Article

# The Book of Daniel - Number Fourteen

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສິບສີ່

Daniel Chapter Two – Summary and Conclusion Part One

ດານີເອນ ບົດທີສອງ – ບົດສະຫຼຸບ ແລະ ຂໍ້ສະຫຼຸບສຸດທ້າຍ ພາກທີໜຶ່ງ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel.” Acts of the Apostles, 585.

> “ໃນພຣະນິມິດ ບັນດາພຣະຄຳພີທັງຫມົດໃນພຣະຄຳພີໄດ້ມາພົບກັນ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງ. ນີ້ແມ່ນສ່ວນທີ່ເຕັມສົມບູນຂອງພຣະທຳດານີເອນ.” Acts of the Apostles, 585.

The truth that is identified by John as “the Revelation of Jesus Christ,” which the Lion of the tribe of Judah has been unsealing for his people since July, 2023, is brought to perfection when the book of Daniel is brought together with the book of Revelation. Daniel chapter two, represents the second angel’s message in the context of the image of the beast test of the last days. It identifies a process of testing and a specific period of testing.

ຄວາມຈິງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ,” ຊຶ່ງສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ຊົງເປີດຜະນຶກໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງນັບແຕ່ເດືອນກໍລະກົດ, 2023, ຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມສົມບູນເມື່ອພຣະທຳດານີເອນຖືກນຳມາປະສານເຂົ້າກັບພຣະທຳພຣະນິມິດ. ດານີເອນບົດທີສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ໃນບໍລິບົດຂອງບົດທົດສອບເລື່ອງຮູບສັດຮ້າຍໃນວັນສຸດທ້າຍ. ມັນລະບຸເຖິງຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ ແລະ ໄລຍະເວລາສະເພາະຂອງການທົດສອບ.

The period and process of Daniel chapter two, represented by the seventy years of Daniel’s captivity, typified the testing period of the Protestants in Millerite history. The Protestants failed their testing process and became the daughters of Rome. Prophetically, a daughter typifies their mother; and Rome is a prophetic beast. Their failure and subsequent transitioning into the daughters of Rome, typifies the test of the image of the beast in our current history, for they transitioned into an image of the beast. Our current testing process is therefore represented by Daniel’s seventy years of captivity, and also by the history of the second angel’s message during the Millerite movement.

ໄລຍະເວລາແລະຂະບວນການໃນດານີເອນບົດທີ 2 ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນເຊີຍຂອງດານີເອນ ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຂອງພວກໂປຣເຕສແຕນໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌. ພວກໂປຣເຕສແຕນໄດ້ລົ້ມເຫຼວໃນຂະບວນການທົດສອບຂອງຕົນ ແລະກາຍເປັນບັນດາບຸດສາວຂອງໂຣມ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ບຸດສາວຍ່ອມເປັນພາບແທນຂອງແມ່ຂອງນາງ; ແລະໂຣມແມ່ນສັດຮ້າຍໃນຄຳພະຍາກອນ. ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງພວກເຂົາ ແລະການປ່ຽນຜ່ານຕໍ່ມາເຂົ້າໄປເປັນບັນດາບຸດສາວຂອງໂຣມ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການທົດສອບເລື່ອງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໃນປະຫວັດສາດປະຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ປ່ຽນຜ່ານເຂົ້າໄປເປັນຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂະບວນການທົດສອບໃນປະຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ ຈຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນເຊີຍຂອງດານີເອນ ແລະອີກທັງໂດຍປະຫວັດສາດຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນລະຫວ່າງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌.

In the history of the second angel’s message that began on September 11, 2001, there is a specific period and testing process that is symbolically represented as Nebuchadnezzar’s image-dream of beasts; for a kingdom in Bible prophecy is also a beast. Nebuchadnezzar and the Chaldean religious elite represent those that fail the test, and Daniel and the three worthies represent those that pass the test. It may appear otherwise, but Nebuchadnezzar’s failure is confirmed in chapter three of Daniel.

ໃນປະຫວັດຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ນັ້ນ, ມີຊ່ວງເວລາສະເພາະແລະຂະບວນການທົດສອບຢ່າງໜຶ່ງ ທີ່ຖືກນໍາສະເໜີໃນລັກສະນະສັນຍາລັກເປັນນິມິດຮູບປັ້ນແຫ່ງສັດຮ້າຍຂອງເນບູຄັດເນັດຊາ; ເພາະວ່າໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ ອານາຈັກໜຶ່ງກໍເປັນສັດຮ້າຍດ້ວຍເຊັ່ນກັນ. ເນບູຄັດເນັດຊາ ແລະ ຊົນຊັ້ນນໍາທາງສາສະໜາຂອງຊາວຄັນເດຍ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ສອບບໍ່ຜ່ານ, ແລະ ດານີເອນກັບຜູ້ຊົງຄຸນວຸດທິທັງສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ສອບຜ່ານ. ອາດເບິ່ງຄືວ່າເປັນຢ່າງອື່ນ, ແຕ່ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງເນບູຄັດເນັດຊາໄດ້ຖືກຢືນຢັນໃນດານີເອນບົດທີສາມ.

In the testing process, which is represented in both Daniel chapter one and two, there are specific prophetic waymarks that line up with the truths that have recently been set forth in the book of Revelation. In chapter one, “ten days” represented the testing period that led to Daniel manifesting a fairer and fatter image due to his eating the heavenly fare, while the other class of eunuchs manifested the image of those who ate the diet of the king. A king prophetically is a kingdom, and prophetically a king or kingdom is also a beast. Those whose countenance manifested the results of eating the king’s diet, manifested the image of the beast.

ໃນຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ທັງໃນດານີເອນ ບົດ 1 ແລະ 2 ນັ້ນ ມີໝຸດໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນສະເພາະທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຂຶ້ນໃໝ່ໆໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ໃນບົດ 1, “ສິບວັນ” ເປັນຕົວແທນແຫ່ງໄລຍະເວລາທົດສອບ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການທີ່ດານີເອນສະແດງອອກເປັນຮູບລັກສະນະທີ່ງາມກວ່າ ແລະອ້ວນສົມບູນກວ່າ ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ກິນອາຫານຈາກສະຫວັນ, ໃນຂະນະທີ່ຂັ້ນຄົນອື່ນຂອງຂັນທີໄດ້ສະແດງຮູບລັກສະນະຂອງຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຂອງກະສັດ. ຕາມຄວາມໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ກະສັດຄືອານາຈັກໜຶ່ງ, ແລະຕາມຄຳພະຍາກອນ ກະສັດ ຫຼື ອານາຈັກ ກໍແມ່ນສັດຮ້າຍເຊັ່ນກັນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໃບໜ້າສີສັນຂອງເຂົາສະແດງຜົນແຫ່ງການກິນອາຫານຂອງກະສັດ ກໍໄດ້ສະແດງພາບລັກຂອງສັດຮ້າຍ.

In Daniel chapter two, Daniel was praying to understand the hidden “secret” of Nebuchadnezzar’s image-dream. He needed to know what the dream was, and also what it meant. He represents those in the last days that are seeking to understand the secrets associated with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ, for the unsealing of the Revelation of Jesus Christ is the last prophetic “secret” that is unsealed before probation closes. All the prophets, including Daniel, are identifying the last days. Daniel’s endeavor to understand the “secret” was a life-or-death endeavor, as is the image of the beast test for God’s people in the last days.

ໃນດານີເອນບົດທີສອງ ດານີເອນໄດ້ອະທິຖານເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈ “ຄວາມລັບ” ທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງນິມິດໃນຄວາມຝັນເລື່ອງຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ. ທ່ານຈໍາເປັນຕ້ອງຮູ້ວ່າຄວາມຝັນນັ້ນແມ່ນຫຍັງ, ແລະອີກທັງມີຄວາມໝາຍວ່າຢ່າງໃດ. ທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທັງຫຼາຍໃນຍຸກສຸດທ້າຍທີ່ກໍາລັງສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈຄວາມລັບຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການເປີດຜະນຶກພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ເພາະວ່າການເປີດຜະນຶກພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດນັ້ນແມ່ນ “ຄວາມລັບ” ທາງຄໍາພະຍາກອນສຸດທ້າຍທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ. ຜູ້ພະຍາກອນທຸກຄົນ, ລວມທັງດານີເອນ, ກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍ. ຄວາມພະຍາຍາມຂອງດານີເອນໃນການເຂົ້າໃຈ “ຄວາມລັບ” ນັ້ນເປັນຄວາມພະຍາຍາມອັນເປັນຫຼືຕາຍ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການທົດສອບເລື່ອງຮູບສັດຮ້າຍສໍາລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢ່າງແຈ້ງວ່າ ຮູບຂອງສັດຮ້າຍຈະຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ; ເພາະວ່າ ນີ້ຈະເປັນການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ໂດຍຊຶ່ງຊະຕາກຳນິລັນດອນຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະຖືກຕັດສິນ.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

The prayer of Daniel, as he sought to understand the “secret,” represents a specific waymark in the history of God’s people in the last days. The book of Daniel provides two witnesses that establish the waymark of “prayer” in the last days. That waymark is located in the period of time that is represented by the second message of every reform line.

ຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານພະຍາຍາມເຂົ້າໃຈ “ຄວາມລັບ” ນັ້ນ ເປັນເຄື່ອງໝາຍທາງສະເພາະອັນໜຶ່ງໃນປະຫວັດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ. ພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຈັດຫາພະຍານສອງປະການ ເພື່ອສະຖາປະນາເຄື່ອງໝາຍທາງແຫ່ງ “ການອະທິຖານ” ໃນວັນສຸດທ້າຍ. ເຄື່ອງໝາຍທາງນັ້ນຕັ້ງຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂ່າວສານຂໍ້ທີສອງຂອງທຸກໆແນວເສັ້ນແຫ່ງການປະຕິຮູບ.

The prophetic setting of both prayers is the seventy years of captivity, which as a symbol represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. In Daniel two, in the first verse, the name “Nebuchadnezzar” is doubled, which the doubling of a word in Scripture is a symbol of the second angel’s message.

ພາບບໍລິບົດແຫ່ງຄຳອະທິຖານທັງສອງໃນຄຳພະຍາກອນ ແມ່ນໄລຍະເວລາເຈັດສິບປີແຫ່ງການຕົກເປັນເຊີຍ, ຊຶ່ງໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກ ມັນເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນເລວີຕິກົດ ບົດ 26. ໃນດານີເອນ ບົດ 2, ໃນຂໍ້ທຳອິດ, ຊື່ “ເນບູກາດເນັດຊາ” ຖືກກ່າວຊ້ຳສອງຄັ້ງ, ຊຶ່ງການກ່າວຊ້ຳຂອງຄຳໜຶ່ງໃນພຣະຄຳພີ ເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ.

There are several references in the writings of Sister White that identify Daniel chapter three, as a symbol of the Sunday law. Daniel chapter one, possesses every characteristic of the first angel’s message, and we are informed that you cannot have a third message (Daniel chapter three), without a first and second message.

ໃນບົດຂຽນຂອງຊິດເຕີ ໄວທ໌ ມີຂໍ້ອ້າງອີງຫຼາຍປະການທີ່ລະບຸວ່າ ດານີເອນ ບົດທີ 3 ເປັນສັນຍາລັກຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ດານີເອນ ບົດທີ 1 ປະກອບດ້ວຍທຸກລັກສະນະຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ທ່ານຈະບໍ່ສາມາດມີຂ່າວສານອົງທີສາມ (ດານີເອນ ບົດທີ 3) ໂດຍບໍ່ມີຂ່າວສານອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສອງ.

The image of the beast test has been defined by Ellen White as the test we must pass before probation closes, and before we are sealed. When the music played in Daniel chapter three, probation symbolically closed, for chapter three represents the Sunday law. Nebuchadnezzar’s music represents the melody that the whore of Tyre then begins to sing to the kings of the earth at the end of the symbolic seventy years that she had been forgotten.

ການທົດສອບເລື່ອງຮູບສັດເດຍລະສານ ໄດ້ຖືກ Ellen White ນິຍາມໄວ້ວ່າເປັນການທົດສອບທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງຜ່ານ ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການກວດສອບຈະປິດລົງ ແລະກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະຖືກປະທັບຕາ. ເມື່ອສຽງດົນຕີດັງຂຶ້ນໃນພຣະທໍາດານີເອນ ບົດທີສາມ, ໂດຍຄວາມໝາຍເຊີງສັນຍາລັກແລ້ວ ເວລາແຫ່ງການກວດສອບໄດ້ປິດລົງ, ເພາະວ່າບົດທີສາມນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ດົນຕີຂອງ Nebuchadnezzar ເປັນຕົວແທນຂອງທ່ວງທຳນອງທີ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງ Tyre ເລີ່ມຂັບຮ້ອງໃຫ້ແກ່ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນຕອນທ້າຍຂອງເຈັດສິບປີເຊີງສັນຍາລັກ ທີ່ນາງໄດ້ຖືກລືມໄປ.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມືອງຕີໂຣຈະຖືກລືມເສຍເຈັດສິບປີ, ຕາມວັນເວລາຂອງກະສັດອົງໜຶ່ງ; ເມື່ອຄົບສິ້ນເຈັດສິບປີແລ້ວ ຕີໂຣຈະຮ້ອງເພງດັ່ງຍິງໂສເພນີ. ຈົ່ງເອົາພິນມາ, ເດີນອ້ອມເມືອງໄປ, ເຈົ້າຍິງໂສເພນີຜູ້ຖືກລືມແລ້ວ; ຈົ່ງບັນເລງທຳນອງອັນຫວານ, ຮ້ອງເພງຫຼາຍໆ, ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ຖືກລະນຶກເຖິງ. ແລະເມື່ອຄົບສິ້ນເຈັດສິບປີແລ້ວ ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສະເດັດມາເຢັ້ຍຢາມຕີໂຣ, ແລະນາງຈະຫັນກັບໄປຫາຄ່າຈ້າງຂອງນາງ, ແລະຈະກະທຳການໂສເພນີກັບບັນດາອານາຈັກທັງປວງໃນໂລກ ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນໂລກ. ເອຊາຢາ 23:15–17.

Sister White identifies the three angel’s messages as three tests.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມແມ່ນການທົດສອບສາມປະການ.

> “Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third, the last testing message to be given to the world, and a similar position will be taken when the last call is made.” Review and Herald, October 31, 1899.

> “ຫຼາຍຄົນຜູ້ທີ່ໄດ້ອອກໄປຕ້ອນຮັບເຈົ້າບ່າວ ພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ໄດ້ປະຕິເສດອົງທີສາມ ຄືຂ່າວສານສຸດທ້າຍແຫ່ງການທົດສອບທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກ, ແລະຈຸດຍືນທີ່ຄ້າຍຄືກັນນີ້ຈະຖືກຖືເອົາໃນເວລາທີ່ຄຳເອີ້ນຄັ້ງສຸດທ້າຍຖືກປະກາດ.” Review and Herald, October 31, 1899.

Upon several witnesses, Daniel chapter two, is the second angel’s message. The history of the empowerment of the first angel until the judgment, is the history represented by the seventy years of Daniel’s captivity. The setting of Daniel’s prayer in chapter two, takes place within the seventy years, which is a symbol of the “seven times”.

ໂດຍອາໄສພະຍານຫຼາຍປາກ, ດານີເອນ ບົດທີສອງ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງການຮັບການຊົງເສີມກຳລັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈົນເຖິງການພິພາກສາ ແມ່ນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກນຳສະແດງໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການຖືກກັກເປັນເຊີຍຂອງດານີເອນ. ບ່ອນຕັ້ງຂອງຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນໃນບົດທີສອງ ເກີດຂຶ້ນພາຍໃນຊ່ວງເຈັດສິບປີນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ເຈັດເທື່ອ”.

The prayer of chapter nine, begins with a direct reference to the seventy years. The prophetic setting of both prayers is identical. They represent different aspects of the same prayer, but are both placed in the identical setting of the “seven times,” and both align with the waymark of “prayer” that is located in the history of the one hundred and forty-four thousand of the last days.

ຄຳອະທິຖານໃນບົດທີເກົ້າ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການອ້າງອີງໂດຍກົງເຖິງເຈັດສິບປີ. ສະພາບແວດລ້ອມທາງຄຳພະຍາກອນຂອງຄຳອະທິຖານທັງສອງນັ້ນເໝືອນກັນທຸກປະການ. ຄຳອະທິຖານເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງແງ່ມຸມທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງຄຳອະທິຖານດຽວກັນ, ແຕ່ທັງສອງກໍຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນສະພາບດຽວກັນຢ່າງແນ່ນອນຄື “ເຈັດເທື່ອ,” ແລະທັງສອງກໍສອດຄ່ອງກັບຫຼັກໝາຍ “ການອະທິຖານ” ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນປະຫວັດສາດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.

When Daniel prays in chapter nine, he is in a prophetic “period of transition” from the kingdom of Babylon unto the kingdom of the Medes and the Persians. That transition point is also a waymark, and it also aligns with the same transition point in the movement of the third angel, when God’s people die in the street as “Laodiceans”, and come out of the grave as “Philadelphians”. The transition point for the movement of the first angel aligns with both Daniel’s transition point, and the movement of the third angel, and all three are directly connected with the “seven times” of Leviticus twenty-six. The transition from Philadelphia to Laodicea in the Millerite movement took place with the arrival of “new light” on the “seven times” in 1856, and the subsequent rejection of the “seven times” altogether in 1863. Daniel in chapter nine, the movement of the first angel in Millerite time, and the movement of the third angel in our time, all have a transition point that aligns with one another, and all three transition points are set within the context of the “seven times”.

ເມື່ອດານີເອນອະທິຖານຢູ່ໃນບົດທີເກົ້າ ທ່ານກຳລັງຢູ່ໃນ “ໄລຍະແຫ່ງການປ່ຽນຜ່ານ” ໃນດ້ານຄຳພະຍາກອນ ຈາກອານາຈັກບາບີໂລນໄປສູ່ອານາຈັກຂອງຊາວມີດ ແລະ ເປີເຊຍ. ຈຸດແຫ່ງການປ່ຽນຜ່ານນັ້ນຍັງເປັນ waymark ອີກດ້ວຍ, ແລະຍັງສອດຄ່ອງກັບຈຸດປ່ຽນຜ່ານດຽວກັນໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນໃນຖານະ “Laodiceans”, ແລະອອກມາຈາກອຸບມຸງຝັງສົບໃນຖານະ “Philadelphians”. ຈຸດແຫ່ງການປ່ຽນຜ່ານຂອງຂະບວນການທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ສອດຄ່ອງກັບທັງຈຸດປ່ຽນຜ່ານຂອງດານີເອນ ແລະ ຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະທັງສາມຢ່າງນີ້ມີຄວາມເກື່ອງໂຍງໂດຍກົງກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນເລວີ 26. ການປ່ຽນຜ່ານຈາກ Philadelphia ໄປສູ່ Laodicea ໃນຂະບວນການມິນເລີໄຣທ໌ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງ “ແສງສະຫວ່າງໃໝ່” ກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນປີ 1856, ແລະຕໍ່ມາການປະຕິເສດ “ເຈັດເທື່ອ” ຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນປີ 1863. ດານີເອນໃນບົດທີເກົ້າ, ຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນເວລາຂອງມິນເລີໄຣທ໌, ແລະ ຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນເວລາຂອງພວກເຮົາ ລ້ວນແຕ່ມີຈຸດແຫ່ງການປ່ຽນຜ່ານທີ່ສອດຄ່ອງກັນ, ແລະຈຸດແຫ່ງການປ່ຽນຜ່ານທັງສາມນັ້ນລ້ວນຖືກກຳນົດໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງ “ເຈັດເທື່ອ”.

In the history of the testing process, Daniel represents the messenger that is given the light which he shares first with his three companions, thus typifying the prophetic role of “Elijah”, who is the “voice crying in the wilderness”.

ໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ, ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຜູ້ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງ ແລະແບ່ງປັນແສງນັ້ນໃຫ້ແກ່ສະຫາຍທັງສາມຂອງຕົນເປັນອັນດັບທໍາອິດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງບົດບາດຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນຂອງ “ເອລີຢາ”, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນ “ສຽງຂອງຜູ້ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ”.

The “secret” of Daniel chapter two identifies that the eighth kingdom of Bible prophecy is “of the seven” kingdoms. As the first representation of the kingdoms of Bible prophecy, it therefore connects with the last representation of the kingdoms of Bible prophecy found in Revelation chapter seventeen. The eighth kingdom, being “of the seven” previous kingdoms, is addressing the transition point that establishes modern Babylon as the three-fold union of the dragon, the beast and the false prophet. Nebuchadnezzar’s image-dream is ultimately identifying the eighth earthly kingdom of prophetic history.

“ຄວາມລັບ” ໃນດານີເອນ ບົດທີສອງ ຊີ້ບອກວ່າ ອານາຈັກທີແປດໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ ເປັນ “ຂອງເຈັດ” ອານາຈັກ. ເພາະເປັນພາບຕົວແທນອັນທຳອິດຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງເຊື່ອມໂຍງກັບພາບຕົວແທນອັນສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ ທີ່ພົບໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເຈັດ. ອານາຈັກທີແປດ ຊຶ່ງເປັນ “ຂອງເຈັດ” ອານາຈັກກ່ອນໜ້ານັ້ນ ກຳລັງກ່າວເຖິງຈຸດປ່ຽນຜ່ານທີ່ສະຖາປະນາບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ໃຫ້ເປັນສະຫະພັນສາມປະການຂອງພະຍານາກ, ສັດຮ້າຍ, ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ນິມິດຄວາມຝັນເຖິງຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງອານາຈັກພື້ນພິພົບທີແປດໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ.

A kingdom is a beast in Bible prophecy, so the truth represented by Nebuchadnezzar’s image-dream is the first reference to the final beast, as is also identified in Revelation chapter seventeen. Therefore, Nebuchadnezzar’s dream is ultimately the dream of the image of the eighth and final beast. It’s the dream of “the image of the beast”.

ອານາຈັກໜຶ່ງແມ່ນສັດຮ້າຍໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຈິງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍນິມິດຄວາມຝັນເລື່ອງຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ຈຶ່ງເປັນການອ້າງເຖິງຄັ້ງທຳອິດເຖິງສັດຮ້າຍອົງສຸດທ້າຍ ດັ່ງທີ່ຖືກຊີ້ບອກໄວ້ເຊັ່ນກັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ. ເພາະສະນັ້ນ ຄວາມຝັນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ກໍແມ່ນຄວາມຝັນເຖິງຮູບປັ້ນຂອງສັດຮ້າຍອົງທີແປດ ແລະອົງສຸດທ້າຍ. ມັນຄືຄວາມຝັນເຖິງ “ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ”.

That in itself is the confirmation of the importance of recognizing the transition point that occurs in the movement of the third angel, but the “secret” is also the key that brings together and establishes much of what the previous articles have been identifying about the history that followed July 18, 2020. In those articles, it has been presented that the four waymarks of each of the sacred reform movements, that are represented by Daniel’s seventy years of captivity, always possess the same theme.

ນັ້ນເອງໃນຕົວຂອງມັນແມ່ນການຢືນຢັນເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງການຮັບຮູ້ຈຸດປ່ຽນຜ່ານທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແຕ່ “ຄວາມລັບ” ນັ້ນກໍເປັນກຸນແຈທີ່ນຳມາຮວບຮວມ ແລະ ສະຖາປະນາຫຼາຍສ່ວນຂອງສິ່ງທີ່ບົດຄວາມກ່ອນໜ້າໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້ກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດທີ່ຕາມຫຼັງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ໃນບົດຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນ, ໄດ້ມີການນຳສະເໜີວ່າ ຫຼັກໝາຍສີ່ປະການຂອງແຕ່ລະຂະບວນການປະຕິຮູບອັນສັກສິດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍຂອງດານີເອນ ຍ່ອມມີຫົວຂໍ້ດຽວກັນຢູ່ສະເໝີ.

Those four waymarks in the time of Christ were set within the context of “death and resurrection”. The first waymark, which represented the empowerment of the first message was Christ’s baptism, the symbol of death and resurrection. The second waymark, which represents the first disappointment in that history, was the death and resurrection of Lazarus. The third waymark was the triumphal entry into Jerusalem, representing the Midnight Cry. Christ was heading to His death and resurrection, and Lazarus, the living representative of death and resurrection, led the procession. Lazarus also establishes that during the proclamation of the Midnight Cry, God’s people are “sealed”.

ຫຼັກໝາຍທັງສີ່ນັ້ນໃນເວລາຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງ “ຄວາມຕາຍ ແລະ ການຄືນຄວາມຊີວິດ”. ຫຼັກໝາຍທຳອິດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຮັບພະລັງອຳນາດຂອງຂ່າວສານທຳອິດ, ຄືການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ອັນເປັນສັນຍະລັກຂອງຄວາມຕາຍ ແລະ ການຄືນຄວາມຊີວິດ. ຫຼັກໝາຍທີສອງ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ, ຄືການຕາຍ ແລະ ການຄືນຄວາມຊີວິດຂອງລາຊະໂຣ. ຫຼັກໝາຍທີສາມຄືການເສັດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ. ພຣະຄຣິດກຳລັງມຸ່ງໜ້າໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ແລະ ການຄືນຄວາມຊີວິດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ລາຊະໂຣ, ຜູ້ເປັນຕົວແທນທີ່ມີຊີວິດຂອງຄວາມຕາຍ ແລະ ການຄືນຄວາມຊີວິດ, ໄດ້ນຳຂະບວນ. ລາຊະໂຣຍັງສະຖາປະນາໃຫ້ເຫັນອີກດ້ວຍວ່າ ໃນລະຫວ່າງການປະກາດສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ, ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກ “ປະທັບຕາ”.

> “This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 529.

> “ການອັດສະຈັນອັນສູງສຸດນີ້, ຄືການຊົງໃຫ້ລາຊາໂຣຟື້ນຄືນມາ, ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອປະທັບຕາຂອງພຣະເຈົ້າເທິງພຣະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະເທິງການຊົງອ້າງຂອງພຣະອົງວ່າຊົງເປັນພຣະເຈົ້າ.” The Desire of Ages, 529.

The fourth waymark of judgment was the cross, which was also a death and resurrection. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

ໝຸດໝາຍທີ່ສີ່ແຫ່ງການພິພາກສາຄືໄມ້ກາງແຂນ, ຊຶ່ງເປັນທັງຄວາມຕາຍແລະການຄືນມາມີຊີວິດອີກດ້ວຍ. ໄລຍະເວລາຂອງໝຸດໝາຍທັງສີ່ນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການຖືກກວາດຕ້ອນເປັນເຊົາຂອງດານີເອນ.

In Millerite history, the theme was the “day-for-a-year principle”, and August 11, 1840 was the confirmation of that principle. The first disappointment was the result of an incorrect application of the day-for-a-year principle. The Midnight Cry was the perfection of the day-for-a-year principle in connection with the twenty-three-hundred-year prophecy and the twenty-five-hundred-and-twenty-year prophecy, and then the Investigative Judgment began when those day-for-a-year prophecies were fulfilled on October 22, 1844. The theme of all four waymarks in Millerite history was the “day-for-a-year principle”. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

ໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌, ຫົວຂໍ້ສຳຄັນແມ່ນ “ຫຼັກການວັນໜຶ່ງເທົ່າກັບປີໜຶ່ງ”, ແລະວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແມ່ນການຢືນຢັນຂອງຫຼັກການນັ້ນ. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດເປັນຜົນມາຈາກການນຳໃຊ້ຫຼັກການວັນໜຶ່ງເທົ່າກັບປີໜຶ່ງຢ່າງບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນແມ່ນຄວາມສົມບູນຂອງຫຼັກການວັນໜຶ່ງເທົ່າກັບປີໜຶ່ງ ທີ່ສຳພັນກັບຄຳພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ແລະຄຳພະຍາກອນສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ, ແລ້ວຈາກນັ້ນການພິພາກສາໄຕ່ສວນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອຄຳພະຍາກອນແບບວັນໜຶ່ງເທົ່າກັບປີໜຶ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ສຳເລັດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຫົວຂໍ້ຂອງໝຸດໝາຍທັງສີ່ໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ ແມ່ນ “ຫຼັກການວັນໜຶ່ງເທົ່າກັບປີໜຶ່ງ”. ຊ່ວງເວລາຂອງໝຸດໝາຍທັງສີ່ນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການເປັນຊະເລີຍເຈັດສິບປີຂອງດານີເອນ.

In the days of king David, the theme was “the ark of God”. When David was empowered, he then determined to bring the ark to the city of David.

ໃນສະໄໝຂອງກະສັດດາວິດ ຫົວຂໍ້ແມ່ນ “ຫີບຂອງພຣະເຈົ້າ”. ເມື່ອດາວິດໄດ້ຮັບການເສີມກຳລັງແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງຕັ້ງໃຈທີ່ຈະນຳຫີບນັ້ນເຂົ້າມາຍັງນະຄອນຂອງດາວິດ.

> And David went on, and grew great, and the Lord God of hosts was with him. 2 Samuel 5:10.

> ແລະ ດາວິດ ໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປ ແລະ ໄດ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນ; ແລະ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາກອງທັບ ຊົງສະຖິດກັບທ່ານ. 2 ຊາມູເອນ 5:10

The first disappointment was when Uzzah sinned by touching the ark. The third waymark was when David understood that the Lord had blessed the house of Obededom the Gittite, where the ark had been kept since Uzzah’s rebellion. David then went and retrieved the ark for his triumphal entry into Jerusalem (only for his wife to manifest undue anger and “disappointment” for David’s entrance). Each of those four waymarks are represented by the ark. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດແມ່ນເມື່ອອຸດຊາໄດ້ເຮັດບາບໂດຍການແຕະຕ້ອງຫີບພະສັນຍາ. ຫຼັກໝາຍທີສາມແມ່ນເມື່ອດາວິດໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງອວຍພອນແກ່ເຮືອນຂອງໂອເບດເອໂດມ ຊາວກິດ, ບ່ອນທີ່ໄດ້ເກັບຫີບພະສັນຍາໄວ້ນັບແຕ່ການກະບົດຂອງອຸດຊາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ດາວິດຈຶ່ງໄດ້ໄປນຳຫີບພະສັນຍາກັບຄືນມາ ເພື່ອການເສັດສະເດັດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຊະນະຂອງທ່ານ (ແຕ່ກໍເພື່ອໃຫ້ພັນລະຍາຂອງທ່ານໄດ້ສຳແດງຄວາມໂກດເຄືອງອັນບໍ່ສົມຄວນ ແລະ “ຄວາມຜິດຫວັງ” ຕໍ່ການເຂົ້າມາຂອງດາວິດ). ຫຼັກໝາຍທັງສີ່ນັ້ນລ້ວນແຕ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຫີບພະສັນຍາ. ຊ່ວງເວລາຂອງຫຼັກໝາຍທັງສີ່ນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການຖືກກັກເປັນເຊີຍຂອງດານີເອນ.

On September 11, 2001, Islam of the “third Woe” was loosed, and then restrained. July 18, 2020, was a failed prediction about the role of Islam. The message that brings the dead dry bones to life comes from “the four winds”, which are a symbol of Islam and represents the Midnight Cry message. The national ruin that follows the national apostasy of the Sunday law in the United States is brought about by Islam of the “third Woe”. The period of those four waymarks is represented by Daniel’s seventy years of captivity.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ອິດສະລາມແຫ່ງ “ຄວາມວິບັດຄັ້ງທີສາມ” ໄດ້ຖືກປ່ອຍອອກ ແລ້ວຕໍ່ມາກໍຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້. ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ເປັນຄຳພະຍາກອນທີ່ລົ້ມເຫຼວກ່ຽວກັບບົດບາດຂອງອິດສະລາມ. ຂ່າວສານທີ່ນຳເອົາກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວໃຫ້ກັບມີຊີວິດມາຈາກ “ລົມທັງສີ່”, ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງອິດສະລາມ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ. ຄວາມພິນາດຂອງຊາດທີ່ຕາມມາຫຼັງການຫັນຫຼັງຈາກພຣະເຈົ້າໃນລະດັບຊາດອັນເນື່ອງມາຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ ໄດ້ຖືກນຳມາໂດຍອິດສະລາມແຫ່ງ “ຄວາມວິບັດຄັ້ງທີສາມ”. ໄລຍະເວລາຂອງໝຸດໝາຍທັງສີ່ນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນເຊີຍຂອງດານີເອນ.

The movement of the first angel represents the movement of the third angel, and the Midnight Cry message in Millerite history was a correction of the failed prediction that produced the first disappointment.

ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດເປັນຕົວແທນຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຂ່າວສານ “ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ” ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄທ ເປັນການແກ້ໄຂການທຳນາຍທີ່ຜິດພາດ ຊຶ່ງໄດ້ກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ.

> “The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.

> “ຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງໄດ້ເຫັນຈາກພຣະຄຳພີວ່າ ພວກເຂົາຢູ່ໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ ແລະວ່າ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງລໍຄອຍດ້ວຍຄວາມອົດທົນຈົນກວ່ານິມິດນັ້ນຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຫຼັກຖານອັນດຽວກັນທີ່ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ເຝົ້າຄອຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843 ກໍໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄາດຫວັງພຣະອົງໃນປີ 1844.” Early Writings, 247.

The same evidence of an Islamic attack upon Nashville, is the evidence of an attack upon Nashville that will take place in response to the enforcement of Sunday worship. The writings of the Spirit of Prophecy never fail. The prediction of an attack upon Nashville is set forth in the writings of the Spirit of Prophecy. The Nashville prediction will be fulfilled, but the prediction of the attack on Nashville will be based upon a correction of the previously failed prediction, as it was in Millerite history. It is fulfilled at the fourth waymark, which is the waymark representing “judgment”.

ຫຼັກຖານອັນດຽວກັນຂອງການໂຈມຕີເມືອງ Nashville ໂດຍອິດສະລາມ ກໍແມ່ນຫຼັກຖານຂອງການໂຈມຕີເມືອງ Nashville ທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ການບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການໃນວັນອາທິດ. ບົດຂຽນຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ. ຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບການໂຈມຕີເມືອງ Nashville ໄດ້ຖືກວາງອອກໄວ້ໃນບົດຂຽນຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ຄຳພະຍາກອນເກືອບກັບ Nashville ຈະສຳເລັດຕາມ, ແຕ່ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງການໂຈມຕີ Nashville ຈະຕັ້ງຢູ່ເທິງການແກ້ໄຂຄຳພະຍາກອນທີ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວມາກ່ອນ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite. ມັນຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຢູ່ທີ່ waymark ທີສີ່, ຊຶ່ງເປັນ waymark ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງ “ການພິພາກສາ”.

Jesus always illustrates the end with the beginning, and the first waymark of September 11, 2001, was an attack by Islam, so at the judgment of the Sunday law, there will be an Islamic attack upon Nashville. It may very well include other targets, but the message of the Midnight Cry, is the message that is a correction of the message that produced the first disappointment. The first disappointment was caused by the sin of applying the time element to the prediction, not by the words of Ellen White.

ພຣະເຢຊູຊົງນໍາຈຸດເລີ່ມຕົ້ນມາເປັນພາບປະກອບຂອງຈຸດສິ້ນສຸດຢູ່ສະເໝີ, ແລະໝາຍຫຼັກທໍາອິດຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແມ່ນການໂຈມຕີໂດຍອິດສະລາມ, ດັ່ງນັ້ນໃນການພິພາກສາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຈະມີການໂຈມຕີໂດຍອິດສະລາມຕໍ່ Nashville. ມັນອາດຈະລວມເຖິງເປົ້າໝາຍອື່ນໆດ້ວຍກໍໄດ້, ແຕ່ຂ່າວສານແຫ່ງ Midnight Cry ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ເປັນການແກ້ໄຂຂ່າວສານທີ່ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດນັ້ນເກີດຈາກບາບຂອງການນໍາເອົາອົງປະກອບດ້ານເວລາໄປປະຍຸກຕ໌ໃສ່ຄໍາພະຍາກອນ, ບໍ່ແມ່ນເກີດຈາກຄໍາຂອງ Ellen White.

It is important to recognize that the four waymarks that begin at the “empowerment” of the first message (which in Daniel occurs at the beginning of the symbolic seventy years), are always governed by the same theme. If you have accepted September 11, 2001, as a fulfillment of prophecy, you have prophetically eaten “the hidden book”. Very few people actually ate that truth, but there were some, as represented by Daniel, that purposed in their hearts not to be defiled by the Babylonian diet. Yet there are those who profess to believe September 11, 2001 was a fulfillment of prophecy, but argue that it was not Islam, but the Bush family, or the globalists, or the Jesuits, or the CIA or some combination of the usual subjects which are often employed by the modern conspiracy theorists. As Alpha and Omega, Jesus illustrates the end with the beginning, so if we are incorrect about what was prophetically represented on September 11, 2001, we are destroying our ability to rightly divide the prophetic Word of “truth”.

ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະຕ້ອງຮັບຮູ້ວ່າ ຫຼັກໝຸດສີ່ປະການທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຕັ້ງແຕ່ “ການປະທານລິດອຳນາດ” ແຫ່ງຂ່າວສານທຳອິດ (ຊຶ່ງໃນພຣະທຳດານີເອນເກີດຂຶ້ນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກ), ນັ້ນຖືກຄວບຄຸມໂດຍຫົວຂໍ້ດຽວກັນຢູ່ສະເໝີ. ຖ້າທ່ານໄດ້ຍອມຮັບວ່າ ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນ ແລ້ວໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ທ່ານໄດ້ກິນ “ໜັງສືທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້” ແລ້ວ. ມີຄົນຈຳນວນໜ້ອຍຫຼາຍທີ່ໄດ້ກິນຄວາມຈິງນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ, ແຕ່ກໍມີບາງຄົນ ດັ່ງທີ່ດານີເອນເປັນຕົວແທນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນວ່າຈະບໍ່ໃຫ້ຕົນເອງເປື້ອນເປິະໂດຍອາຫານຂອງບາບີໂລນ. ແຕ່ກໍມີບັນດາຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເຊື່ອວ່າ ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນ, ແຕ່ກັບໂຕ້ຖຽງວ່າ ສິ່ງນັ້ນບໍ່ແມ່ນອິສລາມ, ແຕ່ແມ່ນຕະກູນ Bush, ຫຼືພວກໂກລບາລິດ, ຫຼືພວກ Jesuits, ຫຼື CIA ຫຼື ການຜະສົມປະສານບາງຢ່າງຂອງບຸກຄົນກຸ່ມເດີມໆ ທີ່ມັກຖືກນຳມາໃຊ້ໂດຍນັກທິດສະດີສົມຄົບຄິດສະໄໝໃໝ່. ໃນຖານະທີ່ພຣະອົງເປັນ Alpha ແລະ Omega, ພຣະເຢຊູຊົງສະແດງຕອນຈົບໂດຍຕອນເລີ່ມຕົ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າພວກເຮົາຜິດພາດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນທາງຄຳພະຍາກອນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ພວກເຮົາກໍກຳລັງທຳລາຍຄວາມສາມາດຂອງເຮົາເອງໃນການແບ່ງແຍກພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງ “ຄວາມຈິງ” ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

The “empowerment” of the first message in Millerite history was Islam of the second Woe, and that empowerment typified the empowerment on September 11, 2001, that was brought about by Islam of the third Woe.

“ການເສີມພະລັງ” ຂອງຂ່າວສານທຳອິດໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite ຄື ອິສລາມຂອງໄພພິບັດຄັ້ງທີສອງ, ແລະ ການເສີມພະລັງນັ້ນໄດ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການເສີມພະລັງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໂດຍອິສລາມຂອງໄພພິບັດຄັ້ງທີສາມ.

Islam at the first waymark, identifies Islam at the last waymark. The last waymark represents the judgment, and the United States is judged at the Sunday law. It is the second message of Ezekiel in chapter thirty-seven, that brings the dead to life, and that message is the message of the third waymark, which is the Midnight Cry. It is the sealing message, as typified by the triumphal entry of Christ riding upon an “ass”, a symbol of Islam. The Midnight Cry sealing message is carried by Islam.

ອິສລາມໃນຫຼັກໝາຍທາງທຳອິດ ຊີ້ບອກເຖິງອິສລາມໃນຫຼັກໝາຍທາງສຸດທ້າຍ. ຫຼັກໝາຍທາງສຸດທ້າຍເປັນຕົວແທນຂອງການພິພາກສາ, ແລະ ສະຫະລັດອາເມຣິກາຖືກພິພາກສາໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານທີສອງຂອງເອເຊກຽນໃນບົດທີສາມສິບເຈັດ, ຊຶ່ງນຳຄົນຕາຍໃຫ້ຟື້ນຄືນສູ່ຊີວິດ, ແລະ ຂ່າວສານນັ້ນຄືຂ່າວສານຂອງຫຼັກໝາຍທາງທີສາມ, ຊຶ່ງຄືການຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ. ມັນແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງການປະທັບຕາ, ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງແບບໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍການເສັດເຂົ້ານະຄອນຢ່າງມີໄຊຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊົງຂີ່ “ລໍ”, ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງອິສລາມ. ຂ່າວສານແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງການຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ຖືກນຳໄປໂດຍອິສລາມ.

> Tell ye the daughter of Sion, Behold, thy King cometh unto thee, meek, and sitting upon an ass, and a colt the foal of an ass. Matthew 21:5.

> ຈົ່ງບອກແກ່ທິດາແຫ່ງຊີໂອນວ່າ, ເບິ່ງແມ, ກະສັດຂອງເຈົ້າສະເດັດມາຫາເຈົ້າ, ດ້ວຍຄວາມອ່ອນສຸພາບ, ແລະປະທັບເທິງຫຼັງລາ, ຄື ລູກລາຕົວຜູ້ຂອງລາ. ມັດທາຍ 21:5.

Ezekiel’s second prophecy comes from the “four winds”, which is also a symbol of Islam. It is absolutely essential to be clear about this truth, for the message that is the Midnight Cry is the message identifying Islam of the third Woe, as the power that brings judgment upon the United States at the Sunday law, and produces the national ruin that follows the decree.

ຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງ Ezekiel ມາຈາກ “ລົມທັງສີ່”, ຊຶ່ງກໍເປັນສັນຍາລັກຂອງອິສລາມເຊັ່ນກັນ. ການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງນີ້ໃຫ້ແຈ້ງແຈັດເປັນສິ່ງຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງ, ເພາະຂ່າວສານທີ່ເປັນ Midnight Cry ນັ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກອິສລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ວ່າເປັນອຳນາດທີ່ນຳການພິພາກສາມາເໜືອສະຫະລັດອາເມລິກາໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມພິນາດແຫ່ງຊາດທີ່ຕິດຕາມມາພາຍຫຼັງຄຳປະກາດ.

The Seven Trumpets of Revelation were God’s judgments upon the enforcement of Sunday worship by both pagan Rome and papal Rome.

ແກ້ງທັງເຈັດໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ແມ່ນການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ ຕໍ່ການບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການວັນອາທິດ ໂດຍທັງໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ.

- The first four Trumpets were brought against pagan Rome after Constantine enforced the first Sunday law in the year 321.

  ແກທັງສີ່ອັນທຳອິດໄດ້ຖືກນຳມາຕໍ່ຕ້ານໂຣມນອກສາສະໜາ ຫຼັງຈາກຄອນສະແຕນຕິນໄດ້ບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດສະບັບທຳອິດໃນປີ 321.

- The fifth and sixth Trumpets (which are also the first and second Woes of Islam), were God’s judgments against papal Rome for the papal Sunday law enacted at the Council of Orleans, in the year 538.

  ແກທີຫ້າ ແລະ ແກທີຫົກ (ຊຶ່ງເປັນວິບັດທີໜຶ່ງ ແລະ ວິບັດທີສອງຂອງອິດສະລາມດ້ວຍ) ເປັນການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ໂຣມຂອງສັນຕະປາປາ ເນື່ອງດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງສັນຕະປາປາ ທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໃຊ້ໃນສະພາເມືອງອໍລີອັງ ໃນປີ 538.

- The seventh Trumpet (which is the third Woe of Islam), is the judgment brought upon the United States when it enforces Sunday worship in the near future.

  ແກທີເຈັດ (ຊຶ່ງເປັນວິບັດປະການທີສາມຂອງອິດສະລາມ) ແມ່ນການພິພາກສາທີ່ຈະຖືກນຳມາເໜືອສະຫະລັດ ເມື່ອມັນບັງຄັບໃຊ້ການນະມັດສະການໃນວັນອາທິດໃນອະນາຄົດອັນໃກ້.

Islam of the third Woe represents the first waymark of September 11, 2001. The failed prediction of Islam’s attack on Nashville on July 18, 2020 represents the first disappointment, the second waymark. The message of the “four winds” of Islam, as represented in Ezekiel’s second prophecy in chapter thirty-seven, represents the Midnight Cry, the third waymark, and then the forth waymark of the fulfillment of the failed prediction of July 18, 2020 at the Sunday law. Those are the four prophetic waymarks that occur in the prophetic history of the one hundred and forty-four thousand as represented by Daniel’s seventy years of captivity.

ອິສລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງໝຸດໝາຍທາງພະຍາກອນທຳອິດ ຄື ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຄຳທຳນາຍທີ່ລົ້ມເຫລວກ່ຽວກັບການໂຈມຕີຂອງອິສລາມຕໍ່ເມືອງ Nashville ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ຊຶ່ງເປັນໝຸດໝາຍທີສອງ. ຂ່າວສານເລື່ອງ “ລົມທັງສີ່” ຂອງອິສລາມ ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະແດງໃນຄຳພະຍາກອນທີສອງຂອງເອເຊກຽນໃນບົດທີສາມສິບເຈັດ ເປັນຕົວແທນຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງເປັນໝຸດໝາຍທີສາມ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໝຸດໝາຍທີສີ່ ຄື ການສຳເລັດຜົນຂອງຄຳທຳນາຍທີ່ລົ້ມເຫລວໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ແມ່ນສີ່ໝຸດໝາຍທາງພະຍາກອນທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດທາງພະຍາກອນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການຖືກກັກເປັນເຊລີຍຂອງດານີເອນ.

The recognition of the message of the Midnight Cry is a primary element of the “secret” that was revealed in type to Daniel, when he prayed to understand Nebuchadnezzar’s image-dream. His prayer is a waymark that is located at the end of the three-and-a-half days of death for the two witnesses of Revelation eleven. Daniel’s Leviticus twenty-six prayer, as recorded in chapter nine, was in the first year of Darius. This places his prayers at transition points.

ການຮັບຮູ້ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ເປັນອົງປະກອບສຳຄັນປະການໜຶ່ງຂອງ “ຄວາມລັບ” ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໂດຍທາງແບບຢ່າງແກ່ດານີເອນ ເມື່ອທ່ານອະທິຖານເພື່ອເຂົ້າໃຈນິມິດຄວາມຝັນເລື່ອງຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ. ຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານເປັນໝຸດໝາຍທາງຝ່າຍພະຍາກອນ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນຕອນທ້າຍຂອງສາມວັນເຄິ່ງແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງພະຍານທັງສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11. ຄຳອະທິຖານຕາມເລວີນິຕິບົດ 26 ຂອງດານີເອນ ຕາມທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນບົດທີ 9 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປີທຳອິດແຫ່ງລາຊະການຂອງດາຣິອຸດ. ສິ່ງນີ້ຈຶ່ງວາງຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານໄວ້ໃນຈຸດແຫ່ງການຜ່ານປ່ຽນ.

The transition point in Millerite history was 1856 when the Millerite movement transitioned from Philadelphia to Laodicea according to James and Ellen White. In that same year “new light” upon the “seven times” arrived in Hiram Edson’s Review and Herald articles, but in 1863 (“seven times” later), the “seven times” was rejected altogether. Daniel prayed “the prayer” that is identified as “the remedy” for the “scattering” of the “seven times” at the transition point between the first and second kingdoms of Bible prophecy.

ຈຸດຫັນປ່ຽນໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite ແມ່ນປີ 1856 ເມື່ອຂະບວນການ Millerite ໄດ້ປ່ຽນຈາກ Philadelphia ໄປສູ່ Laodicea ຕາມທີ່ James ແລະ Ellen White ໄດ້ກ່າວໄວ້. ໃນປີດຽວກັນນັ້ນ “ແສງສະຫວ່າງໃໝ່” ກ່ຽວກັບ “ເຈັດເວລາ” ໄດ້ມາຮອດໃນບົດຄວາມຂອງ Hiram Edson ໃນ Review and Herald, ແຕ່ໃນປີ 1863 (“ເຈັດເວລາ” ຕໍ່ມາ), “ເຈັດເວລາ” ກໍໄດ້ຖືກປະຕິເສດຢ່າງສິ້ນເຊີງ. Daniel ໄດ້ອະທິຖານ “ຄຳອະທິຖານ” ທີ່ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ຢາແກ້” ສຳລັບ “ການກະຈັດກະຈາຍ” ຂອງ “ເຈັດເວລາ” ຢູ່ໃນຈຸດຫັນປ່ຽນລະຫວ່າງອານາຈັກທຳອິດແລະອານາຈັກທີສອງຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ.

Three-and-a-half is a symbol for the twelve-hundred and sixty years, which in turn is a symbol of the “seven times.” On July 18, 2020, the Laodicean movement of Future for America manifested rebellion against God’s command to never again hang a prophetic message upon time. The movement was then “slain” and “scattered” in the street of Revelation eleven, which runs through Ezekiel’s valley of dead dry bones. At the end of that “scattering” time, which is also the “tarrying time” of the parable of the ten virgins, they are now being called out of their graves by “a voice crying” from within the “wilderness” of the “three-and-a-half” days.

ສາມປີເຄິ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ຊຶ່ງໃນທາງກັບກັນກໍເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ເຈັດເທື່ອ.” ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ຂະບວນການລາໂອດີເຊຍຂອງ Future for America ໄດ້ສະແດງການກະບົດຕໍ່ພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ວ່າຢ່າແຂວນຂໍ້ຄວາມຄຳພະຍາກອນໄວ້ເທິງເວລາອີກເລີຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂະບວນການນັ້ນໄດ້ຖືກ “ຂ້າ” ແລະ “ກະຈັດກະຈາຍ” ຢູ່ໃນຖະໜົນແຫ່ງພຣະນິມິດບົດ 11, ຊຶ່ງພາດຜ່ານຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງຕາຍຂອງເອເຊກຽນ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງເວລາແຫ່ງ “ການກະຈັດກະຈາຍ” ນັ້ນ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນ “ເວລາຄອຍຊ້າ” ຂອງຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນດ້ວຍ, ບັດນີ້ພວກເຂົາກຳລັງຖືກເອີ້ນອອກຈາກອຸບໂມງຝັງສົບຂອງພວກເຂົາໂດຍ “ສຽງໜຶ່ງຮ້ອງຂຶ້ນ” ຈາກພາຍໃນ “ຖິ່ນກັນດານ” ຂອງ “ສາມມື້ເຄິ່ງ.”

Just as the Millerites eventually recognized that they were then in the “tarrying time” of Matthew chapter twenty-five, and Habakkuk chapter two, so too, the “two dead witnesses” are required to recognize where they are, when the “voice in the wilderness” cries out. They must recognize they are “scattered”. That recognition is a call to “prayer”, but not simply prayer, it is a call to Daniel’s Leviticus twenty-six prayer. Without that specific prayer, there is no revival. The revival marks the transition point from Laodicea unto Philadelphia, and produces the prophetic phenomenon of the eighth being of the seven, as is confirmed by Nebuchadnezzar’s image in Daniel chapter two.

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ພວກ Millerites ໃນທີ່ສຸດໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ໃນເວລານັ້ນພວກເຂົາກໍາລັງຢູ່ໃນ “ເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ” ຂອງມັດທາຍ ບົດທີ ຊາວຫ້າ, ແລະ ຮາບາກຸກ ບົດທີ ສອງ, ດັ່ງນັ້ນເໝືອນກັນ “ພະຍານສອງຄົນທີ່ຕາຍແລ້ວ” ກໍຈໍາເປັນຕ້ອງຮັບຮູ້ວ່າພວກເຂົາຢູ່ໃສ ເມື່ອ “ສຽງໃນຖິ່ນກັນດານ” ຮ້ອງຂຶ້ນ. ພວກເຂົາຕ້ອງຮັບຮູ້ວ່າ ພວກເຂົາກໍາລັງຖືກ “ກະຈັດກະຈາຍ”. ການຮັບຮູ້ນັ້ນເປັນການຮຽກໃຫ້ໄປສູ່ “ການອະທິຖານ”, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການອະທິຖານເທົ່ານັ້ນ; ມັນເປັນການຮຽກໃຫ້ໄປສູ່ການອະທິຖານຂອງດານີເອນແຫ່ງ ເລວີນິຕິ ບົດທີ ຊາວຫົກ. ຫາກປາດສະຈາກການອະທິຖານອັນຈໍາເພາະນັ້ນ ກໍບໍ່ມີການຟື້ນຟູ. ການຟື້ນຟູນັ້ນໝາຍເຖິງຈຸດປ່ຽນຜ່ານຈາກ Laodicea ໄປສູ່ Philadelphia, ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດປະກົດການແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ວ່າ ອົງທີແປດເປັນຂອງເຈັດ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາໃນ ດານີເອນ ບົດທີ ສອງ.

When that prayer of repentance and confession is accomplished, the promise is that God would then remember His covenant and gather His scattered people. Ezekiel’s first prophecy gathered the bones together, and then his prophecy of the “four winds” transformed the newly born “Philadelphians” into a mighty army…a mighty army that, according to Revelation eleven, were then to be “lifted up into heaven” with a “cloud of angels”. They are then the Lord’s “ensign”.

ເມື່ອຄຳອະທິຖານແຫ່ງການກັບໃຈແລະການສາລະພາບນັ້ນສຳເລັດລົງ, ຄຳສັນຍາກໍຄືວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ ແລະຈະຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ນັ້ນ. ຄຳພະຍາກອນທຳອິດຂອງເອເຊກຽນໄດ້ຮວບຮວມກະດູກເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ແລະຕໍ່ມາ ຄຳພະຍາກອນຂອງທ່ານເລື່ອງ “ລົມທັງສີ່” ໄດ້ປ່ຽນ “ຊາວຟີລາເດນເຟຍ” ທີ່ຫາກໍເກີດໃໝ່ໃຫ້ກາຍເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ…ເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງທີ່ຕາມພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ ແລ້ວຈະຖືກ “ຍົກຂຶ້ນໄປໃນສະຫວັນ” ພ້ອມກັບ “ເມກແຫ່ງທູດສະຫວັນ”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍເປັນ “ທຸງສັນຍານ” ຂອງພຣະອົງ.

The “secret” of Daniel two, as the Lion of the tribe of Judah is now revealing, confirms the phenomenon of the “eighth being of the seven”…and every other prophetic element of Daniel two aligns with the prophetic sequence of the two witnesses of Revelation eleven. The two witnesses of Revelation chapter eleven, are “lifted up as an ensign” in the same “hour” that the Sunday law occurs, for they are lifted up at the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The “great earthquake” destroys a tenth part of the city, and the United States is the primary king of the “ten kings”, just as was France, when the “earthquake” of the French Revolution wiped out France in fulfillment of Revelation chapter eleven.

“ຄວາມລັບ” ຂອງດານີເອນບົດທີສອງ, ດັ່ງທີ່ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາກຳລັງຊົງເປີດເຜยບັດນີ້, ຢືນຢັນປະກົດການຂອງ “ອົງທີແປດຈາກເຈັດ”… ແລະອົງປະກອບດ້ານຄຳພະຍາກອນອື່ນໆ ທັງໝົດຂອງດານີເອນບົດທີສອງ ກໍສອດຄ່ອງກັບລຳດັບຄຳພະຍາກອນຂອງພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ. ພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ “ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງ” ໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ດຽວກັນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດເກີດຂຶ້ນ, ເພາະວ່າພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເວລາ “ແຜ່ນດິນໄຫວຄັ້ງໃຫຍ່” ຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ. “ແຜ່ນດິນໄຫວຄັ້ງໃຫຍ່” ນັ້ນໄດ້ທຳລາຍເມືອງໄປໜຶ່ງສ່ວນສິບ, ແລະສະຫະລັດອາເມຣິກາແມ່ນກະສັດຫຼັກຂອງ “ກະສັດສິບອົງ”, ເໝືອນດັ່ງທີ່ຝຣັ່ງເຄີຍເປັນ, ເມື່ອ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ແຫ່ງການປະຕິວັດຝຣັ່ງໄດ້ກວາດລ້າງຝຣັ່ງໃນການສຳເລັດເປັນຈິງຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ.

The perfect fulfillment of that earthquake is accomplished upon the “earth” beast, and the Sunday law in the kingdom of the earth beast produces a shaking. The perfect fulfillment of the “earthquake” of Revelation eleven, is the Sunday law when the “earth” beast is “shaken” and national apostasy is followed by national ruin. In that hour, the two witnesses are “lifted up as an ensign”. They “ascend to heaven in the clouds”, just as Christ ascended into heaven for the final time. His last words to the disciples, who typify God’s people of the last days, who are also to be lifted up into heaven as an ensign, are recorded in the book of Acts.

ການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງແຜ່ນດິນໄຫວນັ້ນ ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດລົງເທິງສັດຮ້າຍແຫ່ງ “ແຜ່ນດິນ”, ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດໃນອານາຈັກຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນນັ້ນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສັ່ນສະເທືອນ. ການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 11 ແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອສັດຮ້າຍແຫ່ງ “ແຜ່ນດິນ” ຖືກ “ສັ່ນສະເທືອນ” ແລະການຫັນໜີຈາກຄວາມເຊື່ອໃນລະດັບຊາດ ຖືກຕິດຕາມມາດ້ວຍຄວາມພິນາດໃນລະດັບຊາດ. ໃນໂມງນັ້ນ ພະຍານທັງສອງຖືກ “ຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງ”. ພວກເຂົາ “ຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນໃນເມກ”, ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ພຣະດຳລັດສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງຕໍ່ພວກສາວົກ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນເປັນທຸງເຊັ່ນກັນ, ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນພຣະທຳກິດຈະການ.

> And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judaea, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. Acts 1:7–9.

> ແລະພຣະອົງຕັດກັບເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ, “ບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງພວກທ່ານທີ່ຈະຮູ້ເວລາ ຫຼື ຍຸກສະໄໝ ຊຶ່ງພຣະບິດາໄດ້ຊົງກຳນົດໄວ້ໃນອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງ. ແຕ່ພວກທ່ານຈະໄດ້ຮັບລິດເດດ ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະຖິດເໜືອພວກທ່ານ; ແລະພວກທ່ານຈະເປັນພະຍານໃຫ້ແກ່ເຮົາ ທັງໃນເຢຣູຊາເລັມ ແລະໃນແຂວງຢູເດຍທັງໝົດ ແລະໃນສະມາເຣຍ ແລະຈົນເຖິງສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ.” ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຕັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາທັງຫຼາຍກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ພຣະອົງກໍຖືກຍົກຂຶ້ນໄປ; ແລະມີເມກກ້ອນໜຶ່ງຮັບພຣະອົງໄວ້ໃຫ້ພົ້ນຈາກສາຍຕາຂອງເຂົາ. ກິດຈະການ 1:7–9.

Those that would be the “ensign” must turn away from the application of “times and seasons”, if they would receive the power of the Holy Spirit to accomplish the work of the “ensign”.

ຜູ້ທີ່ຈະເປັນ “ensign” ນັ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງຫັນໜີຈາກການນຳໃຊ້ “times and seasons” ເສຍກ່ອນ ຖ້າພວກເຂົາປາຖະໜາຈະໄດ້ຮັບລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດພາລະກິດຂອງ “ensign”.

The “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, is the secret of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes. That “secret” includes “the hidden history” of the “Seven Thunders.” That history is structured upon the Hebrew word that was created by bringing together the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet. When those letters are brought together, they form the Hebrew word “truth.” Jesus is the “truth”, which is also the First and the Last. Those three letters represent the structure of every great reform movement, for they represent the first, second and third angels. They represent the three-step purification process represented by Daniel in chapter twelve, as “purified, made white and tried”. That three-step testing and purification process has been presented for over two decades by Future for America, but it has now been identified as representing a “hidden history” within the sacred reform lines. That “hidden history” is the perfect fulfillment of the “Seven Thunders” that were sealed up until now, just before the close of probation.

“ຄວາມລັບ” ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜยແກ່ດານີເອນໃນບົດທີສອງ ແມ່ນຄວາມລັບແຫ່ງພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງຖືກແກະຕາປະທັບອອກໃນໄມ່ດົນກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ. “ຄວາມລັບ” ນັ້ນລວມເອົາ “ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນ” ຂອງ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ” ໄວ້ດ້ວຍ. ປະຫວັດສາດນັ້ນຖືກຈັດໂຄງສ້າງໄວ້ເທິງຄຳພາສາເຮັບເຣີ ທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍການນຳເອົາອັກສອນຕົວທຳອິດ, ຕົວທີສິບສາມ, ແລະຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກຂະລະພາສາເຮັບເຣີມາລວມກັນ. ເມື່ອອັກສອນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກນຳມາລວມກັນ ພວກມັນກໍ່ກາຍເປັນຄຳພາສາເຮັບເຣີວ່າ “ຄວາມຈິງ”. ພຣະເຢຊູຄື “ຄວາມຈິງ” ຊຶ່ງກໍແມ່ນພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນປະຖົມ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍດ້ວຍ. ອັກສອນທັງສາມນັ້ນເປັນຕົວແທນໂຄງສ້າງຂອງທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເພາະພວກມັນເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະ ອົງທີສາມ. ພວກມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດສາມຂັ້ນ ທີ່ດານີເອນໄດ້ສະແດງໄວ້ໃນບົດທີສິບສອງ ດັ່ງວ່າ “ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ, ແລະ ຖືກທົດລອງ”. ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບແລະການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດສາມຂັ້ນນັ້ນ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍ Future for America ມາເປັນເວລາກວ່າສອງທົດສະວັດແລ້ວ ແຕ່ບັດນີ້ມັນໄດ້ຖືກລະບຸແລ້ວວ່າເປັນຕົວແທນຂອງ “ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນ” ພາຍໃນແນວເສັ້ນແຫ່ງການປະຕິຮູບອັນສັກສິດ. “ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນ” ນັ້ນ ແມ່ນການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນແບບຂອງ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ” ທີ່ໄດ້ຖືກປະທັບຕາໄວ້ຈົນຮອດບັດນີ້ ໃນໄມ່ດົນກ່ອນການສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ.

It has long been understood that the Seven Thunders represent a “delineation of events that transpired under the first and second angels’ messages,” and that they also represent “future events that would be disclosed in their order.” It has now been revealed through the Revelation of “truth,” that the last three waymarks of a reform line are the “hidden history” of the Seven Thunders. Those waymarks begin with the “first” disappointment and end with the “last” disappointment. The middle waymark is the Midnight Cry. The first disappointment marks the beginning of the “tarrying time”, which ends at the Midnight Cry. The message of the Midnight Cry ends at “the judgment” where the last disappointment is marked.

ເປັນເວລາດົນນານແລ້ວທີ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈກັນວ່າ ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ເປັນ “ການບັນຍາຍແຍກແຈງຂອງເຫດການທີ່ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງ,” ແລະວ່າພວກມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຫດການໃນອະນາຄົດທີ່ຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” ບັດນີ້ ໂດຍຜ່ານການເປີດເຜີຍແຫ່ງ “ຄວາມຈິງ,” ໄດ້ຖືກສຳແດງແລ້ວວ່າ ຫຼັກໝາຍສາມປະການສຸດທ້າຍຂອງເສັ້ນການປະຕິຮູບ ແມ່ນ “ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້” ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ. ຫຼັກໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ “ຄັ້ງທຳອິດ” ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ “ຄັ້ງສຸດທ້າຍ.” ຫຼັກໝາຍທີ່ຢູ່ກາງແມ່ນ Midnight Cry. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດເປັນຈຸດໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງ “ເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ”, ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງທີ່ Midnight Cry. ຂ່າວສານຂອງ Midnight Cry ສິ້ນສຸດລົງທີ່ “ການພິພາກສາ” ບ່ອນທີ່ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງສຸດທ້າຍຖືກໝາຍໄວ້.

The first disappointment in Daniel chapter two, was Daniel’s recognition that he had been placed under a “death decree”. He then asked for “time”, thus marking the beginning of the “tarrying time”. That led to his understanding of the “secret,” which is the message of the Midnight Cry, that was then presented to Nebuchadnezzar so he could “judge” Daniel’s message.

ຄວາມຜິດຫວັງປະການທຳອິດໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 2 ແມ່ນການທີ່ດານີເອນໄດ້ຕະໜັກວ່າ ຕົນເອງໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ “ຄຳສັ່ງປະຫານຊີວິດ”. ແລ້ວທ່ານໄດ້ຂໍ “ເວລາ”, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງ “ເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ”. ນັ້ນໄດ້ນຳໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງທ່ານກ່ຽວກັບ “ຄວາມລັບ,” ຊຶ່ງແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ແລະຕໍ່ມາໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຕໍ່ໜ້າເນບູກາດເນັດຊາ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານສາມາດ “ຕັດສິນ” ຂ່າວສານຂອງດານີເອນ.

Nebuchadnezzar’s “judgment” of the dream and interpretation that Daniel presented marks the third of the three waymarks that represent the “hidden history” of the Seven Thunders. That judgment is also taken up in Daniel chapter three, which represents the principle that is firmly employed in the books of Daniel and Revelation, that principle being “repeat and enlarge”.

“ການພິພາກສາ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ກ່ຽວກັບຄວາມຝັນ ແລະການຕີຄວາມທີ່ດານີເອນໄດ້ນຳສະເໜີນັ້ນ ເປັນເຄື່ອງໝາຍທີສາມໃນບັນດາສາມເຄື່ອງໝາຍ ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງ “ປະຫວັດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້” ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ. ການພິພາກສານັ້ນຍັງຖືກຍົກຂຶ້ນອີກໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີສາມ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຫຼັກການທີ່ຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ, ໂດຍຫຼັກການນັ້ນຄື “ທຳຊ້ຳແລະຂະຫຍາຍ”.

We will address chapter three in the next article, but it is worth identifying here that the judgment of the third waymark in chapter three identifies the last disappointment, that was typified by the first disappointment. The “hidden history” of the seven thunders identifies three waymarks, beginning and ending with a disappointment. In Daniel chapter two the first disappointment is associated with a “death decree” by Nebuchadnezzar, and in chapter three the last disappointment is associated with another “death decree” by Nebuchadnezzar.

ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງບົດທີສາມໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ, ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ຄວນຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການພິພາກສາຂອງ waymark ທີສາມໃນບົດທີສາມ ຊີ້ບອກເຖິງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ. “ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້” ຂອງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ ຊີ້ບອກ waymarks ສາມປະການ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ. ໃນດານີເອນບົດທີສອງ ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບ “ຄຳສັ່ງປະຫານຊີວິດ” ໂດຍເນບູກາດເນັດຊາ, ແລະໃນບົດທີສາມ ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງສຸດທ້າຍມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບ “ຄຳສັ່ງປະຫານຊີວິດ” ອີກຄັ້ງໜຶ່ງໂດຍເນບູກາດເນັດຊາ.

The “hidden history” of the “two witnesses”, who represent the movement of Future for America, represents the disappointment of July 18, 2020. Then began the “tarrying time” as represented by “three-and-a-half days” in Revelation chapter eleven. The awakening and resurrection of those that were “slain in the streets” by the beast that ascended out of “the bottomless pit” is specifically detailed in God’s prophetic Word; but at a simple level, when the two witnesses awake, they understand the “secret” represented in Daniel chapter two.

“ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້” ຂອງ “ພະຍານສອງຄົນ”, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການ Future for America, ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ແລ້ວ “ເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ” ກໍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ສາມວັນເຄິ່ງ” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11. ການຕື່ນຂຶ້ນ ແລະ ການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກ “ຂ້າຕາຍໃນຖະໜົນ” ໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກ “ຫຸບເຫວເລິກລັບ” ນັ້ນ ໄດ້ຖືກບັນຍາຍໄວ້ຢ່າງຈຳເພາະເຈາະຈົງໃນພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ; ແຕ່ໃນລະດັບທີ່ງ່າຍ, ເມື່ອພະຍານສອງຄົນຕື່ນຂຶ້ນ, ພວກເຂົາກໍເຂົ້າໃຈ “ຄວາມລັບ” ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນດານີເອນ ບົດທີ 2.

That “secret” is the message of the Midnight Cry, which they then proclaim until Daniel chapter three, when the soon-coming Sunday law arrives, and the last disappointment occurs. The first disappointment was experienced by those represented as “Daniel” on July 18, 2020. The last disappointment is experienced by the leader of the “ten kings” which is the United States, as national apostasy ushers in national ruin from Islam.

“ຄວາມລັບ” ນັ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງຕໍ່ຈາກນັ້ນເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ປະກາດມັນຈົນເຖິງດານີເອນບົດທີສາມ, ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າມາຮອດ, ແລະຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງສຸດທ້າຍເກີດຂຶ້ນ. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໄດ້ຖືກປະສົບໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກແທນໄວ້ເປັນ “ດານີເອນ” ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງສຸດທ້າຍໄດ້ຖືກປະສົບໂດຍຜູ້ນຳຂອງ “ກະສັດສິບອົງ” ຊຶ່ງແມ່ນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ເມື່ອການຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອໃນລະດັບຊາດນຳເອົາຄວາມພິນາດຂອງຊາດມາຈາກອິດສະລາມ.

We will finish the summary and conclusion of Daniel chapter two in the next article.

ພວກເຮົາຈະສຳເລັດບົດສະຫຼຸບແລະຂໍ້ສະຫຼຸບສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີສອງໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “Satan has taken the world captive. He has introduced an idol sabbath, apparently giving to it great importance. He has stolen the homage of the Christian world away from the Sabbath of the Lord for this idol sabbath. The world bows to a tradition, a man-made commandment. As Nebuchadnezzar set up his golden image on the plain of Dura, and so exalted himself, so Satan exalts himself in this false sabbath, for which he has stolen the livery of heaven.” Review and Herald, March 8, 1898.

> “ຊາຕານໄດ້ຈັບໂລກໄວ້ເປັນເຊີຍ. ມັນໄດ້ນຳເອົາວັນຊະບາໂຕແຫ່ງຮູບເຄົາລົບໜຶ່ງເຂົ້າມາ ໂດຍເຮັດໃຫ້ປາກົດວ່າວັນນັ້ນມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່. ມັນໄດ້ລັກເອົາການນະມັດສະການຂອງໂລກຄຣິດສະຕຽນໄປຈາກວັນຊະບາໂຕຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄປສູ່ວັນຊະບາໂຕແຫ່ງຮູບເຄົາລົບນີ້. ໂລກກົ້ມກາບຕໍ່ປະເພນີໜຶ່ງ ຕໍ່ພຣະບັນຍັດທີ່ມະນຸດສ້າງຂຶ້ນ. ດັ່ງທີ່ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ຕັ້ງຮູບຄຳຂອງຕົນຂຶ້ນໃນທົ່ງດູຣາ ແລະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນສູງສົ່ງສັນໃດ ຊາຕານກໍຍົກຕົນເອງຂຶ້ນໃນວັນຊະບາໂຕອັນເທັດນີ້ສັນນັ້ນ ຊຶ່ງເພື່ອວັນນີ້ມັນໄດ້ລັກເອົາເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສະຫວັນມາສວມໃສ່.” Review and Herald, March 8, 1898.

Back to Articles