Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Thirty-Two

ພຣະຄຳພີໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊເວັນທ໌ເດ ແອດເວັນຕິດ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ສາມສິບສອງ

Number Thirty-Two

ເລກ ສາມສິບສອງ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 20, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

It has been a slow-moving journey to get to the book of Joel, with Peter as our witness. Peter is one of the most amazing symbols within God’s prophetic Word, but aren’t they all? Peter is at Caesarea Philippi, and he is also at Pentecost in the upper room at the third hour, and then in the temple at the ninth hour of the same day. Jesus was crucified at the third hour and died at the ninth hour. Peter is called to Caesarea at the ninth hour, but the Caesarea that he is called to in the story of Cornelius, is not Caesarea Philippi at the base of Mount Hermon, it was Caesarea by the sea, called Caesarea Maritima.

ການເດີນທາງເພື່ອມາເຖິງພຣະທຳໂຢເອນນັ້ນເປັນການເດີນທາງທີ່ຄ່ອຍໆເຄື່ອນໄປ ໂດຍມີເປໂຕເປັນພະຍານຂອງພວກເຮົາ. ເປໂຕເປັນໜຶ່ງໃນສັນຍະລັກອັນນ່າອັດສະຈັນທີ່ສຸດພາຍໃນພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນບໍ່ແມ່ນຫຼື? ເປໂຕຢູ່ທີ່ Caesarea Philippi, ແລະທ່ານກໍຢູ່ທີ່ເພນເຕກອດໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ, ແລ້ວຕໍ່ມາຢູ່ໃນພຣະວິຫານໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງວັນດຽວກັນ. ພຣະເຢຊູຖືກຕອກກາງແຂນໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະສິ້ນພຣະຊົນໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ເປໂຕຖືກຊົງເອີ້ນໄປຍັງ Caesarea ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ, ແຕ່ Caesarea ທີ່ທ່ານຖືກຊົງເອີ້ນໄປນັ້ນໃນເລື່ອງຂອງໂກເນລີອຸສ ບໍ່ແມ່ນ Caesarea Philippi ທີ່ຕີນພູເຮີໂມນ, ແຕ່ເປັນ Caesarea ທີ່ຢູ່ແຄມທະເລ, ເອີ້ນວ່າ Caesarea Maritima.

Caesarea Maritima is the coastal city on the Mediterranean Sea, about 30–35 miles north of modern Tel Aviv (built by Herod the Great as a grand Roman port city). It appears frequently in the book of Acts (mentioned 15 times), and is the one most people refer to simply as “Caesarea” in the New Testament. Philip the Evangelist lived there with his four prophesying daughters (Acts 8:40; 21:8). Paul was imprisoned there for two years, appeared before governors Felix and Festus, and King Agrippa (Acts 23–26). More significantly, perhaps, Peter preached to the Roman centurion Cornelius here—the first major Gentile conversion to Christianity (Acts 10) in 34 AD, when the week that Christ confirmed the covenant with many, ended.

ເຊຊາເຣຍ ມາຣິຕິມາ ເປັນເມືອງຊາຍຝັ່ງທະເລຢູ່ແຄມທະເລເມດິເຕີເຣນຽນ ຫ່າງຈາກເທລອາວີບໃນປັດຈຸບັນໄປທາງເໜືອປະມານ 30–35 ໄມລ໌ (ສ້າງໂດຍເຮໂຣດມະຫາລາດໃຫ້ເປັນເມືອງທ່າເຮືອໂຣມັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່). ມັນປາກົດຢູ່ເລື້ອຍໆໃນພຣະທຳກິດຈະການ (ຖືກກ່າວເຖິງ 15 ຄັ້ງ) ແລະເປັນເມືອງທີ່ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ຮຽກພຽງວ່າ “ເຊຊາເຣຍ”. ຟີລິບຜູ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດໄດ້ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບບຸດສາວສີ່ຄົນຂອງລາວຜູ້ພະຍາກອນ (ກິດຈະການ 8:40; 21:8). ໂປໂລຖືກຈຳຄຸກຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາສອງປີ, ໄດ້ໄປປະກົດຕົວຕໍ່ໜ້າເຈົ້າເມືອງເຟລິກ ແລະ ເຟສຕັສ, ແລະກະສັດອາກຣິບປາ (ກິດຈະການ 23–26). ບາງທີສິ່ງທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນຄື ເປໂຕໄດ້ປະກາດແກ່ໂຄເນລິອຸສ ນາຍຮ້ອຍຊາວໂຣມັນທີ່ນີ້—ຊຶ່ງເປັນການກັບໃຈມາເຊື່ອໃນຄຣິດສະຕຽນຂອງຄົນຕ່າງຊາດຄັ້ງສຳຄັນຄັ້ງທຳອິດ (ກິດຈະການ 10) ໃນ ຄ.ສ. 34, ເມື່ອອາທິດທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາກັບຄົນເປັນອັນຫຼາຍນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ.

> And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:27.

> ແລະລາວຈະຮັບຮອງພັນທະສັນຍາກັບຄົນເປັນອັນຫຼາຍເປັນເວລາໜຶ່ງອາທິດ; ແລະໃນກາງອາທິດນັ້ນ ລາວຈະເຮັດໃຫ້ເຄື່ອງບູຊາ ແລະເຄື່ອງຖວາຍຢຸດເຊົາລົງ, ແລະເນື່ອງຈາກການແຜ່ກະຈາຍແຫ່ງສິ່ງອັນເປັນທີ່ໜ້າຊັງ ລາວຈະເຮັດໃຫ້ມັນຮ້າງເປົ່າໄປ ຈົນກວ່າວາລະສຸດທ້າຍຈະມາເຖິງ, ແລະສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ນັ້ນຈະຖືກເທລົງເທິງຜູ້ທີ່ຮ້າງເປົ່າ. ດານີເອນ 9:27.

Caesarea Maritima served as the Roman administrative capital of Judea and a major Gentile hub. Caesarea Philippi is a different city, located in the far north near the base of Mount Hermon (about 25–30 miles north of the Sea of Galilee), in what is now the Golan Heights area (modern Banias). It is mentioned only in the Gospels (Matthew 16:13 and Mark 8:27), when Jesus took His disciples to Caesarea Philippi. This is the famous location where Peter confessed that Jesus is “the Messiah, the Son of the living God,” and where Jesus declared, “On this rock I will build my church, and the gates of Hades will not overcome it” (Matthew 16:13–20). It was a pagan area with temples to Greek gods, especially the goat-god Pan, whose grotto of Pan was called the “gates of hell,” making Jesus’ declaration there particularly striking.

ເມືອງກາຍຊາເຣຍ ມາຣິຕິມາ ເປັນນະຄອນຫຼວງຝ່າຍການປົກຄອງຂອງໂຣມັນໃນແຂວງຢູເດຍ ແລະເປັນສູນກາງສຳຄັນຂອງຄົນຕ່າງຊາດ. ສ່ວນ ກາຍຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ເປັນອີກເມືອງໜຶ່ງ ຕັ້ງຢູ່ທາງເໜືອໄກ ໃກ້ຕີນພູເຮີໂມນ (ປະມານ 25–30 ໄມ ທາງເໜືອຂອງທະເລຄາລິເລ) ໃນບໍລິເວນທີ່ປັດຈຸບັນເອີ້ນວ່າ ໂກລານ ໄຮຕສ໌ (ບານີອາສ ໃນສະໄໝປັດຈຸບັນ). ເມືອງນີ້ຖືກກ່າວເຖິງພຽງແຕ່ໃນພຣະກິດຕິຄຸນເທົ່ານັ້ນ (Matthew 16:13 ແລະ Mark 8:27) ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ນຳພວກສາວົກຂອງພຣະອົງໄປຍັງ ກາຍຊາເຣຍ ຟີລິບປີ. ນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ອັນເລື່ອງລືທີ່ເປໂຕໄດ້ປະກາດຮັບວ່າ ພຣະເຢຊູເປັນ “ພຣະເມຊີອາ, ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່,” ແລະເປັນບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູຊົງປະກາດວ່າ “ເທິງຫີນກ້ອນນີ້ ເຮົາຈະສ້າງຄຣິດຕະຈັກຂອງເຮົາ ແລະປະຕູແຫ່ງແດນມໍລະນາຈະບໍ່ມີຊະນະເໜືອມັນ” (Matthew 16:13–20). ບ່ອນນັ້ນເປັນເຂດຂອງຄວາມເຊື່ອນອກສາສະໜາ ມີວິຫານທີ່ອຸທິດແດ່ພະຂອງກຣີກ ໂດຍສະເພາະແດ່ ແພນ ເທບພະເຈົ້າຮູບແບບແບ້ ຊຶ່ງຖ້ຳບູຊາຂອງແພນນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ “ປະຕູແຫ່ງນະລົກ,” ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະດຳລັດຂອງພຣະເຢຊູໃນສະຖານທີ່ນັ້ນຍິ່ງໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດ.

The two cities are completely separate geographically and historically—one a bustling Roman seaport in the south-west, the other a northern Hellenistic/pagan site near the headwaters of the Jordan River. The coastal one dominates the Book of Acts, while the northern one is central to a pivotal moment in the Gospels. Caesarea of the sea is a symbol of Rome—the beast, and Caesarea of the earth is a symbol of the dragon. Sister White identifies the period from the cross to Pentecost, the “Pentecostal season,” which began at the cross and ended at Pentecost.

ເມືອງທັງສອງນີ້ແຍກອອກຈາກກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງທັງໃນດ້ານພູມສາດແລະປະຫວັດສາດ—ເມືອງໜຶ່ງເປັນທ່າເຮືອໂຣມັນທີ່ຄຶກຄື້ນຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້, ອີກເມືອງໜຶ່ງເປັນສະຖານທີ່ແບບເຮລເລນິດ/ນອກສາສະໜາຢູ່ທາງເໜືອ ໃກ້ຕົ້ນນ້ຳແມ່ນ້ຳຈໍແດນ. ເມືອງທີ່ຢູ່ຊາຍຝັ່ງນັ້ນມີບົດບາດເດັ່ນໃນພຣະທຳກິດຈະການ, ໃນຂະນະທີ່ອີກເມືອງທາງເໜືອເປັນຈຸດສູນກາງຂອງເຫດການສຳຄັນຍິ່ງໃນພຣະກິດຕິຄຸນ. ເຊຊາເຣຍແຫ່ງທະເລເປັນສັນຍາລັກຂອງໂຣມ—ຄືສັດຮ້າຍ, ແລະ ເຊຊາເຣຍແຫ່ງແຜ່ນດິນເປັນສັນຍາລັກຂອງພະຍານາກ. ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸໄລຍະເວລາຈາກໄມ້ກາງແຂນເຖິງເພັນເຕກອດ, “ລະດູການເພັນເຕກອດ,” ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງທີ່ເພັນເຕກອດ.

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> “ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າ ຂ້າພະເຈົ້າເຝົ້າຄອຍເວລາທີ່ເຫດການໃນວັນເພນເຕກອດຈະຖືກກະທຳຊ້ຳອີກ ດ້ວຍລິດອຳນາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າໃນຄາວນັ້ນ. ໂຢຮັນກ່າວວ່າ, ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍສະຫວ່າງໄສວດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ.’ ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ເຫມືອນດັ່ງໃນລະດູການເພນເຕກອດ ປະຊາຊົນຈະໄດ້ຍິນຄວາມຈິງຖືກກ່າວແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍທຸກຄົນໃນພາສາຂອງຕົນເອງ.”

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him, and can touch the lips with a live coal from off the altar, and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed, and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement, and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> “ພຣະເຈົ້າສາມາດປະທານຊີວິດໃໝ່ແກ່ທຸກຈິດວິນຍານທີ່ປາຖະໜາຢ່າງຈິງໃຈທີ່ຈະຮັບໃຊ້ພຣະອົງ, ແລະສາມາດແຕະຕ້ອງຮິມຝີປາກດ້ວຍຖ່ານໄຟທີ່ມີຊີວິດຈາກແທ່ນບູຊາ, ແລະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາກາຍເປັນຜູ້ມີຄຳເວົ້າອັນໂດດເດັ່ນໃນການສັນລະເສີນພຣະອົງ. ສຽງນັບພັນຈະຖືກເຕັມດ້ວຍລິດອຳນາດໃນການປະກາດຄວາມຈິງອັນອັດສະຈັນແຫ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ລີ້ນທີ່ເວົ້າຕິດຂັດຈະຖືກປົດປ່ອຍ, ແລະຜູ້ທີ່ຂີ້ອາຍຈະຖືກເຮັດໃຫ້ເຂັ້ມແຂງເພື່ອເປັນພະຍານຢ່າງກ້າຫານແກ່ຄວາມຈິງ. ຂໍໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຊ່ວຍປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ຊຳລະພຣະວິຫານແຫ່ງຈິດວິນຍານໃຫ້ພົ້ນຈາກທຸກມົນທິນ, ແລະຮັກສາຄວາມສຳພັນອັນໃກ້ຊິດກັບພຣະອົງໄວ້ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນຝົນລະດູທ້າຍ ເມື່ອມັນຈະຖືກເທລົງມາ.” Review and Herald, July 20, 1886.

Technically the Pentecostal season would start at the feast of first fruits, which aligns with Christ’s resurrection; but without the death of the cross there would be no blood for the risen savior to take with Him when He arose. Without His death, He, as the Bread of life would not have rested on the day of the feast of unleavened bread, and the Bread of life needed to rest in advance of it’s rising on the feast of first fruits, thus beginning the fifty-day period that led to the day and feast of Pentecost.

ໃນທາງເຕັກນິກ ລະດູການເພນເຕກອດຈະເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນສະຫຼອງຜົນທຳອິດ ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ; ແຕ່ຖ້າປາດສະຈາກຄວາມຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນ ກໍຈະບໍ່ມີໂລຫິດໃຫ້ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ພົ້ນຜູ້ຄືນພຣະຊົນໄດ້ນຳຕິດພຣະອົງໄປເມື່ອພຣະອົງຊົງຄືນຂຶ້ນ. ຖ້າປາດສະຈາກການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໃນຖານະເປັນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງຊີວິດ ກໍຈະບໍ່ໄດ້ພັກໃນວັນແຫ່ງວັນສະຫຼອງເຂົ້າຈີ່ໄຮ້ເຊື້ອ, ແລະ ເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງຊີວິດຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ພັກກ່ອນລ່ວງໜ້າກ່ອນການຄືນຂຶ້ນຂອງພຣະອົງໃນວັນສະຫຼອງຜົນທຳອິດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການເລີ່ມຕົ້ນໄລຍະຫ້າສິບວັນ ທີ່ນຳໄປສູ່ວັນ ແລະ ວັນສະຫຼອງເພນເຕກອດ.

When Christ came to confirm the covenant for one week; the week began at His baptism and then “in the midst of the week,” three and a half years later, He was crucified, rested in the tomb on the day of unleavened Bread, rose as the feast of the first fruits of the barley harvest on Sunday, thus starting the fifty-day Pentecostal season that reached to the first fruits feast of the wheat. From the cross to the end of the week, three and a half years later, the seven-year-period came to its conclusion with Cornelius of Caesarea Maritima, who became the very first Gentile convert–to the Christian church at the end of the week in 34 AD.

ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອຢືນຢັນພັນທະສັນຍາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງອາທິດ; ອາທິດນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນທີ່ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ ແລ້ວ “ໃນກາງອາທິດ,” ສາມປີເຄິ່ງຕໍ່ມາ, ພຣະອົງຖືກຕຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ຊົງພັກຢູ່ໃນອຸບໂມງໃນວັນເທດສະການເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອ, ຟື້ນຄືນພຣະຊົນໃນວັນອາທິດເປັນເທດສະການຜົນແຮກຂອງການກ່ຽວເຂົ້າບາເລ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປີດຕົ້ນລະດູການເພນເຕກອດຫ້າສິບວັນທີ່ດຳເນີນໄປຈົນເຖິງເທດສະການຜົນແຮກຂອງເຂົ້າສາລີ. ຈາກໄມ້ກາງແຂນໄປຈົນຮອດປາຍອາທິດ, ອີກສາມປີເຄິ່ງຕໍ່ມາ, ຊ່ວງເວລາເຈັດປີນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງກັບໂກເນລີອັດແຫ່ງ Caesarea Maritima, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນຄົນຕ່າງຊາດຄົນທຳອິດທີ່ໄດ້ກັບໃຈເຂົ້າມາໃນຄຣິສຕະຈັກຄຣິສຕຽນ—ໃນຕອນທ້າຍຂອງອາທິດ ໃນປີ ຄ.ສ. 34.

The week Christ came to confirm the covenant is prophetically 2,520 days, and the cross is “in the midst of the week,” so it was 1,260 days after the baptism and 1,260 days before Cornelius was converted. At the cross Christ was crucified at the third hour, and He died at the ninth hour. That was the beginning of the Pentecostal season and at the end, (for Jesus always illustrates the end with the beginning) on the day of Pentecost, Peter gives his first sermon of the book of Joel at the third hour in the upper room, where Christ met the disciples on the day of His resurrection. Peter then gives his second sermon on Joel in the temple at the ninth hour. Clearly the third and ninth hour are an alpha and omega symbol of the beginning and ending of the Pentecostal season.

ອາທິດທີ່ພຣະຄຣິດສະເດັດມາເພື່ອຮັບຮອງພັນທະສັນຍານັ້ນ ໃນທາງຄຳພະຍາກອນເທົ່າກັບ 2,520 ວັນ, ແລະໄມ້ກາງແຂນຢູ່ “ກາງອາທິດ,” ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນ 1,260 ວັນຫຼັງຈາກການຮັບບັບຕິສະມາ ແລະ 1,260 ວັນກ່ອນທີ່ຄໍເນລິອຸສຈະກັບໃຈ. ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ພຣະຄຣິດຖືກຄຶງໄວ້ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ, ແລະພຣະອົງສິ້ນພຣະຊົນໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ນັ້ນແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງລະດູການເພນເຕຄອສ ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດ, (ເພາະພຣະເຢຊູຊົງສຳແດງຕອນສິ້ນສຸດດ້ວຍຕອນເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ) ໃນວັນເພນເຕຄອສ, ເປໂຕໄດ້ກ່າວຄຳເທດຄັ້ງທຳອິດຂອງລາວຈາກພຣະທຳໂຢເອນໃນຊົ່ວໂມງທີສາມໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ, ບ່ອນທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ພົບກັບພວກສາວົກໃນວັນແຫ່ງການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ. ຈາກນັ້ນ ເປໂຕໄດ້ກ່າວຄຳເທດຄັ້ງທີສອງຂອງລາວກ່ຽວກັບໂຢເອນໃນພຣະວິຫານ ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ້ງວ່າ ຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະ ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ເປັນສັນຍາລັກອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ ຂອງການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ການສິ້ນສຸດຂອງລະດູການເພນເຕຄອສ.

Line upon line, when we align the third and ninth hour of these two events, we find the six hours as a prophetic period that both provide a witness of a division. Christ goes from life to death to life. He goes from earth to heaven and back to earth. Peter is outside and then inside the temple. There are of course other parallel alignments of the third to ninth hour, but we first need to consider Peter, Cornelius and Caesarea by the sea.

ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ, ເມື່ອພວກເຮົາຈັດໃຫ້ຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະ ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງເຫດການທັງສອງນີ້ສອດຄ່ອງກັນ, ພວກເຮົາພົບວ່າຫົກຊົ່ວໂມງນັ້ນເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງທັງສອງຕ່າງໃຫ້ຄຳພະຍານເຖິງການແບ່ງແຍກ. ພຣະຄຣິດສະເດັດຈາກຊີວິດໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ແລະ ຈາກຄວາມຕາຍກັບຄືນສູ່ຊີວິດ. ພຣະອົງສະເດັດຈາກແຜ່ນດິນໂລກໄປສູ່ສະຫວັນ ແລະ ກັບຄືນມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ. ເປໂຕຢູ່ຂ້າງນອກ ແລະ ຕໍ່ມາຢູ່ຂ້າງໃນພຣະວິຫານ. ແນ່ນອນວ່າ ຍັງມີການຈັດວາງແບບຂະໜານອື່ນໆອີກລະຫວ່າງຊົ່ວໂມງທີສາມແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ, ແຕ່ກ່ອນອື່ນພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາເຖິງເປໂຕ, ໂກເນລີອຸສ ແລະ ເມືອງເຊຊາເຣຍແຄມທະເລ.

As with the prophetic divisions that are represented in the six hours, when the angel was sent to Cornelius to direct him to send for Peter it was the ninth hour.

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການແບ່ງຍຸກສະໄໝແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຫົກຊົ່ວໂມງນັ້ນ ເມື່ອທູດສະຫວັນຖືກສົ່ງໄປຫາໂກເນລີອຸສເພື່ອຊີ້ນຳໃຫ້ລາວສົ່ງຄົນໄປເຊີນເປໂຕ ເວລານັ້ນແມ່ນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ.

> There was a certain man in Caesarea called Cornelius, a centurion of the band called the Italian band, A devout man, and one that feared God with all his house, which gave much alms to the people, and prayed to God alway. He saw in a vision evidently about the ninth hour of the day an angel of God coming in to him, and saying unto him, Cornelius. And when he looked on him, he was afraid, and said, What is it, Lord? And he said unto him, Thy prayers and thine alms are come up for a memorial before God. And now send men to Joppa, and call for one Simon, whose surname is Peter. Acts 10:1–5.

> ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງຢູ່ໃນເມືອງເຊຊາເຣຍ ຊື່ວ່າ ໂຄເນລິອຸສ ເປັນນາຍຮ້ອຍຂອງກອງທະຫານທີ່ເອີ້ນວ່າ ກອງອິຕາລີ, ເປັນຄົນເຄົາລົບພຣະເຈົ້າ ແລະຢຳເກງພຣະອົງພ້ອມກັບຄົນໃນເຮືອນຂອງຕົນທັງໝົດ, ລາວໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ປະຊາຊົນຢ່າງຫຼາຍ ແລະອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າສະເໝີ. ໃນນິມິດ ປະມານຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງວັນນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າອົງໜຶ່ງເຂົ້າມາຫາລາວ ແລະກ່າວກັບລາວວ່າ, “ໂຄເນລິອຸສ.” ເມື່ອລາວຈ້ອງເບິ່ງທູດອົງນັ້ນ ລາວກໍເກີດຄວາມຢ້ານ ແລະກ່າວວ່າ, “ພຣະອົງເຈົ້າ, ມີຫຍັງຫຼື?” ທູດນັ້ນຈຶ່ງກ່າວແກ່ລາວວ່າ, “ຄຳອະທິຖານ ແລະທານຂອງທ່ານ ໄດ້ຂຶ້ນໄປເປັນທີ່ລະນຶກຈຳຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າແລ້ວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງສົ່ງຄົນໄປຍັງ ໂຢບປາ ແລະໃຫ້ເອີ້ນ ຊີໂມນ ຜູ້ທີ່ມີຊື່ອີກວ່າ ເປໂຕ.” ກິດຈະການ 10:1–5

The arrival of an angel is a symbol of a message, and of a waymark, and the angel confirms that it is a waymark when he says, “Thy prayers and thine alms are come up for a memorial before God.” The waymark of the conclusion of the week is Cornelius sending for Peter at the ninth hour after fasting for four days, and it is called a “memorial,” which is a waymark. As a “centurion,” Cornelius was a captain over one hundred men.

ການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານ ແລະຂອງໝຸດໝາຍ, ແລະທູດສະຫວັນກໍຢືນຢັນວ່ານັ້ນເປັນໝຸດໝາຍເມື່ອລາວກ່າວວ່າ, “ຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານ ແລະການໃຫ້ທານຂອງທ່ານໄດ້ຂຶ້ນໄປເປັນທີ່ລະນຶກຈຳຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ.” ໝຸດໝາຍຂອງການສິ້ນສຸດຂອງອາທິດນັ້ນຄືການທີ່ໂກເນລີອຸດໃຫ້ຄົນໄປເຊີນເປໂຕໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ຫຼັງຈາກອົດອາຫານມາໄດ້ສີ່ມື້, ແລະເຫດການນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ “ທີ່ລະນຶກຈຳ,” ຊຶ່ງເປັນໝຸດໝາຍ. ໃນຖານະເປັນ “ນາຍຮ້ອຍ,” ໂກເນລີອຸດເປັນນາຍກອງປົກຄອງທະຫານໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນ.

When Peter is at Caesarea Philippi in Matthew sixteen there is no reference to any hour. Caesarea Philippi is the name of the city at the time when Jesus took the disciples there. In the history of Daniel eleven, verses thirteen to fifteen, verses that were fulfilled at the battle of Panium, and that typify the war that leads to the Sunday law in the United States, Caesarea Philippi was named Panium. Peter is in verses thirteen through fifteen when he is at Caesarea Philippi, which is Panium.

ເມື່ອເປໂຕຢູ່ທີ່ເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ໃນມັດທາຍ ບົດທີສິບຫົກ ບໍ່ມີການອ້າງເຖິງຊົ່ວໂມງໃດໜຶ່ງ. ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ແມ່ນຊື່ຂອງເມືອງໃນເວລາທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ພາພວກສາວົກໄປທີ່ນັ້ນ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 13 ຫາ 15, ຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ໄດ້ສຳເລັດລົງໃນຍຸດທະການແຫ່ງພານຽມ ແລະເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງສົງຄາມທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ, ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ຖືກເອີ້ນວ່າ ພານຽມ. ເປໂຕຢູ່ໃນຂໍ້ 13 ຫາ 15 ເມື່ອລາວຢູ່ທີ່ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ, ຊຶ່ງກໍຄື ພານຽມ.

Identifying that the Battle of Panium was a fulfillment of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, and that the verses and the history of the Battle of Panium identifies a war that leads to the Sunday law in the United States is exactly how the methodology of line upon line is designed to work. Employing that methodology demands that Caesarea Philippi and Panium must be aligned, for the primary rule of prophecy that addresses this truth is that “each of the ancient prophets spoke more for our day than the days in which they lived.” Paul adds that the spirits of the prophets are subject to the prophets, so not only do they all identify the latter days, but they all agree.

ການຊີ້ບອກວ່າ ຍຸດທະການທີ່ Panium ເປັນການສຳເລັດຄວາມຂອງຂໍ້ພະຄຳພີ Daniel ບົດ 11 ຂໍ້ 13 ຫາ 15 ແລະວ່າ ຂໍ້ພະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນພ້ອມທັງປະຫວັດຂອງຍຸດທະການທີ່ Panium ຊີ້ບອກເຖິງສົງຄາມໜຶ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ ນັ້ນແມ່ນຢ່າງແທ້ຈິງວິທີທີ່ລະບຽບວິທີ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ຖືກອອກແບບໃຫ້ເຮັດວຽກ. ການນຳໃຊ້ລະບຽບວິທີນັ້ນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ Caesarea Philippi ແລະ Panium ຕ້ອງຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັນ, ເພາະກົດຫຼັກປະຖົມຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່າວເຖິງຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ແມ່ນວ່າ “ຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະຄົນໄດ້ກ່າວເພື່ອຍຸກຂອງພວກເຮົາຫຼາຍກວ່າຍຸກທີ່ພວກເຂົາມີຊີວິດຢູ່.” Paul ເພີ່ມອີກວ່າ ວິນຍານຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນ, ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ພຽງແຕ່ພວກເຂົາທັງໝົດຊີ້ບອກເຖິງວັນທ້າຍເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາທັງໝົດຍັງສອດຄ່ອງເຫັນພ້ອມກັນອີກດ້ວຍ.

For this reason if and when Panium is identified in God’s prophetic Word as Panium and thereafter as Caesarea Philippi, they must both be applied in the latter days, and they must align together, for they are the same city.

ດ້ວຍເຫດນີ້ ຖ້າແລະເມື່ອ Panium ຖືກລະບຸໃນພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າວ່າເປັນ Panium ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນເປັນ Caesarea Philippi, ທັງສອງຊື່ນີ້ຈະຕ້ອງນຳໃຊ້ກັບຍຸກສຸດທ້າຍ ແລະຈະຕ້ອງສອດຄ່ອງກັນ, ເພາະວ່າມັນເປັນເມືອງດຽວກັນ.

In conjunction with this logic, though slightly different, is Caesarea Philippi and Caesarea Maritima. Peter went to Caesarea Philippi with Christ, but he was sent to Caesarea Maritima by the Holy Spirit. Yet at both Caesarea’s it is Peter who is the main covenant character. What is wonderful about this line is that it was at the ninth hour that Cornelius was visited by the angel and instructed to send for Peter. Peter at Caesarea is a prophetic symbol, but the two Caesarea’s are distinctly different. One is Caesarea by the sea, and the other Caesarea on the earth. Caesarea by the sea is associated with the Gentiles, and Cornelius was the first Gentile convert exactly at the end of the covenant week in 34 AD. Caesarea by the sea is the ninth hour and aligns with Peter in the temple at Pentecost, and the death of Christ at the ninth hour.

ຄຽງຄູ່ກັບຕັກກະນີ້ ແມ່ນ Caesarea Philippi ແລະ Caesarea Maritima ຊຶ່ງແມ່ນຄ້າຍກັນ ແມ່ນແຕ່ແຕກຕ່າງອອກໄປເລັກນ້ອຍ. ເປໂຕໄດ້ໄປທີ່ Caesarea Philippi ກັບພຣະຄຣິດ ແຕ່ທ່ານໄດ້ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສົ່ງໄປທີ່ Caesarea Maritima. ແຕ່ໃນ Caesarea ທັງສອງແຫ່ງນັ້ນ ເປໂຕແມ່ນບຸກຄົນຫຼັກຂອງພັນທະສັນຍາ. ສິ່ງທີ່ອັດສະຈັນໃນແນວເສັ້ນນີ້ກໍຄື ຢູ່ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ໂກເນລີອຸສໄດ້ຮັບການຢ້ຽມຢາມຈາກທູດສະຫວັນ ແລະໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ສົ່ງຄົນໄປເອີ້ນເປໂຕ. ເປໂຕທີ່ Caesarea ເປັນສັນຍະລັກທາງຄຳພະຍາກອນ ແຕ່ Caesarea ທັງສອງແຫ່ງນັ້ນແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຊັດເຈນ. ແຫ່ງໜຶ່ງແມ່ນ Caesarea ຕິດທະເລ ແລະອີກແຫ່ງໜຶ່ງແມ່ນ Caesarea ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ. Caesarea ຕິດທະເລມີຄວາມກ່ຽວໂຍງກັບຄົນຕ່າງຊາດ ແລະໂກເນລີອຸສແມ່ນຜູ້ກັບໃຈເປັນຄຣິດສະຕຽນຄົນຕ່າງຊາດຄົນທຳອິດ ຢ່າງແນ່ນອນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອາທິດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ໃນປີ 34 AD. Caesarea ຕິດທະເລແມ່ນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ແລະສອດຄ່ອງກັບເປໂຕໃນພຣະວິຫານໃນວັນເພນເຕກອດ ແລະການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ.

Caesarea by the earth, that is Caesarea Philippi is the third hour. There is no other options to choose. Caesarea Philippi at the beginning, the third hour and Caesarea Maritima at the end, the ninth hour. Philippi is the alpha of the period of six hours and Maritima is the omega. The omega at the ninth hour was the death of Christ in the midst of the covenant week, and Peter in the temple at Pentecost was also the ninth hour. Cornelius calling for Peter aligns with the death of Christ, which typifies the Sunday law, and also Peter in the temple at Pentecost, which once again typifies the Sunday law. Cornelius, as the first Gentile convert represents the first eleventh-hour worker at the Sunday law.

ເຊຊາເຣຍທາງແຜ່ນດິນ, ນັ້ນຄື ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ, ແມ່ນຊົ່ວໂມງທີສາມ. ບໍ່ມີທາງເລືອກອື່ນໃຫ້ເລືອກ. ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ຢູ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ຊົ່ວໂມງທີສາມ, ແລະ ເຊຊາເຣຍ ມາຣິຕິມາ ຢູ່ໃນຕອນສຸດທ້າຍ, ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ຟີລິບປີແມ່ນອັນຟາຂອງຊ່ວງເວລາຫົກຊົ່ວໂມງ ແລະ ມາຣິຕິມາແມ່ນໂອເມກາ. ໂອເມກາໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ຄືການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດຢູ່ກາງສັບປະດາແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ແລະ ເປໂຕໃນພຣະວິຫານໃນວັນເພນເຕກອດກໍແມ່ນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າເຊັ່ນກັນ. ການທີ່ໂກເນລີອຸດເອີ້ນຫາເປໂຕ ສອດຄ່ອງກັບການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ ຍັງສອດຄ່ອງກັບເປໂຕໃນພຣະວິຫານໃນວັນເພນເຕກອດ, ຊຶ່ງອີກຄັ້ງໜຶ່ງກໍເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໂກເນລີອຸດ, ໃນຖານະຜູ້ກັບໃຈຈາກຄົນຕ່າງຊາດຄົນທຳອິດ, ເປັນຕົວແທນຂອງຄົນງານຄົນທຳອິດໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

The third hour when Christ was crucified, and the third hour when Peter was in the upper room must, and can only represent Caesarea Philippi. The upper room that Peter was in on the day of Pentecost, was the very same upper room that Christ appeared after His resurrection, ascension and descent. Christ came to the upper room and then fifty days later, on the day of Pentecost, Peter presented the message of the book of Joel in the same upper room.

ໂມງທີສາມເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກຕອກກາງແຂນ, ແລະໂມງທີສາມເມື່ອເປໂຕຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ ຈຳເປັນຕ້ອງ, ແລະສາມາດເປັນໄດ້ເທົ່ານັ້ນ, ເປັນຕົວແທນຂອງ Caesarea Philippi. ຫ້ອງຊັ້ນເທິງທີ່ເປໂຕຢູ່ໃນວັນເພນເຕກອດນັ້ນ ແມ່ນຫ້ອງຊັ້ນເທິງແຫ່ງດຽວກັນແທ້ໆທີ່ພຣະຄຣິດຊົງປາກົດພາຍຫຼັງການຟື້ນຄືນພຣະຊົນ, ການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະການສະເດັດລົງມາຂອງພຣະອົງ. ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຍັງຫ້ອງຊັ້ນເທິງ ແລະຕໍ່ມາອີກຫ້າສິບວັນ, ໃນວັນເພນເຕກອດ, ເປໂຕໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານແຫ່ງພຣະທຳໂຢເອນໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງແຫ່ງດຽວກັນນັ້ນ.

Caesarea Philippi is the third hour that aligns with the crucifixion and the upper room at Pentecost. The crucifixion is a symbol of scattering and the upper room a symbol of unity. This identifies Caesarea Philippi as the point just before the Sunday law where one class is scattered, and the other is gathered. When the history of the Battle of Panium begins to be repeated, the foolish and wise virgins will be forever separated, and they will be separated over the cross, which represents the approach of the Sunday law. It was at Caesarea Philippi that Christ began to teach about the approaching Sunday law. When He did so, Peter opposed the message, thus in nine verses, Peter represents those who are sealed and those who are scattered by the message of the cross, which is the Sunday law.

ເມືອງ Caesarea Philippi ແມ່ນຊົ່ວໂມງທີສາມທີ່ສອດຄ່ອງກັບການຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ແລະຫ້ອງຊັ້ນເທິງໃນວັນ Pentecost. ການຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນເປັນສັນຍາລັກຂອງການກະຈັດກະຈາຍ ແລະຫ້ອງຊັ້ນເທິງເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວ. ສິ່ງນີ້ຊີ້ບອກວ່າ Caesarea Philippi ເປັນຈຸດກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ ບ່ອນທີ່ຄົນກຸ່ມໜຶ່ງຖືກກະຈັດກະຈາຍ ແລະອີກກຸ່ມໜຶ່ງຖືກເກັບຮວບຮວມ. ເມື່ອປະຫວັດຂອງຍຸດທະການ Battle of Panium ເລີ່ມຖືກທຳໃຫ້ຊ້ຳອີກຄັ້ງ, ພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ ແລະພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫຼາດຈະຖືກແຍກອອກຈາກກັນຢ່າງຖາວອນ, ແລະພວກເຂົາຈະຖືກແຍກອອກເພາະໄມ້ກາງແຂນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເຂົ້າໃກ້ມາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ທີ່ Caesarea Philippi ນັ້ນເອງ ທີ່ພຣະຄຣິດຊົງເລີ່ມສອນກ່ຽວກັບກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງເຂົ້າໃກ້ມາ. ເມື່ອພຣະອົງຊົງກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ, Peter ໄດ້ຄັດຄ້ານຂ່າວສານນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ພາຍໃນເກົ້າຂໍ້, Peter ເປັນຕົວແທນຂອງທັງຜູ້ທີ່ຖືກປະທັບຕາ ແລະຜູ້ທີ່ຖືກກະຈັດກະຈາຍໂດຍຂ່າວສານແຫ່ງໄມ້ກາງແຂນ, ຊຶ່ງຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> He saith unto them, But whom say ye that I am?

> ພຣະອົງຕັດກັບພວກເຂົາວ່າ, ແຕ່ພວກທ່ານເດ ວ່າເຮົາເປັນຜູ້ໃດ?

> And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God.

> ຝ່າຍຊີໂມນ ເປໂຕ ທູນຕອບວ່າ, ພຣະອົງຄືພຣະຄຣິດ, ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່.

> And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.

> ແລະ​ພຣະ​ເຢຊູ​ຊົງ​ຕອບ​ແລະ​ກ່າວ​ແກ່​ເຂົາ​ວ່າ, ຊີໂມນ ບາຣໂຢນາ ເອີຍ, ເຈົ້າ​ເປັນ​ສຸກ; ເພາະ​ວ່າ​ມິ​ໃຊ່​ເນື້ອ​ແລະ​ເລືອດ​ໄດ້​ເປີດ​ເຜີຍ​ສິ່ງ​ນີ້​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້າ, ແຕ່​ແມ່ນ​ພຣະ​ບິດາ​ຂອງ​ເຮົາ​ຜູ້​ສະຖິດ​ໃນ​ສະຫວັນ. ແລະ​ເຮົາ​ກ່າວ​ແກ່​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ວ່າ, ເຈົ້າ​ແມ່ນ​ເປໂຕ, ແລະ​ເທິງ​ສີ​ລາ​ນີ້​ເຮົາ​ຈະ​ສ້າງ​ຄຣິດຕະຈັກ​ຂອງ​ເຮົາ; ແລະ​ປະຕູ​ແຫ່ງ​ນະ​ລົກ​ຈະ​ບໍ່​ມີ​ຊັຍ​ເໜືອ​ຄຣິດຕະຈັກ​ນັ້ນ. ແລະ​ເຮົາ​ຈະ​ມອບ​ລູກ​ກະ​ແຈ​ແຫ່ງ​ອານາຈັກ​ສະຫວັນ​ໃຫ້​ແກ່​ເຈົ້າ: ແລະ​ສິ່ງ​ໃດ​ກໍ​ຕາມ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຈະ​ຜູກ​ໄວ້​ໃນ​ແຜ່ນດິນ​ໂລກ ກໍ​ຈະ​ຖືກ​ຜູກ​ໄວ້​ໃນ​ສະຫວັນ; ແລະ​ສິ່ງ​ໃດ​ກໍ​ຕາມ​ທີ່​ເຈົ້າ​ຈະ​ແກ້​ອອກ​ໃນ​ແຜ່ນດິນ​ໂລກ ກໍ​ຈະ​ຖືກ​ແກ້​ອອກ​ໃນ​ສະຫວັນ.

> Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. From that time forth began Jesus to shew unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.

> ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງກຳຊັບພວກສາວົກຂອງພຣະອົງຢ່າງເຄັ່ງຄັດ ບໍ່ໃຫ້ບອກຜູ້ໃດວ່າ ພຣະອົງຄືພຣະເຢຊູຜູ້ເປັນພຣະຄຣິດ. ຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນມາ ພຣະເຢຊູໄດ້ເລີ່ມຊົງສຳແດງໃຫ້ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງຮູ້ວ່າ ພຣະອົງຈຳເປັນຕ້ອງໄປຍັງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຈະຕ້ອງທົນທຸກຫຼາຍປະການຈາກພວກຜູ້ເຖົ້າ ພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດ ແລະພວກທຳມະຈານ ແລະຈະຖືກຂ້າເສຍ ແລະໃນວັນທີສາມຈະຖືກຊົງໃຫ້ຟື້ນຄືນມາອີກ.

> Then Peter took him, and began to rebuke him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee.

> ແລ້ວ ເປໂຕໄດ້ພາພຣະອົງອອກໄປ ແລະເລີ່ມຕົ້ນທູນຫ້າມພຣະອົງວ່າ, “ຂໍຢ່າໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນແກ່ພຣະອົງເລີຍ, ພຣະອົງເຈົ້າ: ການນີ້ຈະບໍ່ເກີດແກ່ພຣະອົງເປັນອັນຂາດ.”

> But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men. Matthew 16:15–23.

> ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຫັນພຣະພັກ ແລະຕັດແກ່ເປໂຕວ່າ, “ຈົ່ງຖອຍໄປຢູ່ຂ້າງຫຼັງເຮົາ, ຊາຕານເອີຍ; ເຈົ້າເປັນເຫດໃຫ້ເຮົາສະດຸດ; ເພາະວ່າເຈົ້າບໍ່ຄິດເຖິງສິ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ຄິດເຖິງສິ່ງຂອງມະນຸດ.” ມັດທາຍ 16:15–23.

The third hour crucifixion and Peter’s upper room message aligns the prophetic transition of the church militant, defined as the church with both wheat and tares, unto the church triumphant. The church triumphant is the first fruit wheat offering of Pentecost, which is the Sunday law. When the tares and the wheat reach maturity, the angels separate the two classes. It is the rain that began to sprinkle at 9/11 that causes the wheat and tares to come to fruition.

ການຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະ ຂ່າວສານຂອງເປໂຕໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ ສອດຄ່ອງກັບການປ່ຽນຜ່ານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງຄຣິສຕະຈັກທີ່ຕໍ່ສູ້, ຊຶ່ງກຳນົດວ່າເປັນຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີທັງເຂົ້າສາລີ ແລະ ຫຍ້າລະຄອນ, ໄປສູ່ຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະ. ຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະນັ້ນ ແມ່ນເຄື່ອງຖວາຍເຂົ້າສາລີຜົນແຮກແຫ່ງເພນເຕກອດ, ຊຶ່ງແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເມື່ອຫຍ້າລະຄອນ ແລະ ເຂົ້າສາລີເຕີບເຕັມວັຍແລ້ວ, ບັນດາທູດສະຫວັນຈະແຍກສອງຈຳພວກນັ້ນອອກຈາກກັນ. ຝົນທີ່ເລີ່ມໂປຍລົງໃນເຫດການ 9/11 ນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົ້າສາລີ ແລະ ຫຍ້າລະຄອນ ມາສູ່ຄວາມສຸກງອມ.

A period of six hours represents the history of the Exeter camp meeting unto October 22, 1844, the triumphal entry of Christ into Jerusalem and the entry of king David into Jerusalem with the ark. The ninth hour is also the time of the evening sacrifice, around 3 PM.

ໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງການປະຊຸມຄ່າຍ Exeter ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ການເສັດສະເດັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊຊະນະຂອງພຣະຄຣິດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ການເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຂອງກະສັດດາວິດພ້ອມດ້ວຍຫີບພັນທະສັນຍາ. ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຍັງເປັນເວລາຂອງການຖວາຍບູຊາໃນຕອນແລງອີກດ້ວຍ, ປະມານ 3 ໂມງແລງ.

> Now this is that which thou shalt offer upon the altar; two lambs of the first year day by day continually. The one lamb thou shalt offer in the morning; and the other lamb thou shalt offer at even. Exodus 29:38, 39.

> ບັດນີ້ ນີ້ແຫຼະຄືສິ່ງທີ່ເຈົ້າຈະຖວາຍເທິງແທ່ນບູຊາ; ລູກແກະອາຍຸໜຶ່ງປີສອງໂຕ ທຸກວັນເປັນນິດ. ລູກແກະໂຕໜຶ່ງ ເຈົ້າຈະຖວາຍໃນຕອນເຊົ້າ; ແລະອີກໂຕໜຶ່ງ ເຈົ້າຈະຖວາຍໃນຕອນແລງ. ອົບພະຍົບ 29:38, 39.

The word translated as “even,” is sometimes represented as “between the evenings.” Between the evenings speaks to the six-hour period between the third and ninth hours. Christ’s covenant week represents the six-hour period at the cross, which becomes the alpha of the six-hour period on Pentecost. Two witnesses in the covenant week that identify a period of six-hours that are directly connected with not only the prophecy of the sacred week, but also with the symbols of the Pentecostal season. Then at the conclusion of that very same prophetic week, Peter is called to Caesarea at the ninth hour. The fact that three ninth hours within the same prophetic structure of the sacred week; two of which are omega endings of a six-hour period, that was also the period between the morning and evening offerings, demand of prophetic necessity that a third hour exist as the alpha of a period that ended at Cornelius’ ninth hour.

ຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “ແມ່ນແຕ່,” ບາງຄັ້ງກໍຖືກສະແດງວ່າ “ລະຫວ່າງຕອນແລງທັງສອງ.” ຄຳວ່າ ລະຫວ່າງຕອນແລງທັງສອງ ຊີ້ໄປເຖິງໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງລະຫວ່າງຊົ່ວໂມງທີສາມແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ອາທິດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະຄຣິດເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງທີ່ກາງໄມ້ກາງແຂນ ຊຶ່ງກາຍເປັນອາລຟາຂອງໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງໃນວັນເພນເຕກອດ. ພະຍານສອງຄົນໃນອາທິດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ລະບຸໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງ ຊຶ່ງເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງ ບໍ່ແຕ່ກັບຄຳພະຍາກອນຂອງອາທິດອັນສັກສິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງກັບສັນຍະລັກຂອງລະດູການເພນເຕກອດອີກດ້ວຍ. ແລ້ວໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອາທິດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນນັ້ນ, ເປໂຕໄດ້ຖືກເອີ້ນໄປຍັງ Caesarea ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ມີສາມຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຢູ່ພາຍໃນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນຂອງອາທິດອັນສັກສິດ; ສອງໃນນັ້ນເປັນຕອນຈົບແບບ omega ຂອງໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງ, ຊຶ່ງກໍເປັນໄລຍະລະຫວ່າງການຖວາຍບູຊາຕອນເຊົ້າແລະຕອນແລງດ້ວຍ, ຮຽກຮ້ອງຕາມຄວາມຈຳເປັນທາງຄຳພະຍາກອນວ່າ ຈະຕ້ອງມີຊົ່ວໂມງທີສາມຢູ່ ເປັນອາລຟາຂອງໄລຍະເວລາທີ່ສິ້ນສຸດລົງໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງ Cornelius.

Two Caesarea’s, both with Peter as a central figure identify Caesarea Philippi as the third hour. That six-hour period begins and ends with Caesarea, because the end is illustrated by the beginning.

ເມືອງເຊຊາເຣຍສອງແຫ່ງ ຊຶ່ງທັງສອງແຫ່ງມີເປໂຕເປັນບຸກຄົນສຳຄັນ ບົ່ງຊີ້ວ່າ ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ແມ່ນຊົ່ວໂມງທີສາມ. ໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍເຊຊາເຣຍ, ເພາະວ່າຈຸດຈົບໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ.

The Passover lamb was to be killed in the evening, which is the ninth hour—when Christ died.

ລູກແກະປັດສະຄາຕ້ອງຖືກຂ້າໃນເວລາຕອນແລງ ຊຶ່ງເປັນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ—ເມື່ອພຣະຄຣິດສິ້ນພຣະຊົນ.

> And ye shall keep it up until the fourteenth day of the same month: and the whole assembly of the congregation of Israel shall kill it in the evening. Exodus 12:6.

> ແລະພວກທ່ານຈະຕ້ອງເກັບຮັກສາມັນໄວ້ຈົນເຖິງວັນທີສິບສີ່ຂອງເດືອນນັ້ນ; ແລະຊຸມນຸມຊົນທັງໝົດແຫ່ງປະຊາຄົມອິດສະຣາເອນຈະຂ້າມັນໃນຕອນແລງ. ອົບພະຍົບ 12:6.

The hour of prayer is also the ninth hour, for it was at the evening sacrifice.

ເວລາແຫ່ງການອະທິຖານນັ້ນກໍແມ່ນໂມງທີເກົ້າດ້ວຍ, ເພາະວ່າເປັນເວລາແຫ່ງການຖວາຍບູຊາໃນຕອນແລງ.

> Let my prayer be set forth before thee as incense; and the lifting up of my hands as the evening sacrifice. Psalms 141:2.

> ຂໍໃຫ້ຄໍາອະທິຖານຂອງຂ້ານ້ອຍຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງດັ່ງເຄື່ອງຫອມ; ແລະການຍົກມືຂອງຂ້ານ້ອຍດັ່ງເຄື່ອງບູຊາຍາມແລງ. ເພງສັນລະເສີນ 141:2

In agreement with the evening sacrifice being the hour of prayer, Ezra is praying at the evening sacrifice, so he is praying at the ninth hour, when Peter is in the temple, when Christ died and when Cornelius was told to send for Peter.

ໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັບການຖວາຍບູຊາໃນຕອນແລງທີ່ເປັນໂມງແຫ່ງການອະທິຖານນັ້ນ, ເອຊະຣາກຳລັງອະທິຖານຢູ່ໃນເວລາຖວາຍບູຊາຕອນແລງ, ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງອະທິຖານໃນຊົ່ວໂມງທີ່ເກົ້າ, ເມື່ອເປໂຕຢູ່ໃນພຣະວິຫານ, ເມື່ອພຣະຄຣິດສິ້ນພຣະຊົນ ແລະເມື່ອໂຄເນລິອັດໄດ້ຮັບຄຳບອກໃຫ້ໄປເຊີນເປໂຕ.

> And at the evening sacrifice I arose up from my heaviness; and having rent my garment and my mantle, I fell upon my knees, and spread out my hands unto the Lord my God. Ezra 9:5.

> ແລະໃນເວລາຖວາຍບູຊາຕອນແລງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍລຸກຂຶ້ນຈາກຄວາມເສົ້າໂສກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະເມື່ອໄດ້ຈີກເສື້ອຜ້າ ແລະເສື້ອຄຸມຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຄຸເຂົ່າລົງ ແລະກາງມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າອອກຕໍ່ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເອຊະຣາ 9:5.

In his prayer, Ezra is repenting after understanding that those who came out of Babylon to rebuild the temple and Jerusalem were joined to heathen wives.

ໃນຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານ, ເອຊຣາໄດ້ກັບໃຈເສຍໃຈພາຍຫຼັງຈາກເຂົ້າໃຈວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນເພື່ອສ້າງພຣະວິຫານແລະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຄືນໃໝ່ ໄດ້ຜູກພັນກັບພັນລະຍາຕ່າງຊາດຜູ້ນັບຖືຄົນຕ່າງພຣະ.

> Now when Ezra had prayed, and when he had confessed, weeping and casting himself down before the house of God, there assembled unto him out of Israel a very great congregation of men and women and children: for the people wept very sore. And Shechaniah the son of Jehiel, one of the sons of Elam, answered and said unto Ezra, We have trespassed against our God, and have taken strange wives of the people of the land: yet now there is hope in Israel concerning this thing. Now therefore let us make a covenant with our God to put away all the wives, and such as are born of them, according to the counsel of my lord, and of those that tremble at the commandment of our God; and let it be done according to the law. Arise; for this matter belongeth unto thee: we also will be with thee: be of good courage, and do it.

> ເມື່ອເອສຣາໄດ້ອະທິຖານ ແລະໄດ້ສາລະພາບຜິດ ທັງຮ້ອງໄຫ້ ແລະໝອບຕົວລົງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍມີຊຸມນຸມຊົນໃຫຍ່ຫຼາຍຍິ່ງຈາກອິດສະຣາເອນ ທັງຜູ້ຊາຍ ຜູ້ຍິງ ແລະເດັກນ້ອຍ ມາຊຸມນຸມກັນຢູ່ກັບທ່ານ ເພາະປະຊາຊົນໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງເສົ້າໂສກຫນັກ. ແລະເຊການີຢາ ບຸດຂອງເຢຮີເອນ ຄົນໜຶ່ງໃນບັນດາລູກຫຼານຂອງເອລາມ ໄດ້ຕອບແລະກ່າວແກ່ເອສຣາວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ລ່ວງລະເມີດຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ແລະໄດ້ຮັບເອົາຍິງຕ່າງຊາດຈາກປະຊາຊົນແຫ່ງແຜ່ນດິນນີ້ມາເປັນພັນລະຍາ ແຕ່ເຖິງກະນັ້ນ ບັດນີ້ຍັງມີຄວາມຫວັງສຳລັບອິດສະຣາເອນໃນເລື່ອງນີ້. ສະນັ້ນ ບັດນີ້ ໃຫ້ພວກເຮົາເຮັດຄຳໝັ້ນສັນຍາກັບພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ທີ່ຈະໄລ່ພັນລະຍາທັງໝົດອອກໄປ ແລະທັງບັນດາລູກທີ່ເກີດຈາກນາງທັງຫຼາຍນັ້ນດ້ວຍ ຕາມຄຳແນະນຳຂອງນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ; ແລະຂໍໃຫ້ເຮັດໄປຕາມພຣະບັນຍັດ. ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນເຖີດ; ເພາະເລື່ອງນີ້ເປັນໜ້າທີ່ຂອງທ່ານ: ພວກເຮົາກໍຈະຢູ່ກັບທ່ານດ້ວຍ: ຈົ່ງກ້າຫານ ແລະຈົ່ງລົງມືເຮັດເຖີດ.

> Then arose Ezra, and made the chief priests, the Levites, and all Israel, to swear that they should do according to this word. And they sware. Then Ezra rose up from before the house of God, and went into the chamber of Johanan the son of Eliashib: and when he came thither, he did eat no bread, nor drink water: for he mourned because of the transgression of them that had been carried away. And they made proclamation throughout Judah and Jerusalem unto all the children of the captivity, that they should gather themselves together unto Jerusalem; And that whosoever would not come within three days, according to the counsel of the princes and the elders, all his substance should be forfeited, and himself separated from the congregation of those that had been carried away. Then all the men of Judah and Benjamin gathered themselves together unto Jerusalem within three days. It was the ninth month, on the twentieth day of the month; and all the people sat in the street of the house of God, trembling because of this matter, and for the great rain. Ezra 10:1–9.

> ແລ້ວເອຊະຣາໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະໃຫ້ພວກປະໂຣຫິດຊັ້ນຜູ້ໃຫຍ່, ພວກເລວີ, ແລະອິດສະຣາເອນທັງປວງ ສາບານວ່າພວກເຂົາຈະກະທຳຕາມຖ້ອຍຄຳນີ້. ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ສາບານ. ແລ້ວເອຊະຣາໄດ້ລຸກຂຶ້ນຈາກໜ້າພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໄປຍັງຫ້ອງຂອງໂຢຮານານບຸດຂອງເອລີອາຊິບ; ແລະເມື່ອລາວໄປເຖິງທີ່ນັ້ນ ລາວກໍບໍ່ໄດ້ກິນເຂົ້າປັງ ຫຼືດື່ມນ້ຳເລີຍ; ເພາະລາວໄດ້ໂສກເສົ້າເນື່ອງຈາກການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກທີ່ໄດ້ຖືກກວາດໄປເປັນເຊວຍ. ແລະໄດ້ມີການປະກາດໄປທົ່ວຢູດາ ແລະເຢຣູຊາເລັມ ແກ່ບຸດຫຼານແຫ່ງພວກຖືກກວາດໄປເປັນເຊວຍທັງໝົດ ໃຫ້ມາຊຸມນຸມກັນທີ່ເຢຣູຊາເລັມ; ແລະວ່າຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະບໍ່ມາພາຍໃນສາມວັນ ຕາມມະຕິຂອງພວກເຈົ້ານາຍ ແລະພວກຜູ້ເຖົ້າ ຊັບສິນທັງໝົດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຖືກລິບ ແລະຕົວຜູ້ນັ້ນເອງຈະຖືກແຍກອອກຈາກຊຸມຊົນຂອງພວກທີ່ຖືກກວາດໄປເປັນເຊວຍ. ແລ້ວບັນດາຜູ້ຊາຍແຫ່ງຢູດາ ແລະເບັນຢາມິນທັງໝົດ ຈຶ່ງໄດ້ຊຸມນຸມກັນທີ່ເຢຣູຊາເລັມພາຍໃນສາມວັນ. ເປັນເດືອນທີເກົ້າ ໃນວັນທີຊາວຂອງເດືອນນັ້ນ; ແລະປະຊາຊົນທັງປວງໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນລານພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ ຕົວສັ່ນເພາະເລື່ອງນີ້ ແລະເພາະຝົນຕົກໜັກ. Ezra 10:1–9.

The covenant of the one hundred and forty-four thousand is represented as a separation from those who had taken strange wives. This is the separation of the wise and foolish virgins, and it occurs at the ninth hour, which is the death of Christ, Peter in the temple on Pentecost, and Peter being called to Caesarea by the sea. Ezra’s separation is also the purging of the Levites by the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three. The purging in Malachi illustrates the two temple cleansings of Christ.

ພັນທະສັນຍາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ຖືກສະແດງເປັນການແຍກອອກຈາກບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບເອົາພັນລະຍາຕ່າງດ້າວ. ນີ້ແມ່ນການແຍກຂອງພົມມະຈາຣີຜູ້ສະຫຼາດ ແລະ ຜູ້ໂງ່, ແລະມັນເກີດຂຶ້ນໃນໂມງທີເກົ້າ, ຊຶ່ງຄືການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ, ເປໂຕຢູ່ໃນພຣະວິຫານໃນວັນເພນເຕກອດ, ແລະ ເປໂຕຖືກເອີ້ນໃຫ້ໄປເມືອງເຊຊາຣີຢາທາງຊາຍທະເລ. ການແຍກຂອງເອສຣາ ກໍແມ່ນການຊຳລະພວກເລວີເຊັ່ນກັນ ໂດຍພຣະຜູ້ສົ່ງແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ໃນມາລາກີບົດທີສາມ. ການຊຳລະໃນມາລາກີ ສະແດງໃຫ້ເຫັນການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງຂອງພຣະຄຣິດ.

> “In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

> “ໃນການຊໍາລະພຣະວິຫານໃຫ້ສະອາດຈາກພວກຜູ້ຊື້ແລະຜູ້ຂາຍຂອງໂລກ, ພຣະເຢຊູຊົງປະກາດພຣະພາລະກິດຂອງພຣະອົງໃນການຊໍາລະຈິດໃຈໃຫ້ພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງບາບ,—ຈາກຄວາມປາຖະໜາຝ່າຍໂລກ, ຈາກກິເລດຕັນຫາອັນເຫັນແກ່ຕົວ, ຈາກນິໄສຊົ່ວຮ້າຍ, ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຈິດວິນຍານເສື່ອມຊາມ. ມາລາກີ 3:1–3 ຖືກຍົກມາອ້າງ.” The Desire of Ages, 161.

Ezra and those who enter into the covenant are told to “arise” and Joshua was told to rise up after all the rebels died over a period of thirty-eight years. It took two years for ancient Israel to fail the tenfold testing process, and thirty-eight years later the rebels were all dead and God tells them to arise.

ເອຊະຣາ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາ ຖືກບອກໃຫ້ “ລຸກຂຶ້ນ” ແລະ ໂຢຊວຍ ກໍຖືກບອກໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ ຫຼັງຈາກພວກກະບົດທັງໝົດໄດ້ຕາຍລົງຕະຫຼອດຊ່ວງເວລາສາມສິບແປດປີ. ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໃຊ້ເວລາສອງປີເພື່ອລົ້ມເຫຼວໃນຂະບວນການທົດສອບສິບປະການ, ແລະ ອີກສາມສິບແປດປີຕໍ່ມາ ພວກກະບົດກໍໄດ້ຕາຍໝົດ ແລະ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງບອກພວກເຂົາໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ.

> Now rise up, said I, and get you over the brook Zered. And we went over the brook Zered. And the space in which we came from Kadeshbarnea, until we were come over the brook Zered, was thirty and eight years; until all the generation of the men of war were wasted out from among the host, as the Lord sware unto them. Deuteronomy 2:13, 14.

> ບັດນີ້ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ, ເຮົາໄດ້ກ່າວ, ແລະຂ້າມຫ້ວຍເຊເຣັດເສຍ. ແລະພວກເຮົາກໍໄດ້ຂ້າມຫ້ວຍເຊເຣັດ. ແລະເວລາທີ່ພວກເຮົາເດີນທາງມາຈາກກາເດັດບາເນອາ ຈົນກະທັ່ງພວກເຮົາໄດ້ຂ້າມຫ້ວຍເຊເຣັດນັ້ນ ເປັນເວລາສາມສິບແປດປີ; ຈົນກວ່າຄົນທັງຊົ່ວອາຍຸຂອງບັນດາຊາຍນັກຮົບຈະສູນສິ້ນໄປຈາກທ່າມກາງຄ້າຍພົນ ດັ່ງທີ່ພຣະຢາເວໄດ້ຊົງປະຕິຍານໄວ້ແກ່ເຂົາ. ພຣະບັນຍັດສອງ 2:13, 14.

In John five, Jesus healed the impotent man that had been that way for thirty-eight years, and when He healed him, He told the man to “arise.”

ໃນ ໂຢຮັນ ບົດ 5, ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຮັກສາຊາຍຜູ້ພິການຄົນໜຶ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນມາໄດ້ສາມສິບແປດປີ, ແລະເມື່ອພຣະອົງຊົງຮັກສາເຂົາແລ້ວ, ພຣະອົງໄດ້ບອກຊາຍຜູ້ນັ້ນວ່າ “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ.”

> For an angel went down at a certain season into the pool, and troubled the water: whosoever then first after the troubling of the water stepped in was made whole of whatsoever disease he had. And a certain man was there, which had an infirmity thirty and eight years. When Jesus saw him lie, and knew that he had been now a long time in that case, he saith unto him, Wilt thou be made whole?

> ເພາະວ່າ ໃນລະດູການໜຶ່ງ ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ລົງໄປໃນສະນ້ຳ ແລະເຮັດໃຫ້ນ້ຳເຄື່ອນໄຫວ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ລົງໄປກ່ອນໝູ່ ຫຼັງຈາກນ້ຳເຄື່ອນໄຫວແລ້ວ ກໍໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍຈາກພະຍາດທຸກຢ່າງທີ່ຕົນມີຢູ່. ແລະທີ່ນັ້ນມີຊາຍຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງເຈັບປ່ວຍມາໄດ້ສາມສິບແປດປີແລ້ວ. ເມື່ອພຣະເຢຊູທອດພຣະເນດເຫັນລາວນອນຢູ່ ແລະຊົງຮູ້ວ່າລາວເປັນຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນມາຊ້ານານແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດກັບລາວວ່າ, “ເຈົ້າປາຖະໜາຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍດີບໍ?”

> The impotent man answered him, Sir, I have no man, when the water is troubled, to put me into the pool: but while I am coming, another steppeth down before me.

> ຊາຍຜູ້ໄຮ້ເລັ່ງນັ້ນທູນຕອບພຣະອົງວ່າ, “ທ່ານເອີຍ, ເມື່ອນ້ຳຖືກກວນຂຶ້ນ ຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີຜູ້ໃດພາຂ້ານ້ອຍລົງໄປໃນສະນ້ຳນັ້ນ; ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍກຳລັງມາ ກໍມີຄົນອື່ນລົງໄປກ່ອນຂ້ານ້ອຍ.”

> Jesus saith unto him, Rise, take up thy bed, and walk. And immediately the man was made whole, and took up his bed, and walked: and on the same day was the sabbath. John 5:4–9.

> ພຣະເຢຊູຕັດແກ່ເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ, ຍົກເອົາບ່ອນນອນຂອງເຈົ້າ, ແລະເດີນໄປ.” ແລະໃນທັນໃດນັ້ນ ຊາຍຄົນນັ້ນກໍໄດ້ຫາຍດີ, ແລະຍົກເອົາບ່ອນນອນຂອງຕົນ, ແລະເດີນໄປ; ແລະວັນນັ້ນເປັນວັນຊະບາໂຕ. ໂຢຮັນ 5:4–9.

At Ezra’s illustration of the covenant of the one hundred and forty-four thousand, the people were to “arise.” In 1838 Josiah Litch, a prominent Millerite preacher predicted the end of the Ottoman supremacy around 1840, and the Millerite message arose, only to be empowered with the exact fulfillment on August 11, 1840. The lifting up of the church triumphant includes a prediction that causes God’s people to arise when the covenant is established. In Ezra’s separation from strange wives we find Malachi’s purging of the Levites, and also the two temple cleansings of Christ, and each line identifies a separation of wheat and tares, that is accomplished when Christ forever removes sin from the hearts of the one hundred and forty-four thousand. Christ’s ninth hour, and Peter’s two ninth hours along with Ezra’s prayer for purification align with the Sunday law, when the latter rain will be poured out without measure. In Daniel chapter nine, Daniel receives and answer to his petitions at the time of the evening oblation, which is the ninth hour.

ໃນພາບປະກອບຂອງເອສະຣາກ່ຽວກັບພັນທະສັນຍາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ປະຊາຊົນຖືກໃຫ້ “ລຸກຂຶ້ນ.” ໃນປີ 1838 ໂຢຊີຢາ ລິດຈ໌, ນັກເທດຂອງຂະບວນການມິນເລີທີ່ມີຊື່ສຽງ, ໄດ້ພະຍາກອນການສິ້ນສຸດຂອງອຳນາດສູງສຸດຂອງອົດໂຕມັນໃນຊ່ວງປະມານປີ 1840, ແລະຂ່າວສານຂອງຂະບວນການມິນເລີໄດ້ລຸກຂຶ້ນ, ແຕ່ໄດ້ຮັບລິດອຳນາດດ້ວຍການສຳເລັດຢ່າງແນ່ນອນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ການຍົກຂຶ້ນຂອງຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ ປະກອບມີຄຳພະຍາກອນທີ່ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າລຸກຂຶ້ນ ເມື່ອພັນທະສັນຍາໄດ້ຖືກສະຖາປະນາ. ໃນການແຍກຕົວຂອງເອສະຣາອອກຈາກພັນລະຍາຕ່າງຊາດ ພວກເຮົາພົບເຫັນການຊຳລະຂອງພວກເລວີຕາມທີ່ມາລາຄີກ່າວໄວ້, ແລະຍັງພົບເຫັນການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງຂອງພຣະຄຣິດອີກດ້ວຍ, ແລະໃນແຕ່ລະແນວນັ້ນລ້ວນຊີ້ບອກເຖິງການແຍກເຂົ້າສາລີອອກຈາກຫຍ້າລະອອງ, ຊຶ່ງຈະສຳເລັດເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງກຳຈັດບາບອອກຈາກໃຈຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຢ່າງຖາວອນ. ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະສອງຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງເປໂຕ ພ້ອມທັງຄຳອະທິຖານຂອງເອສະຣາເພື່ອການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອຝົນປາຍລະດູຈະຖືກເທລົງມາຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ. ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 9, ດານີເອນໄດ້ຮັບຄຳຕອບຕໍ່ຄຳອ້ອນວອນຂອງທ່ານໃນເວລາແຫ່ງການຖວາຍບູຊາຕອນແລງ, ຊຶ່ງແມ່ນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ.

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. Daniel 9:21.

> ແມ່ນແລ້ວ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງກຳລັງເວົ້າອະທິຖານຢູ່ນັ້ນ, ທ່ານກາບຣີເອນຜູ້ນັ້ນ, ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໃນນິມິດຕັ້ງແຕ່ຕອນຕົ້ນ, ໄດ້ຖືກໃຫ້ບິນມາຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະໄດ້ມາແຕະຕ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃນປະມານເວລາຖວາຍບູຊາຕອນແລງ. ດານີເອນ 9:21.

We are informed that the visions given to Daniel by the great rivers of Shinar are now in the process of fulfillment, and that we are to consider the circumstances when the prophecies were given.

ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຂ່າວແຈ້ງວ່າ ນິມິດທັງຫຼາຍທີ່ຖືກປະທານແກ່ດານີເອນຢູ່ຮິມແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ແຫ່ງຊີນາ ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດເປັນຈິງ ແລະວ່າ ພວກເຮົາຄວນຈະພິຈາລະນາບັນດາສະພາບການໃນເວລາທີ່ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປະທານ.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.

> “ແສງສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້ານັ້ນ ໄດ້ຖືກປະທານໂດຍສະເພາະສຳລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ແຄມແມ່ນ້ຳອູໄລ ແລະ ຮິດເດເກນ, ອັນເປັນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ຂອງຊີນາ, ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດເປັນຈິງ, ແລະ ເຫດການທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້.”

> “Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given.” Testimonies to Ministers, 113.

> “ຈົ່ງພິຈາລະນາເຖິງສະພາບແຫ່ງປະຊາຊາດຢິວ ໃນເວລາທີ່ຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້.” Testimonies to Ministers, 113.

The light of the visions associated with the Hiddekel and Ulai rivers represents the last six chapters of Daniel chapter eleven. In chapter nine, represented by the Ulai river, Daniel is given light upon chapters seven, eight and nine. In chapter ten, represented by the Hiddekel river, Daniel is given the light of chapters ten, eleven and twelve. The prophetic information is represented by both the prophetic events represented within the chapters, but also by Daniel, for we are to consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies were given.

ແສງແຫ່ງນິມິດທີ່ກ່ຽວພັນກັບແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ແລະ ອູໄລ ເປັນຕົວແທນຂອງຫົກບົດສຸດທ້າຍແຫ່ງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ. ໃນບົດທີເກົ້າ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍແມ່ນ້ຳອູໄລ ດານີເອນໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງກ່ຽວກັບບົດທີເຈັດ, ແປດ ແລະ ເກົ້າ. ໃນບົດທີສິບ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ດານີເອນໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຂອງບົດທີສິບ, ສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ. ຂໍ້ມູນຄຳພະຍາກອນນັ້ນຖືກແທນດ້ວຍທັງເຫດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກແທນຢູ່ພາຍໃນບົດເຫຼົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຖືກແທນໂດຍດານີເອນດ້ວຍ, ເພາະພວກເຮົາຄວນພິຈາລະນາສະພາບການຂອງຊາດຢິວໃນເວລາທີ່ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປະທານ.

We are to bring those considerations to the latter days and align them with the other prophet’s testimonies. This means that just as Peter is at Caesarea Philippi and also Caesarea Maritima, Daniel is visited by Gabriel at the ninth hour in chapter nine, and he is visited on the twenty-second day in chapter ten. The light of the Ulai and the Hiddekel for the last days is unsealed to Daniel at the ninth hour of the twenty-second day. That light represents the outpouring of the latter rain without measure at the Sunday law.

ພວກເຮົາຕ້ອງນໍາເອົາຂໍ້ພິຈາລະນາເຫຼົ່ານັ້ນມາສູ່ວັນສຸດທ້າຍ ແລະຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄໍາພະຍານຂອງຜູ້ພະຍາກອນອີກທ່ານໜຶ່ງ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ເປໂຕຢູ່ທັງໃນ Caesarea Philippi ແລະ Caesarea Maritima, ດານີເອນກໍໄດ້ຮັບການຢ້ຽມຢາມໂດຍ Gabriel ໃນຍາມທີ່ເກົ້າໃນບົດທີເກົ້າ, ແລະລາວໄດ້ຮັບການຢ້ຽມຢາມໃນວັນທີຊາວສອງໃນບົດທີສິບ. ແສງສະຫວ່າງຂອງ Ulai ແລະ Hiddekel ສໍາລັບວັນສຸດທ້າຍ ຖືກເປີດຜະນຶກແກ່ດານີເອນໃນຍາມທີ່ເກົ້າຂອງວັນທີຊາວສອງ. ແສງສະຫວ່າງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການເທລົງມາຂອງຝົນປາຍໂດຍບໍ່ມີຂອບເຂດໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

Daniel’s testimony is fully opened at the ninth hour, for it identifies both the external and internal history of what “befalls” God’s people in the latter days. When that light is proclaimed the Gentiles, represented by Cornelius, will send for the one hundred and forty-four thousand, the law of God will be murdered by Sunday enforcement, and Peter will deliver a message to the temple that Christ had departed from and identified as the Jew’s empty house. Peter addresses the Gentiles, and also the Sanhedrin, while Ezra pleads for the separation and Daniel fasts and prays for light. The ninth hour at Pentecost, at Christ’s death, at Cornelius’s call of Peter, the evening sacrifice all align with Elijah on Mount Carmel.

ຄຳພະຍານຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນໂມງທີເກົ້າ, ເພາະມັນຊີ້ບອກທັງປະຫວັດພາຍນອກແລະພາຍໃນຂອງສິ່ງທີ່ “ເກີດຂຶ້ນແກ່” ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນທ້າຍ. ເມື່ອຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນຖືກປະກາດແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ, ຜູ້ທີ່ມີໂຄເນລີອັດເປັນຕົວແທນ, ພວກເຂົາຈະສົ່ງໄປເອີ້ນຫາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກສັງຫານໂດຍການບັງຄັບຖືວັນອາທິດ, ແລະເປໂຕຈະນຳຂ່າວສານໜຶ່ງໄປຍັງພຣະວິຫານທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ແລະຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງລະບຸວ່າເປັນເຮືອນຫວ່າງເປົ່າຂອງພວກຢິວ. ເປໂຕກ່າວແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ, ແລະຕໍ່ພວກສານເຮັດຣິນດ້ວຍ, ໃນຂະນະທີ່ເອສຣາວິງວອນເພື່ອການແຍກອອກ ແລະດານີເອນອົດອາຫານແລະອະທິຖານເພື່ອຂໍຄວາມສະຫວ່າງ. ໂມງທີເກົ້າໃນວັນເພນເຕຄອດ, ໃນເວລາການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ, ໃນເວລາທີ່ໂຄເນລີອັດເອີ້ນຫາເປໂຕ, ແລະໃນການຖວາຍບູຊາຕອນແລງ ລ້ວນສອດຄ່ອງກັນກັບເອລີຢາເທິງພູເຂົາກາເມນ.

It is evident that the six-hour period represents a period that ends at the Sunday law, but that it begins with an event that is directly connected to the end, such was the morning and evening offerings. In terms of Peter, the six-hour period is Caesarea Philippi to Caesarea by the sea. At Pentecost it was the upper room to the temple. The period that is the bright light that is set up at the beginning of the path is the Midnight Cry, and that period reaches to the Sunday law. The six hours, between the evenings represent the triumphal entry of Christ into Jerusalem, which in turn represented the period from the Exeter camp meeting from August 12 to 17, 1844, that initiated the proclamation of the message that reached its conclusion on October 22, 1844. Exeter is Caesarea Philippi and Caesarea by the sea is October 22, 1844. The beginning is marked by Caesarea as is the ending.

ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດແຈ້ງວ່າ ໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະໜຶ່ງທີ່ສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ວ່າມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍເຫດການໜຶ່ງທີ່ເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບຈຸດຈົບ, ດັ່ງເຊັ່ນການຖວາຍບູຊາຕອນເຊົ້າແລະຕອນແລງ. ໃນຖ້ອຍຄຳຂອງເປໂຕ, ໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງແມ່ນຈາກ Caesarea Philippi ເຖິງ Caesarea by the sea. ໃນວັນ Pentecost ມັນແມ່ນຈາກຫ້ອງຊັ້ນເທິງເຖິງພຣະວິຫານ. ໄລຍະເວລານັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນແສງສະຫວ່າງເຈີດຈ້າທີ່ຖືກຕັ້ງໄວ້ໃນຕອນເລີ່ມຂອງເສັ້ນທາງ, ຄືສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ, ແລະໄລຍະນັ້ນຍືດໄປເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຫົກຊົ່ວໂມງ, ລະຫວ່າງຕອນແລງທັງສອງ, ເປັນຕົວແທນຂອງການສະເດັດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຂອງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງໃນທາງກັບກັນໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາຈາກການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter ລະຫວ່າງວັນທີ 12 ຫາ 17 ສິງຫາ 1844, ອັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນການປະກາດຂ່າວສານທີ່ໄດ້ບັນລຸຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງມັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. Exeter ແມ່ນ Caesarea Philippi ແລະ Caesarea by the sea ແມ່ນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍ Caesarea ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຈຸດສິ້ນສຸດ.

The triumphal entry is marked by a controversy at the beginning and a controversy at the end. The controversy at Exeter was represented by the false worship that was taking place on the grounds in the Watertown tent. Two messages were represented by those two tents, and when Christ entered Jerusalem the quibbling Jews complained about the message being proclaimed as He came down from the Mount of Olives, riding into Jerusalem on the recently loosed ass. The first and the last controversy identify an alpha and omega to the period. At Exeter the Watertown class represent a class of virgins that had no oil, and for them the door of salvation was closed. At the end of that period the door into the holy place was closed, thus providing an alpha and omega to the period. That alpha and omega aligns with the two controversies of the triumphal entry, and Caesarea to Caesarea with Peter.

ການເຂົ້າສູ່ຢ່າງມີໄຊຂອງພຣະອົງ ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃນຕອນຕົ້ນ ແລະ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃນຕອນທ້າຍ. ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ Exeter ໄດ້ຖືກແທນໂດຍການນະມັດສະການອັນເທັດທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນບໍລິເວນເຕັນຂອງ Watertown. ຂ່າວສານສອງຢ່າງໄດ້ຖືກແທນໂດຍເຕັນສອງຫຼັງນັ້ນ, ແລະ ເມື່ອພຣະຄຣິດເຂົ້າສູ່ເຢຣູຊາເລັມ ພວກຢິວທີ່ຊອຍຫາເລື່ອງໂຕ້ຖຽງໄດ້ຈົ່ມວ່າຕໍ່ຂ່າວສານທີ່ກຳລັງຖືກປະກາດ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງສະເດັດລົງມາຈາກພູເຂົາໝາກກອກ ຊົງມ້າລາທີ່ພຶ່ງຖືກປ່ອຍອອກ ເຂົ້າສູ່ເຢຣູຊາເລັມ. ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທຳອິດ ແລະ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງສຸດທ້າຍ ບົ່ງຊີ້ເຖິງ alpha ແລະ omega ຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນ. ທີ່ Exeter ພວກກຸ່ມ Watertown ເປັນຕົວແທນຂອງພວກພົມມະຈາລີກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ບໍ່ມີນ້ຳມັນ, ແລະ ສຳລັບພວກເຂົາ ປະຕູແຫ່ງຄວາມລອດໄດ້ຖືກປິດ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນ ປະຕູເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດໄດ້ຖືກປິດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການຈັດວາງ alpha ແລະ omega ໃຫ້ແກ່ຊ່ວງເວລານັ້ນ. alpha ແລະ omega ນັ້ນສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ຂັດແຍ່ງສອງປະການຂອງການເຂົ້າສູ່ຢ່າງມີໄຊ, ແລະ Caesarea ຫາ Caesarea ກັບ Peter.

In Caesarea Philippi, Simon Barjona’s name is changed to Peter, in a passage where he is praised as a mouthpiece of inspiration, then condemned as Satan, for opposing the message of the cross. Peter is a symbol of the two classes that are separated by the message of the baptism and cross, which is the message of 9/11 and the Sunday law.

ທີ່ເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ, ຊື່ຂອງ ຊີໂມນ ບາຣໂຢນາ ຖືກປ່ຽນເປັນ ເປໂຕ, ໃນຕອນໜຶ່ງຂອງພຣະຄຳພີທີ່ລາວຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນປາກສຽງແຫ່ງການດົນໃຈ, ແລ້ວຕໍ່ມາກໍຖືກປະນາມວ່າເປັນຊາຕານ ເພາະໄດ້ຄັດຄ້ານຂ່າວສານແຫ່ງກາງແຂນ. ເປໂຕເປັນສັນຍາລັກຂອງຄົນສອງຈຳພວກທີ່ຖືກແຍກອອກໂດຍຂ່າວສານເລື່ອງບັບຕິສະມາແລະກາງແຂນ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງ 9/11 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “For each of the classes represented by the Pharisee and the publican there is a lesson in the history of the apostle Peter. In his early discipleship Peter thought himself strong. Like the Pharisee, in his own estimation he was ‘not as other men are.’ When Christ on the eve of His betrayal forewarned His disciples, ‘All ye shall be offended because of Me this night,’ Peter confidently declared, ‘Although all shall be offended, yet will not I.’ Mark 14:27, 29. Peter did not know his own danger. Self-confidence misled him. He thought himself able to withstand temptation; but in a few short hours the test came, and with cursing and swearing he denied his Lord.” Christ’s Object Lessons, 152.

> “ສໍາລັບແຕ່ລະຈໍາພວກທີ່ຖືກແທນໂດຍຟາຣີຊາຍ ແລະ ຄົນເກັບພາສີ ນັ້ນ ມີບົດຮຽນໜຶ່ງຢູ່ໃນປະຫວັດຂອງອັກຄະສາວົກເປໂຕ. ໃນລະຍະຕົ້ນແຫ່ງການເປັນສາວົກຂອງລາວ ເປໂຕຄິດວ່າຕົນເອງເຂັ້ມແຂງ. ເໝືອນດັ່ງຟາຣີຊາຍ ໃນການປະເມີນຕົນເອງ ລາວເຫັນວ່າຕົນ ‘ບໍ່ເໝືອນຄົນອື່ນທັງຫຼາຍ.’ ເມື່ອພຣະຄຣິດໃນຄໍ່າຄືນກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຖືກທໍລະຍົດ ໄດ້ຕັກເຕືອນພວກສາວົກລ່ວງໜ້າວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຈະສະດຸດເພາະເຮົາໃນຄືນນີ້,’ ເປໂຕໄດ້ປະກາດດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈວ່າ, ‘ເຖິງແມ່ນທຸກຄົນຈະສະດຸດ ແຕ່ຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ສະດຸດ.’ ມາຣະໂກ 14:27, 29. ເປໂຕບໍ່ຮູ້ອັນຕະລາຍຂອງຕົນເອງ. ຄວາມໝັ້ນໃຈໃນຕົນເອງໄດ້ນໍາລາວໃຫ້ຫຼົງຜິດ. ລາວຄິດວ່າຕົນສາມາດຕ້ານທານການລໍ້ລວງໄດ້; ແຕ່ໃນບໍ່ກີ່ຊົ່ວໂມງຕໍ່ມາ ບົດທົດສອບກໍໄດ້ມາເຖິງ, ແລະ ດ້ວຍການສາບແຊ່ງ ແລະ ການສາບານ ລາວໄດ້ປະຕິເສດອົງພຣະຜູ້ເປັນນາຍຂອງລາວ.” Christ’s Object Lessons, 152.

At the ninth hour, which is the time of the evening offering in answer to the prayer of Elijah, fire came down and consumed the offering for the purpose of making God’s people know that the Lord is God. There are two classes symbolized at Mount Carmel, one class that then knows that the Lord He is God, and the other represented by the prophets of Baal who are thereafter slain.

ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ, ຊຶ່ງເປັນເວລາແຫ່ງເຄື່ອງບູຊາຕອນແລງ ໂດຍເປັນຄໍາຕອບຕໍ່ຄໍາອະທິຖານຂອງເອລີຢາ, ໄຟໄດ້ລົງມາແລະເຜົາຜານເຄື່ອງບູຊາ ເພື່ອໃຫ້ຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນຄືພຣະເຈົ້າ. ມີສອງຈໍາພວກທີ່ຖືກເປັນສັນຍາລັກຢູ່ເທິງພູຄາເມນ, ຈໍາພວກໜຶ່ງຄືຜູ້ທີ່ໃນເວລານັ້ນໄດ້ຮູ້ວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າ, ແລະອີກຈໍາພວກໜຶ່ງຖືກແທນໂດຍພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງພຣະບາອານ ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ຈາກນັ້ນຖືກປະຫານ.

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. Hear me, O Lord, hear me, that this people may know that thou art the Lord God, and that thou hast turned their heart back again.

> ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນໃນເວລາຖວາຍບູຊາຕອນແລງນັ້ນ ເອລີຢາຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະກ່າວວ່າ, ຂ້າແຕ່ພຣະເຢໂຮວາພຣະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມ, ອີຊາກ ແລະຂອງອິດສະຣາເອນ ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ປະຈັກໃນວັນນີ້ວ່າ ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າໃນອິດສະຣາເອນ ແລະຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ກະທຳສິ່ງທັງປວງນີ້ຕາມພຣະດຳລັດຂອງພຣະອົງ. ຂ້າແຕ່ພຣະເຢໂຮວາ ຂໍຊົງຟັງຂ້ານ້ອຍ ຂໍຊົງຟັງຂ້ານ້ອຍ ເພື່ອຊົນຊາດນີ້ຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ພຣະອົງຄືພຣະເຢໂຮວາພຣະເຈົ້າ ແລະວ່າພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ໃຈຂອງເຂົາທັງຫລາຍຫັນກັບຄືນມາອີກ.

> Then the fire of the Lord fell, and consumed the burnt sacrifice, and the wood, and the stones, and the dust, and licked up the water that was in the trench. And when all the people saw it, they fell on their faces: and they said, The Lord, he is the God; the Lord, he is the God.

> ແລ້ວໄຟຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຕົກລົງມາ ແລະເຜົາຜານເຄື່ອງບູຊາເຜົາທັງໝົດ ທັງຟືນ ທັງກ້ອນຫີນ ທັງຂີ້ຝຸ່ນ ແລະດູດນ້ຳທີ່ຢູ່ໃນຄູນັ້ນໝົດ. ເມື່ອປະຊາຊົນທັງໝົດໄດ້ເຫັນດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍກົ້ມໜ້າລົງກັບພື້ນ ແລະກ່າວວ່າ, “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າ; ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າ.”

> And Elijah said unto them, Take the prophets of Baal; let not one of them escape. And they took them: and Elijah brought them down to the brook Kishon, and slew them there. 1 Kings 18:36–40.

> ແລະ ເອລີຢາ ໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫລາຍວ່າ, “ຈົ່ງຈັບບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານໄວ້; ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດໜີພົ້ນໄປໄດ້ແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ.” ແລະ ເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຈັບພວກນັ້ນໄວ້; ແລະ ເອລີຢາໄດ້ນຳພວກນັ້ນລົງໄປທີ່ລຳທານກີໂຊນ ແລະ ປະຫານພວກນັ້ນເສຍທີ່ນັ້ນ. 1 ກະສັດ 18:36–40.

The evening sacrifice, the death of Christ, Peter healing the lame man, Peter taking the message to the Gentiles, Daniel receiving prophetic light, Elijah’s prayer being answered with fire, while Ezra is in sackcloth and ashes praying for the transition of Laodicea to Philadelphia, for the transition the church militant unto the church triumphant. The ninth hour is the hour of sacrifice, the hour of answered prayer, the hour heaven touches earth, the bridge between judgment and mercy and that is why Christ dies at the ninth hour, for the ninth hour of sacrifice opened the gospel to the Gentiles, who were those that sat in darkness, but would see great light when the book of Daniel is opened fully at the Sunday law.

ການ​ຖວາຍ​ບູຊາ​ໃນ​ເວລາ​ແລງ, ການ​ສິ້ນ​ພຣະ​ຊົນ​ຂອງ​ພຣະ​ຄຣິດ, ເປໂຕ​ຮັກສາ​ຊາຍ​ງ່ອຍ, ເປໂຕ​ນຳ​ຂ່າວສານ​ໄປ​ສູ່​ຄົນ​ຕ່າງ​ຊາດ, ດານີເອນ​ໄດ້​ຮັບ​ແສງ​ແຫ່ງ​ຄຳ​ພະຍາກອນ, ຄຳ​ອະທິຖານ​ຂອງ​ເອລີຢາ​ໄດ້​ຮັບ​ຄຳ​ຕອບ​ດ້ວຍ​ໄຟ, ໃນ​ຂະນະ​ທີ່​ເອຊະຣາ​ນຸ່ງ​ຜ້າ​ກະສອບ​ແລະ​ນັ່ງ​ໃນ​ຂີ້​ເຖົ່າ ອະທິຖານ​ເພື່ອ​ການ​ຜ່ານ​ຈາກ Laodicea ໄປ​ສູ່ Philadelphia, ເພື່ອ​ການ​ຜ່ານ​ຂອງ​ຄຣິດຕະຈັກ​ທີ່​ຕໍ່ສູ້​ຢູ່​ໄປ​ສູ່​ຄຣິດຕະຈັກ​ທີ່​ມີ​ໄຊ. ຊົ່ວໂມງ​ທີ​ເກົ້າ​ແມ່ນ​ຊົ່ວໂມງ​ແຫ່ງ​ການ​ຖວາຍ​ບູຊາ, ເປັນ​ຊົ່ວໂມງ​ແຫ່ງ​ຄຳ​ອະທິຖານ​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ຄຳ​ຕອບ, ເປັນ​ຊົ່ວໂມງ​ທີ່​ສະຫວັນ​ສຳຜັດ​ແຜ່ນດິນ​ໂລກ, ເປັນ​ຂົວ​ເຊື່ອມ​ລະຫວ່າງ​ການ​ພິພາກສາ​ແລະ​ພຣະ​ກະລຸນາ, ແລະ​ນັ້ນ​ແຫຼະ​ເປັນ​ເຫດ​ທີ່​ພຣະ​ຄຣິດ​ສິ້ນ​ພຣະ​ຊົນ​ໃນ​ຊົ່ວໂມງ​ທີ​ເກົ້າ, ເພາະ​ຊົ່ວໂມງ​ທີ​ເກົ້າ​ແຫ່ງ​ການ​ຖວາຍ​ບູຊາ​ໄດ້​ເປີດ​ຂ່າວປະເສີດ​ໃຫ້​ແກ່​ຄົນ​ຕ່າງ​ຊາດ, ຜູ້​ທີ່​ເຄີຍ​ນັ່ງ​ຢູ່​ໃນ​ຄວາມ​ມືດ, ແຕ່​ຈະ​ໄດ້​ເຫັນ​ແສງ​ສະຫວ່າງ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່ ເມື່ອ​ພຣະທຳ​ດານີເອນ​ຖືກ​ເປີດ​ອອກ​ຢ່າງ​ຄົບຖ້ວນ​ໃນ​ເວລາ​ກົດໝາຍ​ວັນ​ອາທິດ.

At Gideon’s offering in Judges 6:21, the Angel of the Lord touches Gideon’s meat and unleavened bread offering with his staff, and fire springs up from the rock to consume it entirely. The fire confirmed God’s call to Gideon and his acceptance of the sign.

ໃນເລື່ອງເຄື່ອງຖວາຍຂອງກິເດໂອນໃນ ຜູ້ປົກຄອງ 6:21 ທູດສະຫວັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ແຕະຕ້ອງເນື້ອສັດແລະເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອຂອງກິເດໂອນດ້ວຍໄມ້ທຽນຂອງທ່ານ, ແລະໄຟໄດ້ພຸ່ງຂຶ້ນຈາກຫີນເພື່ອເຜົາຜານມັນໃຫ້ໝົດສິ້ນ. ໄຟນັ້ນໄດ້ຢືນຢັນການຊົງເອີ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ກິເດໂອນ ແລະການຊົງຮັບເອົາໝາຍສຳຄັນນັ້ນ.

> And he said unto him, If now I have found grace in thy sight, then shew me a sign that thou talkest with me. Depart not hence, I pray thee, until I come unto thee, and bring forth my present, and set it before thee. And he said, I will tarry until thou come again. And Gideon went in, and made ready a kid, and unleavened cakes of an ephah of flour: the flesh he put in a basket, and he put the broth in a pot, and brought it out unto him under the oak, and presented it. And the angel of God said unto him, Take the flesh and the unleavened cakes, and lay them upon this rock, and pour out the broth. And he did so. Then the angel of the Lord put forth the end of the staff that was in his hand, and touched the flesh and the unleavened cakes; and there rose up fire out of the rock, and consumed the flesh and the unleavened cakes. Then the angel of the Lord departed out of his sight. And when Gideon perceived that he was an angel of the Lord, Gideon said, Alas, O Lord God! for because I have seen an angel of the Lord face to face. Judges 6:17–22.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະອົງວ່າ, “ບັດນີ້ ຖ້າຂ້ານ້ອຍໄດ້ພົບພຣະຄຸນໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງ, ຂໍພຣະອົງຊົງສະແດງໝາຍສຳຄັນແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ ພຣະອົງກຳລັງຕັດກັບຂ້ານ້ອຍຢູ່. ຂໍຢ່າໄດ້ຈາກທີ່ນີ້ໄປ ຈົນກວ່າຂ້ານ້ອຍຈະມາຫາພຣະອົງ, ແລະນຳເອົາຂອງຖວາຍຂອງຂ້ານ້ອຍອອກມາ ຕັ້ງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.” ແລະພຣະອົງຕອບວ່າ, “ເຮົາຈະຄອຍຢູ່ ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະກັບມາ.” ແລະກິເດໂອນໄດ້ເຂົ້າໄປ ແລະຈັດຕຽມລູກແບ້ໜຶ່ງຕົວ ກັບເຂົ້າຈີ່ໄຮ້ເຊື້ອຈາກແປ້ງໜຶ່ງເອຟາ; ເນື້ອນັ້ນທ່ານໄດ້ໃສ່ໄວ້ໃນກະຕ່າ, ແລະນ້ຳຕົ້ມນັ້ນທ່ານໄດ້ໃສ່ໄວ້ໃນໝໍ້, ແລ້ວນຳອອກມາຫາພຣະອົງຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໂອກ ແລະຖວາຍຕໍ່ພຣະອົງ. ແລະທູດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, “ຈົ່ງນຳເນື້ອແລະເຂົ້າຈີ່ໄຮ້ເຊື້ອໄປວາງເທິງຫີນນີ້ ແລະເທນ້ຳຕົ້ມອອກ.” ແລະທ່ານກໍໄດ້ເຮັດຕາມ. ແລ້ວທູດຂອງພຣະຢາເວໄດ້ຍື່ນປາຍໄມ້ຄ້ອນທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງຕົນອອກມາ ແລະແຕະຕ້ອງເນື້ອແລະເຂົ້າຈີ່ໄຮ້ເຊື້ອນັ້ນ; ແລະໄຟກໍລຸກຂຶ້ນຈາກຫີນ ແລະເຜົາຜານເນື້ອແລະເຂົ້າຈີ່ໄຮ້ເຊື້ອນັ້ນເສຍ. ແລ້ວທູດຂອງພຣະຢາເວກໍຈາກໄປພົ້ນຈາກສາຍຕາຂອງທ່ານ. ເມື່ອກິເດໂອນຮູ້ວ່າ ພຣະອົງເປັນທູດຂອງພຣະຢາເວ, ກິເດໂອນຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ! ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນທູດຂອງພຣະຢາເວໜ້າຕໍ່ໜ້າ.” ຜູ້ວິນິດໄສ 6:17–22.

The angel appeared to Gideon in the first verse of the chapter and called Gideon, “a mighty man of valor” and Gideon asked for a sign to prove that claim. Then Gideon asks the angel to tarry, and the angel that tarries in prophecy is the second angel. After the tarrying time had ended, Gideon sets forth an offering and fire consumes the offering. Gideon is at the ninth hour for Elijah was the evening offering, and the ninth hour is the Sunday law when the Pentecostal tongues of fire align. Gideon represents a class that sees the Lord face to face, which is what happened to Daniel in chapter ten. When Gideon saw the fire consume the offering, he then realized that he had been interacting with the Lord, who he had seen face to face.

ທູດສະຫວັນໄດ້ປາກົດແກ່ກີເດໂອນໃນຂໍ້ທໍາອິດຂອງບົດນັ້ນ ແລະໄດ້ເອີ້ນກີເດໂອນວ່າ “ບຸລຸດຜູ້ກ້າຫານມີລິດເດດ” ແລະກີເດໂອນໄດ້ຂໍໝາຍສໍາຄັນເພື່ອພິສູດຄໍາກ່າວນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ກີເດໂອນໄດ້ຂໍໃຫ້ທູດສະຫວັນຢຸດຖ້າຄອຍຢູ່ ແລະທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຢຸດຖ້າຄອຍຢູ່ໃນຄໍາພະຍາກອນນັ້ນຄືທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ຫຼັງຈາກເວລາແຫ່ງການຖ້າຄອຍໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ ກີເດໂອນໄດ້ນໍາເຄື່ອງຖວາຍອອກມາ ແລະໄຟໄດ້ເຜົາຜານເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນ. ກີເດໂອນຢູ່ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ເພາະເອລີຢາແມ່ນເຄື່ອງຖວາຍໃນເວລາແລງ ແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອລິ້ນໄຟແຫ່ງເພນເຕກອດສອດຄ່ອງກັນ. ກີເດໂອນເປັນຕົວແທນຂອງຊົນຈໍາພວກໜຶ່ງທີ່ເຫັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໜ້າຕໍ່ໜ້າ ຊຶ່ງນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ດານີເອນໃນບົດທີສິບ. ເມື່ອກີເດໂອນໄດ້ເຫັນໄຟເຜົາຜານເຄື່ອງຖວາຍແລ້ວ ໃນເວລານັ້ນເຂົາຈຶ່ງຮູ້ວ່າ ເຂົາໄດ້ມີປະຕິສຳພັນກັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ເຂົາໄດ້ເຫັນໜ້າຕໍ່ໜ້າ.

Gideon awakens to this reality when the miracle of fire confirms the sign, and the sign was Gideon, the mighty man of God and the army of 300 priests, who all had Habakkuk’s 300 tables in their hands. The sign, or ensign is Gideon himself, and the army of three hundred, that is also Ezekiel’s mighty army–that stands up in chapter thirty-seven.

ກີເດໂອນໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນສູ່ຄວາມເປັນຈິງນີ້ ເມື່ອການອັດສະຈັນແຫ່ງໄຟໄດ້ຢືນຢັນໝາຍສຳຄັນນັ້ນ, ແລະ ໝາຍສຳຄັນນັ້ນກໍຄືກີເດໂອນ, ຜູ້ຊາຍຜູ້ມີລິດເດດໃນພຣະເຈົ້າ, ແລະ ກອງທັບປະໂລຫິດ 300 ຄົນ, ຜູ້ທັງໝົດໄດ້ຖື 300 ແຜ່ນຈາລຶກຂອງຮາບາກຸກໄວ້ໃນມືຂອງຕົນ. ໝາຍສຳຄັນ ຫຼື ທຸງໝາຍນັ້ນ ກໍຄືກີເດໂອນເອງ, ແລະ ກອງທັບສາມຮ້ອຍຄົນນັ້ນ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນກອງທັບອັນມີລິດເດດຂອງເອເຊກຽນດ້ວຍ—ທີ່ລຸກຂຶ້ນຢືນໃນບົດທີສາມສິບເຈັດ.

When the tabernacle was dedicated in Leviticus 9:23, 24, after Aaron’s first offerings as high priest, fire comes out from before the Lord and consumes the burnt offering and fat on the altar. The people shout and fall on their faces in awe. This must, line upon line, align with Elijah’s fire.

ເມື່ອຫໍເຕັນສັກສິດໄດ້ຖືກຖວາຍແລ້ວໃນ ພຣະບັນຍັດເລວີ 9:23, 24 ຫຼັງຈາກການຖວາຍບູຊາເປັນເທື່ອທຳອິດຂອງອາໂຣນໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດ, ໄຟໄດ້ອອກມາຈາກຕໍ່ພຣະພັກພຣະອົງ ແລະເຜົາຜານເຄື່ອງບູຊາເຜົາໝົດແລະໄຂມັນທີ່ຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາ. ປະຊາຊົນຮ້ອງໂຮ ແລະກົ້ມລົງໝອບໜ້າຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມເກງຂາມ. ສິ່ງນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງ, ບັນທັດເໜືອບັນທັດ, ສອດຄ່ອງກັບໄຟຂອງເອລີຢາ.

Ezra’s ninth hour prayer for the separation of wheat and tares, which occurs at the Sunday law, is fulfilled then when the church militant transforms into the church triumphant. It must align with Gideon’s fire as well. The consuming fire upon Aaron’s first offering, that was made after seven days of consecration on the eighth day, returned on the same day, and destroyed Aaron’s two wicked sons. When the Holy Spirit is poured out without measure at the ninth hour, at the Sunday law, there will be a separation of two classes of priests, and the church triumphant will begin the work represented by the white horse of Ephesus, that goes forth conquering and to conquer. The anointing of the church triumphant finds a second witness in Solomon’s temple.

ຄຳ​ອະທິຖານ​ຂອງ​ເອສຣາ​ໃນ​ຊົ່ວ​ໂມງ​ທີ​ເກົ້າ​ເພື່ອ​ການ​ແຍກ​ເຂົ້າ​ສາລີ​ອອກ​ຈາກ​ຫຍ້າ​ລະ​ອອງ, ຊຶ່ງ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ຊ່ວງ​ກົດໝາຍ​ວັນ​ອາທິດ, ກໍ​ສຳ​ເລັດ​ຜົນ​ໃນ​ເວລາ​ນັ້ນ​ເມື່ອ​ຄຣິດຕະຈັກ​ທີ່​ຍັງ​ຕໍ່ສູ້​ແປສະພາບ​ເປັນ​ຄຣິດຕະຈັກ​ຜູ້​ມີ​ໄຊ. ມັນ​ຈຳ​ເປັນ​ຕ້ອງ​ສອດຄ່ອງ​ກັບ​ໄຟ​ຂອງ​ກິເດໂອນ​ດ້ວຍ. ໄຟ​ທີ່​ເຜົາ​ຜານ​ເທິງ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ທຳອິດ​ຂອງ​ອາໂຣນ, ຊຶ່ງ​ຖືກ​ຖວາຍ​ຫຼັງ​ຈາກ​ເຈັດ​ວັນ​ແຫ່ງ​ການ​ຊຳລະ​ອຸທິດ​ໃນ​ວັນ​ທີ​ແປດ, ໄດ້​ກັບ​ມາ​ອີກ​ໃນ​ວັນ​ດຽວ​ກັນ, ແລະ​ໄດ້​ທຳລາຍ​ບຸດ​ຊາຍ​ສອງ​ຄົນ​ອັນ​ຊົ່ວຮ້າຍ​ຂອງ​ອາໂຣນ. ເມື່ອ​ພຣະວິນຍານ​ບໍລິສຸດ​ຖືກ​ເທ​ລົງ​ຢ່າງ​ບໍ່​ຈຳກັດ​ໃນ​ຊົ່ວ​ໂມງ​ທີ​ເກົ້າ, ໃນ​ຊ່ວງ​ກົດໝາຍ​ວັນ​ອາທິດ, ຈະ​ມີ​ການ​ແຍກ​ປະໂລຫິດ​ອອກ​ເປັນ​ສອງ​ຈຳພວກ, ແລະ​ຄຣິດຕະຈັກ​ຜູ້​ມີ​ໄຊ​ຈະ​ເລີ່ມ​ວຽກ​ງານ​ທີ່​ຖືກ​ເປັນ​ພາບ​ແທນ​ໂດຍ​ມ້າ​ຂາວ​ແຫ່ງ​ເອເຟໂຊ, ຊຶ່ງ​ອອກ​ໄປ​ຢ່າງ​ມີ​ໄຊ ແລະ​ເພື່ອ​ຈະ​ຊະນະ. ການ​ເຈີມ​ຂອງ​ຄຣິດຕະຈັກ​ຜູ້​ມີ​ໄຊ​ພົບ​ພະຍານ​ປະການ​ທີ​ສອງ​ໃນ​ພຣະ​ວິຫານ​ຂອງ​ໂຊໂລໂມນ.

Solomon’s temple dedication in 2 Chronicles 7:1–3, after Solomon’s prayer, fire came down from heaven and consumed the burnt offerings and sacrifices. The glory of the Lord filled the temple, leading the people to worship and declare God’s goodness and enduring mercy. At the Sunday law the church triumphant is lifted up above all the mountains as a crown and an ensign according to Zechariah and Isaiah. When the fire descended at Solomon’s dedication of the temple, the temple was filled with the glory of the Lord, symbolizing that the sounding of the seventh trumpet has finished its work upon God’s people and is about to finish that very work upon the eleventh-hour workers. The seventh trumpet represents the atonement, the combination of Divinity and humanity that occurs as Jesus lifts up His kingdom of glory. That fire which came down at Moses tabernacle and Solomon’s temple was also a fire of judgment for Aaron’s son, as it was for David.

ໃນພິທີອຸທິດພຣະວິຫານຂອງຊາໂລໂມນໃນ 2 Chronicles 7:1–3 ຫຼັງຈາກຄຳອະທິຖານຂອງຊາໂລໂມນ ໄຟໄດ້ລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລະເຜົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາທັງຫມົດແລະເຄື່ອງສັກກະລະບູຊາ. ພຣະສິຣິລັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຕັມພຣະວິຫານ ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນນະມັດສະການ ແລະປະກາດວ່າ ພຣະອົງດີ ແລະພຣະກະລຸນາອັນຍືນຍົງຂອງພຣະອົງດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ. ໃນວາລະແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເໜືອພູທັງປວງ ເປັນດັ່ງມົງກຸດແລະເປັນທຸງໝາຍ ຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງເຊຄາຣິຢາ ແລະ ອິຊາຢາ. ເມື່ອໄຟໄດ້ລົງມາໃນພິທີອຸທິດພຣະວິຫານຂອງຊາໂລໂມນ ພຣະວິຫານໄດ້ເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິຣິລັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກວ່າການເປົ່າແກທີເຈັດໄດ້ສຳເລັດກິດງານຂອງມັນເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ ແລະກຳລັງຈະສຳເລັດກິດງານນັ້ນເອງເໜືອຄົນງານໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ. ແກທີເຈັດເປັນຕົວແທນຂອງການລົບມົນທິນບາບ ຄືການປະສານກັນຂອງພຣະພາບແລະມະນຸດພາບ ທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອພຣະເຢຊູຍົກອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ. ໄຟນັ້ນທີ່ລົງມາໃນພະພັກພຳຂອງໂມເຊ ແລະໃນພຣະວິຫານຂອງຊາໂລໂມນ ກໍເປັນໄຟແຫ່ງການພິພາກສາສຳລັບບຸດຊາຍຂອງອາໂຣນເຊັ່ນກັນ ເຫມືອນດັ່ງທີ່ເປັນສຳລັບດາວິດ.

David’s offering on the threshing floor of Araunah/Ornan in 1 Chronicles 21:26, during the plague brought about by David’s census, was answered with fire from heaven on the altar, signaling acceptance and halting the plague. The plague of Laodicea is ended when the fire descends upon David’s offering to stay the plague of His dependence upon human strength and wisdom. The transition from human to Divine human is marked when the atonement is accomplished, and the church is lifted up as an ensign. At that point, in agreement with Solomon’s temple, the glory of the Lord filled the temple as Divinity is combined with humanity.

ການຖວາຍບູຊາຂອງດາວິດເທິງລານນວດເຂົ້າຂອງອາຣາອຸນາ/ອໍເນັນ ໃນ 1 ຂ່າວຄາວ 21:26, ໃນເວລາທີ່ໂລກລະບາດເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກການນັບປະຊາກອນຂອງດາວິດ, ໄດ້ຮັບຄໍາຕອບດ້ວຍໄຟຈາກສະຫວັນເທິງແທ່ນບູຊາ ເປັນເຄື່ອງໝາຍວ່າຊົງຮັບໄວ້ ແລະເຮັດໃຫ້ໂລກລະບາດນັ້ນຢຸດລົງ. ໂລກລະບາດຂອງລາໂອດີເຊຍສິ້ນສຸດລົງເມື່ອໄຟໄດ້ລົງມາເທິງເຄື່ອງຖວາຍບູຊາຂອງດາວິດ ເພື່ອຢັບຢັ້ງໂລກລະບາດແຫ່ງການພຶ່ງພາກໍາລັງ ແລະສະຕິປັນຍາຂອງມະນຸດ. ການປ່ຽນຜ່ານຈາກມະນຸດໄປສູ່ມະນຸດຝ່າຍພຣະເຈົ້າ ຖືກກໍານົດໄວ້ຢ່າງແຈ້ງເມື່ອການລົບມົນທິນສໍາເລັດລົງ, ແລະຄຣິສຕະຈັກຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ. ໃນຈຸດນັ້ນ, ສອດຄ່ອງກັບພຣະວິຫານຂອງຊາໂລໂມນ, ສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງໄດ້ເຕັມພຣະວິຫານ ເມື່ອພາວະພຣະເຈົ້າຖືກຮ່ວມເຂົ້າກັບມະນຸດ.

We will continue our consideration of the period of the Midnight Cry as represented by the third and ninth hours in the next article.

ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ພິຈາລະນາເຖິງຊ່ວງເວລາຂອງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະ ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. And, behold, there appeared unto them Moses and Elias talking with him.

> ແລະພາຍຫຼັງຫົກວັນ ພຣະເຢຊູຊົງພາເປໂຕ, ຢາໂກໂບ, ແລະໂຢຮັນນ້ອງຊາຍຂອງລາວ ຂຶ້ນໄປເທິງພູສູງແຫ່ງໜຶ່ງໂດຍລຳພັງ; ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງປ່ຽນພຣະຮູບຕໍ່ໜ້າເຂົາທັງຫຼາຍ: ພຣະພັກຂອງພຣະອົງໄດ້ສ່ອງປະກາຍດັ່ງດວງອາທິດ, ແລະສະພານຸ່ງຫົ່ມຂອງພຣະອົງຂາວດັ່ງແສງສະຫວ່າງ. ແລະເບິ່ງແມ, ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ໄດ້ປະກົດແກ່ເຂົາ ກຳລັງສົນທະນາກັບພຣະອົງ.

> Then answered Peter, and said unto Jesus, Lord, it is good for us to be here: if thou wilt, let us make here three tabernacles; one for thee, and one for Moses, and one for Elias. While he yet spake, behold, a bright cloud overshadowed them: and behold a voice out of the cloud, which said, This is my beloved Son, in whom I am well pleased; hear ye him.

> ແລ້ວເປໂຕຈຶ່ງທູນຕອບພຣະເຢຊູວ່າ, “ພຣະອົງເຈົ້າ, ການທີ່ພວກເຮົາຢູ່ທີ່ນີ້ກໍດີແລ້ວ; ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ, ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງພັບຢູ່ທີ່ນີ້ສາມຫຼັງ; ຫຼັງໜຶ່ງສຳລັບພຣະອົງ, ຫຼັງໜຶ່ງສຳລັບໂມເຊ, ແລະຫຼັງໜຶ່ງສຳລັບເອລີຢາ.” ໃນຂະນະທີ່ລາວຍັງກຳລັງເວົ້າຢູ່ນັ້ນ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ມີເມກສະຫວ່າງກ້ຳບັງພວກເຂົາໄວ້; ແລະຈົ່ງເບິ່ງ, ມີພຣະສຸລະສຽງອອກມາຈາກເມກນັ້ນວ່າ, “ຜູ້ນີ້ແມ່ນພຣະບຸດທີ່ຮັກຂອງເຮົາ, ໃນຜູ້ນີ້ເຮົາພໍໃຈຫຼາຍ; ຈົ່ງຟັງຜູ້ນີ້.”

> And when the disciples heard it, they fell on their face, and were sore afraid. And Jesus came and touched them, and said, Arise, and be not afraid.

> ເມື່ອພວກສາວົກໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍຊົບລົງໜ້າດິນ ແລະ ມີຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຫຼວງ. ແລ້ວພຣະເຢຊູສະເດັດເຂົ້າມາ ແຕະຕ້ອງພວກເຂົາ ແລະ ຕັດວ່າ, “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະ ຢ່າຢ້ານກົວເລີຍ.”

> And when they had lifted up their eyes, they saw no man, save Jesus only. And as they came down from the mountain, Jesus charged them, saying, Tell the vision to no man, until the Son of man be risen again from the dead. Matthew 17:1–9.

> ແລະເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍເງີຍໜ້າຂຶ້ນເບິ່ງ ເຂົາບໍ່ໄດ້ເຫັນຜູ້ໃດເລີຍ ນອກຈາກພຣະເຢຊູພຽງຜູ້ດຽວ. ແລະເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍກຳລັງລົງມາຈາກພູນັ້ນ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງກຳຊັບເຂົາວ່າ, ຢ່າບອກນິມິດນັ້ນແກ່ຜູ້ໃດ ຈົນກວ່າບຸດແຫ່ງມະນຸດຈະຟື້ນຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ. ມັດທາຍ 17:1–9.

Back to Articles