Article

# ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ - ເລກທີ ສິບສີ່

ຕາປະທັບທີເຈັດ

Author

Jeff Pippenger

Published

November 11, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ສົງຄາມແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງພວກທູດສະຫວັນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນກັບລູຊິເຟີໃນສະຫວັນຊັ້ນທີສາມ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສອງ ເປັນແບບຢ່າງຂອງສົງຄາມແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດແລະພວກທູດສະຫວັນ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງໃນສະຫວັນຊັ້ນທີໜຶ່ງ. ເມື່ອຊາຕານແລະພວກທູດຂອງມັນຖືກຂັບອອກຈາກສະຫວັນຊັ້ນທີສາມ ຊາຕານໄດ້ເປີດແນວຮົບໃໝ່ໃນສວນເອເດນ. ດັ່ງເຊັ່ນໃນສົງຄາມໃນສະຫວັນຊັ້ນທີສາມກັບລູຊິເຟີ ພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ຊົງສະຖາປະນາໄລຍະເວລາແຫ່ງການທົດລອງສຳລັບມະນຸດຊາດເຊັ່ນກັນ. ສົງຄາມໃນສະຫວັນຊັ້ນທີໜຶ່ງ ຊຶ່ງເລີ່ມຂຶ້ນຢ່າງແທ້ຈິງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາການທົດລອງສຳລັບມະນຸດຊາດ.

ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 12 ແລະ 13 ມີການນໍາສະເໜີເຖິງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ, ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ຕາມປົກກະຕິແລ້ວ ອໍານາດທັງສາມນັ້ນໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ ເປັນຕົວແທນໂດຍຫຼັກໆຂອງປະຫວັດສາດໃນອະດີດຂອງອໍານາດທັງສາມນັ້ນ, ແຕ່ໂຢຮັນໄດ້ຮັບຄໍາບອກໃຫ້ຂຽນເຖິງ “ສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ,” ແລະ ພຣະທຳພຣະນິມິດທັງເຫຼັ້ມກໍກ່າວເຖິງ “ວັນສຸດທ້າຍ,” ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງນໍາໃຊ້ຫຼັກການຕາມພຣະຄໍາພີທີ່ວ່າ ຈຸດຈົບຖືກສະແດງໂດຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະ ນໍາສັນຍະລັກໃນພຣະນິມິດມາປະຍຸກຕ໌ເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບປະຈຸບັນ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງຂອງອະດີດ.

ຊາຕານໄດ້ຖືກຊີ້ບອກວ່າ ທັງໃນສົງຄາມທີ່ມັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນສະຫວັນຊັ້ນທີສາມ ແລະໃນການຮົບຄັ້ງທຳອິດທີ່ມັນໄດ້ນຳມາສູ່ມະນຸດໃນສວນເອເດນນັ້ນ ມັນໄດ້ໃຊ້ “ການສະກົດຈິດ” ເພື່ອຖ່າຍທອດການສື່ສານອັນເສື່ອມຊົ່ວຂອງມັນ ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸການສົງຄາມຂອງມັນ.

> ຊາຕານໄດ້ລໍ້ລວງອາດາມຄົນທໍາອິດໃນເອເດນ, ແລະອາດາມໄດ້ໂຕ້ແຍ້ງກັບສັດຕູ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປີດໂອກາດໃຫ້ມັນໄດ້ປຽບ. ຊາຕານໄດ້ໃຊ້ອໍານາດແຫ່ງການສະກົດຈິດຂອງມັນເໜືອອາດາມແລະເອວາ, ແລະອໍານາດນີ້ມັນໄດ້ພະຍາຍາມນໍາໃຊ້ເໜືອພຣະຄຣິດ. ແຕ່ຫຼັງຈາກໄດ້ຍົກຄໍາແຫ່ງພຣະຄໍາພີຂຶ້ນກ່າວແລ້ວ, ຊາຕານກໍຮູ້ວ່າມັນບໍ່ມີໂອກາດໃດໆທີ່ຈະຊະນະໄດ້.

> “ຜູ້ຊາຍແລະຜູ້ຍິງບໍ່ຄວນສຶກສາວິຊາວ່າດ້ວຍວິທີທີ່ຈະຄອບງຳຈິດໃຈຂອງຜູ້ທີ່ຄົບຫາສົມາຄົມກັບຕົນ. ນີ້ແມ່ນວິຊາທີ່ຊາຕານສອນ. ພວກເຮົາຕ້ອງຕໍ່ຕ້ານທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ມີລັກສະນະເຊັ່ນນັ້ນ. ພວກເຮົາບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປຍຸ່ງກ່ຽວກັບການສະກົດຈິດແລະການສະກົດສະຕິ—ວິຊາຂອງຜູ້ນັ້ນຜູ້ທີ່ໄດ້ສູນເສຍສະຖານະເດີມຂອງຕົນ ແລະຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກລານສະຫວັນ.” Mind, Character and Personality, 713.

“ວິທະຍາສາດທີ່ຊາຕານສອນ” ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນໂດຍບັນດາພໍ່ຄ້າໂລກາພິວັດ, ແລະຖືກດຳເນີນການຜ່ານ “ທາງຫຼວງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ” ໃນ “ຍຸກສຸດທ້າຍ.” ຊາຕານເປັນບິດາແຫ່ງຄວາມຕົວະ, ແລະບັນດາຍັກໃຫຍ່ດ້ານສື່ມວນຊົນ ບໍ່ພຽງແຕ່ສົ່ງເສີມຄວາມເທັດເທືອນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງກັ່ນກອງຄວາມຈິງອອກ, ຕິດຕາມຜູ້ທີ່ພວກເຂົາຖືວ່າເປັນພວກນອກຮີດ, ແລະນຳໃຊ້ຮູບແບບການສະກົດຈິດທີ່ຊັບຊ້ອນທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຄີຍມີການປະຕິບັດມາໃນປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້. ສົງຄາມທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນສະຫວັນຊັ້ນທີສາມ ເນັ້ນຢ້ຳຄຸນລັກສະນະນີ້ຂອງການສົງຄາມຂອງຊາຕານ, ເພື່ອວ່າບັນດາຜູ້ສັດຊື່ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ໃນເວລາທີ່ສົງຄາມແຫ່ງສະຫວັນຊັ້ນທຳອິດເລີ່ມດຳເນີນໄປ ຈະໄດ້ຮັບການເຕືອນລ່ວງໜ້າໂດຍຄວາມຮູ້ລ່ວງໜ້າ. ເມື່ອພວກເຮົາເຂົ້າໃຈວ່າສູນຄວບຄຸມຂອງເວັບໄຊທົ່ວໂລກ, ແລະ “ທາງຫຼວງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ” ນັ້ນ ຖືກບໍລິຫານແລະຄວບຄຸມຢູ່ໃນສະຫະລັດ, ພວກເຮົາກໍຈະເຫັນພາບວ່າ ການທີ່ສະຫະລັດເອີ້ນໄຟໃຫ້ລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລະຫລອກລວງຄົນທັງໂລກນັ້ນ ໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ. “ໄຟ” ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານ.

ສັນຍະລັກໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສາມ, ແລະ ຂໍ້ສິບສາມ ຖືກນຳມາຈາກການສູ້ຮົບເທິງພູກາເມນ ບ່ອນທີ່ຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນຂອງບັນດາປ່າສັກສິດ ບໍ່ສາມາດເອີ້ນໄຟລົງມາຈາກສະຫວັນເພື່ອຢືນຢັນວ່າ ພະບາອານ ແລະ ພະອາຊະຕາໂຣດ ເປັນພະແທ້. ພະບາອານ ໃນຖານະເປັນເທວະດາເພດຊາຍ ແລະ ພະອາຊະຕາໂຣດ ເປັນເທວະດາເພດຍິງ ເປັນຕົວແທນຂອງຮູບສັດຮ້າຍ ຄືການປະສົມປະສານອັນບໍ່ບໍລິສຸດລະຫວ່າງຄຣິດຈັກ ແລະ ລັດ. ພວກເຂົາເປັນຜູ້ພະຍາກອນຂອງນາງເຢເຊເບນ ຜູ້ຊຶ່ງຢູ່ໃນຄວາມສຳພັນອັນບໍ່ບໍລິສຸດກັບອາຮາບ. ພະຍານແຫ່ງການພະຍາກອນສອງປະການນັ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍໃນເລື່ອງຂອງພູກາເມນ ໄດ້ຊີ້ບອກບົດບາດຂອງສະຫະລັດ ໃນການສ້າງຮູບຂອງລະບົບສັນຕະປາປາຂຶ້ນໃນສະຫະລັດກ່ອນ ແລະ ຕໍ່ຈາກນັ້ນໃນໂລກ. “ໄຟ” ຢູ່ກາເມນ ແມ່ນຈະເປັນຫຼັກຖານວ່າ ແທ້ຈິງແລ້ວພະອົງໃດເປັນພະແທ້. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງການເປີດເຜີຍຈາກສະຫວັນ ທີ່ຊີ້ບອກພະແທ້, ແລະ ບັນຫາດຽວກັນນີ້ກໍມີຢູ່ ເມື່ອສະຫະລັດເອີ້ນໄຟລົງມາຈາກສະຫວັນ.

ໃນພຣະທຳອິຊາຢາ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງປະກາດຈຸດຈົບຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ ໄດ້ຊົງກ່າວເຖິງສະພາບການແຫ່ງພູຄາເມນໃນອະດີດນັ້ນໂດຍກົງ, ແລະຍັງກ່າວເຖິງສະພາບການຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນເມື່ອສະຫະລັດອາເມລິກາເອີ້ນໄຟລົງມາຈາກສະຫວັນ.

> “ຈົ່ງສະເໜີຄະດີຂອງພວກເຈົ້າອອກມາ” ພຣະເຢໂຫວາຕັດດັ່ງນີ້; “ຈົ່ງນຳເຫດຜົນອັນໜັກແໜ້ນຂອງພວກເຈົ້າອອກມາ” ກະສັດແຫ່ງຢາໂຄບຕັດດັ່ງນີ້. ໃຫ້ພວກເຂົານຳມັນອອກມາ ແລະສະແດງໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນວ່າ ສິ່ງໃດຈະເກີດຂຶ້ນ; ໃຫ້ພວກເຂົາສະແດງເຖິງສິ່ງກ່ອນໆວ່າມັນເປັນຢ່າງໃດ, ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄຕ່ຕອງມັນ ແລະຮູ້ຈຸດຈົບສຸດທ້າຍຂອງມັນ; ຫຼືຈົ່ງປະກາດແກ່ພວກເຮົາເຖິງສິ່ງທີ່ຈະມາ. ຈົ່ງສະແດງສິ່ງທີ່ຈະມາໃນພາຍໜ້າ ເພື່ອພວກເຮົາຈະຮູ້ວ່າ ພວກເຈົ້າເປັນພຣະ; ແມ່ນແທ້, ຈົ່ງເຮັດດີ ຫຼືເຮັດຊົ່ວ, ເພື່ອພວກເຮົາຈະຕົກຕະລຶງ ແລະເບິ່ງມັນຮ່ວມກັນ. ເບິ່ງແມ, ພວກເຈົ້າເປັນດັ່ງບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍ ແລະຜົນງານຂອງພວກເຈົ້າກໍເປັນສູນ; ຜູ້ໃດທີ່ເລືອກພວກເຈົ້າກໍເປັນທີ່ໜ້າກຽດຊັງ. ເຮົາໄດ້ປຸກລະດົມຜູ້ໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກທິດເໜືອ ແລະລາວຈະມາ; ຈາກບ່ອນທີ່ຕາເວັນຂຶ້ນ ລາວຈະເອີ້ນນາມຂອງເຮົາ: ແລະລາວຈະຢຽບຍ່ຳເຈົ້ານາຍຕ່າງໆດັ່ງຢຽບປູນ ແລະດັ່ງຊ່າງປັ້ນຢຽບດິນໜຽວ. ຜູ້ໃດໄດ້ປະກາດຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ ເພື່ອພວກເຮົາຈະຮູ້? ແລະກ່ອນເວລາ ເພື່ອພວກເຮົາຈະກ່າວໄດ້ວ່າ, ‘ລາວຊອບທຳ’? ແມ່ນແທ້, ບໍ່ມີຜູ້ໃດສະແດງ; ແມ່ນແທ້, ບໍ່ມີຜູ້ໃດປະກາດ; ແມ່ນແທ້, ບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຍິນຄຳຂອງພວກເຈົ້າ. ຜູ້ທຳອິດຈະກ່າວແກ່ຊີໂອນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເບິ່ງແມ, ພວກເຂົາຢູ່ນີ້’; ແລະເຮົາຈະປະທານຜູ້ນຳຂ່າວດີຄົນໜຶ່ງແກ່ເຢຣູຊາເລັມ.” ເອຊາຢາ 41:21–27.

ໃນສົງຄາມແຫ່ງຟ້າສະຫວັນຊັ້ນທຳອິດ ທີ່ຈະເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດອັນໃກ້ຈະມາເຖິງເລີ່ມມີຜົນບັງຄັບ, ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະຊາຕານເອງດ້ວຍ ຈະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ “ສະແດງ” “ຄະດີ” ຂອງພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາຈະເອີ້ນໄຟໃຫ້ລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ ເພື່ອພະຍາຍາມພິສູດວ່າພະຂອງເຢເຊເບນແມ່ນພະແທ້. ໂລກຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງວັນນະມັດສະການຂອງພະນັ້ນ. ໄຟທີ່ຖືກເອີ້ນໃຫ້ລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ ຜ່ານ “ທາງດ່ວນຂໍ້ມູນຂ່າວສານ” ໄປຫາມະນຸດຊາດທັງປວງນັ້ນ ເປັນກິດຈະການແຫ່ງ “ຄວາມສູນເປົ່າ,” ແລະຜູ້ໃດທີ່ເລືອກຂ່າວສານທີ່ຖືກຖ່າຍທອດຜ່ານສື່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນ “ສິ່ງທີ່ໜ້າກຽດຊັງ.”

ໃນສົງຄາມນັ້ນ ຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ແລະຕໍ່ມາຄືຝູງຊົນໃຫຍ່ ຈະເປັນພະຍານຂອງພຣະເຈົ້າໃນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເລື່ອງວ່າ ຜູ້ໃດເປັນພຣະເຈົ້າແທ້. ຂ່າວສານທີ່ຖືກສົ່ງອອກຈາກທັງສອງຝ່າຍໃນສົງຄາມນັ້ນ ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນ “ໄຟ.” ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງຈະຖືກຮວບຮວມເຂົ້າມາ ເພື່ອກຳນົດວ່າ ຜູ້ໃດເປັນພຣະເຈົ້າແທ້ ແລະຈະມີພະຍານສອງຈຳພວກ ເພື່ອສະຖາປະນາ “ຄວາມຈິງ.”

> ຈົ່ງໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງຖືກຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນ ແລະຈົ່ງໃຫ້ຊົນຊາດທັງຫຼາຍຖືກເອີ້ນມາປະຊຸມພ້ອມກັນ: ໃນພວກເຂົານັ້ນມີຜູ້ໃດສາມາດປະກາດເລື່ອງນີ້ໄດ້ ແລະສະແດງສິ່ງທັງຫຼາຍແຕ່ກ່ອນໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນ? ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຂົານໍາພະຍານຂອງຕົນອອກມາ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການພິສູດວ່າຊອບທຳ: ຫຼືຈົ່ງໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຍິນ ແລະກ່າວວ່າ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ. ພວກເຈົ້າແມ່ນພະຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວກ່າວ, ແລະເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຜູ້ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ເລືອກໄວ້: ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະຮູ້ ແລະເຊື່ອເຮົາ ແລະເຂົ້າໃຈວ່າເຮົາແມ່ນພຣະອົງນັ້ນ: ກ່ອນເຮົາບໍ່ມີພະໃດຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແລະຫຼັງຈາກເຮົາກໍຈະບໍ່ມີ. ເຮົາ, ແມ່ນເຮົາເອງ, ເປັນພຣະຢາເວ; ແລະນອກຈາກເຮົາແລ້ວບໍ່ມີພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ. ເຮົາໄດ້ປະກາດ ແລະໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ແລະໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນ, ເມື່ອບໍ່ມີພະອື່ນແປກປະຫຼາດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າ: ດັ່ງນັ້ນພວກເຈົ້າຈຶ່ງເປັນພະຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວກ່າວ, ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າ. ເອຊາຢາ 43:9–12.

ການປາກົດຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງພູເຂົາກາເມນ ມີພະຍານຝ່າຍຊາຕານ ແລະພະຍານຝ່າຍພຣະເຈົ້າ. ການສະແດງນັ້ນມີໄວ້ເພື່ອພິສູດວ່າ ຜູ້ໃດເປັນພຣະເຈົ້າແທ້, ແຕ່ພະຍານຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າຄວນເປັນພະຍານເຖິງສິ່ງໃດ?

> ພຣະເຢໂຫວາ, ກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ແລະ ພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງເຂົາ, ພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາ, ດັ່ງນີ້ຕັດວ່າ: “ເຮົາເປັນຕົ້ນ ແລະ ເຮົາເປັນປາຍ; ນອກຈາກເຮົາແລ້ວ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດ. ແລະ ຜູ້ໃດຈະຮ້ອງເອີ້ນໄດ້ເໝືອນເຮົາ, ແລະ ປະກາດມັນ, ແລະ ຈັດເອົາໄວ້ເປັນລຳດັບສຳລັບເຮົາ, ນັບແຕ່ເຮົາໄດ້ສະຖາປະນາຊົນຊາດໂບຮານ? ສ່ວນສິ່ງທີ່ກຳລັງຈະມາ ແລະ ສິ່ງທີ່ຈະມານັ້ນ ໃຫ້ພວກເຂົາສະແດງອອກຕໍ່ພວກເຂົາເຖິດ. ຢ່າຢ້ານເລີຍ, ຢ່າຄວາດຫວັ່ນ; ເຮົາບໍ່ໄດ້ບອກເຈົ້າມາແຕ່ເວລານັ້ນ ແລະ ປະກາດໄວ້ແລ້ວດອກຫລື? ພວກເຈົ້ານີ້ແຫຼະເປັນພະຍານຂອງເຮົາ. ມີພຣະເຈົ້າອົງໃດອີກນອກຈາກເຮົາບໍ? ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີພຣະອົງໃດເລີຍ; ເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກຜູ້ໃດ.” ບັນດາຜູ້ທີ່ສ້າງຮູບແກະສະຫຼັກ ລ້ວນແຕ່ເປັນຄວາມວ່າງເປົ່າ; ແລະ ສິ່ງອັນເປັນທີ່ປາຖະໜາຂອງພວກເຂົາ ຈະບໍ່ເປັນປະໂຫຍດ; ແລະ ພວກມັນເອງກໍເປັນພະຍານຂອງຕົນເອງ; ພວກມັນບໍ່ເຫັນ ແລະ ບໍ່ຮູ້, ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ອັບອາຍ. ເອຊາຢາ 44:6–9.

ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ໃນການເຜີຍໜ້າຂັ້ນສຸດທ້າຍແຫ່ງພູເຂົາກາເມນ ຈະຕ້ອງເປັນພະຍານແກ່ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນຜູ້ທໍາອິດ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍ. ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າຜູ້ “ຊົງແຕ່ງຕັ້ງຊົນຊາດໃນສະໄໝບູຮານ,” ເພື່ອຈະຊົງຊີ້ໃຫ້ຮູ້ເຖິງ “ສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ກໍາລັງຈະມາ.” ບັນດາພະຍານຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງນໍາສະເໜີພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກກ່ອນສົງຄາມຂັ້ນສຸດທ້າຍແຫ່ງພູເຂົາກາເມນເລັກນ້ອຍ.

ຂ່າວສານຂອງຊາຕານທີ່ພູຄາເມນ ຖືກສະແດງເປັນໄຟທີ່ລົງມາຈາກສະຫວັນ.

> ແລະມັນໄດ້ເຮັດການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົນກະທັ້ງເຮັດໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ ຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫຼາຍ, ພຣະນິມິດ 13:13.

ຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ກຳລັງບັນຍາຍເຖິງການອັດສະຈັນຕ່າງໆ ທີ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ກະທຳຜ່ານວິທະຍາສາດສະໄໝໃໝ່ແຫ່ງການສະກົດຈິດ ຊຶ່ງຖືກຖ່າຍທອດໄປສູ່ມະນຸດຊາດທາງ “ເສັ້ນທາງດ່ວນຂໍ້ມູນຂ່າວສານ.” ແຕ່ຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ກໍກຳລັງກ່າວເຖິງການປາກົດຂຶ້ນຂອງຊາຕານເອງ ເມື່ອມັນປອມຕົວເປັນພຣະຄຣິດ.

> “ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຮ່ວມໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະເຮັດໃຫ້ໂລກທັງໝົດສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ງານໜຶ່ງທີ່ມີຂອບເຂດທົ່ວໂລກ ແລະມີລິດອຳນາດຢ່າງບໍ່ເຄີຍປະກົດມາກ່ອນ ໄດ້ຖືກທຳນາຍໄວ້ໃນທີ່ນີ້. ຂະບວນການການສະເດັດມາໃນຊ່ວງປີ 1840–44 ເປັນການສຳແດງອັນຮຸ່ງໂລດແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ; ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງສະຖານີມິຊຊັນທຸກແຫ່ງໃນໂລກ, ແລະໃນບາງປະເທດໄດ້ມີຄວາມຕື່ນຕົວທາງສາສະໜາຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍມີໃນແຜ່ນດິນໃດໆນັບແຕ່ການປະຕິຮູບສາສະໜາໃນສັດຕະວັດທີສິບຫົກ; ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກເກີນກວ່າໂດຍຂະບວນການອັນຊົງພະລັງພາຍໃຕ້ການເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.”

> “ພຣະລາຊະກິດນັ້ນຈະຄ້າຍຄືກັນກັບຂອງວັນເພນເຕກອດ. ດັ່ງທີ່ ‘ຝົນຕົ້ນລະດູ’ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ ໃນການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຕອນເປີດຂອງຂ່າວປະເສີດ ເພື່ອໃຫ້ເມັດພັນອັນລ້ຳຄ່າແຕກໜໍ່ຂຶ້ນ, ສະນັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ’ ຈະຖືກປະທານໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງມັນ ເພື່ອໃຫ້ການກ່ຽວເກັບສຸກງອມ. ‘ແລ້ວພວກເຮົາຈະຮູ້ ຖ້າພວກເຮົາຕິດຕາມຮູ້ຈັກພຣະຢາເວ: ການສະເດັດອອກຂອງພຣະອົງແນ່ນອນດັ່ງຮຸ່ງອາລຸນ; ແລະພຣະອົງຈະສະເດັດມາຫາພວກເຮົາດັ່ງຝົນ, ດັ່ງຝົນປາຍລະດູແລະຝົນຕົ້ນລະດູແກ່ແຜ່ນດິນ.’ Hosea 6:3. ‘ສະນັ້ນ ບັນດາບຸດຫຼານແຫ່ງຊີໂອນເອີຍ ຈົ່ງຊື່ນຊົມ ແລະເປັນສຸກໃນພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງພວກທ່ານ: ເພາະພຣະອົງໄດ້ປະທານຝົນຕົ້ນລະດູແກ່ພວກທ່ານຕາມສົມຄວນ ແລະພຣະອົງຈະໃຫ້ຝົນຕົກລົງມາເພື່ອພວກທ່ານ, ທັງຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະຝົນປາຍລະດູ.’ Joel 2:23. ‘ໃນວັນສຸດທ້າຍ ພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ ເຮົາຈະເທລົງພຣະວິນຍານຂອງເຮົາເໜືອເນື້ອໜັງທັງປວງ.’ ‘ແລະຈະເປັນດັ່ງນີ້ ວ່າທຸກຄົນຜູ້ຮ້ອງທູນອອກພຣະນາມຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະພົ້ນ.’ Acts 2:17, 21.”

> “ພະລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ່າວປະເສີດຈະບໍ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການສຳແດງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ນ້ອຍກວ່າທີ່ໄດ້ປາກົດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນ. ຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ສຳເລັດໃນການເທລົງມາຂອງຝົນຕົ້ນລະດູໃນການເປີດສະໄໝຂອງຂ່າວປະເສີດ ຈະໄດ້ຮັບການສຳເລັດອີກຄັ້ງໃນຝົນປາຍລະດູເມື່ອມັນສິ້ນສຸດລົງ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນ ‘ເວລາແຫ່ງການຊົດຊື່ນ’ ທີ່ອັກຄະສາວົກເປໂຕໄດ້ເຝົ້າຄອຍໄປເບື້ອງໜ້າ ເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈໃໝ່ ແລະຫັນກັບມາ ເພື່ອວ່າບາບຂອງພວກທ່ານຈະຖືກລຶບອອກ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການຊົດຊື່ນຈະມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະເຢຊູມາ.’ ກິດຈະການ 3:19, 20.”

> “ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ, ດ້ວຍໃບໜ້າທີ່ເປັ່ງປະກາຍແລະສ່ອງແສງດ້ວຍການຖວາຍຕົນອັນບໍລິສຸດ, ຈະເລັ່ງຮີບຈາກບ່ອນໜຶ່ງໄປອີກບ່ອນໜຶ່ງເພື່ອປະກາດຂ່າວສານຈາກສະຫວັນ. ດ້ວຍສຽງນັບພັນໆສຽງທົ່ວໂລກ, ຄຳເຕືອນນັ້ນຈະຖືກປະກາດອອກໄປ. ການອັດສະຈັນຈະຖືກກະທຳຂຶ້ນ, ຄົນເຈັບປ່ວຍຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ, ແລະໝາຍສຳຄັນກັບການອັດສະຈັນຈະຕິດຕາມບັນດາຜູ້ເຊື່ອ. ຊາຕານກໍກະທຳການເຊັ່ນກັນ, ດ້ວຍການອັດສະຈັນອັນຫລອກລວງ, ແມ່ນກະທັ້ງເຮັດໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນຕໍ່ໜ້າມະນຸດ. ພຣະນິມິດ 13:13. ດັ່ງນັ້ນຊາວໂລກຈະຖືກນຳໃຫ້ເຂົ້າຢືນຢັດຈຸດຍືນຂອງຕົນ.” The Great Controversy, 611, 612.

ເມື່ອເຮົາມາເຖິງເວລາທີ່ຊາຕານເອີ້ນໄຟໃຫ້ລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ, “ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະຖືກນຳມາໃຫ້ເຂົ້າຢືນຢັນຈຸດຍືນຂອງຕົນ.” ໃນເວລານັ້ນ, ພະຍານຂອງພຣະເຈົ້າ “ຈະເລັ່ງຮີບຈາກບ່ອນໜຶ່ງໄປອີກບ່ອນໜຶ່ງເພື່ອປະກາດຂ່າວສານຈາກສະຫວັນ. ໂດຍຫຼາຍພັນສຽງ, ທົ່ວທັງໂລກ, ຄຳເຕືອນຈະຖືກປະກາດອອກໄປ.” ວຽກງານທີ່ພະຍານຂອງພຣະເຈົ້າຈະສຳເລັດນັ້ນ “ຈະຄ້າຍຄືກັບວຽກງານໃນວັນເພນເຕຄອດ,” ເມື່ອ “ທູດສະຫວັນຜູ້ຮ່ວມໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະເຮັດໃຫ້ໂລກທັງໝົດສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າຂອງທ່ານ.” ໃນວັນເພນເຕຄອດ, ໄຟເປັນສັນຍາລັກຂອງການຖອກເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ແລະ ໄຟກໍເປັນສັນຍາລັກຂອງການຖອກເທລົງມາຂອງວິນຍານບໍ່ບໍລິສຸດຂອງຊາຕານເຊັ່ນກັນ.

ຫຼັງຈາກທີ່ໂຢຮັນໄດ້ນຳສະແດງເຖິງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະຝູງຊົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນພຣະນິມິດບົດທີ່ເຈັດແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການເປີດຕາປະທັບທີ່ເຈັດ ແລະເປັນຕາປະທັບສຸດທ້າຍ. ຕາປະທັບສຸດທ້າຍ ຫຼືຕາປະທັບທີ່ເຈັດ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເປີດເຜີຍພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແລະເປັນຄຳພະຍາກອນພຽງຢ່າງດຽວໃນພຣະທຳພຣະນິມິດທີ່ຈະຖືກເປີດອອກກ່ອນເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງບໍ່ດົນ. ຕາປະທັບທີ່ເຈັດ, ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ແລະພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ລ້ວນແຕ່ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມຈິງດຽວກັນ, ຊຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍອອກກ່ອນການປິດເວລາແຫ່ງການທົດລອງບໍ່ດົນ. ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເນັ້ນຢ້ຳເຖິງພຣະລັກສະນະ ແລະພຣະອຳນາດໃນການຊົງສ້າງຂອງພຣະຄຣິດ ໃນຖານະທີ່ຊົງເປັນອາລຟາ ແລະໂອເມກາ. ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດບົ່ງບອກເຖິງປະຫວັດສາດຊ່ວງທີ່ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກປະທັບຕາ, ແລະຕາປະທັບທີ່ເຈັດບົ່ງບອກເຖິງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດທີ່ພະຍານທັງສອງຖືກໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີວິດ ແລະໄດ້ຮັບອຳນາດໃນການຊົງສ້າງແຫ່ງ “ຄວາມຈິງ” ຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຖືກຖ່າຍທອດຈາກພຣະບິດາ ໄປສູ່ພຣະບຸດ, ໄປສູ່ກາບຣີເອນ, ໄປສູ່ຜູ້ພະຍາກອນ, ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ເລືອກຈະອ່ານ, ໄດ້ຍິນ ແລະຮັກສາອຳນາດທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນນັ້ນ.

> ແລະເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຊົງເປີດຕາປະທັບດວງທີ່ເຈັດ ກໍເກີດມີຄວາມງຽບຢູ່ໃນສະຫວັນປະມານເຄິ່ງຊົ່ວໂມງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນທັງເຈັດອົງຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ; ແລະໄດ້ມີການປະທານແກ່ພວກເຂົາແຕ່ລະອົງແກເຈັດອັນ. ແລະທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ມາແລະຢືນຢູ່ທີ່ແທ່ນບູຊາ ຖືກະຖາງທອງຄຳສຳລັບເຜົາເຄື່ອງຫອມ; ແລະໄດ້ມີການປະທານເຄື່ອງຫອມເປັນອັນຫຼາຍແກ່ທ່ານ ເພື່ອທ່ານຈະໄດ້ຖວາຍມັນພ້ອມກັບຄຳອະທິຖານຂອງວິສຸດທິຊົນທັງປວງເທິງແທ່ນບູຊາທອງຄຳຊຶ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະທີ່ນັ່ງ. ແລະຄວັນຂອງເຄື່ອງຫອມ ຊຶ່ງຂຶ້ນໄປພ້ອມກັບຄຳອະທິຖານຂອງວິສຸດທິຊົນ ກໍໄດ້ລອຍຂຶ້ນໄປຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນນັ້ນ. ແລະທູດສະຫວັນນັ້ນໄດ້ນຳກະຖາງໄປ ແລະເຕີມມັນດ້ວຍໄຟຈາກແທ່ນບູຊາ ແລະໂຍນລົງສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະກໍເກີດມີສຽງຕ່າງໆ, ຟ້າຮ້ອງ, ຟ້າແລບ, ແລະແຜ່ນດິນໄຫວ. ພຣະນິມິດ 8:1–5.

ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນ, “ທູດສະຫວັນເຈັດອົງ” ໄດ້ “ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ” ພ້ອມດ້ວຍ “ແກເຈັດອັນ.” ຕາມປົກກະຕິແລ້ວ ທູດສະຫວັນແຫ່ງແກເຈັດອົງນັ້ນໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າເປັນຕົວແທນແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ໂຣມ ເນື່ອງຈາກການບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການໃນວັນອາທິດ. ໂຣມນອກຮີດ, ພາຍໃຕ້ Constantine, ໄດ້ອອກກົດໝາຍວັນອາທິດສະບັບທຳອິດໃນປີ 321, ແລະໃນປີ 330 ອານາຈັກຂອງລາວໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນຕາເວັນອອກແລະຕາເວັນຕົກ. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ແກສີ່ອັນທຳອິດເລີ່ມດັງຂຶ້ນ, ແລະພວກມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງກຳລັງທາງປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກຂອງລາວ, ແລະຊຶ່ງໃນປີ 476 ໄດ້ເຮັດໃຫ້ນະຄອນໂຣມຢູ່ໃນສະພາບທີ່ມັນບໍ່ເຄີຍມີຜູ້ປົກຄອງຊາວໂຣມັນຄົນອື່ນມາປົກຄອງເມືອງນັ້ນອີກ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງກຳລັງແລະສະຫງ່າລາສີຂອງໂຣມ. ເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ອອກກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະພາ Council of Orleans ໃນປີ 538, Mohammed ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາເພື່ອນຳການພິພາກສາມາຕໍ່ຕ້ານຄຣິດຈັກໂຣມັນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແກອັນທີຫ້າແລະອັນທີຫົກ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນວິບັດທີໜຶ່ງແລະວິບັດທີສອງດ້ວຍ, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງອິດສະລາມ. ເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈແບບດັ້ງເດີມກ່ຽວກັບແກເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກຕ້ອງພຽງໃດກໍຕາມ, ພວກມັນໄດ້ຖືກນິຍາມໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີຕອນທີ່ພວກມັນຖືກນຳສະເໜີໃນພຣະນິມິດບົດ 9 ວ່າເປັນ “ໄພພິບັດ.”

> ແລະມະນຸດທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກຂ້າຕາຍດ້ວຍໄພພິບັດເຫຼົ່ານີ້ ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ກັບໃຈຈາກການງານແຫ່ງມືຂອງຕົນ ເພື່ອຈະບໍ່ນະມັດສະການພວກຜີຮ້າຍ ແລະຮູບເຄົາລົບທີ່ເຮັດດ້ວຍຄໍາ ແລະເງິນ ແລະທອງເຫຼືອງ ແລະຫີນ ແລະໄມ້ ຊຶ່ງຈະເບິ່ງກໍບໍ່ໄດ້ ຈະໄດ້ຍິນກໍບໍ່ໄດ້ ຫຼືຈະເດີນກໍບໍ່ໄດ້; ທັງບໍ່ໄດ້ກັບໃຈຈາກການຂ້າຄົນຂອງຕົນ ຫຼືຈາກການໃຊ້ຄາຖາອາຄົມຂອງຕົນ ຫຼືຈາກການລ່ວງປະເວນີຂອງຕົນ ຫຼືຈາກການລັກຂະໂມຍຂອງຕົນ. ພຣະນິມິດ 9:20, 21.

ການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນແລະເປັນທີ່ສຸດທ້າຍຂອງແກເຈັດຄັ້ງ ຄື ໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 16. ແມ່ນແຕ່ການພິຈາລະນາຢ່າງຜິວເຜີນເຖິງລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງແກເຈັດຄັ້ງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 ກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ມັນມີລັກສະນະທີ່ຂະໜານກັນກັບໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ການເປີດຕາປະທັບດວງທີເຈັດເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດ ໃນເວລາທີ່ໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງກຳລັງຈະສິ້ນສຸດ ແລະພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນພາບໂດຍໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ ກຳລັງຈະຖືກເທລົງ.

ເມື່ອພຣະຄຣິດ ໃນຖານະສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ໄດ້ “ເປີດຕາປະທັບດວງທີເຈັດ” ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງກໍໄດ້ມາຢືນຢູ່ທີ່ແທ່ນບູຊາ ຖືກະຖາງກໍາຍານຄໍາ; ແລະໄດ້ມີການປະທານເຄື່ອງຫອມເປັນອັນຫຼາຍໃຫ້ແກ່ທ່ານ ເພື່ອທ່ານຈະໄດ້ຖວາຍມັນພ້ອມກັບຄໍາອະທິຖານຂອງວິສຸດຊົນທັງປວງເທິງແທ່ນບູຊາຄໍາຊຶ່ງຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະທີ່ນັ່ງ. ແລະຄວັນແຫ່ງເຄື່ອງຫອມ ຊຶ່ງມາພ້ອມກັບຄໍາອະທິຖານຂອງວິສຸດຊົນ ກໍໄດ້ລອຍຂຶ້ນໄປຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນ.” ການຫຼັ່ງເທລົງມາແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນວັນເພນເຕກອດ ໄດ້ມີການອະທິຖານຢ່າງເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນຂອງຜູ້ເຊື່ອທີ່ໄດ້ຊຸມນຸມກັນຢູ່ເຢຣູຊາເລັມເປັນການນໍາໜ້າ.

> “ການຟື້ນຟູຂຶ້ນໃໝ່ແຫ່ງຄວາມເປັນຄົນຊອບທໍາອັນແທ້ຈິງໃນທ່າມກາງພວກເຮົາ ແມ່ນເປັນຄວາມຈໍາເປັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະເຮັ່ງດ່ວນທີ່ສຸດເໜືອທຸກສິ່ງ. ການສະແຫວງຫາສິ່ງນີ້ຄວນເປັນພາລະກິດອັນດັບທໍາອິດຂອງພວກເຮົາ. ຈໍາເປັນຕ້ອງມີຄວາມພາກພຽນຢ່າງຈິງຈັງເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບພຣະພອນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນເພາະວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງເຕັມພຣະທັຍທີ່ຈະປະທານພຣະພອນຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ແຕ່ເພາະວ່າພວກເຮົາຍັງບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະຮັບພຣະພອນນັ້ນ. ພຣະບິດາແຫ່ງສະຫວັນຂອງພວກເຮົາ ຊົງເຕັມພຣະທັຍຍິ່ງກວ່າບິດາມານດາຝ່າຍໂລກທີ່ຈະໃຫ້ຂອງດີແກ່ລູກຂອງຕົນ ໃນການປະທານພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ທູນຂໍຈາກພຣະອົງ. ແຕ່ເປັນໜ້າທີ່ຂອງພວກເຮົາ ໂດຍການສາລະພາບບາບ, ການຖ່ອມຕົນລົງ, ການກັບໃຈໃໝ່, ແລະການອະທິຖານຢ່າງຈິງຈັງ ທີ່ຈະໃຫ້ຄົບຕາມເງື່ອນໄຂທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າຈະປະທານພຣະພອນຂອງພຣະອົງແກ່ພວກເຮົາ. ການຟື້ນຟູຂຶ້ນໃໝ່ນັ້ນ ຈະຄາດຫວັງໄດ້ກໍແຕ່ເປັນຄໍາຕອບແຫ່ງການອະທິຖານເທົ່ານັ້ນ.” Selected Messages, book 1, 121.

ການເປີດຕາປະທັບທີເຈັດ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ການປະທັບຕານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໂດຍການອະທິຖານ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ໂດຍກິດຈະກຳຂອງການອະທິຖານເທົ່ານັ້ນ, ຫາກແຕ່ໂດຍການອະທິຖານສະເພາະອັນໜຶ່ງ. ການອະທິຖານສະເພາະນັ້ນໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ, ຊຶ່ງແນ່ນອນວ່າ ກໍແມ່ນພຣະທຳພຣະນິມິດດ້ວຍ.

ໂຢຮັນໃນພຣະນິມິດ ແລະ ດານີເອນໃນປຶ້ມຂອງທ່ານ ເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ.” ໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ຜູ້ທີ່ຈະເປັນພະຍານຂອງພຣະເຈົ້າໃນລະຫວ່າງສົງຄາມຂອງຟ້າສະຫວັນຊັ້ນທຳອິດ ຈະເປັນພະຍານແກ່ຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ. ສິ່ງນີ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ເປັນຕາປະທັບດວງທີເຈັດ ໃນຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ໃນຂະນະນີ້. ຄຳອະທິຖານທີ່ຖືກນຳມາເຖິງທູດສະຫວັນຜູ້ຖື “ກະຖາງທອງຄຳ” ນັ້ນ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນໃນບົດທີເກົ້າແຫ່ງປຶ້ມຂອງທ່ານ. ຄຳອະທິຖານນັ້ນເປັນຄຳອະທິຖານສະເພາະ ຊຶ່ງໂມເຊໄດ້ວາງແນວໄວ້ໂດຍສຳພັນກັບຄຳພະຍາກອນເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ.” ຄຳອະທິຖານນັ້ນມີສອງດ້ານ ແລະ ດານີເອນໄດ້ວາງບໍລິບົດຂອງຄຳອະທິຖານສອງດ້ານຂອງທ່ານໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳຂອງ “ຄຳສາບແຊ່ງ” ແລະ “ຄຳສາບານ” ຂອງໂມເຊ. ປຶ້ມດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ເປັນປຶ້ມດຽວກັນ ແລະ ແນວເສັ້ນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນທີ່ຢູ່ໃນປຶ້ມດານີເອນ ກໍໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາໃນປຶ້ມພຣະນິມິດ.

ຄຳອະທິຖານທີ່ນຳມາເຖິງການຫຼັ່ງໄຫຼອອກຂອງໄຟບໍລິສຸດໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 18 ຄື ຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນແຫ່ງ “ເຈັດເວລາ.” ນັ້ນແມ່ນຄຳອະທິຖານທີ່ນຳທູດກາບຣີເອນລົງມາຈາກສະຫວັນເພື່ອອະທິບາຍຄຳພະຍາກອນໃຫ້ແກ່ດານີເອນ. ໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານ ຊຶ່ງຄອບຄຸມຊາວຂໍ້ທຳອິດຂອງ ດານີເອນ ບົດ 9 ນັ້ນ ກາບຣີເອນໄດ້ລົງມາໃນຮາວເວລາຖວາຍບູຊາຕອນແລງ. ຄຳອະທິຖານທີ່ລອຍຂຶ້ນ ແລະທູດສະຫວັນຜູ້ຖືກະຖາງຄຳໄດ້ຮັບໄວ້ ແມ່ນຄຳອະທິຖານທີ່ລອຍຂຶ້ນເມື່ອດວງອາທິດກຳລັງຕົກ ໃນຕອນແລງແຫ່ງ “ວັນສຸດທ້າຍ.”

> ແລະໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍກໍາລັງເວົ້າ ແລະອະທິຖານ ແລະສາລະພາບບາບຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະບາບຂອງຊົນຊາດອິດສະຣາເອນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະຖວາຍຄໍາວິງວອນຂອງຂ້ານ້ອຍຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ ເພື່ອພູເຂົາບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ; ແມ່ນແທ້, ໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍກໍາລັງເວົ້າໃນການອະທິຖານນັ້ນ, ກາບຣີເອນຜູ້ນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດໃນເບື້ອງຕົ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກໃຫ້ບິນມາຢ່າງວ່ອງໄວ, ໄດ້ມາສໍາພັດຂ້ານ້ອຍໃນເວລາປະມານເຄື່ອງບູຊາຕອນແລງ. ດານີເອນ 9:20, 21.

ຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນເປັນການສາລະພາບບາບ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ບາບຂອງຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງລວມເຖິງບາບຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍ. ຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານເປັນແບບແຜນຂອງຄຳອະທິຖານແຫ່ງການກັບໃຈ ຊຶ່ງເຊື່ອມໂຍງກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີນິຕິ ບົດ 26.

> ແລະຜູ້ທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ໃນພວກເຈົ້າຈະຊຸດໂຊມລົງເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູທັງຫຼາຍຂອງພວກເຈົ້າ; ແລະພວກເຂົາຈະຊຸດໂຊມລົງໄປກັບພວກນັ້ນ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນດ້ວຍ. ຖ້າພວກເຂົາຈະສາລະພາບຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ ແລະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ ພ້ອມກັບການລະເມີດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ລະເມີດຕໍ່ເຮົາ ແລະທັງຍອມຮັບວ່າພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນຕົນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ເຮົາ; ແລະວ່າເຮົາກໍໄດ້ດຳເນີນຕົນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ພວກເຂົາເໝືອນກັນ ແລະໄດ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູທັງຫຼາຍຂອງຕົນ; ຖ້າເວລານັ້ນໃຈທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບສຸນັດຂອງພວກເຂົາຖືກຖ່ອມລົງ ແລະພວກເຂົາຍອມຮັບການລົງໂທດເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ: ເມື່ອນັ້ນເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບຢາໂຄບ ແລະພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບອີຊາກ ແລະເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບອັບຣາຮາມດ້ວຍ; ແລະເຮົາຈະລະນຶກເຖິງແຜ່ນດິນ. ພຣະທຳເລວີ 26:39–42.

ຫຼັງຈາກໂມເຊໄດ້ກ່າວກຳນົດໂທດທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບ “ເຈັດເທື່ອ,” ຊຶ່ງທ່ານເອີ້ນວ່າເປັນ “ການໂຕ້ແຍ້ງແຫ່ງ” ພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ທ່ານໄດ້ລະບຸວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຄວນຈະກະທຳຢ່າງໃດ ຖ້າແລະເມື່ອພວກເຂົາຕະໜັກວ່າຕົນເອງເປັນທາດຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູ ເຊັ່ນດຽວກັບດານີເອນ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງ, ດັ່ງທີ່ດານີເອນເປັນຕົວແທນ, ສາລະພາບບາບຂອງຕົນ ແລະທັງບາບຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນດ້ວຍ.

ເມື່ອຄຳອະທິຖານອັນຈຳເພາະນີ້ຖືກຖວາຍໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເອີ້ນໃຫ້ເປັນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ທູດສະຫວັນຜູ້ຖືກະຖາງຄຳຈະເອົາ “ກະຖາງນັ້ນ, ແລະ” ບັນຈຸ “ມັນໃຫ້ເຕັມດ້ວຍໄຟຈາກແທ່ນບູຊາ, ແລະຖິ້ມມັນລົງໃສ່ແຜ່ນດິນໂລກ: ແລະກໍເກີດມີສຽງຕ່າງໆ, ແລະສຽງຟ້າຮ້ອງ, ແລະຟ້າແລບ, ແລະແຜ່ນດິນໄຫວ.” ໄຟອັນບໍລິສຸດ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງຂ່າວສານຂອງ “ຄວາມຈິງ” ກົງກັນຂ້າມກັບຂ່າວສານປອມຂອງ “ໄຟ”, ຊຶ່ງສະຫະລັດອາເມລິກາແລະຊາຕານເອີ້ນໃຫ້ລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ, ຈະເກີດຂຶ້ນໃນໂມງແຫ່ງ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ອັນເປັນກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ໃນພຣະທຳເຊກາຣິຢາ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ເຊຣຸບບາເບນໄດ້ວາງທັງຮາກຖານແລະຫີນຍອດຂອງພຣະວິຫານ ໃນປະຫວັດການສ້າງພຣະວິຫານແລະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຂຶ້ນໃໝ່ ຫຼັງຈາກການກັບຄືນມາຈາກການເປັນທາດ ຊຶ່ງດານີເອນເຄີຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງ.

> ແລ້ວທ່ານໄດ້ຕອບແລະກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ນີ້ແມ່ນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວຫ໌ທີ່ມາເຖິງເຊຣູບາເບນ ວ່າ, ບໍ່ແມ່ນໂດຍກຳລັງ, ຫຼືໂດຍອຳນາດ, ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວຫ໌ຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້. ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ໃດ, ໂອ ພູໃຫຍ່? ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຊຣູບາເບນ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນພື້ນຮາບ; ແລະທ່ານຈະນຳຫີນຍອດອອກມາ ທ່າມກາງສຽງໂຫ່ຮ້ອງວ່າ, ພຣະຄຸນ, ພຣະຄຸນ ຈົ່ງມີແກ່ມັນ. ນອກຈາກນັ້ນ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວຫ໌ໄດ້ມາເຖິງຂ້ານ້ອຍ ວ່າ, ມືຂອງເຊຣູບາເບນໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງນິເວດນີ້; ມືຂອງທ່ານຈະເຮັດໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍ; ແລະເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ພຣະຢາເວຫ໌ຈອມໂຍທາໄດ້ຊົງສົ່ງຂ້ານ້ອຍມາຫາພວກເຈົ້າ. ເພາະວ່າຜູ້ໃດໄດ້ດູໝິ່ນວັນແຫ່ງສິ່ງນ້ອຍໆ? ເພາະພວກເຂົາຈະຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະຈະເຫັນລູກດິ່ງຢູ່ໃນມືຂອງເຊຣູບາເບນ ກັບທັງເຈັດນັ້ນ; ພວກມັນແມ່ນພຣະເນດຂອງພຣະຢາເວຫ໌, ຊຶ່ງແລ່ນໄປມາທົ່ວພິພົບໂລກ. ເຊກາຣີຢາ 4:6–10.

ເຊຣູບາເບັນ ຫມາຍເຖິງ “ລູກຫຼານຂອງບາບີໂລນ”, ແລະເປັນສັນຍະລັກຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ຊຶ່ງເມື່ອຖືກນຳມາປະກອບເຂົ້າກັບຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ກໍໄດ້ວາງ “ຮາກຖານ” ໄວ້ໃນຂະບວນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອາດເວນຕິດ. ເຊຣູບາເບັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການກ່າວຊ້ຳຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນຂະບວນການສິ້ນສຸດຂອງອາດເວນຕິດ ໃນຂະບວນການຂອງ Future for America, ເມື່ອ “ຫີນສ່ວນຍອດ” ຖືກວາງລົງ.

ໂລກໄດ້ຊື່ນຊົມຍິນດີເໜືອພະຍານທັງສອງຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າຕາຍໃນຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກຕາຍ ໃນຖະໜົນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ທາງດ່ວນຂໍ້ມູນຂ່າວສານສຸດຍິ່ງໃຫຍ່.” ເມື່ອພະຍານທັງສອງນັ້ນຖືກນຳກັບຄືນມາສູ່ຊີວິດ ໂລກກໍຢ້ານກົວ ແລະ ຟ້າສະຫວັນກໍຊື່ນຊົມຍິນດີ. ຊາຄາຣີຢາ ເຊັ່ນດຽວກັບບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫຼາຍ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງ “ວັນສຸດທ້າຍ” ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຊື່ນຊົມຍິນດີ. ຊາຄາຣີຢາແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ພວກເຂົາຊື່ນຊົມຍິນດີໃນການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງພະຍານທັງສອງ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນ “ເຈັດສິ່ງນັ້ນ.” “ເຈັດສິ່ງນັ້ນ” ແມ່ນຄຳພາສາເຮັບເຣີດຽວກັນກັບຄຳທີ່ແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ Leviticus 26. ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ວາງສີລາຮາກຖານແຫ່ງ “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງໂມເຊ, ແລະ “ຄວາມຈິງ” ນັ້ນກໍຈະເປັນສີລາຈອມຍອດຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍ ເຖິງແມ່ນວ່າມັນໄດ້ຖືກປະຕິເສດໃນປີ 1863 ກໍຕາມ.

ເມື່ອສິ່ງນັ້ນຖືກຮັບຮູ້ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ ແລະຖືກນຳໄປປະຕິບັດດ້ວຍການອະທິຖານສອງປະການອັນເໝາະສົມ, ໄຟແທ້ຈິງຈະຖືກໂຍນລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນເພນເທຄອດ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກ່າວເຖິງການເປີດຕາປະທັບດວງທີເຈັດໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

Back to Articles