Article

# ພານີອຸມ - ເລກສິບສາມ

ການກັບຄືນໄປຍັງປານຽມ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 17, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຈາກເມືອງ Caesarea Philippi ໄປຫາເມືອງ Caesarea Maritima, ໂດຍແວະຢຸດລະຫວ່າງທາງທີ່ພູເຂົາແຫ່ງການປ່ຽນຮູບ; ເປໂຕເປັນສັນຍະລັກແທນຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ມາເຖິງຫມຸດໝາຍແຫ່ງທາງຂອງງານສະຫລອງສຽງແກດ ໃນເສັ້ນທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງສອງເສັ້ນຂອງຊາວສອງຂໍ້ໃນ Leviticus ບົດ 23, ຄຽງຄູ່ກັນກັບລະດູການເພນເຕກອດໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ. Leviticus ບົດ 23, ໄມ້ກາງແຂນ, ເພນເຕກອດ ແລະ Cornelius ທີ່ສົ່ງຄົນໄປຫາເປໂຕ; ທັງໝົດນີ້ຖືກນຳມາຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນແບບເສັ້ນເທິງເສັ້ນ ພ້ອມກັບສັນຍະລັກຂອງຊົ່ວໂມງທີສາມ, ທີຫົກ ແລະ ທີເກົ້າ.

ພຣະຄຣິດໃນໂມງທີສາມ, ໂມງທີຫົກ ແລະ ໂມງທີເກົ້າຢູ່ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ, ເປໂຕໃນໂມງທີສາມ ແລະ ໂມງທີເກົ້າໃນວັນເພນເຕກອດ ແລະ ໂກເນລິອຸດໃນໂມງທີເກົ້າ, ເປໂຕໃນໂມງທີຫົກທີ່ເມືອງໂຢບປາ ແລະ ໃນໂມງທີສາມທີ່ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 13 ຫາ 15, ເພາະວ່າ ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ກໍແມ່ນ ປານີອຸມ ເຊັ່ນກັນ.

ເປໂຕໄດ້ເທດສະໜາຈາກພຣະທຳໂຢເອນໃນວັນເພນເຕຄອດ ແລະເມື່ອເປໂຕໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງທ່ານແກ່ຄອບຄົວຂອງໂກເນລີໂອ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍໄດ້ຖືກຫຼັ່ງລົງເທິງຄົນຕ່າງຊາດ ເໝືອນດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກຫຼັ່ງລົງເທິງພວກຢິວໃນວັນເພນເຕຄອດ. ການຫຼັ່ງລົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສຳລັບພວກຢິວ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນສຳລັບຄົນຕ່າງຊາດ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການຫຼັ່ງລົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນວັນສຸດທ້າຍ. ການຫຼັ່ງລົງໃນວັນສຸດທ້າຍນັ້ນມີສອງຂັ້ນ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການປະພົມໃນ 9/11 ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດຈະພັດທະນາໄປສູ່ການປະກາດສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ທີ່ດຳເນີນໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລ້ວຈຶ່ງກາຍເປັນສຽງຮ້ອງດັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ບ່ອນແລະເວລາທີ່ຝົນປາຍລະດູຖືກຫຼັ່ງລົງຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ.

> ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຊື່ນຊົມເຖີດ, ລູກຫລານແຫ່ງຊີໂອນ, ແລະຈົ່ງປິຕິຍິນດີໃນພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ; ເພາະພຣະອົງໄດ້ປະທານຝົນຕົ້ນລະດູໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າຕາມສົມຄວນ, ແລະພຣະອົງຈະໃຫ້ຝົນຕົກລົງມາເພື່ອພວກເຈົ້າ, ທັງຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະຝົນປາຍລະດູ ໃນເດືອນທຳອິດ. ແລະລານນວດເຂົ້າຈະເຕັມໄປດ້ວຍເຂົ້າສາລີ, ແລະບ່ອນບີບອັດນ້ຳອະງຸ່ນແລະນ້ຳມັນຈະລົ້ນຫລາຍ. ແລະເຮົາຈະຟື້ນຄືນໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າບັນດາປີທີ່ຝູງຕັກແຕນໄດ້ກິນໄປ, ທັງໜອນກັດກິນ, ໜອນໄຊ, ແລະໜອນກິນໃບ, ຄືກອງທັບໃຫຍ່ຂອງເຮົາ ທີ່ເຮົາໄດ້ສົ່ງມາທ່າມກາງພວກເຈົ້າ. ໂຢເອນ 2:23–25.

ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ມີສ່ວນຮ່ວມໃນປະຫວັດຂອງການພົ່ນປະພົມຢ່າງພໍປານກາງຄັ້ງຕົ້ນ ນັບແຕ່ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຝົນປາຍອີກດ້ວຍ, ຊຶ່ງຟື້ນຟູ “ປີທັງຫຼາຍ” ອັນເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງການກະບົດທີ່ທະວີຂຶ້ນຂອງອາດເວັນຕິສ໌ວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກທຳລາຍໄປ. ໃນພຣະວິຫານ ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ເປໂຕໄດ້ນຳສະເໜີການຟື້ນຟູຂອງປີທັງຫຼາຍຕາມໜັງສືໂຢເອນ.

> ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈ ແລະ ຫັນກັບມາ ເພື່ອວ່າບາບຂອງທ່ານທັງຫລາຍຈະຖືກລຶບອອກ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການຊົງຟື້ນຟູຈະມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ທ່ານທັງຫລາຍມາກ່ອນແລ້ວ: ຜູ້ທີ່ສະຫວັນຈຳຕ້ອງຮັບໄວ້ຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງການຟື້ນຄືນສູ່ສະພາບເດີມຂອງສັນພະສິ່ງທັງປວງ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດຜ່ານປາກຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງທັງຫລາຍ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມໂລກມາ. ເພາະວ່າໂມເຊໄດ້ກ່າວແກ່ບັນພະບຸລຸດຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ຈະຊົງໃຫ້ມີຜູ້ພະຍາກອນອົງໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ທ່ານຈາກທ່າມກາງພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ເໝືອນດັ່ງຂ້າພະເຈົ້າ; ທ່ານທັງຫລາຍຈະຕ້ອງຟັງທ່ານນັ້ນໃນທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານຈະກ່າວແກ່ທ່ານ. ແລະຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ທຸກດວງວິນຍານທີ່ບໍ່ຍອມຟັງຜູ້ພະຍາກອນອົງນັ້ນ ຈະຖືກທຳລາຍເສຍຈາກທ່າມກາງປະຊາຊົນ. ແມ່ນແລ້ວ ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງນັບຕັ້ງແຕ່ຊາມູເອນ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຕາມມາພາຍຫລັງ ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ກ່າວ ກໍໄດ້ພະຍາກອນເຖິງວັນເຫລົ່ານີ້ເໝືອນກັນ. ກິດຈະການ 3:19–24.

ການ​ລົບ​ລ້າງ​ບາບ​ທັງ​ຫລາຍ​ໃຫ້​ສິ້ນ​ໄປ​ແມ່ນ​ພຣະ​ກິດ​ສຸດ​ທ້າຍ​ຂອງ​ພຣະ​ຄຣິດ​ໃນ​ການ​ພິ​ພາກ​ສາ​ສືບ​ສວນ, ແລະ​ການ​ລົບ​ລ້າງ​ນັ້ນ​ເລີ່ມ​ຕົ້ນ​ທີ່​ເຮືອນ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ.

> ເພາະວ່າເຖິງເວລາແລ້ວທີ່ການພິພາກສາຈະຕ້ອງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະຖ້າມັນເລີ່ມຕົ້ນກ່ອນທີ່ພວກເຮົາ, ປາຍທາງຂອງພວກທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຂ່າວປະເສີດຂອງພຣະເຈົ້າຈະເປັນຢ່າງໃດ? ແລະຖ້າຄົນຊອບທຳຮອດຄວາມລອດໄດ້ຢ່າງຫຍຸ້ງຍາກ, ຄົນອະທຳແລະຄົນບາບຈະປາກົດຢູ່ໃສ? ເຫດສະນັ້ນ ໃຫ້ພວກທີ່ທົນທຸກຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຝາກຈິດວິນຍານຂອງຕົນໄວ້ກັບພຣະອົງໃນການກະທຳຄວາມດີ ດັ່ງກັບພຣະຜູ້ສ້າງຜູ້ສັດຊື່. 1 ເປໂຕ 4:17–19.

ເປໂຕໄດ້ເຂົ້າໃຈໃນວັນເພນເຕກອສ ແລະຍັງໄດ້ເຂົ້າໃຈທີ່ເຮືອນຂອງໂກເນລີອຸສໃນເມືອງເກຊາເຣຍທາງຊາຍຝັ່ງທະເລ ວ່າພຣະທຳໂຢເອນກຳລັງສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ວັນເພນເຕກອສເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອການພິພາກສາສຳລັບເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງ ແລ້ວຈຶ່ງເຄື່ອນໄປຫາຄົນຕ່າງຊາດ. ຂ່າວສານຂອງທ່ານໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ກໍແມ່ນຂ່າວສານດຽວກັນທີ່ຖືກປະກາດໃນເວລາການມາເຖິງຂອງ Midnight Cry. ການປະກາດອັນເປັນ alpha ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການປະກາດອັນເປັນ omega. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຂ່າວສານ, ແລະຂ່າວສານນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນພ້ອມກັບການຮັບລິດອຳນາດຂອງມັນ ຊຶ່ງຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການປົດລາຂອງອິສລາມ. ລານັ້ນຖືກປົດເພື່ອໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Midnight Cry, ແລະມັນຖືກປົດອີກຄັ້ງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງເປັນບົດສະຫຼຸບຂອງ Midnight Cry.

ດັ່ງນັ້ນ ເປໂຕຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ທຳນາຍເຖິງການໂຈມຕີຂອງອິສລາມຕໍ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ຂໍ້ຄວາມຂອງເປໂຕໃນສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ເປັນການແກ້ໄຂຂໍ້ຄວາມທີ່ໄດ້ໝາຍເຖິງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ແລະການເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄລຍະເວລາຄອຍຖ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ປະກາດຂໍ້ຄວາມແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຜ່ານການທົດສອບພື້ນຖານຄັ້ງທຳອິດ ທີ່ໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 2024 ແລະໄດ້ສິ້ນສຸດໃນວັນທີ 8 ພຶດສະພາ 2025 ດ້ວຍການເລືອກຕັ້ງສັນຕະປາປາຊາວອາເມຣິກັນອົງທຳອິດ ຕາມການສຳເລັດເປັນຈິງຂອງຂໍ້ທີສິບສີ່ໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ.

ໄລຍະເວລາຈາກງານສະຫລອງແຫ່ງສຽງແກເຂົ້າໄປຈົນເຖິງເພັນເຕຄອດ ແມ່ນການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ ແລະເປັນບົດທົດສອບຊີ້ຂາດຂອງລະດູການເພັນເຕຄອດ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນຄວາມໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດລະບຽບ ບົດທີຊາວສາມ. ຫຼັກການໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນສາມອົງ ທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸໄວ້ ກໍແມ່ນຄະນິດສາດພື້ນຖານຢ່າງງ່າຍໆເຊັ່ນກັນ. ນາງໄດ້ລະບຸວ່າ ທ່ານບໍ່ອາດມີຂ່າວສານທີສາມໄດ້ ໂດຍປາດສະຈາກຂ່າວສານທີໜຶ່ງ ແລະທີສອງ. ເນື່ອງຈາກເປໂຕໄດ້ເທດສະໜາຈາກພຣະທຳໂຢເອນໃນວັນອາທິດແຫ່ງກົດໝາຍເພັນເຕຄອດ ດັ່ງນັ້ນ ລາວກໍສອນໂຢເອນເຊັ່ນກັນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງແມ່ນບົດທົດສອບຊີ້ຂາດ ແລະການທົດສອບຄັ້ງທີສາມຂອງລະດູການເພັນເຕຄອດ. ດັ່ງນັ້ນ ເປໂຕຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຊື່ສັດໃນລະຫວ່າງຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ ທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອ ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຖືກເປີດຜະນຶກ ໂດຍເລີ່ມໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023. ຖ້າເປໂຕຢູ່ທີ່ຂັ້ນທີສາມ ລາວກໍຈະຕ້ອງໄດ້ດຳເນີນຜ່ານສອງຂັ້ນກ່ອນໜ້ານັ້ນມາແລ້ວ ເພາະທ່ານບໍ່ອາດມີສິ່ງທີສາມໄດ້ ໂດຍບໍ່ມີສິ່ງທີໜຶ່ງ ແລະສິ່ງທີສອງ.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເຫດການ 9/11 ແລະມັນໄດ້ເປີດອອກເປັນຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສຽງແກເຕືອນຂອງ 9/11 ໃຫ້ກັບຄືນໄປສູ່ຮາກຖານ ແລະຕໍ່ມາການທົດສອບແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ກໍໄດ້ມາເຖິງ. ການທົດສອບຂັ້ນທີສາມຂອງປະຫວັດສາດແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຖິ່ນທຸລະກັນດານແບບຄຳພະຍາກອນໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຖິ່ນທຸລະກັນດານນັ້ນ, ໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023 “ສຽງ” ໜຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຮ້ອງຂຶ້ນ, ແລ້ວໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023, ຊາວສອງປີຫຼັງຈາກ 9/11, ການເປີດຜະນຶກຂອງພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ຈາກ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ (ເມື່ອການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງ 2,300 ວັນ ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ) ຊີ້ບອກວ່າໄລຍະເວລາຈາກ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ “23” ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ “23,” ເພາະວ່າປະຕູທີ່ປິດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນແບບຢ່າງຂອງປະຕູທີ່ປິດໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຄຳພະຍາກອນ 2300 ປີ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “23” ໃນ 2,300.

ປີ 1844 ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ. ປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນປີ 1798, ແລະໄດ້ສິ້ນສຸດລົງສີ່ສິບຫົກປີຕໍ່ມາ ໃນປີ 1844. ສີ່ສິບຫົກປີນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິຫານແບບ Millerite ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດເຂົ້າມາຢ່າງກະທັນຫັນໃນປີ 1844. ພຣະວິຫານມະນຸດຖືກອອກແບບເທິງພື້ນຖານຂອງໂຄໂມໂຊມ “23” ສຳລັບທັງຊາຍແລະຍິງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໝາຍ “23” ໄວ້ເປັນສັນຍາລັກຂອງພະລະກິດທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງເລີ່ມໃນປີ 1844. ພະລະກິດນັ້ນຄືການນຳເອົາພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງມາປະສານເຂົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຮົາ. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ໂລກທາງທຳມະຊາດເພື່ອສະແດງປະກອບຄວາມຈິງຝ່າຍວິນຍານ, ແລະພະລະກິດທີ່ໄດ້ເລີ່ມໃນປີ 1844, ໃນເວລາສິ້ນສຸດຂອງ 2,300 ປີ, ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການເຂົ້າຮ່ວມກັນຂອງໂຄໂມໂຊມ “23” ຝ່າຍຊາຍ ກັບໂຄໂມໂຊມ “23” ຝ່າຍຍິງ. ເມື່ອຜູ້ຊາຍແຕ່ງງານກັບຜູ້ຍິງ, ທັງສອງກໍກາຍເປັນເນື້ອໜຶ່ງອັນດຽວ, ແລະການສົມຣົດນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງເລີ່ມໃນປີ 1844. ປະຕູທີ່ປິດລົງໃນປີ 1844 ສອດຄ່ອງກັບປະຕູທີ່ປິດລົງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະສັນຍາລັກຂອງປະຕູທີ່ປິດລົງນັ້ນຄື “23.”

ຈາກວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ຈົນເຖິງ “23” ຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງໄລຍະເວລາໜຶ່ງທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ alpha “23” ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍ omega “23.” ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງພຣະວິຫານຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນເອງເປັນ fractal ຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. 1844 ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຕົວເລກ “23,” ແລະມັນຊີ້ບອກເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການພິພາກສາສືບສວນຂອງຄົນຕາຍ. 9/11 ຊີ້ບອກເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການພິພາກສາສືບສວນຂອງຄົນມີຊີວິດ, ແລະດັ່ງນັ້ນ 9/11 ຈຶ່ງມີຕົວເລກ “23” ເຊັ່ນກັນ. ໄລຍະເວລາຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນໄລຍະໜຶ່ງທີ່ມີ alpha “23” ແລະ omega “23.” 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນ fractal ຂອງ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ພຣະວິຫານຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນຖືກຍົກຂຶ້ນ. ພຣະວິຫານຂອງພວກ Millerite ແມ່ນໄລຍະເວລາສີ່ສິບຫົກປີ, ແຕ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ ເວລາບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ; ແລະສີ່ສິບຫົກປີຂອງ Millerite ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Adventism ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງໄລຍະດຽວກັນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ Adventism, ແລະໄລຍະນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ “23,” ກ່ອດໃຫ້ເກີດເປັນຕົວເລກຂອງ Millerite ຄືສີ່ສິບຫົກ.

ປະຫວັດທັງສາມນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ (ພວກ Millerites, 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ). ປະຫວັດນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສຽງແກເອີ້ນຂອງ Michael, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ປຸກໃຫ້ Moses ແລະ Elijah ຄືນຊີວິດໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023, ແລະເມື່ອ Michael, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພຣະຄຣິດ, ປຸກຄົນຕາຍໃຫ້ຄືນຊີວິດ, ພຣະອົງກໍກະທຳເຊັ່ນນັ້ນພ້ອມກັບສຽງແກ.

> ເພາະວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງ ຈະສະເດັດລົງມາຈາກສະຫວັນ ດ້ວຍສຽງຮ້ອງດັງ, ດ້ວຍສຽງຂອງຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ, ແລະດ້ວຍສຽງແກຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະບັນດາຜູ້ຕາຍໃນພຣະຄຣິດຈະເປັນຄົນທຳອິດທີ່ຟື້ນຄືນມາ. 1 ເທຊະໂລນິກ 4:19

ມີຄາເອນເປັນອັກຄະທູດສະຫວັນ, ແລະເປັນສຽງຂອງທ່ານ ຮ່ວມກັບສຽງແກຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ຄົນຕາຍຄືນມາມີຊີວິດ, ແລະພຣະທຳຢູດໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ມີຄາເອນໄດ້ໃຫ້ໂມເຊຄືນມາມີຊີວິດ.

> ແຕ່ວ່າ ມີຄາເອນ ຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ, ເມື່ອກຳລັງໂຕ້ແຍ້ງກັບມານ ແລະພິພາກສາກັນເລື່ອງຮ່າງຂອງໂມເຊ, ກໍບໍ່ກ້ານຳຄຳກ່າວຫາອັນຫຍາບຊ້າມາກ່າວໂທດຕໍ່ມັນ, ແຕ່ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຫ້າມປາມເຈົ້າເຖີດ.” ຢູດາ 1:9

ພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະມີຄາເອນ ອັຄຄະທູດ, ໄດ້ເປີດຜະນຶກພຣະນິມິດກ່ຽວກັບພຣະອົງເອງໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023, ໃນເວລາທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ, ພະຍານສອງຄົນທີ່ຖືກຂ້າໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ຄືນຊີວິດຂຶ້ນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ການທົດສອບພື້ນຖານພາຍນອກແບບອາລະຟາກໍໄດ້ມາເຖິງ. ທູດສະຫວັນຜູ້ລົງມາໃນ 9/11 ໄດ້ເປົ່າແກຂອງເຢເຣມີຢາ ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນຜູ້ຊື່ສັດໃຫ້ກັບຄືນສູ່ພື້ນຖານຂອງພວກມິນເລີໄຣທ໌, ແລະຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ ແກຂອງມີຄາເອນໄດ້ນໍາເຂົ້າມາຊຶ່ງການທົດສອບເລື່ອງພື້ນຖານ. ການທົດສອບນີ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ດານີເອນ 11:14, ບ່ອນທີ່ “ພວກຂົ່ມຂືນໃນຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ສະຖາປະນານິມິດພາຍນອກ. ພວກມິນເລີໄຣທ໌ໄດ້ລະບຸວ່າ ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຂໍ້ນີ້ສຳເລັດແມ່ນໂຣມ, ແລະໄດ້ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ.

ນັບແຕ່ວັນທີ 8 ພຶດສະພາ 2025 ເປັນຕົ້ນມາ, ການກໍ່ຕັ້ງພຣະວິຫານເທິງສີລາມຸມເອກ ແລະ ສີລາຮາກຖານໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ. ສາມສິບປີຫຼັງຈາກປີ 1996—ເມື່ອຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989 ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງເປັນທາງການ—ຂະບວນການໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນາຢ່າງເປັນທາງການແກ່ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023.

ການຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການໃນປີ 1996 ຂອງຂ່າວສານປີ 1989 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກຫົວຂໍ້ທາງປະຫວັດສາດຂອງມັນໄດ້ປາກົດມາໃນປີ 1776 ເປັນເວລາສອງຮ້ອຍຊາວປີ. ການເປີດຜະນຶກໃນປີ 2023 ໄດ້ຕິດຕາມມາຫຼັງຈາກຊາວສອງປີນັບແຕ່ການຈັດໃຫ້ເປັນທາງການໃນປີ 1996 ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໂດຍຜ່ານການສະແດງອອກໃນທາງຄຳພະຍາກອນຂອງອິດສະລາມ.

ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ສົ່ງສານໃນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດນີ້ ຜູ້ທີ່ຜ່ານທັງການທົດສອບເລື່ອງຮາກຖານ ແລະການທົດສອບເລື່ອງພຣະວິຫານ. ການທົດສອບເລື່ອງພຣະວິຫານຮວມເຖິງການແກ້ໄຂຂ່າວສານທີ່ຜິດພາດຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ສາມສິບປີຫຼັງຈາກຂ່າວສານຂອງປີ 1989 ໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ເປັນທາງການໃນປີ 1996, ການທົດສອບເລື່ອງພຣະວິຫານຮວມເຖິງວຽກງານໃນການແກ້ໄຂ ແລ້ວຈຶ່ງປະກາດຂ່າວສານອີກຄັ້ງ ກ່ຽວກັບການໂຈມຕີຂອງອິສລາມຕໍ່ເມືອງແນຊວິນ ລັດເທນເນສຊີ. ການຈັດໃຫ້ຂ່າວສານຂອງປີ 1989 ເປັນທາງການ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການຕີພິມວາລະສານທີ່ເອີ້ນວ່າ Time of the End ໃນປີ 1996. ວາລະສານນັ້ນໄດ້ຄອບຄຸມຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດ 11, ແລະມັນໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ. ໂດຍພຣະຈັດຕຽມຢ່າງຊົງນຳ, ພັນທະກິດທີ່ຢຸດນິ່ງຢູ່ ເຊິ່ງໄດ້ຖືກໃສ່ຊື່ວ່າ Future for America ມາແລ້ວຫຼາຍປີກ່ອນ ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພັນທະກິດຂອງພວກເຮົາ ໂດຍຜູ້ອຳນວຍການກ່ອນໜ້າຂອງພັນທະກິດນັ້ນ ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີແສງສະຫວ່າງໃດໆ ກ່ຽວກັບຂ່າວສານຂອງປີ 1989.

ໃນປີ 1996, ພັນທະກິດຂອງພວກເຮົາໄດ້ກາຍເປັນ Future for America, ແລະໄດ້ມີການຈັດພິມສິ່ງພິມທີ່ນຳສະເໜີຂ່າວສານຊຶ່ງຊີ້ບອກອະນາຄົດຂອງອາເມຣິກາຕາມທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດ 11. ສະຫະລັດໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນການຜົງາດຂຶ້ນຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງຕົນໃນປີ 1776, ແລະ “22” ປີຕໍ່ມາ, ໃນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1798, ສະຫະລັດໄດ້ເລີ່ມບົດບາດຂອງຕົນໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ, “220” ປີຫຼັງຈາກປີ 1776. ໃນປີ 1996, ຂ່າວສານກ່ຽວກັບສະຫະລັດໃນຄຳພະຍາກອນໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ເປັນທາງການ. “220” ປີນັບຈາກ 1776, ແລະ “22” ປີນັບຈາກຈຸດນັ້ນໄປຫາ 1798 ເຊື່ອມໂຍງກັບ William Miller ຜູ້ໄດ້ນຳສະເໜີການບັນຍາຍສາທາລະນະຄັ້ງທຳອິດຂອງລາວໃນປີ 1831, “220” ປີຫຼັງຈາກການຈັດພິມພຣະຄຳພີ King James. ການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດຂອງ Adventism ເນັ້ນຫນັກເຖິງການຈັດໃຫ້ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງອວສານເປັນທາງການ.

ສາມສິບປີຫຼັງຈາກປີ 1996, ໃນປີ 2026, ການທົດສອບຂອງພຣະວິຫານລວມເຖິງພາລະກິດແຫ່ງການແກ້ໄຂຂ່າວສານຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ດັ່ງນັ້ນ, ຂ່າວສານອັນຟາໃນປີ 1989, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານສໍາລັບຊົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍ ທີ່ໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບໃນປີ 1996, ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຊ່ວງເວລາສາມສິບປີ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການທົດສອບໃນການແກ້ໄຂແລະຈັດຂ່າວສານໃຫ້ເປັນຮູບແບບ. ສາມສິບປີນັ້ນເປັນສັນຍະລັກຂອງຖານະປະໂລຫິດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຈັດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນໃຫ້ເປັນຮູບແບບ. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ບັນລຸພາລະກິດນັ້ນໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບພຣະວິຫານໂອເມກາຄັ້ງທີສອງ.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ຄວາມຜິດພາດເຂົ້າມາທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການກະຕຸ້ນໃຫ້ພວກເຂົາສຶກສາ.

> “ພຣະເຈົ້າຈະປຸກເລົ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ຖ້າວິທີອື່ນໆລົ້ມເຫຼວ, ຄຳສອນນອກຮີດຈະເຂົ້າມາທ່າມກາງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງຈະຮ່ອນພວກເຂົາ, ແຍກແກບອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເອີ້ນທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອພຣະວັຈນະຂອງພຣະອົງໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຈາກການຫຼັບ. ແສງສະຫວ່າງອັນລ້ຳຄ່າໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ຊຶ່ງເໝາະສົມສຳລັບເວລານີ້. ນີ້ຄືຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ແສງສະຫວ່າງນີ້ຄວນນຳພາພວກເຮົາໃຫ້ສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງພາກພຽນ ແລະ ໃຫ້ກວດສອບຈຸດຍືນທີ່ພວກເຮົາຖືໄວ້ຢ່າງຖີ່ຖ້ວນທີ່ສຸດ.”

ຂໍ້ຄວາມນີ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງບົດຕອນໜຶ່ງທີ່ຈະນຳມາປິດບົດຄວາມນີ້ທັງໝົດ. ໃນບົດຄວາມທັງຫຼາຍ ແລະໃນການປະຊຸມ zoom ວັນຊະບາໂຕຂອງພວກເຮົາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທຳໃຫ້ສັນຍາລັກບາງຢ່າງສັບສົນໃນການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບ ດານີເອນ 11:10–15, ແລະເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາໄດ້ແກ້ໄຂສິ່ງທີ່ຈຳເປັນແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກເບັ່ງເບນອອກຈາກການດຳເນີນຕໍ່ໄປສູ່ຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງຊຸດບົດຄວາມກ່ຽວກັບ Panium—ຍຸດທະການທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ບັດນີ້ເຖິງເວລາແລ້ວທີ່ຈະກັບຄືນໄປຫາ Panium, ແລະເມື່ອພວກເຮົາກັບໄປ, ພວກເຮົາຈະມີເສັ້ນຫຼັກຖານເພີ່ມເຕີມທີ່ຖືກແທນໂດຍເປໂຕຢູ່ Caesarea Philippi, ຊຶ່ງກໍຄື Panium.

ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈະກັບຄືນມາພິຈາລະນາຂໍ້ທີສິບຫາຂໍ້ທີສິບຫົກໃນ ດານີເອນ 11 ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນຂໍ້ພະຄຳພີທີ່ສະແດງປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ພວກເຮົາໄດ້ຢຸດໄວ້ໃນເດືອນກັນຍາ ດັ່ງນັ້ນກໍເປັນເວລາປະມານຫ້າເດືອນແລ້ວ.

> “ເປໂຕໄດ້ຕັກເຕືອນພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານໃຫ້ ‘ຈົ່ງເຕີບໃຫຍ່ໃນພຣະຄຸນ ແລະໃນຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຂອງພວກເຮົາ ຄື ພຣະເຢຊູຄຣິດ.’ ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງເຕີບໃຫຍ່ໃນພຣະຄຸນ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງທີ່ແຈ້ງຂຶ້ນຢູ່ສະເໝີ. ພວກເຂົາຈະເຫັນແສງສະຫວ່າງໃໝ່ແລະຄວາມງາມໃໝ່ໃນຄວາມຈິງອັນສັກສິດຂອງພຣະຄຳນັ້ນ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ເປັນຈິງຕະຫຼອດມາໃນປະຫວັດຂອງຄຣິສຕະຈັກໃນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ແລະດັ່ງນັ້ນມັນຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍ. ແຕ່ເມື່ອຊີວິດຝ່າຍວິນຍານອັນແທ້ຈິງຖອຍຫຼັງລົງ ກໍຍ່ອມມີແນວໂນ້ມຢູ່ສະເໝີທີ່ຈະຢຸດການກ້າວໜ້າໃນຄວາມຮູ້ແຫ່ງຄວາມຈິງ. ມະນຸດພາກັນພໍໃຈຢູ່ກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຮັບມາແລ້ວຈາກພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຂັດຂວາງການຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີໃຫ້ລຶກຊຶ້ງຕໍ່ໄປ. ພວກເຂົາກາຍເປັນຜູ້ຍຶດຖືແນວເກົ່າ ແລະພະຍາຍາມຫຼີກເວັ້ນການຖົກຖຽງ.”

> ຄວາມຈິງທີ່ວ່າບໍ່ມີການໂຕ້ແຍ້ງຫຼືການກະຕຸ້ນໃດໆໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ບໍ່ຄວນຖືວ່າເປັນຫຼັກຖານຢ່າງແນ່ນອນວ່າພວກເຂົາກຳລັງຍຶດຖືຄຳສອນອັນຖືກຕ້ອງໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ມີເຫດຜົນທີ່ຈະຢ້ານວ່າ ພວກເຂົາອາດຈະບໍ່ຈຳແນກລະຫວ່າງຄວາມຈິງກັບຄວາມຜິດພາດໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ເມື່ອບໍ່ມີຄຳຖາມໃໝ່ໃດໆເກີດຂຶ້ນຈາກການສືບຄົ້ນພຣະຄຳພີ, ເມື່ອບໍ່ມີຄວາມເຫັນຕ່າງໃດໆເກີດຂຶ້ນທີ່ຈະກະຕຸ້ນມະນຸດໃຫ້ຄົ້ນຫາພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນເອງ ເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າພວກເຂົາມີຄວາມຈິງ, ກໍຈະມີຫຼາຍຄົນໃນປັດຈຸບັນນີ້ ເໝືອນດັ່ງໃນສະໄໝບູຮານ ທີ່ຈະຍຶດຕິດປະເພນີ ແລະນະມັດສະການໂດຍບໍ່ຮູ້ວ່າຕົນກຳລັງນະມັດສະການສິ່ງໃດ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ມີຫຼາຍຄົນຜູ້ທີ່ປະກາດວ່າຕົນມີຄວາມຮູ້ໃນຄວາມຈິງສຳລັບສະໄໝປະຈຸບັນ ແຕ່ບໍ່ຮູ້ວ່າຕົນເຊື່ອຫຍັງ. ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈຫຼັກຖານພິສູດແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ. ພວກເຂົາບໍ່ມີການສຳນຶກຢ່າງຖືກຕ້ອງຕໍ່ພະລະກິດສຳລັບເວລາປະຈຸບັນ. ເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດລອງມາເຖິງ ມີຊາຍບາງຄົນທີ່ບັດນີ້ກຳລັງປະກາດແກ່ຄົນອື່ນ ຈະພົບວ່າ ເມື່ອພິຈາລະນາຈຸດຍືນທີ່ຕົນຍຶດຖືຢູ່ນັ້ນ ຍັງມີຫຼາຍສິ່ງທີ່ຕົນບໍ່ສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນອັນເປັນທີ່ພໍໃຈໄດ້. ຈົນກວ່າຈະຖືກທົດສອບເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າຄວາມບໍ່ຮູ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງຕົນເປັນເຊັ່ນໃດ. ແລະຍັງມີຫຼາຍຄົນໃນຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືເອົາເອງວ່າຕົນເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ຕົນເຊື່ອ; ແຕ່ຈົນກວ່າການໂຕ້ແຍ້ງຈະເກີດຂຶ້ນ ພວກເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມອ່ອນແອຂອງຕົນເອງ. ເມື່ອຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຊື່ອຢ່າງດຽວກັນ ແລະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢືນຢູ່ພຽງລຳພັງ ແລະໂດດດ່ຽວເພື່ອອະທິບາຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ ພວກເຂົາຈະປະຫຼາດໃຈທີ່ເຫັນວ່າ ແນວຄວາມຄິດຂອງຕົນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຕົນເຄີຍຍອມຮັບເປັນຄວາມຈິງນັ້ນ ສັບສົນພຽງໃດ. ເປັນຄວາມຈິງແນ່ນອນວ່າ ໃນທ່າມກາງພວກເຮົາໄດ້ມີການຫັນໜີອອກຈາກພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ແລະຫັນໄປຫາມະນຸດ ໂດຍນຳເອົາສິ່ງຂອງມະນຸດມາແທນທີ່ພຣະປັນຍາອັນມາຈາກພຣະເຈົ້າ.”

> “ພຣະເຈົ້າຈະປຸກເຮົາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ; ຖ້າວິທີການອື່ນທັງຫລາຍບໍ່ສຳເລັດ, ຄຳສອນນອກຮີດຈະເຂົ້າມາທ່າມກາງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງຈະຮ່ອນພວກເຂົາ, ແຍກແກບອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເອີ້ນບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງໃຫ້ຕື່ນອອກຈາກການຫລັບໄຫລ. ແສງສະຫວ່າງອັນປະເສີດໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ອັນເໝາະສົມສຳລັບເວລານີ້. ນີ້ຄືຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນພັຍອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ແສງສະຫວ່າງນີ້ຄວນນຳພາພວກເຮົາໄປສູ່ການສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງພາກພຽນ ແລະ ການພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດຖີ່ຖ້ວນທີ່ສຸດຕໍ່ຈຸດຍືນທີ່ພວກເຮົາຍຶດຖື. ພຣະເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ທຸກດ້ານ ແລະ ທຸກຈຸດຍືນຂອງຄວາມຈິງໄດ້ຮັບການຄົ້ນຄວ້າຢ່າງຖີ່ຖ້ວນ ແລະ ຢ່າງອົດທົນພາກພຽນ, ດ້ວຍການອະທິຖານ ແລະ ການອົດອາຫານ. ບັນດາຜູ້ເຊື່ອບໍ່ຄວນພັກຢູ່ໃນຂໍ້ຄາດເດົາ ແລະ ໃນແນວຄິດທີ່ບໍ່ແຈ້ງຊັດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ປະກອບເປັນຄວາມຈິງ. ຄວາມເຊື່ອຂອງເຂົາທັງຫລາຍຕ້ອງຖືກວາງຮາກຖານໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງເທິງພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອວ່າເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດສອບມາເຖິງ ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກນຳໄປຢືນຕໍ່ໜ້າສະພາເພື່ອຕອບກ່ຽວກັບຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ ພວກເຂົາຈະສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນແກ່ຄວາມຫວັງທີ່ຢູ່ໃນຕົນ, ດ້ວຍຄວາມອ່ອນສຸພາບ ແລະ ຄວາມຢຳເກງ.”

> “ຈົ່ງປຸກເຮົ້າ, ຈົ່ງປຸກເຮົ້າ, ຈົ່ງປຸກເຮົ້າ. ຫົວຂໍ້ທັງຫຼາຍທີ່ເຮົານຳສະເໜີແກ່ໂລກນັ້ນ ສຳລັບເຮົາແລ້ວຈະຕ້ອງເປັນຄວາມຈິງອັນມີຊີວິດ. ເປັນສິ່ງສຳຄັນວ່າ ໃນການປົກປ້ອງຄຳສອນທັງຫຼາຍທີ່ເຮົາຖືວ່າເປັນຂໍ້ຄວາມແຫ່ງຄວາມເຊື່ອອັນພື້ນຖານນັ້ນ ເຮົາບໍ່ຄວນຍອມໃຫ້ຕົນເອງໃຊ້ເຫດຜົນທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຢ່າງສົມບູນເປັນອັນຂາດ. ເຫດຜົນເຊັ່ນນັ້ນອາດຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຄັດຄ້ານນິ່ງງຽບໄດ້, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ຄວາມຈິງ. ເຮົາຄວນນຳສະເໜີເຫດຜົນອັນໜັກແໜ້ນ ຊຶ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄູ່ຄ້ານຂອງເຮົານິ່ງງຽບເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຈະທົນຕໍ່ການກວດສອບອັນໃກ້ຊິດແລະລະອຽດຖີ່ຖ້ວນທີ່ສຸດໄດ້. ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຝຶກຝົນຕົນເອງໃຫ້ເປັນນັກໂຕ້ວາທີນັ້ນ ມີອັນຕະລາຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍວ່າ ເຂົາຈະບໍ່ຈັດການກັບພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມທ່ຽງທຳ. ໃນການພົບປະຄູ່ຄ້ານ ຄວາມພະຍາຍາມອັນຈິງໃຈຂອງເຮົາຄວນເປັນການນຳສະເໜີຫົວຂໍ້ຕ່າງໆ ໃນລັກສະນະທີ່ຈະປຸກໃຫ້ເກີດຄວາມເຊື່ອຫມັ້ນໃນຈິດໃຈຂອງເຂົາ ແທນທີ່ຈະພຽງແຕ່ສະແຫວງຫາການເພີ່ມຄວາມໝັ້ນໃຈໃຫ້ແກ່ຜູ້ເຊື່ອ.”

> “ບໍ່ວ່າຄວາມກ້າວໜ້າທາງສະຕິປັນຍາຂອງມະນຸດຈະເປັນໄປພຽງໃດກໍຕາມ ຢ່າໃຫ້ເຂົາຄິດເລີຍແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວວ່າ ບໍ່ມີຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີຢ່າງຖີ່ຖ້ວນແລະຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອແສວງຫາແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງຂຶ້ນ. ໃນຖານະປະຊາຊົນໜຶ່ງ ພວກເຮົາຖືກຊົງເອີ້ນເປັນສ່ວນຕົວໃຫ້ເປັນນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນ. ພວກເຮົາຈຳຕ້ອງເຝົ້າຄອຍດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງ ເພື່ອຈະໄດ້ຈຳແນກແສງສະຫວ່າງແມ່ນແຕ່ລຳແສງເລັກນ້ອຍໃດໜຶ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງນຳສະເໜີແກ່ພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຕ້ອງຈັບເອົາປະກາຍແຫ່ງຄວາມຈິງໃນເບື້ອງຕົ້ນ; ແລະໂດຍການສຶກສາຢ່າງອະທິຖານ ແສງສະຫວ່າງທີ່ແຈ້ງຊັດຍິ່ງຂຶ້ນອາດໄດ້ຮັບ ຊຶ່ງສາມາດນຳໄປສະເໜີຕໍ່ຄົນອື່ນ.”

> “ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃຈ ແລະ ພໍໃຈກັບຄວາມແຈ້ງກະຈ່າງທີ່ຕົນມີຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ ພວກເຮົາອາດໝັ້ນໃຈໄດ້ວ່າ ພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງໂປດປານພວກເຂົາ. ນີ້ແມ່ນພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ທີ່ວ່າພວກເຂົາຄວນກ້າວໜ້າຢູ່ສະເໝີ ເພື່ອຮັບເອົາແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ ແລະ ເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢູ່ເລື້ອຍໆ ຊຶ່ງກຳລັງສ່ອງສະຫວ່າງເພື່ອພວກເຂົາ. ທ່າທີໃນປັດຈຸບັນຂອງຄຣິດຕະຈັກບໍ່ເປັນທີ່ພໍພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າ. ໄດ້ມີຄວາມໝັ້ນໃຈໃນຕົນເອງເຂົ້າມາ ຈົນເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ສຶກວ່າ ບໍ່ມີຄວາມຈຳເປັນສຳລັບຄວາມຈິງເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນ. ພວກເຮົາກຳລັງມີຊີວິດຢູ່ໃນເວລາທີ່ຊາຕານກຳລັງເຮັດວຽກຢູ່ທາງຂວາ ແລະ ທາງຊ້າຍ ຢູ່ຂ້າງໜ້າ ແລະ ຂ້າງຫຼັງພວກເຮົາ; ແຕ່ກະນັ້ນ ໃນຖານະເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງ ພວກເຮົາກໍຍັງນອນຫຼັບຢູ່. ພຣະເຈົ້າຊົງປະສົງໃຫ້ມີສຽງໜຶ່ງຖືກໄດ້ຍິນ ເພື່ອປຸກເຮົ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ລຸກຂຶ້ນສູ່ການກະທຳ.”

> “ແທນທີ່ຈະເປີດຈິດວິນຍານໃຫ້ຮັບລຳແສງແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງຈາກສະຫວັນ, ບາງຄົນກັບໄດ້ກຳລັງດຳເນີນງານໃນທາງກົງກັນຂ້າມ. ທັງໂດຍທາງສິ່ງພິມ ແລະຈາກແທ່ນປະກາດ ໄດ້ມີການນຳສະເໜີທັດສະນະກ່ຽວກັບການດົນໃຈຂອງພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງບໍ່ມີການຮັບຮອງຈາກພຣະວິນຍານ ຫຼືຈາກພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ແນ່ນອນຢ່າງຍິ່ງວ່າ ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດ ຫຼືຄະນະຄົນໃດ ຄວນຈະກ້ານຳທິດສະດີຕ່າງໆມາສະເໜີໃນເລື່ອງທີ່ສຳຄັນຍິ່ງເຊັ່ນນີ້ ໂດຍປາດສະຈາກ “ພຣະຢະໂຮວາກ່າວດັ່ງນີ້” ຢ່າງແຈ້ງແຈ້ງເພື່ອຄ້ຳຈຸນພວກເຂົາ. ແລະເມື່ອມະນຸດ, ຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຄວາມອ່ອນແອແຫ່ງມະນຸດ, ຖືກກະທົບໃນລະດັບຫຼາຍຫຼືນ້ອຍໂດຍອິດທິພົນແວດລ້ອມ, ແລະມີແນວໂນ້ມທີ່ສືບທອດມາ ແລະທີ່ປູກຝັງຂຶ້ນ ຊຶ່ງຫ່າງໄກຢ່າງຍິ່ງຈາກການເຮັດໃຫ້ເຂົາເປັນຄົນມີປັນຍາ ຫຼືມີຈິດໃຈຝັກໃຝ່ສະຫວັນ, ກ້າທີ່ຈະຟ້ອງຮ້ອງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຕັດສິນວ່າສ່ວນໃດເປັນພຣະທຳ ແລະສ່ວນໃດເປັນຂອງມະນຸດ, ພວກເຂົາກຳລັງທຳງານໂດຍປາດສະຈາກຄຳປຶກສາຂອງພຣະເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງໃຫ້ວຽກງານເຊັ່ນນັ້ນຈະເຈີນຮຸ່ງເຮືອງ. ຜົນຂອງມັນຈະເປັນຄວາມຫາຍນະ, ທັງຕໍ່ຜູ້ທີ່ພົວພັນຢູ່ໃນນັ້ນ ແລະຕໍ່ຜູ້ທີ່ຍອມຮັບມັນວ່າເປັນວຽກງານຈາກພຣະເຈົ້າ. ຄວາມກັງຂາໄດ້ຖືກປຸກເຮົ້າຂຶ້ນໃນຄວາມຄິດຂອງຫຼາຍຄົນ ໂດຍທິດສະດີຕ່າງໆທີ່ຖືກນຳສະເໜີກ່ຽວກັບລັກສະນະແຫ່ງການດົນໃຈ. ສັດຕະພາບທີ່ຈຳກັດ, ດ້ວຍທັດສະນະອັນຄັບແຄບ ແລະສາຍຕາສັ້ນຂອງເຂົາ, ຮູ້ສຶກວ່າຕົນເອງມີຄວາມສາມາດພໍທີ່ຈະວິຈານພຣະຄຳພີ, ໂດຍກ່າວວ່າ: ‘ຂໍ້ພຣະຄຳຕອນນີ້ຈຳເປັນ, ແລະຕອນນັ້ນບໍ່ຈຳເປັນ, ແລະບໍ່ໄດ້ດົນໃຈ.’”

> ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ປະທານຄໍາສັ່ງເຊັ່ນນັ້ນກ່ຽວກັບພຣະຄໍາພີພຣະສັນຍາເດີມ ຊຶ່ງເປັນພາກສ່ວນດຽວຂອງພຣະຄໍາພີທີ່ຜູ້ຄົນໃນສະໄໝຂອງພຣະອົງມີຢູ່. ຄໍາສອນຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກອອກແບບເພື່ອນໍາຄວາມຄິດຂອງເຂົາໄປສູ່ພຣະສັນຍາເດີມ ແລະເພື່ອນໍາຫົວຂໍ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ໄດ້ນໍາສະເໜີໄວ້ໃນນັ້ນໃຫ້ປາກົດຊັດເຈນຂຶ້ນ. ຕະຫຼອດຫຼາຍຍຸກຫຼາຍສະໄໝ ຊົນຊາດອິສຣາເອນໄດ້ແຍກຕົນເອງອອກຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມຄວາມຈິງອັນລ້ຳຄ່າທີ່ພຣະອົງໄດ້ຝາກໄວ້ແກ່ເຂົາ. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍຮູບແບບແລະພິທີກຳອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມງົມງາຍ ຊຶ່ງໄດ້ປິດບັງຄວາມໝາຍອັນແທ້ຈິງຂອງມັນ. ພຣະຄຣິດສະເດັດມາເພື່ອກໍາຈັດສິ່ງລົກລະເກະທີ່ໄດ້ບົດບັງປະກາຍຂອງມັນ. ພຣະອົງໄດ້ຈັດວາງຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ໃນກອບໃໝ່ ດັ່ງອັນມະນີອັນລ້ຳຄ່າ. ພຣະອົງຊົງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ກົງກັນຂ້າມກັບການດູຖູກການກ່າວຊ້ຳຄວາມຈິງເກົ່າແກ່ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍ ພຣະອົງສະເດັດມາເພື່ອໃຫ້ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນປາກົດອອກໃນພະລັງ ແລະຄວາມງາມອັນແທ້ຈິງຂອງມັນ ຊຶ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງມັນບໍ່ເຄີຍຖືກມະນຸດໃນສະໄໝຂອງພຣະອົງມອງເຫັນ. ໂດຍທີ່ພຣະອົງເອງເປັນພຣະຜູ້ນິພົນຂອງຄວາມຈິງທີ່ຖືກສໍາແດງເຫຼົ່ານີ້ ພຣະອົງຈຶ່ງສາມາດເປີດເຜີຍຄວາມໝາຍອັນແທ້ຈິງຂອງມັນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ ໂດຍປົດປ່ອຍເຂົາອອກຈາກການຕີຄວາມຜິດແລະທິດສະດີອັນເທັດທີ່ບັນດາຜູ້ນໍາໄດ້ຮັບໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເໝາະກັບສະພາບອັນບໍ່ໄດ້ຖືກຊໍາລະຖວາຍຂອງຕົນ ຄວາມຂາດແຄນຝ່າຍຈິດວິນຍານ ແລະການຂາດຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງໄດ້ປັດເອົາສິ່ງທີ່ໄດ້ປົດເອົາຊີວິດແລະພະລັງອັນສໍາຄັນອອກຈາກຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ ແລະໄດ້ປະທານມັນກັບຄືນແກ່ໂລກໃນຄວາມສົດໃໝ່ແລະພະລັງດັ່ງເດີມທັງໝົດ.

> “ຖ້າພວກເຮົາມີພຣະວິນຍານຂອງພຣະຄຣິດ ແລະເປັນຜູ້ຮ່ວມອອກແຮງງານກັບພຣະອົງ ກໍເປັນໜ້າທີ່ຂອງພວກເຮົາທີ່ຈະດຳເນີນງານຕໍ່ໄປໃນພາລະກິດທີ່ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອກະທຳ. ຄວາມຈິງທັງຫລາຍໃນພຣະຄຳພີໄດ້ກັບກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມແຈ້ງອີກໂດຍຈາຮີດປະເພນີ ຂົນທຳນຽມ ແລະຄຳສອນອັນເທັດ. ຄຳສອນອັນຜິດພາດຂອງສາດສະໜາສາດທີ່ເປັນນິຍົມໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນນັບພັນນັບໝື່ນກາຍເປັນຜູ້ສົງໄສ ແລະຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ. ມີຄວາມຜິດພາດ ແລະຄວາມຂັດແຍ່ງບໍ່ສອດຄ່ອງຫລາຍປະການ ທີ່ຄົນຈຳນວນຫລາຍປະນາມວ່າເປັນຄຳສອນຂອງພຣະຄຳພີ ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນພຽງການຕີຄວາມພຣະຄຳພີຢ່າງຜິດໆ ຊຶ່ງຖືກຮັບເອົາໃນຊ່ວງຫລາຍຍຸກແຫ່ງຄວາມມືດຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ. ຝູງຊົນຈຳນວນຫລາຍໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ຍຶດຖືຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຜິດກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ ເໝືອນດັ່ງຊາວຢິວທີ່ຖືກນຳຜິດໂດຍຄວາມຜິດພາດ ແລະຂົນທຳນຽມໃນສະໄໝຂອງພວກເຂົາ ຈົນມີຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຜິດກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ. ‘ຖ້າພວກເຂົາໄດ້ຮູ້ ພວກເຂົາຄົງບໍ່ໄດ້ຄຶງອົງພຣະຜູ້ເປັນອົງສະຫງ່າຣາສີໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ.’ ເປັນໜ້າທີ່ຂອງພວກເຮົາທີ່ຈະສຳແດງພຣະລັກສະນະອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ໂລກ. ແທນທີ່ຈະວິພາກວິຈານພຣະຄຳພີ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາສະແຫວງຫາ ໂດຍຄຳສອນ ແລະແບບຢ່າງ ທີ່ຈະນຳສະເໜີຄວາມຈິງອັນສັກສິດ ແລະໃຫ້ຊີວິດຂອງພຣະຄຳພີນັ້ນແກ່ໂລກ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະ ‘ປະກາດພຣະຄຸນອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ໄດ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານອອກຈາກຄວາມມືດ ເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ.’”

> “ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຕ່າງໆ ທີ່ໄດ້ຄ່ອຍໆ ແຊກຊຶມເຂົ້າມາຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຮົາ ໄດ້ນຳພາບຸກຄົນແລະຄຣິດຕະຈັກຕ່າງໆ ໃຫ້ຫ່າງອອກໄປຈາກຄວາມເຄົາລົບຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢ່າງບໍ່ຮູ້ສຶກຕົວ ແລະໄດ້ປິດກັ້ນລິດເດດຊຶ່ງພຣະອົງປາຖະໜາຈະປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ.”

> “ພວກພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອີຍ, ຈົ່ງໃຫ້ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ຕາມທີ່ມັນເປັນນັ້ນແທ້. ຢ່າໃຫ້ສະຕິປັນຍາຂອງມະນຸດອາດຫານທີ່ຈະຫຼຸດທອນພະລັງຂອງຖ້ອຍຄຳໃດໜຶ່ງໃນພຣະຄຳພີ. ຄຳປະກາດໂທດອັນເຄັ່ງຂຶມໃນພຣະນິມິດຄວນຈະເປັນຄຳເຕືອນແກ່ພວກເຮົາບໍ່ໃຫ້ຍືນຢູ່ເທິງຈຸດຍືນເຊັ່ນນັ້ນ. ໃນນາມແຫ່ງພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າສັ່ງທ່ານວ່າ: ‘ຈົ່ງຖອດເກີບອອກຈາກຕີນຂອງເຈົ້າ, ເພາະບ່ອນທີ່ເຈົ້າຢືນຢູ່ນັ້ນເປັນແຜ່ນດິນອັນບໍລິສຸດ.’” Testimonies, ເຫຼັ້ມ 5, 707–711.

Back to Articles