Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Two

ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິດຈັກເຊເວັນທ໌ເດ ແອດເວັນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ຊາວສອງ

Number Twenty-Two

ເລກທີ ຊາວສອງ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 2, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

We were half way through the four references of ancient Israel, as the generation of “vipers” in the previous article. In Matthew, both John and Jesus label the Pharisees and Sadducees as the generation of vipers. John represents the beginning of a testing process that is identified when he taught that Jesus, who would follow him—would thoroughly purge His floor. Jesus added to the testing process of John, by including the judgment process, as He referenced the queen of Sheba and Nineveh. Judgment takes place in the fourth generation, and one class in the judgment manifests as serpents, for their father is the devil. Jesus added the issue of the fourth generation seeking a sign, when the sign was in plain sight.

ພວກເຮົາໄດ້ດຳເນີນມາເຖິງເຄິ່ງທາງໃນບັນດາການອ້າງອີງສີ່ປະການກ່ຽວກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ຊຶ່ງເປັນຊົ່ວອາຍຸຂອງ “ງູພິດ” ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້າ. ໃນພຣະກິດຕິຄຸນມັດທາຍ ທັງໂຢຮັນ ແລະ ພຣະເຢຊູໄດ້ເອີ້ນພວກຟາຣິຊາຍ ແລະ ຊາດູກາຍວ່າເປັນຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງງູພິດ. ໂຢຮັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການທົດສອບ ຊຶ່ງຖືກລະບຸໄວ້ເມື່ອທ່ານໄດ້ສັ່ງສອນວ່າ ພຣະເຢຊູ ຜູ້ຊຶ່ງຈະສະເດັດຕາມຫຼັງທ່ານມາ ຈະຊຳລະລານນວດຂອງພຣະອົງໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍສິ້ນເຊີງ. ພຣະເຢຊູໄດ້ເພີ່ມເນື້ອຫາໃຫ້ແກ່ຂະບວນການທົດສອບຂອງໂຢຮັນ ໂດຍລວມເອົາຂະບວນການພິພາກສາເຂົ້າໄປນຳ ເມື່ອພຣະອົງອ້າງເຖິງພຣະຣາຊິນີແຫ່ງເຊບາ ແລະ ນີນາເວ. ການພິພາກສາເກີດຂຶ້ນໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ ແລະ ຊົນຊັ້ນໜຶ່ງໃນການພິພາກສານັ້ນສະແດງຕົນເປັນງູ ເພາະບິດາຂອງເຂົາຄືມານ. ພຣະເຢຊູຍັງໄດ້ເພີ່ມປະເດັນເລື່ອງຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ທີ່ສະແຫວງຫາໝາຍສຳຄັນ ໃນເວລາທີ່ໝາຍສຳຄັນນັ້ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຢ່າງແຈ້ງຊັດ.

In Matthew twenty-three the “woes” upon the Pharisees and Sadducees are set forth, and the process of testing and judgment is again associated with the final generation. Chapter twenty-two prepares the setting of the woes of chapter twenty-three.

ໃນພຣະທຳມັດທາຍ ບົດທີຊາວສາມ ຄຳປະກາດ “ວິບັດ” ເໜືອພວກຟາຣິສີ ແລະ ພວກຊັດດູກາຍ ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້, ແລະ ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ ແລະ ການພິພາກສາ ກໍໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງອີກຄັ້ງກັບຊົ່ວຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍ. ບົດທີຊາວສອງ ໄດ້ຈັດຕຽມສະພາບການສຳລັບຄຳປະກາດວິບັດໃນບົດທີຊາວສາມ.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he?

> ໃນຂະນະທີ່ພວກຟາຣິສີກຳລັງຊຸມນຸມກັນຢູ່ນັ້ນ, ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຖາມພວກເຂົາວ່າ, “ພວກທ່ານຄິດຢ່າງໃດກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ? ພຣະອົງເປັນພຣະບຸດຂອງຜູ້ໃດ?”

> They say unto him, The Son of David.

> ພວກເຂົາທູນພຣະອົງວ່າ, ພຣະບຸດຂອງດາວິດ.

> He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດແກ່ເຂົາທັງຫລາຍວ່າ, ເຫດສັນໃດດາວິດໂດຍພຣະວິນຍານຈຶ່ງເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດແກ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຈົ່ງປະທັບນັ່ງຢູ່ເບື້ອງຂວາຂອງເຮົາ ຈົນກວ່າເຮົາຈະໃຫ້ສັດຕູທັງຫລາຍຂອງທ່ານເປັນແທ່ນຮອງຕີນຂອງທ່ານ? ສັນນັ້ນ ຖ້າດາວິດຍັງເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລ້ວພຣະອົງຈະເປັນບຸດຂອງດາວິດໄດ້ຢ່າງໃດ?

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຕອບພຣະອົງໄດ້ແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວ; ຕັ້ງແຕ່ວັນນັ້ນມາ ກໍບໍ່ມີຜູ້ໃດກ້າທູນຖາມພຣະອົງອີກ. ມັດທາຍ 22:41–46.

When the door closed to any further interaction, Jesus then sets forth eight woes in the following chapter. In verse thirteen the woe is for shutting the doors to the kingdom of heaven. It is from Heaven’s doors that the latter rain is poured out. The eight woes are about those who profess to open the door which no man can open and close the door which no man can close. In vision, Sister White was shown those who did not follow Christ into the Most Holy Place sending their prayers to the empty holy place where Satan, pretending to be Christ, led them to believe everything was OK. They had re-opened the holy place, and closed the Most Holy Place.

ເມື່ອປະຕູໄດ້ປິດລົງຕໍ່ການຕິດຕໍ່ສຳພັນໃດໆຕື່ມອີກ ແລ້ວພຣະເຢຊູຈຶ່ງຊົງຕັ້ງພຣະວິບັດທັງແປດໄວ້ໃນບົດຕໍ່ໄປ. ໃນຂໍ້ສິບສາມ ພຣະວິບັດນັ້ນມີແກ່ການປິດປະຕູແຫ່ງອານາຈັກສະຫວັນ. ຝົນປາຍຖືກເທລົງມາຈາກປະຕູແຫ່ງສະຫວັນນັ້ນເອງ. ພຣະວິບັດທັງແປດນັ້ນເກັ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າເປັນຜູ້ເປີດປະຕູທີ່ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຈະເປີດໄດ້ ແລະປິດປະຕູທີ່ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຈະປິດໄດ້. ໃນນິມິດ ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຮັບການສະແດງໃຫ້ເຫັນຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ໂດຍສົ່ງຄຳອະທິຖານຂອງຕົນໄປຍັງສະຖານບໍລິສຸດທີ່ວ່າງເປົ່າ ບ່ອນທີ່ຊາຕານຊຶ່ງປອມຕົວເປັນພຣະຄຣິດ ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ເຊື່ອວ່າທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຢູ່ໃນສະພາບດີແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ເປີດສະຖານບໍລິສຸດອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ແລະໄດ້ປິດສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ.

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 258–261.

> “ຫຼາຍຄົນເບິ່ງເສັ້ນທາງຂອງພວກຢິວໃນການປະຕິເສດແລະຕຶງພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນດ້ວຍຄວາມສະພຶງກົວ; ແລະເມື່ອພວກເຂົາອ່ານປະຫວັດເລື່ອງການທາລຸນພຣະອົງຢ່າງໜ້າອັບອາຍ, ພວກເຂົາຄິດວ່າຕົນຮັກພຣະອົງ, ແລະຈະບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດພຣະອົງເໝືອນຢ່າງເປໂຕ, ຫຼືຕຶງພຣະອົງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນເໝືອນຢ່າງພວກຢິວ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງອ່ານໃຈຂອງທຸກຄົນ ໄດ້ຊົງນໍາຄວາມຮັກທີ່ພວກເຂົາອ້າງວ່າຮູ້ສຶກຕໍ່ພຣະເຢຊູນັ້ນມາທົດສອບ. ສະຫວັນທັງປວງເຝົ້າເບິ່ງການຕອບຮັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດດ້ວຍຄວາມສົນໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນທີ່ອ້າງວ່າຮັກພຣະເຢຊູ, ແລະຫຼັ່ງນ້ຳຕາເມື່ອອ່ານເລື່ອງລາວຂອງໄມ້ກາງແຂນ, ກັບເຍາະເຍີ້ຍຂ່າວດີເລື່ອງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ແທນທີ່ຈະຮັບຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ, ພວກເຂົາກ່າວວ່າມັນເປັນການຫຼົງຜິດ. ພວກເຂົາກຽດຊັງຜູ້ທີ່ຮັກການປາກົດຂອງພຣະອົງ ແລະປິດກັ້ນພວກເຂົາອອກຈາກຄຣິດຕະຈັກ. ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານທໍາອິດ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງ; ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງມີໄວ້ເພື່ອຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໄປກັບພຣະເຢຊູໂດຍຄວາມເຊື່ອ ເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ. ແລະໂດຍການປະຕິເສດສອງຂ່າວສານກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຕົນມືດມົວລົງຈົນບໍ່ສາມາດເຫັນແສງໃດໆໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ຊຶ່ງສະແດງເສັ້ນທາງເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເໝືອນຢ່າງທີ່ພວກຢິວໄດ້ຕຶງພຣະເຢຊູໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ຄຣິດຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ຊື່ວ່າເປັນຄຣິດຕຽນກໍໄດ້ຕຶງຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນເຊັ່ນກັນ, ແລະດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເລີຍເກືອບເລີຍກ່ຽວກັບເສັ້ນທາງເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການທູນຂໍຂອງພຣະເຢຊູໃນບ່ອນນັ້ນ. ເໝືອນດັ່ງພວກຢິວ, ຜູ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນ, ພວກເຂົາຖວາຍຄໍາອະທິຖານອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນຂຶ້ນໄປຍັງຫ້ອງພະວິຫານທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ອອກຈາກມາແລ້ວ; ແລະຊາຕານ, ພໍໃຈຢູ່ກັບການຫຼອກລວງນັ້ນ, ກໍສວມລັກສະນະທາງສາສະໜາ, ແລະນໍາຈິດໃຈຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນເປັນຄຣິດຕຽນເຫຼົ່ານີ້ໄປຫາຕົນເອງ, ກະທໍາການດ້ວຍລິດອໍານາດຂອງມັນ, ດ້ວຍໝາຍສໍາຄັນຂອງມັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນເທັດລວງ, ເພື່ອມັດພວກເຂົາໄວ້ໃນບ້ວງແຮ້ວຂອງມັນ.” Early Writings, 258–261.

Verse fourteen is a woe for devouring widows houses and long prayers. Verse fifteen’s woe is for making their converts twice as mush the children of hell as they were. Verses sixteen through twenty-two the wicked are swearing by the temple.

ຂໍ້ສິບສີ່ເປັນຄຳວິບັດສຳລັບການກືນກິນເຮືອນຂອງແມ່ໝ້າຍ ແລະການອະທິຖານອັນຍືດຍາວ. ຄຳວິບັດໃນຂໍ້ສິບຫ້າແມ່ນສຳລັບການເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ພວກເຂົາຊັກນຳໄດ້ກາຍເປັນລູກແຫ່ງນະລົກຫນັກກວ່າພວກເຂົາເອງສອງເທົ່າ. ຂໍ້ສິບຫົກຈົນເຖິງຂໍ້ຊາວສອງ ຄົນອະທຳກຳລັງສາບານໂດຍພຣະວິຫານ.

> “These are not the words of Sister White, but the words of the Lord, and His messenger has given them to me to give to you. God calls upon you to no longer work at cross purposes with Him. Much instruction was given in regard to men claiming to be Christian when they are revealing the attributes of Satan, counteracting in spirit, word, and action the advancement of truth, and are surely following the path where Satan is leading them. In their hardness of heart they have grasped authority which in no way belongs to them, and which they should not exercise. Saith the great Teacher, ‘I will overturn, overturn, overturn.’ Men say in Battle Creek, ‘The temple of the Lord, the temple of the Lord are we’ but they are using common fire. Their hearts are not softened and subdued by the grace of God.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

> “ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນຖ້ອຍຄຳຂອງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌, ແຕ່ເປັນພຣະຄຳຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະອົງໄດ້ມອບຄຳເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້ານຳມາມອບໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານ. ພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນຮ້ອງໃຫ້ພວກທ່ານຢຸດການເຮັດວຽກຂັດຂວາງຕໍ່ພຣະອົງອີກຕໍ່ໄປ. ມີຄຳສັ່ງສອນຫຼາຍປະການຖືກປະທານໄວ້ກ່ຽວກັບຄົນທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງສະແດງລັກສະນະຂອງຊາຕານ, ຕໍ່ຕ້ານການກ້າວໜ້າຂອງຄວາມຈິງທັງໃນຈິດໃຈ, ຖ້ອຍຄຳ, ແລະການກະທຳ, ແລະກຳລັງຕິດຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຊາຕານກຳລັງນຳພາພວກເຂົາໄປຢ່າງແນ່ນອນ. ໃນຄວາມແຂງກະດ້າງແຫ່ງໃຈຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາໄດ້ຍຶດເອົາອຳນາດທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງພວກເຂົາແມ້ແຕ່ນ້ອຍ, ແລະຊຶ່ງພວກເຂົາບໍ່ຄວນນຳໄປໃຊ້. ພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຕັດວ່າ, ‘ເຮົາຈະຄວ່ຳ, ຄວ່ຳ, ຄວ່ຳ.’ ມະນຸດທັງຫຼາຍໃນແບັດເທິນຄຣີກເວົ້າວ່າ, ‘ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແມ່ນພວກເຮົາ’ ແຕ່ພວກເຂົາກຳລັງໃຊ້ໄຟສາມັນ. ໃຈຂອງພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນລົງ ແລະຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

In verse twenty-three and twenty-four the woe is for neglecting justice, mercy and faithfulness. Verses twenty-five and twenty-six is about the pretention of cleaning the outside of the cup, but not the inside.

ໃນຂໍ້ທີຊາວສາມແລະຊາວສີ່ ຄຳວິບັດນັ້ນແມ່ນສຳລັບການລະເລີຍຄວາມຍຸດຕິທຳ, ຄວາມເມດຕາ, ແລະຄວາມສັດຊື່. ຂໍ້ທີຊາວຫ້າແລະຊາວຫົກ ກ່າວເຖິງການສະແດງວ່າຊຳລະພາຍນອກຂອງຈອກໃຫ້ສະອາດ, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຊຳລະພາຍໃນ.

> “‘We have this treasure,’ the apostle continued, ‘in earthen vessels, that the excellency of the power may be of God, and not of us.’ God could have proclaimed His truth through sinless angels, but this is not His plan. He chooses human beings, men compassed with infirmity, as instruments in the working out of His designs. The priceless treasure is placed in earthen vessels. Through men His blessings are to be conveyed to the world. Through them His glory is to shine forth into the darkness of sin.” Acts of the Apostles, 330.

> “‘ພວກເຮົາມີຊັບສົມບັດນີ້,’ ອັກຄະສາວົກໄດ້ກ່າວຕໍ່ໄປ, ‘ໃນພາຊະນະດິນ, ເພື່ອວ່າຄວາມປະເສີດເລີດຂອງລິດອຳນາດນັ້ນຈະເປັນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ແມ່ນຂອງພວກເຮົາ.’ ພຣະເຈົ້າອາດຈະປະກາດຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງໂດຍຜ່ານທູດສະຫວັນຜູ້ບໍ່ມີບາບກໍໄດ້, ແຕ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນແຜນການຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງເລືອກມະນຸດ, ຄືຄົນທີ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມໄວ້ດ້ວຍຄວາມອ່ອນແອ, ໃຫ້ເປັນເຄື່ອງມືໃນການດຳເນີນໃຫ້ແຜນປະສົງຂອງພຣະອົງສຳເລັດ. ຊັບສົມບັດອັນລ້ຳຄ່າຫາສິ່ງເທົ່າທຽບບໍ່ໄດ້ນັ້ນ ຖືກບັນຈຸໄວ້ໃນພາຊະນະດິນ. ໂດຍຜ່ານມະນຸດ, ພຣະພອນຂອງພຣະອົງຈະຖືກຖ່າຍທອດໄປສູ່ໂລກ. ໂດຍຜ່ານພວກເຂົາ, ພຣະສິຣີຂອງພຣະອົງຈະສ່ອງອອກໄປສູ່ຄວາມມືດແຫ່ງບາບ.” Acts of the Apostles, 330.

Then verses twenty-seven and twenty-eight identifies the wicked as whitewashed tombs, connecting with Shebna of Isaiah chapter twenty-two where Shebna was exalting in the wonderful tomb he was making, but would never be in, for God was to cast him out of His mouth into a far field. The far field is represented by the tomb of the lying prophet of Bethel that led the disobedient prophet to be buried in the same tomb. Then the eighth woe says:

ແລ້ວ ຂໍ້ທີ່ ຊາວເຈັດ ແລະ ຊາວແປດ ໄດ້ລະບຸຄົນຊົ່ວວ່າເປັນອຸບມາດັ່ງອຸບມາກຸ່ມຝັງສົບທີ່ທາສີຂາວ ໂດຍເຊື່ອມໂຍງກັບເຊບນາໃນ ເອຊາຢາ ບົດທີ 22 ບ່ອນທີ່ເຊບນາໄດ້ຍົກຕົນຂຶ້ນໃນຫລຸມຝັງສົບອັນວິເສດທີ່ຕົນກຳລັງສ້າງ ແຕ່ຈະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຢູ່ໃນນັ້ນ ເພາະພຣະເຈົ້າຈະຊົງຖິ້ມລາວອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງໄປສູ່ທົ່ງນາອັນໄກ. ທົ່ງນາອັນໄກນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຫລຸມຝັງສົບຂອງຜູ້ພະຍາກອນມຸສາແຫ່ງເບັດເອນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳພາຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງໃຫ້ຖືກຝັງໄວ້ໃນຫລຸມດຽວກັນ. ແລ້ວວິບັດປະການທີແປດກ່າວວ່າ:

> Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! because ye build the tombs of the prophets, and garnish the sepulchres of the righteous, And say, If we had been in the days of our fathers, we would not have been partakers with them in the blood of the prophets. Wherefore ye be witnesses unto yourselves, that ye are the children of them which killed the prophets. Fill ye up then the measure of your fathers.

> ວິບັດແກ່ພວກເຈົ້າ, ພວກທຳມະຈານ ແລະ ພວກຟາຣີຊາຍ, ຄົນໜ້າຊື່ໃຈຄົດ! ເພາະວ່າພວກເຈົ້າສ້າງອຸບໂມງຝັງສົບຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນ, ແລະ ຕົບແຕ່ງອຸບໂມງຝັງສົບຂອງພວກຄົນຊອບທຳ, ແລະ ເວົ້າວ່າ, ຖ້າພວກເຮົາໄດ້ຢູ່ໃນສະໄໝຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາ, ພວກເຮົາຄົງຈະບໍ່ໄດ້ມີສ່ວນກັບເຂົາໃນເລືອດຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຈົ້າຈຶ່ງເປັນພະຍານແກ່ຕົວຂອງພວກເຈົ້າເອງວ່າ ພວກເຈົ້າເປັນລູກຫລານຂອງພວກທີ່ໄດ້ຂ້າພວກຜູ້ພະຍາກອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມາດຕະຖານແຫ່ງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າເຕັມບໍລິບູນເຖີດ.

> Ye serpents, ye generation of vipers, how can ye escape the damnation of hell?

> ພວກເຈົ້າຜູ້ເປັນງູເຫົ່າ, ພົງພັນແຫ່ງງູພິດ, ພວກເຈົ້າຈະຫຼົບໜີການຖືກລົງໂທດແຫ່ງນະຮົກໄດ້ຢ່າງໃດ?

> Wherefore, behold, I send unto you prophets, and wise men, and scribes: and some of them ye shall kill and crucify; and some of them shall ye scourge in your synagogues, and persecute them from city to city: That upon you may come all the righteous blood shed upon the earth, from the blood of righteous Abel unto the blood of Zacharias son of Barachias, whom ye slew between the temple and the altar.

> ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາສົ່ງພວກຜູ້ພະຍາກອນ, ແລະພວກຄົນມີປັນຍາ, ແລະພວກທຳມະຈານ ມາຫາພວກເຈົ້າ; ແລະບາງຄົນໃນພວກນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະຂ້າ ແລະຄຶງໄວ້ເທິງກາງແຂນ; ແລະບາງຄົນໃນພວກນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະເຆັ່ຍຕີໃນສາລາທຳຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະຂົ່ມເຫັງເຂົາຈາກເມືອງໜຶ່ງໄປຫາອີກເມືອງໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່າເລືອດອັນຊອບທຳທັງສິ້ນທີ່ຖືກຫຼັ່ງລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ຈະຕົກມາເຖິງພວກເຈົ້າ, ຕັ້ງແຕ່ເລືອດຂອງອາເບນຜູ້ຊອບທຳ ຈົນເຖິງເລືອດຂອງຊາຄາຣິຢາ ບຸດຂອງບາຣາຄີຢາ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຂ້າເສຍລະຫວ່າງພຣະວິຫານກັບແທ່ນບູຊາ.

> Verily I say unto you, All these things shall come upon this generation. Matthew 23:29–36.

> ເຮົາກ່າວແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ສິ່ງທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ຈະຕົກມາເຖິງຄົນຊົ່ວອາຍຸນີ້. ມັດທາຍ 23:29–36.

The serpents, who are the generation of vipers, are being judged in the passage. In the passage the judgment is not based upon the witnesses of the queen of Sheba and Ninevah, but by the blood of Abel to Zacharias. The fourth generation, who are vipers are judged by two witnesses from the external history of ancient Israel and two witnesses from the internal history of ancient Israel. Luke chapter three is the final of the four references to the vipers of the fourth and final generation and it is simply a parallel to Matthew chapter three. Four references that identify that during the final judgment of the house of God, during the fourth generation, one class will manifest their characters, as a sons and daughters of Satan, and the other class, as the sons and daughters of God. The testing process that begins the separation begins when the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant lifts up his voice in the wilderness.

ງູທັງຫຼາຍ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຊົ່ວອາຍຸພັນຂອງງູພິດ, ກໍາລັງຖືກພິພາກສາຢູ່ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ. ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ການພິພາກສາບໍ່ໄດ້ອີງໃສ່ພະຍານຂອງພະລາຊິນີແຫ່ງເຊບາ ແລະ ນີນະເວ, ແຕ່ອີງໃສ່ເລືອດຂອງ Abel ຈົນເຖິງ Zacharias. ຄົນຮຸ່ນທີສີ່, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນງູພິດ, ຖືກພິພາກສາໂດຍພະຍານສອງຄົນຈາກປະຫວັດພາຍນອກຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ແລະ ພະຍານສອງຄົນຈາກປະຫວັດພາຍໃນຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ. ລູກາ ບົດ 3 ເປັນຂໍ້ອ້າງອີງສຸດທ້າຍໃນບັນດາສີ່ຂໍ້ອ້າງອີງກ່ຽວກັບງູພິດຂອງຄົນຮຸ່ນທີສີ່ ແລະ ຮຸ່ນສຸດທ້າຍ, ແລະ ມັນເປັນພຽງຂໍ້ຂະໜານກັບ ມັດທາຍ ບົດ 3 ເທົ່ານັ້ນ. ສີ່ຂໍ້ອ້າງອີງທີ່ລະບຸວ່າ ໃນລະຫວ່າງການພິພາກສາສຸດທ້າຍເໜືອເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ໃນລະຫວ່າງຄົນຮຸ່ນທີສີ່, ຄົນຈໍາພວກໜຶ່ງຈະສໍາແດງລັກສະນະຂອງຕົນອອກມາເປັນບຸດແລະທິດາຂອງຊາຕານ, ແລະ ອີກຈໍາພວກໜຶ່ງເປັນບຸດແລະທິດາຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂະບວນການທົດສອບທີ່ເລີ່ມຕົ້ນການແຍກອອກນັ້ນ ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອຜູ້ສື່ຂ່າວສານຜູ້ຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ Messenger of the Covenant ຍົກສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນໃນຖິ່ນກັນດານ.

In the sacred weave of Scripture, names are not mere labels but whispered prophecies—second songs sung beneath history’s surface, revealing the heart of redemption. When the meanings of the descendants from Adam to Noah are organized into a statement, it produces a message that corresponds to the history represented by the genealogy. Adam means “man,” and Seth means “appointed.” Enosh means “mortal” (subject to death), and Kenan means “sorrow.” Through “the praise/blessing of God” (Mahalalel), Heaven would “come down” (Jared). Heaven came down as the “dedicated or anointed one” (Enoch), who proclaimed the judgment message through his son Methuselah (“when he dies, it shall be sent”). His death would be the climax of a “powerful” outpouring of the Holy Spirit, represented by Lamech (breath) joining Methuselah as the Midnight Cry joined the second angel. Methuselah was the second angel and Lamech the Midnight Cry that climaxed at the flood of Noah.

ໃນການຖັກທໍອັນສັກສິດຂອງພຣະຄຳພີ, ບັນດາຊື່ທັງຫຼາຍບໍ່ແມ່ນພຽງປ້າຍກຳກັບເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເປັນຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກກະຊິບ—ເປັນບົດເພງທີສອງທີ່ຖືກຂັບຂານຢູ່ໃຕ້ຜິວໜ້າຂອງປະຫວັດສາດ, ເປີດເຜີຍພຣະໄທຂອງການໄຖ່ບາບ. ເມື່ອຄວາມໝາຍຂອງຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍຈາກອາດາມເຖິງໂນອາຖືກຈັດຮຽງເປັນຖ້ອຍຄຳຖະແຫຼງໜຶ່ງ, ມັນກໍ່ກ່ອດເກີດເປັນຂໍ້ຄວາມທີ່ສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍລຳດັບເຊື້ອສາຍນັ້ນ. ອາດາມໝາຍເຖິງ “ມະນຸດ,” ແລະ ເສດໝາຍເຖິງ “ຜູ້ທີ່ຖືກແຕ່ງຕັ້ງ.” ເອໂນດໝາຍເຖິງ “ມະຕະ” (ຢູ່ໃຕ້ຄວາມຕາຍ), ແລະ ເກນານໝາຍເຖິງ “ຄວາມເສົ້າໂສກ.” ຜ່ານທາງ “ການສັນລະເສີນ/ພຣະພອນຂອງພຣະເຈົ້າ” (Mahalalel), ສະຫວັນຈະ “ລົງມາ” (Jared). ສະຫວັນໄດ້ລົງມາໃນຐານະ “ຜູ້ທີ່ຖືກອຸທິດໄວ້ ຫຼື ຜູ້ທີ່ຖືກເຈີມ” (Enoch), ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງການພິພາກສາຜ່ານທາງບຸດຂອງຕົນຊື່ Methuselah (“ເມື່ອລາວຕາຍ, ມັນຈະຖືກສົ່ງອອກ”). ການຕາຍຂອງລາວຈະເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງການເທລົງອັນ “ຊົງພະລັງ” ຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ໂດຍ Lamech (ລົມຫາຍໃຈ) ທີ່ເຂົ້າຮ່ວມກັບ Methuselah ດັ່ງທີ່ສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. Methuselah ແມ່ນທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະ Lamech ແມ່ນສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງບັນລຸຈຸດສູງສຸດຢູ່ໃນນ້ຳຖ້ວມຂອງໂນອາ.

Distilled further, the names declare: “Man was appointed mortal, subject to sorrow and death, in consequence of the first Adam; but through the blessing of God, Christ dedicated Himself to come down, proclaiming judgment through His death on the cross, which followed by the powerful outpouring of the Holy Spirit.”

ເມື່ອກັ່ນຕອງໃຫ້ລະອຽດຍິ່ງຂຶ້ນ, ບັນດາຊື່ເຫຼົ່ານັ້ນປະກາດວ່າ: “ມະນຸດໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນຜູ້ຕາຍໄດ້, ຢູ່ໃຕ້ຄວາມໂສກເສົ້າແລະຄວາມຕາຍ, ເນື່ອງດ້ວຍຜົນສືບເນື່ອງຈາກອາດາມຄົນທຳອິດ; ແຕ່ໂດຍພຣະພອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງອຸທິດພຣະອົງເອງເພື່ອສະເດັດລົງມາ, ປະກາດການພິພາກສາຜ່ານການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍຕິດຕາມດ້ວຍການຫຼັ່ງເທລົງຢ່າງຊົງຣິດອຳນາດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.”

These ten names encapsulate the gospel message while tracing earth’s history from creation to the latter rain, culminating in the Second Coming. This symbolism, hidden in the names finds its counterpart in Revelation. Genesis presents the alpha genealogy, and Revelation 7’s 144,000 presents the omega fulfillment in the sealed remnant.

ຊື່ທັງສິບນີ້ສະຫຼຸບສາລະແຫ່ງຂ່າວປະເສີດ ໃນຂະນະດຽວກັນກໍຕິດຕາມປະຫວັດຂອງໂລກນັບແຕ່ການຊົງສ້າງຈົນເຖິງຝົນລະດູທ້າຍ ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ. ສັນຍະລັກນີ້ທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນບັນດາຊື່ ພົບຄູ່ຂະໜານຂອງມັນໃນພຣະນິມິດ. ພຣະປະຖົມມະການນຳສະເໜີລຳດັບເຊື້ອສາຍຝ່າຍອາລະຟາ, ແລະ 144,000 ໃນພຣະນິມິດ 7 ນຳສະເໜີການເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຝ່າຍໂອເມກາໃນຜູ້ເຫຼືອຢູ່ທີ່ຖືກປະທັບຕາ.

Judah means “praise,” Reuben means “behold, a son,” Gad means “good fortune/troop,” Asher means “happy/blessed,” and Naphtali means “wrestling.” Manasseh means “causing to forget,” Simeon means “hearing,” Levi means “joined/attached,” Issachar means “reward,” Zebulun means “honor/dwelling,” Joseph means “increase,” and Benjamin means “son of the right hand.”

ຢູດາ ໝາຍເຖິງ “ການສັນລະເສີນ,” ຣູເບນ ໝາຍເຖິງ “ຈົ່ງເບິ່ງ, ບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງ,” ກາດ ໝາຍເຖິງ “ໂຊກດີ/ກອງທັບ,” ອາເຊີ ໝາຍເຖິງ “ຄວາມສຸກ/ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພອນ,” ແລະ ນັຟທາລີ ໝາຍເຖິງ “ການຕໍ່ສູ້ປ້ຳກັນ.” ມານາເສ ໝາຍເຖິງ “ການເຮັດໃຫ້ລືມ,” ຊີເມໂອນ ໝາຍເຖິງ “ການຟັງ,” ເລວີ ໝາຍເຖິງ “ການຜູກຕິດ/ການຕິດສະໜິດ,” ອິດສາຄາ ໝາຍເຖິງ “ບຳເໜັດລາງວັນ,” ເຊບູລຸນ ໝາຍເຖິງ “ກຽດ/ທີ່ຢູ່ອາໄສ,” ໂຢເຊັບ ໝາຍເຖິງ “ການເພີ່ມພູນ,” ແລະ ເບັນຢາມິນ ໝາຍເຖິງ “ບຸດແຫ່ງມືຂວາ.”

Those who follow the Lion of the tribe of Judah are the sons of God, blessed with good fortune as they pass through a testing process of wrestling with God as Jacob did. Through this struggle, their sins are forgotten in the sanctification process produced by hearing God’s Word, which in turns attaches them to Christ in a covenant relationship. Their reward is to dwell honorably with Christ on His throne, seated in heavenly places as God uses them to increase His kingdom—calling the great multitude out of Babylon as sons of His right hand.

ບັນດາຜູ້ທີ່ຕິດຕາມສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ແມ່ນບຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຮັບພຣະພອນແຫ່ງສິລິມົງຄຸນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຜ່ານກະບວນການທົດສອບແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ກັບພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ຢາໂຄບໄດ້ກະທຳ. ໂດຍຜ່ານການຕໍ່ສູ້ນີ້, ບາບທັງຫຼາຍຂອງພວກເຂົາຖືກລືມເລືອນໄປໃນກະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ອັນເກີດຈາກການຟັງພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງໃນທາງນັ້ນໄດ້ຜູກພັນພວກເຂົາໄວ້ກັບພຣະຄຣິດໃນຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ບຳເໜັດລາງວັນຂອງພວກເຂົາຄືການດຳລົງຢູ່ຢ່າງມີກຽດຄູ່ກັບພຣະຄຣິດເທິງພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສະຫວັນ ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ພວກເຂົາເພື່ອເພີ່ມພູນອານາຈັກຂອງພຣະອົງ—ຊົງຮຽກຝູງຊົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງອອກມາຈາກບາບີໂລນ ໃນຖານະບຸດທັງຫຼາຍແຫ່ງພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງ.

The six sons of Leah were Rueben, Judah, Simeon, Levi, Issachar and Zebulun. Her maid Zilpah, whose names means “a fragrant dropping,” had two sons—Gad and Asher. The two sons of Rachel were Joseph and Benjamin. Rachel’s maid Bilhah means “shy or timid” and her sons were Dan and Naphtali. Prophetically the genealogy here provides several lines to consider. Unlike the alpha and ten generations in Genesis chapter five, the omega has twelve descendants, with its own specific prophetic variables. In the one hundred and forty-four thousand, Dan is not mentioned and Manasseh replaced his brother Ephraim.

ລູກຊາຍຫົກຄົນຂອງເລອາແມ່ນ ຣູເບນ, ຢູດາ, ຊິເມໂອນ, ເລວີ, ອິສຊາຄາ ແລະ ເຊບູລຸນ. ສາວໃຊ້ຂອງນາງຄື ຊິນປາ, ຊຶ່ງຊື່ຂອງນາງຫມາຍຄວາມວ່າ “ການຢົດລົງອັນຫອມຫວນ,” ມີລູກຊາຍສອງຄົນ—ກາດ ແລະ ອາເຊ. ລູກຊາຍສອງຄົນຂອງຣາເຄນແມ່ນ ໂຢເຊັບ ແລະ ເບັນຢາມິນ. ບິນຮາ, ສາວໃຊ້ຂອງຣາເຄນ, ຫມາຍຄວາມວ່າ “ຂີ້ອາຍ ຫຼື ຫວາດຫວັ່ນ” ແລະ ລູກຊາຍຂອງນາງແມ່ນ ດານ ແລະ ນັບທາລີ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ, ລຳດັບເຊື້ອສາຍໃນທີ່ນີ້ໄດ້ສະໜອງແນວສາຍຫຼາຍປະການໃຫ້ພິຈາລະນາ. ບໍ່ເໝືອນກັບອັນຟາ ແລະ ສິບຊົ່ວອາຍຸໃນ Genesis ບົດທີ 5, ໂອເມກາມີຜູ້ສືບທອດສິບສອງຄົນ, ພ້ອມດ້ວຍຕົວແປທາງຄຳພະຍາກອນສະເພາະຂອງມັນເອງ. ໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ, ບໍ່ໄດ້ມີການກ່າວເຖິງ ດານ ແລະ ມານາເຊໄດ້ເຂົ້າແທນ ເອຟຣາອິມ ອ້າຍນ້ອງຂອງຕົນ.

Genesis’ alpha genealogy aligns with Revelation’s omega genealogy, for Genesis identifies Christ’s divine work in salvation, and Revelation identifies those who in the omega fulfillment of that alpha prophecy, perfectly fulfill the very promise and prophecy set forth in the alpha prophecy.

ລຳດັບເຊື້ອສາຍອັນເປັນອານຟາໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ ສອດຄ່ອງກັບລຳດັບເຊື້ອສາຍອັນເປັນໂອເມກາໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ, ເນື່ອງຈາກວ່າພຣະທຳປະຖົມມະການຊີ້ບອກເຖິງພຣະກິດອັນຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະຄຣິດໃນຄວາມລອດ, ແລະພຣະທຳພຣະນິມິດຊີ້ບອກເຖິງບັນດາຜູ້ທີ່ໃນການສຳເລັດອັນເປັນໂອເມກາຂອງຄຳພະຍາກອນອັນເປັນອານຟານັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳສັນຍາແລະຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກປະກາດໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນອັນເປັນອານຟານັ້ນ ສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

The application of these two lines is often done by the theologians, but never with the perspective of line upon line methodology. The two genealogies in Genesis and Revelation provide two witnesses that God speaks at a secondary level. One language is the written testimony as it is recorded, and a secondary line within that testimony is set forth at a symbolic level. The theologians typically go no further than the surface observations about the message conveyed through the meanings of names in Genesis and Revelation. They treat what they see as a novelty that speaks more about their own human wisdom, as evidenced to by their sanctimonious ability to see the metaphor within the meanings of the names. They never see the message set forth in the twelve sons of Ishmael. They don’t see correctly the genealogies of Jesus in Matthew and Luke. They don’t see the genealogies of the last seven kings of Judah, and the last seven kings of Israel, the first seven kings of Judah or the first seven kings of Israel.

ການນໍາໃຊ້ຂອງສອງແນວນີ້ມັກຈະຖືກເຮັດໂດຍບັນດານັກເທວະວິທະຍາ, ແຕ່ບໍ່ເຄີຍດ້ວຍທັດສະນະຂອງວິທີການ “ແນວໜຶ່ງເທິງອີກແນວໜຶ່ງ.” ລໍາດັບເຊື້ອສາຍທັງສອງໃນ Genesis ແລະ Revelation ໃຫ້ພະຍານສອງປະການວ່າ ພຣະເຈົ້າຕັດສື່ສານໃນລະດັບຮອງດ້ວຍ. ພາສາອັນໜຶ່ງແມ່ນຄໍາພະຍານທີ່ຖືກຂຽນໄວ້ຕາມທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້, ແລະອີກແນວຮອງໜຶ່ງພາຍໃນຄໍາພະຍານນັ້ນຖືກນໍາສະເໜີໃນລະດັບເຊີງສັນຍະລັກ. ໂດຍປົກກະຕິ ບັນດານັກເທວະວິທະຍາບໍ່ກ້າວໄປໄກກວ່າການສັງເກດຢູ່ພຽງຜິວໜ້າກ່ຽວກັບຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກສື່ຜ່ານຄວາມໝາຍຂອງຊື່ໃນ Genesis ແລະ Revelation. ພວກເຂົາຖືວ່າສິ່ງທີ່ຕົນເຫັນເປັນເພີຍຄວາມແປກໃໝ່ຢ່າງໜຶ່ງ ທີ່ເວົ້າຫຼາຍກວ່ານັ້ນກ່ຽວກັບປັນຍາມະນຸດຂອງພວກເຂົາເອງ ດັ່ງທີ່ປາກົດຈາກຄວາມສາມາດອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຖືຕົນວ່າຊອບທໍາ ຂອງພວກເຂົາໃນການເຫັນອຸປະມາພາຍໃນຄວາມໝາຍຂອງຊື່ເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍເຫັນຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນບຸດຊາຍທັງສິບສອງຄົນຂອງ Ishmael. ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນລໍາດັບເຊື້ອສາຍຂອງ Jesus ໃນ Matthew ແລະ Luke ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນລໍາດັບເຊື້ອສາຍຂອງກະສັດອົງສຸດທ້າຍເຈັດອົງຂອງ Judah, ແລະກະສັດອົງສຸດທ້າຍເຈັດອົງຂອງ Israel, ຫຼືກະສັດເຈັດອົງທໍາອິດຂອງ Judah ຫຼືກະສັດເຈັດອົງທໍາອິດຂອງ Israel.

When I am saying they don’t see, I mean if you ask Google if there are teachings about these genealogies, the answer is “yes,” to Genesis’s Adam to Noah, and “yes” to the one hundred and forty-four thousand. But do they apply the ten descendants of Abram in Genesis eleven in this fashion? No. Do they apply the genealogy of Cain and the genealogy of Seth? Yes, but so far from the actual meaning, that it is as if they are on another subject. They no doubt address the genealogies of Christ in Matthew and Luke, but once again, they miss the mark by a mile. Why does that matter, you ask? Because I intend to give an overview of these prophetic lines of genealogies, and I want to be clear from the outset that I am trying to identify the significance of the fourth generation as a symbol of biblical prophecy. The overview of these genealogies will help in that regard, but it would be negligence on anyone’s part, if they thought the simple summary of these things which shall follow, is all there is to understand about these lines of genealogies.

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນ, ຄວາມໝາຍຄື ຖ້າທ່ານຖາມ Google ວ່າມີຄຳສອນກ່ຽວກັບລຳດັບເຊື້ອສາຍເຫຼົ່ານີ້ບໍ, ຄຳຕອບຄື “ມີ,” ສຳລັບຕັ້ງແຕ່ Adam ເຖິງ Noah ໃນ Genesis, ແລະ “ມີ” ສຳລັບຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ແຕ່ພວກເຂົານຳໃຊ້ຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍສິບຊົ່ວຄົນຂອງ Abram ໃນ Genesis ບົດ 11 ໃນລັກສະນະນີ້ບໍ? ບໍ່. ພວກເຂົານຳໃຊ້ລຳດັບເຊື້ອສາຍຂອງ Cain ແລະລຳດັບເຊື້ອສາຍຂອງ Seth ບໍ? ແມ່ນ, ແຕ່ຫ່າງໄກຈາກຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງຈົນປານກັບວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງເວົ້າອີກເລື່ອງໜຶ່ງ. ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສວ່າ ພວກເຂົາກ່າວເຖິງລຳດັບເຊື້ອສາຍຂອງພຣະຄຣິດໃນ Matthew ແລະ Luke, ແຕ່ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເຂົາພາດເປົ້າໄປໄກຫຼາຍ. ເຫດໃດສິ່ງນັ້ນຈຶ່ງສຳຄັນ, ທ່ານຖາມຫຼື? ເພາະວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈຈະນຳສະເໜີພາບລວມຂອງສາຍແຫ່ງລຳດັບເຊື້ອສາຍອັນເປັນຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້, ແລະຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ຊັດເຈນຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງພະຍາຍາມລະບຸຄວາມສຳຄັນຂອງຊົ່ວຄົນທີສີ່ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ພາບລວມຂອງລຳດັບເຊື້ອສາຍເຫຼົ່ານີ້ຈະຊ່ວຍໃນເລື່ອງນັ້ນ, ແຕ່ມັນຈະເປັນຄວາມປະໝາດຂອງຜູ້ໃດກໍຕາມ ຖ້າພວກເຂົາຄິດວ່າ ບົດສະຫຼຸບຢ່າງງ່າຍໆຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຈະຕາມມານັ້ນ ແມ່ນທັງໝົດທີ່ມີໃຫ້ເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບສາຍແຫ່ງລຳດັບເຊື້ອສາຍເຫຼົ່ານີ້.

After the genealogy of Adam to Noah, we find two lines of genealogies in chapters four and five of Genesis. Those two lines are represented by the descendants of Cain and the descendants of Seth. Unlike the genealogy of Adam to Noah which represented ten descendants, the line of Seth and Cain both identify eight descendants. For this reason, they are to be treated as two periods of four. Seth and Cain are covenant symbols, and Cain represents those who in Isaiah twenty-eight and twenty-nine, make a covenant of death, that is to be disannulled at the overflowing scourge. They are those who build their houses upon sand. Those who build upon the Rock, make a covenant of life as represented in first Peter, chapter two as those who have tasted that the Lord is good, and are the “chosen generation.” The “many” build upon the sand, but “few” are chosen.

ຫຼັງຈາກລໍາດັບເຊື້ອສາຍຈາກອາດາມເຖິງໂນອາ ພວກເຮົາພົບລໍາດັບເຊື້ອສາຍສອງສາຍໃນບົດທີສີ່ ແລະ ຫ້າ ຂອງພຣະທຳປະຖົມມະການ. ລໍາດັບທັງສອງນັ້ນຖືກສະແດງໂດຍລູກຫຼານຂອງກາອິນ ແລະ ລູກຫຼານຂອງເຊດ. ບໍ່ເໝືອນລໍາດັບເຊື້ອສາຍຈາກອາດາມເຖິງໂນອາ ຊຶ່ງສະແດງຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍສິບຄົນ, ສາຍຂອງເຊດ ແລະ ກາອິນ ຕ່າງກໍລະບຸຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍແປດຄົນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ພວກມັນຈຶ່ງຄວນຖືກພິຈາລະນາເປັນສອງຊ່ວງ ຊ່ວງລະສີ່. ເຊດ ແລະ ກາອິນ ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ແລະ ກາອິນເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໃນເອຊາຢາ ບົດທີຊາວແປດ ແລະ ຊາວເກົ້າ ໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຕາຍ ຊຶ່ງຈະຖືກຍົກເລີກໃນເວລາແຫ່ງໄພພິບັດອັນທ່ວມລົ້ນ. ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ສ້າງເຮືອນຂອງຕົນເທິງຊາຍ. ສ່ວນບັນດາຜູ້ທີ່ສ້າງເທິງສີລາ ໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາແຫ່ງຊີວິດ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນ 1 ເປໂຕ ບົດທີ 2 ວ່າເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ລີ້ມລອງວ່າພຣະອົງຊົງປະເສີດ ແລະ ເປັນ “ຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກ.” “ຄົນເປັນອັນຫຼາຍ” ສ້າງເທິງຊາຍ, ແຕ່ “ຄົນເປັນອັນນ້ອຍ” ໄດ້ຖືກເລືອກ.

Cain’s genealogy is a rebellious chord in the symphony of names, for the names represent human glory that is vain, leading to aimless wandering, after being smitten by heaven. Disregarding the warning Cain’s line professes a false divinity, cloaked in vengeful human power, represented by the arts of humanity, that forges an iron culture; beautiful, but violent, and barren of hope. That last statement is an overview of the message in the eight generations of Cain that is derived from the names.

ລຳດັບວົງຕະກູນຂອງກາອີນເປັນທຳນອງແຫ່ງການກະບົດໃນຊິມໂຟນີແຫ່ງບັນດານາມ, ເພາະວ່ານາມເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງມະນຸດອັນເປັນຄວາມຫວ່າງເປົ່າ, ນຳໄປສູ່ການພະເນຈອນຢ່າງໄຮ້ຈຸດໝາຍ ຫຼັງຈາກໄດ້ຖືກຟ້າສະຫວັນລົງພະຫັດ. ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຄຳເຕືອນ ສາຍພົງຂອງກາອີນປະກາດຕົນເຖິງພະເຈົ້າອັນຈອມປອມ, ຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍອຳນາດມະນຸດທີ່ແກ້ແຄ້ນ, ອັນເປັນຕົວແທນໂດຍສິນລະປະຂອງມະນຸດ, ຊຶ່ງຫຼໍ່ຫຼອມວັດທະນະທຳແຫ່ງເຫຼັກກ້າ; ງົດງາມ, ແຕ່ຮຸນແຮງ, ແລະປາສະຈາກຄວາມຫວັງ. ຂໍ້ຄວາມສຸດທ້າຍນັ້ນເປັນພາບລວມຂອງສານສຳຄັນໃນແປດຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງກາອີນ ຊຶ່ງໄດ້ມາຈາກນາມເຫຼົ່ານັ້ນ.

Seth’s line answers Cain’s line with grace. In the human frailty that has been appointed to mankind, those who call on God will have their sorrow turned to praise as heaven descends. Faithfully walking the path that rises to glory, during a probationary period, until the cry of “hope,” brings rest, through waters of deliverance. That last statement is an overview of the message in the eight generations of Seth that is derived from the names.

ສາຍເຊື້ອຂອງເຊັດຕອບສະໜອງຕໍ່ສາຍເຊື້ອຂອງກາອິນດ້ວຍພຣະຄຸນ. ໃນຄວາມອ່ອນແອຂອງມະນຸດທີ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ແກ່ມະນຸດຊາດນັ້ນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ຮ້ອງທູນຫາພຣະເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການປ່ຽນຄວາມເສົ້າໂສກຂອງຕົນໃຫ້ກາຍເປັນການສັນລະເສີນ ເມື່ອສະຫວັນເສດັດລົງມາ. ໂດຍການດຳເນີນຢ່າງສັດຊື່ໃນເສັ້ນທາງທີ່ຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຫງ່າລາສີ ຕະຫຼອດຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ຈົນກວ່າສຽງຮ້ອງວ່າ “ຄວາມຫວັງ” ຈະນຳມາຊຶ່ງການພັກສະຫງົບ ໂດຍຜ່ານນ້ຳແຫ່ງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ. ຂໍ້ຄວາມສຸດທ້າຍນັ້ນເປັນພາບລວມຂອງສານທີ່ຢູ່ໃນແປດຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງເຊັດ ຊຶ່ງຖອດອອກມາຈາກຊື່ຕ່າງໆ.

The reason for dividing the eight generations into two sets of four generations is established in the first step of the covenant, when the prophecy of bondage in Egypt is identified as 400 years and also that the 400 years, would end in the fourth generation. When Paul’s testimony is incorporated into the alpha covenant prophecy, it produces two periods of 215 years that were made up of four generations in each period. The eight generations, in the 430 years represents two periods of 215 years. The first period is represented by the good Pharaoh who knew Joseph. 215 years later, there was a new Pharaoh, that knew not Joseph. Then the next set of four generations began.

ເຫດຜົນທີ່ແບ່ງແປດຊົ່ວຄົນອອກເປັນສອງຊຸດ ຊຸດລະສີ່ຊົ່ວຄົນ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນຂັ້ນຕອນທຳອິດຂອງພັນທະສັນຍາ ເມື່ອຄຳພະຍາກອນເລື່ອງການຕົກເປັນທາດໃນອີຢິບຖືກກຳນົດວ່າເປັນ 400 ປີ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍລະບຸອີກວ່າ 400 ປີນັ້ນຈະສິ້ນສຸດໃນຊົ່ວຄົນທີສີ່. ເມື່ອຄຳພະຍານຂອງໂປໂລຖືກນຳມາລວມເຂົ້າໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາອັນຟາ ມັນກໍກ່ອຍໃຫ້ເກີດສອງຊ່ວງເວລາ ຊ່ວງລະ 215 ປີ ຊຶ່ງແຕ່ລະຊ່ວງປະກອບດ້ວຍສີ່ຊົ່ວຄົນ. ແປດຊົ່ວຄົນໃນ 430 ປີ ເປັນຕົວແທນຂອງສອງຊ່ວງເວລາ ຊ່ວງລະ 215 ປີ. ຊ່ວງທຳອິດຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຟາໂຣຜູ້ດີ ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກໂຢເຊັບ. ອີກ 215 ປີຕໍ່ມາ ກໍມີຟາໂຣອົງໃໝ່ອົງໜຶ່ງ ຜູ້ບໍ່ຮູ້ຈັກໂຢເຊັບ. ແລ້ວຊຸດຕໍ່ໄປຂອງສີ່ຊົ່ວຄົນກໍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ.

Eight generations divided equally into two periods, distinctly marked as its own period of four generations, upholds applying the eight generations of Cain and of Seth in the same fashion. When that application is made, you have Seth’s eight generations aligned with Cain’s eight generations. Cain represents the many who receive the mark of the beast, and Seth represents the few who receive the seal of God. Cain is the sign of humanity, and Seth is the sign of humanity combined with Divinity in the context of the covenant of Noah, whereas; the line of Joseph and Moses is in the context of the covenant of Abram.

ແປດຊົ່ວອາຍຸຄົນ ທີ່ຖືກແບ່ງຢ່າງເທົ່າກັນອອກເປັນສອງຍຸກ ໂດຍຖືກກຳນົດຢ່າງຊັດເຈນເປັນຍຸກຂອງຕົນເອງທີ່ມີສີ່ຊົ່ວອາຍຸຄົນ ຍ່ອມຮອງຮັບການນຳໃຊ້ແປດຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງຄາອິນແລະຂອງເສດໃນລັກສະນະດຽວກັນ. ເມື່ອມີການນຳໃຊ້ນັ້ນ ທ່ານຈະເຫັນວ່າ ແປດຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງເສດຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບແປດຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງຄາອິນ. ຄາອິນເປັນຕົວແທນຂອງຄົນເປັນອັນຫຼາຍທີ່ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະ ເສດເປັນຕົວແທນຂອງຄົນຈຳນວນນ້ອຍທີ່ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄາອິນເປັນໝາຍສຳຄັນຂອງມະນຸດຊາດ, ແລະ ເສດເປັນໝາຍສຳຄັນຂອງມະນຸດຊາດທີ່ປະສານເຂົ້າກັບພຣະພາບ ໃນບໍລິບົດຂອງພັນທະສັນຍາຂອງໂນອາ, ຂະນະທີ່ ສາຍຕະກູນຂອງໂຢເຊັບແລະໂມເຊ ຢູ່ໃນບໍລິບົດຂອງພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາມ.

Then in chapter eleven, the genealogy of the chosen people is represented by ten names from Shem to Abram. Chapter eleven is the story of the tower of Babel, but also the genealogy of the chosen people, as represented by Abraham. Chapter eleven introduces a chosen people who were to enter into a threefold covenant with God. The third and final step was the sacrifice of Isaac in chapter twenty-two. Chapter “eleven” is the alpha beginning and chapter “twenty-two” is the omega ending. The faith required to hear God’s voice in the meaning of names, is no different than the faith required to hear His voice in the numbering of His Word. An application of a genealogy that is not taken up by the theologians, is the genealogy of Ishmael, the symbol of Islam.

ຕໍ່ຈາກນັ້ນໃນບົດທີສິບເອັດ, ລຳດັບວົງຕະກູນຂອງປະຊາຊົນທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄດ້ຖືກສະແດງຜ່ານຊື່ສິບຊື່ ຈາກ Shem ເຖິງ Abram. ບົດທີສິບເອັດເປັນເລື່ອງຂອງຫໍ Babel, ແຕ່ກໍເປັນລຳດັບວົງຕະກູນຂອງປະຊາຊົນທີ່ຖືກຊົງເລືອກດ້ວຍ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Abraham. ບົດທີສິບເອັດນຳສະເໜີປະຊາຊົນທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ຜູ້ຊຶ່ງຈະເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາສາມປະການກັບພຣະເຈົ້າ. ຂັ້ນທີສາມ ແລະເປັນຂັ້ນສຸດທ້າຍ ຄືການຖວາຍ Isaac ເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນບົດທີຊາວສອງ. ບົດ “ສິບເອັດ” ແມ່ນການເລີ່ມຕົ້ນແບບ alpha ແລະ ບົດ “ຊາວສອງ” ແມ່ນການສິ້ນສຸດແບບ omega. ຄວາມເຊື່ອທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຈະໄດ້ຍິນພຣະສຽງຂອງພຣະອົງໃນຄວາມໝາຍຂອງບັນດາຊື່ນັ້ນ, ບໍ່ໄດ້ແຕກຕ່າງຈາກຄວາມເຊື່ອທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຈະໄດ້ຍິນພຣະສຽງຂອງພຣະອົງໃນການນັບເລກຂອງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ. ການປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ປະການໜຶ່ງຂອງລຳດັບວົງຕະກູນ ທີ່ບັນດານັກເທວະວິທະຍາບໍ່ໄດ້ຍົກຂຶ້ນພິຈາລະນາ, ແມ່ນລຳດັບວົງຕະກູນຂອງ Ishmael, ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງ Islam.

> And these are the names of the sons of Ishmael, by their names, according to their generations: the firstborn of Ishmael, Nebajoth; and Kedar, and Adbeel, and Mibsam, And Mishma, and Dumah, and Massa, Hadar, and Tema, Jetur, Naphish, and Kedemah: These are the sons of Ishmael, and these are their names, by their towns, and by their castles; twelve princes according to their nations. Genesis 25:13–16.

> ແລະນີ້ແມ່ນຊື່ຂອງບຸດທັງຫຼາຍຂອງອິດຊະມາເອນ ຕາມຊື່ຂອງເຂົາ ຕາມບັນດາຊົນຊາດຂອງເຂົາ: ບຸດຫົວປີຂອງອິດຊະມາເອນຄື ເນບາໂຢດ; ແລະ ເກດາ, ອັດເບເອນ, ແລະ ມິບຊາມ, ແລະ ມິຊະມາ, ແລະ ດູມາ, ແລະ ມັສຊາ, ຮາດາ, ແລະ ເທມາ, ເຢທູ, ນາຟິດ, ແລະ ເກເດມາ: ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບຸດທັງຫຼາຍຂອງອິດຊະມາເອນ ແລະ ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຊື່ຂອງເຂົາ ຕາມເມືອງຕ່າງໆຂອງເຂົາ ແລະ ຕາມຄ້າຍທັງຫຼາຍຂອງເຂົາ; ເຈົ້ານາຍສິບສອງຄົນຕາມຊາດຕ່າງໆຂອງເຂົາ. ປະຖົມມະການ 25:13–16.

When the definitions of these twelve names are set forth into a statement, it reads as, “Prophetically the descendants of Ishmael are a fruitful dark-skinned people that are renowned as warriors, but are grieved historically and prophetically on August 11, 1840 and thereafter on September 11, 2001. They are called the children of the east in biblical history. They originated from Arabia where the fragrant spices employed in the Hebrew sanctuary services are grown. The word “assassins” is derived from Islamic history and represents death that is brought about in silence. In the time of the Crusades Islam enclosed, encircled and besieged Catholic Europe, but their subsequent restraint marked the arrival of the refreshing of 1840 through 1844, and also from 9/11 through to the Sunday law crisis. The definitions of the twelve names of Ishmael’s sons are all represented in the previous statement by the bold-faced type.

ເມື່ອນຳຄຳນິຍາມຂອງຊື່ທັງສິບສອງນີ້ມາຈັດເປັນຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງ ມັນມີໃຈຄວາມວ່າ: “ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ລູກຫຼານຂອງອິດຊະມາເອນເປັນຊົນຊາດຜິວຄ້ຳທີ່ອຸດົມສົມບູນ ແລະມີຊື່ສຽງໂດດເດັ່ນໃນຖານະນັກຮົບ ແຕ່ໄດ້ຮັບຄວາມໂສກເສົ້າທັງໃນທາງປະຫວັດສາດແລະທາງຄຳພະຍາກອນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະຕໍ່ມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າບຸດຫຼານແຫ່ງຕາເວັນອອກໃນປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີ. ພວກເຂົາມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກອາຣະເບຍ ບ່ອນທີ່ເຄື່ອງເທດຫອມທີ່ໃຊ້ໃນພິທີການແຫ່ງສະຖານນະມັດສະການຂອງຊາວເຮັບເຣີເຕີບໃຫຍ່. ຄຳວ່າ “ມືສັງຫານ” ມີທີ່ມາຈາກປະຫວັດສາດອິດສະລາມ ແລະເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ຖືກນຳມາຢ່າງງຽບງັນ. ໃນສະໄໝສົງຄາມຄຣູເສດ ອິດສະລາມໄດ້ປິດລ້ອມ, ຫ້ອມລ້ອມ ແລະລ້ອມເມືອງຢູໂຣບຄາທອລິກ, ແຕ່ການຢັບຢັ້ງຂອງພວກເຂົາໃນພາຍຫຼັງໄດ້ໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງການຊື່ນບານແຫ່ງປີ 1840 ຫາ 1844 ແລະຍັງຈາກ 9/11 ໄປຈົນເຖິງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຄຳນິຍາມຂອງຊື່ທັງສິບສອງຂອງບຸດຊາຍຂອງອິດຊະມາເອນ ລ້ວນຖືກສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ໂດຍຕົວພິມໜາ.”

The twelve names of the line of Ishmael represent thirteen, if you include Ishmael on the list. Thirteen is the symbolic number of “rebellion,” which is what Hagar did, that brought about Abraham allowing Hagar and Ishmael to be cast out. Paul uses that incident to describe the casting out of ancient Israel as God’s covenant people, at the same time that He was establishing a covenant with His Christian bride.

ຊື່ທັງສິບສອງຊື່ໃນສາຍຕະກູນຂອງອິດຊະມາເອນ ເປັນຈຳນວນສິບສາມ ຖ້າຫາກຮວມອິດຊະມາເອນເຂົ້າໄວ້ໃນບັນຊີລາຍຊື່ນັ້ນ. ຈຳນວນສິບສາມເປັນຕົວເລກແຫ່ງນິມິດໝາຍຂອງ “ການກະບົດ,” ຊຶ່ງນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ນາງຮາກາໄດ້ກະທຳ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ອັບຣາຮາມຍອມໃຫ້ຮາກາແລະອິດຊະມາເອນຖືກຂັບໄລ່ອອກໄປ. ໂປໂລໄດ້ນຳເຫດການນັ້ນມາໃຊ້ເພື່ອພັນລະນາການຖືກຂັບອອກຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານຈາກການເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນເວລາດຽວກັນກັບທີ່ພຣະອົງກຳລັງສະຖາປະນາພັນທະສັນຍາກັບເຈົ້າສາວຄຣິດສະຕຽນຂອງພຣະອົງ.

> For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman. But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise. Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar. For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband. Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise. But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now. Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the freewoman. So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free. Galatians 4:22–31.

> ເພາະມີຂຽນໄວ້ວ່າ ອັບຣາຮາມມີບຸດສອງຄົນ, ຄົນໜຶ່ງເກີດແຕ່ຍິງທາດ ແລະອີກຄົນໜຶ່ງເກີດແຕ່ຍິງເສລີ. ແຕ່ບຸດທີ່ເກີດແຕ່ຍິງທາດນັ້ນໄດ້ເກີດຕາມເນື້ອໜັງ; ສ່ວນບຸດທີ່ເກີດແຕ່ຍິງເສລີນັ້ນເກີດຕາມຄຳຊົງສັນຍາ. ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານີ້ເປັນຄຳອຸປະມາ: ເພາະຍິງທັງສອງນັ້ນແມ່ນພັນທະສັນຍາສອງປະການ; ປະການໜຶ່ງມາຈາກພູຊີນາຍ ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດການເປັນທາດ, ຄື ຮາກາ. ເພາະວ່າ ຮາການີ້ແມ່ນພູຊີນາຍໃນອາຣາເບຍ ແລະສອດຄ້ອງກັບເຢຣູຊາເລັມປັດຈຸບັນ ເພາະນາງຢູ່ໃນພາວະເປັນທາດຮ່ວມກັບລູກທັງຫຼາຍຂອງນາງ. ແຕ່ເຢຣູຊາເລັມທີ່ຢູ່ເບື້ອງເທິງນັ້ນເປັນເສລີ, ແລະນາງເປັນແມ່ຂອງພວກເຮົາທັງປວງ. ເພາະມີຂຽນໄວ້ວ່າ, ຈົ່ງຊື່ນຊົມຍິນດີ, ໂອ ຍິງເປັນໝັນຜູ້ບໍ່ໄດ້ຄອດລູກ; ຈົ່ງປະທຸອອກແລະຮ້ອງດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ, ເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເຈັບຄັນຄອດ; ເພາະວ່າຍິງຜູ້ຖືກປະຖິ້ມມີລູກຫຼາຍກວ່າຍິງຜູ້ມີສາມີ. ບັດນີ້ ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ພວກເຮົາກໍເປັນລູກແຫ່ງຄຳຊົງສັນຍາເໝືອນດັ່ງອີຊາກ. ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ທີ່ເກີດຕາມເນື້ອໜັງໄດ້ຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ເກີດຕາມພຣະວິນຍານຢ່າງໃດ, ບັດນີ້ກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ. ແຕ່ພຣະຄຳພີກ່າວວ່າຢ່າງໃດ? “ຈົ່ງໄລ່ຍິງທາດແລະລູກຂອງນາງອອກໄປ; ເພາະວ່າບຸດຂອງຍິງທາດຈະບໍ່ໄດ້ຮັບມໍລະດົກຮ່ວມກັບບຸດຂອງຍິງເສລີ.” ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ພວກເຮົາບໍ່ແມ່ນລູກຂອງຍິງທາດ ແຕ່ເປັນລູກຂອງຍິງເສລີ. ຄາລາເຕຍ 4:22–31.

Ishmael is a symbol of Islam, and Hagar, Ishmael’s mother is the symbol of the church of the covenant of death. Isaac is a symbol of Christianity, and Sarah is the symbol of the church of the covenant of life. For this reason, Ishmael had twelve sons, for twelve is a symbol of God’s covenant people, and Islam is a counterfeit of God’s covenant people.

ອິດສະມາເອນເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ, ແລະ ຮາການ, ມານດາຂອງອິດສະມາເອນ ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິດຕະຈັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ອີຊາກເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິດສະຕຽນ, ແລະ ຊາຣາ ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິດຕະຈັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາແຫ່ງຊີວິດ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ອິດສະມາເອນຈຶ່ງມີບຸດຊາຍສິບສອງຄົນ, ເພາະວ່າ ສິບສອງ ເປັນສັນຍາລັກຂອງປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ອິດສະລາມເປັນຂອງປອມຂອງປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ.

There are two genealogies for Christ in the gospels. One in Matthew and another in Luke.

ໃນພຣະກິດຕິຄຸນທັງຫຼາຍມີລຳດັບເຊື້ອສາຍຂອງພຣະຄຣິດສອງສາຍ: ສາຍໜຶ່ງຢູ່ໃນພຣະທຳມັດທາຍ ແລະ ອີກສາຍໜຶ່ງຢູ່ໃນພຣະທຳລູກາ.

> And Jacob begat Joseph the husband of Mary, of whom was born Jesus, who is called Christ. So all the generations from Abraham to David are fourteen generations; and from David until the carrying away into Babylon are fourteen generations; and from the carrying away into Babylon unto Christ are fourteen generations. Now the birth of Jesus Christ was on this wise: When as his mother Mary was espoused to Joseph, before they came together, she was found with child of the Holy Ghost. Matthew 1:16–18.

> ແລະ ຢາໂຄບໃຫ້ກຳເນີດໂຢເຊັບ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງນາງມາຣີ ຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຳເນີດພຣະເຢຊູ ຜູ້ຊຶ່ງເອີ້ນວ່າພຣະຄຣິດ. ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຊົ່ວອາຍຸນັບແຕ່ອັບຣາຮາມເຖິງດາວິດ ມີສິບສີ່ຊົ່ວອາຍຸ; ແລະນັບແຕ່ດາວິດເຖິງການຖືກກວາດຕ້ອນໄປຍັງບາບິໂລນ ມີສິບສີ່ຊົ່ວອາຍຸ; ແລະນັບແຕ່ການຖືກກວາດຕ້ອນໄປຍັງບາບິໂລນເຖິງພຣະຄຣິດ ມີສິບສີ່ຊົ່ວອາຍຸ. ບັດນີ້ ການປະສູດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເກີດຂຶ້ນດັ່ງນີ້: ເມື່ອນາງມາຣີ ມານດາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ໝັ້ນໄວ້ກັບໂຢເຊັບແລ້ວ, ກ່ອນທີ່ທັງສອງຈະມາຢູ່ຮ່ວມກັນ, ນາງກໍຖືພາໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ມັດທາຍ 1:16–18.

Matthew’s genealogy identifies three equal periods of fourteen which make up one period of forty-two. Christ is the omega of covenant history in relation to Moses as the alpha of covenant history. Moses prophesies that Christ would be “like unto himself.” Moses had three periods of forty years in his one-hundred-and-twenty-year life. Each forty-year period of Moses’ life, when placed line upon line, concludes at Kadesh, a symbol of 1863 and the Sunday law. Christ’s three periods end at David, the captivity in Babylon and Christ confirming the covenant with His blood at the cross. David represents the lifting up of the church triumphant at the Sunday law, and the second line identifies the foolish virgins being carried to Babylon, at the Sunday law. The third period ends at the cross, which once again, typifies the Sunday law where Christ confirms Abraham’s covenant with the one hundred and forty-four thousand and Noah’s covenant with the great multitude.

ລຳດັບເຊື້ອສາຍໃນພຣະກິດຕິຄຸນມັດທາຍໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນສາມຊ່ວງເວລາທີ່ເທົ່າກັນ ຄືຊ່ວງລະສິບສີ່ ຊຶ່ງຮວມກັນເປັນໜຶ່ງຊ່ວງສີ່ສິບສອງ. ພຣະຄຣິດຊົງເປັນໂອເມກາຂອງປະຫວັດສາດພັນທະສັນຍາ ໃນຄວາມສຳພັນກັບໂມເຊ ຜູ້ເປັນອານຟາຂອງປະຫວັດສາດພັນທະສັນຍາ. ໂມເຊໄດ້ພະຍາກອນວ່າ ພຣະຄຣິດຈະເປັນ “ເໝືອນດັ່ງຕົນເອງ.” ໂມເຊມີສາມຊ່ວງເວລາໆລະສີ່ສິບປີ ໃນຊີວິດອັນຍາວໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວປີຂອງທ່ານ. ແຕ່ລະຊ່ວງສີ່ສິບປີໃນຊີວິດຂອງໂມເຊ ເມື່ອນຳມາວາງ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ແລ້ວ ຈະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກາເດັດ ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງປີ 1863 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດ. ສາມຊ່ວງເວລາຂອງພຣະຄຣິດສິ້ນສຸດລົງທີ່ດາວິດ, ການເປັນຊະເລີຍໃນບາບິໂລນ, ແລະການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາດ້ວຍໂລຫິດຂອງພຣະອົງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ. ດາວິດເປັນຕົວແທນຂອງການຖືກຍົກຂຶ້ນຂອງຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະເສັ້ນທີສອງຊີ້ບອກເຖິງພວກພົມມະຈາລີໂງ່ທີ່ຖືກນຳໄປສູ່ບາບິໂລນ ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຊ່ວງທີສາມສິ້ນສຸດລົງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ຊຶ່ງອີກເທື່ອໜຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ບ່ອນທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາຮາມກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະພັນທະສັນຍາຂອງໂນອາກັບຝູງຊົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

What can be understood when these two lines are laid over the top of one another is amazing. Moses’ one hundred and twenty years connects with Noah’s 120 years, and Christ’s forty-two generations connects with the antichrist reigning for forty-two symbolic months at the Sunday law.

ສິ່ງທີ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ເມື່ອນຳເສັ້ນທັງສອງນີ້ມາວາງຊ້ອນກັນນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວປີຂອງໂມເຊເຊື່ອມໂຍງກັບ 120 ປີຂອງໂນອາ, ແລະ ສີ່ສິບສອງຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງພຣະຄຣິດເຊື່ອມໂຍງກັບການຄອບຄອງຂອງປໍລະປັກເປັນເວລາສີ່ສິບສອງເດືອນໃນເຊີງສັນຍາລັກໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> And the Lord said, My spirit shall not always strive with man, for that he also is flesh: yet his days shall be an hundred and twenty years. Genesis 6:3.

> ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດວ່າ, “ພຣະວິນຍານຂອງເຮົາຈະບໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບມະນຸດຕະຫຼອດໄປ, ເພາະວ່າເຂົາກໍເປັນເນື້ອໜັງດ້ວຍ; ແຕ່ວັນເວລາຂອງເຂົາຈະເປັນໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວປີ.” ປະຖົມມະການ 6:3

Along with the genealogy of Matthew, which emphasizes the covenant of Abraham, the genealogy of Christ, as set forth by Luke goes all the way to creation, thus emphasizing the covenant of life that Adam broke in Eden. Luke’s genealogy begins with Jesus, and goes backward through His genealogy all the way to Adam, who is identified as the son of God. The line ends with the perfect second Adam, and it begins with the perfect first Adam. From the first Adam unto the second Adam is set forth as 77 generations.

ຄຽງຄູ່ກັບລຳດັບເຊື້ອສາຍໃນພຣະທຳມັດທາຍ, ຊຶ່ງເນັ້ນໜັກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາຮາມ, ລຳດັບເຊື້ອສາຍຂອງພຣະຄຣິດຕາມທີ່ລູກາໄດ້ສະແດງໄວ້ນັ້ນ ຍ້ອນກັບໄປຈົນເຖິງການຊົງສ້າງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເນັ້ນໜັກເຖິງພັນທະສັນຍາແຫ່ງຊີວິດ ທີ່ອາດາມໄດ້ຝ່າຝືນໃນສວນເອເດນ. ລຳດັບເຊື້ອສາຍໃນລູກາເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍພຣະເຢຊູ ແລະຍ້ອນກັບໄປຕາມສາຍເຊື້ອສາຍຂອງພຣະອົງຈົນເຖິງອາດາມ, ຜູ້ທີ່ຖືກລະບຸວ່າເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ສາຍລຳດັບນີ້ສິ້ນສຸດລົງທີ່ອາດາມອົງທີສອງຜູ້ສົມບູນແບບ ແລະເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍອາດາມອົງທຳອິດຜູ້ສົມບູນແບບ. ຈາກອາດາມອົງທຳອິດເຖິງອາດາມອົງທີສອງ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເປັນ 77 ຊົ່ວຄົນ.

The genealogies of Scripture represent lines of truth. We have just identified several that far exceed the necessary witnesses needed to establish a truth. The genealogical lines contain the voice of historical fulfillments and future predictions, and they contain the voice of Palmoni, the Wonderful Numberer of secrets, as the numerical enigmas which were placed within the lines provide a second voice. Those two voices are heard with another third voice, the voice of the Wonderful Linguist, who created and controls all things, including the names of people, places and things.

ບັນດາເຊື້ອສາຍລໍາດັບພົງຂອງພຣະຄໍາພີເປັນຕົວແທນແຫ່ງສາຍຂອງຄວາມຈິງ. ເຮົາພຶ່ງໄດ້ຊີ້ບອກແລ້ວຫຼາຍສາຍທີ່ເກີນພໍຢ່າງຫຼາຍກວ່າບັນດາພະຍານທີ່ຈໍາເປັນເພື່ອສະຖາປະນາຄວາມຈິງໜຶ່ງຂໍ້. ໃນສາຍລໍາດັບພົງນັ້ນມີສຽງແຫ່ງການສໍາເລັດຜົນທາງປະຫວັດສາດ ແລະ ຄໍາທໍານາຍເຖິງອະນາຄົດ, ແລະຍັງມີສຽງຂອງ Palmoni, ພຣະອົງຜູ້ນັບຈໍານວນອັນອັດສະຈັນແຫ່ງຄວາມລັບທັງຫຼາຍ, ເນື່ອງຈາກວ່າບັນດາປິດສະໜາທາງຕົວເລກທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນສາຍເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ໃຫ້ສຽງທີສອງ. ສອງສຽງນັ້ນຖືກໄດ້ຍິນຮ່ວມກັບອີກສຽງທີສາມ, ຄື ສຽງຂອງພຣະອົງຜູ້ຊໍານານພາສາອັນອັດສະຈັນ, ຜູ້ຊົງສ້າງແລະຄວບຄຸມສັບພະສິ່ງທັງປວງ, ລວມທັງຊື່ຂອງຄົນ, ສະຖານທີ່, ແລະ ສິ່ງຂອງທັງຫຼາຍ.

When John turned to see the voice behind him, it was as the voice of many waters, and when Daniel had the same vision, His voice was the voice of a multitude. The surface message of the Scriptures, as well as the names found with the message, and also the numbering within the message are three voices in one passage. When you take a line with the three voices and lay it over the top of a parallel line, three voices become many voices.

ເມື່ອໂຢຮັນຫັນໄປເພື່ອເບິ່ງສຽງທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງຂອງທ່ານ, ສຽງນັ້ນເປັນດັ່ງສຽງນ້ຳຫຼາຍສາຍ; ແລະເມື່ອດານີເອນໄດ້ຮັບນິມິດດຽວກັນນັ້ນ, ພຣະສຽງຂອງພຣະອົງເປັນດັ່ງສຽງຂອງຝູງຊົນເປັນອັນຫຼາຍ. ຂໍ້ຄວາມຊັ້ນນອກຂອງພຣະຄຳພີ, ພ້ອມທັງນາມຕ່າງໆທີ່ພົບຢູ່ຄຽງຄູ່ກັບຂໍ້ຄວາມນັ້ນ, ແລະທັງການນັບເລກທີ່ຢູ່ພາຍໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ, ເປັນສາມສຽງຢູ່ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນດຽວ. ເມື່ອທ່ານນຳເອົາເສັ້ນໜຶ່ງທີ່ມີສາມສຽງນັ້ນໄປວາງທັບເທິງເສັ້ນທີ່ຂະໜານກັນ, ສາມສຽງກໍກາຍເປັນຫຼາຍສຽງ.

> And a voice came out of the throne, saying, Praise our God, all ye his servants, and ye that fear him, both small and great. And I heard as it were the voice of a great multitude, and as the voice of many waters, and as the voice of mighty thunderings, saying, Alleluia: for the Lord God omnipotent reigneth. Revelation 19:5, 6.

> ແລະມີສຽງອອກມາຈາກພຣະທີ່ນັ່ງ ກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ, ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງທັງຫຼາຍ, ແລະພວກທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ຢໍາເກງພຣະອົງ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່.” ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນດັ່ງສຽງຂອງຝູງຊົນເປັນອັນຫຼາຍ, ແລະດັ່ງສຽງຂອງນ້ຳຫຼາຍສາຍ, ແລະດັ່ງສຽງຟ້າຮ້ອງອັນດັງກ້ອງ, ກ່າວວ່າ, “ອາເລລູຢາ: ເພາະວ່າພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບທຸກປະການ ຊົງຄອບຄອງຢູ່.” ພຣະນິມິດ 19:5, 6.

Some of the most significant genealogies are found in the kings of Israel. The first seven kings of Israel, the northern kingdom, end with Ahab, Jezebel and Elijah, thus representing the Sunday law. The line of the last seven kings of the northern tribes, begins at the Sunday law and ends at the close of human probation, when Michael stands up in Daniel 12. The first seven kings of Judah illustrate the history from the Sunday law until Michael stands up, and the last seven kings identify the history that leads to the Sunday law. Two genealogical lines, both possessing an alpha history and an omega history. The alpha history is the period of 9/11 unto the Sunday law, and the omega period is the Sunday law until the close of probation. The first seven kings of Israel, align with the last seven kings of Judah; and the last seven kings of Israel, align with the first seven kings of Judah.

ລໍາດັບເຊື້ອສາຍທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດບາງສ່ວນພົບໄດ້ໃນກະສັດທັງຫຼາຍຂອງອິດສະຣາເອນ. ກະສັດເຈັດອົງທໍາອິດຂອງອິດສະຣາເອນ, ອານາຈັກເຫນືອ, ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍອາຫັບ, ເຢເຊເບນ ແລະ ເອລີຢາ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ສາຍຂອງກະສັດເຈັດອົງສຸດທ້າຍຂອງຊົນເຜົ່າຝ່າຍເຫນືອ ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງທີ່ການປິດລົງແຫ່ງເວລາໂອກາດແຫ່ງການທົດສອບຂອງມະນຸດ, ເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນຢູ່ໃນດານີເອນ 12. ກະສັດເຈັດອົງທໍາອິດຂອງຢູດາສະແດງໃຫ້ເຫັນປະຫວັດສາດຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດຈົນກວ່າມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນ, ແລະ ກະສັດເຈັດອົງສຸດທ້າຍຊີ້ບອກປະຫວັດສາດທີ່ນໍາໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ລໍາດັບເຊື້ອສາຍສອງສາຍ, ທັງສອງມີທັງປະຫວັດສາດອັນຟາ ແລະ ປະຫວັດສາດໂອເມກາ. ປະຫວັດສາດອັນຟາແມ່ນຊ່ວງເວລາຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ ຊ່ວງໂອເມກາແມ່ນຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດຈົນເຖິງການປິດລົງແຫ່ງເວລາໂອກາດແຫ່ງການທົດສອບ. ກະສັດເຈັດອົງທໍາອິດຂອງອິດສະຣາເອນ ສອດຄ່ອງກັບກະສັດເຈັດອົງສຸດທ້າຍຂອງຢູດາ; ແລະ ກະສັດເຈັດອົງສຸດທ້າຍຂອງອິດສະຣາເອນ ສອດຄ່ອງກັບກະສັດເຈັດອົງທໍາອິດຂອງຢູດາ.

We will continue in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “Be Steadfast Unto the End

> “ຈົ່ງໝັ້ນຄົງຢູ່ຈົນຮອດທີ່ສຸດ”

> “[Revelation 1:1, 2, quoted.] The whole Bible is a revelation; for all revelation to men comes through Christ, and all centers in him. God has spoken unto us by His Son, whose we are by creation and by redemption. Christ came to John exiled on the Isle of Patmos to give him the truth for these last days, to show him that which must shortly come to pass. Jesus Christ is the great trustee of divine revelation. It is through him that we have a knowledge of what we are to look for in the closing scenes of this earth’s history. God gave this revelation to Christ, and Christ communicated the same to John.

> “[ພຣະນິມິດ 1:1, 2, ອ້າງອີງ.] ພຣະຄຳພີທັງໝົດເປັນການສຳແດງ; ເພາະວ່າການສຳແດງທຸກຢ່າງແກ່ມະນຸດມາໂດຍຜ່ານພຣະຄຣິດ, ແລະທຸກສິ່ງລ້ວນມີຈຸດສູນກາງຢູ່ໃນພຣະອົງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດກັບພວກເຮົາໂດຍພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ, ຜູ້ຊຶ່ງພວກເຮົາເປັນຂອງພຣະອົງໂດຍການຊົງສ້າງແລະໂດຍການໄຖ່. ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຫາໂຢຮັນ ຜູ້ຖືກເນລະເທດຢູ່ເກາະປາດໂມ ເພື່ອປະທານຄວາມຈິງແກ່ລາວສຳລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້, ເພື່ອສຳແດງແກ່ລາວເຖິງສິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ. ພຣະເຢຊູຄຣິດເປັນຜູ້ຮັບມອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການສຳແດງອັນສູງສົ່ງ. ໂດຍຜ່ານພຣະອົງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງມີຄວາມຮູ້ວ່າ ພວກເຮົາຄວນຄອຍເບິ່ງຫາຫຍັງໃນເຫດການຕອນປິດຉາກຂອງປະຫວັດສາດໂລກນີ້. ພຣະເຈົ້າປະທານການສຳແດງນີ້ແກ່ພຣະຄຣິດ, ແລະພຣະຄຣິດກໍໄດ້ສື່ສານສິ່ງດຽວກັນນັ້ນແກ່ໂຢຮັນ.”

> “John, the beloved disciple, was the one chosen to receive this revelation. He was the last survivor of the first chosen disciples. Under the New Testament dispensation he was honored as the prophet Daniel was honored under the Old Testament dispensation.

> “ໂຢຮັນ, ສາວົກຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເລືອກໃຫ້ຮັບການສຳແດງນີ້. ທ່ານເປັນຜູ້ລອດຊີວິດຄົນສຸດທ້າຍໃນບັນດາສາວົກທີ່ຖືກຊົງເລືອກຊຸດທຳອິດ. ພາຍໃຕ້ຍຸກແຫ່ງພຣະສັນຍາໃໝ່ ທ່ານໄດ້ຮັບກຽດດັ່ງທີ່ສາດສະດາດານີເອນໄດ້ຮັບກຽດພາຍໃຕ້ຍຸກແຫ່ງພຣະສັນຍາເດີມ.”

> “The instruction to be communicated to John was so important that Christ came from heaven to give it to His servant, telling him to send it to the churches. This instruction is to be the object of our careful and prayerful study; for we are living in a time when men who are not under the teaching of the Holy Spirit will bring in false theories. These men have been standing in high places, and they have ambitious projects to carry out. They seek to exalt themselves, and to revolutionize the whole showing of things. God has given us special instruction to guard us against such ones. He bade John write in a book that which should take place in the closing scenes of this earth’s history.

> ຄໍາສັ່ງສອນທີ່ຈະຕ້ອງສື່ສານແກ່ໂຢຮັນນັ້ນມີຄວາມສໍາຄັນຢ່າງຍິ່ງ ຈົນພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຈາກສະຫວັນເພື່ອປະທານມັນແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ໂດຍບອກໃຫ້ລາວສົ່ງມັນໄປຍັງຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ຄໍາສັ່ງສອນນີ້ຈະຕ້ອງເປັນຫົວຂໍ້ແຫ່ງການສຶກສາຢ່າງລະມັດລະວັງແລະອະທິຖານຂອງເຮົາ; ເພາະພວກເຮົາກໍາລັງມີຊີວິດຢູ່ໃນເວລາທີ່ມະນຸດຜູ້ບໍ່ຢູ່ໃຕ້ການສອນນໍາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະນໍາເອົາທິດສະດີອັນຜິດເຂົ້າມາ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຢືນຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງສູງ ແລະພວກເຂົາມີແຜນການອັນທະເຍີທະຍານທີ່ຈະດໍາເນີນໃຫ້ສໍາເລັດ. ພວກເຂົາສະແຫວງຫາທີ່ຈະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນ ແລະປະຕິວັດຮູບແບບການສໍາແດງທັງໝົດຂອງສິ່ງຕ່າງໆ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຄໍາສັ່ງສອນພິເສດແກ່ພວກເຮົາ ເພື່ອຄຸ້ມກັນພວກເຮົາຈາກຄົນເຊັ່ນນັ້ນ. ພຣະອົງໄດ້ບັນຊາໃຫ້ໂຢຮັນຂຽນລົງໃນໜັງສືສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນສາກສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດໂລກນີ້.

> “After the passing of the time, God entrusted to His faithful followers the precious principles of present truth. These principles were not given to those who had had no part in the giving of the first and second angel’s messages. They were given to the workers who had had a part in the cause from the beginning.

> “ຫຼັງຈາກການລ່ວງພົ້ນໄປຂອງເວລານັ້ນ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຝາກມອບຫຼັກການອັນປະເສີດແຫ່ງຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປັດຈຸບັນໄວ້ແກ່ຜູ້ຕິດຕາມທີ່ຊື່ສັດຂອງພຣະອົງ. ຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີສ່ວນໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ. ມັນຖືກປະທານແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ໄດ້ມີສ່ວນໃນພຣະລາຊກິດນັ້ນຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ.”

> “Those who passed through these experiences are to be as firm as a rock to the principles that have made us Seventh-day Adventists. They are to be workers together with God, binding up the testimony and sealing the law among His disciples. Those who took part in the establishment of our work upon a foundation of Bible truth, those who know the waymarks that have pointed out the right path, are to be regarded as workers of the highest value. They can speak from personal experience regarding the truths entrusted to them. These men are not to permit their faith to be changed to infidelity; they are not to permit the banner of the third angel to be taken from their hands. They are to hold the beginning of their confidence firm unto the end.

> ຜູ້ທີ່ໄດ້ຜ່ານປະສົບການເຫຼົ່ານີ້ ຈະຕ້ອງໝັ້ນຄົງດັ່ງຫີນຜາ ຕໍ່ບັນດາຫຼັກການທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເປັນຊາວແອັດເວນຕິດວັນທີເຈັດ. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເປັນຜູ້ຮ່ວມທຳງານກັບພຣະເຈົ້າ ໂດຍຮັດຮວບຄຳພະຍານ ແລະປະທັບຕາພຣະບັນຍັດໄວ້ທ່າມກາງພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ມີສ່ວນໃນການສ້າງຕັ້ງພາລະກິດຂອງພວກເຮົາໄວ້ເທິງຮາກຖານແຫ່ງຄວາມຈິງໃນພຣະຄຳພີ, ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກຫຼັກໝາຍຕ່າງໆທີ່ໄດ້ຊີ້ບອກເສັ້ນທາງອັນຖືກຕ້ອງ, ຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖືວ່າເປັນຜູ້ຮ່ວມງານທີ່ມີຄຸນຄ່າສູງສຸດ. ພວກເຂົາສາມາດກ່າວໄດ້ຈາກປະສົບການສ່ວນຕົວ ກ່ຽວກັບຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ມອບໄວ້ໃນຄວາມໄວ້ວາງໃຈແກ່ພວກເຂົາ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງບໍ່ຍອມໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນຖືກປ່ຽນໄປເປັນຄວາມບໍ່ເຊື່ອ; ພວກເຂົາຈະຕ້ອງບໍ່ຍອມໃຫ້ທຸງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຖືກຍຶດໄປຈາກມືຂອງຕົນ. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຍຶດໝັ້ນຄວາມໝັ້ນໃຈແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນຂອງຕົນໄວ້ຢ່າງແນ່ນຫນາຈົນເຖິງທີ່ສຸດ.

> “The Lord has declared that the history of the past shall be rehearsed as we enter upon the closing work. Every truth that He has given for these last days is to be proclaimed to the world. Every pillar that He has established is to be strengthened. We cannot now step off the foundation that God has established. We cannot now enter into any new organization; for this would mean apostasy from the truth.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງປະກາດວ່າ ປະຫວັດສາດໃນອະດີດຈະຕ້ອງຖືກທວນຄືນ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາກ້າວເຂົ້າສູ່ວຽກງານຂັ້ນສຸດທ້າຍ. ທຸກຄວາມຈິງທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ສໍາລັບວັນເວລາສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ໂລກ. ທຸກເສົາຫຼັກທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສະຖາປະນາໄວ້ ຈະຕ້ອງຖືກເສີມໃຫ້ໝັ້ນຄົງ. ບັດນີ້ເຮົາບໍ່ອາດຖອຍອອກຈາກຮາກຖານທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສະຖາປະນາໄວ້. ບັດນີ້ເຮົາບໍ່ອາດເຂົ້າສູ່ອົງການໃໝ່ໃດໆ; ເພາະສິ່ງນັ້ນຈະໝາຍເຖິງການຫັນຫຼັງຈາກຄວາມຈິງ.”

> “The medical missionary work needs to be purified and cleansed from everything that would weaken the faith of believers in the past experience of the people of God. Eden, beautiful Eden, was degraded by the introduction of sin. There is need now to rehearse the experience of the men who acted a part in the establishment of our work at the beginning.

> “ວຽກງານມິຊຊັນນາຣີທາງການແພດຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຖືກຊຳລະແລະຊຳລ້າງໃຫ້ພົ້ນຈາກທຸກສິ່ງທີ່ຈະທຳໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຂອງບັນດາຜູ້ເຊື່ອອ່ອນກຳລັງລົງ ໃນປະສົບການອັນຜ່ານມາຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເອເດນ, ເອເດນອັນງົດງາມ, ໄດ້ຖືກທຳໃຫ້ເສື່ອມຊາມລົງໂດຍການເຂົ້າມາຂອງບາບ. ບັດນີ້ມີຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະທົບທວນປະສົບການຂອງບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ມີສ່ວນໃນການສະຖາປະນາວຽກງານຂອງພວກເຮົາໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ.”

> “From time to time we read the death notices of the great men of the world. Their time came suddenly, as in a moment. Many, supposed to be in good health, die after a feast, or after laying selfish plans for their own exaltation. The word goes forth, ‘He is joined to his idols; let him alone.’ This means that the Lord no longer guards him from harm. Sudden death comes, and what is his lifework worth? His life has been a failure. The tree falls because the power that has sustained it leaves it to its idolatrous sacrifice.

> ເປັນບາງເທື່ອບາງຄາວ ພວກເຮົາອ່ານຂ່າວການຕາຍຂອງບຸກຄົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນໂລກ. ເວລາຂອງເຂົາມາເຖິງຢ່າງກະທັນຫັນ, ດັ່ງໃນຊົ່ວຂະນະດຽວ. ຫຼາຍຄົນ, ຜູ້ທີ່ຖືກຄິດວ່າຍັງມີສຸຂະພາບດີ, ກໍຕາຍຫຼັງຈາກງານລ້ຽງ, ຫຼືຫຼັງຈາກໄດ້ວາງແຜນການອັນເຫັນແກ່ຕົວເພື່ອຍົກຍ້ອງຕົນເອງ. ພຣະຄຳໄດ້ອອກໄປວ່າ, ‘ເຂົາໄດ້ຕິດສະໜິດຢູ່ກັບຮູບເຄົາລົບຂອງຕົນ; ຈົ່ງປ່ອຍເຂົາໄວ້ຕາມລຳພັງ.’ ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ຊົງປົກປ້ອງເຂົາຈາກອັນຕະລາຍອີກຕໍ່ໄປ. ຄວາມຕາຍຢ່າງກະທັນຫັນກໍມາເຖິງ, ແລະຜົນແຫ່ງການທຸ່ມເທທັງຊີວິດຂອງເຂົາຈະມີຄ່າອັນໃດ? ຊີວິດຂອງເຂົາເປັນຄວາມລົ້ມເຫຼວ. ຕົ້ນໄມ້ລົ້ມລົງ ເພາະອຳນາດທີ່ໄດ້ຄ້ຳຈຸນມັນໄດ້ຖອນຕົວຈາກມັນ ແລະປ່ອຍມັນໄວ້ແກ່ການບູຊາຮູບເຄົາລົບຂອງມັນ.

> “Men and women are absorbed in searching for something to enjoy. They sell their souls for naught, and God withdraws His longsuffering forbearance. They are left to their choice.

> “ຊາຍແລະຍິງທັງຫຼາຍຈົມຢູ່ໃນການສະແຫວງຫາສິ່ງໃດໜຶ່ງທີ່ຈະໃຫ້ຄວາມສຳລານແກ່ຕົນ. ພວກເຂົາຂາຍວິນຍານຂອງຕົນໂດຍໄຮ້ຄ່າ, ແລະພຣະເຈົ້າກໍຖອນຄວາມອົດທົນຍາວນານແຫ່ງການຍັບຍັ້ງຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາຖືກປະໄວ້ໃຫ້ເປັນໄປຕາມທາງເລືອກຂອງຕົນ.”

> “There are those who, while professing to believe present truth have degraded their faith and refused to walk in the light. Who will now lay aside their selfish, worldly principles? Who will now strive to realize the worth of the soul? What shall it profit a man, if he shall gain the whole world, and lose his own soul? Or what shall a man give in exchange for his soul? Are you hungering and thirsting for the bread of life and the water of salvation? Do you realize the value of the souls for whom Christ died? Are those who are supposed to be Christians living up to their profession of faith? Are they conscious of the worth of the soul? Are they striving to purify their souls through obedience to the truth?” Manuscript Releases, volume 20, 150, 151.

> “ມີບາງຄົນທີ່, ໃນຂະນະທີ່ປະກາດຕົນວ່າເຊື່ອໃນຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນເສື່ອມຕ່ຳລົງ ແລະ ປະຕິເສດທີ່ຈະດຳເນີນໃນຄວາມສະຫວ່າງ. ບັດນີ້ ໃຜຈະວາງຫຼັກການອັນເຫັນແກ່ຕົວ ແລະ ຝັກໃຝ່ໂລກຂອງຕົນລົງ? ບັດນີ້ ໃຜຈະພາກພຽນເພື່ອໃຫ້ຕະໜັກເຖິງຄຸນຄ່າຂອງຈິດວິນຍານ? ມະນຸດຈະໄດ້ປະໂຫຍດອັນໃດ ຖ້າເຂົາໄດ້ທັງໂລກ ແຕ່ສູນເສຍຈິດວິນຍານຂອງຕົນເອງ? ຫຼື ມະນຸດຈະໃຫ້ສິ່ງໃດເປັນການແລກປ່ຽນແທນຈິດວິນຍານຂອງຕົນ? ພວກທ່ານກຳລັງຫິວ ແລະ ກະຫາຍຫາອາຫານແຫ່ງຊີວິດ ແລະ ນ້ຳແຫ່ງຄວາມລອດຢູ່ຫຼືບໍ? ພວກທ່ານຕະໜັກເຖິງຄຸນຄ່າຂອງຈິດວິນຍານທັງຫຼາຍທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນເພື່ອພວກເຂົາຫຼືບໍ? ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຄາດໝາຍວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ກຳລັງດຳເນີນຊີວິດໃຫ້ສົມກັບຄຳປະກາດແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນຫຼືບໍ? ພວກເຂົາສຳນຶກເຖິງຄຸນຄ່າຂອງຈິດວິນຍານຫຼືບໍ? ພວກເຂົາກຳລັງພາກພຽນຊຳລະຈິດວິນຍານຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງຫຼືບໍ?” Manuscript Releases, volume 20, 150, 151.

Back to Articles