Article

# ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຫົກສິບ

ຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນຂອງນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ: ການເປີດເຜີຍຄວາມຈິງສຳລັບວັນສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນບົດທີສິບ ດານີເອນຖືກລະບຸວ່າໄດ້ຖືກຊຸກໃຫ້ຟື້ນຄືນຈາກວັນແຫ່ງການໄວ້ທຸກ ໂດຍກະບວນການສາມຂັ້ນຕອນຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ. ຈາກນັ້ນ ກາບຣີເອນໄດ້ມອບປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນບົດທີສິບເອັດແກ່ດານີເອນ ດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງລະບຸໃຫ້ເຫັນປະຫວັດສາດແຫ່ງແສງສະຫວ່າງຂອງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຮິດເດເກນ.

> “ມີຄວາມຈໍາເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະສຶກສາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ໃກ້ຊິດຍິ່ງຂຶ້ນ. ໂດຍສະເພາະ ພຣະທຳ Daniel ແລະ Revelation ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມໃສ່ໃຈຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນໃນປະຫວັດການງານຂອງພວກເຮົາ. ໃນບາງແນວທາງ ພວກເຮົາອາດກ່າວເຖິງອໍານາດໂຣມັນ ແລະລະບົບສັນຕະປາປານ້ອຍລົງ, ແຕ່ພວກເຮົາຄວນເອີ້ນໃຫ້ເຫັນສິ່ງທີ່ພວກສາດສະດາ ແລະອັກຄະສາວົກໄດ້ຂຽນໄວ້ພາຍໃຕ້ການດົນໃຈຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຈັດວາງທຸກສິ່ງໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ ທັງໃນການປະທານຄໍາພະຍາກອນ ແລະໃນເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາໄວ້ ເພື່ອສັ່ງສອນວ່າ ຕົວແທນມະນຸດຕ້ອງຖືກໃຫ້ຢູ່ນອກສາຍຕາ, ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນພຣະຄຣິດ, ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງຖືກຍົກຂຶ້ນສູງ.”

> “ຈົ່ງອ່ານພຣະທຳດານີເອນ. ຈົ່ງເອີ້ນເອົາປະຫວັດຂອງບັນດາອານາຈັກທີ່ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນນັ້ນຂຶ້ນມາພິຈາລະນາເປັນຂໍ້ໆ. ຈົ່ງເບິ່ງນັກລັດບຸລຸດ, ສະພາທັງຫຼາຍ, ກອງທັບອັນມີອຳນາດ, ແລະຈົ່ງເຫັນວ່າພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳການເພື່ອຫັກລ້າງຄວາມຈອງຫອງຂອງມະນຸດ ແລະວາງສະຫງ່າຣາສີຂອງມະນຸດລົງໃນຜົງດິນ. ມີແຕ່ພຣະເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວທີ່ຖືກນຳສະເໜີວ່າຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນນິມິດຂອງຜູ້ພະຍາກອນ ພຣະອົງຖືກເຫັນວ່າຊົງໂຄ່ນລົ້ມຜູ້ປົກຄອງອັນເກັ່ງກ້າຜູ້ໜຶ່ງ ແລະຊົງຕັ້ງອີກຜູ້ໜຶ່ງຂຶ້ນ. ພຣະອົງຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນເປັນຈອມກະສັດແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ກຳລັງຈະສະຖາປະນາອານາຈັກອັນເປັນນິດຂອງພຣະອົງ—ພຣະຜູ້ຊົງພຣະຊົນມານານ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ແຫຼ່ງແຫ່ງປັນຍາທັງປວງ, ຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງປັດຈຸບັນ, ຜູ້ຊົງສຳແດງອະນາຄົດ. ຈົ່ງອ່ານ ແລະເຂົ້າໃຈວ່າ ມະນຸດນັ້ນຍາກຈົນພຽງໃດ, ອ່ອນແອພຽງໃດ, ດຳລົງຢູ່ພຽງຊົ່ວຄາວພຽງໃດ, ຜິດພາດພຽງໃດ, ມີຄວາມຜິດພຽງໃດ ເມື່ອເຂົາຍົກຈິດວິນຍານຂອງຕົນຂຶ້ນສູ່ຄວາມອະນິດຈັງ.”

> ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໂດຍຜ່ານອິຊາຢາໄດ້ຊີ້ນຳພວກເຮົາໄປຫາພຣະເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ໃຫ້ເປັນຈຸດມຸ່ງໝາຍສູງສຸດແຫ່ງການໃສ່ໃຈ—ໄປຫາພຣະເຈົ້າຕາມທີ່ຊົງສຳແດງໃນພຣະຄຣິດ. ‘ເພາະວ່າມີເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ບັງເກີດມາເພື່ອພວກເຮົາ, ມີບຸດອົງໜຶ່ງໄດ້ປະທານແກ່ພວກເຮົາ: ແລະການປົກຄອງຈະຢູ່ເທິງພຣະອັງສາຂອງພຣະອົງ: ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ມະຫັດສະຈັນ, ທີ່ປຶກສາ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດອຳນາດ, ພຣະບິດານິລັນດອນ, ອົງສັນຕິລາດ’ [Isaiah 9:6].

> “ແສງສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບໂດຍກົງຈາກພຣະເຈົ້າ ນັ້ນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ໂດຍສະເພາະສຳລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ແຄມແມ່ນ້ຳອູລາຍ ແລະ ຮິດເດເກນ, ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ຂອງຊີນາ, ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດຜົນ, ແລະ ເຫດການທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກທຳນາຍໄວ້ນັ້ນ ອີກບໍ່ຊ້າຈະເກີດຂຶ້ນຄົບຖ້ວນ.” Manuscript Releases, ເຫຼັ້ມ 16, 333, 334.

ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ “ຊົງຈັດຮູບການຕ່າງໆໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ” ໃນການປະທານຄຳພະຍາກອນ “ແລະເຫດການຕ່າງໆ” ຂອງນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ຈົນກະທັ່ງວ່າບົດທຳອິດ (ສິບ) ເປັນຕົວແທນປະສົບການຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ດັ່ງທີ່ບົດສຸດທ້າຍ (ສິບສອງ) ກໍເປັນຕົວແທນເຊັ່ນກັນ. ການຈັດຮູບຂອງສາມບົດນັ້ນ ທີ່ປະກອບເປັນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກລ ຊຶ່ງ “ໄດ້ຖືກປະທານໂດຍສະເພາະສຳລັບຍຸກສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້” ນັ້ນ ໄດ້ຖືກອອກແບບໄວ້ເພື່ອຮອງຮັບຄຳນິຍາມສາມຂັ້ນຂອງ “ຄວາມຈິງ.” ໃນການທີ່ສ່ວນຕົ້ນສອດຄ່ອງກັບສ່ວນທ້າຍ ແລະສ່ວນກາງເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດ ພວກເຮົາບໍ່ພຽງແຕ່ເຫັນໂຄງສ້າງຂອງຄຳພາສາເຮັບເຣີ “ຄວາມຈິງ” ຊຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍຕົວອັກສອນຕົວທຳອິດ ຕົວທີສິບສາມ ແລະຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກສອນເຮັບເຣີເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ພວກເຮົາຍັງເຫັນລາຍເຊັນຂອງອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ ອີກດ້ວຍ.

ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 10 ຊີ້ບອກເຖິງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈທັງນິມິດ “chazon” ຂອງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ແລະນິມິດ “mareh” ຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ. ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ເຂົ້າໃຈນິມິດທັງສອງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງມີປະສົບການແຫ່ງການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໂດຍຜ່ານນິມິດ “marah” ທີ່ເປັນເພດຍິງແລະມີລັກສະນະກໍ່ໃຫ້ເກີດ ກ່ຽວກັບ “ການປາກົດ”.

> “ສໍາລັບສະຕິປັນຍາແລະຈິດວິນຍານ ດັ່ງດຽວກັນກັບຮ່າງກາຍ ກົດຂອງພຣະເຈົ້າຄື ກໍາລັງຈະໄດ້ມາໂດຍຄວາມພາກພຽນ. ການຝຶກຝົນເທົ່ານັ້ນທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດການພັດທະນາ. ໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັບກົດນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ໃນພຣະຄໍາຂອງພຣະອົງ ເຄື່ອງມືສໍາລັບການພັດທະນາທາງສະຕິປັນຍາແລະທາງຈິດວິນຍານ.”

> ພຣະຄຳພີມີຫຼັກການທັງປວງທີ່ມະນຸດຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈ ເພື່ອຈະໄດ້ຖືກຕຽມໃຫ້ເໝາະສົມ ທັງສຳລັບຊີວິດນີ້ ຫຼືສຳລັບຊີວິດທີ່ຈະມາ. ແລະຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ ທຸກຄົນອາດເຂົ້າໃຈໄດ້. ບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ມີຈິດໃຈຊື່ນຊົມຄຳສອນຂອງພຣະຄຳພີ ແລ້ວຈະອ່ານພຽງຂໍ້ດຽວຈາກພຣະຄຳພີ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບແນວຄວາມຄິດອັນເປັນປະໂຫຍດບາງປະການຈາກນັ້ນ. ແຕ່ຄຳສອນອັນມີຄ່າທີ່ສຸດຂອງພຣະຄຳພີ ຈະບໍ່ອາດໄດ້ຮັບໂດຍການສຶກສາເປັນຄັ້ງຄາວ ຫຼືແບບແຍກສ່ວນບໍ່ຕໍ່ເນື່ອງ. ລະບົບແຫ່ງຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະຄຳພີ ບໍ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນລັກສະນະທີ່ຜູ້ອ່ານຢ່າງຮີບດ່ວນ ຫຼືຂາດຄວາມເອົາໃຈໃສ່ ຈະສາມາດມອງເຫັນໄດ້. ຂຸມຊັບຫຼາຍປະການຂອງພຣະຄຳພີນອນຢູ່ເລິກໄປກວ່າພື້ນຜິວຫຼາຍ, ແລະຈະໄດ້ຮັບມາກໍແຕ່ໂດຍການຄົ້ນຄວ້າຢ່າງພາກພຽນ ແລະຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຄວາມຈິງຕ່າງໆທີ່ປະກອບກັນຂຶ້ນເປັນອົງລວມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈະຕ້ອງຖືກຄົ້ນຫາແລະຮວບຮວມເອົາ, “ທີນ້ອຍໜຶ່ງ ແລະທີນັ້ນນ້ອຍໜຶ່ງ.” ເອຊາຢາ 28:10.

> “ເມື່ອໄດ້ຄົ້ນຄວ້າອອກຢ່າງນັ້ນ ແລະນຳມາຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ຈະພົບວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເໝາະສົມກັນຢ່າງສົມບູນແບບ. ພຣະກິດຕິຄຸນແຕ່ລະເລື່ອງເປັນສ່ວນເສີມໃຫ້ແກ່ອີກເລື່ອງໜຶ່ງ, ຄຳພະຍາກອນທຸກຂໍ້ເປັນຄຳອະທິບາຍຂອງອີກຂໍ້ໜຶ່ງ, ຄວາມຈິງທຸກປະການເປັນການຄີ່ຄລາຍຂອງຄວາມຈິງອື່ນບາງປະການ. ບັນດາແບບເງົາໃນລະບົບພິທີຂອງຊາວຢິວໄດ້ຮັບການເຮັດໃຫ້ແຈ້ງໂດຍພຣະກິດຕິຄຸນ. ຫຼັກການທຸກປະການໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າມີທີ່ທາງຂອງຕົນ, ຂໍ້ເທັດຈິງທຸກປະການມີນັຍສຳຄັນຂອງຕົນ. ແລະໂຄງສ້າງອັນສົມບູນຄົບຖ້ວນນັ້ນ ທັງໃນດ້ານແບບແຜນ ແລະໃນການດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດ ກໍເປັນພະຍານຕໍ່ພຣະຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ປະພັນຂອງມັນ. ໂຄງສ້າງເຊັ່ນນີ້ ບໍ່ມີຈິດໃຈໃດນອກຈາກພຣະຈິດອັນອະນັນຕະການ ຈະສາມາດຄິດຄົ້ນ ຫຼືສ້າງຂຶ້ນໄດ້.”

> ໃນການຄົ້ນຄວ້າສ່ວນຕ່າງໆຫຼາຍປະການ ແລະສຶກສາຄວາມສຳພັນຂອງສ່ວນເຫຼົ່ານັ້ນ, ຄວາມສາມາດຂັ້ນສູງສຸດຂອງຈິດໃຈມະນຸດຖືກເອີ້ນໃຫ້ອອກແຮງຢ່າງເຂັ້ມຂົ້ນ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຂົ້າຮ່ວມໃນການສຶກສາເຊັ່ນນີ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ພັດທະນາພະລັງທາງສະຕິປັນຍາ.

> “ແລະ ຄຸນຄ່າທາງປັນຍາຂອງການສຶກສາພຣະຄຳພີ ມິແມ່ນຢູ່ແຕ່ໃນການຄົ້ນຫາຄວາມຈິງ ແລະ ນຳມັນມາຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນເທົ່ານັ້ນ. ມັນຍັງຢູ່ໃນຄວາມພາກພຽນທີ່ຈຳເປັນໃນການເຂົ້າໃຈຫົວຂໍ້ທັງຫຼາຍທີ່ຖືກນຳສະເໜີ. ຈິດໃຈທີ່ໝົກມຸ້ນຢູ່ແຕ່ກັບເລື່ອງທຳມະດາສາມັນເທົ່ານັ້ນ ຍ່ອມກາຍເປັນຈິດໃຈທີ່ຄັບແຄບ ແລະ ອ່ອນແອລົງ. ຖ້າມັນບໍ່ເຄີຍຖືກຝຶກໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ໄກກວ້າງເລິກຊຶ້ງ, ໃນບໍ່ຊ້າມັນກໍຈະສູນເສຍພະລັງແຫ່ງການເຕີບໂຕ. ເພື່ອເປັນການປ້ອງກັນຕໍ່ການເສື່ອມຖອຍນີ້ ແລະ ເປັນແຮງກະຕຸ້ນແກ່ການພັດທະນາ ບໍ່ມີສິ່ງໃດອື່ນຈະທຽບໄດ້ກັບການສຶກສາພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນຖານະເປັນວິທີການຝຶກຝົນທາງສະຕິປັນຍາ, ພຣະຄຳພີມີປະສິດທິຜົນຫຼາຍກວ່າໜັງສືໃດໆທັງສິ້ນ, ຫຼື ຫຼາຍກວ່າໜັງສືອື່ນໆທັງໝົດຮວມກັນ. ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຫົວຂໍ້ທັງຫຼາຍຂອງມັນ, ຄວາມງ່າຍດາຍອັນສົງ່າງາມແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງມັນ, ຄວາມງາມແຫ່ງພາບພົດຂອງມັນ, ປຸກເຮົ້າ ແລະ ຍົກສູງຄວາມຄິດໄດ້ຢ່າງທີ່ບໍ່ມີສິ່ງໃດອື່ນເຮັດໄດ້. ບໍ່ມີການສຶກສາອື່ນໃດທີ່ຈະປະທານພະລັງທາງປັນຍາໄດ້ເໝືອນດັ່ງຄວາມພາກພຽນໃນການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງອັນສະຫງ່າລື້ລັບແຫ່ງການສຳແດງພຣະອົງ. ຈິດໃຈທີ່ໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ສຳພັດກັບພຣະດຳລິຂອງພຣະອົງຜູ້ອັນຕະອນັນ ຍ່ອມຈະຂະຫຍາຍອອກ ແລະ ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນເປັນແນ່.”

> “ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານັ້ນອີກ ຄືລິດອຳນາດຂອງພຣະຄຳພີໃນການພັດທະນາລັກສະນະຝ່າຍຈິດວິນຍານ. ມະນຸດ, ຜູ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອການສາມັກຄີທຳກັບພຣະເຈົ້າ, ຈະພົບຊີວິດແທ້ແລະການພັດທະນາຂອງຕົນໄດ້ກໍແຕ່ໃນການສາມັກຄີທຳເຊັ່ນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອຖືກສ້າງຂຶ້ນໃຫ້ພົບຄວາມຊື່ນຊົມສູງສຸດຂອງຕົນໃນພຣະເຈົ້າ, ເຂົາຈະບໍ່ອາດພົບໃນສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ ຊຶ່ງຈະສາມາດປອບປະໂລມຄວາມຖະຫນາອັນເລິກໃນຈິດໃຈ, ຫຼືອີ່ມເຕັມຄວາມຫິວແລະຄວາມຫາຍກະຫາຍຂອງຈິດວິນຍານ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ດ້ວຍຈິດໃຈຈິງໃຈແລະພ້ອມຮັບການສອນ ສຶກສາພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍສະແຫວງຫາທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທັງຫຼາຍໃນນັ້ນ, ຈະຖືກນຳໃຫ້ສຳພັດກັບພຣະຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ປະພັນຂອງພຣະຄຳນັ້ນ; ແລະນອກຈາກໂດຍການເລືອກຂອງຕົນເອງແລ້ວ ກໍບໍ່ມີຂອບເຂດໃດແກ່ຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃນການພັດທະນາຂອງເຂົາ.”

> “ໃນຂອບເຂດອັນກວ້າງຂວາງຂອງຮູບແບບແລະເນື້ອຫາຂອງພຣະຄຳພີນັ້ນ ມີສິ່ງທີ່ດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຂອງທຸກປັນຍາ ແລະສຳຜັດເຖິງທຸກດວງໃຈ. ໃນໜ້າຕ່າງໆ ຂອງພຣະຄຳພີພົບໄດ້ທັງປະຫວັດສາດທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດ; ຊີວະປະຫວັດທີ່ສັດຈິງຕໍ່ຊີວິດທີ່ສຸດ; ຫຼັກການແຫ່ງການປົກຄອງສຳລັບການຄວບຄຸມລັດ ແລະສຳລັບການຈັດລະບຽບຄົວເຮືອນ—ເປັນຫຼັກການທີ່ປັນຍາມະນຸດບໍ່ເຄີຍທຽບທັນ. ໃນນັ້ນມີທັງປັດຊະຍາອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ, ບົດກະວີທີ່ອ່ອນຫວານແລະສູງສົ່ງທີ່ສຸດ, ທັງທີ່ເປັ່ງອາລົມແຮງກ້າທີ່ສຸດ ແລະຊວນໃຫ້ສະເທືອນໃຈທີ່ສຸດ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພິຈາລະນາພຽງໃນແງ່ນີ້ ບັນດາຂໍ້ຂຽນໃນພຣະຄຳພີກໍມີຄຸນຄ່າສູງສົ່ງກວ່າຜົນງານຂອງຜູ້ປະພັນມະນຸດຄົນໃດໆຢ່າງຫາປະມານມິໄດ້; ແຕ່ເມື່ອເບິ່ງໃນຄວາມສຳພັນຂອງມັນກັບແນວຄວາມຄິດສູນກາງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຂອບເຂດຂອງມັນກໍກວ້າງຂວາງຢ່າງຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້ ແລະຄຸນຄ່າຂອງມັນກໍຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງຫາປະມານມິໄດ້. ເມື່ອພິຈາລະນາພາຍໃຕ້ແສງສະຫວ່າງຂອງແນວຄວາມຄິດນີ້ ທຸກຫົວຂໍ້ກໍມີນັຍສຳຄັນໃໝ່. ໃນຄວາມຈິງທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ຢ່າງງ່າຍທີ່ສຸດນັ້ນ ມີຫຼັກການທີ່ສູງສົ່ງເທົ່າຟ້າສະຫວັນ ແລະຄອບຄຸມໄປຈົນເຖິງນິລັນດອນ.”

> “ແກ່ນສານກາງຂອງພຣະຄຳພີ ຄືຫົວຂໍ້ທີ່ຫົວຂໍ້ອື່ນໆ ທຸກຫົວຂໍ້ໃນທັງເຫຼັ້ມໄດ້ໄປລວມຕົວຢູ່ນັ້ນ ຄືແຜນການໄຖ່ກູ້ ການຟື້ນຟູພາບລັກຂອງພຣະເຈົ້າໃນຈິດວິນຍານມະນຸດ. ຕັ້ງແຕ່ການບົກບອກເຖິງຄວາມຫວັງເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນຄຳພິພາກສາທີ່ໄດ້ປະກາດໃນສວນເອເດນ ຈົນເຖິງພຣະສັນຍາອັນຮຸ່ງໂລດສຸດທ້າຍນັ້ນໃນພຣະນິມິດທີ່ວ່າ ‘ເຂົາທັງຫຼາຍຈະໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງຈະຢູ່ເທິງໜ້າຜາກຂອງເຂົາ’ (ພຣະນິມິດ 22:4), ໃຈຄວາມຫຼັກຂອງພຣະທຳທຸກເຫຼັ້ມ ແລະທຸກຂໍ້ຄວາມໃນພຣະຄຳພີ ຄືການຄ່ອຍໆເປີດເຜີຍຫົວຂໍ້ອັນອັດສະຈັນນີ້,—ການຍົກມະນຸດຂຶ້ນ,—ລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ, ‘ຜູ້ຊົງປະທານໄຊຊະນະແກ່ພວກເຮົາໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ.’ 1 ໂກຣິນໂທ 15:57.” Education, 123–125.

ໃນຂໍ້ຄວາມທີ່ຫາກໍໄດ້ອ້າງມານັ້ນ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະຄຳພີ ເມື່ອພິຈາລະນາຈາກແງ່ມຸມໃດໆຂອງວັນນະຄະດີ ກໍສູງສົ່ງເຫນືອຜົນງານໃດໆທີ່ມະນຸດຜະລິດຂຶ້ນຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ໃນໜ້າທັງຫຼາຍຂອງພຣະຄຳພີນັ້ນ ພົບເຫັນປະຫວັດສາດທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດ; ຊີວະປະຫວັດທີ່ສັດຈິງຕໍ່ຊີວິດທີ່ສຸດ; ຫຼັກການແຫ່ງການປົກຄອງສຳລັບການຄວບຄຸມລັດ, ສຳລັບການຈັດລະບຽບຄອບຄົວ—ເປັນຫຼັກການທີ່ສະຕິປັນຍາຂອງມະນຸດບໍ່ເຄີຍທຽບໄດ້. ພຣະຄຳພີນັ້ນບັນຈຸໄວ້ຊຶ່ງປັດຊະຍາທີ່ເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ, ບົດກະວີທີ່ອ່ອນຫວານແລະສູງສົ່ງທີ່ສຸດ, ທັງທີ່ເປັນໄປດ້ວຍອາລົມອັນແຮງກ້າທີ່ສຸດ ແລະທີ່ກະທົບໃຈທີ່ສຸດ,” ແລະວ່າ “ໂຄງສ້າງເຊັ່ນນີ້ ບໍ່ມີຈິດໃຈໃດນອກຈາກພຣະຈິດຂອງອົງອັນອະນັນຕະການ ຈະຄິດຮິເລີ່ມ ຫຼື ຈັດສ້າງຂຶ້ນໄດ້.”

ກົດເກນທັງປວງທີ່ມະນຸດຍອມຮັບ ຊຶ່ງໃຊ້ກຳນົດຫຼັກເກນອັນໃຫ້ໂຄງສ້າງແກ່ວັນນະຄະດີນັ້ນ ລ້ວນຖືກພຣະຄຳພີຢູ່ເໜືອກວ່າ. ຫຼັກການຕ່າງໆທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນມະຫາວິທະຍາໄລທາງດ້ານມະນຸດສາດ ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງວັນນະຄະດີສາມັນຫຼືວັນນະຄະດີຊັ້ນຕ່ຳ ຈົນໄປເຖິງຜົນງານເອກແຫ່ງວັນນະຄະດີມະນຸດ ລ້ວນຖືກພຣະຄຳພີຢູ່ເໜືອກວ່າທັງສິ້ນ. ໂດຍຄຳນຶງເຖິງຂໍ້ນີ້ ກໍສົມຄວນທີ່ຈະຕະໜັກວ່າ ຈຸດສູງສຸດ ຄືບົດສະຫຼຸບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງພະຍານຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີທັງໝົດ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ. ນິມິດນັ້ນເປັນຫີນຍອດແຫ່ງພະຍານຄຳພະຍາກອນ, ແລະບໍ່ມີຈຸດສູງສຸດໃດໃນວັນນະຄະດີຂອງມະນຸດທີ່ຈະເຂົ້າໃກ້ພະຍານໃນດານີເອນບົດທີ 11 ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ 1 ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງບົດທີ 12 ຂໍ້ 4.

ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ພຣະຄຳພີທັງປວງໄດ້ມາພົບກັນແລະສິ້ນສຸດລົງ; ແລະໃນພຣະນິມິດນັ້ນ ເສັ້ນທາງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນກໍຖືກຍົກຂຶ້ນມາດັ່ງທີ່ຢູ່ໃນພຣະທຳດານີເອນ; ແຕ່ໃນຄວາມສຳພັນຕໍ່ກັນນັ້ນ ພຣະທຳດານີເອນແມ່ນການກ່າວເຖິງຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ພຣະນິມິດແມ່ນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ທຸກສິ່ງມີຢູ່ໃນການກ່າວເຖິງຄັ້ງທຳອິດ, ແລະທຸກສິ່ງກໍມີຢູ່ໃນພຣະທຳດານີເອນ, ແລະຈຸດສູງສຸດຂອງພຣະທຳນັ້ນຄືນິມິດທີ່ໄດ້ຖືກປະທານຢູ່ທີ່ແມ່ນ້ຳ Hiddekel. ຈຸດສູງສຸດຂອງເຫດການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນນິມິດນັ້ນ ເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ສີ່ສິບ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າພຣະທຳນັ້ນຖືກປະທັບຕາໃນຂໍ້ສີ່ຂອງບົດທີສິບສອງ. ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງບົດສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທຸກປະການທີ່ເຄີຍຖືກກ່າວອອກ ຫຼື ບັນທຶກໄວ້ໂດຍບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດໃນສະໄໝໂບຮານ, ລວມທັງ Sister White.

ສິ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ຂໍ້ສະຫຼຸບນັ້ນໃນບົດທີສິບເອັດ ຄື ປະຫວັດສາດຕ່າງໆພາຍໃນບົດນັ້ນ ທີ່ໃຫ້ພະຍານແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງຂອງຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍແຫ່ງບົດທີສິບເອັດ, ບ່ອນທີ່ສັດຕູສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນທຽມ ກຳລັງນຳພາໂລກໄປສູ່ການປິດສິ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸຫຼັກການພາຍໃນນີ້ໂດຍກົງ.

> “ພວກເຮົາບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະເສຍໄປ. ເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ໂລກກຳລັງຖືກປຸກເຮົ້າດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງສົງຄາມ. ອີກບໍ່ດົນ ເຫດການແຫ່ງຄວາມລຳບາກທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນຈະເກີດຂຶ້ນ. ຄຳພະຍາກອນໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດໄດ້ເກືອບບັນລຸຄວາມສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ປະຫວັດສາດຫຼາຍສ່ວນທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນນີ້ສຳເລັດ ຈະຖືກຊ້ຳຄືນອີກ. ໃນຂໍ້ທີສາມສິບ ມີການກ່າວເຖິງອຳນາດໜຶ່ງວ່າ ‘ລາວຈະເສຍໃຈ ແລະຈະກັບຄືນໄປ ແລະຈະມີຄວາມໂກດຮ້າຍຕໍ່ພັນທະສັນຍາອັນບໍລິສຸດ: ລາວຈະກະທຳດັ່ງນັ້ນ; ແມ່ນແທ້ ລາວຈະກັບຄືນໄປ ແລະຈະເຂົ້າໃຈຮ່ວມກັບພວກທີ່ປະຖິ້ມພັນທະສັນຍາອັນບໍລິສຸດ. ແລະກອງກຳລັງຈະຢືນຢູ່ຂ້າງລາວ, ແລະພວກເຂົາຈະລົບຫຼູ່ສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງ, ແລະຈະຍົກເລີກເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ, ແລະພວກເຂົາຈະຕັ້ງສິ່ງອັນເປັນທີ່ໜ້າຊັງຊຶ່ງກະທຳໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ. ແລະຄົນທັງຫຼາຍທີ່ກະທຳຊົ່ວຕໍ່ພັນທະສັນຍາ ລາວຈະຊັກຈູງໃຫ້ເສື່ອມຊາມດ້ວຍຄຳປະຈົບສັນລະເສີນ: ແຕ່ປະຊາຊົນທີ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າຂອງຕົນຈະເຂັ້ມແຂງ ແລະຈະກະທຳການອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະພວກທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທ່າມກາງປະຊາຊົນຈະສັ່ງສອນຄົນເປັນອັນຫຼາຍ: ແຕ່ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງດ້ວຍດາບ ແລະດ້ວຍແປວໄຟ ດ້ວຍການເປັນເຊີຍ ແລະດ້ວຍການຖືກປຸ້ນສະດົມ ເປັນເວລາຫຼາຍມື້. ບັດນີ້ເມື່ອພວກເຂົາລົ້ມລົງ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອພຽງເລັກນ້ອຍ: ແຕ່ຄົນເປັນອັນຫຼາຍຈະເຂົ້າຕິດກັບພວກເຂົາດ້ວຍຄຳປະຈົບສັນລະເສີນ. ແລະບາງຄົນໃນພວກທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຈະລົ້ມລົງ ເພື່ອທົດລອງພວກເຂົາ ແລະເພື່ອຊຳລະພວກເຂົາ ແລະເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຂາວສະອາດ ຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ: ເພາະວ່າມັນຍັງຄົງສຳລັບເວລາທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້. ແລະກະສັດຈະກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນຂຶ້ນ ແລະຂະຫຍາຍຕົນເອງເໜືອພຣະທຸກອົງ, ແລະຈະເວົ້າສິ່ງທີ່ໜ້າພິສະດານຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະທັງຫຼາຍ, ແລະຈະຈະເລີນໄປຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດຈະສຳເລັດ: ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວນັ້ນຈະຖືກກະທຳ.’ ດານີເອນ 11:30–36.”

> “ເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ. ພວກເຮົາເຫັນຫຼັກຖານວ່າ ຊາຕານກຳລັງໄດ້ຮັບການຄອບງຳເຫນືອຈິດໃຈຂອງມະນຸດຢ່າງວ່ອງໄວ ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ. ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນອ່ານແລະເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນໃນປຶ້ມນີ້ ເພາະບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າສູ່ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງ:”

> “‘ແລະໃນເວລານັ້ນ ມີຄາເອນ ເຈົ້ານາຍຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຢືນຢູ່ເພື່ອບຸດຫຼານແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າ ຈະລຸກຂຶ້ນ; ແລະຈະມີເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ ຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມານັບແຕ່ມີຊາດໜຶ່ງຈົນເຖິງເວລານັ້ນ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການຊ່ອຍໃຫ້ພົ້ນ ຄືທຸກຄົນທີ່ພົບວ່າມີຊື່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມນັ້ນ. ແລະຫຼາຍຄົນໃນພວກຜູ້ທີ່ນອນຢູ່ໃນຝຸ່ນດິນແຫ່ງໂລກ ຈະຕື່ນຂຶ້ນ ບາງຄົນເພື່ອຊີວິດນິລັນດອນ ແລະບາງຄົນເພື່ອຄວາມອັບອາຍ ແລະການຖືກດູໝິ່ນຢ່າງນິລັນດອນ. ແລະບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຈະສ່ອງແສງດັ່ງຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງທ້ອງຟ້າ; ແລະບັນດາຜູ້ນຳຄົນເປັນອັນຫຼາຍເຂົ້າສູ່ຄວາມຊອບທຳ ຈະເປັນດັ່ງດວງດາວຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ. ແຕ່ເຈົ້າ ໂອ ດານີເອນ ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ແລະປະທັບຕາປຶ້ມນັ້ນ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ: ຫຼາຍຄົນຈະແລ່ນໄປມາ ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ.’ ດານີເອນ 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ອ້າງເຖິງພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 11 ກ່ອນ ແລະຕໍ່ມາໄດ້ລະບຸຫຼັກການວ່າ “ປະຫວັດສາດຈຳນວນຫຼາຍທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນນີ້ ຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ.” ຫຼັງຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ຍົກຂໍ້ຄວາມຈາກຂໍ້ 30 ຫາ 36 ໂດຍກົງ ແລະຕິດຕາມດ້ວຍຄຳກ່າວວ່າ, “ເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັບທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ ຈະເກີດຂຶ້ນ.” ຫຼັງຈາກລະບຸຂໍ້ 30 ຫາ 36 ແລະກ່າວວ່າເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັບຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ ຕໍ່ມານາງກໍໄດ້ລະບຸເຖິງການປິດແຫ່ງໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ ເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນໃນຂໍ້ 1 ຂອງບົດທີ 12. ໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ນາງກຳລັງແຍກຂໍ້ພຣະຄຳທັງເຈັດຂໍ້ນັ້ນອອກ ແລະຈັດວາງພວກມັນໄວ້ໃນປະຫວັດສາດທີ່ນຳໜ້າການທີ່ມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນໃນທັນທີ.

ຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງແລ້ວທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງປະຫວັດຂອງຂໍ້ທີສາມສິບເຖິງສາມສິບຫົກ ແລະວິທີທີ່ຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນຂະໜານກັນກັບຂໍ້ທີສີ່ສິບເຖິງສີ່ສິບຫ້າໃນດານີເອນບົດທີ 11, ແລະບັດນີ້ພວກເຮົາຈະເລີ່ມພິຈາລະນາຊ່ວງເວລາອື່ນໆໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນໃນບົດທີ 11 ທີ່ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍນັ້ນ. ແຕ່ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຮົາຈະນຳສະເໜີບົດສະຫຼຸບສັ້ນໆອີກຄັ້ງໜຶ່ງກ່ຽວກັບການຂະໜານກັນຂອງຂໍ້ທີສາມສິບເຖິງສາມສິບຫົກກັບຂໍ້ທີສີ່ສິບເຖິງສີ່ສິບຫ້າ.

ຂໍ້ທີສາມສິບເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການຜ່ານຈາກໂຣມນອກສາສະໜາໄປສູ່ໂຣມສັນຕະປາປາ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງການຜ່ານນັ້ນຖືກກ່າວເຖິງໃນຂໍ້ພະຍາກອນຫຼາຍຕອນ ຊຶ່ງລະບຸປີເຊັ່ນ 330, 508, 533 ແລະ 538. ຍັງມີເຄື່ອງໝາຍທາງພະຍາກອນອື່ນໆ ໃນການຜ່ານຈາກອານາຈັກທີສີ່ໄປສູ່ອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພີພະຄຳພີ, ແຕ່ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ລຸກຂຶ້ນເພື່ອສະໜັບສະໜູນສັນຕະປາປາ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Clovis ໃນປີ 496. ອຳນາດນອກສາສະໜາທີ່ໃນເບື້ອງຕົ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Clovis ໃນຂໍ້ນັ້ນ ໄດ້ບັນລຸພາລະກິດໃນການກຳຈັດການຕໍ່ຕ້ານຂອງນອກສາສະໜາໃດໆ (the daily) ຕໍ່ການຜຸດຂຶ້ນຂອງສັນຕະປາປາພາຍໃນປີ 508. ສົງຄາມໃນຍຸກເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ນຳການທຳລາຍມາເຖິງນະຄອນໂຣມໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດນັ້ນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “sanctuary of strength”, ແລະພາຍໃນປີ 538 ອຳນາດນອກສາສະໜາໄດ້ຍົກສັນຕະປາປາຂຶ້ນເທິງບັນລັງແຫ່ງໂລກ, ແລະຈາກນັ້ນນາງໄດ້ອອກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ສະພາ Council of Orleans.

ຂໍ້ທີສາມສິບສອງເຖິງສາມສິບຫົກ ຊີ້ບອກເຖິງສົງຄາມແຫ່ງການຂ້າລ້າງທີ່ສັນຕະປາປາໄດ້ນຳມາຕໍ່ຕ້ານຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າໃນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງຍຸກມືດ. ໃນທີ່ສຸດ ສັນຕະປາປາກໍມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງນາງໃນຂໍ້ທີສາມສິບຫົກ. ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບ ເຣແກນໄດ້ສ້າງພັນທະມິດລັບກັບປໍລະປັກ, ເປັນເຄรື່ອງໝາຍເຖິງເວລາທີ່ການຕ້ານທານຂອງໂປຣເຕສຕັນໄດ້ຖືກນຳອອກໄປ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປີ 508. ການທຸ່ມເທດ້ານການເງິນ ແລະ ກຳລັງອຳນາດທາງທະຫານຂອງເຣແກນ ໄດ້ຖືກລ່ວງໜ້າເປັນນິມິດໂດຍ “ແຂນກຳລັງ” ທີ່ລຸກຂຶ້ນປົກປ້ອງສັນຕະປາປາໃນປີ 496. ການທຳລາຍສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງຂອງໂຣມນອກຮີດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນະຄອນໂຣມ ເປັນນິມິດລ່ວງໜ້າເຖິງການທຳລາຍລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນບໍ່ຊ້ານີ້, ເພາະລັດຖະທຳມະນູນເປັນສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງສຳລັບສະຫະລັດ. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ ສັນຕະປາປາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນໄປປະທັບເທິງບັນລັງຂອງໂລກອີກຄັ້ງ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປີ 538.

ແລ້ວຈະເລີ່ມຕົ້ນໄລຍະສຸດທ້າຍແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງອັນນອງເລືອດຂອງສັນຕະປາປາ ທີ່ຖືກນຳມາຕໍ່ສູ້ກັບບັນດາຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນຍຸກມືດຕັ້ງແຕ່ ຄ.ສ. 538 ຈົນເຖິງ 1798. ສິ່ງນີ້ຈະນຳໄປສູ່ການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ ເມື່ອ ມີຄາເອນ ລຸກຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍປີ 1798 ເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງມາເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ ໄດ້ຮັບຄວາມພິໂລດແຫ່ງບາດແຜຮ້າຍແຮງນັ້ນ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ໃນໂອກາດໜຶ່ງ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນະຄອນນິວຢອກ ໃນຍາມກາງຄືນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເຫັນອາຄານທີ່ສູງຂຶ້ນຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ ມຸ່ງຂຶ້ນໄປສູ່ຟ້າສະຫວັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນວ່າກັນໄຟໄດ້ ແລະຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເພື່ອເຊີດຊູເຈົ້າຂອງແລະຜູ້ກໍ່ສ້າງຂອງມັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ສູງຂຶ້ນ ແລະສູງຂຶ້ນອີກ ແລະໃນນັ້ນໄດ້ໃຊ້ວັດສະດຸທີ່ມີລາຄາແພງທີ່ສຸດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂອງເຂົາ ບໍ່ໄດ້ຖາມຕົນເອງວ່າ: ‘ພວກເຮົາຈະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ດີທີ່ສຸດໄດ້ແນວໃດ?’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຄິດຂອງເຂົາເລີຍ.”

> ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄິດວ່າ: “ໂອ, ຖ້າຜູ້ທີ່ກໍາລັງໃຊ້ຈ່າຍຊັບສິນຂອງຕົນໃນລັກສະນະນີ້ ຈະສາມາດເຫັນແນວທາງຂອງຕົນດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນມັນໄດ້! ພວກເຂົາກໍາລັງກໍ່ສ້າງອາຄານອັນສະຫງ່າງາມຂຶ້ນເປັນກອງ, ແຕ່ໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະຜູ້ຄອບຄອງແຫ່ງຈັກກະວານ ການວາງແຜນແລະການຄິດຄົ້ນຂອງພວກເຂົາຊ່າງໂງ່ຈ້າເພີ່ງໃດ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງສຸດກໍາລັງແຫ່ງຈິດໃຈແລະສະຕິປັນຍາຂອງຕົນວ່າ ພວກເຂົາຈະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງໃດ. ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມສິ່ງນີ້ໄປ ຄື ໜ້າທີ່ປະການທໍາອິດຂອງມະນຸດ.”

> “ເມື່ອອາຄານສູງສົ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ບັນດາເຈົ້າຂອງກໍໄດ້ປິຕິຊົມຊື່ນດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງອັນເຕັມໄປດ້ວຍທະເຍີທະຍານ ທີ່ຕົນມີເງິນໃຊ້ເພື່ອປາບປື້ມຕົນເອງ ແລະກະຕຸ້ນຄວາມອິດສາຂອງເພື່ອນບ້ານ. ເງິນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ພວກເຂົາໄດ້ນຳໄປລົງທຶນໃນລັກສະນະນີ້ ໄດ້ມາໂດຍການບີບຄັ້ນ, ໂດຍການກົດຂີ່ຄົນຍາກຈົນຢ່າງໂຫດຮ້າຍ. ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມວ່າ ໃນສະຫວັນນັ້ນມີການບັນທຶກບັນຊີຂອງທຸກການທຳທຸລະກິດໄວ້; ທຸກການຊື້ຂາຍອັນບໍ່ຍຸດຕິທຳ, ທຸກການກະທຳອັນສໍ້ໂກງ, ລ້ວນແຕ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນທີ່ນັ້ນ. ເວລາກຳລັງຈະມາ ເມື່ອໃນການສໍ້ໂກງ ແລະໃນຄວາມອວດດື້ຂອງພວກເຂົາ ມະນຸດຈະໄປເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງຍອມໃຫ້ພວກເຂົາຂ້າມຜ່ານໄປ, ແລະພວກເຂົາຈະຮຽນຮູ້ວ່າ ຄວາມອົດທົນຍັບຍັ້ງຂອງພຣະເຢໂຮວານັ້ນມີຂອບເຂດ.”

> “ພາບທີ່ຕໍ່ມາໄດ້ຜ່ານຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນສຽງເຕືອນໄພເລື່ອງໄຟໄໝ້. ຜູ້ຄົນເບິ່ງອາຄານສູງສົ່ງ ແລະທີ່ເຂົາຄິດວ່າປ້ອງກັນໄຟໄດ້ ແລະກ່າວວ່າ: ‘ພວກມັນປອດໄພຢ່າງສົມບູນແລ້ວ.’ ແຕ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ຖືກໄຟເຜົາຜານໄປ ດັ່ງກັບວ່າເຮັດດ້ວຍຢາງສະໜິດ. ລົດດັບເພີງບໍ່ອາດເຮັດອັນໃດໄດ້ເພື່ອຢັບຍັ້ງການທຳລາຍນັ້ນ. ພະນັກງານດັບເພີງບໍ່ສາມາດໃຊ້ເຄື່ອງດັບເພີງໄດ້.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງສອນວ່າ ເມື່ອເວລາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມາເຖິງ ຖ້າບໍ່ໄດ້ມີການປ່ຽນແປງໃດໆເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງມະນຸດຜູ້ຈອງຫອງແລະທະເຍີທະຍານ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະພົບວ່າ ພຣະຫັດທີ່ເຄີຍຊົງມີຣິດເຂັ້ມແຂງໃນການຊ່ວຍໃຫ້ລອດນັ້ນ ຈະຊົງມີຣິດເຂັ້ມແຂງໃນການທຳລາຍເຊັ່ນກັນ. ບໍ່ມີອຳນາດໃດໆໃນໂລກທີ່ຈະຍັບຍັ້ງພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ບໍ່ມີວັດຖຸອັນໃດທີ່ຈະນຳໃຊ້ໃນການກໍ່ສ້າງອາຄານ ຊຶ່ງຈະປົກປັກຮັກສາອາຄານເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ພົ້ນຈາກການທຳລາຍໄດ້ ເມື່ອເຖິງເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ ເພື່ອຊົງສົ່ງການຕອບແທນລົງໂທດແກ່ມະນຸດ ເນື່ອງຈາກການບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມທະເຍີທະຍານເຫັນແກ່ຕົວຂອງພວກເຂົາ.”

> “ມີບໍ່ຫຼາຍຄົນ, ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດານັກການສຶກສາ ແລະ ລັດບຸລຸດ, ທີ່ເຂົ້າໃຈສາເຫດທີ່ເປັນຮາກຖານຂອງສະພາບສັງຄົມໃນປັດຈຸບັນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ກຸມບັງຄັບບັງຊາການປົກຄອງ ບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາແຫ່ງຄວາມເສື່ອມຊາມທາງສິນທຳ, ຄວາມຍາກຈົນ, ຄວາມອະນາຖາຂັດສົນ, ແລະ ອາຊະຍາກຳທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ພວກເຂົາກຳລັງດິ້ນຮົນຢ່າງໄຮ້ຜົນ ເພື່ອຈັດໃຫ້ການດຳເນີນທຸລະກິດມີພື້ນຖານທີ່ໝັ້ນຄົງຍິ່ງຂຶ້ນ. ຖ້າມະນຸດຈະໃສ່ໃຈຕໍ່ຄຳສອນແຫ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ, ພວກເຂົາກໍຈະພົບທາງແກ້ໄຂສຳລັບບັນຫາທີ່ທຳໃຫ້ພວກເຂົາສັບສົນ.”

> “ພຣະຄຳພີໄດ້ພັນລະນາເຖິງສະພາບຂອງໂລກໃນຊ່ວງກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ຄົນທີ່ກຳລັງສັ່ງສົມຄວາມມັ່ງຄັ່ງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໂດຍການປຸ້ນສະດົມແລະການຂູດຮີດນັ້ນ ໄດ້ມີຂໍ້ຂຽນໄວ້ວ່າ: ‘ພວກທ່ານໄດ້ກອງສະສົມຊັບສົມບັດໄວ້ສຳລັບວັນສຸດທ້າຍ. ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ຄ່າຈ້າງຂອງຄົນງານຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່ຽວເກັບນາຂອງພວກທ່ານ ຊຶ່ງພວກທ່ານໄດ້ຫັກໄວ້ໂດຍການສໍ້ໂກງ ກຳລັງຮ້ອງຂຶ້ນ; ແລະສຽງຮ້ອງຂອງພວກຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່ຽວເກັບນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປເຖິງພຣະກັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂຍທາ. ພວກທ່ານໄດ້ດຳລົງຊີວິດໃນຄວາມສຳລານສຸກຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະໄດ້ປ່ອຍຕົນໃຫ້ເຫລີງລະເລີງ; ພວກທ່ານໄດ້ບຳລຸງຫົວໃຈຂອງຕົນ ເໝືອນດັ່ງໃນວັນແຫ່ງການຂ້າສັດ. ພວກທ່ານໄດ້ກ່າວໂທດແລະຂ້າຄົນຊອບທຳ; ແລະທ່ານນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ຕໍ່ຕ້ານພວກທ່ານ.’ ຢາໂກໂບ 5:3–6.”

> “ແຕ່ວ່າ ຜູ້ໃດເລົ່າອ່ານຄຳເຕືອນທັງຫຼາຍທີ່ຖືກປະທານໂດຍໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຍຸກສະໄໝທີ່ກຳລັງສຳເລັດຢ່າງວ່ອງໄວ? ສິ່ງໃດເກີດເປັນຄວາມປະທັບໃຈແກ່ຄົນຝັກໃຝ່ໂລກ? ການປ່ຽນແປງໃດທີ່ປາກົດໃນທ່າທີຂອງພວກເຂົາ? ກໍບໍ່ຫຼາຍໄປກວ່າທີ່ເຄີຍເຫັນໃນທ່າທີຂອງຊາວໂລກໃນສະໄໝຂອງໂນອາ. ພວກກ່ອນນ້ຳຖ້ວມໝົກມຸ້ນຢູ່ກັບທຸລະກິດຂອງໂລກແລະຄວາມສຳລານ, ແລະ ‘ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈົນກວ່ານ້ຳຖ້ວມມາ ແລະກວາດພວກເຂົາໄປໝົດທຸກຄົນ.’ ມັດທາຍ 24:39. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນທີ່ສົ່ງມາຈາກສະຫວັນ, ແຕ່ພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງ. ແລະໃນທຸກມື້ນີ້, ໂລກທີ່ເມີນເສີຍຕໍ່ສຽງເຕືອນຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ກຳລັງຮີບເລັ່ງໄປສູ່ຄວາມພິນາດນິລັນດອນ.”

> “ໂລກກໍາລັງຖືກປຸກເຮົ້າດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງສົງຄາມ. ຄໍາພະຍາກອນໃນບົດທີສິບເອັດຂອງພຣະທໍາດານີເອນເກືອບໄດ້ບັນລຸການສໍາເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ອີກບໍ່ຊ້າ ເຫດການແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລໍາບາກທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄໍາພະຍາກອນທັງຫຼາຍຈະເກີດຂຶ້ນ.” Testimonies, volume 9, 12–14.

Back to Articles