Article

# What is Truth? - Number Four

ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ? - ເລກສີ່

Let not Your Heart be Troubled

ຢ່າໃຫ້ພຣະທັຍຂອງພຣະອົງວຸ່ນວາຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 9, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

At the beginning of Millerite history in 1798, the vision of the Ulai River in the book of Daniel was unsealed, producing an increase of knowledge that tested and manifested two classes of worshippers. The Ulai vision represents the internal message for God’s people as represented by the seven churches of Revelation chapters two and three. At the end of the prophetic history that began in 1798, at the Exeter camp meeting from August 12–17, 1844, the message of the Midnight Cry was unsealed when the Lion of the tribe of Judah removed His hand from a hidden truth, which produced an increase of knowledge that tested and manifested two classes of worshippers.

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣດ໌ ໃນປີ 1798 ນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລໃນພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ກ່ອຍໃຫ້ເກີດການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງໄດ້ທົດສອບແລະເປີດເຜີຍຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ນິມິດແຫ່ງອູໄລເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານພາຍໃນສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍຄຣິດຈັກທັງເຈັດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 2 ແລະ 3. ໃນຕອນທ້າຍຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1798 ຢູ່ທີ່ການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter ວັນທີ 12–17 ສິງຫາ 1844 ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ເມື່ອສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມຈິງທີ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້ ຊຶ່ງໄດ້ກ່ອຍໃຫ້ເກີດການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ ອັນໄດ້ທົດສອບແລະເປີດເຜີຍຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ.

In 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States, the vision of the Hiddekel River in the book of Daniel was unsealed, producing an increase of knowledge that tested and manifested two classes of worshippers. The Hiddekel vision represents the external message of the enemies of God’s people as represented by the seven seals in the book of Revelation. At the end of the prophetic history that began in 1989, beginning in the last couple of weeks of July, 2023, the Lion of the tribe of Judah began the process of unsealing the message of the Midnight Cry by removing His hand from a hidden truth, which is producing an increase of knowledge that is testing and will ultimately manifest two classes of worshippers among God’s people.

ໃນປີ 1989, ເມື່ອດັ່ງທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນ ດານີເອນ 11:40, ບັນດາປະເທດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອະດີດສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍສັນຕະສຳນັກແລະສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ນິມິດເລື່ອງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນໃນພຣະທຳດານີເອນກໍໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ, ກ່ອຍໃຫ້ເກີດການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງໄດ້ທົດສອບແລະເປີດເຜີຍຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ນິມິດແຫ່ງຮິດເດເກນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານພາຍນອກຂອງສັດຕູທັງຫຼາຍຂອງຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຕາປະທັບທັງເຈັດໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງປະຫວັດສາດພະຍາກອນທີ່ໄດ້ເລີ່ມໃນປີ 1989, ໂດຍເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ສອງສາມອາທິດສຸດທ້າຍຂອງເດືອນກໍລະກົດ, 2023, ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການເປີດຜະນຶກຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ໂດຍຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມຈິງທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້, ຊຶ່ງກຳລັງກ່ອຍໃຫ້ເກີດການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ ທີ່ກຳລັງທົດສອບ ແລະໃນທີ່ສຸດຈະເປີດເຜີຍຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກທ່າມກາງຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າ.

In the first verse of John chapter fourteen, Christ encourages the disciples to let not their hearts be troubled.

ໃນຂໍ້ທຳອິດຂອງພຣະທຳໂຢຮັນ ບົດທີສິບສີ່, ພຣະຄຣິດຊົງໜຸນໃຈພວກສາວົກບໍ່ໃຫ້ຈິດໃຈຂອງເຂົາຖືກລົບກວນ.

> Let not your heart be troubled: ye believe in God, believe also in me. John 14:1.

> ຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງທ່ານທັງຫຼາຍວຸ້ນວາຍເລີຍ: ທ່ານເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ, ຈົ່ງເຊື່ອໃນເຮົາດ້ວຍ. ໂຢຮັນ 14:1.

Within hours Christ was arrested and shortly thereafter He was crucified, buried and resurrected. After ascending to the Father, He returned to His disciples.

ພາຍໃນໄລຍະບໍ່ກີ່ຊົ່ວໂມງ ພຣະຄຣິດກໍຖືກຈັບກຸມ ແລະບໍ່ຊ້າຕໍ່ມາ ພຣະອົງຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ຖືກຝັງໄວ້ ແລະຟື້ນຄືນພຣະຊົນ. ຫຼັງຈາກສະເດັດຂຶ້ນໄປຫາພຣະບິດາແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດກັບຄືນມາຫາພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ.

> And as they thus spake, Jesus himself stood in the midst of them, and saith unto them, Peace be unto you. But they were terrified and affrighted, and supposed that they had seen a spirit. And he said unto them, Why are ye troubled? and why do thoughts arise in your hearts? Luke 24:36–38.

> ແລະໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຍັງກ່າວກັນຢູ່ນັ້ນ ພຣະເຢຊູເອງກໍຊົງປະທັບຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ ແລະຕັດແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແກ່ພວກທ່ານເຖີດ.” ແຕ່ພວກເຂົາຕົກໃຈ ແລະຫວາດຫວັ່ນຢ່າງຍິ່ງ ແລະຄິດວ່າຕົນໄດ້ເຫັນວິນຍານ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ເຫດໃດພວກທ່ານຈຶ່ງວຸ່ນວາຍ? ແລະເຫດໃດຄວາມຄິດທັງຫລາຍຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງພວກທ່ານ?” ລູກາ 24:36–38

The first disappointment in a reform line occurs when God’s people forget a previously revealed truth. The disciples had forgotten what Jesus had told them less than a week before their fear and disappointment was manifested at the crisis of the cross. The first disappointment is followed by a time of tarrying, which in the parable of the ten virgins is represented by the absence of the Bridegroom. Jesus had directly told the disciples He was going to His Father but would be back. The foreknowledge He had provided the disciples did not prevent them from being overwhelmed by the crisis. In the context of the parable of the ten virgins, a crisis is where character is manifested, but never developed. Jesus had chosen and ordained the disciples, and he told them that very truth before the crisis.

ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນແນວການປະຕິຮູບເກີດຂຶ້ນເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າລືມຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກເຜີຍສະແດງໄວ້ກ່ອນແລ້ວ. ພວກສາວົກໄດ້ລືມສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູດ້ວຍພຣະອົງເອງໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາ ກ່ອນໜ້ານັ້ນບໍ່ເຖິງໜຶ່ງອາທິດ ກ່ອນທີ່ຄວາມຢ້ານກົວແລະຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກເຂົາຈະປາກົດອອກໃນວິກິດແຫ່ງກາງແຂນ. ພາຍຫຼັງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດນັ້ນ ກໍມີຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຖ້າຄອຍຕາມມາ ຊຶ່ງໃນຄຳອຸປະມາເຣື່ອງພຣະພົມມະຈາຣີສິບຄົນນັ້ນ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການບໍ່ປາກົດຂອງເຈົ້າບ່າວ. ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວແກ່ພວກສາວົກໂດຍກົງວ່າ ພຣະອົງກຳລັງຈະໄປຫາພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ ແຕ່ຈະກັບມາອີກ. ຄວາມຮູ້ລ່ວງໜ້າທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານແກ່ພວກສາວົກນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ປ້ອງກັນພວກເຂົາຈາກການຖືກວິກິດການຄອບງຳຢ່າງທ່ວມທົ້ນ. ໃນບໍລິບົດຂອງຄຳອຸປະມາເຣື່ອງພຣະພົມມະຈາຣີສິບຄົນນັ້ນ ວິກິດແມ່ນຈຸດທີ່ອຸປະນິໄສຖືກສຳແດງອອກ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຖືກພັດທະນາຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ. ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງເລືອກແລະຊົງຕັ້ງພວກສາວົກໄວ້ ແລະພຣະອົງໄດ້ກ່າວຄວາມຈິງນັ້ນແກ່ພວກເຂົາກ່ອນເຖິງວິກິດການ.

> Ye have not chosen me, but I have chosen you, and ordained you, that ye should go and bring forth fruit, and that your fruit should remain: that whatsoever ye shall ask of the Father in my name, he may give it you. John 15:16.

> ພວກທ່ານບໍ່ໄດ້ເລືອກເຮົາ, ແຕ່ເຮົາໄດ້ເລືອກພວກທ່ານ, ແລະໄດ້ຊົງຕັ້ງພວກທ່ານໄວ້, ເພື່ອໃຫ້ພວກທ່ານອອກໄປເກີດຜົນ, ແລະໃຫ້ຜົນຂອງພວກທ່ານຍັ່ງຍືນຢູ່: ເພື່ອວ່າສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພວກທ່ານຈະທູນຂໍຈາກພຣະບິດາໃນນາມຂອງເຮົາ, ພຣະອົງຈະຊົງປະທານແກ່ພວກທ່ານ. ໂຢຮັນ 15:16.

Yet even though they were chosen, it did not prevent them from being overwhelmed by the crisis.

ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ແມ່ນວ່າພວກເຂົາໄດ້ຖືກຊົງເລືອກໄວ້ ແຕ່ນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາຖືກວິກິດການນັ້ນຖາໂຖມເຂົ້າໃສ່.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> “ອຸປະນິສັຍຖືກເປີດເຜີຍໂດຍວິກິດການ. ເມື່ອສຽງຮ້ອງອັນແນ່ວແນ່ໄດ້ປະກາດໃນເວລາທ່ຽງຄືນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບທ່ານ,’ ບັນດາພົມມະຈາລີທີ່ກຳລັງນອນຫຼັບກໍໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນຈາກການຫຼັບຂອງຕົນ, ແລະໄດ້ປະຈັກແຈ້ງວ່າຜູ້ໃດໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ສຳລັບເຫດການນັ້ນ. ທັງສອງຝ່າຍຖືກຈັບໄດ້ໂດຍບໍ່ທັນຄາດຄິດ, ແຕ່ຝ່າຍໜຶ່ງໄດ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບເຫດສຸກເສີນ, ແລະອີກຝ່າຍໜຶ່ງຖືກພົບວ່າປາດສະຈາກການຕຽມພ້ອມ. ອຸປະນິສັຍຖືກເປີດເຜີຍໂດຍພາວະແວດລ້ອມ. ເຫດສຸກເສີນນຳເອົາແກ່ນແທ້ແຫ່ງອຸປະນິສັຍອອກມາ. ໄພພິບັດບາງຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນກະທັນຫັນແລະບໍ່ໄດ້ຄາດຄິດໄວ້, ການສູນເສຍບຸກຄົນອັນເປັນທີ່ຮັກ, ຫຼືວິກິດການ, ຄວາມເຈັບປ່ວຍຫຼືຄວາມທຸກລະທົມບາງປະການທີ່ມາຢ່າງບໍ່ຄາດຝັນ, ບາງສິ່ງທີ່ນຳດວງຈິດໃຫ້ເຜຊິນໜ້າກັບຄວາມຕາຍ, ຈະນຳເອົາສະພາບພາຍໃນອັນແທ້ຈິງຂອງອຸປະນິສັຍອອກມາ. ຈະປະຈັກແຈ້ງວ່າມີຄວາມເຊື່ອອັນແທ້ຈິງໃນພຣະສັນຍາແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຫຼືບໍ່. ຈະປະຈັກແຈ້ງວ່າດວງຈິດໄດ້ຖືກຄ້ຳຈູນໂດຍພຣະຄຸນຫຼືບໍ່, ແລະວ່າມີນ້ຳມັນຢູ່ໃນພາຊະນະພ້ອມກັບຕະກຽງຫຼືບໍ່.”

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

> “ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຍ່ອມມາເຖິງທຸກຄົນ. ເມື່ອຢູ່ພາຍໃຕ້ການທົດສອບແລະການພິສູດຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກເຮົາປະພຶດຕົນແນວໃດ? ຕະກຽງຂອງພວກເຮົາດັບລົງບໍ? ຫຼືວ່າພວກເຮົາຍັງຮັກສາໃຫ້ມັນລຸກໄໝ້ຢູ່ຕໍ່ໄປ? ພວກເຮົາໄດ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບທຸກກໍລະນີສຸກເສີນໂດຍການເຊື່ອມສຳພັນຂອງເຮົາກັບພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງເປັນເຕັມດ້ວຍພຣະຄຸນແລະຄວາມຈິງຫຼືບໍ? ພົມມະຈາລີທີ່ມີປັນຍາຫ້າຄົນບໍ່ອາດຖ່າຍທອດອຸປນິໄສຂອງພວກນາງໃຫ້ແກ່ພົມມະຈາລີທີ່ໂງ່ຈ້າຫ້າຄົນໄດ້. ອຸປນິໄສຕ້ອງຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນ.” Review and Herald, October 17, 1895.

The Revelation of Jesus Christ that is identified in the first verses of the book of Revelation is the final warning message to the church and thereafter to the world. That revelation is unsealed just before the close of probation by the Lion of the tribe of Judah who has been identified in Revelation chapter five as the only one who is worthy to open the book that was sealed.

ການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດ ທີ່ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳທຳອິດໆຂອງພຣະນິມິດນັ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍແກ່ຄຣິດຕະຈັກ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແກ່ໂລກ. ການສຳແດງນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນໄມ່ຊ້າກ່ອນການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ ໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 5 ວ່າເປັນຜູ້ດຽວທີ່ສົມຄວນຈະເປີດໜັງສືທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ນັ້ນ.

> And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. Revelation 5:5.

> ແລະໜຶ່ງໃນພວກຜູ້ເຖົ້ານັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າຮ້ອງໄຫ້ເລີຍ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ຮາກເຫງົ້າຂອງດາວິດ, ໄດ້ຊົງມີໄຊເພື່ອຈະເປີດໜັງສືມ້ວນນັ້ນ ແລະແກະຕາປະທັບທັງເຈັດຂອງມັນ. ພຣະນິມິດ 5:5

The Lion of the tribe of Judah is also the “root of David,” and He is also “the son of David” and He is also the Lord of David. The connection represented by the Lion of the tribe of Judah identifies that when the Lion of the tribe of Judah seals or unseals a truth, he does so by employing the rule of first mention, that identifies the end of a thing by the beginning of a thing as represented by Jesus as the “root of David.” When a truth is unsealed at ‘a’ time of the end, a purification process is initiated as represented in Daniel twelve.

ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ກໍເປັນ “ຮາກຂອງດາວິດ” ດ້ວຍ, ແລະພຣະອົງກໍເປັນ “ບຸດຂອງດາວິດ” ດ້ວຍ ແລະພຣະອົງກໍເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງດາວິດດ້ວຍ. ຄວາມເຊື່ອມໂຍງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາປະທັບຕາ ຫຼື ເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງປະການໃດໜຶ່ງ ພຣະອົງກໍກະທຳດັ່ງນັ້ນໂດຍໃຊ້ຫຼັກການແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ ຊຶ່ງລະບຸຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະເຢຊູຜູ້ເປັນ “ຮາກຂອງດາວິດ.” ເມື່ອຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກໃນ ‘ເວລາ’ ແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ ກະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດກໍຖືກເລີ່ມຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນ ດານີເອນ 12.

> “It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days. Daniel stood in his lot to bear his testimony, which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days, but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’” Manuscript Releases, volume 18, 14, 15.

> “ພຣະສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາເປັນຜູ້ໄດ້ແກະຕາປະທັບໜັງສືນັ້ນ ແລະປະທານການສຳແດງແກ່ໂຢຮັນເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ດານີເອນໄດ້ຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນເພື່ອເປັນພະຍານຂອງຕົນ ຊຶ່ງຖືກປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ໂລກຂອງເຮົາ. ບັນດາເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມສຳຄັນອັນຫາທີ່ສຸດມິໄດ້ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ແຕ່ຂະນະທີ່ ‘ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລະຖືກທົດລອງ,’ ‘ຄົນອະທຳຈະກະທຳຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຄົນອະທຳຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ.’” Manuscript Releases, volume 18, 14, 15.

The work of Jesus as the Lion of the tribe of Judah is of infinite importance, but “none” of the “wicked shall understand” his work or the message that is unsealed.

ພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຢຊູໃນຖານະສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດານັ້ນມີຄວາມສຳຄັນອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ແຕ່ “ບໍ່ມີຜູ້ໃດ” ໃນຈຳພວກ “ຄົນອະທຳ” ຈະເຂົ້າໃຈພະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງ ຫຼືຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນ.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> ແລະພຣະອົງຕັດວ່າ, “ດານີເອນເອີຍ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າເຖີດ; ເພາະວ່າຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຖືກປິດໄວ້ ແລະປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທຳຈະກະທຳຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ; ແລະບໍ່ມີຄົນອະທຳຜູ້ໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ.” ດານີເອນ 12:9, 10.

The testing process is represented by three steps; “purified, made white, and tried.” These three steps represent the three steps of “the everlasting gospel,” which in the first angel’s message is represented as fear God (purified), give him glory (made white) for the hour of His judgment is come (tried). Those three steps are the ‘truth,’ as represented by the first letter, thirteenth letter and last letter of the Hebrew alphabet and when those letters are brought together in that order, the Hebrew word “truth” is created.

ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍສາມຂັ້ນຕອນ; “ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ເຮັດໃຫ້ຂາວ, ແລະ ທົດລອງ.” ສາມຂັ້ນຕອນນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງສາມຂັ້ນຕອນແຫ່ງ “ຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ,” ຊຶ່ງໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກສະແດງເປັນ ຈົ່ງຢໍາເກງພຣະເຈົ້າ (ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ), ຖວາຍພຣະສະຫງ່າຣາສີແກ່ພຣະອົງ (ເຮັດໃຫ້ຂາວ) ເພາະວ່າໂມງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ (ທົດລອງ). ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນແມ່ນ ‘ຄວາມຈິງ,’ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍຕົວອັກສອນຕົວທຳອິດ, ຕົວທີສິບສາມ, ແລະ ຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກສອນເຮັບເຣີ, ແລະ ເມື່ອຕົວອັກສອນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກນໍາມາຮວມກັນຕາມລໍາດັບນັ້ນ, ຄໍາພາສາເຮັບເຣີວ່າ “ຄວາມຈິງ” ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Those three steps are the ‘way,’ for God’s way, according to Asaph in Psalms 77:13 is in the sanctuary where in the courtyard a sinner is purified by the shedding of blood. The blood is thereafter taken into the holy place which represents sanctification which is the process of being “made white.”

ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນແມ່ນ “ທາງ,” ເພາະວ່າທາງຂອງພຣະເຈົ້າ ຕາມທີ່ອາສາຟໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນ Psalms 77:13 ຢູ່ໃນພຣະວິຫານ ບ່ອນທີ່ໃນລານຊັ້ນນອກຄົນບາບຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການຫຼັ່ງເລືອດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເລືອດນັ້ນຖືກນໍາເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ອັນເປັນຂະບວນການຂອງການ “ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ.”

> And one of the elders answered, saying unto me, What are these which are arrayed in white robes? and whence came they? And I said unto him, Sir, thou knowest. And he said to me, These are they which came out of great tribulation, and have washed their robes, and made them white in the blood of the Lamb. Revelation 7:13, 14.

> ແລະໜຶ່ງໃນພວກຜູ້ເຖົ້າໄດ້ຕອບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມສີຂາວນັ້ນແມ່ນຜູ້ໃດ? ແລະພວກເຂົາມາແຕ່ໃສ? ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທູນທ່ານວ່າ, ທ່ານເຈົ້າຂ້າ, ທ່ານຮູ້ແລ້ວ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແຫຼະແມ່ນພວກທີ່ໄດ້ອອກມາຈາກຄວາມທຸກຍາກລຳບາກອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະໄດ້ຊຳລະເສື້ອຜ້າຂອງຕົນ, ແລະເຮັດໃຫ້ມັນຂາວດ້ວຍເລືອດຂອງພຣະເມສານ້ອຍ. ພຣະນິມິດ 7:13, 14.

The justified and sanctified sinner is then prepared to be “tried” in the judgment represented by the Most Holy Place. Jesus is the “way”, the “truth” and the “life”. The way is the beginning, the truth is the middle and the life is the end. If we are purified by the first step, we are on the way, which is the path of the justified.

ຈາກນັ້ນ ຄົນບາບຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການນັບວ່າຊອບທຳ ແລະ ໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຈຶ່ງຖືກຕຽມໃຫ້ພ້ອມສຳລັບການ “ຖືກພິສູດ” ໃນການພິພາກສາທີ່ຖືກເປັນນິມິດໂດຍສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ພຣະເຢຊູຊົງເປັນ “ທາງ” “ຄວາມຈິງ” ແລະ “ຊີວິດ”. ທາງແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ຄວາມຈິງແມ່ນທ່າມກາງ ແລະ ຊີວິດແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດ. ຖ້າພວກເຮົາຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຂັ້ນຕອນທຳອິດ ພວກເຮົາກໍຢູ່ໃນທາງນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນເສັ້ນທາງຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການນັບວ່າຊອບທຳ.

> But the path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day. Proverbs 4:18.

> ແຕ່ທາງຂອງຜູ້ຊອບທຳເປັນດັ່ງແສງສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນແລະຫຼາຍຂຶ້ນ ຈົນເຖິງວັນທີ່ສົມບູນ. ສຸພາສິດ 4:18.

The second step is the manifestation of righteousness that is accomplished by His truth, for His Word is truth.

ຂັ້ນຕອນທີສອງແມ່ນການສຳແດງອອກແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ ຊຶ່ງສຳເລັດໂດຍຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ, ເພາະພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງ.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> ຈົ່ງຊຳລະພວກເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ: ພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງ. John 17:17.

Those justified are represented by step one, the sanctified are represented by step two. The first two steps prepare those who are justified and sanctified to enter into judgment and receive eternal life. Jesus is the way, the truth and the life.

ຜູ້ທີ່ຖືກຊົງໃຫ້ເປັນຄົນຊອບທຳແມ່ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂັ້ນທີໜຶ່ງ, ຜູ້ທີ່ຖືກຊົງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແມ່ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂັ້ນທີສອງ. ສອງຂັ້ນທຳອິດນີ້ຕຽມຜູ້ທີ່ຖືກຊົງໃຫ້ເປັນຄົນຊອບທຳ ແລະ ຖືກຊົງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ການພິພາກສາ ແລະ ຮັບເອົາຊີວິດນິລັນດອນ. ພຣະເຢຊູຄືທາງນັ້ນ ຄືຄວາມຈິງ ແລະ ຄືຊີວິດ.

> “Righteousness within is testified to by righteousness without. He who is righteous within is not hard-hearted and unsympathetic, but day by day he grows into the image of Christ, going on from strength to strength. He who is being sanctified by the truth will be self-controlled, and will follow in the footsteps of Christ until grace is lost in glory. The righteousness by which we are justified is imputed; the righteousness by which we are sanctified is imparted. The first is our title to heaven, the second is our fitness for heaven.” Review and Herald, June 4, 1895.

> “ຄວາມຊອບທຳພາຍໃນ ໄດ້ຮັບການເປັນພະຍານໂດຍຄວາມຊອບທຳພາຍນອກ. ຜູ້ໃດທີ່ຊອບທຳພາຍໃນ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ແຂງກະດ້າງໃນໃຈ ແລະ ບໍ່ຂາດຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈ; ແຕ່ວັນແລ້ວວັນເລົ່າ ລາວຈະເຕີບໂຕເຂົ້າສູ່ພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ, ດຳເນີນຈາກກຳລັງໄປສູ່ກຳລັງ. ຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງ ຈະມີການຄວບຄຸມຕົນເອງ, ແລະ ຈະຕິດຕາມຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະຄຣິດ ຈົນກວ່າພຣະຄຸນຈະສູນໄປໃນສະຫງ່າລາສີ. ຄວາມຊອບທຳທີ່ໂດຍມັນພວກເຮົາຖືກນັບວ່າຊອບທຳ ແມ່ນຄວາມຊອບທຳທີ່ຖືກນັບໃຫ້; ຄວາມຊອບທຳທີ່ໂດຍມັນພວກເຮົາຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແມ່ນຄວາມຊອບທຳທີ່ຖືກປະທານໃຫ້. ຢ່າງທຳອິດແມ່ນສິດອັນຊອບທຳຂອງພວກເຮົາສຳລັບສະຫວັນ, ຢ່າງທີສອງແມ່ນຄວາມເໝາະສົມຂອງພວກເຮົາສຳລັບສະຫວັນ.” Review and Herald, June 4, 1895.

John chapter fourteen through chapter seventeen repeatedly addresses the issues of the disciple’s reaction when Christ leaves them to go to His Father. He promises to return, and he understood, (though the disciples did not), that the soon-coming crisis would produce a profound disappointment. Woven into the four chapters is the identification and definition of the Holy Spirit as the “Comforter.” The Holy Spirit is identified four times as the “Comforter” in the gospel of John, and once in first John, but there the word is translated as “advocate.” It is located nowhere else in the New Testament.

ພຣະທຳໂຢຮັນ ບົດທີ 14 ເຖິງ ບົດທີ 17 ໄດ້ກ່າວເຖິງຊ້ຳໆເຖິງບັນຫາເກື່ອງກັບປະຕິກິລິຍາຂອງສາວົກ ເມື່ອພຣະຄຣິດຈະຈາກພວກເຂົາໄປຫາພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງສັນຍາວ່າຈະສະເດັດກັບຄືນມາ, ແລະພຣະອົງຊົງເຂົ້າໃຈ, (ເຖິງແມ່ນວ່າພວກສາວົກບໍ່ເຂົ້າໃຈ), ວ່າວິກິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງຢ່າງເລິກຊຶ້ງ. ຕະຫຼອດທັງສີ່ບົດນັ້ນ ມີການລະບຸແລະການນິຍາມພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດວ່າເປັນ “ຜູ້ປອບໂຍນ.” ໃນຂ່າວປະເສີດໂຢຮັນ ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ຜູ້ປອບໂຍນ” ສີ່ຄັ້ງ, ແລະໃນ 1 ໂຢຮັນ ຫນຶ່ງຄັ້ງ, ແຕ່ທີ່ນັ້ນຄຳນັ້ນຖືກແປວ່າ “ຜູ້ແກ້ຕ່າງ.” ຄຳນີ້ບໍ່ພົບຢູ່ບ່ອນອື່ນໃດໃນພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາໃໝ່.

The Old Testament has a Hebrew word that has been translated as “comforter” in Ecclesiastes four verse one and in Lamentations chapter one verses nine and sixteen. All three of those references identify that oppressors have oppressed God’s people and they have no comforter to support them in the distress and disappointment they find themselves in.

ພຣະຄຳພີເດີມມີຄຳພາສາເຮັບເຣີຄຳໜຶ່ງ ທີ່ໄດ້ຖືກແປວ່າ “ຜູ້ປອບໂຍນ” ໃນ ປັນຍາຈານ 4:1 ແລະ ໃນ ບົດຄວາມເພງຄໍ່າຄວນ 1:9 ແລະ 1:16. ຂໍ້ອ້າງອີງທັງສາມນັ້ນລ້ວນລະບຸວ່າ ຜູ້ບີບຄັ້ນໄດ້ບີບຄັ້ນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ມີຜູ້ປອບໂຍນທີ່ຈະຄ້ຳຈູນພວກເຂົາ ໃນຄວາມທຸກລຳບາກ ແລະ ຄວາມຜິດຫວັງທີ່ພວກເຂົາປະສົບຢູ່.

The identification of the Holy Spirit as the “Comforter” is placed in the passage that Jesus is seeking to prepare the disciples for the great disappointment that lies just hours ahead. In that context He emphasizes that even in His absence the Holy Spirit will be present to provide them with comfort. In identifying the Holy Spirit in the context of the Comforter, Jesus specifies the characteristics of the work that the Comforter will accomplish.

ການລະບຸພຣະວິນຍານບໍລິສຸດວ່າເປັນ “ພຣະຜູ້ປອບໂຍນ” ຖືກວາງໄວ້ໃນຕອນທີ່ພຣະເຢຊູກຳລັງຊົງພະຍາຍາມຕຽມພວກສາວົກໃຫ້ພ້ອມສຳລັບຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງພາຍໃນອີກພຽງບໍ່ກີ່ຊົ່ວໂມງຂ້າງໜ້າ. ໃນບໍລິບົດນັ້ນ ພຣະອົງຊົງເນັ້ນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທີ່ພຣະອົງບໍ່ຢູ່ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍຈະຊົງປະທັບຢູ່ເພື່ອປະທານການປອບໂຍນແກ່ພວກເຂົາ. ໃນການລະບຸພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນບໍລິບົດຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນນັ້ນ ພຣະເຢຊູຊົງກຳນົດລັກສະນະຂອງພຣະລາຊກິດທີ່ພຣະຜູ້ປອບໂຍນຈະຊົງສຳເລັດ.

Jesus’ repeated references of His departure and return, places that very subject at the top of the list in terms of the primary theme of the passage.

ການກ່າວເຖິງຊໍ້າໆຂອງພຣະເຢຊູເລື່ອງການຈາກໄປແລະການກັບມາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຍົກເອົາເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ຢູ່ອັນດັບສູງສຸດໃນບັນດາຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້.

John 14:2–4, 18, 19, 28, 16:5–7, 10, 28, 17:11–13 are verses that directly address the tarrying time in the parable of the ten virgins. Included with the previous verses is the following passage that through repetition emphasizes the tarrying time, for “the Lord does not repeat things that are of no great consequence.”

ໂຢຮັນ 14:2–4, 18, 19, 28, 16:5–7, 10, 28, 17:11–13 ແມ່ນຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ກ່າວເຖິງໂດຍກົງເຖິງໄລຍະເວລາການຊັກຊ້າໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ. ຄຽງຄູ່ກັບຂໍ້ພຣະຄຳພີກ່ອນໜ້ານັ້ນ ຍັງມີຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ອີກ ຊຶ່ງໂດຍການກ່າວຊ້ຳໄດ້ເນັ້ນຢ້ຳເຖິງໄລຍະເວລາການຊັກຊ້າ, ເພາະວ່າ “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ຊົງກ່າວຊ້ຳເຖິງສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ມີຄວາມສຳຄັນຍິ່ງ.”

> A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me, because I go to the Father. Then said some of his disciples among themselves, What is this that he saith unto us, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me: and, Because I go to the Father? They said therefore, What is this that he saith, A little while? we cannot tell what he saith. Now Jesus knew that they were desirous to ask him, and said unto them, Do ye inquire among yourselves of that I said, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me? Verily, verily, I say unto you, That ye shall weep and lament, but the world shall rejoice: and ye shall be sorrowful, but your sorrow shall be turned into joy. A woman when she is in travail hath sorrow, because her hour is come: but as soon as she is delivered of the child, she remembereth no more the anguish, for joy that a man is born into the world. And ye now therefore have sorrow: but I will see you again, and your heart shall rejoice, and your joy no man taketh from you. John 16:16–22.

> ອີກພຽງແຕ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ ພວກທ່ານກໍຈະບໍ່ເຫັນເຮົາ; ແລະອີກພຽງແຕ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ ພວກທ່ານກໍຈະເຫັນເຮົາ, ເພາະວ່າເຮົາໄປຫາພຣະບິດາ. ເຫດສະນັ້ນ ສາວົກບາງຄົນຂອງພຣະອົງຈຶ່ງເວົ້າກັນເອງວ່າ, ຄໍານີ້ທີ່ພຣະອົງກ່າວແກ່ພວກເຮົານັ້ນໝາຍວ່າຢ່າງໃດ, ທີ່ວ່າ, ອີກພຽງແຕ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ ພວກທ່ານກໍຈະບໍ່ເຫັນເຮົາ; ແລະອີກພຽງແຕ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ ພວກທ່ານກໍຈະເຫັນເຮົາ; ແລະທີ່ວ່າ, ເພາະວ່າເຮົາໄປຫາພຣະບິດາ? ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, ຄໍາທີ່ພຣະອົງກ່າວວ່າ, ອີກພຽງແຕ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ ນັ້ນແມ່ນຫຍັງ? ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າພຣະອົງກ່າວເຖິງຫຍັງ. ຝ່າຍພຣະເຢຊູຊົງຊາບວ່າພວກເຂົາປາຖະໜາຈະທູນຖາມພຣະອົງ ຈຶ່ງຕັດກັບພວກເຂົາວ່າ, ພວກທ່ານກໍາລັງສອບຖາມກັນເອງເຖິງຄໍາທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວວ່າ, ອີກພຽງແຕ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ ພວກທ່ານກໍຈະບໍ່ເຫັນເຮົາ; ແລະອີກພຽງແຕ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ ພວກທ່ານກໍຈະເຫັນເຮົາ ແມ່ນບໍ? ເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ພວກທ່ານຈະຮ້ອງໄຫ້ແລະຄ່ຳຄວນ, ແຕ່ໂລກຈະຊື່ນຊົມຍິນດີ; ແລະພວກທ່ານຈະເສົ້າໂສກ, ແຕ່ຄວາມເສົ້າໂສກຂອງພວກທ່ານຈະກາຍເປັນຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ. ເມື່ອຍິງຄົນໜຶ່ງກໍາລັງເຈັບທ້ອງຄອດ ນາງຍ່ອມມີຄວາມເສົ້າ, ເພາະເວລາຂອງນາງມາເຖິງແລ້ວ; ແຕ່ເມື່ອນາງຄອດລູກແລ້ວ ນາງກໍບໍ່ຈື່ຄວາມເຈັບປວດນັ້ນອີກ, ເພາະຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີທີ່ມະນຸດຄົນໜຶ່ງໄດ້ເກີດມາສູ່ໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ພວກທ່ານຈຶ່ງມີຄວາມເສົ້າ; ແຕ່ເຮົາຈະໄດ້ເຫັນພວກທ່ານອີກ, ແລະໃຈຂອງພວກທ່ານຈະຊື່ນຊົມຍິນດີ, ແລະຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຊິງເອົາຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີນັ້ນໄປຈາກພວກທ່ານໄດ້. ໂຢຮັນ 16:16–22.

At least twenty-one verses in chapter fourteen through chapter seventeen identify the period of time in which the disciples would need to wait for Christ to return. That period of time would begin at Christ’s death and continue until His return from His Father. The time they were to wait for His return symbolizes the tarrying time in the parable of the ten virgins. As with Luke’s account of the disciples of Emmaus, the disappointment of the cross is prophetically typifying the beginning of the tarrying time that follows the first disappointment.

ຢ່າງໜ້ອຍມີຊາວເອັດຂໍ້ໃນບົດທີສິບສີ່ຈົນເຖິງບົດທີສິບເຈັດ ທີ່ລະບຸໄລຍະເວລາຊຶ່ງໃນນັ້ນພວກສາວົກຈະຕ້ອງຄອຍຖ້າການສະເດັດກັບມາຂອງພຣະຄຣິດ. ໄລຍະເວລານັ້ນຈະເລີ່ມຕົ້ນໃນການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງການກັບມາຂອງພຣະອົງຈາກພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ. ເວລາທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຄອຍຖ້າການກັບມາຂອງພຣະອົງນັ້ນ ເປັນສັນຍະລັກແທນເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າໃນອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ. ເຊັ່ນດຽວກັບບັນທຶກຂອງລູກາກ່ຽວກັບພວກສາວົກເອມາອຸດ ຄວາມຜິດຫວັງຈາກໄມ້ກາງແຂນກໍກໍາລັງເປັນແບບຢ່າງທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາຊັກຊ້າທີ່ຕິດຕາມຫຼັງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ.

In the first passage of the first book of the Bible we find the creation story and we recognize the three persons of the heavenly trio. In the first passage of the last book of the Bible we find the three persons of the heavenly trio. In the four chapters we are considering we find the three persons of the heavenly trio. Recognizing this fact allows us to lay John’s four chapters over the prophetic line of Genesis chapter one verse one through to chapter two verse three and over Revelation chapter one verses one through eleven.

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນຕົ້ນຂອງພຣະທຳທຳອິດໃນພຣະຄຳພີ ພວກເຮົາພົບເລື່ອງການຊົງສ້າງ ແລະພວກເຮົາຮັບຮູ້ບຸກຄົນທັງສາມແຫ່ງພຣະຄະນະສະຫວັນ. ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນຕົ້ນຂອງພຣະທຳສຸດທ້າຍໃນພຣະຄຳພີ ພວກເຮົາພົບບຸກຄົນທັງສາມແຫ່ງພຣະຄະນະສະຫວັນ. ໃນສີ່ບົດທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້ ພວກເຮົາພົບບຸກຄົນທັງສາມແຫ່ງພຣະຄະນະສະຫວັນ. ການຮັບຮູ້ຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາສາມາດວາງສີ່ບົດຂອງໂຢຮັນທັບລົງເທິງເສັ້ນພະຍາກອນຂອງປະຖົມມະການ ບົດທີ 1 ຂໍ້ 1 ຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນເຖິງບົດທີ 2 ຂໍ້ 3 ແລະທັບລົງເທິງພຣະນິມິດ ບົດທີ 1 ຂໍ້ 1–11.

In the passage Jesus says to Thomas that if a person has seen Jesus, they have seen the Father. The passage also identifies that Christ is the one who comforted the disciples by his presence, but that when he leaves, He would send “another” “comforter.” The Holy Spirit is the comforter, but Christ was also the comforter.

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ພຣະເຢຊູໄດ້ຕັດແກ່ໂທມາວ່າ ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ເຫັນພຣະບິດາແລ້ວ. ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຍັງລະບຸອີກວ່າ ພຣະຄຣິດເປັນພຣະອົງທີ່ຊົງປອບໂຍນພວກສາວົກດ້ວຍການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງຈະຈາກໄປ ພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງ “ພຣະຜູ້ປອບໂຍນ” “ອົງອື່ນ” ມາ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຄືພຣະຜູ້ປອບໂຍນ, ແຕ່ພຣະຄຣິດກໍຊົງເປັນພຣະຜູ້ປອບໂຍນເຊັ່ນກັນ.

> If ye had known me, ye should have known my Father also: and from henceforth ye know him, and have seen him. Philip saith unto him, Lord, show us the Father, and it sufficeth us. Jesus saith unto him, Have I been so long time with you, and yet hast thou not known me, Philip? he that hath seen me hath seen the Father; and how sayest thou then, Show us the Father? John 14:7–9.

> ຖ້າພວກທ່ານຮູ້ຈັກເຮົາ ພວກທ່ານກໍຈະຮູ້ຈັກພຣະບິດາຂອງເຮົາດ້ວຍ; ແລະນັບແຕ່ນີ້ໄປ ພວກທ່ານກໍຮູ້ຈັກພຣະອົງ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະອົງແລ້ວ. ຟີລິບທູນພຣະອົງວ່າ, ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍຊົງສະແດງພຣະບິດາໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍເຫັນ ແລະເທົ່ານັ້ນກໍພໍແກ່ພວກຂ້ານ້ອຍແລ້ວ. ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕັດກັບເຂົາວ່າ, ເຮົາໄດ້ຢູ່ກັບພວກເຈົ້າມາດົນປານນີ້ແລ້ວ ແລະເຈົ້າຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກເຮົາອີກຫລື, ຟີລິບ? ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຫັນເຮົາ ກໍໄດ້ເຫັນພຣະບິດາແລ້ວ; ແລ້ວເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າໄດ້ຢ່າງໃດວ່າ, “ຂໍຊົງສະແດງພຣະບິດາໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍເຫັນ”? ໂຢຮັນ 14:7–9.

Thomas represents those in Adventism that refuse to see the testimony of the relationship of the heavenly trio, in spite of the fact that they probably have read the testimonies which uphold that truth over and over.

ໂທມາສເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນລັດທິອາດເວນຕິສ ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດທີ່ຈະເຫັນຄຳພະຍານເລື່ອງຄວາມສຳພັນຂອງພຣະພາຄີສາມອົງໃນສະຫວັນ ທັງໆ ທີ່ຕາມຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາອາດໄດ້ອ່ານຄຳພະຍານຕ່າງໆ ທີ່ສະໜັບສະໜູນຄວາມຈິງນັ້ນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

> And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you forever; Even the Spirit of truth; whom the world cannot receive, because it seeth him not, neither knoweth him: but ye know him; for he dwelleth with you, and shall be in you. I will not leave you comfortless: I will come to you. Yet a little while, and the world seeth me no more; but ye see me: because I live, ye shall live also. John 14:16–19.

> ແລະເຮົາຈະທູນຂໍພຣະບິດາ, ແລະພຣະອົງຈະປະທານພຣະຜູ້ຊົງປອບໂຍນອົງອື່ນໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານ, ເພື່ອພຣະອົງຈະສະຖິດຢູ່ກັບພວກທ່ານເປັນນິດ; ຄືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ; ຊຶ່ງໂລກຮັບພຣະອົງບໍ່ໄດ້, ເພາະມອງບໍ່ເຫັນພຣະອົງ ແລະບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ: ແຕ່ພວກທ່ານຮູ້ຈັກພຣະອົງ; ເພາະພຣະອົງສະຖິດຢູ່ກັບພວກທ່ານ ແລະຈະຢູ່ໃນພວກທ່ານ. ເຮົາຈະບໍ່ປະພວກທ່ານໄວ້ເປັນລູກກໍາພ້າ: ເຮົາຈະມາຫາພວກທ່ານ. ອີກບໍ່ດົນ ແລະໂລກຈະບໍ່ເຫັນເຮົາອີກຕໍ່ໄປ; ແຕ່ພວກທ່ານເຫັນເຮົາ: ເພາະເຮົາມີຊີວິດຢູ່, ພວກທ່ານກໍຈະມີຊີວິດຢູ່ເໝືອນກັນ. ໂຢຮັນ 14:16–19.

If we have seen Jesus, we have seen the Father. Jesus is the “Comforter” and the Holy Spirit is “another Comforter.” If we have seen Jesus, we have seen the Father and we have seen the Comforter. Of the five times the word comforter is used in the Bible, they are all employed by the apostle John. In the fifth reference the word is translated as “advocate.”

ຖ້າພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູ ພວກເຮົາກໍໄດ້ເຫັນພຣະບິດາ. ພຣະເຢຊູເປັນ “ຜູ້ປອບໂຍນ” ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເປັນ “ຜູ້ປອບໂຍນອີກຜູ້ໜຶ່ງ.” ຖ້າພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູ ພວກເຮົາກໍໄດ້ເຫັນພຣະບິດາ ແລະ ໄດ້ເຫັນຜູ້ປອບໂຍນ. ໃນຫ້າຄັ້ງທີ່ຄຳວ່າ comforter ຖືກໃຊ້ໃນພຣະຄຳພີ ຄຳນີ້ທັງໝົດຖືກໃຊ້ໂດຍອັກຄະສາວົກໂຢຮັນ. ໃນການອ້າງອີງຄັ້ງທີຫ້າ ຄຳນີ້ຖືກແປວ່າ “ຜູ້ຊ່ວຍແກ້ຄວາມ.”

> My little children, these things write I unto you, that ye sin not. And if any man sin, we have an advocate with the Father, Jesus Christ the righteous. 1 John 2:1.

> ລູກນ້ອຍຂອງຂ້ອຍເອີຍ, ຂ້ອຍຂຽນຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານີ້ມາຫາພວກທ່ານ ເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະບໍ່ເຮັດບາບ. ແລະຖ້າຜູ້ໃດເຮັດບາບ, ພວກເຮົາກໍມີຜູ້ຊ່ວຍແກ້ຕ່າງຢູ່ກັບພຣະບິດາ, ຄື ພຣະເຢຊູຄຣິດຜູ້ຊອບທໍາ. 1 ໂຢຮັນ 2:1

If any man sin, we have a Comforter, Jesus Christ the righteous. An advocate is one who intercedes in behalf of the sinner. Paul identifies Jesus’ work as our advocate.

ຖ້າຜູ້ໃດເຮັດບາບ ພວກເຮົາມີຜູ້ຊົງປອບໂຍນອົງໜຶ່ງ ຄື ພຣະເຢຊູຄຣິດຜູ້ຊອບທຳ. ຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ວ່າຄວາມແທນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ທູນຂໍແທນໃນນາມຂອງຄົນບາບ. ໂປໂລໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ພຣະເຢຊູຊົງກະທຳພະລາຊະກິດນີ້ເປັນຜູ້ວ່າຄວາມແທນຂອງພວກເຮົາ.

> Who is he that condemneth? It is Christ that died, yea rather, that is risen again, who is even at the right hand of God, who also maketh intercession for us. Romans 8:34.

> ຜູ້ໃດຈະເປັນຜູ້ກ່າວໂທດໄດ້? ຄືພຣະຄຣິດຜູ້ໄດ້ຊົງສິ້ນພຣະຊົນແລ້ວ, ແລະຫຼາຍກວ່ານັ້ນຄື ພຣະອົງໄດ້ຊົງຄືນພຣະຊົນອີກ, ຜູ້ຊຶ່ງສະຖິດຢູ່ເບື້ອງຂວາພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຜູ້ຊົງທູນຂໍເພື່ອພວກເຮົາດ້ວຍ. ໂຣມ 8:34.

Jesus is the sinner’s advocate, which includes that He is the comforter. In the same chapter Paul had previously identified that the Holy Spirit also makes intercession for us.

ພຣະເຢຊູ​ເປັນ​ຜູ້​ທູນ​ຂໍ​ແທນ​ຄົນ​ບາບ, ຊຶ່ງ​ລວມ​ເຖິງ​ການ​ທີ່​ພຣະອົງ​ຊົງ​ເປັນ​ຜູ້​ປອບໂຍນ​ດ້ວຍ. ໃນ​ບົດ​ດຽວ​ກັນ​ນັ້ນ ໂປໂລ​ໄດ້​ກ່າວ​ໄວ້​ກ່ອນ​ແລ້ວ​ວ່າ ພຣະວິນຍານ​ບໍລິສຸດ​ກໍ​ຊົງ​ທູນ​ຂໍ​ແທນ​ພວກ​ເຮົາ​ເໝືອນ​ກັນ.

> Likewise the Spirit also helpeth our infirmities: for we know not what we should pray for as we ought: but the Spirit itself maketh intercession for us with groanings which cannot be uttered. And he that searcheth the hearts knoweth what is the mind of the Spirit, because he maketh intercession for the saints according to the will of God. Romans 8:26, 27.

> ໃນທຳນອງດຽວກັນນັ້ນ ພຣະວິນຍານກໍຊົງຊ່ວຍເຫຼືອຄວາມອ່ອນແອຂອງພວກເຮົາດ້ວຍ; ເພາະພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າຄວນອະທິຖານຂໍສິ່ງໃດຕາມທີ່ຄວນ; ແຕ່ພຣະວິນຍານນັ້ນເອງຊົງທູນຂໍແທນພວກເຮົາດ້ວຍການຄ່ຳຄວນທີ່ບໍ່ອາດເປັ່ງອອກເປັນຖ້ອຍຄຳໄດ້. ແລະພຣະອົງຜູ້ຊົງກວດຄົ້ນໃຈທັງຫລາຍ ຊົງຮູ້ພຣະດຳຣິຂອງພຣະວິນຍານ ເພາະພຣະວິນຍານຊົງທູນຂໍເພື່ອພວກວິສຸດ ຕາມນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະເຈົ້າ. ໂຣມ 8:26, 27.

Jesus and the Holy Spirit are both identified as the Comforter, and therefore they are both advocates that make intercession for us. The three persons of the heavenly trio are all represented in the passage of John we are considering, and when brought together with the first testimony of the first book of the Bible and the first testimony of the last book of the Bible the light concerning the relationship and work of the three persons of the godhead is magnified.

ພຣະເຢຊູ ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຕ່າງກໍໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນພຣະຜູ້ປອບໂຍນ, ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງພຣະອົງຈຶ່ງເປັນຜູ້ທູນຂໍວິງວອນເພື່ອພວກເຮົາ. ບຸກຄົນທັງສາມໃນພຣະໄຕຣອົງແຫ່ງສະຫວັນ ລ້ວນແຕ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີຈາກພຣະທຳໂຢຮັນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້, ແລະ ເມື່ອນຳມາປະກອບເຂົ້າກັນກັບພະຍານຄັ້ງທຳອິດໃນປຶ້ມຫົວທຳອິດຂອງພຣະຄຳພີ ແລະ ພະຍານຄັ້ງທຳອິດໃນປຶ້ມຫົວສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຳພີແລ້ວ, ແສງສະຫວ່າງກ່ຽວກັບຄວາມສຳພັນ ແລະ ພຣະກິດຂອງບຸກຄົນທັງສາມໃນພຣະເທວະພາບ ກໍຖືກຂະຫຍາຍໃຫ້ແຈ້ງຊັດຍິ່ງຂຶ້ນ.

> “The Father cannot be described by the things of earth. The Father is all the fullness of the Godhead bodily, and is invisible to mortal sight. The Son is all the fullness of the Godhead manifested. The word of God declares Him to be ‘the express image of His person.’ ‘God so loved the world that He gave His only begotten Son, that whosoever believeth in Him should not perish, but have everlasting life.’ Here is shown the personality of the Father.

> “ພຣະບິດາບໍ່ອາດຖືກບັນຍາຍໄດ້ໂດຍສິ່ງທັງຫຼາຍແຫ່ງໂລກ. ພຣະບິດາຄືຄວາມບໍລິບູນທັງສິ້ນຂອງພຣະເທວະພາບທີ່ດຳລົງຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ ແລະບໍ່ອາດມອງເຫັນໄດ້ໂດຍສາຍຕາຂອງມະນຸດຜູ້ຕ້ອງຕາຍ. ພຣະບຸດຄືຄວາມບໍລິບູນທັງສິ້ນຂອງພຣະເທວະພາບທີ່ຖືກສຳແດງອອກ. ພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າປະກາດເຖິງພຣະອົງວ່າເປັນ ‘ຮູບລັກອັນແທ້ຈິງແຫ່ງພຣະພາບຂອງພຣະອົງ.’ ‘ດ້ວຍວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຮັກໂລກຈົນໄດ້ປະທານພຣະບຸດອົງດຽວຂອງພຣະອົງ ເພື່ອທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະບຸດນັ້ນຈະບໍ່ພິນາດ ແຕ່ມີຊີວິດນິລັນດອນ.’ ໃນຂໍ້ນີ້ໄດ້ສະແດງເຖິງພຣະບຸກຄະລິກຂອງພຣະບິດາ.”

> “The Comforter that Christ promised to send after He ascended to heaven, is the Spirit in all the fullness of the Godhead, making manifest the power of divine grace to all who receive and believe in Christ as a personal Saviour. There are three living persons of the heavenly trio. In the name of these three powers,—the Father, the Son, and the Holy Ghost, those who receive Christ by living faith are baptized, and these powers will cooperate with the obedient subjects of heaven in their efforts to live the new life in Christ.

> “ພຣະຜູ້ປອບໂຍນທີ່ພຣະຄຣິດຊົງສັນຍາວ່າຈະສົ່ງມາຫຼັງຈາກພຣະອົງສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນແລ້ວ, ຄືພຣະວິນຍານໃນຄວາມບໍລິບູນທັງສິ້ນຂອງພຣະເທວະພາບ, ຊຶ່ງຊົງສຳແດງອຳນາດແຫ່ງພຣະຄຸນອັນສູງສົ່ງແກ່ຄົນທັງປວງທີ່ຍອມຮັບແລະເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດເປັນພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດສ່ວນຕົວ. ມີສາມພຣະບຸກຄົນຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ໃນພຣະຄະນະແຫ່ງສະຫວັນ. ໃນພຣະນາມຂອງສາມພຣະອຳນາດນີ້,—ພຣະບິດາ, ພຣະບຸດ, ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ,—ບັນດາຜູ້ທີ່ຮັບພຣະຄຣິດໂດຍຄວາມເຊື່ອອັນມີຊີວິດຈຶ່ງຮັບບັບຕິສະມາ, ແລະພຣະອຳນາດເຫຼົ່ານີ້ຈະຊົງຮ່ວມມືກັບບັນດາຜູ້ເຊື່ອຟັງແຫ່ງສະຫວັນໃນຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາທັງຫຼາຍທີ່ຈະດຳເນີນຊີວິດໃໝ່ໃນພຣະຄຣິດ.

> “What is the sinner to do?—Believe in Christ. He is Christ’s property, bought with the blood of the Son of God. Through test and trial the Saviour redeemed human beings from the slavery of sin. What then must we do to be saved from sin?—Believe on the Lord Jesus Christ as the sin-pardoning Saviour. He who confesses his sin and humbles his heart will receive forgiveness. Jesus is the sin-pardoning Saviour as well as the only begotten Son of the infinite God. The pardoned sinner is reconciled to God through Jesus Christ our Deliverer from sin. Keeping in the path of holiness, he is a subject of the grace of God. There is brought to him full salvation, joy, and peace, and the true wisdom that comes from God.

> “ຄົນບາບຄວນຈະເຮັດຫຍັງ?—ຈົ່ງເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດ. ເຂົາເປັນກຳມະສິດຂອງພຣະຄຣິດ, ຖືກຊື້ໄວ້ດ້ວຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະບຸດພຣະເຈົ້າ. ໂດຍຜ່ານການທົດສອບແລະການລອງໃຈ ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໄດ້ໄຖ່ມະນຸດອອກຈາກຄວາມເປັນທາດແຫ່ງບາບ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງເຮັດຫຍັງຈຶ່ງຈະພົ້ນຈາກບາບ?—ຈົ່ງເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຜູ້ອະໄພບາບ. ຜູ້ໃດສາລະພາບບາບຂອງຕົນແລະຖ່ອມໃຈລົງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການອະໄພ. ພຣະເຢຊູເປັນພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຜູ້ອະໄພບາບ ແລະເປັນພຣະບຸດອົງດຽວຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ. ຄົນບາບຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບອະໄພແລ້ວນັ້ນ ຖືກຄືນດີກັບພຣະເຈົ້າໂດຍຜ່ານພຣະເຢຊູຄຣິດ ອົງຜູ້ຊ່ວຍກູ້ພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ. ເມື່ອດຳເນີນຢູ່ໃນທາງແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດ ເຂົາກໍເປັນພົນລະເມືອງໃຕ້ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມລອດອັນສົມບູນ, ຄວາມຊື່ນຊົມ, ແລະສັນຕິສຸກ ພ້ອມທັງປັນຍາອັນແທ້ຈິງຊຶ່ງມາຈາກພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງຖືກນຳມາສູ່ເຂົາ.”

> “Faith in the atoning blood of Jesus Christ is the assurance of pardon. Christ can cleanse away all sin. Simple reliance on that power day by day will give the human agent keen wisdom to discern what will keep the soul in these last days from the bondage of sin. By faith and prayer, through the knowledge of Christ, he is to work out his own salvation.

> “ຄວາມເຊື່ອໃນໂລຫິດແຫ່ງການລົບລ້າງບາບຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ເປັນຄວາມໝັ້ນໃຈແຫ່ງການອະໄພໂທດ. ພຣະຄຣິດສາມາດຊຳລະບາບທັງປວງໃຫ້ໝົດໄປໄດ້. ການພຶງພາອຳນາດນັ້ນຢ່າງງ່າຍດາຍໃນແຕ່ລະວັນ ຈະປະທານສະຕິປັນຍາອັນແຫຼມຄົມແກ່ມະນຸດ ເພື່ອຈະແຍກອອກໄດ້ວ່າ ສິ່ງໃດຈະຮັກສາຈິດວິນຍານໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມເປັນທາດແຫ່ງບາບໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ໂດຍຄວາມເຊື່ອ ແລະ ການອະທິຖານ ຜ່ານທາງຄວາມຮູ້ຈັກພຣະຄຣິດ ເຂົາຈະຕ້ອງກະທຳຄວາມລອດຂອງຕົນໃຫ້ສຳເລັດ.”

> “The Holy Spirit recognizes and guides us into all truth. God has given His only begotten Son, that whosoever believeth in Him should not perish but have everlasting life. Christ is the sinner’s Saviour. Christ’s death has redeemed the sinner. This is our only hope. If we make a full surrender of self, and practice the virtues of Christ, we shall gain the prize of eternal life.

> “ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງຮູ້ຈັກເຮົາ ແລະຊົງນໍາພາເຮົາເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງທັງປວງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານພຣະບຸດອົງດຽວທີ່ບັງເກີດຈາກພຣະອົງ ເພື່ອວ່າທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະບຸດນັ້ນຈະບໍ່ພິນາດ ແຕ່ຈະມີຊີວິດນິລັນດອນ. ພຣະຄຣິດຊົງເປັນພຣະຜູ້ໂຜດຊ່ວຍຂອງຄົນບາບ. ການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ໄຖ່ບາບໃຫ້ແກ່ຄົນບາບ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຫວັງດຽວຂອງເຮົາ. ຖ້າເຮົາຍອມຈໍານົນຕົນເອງຢ່າງສິ້ນເຊິງ ແລະປະພຶດຕາມຄຸນທຳຂອງພຣະຄຣິດ ເຮົາຈະໄດ້ຮັບບໍາເໜັດແຫ່ງຊີວິດນິລັນດອນ.”

> “‘He that believeth in the Son, hath the Father also.’ He who has continual faith in the Father and the Son has the Spirit also. The Holy Spirit is his comforter, and he never departs from the truth.” Bible Training School, March 1, 1906.

> “‘ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະບຸດ ກໍມີພຣະບິດາດ້ວຍ.’ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຊື່ອຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນພຣະບິດາແລະພຣະບຸດ ກໍມີພຣະວິນຍານດ້ວຍ. ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເປັນຜູ້ປອບໂຍນຂອງເຂົາ ແລະເຂົາບໍ່ເຄີຍຫ່າງໄປຈາກຄວາມຈິງ.” Bible Training School, March 1, 1906.

Beyond the added light of the work and relationship of the heavenly trio, the identification of the heavenly trio in the passage provides a witness that these four chapters are to be aligned with the message that is now being unsealed by the Lion of the tribe of Judah.

ນອກເໜືອຈາກແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເພີ່ມເຂົ້າມາເກືອບກັບພະລາຊະກິດແລະຄວາມສຳພັນຂອງພຣະພາຄີສະຫວັນທັງສາມ, ການລະບຸຕົວຕົນຂອງພຣະພາຄີສະຫວັນທັງສາມໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນເປັນພະຍານວ່າບົດທັງສີ່ນີ້ຈະຕ້ອງຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຂ່າວສານທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍພະສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ.

The witness in the story of the disciples of Emmaus, represents three testimonies that identify that the disappointment and tarrying times that followed the cross represents the disappointment and tarrying time that follows the first disappointment. There is another witness that upholds that the history represented in John’s four chapters represents the circumstances of the first disappointment.

ພະຍານໃນເລື່ອງຂອງພວກສາວົກທີ່ເມືອງເອມາອຸດ ເປັນຕົວແທນຂອງພະຍານສາມປະການ ຊຶ່ງຊີ້ບອກວ່າ ຄວາມຜິດຫວັງແລະເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າທີ່ຕິດຕາມມາຫຼັງຈາກໄມ້ກາງແຂນ ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຜິດຫວັງແລະເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າທີ່ຕິດຕາມມາຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ. ຍັງມີພະຍານອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຢືນຢັນວ່າ ປະຫວັດການທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນສີ່ບົດຂອງໂຢຮັນ ເປັນຕົວແທນຂອງສະພາບການແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ.

The final verse of the creation story that is the first truth mentioned in God’s Word ends with three words, and each of those words begin with one of the three letters that create the word truth, and they do so in the correct order. The creation story in Genesis begins with the words, “In the beginning” and it ends with the three words “God created and made.”

ຂໍ້ພຣະຄຳພີສຸດທ້າຍຂອງເລື່ອງການຊົງສ້າງ ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງປະການທຳອິດທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ລົງທ້າຍດ້ວຍສາມຄຳ, ແລະແຕ່ລະຄຳໃນສາມຄຳນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍໜຶ່ງໃນສາມຕົວອັກສອນທີ່ປະກອບເປັນຄຳວ່າ ຄວາມຈິງ, ແລະມັນເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບທີ່ຖືກຕ້ອງ. ເລື່ອງການຊົງສ້າງໃນປະຖົມມະການເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄຳວ່າ “ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ” ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍສາມຄຳວ່າ “ພຣະເຈົ້າຊົງສ້າງແລະຊົງກະທຳ.”

The first letter of those three words when combined create the word truth. The creation story starts with the “beginning” and ends with the word symbolically represented by the letters that represent the Alpha and Omega. So too, in the opening passage of the last book of the Bible Jesus is twice identified as the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last. Those three letters which represent the Alpha and Omega provide still another witness that the passage in John must be brought together with the prophetic line at the beginning of Genesis and the prophetic line at the beginning of Revelation. That testimony is recognized within the description of the work of the Comforter. The work of the Comforter is the three-step work represented by those same three Hebrew letters. The signature of Alpha and Omega allows us to place these four chapters in the context of the message of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes.

ຕົວອັກສອນຕົວທໍາອິດຂອງສາມຄໍານັ້ນ ເມື່ອນໍາມາລວມກັນແລ້ວ ກໍ່ເປັນຄໍາວ່າ ຄວາມຈິງ. ເລື່ອງລາວແຫ່ງການຊົງສ້າງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ “ປະຖົມການ” ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຄໍາທີ່ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍຕົວອັກສອນທີ່ແທນ Alpha ແລະ Omega. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນຂໍ້ຄວາມເປີດຂອງພຣະຄໍາພີເລັ່ມສຸດທ້າຍ ພຣະເຢຊູຖືກລະບຸສອງຄັ້ງວ່າເປັນ Alpha ແລະ Omega, ເປັນຜູ້ຕົ້ນ ແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ, ເປັນຜູ້ທໍາອິດ ແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ. ຕົວອັກສອນສາມຕົວນັ້ນ ຊຶ່ງແທນ Alpha ແລະ Omega ຍັງໃຫ້ພະຍານອີກປະການໜຶ່ງວ່າ ຂໍ້ຄວາມໃນພຣະທໍາໂຢຮັນນັ້ນຈໍາເປັນຕ້ອງນໍາມາຮ່ວມກັບແນວຄໍາພະຍາກອນໃນຕອນຕົ້ນຂອງ Genesis ແລະແນວຄໍາພະຍາກອນໃນຕອນຕົ້ນຂອງ Revelation. ຄໍາພະຍານນັ້ນຖືກຮັບຮູ້ຢູ່ໃນຄໍາບັນຍາຍເຖິງພະລາຊະກິດຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນ. ພະລາຊະກິດຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນແມ່ນພະລາຊະກິດສາມຂັ້ນ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍຕົວອັກສອນຮີບຣິວສາມຕົວດຽວກັນນັ້ນ. ລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາສາມາດຈັດວາງສີ່ບົດນີ້ໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ.

The seven thunders represent four specific waymarks (points in time) and three specific periods of time that begin with the waymark of the descent of an angel that is to lighten the earth with His glory. That waymark was a point in time. The second waymark (point in time) is the first disappointment, that ushers in the period of the tarrying time. The tarrying time leads to the third waymark (point in time) where a truth is unsealed and that produces a movement. The movement concludes at the fourth waymark (point in time) represented as judgment. Those four waymarks and the three periods of time each represent a thunder, totaling seven thunders. They also represent a four-three combination.

ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດເປັນຕົວແທນຂອງ waymarks ຈຳເພາະສີ່ຈຸດ (ຈຸດໃນເວລາ) ແລະ ໄລຍະເວລາຈຳເພາະສາມໄລຍະ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ waymark ແຫ່ງການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ ຜູ້ຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວຍດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ. waymark ນັ້ນເປັນຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ. waymark ທີສອງ (ຈຸດໃນເວລາ) ຄືຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ຊຶ່ງນຳເຂົ້າສູ່ໄລຍະເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ. ໄລຍະເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້ານຳໄປສູ່ waymark ທີສາມ (ຈຸດໃນເວລາ) ທີ່ຊຶ່ງຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງຖືກເປີດອອກຈາກຕາປະທັບ ແລະ ນັ້ນກໍ່ໃຫ້ເກີດຂະບວນການໜຶ່ງ. ຂະບວນການນັ້ນສິ້ນສຸດລົງທີ່ waymark ທີສີ່ (ຈຸດໃນເວລາ) ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີໃນຖານະເປັນການພິພາກສາ. waymarks ທັງສີ່ນັ້ນ ແລະ ໄລຍະເວລາທັງສາມໄລຍະ ແຕ່ລະອັນລ້ວນເປັນຕົວແທນຂອງຟ້າຮ້ອງໜຶ່ງຄັ້ງ ຮວມເປັນຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ. ພວກມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານສີ່-ສາມອີກດ້ວຍ.

In earlier articles we have identified that the pioneer understanding of the seven churches, the seven seals and the seven trumpets acknowledge a ‘four-three combination.’ The first four churches, seals and trumpets are distinct from the last three churches, seals and trumpets. The seven thunders represent four waymarks, but within those four waymarks are three periods of time. The divine combination of ‘four and three’ that in the book of Revelation is established upon three witnesses (churches, seals and trumpets), and those witnesses testify to the validity of the ‘four and three’ combination of the book of Revelation’s seven thunders.

ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ບອກແລ້ວວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຜູ້ບຸກເບີກກ່ຽວກັບຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດ, ຕາປະທັບທັງເຈັດ ແລະ ແກທັງເຈັດ ຍອມຮັບ “ການປະສົມປະສານສີ່-ສາມ.” ຄຣິສຕະຈັກ, ຕາປະທັບ ແລະ ແກ ສີ່ຢ່າງທຳອິດ ມີລັກສະນະແຕກຕ່າງຈາກ ຄຣິສຕະຈັກ, ຕາປະທັບ ແລະ ແກ ສາມຢ່າງສຸດທ້າຍ. ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດເປັນຕົວແທນຂອງຫຼັກໝາຍສີ່ປະການ, ແຕ່ພາຍໃນຫຼັກໝາຍສີ່ປະການນັ້ນ ມີຊ່ວງເວລາສາມຊ່ວງ. ການປະສົມປະສານອັນພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດຂອງ “ສີ່ ແລະ ສາມ” ຊຶ່ງໃນພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງພະຍານສາມປະການ (ຄຣິສຕະຈັກ, ຕາປະທັບ ແລະ ແກ), ແລະ ພະຍານເຫຼົ່ານັ້ນເປັນພະຍານຢືນຢັນເຖິງຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງການປະສົມປະສານ “ສີ່ ແລະ ສາມ” ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ.

Yet embedded within the line of history represented by the seven thunders is another hidden and distinct line of prophecy that possesses three waymarks that are distinct from the symbol represented as seven thunders. Therefore, when we consider the prophetic relation of the seven thunders with the hidden history that is now being unsealed, we find that the seven thunders present four waymarks (points in time) and the hidden history presents three waymarks (points in time.) Like unto the churches, seals, trumpets and thunders the hidden history represents three waymarks that are connected with the four waymarks of the seven thunders. The hidden history also possesses a three-four combination.

ແຕ່ວ່າພາຍໃນແນວຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກແທນໂດຍຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງນັ້ນ ຍັງມີອີກແນວໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ ແລະແຍກອອກຕ່າງຫາກ ຊຶ່ງປະກອບມີຫຼັກໝາຍສາມປະການ ທີ່ແຕກຕ່າງຈາກສັນຍາລັກທີ່ຖືກແທນເປັນຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາຄວາມສຳພັນທາງຄຳພະຍາກອນຂອງຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງກັບປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດເຜີຍອອກ ພວກເຮົາພົບວ່າຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງນຳສະເໜີຫຼັກໝາຍສີ່ປະການ (ຈຸດເວລາ) ແລະປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ນຳສະເໜີຫຼັກໝາຍສາມປະການ (ຈຸດເວລາ). ເໝືອນດັ່ງບັນດາຄຣິດຕະຈັກ, ຕາປະທັບ, ແກ ແລະ ຟ້າຮ້ອງ ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ນັ້ນແທນຫຼັກໝາຍສາມປະການ ທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບຫຼັກໝາຍສີ່ປະການຂອງຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ນັ້ນຍັງປະກອບມີການປະສົມປະສານແບບສາມ-ສີ່ດ້ວຍ.

In the hidden history which is embedded within the seven thunders, there are three distinct waymarks that are each a ‘point in time,’ and the first and last of those three waymarks represent a disappointment. There is a distinct ‘period of time’ between the first and second waymarks and a distinct ‘period of time’ between the second and third points in time. The word “disappointment” evolved from the concept of a missed appointment and carries with its definition the emphasis of a point in time. Midnight is also a specific time. The hidden history is portrayed by three points in time separated by two periods of time; the tarrying time and the seventh month movement.

ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ ຊຶ່ງຝັງຢູ່ພາຍໃນສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ມີໝຸດໝາຍສຳຄັນຢ່າງຈຳແນກໄດ້ຊັດເຈນສາມຈຸດ ແຕ່ລະຈຸດເປັນ “ຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ,” ແລະໝຸດໝາຍທຳອິດກັບໝຸດໝາຍສຸດທ້າຍໃນສາມຈຸດນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຜິດຫວັງ. ລະຫວ່າງໝຸດໝາຍທຳອິດແລະທີສອງ ມີ “ຊ່ວງເວລາ” ທີ່ຈຳແນກໄດ້ຊັດເຈນ ແລະລະຫວ່າງໝຸດໝາຍທີສອງກັບຈຸດທີສາມໃນເວລາ ກໍມີ “ຊ່ວງເວລາ” ທີ່ຈຳແນກໄດ້ຊັດເຈນເຊັ່ນກັນ. ຄຳວ່າ “ຄວາມຜິດຫວັງ” ໄດ້ວິວັດທະນາມາຈາກແນວຄິດເລື່ອງການນັດໝາຍທີ່ພາດໄປ ແລະໃນຄຳຈຳກັດຄວາມຂອງມັນ ກໍມີການເນັ້ນເຖິງຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ. ເວລາທ່ຽງຄືນກໍເປັນເວລາຈຳເພາະອີກເຊັ່ນກັນ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ນີ້ ຖືກຖ່າຍທອດໂດຍຈຸດສາມຈຸດໃນເວລາ ທີ່ຖືກແຍກອອກໂດຍສອງຊ່ວງເວລາ; ຄື ເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວເດືອນທີເຈັດ.

The first waymark of the hidden history identifies a disappointment and the last waymark also identifies a disappointment. Therefore, from the first disappointment on unto the last disappointment is a hidden line of prophecy that possesses the same three steps as do all reform lines. It also possesses the signature of Alpha and Omega, for the three letters that create “truth” correspond to the three waymarks that begin and end with a disappointment. That hidden history within the seven thunders is the truth that the Lion of the tribe of Judah is currently unsealing.

ໝາຍທາງທຳອິດຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກປິດບັງຊີ້ບອກເຖິງຄວາມຜິດຫວັງໜຶ່ງ ແລະ ໝາຍທາງສຸດທ້າຍກໍຊີ້ບອກເຖິງຄວາມຜິດຫວັງເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ນັບແຕ່ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໄປຈົນເຖິງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຍ່ອມມີເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກປິດບັງຢູ່ ຊຶ່ງມີສາມຂັ້ນຕອນດຽວກັນກັບທຸກໆເສັ້ນແຫ່ງການປະຕິຮູບ. ມັນຍັງມີລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega ອີກດ້ວຍ ເພາະວ່າ ອັກສອນສາມຕົວທີ່ປະກອບເປັນ “ຄວາມຈິງ” ສອດຄ່ອງກັບໝາຍທາງສາມຈຸດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກປິດບັງນັ້ນພາຍໃນຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຄືຄວາມຈິງທີ່ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາກຳລັງເປີດຜະນຶກຢູ່ໃນເວລານີ້.

The passage in John we are considering is introduced in the previous chapter with the Last Supper, emphasizing that the message of these four chapters is to be eaten. Those four chapters end with the walk to Gethsemane. The narrative takes place in the movement from the eating until the crisis of the cross begins. Prophetically the setting of the four chapters defines the last message that is to be eaten before the judgment. The message that leads to judgment closing, is the message that is unsealed in the book of Revelation, just before judgment closes.

ຂໍ້ຄວາມຕອນໃນພຣະທຳໂຢຮັນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນານັ້ນ ໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າໃນບົດກ່ອນໜ້າດ້ວຍອາຫານຄ່ຳມື້ສຸດທ້າຍ ໂດຍເນັ້ນວ່າຂ່າວສານຂອງສີ່ບົດນີ້ຈະຕ້ອງຖືກກິນ. ສີ່ບົດນັ້ນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຍ່າງໄປຍັງເກັດເຊມາເນ. ເຫດການບັນຍາຍເກີດຂຶ້ນໃນການເຄື່ອນໄຫວຈາກການກິນ ຈົນກວ່າວິກິດຂອງໄມ້ກາງແຂນຈະເລີ່ມຕົ້ນ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ບ່ອນຕັ້ງຂອງສີ່ບົດນີ້ກຳນົດຂ່າວສານສຸດທ້າຍທີ່ຈະຕ້ອງຖືກກິນກ່ອນການພິພາກສາ. ຂ່າວສານທີ່ນຳໄປສູ່ການປິດລົງຂອງການພິພາກສາ ຄືຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ກ່ອນທີ່ການພິພາກສາຈະປິດລົງ.

The disciples and Jesus are at the point in prophetic history where they are being informed of the tarrying time. In Millerite history the Lord removed His hand to produce the understanding of the message of the Midnight Cry, but the understanding that produced the message of Samuel Snow also informed the Millerites that they were in the tarrying time of the ten virgins. The disciples had just eaten the Last Supper and as they were digesting the message Christ explained the tarrying time in John’s four chapters.

ພວກສາວົກ ແລະ ພຣະເຢຊູກໍາລັງຢູ່ໃນຈຸດໜຶ່ງຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ທີ່ພວກເຂົາກໍາລັງຖືກແຈ້ງໃຫ້ຮູ້ເຖິງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖອນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມເຂົ້າໃຈໃນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ, ແຕ່ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຂ່າວສານຂອງ Samuel Snow ນັ້ນ ກໍໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກ Millerite ດ້ວຍວ່າ ພວກເຂົາກໍາລັງຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າຂອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ. ພວກສາວົກຫາກໍໄດ້ຮັບປະທານອາຫານຄໍ່າມື້ສຸດທ້າຍ ແລະ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກໍາລັງຍ່ອຍຂ່າວສານນັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ອະທິບາຍເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າໃນສີ່ບົດຂອງໂຢຮັນ.

Samuel Snow’s understanding can be documented as a series of articles, that developed the final understanding represented as the Midnight Cry message. As his message was developing, he also presented the message at a series of camp meetings. The series of articles leading to the camp meetings ultimately brought him to the Exeter camp meeting, which lasted six days. Prophetically the message of the Midnight Cry is progressively developed over a period of time. The four chapters in John take place in the prophetic history where the message is being developed.

ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Samuel Snow ສາມາດຖືກບັນທຶກໄວ້ເປັນຊຸດບົດຄວາມໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ພັດທະນາໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈສຸດທ້າຍທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນຖານະຂ່າວສານ “Midnight Cry.” ໃນຂະນະທີ່ຂ່າວສານຂອງລາວກຳລັງຖືກພັດທະນາຢູ່ນັ້ນ ລາວກໍໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານນັ້ນໃນການປະຊຸມຄ້າຍຊຸດໜຶ່ງດ້ວຍ. ຊຸດບົດຄວາມທີ່ນຳໄປສູ່ການປະຊຸມຄ້າຍໃນທີ່ສຸດໄດ້ນຳລາວໄປເຖິງການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter ຊຶ່ງດຳເນີນຢູ່ເປັນເວລາຫົກວັນ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ຂ່າວສານຂອງ Midnight Cry ໄດ້ຖືກພັດທະນາຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕາມລຳດັບ ຕະຫຼອດຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ. ສີ່ບົດໃນພຣະທຳ John ເກີດຂຶ້ນພາຍໃນປະຫວັດສາດໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ບ່ອນທີ່ຂ່າວສານນັ້ນກຳລັງຖືກພັດທະນາ.

In John’s four chapters we have the work of the Holy Spirit defined as three steps; conviction of sin, righteousness and judgment. These three steps are also the three waymarks of the hidden history embedded within the seven thunders.

ໃນສີ່ບົດຂອງໂຢຮັນ ພວກເຮົາເຫັນວ່າພະລາດຊະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຖືກກຳນົດເປັນສາມຂັ້ນຕອນ; ການຊົງໃຫ້ຮູ້ຜິດເຖິງບາບ, ຄວາມຊອບທຳ ແລະ ການພິພາກສາ. ສາມຂັ້ນຕອນນີ້ກໍເປັນໝຸດໝາຍສາມປະການຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກປິດບັງໄວ້ ຊຶ່ງຝັງຢູ່ພາຍໃນຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ.

> Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will show you things to come. He shall glorify me: for he shall receive of mine, and shall show it unto you. John 16:7–14.

> ແຕ່ເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານ; ການທີ່ເຮົາຈະໄປນັ້ນເປັນປະໂຫຍດແກ່ພວກທ່ານ: ເພາະຖ້າເຮົາບໍ່ໄປ, ພຣະຜູ້ປອບໂຍນຈະບໍ່ມາຫາພວກທ່ານ; ແຕ່ຖ້າເຮົາໄປ, ເຮົາຈະສົ່ງພຣະອົງມາຫາພວກທ່ານ. ແລະເມື່ອພຣະອົງມາແລ້ວ, ພຣະອົງຈະຊົງຊີ້ໃຫ້ໂລກຮູ້ເຖິງຄວາມຜິດບາບ, ແລະເຖິງຄວາມຊອບທຳ, ແລະເຖິງການພິພາກສາ: ເຖິງຄວາມຜິດບາບ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອໃນເຮົາ; ເຖິງຄວາມຊອບທຳ, ເພາະເຮົາໄປຫາພຣະບິດາຂອງເຮົາ, ແລະພວກທ່ານຈະບໍ່ເຫັນເຮົາອີກ; ເຖິງການພິພາກສາ, ເພາະເຈົ້ານາຍແຫ່ງໂລກນີ້ໄດ້ຖືກພິພາກສາແລ້ວ. ເຮົາຍັງມີຫຼາຍສິ່ງຈະກ່າວແກ່ພວກທ່ານ, ແຕ່ບັດນີ້ພວກທ່ານຍັງຮັບໄວ້ບໍ່ໄດ້. ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງ, ຄືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ, ສະເດັດມາແລ້ວ, ພຣະອົງຈະຊົງນຳພາພວກທ່ານເຂົ້າໄປໃນຄວາມຈິງທັງສິ້ນ: ເພາະພຣະອົງຈະບໍ່ກ່າວຕາມພຣະອົງເອງ; ແຕ່ພຣະອົງຈະກ່າວທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຍິນ: ແລະພຣະອົງຈະຊົງສຳແດງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະມານັ້ນໃຫ້ພວກທ່ານຮູ້. ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ເຮົາຮັບພຣະກຽດ: ເພາະພຣະອົງຈະຮັບຈາກສິ່ງທີ່ເປັນຂອງເຮົາ, ແລະຈະຊົງສຳແດງແກ່ພວກທ່ານ. ໂຢຮັນ 16:7–14.

In Millerite history, Jesus did not return to end the tarrying time at the Midnight Cry. He removed His hand, and poured out or sent the Holy Spirit. The Holy Spirit represented as the Comforter, came to dispel the disappointment. He came to provide comfort to those who have been chosen, but who were perplexed by the disappointment of a failed prediction.

ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite, ພຣະເຢຊູບໍ່ໄດ້ສະເດັດກັບມາເພື່ອສິ້ນສຸດເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າໃນຊ່ວງ Midnight Cry. ພຣະອົງໄດ້ຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ ແລະໄດ້ເທພຣະວິນຍານບໍລິສຸດລົງມາ ຫຼືຊົງສົ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດອອກໄປ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໃນຖານະພຣະຜູ້ປອບໂຍນ, ໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອຂັບໄລ່ຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນ. ພຣະອົງສະເດັດມາເພື່ອປະທານການປອບໂຍນແກ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກຊົງເລືອກໄວ້ ແຕ່ກໍຍັງງົງງັນຢູ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດຫວັງຈາກຄໍາພະຍາກອນທີ່ບໍ່ເປັນຈິງ.

We have previously pointed out that the apostle John, Ezekiel and Jeremiah all are illustrated eating the little book that is sweet as honey in the mouth. There is a purposeful distinction between those three prophets, that is often missed.

ພວກເຮົາເຄີຍຊີ້ໃຫ້ເຫັນແລ້ວວ່າ ອັກຄະສາວົກໂຢຮັນ, ເອເຊກີເອນ ແລະ ເຢເຣມີຢາ ລ້ວນໄດ້ຖືກພັນລະນາວ່າກິນມ້ວນໜັງສືນ້ອຍທີ່ຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງໃນປາກ. ມີຄວາມແຕກຕ່າງອັນມີເຈດຈຳນົງລະຫວ່າງຜູ້ພະຍາກອນທັງສາມນັ້ນ ຊຶ່ງມັກຈະຖືກມອງຂ້າມ.

Ezekiel is used to illustrate those who ate the little book, and are given a message to take to God’s apostate church. Ezekiel represents that the book that is eaten identifies the work that is then to be accomplished. He represents the message given to the former chosen people of God. His message is what binds the former chosen people into bundles destined for the fire. In John’s four chapters Jesus identifies the purpose of Ezekiel’s work.

ເອເຊກຽນຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອສະແດງເຖິງຜູ້ທີ່ໄດ້ກິນປຶ້ມນ້ອຍ ແລະໄດ້ຮັບຂ່າວສານໃຫ້ນຳໄປສູ່ຄຣິດຕະຈັກທີ່ກະບົດຂອງພຣະເຈົ້າ. ເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນວ່າ ປຶ້ມທີ່ຖືກກິນນັ້ນເປັນສິ່ງຊີ້ບອກເຖິງພາລະກິດທີ່ຈະຕ້ອງຖືກສຳເລັດຕໍ່ໄປ. ທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທີ່ຖືກປະທານແກ່ປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນຜູ້ຖືກເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂ່າວສານຂອງທ່ານແມ່ນສິ່ງທີ່ຜູກມັດປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນຜູ້ຖືກເລືອກນັ້ນເຂົ້າເປັນມັດໆ ທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບໄຟ. ໃນສີ່ບົດຂອງໂຢຮັນ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງຈຸດປະສົງແຫ່ງພາລະກິດຂອງເອເຊກຽນ.

> Remember the word that I said unto you, The servant is not greater than his lord. If they have persecuted me, they will also persecute you; if they have kept my saying, they will keep yours also. But all these things will they do unto you for my name’s sake, because they know not him that sent me. If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. He that hateth me hateth my Father also. If I had not done among them the works which none other man did, they had not had sin: but now have they both seen and hated both me and my Father. But this cometh to pass, that the word might be fulfilled that is written in their law, They hated me without a cause. But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me. John 15:20–26.

> ຈົ່ງລະນຶກເຖິງຄໍາທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າວ່າ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ບໍ່ໃຫຍ່ກວ່ານາຍຂອງຕົນ. ຖ້າພວກເຂົາໄດ້ຂົ່ມເຫັງເຮົາ, ພວກເຂົາກໍຈະຂົ່ມເຫັງພວກເຈົ້າເໝືອນກັນ; ຖ້າພວກເຂົາໄດ້ຮັກສາຄໍາຂອງເຮົາ, ພວກເຂົາກໍຈະຮັກສາຄໍາຂອງພວກເຈົ້າເໝືອນກັນ. ແຕ່ສິ່ງທັງປວງນີ້ ພວກເຂົາຈະເຮັດແກ່ພວກເຈົ້າເພາະນາມຂອງເຮົາ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຊົງໃຊ້ເຮົາມາ. ຖ້າເຮົາບໍ່ໄດ້ມາ ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ມີບາບ; ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຂົາບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວສໍາລັບບາບຂອງຕົນ. ຜູ້ໃດກຽດຊັງເຮົາ ຜູ້ນັ້ນກໍກຽດຊັງພຣະບິດາຂອງເຮົາດ້ວຍ. ຖ້າເຮົາບໍ່ໄດ້ກະທໍາບັນດາການອັນທີ່ບໍ່ມີມະນຸດຄົນອື່ນໃດເຄີຍກະທໍາທ່າມກາງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ມີບາບ; ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນແລ້ວ ແລະໄດ້ກຽດຊັງທັງເຮົາ ແລະພຣະບິດາຂອງເຮົາ. ແຕ່ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອວ່າພຣະຄໍາທີ່ຂຽນໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດຂອງພວກເຂົາຈະສໍາເລັດ, ຄືວ່າ, ພວກເຂົາໄດ້ກຽດຊັງເຮົາໂດຍບໍ່ມີເຫດ. ແຕ່ເມື່ອພຣະຜູ້ປອບໂຍນສະເດັດມາ, ຜູ້ທີ່ເຮົາຈະສົ່ງມາຫາພວກເຈົ້າຈາກພຣະບິດາ, ຄືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ, ຜູ້ສະເດັດອອກມາຈາກພຣະບິດາ, ພຣະອົງຈະເປັນພະຍານເຖິງເຮົາ. ໂຢຮັນ 15:20–26.

Ezekiel’s work, that began when he ate the book represents the presentation of a message that will be rejected, but the rejection is the evidence that they hate God and have fully filled their cup of probationary time.

ພັນທະກິດຂອງເອເຊກຽນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອທ່ານກິນມ້ວນໜັງສືນັ້ນ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະກາດຂ່າວສານໜຶ່ງທີ່ຈະຖືກປະຕິເສດ, ແຕ່ການປະຕິເສດນັ້ນເປັນຫຼັກຖານວ່າພວກເຂົາກຽດຊັງພຣະເຈົ້າ ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງຕົນເຕັມບໍລິບູນແລ້ວ.

> And he said unto me, Son of man, I send thee to the children of Israel, to a rebellious nation that hath rebelled against me: they and their fathers have transgressed against me, even unto this very day. For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. Ezekiel 2:3–5.

> ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຮົາສົ່ງເຈົ້າໄປຫາບັນດາລູກຫຼານຂອງອິດສະຣາເອນ, ໄປຫາປະຊາຊາດທີ່ກະບົດ ຊຶ່ງໄດ້ກະບົດຕໍ່ສູ້ເຮົາ; ທັງພວກເຂົາແລະບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາໄດ້ລ່ວງລະເມີດຕໍ່ເຮົາ ຈົນເຖິງວັນນີ້ເອງ. ເພາະພວກເຂົາເປັນລູກຫຼານທີ່ດື້ດ້ານແລະໃຈແຂງກະດ້າງ. ເຮົາສົ່ງເຈົ້າໄປຫາພວກເຂົາ; ແລະເຈົ້າຈະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້. ແລະພວກເຂົາ, ບໍ່ວ່າຈະຟັງ ຫຼືບໍ່ຟັງ, (ເພາະພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ,) ພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ວ່າ ໄດ້ມີຜູ້ພະຍາກອນຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ເອເຊກຽນ 2:3–5.

Ezekiel’s work was as a witness against the former covenant people, as was Christ with the quibbling Jews and thus Ezekiel’s message is the final warning message that binds the former covenant people as tares as a bundle, destined for the fire of destruction.

ພັນທະກິດຂອງເອເຊກຽນເປັນດັ່ງພະຍານຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດຊົງເປັນຕໍ່ພວກຢິວຜູ້ຊອກຫາຂໍ້ໂຕ້ຖຽງ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ຄວາມຂອງເອເຊກຽນຈຶ່ງເປັນຂໍ້ຄວາມເຕືອນໄພສຸດທ້າຍ ທີ່ມັດປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມນັ້ນໄວ້ເປັນຟາງຂ້າວຮວມເປັນມັດ ອັນຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບໄຟແຫ່ງການທຳລາຍ.

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 118.

> “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ທູດສະຫວັນຜູ້ຕິດຕາມຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ພາລະກິດຂອງທ່ານນັ້ນນ່າຢ້ານຢຳຢ່າງຍິ່ງ. ພັນທະກິດຂອງທ່ານນັ້ນນ່າສະພຶງກົວ. ທ່ານແມ່ນທູດສະຫວັນອົງທີ່ຈະຄັດແຍກເຂົ້າສາລີອອກຈາກຫຍ້າອີກ ແລະປະທັບຕາ ຫຼືມັດຮວບ ເຂົ້າສາລີໄວ້ສຳລັບຍຸ້ງສະຫວັນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄວນຈັບຈອງຈິດໃຈທັງໝົດ ແລະຄວາມເອົາໃຈໃສ່ທັງໝົດ.’” Early Writings, 118.

The work represented with the eating of the little book begins when the mighty angel descends with a little book in his hand. In the first angel’s history that took place on August 11, 1840 and in the history of the third angel it took place on September 11, 2001. Both those dates represent fulfillments of prophecies associated with either Islam of the second woe or Islam of the third woe respectively. That is why Isaiah in chapter twenty-two, when describing the crisis in the valley of vision for the Philadelphians and the Laodiceans identifies that the Laodiceans, which were the chosen people of Protestantism in 1840 and Adventism who were the chosen people in 2001 were “bound by the archers.” The archers of Bible prophecy are Islam, and when the vision of Islam was fulfilled in 1840 and in 2001, the former chosen people rejected the prophecy of Islam as presented by those represented by Ezekiel. They were there and then bound as tares. The work of Ezekiel was to remove the “cloak” covering “their sin,” which is represented by Jesus as hatred for God.

ວຽກງານທີ່ຖືກແທນດ້ວຍການກິນໜັງສືນ້ອຍ ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດລົງມາ ໂດຍມີໜັງສືນ້ອຍຢູ່ໃນມືຂອງລາວ. ໃນປະຫວັດຂອງທູດອົງທຳອິດ ສິ່ງນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະໃນປະຫວັດຂອງທູດອົງທີສາມ ມັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ວັນທີທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວພັນຢູ່ກັບອິດສະລາມ ບໍ່ວ່າຈະເປັນອິດສະລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ ຫຼືອິດສະລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມຕາມລຳດັບ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ເມື່ອອິຊາຢາໃນບົດທີຊາວສອງ ບັນຍາຍເຖິງວິກິດການໃນຫຸບເຂົາແຫ່ງນິມິດສຳລັບຊາວ Philadelphia ແລະຊາວ Laodicea ທ່ານໄດ້ຊີ້ວ່າ ຊາວ Laodicea ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກຂອງ Protestantism ໃນປີ 1840 ແລະ Adventism ຜູ້ເປັນຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກໃນປີ 2001 ໄດ້ຖືກ “ຜູກມັດໂດຍພວກນັກທະນູ.” ພວກນັກທະນູໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີແມ່ນອິດສະລາມ, ແລະເມື່ອນິມິດກ່ຽວກັບອິດສະລາມໄດ້ສຳເລັດໃນປີ 1840 ແລະໃນປີ 2001, ບັນດາຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄດ້ປະຕິເສດຄຳພະຍາກອນເກື່ອງກັບອິດສະລາມ ຕາມທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີໂດຍຜູ້ທີ່ຖືກແທນດ້ວຍເອເຊກຽນ. ໃນທີ່ນັ້ນ ແລະໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກຜູກມັດໄວ້ເປັນຂ້າວລາຍ. ວຽກງານຂອງເອເຊກຽນຄືການຍົກເອົາ “ຜ້າຄຸມ” ທີ່ປົກຄຸມ “ບາບຂອງພວກເຂົາ” ອອກໄປ, ຊຶ່ງພຣະເຢຊູຊົງແທນຄວາມນັ້ນວ່າເປັນຄວາມກຽດຊັງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

> The burden of the valley of vision. What aileth thee now, that thou art wholly gone up to the housetops? Thou that art full of stirs, a tumultuous city, a joyous city: thy slain men are not slain with the sword, nor dead in battle. All thy rulers are fled together, they are bound by the archers: all that are found in thee are bound together, which have fled from far. Isaiah 22:1–3.

> ພາລະແຫ່ງຮ່ອມພູແຫ່ງນິມິດ. ບັດນີ້ເຈົ້າເປັນຫຍັງໄປ, ຈຶ່ງພາກັນຂຶ້ນໄປເທິງດາດຟ້າທັງໝົດ? ເຈົ້າຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມວຸ້ນວາຍ, ເປັນນະຄອນແຫ່ງການອຶກກະທຶກ, ເປັນນະຄອນແຫ່ງຄວາມຮ່າເຮີງ: ຄົນທີ່ຖືກຂ້າຂອງເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຖືກຂ້າດ້ວຍດາບ, ແລະບໍ່ໄດ້ຕາຍໃນສົງຄາມ. ບັນດາຜູ້ຄອງຄອງຂອງເຈົ້າໄດ້ພາກັນຫລົບໜີໄປ, ພວກເຂົາຖືກມັດໄວ້ໂດຍພວກນັກທະນູ: ທຸກຄົນທີ່ຖືກພົບໃນເຈົ້າກໍຖືກມັດໄວ້ຮ່ວມກັນ, ຄືພວກທີ່ໄດ້ຫລົບໜີມາແຕ່ໄກ. ເອຊາຢາ 22:1–3.

> And God was with the lad [Ishmael]; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:20.

> ແລະພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດກັບເດັກນ້ອຍ [ອິດຊະມາເອນ]; ແລະລາວກໍເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ອາໄສຢູ່ໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ, ແລະກາຍເປັນນາຍພານທະນູ. ປະຖົມມະການ 21:20.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ບ່ອນໃດບໍ່ມີນິມິດ, ປະຊາຊົນກໍພິນາດ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ, ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ສຸພາສິດ 29:18.

Jeremiah represents those that ate the book when the mighty angel descended that was to lighten the earth with his glory, but who experienced the disappointment of the failed prediction of 1843. Jeremiah considers prophetically if God had lied. That reference connects Jeremiah with Habakkuk two.

ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ກິນໜັງສືເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດໄດ້ລົງມາ ຜູ້ທີ່ຈະໃຫ້ໂລກສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງທ່ານ, ແຕ່ຜູ້ນັ້ນໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຜິດຫວັງຈາກການຄາດພະຍາກອນທີ່ບໍ່ສຳເລັດໃນປີ 1843. ເຢເຣມີຢາໄດ້ພິຈາລະນາໃນເຊິງພະຍາກອນວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕົວະຫຼືບໍ່. ຂໍ້ອ້າງອີງນັ້ນເຊື່ອມໂຍງເຢເຣມີຢາເຂົ້າກັບຮາບາກຸກບົດທີ 2.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

> ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ເທິງຫໍເຝົ້າຍາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຈະຕັ້ງຕົນຢູ່ເທິງຫໍຄອຍ, ແລະຈະຄອຍເຝົ້າເບິ່ງວ່າ ພຣະອົງຈະກ່າວອັນໃດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບຢ່າງໃດເມື່ອຖືກຕຳໜິ. ແລະພຣະເຢໂຮວາຊົງຕອບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຕັດວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນໄວ້ ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງເທິງແຜ່ນຈາລຶກ ເພື່ອວ່າຜູ້ອ່ານມັນຈະແລ່ນໄດ້. ເພາະນິມິດນັ້ນຍັງມີໄວ້ສຳລັບເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດມັນຈະກ່າວ ແລະຈະບໍ່ມຸສາ; ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຊັກຊ້າ, ຈົ່ງຄອຍຖ້າມັນ; ເພາະມັນຈະມາແນ່ນອນ, ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ. ຈົ່ງເບິ່ງ, ຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນນັ້ນບໍ່ທ່ຽງຕົງຢູ່ໃນຕົນເຂົາ: ແຕ່ຄົນຊອບທຳຈະມີຊີວິດໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ.” ຮາບາກຸກ 2:1–4.

John was used to symbolize those who experienced the sweetness and the bitter disappointment, representing the entire history of August 11, 1840 until October 22, 1844.

ໂຢຮັນໄດ້ຖືກໃຊ້ເປັນສັນຍາລັກແທນຜູ້ທີ່ໄດ້ປະສົບທັງຄວາມຫວານຊື່ນແລະຄວາມຜິດຫວັງອັນຂົມຂື່ນ ໂດຍເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດທັງໝົດຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:9, 10.

> ແລະ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ໄດ້​ໄປ​ຫາ​ທູດ​ສະຫວັນ​ນັ້ນ ແລະ​ກ່າວ​ແກ່​ທ່ານ​ວ່າ, “ຂໍ​ໃຫ້​ປຶ້ມ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ແກ່​ຂ້າພະເຈົ້າ.” ແລະ​ທ່ານ​ໄດ້​ກ່າວ​ແກ່​ຂ້າພະເຈົ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ເອົາ​ໄປ​ແລະ​ກິນ​ເສຍ; ມັນ​ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ທ້ອງ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຂົມ, ແຕ່​ໃນ​ປາກ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ມັນ​ຈະ​ຫວານ​ດັ່ງ​ນ້ຳເຜິ້ງ.” ແລະ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ໄດ້​ເອົາ​ປຶ້ມ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ອອກ​ຈາກ​ມື​ຂອງ​ທູດ​ສະຫວັນ ແລະ​ກິນ​ມັນ​ເສຍ; ແລະ​ໃນ​ປາກ​ຂອງ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ມັນ​ຫວານ​ດັ່ງ​ນ້ຳເຜິ້ງ; ແລະ​ເມື່ອ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ໄດ້​ກິນ​ມັນ​ແລ້ວ, ທ້ອງ​ຂອງ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ກໍ​ຂົມ. ພຣະນິມິດ 10:9, 10.

Ezekiel represents the work of presenting the prophetic message that binds off the former chosen people that was initiated when the angel descended on August 11, 1840 and September 11, 2001.

ເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນແຫ່ງພາລະກິດໃນການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງເປັນການຜູກປິດຊະຕາກຳຂອງອະດີດຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ໂດຍໄດ້ຖືກເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະ 11 ກັນຍາ 2001.

> But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel. So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 2:8–3:3.

> ແຕ່ເຈົ້າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າ; ຢ່າເປັນຜູ້ກະບົດເໝືອນດັ່ງຄອບຄົວທີ່ກະບົດນັ້ນ: ຈົ່ງອ້າປາກຂອງເຈົ້າ, ແລະກິນສິ່ງທີ່ເຮົາໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ມີມືໜຶ່ງຖືກສົ່ງມາຫາຂ້ານ້ອຍ; ແລະເບິ່ງແມ, ໃນມືນັ້ນມີມ້ວນໜັງສືໜຶ່ງ; ແລະພຣະອົງຄີ່ມັນອອກຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ; ແລະມັນຖືກຂຽນທັງດ້ານໃນແລະດ້ານນອກ: ແລະໃນນັ້ນມີຂໍ້ຄວາມທີ່ຂຽນໄວ້ເຖິງການຄ່ຳຄວນ, ການຮ້ອງໄຫ້ອາໄລ, ແລະວິບັດ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງກິນສິ່ງທີ່ເຈົ້າພົບ; ຈົ່ງກິນມ້ວນໜັງສືນີ້, ແລະໄປກ່າວແກ່ຄອບຄົວອິດສະຣາເອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງອ້າປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ, ແລະພຣະອົງກໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍກິນມ້ວນໜັງສືນັ້ນ. ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າກິນ, ແລະໃຫ້ລຳໄສ້ຂອງເຈົ້າເຕັມດ້ວຍມ້ວນໜັງສືທີ່ເຮົາໃຫ້ແກ່ເຈົ້ານີ້. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງກິນມັນ; ແລະມັນຢູ່ໃນປາກຂອງຂ້ານ້ອຍຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ. ເອເຊກຽນ 2:8–3:3.

Jeremiah represents the history of August 11, 1840 until just before the Midnight Cry.

ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຈາກວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງກ່ອນສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.

> ເມື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງພະອົງຖືກພົບ, ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກິນມັນ; ແລະພຣະວັດຈະນະຂອງພະອົງເປັນຄວາມຊື່ນຊົມແລະຄວາມຍິນດີແຫ່ງໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ: ເພາະຂ້ານ້ອຍຖືກເອີ້ນຕາມພະນາມຂອງພະອົງ, ໂອ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຈອມໂຍທາ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນທີ່ປະຊຸມຂອງພວກຄົນເຍາະເຍີ້ຍ ຫຼືຮ່ວມຊື່ນຊົມກັບພວກເຂົາ; ຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ຜູ້ດຽວເພາະພຣະຫັດຂອງພະອົງ: ເພາະພະອົງໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄັບແຄ້ນ. ເຫດໃດຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຖາວອນ, ແລະບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ອາດປິ່ນປົວໄດ້, ຊຶ່ງບໍ່ຍອມໃຫ້ຮັກສາ? ພະອົງຈະຊົງເປັນເໝືອນຄົນຂີ້ຕົວະແກ່ຂ້ານ້ອຍໂດຍແທ້ຫຼື, ແລະເໝືອນນ້ຳທີ່ແຫ້ງຫາຍໄປບໍ? ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຖ້າເຈົ້າກັບຄືນມາ ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບຄືນອີກ, ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ: ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງທີ່ປະເສີດອອກຈາກສິ່ງທີ່ຕ່ຳຊ້າ, ເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງປາກຂອງເຮົາ: ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ເຈົ້າຢ່າຫັນກັບໄປຫາພວກເຂົາ. ແລະເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເປັນກຳແພງທອງສຳລິດອັນໝັ້ນຄົງແກ່ຊົນຊາດນີ້: ແລະພວກເຂົາຈະຕໍ່ສູ້ກັບເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີໄຊເໜືອເຈົ້າ: ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າເພື່ອຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ລອດແລະຊ່ວຍກູ້ເຈົ້າ, ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະຊ່ວຍກູ້ເຈົ້າອອກຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວ, ແລະເຮົາຈະໄຖ່ເຈົ້າອອກຈາກມືຂອງຄົນອຳມະຫິດ. ເຢເຣມີຢາ 15:16–21.

Jeremiah represents our current history and message. The current message is the Midnight Cry message that is being progressively developed at the point when God’s people represented by Jeremiah have been “filled” with “indignation” thinking their “pain” was to be “perpetual” and their “wound incurable,” a wound that was never to be healed. They have separated from the “assembly of mockers.” They no longer “rejoice” as they had when they first had eaten the book and it had been the “rejoicing of” their “heart.”

ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດແລະຂ່າວສານໃນປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ. ຂ່າວສານໃນປັດຈຸບັນນັ້ນແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງກຳລັງຖືກພັດທະນາຂຶ້ນເປັນລຳດັບໃນຈຸດເວລາທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນ ໄດ້ຖືກ “ເຕັມ” ດ້ວຍ “ຄວາມຄັບແຄ້ນ” ໂດຍຄິດວ່າ “ຄວາມເຈັບປວດ” ຂອງພວກເຂົາຈະເປັນ “ຕະຫຼອດໄປ” ແລະ “ບາດແຜ” ຂອງພວກເຂົາຈະຮັກສາບໍ່ໄດ້ ເປັນບາດແຜທີ່ຈະບໍ່ມີວັນຖືກຮັກສາໃຫ້ດີ. ພວກເຂົາໄດ້ແຍກອອກຈາກ “ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຢາະເຢີ້ຍ.” ພວກເຂົາບໍ່ “ຊື່ນຊົມຍິນດີ” ອີກຕໍ່ໄປ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນເມື່ອໃນຕອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກິນໜັງສືນັ້ນເປັນຄັ້ງທຳອິດ ແລະມັນເຄີຍເປັນ “ຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງ” “ໃຈ” ຂອງພວກເຂົາ.

But there is counsel for those in that condition. “If thou return” and also “if thou take forth the precious from the vile” then God will return unto them. In the Hebrew “will I bring thee again” in the passage means, God will return unto them, if they return unto Him.

ແຕ່ມີຄຳແນະນຳສຳລັບຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ. “ຖ້າເຈົ້າກັບຄືນມາ” ແລະອີກທັງ “ຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງທີ່ປະເສີດອອກຈາກສິ່ງທີ່ຕ່ຳຊ້າ” ແລ້ວພຣະເຈົ້າຈະກັບຄືນມາຫາພວກເຂົາ. ໃນພາສາເຮັບເຣີ ຄຳວ່າ “will I bring thee again” ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະກັບຄືນມາຫາພວກເຂົາ ຖ້າພວກເຂົາກັບຄືນໄປຫາພຣະອົງ.

> Submit yourselves therefore to God. Resist the devil, and he will flee from you. Draw nigh to God, and he will draw nigh to you. Cleanse your hands, ye sinners; and purify your hearts, ye double minded. Be afflicted, and mourn, and weep: let your laughter be turned to mourning, and your joy to heaviness. Humble yourselves in the sight of the Lord, and he shall lift you up. James 4:7–10.

> ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງຍອມຢູ່ໃຕ້ການຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈົ່ງຕໍ່ຕ້ານມານ, ແລະມັນຈະໜີໄປຈາກທ່ານ. ຈົ່ງເຂົ້າໃກ້ພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງຈະເຂົ້າໃກ້ທ່ານ. ຄົນບາບເອີຍ, ຈົ່ງຊຳລະມືຂອງພວກທ່ານໃຫ້ສະອາດ; ແລະພວກທ່ານຜູ້ມີໃຈສອງຢ່າງ, ຈົ່ງຊຳລະໃຈຂອງພວກທ່ານໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຈົ່ງທຸກໃຈ, ແລະໂສກເສົ້າ, ແລະຮ້ອງໄຫ້: ໃຫ້ສຽງຫົວເຮາະຂອງພວກທ່ານປ່ຽນເປັນການໂສກເສົ້າ, ແລະໃຫ້ຄວາມຍິນດີຂອງພວກທ່ານປ່ຽນເປັນຄວາມໜັກໃຈ. ຈົ່ງຖ່ອມຕົນລົງໃນສາຍພຣະເນດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງຈະຍົກພວກທ່ານຂຶ້ນ. ຢາໂກໂບ 4:7–10.

If they will draw nigh unto God, He will draw nigh unto them. If they will do these things, then they will “stand before” the Lord and they will be God’s “mouth.” Further he instructs Jeremiah (us) that he will make His people a “fenced brazen wall” for the “wicked” and thereafter the “terrible” are going to bring a war against those represented by Jeremiah. The “wicked” are Daniel’s representation of Matthew’s foolish virgins. The “terrible” represents the three-fold union of modern Babylon during the Sunday law crisis.

ຖ້າຫາກພວກເຂົາຈະເຂົ້າມາໃກ້ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງຈະເຂົ້າມາໃກ້ພວກເຂົາ. ຖ້າຫາກພວກເຂົາຈະກະທໍາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ແລ້ວພວກເຂົາຈະ “ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ” ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະພວກເຂົາຈະເປັນ “ປາກ” ຂອງພຣະເຈົ້າ. ນອກຈາກນັ້ນ ພຣະອົງຍັງຊົງສັ່ງສອນເຢເຣມີຢາ (ພວກເຮົາ) ວ່າ ພຣະອົງຈະຊົງເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເປັນ “ກໍາແພງທອງສໍາລິດອັນແຂງແຮງ” ຕໍ່ໜ້າ “ຄົນອະທໍາ,” ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ “ຜູ້ນ່າສະພຶງກົວ” ຈະນໍາສົງຄາມມາຕໍ່ຕ້ານບັນດາຜູ້ທີ່ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນ. “ຄົນອະທໍາ” ແມ່ນຕົວແທນຂອງດານີເອນສໍາລັບພວກຍິງພົມມະຈາຣີໂງ່ຂອງມັດທາຍ. “ຜູ້ນ່າສະພຶງກົວ” ເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະພັນສາມຝ່າຍຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ໃນຊ່ວງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ.

The three prophets’ testimonies all address the same history, but they address three different aspects of the same history. Jeremiah represents those who have just experienced the first disappointment, but have not yet reached the waymark of the Midnight Cry. This is where we have been since July 18, 2020. The question is whether we will return. If we do, we will “speak” for the Lord at the very time the United States “speaks” as a dragon.

ຄຳພະຍານຂອງຜູ້ພະຍາກອນທັງສາມລ້ວນກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດດຽວກັນ, ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວເຖິງສາມແງ່ມຸມທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ. ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຫາກໍໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ມາເຖິງໝຸດໝາຍແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ. ນີ້ແມ່ນບ່ອນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຢູ່ມານັບແຕ່ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ຄຳຖາມກໍຄື ພວກເຮົາຈະກັບຄືນຫຼືບໍ່. ຖ້າພວກເຮົາກັບຄືນ, ພວກເຮົາຈະ “ເວົ້າ” ເພື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໃນເວລາດຽວກັນກັບທີ່ສະຫະລັດ “ເວົ້າ” ດັ່ງມັງກອນ.

The history Jeremiah is illustrating is our current history and it is the history represented by the three hidden waymarks within the seven thunders. It is also the history where the passage in John is prophetically set, for the emphasis of the four chapters in John is the work of the Holy Spirit in comforting Jeremiah who is questioning whether he has believed a lie, and whether the message that tasted so sweet was actually failed waters.

ປະຫວັດສາດທີ່ເຢເຣມີກຳລັງສະແດງອອກນັ້ນ ແມ່ນປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ ແລະເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຫຼັກໝາຍສາມປະການທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ພາຍໃນຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ. ນີ້ຍັງເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງໃນພຣະທຳໂຢຮັນຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນດ້ວຍ ເພາະວ່າຈຸດເນັ້ນຂອງສີ່ບົດໃນພຣະທຳໂຢຮັນນັ້ນ ແມ່ນພະລາຊະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນການປອບໃຈເຢເຣມີ ຜູ້ທີ່ກຳລັງຕັ້ງຄຳຖາມວ່າຕົນໄດ້ເຊື່ອຄຳຕົວະຫຼືບໍ່ ແລະວ່າຂ່າວສານທີ່ເຄີຍມີລົດຫວານຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນນ້ຳທີ່ຫຼອກລວງຫຼືບໍ່.

Jeremiah therefore represents the history from September 11, 2001 onward to July 18, 2020 when the tarrying time began as represented by three and a half symbolic days after. When I say “symbolic” I am not referring to a time prediction. I am saying that July 18, 2020 is when the two witnesses, the Bible and the Spirit of Prophecy were slain and their dead bodies were left in the street for three and a half days in Revelation eleven.

ດັ່ງນັ້ນ ເຢເຣມີຢາຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນຕົ້ນມາ ຈົນເຖິງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ເມື່ອເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍສາມວັນເຄິ່ງແບບສັນຍາລັກຫຼັງຈາກນັ້ນ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ “ແບບສັນຍາລັກ” ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຫມາຍເຖິງການພະຍາກອນເວລາ. ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງກ່າວວ່າ ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ແມ່ນເວລາທີ່ພະຍານສອງຄົນ ຄື ພຣະຄຳພີ ແລະ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ໄດ້ຖືກຂ້າ ແລະ ສົບຂອງເຂົາຖືກປະໄວ້ໃນຖະໜົນເປັນເວລາສາມວັນເຄິ່ງ ໃນພຣະນິມິດ ບົດ 11.

> And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth. And if any man will hurt them, fire proceedeth out of their mouth, and devoureth their enemies: and if any man will hurt them, he must in this manner be killed. These have power to shut heaven, that it rain not in the days of their prophecy: and have power over waters to turn them to blood, and to smite the earth with all plagues, as often as they will. And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:3–10.

> ແລະເຮົາຈະປະທານອໍານາດໃຫ້ແກ່ພະຍານສອງຄົນຂອງເຮົາ, ແລະພວກເຂົາຈະພະຍາກອນເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າກະສອບ. ຄົນທັງສອງນີ້ແມ່ນຕົ້ນຫມາກກອກສອງຕົ້ນ ແລະເປັນຄັນປະທີບສອງຄັນ ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ແລະຖ້າຜູ້ໃດປະສົງຈະທໍາອັນຕະລາຍແກ່ພວກເຂົາ, ໄຟຈະອອກມາຈາກປາກຂອງພວກເຂົາ ແລະເຜົາຜານສັດຕູຂອງພວກເຂົາເສຍ; ແລະຖ້າຜູ້ໃດປະສົງຈະທໍາອັນຕະລາຍແກ່ພວກເຂົາ, ຜູ້ນັ້ນຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກຂ້າຕາຍດ້ວຍວິທີນີ້. ພວກເຂົາມີອໍານາດທີ່ຈະປິດຟ້າສະຫວັນ ບໍ່ໃຫ້ຝົນຕົກໃນວັນເວລາແຫ່ງການພະຍາກອນຂອງພວກເຂົາ; ແລະມີອໍານາດເໜືອນ້ໍາ ໃຫ້ກາຍເປັນເລືອດ, ແລະຕີແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍໄພພິບັດທຸກປະການ, ບ່ອຍເທົ່າໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຂົາປາດຖະໜາ. ແລະເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ກະທໍາຄໍາພະຍານຂອງຕົນສໍາເລັດແລ້ວ, ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກເຫວເລິກອັນບໍ່ມີກົ້ນນັ້ນ ຈະທໍາສົງຄາມຕໍ່ສູ້ພວກເຂົາ, ແລະຈະຊະນະພວກເຂົາ, ແລະຂ້າພວກເຂົາເສຍ. ແລະສົບຂອງພວກເຂົາຈະນອນຢູ່ໃນຖະໜົນແຫ່ງນະຄອນໃຫຍ່, ຊຶ່ງໃນທາງຝ່າຍວິນຍານເອີ້ນວ່າ ໂຊໂດມ ແລະ ອີຢິບ, ບ່ອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາຖືກຄຶງໄວ້ທີ່ກາງແຂນດ້ວຍ. ແລະຜູ້ຄົນຈາກຊົນຊາດ ແລະຕະກູນ ແລະພາສາ ແລະປະຊາຊາດທັງຫລາຍ ຈະເບິ່ງສົບຂອງພວກເຂົາເປັນເວລາສາມວັນກັບເຄິ່ງ, ແລະຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ນໍາສົບຂອງພວກເຂົາໄປຝັງໃນອຸບມຸງ. ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະຊື່ນຊົມຍິນດີເນື່ອງຈາກພວກເຂົາ, ແລະຮ່າເຮີງສະໜຸກສະໜານ, ແລະຈະສົ່ງຂອງຂວັນໃຫ້ແກ່ກັນແລະກັນ; ເພາະວ່າຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນນີ້ໄດ້ນໍາຄວາມທຸກທໍລະມານມາເຖິງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 11:3–10.

The witness presented by Jeremiah’s condition is located after the disappointment, but before the Midnight Cry. Jeremiah needed to return before he could be the voice of the message of the Midnight Cry. This is our condition today. It is also the historical setting of the four chapters in John that we are considering, and it is also the history represented by the hidden history within the seven thunders.

ພະຍານທີ່ຖືກສະແດງໂດຍສະພາບຂອງເຢເຣມີຕັ້ງຢູ່ຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງ ແຕ່ກ່ອນສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ເຢເຣມີຈໍາເປັນຕ້ອງກັບຄືນມາກ່ອນ ຈຶ່ງຈະເປັນສຽງຂອງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້. ນີ້ຄືສະພາບຂອງພວກເຮົາໃນວັນນີ້. ນີ້ຍັງເປັນສະພາບແວດລ້ອມທາງປະຫວັດສາດຂອງສີ່ບົດໃນພຣະທຳໂຢຮັນທີ່ພວກເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາຢູ່, ແລະນີ້ຍັງເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ພາຍໃນຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ.

If we consider the light connected with the “Comforter” in John’s four-chapter testimony, we find abundant evidence to recognize the narrative is about July 18, 2020, the disappointment and tarrying time, the message of the Midnight Cry which is unsealed, and the coming judgment of the Sunday law. The chapters are building upon the prophetic structure of the hidden history.

ຖ້າພວກເຮົາພິຈາລະນາແສງສະຫວ່າງທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບ “ຜູ້ປອບໂຍນ” ໃນຄຳພະຍານສີ່ບົດຂອງໂຢຮັນ, ພວກເຮົາພົບຫຼັກຖານອັນອຸດົມສົມບູນທີ່ຈະຮັບຮູ້ວ່າເລື່ອງລາວນີ້ກ່ຽວກັບວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ການຜິດຫວັງ ແລະ ເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ, ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ, ແລະ ການພິພາກສາທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ບົດຕ່າງໆເຫຼົ່ານັ້ນກຳລັງສ້າງຕໍ່ເນື່ອງເທິງໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້.

If we are to be as God’s mouth in the soon coming crisis our work now is to “take forth the precious from the vile,” or as James identifies the same work, we are to “cleanse” our “hands, ye sinners; and purify your hearts, ye double minded. Be afflicted, and mourn, and weep: let your laughter be turned to mourning, and your joy to heaviness. Humble yourselves in the sight of the Lord, and he shall lift you up” as an ensign in the very near future.

ຖ້າພວກເຮົາຈະເປັນດັ່ງພຣະໂອດຂອງພຣະເຈົ້າໃນວິກິດການທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້ານີ້ ວຽກຂອງພວກເຮົາໃນບັດນີ້ຄືການ “ແຍກສິ່ງທີ່ປະເສີດອອກຈາກສິ່ງທີ່ຕໍ່າຊ້າ,” ຫຼືດັ່ງທີ່ຢາໂກໂບໄດ້ລະບຸວ່າເປັນວຽກດຽວກັນນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງ “ຊຳລະ” “ມືຂອງພວກເຈົ້າ, ພວກຄົນບາບ; ແລະຊຳລະໃຈຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ບໍລິສຸດ, ພວກທີ່ມີໃຈສອງຝັກ. ຈົ່ງທົນທຸກ, ແລະໂສກເສົ້າ, ແລະຮ້ອງໄຫ້: ໃຫ້ສຽງຫົວຂອງພວກເຈົ້າກາຍເປັນການໂສກເສົ້າ, ແລະຄວາມຊື່ນຊົມຂອງພວກເຈົ້າກາຍເປັນຄວາມໜັກໃຈ. ຈົ່ງຖ່ອມຕົນລົງໃນສາຍພຣະເນດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງຈະຍົກພວກເຈົ້າຂຶ້ນ” ເປັນທຸງໄຊໃນອະນາຄົດອັນໃກ້ຫຼາຍນີ້.

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.

> ແລະພຣະອົງຈະຍົກຕັ້ງທຸງໄຊໃຫ້ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ ແລະຈະຮວບຮວມພວກທີ່ຖືກຂັບໄລອອກຂອງອິສຣາເອນ ແລະຈະເກັບຮວບຮວມພວກທີ່ກະຈັດກະຈາຍຂອງຢູດາ ຈາກສີ່ມຸມໂລກ. ອິສາຢາ 11:12.

We will bring our consideration of these four chapters to a conclusion in the next article.

ພວກເຮົາຈະນຳການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບສີ່ບົດນີ້ໄປສູ່ບົດສະຫຼຸບໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles