Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຫົກສິບເກົ້າ

ການຄລີ່ຄາຍເສັ້ນດ້າຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ: ການເຂົ້າໃຈສັນຍະລັກຂອງ “ປ້ອມປາການ” ໃນພຣະທັນນີເອນ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຂໍ້ທີສິບ ໃນບົດທີສິບເອັດ ຂອງພຣະທຳດານີເອນ ໄດ້ຮວບຮວມຂ່າວສານພາຍໃນແລະພາຍນອກເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍຄຳວ່າ “ປ້ອມປາການ.” ຄວາມເຊື່ອມໂຍງທີ່ມັນສ້າງໄວ້ກັບຄຳພະຍາກອນຫົກສິບຫ້າປີຂອງອິຊາຢາ ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ “ປ້ອມປາການ” ຂອງຄຳພະຍາກອນພາຍນອກນັ້ນ ແມ່ນລັດເຊຍ, ແລະ “ປ້ອມປາການ” ພາຍໃນຂອງພຣະວິຫານ ຊຶ່ງພຣະຄຣິດຊົງຍົກຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດດຽວກັນ. ປ້ອມປາການພາຍນອກ ຊຶ່ງຢູ່ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ ໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງກຳລັງ,” ເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດ ຫຼື ອານາຈັກໃນໂລກ. ສ່ວນປ້ອມປາການພາຍໃນ ຫຼື ສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງກຳລັງຝ່າຍພາຍໃນ ນັ້ນ ແມ່ນພຣະວິຫານ ຊຶ່ງທູດຜູ້ນຳພັນທະສັນຍາໄດ້ຍົກຂຶ້ນໃນສີ່ສິບຫົກປີ.

ໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດແຫ່ງພຣະວິຫານນັ້ນ (ປ້ອມປາການ), ພຣະເຈົ້າປະທັບຢູ່ໃນສະຖານທີ່ຝ່າຍສະຫວັນ.

ໃນພຣະຄຳພີດານີເອນ ມີຄຳພາສາເຮັບເຣີສອງຄຳທີ່ຖືກແປທັງຄູ່ວ່າ “ສະຖານບໍລິສຸດ.” ຄຳໜຶ່ງແມ່ນ “miqdash” ແລະອີກຄຳໜຶ່ງແມ່ນ “qodesh.” “Miqdash” ສາມາດໝາຍເຖິງສະຖານບໍລິສຸດຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ ຫຼືສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼືແມ່ນແຕ່ທີ່ໝັ້ນກໍໄດ້. ສ່ວນ “qodesh” ນັ້ນ ໃນພຣະຄຳພີຖືກໃຊ້ພຽງແຕ່ເພື່ອໝາຍເຖິງສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. “ສະຖານບໍລິສຸດ” (miqdash) ແຫ່ງກຳລັງ (ທີ່ໝັ້ນ), ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ, ຖືກແປວ່າ “ສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງ,” ແລະຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ ສະຖານບໍລິສຸດ ໃນທີ່ນັ້ນຄື “miqdash” ຊຶ່ງໝາຍເຖິງນະຄອນໂຣມ ອັນເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງກຳລັງຂອງໂຣມ ໃນປະຫວັດສາດຂອງທັງໂຣມນອກສາສະໜາແລະໂຣມສັນຕະປາປາ. ດານີເອນໄດ້ໃຊ້ຄຳພາສາເຮັບເຣີທັງສອງຄຳນີ້ຢ່າງລະມັດລະວັງຫຼາຍ. ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ເປັນເສົາຫຼັກໃຈກາງຂອງຄວາມເຊື່ອແອັດເວັນຕິສ ພວກເຮົາພົບຄຳວ່າ “ສະຖານບໍລິສຸດ.”

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ໜຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ, ແລະຜູ້ບໍລິສຸດອີກຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ນັ້ນຜູ້ທີ່ກ່າວຢູ່ວ່າ, ນິມິດກ່ຽວກັບການຖວາຍບູຊາປະຈຳວັນ ແລະການລະເມີດທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມານັ້ນ ຈະດຳເນີນໄປອີກດົນປານໃດ, ຈົນທັງສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງພົນຖືກຍ່ຳຢີພາຍໃຕ້ຕີນ? ແລະທ່ານນັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົນເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ແລ້ວສະຖານບໍລິສຸດຈະໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ສະອາດ. Daniel 8:13, 14.

ຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ພະວິຫານ” ໃນທັງສອງຂໍ້ນັ້ນ ແມ່ນ “qodesh” ແລະໃຊ້ສະເພາະເພື່ອໝາຍເຖິງພະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ໃນຂໍ້ສິບເອັດ ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະໂດຍສະເພາະວິຫານ Pantheon ໃນນະຄອນໂຣມ ພວກເຮົາພົບຄໍາວ່າ “ພະວິຫານ”, ແຕ່ໃນຂໍ້ນັ້ນ ຄໍານັ້ນແມ່ນຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “miqdash.”

> ແມ່ນແລ້ວ, ມັນໄດ້ຍົກຕົນເອງຂຶ້ນໄປຈົນເທົ່າກັບເຈົ້ານາຍແຫ່ງພົນໂຍທາ, ແລະໂດຍມັນ ເຄື່ອງບູຊາປະຈໍາວັນໄດ້ຖືກຍົກເລີກໄປ, ແລະສະຖານທີ່ແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງກໍໄດ້ຖືກໂຄ່ນລົງ. ດານີເອນ 8:11.

ຄໍາວ່າ “ພຣະວິຫານແຫ່ງກໍາລັງ” ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ແມ່ນຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “miqdash,” ແລະມັນປາກົດຂຶ້ນໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “ປ້ອມປາການ” ໃນຂໍ້ທີເຈັດ ແລະ ຂໍ້ທີສິບ ໃນບົດທີສິບເອັດ. ໃນຂໍ້ທີເຈັດ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ໄດ້ເຂົ້າໄປຈົນເຖິງເມືອງໂຣມ ແລະ ຈັບກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອເປັນຊະເລີຍ ເພາະລາວໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ້ອມປາການຂອງຜູ້ນັ້ນ; ແຕ່ໃນຂໍ້ທີສິບ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໄດ້ຂຶ້ນໄປພຽງແຕ່ “ເຖິງ” “ປ້ອມປາການ,” ເພາະລາວໄດ້ຢຸດຢູ່ທີ່ເຂດແດນຂອງອານາຈັກຂອງຕົນກັບອີຢິບ. ຂໍ້ຕໍ່ໄປໄດ້ກ່າວເຖິງເຂດແດນທີ່ຣາເຟຍ. “ພຣະວິຫານແຫ່ງກໍາລັງ” ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ ຄື “miqdash,” ຂອງ “ປ້ອມປາການ”.

ການສູ້ຮົບຢູ່ເຂດຊາຍແດນໃນຣາເຟຍ ເປັນຕົວແທນແບບຂອງການສູ້ຮົບຢູ່ເຂດຊາຍແດນໃນຢູເຄຣນ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ໂດຍການເຂົ້າໃຈວ່າ “ຫົວ” ແມ່ນອານາຈັກ ຫຼື ກະສັດ; ມັນແມ່ນປ້ອມປາການແຫ່ງກຳລັງຂອງລາວ, ແຕ່ຄຳພະຍາກອນກຳລັງກ່າວເຖິງຄວາມຈິງພາຍໃນ ແລະ ຄວາມຈິງພາຍນອກ. “ສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງກຳລັງ” ສຳລັບເສັ້ນພາຍນອກ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສະຖານນະມັດສະການ “miqdash”, ແລະ ສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງກຳລັງສຳລັບເສັ້ນພາຍໃນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສະຖານນະມັດສະການ “qodesh”.

ຊ່ວງປີ 1844 ເຖິງ 1863 ເປັນແນວປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສາຍໜຶ່ງ ທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຊ່ວງເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍທີ່ມີຕໍ່ອານາຈັກຝ່າຍເໜືອໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798, ແລະແນວເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີດຽວກັນທີ່ມີຕໍ່ອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1844. ແນວເວລາທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງທຳມະຊາດຊັ້ນຕ່ຳຂອງມະນຸດ ແລະ ທຳມະຊາດຊັ້ນສູງຂອງມະນຸດ. ທຳມະຊາດຊັ້ນຕ່ຳ ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ແມ່ນຮ່າງກາຍ, ແລະ ທຳມະຊາດຊັ້ນສູງແມ່ນສີສະ. ສີສະເປັນນະຄອນຫຼວງຂອງອານາຈັກ ແລະ ມັນເປັນກະສັດ. ສຳລັບພາບປະກອບນີ້ ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງເລືອກຢູດາ, ອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້, ເພື່ອວາງພຣະນາມຂອງພຣະອົງໄວ້ທີ່ນັ້ນ, ແລະ ນະຄອນຫຼວງຄື ເຢຣູຊາເລັມ. ເຢຣູຊາເລັມແມ່ນສະຖານທີ່ທີ່ພະວິຫານແຫ່ງກຳລັງອັນແທ້ຈິງຕັ້ງຢູ່, ແລະ ໃນພະວິຫານນັ້ນມີຫ້ອງພຣະທີ່ນັ່ງສຳລັບກະສັດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສີສະ.

“ເຈັດເທື່ອ” ໃນ ພຣະທຳ ເລວີ 26 ເປັນຄວາມຈິງແຫ່ງການປະທັບຕາຂັ້ນສຸດທ້າຍໃນປີ 1856 ຊຶ່ງມີເຈດນາໃຫ້ເສີມກຳລັງແກ່ທຸງສັນຍານເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດພະລະກິດ. ຈາກປີ 1844 ຫາ 1863, ພຣະຄຣິດຊົງປະສົງທີ່ຈະຮວມພຣະພາວະຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງເຂົ້າກັບມະນຸດສະພາບຕະຫຼອດນິລັນດອນ, ແຕ່ມະນຸດໄດ້ກະບົດ.

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງບໍ່ອາດຊົງປ່ຽນສະພາບທຳມະຊາດທີ່ຕ່ຳກວ່າຂອງມະນຸດໄດ້ ເພາະການນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ. ແລ້ວພຣະອົງຈະຊົງປ່ຽນສະພາບທຳມະຊາດທີ່ສູງກວ່າຂອງມະນຸດໃຫ້ເປັນຕາມພຣະສະພາບຂອງພຣະອົງ ໂດຍການນຳຫົວຂອງມະນຸດຊາດມາຮ່ວມເຂົ້າກັບຫົວຂອງພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າ. ຫົວແມ່ນນະຄອນຫຼວງຂອງອານາຈັກ. ຫົວແມ່ນກະສັດ ແລະເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງກະທຳການປ່ຽນສະພາບແຫ່ງພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າທີ່ຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງກັບມະນຸດຊາດ ພຣະອົງຊົງນຳຫົວຂອງທັງມະນຸດຊາດແລະພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າເຂົ້າຮ່ວມກັນໃນພຣະວິຫານທີ່ເຢຣູຊາເລັມ ໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ບ່ອນທີ່ພຣະຄຣິດປະທັບຢູ່ກັບພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ.

> ຜູ້ໃດທີ່ມີໄຊ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ຜູ້ນັ້ນນັ່ງກັບເຮົາໃນພະບັນລັງຂອງເຮົາ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາກໍໄດ້ມີໄຊ ແລະໄດ້ນັ່ງລົງກັບພຣະບິດາຂອງເຮົາໃນພະບັນລັງຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ໃດມີຫູ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານກ່າວແກ່ບັນດາຄຣິດຕະຈັກ. ພຣະນິມິດ 3:21, 22.

ພຣະຄຣິດຊົງສັນຍາວ່າ ຜູ້ເຫຼົ່ານັ້ນ (ຊາວລາໂອດີເກຍ) ຜູ້ຊຶ່ງມີໄຊຊະນະດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງມີໄຊຊະນະ (ແລະກາຍເປັນຊາວຟີລາເດນເຟຍ) ຈະໄດ້ນັ່ງຮ່ວມກັບພຣະອົງ ໃນສະຖານທີ່ຝ່າຍສະຫວັນ.

> ຊຶ່ງພະອົງໄດ້ກະທຳໃນພຣະຄຣິດ ເມື່ອພະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ພຣະອົງຟື້ນຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ ແລະໄດ້ຊົງໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ເບື້ອງຂວາພຣະຫັດຂອງພະອົງໃນສະຖານທີ່ສະຫວັນ, … ແລະໄດ້ຊົງໃຫ້ພວກເຮົາຟື້ນຂຶ້ນມາດ້ວຍກັນ ແລະໃຫ້ພວກເຮົານັ່ງດ້ວຍກັນໃນສະຖານທີ່ສະຫວັນໃນພຣະຄຣິດເຢຊູ. ເອເຟໂຊ 1:20, 2:6.

ການຮ່ວມເຂົ້າເປັນອັນດຽວຂອງໄມ້ສອງອັນຂອງເອເຊກຽນ (ມະນຸດຊາດກັບພຣະພາວະ) ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໃນສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງກຳລັງຂອງພຣະເຈົ້າ (qodesh), ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ທີ່ປ້ອມປາການແຫ່ງກຳລັງ (miqdash) ຖືກລະບຸວ່າເປັນກຸນແຈທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ທັງແນວພາຍໃນແລະແນວພາຍນອກຂອງຄຳພະຍາກອນ ທີ່ກາບຣີເອນໄດ້ມາເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈ ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ຫມື່ນສີ່ພັນຄົນ. ພຣະຄຣິດປາຖະໜາທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ວຽກງານນີ້ສຳເລັດໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌, ແຕ່ວຽກງານນັ້ນໄດ້ຖືກຂັດຂວາງໂດຍການກະບົດໃນປີ 1863, ແຕ່ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ 1844 ຫາ 1863 ຍັງຄົງຢູ່ເປັນແນວໜຶ່ງ ທີ່ສະແດງປະກອບໃຫ້ເຫັນວຽກງານທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາຍາມນັ້ນ.

ຂໍ້ສິບໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ບັນຈຸກຸນແຈສໍາຄັນສໍາລັບການເຂົ້າໃຈຂ່າວສານພາຍໃນແລະພາຍນອກຂອງຂໍ້ສິບເອັດເຖິງຂໍ້ສິບຫ້າ ຊຶ່ງໄດ້ເຂົ້າມາສູ່ປະຫວັດສາດພະຍາກອນຂອງພວກເຮົາໃນປີ 2014. ຂໍ້ສິບຊີ້ບອກເຖິງປີ 1989 ຊຶ່ງເປັນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນມັນຍັງບັນຈຸກຸນແຈທີ່ເຮັດໃຫ້ປີ 2014 ຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ວ່າເປັນຫຼັກໝາຍໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການປະທັບຕາ.

ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ. ຫຼັກໝາຍແຫ່ງເວລານັ້ນເປັນແບບຢ່າງເຖິງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາອີກຄັ້ງ, ແລະ ແກທີເຈັດໄດ້ເລີ່ມດັງຂຶ້ນອີກຄັ້ງ. ຈາກນັ້ນ ປະຫວັດສາດແຫ່ງຊ່ວງປີ 1840 ຫາ 1844 ກໍຈະຕ້ອງຖືກທຳຊ້ຳອີກດ້ວຍ, ເພາະວ່າທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ນັ້ນ ມິແມ່ນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແລະ ພະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງຄືການເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສ່ອງສະຫວ່າງໂດຍພຣະສິລິຂອງພຣະອົງ.

ປີ 1840 ຫາ 1844 ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້; ເຊັ່ນດຽວກັນ ປີ 1844 ຫາ 1863 ກໍເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ເຊັ່ນກັນ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຈັດໃຫ້ປະຫວັດສາດຂອງປີ 1844 ສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດຂອງໄມ້ກາງແຂນ, ແລະໄມ້ກາງແຂນນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການແບ່ງອອກຂອງສອງປະຫວັດສາດ ຊຶ່ງແຕ່ລະປະຫວັດມີຄວາມຍາວສາມປີເຄິ່ງ ແລະທັງສອງກໍສອດຄ່ອງກັນ. ໄມ້ກາງແຂນໄດ້ສະຖາປະນາວ່າ ປະຫວັດກ່ອນໜ້າທີ່ເລີ່ມໃນປີ 1840 ແລະສິ້ນສຸດໃນປີ 1844, ແລະປະຫວັດທີ່ຕາມມາຈົນເຖິງປີ 1863 ເປັນສອງປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ ຊຶ່ງທັງສອງລ້ວນເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະແຫ່ງການປະທັບຕາ.

ເສັ້ນທຳອິດແຕ່ປີ 1840 ຫາ 1844 ເປັນຕົວແທນແຫ່ງໄຊຊະນະຂອງພວກແອັດເວັນຕິສຕ໌ແຫ່ງຟີລາເດນເຟຍ; ອີກເສັ້ນໜຶ່ງແຕ່ປີ 1844 ຫາ 1863 ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງພວກແອັດເວັນຕິສຕ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ. ທັງສອງພວກນີ້ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີສິບ, ເພາະວ່າດານີເອນ, ຜູ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງພວກພຣະສາວກະລຸນີຜູ້ມີໄຊໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ; ແຕ່ພວກທີ່ຢູ່ກັບທ່ານໄດ້ຫລົບໜີຈາກນິມິດນັ້ນ.

> ແລະໃນວັນທີຊາວສີ່ແຫ່ງເດືອນທຳອິດ, ເມື່ອຂ້ານ້ອຍຢູ່ຂ້າງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຊຶ່ງມີຊື່ວ່າ ຮິດເດເກນ; ແລ້ວຂ້ານ້ອຍໄດ້ເງີຍຕາຂຶ້ນແລະເບິ່ງ, ແລະເບິ່ງເຖິງ, ມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ, ແອວຂອງທ່ານຄາດດ້ວຍຄຳບໍລິສຸດແຫ່ງອຸຟາດ: ຮ່າງກາຍຂອງທ່ານກໍເຫມືອນແກ້ວເບຣິນ, ແລະໃບໜ້າຂອງທ່ານເຫມືອນປະກາຍແຫ່ງຟ້າແລບ, ແລະຕາຂອງທ່ານເຫມືອນຄົມໄຟ, ແລະແຂນກັບຕີນຂອງທ່ານເຫມືອນທອງສຳລິດຂັດເງົາ, ແລະສຽງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານເຫມືອນສຽງຂອງຝູງຊົນເປັນອັນຫຼາຍ. ແລະຂ້ານ້ອຍຄື ດານີເອນ ຜູ້ດຽວໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ: ເພາະບັນດາຊາຍທີ່ຢູ່ກັບຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ; ແຕ່ຄວາມສັ່ນສະທ້ານຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ຕົກໃສ່ພວກເຂົາ, ຈົນພວກເຂົາໄດ້ໜີໄປຊ່ອນຕົວ. ດານີເອນ 10:4–7.

ໃນພຣະຄໍາດານີເອນ ບົດທີ່ເຈັດ ຫຼັງຈາກທີ່ດານີເອນໄດ້ເຫັນນິມິດເກືອບກັບສັດຮ້າຍທີ່ລ່າເຫຍື່ອແລ້ວ, ກາບຣີເອນໄດ້ມາເພື່ອອະທິບາຍນິມິດນັ້ນ.

> ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຄື​ດາ​ນີ​ເອນ ມີ​ຄວາມ​ເສົ້າ​ໂສກ​ໃນ​ວິນ​ຍານ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ທ່າມ​ກາງ​ກາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ, ແລະ​ນິມິດ​ໃນ​ສີສະ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ວຸ້ນ​ວາຍ. ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃກ້​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ໃນ​ພວກ​ທີ່​ຢືນ​ຢູ່​ໃກ້​ນັ້ນ, ແລະ​ຖາມ​ຜູ້​ນັ້ນ​ເຖິງ​ຄວາມ​ຈິງ​ຂອງ​ເຫດ​ການ​ທັງ​ໝົດ​ນີ້. ດັ່ງ​ນັ້ນ​ຜູ້​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ບອກ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ, ແລະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຮູ້​ການ​ຕີ​ຄວາມ​ຂອງ​ເຫດ​ການ​ເຫຼົ່າ​ນັ້ນ. ດານີເອນ 7:15, 16.

ໃນດານີເອນບົດທີແປດ ຫຼັງຈາກດານີເອນໄດ້ເຫັນນິມິດເກືອບກັບສັດແຫ່ງສະຖານນະມັດສະການແລ້ວ ກາບຣີເອນໄດ້ມາເພື່ອອະທິບາຍນິມິດນັ້ນ។

> ແລະເຫດການໄດ້ເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າ, ຄືຂ້າພະເຈົ້າດານີເອນ, ໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ ແລະໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມໝາຍຂອງມັນ, ແລ້ວ ຈົ່ງເບິ່ງ, ມີຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ມີລັກສະນະດັ່ງມະນຸດ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງຂອງຜູ້ຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຈາກລະຫວ່າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລ, ຜູ້ຊຶ່ງຮ້ອງຂຶ້ນແລະກ່າວວ່າ, ກາບຣີເອນ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຊາຍຜູ້ນີ້ເຂົ້າໃຈນິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 8:15, 16.

ໃນດານີເອນ ບົດທີ 9 ຫຼັງຈາກດານີເອນໄດ້ເຂົ້າໃຈເຖິງຈຳນວນປີທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ລະບຸໄວ້ ແລະທີ່ຖືກສະແດງໃນຂໍ້ຂຽນຂອງໂມເຊວ່າເປັນທັງຄຳສາບແຊ່ງ ແລະຄຳປະຕິຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ກາບຣີເອນກໍໄດ້ມາເພື່ອອະທິບາຍນິມິດນັ້ນ.

> ແລະໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍກໍາລັງເວົ້າ ແລະອະທິຖານ ແລະສາລະພາບບາບຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະບາບຂອງຊົນຊາດອິດສະຣາເອນປະຊາຊົນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະທູນຄໍາວິງວອນຂອງຂ້ານ້ອຍຕໍ່ໜ້າພຣະເຢໂຫວາພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ ເພື່ອພູເຂົາບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ; ແມ່ນແລ້ວ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍກໍາລັງເວົ້າໃນການອະທິຖານຢູ່ນັ້ນ ຄືບຸລຸດຊື່ກາບຣີເອນ ຜູ້ທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ ໄດ້ຖືກໃຫ້ບິນມາຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະໄດ້ມາແຕະຕ້ອງຂ້ານ້ອຍໃນປະມານເວລາຖວາຍບູຊາຕອນແລງ. ແລະທ່ານໄດ້ແຈ້ງແກ່ຂ້ານ້ອຍ ແລະສົນທະນາກັບຂ້ານ້ອຍ ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ດານີເອນ ບັດນີ້ຂ້ານ້ອຍໄດ້ອອກມາເພື່ອປະທານປັນຍາ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ທ່ານ. ດານີເອນ 9:20–22.

ດັ່ງນັ້ນ, ອາໄສພະຍານສາມປະການ ທັງໝົດຈາກພຣະທຳດານີເອນ, ເມື່ອກາບຣີເອນກ່າວແກ່ດານີເອນໃນບົດທີສິບ ວ່າ ທ່ານໄດ້ມາເພື່ອໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ຈະເກີດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ກາບຣີເອນກໍກຳລັງອະທິບາຍນິມິດ “marah” ເພດຍິງ ອັນເປັນນິມິດທີ່ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຜົນ ຊຶ່ງດານີເອນໄດ້ເຫັນ ແລະຄົນອີກພວກໜຶ່ງໄດ້ຫລົບໜີຈາກໄປ.

> ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພື່ອໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໃຈວ່າ ອັນໃດຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຊົນຊາດຂອງທ່ານໃນບັ້ນປາຍຂອງວັນທັງຫຼາຍ; ເພາະນິມິດນັ້ນຍັງເປັນເລື່ອງຂອງອີກຫຼາຍວັນ. ດານີເອນ 10:14

ນິມິດທີ່ດານີເອນໄດ້ເຫັນ ຊຶ່ງກ່ອນໃຫ້ເກີດການແຍກອອກໃນບັນດາຜູ້ເຊື່ອນັ້ນ ຄືນິມິດແຫ່ງການປາກົດຂອງພຣະຄຣິດ, ນິມິດແຫ່ງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ, ແຕ່ເປັນການສະແດງອອກໃນລັກສະນະຝ່າຍຍິງຂອງນິມິດນັ້ນ. ຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດແຫ່ງການປາກົດຢ່າງກະທັນຫັນຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ນັ້ນເອງທີ່ໄດ້ປ່ຽນດານີເອນ (ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ດານີເອນເປັນຕົວແທນ) ໃຫ້ເປັນຕາມພຣະສັນຖານຂອງພຣະຄຣິດ. ສິ່ງທີ່ “ເກີດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນທັງຫຼາຍພາຍຫຼັງ” ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີຣາຍຈາກປີ 1840 ຫາ 1844, ແລະອີກທັງໂດຍພວກມິນເລີຣາຍຈາກປີ 1844 ຫາ 1863. ຄົນຈຳພວກໜຶ່ງຫຼົບໜີຈາກນິມິດນັ້ນດ້ວຍການກະບົດ, ແລະຄົນອີກຈຳພວກໜຶ່ງຕິດຕາມພຣະຄຣິດໂດຍຄວາມເຊື່ອເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ເພື່ອຈະໄດ້ນັ່ງຮ່ວມກັບພຣະອົງໃນສະຖານທີ່ຝ່າຍສະຫວັນ.

ແຕ່ເມື່ອກາບຣີເອນໄດ້ຕີຄວາມນິມິດທີ່ຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນຕາມພຣະສັນຖານຂອງພຣະຄຣິດ, ທ່ານໄດ້ນໍາສະເໜີປະຫວັດສາດພາຍນອກຂອງໂລກ. ນິມິດຂອງດານີເອນກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ ໄດ້ຖືກກາບຣີເອນຕີຄວາມວ່າເປັນປະຫວັດສາດພາຍນອກຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເມື່ອໃນການຕີຄວາມຂອງກາບຣີເອນ ໄດ້ມາເຖິງປະຫວັດສາດຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເນັ້ນວ່າເປັນສິ່ງທີ່ນໍາໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ, ຈະຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ກໍແຕ່ໂດຍກະແຈແຫ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍ “ປ້ອມປາການ” ໃນຂໍ້ທີສິບ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຜົນກະທົບຂອງທຸກນິມິດໄດ້ເລີ່ມຄີ່ຄລາຍອອກດັ່ງວົງລໍ້ຢູ່ໃນວົງລໍ້.

> ແລະພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຮວາໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ສຸພາສິດອັນນັ້ນທີ່ພວກເຈົ້າມີຢູ່ໃນແຜ່ນດິນອິສຣາເອນ ທີ່ກ່າວວ່າ, ‘ວັນເວລາຖືກຍືດອອກໄປ ແລະນິມິດທຸກຢ່າງກໍລົ້ມເຫລວ’ ນັ້ນແມ່ນຫຍັງ? ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ສຸພາສິດນີ້ສິ້ນສຸດລົງ ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ນຳມັນມາໃຊ້ເປັນສຸພາສິດໃນອິສຣາເອນອີກຕໍ່ໄປ; ແຕ່ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ‘ວັນເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ ແລະຜົນສຳເລັດຂອງນິມິດທຸກຢ່າງກໍຈະມາເຖິງ.’ ເພາະໃນວົງວານຂອງອິສຣາເອນ ຈະບໍ່ມີນິມິດອັນເປົ່າປ່ຽວ ຫຼືການທຳນາຍອັນປະຈົບປະແຈງອີກຕໍ່ໄປ. ເພາະເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ: ເຮົາຈະກ່າວ ແລະຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາຈະກ່າວນັ້ນຈະສຳເລັດເປັນຈິງ; ມັນຈະບໍ່ຖືກຍືດອອກໄປອີກຕໍ່ໄປ: ເພາະໃນວັນເວລາຂອງພວກເຈົ້າ, ໂອ ວົງວານທີ່ກະບົດເອີຍ, ເຮົາຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ມັນສຳເລັດ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຮວາໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເບິ່ງແມ, ພວກວົງວານອິສຣາເອນກ່າວວ່າ, ‘ນິມິດທີ່ເຂົາເຫັນນັ້ນເປັນສຳລັບອີກຫຼາຍວັນຂ້າງໜ້າ ແລະເຂົາພະຍາກອນເຖິງເວລາທີ່ຢູ່ໄກອອກໄປ.’ ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈະບໍ່ມີຖ້ອຍຄຳໃດໆ ຂອງເຮົາຖືກຍືດອອກໄປອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເອເຊກຽນ 12:21–28.

ໃນບັນດາວົງລໍ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດທີ່ກຳລັງໝຸນຢູ່ພາຍໃນວົງລໍ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນອື່ນໆໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ, ມີວົງລໍ້ໜຶ່ງຊຶ່ງການດົນໃຈໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນໃນຍຸກສຸດທ້າຍຮູ້ວ່າ ເປັນວົງລໍ້ທີ່ໂດຍມັນ ຈຸດໝາຍນິລັນດອນຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຕັດສິນ. ເສັ້ນເໜືອເສັ້ນ, ວົງລໍ້ນັ້ນຈະຕ້ອງເປັນນິມິດທີ່ດານີເອນໄດ້ເຫັນ ຊຶ່ງໄດ້ປ່ຽນທ່ານໃຫ້ເປັນຕາມພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ, ເພາະນັ້ນແມ່ນນິມິດທີ່ຊີ້ບອກວ່າສິ່ງໃດຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ຮູບຂອງສັດຮ້າຍຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນກ່ອນເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ; ເພາະວ່ານີ້ຈະເປັນການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍທີ່ຊະຕາກຳນິລັນດອນຂອງເຂົາຈະຖືກຕັດສິນ. ຈຸດຍືນຂອງທ່ານເປັນຄວາມສັບສົນຂອງຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງກັນຫຼາຍປະການເສຍຈົນມີພຽງບໍ່ກີ່ຄົນເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະຖືກຫລອກລວງ.”

> “ໃນ ພຣະນິມິດ 13 ຫົວຂໍ້ນີ້ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຢ່າງແຈ້ງຊັດ; [ພຣະນິມິດ 13:11–17, ຖືກອ້າງອີງ].

> “ນີ້ແມ່ນການທົດສອບທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງຜ່ານກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຖືກປະທັບຕາ. ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ພິສູດຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າໂດຍການຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ແລະປະຕິເສດທີ່ຈະຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕອັນປອມປົນ, ຈະເຂົ້າຢູ່ໃຕ້ທຸງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ Jehovah, ແລະຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ຜູ້ທີ່ຍອມປະຖິ້ມຄວາມຈິງອັນມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກສະຫວັນ ແລະຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕວັນອາທິດ, ຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

ການທົດສອບທີ່ຖືກລະບຸວ່າເປັນການທົດສອບແຫ່ງຮູບສັດຮ້າຍນັ້ນມີສອງດ້ານ. ມັນເປັນການທົດສອບທີ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ນັກສຶກສາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຕ້ອງຮັບຮູ້ການພັດທະນາຂອງຮູບສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງເປັນການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ. ມັນຍັງເປັນການທົດສອບທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຮູບສັດຮ້າຍ ຫຼືຮູບຂອງພຣະຄຣິດ ພາຍໃນຜູ້ທີ່ຖືກແທນໂດຍດານີເອນ ຫຼືຜູ້ທີ່ໄດ້ຫລົບໜີ. ການແຍກອອກນັ້ນອີງຢູ່ເທິງວ່າພວກພົມມະຈາຣີເຫຼົ່ານັ້ນ “ເຫັນນິມິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້” ເໝືອນດັ່ງທີ່ດານີເອນໄດ້ເຫັນ ຫຼືວ່າພວກເຂົາຫລົບໜີຈາກນິມິດນັ້ນ. ກະແຈແຫ່ງການເຫັນນິມິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຖືກແທນໄວ້ໂດຍຄຳວ່າ “ປ້ອມປາການ.”

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດຜູ້ໄດ້ຊົງສັ່ງສອນໂຢຮັນ ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ. ການທີ່ພຣະອົງຊົງວາງພຣະບາດຂວາເທິງທະເລ ແລະພຣະບາດຊ້າຍເທິງແຜ່ນດິນແຫ້ງ ສະແດງເຖິງພາກບາດທີ່ພຣະອົງຊົງກະທໍາຢູ່ໃນເຫດການຊ່ວງສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກັບຊາຕານ. ທ່າທີນີ້ບົ່ງບອກເຖິງລິດອໍານາດ ແລະສິດອໍານາດສູງສຸດຂອງພຣະອົງເໜືອໂລກທັງສິ້ນ. ຄວາມຂັດແຍ້ງນັ້ນໄດ້ທະວີຄວາມຮຸນແຮງ ແລະເດັດດ່ຽວຍິ່ງຂຶ້ນຈາກຍຸກສະໄໝໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຍຸກສະໄໝໜຶ່ງ ແລະຈະຍັງດໍາເນີນຕໍ່ໄປເຖິງຉາກສຸດທ້າຍ ເມື່ອການກະທໍາຢ່າງແຍບຄາຍຂອງອໍານາດແຫ່ງຄວາມມືດຈະບັນລຸເຖິງຂັ້ນສູງສຸດ. ຊາຕານ ທີ່ຮ່ວມມືກັບຄົນຊົ່ວ ຈະລໍ້ລວງໂລກທັງສິ້ນ ແລະຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍທີ່ບໍ່ຮັບເອົາຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ. ແຕ່ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດນັ້ນຊົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເອົາໃຈໃສ່. ພຣະອົງຊົງຮ້ອງດ້ວຍພຣະສຽງອັນດັງ. ພຣະອົງຈະຊົງສໍາແດງລິດອໍານາດ ແລະສິດອໍານາດແຫ່ງພຣະສຽງຂອງພຣະອົງແກ່ຜູ້ທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ຮ່ວມກັບຊາຕານເພື່ອຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ.

> “ຫຼັງຈາກຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນີ້ໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງພວກມັນແລ້ວ ຄຳບັນຊາກໍມາເຖິງໂຢຮັນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ມາເຖິງດານີເອນກ່ຽວກັບໜັງສືນ້ອຍນັ້ນວ່າ: ‘ຈົ່ງປະທັບຕາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ເປັ່ງອອກນັ້ນໄວ້.’ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໝາຍເຖິງເຫດການໃນອະນາຄົດ ຊຶ່ງຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລຳດັບຂອງມັນ. ດານີເອນຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນໃນຕອນທ້າຍແຫ່ງບັນດາວັນ. ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນໜັງສືນ້ອຍນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກແລ້ວ. ເມື່ອນັ້ນ ຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນຈຶ່ງມີບ່ອນອັນເໝາະສົມຂອງມັນໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ ທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ໂລກ. ການເປີດຜະນຶກໜັງສືນ້ອຍນັ້ນ ຄືຂ່າວສານທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບເວລາ.”

> “ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ເປັນອັນດຽວກັນ. ໜຶ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນ, ອີກໜຶ່ງເປັນການເປີດເຜີຍ; ໜຶ່ງເປັນປຶ້ມທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ອີກໜຶ່ງເປັນປຶ້ມທີ່ຖືກເປີດອອກ. ໂຢຮັນໄດ້ຍິນຄວາມລຶກລັບທີ່ສຽງຟ້າຮ້ອງໄດ້ກ່າວອອກມາ, ແຕ່ທ່ານໄດ້ຖືກບັນຊາບໍ່ໃຫ້ຂຽນຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນ.”

> “ຄວາມສະຫວ່າງພິເສດທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ໂຢຮັນ ແລະໄດ້ຖືກສະແດງອອກໃນສຽງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການນັ້ນ ແມ່ນການບັນຍາຍເຖິງເຫດການຕ່າງໆທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະອົງທີສອງ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

Back to Articles