Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສິບແປດ

ຄໍາເຕືອນຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນແກ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ: ການພັນລະນາເຊີງສັນຍະລັກຂອງເຫດການໃນຍຸກສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 5, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ເຈັດປີແຫ່ງຄຳເຕືອນນັບແຕ່ປີ 63 ຈົນເຖິງປີ 70 ທີ່ຖືກປະກາດໂດຍຊາຍຜູ້ທີ່ໄດ້ “ຂຶ້ນລົງຕາມຖະໜົນໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ປະກາດເຖິງຄວາມວິບັດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງເມືອງນັ້ນ,” ໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍຄຳເຕືອນທີ່ຖືກໃຫ້ແກ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເປັນເວລາສາມປີເຄິ່ງ ຄືກ່ອນອື່ນໝົດໃນພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະຕໍ່ມາອີກສາມປີເຄິ່ງໃນພັນທະກິດຂອງພວກສາວົກ. ບົດຄວາມກ່ອນໜ້າໄດ້ຊີ້ບອກແລ້ວວ່າ ການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມອາດຈະຖືກນຳມາໃຫ້ບັງເກີດໄດ້ຕັ້ງແຕ່ເວລາການຖືກຄຶງໄວ້ເທິງກາງແຂນ ຫຼືຕໍ່ມາໃນເວລາການເອົາຫີນຂວ້າງສະເຕຟາໂນ, ແຕ່ຄວາມອົດທົນຍາວນານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເລື່ອນການພິພາກສາຂອງພຣະອົງເໜືອເມືອງ ແລະປະຊາຊົນນັ້ນອອກໄປ.

> “ແລະບໍ່ວ່າມັນຈະຕົກໃສ່ຜູ້ໃດ, ມັນກໍຈະບົດຜູ້ນັ້ນໃຫ້ແຫຼກເປັນຜົງ.” ປະຊາຊົນຜູ້ປະຕິເສດພຣະຄຣິດ ອີກບໍ່ດົນກໍຈະໄດ້ເຫັນນະຄອນແລະຊາດຂອງພວກເຂົາຖືກທຳລາຍ. ສະຫງ່າລາສີຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຫັກທຳລາຍ ແລະກະຈັດກະຈາຍໄປດັ່ງຝຸ່ນຜົງຕໍ່ໜ້າລົມ. ແລະສິ່ງໃດເປັນຕົວການທີ່ທຳລາຍຊາວຢິວ? ກໍຄືຫີນນັ້ນເອງ ຊຶ່ງຖ້າພວກເຂົາໄດ້ສ້າງເທິງມັນ ມັນຄົງຈະເປັນຄວາມປອດໄພຂອງພວກເຂົາ. ມັນຄືຄວາມດີຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກໝິ່ນປະໝາດ, ຄວາມຊອບທຳທີ່ຖືກປະຕິເສດ, ຄວາມເມດຕາທີ່ຖືກເບິ່ງເບົາ. ມະນຸດຕັ້ງຕົນເອງຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ຄວນຈະເປັນຄວາມລອດພົ້ນຂອງພວກເຂົາ ກັບກາຍເປັນການທຳລາຍຂອງພວກເຂົາ. ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ເພື່ອຊີວິດ ພວກເຂົາກັບພົບວ່າມັນເປັນໄປເພື່ອຄວາມຕາຍ. ໃນການຕຶງພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນຂອງຊາວຢິວ ມີການທຳລາຍກຸງເຢຣູຊາເລັມລວມຢູ່ດ້ວຍ. ເລືອດທີ່ຫຼັ່ງລົງເທິງການວາຣີ ແມ່ນນ້ຳໜັກທີ່ຖ່ວງພວກເຂົາໃຫ້ຈົມລົງສູ່ຄວາມພິນາດ ທັງສຳລັບໂລກນີ້ ແລະໂລກທີ່ຈະມາ. ດັ່ງນັ້ນກໍຈະເປັນໃນວັນໃຫຍ່ສຸດທ້າຍ, ເມື່ອການພິພາກສາຈະຕົກລົງເທິງຜູ້ທີ່ປະຕິເສດພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອນັ້ນ ພຣະຄຣິດ, ສີລາແຫ່ງການສະດຸດຂອງພວກເຂົາ, ຈະປາກົດແກ່ພວກເຂົາເປັນພູເຂົາແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ. ສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະພັກຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງເປັນຊີວິດແກ່ຜູ້ຊອບທຳ ຈະເປັນໄຟທີ່ເຜົາຜານແກ່ຄົນອະທຳ. ເພາະຄວາມຮັກທີ່ຖືກປະຕິເສດ, ພຣະຄຸນທີ່ຖືກໝິ່ນປະໝາດ, ຄົນບາບຈະຖືກທຳລາຍ.

> “ໂດຍອຸປະມາຫຼາຍປະການ ແລະຄຳເຕືອນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງສະແດງວ່າ ຜົນອັນໃດຈະເກີດແກ່ຊາວຢິວເນື່ອງຈາກການປະຕິເສດພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ ພຣະອົງກຳລັງຕັດກັບທຸກຄົນໃນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບພຣະອົງເປັນພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງຕົນ. ຄຳເຕືອນທຸກປະການແມ່ນສຳລັບພວກເຂົາ. ພຣະວິຫານທີ່ຖືກລົບຫຼູ່, ບຸດຊາຍຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ຊາວສວນເຊົ່າຜູ້ບໍ່ສັດຊື່, ນາຍຊ່າງກໍ່ສ້າງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໝິ່ນປະໝາດ, ລ້ວນມີສິ່ງຄູ່ຂະໜານຂອງມັນຢູ່ໃນປະສົບການຂອງຄົນບາບທຸກຄົນ. ຖ້າຫາກວ່າເຂົາບໍ່ກັບໃຈ, ຄວາມພິນາດທີ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ລາງບອກໄວ້ລ່ວງໜ້າ ຈະເປັນສ່ວນຂອງເຂົາ.” The Desire of Ages, 600.

ໄລຍະເວລາເຈັດປີທີ່ຊາຍຜູ້ນັ້ນເປັນພະຍານແກ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ໄດ້ຖືກແບ່ງຢູ່ໃນການປິດລ້ອມຄັ້ງທຳອິດອອກເປັນສອງຊ່ວງເວລາທີ່ເທົ່າກັນ ຄືໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ. ເຈັດປີນັ້ນເປັນຕົວແທນເຖິງການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະ ເຈັດປີແຫ່ງການປະກອບພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດແລະພວກສາວົກ ເປັນຕົວແທນເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະ ພຣະເຢຊູຊົງຍົກຕອນຈົບຂຶ້ນສະແດງໂດຍອາໄສຕອນເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ. ເຈັດປີນັ້ນຍັງຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍ “ເຈັດວາລະ” ທີ່ຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຊ່ວງເວລາທີ່ເທົ່າກັນ ຄືໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ.

ເມື່ອໂຣມສະໄໝທັນສະໄໝເຮັດຊ້ຳປະຫວັດສາດຂອງໂຣມນອກສາສະໜາແລະໂຣມສັນຕະປາປາ ທີ່ຢຽບຍ່ຳເຢຣູຊາເລັມທັງຕາມຕົວອັກສອນແລະທາງວິນຍານ, ແລະເມື່ອໂຣມສະໄໝທັນສະໄໝເຮັດຊ້ຳສອງປະຫວັດສາດຂອງສອງໄລຍະແຫ່ງການເຕືອນທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໂດຍຊາຍຜູ້ນັ້ນຈາກປີ 63 ຈົນເຖິງປີ 70, ແລະເມື່ອໂຣມສະໄໝທັນສະໄໝເຮັດຊ້ຳປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສອງໄລຍະເມື່ອພຣະຄຣິດ ແລະພວກສາວົກໄດ້ຍ່າງເຂົ້າແລະອອກຈາກເຢຣູຊາເລັມເປັນເວລາສາມປີເຄິ່ງ, ສອງໄລຍະທີ່ແຕກຕ່າງກັນຈະຖືກສຳແດງໃຫ້ປະກົດ ເຖິງແມ່ນວ່າໃນວັນສຸດທ້າຍ “ເວລາຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ.”

ໄລຍະຫຼັງສຸດໃນສອງໄລຍະນັ້ນ ຄື ສີ່ສິບສອງເດືອນໃນເຊີງສັນຍາລັກ ຊຶ່ງໃນໄລຍະນັ້ນ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ຈະເຮັດການຂົ່ມເຫັງຄັ້ງສຸດທ້າຍຕໍ່ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ ຫຼັງຈາກບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງນາງໄດ້ຮັບການຮັກສາ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ສີ່ສິບສອງເດືອນໃນເຊີງສັນຍາລັກນັ້ນ ເປັນໄລຍະທີສອງໃນສອງໄລຍະ, ແລະເປັນໄລຍະແຫ່ງການພິພາກສາໃນຂັ້ນດຳເນີນການຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່. ໄລຍະນັ້ນຖືກນຳໜ້າໂດຍການພິພາກສາສືບສວນເຫຼົ່າຜູ້ມີຊີວິດໃນອັດເວັນຕິສຶມແບບລາໂອດີເກຍ.

ຊາຍຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີຄຳເຕືອນແກ່ເຢຣູຊາເລັມຕາມຕົວອັກສອນໄດ້ສິ້ນຊີວິດໃນລະຫວ່າງການລ້ອມເມືອງຂອງຕີໂຕ. ທ່ານບໍ່ໄດ້ຕາຍໃນການທຳລາຍນັ້ນ, ແຕ່ໃນລະຫວ່າງການລ້ອມເມືອງທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ອນການທຳລາຍ, ເພາະວ່າບໍ່ມີຄຣິສຕຽນແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວໄດ້ຕາຍໃນການທຳລາຍເຢຣູຊາເລັມ.

> “ເປັນເວລາເຈັດປີ ຊາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ຂຶ້ນໆລົງໆຕາມຖະໜົນໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ໂດຍປະກາດເຖິງໄພພິບັດທັງຫຼາຍທີ່ກຳລັງຈະມາເໜືອນະຄອນນັ້ນ. ທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ ລາວຮ້ອງຄ່ຳຄວນອັນໂຫດຫ້າຍນັ້ນຊ້ຳໆວ່າ: ‘ສຽງຈາກທິດຕາເວັນອອກ! ສຽງຈາກທິດຕາເວັນຕົກ! ສຽງຈາກລົມທັງສີ່ທິດ! ສຽງຕໍ່ຕ້ານເຢຣູຊາເລັມ ແລະຕໍ່ຕ້ານພຣະວິຫານ! ສຽງຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າບ່າວ ແລະເຈົ້າສາວ! ສຽງຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນທັງໝົດ!’—Ibid. ສິ່ງມີຊີວິດອັນແປກປະຫຼາດນີ້ໄດ້ຖືກຈຳຄຸກ ແລະຖືກໂບຍຕີ, ແຕ່ບໍ່ມີຄຳຮ້ອງທຸກໃດເລັດລອດອອກຈາກຮິມຝີປາກຂອງລາວ. ຕໍ່ຄຳດູໝິ່ນ ແລະການທາລຸນ ລາວຕອບພຽງແຕ່ວ່າ: ‘ວິບັດ, ວິບັດແກ່ເຢຣູຊາເລັມ!’ ‘ວິບັດ, ວິບັດແກ່ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ!’ ສຽງຮ້ອງເຕືອນຂອງລາວບໍ່ເຄີຍຢຸດລົງ ຈົນກວ່າລາວຈະຖືກສັງຫານໃນການປິດລ້ອມທີ່ລາວໄດ້ພະຍາກອນໄວ້.” The Great Controversy, 29, 30.

ຊາຍຄົນນັ້ນໄດ້ຕາຍໃນການລ້ອມເມືອງ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນການທຳລາຍຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ແລະການທຳລາຍຄັ້ງສຸດທ້າຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ແລະໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຊາຍຄົນນັ້ນຈຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານທີ່ໃຫ້ອອກຈາກເຢຣູຊາເລັມໃນການລ້ອມເມືອງຄັ້ງທຳອິດ. ໃນເວລານັ້ນ ຄຣິສຕຽນໄດ້ຫຼົບໜີໄປ, ແລະໃນສາມປີເຄິ່ງທຳອິດ ຊາຍຄົນນັ້ນເປັນສັນຍາລັກຂອງກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ບໍ່ຕາຍໃນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະໃນສາມປີເຄິ່ງທີສອງ ລາວເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິສຕຽນກຸ່ມສຸດທ້າຍທີ່ຈະຕາຍກ່ອນການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ໃນຊ່ວງທຳອິດ ລາວກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ແລະໃນຊ່ວງສາມປີເຄິ່ງທີສອງ ລາວເປັນຕົວແທນຂອງຝູງຊົນໃຫຍ່ທີ່ຕາຍໃນລະຫວ່າງຊ່ວງທີສອງ.

ຂໍ້ຄວາມຂອງຊາຍຜູ້ນັ້ນໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໂດຍນັກປະຫວັດສາດ, ແລະໄດ້ຖືກສະແດງອອກໂດຍຫົກສຽງ. ເມື່ອໃນທີ່ສຸດເຂົາຖືກຈຳຄຸກ ຂໍ້ຄວາມທີ່ເປັນຂໍ້ສຸດທ້າຍຄັ້ງທີເຈັດຂອງເຂົາຄື “ວິບັດ, ວິບັດ” ແກ່ເຢຣູຊາເລັມ ແລະຊາວເມືອງຂອງນາງ. “ສຽງ” ທຳອິດທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ແມ່ນ “ສຽງຈາກທິດຕາເວັນອອກ,” ແລະຂໍ້ຄວາມສຸດທ້າຍຂອງເຂົາແມ່ນ “ວິບັດ.” ອົງປະກອບທຳອິດຂອງຂໍ້ຄວາມຂອງເຂົາ ແລະອົງປະກອບສຸດທ້າຍຂອງຂໍ້ຄວາມຂອງເຂົາ ແມ່ນສັນຍະລັກຕາມພຣະຄຳພີທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອິສລາມ, ເພາະອິສລາມແມ່ນລູກຫຼານຂອງ “ທິດຕາເວັນອອກ” ໃນພຣະຄຳພີ, ແລະພວກເຂົາຖືກແທນດ້ວຍ “ລົມຕາເວັນອອກ.” ການກ່າວຄຳ “ວິບັດ” ຊ້ຳສອງຄັ້ງໃນຂໍ້ຄວາມສຸດທ້າຍຂອງເຂົາ ສະທ້ອນເຖິງຈຸດຈົບຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່, ເມື່ອກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຮ້ອງຂຶ້ນສາມເທື່ອວ່າ “ອະນິຈາ, ອະນິຈາ ເມືອງໃຫຍ່ນັ້ນ.” ຄຳພາສາກຣີກທີ່ແປວ່າ “ອະນິຈາ” ໃນສາມຂໍ້ພຣະຄຳພີໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ໄດ້ຖືກແປເປັນ “ວິບັດ” ໃນບົດທີແປດ ຂໍ້ທີສິບສາມ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ແລະໄດ້ຍິນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ ຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນດັງວ່າ, ວິບັດ, ວິບັດ, ວິບັດ ແກ່ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເນື່ອງດ້ວຍສຽງແກອື່ນໆທີ່ຈະດັງຂຶ້ນຈາກທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ ຜູ້ທີ່ຍັງຈະເປົ່າຢູ່ນັ້ນ! ພຣະນິມິດ 8:13

ການປະກາດຂອງຊາຍຜູ້ນັ້ນທີ່ກ່າວວ່າ “ວິບັດ, ວິບັດ” ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງວິບັດທັງສາມ, ເພາະວ່າອົງປະກອບຂອງວິບັດທີໜຶ່ງ ເມື່ອຖືກນຳມາຮ່ວມກັບອົງປະກອບຂອງວິບັດທີສອງ “ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ” ກໍຊີ້ບອກເຖິງອົງປະກອບຂອງວິບັດທີສາມ, ດັ່ງທີ່ຄຳອຸທານທັງສາມຄັ້ງວ່າ “ອະນິຈາ, ອະນິຈາ” ຂອງກະສັດທັງຫລາຍແຫ່ງໂລກໃນບົດທີສິບແປດ ເປັນຕົວແທນຂອງວິບັດທີສາມ, ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໂດຍວິບັດທີໜຶ່ງ ແລະ ວິບັດທີສອງ. ຕອນຕົ້ນ ແລະ ຕອນທ້າຍຂອງຂ່າວສານຂອງຊາຍຜູ້ນັ້ນ ໄດ້ຖືກໃຊ້ເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງຂ່າວສານຂອງອິສລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມ.

ການສະແດງອອກຄັ້ງທຳອິດແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທ່ານແມ່ນສຽງໜຶ່ງຈາກ “ຕາເວັນອອກ,” ແລະ “ຕາເວັນອອກ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ, ແຕ່ມັນກໍເປັນການລະບຸເຖິງທູດສະຫວັນຜູ້ປະທັບຕາທີ່ປາກົດຂຶ້ນຈາກຕາເວັນອອກດ້ວຍ.

> ຫຼັງຈາກເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນສີ່ອົງຢືນຢູ່ທີ່ສີ່ມຸມໂລກ ຈັບຍຶດລົມທັງສີ່ຂອງໂລກໄວ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ລົມພັດເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືເທິງທະເລ ຫຼືເທິງຕົ້ນໄມ້ໃດໆ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງກຳລັງຂຶ້ນມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຖືດວງຕາຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່; ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງແກ່ທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນໂລກແລະທະເລ ວ່າ, ຢ່າທຳອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືແກ່ທະເລ ຫຼືແກ່ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍ ຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະປະທັບຕາພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຈຳນວນຂອງຜູ້ທີ່ຖືກປະທັບຕານັ້ນ: ມີຜູ້ຖືກປະທັບຕາໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນ ຈາກທຸກເຜົ່າຂອງບຸດຫຼານອິສຣາເອນ. ພຣະນິມິດ 7:1–4.

ໃນເລື່ອງລາວຂອງເອລີຢາເທິງພູເຂົາຄາເມນ, ເມື່ອທ່ານເບິ່ງໄປທາງທະເລ ແລະເຫັນເມກກ້ອນໜຶ່ງ, ທ່ານກຳລັງເບິ່ງໄປທາງຕາເວັນຕົກ, ເພາະພູເຂົາຄາເມນຕັ້ງຢູ່ໃກ້ທະເລເມດິເຕີເຣນຽນ.

> ແລະຢູ່ໃນຄັ້ງທີເຈັດ ກໍເກີດມີຂຶ້ນວ່າ ລາວໄດ້ທູນວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ມີເມກນ້ອຍໜຶ່ງກຳລັງລອຍຂຶ້ນມາຈາກທະເລ ມີຂະໜາດເໝືອນມືຂອງມະນຸດ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຂຶ້ນໄປ ບອກແກ່ອາຮາບວ່າ, ຈົ່ງຕຽມລົດຮົບຂອງທ່ານ ແລະລົງໄປເຖີດ ເພື່ອຝົນຈະບໍ່ຂັດຂວາງທ່ານ. 1 ກະສັດ 18:44.

ເອລີຢາຈະໄດ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກ, ຄືໃນທິດທາງຂອງທະເລເມດີເຕີເຣນຽນ. ໃນພຣະທຳລູກາ ບົດທີ 12, ພຣະຄຣິດຊົງກ່າວເຖິງຂ່າວສານຂອງພຣະອົງວ່າເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການແບ່ງແຍກ.

> ພວກທ່ານຄິດຫລືວ່າ ເຮົາມາເພື່ອນຳສັນຕິສຸກມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ? ເຮົາບອກພວກທ່ານວ່າ ບໍ່ແມ່ນ; ແຕ່ຫາກແມ່ນການແຕກແຍກ: ເພາະຕັ້ງແຕ່ນີ້ໄປ ຄົນຫ້າຄົນໃນເຮືອນດຽວຈະແຕກແຍກກັນ, ສາມຄົນຕໍ່ສອງຄົນ ແລະ ສອງຄົນຕໍ່ສາມຄົນ. ພໍ່ຈະແຕກແຍກກັບລູກຊາຍ ແລະ ລູກຊາຍກັບພໍ່; ແມ່ກັບລູກສາວ ແລະ ລູກສາວກັບແມ່; ແມ່ຍ່າກັບລູກໃພ້ ແລະ ລູກໃພ້ກັບແມ່ຍ່າ. ແລະພຣະອົງຍັງຕັດແກ່ປະຊາຊົນອີກວ່າ, ເມື່ອພວກທ່ານເຫັນເມກກໍຕົວຂຶ້ນຈາກທິດຕາເວັນຕົກ, ພວກທ່ານກໍກ່າວທັນທີວ່າ, ຝົນກຳລັງຈະມາ; ແລະກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ. ແລະເມື່ອພວກທ່ານເຫັນລົມທິດໃຕ້ພັດມາ, ພວກທ່ານກໍກ່າວວ່າ, ອາກາດຮ້ອນຈະມາ; ແລະມັນກໍເກີດຂຶ້ນຕາມນັ້ນ. ພວກໜ້າຊື່ໃຈຄົດເອີຍ, ພວກທ່ານສາມາດພິຈາລະນາຮູ້ລັກສະນະຂອງຟ້າແລະຂອງແຜ່ນດິນໂລກ; ແຕ່ເປັນຫຍັງພວກທ່ານຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກພິຈາລະນາເວລານີ້? ລູກາ 12:51–56.

ຂ່າວສານຂອງຜູ້ສົ່ງສານເຖິງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມມີລາຍເຊັນຂອງອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ເພາະວ່າການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດໄດ້ຊີ້ບອກອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ແລະພ້ອມກັນນັ້ນດ້ວຍສຽງຈາກ “ຕາເວັນອອກ” ກໍໄດ້ຊີ້ບອກຂ່າວສານຂອງອິດສະລາມວ່າເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການປະທັບຕາ. “ສຽງທີສອງ” ຈາກ “ຕາເວັນຕົກ” ຊີ້ບອກຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງເປັນຝົນຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ແລະບັນດາສາດສະດາທັງປວງກໍາລັງກ່າວເຖິງວັນເວລາສຸດທ້າຍ. ຂ່າວສານຈາກ “ຕາເວັນຕົກ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງພວກ. ພວກໜຶ່ງບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູໄດ້ ເພາະພວກເຂົາ “ບໍ່ຈໍາແນກເວລານີ້.”

ອົງປະກອບຖັດໄປຂອງຂ່າວສານຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວ ຄື ສຽງຂອງ “ລົມທັງສີ່”, ຊຶ່ງເປັນທັງຂ່າວສານແຫ່ງການປະທັບຕາ ແລະ ຂ່າວສານຂອງມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງອິດສະລາມ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນຄ່າໂດຍວິບັດປະການທີສາມ. ອົງປະກອບຖັດໄປແມ່ນຕໍ່ຕ້ານນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ພຣະວິຫານ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກຂ່າວສານຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງ ຊຶ່ງຈຳແນກຄົນກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ກຳລັງຖືກຜ່ານໄປ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ວາງການອ້າງສິດວ່າຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນພຣະຄຣິດ ແຕ່ຢູ່ໃນພຣະວິຫານ ແລະ ເຊື້ອສາຍມໍລະດົກຂອງພວກເຂົາໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ. ພວກເຂົາຄືບັນດາຜູ້ຕະຫຼອດປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກແທນຄ່າວ່າກຳລັງປະກາດວ່າ “ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ແມ່ນພວກເຮົາ.” ຂ່າວສານຕໍ່ຕ້ານນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ພຣະວິຫານ ຄື ຂ່າວສານເຖິງລາວດີເຊຍ.

> “ບໍ່ມີຄວາມຈໍາເປັນອັນໃດທີ່ຈະປະຫລາດໃຈວ່າຄຣິສຕະຈັກບໍ່ໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ມີຊີວິດໂດຍຣິດເດດແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ບັນດາຊາຍແລະຍິງກໍາລັງວາງຄໍາສັ່ງສອນທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານໄວ້ນັ້ນໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງ. ຄວາມໂກດແຄ້ນແລະຄວາມໂລບຢາກກໍາລັງໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ. ພຣະວິຫານແຫ່ງຈິດວິນຍານເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ. ບໍ່ມີທີ່ວ່າງສໍາລັບພຣະຄຣິດ. ມະນຸດຕິດຕາມທາງອັນຄົດໂຄ້ງຂອງຕົນເອງ. ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດ. ພວກເຂົາຈັດການຕົນເອງຕາມໃຈ, ປະຕິເສດການຕໍາໜິແລະຄໍາເຕືອນ, ຈົນກະທັ່ງຄັນປະທີບຖືກຍ້າຍອອກຈາກທີ່ຂອງມັນ, ແລະການຈໍາແນກຝ່າຍວິນຍານຖືກເຮັດໃຫ້ສັບສົນໂດຍແນວຄິດຂອງມະນຸດ. ເຖິງແມ່ນບົກພ່ອງໃນການຮັບໃຊ້, ພວກເຂົາກໍຍັງປ້ອງກັນຕົນເອງໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄືພວກເຮົາ.’ ພວກເຂົາວາງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງເພື່ອຕິດຕາມແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຈິນຕະນາການຂອງຕົນເອງ.” Review and Herald, April 8, 1902.

ແລ້ວຜູ້ສົ່ງຂ່າວນັ້ນໄດ້ຍົກສຽງແຫ່ງຂໍ້ຄວາມເຕືອນຂອງລາວຂຶ້ນຕໍ່ບັນດາເຈົ້າບ່າວແລະເຈົ້າສາວ ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງວິທີການຂອງ “line upon line,” ເພາະວ່າແນວຄຳພະຍາກອນໃນວັນສຸດທ້າຍຈະເປັນເຊັ່ນດຽວກັນກັບແນວຄຳພະຍາກອນໃນສະໄໝຂອງໂນອາ ເມື່ອພວກເຂົາກຳລັງຍົກລູກສາວໃຫ້ແຕ່ງງານກັນຢູ່ໃນເວລາດຽວກັນກັບທີ່ນ້ຳຖ້ວມແຫ່ງການທຳລາຍກຳລັງຈະຫຼັ່ງລົ້ນທັບຖົມຄວາມທະນົງແລະແຜນການຝ່າຍໂລກຂອງພວກເຂົາ.

> ພຣະຄຳພີປະກາດວ່າໃນວັນທັງຫຼາຍສຸດທ້າຍ ມະນຸດຈະຈົມຢູ່ໃນການດຳເນີນຊີວິດຝ່າຍໂລກ ໃນຄວາມສຳລານ ແລະໃນການສະແຫວງຫາເງິນທອງ. ພວກເຂົາຈະຕາບອດຕໍ່ຄວາມເປັນຈິງອັນນິລັນດອນ. ພຣະຄຣິດຕັດວ່າ, ‘ດ້ວຍວ່າໃນສະໄໝຂອງໂນອາເປັນຢ່າງໃດ ການສະເດັດມາຂອງບຸດມະນຸດກໍຈະເປັນຢ່າງນັ້ນ. ເພາະວ່າໃນວັນທັງຫຼາຍກ່ອນນ້ຳຖ້ວມ ພວກເຂົາກິນ ແລະດື່ມ ເຂົ້າພິທີສົມລົດ ແລະຍົກລູກສາວໃຫ້ແຕ່ງງານ ຈົນເຖິງວັນທີ່ໂນອາເຂົ້າໄປໃນນາວາ, ແລະພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈົນນ້ຳຖ້ວມມາເຖິງ ແລະກວາດເອົາພວກເຂົາໄປໝົດທຸກຄົນ; ການສະເດັດມາຂອງບຸດມະນຸດກໍຈະເປັນຢ່າງນັ້ນເໝືອນກັນ.’ ມັດທາຍ 24:37–39.

> “ດັ່ງນັ້ນກໍເປັນຢູ່ໃນທຸກມື້ນີ້. ມະນຸດກໍາລັງຮີບເລັ່ງໄປໃນການໄລ່ຕາມຫາກໍາໄລ ແລະການປາກປົກຕົນເອງຢ່າງເຫັນແກ່ຕົວ ປານປະດຸດວ່າບໍ່ມີພຣະເຈົ້າ ບໍ່ມີສະຫວັນ ແລະບໍ່ມີຊີວິດພາຍຫຼັງ. ໃນສະໄໝຂອງໂນອາ ຄໍາເຕືອນເລື່ອງນ້ໍາຖ້ວມໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອໃຫ້ມະນຸດຕົກໃຈຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງຕົນ ແລະເອີ້ນໃຫ້ເຂົາກັບໃຈໃໝ່. ສະນັ້ນ ຂ່າວສານເລື່ອງການສະເດັດມາໃນບໍ່ຊ້າຂອງພຣະຄຣິດ ກໍຖືກກໍານົດໄວ້ເພື່ອປຸກມະນຸດໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຈາກການຫມົກມຸ້ນຢູ່ໃນສິ່ງຂອງໂລກ. ຂ່າວສານນັ້ນມຸ່ງໝາຍທີ່ຈະປຸກເຂົາໃຫ້ສໍານຶກເຖິງຄວາມຈິງອັນເປັນນິດນິລັນດອນ ເພື່ອວ່າເຂົາຈະໃສ່ໃຈຕໍ່ຄໍາເຊີນໄປສູ່ໂຕະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.”

> “ຄຳເຊີນແຫ່ງຂ່າວປະເສີດຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ທົ່ວໂລກ—‘ແກ່ທຸກຊາດ, ທຸກເຜົ່າ, ທຸກພາສາ, ແລະທຸກປະຊາຊົນ.’ ພຣະນິມິດ 14:6. ຂ່າວສານສຸດທ້າຍແຫ່ງການເຕືອນ ແລະ ພຣະກະລຸນາ ຈະຕ້ອງສ່ອງແສງແກ່ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງມັນ. ມັນຈະຕ້ອງເຂົ້າເຖິງມະນຸດທຸກຊັ້ນວັນນະ, ທັງຄົນຮັ່ງມີ ແລະ ຄົນຍາກຈົນ, ທັງຄົນສູງສັກ ແລະ ຄົນຕ່ຳຕ້ອຍ. ‘ຈົ່ງອອກໄປຕາມທາງໃຫຍ່ ແລະ ຕາມຮົ້ວສວນ,’ ພຣະຄຣິດຕັດວ່າ, ‘ແລະຈົ່ງຊັກຊວນໃຫ້ເຂົາເຂົ້າມາ, ເພື່ອເຮືອນຂອງເຮົາຈະເຕັມ.’” Christ’s Object Lessons, 228.

ອົງປະກອບສຸດທ້າຍຂອງຄຳເຕືອນນັ້ນ ໄດ້ຮັບການເນັ້ນຢ່າງຊັດໃນຂໍ້ຄວາມກ່ອນໜ້າ. ຂ່າວສານທີ່ຖືກສະແດງເປັນສຽງຕໍ່ຕ້ານ “ຊົນຊາດທັງປວງ” ນັ້ນ ຄືຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ ຊຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະຕ້ອງບັນລຸຂໍ້ກຳນົດຂອງຂ່າວປະເສີດເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຄວາມພົ້ນ. ຂໍ້ກຳນົດປະການທຳອິດຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ ຄືການເກງກົວພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເກງກົວນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມເປັນຈິງວ່າ ບາບຂອງພວກເຮົາເອງນັ້ນໄດ້ນຳພຣະຄຣິດ ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຂຶ້ນໄປເທິງໄມ້ກາງແຂນ.

ທຸກອົງປະກອບຂອງຜູ້ຖືຂ່າວສານໄປຍັງເຢຣູຊາເລັມໃນຊ່ວງເຈັດປີແຫ່ງການຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ ໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ ຊຶ່ງເປັນຂ່າວປະເສີດດຽວກັນນັ້ນທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໃນຊ່ວງເຈັດປີທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຢືນຢັນພັນທະສັນຍາກັບຄົນເປັນອັນຫຼາຍ ຕັ້ງແຕ່ປີ 27 ຫາປີ 34. ມັນຍັງເປັນຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດທີ່ຖືກປະກາດໃນສອງຊ່ວງສຸດທ້າຍຂອງຍຸກສຸດທ້າຍ ແລະເປັນຂ່າວສານທີ່ຈຳເພາະຕໍ່ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ ໂດຍເປັນຂ່າວສານຂອງອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ. ມັນຊີ້ບອກເຖິງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ການແຍກຂ້າວສາລີແລະຫຍ້າລະຫວ່າງກັນ, ສະພາບລາວດີເກຍຂອງຫຍ້າ, ແລະການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນສາມຊັ້ນໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງວິທີການຂອງຝົນປາຍ ຊຶ່ງແມ່ນ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ.”

ຂໍ້ຄວາມເລື່ອງເຈັດປີໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນທາງຄຳພະຍາກອນພາຍໃນ “ວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ” ຊຶ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການກ່າວເຖິງພຣະຂ່າວ ແລະ ພະລະກິດຂອງພຣະຄຣິດເປັນຄັ້ງທຳອິດທີ່ສຸດ, ແລະ ພຣະຂ່າວ ແລະ ພະລະກິດຂອງພຣະອົງຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກໃນຍຸກສຸດທ້າຍໂດຍຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ແລ້ວພວກເຂົາຈະລະບຸຂໍ້ຄວາມຂອງຕົນໄວ້ພາຍໃນກອບພະຍາກອນຂອງ “ວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ”. ມີແບບຢ່າງຕາມພຣະຄຳພີສອງປະການຂອງ “ການແກ້ແຄ້ນ” ຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ, ຄື ການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະອົງເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແລະ ອີກທັງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະອົງເໜືອສັດຕູຂອງພຣະອົງ.

“ເຈັດເທື່ອ” ໃນ ພຣະບັນຍັດລະບຽບ ບົດ 26 ສະແດງໃຫ້ເຫັນການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງທີ່ກະບົດ, ແລະການແກ້ແຄ້ນນັ້ນຮວມທັງການຢ່ຳຍີສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງພົນ ທັງໃນຄວາມໝາຍຕົວອັກສອນ ແລະ ທາງຝ່າຍວິນຍານ. ພາຍໃນສັນຍາລັກຂອງການຢ່ຳຍີສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງພົນນັ້ນ ກໍມີການສະແດງເຖິງສັນຍາລັກແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອສັດຕູຂອງພຣະອົງດ້ວຍ. ໃນວັນສຸດທ້າຍ ການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຖືກສະແດງເປັນການຄາຍອອກຂອງ Adventism ແບບ Laodicean ໃນເວລາອັນໃກ້ຈະມາຮອດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ທີ່ຫຼັກໝາຍນັ້ນ ການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະອົງເໜືອບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ກໍເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນດ້ວຍ.

ການພິພາກສາໄຕ່ສວນຂອງຜູ້ມີຊີວິດເທິງອັດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ, ຊຶ່ງຕາມມາດ້ວຍການພິພາກສາເພື່ອລົງໂທດເທິງຍິງແພດແຫ່ງເມືອງໄທເຣ ແລະ ເທິງສັດຮ້າຍທີ່ນາງຂີ່ຢູ່ເທິງ ແລະ ປົກຄອງເຫນືອມັນ, ແມ່ນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ, ບ່ອນທີ່ຜົນສຳເລັດຂອງທຸກນິມິດຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ທຸກນິມິດຈະຕ້ອງນຳໄປປະຍຸກຕໍ່ສອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ, ເພາະວິທີການຂອງຝົນປາຍລະດູແມ່ນການນຳເສັ້ນຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງມາປະຍຸກໃສ່ເສັ້ນຄຳພະຍາກອນອີກເສັ້ນໜຶ່ງ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສອງປະຫວັດສາດນັ້ນ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງລະບຸ “ໝາຍສຳຄັນ” ອັນໜຶ່ງ ທີ່ພິສູດວ່າບັນດາຜູ້ມີຊີວິດຢູ່ໃນຈຸດເວລານັ້ນແມ່ນຢູ່ໃນຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກ.

ໄລຍະທໍາອິດໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອການປະທັບຕາຂອງຜູ້ຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຢູ່ພາຍໃນໝຸດໝາຍແຫ່ງເວລານັ້ນ ໄດ້ມີການວາງ “ໝາຍສໍາຄັນ” ທີ່ພຣະຄຣິດຊົງລະບຸໄວ້ໃນ ລູກາ 21.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ບັດນີ້ ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ, ພຣະເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ພວກເຮົາຢືນຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງຂອງເຮົາຄຽງຂ້າງຊາຍຜູ້ຖືໂຄມໄຟ; ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຢືນຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງບ່ອນທີ່ມີແສງສະຫວ່າງ, ແລະບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຫ້ແກ່ແກຣບແຕຣມີສຽງອັນແນ່ນອນ. ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະໃຫ້ແກ່ແກຣບແຕຣມີສຽງອັນແນ່ນອນ. ພວກເຮົາໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນ, ແລະພວກເຮົາໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສ, ແລະບັນດາຄຣິດຕະຈັກກໍພ້ອມຈະຕາຍ. ແຕ່ບັດນີ້ ໃນທີ່ນີ້ພວກເຮົາອ່ານວ່າ: ‘ແລະພາຍຫລັງສິ່ງເຫລົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີລິດອຳນາດອັນໃຫຍ່ຫລວງ; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍສະຫວ່າງຂຶ້ນດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດັງດ້ວຍສຽງອັນກ້າແຂງ ກ່າວວ່າ, ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກຜີມານ, ແລະເປັນທີ່ຄຸມຂັງຂອງວິນຍານໂສໂຄກທຸກຢ່າງ, ແລະເປັນກົງຂັງຂອງນົກທຸກຊະນິດທີ່ບໍ່ສະອາດແລະໜ້າຊັງ’ [Revelation 18:1, 2].”

> “ແລ້ວບັດນີ້, ພວກເຮົາຈະຮູ້ສິ່ງໃດໆກ່ຽວກັບຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ຢ່າງໃດ ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຈະຈື່ຈຳແສງສະຫວ່າງແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ເລີຍເມື່ອມັນມາເຖິງພວກເຮົາ? ແລະພວກເຮົາກໍພ້ອມທີ່ຈະຮັບເອົາການຫຼອກລວງທີ່ມືດມົນທີ່ສຸດທັນທີ ເມື່ອມັນມາຫາພວກເຮົາຈາກຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເຫັນພ້ອງກັບພວກເຮົາ, ໃນເມື່ອພວກເຮົາບໍ່ມີຫຼັກຖານແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດດຽວວ່າພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສົ່ງຄົນນັ້ນມາ. ພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ເຮົາມາໃນພຣະນາມແຫ່ງພຣະບິດາຂອງເຮົາ, ແຕ່ພວກທ່ານຈະບໍ່ຮັບເຮົາ’ [ເບິ່ງ John 5:43]. ບັດນີ້, ນັ້ນແຫຼະແມ່ນວຽກງານທີ່ໄດ້ດຳເນີນຢູ່ທີ່ນີ້ນັບແຕ່ການປະຊຸມທີ່ Minneapolis ເປັນຕົ້ນມາ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງຂ່າວສານໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງທີ່ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບແນວຄິດຂອງພວກທ່ານ, ດັ່ງນັ້ນ [ພວກທ່ານຈຶ່ງສະຫຼຸບວ່າ] ມັນບໍ່ອາດເປັນຂ່າວສານຈາກພຣະເຈົ້າ.” Sermons and Talks, volume 1, 142.

Back to Articles