Article

# ພຣະທັມດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສິບສີ່

ລຸ້ນສຸດທ້າຍ: ການເປີດເຜີຍການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງ ເອເຊກີເອນ ແລະ ການປະທັບຕາຂອງ 144,000

Author

Jeff Pippenger

Published

March 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຊົ່ວອາຍຸທີ່ໄດ້ເປັນພະຍານແກ່ການມາເຖິງຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແມ່ນຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍໃນປະຫວັດສາດຂອງໂລກ. ຂໍ້ຄວາມຈາກເອເຊກຽນທີ່ຢືນຢັນຄວາມຈິງນີ້ ຖືກພວກມິນເລີໄລທ໌ເຂົ້າໃຈວ່າມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບຄໍາອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ ແລະເພາະສະນັ້ນກໍກັບຮາບາກຸກບົດທີສອງ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ, ນິມິດໃນຮາບາກຸກບົດທີສອງ ທີ່ “ຈະບໍ່ຊັກຊ້າອີກຕໍ່ໄປ,” ແລະຊຶ່ງໄດ້ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ນັ້ນ ເປັນພາບລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດ. ແຕ່ຄໍາພະຍາກອນຂອງເອເຊກຽນກ່ຽວກັບນິມິດທີ່ຈະບໍ່ຖືກຍືດເວລາອອກໄປອີກນັ້ນ ໄດ້ຮັບການສໍາເລັດຢ່າງສົມບູນແບບໃນປະຫວັດສາດຂອງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

> ແລະພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຮວາໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ສຸພາສິດອັນໃດໜໍທີ່ພວກເຈົ້າມີຢູ່ໃນແຜ່ນດິນອິດສະຣາເອນ ທີ່ກ່າວວ່າ, “ວັນເວລາຖືກຍືດອອກໄປ ແລະນິມິດທຸກຢ່າງກໍລົ້ມເຫລວ”? ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້: ເຮົາຈະໃຫ້ສຸພາສິດນີ້ສິ້ນສຸດລົງ ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ໃຊ້ມັນເປັນສຸພາສິດໃນອິດສະຣາເອນອີກຕໍ່ໄປ; ແຕ່ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ວັນເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ ແລະຜົນສຳເລັດຂອງທຸກນິມິດ.” ເພາະວ່າຈະບໍ່ມີນິມິດອັນເປົ່າປ່າວ ຫລືການທຳນວາຍອັນເອົາໃຈອີກຕໍ່ໄປພາຍໃນວົງວານແຫ່ງອິດສະຣາເອນ. ເພາະວ່າເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ: ເຮົາຈະກ່າວ ແລະພຣະວັດຈະນະທີ່ເຮົາຈະກ່າວນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນຈິງ; ມັນຈະບໍ່ຖືກຍືດອອກໄປອີກຕໍ່ໄປ: ເພາະໃນສະໄໝຂອງພວກເຈົ້າເອງ, ໂອ ວົງວານທີ່ກະບົດ, ເຮົາຈະກ່າວພຣະວັດຈະນະນັ້ນ ແລະຈະກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ, ພຣະອົງເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຮວາໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ພວກທີ່ຢູ່ໃນວົງວານອິດສະຣາເອນເວົ້າວ່າ, “ນິມິດທີ່ເຂົາເຫັນນັ້ນເປັນສຳລັບອີກຫລາຍວັນຂ້າງໜ້າ ແລະເຂົາກໍພະຍາກອນເຖິງເວລາທີ່ຢູ່ໄກອອກໄປ.” ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້: ຈະບໍ່ມີພຣະວັດຈະນະໃດໆຂອງເຮົາຖືກຍືດອອກໄປອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ພຣະວັດຈະນະທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວແລ້ວນັ້ນຈະສຳເລັດ, ພຣະອົງເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເອເຊກຽນ 12:21–28.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງລ້ວນແຕ່ເວົ້າເຖິງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະ “ນິມິດອັນໄຮ້ສາລະ” ແລະ “ການທຳນວາຍອັນປະຈົບປະແຈງ” “ພາຍໃນວົງວານຂອງອິດສະຣາເອນ,” ແມ່ນຝົນປາຍລະດູອັນປອມ, ເປັນຂ່າວສານແຫ່ງ “ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ,” ຊຶ່ງໂຕ້ແຍ້ງວ່າ “ນິມິດທີ່ລາວເຫັນນັ້ນເປັນສຳລັບຫຼາຍວັນຂ້າງໜ້າ, ແລະ ລາວພະຍາກອນເຖິງເວລາທີ່ຍັງຢູ່ໄກ.” ນີ້ຄື “ການໂຕ້ວາທີ” ຂອງຮາບາກຸກ, ເພາະຜູ້ທີ່ນຳສະເໜີ “ນິມິດອັນໄຮ້ສາລະ” ຍ່ອມໂຕ້ແຍ້ງຕໍ່ “ນິມິດທີ່ລາວເຫັນ”. ພວກເຂົາອ້າງວ່າ “ນິມິດທີ່ລາວເຫັນນັ້ນເປັນສຳລັບຫຼາຍວັນຂ້າງໜ້າ, ແລະ ລາວພະຍາກອນເຖິງເວລາທີ່ຍັງຢູ່ໄກ.” ບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງຂ່າວສານແຫ່ງສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພອ້າງວ່າ, “ວັນເວລາຖືກຍືດອອກໄປ, ແລະ ທຸກນິມິດກໍລົ້ມເຫຼວ,” ເພາະສຸດທ້າຍແລ້ວ ລາວບໍ່ໄດ້ທຳນາຍວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ດອກຫຼື? ບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງ “ນິມິດອັນໄຮ້ສາລະ” ຍັງຖືກລະບຸໄວ້ໂດຍເອເຊກຽນໃນສອງຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດນັ້ນ.

> ພຣະວາຈາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າອີກ ວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຈົ້າອາໄສຢູ່ທ່າມກາງເຊື້ອສາຍທີ່ກະບົດ, ຊຶ່ງມີຕາໄວ້ເບິ່ງ ແຕ່ບໍ່ເຫັນ; ມີຫູໄວ້ຟັງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ: ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນເຊື້ອສາຍທີ່ກະບົດ. ເອເຊກຽນ 12:1, 2.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫມົດສອດຄ່ອງກັນ, ແລະທຸກຄົນລ້ວນເວົ້າເຖິງວັນສຸດທ້າຍ; ແລະເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວຕໍ່ພວກຢິວຜູ້ຊອບໂຕ້ຖຽງໃນປະຫວັດການຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງອ້າງເຖິງອິດສະຢາເພື່ອລະບຸວ່າພວກຢິວຜູ້ຊອບໂຕ້ຖຽງເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນກຳລັງຖືກພຣະເຈົ້າຢ່າຮ້າງອອກໄປ ເປັນຜູ້ທີ່ມີຕາເພື່ອຈະເຫັນ ແຕ່ຫາໄດ້ເຫັນບໍ່, ແລະມີຫູເພື່ອຈະໄດ້ຍິນ ແຕ່ຫາໄດ້ຍິນບໍ່. ບັດນີ້ກໍເຫມືອນກັນກັບໃນເວລານັ້ນ, ເອເຊກຽນກຳລັງກ່າວຕໍ່ບັນດາຜູ້ຫມິ່ນປະຫມາດແຫ່ງອັດເວັນຕິດແບບລາໂອດີເຊຍ, ຄືພວກຢິວຜູ້ຊອບໂຕ້ຖຽງໃນສະໄໝຂອງພວກເຮົາ, ຜູ້ຊຶ່ງສະເຫນີຂ່າວສານແຫ່ງສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພ ເພື່ອຄັດຄ້ານຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ. ພຣະເຢຊູຊົງຖືກຄວບຄຸມໂດຍກົດເກນທີ່ພຣະອົງຊົງໄດ້ວາງໄວ້ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນຄຳພະຍາກອນລ່ວງຫນ້າຂອງພຣະອົງຈຶ່ງກຳລັງກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍເຊັ່ນກັນ ໂດຍສະເພາະຍິ່ງກວ່າວັນເວລາທີ່ພຣະອົງກ່າວຕໍ່ພວກຢິວຜູ້ຊອບໂຕ້ຖຽງນັ້ນ.

> ເຫດສະນັ້ນເຮົາຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫລາຍເປັນຄໍາອຸປະມາ; ເພາະວ່າເຂົາເບິ່ງກໍບໍ່ເຫັນ, ແລະໄດ້ຍິນກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ, ທັງບໍ່ເຂົ້າໃຈ. ແລະຄໍາພະຍາກອນຂອງເອຊາຢາກໍສໍາເລັດໃນເຂົາທັງຫລາຍ, ຊຶ່ງກ່າວວ່າ, ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນແທ້ ແຕ່ຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈ; ແລະພວກເຈົ້າຈະເບິ່ງແທ້ ແຕ່ຈະບໍ່ຮັບຮູ້. ເພາະໃຈຂອງຊົນຊາດນີ້ແຂງກະດ້າງຂຶ້ນ, ແລະຫູຂອງເຂົາກໍໜັກໃນການຟັງ, ແລະຕາຂອງເຂົາເຂົາກໍປິດໄວ້; ເກງວ່າເຂົາຈະເຫັນດ້ວຍຕາ ແລະໄດ້ຍິນດ້ວຍຫູ ແລະຈະເຂົ້າໃຈດ້ວຍໃຈ, ແລະຈະຫັນກັບມາ, ແລະເຮົາຈະໄດ້ຮັກສາເຂົາ. ແຕ່ຕາຂອງພວກເຈົ້າເປັນສຸກ ເພາະມັນເຫັນ; ແລະຫູຂອງພວກເຈົ້າກໍເປັນສຸກ ເພາະມັນໄດ້ຍິນ. ເພາະເຮົາບອກພວກເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນແລະຄົນຊອບທໍາຫລາຍຄົນໄດ້ປາຖະໜາຢາກເຫັນສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເຫັນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະຢາກໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຍິນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ. ມັດທາຍ 13:13–17.

ປະກົດການຂອງຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຍິນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ, ແລະເຫັນ ແຕ່ບໍ່ເຫັນ, ເປັນລັກສະນະຂອງປະຊາຊົນເກົ່າຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ. ປະກົດການທາງຄຳພະຍາກອນນັ້ນເປັນການສຳເລັດເປັນຈິງຂອງຄຳພະຍາກອນຂອງເອຊາຢາກ່ຽວກັບສະພາບການເຊັ່ນນັ້ນ. ເຊັ່ນດຽວກັບບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງ, ເອຊາຢາ, ຄຽງຄູ່ກັບພຣະຄຣິດ, ກຳລັງກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ.

> ໃນປີທີ່ກະສັດອຸສີຢາສິ້ນພະຊົນ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທັບຢູ່ເທິງພະທີ່ນັ່ງ ສູງສົ່ງ ແລະຖືກຍົກຂຶ້ນສູງ ແລະຊາຍພຣະພູດສະວະດານຂອງພຣະອົງເຕັມພຣະວິຫານ. ເທິງພຣະອົງນັ້ນມີເສຣາຟິມຢືນຢູ່; ແຕ່ລະຕົນມີຫົກປີກ; ດ້ວຍສອງປີກມັນປົກໜ້າຂອງຕົນ ແລະດ້ວຍສອງປີກມັນປົກຕີນຂອງຕົນ ແລະດ້ວຍສອງປີກມັນບິນ. ແລະຕົນໜຶ່ງຮ້ອງເຖິງອີກຕົນໜຶ່ງວ່າ, ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ, ຄືພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາ; ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະອົງ. ແລະເສົາປະຕູກໍສັ່ນສະເທືອນເພາະສຽງຂອງຜູ້ທີ່ຮ້ອງນັ້ນ ແລະພຣະນิเวດກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວັນ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກ່າວວ່າ, ວິບັດແກ່ຂ້ານ້ອຍ! ເພາະຂ້ານ້ອຍພິນາດແລ້ວ; ເພາະຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນປາກບໍ່ສະອາດ ແລະຂ້ານ້ອຍອາໄສຢູ່ທ່າມກາງຊົນຊາດທີ່ປາກບໍ່ສະອາດ; ເພາະຕາຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນກະສັດ ຄືພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາ. ແລ້ວເສຣາຟິມຕົນໜຶ່ງໄດ້ບິນມາຫາຂ້ານ້ອຍ ຖືຖ່ານໄຟກ້ອນໜຶ່ງຢູ່ໃນມື ຊຶ່ງມັນໄດ້ຄີບມາຈາກແທ່ນບູຊາດ້ວຍຄີມ; ແລະມັນໄດ້ແຕະທີ່ປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະກ່າວວ່າ, ເບິ່ງແມ, ສິ່ງນີ້ໄດ້ແຕະຮິມປາກຂອງເຈົ້າແລ້ວ; ແລະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງເຈົ້າກໍຖືກເອົາອອກໄປ ແລະບາບຂອງເຈົ້າກໍຖືກຊຳລະແລ້ວ. ນອກຈາກນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຍັງໄດ້ຍິນພຣະສຽງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ເຮົາຈະໃຊ້ຜູ້ໃດໄປ ແລະຜູ້ໃດຈະໄປເພື່ອພວກເຮົາ? ແລ້ວຂ້ານ້ອຍທູນວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຢູ່ນີ້; ຂໍຊົງໃຊ້ຂ້ານ້ອຍໄປເຖີດ. ແລະພຣະອົງຕັດວ່າ, ໄປເຖີດ ແລະບອກຊົນຊາດນີ້ວ່າ, ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນແນ່ ແຕ່ຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈ; ແລະຈະໄດ້ເຫັນແນ່ ແຕ່ຈະບໍ່ຮັບຮູ້. ຈົ່ງເຮັດໃຈຂອງຊົນຊາດນີ້ໃຫ້ອື້ອ ແລະເຮັດໃຫ້ຫູຂອງເຂົາໜັກ ແລະປິດຕາຂອງເຂົາເສຍ; ຢ້ານວ່າເຂົາຈະເຫັນດ້ວຍຕາຂອງເຂົາ ແລະໄດ້ຍິນດ້ວຍຫູຂອງເຂົາ ແລະເຂົ້າໃຈດ້ວຍໃຈຂອງເຂົາ ແລະຫັນກັບມາ ແລະໄດ້ຮັບການຮັກສາ. ເອຊາຢາ 6:1–10.

ເອຊາຢາ, ເອເຊກຽນ ແລະ ພຣະຄຣິດ ລ້ວນແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກປະທັບຕາໃນວັນສຸດທ້າຍ, ໃນຊ່ວງຝົນປາຍລະດູ, ເມື່ອຂ່າວສານທີ່ແທ້ຈິງແລະຂ່າວສານທີ່ປອມຂອງຝົນປາຍລະດູກຳລັງຖືກໂຕ້ຖຽງກັນ, ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນໃນຮາບາກຸກ ບົດທີສອງ ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຕາມພຣະເຢຊູ, ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສິ່ງນີ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ, ຄົນຊອບທຳກຳລັງ “ເຫັນ” ຄຳອຸປະມາ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຳພະຍາກອນ. ພວກ “ມີປັນຍາ” ກຳລັງເຂົ້າໃຈຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງຝົນປາຍລະດູ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພວກຢິວຜູ້ຊອບໂຕ້ຖຽງນັ້ນ ບໍ່ເຫັນ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ຍິນ, ແລະ ຕາມຄຳຂອງເອເຊກຽນ ພວກເຂົານຳສະເໜີຂ່າວສານເລື່ອງສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພ ໂດຍໂຕ້ຖຽງວ່າການສຳເລັດຂອງຄຳທຳນາຍຕ່າງໆ ຍັງຢູ່ໄກອອກໄປໃນອະນາຄົດ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດຄຳທຳນາຍເຫຼົ່ານັ້ນ; ພວກຢິວຜູ້ຊອບໂຕ້ຖຽງໄດ້ພຽງແຕ່ກ່າວຮັບດ້ວຍປາກຕໍ່ຄຳທຳນາຍເລື່ອງພຣະເມຊີອາຜູ້ຈະສະເດັດມາ; ແຕ່ພວກເຂົາພຽງແຕ່ຍ້າຍເຫດການນັ້ນອອກໄປໄກໃນອະນາຄົດ. ແຕ່ພຣະເຢຊູໄດ້ປະກາດພອນແກ່ຜູ້ທີ່ຈະ “ເຫັນ” ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງເວລາສະໄໝຂອງພວກເຂົາ.

ໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ນັ້ນແມ່ນຂ່າວສານທີ່ມາເຖິງໃນເວລາພຣະອົງຮັບບັບຕິສະມາ ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະເດັດລົງມາ. ການສະເດັດລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ ເປັນພາບລ່ວງໜ້າເຖິງການສະເດັດລົງມາຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບ ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ການສະເດັດລົງມາຈາກສະຫວັນໃນປະຫວັດສາດທັງສອງນັ້ນ ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານຄວາມຈິງປະຈຸບັນສຳລັບຍຸກນັ້ນ; ສຳລັບພຣະເຢຊູ ມັນແມ່ນຂ່າວສານເກືອບກັບການສິ້ນພຣະຊົນແລະການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ. ສຳລັບພວກມິນເລີໄຣດ໌ ມັນແມ່ນຂ່າວສານເກືອບກັບອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີໜຶ່ງແລະຄັ້ງທີສອງ ຊຶ່ງໄດ້ຢືນຢັນຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບຂອງຄຳພະຍາກອນເວລາ. ປະຫວັດສາດທັງສອງນັ້ນສອດຄ່ອງກັນກັບການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບຂອງຝົນປາຍໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

> “ຂ່າວສານທັງໝົດທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໃນຊ່ວງປີ 1840–1844 ຈະຕ້ອງຖືກນໍາສະເໜີດ້ວຍພະລັງຢ່າງເຂັ້ມແຂງໃນເວລານີ້ ເພາະມີຄົນຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ຫຼົງທິດທາງຂອງຕົນ. ຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງຖືກສົ່ງໄປຍັງຄຣິສຕະຈັກທັງປວງ.”

> ພຣະຄຣິດໄດ້ຕັດວ່າ, “ຕາຂອງພວກເຈົ້າກໍເປັນສຸກ ເພາະວ່າມັນເຫັນ; ແລະຫູຂອງພວກເຈົ້າກໍເປັນສຸກ ເພາະວ່າມັນໄດ້ຍິນ. ເພາະເຮົາບອກພວກເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນແລະຄົນຊອບທຳເປັນອັນຫຼາຍ ໄດ້ປາຖະໜາຢາກເຫັນສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເຫັນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະຢາກໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຍິນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ” [Matthew 13:16, 17]. ຕາທີ່ໄດ້ເຫັນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຖືກເຫັນໃນປີ 1843 ແລະ 1844 ກໍເປັນສຸກ.

> “ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ຖືກປະທານແລ້ວ. ແລະບໍ່ຄວນມີການຊັກຊ້າໃນການປະກາດຂ່າວສານນັ້ນຊ້ຳອີກ, ເພາະວ່າໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການເວລາກຳລັງສຳເລັດຕາມລຳດັບ; ພາລະກິດຊ່ວງສຸດທ້າຍຈຳເປັນຕ້ອງສຳເລັດ. ງານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈະຖືກກະທຳໃນເວລາອັນສັ້ນ. ອີກບໍ່ດົນ ຂ່າວສານໜຶ່ງຈະຖືກປະທານຕາມການກຳນົດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຈະຂະຫຍາຍກາຍເປັນສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງ. ແລ້ວດານີເອນຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນແບ່ງຂອງຕົນ, ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍານຂອງຕົນ.”

> “ຄວາມສົນໃຈຂອງຄຣິດຈັກທັງຫຼາຍຂອງພວກເຮົາຈະຕ້ອງຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ. ພວກເຮົາກຳລັງຢືນຢູ່ທີ່ຂອບເຂດແຫ່ງເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງໂລກ, ແລະຊາຕານຈະຕ້ອງບໍ່ມີອຳນາດເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍເຮັດໃຫ້ພວກເຂົານອນຫຼັບຢູ່. ອຳນາດສັນຕະປາປາຈະປາກົດຂຶ້ນໃນລິດອຳນາດຂອງມັນ. ບັດນີ້ທຸກຄົນຈະຕ້ອງຕື່ນຂຶ້ນ ແລະຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີ ເພາະພຣະເຈົ້າຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຜູ້ສັດຊື່ທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງໄດ້ຮູ້ວ່າ ສິ່ງໃດຈະເກີດຂຶ້ນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະມາເຖິງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງດ້ວຍລິດເດດ....”

> “ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນໍາສະແດງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ຄືວ່າພວກເຮົາກໍາລັງຫຼັບໄຫຼ ແລະບໍ່ຮູ້ເວລາແຫ່ງການຊົງຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຮົາ. ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາຖ່ອມຕົນລົງສະເພາະພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະສະແຫວງຫາພຣະອົງດ້ວຍສຸດໃຈ ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ພົບໂດຍພວກເຮົາ.” Manuscript Releases, volume 21, 436–438.

ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຂ່າວສານຄວາມຈິງປັດຈຸບັນຂອງພຣະເມຊີອາໃນປະຫວັດຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະໂດຍຂ່າວສານຄວາມຈິງປັດຈຸບັນຈາກປີ 1840 ຫາ 1844, ຊີ້ໄປຂ້າງໜ້າເຖິງວັນເວລາສຸດທ້າຍ ເມື່ອຂ່າວສານຂອງມິນເລີໄຣທ໌ຖືກທຳຊ້ຳອີກ. ບັນດາຜູ້ໃນປະຫວັດຕ່າງໆທີ່ຖືກນຳສະເໜີວ່າບໍ່ສາມາດ “ເຫັນ ແລະ ໄດ້ຍິນ” ນັ້ນ “ບໍ່ຮູ້ເວລາແຫ່ງການສະເດັດມາຢ້ຽມຢາມຂອງຕົນ.” ເມື່ອເອຊາຢານຳສະເໜີການອ້າງອີງຄັ້ງທຳອິດເຖິງບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງຂ່າວສານປອມແປງຂອງຝົນປາຍ, ຜູ້ທີ່ເຫັນ ແຕ່ບໍ່ເຫັນ, ທ່ານໄດ້ກຳນົດເວລາທີ່ຊ່ວງເວລານີ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ຄືຊ່ວງເວລາທີ່ຊິດເຕີໄວທ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ເປັນຂ່າວສານຕາມການກຳນົດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຈະຂະຫຍາຍຕົວເປັນສຽງຮ້ອງດັງ.” “ການກຳນົດຂອງພຣະເຈົ້າ” ເປັນຕົວແທນເຖິງເວລາອັນຈຳເພາະເຈາະຈົງເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນຈະມາເຖິງ, ແລະໃນຂໍ້ສາມຂອງເອຊາຢາບົດທີຫົກ, ເອຊາຢາໄດ້ລະບຸເວລານັ້ນຢ່າງຊັດເຈນ.

> ແລະອົງໜຶ່ງໄດ້ຮ້ອງເຖິງອີກອົງໜຶ່ງ ແລະກ່າວວ່າ, “ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ ຄືອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພົນໂຍທາ; ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິລິຂອງພຣະອົງ.” ເອຊາຢາ 6:3

ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອພວກທູດສະຫວັນຮ້ອງຕໍ່ກັນວ່າ “ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ” ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ເອຊາຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ມີຕາສໍາລັບເບິ່ງ ແຕ່ບໍ່ເຫັນ ນັ້ນໄດ້ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

> “ເມື່ອພວກເຂົາ [ບັນດາທູດສະຫວັນ] ເຫັນອະນາຄົດ, ເມື່ອໂລກທັງສິ້ນຈະເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິລິຂອງພຣະອົງ, ບົດເພງແຫ່ງໄຊຊະນະແລະການສັນລະເສີນກໍດັງກັງວານຕອບຮັບຈາກອົງໜຶ່ງໄປຫາອີກອົງໜຶ່ງດ້ວຍທ່ອນຂັບຮ້ອງອັນໄພເພາະວ່າ, ‘ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ, ຄືອົງພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂຍທາ.’ ພວກເຂົາພໍໃຈຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນການຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະເຈົ້າ; ແລະໃນການສະຖິດຢູ່ໃນພຣະສັນນິທານຂອງພຣະອົງ, ພາຍໃຕ້ຮອຍຍິ້ມແຫ່ງການຊົມຊອບຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາບໍ່ປາຖະໜາສິ່ງໃດອີກ. ໃນການສະທ້ອນພາບລັກຂອງພຣະອົງ, ໃນການຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ແລະໃນການນະມັດສະການພຣະອົງ, ຄວາມປາຖະໜາສູງສຸດຂອງພວກເຂົາກໍບັນລຸຢ່າງຄົບຖ້ວນ.” Review and Herald, December 22, 1896.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະຝົນລະດູທ້າຍໄດ້ເລີ່ມໂປຍລົງ, ແລະການໂຕ້ວາທີຂອງຮາບາກຸກໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນກຳລັງຖືກທຳຊ້ຳອີກ. ໃນເວລານັ້ນ ຄຳພະຍາກອນຂອງເອເຊກຽນໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດອັນສົມບູນແບບ. ພຣະວາຈາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຈະບໍ່ຖືກຊັກຊ້າອີກຕໍ່ໄປ, ແລະຄົນຮຸ່ນທີ່ເປັນພະຍານເຫັນເຫດການ 11 ກັນຍາ 2001 ແມ່ນຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍຂອງໂລກນີ້, ເພາະນິມິດໃນຕອນທ້າຍຂອງ Adventism ປະກາດການປິດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ພະຍານອີກປະການໜຶ່ງຕໍ່ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ພົບໄດ້ໃນພຣະທຳລູກາ ບົດທີຊາວເອັດ.

> ເຮົາບອກທ່ານທັງຫລາຍຕາມຄວາມຈິງວ່າ ຄົນຊົ່ວອາຍຸນີ້ຈະບໍ່ລ່ວງໄປ ຈົນກວ່າທຸກສິ່ງຈະສຳເລັດ. ຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກຈະລ່ວງໄປ ແຕ່ຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາຈະບໍ່ລ່ວງໄປ. ລູກາ 21:32, 33.

ໃນພຣະທຳລູກາ ບົດທີຊາວເອັດ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຊີ້ບອກເຖິງຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກ. ພຣະອົງພຶ່ງໄດ້ປະທານພາບລວມຂອງປະຫວັດສາດອັນຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປ ນັບແຕ່ການພິນາດຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 70 ຕະຫຼອດໄປຈົນເຖິງປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງກໍຊົງອອກຈາກການບັນຍາຍທີ່ຊີ້ລະບຸປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນໂດຍກົງ ແລະຊົງນຳສະເໜີຄຳອຸປະມາໜຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນພຽງການທວນຊ້ຳ ແລະຂະຫຍາຍຄວາມຕາມປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງນຳສະເໜີໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ປະທານພະຍານພາຍໃນສອງປະການແກ່ການບັນຍາຍດຽວກັນນັ້ນ, ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງສະຫຼຸບດ້ວຍການຊີ້ບອກວ່າ “ຊົ່ວອາຍຸ” ທີ່ໄດ້ເຫັນເຫດການເຫຼົ່ານີ້ຈະມີຊີວິດຢູ່ຈົນເຖິງການສະເດັດກັບມາຂອງພຣະອົງ, ອັນເປັນການຊີ້ລະບຸໂດຍບໍລິບົດເຖິງຊົ່ວອາຍຸທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ປະຫວັດການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນຂອງຊົ່ວຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍ, ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ລິ້ມລອງຄວາມຕາຍ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາມີຊີວິດຢູ່ໃນເວລາທີ່ຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກຜ່ານພົ້ນໄປ.

> ແຕ່ວ່າວັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະມາເໝືອນຢ່າງໂຈນໃນກາງຄືນ; ໃນວັນນັ້ນຟ້າສະຫວັນຈະລ່ວງພົ້ນໄປດ້ວຍສຽງອັນດັງສະໜັ່ນ, ແລະບັນດາທາດທັງຫລາຍຈະຫລອມລະລາຍໄປດ້ວຍຄວາມຮ້ອນອັນແຮງກ້າ, ທັງໂລກແລະບັນດາການງານທີ່ຢູ່ໃນໂລກນັ້ນຈະຖືກເຜົາໄໝ້ໝົດ. ເມື່ອສິ່ງທັງປວງເຫລົ່ານີ້ຈະຕ້ອງສູນສະຫລາຍໄປດັ່ງນີ້, ພວກທ່ານຄວນຈະເປັນຄົນປະເພດໃດໃນການດຳເນີນຊີວິດອັນບໍລິສຸດທຸກປະການ ແລະໃນຄວາມເກງກົວພຣະເຈົ້າ, ຄອຍຖ້າ ແລະເຮັ່ງໃຫ້ເຖິງການສະເດັດມາແຫ່ງວັນຂອງພຣະເຈົ້າ, ໃນວັນນັ້ນຟ້າສະຫວັນຈະຖືກໄຟເຜົາໃຫ້ສູນສະຫລາຍໄປ, ແລະບັນດາທາດທັງຫລາຍຈະຫລອມລະລາຍໄປດ້ວຍຄວາມຮ້ອນອັນແຮງກ້າ. 2 ເປໂຕ 3:10–12។

ການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກເປັນພາບແທນໄວ້ໃນເຫດການການປ່ຽນພຣະກາຍຂອງພຣະຄຣິດ.

> “ໂມເຊ ເທິງພູແຫ່ງການປ່ຽນຮູບຮ່າງ ເປັນພະຍານເຖິງໄຊຊະນະຂອງພຣະຄຣິດເໜືອບາບແລະຄວາມຕາຍ. ທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຈະອອກມາຈາກຫຼຸມຝັງສົບໃນການຄືນມາມີຊີວິດຂອງບັນດາຄົນຊອບທຳ. ເອລີຢາ ຜູ້ຖືກຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນໂດຍບໍ່ໄດ້ເຫັນຄວາມຕາຍ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຈະຍັງມີຊີວິດຢູ່ເທິງໂລກໃນເວລາການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະຜູ້ຊຶ່ງຈະຖືກ ‘ປ່ຽນແປງໃນຊົ່ວຂະນະດຽວ, ໃນພິບຕາດຽວ, ເມື່ອສຽງແກສຸດທ້າຍດັງຂຶ້ນ;’ ເມື່ອ ‘ສະພາບທີ່ຕ້ອງຕາຍນີ້ຈະຕ້ອງສວມໃສ່ຄວາມບໍ່ຕາຍ,’ ແລະ ‘ສະພາບທີ່ເນົ່າເປື່ອຍນີ້ຈະຕ້ອງສວມໃສ່ຄວາມບໍ່ເນົ່າເປື່ອຍ.’ 1 Corinthians 15:51–53. ພຣະເຢຊູຊົງສວມຄຸມດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງສະຫວັນ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ພຣະອົງຈະປາກົດເມື່ອພຣະອົງຈະສະເດັດມາ ‘ເປັນຄັ້ງທີສອງ ໂດຍບໍ່ກ່ຽວກັບບາບ ເພື່ອນຳຄວາມລອດມາ.’ ເພາະພຣະອົງຈະສະເດັດມາ ‘ໃນພຣະສິຣິຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ ພ້ອມກັບທູດສະຫວັນບໍລິສຸດ.’ Hebrews 9:28; Mark 8:38. ບັດນີ້ ຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດທີ່ປະທານແກ່ພວກສາວົກໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ. ເທິງພູນັ້ນ ອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິຣິໃນອະນາຄົດໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຮູບຢ່າງຂະໜາດນ້ອຍ,—ພຣະຄຣິດຊົງເປັນກະສັດ, ໂມເຊເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາວິສຸດຊົນທີ່ຖືກຊຸບໃຫ້ຄືນມີຊີວິດ, ແລະເອລີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຍົກໄປ.” The Desire of Ages, 421.

ເອລີຢາ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕາຍ, ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນຜູ້ທີ່ບໍ່ຕາຍ, ແລະ ໂມເຊເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຕາຍ. ໃນວັນສຸດທ້າຍ ຄົນທັງສອງຈຳພວກນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 7, ເປັນຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ແລະ ຝູງຊົນໃຫຍ່. ເມື່ອຕາປະທັບທີຫ້າຖືກເປີດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 6, ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກສັງຫານໂດຍອຳນາດສັນຕະປາປາໃນຍຸກມືດຖືກປະທານເສື້ອຂາວ.

> “ແລະເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເປີດຕາປະທັບທີຫ້າ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນຢູ່ໃຕ້ແທ່ນບູຊາວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າເພາະພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເພາະຄຳພະຍານທີ່ພວກເຂົາຍຶດຖືຢູ່ນັ້ນ: ແລະພວກເຂົາຮ້ອງສຽງດັງວ່າ, ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ບໍລິສຸດແລະສັດຈິງ, ອີກດົນປານໃດພຣະອົງຈຶ່ງຈະບໍ່ພິພາກສາ ແລະແກ້ແຄ້ນເລືອດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ? ແລະເຄື່ອງນຸ່ງສີຂາວກໍໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນໃນພວກເຂົາ [ພວກເຂົາໄດ້ຖືກປະກາດວ່າບໍລິສຸດແລະບໍລິບູນ]; ແລະມີພຣະຄຳກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ ໃຫ້ພວກເຂົາພັກຜ່ອນອີກເລັກນ້ອຍໜຶ່ງ ຈົນກວ່າເພື່ອນຜູ້ຮັບໃຊ້ຮ່ວມກັນຂອງພວກເຂົາ ແລະພວກພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຂົາ ຜູ້ທີ່ຈະຖືກຂ້າເໝືອນຢ່າງພວກເຂົານັ້ນ ຈະຄົບຈຳນວນ’ [ພຣະນິມິດ 6:9–11]. ໃນທີ່ນີ້ໄດ້ມີພາບເຫດການຕ່າງໆຖືກສະແດງແກ່ໂຢຮັນ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຄວາມເປັນຈິງໃນຂະນະນັ້ນ ແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງໃນອະນາຄົດ.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

ພວກຜູ້ເປັນມໍຣະນະສັກຂີກໍາລັງທູນຖາມວ່າ ເມື່ອໃດພຣະເຈົ້າຈະຊົງແກ້ແຄ້ນການຖືກຂ້າຂອງພວກເຂົາ. ຜູ້ເປັນມໍຣະນະສັກຂີຍ່ອມມີຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູກ່ອນທີ່ລາວຈະຖືກຂ້າ, ເພາະວ່າການສະແດງອອກແຫ່ງຄວາມເຊື່ອນັ້ນເອງເປັນເຫດໃຫ້ລະບົບສັນຕະປາປາກະຕຸ້ນໃຫ້ຂ້າລາວ. ເສື້ອຄຸມສີຂາວເປັນຕົວແທນຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ, ແຕ່ເສື້ອຄຸມສີຂາວທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ວິນຍານເຫຼົ່ານີ້ຜູ້ຖືກຂ້ານັ້ນ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາຫຼັງຈາກການເປັນມໍຣະນະສັກຂີຂອງພວກເຂົາ. ເສື້ອຄຸມນັ້ນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການເປັນມໍຣະນະສັກຂີ, ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດເທົ່ານັ້ນ. ຜູ້ເປັນມໍຣະນະສັກຂີມີເສື້ອຄຸມແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດກ່ອນທີ່ລາວຈະຖືກຂ້າ. ຝູງຊົນໃຫຍ່ໃນ Revelation ເຈັດ ໄດ້ຮັບເສື້ອຄຸມສີຂາວ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຜູ້ທີ່ຕາຍໃນການນອງເລືອດຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາ. ດັ່ງນັ້ນ ຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເອລີຢາ, ແລະບັນດາຜູ້ສັດຊື່ຜູ້ຕາຍໃນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ໂດຍໂມເຊ ທີ່ພູແຫ່ງການຈໍາແລງພຣະກາຍ.

ຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນແມ່ນຊົ່ວອາຍຸທີ່ບໍ່ຕາຍ, ແລະພວກເຂົາແມ່ນຊົ່ວອາຍຸທີ່ພຣະຄຣິດກຳລັງກ່າວເຖິງວ່າຍັງມີຊີວິດຢູ່ເມື່ອຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກຜ່ານພົ້ນໄປໃນລູກາ ບົດທີ ຊາວເອັດ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ການສັງຫານອາເບນເປັນຕົວຢ່າງປະການທຳອິດແຫ່ງຄວາມເປັນສັດຕູທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດໄວ້ວ່າຈະມີຢູ່ລະຫວ່າງງູ ແລະ ເຊື້ອສາຍຂອງແມ່ຍິງ—ລະຫວ່າງຊາຕານແລະບັນດາຜູ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງມັນ ແລະ ພຣະຄຣິດກັບບັນດາຜູ້ຕິດຕາມພຣະອົງ. ໂດຍຜ່ານບາບຂອງມະນຸດ, ຊາຕານໄດ້ເຂົ້າຄອບຄອງເຊື້ອຊາດມະນຸດ, ແຕ່ພຣະຄຣິດຈະຊົງເຮັດໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍສາມາດປົດແອກຂອງມັນອອກໄດ້. ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເມສານ້ອຍຂອງພຣະເຈົ້າ ຈິດວິນຍານໜຶ່ງລະທິ້ງການຮັບໃຊ້ບາບ, ຄວາມພິໂລດຂອງຊາຕານກໍຖືກຈຸດຂຶ້ນ. ຊີວິດອັນບໍລິສຸດຂອງອາເບນເປັນຄຳພະຍານຕໍ່ຕ້ານຄຳອ້າງຂອງຊາຕານທີ່ວ່າ ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ມະນຸດຈະຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອກາອິນ, ຖືກຂັບດັນໂດຍຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ, ເຫັນວ່າຕົນບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມອາເບນໄດ້, ລາວກໍເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງຈົນໄດ້ທຳລາຍຊີວິດຂອງລາວ. ແລະ ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມີຜູ້ໃດຈະຢືນຢັດເພື່ອພິສູດຄວາມຊອບທຳແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຈິດວິນຍານອັນດຽວກັນນີ້ຈະຖືກສຳແດງອອກຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນຈິດວິນຍານທີ່ຕະຫຼອດທຸກຍຸກທຸກສະໄໝໄດ້ຕັ້ງຫຼັກປະຫານ ແລະ ຈຸດກອງເຜົາໃຫ້ລຸກຂຶ້ນສຳລັບບັນດາສາວົກຂອງພຣະຄຣິດ. ແຕ່ຄວາມໂຫດຮ້າຍທີ່ຖືກກະໜ່ຳໃສ່ຜູ້ຕິດຕາມພຣະເຢຊູນັ້ນ ໄດ້ຖືກຍຸຍົງໂດຍຊາຕານ ແລະ ບັນດາພົນຂອງມັນ ເພາະພວກມັນບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຫ້ລາວຍອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຄວບຄຸມຂອງພວກມັນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມບ້າຄັ່ງຂອງສັດຕູທີ່ຖືກພ່າຍແພ້ແລ້ວ. ຜູ້ພະຍານດ້ວຍເລືອດທຸກຄົນຂອງພຣະເຢຊູໄດ້ຕາຍໄປໃນຖານະຜູ້ມີໄຊ. ສາດສະດາກ່າວວ່າ, “ພວກເຂົາໄດ້ຊະນະມັນ [‘ງູເຖົ້ານັ້ນ, ທີ່ເອີ້ນວ່າ ມານຮ້າຍ ແລະ ຊາຕານ’] ດ້ວຍເລືອດຂອງພຣະເມສານ້ອຍ, ແລະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍານຂອງພວກເຂົາ; ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ຮັກຊີວິດຂອງຕົນຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ.’ ພຣະນິມິດ 12:11, 9.” Patriarchs and Prophets, 77.

Back to Articles