ໂດຍຜ່ານສາດສະດານັ້ນຈະສໍາເລັດ ຄືວ່າ, “ເຮົາໄດ້ເອີ້ນບຸດຂອງເຮົາອອກມາຈາກອີຢິບ.” ມັດທາຍ 2:15.

## ຄໍາທໍານາຍ

> ເມື່ອອິສຣາເອນຍັງເປັນເດັກນ້ອຍ ເຮົາໄດ້ຮັກເຂົາ ແລະໄດ້ເອີ້ນບຸດຂອງເຮົາອອກຈາກອີຢິບ. ໂຮເຊອາ 11:1

ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນແຫ່ງອີຢິບ, ພຣະສຸລະສຽງຈາກຖິ່ນກັນດານໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງຕາຍຂອງເອເຊກຽນໃຫ້ຟື້ນຄືນມາມີຊີວິດ. ພຣະສຸລະສຽງນັ້ນໄດ້ເລີ່ມດັງຂຶ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023.

> ແລະພາຍຫຼັງສາມວັນກັບເຄິ່ງ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ເຂົາທັງສອງ, ແລະເຂົາທັງສອງໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ຕົກເທິງຜູ້ທີ່ເຫັນເຂົາ. ແລະເຂົາທັງສອງໄດ້ຍິນສຽງອັນດັງຈາກສະຫວັນກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ຈົ່ງຂຶ້ນມາທີ່ນີ້. ແລະເຂົາໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນເມກ; ແລະສັດຕູຂອງເຂົາໄດ້ເຫັນເຂົາ. ພຣະນິມິດ 11:11, 12.

ພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນພຣະບຸດຂອງພຣະອົງອອກຈາກອີຢິບ ແລະ ພຣະອົງກໍຊົງເອີ້ນໂມເຊອອກຈາກອີຢິບເຊັ່ນກັນ, ເພາະວ່າໂມເຊໃນຖານະເປັນອາລະຟາ ແລະ ພຣະເຢຊູໃນຖານະເປັນໂອເມກາ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງປະສົບການຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງຮ້ອງເພງຂອງໂມເຊ ແລະ ຂອງພຣະເມສານ້ອຍ. ເພງນັ້ນລວມເຖິງການຖືກເອີ້ນອອກຈາກອີຢິບ. ໃນເອເຊກຽນ ມີການນຳສະເໜີສອງຂັ້ນຕອນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກບົດບອກລ່ວງໜ້າໂດຍສອງຂັ້ນຕອນໃນການຊົງສ້າງອາດາມ. ຂັ້ນຕອນທຳອິດ ຮ່າງກາຍຖືກປັ້ນຂຶ້ນ, ແລະ ຕໍ່ມາລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດກໍຖືກເປົ່າເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍ ແລະ ມັນຈຶ່ງມີຊີວິດ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ຂັ້ນຕອນທຳອິດແມ່ນການທີ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າ ແລະ ຈາກນັ້ນພວກເຂົາກໍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ. ເມື່ອພວກເຂົາຢືນຂຶ້ນ, ພວກເຂົາກໍເປັນກອງທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງທີ່ນຳພາພຣະວິນຍານໃນບົດທີ 11 ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທຳອິດຂອງເອເຊກຽນ. ສຽງໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ມາພ້ອມກັບພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.

ພຣະທຳມັດທາຍປະກອບດ້ວຍສິບສອງບົດ ຊຶ່ງເປັນໂອເມກາຂອງສິບສອງບົດໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ ທີ່ໃຫ້ພະຍານສອງປະການ ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຊາຍແລະຍິງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປະທັບຕາໄວ້ຊົ່ວນິລັນດອນໃນຄວາມສຳພັນທີ່ພຣະພາບແຫ່ງພຣະເຈົ້າຖືກປະສານເຂົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດຂອງເຂົາ. ເຂົາທັງຫຼາຍກາຍເປັນໝາຍສຳຄັນສຳລັບຄົນງານໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ.

> “ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແມ່ນເພື່ອຊັກຊວນໂລກໃຫ້ສຳນຶກເຖິງບາບ, ເຖິງຄວາມຊອບທຳ ແລະ ເຖິງການພິພາກສາ. ໂລກຈະໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນໄດ້ ກໍພຽງແຕ່ໂດຍການເຫັນຜູ້ທີ່ເຊື່ອຄວາມຈິງ ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຜ່ານຄວາມຈິງ, ດຳເນີນຊີວິດຕາມຫຼັກການອັນສູງສົ່ງແລະບໍລິສຸດ, ໂດຍສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງສູງສົ່ງແລະເດັ່ນຊັດ ເຖິງເສັ້ນແບ່ງອັນຈະແຈ້ງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ທີ່ຢຽບຍ່ຳພຣະບັນຍັດນັ້ນລົງໃຕ້ຕີນຂອງຕົນ. ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍພຣະວິນຍານ ເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງ ລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບຜູ້ທີ່ຖືວັນພັກອັນປອມ. ເມື່ອການທົດສອບມາເຖິງ, ຈະຖືກສະແດງອອກຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍແມ່ນຫຍັງ. ມັນຄືການຖືວັນອາທິດ. ຜູ້ທີ່ຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແລ້ວ ຍັງຄົງຖືວັນນີ້ວ່າເປັນວັນບໍລິສຸດ, ກໍແບກຮັບລາຍເຊັນຂອງມະນຸດແຫ່ງບາບ, ຜູ້ທີ່ຄິດຈະປ່ຽນແປງເວລາແລະພຣະບັນຍັດ.” Bible Training School, December 1, 1903.

ທຸງໝາຍຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຮຽກຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເອັດ, ກ່ອນອື່ນພວກເຂົາຖືກຮຽກອອກຈາກອີຢິບ, ອັນເປັນບ່ອນທີ່ພວກເຂົາຖືກຂ້າຕາຍ. ສຽງໜຶ່ງຈາກຖິ່ນກັນດານເອີ້ນພວກເຂົາອອກຈາກອີຢິບ, ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະເປັນໝາຍສຳຄັນສຳລັບຄົນງານຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ. ການເປັນຄືນມາຂອງພວກເຂົາໃນປີ 2024 ຍັງຖືກສະແດງແທນເປັນການເກີດ, ແລະເປັນການຕື່ນຂຶ້ນ ຕາມແຕ່ການອຸປະມາໃດກຳລັງຖືກຊີ້ບອກ. ໃນແງ່ຂອງການເກີດ, ພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈັນສິບຄົນສຳເລັດ, ແລະໃນຄວາມໝາຍນີ້, ການເກີດຂອງພວກເຂົາເປັນການເກີດຈາກພົມມະຈັນ, ແລະພວກເຂົາຄືໝາຍສຳຄັນ.

## ໝາຍຫຼັກແຫ່ງພຣະເມຊີອາອັນທີເຈັດ ແມ່ນປີ 2024

> ບັນດາສິ່ງທັງປວງນີ້ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕາມພຣະວາຈາທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດຜ່ານຜູ້ພະຍາກອນໄວ້ວ່າ, “ເບິ່ງແມ, ຍິງພົມມະຈັນຈະມີຄັນ ແລະຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ, ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈະເອີ້ນນາມຂອງພຣະອົງວ່າ ເອມານູເອນ,” ຊຶ່ງແປວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດກັບພວກເຮົາ.” ມັດທາຍ 1:22, 23.

## ຄຳພະຍາກອນ

> ເຫດສະນັ້ນ ພຣະອົງເຈົ້າເອງຈະປະທານໝາຍສຳຄັນໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານ; ຈົ່ງເບິ່ງເຖິງ, ຍິງພົມມະຈັນຈະຖືພາ ແລະຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ, ແລະຈະເອີ້ນນາມຂອງທ່ານວ່າ ອິມານູເອນ. ເອຊາຢາ 7:14

ມີໝາຍສຳຄັນໃນປະຫວັດຂອງໂມເຊ ແລະ ພຣະຄຣິດ ເໝືອນດັ່ງທີ່ມີໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌. ໃນວັນສຸດທ້າຍ ແອດເວນຕິສຶມແບບລາໂອດີເຊຍຈະສະແຫວງຫາໝາຍສຳຄັນ ແລະ ໝາຍສຳຄັນພຽງຢ່າງດຽວຂອງພວກເຂົາ ຄື ໝາຍສຳຄັນຂອງໂຢນາ. ຍັງມີໝາຍສຳຄັນອີກສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກຟື້ນຄືນມາໃນປີ 2024. ໝາຍສຳຄັນຂອງພວກເຂົາ ຄື “ເຈັດເທື່ອ” ໃນເລວີຕິກົດ ບົດ 26.

> ແລະນີ້ຈະເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ເຈົ້າ: ໃນປີນີ້ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ກິນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ; ແລະໃນປີທີສອງ ຈະໄດ້ກິນສິ່ງທີ່ງອກຂຶ້ນຈາກສິ່ງນັ້ນ; ແລະໃນປີທີສາມ ຈົ່ງຫວ່ານ, ແລະກ່ຽວກ່ຽວ, ແລະປູກສວນອະງຸ່ນ, ແລະກິນຜົນຂອງມັນ. ແລະບັນດາຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຜູ້ທີ່ລອດພົ້ນແຫ່ງວົງວານຢູດາ ຈະຍັງຫຍັ່ງຮາກລົງລຸ່ມອີກ ແລະເກີດຜົນຂຶ້ນເທິງ. ເພາະວ່າຈາກເຢຣູຊາເລັມຈະມີຄົນເຫຼືອຢູ່ອອກໄປ, ແລະຈາກພູເຂົາຊີໂອນ ຈະມີຜູ້ທີ່ລອດພົ້ນອອກມາ: ຄວາມຮ້ອນຮົນແຫ່ງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຈະກະທຳການນີ້. 2 ກະສັດ 19:29–31

> ແລະຖ້າພວກເຈົ້າຈະກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາຈະກິນຫຍັງໃນປີທີເຈັດ? ເບິ່ງແມ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ຫວ່ານ ຫຼືເກັບກ່ຽວຜົນເພີ່ມພູນຂອງພວກເຮົາ: ແລ້ວເຮົາຈະບັນຊາພຣະພອນຂອງເຮົາເໜືອພວກເຈົ້າໃນປີທີຫົກ, ແລະມັນຈະອອກຜົນສໍາລັບສາມປີ. ແລະພວກເຈົ້າຈະຫວ່ານໃນປີທີແປດ, ແລະຍັງຈະກິນຜົນເກົ່າຢູ່ຈົນເຖິງປີທີເກົ້າ; ຈົນກວ່າຜົນຂອງມັນຈະເຂົ້າມາ ພວກເຈົ້າຈະກິນຂອງເກັບໄວ້ເກົ່າ. ພຣະນິຕິບັນຍັດ 25:20–22.

ຜູ້ທີ່ຫຼົບໜີລອດນັ້ນ ຍັງຖືກສະແດງໄວ້ອີກວ່າເປັນບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກແຫ່ງອິສຣາເອນ ແລະພວກເຂົາຖືກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນຜູ້ຊັງພວກເຂົາຂັບໄລ່ອອກ. ພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຂົາໄດ້ຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກ ເພາະພວກເຂົາກຽດຊັງພວກເຂົາ ດ້ວຍເຫດວ່າພວກເຂົາບໍ່ອາດຫັກລ້າງຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕ ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍ “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງໂມເຊ.

> ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສ້າງເຢຣູຊາເລັມຂຶ້ນ; ພຣະອົງຊົງຮວບຮວມບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ແຫ່ງອິສຣາເອນເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍກັນ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 147:2.

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມຮວບຮວມຊາກທີ່ເຫຼືອຢູ່ໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023, ແລະຊາກທີ່ເຫຼືອນັ້ນແມ່ນ “ຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກ” ຂອງອິດສະຣາເອນ. ໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023, ພຣະອົງໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງເພື່ອຮວບຮວມຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດໃນປີ 1849 ເປັນຄັ້ງທີສອງ, ລ່ວງໜ້າກ່ອນແສງສະຫວ່າງໂອເມກາຂອງໂມເຊເຈັດເທື່ອໃນປີ 1856. ແສງສະຫວ່າງອັນຟາໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການຄົ້ນພົບທາງຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທຳອິດຂອງມິນເລີ—ໂມເຊເຈັດເທື່ອ.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະມີຮາກຂອງເຢຊີ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຢືນເປັນທຸງໝາຍໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດທັງຫລາຍ; ພວກຄົນຕ່າງຊາດຈະສະແຫວງຫາທ່ານ; ແລະທີ່ພັກຂອງທ່ານຈະຮຸ່ງໂລດດ້ວຍສະຫງ່າລາສີ. ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງອີກ ເພື່ອກູ້ເອົາຜູ້ທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ແຫ່ງຊົນຊາດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງຈະເຫລືອຢູ່ ຈາກອັດຊີເຣຍ, ແລະຈາກອີຢິບ, ແລະຈາກປາໂທຣສ, ແລະຈາກຄູຊ, ແລະຈາກເອລາມ, ແລະຈາກຊີນາ, ແລະຈາກຮາມາດ, ແລະຈາກບັນດາເກາະແຫ່ງທະເລ. ແລະພຣະອົງຈະຕັ້ງທຸງໝາຍຂຶ້ນໃຫ້ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈະຮວບຮວມບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລຂອງອິສຣາເອນ, ແລະຈະຮວບຮວມຜູ້ກະຈັດກະຈາຍຂອງຢູດາ ຈາກສີ່ມຸມໂລກ. ເອຊາຢາ 11:10–12.

ເມື່ອບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນໝາຍສຳຄັນ ແລ້ວໃນເວລານັ້ນພວກເຂົາຈະຮວບຮວມບັນດາຄົນງານໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ ຜູ້ຊຶ່ງ “ຈະຖືກຕັກເຕືອນໄດ້ແຕ່ໂດຍການເຫັນ” “ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຜູ້ທີ່ຮັກສາວັນພັກອັນປອມ.” ໝາຍສຳຄັນສຳລັບບັນດາຄົນງານໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດຄືບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່, ແລະໝາຍສຳຄັນຂອງບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ນັ້ນ ຄືປິດສະໜາແຫ່ງການກິນ “ໃນປີນີ້ ສິ່ງທີ່ງອກຂຶ້ນເອງ, ແລະໃນປີທີສອງ ສິ່ງທີ່ງອກຂຶ້ນຈາກສິ່ງດຽວກັນນັ້ນ; ແລະໃນປີທີສາມ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຫວ່ານ, ແລະກ່ຽວກ່ຽວ, ແລະປູກສວນອະງຸ່ນ, ແລະກິນຜົນຂອງມັນ.”

ຄວາມເປັນປິດສະໜາຂອງຂໍ້ຄວາມນີ້ຄື ມັນເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ Leviticus ບົດ 25 ແລະ 26. ວັນຊະບາໂຕແຫ່ງການພັກຂອງແຜ່ນດິນ ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ທັງພຣະພອນຫຼືຄຳສາບແຊ່ງ ອັນເກີດຈາກການຖືຮັກສາ ຫຼືການປະຕິເສດການພັກໃນປີທີເຈັດສຳລັບແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ. ເຄື່ອງໝາຍຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງພຣະສັນຍາສາມປະການຂອງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນຊະບາໂຕໃນປີທີເຈັດຂອງແຜ່ນດິນ. ຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ບົ່ງຊີ້ອົງປະກອບໜຶ່ງໃນສາມອົງປະກອບຂອງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງສັນຍາວ່າຈະປະທານຫົວໃຈແລະຈິດໃຈໃໝ່ ແລະຮ່າງກາຍໃໝ່ ພ້ອມທັງແຜ່ນດິນເພື່ອອາໄສຢູ່.

ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດນັ້ນກໍຍັງເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບຕາມພັນທະສັນຍາທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ. ພວກເຂົາຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາ, ເປັນຜູ້ຮັບຝາກບັນຍັດສິບປະການ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່ໃນປີ 1844 ສອດຄ້ອງກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ໄດ້ຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັບຝາກບໍ່ພຽງແຕ່ບັນຍັດສິບປະການເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຮວມເຖິງພຣະວາຈາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍ.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເອີ້ນຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງໃນຍຸກນີ້ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເອີ້ນອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ໃຫ້ຢືນຢູ່ເປັນແສງສະຫວ່າງໃນແຜ່ນດິນໂລກ. ໂດຍດາບອັນຊົງອຳນາດແຫ່ງຄວາມຈິງ ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ ພຣະອົງໄດ້ຊົງແຍກພວກເຂົາອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ ແລະຈາກໂລກ ເພື່ອນຳພາພວກເຂົາເຂົ້າມາໃກ້ຊິດກັບພຣະອົງຢ່າງສັກສິດ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງຕັ້ງພວກເຂົາໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ຊົງຝາກຝັງຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສຳລັບເວລານີ້ໄວ້ກັບພວກເຂົາ. ເໝືອນດັ່ງພຣະດຳລັດອັນບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ຊົງຝາກໄວ້ກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັກສິດ ທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແຈ້ງແກ່ໂລກ. ທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດ 14 ເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຜູ້ຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອອກໄປເປັນຕົວແທນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອເປົ່າສຽງຄຳເຕືອນໄປທົ່ວຄວາມຍາວແລະຄວາມກວ້າງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ.” Testimonies, volume 5, 455.

ພຣະບັນຍັດສິບປະການໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໝາຍສຳຄັນແຫ່ງວັນຊະບາໂຕໃນວັນທີເຈັດ, ແລະກົດໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນຊະບາໂຕໃນປີທີເຈັດ. ອັດເວນຕິດວັນທີເຈັດແບບລາວດີເຊຍຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມອັບອາຍຢ່າງຫຼວງເມື່ອພວກເຂົາທອດຖິ້ມຈຸດຍືນຂອງຕົນ ແລະເລີ່ມນະມັດສະການດວງອາທິດ, ແຕ່ພຣະບັນຍັດເລື່ອງວັນຊະບາໂຕທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດເປັນອັນດັບທຳອິດນັ້ນ ກໍຄື “ເຈັດເທົ່າ” ຂອງໂມເຊ.

ເພື່ອຈະໄດ້ຊັຍຊະນະແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈແລະຍຶດຖືຮັກສາ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ລວມເຖິງຊະບາໂຕເຈັດປີດ້ວຍ. ແອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາວດີເຊຍບໍ່ອາດຫັກລ້າງຄວາມຈິງຕາມພຣະຄຳພີນີ້ໄດ້ ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາຈະປົກປິດມັນໄວ້ດ້ວຍຄຳມຸສາ. ນີ້ແມ່ນຮາກເຫງົ້າແຫ່ງຄວາມຊັງຂອງພວກເຂົາ ຊຶ່ງນຳພາໃຫ້ພວກເຂົາຂັບໄລ່ຜູ້ທີ່ຈະເປັນທຸງສັນຍານ.

> ສະມາຊິກໃນຄອບຄົວຂອງບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ເຊື່ອຢ່າງເຕັມໃນເລື່ອງການສະເດັດມາ, ແລະເນື່ອງດ້ວຍການເປັນພະຍານຕໍ່ຄຳສອນອັນຮຸ່ງໂລດນີ້ ພວກເຮົາເຈັດຄົນເຄີຍຖືກຂັບອອກຈາກຄຣິດຕະຈັກເມໂທດິດໃນຄາວໜຶ່ງ. ໃນເວລານັ້ນ ຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ພະຍາກອນເປັນສິ່ງອັນລ້ຳຄ່າແກ່ພວກເຮົາຢ່າງຍິ່ງ: ‘ພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານທີ່ກຽດຊັງທ່ານ, ທີ່ຂັບໄລ່ທ່ານອອກເພາະນາມຂອງເຮົາ, ໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂໍໃຫ້ພຣະຢາເວຖືກຍົກຍ້ອງສັນລະເສີນເຖີດ: ແຕ່ພຣະອົງຈະປາກົດເພື່ອຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງທ່ານ, ແລະພວກເຂົາຈະອັບອາຍ.’ ເອຊາຢາ 66:5.

> “ນັບແຕ່ເວລານັ້ນ ຈົນເຖິງເດືອນທັນວາ ຄ.ສ. 1844 ຄວາມຊື່ນຊົມ, ການທົດລອງ, ແລະຄວາມຜິດຫວັງຂອງຂ້ານ້ອຍ ກໍເປັນເໝືອນກັບຂອງມິດສະຫາຍ Advent ທີ່ຮັກຂອງຂ້ານ້ອຍທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ຮອບຂ້ານ້ອຍ. ໃນເວລານັ້ນ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ໄປຢ້ຽມເອື້ອຍນ້ອງ Advent ຄົນໜຶ່ງຂອງພວກເຮົາ, ແລະໃນຕອນເຊົ້າ ພວກເຮົາໄດ້ຄຸກເຂົ່າລົງຮອບແທ່ນບູຊາປະຈຳຄອບຄົວ. ມັນບໍ່ແມ່ນໂອກາດທີ່ປຸກເຮົ້າອາລົມແຕ່ຢ່າງໃດ, ແລະມີພຽງແຕ່ພວກເຮົາຫ້າຄົນຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ, ລ້ວນແຕ່ເປັນແມ່ຍິງ. ໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍກຳລັງອະທິຖານຢູ່ນັ້ນ, ລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ມາເໜືອຂ້ານ້ອຍ ຢ່າງທີ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ເຄີຍຮູ້ສຶກມາກ່ອນ. ຂ້ານ້ອຍຖືກຫໍ່ຫຸ້ມຢູ່ໃນນິມິດແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເບິ່ງເໝືອນວ່າກຳລັງສູງຂຶ້ນໆຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນບາງສ່ວນກ່ຽວກັບການເດີນທາງຂອງຊົນຊາວ Advent ໄປສູ່ນະຄອນບໍລິສຸດ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ບັນຍາຍໄວ້ຂ້າງລຸ່ມ.” Early Writings, 13.

ນິມິດຄັ້ງທຳອິດຂອງ Ellen White ໄດ້ຖືກປະທານໃນເວລາທີ່ແມ່ຍິງຫ້າຄົນ (ເປັນຕົວແທນຂອງພົມມະຈາລີຜູ້ສະຫຼາດຫ້າຄົນ) ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ ຫຼັງຈາກຖືກຂັບໄລ່ອອກໂດຍພີ່ນ້ອງຂອງຕົນທີ່ກຽດຊັງພວກນາງ. ພວກເຂົາໄດ້ກຽດຊັງພວກນາງເພາະຄຳສອນເລື່ອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຄຣິດຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ນາມ ແລະ ພວກແອດເວັນຕິສທີ່ມີແຕ່ນາມ ຈະທໍລະຍົດພວກເຮົາໃຫ້ແກ່ພວກຄາທອລິກ ເໝືອນດັ່ງຢູດາ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມາຊຶ່ງອິດທິພົນຂອງພວກເຂົາ ໃນການລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ. ແລ້ວພວກໄພ່ພົນຈະເປັນຊົນຊາດທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍ ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກແກ່ພວກຄາທອລິກຫຼາຍນັກ; ແຕ່ບັນດາຄຣິດຕະຈັກ ແລະ ພວກແອດເວັນຕິສທີ່ມີແຕ່ນາມ ຜູ້ຮູ້ຈັກຄວາມເຊື່ອ ແລະ ຂະນົບທຳນຽມຂອງພວກເຮົາ (ເພາະພວກເຂົາກຽດຊັງພວກເຮົາເນື່ອງດ້ວຍວັນຊະບາໂຕ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຫັກລ້າງມັນໄດ້) ຈະທໍລະຍົດພວກໄພ່ພົນ ແລະ ຈະລາຍງານເລື່ອງພວກເຂົາຕໍ່ພວກຄາທອລິກ ວ່າເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ຄຳນຶງເຖິງບັນດາສະຖາບັນຂອງປະຊາຊົນ; ນັ້ນຄື ວ່າພວກເຂົາຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແລະ ບໍ່ຄຳນຶງເຖິງວັນອາທິດ.”

> “ແລ້ວພວກຄາທອລິກຈະເຊື້ອເຊີນພວກໂປຣແຕສແຕນໃຫ້ດຳເນີນໜ້າ ແລະອອກຄຳສັ່ງວ່າ ບັນດາຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ຍອມຖືຮັກສາວັນທຳອິດແຫ່ງອາທິດ ແທນວັນທີເຈັດ ຈະຕ້ອງຖືກປະຫານຊີວິດ. ແລະພວກຄາທອລິກ ຜູ້ຊຶ່ງມີຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ຈະຢືນຢູ່ຂ້າງພວກໂປຣແຕສແຕນ. ພວກຄາທອລິກຈະມອບອຳນາດຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ແລະພວກໂປຣແຕສແຕນຈະກະທຳດັ່ງທີ່ແມ່ຂອງພວກເຂົາເຄີຍກະທຳມາກ່ອນໜ້າພວກເຂົາ ເພື່ອທຳລາຍພວກທ່ານບໍລິສຸດ. ແຕ່ກ່ອນທີ່ຄຳສັ່ງຂອງພວກເຂົາຈະນຳມາ ຫຼືເກີດຜົນ ພວກທ່ານບໍລິສຸດຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍກູ້ໂດຍພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ.” Spalding and Magan, 1, 2.

ພວກ “ແອດເວນຕິສທີ່ມີແຕ່ຊື່” (ໝາຍເຖິງມີແຕ່ຊື່ເທົ່ານັ້ນ) “ເໝືອນກັບຢູດາ, ຈະທໍລະຍົດພວກເຮົາໃຫ້ແກ່ພວກຄາທອລິກ.” ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນເພາະວ່າ “ພວກເຂົາກຽດຊັງ” ພວກຄົນທີ່ຖືກຂັບໄລ່ “ເນື່ອງຈາກວັນຊະບາໂຕ.” ພວກແອດເວນຕິສທີ່ມີແຕ່ຊື່ປະກາດຕົນວ່າຮັກສາວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ຈຶ່ງບໍ່ອາດເປັນວັນຊະບາໂຕທີ່ຂໍ້ຄວາມນັ້ນອ້າງເຖິງ. ພວກເຂົາກຽດຊັງພວກຄົນທີ່ຖືກຂັບໄລ່ ເພາະພວກເຂົາຮູ້ວ່າຕົນບໍ່ສາມາດຫັກລ້າງຄວາມຈິງພື້ນຖານເລື່ອງເຈັດເທື່ອຂອງໂມເຊ, ຊຶ່ງເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຕົ້ນຂອງເອລີຢາໃນບຸກຄົນຂອງ William Miller.

> “ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະທານຂ່າວສານໃໝ່ແກ່ພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ ຊຶ່ງໃນປີ 1843 ແລະ 1844 ໄດ້ນຳພວກເຮົາອອກມາຈາກຄຣິດຈັກອື່ນໆ.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “ຂ່າວສານທັງໝົດທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໃນຊ່ວງປີ 1840–1844 ຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ມີພະລັງຢ່າງແຂງກ້າໃນເວລານີ້ ເພາະມີຫຼາຍຄົນທີ່ໄດ້ສູນເສຍທິດທາງຂອງຕົນ. ຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດໄປຍັງຄຣິສຕະຈັກທັງປວງ.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບໃນປີ 1841, ‘42, ‘43, ແລະ ‘44 ບັດນີ້ຈະຕ້ອງໄດ້ຮຽນສຶກສາ ແລະ ປະກາດ.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “ຄຳເຕືອນໄດ້ມາເຖິງແລ້ວວ່າ: ຢ່າໃຫ້ສິ່ງໃດເຂົ້າມາທີ່ຈະລົບກວນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອ ທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກຳລັງກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງນັ້ນນັບແຕ່ເມື່ອຂ່າວສານໄດ້ມາໃນປີ 1842, 1843, ແລະ 1844. ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຂ່າວສານນີ້, ແລະນັບແຕ່ເວລານັ້ນມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂລກ ດ້ວຍຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ພວກເຮົາ. ພວກເຮົາບໍ່ມີເຈດຈຳນົງຈະຍົກເທົ້າຂອງພວກເຮົາອອກຈາກເວທີທີ່ພວກມັນຖືກວາງໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ທຸກວັນພວກເຮົາໄດ້ສະແຫວງຫາພຣະອົງດ້ວຍຄຳອະທິຖານອັນຈິງໃຈ, ສະແຫວງຫາແສງສະຫວ່າງ. ທ່ານຄິດບໍວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ? ມັນຈະຕ້ອງເປັນດັ່ງສີລາແຫ່ງຍຸກສະໄໝ. ມັນໄດ້ນຳພາຂ້າພະເຈົ້າມາຕະຫຼອດນັບແຕ່ເວລາທີ່ມັນໄດ້ຖືກປະທານ.” Review and Herald, April 14, 1903.

ຢູດາບໍ່ແມ່ນສັນຍະລັກຂອງສະພາຊານເຮດຣິນທີ່ປະກອບມີພວກຊາດດູກາຍ ແລະ ພວກຟາຣິສາຍ; ຢູດາເປັນຄົນໜຶ່ງໃນສິບສອງສາວົກ. ລາວເປັນຄົນໜຶ່ງໃນເຈົ້າສາວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງພຣະຄຣິດກຳລັງຈະຊົງອະພິເສກດ້ວຍໃນວັນເພັນເຕກອດ. ການທໍລະຍົດຕໍ່ບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກນັ້ນມາຈາກຢູດາ, ຄືຄຣິສຕະຈັກແອດເວນຕິສວັນເສົາທີເຈັດແຫ່ງລາວດີເຊຍ. ພວກເຂົາຖືກແທນໂດຍສັນຍະລັກຫຼາຍປະການ, ເຊັ່ນ ພວກເລວີຜູ້ຖືກຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາປະຕິເສດໃນມາລາກີ ບົດ 3. ພວກເລວີຖືກແຍກອອກໃນການຊຳລະນັ້ນ, ແລະ ຈຳນວນຂອງພວກເຂົາແມ່ນ 25, ບໍ່ວ່າຈະສັດຊື່ ຫຼື ບໍ່ສັດຊື່. ພວກເລວີຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດລ່ວງໜ້າກ່ອນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງບູຊາ, ດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ.

> ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫຼອມແລະຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະກຳຈັດມົນທິນຂອງເຂົາດັ່ງທອງຄຳແລະເງິນ, ເພື່ອວ່າເຂົາຈະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະຢາເວດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ. ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາແລະເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນທີ່ພໍພຣະໄທແດ່ພຣະຢາເວ, ດັ່ງໃນວັນເກົ່າກ່ອນ ແລະດັ່ງໃນປີທັງຫຼາຍທີ່ຜ່ານມາ. ມາລາກີ 3:3, 4.

ພວກເລວີແມ່ນເຄື່ອງບູຊາ ເພາະວ່າພວກເຂົາສະທ້ອນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດຢ່າງສົມບູນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເມື່ອພວກເລວີຊາວຫ້າຄົນນັ້ນຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງບູຊາ ພວກເລວີປອມຊາວຫ້າຄົນກໍາລັງກົ້ມກາບດວງອາທິດຢູ່ໃນ ເອເຊກຽນ 8.

ຢູດາບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ຕົວແທນຂອງຄົນເລວີຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ລາວຍັງເປັນປະໂລຫິດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ໄດ້ຖືກຕຽມໄວ້ເປັນເວລາສາມສິບປີ, ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍເງິນສາມສິບຫຼຽນຂອງຢູດາ.

> ແລ້ວຢູດາ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ທໍລະຍົດພຣະອົງນັ້ນ, ເມື່ອເຫັນວ່າພຣະອົງຖືກພິພາກສາໂທດແລ້ວ, ກໍເກີດຄວາມເສຍໃຈກັບຕົນເອງ, ແລະໄດ້ນໍາເງິນສາມສິບຫຼຽນນັ້ນກັບຄືນໄປຫາພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດແລະພວກຜູ້ເຖົ້າ, ກ່າວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບແລ້ວ ໃນການທີ່ໄດ້ທໍລະຍົດເລືອດອັນບໍລິສຸດ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ນັ້ນຈະກ່ຽວອັນໃດກັບພວກເຮົາ? ເຈົ້າຈົ່ງຮັບຜິດຊອບເອົາເອງເຖີດ.” ແລ້ວລາວກໍໂຍນເງິນຫຼຽນນັ້ນລົງໃນພຣະວິຫານ, ແລະຈາກໄປ, ແລ້ວໄປຜູກຄໍຕາຍ. Matthew 27:3–5.

ເງິນສາມສິບເຫຼຽນທີ່ຢູດາໄດ້ໂຍນຖິ້ມນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ຊຶ່ງຂັບຖ່າຍ (ຊຳລະລ້າງ) ຂີ້ຕະກອນ (ເງິນປອມ) ອອກ ໃນມາລາກີບົດທີສາມ. ຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດອັນຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການກະບົດຂອງໂຄຣາ, ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ແລະພວກກະບົດໃນປີ 1888. ຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດອັນຊົ່ວຮ້າຍຖືກກືນກິນເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ອ້າປາກຂອງມັນອອກ. ແລ້ວໄຟຈະທຳລາຍບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງພວກເຂົາ ໃນລະຫວ່າງການເທລົງມາຢ່າງຄົບຖ້ວນຂອງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ການປະສູດຈາກພຣະພົດພຣະຈັນໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ເປັນຕົວແທນຂອງໝາຍສຳຄັນຂອງພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ສະຫຼາດໃນວັນທ້າຍ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ສະພາຊານເຮດຣິນ ຄື ຄຣິສຕະຈັກແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງເລົາດິເກອາ ຈະສະແຫວງຫາໝາຍສຳຄັນໜຶ່ງ ແຕ່ຈະບໍ່ສາມາດເຫັນໝາຍສຳຄັນດຽວທີ່ໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ເລົາດິເກອາ. ໝາຍສຳຄັນສຳລັບຝູງຊົນໃຫຍ່ ຄື ຄົນງານໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ ແມ່ນການເຫັນຊາຍແລະຍິງຮັກສາວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໝາຍສຳຄັນຂອງຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ ໃນການໂຕ້ແຍ້ງຂອງພວກເຂົາກັບຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າ ແມ່ນຊະບາໂຕປີທີເຈັດ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຮາກຖານແຫ່ງແອດເວນຕິສ ດັ່ງທີ່ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນເສົາຫຼັກໃຈກາງຂອງທັງສອງຕາຕະລາງສັກສິດຂອງຮາບາກຸກ. ໝາຍສຳຄັນທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ແອດເວນຕິສແຫ່ງເລົາດິເກອາ ແມ່ນໝາຍສຳຄັນຂອງໂຢນາ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງພຣະຄຣິດແລະເປໂຕ.

> ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປໃນເຂດແຄວ້ນເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຖາມພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ, “ມະນຸດທັງຫຼາຍເວົ້າກັນວ່າ ເຮົາ ບຸດມະນຸດ ແມ່ນຜູ້ໃດ?” ເຂົາທັງຫຼາຍທູນວ່າ, “ບາງຄົນວ່າເປັນໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ; ບາງຄົນວ່າເປັນເອລີຢາ; ແລະຄົນອື່ນໆວ່າເປັນເຢເຣມີຢາ ຫຼືຜູ້ພະຍາກອນຄົນໜຶ່ງ.” ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດກັບເຂົາວ່າ, “ແຕ່ພວກທ່ານເດ ວ່າເຮົາແມ່ນຜູ້ໃດ?”

> ຊີໂມນ ເປໂຕ ຈຶ່ງຕອບທູນວ່າ, “ພຣະອົງຄືພຣະຄຣິດ, ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່.” ແລະພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕອບຕໍ່ເຂົາວ່າ, “ຊີໂມນ ບາຣໂຢນາ ເອີຍ, ເຈົ້າເປັນສຸກແລ້ວ; ເພາະວ່າເນື້ອໜັງແລະເລືອດມິໄດ້ເປີດເຜີຍຂໍ້ນີ້ແກ່ເຈົ້າ, ແຕ່ພຣະບິດາຂອງເຮົາຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍ. ແລະເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າດ້ວຍວ່າ ເຈົ້າຄືເປໂຕ, ແລະເທິງສີລານີ້ ເຮົາຈະສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງເຮົາ; ແລະປະຕູແຫ່ງແດນມໍລະນາຈະມີໄຊຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກນັ້ນບໍ່ໄດ້. ແລະເຮົາຈະມອບກະແຈແຫ່ງອານາຈັກສະຫວັນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ; ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຈະຜູກໄວ້ໃນແຜ່ນດິນໂລກ ກໍຈະຖືກຜູກໄວ້ໃນສະຫວັນ; ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຈະປ່ອຍໃນແຜ່ນດິນໂລກ ກໍຈະຖືກປ່ອຍໃນສະຫວັນ.”

> ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງກຳຊັບພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ບໍ່ໃຫ້ບອກຜູ້ໃດວ່າ ພຣະອົງຄືພຣະເຢຊູຜູ້ເປັນພຣະຄຣິດ. ມັດທາຍ 16:13–20.

ເຄື່ອງໝາຍສຳລັບສະພາຊານເຮດຣິນ, ແລະດັ່ງນັ້ນສຳລັບອາດເວນຕິດດ້ວຍ, ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງໂຢນາ. ຊີໂມນ ບາຣໂຢນາ ຖືກນຳເຂົ້າມາໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງມະນຸດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ເພາະວ່ານາມຂອງລາວກຳລັງຈະຖືກປ່ຽນ. ນາມຂອງອັບຣາມໄດ້ຖືກປ່ຽນໃນເວລາແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ນາມຂອງຊາອູນໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນໂປໂລ. ນາມຂອງຢາໂຄບໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນອິສຣາເອນ. ພະຍານທັງສາມນັ້ນສະຖາປະນາວ່າ ເມື່ອນາມຂອງບຸກຄົນໃນພຣະຄຳພີຖືກປ່ຽນ, ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຄົນສຸດທ້າຍ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ພະຍານທັງສາມນັ້ນຍັງສະຖາປະນາອີກວ່າ ນາມຂອງມະນຸດແຫ່ງພັນທະສັນຍາເປັນຕົວແທນຂອງສັນຍາລັກທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວພັນກັບບຸກຄົນຜູ້ຊຶ່ງນາມຖືກປ່ຽນ. ຊາອູນໝາຍເຖິງ “ຜູ້ຖືກເລືອກ,” ເພາະລາວໄດ້ຖືກເລືອກໃຫ້ນຳຂ່າວປະເສີດໄປຫາຄົນຕ່າງຊາດ. ນາມຂອງລາວໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນໂປໂລ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງນ້ອຍ, ເພາະໃນສາຍຕາຂອງຕົນເອງ ລາວເປັນຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນພວກອັກຄະສາວົກ, ເພາະລາວເຄີຍຂົ່ມເຫັງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ຢາໂຄບ, ຜູ້ຊິງເອົາສິດຂອງຄົນອື່ນ, ໄດ້ຖືກປ່ຽນທັງໃນນາມແລະໃນປະສົບການໃຫ້ເປັນຜູ້ມີໄຊ, ດັ່ງທີ່ອິສຣາເອນໝາຍຄວາມ. ນາມຂອງເປໂຕແມ່ນຊີໂມນ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນ; ແລະ ບາຣໂຢນາ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງບຸດຂອງໂຢນາ.

ເປໂຕໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍຂອງໂຢນາ ເພາະວ່າລາວເປັນບຸດຂອງໂຢນາ. ໂຢນາໝາຍເຖິງ “ນົກເຂົາ,” ແລະ ຊີໂມນຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວສານຂອງນົກເຂົາ; ແລະ ຊີໂມນ ບາຣໂຢນາ ໄດ້ຍິນຂ່າວສານເລື່ອງການເຈີມຕັ້ງຂອງພຣະເຢຊູ ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາ ແລະ ກາຍເປັນພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນຮູບຂອງນົກເຂົາ. ຂ່າວສານຂອງໂຢນາແມ່ນຂ່າວສານຂອງນົກເຂົາ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເຈີມຕັ້ງພຣະເຢຊູດ້ວຍລິດເດດ ໃນເວລາຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ. ຂ່າວສານຂອງໂຢນາໄດ້ຖືກສະແດງເປັນນິມິດໂດຍການທີ່ໂຢນາຢູ່ໃນທ້ອງປາວານສາມວັນ. ສາມວັນນັ້ນຄືສາມວັນຈາກປັດສະຄາໄປເຖິງງານສະຫຼອງຜົນທໍາອິດ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າໂດຍບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ໂດຍເວລາຂອງໂຢນາໃນທ້ອງປາວານ.

ໝາຍສຳຄັນຂອງໂຢນາ ຄື ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການຊົງເຈີມຂອງພຣະຄຣິດໃນເວລາຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການສະເດັດລົງມາຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ໃນວັນທີ 9/11. ວັນທີ 9/11 ໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍສາມວັນຂອງໂຢນາ. ສາມຂັ້ນນັ້ນຍັງຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນປະຫວັດສາດຂອງກຸ່ມມິນເລີໄຣດ໌. ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ເປັນໝາຍເຫດແຫ່ງການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ແມ່ນການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະ ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແມ່ນການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ. ສາມຂັ້ນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງ 9/11, 18 ກໍລະກົດ 2020 ແລະ ກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ໂຢນາຖືກປ່ອຍອອກຈາກປາດຂອງປາ, ຢູ່ໃນຈຸດດຽວກັນກັບທີ່ພຣະຄຣິດກຳລັງຄາຍລາໂອດີເຊຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນຈຸດດຽວກັນກັບທີ່ລາຂອງບາລາອາມອ້າປາກແລະເວົ້າ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນຈຸດດຽວກັນກັບທີ່ຊາກາຣີຢາ, ບິດາຂອງຢອນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ໄດ້ເວົ້າ, ແລະກໍເປັນບ່ອນທີ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າດັ່ງມັງກອນດ້ວຍ. ຈາກນັ້ນ ໂຢນາໄດ້ປະກາດຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍແກ່ໂລກ ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຊຸບຊີວິດຂຶ້ນພ້ອມກັບໂມເຊແລະເອລີຢາໃນປີ 2024. ວິນຍານເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຕາຍຢູ່ຕາມຖະໜົນແຫ່ງໂຊໂດມແລະເອຢິບ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍຖືກຊຸບຊີວິດຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນເກຣງໄກຂອງເອເຊກຽນ. ໃນເວລາແຫ່ງການຊຸບຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາກາຍເປັນໝາຍສຳຄັນຂອງໂຢນາ, ເພາະລາວເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຕາຍແລະຖືກຊຸບຊີວິດຂຶ້ນເພື່ອປະກາດຂ່າວສານສຸດທ້າຍແກ່ນີນະເວ. ໂຢນາໃນທ້ອງປາວານ, ດານີເອນໃນຖ້ຳສິງໂຕ, ຢອນໃນໝໍ້ນ້ຳມັນທີ່ກຳລັງເດືອດ ເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຜ່ານປະສົບການແຫ່ງຄວາມຕາຍແລະການຊຸບຊີວິດແບບສັນຍາລັກ. ການເຈີມຕັ້ງໃນເຫດການ 9/11 ຈົນເຖິງການຊຸບຊີວິດຂອງກອງທັບອັນເກຣງໄກຂອງເອເຊກຽນ ເປັນຕົວແທນຂອງບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດຈົນເຖິງການຊຸບຊີວິດຂອງພຣະອົງ.

> ພວກຟາຣິສີກັບພວກສະດູກາຍກໍໄດ້ມາ, ແລະເພື່ອທົດລອງພຣະອົງ ຈຶ່ງຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະແດງໝາຍສຳຄັນຈາກສະຫວັນໃຫ້ເຂົາເຫັນ. ພຣະອົງຈຶ່ງຕອບແລະກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ເມື່ອຮອດຕອນແລງ ພວກເຈົ້າກ່າວວ່າ, ອາກາດຈະແຈ່ມໃສ: ເພາະທ້ອງຟ້າແດງ. ແລະໃນຕອນເຊົ້າ, ວັນນີ້ອາກາດຈະຮ້າຍ: ເພາະທ້ອງຟ້າແດງແລະມືດຄຶ້ມ. ໂອ ພວກຄົນໜ້າຊື່ໃຈຄົດເອີຍ, ພວກເຈົ້າສາມາດວິນິດໄສເບິ່ງໜ້າຕາຂອງທ້ອງຟ້າ; ແຕ່ຈະວິນິດໄສໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການເວລາບໍ່ໄດ້ຫຼື? ຊົ່ວອາຍຸຄົນທີ່ຊົ່ວຮ້າຍແລະຫຼິ້ນຊູ້ສະແຫວງຫາໝາຍສຳຄັນ; ແລະຈະບໍ່ມີໝາຍສຳຄັນໃດຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຊົ່ວອາຍຸນັ້ນ, ນອກຈາກໝາຍສຳຄັນຂອງສາດສະດາໂຢນາ. ແລະພຣະອົງກໍຊົງປະພວກເຂົາໄປ ແລະສະເດັດຈາກໄປ. ມັດທາຍ 16:1–4.

ປາຕິຫານອັນສູງສຸດແມ່ນການຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍຂອງລາຊາຣັດ.

> “ໃນການຊັກຊ້າທີ່ຈະມາຫາລາຊະໂຣ, ພຣະຄຣິດມີພຣະປະສົງແຫ່ງພຣະເມດຕາຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະອົງ. ພຣະອົງຊັກຊ້າຢູ່, ເພື່ອວ່າໂດຍການຊົງຊຸບລາຊະໂຣໃຫ້ຟື້ນຂຶ້ນຈາກຄວາມຕາຍ ພຣະອົງຈະຊົງປະທານຫຼັກຖານອີກປະການໜຶ່ງແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຜູ້ດື້ດຶງ ແລະ ບໍ່ເຊື່ອ ວ່າພຣະອົງຄື ‘ການຟື້ນຄືນຊີວິດ ແລະ ຊີວິດ’ ຢ່າງແທ້ຈິງ. ພຣະອົງບໍ່ປາຖະໜາທີ່ຈະປ່ອຍຄວາມຫວັງທັງໝົດສໍາລັບປະຊາຊົນນັ້ນ, ຄືຝູງແກະທຸກຍາກ ແລະ ຫຼົງທາງແຫ່ງວົງວານອິສຣາເອນ. ພຣະທັຍຂອງພຣະອົງແຕກສະລາຍເພາະຄວາມບໍ່ກັບໃຈຂອງພວກເຂົາ. ໃນພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງຕັ້ງພຣະປະສົງທີ່ຈະປະທານຫຼັກຖານອີກຄັ້ງໜຶ່ງແກ່ພວກເຂົາ ວ່າພຣະອົງຄືຜູ້ຟື້ນຟູ, ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນຜູ້ສາມາດນໍາຊີວິດ ແລະ ອະມະຕະພາບມາສໍາແດງໃຫ້ປະຈັກ. ນີ້ຈະເປັນຫຼັກຖານທີ່ພວກປະໂລຫິດຈະບໍ່ອາດຕີຄວາມຜິດໄດ້. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນແຫ່ງການຊັກຊ້າຂອງພຣະອົງໃນການໄປບ້ານເບທານີ. ການອັດສະຈັນອັນສູງສຸດນີ້, ຄືການຊົງຊຸບລາຊະໂຣໃຫ້ຟື້ນຂຶ້ນ, ຈະເປັນການປະທັບຕາຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະ ເໜືອການອ້າງສິດວ່າຊົງມີພຣະທໍາມະຊາດເປັນພຣະເຈົ້າ.” The Desire of Ages, 528, 529.

ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງລໍຖ້າກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ລາຊາໂຣຟື້ນຄືນມາ, ແລະລາຊາໂຣບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ “ການອັດສະຈັນອັນສູງສຸດ” ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນ “ການປະທັບຕາ” ເທິງພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າອີກດ້ວຍ. ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ໝາຍສຳຄັນຂອງໂຢນາແມ່ນໝາຍສຳຄັນພຽງອັນດຽວສຳລັບຊົ່ວອາຍຸທີ່ຫລິ້ນຊູ້ແລະຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ. ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະເຫັນວ່າ ເວລາຂອງຂະບວນການປະທັບຕານັ້ນມີຄວາມຈຳເພາະຢ່າງຍິ່ງ. ໃນຕອນຂໍ້ຄວາມທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາ ທີ່ຊື່ຂອງເປໂຕຖືກປ່ຽນນັ້ນ ມັນແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່ານັບຈາກຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງເລີ່ມເປີດເຜີຍວ່າພຣະອົງຈະຕ້ອງຖືກນຳໄປປະຫານຊີວິດ, ແຕ່ໃນຂໍ້ສຸດທ້າຍ ມັດທາຍໄດ້ບັນທຶກວ່າ, “Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ.” ແລ້ວໃນຂໍ້ຖັດໄປທັນທີ ທ່ານໄດ້ບັນທຶກວ່າ, “From that time forth began Jesus to shew unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.”

ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍພຣະເຢຊູຊົງຖາມວ່າ ຜູ້ຄົນຄິດວ່າພຣະອົງເປັນຜູ້ໃດ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍຊົງຖາມຕິດຕາມບັນດາສາວົກວ່າ ພວກເຂົາຄິດວ່າພຣະອົງເປັນຜູ້ໃດ.

> ເມື່ອພຣະເຢຊູເສດັດເຂົ້າໄປໃນເຂດແດນເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຖາມພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ, “ຜູ້ຄົນທັງຫລາຍເວົ້າວ່າ ເຮົາຜູ້ເປັນບຸດມະນຸດນັ້ນແມ່ນຜູ້ໃດ?” ພວກເຂົາກໍທູນວ່າ, “ບາງຄົນວ່າພຣະອົງແມ່ນໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ; ບາງຄົນວ່າເອລີຢາ; ແລະຄົນອື່ນໆ ວ່າເຢເຣມີຢາ ຫລືຜູ້ພະຍາກອນຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ.” ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ແຕ່ພວກເຈົ້າເວົ້າວ່າ ເຮົາແມ່ນຜູ້ໃດ?” ມັດທາຍ 16:13–15.

ເມື່ອເປໂຕຕອບ ທ່ານໄດ້ຊີ້ບອກຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າ ພຣະເຢຊູເປັນພຣະຄຣິດ ແລະເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ຄຳວ່າ “ພຣະຄຣິດ” ແມ່ນຄຳພາສາກຣີກສຳລັບຄຳພາສາເຮັບເຣີ “ເມຊີອາ”. ພຣະເຢຊູຊົງຍົກຄຳຖາມຂຶ້ນກ່ຽວກັບວ່າພຣະອົງເປັນຜູ້ໃດ ແລະຊົງນຳພວກສາວົກໄປສູ່ຄວາມຈິງວ່າ ພຣະອົງເປັນພຣະເມຊີອາ ແຕ່ໃນທັນທີນັ້ນພຣະອົງກໍຊົງສັ່ງພວກເຂົາວ່າ ຢ່າບອກຜູ້ໃດ. ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລີ່ມສອນວ່າ ພຣະອົງຈະຊົງເຮັດໃຫ້ໝຸດໝາຍທັງຊາວສາມປະການໃນສາມບົດສຸດທ້າຍຂອງພຣະທຳມັດທາຍສຳເລັດຄົບຖ້ວນ, ແຕ່ໂດຍຄວາມຈຳເປັນ ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບພຣະຄຣິດນັ້ນ ຈະຕ້ອງຖືກເປີດເຜີຍອອກເປັນລຳດັບຂັ້ນຕອນ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ພິຈາລະນາໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພຣະເມຊີອາເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

## ແສງສະຫວ່າງອັນເປັນອານຟາຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ

> “ໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຂອງປີ 1846 ພວກເຮົາໄດ້ເລີ່ມຮັກສາວັນຊະບາໂຕຕາມພຣະຄຳພີ ແລະ ສອນພ້ອມທັງປົກປ້ອງມັນ. ຄວາມສົນໃຈຂອງຂ້ອຍໄດ້ຖືກດຶງໄປຫາວັນຊະບາໂຕເປັນຄັ້ງທຳອິດ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍໄປຢ້ຽມເມືອງ New Bedford, Massachusetts, ໃນຕົ້ນປີດຽວກັນນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ຮູ້ຈັກກັບຜູ້ເຖົ້າ Joseph Bates, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຍອມຮັບຄວາມເຊື່ອເຣື່ອງການສະເດັດມາແຕ່ເຊົ້າ ແລະ ເປັນຜູ້ຮ່ວມງານຢ່າງຂະຫຍັນໃນພະລະກິດນັ້ນ. ຜູ້ເຖົ້າ B. ໄດ້ຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແລະ ຍ້ຳເນັ້ນເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງມັນ. ຂ້ອຍຍັງບໍ່ຮູ້ສຶກເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງມັນ ແລະ ຄິດວ່າຜູ້ເຖົ້າ B. ຜິດພາດທີ່ໃຫ້ນ້ຳໜັກແກ່ພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ຫຼາຍກວ່າອີກເກົ້າຂໍ້. ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານນິມິດແກ່ຂ້ອຍເກືອບກັບສະຖານນະມັດສະການໃນສະຫວັນ. ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກເປີດອອກໃນສະຫວັນ ແລະ ຂ້ອຍໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນຫີບພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍຝາແຫ່ງພຣະກະລຸນາ. ມີທູດສະຫວັນສອງອົງຢືນຢູ່ ອົງໜຶ່ງຢູ່ແຕ່ລະປາຍຂອງຫີບ, ກາງປີກຂອງພວກເຂົາກາງອອກປົກຄຸມເໜືອຝາແຫ່ງພຣະກະລຸນາ, ແລະ ໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາຫັນໄປທາງຝານັ້ນ. ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄປກັບຂ້ອຍໄດ້ແຈ້ງແກ່ຂ້ອຍວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາບໍລິວານແຫ່ງສະຫວັນທັງປວງ ທີ່ຈ້ອງມອງໄປຍັງພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຢຳເກງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຂຽນໂດຍນິ້ວພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຢຊູໄດ້ຍົກຝາຂອງຫີບຂຶ້ນ ແລະ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນກະດານຫີນທີ່ມີພຣະບັນຍັດສິບປະການຖືກຂຽນໄວ້. ຂ້ອຍປະຫຼາດໃຈຢ່າງຍິ່ງເມື່ອເຫັນພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ຢູ່ກາງພຣະບັນຍັດທັງສິບຢ່າງແທ້ຈິງ ໂດຍມີລັດສະໝີແຫ່ງແສງອັນອ່ອນນຸ່ມລ້ອມຮອບມັນຢູ່. ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ນີ້ແມ່ນພຽງຂໍ້ດຽວໃນບັນດາສິບຂໍ້ ທີ່ກຳນົດຊີ້ແຈງເຖິງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ສັນພະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ. ເມື່ອຮາກຖານຂອງແຜ່ນດິນໂລກຖືກວາງລົງ ເມື່ອນັ້ນຮາກຖານຂອງວັນຊະບາໂຕກໍໄດ້ຖືກວາງລົງເຊັ່ນກັນ.’” Testimonies, volume 1, 75.

## ແສງສະຫວ່າງໂອເມກາຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ສາມັກຄີຄົບຫາກັບພຣະເຈົ້າ ດຳເນີນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ. ພວກເຂົາບໍ່ລົບຫລູ່ພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງຕົນໂດຍການເຮັດໃຫ້ທາງຂອງຕົນເສື່ອມຊາມຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມສະຫວ່າງຈາກສະຫວັນສ່ອງສາຍເຫນືອພວກເຂົາ. ເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງປະຫວັດສາດໂລກນີ້, ຄວາມຮູ້ຂອງພວກເຂົາເກືອບກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ ແລະກ່ຽວກັບຄຳພະຍາກອນທັງຫລາຍທີ່ເກືອບກັບພຣະອົງ ຍິ່ງເພີ່ມພູນຢ່າງຫລວງຫລາຍ. ໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກເຂົາມີຄຸນຄ່າອັນຫາທີ່ສຸດມິໄດ້; ເພາະພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັບພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ. ສຳລັບພວກເຂົາ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າງົດງາມ ແລະນ່າຮັກຢ່າງຫາທີ່ປຽບມິໄດ້. ພວກເຂົາເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງພຣະວັດຈະນະນັ້ນ. ຄວາມຈິງຖືກເປີດອອກແກ່ພວກເຂົາ. ຄຳສອນເລື່ອງການບັງເກີດເປັນມະນຸດຂອງພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມໄວ້ດ້ວຍລັດສະໝີອັນອ່ອນໂຍນ. ພວກເຂົາເຫັນວ່າ ພຣະຄຳພີແມ່ນກຸນແຈທີ່ໄຂຄວາມລັບທັງປວງ ແລະແກ້ໄຂຄວາມຍາກລຳບາກທັງສິ້ນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຮັບຄວາມສະຫວ່າງ ແລະດຳເນີນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງ ຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະທຳໄດ້, ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ລັງເລໃນການຍົກເອົາໄມ້ກາງແຂນຂຶ້ນ ແລະຕິດຕາມພຣະເຢຊູ ຈະເຫັນຄວາມສະຫວ່າງໃນຄວາມສະຫວ່າງຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

Back to Articles