Article

# ການເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ - ເລກທີ ຫ້າ

ເອຊາຢາ ບົດທີ່ ສີ່ສິບ: ຈົ່ງປອບໂຍນເຖີດ, ຈົ່ງປອບໂຍນເຖີດ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 25, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນສິບເຈັດຂໍ້ທຳອິດຂອງພຣະທຳອິດສະຢາ ບົດທີ 40 ຜູ້ຖືກເລືອກຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ໄດ້ຖືກກຳນົດຕຳແໜ່ງໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນວ່າຢູ່ໃນຕອນທ້າຍຂອງສາມມື້ເຄິ່ງ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ຕາມຖະໜົນ ໃນຂະນະທີ່ໂລກໄດ້ຊື່ນຊົມຍິນດີ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງລ້ວນເຫັນພ້ອມຕ້ອງກັນ ແລະເຫດການຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ພວກທ່ານນຳສະເໜີນັ້ນຍ່ອມສອດຄ່ອງກັບຜູ້ພະຍາກອນອື່ນໆຢູ່ສະເໝີ ເພາະພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນ.

> ແລະວິນຍານຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນກໍຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນພຣະຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍ, ແຕ່ເປັນພຣະຜູ້ແຫ່ງສັນຕິສຸກ, ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນຄຣິດຕະຈັກທັງປວງຂອງພວກວິສຸດ. 1 ໂກຣິນໂທ 14:32, 33.

ພຣະຜູ້ປອບໂຍນ, ຜູ້ທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າຈະສົ່ງມາໃນຍາມທີ່ພຣະອົງບໍ່ປະທັບຢູ່, ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳທຳອິດທີ່ສຸດ ຂອງຂໍ້ທຳອິດທີ່ສຸດ ຂອງຊາວສິບຫົກບົດ ທີ່ປະກອບເປັນຄຳພະຍາກອນຊຸດສຸດທ້າຍຂອງອິຊາຢາ. “ຈົ່ງປອບໂຍນ ຈົ່ງປອບໂຍນ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້.” ຫຼັກເກນແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ ເນັ້ນຢ້ຳວ່າ ຊາວສິບຫົກບົດຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈະຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈໂດຍອ້າງອີງເຖິງການສຳເລັດຜົນອັນສົມບູນແລະຂັ້ນສຸດທ້າຍ ຂອງການສະເດັດມາຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນ.

> ແລະເຮົາຈະທູນຂໍຕໍ່ພຣະບິດາ, ແລະພຣະອົງຈະປະທານພຣະຜູ້ປອບໂຍນອີກອົງໜຶ່ງແກ່ພວກທ່ານ, ເພື່ອພຣະອົງຈະສະຖິດຢູ່ກັບພວກທ່ານຕະຫຼອດໄປ.... ແຕ່ພຣະຜູ້ປອບໂຍນນັ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຜູ້ທີ່ພຣະບິດາຈະຊົງສົ່ງມາໃນນາມຂອງເຮົາ, ພຣະອົງຈະຊົງສອນພວກທ່ານທຸກສິ່ງ, ແລະຈະຊົງເຮັດໃຫ້ພວກທ່ານລະນຶກເຖິງທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ແກ່ພວກທ່ານ. ໂຢຮັນ 14:16, 26.

ສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄທ ໄດ້ຖືກຊ້ຳອີກໃນປະຫວັດສາດຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> “ມີໂລກໜຶ່ງທີ່ນອນຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ໃນການຫລອກລວງແລະຄວາມຫລົງຜິດ, ຢູ່ໃນເງົາແຫ່ງຄວາມຕາຍນັ້ນເອງ,—ຫລັບຢູ່, ຫລັບຢູ່. ຜູ້ໃດແດ່ກຳລັງຮູ້ສຶກເຈັບປວດໃນຈິດວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ? ສຽງໃດຈະສາມາດເຂົ້າເຖິງເຂົາໄດ້? ຈິດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍຖືກນຳໄປສູ່ອະນາຄົດ, ເມື່ອສັນຍານຈະຖືກໃຫ້. ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປຮັບທ່ານ.’ ແຕ່ບາງຄົນຈະໄດ້ຊັກຊ້າໃນການຈັດຫານ້ຳມັນເພື່ອເຕີມຕະກຽງຂອງຕົນ, ແລະສາຍເກີນໄປເຂົາຈຶ່ງຈະພົບວ່າ ລັກສະນະນິໄສ, ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ໂດຍນ້ຳມັນນັ້ນ, ບໍ່ອາດຖ່າຍໂອນໄດ້.” Review and Herald, February 11, 1896.

ຄຳຖາມໄດ້ຖືກຖາມຂຶ້ນວ່າ, “ສຽງໃດສາມາດ” “ປຸກໃຫ້ຕື່ນ” ບັນດາຜູ້ທີ່ “ນອນຫຼັບ” ຢູ່? “ສຽງ” ທີ່ປຸກພວກເຂົາໃນ ອິສະຢາ ບົດທີສີ່ສິບ ແມ່ນ “ສຽງ” ທີ່ “ຮ້ອງຂຶ້ນ” ໃນ “ຖິ່ນກັນດານ.”

> ຈົ່ງກ່າວແກ່ເຢຣູຊາເລັມດ້ວຍຖ້ອຍຄຳປອບໂຍນ ແລະຮ້ອງເຖິງນາງວ່າ ການສົງຄາມຂອງນາງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ, ຄວາມບາບຊົ່ວຂອງນາງໄດ້ຮັບການອະໄພແລ້ວ: ເພາະນາງໄດ້ຮັບຈາກພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເປັນສອງເທົ່າ ເນື່ອງດ້ວຍບາບທັງສິ້ນຂອງນາງ. “ສຽງ” ຂອງຜູ້ທີ່ “ຮ້ອງ” ຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ.... ເອຊາຢາ 40:2, 3.

ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ກໍແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນຕົກປາຍລະດູເຊັ່ນກັນ.

> “ທ່ານກຳລັງເລື່ອນການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອອກໄປໄກເກີນໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າຝົນປາຍຈະມາດ້ວຍຄວາມກະທັນຫັນເທົ່າກັບດັ່ງ [ທັນທີເທົ່າກັບ] ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ແລະດ້ວຍລິດອຳນາດຫຼາຍກວ່າສິບເທົ່າ.” Spalding and Magan, 5.

ໜຶ່ງໃນບັນດາສັນຍາລັກຫຼາຍປະການທີ່ພົບເຫັນໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຝົນປາຍ ຄື ສັນຍາລັກທີ່ຖືກຮັບຮູ້ໂດຍການຊ້ຳຄຳຫຼືວະລີ. ການຊ້ຳຄຳ ຫຼື ວະລີ ເປັນສັນຍາລັກຂອງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ຫຼື ຂ່າວສານຝົນປາຍໃນວັນສຸດທ້າຍ. ການເນັ້ນໂດຍການຊ້ຳຂອງຄຳວ່າ “ຈົ່ງປອບໂຍນ” ກຳນົດໃຫ້ການເປີດຂອງອິດສະຢາ ບົດ 40 ຢູ່ໃນເວລາຄອຍຖ້າ ເມື່ອຂ່າວສານທີ່ຖືກແທນດ້ວຍສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈັນສິບຄົນ ຈະຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ ແລ້ວຈຶ່ງຖືກປະກາດ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຄຣິດຊົງສົ່ງພຣະຜູ້ປອບໂຍນມາ ເພື່ອປຸກຍິງພົມມະຈັນຜູ້ທີ່ກຳລັງນອນຫຼັບ ຜູ້ຊຶ່ງໃນທາງຄຳພະຍາກອນໄດ້ຖືກແທນວ່າກຳລັງນອນຫຼັບ ແລະໃນຂໍ້ຄວາມຄຳພະຍາກອນບາງຕອນ ແທນວ່ານອນຫຼັບຢູ່ໃນຫຼັບແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ຂໍ້ທຳອິດຂອງອິດສະຢາ ບົດ 40 ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ຖືກຈັດວາງໄວ້ສາມວັນເຄິ່ງແບບສັນຍາລັກ ‘ຫຼັງຈາກ’ ຄວາມຜິດຫວັງຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນເວລາທີ່ພຣະຜູ້ປອບໂຍນຖືກສົ່ງມາເພື່ອປຸກບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງນອນຫຼັບ. ສາມວັນເຄິ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງຖິ່ນກັນດານ ແລະທີ່ນັ້ນແຫຼະທີ່ “ສຽງ” ເລີ່ມ “ຮ້ອງ.”

ພຣະນິມິດ ບົດ 11, ເອເຊກຽນ ບົດ 37, ມັດທາຍ ບົດ 25, ປະຫວັດຂອງພວກ Millerites (ພ້ອມທັງໝຸດໝາຍທາງປະຫວັດສາດອັນດຽວກັນຂອງປະຫວັດ Millerite ທີ່ປາກົດຂຶ້ນໃນທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບ), ປະກອບເຂົ້າກັນເພື່ອບົ່ງຊີ້ “ຂະບວນການສະເພາະ” ໃນການປຸກເຫຼົ່າພົມມະຈັນທີ່ຫຼັບໃຫ້ຕື່ນ. ຂະບວນການນີ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການທີ່ພົມມະຈັນໄປຫຼັບໃນເວລາແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງ. ຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງ ໃນທີ່ສຸດຈຶ່ງຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ. ສ່ວນທ້າຍຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ ແມ່ນການພັດທະນາຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນຖືກສະຖາປະນາແລ້ວ, ຈາກນັ້ນມັນກໍຖືກປະກາດຕໍ່ໄປຈົນກວ່າຈະເຖິງຈຸດສູງສຸດຂອງມັນ ຄື ການພິພາກສາ.

ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກແທນໄວ້ເປັນ “ສຽງ” ໃນພຣະທຳເອຊາຢາ ໄດ້ຖາມວ່າ ຂ່າວສານອັນໃດທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດ. ທ່ານໄດ້ຮັບຄຳບອກໃນພາສາເຊີງສັນຍາລັກໃຫ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງອິດສະລາມ. ຂ່າວສານພະຍາກອນຂອງອິດສະລາມບໍ່ອາດແຍກອອກຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ເພາະອິດສະລາມເປັນອຳນາດແຫ່ງແກ, ແລະ ແກທັງເຈັດໃນພຣະນິມິດ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອອຳນາດທັງຫຼາຍຜູ້ອອກກົດໝາຍວັນອາທິດ. ອຳນາດເຫຼົ່ານັ້ນຄື ໂຣມນອກຮີດໃນປີ 321, ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງມັງກອນ; ໂຣມສັນຕະປາປາໃນປີ 538, ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງສັດຮ້າຍ; ແລະ ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

ໃນຄວາມເກື່ອງພັນກັບການລະບຸວ່າ ຂ່າວສານອັນໃດທີ່ “ສຽງ” ຜູ້ໄດ້ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານຈະຕ້ອງປະກາດນັ້ນ, ມີຄໍາສັນຍາວ່າພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວ. “ຄໍາສັນຍາແລະຄວາມໝັ້ນໃຈ” ທີ່ວ່າພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວນັ້ນ, ຕັ້ງຢູ່ໃນບ່ອນແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນດຽວກັນກັບທີ່ໃນ ຮາບາກຸກ ບົດ 2 ຂໍ້ 3 ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: “ເພາະນິມິດນັ້ນຍັງຄອຍເວລາທີ່ກໍານົດໄວ້, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດມັນຈະເວົ້າ ແລະຈະບໍ່ມຸສາ; ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຊັກຊ້າ, ກໍຈົ່ງຄອຍມັນ; ເພາະມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ, ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ.” ຂ່າວສານຂອງອິດສະລາມຈະບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວ; ມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ. ຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງ ອິຊາຢາ ບົດ 40 ກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ຄອຍນິມິດນັ້ນໃນ ຮາບາກຸກ.

> ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຄອຍຖ້າພຣະເຢໂຫວາ ຈະໄດ້ຮັບກຳລັງໃໝ່; ພວກເຂົາຈະບິນຂຶ້ນດ້ວຍປີກເໝືອນນົກອິນຊີ; ພວກເຂົາຈະແລ່ນ ແລະບໍ່ອິດເມື່ອຍ; ແລະພວກເຂົາຈະເດີນ ແລະບໍ່ອ່ອນແຮງ. ເອຊາຢາ 40:31.

“ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້” ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ, ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ, ຊີ້ບອກເຖິງຈຸດໝາຍສຳຄັນສາມປະການ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ. ໃນປະຫວັດສາດເຊີງສັນຍະລັກນັ້ນ, ມີຈຸດໝາຍສຳຄັນສາມປະການ, ແຍກອອກຈາກກັນໂດຍສອງຊ່ວງເວລາ. ຄວາມຜິດຫວັງເລີ່ມຕົ້ນເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າ. ເວລາແຫ່ງການລໍຖ້ານຳໄປສູ່ຂ່າວສານທີ່ຖືກແກ້ໄຂໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະຄຳພະຍາກອນຂອງການຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນ. ຂ່າວສານແຫ່ງການຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນ ເປັນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງການຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທີສອງ, ອັນຖືກສະແດງເປັນການພິພາກສາ. ຂັ້ນຕອນທັງສາມນັ້ນ, ທີ່ແຍກອອກຈາກກັນໂດຍສອງຊ່ວງເວລາ, ເປັນຕົວແທນຂອງ Alpha ແລະ Omega, ດັ່ງທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນຄຳພາສາເຮັບເຣີວ່າ “ຄວາມຈິງ.”

ໃນ ເອເຊກຽນ ບົດທີ 37, ເອເຊກຽນ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງ “ສຽງ” ໃນ ເອຊາຢາ 40. ສຽງໃນ ເອຊາຢາ 40 ຖາມວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຈະຮ້ອງປະກາດຫຍັງ?” ຈາກນັ້ນ “ສຽງ” ໃນ ເອເຊກຽນ 37, ຂໍ້ 7, ໄດ້ “ພະຍາກອນຕາມທີ່” ຕົນ “ໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງ.”

> ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດຄຳພະຍາກອນຕາມທີ່ໄດ້ຖືກບັນຊາ; ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງປະກາດຄຳພະຍາກອນນັ້ນ, ກໍມີສຽງດັງຂຶ້ນ, ແລະເບິ່ງແມ, ມີການສັ່ນສະເທືອນ, ແລະກະດູກທັງຫຼາຍໄດ້ມາປະສານກັນ, ກະດູກກັບກະດູກຂອງມັນ. ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເພັ່ງເບິ່ງ, ເບິ່ງແມ, ເສັ້ນເອັນ ແລະເນື້ອໜັງໄດ້ເກີດຂຶ້ນມາເທິງພວກມັນ, ແລະຜິວໜັງໄດ້ປົກຄຸມພວກມັນຢູ່ຂ້າງເທິງ; ແຕ່ບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈຢູ່ໃນພວກມັນ. ເອເຊກຽນ 37:7, 8.

ຄໍາພະຍາກອນຄັ້ງທໍາອິດຂອງເອເຊກຽນໄດ້ນໍາກະດູກແລະເນື້ອໜັງໃຫ້ມາປະກອບເຂົ້າກັນ, ແຕ່ພວກມັນຍັງບໍ່ມີຊີວິດ. “ດັ່ງນັ້ນ,” ເອເຊກຽນ “ໄດ້ພະຍາກອນຕາມທີ່” ຕົນ “ໄດ້ຖືກບັນຊາ” ເປັນຄັ້ງທີສອງ. ຄໍາພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງໄດ້ນໍາຮ່າງກາຍເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ມີຊີວິດ. ຄໍາພະຍາກອນທັງສອງນີ້ຖືກເປັນແບບໂດຍການສ້າງອາດາມ.

> ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າໄດ້ປັ້ນມະນຸດຂຶ້ນຈາກຜົງດິນແຫ່ງພື້ນດິນ, ແລະຊົງພົ່ນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດເຂົ້າໃນຮູດັງຂອງເຂົາ; ແລະມະນຸດກໍໄດ້ກາຍເປັນວິນຍານທີ່ມີຊີວິດ. ປະຖົມມະການ 2:7

ຂະບວນການສອງຂັ້ນຕອນໃນການນຳເອົາກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວໃຫ້ກັບມີຊີວິດນັ້ນ ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນການຊົງສ້າງອາດາມ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເນັ້ນຢ້ຳວ່າ ພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ກໍແມ່ນລິດເດດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະອົງດ້ວຍ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ “ປັ້ນ” ອາດາມ ແລະຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທຳອິດຂອງເອເຊກຽນໄດ້ນຳໃຫ້ກະດູກແລະຮ່າງກາຍມາປະກອບເຂົ້າກັນ, ແລ້ວຈາກນັ້ນພຣະເຈົ້າ “ຊົງພົ່ນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດເຂົ້າໃນຮູດັງຂອງເຂົາ; ແລະມະນຸດກໍເປັນຈິດວິນຍານທີ່ມີຊີວິດ.”

ຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນໄດ້ຖືກກ່າວໄປ “ເຖິງລົມ,” ບໍ່ແມ່ນເຖິງກະດູກ, ເພາະທ່ານໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ “ກ່າວກັບລົມ” ວ່າ, “ຈົ່ງມາຈາກລົມທັງສີ່, ໂອ ລົມຫາຍໃຈ, ແລະຈົ່ງຫາຍໃຈໃສ່ຄົນທີ່ຖືກຂ້າເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອພວກເຂົາຈະມີຊີວິດ.” ຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນ, ຊຶ່ງນຳໃຫ້ຮ່າງກາຍທີ່ຕາຍແລ້ວມີຊີວິດຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ໄດ້ຖືກກ່າວໄປ, ບໍ່ແມ່ນເຖິງຮ່າງກາຍທີ່ຕາຍແລ້ວ, ແຕ່ເຖິງລົມ. ມັນເປັນຄຳບັນຊາແກ່ລົມໃຫ້ຫາຍໃຈໃສ່ຮ່າງກາຍເຫຼົ່ານັ້ນ. ຄັ້ງທຳອິດທີ່ຄຳວ່າ “ລົມຫາຍໃຈ” ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນໃນການຊົງສ້າງອາດາມ, ແລະທີ່ນັ້ນມັນຖືກນິຍາມວ່າເປັນລົມແຫ່ງຊີວິດ; ແລະສິ່ງທີ່ນຳຊີວິດເຂົ້າສູ່ຮ່າງກາຍທີ່ຕາຍແລ້ວນັ້ນ ມາຈາກລົມທັງສີ່.

> “ບັນດາທູດສະຫວັນກໍາລັງຢັບຢັ້ງລົມທັງສີ່ ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາເປັນດັ່ງມ້າທີ່ກໍາລັງໂກດຮ້າຍ ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນແລະແລ່ນກວາດໄປເທິງພື້ນພິພົບທົ່ວທັງໂລກ ໂດຍນໍາຄວາມພິນາດແລະຄວາມຕາຍໄປຕາມທາງຂອງມັນ.”

> “ພວກເຮົາຈະນອນຫຼັບຢູ່ໃນຫ້ວງຂອງໂລກນິລັນດອນນັ້ນແທ້ຫຼື? ພວກເຮົາຈະຊື່ຊາ ເຢັນຊາ ແລະເໝືອນຄົນຕາຍຢູ່ຫຼື? ໂອ, ຂໍໃຫ້ໃນບັນດາຄຣິດຕະຈັກຂອງພວກເຮົາມີພຣະວິນຍານ ແລະລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກເປົ່າເຂົ້າໃນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ ແລະມີຊີວິດ.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

ຄຳຖາມສອງປະການໃນທີ່ນີ້ຄື ພວກເຮົາຈະນອນຫຼັບຫຼືບໍ່, ແລະ ພວກເຮົາຈະຕາຍຫຼືບໍ່? …ເປັນສອງຄຳສັບສຳລັບສະພາບພະຍາກອນອັນດຽວກັນ. ຂ່າວສານເລື່ອງລົມທັງສີ່ທີ່ກຳລັງຖືກຍັບຢັ້ງໂດຍທູດສະຫວັນນັ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ເຮັດໃຫ້ລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນຄົນຕາຍ ແລະເຮັດໃຫ້ເຂົາລຸກຂຶ້ນແລະມີຊີວິດ. ຂ່າວສານເລື່ອງລົມທັງສີ່ ແມ່ນຂ່າວສານເລື່ອງມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງອິດສະລາມ. ຂ່າວສານເລື່ອງລົມທັງສີ່ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ແມ່ນຂ່າວສານເລື່ອງການປະທັບຕາ. ຂ່າວສານເລື່ອງການປະທັບຕາໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 7, ຂໍ້ 1 ຫາ 3, ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ລົມທັງສີ່ຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ ຈົນກວ່າຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກປະທັບຕາ.

> ແລະຫຼັງຈາກເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນສີ່ອົງຢືນຢູ່ທີ່ສີ່ມຸມຂອງແຜ່ນດິນໂລກ ກຳໄວ້ຊຶ່ງລົມທັງສີ່ຂອງໂລກ ເພື່ອວ່າລົມນັ້ນຈະບໍ່ພັດເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືເທິງທະເລ ຫຼືເທິງຕົ້ນໄມ້ໃດໆ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງຂຶ້ນມາແຕ່ທິດຕາເວັນອອກ ຖືຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່: ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງໄປຫາທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນໂລກແລະທະເລ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ຢ່າໄດ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືແກ່ທະເລ ຫຼືແກ່ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍ ຈົນກວ່າພວກເຮົາໄດ້ປະທັບຕາໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ. ພຣະນິມິດ 7:1–3.

ຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນໄດ້ຖືກມຸ່ງໄປຫາລົມ, ແລະຊີວິດທີ່ລົມໄດ້ນຳມາສູ່ບັນດາຮ່າງກາຍນັ້ນ ມາຈາກຂ່າວສານຂອງລົມທັງສີ່. ໃນຂໍ້ທີ່ແປດເຖິງສິບ ໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 37 ຄຳທີ່ປາກົດວ່າເປັນ “ລົມ” ຫຼື “ລົມຫາຍໃຈ” ແມ່ນຄຳພາສາເຮັບເຣີດຽວກັນໃນທຸກຄັ້ງທີ່ປາກົດ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເປົ່າລົມແຫ່ງຊີວິດເຂົ້າໃນອາດາມ, ແລະໃນເອເຊກຽນ ລົມແຫ່ງຊີວິດນັ້ນຄືຂ່າວສານແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງມາຈາກລົມທັງສີ່. ຂ່າວສານນັ້ນນຳພາລິດອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າມາສູ່ບັນດາຮ່າງກາຍທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາຮວບຮວມກັນໃນຫຸບເຂົາແຫ່ງຄວາມຕາຍ ໂດຍຂ່າວສານທຳອິດ. ຂ່າວສານຂອງລົມທັງສີ່ ຄືຂ່າວສານເລື່ອງອິດສະລາມທີ່ນຳການພິພາກສາມາເຫນືອສະຫະລັດອາເມລິກາ ເນື່ອງດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດ. ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ.

ປະຫວັດທີ່ຖືກປົກປິດຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ ຊຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຂອງເວລາແຫ່ງການຖ່ວງຊ້າ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ ເມື່ອຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນຖືກຂ້າໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ເວລາແຫ່ງການຖ່ວງຊ້າກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ເອເຊກຽນຢູ່ໃນບັນດາຄົນຕາຍ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖາມເອເຊກຽນວ່າ ພະຍານທັງສອງຜູ້ທີ່ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນນັ້ນ ຈະມີຊີວິດໄດ້ຫຼືບໍ່.

> ພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເໜືອຂ້ານ້ອຍ, ແລະໄດ້ຊົງນຳຂ້ານ້ອຍອອກໄປດ້ວຍພຣະວິນຍານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະໃຫ້ຂ້ານ້ອຍລົງຢູ່ກາງຮ່ອມພູທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍກະດູກ, ແລະໄດ້ຊົງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເດີນຜ່ານອ້ອມຮອບກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລະເບິ່ງແມ, ມີກະດູກເປັນຈຳນວນຫຼາຍຍິ່ງຢູ່ໃນຮ່ອມພູອັນກວ້າງ; ແລະເບິ່ງແມ, ມັນແຫ້ງຫຼາຍຍິ່ງ. ແລ້ວພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ຈະມີຊີວິດໄດ້ບໍ? ແລະຂ້ານ້ອຍທູນຕອບວ່າ, ໂອ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງຊົງຊາບ. ເອເຊກຽນ 37:1–3.

ໃນຂໍ້ທີເຈັດ, ເມື່ອເອເຊກຽນໄດ້ປະກາດຄຳພະຍາກອນຂໍ້ທຳອິດໃນສອງຂໍ້ນັ້ນ, ຂໍ້ຄວາມມີພຽງແຕ່ວ່າ, “ໂອ ກະດູກແຫ້ງທັງຫຼາຍເອີຍ, ຈົ່ງຟັງພຣະຄຳຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.” ໂຢຮັນ, ໃນພຣະນິມິດ, ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ວ່າ, “ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ກໍເປັນສຸກ.” ເອເຊກຽນເປັນພາບແທນຂອງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ຊຶ່ງເປັນສຸກ, ເປັນດັ່ງຜູ້ທີ່ຟັງຄຳສັ່ງຂອງເອເຊກຽນໃຫ້ຟັງພຣະຄຳຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະພຣະຄຳຂອງພຣະອົງຄືຄວາມຈິງ. ໃນບົດທີສອງຂອງເອເຊກຽນ, ປະສົບການຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກພັນລະນາໄວ້.

> ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນຢືນເທິງຕີນຂອງເຈົ້າ, ແລະເຮົາຈະກ່າວກັບເຈົ້າ. ແລະພຣະວິນຍານໄດ້ເຂົ້າມາໃນຂ້າພະເຈົ້າເມື່ອພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະໄດ້ຕັ້ງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ເພື່ອວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນພຣະອົງຜູ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. Ezekiel 2:1, 2.

ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11, ເມື່ອສົບຂອງຜູ້ຕາຍໄດ້ຍິນພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ພຣະຜູ້ປອບໂຍນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ. ພຣະຜູ້ປອບໂຍນນັ້ນເອງທີ່ທໍາໃຫ້ພວກເຂົາຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ.

> ແລະພາຍຫຼັງສາມວັນເຄິ່ງ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ຕົກໃສ່ບັນດາຜູ້ທີ່ເຫັນພວກເຂົາ. ພຣະນິມິດ 11:11

ການລຸກຂຶ້ນຢືນຂອງຄົນຕາຍແມ່ນຂັ້ນຕອນທີໜຶ່ງ ໃນກະບວນການສອງຂັ້ນຕອນ ທີ່ຍົກພວກເຂົາຂຶ້ນຈາກຫຼຸມຝັງສົບຂອງຕົນ ເພື່ອໃຫ້ກາຍເປັນທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເມື່ອພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນຢືນໃນບົດທີສິບເອັດ, “ຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ” ກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ທີ່ເຫັນພວກເຂົາ.

> ແລະລາວຈະຂ້າມໄປຍັງທີ່ໝັ້ນອັນແຂງແຮງຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະເຈົ້ານາຍຂອງລາວຈະຢ້ານກົວຕໍ່ທຸງສັນຍານ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້, ຜູ້ຊຶ່ງໄຟຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນຊີໂອນ ແລະເຕົາຫຼອມຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊາຢາ 31:9

ຂ່າວສານ “Midnight Cry” ໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການ Millerite ແມ່ນສ່ວນທີສອງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຍກຕົວຂອງພວກ Millerites ອອກຈາກບັນດາຄຣິດຕະຈັກທີ່ໃນເວລານັ້ນຖືກລະບຸວ່າເປັນບັນດາລູກສາວຂອງບາບີໂລນ, ແລະບັນດາຜູ້ສັດຊື່ຖືກເອີ້ນໃຫ້ອອກມາເພື່ອມາຢືນຢູ່ກັບພວກ Millerites. “ກາຍ” ຫຼືຄະນະໜຶ່ງຂອງຜູ້ເຊື່ອໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍຂ່າວສານນັ້ນ, ແລ້ວຂັ້ນຕອນທີສອງກໍຄືຂ່າວສານ “Midnight Cry” ທີ່ໄດ້ເຂົ້າມາຮ່ວມ ແລະເພີ່ມພະລັງໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານທີສອງ. ແລ້ວພວກ Millerites ກໍກາຍເປັນກອງທັບອັນເກີດອຳນາດທີ່ໄດ້ນຳຂ່າວສານນັ້ນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນດັ່ງດັ່ງຄື້ນນ້ຳຖ້ວມ. ຂະບວນການສອງຂັ້ນນັ້ນແມ່ນສອງສຽງໃນ Revelation ບົດ 18, ແລະເປັນຂະບວນການອັນດຽວກັນກັບການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວໃນ Ezekiel, ຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນໃນ Revelation ບົດ 11.

> “ບັນດາທູດສະຫວັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອຊ່ວຍທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດອຳນາດຈາກສະຫວັນ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງຕ່າງໆຊຶ່ງເບິ່ງເໝືອນວ່າດັງກ້ອງໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງວ່າ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ, ແລະເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ; ເພາະວ່າບາບຂອງນາງໄດ້ກອງສູງເຖິງສະຫວັນແລ້ວ, ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມອະທຳຂອງນາງ. ຂ່າວສານນີ້ເບິ່ງເໝືອນວ່າເປັນການເພີ່ມເຂົ້າໃສ່ຂ່າວສານທີສາມ, ແລະໄດ້ປະສານເຂົ້າກັບມັນ, ດັ່ງທີ່ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້ປະສານເຂົ້າກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນປີ 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 195, 196.

ໝາຍຫຼັກປະການທໍາອິດໃນປະຫວັດອັນຖືກຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຄື ຄວາມຜິດຫວັງທີ່ເລີ່ມຕົ້ນເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ. ເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າແມ່ນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ຖືກພັນລະນາເປັນສາມມື້ເຄິ່ງ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງຖິ່ນກັນດານ. ເມື່ອຄົບສີ່ສິບປີແຫ່ງການພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ ໂຢຊວຍໄດ້ນໍາກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນພຣະສັນຍາ. ເມື່ອຄົບສາມມື້ເຄິ່ງ ເອເຊກຽນຖືກນໍາໄປຍັງຫຸບເຂົາແຫ່ງຄວາມຕາຍ ແລະໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ບັນຊາບັນດາຊາກສົບໃຫ້ “ຈົ່ງຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.” ເອເຊກຽນເປັນ “ສຽງ” ທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ. ຄໍາບັນຊາໃຫ້ຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ນໍາໃຫ້ອະໄວຍະສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮ່າງກາຍມາຮວມເຂົ້າກັນ ແຕ່ພວກມັນຍັງບໍ່ມີຊີວິດເທື່ອ ພວກມັນຍັງບໍ່ເປັນກອງທັບເທື່ອ ພວກມັນຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກປະທັບຕາເທື່ອ. “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນບົດທີສອງ ຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອພຣະຜູ້ປອບໂຍນມາເຖິງ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະລຸກຢືນຂຶ້ນ ໃນຂະນະດຽວກັນນັ້ນພວກເຂົາກໍຈະໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະຜູ້ປອບໂຍນມາ ພາຍຫຼັງສາມມື້ເຄິ່ງນັບແຕ່ພວກເຂົາຖືກຂ້າຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ.

ເມື່ອຢືນຂຶ້ນແລ້ວ ບັນດາຮ່າງກາຍ “ທີ່ຍັງບໍ່ມີຊີວິດ” ຈະໄດ້ຮັບຄຳພະຍາກອນເປັນຄັ້ງທີສອງ. “ສຽງຂອງຜູ້ຮ້ອງໃນຖິ່ນກັນດານ” ໃນເອຊາຢາ ຖາມວ່າ ຄຳພະຍາກອນອັນໃດທີ່ຕົນຈະຕ້ອງຮ້ອງປະກາດ? “ຂ່າວສານ” ທີ່ທັງເອເຊກຽນ ແລະ “ສຽງ” ໃນເອຊາຢາ ບົດທີສີ່ສິບ ໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ນຳສະເໜີນັ້ນ ຄືຂ່າວສານແຫ່ງອິສລາມ. ເມື່ອຄຳພະຍາກອນນັ້ນຖືກປະກາດ “ອາດາມ” ກໍມີຊີວິດຂຶ້ນມາເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພະຍານສອງຄົນທີ່ມີຊີວິດ ປະກາດຂ່າວສານເລື່ອງການພິພາກສາຂອງອິສລາມເໜືອສະຫະລັດ ເນື່ອງດ້ວຍການຜ່ານກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ການພິພາກສາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນໝຸດໝາຍທີສາມຂອງປະຫວັດສາດອັນຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງສາຍຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ. ເມື່ອສິ່ງນັ້ນສຳເລັດລົງ ກອງທັບນັ້ນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍເຖິງສະຫວັນ ແລະຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສີ່.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມີປະສົບການໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ. ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກພັນລະນາວ່າບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ, ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນແກ່ໂລກ, ແລະມີຄວາມກ່ຽວພັນໂດຍກົງກັບຜູ້ຄົນທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້. ບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຍິນສຽງຂອງທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້, ເພາະພວກເຂົາເປັນສັນຍະລັກທີ່ໃຊ້ແທນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ກຳລັງເຮັດວຽກຢ່າງປະສານສອດຄ່ອງກັບຈັກກະວານແຫ່ງສະຫວັນ. ບັນດາຊາຍແລະຍິງ, ຜູ້ຖືກໃຫ້ແຈ້ງໂດຍພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງ, ປະກາດຂ່າວສານທັງສາມຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” Selected Messages, book 2, 387.

ທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນນັ້ນ ຄືທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຜູ້ກຳລັງບິນຢູ່ກາງຟ້າສະຫວັນ ເຕືອນມະນຸດຊາດບໍ່ໃຫ້ຮັບເອົາເຄรື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ກອງທັບອັນຊົງພະລັງນັ້ນ ຍັງຄົງປະກາດຂ່າວສານນັ້ນແກ່ໂລກຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າມີຄາເອນຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະສິ້ນສຸດລົງ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ແນວຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ແລະໃນເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້ມີສຽງຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ພວກທ່ານຈົ່ງອອກໄປຮັບພຣະອົງ. ມັດທາຍ 25:6.

Back to Articles