Article

# ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກແອດເວັນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ຊາວ

ເລກຊາວ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 26, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພຣະທຳໂຢເອນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການທຳລາຍສວນອະງຸ່ນຂອງພຣະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນໃນຄົນຮຸ່ນທີສີ່.

> ພຣະຄຳຂອງພຣະຢາເວທີ່ມາເຖິງໂຢເອນ ບຸດຂອງເປທູເອນ។

> ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນີ້ເຖີດ, ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ທັງຫຼາຍ, ແລະຈົ່ງງ່ຽງຫູຟັງ, ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທັງສິ້ນ. ເຫດການນີ້ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນສະໄໝຂອງພວກທ່ານ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃນສະໄໝຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກທ່ານຫຼືບໍ? ຈົ່ງບອກເລື່ອງນັ້ນແກ່ລູກຫຼານຂອງພວກທ່ານ, ແລະໃຫ້ລູກຫຼານຂອງພວກທ່ານບອກແກ່ລູກຫຼານຂອງເຂົາ, ແລະລູກຫຼານຂອງເຂົາອີກຮຸ່ນໜຶ່ງ.

> ສິ່ງທີ່ແມງກັດກິນຊະນິດທຳອິດໄດ້ເຫຼືອໄວ້ ຝູງຕັກແຕນໄດ້ກິນເສຍ; ແລະສິ່ງທີ່ຝູງຕັກແຕນໄດ້ເຫຼືອໄວ້ ແມງກັດກິນອີກຊະນິດໜຶ່ງໄດ້ກິນເສຍ; ແລະສິ່ງທີ່ແມງກັດກິນຊະນິດນັ້ນໄດ້ເຫຼືອໄວ້ ໜອນກັດກິນໄດ້ກິນເສຍ.

> ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນ, ພວກຄົນຂີ້ເມົາເຫຼົ້າເອີຍ, ແລະຈົ່ງຮ້ອງໄຫ້; ແລະຈົ່ງຄໍ່າຄວນ, ພວກທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນ, ເພາະເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່; ເພາະມັນຖືກຕັດອອກໄປຈາກປາກຂອງພວກທ່ານ. Joel 1:1–5.

ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ແມ່ນຄໍາອຸປະມາຂອງ Adventism, ແລະການຕື່ນຂຶ້ນໃນຄໍາອຸປະມານັ້ນເກີດຂຶ້ນເມື່ອເຂົ້າສາລີແລະຫຍ້າປົນຖືກແຍກອອກຈາກກັນ, ໃນເວລານັ້ນ ພວກຫຍ້າປົນກໍຕື່ນຂຶ້ນຮູ້ວ່າພວກເຂົາໄດ້ຖືກ “ຕັດຂາດ” ອອກຈາກ “ນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່.” ຄໍາວ່າ “ຕັດຂາດ” ເປັນຕົວແທນຂອງຂັ້ນຕອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາປະການທໍາອິດຂອງ Abram ທີ່ມີການຕັດແມ່ງົວ, ແມ່ແບ້ ແລະແກະຜູ້ ອອກເປັນສອງສ່ວນໃນພິທີເພື່ອຮັບຮອງພັນທະສັນຍາດ້ວຍເລືອດ. ໃນພາກພຣະຄໍາພີແຫ່ງພັນທະສັນຍາດຽວກັນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງລະບຸວ່າ ພຣະອົງຈະສະເດັດມາຢ້ຽມຢາມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນການພິພາກສາໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນຮຸ່ນທີສີ່.

> ແລະພຣະອົງຕັດກັບອັບຣາມວ່າ, “ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ແນ່ນອນວ່າ ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຈະເປັນຄົນແປກໜ້າຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທີ່ບໍ່ແມ່ນຂອງຕົນ ແລະຈະຮັບໃຊ້ຊາດນັ້ນ; ແລະພວກເຂົາຈະກົດຂີ່ເຊື້ອສາຍນັ້ນເປັນເວລາສີ່ຮ້ອຍປີ. ແລະເຮົາຈະພິພາກສາຊາດນັ້ນດ້ວຍ, ຄືຊາດທີ່ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບໃຊ້; ແລະພາຍຫຼັງ ພວກເຂົາຈະອອກມາພ້ອມດ້ວຍຊັບສົມບັດອັນຫຼວງຫຼາຍ. ສ່ວນເຈົ້າ ເຈົ້າຈະໄປຫາບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າຢ່າງສະຫງົບ; ເຈົ້າຈະຖືກຝັງເມື່ອຊະລາຢ່າງດີ. ແຕ່ໃນຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່ ພວກເຂົາຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ; ເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາວອາໂມໄຣຍັງບໍ່ເຕັມ.” ປະຖົມມະການ 15:13–16.

ເມື່ອຄຳພະຍາກອນນັ້ນໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ ຄືໃນຊົ່ວອາຍຸຂອງໂມເຊ ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດພຣະບັນຍັດສິບປະການເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກໄວ້. ໃນບັນດາກົດບັນຍັດສິບປະການນັ້ນ ຂໍ້ທີສອງໄດ້ຂະຫຍາຍແສງແຫ່ງສີ່ຊົ່ວອາຍຸຂອງອັບຣາມໃຫ້ເດັ່ນຊັດຂຶ້ນ.

> ຢ່າເຮັດຮູບແກະສະຫຼັກ ຫຼື ຮູບລັກສະນະໃດໆ ສຳລັບຕົນ ທີ່ເປັນຂອງສິ່ງໃດໆທີ່ຢູ່ໃນຟ້າເບື້ອງເທິງ ຫຼື ທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກເບື້ອງລຸ່ມ ຫຼື ທີ່ຢູ່ໃນນ້ຳໃຕ້ແຜ່ນດິນໂລກ: ຢ່າກາບໄຫວ້ຮູບເຫຼົ່ານັ້ນ ຫຼື ປະຕິບັດຮັບໃຊ້ມັນ; ເພາະວ່າເຮົາ ຄື ພຣະເຢໂຮວາ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຫຶງຫວງ ຜູ້ລົງໂທດຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດເຖິງລູກຫຼານ ຈົນເຖິງຊົ່ວອາຍຸທີສາມແລະທີສີ່ ຂອງຜູ້ທີ່ກຽດຊັງເຮົາ; ແລະ ສະແດງຄວາມເມດຕາແກ່ຄົນນັບພັນຊົ່ວອາຍຸຂອງຜູ້ທີ່ຮັກເຮົາ ແລະ ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ. Exodus 20:4–6.

ສີ່ຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາມໄດ້ຖືກລວມເຂົ້າໄວ້ໃນການຂະຫຍາຍໃຫ້ເຫັນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າໃນຖານະພຣະເຈົ້າຜູ້ຫວງແຫນ. ຄວາມຫວງແຫນຂອງພຣະອົງຖືກນໍາໄປປຽບທຽບກັບຮູບເຄົາລົບສະຫຼັກ. ກັບຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ຂອງອັບຣາມ ພວກເຮົາຍັງພົບເຫັນການພິພາກສາທີ່ດໍາເນີນໄປເປັນລໍາດັບອີກດ້ວຍ. ການພິພາກສານັ້ນມີຕໍ່ຊົນຊາດທີ່ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າຕົກຢູ່ໃນພັນທະການ, ພ້ອມທັງມີຕໍ່ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າເອງ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນຊາວອາໂມຣີຈະຖືກພິພາກສາ. ອັບຣາມຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂະບວນການພິພາກສາທີ່ຄ່ອຍໆດໍາເນີນໄປເປັນລໍາດັບ ເຊິ່ງເລີ່ມຕົ້ນຈາກພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຄື່ອນຜ່ານໂລກໄປຢ່າງເປັນລໍາດັບ, ແລະພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສອງກໍຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຂະບວນການພິພາກສານັ້ນແບ່ງມະນຸດຊາດອອກເປັນຄົນພວກໜຶ່ງຄືຜູ້ທີ່ຊັງພຣະເຈົ້າ ແລະອີກພວກໜຶ່ງຄືຜູ້ທີ່ຮັກພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງຮ້ອງປະກາດອອກມາວ່າ, “ຖ້າທ່ານຮັກເຮົາ ຈົ່ງຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ.”

ໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນກັບທີ່ພຣະບັນຍັດກຳລັງຖືກປະທານຢູ່ທີ່ຊີນາຍ, ໂມເຊໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ແລະພຣະຢາເວໄດ້ຕັດກັບໂມເຊວ່າ, “ຈົ່ງສະກັດແຜ່ນຫີນສອງແຜ່ນໃຫ້ເໝືອນກັບແຜ່ນທຳອິດ; ແລະເຮົາຈະຂຽນລົງເທິງແຜ່ນຫີນເຫຼົ່ານີ້ເຖິງຖ້ອຍຄຳທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນທຳອິດ ຊຶ່ງເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍເສຍ. ຈົ່ງຕຽມພ້ອມໃນຕອນເຊົ້າ, ແລະຂຶ້ນມາຍັງພູຊີນາຍໃນຕອນເຊົ້າ, ແລະມາປາກົດຕົວຕໍ່ໜ້າເຮົາທີ່ຍອດພູນັ້ນ. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຂຶ້ນມາກັບເຈົ້າ, ແລະຢ່າໃຫ້ເຫັນຜູ້ໃດຢູ່ທົ່ວທັງພູນັ້ນ; ທັງຢ່າໃຫ້ຝູງແກະຫຼືຝູງງົວຫາກິນຢູ່ເບື້ອງໜ້າພູນັ້ນ.”

> ແລະລາວໄດ້ສະກັດແຜ່ນຫີນສອງແຜ່ນ ເໝືອນດັ່ງແຜ່ນທຳອິດ; ແລະໂມເຊໄດ້ລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າຕູ່ ໃນເວລາເຊົ້າ, ແລະຂຶ້ນໄປເທິງພູຊີນາຍ ຕາມທີ່ພຣະຢາເວໄດ້ບັນຊາເຂົາໄວ້, ແລະໄດ້ຖືແຜ່ນຫີນສອງແຜ່ນໄວ້ໃນມື. ແລະພຣະຢາເວໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນເມກ, ແລະປະທັບຢືນຢູ່ກັບເຂົາທີ່ນັ້ນ, ແລະປະກາດພຣະນາມຂອງພຣະຢາເວ. ແລະພຣະຢາເວໄດ້ສະເດັດຜ່ານໄປຕໍ່ໜ້າເຂົາ, ແລະປະກາດວ່າ,

> ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງເຕັມໄປດ້ວຍພຣະກະລຸນາແລະພຣະຄຸນ, ອົດທົນຍາວນານ, ແລະອຸດົມບໍລິບູນໃນຄວາມດີແລະຄວາມຈິງ, ຊົງສະແດງຄວາມເມດຕາຕໍ່ຄົນນັບພັນ, ຊົງອະໄພຄວາມຊົ່ວຊ້າ, ການລະເມີດ, ແລະບາບ, ແລະຈະບໍ່ຊົງຖືວ່າຜູ້ມີຄວາມຜິດເປັນຜູ້ບໍລິສຸດເປັນອັນຂາດ; ຊົງໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບິດາຕົກແກ່ລູກ, ແລະແກ່ລູກຫຼານ, ຈົນເຖິງຊົ່ວຄົນທີສາມແລະທີສີ່.

> ແລະໂມເຊໄດ້ຮີບເຮັດ, ແລະກົ້ມສີສະລົງເຖິງພື້ນດິນ, ແລະນະມັດສະການ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ບັດນີ້ຖ້າຂ້ານ້ອຍໄດ້ພົບພຣະຄຸນໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງ, ໂອ້ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ, ຂ້ານ້ອຍຂໍອ້ອນວອນ, ສະຖິດຢູ່ທ່າມກາງພວກຂ້ານ້ອຍ; ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນຊົນຊາດຄໍແຂງ; ແລະຂໍຊົງອະໄພຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະບາບຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ, ແລະຮັບພວກຂ້ານ້ອຍໄວ້ເປັນມໍຣະດົກຂອງພຣະອົງ. ອົບພະຍົບ 34:1–9.

ການປະທານພຣະບັນຍັດເປັນຄັ້ງທີສອງ ສອດຄ່ອງກັບແຜນພູມບຸກເບີກປີ 1850. ແຜ່ນຈາລຶກຊຸດທຳອິດໄດ້ຖືກທຳລາຍ, ແລະໃນແຜ່ນຈາລຶກຊຸດທຳອິດນັ້ນກໍມີຄວາມຜິດພາດໃນຕົວເລກ. ໃນເວລານັ້ນ ອິສຣາເອນບູຮານໄດ້ຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດ, ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່ໄດ້ຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະກົດຂໍ້ຂອງພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອແຜ່ນຈາລຶກທັງສອງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເປັນຄັ້ງທຳອິດ ໄດ້ມີການກະບົດຢ່າງແທ້ຈິງໃນຄ່າຍ, ແລະເມື່ອແຜນພູມປີ 1850 ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີ ການກະບົດຝ່າຍວິນຍານກໍກຳລັງກໍຕົວຂຶ້ນໃນຄ່າຍ. ຄຳພະຍາກອນຂອງ Abram ກ່ຽວກັບຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ ໄດ້ສຳເລັດລົງໂດຍ Moses ໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່, ບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຂະຫຍາຍການເປີດເຜີຍເລື່ອງການພິພາກສາໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ ໃນພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສອງ. ຮູບສະຫຼັກໄດ້ກາຍເປັນຂອງປອມທຽບແທນການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າອັນແທ້ຈິງ, ແລະຄວາມຫຶງຫວງແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ຖືກຜູກໄວ້ກັບການພິພາກສານັ້ນ. ແລ້ວ Moses ໄດ້ເຫັນພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າ. ທ່ານໄດ້ເຫັນຄວາມຫຶງຫວງຂອງພຣະອົງເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍ “ນາມ” ຂອງພຣະອົງ, ແລະຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຜູ້ນະມັດສະການກັບບາບຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາກໍໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້.

ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານເປັນຄັ້ງທຳອິດ ແລ້ວພວກສາວົກຈຶ່ງລະນຶກໄດ້ວ່າ ຄວາມຮ້ອນຮົນເພື່ອພຣະນິເວດຂອງພຣະອົງໄດ້ຜະຫຼານພຣະອົງເສຍແລ້ວ. “ຄວາມຮ້ອນຮົນ” ນັ້ນຄືຄຳວ່າ “ຄວາມຫຶງຫວງ.” ພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ສຳແດງຄວາມຫຶງຫວງຂອງພຣະອົງ ແມ່ນແຮງຈູງໃຈທີ່ນຳພາໃຫ້ພຣະຄຣິດຊຳລະພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ແລະຄຸນລັກສະນະຝ່າຍຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະສາລະພາບບາບເຫຼົ່ານັ້ນຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານ ຕໍ່ມາຈະກາຍເປັນອົງປະກອບອັນຈຳເປັນຂອງການຮຽກໃຫ້ກັບໃຈໃນການພິພາກສາ “ເຈັດເທົ່າ” ຂອງພຣະທຳເລວີ ບົດ 26. “ຮຸ່ນທີສີ່” ຂອງອັບຣາມໄດ້ພັດທະນານ້ຳໜັກທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ເມື່ອມັນດຳເນີນຕໍ່ໄປຕາມປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ໜັງສືໂຢເອນເປັນຕົວແທນເວລາແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນວັນເວລາສຸດທ້າຍ. ໜັງສືໂຢເອນໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງຕົນໂດຍຕັ້ງຢູ່ເທິງການນຳເຂົ້າຂ່າວສານເລື່ອງສີ່ຊົ່ວອາຍຸ ເປັນຫົວຂໍ້ທີ່ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນຂັ້ນຕອນທຳອິດທີ່ສຸດຂອງພັນທະສັນຍາສາມປະການຂອງອັບຣາມກັບພຣະເຈົ້າ. ຫົວຂໍ້ນັ້ນໄດ້ບັນລຸຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງມັນໃນໜັງສືໂຢເອນ.

ເມື່ອເຂົ້າໄປຢູ່ໃນແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາແລ້ວ, ຫີບແຫ່ງພຣະສັນຍາໄດ້ຕັ້ງຢູ່ທີ່ຊີໂລ, ບ່ອນທີ່ເອລີມະຫາປະໂຣຫິດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍແລະໂງ່ເຂົາ ພ້ອມດ້ວຍບຸດສອງຄົນຜູ້ເສື່ອມຊາມຂອງເຂົາ ໄດ້ຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບການຊົງເອີ້ນຂອງຊາມູເອນ. ຊີໂລຈະກາຍເປັນຂັ້ນຕອນໜຶ່ງໃນການເດີນທາງຂອງຫີບ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພຣະສັນຍາ. ຫຼັງຈາກຫີບໄດ້ຖືກໃຊ້ເປັນສັນຍາລັກໃນການນຳໃຫ້ກຳແພງເມືອງເຢຣິໂຄພັງລົງແລ້ວ, ມັນໄດ້ຕັ້ງຢູ່ທີ່ຊີໂລປະມານສີ່ຮ້ອຍປີ, ຈົນເຖິງຄວາມຕາຍຂອງເອລີແລະບຸດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຂົາ. ຈາກນັ້ນຫີບໄດ້ຖືກຊາວຟີລິດສະຕີນຈັບໄປ, ແລະຕໍ່ມາເມື່ອດາວິດໄດ້ຍ້າຍຫີບໄປຍັງເຢຣູຊາເລັມ, ພາບປະກອບຄັ້ງທຳອິດຂອງການສະເດັດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊ ກໍໄດ້ສຳເລັດລົງ. ຈຸດປະສົງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ຂອງການຍ້າຍສັນຍາລັກແຫ່ງພຣະສັນຍາໄປຍັງເຢຣູຊາເລັມ ກໍຄື ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກທີ່ຈະວາງພຣະນາມຂອງພຣະອົງໄວ້ໃນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງສຳພັນກັບຄວາມຫວງແໜຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງຄວາມຫວງແໜນັ້ນສຳພັນກັບການພິພາກສາອັນຫວງແໜຂອງພຣະອົງໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່.

ເມື່ອເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍົກຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະຂຶ້ນໄວ້ເໜືອພູເນີນ ແລະ ພູທັງປວງ, ແລະ ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະເວົ້າວ່າ, “ມາເຖີດ ແລະ ໃຫ້ພວກເຮົາຂຶ້ນໄປຍັງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> ແລະໃນວັນທັງຫລາຍສຸດທ້າຍ ຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ພູເຂົາແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ຈະຖືກສະຖາປະນາໄວ້ເທິງຍອດແຫ່ງພູເຂົາທັງຫລາຍ ແລະຈະຖືກຍົກສູງຂຶ້ນເໜືອເນີນທັງຫລາຍ; ແລະບັນດາປະຊາຊາດທັງສິ້ນຈະໄຫລໄປຫາພູນັ້ນ. ແລະຊົນຊາດເປັນອັນຫລາຍຈະໄປ ແລະຈະກ່າວວ່າ, ຈົ່ງມາເຖີດ, ແລະໃຫ້ພວກເຮົາຂຶ້ນໄປຍັງພູເຂົາແຫ່ງພຣະຢາເວ, ໄປຍັງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຢາໂຄບ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສອນພວກເຮົາເຖິງບັນດາທາງຂອງພຣະອົງ, ແລະພວກເຮົາຈະດຳເນີນໃນບັນດາມາດທາງຂອງພຣະອົງ: ເພາະວ່າພຣະບັນຍັດຈະອອກໄປຈາກຊີໂອນ ແລະພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວຈາກເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊາຢາ 2:2, 3.

ພຣະວາຈານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອອກໄປຈາກເຢຣູຊາເລັມ ເພາະວ່າບ່ອນນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໄວ້ເພື່ອປະດິດ “ພຣະນາມ” ຂອງພຣະອົງ. ກັບໂມເຊ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສະເດັດລົງມາໃນເມກ, ແລະຊົງຢືນຢູ່ກັບທ່ານທີ່ນັ້ນ, ແລະປະກາດພຣະນາມຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຜ່ານໄປຕໍ່ໜ້າທ່ານ, ແລະປະກາດວ່າ,

> ພຣະອົງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງພຣະເມດຕາ ແລະ ຊົງພຣະກະລຸນາ, ຊົງອົດທົນຍາວນານ, ແລະ ອຸດົມສົມບູນໃນຄວາມດີ ແລະ ຄວາມຈິງ, ຊົງສະແດງພຣະເມດຕາແກ່ຄົນນັບພັນ, ຊົງໂຜດອະໄພຄວາມຊົ່ວຊ້າ, ການລະເມີດ ແລະ ບາບ, ແຕ່ຈະບໍ່ຊົງຖືວ່າຜູ້ມີຄວາມຜິດເປັນຜູ້ບໍຣິສຸດໂດຍປະການໃດໆ; ຊົງໃຫ້ໂທດຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບິດາຕົກແກ່ລູກ ແລະ ແກ່ຫຼານ, ຈົນເຖິງຊົ່ວຄົນທີສາມ ແລະ ທີສີ່. ອົບພະຍົບ 34:6, 7.

“ພຣະນາມ” ຂອງພຣະອົງຄືພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າມີຄວາມເລິກຊຶ້ງຢ່າງຫາທີ່ສຸດ ແລະງ່າຍດາຍຢ່າງຫາທີ່ສຸດ. ພຣະເຈົ້າຄືຄວາມຮັກ, ຊຶ່ງເປັນການສຳແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງຢ່າງສົມບູນ ແຕ່ໃນຖ້ອຍຄຳທີ່ງ່າຍດາຍ. ຄວາມຈິງແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາມກ່ຽວກັບ “ຄົນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່” ໄດ້ຖືກຂະຫຍາຍ “ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ” ດ້ວຍແສງສະຫວ່າງເພີ່ມເຕີມຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສອງ ທີ່ກ່າວເຖິງຄົນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່. ຈາກນັ້ນ ປະສົບການຂອງໂມເຊໄດ້ຂະຫຍາຍແສງສະຫວ່າງກ່ຽວກັບຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງຄົນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ກັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍເພີ່ມແສງສະຫວ່າງເລື່ອງຄວາມຫຶງຫວງຂອງພຣະອົງ. ການດົນໃຈໄດ້ນິຍາມພຣະລັກສະນະວ່າເປັນ “ຄວາມຄິດ ແລະຄວາມຮູ້ສຶກລວມກັນ,” ແຕ່ການດົນໃຈກໍໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາດ້ວຍວ່າ ຄວາມຄິດຂອງພວກເຮົາບໍ່ເໝືອນຄວາມຄິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງຄືຄວາມຄິດ ແລະຄວາມຮູ້ສຶກລວມກັນຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງມີຫຼາຍແງ່ຫຼາຍດ້ານເຫຼືອເກີນກວ່າຄວາມຄິດ ແລະຄວາມຮູ້ສຶກອັນງ່າຍໆຂອງມະນຸດພວກເຮົາ, ຈົນຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນເປັນດັ່ງຄວາມຄິດຂອງພຣະອົງທີ່ສູງກວ່າສະຫວັນເມື່ອທຽບກັບແຜ່ນດິນໂລກ.

> ເພາະວ່າຄວາມຄິດຂອງເຮົາ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຄິດຂອງພວກເຈົ້າ ແລະທາງຂອງພວກເຈົ້າ ກໍບໍ່ແມ່ນທາງຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້. ເພາະດັ່ງທີ່ຟ້າສະຫວັນສູງກວ່າແຜ່ນດິນໂລກສັນໃດ ທາງຂອງເຮົາກໍສູງກວ່າທາງຂອງພວກເຈົ້າສັນນັ້ນ ແລະຄວາມຄິດຂອງເຮົາກໍສູງກວ່າຄວາມຄິດຂອງພວກເຈົ້າ. ເອຊາຢາ 55:8, 9.

ດັ່ງນັ້ນ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຄິດແບບມະນຸດອັນໜຶ່ງໃຫ້ພິຈາລະນາ; ຖ້າພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສະແດງໂດຍພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ແລ້ວທຸກການສຳແດງຂອງພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າກໍແມ່ນການສຳແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ. ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາປະທັບຕາ ແລະ ເປີດຜະນຶກພຣະວັດຈະນະອັນພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ, Palmoni ແມ່ນຜູ້ນັບຄວາມລັບອັນມະຫັດສະຈັນ, ຜູ້ຊຶ່ງກໍແມ່ນຮາກທີ່ງອກອອກຈາກແຜ່ນດິນແຫ້ງ, ແລະ ຍັງແມ່ນພຸ່ມໄມ້ທີ່ລຸກໄໝ້, ເສົາໄຟ, ອັກຄະທູດສະຫວັນມີກາເອນ ແລະ ຕໍ່ໄປອີກເລື້ອຍໆ. ບັນດາຄຸນລັກສະນະແຫ່ງພຣະອຸປນິສັຍຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍພຣະນາມຕ່າງໆຂອງພຣະອົງນັ້ນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. “ຄວາມຄິດແບບມະນຸດໃຫ້ພິຈາລະນາ” ກໍຄືສິ່ງນີ້. ທ່າມກາງບັນດາການສຳແດງອັນຫຼາກຫຼາຍແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າມີຢູ່ນັ້ນ, ຄວາມສຳຄັນແມ່ນຫຍັງ—ທີ່ໃນຂັ້ນຕອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂັ້ນທຳອິດພໍດີຂອງຂະບວນການພັນທະສັນຍາສາມຊັ້ນກັບອັບຣາມ—“ການພິພາກສາຮຸ່ນທີສີ່” ເປັນຖ້ອຍຄຳພື້ນຖານໃນພັນທະສັນຍາ—ຊຶ່ງສະທ້ອນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ?

> ແລະພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ອັບຣາມວ່າ, “ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ແນ່ນອນວ່າ ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຈະເປັນຄົນຕ່າງດ້າວຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທີ່ບໍ່ແມ່ນຂອງພວກເຂົາ ແລະຈະຮັບໃຊ້ຄົນໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ; ແລະຄົນໃນແຜ່ນດິນນັ້ນຈະຂົ່ມເຫັງພວກເຂົາເປັນເວລາສີ່ຮ້ອຍປີ. ແລະເຮົາຈະພິພາກສາຊາດນັ້ນດ້ວຍ ຊາດທີ່ພວກເຂົາຈະຮັບໃຊ້ນັ້ນ; ແລະຕໍ່ມາພວກເຂົາຈະອອກມາພ້ອມດ້ວຍຊັບສົມບັດອັນຫຼວງຫຼາຍ. ສ່ວນເຈົ້າ ເຈົ້າຈະໄປຫາບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າຢ່າງສະຫງົບ; ເຈົ້າຈະຖືກຝັງເມື່ອມີອາຍຸຊະລາຢ່າງດີ. ແຕ່ໃນຊົ່ວຄົນທີສີ່ ພວກເຂົາຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ; ເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາວອາໂມໄຣຍັງບໍ່ເຕັມ.” ປະຖົມມະການ 15:13–16.

ພຣະອຸປະນິສັຍຂອງພຣະເຈົ້າໃນຖານະຜູ້ພິພາກສາຂອງມະນຸດແລະປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ ອະນຸຍາດໃຫ້ມະນຸດມີໄລຍະແຫ່ງການທົດລອງ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສີ່ຊົ່ວອາຍຸຄົນ. ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນຜູ້ພິພາກສາ, ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ເມດຕາ, ພຣະອົງຊົງອົດທົນ ແລະພຣະອົງຊົງນໍາການພິພາກສາມະນຸດແລະປະຊາຊາດທັງຫຼາຍໄປສູ່ຂໍ້ສະຫຼຸບໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນທີສີ່. ຖ້ອຍຄໍາພື້ນຖານຂອງພຣະເຈົ້າໃນພຣະສັນຍາຂອງພຣະອົງກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ຮວມເອົາການພິພາກສາໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນທີສີ່ໄວ້ດ້ວຍ. ດັ່ງທີ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ ມີລັກສະນະທັງປວງຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງແຕ່ລະອົງ, ສະນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຂັ້ນຕອນທໍາອິດຂອງພຣະສັນຍາຂອງອັບຣາມ ກໍມີລັກສະນະຂອງພຣະສັນຍາສາມຊັ້ນທັງໝົດ. ພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຄື ພຣະອົງເປັນຜູ້ພິພາກສາຜູ້ເມດຕາ ຜູ້ຊົງພິພາກສາໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນທີສີ່. ທຸກຂັ້ນຕອນອື່ນໆໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງພຣະສັນຍາຂອງຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ລ້ວນສ້າງຂຶ້ນເທິງຮາກຖານນັ້ນ.

ເມື່ອພຣະທໍາໂຢເອນຖືກຈັດວາງໄວ້ທີ່ການຕື່ນຂຶ້ນຂອງ “ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ” ໃນຂໍ້ຫ້າ, ແລະ “ນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່” ຖືກ “ຕັດອອກ” ຈາກປາກຂອງພວກເຂົາ, ການນຳເຂົ້າສູ່ການແຍກອອກຕາມພັນທະສັນຍາຂັ້ນສຸດທ້າຍນັ້ນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກເລືອກ ແມ່ນຂ່າວສານພື້ນຖານຂອງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງວາງອອກເຖິງການກະບົດຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ມາຖືກ “ຕັດອອກ” ດັ່ງເປັນການສຳເລັດໃນຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່. ພວກເຂົາຖືກ “ຕັດອອກ” ເພາະບໍ່ເຂົ້າໃຈຂ່າວສານພື້ນຖານຂອງພັນທະສັນຍາ.

ຂ່າວສານພື້ນຖານແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນສີ່ຂໍ້ຂອງປະຖົມມະການ ບົດທີ 15 ນັ້ນ ເປັນໄມ້ວັດ—ເສັ້ນແຫ່ງການພິພາກສາ ທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ເມື່ອຂ່າວສານສ່ວນຍອດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຖືກນໍາສະເໜີເປັນ “ນ້ໍາອະງຸ່ນໃໝ່” ໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຄວາມຫນັກແໜ້ນອັນຜູກພັນກັບການປຸກໃຫ້ພວກຄົນເມົາຂອງເອຟຣາອິມຕື່ນຂຶ້ນ ເມື່ອ “ນ້ໍາອະງຸ່ນໃໝ່” “ຖືກຕັດອອກ” ນັ້ນ ຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງກໍ່ຕໍ່ເມື່ອມັນຖືກຈັດໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງຄໍາປະກາດແຫ່ງການພິພາກສາຕໍ່ຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່ສຸດທ້າຍຂອງຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກແຕ່ກະບົດ ໃນລະຫວ່າງໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຂອງຝົນປາຍລະດູ.

ໃນພຣະຄຳປະຖົມມະການ ບົດທີ 17 ພວກເຮົາພົບຂັ້ນຕອນທີສອງຂອງພັນທະສັນຍາສາມປະການກັບອັບຣາຮາມ:

> ແລະພຣະເຈົ້າຕັດກັບອັບຣາຮາມວ່າ, ເຫດສະນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຮັກສາພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາໄວ້, ທັງເຈົ້າ ແລະເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າພາຍຫຼັງເຈົ້າຕາມຊົ່ວອາຍຸຂອງເຂົາ. ນີ້ແມ່ນພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ ຊຶ່ງພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງຮັກສາໄວ້ ລະຫວ່າງເຮົາກັບພວກເຈົ້າ ແລະກັບເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າພາຍຫຼັງເຈົ້າ;

> ຜູ້ຊາຍທຸກຄົນໃນພວກເຈົ້າຈົ່ງຮັບພິທີຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍອະວັຍະວະເພດ. ແລະພວກເຈົ້າຈົ່ງຕັດເນື້ອໜັງຫຸ້ມປາຍອະວັຍະວະເພດຂອງຕົນ; ແລະສິ່ງນັ້ນຈະເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງເຮົາກັບພວກເຈົ້າ. ຜູ້ຊາຍທຸກຄົນທີ່ອາຍຸໄດ້ແປດວັນຈົ່ງຮັບພິທີຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍອະວັຍະວະເພດໃນພວກເຈົ້າ ຄືຜູ້ຊາຍທຸກຄົນຕະຫຼອດຊົ່ວອາຍຸຂອງພວກເຈົ້າ ທັງຜູ້ທີ່ເກີດໃນເຮືອນ ຫຼືທີ່ຊື້ມາດ້ວຍເງິນຈາກຄົນຕ່າງດ້າວໃດໆ ຜູ້ບໍ່ແມ່ນເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ. ທັງຜູ້ທີ່ເກີດໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າ ແລະຜູ້ທີ່ຊື້ມາດ້ວຍເງິນຂອງເຈົ້າ ຈຳເປັນຕ້ອງຮັບພິທີຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍອະວັຍະວະເພດ; ແລະພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາຈະຢູ່ໃນເນື້ອໜັງຂອງພວກເຈົ້າເປັນພັນທະສັນຍານິລັນດອນ. ແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍອະວັຍະວະເພດ ຄືຜູ້ທີ່ເນື້ອໜັງຫຸ້ມປາຍອະວັຍະວະເພດຂອງລາວບໍ່ຖືກຕັດ ຈິດວິນຍານນັ້ນຈະຖືກຕັດຂາດອອກຈາກປະຊາຊົນຂອງຕົນ; ເພາະລາວໄດ້ຝ່າຝືນພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ. ປະຖົມມະການ 17:9–14.

ຂັ້ນຕອນທີສອງໃຫ້ພະຍານອີກປະການໜຶ່ງແກ່ສັນຍະລັກແຫ່ງການ “ຖືກຕັດຂາດ.” ຄຳທີ່ແປວ່າ “ຖືກຕັດຂາດ” ມີຮາກຄຳມາຈາກສັດທີ່ອັບຣາມໄດ້ຕັດອອກເປັນສອງຊິ້ນໃນບົດທີສິບຫ້າ, ແລະໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການຕັດປາຍໜັງຈະຖືກ “ຕັດຂາດ” ອອກຈາກພັນທະສັນຍາ. ໃນປະຫວັດຂອງພັນທະສັນຍາ ການຕັດປາຍໜັງໄດ້ຖືກແທນທີ່ໂດຍພິທີບັບຕິສະມາ ຊຶ່ງໃນນັ້ນພຣະຄຣິດກໍາລັງຊົງຢືນຢັນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ເອງ, ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ພຣະອົງໃນຐານະແບບຢ່າງຂອງພວກເຮົາ ຈຶ່ງໄດ້ຖືກຊົງໃຫ້ຄືນພຣະຊົນໃນວັນທີແປດ.

ໝາຍສຳຄັນນັ້ນຈະຕ້ອງສຳເລັດໃນວັນທີແປດ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍຈິດວິນຍານແປດດວງໃນນາວາ. ໃນຂັ້ນທີສອງນີ້ເອງທີ່ການທົດສອບທາງສາຍຕາໄດ້ຖືກສະແດງອອກ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນກໍລະນີທີ່ອິດສະຣາເອນເລືອກລະຫວ່າງຜູ້ພະຍາກອນຂອງ Jezebel ກັບ Elijah ກ່ອນໜ້າການພິພາກສາທີ່ Elijah ໄດ້ດຳເນີນ, ຫຼືກໍລະນີທີ່ໃບໜ້າຂອງ Daniel, Shadrach, Meshach ແລະ Abednego ປາກົດວ່າງາມກວ່າ ແລະອ້ວນສົມບູນກວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຂອງກະສັດ; ການທົດສອບຂັ້ນທີສອງແມ່ນການທົດສອບທາງສາຍຕາ. ການຕັດພິທີເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຊີວິດ, ແລະຈິດວິນຍານແປດດວງຢູ່ເທິງນາວານັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ມີຊີວິດ ຕັດກັນກັບຜູ້ທີ່ຕາຍ.

ໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ, ເມື່ອເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ບັບຕິສະມາ ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ເອງ ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນການປ່ຽນແປງຄັ້ງໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ທ່ານໄດ້ໃຊ້ເນື້ອໜັງທີ່ຖືກຕັດອອກໃນພິທີສຸນັດ ເປັນສັນຍາລັກຂອງມະນຸດໃນຄວາມສຳພັນກັບພຣະພາບ, ແລະເປັນສັນຍາລັກຂອງທຳມະຊາດຊັ້ນຕ່ຳຂອງມະນຸດໃນຄວາມສຳພັນກັບທຳມະຊາດຊັ້ນສູງຂອງມະນຸດ. ໂປໂລໄດ້ສັ່ງສອນພວກສາວົກຂອງທ່ານໂດຍນຳໃຊ້ພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຈຸດປະສົງຂອງທ່ານໃນຖານະ “ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກສັນ,” (ດັ່ງທີ່ຊື່ຂອງທ່ານ Saul ມີຄວາມໝາຍ) ແມ່ນເພື່ອຊີ້ບອກການປ່ຽນແປງຄັ້ງໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການປ່ຽນຜ່ານຈາກອິສຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນໄປສູ່ອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນການເຮັດໃຫ້ງານທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຂອງທ່ານສຳເລັດ, ທ່ານໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານພະຍາກອນຂອງທ່ານໃນບໍລິບົດຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ.

ປະຖົມມະການ ບົດທີ 17 ເປັນຕົວແທນຂອງຂັ້ນຕອນທີສອງໃນສາມຂັ້ນຕອນພື້ນຖານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງໄດ້ພົບການສຳເລັດຜົນໃນອັລຟາ-ໂອເມກາຂອງມັນໃນທູດສາມອົງແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດທີ 14. ຂັ້ນຕອນທີສອງນີ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການຕັດຫນັງປາຍ ຊຶ່ງເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າເທິງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນທຸງສັນຍາ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບທາງທັດສະນະ. ທູດສາມອົງແມ່ນໂອເມກາຂອງພັນທະສັນຍາອັລຟາຂອງອັບຣາຮາມ. ຂັ້ນຕອນທີສາມສຳລັບອັບຣາຮາມແມ່ນບົດທີ 22.

> ແລະທູດສະຫວັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນອັບຣາຮາມຈາກສະຫວັນເປັນຄັ້ງທີສອງ, ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ ເຮົາໄດ້ສາບານໂດຍຕົວເຮົາເອງ, ເພາະວ່າເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງນີ້ ແລະບໍ່ໄດ້ຫວງໄວ້ຊຶ່ງບຸດຂອງເຈົ້າ, ບຸດຄົນດຽວຂອງເຈົ້າ: ແນ່ນອນ ເຮົາຈະອວຍພອນເຈົ້າຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແລະຈະເພີ່ມພູນເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນຢ່າງຍິ່ງ ດັ່ງດວງດາວໃນທ້ອງຟ້າ ແລະດັ່ງເມັດຊາຍທີ່ຢູ່ຊາຍຝັ່ງທະເລ; ແລະເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຈະຄອບຄອງປະຕູເມືອງຂອງສັດຕູຂອງຕົນ; ແລະໃນເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ ບັນດາປະຊາຊາດທັງຫມົດໃນແຜ່ນດິນໂລກຈະໄດ້ຮັບພອນ; ເພາະວ່າເຈົ້າໄດ້ເຊື່ອຟັງສຽງຂອງເຮົາ.” ປະຖົມມະການ 22:15–18.

ຂໍ້ທີໜຶ່ງຂອງບົດນີ້ກ່າວວ່າ, “And it came to pass after these things, that God did tempt Abraham, and said unto him, Abraham: and he said, Behold, here I am.” ພຣະເຈົ້າໄດ້ທົດລອງອັບຣາຮາມ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍ ກ່ອນການປະກາດພັນທະສັນຍາຄັ້ງທີສາມ. ເມື່ອອັບຣາຮາມຜ່ານການທົດສອບນັ້ນແລ້ວ, ຈາກນັ້ນສີ່ຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງພັນທະສັນຍາສາມພາກຂອງອັບຣາຮາມຈຶ່ງຖືກປະກາດອອກມາ. ເພາະວ່າອັບຣາຮາມໄດ້ “ເຊື່ອຟັງ” ພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຄື “ພຣະສຸລະສຽງແຫ່ງພັນທະສັນຍາ” ຂອງພຣະອົງ, ອັບຣາຮາມຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນໃນຖານະເປັນບິດາແຫ່ງບັນດາປະຊາຊາດ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມເປັນການທົດສອບ, ຊຶ່ງເໝືອນດັ່ງອັບຣາຮາມ ມັນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບທີ່ສະແດງລັກສະນະ, ແລະລັກສະນະນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງວ່າທ່ານເຊື່ອພຣະເຈົ້າ ເໝືອນດັ່ງອັບຣາຮາມ ຫຼື ບໍ່. ບັນດາຜູ້ທີ່ຜ່ານການທົດສອບ, ເໝືອນດັ່ງອັບຣາຮາມ, ຈະຖືກໃຊ້ເພື່ອຮວບຮວມບັນດາປະຊາຊາດທັງໝົດຂອງໂລກ. ຂໍ້ພຣະຄຳທັງສິບເຈັດຂໍ້, ຈາກສາມບົດ, ຊີ້ບອກເຖິງພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກ; ແລະໂດຍການກະທຳດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນ alpha ຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກ, ແລະໂດຍການກະທຳດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ, ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນ omega ຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນການຍົກຂຶ້ນຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ມີຈັກຄົນໃນພວກເຮົາທີ່ຈະຊື້ເຮືອນ ຫຼື ພາຫະນະ ໂດຍບໍ່ໄດ້ກວດພິຈາລະນາເງື່ອນໄຂໃນສັນຍາເສຍກ່ອນ? ມີຈັກຄົນໃນພວກແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດຝ່າຍລາໂອດີເຊຍ ທີ່ຮູ້ວ່າ ຂໍ້ກຳນົດປະການທຳອິດທີ່ສຸດໃນສັນຍາແຫ່ງພັນທະຂອງພວກເຂົາກັບພຣະເຈົ້າ ຄືການທີ່ພຣະອົງຊົງສະແດງພຣະອົງວ່າ ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນພຣະກະລຸນາ ຜູ້ຊົງພິພາກສາໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່? ຄວາມໂສກນາດກໍຄື ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງພື້ນຖານແຫ່ງປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣຕ໌ ແລະກໍບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງພື້ນຖານແຫ່ງຄວາມສຳພັນຕາມພັນທະສັນຍາທີ່ພວກເຂົາປະກາດຮັບນັ້ນ, ແລະເພາະເຫດນີ້ ພວກເຂົາກໍເຫມືອນອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ຄືບໍ່ຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງຕົນ. ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມນັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນ 9/11 ແມ່ນເມື່ອພວກເຂົາຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ເພື່ອຈະຕະໜັກພຽງວ່າ ພວກເຂົາຖືກຕັດຂາດແລ້ວ.

ພວກເຮົາຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ໃນວັນທີ 18 ເມສາ, ສອງວັນຫຼັງຈາກພາບເຫດການອາຄານຖະຫຼົ່ມໄດ້ຜ່ານຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປເພື່ອປະຕິບັດນັດໝາຍໜຶ່ງທີ່ໂບດ Carr Street, ນະຄອນ Los Angeles. ເມື່ອພວກເຮົາເຂົ້າໃກ້ໂບດ ພວກເຮົາໄດ້ຍິນເດັກຂາຍຂ່າວຮ້ອງປະກາດວ່າ: ‘San Francisco ຖືກທຳລາຍດ້ວຍແຜ່ນດິນໄຫວ!’ ດ້ວຍຈິດໃຈອັນໜັກອຶ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ່ານຂ່າວສານຊຸດທຳອິດທີ່ພິມອອກຢ່າງຮີບດ່ວນກ່ຽວກັບໄພພິບັດອັນນ່າສະພຶງກົວນັ້ນ.”

> “ສອງອາທິດຕໍ່ມາ, ໃນລະຫວ່າງການເດີນທາງກັບບ້ານຂອງພວກເຮົາ, ພວກເຮົາໄດ້ຜ່ານນະຄອນ San Francisco ແລະ, ໂດຍການເຊົ່າລົດມ້າ, ໄດ້ໃຊ້ເວລາຊົ່ວໂມງເຄິ່ງໃນການຊົມເບິ່ງຄວາມພິນາດທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນນະຄອນໃຫຍ່ແຫ່ງນັ້ນ. ອາຄານທັງຫຼາຍທີ່ເຄີຍຖືກເຫັນວ່າສາມາດຕ້ານທານໄພພິບັດໄດ້ ບັດນີ້ນອນຢູ່ໃນສະພາບຫັກພັງ. ໃນບາງກໍລະນີ ອາຄານຫຼາຍຫຼັງໄດ້ຈົມລົງໃນພື້ນດິນບາງສ່ວນ. ນະຄອນນັ້ນໄດ້ສະແດງພາບອັນນ່າສະຫວັນຢ່າງຍິ່ງ ຂອງຄວາມບໍ່ພຽງພໍແຫ່ງປັນຍາປະດິດຂອງມະນຸດ ໃນການສ້າງໂຄງສ້າງທີ່ປ້ອງກັນໄຟແລະປ້ອງກັນແຜ່ນດິນໄຫວ.”

> ໂດຍຜ່ານຜູ້ພະຍາກອນເຊຟານີຢາ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ລະບຸການພິພາກສາທີ່ພຣະອົງຈະນຳມາເໜືອບັນດາຜູ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວວ່າ: ‘ເຮົາຈະກວາດລ້າງທຸກສິ່ງໃຫ້ໝົດສິ້ນໄປຈາກໜ້າແຜ່ນດິນ, ພຣະຢາເວກ່າວ. ເຮົາຈະກວາດລ້າງມະນຸດແລະສັດ; ເຮົາຈະກວາດລ້າງນົກໃນຟ້າສະຫວັນ ແລະປາໃນທະເລ, ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເປັນເຫດໃຫ້ສະດຸດລົ້ມກັບຄົນຊົ່ວ; ແລະເຮົາຈະຕັດມະນຸດອອກໄປຈາກໜ້າແຜ່ນດິນ, ພຣະຢາເວກ່າວ.’

> “‘ແລະມັນຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນແຫ່ງການຖວາຍບູຊາຂອງພຣະອົງ, ວ່າເຮົາຈະລົງໂທດເຈົ້ານາຍທັງຫຼາຍ, ແລະບັນດາໂອລົດຂອງກະສັດ, ແລະທຸກຄົນທີ່ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງຕ່າງປະເທດ. ໃນວັນດຽວກັນນັ້ນດ້ວຍ ເຮົາຈະລົງໂທດບັນດາຜູ້ທີ່ໂດດຂ້າມທະນີປະຕູ, ຜູ້ທີ່ເຕັມເຮືອນຂອງນາຍຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງແລະການຫລອກລວງ….

> “ແລະໃນເວລານັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເຮົາຈະໃຊ້ໂຄມໄຟຄົ້ນກວດເຢຣູຊາເລັມ ແລະລົງໂທດບັນດາຄົນທີ່ນອນນິ່ງຢູ່ເທິງກອນຕະກອນຂອງຕົນ ຜູ້ທີ່ກ່າວໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ກະທໍາຄວາມດີ ແລະພຣະອົງກໍຈະບໍ່ກະທໍາຄວາມຊົ່ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຊັບສິນຂອງເຂົາຈະກາຍເປັນຂອງປຸ້ນ ແລະເຮືອນຂອງເຂົາຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ; ເຂົາຈະສ້າງເຮືອນດ້ວຍ ແຕ່ຈະບໍ່ໄດ້ຢູ່ອາໄສໃນນັ້ນ; ແລະເຂົາຈະປູກສວນອະງຸ່ນ ແຕ່ຈະບໍ່ໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນຈາກສວນນັ້ນ.”

> “‘ວັນ​ໃຫຍ່​ຂອງ​ພຣະ​ເຢໂຮວາ​ຢູ່​ໃກ້, ມັນ​ຢູ່​ໃກ້, ແລະ​ຮີບ​ເຮັ່ງ​ມາ​ຢ່າງ​ຫຼວງ​ຫຼາຍ, ແມ່ນ​ແມ່ນ​ສຽງ​ແຫ່ງ​ວັນ​ຂອງ​ພຣະ​ເຢໂຮວາ: ຄົນ​ກ້າ​ຫານ​ຈະ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ຢ່າງ​ຂົມ​ຂື່ນ​ໃນ​ທີ່​ນັ້ນ. ວັນ​ນັ້ນ​ເປັນ​ວັນ​ແຫ່ງ​ພຣະ​ພິໂລດ, ເປັນ​ວັນ​ແຫ່ງ​ຄວາມ​ທຸກ​ຍາກ​ລຳບາກ​ແລະ​ຄວາມ​ຄັບ​ແຄ້ນ, ເປັນ​ວັນ​ແຫ່ງ​ການ​ລ້າງຜານ​ແລະ​ຄວາມ​ຮ້າງ​ເປົ່າ, ເປັນ​ວັນ​ແຫ່ງ​ຄວາມ​ມືດ​ແລະ​ຄວາມ​ມົວ​ມົນ, ເປັນ​ວັນ​ແຫ່ງ​ເມກ​ແລະ​ຄວາມ​ມືດ​ທຶບ, ເປັນ​ວັນ​ແຫ່ງ​ສຽງ​ແກ​ແລະ​ສຽງ​ເຕືອນ​ໄພ​ຕໍ່​ບັນດາ​ເມືອງ​ທີ່​ມີ​ກຳແພງ​ປ້ອງກັນ, ແລະ​ຕໍ່​ຫໍ​ສູງ​ທັງ​ຫຼາຍ. ແລະ​ເຮົາ​ຈະ​ນຳ​ຄວາມ​ຄັບ​ແຄ້ນ​ມາ​ເທິງ​ມະນຸດ, ຈົນ​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ເດີນ​ໄປ​ຄື​ຄົນ​ຕາ​ບອດ, ເພາະ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ເຮັດ​ບາບ​ຕໍ່​ພຣະ​ເຢໂຮວາ: ແລະ​ເລືອດ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ຖືກ​ເທ​ອອກ​ດັ່ງ​ຝຸ່ນ​ດິນ, ແລະ​ເນື້ອ​ຫນັງ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ດັ່ງ​ຂີ້​ສັດ. ທັງ​ເງິນ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ຫຼື​ຄຳ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ບໍ່​ອາດ​ຊ່ວຍ​ກູ້​ພວກ​ເຂົາ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ໄດ້​ໃນ​ວັນ​ແຫ່ງ​ພຣະ​ພິໂລດ​ຂອງ​ພຣະ​ເຢໂຮວາ; ແຕ່​ທົ່ວ​ແຜ່ນ​ດິນ​ຈະ​ຖືກ​ເຜົາ​ຜານ​ໂດຍ​ໄຟ​ແຫ່ງ​ຄວາມ​ຫຶງຫວງ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ: ເພາະ​ພຣະ​ອົງ​ຈະ​ກຳຈັດ​ບັນດາ​ຜູ້​ອາໄສ​ຢູ່​ໃນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ນັ້ນ​ໃຫ້​ໝົດ​ສິ້ນ​ຢ່າງ​ຮວດເລັວ.’ ເຊຟານີຢາ 1:2, 3, 8–18.”

> “ພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ອາດອົດກັ້ນໄວ້ໄດ້ອີກດົນ. ບັດນີ້ ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງກຳລັງເລີ່ມຕົກລົງເທິງບາງສະຖານທີ່ແລ້ວ, ແລະໃນໄມ່ຊ້າ ຄວາມບໍ່ພໍພຣະທັຍຢ່າງແຈ້ງຊັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຮູ້ສຶກໃນສະຖານທີ່ອື່ນໆ.”

> “ຈະມີເຫດການເປັນລຳດັບໜຶ່ງ ທີ່ສະແດງໃຫ້ປະຈັກວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນອົງພຣະປະມຸກເໜືອສະຖານະການທັງປວງ. ຄວາມຈິງຈະຖືກປະກາດດ້ວຍພາສາອັນແຈ້ງແຈ້ງ ແລະບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຜິດໄດ້. ໃນຖານະທີ່ເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງ ພວກເຮົາຕ້ອງຕຽມທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພາຍໃຕ້ການຊົງນຳອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຂ່າວປະເສີດຈະຕ້ອງຖືກປະທານອອກໄປໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນ. ສາຍນ້ຳແຫ່ງນ້ຳດຳລົງຊີວິດຈະເລິກຂຶ້ນ ແລະກວ້າງຂວາງອອກໃນແນວທາງຂອງມັນ. ໃນທຸກພາກສະໜາມ ທັງໃກ້ແລະໄກ ມະນຸດຈະຖືກເອີ້ນອອກມາຈາກຄັນໄຖ ແລະຈາກອາຊີບທາງການຄ້າສາມັນທີ່ມັກຄອບງຳຄວາມຄິດ ແລະຈະຖືກຝຶກສອນຄຽງຄູ່ກັບຜູ້ມີປະສົບການ. ເມື່ອພວກເຂົາຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຮ່ວມແຮງຢ່າງມີປະສິດທິຜົນແລ້ວ ພວກເຂົາຈະປະກາດຄວາມຈິງດ້ວຍລິດເດດ. ໂດຍການຊົງກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງຂອງພຣະສະບຽງຈັດຫາແຫ່ງສະຫວັນ ພູເຂົາແຫ່ງຄວາມຍາກລຳບາກຈະຖືກຍົກອອກ ແລະຖິ້ມລົງໃນທະເລ. ຂ່າວສານທີ່ມີຄວາມໝາຍຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ຈະຖືກໄດ້ຍິນ ແລະຖືກເຂົ້າໃຈ. ມະນຸດຈະຮູ້ວ່າ ອັນໃດແມ່ນຄວາມຈິງ. ວຽກງານນີ້ຈະກ້າວໜ້າຕໍ່ໄປ ແລະກ້າວໜ້າຕໍ່ໄປອີກ ຈົນກວ່າທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກຈະໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນ ແລະແລ້ວຈຸດຈົບຈະມາເຖິງ.”

> “ເມື່ອວັນເວລາລ່ວງໄປເລື້ອຍໆ ຍິ່ງປາກົດແຈ້ງຊັດວ່າ ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງຢູ່ໃນໂລກ. ໂດຍໄຟ ແລະ ນໍ້າຖ້ວມ ແລະ ແຜ່ນດິນໄຫວ ພຣະອົງກໍາລັງຕັກເຕືອນຊາວໂລກນີ້ເຖິງການເຂົ້າມາໃກ້ຂອງພຣະອົງ. ເວລາກໍາລັງໃກ້ເຂົ້າມາ ເມື່ອວິກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດຂອງໂລກຈະມາເຖິງ ເມື່ອທຸກຄວາມເຄື່ອນໄຫວໃນການປົກຄອງຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເຝົ້າຈັບຕາດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເຂັ້ມຂົ້ນ ແລະ ຄວາມຫວາດຫວັ່ນອັນບໍ່ອາດພັນລະນາໄດ້. ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕິດຕາມກັນມາຢ່າງວ່ອງໄວ—ໄຟ ແລະ ນໍ້າຖ້ວມ ແລະ ແຜ່ນດິນໄຫວ ພ້ອມທັງສົງຄາມ ແລະ ການນອງເລືອດ.”

> “ໂອ, ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນຮູ້ເວລາແຫ່ງການເຢັ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາເຖີດ! ຍັງມີຫຼາຍຄົນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບສໍາລັບເວລານີ້. ຍັງມີຫຼາຍຄົນທີ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງຕໍ່ສູ້ກັບພວກເຂົາ. ເວລາແຫ່ງການພິພາກສາທີ່ທໍາລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໂອກາດໄດ້ຮຽນຮູ້ວ່າອັນໃດແມ່ນຄວາມຈິງ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະທອດພຣະເນດເບິ່ງພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ. ພຣະໄທແຫ່ງພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງຖືກສໍາຜັດ; ພຣະຫັດຖ໌ຂອງພຣະອົງຍັງຄົງຢື່ນອອກເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ລອດ, ໃນຂະນະທີ່ປະຕູຖືກປິດສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມເຂົ້າ.”

> “ພຣະເມດຕາກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້າປະກົດໃຫ້ເຫັນໃນການອົດກັ້ນອັນຍາວນານຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງກຳລັງຍັບຢັ້ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄວ້, ຄອຍຖ້າໃຫ້ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນຖືກປະກາດອອກໄປແກ່ທຸກຄົນ. ໂອ, ຖ້າປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາຈະຮູ້ສຶກຕາມທີ່ພວກເຂົາຄວນຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ວາງຢູ່ເທິງພວກເຂົາ ໃນການນຳຂ່າວສານແຫ່ງພຣະເມດຕາຄັ້ງສຸດທ້າຍໄປສູ່ໂລກ, ງານອັນອັດສະຈັນພຽງໃດຄົງຈະຖືກກະທຳສຳເລັດ!” Testimonies, volume 9, 94–97.

Back to Articles