Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Three

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວສາມ

Unveiling the Prophetic Significance of Daniel 11:40

ການເປີດເຜີຍຄວາມສຳຄັນທາງຄຳພະຍາກອນຂອງ ດານີເອນ 11:40

Author

Jeff Pippenger

Published

March 8, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in God’s Word, as is Daniel chapter eight, verse fourteen. Verse forty is represented by the Hiddekel River and the Ulai River represents Daniel chapter eight, verse fourteen.

ຂໍ້ສີ່ສິບໃນດານີເອນ ບົດທີ 11 ເປັນໜຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ເຊັ່ນດຽວກັບດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 14. ຂໍ້ສີ່ສິບນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ແລະ ແມ່ນ້ຳອູໄລເປັນຕົວແທນຂອງດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 14.

Verse forty begins with the words, “and at the time of the end,” thus specifically identifying that the beginning of the verse is 1798. The fifty-one words of the verse were unsealed in 1989, when they were recognized as identifying the collapse of the Soviet Union at that time. Those fifty-one words in the verse, represent both the time of the end in 1798, and then another the time of the end in 1989. Alpha and Omega placed His signature on the verse for all who are willing to see and hear. The time of the end for the movements of both the first and third angels are represented in that one verse.

ຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳວ່າ, “ແລະໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານ,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກຢ່າງຈຳເພາະວ່າຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂໍ້ນີ້ແມ່ນປີ 1798. ຫ້າສິບເອັດຄຳຂອງຂໍ້ນີ້ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989, ເມື່ອພວກມັນຖືກຮັບຮູ້ວ່າກຳລັງຊີ້ໄປເຖິງການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນເວລານັ້ນ. ຫ້າສິບເອັດຄຳໃນຂໍ້ນັ້ນເປັນຕົວແທນທັງເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798, ແລະຕໍ່ມາອີກເວລາແຫ່ງອະວະສານໜຶ່ງໃນປີ 1989. ອັນຟາແລະໂອເມກາໄດ້ປະທັບລາຍເຊັນຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງຂໍ້ນັ້ນ ສຳລັບທຸກຄົນທີ່ເຕັມໃຈຈະເບິ່ງແລະໄດ້ຍິນ. ເວລາແຫ່ງອະວະສານສຳລັບຂະບວນການຂອງທັງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສາມ ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂໍ້ດຽວນັ້ນ.

The following verse identifies when the papacy, represented as the king of the north, conquers the United States, represented as the glorious land, at the soon coming Sunday law in the United States. Therefore, though the words of verse forty identify the time of the end in 1798, as the beginning, and the time of the end in 1989, as the ending, the reality is that the prophetic history represented in verse forty does not finish until verse forty-one, when the king of the north conquers the glorious land. This means that the history from the collapse of the Soviet Union in 1989, until the soon-coming Sunday law in verse forty-one, represents the history of the United States from President Ronald Reagan until the soon coming Sunday law. That history includes September 11, 2001 and onward unto the hour of the great earthquake of Revelation chapter eleven.

ຂໍ້ພຣະຄຳຕໍ່ໄປນີ້ຊີ້ບອກວ່າເມື່ອໃດສັນຕະປາປາຊີ, ຊຶ່ງຖືກແທນຄ່າເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ຈະເອົາຊະນະສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຊຶ່ງຖືກແທນຄ່າເປັນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ, ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ດັ່ງນັ້ນ, ແມ່ນແມ້ວ່າຖ້ອຍຄຳຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບຈະລະບຸເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798 ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດ, ແຕ່ຄວາມເປັນຈິງຄື ປະຫວັດສາດທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບນັ້ນບໍ່ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງຈົນກວ່າຈະເຖິງຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ, ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອເອົາຊະນະແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ. ສິ່ງນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ການລົ້ມສະຫລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ ແມ່ນແທນປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ນັບແຕ່ປະທານາທິບໍດີ Ronald Reagan ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງ. ປະຫວັດສາດນັ້ນລວມທັງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນເຖິງຊົ່ວໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ໃນພຣະນິມິດ ບົດ 11.

When the verse was initially unsealed, an argument was raised against the truth that “the claim by Pippenger, that the verse represents the history of 1798, unto the Sunday law was an absurd claim, for verses in the Bible never represent such long periods of history.” We had not thought about the concept of whether there is a limit upon a period of time that can be located in one verse, but we immediately remembered that Revelation chapter thirteen, verse eleven identifies the very same history, and it does so, in one verse. The history of the earth beast began in 1798, and the speaking of the earth beast as a dragon, is fulfilled at the soon coming Sunday law.

ເມື່ອຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກໃນເບື້ອງຕົ້ນ, ໄດ້ມີການຍົກຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງທີ່ວ່າ “ຄຳຢືນຢັນຂອງ Pippenger, ທີ່ວ່າຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຈາກປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນຄຳອ້າງທີ່ເຫຼວໄຫຼ, ເພາະວ່າຂໍ້ຕ່າງໆໃນພຣະຄຳພີບໍ່ເຄີຍເປັນຕົວແທນໄລຍະເວລາອັນຍາວນານຂອງປະຫວັດສາດເຊັ່ນນັ້ນ.” ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາແນວຄິດເລື່ອງວ່າ ມີຂອບເຂດຈຳກັດຫຼືບໍ່ຕໍ່ໄລຍະເວລາທີ່ສາມາດຖືກບັນຈຸໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພຽງຂໍ້ດຽວ, ແຕ່ພວກເຮົາກໍໄດ້ລະນຶກຂຶ້ນໄດ້ໃນທັນທີວ່າ ພຣະນິມິດ ບົດ 13 ຂໍ້ 11 ໄດ້ລະບຸເຖິງປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ, ແລະມັນກໍໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນພາຍໃນຂໍ້ດຽວ. ປະຫວັດສາດຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798, ແລະການທີ່ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນເວົ້າດັ່ງມັງກອນນັ້ນ ຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້.

> “And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “ແລະເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາຖືກປອດຈາກກຳລັງຂອງຕົນ ແລະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢຸດຍັ້ງຈາກການຂົ່ມເຫັງ, ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນອຳນາດໃໝ່ໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນມາເພື່ອສະທ້ອນສຽງຂອງພະຍານາກ, ແລະສືບຕໍ່ດຳເນີນພາລະກິດອັນໂຫດຮ້າຍແລະໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າຢ່າງດຽວກັນ. ອຳນາດນີ້, ຊຶ່ງເປັນອຳນາດສຸດທ້າຍທີ່ຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄຣິດຕະຈັກ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາຄ້າຍລູກແກະ.” Signs of the Times, November 1, 1899.

If a person needed to be technical, verse forty covers the history of 1798, to verse forty-one, and in verse forty-one the Sunday law is identified, so unlike the single verse in Revelation chapter thirteen, verse forty is actually a little bit shorter because the Sunday law is in the next verse, whereas, in Revelation chapter thirteen, 1798 to the Sunday law is in one verse. Sister White informs us the “same line of prophecy” that is in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, and Revelation chapter thirteen, verse eleven, easily goes right over the top of verse forty, if you choose to apply the principle of line upon line.

ຖ້າບຸກຄົນໃດຈໍາເປັນຕ້ອງເວົ້າໃນແງ່ວິຊາການ, ຂໍ້ສີ່ສິບຄອບຄຸມປະຫວັດສາດຂອງປີ 1798 ໄປຈົນເຖິງຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ, ແລະໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດນັ້ນ ກົດໝາຍວັນອາທິດໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້; ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ເໝືອນກັບຂໍ້ດຽວໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13, ຂໍ້ 40 ແທ້ຈິງແລ້ວສັ້ນກວ່າເລັກນ້ອຍ ເພາະວ່າກົດໝາຍວັນອາທິດຢູ່ໃນຂໍ້ຖັດໄປ, ໃນຂະນະທີ່ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກບັນຈຸຢູ່ໃນຂໍ້ດຽວ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ “same line of prophecy” ທີ່ຢູ່ໃນພຣະທັມດານີເອນ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາໃນພຣະນິມິດ, ແລະພຣະນິມິດ ບົດທີ 13, ຂໍ້ 11 ສາມາດພາດຂ້າມເທິງຂອງຂໍ້ 40 ໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ, ຖ້າທ່ານເລືອກນໍາໃຊ້ຫຼັກການຂອງ line upon line.

When you do employ the principle of line upon line, you find that verse forty’s representation of Revelation thirteen’s earth beast (the United States), who in verse forty is represented by the “chariots, ships and horsemen,” changes from a lamblike beast with two horns in 1798 into a dragon-speaking beast at the soon coming Sunday law, and also that the lamblike-beast has two horns.

ເມື່ອທ່ານນຳໃຊ້ຫຼັກການ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ຢ່າງແທ້ຈິງ ທ່ານຈະພົບວ່າ ການເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດ 13 (ສະຫະລັດອາເມລິກາ) ໃນຂໍ້ 40 ຊຶ່ງຖືກສະແດງໂດຍ “ລົດຮົບ, ເຮືອ, ແລະພົນມ້າ,” ປ່ຽນຈາກສັດຮ້າຍຄ້າຍລູກແກະທີ່ມີສອງເຂົາໃນປີ 1798 ໄປເປັນສັດຮ້າຍທີ່ເວົ້າດັ່ງມັງກອນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ແລະອີກທັງວ່າ ສັດຮ້າຍຄ້າຍລູກແກະນັ້ນມີສອງເຂົາ.

Verse forty, also represents the symbolic seventy years when the whore of Tyre is forgotten, for the seventy symbolic years are as the days of one king, and a king is a kingdom. Based upon verse forty, and the line of Revelation chapter thirteen, the kingdom of Bible prophecy that rules for the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three is the earth beast, which has two horns of strength. The earth beast begins with two horns of strength representing Republicanism and Protestantism, but as the history of verse forty draws near its fulfillment in verse forty-one, its two prophetic strengths are then identified as “ships” (economic power), and “chariots and horsemen” (military might).

ຂໍ້ທີສີ່ສິບ ຍັງເປັນຕົວແທນເຖິງເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກ ເມື່ອຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣຖືກລືມໄປ, ເພາະວ່າເຈັດສິບປີທີ່ເປັນສັນຍາລັກນັ້ນເປັນດັ່ງວັນຂອງກະສັດອົງດຽວ, ແລະກະສັດກໍຄືອານາຈັກໜຶ່ງ. ອີງຕາມຂໍ້ທີສີ່ສິບ ແລະຕາມແນວຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ, ອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີທີ່ປົກຄອງຢູ່ໃນໄລຍະເຈັດສິບປີອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງເອຊາຢາບົດທີຊາວສາມ ຄືສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ, ຊຶ່ງມີເຂົາສອງອັນແຫ່ງກຳລັງ. ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍເຂົາສອງອັນແຫ່ງກຳລັງ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງລັດທິສາທາລະນະນິຍົມ ແລະ ໂປຣເຕສແຕນນິຍົມ, ແຕ່ເມື່ອປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບເຂົ້າໃກ້ການສຳເລັດຂອງມັນໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ, ແລ້ວກຳລັງທາງຄຳພະຍາກອນທັງສອງຂອງມັນຈຶ່ງຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ເຮືອ” (ອຳນາດທາງເສດຖະກິດ), ແລະ “ລົດຮົບ ແລະ ພົນມ້າ” (ອຳນາດທາງທະຫານ).

During the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre, who in verse forty is the king of the north, is forgotten. But then at the end of the seventy symbolic years she will once again commit fornication with the kings of the earth, as was done in the history leading up to the collapse of the Soviet Union when all historians confirm that President Reagan secured a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy for the purpose of bringing down the Soviet Union. In the period leading up to 1989 Reagan had already begun a secret illicit relationship with the man of sin, thus Nebuchadnezzar’s musicians began to practice the tune that the forgotten whore was beginning to sing. The unprecedented worldwide ministry of John Paull II, in that very history, was the beginning of the “song and dance” that caused “all the world” to “wonder after the beast”.

ໃນລະຫວ່າງເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກໃນອິດສະຢາບົດທີຊາວສາມ, ໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນຂໍ້ສີ່ສິບແມ່ນກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ, ຖືກລືມໄປ. ແຕ່ແລ້ວເມື່ອສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກນັ້ນ ນາງຈະກັບມາກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກອີກຄັ້ງໜຶ່ງ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດກ່ອນນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ເມື່ອນັກປະຫວັດສາດທັງປວງຢືນຢັນວ່າ ປະທານາທິບໍດີ Reagan ໄດ້ສ້າງພັນທະມິດລັບກັບປໍລະປັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການໂຄ່ນລົ້ມສະຫະພາບໂຊວຽດ. ໃນຊ່ວງເວລາກ່ອນເຖິງປີ 1989 Reagan ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຄວາມສຳພັນລັບອັນຜິດກົດໝາຍກັບຄົນແຫ່ງບາບແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນ ນັກດົນຕີຂອງເນບູກາດເນັດຊາຈຶ່ງເລີ່ມຝຶກຊ້ອມທຳນອງເພງທີ່ໂສເພນີຜູ້ຖືກລືມກຳລັງເລີ່ມຮ້ອງ. ພັນທະກິດທົ່ວໂລກອັນບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນຂອງ John Paull II, ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນເອງ, ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງ “ບົດເພງແລະການຟ້ອນ” ທີ່ເຮັດໃຫ້ “ທົ່ວໂລກ” “ປະຫລາດໃຈຕາມສັດຮ້າຍ”.

Verse forty also represents the history of Laodicean Adventism, which began in 1798 as Sardis, then those in Sardis accepted the light that was unsealed, and then the Philadelphian movement came out of Sardis. When the Philadelphian movement rejected the light of 1856, they then transitioned from a movement unto the Laodicean church in 1863. That church is therefore destined to be spewed out of the mouth of the Lord in verse forty-one, which is the soon-coming Sunday law. Verse forty represents not only the history of the United States, but also the history of Laodicean Adventism.

ຂໍ້ສີ່ສິບຍັງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງ Adventism ລາໂອດີເຊຍ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1798 ເປັນ Sardis; ຈາກນັ້ນຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນ Sardis ໄດ້ຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກ, ແລະຕໍ່ມາຂະບວນການ Philadelphian ໄດ້ອອກມາຈາກ Sardis. ເມື່ອຂະບວນການ Philadelphian ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງຂອງປີ 1856, ເວລານັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ປ່ຽນຈາກການເປັນຂະບວນການໄປສູ່ການເປັນຄຣິສຕະຈັກ Laodicean ໃນປີ 1863. ດັ່ງນັ້ນ ຄຣິສຕະຈັກນັ້ນຈຶ່ງຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ, ຊຶ່ງຄືກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ຂໍ້ສີ່ສິບບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງ Adventism ລາໂອດີເຊຍດ້ວຍ.

Laodicean Adventism was given the divine light of God’s Word for its anchor point and strength, and the government of the United States was given the divine light of the Constitution of the United States for its anchor point and strength. They both began prophetically as horns in 1798, and by the end of the seventy symbolic years, the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn will come together as one horn and speak as a dragon.

ອັດເວັນຕິດແບບລາໂອດີເຊຍໄດ້ຮັບປະທານແສງສະຫວ່າງອັນສັກສິດແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ເປັນຈຸດຍຶດໝັ້ນແລະກຳລັງຂອງຕົນ, ແລະລັດຖະບານແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ຮັບປະທານແສງສະຫວ່າງອັນສັກສິດແຫ່ງລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດ ເປັນຈຸດຍຶດໝັ້ນແລະກຳລັງຂອງຕົນ. ທັງສອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນທາງຄຳພະຍາກອນເປັນເຂົາໃນປີ 1798, ແລະເມື່ອສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກນັ້ນ, ເຂົາຣີພັບລິກັນຜູ້ຫຼົງຖອຍ ແລະ ເຂົາໂປຣເຕສະແຕນຜູ້ຫຼົງຖອຍ ຈະມາຮ່ວມກັນເປັນເຂົາດຽວ ແລະຈະເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.

Verse forty’s two horns are the government, and the chosen church, that represent two lines of prophecy which run together, for they are represented as two horns upon a single beast. Wherever the beast goes the two horns also go, and they do so in the same prophetic history. The horn of Protestantism has a twofold prophetic nature represented by Laodicea and Philadelphia. The horn of Republicanism also has a twofold prophetic nature represented by the Republican and Democratic political parties. The second of each of the horn’s twofold nature, comes up last and comes up higher, according to Daniel chapter eight.

ເຂົາສອງອັນໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບ ແມ່ນລັດຖະບານ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືກເລືອກສັນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສອງແນວຄຳພະຍາກອນທີ່ດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນ, ເພາະພວກມັນຖືກນຳສະເໜີເປັນເຂົາສອງອັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍຕົວດຽວ. ສັດຮ້າຍໄປບ່ອນໃດ ເຂົາສອງອັນນັ້ນກໍໄປບ່ອນນັ້ນດ້ວຍ, ແລະ ພວກມັນກໍກະທຳເຊັ່ນນັ້ນຢູ່ໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນດຽວກັນ. ເຂົາຂອງ Protestantism ມີລັກສະນະຄຳພະຍາກອນສອງຊັ້ນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Laodicea ແລະ Philadelphia. ເຂົາຂອງ Republicanism ກໍມີລັກສະນະຄຳພະຍາກອນສອງຊັ້ນເຊັ່ນດຽວກັນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພັກການເມືອງ Republican ແລະ Democratic. ສ່ວນທີສອງຂອງລັກສະນະສອງຊັ້ນຂອງແຕ່ລະເຂົາ ເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ ແລະ ເກີດຂຶ້ນສູງກວ່າ, ຕາມ Daniel ບົດທີ 8.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍຍົກຕາຂຶ້ນເບິ່ງ, ແລະເຫັນ, ແລະເບິ່ງເຖີດ, ມີແກະໂຕຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າແມ່ນ້ຳ, ຊຶ່ງມີເຂົາສອງເຂົາ; ແລະເຂົາທັງສອງນັ້ນສູງ; ແຕ່ເຂົາອັນໜຶ່ງສູງກວ່າອີກອັນໜຶ່ງ, ແລະເຂົາທີ່ສູງກວ່ານັ້ນໄດ້ງອກຂຶ້ນພາຍຫຼັງ. ດານີເອນ 8:3

The twofold characteristics of each horn is illustrated in the line of Christ by the Sadducees and Pharisees, which in the Republican horn equates to liberalism (pro-slavery, democracy, woke-ism and globalism), and conservatism (anti-slavery, a Constitutional republic, traditionalists, MAGA). The twofold characteristics of the Protestant horn equates to Philadelphia and Laodicea. There is not a perfect parallel between the two horns’ division into a twofold symbol, for neither progressive liberalism or conservative MAGA-ism comes out on the right side of the Sunday law issue, for the Pharisees and Sadducees came together at the cross; but at the soon coming Sunday law, which was typified by the cross, Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and the Philadelphian horn is then lifted up as an ensign. Still, the twofold nature of both horns is represented by the theological controversy between the Pharisees and Sadducees, and the messenger to the Gentiles (Paul), in the history of Christ, had formerly been a Pharisee of Pharisees.

ລັກສະນະສອງປະການຂອງແຕ່ລະເຂົາ ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນແນວສາຍຂອງພຣະຄຣິດໂດຍພວກຊາດູກາຍ ແລະ ຟາຣິຊາຍ, ຊຶ່ງໃນເຂົາຂອງພັກຣີພັບລິກັນນັ້ນ ສົມຄູ່ກັບເສລີນິຍົມ (ຝ່າຍສະໜັບສະໜູນທາດ, ປະຊາທິປະໄຕ, woke-ism ແລະ ໂລກາພິວັດ), ແລະ ອະນຸລັກນິຍົມ (ຕໍ່ຕ້ານລະບົບທາດ, ສາທາລະນະລັດຕາມລັດຖະທຳມະນູນ, ຝ່າຍຍຶດຖືປະເພນີ, MAGA). ລັກສະນະສອງປະການຂອງເຂົາໂປຣເຕສແຕນ ສົມຄູ່ກັບຟີລາເດນເຟຍ ແລະ ລາໂອດີເກຍ. ບໍ່ມີຄວາມຂະໜານກັນຢ່າງສົມບູນລະຫວ່າງການແບ່ງຂອງເຂົາທັງສອງອອກເປັນສັນຍາລັກສອງປະການ, ເພາະວ່າທັງເສລີນິຍົມແບບກ້າວໜ້າ ຫຼື MAGA-ism ແບບອະນຸລັກ ກໍບໍ່ໄດ້ອອກມາຢູ່ຝ່າຍທີ່ຖືກຕ້ອງໃນບັນຫາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເພາະພວກຟາຣິຊາຍ ແລະ ຊາດູກາຍໄດ້ມາຮ່ວມກັນທີ່ໄມ້ກາງແຂນ; ແຕ່ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍໄມ້ກາງແຂນ, ລາໂອດີເກຍຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຖຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ ເຂົາຟີລາເດນເຟຍຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ, ສະພາບສອງປະການຂອງເຂົາທັງສອງ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງທາງສາດສະໜາລະຫວ່າງພວກຟາຣິຊາຍ ແລະ ຊາດູກາຍ, ແລະ ຜູ້ສື່ຂ່າວສານເຖິງຄົນຕ່າງຊາດ (ໂປໂລ), ໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ, ໃນເມື່ອກ່ອນເຄີຍເປັນຟາຣິຊາຍໃນບັນດາຟາຣິຊາຍ.

The methodology of the latter rain, being line upon line, produces great light in verse forty when it is applied. Revelation chapters two through eighteen, are all in alignment with verse forty. Isaiah chapter twenty three’s testimony of the whore of Tyre aligns with the verse. Of course, there are several other passages that are to be laid over the top of verse forty, but perhaps the most significant line upon line application of verse forty is verse forty itself.

ວິທີການຂອງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງເປັນເສັ້ນເທິງເສັ້ນ, ເມື່ອຖືກນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ແລ້ວ ຍ່ອມກໍ່ໃຫ້ເກີດແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຂໍ້ສີ່ສິບ. ພຣະນິມິດ ບົດທີສອງເຖິງບົດທີສິບແປດ ລ້ວນສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ສີ່ສິບ. ຄຳພະຍານຂອງອິດສະຢາ ບົດທີຊາວສາມ ກ່ຽວກັບຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣ ກໍສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ແນ່ນອນວ່າ ຍັງມີຂໍ້ພຣະຄຳອື່ນໆອີກຫຼາຍຕອນທີ່ຈະຕ້ອງນຳມາວາງທັບລົງເທິງຂໍ້ສີ່ສິບ, ແຕ່ບາງທີການນຳຫຼັກ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ມາປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ກັບຂໍ້ສີ່ສິບທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ ກໍຄືຂໍ້ສີ່ສິບນັ້ນເອງ.

In verse forty the time of the end in 1798 and the time of the end in 1989, are both set forth. This directs a student of prophecy to lay the time of the end in 1798 over the top of the time of the end in 1989. When that is done, the history of verse forty produces two lines that each begin in 1798, and continue until the soon coming Sunday law of verse forty-one. The line that begins in 1798 identifies the internal message of God’s last day people, and the line that begins in 1989 identifies the external message of God’s last day people during the very same history. Verse forty therefore possesses within itself the symbolism represented by the same internal and external prophetic relationship of the seven churches and the seven seals in the book of Revelation. And this prophetic phenomenon is represented in one verse, made up of fifty-one words!

ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ ເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1798 ແລະ ເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1989 ຖືກສະແດງອອກທັງສອງ. ສິ່ງນີ້ນຳພານັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນໃຫ້ນຳເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1798 ໄປວາງທັບເທິງເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1989. ເມື່ອເຮັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດສອງເສັ້ນ ເຊິ່ງແຕ່ລະເສັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798 ແລະ ດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນບໍ່ຊ້າຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດ. ເສັ້ນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798 ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂ່າວສານພາຍໃນຂອງປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ເສັ້ນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1989 ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂ່າວສານພາຍນອກຂອງປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບຈຶ່ງມີຢູ່ພາຍໃນຕົວມັນເອງຊຶ່ງສັນຍາລັກທີ່ຖືກແທນໂດຍຄວາມສຳພັນເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນພາຍໃນແລະພາຍນອກອັນດຽວກັນຂອງເຈັດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ເຈັດດວງຕາປະທັບໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ແລະ ປະກົດການທາງຄຳພະຍາກອນນີ້ຖືກສະແດງຢູ່ໃນຂໍ້ດຽວ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍຄຳພຽງຫ້າສິບເອັດຄຳ!

The Millerites recognized the internal-external message of the seven churches and seven seals, but they also recognized that the seven trumpets also represented a third line of truth which was an element of the history represented by the seven churches and seven seals. The trumpets were, as Miller states, “the peculiar judgments” that were brought upon Rome. The Millerites understood the judgments of God represented by the seven trumpets were connected with the history of the seven churches and the parallel history of the seven seals.

ພວກ Millerites ໄດ້ຮັບຮູ້ສານພາຍໃນ-ພາຍນອກຂອງເຈັດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ເຈັດຕາປະທັບ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງໄດ້ຮັບຮູ້ອີກດ້ວຍວ່າ ເຈັດແກວ່ງແກ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງເສັ້ນແຫ່ງຄວາມຈິງສາຍທີສາມ ຊຶ່ງເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ເຈັດຕາປະທັບ. ດັ່ງທີ່ Miller ກ່າວໄວ້, ແກວ່ງແກເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນ “ການພິພາກສາອັນຈຳເພາະ” ທີ່ຖືກນຳມາເໜືອ Rome. ພວກ Millerites ເຂົ້າໃຈວ່າ ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດແກວ່ງແກ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບປະຫວັດສາດຂອງເຈັດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານຂອງເຈັດຕາປະທັບ.

Verse forty includes the history of September 11, 2001, and in verse forty the prophetic line of the seven trumpets is therefore, also aligned. The first angel arrived in 1798, in order to announce the opening of the judgment in 1844. That judgment breaks down into an investigative and executive judgment. The history of verse forty is the history of the investigative judgment and the history of verse forty-one onward until Michael stands up and the seven last plagues are poured out is the history of the executive judgment.

ຂໍ້ທີສີ່ສິບຄອບຄຸມປະຫວັດສາດຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບນັ້ນ ເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງແກທັງເຈັດກໍສອດຄ່ອງກັນດ້ວຍ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1798 ເພື່ອປະກາດການເປີດຂອງການພິພາກສາໃນປີ 1844. ການພິພາກສານັ້ນແບ່ງອອກເປັນການພິພາກສາແບບສືບສວນ ແລະການພິພາກສາແບບປະຕິບັດ. ປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບແມ່ນປະຫວັດສາດຂອງການພິພາກສາແບບສືບສວນ, ແລະປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດເປັນຕົ້ນໄປຈົນກວ່າມີຄາເອນຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະໄພພິບັດເຈັດຢ່າງສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງນັ້ນ ແມ່ນປະຫວັດສາດຂອງການພິພາກສາແບບປະຕິບັດ.

The executive judgment begins when the United States speaks as a dragon.

ການພິພາກສາໃນຂັ້ນດຳເນີນບັງຄັບເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.

> ““The lamblike horns and dragon voice of the symbol point to a striking contradiction between the professions and the practice of the nation thus represented. The ‘speaking’ of the nation is the action of its legislative and judicial authorities. By such action it will give the lie to those liberal and peaceful principles which it has put forth as the foundation of its policy. The prediction that it will speak ‘as a dragon’ and exercise ‘all the power of the first beast’ plainly foretells a development of the spirit of intolerance and persecution that was manifested by the nations represented by the dragon and the leopardlike beast. And the statement that the beast with two horns ‘causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast’ indicates that the authority of this nation is to be exercised in enforcing some observance which shall be an act of homage to the papacy.” The Great Controversy, 443.

> ““ເຂົາທັງສອງທີ່ຄ້າຍລູກແກະ ແລະ ສຽງຂອງມັງກອນໃນສັນຍະລັກນັ້ນ ຊີ້ໄປຫາຄວາມຂັດແຍ່ງອັນໂດດເດັ່ນລະຫວ່າງຄຳປະກາດອ້າງ ແລະ ການປະຕິບັດຂອງຊາດທີ່ຖືກແທນໂດຍສັນຍະລັກນີ້. ການ ‘ເວົ້າ’ ຂອງຊາດນັ້ນ ໝາຍເຖິງການກະທຳຂອງອຳນາດນິຕິບັນຍັດ ແລະ ຕຸລາການຂອງມັນ. ໂດຍການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ມັນຈະພິສູດວ່າຫຼັກການເສລີນິຍົມ ແລະ ສັນຕິທີ່ມັນໄດ້ຍົກຂຶ້ນເປັນຮາກຖານຂອງນະໂຍບາຍຂອງຕົນນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນຄຳອ້າງທີ່ບໍ່ຈິງ. ຄຳພະຍາກອນທີ່ວ່າມັນຈະເວົ້າ ‘ເຫມືອນມັງກອນ’ ແລະ ຈະໃຊ້ ‘ອຳນາດທັງໝົດຂອງສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດ’ ນັ້ນ ບອກໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນເຖິງການພັດທະນາຂອງຈິດໃຈແຫ່ງຄວາມບໍ່ອົດທົນ ແລະ ການຂົ່ມເຫັງ ຊຶ່ງໄດ້ສະແດງອອກໂດຍບັນດາປະຊາຊາດທີ່ຖືກແທນໂດຍມັງກອນ ແລະ ສັດຮ້າຍທີ່ຄ້າຍເສືອດາວ. ແລະ ຂໍ້ຄວາມທີ່ວ່າສັດຮ້າຍທີ່ມີສອງເຂົາ ‘ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນນະມັດສະການສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດ’ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ອຳນາດຂອງຊາດນີ້ຈະຖືກນຳໃຊ້ໃນການບັງຄັບໃຫ້ຖືປະຕິບັດບາງຢ່າງ ຊຶ່ງຈະເປັນການສະແດງຄວາມເຄົາລົບຍົກຍ້ອງຕໍ່ສັນຕະປາປາ.” The Great Controversy, 443.

When the United States “speaks,” and enforces the soon coming Sunday law, the “second voice” of Revelation chapter eighteen, “speaks,” by calling men and women out of Babylon.

ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາ “ເວົ້າ,” ແລະບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆ ນີ້, “ສຽງທີສອງ” ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ກໍ “ເວົ້າ” ເຊັ່ນກັນ, ໂດຍການເອີ້ນຊາຍແລະຍິງທັງຫຼາຍໃຫ້ອອກມາຈາກບາບິໂລນ.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. Revelation 18:4–6.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງອື່ນໜຶ່ງຈາກສະຫວັນກ່າວວ່າ, ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ ແລະເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະວ່າບາບຂອງນາງໄດ້ທົບທວງເຖິງສະຫວັນແລ້ວ ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມອະທຳຂອງນາງ. ຈົ່ງຕອບແທນນາງຕາມທີ່ນາງໄດ້ຕອບແທນພວກເຈົ້າ ແລະຈົ່ງທົບເທົ່າສອງເທົ່າແກ່ນາງຕາມການກະທຳຂອງນາງ; ໃນຈອກທີ່ນາງໄດ້ເຕີມນັ້ນ ຈົ່ງເຕີມໃຫ້ນາງເປັນສອງເທົ່າ. ພຣະນິມິດ 18:4–6.

In verse forty-one, when the United States speaks, those who are still in the threefold environment of modern Babylon are called out when the “second voice” of Revelation chapter eighteen speaks. Those that are then called out are represented in verse forty-one as “Edom, Moab and the chief of the children of Ammon.” In the verse, those represented in the threefold symbol of modern Babylon, escape the hand of the king of the north (the papacy). The Hebrew word “escape,” means to escape by slipperiness, and its inherent meaning is that the escape is accomplished from something that had previous to the escape held those that escape in captivity.

ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດ, ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າ, ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນສະພາບແວດລ້ອມສາມປະການຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ຈະຖືກເອີ້ນອອກມາ ເມື່ອ “ສຽງທີສອງ” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ ເວົ້າ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນອອກມາໃນເວລານັ້ນ ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດ ຖືກແທນດ້ວຍ “ເອໂດມ, ໂມອາບ ແລະຫົວໜ້າຂອງບັນດາລູກຫຼານແຫ່ງອຳໂມນ.” ໃນຂໍ້ນັ້ນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກແທນໂດຍສັນຍາລັກສາມປະການຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ໄດ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກມືຂອງກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອ (ລະບົບສັນຕະປາປາ). ຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ຫຼຸດພົ້ນ” ໝາຍເຖິງການຫຼຸດພົ້ນໂດຍຄວາມລື່ນໄຫຼ, ແລະຄວາມໝາຍອັນແຝງຢູ່ໃນນັ້ນກໍຄືວ່າ ການຫຼຸດພົ້ນນັ້ນໄດ້ສຳເລັດອອກຈາກສິ່ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງກ່ອນການຫຼຸດພົ້ນໄດ້ກັກຂັງບັນດາຜູ້ທີ່ຫຼຸດພົ້ນນັ້ນໄວ້ໃນຄວາມເປັນເຊີຍ.

> He shall enter also into the glorious land, and many [countries] shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:41, 42.

> ລາວຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດນັ້ນດ້ວຍ, ແລະຫຼາຍປະເທດຈະຖືກລົ້ມລ້າງ; ແຕ່ຕໍ່ໄປນີ້ຈະພົ້ນອອກຈາກມືຂອງລາວ, ຄື ເອໂດມ, ໂມອາບ, ແລະບັນດາຫົວໜ້າແຫ່ງລູກຫຼານອຳໂມນ. ລາວຈະຍື່ນມືຂອງລາວອອກໄປເໜືອບັນດາປະເທດດ້ວຍ; ແລະແຜ່ນດິນອີຢິບຈະບໍ່ພົ້ນ. ດານີເອນ 11:41, 42.

In verse forty-two the papacy (the king of the north), conquers its third geographical obstacle when it takes Egypt, which is a symbol of the United Nations, as typified by Herod’s birthday, when he succumbs to the deceptive dance of Salome (the United States), the daughter of Herodias (the papacy). This identifies when the United Nations (the “ten kings” of Revelation seventeen), agree to give their kingdom to the beast for one hour. The one hour is the hour of Revelation eleven’s “great earthquake”, and the “hour” when the whore of Babylon is judged. In verse forty-two, Egypt (the United Nations), “shall not escape.”

ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ອຳນາດສັນຕະປາປາ (ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ) ໄດ້ພິຊິດອຸປະສັກທາງພູມສາດປະການທີສາມຂອງມັນ ເມື່ອມັນຍຶດເອົາອີຢິບ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງເປັນແບບໄວ້ໂດຍວັນເກີດຂອງເຮໂຣດ ເມື່ອເຂົາຍອມຈຳນົນຕໍ່ການຟ້ອນລຳອັນຫຼອກລວງຂອງຊາໂລເມ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ) ຜູ້ເປັນບຸດສາວຂອງເຮໂຣດີອາດ (ອຳນາດສັນຕະປາປາ). ນີ້ບົ່ງຊີ້ເຖິງເວລາທີ່ສະຫະປະຊາຊາດ (“ກະສັດສິບອົງ” ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ) ຕົກລົງມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ຊົ່ວໂມງໜຶ່ງນັ້ນຄືຊົ່ວໂມງແຫ່ງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ ແລະເປັນ “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນຖືກພິພາກສາ. ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ອີຢິບ (ສະຫະປະຊາຊາດ) “ຈະບໍ່ພົ້ນໄປໄດ້.”

The Hebrew word translated as “escape” in verse forty-two is different than the Hebrew word in verse forty-one. In verse forty-two the word “escape” means “finding no deliverance”, but verse forty-one is identifying when those previous to the soon coming Sunday law have been holding hands with the papacy, then escape as if by slipperiness. Prior to the hour of the Sunday law crisis those in the communion of modern Babylon have been accepting the satanic idea that Sunday is God’s day of worship. When the mark of the beast is enforced, a person can either accept it for whatever reason, or actually believe it to be so. To believe it is to receive the mark in the forehead, and to simply accept it, is to receive the mark in your hand.

ຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “ຫຼົບໜີ” ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ແຕກຕ່າງຈາກຄໍາພາສາເຮັບເຣີໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ. ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບສອງ ຄໍາວ່າ “ຫຼົບໜີ” ໝາຍເຖິງ “ບໍ່ພົບການປົດປ່ອຍໃດໆ”, ແຕ່ຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງເວລາທີ່ຜູ້ທັງຫຼາຍກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ໄດ້ຈັບມືກັບອໍານາດສັນຕະປາປາແລ້ວ ຈຶ່ງຫຼົບໜີອອກໄປດັ່ງຄົນທີ່ຫຼຸດລື່ນ. ກ່ອນເຖິງຊົ່ວໂມງແຫ່ງວິກິດການຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຜູ້ຢູ່ໃນສາມັກຄີທໍາຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ໄດ້ຍອມຮັບແນວຄິດແບບຊາຕານວ່າ ວັນອາທິດແມ່ນວັນນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍຖືກບັງຄັບໃຊ້ ບຸກຄົນໜຶ່ງຈະເລືອກໄດ້ສອງຢ່າງ: ຈະຍອມຮັບມັນດ້ວຍເຫດຜົນໃດກໍຕາມ ຫຼື ເຊື່ອຢ່າງແທ້ຈິງວ່າມັນເປັນດັ່ງນັ້ນ. ການເຊື່ອວ່າມັນເປັນດັ່ງນັ້ນ ຄືການຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ໃນໜ້າຜາກ, ແລະການພຽງແຕ່ຍອມຮັບມັນ ຄືການຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານ.

Those who escape the hand of the papacy at the Sunday law, reject the satanic idea that God’s day of worship is the day of the sun at the very time when the United States and the United Nations are joining hands with the whore of Rome, the papal power, the king of the north.

ບັນດາຜູ້ທີ່ຫລຸດພົ້ນຈາກມືຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຈະປະຕິເສດແນວຄວາມຄິດແຫ່ງຊາຕານທີ່ວ່າ ວັນນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນວັນຂອງດວງອາທິດ ໃນຂະນະດຽວກັນນັ້ນທີ່ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ສະຫະປະຊາຊາດ ກຳລັງຈັບມືກັບຍິງໂສເພນີແຫ່ງໂຣມ, ອຳນາດສັນຕະປາປາ, ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ.

> “The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.

> “ພວກໂປຣເທສແຕນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາຈະເປັນຝ່າຍທຳອິດໃນການຍື່ນມືຂ້າມຫ້ວງເຫວເພື່ອໄປຈັບມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ; ພວກເຂົາຈະເອື້ອມຂ້າມເຫວເລິກໄປເພື່ອປະສານມືກັບອຳນາດໂຣມັນ; ແລະພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງການຮ່ວມພັນສາມປະການນີ້ ປະເທດນີ້ຈະດຳເນີນຕາມຮອຍຂອງໂຣມ ໃນການຢຽບຢໍ່າສິດແຫ່ງມະໂນທຳ.” The Great Controversy, 588.

It is important to take the time to set forth the structure of the last six verses of Daniel eleven as we proceed in our considerations of verse forty. The king of the north, which is Modern Rome conquers three geographical obstacles in order to be established on the throne of the earth. Pagan Rome conquered three geographical obstacles, as did papal Rome, so Modern Rome conquers the king of the south (the former Soviet Union) in verse forty, and then conquers the glorious land (the United States) in verse forty-one, and then Egypt (the United Nations) in verses forty-two and forty-three.

ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະໃຊ້ເວລາເພື່ອຈັດວາງໂຄງສ້າງຂອງຫົກຂໍ້ພຣະຄຳພີສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດ 11 ໃຫ້ປາກົດຊັດ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາດຳເນີນການພິຈາລະນາຂໍ້ທີ່ 40. ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ຊຶ່ງແມ່ນໂຣມສະໄໝໃໝ່ ໄດ້ພິຊິດອຸປະສັກທາງພູມສາດສາມປະການ ເພື່ອຈະໄດ້ສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງບັນລັງຂອງໂລກ. ໂຣມນອກຮີດໄດ້ພິຊິດອຸປະສັກທາງພູມສາດສາມປະການ ເຊັ່ນດຽວກັບໂຣມພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ; ດັ່ງນັ້ນ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ຈຶ່ງພິຊິດກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ (ອະດີດສະຫະພາບໂຊວຽດ) ໃນຂໍ້ທີ່ 40, ແລ້ວຈຶ່ງພິຊິດແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ) ໃນຂໍ້ທີ່ 41, ແລະຈາກນັ້ນພິຊິດອີຢິບ (ສະຫະປະຊາຊາດ) ໃນຂໍ້ທີ່ 42 ແລະ 43.

But as the previous quote of Sister White identifies, the United States joins hands with the papacy and the United Nations at the same time. The threefold union of the dragon, the beast and false prophet is accomplished at the soon-coming Sunday law, though Daniel chapter eleven verses forty-one through forty-three identify the simultaneous conquering sequentially. The sequence that is illustrated is representing the flow of events, but they are all accomplished at the soon-coming Sunday law.

ແຕ່ດັ່ງທີ່ຂໍ້ຄັດກ່ອນໜ້ານີ້ຂອງ Sister White ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນ, ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ຈັບມືກັບຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາແລະສະຫະປະຊາຊາດໃນເວລາດຽວກັນ. ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງສາມຝ່າຍຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ ໄດ້ສໍາເລັດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້ານີ້, ເຖິງແມ່ນວ່າ Daniel chapter eleven verses forty-one through forty-three ໄດ້ລະບຸການພິຊິດທີ່ເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັນນັ້ນເປັນລໍາດັບ. ລໍາດັບທີ່ຖືກສະແດງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງກະແສການໄຫຼຂອງເຫດການ, ແຕ່ທັງໝົດນັ້ນໄດ້ສໍາເລັດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້ານີ້.

At that point the “second voice” of Revelation eighteen “speaks,” right where the United States “speaks.” God speaks where and when Satan speaks. In verse forty-four, tidings out of the east and the north trouble the king of the north and the final papal bloodbath is initiated. Verse forty-four, as like unto verses forty-two and forty-three, begins in verse forty-one, when the mighty angel of Revelation eighteen, begins His call for His other flock to come out of Babylon.

ໃນຈຸດນັ້ນ “ສຽງທີສອງ” ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 18 ໄດ້ “ເວົ້າ” ຢູ່ບ່ອນດຽວກັນກັບທີ່ສະຫະລັດອາເມລິກາ “ເວົ້າ.” ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວຢູ່ບ່ອນ ແລະ ໃນເວລາທີ່ຊາຕານເວົ້າ. ໃນຂໍ້ 44, ຂ່າວສານຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດເໜືອເຮັດໃຫ້ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອວຸ່ນວາຍ ແລະ ການນອງເລືອດຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງສັນຕະປາປາກໍຖືກເລີ່ມຕົ້ນ. ຂໍ້ 44, ເຊັ່ນດຽວກັບຂໍ້ 42 ແລະ 43, ເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ 41, ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 18 ເລີ່ມຕົ້ນການເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະອົງໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ.

The message He presents is the message which identifies Islam of the third woe as His instrument of judgment, and the punishment of the whore of Babylon. Islam is represented as the “tidings of the east”, and the papacy (the counterfeit king of the north) is the “tidings of the north”. Daniel eleven verse forty identifies the investigative judgment, and verse forty-one through forty-five identifies the executive judgment.

ຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງຊົງນຳສະເໜີ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງ, ແລະເປັນການລົງໂທດຍິງໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນ. ອິດສະລາມຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ຂ່າວຈາກທິດຕາເວັນອອກ”, ແລະສັນຕະປາປາໂລມັນ (ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປອມ) ແມ່ນ “ຂ່າວຈາກທິດເໜືອ”. ດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 40 ຊີ້ບອກເຖິງການພິພາກສາສືບສວນ, ແລະຂໍ້ 41 ຫາ 45 ຊີ້ບອກເຖິງການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດ.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel eleven in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ພິຈາລະນາຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີ່ສິບເອັດໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> “ໃນໂອກາດໜຶ່ງ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນນະຄອນນິວຢອກ ໃນຍາມກາງຄືນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເບິ່ງອາຄານທີ່ກໍ່ສ້າງສູງຂຶ້ນເປັນຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ ມຸ່ງຂຶ້ນໄປສູ່ຟ້າສະຫວັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນວ່າກັນໄຟໄດ້, ແລະພວກມັນຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອເຊີດຊູເຈົ້າຂອງແລະຜູ້ກໍ່ສ້າງຂອງພວກເຂົາ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ສູງຂຶ້ນໄປອີກ ແລະສູງຂຶ້ນໄປອີກ, ແລະໃນພວກມັນໄດ້ໃຊ້ວັດສະດຸທີ່ມີລາຄາແພງທີ່ສຸດ. ຜູ້ທີ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂອງ ບໍ່ໄດ້ຖາມຕົນເອງວ່າ: ‘ພວກເຮົາຈະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ດີທີ່ສຸດໄດ້ຢ່າງໃດ?’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາ.”

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄິດວ່າ: ‘ໂອ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ກໍາລັງນໍາຊັບສິນຂອງຕົນໄປລົງທຶນດັ່ງນີ້ ສາມາດເຫັນແນວທາງຂອງຕົນດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນໄດ້! ພວກເຂົາກໍາລັງສະສົມອາຄານອັນວິຈິດຕະການ, ແຕ່ແຜນການແລະການຄິດປຸງແຕ່ງຂອງພວກເຂົາ ຊ່າງໂງ່ຈ້າພຽງໃດໃນສາຍພຣະເນດຂອງອົງຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງຈັກກະວານ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງສຸດກໍາລັງແຫ່ງຈິດໃຈແລະສະຕິປັນຍາວ່າ ພວກເຂົາຈະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ. ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍຈຸດມຸ່ງໝາຍນີ້ໄປ, ຊຶ່ງເປັນໜ້າທີ່ປະການທໍາອິດຂອງມະນຸດ.’

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> ເມື່ອອາຄານສູງສົ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນ, ບັນດາເຈົ້າຂອງກໍໄດ້ຊື່ນຊົມຍິນດີດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທະເຍີທະຍານ ທີ່ພວກເຂົາມີເງິນທີ່ຈະໃຊ້ເພື່ອສະໜອງຄວາມໃຄ່ຕົນເອງ ແລະກະຕຸ້ນຄວາມອິດສາຂອງເພື່ອນບ້ານ. ເງິນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ພວກເຂົາໄດ້ນຳໄປລົງທຶນເຊັ່ນນັ້ນ ໄດ້ມາໂດຍການຂູດຮີດ, ໂດຍການບີບຄັ້ນຄົນຍາກຈົນຢ່າງໜັກ. ພວກເຂົາລືມໄປວ່າໃນສະຫວັນນັ້ນ ບັນຊີຂອງທຸກການທຳທຸລະກຳຖືກເກັບໄວ້; ທຸກຂໍ້ຕົກລົງທີ່ບໍ່ຍຸດຕິທຳ, ທຸກການກະທຳອັນສໍ້ໂກງ, ລ້ວນຖືກບັນທຶກໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ເວລາກຳລັງຈະມາ ເມື່ອໃນການສໍ້ໂກງແລະຄວາມອວດດີຈອງຫອງຂອງຕົນ ມະນຸດຈະໄປເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງຍອມໃຫ້ພວກເຂົາຂ້າມຜ່ານໄປ, ແລະພວກເຂົາຈະໄດ້ຮຽນຮູ້ວ່າ ຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຢໂຮວານັ້ນມີຂີດຈຳກັດ.

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> “ພາບທີ່ຕໍ່ມາໄດ້ຜ່ານຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ຄືການແຈ້ງເຕືອນໄພໄຟໄໝ້. ຜູ້ຄົນໄດ້ເບິ່ງອາຄານສູງສະຫງ່າ ແລະທີ່ເຂົ້າໃຈກັນວ່າປ້ອງກັນໄຟໄດ້ ແລະເວົ້າວ່າ: ‘ພວກມັນປອດໄພຢ່າງແທ້ຈິງ.’ ແຕ່ອາຄານເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກໄຟເຜົາຜານໄປ ດັ່ງກັບວ່າເຮັດດ້ວຍຢາງສະນິດ. ລົດດັບເພີງບໍ່ສາມາດເຮັດອັນໃດໄດ້ເພື່ອຢັບຢັ້ງການທຳລາຍ. ນັກດັບເພີງບໍ່ສາມາດໃຊ້ງານລົດດັບເພີງໄດ້.”

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງສອນວ່າ ເມື່ອເວລາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມາເຖິງ ຖ້າບໍ່ມີການປ່ຽນແປງໃດໆເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງມະນຸດຜູ້ຈອງຫອງແລະທະເຍີທະຍານ ມະນຸດຈະພົບວ່າ ພຣະຫັດທີ່ເຄີຍຊົງລິດເຂັ້ມແຂງໃນການຊ່ວຍໃຫ້ລອດນັ້ນ ຈະຊົງລິດເຂັ້ມແຂງໃນການທຳລາຍດ້ວຍ. ບໍ່ມີອຳນາດໃດໆໃນແຜ່ນດິນໂລກຈະຢັບຢັ້ງພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ບໍ່ມີວັດຖຸໃດໆທີ່ຈະນຳໄປໃຊ້ໃນການກໍ່ສ້າງອາຄານເພື່ອຮັກສາມັນໃຫ້ພົ້ນຈາກການທຳລາຍ ເມື່ອເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າກຳນົດໄວ້ມາເຖິງ ເພື່ອຊົງສົ່ງການຕອບແທນແກ່ມະນຸດ ສຳລັບການບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະສຳລັບຄວາມທະເຍີທະຍານເຫັນແກ່ຕົວຂອງພວກເຂົາ.”

> “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

> “ມີບໍ່ຫຼາຍຄົນ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດານັກການສຶກສາແລະລັດບຸລຸດ ທີ່ເຂົ້າໃຈເຖິງສາເຫດທີ່ເປັນຮາກຖານຂອງສະພາບປັດຈຸບັນຂອງສັງຄົມ. ບັນດາຜູ້ທີ່ກຳອຳນາດແຫ່ງການປົກຄອງຢູ່ ບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາແຫ່ງຄວາມເສື່ອມຊາມທາງສິນທຳ, ຄວາມທຸກຍາກ, ຄວາມອະນາຖາ, ແລະອາຊະຍາກຳທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ. ພວກເຂົາກຳລັງດິ້ນລົນຢ່າງໄຮ້ຜົນ ເພື່ອຈະຈັດໃຫ້ການດຳເນີນທາງທຸລະກິດຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນຖານທີ່ໝັ້ນຄົງກວ່າເກົ່າ. ຖ້າມະນຸດຈະເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ຄຳສອນແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ພວກເຂົາກໍຈະພົບຄຳຕອບສຳລັບບັນຫາທັງຫຼາຍທີ່ທຳໃຫ້ພວກເຂົາສັບສົນ.”

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

> ພຣະຄຳພີໄດ້ພັນລະນາເຖິງສະພາບຂອງໂລກໃນຊ່ວງກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ກ່ຽວກັບມະນຸດທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ກຳລັງສັ່ງສົມຄວາມຮັ່ງມີອັນຫຼວງຫຼາຍໄວ້ດ້ວຍການປຸ້ນຊິງແລະການຂູດຮີດນັ້ນ ມີຄຳຂຽນໄວ້ວ່າ: “ພວກທ່ານໄດ້ສະສົມຊັບສົມບັດໄວ້ສຳລັບວັນສຸດທ້າຍ. ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ຄ່າຈ້າງຂອງກຳມະກອນຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່ຽວເກັບນາຂອງພວກທ່ານ ຊຶ່ງພວກທ່ານໄດ້ຫັກໄວ້ດ້ວຍການສໍ້ໂກງ ກຳລັງຮ້ອງຮຽກ; ແລະສຽງຮ້ອງຂອງບັນດາຜູ້ກ່ຽວເກັບນັ້ນໄດ້ເຂົ້າໄປເຖິງພຣະກັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂຍທາ. ພວກທ່ານໄດ້ດຳລົງຊີວິດຢ່າງສະບາຍສຸກຢູ່ໃນໂລກ ແລະເສພສຸກຢ່າງຟຸ້ມເຟືອຍ; ພວກທ່ານໄດ້ບຳລຸງຈິດໃຈຂອງຕົນ ດັ່ງໃນວັນແຫ່ງການຂ້າສັດ. ພວກທ່ານໄດ້ກ່າວໂທດແລະຂ້າຄົນຊອບທຳ; ແລະເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຕໍ່ຕ້ານພວກທ່ານ.” ຢາໂກໂບ 5:3–6.

> “But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

> “ແຕ່ຜູ້ໃດແດ່ທີ່ອ່ານຄຳເຕືອນທີ່ຖືກປະກາດໂດຍໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຍຸກສະໄໝທີ່ກຳລັງສຳເລັດຢ່າງວ່ອງໄວ? ສິ່ງໃດແດ່ທີ່ປະທັບໃຈເກີດຂຶ້ນແກ່ຄົນຝັກໃຝ່ໂລກ? ການປ່ຽນແປງອັນໃດທີ່ເຫັນໄດ້ໃນທ່າທີຂອງພວກເຂົາ? ບໍ່ໄດ້ຫຼາຍໄປກວ່າທີ່ໄດ້ເຫັນໃນທ່າທີຂອງບັນດາຊາວໂລກໃນສະໄໝໂນອາ. ໝົກມຸ່ນຢູ່ໃນທຸລະກິດຂອງໂລກແລະຄວາມສຳລານ, ຜູ້ຄົນກ່ອນນ້ຳຖ້ວມ “ບໍ່ຮູ້ຈົນກະທັ່ງນ້ຳຖ້ວມມາ ແລະກວາດເອົາພວກເຂົາໄປໝົດ.” ມັດທາຍ 24:39. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນທີ່ສົ່ງມາຈາກສະຫວັນ, ແຕ່ພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງ. ແລະໃນມື້ນີ້ ໂລກຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈຕໍ່ພຣະສຸລະສຽງເຕືອນຂອງພຣະເຈົ້າເລີຍ ກຳລັງເລັ່ງຮີບມຸ່ງໜ້າໄປສູ່ຄວາມພິນາດນິລັນດອນ.”

> “The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.”

> “ໂລກກຳລັງຖືກປຸກເຮົ້າດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງສົງຄາມ. ຄຳພະຍາກອນໃນດານີເອນບົດທີ 11 ເກືອບຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ອີກບໍ່ຊ້າ ເຫດການແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍຈະເກີດຂຶ້ນ.”

> Testimonies to the Church, volume NINE, page ELEVEN.

> ຄໍາພະຍານຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກ, ເຫຼັ້ມ 9, ໜ້າ 11.

Back to Articles