Article

# What is Truth? - Number One

ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ? - ອັນດັບທີໜຶ່ງ

The Framework of Truth: Revelation, Prophetic Parallels, and the Alpha and Omega

ໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງ: ການສຳແດງ, ຄວາມຂະໜານທາງຄຳພະຍາກອນ, ແລະ ອານຟາ ແລະ ໂອເມກາ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 5, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Before we address the subject of what is truth, we note that we have begun this study with the first three verses of Revelation chapter one, and thereafter added an article about Elijah. A few purposes of these studies are to identify the role of the United States in prophecy, to open up the message of the Revelation of Jesus Christ, to recognize the role of prophets as symbols of God’s people, and to consider the implications of what it means that Jesus is the Alpha. We illustrated that the first three verses of Revelation agree and align with the last verses of Revelation, and in both cases at the beginning and the end, Jesus identifies Himself as the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last.

ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາເລື່ອງວ່າ “ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ,” ພວກເຮົາຂໍສັງເກດວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ເລີ່ມການສຶກສານີ້ດ້ວຍພຣະນິມິດ ບົດທີ 1 ສາມຂໍ້ທຳອິດ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ເພີ່ມບົດຄວາມໜຶ່ງກ່ຽວກັບ ເອລີຢາ. ຈຸດປະສົງບາງປະການຂອງການສຶກສາເຫຼົ່ານີ້ ຄື ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນບົດບາດຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາໃນຄຳພະຍາກອນ, ເພື່ອເປີດເຜີຍຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ເພື່ອຮັບຮູ້ບົດບາດຂອງຜູ້ພະຍາກອນໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເພື່ອພິຈາລະນານັຍທີ່ຕາມມາຂອງຄວາມໝາຍທີ່ວ່າ ພຣະເຢຊູຊົງເປັນອາລຟາ. ພວກເຮົາໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ສາມຂໍ້ທຳອິດໃນພຣະນິມິດ ສອດຄ່ອງ ແລະ ກົງກັນກັບຂໍ້ພຣະຄຳຕອນທ້າຍຂອງພຣະນິມິດ, ແລະໃນທັງສອງກໍລະນີ ທັງໃນຕອນຕົ້ນແລະໃນຕອນທ້າຍ ພຣະເຢຊູຊົງສຳແດງພຣະອົງເອງວ່າເປັນອາລຟາແລະໂອເມກາ, ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດ, ເປັນຜູ້ທຳອິດແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ.

We used a brief discussion of Elijah in the second study in order to demonstrate that the opening verses of the Bible agree with the closing verses of both the Old and New Testaments, and further that the opening verses of the New Testament also agree with the beginning or ending of any way you wish to consider the Bible, either as a whole or as two Testaments.

ພວກເຮົາໄດ້ໃຊ້ການພິຈາລະນາໂດຍຫຍໍ້ກ່ຽວກັບເອລີຢາໃນການສຶກສາຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອສະແດງວ່າ ຂໍ້ພຣະຄຳເປີດຕົ້ນຂອງພຣະຄຳພີສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ພຣະຄຳປິດທ້າຍຂອງທັງພຣະສັນຍາເດີມແລະພຣະສັນຍາໃໝ່, ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ວ່າຂໍ້ພຣະຄຳເປີດຕົ້ນຂອງພຣະສັນຍາໃໝ່ກໍສອດຄ່ອງເຊັ່ນກັນກັບຕອນຕົ້ນຫຼືຕອນທ້າຍ ບໍ່ວ່າທ່ານປະສົງຈະພິຈາລະນາພຣະຄຳພີໃນລັກສະນະໃດ ບໍ່ວ່າເປັນທັງເຫຼັ້ມຫຼືເປັນສອງພຣະສັນຍາ.

Another point we are seeking to develop is the understanding that Divinity has worked to slowly reveal the godhead throughout history. This is why we have noted that as time proceeds in the biblical theme of covenant history, that God, step-by-step revealed more-and-more of His character through the symbolism of His various names. The Almighty God spoke to Abraham, and the same God spoke to Moses, but informed Moses that from then onward his name was to be known as Jehovah. Then when Christ came, He introduced Himself with a name that was unknown in the Old Testament, other than one expression of that name by a Babylonian in chapter three of Daniel. Not only did Jesus identify that He was the only-begotten of the Father, but He also in that particular covenant history identified Himself as the Son of Man. God also gave Millerite Adventism a name when He entered into covenant with the beginning of Adventism.

ອີກປະເດັນໜຶ່ງທີ່ພວກເຮົາກໍາລັງພະຍາຍາມພັດທະນາ ຄື ຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ ພະເທວະພາບໄດ້ຊົງກະທໍາການເພື່ອເປີດເຜີຍພະພາວະແຫ່ງພະເຈົ້າຢ່າງຊ້າໆຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອເວລາດໍາເນີນໄປໃນແກ່ນເລື່ອງພຣະຄໍາພີວ່າດ້ວຍປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ພະເຈົ້າໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍພຣະອຸປະນິໄສຂອງພຣະອົງຫຼາຍຂຶ້ນເປັນລໍາດັບ ຜ່ານທາງສັນຍະລັກຂອງພຣະນາມຕ່າງໆຂອງພຣະອົງ. ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດອໍານາດສູງສຸດໄດ້ຊົງກ່າວກັບອັບຣາຮາມ, ແລະພຣະເຈົ້າອົງດຽວກັນນັ້ນໄດ້ຊົງກ່າວກັບໂມເຊ, ແຕ່ໄດ້ຊົງແຈ້ງແກ່ໂມເຊວ່າ ນັບຕັ້ງແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ພຣະນາມຂອງພຣະອົງຈະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ເຢໂຮວາ. ແລ້ວເມື່ອພຣະຄຣິດສະເດັດມາ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສໍາແດງພຣະອົງເອງດ້ວຍພຣະນາມໜຶ່ງທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນພຣະຄໍາພີເດີມ ນອກເໜືອຈາກການກ່າວອອກພຣະນາມນັ້ນຄັ້ງໜຶ່ງໂດຍຊາວບາບີໂລນຜູ້ໜຶ່ງໃນບົດທີສາມຂອງດານີເອນ. ພຣະເຢຊູບໍ່ພຽງແຕ່ຊົງລະບຸວ່າ ພຣະອົງເປັນພຣະບຸດອົງດຽວທີ່ບັງເກີດຈາກພຣະບິດາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາອັນສະເພາະນັ້ນ ພຣະອົງຍັງໄດ້ຊົງລະບຸພຣະອົງເອງວ່າເປັນພຣະບຸດແຫ່ງມະນຸດ. ພຣະເຈົ້າຍັງໄດ້ປະທານນາມໃຫ້ແກ່ Millerite Adventism ເມື່ອພຣະອົງຊົງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບການເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Adventism.

> “At this time, when we are so near the end, shall we become so like the world in practice that men may look in vain to find God’s denominated people? Shall any man sell our peculiar characteristics as God’s chosen people for any advantage the world has to give? Shall the favor of those who transgress the law of God be looked upon as of great value? Shall those whom the Lord has named His people suppose that there is any power higher than the great I AM? Shall we endeavor to blot out the distinguishing points of faith that have made us Seventh-day Adventists?” Evangelism, 121.

> “ໃນເວລານີ້ ເມື່ອພວກເຮົາເຂົ້າໃກ້ວາລະສຸດທ້າຍຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ ພວກເຮົາຈະກາຍເປັນຄ້າຍຄືໂລກໃນທາງການປະພຶດຫຼາຍເຖິງຂະໜາດທີ່ມະນຸດຈະເບິ່ງຫາປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຕັ້ງນາມໄວ້ຂອງພຣະອົງບໍ່ພົບໂດຍສູນເປົ່າບໍ? ຈະມີຜູ້ໃດຂາຍລັກສະນະພິເສດອັນເປັນເອກະລັກຂອງພວກເຮົາໃນຖານະເປັນຊົນຊາດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຄັດເລືອກ ເພື່ອແລກກັບຜົນປະໂຫຍດໃດໆທີ່ໂລກຈະມອບໃຫ້ໄດ້ບໍ? ຄວາມໂປດປານຂອງບັນດາຜູ້ລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະຖືກມອງວ່າມີຄ່າຢ່າງຍິ່ງບໍ? ບັນດາຜູ້ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຂະໜານນາມວ່າເປັນຊົນຂອງພຣະອົງ ຈະຄິດວ່າມີອໍານາດໃດສູງກວ່າພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນ I AM ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ບໍ? ພວກເຮົາຈະພະຍາຍາມລຶບລ້າງຈຸດເດັ່ນອັນຈໍາແນກຂອງຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເປັນ Seventh-day Adventists ບໍ?” Evangelism, 121.

The name given to Seventh-day Adventists was given by the Lord, and Sister White often refers to Adventists as God’s denominated people. “Denominated” means to be named. The only two churches that Sister White identifies as God’s denominated people is ancient Israel and modern Israel.

ຊື່ທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ຊາວແອັດເວັນຕິສວັນທີເຈັດນັ້ນ ເປັນຊື່ທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້, ແລະ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກໍມັກອ້າງເຖິງຊາວແອັດເວັນຕິສວ່າເປັນປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງຊື່ໄວ້. “ການຖືກຕັ້ງຊື່” ຫມາຍເຖິງການຖືກເອີ້ນດ້ວຍຊື່. ຄຣິດຈັກພຽງສອງແຫ່ງເທົ່ານັ້ນທີ່ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າເປັນປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງຊື່ໄວ້ ຄື ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ແລະ ອິດສະຣາເອນໃນຍຸກປະຈຸບັນ.

Therefore, as we proceed in our study of the book of Revelation, I am suggesting that the “new name” that is revealed to the Philadelphians, who are also represented as the one hundred and forty-four thousand is a large part of the prophetic secret that is unsealed just before probation closes.

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນການສຶກສາພຣະທຳພຣະນິມິດ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະເໜີວ່າ “ນາມໃໝ່” ທີ່ຖືກເຜີຍແກ່ຊາວຟີລາເດນເຟຍ ຜູ້ຊຶ່ງຍັງຖືກນຳສະເໜີເປັນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ເປັນສ່ວນສຳຄັນຢ່າງຫຼາຍຂອງຄວາມລັບທາງຄຳພະຍາກອນ ທີ່ຖືກແກະຜະນຶກອອກກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> ຜູ້ໃດທີ່ຊະນະ ເຮົາຈະຕັ້ງຜູ້ນັ້ນໄວ້ເປັນເສົາໃນພຣະວິຫານແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ ແລະຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ອອກໄປຈາກທີ່ນັ້ນອີກເລີຍ; ແລະເຮົາຈະຂຽນພຣະນາມແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາໄວ້ເທິງຜູ້ນັ້ນ ແລະຊື່ແຫ່ງນະຄອນຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ ຄືນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃໝ່ ຊຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນຈາກພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ; ແລະເຮົາຈະຂຽນນາມໃໝ່ຂອງເຮົາໄວ້ເທິງຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ. ຜູ້ໃດມີຫູ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງວ່າ ພຣະວິນຍານກ່າວຫຍັງແກ່ຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍ. ພຣະນິມິດ 3:12, 13.

The last message of warning is the message of the Revelation of Jesus Christ and it is a revelation of His character.

ຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະມັນເປັນການສຳແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ.

> “Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415, 416.

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ຄອຍຖ້າການສະເດັດມາຂອງເຈົ້າບ່າວ ຈະຕ້ອງກ່າວແກ່ປະຊາຊົນວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກທ່ານ.’ ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະກະລຸນາອັນເປັນລຳແສງສຸດທ້າຍ, ຂ່າວສານແຫ່ງພຣະກະລຸນາອັນສຸດທ້າຍທີ່ຈະຖືກປະກາດແກ່ໂລກ, ແມ່ນການສຳແດງພຣະລັກສະນະແຫ່ງຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງ. ບັນດາບຸດຫຼານຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງສະແດງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ. ໃນຊີວິດແລະລັກສະນະຂອງພວກເຂົາເອງ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເປີດເຜยວ່າ ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກະທຳອັນໃດເພື່ອພວກເຂົາ.” Christ’s Object Lessons, 415, 416.

We have much more to put into the record concerning Jesus as the Word, but we will now take up the word ‘truth.’ The understanding of the “truth” and also the word “truth” and also the letters employed to form “a word of truth” is an understanding of the character of Christ.

ພວກເຮົາຍັງມີຫຼາຍຢ່າງອີກທີ່ຈະບັນທຶກໄວ້ກ່ຽວກັບພຣະເຢຊູໃນຖານະເປັນພຣະວັດຈະນະ, ແຕ່ບັດນີ້ພວກເຮົາຈະຫັນມາພິຈາລະນາຄໍາວ່າ “ຄວາມຈິງ.” ຄວາມເຂົ້າໃຈໃນ “ຄວາມຈິງ” ແລະໃນຄໍາວ່າ “ຄວາມຈິງ” ຕະຫຼອດຈົນເຖິງຕົວອັກສອນທີ່ນໍາມາປະກອບເປັນ “ພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງ” ກໍເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈໃນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ.

> Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Everyone that is of the truth heareth my voice. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all. John 18:37, 38.

> ດັ່ງນັ້ນ ປີລາດຈຶ່ງຖາມພຣະອົງວ່າ, ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ພຣະອົງເປັນກະສັດຫລື? ພຣະເຢຊູຊົງຕອບວ່າ, ທ່ານເວົ້າແລ້ວວ່າເຮົາເປັນກະສັດ. ເພາະເຫດນີ້ເຮົາຈຶ່ງເກີດມາ, ແລະເພາະເຫດນີ້ເຮົາຈຶ່ງເຂົ້າມາໃນໂລກ, ເພື່ອເຮົາຈະເປັນພະຍານແກ່ຄວາມຈິງ. ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ຝ່າຍຄວາມຈິງຍ່ອມຟັງສຽງຂອງເຮົາ. ປີລາດຖາມພຣະອົງວ່າ, ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ? ເມື່ອທ່ານເວົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ທ່ານກໍອອກໄປຫາພວກຢິວອີກ ແລະກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ເຮົາບໍ່ພົບຄວາມຜິດໃນຄົນນີ້ເລີຍ. ຢອນ 18:37, 38.

The Greek word translated as “truth” in the verse is taken from a Hebrew word, that is also a letter and even a number. The first letter of the Hebrew alphabet is ‘aleph.’ In fact, the first two letters of the Hebrew alphabet are “aleph” and “beth,” and they are very similar to the first two letters in Greek which are alpha and beta. Together they form the root for the word “alphabet.” The word “alpha” (from the Hebrew letter aleph) therefore is used as a letter, a word, a number and also as one of the many names of Jesus.

ຄຳພາສາກຣີກທີ່ແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້ ມີຮາກມາຈາກຄຳພາສາເຮັບເຣີຄຳໜຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນທັງຕົວອັກສອນ ແລະແມ່ນແມ້ແຕ່ຕົວເລກດ້ວຍ. ອັກສອນຕົວທຳອິດຂອງອັກສອນເຮັບເຣີຄື ‘aleph.’ ແທ້ຈິງແລ້ວ, ອັກສອນສອງຕົວທຳອິດຂອງອັກສອນເຮັບເຣີຄື “aleph” ແລະ “beth,” ແລະມັນຄ້າຍຄືກັນຫຼາຍກັບອັກສອນສອງຕົວທຳອິດໃນພາສາກຣີກ ຄື alpha ແລະ beta. ເມື່ອນຳມາຮ່ວມກັນ ມັນກໍ່ເປັນຮາກຂອງຄຳວ່າ “alphabet.” ດັ່ງນັ້ນ ຄຳວ່າ “alpha” (ມາຈາກອັກສອນເຮັບເຣີ aleph) ຈຶ່ງຖືກໃຊ້ເປັນທັງຕົວອັກສອນ, ເປັນຄຳ, ເປັນຕົວເລກ ແລະອີກທັງເປັນໜຶ່ງໃນນາມອັນຫຼາຍປະການຂອງພຣະເຢຊູ.

When Pilate asked the question, “What is truth?” Jesus had already told him that the reason that He “came into the world,” and also that the reason He was “born” was to bear witness to the “truth.” He added that “everyone that is of the truth heareth” His voice.

ເມື່ອປີລາດໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ, “ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ?” ພຣະເຢຊູໄດ້ບອກເຂົາແລ້ວວ່າ ເຫດຜົນທີ່ພຣະອົງ “ໄດ້ເຂົ້າມາໃນໂລກ” ແລະອີກທັງເຫດຜົນທີ່ພຣະອົງ “ໄດ້ບັງເກີດມາ” ກໍເພື່ອເປັນພະຍານແກ່ “ຄວາມຈິງ.” ພຣະອົງຍັງໄດ້ເພີ່ມອີກວ່າ “ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ຝ່າຍຄວາມຈິງຍ່ອມຟັງ” ສຽງຂອງພຣະອົງ.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> ຜູ້ໃດທີ່ອ່ານ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຟັງຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນນີ້ ແລະ ຮັກສາສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ; ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 1:3

TRUTH: G225—From G227; truth: – true, X truly, truth, verity. G227—From G1 (as a negative particle) and G2990; true (as not concealing): – true, truly, truth. G1; Α. Of Hebrew origin; the first letter of the alphabet: figuratively only (from its use as a numeral) the first. Alpha.

ຄວາມຈິງ: G225—ມາຈາກ G227; ຄວາມຈິງ: – ແທ້, X ຢ່າງແທ້ຈິງ, ຄວາມຈິງ, ຄວາມແທ້. G227—ມາຈາກ G1 (ໃນຖານະອະນຸພາກປະຕິເສດ) ແລະ G2990; ແທ້ (ໃນຖານະທີ່ບໍ່ປິດບັງ): – ແທ້, ຢ່າງແທ້ຈິງ, ຄວາມຈິງ. G1; Α. ມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກພາສາເຮັບເຣີ; ເປັນຕົວອັກສອນຕົວທຳອິດຂອງອັກຂະຣະ: ໃນຄວາມໝາຍເຊິ່ງປຽບທຽບເທົ່ານັ້ນ (ຈາກການໃຊ້ຂອງມັນເປັນຕົວເລກ) ໝາຍເຖິງສິ່ງທຳອິດ. Alpha.

> Jesus saith unto him, I am the way, the truth, and the life: no man cometh unto the Father, but by me. John 14:6.

> ພຣະເຢຊູຕັດກັບລາວວ່າ, ເຮົາເປັນທາງນັ້ນ ແລະເປັນຄວາມຈິງ ແລະເປັນຊີວິດ; ບໍ່ມີຜູ້ໃດມາເຖິງພຣະບິດາໄດ້ ນອກຈາກຜ່ານທາງເຮົາ. ໂຢຮັນ 14:6.

When Jesus said “I am… the truth.” He was saying He was a letter, a number and a word for the letter alpha, and the word alpha, and the number alpha are all “truth.” In the book of Daniel, Christ revealed Himself as the wonderful numberer which is the definition of the Hebrew word “Palmoni,” which is translated as “the certain saint which spake,” in Daniel eight.

ເມື່ອພຣະເຢຊູກ່າວວ່າ “ເຮົາແມ່ນ… ຄວາມຈິງ” ພຣະອົງກໍາລັງຕັດວ່າ ພຣະອົງເປັນຕົວອັກສອນໜຶ່ງ, ຕົວເລກໜຶ່ງ, ແລະເປັນຄໍາສໍາລັບຕົວອັກສອນອາລຟາ; ແລະຄໍາວ່າ ອາລຟາ, ແລະຕົວເລກອາລຟາ ລ້ວນແຕ່ເປັນ “ຄວາມຈິງ.” ໃນພຣະທໍາດານີເອນ, ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສໍາແດງພຣະອົງເອງເປັນຜູ້ນັບອັນມະຫັດສະຈັນ ຊຶ່ງເປັນຄໍານິຍາມຂອງຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “Palmoni,” ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການແປວ່າ “ນັກບຸນຜູ້ແນ່ນອນຜູ້ໄດ້ເວົ້າ,” ໃນດານີເອນບົດທີ 8.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຜູ້ບໍລິສຸດອົງໜຶ່ງກ່າວ, ແລະຜູ້ບໍລິສຸດອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ບໍລິສຸດອົງນັ້ນຜູ້ທີ່ກ່າວຢູ່ວ່າ, ນິມິດກ່ຽວກັບການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນ ແລະການລະເມີດທີ່ນໍາມາຊຶ່ງຄວາມຮົກຮ້າງ ຈະດໍາເນີນໄປອີກດົນປານໃດ, ຈົນທັງສະຖານນະມັດສະການ ແລະພົນບໍລິວານຖືກຢຽບຍໍ່າລົງໃຕ້ຕີນ? ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົນຄົບສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ແລ້ວສະຖານນະມັດສະການນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ດານີເອນ 8:13, 14.

That “certain saint” in verse thirteen is “Palmoni”— the wonderful numberer, or the numberer of secrets. These two verses are where the prophecy of the 2300 years and the two prophecies of 2520 years are set forth. The 2300 years address the “sanctuary” and the two 2520-year prophecies address the “host,” for both the sanctuary and the host would be trodden down by Rome. The 2520-year prophecy represent a trampling down of God’s sanctuary and people. Three profound interconnected prophecies based upon time at the very point in the Bible where Jesus introduces Himself as the wonderful numberer of secrets. Its not simply that he chose these two verses to introduced Himself as the Master of time, but the two verses where He reveals Himself identify the time when He would enter into covenant with modern spiritual Israel and those two verses are also the foundation and central pillar of Adventism.

“ນັກບຸນຜູ້ໜຶ່ງ” ໃນຂໍ້ທີສິບສາມນັ້ນ ຄື “Palmoni”—ຜູ້ນັບອັນອັດສະຈັນ ຫຼື ຜູ້ນັບຄວາມລັບ. ສອງຂໍ້ນີ້ແມ່ນບ່ອນທີ່ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງ 2300 ປີ ແລະ ຄຳພະຍາກອນສອງປະການເລື່ອງ 2520 ປີ ໄດ້ຖືກສະແດງອອກ. 2300 ປີ ກ່າວເຖິງ “ພຣະວິຫານ” ແລະ ຄຳພະຍາກອນສອງປະການເລື່ອງ 2520 ປີ ກ່າວເຖິງ “ກອງທັບ,” ເພາະວ່າທັງພຣະວິຫານ ແລະ ກອງທັບ ຈະຖືກໂຣມຢຽບຍ່ຳລົງ. ຄຳພະຍາກອນ 2520 ປີ ເປັນຕົວແທນຂອງການຢຽບຍ່ຳພຣະວິຫານ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າລົງ. ຄຳພະຍາກອນອັນເລິກຊຶ້ງສາມປະການທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັນ ໂດຍອີງໃສ່ເວລາ ຢູ່ຕົງຈຸດນັ້ນເອງໃນພຣະຄຳພີ ບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູຊົງສຳແດງພຣະອົງເອງວ່າເປັນຜູ້ນັບຄວາມລັບອັນອັດສະຈັນ. ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ວ່າພຣະອົງຊົງເລືອກສອງຂໍ້ນີ້ເພື່ອສຳແດງພຣະອົງເອງວ່າເປັນຈອມນາຍແຫ່ງເວລາ, ແຕ່ສອງຂໍ້ທີ່ພຣະອົງຊົງສຳແດງພຣະອົງນັ້ນ ຍັງຊີ້ບອກເຖິງເວລາທີ່ພຣະອົງຈະຊົງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ແລະ ສອງຂໍ້ນັ້ນກໍເປັນທັງຮາກຖານ ແລະ ເສົາຫຼັກສຳຄັນກາງຂອງ Adventism.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> “ພຣະຄຳພີຂໍ້ທີ່ເໜືອກວ່າຂໍ້ອື່ນທັງປວງ ຊຶ່ງໄດ້ເປັນທັງຮາກຖານແລະເສົາຫຼັກກາງຂອງຄວາມເຊື່ອແຫ່ງການສະເດັດມາ ແມ່ນຖ້ອຍຄຳປະກາດທີ່ວ່າ, ‘ຈົນຄົບສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ແລ້ວສະຖານບໍລິສຸດຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

At the time of the end in 1798, the book of Daniel was unsealed and the first angel’s message arrived in history, marking the increase of prophetic knowledge that took place in the time of the Millerite movement, which was the beginning of Seventh-day Adventism. When the book of Daniel was unsealed to the Millerites, a message from Palmoni—a message of time was understood. God’s Word never fails, and it always identifies the end with the beginning. So, in the end of Adventism there will most certainly be a revelation of His character, as there was in Millerite history. This fact is based upon the beginning and ending of Adventism, but it is also based upon the stated relationship of the book of Daniel with the book of Revelation. Daniel and Revelation represent one book, and in that representation, they are two witnesses, the first being Daniel and the last being Revelation.

ໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798 ພຣະທຳຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດ ເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສະໄໝແຫ່ງຂະບວນການມິນເລີໄຣທ໌ ຊຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງແອດເວັນຕິສວັນທີເຈັດ. ເມື່ອພຣະທຳຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃຫ້ແກ່ພວກມິນເລີໄຣທ໌ ຂ່າວສານຈາກ Palmoni—ຄືຂ່າວສານເກືອບເວລາ—ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈ. ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ ແລະ ພຣະອົງຊົງຊີ້ບອກອະວະສານຄວບຄູ່ກັບການເລີ່ມຕົ້ນສະເໝີ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນອະວະສານຂອງແອດເວັນຕິສ ຈະຕ້ອງມີການເປີດເຜີຍພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງຢ່າງແນ່ນອນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຄີຍມີໃນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣທ໌. ຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງທັງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດຂອງແອດເວັນຕິສ ແຕ່ມັນຍັງຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມສຳພັນທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ລະຫວ່າງພຣະທຳດານີເອນກັບພຣະທຳພຣະນິມິດ. ດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດເປັນຕົວແທນຂອງພຣະທຳເຫຼັ້ມດຽວ ແລະ ໃນການເປັນຕົວແທນນັ້ນ ທັງສອງເປັນພະຍານສອງຄົນ ໂດຍທີ່ຜູ້ທຳອິດແມ່ນດານີເອນ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍແມ່ນພຣະນິມິດ.

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 972.

> “ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ເປັນອັນດຽວກັນ. ອັນໜຶ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນ, ອີກອັນໜຶ່ງເປັນການເປີດເຜີຍ; ອັນໜຶ່ງເປັນພຣະທຳທີ່ຖືກປະທັບຕາ, ອີກອັນໜຶ່ງເປັນພຣະທຳທີ່ຖືກເປີດອອກ.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 972.

Daniel and Revelation are two books that are one book, the same way the Bible is one book divided into Old and New, or beginning and end. In Revelation eleven the two witnesses that are presented as Moses and Elijah are the Old and New Testaments.

ດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ແມ່ນປຶ້ມສອງເລັ່ມທີ່ເປັນປຶ້ມດຽວກັນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະຄຳພີເປັນປຶ້ມດຽວ ແຕ່ແບ່ງອອກເປັນພຣະສັນຍາເກົ່າ ແລະ ພຣະສັນຍາໃໝ່, ຫຼື ເປັນຕອນຕົ້ນ ແລະ ຕອນທ້າຍ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ພະຍານສອງຄົນທີ່ຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ຄື ພຣະສັນຍາເກົ່າ ແລະ ພຣະສັນຍາໃໝ່.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> “ກ່ຽວກັບພະຍານທັງສອງ ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ປະກາດຕໍ່ໄປອີກວ່າ: ‘ເຫຼົ່ານີ້ຄືຕົ້ນມະກອກສອງຕົ້ນ ແລະ ຄັນປະທີບສອງຄັນ ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.’ ‘ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ,’ ຜູ້ຂຽນເພງສັນລະເສີນໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ເປັນປະທີບແກ່ຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ເປັນແສງສະຫວ່າງແກ່ທາງຂອງຂ້ານ້ອຍ.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. ພະຍານທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຳພີແຫ່ງພຣະສັນຍາເດີມ ແລະ ພຣະສັນຍາໃໝ່.” The Great Controversy, 267.

Daniel and John are two witnesses who were both persecuted, both taken captive, both given the same line of prophetic history to record, both representing the one hundred and forty-four thousand, both living in the aftermath of the destruction of Jerusalem, both symbols of death and resurrection, (John from the boiling oil and Daniel from the lion’s den).

ດານີເອນ ແລະ ໂຢຮັນ ແມ່ນພະຍານສອງຄົນ ຜູ້ທີ່ທັງສອງໄດ້ຖືກຂົ່ມເຫັງ, ທັງສອງໄດ້ຖືກນຳໄປເປັນເຊະເລີຍ, ທັງສອງໄດ້ຮັບສາຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນດຽວກັນໃຫ້ບັນທຶກໄວ້, ທັງສອງເປັນຕົວແທນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ທັງສອງດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນພາຍຫຼັງແຫ່ງການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ທັງສອງເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງຄວາມຕາຍ ແລະ ການເປັນຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ (ໂຢຮັນຈາກນ້ຳມັນທີ່ກຳລັງຕົ້ມ ແລະ ດານີເອນຈາກຖ້ຳສິງ).

Daniel identifies a special revelation of Christ’s character, and he does so in the two verses that inspiration calls the “central pillar and foundation” of the Seventh-day Adventist church. Those two verses were the “capstone” the final stone placed in the foundations that were represented by the works of William Miller. The capstone brought with it the understanding of the heavenly sanctuary, the law of God, the Sabbath, the investigative judgment and the three angels of Revelation fourteen. Daniel is the beginning of the book, John is the end.

ດານີເອນໄດ້ຊີ້ບອກການສຳແດງພິເສດກ່ຽວກັບພຣະອຸປະນິໄສຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະທ່ານໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນໃນສອງຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ການດົນໃຈໄດ້ເອີ້ນວ່າເປັນ “ເສົາກາງແລະຮາກຖານ” ຂອງຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist. ສອງຂໍ້ນັ້ນແມ່ນ “ຫີນຍອດ” ຄືຫີນກ້ອນສຸດທ້າຍທີ່ຖືກວາງລົງໃນຮາກຖານຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຜົນງານຂອງ William Miller. ຫີນຍອດນັ້ນໄດ້ນຳມາພ້ອມກັບຄວາມເຂົ້າໃຈເລື່ອງພຣະວິຫານສະຫວັນ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ວັນຊະບາໂຕ, ການພິພາກສາໄຕ່ສວນ ແລະ ທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດ 14. ດານີເອນເປັນຈຸດເລີ່ມຂອງພຣະທຳນັ້ນ, ຢອນເປັນຈຸດຈົບ.

John’s writing will identify a revelation of Christ’s character at the end of Adventism. At the beginning of modern Israel, He revealed Himself as the Wonderful Numberer, the Creator of everything mathematical and at the end of modern Israel He is revealing Himself as the wonderful linguist. He is the Creator of everything that is involved with language whether it be the structure of language, the grammatical rules, the words and even the letters of the alphabet. He created communication that is accomplished by words, governed by grammatical rules whether written or spoken, written with an alphabet that was by His design, and beyond all that—He is the Word. By that Word He transforms blind unprepared Laodiceans into sanctified Philadelphians.

ບົດຂຽນຂອງຈອນຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນການເປີດເຜີຍເຖິງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດໃນຕອນທ້າຍຂອງ Adventism. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສຳແດງພຣະອົງເອງເປັນຜູ້ນັບອັນອັດສະຈັນ ພຣະຜູ້ສ້າງທຸກສິ່ງທາງຄະນິດສາດ; ແລະໃນຕອນທ້າຍຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ ພຣະອົງກຳລັງຊົງສຳແດງພຣະອົງເອງເປັນນັກພາສາສາດອັນອັດສະຈັນ. ພຣະອົງຄືພຣະຜູ້ສ້າງທຸກສິ່ງທີ່ກ່ຽວພັນກັບພາສາ ບໍ່ວ່າຈະເປັນໂຄງສ້າງຂອງພາສາ, ກົດເກນທາງໄວຍາກອນ, ຄຳສັບ ແລະແມ່ນແຕ່ຕົວອັກສອນໃນລະບົບອັກສອນ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງການສື່ສານທີ່ສຳເລັດຜົນໂດຍຄຳສັບ ຊຶ່ງຖືກຄວບຄຸມໂດຍກົດເກນທາງໄວຍາກອນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຂຽນຫຼືການເວົ້າ ແລະຖືກຂຽນດ້ວຍລະບົບອັກສອນທີ່ເປັນໄປຕາມການອອກແບບຂອງພຣະອົງ; ແລະເຫນືອສິ່ງທັງປວງນັ້ນ—ພຣະອົງຄືພຣະວັດຈະນະ. ໂດຍພຣະວັດຈະນະນັ້ນ ພຣະອົງຊົງປ່ຽນພວກ Laodiceans ຜູ້ຕາບອດແລະບໍ່ຕຽມພ້ອມ ໃຫ້ກາຍເປັນພວກ Philadelphians ຜູ້ໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

> Sanctify them through thy truth: thy word is truth. John 17:17.

> ຂໍຊົງຊຳລະພວກເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ; ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງ. ໂຢຮັນ 17:17.

The word translated as “sanctify” means to make holy. The one hundred and forty-four thousand will be holy and they will have attained that condition of character by the “truth” or you could say, by his “word,” for Jesus is the Word and He is the truth.

ຄໍາທີ່ຖືກແປວ່າ “ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ” ຫມາຍເຖິງການເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນນັ້ນຈະເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະ ພວກເຂົາຈະໄດ້ບັນລຸສະພາບແຫ່ງລັກສະນະນິສັຍນັ້ນໂດຍ “ຄວາມຈິງ” ຫຼື ອາດຈະເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າ ໂດຍ “ພຣະຄໍາ” ຂອງພຣະອົງ, ເພາະພຣະເຢຊູຄືພຣະຄໍາ ແລະ ພຣະອົງຄືຄວາມຈິງ.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not anything made that was made. John 1:1–3.

> ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນມີພຣະວາຈາ, ແລະພຣະວາຈາຊົງຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະວາຈານັ້ນແມ່ນພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງນັ້ນຊົງຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ. ສັບພະສິ່ງທັງປວງໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງ; ແລະນອກຈາກພຣະອົງແລ້ວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຖືກສ້າງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ໂຢຮັນ 1:1–3.

Notice that this is the first thing that John writes in his gospel. It of course parallels the first thing written in Genesis. It adds to the testimony, identifying more clearly what is stated in Genesis one.

ຈົ່ງສັງເກດວ່າ ສິ່ງນີ້ແມ່ນຂໍ້ທຳອິດທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນຂ່າວປະເສີດຂອງທ່ານ. ແນ່ນອນ ມັນສອດຄ້ອງຂະໜານກັນກັບຂໍ້ທຳອິດທີ່ຖືກຂຽນໄວ້ໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ. ມັນເພີ່ມເຕີມແກ່ພະຍານນັ້ນ ໂດຍຊີ້ບອກໃຫ້ເຫັນຢ່າງຊັດເຈນຍິ່ງຂຶ້ນເຖິງສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນປະຖົມມະການບົດທີ 1.

> In the beginning God created the heaven and the earth. Genesis 1:1.

> ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກ. ປະຖົມມະການ 1:1.

The word translated as “God” in verse one is plural, thus identifying from the very “beginning” that God is more than one. “In the beginning” in the gospel of John the Word was with God and was God. And the Word was the Creator.

ຄຳທີ່ແປວ່າ “ພຣະເຈົ້າ” ໃນຂໍ້ທີ່ໜຶ່ງນັ້ນເປັນຮູບພະຫຸພົດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກຕັ້ງແຕ່ “ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ” ວ່າພຣະເຈົ້າມີຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງພາກ. “ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ” ໃນຂ່າວປະເສີດຂອງໂຢຮັນ, ພຣະວາຈາຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະວາຈານັ້ນເປັນພຣະເຈົ້າ. ແລະ ພຣະວາຈານັ້ນເປັນພຣະຜູ້ສ້າງ.

Jesus is the Word, and He produced the Bible through combining divinity with humanity—divinity represented by the Holy Spirit and humanity in the person of those who wrote the words in the books that were to be sent to the churches. Thus, the Bible is a combination of humanity and divinity as is Jesus. The Bible, in spite of the involvement of fallen fleshly human beings is holy, and then the men who penned it were holy too.

ພຣະເຢຊູຄືພຣະວາຈາ, ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ກໍ່ເກີດພຣະຄໍາພີຜ່ານການປະສານລວມລະຫວ່າງພຣະພາບແຫ່ງພຣະເຈົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດ—ໂດຍພຣະພາບແຫ່ງພຣະເຈົ້ານັ້ນຖືກສະແດງໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມເປັນມະນຸດນັ້ນຢູ່ໃນຕົວບຸກຄົນຂອງຜູ້ທີ່ຂຽນຖ້ອຍຄໍາໃນບັນດາພຣະທຳທີ່ຈະຖືກສົ່ງໄປຍັງຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ພຣະຄໍາພີຈຶ່ງເປັນການປະສົມປະສານຂອງຄວາມເປັນມະນຸດ ແລະ ພຣະພາບແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ເໝືອນດັ່ງພຣະເຢຊູ. ພຣະຄໍາພີ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການກ່ຽວພັນຂອງມະນຸດຜູ້ມີເນື້ອຫນັງທີ່ຕົກຢູ່ໃນບາບ, ກໍຍັງບໍລິສຸດ, ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ຂຽນມັນລົງກໍບໍລິສຸດເໝືອນກັນ.

> We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts: Knowing this first, that no prophecy of the scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost. 2 Peter 1:19–21.

> ພວກເຮົາຍັງມີພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ແນ່ນອນຍິ່ງຂຶ້ນ; ຊຶ່ງທ່ານທັງຫຼາຍກໍກະທຳດີແລ້ວທີ່ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ສິ່ງນັ້ນ, ດັ່ງເປັນຕະກຽງທີ່ສ່ອງແສງຢູ່ໃນທີ່ມືດ, ຈົນກວ່າຮຸ່ງອາລຸນຈະປາກົດ ແລະດາວປະຈຳວັນຈະຂຶ້ນໃນໃຈຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ: ຈົ່ງຮູ້ຂໍ້ນີ້ກ່ອນ, ຄືວ່າຄຳພະຍາກອນໃດໆໃນພຣະຄຳພີ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງການຕີຄວາມໂດຍສ່ວນຕົວ. ເພາະວ່າຄຳພະຍາກອນບໍ່ເຄີຍມາໃນສະໄໝກ່ອນໂດຍນ້ຳໃຈຂອງມະນຸດ: ແຕ່ບັນດາຄົນບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວອອກມາ ຕາມທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງດົນໃຈພວກເຂົາ. 2 ເປໂຕ 1:19–21.

Though the prophets were holy men, they were still fallen human beings, for all have sinned and fallen short of the glory of God. Never-the-less the Bible is a combination of divinity and humanity, and it is holy, for the Word of God came to demonstrate in His life and in His written Word that humanity combined with divinity does not sin. What is true of the Bible is true of Christ for He is the Bible.

ເຖິງແມ່ນວ່າບັນດາຜູ້ພະຍາກອນເປັນຄົນບໍລິສຸດ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງເປັນມະນຸດທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມບາບ, ເພາະວ່າທຸກຄົນໄດ້ເຮັດບາບ ແລະ ເສື່ອມຈາກພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ພຣະຄຳພີເປັນການປະສົມປະສານຂອງພຣະພາບແລະຄວາມເປັນມະນຸດ, ແລະ ມັນບໍລິສຸດ, ເພາະວ່າພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ມາເພື່ອສະແດງໃນພຣະຊີວິດຂອງພຣະອົງ ແລະ ໃນພຣະວັດຈະນະທີ່ຖືກຂຽນໄວ້ຂອງພຣະອົງວ່າ ຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ປະສານກັບພຣະພາບນັ້ນບໍ່ເຮັດບາບ. ສິ່ງທີ່ເປັນຈິງກ່ຽວກັບພຣະຄຳພີ ກໍເປັນຈິງກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດດ້ວຍ ເພາະພຣະອົງຄືພຣະຄຳພີ.

Jesus took upon Himself sinful flesh and never sinned, thus providing the example that humanity combined with divinity does not sin.

ພຣະເຢຊູໄດ້ຮັບເອົາເນື້ອກາຍທີ່ມີບາບໄວ້ໃນພຣະອົງ ແລະບໍ່ເຄີຍກະທຳບາບເລີຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊົງສະແດງເປັນແບບຢ່າງວ່າ ຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຮ່ວມກັບຄວາມເປັນພຣະເຈົ້ານັ້ນບໍ່ກະທຳບາບ.

> “The story of Bethlehem is an exhaustless theme. In it is hidden ‘the depth of the riches both of the wisdom and knowledge of God.’ Romans 11:33. We marvel at the Saviour’s sacrifice in exchanging the throne of heaven for the manger, and the companionship of adoring angels for the beasts of the stall. Human pride and self-sufficiency stand rebuked in His presence. Yet this was but the beginning of His wonderful condescension. It would have been an almost infinite humiliation for the Son of God to take man’s nature, even when Adam stood in his innocence in Eden. But Jesus accepted humanity when the race had been weakened by four thousand years of sin. Like every child of Adam He accepted the results of the working of the great law of heredity. What these results were is shown in the history of His earthly ancestors. He came with such a heredity to share our sorrows and temptations, and to give us the example of a sinless life.” The Desire of Ages, 48.

> “ເລື່ອງລາວຂອງເບັດເລເຮັມເປັນຫົວຂໍ້ທີ່ບໍ່ມີວັນໝົດສິ້ນ. ໃນນັ້ນໄດ້ຊ່ອນໄວ້ຊຶ່ງ ‘ຄວາມເລິກແຫ່ງຄວາມມັ່ງຄັ່ງ ທັງແຫ່ງພຣະປັນຍາ ແລະຄວາມຮູ້ຂອງພຣະເຈົ້າ.’ ໂຣມ 11:33. ພວກເຮົາອັດສະຈັນໃຈໃນການຖວາຍພຣະອົງເອງເປັນເຄື່ອງບູຊາຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດ ໃນການຊົງປ່ຽນບັນລັງແຫ່ງສະຫວັນເພື່ອຮາງຫຍ້າ ແລະປ່ຽນການຢູ່ຮ່ວມກັບເຫຼົ່າທູດສະຫວັນຜູ້ນະມັດສະການ ເພື່ອສັດໃນຄອກ. ຄວາມຈອງຫອງ ແລະການເພິ່ງຕົນເອງຂອງມະນຸດຖືກຕິຕຽນໃນພຣະພັກຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ນີ້ເປັນພຽງແຕ່ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຖ່ອມພຣະອົງລົງຢ່າງອັດສະຈັນນັ້ນ. ສໍາລັບພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ການຮັບເອົາທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ໃນເວລາທີ່ອາດາມຍັງຢືນຢູ່ໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງຕົນໃນສວນເອເດນ ກໍເປັນການຖ່ອມພຣະອົງລົງຢ່າງເກືອບຈະບໍ່ມີຂອບເຂດຢູ່ແລ້ວ. ແຕ່ພຣະເຢຊູຊົງຮັບເອົາຄວາມເປັນມະນຸດໃນເວລາທີ່ເຊື້ອສາຍມະນຸດໄດ້ອ່ອນແອລົງດ້ວຍບາບເປັນເວລາສີ່ພັນປີ. ເໝືອນດັ່ງລູກຫຼານຂອງອາດາມທຸກຄົນ ພຣະອົງຊົງຮັບເອົາຜົນຂອງການທໍາງານຂອງກົດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການສືບທອດ. ຜົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນປະຫວັດຂອງບັນພະບຸລຸດຝ່າຍໂລກຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາພ້ອມກັບການສືບທອດເຊັ່ນນັ້ນ ເພື່ອມີສ່ວນໃນຄວາມເສົ້າໂສກ ແລະການຖືກທົດລອງຂອງພວກເຮົາ ແລະເພື່ອປະທານແບບຢ່າງແກ່ພວກເຮົາແຫ່ງຊີວິດທີ່ປາດຈາກບາບ.” The Desire of Ages, 48.

Jesus is the Word, and both Jesus and the Bible are a combination of humanity and divinity. When Jesus produced the Bible over the centuries, he placed rules within the Bible to allow those who will hear, to hear. The rules which govern the Bible are also attributes of His character.

ພຣະເຢຊູແມ່ນພຣະວັດຈະນະ, ແລະທັງພຣະເຢຊູແລະພຣະຄຳພີຕ່າງກໍເປັນການປະສົມປະສານຂອງຄວາມເປັນມະນຸດແລະຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງສ້າງພຣະຄຳພີຂຶ້ນຕະຫຼອດຫຼາຍສັດຕະວັດ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງວາງກົດເກນໄວ້ພາຍໃນພຣະຄຳພີ ເພື່ອໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ຈະໄດ້ຍິນ ໄດ້ຍິນ. ກົດເກນທີ່ຄວບຄຸມພຣະຄຳພີນັ້ນ ກໍເປັນພຣະລັກສະນະແຫ່ງພຣະອຸປະນິໄສຂອງພຣະອົງດ້ວຍ.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel.” Acts of the Apostles, 585.

> “ໃນພຣະນິມິດ ບັນດາໜັງສືທັງປວງໃນພຣະຄຳພີໄດ້ມາພົບກັນແລະສິ້ນສຸດລົງ. ທີ່ນີ້ແມ່ນສ່ວນທີ່ເຕີມໃຫ້ຄົບຂອງໜັງສືດານີເອນ.” Acts of the Apostles, 585.

The word “complement” means to bring to perfection. The testimony of Daniel ends in Revelation, making Daniel’s testimony the beginning and Revelation the end. The beginning of Revelation is repeated at the end of Revelation and in the first verse of Daniel chapter one there is warfare between literal Israel and literal Babylon in which Babylon wins, but at the conclusion of probationary history in Daniel 11:45, 12:1; spiritual Babylon is in a war with spiritual Israel and in the end, Babylon loses and Israel prevails. As with John in the Revelation the beginning of Daniel’s testimony agrees with the end of his testimony. So, what is truth?

ຄໍາວ່າ “complement” ໝາຍເຖິງການນໍາໄປສູ່ຄວາມສົມບູນ. ຄໍາພະຍານຂອງດານີເອນສິ້ນສຸດລົງໃນພຣະນິມິດ, ເຮັດໃຫ້ຄໍາພະຍານຂອງດານີເອນເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ພຣະນິມິດເປັນຈຸດຈົບ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງພຣະນິມິດຖືກກ່າວຊ້ຳອີກໃນຕອນທ້າຍຂອງພຣະນິມິດ ແລະ ໃນຂໍ້ທຳອິດຂອງດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ມີສົງຄາມລະຫວ່າງອິດສະຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນ ແລະ ບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ ຊຶ່ງໃນນັ້ນບາບີໂລນເປັນຝ່າຍຊະນະ, ແຕ່ໃນຕອນສະຫຼຸບຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງໃນ Daniel 11:45, 12:1; ບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານກຳລັງຢູ່ໃນສົງຄາມກັບອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ ແລະ ໃນທີ່ສຸດ ບາບີໂລນເປັນຝ່າຍພ່າຍແພ້ ແລະ ອິດສະຣາເອນເປັນຝ່າຍມີໄຊ. ເໝືອນດັ່ງກັບໂຢຮັນໃນພຣະນິມິດ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຄໍາພະຍານຂອງດານີເອນສອດຄ່ອງກັບຕອນຈົບຂອງຄໍາພະຍານຂອງທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ, ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ?

Doctrine is a word that identifies what a body of believers understand to be correct. Its purpose or use is not restricted to the Bible or Christianity. In so-called Christianity, there are probably more false “doctrines” than true, for spiritual Babylon, the papacy is a cage of every unclean and hateful bird, and those birds represent evil, which is sustained and covered up by churches through false doctrines, such as the law has been abolished. But there is true doctrine.

ຄຳສອນແມ່ນຄຳໜຶ່ງທີ່ບົ່ງຊີ້ສິ່ງທີ່ຄະນະຂອງຜູ້ເຊື່ອເຂົ້າໃຈວ່າຖືກຕ້ອງ. ຈຸດປະສົງ ຫຼື ການນຳໃຊ້ຂອງມັນບໍ່ໄດ້ຈຳກັດຢູ່ພຽງແຕ່ໃນພຣະຄຳພີ ຫຼື ຄຣິດສະສາສະໜາເທົ່ານັ້ນ. ໃນຄຣິດສະສາສະໜາທີ່ຖືກເອີ້ນເຊັ່ນນັ້ນ, ອາດຈະມີ “ຄຳສອນ” ອັນເທັດຫຼາຍກວ່າອັນແທ້, ເພາະບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ, ລະບົບສັນຕະປາປາ, ເປັນກົງຂັງຂອງນົກທຸກຊະນິດທີ່ບໍ່ສະອາດ ແລະ ໜ້າຊັງ, ແລະນົກເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຊົ່ວ, ຊຶ່ງຖືກຄ້ຳຈຸນ ແລະ ປົກປິດໄວ້ໂດຍບັນດາໂບດຜ່ານຄຳສອນອັນເທັດ ເຊັ່ນ ກົດບັນຍັດໄດ້ຖືກຍົກເລີກແລ້ວ. ແຕ່ກໍມີຄຳສອນອັນແທ້ຈິງ.

> “The minds of the Bereans were not narrowed by prejudice. They were willing to investigate the truthfulness of the doctrines preached by the apostles. They studied the Bible, not from curiosity, but in order that they might learn what had been written concerning the promised Messiah. Daily they searched the inspired records, and as they compared scripture with scripture, heavenly angels were beside them, enlightening their minds and impressing their hearts.

> ຈິດໃຈຂອງຊາວເບເຣອານບໍ່ໄດ້ຖືກຈໍາກັດໂດຍອະຄະຕິ. ພວກເຂົາເຕັມໃຈທີ່ຈະພິຈາລະນາຄວາມແທ້ຂອງຄໍາສອນທີ່ອັກຄະສາວົກໄດ້ປະກາດ. ພວກເຂົາສຶກສາພຣະຄໍາພີ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້, ແຕ່ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ຮຽນຮູ້ສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ກ່ຽວກັບພຣະເມຊີອາຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສັນຍາໄວ້. ທຸກມື້ພວກເຂົາໄດ້ຄົ້ນຄວ້າບັນທຶກອັນໄດ້ຮັບການດົນໃຈນັ້ນ, ແລະເມື່ອພວກເຂົາປຽບທຽບພຣະຄໍາພີກັບພຣະຄໍາພີ, ທູດສະຫວັນແຫ່ງຟ້າສະຖິດຢູ່ຂ້າງພວກເຂົາ, ສ່ອງແຈ້ງຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະປະທັບລົງໃນດວງໃຈຂອງພວກເຂົາ.

> “Wherever the truths of the gospel are proclaimed, those who honestly desire to do right are led to a diligent searching of the Scriptures. If, in the closing scenes of this earth’s history, those to whom testing truths are proclaimed would follow the example of the Bereans, searching the Scriptures daily, and comparing with God’s word the messages brought them, there would today be a large number loyal to the precepts of God’s law, where now there are comparatively few. But when unpopular Bible truths are presented, many refuse to make this investigation. Though unable to controvert the plain teachings of Scripture, they yet manifest the utmost reluctance to study the evidences offered. Some assume that even if these doctrines are indeed true, it matters little whether or not they accept the new light, and they cling to pleasing fables which the enemy uses to lead souls astray. Thus their minds are blinded by error, and they become separated from heaven.

> “ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ຄວາມຈິງແຫ່ງຂ່າວປະເສີດຖືກປະກາດ, ຜູ້ທີ່ປາດຖະໜາຢ່າງສັດຊື່ທີ່ຈະປະພຶດຖືກຕ້ອງ ກໍຖືກນຳໃຫ້ຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີຢ່າງຂະຫຍັນໝັ່ນພຽນ. ຖ້າໃນເຫດການຊ່ວງສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດໂລກນີ້, ບັນດາຜູ້ທີ່ຄວາມຈິງອັນເປັນບົດທົດສອບຖືກປະກາດແກ່ເຂົາ ຈະຕິດຕາມແບບຢ່າງຂອງຊາວເບເຣຍ, ໂດຍຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີທຸກວັນ ແລະປຽບທຽບຂ່າວສານທີ່ນຳມາຫາເຂົາກັບພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ມື້ນີ້ກໍຈະມີຄົນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແທນທີ່ໃນບັດນີ້ຈະມີຢູ່ພຽງບໍ່ຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ເມື່ອຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ນິຍົມຖືກນຳສະເໜີ, ຫຼາຍຄົນກໍປະຕິເສດທີ່ຈະກະທຳການສືບສວນນີ້. ເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາບໍ່ສາມາດໂຕ້ແຍ້ງຄຳສອນອັນຊັດແຈ້ງຂອງພຣະຄຳພີໄດ້, ແຕ່ເຂົາກໍຍັງສະແດງຄວາມລັງເລຢ່າງສຸດຂີດຕໍ່ການສຶກສາຫຼັກຖານຕ່າງໆທີ່ຖືກນຳສະເໜີ. ບາງຄົນສັນນິດານວ່າ ແມ່ນແຕ່ຖ້າຫາກຄຳສອນເຫຼົ່ານີ້ເປັນຄວາມຈິງແທ້, ມັນກໍສຳຄັນໜ້ອຍຫຼາຍວ່າເຂົາຈະຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງໃໝ່ນີ້ຫຼືບໍ່, ແລະເຂົາກໍຍຶດຕິດກັບນິທານອັນພໍໃຈຫູ ຊຶ່ງສັດຕູໃຊ້ເພື່ອນຳຈິດວິນຍານໃຫ້ຫຼົງທາງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈິດໃຈຂອງເຂົາຈຶ່ງຖືກຄວາມຜິດປິດບັງໄວ້, ແລະເຂົາກໍກາຍເປັນຜູ້ຖືກແຍກອອກຈາກສະຫວັນ.”

> “All will be judged according to the light that has been given. The Lord sends forth His ambassadors with a message of salvation, and those who hear He will hold responsible for the way in which they treat the words of His servants. Those who are sincerely seeking for truth will make a careful investigation, in the light of God’s word, of the doctrines presented to them.” Acts of the Apostles, 231, 232.

> “ທຸກຄົນຈະຖືກພິພາກສາຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານໃຫ້. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສົ່ງບັນດາທູດຂອງພຣະອົງອອກໄປພ້ອມດ້ວຍຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມລອດ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງຖືພວກເຂົາໃຫ້ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ວິທີທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດຕໍ່ຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງດ້ວຍໃຈຈິງ ຈະພິຈາລະນາສືບສວນຢ່າງຮອບຄອບ ໃນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ກ່ຽວກັບຄຳສອນທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີແກ່ພວກເຂົາ.” Acts of the Apostles, 231, 232.

There are “doctrines” which are the “truths of the gospel” and they need to be investigated. Some, (if not all) are “testing truths.” The Sabbath is an easy testing truth to understand. There are true and false doctrines. Some of the true doctrines present a test to those who hear them. There is also a type of truth that is designed for a certain period of time. These truths are called “present truth.”

ມີ “ຄຳສອນ” ຊຶ່ງເປັນ “ຄວາມຈິງແຫ່ງຂ່າວປະເສີດ” ແລະຈຳເປັນຕ້ອງຖືກພິຈາລະນາສືບສວນ. ບາງຄຳສອນ (ຖ້າບໍ່ແມ່ນທັງໝົດ) ເປັນ “ຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບ.” ວັນຊະບາໂຕເປັນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບທີ່ເຂົ້າໃຈໄດ້ງ່າຍ. ມີທັງຄຳສອນທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະຄຳສອນທີ່ຜິດ. ບາງຄຳສອນທີ່ຖືກຕ້ອງນຳສະເໜີການທົດສອບແກ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນມັນ. ຍັງມີຄວາມຈິງອີກປະເພດໜຶ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບຊ່ວງເວລາໃດໜຶ່ງໂດຍສະເພາະ. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ເອີ້ນວ່າ “ຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປະຈຸບັນ.”

> “There are many precious truths contained in the Word of God, but it is ‘present truth’ that the flock needs now. I have seen the danger of the messengers running off from the important points of present truth, to dwell upon subjects that are not calculated to unite the flock and sanctify the soul. Satan will here take every possible advantage to injure the cause.

> “ມີຄວາມຈິງອັນປະເສີດຫຼາຍປະການບັນຈຸຢູ່ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ຝູງແກະຕ້ອງການໃນເວລານີ້ຄື ‘ຄວາມຈິງສຳລັບປັດຈຸບັນ.’ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນອັນຕະລາຍທີ່ບັນດາຜູ້ນຳຂ່າວສານຈະຫັນເຫອອກຈາກປະເດັນອັນສຳຄັນຂອງຄວາມຈິງສຳລັບປັດຈຸບັນ ໄປຈົດຈ້ອງຢູ່ກັບຫົວຂໍ້ຕ່າງໆທີ່ບໍ່ເກື້ອກູນໃຫ້ຝູງແກະເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນ ແລະຊຳລະຈິດວິນຍານໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຊາຕານຈະສວຍໃຊ້ທຸກໂອກາດທີ່ເປັນໄປໄດ້ໃນເລື່ອງນີ້ ເພື່ອທຳອັນຕະລາຍແກ່ພຣະລາຊກິດ.”

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> “ແຕ່ຫົວຂໍ້ເຊັ່ນ ພຣະວິຫານ ໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບ 2300 ວັນ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ, ລ້ວນແຕ່ເໝາະສົມຢ່າງສົມບູນເພື່ອອະທິບາຍຂະບວນການແອດເວັນໃນອະດີດ ແລະ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຕຳແໜ່ງສະພາບປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາແມ່ນຫຍັງ, ສະຖາປະນາຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ທີ່ຍັງສົງໄສ, ແລະ ໃຫ້ຄວາມແນ່ນອນແກ່ອະນາຄົດອັນຮຸ່ງໂລດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢູ່ເລື້ອຍໆວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫົວຂໍ້ສຳຄັນຫຼັກທີ່ຜູ້ສົ່ງສານທັງຫຼາຍຄວນພຳນັກຢູ່ໃນນັ້ນ.” Early Writings, 63.

Adventists often employ this passage to avoid what it actually states. They argue that all which should be emphasized in our messages of “present truth” is the sanctuary, the 2300 days, the commandments and the faith of Jesus. They make this claim to avoid what is identified about these four subjects.

ພວກແອດເວນຕິດມັກນໍາຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ມາໃຊ້ເພື່ອຫຼີກລ້ຽງສິ່ງທີ່ມັນກ່າວໄວ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ພວກເຂົາໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ຄວນຖືກເນັ້ນໃນຂ່າວສານຂອງ “ຄວາມຈິງປະຈຸບັນ” ຂອງພວກເຮົາ ມີພຽງແຕ່ວິຫານບໍລິສຸດ, 2300 ວັນ, ພຣະບັນຍັດ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ. ພວກເຂົາອ້າງເຊັ່ນນີ້ເພື່ອຫຼີກລ້ຽງສິ່ງທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ທັງສີ່ນີ້.

The purpose of these four great truths is that they have been “perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future.” These four present truth doctrines are designed to show that the beginning of Adventism (the past Advent movement) illustrates the end of Adventism (our present position). Those four primary doctrines are “calculated perfectly” to explain the principle that the end is illustrated by the beginning. According to this passage of inspiration, this is the “present truth” that the “flock needs now.”

ຈຸດປະສົງຂອງຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງສີ່ປະການນີ້ ຄືວ່າ ພວກມັນໄດ້ຖືກ “ຈັດວາງຢ່າງສົມບູນແບບເພື່ອອະທິບາຍການເຄື່ອນໄຫວແອດເວັນອັນຜ່ານມາ ແລະສະແດງວ່າຕຳແໜ່ງປະຈຸບັນຂອງພວກເຮົາແມ່ນຫຍັງ, ສະຖາປະນາຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ທີ່ຍັງສົງໄສ, ແລະໃຫ້ຄວາມແນ່ນອນແກ່ອະນາຄົດອັນຮຸ່ງໂລດ.” ຄຳສອນແຫ່ງຄວາມຈິງປະຈຸບັນທັງສີ່ປະການນີ້ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອສະແດງວ່າ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງລັດທິແອດເວັນ (ການເຄື່ອນໄຫວແອດເວັນອັນຜ່ານມາ) ເປັນພາບປະກອບຂອງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງລັດທິແອດເວັນ (ຕຳແໜ່ງປະຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ). ຄຳສອນຫຼັກທັງສີ່ປະການນັ້ນໄດ້ຖືກ “ຄຳນວນໄວ້ຢ່າງສົມບູນ” ເພື່ອອະທິບາຍຫຼັກການທີ່ວ່າ ຈຸດຈົບຖືກສະແດງໂດຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ. ຕາມຂໍ້ຄວາມແຫ່ງການດົນໃຈນີ້ ນີ້ຄື “ຄວາມຈິງປະຈຸບັນ” ທີ່ “ຝູງແກະຕ້ອງການໃນຕອນນີ້.”

Ancient Israel is the beginning of Israel and modern Israel is the end. Ancient literal Israel typified the Seventh-day Adventist people from the time of the end in 1798, until the Sunday law. Before the first coming of Christ “present truth” was unseen by the Jews, for they were blind (Laodicean) due to their dependence upon customs and traditions.

ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນ ແລະ ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝປະຈຸບັນແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດ. ອິດສະຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງປະຊາຊົນ Seventh-day Adventist ນັບແຕ່ເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຄຣິດ “ຄວາມຈິງສຳລັບປະຈຸບັນ” ບໍ່ເປັນທີ່ປະຈັກແກ່ຊາວຢິວ ເພາະພວກເຂົາຕາບອດ (Laodicean) ເນື່ອງດ້ວຍການພຶ່ງພາຂະທຳນຽມ ແລະ ປະເພນີ.

> “We want to understand the time in which we live. We do not half understand it. We do not half take it in. My heart trembles in me when I think of what a foe we have to meet, and how poorly we are prepared to meet him. The trials of the children of Israel, and their attitude just before the first coming of Christ, have been presented before me again and again to illustrate the position of the people of God in their experience before the second coming of Christ—how the enemy sought every occasion to take control of the minds of the Jews, and today he is seeking to blind the minds of God’s servants, that they may not be able to discern the precious truth.” Selected Messages, book 2, 406.

> “ພວກເຮົາປາຖະໜາທີ່ຈະເຂົ້າໃຈເວລາທີ່ພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຢູ່. ພວກເຮົາຍັງບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈມັນແມ່ນແຕ່ເຄິ່ງໜຶ່ງ. ພວກເຮົາຍັງບໍ່ໄດ້ຕະໜັກເຖິງມັນແມ່ນແຕ່ເຄິ່ງໜຶ່ງ. ໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າສັ່ນສະເທືອນຢູ່ພາຍໃນເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຄິດເຖິງສັດຕູຜູ້ໜຶ່ງທີ່ພວກເຮົາຈະຕ້ອງປະເຊີນ, ແລະວ່າພວກເຮົາຕຽມພ້ອມສຳລັບການພົບກັບເຂົາຢ່າງບໍ່ພຽງພໍພຽງໃດ. ການທົດລອງທັງຫຼາຍຂອງບຸດຫຼານແຫ່ງອິດສະຣາເອນ, ແລະທ່າທີຂອງເຂົາທັງຫຼາຍກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຄຣິດ, ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ເພື່ອໃຫ້ເປັນພາບປະກອບເຖິງສະຖານະຂອງຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນປະສົບການຂອງເຂົາກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ—ວ່າສັດຕູໄດ້ສະແຫວງຫາທຸກໂອກາດເພື່ອຈະຄວບຄຸມຈິດໃຈຂອງຊາວຢິວ, ແລະໃນມື້ນີ້ເຂົາກໍກຳລັງສະແຫວງຫາທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າມືດບອດ ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະບໍ່ສາມາດຈຳແນກຄວາມຈິງອັນປະເສີດນັ້ນໄດ້.” Selected Messages, book 2, 406.

According to our next reference, the Jews had lost sight of the “original truth of God,” and that original truth for the Jews was the history of the deliverance from Egypt. The history of that deliverance was their original truth, it was the truth they were instructed to teach their children throughout their generations. They failed, as has Adventism. In order to present the truth to the blinded Jews, Jesus placed truth into a framework.

ຕາມຂໍ້ອ້າງອີງຖັດໄປຂອງພວກເຮົາ, ຊາວຢິວໄດ້ສູນເສຍການເຫັນແກ່ “ຄວາມຈິງດັ້ງເດີມຂອງພຣະເຈົ້າ,” ແລະຄວາມຈິງດັ້ງເດີມນັ້ນສໍາລັບຊາວຢິວກໍຄືປະຫວັດການຊົງຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກອີຢິບ. ປະຫວັດຂອງການຊົງຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນນັ້ນເປັນຄວາມຈິງດັ້ງເດີມຂອງພວກເຂົາ; ມັນເປັນຄວາມຈິງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຖືກສັ່ງສອນໃຫ້ຖ່າຍທອດແກ່ລູກຫຼານຕະຫຼອດທຸກຊົ່ວອາຍຸຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາໄດ້ລົ້ມເຫຼວ, ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ອັດເວັນຕິສຶມໄດ້ລົ້ມເຫຼວ. ເພື່ອຈະນໍາສະເໜີຄວາມຈິງແກ່ຊາວຢິວທີ່ຕາບອດນັ້ນ, ພຣະເຢຊູໄດ້ວາງຄວາມຈິງໄວ້ໃນກອບໂຄງໜຶ່ງ.

> “In the time of the Saviour, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Saviour came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the frame-work of truth. What would the Saviour do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error.

> “ໃນສະໄໝຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດ, ຊາວຢິວໄດ້ປົກຄຸມອັນມະນີລ້ຳຄ່າແຫ່ງຄວາມຈິງໄວ້ດ້ວຍເສດຂີ້ເຫຍື້ອແຫ່ງຂົນບັນຍັດແລະນິທານເລົ່າລື ຈົນບໍ່ອາດຈະຈຳແນກສິ່ງທີ່ແທ້ອອກຈາກສິ່ງທີ່ປອມໄດ້. ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອກຳຈັດເສດຂີ້ເຫຍື້ອແຫ່ງຄວາມງົມງາຍແລະຄວາມຜິດພາດທີ່ຖືຄອງມາດົນນານ ແລະເພື່ອຈັດວາງອັນມະນີແຫ່ງພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ໃນກອບແຫ່ງຄວາມຈິງ. ຖ້າພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຈະສະເດັດມາຫາພວກເຮົາໃນບັດນີ້ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາຫາຊາວຢິວນັ້ນ, ພຣະອົງກໍຈະຕ້ອງກະທຳພາລະກິດຄ້າຍກັນໃນການກຳຈັດເສດຂີ້ເຫຍື້ອແຫ່ງຂົນບັນຍັດແລະພິທີກຳ. ຊາວຢິວຖືກລົບກວນໃຈຢ່າງຫຼວງເມື່ອພຣະອົງກະທຳພາລະກິດນີ້. ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງເສຍຈາກສາຍຕາຄວາມຈິງດັ້ງເດີມຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພຣະຄຣິດໄດ້ນຳມັນກັບຄືນມາໃຫ້ປະຈັກອີກຄັ້ງ. ນີ້ແມ່ນພາລະກິດຂອງພວກເຮົາ ທີ່ຈະປົດປ່ອຍຄວາມຈິງອັນລ້ຳຄ່າຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມງົມງາຍແລະຄວາມຜິດພາດ.”

> “Glorious truths have been buried out of sight, and have been made lusterless and unattractive by error and superstition. Jesus reveals the light of God, and brings forth the beautiful radiance of the truth in all its divine glory. The minds of the honest are filled with admiration. Their hearts are attracted in holy affections toward him who brought forth the jewels of truth and displayed them to their understanding.

> “ຄວາມຈິງອັນສະຫງ່າງາມໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ຈົນພົ້ນຈາກສາຍຕາ, ແລະໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ໝົດປະກາຍ ແລະບໍ່ນ່າດຶງດູດໂດຍຄວາມຜິດພາດແລະຄວາມງົມງາຍ. ພຣະເຢຊູຊົງເປີດເຜີຍແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະນຳຄວາມສຸກໃສອັນງົດງາມຂອງຄວາມຈິງອອກມາໃນສະຫງ່າລາສີອັນເປັນພຣະຂອງມັນຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ຈິດໃຈຂອງຜູ້ຊື່ສັດຖືກເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມ. ຫົວໃຈຂອງເຂົາຖືກດຶງດູດດ້ວຍຄວາມຮັກອັນບໍລິສຸດເຂົ້າຫາພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ນຳເອົາອັນມະນີແຫ່ງຄວາມຈິງອອກມາ ແລະສຳແດງມັນໃຫ້ແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາ.”

> “The Jews understood some portion of the truth, and taught some part of the word of God; but they did not comprehend the far-reaching nature of the law of God. Christ swept away the rubbish of tradition, and displayed the real kernel and heart of the purposes of God. When he did this, they became exasperated beyond control. They circulated false reports from one town to another that Christ was destroying the work of God. But while Jesus did away with the old forms, he re-instated the old truths, placing them in the frame-work of truth. He matched and joined them together, making a complete and symmetrical system of truth. This was the work our Saviour did; and now what shall we do? Shall we not work in harmony with Christ? Shall we be ruled by hearsay? Shall we let our own imaginings hide from us the light of God? We are to read attentively, to hear understandingly, and to teach others also the things we have learned. We must be constantly hungering for the bread of life, constantly seeking for the living water and the snow of Lebanon, that we may be able to lead the people to the living, cooling waters of the Fountain of truth.” Review and Herald, June 4, 1889.

> “ຊາວຢິວໄດ້ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງບາງສ່ວນ ແລະໄດ້ສັ່ງສອນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບາງສ່ວນ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈລັກສະນະອັນກວ້າງໄກຂອງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະຄຣິດໄດ້ກວາດລ້າງກອງຂີ້ເຫຍື້ອແຫ່ງປະເພນີນິຍົມອອກໄປ ແລະຊົງສະແດງແກ່ນແທ້ແລະຫົວໃຈອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະປະສົງທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອພຣະອົງກະທຳເຊັ່ນນີ້ ພວກເຂົາກໍເກີດຄວາມຂັດເຄືອງຢ່າງສຸດຂີດຈົນຄວບຄຸມບໍ່ໄດ້. ພວກເຂົາໄດ້ແຜ່ກະຈາຍຂ່າວລືອັນເປັນເທັດຈາກເມືອງໜຶ່ງໄປອີກເມືອງໜຶ່ງວ່າ ພຣະຄຣິດກຳລັງທຳລາຍພຣະລາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຍົກເລີກຮູບແບບເກົ່າໆ ພຣະອົງກໍໄດ້ສະຖາປະນາຄວາມຈິງເກົ່າໆຂຶ້ນໃໝ່ ໂດຍວາງມັນໄວ້ໃນໂຄງຮ່າງຂອງຄວາມຈິງ. ພຣະອົງໄດ້ຈັບຄູ່ ແລະເຊື່ອມປະສານສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເຂົ້າດ້ວຍກັນ ເຮັດໃຫ້ເປັນລະບົບຄວາມຈິງອັນສົມບູນ ແລະມີສັດສ່ວນກົມກຽວ. ນີ້ແມ່ນພຣະລາຊກິດທີ່ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຂອງພວກເຮົາໄດ້ຊົງກະທຳ; ແລະບັດນີ້ ພວກເຮົາຈະເຮັດສິ່ງໃດ? ພວກເຮົາຈະບໍ່ທຳງານໃຫ້ກົມກຽວກັບພຣະຄຣິດດອກຫລື? ພວກເຮົາຈະຖືກຄອບງຳໂດຍຄຳບອກເລົ່າທີ່ຟັງຕໍ່ໆກັນມາດອກຫລື? ພວກເຮົາຈະຍອມໃຫ້ຄວາມນຶກຄິດປັ້ນແຕ່ງຂອງຕົນເອງບັງແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະເຈົ້າຈາກພວກເຮົາດອກຫລື? ພວກເຮົາຄວນອ່ານຢ່າງເອົາໃຈໃສ່, ຟັງຢ່າງເຂົ້າໃຈ, ແລະສັ່ງສອນຜູ້ອື່ນດ້ວຍເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮຽນຮູ້. ພວກເຮົາຕ້ອງຫິວຫາເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງຊີວິດຢູ່ເປັນນິດ, ສະແຫວງຫານ້ຳແຫ່ງຊີວິດ ແລະຫິມະແຫ່ງເລບານອນຢູ່ເປັນນິດ, ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະສາມາດນຳພາຜູ້ຄົນໄປສູ່ນ້ຳອັນມີຊີວິດ ແລະເຢັນຊື່ນ ຈາກບໍ່ນ້ຳແຫ່ງຄວາມຈິງ.” Review and Herald, June 4, 1889.

At his first coming Jesus “re-instated the old truths, placing them in the frame-work of truth. He matched and joined them together, making a complete and symmetrical system of truth.” Jesus used the history at the beginning of ancient Israel in order to reestablish the old truths, and He did so by matching those truths (by topic) and joining them together (in parallel, line upon line). He did so for the purpose of freeing the Jews of the customs and traditions that had blinded them. That history was the ending history of literal Israel.

ໃນການສະເດັດມາເທື່ອທໍາອິດຂອງພຣະອົງ ພຣະເຢຊູໄດ້ “ຟື້ນຟູຄວາມຈິງເກົ່າແກ່ຂຶ້ນອີກ ໂດຍຈັດວາງມັນໄວ້ໃນໂຄງຮ່າງຂອງຄວາມຈິງ. ພຣະອົງໄດ້ນໍາມັນມາທຽບຄູ່ແລະເຊື່ອມປະສານເຂົ້າກັນ ເຮັດໃຫ້ເປັນລະບົບຄວາມຈິງທີ່ຄົບຖ້ວນແລະສົມດຸນ.” ພຣະເຢຊູໄດ້ໃຊ້ປະຫວັດສາດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນບູຮານ ເພື່ອສະຖາປະນາຄວາມຈິງເກົ່າແກ່ຂຶ້ນໃໝ່ ແລະພຣະອົງໄດ້ກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນໂດຍການນໍາຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນມາທຽບຄູ່ກັນ (ຕາມຫົວຂໍ້) ແລະເຊື່ອມມັນເຂົ້າດ້ວຍກັນ (ແບບຂະໜານກັນ, ບັນທັດເທິງບັນທັດ). ພຣະອົງໄດ້ກະທໍາດັ່ງນັ້ນເພື່ອປົດປ່ອຍຊາວຢິວໃຫ້ພົ້ນຈາກຂະທໍານຽມແລະປະເພນີທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຕາບອດ. ປະຫວັດສາດນັ້ນແມ່ນປະຫວັດສາດຕອນສິ້ນສຸດຂອງອິສຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນ.

Adventism is repeating the history of ancient Israel’s ending, and the framework to place the truth into in order to remove the Laodicean blindness of tradition and custom is accomplished now as when Christ interacted with the Jews. The “old truths” are to be placed into the “framework” of truth, in order to bring prophetic lines together with other prophetic lines, “line upon line” in parallel for the purpose of possibly freeing a Laodicean from their blindness. Christ is our example, in all things.

ອັດເວັນຕິສຶມກຳລັງທຳຊ້ຳປະຫວັດສາດແຫ່ງບັ້ນປາຍຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ, ແລະໂຄງຮ່າງທີ່ໃຊ້ວາງຄວາມຈິງເຂົ້າໄປ ເພື່ອຂັບໄລ່ຄວາມຕາບອດແບບລາໂອດີເຊຍທີ່ເກີດຈາກປະເພນີ ແລະຂະທຳນຽມ ກໍກຳລັງສຳເລັດໃນເວລານີ້ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງມີປະຕິສຳພັນກັບຊາວຢິວ. “ຄວາມຈິງເກົ່າ” ຈະຕ້ອງຖືກວາງໄວ້ໃນ “ໂຄງຮ່າງ” ແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອນຳເສັ້ນຄຳພະຍາກອນຕ່າງໆມາປະສານເຂົ້າກັບເສັ້ນຄຳພະຍາກອນອື່ນໆ, “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ໃນລັກສະນະຂະໜານກັນ ເພື່ອຈຸດປະສົງແຫ່ງການອາດຈະປົດປ່ອຍຊາວລາໂອດີເຊຍຄົນໜຶ່ງໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາບອດຂອງເຂົາ. ພຣະຄຣິດຄືແບບຢ່າງຂອງພວກເຮົາ ໃນທຸກສິ່ງ.

There are truths in the Bible which are identified as doctrine, and “there are many wonderful truths,” but there is also “present truth” which is a “test to the people of” the “generation” living when the truth is revealed. Prophetically this happens in the fourth generation of Adventism, and the “present truth” “which is a test for this generation” was not a test for early generations of Adventism.

ມີຄວາມຈິງຢູ່ໃນພຣະຄຳພີທີ່ໄດ້ຖືກກຳນົດວ່າເປັນຄຳສອນ, ແລະ “ມີຄວາມຈິງອັນອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ,” ແຕ່ກໍຍັງມີ “ຄວາມຈິງສຳລັບປັດຈຸບັນ” ຊຶ່ງເປັນ “ບົດທົດສອບແກ່ປະຊາຊົນຂອງ” “ຊົ່ວອາຍຸ” ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ໃນເວລາທີ່ຄວາມຈິງນັ້ນຖືກເປີດເຜີຍ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ຂອງອາດເວັນຕິດ, ແລະ “ຄວາມຈິງສຳລັບປັດຈຸບັນ” “ຊຶ່ງເປັນບົດທົດສອບສຳລັບຊົ່ວອາຍຸນີ້” ບໍ່ໄດ້ເປັນບົດທົດສອບສຳລັບຊົ່ວອາຍຸແຕ່ເດີມຂອງອາດເວັນຕິດ.

> “There are in the Scriptures some things which are hard to be understood and which, according to the language of Peter, the unlearned and unstable wrest unto their own destruction. We may not, in this life, be able to explain the meaning of every passage of Scripture; but there are no vital points of practical truth that will be clouded in mystery. When the time shall come, in the providence of God, for the world to be tested upon the truth for that time, minds will be exercised by His Spirit to search the Scriptures, even with fasting and with prayer, until link after link is searched out and united in a perfect chain. Every fact which immediately concerns the salvation of souls will be made so clear that none need err or walk in darkness.

> ໃນພຣະຄໍາພີມີບາງສິ່ງທີ່ເຂົ້າໃຈໄດ້ຍາກ ແລະຊຶ່ງຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງເປໂຕ ຄົນທີ່ຂາດຄວາມຮູ້ ແລະບໍ່ໝັ້ນຄົງ ໄດ້ບິດເບືອນໄປເພື່ອຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ. ໃນຊີວິດນີ້ ພວກເຮົາອາດບໍ່ສາມາດອະທິບາຍຄວາມໝາຍຂອງພຣະຄໍາພີທຸກຂໍ້ໄດ້; ແຕ່ຈະບໍ່ມີຫຼັກຄວາມຈິງຝ່າຍການປະຕິບັດອັນສໍາຄັນໃດໆ ທີ່ຖືກປົກຄຸມໄວ້ໃນຄວາມລຶກລັບ. ເມື່ອເວລານັ້ນມາເຖິງ ຕາມການຊົງນໍາໃນພຣະຈັດການຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ໂລກຈະຕ້ອງຖືກທົດສອບດ້ວຍຄວາມຈິງສໍາລັບເວລານັ້ນ, ຈິດໃຈທັງຫຼາຍຈະຖືກພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງປຸກເຮົ້າໃຫ້ຄົ້ນພຣະຄໍາພີ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການອົດອາຫານ ແລະດ້ວຍການອະທິຖານ, ຈົນກວ່າຂໍ້ເຊື່ອມໂຍງທີລະຂໍ້ຈະຖືກຄົ້ນພົບ ແລະຖືກຮວບຮວມເຂົ້າກັນເປັນໂສ້ອັນສົມບູນ. ທຸກຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ກ່ຽວພັນໂດຍກົງກັບຄວາມລອດຂອງວິນຍານທັງຫຼາຍ ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ແຈ້ງຊັດເປັນຢ່າງຍິ່ງ ຈົນບໍ່ມີໃຜຈໍາເປັນຕ້ອງຫຼົງຜິດ ຫຼືດໍາເນີນຢູ່ໃນຄວາມມືດ.

> “As we have followed down the chain of prophecy, revealed truth for our time has been clearly seen and explained. We are accountable for the privileges that we enjoy and for the light that shines upon our pathway. Those who lived in past generations were accountable for the light which was permitted to shine upon them. Their minds were exercised in regard to different points of Scripture which tested them. But they did not understand the truths which we do. They were not responsible for the light which they did not have. They had the Bible, as we have; but the time for the unfolding of special truth in relation to the closing scenes of this earth’s history is during the last generations that shall live upon the earth.

> “ເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ຕິດຕາມຕາມສາຍໂສ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນລົງມາ, ຄວາມຈິງທີ່ຖືກເປີດເຜີຍສຳລັບເວລາຂອງພວກເຮົາໄດ້ປາກົດໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ ແລະໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ແລ້ວ. ພວກເຮົາຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ສິດພິເສດທີ່ພວກເຮົາຊື່ນຊົມ ແລະຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງລົງເທິງເສັ້ນທາງຂອງພວກເຮົາ. ບັນດາຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດໃນຊົ່ວຄົນກ່ອນໆ ກໍຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ສ່ອງມາເຖິງພວກເຂົາ. ຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາໄດ້ຖືກຝຶກຝົນໃນເລື່ອງປະເດັນຕ່າງໆຂອງພຣະຄຳພີ ອັນເປັນສິ່ງທົດສອບພວກເຂົາ. ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຕ່າງໆ ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈ. ພວກເຂົາບໍ່ຮັບຜິດຊອບຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພວກເຂົາບໍ່ມີ. ພວກເຂົາມີພຣະຄຳພີ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກເຮົາມີ; ແຕ່ເວລາສຳລັບການຄ່ອຍໆເປີດເຜີຍຄວາມຈິງພິເສດ ທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບສາກສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້ ແມ່ນຢູ່ໃນຊົ່ວຄົນສຸດທ້າຍທີ່ຈະດຳລົງຊີວິດຢູ່ເທິງໂລກ.”

> “Special truths have been adapted to the conditions of the generations as they have existed. The present truth, which is a test to the people of this generation, was not a test to the people of generations far back. If the light which now shines upon us in regard to the Sabbath of the fourth commandment had been given to the generations in the past, God would have held them accountable for that light.” Testimonies, volume two, 692, 693.

> “ຄວາມຈິງພິເສດໄດ້ຖືກປັບໃຫ້ເໝາະກັບສະພາບການຂອງແຕ່ລະຊົ່ວອາຍຸດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ດຳລົງຢູ່. ຄວາມຈິງສຳລັບປັດຈຸບັນ ຊຶ່ງເປັນການທົດສອບແກ່ປະຊາຊົນໃນຊົ່ວອາຍຸນີ້ ບໍ່ໄດ້ເປັນການທົດສອບແກ່ປະຊາຊົນໃນຊົ່ວອາຍຸທີ່ຜ່ານມາໄກແລ້ວ. ຖ້າແສງສະຫວ່າງທີ່ບັດນີ້ສ່ອງມາເຖິງພວກເຮົາ ກ່ຽວກັບວັນຊະບາໂຕແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ຊົ່ວອາຍຸໃນອະດີດ, ພຣະເຈົ້າກໍຈະຊົງຖືພວກເຂົາໃຫ້ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ແສງສະຫວ່າງນັ້ນ.” Testimonies, volume two, 692, 693.

For those who may wish to deny that there are four generations in the history of Adventism I would point you to Habakkuk’s Tables. A very simple way to understand this fact is that the name Laodicea, means a people judged. The beginning of Adventism announced the opening of the judgment and the end of Adventism announces the close of judgment. The close of judgment takes place in the third and fourth generations.

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອາດປາຖະໜາຈະປະຕິເສດວ່າ ໃນປະຫວັດຂອງອາດເວນຕິດມີສີ່ຊົ່ວອາຍຸ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຊີ້ທ່ານໄປຫາຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກ. ວິທີທີ່ງ່າຍດາຍຫຼາຍໃນການເຂົ້າໃຈຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ ກໍຄືວ່າ ຊື່ ລາໂອດີເຊຍ ຫມາຍເຖິງ ປະຊາຊົນທີ່ຖືກພິພາກສາ. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອາດເວນຕິດໄດ້ປະກາດການເປີດຂອງການພິພາກສາ ແລະ ຕອນສິ້ນສຸດຂອງອາດເວນຕິດກໍປະກາດການປິດຂອງການພິພາກສາ. ການປິດຂອງການພິພາກສາເກີດຂຶ້ນໃນຊົ່ວອາຍຸທີສາມ ແລະ ທີສີ່.

> Thou shalt not make unto thee any graven image, or any likeness of anything that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the water under the earth: Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the Lord thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me; And showing mercy unto thousands of them that love me, and keep my commandments. Exodus 20:4–6.

> ຢ່າເຮັດຮູບສະຫຼັກໃດໆໄວ້ສໍາລັບຕົນ ຫຼືຮູບຮ່າງໃດໆຂອງສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນເບື້ອງເທິງ ຫຼືທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກເບື້ອງລຸ່ມ ຫຼືທີ່ຢູ່ໃນນ້ໍາໃຕ້ແຜ່ນດິນໂລກ; ຢ່າກົ້ມກາບລົງນະມັດສະການຮູບເຫຼົ່ານັ້ນ ຫຼືປະຕິບັດຮັບໃຊ້ມັນ; ເພາະວ່າເຮົາ ພຣະເຢໂຮວາ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຫວງແຫນ, ຜູ້ລົງໂທດຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບິດາຕົກເຖິງລູກຫຼານຈົນເຖິງຊົ່ວອາຍຸທີສາມແລະທີສີ່ ຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຊັງເຮົາ; ແລະສະແດງພຣະກະລຸນາຕໍ່ຄົນນັບພັນ ຄືແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກເຮົາ ແລະຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ. ອົບພະຍົບ 20:4–6.

At the close of judgment, the final generation of Laodicean (a people judged) Adventism will be judged and spewed out of the mouth of the Lord, as was ancient Israel at the destruction of Jerusalem. Biblical doctrines, are truths, and there are also testing truths and then there are present truths. Present truth is always a testing truth, but it identifies a testing truth specially designed for the generation that is currently living. The fact of the matter though, is more likely to be that any truth from God’s word which we choose to reject, has just become a testing truth that we just failed.

ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາ, ຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍຂອງ Adventism ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ (ປະຊາຊົນທີ່ຖືກພິພາກສາ) ຈະຖືກພິພາກສາ ແລະຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໃນເວລາການທຳລາຍເຢຣູຊາເລັມ. ຄຳສອນຕາມພຣະຄຳພີເປັນຄວາມຈິງ, ແລະຍັງມີຄວາມຈິງທີ່ໃຊ້ທົດສອບ ແລະຍັງມີຄວາມຈິງສຳລັບປະຈຸບັນ. ຄວາມຈິງສຳລັບປະຈຸບັນນັ້ນເປັນຄວາມຈິງທີ່ໃຊ້ທົດສອບຢູ່ສະເໝີ, ແຕ່ມັນຊີ້ບອກເຖິງຄວາມຈິງທີ່ໃຊ້ທົດສອບຊຶ່ງຖືກກຳນົດໄວ້ໂດຍສະເພາະສຳລັບຄົນຮຸ່ນທີ່ກຳລັງມີຊີວິດຢູ່ໃນຂະນະນັ້ນ. ແຕ່ຄວາມຈິງຂອງເລື່ອງນີ້ກໍຄື, ມີແນວໂນ້ມຫຼາຍກວ່າວ່າ ຄວາມຈິງໃດກໍຕາມຈາກພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ເຮົາເລືອກປະຕິເສດ, ຄວາມຈິງນັ້ນກໍໄດ້ກາຍເປັນຄວາມຈິງທີ່ໃຊ້ທົດສອບ ຊຶ່ງເຮົາຫາກໍໄດ້ສອບຕົກ.

Jesus is the word of God, and He is the truth. He informed Pilate the reason He “came” “into the world,” was to “bear witness unto the truth,” and that everyone that heard His voice, “is of the truth.” The word “truth” that Pilate and Jesus spoke of comes from a Hebrew word that is translated as “truth” and is found one hundred and twenty-seven times in the Old Testament. That Hebrew word (H571) is translated into various English words, but it is translated ninety-two times as “truth” in the Old Testament. It is one of those words that is profoundly powerful, on many levels.

ພຣະເຢຊູຊົງເປັນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງຊົງເປັນຄວາມຈິງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງແຈ້ງແກ່ປີລາດວ່າ ເຫດຜົນທີ່ພຣະອົງ “ໄດ້ມາ” “ໃນໂລກ” ກໍເພື່ອ “ເປັນພະຍານແກ່ຄວາມຈິງ,” ແລະວ່າທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ, “ກໍເປັນຝ່າຍຄວາມຈິງ.” ຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ” ທີ່ປີລາດແລະພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ ມາຈາກຄຳພາສາເຮັບເຣີຄຳໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ແລະປະກົດຢູ່ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວເຈັດເທື່ອໃນພຣະຄຳພີເດີມ. ຄຳພາສາເຮັບເຣີນັ້ນ (H571) ໄດ້ຖືກແປເປັນຄຳພາສາອັງກິດຫຼາຍຄຳ, ແຕ່ໃນພຣະຄຳພີເດີມມັນໄດ້ຖືກແປເປັນ “truth” ເກົ້າສິບສອງເທື່ອ. ນີ້ເປັນຄຳໜຶ່ງໃນບັນດາຄຳທີ່ມີພະລັງອັນເລິກຊຶ້ງຢ່າງຫາທີ່ປຽບບໍ່ໄດ້ ໃນຫຼາຍລະດັບ.

The word translated as “truth” in the Old Testament consists of three Hebrew letters, and with Hebrew letters, the letters have their own definition, so the word that is created from the letters blends the combined meanings of each letter to produce the ultimate meaning of the word. The word “truth” is made up of three Hebrew letters, the first letter of the Hebrew alphabet, a letter in the middle and the last letter of the Hebrew alphabet. “Truth” in the Old Testament is represented by the first and the last letters of the alphabet, with a letter in the middle!

ຄໍາທີ່ຖືກແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ໃນພຣະຄໍາພີເດີມປະກອບດ້ວຍອັກສອນຮີບຣິວສາມຕົວ, ແລະໃນອັກສອນຮີບຣິວນັ້ນ ແຕ່ລະຕົວອັກສອນລ້ວນມີຄວາມໝາຍສະເພາະຂອງຕົນເອງ, ດັ່ງນັ້ນຄໍາທີ່ຖືກປະກອບຂຶ້ນຈາກອັກສອນເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງປະສານຄວາມໝາຍຮ່ວມກັນຂອງແຕ່ລະຕົວເພື່ອໃຫ້ເກີດເປັນຄວາມໝາຍສູງສຸດຂອງຄໍານັ້ນ. ຄໍາວ່າ “ຄວາມຈິງ” ຖືກປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍອັກສອນຮີບຣິວສາມຕົວ, ຄືຕົວອັກສອນທໍາອິດຂອງອັກສອນຮີບຣິວ, ຕົວອັກສອນໜຶ່ງທີ່ຢູ່ກາງ, ແລະຕົວອັກສອນສຸດທ້າຍຂອງອັກສອນຮີບຣິວ. “ຄວາມຈິງ” ໃນພຣະຄໍາພີເດີມຖືກສະແດງໂດຍຕົວອັກສອນຕົ້ນ ແລະຕົວອັກສອນສຸດທ້າຍຂອງອັກສອນ, ໂດຍມີຕົວອັກສອນໜຶ່ງຢູ່ກາງ!

This is the definition of the biblical “rule of first mention.” The first time a subject is presented is the most significant reference for the word, which is a seed, and it contains all the DNA necessary to produce the entire story. The second most important reference in the “rule of first mention” is the last reference, for that is where all the stories that arise between the beginning and ending are tied together. “In the Revelation all the books of the Bible meet and end,” and Revelation is the last book of the Bible.

ນີ້ຄືຄຳນິຍາມຂອງ “ກົດແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ” ຕາມພຣະຄຳພີ. ເທື່ອທຳອິດທີ່ຫົວຂໍ້ໜຶ່ງຖືກນຳສະເໜີ ນັ້ນແມ່ນການອ້າງອີງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດສຳລັບຄຳນັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນເໝືອນເມັດພັນ, ແລະມັນບັນຈຸ DNA ທັງໝົດທີ່ຈຳເປັນໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເກີດເປັນເລື່ອງລາວທັງໝົດ. ການອ້າງອີງທີ່ສຳຄັນເປັນອັນດັບສອງໃນ “ກົດແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ” ຄືການອ້າງອີງຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ເພາະວ່າບ່ອນນັ້ນເປັນບ່ອນທີ່ເລື່ອງລາວທັງປວງທີ່ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດ ຖືກຜູກເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍກັນ. “ໃນພຣະນິມິດ ບັນດາປຶ້ມທັງໝົດຂອງພຣະຄຳພີໄດ້ມາພົບກັນແລະສິ້ນສຸດລົງ,” ແລະ ພຣະນິມິດ ແມ່ນປຶ້ມສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຳພີ.

The Hebrew word “truth” we are considering begins with the letter “Aleph” the thirteenth character is “Mem” and the twenty-second and last letter is “Tav.” Of course, there are various nuances to the definitions of these letters depending upon which linguist you turn to for the definition but the general definitions are very informative.

ຄຳພາສາເຮັບຣູທີ່ແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນານັ້ນ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຕົວອັກສອນ “Aleph” ຕົວອັກສອນທີສິບສາມແມ່ນ “Mem” ແລະ ຕົວອັກສອນທີຊາວສອງ ແລະ ເປັນຕົວສຸດທ້າຍ ແມ່ນ “Tav.” ແນ່ນອນວ່າ ຄຳນິຍາມຂອງຕົວອັກສອນເຫຼົ່ານີ້ຍ່ອມມີນ້ຳໜັກຄວາມໝາຍຫຼາຍປະການ ຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າທ່ານຈະອ້າງອີງນັກພາສາສາດຜູ້ໃດໃນການໃຫ້ຄຳນິຍາມ ແຕ່ຄຳນິຍາມໂດຍທົ່ວໄປນັ້ນໃຫ້ຂໍ້ມູນຢ່າງຍິ່ງ.

א (Aleph): First letter of the Hebrew alphabet, and it is often associated with the unity, and represents the Divine and the eternal, symbolizing the connection between God and creation.

ອາເລັຟ (Aleph): ເປັນອັກສອນຕົວທໍາອິດຂອງອັກສອນຮີບຣູ, ແລະມັກຈະຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວ, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງພຣະພາບແຫ່ງພຣະເຈົ້າແລະຄວາມເປັນນິລັນດອນ, ໂດຍເປັນສັນຍະລັກເຖິງການເຊື່ອມສຳພັນລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າແລະສິ່ງຊົງສ້າງ.

מ (Mem): Thirteenth letter of the Hebrew alphabet and is often associated with water.

מ (Mem): ອັກສອນຕົວທີສິບສາມຂອງອັກສອນຮີບຣູ ແລະ ມັກຈະຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບນ້ຳ.

ת (Tav): Last letter of the Hebrew alphabet, and it carries the meaning of “mark” or “sign.” It is often associated with the concept of completion or the “seal” of creation. In ancient Hebrew, the letter Tav had the shape of a cross.

ת (Tav): ເປັນຕົວອັກສອນສຸດທ້າຍຂອງອັກສອນຮີບຣິວ, ແລະມັນມີຄວາມໝາຍວ່າ “ເຄື່ອງໝາຍ” ຫຼື “ໝາຍສຳຄັນ.” ມັນມັກຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບແນວຄິດເລື່ອງຄວາມສົມບູນຄົບຖ້ວນ ຫຼື “ຕາປະທັບ” ຂອງການຊົງສ້າງ. ໃນພາສາຮີບຣິວໂບຮານ, ຕົວອັກສອນ Tav ມີຮູບຮ່າງເປັນໄມ້ກາງແຂນ.

The Hebrew word translated as “truth” that we are considering is made up of three letters, that together represent the everlasting gospel. What? This is easily recognized if you understand that the three angels’ messages are the everlasting gospel. It is recognizable because the definitions of these three letters represent the three angels’ message.

ຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນານັ້ນ ປະກອບດ້ວຍສາມຕົວອັກສອນ ຊຶ່ງເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນແລ້ວກໍເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ. ອັນໃດ? ສິ່ງນີ້ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ໂດຍງ່າຍ ຖ້າທ່ານເຂົ້າໃຈວ່າ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມແມ່ນຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ. ມັນເປັນສິ່ງທີ່ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ ເພາະວ່ານິຍາມຂອງຕົວອັກສອນທັງສາມນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມ.

The first angel of Revelation fourteen identifies the everlasting gospel and then tells the entire world to “fear God” and glorify Him through worshipping the Creator. The definition of (Aleph) the first of those three letters is “the Divine, Eternal God, and as mankind’s Creator, the God that men should reverently fear and worship.”

ທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດໃນພຣະນິມິດບົດ 14 ໄດ້ຊີ້ບອກຂ່າວປະເສີດອັນຖາວອນ ແລ້ວຈຶ່ງບອກແກ່ຊາວໂລກທັງໝົດໃຫ້ “ຢໍາເກງພຣະເຈົ້າ” ແລະຖວາຍພຣະກຽດແກ່ພຣະອົງ ໂດຍການນະມັດສະການພຣະຜູ້ຊົງສ້າງ. ຄໍານິຍາມຂອງ (Aleph) ຊຶ່ງເປັນຕົວທໍາອິດໃນສາມຕົວອັກສອນນັ້ນ ຄື “ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງເປັນພຣະເຈົ້າແທ້, ດໍາລົງຢູ່ຕະຫຼອດນິລັນດອນ, ແລະໃນຖານະທີ່ຊົງເປັນພຣະຜູ້ສ້າງຂອງມະນຸດຊາດ, ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ມະນຸດຄວນຢໍາເກງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະນະມັດສະການ.”

Aleph represents the first angel’s message.

ອາເລັບ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ.

The second angel’s message calls men out of Babylon, marks when the Holy Spirit is poured out and identifies the rebellion of Babylon. The definition of (Mem) is associated with water, (symbol of the outpouring of the Spirit) and it is the thirteenth number of the alphabet, the number thirteen being a symbol of rebellion, thus identifying Babylon. Mem represents the second angel’s message.

ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ເອີ້ນມະນຸດໃຫ້ອອກຈາກບາບີໂລນ, ບົ່ງຊີ້ເວລາທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກເທລົງມາ ແລະລະບຸການກະບົດຂອງບາບີໂລນ. ຄຳນິຍາມຂອງ (Mem) ມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບນ້ຳ, (ສັນຍະລັກແຫ່ງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານ) ແລະມັນເປັນອັກສອນລຳດັບທີສິບສາມຂອງອັກສອນ, ໂດຍທີ່ເລກສິບສາມເປັນສັນຍະລັກຂອງການກະບົດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງລະບຸບາບີໂລນ. Mem ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ.

The third angel warns men against receiving the mark of the beast, identifies two classes of worshippers and God’s wrath. The definition of (Tav) is that it represents a “mark,” (the mark of the beast) it represents the seal of creation (the seal of God). The letter itself is shaped as the cross. Tav represents the third angel’s message.

ທູດສະຫວັນອົງທີສາມເຕືອນມະນຸດທັງຫຼາຍບໍ່ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ ແລະພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມໝາຍຂອງ (Tav) ແມ່ນວ່າ ມັນເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຄື່ອງໝາຍ,” (ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ) ແລະມັນເປັນຕົວແທນຂອງຕາປະທັບແຫ່ງການຊົງສ້າງ (ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ). ຕົວອັກສອນນັ້ນເອງມີຮູບຮ່າງເປັນໄມ້ກາງແຂນ. Tav ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

> “What is the seal of the living God, which is placed in the foreheads of His people? It is a mark which angels, but not human eyes, can read; for the destroying angel must see this mark of redemption. The intelligent mind has seen the sign of the cross of Calvary in the Lord’s adopted sons and daughters. The sin of the transgression of the law of God is taken away. They have on the wedding garment, and are obedient and faithful to all God’s commands.

> “ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຊຶ່ງຖືກປະທັບໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແມ່ນຫຍັງ? ມັນແມ່ນເຄື່ອງໝາຍອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງທູດສະຫວັນອ່ານໄດ້ ແຕ່ສາຍຕາຂອງມະນຸດອ່ານບໍ່ໄດ້; ເພາະວ່າທູດຜູ້ນຳການທຳລາຍຈະຕ້ອງເຫັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການໄຖ່ນີ້. ຈິດໃຈອັນມີປັນຍາໄດ້ເຫັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງໄມ້ກາງແຂນແຫ່ງຄານວາຣີ ຢູ່ໃນບັນດາບຸດແລະທິດາທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮັບເປັນບຸດທິດາ. ບາບແຫ່ງການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກຍົກອອກໄປແລ້ວ. ພວກເຂົານຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍອາພອນມົງຄຸດສົມຣົດ ແລະມີຄວາມນອບນ້ອມເຊື່ອຟັງແລະສັດຊື່ຕໍ່ພຣະບັນຊາທັງປວງຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “The Lord will not excuse those who know the truth if they do not in word and deed obey His commands.” Maranatha, 243.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຍົກໂທດໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຮູ້ຄວາມຈິງ ຖ້າຫາກວ່າເຂົາບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ທັງໃນຄໍາເວົ້າແລະໃນການກະທໍາ.” Maranatha, 243.

The Hebrew word translated as “truth” consist of three letters that each have their own definitions. Those three definitions are also the definitions of the three angels’ messages. They are also the definitions of the first angel’s message, for the first angel’s message was the message at the beginning of Adventism and the third angel’s message is the message at the end of Adventism. Because Jesus illustrates the end with the beginning, the first angel possesses all the prophetic waymarks of the third angel’s message. In doing so, the definition of the three Hebrew letters become symbols of not only the third angel’s message, but also symbols of the first angel’s message.

ຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ປະກອບດ້ວຍສາມຕົວອັກສອນ ຊຶ່ງແຕ່ລະຕົວກໍມີຄຳນິຍາມຂອງຕົນເອງ. ຄຳນິຍາມທັງສາມນັ້ນ ກໍແມ່ນຄຳນິຍາມຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມດ້ວຍ. ມັນຍັງເປັນຄຳນິຍາມຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດອີກ, ເພາະວ່າຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແມ່ນຂ່າວສານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອັດເວັນຕິດສະມ໌ ແລະ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແມ່ນຂ່າວສານໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງອັດເວັນຕິດສະມ໌. ເນື່ອງຈາກພຣະເຢຊູຊົງສະແດງພາບຕອນສຸດທ້າຍໂດຍອາໄສຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈຶ່ງມີໝຸດໝາຍທາງພະຍາກອນທັງໝົດຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ໃນການນີ້ ຄຳນິຍາມຂອງອັກສອນພາສາເຮັບເຣີທັງສາມຈຶ່ງກາຍເປັນສັນຍາລັກ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດດ້ວຍ.

John in the Revelation was told to write the things which then were, and in so doing he would simultaneously be writing the things that would be in the future. He recorded the beginning to illustrate the end. In no uncertain terms, Seventh-day Adventists have been informed to study and proclaim the message of the Millerites, which is the message of the first angel. In studying and proclaiming those truths and that history we shall be proclaiming the third angel’s message and repeating the history of the first angel.

ໂຢຮັນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ຂຽນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເປັນຢູ່ໃນເວລານັ້ນ, ແລະໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ທ່ານກໍຈະກຳລັງຂຽນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະເປັນຢູ່ໃນອະນາຄົດໄປພ້ອມກັນ. ທ່ານໄດ້ບັນທຶກຈຸດເລີ່ມຕົ້ນໄວ້ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດສິ້ນສຸດ. ຢ່າງແນ່ຊັດປາດສະຈາກຄວາມຄຸມເຄືອ, ຊາວແອດເວນຕິສມື້ທີເຈັດໄດ້ຖືກແຈ້ງໃຫ້ສຶກສາແລະປະກາດຂ່າວສານຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ໃນການສຶກສາແລະປະກາດຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະປະຫວັດສາດນັ້ນ ພວກເຮົາຈະກຳລັງປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະທຳຊ້ຳປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ.

> “God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະທານຂ່າວສານໃໝ່ໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ ຊຶ່ງໃນປີ 1843 ແລະ 1844 ໄດ້ນຳພວກເຮົາອອກມາຈາກຄຣິດຕະຈັກອື່ນໆ.” Review and Herald, January 19, 1905.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “ຂໍ້ຄວາມທັງໝົດທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໃນຊ່ວງປີ 1840–1844 ຈະຕ້ອງຖືກນຳສະເໜີຢ່າງມີພະລັງໃນເວລານີ້, ເພາະມີຜູ້ຄົນເປັນອັນຫຼາຍໄດ້ສູນເສຍທິດທາງຂອງຕົນ. ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງຖືກປະກາດໄປຍັງຄຣິສຕະຈັກທັງປວງ.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບໃນປີ 1841, ‘42, ‘43, ແລະ ‘44 ບັດນີ້ຈະຕ້ອງຖືກສຶກສາ ແລະຖືກປະກາດ.” Manuscript Releases, volume 15, 371.

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “ຄຳເຕືອນໄດ້ມາແລ້ວ: ບໍ່ຄວນອະນຸຍາດໃຫ້ສິ່ງໃດເຂົ້າມາທີ່ຈະລົບກວນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງນັ້ນນັບແຕ່ຂ່າວສານໄດ້ມາໃນປີ 1842, 1843, ແລະ 1844. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢູ່ໃນຂ່າວສານນີ້, ແລະນັບແຕ່ນັ້ນມາຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂລກ, ຊື່ສັດຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ພວກເຮົາ. ພວກເຮົາບໍ່ມີເຈດຈຳນົງທີ່ຈະຍົກຕີນຂອງພວກເຮົາອອກຈາກເວທີທີ່ພວກມັນໄດ້ຖືກວາງໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ວັນຕໍ່ວັນພວກເຮົາໄດ້ສະແຫວງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍຄຳອະທິຖານຢ່າງແນ່ວແນ່, ສະແຫວງຫາແສງສະຫວ່າງ. ທ່ານຄິດຫລືວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສາມາດລະຖິ້ມແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ? ມັນຈະຕ້ອງເປັນດັ່ງສີລານິລັນດອນ. ມັນໄດ້ນຳພາຂ້າພະເຈົ້າມາໂດຍຕະຫຼອດນັບແຕ່ໄດ້ຮັບປະທານ.” Review and Herald, April 14, 1903.

The message of the first angel and the history where that message was presented parallels and illustrates our current history—with some prophetic caveats. Both those histories are also represented by the three letters employed by the Divine linguist to form the word “truth.” And that word “truth” represents the everlasting gospel.

ຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ປະຫວັດສາດທີ່ໃນນັ້ນຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄດ້ຖືກປະກາດ ມີຄວາມຂະໜານກັນ ແລະ ສະແດງໃຫ້ເຫັນປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ—ໂດຍມີຂໍ້ສັງເກດທາງຄຳພະຍາກອນບາງປະການ. ປະຫວັດສາດທັງສອງນັ້ນຍັງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອັກສອນສາມຕົວທີ່ນັກພາສາສາດແຫ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳໃຊ້ເພື່ອສ້າງເປັນຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ.” ແລະ ຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ” ນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ.

The history of the Millerites at the beginning of Adventism, represents the first angel and the history at the end of Adventism that is represented by the third angel are parallel histories, but they contain some differences.

ປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການແອດເວັນຕິສ ເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ປະຫວັດໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການແອດເວັນຕິສ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ເປັນປະຫວັດທີ່ຂະໜານກັນ ແຕ່ມັນມີຄວາມແຕກຕ່າງບາງປະການ.

The first angel announces the opening of the judgment and the third angel announces the close of the judgment. The prophetic structure upon which the history of Adventism unfolded is identical both in its beginning history and in its ending. Either end can be shown to follow the three steps of the three angels as they arrive in history. And those three angels are also those three letters. Therefore, the prophetic sequence of events at both ends of Adventism are based upon the three steps of the three angels, which are waymarks that are also represented by those three Hebrew letters that create the word “truth.”

ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດປະກາດການເປີດຕົ້ນຂອງການພິພາກສາ ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມປະກາດການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາ. ໂຄງສ້າງທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ປະຫວັດສາດຂອງ Adventism ໄດ້ຄີ່ຄວາມອອກມານັ້ນ ມີຄວາມເຫມືອນກັນທັງໃນປະຫວັດສາດເບື້ອງຕົ້ນ ແລະ ໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງມັນ. ທັງສອງປາຍສາມາດສະແດງໄດ້ວ່າດຳເນີນຕາມສາມຂັ້ນຕອນຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ເມື່ອພວກເຂົາປາກົດເຂົ້າມາໃນປະຫວັດສາດ. ແລະ ທູດສະຫວັນສາມອົງນັ້ນ ກໍແມ່ນຈົດໝາຍສາມຕົວນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ລຳດັບເຫດການຕາມຄຳພະຍາກອນຢູ່ທັງສອງປາຍຂອງ Adventism ຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງສາມຂັ້ນຕອນຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ຊຶ່ງເປັນຫຼັກໝາຍລະຫວ່າງທາງ ແລະ ຍັງຖືກແທນຄ່າໂດຍອັກສອນເຮັບເຣີສາມຕົວນັ້ນ ທີ່ປະກອບເປັນຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ.”

Alpha is the beginning of Adventism, Omega the end of Adventism and the letter in the middle, being the thirteenth letter, thus identifies the rebellion of Adventism from its beginning unto its end.

ອັລຟາແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງອາດເວັນຕິດ, ໂອເມກາແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອາດເວັນຕິດ, ແລະຕົວອັກສອນທີ່ຢູ່ກາງ, ເປັນອັກສອນຕົວທີສິບສາມ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງການກະບົດຂອງອາດເວັນຕິດຕັ້ງແຕ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຈົນເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດ.

We are instructed about where God’s way is:

ພວກເຮົາໄດ້ຮັບການສອນເຖິງບ່ອນທີ່ທາງຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່:

> Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God? Psalms 77:13.

> ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ທາງຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນພຣະວິຫານ; ມີພຣະເຈົ້າອົງໃດຍິ່ງໃຫຍ່ເໝືອນດັ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ? ເພງສັນລະເສີນ 77:13.

In the sanctuary we find that God’s way is the same three steps as the three angels’ messages. In the courtyard the fear of God leads one to make an offering and secure justification. In the holy place sanctification is represented by the prayer life represented by the altar of incense, the study life represented by the table of showbread and life of service represented by the candlesticks. The Most Holy Place represents judgment. When we possess the fear of God as represented in the first angel’s message, we seek justification at the foot of the cross, in the courtyard. When we are justified (made righteous) we walk in the newness of the sanctified life (growth in holiness) as represented by the holy place. The holy place represents the work of a Christian as accomplished by the Millerites during the second angel’s message accompanied by the Midnight Cry. Justified and sanctified we are prepared for the judgment represented by the Most Holy Place. Three sanctuary steps, representing among other things three theological terms—justification, sanctification and glorification and also representing the three angels’ messages, and of course also representing the first angel’s message and of course also representing the three letters that are employed to create the word “truth.”

ໃນພຣະວິຫານ ພວກເຮົາພົບວ່າ ວິທີທາງຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນສາມຂັ້ນຕອນດຽວກັນກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ. ໃນລານຊັ້ນນອກ ຄວາມຢໍາເກງພຣະເຈົ້ານໍາຄົນໜຶ່ງໃຫ້ນໍາເຄື່ອງບູຊາມາຖວາຍ ແລະໄດ້ຮັບການຊົງນັບວ່າຊອບທໍາ. ໃນບ່ອນບໍລິສຸດ ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຖືກເປັນພາບແທນໂດຍຊີວິດແຫ່ງຄໍາອະທິຖານ ຊຶ່ງເປັນພາບແທນໂດຍແທ່ນເຄື່ອງຫອມ, ຊີວິດແຫ່ງການສຶກສາ ຊຶ່ງເປັນພາບແທນໂດຍໂຕະເຂົ້າສະແດງ ແລະຊີວິດແຫ່ງການຮັບໃຊ້ ຊຶ່ງເປັນພາບແທນໂດຍຄັນປະທີບ. ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດເປັນພາບແທນການພິພາກສາ. ເມື່ອພວກເຮົາມີຄວາມຢໍາເກງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ເປັນພາບແທນໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ພວກເຮົາກໍສະແຫວງຫາການຊົງນັບວ່າຊອບທໍາຢູ່ທີ່ຕີນກາງແຂນ ໃນລານຊັ້ນນອກ. ເມື່ອພວກເຮົາຖືກຊົງນັບວ່າຊອບທໍາ (ຖືກເຮັດໃຫ້ຊອບທໍາ) ພວກເຮົາກໍດໍາເນີນໃນຄວາມໃໝ່ແຫ່ງຊີວິດທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ (ການເຕີບໃຫຍ່ໃນຄວາມບໍລິສຸດ) ດັ່ງທີ່ບ່ອນບໍລິສຸດເປັນພາບແທນ. ບ່ອນບໍລິສຸດເປັນພາບແທນພາລະກິດຂອງຄຣິດສະຕຽນ ດັ່ງທີ່ພວກ Millerites ໄດ້ກະທໍາໄວ້ໃນຊ່ວງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຊຶ່ງມາຄຽງຄູ່ກັບ Midnight Cry. ເມື່ອໄດ້ຮັບການຊົງນັບວ່າຊອບທໍາ ແລະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ພວກເຮົາກໍຖືກຕຽມພ້ອມສໍາລັບການພິພາກສາ ຊຶ່ງບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດເປັນພາບແທນ. ສາມຂັ້ນຕອນຂອງພຣະວິຫານ ຊຶ່ງເປັນພາບແທນ ໃນບັນດາສິ່ງອື່ນໆ ຂອງຄໍາສັບທາງເທວະວິທະຍາສາມຄໍາ—ການຊົງນັບວ່າຊອບທໍາ, ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະການຮັບສະຫງ່າລາສີ—ແລະຍັງເປັນພາບແທນຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນສາມອົງ, ແລະແນ່ນອນ ຍັງເປັນພາບແທນຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະແນ່ນອນ ຍັງເປັນພາບແທນຂອງຕົວອັກສອນສາມຕົວທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອສ້າງຄໍາວ່າ “truth.”

In the courtyard of the sanctuary, we find all three steps as well. The first step into the sanctuary must illustrate the last step of the sanctuary, just as the first angel parallels the third angel. The first step in the courtyard is the slaying of the offering, representing justification. The second step is the laver where the fat (sin) is removed and the offering cleansed before the final steps. The water of the laver is a characteristic of the second step. The third step is the actual burnt offering, which typified Christ on the cross where judgment was accomplished. The same three steps are in the first step of the sanctuary, just as the same three steps are in the first angel’s message. The principle of alpha and omega is within the sanctuary, as it is in the three angels’ messages, as it is in the letters forming the word “truth.”

ໃນເດີ່ນຂອງສະຖານນະມັດສະການ ເຮົາພົບຂັ້ນຕອນທັງສາມນັ້ນເຊັ່ນດຽວກັນ. ຂັ້ນຕອນທຳອິດເຂົ້າສູ່ສະຖານນະມັດສະການຈຳຕ້ອງເປັນພາບສະແດງຂອງຂັ້ນຕອນສຸດທ້າຍຂອງສະຖານນະມັດສະການ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຄູ່ຂະໜານກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຂັ້ນຕອນທຳອິດໃນເດີ່ນຄືການຂ້າເຄື່ອງບູຊາ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການຖືກນັບວ່າຊອບທຳ. ຂັ້ນຕອນທີສອງຄືອ່າງຊຳລະ ບ່ອນທີ່ໄຂມັນ (ບາບ) ຖືກເອົາອອກ ແລະເຄື່ອງບູຊາຖືກຊຳລະໃຫ້ສະອາດກ່ອນຂັ້ນຕອນສຸດທ້າຍ. ນ້ຳຂອງອ່າງຊຳລະເປັນລັກສະນະປະຈຳຂອງຂັ້ນຕອນທີສອງ. ຂັ້ນຕອນທີສາມຄືເຄື່ອງບູຊາເຜົາແທ້ຈິງ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງພຣະຄຣິດເທິງໄມ້ກາງແຂນ ບ່ອນທີ່ການພິພາກສາໄດ້ສຳເລັດລົງ. ຂັ້ນຕອນທັງສາມດຽວກັນນີ້ຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນທຳອິດຂອງສະຖານນະມັດສະການ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ຂັ້ນຕອນທັງສາມດຽວກັນນີ້ຢູ່ໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ຫຼັກການຂອງ alpha ແລະ omega ຢູ່ພາຍໃນສະຖານນະມັດສະການ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ມັນຢູ່ໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ມັນຢູ່ໃນຕົວອັກສອນທີ່ປະກອບເປັນຄຳວ່າ “truth.”

The 2300-year prophecy possesses the identical structure. The prophecy began with three decrees and ended at the arrival of the third angel’s message on October 22, 1844. The prophecy sets forth five prophetic lines and the history at the beginning of the 2300-year prophecy represents the ending history of each of those five prophecies. The beginning and ending of the complete 2300-year prophecy has three decrees, and it ends with three messages.

ຄຳພະຍາກອນ 2300 ປີ ມີໂຄງສ້າງຢ່າງດຽວກັນນັ້ນ. ຄຳພະຍາກອນນີ້ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍພຣະລາຊກຳນົດສາມສະບັບ ແລະໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຄຳພະຍາກອນນີ້ໄດ້ສະແດງເສັ້ນພະຍາກອນຫ້າເສັ້ນ ແລະປະຫວັດສາດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນ 2300 ປີ ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຄຳພະຍາກອນທັງຫ້ານັ້ນແຕ່ລະສາຍ. ການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດຂອງຄຳພະຍາກອນ 2300 ປີ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ມີພຣະລາຊກຳນົດສາມສະບັບ, ແລະມັນສິ້ນສຸດດ້ວຍຂ່າວສານສາມປະການ.

The beginning of the prophecy in 457 BC took place in troublous times and provided for the Jews to return and rebuild the temple and city. In agreement with the prediction, 49 years later after the work that was started in 457 BC, it was finished in troublous times. The beginning of the 49 years illustrates the end of the 49 years.

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄໍາພະຍາກອນໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຍາມແຫ່ງຄວາມລໍາບາກ ແລະໄດ້ຈັດໃຫ້ຊາວຢິວກັບຄືນໄປ ແລະກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານແລະນະຄອນຂຶ້ນໃໝ່. ສອດຄ່ອງກັບຄໍາພະຍາກອນນັ້ນ, 49 ປີຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກວຽກງານທີ່ໄດ້ເລີ່ມໄວ້ໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ., ມັນກໍໄດ້ສໍາເລັດລົງໃນຍາມແຫ່ງຄວາມລໍາບາກ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງ 49 ປີ ສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງ 49 ປີ.

457 BC marks the beginning of the prophecy that identifies the anointing of Christ at His baptism. His anointing marked the beginning of His work in gathering together a people to be citizens of New, not Old Jerusalem, just as ancient Israel was gathered to re-build literal Jerusalem in 457 BC.

ປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການຊົງເຈີມຂອງພຣະຄຣິດໃນເວລາຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ. ການຊົງເຈີມຂອງພຣະອົງໄດ້ໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງໃນການລວບລວມຊົນຊາດໜຶ່ງເພື່ອໃຫ້ເປັນພົນລະເມືອງຂອງເຢຣູຊາເລັມໃໝ່ ບໍ່ແມ່ນເຢຣູຊາເລັມເກົ່າ ດັ່ງທີ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ຖືກລວບລວມເພື່ອກໍ່ສ້າງເຢຣູຊາເລັມຕາມຕົວອັກສອນຂຶ້ນໃໝ່ໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ.

457 BC also marks the beginning of the prophecy identifying when Christ would be crucified. Sister White lines the history of the cross up with the Great Disappointment of October 22, 1844, and she also aligns the history of the Red Sea crossing up with the Great Disappointment. In 457 BC there was a disappointment which typified the disappointment of the Hebrews at the Red Sea, the Great disappointment for Adventists, the disappointment of disciples at the cross and of Ezra in 457 BC.

ປີ 457 ກ່ອນຄຣິດການ ຍັງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກເວລາວ່າພຣະຄຣິດຈະຖືກຕອກໄມ້ກາງແຂນ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຈັດວາງປະຫວັດສາດຂອງໄມ້ກາງແຂນໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະນາງຍັງໄດ້ຈັດວາງປະຫວັດການຂ້າມທະເລແດງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່ເຊັ່ນກັນ. ໃນປີ 457 ກ່ອນຄຣິດການ ໄດ້ມີຄວາມຜິດຫວັງຢ່າງໜຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຄວາມຜິດຫວັງຂອງຊາວເຮັບເຣີທີ່ທະເລແດງ, ຂອງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່ສຳລັບຊາວແອດເວັນຕິສ, ຂອງພວກສາວົກທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ແລະຂອງເອສຣາໃນປີ 457 ກ່ອນຄຣິດການ.

> “Ezra had expected that a large number would return to Jerusalem, but the number who responded to the call was disappointingly small. Many who had acquired houses and lands had no desire to sacrifice these possessions. They loved ease and comfort and were well satisfied to remain. Their example proved a hindrance to others who otherwise might have chosen to cast in their lot with those who were advancing by faith.” Prophets and Kings, 612.

> “ເອຊະຣາໄດ້ຄາດໝາຍວ່າຈະມີຄົນຈຳນວນຫຼາຍກັບຄືນໄປຍັງເຢຣູຊາເລັມ, ແຕ່ຈຳນວນຜູ້ທີ່ຕອບສະໜອງຕໍ່ຄຳເອີ້ນນັ້ນມີໜ້ອຍຢ່າງນ່າຜິດຫວັງ. ຫຼາຍຄົນທີ່ໄດ້ຄອບຄອງເຮືອນແລະທີ່ດິນແລ້ວ ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະເສຍສະລະຊັບສິນເຫຼົ່ານີ້. ພວກເຂົາຮັກຄວາມສະດວກແລະຄວາມສະບາຍ ແລະພໍໃຈຢ່າງຫຼວງທີ່ຈະຢູ່ຕໍ່ໄປ. ແບບຢ່າງຂອງພວກເຂົາເປັນອຸປະສັກຕໍ່ຄົນອື່ນໆ ຜູ້ຊຶ່ງມິດສະເຫມີຈະເລືອກເຂົ້າຮ່ວມຊະຕາກຳກັບຜູ້ທີ່ກຳລັງກ້າວໄປຂ້າງໜ້າໂດຍຄວາມເຊື່ອ.” Prophets and Kings, 612.

457 BC also marks the beginning of the prophecy identifying when ancient Israel would be divorced of God and the gospel would be taken to the Gentiles, marking the end of a special probationary time of 490 years especially for ancient Israel. 457 BC therefore marks the beginning of their probationary time and 34 AD marks the end of their probationary time, typifying that Adventism’s probationary time began in 1844 and ends at the Sunday law.

ປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຍັງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກເວລາທີ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝໂບຮານຈະຖືກພຣະເຈົ້າຢ່າຮ້າງ ແລະຂ່າວປະເສີດຈະຖືກນຳໄປຫາຊົນຕ່າງຊາດ, ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງພິເສດ 490 ປີ ທີ່ມີໂດຍສະເພາະສຳລັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝໂບຮານ. ດັ່ງນັ້ນ ປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງພວກເຂົາ ແລະປີ 34 ຄ.ສ. ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງນັ້ນ, ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າວ່າ ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງອາດເວັນຕິດໄດ້ເລີ່ມໃນປີ 1844 ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

There are a few other internal time prophecies in the 2300-years prophecy, but they all possess the signature of Alpha and Omega. Their beginnings illustrate their endings.

ຍັງມີຄຳພະຍາກອນເວລາພາຍໃນອີກສອງສາມຂໍ້ໃນຄຳພະຍາກອນ 2300 ປີ, ແຕ່ທັງໝົດນັ້ນລ້ວນມີເຄรື່ອງໝາຍຂອງອັນຟາແລະໂອເມກາ. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຂອງມັນ.

It is important to note that ancient Israel was made the depositaries of the law of God and that modern Israel was made not only the depositaries of His law, but also the depositaries of His prophecies. When the Lord entered into covenant with ancient Israel, He made them the depositaries of the Ten Commandments as written on two tables of stone. When He entered into covenant with modern Israel in the Millerite history, He made them the depositaries of His prophetic word as represented upon the two tables of Habakkuk represented by the 1843 and 1850 pioneer charts. The beginning of ancient Israel illustrates the beginning of modern Israel.

ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຄວນສັງເກດວ່າ ອິດສະຣາເອນບູຮານໄດ້ຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາຝາກໄວ້ຊຶ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ໄດ້ຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນ ບໍ່ພຽງແຕ່ຜູ້ຮັກສາຝາກໄວ້ຊຶ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນຜູ້ຮັກສາຝາກໄວ້ຊຶ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະອົງອີກດ້ວຍ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິດສະຣາເອນບູຮານ ພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງເຂົາໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາຝາກໄວ້ຊຶ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການ ດັ່ງທີ່ຂຽນໄວ້ເທິງແຜ່ນຫີນສອງແຜ່ນ. ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ໃນປະຫວັດສາດ Millerite ພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງເຂົາໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາຝາກໄວ້ຊຶ່ງພຣະວັດຈະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ບນແຜ່ນຕາຕະລາງສອງແຜ່ນຂອງ Habakkuk ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍແຜນພູມບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານເປັນພາບປະກອບແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່.

> “The Lord called out His people Israel, and separated them from the world, that He might commit to them a sacred trust. He made them the depositaries of His law; and He designed through them to preserve among men the knowledge of Himself. Through them the light of heaven was to shine out to the dark places of the earth, and a voice was to be heard appealing to all peoples to turn from their idolatry to serve the living and true God.

> “ພຣະອົງເຈົ້າໄດ້ຊົງເອີ້ນຊົນຊາດອິສຣາເອນຜູ້ເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງອອກມາ, ແລະຊົງແຍກເຂົາທັງຫຼາຍອອກຈາກໂລກ, ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ຊົງມອບຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັກສິດແກ່ເຂົາ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງຕັ້ງເຂົາໄວ້ໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະທັມມະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ; ແລະພຣະອົງມີພຣະປະສົງໃຫ້ຮັກສາຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະອົງໄວ້ໃນທ່າມກາງມະນຸດໂດຍຜ່ານພວກເຂົາ. ໂດຍຜ່ານພວກເຂົາ ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງສະຫວັນຈະຕ້ອງສ່ອງອອກໄປຍັງບ່ອນອັນມືດມົນຂອງໂລກ, ແລະຈະຕ້ອງມີສຽງໜຶ່ງດັງຂຶ້ນ ເພື່ອເອີ້ນຮ້ອງປວງຊົນທັງຫຼາຍໃຫ້ຫັນຈາກການນັບຖືຮູບເຄົາລົບຂອງຕົນ ມາຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ແລະທ່ຽງແທ້.”

> “Had the Hebrews been true to their trust, they would have been a power in the world. God would have been their defense, and He would have exalted them above all other nations. His might and truth would have been revealed through them, and they would have stood forth under His wise and holy rule as an example of the superiority of His government over every form of idolatry. But they did not keep their covenant with God. They followed after the idolatrous practises of other nations; and instead of making their Creator’s name a praise in the earth, they brought it into contempt.

> “ຖ້າຊາວເຮັບເຣີໄດ້ສັດຊື່ຕໍ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍຈະເປັນພະລັງອຳນາດໜຶ່ງໃນໂລກ. ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເປັນທີ່ກຳບັງປ້ອງກັນຂອງພວກເຂົາ, ແລະພຣະອົງຈະຊົງຍົກຊູພວກເຂົາເໜືອຊົນຊາດອື່ນທັງປວງ. ຣິດອຳນາດແລະຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງຈະຖືກສຳແດງຜ່ານພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາຈະປາກົດເດັ່ນຢູ່ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງອັນສະຫລາດແລະບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ ເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງຄວາມເໜືອກວ່າຂອງການປົກຄອງຂອງພຣະອົງເໜືອການນັບຖືຮູບເຄົາລົບທຸກຮູບແບບ. ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັກສາພັນທະສັນຍາຂອງຕົນກັບພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນຕາມພິທີປະຕິບັດແຫ່ງການນັບຖືຮູບເຄົາລົບຂອງຊົນຊາດອື່ນ; ແລະແທນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພຣະນາມແຫ່ງພຣະຜູ້ສ້າງຂອງພວກເຂົາເປັນທີ່ສັນລະເສີນໃນແຜ່ນດິນໂລກ, ພວກເຂົາກັບນຳພຣະນາມນັ້ນໄປສູ່ຄວາມດູໝິ່ນ.”

> “Yet the purpose of God must be accomplished. The knowledge of His will must be given to the world. God brought the hand of oppression upon His people, and scattered them as captives among the nations. In affliction many of them repented of their transgressions, and sought the Lord. Thus scattered throughout the countries of the heathen, they spread abroad the knowledge of the true God.

> “ແຕ່ພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງສຳເລັດລົງ. ຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ໂລກ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳມືແຫ່ງການກົດຂີ່ມາເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ກະຈາຍພວກເຂົາໄປເປັນຊະເລີຍທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດ. ໃນຄວາມທຸກລຳບາກ ຫຼາຍຄົນໃນພວກເຂົາໄດ້ກັບໃຈຈາກການລ່ວງລະເມີດຂອງຕົນ ແລະໄດ້ສະແຫວງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກກະຈາຍໄປທົ່ວບັນດາດິນແດນຂອງຄົນຕ່າງຊາດ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ເຜยແຜ່ຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະເຈົ້າອົງແທ້ຈິງໄປຢ່າງກວ້າງຂວາງ.”

> “In this day, God has called His church, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth,—the messages of the first, second, and third angels,—He has separated a people from the churches and from the world, to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositories of His law, and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world.

> ໃນວັນນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເອີ້ນຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະອົງ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເອີ້ນອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ໃຫ້ຢືນຢູ່ເປັນແສງສະຫວ່າງໃນແຜ່ນດິນໂລກ. ໂດຍດາບຜ່າອັນຊົງລິດແຫ່ງຄວາມຈິງ—ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ—ພຣະອົງໄດ້ຊົງແຍກປະຊາຊົນກຸ່ມໜຶ່ງອອກຈາກຄຣິດຕະຈັກທັງຫຼາຍ ແລະຈາກໂລກ ເພື່ອນຳເຂົາທັງຫຼາຍເຂົ້າມາໃກ້ຊິດອັນສັກສິດກັບພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ຮັກສາຝາກແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ແລະໄດ້ຊົງມອບຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສຳລັບເວລານີ້ໄວ້ແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ. ເໝືອນດັ່ງພຣະດຳລັດອັນບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ຖືກຝາກໄວ້ແກ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັກສິດ ທີ່ຕ້ອງຖືກປະກາດສື່ສານແກ່ໂລກ.

> “Prophecy declares that the first angel would make his announcement to ‘every nation, and kindred, and tongue, and people.’ The warning of the third angel, which forms a part of the same threefold message, and is the message for this time, will be no less widespread. The banner on which is inscribed, ‘The commandments of God and the faith of Jesus,’ is to be raised aloft. The power of the first and second messages is to be intensified in the third. It is represented in the prophecy as being proclaimed with a loud voice by an angel flying in the midst of heaven, and it will command the attention of the world.

> “ຄໍາພະຍາກອນປະກາດວ່າ ທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດຈະນໍາຄໍາປະກາດຂອງຕົນໄປສູ່ ‘ທຸກປະຊາຊາດ, ທຸກຕະກູນ, ທຸກພາສາ, ແລະທຸກຊົນຊາດ.’ ຄໍາເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານສາມປະການດຽວກັນ ແລະເປັນຂ່າວສານສໍາລັບເວລານີ້ ກໍຈະແຜ່ຂະຫຍາຍອອກໄປຢ່າງກວ້າງຂວາງບໍ່ຍິ່ງຢ່ອນກວ່າກັນ. ທຸງທີ່ມີຂໍ້ຄວາມຈາລຶກໄວ້ວ່າ, ‘ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ,’ ຈະຖືກຊູຂຶ້ນສູງ. ອໍານາດຂອງຂ່າວສານທີໜຶ່ງແລະທີສອງ ຈະຖືກເພີ່ມທະວີຂຶ້ນໃນຂ່າວສານທີສາມ. ໃນຄໍາພະຍາກອນ ມັນຖືກສະແດງໄວ້ວ່າຂ່າວສານນີ້ຈະຖືກປະກາດດ້ວຍສຽງດັງໂດຍທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ ຜູ້ບິນຢູ່ກາງຟ້າສະຫວັນ, ແລະມັນຈະດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຂອງໂລກ.”

> “The most fearful threatening ever addressed to mortals is contained in the third angel’s message. That must be a terrible sin which calls down the wrath of God unmingled with mercy. But men are not left in darkness concerning this important matter; the warning against the worship of the beast and his image is to be given to the world before the visitation of God’s judgments, that all may know why the judgments are inflicted, and may have opportunity to escape.” Signs of the Times, January 25, 1910.

> “ຄຳຂູ່ເຕືອນທີ່ນ່າຢ້ານກົວທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຄີຍຖືກປະກາດແກ່ມະນຸດ ຖືກບັນຈຸຢູ່ໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ນັ້ນຈະຕ້ອງເປັນບາບທີ່ຮ້າຍແຮງເຫຼືອປະມານ ຈຶ່ງເອີ້ນໃຫ້ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າລົງມາໂດຍບໍ່ປົນກັບຄວາມເມດຕາ. ແຕ່ມະນຸດບໍ່ໄດ້ຖືກປ່ອຍໃຫ້ຢູ່ໃນຄວາມມືດເກືອບເລື່ອງສຳຄັນນີ້; ຄຳເຕືອນຕໍ່ຕ້ານການນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະ ຮູບຂອງມັນ ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກກ່ອນການມາເຢັ້ຍຢາມແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອວ່າທຸກຄົນຈະໄດ້ຮູ້ວ່າເຫດໃດການພິພາກສາເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຖືກນຳລົງມາ ແລະ ຈະມີໂອກາດຫຼີກໜີໄດ້.” Signs of the Times, January 25, 1910.

The production of the two tables in fulfillment of Habakkuk chapter two was a fulfillment of several prophecies.

ການຈັດທຳແຜ່ນຈາລຶກສອງແຜ່ນໃນການສຳເລັດຕາມພຣະຄຳໃນຮາບາກຸກບົດທີສອງ ເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຫຼາຍປະການ.

> I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.

> ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ເທິງຍາມເຝົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຈະຂຶ້ນໄປຢືນເທິງຫໍຄອຍ, ແລະຈະເຝົ້າຄອຍເບິ່ງວ່າ ພຣະອົງຈະກ່າວສິ່ງໃດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບຢ່າງໃດເມື່ອຖືກຕິເຕືອນ. ແລະພຣະຢາເວໄດ້ຕອບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນໄວ້, ແລະຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນແຈ້ງເທິງແຜ່ນຈາລຶກ, ເພື່ອວ່າຜູ້ທີ່ອ່ານມັນຈະແລ່ນໄດ້. ເພາະວ່ານິມິດນັ້ນຍັງມີໄວ້ສຳລັບເວລາທີ່ກຳນົດ, ແຕ່ໃນບັ້ນປາຍມັນຈະເວົ້າ ແລະຈະບໍ່ມຸສາ: ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຊັກຊ້າ, ກໍຈົ່ງຄອຍຖ້າມັນ; ເພາະມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ, ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ.”

> Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:1–4.

> ເບິ່ງແມ, ຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນນັ້ນບໍ່ທ່ຽງຕົງຢູ່ໃນເຂົາ; ແຕ່ຄົນຊອບທຳຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ. ຮາບາກຸກ 2:1–4.

The production of both the 1843 pioneer chart and the 1850 pioneer chart was a fulfillment of prophecy. The study of Habakkuk’s Tables provides ample evidence of this. But the passage in Habakkuk makes an important contribution to this point in our discussion.

ການຈັດທຳຂຶ້ນຂອງທັງແຜນພາບຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ແລະແຜນພາບຜູ້ບຸກເບີກປີ 1850 ເປັນການສຳເລັດຄຳພະຍາກອນ. ການສຶກສາເລື່ອງຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກໃຫ້ຫຼັກຖານອັນພຽງພໍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍສຳລັບສິ່ງນີ້. ແຕ່ຂໍ້ຄວາມໃນພຣະທຳຮາບາກຸກໄດ້ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນອັນສຳຄັນແກ່ປະເດັນນີ້ໃນການສົນທະນາຂອງພວກເຮົາ.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ແຜນພູມປີ 1843 ນັ້ນໄດ້ຖືກຊົງນຳໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະວ່າມັນບໍ່ຄວນຖືກປ່ຽນແປງ; ຕົວເລກຕ່າງໆເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ; ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຢູ່ເໜືອມັນ ແລະໄດ້ປົກປິດຄວາມຜິດພາດໃນຕົວເລກບາງສ່ວນ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຫັນມັນໄດ້, ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.” Early Writings, 74, 75.

After 1843 the Lord directed to make another chart, but that the first (1843) chart should not be altered, except by inspiration.

ຫຼັງຈາກ ຄ.ສ. 1843 ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງນຳໃຫ້ຈັດເຮັດແຜນພາບອີກສະບັບໜຶ່ງ, ແຕ່ແຜນພາບສະບັບທຳອິດ (1843) ບໍ່ຄວນຖືກແກ້ໄຂປ່ຽນແປງ ຍົກເວັ້ນໂດຍການດົນໃຈເທົ່ານັ້ນ.

> “I saw that the truth should be made plain upon tables, that the earth and the fullness thereof is the Lord’s, and that necessary means should not be spared to make it plain. I saw that the old chart was directed by the Lord, and that not a figure of it should be altered except by inspiration. I saw that the figures of the chart were as God would have them, and that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none should see it till His hand was removed.” Spalding and Magan, 2.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຄວາມຈິງຄວນຖືກເຮັດໃຫ້ແຈ້ງຊັດໄວ້ເທິງແຜ່ນຕາຕະລາງ, ເພາະວ່າແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ສັບພະສິ່ງທັງປວງໃນນັ້ນເປັນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ບໍ່ຄວນຫວງໄວ້ຊຶ່ງປັດໄຈທີ່ຈຳເປັນເພື່ອເຮັດໃຫ້ມັນແຈ້ງຊັດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ແຜ່ນຕາຕະລາງເກົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກຊົງນຳໂດຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ ບໍ່ຄວນໃຫ້ຮູບຕົວເລກໃດໜຶ່ງໃນນັ້ນຖືກປ່ຽນແປງ ນອກຈາກໂດຍການດົນໃຈ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຕົວເລກໃນແຜ່ນຕາຕະລາງນັ້ນເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ, ແລະ ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໄດ້ຢູ່ເໜືອ ແລະ ປົກບັງຄວາມຜິດພາດໜຶ່ງໃນຕົວເລກບາງຕົວ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດເຫັນມັນ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.” Spalding and Magan, 2.

While living with Brother Nichols (who produced the 1850 chart), during the time he made the chart, Sister White said she saw the 1850 chart in the Bible.

ໃນຂະນະທີ່ພັກອາໄສຢູ່ກັບອ້າຍ Nichols (ຜູ້ທີ່ໄດ້ຈັດທຳແຜນພາບປີ 1850), ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ລາວກຳລັງຈັດທຳແຜນພາບນັ້ນ, ຊິດສະເຕີ White ກ່າວວ່ານາງໄດ້ເຫັນແຜນພາບປີ 1850 ຢູ່ໃນພຣະຄຳພີ.

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ໃນການຈັດພິມແຜນພາບນີ້ໂດຍບຣາເດີ ນິໂຄລສ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ໃນພຣະຄຳພີມີຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບແຜນພາບນີ້, ແລະຖ້າແຜນພາບນີ້ໄດ້ຖືກຈັດຂຶ້ນເພື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າມັນພຽງພໍສຳລັບຄົນໜຶ່ງ ມັນກໍພຽງພໍສຳລັບອີກຄົນໜຶ່ງ, ແລະຖ້າຄົນໜຶ່ງຕ້ອງການແຜນພາບໃໝ່ທີ່ຖືກວາດໃນຂະໜາດໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ທຸກຄົນກໍຕ້ອງການມັນຫຼາຍເທົ່າກັນ.” Manuscript Releases, ເຫຼັ້ມ 13, 359.

Habakkuk had commanded “Write the vision, and make it plain upon tables.” The two tables of Habakkuk were the symbol of the covenant God made with Adventism when He made them depositories of His prophecies, just as He did when he entered into covenant with ancient Israel and gave the two tables of the law and the responsibility to be the depositories of the law. But Habakkuk identifies two classes of worshippers in relation to the tables that were to make the vision plain. One class whose “soul which is lifted up” and “is not upright,” and another class that are identified as “the just” who “shall live by his faith.”

ຮາບາກຸກໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາວ່າ “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນ ແລະຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນແຈ້ງໃນແຜ່ນຈາລຶກ.” ແຜ່ນຈາລຶກສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງທຳກັບຂະບວນການແອັດເວນຕິສ ເມື່ອພຣະອົງຊົງໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຮັກສາຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳເມື່ອພຣະອົງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ແລະຊົງປະທານແຜ່ນຈາລຶກແຫ່ງພຣະບັນຍັດສອງແຜ່ນ ພ້ອມທັງໜ້າທີ່ໃນການເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດນັ້ນ. ແຕ່ຮາບາກຸກໄດ້ຈຳແນກຜູ້ນະມັດສະການອອກເປັນສອງຈຳພວກໃນຄວາມສຳພັນກັບແຜ່ນຈາລຶກທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ນິມິດນັ້ນແຈ້ງ. ຈຳພວກໜຶ່ງຄືຜູ້ທີ່ “ຈິດວິນຍານຂອງຕົນຍົກຕົນຂຶ້ນ” ແລະ “ບໍ່ຊື່ສັດທ່ຽງທຳ,” ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງຄືຜູ້ທີ່ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ຜູ້ຊອບທຳ” ຜູ້ຊຶ່ງ “ຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ.”

The context of Habakkuk identifies that those who are justified are living by a faith that is based upon the prophetic Word, as represented by the two tables, and therefore those who are not justified have rejected the beginnings of Adventism. The point I wish to make is based upon a passage we considered some time back. It reads:

ບໍລິບົດຂອງພຣະທຳຮາບາກຸກຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການນັບວ່າຊອບທໍາ ດໍາລົງຊີວິດໂດຍຄວາມເຊື່ອອັນຕັ້ງຢູ່ເທິງພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແຜ່ນສອງແຜ່ນ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການນັບວ່າຊອບທໍາ ກໍໄດ້ປະຕິເສດຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການ Adventism. ປະເດັນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະກ່າວນັ້ນ ອີງໃສ່ຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາເມື່ອຊ່ວງໜຶ່ງກ່ອນ. ມັນມີຂໍ້ຄວາມດັ່ງນີ້:

> “But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

> “ແຕ່ຫົວຂໍ້ຕ່າງໆເຊັ່ນ ພຣະວິຫານ ທີ່ສຳພັນກັບ 2300 ວັນ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ, ເປັນເລື່ອງທີ່ເໝາະສົມຢ່າງສົມບູນໃນການອະທິບາຍການເຄື່ອນໄຫວແອັດເວນທີດໃນອະດີດ ແລະ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຈຸດຍືນໃນປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາແມ່ນຫຍັງ, ສະຖາປະນາຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ທີ່ສົງໄສ, ແລະ ໃຫ້ຄວາມແນ່ນອນແກ່ອະນາຄົດອັນຮຸ່ງໂລດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢູ່ເລື້ອຍໆວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແຫຼະເປັນຫົວຂໍ້ຫຼັກທີ່ບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄວນຈະເນັ້ນຢູ່.” Early Writings, 63.

We have just reviewed all four of these truths; the sanctuary, the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus. We placed all four of these truths into the framework of truth that has been “perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is.” That framework is “the rule of first mention,” it is the signature of Alpha and Omega, and it is the framework of truth, for the word “truth” contains the very same signature as all four of the truths that are identified as “present truth” which was designed to explain the beginning of Adventism.

ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ທົບທວນຄວາມຈິງທັງສີ່ປະການນີ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ; ຄື ພະວິຫານ, 2300 ວັນ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ. ພວກເຮົາໄດ້ນຳຄວາມຈິງທັງສີ່ປະການນີ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນກອບໂຄງຂອງຄວາມຈິງທີ່ “ໄດ້ຖືກຄຳນວນໄວ້ຢ່າງສົມບູນແບບເພື່ອອະທິບາຍຂະບວນການແອດເວັນໃນອະດີດ ແລະ ສະແດງວ່າຕຳແໜ່ງປະຈຸບັນຂອງພວກເຮົາແມ່ນຫຍັງ.” ກອບໂຄງນັ້ນຄື “ກົດແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ,” ມັນແມ່ນລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega, ແລະ ມັນເປັນກອບໂຄງຂອງຄວາມຈິງ, ເພາະວ່າຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ” ບັນຈຸລາຍເຊັນອັນດຽວກັນນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ ເໝືອນກັບຄວາມຈິງທັງສີ່ປະການທີ່ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປະຈຸບັນ” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກອອກແບບໄວ້ເພື່ອອະທິບາຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການແອດເວັນ.

If nothing else, this means that the word translated as “truth” which we are considering is the framework of the everlasting gospel, and it is the framework for the final warning message, and it is the framework of the third angel’s message, and it is a large part of the Revelation of Jesus Christ.

ຢ່າງນ້ອຍທີ່ສຸດ, ສິ່ງນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ຄໍາທີ່ແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ຊຶ່ງພວກເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາຢູ່ນັ້ນ ເປັນໂຄງຮ່າງຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ, ແລະເປັນໂຄງຮ່າງສໍາລັບຂ່າວສານເຕືອນໄພຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ແລະເປັນໂຄງຮ່າງຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະເປັນສ່ວນສໍາຄັນຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ.

The final warning message represented as the Revelation of Jesus Christ in the first three verses of Revelation chapter one is testified to a second time at the end of Revelation. The end of Revelation testifies of the first verses of the Old Testament and also the last verses of the Old Testament. With those four references it can be deduced by employing the divine rule of placing prophetic line upon prophetic line that the final warning message has to do with the Creator’s relationship to His created beings. It has to do with His creative power. It has to do with how His creative power is communicated to His church. It has to do with the attribute of Divinity that identifies the end with the beginning. It is a message that arrives just before the close of probation and more. When considered together it is about God’s creative power! And the first mention of His creative power is in the beginning of Genesis one from the first verse through to the second chapter verse three.

ຂໍ້ຄວາມເຕືອນສຸດທ້າຍທີ່ຖືກນຳສະແດງເປັນພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດໃນສາມຂໍ້ທຳອິດຂອງພຣະນິມິດບົດທີ 1 ໄດ້ຮັບການເປັນພະຍານເປັນຄັ້ງທີສອງໃນຕອນທ້າຍຂອງພຣະນິມິດ. ຕອນທ້າຍຂອງພຣະນິມິດເປັນພະຍານເຖິງຂໍ້ພຣະຄຳທຳອິດຂອງພຣະຄຳພີເດີມ ແລະຍັງເຖິງຂໍ້ພຣະຄຳສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຳພີເດີມດ້ວຍ. ໂດຍອາໄສການອ້າງອີງທັງສີ່ນັ້ນ ຈຶ່ງສາມາດອະນຸມານໄດ້ ໂດຍການນຳໃຊ້ກົດເກນອັນສະຫວັນຊຶ່ງວາງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນໄວ້ເທິງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນ ວ່າຂໍ້ຄວາມເຕືອນສຸດທ້າຍນັ້ນເກີ່ຍວຂ້ອງກັບຄວາມສຳພັນຂອງພຣະຜູ້ສ້າງກັບສັບພະສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງ. ມັນເກີ່ຍວຂ້ອງກັບຣິດອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະອົງ. ມັນເກີ່ຍວຂ້ອງກັບວິທີທີ່ຣິດອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະອົງຖືກສື່ຖ່າຍໄປຍັງຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະອົງ. ມັນເກີ່ຍວຂ້ອງກັບຄຸນລັກສະນະແຫ່ງພຣະພາບທີ່ຊີ້ບອກຈຸດຈົບໃຫ້ເຊື່ອມໂຍງກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ. ນີ້ເປັນຂໍ້ຄວາມທີ່ມາເຖິງກ່ອນການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນພຽງເລັກນ້ອຍ ແລະຍັງຫຼາຍກວ່ານັ້ນອີກ. ເມື່ອພິຈາລະນາຮ່ວມກັນແລ້ວ ມັນແມ່ນເລື່ອງຂອງຣິດອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ! ແລະການກ່າວເຖິງຣິດອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທຳອິດ ກໍຢູ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຖົມມະການບົດທີ 1 ຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ 1 ຈົນເຖິງບົດທີ 2 ຂໍ້ 3.

> In the beginning God created the heaven and the earth. And the earth was without form, and void; and darkness was upon the face of the deep. And the Spirit of God moved upon the face of the waters.

> ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ. ແລະແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນປາດສະຈາກຮູບຮ່າງ ແລະວ່າງເປົ່າ; ແລະຄວາມມືດໄດ້ຢູ່ເໜືອພື້ນໜ້າຂອງຫ້ວງເລິກ. ແລະພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເໜືອພື້ນໜ້າຂອງນ້ຳ.

> And God said, Let there be light: and there was light. And God saw the light, that it was good: and God divided the light from the darkness. And God called the light Day, and the darkness he called Night. And the evening and the morning were the first day.

> ແລະພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, “ຈົ່ງເກີດມີຄວາມສະຫວ່າງ”; ແລະກໍເກີດມີຄວາມສະຫວ່າງ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນວ່າເປັນການດີ; ແລະພຣະເຈົ້າຊົງແຍກຄວາມສະຫວ່າງອອກຈາກຄວາມມືດ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນວ່າ ກາງເວັນ ແລະຄວາມມືດນັ້ນຊົງເອີ້ນວ່າ ກາງຄືນ. ແລະມີຕອນແລງ ແລະມີຕອນເຊົ້າ, ເປັນວັນທຳອິດ.

> And God said, Let there be a firmament in the midst of the waters, and let it divide the waters from the waters. And God made the firmament, and divided the waters which were under the firmament from the waters which were above the firmament: and it was so. And God called the firmament Heaven. And the evening and the morning were the second day.

> ແລະພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, “ຈົ່ງໃຫ້ມີຜືນຟ້າຢູ່ກາງນ້ຳ, ແລະຈົ່ງໃຫ້ມັນແຍກນ້ຳອອກຈາກນ້ຳ.” ແລະພຣະເຈົ້າຊົງສ້າງຜືນຟ້າ, ແລະຊົງແຍກນ້ຳທີ່ຢູ່ຂ້າງລຸ່ມຜືນຟ້າອອກຈາກນ້ຳທີ່ຢູ່ຂ້າງເທິງຜືນຟ້າ; ແລະກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນຜືນຟ້ານັ້ນວ່າ ສະຫວັນ. ແລະມີຕອນແລງ ແລະມີຕອນເຊົ້າ, ເປັນວັນທີສອງ.

> And God said, Let the waters under the heaven be gathered together unto one place, and let the dry land appear: and it was so. And God called the dry land Earth; and the gathering together of the waters called he Seas: and God saw that it was good. And God said, Let the earth bring forth grass, the herb yielding seed, and the fruit tree yielding fruit after his kind, whose seed is in itself, upon the earth: and it was so. And the earth brought forth grass, and herb yielding seed after his kind, and the tree yielding fruit, whose seed was in itself, after his kind: and God saw that it was good. And the evening and the morning were the third day.

> ແລະພຣະເຈົ້າຊົງຕັດວ່າ, “ຈົ່ງໃຫ້ນ້ຳທີ່ຢູ່ໃຕ້ຟ້າຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄປໄວ້ໃນບ່ອນດຽວ ແລະຈົ່ງໃຫ້ແຜ່ນດິນແຫ້ງປາກົດຂຶ້ນ”; ແລະກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນແຜ່ນດິນແຫ້ງນັ້ນວ່າ ແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະການຮວບຮວມຂອງນ້ຳນັ້ນ ພຣະອົງຊົງເອີ້ນວ່າ ທະເລທັງຫລາຍ: ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນວ່າດີ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງຕັດວ່າ, “ຈົ່ງໃຫ້ແຜ່ນດິນເກີດຫຍ້າ, ພືດທີ່ໃຫ້ເມັດພັນ, ແລະຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີຜົນອອກຜົນຕາມຊະນິດຂອງມັນ, ຊຶ່ງມີເມັດຢູ່ໃນຕົວມັນເອງ, ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ”; ແລະກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ. ແລະແຜ່ນດິນກໍເກີດຫຍ້າ, ແລະພືດທີ່ໃຫ້ເມັດພັນຕາມຊະນິດຂອງມັນ, ແລະຕົ້ນໄມ້ທີ່ອອກຜົນ ຊຶ່ງມີເມັດຢູ່ໃນຕົວມັນເອງ ຕາມຊະນິດຂອງມັນ: ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນວ່າດີ. ແລະມີຕອນແລງ ແລະມີຕອນເຊົ້າ, ເປັນວັນທີສາມ.

> And God said, Let there be lights in the firmament of the heaven to divide the day from the night; and let them be for signs, and for seasons, and for days, and years: And let them be for lights in the firmament of the heaven to give light upon the earth: and it was so. And God made two great lights; the greater light to rule the day, and the lesser light to rule the night: he made the stars also. And God set them in the firmament of the heaven to give light upon the earth, And to rule over the day and over the night, and to divide the light from the darkness: and God saw that it was good. And the evening and the morning were the fourth day.

> ແລະພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, “ຈົ່ງໃຫ້ມີດວງສະຫວ່າງຢູ່ໃນພື້ນຟ້າແຫ່ງສະຫວັນ ເພື່ອແຍກກາງວັນອອກຈາກກາງຄືນ; ແລະໃຫ້ດວງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນໝາຍສຳຄັນ, ເປັນລະດູການ, ເປັນວັນ, ແລະເປັນປີ; ແລະໃຫ້ດວງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນດວງສະຫວ່າງຢູ່ໃນພື້ນຟ້າແຫ່ງສະຫວັນ ເພື່ອສ່ອງແສງເໜືອແຜ່ນດິນໂລກ”: ແລະກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງສ້າງດວງສະຫວ່າງໃຫຍ່ສອງດວງ; ດວງໃຫຍ່ກວ່າເພື່ອປົກຄອງກາງວັນ, ແລະດວງນ້ອຍກວ່າເພື່ອປົກຄອງກາງຄືນ: ພຣະອົງຊົງສ້າງດວງດາວທັງຫຼາຍດ້ວຍ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງຕັ້ງດວງເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ໃນພື້ນຟ້າແຫ່ງສະຫວັນ ເພື່ອສ່ອງແສງເໜືອແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະເພື່ອປົກຄອງເໜືອກາງວັນ ແລະເໜືອກາງຄືນ, ແລະເພື່ອແຍກແສງສະຫວ່າງອອກຈາກຄວາມມືດ: ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນວ່າດີ. ແລະມີຕອນແລງ ແລະມີຕອນເຊົ້າ, ເປັນວັນທີສີ່.

> And God said, Let the waters bring forth abundantly the moving creature that hath life, and fowl that may fly above the earth in the open firmament of heaven. And God created great whales, and every living creature that moveth, which the waters brought forth abundantly, after their kind, and every winged fowl after his kind: and God saw that it was good. And God blessed them, saying, Be fruitful, and multiply, and fill the waters in the seas, and let fowl multiply in the earth. And the evening and the morning were the fifth day.

> ແລະພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, “ຈົ່ງໃຫ້ນ້ຳບັງເກີດສັດທີ່ມີຊີວິດເຄື່ອນໄຫວຢ່າງອຸດົມ, ແລະໃຫ້ນົກບິນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃນອາກາດອັນກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ.” ແລະພຣະເຈົ້າຊົງສ້າງສັດໃຫຍ່ໃນທະເລ, ແລະສັດມີຊີວິດທຸກຊະນິດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ຊຶ່ງນ້ຳໄດ້ບັງເກີດອອກມາຢ່າງອຸດົມ ຕາມຊະນິດຂອງມັນ, ແລະນົກມີປີກທຸກຊະນິດຕາມຊະນິດຂອງມັນ; ແລະພຣະເຈົ້າທອດພຣະເນດເຫັນວ່າ ດີ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງອວຍພອນແກ່ພວກມັນ, ຕັດວ່າ, “ຈົ່ງມີຜົນດົກຫຼາຍ ແລະທະວີຈຳນວນຂຶ້ນ, ໃຫ້ເຕັມນ້ຳໃນທະເລທັງຫຼາຍ, ແລະໃຫ້ນົກທະວີຈຳນວນຂຶ້ນເທິງແຜ່ນດິນໂລກ.” ແລະມີຕອນແລງ ແລະມີຕອນເຊົ້າ, ເປັນວັນທີຫ້າ.

> And God said, Let the earth bring forth the living creature after his kind, cattle, and creeping thing, and beast of the earth after his kind: and it was so. And God made the beast of the earth after his kind, and cattle after their kind, and everything that creepeth upon the earth after his kind: and God saw that it was good. And God said, Let us make man in our image, after our likeness: and let them have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over the cattle, and over all the earth, and over every creeping thing that creepeth upon the earth. So God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them. And God blessed them, and God said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth, and subdue it: and have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over every living thing that moveth upon the earth. And God said, Behold, I have given you every herb bearing seed, which is upon the face of all the earth, and every tree, in the which is the fruit of a tree yielding seed; to you it shall be for meat. And to every beast of the earth, and to every fowl of the air, and to everything that creepeth upon the earth, wherein there is life, I have given every green herb for meat: and it was so. And God saw everything that he had made, and, behold, it was very good. And the evening and the morning were the sixth day. Thus the heavens and the earth were finished, and all the host of them. And on the seventh day God ended his work which he had made; and he rested on the seventh day from all his work which he had made. And God blessed the seventh day, and sanctified it: because that in it he had rested from all his work which God created and made. Genesis 1:1–2:3.

> ແລະພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, “ຈົ່ງໃຫ້ແຜ່ນດິນເກີດສັດມີຊີວິດຕາມຊະນິດຂອງມັນ, ຄື ສັດລ້ຽງ, ສັດເລືອຄານ, ແລະສັດປ່າແຫ່ງແຜ່ນດິນຕາມຊະນິດຂອງມັນ”; ແລະກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງສ້າງສັດປ່າແຫ່ງແຜ່ນດິນຕາມຊະນິດຂອງມັນ, ແລະສັດລ້ຽງຕາມຊະນິດຂອງມັນ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ເລືອຄານຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນຕາມຊະນິດຂອງມັນ; ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນວ່າດີ. ແລະພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, “ໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງມະນຸດຕາມພາບຂອງພວກເຮົາ, ຕາມຢ່າງຄືຂອງພວກເຮົາ; ແລະໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍມີອຳນາດເໜືອປາໃນທະເລ, ເໜືອນົກໃນອາກາດ, ເໜືອສັດລ້ຽງ, ເໜືອແຜ່ນດິນທັງສິ້ນ, ແລະເໜືອທຸກສິ່ງທີ່ເລືອຄານຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ.” ດັ່ງນັ້ນພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງສ້າງມະນຸດຕາມພາບຂອງພຣະອົງເອງ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງເຂົາຕາມພາບຂອງພຣະເຈົ້າ; ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງເຂົາເປັນຊາຍແລະຍິງ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງອວຍພອນເຂົາທັງຫຼາຍ, ແລະພຣະເຈົ້າຕັດແກ່ເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງມີລູກດົກໜາ ແລະທະວີຈຳນວນຂຶ້ນ, ໃຫ້ເຕັມແຜ່ນດິນ ແລະປົກຄອງມັນໄວ້; ແລະຈົ່ງມີອຳນາດເໜືອປາໃນທະເລ, ເໜືອນົກໃນອາກາດ, ແລະເໜືອທຸກສິ່ງມີຊີວິດທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ.” ແລະພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, “ເບິ່ງແມ, ເຮົາໄດ້ໃຫ້ພືດທຸກຊະນິດທີ່ມີເມັດ, ຊຶ່ງຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນທັງສິ້ນ, ແລະຕົ້ນໄມ້ທຸກຕົ້ນ, ໃນນັ້ນມີຜົນຂອງຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີເມັດ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນອາຫານແກ່ເຈົ້າທັງຫຼາຍ. ແລະແກ່ສັດປ່າທຸກຊະນິດແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ແລະແກ່ນົກທຸກຊະນິດໃນອາກາດ, ແລະແກ່ທຸກສິ່ງທີ່ເລືອຄານຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ, ຊຶ່ງໃນນັ້ນມີລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ, ເຮົາໄດ້ໃຫ້ພືດສີຂຽວທຸກຢ່າງເປັນອາຫານ”; ແລະກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງໄວ້, ແລະເບິ່ງແມ, ມັນດີຫຼາຍ. ແລະມີຕອນແລງ ແລະມີຕອນເຊົ້າ; ນັ້ນແມ່ນວັນທີຫົກ. ດັ່ງນັ້ນ ຟ້າສະຫວັນ ແລະແຜ່ນດິນ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາບໍລິວານຂອງມັນທັງສິ້ນ ກໍສຳເລັດລົງ. ແລະໃນວັນທີເຈັດ ພຣະເຈົ້າຊົງສຳເລັດພຣະກິດຂອງພຣະອົງທີ່ໄດ້ຊົງກະທຳໄວ້; ແລະໃນວັນທີເຈັດ ພຣະອົງໄດ້ຊົງພັກຈາກພຣະກິດທັງສິ້ນຂອງພຣະອົງທີ່ໄດ້ຊົງກະທຳໄວ້. ແລະພຣະເຈົ້າຊົງອວຍພອນວັນທີເຈັດ ແລະຊົງຊຳລະມັນໃຫ້ບໍລິສຸດ, ເພາະວ່າໃນວັນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງພັກຈາກພຣະກິດທັງສິ້ນຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສ້າງ ແລະໄດ້ຊົງກະທຳໄວ້. ປະຖົມມະການ 1:1–2:3.

The previous verses represent the entire testimony of creation, emphasizing that God’s word possesses creative power.

ຂໍ້ພຣະຄຳກ່ອນໜ້ານີ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງພະຍານຫຼັກຖານທັງສິ້ນຂອງການຊົງສ້າງ ໂດຍເນັ້ນຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າຊົງມີລິດເດດໃນການຊົງສ້າງ.

> Let all the earth fear the Lord: let all the inhabitants of the world stand in awe of him. For he spake, and it was done; he commanded, and it stood fast. Psalms 33:8, 9.

> ຂໍໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຍຳເກງພຣະຢາເວ; ຂໍໃຫ້ຊາວໂລກທັງປວງຢືນຢ່າງເກງຂາມຢູ່ຕໍ່ພຣະອົງ. ເພາະພຣະອົງຕັດດັ່ງນັ້ນ ແລະການນັ້ນກໍເກີດຂຶ້ນ; ພຣະອົງບັນຊາ ແລະມັນກໍຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 33:8, 9.

The same creative power that made the world is employed by Christ to transform men.

ພຣະຄຣິດໄດ້ໃຊ້ພະລັງອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງດຽວກັນນັ້ນທີ່ໄດ້ເນຣະມິດໂລກ ເພື່ອປ່ຽນແປງມະນຸດ.

> “The creative energy that called the worlds into existence is in the word of God. This word imparts power; it begets life. Every command is a promise; accepted by the will, received into the soul, it brings with it the life of the Infinite One. It transforms the nature and re-creates the soul in the image of God.

> “ພະລັງງານແຫ່ງການຊົງສ້າງສັນ ທີ່ໄດ້ເອີ້ນໂລກທັງຫຼາຍໃຫ້ເກີດມີຂຶ້ນ ຢູ່ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະຄຳນີ້ປະທານລິດເດດ; ມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຊີວິດ. ທຸກພຣະບັນຊາເປັນພຣະສັນຍາ; ເມື່ອຖືກຍອມຮັບໂດຍນ້ຳໃຈ ແລະຖືກຮັບເຂົ້າໄວ້ໃນຈິດວິນຍານ, ມັນນຳເອົາຊີວິດຂອງພຣະອົງຜູ້ບໍ່ສິ້ນສຸດມາດ້ວຍ. ມັນປ່ຽນແປງທຳມະຊາດຝ່າຍໃນ ແລະຊົງສ້າງຈິດວິນຍານຂຶ້ນໃໝ່ ຕາມພຣະສະຫຼັກຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “The life thus imparted is in like manner sustained. ‘By every word that proceedeth out of the mouth of God’ (Matthew 4:4) shall man live.” Education, 126.

> “ຊີວິດທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ເຊັ່ນນີ້ ກໍຖືກຄ້ຳຈູນໄວ້ໃນທຳນອງດຽວກັນ. ‘ມະນຸດຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍທຸກຖ້ອຍຄຳທີ່ອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະເຈົ້າ’ (Matthew 4:4).” Education, 126.

The Revelation of Jesus Christ emphasizes how the Word of God is conveyed to men. It comes from the Father, to the Son, to an angel, to a prophet who writes it down and sends it to the churches. The communication process set forth at the beginning and ending of the book of Revelation is also illustrated with Jacob’s ladder with angels ascending and descending the ladder. It is illustrated with Zechariah’s two golden pipes that bring the oil into the sanctuary. The communication process between God and man is a subject of Bible prophecy and the message that is sent forth contains the creative power that made the universe. In the communication process in chapter one of Revelation, it is to be understood that the message handed down to the churches contains the power to transform a Laodicean unto a Philadelphian.

ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເນັ້ນໜັກເຖິງວິທີທີ່ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສື່ຖ່າຍໄປຫາມະນຸດ. ມັນມາຈາກພຣະບິດາ ໄປຫາພຣະບຸດ ໄປຫາທູດສະຫວັນ ໄປຫາຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບັນທຶກມັນໄວ້ ແລະສົ່ງມັນໄປຍັງຄຣິດຕະຈັກທັງຫລາຍ. ຂະບວນການສື່ສານທີ່ຖືກວາງໄວ້ໃນຕອນຕົ້ນແລະຕອນທ້າຍຂອງພຣະນິມິດ ຍັງຖືກສະແດງປະກອບໂດຍບັນໄດຂອງຢາໂຄບ ທີ່ມີທູດສະຫວັນຂຶ້ນແລະລົງຕາມບັນໄດນັ້ນ. ມັນຖືກສະແດງປະກອບອີກດ້ວຍທໍ່ຄຳສອງທໍ່ຂອງເຊກາຣີຢາ ຊຶ່ງນຳນ້ຳມັນເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດ. ຂະບວນການສື່ສານລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດເປັນຫົວຂໍ້ໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ແລະຂ່າວສານທີ່ຖືກສົ່ງອອກໄປນັ້ນບັນຈຸໄວ້ດ້ວຍລິດອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງ ຊຶ່ງໄດ້ສ້າງຈັກກະວານ. ໃນຂະບວນການສື່ສານໃນບົດທີໜຶ່ງຂອງພຣະນິມິດ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ຂ່າວສານທີ່ຖືກຖ່າຍທອດລົງມາສູ່ຄຣິດຕະຈັກທັງຫລາຍນັ້ນ ບັນຈຸໄວ້ດ້ວຍພະລັງອຳນາດທີ່ຈະປ່ຽນແປງຜູ້ໜຶ່ງຈາກລາວດີເຊຍໃຫ້ເປັນຟີລາເດນເຟຍ.

Whether we consider the beginning or ending of the Old or the New Testament it is the same message. God is conveying the final warning message and it contains the creative power of God if it is heard and kept by those that hear. The message that accomplishes this is set within the divine framework of the Alpha and Omega. The beginning, middle and ending. The three Hebrew letters that go together to create the word “truth” are the everlasting gospel, and the letters and their meanings, and the word they produce when combined with one another symbolize the principle and also the One who is Alpha and Omega. It emphasizes His creative power. The last three words of the creation story, each begin with the three letters, in the order that make up the word “truth.”

ບໍ່ວ່າພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຫຼືຈຸດຈົບຂອງພຣະສັນຍາເດີມຫຼືພຣະສັນຍາໃໝ່ ຂ່າວສານກໍເປັນອັນດຽວກັນ. ພຣະເຈົ້າກຳລັງຊົງຖ່າຍທອດຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ແລະຂ່າວສານນັ້ນບັນຈຸພະລັງແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ ຖ້າມັນຖືກໄດ້ຍິນ ແລະຖືກຮັກສາໄວ້ໂດຍຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນ. ຂ່າວສານທີ່ບັນລຸສິ່ງນີ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນກອບໂຄງອັນສັກສິດຂອງອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ. ຕົ້ນ, ກາງ ແລະ ປາຍ. ອັກສອນຮີບຣູສາມຕົວທີ່ມາປະກອບກັນເພື່ອສ້າງເປັນຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ” ແມ່ນຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ, ແລະບັນດາຕົວອັກສອນກັບຄວາມໝາຍຂອງມັນ, ແລະຄຳທີ່ມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນເມື່ອຖືກນຳມາປະກອບເຂົ້າກັນ ລ້ວນເປັນສັນຍາລັກເຖິງຫຼັກການນັ້ນ ແລະຍັງເຖິງພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງເປັນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາອີກດ້ວຍ. ສິ່ງນີ້ເນັ້ນຢ້ຳເຖິງພະລັງແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະອົງ. ສາມຄຳສຸດທ້າຍຂອງເລື່ອງການຊົງສ້າງ ແຕ່ລະຄຳເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍອັກສອນທັງສາມນັ້ນ ຕາມລຳດັບທີ່ປະກອບເປັນຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ.”

The three words that are the ending of the creation story begin with the three letters which together create the word “truth.” The last three words of the verse begin with the letters א (Aleph), מ (Mem), and ת (Tav) in order. Those three words are translated as “God,” “created” and “made.” These three words each start with the letters א (Aleph), מ (Mem), and ת (Tav) in that order, further emphasize the completeness and orderliness of the creation narrative. This pattern has been noted by Jewish commentators as an interesting linguistic feature of the Hebrew text.

ສາມຄໍາທີ່ເປັນຕອນຈົບຂອງເລື່ອງລາວການຊົງສ້າງ ເລີ່ມດ້ວຍສາມຕົວອັກສອນທີ່ເມື່ອນໍາມາລວມກັນແລ້ວ ກໍ່ເກີດເປັນຄໍາວ່າ “ຄວາມຈິງ.” ສາມຄໍາສຸດທ້າຍຂອງຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຕົວອັກສອນ א (Aleph), מ (Mem), ແລະ ת (Tav) ຕາມລໍາດັບ. ສາມຄໍານັ້ນແປວ່າ “ພຣະເຈົ້າ,” “ໄດ້ຊົງສ້າງ” ແລະ “ໄດ້ຊົງກະທໍາ.” ສາມຄໍານີ້ແຕ່ລະຄໍາ ລ້ວນເລີ່ມດ້ວຍຕົວອັກສອນ א (Aleph), מ (Mem), ແລະ ת (Tav) ຕາມລໍາດັບນັ້ນ ຍິ່ງເນັ້ນໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຄົບຖ້ວນ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຂອງບັນທຶກການຊົງສ້າງ. ຮູບແບບນີ້ໄດ້ຖືກນັກອະທິບາຍຊາວຢິວກ່າວເຖິງວ່າເປັນລັກສະນະທາງພາສາທີ່ນ່າສົນໃຈຂອງຂໍ້ຄວາມພາສາເຮັບຣິວ.

The creation story begins with the words “in the beginning” and it ends with three words that represent the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last. The creative power illustrated in the Genesis testimony begins and ends with the signature of the wonderful linguist.

ເລື່ອງການຊົງສ້າງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳວ່າ “ໃນປະຖົມການ” ແລະຈົບລົງດ້ວຍສາມຖ້ອຍຄຳທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອັນຟາແລະໂອເມກາ, ຄືການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດ, ຜູ້ທຳອິດແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ. ຣິດອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງທີ່ຖືກສະແດງໃນຄຳພະຍານແຫ່ງປະຖົມມະການ ເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍລາຍເຊັນຂອງນັກພາສາສາດອັນອັດສະຈັນ.

The first of a thing illustrating the last of a thing is what the prophet John emphasized when by writing what then was, he was then simultaneously writing what would be.

ສິ່ງທໍາອິດຂອງສິ່ງໜຶ່ງທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນສິ່ງສຸດທ້າຍຂອງສິ່ງນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ສາດສະດາໂຢຮັນໄດ້ເນັ້ນຢ້ຳ ເມື່ອໂດຍການຂຽນເຖິງສິ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານກໍໄດ້ຂຽນເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເປັນຢູ່ໃນອະນາຄົດໄປພ້ອມກັນ.

The final warning message of Elijah represented at the end of the Old Testament identifies the same prophetic principle, within the context of the Sunday law crisis and the approaching seven last plagues.

ຂໍ້ຄວາມເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງເອລີຢາ ຊຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນຕອນທ້າຍຂອງພຣະຄໍາພີເດີມ ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງຫຼັກການແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນອັນດຽວກັນ ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍທີ່ກໍາລັງເຂົ້າມາ.

The “rule of first mention” and all that it represents is the “framework” that “present truth” is to be placed within. That framework is “the rule of first mention” that is also one of the attributes of God.

“ກົດແຫ່ງການກ່າວເຖິງເທື່ອທໍາອິດ” ແລະທຸກສິ່ງທີ່ມັນເປັນຕົວແທນ ແມ່ນ “ກອບຂອງຄວາມຄິດ” ທີ່ “ຄວາມຈິງສໍາລັບປັດຈຸບັນ” ຈະຕ້ອງຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນ. ກອບນັ້ນຄື “ກົດແຫ່ງການກ່າວເຖິງເທື່ອທໍາອິດ” ຊຶ່ງກໍເປັນໜຶ່ງໃນຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍ.

In the book of Daniel representing the beginning of Adventism and the book of Revelation representing the end of Adventism, we find amazing parallels when we look at it with the principle of the first illustrating the last. The book of Daniel sets forth an attribute of Jesus when it uses the name Palmoni, meaning the wonderful numberer of secrets. Daniel also introduces Jesus as Michael the archangel. John is employed to do the same as Daniel, and he identifies not the master of math, or the leader of the angels, but the master of language. When we consider Jesus as the master of the alphabet, we should consider Psalms 119, the longest chapter in the Bible.

ໃນພຣະທຳດານີເອນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອາດເວັນຕິສຶມ ແລະໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອາດເວັນຕິສຶມ ພວກເຮົາພົບຄວາມຂະໜານກັນຢ່າງນ່າອັດສະຈັນ ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາມັນຕາມຫຼັກການທີ່ວ່າ ສິ່ງທຳອິດເປັນພາບປະກອບຂອງສິ່ງສຸດທ້າຍ. ພຣະທຳດານີເອນໄດ້ສະແດງພຣະລັກສະນະປະການໜຶ່ງຂອງພຣະເຢຊູ ເມື່ອໃຊ້ນາມ Palmoni, ມີຄວາມໝາຍວ່າ ຜູ້ນັບຈຳນວນອັນອັດສະຈັນແຫ່ງຄວາມລັບທັງຫຼາຍ. ດານີເອນຍັງໄດ້ນຳສະເໜີພຣະເຢຊູໃນຖານະ Michael ຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ. ໂຢຮັນໄດ້ຮັບການໃຊ້ໃຫ້ກະທຳການດຽວກັນກັບດານີເອນ ແລະທ່ານໄດ້ຊີ້ບອກບໍ່ແມ່ນນາຍແຫ່ງຄະນິດສາດ ຫຼືຜູ້ນຳແຫ່ງບັນດາທູດສະຫວັນ ແຕ່ເປັນນາຍແຫ່ງພາສາ. ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາພຣະເຢຊູໃນຖານະນາຍແຫ່ງຕົວອັກສອນ ພວກເຮົາຄວນພິຈາລະນາ Psalm 119, ບົດທີ່ຍາວທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ.

Psalms 119 is an alphabetic acrostic, meaning that the first letters of each set of eight verses starts with the same letter. There are twenty-two letters in the Hebrew alphabet, so there twenty-two sections of eight verses. Each section begins with the letter of the alphabet in the order of the alphabet, and thereafter each of the eight verses assigned to that letter begin with that letter. There are eight verses for each letter, thus eight verses times the twenty-two letters of the Hebrew alphabet equal one hundred and seventy-six lines. The Psalm emphasizes obedience to a God who is a God of order (hence the acrostic structure), not of chaos.

ເພງສັນລະເສີນ 119 ເປັນບົດປະພັນແບບອະຄຣອສຕິກຕາມລຳດັບອັກສອນ ໝາຍຄວາມວ່າ ອັກສອນຕົວທຳອິດຂອງແຕ່ລະຊຸດຈຳນວນແປດຂໍ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍອັກສອນຕົວດຽວກັນ. ໃນອັກສອນພາສາເຮັບເຣີມີຢູ່ຊາວສອງຕົວ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີຊາວສອງພາກ ໂດຍແຕ່ລະພາກມີແປດຂໍ້. ແຕ່ລະພາກເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍອັກສອນຕາມລຳດັບຂອງອັກສອນນັ້ນ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂໍ້ທັງແປດທີ່ກຳນົດໃຫ້ແກ່ອັກສອນນັ້ນກໍເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍອັກສອນຕົວນັ້ນ. ມີແປດຂໍ້ສຳລັບແຕ່ລະອັກສອນ ດັ່ງນັ້ນ ແປດຂໍ້ຄູນດ້ວຍຊາວສອງຕົວຂອງອັກສອນພາສາເຮັບເຣີ ຈຶ່ງເທົ່າກັບໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບຫົກວັກ. ບົດເພງນີ້ເນັ້ນໜັກເຖິງການເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊົງເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງລະບຽບ (ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີໂຄງສ້າງແບບອະຄຣອສຕິກ) ບໍ່ແມ່ນແຫ່ງຄວາມວຸ້ນວາຍ.

Another prominent theme in Psalms 119 is the profound truth that the Word of God is all-sufficient. There are eight different terms referring to the Word of God throughout the Psalm: law, testimonies, precepts, statutes, commandments, judgments, word, and ordinances. In almost every verse, the Word of God is mentioned. Psalms 119 affirms not only the character of the Scriptures, but it affirms that God’s Word reflects the very character of God Himself. Notice these attributes of God set forth in Psalms 119:

ຫົວຂໍ້ສຳຄັນອີກປະການໜຶ່ງໃນ ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 119 ແມ່ນຄວາມຈິງອັນເລິກຊຶ້ງວ່າ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າພຽງພໍຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນທຸກສິ່ງ. ຕະຫຼອດທັງບົດເພງນີ້ ມີຄຳສັບຢູ່ແປດຄຳທີ່ໃຊ້ເພື່ອອ້າງເຖິງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຄື: ພຣະບັນຍັດ, ຄຳພະຍານ, ຂໍ້ກຳນົດ, ກົດເກນ, ພຣະບັນຊາ, ການພິພາກສາ, ພຣະດຳລັດ, ແລະ ຂໍ້ບັງຄັບ. ເກືອບທຸກຂໍ້ໃນບົດນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 119 ບໍ່ພຽງແຕ່ຢືນຢັນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຢືນຢັນອີກວ່າ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າສະທ້ອນພຣະລັກສະນະອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະອົງເອງ. ຈົ່ງພິຈາລະນາຄຸນລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ໄດ້ຖືກສຳແດງໄວ້ໃນ ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 119:

- Righteousness (verses 7, 62, 75, 106, 123, 138, 144, 160, 164, 172)

  ຄວາມຊອບທຳ (ຂໍ້ 7, 62, 75, 106, 123, 138, 144, 160, 164, 172)

- Trustworthiness (verse 42)

  ຄວາມນ່າເຊື່ອຖື (ຂໍ້ 42)

- Truthfulness (verses 43, 142, 151, 160)

  ຄວາມສັດຈິງ (ຂໍ້ 43, 142, 151, 160)

- Faithfulness (verse 86)

  ຄວາມສັດຊື່ (ຂໍ້ 86)

- Unchangeableness (verse 89)

  ຄວາມບໍ່ປ່ຽນແປງ (ຂໍ້ 89)

- Eternality (verses 90, 152)

  ຄວາມເປັນນິດນິລັນດອນ (ຂໍ້ 90, 152)

- Light (verse 105)

  ແສງສະຫວ່າງ (ຂໍ້ 105)

- Purity (verse 140)

  ຄວາມບໍລິສຸດ (ຂໍ້ 140)

The Psalm opens with two beatitudes. “Blessed” are those whose ways are blameless, who live according to God’s law, who keep His statutes and seek Him with all their heart. These are the lessons for us in this great Psalm. The Word of God is sufficient to make us wise, train us in righteousness, and equip us for every good work (2 Timothy 3:15–17).

ເພງສັນລະເສີນນີ້ເປີດຕົ້ນດ້ວຍພຣະພອນສອງປະການ. “ຄວາມສຸກມີແກ່” ບັນດາຜູ້ທີ່ທາງຂອງເຂົາໄຮ້ຕຳນິ, ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ຮັກສາຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະອົງ ແລະສະແຫວງຫາພຣະອົງດ້ວຍສຸດໃຈ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບົດຮຽນສຳລັບພວກເຮົາໃນເພງສັນລະເສີນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້. ພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າພຽງພໍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາສະຫຼາດ, ຝຶກຝົນເຮົາໃນຄວາມຊອບທຳ, ແລະຕຽມພ້ອມເຮົາສຳລັບທຸກການງານອັນດີ (2 Timothy 3:15–17).

Of course, Psalms 119 is part of a subject that is pretty much unresolved in the religious world. It has to do with which verse is the middle verse of the Bible and which chapter is the middle chapter of the Bible. If you search the internet, you will find the various arguments centered around which Bible you use and so on and so forth. The problem with every position in the argument is that the definition of the middle of the Bible, whether a verse or a chapter should be defined by the author of the Bible, not the human student or critic of the Bible.

ແນ່ນອນ, ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 119 ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຫົວຂໍ້ທີ່ໃນໂລກສາສະໜາຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບຂໍ້ຍຸດຕິຢ່າງແທ້ຈິງ. ປະເດັນນີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບວ່າຂໍ້ໃດເປັນຂໍ້ກາງຂອງພຣະຄຳພີ ແລະ ບົດໃດເປັນບົດກາງຂອງພຣະຄຳພີ. ຖ້າທ່ານຄົ້ນຫາໃນອິນເຕີເນັດ, ທ່ານຈະພົບຂໍ້ໂຕ້ຖຽງຕ່າງໆຫຼາຍປະການ ທີ່ມີໃຈຄວາມຢູ່ທີ່ວ່າທ່ານໃຊ້ພຣະຄຳພີສະບັບໃດ ແລະ ປັດໄຈອື່ນໆອີກ. ບັນຫາຂອງທຸກທັດສະນະໃນການໂຕ້ຖຽງນີ້ກໍຄື ຄຳນິຍາມຂອງຈຸດກາງຂອງພຣະຄຳພີ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຂໍ້ຫຼືບົດ ຄວນຖືກກຳນົດໂດຍພຣະຜູ້ຊົງເປັນພຣະນິພົນຂອງພຣະຄຳພີ ບໍ່ແມ່ນໂດຍນັກສຶກສາ ຫຼື ນັກວິຈານພຣະຄຳພີທີ່ເປັນມະນຸດ.

The Bible teaches that there is a beginning and end to everything. To everything there is a season.

ພຣະຄຳພີສອນວ່າ ສຳລັບທຸກສິ່ງມີທັງການເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດຈົບ. ສຳລັບທຸກສິ່ງມີວາລະຂອງມັນ.

> To everything there is a season, and a time to every purpose under the heaven: A time to be born, and a time to die; a time to plant, and a time to pluck up that which is planted. Ecclesiastes 3:1, 2.

> ສໍາລັບທຸກສິ່ງມີລະດູການຂອງມັນ ແລະມີເວລາສໍາລັບທຸກຈຸດປະສົງພາຍໃຕ້ຟ້າສະຫວັນ: ມີເວລາເກີດ ແລະມີເວລາຕາຍ; ມີເວລາປູກ ແລະມີເວລາຖອນສິ່ງທີ່ໄດ້ປູກໄວ້. ປັນຍາຈານ 3:1, 2.

There is a time to be born and a time to die, yet there is also the life that takes place in the middle of the beginning and ending of our lives. The birth is a brief moment in time, as is death. The life is the middle and has generally much more history connected with it than the time when we are born and time when we die.

ມີເວລາໜຶ່ງສຳລັບການເກີດ ແລະ ມີເວລາໜຶ່ງສຳລັບການຕາຍ ແຕ່ຍັງມີຊີວິດທີ່ດຳເນີນຢູ່ໃນຊ່ວງກາງລະຫວ່າງການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງຊີວິດຂອງພວກເຮົາ. ການເກີດເປັນພຽງຫ້ວງເວລາສັ້ນໆ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຄວາມຕາຍ. ຊີວິດແມ່ນຊ່ວງກາງ ແລະ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວມີປະຫວັດສາດທີ່ຜູກພັນກັບມັນຫຼາຍກວ່າເວລາທີ່ພວກເຮົາເກີດ ແລະ ເວລາທີ່ພວກເຮົາຕາຍ.

The middle in the “rule of first mention” generally has much more testimony than the first and last. To seek a single verse or chapter in the Bible and define it as the middle is to disregard the biblical evidence even if the beginning and ending are essentially points in time; the middle is generally a period of time. Of course, the beginning, ending and middle will agree with one another, though often the identical waymark at the end is the opposite of the beginning.

ສ່ວນກາງໃນ “ກົດແຫ່ງການກ່າວເຖິງເທື່ອທໍາອິດ” ໂດຍທົ່ວໄປມັກມີພະຍານຫຼັກຖານຫຼາຍກວ່າຕອນຕົ້ນ ແລະ ຕອນທ້າຍຫຼາຍ. ການສະແຫວງຫາພຽງຂໍ້ພຣະຄໍາພີຫຼືບົດດຽວໃນພຣະຄໍາພີ ແລ້ວກໍານົດສິ່ງນັ້ນວ່າເປັນສ່ວນກາງ ຍ່ອມເປັນການມອງຂ້າມຫຼັກຖານຂອງພຣະຄໍາພີ ເຖິງແມ່ນວ່າຕອນຕົ້ນ ແລະ ຕອນທ້າຍໂດຍແກ່ນແທ້ແລ້ວເປັນຈຸດໃນເວລາກໍຕາມ; ສ່ວນກາງໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ. ແນ່ນອນ, ຕອນຕົ້ນ, ຕອນທ້າຍ ແລະ ສ່ວນກາງ ຈະສອດຄ່ອງກັນ, ເຖິງແມ່ນຫຼາຍເທື່ອໝາຍຫຼັກດຽວກັນໃນຕອນທ້າຍຈະເປັນສິ່ງກົງກັນຂ້າມກັບຕອນຕົ້ນ.

Jesus identified John the Baptist as Elijah, and they both illustrate the same prophetic sequence of events, but Elijah was persecuted by a wicked woman (Jezebel) who sought to imprison and kill Elijah, but she never did. John who was a symbol of Elijah was sought by an evil woman (Herodias) to imprison and kill him, and she did. Elijah and John are interchangeable symbols but they have some prophetic characteristics that are opposite characteristics, but still parallel each other. Elijah never died, John did. Understanding that prophetic waymarks that align with each other are often opposites allows those who wish to see that the middle of the Bible is Psalms 118.

ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງລະບຸໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາວ່າເປັນເອລີຢາ, ແລະທັງສອງກໍສະແດງລໍາດັບດຽວກັນຂອງເຫດການແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ; ແຕ່ເອລີຢາຖືກຂົ່ມເຫັງໂດຍຍິງຊົ່ວຮ້າຍຄົນໜຶ່ງ (ເຢຊາເບນ) ຜູ້ຊຶ່ງພະຍາຍາມຈະຈັບກຸມແລະຂ້າເອລີຢາ, ແຕ່ນາງບໍ່ເຄີຍເຮັດສໍາເລັດ. ໂຢຮັນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງເອລີຢາ, ຖືກຍິງຊົ່ວຄົນໜຶ່ງ (ເຮໂຣດີອາ) ພະຍາຍາມຈັບກຸມແລະຂ້າເຂົາ, ແລະນາງກໍໄດ້ເຮັດສໍາເລັດ. ເອລີຢາແລະໂຢຮັນເປັນສັນຍາລັກທີ່ໃຊ້ແທນກັນໄດ້, ແຕ່ພວກເຂົາມີລັກສະນະແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນບາງປະການທີ່ເປັນຄຸນລັກສະນະກົງກັນຂ້າມ, ແຕ່ກໍຍັງຂະໜານກັນຢູ່. ເອລີຢາບໍ່ເຄີຍຕາຍ, ແຕ່ໂຢຮັນໄດ້ຕາຍ. ການເຂົ້າໃຈວ່າໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ສອດຄ່ອງກັນນັ້ນມັກຈະເປັນຄູ່ກົງກັນຂ້າມ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະເຫັນ ເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າຕອນກາງຂອງພຣະຄໍາພີແມ່ນ Psalm 118.

When we use the principle of rule of first mention as we have been defining it, we find that the beginning of the middle of the Bible is Psalms 117, the shortest chapter in the Bible, consisting of two verses. It is followed by chapter 118, which is the middle of the Bible, and chapter 118 is followed by 119 which is the longest chapter in the Bible and the ending of the middle of the Bible. The wonderful linguist marks the beginning with the shortest chapter, then marks the ending with the longest chapter. They are two opposite chapters. The beginning is the seed, and the ending is where the fully mature plant is developed where all the testimonies located within the middle are tied together. Notice Psalms 117.

ເມື່ອເຮົາໃຊ້ຫຼັກການແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ ຕາມທີ່ເຮົາໄດ້ນິຍາມໄວ້ນັ້ນ ເຮົາພົບວ່າ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງໃຈກາງພຣະຄຳພີແມ່ນ ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 117 ຊຶ່ງເປັນບົດທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ ປະກອບດ້ວຍສອງຂໍ້. ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນບົດ 118 ຊຶ່ງເປັນໃຈກາງຂອງພຣະຄຳພີ, ແລະບົດ 118 ນັ້ນກໍຖືກຕາມດ້ວຍບົດ 119 ຊຶ່ງເປັນບົດທີ່ຍາວທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ ແລະເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໃຈກາງພຣະຄຳພີ. ນັກພາສາອັນມະຫັດສະຈັນພຣະອົງນີ້ ຊົງໝາຍເຄື່ອງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນໄວ້ດ້ວຍບົດທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດ ແລ້ວຈຶ່ງຊົງໝາຍເຄື່ອງຈຸດສິ້ນສຸດໄວ້ດ້ວຍບົດທີ່ຍາວທີ່ສຸດ. ທັງສອງເປັນບົດທີ່ຢູ່ກົງກັນຂ້າມ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນເມັດພັນ, ແລະຈຸດສິ້ນສຸດແມ່ນບ່ອນທີ່ພືດທີ່ເຕີບໂຕຈົນສົມບູນໄດ້ຖືກພັດທະນາ ບ່ອນທີ່ຄຳພະຍານທັງປວງທີ່ຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນໃຈກາງນັ້ນໄດ້ຖືກຜູກເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍກັນ. ຈົ່ງສັງເກດ ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 117.

> O Praise the Lord, all ye nations: praise him, all ye people. For his merciful kindness is great toward us: and the truth of the Lord endureth forever. Praise ye the Lord. Psalms 117:1, 2.

> ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະຢາເວ, ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງເອີຍ; ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະອົງ, ຊົນຊາດທັງປວງເອີຍ. ເພາະວ່າພຣະກະລຸນາອັນເປັນຄວາມຮັກມັ່ນຄົງຂອງພຣະອົງມີຕໍ່ພວກເຮົາຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະຄວາມສັດຈິງຂອງພຣະຢາເວດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ. ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະຢາເວ. ເພງສັນລະເສີນ 117:1, 2

The word we are considering that is made up of three letters is translated as “truth” in verse two, and represents the beginning of the middle of the Bible, (the middle of the Bible being Psalms 117–119). The end of the middle is Psalms 119. Psalms 118 is the middle of the middle. Psalms 118 is sandwiched between the shortest and longest chapters in the Bible, and the shortest which is the beginning sets forth the word “truth” which is created by three letters that represent the three-steps of the everlasting gospel, and are the framework of understanding the truth. The framework being the principle representing Christ’s character as the Alpha and Omega.

ຄຳທີ່ເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍສາມຕົວອັກສອນ ໄດ້ຖືກແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ໃນຂໍ້ທີສອງ, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງຕົ້ນຂອງສ່ວນກາງຂອງພຣະຄຳພີ, (ໂດຍທີ່ສ່ວນກາງຂອງພຣະຄຳພີແມ່ນ Psalms 117–119). ຈຸດສຸດທ້າຍຂອງສ່ວນກາງແມ່ນ Psalms 119. Psalms 118 ແມ່ນສ່ວນກາງຂອງສ່ວນກາງ. Psalms 118 ຖືກຄັ່ນຢູ່ລະຫວ່າງບົດທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດແລະບົດທີ່ຍາວທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ, ແລະບົດທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດຊຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນ ໄດ້ສະແດງເຖິງຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ” ຊຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍສາມຕົວອັກສອນ ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງສາມຂັ້ນຕອນຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ, ແລະເປັນໂຄງຮ່າງສຳລັບຄວາມເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ. ໂຄງຮ່າງນັ້ນເປັນຫຼັກການທີ່ເປັນຕົວແທນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ໃນຖານະເປັນ Alpha ແລະ Omega.

The ending of the middle, being chapter 119 is an alphabetic acrostic placed in the middle of the Bible emphasizing the wonderful linguist. Four times in chapter 119 the same word is translated as truth.

ຈຸດຈົບຂອງສ່ວນກາງ ຄືບົດທີ 119 ເປັນບົດກະວີແບບອັກສອນຕົ້ນຄຳ ທີ່ຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນກາງພຣະຄຳພີ ເພື່ອເນັ້ນຫນັກເຖິງນັກພາສາອັນມະຫັດສະຈັນ. ໃນບົດທີ 119 ມີຢູ່ສີ່ຄັ້ງທີ່ຄຳດຽວກັນນັ້ນຖືກແປວ່າ ຄວາມຈິງ.

> And take not the word of truth utterly out of my mouth; for I have hoped in thy judgments. Verse 43.

> ແລະຂໍຢ່າຊົງເອົາພຣະວາຈາແຫ່ງຄວາມຈິງອອກໄປຈາກປາກຂ້ານ້ອຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ເພາະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຫວັງໃນຄຳພິພາກສາຂອງພຣະອົງ. ຂໍ້ 43.

> Thy righteousness is an everlasting righteousness, and thy law is the truth. Verse 142.

> ຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຊອບທຳອັນຖາວອນເປັນນິດ, ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງ. ຂໍ້ 142.

> Thou art near, O Lord; and all thy commandments are truth. Verse 151.

> ພຣະອົງຢູ່ໃກ້, ໂອ ພຣະຢາເວ; ແລະພຣະບັນຍັດທັງປວງຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງ. ຂໍ້ 151.

> Thy word is true from the beginning: and every one of thy righteous judgments endureth forever. Verse 160.

> ພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ; ແລະຄຳພິພາກສາອັນຊອບທຳທຸກປະການຂອງພຣະອົງດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ. ຂໍ້ 160.

Truth in these verses is a rule of Bible prophecy identifying the end from the beginning, and the truth in the verses is that the Alpha and Omega has placed His signature upon the middle of the Bible, as He has done for the beginning and the end. The signature of the first and last is the “framework” for presenting the final warning message of the third angel. The last of the middle includes four verses which use the word translated as “truth,” though the fourth reference is translated simply as “true.” The last final of those four verses identifies that “from the beginning,” the word is “true.”

ຄວາມຈິງໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ເປັນຫຼັກເກນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ທີ່ຊີ້ບອກຈຸດຈົບຈາກຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະຄວາມຈິງໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນກໍຄືວ່າ Alpha ແລະ Omega ໄດ້ປະທັບລາຍເຊັນຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງກາງຂອງພຣະຄຳພີ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໄວ້ໃນຕອນຕົ້ນ ແລະ ຕອນທ້າຍ. ລາຍເຊັນຂອງຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົ້ນ ແລະ ປາຍນັ້ນ ເປັນ “ໂຄງສ້າງ” ສຳລັບການນຳສະເໜີຂ່າວສານຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຕອນສຸດທ້າຍຂອງກາງນັ້ນປະກອບດ້ວຍສີ່ຂໍ້ພຣະຄຳ ທີ່ໃຊ້ຄຳທີ່ແປວ່າ “ຄວາມຈິງ,” ເຖິງແມ່ນວ່າການອ້າງອີງຂໍ້ທີສີ່ນັ້ນຖືກແປພຽງວ່າ “ແທ້.” ຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງສີ່ຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນລະບຸວ່າ “ຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນມາ,” ພຣະວັດຈະນະນັ້ນເປັນ “ຄວາມຈິງ.”

In the beginning in the creation story of Genesis one and two, The word “truth” though not directly written is represented in the final three words of the creation story, for each word begins with the letters, in order, that create the word “truth.” In the beginning was the word, and by Him were all things created, and the testimony of the creation in Genesis begins with the words, “In the beginning” and ends with three words representing the truths associated with an attribute of Christ that in Isaiah is defined as the proof that He is the one and only God.

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ໃນເລື່ອງລາວແຫ່ງການຊົງສ້າງໃນປະຖົມມະການບົດທີ 1 ແລະ 2, ຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ” ແມ່ນແມ່ນວ່າບໍ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໂດຍກົງ ແຕ່ກໍໄດ້ຖືກແທນຄວາມໄວ້ໃນສາມຄຳສຸດທ້າຍຂອງເລື່ອງການຊົງສ້າງ, ເພາະວ່າແຕ່ລະຄຳເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຕົວອັກສອນ, ຕາມລຳດັບ, ທີ່ປະກອບເປັນຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ.” ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນມີພຣະວັດຈະນະ, ແລະສັບພະສິ່ງທັງປວງໄດ້ຖືກຊົງສ້າງໂດຍພຣະອົງ, ແລະພະຍານແຫ່ງການຊົງສ້າງໃນປະຖົມມະການເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄຳວ່າ “ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ” ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍສາມຄຳທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ສຳພັນກັບພຣະລັກສະນະປະການໜຶ່ງຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງໃນເອຊາຢາໄດ້ຖືກນິຍາມວ່າເປັນຫຼັກຖານວ່າພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າອົງດຽວແຕ່ຜູ້ດຽວ.

The middle of the Bible (Psalms 117–119) begins in chapter 117 by referencing the truth that the beginning represents the end through its use of the word “truth.” The word is created by three letters which represent the everlasting gospel and the three angels’ messages, and identify the ending of the creation story. The end of the middle of the Bible is a presentation of the alphabet that the wonderful linguist produced to establish the understanding that what is now being revealed concerning His character is in agreement with the definition of the word revelation, for the Revelation of Jesus Christ is a message that is designed to present an aspect of Christ character that here-to-fore has not been fully recognized, if at all. The revelation is consistent with the lines of covenant history, for covenant history includes evidence of God’s effort to reveal Himself through names as His-story unfolded.

ກາງຂອງພຣະຄຳພີ (Psalms 117–119) ເລີ່ມຕົ້ນໃນບົດ 117 ໂດຍການອ້າງເຖິງຄວາມຈິງທີ່ວ່າການເລີ່ມຕົ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດຈົບ ຜ່ານການໃຊ້ຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ.” ຄຳນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍອັກສອນສາມຕົວ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ ແລະ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ, ແລະຊີ້ບອກເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເລື່ອງການຊົງສ້າງ. ຈຸດສຸດທ້າຍຂອງກາງພຣະຄຳພີແມ່ນການນຳສະເໜີລຳດັບອັກສອນ ຊຶ່ງນັກພາສາສາດຜູ້ມະຫັດສະຈັນໄດ້ຈັດທຳຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນາຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ ສິ່ງທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດເຜີຍກ່ຽວກັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ສອດຄ່ອງກັບຄຳນິຍາມຂອງຄຳວ່າ ການເປີດເຜີຍ, ເພາະວ່າ ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ເປັນຂ່າວສານທີ່ຖືກອອກແບບຂຶ້ນເພື່ອນຳສະເໜີດ້ານໜຶ່ງຂອງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງກ່ອນໜ້ານີ້ຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຫາກເຄີຍຖືກຮັບຮູ້ເລີຍກໍຕາມ. ການເປີດເຜີຍນີ້ສອດຄ່ອງກັບແນວເສັ້ນຂອງປະຫວັດສາດພັນທະສັນຍາ, ເພາະວ່າປະຫວັດສາດພັນທະສັນຍາປະກອບມີຫຼັກຖານແຫ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງພຣະເຈົ້າໃນການສຳແດງພຣະອົງເອງຜ່ານພຣະນາມຕ່າງໆ ໃນຂະນະທີ່ His-story ກຳລັງຄີ່ຄລາຍອອກ.

> “The great principles of the law, of the very nature of God, are embodied in the words of Christ on the mount. Whoever builds upon them is building upon Christ, the Rock of Ages. In receiving the word, we receive Christ. And only those who thus receive His words are building upon Him. ‘Other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ.’ 1 Corinthians 3:11. ‘There is none other name under heaven, given among men, whereby we must be saved.’ Acts 4:12. Christ, the Word, the revelation of God,—the manifestation of His character, His law, His love, His life,—is the only foundation upon which we can build a character that will endure.” Mount of Blessings, 148.

> “ຫຼັກການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະບັນຍັດ, ອັນເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງພຣະທັດສະນະຂອງພຣະເຈົ້າເອງ, ໄດ້ຖືກຮວບຮວມໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຄຣິດເທິງພູ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສ້າງຢູ່ເທິງຫຼັກການເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍກຳລັງສ້າງຢູ່ເທິງພຣະຄຣິດ, ສີລາແຫ່ງຍຸກສະໄໝທັງປວງ. ໃນການຮັບພຣະວັດຈະນະນັ້ນ ພວກເຮົາຮັບພຣະຄຣິດ. ແລະມີແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງໃນລັກສະນະນີ້ເທົ່ານັ້ນ ທີ່ກຳລັງສ້າງຢູ່ເທິງພຣະອົງ. ‘ເພາະວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດວາງຮາກຖານອື່ນໃດໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວ ຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ.’ 1 Corinthians 3:11. ‘ໃນທ້ອງຟ້າບໍ່ມີນາມອື່ນໃດທີ່ປະທານແກ່ມະນຸດ ຊຶ່ງໂດຍນາມນັ້ນພວກເຮົາຈະຕ້ອງຮອດຄວາມລອດ.’ Acts 4:12. ພຣະຄຣິດ, ພຣະວັດຈະນະ, ການສຳແດງພຣະອົງຂອງພຣະເຈົ້າ,—ການປະຈັກແຈ້ງແຫ່ງພຣະລັກສະນະ, ພຣະບັນຍັດ, ຄວາມຮັກ, ແລະຊີວິດຂອງພຣະອົງ,—ເປັນຮາກຖານດຽວທີ່ພວກເຮົາຈະສ້າງອຸປະນິສັຍທີ່ຈະຄົງຢູ່ໄດ້ເທິງນັ້ນ.” Mount of Blessings, 148.

There is of course much more to address concerning this truth, but we will leave off here.

ແນ່ນອນວ່າ ຍັງມີອີກຫຼາຍປະການທີ່ຄວນກ່າວເຖິງກ່ຽວກັບຄວາມຈິງນີ້, ແຕ່ພວກເຮົາຈະຢຸດໄວ້ພຽງເທົ່ານີ້.

Back to Articles