Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບ

ປ້ອມປາການແຫ່ງຈິດວິນຍານ: ຄວາມເຂົ້າໃຈການສະຖາປະນາບັນລັງອັນສະຫວັນ ແລະ ການປ່ຽນແປງໃນບໍລິບົດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ກະແຈໃນການລະບຸວ່າ ຣັດເຊຍແມ່ນອຳນາດທີ່ໄດ້ລິເລີ່ມສົງຄາມຢູເຄຣນໃນປີ 2014 ຄື “ປ້ອມປາການ,” ຊຶ່ງແມ່ນສີສະ, ຫຼື ນະຄອນຫຼວງຂອງອານາຈັກ. ພຣະວິຫານຂອງມະນຸດປະກອບມີສີສະແລະຮ່າງກາຍ. ສີສະແມ່ນທຳມະຊາດຊັ້ນສູງ, ແລະຮ່າງກາຍແມ່ນທຳມະຊາດຊັ້ນຕ່ຳ. “ເຈັດເວລາ” ທີ່ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1844 ນັ້ນ, ຕໍ່ມາຈະຕ້ອງຖືກນຳມາຜູກເຂົ້າກັບເຢຣູຊາເລັມ, ຊຶ່ງເປັນສີສະຂອງຢູດາ. ໃນພຣະວິຫານທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ມີບັນລັງຂອງກະສັດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສີສະຂອງເຢຣູຊາເລັມ, ຊຶ່ງເປັນສີສະຂອງຢູດາ, ຕັ້ງຢູ່. ການປະສານກັນຂອງພຣະພາວະກັບມະນຸດສະພາບ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການຜະນຶກຕາປະທັບຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຖືກສະແດງໄວ້ວ່າເປັນການຮັບເອົາ “ພຣະທັດຂອງພຣະຄຣິດ.” ຈິດໃຈແມ່ນທຳມະຊາດຊັ້ນສູງ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງເປັນ “ສີສະ.”

ເມື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ດານີເອນເປັນຕົວແທນໄດ້ເຫັນນິມິດຝ່າຍເພດຍິງທີ່ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາປ່ຽນໄປເປັນຕາມພຣະສະຖານະຂອງພຣະຄຣິດ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບພຣະທັດສະນະຈິດຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນອາດາມອົງທີສອງ ແລະເປັນຝ່າຍວິນຍານ. ໃນຈຸດນັ້ນ ຈິດໃຈເນື້ອໜັງຕາມຕົວອັກສອນຂອງພວກເຂົາ ຊຶ່ງພວກເຂົາຮັບສືບທອດມາຈາກອາດາມອົງທໍາອິດຫຼັງຈາກທີ່ເຂົາຕົກລົງໃນບາບ ແລະໄດ້ກັບດ້ານລະບຽບແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງຕົນ ກໍຖືກຕອກໄວ້ກັບກາງແຂນ. ຈິດໃຈເນື້ອໜັງທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງພວກເຂົາໄດ້ຮັບໂດຍບໍ່ໄດ້ເລືອກເອງແຕ່ເມື່ອເກີດ ຖືກແທນທີ່ດ້ວຍພຣະທັດສະນະຈິດຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງພວກເຂົາໄດ້ຮັບໂດຍການເລືອກຂອງຕົນເອງ ແລະຊຶ່ງເຊື່ອຟັງຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງສົມບູນພ້ອມ. ເມື່ອນັ້ນ ຈິດໃຈໃໝ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະພຣະທັດສະນະຈິດຂອງພຣະຄຣິດ ກໍເປັນຈິດດຽວກັນ ແລະທັງສອງສະຖິດຮ່ວມກັນຢູ່ເທິງບັນລັງໃນສະຖານທີ່ສະຫວັນ. ພາຍໃນພຣະວິຫານມີສະຖານທີ່ໜຶ່ງທີ່ບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ ແລະມະນຸດ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກຊົງສ້າງຕາມພຣະສະຖານະຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍມີສະຖານທີ່ອັນຈໍາເພາະພາຍໃນພຣະວິຫານ ຊຶ່ງຖືກຈັດໄວ້ເພື່ອການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າ.

ສະຖານທີ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນທຳມະຊາດອັນຕ່ຳຂອງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ. ມັນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ທີ່ຖືກແທນໂດຍອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້, ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເລືອກວາງພຣະນາມຂອງພຣະອົງໄວ້, ອັນເປັນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ. ສະຖານທີ່ນັ້ນຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ, ແຕ່ໃນຖານະທີ່ເຢຣູຊາເລັມເປັນນະຄອນຫຼວງຂອງຢູດາ, ເຢຣູຊາເລັມແມ່ນສີສະ, ແຕ່ສີສະຂອງນະຄອນຫຼວງຄືກະສັດ. ແລະເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຖືກເລືອກໃຫ້ເປັນນະຄອນຫຼວງ, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍໄດ້ຖືກເລືອກໃຫ້ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງວາງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ. ແລ້ວໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງວາງພຣະບັນລັງຂອງພຣະອົງ. ອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ເປັນຕົວແທນຂອງທຳມະຊາດອັນສູງກວ່າຂອງມະນຸດ, ແຕ່ມັນຍັງມີຫ້ອງພຣະທີ່ນັ່ງອັນພິເສດສຳລັບກະສັດອີກດ້ວຍ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ເອີ້ນສະຖານທີ່ນັ້ນວ່າ “ປ້ອມປາການ” ຂອງຈິດວິນຍານ. ປ້ອມປາການ, ຕາມຄຳນິຍາມແລ້ວ, ແມ່ນປ້ອມປ້ອງກັນ.

> “ໃຈທັງໝົດຕ້ອງຖືກມອບແດ່ພຣະເຈົ້າ; ມິຊະນັ້ນ ຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດມີຜົນໃນການຊຳລະຊີວິດແລະອຸປນິສັຍໄດ້. ແຕ່ເປັນຂໍ້ເທັດຈິງອັນໜ້າເສົ້າວ່າ ຫຼາຍຄົນຜູ້ອ້າງນາມຂອງພຣະຄຣິດ ບໍ່ເຄີຍມອບໃຈຂອງຕົນແດ່ພຣະອົງຢ່າງຊື່ຕົງ. ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍປະສົບຄວາມສຳນຶກຜິດແຫ່ງການຍອມຈຳນົນຢ່າງສິ້ນເຊີງຕໍ່ຂໍ້ຮຽກຮ້ອງຂອງຄຣິດສະຕະສາສະໜາ, ແລະຜົນຕາມມາກໍຄື ພະລັງອຳນາດແຫ່ງການປ່ຽນແປງຂອງຄວາມຈິງບໍ່ຢູ່ໃນຊີວິດຂອງພວກເຂົາ; ອິດທິພົນອັນເລິກຊຶ້ງ ແລະອ່ອນໂຍນ ຂອງຄວາມຮັກແຫ່ງພຣະຄຣິດ ບໍ່ໄດ້ປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນຊີວິດແລະອຸປນິສັຍ. ແຕ່ຈະເປັນພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສັກພຽງໃດໃນການລ້ຽງຝູງແກະຂອງພຣະເຈົ້າ ຖ້າຫາກບັນດາຜູ້ລ້ຽງຮອງໄດ້ຖືກຄຶງໄວ້ກັບພຣະຄຣິດ, ແລະກຳລັງດຳລົງຊີວິດແດ່ພຣະເຈົ້າເພື່ອຮ່ວມມືກັບພຣະຜູ້ລ້ຽງເອກຂອງຝູງແກະ! ພຣະຄຣິດຊົງເອີ້ນມະນຸດໃຫ້ເຮັດວຽກຢ່າງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຮັດ. ມີຄວາມຈຳເປັນຕໍ່ຄຳພະຍານທີ່ເລິກຊຶ້ງກວ່າ, ເຂັ້ມແຂງກວ່າ, ແລະຊັກນຳບັງຄັບຫຼາຍກວ່າ ກ່ຽວກັບລິດອຳນາດຂອງຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ເຫັນໄດ້ໃນຄວາມສັດທາທີ່ສຳແດງອອກໃນການປະພຶດຈິງຂອງຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າເຊື່ອຄວາມຈິງນັ້ນ. ຄວາມຮັກຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໃນຈິດວິນຍານ ຈະນຳໄປສູ່ການປ່ຽນແປງຢ່າງແນ່ຊັດໃນວິທີທີ່ຄົນງານເຮັດວຽກເພື່ອດວງວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ກຳລັງພິນາດ. ເມື່ອຄວາມຈິງເຂົ້າຄອບຄອງປ້ອມປາການຂອງຈິດວິນຍານ, ພຣະຄຣິດກໍປະທັບເທິງບັນລັງໃນໃຈ, ແລະເມື່ອນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ເປັນເຄື່ອງມືກໍສາມາດກ່າວໄດ້ວ່າ, ‘ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖືກຄຶງໄວ້ກັບພຣະຄຣິດແລ້ວ; ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຂ້ານ້ອຍຍັງມີຊີວິດຢູ່; ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຂ້ານ້ອຍອີກຕໍ່ໄປ, ຫາກແມ່ນພຣະຄຣິດຊົງດຳລົງພະຊົນຢູ່ໃນຂ້ານ້ອຍ; ແລະຊີວິດທີ່ບັດນີ້ຂ້ານ້ອຍດຳລົງຢູ່ໃນເນື້ອກາຍນີ້ ຂ້ານ້ອຍດຳລົງມັນໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊົງຮັກຂ້ານ້ອຍ ແລະຊົງປະທານພຣະອົງເອງເພື່ອຂ້ານ້ອຍ.’” Review and Herald, October 9, 1894.

“ປ້ອມປາການແຫ່ງຈິດວິນຍານ” ແມ່ນບ່ອນທີ່ “ພຣະຄຣິດປະທັບຢູ່ເທິງພຣະບັນລັງ.” ການປະທັບຂຶ້ນຄອງຂອງພຣະຄຣິດສຳເລັດລົງເມື່ອເນື້ອຫນັງຖືກຕອກກາງແຂນ, ແລະເນື້ອຫນັງຕາມຄຳນິຍາມຂອງໂປໂລກໍຄືທຳມະຊາດຊັ້ນຕ່ຳ, ແລະມັນຄືອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄຳພະຍາກອນຂອງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຈຶ່ງໄປເຖິງພຽງປີ 1798 ເທົ່ານັ້ນ. ທຳມະຊາດຊັ້ນຕ່ຳບໍ່ອາດຖືກຮວມເຂົ້າກັບພຣະພາບໄດ້, ມັນຈຳເປັນຕ້ອງຖືກປ່ຽນແປງໃນພິບຕາດຽວໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ. ອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້, ຊຶ່ງມີ “ຫົວ” ອັນເປັນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະ “ຫົວ” ອັນເປັນພຣະວິຫານ, ໄດ້ໄປເຖິງປີ 1844, ເພາະມັນເປັນຕົວແທນຂອງທຳມະຊາດຊັ້ນສູງທີ່ສາມາດເລືອກທີ່ຈະຕອກເນື້ອຫນັງໄວ້ກັບກາງແຂນ ແລະໂດຍຄວາມເຊື່ອເຂົ້າໄປໃນປ້ອມປາການແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ແລະຖືກໃຫ້ນັ່ງເທິງພຣະບັນລັງກັບພຣະຄຣິດ. ສະຖານທີ່ທີ່ການຮ່ວມກັນນັ້ນ ແລະການປະທັບຂຶ້ນຄອງນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນ ແມ່ນຢູ່ໃນປ້ອມປາການຂອງພຣະວິຫານມະນຸດ. ຂໍ້ທີສິບໃນບົດທີສິບເອັດນິຍາມ “ຫົວ” ວ່າເປັນປ້ອມປາການ, ແຕ່ຄວາມຈິງນັ້ນຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນກໍໂດຍພະຍານຂອງເອຊາຢາ, ຊຶ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຄວາມຈິງກ່ຽວກັບປ້ອມປາການ (ປ້ອມປາການໃຈກາງ) ຖືກເຂົ້າໃຈທັງໃນການປະຍຸກໃຊ້ພາຍນອກ ແລະພາຍໃນ.

> ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງເປັນອາຫານຝ່າຍວິນຍານຂອງພວກເຮົາ. “ເຮົາເປັນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງຊີວິດ” ພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວ; “ຜູ້ໃດທີ່ມາຫາເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຫິວອີກເລີຍ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອໃນເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຫິວນ້ຳອີກເລີຍ.” ໂລກກຳລັງພິນາດໄປເພາະຂາດແຄນຄວາມຈິງອັນບໍລິສຸດ ແລະບໍ່ຖືກປົນເປື້ອນ. ພຣະຄຣິດຄືຄວາມຈິງ. ພຣະດຳຣັດຂອງພຣະອົງຄືຄວາມຈິງ, ແລະມີຄວາມໝາຍອັນເລິກຊຶ້ງຍິ່ງກວ່າທີ່ປາກົດຢູ່ພາຍນອກ, ແລະມີຄຸນຄ່າເກີນກວ່າຮູບລັກອັນຖ່ອມງ່າຍຂອງມັນ. ຈິດໃຈທີ່ຖືກປຸກໃຫ້ມີຊີວິດໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະມອງເຫັນຄຸນຄ່າຂອງພຣະດຳຣັດເຫຼົ່ານີ້. ເມື່ອຕາຂອງພວກເຮົາຖືກເຈີມດ້ວຍຢາທາຕາອັນບໍລິສຸດນັ້ນ ພວກເຮົາຈະສາມາດແຍກອອກເຫັນອັນມະນີອັນລ້ຳຄ່າແຫ່ງຄວາມຈິງ ເຖິງແມ່ນວ່າມັນອາດຖືກຝັງຢູ່ໃຕ້ພື້ນຜິວກໍຕາມ.

> “ຄວາມຈິງເປັນສິ່ງອ່ອນລະມຸນ, ປະນີດ, ສູງສົ່ງ. ເມື່ອມັນຫຼໍ່ຫຼອມລັກສະນະນິໄສ, ຈິດວິນຍານກໍເຈີນເຕີບໂຕພາຍໃຕ້ອິດທິພົນອັນສະຫວັນຂອງມັນ. ທຸກໆ ວັນ ຄວາມຈິງຈະຕ້ອງຖືກຮັບເຂົ້າໄວ້ໃນໃຈ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງກິນພຣະວາຈາຂອງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງພຣະອົງປະກາດວ່າເປັນວິນຍານແລະເປັນຊີວິດ. ການຍອມຮັບຄວາມຈິງຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮັບທຸກຄົນເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ເປັນທາຍາດແຫ່ງສະຫວັນ. ຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖະນຸຖະນອມໄວ້ໃນໃຈບໍ່ແມ່ນຕົວອັກສອນອັນເຢັນຊາ ແລະໄຮ້ຊີວິດ, ແຕ່ເປັນລິດອຳນາດອັນມີຊີວິດ.”

> “ຄວາມຈິງເປັນສິ່ງສັກສິດ, ເປັນຂອງພຣະເຈົ້າ. ມັນເຂັ້ມແຂງແລະມີອຳນາດຍິ່ງກວ່າສິ່ງໃດໆທັງໝົດໃນການຫຼໍ່ຫຼອມລັກສະນະນິສັຍໃຫ້ເປັນຕາມພຣະສັນຖານຂອງພຣະຄຣິດ. ໃນຄວາມຈິງນັ້ນມີຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີອັນບໍລິບູນ. ເມື່ອມັນຖືກຖະນຸຖະໜອມໄວ້ໃນຈິດໃຈ, ຄວາມຮັກທີ່ມີຕໍ່ພຣະຄຣິດຈະຖືກເລືອກເໜືອກວ່າຄວາມຮັກຕໍ່ມະນຸດຄົນໃດໆ. ນີ້ແຫຼະຄືຄຣິດສາສະໜາ. ນີ້ແຫຼະຄືຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າໃນຈິດວິນຍານ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຈິງອັນບໍລິສຸດແທ້ ປາດສະຈາກການເຈືອປົນ ຈຶ່ງເຂົ້າຄອບຄອງປ້ອມປາການແຫ່ງຕົວຕົນ. ຖ້ອຍຄຳນີ້ຈຶ່ງສຳເລັດຄົບຖ້ວນວ່າ, ‘ເຮົາຈະໃຫ້ໃຈໃໝ່ແກ່ເຈົ້າດ້ວຍ ແລະຈະໃສ່ຈິດວິນຍານໃໝ່ໄວ້ພາຍໃນເຈົ້າ.’ ມີຄວາມສູງສົ່ງໃນຊີວິດຂອງຜູ້ທີ່ມີຊີວິດແລະທຳງານພາຍໃຕ້ອິດທິພົນອັນໃຫ້ຊີວິດຂອງຄວາມຈິງ.” Review and Herald, February 14, 1899.

ນິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນນັ້ນໃນ ດານີເອນ ບົດ 11 ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອຂໍ້ 2 ແລະປະທານາທິບໍດີຄົນທີຫົກແລະຜູ້ຮັ່ງມີທີ່ສຸດ ສອດຄ່ອງກັບຫົວ ຊຶ່ງຄື ຣັດເຊຍ ໃນຂໍ້ 11 ຫາ 15. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ປະທານາທິບໍດີຄົນທີຫົກຈະກາຍເປັນຄົນທີແປດຜູ້ຊຶ່ງມາຈາກເຈັດຄົນນັ້ນ ແລະລາວຈະປົກຄອງເມື່ອຄຣິດຈັກແລະລັດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາເຂົ້າມາຮ່ວມກັນ ແລະທຳໃຫ້ການລ່ວງປະເວນີອັນບໍ່ບໍລິສຸດຂອງພວກເຂົາສຳເລັດລົງໃນຂໍ້ 16 ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ທຸງສັນຍານທີ່ໃນເວລານັ້ນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ ຈະຜິດຫວັງ ແລະ ຕາຍໄປເປັນໄລຍະສາມມື້ເຄິ່ງ, ຊຶ່ງໃນດານີເອນ 10 ຄື ຊາວເອັດມື້. ເມື່ອສິ້ນສຸດຊາວເອັດມື້ແຫ່ງການໄວ້ທຸກຂອງດານີເອນ, ຊຶ່ງເປັນການສິ້ນສຸດຂອງສາມມື້ເຄິ່ງແຫ່ງການຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນຂອງພະຍານທັງສອງ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຮ່ອມພູຂອງເອເຊກຽນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ—ມີຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນອັນໜຶ່ງທີ່ນຳຜູ້ຕາຍກັບຄືນສູ່ຊີວິດ. ຂະບວນການນັ້ນໃນດານີເອນ ບົດ 10 ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍສາມຂັ້ນຕອນ.

> ແລະໃນວັນທີຊາວສີ່ແຫ່ງເດືອນທຳອິດ, ເມື່ອຂ້ານ້ອຍຢູ່ຂ້າງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຄື ແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ; ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍຍົກຕາຂຶ້ນເບິ່ງ, ແລະເບິ່ງແມ, ມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ, ແອວຂອງທ່ານຄາດດ້ວຍຄຳບໍລິສຸດແຫ່ງອູຟາດ: ຮ່າງກາຍຂອງທ່ານກໍຄືດັ່ງແກ້ວເບລິນ, ໃບໜ້າຂອງທ່ານດັ່ງປະກາຍຟ້າແມບ, ດວງຕາຂອງທ່ານດັ່ງຄົບໄຟ, ແຂນ ແລະ ຕີນຂອງທ່ານດັ່ງທອງສຳລິດທີ່ຂັດມັນແລ້ວ, ແລະສຽງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານດັ່ງສຽງຂອງຝູງຊົນເປັນອັນຫຼາຍ. ແລະຂ້ານ້ອຍ ດານີເອນ ຜູ້ດຽວໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ: ເພາະວ່າບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ຢູ່ນຳຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ; ແຕ່ຄວາມສັ່ນສະທ້ານຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ຕົກໃສ່ພວກເຂົາ, ຈົນພວກເຂົາໜີໄປຊ່ອນຕົວ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຖືກປະໄວ້ຜູ້ດຽວ, ແລະໄດ້ເຫັນນິມິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້, ແລະບໍ່ມີແຮງເຫຼືອຢູ່ໃນຂ້ານ້ອຍເລີຍ: ເພາະຄວາມງາມສະງ່າຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ກາຍເປັນຄວາມເສື່ອມຊາມຢູ່ໃນຕົວຂ້ານ້ອຍ, ແລະຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີແຮງເຫຼືອຢູ່ເລີຍ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຍິນສຽງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ: ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນສຽງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ, ເມື່ອນັ້ນຂ້ານ້ອຍກໍຫຼັບສະຫຼົບຢ່າງເລິກ ຄວ່ຳໜ້າລົງ, ແລະໜ້າຂອງຂ້ານ້ອຍຫັນລົງສູ່ພື້ນດິນ. ແລະເບິ່ງແມ, ມືໜຶ່ງໄດ້ມາແຕະຕ້ອງຂ້ານ້ອຍ, ຊຶ່ງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍລຸກຂຶ້ນຢູ່ເທິງຫົວເຂົ່າ ແລະ ຝາມືຂອງຕົນ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ໂອ ດານີເອນ, ຊາຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄຳທີ່ຂ້ານ້ອຍເວົ້າແກ່ເຈົ້າ, ແລະຈົ່ງຢືນຂຶ້ນຕົງ: ເພາະບັດນີ້ຂ້ານ້ອຍຖືກສົ່ງມາຫາເຈົ້າ. ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ຂ້ານ້ອຍກໍຢືນຂຶ້ນຕົວສັ່ນ. ແລ້ວທ່ານຈຶ່ງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ, ດານີເອນ: ເພາະຕັ້ງແຕ່ວັນທຳອິດທີ່ເຈົ້າຕັ້ງໃຈຈະເຂົ້າໃຈ, ແລະຈະຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ, ຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າກໍໄດ້ຖືກຮັບຟັງແລ້ວ, ແລະຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ມາເພາະຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າ. ແຕ່ເຈົ້ານາຍແຫ່ງອານາຈັກເປີເຊຍໄດ້ຂັດຂວາງຂ້ານ້ອຍໄວ້ຊາວເອັດວັນ: ແຕ່ເບິ່ງແມ, ມີກາເອນ, ຜູ້ໜຶ່ງໃນບັນດາເຈົ້ານາຍຊັ້ນສູງ, ໄດ້ມາຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍ; ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຄົງຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ. ບັດນີ້ຂ້ານ້ອຍໄດ້ມາເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າເຂົ້າໃຈວ່າ ອັນໃດຈະເກີດແກ່ຊົນຊາດຂອງເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫຼາຍ: ເພາະນິມິດນີ້ຍັງສຳລັບຫຼາຍວັນຂ້າງໜ້າ. ດານີເອນ 10:4–14.

ດານີເອນຢູ່ໃນຕອນທ້າຍຂອງຊາວເອັດວັນແຫ່ງການໄວ້ທຸກ ເມື່ອທ່ານໄດ້ເຫັນນິມິດແຫ່ງພຣະຄຣິດ ແລະໄດ້ຍິນພຣະດຳລັດຂອງພຣະຄຣິດ. ນິມິດແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ທັງທີ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນ ແລະທີ່ຖືກກ່າວອອກມາ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຍກອອກເປັນສອງຈຳພວກ, ແລະດານີເອນໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ, ເພາະທ່ານ “ຢູ່ໃນການນອນຫຼັບອັນເລິກ.”

> ພຣະອົງໄດ້ກ່າວສິ່ງເຫຼົ່ານີ້; ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ລາຊະໂຣ ສະຫາຍຂອງພວກເຮົາຫຼັບໄປແລ້ວ; ແຕ່ເຮົາຈະໄປ ເພື່ອປຸກເຂົາໃຫ້ຕື່ນຈາກການຫຼັບນັ້ນ.” ແລ້ວພວກສາວົກຂອງພຣະອົງທູນວ່າ, “ພຣະອົງເຈົ້າ, ຖ້າເຂົາຫຼັບ ເຂົາກໍຄົງຈະຫາຍດີ.” ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມຕາຍຂອງລາວ; ແຕ່ພວກເຂົາຄິດວ່າ ພຣະອົງກ່າວເຖິງການພັກຜ່ອນໃນການຫຼັບ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຢຊູຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ, “ລາຊະໂຣຕາຍແລ້ວ.” ໂຢຮັນ 11:11–14.

ແລ້ວ ດານີເອນໄດ້ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍ ກາເບຣີເອນ ເປັນຄັ້ງທໍາອິດ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ທ່ານຮູ້ເຖິງການຕໍ່ສູ້ທາງການເມືອງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ ດານີເອນ ຕາຍຢູ່ (ນອນຫຼັບ), ແລະວ່າບັດນີ້ທ່ານກໍາລັງຈະໃຫ້ຄໍາອະທິບາຍແກ່ນິມິດທີ່ຫາກໍໄດ້ປ່ຽນແປງ ດານີເອນ ໃຫ້ເປັນຕາມພາບລັກຂອງ ພຣະຄຣິດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທ່ານຈະຖືກແຕະຕ້ອງເປັນຄັ້ງທີສອງ, ໂດຍ ພຣະຄຣິດ ເອງ.

> ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວຄໍາເຊັ່ນນັ້ນແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ຂ້ານ້ອຍກໍຫັນໜ້າລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະກາຍເປັນຄົນເປັນໃບ້. ແລະເບິ່ງເຖີດ, ຜູ້ໜຶ່ງຊຶ່ງຄ້າຍຄືຮູບລັກຂອງບຸດທັງຫຼາຍຂອງມະນຸດໄດ້ມາແຕະຮິມຝີປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ; ແລ້ວຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງອ້າປາກຂຶ້ນແລະເວົ້າ, ແລະກ່າວແກ່ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍວ່າ, ໂອ້ ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ, ເພາະນິມິດນັ້ນ ຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຫວນກັບມາເທິງຕົວຂ້ານ້ອຍ ແລະຂ້ານ້ອຍບໍ່ເຫຼືອແຮງເລີຍ. ເພາະຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຜູ້ນີ້ຈະສົນທະນາກັບນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຜູ້ນີ້ໄດ້ຢ່າງໃດ? ເພາະສໍາລັບຂ້ານ້ອຍ, ໃນທັນໃດນັ້ນ ເລີຍບໍ່ມີແຮງເຫຼືອຢູ່ໃນຂ້ານ້ອຍ ແລະທັງບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈເຫຼືອຢູ່ໃນຂ້ານ້ອຍເລີຍ. ດານີເອນ 10:15–17.

ນີ້ເປັນຂໍ້ຂະໜານກັບຄຳພະຍາກອນທຳອິດຂອງເອເຊກຽນໃນບົດທີສາມສິບເຈັດ, ເພາະວ່າໃນຄຳພະຍາກອນສອງປະການທີ່ເອເຊກຽນຖືກບອກໃຫ້ປະກາດແກ່ກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວໃນຫຸບເຂົານັ້ນ, ຄຳພະຍາກອນທຳອິດເຮັດໃຫ້ກໍ່ຮ່າງກາຍຂຶ້ນ, ແຕ່ໃນເວລານັ້ນພວກມັນຍັງບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈ, ແລະກໍບໍ່ມີກຳລັງດັ່ງກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ. ເປັນຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍໄດ້ຮັບລົມຫາຍໃຈຈາກລົມທັງສີ່ທິດ ແລະລຸກຂຶ້ນຢືນເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ, ແລະໃນການແຕະຕ້ອງດານີເອນເປັນຄັ້ງທີສອງ, “ໃນຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີກຳລັງຫຼົງເຫຼືອຢູ່ເລີຍ, ທັງບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈຫຼົງເຫຼືອຢູ່ໃນຂ້ານ້ອຍ.” ແລ້ວດານີເອນກໍຖືກແຕະຕ້ອງອີກເປັນຄັ້ງທີສາມໂດຍລວມ, ແລະເປັນຄັ້ງທີສອງໂດຍກາບຣີເອນ.

> ແລ້ວຜູ້ໜຶ່ງຊຶ່ງມີຮູບຮ່າງຄ້າຍມະນຸດໄດ້ມາແຕະຕ້ອງຂ້າພະເຈົ້າອີກ ແລະທ່ານໄດ້ເສີມກຳລັງໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ: ຂໍສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ, ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງເຖີດ, ແມ່ນແທ້ ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງ. ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບກຳລັງ ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂໍໃຫ້ນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າກ່າວເຖີດ; ເພາະທ່ານໄດ້ເສີມກຳລັງໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ດານີເອນ 10:18, 19.

ການສຳພັດເທື່ອທີສາມຂອງດານີເອນ ແມ່ນຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນ ຊຶ່ງນຳບັນດາຮ່າງກາຍໃຫ້ລຸກຂຶ້ນຢືນເທິງຕີນຂອງພວກເຂົາ ເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງຍິ່ງ. ຄຳພະຍາກອນຂອງທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ວ່າຕົນເອງຕາຍແລ້ວ ເພາະພວກເຂົາກຳລັງໄວ້ທຸກ ດັ່ງເຊັ່ນດານີເອນ.

> ແລ້ວພຣະອົງຕັດກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງພະຍາກອນຕໍ່ລົມ, ຈົ່ງພະຍາກອນ, ໂອ ບຸດແຫ່ງມະນຸດ, ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ລົມວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຂ້າແຕ່ລົມຫາຍໃຈ, ຈົ່ງມາຈາກລົມທັງສີ່ທິດ, ແລະຈົ່ງຫາຍໃຈໃສ່ຄົນທີ່ຖືກສັງຫານເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອພວກເຂົາຈະມີຊີວິດ.” ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພະຍາກອນຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງບັນຊາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະລົມຫາຍໃຈກໍເຂົ້າມາໃນພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາກໍມີຊີວິດ, ແລະຢືນຂຶ້ນຢູ່ເທິງຕີນຂອງຕົນ, ເປັນກອງທັບໃຫຍ່ຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວພຣະອົງຕັດກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ໂອ ບຸດແຫ່ງມະນຸດ, ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ຄືວົງວານອິສຣາເອນທັງໝົດ: ຈົ່ງເບິ່ງ, ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ‘ກະດູກຂອງພວກເຮົາແຫ້ງໄປແລ້ວ, ແລະຄວາມຫວັງຂອງພວກເຮົາກໍສິ້ນໄປແລ້ວ: ພວກເຮົາຖືກຕັດຂາດອອກເພື່ອສ່ວນຂອງພວກເຮົາ.’ ເອເຊກຽນ 37:9–11.”

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບັນຊາໃຫ້ເອເຊກຽນພະຍາກອນ, ແລະພຣະອົງຊົງກ່າວບອກພວກເຂົາວ່າ ຄຳພະຍານຂອງວົງວານອິດສະຣາເອນຄື ພວກເຂົາເປັນຄົນຕາຍ, ປາດສະຈາກຄວາມຫວັງ ແລະຖືກຕັດຂາດແລ້ວ. ພວກເຂົາກຳລັງໄວ້ທຸກ, ດັ່ງທີ່ດານີເອນໄດ້ເປັນ, ເພາະພວກເຂົາຜິດຫວັງໂດຍຄຳທຳນາຍທີ່ລົ້ມເຫລວຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະໃນສະພາບນັ້ນ ເອເຊກຽນຖືກບອກໃຫ້ພະຍາກອນ.

> ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງພະຍາກອນ ແລະ ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້: ເບິ່ງເຖີດ, ໂອ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ເຮົາຈະໄຂຫຼຸມຝັງສົບຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າຂຶ້ນມາຈາກຫຼຸມຝັງສົບຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະ ຈະນຳພວກເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອິສຣາເອນ. ແລະ ພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ, ເມື່ອເຮົາໄຂຫຼຸມຝັງສົບຂອງພວກເຈົ້າ, ໂອ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ແລະ ໃຫ້ພວກເຈົ້າຂຶ້ນມາຈາກຫຼຸມຝັງສົບຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະ ເຮົາຈະໃສ່ພຣະວິນຍານຂອງເຮົາໄວ້ໃນພວກເຈົ້າ, ແລະ ພວກເຈົ້າຈະມີຊີວິດ, ແລະ ເຮົາຈະຈັດວາງພວກເຈົ້າໄວ້ໃນແຜ່ນດິນຂອງຕົນເອງ: ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາໄດ້ກ່າວສິ່ງນີ້ ແລະ ໄດ້ກະທຳມັນແລ້ວ, ພຣະເຢໂຮວາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເອເຊກຽນ 37:12–14.

ອົງພຣະຜູ້ເປັນມີຄາເອນ ຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ ຊົງເປີດອຸບໂມງຝັງສົບຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ ແລະພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນໄດ້ຖືກຊຸບໃຫ້ຄືນມາ ແລະໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະລຸກຂຶ້ນຢືນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຖືກປະທານແກ່ຜູ້ທີ່ລຸກຂຶ້ນຢືນ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກນຳອອກມາຈາກອຸບໂມງຝັງສົບຂອງຕົນ ໃນຄຳພະຍາກອນທີສອງຂອງເອເຊກຽນ.

> ແລະພາຍຫຼັງສາມມື້ເຄິ່ງ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ໄດ້ຕົກລົງເທິງຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ເຫັນພວກເຂົາ. ພຣະນິມິດ 11:11

ພະຍານທັງສອງນັ້ນຖືກສະແດງແທນໂດຍໂມເຊແລະເອລີຢາ, ແລະໂມເຊກໍໄດ້ຖືກຟື້ນຄືນຊີວິດໂດຍສຽງຂອງຫົວໜ້າທູດສະຫວັນດ້ວຍ.

> ແຕ່ມີກາເອນ ຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ, ເມື່ອໄດ້ໂຕ້ຖຽງກັບມານ ໃນເລື່ອງກ່ຽວກັບຮ່າງຂອງໂມເຊ, ກໍບໍ່ກ້ານຳຄຳກ່າວຫາອັນເປັນການດູໝິ່ນມາກ່າວຕໍ່ລາວ, ແຕ່ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຫ້າມປາມເຈົ້າເຖີດ.” ຢູດາ 1:9

ມີຄາເອນ, ເຈົ້າຊາຍ ແລະ ອັກຄະທູດ, ເປັນພຣະອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ສະເດັດມາ ແລະ ຊ່ວຍກາບຣີເອນໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 10, ແລະ ນັ້ນແຫຼະເປັນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງທີ່ຮ້ອງເອີ້ນຊາຍ ແລະ ຍິງໃຫ້ມາສູ່ຊີວິດ.

> ເພາະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງຈະສະເດັດລົງມາຈາກສະຫວັນດ້ວຍສຽງຮ້ອງດັງ, ດ້ວຍສຽງຂອງຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ, ແລະດ້ວຍສຽງແກພຣະເຈົ້າ: ແລະບັນດາຜູ້ຕາຍໃນພຣະຄຣິດຈະຟື້ນຂຶ້ນກ່ອນ. 1 ເທຊະໂລນິກ 4:16

ການແຕະຕ້ອງສາມຄັ້ງຂອງດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງການຜ່ານຈາກຂະບວນການລາວດີເຊຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ໄປສູ່ຂະບວນການຟີລາເດນເຟຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະໃນດານີເອນບົດ 10, ນິມິດທີ່ເຮັດໃຫ້ການຜ່ານຈາກພາບລັກຂອງລາວດີເຊຍ ໄປສູ່ພາບລັກຂອງຟີລາເດນເຟຍສຳເລັດນັ້ນ ຖືກສະແດງໂດຍປະຫວັດສາດຊິງພະຍາກອນທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນບົດ 11. ນິມິດນັ້ນຖືກເອເຊກຽນນຳສະເໜີເປັນນິມິດກ່ຽວກັບອິດສະລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ. ໃນປີ 2014, ຣັດເຊຍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສອງ. ໃນປີ 2015, ປະທານາທິບໍດີຜູ້ຮັ່ງມີທີ່ສຸດໄດ້ເລີ່ມຄວາມພະຍາຍາມຂອງຕົນເພື່ອຈະກາຍເປັນປະທານາທິບໍດີຄົນທີຫົກ.

ໃນປີ 2020 ປະທານາທິບໍດີຜູ້ນັ້ນ, ຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນ, ໄດ້ຖືກສັງຫານໂດຍສັດຮ້າຍອະເທອິດ “woke” ທີ່ຂຶ້ນມາຈາກເຫວເລິກຫາທີ່ສຸດ; ແລະໃນປີດຽວກັນນັ້ນ ເຂົາສັດໂປຣເຕສຕັງຝ່າຍລາໂອດີເຊຍກໍໄດ້ຖືກສັງຫານເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນປີ 2023, ເຂົາສັດທັງສອງໄດ້ກັບຄືນມາມີຊີວິດ, ແລະທັງສອງເລີ່ມຕົ້ນການປ່ຽນຜ່ານຂອງຕົນເຂົ້າສູ່ອົງທີແປດ ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດອົງ. ອັນໜຶ່ງກຳລັງປ່ຽນຜ່ານເຂົ້າສູ່ພາບລັກທາງການເມືອງຂອງສັດຮ້າຍ ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກແລະລັດຖືກນຳມາຮວມກັນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະອີກເຂົາສັດໜຶ່ງກຳລັງປ່ຽນຜ່ານຈາກພາບລັກຂອງລາໂອດີເຊຍໄປສູ່ພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ. ທັງສອງຈະຖືກຍົກຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ. ອັນໜຶ່ງຈະກາຍເປັນ “Alexander the Great”, ກະສັດເອກຜູ້ນຳໜ້າຂອງກະສັດສິບອົງຜູ້ມອບອານາຈັກທີເຈັດຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງໂຣມ, ແລະອີກອັນໜຶ່ງຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ.

ນິມິດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການປ່ຽນຜ່ານທັງສອງປະການນີ້ ແມ່ນປະຫວັດສາດທີ່ຄ່ອຍໆຄີ່ຄາຍອອກລະຫວ່າງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະ ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຂໍ້ທີສິບເອັດ ຂອງພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ໄດ້ຖືກຊີ້ບອກໂດຍຈຳເພາະພາຍໃນບໍລິບົດທີ່ວ່າ ຖ້າທ່ານບໍ່ເຊື່ອ ທ່ານຈະບໍ່ຖືກສະຖາປະນາ.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນການສຶກສານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ກົດເກນທັງຫຼາຍໃນພຣະຄຳພີຕ້ອງເປັນຄູ່ມືນຳຂອງຊີວິດປະຈຳວັນ. ກາງແຂນຂອງພຣະຄຣິດຕ້ອງເປັນຫົວຂໍ້ສຳຄັນ, ເປີດເຜີຍບົດຮຽນທັງຫຼາຍທີ່ເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງຮຽນຮູ້ແລະນຳໄປປະຕິບັດ. ພຣະຄຣິດຕ້ອງຖືກນຳເຂົ້າມາໃນການສຶກສາທຸກຢ່າງ, ເພື່ອວ່ານັກຮຽນທັງຫຼາຍຈະໄດ້ດື່ມດ່ຳໃນຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ແລະຈະໄດ້ສະແດງພຣະອົງອອກທາງອຸປນິສັຍ. ຄວາມເລີດປະເສີດຂອງພຣະອົງຕ້ອງເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາສຶກສາ ທັງໃນກາລະເວລານີ້ແລະໃນນິລັນດອນ. ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ຕັດໄວ້ໃນພຣະຄຳພີເດີມແລະພຣະຄຳພີໃໝ່, ເປັນອາຫານຈາກສະຫວັນ; ແຕ່ຫຼາຍສິ່ງທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າວິທະຍາສາດນັ້ນ ເປັນດັ່ງອາຫານທີ່ມະນຸດປະດິດຄິດສ້າງຂຶ້ນ, ເປັນອາຫານທີ່ຖືກປົນເປື້ອນ; ມັນບໍ່ແມ່ນມານາທີ່ແທ້ຈິງ.”

> ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ພົບເຫັນພຣະປັນຍາທີ່ບໍ່ອາດຖືກສົງໄສໄດ້ ແລະບໍ່ມີວັນຫມົດສິ້ນ—ເປັນພຣະປັນຍາທີ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ບໍ່ແມ່ນໃນຈິດໃຈອັນຈໍາກັດ ແຕ່ຢູ່ໃນພຣະທັຍອັນບໍ່ຈໍາກັດ. ແຕ່ຫຼາຍສ່ວນຂອງສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສໍາແດງໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ ຍັງມືດມົວຕໍ່ມະນຸດ ເພາະອັນມະນີແຫ່ງຄວາມຈິງຖືກຝັງຢູ່ໃຕ້ກອງເສດເຫຼືອຂອງປັນຍາ ແລະຂົນບັນນີຂອງມະນຸດ. ສໍາລັບຫຼາຍຄົນ ຂຸມຊັບແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຍັງຄົງຖືກປົກປິດໄວ້ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ສືບຄົ້ນຫາມັນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຈິງໃຈ ຈົນກວ່າຫຼັກຄໍາສອນອັນດຸດດັ່ງຄໍາຄໍາຈະໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈ. ພຣະວັດຈະນະຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກຄົ້ນຄວ້າ ເພື່ອຊໍາລະ ແລະຕຽມຜູ້ທີ່ຮັບພຣະວັດຈະນະນັ້ນ ໃຫ້ເປັນສະມາຊິກໃນພຣະລາຊວົງ ເປັນບຸດຫຼານຂອງກະສັດແຫ່ງສະຫວັນ.

> “ການສຶກສາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຄວນເຂົ້າມາແທນທີ່ການສຶກສາບັນດາປຶ້ມເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ນຳຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນເຂົ້າໄປສູ່ລັດທິລຶກລັບ ແລະ ຫ່າງໄກຈາກຄວາມຈິງ. ຫຼັກການອັນມີຊີວິດຂອງພຣະວັດຈະນະນັ້ນ ເມື່ອຖືກຖັກທໍເຂົ້າໃນຊີວິດຂອງພວກເຮົາ ຈະເປັນເກາະປ້ອງກັນຂອງພວກເຮົາໃນທ່າມກາງການທົດລອງແລະການລໍ້ລວງ; ຄຳສັ່ງສອນອັນມາຈາກສະຫວັນຂອງພຣະອົງເປັນທາງດຽວໄປສູ່ຄວາມສຳເລັດ. ເມື່ອການທົດສອບມາເຖິງທຸກຈິດວິນຍານ ຈະມີການຫລົງຖອຍອອກຈາກຄວາມເຊື່ອ. ບາງຄົນຈະສຳແດງຕົນວ່າເປັນຄົນທໍລະຍົດ, ບຸ່ມບ່າມ, ຈອງຫອງ, ແລະ ພຶ່ງຕົນເອງ, ແລະ ຈະຫັນໜີຈາກຄວາມຈິງ, ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອອັບປາງລົງ. ເປັນຫຍັງ? ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ດຳເນີນຊີວິດ ‘ດ້ວຍທຸກຄຳທີ່ອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະເຈົ້າ.’ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຂຸດລົງໃຫ້ເລິກ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຮາກຖານຂອງຕົນໝັ້ນຄົງ.”

> “ເມື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂດຍຜ່ານຜູ້ສົ່ງສານທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກ ຖືກນຳມາເຖິງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍພາກັນຈົ່ມພຶມ ແລະຄິດວ່າທາງນັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ຄັບແຄບເກີນໄປ. ໃນບົດທີຫົກແຫ່ງພຣະທຳໂຢຮັນ ພວກເຮົາອ່ານເຖິງບາງຄົນທີ່ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນສາວົກຂອງພຣະຄຣິດ, ແຕ່ເມື່ອຄວາມຈິງອັນແຈ້ງແຈ້ງຖືກນຳສະເໜີແກ່ພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ພໍໃຈ ແລະບໍ່ດຳເນີນໄປກັບພຣະອົງອີກຕໍ່ໄປ. ໃນທຳນອງດຽວກັນນີ້ ນັກສຶກສາທີ່ສຶກສາພຽງຜິວເຜີນເຫຼົ່ານີ້ກໍຈະຫັນໜີຈາກພຣະຄຣິດເຊັ່ນກັນ.” Testimonies, volume 6, 132.

Back to Articles