Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສິບຫົກ

ສັນຍາລັກ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 11, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ກ່ອນທີ່ເຮົາຈະກ່າວເຖິງບົດທີສາມຂອງພຣະທັມດານີເອນ, ເຮົາຈະພິຈາລະນາສັນຍະລັກທາງຄຳພະຍາກອນບາງປະການ ຊຶ່ງອາດຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາເຂົ້າໃຈບົດນັ້ນໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນຍິ່ງຂຶ້ນ. ດານີເອນ, ຮານານີຢາ, ມີຊາເອນ ແລະ ອາຊາຣີຢາ ໄດ້ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງນຳໃຊ້ເພື່ອເປັນຕົວແທນສັນຍະລັກຄຳພະຍາກອນຈຳເພາະບາງປະການ ຕາມບໍລິບົດທີ່ພວກເຂົາຖືກນຳໃຊ້. ໃນບົດທີໜຶ່ງ, ພວກເຂົາຖືກນຳສະເໜີເປັນຜູ້ມີຄຸນຄ່າສີ່ຄົນ ໂດຍບໍ່ມີການຈຳແນກແຕກຕ່າງ, ຈົນເຖິງຕອນທ້າຍຂອງບົດ ທີ່ດານີເອນຖືກລະບຸວ່າມີຂອງປະທານແຫ່ງ “ຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດ ແລະ ຄວາມຝັນທັງປວງ.”

> ສ່ວນເດັກໜຸ່ມທັງສີ່ຄົນນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຄວາມຮູ້ແລະຄວາມຊໍານານໃນວິຊາຄວາມຮູ້ແລະປັນຍາທຸກຢ່າງ; ແລະດານີເອນມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດແລະຄວາມຝັນທັງປວງ. ດານີເອນ 1:17.

ໃນບົດທີໜຶ່ງ, ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກຂອງ “ສີ່” ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍທົ່ວໂລກ. “ສີ່” ເປັນສັນຍະລັກທີ່ສື່ເຖິງທົ່ວໂລກ, ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດກໍາລັງເວົ້າເຖິງວັນສຸດທ້າຍ. ບັນດາຜູ້ມີຄຸນຄ່າທັງສີ່ໃນບົດທີໜຶ່ງເປັນຕົວແທນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະໃນຂໍ້ທີສິບເຈັດ ມີການແບ່ງແຍກລະຫວ່າງດານີເອນກັບຜູ້ມີຄຸນຄ່າອີກສາມຄົນເປັນຄັ້ງທໍາອິດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນສັນຍະລັກຂອງ “ການປະສົມປະສານສາມແລະໜຶ່ງ.”

ສັນຍະລັກຂອງ “ການປະສົມປະສານສາມ-ແລະ-ໜຶ່ງ” ປາກົດຊ້ຳໆຢູ່ພາຍໃນພຣະວາຈາທີ່ໄດ້ຮັບການດົນໃຈ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງຫຼາຍຄວາມຈິງ ຕາມແຕ່ບໍລິບົດ. ມັນເປັນຕົວແທນປະຫວັດຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1798, ແລະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອການປິດປະຕູແຫ່ງພຣະຄຸນ. ຂ່າວສານທັງສາມໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະຂະບວນການນັ້ນກໍຖືກຕິດຕາມໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີສີ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການປະສົມປະສານສາມ-ແລະ-ໜຶ່ງ.

ໃນບາງບັນບົດ, ມັນອາດເປັນຕົວແທນເຖິງຂະບວນການແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນປະຫວັດຂອງກຸ່ມ Millerite ດ້ວຍເລກໜຶ່ງ, ປະສົມປະສານກັບຂະບວນການແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍເລກສາມ. ດັ່ງນັ້ນ, “ການປະສົມປະສານສາມ-ໜຶ່ງ” ກໍອາດຖືກສະແດງໄດ້ເຊັ່ນກັນວ່າເປັນ “ການປະສົມປະສານໜຶ່ງ-ສາມ”. “ການປະສົມປະສານສາມ-ໜຶ່ງ” ໃນເຊີງສັນຍະລັກທຳງານເປັນສັນຍະລັກໄດ້ທັງໂດຍໃຫ້ໜຶ່ງ—ນຳໜ້າສາມ, ຫຼືໂດຍໃຫ້ສາມ—ນຳໜ້າໜຶ່ງ. ໃນເຕົາໄຟຂອງ Nebuchadnezzar, ໃນບົດທີສາມຂອງພຣະທຳ Daniel, ເຮົາເຫັນບຸກຄົນຜູ້ຄູ່ຄວນສາມຄົນກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນຄົນທີສີ່ຜູ້ຊຶ່ງຄ້າຍກັບພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ແລະຊາຍສາມຄົນນີ້ ຄື ຊາດຣາກ ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ໄດ້ລົ້ມລົງທັງທີ່ຖືກມັດຢູ່ ໃນທ່າມກາງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງແຮງ. ແລ້ວກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ ກໍຊົງປະຫລາດພຣະທັຍ ແລະຊົງລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະຊົງກ່າວຕໍ່ບັນດາທີ່ປຶກສາຂອງພຣະອົງວ່າ, ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ໂຍນຊາຍສາມຄົນທີ່ຖືກມັດໄວ້ເຂົ້າໄປໃນທ່າມກາງໄຟບໍ? ພວກເຂົາທູນຕອບກະສັດວ່າ, ເປັນຄວາມຈິງ ໂອ ຂ້າແຕ່ກະສັດ. ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຕອບວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາເຫັນຊາຍສີ່ຄົນບໍ່ຖືກມັດ ເດີນຢູ່ໃນທ່າມກາງໄຟ ແລະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບອັນຕະລາຍເລີຍ; ແລະຮູບລັກຂອງຄົນທີ່ສີ່ນັ້ນ ເປັນດັ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ດານີເອນ 3:23–25.

ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍວ່າ ມີເຫດຜົນອັນສົມບູນຝ່າຍພຣະເຈົ້າ ແລະຂໍ້ເທັດຈິງທາງປະຫວັດສາດອັນແນ່ນອນ ທີ່ຈະບອກແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ເປັນເພາະເຫດໃດດານີເອນຈຶ່ງບໍ່ຖືກກ່າວເຖິງວ່າຢູ່ໃນພິທີນະມັດສະການຮູບຄໍາໃນບົດທີສາມ, ແຕ່ເຫດຜົນຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນປະການໜຶ່ງກໍຄືວ່າ ຖ້າດານີເອນໄດ້ຢູ່ໃນເຫດການນັ້ນ, ທ່ານກໍຈະໄດ້ທໍາລາຍສັນຍະລັກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງການປະສົມປະສານສາມແລະໜຶ່ງໃນເຕົາໄຟທີ່ລຸກໂຊນ. ໃນກໍລະນີຂອງກິເດໂອນ, ມີກິເດໂອນ ແລະກອງສາມກອງຂອງທ່ານ ແຕ່ລະກອງມີຊາຍໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນ. ພຣະຄຣິດມັກຢູ່ກັບສາວົກສາມຄົນ.

> ຫຼັງຈາກຫົກວັນແລ້ວ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງພາເປໂຕ, ຢາໂກໂບ, ແລະໂຢຮັນນ້ອງຊາຍຂອງຢາໂກໂບ ຂຶ້ນໄປເທິງພູສູງແຫ່ງໜຶ່ງຕ່າງຫາກ; ແລະພຣະອົງຊົງປ່ຽນພຣະກາຍຕໍ່ໜ້າເຂົາທັງຫຼາຍ: ພຣະພັກຂອງພຣະອົງສ່ອງແຈ້ງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະສະພັງຂອງພຣະອົງຂາວດັ່ງແສງສະຫວ່າງ. ມັດທາຍ 17:1, 2.

ໜຶ່ງ-ແລະ-ສາມ, ຫຼື ສາມ-ແລະ-ໜຶ່ງ; ນີ້ເປັນສັນຍະລັກດຽວກັນ, ເພາະວ່າທັງໝົດລ້ວນແຕ່ເປັນຕົວແທນອົງປະກອບບາງຢ່າງທາງຄຳພະຍາກອນຂອງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະວັນສຸດທ້າຍນັ້ນກໍແມ່ນວັນແຫ່ງການພິພາກສາ. ວັນແຫ່ງການພິພາກສາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798, ພ້ອມກັບການປະກາດວ່າການພິພາກສາສືບສວນຈະເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 22 ເດືອນຕຸລາ 1844 ແລະວັນແຫ່ງການພິພາກສາຍັງຄົງດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະເລີ່ມປິດລົງໃນກົດວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ເມື່ອການພິພາກສາລົງໂທດຂອງພຣະເຈົ້າເລີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນເປັນລຳດັບ ຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງຢ່າງສົມບູນ ແລະ ໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະບັງເກີດຂຶ້ນ. ໃນເຕົາໄຟຂອງເນບູກາດເນັດຊາ, ບຸກຄົນຜູ້ສົມຄວນທັງສາມ, ຜູ້ທີ່ຕໍ່ມາໄດ້ມີພຣະຄຣິດມາເຂົ້າຮ່ວມ, ເປັນຕົວແທນຂອງທຸງໝາຍ. ໃນພິທີອຸທິດຮູບປັ້ນຄຳນັ້ນ, ບັນດາຊາດທັງໝົດທີ່ປະກອບເປັນອານາຈັກຂອງເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມຢູ່ພ້ອມ.

> ແລະພຣະອົງຈະຊູທຸງໝາຍໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍຈາກທີ່ໄກ, ແລະຈະຜິວເອີ້ນພວກເຂົາຈາກສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເບິ່ງແມ, ພວກເຂົາຈະມາຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍຄວາມໄວພິເສດ. ອິຊາຢາ 5:26.

ເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍຂອງດານີເອນ ເປັນອີກສັນຍາລັກອັນສໍາຄັນທີ່ຕ້ອງຮັບຮູ້ ແລະພົບເຫັນຢ່າງຊໍ້າໆໃນພຣະວັດຈະນະທີ່ດົນໃຈໄວ້. ຕັ້ງແຕ່ເຢໂຮຍາຄີມເຖິງກະສັດໄຊຣັດ ເປັນຕົວແທນຂອງເຈັດສິບປີຕົວຈິງແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍຂອງດານີເອນ. ໃນ 2 Chronicles ເຈັດສິບປີນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ແຜ່ນດິນຈະໄດ້ພັກ ແລະຊື່ນຊົມສະບາໂຕຂອງມັນ. ໃນ Isaiah 23 ເຈັດສິບປີນັ້ນເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ຕັ້ງແຕ່ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ພວກມັນຍັງເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານຂອງເຂົາສັດແຫ່ງລັດທິຣີພັບລິກັນ ແລະເຂົາສັດແຫ່ງໂປຣເຕສແຕນແທ້. Sister White ຈັດໃຫ້ເຈັດສິບປີນີ້ສອດຄ່ອງກັບໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງຍຸກມືດຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ.

> “ໃນວັນນີ້ ຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າມີເສຣີພາບທີ່ຈະດຳເນີນແຜນການອັນຊົງສູງສົ່ງຂອງສະຫວັນເພື່ອຄວາມລອດຂອງມະນຸດຊາດທີ່ຫຼົງຫາຍໄປໃຫ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຕະຫຼອດຫຼາຍສັດຕະວັດ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ທົນທຸກພາຍໃຕ້ການຈຳກັດເສຣີພາບຂອງພວກເຂົາ. ການປະກາດຂ່າວປະເສີດໃນຄວາມບໍລິສຸດດັ່ງເດີມຂອງມັນຖືກຫ້າມໄວ້, ແລະບັນດາໂທດອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດກໍໄດ້ຖືກນຳມາລົງແກ່ຜູ້ທີ່ກ້າຝ່າຝືນຄຳບັນຊາຂອງມະນຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ສວນອະງຸ່ນຝ່າຍສິນທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເກືອບຈະຖືກປະປ່ອຍໃຫ້ຫວ່າງເປົ່າໂດຍສິ້ນເຊີງ. ປະຊາຊົນຖືກລິດຮອນຈາກແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມມືດແຫ່ງຄວາມຜິດພາດແລະຄວາມງົມງາຍຂູ່ວ່າຈະລຶບລ້າງຄວາມຮູ້ເກືອບທັງໝົດເກື່ອນກັບສາສະໜາທີ່ແທ້ຈິງ. ຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໃນຊ່ວງເວລາອັນຍາວນານແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຢ່າງບໍ່ຜ່ອນຜັນນີ້ ຕົກຢູ່ໃນການເປັນເຊື່ອຢ່າງແທ້ຈິງ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບບັນດາບຸດຫຼານຂອງອິສຣາເອນທີ່ຖືກກັກເປັນເຊື່ອໄວ້ໃນບາບີໂລນໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການຖືກກວາດໄປເປັນເຊື່ອ.” Prophets and Kings, 714.

ເມື່ອເຂົ້າໃຈແລ້ວວ່າ ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກ ເຈັດສິບປີນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງຍຸກມືດດ້ວຍ ແລ້ວ ຕົວຢ່າງຂອງ “ສາມປີເຄິ່ງ”, ຫຼື “ສີ່ສິບສອງເດືອນ”, ຫຼື “ກາລະໜຶ່ງ, ກາລະສອງ ແລະ ເຄິ່ງກາລະ” ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແທນຍຸກມືດນັ້ນ ກໍຂະຫຍາຍຄວາມໝາຍແລະການນຳໃຊ້ຂອງເຈັດສິບປີອັນເປັນສັນຍະລັກນັ້ນ.

ໃນພຣະຄຳພີດານີເອນ, ເຈັດສິບປີໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນຊ່ວງເວລາຕັ້ງແຕ່ການປະທານອຳນາດແກ່ຂ່າວສານທຳອິດຈົນເຖິງການພິພາກສາ. ຊ່ວງເວລານັ້ນມີຢູ່ໃນທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບອັນສັກສິດ, ແລະໃນການນີ້ ເຈັດສິບປີເປັນຕົວແທນຂອງແນວຄວາມຈິງອື່ນໆ ທີ່ບໍ່ໄດ້ເນັ້ນອົງປະກອບເລື່ອງເວລາ, ແຕ່ກ່າວເຖິງຈຸດປະສົງຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ, ຊ່ວງເວລາເຈັດສິບປີຖືກມາລາກີນຳສະເໜີວ່າເປັນຊ່ວງເວລາເມື່ອຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຊຳລະລ້າງບັນດາບຸດຂອງເລວີ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງການຊຳລະລ້າງພວກເລວີຂອງມາລາກີເຂົ້າກັບການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງຂອງພຣະຄຣິດ. ຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນຍັງເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ມັນຍັງເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ຝົນປາຍຖືກເທລົງຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ. ຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນຍັງເປັນເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ຊ່ວງເວລານີ້ຍັງເປັນ “ວັນແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ” ໃນຄຳພະຍາກອນ, ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະຊຶ່ງກໍແມ່ນ “ວັນຂອງວັນຊະບາໂຕ” ອີກດ້ວຍ. ຊ່ວງເວລານີ້ປະກອບມີເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ ແລະ ເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມ, ຊຶ່ງທັງສອງຢ່າງລ້ວນເປັນອົງປະກອບຂອງ “ເຈັດເທື່ອ.”

ໃນພຣະທຳດານີເອນ, ເຢໂຮຢາຄີມເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງການຮັບອຳນາດຂອງຂ່າວສານທຳອິດ. ເມື່ອພິຈາລະນາໃນຄວາມສຳພັນກັບກະສັດສອງອົງທີ່ຕາມຫຼັງມາ, ລາວເປັນພຽງແຕ່ອົງທຳອິດໃນສາມທູດສະຫວັນທີ່ນຳໄປສູ່ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງທີ່ການພິພາກສາ. ໄຊຣັສເປັນສັນຍະລັກບໍ່ພຽງແຕ່ຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ລາວຍັງເປັນ “ໝາຍສຳຄັນ” ຂອງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນດ້ວຍ. ດານີເອນເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງການປະສົມກັນແບບສາມແລະໜຶ່ງ, ແລະ ຍັງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການເປັນຕົວແທນທົ່ວໂລກສີ່ປະການຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ດານີເອນຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາ ແລະ ລາວຍັງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງໂຢຮັນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ລາວຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ຊື່ “ດານີເອນ” ໝາຍຄວາມວ່າ “ຜູ້ພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ”, ຫຼື “ພຣະເຈົ້າແຫ່ງການພິພາກສາ”, ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງການພິພາກສາ, ແລະ ຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງລາວໂອດີເຊຍດ້ວຍ, ເພາະວ່າ ລາວໂອດີເຊຍ ໝາຍຄວາມວ່າ “ປະຊາຊົນທີ່ຖືກພິພາກສາ” ຫຼື “ປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ການພິພາກສາ”. ການພິພາກສາຂອງລາວໂອດີເຊຍ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ຕັ້ງຢູ່ເທິງການປະຕິເສດຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນພຣະທຳດານີເອນ.

ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນສັນຍະລັກທັງຂອງເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນ ແລະ ເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະ ທ່ານຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາຕັ້ງແຕ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຈົນເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງມັນ. ເມື່ອພວກເຮົາມາເຖິງພຣະທຳດານີເອນ ບົດ 4 ແລະ 5, ພວກເຮົາຈະພົບວ່າ ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງອວສານ” ໃນປີ 1798, ແລະ ເບນຊັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງດຸດດັ່ງລູກແກະທີ່ໄດ້ຮັບການກັບໃຈໃໝ່ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ “ເຈັດກາລະ” ແຫ່ງການລົງໂທດ, ແຕ່ບຸດຂອງລາວກັບລົງເອີຍໂດຍເວົ້າດຸດດັ່ງມັງກອນ ກ່ອນໜ້າການພິນາດຂອງຕົນພຽງເລັກນ້ອຍ.

> “ແກ່ຜູ້ປົກຄອງຄົນສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນ, ດັ່ງທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນຖານະເປັນແບບຢ່າງແກ່ຜູ້ປົກຄອງຄົນທຳອິດຂອງມັນ, ໄດ້ມາເຖິງຄຳພິພາກສາຈາກພະຍາມເຝົ້າລະວັງແຫ່ງສະຫວັນ: ‘ໂອ້ ກະສັດເອີຍ,... ຄຳນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ພະອົງແລ້ວ; ອານາຈັກໄດ້ຖືກຍຶດໄປຈາກພະອົງແລ້ວ.’ ດານີເອນ 4:31.” Prophets and Kings, 533.

ດານີເອນ ບົດທີໜຶ່ງ ເປັນຕົວແທນປະຫວັດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ຈາກວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນໄລຍະຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນບັນດາຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ຊຶ່ງຍັງເປັນຕົວແທນສັນຍະລັກຄຳພະຍາກອນອັນທີສອງຂອງປະຫວັດຂອງສະຫະລັດ ຈາກປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ບາງທີ ການນໍາສະແດງທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດຂອງດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ກໍຄື ມັນເປັນສິ່ງທໍາອິດທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນປຶ້ມຄໍາພະຍາກອນທີ່ປະກອບດ້ວຍພຣະທັມດານີເອນ ແລະ ພຣະທັມພຣະນິມິດຄວບຄູ່ກັນ. ມັນເປັນການທົດສອບຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນປະການທໍາອິດໃນສາມປະການ ທີ່ນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນຈໍາເປັນຕ້ອງຊໍານານ. ມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ຈໍາຕ້ອງ “ກິນ” ເພື່ອຈະຜ່ານການທົດສອບຕໍ່ໆໄປ.

ໃນ Early Writings, ດັ່ງທີ່ໄດ້ອ້າງເຖິງແລ້ວຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງໃນບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້, ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນໃນປະຫວັດຂອງພຣະຄຣິດໄວ້ໃນຫຍໍ້ໜຶ່ງ, ແລະໃນຫຍໍ້ຖັດໄປນາງໄດ້ລະບຸຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerite. ນາງລະບຸວ່າ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນ, ບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູໄດ້. ຫຍໍ້ຖັດໄປນັ້ນເປີດໃຫ້ຜູ້ທີ່ປະສົງຈະເຫັນ ໄດ້ເຫັນວ່າ ການທົດສອບທຳອິດສຳລັບພວກ Millerite ແມ່ນ William Miller, ຜູ້ທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າເປັນຕົວແທນໂດຍທັງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ເອລີຢາ. ພະຍານສອງຄົນແຫ່ງການທົດສອບທຳອິດນັ້ນ ສະຖາປະນາວ່າ Daniel ບົດທີໜຶ່ງ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ. ຖ້າບົດທີໜຶ່ງຖືກປະຕິເສດ ກໍຈະບໍ່ສາມາດມີປະໂຫຍດໃດໆຈາກບົດທີສອງແລະບົດທີສາມໄດ້.

ພຣະເຢຊູ ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ໄດ້ຕິດຕາມໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໃນປະຫວັດສາດຂອງຕົນຕາມລຳດັບ. ຫຼັງຈາກພຣະເຢຊູ ກໍແມ່ນການພິພາກສາແຫ່ງກາງແຂນ, ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ໄດ້ມາເຖິງເມື່ອການພິພາກສາສືບສວນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກສາວົກທີ່ກາງແຂນ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຄວາມຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ແມ່ນເອລີຢາ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ວິນລຽມ ມິນເລີ, ແຕ່ມັນບໍ່ອາດຖືກແຍກອອກຈາກບົດທີສອງ ແລະ ບົດທີສາມໄດ້. ບົດເຫຼົ່ານັ້ນເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ແມ່ນຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານການທົດສອບແບບຄຳພະຍາກອນສາມຂັ້ນຢູ່ສະເໝີ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດ ແລະ ຈາກນັ້ນແຍກຜູ້ນະມັດສະການອອກເປັນສອງຈຳພວກ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າບົດທັງສາມນັ້ນຖືກແຍກອອກຈາກກັນ ມັນກໍຈະເປັນຂ່າວປະເສີດອື່ນ.

> ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາເອງ ຫຼືທູດສະຫວັນອົງໃດໜຶ່ງຈາກສະຫວັນ ຈະມາປະກາດຂ່າວປະເສີດອື່ນໃດແກ່ທ່ານ ນອກເໜືອຈາກຂ່າວປະເສີດທີ່ພວກເຮົາໄດ້ປະກາດແກ່ທ່ານແລ້ວ ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງ. ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ ຖ້າຜູ້ໃດປະກາດຂ່າວປະເສີດອື່ນໃດແກ່ທ່ານ ນອກເໜືອຈາກທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບໄວ້ແລ້ວ ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງ. ຄາລາເຕຍ 1:8, 9.

ດານີເອນ ບົດທີ 1 ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ໃຫ້ມາເຖິງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ, ແລະມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງສຽງຜູ້ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານດ້ວຍ. ຖິ່ນກັນດານນັ້ນຖືກສະແດງເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ, ໃນເວລາທີ່ສະຖານນະມັດສະການ ແລະກອງພົນກໍາລັງຖືກຢຽບຢໍ່າລົງພາຍໃຕ້ຕີນ. ໃນດານີເອນ ບົດທີ 1, ດານີເອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ, ຖືກກະຈັດກະຈາຍ ແລະຕົກເປັນທາດ. ຂໍ້ຄວາມຂອງບົດທີ 1 ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຂໍ້ຄວາມຂອງບົດທີ 2, ໃນທີ່ນັ້ນພຣະຄຣິດຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບບັນດາບຸດຂອງເລວີ. ບັນດາບຸດຂອງເລວີຖືກລະບຸວ່າເປັນສັນຍາລັກຂອງຊົນຊາດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຍືນຢັດຢ່າງສັດຊື່ຄຽງຂ້າງໂມເຊ ໃນວິກິດແຫ່ງຮູບເຄົາລົບຄໍາຂອງອາໂຣນ, ແລະດານີເອນ ບົດທີ 3 ກໍເປັນວິກິດເລື່ອງຮູບເຄົາລົບຄໍາເຊັ່ນກັນ.

ຊາດຣາກ ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ເປັນດັ່ງພວກເລວີຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄວ້ລ່ວງໜ້າ ກ່ອນການທົດສອບເລື່ອງ “ຮູບສັດຮ້າຍ” ຂອງຮູບປັ້ນຄຳ. ໃນພິທີນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຜູ້ຈັດຫາວົງດົນຕີ, ຍິງແພດແຫ່ງເມືອງຕີໂຣຮ້ອງບົດເພງ, ແລະ ອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານທີ່ໄດ້ຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອ ກໍກົ້ມລົງນະມັດສະການ ແລ້ວຈຶ່ງເຕັ້ນລຳດ້ວຍຮ່າງກາຍເປືອຍເປົ່າຕາມສຽງດົນຕີອ້ອມຮູບປັ້ນຄຳ.

ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ເປັນພຣະທຳຫົວດຽວກັນ, ແລະ ພຣະຄຣິດໃນຖານະເປັນ Alpha ແລະ Omega ກໍກຳລັງເປີດຕາປະທັບຂອງພຣະທຳເຫຼັ້ມນັ້ນຢູ່ໃນບັດນີ້, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ຄວາມຈິງປະການທຳອິດທີ່ພຣະອົງຊົງວາງໄວ້ໃນພຣະທຳເຫຼັ້ມນັ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ. ສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ. ຄວາມຈິງຕ່າງໆທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງນັ້ນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່ ຈະຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມສົມບູນເມື່ອເປັນທີ່ຮັບຮູ້ວ່າ ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດແລ້ວໃນສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນ. ໃນພຣະນິມິດ 14 ຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນຖືກລະບຸວ່າເປັນຂ່າວປະເສີດອັນຖາວອນ, ແລະ ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນກຳລັງບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງຂ່າວສານທີ່ຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກທັງສິ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ໃນສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນ, ປະສົບການຂອງບັນດາຊາຍແລະຍິງຜູ້ນຳຂ່າວສານນັ້ນໄປສູ່ໂລກ ຖືກຖ່າຍທອດໄວ້ເປັນພາບປະກອບ. ພຣະນິມິດ 14 ແມ່ນແນວຄວາມຈິງພາຍນອກ, ຊຶ່ງໃຊ້ສັນຍະລັກເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ. ຂ່າວປະເສີດອັນຖາວອນ ແລະ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນແຕ່ລະອົງໃນສາມອົງນັ້ນ ຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມສົມບູນໂດຍແນວຄວາມຈິງພາຍໃນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນ.

ສາມບົດທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງອັນອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ, ແລະໃນບັນດາຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນມີຢູ່ປະການໜຶ່ງວ່າ ຂ່າວສານທັງສາມເປັນຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍການທົດສອບດ້ານອາຫານ, ຕາມມາດ້ວຍການທົດສອບດ້ານການເບິ່ງເຫັນ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນດ້ວຍການທົດສອບແບບລິດມັດ. ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສວ່າ ຍັງມີວິທີອື່ນໆໃນການຕັ້ງຊື່ໃຫ້ແກ່ການທົດສອບທັງສາມນັ້ນ, ແຕ່ປ້າຍຊື່ເຫຼົ່ານັ້ນສາມາດເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນໃນບົດທີໜຶ່ງ, ແລະຍັງສາມາດເຫັນໄດ້ອີກໃນບົດທີໜຶ່ງຫາບົດທີສາມ. ສາມບົດນີ້ຈຳຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ຮ່ວມກັນເປັນສັນຍາລັກອັນດຽວ.

> “ຂໍ້ຄວາມທຳອິດແລະຂໍ້ຄວາມທີສອງໄດ້ຖືກປະກາດໃນປີ 1843 ແລະ 1844, ແລະໃນບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ພາຍໃຕ້ການປະກາດຂອງຂໍ້ຄວາມທີສາມ; ແຕ່ຂໍ້ຄວາມທັງສາມຍັງຈະຕ້ອງຖືກປະກາດຕໍ່ໄປ. ບັດນີ້ກໍສຳຄັນຈຳເປັນບໍ່ຍິ່ງຢ່ອນໄປກວ່າເມື່ອກ່ອນ ທີ່ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງຖືກທວນຄືນແກ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ. ໂດຍປາກກາແລະດ້ວຍສຽງ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງປ່າວປະກາດຂໍ້ຄວາມນີ້ ໂດຍສະແດງລຳດັບຂອງມັນ ແລະການນຳໃຊ້ຂອງຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ນຳພວກເຮົາມາເຖິງຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຈະມີຂໍ້ຄວາມທີສາມບໍ່ໄດ້ ຫາກບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມທຳອິດແລະທີສອງ. ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານີ້ພວກເຮົາຈະຕ້ອງນຳສົ່ງແກ່ໂລກຜ່ານສິ່ງພິມຕ່າງໆ ແລະຜ່ານການບັນຍາຍ ໂດຍສະແດງຕາມແນວປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ.” Selected Messages, ເຫຼັ້ມ 2, 104, 105.

ບໍ່ສຳຄັນວ່າລະຫວ່າງປະຫວັດສາດທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງຂອງບົດທີສອງ ແລະ ບົດທີສາມ ຈະມີພຽງໜຶ່ງມື້, ຫຼື ໜຶ່ງອາທິດ, ຫຼື ຊາວປີກໍຕາມ, ທັງສອງບົດນີ້ກຳລັງສະແດງໃນເຊີງສັນຍະລັກເຖິງການທົດສອບສາມປະການທີ່ດຳເນີນໄປຕາມລຳດັບ. ເນບູກາດເນັດຊາຖືກເຮັດໃຫ້ຕາພຣ່າ ແລະ ປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ພຣະເຈົ້າໂດຍຜ່ານຜູ້ພະຍາກອນດານີເອນ ສາມາດຮູ້ຄວາມຝັນຂອງພຣະອົງ ແລະ ໃຫ້ການຕີຄວາມຄວາມຝັນນັ້ນຢ່າງໜັກແນ່ນ່າເຊື່ອຖື ຈົນອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ແຕ່ພຽງວ່າເປັນຄວາມຈິງ. ແຕ່ໃນບົດທີສາມ ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ລົ້ມເຫລວໃນການທົດສອບປະການທີສອງຂອງບົດທີສອງ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ຕັດສິນໃຈຍົກຄວາມປາຖະໜາອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງຂອງມະນຸດຂອງຕົນ ໃຫ້ຢູ່ເໜືອການສຳແດງອັນມະຫັດສະຈັນແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ຊີ້ແຈງຄວາມໝາຍອັນເປັນພຣະຂອງຄວາມຝັນລັບນັ້ນ.

ໃນການຕັ້ງຮູບຄຳຂຶ້ນໃນບົດທີສາມ, ລາວໄດ້ສອບບໍ່ຜ່ານບົດທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍອັນທີສາມ. ຊາດຣັກ, ເມຊັກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ໄດ້ຜ່ານບົດທົດສອບນັ້ນ. ເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ທີ່ສົມຄວນທັງສາມໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ສາມບົດທຳອິດຂອງດານີເອນຈຳເປັນຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈໃນບໍລິບົດຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່. ແມ່ນແຕ່ສາມບົດນີ້ຈະເບິ່ງງ່າຍພຽງໃດກໍຕາມ, ເພາະມັນຊັດເຈນຈົນໂດຍທົ່ວໄປຖືກນຳໃຊ້ເປັນເລື່ອງລາວສຳລັບເດັກຄຣິດສະຕຽນ, ແທ້ຈິງແລ້ວມັນອາດຈະເປັນສາມບົດທີ່ເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກັບພຣະຄຳພີດານີເອນ ບົດທີສາມ ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

> “ຄວາມຫຍິ່ງຈອງຫອງແລະການຂົ່ມເຫັງທີ່ເຫັນໄດ້ໃນແນວທາງທີ່ກະສັດຕ່າງຊາດ ເນບູຄາດເນດຊາ ໄດ້ດຳເນີນນັ້ນ ກຳລັງຖືກ ແລະຈະຍັງຄົງຖືກ ສະແດງອອກໃນຍຸກຂອງພວກເຮົາ. ປະຫວັດສາດຈະຊ້ຳຮອຍເດີມ. ໃນຍຸກນີ້ ບົດທົດສອບຈະຢູ່ທີ່ປະເດັນການຖືຮັກສາວັນສະບາໂຕ. ຈັກກະວານແຫ່ງສະຫວັນເຝົ້າເບິ່ງມະນຸດທັງຫຼາຍຢຽບຍ່ຳກົດບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຮວາ ເຮັດໃຫ້ອະນຸສອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືເຄື່ອງໝາຍລະຫວ່າງພຣະອົງກັບປະຊາຊົນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຄ່າ ເປັນສິ່ງທີ່ຄວນຖືກດູໝິ່ນ ໃນຂະນະທີ່ວັນສະບາໂຕຄູ່ແຂ່ງໜຶ່ງຖືກຍົກຊູຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຮູບທອງຄຳອັນໃຫຍ່ໃນທົ່ງດູຣາເຄີຍຖືກຍົກຊູຂຶ້ນນັ້ນ. ມະນຸດທັງຫຼາຍຜູ້ອ້າງຕົນວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ຈະເອີ້ນຮ້ອງໃຫ້ໂລກຖືຮັກສາວັນສະບາໂຕປອມນີ້ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ. ທຸກຄົນທີ່ປະຕິເສດຈະຖືກວາງໄວ້ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍອັນກົດຂີ່. ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບລຶກແຫ່ງຄວາມອະທຳ ເປັນການວາງແຜນຂອງບັນດາອຳນາດຊາຕານ ຊຶ່ງຖືກນຳໄປສູ່ການປະຕິບັດໂດຍຄົນແຫ່ງບາບ.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.

Back to Articles