Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-One

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຫົກສິບເອັດ

Unveiling the Prophetic Tapestry: Understanding Daniel’s Visions, the Covenant, and the Sealing Time in the Last Days

ການເປີດເຜີຍຜືນຜ້າແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ: ຄວາມເຂົ້າໃຈນິມິດຂອງດານີເອນ, ພັນທະສັນຍາ, ແລະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໃນຍຸກສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 25, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Gabriel came to Daniel in chapter nine to provide him with skill and understanding of the two visions which had been represented in chapter eight.

ກາບຣີເອນໄດ້ມາຫາດານີເອນໃນບົດທີ່ເກົ້າ ເພື່ອປະທານຄວາມສາມາດແລະຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ທ່ານ ກ່ຽວກັບນິມິດທັງສອງປະການທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນບົດທີ່ແປດ.

> And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:22, 23.

> ແລະທ່ານໄດ້ແຈ້ງແກ່ຂ້ານ້ອຍ ແລະໄດ້ກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ໂອ ດານີເອນ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກມາເພື່ອໃຫ້ທ່ານມີປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ. ຕັ້ງແຕ່ເມື່ອເລີ່ມຄຳວິງວອນຂອງທ່ານ ພຣະບັນຊາໄດ້ອອກມາແລ້ວ ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພື່ອສະແດງແກ່ທ່ານ; ເພາະວ່າທ່ານເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຮັກຢ່າງຍິ່ງ: ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເລື່ອງນັ້ນ ແລະພິຈາລະນານິມິດ. ດານີເອນ 9:22, 23.

In order for Daniel to have the “understanding” he needed, Gabriel told him to understand both the “matter” and the “vision.” The “matter” was the vision of the trampling down of the sanctuary and host, and the “vision,” was the vision of the appearance of October 22, 1844. Sister White also emphasizes these two visions when she informs us that, Daniel was seeking to understand the relation of the seventy year captivity and the twenty-three hundred years. The seventy years are what Gabriel identified as the “matter” and the “vision” was the twenty-three hundred years. Daniel represents the “wise” of the last days, when Gabriel provides the interpretation of the twenty-three hundred years. The “wise” recognize both the “matter” and the “vision,” in Gabriel’s interpretation, the wicked do not understand. The Millerites understood the “matter” and “vision,” but only in a limited fashion.

ເພື່ອໃຫ້ດານີເອນມີ “ຄວາມເຂົ້າໃຈ” ທີ່ທ່ານຈຳເປັນ, ກາບຣີເອນໄດ້ບອກໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໃຈທັງ “ເລື່ອງ” ແລະ “ນິມິດ.” “ເລື່ອງ” ນັ້ນຄືນິມິດກ່ຽວກັບການຢຽບຍ່ຳສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງພົນ, ແລະ “ນິມິດ” ນັ້ນ ຄືນິມິດກ່ຽວກັບການປາກົດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ, 1844. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກໍເນັ້ນໜັກເຖິງນິມິດສອງຢ່າງນີ້ເຊັ່ນກັນ ເມື່ອນາງແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ດານີເອນກຳລັງສະແຫວງຫາທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງການເປັນຊະເລີຍເຈັດສິບປີ ແລະ ສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ. ເຈັດສິບປີນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ກາບຣີເອນໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ເລື່ອງ” ແລະ “ນິມິດ” ນັ້ນຄືສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ. ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ໃນວັນສຸດທ້າຍ ເມື່ອກາບຣີເອນໃຫ້ຄຳຕີຄວາມຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ. “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຮັບຮູ້ທັງ “ເລື່ອງ” ແລະ “ນິມິດ” ໃນຄຳຕີຄວາມຂອງກາບຣີເອນ; ຄົນອະທຳບໍ່ເຂົ້າໃຈ. ພວກມິນເລີໄຣທ໌ໄດ້ເຂົ້າໃຈ “ເລື່ອງ” ແລະ “ນິມິດ” ແຕ່ພຽງໃນລັກສະນະທີ່ຈຳກັດເທົ່ານັ້ນ.

The four hundred and ninety years of probationary time, was a period that was based upon four hundred and ninety years of rebellion against the covenant of the “seven times” represented in Leviticus twenty-five and twenty-six. The seventy years captivity was the sum of all the years the land was not allowed to enjoy her rest.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການທົດລອງສີ່ຮ້ອຍເກົ້າສິບປີ ເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນຖານແຫ່ງການກະບົດຕໍ່ພັນທະສັນຍາເປັນເວລາສີ່ຮ້ອຍເກົ້າສິບປີ ຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ທີ່ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນ ເລວີຕິກຸນ ບົດ 25 ແລະ 26. ການເປັນຊະເລີຍເຈັດສິບປີ ແມ່ນຜົນລວມຂອງບັນດາປີທັງໝົດທີ່ແຜ່ນດິນບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຊື່ນຊົມການພັກສະຫງົບຂອງນາງ.

The week that Christ confirmed the covenant with many, was an illustration of the quarrel of his covenant, as represented by two periods of twelve hundred and sixty days. That prophetic week was divided by the cross, which typifies the seal of God.

ອາທິດທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາກັບຄົນເປັນອັນຫຼາຍ ເປັນພາບປະກອບຂອງການໂຕ້ແຍ້ງເພື່ອພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍສອງຊ່ວງເວລາ ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ. ອາທິດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນນັ້ນໄດ້ຖືກແບ່ງອອກໂດຍກາງເຂນ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.” Manuscript Releases, volume 21, 52.

> “ເຄື່ອງໝາຍປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຊຶ່ງຖືກປະທັບໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແມ່ນຫຍັງ? ມັນແມ່ນເຄື່ອງໝາຍອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງທູດສະຫວັນສາມາດອ່ານໄດ້ ແຕ່ຕາມະນຸດອ່ານບໍ່ໄດ້; ເພາະວ່າທູດແຫ່ງການທຳລາຍຈະຕ້ອງເຫັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການໄຖ່ນີ້. ຈິດໃຈອັນມີປັນຍາໄດ້ເຫັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງໄມ້ກາງແຂນທີ່ຄານວາຣີ ຢູ່ເທິງບຸດຊາຍແລະບຸດຍິງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຮັບເປັນບຸດທິດາຂອງພຣະອົງ. ບາບແຫ່ງການຝ່າຝືນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກຍົກອອກໄປ. ພວກເຂົານຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງງານອະພິເສກສົມລົດ ແລະເຊື່ອຟັງ ພ້ອມທັງສັດຊື່ຕໍ່ພຣະບັນຍັດທຸກປະການຂອງພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, volume 21, 52.

That week typified two periods of twelve hundred and sixty years divided at the Sunday law of 538, (the mark of the beast) in which paganism and then papalism trampled down the sanctuary and the host. For twelve hundred and sixty days, Christ gave His testimony, then for another twelve hundred and sixty days, Christ gave the same testimony through His disciples. For twelve hundred and sixty years, Satan gave his testimony, through paganism, and then for another twelve hundred and sixty years, Satan gave his testimony through the papacy.

ອາທິດນັ້ນເປັນແບບຢ່າງຂອງສອງຊ່ວງເວລາ ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ ທີ່ຖືກແບ່ງອອກທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນປີ 538, (ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ) ໃນຊຶ່ງລັດທິນອກຮີດ ແລະຕໍ່ມາລະບົບສັນຕະປາປາ ໄດ້ຢຽບຍ່ຳສະຖານບໍລິສຸດ ແລະກອງທັບ. ຕະຫຼອດ ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານຄຳພະຍານຂອງພຣະອົງ, ແລ້ວຕໍ່ມາອີກ ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານຄຳພະຍານດຽວກັນນັ້ນຜ່ານທາງພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ. ຕະຫຼອດ ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ຊາຕານໄດ້ໃຫ້ຄຳພະຍານຂອງມັນຜ່ານທາງລັດທິນອກຮີດ, ແລະຕໍ່ມາອີກ ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ຊາຕານໄດ້ໃຫ້ຄຳພະຍານຂອງມັນຜ່ານທາງລະບົບສັນຕະປາປາ.

The covenant, which through ancient Israel’s disobedience, became God’s “quarrel,” was the covenant of Leviticus chapter twenty-five, that outlined the land resting, and the jubilee that was to be celebrated every forty-ninth year.

ພັນທະສັນຍາຊຶ່ງໂດຍການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ໄດ້ກາຍເປັນ “ຂໍ້ພິພາດ” ຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຄືພັນທະສັນຍາໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີ 25 ຊຶ່ງໄດ້ກໍານົດເຖິງການໃຫ້ແຜ່ນດິນໄດ້ພັກ ແລະປີຢູບີລີທີ່ຈະຕ້ອງຖືກສະຫຼອງໃນທຸກໆປີທີສີ່ສິບເກົ້າ.

> And the Lord spake unto Moses in mount Sinai, saying, Speak unto the children of Israel, and say unto them, When ye come into the land which I give you, then shall the land keep a sabbath unto the Lord. Six years thou shalt sow thy field, and six years thou shalt prune thy vineyard, and gather in the fruit thereof; But in the seventh year shall be a sabbath of rest unto the land, a sabbath for the Lord: thou shalt neither sow thy field, nor prune thy vineyard. That which groweth of its own accord of thy harvest thou shalt not reap, neither gather the grapes of thy vine undressed: for it is a year of rest unto the land. And the sabbath of the land shall be meat for you; for thee, and for thy servant, and for thy maid, and for thy hired servant, and for thy stranger that sojourneth with thee, And for thy cattle, and for the beast that are in thy land, shall all the increase thereof be meat. And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubile to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. And ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty throughout all the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubile unto you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall return every man unto his family. A jubile shall that fiftieth year be unto you: ye shall not sow, neither reap that which groweth of itself in it, nor gather the grapes in it of thy vine undressed. For it is the jubile; it shall be holy unto you: ye shall eat the increase thereof out of the field. In the year of this jubile ye shall return every man unto his possession. Leviticus 25:1–13.

> ແລະພຣະເຢໂຫວາໄດ້ຕັດກັບໂມເຊເທິງພູເຂົາຊີນາຍວ່າ, “ຈົ່ງກ່າວແກ່ບັນດາລູກຫລານອິດສະຣາເອນ ແລະບອກເຂົາທັງຫລາຍວ່າ, ເມື່ອພວກເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນຊຶ່ງເຮົາໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ ແຜ່ນດິນນັ້ນຈະຕ້ອງຮັກສາວັນຊະບາໂຕຖວາຍແດ່ພຣະເຢໂຫວາ. ຫົກປີເຈົ້າຈະຫວ່ານນາຂອງເຈົ້າ ແລະຫົກປີເຈົ້າຈະຕັດແຕ່ງສວນອະງຸ່ນຂອງເຈົ້າ ແລະເກັບກ່ຽວຜົນຂອງມັນ; ແຕ່ໃນປີທີເຈັດ ແຜ່ນດິນຈະມີວັນຊະບາໂຕແຫ່ງການພັກຜ່ອນ ເປັນວັນຊະບາໂຕຖວາຍແດ່ພຣະເຢໂຫວາ; ເຈົ້າຈະບໍ່ຫວ່ານນາຂອງເຈົ້າ ແລະຈະບໍ່ຕັດແຕ່ງສວນອະງຸ່ນຂອງເຈົ້າ. ສິ່ງທີ່ງອກຂຶ້ນເອງຈາກການເກັບກ່ຽວຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າຈະບໍ່ກ່ຽວ ແລະຈະບໍ່ເກັບພວງອະງຸ່ນຈາກເຄືອອະງຸ່ນທີ່ບໍ່ໄດ້ຕັດແຕ່ງຂອງເຈົ້າ; ເພາະວ່ານັ້ນເປັນປີແຫ່ງການພັກຜ່ອນສຳລັບແຜ່ນດິນ. ແລະວັນຊະບາໂຕຂອງແຜ່ນດິນຈະເປັນອາຫານສຳລັບພວກເຈົ້າ; ສຳລັບເຈົ້າ ແລະສຳລັບທາດຊາຍຂອງເຈົ້າ ແລະທາດຍິງຂອງເຈົ້າ ແລະລູກຈ້າງຂອງເຈົ້າ ແລະຄົນຕ່າງດ້າວທີ່ອາໄສຢູ່ກັບເຈົ້າ, ແລະສຳລັບຝູງສັດຂອງເຈົ້າ ແລະສັດປ່າທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າ; ຜົນຜະລິດທັງໝົດຂອງມັນຈະເປັນອາຫານ. ແລະເຈົ້າຈະນັບສຳລັບຕົນເອງເຈັດຊະບາໂຕແຫ່ງປີ ຄືເຈັດເທື່ອຂອງເຈັດປີ; ແລະຊ່ວງເວລາຂອງເຈັດຊະບາໂຕແຫ່ງປີນັ້ນຈະເປັນສີ່ສິບເກົ້າປີສຳລັບເຈົ້າ. ແລ້ວເຈົ້າຈະໃຫ້ເປົ່າແກແຫ່ງປີຢູບີລີໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນທີເຈັດ; ໃນວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນ ພວກເຈົ້າຈະໃຫ້ສຽງແກດັງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນຂອງພວກເຈົ້າ. ແລະພວກເຈົ້າຈະຊຳລະປີທີຫ້າສິບໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະປະກາດເສຣີພາບທົ່ວແຜ່ນດິນແກ່ຜູ້ອາໄສຢູ່ທັງໝົດໃນນັ້ນ; ມັນຈະເປັນປີຢູບີລີສຳລັບພວກເຈົ້າ; ແລະທຸກຄົນຈະກັບໄປສູ່ກຳມະສິດຂອງຕົນ ແລະທຸກຄົນຈະກັບໄປສູ່ຄອບຄົວຂອງຕົນ. ປີທີຫ້າສິບນັ້ນຈະເປັນປີຢູບີລີສຳລັບພວກເຈົ້າ: ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຫວ່ານ ແລະຈະບໍ່ກ່ຽວສິ່ງທີ່ງອກຂຶ້ນເອງໃນນັ້ນ ຫລືເກັບພວງອະງຸ່ນໃນນັ້ນຈາກເຄືອອະງຸ່ນທີ່ບໍ່ໄດ້ຕັດແຕ່ງຂອງເຈົ້າ. ເພາະວ່ານັ້ນເປັນປີຢູບີລີ; ມັນຈະເປັນສິ່ງບໍລິສຸດສຳລັບພວກເຈົ້າ: ພວກເຈົ້າຈະກິນຜົນຜະລິດຂອງມັນຈາກທົ່ງນາ. ໃນປີຢູບີລີນີ້ ທຸກຄົນຈະກັບໄປສູ່ກຳມະສິດຂອງຕົນ. ພຣະນິຕິບັນຍັດ 25:1–13.

The first period of the twenty-three hundred year prophecy, as with the week Christ confirmed the covenant, and the four-hundred and ninety years is directly associated with the “seven times” of Leviticus chapters twenty-five and twenty-six.

ໄລຍະທຳອິດຂອງຄຳພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບອາທິດທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຢືນຢັນພັນທະສັນຍາ, ແລະສີ່ຮ້ອຍເກົ້າສິບປີ, ມີຄວາມກ່ຽວພັນໂດຍກົງກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີຊາວຫ້າ ແລະ ຊາວຫົກ.

> Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:2.

> ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮູ້ແລະເຂົ້າໃຈເຖິງວ່າ ນັບແຕ່ການປະກາດພຣະບັນຊາໃຫ້ຟື້ນຟູແລະກໍ່ສ້າງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຂຶ້ນໃໝ່ ຈົນເຖິງພຣະເມຊີອາ ຜູ້ຊົງເປັນເຈົ້ານາຍ ຈະມີເຈັດສັບປະດາ ແລະຫົກສິບສອງສັບປະດາ; ຖະໜົນຈະຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນອີກ ແລະກຳແພງດ້ວຍ ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາອັນລຳບາກຍາກເຂັນ. ດານີເອນ 9:2

Sixty-nine weeks beginning in 457 BC, brings you to Christ’s baptism, and the beginning of the week in which he confirmed the covenant, which was the covenant of God’s “quarrel.” But there was a week of weeks (forty-nine years), that was isolated from the sixty-nine weeks by the phrase “seven weeks, and threescore and two weeks.” Beginning in 457 BC, there was to be forty-nine years, a clear reference to the covenant of Leviticus chapter twenty-five, and to the jubilee celebration. Those forty-nine years were not only a symbol of the jubilee cycles, but also of Pentecost, which is the fiftieth day that follows the forty-nine days of the feast of weeks.

ຫົກສິບເກົ້າອາທິດ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ນຳທ່ານໄປເຖິງການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ ແລະເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອາທິດນັ້ນ ຊຶ່ງໃນອາທິດນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາ ອັນເປັນພັນທະສັນຍາແຫ່ງ “ການໂຕ້ແຍ້ງ” ຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ມີອາທິດໜຶ່ງແຫ່ງອາທິດທັງຫຼາຍ (ສີ່ສິບເກົ້າປີ) ຊຶ່ງຖືກແຍກອອກຈາກຫົກສິບເກົ້າອາທິດ ໂດຍວະລີ “ເຈັດອາທິດ ແລະ ຫົກສິບສອງອາທິດ.” ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈະຕ້ອງມີສີ່ສິບເກົ້າປີ ຊຶ່ງເປັນການອ້າງອີງຢ່າງແຈ້ງຊັດເຖິງພັນທະສັນຍາໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີ ຊາວຫ້າ ແລະເຖິງການສະຫຼອງປີຢູບິລີ. ສີ່ສິບເກົ້າປີນັ້ນ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສັນຍະລັກຂອງວົງຈອນປີຢູບິລີເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງເພນເຕກອດນຳດ້ວຍ ຊຶ່ງເປັນວັນທີຫ້າສິບ ທີ່ຕາມຫຼັງສີ່ສິບເກົ້າວັນຂອງງານສະຫຼອງອາທິດ.

The first forty-nine years of the twenty-three hundred years, the four hundred and ninety years, and the week the covenant was confirmed are all directly connected with the twenty-five hundred and twenty years, represented as “seven times,” in Leviticus twenty-six. Every element of the twenty-three hundred year prophecy is directly connected to the “seven times” which Adventism set aside and rejected in 1863. The “seven times” is a symbol of the jubilee covenant, and for this reason it is also to be noted that when the twenty-three hundred years ended on October 22, 1844, so too, did the twenty-five hundred and twenty years end on that very day, for Moses recorded in Leviticus chapter twenty-five:

ສີ່ສິບເກົ້າປີທຳອິດຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ, ຄື ສີ່ຮ້ອຍເກົ້າສິບປີ, ແລະ ອາທິດທີ່ພັນທະສັນຍາໄດ້ຖືກຮັບຮອງໄວ້ ລ້ວນແຕ່ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ, ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ເຈັດເທື່ອ,” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີ ຊາວຫົກ. ທຸກອົງປະກອບຂອງຄຳພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ລ້ວນແຕ່ເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ຊຶ່ງຂະບວນການ Adventism ໄດ້ວາງໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງ ແລະ ປະຕິເສດໃນປີ 1863. “ເຈັດເທື່ອ” ແມ່ນສັນຍະລັກຂອງພັນທະສັນຍາແຫ່ງປີຢູບິລີ, ແລະ ດ້ວຍເຫດນີ້ ກໍຄວນຈະສັງເກດໄວ້ດ້ວຍວ່າ ເມື່ອສອງພັນສາມຮ້ອຍປີໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີກໍໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນນັ້ນເຊັ່ນດຽວກັນ, ເພາະໂມເຊໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີ ຊາວຫ້າ ວ່າ:

> And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubile to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:8, 9.

> ແລະເຈົ້າຈົ່ງນັບປີສະບາໂຕເຈັດຄັ້ງສຳລັບຕົນເອງ, ຄືເຈັດເທື່ອໆລະເຈັດປີ; ແລະໄລຍະເວລາຂອງປີສະບາໂຕທັງເຈັດຄັ້ງນັ້ນ ຈະເປັນສີ່ສິບເກົ້າປີສຳລັບເຈົ້າ. ແລ້ວເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ເປົ່າແກສຽງດັງໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນທີເຈັດ; ໃນວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ເປົ່າແກໄປທົ່ວແຜ່ນດິນຂອງພວກເຈົ້າ. ພຣະທຳເລວີ 25:8, 9

Every prophetic period within the twenty-three hundred years, is directly associated with the “seven times” of Leviticus twenty-six, including the day both prophetic periods ended. The first forty-nine years identified the work of rebuilding and restoring Jerusalem that would be finalized as God’s people came out of Babylon. The temple was finished before the third decree, as was the Millerite temple finished before the third angel arrived. Yet after 457 BC, “the street” still needed to “be built again, and the wall, even in troublous times.” As Alpha and Omega, Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing, and after October 22, 1844, the Millerites were to finish “the street” “and the wall,” “in troublous times.”

ທຸກໄລຍະເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ຢູ່ພາຍໃນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ລ້ວນມີຄວາມສຳພັນໂດຍກົງກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນເລວີນິຕິ ບົດ 26 ລວມທັງວັນທີ່ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທັງສອງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍ. ສີ່ສິບເກົ້າປີທໍາອິດໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງພາລະກິດແຫ່ງການກໍ່ສ້າງໃໝ່ແລະການຟື້ນຟູເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງຈະສໍາເລັດລົງເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ພຣະວິຫານໄດ້ຖືກສ້າງສໍາເລັດກ່ອນພຣະບັນຍັດຄັ້ງທີສາມ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະວິຫານຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ສໍາເລັດກ່ອນທີ່ທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະມາເຖິງ. ແຕ່ພາຍຫຼັງຈາກ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ., “ຖະໜົນ” ຍັງຈໍາເປັນຕ້ອງ “ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ ແລະກໍາແພງດ້ວຍ ໃນຍາມອັນລໍາບາກ.” ໃນຐານະທີ່ພຣະເຢຊູເປັນອັນຟາແລະໂອເມກາ ພຣະອົງຊົງສະແດງປາຍທາງຂອງສິ່ງໜຶ່ງດ້ວຍການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ເສມອ, ແລະພາຍຫຼັງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ຈະຕ້ອງເຮັດ “ຖະໜົນ” ແລະ “ກໍາແພງ” ໃຫ້ສໍາເລັດ “ໃນຍາມອັນລໍາບາກ.”

Sister White identifies the literal wall of protection around Jerusalem as a symbol of God’s law, and immediately after October 22, 1844, the faithful were led into the heavenly sanctuary and recognized God’s law (the wall). In order to recognize God’s law, including the Sabbath, the Millerites were led back to the covenant of ancient Israel. The restoration of the literal “street,” is the restoration that was spiritually accomplished when the Millerites returned to Jeremiah’s “old paths”. The “troublous times” that were to be in the period the wall and street were established was to be accomplished after 1844, and the Civil War that was then approaching, and soon beginning in that very history, represented those troublous times.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຊີ້ວ່າ ກຳແພງແຫ່ງການປົກປ້ອງຮອບນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຕາມຕົວອັກສອນ ເປັນສັນຍາລັກຂອງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະທັນທີຫຼັງຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຜູ້ຊື່ສັດໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ ແລະໄດ້ຮັບຮູ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ (ກຳແພງ). ເພື່ອຈະຮັບຮູ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຮວມທັງວັນຊະບາໂຕ, ກຸ່ມມິນເລີໄດ້ຖືກນຳກັບໄປຫາພັນທະສັນຍາຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ. ການຟື້ນຟູ “ຖະໜົນ” ຕາມຕົວອັກສອນ ແມ່ນການຟື້ນຟູທີ່ໄດ້ສຳເລັດລົງທາງຈິດວິນຍານ ເມື່ອກຸ່ມມິນເລີໄດ້ກັບຄືນໄປຫາ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ຂອງເຢເຣມີຢາ. ແລະ “ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ” ທີ່ຈະມີຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ກຳແພງແລະຖະໜົນຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນນັ້ນ ແມ່ນຈະສຳເລັດຂຶ້ນຫຼັງຈາກ 1844, ແລະສົງຄາມກາງເມືອງທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາໃນເວລານັ້ນ ແລະບໍ່ດົນກໍເລີ່ມຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດນັ້ນເອງ ເປັນຕົວແທນຂອງເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກນັ້ນ.

Had they been faithful they would have reached the symbolic fiftieth year of the jubilee (where the slaves are released), which was also represented by the fiftieth day of Pentecost (where the message of emancipation goes to all the world). But after 1844 most opposed the Sabbath light, and in 1863, they also rejected the message of Moses (the “seven times”), which had been delivered to them by Elijah (William Miller.) In other words, they turned away from “the street” (the old paths) that they were to restore and walk in.

ຖ້າຫາກພວກເຂົາໄດ້ສັດຊື່ ພວກເຂົາຄົງຈະໄດ້ບັນລຸເຖິງປີທີຫ້າສິບອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງປີຢູບິລີ (ບ່ອນທີ່ທາດຖືກປ່ອຍໃຫ້ເປັນອິດສະຫຼະ) ຊຶ່ງຍັງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນທີຫ້າສິບຂອງເພນເຕກອດອີກດ້ວຍ (ບ່ອນທີ່ຂ່າວສານແຫ່ງການປົດປ່ອຍຖືກສົ່ງອອກໄປສູ່ຊາວໂລກທັງປວງ). ແຕ່ຫຼັງຈາກປີ 1844 ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ໄດ້ຄັດຄ້ານແສງສະຫວ່າງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕ, ແລະໃນປີ 1863 ພວກເຂົາຍັງໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂມເຊ (“ເຈັດເທື່ອ”) ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳມາສົ່ງເຖິງພວກເຂົາໂດຍເອລີຢາ (William Miller.) ໃນອີກນັຍໜຶ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ຫັນໜີຈາກ “ຖະໜົນ” (ທາງເກົ່າແກ່) ຊຶ່ງພວກເຂົາຄວນຈະຟື້ນຟູແລະດຳເນີນໄປໃນນັ້ນ.

Jesus always illustrates the end by the beginning, and when the parable of the ten virgins is repeated in the last days, the work of restoring Jerusalem is again to be accomplished. The “street and wall” will be built in “troublous times”. We are now entering into those troublous times. October 22, 1844, typifies the soon-coming Sunday law, so when the “hour of the great earthquake,” of Revelation eleven arrives, the street and wall will be built in troublous times. We will now identify those troublous times as the “angering of the nations” produced by the escalating warfare of Islam.

ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ການເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະແດງປາຍທາງຢູ່ສະເໝີ, ແລະເມື່ອຄຳອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນຖືກກ່າວຊ້ຳອີກໃນວັນສຸດທ້າຍ, ພາລະກິດແຫ່ງການຟື້ນຟູເຢຣູຊາເລັມກໍຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດອີກຄັ້ງ. “ຖະໜົນແລະກຳແພງ” ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນ “ເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກ”. ບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງກ້າວເຂົ້າສູ່ເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກນັ້ນ. ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອ “ໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນ ພຣະນິມິດ 11 ມາເຖິງ, ຖະໜົນແລະກຳແພງຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກ. ບັດນີ້ພວກເຮົາຈະລະບຸເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກນັ້ນວ່າເປັນ “ການໂກດເຄືອງຂອງປະຊາຊາດທັງຫລາຍ” ອັນເກີດຈາກສົງຄາມຂອງອິສລາມທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ.

While explaining what had been previously written concerning a “time of trouble,” she gave an explanation that is recorded in the book Early Writings.

ໃນຂະນະທີ່ນາງໄດ້ອະທິບາຍສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້ກ່ຽວກັບ “ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ,” ນາງໄດ້ໃຫ້ຄຳອະທິບາຍໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປຶ້ມ Early Writings.

> “1. On page 33 is given the following: ‘I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question to unite the hearts of God’s dear, waiting saints. I saw that God had children who do not see and keep the Sabbath. They have not rejected the light upon it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully.’

> “1. ໃນໜ້າ 33 ໄດ້ມີຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້: ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ວັນຊະບາໂຕອັນບໍລິສຸດເປັນກຳແພງແຫ່ງການແບ່ງແຍກ ແລະຈະເປັນຕໍ່ໄປ ລະຫວ່າງອິສຣາເອນທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະບັນດາຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ; ແລະວ່າ ວັນຊະບາໂຕເປັນປະເດັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ຈະຮວບຮວມຈິດໃຈຂອງບັນດາວິສຸດຊົນອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ກຳລັງຄອຍຖ້າຢູ່. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າມີບຸດທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ບໍ່ເຫັນ ແລະບໍ່ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດຄວາມສະຫວ່າງກ່ຽວກັບວັນນັ້ນ. ແລະໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ ພວກເຮົາໄດ້ເຕັມບໍລິບູນດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ເມື່ອພວກເຮົາອອກໄປ ແລະປະກາດເລື່ອງວັນຊະບາໂຕຢ່າງຄົບຖ້ວນຍິ່ງຂຶ້ນ.’”

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “ທັດສະນະນີ້ໄດ້ຖືກປະທານໃນປີ 1847 ເມື່ອຍັງມີພຽງແຕ່ພວກພີ່ນ້ອງແອດເວັນທີສຈຳນວນໜ້ອຍຫຼາຍທີ່ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕ, ແລະໃນບັນດາຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກໍມີພຽງບໍ່ກີ່ຄົນທີ່ເຫັນວ່າການຖືຮັກສາວັນນັ້ນມີຄວາມສຳຄັນພຽງພໍທີ່ຈະຂີດເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກັບຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ. ບັດນີ້ ການສຳເລັດເປັນຈິງຂອງທັດສະນະນັ້ນກຳລັງເລີ່ມປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ‘ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກ,’ ທີ່ໄດ້ກ່າວເຖິງໃນທີ່ນີ້, ບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງເວລາເມື່ອໄພພິບັດທັງຫຼາຍຈະເລີ່ມຖືກເທລົງມາ, ແຕ່ໝາຍເຖິງໄລຍະເວລາສັ້ນໆກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພຣະຄຣິດຍັງຢູ່ໃນສະຖານບໍລິສຸດ. ໃນເວລານັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ພາລະກິດແຫ່ງຄວາມພົ້ນກຳລັງຈະສິ້ນສຸດລົງ, ຄວາມລຳບາກຈະເກີດຂຶ້ນເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, ແຕ່ກໍຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂັດຂວາງພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ໃນເວລານັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ,’ ຫຼືການຟື້ນຟູຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈະມາເຖິງ ເພື່ອປະທານລິດອຳນາດແກ່ສຽງດັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຕຽມພວກວິສຸດໃຫ້ສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນຊ່ວງເວລາເມື່ອໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງມາ.” Early Writings, 85.

There is a “short period of time,” that precedes the close of probation, when “the nations will be angry, yet held in check.” At the same time “the latter rain” arrives. The “angering of the nations,” is a symbol that is identified in Revelation chapter eleven.

ມີ “ໄລຍະເວລາສັ້ນໆ” ຫນຶ່ງ ທີ່ນຳໜ້າການປິດແຫ່ງໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ, ໃນເວລາທີ່ “ບັນດາປະຊາຊາດຈະພາກັນພິໂລດ ແຕ່ຍັງຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້.” ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ “ຝົນປາຍລະດູ” ກໍມາເຖິງ. “ການພິໂລດຂອງບັນດາປະຊາຊາດ” ເປັນສັນຍະລັກຢ່າງໜຶ່ງ ທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11.

> And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:18.

> ແລະບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ໂກດແຄ້ນ, ແລະພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງ, ແລະເວລາຂອງຄົນຕາຍ, ເພື່ອໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍຖືກພິພາກສາ, ແລະເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງປະທານບຳເໜັດແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຄືບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ, ແກ່ບັນດາວິສຸດຊົນ, ແລະແກ່ຜູ້ທີ່ຢຳເກງພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່; ແລະເພື່ອທຳລາຍບັນດາຜູ້ທີ່ທຳລາຍແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 11:18

Sister White comments on this verse.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້.

> “I saw that the anger of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead were separate and distinct, one following the other, also that Michael had not stood up, and that the time of trouble, such as never was, had not yet commenced. The nations are now getting angry, but when our High Priest has finished His work in the sanctuary, He will stand up, put on the garments of vengeance, and then the seven last plagues will be poured out.

> ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງບັນດາປະຊາຊາດ, ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຄົນຕາຍນັ້ນ ເປັນເຫດການທີ່ແຍກອອກຈາກກັນແລະແນ່ນອນແຕກຕ່າງກັນ, ໂດຍເກີດຕາມລໍາດັບຕໍ່ເນື່ອງກັນ; ອີກທັງມີວ່າ ມີຄາເອນຍັງບໍ່ໄດ້ລຸກຂຶ້ນ, ແລະເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລໍາບາກຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມານັ້ນ ກໍຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ບັນດາປະຊາຊາດບັດນີ້ກໍາລັງເກີດຄວາມໂກດຮ້າຍຂຶ້ນ, ແຕ່ເມື່ອມະຫາປະໂຣຫິດຂອງພວກເຮົາໄດ້ສໍາເລັດພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງໃນສະຖານບໍລິສຸດແລ້ວ, ພຣະອົງຈະລຸກຂຶ້ນ, ສວມເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ, ແລະແລ້ວໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງ.

> “I saw that the four angels would hold the four winds until Jesus’ work was done in the sanctuary, and then will come the seven last plagues.” Early Writings, 36.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ທູດສະຫວັນທັງສີ່ຈະຍຶດກຸມລົມທັງສີ່ໄວ້ ຈົນກວ່າພຣະເຢຊູຈະຊົງສຳເລັດພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງໃນສະຖານນະມັດສະການ, ແລະແລ້ວໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະມາ.” Early Writings, 36.

The “angering of the nations” occurs just before probation closes, for it is followed by the “wrath of God.” The “wrath of God” occurs when probation closes, and the “time to judge the dead,” refers to a judgment that occurs during the millennium, and does not refer to the judgment of the dead that began in 1844.

“ຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງບັນດາປະຊາຊາດ” ເກີດຂຶ້ນກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນຈະສິ້ນສຸດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ, ເພາະວ່າຫຼັງຈາກນັ້ນມີ “ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ.” “ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ” ເກີດຂຶ້ນເມື່ອເວລາແຫ່ງການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນສິ້ນສຸດລົງ, ແລະ “ເວລາທີ່ຈະພິພາກສາຄົນຕາຍ” ໝາຍເຖິງການພິພາກສາທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງພັນປີ, ແລະບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງການພິພາກສາຄົນຕາຍທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1844.

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season. And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. Revelation 20:1–4.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ຖືກະແຈຂອງຫຸບເຫວເລິກສຸດ ແລະ ມີໂສ້ໃຫຍ່ສາຍໜຶ່ງຢູ່ໃນມືຂອງລາວ. ແລະລາວໄດ້ຈັບພະຍານາກນັ້ນ ຄືງູເກົ່າແກ່ນັ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນມານຮ້າຍ ແລະ ຊາຕານ ແລະໄດ້ຜູກມັດມັນໄວ້ໜຶ່ງພັນປີ, ແລະໂຍນມັນລົງໃນຫຸບເຫວເລິກສຸດ ແລະປິດຂັງມັນໄວ້ ແລະປະທັບຕາໄວ້ເທິງມັນ ເພື່ອວ່າມັນຈະບໍ່ຫລອກລວງບັນດາປະຊາຊາດອີກຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າໜຶ່ງພັນປີນັ້ນຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ; ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ ມັນຈະຕ້ອງຖືກປ່ອຍອອກຊົ່ວລະຍະໜຶ່ງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບັນລັງຕ່າງໆ ແລະພວກເຂົາໄດ້ນັ່ງເທິງບັນລັງນັ້ນ ແລະການພິພາກສາໄດ້ຖືກປະທານແກ່ພວກເຂົາ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນດວງຈິດຂອງພວກທີ່ຖືກຕັດສີສະເພາະເພື່ອຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ ແລະເພາະພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ຫຼືຮູບຂອງມັນ ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບເຄรື່ອງໝາຍຂອງມັນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຫຼືໃນມືຂອງພວກເຂົາ; ແລະພວກເຂົາໄດ້ມີຊີວິດຂຶ້ນມາ ແລະໄດ້ຄອບຄອງຮ່ວມກັບພຣະຄຣິດເປັນເວລາໜຶ່ງພັນປີ. ພຣະນິມິດ 20:1–4.

The judgment that is “given unto” the saints, identifies that they will pass judgment upon the wicked during the millennium, not that they are judged.

ການພິພາກສາທີ່ “ຖືກມອບໃຫ້ແກ່” ບັນດາວິສຸດຊົນ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຊ່ວງພັນປີນັ້ນ ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ພິພາກສາຄົນອະທຳ ບໍ່ແມ່ນວ່າ ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຖືກພິພາກສາ.

> “During the thousand years between the first and the second resurrection the judgment of the wicked takes place. The apostle Paul points to this judgment as an event that follows the second advent. ‘Judge nothing before the time, until the Lord come, who both will bring to light the hidden things of darkness, and will make manifest the counsels of the hearts.’ 1 Corinthians 4:5. Daniel declares that when the Ancient of Days came, ‘judgment was given to the saints of the Most High.’ Daniel 7:22. At this time the righteous reign as kings and priests unto God. John in the Revelation says: ‘I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them.’ ‘They shall be priests of God and of Christ, and shall reign with Him a thousand years.’ Revelation 20:4, 6. It is at this time that, as foretold by Paul, ‘the saints shall judge the world.’ 1 Corinthians 6:2. In union with Christ they judge the wicked, comparing their acts with the statute book, the Bible, and deciding every case according to the deeds done in the body. Then the portion which the wicked must suffer is meted out, according to their works; and it is recorded against their names in the book of death.

> “ໃນລະຫວ່າງພັນປີລະຫວ່າງການຄືນມາມີຊີວິດຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ຄັ້ງທີສອງນັ້ນ ການພິພາກສາຄົນຊົ່ວຈະເກີດຂຶ້ນ. ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ຊີ້ໄປຍັງການພິພາກສານີ້ວ່າເປັນເຫດການທີ່ຕາມຫຼັງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ. ‘ຢ່າພິພາກສາສິ່ງໃດກ່ອນເວລາ ຈົນກວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສະເດັດມາ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຊົງເປີດເຜີຍສິ່ງທີ່ລີ້ລັບໃນຄວາມມືດໃຫ້ປະຈັກແຈ້ງ ແລະ ຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຄວາມຄິດໃນໃຈຂອງມະນຸດປາກົດອອກ.’ 1 ໂກຣິນໂທ 4:5. ດານີເອນປະກາດວ່າ ເມື່ອຜູ້ຊົງມີພຣະຊົນມະຢູ່ແຕ່ບູຮານການໄດ້ສະເດັດມາ ‘ການພິພາກສາກໍຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກວິສຸດທິຊົນຂອງອົງສູງສຸດ.’ ດານີເອນ 7:22. ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາຄົນຊອບທຳຈະຄອງລາດເປັນກະສັດ ແລະ ປະໂລຫິດຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າ. ໂຢຮັນໃນພຣະນິມິດໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບັນລັງຕ່າງໆ ແລະ ມີຜູ້ນັ່ງເທິງບັນລັງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ການພິພາກສາກໍຖືກມອບໃຫ້ແກ່ເຂົາ.’ ‘ເຂົາຈະເປັນປະໂລຫິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ຈະຄອງລາດຮ່ວມກັບພຣະອົງຕະຫຼອດພັນປີ.’ ພຣະນິມິດ 20:4, 6. ໃນເວລານີ້ເອງ ດັ່ງທີ່ໂປໂລໄດ້ທຳນາຍໄວ້ວ່າ ‘ພວກວິສຸດທິຊົນຈະພິພາກສາໂລກ.’ 1 ໂກຣິນໂທ 6:2. ໃນຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັບພຣະຄຣິດ ເຂົາຈະພິພາກສາຄົນຊົ່ວ ໂດຍປຽບທຽບການກະທຳຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກັບປຶ້ມບັນຍັດ ຄືພຣະຄຳພີ ແລະ ຕັດສິນທຸກກໍລະນີຕາມການກະທຳທີ່ໄດ້ເຮັດໄວ້ໃນຮ່າງກາຍ. ແລ້ວສ່ວນທີ່ຄົນຊົ່ວຈະຕ້ອງທົນທຸກນັ້ນກໍຖືກກຳນົດອອກຕາມການງານຂອງເຂົາ; ແລະ ມັນຖືກບັນທຶກໄວ້ຕໍ່ຕ້ານຊື່ຂອງເຂົາໃນປຶ້ມແຫ່ງຄວາມຕາຍ.”

> “Satan also and evil angels are judged by Christ and His people. Says Paul: ‘Know ye not that we shall judge angels?’ Verse 3. And Jude declares that ‘the angels which kept not their first estate, but left their own habitation, He hath reserved in everlasting chains under darkness unto the judgment of the great day.’ Jude 6.

> “ຊາຕານ ພ້ອມທັງທູດສະຫວັນຊົ່ວ ກໍຖືກພິພາກສາໂດຍພຣະຄຣິດ ແລະໂດຍປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຊັ່ນກັນ. ໂປໂລກ່າວວ່າ: ‘ພວກທ່ານບໍ່ຮູ້ດອກຫລືວ່າ ພວກເຮົາຈະພິພາກສາບັນດາທູດສະຫວັນ?’ ຂໍ້ 3. ແລະຢູດາກໍປະກາດວ່າ ‘ບັນດາທູດສະຫວັນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັກສາສະຖານະເດີມຂອງຕົນ ແຕ່ໄດ້ປະຖິ້ມທີ່ພຳນັກຂອງຕົນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສະຫງວນພວກເຂົາໄວ້ໃນໂສ້ຕະຫລອດນິລັນດອນພາຍໃຕ້ຄວາມມືດ ເພື່ອຮອດການພິພາກສາໃນວັນໃຫຍ່.’ ຢູດາ 6.”

> “At the close of the thousand years the second resurrection will take place. Then the wicked will be raised from the dead and appear before God for the execution of ‘the judgment written.’ Thus the revelator, after describing the resurrection of the righteous, says: ‘The rest of the dead lived not again until the thousand years were finished.’ Revelation 20:5. And Isaiah declares, concerning the wicked: ‘They shall be gathered together, as prisoners are gathered in the pit, and shall be shut up in the prison, and after many days shall they be visited.’ Isaiah 24:22.” The Great Controversy, 660, 661.

> “ເມື່ອຄົບພັນປີ ການຄືນຄົນຕາຍຄັ້ງທີສອງຈະເກີດຂຶ້ນ. ແລ້ວຄົນອະທຳຈະຖືກປຸກຂຶ້ນຈາກຄວາມຕາຍ ແລະຈະປາກົດຕົວຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຮັບການບັງຄັບໃຊ້ແຫ່ງ ‘ຄຳພິພາກສາທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້.’ ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮັບການສຳແດງ ຫຼັງຈາກໄດ້ພັນລະນາເຖິງການຄືນຄົນຕາຍຂອງຄົນຊອບທຳ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: ‘ສ່ວນຄົນຕາຍອື່ນໆນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ມີຊີວິດອີກ ຈົນກວ່າຈະຄົບພັນປີ.’ Revelation 20:5. ແລະອິຊາຢາປະກາດໄວ້ ກ່ຽວກັບຄົນອະທຳວ່າ: ‘ພວກເຂົາຈະຖືກລວບລວມເຂົ້າດ້ວຍກັນ ເໝືອນດັ່ງນັກໂທດຖືກລວບລວມໄວ້ໃນຫຼຸມ, ແລະຈະຖືກຂັງໄວ້ໃນຄຸກ, ແລະພາຍຫຼັງຫຼາຍວັນ ພວກເຂົາຈະຖືກເອີ້ນອອກມາ.’ Isaiah 24:22.” The Great Controversy, 660, 661.

It is therefore clear that “the angering of the nations” refers to the “troublous times” that comes upon the world before probation closes, and that when “the nations are angered,” they are simultaneously “held in check.”

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ “ການຖືກຍົວະໃຫ້ຊາດຕ່າງໆ ຄຽດແຄ້ນ” ໝາຍເຖິງ “ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ” ທີ່ຈະມາເຖິງໂລກກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ, ແລະເມື່ອ “ຊາດຕ່າງໆ ຄຽດແຄ້ນ,” ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ພວກເຂົາກໍ “ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້.”

> “I saw that the anger of the nations, the wrath of God, and the time to judge the dead were separate and distinct, one following the other.” Early Writings, 36.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງບັນດາປະຊາຊາດ, ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ເວລາສຳລັບການພິພາກສາຄົນຕາຍ ເປັນເຫດການທີ່ແຍກອອກຈາກກັນຢ່າງຊັດເຈນ, ໂດຍເກີດຕາມກັນໄປທີລະຢ່າງ.” Early Writings, 36.

At the time when the “nations are angered,” the latter rain begins to fall.

ໃນເວລາທີ່ “ບັນດາຊາດທັງຫຼາຍພາກັນໂກດແຄ້ນ,” ຝົນປາຍລະດູກໍເລີ່ມຕົກລົງ.

> “At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “ໃນເວລານັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ພາລະກິດແຫ່ງຄວາມລອດພົ້ນກໍາລັງຈະສິ້ນສຸດລົງ, ຄວາມທຸກຍາກລໍາບາກຈະບັງເກີດຂຶ້ນເທິງໂລກ, ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະໂກດແຄ້ນ, ແຕ່ຈະຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂັດຂວາງພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ໃນເວລານັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ,’ ຫຼືການຟື້ນຊື່ນຈາກພຣະພັກຂອງພຣະອົງ, ຈະມາເຖິງ ເພື່ອປະທານອໍານາດແກ່ສຽງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຕຽມພວກວິສຸດໃຫ້ຢືນຢູ່ໄດ້ໃນຊ່ວງເວລາເມື່ອໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງມາ.” Early Writings, 85.

There is a point when the “nations are angered,” but they are simultaneously “held in check.” Then it is that Christ sets up His kingdom of glory, for He sets up His kingdom during the time of the latter rain.

ມີຈຸດໜຶ່ງເມື່ອ “ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ” ແຕ່ໃນເວລາດຽວກັນພວກເຂົາກໍ “ຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້.” ໃນເວລານັ້ນແຫຼະ ພຣະຄຣິດຈຶ່ງສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ, ເພາະພຣະອົງສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> “ຝົນປາຍລະດູກຳລັງຈະມາເຖິງເຫຼົ່າຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ—ແລ້ວໃນເວລານັ້ນທຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບມັນດັ່ງທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບມາແຕ່ກ່ອນ.”

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can.” Spalding and Magan, 3.

> “ເມື່ອທູດສະຫວັນທັງສີ່ປ່ອຍມື, ພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະໄດ້ຮັບຝົນປາຍລະດູ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ກໍາລັງເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ຕົນສາມາດເຮັດໄດ້.” Spalding and Magan, 3.

The two previous passages from Early Writings identify that when the nations are angered, and simultaneously “held in check,” the four angels restrain the four winds. The angering of the nations is therefore represented as the “four winds”. She also noted that at the time the four angels hold the angry nations in check, the latter rain would arrive. The period of time that begins when the latter rain arrives, which is also when the nations are angered, yet held in check, continues until Michael stands up and human probation closes. That period of time is the period when salvation is closing, and therefore represents the last work of Christ in the Most Holy Place, which is identified as the period of time when He is either blotting out men’s sins or their names from the books of judgment. That time period, when the angels are holding the four winds, is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

ຂໍ້ຄວາມສອງຕອນກ່ອນໜ້ານີ້ຈາກ Early Writings ຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອບັນດາປະຊາຊາດຖືກປຸກໃຫ້ໂກດແຄ້ນ ແລະໃນເວລາດຽວກັນ “ຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້,” ທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງກໍຍັບຢັ້ງລົມທັງສີ່. ດັ່ງນັ້ນ ການທີ່ບັນດາປະຊາຊາດຖືກປຸກໃຫ້ໂກດແຄ້ນນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກແທນຄວາມໝາຍດ້ວຍ “ລົມທັງສີ່.” ນາງຍັງໄດ້ກ່າວໄວ້ອີກວ່າ ໃນເວລາທີ່ທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງຍັບຢັ້ງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ໂກດແຄ້ນໄວ້ນັ້ນ ຝົນປາຍລະດູຈະມາເຖິງ. ຊ່ວງເວລາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອຝົນປາຍລະດູມາເຖິງ ຊຶ່ງກໍແມ່ນເວລາທີ່ບັນດາປະຊາຊາດຖືກປຸກໃຫ້ໂກດແຄ້ນ ແຕ່ຍັງຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້ນັ້ນ ດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າ Michael ຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະປິດລົງ. ຊ່ວງເວລານັ້ນແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ຄວາມລອດພົ້ນກຳລັງຈະປິດລົງ ແລະເພາະສະນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງພຣະກິດສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຣິດໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ຊຶ່ງຖືກລະບຸວ່າເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະອົງກຳລັງລຶບບາບຂອງມະນຸດອອກ ຫຼືບໍ່ກໍລຶບຊື່ຂອງເຂົາອອກຈາກບັນດາປຶ້ມແຫ່ງການພິພາກສາ. ຊ່ວງເວລານັ້ນ ເມື່ອທູດສະຫວັນກຳລັງຍັບຢັ້ງລົມທັງສີ່ໄວ້ ແມ່ນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

Islam of the third Woe is the power which “angers the nations,” and the third Woe arrived on September 11, 2001, but Islam was immediately “held in check.” The “east wind” is a symbol of Islam, and Isaiah identifies the “east wind” as the “rough wind,” that God “stayeth” (restrains). The warfare of Islam is repeatedly portrayed as a woman in labor, for it is an escalating warfare that began on September 11, 2001, when the mighty angel of Revelation eighteen descended, as marked by the bringing down of the great buildings of New York City.

ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ແມ່ນອຳນາດທີ່ “ເຮັດໃຫ້ບັນດາຊາດໂກດແຄ້ນ,” ແລະວິບັດຄັ້ງທີສາມໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແຕ່ອິດສະລາມໄດ້ຖືກ “ຍັບຍັ້ງໄວ້” ໃນທັນທີ. “ລົມຈາກທິດຕາເວັນອອກ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງອິດສະລາມ, ແລະເອຊາຢາໄດ້ລະບຸ “ລົມຈາກທິດຕາເວັນອອກ” ວ່າເປັນ “ລົມທີ່ຮຸນແຮງ,” ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າ “ຍັບຍັ້ງ” (ຫ້າມໄວ້). ສົງຄາມຂອງອິດສະລາມຖືກພັນລະນາຊ້ຳໆດັ່ງຍິງຜູ້ກຳລັງເຈັບທ້ອງຄອດລູກ, ເພາະວ່າມັນເປັນສົງຄາມທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດທີ 18 ໄດ້ລົງມາ, ດັ່ງທີ່ຖືກຫມາຍໄວ້ໂດຍການທຳໃຫ້ອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກພັງລົງ.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ບັດນີ້ມີຄໍາກ່າວອອກມາຫຼືວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ນະຄອນນິວຢອກຈະຖືກກວາດລ້າງໄປດ້ວຍຄື້ນຍັກບໍ? ສິ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ກ່າວເລີຍ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມອງເບິ່ງອາຄານໃຫຍ່ໆທີ່ພວມຖືກສ້າງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ, ‘ຈະມີເຫດການອັນນ່າສະພຶງກົວພຽງໃດ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ! ແລ້ວຖ້ອຍຄໍາໃນ ພຣະນິມິດ 18:1–3 ຈະສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ.’ ພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດທັງບົດເປັນຄໍາເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເໜືອໂລກ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີແສງສະຫວ່າງເປັນພິເສດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເໜືອນະຄອນນິວຢອກ, ນອກຈາກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ມື້ໜຶ່ງອາຄານໃຫຍ່ໆຢູ່ທີ່ນັ້ນຈະຖືກຖິ້ມລົງໂດຍການຫັນແລະການຄໍ້າກັບຂອງລິດເດດອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຄວາມພິນາດກໍາລັງຢູ່ໃນໂລກ. ພຽງພຣະດໍາລັດຄໍາດຽວຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຽງການສໍາຜັດຄັ້ງດຽວຈາກລິດອໍານາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ, ໂຄງສ້າງອັນມະຫາສານເຫຼົ່ານີ້ກໍຈະພັງທະລາຍລົງ. ຈະມີເຫດການເກີດຂຶ້ນຊຶ່ງຄວາມນ່າສະພຶງກົວຂອງມັນນັ້ນ ພວກເຮົາບໍ່ອາດຈິນຕະນາການໄດ້.” Review and Herald, July 5, 1906.

On the 1843 and 1850 charts Islam is represented as “war horses”. In Revelation chapter nine, where Islam of the first and second Woe is set forth, the character of Islam is identified by the name of Islam’s king.

ໃນແຜນພາບປີ 1843 ແລະ 1850 ອິດສະລາມຖືກນໍາສະເໜີເປັນ “ມ້າສົງຄາມ”. ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 9 ບ່ອນທີ່ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດທຳອິດແລະວິບັດທີສອງຖືກນໍາສະແດງໄວ້, ລັກສະນະຂອງອິດສະລາມຖືກຊີ້ບອກໂດຍນາມຂອງກະສັດແຫ່ງອິດສະລາມ.

> And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon. Revelation 9:11.

> ແລະພວກເຂົາມີກະສັດອົງໜຶ່ງປົກຄອງເໜືອພວກເຂົາ, ຄືທູດສະຫວັນແຫ່ງຫຸບເຫວເລິກສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງນາມຂອງລາວໃນພາສາເຮັບເຣີແມ່ນ ອະບັດໂດນ, ແຕ່ໃນພາສາກຣີກນັ້ນມີນາມວ່າ ອາໂປລີໂອນ. ພຣະນິມິດ 9:11.

The verse, which is chapter NINE, and verse ELEVEN, prophetically identifies that whether represented in the Old Testament (the Hebrew) or in the New Testament (the Greek), the character of Islam is Abaddon or Apollyon. Both names mean “destruction and death”.

ຂໍ້ພຣະຄຳນີ້, ຄືບົດ ເກົ້າ ແລະ ຂໍ້ ສິບເອັດ, ໄດ້ຊີ້ບອກໃນເຊີງພະຍາກອນວ່າ ບໍ່ວ່າຈະຖືກນຳສະເໜີໃນພຣະຄຳພີເດີມ (ພາສາເຮັບເຣີ) ຫຼືໃນພຣະຄຳພີໃໝ່ (ພາສາກຣີກ), ລັກສະນະຂອງອິດສະລາມກໍຄື Abaddon ຫຼື Apollyon. ທັງສອງຊື່ນີ້ມີຄວາມໝາຍວ່າ “ການທຳລາຍ ແລະ ຄວາມຕາຍ”.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຍຶດໄວ້ຊຶ່ງລົມທັງສີ່, ຊຶ່ງຖືກເປັນພາບແທນໂດຍມ້າທີ່ເກຣີຍວກຣາດ ຊອກຫາທີ່ຈະຫຼຸດພົ້ນແລະແລ່ນກວາດໄປເໜືອຜິວໜ້າຂອງແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ, ນຳພາການທຳລາຍແລະຄວາມຕາຍໄປຕາມທາງຂອງມັນ.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The four winds are the angry horse of Bible prophecy, that is seeking to break loose. One of the prophetic characteristics of the angry horse is that it is restrained, but it is seeking to break loose and bring “destruction and death”, upon the whole earth.

ລົມທັງສີ່ແມ່ນມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ, ຊຶ່ງກໍາລັງສະແຫວງຫາທາງຫຼຸດພົ້ນອອກໄປ. ໜຶ່ງໃນລັກສະນະແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍນັ້ນກໍຄື ມັນຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້, ແຕ່ກໍຍັງກໍາລັງສະແຫວງຫາທາງຫຼຸດພົ້ນອອກໄປ ແລະນໍາ “ຄວາມພິນາດແລະຄວາມຕາຍ” ມາເໜືອແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ.

We will continue to address these subjects in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກ່າວເຖິງຫົວຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! But many of those who should be proclaiming the truth are accusing and condemning their brethren. When the converting power of God comes upon minds, there will be a decided change. Men will have no inclination to criticize and tear down. They will not stand in a position that hinders the light from shining to the world. Their criticism, their accusing, will cease. The powers of the enemy are mustering for battle. Stern conflicts are before us. Press together, my brethren and sisters, press together. Bind up with Christ. ‘Say ye not, A confederacy, . . . neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’

> “ໂອ ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າມີຄວາມສຳນຶກເຖິງການທຳລາຍອັນກຳລັງຈະມາເຖິງຂອງເມືອງຫຼາຍພັນແຫ່ງ ຊຶ່ງບັດນີ້ເກືອບຈະຖືກຍົກໃຫ້ແກ່ການບູຊາຮູບເຄົາລົບແລ້ວ! ແຕ່ຫຼາຍຄົນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຄວນຈະປະກາດຄວາມຈິງ ກັບພາກັນກ່າວຫາແລະກ່າວໂທດພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ. ເມື່ອລິດອຳນາດແຫ່ງການປ່ຽນໃຈຂອງພຣະເຈົ້າມາເຖິງຈິດໃຈທັງຫຼາຍ ຈະມີການປ່ຽນແປງຢ່າງແນ່ນອນ. ມະນຸດຈະບໍ່ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະວິພາກວິຈານແລະທຳລາຍອີກ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ຢືນຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ຂັດຂວາງແສງສະຫວ່າງຈາກການສ່ອງໄປເຖິງໂລກ. ການວິພາກວິຈານຂອງພວກເຂົາ ການກ່າວຫາຂອງພວກເຂົາ ຈະສິ້ນສຸດລົງ. ບັນດາອຳນາດຂອງສັດຕູກຳລັງລະດົມເພື່ອເຂົ້າສູ້ຮົບ. ການຕໍ່ສູ້ອັນໜັກແໜ້ນຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກເຮົາ. ຈົ່ງເຂົ້າມາຢູ່ຮ່ວມກັນໃຫ້ແນ່ນໜາ ພວກພີ່ນ້ອງຊາຍແລະຍິງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈົ່ງເຂົ້າມາຢູ່ຮ່ວມກັນໃຫ້ແນ່ນໜາ. ຈົ່ງຜູກພັນໄວ້ກັບພຣະຄຣິດ. ‘ຢ່າເວົ້າວ່າ, ການສົມຄົບກັນ,... ແລະຢ່າຢ້ານຄວາມຢ້ານຂອງເຂົາ ຫຼືຄວາມຄວັ່ນຄ້ານ. ຈົ່ງຖືອົງພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂຍທາວ່າເປັນອົງບໍລິສຸດ; ແລະໃຫ້ພຣະອົງເປັນຄວາມຢ້ານຂອງພວກເຈົ້າ ແລະເປັນຄວາມຄວັ່ນຄ້ານຂອງພວກເຈົ້າ. ແລະພຣະອົງຈະເປັນສະຖານບໍລິສຸດ; ແຕ່ຈະເປັນຫີນແຫ່ງການສະດຸດ ແລະເປັນສີລາແຫ່ງການລ່ວງເກີນແກ່ທັງສອງວົງຕະກູນຂອງອິສຣາເອນ, ເປັນບ້ວງ ແລະເປັນແຮ້ວແກ່ຊາວເຢຣູຊາເລັມ. ແລະຫຼາຍຄົນໃນບັນດາພວກເຂົາຈະສະດຸດ ແລະລົ້ມລົງ ແລະແຕກຫັກ ແລະຖືກດັກໄວ້ ແລະຖືກຈັບໄປ.’”

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> “ໂລກນີ້ເປັນເວທີລະຄອນ. ນັກສະແດງທັງຫຼາຍ, ຄືບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ, ກຳລັງຕຽມຕົນເພື່ອສະແດງບົດບາດຂອງຕົນໃນລະຄອນໃຫຍ່ສຸດທ້າຍ. ພຣະເຈົ້າຖືກຫຼົງລືມຈາກສາຍຕາ. ໃນບັນດາມວນມະນຸດອັນໃຫຍ່ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນ, ນອກຈາກເມື່ອມະນຸດພາກັນຮ່ວມສະຫະພັນເພື່ອບັນລຸຈຸດປະສົງອັນເຫັນແກ່ຕົນຂອງຕົນ. ພຣະເຈົ້າກຳລັງທອດພຣະເນດຢູ່. ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງພຣະອົງທີ່ກະບົດນັ້ນ ຈະສຳເລັດລົງ. ໂລກນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງມະນຸດ, ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະເຈົ້າກຳລັງຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ອົງປະກອບແຫ່ງຄວາມສັບສົນແລະຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບຄອບງຳຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ. ອຳນາດໜຶ່ງຈາກເບື້ອງລຸ່ມກຳລັງປະຕິບັດງານເພື່ອນຳໃຫ້ເກີດເຫດການຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດທ້າຍໃນລະຄອນນັ້ນ,—ຊາຕານປາກົດມາດັ່ງພຣະຄຣິດ, ແລະກະທຳການດ້ວຍການຫຼອກລວງທັງສິ້ນແຫ່ງຄວາມອະທຳ ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງຜູກມັດຕົນເຂົ້າດ້ວຍກັນໃນສະມາຄົມລັບ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຍອມຈຳນົນຕໍ່ຕັນຫາໃນການຮ່ວມສະຫະພັນ ກຳລັງດຳເນີນແຜນການຂອງສັດຕູໃຫ້ສຳເລັດ. ເຫດຈະນຳໄປສູ່ຜົນ.”

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> “ການລະເມີດໄດ້ເກືອບບັນລຸເຖິງຂີດຈຳກັດຂອງມັນແລ້ວ. ຄວາມສັບສົນເຕັມລົ້ນຢູ່ໃນໂລກ, ແລະຄວາມສະຫວາດຫວັ່ນອັນໃຫຍ່ຫຼວງໜຶ່ງກຳລັງຈະມາເຖິງເໜືອມະນຸດທັງຫຼາຍໃນໄມ່ຊ້າ. ອະວະສານໃກ້ເຂົ້າມາຫຼາຍແລ້ວ. ພວກເຮົາຜູ້ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງຄວນກຳລັງຕຽມຕົວສຳລັບສິ່ງທີ່ໃນບໍ່ຊ້ານີ້ຈະປະທຸຂຶ້ນເໜືອໂລກຢ່າງເປັນຄວາມປະຫລາດໃຈອັນທ່ວມທົ້ນ.” Review and Herald, September 10, 1903.

Back to Articles