Article

# The Book of Daniel - Number Eighteen

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສິບແປດ

The Hour

ເວລານັ້ນ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 13, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Inspiration is clear that chapter three of Daniel, represents the Sunday law in the United States. In Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre, who commits fornication with the kings of the earth, is the whore of Revelation that commits fornication with the kings of the earth. In Revelation seventeen, that whore has Babylon the Great written on her forehead.

ການດົນໃຈແຫ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊີ້ແຈງຢ່າງແນ່ຊັດວ່າ ດານີເອນ ບົດທີສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງກົດວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ໃນ ເອຊາຢາ ບົດທີຊາວສາມ, ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣ ຜູ້ທີ່ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ກໍຄືຍິງໂສເພນີໃນ ພຣະນິມິດ ຜູ້ທີ່ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເຈັດ, ຍິງໂສເພນີນັ້ນມີຂໍ້ຄວາມຈາລຶກໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງນາງວ່າ ບາບີໂລນໃຫຍ່.

> And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. Revelation 17:4, 5.

> ແລະນາງນັ້ນໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍສີມ່ວງແລະສີແດງເຂັ້ມ, ແລະປະດັບດ້ວຍຄຳ, ຫີນມີຄ່າ ແລະໄຂ່ມຸກ, ມີຈອກຄຳຢູ່ໃນມືຂອງນາງ ເຕັມໄປດ້ວຍສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງ ແລະຄວາມໂສໂຄກເປື້ອນເປິະແຫ່ງການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ. ແລະທີ່ໜ້າຜາກຂອງນາງມີຊື່ໜຶ່ງຂຽນໄວ້ວ່າ, ຄວາມລີ້ລັບ, ບາບີໂລນມະຫານະຄອນ, ແມ່ແຫ່ງບັນດາຍິງແພດ ແລະແຫ່ງບັນດາສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 17:4, 5.

Before 1950, English dictionaries correctly identified the woman represented in these two verses, as the Roman Catholic church. The whole world knew after the Dark Ages of Catholic persecutions that were accomplished from 538 through 1798; that the Roman church was the whore who commits fornication with the kings of the earth. The Declaration of Independence was designed as a rejection of the rule of Catholicism and also the rule of the earthly kings that had formed unholy relationships with the whore. Isaiah chapter twenty-three, identifies that the whore would be forgotten. You would never find the definition of the whore of Revelation seventeen as the Catholic church in any modern search engines, for God’s Word never fails, and God’s Word states that she would be forgotten.

ກ່ອນປີ 1950, ພົດຈະນານຸກົມພາສາອັງກິດໄດ້ລະບຸຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ ແມ່ຍິງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນສອງຂໍ້ນີ້ ຄື ຄຣິດຕະຈັກໂຣມັນຄາທໍລິກ. ທົ່ວໂລກລ້ວນຮູ້ຫຼັງຈາກຍຸກມືດແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຂອງຄາທໍລິກທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ປີ 538 ຫາ 1798; ວ່າຄຣິດຕະຈັກໂຣມັນແມ່ນຍິງໂສເພນີຜູ້ກະທຳການຫຼິ້ນຊູ້ກັບກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ຄຳປະກາດເອກະລາດໄດ້ຖືກຈັດທຳຂຶ້ນເພື່ອເປັນການປະຕິເສດອຳນາດປົກຄອງຂອງລັດທິຄາທໍລິກ ແລະຍັງເປັນການປະຕິເສດການປົກຄອງຂອງບັນດາກະສັດຝ່າຍໂລກທີ່ໄດ້ສ້າງຄວາມສຳພັນອັນບໍ່ບໍລິສຸດກັບຍິງໂສເພນີນັ້ນ. ເອຊາຢາ ບົດ 23 ລະບຸວ່າ ຍິງໂສເພນີນັ້ນຈະຖືກຫຼົງລືມ. ທ່ານຈະບໍ່ເຄີຍພົບຄຳນິຍາມຂອງຍິງໂສເພນີໃນ ພຣະນິມິດ 17 ວ່າເປັນຄຣິດຕະຈັກຄາທໍລິກໃນເຄື່ອງມືຄົ້ນຫາສະໄໝໃໝ່ໃດໆ, ເພາະວ່າພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວ, ແລະພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ ນາງຈະຖືກຫຼົງລືມ.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:15–18.

> ແລະໃນວັນນັ້ນຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມືອງຕີເຣຈະຖືກລືມໄປເຈັດສິບປີ ຕາມຈຳນວນວັນແຫ່ງກະສັດອົງໜຶ່ງ; ຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີ ເມືອງຕີເຣຈະຮ້ອງເພງເໝືອນຍິງໂສເພນີ. ຈົ່ງເອົາພິນມາ ແລະຍ່າງອ້ອມເມືອງໄປ ເຈົ້າຍິງໂສເພນີຜູ້ທີ່ຖືກລືມແລ້ວ; ຈົ່ງບັນເລງທຳນອງອັນຫວານຊື່ນ ຈົ່ງຮ້ອງເພງຫຼາຍໆ ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ຖືກຈົດຈຳ. ແລະຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີ ພຣະຢາເວຈະສະເດັດມາເຢັ້ຍຢາມເມືອງຕີເຣ ແລະນາງຈະຫັນກັບໄປຫາຄ່າຈ້າງຂອງນາງ ແລະຈະກະທຳການໂສເພນີກັບບັນດາອານາຈັກທັງຫຼາຍແຫ່ງໂລກ ທີ່ຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນໂລກ. ແລະສິນຄ້າຂອງນາງ ແລະຄ່າຈ້າງຂອງນາງ ຈະເປັນຄວາມບໍລິສຸດແດ່ພຣະຢາເວ; ມັນຈະບໍ່ຖືກສະສົມໄວ້ ຫຼືເກັບສຳຮອງໄວ້; ເພາະສິນຄ້າຂອງນາງຈະເປັນສຳລັບຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຢາເວ ເພື່ອຈະໄດ້ກິນຢ່າງພຽງພໍ ແລະເພື່ອເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນທົນທານ. ອິສາຢາ 23:15–18.

God’s Word never fails, and since 1798, the whore has been forgotten, but in the last days she will be remembered. She is remembered when God’s seventh-day Sabbath is attacked, and it is the one commandment of the Ten Commandments, that was always to be remembered. She is remembered when she takes her harp, travels around the city and makes sweet melodies and many songs. She sings her songs at the end of seventy years, that are the days of one king. A king, according to Daniel chapter two, is a kingdom.

ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວ, ແລະນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ມາ, ຍິງໂສເພນີນັ້ນໄດ້ຖືກຫຼົງລືມ, ແຕ່ໃນວັນສຸດທ້າຍນາງຈະຖືກລະນຶກເຖິງ. ນາງຖືກລະນຶກເຖິງເມື່ອວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກໂຈມຕີ, ແລະນັ້ນແມ່ນພຣະບັນຍັດຂໍ້ດຽວໃນບັນດາພຣະບັນຍັດສິບປະການ ທີ່ຖືກບັນຊາໄວ້ໃຫ້ລະນຶກເຖິງຢູ່ສະເໝີ. ນາງຖືກລະນຶກເຖິງເມື່ອນາງຖືພິນຂອງນາງ, ທ່ອງທ່ຽວໄປຮອບເມືອງ ແລະບັນລະເລງທຳນອງອັນອ່ອນຫວານ ແລະເພງຫຼາຍບົດ. ນາງຂັບຮ້ອງເພງຂອງນາງໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງເຈັດສິບປີ, ຊຶ່ງເປັນວັນເວລາຂອງກະສັດອົງໜຶ່ງ. ກະສັດອົງໜຶ່ງ, ຕາມດານີເອນບົດທີສອງ, ແມ່ນອານາຈັກໜຶ່ງ.

> And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.

> ແລະບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ບຸດຫຼານແຫ່ງມະນຸດອາໄສຢູ່, ພຣະອົງໄດ້ມອບສັດປ່າແຫ່ງທົ່ງນາ ແລະນົກແຫ່ງຟ້າສະຫວັນໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານ, ແລະໄດ້ຕັ້ງທ່ານໃຫ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງເໜືອພວກມັນທັງໝົດ. ທ່ານນີ້ແຫຼະຄືຫົວທອງຄຳນັ້ນ. ດານີເອນ 2:38.

A “head,” or a “king” are both symbols of a kingdom. The kingdom that is represented by the “days of one king,” is the United States. The United States began its prophetic rule as the earth beast when the deadly wound was delivered to the whore of Babylon in 1798. It continues as the sixth kingdom of Bible prophecy until the Sunday law. The literal kingdom of Bible prophecy that actually ruled for seventy years was Babylon.

“ຫົວ” ຫຼື “ກະສັດ” ລ້ວນແຕ່ເປັນສັນຍະລັກຂອງອານາຈັກ. ອານາຈັກທີ່ຖືກແທນໂດຍ “ວັນເວລາຂອງກະສັດອົງໜຶ່ງ” ແມ່ນ ສະຫະລັດອາເມລິກາ. ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ເລີ່ມການປົກຄອງໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງຕົນໃນຖານະສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ເມື່ອບາດແຜຮ້າຍແຮງຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນໃນປີ 1798. ມັນຍັງດໍາເນີນຕໍ່ໄປໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ອານາຈັກຕາມຕົວອັກສອນໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີທີ່ໄດ້ປົກຄອງຢູ່ແທ້ເປັນເວລາເຈັດສິບປີ ຄື ບາບີໂລນ.

> Behold, I will send and take all the families of the north, saith the Lord, and Nebuchadnezzar the king of Babylon, my servant, and will bring them against this land, and against the inhabitants thereof, and against all these nations round about, and will utterly destroy them, and make them an astonishment, and an hissing, and perpetual desolations. Moreover I will take from them the voice of mirth, and the voice of gladness, the voice of the bridegroom, and the voice of the bride, the sound of the millstones, and the light of the candle. And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:9–12.

> ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສົ່ງໄປ ແລະ ຈະນຳເອົາບັນດາຄອບຄົວທັງຫມົດແຫ່ງທິດເໜືອ, ພຣະຢາເວກ່າວ, ພ້ອມກັບເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ, ແລະ ເຮົາຈະນຳພວກເຂົາມາຕໍ່ສູ້ແຜ່ນດິນນີ້, ຕໍ່ສູ້ຊາວເມືອງຂອງມັນ, ແລະ ຕໍ່ສູ້ບັນດາປະຊາຊາດທັງຫມົດເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງ; ແລະ ເຮົາຈະທຳລາຍພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະ ຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາເປັນທີ່ຕົກຕະລຶງ, ເປັນທີ່ເຍາະເຍີ້ຍ, ແລະ ເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າຕະຫຼອດໄປ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເຮົາຈະເອົາສຽງແຫ່ງຄວາມຮື່ນເຮີງ, ແລະ ສຽງແຫ່ງຄວາມຍິນດີ, ສຽງຂອງເຈົ້າບ່າວ, ແລະ ສຽງຂອງເຈົ້າສາວ, ສຽງຂອງຫີນໂມ້, ແລະ ແສງຂອງຕະກຽງ ອອກໄປຈາກພວກເຂົາ. ແລະ ແຜ່ນດິນນີ້ທັງຫມົດຈະເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ ແລະ ເປັນທີ່ຕົກຕະລຶງ; ແລະ ບັນດາປະຊາຊາດເຫຼົ່ານີ້ຈະຮັບໃຊ້ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນເຈັດສິບປີ. ແລະ ຈະເປັນຢ່າງນີ້: ເມື່ອເຈັດສິບປີຄົບແລ້ວ, ເຮົາຈະລົງໂທດກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ແລະ ປະຊາຊາດນັ້ນ, ພຣະຢາເວກ່າວ, ເນື່ອງຈາກຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາ, ທັງແຜ່ນດິນຂອງຊາວຄັນເດຍ, ແລະ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ມັນເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າຕະຫຼອດໄປ. ເຢເຣມີຢາ 25:9–12.

Literal Babylon ruled for seventy years, typifying the kingdom in the last days which will reign for seventy symbolic years. Nebuchadnezzar, the king of Babylon, attacked Judah three times. The first attack was against Jehoiakim, and the seventy years of Jeremiah’s prophecy then began. It ended with the death of Belshazzar, when God punished “the king of Babylon,” as he had punished king Jehoiakim in the beginning of the seventy years. The prophetic kingdom that is represented as “days of one king” (one kingdom) as “seventy years” was Babylon, and the kingdom of Bible prophecy that rules for the seventy symbolic years during the time when the whore of Tyre is forgotten, is the earth beast of Revelation thirteen. The transition from the fifth to sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, is part of the truth that John is illustrating in Revelation chapter thirteen.

ບາບີໂລນຕາມຄວາມໝາຍຕົວອັກສອນໄດ້ປົກຄອງເປັນເວລາເຈັດສິບປີ ເພື່ອເປັນແບບຢ່າງຂອງອານາຈັກໃນຍຸກສຸດທ້າຍຊຶ່ງຈະປົກຄອງເປັນເວລາເຈັດສິບປີໃນຄວາມໝາຍເຊີງສັນຍາລັກ. ເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ໄດ້ໂຈມຕີຢູດາສາມຄັ້ງ. ການໂຈມຕີຄັ້ງທຳອິດແມ່ນຕໍ່ເຢໂຮຢາຄິມ ແລະໃນເວລານັ້ນເຈັດສິບປີແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງເຢເຣມີຢາກໍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ມັນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຕາຍຂອງເບນຊັດຊາ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງລົງໂທດ “ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ” ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງລົງໂທດກະສັດເຢໂຮຢາຄິມໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງເຈັດສິບປີ. ອານາຈັກເຊີງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນ “ວັນແຫ່ງກະສັດອົງດຽວ” (ອານາຈັກດຽວ) ດັ່ງເປັນ “ເຈັດສິບປີ” ນັ້ນ ຄືບາບີໂລນ; ແລະອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີທີ່ປົກຄອງຕະຫຼອດເຈັດສິບປີເຊີງສັນຍາລັກໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣຖືກລືມນັ້ນ ຄືສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ. ການປ່ຽນຜ່ານຈາກອານາຈັກທີຫ້າໄປສູ່ອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີໃນປີ 1798 ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄວາມຈິງທີ່ໂຢຮັນກຳລັງນຳສະເໜີໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ.

> And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. . . . And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:1, 11.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢືນຢູ່ເທິງຫາດຊາຍແຫ່ງທະເລ, ແລະໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກທະເລ, ມີເຈັດຫົວແລະສິບເຂົາ, ແລະເທິງເຂົາຂອງມັນມີສິບມົງກຸດ, ແລະເທິງຫົວຂອງມັນມີນາມແຫ່ງການໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.... ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະມັນມີສອງເຂົາຄ້າຍດັ່ງລູກແກະ, ແລະມັນເວົ້າເໝືອນດັ່ງມັງກອນ. ພຣະນິມິດ 13:1, 11.

The seashore which John stood upon in Revelation chapter thirteen, represents 1798.

ຝັ່ງທະເລທີ່ໂຢຮັນຢືນຢູ່ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1798.

> “At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.

> “ໃນເວລາທີ່ລະບົບພາບາ, ຖືກປົດປ່ອຍຈາກກຳລັງອຳນາດຂອງຕົນ, ຈົນຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢຸດເຊົາການຂົ່ມເຫັງ, ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນອຳນາດໃໝ່ໜຶ່ງກຳລັງຜຸດຂຶ້ນມາເພື່ອສະທ້ອນສຽງຂອງມັງກອນ, ແລະສືບຕໍ່ດຳເນີນວຽກງານອັນໂຫດຮ້າຍແລະໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າແບບດຽວກັນ. ອຳນາດນີ້, ຊຶ່ງເປັນອຳນາດສຸດທ້າຍທີ່ຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄຣິດຕະຈັກແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍສັດຮ້າຍໂຕໜຶ່ງທີ່ມີເຂົາຄ້າຍລູກແກະ. ສັດຮ້າຍທັງຫຼາຍທີ່ນຳໜ້າມັນໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກທະເລ; ແຕ່ສັດຮ້າຍນີ້ໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງການຜຸດຂຶ້ນຢ່າງສັນຕິຂອງຊາດທີ່ມັນເປັນສັນຍາລັກ—ສະຫະລັດອາເມລິກາ.” Signs of the Times, February 8, 1910.

The beast from the sea was divided by the sand of the sea from the beast of the earth. The fifth kingdom of Bible prophecy in 1798 (the seashore), represented past history, and the sixth kingdom was future history. The Millerites did not see this truth. William Miller was given insight into the dragon power of paganism and its relationship with the following kingdom represented as the beast of Catholicism. Revelation thirteen, opens up the story of the false prophet, that is the third of the three powers which lead the world to Armageddon. The story begins on the seashore of 1798.

ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນຈາກທະເລໄດ້ຖືກແບ່ງແຍກອອກຈາກສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂດຍຫາດຊາຍຂອງທະເລ. ອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີໃນປີ 1798 (ຊາຍຝັ່ງທະເລ) ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດໃນອະດີດ, ແລະອານາຈັກທີຫົກເປັນປະຫວັດສາດໃນອະນາຄົດ. ພວກ Millerites ບໍ່ໄດ້ເຫັນຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້. William Miller ໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈເກືອບກັບອຳນາດຂອງມັງກອນແຫ່ງຄວາມນອກຮີດ ແລະຄວາມສຳພັນຂອງມັນກັບອານາຈັກຖັດໄປທີ່ຖືກແທນດ້ວຍສັດຮ້າຍແຫ່ງຄາທອລິກ. ພຣະນິມິດ ບົດ 13 ເປີດເຜີຍເລື່ອງລາວຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມ, ຊຶ່ງເປັນອຳນາດທີສາມໃນບັນດາສາມອຳນາດທີ່ນຳໂລກໄປສູ່ Armageddon. ເລື່ອງລາວນີ້ເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ຊາຍຝັ່ງທະເລໃນປີ 1798.

The United States begins its history with the symbolism of the lamb, but ends its history speaking as a dragon. The history of the symbolic seventy years of the reign of the earth beast is represented in one verse, in chapter thirteen of Revelation, for the verse identifies both the beginning and ending of the earth beast in the same sentence.

ສະຫະລັດອາເມລິກາເລີ່ມຕົ້ນປະຫວັດສາດຂອງຕົນດ້ວຍສັນຍະລັກຂອງລູກແກະ, ແຕ່ກໍສິ້ນສຸດປະຫວັດສາດຂອງຕົນໂດຍການເວົ້າເຫມືອນດັ່ງມັງກອນ. ປະຫວັດຂອງເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການຄອບຄອງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນຂໍ້ດຽວ ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ, ເພາະວ່າຂໍ້ນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນຢູ່ໃນປະໂຫຍກດຽວກັນ.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> ແລະ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ສັດ​ຮ້າຍ​ອີກ​ໂຕ​ໜຶ່ງ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ແຜ່ນດິນ​ໂລກ; ແລະ​ມັນ​ມີ​ເຂົາ​ສອງ​ເຂົາ​ເໝືອນ​ລູກ​ແກະ, ແລະ​ມັນ​ເວົ້າ​ດັ່ງ​ມັງກອນ. ພຣະນິມິດ 13:11

When the United States speaks as a dragon, it passes the Sunday law. Before it accomplishes the enforcement of Sunday worship the apostate churches of Protestantism will come together and take political control of the apostate government, as they form the image of the beast. When inspiration identifies (and it does so repeatedly), that Nebuchadnezzar’s dedication service of the golden image represents the Sunday law, it is marking the end of the seventy symbolic years of the earth beast. Daniel chapters one through three, represent the three angels’ messages of Revelation chapter fourteen. The third angel becomes a living truth at the Sunday law.

ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າດັ່ງມັງກອນ, ມັນກໍປະກາດໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ກ່ອນທີ່ມັນຈະບັນລຸການບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການໃນວັນອາທິດ, ບັນດາຄຣິດຕະຈັກໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຈາກຄວາມເຊື່ອຈະມາຮວມກັນ ແລະ ເຂົ້າຍຶດການຄວບຄຸມທາງການເມືອງເໜືອລັດຖະບານທີ່ເສື່ອມຈາກຄວາມເຊື່ອ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາສ້າງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ. ເມື່ອການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າລະບຸ (ແລະມັນລະບຸຊ້ຳໆຢ່າງນີ້) ວ່າພິທີອຸທິດຮູບຄຳຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ມັນກຳລັງໝາຍບອກຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເຈັດສິບປີແຫ່ງສັນຍະລັກຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນ. ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 1 ຫາ 3 ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 14. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມກາຍເປັນຄວາມຈິງທີ່ມີຊີວິດໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ.

Prophetically, chapters one through three in the book of Daniel, represent the seventy symbolic years of the earth beast of Revelation thirteen. The dietary test represented in chapter one, and the symbolism of Jehoiakim, identify that chapter one, prophetically begins at the empowerment of the first angel, either on August 11, 1840, or on September 11, 2001, in the history of the third angel.

ໃນດ້ານຄຳພະຍາກອນ, ບົດທີໜຶ່ງເຖິງບົດທີສາມໃນພຣະທຳດານີເອນ ເປັນຕົວແທນຂອງເຈັດສິບປີແຫ່ງສັນຍາລັກຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສາມ. ການທົດສອບເລື່ອງອາຫານທີ່ປາກົດຢູ່ໃນບົດທີໜຶ່ງ, ແລະສັນຍາລັກຂອງເຢໂຮຢາກິມ, ຊີ້ບອກວ່າບົດທີໜຶ່ງ, ໃນດ້ານຄຳພະຍາກອນ, ເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາທີ່ທູດອົງທຳອິດໄດ້ຮັບອຳນາດ, ຈະເປັນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ຫຼືໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ໃນປະຫວັດສາດຂອງທູດອົງທີສາມ.

Babylon is the nation that ruled for seventy years, and those years, represents the history of the United States. Babylon’s seventy years did not conclude until well after Nebuchadnezzar’s dedication of the golden image, but prophetically the seventy symbolic years that Isaiah employs in chapter twenty-three, ends in chapter three of Daniel. When Nebuchadnezzar’s orchestra plays the music for the dedication ceremony, the mark of the beast is enforced, and at that time the whore of Tyre and of Babylon begins to sing her songs to the kings of the earth, while apostate Israel bows and dances.

ບາບີໂລນເປັນຊາດທີ່ປົກຄອງເປັນເວລາເຈັດສິບປີ, ແລະປີເຫຼົ່ານັ້ນກໍເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດ. ເຈັດສິບປີຂອງບາບີໂລນບໍ່ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງຈົນກະທັ້ງຫຼັງຈາກການອຸທິດຮູບຄຳຂອງເນບູກາດເນັດຊາຢ່າງຫຼາຍ, ແຕ່ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກທີ່ເອຊາຢາໃຊ້ໃນບົດທີຊາວສາມ ນັ້ນ ສິ້ນສຸດລົງໃນບົດທີສາມຂອງດານີເອນ. ເມື່ອວົງດົນຕີຂອງເນບູກາດເນັດຊາບັນເລງດົນຕີສຳລັບພິທີອຸທິດນັ້ນ, ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍກໍຖືກບັງຄັບໃຊ້, ແລະໃນເວລານັ້ນ ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທໂຣ ແລະແຫ່ງບາບີໂລນ ເລີ່ມຮ້ອງເພງຂອງນາງແກ່ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ໃນຂະນະທີ່ອິດສະຣາເອນທີ່ກາຍເປັນຜູ້ຫຼົງຖອຍ ກົ້ມກາບແລະເຕັ້ນລຳ.

> Nebuchadnezzar the king made an image of gold, whose height was threescore cubits, and the breadth thereof six cubits: he set it up in the plain of Dura, in the province of Babylon. Then Nebuchadnezzar the king sent to gather together the princes, the governors, and the captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, to come to the dedication of the image which Nebuchadnezzar the king had set up. Then the princes, the governors, and captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, were gathered together unto the dedication of the image that Nebuchadnezzar the king had set up; and they stood before the image that Nebuchadnezzar had set up. Then an herald cried aloud, To you it is commanded, O people, nations, and languages, That at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, dulcimer, and all kinds of musick, ye fall down and worship the golden image that Nebuchadnezzar the king hath set up: And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. Therefore at that time, when all the people heard the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and all kinds of musick, all the people, the nations, and the languages, fell down and worshipped the golden image that Nebuchadnezzar the king had set up. Daniel 3:1–7.

> ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ສ້າງຮູບປັ້ນອັນໜຶ່ງດ້ວຍຄໍາ, ສູງຫົກສິບສອກ ແລະ ກວ້າງຫົກສອກ; ພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງມັນໄວ້ໃນທົ່ງດູຣາ ໃນແຂວງບາບີໂລນ. ແລ້ວກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ສົ່ງໃຫ້ໄປເອີ້ນບັນດາເຈົ້ານາຍ, ເຈົ້າເມືອງ, ຜູ້ບັງຄັບກອງ, ຜູ້ພິພາກສາ, ນາຍຄັງ, ທີ່ປຶກສາ, ເຈົ້າໜ້າທີ່, ແລະ ບັນດາຜູ້ປົກຄອງແຂວງທັງປວງ, ໃຫ້ມາຮ່ວມພິທີຖວາຍຮູບປັ້ນທີ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເຈົ້ານາຍ, ເຈົ້າເມືອງ, ຜູ້ບັງຄັບກອງ, ຜູ້ພິພາກສາ, ນາຍຄັງ, ທີ່ປຶກສາ, ເຈົ້າໜ້າທີ່, ແລະ ບັນດາຜູ້ປົກຄອງແຂວງທັງປວງ ໄດ້ຖືກຮຽກມາພ້ອມກັນເພື່ອຮ່ວມພິທີຖວາຍຮູບປັ້ນທີ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນ; ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຮູບປັ້ນທີ່ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນ. ແລ້ວຜູ້ປະກາດຄົນໜຶ່ງໄດ້ຮ້ອງສຽງດັງວ່າ, “ບັນດາຊົນຊາດ, ປະຊາຊົນ, ແລະ ພາສາທັງຫຼາຍເອີຍ, ຄໍາສັ່ງນີ້ໄດ້ປະກາດແກ່ພວກທ່ານວ່າ, ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຍິນສຽງແກ, ປີ່, ພິນ, ຊັກບຸດ, ພິນດີດ, ດູນຊິເມີ, ແລະ ເຄື່ອງດົນຕີທຸກຊະນິດ, ພວກທ່ານຈົ່ງໝອບລົງ ແລະ ນະມັດສະການຮູບປັ້ນຄໍາທີ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນ; ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຍອມໝອບລົງ ແລະ ນະມັດສະການ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນກາງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງຮຸນແຮງໃນທັນທີ.” ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອປະຊາຊົນທັງປວງໄດ້ຍິນສຽງແກ, ປີ່, ພິນ, ຊັກບຸດ, ພິນດີດ, ແລະ ເຄື່ອງດົນຕີທຸກຊະນິດ, ປະຊາຊົນທັງປວງ, ບັນດາຊົນຊາດ, ແລະ ພາສາທັງຫຼາຍ ກໍໄດ້ໝອບລົງ ແລະ ນະມັດສະການຮູບປັ້ນຄໍາທີ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນ. ດານີເອນ 3:1–7.

At that “time,” or in that same “hour,” which is the Sunday law in the United States, anyone who refuses to worship the golden image will “be cast into the midst of a burning fiery furnace.” The only book in the Old Testament that contains the word translated as “hour,” is the book of Daniel. The word “hour” in chapter three, represents the arrival of the mark of the beast. The word “hour” also represents the message of the first angel in chapter four, for it there symbolizes the warning to Nebuchadnezzar of the coming “hour” of God’s judgment.

ໃນ “ເວລາ” ນັ້ນ ຫຼືໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ດຽວກັນນັ້ນ ຊຶ່ງແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິເສດຈະນະມັດສະການຮູບຄຳທອງ ຈະ “ຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນທ່າມກາງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ແຮງ.” ໜັງສືພຽງເລັ່ມດຽວໃນພຣະຄຳພີເດີມທີ່ມີຄຳຊຶ່ງຖືກແປວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ແມ່ນໜັງສືດານີເອນ. ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ໃນບົດທີສາມ ເປັນຕົວແທນເຖິງການມາເຖິງຂອງເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ຍັງເປັນຕົວແທນເຖິງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນບົດທີສີ່ ເພາະໃນບ່ອນນັ້ນມັນເປັນສັນຍະລັກເຖິງການເຕືອນເນບູຄາດເນັດຊາເຣື່ອງ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຈະມາ.

> Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.

> ແລ້ວດານີເອນ, ຜູ້ຊຶ່ງມີຊື່ວ່າ ເບນເທຊາຊາ, ກໍໄດ້ຕົກຕະລຶງຢູ່ເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ, ແລະຄວາມຄິດຂອງທ່ານກໍເຮັດໃຫ້ທ່ານວຸ່ນວາຍ. ກະສັດຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນວ່າ, “ເບນເທຊາຊາ, ຢ່າໃຫ້ຄວາມຝັນນັ້ນ ຫຼືຄຳແປຂອງມັນ ເຮັດໃຫ້ທ່ານວຸ່ນວາຍເລີຍ.” ເບນເທຊາຊາຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ, ຂໍໃຫ້ຄວາມຝັນນີ້ເກີດແກ່ຜູ້ທີ່ກຽດຊັງພະອົງ, ແລະຄຳແປຂອງມັນເກີດແກ່ສັດຕູຂອງພະອົງເຖີດ.” ດານີເອນ 4:19.

Daniel presented the warning to Nebuchadnezzar of his coming hour of God’s judgment, that Nebuchadnezzar later rejected. The “hour” in chapter four, when used again in the chapter, then represents the “hour” that the judgment arrived. In Millerite history the first “hour” in chapter four, would represent the arrival of the first angel in 1798. That message was fulfilled when the investigative judgment began on October 22, 1844. The “hour” in chapter four, is first a symbol of a message of coming judgment and then it is employed as the symbol that the judgment has arrived. The first use of the word “hour” represents 1798, and the arrival of the first angel, and the second use represents October 22, 1844, and the arrival of the third angel.

ດານີເອນໄດ້ນຳສະເໜີຄຳເຕືອນແກ່ເນບູກາດເນັດຊາ ເຖິງຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງຂອງລາວ ຊຶ່ງຕໍ່ມາເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ປະຕິເສດ. “ຊົ່ວໂມງ” ໃນບົດທີສີ່ ເມື່ອຖືກໃຊ້ອີກຄັ້ງໃນບົດນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ການພິພາກສາໄດ້ມາເຖິງ. ໃນປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣຕ໌ “ຊົ່ວໂມງ” ທຳອິດໃນບົດທີສີ່ ຈະເປັນຕົວແທນຂອງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນປີ 1798. ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ສຳເລັດຜົນເມື່ອການພິພາກສາໄຕ່ສວນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. “ຊົ່ວໂມງ” ໃນບົດທີສີ່ ໃນຕອນຕົ້ນເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານເລື່ອງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງຈະມາ ແລະຕໍ່ມາມັນຖືກນຳໃຊ້ເປັນສັນຍາລັກວ່າການພິພາກສາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ການໃຊ້ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ຄັ້ງທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1798 ແລະການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະການໃຊ້ຄຳຄັ້ງທີສອງເປັນຕົວແທນຂອງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

> The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.

> ໃນໂມງດຽວກັນນັ້ນ ສິ່ງນັ້ນກໍໄດ້ສຳເລັດລົງເທິງເນບູກາດເນັດຊາ; ແລະທ່ານຖືກຂັບອອກໄປຈາກມະນຸດ, ແລະໄດ້ກິນຫຍ້າເໝືອນງົວ, ແລະຮ່າງກາຍຂອງທ່ານກໍຖືກນ້ຳຄ້າງຈາກຟ້າສະຫວັນຊຸ່ມຢູ່, ຈົນຜົມຂອງທ່ານຍາວຂຶ້ນເໝືອນຂົນນົກອິນຊີ, ແລະເລັບຂອງທ່ານເໝືອນເລັບນົກ. ດານີເອນ 4:33.

The “hour” in chapter four is therefore a symbol of both 1798 and 1844, which are the ending points for the two curses of “seven times,” against the northern (beginning in 723 BC) and southern (beginning in 677 BC) kingdoms of Israel. Those two curses, representing twenty-five hundred and twenty years of scattering and slavery, represent the execution of God’s first and last indignation against His apostate people. They both started with God’s judgment, and their respective endings represent the warning message of God’s approaching investigative judgment, or the arrival of the investigative judgment. Both of the judgments represented by the ending of the two judgments of “seven times” are represented by the word “hour,” in Daniel chapter four.

ດັ່ງນັ້ນ “ຊົ່ວໂມງ” ໃນບົດທີສີ່ຈຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງທັງປີ 1798 ແລະ 1844, ຊຶ່ງເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄຳສາບແຊ່ງສອງປະການຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ທີ່ມີຕໍ່ອານາຈັກອິດສະຣາເອນຝ່າຍເໜືອ (ເລີ່ມໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ.) ແລະຝ່າຍໃຕ້ (ເລີ່ມໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ.). ຄຳສາບແຊ່ງທັງສອງນັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການກະຈັດກະຈາຍ ແລະການເປັນທາດເປັນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ, ເປັນຕົວແທນຂອງການປະຕິບັດພຣະພິໂລດຄັ້ງທຳອິດ ແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ປະຊາຊົນຜູ້ຫັນຫຼັງຈາກພຣະອົງ. ທັງສອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງແຕ່ລະອັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານເຕືອນເຖິງການພິພາກສາການສືບສວນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ, ຫຼືການມາເຖິງຂອງການພິພາກສາການສືບສວນນັ້ນເອງ. ການພິພາກສາທັງສອງປະການທີ່ຖືກສະແດງໂດຍຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາ “ເຈັດເທື່ອ” ທັງສອງນັ້ນ ຖືກສະແດງໂດຍຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີສີ່.

In Millerite history the “hour” represents the beginning of the movement at the time of the end in 1798, when the first angel arrived, and the second “hour” in chapter four represents the end of the movement, when the third angel arrived on October 22, 1844. The Millerite movement of the first angel is repeated in the movement of the third angel, so the two usages of “hour” in chapter four, also mark the time of the end in 1989, and also the soon-coming Sunday law. The Millerite movement of the first angel announced the opening of the investigative judgment, and the movement of the third angel announces the opening of God’s executive judgment, which is progressive, beginning at the Sunday law, and continuing and escalating until the Second Coming of Christ.

ໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີຣາຍ, “ຊົ່ວໂມງ” ເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການໃນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1798, ເມື່ອທູດອົງທຳອິດໄດ້ມາຮອດ, ແລະ “ຊົ່ວໂມງ” ທີສອງໃນບົດທີສີ່ ເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການ, ເມື່ອທູດອົງທີສາມໄດ້ມາຮອດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຂະບວນການມິນເລີຣາຍຂອງທູດອົງທຳອິດຖືກຊ້ຳອີກໃນຂະບວນການຂອງທູດອົງທີສາມ, ດັ່ງນັ້ນ ການໃຊ້ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ທັງສອງຄັ້ງໃນບົດທີສີ່ ຈຶ່ງຍັງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1989 ແລະຍັງໝາຍເຖິງກົດວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ອີກດ້ວຍ. ຂະບວນການມິນເລີຣາຍຂອງທູດອົງທຳອິດໄດ້ປະກາດການເປີດຂຶ້ນຂອງການພິພາກສາສືບສວນ, ແລະຂະບວນການຂອງທູດອົງທີສາມປະກາດການເປີດຂຶ້ນຂອງການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງເປັນໄປຢ່າງຄ່ອຍໆແລະຕໍ່ເນື່ອງ, ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດວັນອາທິດ, ແລະສືບຕໍ່ພ້ອມທັງທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນຈົນເຖິງການເສດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ.

We will continue our study of Daniel chapter three, and conclude our consideration of the word “hour” in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສາຂອງພວກເຮົາໃນດານີເອນບົດທີສາມ ແລະຈະສະຫຼຸບການພິຈາລະນາຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> Behold, I send you forth as sheep in the midst of wolves: be ye therefore wise as serpents, and harmless as doves. But beware of men: for they will deliver you up to the councils, and they will scourge you in their synagogues; And ye shall be brought before governors and kings for my sake, for a testimony against them and the Gentiles. But when they deliver you up, take no thought how or what ye shall speak: for it shall be given you in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you. And the brother shall deliver up the brother to death, and the father the child: and the children shall rise up against their parents, and cause them to be put to death. And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that endureth to the end shall be saved. But when they persecute you in this city, flee ye into another: for verily I say unto you, Ye shall not have gone over the cities of Israel, till the Son of man be come. The disciple is not above his master, nor the servant above his lord. It is enough for the disciple that he be as his master, and the servant as his lord. If they have called the master of the house Beelzebub, how much more shall they call them of his household? Fear them not therefore: for there is nothing covered, that shall not be revealed; and hid, that shall not be known. What I tell you in darkness, that speak ye in light: and what ye hear in the ear, that preach ye upon the housetops. And fear not them which kill the body, but are not able to kill the soul: but rather fear him which is able to destroy both soul and body in hell. Matthew 10:16–28.

> ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາສົ່ງພວກທ່ານອອກໄປດັ່ງແກະຢູ່ທ່າມກາງຝູງໝາປ່າ: ສະນັ້ນ ຈົ່ງສະຫຼາດດັ່ງງູ ແລະ ບໍລິສຸດດັ່ງນົກເຂົາ. ແຕ່ຈົ່ງລະວັງຄົນທັງຫຼາຍ: ເພາະເຂົາຈະມອບພວກທ່ານໄວ້ໃຫ້ສະພາ, ແລະ ເຂົາຈະໂບຍຕີພວກທ່ານໃນທໍາມະສາລາຂອງເຂົາ; ແລະ ພວກທ່ານຈະຖືກນໍາໄປຕໍ່ໜ້າເຈົ້າເມືອງ ແລະ ກະສັດທັງຫຼາຍເພາະເຫັນແກ່ເຮົາ, ເພື່ອເປັນຄໍາພະຍານຕໍ່ພວກເຂົາ ແລະ ຕໍ່ຊາວຕ່າງຊາດ. ແຕ່ເມື່ອເຂົາມອບພວກທ່ານໄວ້ແລ້ວ ຢ່າເປັນກັງວົນວ່າຈະເວົ້າຢ່າງໃດ ຫຼື ຈະເວົ້າຫຍັງ: ເພາະໃນເວລານັ້ນເອງ ຈະຊົງປະທານແກ່ພວກທ່ານວ່າຄວນເວົ້າຫຍັງ. ເພາະບໍ່ແມ່ນພວກທ່ານເປັນຜູ້ເວົ້າ, ແຕ່ແມ່ນພຣະວິນຍານແຫ່ງພຣະບິດາຂອງພວກທ່ານຊຶ່ງຕັດຜ່ານພວກທ່ານ. ແລະ ອ້າຍນ້ອງຈະມອບອ້າຍນ້ອງໃຫ້ເຖິງຄວາມຕາຍ, ແລະ ພໍ່ຈະມອບລູກ; ພວກລູກຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພໍ່ແມ່ຂອງຕົນ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ທ່ານຖືກປະຫານຊີວິດ. ແລະ ພວກທ່ານຈະຖືກຄົນທັງປວງກຽດຊັງເພາະນາມຂອງເຮົາ: ແຕ່ຜູ້ໃດອົດທົນຈົນສຸດທ້າຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ. ແຕ່ເມື່ອເຂົາຂົ່ມເຫັງພວກທ່ານໃນເມືອງນີ້ ຈົ່ງໜີໄປອີກເມືອງໜຶ່ງ: ເພາະເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານວ່າ ພວກທ່ານຈະຍັງໄປບໍ່ທົ່ວບັນດາເມືອງຂອງອິສຣາເອນ ກ່ອນທີ່ບຸດແຫ່ງມະນຸດຈະມາ. ສາວົກບໍ່ໃຫຍ່ກວ່າອາຈານຂອງຕົນ, ແລະ ບ່າວໃຊ້ບໍ່ໃຫຍ່ກວ່ານາຍຂອງຕົນ. ສໍາລັບສາວົກ ກໍພຽງພໍແລ້ວທີ່ຈະເປັນດັ່ງອາຈານຂອງຕົນ, ແລະ ສໍາລັບບ່າວໃຊ້ ກໍພຽງພໍແລ້ວທີ່ຈະເປັນດັ່ງນາຍຂອງຕົນ. ຖ້າເຂົາໄດ້ເອີ້ນນາຍແຫ່ງເຮືອນວ່າ ເບເອນເຊບູນ, ເທົ່າໃດຫນໍເຂົາຍິ່ງຈະເອີ້ນຄົນໃນຄອບຄົວຂອງນາຍນັ້ນຫນັກກວ່ານັ້ນ? ສະນັ້ນ ຢ່າຢ້ານເຂົາເລີຍ: ເພາະບໍ່ມີສິ່ງໃດຖືກປົກຄຸມໄວ້ທີ່ຈະບໍ່ຖືກເປີດເຜີຍ, ແລະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດຖືກຊ່ອນໄວ້ທີ່ຈະບໍ່ຖືກຮູ້. ສິ່ງທີ່ເຮົາບອກພວກທ່ານໃນຄວາມມືດ ຈົ່ງເວົ້າສິ່ງນັ້ນໃນແສງສະຫວ່າງ: ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຍິນກະຊິບຂ້າງຫູ ຈົ່ງປະກາດສິ່ງນັ້ນເທິງດາດຟ້າ. ແລະ ຢ່າຢ້ານພວກທີ່ຂ້າໄດ້ແຕ່ຮ່າງກາຍ ແຕ່ບໍ່ສາມາດຂ້າຈິດວິນຍານໄດ້: ແຕ່ຈົ່ງຢ້ານພຣະອົງຜູ້ຊົງສາມາດທໍາລາຍທັງຈິດວິນຍານ ແລະ ຮ່າງກາຍໃນນະລົກ. Matthew 10:16–28.

Back to Articles