Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Five

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສາມສິບຫ້າ

Unveiling the Prophetic Framework: William Miller’s Insight and the Three Desolating Powers Leading to Armageddon

ການເປີດເຜີຍໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ: ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ William Miller ແລະ ອຳນາດທຳລາຍລ້າງທັງສາມທີ່ນຳໄປສູ່ Armageddon

Author

Jeff Pippenger

Published

December 30, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

At the “time of the end,” in 1798, the book of Daniel, and more specifically the vision represented by the Ulai River was unsealed. The vision announced the starting of the investigative judgment on October 22, 1844. The verse that became the foundation for that truth is Daniel chapter eight, and verse fourteen. William Miller, the messenger chosen to recognize the unsealing of the message, never fully understood all the truths associated with the vision, but he did fulfill the work which was given to him.

ໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ,” ໃນປີ 1798, ພຣະທຳດານີເອນ, ແລະໂດຍສະເພາະນິມິດທີ່ຖືກສະແດງໂດຍແມ່ນ້ຳອູໄລ, ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ. ນິມິດນັ້ນໄດ້ປະກາດເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການພິພາກສາສືບສວນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ກາຍເປັນພື້ນຖານສຳລັບຄວາມຈິງນັ້ນ ແມ່ນ ດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 14. ວິນລຽມ ມິນເລີ, ຜູ້ສື່ຂ່າວສານທີ່ຖືກເລືອກໃຫ້ຮັບຮູ້ການເປີດຜະນຶກຂອງຂ່າວສານນັ້ນ, ບໍ່ເຄີຍເຂົ້າໃຈຢ່າງຄົບຖ້ວນເຖິງຄວາມຈິງທັງປວງທີ່ກ່ຽວພັນກັບນິມິດນັ້ນ, ແຕ່ລາວໄດ້ທຳໃຫ້ສຳເລັດພາລະກິດທີ່ໄດ້ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ແກ່ລາວ.

As Miller began his study of the prophetic word, he came to understand certain rules of prophetic interpretation that were identified and established within the Bible. Those rules became encoded and identified as William Miller’s Rules of Interpretation. Those rules are endorsed by inspiration and identified as the rules that will be used by those who announce the starting of the executive judgment at the Sunday law. Miller testified that he began his study of the Bible at the beginning of the Bible and only proceeded onward as he understood what he was then considering. From this approach it is easy to see why the first time-prophecy Miller recognized, that had bearing upon the message he was to identify as being fulfilled in 1844, was the “seven times” of Leviticus twenty-six.

ເມື່ອ Miller ເລີ່ມຕົ້ນການສຶກສາພຣະວາຈາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ລາວໄດ້ເຂົ້າໃຈກົດເກນບາງປະການຂອງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຊີ້ບອກແລະສະຖາປະນາໄວ້ພາຍໃນພຣະຄຳພີ. ກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກບັນທຶກແລະກຳນົດຮູ້ຈັກໃນນາມວ່າ ກົດເກນການຕີຄວາມຂອງ William Miller. ກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຮັບການຮັບຮອງໂດຍການດົນໃຈຈາກສະຫວັນ ແລະຖືກຊີ້ບອກວ່າເປັນກົດເກນທີ່ຈະຖືກນຳໃຊ້ໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການພິພາກສາຝ່າຍບໍລິຫານໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. Miller ໄດ້ໃຫ້ຄຳພະຍານວ່າ ລາວເລີ່ມການສຶກສາພຣະຄຳພີຈາກຕົ້ນເລີ່ມຂອງພຣະຄຳພີ ແລະໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປພຽງແຕ່ເທົ່າທີ່ລາວເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ລາວກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ໃນຂະນະນັ້ນ. ຈາກແນວທາງນີ້ ຈຶ່ງເຫັນໄດ້ງ່າຍວ່າ ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເວລາຂໍ້ທຳອິດທີ່ Miller ຮັບຮູ້ ແລະທີ່ມີຄວາມກ່ຽວພັນຕໍ່ຂ່າວສານທີ່ລາວຈະຊີ້ບອກວ່າກຳລັງສຳເລັດຢູ່ໃນປີ 1844 ຄື “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ Leviticus ບົດທີຊາວຫົກ.

Inspiration informs us that the angel Gabriel, along with other holy angels, directed the mind of Miller, just as Gabriel had directed the minds of Daniel, John the revelator and all the prophets of the Bible, for Gabriel had been given the job that Satan forfeited. Gabriel’s job was represented in Satan’s first name, Lucifer, which means light bearer. Gabriel brought the prophetic light to Miller, and in obedience to the light he presented the message that announced the opening of the investigative judgment on October 22, 1844.

ການດົນໃຈໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນ ພ້ອມກັບທູດສະຫວັນບໍລິສຸດອື່ນໆ ໄດ້ນຳພາຄວາມຄິດຈິດໃຈຂອງ Miller ເໝືອນດັ່ງທີ່ກາບຣີເອນເຄີຍໄດ້ນຳພາຄວາມຄິດຈິດໃຈຂອງ Daniel, John ຜູ້ໄດ້ຮັບນິມິດແຫ່ງພຣະນິມິດ ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງໃນພຣະຄຳພີ; ເພາະວ່າກາບຣີເອນໄດ້ຮັບມອບໝາຍໜ້າທີ່ທີ່ຊາຕານໄດ້ສູນເສຍໄປ. ໜ້າທີ່ຂອງກາບຣີເອນນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຊື່ທຳອິດຂອງຊາຕານຄື Lucifer ຊຶ່ງຫມາຍເຖິງຜູ້ນຳແສງສະຫວ່າງ. ກາບຣີເອນໄດ້ນຳແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນມາເຖິງ Miller, ແລະໃນການເຊື່ອຟັງຕໍ່ແສງສະຫວ່າງນັ້ນ ລາວໄດ້ປະກາດຂ່າວສານທີ່ແຈ້ງການເປີດຂຶ້ນຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

Hindsight allows those who wish to understand the work of William Miller, to recognize that he was given certain insights to the prophetic word that became keys for his work of assembling the message of the approaching judgment. One of those keys was his recognition that a day represented a year in prophetic application. Another was a prophetic structure which he employed to place and align the lines of prophecy he discovered. That structure was based upon the two satanic powers that brought desolation to God’s people and God’s sanctuary. All of Miller’s discoveries were placed upon the prophetic structure that represented the history of paganism followed by papalism that consecutively trampled down both God’s sanctuary and God’s people from the time of ancient Israel, until the Second coming of Christ.

ເມື່ອຫັນກັບໄປພິຈາລະນາພາຍຫຼັງ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈພັນທະກິດຂອງ William Miller ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ວ່າ ທ່ານໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈບາງປະການກ່ຽວກັບພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນກະແຈສຳລັບວຽກງານຂອງທ່ານໃນການປະກອບຮ່າງຂ່າວສານເລື່ອງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາໃກ້. ກະແຈອັນໜຶ່ງໃນນັ້ນຄື ການທີ່ທ່ານຕະໜັກວ່າ ໃນການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນ ໜຶ່ງວັນເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງປີ. ອີກກະແຈໜຶ່ງຄື ໂຄງສ້າງຄຳພະຍາກອນທີ່ທ່ານໄດ້ນຳໃຊ້ເພື່ອຈັດວາງ ແລະ ປະສານສາຍຄຳພະຍາກອນຕ່າງໆ ທີ່ທ່ານຄົ້ນພົບ. ໂຄງສ້າງນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງອຳນາດຊາຕານສອງປະການ ຊຶ່ງໄດ້ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາສູ່ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ. ການຄົ້ນພົບທັງໝົດຂອງ Miller ໄດ້ຖືກຈັດວາງລົງເທິງໂຄງສ້າງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນປະຫວັດຂອງລັດທິຄົນຕ່າງຊາດ ຕາມດ້ວຍລັດທິສັນຕະປາປາ ອັນໄດ້ຢຽບຍ່ຳທັງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ນັບແຕ່ສະໄໝ Israel ໃນບູຮານ ຈົນເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ.

That prophetic structure allowed him to accurately identify every truth needed to establish October 22, 1844, as the opening of the judgment. But that truth was limited, for he could not see the third persecuting power that followed paganism and papalism in prophetic history. It was not necessary for him to see that truth, for his work was to announce October 22, 1844, and the light of the third persecuting power would be unsealed after that date.

ໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວສາມາດລະບຸຄວາມຈິງທຸກປະການທີ່ຈຳເປັນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພື່ອສະຖາປະນາວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໃຫ້ເປັນການເປີດສາກແຫ່ງການພິພາກສາ. ແຕ່ຄວາມຈິງນັ້ນຍັງມີຂອບເຂດຈຳກັດ ເພາະລາວບໍ່ອາດເຫັນອຳນາດຂົ່ມເຫັງປະການທີສາມ ຊຶ່ງຕິດຕາມຫຼັງລັດທິນອກຮີດແລະລັດທິສັນຕະປາປາໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ການທີ່ລາວຈະເຫັນຄວາມຈິງນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງຈຳເປັນ ເພາະວ່າພາລະກິດຂອງລາວຄືການປະກາດວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະແສງສະຫວ່າງກ່ຽວກັບອຳນາດຂົ່ມເຫັງປະການທີສາມນັ້ນຈະຖືກເປີດຜະນຶກອອກຫຼັງຈາກວັນທີນັ້ນ.

In connection with aligning his prophetic understandings upon a structure of the two desolating powers of pagan Rome, followed by papal Rome, was his understanding that the word translated as “the daily,” in the book of Daniel, was a symbol of paganism, and or, pagan Rome. The word “tamid” translated as “the daily” is employed by Daniel five times. It is always used in conjunction with a symbol that Miller correctly understood to represent the papacy. The symbol of the papacy that always occurs in connection with “the daily,” is represented with two symbols. Either way, the two symbols of the papal power, both identify the papacy, yet none-the-less, when Daniel employed the word “tamid” that is translated as “the daily,” it was always used with and before the symbol of the papacy. Miller’s understanding that “the daily,” in the book of Daniel, became the foundation of the structure he saw that was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. Miller’s identification of “the daily,” as paganism in the book of Daniel was destined to become a giant controversy within Adventism, beginning in Adventism’s second generation, which began in 1888.

ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການຈັດວາງຄວາມເຂົ້າໃຈດ້ານຄຳພະຍາກອນຂອງລາວໃຫ້ສອດຄ່ອງເຂົ້າກັບໂຄງສ້າງແຫ່ງອຳນາດສອງຢ່າງທີ່ນຳມາເຖິງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຄື ໂຣມນອກຮີດຕາມຄວາມເຊື່ອດັ້ງເດີມ ແລ້ວຕາມດ້ວຍໂຣມສັນຕະປາປາ, ຍັງມີຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງລາວດ້ວຍວ່າ ຄຳທີ່ຖືກແປເປັນ “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມນັບຖືພຣະຫຼາຍອົງ ຫຼື ອີກນັຍໜຶ່ງ ຂອງໂຣມນອກຮີດຕາມຄວາມເຊື່ອດັ້ງເດີມ. ຄຳວ່າ “tamid” ທີ່ແປເປັນ “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ຖືກດານີເອນໃຊ້ຫ້າຄັ້ງ. ມັນຖືກໃຊ້ຄຽງຄູ່ກັບສັນຍາລັກຢ່າງໜຶ່ງສະເໝີ ຊຶ່ງ Miller ເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າເປັນຕົວແທນຂອງສັນຕະປາປາ. ສັນຍາລັກຂອງສັນຕະປາປາທີ່ປະກົດຄຽງຄູ່ກັບ “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ຢູ່ສະເໝີນັ້ນ ຖືກນຳສະແດງໄວ້ດ້ວຍສອງສັນຍາລັກ. ບໍ່ວ່າໃນກໍລະນີໃດ ສັນຍາລັກທັງສອງຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາຕ່າງກໍຊີ້ບອກເຖິງສັນຕະປາປາ, ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ເມື່ອດານີເອນໃຊ້ຄຳວ່າ “tamid” ທີ່ຖືກແປເປັນ “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ມັນຖືກໃຊ້ຄຽງຄູ່ກັບ ແລະ ຢູ່ກ່ອນສັນຍາລັກຂອງສັນຕະປາປາຢູ່ສະເໝີ. ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Miller ທີ່ວ່າ “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ເປັນພື້ນຖານຂອງໂຄງສ້າງທີ່ລາວເຫັນ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງອຳນາດສອງຢ່າງທີ່ນຳມາເຖິງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຄື ຄວາມນັບຖືພຣະຫຼາຍອົງ ຕາມດ້ວຍລັດທິສັນຕະປາປາ. ການລະບຸຂອງ Miller ວ່າ “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ໃນພຣະທຳດານີເອນໝາຍເຖິງຄວາມນັບຖືພຣະຫຼາຍອົງ ນັ້ນ ຖືກກຳນົດໄວ້ແລ້ວວ່າຈະກາຍເປັນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຂະໜາດໃຫຍ່ພາຍໃນຂະບວນການແອດເວນຕິສ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນໃນຄົນຮຸ່ນທີສອງຂອງແອດເວນຕິສ ຊຶ່ງເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1888.

The first prophetic truth Miller discovered that was a component of the understanding of October 22, 1844, was the “seven times,” of Leviticus twenty-six, and it was the first of Miller’s established truths that was rejected in 1863. That rejection began the first generation of Adventism, when they began wandering through the wilderness of Laodicea. The second generation began at the Minneapolis General Conference in 1888, and in the aftermath of the rebellion that occurred there, the satanic work of rejecting Miller’s identification of “the daily” as paganism began in 1901. The correct understanding of “the daily,” was not fully set aside until after the death of the prophetess, who had identified that the view being promoted in opposition to Miller’s correct view of “the daily,” had been delivered by “angels that were expelled from heaven.” The full rejection took place in the third generation around 1931. The third generation had begun with the publication of the book by W. W. Prescott, titled, The Doctrine of Christ, just after the 1919 Bible Conference. In 1919, the third generation began and continued until the publication of the book, Questions on Doctrine in 1957.

ຄວາມຈິງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນປະການທຳອິດທີ່ Miller ໄດ້ຄົ້ນພົບ ແລະເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງຄວາມເຂົ້າໃຈເກືອບກັບວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຄື “ເຈັດເທື່ອ,” ໃນ Leviticus ບົດ 26, ແລະນັ້ນເປັນຄວາມຈິງອັນທຳອິດໃນບັນດາຄວາມຈິງທີ່ Miller ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ ຊຶ່ງຖືກປະຕິເສດໃນປີ 1863. ການປະຕິເສດນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຄົນຮຸ່ນທຳອິດຂອງ Adventism ເມື່ອພວກເຂົາເລີ່ມຕົ້ນຫລົງທາງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານແຫ່ງ Laodicea. ຄົນຮຸ່ນທີສອງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນທີ່ການປະຊຸມໃຫຍ່ General Conference ທີ່ Minneapolis ໃນປີ 1888, ແລະພາຍຫຼັງຈາກການກະບົດທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ວຽກງານຂອງຊາຕານໃນການປະຕິເສດການລະບຸຂອງ Miller ທີ່ວ່າ “the daily” ແມ່ນລັດທິຄົນຕ່າງສາສະໜາ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1901. ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງ “the daily” ບໍ່ໄດ້ຖືກລະທິ້ງຢ່າງເຕັມສ່ວນ ຈົນກະທັ້ງຫຼັງຈາກການຕາຍຂອງຜູ້ພະຍາກອນຍິງ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ລະບຸວ່າທັດສະນະທີ່ຖືກສົ່ງເສີມຂຶ້ນເພື່ອຄັດຄ້ານທັດສະນະທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງ Miller ກ່ຽວກັບ “the daily” ນັ້ນ ໄດ້ຖືກນຳມາໂດຍ “ທູດສະຫວັນທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກສະຫວັນ.” ການປະຕິເສດຢ່າງສົມບູນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຄົນຮຸ່ນທີສາມ ປະມານປີ 1931. ຄົນຮຸ່ນທີສາມໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັບການຕີພິມໜັງສືຂອງ W. W. Prescott ທີ່ມີຊື່ວ່າ, The Doctrine of Christ, ໃນໄລຍະຫຼັງຈາກການປະຊຸມ Bible Conference ປີ 1919 ບໍ່ດົນ. ໃນປີ 1919 ຄົນຮຸ່ນທີສາມໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນຮອດການຕີພິມໜັງສື Questions on Doctrine ໃນປີ 1957.

After Miller’s work was established and made plain upon Habakkuk’s two tables (the 1843 and 1850 pioneer charts), the Lord then began to open up the truth that there was another, a third, desolating power that would follow paganism and papalism that would also persecute God’s people.

ຫຼັງຈາກທີ່ຜົນງານຂອງ Miller ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາ ແລະ ເຮັດໃຫ້ປະຈັກແຈ້ງໄວ້ເທິງຕາຕະລາງສອງອັນຂອງ Habakkuk (ແຜນພູມບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850), ແລ້ວອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງເລີ່ມເປີດເຜີຍຄວາມຈິງວ່າ ຍັງມີອີກອຳນາດໜຶ່ງ, ຄືອຳນາດທີສາມແຫ່ງການເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ, ທີ່ຈະຕິດຕາມຫຼັງລັດທິນອກຮີດ ແລະ ອຳນາດສັນຕະປາປາ ແລະ ມັນຈະຂົ່ມເຫັງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍ.

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “ໂດຍຜ່ານລັດທິນອກສາສະໜາ, ແລະຕໍ່ມາໂດຍຜ່ານລະບົບສັນຕະປາປາ, ຊາຕານໄດ້ໃຊ້ອຳນາດຂອງມັນຕະຫຼອດຫຼາຍສັດຕະວັດ ໃນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະລຶບລ້າງພະຍານຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກແຜ່ນດິນໂລກ. ພວກນອກສາສະໜາ ແລະຜູ້ນັບຖືລະບົບສັນຕະປາປາ ຖືກຂັບດັນໂດຍຈິດວິນຍານແຫ່ງມັງກອນດຽວກັນ. ພວກເຂົາແຕກຕ່າງກັນພຽງຢ່າງດຽວຄື ລະບົບສັນຕະປາປາ, ໂດຍສ້າງຂໍ້ອ້າງວ່າຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ, ເປັນສັດຕູທີ່ອັນຕະລາຍ ແລະໂຫດຮ້າຍຫຼາຍກວ່າ. ໂດຍຜ່ານການດຳເນີນງານຂອງລະບົບໂຣມັນນິຍົມ, ຊາຕານໄດ້ຈັບໂລກໄວ້ເປັນເຊວຍ. ຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຖືກກວາດເຂົ້າໄປໃນແຖວຂອງຄວາມຫຼອກລວງນີ້, ແລະເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງພັນປີ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ທົນທຸກຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມພິໂລດຂອງມັງກອນ. ແລະເມື່ອລະບົບສັນຕະປາປາ, ເມື່ອຖືກປົດອຳນາດຂອງມັນໄປ, ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢຸດການຂົ່ມເຫັງ, ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນອຳນາດໃໝ່ໜຶ່ງກຳລັງລຸກຂຶ້ນມາ ເພື່ອສະທ້ອນສຽງຂອງມັງກອນ, ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນວຽກງານດຽວກັນທີ່ໂຫດຮ້າຍ ແລະໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າ. ອຳນາດນີ້, ຊຶ່ງເປັນອຳນາດສຸດທ້າຍທີ່ຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຄຣິດຕະຈັກ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາຄ້າຍລູກແກະ. ບັນດາສັດຮ້າຍທີ່ນຳໜ້າມັນໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກທະເລ, ແຕ່ອັນນີ້ຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງການລຸກຂຶ້ນຢ່າງສະຫງົບຂອງຊາດທີ່ຖືກເປັນສັນຍາລັກນັ້ນ. ‘ເຂົາສອງອັນຄ້າຍລູກແກະ’ ເປັນຕົວແທນໄດ້ຢ່າງເໝາະສົມຕໍ່ລັກສະນະຂອງລັດຖະບານສະຫະລັດ, ດັ່ງທີ່ສະແດງອອກໃນຫຼັກການພື້ນຖານສອງປະການຂອງມັນ ຄື ລະບອບສາທາລະນະລັດ ແລະ ໂປຣແຕສແຕນຕິສຶມ. ຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄັດລັບແຫ່ງອຳນາດ ແລະຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພວກເຮົາໃນຖານະປະເທດໜຶ່ງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ພົບທີ່ລີ້ໄພເປັນຄັ້ງທຳອິດຢູ່ຕາມຝັ່ງທະເລຂອງອາເມຣິກາ ໄດ້ປິຕິຍິນດີທີ່ພວກເຂົາໄດ້ມາຮອດປະເທດທີ່ປອດຈາກການອ້າງສິດຢ່າງຫຍິ່ງຍະໂສຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ ແລະຈາກການປົກຄອງອັນກົດຂີ່ຂອງອຳນາດກະສັດ. ພວກເຂົາຕັດສິນໃຈສ້າງຕັ້ງລັດຖະບານໜຶ່ງຂຶ້ນເທິງຮາກຖານອັນກວ້າງຂວາງຂອງເສລີພາບທາງພົນລະເຮືອນ ແລະເສລີພາບທາງສາສະໜາ.” Signs of the Times, November 1, 1899.

Miller could not see the third persecuting power, and for this reason his structure was incomplete, though perfectly suited to fulfill his work. Sister White identifies that Miller was God’s chosen messenger, that he had been typified by Elijah and John the Baptist in his work, and by Elisha in his calling to his work, and by Moses in his death. Few in sacred history have inspired commentary that identifies that the angels are waiting by the grave to resurrect them, but this is the commentary of Miller. The fact that his work was limited by the history in which he was raised up is not a derogatory statement of Miller, simply a necessity to recognize, if his work is going to be considered in the true light of God’s prophetic Word.

ມິນເລີບໍ່ສາມາດເຫັນອຳນາດຜູ້ຂົ່ມເຫັງປະການທີສາມໄດ້, ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ໂຄງສ້າງຂອງລາວຈຶ່ງບໍ່ສົມບູນ, ແມ່ນແຕ່ເໝາະສົມຢ່າງສົມບູນສຳລັບການປະຕິບັດງານຂອງລາວ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ ມິນເລີເປັນຜູ້ສື່ສານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້, ວ່າໃນພາລະກິດຂອງລາວ ລາວໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໂດຍ ເອລີຢາ ແລະ ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ແລະໂດຍ ເອລີຊາ ໃນການຊົງເອີ້ນລາວເຂົ້າສູ່ພາລະກິດນັ້ນ, ແລະໂດຍ ໂມເຊ ໃນການຕາຍຂອງລາວ. ມີພຽງບໍ່ຫຼາຍຄົນໃນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດທີ່ໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດຄຳອະທິບາຍທີ່ລະບຸວ່າ ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຄອຍຢູ່ຂ້າງຫຼຸມຝັງສົບເພື່ອຊຸບຊີວິດພວກເຂົາຄືນມາ, ແຕ່ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄຳອະທິບາຍທີ່ມີກ່ຽວກັບ ມິນເລີ. ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ພາລະກິດຂອງລາວຖືກຈຳກັດໂດຍປະຫວັດສາດທີ່ລາວໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາໃນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຄຳກ່າວທີ່ຫຍາບຄາຍ ຫຼື ລົດຄ່າຕໍ່ ມິນເລີ ແຕ່ປະການໃດ, ແຕ່ເປັນພຽງຄວາມຈຳເປັນທີ່ຕ້ອງຮັບຮູ້ ຖ້າວ່າພາລະກິດຂອງລາວຈະຖືກພິຈາລະນາໃນແສງສະຫວ່າງອັນແທ້ຈິງແຫ່ງພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ.

Miller was given specific, angelic, direction that allowed him to construct a prophetic framework that was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. For this reason, prophecies that identified history beyond the desolation accomplished by those two powers were misunderstood by Miller. Yet none of those misunderstandings made their way onto the two sacred tables of Habakkuk, where the foundations that were erected through the work of Miller were graphically represented. This is why inspiration could record of the 1843 chart that it was directed by the hand of the Lord.

ມິນເລີໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳອັນຈົງແຈ້ງຈາກທູດສະຫວັນ ອັນເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ລາວສາມາດສ້າງໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງອຳນາດສອງປະການແຫ່ງການເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ ຄື ລັດທິນອກສາສະໜາ ແລ້ວຕິດຕາມດ້ວຍລັດທິສັນຕະປາປາ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄຳພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກປະຫວັດສາດທີ່ໄກກວ່າການເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າທີ່ສຳເລັດໂດຍອຳນາດສອງປະການນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກມິນເລີເຂົ້າໃຈຜິດ. ແຕ່ການເຂົ້າໃຈຜິດເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ມີອັນໃດເລີຍທີ່ຖືກນຳໄປໄວ້ເທິງສອງຕາຕະລາງອັນສັກສິດຂອງຮາບາກຸກ ບ່ອນທີ່ຮາກຖານທັງຫຼາຍທີ່ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍຜ່ານວຽກງານຂອງມິນເລີ ໄດ້ຖືກສະແດງອອກໃນຮູບພາບຢ່າງຊັດເຈນ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ການດົນໃຈສາມາດບັນທຶກກ່ຽວກັບແຜນພາບປີ 1843 ວ່າ ມັນໄດ້ຖືກຊີ້ນຳໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ແຜນຜັງປີ 1843 ນັ້ນໄດ້ຖືກຊົງນຳພາໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະວ່າບໍ່ຄວນມີສ່ວນໃດຂອງມັນຖືກປ່ຽນແປງ; ຕົວເລກທັງຫຼາຍເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ. ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຢູ່ເຫນືອມັນ ແລະໄດ້ປົກປິດຄວາມຜິດພາດຢ່າງໜຶ່ງໃນບາງຕົວເລກ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຫັນມັນໄດ້ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘Daily’ ວ່າ ຄໍາ​ວ່າ ‘ການ​ຖວາຍ​ບູຊາ’ ເປັນ​ຄໍາ​ທີ່​ປັນຍາ​ຂອງ​ມະນຸດ​ໄດ້​ເພີ່ມ​ເຂົ້າ​ໄປ ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ສ່ວນ​ໜຶ່ງ​ຂອງ​ຂໍ້​ຄວາມ​ນັ້ນ; ແລະ​ອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະທານ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ອັນ​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ​ມັນ​ແກ່​ບັນດາ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້​ປະກາດ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ເລື່ອງ​ຊົ່ວ​ໂມງ​ແຫ່ງ​ການ​ພິພາກສາ. ເມື່ອ​ຄວາມ​ເປັນ​ນ້ຳ​ໜຶ່ງ​ໃຈ​ດຽວ​ກັນ​ຍັງ​ດໍາລົງ​ຢູ່, ກ່ອນ​ປີ 1844, ເກືອບ​ທຸກ​ຄົນ​ລ້ວນ​ເປັນ​ເອກະພາບ​ໃນ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ອັນ​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘Daily;’ ແຕ່​ນັບ​ແຕ່​ປີ 1844 ເປັນ​ຕົ້ນ​ມາ, ໃນ​ທ່າມກາງ​ຄວາມ​ສັບສົນ, ທັດສະນະ​ອື່ນໆ​ໄດ້​ຖືກ​ຍອມ​ຮັບ, ແລະ​ຄວາມ​ມືດ​ມົນ​ກັບ​ຄວາມ​ສັບສົນ​ກໍ​ໄດ້​ຕິດ​ຕາມ​ມາ.” Review and Herald, November 1, 1850.

The truths assembled by Miller at the direction of angels was directed by the Lord, and within the endorsement of the 1843 chart, inspiration included that Miller’s understanding that “the daily” represented paganism was correct. Five times the Hebrew word “tamid” translated as “the daily,” occurs in the book of Daniel, and it always represents the relationship between the two desolating powers of paganism followed by papalism.

ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ມິນເລີໄດ້ລວບລວມຂຶ້ນຕາມການຊີ້ນຳຂອງທູດສະຫວັນ ໄດ້ຖືກຊົງນຳໂດຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະພາຍໃນການຮັບຮອງແຜນພູມປີ 1843 ນັ້ນ, ການດົນໃຈຈາກສະຫວັນໄດ້ລວມເຖິງວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມິນເລີທີ່ວ່າ “the daily” ໝາຍເຖິງລັດທິນອກຮີດນັ້ນ ເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຄຳພາສາເຮັບຣິວ “tamid” ທີ່ແປວ່າ “the daily” ປາກົດຢູ່ໃນພຣະທຳດານີເອນຫ້າຄັ້ງ, ແລະມັນສະແດງເຖິງສາຍສຳພັນລະຫວ່າງອຳນາດສອງປະການທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ ຄື ລັດທິນອກຮີດ ແລະຕາມມາດ້ວຍລັດທິສັນຕະປາປາ.

Miller’s understanding of “the daily,” as a symbol of paganism, was absolutely essential in the prophetic framework he employed, for the sequential relationship of paganism followed by papalism became his point of reference in aligning all the prophecies he was led to understand.

ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Miller ກ່ຽວກັບ “ສິ່ງທີ່ດໍາເນີນຢູ່ເປັນນິດ” ວ່າເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິນອກສາສະໜາ ເປັນສິ່ງຈໍາເປັນຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນໂຄງສ້າງຄໍາພະຍາກອນທີ່ລາວໄດ້ນໍາໃຊ້ ເພາະວ່າຄວາມສໍາພັນແບບຕໍ່ເນື່ອງຂອງລັດທິນອກສາສະໜາ ຕາມມາດ້ວຍລັດທິສັນຕະປາປາ ໄດ້ກາຍເປັນຈຸດອ້າງອີງຂອງລາວໃນການຈັດວາງຄໍາພະຍາກອນທັງປວງທີ່ລາວໄດ້ຖືກນໍາໃຫ້ເຂົ້າໃຈ.

At “the time of the end,” in 1798, the book of Daniel was unsealed, and the primary passage that was what Sister White identified as the “central pillar” and “foundation” of the advent movement, was Daniel chapter eight, and verse fourteen.

ໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ,” ໃນປີ 1798, ພຣະຄຳພີດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ, ແລະຂໍ້ພຣະຄຳພີສຳຄັນຫຼັກທີ່ເປັນສິ່ງທີ່ ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ເສົາຫຼັກກາງ” ແລະ “ຮາກຖານ” ຂອງຂະບວນການແອດເວັນ, ຄື ດານີເອນ ບົດທີ 8 ແລະ ຂໍ້ທີ 14.

> “The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.

> “ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ເໜືອກວ່າຂໍ້ອື່ນໆ ໄດ້ເປັນທັງຮາກຖານແລະເສົາຄ້ຳກາງຂອງຄວາມເຊື່ອແຫ່ງການສະເດັດມາ ຄືຄຳປະກາດວ່າ, ‘ຈົນເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ແລ້ວສະຖານບໍລິສຸດຈະໄດ້ຮັບການຊຳລະ.’ [ດານີເອນ 8:14.]” The Great Controversy, 409.

Verse fourteen is the answer to verse thirteen, and the answer is meaningless without the context of the question.

ຂໍ້ທີສິບສີ່ເປັນຄຳຕອບຂອງຂໍ້ທີສິບສາມ, ແລະຄຳຕອບນັ້ນກໍປາສະຈາກຄວາມໝາຍ ຫາກປາສະຈາກບໍລິບົດຂອງຄຳຖາມ.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ໜຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ, ແລະຜູ້ບໍລິສຸດອີກຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ນັ້ນທີ່ກ່າວຢູ່ວ່າ, “ນິມິດຊຶ່ງກ່ຽວກັບເຄື່ອງບູຊາເຜົາຖວາຍປະຈຳວັນ ແລະການລະເມີດອັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ທີ່ມອບທັງສະຖານບໍລິສຸດ ແລະກອງພົນໃຫ້ຖືກຢຽບຍ່ຳລົງໃຕ້ຕີນນັ້ນ ຈະດຳເນີນໄປດົນປານໃດ?” ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົນຄົບສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ແລ້ວສະຖານບໍລິສຸດນັ້ນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.” ດານີເອນ 8:13, 14

These two verses are the symbol of the increase of knowledge that was produced when the book of Daniel was unsealed at “the time of the end,” in 1798. Verse thirteen, identifies the two desolating powers that Miller formed his prophetic model upon. Miller identified “the daily,” in verse thirteen as paganism, and the “transgression of desolation” as papalism. It is important to recognize that the prophetic model the angels led Miller to recognize, is identified in the two verses that represent the increase of knowledge that arrived in history in 1798. Yet Miller was not given to see the next power to come upon the prophetic stage and persecute God’s people.

ສອງຂໍ້ນີ້ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນເມື່ອພຣະທຳໜັງສືດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກໃນ “ເວລາແຫ່ງທີ່ສຸດ,” ໃນປີ 1798. ຂໍ້ທີສິບສາມ ລະບຸເຖິງອຳນາດສອງປະການແຫ່ງການເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ ທີ່ມິນເລີໄດ້ໃຊ້ເປັນພື້ນຖານໃນແບບແຜນຄຳພະຍາກອນຂອງລາວ. ມິນເລີໄດ້ລະບຸ “ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳ,” ໃນຂໍ້ທີສິບສາມ ວ່າແມ່ນລັດທິນອກຮີດ, ແລະ “ການລະເມີດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ” ວ່າແມ່ນລັດທິສັນຕະປາປາ. ສິ່ງສຳຄັນຄື ຕ້ອງຮັບຮູ້ວ່າ ແບບແຜນຄຳພະຍາກອນທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ນຳມິນເລີໃຫ້ມາເຂົ້າໃຈນັ້ນ ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນສອງຂໍ້ທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດໃນປີ 1798. ແຕ່ມິນເລີບໍ່ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ເຫັນອຳນາດຖັດໄປ ທີ່ຈະກ້າວເຂົ້າມາສູ່ເວທີແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະຂົ່ມເຫັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth. Then I saw the Mother of Harlots; that the mother was not the daughters, but separate and distinct from them. She has had her day, and it is past, and her daughters, the Protestant sects, were the next to come on the stage and act out the same mind that the mother had when she persecuted the saints. I saw that as the mother has been declining in power, the daughters had been growing, and soon they will exercise the power once exercised by the mother.” Spalding and Magan, 1.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ສັດຮ້າຍທີ່ມີສອງເຂົານັ້ນມີປາກຂອງມັງກອນ, ແລະວ່າອຳນາດຂອງມັນຢູ່ໃນຫົວຂອງມັນ, ແລະວ່າພຣະລາຊະກຳນົດນັ້ນຈະອອກໄປຈາກປາກຂອງມັນ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນແມ່ແຫ່ງຍິງໂສເພນີທັງຫລາຍ; ວ່າແມ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນພວກລູກສາວ, ແຕ່ແຍກຕ່າງຫາກ ແລະເດັ່ນຊັດອອກຈາກພວກນາງ. ນາງໄດ້ມີວັນຂອງນາງແລ້ວ, ແລະມັນໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ, ແລະບັນດາລູກສາວຂອງນາງ, ຄືນິກາຍໂປຣແຕສຕັນທັງຫລາຍ, ເປັນພວກຕໍ່ໄປທີ່ຈະຂຶ້ນມາສູ່ເວທີ ແລະສະແດງອອກຊຶ່ງຈິດໃຈອັນດຽວກັນທີ່ແມ່ເຄີຍມີເມື່ອນາງຂົ່ມເຫັງພວກທຳມະສັກ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອແມ່ກຳລັງເສື່ອມຖອຍລົງໃນອຳນາດ, ພວກລູກສາວກໍໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ແລະໃນບໍ່ຊ້າພວກນາງຈະໃຊ້ອຳນາດທີ່ແມ່ເຄີຍໃຊ້.” Spalding and Magan, 1.

Miller’s inability to see the third power forced him to make conclusions that were simply wrong. Miller identified the sea beast of Revelation thirteen as pagan Rome and the earth beast as papal Rome. His application of Revelation chapter seventeen, was also flawed by his inability to see prophetic history that extended beyond the second desolating power of papalism. For this reason, when Miller identified the Roman power in Daniel’s prophecy, he treated them as one power that came in two phases. That was and is an accurate application, but it prevented him from understanding the kingdoms of Bible prophecy as anything that reached beyond a fourth kingdom represented by Rome. He saw and identified that the fourth kingdom of Rome had two phases, represented as pagan Rome and papal Rome, but could not see that papal Rome was also the fifth kingdom which was to be followed by a sixth kingdom.

ຄວາມບໍ່ສາມາດຂອງມິນເລີໃນການເຫັນອໍານາດທີສາມ ບັງຄັບໃຫ້ລາວຕ້ອງສະຫຼຸບຂໍ້ສະຫຼຸບທີ່ຜິດພາດຢ່າງຊັດເຈນ. ມິນເລີໄດ້ລະບຸສັດຮ້າຍຈາກທະເລໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມວ່າເປັນໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະ ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກວ່າເປັນໂຣມສັນຕະປາປາ. ການນໍາໃຊ້ພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດຂອງລາວ ກໍມີຂໍ້ບົກພ່ອງເຊັ່ນກັນ ເນື່ອງຈາກລາວບໍ່ສາມາດເຫັນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ຂະຫຍາຍຕໍ່ໄປເກີນກວ່າອໍານາດແຫ່ງຄວາມຮົກຮ້າງທໍາລາຍອັນທີສອງຂອງລັດທິສັນຕະປາປາ. ເພາະເຫດນີ້ ເມື່ອມິນເລີລະບຸອໍານາດໂຣມໃນຄໍາພະຍາກອນຂອງດານີເອນ ລາວໄດ້ປະຕິບັດຕໍ່ມັນເສມືອນເປັນອໍານາດດຽວທີ່ມາໃນສອງໄລຍະ. ນັ້ນເຄີຍເປັນ ແລະ ຍັງເປັນ ການນໍາໃຊ້ທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ມັນໄດ້ຂັດຂວາງລາວຈາກການເຂົ້າໃຈບັນດາອານາຈັກໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ ວ່າເປັນສິ່ງໃດໜຶ່ງທີ່ຂະຫຍາຍໄປເກີນກວ່າອານາຈັກທີສີ່ອັນຖືກແທນໂດຍໂຣມ. ລາວເຫັນ ແລະ ລະບຸວ່າອານາຈັກທີສີ່ຄືໂຣມນັ້ນມີສອງໄລຍະ ຄືຖືກແທນໂດຍໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ, ແຕ່ບໍ່ສາມາດເຫັນວ່າໂຣມສັນຕະປາປານັ້ນ ເປັນອານາຈັກທີຫ້າດ້ວຍ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກຕິດຕາມດ້ວຍອານາຈັກທີຫົກ.

In Daniel chapter two, the Millerites brought the elements of the fifth kingdom of Bible prophecy together with the fourth kingdom. At the basic level their application was correct, but incomplete, for the first reference of the kingdoms of Bible prophecy must agree with the last reference of the kingdoms of Bible prophecy, because Jesus, as the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning. Unable to see a distinction of two sequential kingdoms made it impossible for Miller to recognize that Revelation chapter twelve, is identifying paganism (the dragon), and the sea beast of Revelation chapter thirteen, as papalism (the beast) and the earth beast of Revelation chapter thirteen as apostate Protestantism (the false prophet).

ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີສອງ, ພວກມິນເລີໄລທ໌ໄດ້ນຳສ່ວນປະກອບຂອງອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີໄປຮວມເຂົ້າກັບອານາຈັກທີສີ່. ໃນລະດັບພື້ນຖານ ການນຳໃຊ້ຂອງພວກເຂົານັ້ນຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ຍັງບໍ່ຄົບຖ້ວນ, ເພາະວ່າການອ້າງເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີເທື່ອທຳອິດ ຈະຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບການອ້າງເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆເທື່ອສຸດທ້າຍໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ, ເພາະພຣະເຢຊູ, ໃນຖານະເປັນອັນຟາແລະໂອເມກາ, ຍ່ອມຊົງສະແດງຈຸດຈົບໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ. ການບໍ່ສາມາດເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສອງອານາຈັກທີ່ສືບຕໍ່ກັນ ເຮັດໃຫ້ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສຳລັບມິນເລີທີ່ຈະຮັບຮູ້ວ່າ ພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສອງ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງລັດທິນອກສາສະໜາ (ມັງກອນ), ແລະສັດຮ້າຍຈາກທະເລໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສາມ ວ່າເປັນລັດທິສັນຕະປາປາ (ສັດຮ້າຍ) ແລະສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສາມ ວ່າເປັນໂປໂຕສະແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍແລ້ວ (ຜູ້ພະຍາກອນປອມ).

Miller was unable to see the dragon, the beast and the false prophet as three consecutive kingdoms in chapters twelve and thirteen of Revelation, and was thus forced by his prophetic logic to assume the two chapters were not a consecutive illustration of the three powers that lead the world to Armageddon. The light Miller was given was the perfect light for his generation, and his generation was tested by that light.

ມິນເລີບໍ່ສາມາດເຫັນມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ ເປັນອານາຈັກສາມລໍາດັບຕໍ່ເນື່ອງກັນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 12 ແລະ 13, ແລະດັ່ງນັ້ນ ຕາມຕັກກະແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງລາວ ຈຶ່ງຖືກບັງຄັບໃຫ້ສັນນິຖານວ່າ ທັງສອງບົດນັ້ນບໍ່ແມ່ນພາບປະກອບຕາມລໍາດັບຕໍ່ເນື່ອງຂອງອໍານາດທັງສາມທີ່ນໍາໂລກໄປສູ່ອາຣມາເກດໂດນ. ແສງສະຫວ່າງທີ່ມິນເລີໄດ້ຮັບນັ້ນເປັນແສງສະຫວ່າງອັນສົມບູນສໍາລັບຄົນຮຸ່ນຂອງລາວ, ແລະຄົນຮຸ່ນຂອງລາວກໍໄດ້ຖືກທົດສອບໂດຍແສງສະຫວ່າງນັ້ນ.

The light of the three desolating powers (the dragon, the beast and the false prophet), was given to Future for America at the “time of the end,” in 1989. The passage of Daniel which was unsealed with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of Daniel chapter eleven, and verse forty was the light of the third angel, whereas Miller had been given the light of the first angel. The last six verses of Daniel eleven, were seen to be the foundation and central pillar of the movement of Future for America, and verse forty, of Daniel chapter eleven summarizes that light, just as verses thirteen and fourteen, of Daniel chapter eight summarized the light that was unsealed in the Millerite movement.

ແສງສະຫວ່າງເກືອບກັບອຳນາດທຳລາຍລ້າງສາມປະການ (ມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ) ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ Future for America ໃນ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ໃນປີ 1989. ຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ໂດຍການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ຕາມການສຳເລັດແຫ່ງດານີເອນ ບົດ 11 ແລະ ຂໍ້ 40 ນັ້ນ ແມ່ນແສງສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ໃນຂະນະທີ່ Miller ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດ 11 ໄດ້ຖືກເຫັນວ່າເປັນຮາກຖານ ແລະ ເສົາຫຼັກສຳຄັນກາງຂອງຂະບວນການ Future for America, ແລະ ຂໍ້ 40 ຂອງດານີເອນ ບົດ 11 ໄດ້ສະຫຼຸບແສງສະຫວ່າງນັ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ຂໍ້ 13 ແລະ 14 ຂອງດານີເອນ ບົດ 8 ໄດ້ສະຫຼຸບແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນຂະບວນການ Millerite.

> And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

> ແລະໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະຜະເຊີນໜ້າໂຈມຕີລາວ; ແລະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະຍົກມາຕໍ່ຕ້ານລາວດັ່ງລົມພາຍຸ, ພ້ອມດ້ວຍລົດຮົບ ແລະດ້ວຍພົນມ້າ ແລະດ້ວຍເຮືອຈຳນວນຫຼາຍ; ແລະລາວຈະເຂົ້າໄປໃນບັນດາປະເທດທັງຫຼາຍ, ແລະຈະຖ້ວມລົ້ນ ແລະຜ່ານໄປ. ດານີເອນ 11:40.

The verse identifies a war that began at the “time of the end” in 1798, between the king of the south and the king of the north. The king of the south represented atheistic France, that delivered the deadly wound to the papacy in that very year. The papacy is there represented as the king of the north. France, prophetically in 1798, was one tenth of the ten kingdoms of Daniel chapter seven. Those ten kingdoms represent pagan Rome, and pagan Rome represents the dragon. The papacy (the king of the north) represents the beast. The verse identifies the king of the north (the papacy), who had been given its deadly wound at the opening of the verse, would ultimately retaliate against the king of the south (the king of atheism). When the papacy did retaliate, the king of atheism had moved from the nation of France, to the confederacy of the Soviet Union. France was one nation, yet when the papacy retaliated against the king of the south in the verse, the king of the south was identified as “countries,” as was the former Soviet Union.

ຂໍ້ພຣະຄໍານີ້ລະບຸເຖິງສົງຄາມໜຶ່ງທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1798 ລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ ແລະ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ເປັນຕົວແທນຂອງຝຣັ່ງທີ່ບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງໄດ້ນຳບາດແຜຮ້າຍແຮງໄປສູ່ອຳນາດສັນຕະປາປາໃນປີນັ້ນເອງ. ອຳນາດສັນຕະປາປາຖືກນຳສະເໜີໃນທີ່ນັ້ນວ່າເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ຝຣັ່ງໃນປີ 1798 ເປັນໜຶ່ງໃນສິບສ່ວນຂອງສິບອານາຈັກໃນດານີເອນບົດທີ່ 7. ອານາຈັກສິບນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກຮີດ, ແລະ ໂຣມນອກຮີດເປັນຕົວແທນຂອງມັງກອນ. ອຳນາດສັນຕະປາປາ (ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ) ເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍ. ຂໍ້ພຣະຄໍານີ້ລະບຸວ່າກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ (ອຳນາດສັນຕະປາປາ) ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງຂອງຕົນໃນຕອນເປີດຂອງຂໍ້ພຣະຄໍານີ້ ຈະໂຕ້ຕອບຄືນຕໍ່ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ (ກະສັດແຫ່ງລັດທິບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ) ໃນທີ່ສຸດ. ເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ໂຕ້ຕອບຄືນນັ້ນ, ກະສັດແຫ່ງລັດທິບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ຍ້າຍຈາກປະເທດຝຣັ່ງ ໄປສູ່ສະຫະພັນໂຊວຽດແລ້ວ. ຝຣັ່ງເປັນພຽງປະເທດດຽວ, ແຕ່ເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາໂຕ້ຕອບຄືນຕໍ່ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ໃນຂໍ້ພຣະຄໍານີ້, ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ບັນດາປະເທດ,” ດັ່ງທີ່ອະດີດສະຫະພັນໂຊວຽດເປັນ.

When the king of the north (the papacy) did retaliate it brought with it “chariots,” “horsemen” and “many ships.” Chariots and horsemen are symbols of military strength, and ships are symbols of economic strength. The power that formed an unholy alliance with the papacy for the purpose of bringing down the Soviet Union was the United States, and the two strengths of the United States in Revelation chapter thirteen, is identified as its ability to force the world to receive the mark of papal authority by the force of arms and economics. Men will be forbidden to buy or sell without the mark, and then further, without the mark, men will be put to death.

ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ (ສັນຕະປາປາ) ໄດ້ໂຕ້ຕອບຄືນ, ການນັ້ນກໍໄດ້ນໍາເອົາ “ລົດຮົບ,” “ທະຫານມ້າ” ແລະ “ເຮືອຫຼາຍລໍາ” ມາພ້ອມ. ລົດຮົບ ແລະ ທະຫານມ້າ ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງກໍາລັງທາງທະຫານ, ແລະ ເຮືອ ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງກໍາລັງທາງເສດຖະກິດ. ອໍານາດທີ່ໄດ້ກໍ່ຕັ້ງພັນທະມິດອັນບໍ່ບໍລິສຸດກັບສັນຕະປາປາເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການໂຄ່ນລົ້ມສະຫະພາບໂຊວຽດ ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະ ກໍາລັງສອງປະການຂອງສະຫະລັດໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສາມ ໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນຄວາມສາມາດຂອງມັນໃນການບັງຄັບໂລກໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອໍານາດຂອງສັນຕະປາປາໂດຍອາໄສກໍາລັງອາວຸດ ແລະ ເສດຖະກິດ. ມະນຸດຈະຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຊື້ ຫຼື ຂາຍ ຫາກບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ, ແລະ ນອກຈາກນັ້ນອີກ, ຫາກບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ, ມະນຸດຈະຖືກປະຫານຊີວິດ.

Verse forty directly identifies the dragon (the king of the south), the beast (the papacy) and the false prophet (the United States). The foundational verse for “the time of the end” in 1989, identifies the three desolating powers that lead the world to Armageddon, just as the foundational verses of the Millerite movement identified the two desolating powers of paganism followed by papalism.

ຂໍ້​ທີ່​ສີ່​ສິບ​ໄດ້​ລະບຸ​ໂດຍ​ກົງ​ເຖິງ​ມັງ​ກອນ (ກະສັດ​ແຫ່ງ​ທິດ​ໃຕ້), ສັດ​ຮ້າຍ (ລະບົບ​ປາ​ປາ) ແລະ​ຜູ້​ພະຍາກອນ​ປອມ (ສະຫະລັດ​ອາເມລິກາ). ຂໍ້​ພື້ນຖານ​ສຳລັບ “ເວລາ​ແຫ່ງ​ອະວະສານ” ໃນ​ປີ 1989 ໄດ້​ລະບຸ​ອຳນາດ​ທັງ​ສາມ​ຝ່າຍ​ແຫ່ງ​ການ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຮ້າງເປົ່າ​ທີ່​ນຳ​ໂລກ​ໄປ​ສູ່​ອາມາເກດດອນ, ດັ່ງ​ທີ່​ຂໍ້​ພື້ນຖານ​ຂອງ​ການ​ເຄື່ອນໄຫວ​ມິນເລີໄຣດ໌​ໄດ້​ລະບຸ​ອຳນາດ​ສອງ​ຝ່າຍ​ແຫ່ງ​ການ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຮ້າງເປົ່າ​ຄື ລັດທິ​ນອກ​ສາສະໜາ ຕາມ​ດ້ວຍ​ລະບົບ​ປາ​ປາ.

The verse begins with a battle between the king of the south and the king of the north. In the beginning of the verse (1798), the king of the south prevails, but in the verse, the king of the north retaliates and prevails over the king of the south. The beginning of the verse marks the battle between the king of the north and the king of the south, and in the ending of the message contained in the verse the same battle between the northern and southern kings is illustrated, but with the opposite results. The beginning marked the “time of the end” in 1798, and the ending battle marks the “time of the end” in 1989. The verse contains within its written testimony the signature Alpha and Omega, the beginning and the ending.

ຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການສູ້ຮົບລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ ແລະ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ໃນຕອນຕົ້ນຂອງຂໍ້ນີ້ (1798) ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ເປັນຝ່າຍມີໄຊ, ແຕ່ພາຍໃນຂໍ້ນີ້ເອງ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໄດ້ໂຕ້ຕອບ ແລະ ມີໄຊເໜືອກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້. ຕອນຕົ້ນຂອງຂໍ້ນີ້ໝາຍເຖິງການສູ້ຮົບລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້, ແລະ ໃນຕອນທ້າຍຂອງຂ່າວສານທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນຂໍ້ນີ້ ການສູ້ຮົບດຽວກັນລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະ ທິດໃຕ້ໄດ້ຖືກນຳສະແດງອີກ, ແຕ່ດ້ວຍຜົນທີ່ກົງກັນຂ້າມ. ຕອນຕົ້ນໄດ້ກຳນົດ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1798, ແລະ ການສູ້ຮົບໃນຕອນທ້າຍໄດ້ກຳນົດ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1989. ພາຍໃນຄຳພະຍານທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ນັ້ນ ຂໍ້ນີ້ບັນຈຸລາຍເຊັນ Alpha ແລະ Omega, ຄື ການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ການສິ້ນສຸດ.

The actual history of the verse continues on past the collapse of the Soviet Union in 1989, through to the Sunday law of verse forty-one. At the Sunday law the three-fold union of modern Babylon is brought about by a series of rapid events. Verse forty therefore begins when the deadly wound is delivered in 1798, and the whore of Tyre is forgotten. The history represented by the verse completely ends at the Sunday law of verse forty-one, where the deadly wound is healed and the whore of Tyre is remembered. The signature of the beginning and ending is written not only upon the text found in the verse, but also the complete history represented by the verse. The verse identifies the prophetic framework that is based not upon simply paganism (the dragon) and papalism (the beast), but it identifies the structure of the three desolating powers that lead the world to Armageddon.

ປະຫວັດສາດຕົວຈິງຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນ ດຳເນີນຕໍ່ໄປເກີນກວ່າການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊເວຍໃນປີ 1989 ໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ. ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ ສະຫະພັນສາມປະການຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ໄດ້ຖືກໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍລຳດັບເຫດການຢ່າງວ່ອງໄວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ສີ່ສິບຈຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຖືກກະທຳລົງໃນປີ 1798 ແລະຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣຖືກຫຼົງລືມ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກສະແດງໂດຍຂໍ້ນີ້ສິ້ນສຸດລົງຢ່າງສົມບູນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ ບ່ອນທີ່ບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ ແລະຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣຖືກຈົດຈຳອີກຄັ້ງ. ລາຍເຊັນແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດນັ້ນ ຖືກຂຽນໄວ້ບໍ່ພຽງແຕ່ໃນຂໍ້ຄວາມທີ່ພົບໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຢູ່ໃນປະຫວັດສາດທັງໝົດທີ່ຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນເປັນຕົວແທນອີກດ້ວຍ. ຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນຊີ້ບອກກອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງພຽງແຕ່ລັດທິນອກຮີດ (ມັງກອນ) ແລະລັດທິສັນຕະປາປາ (ສັດຮ້າຍ) ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ມັນຍັງຊີ້ບອກໂຄງສ້າງຂອງອຳນາດສາມປະການແຫ່ງການເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ ຊຶ່ງນຳພາໂລກໄປສູ່ອາຣະມາເກດໂດນ.

Miller’s prophetic framework announced the arrival of God’s investigative judgment, and the prophetic framework of Future for America announces the arrival of God’s executive judgment. At the “time of the end” in 1989, a three-step testing and purification process began when the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the collapse of the Soviet Union. The distinction of Miller only seeing paganism and papalism, and not seeing apostate Protestantism, must be understood to rightly understand the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798.

ໂຄງຮ່າງຄຳພະຍາກອນຂອງ Miller ໄດ້ປະກາດການມາເຖິງຂອງການພິພາກສາສືບສວນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ໂຄງຮ່າງຄຳພະຍາກອນຂອງ Future for America ປະກາດການມາເຖິງຂອງການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນ “ເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບ” ໃນປີ 1989, ຂະບວນການທົດສອບແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດສາມຂັ້ນຕອນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ເມື່ອຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງ Daniel ບົດ 11 ຖືກເປີດຜະນຶກໃນການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ. ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ Miller ເຫັນພຽງແຕ່ລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະ ອຳນາດສັນຕະປາປາ, ແລະ ບໍ່ໄດ້ເຫັນໂປຣແຕສຕັງທີ່ຫຼົງຫຼັງ, ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳ Ulai ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798 ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

We will continue that consideration in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນານັ້ນໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.

> “ພວກເຮົາບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະສູນເສຍ. ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ໂລກກຳລັງຖືກປຸກປັ່ນດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງສົງຄາມ. ອີກບໍ່ຊ້າ ເຫດການແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນຈະບັງເກີດຂຶ້ນ. ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທັມດານີເອນບົດທີ 11 ໄດ້ເກືອບບັນລຸຄວາມສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ປະຫວັດສາດຫຼາຍສ່ວນທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເພື່ອເປັນຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ຈະຖືກຊ້ຳຄືນອີກ.”

> “In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘verses 30 through thirty-six quoted.’

> “ໃນຂໍ້ທີສາມສິບ ມີການກ່າວເຖິງອໍານາດໜຶ່ງ ຊຶ່ງ ‘ຂໍ້ 30 ຫາ ສາມສິບຫົກ ທີ່ຖືກອ້າງຄໍາເວົ້າໄວ້.’”

> “Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “ເຫດການຕ່າງໆທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ ຈະເກີດຂຶ້ນ.” Manuscript Releases, number 13, 394.

Back to Articles