Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-One

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວເອັດ

Unlocking the Signs of the Last Days: Understanding Christ’s Pointers to the Budding Trees of Spring

ການເປີດເຜີຍໝາຍສຳຄັນແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ: ການເຂົ້າໃຈຄຳຊີ້ນຳຂອງພຣະຄຣິດກ່ຽວກັບຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງລະດູໃບໄມ້ປົ່ງທີ່ກຳລັງແຕກຍອດ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Christ pointed His people to the budding trees of Spring, in order that they would understand the “signs” and the implication of the “signs” of the last days.

ພຣະຄຣິດໄດ້ຊີ້ນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄປຍັງບັນດາຕົ້ນໄມ້ທີ່ກຳລັງແຕກໜໍ່ໃນລະດູບ່ອນ, ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະເຂົ້າໃຈ “ໝາຍສຳຄັນ” ແລະນັຍສຳຄັນຂອງ “ໝາຍສຳຄັນ” ແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ.

> “Christ had bidden His people watch for the signs of His advent and rejoice as they should behold the tokens of their coming King. ‘When these things begin to come to pass,’ He said, ‘then look up, and lift up your heads; for your redemption draweth nigh.’ He pointed His followers to the budding trees of spring, and said: ‘When they now shoot forth, ye see and know of your own selves that summer is now nigh at hand. So likewise ye, when ye see these things come to pass, know ye that the kingdom of God is nigh at hand.’ Luke 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.

> “ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງກຳຊັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ເຝົ້າຄອຍສັງເກດໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ຊື່ນຊົມຍິນດີເມື່ອເຂົາຈະໄດ້ເຫັນເຄື່ອງໝາຍບອກເຖິງການມາຂອງພຣະມະຫາກະສັດຂອງເຂົາ. ‘ເມື່ອສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເລີ່ມເກີດຂຶ້ນ,’ ພຣະອົງຕັດວ່າ, ‘ຈົ່ງແຫງນໜ້າຂຶ້ນ ແລະຍົກສີສະຂອງທ່ານຂຶ້ນ; ເພາະການໄຖ່ຂອງທ່ານໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.’ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຊີ້ໃຫ້ຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງເບິ່ງຕົ້ນໄມ້ໃນລະດູບານແຫ່ງລະດູບໃໝ່ ແລະຕັດວ່າ: ‘ເມື່ອມັນແຕກໜໍ່ອອກມາ ພວກທ່ານກໍເຫັນ ແລະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ລະດູຮ້ອນກໍໃກ້ມາແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນເໝືອນກັນ ເມື່ອພວກທ່ານເຫັນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນ ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າ ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າກໍໃກ້ມາແລ້ວ.’ ລູກາ 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.

The “signs” of the last days were typified by the “signs,” that announced and ushered in the movement of the first angel. Those “signs” included the shaking of the heavens, but Joel identifies that the “signs” of the last days, the days when the iniquity of Israel shall be sought for and not found, when God’s holy mountain is holy forever, for no strangers will ever pass through her again, the shaking of the powers of the heavens, will also include the shaking of the powers of earth. Sister White identifies the distinction between the shaking of the powers of the heavens and the powers of the earth.

“ໝາຍສຳຄັນ” ຂອງວັນສຸດທ້າຍ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍຮູບແບບລ່ວງໜ້າໃນ “ໝາຍສຳຄັນ” ທີ່ໄດ້ປະກາດ ແລະ ນຳເຂົ້າການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. “ໝາຍສຳຄັນ” ເຫຼົ່ານັ້ນລວມມີການສັ່ນສະເທືອນຂອງຟ້າສະຫວັນ, ແຕ່ໂຢເອນໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ “ໝາຍສຳຄັນ” ຂອງວັນສຸດທ້າຍ, ຄືວັນທີ່ຈະຄົ້ນຫາຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງອິສຣາເອນ ແລະ ຈະບໍ່ພົບ, ເມື່ອພູບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າບໍລິສຸດເປັນນິດ, ເພາະຈະບໍ່ມີຄົນຕ່າງດ້າວຄົນໃດຜ່ານເຂົ້າໄປໃນນາງອີກຕໍ່ໄປ, ການສັ່ນສະເທືອນແຫ່ງອຳນາດຂອງຟ້າສະຫວັນ, ຈະລວມມີການສັ່ນສະເທືອນແຫ່ງອຳນາດຂອງແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການສັ່ນສະເທືອນແຫ່ງອຳນາດຂອງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ອຳນາດຂອງແຜ່ນດິນໂລກ.

> “December 16, 1848, the Lord gave me a view of the shaking of the powers of the heavens. I saw that when the Lord said ‘heaven,’ in giving the signs recorded by Matthew, Mark, and Luke, He meant heaven, and when He said ‘earth’ He meant earth. The powers of heaven are the sun, moon, and stars. They rule in the heavens. The powers of earth are those that rule on the earth. The powers of heaven will be shaken at the voice of God. Then the sun, moon, and stars will be moved out of their places. They will not pass away, but be shaken by the voice of God.

> “ໃນວັນທີ 16 ທັນວາ 1848 ພຣະອົງໄດ້ປະທານນິມິດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເກືອບກັບການສັ່ນຄອນຂອງອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອພຣະອົງຕັດວ່າ ‘ຟ້າສະຫວັນ,’ ໃນການປະທານໝາຍສຳຄັນທີ່ບັນທຶກໄວ້ໂດຍ Matthew, Mark, ແລະ Luke, ພຣະອົງຊົງໝາຍເຖິງຟ້າສະຫວັນຈິງໆ, ແລະເມື່ອພຣະອົງຕັດວ່າ ‘ແຜ່ນດິນໂລກ’ ພຣະອົງຊົງໝາຍເຖິງແຜ່ນດິນໂລກ. ອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ຄື ດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ປົກຄອງຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນ. ອຳນາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຄື ບັນດາສິ່ງທີ່ປົກຄອງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນຈະຖືກສັ່ນຄອນໂດຍພຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລ້ວດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວຈະຖືກເຄື່ອນອອກຈາກບ່ອນຂອງມັນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ສູນຫາຍໄປ, ແຕ່ຈະຖືກສັ່ນຄອນໂດຍພຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “Dark, heavy clouds came up and clashed against each other. The atmosphere parted and rolled back; then we could look up through the open space in Orion, whence came the voice of God. The Holy City will come down through that open space. I saw that the powers of earth are now being shaken and that events come in order. War, and rumors of war, sword, famine, and pestilence are first to shake the powers of earth, then the voice of God will shake the sun, moon, and stars, and this earth also. I saw that the shaking of the powers in Europe is not, as some teach, the shaking of the powers of heaven, but it is the shaking of the angry nations.” Early Writings, 41.

> “ເມກດຳທຶບໜັກໄດ້ລອຍຂຶ້ນມາ ແລະປະທະກັນ. ບັນຍາກາດໄດ້ແຍກອອກ ແລະມ້ວນຖອຍໄປ; ແລ້ວພວກເຮົາກໍສາມາດແຫງນເບິ່ງຂຶ້ນໄປຜ່ານຊ່ອງເປີດໃນ Orion ບ່ອນທີ່ສຽງຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາ. ນະຄອນບໍລິສຸດຈະລົງມາຜ່ານຊ່ອງເປີດນັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າບັນດາອຳນາດແຫ່ງໂລກບັດນີ້ກຳລັງຖືກສັ່ນຄອນ ແລະເຫດການຕ່າງໆເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບ. ສົງຄາມ ແລະຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ, ດາບ, ຄວາມອຶດຫິວ, ແລະໂລກລະບາດ ເປັນສິ່ງທຳອິດທີ່ສັ່ນຄອນອຳນາດແຫ່ງໂລກ; ຈາກນັ້ນ ສຽງຂອງພຣະເຈົ້າຈະສັ່ນຄອນດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກນີ້ດ້ວຍ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າການສັ່ນຄອນຂອງບັນດາອຳນາດໃນຢູໂຣບ ບໍ່ແມ່ນ, ດັ່ງທີ່ບາງຄົນສອນ, ການສັ່ນຄອນຂອງບັນດາອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ, ແຕ່ເປັນການສັ່ນຄອນຂອງບັນດາຊາດທີ່ໂກດແຄ້ນ.” Early Writings, 41.

The shaking of the heavens in Matthew, Mark and Luke represent the shaking of the powers that rule the heavens, as represented by the sun, moon and stars. All of these heavenly powers were shaken, and produced the “signs,” which ushered in and announced the movement of the first angel. Those heavenly powers will be again shaken during the movement of the third angel. But in the movement of the third angel, the powers of earth will also be shaken. The powers of earth are the powers that rule the earth. On September 11, 2001, the powers of earth, not heaven, were shaken.

ການສັ່ນສະເທືອນຂອງຟ້າສະຫວັນໃນພຣະທຳມັດທາຍ, ມາຣະໂກ ແລະ ລູກາ ເປັນຕົວແທນຂອງການສັ່ນສະເທືອນແຫ່ງອຳນາດທັງຫຼາຍທີ່ປົກຄອງຟ້າສະຫວັນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍດວງອາທິດ, ດວງຈັນ ແລະ ດວງດາວ. ອຳນາດຝ່າຍສະຫວັນທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກສັ່ນສະເທືອນ, ແລະໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ “ໝາຍສຳຄັນ,” ຊຶ່ງໄດ້ນຳເຂົ້າມາ ແລະ ປະກາດການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ອຳນາດຝ່າຍສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກສັ່ນສະເທືອນອີກຄັ້ງໃນໄລຍະການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ແຕ່ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມນັ້ນ, ບັນດາອຳນາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກກໍຈະຖືກສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍ. ອຳນາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຄື ອຳນາດທັງຫຼາຍທີ່ປົກຄອງໂລກ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ອຳນາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ບໍ່ແມ່ນຟ້າສະຫວັນ, ໄດ້ຖືກສັ່ນສະເທືອນ.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ບັດນີ້ໄດ້ມີຖ້ອຍຄໍາອອກມາຫຼືວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ນະຄອນນິວຢອກຈະຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍຄື້ນນ້ໍາໃຫຍ່? ສິ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເວົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າວ່າ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງຕຶກອາຄານໃຫຍ່ໆທີ່ກໍາລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ, ‘ເຫດການອັນນ່າສະພຶງກົວຫຼາຍປານໃດຈະເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ! ເມື່ອນັ້ນຖ້ອຍຄໍາໃນ Revelation 18:1–3 ຈະສໍາເລັດເປັນຈິງ.’ ພຣະທໍາທັງໝົດໃນບົດທີສິບແປດຂອງ Revelation ເປັນຄໍາເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງເທິງໂລກ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງໂດຍສະເພາະກ່ຽວກັບວ່າ ສິ່ງໃດຈະມາເຖິງນະຄອນນິວຢອກ, ມີແຕ່ວ່າຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ວັນໜຶ່ງຕຶກອາຄານໃຫຍ່ໆທີ່ນັ້ນຈະຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍການຫັນພິກແລະການຄວໍ້າກັບຂອງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຄວາມພິນາດກໍາລັງຢູ່ໃນໂລກ. ພຽງພຣະດໍາລັດຄໍາດຽວຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຽງການສໍາຜັດຄັ້ງດຽວແຫ່ງລິດອໍານາດອັນຊົງລະດັບຂອງພຣະອົງ, ແລະໂຄງສ້າງອັນມະຫາສານເຫຼົ່ານີ້ຈະພັງທະລາຍລົງ. ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນ ທີ່ຄວາມນ່າສະພຶງກົວຂອງມັນ ພວກເຮົາບໍ່ອາດຈິນຕະນາການໄດ້.” Review and Herald, July 5, 1906.

In the history of the Millerites one of the signs recorded by Luke was the “distress of nations.” The nations represent the powers that rule the earth, and on September 11, 2001, every nation on earth was shaken as the third Woe arrived into prophetic history. That earthly shaking was represented in Luke twenty-one, but not by the biblical expression of the shaking of the powers of the earth. It was represented by the phrase, “the distress of nations,” as was brought upon the nations of the world when the great buildings of New York were brought down. “The distress of nations” in Luke is the shaking of the powers of earth, and it was fulfilled in the history of the Millerites.

ໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerites ໜຶ່ງໃນໝາຍສຳຄັນທີ່ລູກາໄດ້ບັນທຶກໄວ້ຄື “ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດ.” ບັນດາປະຊາຊາດເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດທີ່ປົກຄອງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ທຸກປະຊາຊາດໃນໂລກໄດ້ຖືກສັ່ນສະເທືອນ ເມື່ອວິບັດປະການທີສາມໄດ້ເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ການສັ່ນສະເທືອນທາງໂລກນັ້ນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນລູກາ ບົດ 21, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ໂດຍສຳນວນພຣະຄຳພີທີ່ວ່າ ການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາອຳນາດແຫ່ງໂລກ. ມັນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍວະລີວ່າ “ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດ,” ດັ່ງທີ່ໄດ້ມາເຖິງບັນດາປະຊາຊາດໃນໂລກ ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນິວຢອກຖືກທຳລາຍລົງ. “ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດ” ໃນລູກາ ຄືການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາອຳນາດແຫ່ງໂລກ, ແລະມັນໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerites.

> “I saw that the powers of earth are now being shaken and that events come in order. War, and rumors of war, sword, famine, and pestilence are first to shake the powers of earth, then the voice of God will shake the sun, moon, and stars, and this earth also. I saw that the shaking of the powers in Europe is not, as some teach, the shaking of the powers of heaven, but it is the shaking of the angry nations.” Early Writings, 41.

> “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ວ່າ ບັນດາ​ອຳນາດ​ແຫ່ງ​ໂລກ​ບັດ​ນີ້​ກຳລັງ​ຖືກ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ ແລະ​ວ່າ​ເຫດການ​ຕ່າງໆ​ກໍ​ມາ​ຕາມ​ລຳດັບ. ສົງຄາມ ແລະ​ຂ່າວ​ລື​ເລື່ອງ​ສົງຄາມ, ດາບ, ການ​ກັນດານ​ອາຫານ, ແລະ​ໂລກ​ລະບາດ ເປັນ​ສິ່ງ​ທຳອິດ​ທີ່​ຈະ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ​ບັນດາ​ອຳນາດ​ແຫ່ງ​ໂລກ; ຈາກ​ນັ້ນ ພຣະ​ສຸລະ​ສຽງ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ​ດວງ​ອາທິດ, ດວງ​ຈັນ, ແລະ​ດວງ​ດາວ, ແລະ​ໂລກ​ນີ້​ດ້ວຍ. ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ວ່າ ການ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ​ຂອງ​ບັນດາ​ອຳນາດ​ໃນ​ຢູ​ໂຣບ​ນັ້ນ ບໍ່​ແມ່ນ, ດັ່ງ​ທີ່​ບາງ​ຄົນ​ສອນ, ການ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ​ຂອງ​ບັນດາ​ອຳນາດ​ແຫ່ງ​ສະຫວັນ, ແຕ່​ມັນ​ເປັນ​ການ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ​ຂອງ​ບັນດາ​ຊາດ​ທີ່​ໂກດ​ແຄ້ນ.” Early Writings, 41.

The “shaking of the powers of the angry nations,” is the shaking of the “powers of earth,” as illustrated in the early history of Adventism by the shaking of the “powers in Europe.” Uriah Smith identified what was shaking the powers in Europe in 1838.

“ການສັ່ນຄອນແຫ່ງອຳນາດຂອງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ໂກດແຄ້ນ” ຄືກັບການສັ່ນຄອນແຫ່ງ “ອຳນາດຂອງແຜ່ນດິນໂລກ,” ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໃນປະຫວັດຊ່ວງຕົ້ນຂອງ Adventism ໂດຍການສັ່ນຄອນແຫ່ງ “ອຳນາດໃນຢູໂຣບ.” Uriah Smith ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ສິ່ງໃດກຳລັງເຮັດໃຫ້ອຳນາດໃນຢູໂຣບສັ່ນຄອນໃນປີ 1838.

> “As the prophetic period of this [6th] trumpet commenced by the voluntary surrender of power into the hands of the Turks by the Christian emperor of the East, so we might justly conclude that its termination would be marked by the voluntary surrender of that power by the Turkish Sultan back again into the hands of the Christians. In 1838 Turkey became involved in war with Egypt. The Egyptians bid fair to overthrow the Turkish power. To prevent this, the four great powers of Europe, England, Russia, Austria, and Prussia, interfered to sustain the Turkish government. Turkey accepted their intervention. A conference was held in London at which an ultimatum was drawn up to be presented to Mehemet Ali, the Pacha of Egypt. It is evident that when this ultimatum should be placed in the hands of Mehemet, the destiny of the Ottoman Empire would be virtually lodged in the hands of the Christian powers of Europe. This ultimatum was placed in the hands of Mehemet on the 11th day of August 1840! and on that very day the Sultan addressed a note to the ambassadors of the four powers, inquiring what should be done in case Mehemet refused to comply with the terms which they had proposed. The answer was that he need not alarm himself about any contingency that might arise; for they had made provision for that. The prophetic period ended, and on that very day the control of Mohammedan affairs passed into the hands of Christians, just as the control of Christian affairs had passed into the hands of the Mohammedans 391 years and 15 days before. Thus the second woe ended, and the sixth trumpet ceased its sounding.” Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.

> “ດັ່ງທີ່ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງແກ [ທີ 6] ນີ້ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໂດຍການຍອມມອບອໍານາດເຂົ້າໄປໃນມືຂອງພວກເຕີກໂດຍຈັກກະພັດຄຣິດສະຕຽນແຫ່ງຕາເວັນອອກດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາກໍອາດສະຫຼຸບໄດ້ຢ່າງຊອບທໍາວ່າ ການສິ້ນສຸດຂອງມັນຈະຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການຍອມມອບອໍານາດນັ້ນຄືນອີກຄັ້ງເຂົ້າໃນມືຂອງພວກຄຣິດສະຕຽນໂດຍສຸລຕານເຕີກດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈ. ໃນປີ 1838 ຕຸຣະກີໄດ້ເຂົ້າໄປພົວພັນໃນສົງຄາມກັບອີຢິບ. ຝ່າຍອີຢິບເບິ່ງຄືວ່າຈະໂຄ່ນລົ້ມອໍານາດຂອງຕຸຣະກີໄດ້. ເພື່ອປ້ອງກັນສິ່ງນີ້, ອໍານາດໃຫຍ່ທັງສີ່ແຫ່ງຢຸໂຣບ ຄື ອັງກິດ, ຣັດເຊຍ, ອອສເຕຣຍ, ແລະ ປຣັສເຊຍ, ໄດ້ເຂົ້າແຊກແຊງເພື່ອຄໍ້າຈຸນລັດຖະບານຕຸຣະກີ. ຕຸຣະກີໄດ້ຍອມຮັບການແຊກແຊງຂອງພວກເຂົາ. ໄດ້ມີການປະຊຸມຂຶ້ນທີ່ລອນດອນ ຊຶ່ງໃນນັ້ນໄດ້ຮ່າງຄໍາຂາດສຸດທ້າຍຂຶ້ນ ເພື່ອນໍາໄປສະເໜີແກ່ Mehemet Ali, the Pacha of Egypt. ເປັນທີ່ປະຈັກຊັດວ່າ ເມື່ອໃດຄໍາຂາດສຸດທ້າຍນີ້ຖືກນໍາໄປວາງໄວ້ໃນມືຂອງ Mehemet, ຊະຕາກໍາຂອງອານາຈັກອົດໂຕມັນກໍຈະຖືກຝາກໄວ້ໃນມືຂອງອໍານາດຄຣິດສະຕຽນແຫ່ງຢຸໂຣບໂດຍພາກປະຕິບັດ. ຄໍາຂາດສຸດທ້າຍນີ້ໄດ້ຖືກນໍາໄປວາງໄວ້ໃນມືຂອງ Mehemet ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840! ແລະໃນວັນນັ້ນເອງ ສຸລຕານໄດ້ສົ່ງບັນທຶກສະບັບໜຶ່ງເຖິງທູດຂອງອໍານາດທັງສີ່ ສອບຖາມວ່າຄວນຈະເຮັດຢ່າງໃດ ຫາກ Mehemet ປະຕິເສດທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມເງື່ອນໄຂທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສະເໜີໄວ້. ຄໍາຕອບກໍຄືວ່າ ພຣະອົງບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງວິຕົກກັງວົນພຣະທັຍເລື່ອງເຫດການໃດໆທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນ; ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຈັດຕຽມຮອງຮັບໄວ້ແລ້ວ. ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ, ແລະໃນວັນນັ້ນເອງ ການຄວບຄຸມກິດຈະການຂອງມຸສະລິມໄດ້ຜ່ານເຂົ້າໄປຢູ່ໃນມືຂອງພວກຄຣິດສະຕຽນ, ຕາມຢ່າງພໍດີກັບທີ່ການຄວບຄຸມກິດຈະການຂອງຄຣິດສະຕຽນເຄີຍໄດ້ຜ່ານເຂົ້າໄປຢູ່ໃນມືຂອງພວກມຸສະລິມກ່ອນໜ້ານັ້ນ 391 ປີ ແລະ 15 ວັນ. ດັ່ງນັ້ນ ວິບັດທີສອງຈຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ, ແລະແກທີຫົກກໍໄດ້ຢຸດສຽງລົງ.” Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.

Islam of the second Woe, had passed the zenith of its power, which according to God’s word was to continue for three hundred and ninety-one years and fifteen days. Yet in the 1830’s Egypt was attempting to re-establish a caliphate in Egypt for the purpose of continuing the second great jihad of Muslim history. The possibility of more Islamic warfare was causing the European powers to shake in fear. For decades the crisis of Islam re-igniting its warfare was labelled by the historians and the reporters of those years as the “Eastern Question.” The warfare of the children of the east had been carried out for centuries against the nations of Europe, who derived their religion from the Roman church. In 1838, “the distress of nations,” referred to by Christ represented the shaking of the angry nations that was produced by the warfare brought against the former Roman Empire by Islam.

ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສອງ ໄດ້ຜ່ານຈຸດສູງສຸດແຫ່ງອຳນາດຂອງຕົນໄປແລ້ວ ຊຶ່ງຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະຕ້ອງດຳລົງຢູ່ເປັນເວລາສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບເອັດປີ ແລະ ສິບຫ້າມື້. ແຕ່ໃນທົດສະວັດ 1830 ອີຢິບກຳລັງພະຍາຍາມສະຖາປະນາຄາລິຟາດຂຶ້ນໃໝ່ໃນອີຢິບ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການດຳເນີນຈິຮາດໃຫຍ່ຄັ້ງທີສອງໃນປະຫວັດສາດມຸສລິມຕໍ່ໄປ. ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງສົງຄາມອິດສະລາມທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນອີກ ກຳລັງເຮັດໃຫ້ບັນດາມະຫາອຳນາດແຫ່ງເອີຣົບສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ. ຕະຫຼອດຫຼາຍທົດສະວັດ ວິກິດການທີ່ອິດສະລາມຈະຈຸດສົງຄາມຂອງຕົນຂຶ້ນອີກ ໄດ້ຖືກນັກປະຫວັດສາດ ແລະ ນັກຂ່າວໃນຊ່ວງປີເຫຼົ່ານັ້ນ ເອີ້ນວ່າ “ຄຳຖາມຕາເວັນອອກ.” ສົງຄາມຂອງບັນດາລູກຫຼານແຫ່ງຕາເວັນອອກ ໄດ້ຖືກດຳເນີນມາເປັນເວລາຫຼາຍສະຕະວັດຕໍ່ຕ້ານຊາດຕ່າງໆແຫ່ງເອີຣົບ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບສາສະໜາຂອງຕົນມາຈາກຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນ. ໃນປີ 1838, “ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດ,” ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວເຖິງ ເປັນຕົວແທນຂອງການສັ່ນຄອນຂອງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິໂລດ ອັນເກີດຈາກສົງຄາມທີ່ອິດສະລາມໄດ້ນຳມາຕໍ່ຕ້ານຈັກກະພັດໂຣມັນໃນອະດີດ.

> “By [loosing] the four angels which are bound in the great river Euphrates, I understand that God was now about to suffer the four principal nations of which the Ottoman empire was composed, which had in vain attempted to subdue the Eastern Empire at Constantinople, and made but little progress in conquering Europe, now to take Constantinople, and to overrun and subdue one third part of Europe, which was the fact about the middle of the fifteenth century.” Works of William Miller, Volume 2, 121.

> “ໂດຍ [ການປ່ອຍ] ທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງທີ່ຖືກຜູກມັດຢູ່ໃນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຢູເຟຣຕີສ ນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈວ່າ ບັດນີ້ພຣະເຈົ້າກຳລັງຈະຍອມໃຫ້ສີ່ຊາດຫຼັກທີ່ຈັກກະພັດອອດໂຕມັນໄດ້ປະກອບຂຶ້ນຈາກພວກນັ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ພະຍາຍາມໂດຍສູນເປົ່າທີ່ຈະພິຊິດຈັກກະພັດຕາເວັນອອກທີ່ນະຄອນຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນ, ແລະໄດ້ຄືບໜ້າພຽງເລັກນ້ອຍໃນການພິຊິດເອີຣົບ, ບັດນີ້ໃຫ້ເຂົາເຂົ້າຍຶດຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນ ແລະ ແຜ່ລາມເຂົ້າໄປທົ່ວ ແລະ ພິຊິດເອີຣົບໜຶ່ງສ່ວນສາມ, ຊຶ່ງນັ້ນແມ່ນຂໍ້ເທັດຈິງໃນປະມານກາງສັດຕະວັດທີສິບຫ້າ.” Works of William Miller, Volume 2, 121.

The distress of nations in the narrative found in Luke was “with perplexity; the sea and the waves roaring,” and with men’s “hearts failing them for fear, and for looking after those things which are coming on the earth.” The perplexity of the Eastern Question continued to agitate the powers of earth all the way into the twentieth century, and the symbol of that distress was “men’s hearts failing them for fear” and the “sea and waves roaring.”

ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດໃນເຫດການທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນພຣະທຳລູກາແມ່ນ “ດ້ວຍຄວາມສັບສົນ; ທະເລແລະຄື້ນຟອງຄຳຮາມ,” ແລະກັບມະນຸດທັງຫຼາຍທີ່ “ໃຈຫາຍໄປເພາະຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະເພາະການຄອຍເບິ່ງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໂລກ.” ຄວາມສັບສົນຂອງບັນຫາຕາເວັນອອກໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນການກໍ່ກວນບັນດາອຳນາດຂອງໂລກຕະຫຼອດໄປຈົນເຂົ້າສູ່ສັດຕະວັດທີຊາວ, ແລະສັນຍາລັກຂອງຄວາມທຸກລຳບາກນັ້ນກໍຄື “ມະນຸດທັງຫຼາຍໃຈຫາຍໄປເພາະຄວາມຢ້ານກົວ” ແລະ “ທະເລແລະຄື້ນຟອງຄຳຮາມ.”

> “This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision. John also had been a witness of this most startling revelation. He saw the sea and the waves roaring, and men’s hearts failing them for fear. He beheld the earth moved, and the mountains carried into the midst of the sea (which is literally taking place), the water thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. He was shown plagues, pestilence, famine, and death performing their terrible mission.” Testimonies to Ministers, 445.

> “ການປະທັບຕາບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້ານີ້ ເປັນສິ່ງດຽວກັນກັບທີ່ໄດ້ຖືກສຳແດງແກ່ເອເຊກຽນໃນນິມິດ. ໂຢຮັນກໍໄດ້ເປັນພະຍານແຫ່ງການສຳແດງອັນນ່າຕົກຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງນີ້ດ້ວຍ. ທ່ານໄດ້ເຫັນທະເລ ແລະຄື້ນຟອງຄຳຮາມ, ແລະຈິດໃຈຂອງມະນຸດທັງຫຼາຍອ່ອນແຮງລົງດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ. ທ່ານໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ, ແລະພູເຂົາຖືກພັດເຂົ້າໄປໃນທ່າມກາງທະເລ (ຊຶ່ງກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ), ນ້ຳໃນນັ້ນຄຳຮາມ ແລະປັ່ນປ່ວນ, ແລະພູເຂົາສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍການພອງຕົວຂອງນ້ຳນັ້ນ. ທ່ານໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນພະຍາດລະບາດ, ໂລກລະບາດ, ຄວາມອຶດຫິວ, ແລະຄວາມຕາຍ ກຳລັງປະຕິບັດພາລະກິດອັນນ່າສະຫວັນກົວຂອງພວກມັນ.” Testimonies to Ministers, 445.

When John was shown the sealing of the one hundred and forty-four thousand, he saw the distress of nations, as represented by the seas and waves roaring, and men’s hearts failing for fear, and it was the same sealing that Ezekiel was shown in chapter nine. Ezekiel was shown the internal elements of the sealing and John was shown the external elements associated with the sealing. John saw that the angering of the nations is associated with the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the angering of the nations is also Luke’s distress of nations which is historically identified as the Eastern Question. John was shown that Islam of the third Woe, is the external sign of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

ເມື່ອໂຢຮັນໄດ້ຮັບການສະແດງເຖິງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ທ່ານໄດ້ເຫັນຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນຄວາມໂດຍທະເລແລະຄື້ນທີ່ຄຳຮາມ, ແລະໃຈຂອງມະນຸດກໍຫມົດແຮງລົງເພາະຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະນັ້ນກໍແມ່ນການປະທັບຕາອັນດຽວກັນທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບການສະແດງໃນບົດທີ່ເກົ້າ. ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບການສະແດງເຖິງອົງປະກອບພາຍໃນຂອງການປະທັບຕາ ແລະໂຢຮັນໄດ້ຮັບການສະແດງເຖິງອົງປະກອບພາຍນອກທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການປະທັບຕາ. ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນວ່າການທຳໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງນັ້ນກ່ຽວພັນກັບການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ແລະການທຳໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງນັ້ນກໍແມ່ນຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດຕາມທີ່ລູກາກ່າວໄວ້ ຊຶ່ງຖືກລະບຸໃນທາງປະຫວັດສາດວ່າເປັນບັນຫາຕາເວັນອອກ. ໂຢຮັນໄດ້ຮັບການສະແດງວ່າ ອິສລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຂອງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ.

> “The present is a time of overwhelming interest to all living. Rulers and statesmen, men who occupy positions of trust and authority, thinking men and women of all classes, have their attention fixed upon the events taking place about us. They are watching the strained, restless relations that exist among the nations. They observe the intensity that is taking possession of every earthly element, and they recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.

> “ເວລາປະຈຸບັນເປັນເວລາແຫ່ງຄວາມສົນໃຈອັນທ່ວມທົ້ນສຳລັບຜູ້ມີຊີວິດທັງປວງ. ຜູ້ປົກຄອງແລະລັດບຸລຸດ, ບຸກຄົນຜູ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງແຫ່ງຄວາມໄວ້ວາງໃຈແລະອຳນາດ, ຊາຍແລະຍິງຜູ້ມີຄວາມຄິດໃນທຸກຊັ້ນວັນນະ, ລ້ວນຈັບຈ້ອງຄວາມສົນໃຈຂອງຕົນໄປຍັງເຫດການທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຮອບຕົວເຮົາ. ພວກເຂົາກຳລັງເຝົ້າມອງຄວາມສຳພັນອັນຕຶງຄຽດແລະບໍ່ສະຫງົບທີ່ດຳລົງຢູ່ທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດ. ພວກເຂົາສັງເກດເຫັນຄວາມເຂັ້ມຂົ້ນອັນກຳລັງເຂົ້າຄອບງຳທຸກອົງປະກອບແຫ່ງໂລກີຍະ, ແລະພວກເຂົາກໍຮັບຮູ້ວ່າ ບາງສິ່ງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະເດັດຂາດກຳລັງຈະບັງເກີດຂຶ້ນ—ວ່າໂລກກຳລັງຢືນຢູ່ປາກຂອບແຫ່ງວິກິດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຫາທີ່ສຸດ.”

> “Angels are now restraining the winds of strife, that they may not blow until the world shall be warned of its coming doom; but a storm is gathering, ready to burst upon the earth; and when God shall bid His angels loose the winds, there will be such a scene of strife as no pen can picture.

> “ບັດນີ້ ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຍັບຢັ້ງລົມແຫ່ງການຂັດແຍ້ງໄວ້ ເພື່ອມັນຈະບໍ່ພັດ ຈົນກວ່າໂລກຈະໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນເຖິງຫາຍະນະທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງຂອງຕົນ; ແຕ່ພາຍຸກຳລັງກໍ່ຕົວຂຶ້ນ ພ້ອມທີ່ຈະປະທຸລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະຊົງສັ່ງໃຫ້ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງປ່ອຍລົມເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະມີພາບແຫ່ງການຂັດແຍ້ງຢ່າງທີ່ບໍ່ມີປາກກາດ້າມໃດສາມາດພັນລະນາໄດ້.”

> “The Bible, and the Bible only, gives a correct view of these things. Here are revealed the great final scenes in the history of our world, events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.” Education, 179, 180.

> “ພຣະຄຳພີ, ແລະພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ໃຫ້ທັດສະນະອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ໃນນັ້ນໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍເຖິງສາກສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດໂລກຂອງພວກເຮົາ, ເຫດການທີ່ບັດນີ້ກໍກຳລັງທອດເງົາຂອງມັນມາກ່ອນແລ້ວ, ສຽງແຫ່ງການເຂົ້າມາໃກ້ຂອງມັນເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ ແລະໃຫ້ຈິດໃຈຂອງມະນຸດຫມົດແຮງລົງເພາະຄວາມຢ້ານກົວ.” Education, 179, 180.

In Luke chapter twenty-one Jesus identified the “signs” that ushered in the Millerite movement, and all those “signs”, according to Sister White, were fulfilled. The Lisbon earthquake, the dark day, the falling of the stars, and the distress of nations, which represented the shaking of the powers of earth that was fulfilled by Islam in the fear produced by the Eastern Question, are all fulfilled. The Millerite “signs” also include the Son of man coming with a cloud which was fulfilled in the correct order that the “signs” were given by Christ, for after the distress of nations ended with the restraint of the Ottoman supremacy in 1840, Christ came to the Most Holy Place on October 22, 1844, and when He came He came with clouds.

ໃນລູກາ ບົດທີ 21 ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຊີ້ບອກເຖິງ “ໝາຍສຳຄັນ” ທີ່ໄດ້ເປັນການນຳເຂົ້າສູ່ຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌, ແລະ “ໝາຍສຳຄັນ” ທັງຫມົດນັ້ນ, ຕາມທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້, ໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ແຜ່ນດິນໄຫວລິສບອນ, ວັນມືດຄ້ຳ, ດາວທີ່ຕົກລົງ, ແລະຄວາມທຸກຮ້ອນຂອງບັນດາປະຊາຊາດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການສັ່ນຄອນແຫ່ງອຳນາດຂອງໂລກ ອັນໄດ້ສຳເລັດໂດຍອິສລາມ ໃນຄວາມຫວາດກົວທີ່ເກີດຈາກບັນຫາຕາເວັນອອກ, ລ້ວນແຕ່ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວທັງສິ້ນ. “ໝາຍສຳຄັນ” ຂອງມິນເລີໄຣດ໌ ຍັງລວມມີການທີ່ບຸດມະນຸດສະເດັດມາພ້ອມກັບເມກ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງປະທານ “ໝາຍສຳຄັນ” ເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້, ເພາະວ່າຫຼັງຈາກຄວາມທຸກຮ້ອນຂອງບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຖືກຫຍັບຢັ້ງອຳນາດສູງສຸດຂອງອົດໂຕມັນໃນປີ 1840, ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດເຂົ້າສູ່ສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາ ພຣະອົງກໍສະເດັດມາພ້ອມກັບເມກ.

> “‘And, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him. And there was given Him dominion, and glory, and a kingdom, that all people, nations, and languages, should serve Him: His dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away.’ Daniel 7:13, 14. The coming of Christ here described is not His second coming to the earth. He comes to the Ancient of Days in heaven to receive dominion and glory and a kingdom, which will be given Him at the close of His work as a mediator. It is this coming, and not His second advent to the earth, that was foretold in prophecy to take place at the termination of the 2300 days in 1844. Attended by heavenly angels, our great High Priest enters the holy of holies and there appears in the presence of God to engage in the last acts of His ministration in behalf of man—to perform the work of investigative judgment and to make an atonement for all who are shown to be entitled to its benefits.” The Great Controversy, 479.

> “‘ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງ, ມີຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍກັບບຸດແຫ່ງມະນຸດ ມາກັບເມກແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງຜູ້ຊົງຊະລາແຫ່ງວັນການ, ແລະ ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ນຳພຣະອົງເຂົ້າມາໃກ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ແລະ ໄດ້ຊົງປະທານການປົກຄອງ ແລະ ສະຫງ່າຣາສີ ແລະ ອານາຈັກແກ່ພຣະອົງ, ເພື່ອໃຫ້ຊົນຊາດທັງປວງ ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ ແລະ ພາສາທັງປວງ ໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ: ການປົກຄອງຂອງພຣະອົງເປັນການປົກຄອງນິລັນດອນ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຜ່ານພົ້ນໄປ.’ ດານີເອນ 7:13, 14. ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດທີ່ພັນລະນາໄວ້ທີ່ນີ້ ບໍ່ແມ່ນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງສູ່ໂລກ. ພຣະອົງສະເດັດມາຫາຜູ້ຊົງຊະລາແຫ່ງວັນການໃນສະຫວັນ ເພື່ອຮັບການປົກຄອງ ແລະ ສະຫງ່າຣາສີ ແລະ ອານາຈັກ ຊຶ່ງຈະຖືກປະທານແກ່ພຣະອົງເມື່ອສິ້ນສຸດພາລະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະຜູ້ກາງ. ການສະເດັດມານີ້ແຫຼະ ແລະ ບໍ່ແມ່ນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງສູ່ໂລກ ທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ວ່າຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອສິ້ນສຸດ 2300 ວັນ ໃນປີ 1844. ມີທູດສະຫວັນເປັນຂະບວນຕິດຕາມ, ພຣະມະຫາປະໂລຫິດອົງຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພວກເຮົາ ເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະ ທີ່ນັ້ນພຣະອົງປະກົດຕໍ່ໜ້າພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຊົງກະທຳກິດຈະການສຸດທ້າຍແຫ່ງການປະຕິບັດພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງເພື່ອມະນຸດ—ຄື ເພື່ອປະກອບພາລະກິດແຫ່ງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ ແລະ ເພື່ອກະທຳການລຶບບາບໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນທີ່ຖືກສະແດງວ່າມີສິດໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກການນັ້ນ.” The Great Controversy, 479.

The “signs” associated with the history of the Millerites typified the “signs” associated with the history of the one hundred and forty-four thousand. When Christ provided the second witness to the historical narrative with the parable, He pointed His disciples to “the budding trees of spring.” He informed them that when the trees begin to bud out you know you are near the end of the world, and that the generation that witnesses the budding trees of spring will live to see the heavens and the earth pass away, in the fires of His second coming.

“ໝາຍສຳຄັນ” ທີ່ກ່ຽວພັນກັບປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄດ້ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງ “ໝາຍສຳຄັນ” ທີ່ກ່ຽວພັນກັບປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງປະທານພະຍານທີສອງແກ່ເຫດການທາງປະຫວັດສາດຜ່ານຄຳອຸປະມານັ້ນ, ພຣະອົງຊົງຊີ້ນຳພວກສາວົກຂອງພຣະອົງໄປຫາ “ຕົ້ນໄມ້ທີ່ກຳລັງແຕກໜໍ່ໃນລະດູບານ.” ພຣະອົງຊົງແຈ້ງແກ່ພວກເຂົາວ່າ ເມື່ອຕົ້ນໄມ້ເລີ່ມແຕກໜໍ່ ພວກເຈົ້າກໍຮູ້ວ່າພວກເຈົ້າຢູ່ໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໂລກແລ້ວ, ແລະວ່າຄົນລຸ້ນທີ່ເຫັນຕົ້ນໄມ້ແຕກໜໍ່ໃນລະດູບານນັ້ນ ຈະມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອໄດ້ເຫັນຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກຜ່ານພົ້ນໄປ ໃນໄຟແຫ່ງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ.

> When they now shoot forth, ye see and know of your own selves that summer is now nigh at hand. So likewise ye, when ye see these things come to pass, know ye that the kingdom of God is nigh at hand. Verily I say unto you, This generation shall not pass away, till all be fulfilled. Heaven and earth shall pass away: but my words shall not pass away. Luke 21:30–33.

> ເມື່ອມັນແຕກໜໍ່ອອກມາບັດນີ້, ພວກທ່ານກໍເຫັນ ແລະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ລະດູຮ້ອນໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ. ສັນໃດກໍສັນນັ້ນ, ເມື່ອພວກທ່ານເຫັນເຫດການເຫຼົ່ານີ້ບັງເກີດຂຶ້ນ, ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າ ແຜ່ນດິນຂອງພຣະເຈົ້າໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ. ເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານວ່າ ຄົນຊົ່ວອາຍຸນີ້ຈະບໍ່ລ່ວງພົ້ນໄປ ຈົນກວ່າເຫດການທັງສິ້ນນີ້ຈະສຳເລັດ. ຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກຈະລ່ວງພົ້ນໄປ; ແຕ່ຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາຈະບໍ່ລ່ວງພົ້ນໄປ. ລູກາ 21:30–33.

The question then becomes, “when did the trees begin to shoot forth?” The latter rain began to sprinkle on September 11, 2001, which according to Isaiah is “the day” of God’s “rough wind in the day of the east wind.”

ດັ່ງນັ້ນ ຄຳຖາມຈຶ່ງກາຍເປັນວ່າ, “ຕົ້ນໄມ້ເລີ່ມແຕກຫນໍ່ເມື່ອໃດ?” ຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມຕົກປອຍລົງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຊຶ່ງຕາມພຣະທຳອິຊາຢາແລ້ວ ຄື “ວັນນັ້ນ” ແຫ່ງ “ລົມແຮງ” ຂອງພຣະເຈົ້າ “ໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ.”

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:8–13.

> ໃນຂອບເຂດອັນພໍສົມຄວນ ເມື່ອພຣະອົງໃຫ້ມັນແຕກໜໍ່ອອກ ພຣະອົງຈະຊົງໂຕ້ຖຽງກັບມັນ; ພຣະອົງຊົງຫັກຫ້າມລົມອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ. ສະນັ້ນ ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະນີ້ແມ່ນຜົນທັງໝົດແຫ່ງການກໍາຈັດບາບຂອງເຂົາ; ເມື່ອເຂົາເຮັດໃຫ້ຫີນທັງໝົດຂອງແທ່ນບູຊາເປັນເໝືອນຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກທຸບໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ, ບັນດາເສົາສັກສິດ ແລະຮູບຄາລົບຈະບໍ່ອາດຕັ້ງຢູ່ໄດ້. ແຕ່ນະຄອນທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ແລະທີ່ອາໄສຈະຖືກປະຖິ້ມ ແລະຖືກປ່ອຍໄວ້ດັ່ງຖິ່ນກັນດານ: ທີ່ນັ້ນລູກງົວຈະຫາກິນ, ແລະຈະນອນລົງທີ່ນັ້ນ, ແລະກິນກິ່ງງ່າຂອງມັນໃຫ້ໝົດ. ເມື່ອກິ່ງງ່າຂອງມັນແຫ້ງຫ່ຽວ ມັນຈະຖືກຫັກອອກ: ພວກຜູ້ຍິງຈະມາ ແລະເອົາມັນໄປເຜົາໄຟ: ເພາະພວກເຂົາເປັນຊົນຊາດທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ: ສະນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງເມດຕາພວກເຂົາ, ແລະພຣະອົງຜູ້ຊົງປັ້ນແຕ່ງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງສະແດງຄວາມໂຜດປານຕໍ່ພວກເຂົາ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ພຣະເຢໂຮວາຈະຊົງຕີຮວງເຂົ້າຕັ້ງແຕ່ຊ່ອງແມ່ນ້ໍາໄປເຖິງຫ້ວຍນ້ໍາແຫ່ງອີຢິບ, ແລະພວກເຈົ້າຈະຖືກຮວບຮວມມາທີລະຄົນ ໂອ ບຸດທັງຫລາຍຂອງອິດສະຣາເອນ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ແກອັນໃຫຍ່ຈະຖືກເປົ່າຂຶ້ນ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ເກືອບຈະພິນາດໃນແຜ່ນດິນອັດຊີເຣຍ, ແລະພວກທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກໃນແຜ່ນດິນອີຢິບ, ຈະມາ ແລະຈະນະມັດສະການພຣະເຢໂຮວາທີ່ພູບໍລິສຸດໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊາຢາ 27:8–13.

The latter rain began to sprinkle (measured) on September 11, 2001, and the debate over the message of the latter rain and the counterfeit peace and safety message began. The history of that debate is where the iniquity of Jacob is removed (purged, meaning atoned for). The history of the debate, which is the debate of Habakkuk, is the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, that concludes with the Laodicean Seventh-day Adventist being spewed out of the mouth of the Lord, for it, as “the defenced city,” shall be desolate, for it had become the city of a people of no understanding, who find no mercy or favor. At that time the “second voice” of Revelation eighteen, will blow a great trumpet, which is the seventh trumpet and the third woe, and God’s other flock shall come and worship at “Jerusalem”, which will have become the movement of the church triumphant.

ຝົນປາຍໄດ້ເລີ່ມຕົກປອຍລົງຢ່າງວັດສ່ວນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະການໂຕ້ວາທະກ່ຽວກັບຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ ແລະ ຂ່າວສານປອມແຫ່ງສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ ກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ປະຫວັດຂອງການໂຕ້ວາທະນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຖືກນຳອອກໄປ (ຊຳລະລ້າງ, ໝາຍຄວາມວ່າ ຖືກລົບລ້າງໂດຍການຊົດໃຊ້). ປະຫວັດແຫ່ງການໂຕ້ວາທະນັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນການໂຕ້ວາທະຂອງຮາບາກຸກ, ແມ່ນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການທີ່ແອັດເວັນຕິດວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເພາະວ່າມັນ, ດັ່ງ “ນະຄອນທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນ,” ຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ເພາະມັນໄດ້ກາຍເປັນນະຄອນຂອງຊົນຊາດທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ພົບຄວາມເມດຕາ ຫຼື ພຣະຄຸນ. ໃນເວລານັ້ນ “ສຽງທີສອງ” ຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຈະເປົ່າແກອັນໃຫຍ່, ຊຶ່ງແມ່ນແກທີເຈັດ ແລະ ວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ແລະຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າຈະມາ ແລະ ນະມັດສະການຢູ່ທີ່ “ເຢຣູຊາເລັມ”, ຊຶ່ງຈະໄດ້ກາຍເປັນຂະບວນການຂອງຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ.

September 11, 2001, identifies that the last generation of earth’s history has arrived, and only those that recognize the budding trees of spring will receive the rain that is causing the trees to bud. Only those that recognize that Islam of the third woe, is what marks the arrival of the latter rain and the sealing of the one hundred and forty-four thousand, will be among that group.

ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຊີ້ບອກວ່າຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍຂອງປະຫວັດສາດໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ແລະມີແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ຕົ້ນໄມ້ທີ່ກຳລັງແຕກໜໍ່ໃນລະດູບານເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຝົນທີ່ກຳລັງເຮັດໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນແຕກໜໍ່. ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ວ່າ ອິສລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ແມ່ນສິ່ງທີ່ໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງຝົນປາຍລະດູ ແລະການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຈຶ່ງຈະຢູ່ໃນກຸ່ມນັ້ນ.

> “Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 507.

> “ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຊີວິດສອດຄ່ອງກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ຕົນໄດ້ຮັບເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງກວ່າ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ກ້າວໜ້າຂຶ້ນທຸກວັນໃນການສະແດງອອກແຫ່ງຄຸນທຳຄຣິດສະຕຽນທີ່ມີຊີວິດແລະເຄື່ອນໄຫວ ພວກເຮົາຈະບໍ່ຮັບຮູ້ການສຳແດງພຣະອົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຝົນປາຍ. ມັນອາດກຳລັງຕົກລົງເທິງໃຈທັງຫຼາຍຮອບຂ້າງພວກເຮົາ ແຕ່ພວກເຮົາຈະບໍ່ສາມາດແຍກແຍະຫຼືຮັບມັນໄດ້.” Testimonies to Ministers, 507.

> “We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. ‘For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations’ (Isaiah 61:11). The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

> “ພວກເຮົາຈະຕ້ອງບໍ່ຄອຍຖ້າຝົນປາຍລະດູ. ມັນກຳລັງມາເຖິງເໜືອທຸກຄົນທີ່ຈະຍອມຮັບ ແລະ ນຳເອົານ້ຳຄ້າງ ແລະ ຫ່າຝົນແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ຕົກລົງເໜືອພວກເຮົາໄປໃຊ້. ເມື່ອພວກເຮົາເກັບຮວບຮວມເສດສ່ວນແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ, ເມື່ອພວກເຮົາສຳນຶກຄຸນຄ່າໃນພຣະເມດຕາອັນແນ່ນອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງຊົງພໍພຣະທັຍໃຫ້ພວກເຮົາວາງໃຈໃນພຣະອົງ, ແລ້ວທຸກພຣະສັນຍາຈະສຳເລັດເປັນຈິງ. ‘ເພາະດັ່ງທີ່ແຜ່ນດິນງອກໜໍ່ຂອງມັນອອກມາ, ແລະ ດັ່ງທີ່ສວນເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ຫວ່ານໄວ້ໃນນັ້ນແຕກງອກຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງໃຫ້ຄວາມຊອບທຳ ແລະ ການສັນລະເສີນ ແຕກງອກຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງ’ (Isaiah 61:11). ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະຕ້ອງເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິລິຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

We will continue the study in the next article.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນການສຶກສານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

> “Unless those who can help in——are aroused to a sense of their duty, they will not recognize the work of God when the loud cry of the third angel shall be heard. When light goes forth to lighten the earth, instead of coming up to the help of the Lord, they will want to bind about His work to meet their narrow ideas. Let me tell you that the Lord will work in this last work in a manner very much out of the common order of things, and in a way that will be contrary to any human planning. There will be those among us who will always want to control the work of God, to dictate even what movements shall be made when the work goes forward under the direction of the angel who joins the third angel in the message to be given to the world. God will use ways and means by which it will be seen that He is taking the reins in His own hands. The workers will be surprised by the simple means that He will use to bring about and perfect His work of righteousness.” Testimonies to Ministers, 300.

> “ຖ້າຜູ້ທີ່ສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອໃນ——ບໍ່ຖືກປຸກໃຫ້ຮູ້ສຶກເຖິງໜ້າທີ່ຂອງຕົນ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ຮັບຮູ້ພຣະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເມື່ອສຽງຮ້ອງດັງແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຖືກໄດ້ຍິນ. ເມື່ອຄວາມສະຫວ່າງສ່ອງອອກໄປເພື່ອສ່ອງແຈ້ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແທນທີ່ຈະຂຶ້ນມາຊ່ວຍໃນພຣະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈະຢາກຜູກມັດພຣະກິດຂອງພຣະອົງໄວ້ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບແນວຄິດອັນຄັບແຄບຂອງຕົນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍບອກທ່ານວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງກະທຳໃນພຣະກິດສຸດທ້າຍນີ້ໃນວິທີການທີ່ຢູ່ນອກເໜືອລະບຽບທຳມະດາຂອງສິ່ງຕ່າງໆຢ່າງຫຼາຍ, ແລະໃນວິທີທາງທີ່ຈະຂັດກັບການວາງແຜນຂອງມະນຸດທຸກຢ່າງ. ຈະມີບາງຄົນຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຮົາທີ່ຈະຕ້ອງການຄວບຄຸມພຣະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ສະເໝີ, ຖຶງຂັ້ນຈະບັນຊາແມ່ນກະທັ້ງວ່າຄວນຈະດຳເນີນການເຄື່ອນໄຫວໃດແດ່ ເມື່ອພຣະກິດດຳເນີນໄປຂ້າງໜ້າພາຍໃຕ້ການນຳທາງຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ມາຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນຂ່າວສານທີ່ຈະຖືກປະກາດແກ່ໂລກ. ພຣະເຈົ້າຈະຊົງໃຊ້ວິທີທາງແລະວິທີການທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ້ງວ່າ ພຣະອົງກຳລັງກຸມບັງເຫຼືອງໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ. ບັນດາຜູ້ປະກອບການຈະປະຫລາດໃຈຕໍ່ວິທີການອັນງ່າຍດາຍທີ່ພຣະອົງຈະຊົງໃຊ້ເພື່ອນຳມາເຖິງ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະກິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງສຳເລັດບໍລິບູນ.” Testimonies to Ministers, 300.

Back to Articles