Article

# The Book of Daniel - Number Forty-One

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສີ່ສິບເອັດ

Paul’s Prophetic Ministry: Connecting Ancient Israel to Spiritual Israel

ພັນທະກິດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງໂປໂລ: ເຊື່ອມໂຍງອິດສະຣາເອນບູຮານເຂົ້າກັບອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 5, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The apostle Paul was the connecting link between ancient Israel and spiritual Israel, for his ministry, his name, his personal circumstances and his prophetic work all testify to this truth. He identified himself as the least of the apostles, for he had persecuted God’s people.

ອັກຄະສາວົກໂປໂລເປັນຂໍ້ເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ແລະ ອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ, ເພາະວ່າພັນທະກິດຂອງທ່ານ, ນາມຂອງທ່ານ, ສະພາບການສ່ວນຕົວຂອງທ່ານ ແລະ ພາລະງານເຊິ່ງເປັນການພະຍາກອນຂອງທ່ານ ລ້ວນເປັນພະຍານຮັບຮອງຄວາມຈິງນີ້. ທ່ານໄດ້ລະບຸຕົນເອງວ່າເປັນຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາອັກຄະສາວົກ, ເພາະວ່າທ່ານເຄີຍຂົ່ມເຫັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

> For I am the least of the apostles, that am not meet to be called an apostle, because I persecuted the church of God. 1 Corinthians 15:19.

> ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາອັກຄະສາວົກ, ແລະບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະຖືກເອີ້ນວ່າເປັນອັກຄະສາວົກ, ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ຂົ່ມເຫງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. 1 ໂກຣິນໂທ 15:19

The name he was given at conversion was Paul, which means small or little, for he was the least of the apostles. Yet his original name was Saul, which means “selected”.

ຊື່ທີ່ລາວໄດ້ຮັບໃນເວລາກັບໃຈເຊື່ອນັ້ນຄື ໂປໂລ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງນ້ອຍ ຫຼື ເລັກ, ເພາະວ່າລາວເປັນຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນພວກອັກຄະສາວົກ. ແຕ່ຊື່ເດີມຂອງລາວຄື ຊາອູນ, ຊຶ່ງໝາຍວ່າ “ຜູ້ຖືກເລືອກ”.

> Then Ananias answered, Lord, I have heard by many of this man, how much evil he hath done to thy saints at Jerusalem: And here he hath authority from the chief priests to bind all that call on thy name. But the Lord said unto him, Go thy way: for he is a chosen vessel unto me, to bear my name before the Gentiles, and kings, and the children of Israel, Acts 9:13–15.

> ແລ້ວ ອານາເນຍ ທູນຕອບວ່າ, ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນຈາກຫຼາຍຄົນເຖິງເລື່ອງຂອງຊາຍຄົນນີ້ວ່າ ລາວໄດ້ເຮັດຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຫຼາຍພຽງໃດແກ່ບັນດາວິສຸດຊົນຂອງພຣະອົງໃນເຢຣູຊາເລັມ; ແລະຢູ່ທີ່ນີ້ ລາວໄດ້ຮັບອຳນາດຈາກພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດ ໃຫ້ຈັບມັດຄົນທັງປວງທີ່ຮ້ອງທູນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າຕັດກັບລາວວ່າ, ຈົ່ງໄປເຖີດ: ເພາະວ່າຄົນນີ້ເປັນພາຊະນະທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກໄວ້, ເພື່ອຈະນຳເອົານາມຂອງເຮົາໄປປະກາດຕໍ່ໜ້າພວກຕ່າງຊາດ, ກະສັດທັງຫຼາຍ, ແລະລູກຫຼານແຫ່ງອິສຣາເອນ, ກິດຈະການ 9:13–15.

Saul was “a chosen vessel” to carry the gospel to the Gentiles, but he had to first be converted and humbled into Paul (small), for he was going to need to be powerful. Paul understood his strength was found in his smallness, or his weakness.

ຊາອູນເປັນ “ພາຊະນະທີ່ຖືກເລືອກ” ເພື່ອນຳຂ່າວປະເສີດໄປສູ່ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດ, ແຕ່ກ່ອນອື່ນເພິ່ນຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການກັບໃຈໃໝ່ ແລະຖືກຖ່ອມລົງໃຫ້ເປັນໂປໂລ (ນ້ອຍ), ເພາະວ່າເພິ່ນກຳລັງຈະຕ້ອງກາຍເປັນຜູ້ມີລິດອຳນາດ. ໂປໂລເຂົ້າໃຈວ່າ ກຳລັງຂອງເພິ່ນພົບໄດ້ໃນຄວາມນ້ອຍຂອງເພິ່ນ, ຫຼືໃນຄວາມອ່ອນແອຂອງເພິ່ນ.

> And lest I should be exalted above measure through the abundance of the revelations, there was given to me a thorn in the flesh, the messenger of Satan to buffet me, lest I should be exalted above measure. For this thing I besought the Lord thrice, that it might depart from me. And he said unto me, My grace is sufficient for thee: for my strength is made perfect in weakness. Most gladly therefore will I rather glory in my infirmities, that the power of Christ may rest upon me. Therefore I take pleasure in infirmities, in reproaches, in necessities, in persecutions, in distresses for Christ’s sake: for when I am weak, then am I strong. 2 Corinthians 12:7–10.

> ແລະເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຍົກຂຶ້ນເກີນຄວນເນື່ອງດ້ວຍຄວາມອຸດົມແຫ່ງການສຳແດງ, ຈຶ່ງໄດ້ມີໜາມອັນໜຶ່ງໃນເນື້ອໜັງຖືກປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຄືທູດຂອງຊາຕານເພື່ອຂົ່ມຕີຂ້າພະເຈົ້າ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຍົກຂຶ້ນເກີນຄວນ. ເພາະເຫດການນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສາມເທື່ອ ເພື່ອໃຫ້ມັນຈາກໄປຈາກຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ພຣະຄຸນຂອງເຮົາກໍພໍສຳລັບເຈົ້າແລ້ວ: ເພາະວ່າລິດອຳນາດຂອງເຮົາຍ່ອມສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນຄວາມອ່ອນແອ.” ສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຍິນດີຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະອວດໃນຄວາມອ່ອນແອຂອງຕົນ, ເພື່ອລິດອຳນາດຂອງພຣະຄຣິດຈະສະຖິດຢູ່ເໜືອຂ້າພະເຈົ້າ. ເຫດສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພໍໃຈໃນຄວາມອ່ອນແອ, ໃນການຖືກຕິຕຽນ, ໃນຄວາມຂັດສົນ, ໃນການຖືກຂົ່ມເຫັງ, ໃນຄວາມທຸກລຳບາກເພາະເຫັນແກ່ພຣະຄຣິດ: ເພາະເມື່ອໃດຂ້າພະເຈົ້າອ່ອນແອ, ເມື່ອນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຂັ້ມແຂງ. 2 ໂກຣິນໂທ 12:7–10.

Saul was “selected”, but in order for him to be strong he was made small (Paul). He was chosen to take the gospel to the Gentiles, but he had been selected in part because of his knowledge of the Old Testament.

ໂຊໂລໄດ້ຖືກ “ເລືອກສັນ”, ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຂັ້ມແຂງ ເຂົາຈຶ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ນ້ອຍລົງ (ໂປໂລ). ເຂົາຖືກເລືອກໃຫ້ນຳຂ່າວປະເສີດໄປສູ່ພວກຄົນຕ່າງຊາດ, ແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງທີ່ເຂົາຖືກເລືອກນັ້ນ ກໍເນື່ອງມາຈາກຄວາມຮູ້ຂອງເຂົາໃນພຣະຄຳພີເດີມ.

> Especially because I know thee to be expert in all customs and questions which are among the Jews: wherefore I beseech thee to hear me patiently. My manner of life from my youth, which was at the first among mine own nation at Jerusalem, know all the Jews; Which knew me from the beginning, if they would testify, that after the most straitest sect of our religion I lived a Pharisee. Acts 26:3–5.

> ໂດຍສະເພາະເພາະຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ທ່ານເປັນຜູ້ຊໍານານໃນຂະທໍານຽມທັງປວງ ແລະໃນບັນຫາທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນໝູ່ຊາວຢິວ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຂໍວິງວອນທ່ານໃຫ້ຟັງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມອົດທົນ. ວິຖີຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງແຕ່ຍັງໜຸ່ມ, ຊຶ່ງໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ຢູ່ທ່າມກາງຊົນຊາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ຊາວຢິວທັງປວງລ້ວນຮູ້ຈັກ; ພວກເຂົາຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າມາແຕ່ເດີມ, ຖ້າພວກເຂົາຈະເປັນພະຍານ, ວ່າຕາມນິກາຍອັນເຂັ້ມງວດທີ່ສຸດໃນສາສະໜາຂອງພວກເຮົາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ດໍາເນີນຊີວິດເປັນຟາຣິຊາຍ. ກິດຈະການ 26:3–5.

Saul had been trained by Gamaliel, who was considered one of the greatest teachers of the Scriptures of the Old Testament.

ຊາອູນໄດ້ຮັບການອົບຮົມໂດຍກາມາລີເອນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການນັບຖືວ່າເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາເດີມ.

> “The request was granted, and ‘Paul stood on the stairs, and beckoned with the hand unto the people.’ The gesture attracted their attention, while his bearing commanded respect. ‘And when there was made a great silence, he spake unto them in the Hebrew tongue, saying, Men, brethren, and fathers, hear ye my defense which I make now unto you.’ At the sound of the familiar Hebrew words, ‘they kept the more silence,’ and in the universal hush he continued: “‘I am verily a man which am a Jew, born in Tarsus, a city in Cilicia, yet brought up in this city at the feet of Gamaliel, and taught according to the perfect manner of the law of the fathers, and was zealous toward God, as ye all are this day.’ None could deny the apostle’s statements, as the facts that he referred to were well known to many who were still living in Jerusalem.” Acts of the Apostles, 408.

> ຄຳຮ້ອງຂໍນັ້ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ, ແລະ “ໂປໂລຈຶ່ງຢືນຢູ່ເທິງຂັ້ນໄດ ແລະໂບກມືໄປຫາປະຊາຊົນ.” ທ່າທາງນັ້ນໄດ້ດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຂອງເຂົາທັງຫລາຍ, ໃນຂະນະທີ່ກິລິຍາອາການຂອງທ່ານກໍເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມນັບຖື. “ແລະເມື່ອເກີດຄວາມສະງົບຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວກັບເຂົາເປັນພາສາເຮັບເຣີ ວ່າ, ທ່ານຜູ້ຊາຍ ພີ່ນ້ອງ ແລະບິດາທັງຫລາຍ, ຂໍຈົ່ງຟັງຄຳແກ້ຕ່າງຂອງຂ້ານ້ອຍ ຊຶ່ງບັດນີ້ຂ້ານ້ອຍກຳລັງກ່າວຕໍ່ທ່ານທັງຫລາຍ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຖ້ອຍຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຄຸ້ນເຄີຍນັ້ນ, “ເຂົາທັງຫລາຍກໍຍິ່ງສະງົບລົງອີກ,” ແລະໃນຄວາມສະງົບທົ່ວໜ້ານັ້ນ ທ່ານກໍກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ: “‘ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນຢິວ ເກີດໃນເມືອງຕາໂຊ ແຂວງກີລີເກຍ ແຕ່ໄດ້ຮັບການອົບຮົມໃນນະຄອນນີ້ ຢູ່ແທບພຣະບາດຂອງກາມາລີເອນ ແລະໄດ້ຮັບການສອນຕາມແບບອັນຄົບຖ້ວນແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງບັນພະບຸລຸດ ແລະມີຄວາມຮ້ອນຮົນເພື່ອພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ພວກທ່ານທຸກຄົນເປັນຢູ່ໃນວັນນີ້.’” ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດປະຕິເສດຄຳກ່າວຂອງອັກຄະສາວົກໄດ້ ເພາະຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ທ່ານໄດ້ອ້າງເຖິງນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ຫລາຍຄົນ ຊຶ່ງຍັງອາໄສຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ ຮູ້ຈັກດີ. ກິດຈະການຂອງອັກຄະສາວົກ, 408.

Saul had not been chosen at random, and one of the specific purposes of Paul’s ministry was to bridge the sacred history of literal Israel with the sacred history of spiritual Israel. In conjunction with this fact, he authored the majority of the New Testament. One chapter of his writings identifies the support for the framework of the first angels’ message and also for the framework of the third angels’ message. The passage is a monument in the history of Adventism that identifies the distinction between the wise and foolish in the beginning and ending of Adventism.

ໂຊໂລບໍ່ໄດ້ຖືກເລືອກໂດຍບັງເອີນ ແລະ ໜຶ່ງໃນຈຸດປະສົງຈຳເພາະຂອງພັນທະກິດຂອງໂປໂລ ແມ່ນເພື່ອເປັນຂົວເຊື່ອມລະຫວ່າງປະຫວັດສາດອັນສັກສິດຂອງອິສຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນ ກັບປະຫວັດສາດອັນສັກສິດຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ. ຄວບຄູ່ໄປກັບຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ ທ່ານໄດ້ຂຽນພຣະຄຳພີພາກພຣະສັນຍາໃໝ່ເປັນສ່ວນໃຫຍ່. ໃນບົດໜຶ່ງຂອງງານຂຽນຂອງທ່ານ ໄດ້ຊີ້ບອກການສະໜັບສະໜູນສຳລັບໂຄງຮ່າງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ສຳລັບໂຄງຮ່າງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍ. ຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນເປັນອະນຸສາວະລີໃນປະຫວັດສາດຂອງອັດເວັນຕິສຶມ ທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນມີປັນຍາ ແລະ ຄົນໂງ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຕອນສິ້ນສຸດຂອງອັດເວັນຕິສຶມ.

> Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him, That ye be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things? And now ye know what withholdeth that he might be revealed in his time. For the mystery of iniquity doth already work: only he who now letteth will let, until he be taken out of the way. And then shall that Wicked be revealed, whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming: Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. 2 Thessalonians 2:1–12.

> ບັດນີ້ ພວກເຮົາຂໍວິງວອນທ່ານທັງຫຼາຍ, ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ໂດຍອ້າງເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາ ແລະໂດຍອ້າງເຖິງການຊຸມນຸມຂອງພວກເຮົາເຂົ້າຫາພຣະອົງ, ວ່າຢ່າໃຫ້ຈິດໃຈຂອງທ່ານຖືກສັ່ນຄອນໂດຍໄວ ຫຼືຖືກລົບກວນເລີຍ, ບໍ່ວ່າຈະໂດຍວິນຍານ ຫຼືໂດຍຄໍາເວົ້າ ຫຼືໂດຍຈົດໝາຍທີ່ເຫມືອນວ່າມາຈາກພວກເຮົາ, ເຫມືອນດັ່ງວ່າວັນແຫ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ມາໃກ້ແລ້ວ. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຫຼອກລວງທ່ານດ້ວຍວິທີໃດໆ; ເພາະວັນນັ້ນຈະບໍ່ມາ ຖ້າຫາກວ່າການຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອຈະບໍ່ມາກ່ອນ, ແລະຄົນແຫ່ງບາບນັ້ນຈະບໍ່ຖືກເປີດເຜີຍ, ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ; ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ຕ້ານ ແລະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນເໜືອສິ່ງທັງປວງທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າ ຫຼືທີ່ຖືກນະມັດສະການ; ຈົນເຖິງວ່າລາວເຂົ້ານັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງກັບວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ, ສະແດງຕົນເອງວ່າລາວເປັນພຣະເຈົ້າ. ທ່ານຈື່ບໍ່ວ່າ ເມື່ອຂ້ອຍຍັງຢູ່ກັບທ່ານ ຂ້ອຍໄດ້ບອກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ທ່ານ? ແລະບັດນີ້ທ່ານຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າສິ່ງໃດກໍາລັງຍັບຢັ້ງເຂົາໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຖືກເປີດເຜີຍໃນເວລາຂອງເຂົາ. ເພາະຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທໍານັ້ນກໍາລັງເຄື່ອນໄຫວຢູ່ແລ້ວ: ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ຍັງຍັບຢັ້ງຢູ່ ຈະຍັງຍັບຢັ້ງຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າລາວຈະຖືກນໍາອອກໄປຈາກທາງ. ແລ້ວຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ, ຜູ້ຊຶ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະກໍາຈັດດ້ວຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ, ແລະຈະທໍາລາຍດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ: ຄືຜູ້ນັ້ນນັ້ນເອງ, ຜູ້ຊຶ່ງການມາຂອງລາວເປັນໄປຕາມການກະທໍາຂອງຊາຕານ ພ້ອມດ້ວຍລິດເດດທັງປວງ ແລະໝາຍສໍາຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນຕົວະ, ແລະພ້ອມດ້ວຍການຫຼອກລວງທຸກຢ່າງແຫ່ງຄວາມອະທໍາສໍາລັບບັນດາຜູ້ທີ່ກໍາລັງພິນາດ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະລອດພົ້ນ. ແລະເພາະເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຈະສົ່ງການຫຼົງຜິດອັນຮ້າຍແຮງມາເຖິງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຄວາມຕົວະ: ເພື່ອວ່າພວກເຂົາທັງປວງຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ, ຄືພວກທີ່ບໍ່ເຊື່ອຄວາມຈິງ ແຕ່ພອຍໃຈໃນຄວາມອະທໍາ. 2 ເທຊະໂລນິກ 2:1–12.

The context of this passage is the consideration of when Christ would return the second time. Paul reminds the Thessalonians that he has already answered that concern previously when he stated, “Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things?” Paul was attempting to prevent the brethren from being deceived upon the subject of “the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him.”

ບໍລິບົດຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຄືການພິຈາລະນາເຖິງເວລາທີ່ພຣະຄຣິດຈະສະເດັດກັບມາເປັນຄັ້ງທີສອງ. ໂປໂລເຕືອນຊາວເທຊະໂລນິກາວ່າ ທ່ານໄດ້ຕອບຂໍ້ກັງວົນນັ້ນໄວ້ແລ້ວກ່ອນໜ້ານີ້ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ, “ພວກເຈົ້າຈື່ບໍ່ໄດ້ບໍ ວ່າເມື່ອຂ້ອຍຍັງຢູ່ກັບພວກເຈົ້າ ຂ້ອຍໄດ້ບອກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ພວກເຈົ້າ?” ໂປໂລກຳລັງພະຍາຍາມປ້ອງກັນພວກພີ່ນ້ອງມິໃຫ້ຖືກຫລອກລວງໃນເລື່ອງ “ການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະເຢຊູຄຣິດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ແລະການທີ່ພວກເຮົາຈະຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງ.”

The historians identify that half of William Miller’s message was based upon his identification of the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, and verse fourteen. The other half of his message, that is sometimes not recognized, is his work of refuting the false teachings concerning the Second Coming of Christ.

ນັກປະຫວັດສາດລະບຸວ່າ ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານຂອງ William Miller ຕັ້ງຢູ່ເທິງການທີ່ທ່ານໄດ້ຈຳແນກໄລຍະເວລາສອງພັນສາມຮ້ອຍປີໃນ Daniel ບົດ 8 ຂໍ້ 14. ອີກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານຂອງທ່ານ ຊຶ່ງບາງຄັ້ງບໍ່ໄດ້ຮັບການຕະໜັກເຖິງ ຄືວຽກງານຂອງທ່ານໃນການໂຕ້ແຍ້ງຫັກລ້າງຄຳສອນຜິດກ່ຽວກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ.

Based upon the false Jesuit methodology there was (and still is) a prominent false teaching that William Miller consistently opposed. It was the false teaching that the Lord’s second coming was preceded by a thousand years of peace called the “temporal millennium” which Sister White also opposed.

ໂດຍອີງໃສ່ວິທີການອັນຜິດພາດຂອງພວກເຢຊູອິດ ໄດ້ມີ (ແລະຍັງຄົງມີຢູ່) ຄຳສອນຜິດອັນໂດດເດັ່ນຢ່າງໜຶ່ງ ຊຶ່ງ William Miller ໄດ້ຄັດຄ້ານຢ່າງສະໝ່ຳສະເມີ. ນັ້ນຄືຄຳສອນຜິດທີ່ວ່າ ການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະມີຊ່ວງເວລາແຫ່ງສັນຕິສຸກໜຶ່ງພັນປີນຳໜ້າ ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “temporal millennium” ອັນເປັນຄຳສອນທີ່ Sister White ໄດ້ຄັດຄ້ານເຊັ່ນກັນ.

Miller’s work was also establishing the truth of the literal return of Christ, in opposition to the various false ideas concerning the millennium that were prevalent in his history. Paul is addressing the Second Coming in 2 Thessalonians, so the passage was part of Miller’s understanding of a literal Second Coming. The chapter was “Present Truth” for Miller.

ຜົນງານຂອງ Miller ຍັງໄດ້ສ້າງຕັ້ງຄວາມຈິງເລື່ອງການສະເດັດກັບມາຂອງພຣະຄຣິດຢ່າງແທ້ຈິງ ໂດຍຕໍ່ຕ້ານແນວຄວາມຄິດຜິດຕ່າງໆ ກ່ຽວກັບພັນປີ ທີ່ແຜ່ຫຼາຍຢູ່ໃນສະໄໝຂອງລາວ. Paul ກໍາລັງກ່າວເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງໃນ 2 Thessalonians, ດັ່ງນັ້ນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນຈຶ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Miller ກ່ຽວກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຢ່າງແທ້ຈິງ. ບົດນັ້ນແມ່ນ “ຄວາມຈິງປະຈຸບັນ” ສໍາລັບ Miller.

Paul identifies an important sequence of events connected with the Second Coming, and also provides the logic of why the Thessalonians should not expect the return of the Lord in their lifetime. Paul says, “Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him.” The word “beseech” means to interrogate. Paul is reasoning out the elements associated with the Second Coming and leading his audience through a type of interrogation, meant to produce analysis of his logic by his hearers.

ໂປໂລໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນລຳດັບເຫດການອັນສຳຄັນທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ ແລະຍັງໄດ້ໃຫ້ເຫດຜົນຕາມຕັກກະວ່າເປັນເພາະເຫດໃດຊາວເທຊະໂລນິກາຈຶ່ງບໍ່ຄວນຄາດຫວັງການສະເດັດກັບຄືນມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຊ່ວງຊີວິດຂອງພວກເຂົາ. ໂປໂລກ່າວວ່າ, “ບັດນີ້ ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ ພວກເຮົາຂໍວິງວອນທ່ານທັງຫຼາຍ ໂດຍອ້າງເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ແລະໂດຍອ້າງເຖິງການທີ່ພວກເຮົາຈະຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງ.” ຄຳວ່າ “ຂໍວິງວອນ” ໝາຍເຖິງການຊັກຖາມ. ໂປໂລກຳລັງໃຊ້ເຫດຜົນແຍກແຍະອົງປະກອບຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ ແລະກຳລັງນຳພາຜູ້ຟັງຂອງທ່ານໄປຕາມການຊັກຖາມຮູບແບບໜຶ່ງ ຊຶ່ງມີເປົ້າໝາຍເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຟັງຂອງທ່ານໄດ້ວິເຄາະເຫດຜົນຕາມຕັກກະຂອງທ່ານ.

The structure of his logic is that before Christ returns a second time, the papacy must be identified and reign, and that before the papacy arrives in history there must be a falling away. The falling away was yet future, so the arrival of the papacy was even beyond that. So how could anyone be deceived into thinking Christ’s return was soon? He uses several symbols of the papacy in order to establish just who that power is that is revealed after the falling away. He calls the papacy the “man of sin,” that “wicked,” “the son of perdition” and the “mystery of iniquity.” Sister White is clear these are all symbols identifying the papacy.

ໂຄງສ້າງແຫ່ງເຫດຜົນຂອງລາວຄືວ່າ ກ່ອນທີ່ພຣະຄຣິດຈະສະເດັດກັບມາເປັນຄັ້ງທີສອງ ຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາຕ້ອງຖືກລະບຸໃຫ້ຮູ້ແລະຂຶ້ນຄອງອໍານາດ ແລະກ່ອນທີ່ຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາຈະປາກົດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດ ຈະຕ້ອງມີການຫຼົງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອກ່ອນ. ການຫຼົງໄປນັ້ນຍັງເປັນເຫດການໃນອະນາຄົດ ດັ່ງນັ້ນການປາກົດຂຶ້ນຂອງຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາກໍຍິ່ງຢູ່ໄກອອກໄປກວ່ານັ້ນອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດຈະຖືກຫລອກລວງໃຫ້ຄິດວ່າການສະເດັດກັບມາຂອງພຣະຄຣິດໃກ້ຈະມາເຖິງໄດ້ແນວໃດ? ລາວໃຊ້ສັນຍາລັກຫຼາຍປະການຂອງຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາເພື່ອສະຖາປະນາໃຫ້ແນ່ຊັດວ່າ ອໍານາດນັ້ນຄືຜູ້ໃດ ຊຶ່ງຖືກເຜີຍໃຫ້ປາກົດພາຍຫຼັງການຫຼົງໄປ. ລາວເອີ້ນຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາວ່າ “ມະນຸດແຫ່ງບາບ,” “ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ” ນັ້ນ, “ບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ” ແລະ “ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທໍາ.” ຊິດເຕີ ໄວທ ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ທັງໝົດນີ້ເປັນສັນຍາລັກທີ່ລະບຸຊີ້ໄປຫາຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາ.

> “But before the coming of Christ, important developments in the religious world, foretold in prophecy, were to take place. The apostle declared: ‘Be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshiped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.’

> “ແຕ່ກ່ອນການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ, ຈະຕ້ອງມີພັດທະນາການສຳຄັນໃນໂລກແຫ່ງສາສະໜາ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້. ອັກຄະສາວົກໄດ້ປະກາດວ່າ: ‘ຢ່າໃຫ້ຈິດໃຈຂອງທ່ານຖືກສັ່ນຄອນໄດ້ໂດຍງ່າຍ ຫຼືຢ່າຕົກໃຈ, ບໍ່ວ່າໂດຍວິນຍານ, ຫຼືໂດຍຄຳເວົ້າ, ຫຼືໂດຍຈົດໝາຍທີ່ປານປະໜຶ່ງມາຈາກພວກເຮົາ, ດັ່ງວ່າວັນແຫ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດລໍ້ລວງທ່ານໂດຍວິທີໃດໆເລີຍ: ເພາະວັນນັ້ນຈະບໍ່ມາ ນອກຈາກວ່າການຫຼົງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອຈະເກີດຂຶ້ນກ່ອນ, ແລະມະນຸດແຫ່ງບາບນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ, ຄືບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ; ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ຕ້ານ ແລະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນເໜືອທຸກສິ່ງທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າ ຫຼືທີ່ຖືກນະມັດສະການ; ຈົນກະທັ້ງເຂົານັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງພຣະເຈົ້າ, ສະແດງຕົນເອງວ່າເຂົາເປັນພຣະເຈົ້າ.’”

> “Paul’s words were not to be misinterpreted. It was not to be taught that he, by special revelation, had warned the Thessalonians of the immediate coming of Christ. Such a position would cause confusion of faith; for disappointment often leads to unbelief. The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord. ‘Remember ye not,’ Paul inquired, ‘that, when I was yet with you, I told you these things?’

> “ຖ້ອຍຄຳຂອງໂປໂລບໍ່ຄວນຖືກເຂົ້າໃຈຜິດ. ບໍ່ຄວນມີການສັ່ງສອນວ່າ ທ່ານໄດ້ເຕືອນຊາວເທຊະໂລນິກາເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃນທັນທີ ໂດຍການສຳແດງພິເສດ. ທັດສະນະເຊັ່ນນັ້ນຈະກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນໃນຄວາມເຊື່ອ; ເພາະຄວາມຜິດຫວັງມັກນຳໄປສູ່ຄວາມບໍ່ເຊື່ອ. ດັ່ງນັ້ນ ອັກຄະສາວົກຈຶ່ງໄດ້ຕັກເຕືອນພວກພີ່ນ້ອງບໍ່ໃຫ້ຮັບຂ່າວສານເຊັ່ນນັ້ນວ່າມາຈາກທ່ານ, ແລະທ່ານໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປໂດຍເນັ້ນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງສາດສະດາດານີເອນໄດ້ພັນລະນາໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນນັ້ນ ຍັງຈະຕ້ອງລຸກຂຶ້ນ ແລະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈົນກວ່າອຳນາດນີ້ຈະໄດ້ກະທຳກິດຈະການອັນຮ້າຍແຮງແລະເປັນການໝິ່ນປະໝາດຂອງມັນສຳເລັດແລ້ວ ການທີ່ຄຣິດຕະຈັກຈະຄອຍຖ້າການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົານັ້ນ ກໍຈະເປັນການໄຮ້ປະໂຫຍດ. ‘ພວກເຈົ້າຈື່ບໍ່ໄດ້ຫລື,’ ໂປໂລໄດ້ຖາມວ່າ, ‘ເມື່ອຂ້ອຍຍັງຢູ່ກັບພວກເຈົ້າ, ຂ້ອຍໄດ້ບອກເລື່ອງເຫລົ່ານີ້ແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ?’”

> “Terrible were the trials that were to beset the true church. Even at the time when the apostle was writing, the ‘mystery of iniquity’ had already begun to work. The developments that were to take place in the future were to be ‘after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness in them that perish.’

> “ການທົດລອງອັນນ່າສະພຶງກົວໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອຈະລຸກລານຄຣິສຕະຈັກແທ້. ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາທີ່ອັກຄະສາວົກກຳລັງຂຽນຢູ່ນັ້ນ, ‘ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ’ ກໍໄດ້ເລີ່ມທຳງານແລ້ວ. ພັດທະນາການທັງຫຼາຍທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດນັ້ນຈະເປັນ ‘ຕາມການທຳງານຂອງຊາຕານ ດ້ວຍລິດອຳນາດທັງສິ້ນ ແລະໝາຍສຳຄັນຕ່າງໆ ແລະການອັດສະຈັນອັນເທັດ, ພ້ອມດ້ວຍການຫລອກລວງແຫ່ງຄວາມອະທຳທັງສິ້ນໃນພວກທີ່ກຳລັງພິນາດ.’”

> “Especially solemn is the apostle’s statement regarding those who should refuse to receive ‘the love of the truth.’ ‘For this cause,’ he declared of all who should deliberately reject the messages of truth, ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ Men cannot with impunity reject the warnings that God in mercy sends them. From those who persist in turning from these warnings, God withdraws His Spirit, leaving them to the deceptions that they love.” Acts of the Apostles, 265, 266.

> “ຄຳກ່າວຂອງອັກຄະສາວົກກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບ ‘ຄວາມຮັກຕໍ່ຄວາມຈິງ’ ນັ້ນ ຍິ່ງເປັນຄຳກ່າວທີ່ຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມເຄັ່ງຂຶມຢ່າງພິເສດ. ‘ເພາະເຫດນີ້’ ທ່ານໄດ້ປະກາດເຖິງຄົນທັງປວງທີ່ຈົງໃຈປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຈິງວ່າ, ‘ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງຄວາມຫຼົງຜິດອັນຮ້າຍແຮງມາເຖິງເຂົາ, ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຊື່ອຄຳມຸສາ: ເພື່ອວ່າຄົນທັງປວງຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຄວາມຈິງ ແຕ່ຍິນດີໃນຄວາມອະທຳ ຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ.’ ມະນຸດທັງຫຼາຍບໍ່ອາດປະຕິເສດຄຳເຕືອນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງມາໃນຄວາມເມດຕາ ໂດຍບໍ່ຮັບຜົນຕາມມາ. ຈາກຜູ້ທີ່ຍັງຄົງດື້ດຶງໃນການຫັນໜີຈາກຄຳເຕືອນເຫຼົ່ານີ້ ພຣະເຈົ້າຊົງຖອນພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງອອກ, ປ່ອຍໃຫ້ເຂົາຕົກຢູ່ໃນການຫລອກລວງທີ່ເຂົາຮັກ.” Acts of the Apostles, 265, 266.

Although Sister White directly identifies the “man of sin,” that “wicked,” “the son of perdition” and the “mystery of iniquity” from the passage of Paul, and calls it the “papal power,” she says more. She identifies that these symbols employed by Paul to identify the pope of Rome, was established from the book of Daniel, when she stated, “The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord.” Paul was basing the portion of the message to the Thessalonians which identified the papacy upon Daniel chapter eleven, and verse thirty-six.

ເຖິງແມ່ນວ່າ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸໂດຍກົງວ່າ “ມະນຸດແຫ່ງບາບ,” “ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ,” “ບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ” ແລະ “ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳ” ຈາກຂໍ້ຄວາມຂອງໂປໂລ ແລະເອີ້ນມັນວ່າ “ອຳນາດສັນຕະປາປາ,” ນາງຍັງໄດ້ກ່າວຫຼາຍກວ່ານັ້ນ. ນາງໄດ້ລະບຸວ່າ ສັນຍະລັກເຫຼົ່ານີ້ທີ່ໂປໂລໃຊ້ເພື່ອຊີ້ບອກສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນມາຈາກພຣະທຳດານີເອນ ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວວ່າ, “ດັ່ງນັ້ນ ອັກຄະສາວົກຈຶ່ງໄດ້ເຕືອນພວກພີ່ນ້ອງບໍ່ໃຫ້ຮັບຂ່າວສານໃດໆເຊັ່ນນັ້ນ ປານວ່າມາຈາກລາວ, ແລະລາວກໍໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປໂດຍເນັ້ນຢ້ຳຂໍ້ເທັດຈິງວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາໄວ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດໂດຍຜູ້ພະຍາກອນດານີເອນ ຍັງຈະຕ້ອງລຸກຂຶ້ນ ແລະທຳສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈົນກວ່າອຳນາດນີ້ຈະໄດ້ກະທຳວຽກງານອັນເຖິງຕາຍແລະເປັນການໝິ່ນປະໝາດຂອງມັນສຳເລັດແລ້ວ, ກໍເປັນການໄຮ້ປະໂຫຍດທີ່ຄຣິສຕະຈັກຈະເຝົ້າຄອຍການເສດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຂົາ.” ໂປໂລໄດ້ອີງສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານເຖິງຊາວເທຊະໂລນິກາ ຊຶ່ງລະບຸເຖິງສັນຕະປາປານັ້ນ ໄວ້ເທິງດານີເອນ ບົດທີ 11 ແລະ ຂໍ້ທີ 36.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> ແລະກະສັດນັ້ນຈະກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນຂຶ້ນ ແລະຈະຍົກຕົນໃຫ້ສູງກວ່າພະທຸກອົງ, ແລະຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນໜ້າອັດສະຈັນຕໍ່ຕ້ານພະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາພະ, ແລະຈະຈະເລີນຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດນັ້ນຈະສຳເລັດ; ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ກຳນົດໄວ້ແລ້ວນັ້ນຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນ. ດານີເອນ 11:36.

When Paul identifies the pope “Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God,” Paul was paraphrasing the prophet Daniel’s description of the “king” that did “according to his will,” and exalted “himself and” magnified “himself above every god.” The pope is the king that speaks “marvelous things against the God of gods”, and the pope is the power that would “prosper till the” first “indignation” would “be accomplished” in 1798.

ເມື່ອໂປໂລລະບຸເຖິງສັນຕະປາປາວ່າ “ຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານ ແລະຍົກຕົນເອງເໜືອທຸກສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າ ຫຼືທີ່ມະນຸດນະມັດສະການ; ຈົນກະທັ້ງລາວນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງເປັນພຣະເຈົ້າ, ສະແດງຕົນເອງວ່າລາວເປັນພຣະເຈົ້າ,” ໂປໂລກໍາລັງຖອດຄວາມຄໍາພະຍາກອນຂອງດານີເອນ ທີ່ພັນລະນາເຖິງ “ກະສັດ” ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທໍາ “ຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ” ແລະຍົກ “ຕົນເອງຂຶ້ນ” ພ້ອມທັງຂະຫຍາຍ “ຕົນເອງໃຫຍ່ຂຶ້ນເໜືອພຣະທຸກອົງ.” ສັນຕະປາປາແມ່ນກະສັດອົງນັ້ນທີ່ເວົ້າ “ຖ້ອຍຄໍາອັນປະຫຼາດໃຈຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະທັງຫຼາຍ”, ແລະສັນຕະປາປາກໍແມ່ນອໍານາດນັ້ນທີ່ຈະ “ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຈົນກວ່າ” “ຄວາມພິໂລດ” ຄັ້ງທໍາອິດ “ຈະສໍາເລັດລົງ” ໃນປີ 1798.

Daniel eleven, and verse thirty-six is absolutely essential to understand correctly if the increase of knowledge in 1989 is to be understood correctly. For this reason the false teaching that the king in the verse was France, as introduced by Uriah Smith, was introduced in the first generation of Adventism (1863 to 1888). Smith changed the text of verse thirty-six from “the” king (which is the papacy that was being described in the previous verses) to “a” king (any king) in order to ascribe to atheistic France the characteristics of Rome’s worship style, but that was just a jumping-off point to put forth his pet theory about Turkey being the king of the north in verse forty and onward.

ດານີເອນ ບົດທີ 11 ແລະ ຂໍ້ 36 ເປັນຂໍ້ທີ່ຈໍາເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງເຂົ້າໃຈໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຖ້າຫາກວ່າການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໃນປີ 1989 ຈະຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄໍາສອນຜິດທີ່ວ່າກະສັດໃນຂໍ້ນັ້ນແມ່ນຝຣັ່ງເສດ ຊຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີໂດຍ Uriah Smith ຈຶ່ງໄດ້ຖືກນໍາເຂົ້າມາໃນຊົ່ວອາຍຸຮຸ່ນທໍາອິດຂອງ Adventism (1863 ຫາ 1888). Smith ໄດ້ປ່ຽນຂໍ້ຄວາມໃນຂໍ້ 36 ຈາກ “the” king (ຊຶ່ງແມ່ນອໍານາດສັນຕະປາປາທີ່ກໍາລັງຖືກພັນລະນາຢູ່ໃນຂໍ້ກ່ອນໜ້າ) ໃຫ້ເປັນ “a” king (ກະສັດຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ) ເພື່ອຈະຍົກລັກສະນະແຫ່ງແບບແຜນການນະມັດສະການຂອງໂຣມໃຫ້ແກ່ຝຣັ່ງເສດທີ່ບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ນັ້ນເປັນພຽງຈຸດຕັ້ງຕົ້ນເພື່ອນໍາສະເໜີທິດສະດີທີ່ຕົນເອງໂປດປານຂອງລາວ ກ່ຽວກັບວ່າ ຕວກກີເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນຂໍ້ 40 ແລະ ຂໍ້ຕໍ່ໆ ໄປ.

Satan began early to obscure the fact that the king in the verse, is the papacy, and it is the apostle Paul who provides Daniel’s testimony with a second witness to this fact. Sister White provided the third witness.

ຊາຕານໄດ້ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າເພື່ອປົກບັງຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ກະສັດໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນ ແມ່ນລະບົບສັນຕະປາປາ, ແລະອັກຄະສາວົກໂປໂລເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຈັດຫາພະຍານຄົນທີສອງເພື່ອຢືນຢັນຄວາມຈິງນີ້ໃນຄຳພະຍານຂອງດານີເອນ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຈັດຫາພະຍານຄົນທີສາມ.

Not only did Satan seek to obscure the truth about the king in the verse being the pope, but by misdirecting the truth contained in the verse, Satan also made obscure the significance of what the “indignation” in the verse represented. The papacy in the verse was to prosper until 1798 when it was delivered its deadly wound. 1798 is the end of the twenty-five hundred and twenty years of God’s indignation that was carried out against the northern kingdom of Israel, beginning in 723 BC.

ຊາຕານບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ພະຍາຍາມປົກບັງຄວາມຈິງທີ່ວ່າກະສັດໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນແມ່ນພະສັນຕະປາປາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໂດຍການບິດເບືອນຄວາມຈິງທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນ, ຊາຕານຍັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມໝາຍສຳຄັນຂອງ “ພຣະພິໂລດ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນກາຍເປັນສິ່ງຄຸ້ມເຄືອ. ອຳນາດພະສັນຕະປາປາໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຈົນເຖິງປີ 1798 ເມື່ອມັນໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍຂອງມັນ. ປີ 1798 ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກດຳເນີນການຕໍ່ອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນ ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ.

If Adventism had defended and upheld the “seven times,” in 1863, it would have been virtually impossible for Uriah Smith to get away with such foolishness about verse thirty-six, for the “indignation” would have been understood as representing God’s first indignation of “seven times,” thus having no connection whatsoever with France. The increase of knowledge in 1989 is supported by Paul in the passage, and for this reason the warning of Paul in the passage concerning those who do not receive the love of the truth, but receive strong delusion, do so through their rejection of the truths Paul presents in the passage. One of those truths is the correct identification of the king of the north in Daniel chapter eleven, verses forty through forty-five.

ຖ້າຫາກວ່າໃນປີ 1863 ອາດເວັນຕິສຶມໄດ້ປົກປ້ອງ ແລະ ຍຶດຖື “ເຈັດເທື່ອ” ໄວ້, ກໍຈະເປັນເລື່ອງເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ Uriah Smith ຈະສາມາດຜ່ານພົ້ນການກ່າວຢ່າງໂງ່ເຂລາເຊັ່ນນັ້ນກ່ຽວກັບຂໍ້ທີສາມສິບຫົກ, ເພາະວ່າ “ຄວາມພິໂລດ” ຈະຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມພິໂລດຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງ “ເຈັດເທື່ອ,” ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມເກີ່ຍວຂ້ອງຫຍັງເລີຍກັບຝຣັ່ງ. ການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ໃນປີ 1989 ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນໂດຍໂປໂລໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ, ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ຄຳເຕືອນຂອງໂປໂລໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັບເອົາຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ແຕ່ກັບຮັບເອົາຄວາມຫຼົງຜິດອັນຮຸນແຮງນັ້ນ, ກໍເກີດຂຶ້ນຜ່ານການປະຕິເສດຂອງເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ໂປໂລໄດ້ນຳສະເໜີໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ. ໜຶ່ງໃນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ ຄືການລະບຸຕົວຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງຂອງກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 11, ຂໍ້ 40 ຫາ 45.

In the passage, after Paul identifies the pope of Rome, he identifies a sequence of events at the end of the world leading up to the Second Coming of Christ, which is the subject of the passage. He states, “then shall that Wicked be revealed.” That “wicked” is the pope, “whom the Lord shall consume with the spirit of his mouth, and shall destroy with the brightness of his coming.” Then Paul says “Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders.” Jesus is the one “whose coming is after the working of Satan.”

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ, ຫຼັງຈາກໂປໂລໄດ້ຊີ້ບອກສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ຊີ້ບອກລຳດັບເຫດການໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ທີ່ນຳໄປສູ່ການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງເປັນຫົວຂໍ້ຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ. ທ່ານກ່າວວ່າ, “ແລ້ວຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ.” “ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ” ນັ້ນຄືສັນຕະປາປາ, “ຜູ້ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຜານຜົນເສຍດ້ວຍລົມແຫ່ງພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ແລະຈະທຳລາຍເສຍດ້ວຍຄວາມເຈີດຈ້າແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ.” ຈາກນັ້ນ ໂປໂລກ່າວວ່າ “ແມ່ນຜູ້ນັ້ນເອງ, ຜູ້ຊຶ່ງການມາຂອງລາວເປັນໄປຕາມການກະທຳຂອງຊາຕານ ພ້ອມດ້ວຍລິດເດດທັງປວງ ແລະໝາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນເທັດ.” ພຣະເຢຊູແມ່ນຜູ້ດຽວທີ່ “ການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງເປັນໄປຕາມການກະທຳຂອງຊາຕານ.”

Satan’s miraculous working is the period of time from the soon-coming Sunday Law, until Michael stands up and human probation closes. Satan accomplishes no miracles during the Seven Last Plagues that are poured out from the close of probation until Christ returns.

ການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງຊາຕານ ແມ່ນຊ່ວງເວລາຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ຈົນເຖິງເວລາທີ່ມີຄາເອນຢືນຂຶ້ນ ແລະ ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດສິ້ນສຸດລົງ. ຊາຕານບໍ່ໄດ້ກະທຳການອັດສະຈັນໃດໆເລີຍ ໃນລະຫວ່າງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ ທີ່ຖືກເທລົງມານັບຈາກການສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ຈົນກວ່າພຣະຄຣິດຈະສະເດັດກັບຄືນມາ.

> “Says Christ, ‘By their fruits ye shall know them.’ If those through whom cures are performed, are disposed, on account of these manifestations, to excuse their neglect of the law of God and continue in disobedience, though they have power to any and every extent, it does not follow that they have the great power of God. On the contrary, it is the miracle-working power of the great deceiver. He is a transgressor of the moral law, and employs every device that he can master to blind men to its true character. We are warned that in the last days he will work with signs and lying wonders. And he will continue these wonders until the close of probation, that he may point to them as evidence that he is an angel of light and not of darkness.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

> “ພຣະຄຣິດຕັດວ່າ, ‘ພວກທ່ານຈະຮູ້ຈັກເຂົາໄດ້ໂດຍຜົນຂອງເຂົາ.’ ຖ້າບັນດາຜູ້ທີ່ການຮັກສາໂຣກໄດ້ກະທໍາຜ່ານເຂົາ ມີແນວໂນ້ມ, ເນື່ອງຈາກການສະແດງປາກົດເຫຼົ່ານີ້, ທີ່ຈະຫາຂໍ້ອ້າງໃຫ້ແກ່ການລະເລີຍພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປໃນການບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ແມ່ນແມ່ນວ່າເຂົາຈະມີລິດອໍານາດໃນລະດັບໃດກໍຕາມແລະທຸກລະດັບກໍຕາມ, ກໍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມຕາມນັ້ນວ່າເຂົາມີລິດອໍານາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າ. ກົງກັນຂ້າມ, ນັ້ນແມ່ນລິດອໍານາດແຫ່ງການກະທໍາອັດສະຈັນຂອງຜູ້ຫລອກລວງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ເຂົາເປັນຜູ້ຝ່າຝືນພຣະບັນຍັດຝ່າຍສິນທໍາ, ແລະໃຊ້ທຸກກົນອຸບາຍທີ່ເຂົາສາມາດຊໍານານໄດ້ເພື່ອເຮັດໃຫ້ມະນຸດຕາບອດຕໍ່ພຣະລັກສະນະອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະບັນຍັດນັ້ນ. ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄໍາເຕືອນວ່າໃນວັນສຸດທ້າຍເຂົາຈະກະທໍາການດ້ວຍໝາຍສໍາຄັນແລະການອັດສະຈັນອັນຫລອກລວງ. ແລະເຂົາຈະດໍາເນີນການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ໄປຈົນເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາ, ເພື່ອເຂົາຈະຊີ້ໄປທີ່ການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຫຼັກຖານວ່າເຂົາເປັນທູດສະຫວ່າງ ແລະບໍ່ແມ່ນທູດແຫ່ງຄວາມມືດ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

Paul identifies that there would be a falling away that preceded the revealing of the papacy, and that Christ’s Second Coming would take place “after” the marvelous working of Satan. Satan’s marvelous working begins at the Sunday law in the United States, and ends at the arrival of the close of probation and the seven last plagues. Satan’s marvelous working begins at the Sunday law in the United States.

ໂປໂລໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າ ຈະມີການຖອຍຫຼັງໃນຄວາມເຊື່ອອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນການປະກົດເຜີຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ແລະການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດຈະເກີດຂຶ້ນ “ຫຼັງຈາກ” ການກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງຊາຕານ. ການກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງຊາຕານເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອເວລາແຫ່ງການປິດປະຕູແຫ່ງພຣະກະລຸນາມາເຖິງ ແລະໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ການກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງຊາຕານເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> “ໂດຍພຣະບັນຍັດທີ່ບັງຄັບໃຫ້ສະຖາບັນລະບົບສັນຕະປາປາຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ອັນເປັນການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊາດຂອງພວກເຮົາຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຄວາມຊອບທຳຢ່າງສົມບູນ. ເມື່ອໂປຣແຕສແຕນຈະຍື່ນມືຂອງນາງຂ້າມຫ້ວງເລິກເພື່ອຈັບມືຂອງອຳນາດໂຣມັນ, ເມື່ອນາງຈະເອື້ອມຂ້າມເຫວເລິກເພື່ອປະສານມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ເມື່ອພາຍໃຕ້ອິດທິພົນແຫ່ງສະຫະພັນສາມປະການນີ້ ປະເທດຂອງພວກເຮົາຈະປະຕິເສດທຸກຫຼັກການແຫ່ງລັດຖະທຳມະນູນຂອງຕົນ ໃນຖານະລັດຖະບານທີ່ເປັນໂປຣແຕສແຕນແລະສາທາລະນະລັດ, ແລະຈະຈັດໃຫ້ມີມາດຕະການສຳລັບການແຜ່ຂະຫຍາຍຄວາມເທັດແລະການລວງຫຼອກຂອງສັນຕະປາປາ, ເມື່ອນັ້ນພວກເຮົາອາດຈະຮູ້ໄດ້ວ່າ ເວລາສຳລັບການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງຊາຕານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ແລະວ່າຈຸດຈົບກໍຢູ່ໃກ້ແລ້ວ.” Testimonies, volume 5, 451.

The Sunday law is the end of the sixth kingdom, the earth beast of Revelation chapter thirteen. The earth beast began to reign at the end of the twelve hundred and sixty years of papal rule in 1798. The papacy was therefore revealed in the year 538, though her work to take control of the world was already active when Paul penned his words. Before the year 538, there would be a falling away that preceded the revealing of the man of sin, sitting in the temple of God.

ກົດໝາຍວັນອາທິດເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກ, ຄືສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ. ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໄດ້ເລີ່ມຄອງອຳນາດໃນຕອນທ້າຍຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ໃນປີ 1798. ດັ່ງນັ້ນ ອຳນາດສັນຕະປາປາຈຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍໃນປີ 538, ແມ່ນແຕ່ວ່າກິດຈະການຂອງນາງໃນການຍຶດຄອງໂລກນັ້ນໄດ້ດຳເນີນຢູ່ແລ້ວໃນເວລາທີ່ໂປໂລໄດ້ຂຽນຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ. ກ່ອນປີ 538 ຈະມີການຫຼົ່ນອອກໄປເສຍກ່ອນ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນການຖືກເປີດເຜີຍຂອງຄົນແຫ່ງບາບ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ.

The falling away was represented by the church of Pergamos when the Christian church compromised with the religion of paganism, as symbolized by the emperor Constantine. Paul was identifying the prophetic waymarks that must occur before the Second Coming of Christ. After rehearsing what he had previously taught the Thessalonians, he then asks if they did not remember that he had previously taught them these truths? He then reminds them they should also remember that he taught them that a power would “withholdeth” the papacy “that” the papacy “might be revealed in his time?” The word “witholdeth” means to restrain. The word “withholdeth” is later in the same passage translated as “now letteth.”

ການຫຼົງຫາຍຈາກຄວາມເຊື່ອໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຣິສຕະຈັກເມືອງ Pergamos ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກຄຣິດສະຕຽນໄດ້ປະນີປະນອມກັບສາສະໜານອກຮີດ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍຈັກກະພັດ Constantine. ໂປໂລກຳລັງຊີ້ບອກເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງເກີດຂຶ້ນກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ຫຼັງຈາກທົບທວນສິ່ງທີ່ທ່ານເຄີຍສອນຊາວເທຊະໂລນິກາກ່ອນໜ້ານັ້ນແລ້ວ, ທ່ານຈຶ່ງຖາມວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຈື່ຈຳບໍ ວ່າທ່ານເຄີຍສອນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ພວກເຂົາ? ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຕືອນພວກເຂົາວ່າ ພວກເຂົາຄວນຈື່ຈຳດ້ວຍວ່າ ທ່ານໄດ້ສອນພວກເຂົາວ່າ ຈະມີອຳນາດໜຶ່ງທີ່ຈະ “withholdeth” ຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ “that” ຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ “might be revealed in his time?” ຄຳວ່າ “witholdeth” ໝາຍເຖິງການຍັບຍັ້ງ. ຄຳວ່າ “withholdeth” ຕໍ່ມາໃນຂໍ້ຄວາມດຽວກັນນີ້ໄດ້ຖືກແປເປັນ “now letteth.”

The passage is therefore correctly represented as; “And now ye know what restrains the papacy, that the papacy might be revealed in his time. For the mystery of iniquity (the papacy) doth already work: only he who now restrains the papacy, will continue to restrain the papacy until he be taken out of the way.” When William Miller recognized this passage in Thessalonians he realized that the power that prevented the papacy from ascending to the throne of the earth in the year 538, was pagan Rome, and that pagan Rome would restrain the rise of the papal power, until pagan Rome was “taken out of the way.”

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ຄວາມນີ້ຈຶ່ງຖືກຖ່າຍທອດຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ: “ແລະບັດນີ້ ພວກທ່ານກໍຮູ້ແລ້ວວ່າ ສິ່ງໃດກໍາລັງຫ້າມສັນຕະປາປາໄວ້ ເພື່ອວ່າສັນຕະປາປາຈະຖືກເປີດເຜີຍໃນເວລາຂອງຕົນ. ເພາະວ່າ ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທໍາ (ຄື ສັນຕະປາປາ) ກໍກໍາລັງທໍາງານຢູ່ແລ້ວ: ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ກໍາລັງຫ້າມສັນຕະປາປາໄວ້ ຈະຍັງຄົງຫ້າມສັນຕະປາປາຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າຜູ້ນັ້ນຈະຖືກຍົກອອກໄປຈາກທາງ.” ເມື່ອ William Miller ໄດ້ຕະໜັກເຖິງຂໍ້ພຣະຄໍານີ້ໃນໜັງສືເທສະໂລນິກ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ອໍານາດທີ່ຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ສັນຕະປາປາຂຶ້ນສູ່ບັນລັງຂອງໂລກໃນປີ 538 ນັ້ນ ຄື ໂຣມນອກຮີດ, ແລະວ່າ ໂຣມນອກຮີດຈະຫ້າມການເກີດຂຶ້ນຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາໄວ້ ຈົນກວ່າ ໂຣມນອກຮີດ ຈະຖືກ “ຍົກອອກໄປຈາກທາງ.”

> “During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible. It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, ‘What do you think of this text, and that?’ referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. ‘How long time do you want?’ I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—‘Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?’ This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant.

> “ໃນຊ່ວງສິບສອງປີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຖືລັດທິ deist, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ່ານປະຫວັດສາດທຸກເຫຼັ້ມທີ່ຫາໄດ້; ແຕ່ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຮັກພຣະຄຳພີ. ພຣະຄຳພີສອນເຖິງພຣະເຢຊູ! ແຕ່ກະນັ້ນກໍຍັງມີພຣະຄຳພີຢູ່ຫຼາຍຕອນທີ່ຍັງມືດມົນສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນປີ 1818 ຫຼື 19, ໃນຂະນະທີ່ສົນທະນາກັບເພື່ອນຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຢ້ຽມ ແລະຜູ້ທີ່ເຄີຍຮູ້ຈັກ ແລະໄດ້ຍິນຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າໃນຂະນະທີ່ເປັນ deist, ເຂົາໄດ້ຖາມຂຶ້ນດ້ວຍທ່າທີທີ່ມີນັຍສຳຄັນພໍສົມຄວນວ່າ, ‘ເຈົ້າຄິດແນວໃດກັບຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ ແລະຂໍ້ນັ້ນ?’ ໂດຍອ້າງເຖິງຂໍ້ພຣະຄຳເກົ່າໆທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຄັດຄ້ານໃນເວລາທີ່ເປັນ deist. ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈວ່າເຂົາກຳລັງຈະສື່ຫຍັງ, ແລະໄດ້ຕອບວ່າ—ຖ້າທ່ານໃຫ້ເວລາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກທ່ານວ່າພວກມັນໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ. ‘ເຈົ້າຕ້ອງການເວລາດົນພຽງໃດ?’ ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກທ່ານ, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເຊື່ອໄດ້ວ່າພຣະເຈົ້າຈະປະທານການສຳແດງພຣະປະສົງທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້. ໃນເວລານັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕັດສິນໃຈສຶກສາພຣະຄຳພີຂອງຕົນ, ໂດຍເຊື່ອວ່າຂ້າພະເຈົ້າສາມາດຄົ້ນພົບໄດ້ວ່າພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງມີຄວາມໝາຍຢ່າງໃດ. ແຕ່ທັນທີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານນີ້ຂຶ້ນ ຄວາມຄິດໜຶ່ງກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈວ່າ—‘ສົມມຸດວ່າເຈົ້າພົບຂໍ້ພຣະຄຳຕອນໜຶ່ງທີ່ເຈົ້າບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈ, ແລ້ວເຈົ້າຈະເຮັດແນວໃດ?’ ແລ້ວວິທີການສຶກສາພຣະຄຳພີແບບນີ້ກໍເຂົ້າມາໃນໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ:—ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳເອົາຄຳສັບຂອງຂໍ້ພຣະຄຳຕອນເຊັ່ນນັ້ນ, ແລ້ວຕິດຕາມມັນຕະຫຼອດທົ່ວພຣະຄຳພີ, ແລະຄົ້ນຫາຄວາມໝາຍຂອງມັນດ້ວຍວິທີນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າມີ Cruden’s Concordance, ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າເປັນສາລະບານຄຳທີ່ດີທີ່ສຸດໃນໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງນຳມັນພ້ອມກັບພຣະຄຳພີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະນັ່ງລົງທີ່ໂຕະຂຽນໜັງສືຂອງຕົນ, ແລະບໍ່ອ່ານສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ, ຍົກເວັ້ນໜັງສືພິມພຽງເລັກນ້ອຍ, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈແນ່ວ່າຈະຮູ້ໃຫ້ໄດ້ວ່າພຣະຄຳພີຂອງຂ້າພະເຈົ້າໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ.

> “I began at Genesis, and read on slowly; and when I came to a text that I could not understand, I searched through the Bible to find out what it meant. After I had gone through the Bible in this way, O, how bright and glorious the truth appeared! I found what I have been preaching to you. I was satisfied that the seven times terminated in 1843. Then I came to the 2300 days; they brought me to the same conclusion; but I had no thought of finding out when the Savior was coming, and I could not believe it; but the light struck me so forcibly I did not know what to do. Now, I thought, I must put on spurs and breeching; I will not go faster than the Bible, and I will not fall behind it. Whatever the Bible teaches, I will hold on to it. But still there were some texts that I could not understand.’

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພຣະທຳປະຖົມມະການ ແລະອ່ານຕໍ່ໄປຢ່າງຊ້າໆ; ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມາເຖິງຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຄົ້ນຫາທົ່ວພຣະຄຳພີເພື່ອໃຫ້ຮູ້ວ່າມັນໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ. ຫຼັງຈາກທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຜ່ານພຣະຄຳພີທັງໝົດດ້ວຍວິທີນີ້ແລ້ວ, ໂອ, ຄວາມຈິງໄດ້ປາກົດສະຫວ່າງແຈ້ງແລະຮຸ່ງໂລດພຽງໃດ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົບສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດແກ່ພວກທ່ານ. ຂ້າພະເຈົ້າໝັ້ນໃຈວ່າເຈັດເວລານັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1843. ຕໍ່ມາຂ້າພະເຈົ້າມາເຖິງ 2300 ວັນ; ມັນນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປສູ່ຂໍ້ສະຫຼຸບອັນດຽວກັນ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຄິດທີ່ຈະຄົ້ນຫາວ່າພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຈະສະເດັດມາເມື່ອໃດ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ອາດເຊື່ອໄດ້; ແຕ່ແສງສະຫວ່າງນັ້ນໄດ້ກະທົບຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງແຮງກ້າ ຈົນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເຮັດຢ່າງໃດ. ບັດນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງຮັດເຄື່ອງມ້າແລະຄາດສາຍບັງຄັບໃຫ້ແໜ້ນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປໄວກວ່າພຣະຄຳພີ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຕົກຫຼັງພຣະຄຳພີ. ບໍ່ວ່າພຣະຄຳພີສອນສິ່ງໃດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍຶດຖືສິ່ງນັ້ນໄວ້. ແຕ່ກໍຍັງມີຂໍ້ຄວາມບາງຕອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້.”

> “So much for his general mode of studying the Bible. On another occasion he stated his mode of settling the meaning of the text before us—the meaning of ‘the daily.’ ‘I read on,’ said he, ‘and could find no other case in which it was found, but in Daniel. I then took those words which stood in connection with it, ‘take away.’ He shall take away the daily, ‘from the time the daily shall be taken away,’ etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7–8. ‘For the mystery of iniquity doth already work, only he who now letteth, will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! that is ‘the daily!’ Well, now, what does Paul mean by ‘he who now letteth,’ or hindereth? By ‘the man of sin,’ and ‘the wicked,’ Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, ‘the daily’ must mean Paganism.” William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

> “ນັ້ນກໍແມ່ນວິທີການສຶກສາພຣະຄຳພີໂດຍທົ່ວໄປຂອງລາວ. ໃນອີກໂອກາດໜຶ່ງ ລາວໄດ້ກ່າວເຖິງວິທີຂອງລາວໃນການຕັດສິນຄວາມໝາຍຂອງຂໍ້ຄວາມທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ—ຄວາມໝາຍຂອງ ‘ສິ່ງປະຈຳວັນ.’ ‘ຂ້ອຍອ່ານຕໍ່ໄປ,’ ລາວກ່າວ, ‘ແລະບໍ່ພົບກໍລະນີອື່ນໃດທີ່ມັນປາກົດຢູ່, ນອກຈາກໃນພຣະທຳດານີເອນ. ຈາກນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງໄປຈັບເອົາຖ້ອຍຄຳທີ່ຢູ່ເຊື່ອມໂຍງກັບມັນ, ຄື ‘ເອົາອອກໄປ.’ ລາວຈະເອົາ ‘ສິ່ງປະຈຳວັນ’ ອອກໄປ, ‘ຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ສິ່ງປະຈຳວັນຖືກເອົາອອກໄປ,’ ແລະອື່ນໆ. ຂ້ອຍອ່ານຕໍ່ໄປ ແລະຄິດວ່າຂ້ອຍຄົງຈະບໍ່ພົບແສງສະຫວ່າງໃດໆໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ; ໃນທີ່ສຸດຂ້ອຍກໍມາເຖິງ 2 ເທຊະໂລນິກ 2:7–8. ‘ເພາະວ່າຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳກໍກຳລັງເຮັດການຢູ່ແລ້ວ, ມີພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ຍັບຍັ້ງຢູ່ ຈະຍັງຍັບຍັ້ງຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າລາວຈະຖືກນຳອອກໄປພົ້ນທາງ, ແລະເມື່ອນັ້ນຄົນອະທຳນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ,’ ແລະອື່ນໆ. ແລະເມື່ອຂ້ອຍມາເຖິງຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ໂອ, ຄວາມຈິງກໍປາກົດຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງແລະສະຫງ່າງາມຫຼາຍພຽງໃດ! ຢູ່ນັ້ນເອງ! ນັ້ນແຫຼະຄື ‘ສິ່ງປະຈຳວັນ!’ ເອົາລະ, ບັດນີ້ ໂປໂລໝາຍເຖິງຫຍັງໂດຍຄຳວ່າ ‘ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ຍັບຍັ້ງຢູ່,’ ຫຼືຂັດຂວາງຢູ່? ໂດຍ ‘ຄົນແຫ່ງບາບ,’ ແລະ ‘ຄົນອະທຳ,’ ແມ່ນໝາຍເຖິງລະບົບໂປເປີຣີ. ເອົາລະ, ສິ່ງໃດທີ່ຂັດຂວາງລະບົບໂປເປີຣີບໍ່ໃຫ້ຖືກເປີດເຜີຍ? ກໍແນ່ນອນວ່າ ມັນຄືລັດທິນອກສາສະໜາ; ດັ່ງນັ້ນ ‘ສິ່ງປະຈຳວັນ’ ຈຶ່ງຕ້ອງໝາຍເຖິງລັດທິນອກສາສະໜາ.” William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

Without an understanding that “the daily” in the book of Daniel was a symbol of paganism, Miller would have been hard pressed to develop the framework that he assembled his prophetic structure upon. “The daily” is found five times in the book of Daniel, and it is always followed by a symbol of papalism. The evidence that “the daily” in the book of Daniel is paganism is located in Paul’s letter to the Thessalonians. One of the most severe warnings in God’s Word is located there, for there Paul clearly states that those who do not love the truth will be sent strong delusion. The truth that was purposely located in Thessalonians was the identification of paganism’s connection with papalism, and to reject that truth is to guarantee that strong delusion will be the consequence of that rejection.

ຖ້າປາສະຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ “ສິ່ງປະຈໍາວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິນອກສາສະໜາ, Miller ຄົງຈະຍາກຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະພັດທະນາໂຄງຮ່າງທີ່ເຂົາໄດ້ນໍາມາປະກອບເປັນໂຄງສ້າງຄໍາພະຍາກອນຂອງເຂົາ. “ສິ່ງປະຈໍາວັນ” ປາກົດຢູ່ຫ້າເທື່ອໃນພຣະທຳດານີເອນ, ແລະໃນທຸກເທື່ອກໍຖືກຕິດຕາມດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງລັດທິສັນຕະປາປາ. ຫຼັກຖານທີ່ວ່າ “ສິ່ງປະຈໍາວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນແມ່ນລັດທິນອກສາສະໜາ ປາກົດຢູ່ໃນຈົດໝາຍຂອງໂປໂລເຖິງຊາວເທຊະໂລນີກາ. ຄໍາເຕືອນທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດປະການໜຶ່ງໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ເພາະວ່າທີ່ນັ້ນໂປໂລໄດ້ກ່າວຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງຈະຖືກສົ່ງຄວາມລຸ່ມຫຼົງອັນແຮງກ້າມາໃຫ້. ຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກຈົງໃຈວາງໄວ້ໃນພຣະທຳເທຊະໂລນີການັ້ນ ກໍຄືການຊີ້ບອກເຖິງຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງລັດທິນອກສາສະໜາກັບລັດທິສັນຕະປາປາ, ແລະການປະຕິເສດຄວາມຈິງນັ້ນ ກໍເທົ່າກັບຮັບປະກັນວ່າຄວາມລຸ່ມຫຼົງອັນແຮງກ້າຈະເປັນຜົນຕາມມາຂອງການປະຕິເສດນັ້ນ.

We will continue this subject in the next article.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນຫົວຂໍ້ນີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:9–16.

> ຈົ່ງຢຸດຢືນຢູ່ ແລະພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມພິສວົງ; ຈົ່ງຮ້ອງອອກ ແລະຮ້ອງໄຫ້: ພວກເຂົາເມົາ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນ; ພວກເຂົາເຊໂຊ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຫຼົ້າແຮງ. ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ຫຼັ່ງວິນຍານແຫ່ງການນອນຫຼັບອັນເລິກລັບລົງເທິງພວກເຈົ້າ, ແລະໄດ້ປິດຕາຂອງພວກເຈົ້າ: ພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແລະພວກຜູ້ນຳຂອງພວກເຈົ້າ, ຄືພວກຜູ້ເຫັນນິມິດ, ພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມເຂົາໄວ້. ແລະນິມິດທັງສິ້ນໄດ້ກາຍເປັນສຳລັບພວກເຈົ້າດັ່ງຖ້ອຍຄຳໃນໜັງສືທີ່ປະທັບຕາໄວ້, ຊຶ່ງມະນຸດນຳໄປມອບໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ມີຄວາມຮູ້, ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນ, ຈົ່ງອ່ານນີ້ເຖີດ”; ແລະເຂົາກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າອ່ານບໍ່ໄດ້; ເພາະມັນຖືກປະທັບຕາໄວ້.” ແລະໜັງສືນັ້ນຖືກນຳໄປມອບໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້, ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນ, ຈົ່ງອ່ານນີ້ເຖີດ”; ແລະເຂົາກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຮູ້.” ເຫດສະນັ້ນພຣະຢາເວຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ເພາະວ່າປະຊາຊົນນີ້ເຂົ້າມາໃກ້ເຮົາດ້ວຍປາກຂອງເຂົາ, ແລະໃຫ້ກຽດເຮົາດ້ວຍຮິມຝີປາກຂອງເຂົາ, ແຕ່ໄດ້ໃຫ້ໃຈຂອງເຂົາຫ່າງໄກຈາກເຮົາ, ແລະຄວາມຢຳເກງຂອງເຂົາທີ່ມີຕໍ່ເຮົານັ້ນເປັນພຽງຄຳສັ່ງສອນຂອງມະນຸດ: ເພາະສະນັ້ນ ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະດຳເນີນການອັນມະຫັດສະຈັນທ່າມກາງປະຊາຊົນນີ້, ຄືການອັນມະຫັດສະຈັນແລະນ່າພິສວົງຢ່າງຍິ່ງ: ເພາະສະຕິປັນຍາຂອງພວກປັນຍາຊົນຂອງເຂົາຈະພິນາດໄປ, ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກສຸຂຸມຄອບຄອບຂອງເຂົາຈະຖືກເຊື່ອງໄວ້. ວິບັດແກ່ພວກທີ່ພະຍາຍາມເຊື່ອງແຜນການຂອງຕົນໄວ້ຢ່າງເລິກລັບຈາກພຣະຢາເວ, ແລະການງານຂອງເຂົາຢູ່ໃນຄວາມມືດ, ແລະພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ‘ໃຜເຫັນພວກເຮົາ? ແລະໃຜຮູ້ພວກເຮົາ?’ ແນ່ນອນການກັບຕາລປັດຂອງພວກເຈົ້າຈະຖືກນັບຖືດັ່ງດິນໜຽວໃນມືຊ່າງປັ້ນ: ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ສ້າງມັນຫຼືວ່າ, ‘ລາວບໍ່ໄດ້ສ້າງຂ້ອຍ’? ຫຼືສິ່ງທີ່ຖືກປັ້ນຂຶ້ນຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ປັ້ນມັນຫຼືວ່າ, ‘ລາວບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ’? ເອຊາຢາ 29:9–16.

Back to Articles