Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ຕອນທີ ຊາວເຈັດ

ຄວາມຝັນລັບອີກຢ່າງໜຶ່ງ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 22, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ,” ເມື່ອຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກຖືກເອີ້ນໃຫ້ມາ ແລະສືບສວນ “ການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້” ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798. ຈາກນັ້ນ ດານີເອນຍັງຖືກລະບຸວ່າເປັນ ເບນເທຊັດຊາ ອີກດ້ວຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງລະບຸເຖິງລາວວ່າເປັນຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະການປ່ຽນຊື່ໃນຄວາມໝາຍຝ່າຍຄຳພະຍາກອນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມສຳພັນຕາມພັນທະສັນຍາ. ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ຍອມຮັບວ່າ ດານີເອນມີການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ, ແລະໂດຍອາໄສປະສົບການໃນອະດີດຂອງລາວກັບດານີເອນ ລາວຈຶ່ງຄິດວ່າ “ບໍ່ມີຄວາມລັບໃດ” ຈະເຮັດໃຫ້ດານີເອນລຳບາກ, ແຕ່ຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມຝັນນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ດານີເອນລຳບາກ.

> ໂອ ເບນເຕຊັດຊາ ຫົວໜ້າແຫ່ງພວກນັກວິເສດ ເພາະຂ້ານ້ອຍຮູ້ວ່າ ວິນຍານແຫ່ງບັນດາພຣະເຈົ້າອັນບໍລິສຸດສະຖິດຢູ່ໃນທ່ານ ແລະບໍ່ມີຄວາມລັບໃດເຮັດໃຫ້ທ່ານລໍາບາກ ຈົ່ງບອກນິມິດແຫ່ງຄວາມຝັນຂອງຂ້ານ້ອຍທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນ ແລະຄໍາຕີຄວາມໝາຍຂອງມັນ. ນິມິດໃນສະໝອງຂອງຂ້ານ້ອຍເມື່ອຂ້ານ້ອຍນອນຢູ່ເທິງຕຽງເປັນດັ່ງນີ້; ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນ ແລະເບິ່ງແມ, ມີຕົ້ນໄມ້ຕົ້ນໜຶ່ງຢູ່ກາງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຄວາມສູງຂອງມັນກໍສູງຫຼາຍ. ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ແລະແຂງແຮງ ຄວາມສູງຂອງມັນໄປເຖິງຟ້າສະຫວັນ ແລະມອງເຫັນໄດ້ຈົນເຖິງສຸດປາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ. ໃບຂອງມັນງາມ ແລະຜົນຂອງມັນມີຫຼາຍ ແລະໃນມັນມີອາຫານສໍາລັບທຸກສັດ: ສັດປ່າແຫ່ງທົ່ງນາໄດ້ອາໄສຮົ່ມເງົາຢູ່ໃຕ້ມັນ ແລະນົກແຫ່ງຟ້າສະຫວັນກໍອາໄສຢູ່ໃນກິ່ງງ່າຂອງມັນ ແລະສັບພະເນື້ອໜັງທັງປວງກໍໄດ້ອາຫານຈາກມັນ. ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດໃນສະໝອງຂອງຂ້ານ້ອຍເມື່ອນອນຢູ່ເທິງຕຽງ ແລະເບິ່ງແມ, ມີຜູ້ເຝົ້າຍາມຄົນໜຶ່ງ ແລະຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ໜຶ່ງ ລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ; ທ່ານໄດ້ຮ້ອງດັງໆ ແລະກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງໂຄ່ນຕົ້ນໄມ້ນັ້ນລົງ ແລະຕັດກິ່ງງ່າຂອງມັນອອກ ສະບັດໃບຂອງມັນຖິ້ມ ແລະກະຈາຍຜົນຂອງມັນໃຫ້ກະຈັດກະຈາຍ: ໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍໜີຈາກໃຕ້ມັນ ແລະໃຫ້ນົກທັງຫຼາຍໜີຈາກກິ່ງງ່າຂອງມັນ: ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຈົ່ງປະໄວ້ຕໍໄມ້ແລະຮາກຂອງມັນໃນແຜ່ນດິນ ໂດຍມີສາຍຮັດເຫຼັກ ແລະທອງເຫຼືອງ ຢູ່ໃນຫຍ້າອ່ອນແຫ່ງທົ່ງນາ; ແລະໃຫ້ມັນຊຸ່ມດ້ວຍນ້ໍາຄ້າງແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ແລະໃຫ້ສ່ວນຂອງມັນຢູ່ກັບສັດທັງຫຼາຍໃນຫຍ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ: ໃຫ້ໃຈຂອງມັນຖືກປ່ຽນຈາກໃຈມະນຸດ ແລະໃຫ້ໃຈຂອງສັດຖືກປະທານໃຫ້ມັນ: ແລະໃຫ້ເຈັດກໍານົດເວລາຜ່ານໄປເໜືອມັນ. ເລື່ອງນີ້ເປັນໄປຕາມຄໍາກໍານົດຂອງພວກຜູ້ເຝົ້າຍາມ ແລະຄໍາຮຽກຮ້ອງນັ້ນກໍຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກຜູ້ບໍລິສຸດ ເພື່ອຈຸດປະສົງວ່າ ບັນດາຜູ້ມີຊີວິດຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ພຣະຜູ້ສູງສຸດຊົງປົກຄອງເໜືອອານາຈັກຂອງມະນຸດ ແລະຊົງປະທານມັນແກ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງພໍພຣະທັຍ ແລະຊົງຕັ້ງຄົນຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາມະນຸດໄວ້ເໜືອມັນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມຝັນທີ່ຂ້ານ້ອຍ ຄືກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ເຫັນ. ບັດນີ້ ໂອ ເບນເຕຊັດຊາ ຈົ່ງປະກາດຄໍາຕີຄວາມໝາຍຂອງມັນ ເພາະວ່ານັກປັນຍາທັງປວງໃນອານາຈັກຂອງຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດແຈ້ງຄໍາຕີຄວາມໝາຍນັ້ນໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຮູ້ໄດ້: ແຕ່ທ່ານສາມາດໄດ້ ເພາະວິນຍານແຫ່ງບັນດາພຣະເຈົ້າອັນບໍລິສຸດສະຖິດຢູ່ໃນທ່ານ. ແລ້ວດານີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງມີຊື່ວ່າ ເບນເຕຊັດຊາ ກໍຕົກຕະລຶງຢູ່ຊົ່ວໂມງໜຶ່ງ ແລະຄວາມຄິດຂອງທ່ານເຮັດໃຫ້ທ່ານຫວັ່ນໄຫວ. ກະສັດຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນວ່າ, ເບນເຕຊັດຊາ ຢ່າໃຫ້ຄວາມຝັນ ຫຼືຄໍາຕີຄວາມໝາຍຂອງມັນ ເຮັດໃຫ້ທ່ານຫວັ່ນໃຈເລີຍ. ເບນເຕຊັດຊາກໍທູນຕອບວ່າ, ນາຍເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍເອີຍ, ຂໍໃຫ້ຄວາມຝັນນັ້ນຕົກແກ່ພວກທີ່ກຽດຊັງທ່ານ ແລະຄໍາຕີຄວາມໝາຍຂອງມັນຕົກແກ່ບັນດາສັດຕູຂອງທ່ານ. ດານີເອນ 4:9–19.

ດານີເອນ “ເປັນທຸກ” ເນື່ອງດ້ວຍນິມິດ ແລະ ຄໍາຕີຄວາມນັ້ນ, ເພາະລາວເຂົ້າໃຈວ່າ ເນບູກາດເນັດຊາອາດຈະບໍ່ພໍໃຈຕໍ່ຄໍາຕີຄວາມນັ້ນ; ແຕ່ເມື່ອເນບູກາດເນັດຊາໜຸນໃຈໃຫ້ລາວເວົ້າ, ດານີເອນຈຶ່ງມອບຄໍາເຕືອນແກ່ເນບູກາດເນັດຊາກ່ຽວກັບການພິພາກສາທີ່ຈະມາເຖິງ. ຄໍາເຕືອນເຖິງການພິພາກສາທີ່ຈະມາເຖິງນັ້ນ ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄໍາເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ມາເຖິງໃນເວລາສຸດທ້າຍ ໃນປີ 1798.

> ແລ້ວດານີເອນ, ຜູ້ທີ່ມີຊື່ວ່າ ເບນເທຊັດຊາ, ກໍຕົກຕະລຶງຢູ່ເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ, ແລະຄວາມຄິດທັງຫລາຍຂອງທ່ານກໍເຮັດໃຫ້ທ່ານກັງວົນ. ກະສັດຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນວ່າ, ເບນເທຊັດຊາ, ຢ່າໃຫ້ຄວາມຝັນນັ້ນ ຫລື ຄຳຕີຄວາມຂອງມັນ ເຮັດໃຫ້ທ່ານກັງວົນເລີຍ. ເບນເທຊັດຊາຈຶ່ງຕອບວ່າ, ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ, ຂໍໃຫ້ຄວາມຝັນນັ້ນເກີດແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຊັງທ່ານ, ແລະຄຳຕີຄວາມຂອງມັນເກີດແກ່ສັດຕູທັງຫລາຍຂອງທ່ານ. ດານີເອນ 4:19.

ດານີເອນໄດ້ “ຕົກຕະລຶງຢູ່ເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ.” ຄໍາວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ເປັນໜຶ່ງໃນຫ້າເທື່ອທີ່ຄໍານີ້ປາກົດຢູ່ໃນພຣະທໍາດານີເອນ ແລະບໍ່ພົບຢູ່ບ່ອນອື່ນໃດໃນພຣະຄໍາພີເດີມ. ໃນທີ່ນີ້ ມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຊ່ວງເວລາທີ່ດານີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ ໄດ້ຕຽມພ້ອມເພື່ອປະກາດຄໍາເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ ຜູ້ຊຶ່ງປະກາດການເປີດຂຶ້ນຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ການຕີຄວາມຄວາມຝັນຂອງດານີເອນນັ້ນ ປະກອບມີບໍ່ພຽງແຕ່ການປະກາດເຖິງການພິພາກສາທີ່ກໍາລັງຈະມາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງມີການເອີ້ນໃຫ້ເນບູກາດເນັດຊາຢຸດຢັ້ງຈາກບາບ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ. “ຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນ ໃນທາງພະຍາກອນ ຈະຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນເວລາແຫ່ງປາຍທີ່ສຸດ ໃນປີ 1798 ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດ. ທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດໄດ້ເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດໃນປີ 1798 ເມື່ອສິ້ນສຸດ “ເຈັດເທື່ອ” ແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ນໍາມາເຖິງອານາຈັກເໜືອ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ.

> ເພາະວ່າວັນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວັນແຫ່ງການລົງໂທດ, ເພື່ອສິ່ງທັງປວງທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ນັ້ນຈະສຳເລັດ. ແຕ່ວິບັດແກ່ພວກຍິງທີ່ມີຄັນ ແລະແກ່ພວກທີ່ກຳລັງໃຫ້ນົມລູກໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນ! ເພາະວ່າຈະມີຄວາມທຸກລຳບາກຢ່າງໃຫຍ່ໃນແຜ່ນດິນ ແລະພຣະພິໂລດເໜືອຊົນຊາດນີ້. ແລະພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງດ້ວຍຄົມດາບ ແລະຈະຖືກກວາດຕ້ອນໄປເປັນເຊີຍໃນທຸກຊາດ; ແລະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຈະຖືກຊາວຕ່າງຊາດຢຽບຍ່ຳລົງ ຈົນກວ່າເວລາຂອງຊາວຕ່າງຊາດຈະຄົບຖ້ວນ. ລູກາ 21:22–24.

ເນບູກາດເນັດຊາຈະຕ້ອງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຈິດໃຈຂອງສັດເປັນໄລຍະເວລາແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳມາເໜືອອານາຈັກອິດສະຣາເອນຝ່າຍເໜືອ ເພາະເນບູກາດເນັດຊາເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ລູກາລະບຸໄລຍະເວລາດຽວກັນນັ້ນວ່າເປັນ “ວາລະຕ່າງໆ” (“ວາລະຂອງຄົນຕ່າງຊາດ”), ໃນຮູບພະຫູພົດ, ເມື່ອທ່ານກຳນົດຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການຢຽບຍ່ຳເຢຣູຊາເລັມ.

> ແລະພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງດ້ວຍຄົມດາບ, ແລະຈະຖືກນຳໄປເປັນເຊີຍໃນທຸກປະຊາຊາດ; ແລະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຈະຖືກຄົນຕ່າງຊາດຢຽບຍ່ຳລົງ ຈົນກວ່າເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດຈະຄົບຖ້ວນ. ລູກາ 21:24.

ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ໄລຍະເວລາທີ່ຄົນຕ່າງຊາດຢຽບຍໍ່າສະຖານນະມັດສະການ ແລະພົນໂຍທາ ຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງງ່າຍໆວ່າເປັນໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ເພາະວ່າຂໍ້ຄວາມນັ້ນພຽງແຕ່ເນັ້ນໜັກເຖິງໄລຍະແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຂອງສັນຕະປາປາ.

> ແຕ່ລານຊັ້ນນອກພຣະວິຫານນັ້ນ ຈົ່ງລະເວັ້ນເສຍ ແລະຢ່າວັດມັນເລີຍ; ເພາະວ່າມັນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກຄົນຕ່າງຊາດແລ້ວ: ແລະພວກເຂົາຈະຢຽບຍ່ຳນະຄອນບໍລິສຸດຢູ່ໃຕ້ຕີນເປັນເວລາສີ່ສິບສອງເດືອນ. ແລະເຮົາຈະປະທານອຳນາດໃຫ້ແກ່ພະຍານສອງຄົນຂອງເຮົາ, ແລະພວກເຂົາຈະພະຍາກອນເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ນຸ່ງຫົ່ມກະສອບ. ພຣະນິມິດ 11:2, 3.

ຂໍ້ຄຳເຕືອນທີ່ດານີເອນໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງຄຳເຕືອນເຖິງການພິພາກສາທີ່ຈະມາເຖິງ. ການມາເຖິງຂອງຂໍ້ຄຳເຕືອນນັ້ນ ໄດ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນເຊີງສັນຍາລັກຢູ່ໃນປີ 1798, ຊຶ່ງເປັນເວລາທີ່ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາເພື່ອເຕືອນເຖິງການພິພາກສາໄຕ່ສວນທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາໃກ້. ການພິພາກສາທີ່ຖືກພະຍາກອນໄວ້ທີ່ຈະຕົກມາເຖິງເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນການໃຊ້ຄຳວ່າ “hour” ເປັນຄັ້ງທີສອງໃນບົດທີສີ່.

> ສິ່ງທັງປວງນີ້ໄດ້ບັງເກີດແກ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ. ເມື່ອສິ້ນສຸດໄປສິບສອງເດືອນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງດຳເນີນຢູ່ໃນພະລາຊະວັງແຫ່ງອານາຈັກບາບີໂລນ. ກະສັດໄດ້ຕັດວ່າ, “ນີ້ບໍ່ແມ່ນບາບີໂລນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ດອກຫຼື ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນເປັນທີ່ປະທັບແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ ດ້ວຍລິດແຫ່ງອຳນາດຂອງເຮົາ ແລະເພື່ອກຽດສະຫງ່າແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງເຮົາບໍ?” ຂະນະທີ່ຖ້ອຍຄຳນັ້ນຍັງຢູ່ໃນພຣະໂອດຂອງກະສັດ ກໍໄດ້ມີສຽງໜຶ່ງລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ ກ່າວວ່າ, “ຂ້າແຕ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ ຖ້ອຍຄຳນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານແລ້ວວ່າ ລາຊະອານາຈັກໄດ້ພາກໄປຈາກທ່ານແລ້ວ. ແລະພວກເຂົາຈະຂັບໄລ່ທ່ານອອກຈາກມະນຸດ ແລະທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງທ່ານຈະຢູ່ກັບສັດປ່າໃນທົ່ງນາ; ພວກເຂົາຈະໃຫ້ທ່ານກິນຫຍ້າເໝືອນງົວ ແລະເຈັດກາລະຈະຜ່ານໄປເໜືອທ່ານ ຈົນກວ່າທ່ານຈະຮູ້ວ່າ ອົງສູງສຸດຊົງປົກຄອງເໜືອອານາຈັກຂອງມະນຸດ ແລະຊົງປະທານອານາຈັກນັ້ນແກ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງພໍພຣະໄທ.” ໃນຊົ່ວໂມງດຽວກັນນັ້ນ ສິ່ງນັ້ນກໍໄດ້ສຳເລັດລົງເທິງເນບູກາດເນັດຊາ; ແລະພຣະອົງກໍຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກມະນຸດ ແລະໄດ້ກິນຫຍ້າເໝືອນງົວ ແລະພຣະກາຍຂອງພຣະອົງກໍປຽກຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳຄ້າງແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ຈົນພຣະເສັ້ນຜົມຂອງພຣະອົງຍາວຂຶ້ນເໝືອນຂົນນົກອິນຊີ ແລະເລັບຂອງພຣະອົງເໝືອນເລັບນົກ. ດານີເອນ 4:28–33.

ການພິພາກສາທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນ ໄດ້ມາເຖິງໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນເອງ ທີ່ເນບູກາດເນັດຊາຍົກໃຈຂຶ້ນສູ່ຄວາມຈອງຫອງ. ການພິພາກສາແບບສືບສວນທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນ ໄດ້ມາເຖິງເມື່ອ “ຊົ່ວໂມງ” ຂອງການພິພາກສາແບບສືບສວນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ.

“ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງພວກ, ຊຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ເປັນ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ແລະ “ຄົນອະທຳ” ໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີ 12, ແລະຊຶ່ງຍັງຖືກນໍາສະເໜີເປັນ “ສະຫຼາດ” ຫຼື “ໂງ່” ໃນຄໍາອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ແລະຊຶ່ງຍັງຖືກນໍາສະເໜີເປັນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະທຳຮາບາກຸກບົດທີ 2, ຊຶ່ງຖືກວາງໃຫ້ຕັດກັນກັບບັນດາຜູ້ທີ່ສະແດງລັກສະນະອັນດຽວກັນກັບທີ່ເນບູກັດເນັດຊາໄດ້ສະແດງໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ການພິພາກສາຂອງລາວມາເຖິງ.

> ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນນັ້ນບໍ່ທ່ຽງຕົງຢູ່ໃນຕົວເຂົາ; ແຕ່ຄົນຊອບທຳຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ. ຮາບາກຸກ 2:4.

ສອງຈຳພວກໃນແຕ່ລະສາມເສັ້ນໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ປາກົດເມື່ອ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາຂອງເນບູກາດເນັດຊາເປັນຕົວແທນ. ປີ 1798 ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພິໂລດ “ຄັ້ງທຳອິດ” ແຫ່ງ “ເຈັດເທື່ອ,” ເມື່ອລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຢຸດເຊົາຈະຈະເລີນ, ເພາະນາງໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍ.

> ແລະກະສັດນັ້ນຈະກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນ, ແລະຍົກຍ້ອງຕົນເອງເໜືອພະທຸກອົງ, ແລະຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນປະຫລາດຕໍ່ຕ້ານພະເຈົ້າແຫ່ງພະທັງຫລາຍ, ແລະຈະຈຳເລີນຂຶ້ນຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດຈະສຳເລັດລົງ: ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ແລ້ວນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ. ດານີເອນ 11:36.

ປີ 1844 ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງ “ຄວາມພິໂລດ” ຄັ້ງ “ສຸດທ້າຍ”:

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖິດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ວ່າ ອັນໃດຈະເກີດຂຶ້ນໃນບັ້ນປາຍແຫ່ງຄວາມພິໂລດນັ້ນ; ເພາະວ່າທີ່ເວລາອັນກຳນົດໄວ້ ຈຸດຈົບຈະມາເຖິງ. ດານີເອນ 8:19.

ການນຳໃຊ້ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 4, ເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1798; ຊຶ່ງເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງ “ຄັ້ງທຳອິດ” ແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ຄື “ເຈັດເວລາ” ທີ່ມີຕໍ່ອານາຈັກອິສຣາເອນຝ່າຍເໜືອ; ການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ; ແລະການສິ້ນສຸດຂອງ “ເຈັດເວລາ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໃນ “ຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງວັນທັງຫລາຍ.”

ການນຳໃຊ້ຄຳວ່າ “ໂມງ” ເປັນຄັ້ງທີສອງ ໃນດານີເອນ ບົດທີສີ່ ໝາຍເຖິງປີ 1844; ຊຶ່ງເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພິໂລດ “ຄັ້ງສຸດທ້າຍ” ຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ທີ່ມີຕໍ່ອານາຈັກພາກໃຕ້ຄື ຢູດາ. ມັນຍັງເປັນການມາເຖິງຂອງການພິພາກສາສືບສວນ ແລະ ການພິພາກສາສ່ວນຕົວຂອງເນບູກາດເນັດຊາ.

ບົດທີໜຶ່ງໄດ້ລະບຸປະຫວັດຂອງຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ ແລະໄດ້ກຳນົດການຮັບລິດອຳນາດຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ບົດທີສີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798, ແລະຈະຕ້ອງນຳມາວາງຊ້ອນທັບເທິງບົດທີໜຶ່ງ. ບົດທີສີ່ເນັ້ນຫນັກເຖິງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະຄຳເຕືອນຂອງມັນເຖິງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາໃກ້, ແລະໄດ້ກຳນົດວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ຮ່ວມກັນແລ້ວ ພວກມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຂອງອັດເວນຕິດສະຫຼຸບເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາອີກດ້ວຍ. ບົດທີໜຶ່ງຫາບົດທີສາມ ຍັງກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອັດເວນຕິດສະຫຼຸບ ແລະຕອນສິ້ນສຸດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ບົດທີຫ້າ ແລະຄຳພະຍານຂອງເບນຊັດຊາ ກໍສອດຄ່ອງກັບສາມບົດທຳອິດນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

ບົດທີໜຶ່ງ, ເມື່ອສອດຄ່ອງກັບບົດທີສີ່, ເປັນຕົວແທນຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະຂອງປະຫວັດສາດໃນເວລາທີ່ພຣະທຳເອຊະລານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798. ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍນິມິດຂອງແມ່ນ້ຳອູລາຍ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນບົດທີເຈັດ, ແປດ ແລະ ເກົ້າ ຂອງພຣະທຳເອຊະລານີເອນ.

> ໃນປີທີສາມແຫ່ງການຄອງລາດຂອງກະສັດເບນຊັດຊາ ນິມິດໜຶ່ງໄດ້ປາກົດແກ່ຂ້ານ້ອຍ ຄືແກ່ຂ້ານ້ອຍດານີເອນ ຫຼັງຈາກນິມິດນັ້ນທີ່ໄດ້ປາກົດແກ່ຂ້ານ້ອຍແຕ່ເທື່ອກ່ອນ. ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດ; ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເຫັນນັ້ນ ກໍເປັນວ່າຂ້ານ້ອຍຢູ່ທີ່ຊູຊານໃນພະລາຊະວັງ ຊຶ່ງຢູ່ໃນແຂວງເອລາມ; ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດ ແລະຂ້ານ້ອຍຢູ່ຂ້າງແມ່ນ້ຳອູໄລ. ດານີເອນ 8:1, 2.

ບົດທີໜຶ່ງເຖິງບົດທີສາມ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບບົດທີຫ້າ ເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະຂອງປະຫວັດສາດໃນເວລາທີ່ພຣະທຳພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989. ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກໂດຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນບົດທີສິບ, ສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ.

> ແລະໃນວັນທີຊາວສີ່ຂອງເດືອນທຳອິດ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຂ້າງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່, ຊຶ່ງແມ່ນແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ. ດານີເອນ 10:4

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາເຖິງສາຍເຊື້ອຂອງ Nebuchadnezzar ແລະ Belshazzar ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

> “ມີຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະສຶກສາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງໃກ້ຊິດຍິ່ງຂຶ້ນ. ໂດຍສະເພາະ ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມໃສ່ໃຈຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນໃນປະຫວັດການແຫ່ງພາລະກິດຂອງເຮົາ. ໃນບາງປະເດັນ ພວກເຮົາອາດຈະມີສິ່ງທີ່ຈະກ່າວນ້ອຍລົງກ່ຽວກັບອຳນາດໂຣມັນ ແລະ ສັນຕະປາປາ, ແຕ່ພວກເຮົາຄວນດຶງຄວາມສົນໃຈໄປສູ່ສິ່ງທີ່ພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ພວກອັກຄະສາວົກໄດ້ຂຽນໄວ້ພາຍໃຕ້ການດົນໃຈຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຈັດຮູບເລື່ອງລາວຕ່າງໆໄວ້ຢ່າງນີ້ ທັງໃນການປະທານຄຳພະຍາກອນ ແລະ ໃນເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາ ເພື່ອສອນວ່າ ຕົວແທນມະນຸດຈະຕ້ອງຖືກເກັບໄວ້ນອກຈາກສາຍຕາ, ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນພຣະຄຣິດ, ແລະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ ແລະ ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງຖືກຍົກຍ້ອງຂຶ້ນ.”

> “ຈົ່ງອ່ານພຣະທຳດານີເອນ. ຈົ່ງເອີ້ນຂຶ້ນມາທົບທວນ ແຕ່ລະຈຸດ ປະຫວັດສາດຂອງບັນດາອານາຈັກທີ່ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນນັ້ນ. ຈົ່ງເບິ່ງບັນດາລັດບຸລຸດ, ບັນດາສະພາ, ກອງທັບອັນມີອຳນາດ, ແລະຈົ່ງເຫັນວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳການແນວໃດເພື່ອຫັກລົງຄວາມຈອງຫອງຂອງມະນຸດ ແລະໃຫ້ສະຫງ່າລາສີຂອງມະນຸດລົງໄປໃນຜົງດິນ. ມີແຕ່ພຣະເຈົ້າພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກນຳສະແດງວ່າຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນນິມິດຂອງຜູ້ພະຍາກອນ ພຣະອົງຖືກເຫັນວ່າຊົງໂຄ່ນລົ້ມຜູ້ປົກຄອງອັນຊົງອຳນາດຜູ້ໜຶ່ງ ແລະຊົງຕັ້ງອີກຜູ້ໜຶ່ງຂຶ້ນ. ພຣະອົງຖືກເປີດເຜີຍວ່າເປັນພຣະມະຫາກະສັດແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ກຳລັງຈະຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ຊອບດ້ວຍວັນວານ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ແຫຼ່ງແຫ່ງສະຕິປັນຍາທັງປວງ, ຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງປັດຈຸບັນ, ຜູ້ສຳແດງອະນາຄົດ. ຈົ່ງອ່ານ ແລະເຂົ້າໃຈວ່າ ມະນຸດນັ້ນຍາກຈົນພຽງໃດ, ອ່ອນແອພຽງໃດ, ມີອາຍຸສັ້ນພຽງໃດ, ຫຼົງຜິດພຽງໃດ, ແລະມີຄວາມຜິດພຽງໃດ ເມື່ອລາວຍົກຈິດວິນຍານຂອງຕົນຂຶ້ນໄປສູ່ຄວາມອະນິດຈັງ.”

> “ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໂດຍຜ່ານອິຊາຢາໄດ້ຊີ້ນຳພວກເຮົາໄປຫາພຣະເຈົ້າ, ຄືພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ໃນຖານະເປັນເປົ້າໝາຍຫຼັກແຫ່ງການເອົາໃຈໃສ່—ໄປຫາພຣະເຈົ້າຕາມທີ່ຊົງສຳແດງໃນພຣະຄຣິດ. ‘ເພາະວ່າ ມີເດັກນ້ອຍຜູ້ໜຶ່ງເກີດມາເພື່ອພວກເຮົາ, ມີບຸດຜູ້ໜຶ່ງຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ: ແລະການປົກຄອງຈະຢູ່ເທິງບ່າຂອງພຣະອົງ: ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ອັດສະຈັນ, ທີ່ປຶກສາ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດ, ພຣະບິດານິລັນດອນ, ເຈົ້າຊາຍແຫ່ງສັນຕິສຸກ’ [Isaiah 9:6].”

> “ແສງສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບໂດຍກົງຈາກພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ໂດຍສະເພາະສຳລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ແຄມແມ່ນ້ຳອູລາຍ ແລະ ຮິດເດເກນ ອັນເປັນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ຂອງຊີນາ ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດຕາມນັ້ນ, ແລະ ເຫດການທັງປວງທີ່ຖືກພະຍາກອນໄວ້ຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ.”

> “ຈົ່ງພິຈາລະນາສະພາບການຂອງຊາດຢິວໃນເວລາທີ່ຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້. ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນກຳລັງຕົກຢູ່ໃນຄວາມເປັນເຊີຍ, ພຣະວິຫານຂອງເຂົາຖືກທຳລາຍ, ແລະການປະກອບພິທີໃນພຣະວິຫານໄດ້ຖືກລະງັບໄວ້. ສາສະໜາຂອງເຂົາໄດ້ມີສູນກາງຢູ່ໃນພິທີກຳຂອງລະບົບການຖວາຍບູຊາ. ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຮູບແບບພາຍນອກກາຍເປັນສິ່ງສຳຄັນສູງສຸດ, ໃນຂະນະທີ່ໄດ້ສູນເສຍຈິດວິນຍານແຫ່ງການນະມັດສະການອັນແທ້ຈິງ. ການປະກອບພິທີຂອງເຂົາໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເສື່ອມເສຍໂດຍຂົນທຳນຽມ ແລະການປະພຶດປະຕິບັດຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ, ແລະໃນການປະກອບພິທີຖວາຍບູຊານັ້ນ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມອງເຫັນເກີນກວ່າເງົາໄປຫາສານະສຳຄັນ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຈຳແນກພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຖວາຍບູຊາອັນແທ້ຈິງເພື່ອບາບຂອງມະນຸດ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກະທຳເພື່ອນຳປະຊາຊົນເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນເຊີຍ, ແລະເພື່ອລະງັບການປະກອບພິທີໃນພຣະວິຫານ, ເພື່ອວ່າພິທີກຳພາຍນອກຈະບໍ່ກາຍເປັນຜົນລວມທັງໝົດຂອງສາສະໜາຂອງເຂົາ. ຫຼັກການ ແລະການປະພຶດຂອງເຂົາຈະຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກຄວາມເປັນຄົນຕ່າງສາສະໜາ. ພິທີການຕາມລະບຽບໄດ້ຢຸດລົງ ເພື່ອວ່າການຮັບໃຊ້ຈາກໃຈຈະຖືກຟື້ນຟູຂຶ້ນ. ລັດສະໝີພາຍນອກໄດ້ຖືກນຳອອກໄປ ເພື່ອວ່າຝ່າຍວິນຍານຈະຖືກເປີດເຜີຍ.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

Back to Articles