Article

# Panium - Number Seven

ປານີອຸມ - ເລກເຈັດ

Daniel 11 Unveiled: Prophetic Lines from 1989 to the Sunday Law

ດານີເອນ 11 ຖືກເປີດເຜີຍ: ແນວຄຳພະຍາກອນຈາກປີ 1989 ເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 15, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are working on bringing all the lines of Daniel eleven together in connection with the hidden history of verse forty that represents 1989 unto the Sunday law in the United States. Our calling as students of prophecy is to rightly divide the word of truth.

ພວກເຮົາກໍາລັງດໍາເນີນການນໍາເອົາເນື້ອຄວາມທຸກແນວໃນດານີເອນ ບົດ 11 ມາປະສານເຂົ້າດ້ວຍກັນ ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ 40 ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ການຊົງເອີ້ນຂອງພວກເຮົາໃນຖານະນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນ ຄືການແບ່ງແຍກພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> ຈົ່ງພາກພຽນສະແດງຕົນເອງໃຫ້ເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າ, ເປັນຄົນງານທີ່ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລະອາຍ, ແບ່ງແຍກພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. 2 ຕີໂມທຽວ 2:15

Daniel chapter eleven can be divided into ten prophetic lines. Verses one through four represent one prophetic line. Verse five through nine represents a second line. Verse ten represents a third line. Verses eleven and twelve represent the fourth line. The fifth line is verses thirteen through fifteen. The sixth line is verses sixteen through twenty-two. The seventh line is verses twenty-three and twenty-four. Verse twenty-four through verse thirty-one is the eighth line. Verse thirty-one through forty is the ninth line, and the tenth and final line are verses forty through forty-five. These ten lines are to be brought together line upon line.

ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 11 ສາມາດແບ່ງອອກເປັນສິບແນວຄຳພະຍາກອນ. ຂໍ້ 1 ຫາ 4 ເປັນແນວຄຳພະຍາກອນຫນຶ່ງ. ຂໍ້ 5 ຫາ 9 ເປັນແນວທີສອງ. ຂໍ້ 10 ເປັນແນວທີສາມ. ຂໍ້ 11 ແລະ 12 ເປັນແນວທີສີ່. ແນວທີຫ້າຄືຂໍ້ 13 ຫາ 15. ແນວທີຫົກຄືຂໍ້ 16 ຫາ 22. ແນວທີເຈັດຄືຂໍ້ 23 ແລະ 24. ຂໍ້ 24 ຫາຂໍ້ 31 ເປັນແນວທີແປດ. ຂໍ້ 31 ຫາ 40 ເປັນແນວທີເກົ້າ, ແລະແນວທີສິບ ແລະເປັນແນວສຸດທ້າຍ ຄືຂໍ້ 40 ຫາ 45. ສິບແນວນີ້ຈະຕ້ອງນຳມາປະກອບເຂົ້າກັນ ແນວເທິງແນວ.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts.

> ພຣະອົງຈະຊົງສອນຄວາມຮູ້ແກ່ຜູ້ໃດ? ແລະຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄຳສອນ? ຄືແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຢ່ານົມແລ້ວ ແລະຖືກແຍກອອກຈາກອົກແມ່ແລ້ວ.

> For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little:

> ເພາະວ່າຂໍ້ບັນຍັດຕ້ອງຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ, ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ; ທີ່ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະທີ່ນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ:

> For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear.

> ເພາະວ່າ ພຣະອົງຈະກ່າວກັບຊົນຊາດນີ້ດ້ວຍຮີມຝີປາກທີ່ຕິດອ່າງ ແລະດ້ວຍພາສາອື່ນ. ແກ່ພວກເຂົາພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, ນີ້ແຫຼະເປັນການພັກຜ່ອນ ຊຶ່ງດ້ວຍສິ່ງນີ້ ພວກເຈົ້າອາດໃຫ້ຜູ້ເມື່ອຍລ້າໄດ້ພັກ; ແລະນີ້ແຫຼະເປັນການຟື້ນຊື່ນ: ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ.

> But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.

> ແຕ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວສຳລັບເຂົາທັງຫຼາຍເປັນຂໍ້ບັນຍັດຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ, ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ; ທີ່ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ທີ່ນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະໄປ ແລະ ສະດຸດຫງາຍໄປຂ້າງຫຼັງ, ແລະ ແຕກຫັກ, ແລະ ຖືກດັກຈັບ, ແລະ ຖືກຈັບໄປ. ອິຊາຢາ 28:9–13.

Each of the ten prophetic lines are of course interrelated, but within each line a specific theme can be recognized. Though each line has a primary theme, the lines possess more than a singular testimony. I intend to identify each of the themes in the ten lines.

ແນ່ນອນ ແຕ່ລະເສັ້ນຄໍາພະຍາກອນທັງສິບນັ້ນມີຄວາມສຳພັນເຊື່ອມໂຍງກັນ, ແຕ່ພາຍໃນແຕ່ລະເສັ້ນສາມາດມອງເຫັນຫົວຂໍ້ສະເພາະຢ່າງໜຶ່ງໄດ້. ເຖິງແມ່ນວ່າແຕ່ລະເສັ້ນຈະມີຫົວຂໍ້ຫຼັກຢ່າງໜຶ່ງ, ແຕ່ເສັ້ນເຫຼົ່ານັ້ນມີຄຳພະຍານຫຼາຍກວ່າພຽງຢ່າງດຽວ. ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈທີ່ຈະລະບຸຫົວຂໍ້ແຕ່ລະຢ່າງໃນບັນດາເສັ້ນທັງສິບນັ້ນ.

## First Line

ແຖວທຳອິດ

> Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I shew thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. And a mighty king shall stand up, that shall rule with great dominion, and do according to his will. And when he shall stand up, his kingdom shall be broken, and shall be divided toward the four winds of heaven; and not to his posterity, nor according to his dominion which he ruled: for his kingdom shall be plucked up, even for others beside those. Daniel 11:1–4.

> ໃນປີທຳອິດແຫ່ງລາຊະການຂອງດາຣິອຸດຊາວມີເດຍ, ຂ້າພະເຈົ້າເອງກໍໄດ້ຢືນຢູ່ເພື່ອຄ້ຳຈູນ ແລະເພື່ອເສີມກຳລັງໃຫ້ແກ່ທ່ານ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳແດງຄວາມຈິງໃຫ້ແກ່ທ່ານ. ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ຍັງຈະມີກະສັດອີກສາມອົງລຸກຂຶ້ນໃນເປີເຊຍ; ແລະອົງທີສີ່ຈະຮັ່ງມີຫຼາຍກວ່າພວກເຂົາທັງໝົດຫຼາຍນັກ; ແລະໂດຍອຳນາດຂອງທ່ານຜ່ານຄວາມຮັ່ງມີຂອງທ່ານ ທ່ານຈະປຸກລະດົມທຸກສິ່ງໃຫ້ຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກຂອງກຣີຊາ. ແລະຈະມີກະສັດຜູ້ມີລິດອຳນາດລຸກຂຶ້ນ, ຜູ້ຈະປົກຄອງດ້ວຍອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ. ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລ້ວ, ອານາຈັກຂອງທ່ານຈະແຕກອອກ ແລະຈະຖືກແບ່ງໄປສູ່ສີ່ລົມແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ; ແຕ່ບໍ່ແມ່ນແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານ, ຫຼືຕາມອຳນາດທີ່ທ່ານໄດ້ປົກຄອງ; ເພາະອານາຈັກຂອງທ່ານຈະຖືກຖອນອອກ, ແມ່ນແຕ່ເພື່ອຄົນອື່ນນອກເໜືອຈາກເຫຼົ່ານັ້ນ. ດານີເອນ 11:1–4.

The first year of Darius marks the end of seventy years, thus identifying a prophetic time of the end. By verse three Alexander the Great establishes his worldwide kingdom, and by verse four his kingdom was to be plucked up and divided unto the four winds. Using Darius as the time of the end in 1989 allows us to count the kings represented in verse two. When Gabriel states in verse one, “Also in the first year of Darius” he is following up on what he informed Daniel at the beginning of the vision, which began in chapter ten.

ປີທຳອິດຂອງດາຣິອຸສເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການສິ້ນສຸດຂອງເຈັດສິບປີ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນຄຳພະຍາກອນ. ພໍເຖິງຂໍ້ທີສາມ ອາເລັກຊານເດີ ມະຫາລາດໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກທົ່ວໂລກຂອງຕົນ ແລະໃນຂໍ້ທີສີ່ ອານາຈັກຂອງລາວຈະຖືກຖອນຂຶ້ນ ແລະຖືກແບ່ງອອກໄປສູ່ລົມທັງສີ່. ການໃຊ້ດາຣິອຸສເປັນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1989 ເຮັດໃຫ້ເຮົາສາມາດນັບບັນດາກະສັດທີ່ຖືກແທນຄ່າໄວ້ໃນຂໍ້ທີສອງໄດ້. ເມື່ອກາເບຣຍນກ່າວໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງວ່າ, “ໃນປີທຳອິດຂອງດາຣິອຸສເໝືອນກັນ” ທ່ານກຳລັງສືບຕໍ່ຈາກສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ແຈ້ງແກ່ດານີເອນໄວ້ແຕ່ຕົ້ນນິມິດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນບົດທີສິບ.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> ໃນປີທີສາມແຫ່ງການຄອງລາດຂອງກະສັດໄຊຣັດແຫ່ງເປີເຊຍ ມີຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍແກ່ດານີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງມີຊື່ເອີ້ນວ່າ ເບນເທຊັດຊາ; ແລະຂໍ້ຄວາມນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ ແຕ່ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ນັ້ນຍາວນານ; ແລະທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 10:1.

The waymark that represents a “time of the end” contains two symbols. The “time of the end” for Moses’ prophetic line was Aaron’s birth, followed three years later with the birth of Moses. Aaron and Moses are the twofold symbol of the “time of the end” in their history and typify the birth of John the Baptist and Jesus six months thereafter. The “time of the end” in 1798 marked the capture of the pope of Rome who thereafter died in captivity in 1799. From “the first year of Darius the Mede” unto “the third year of Cyrus king of Persia”; Darius and Cyrus represent thee “time of the end” in 1989, for all the prophets are speaking more about the last days than the days in which they lived.

ເຄື່ອງໝາຍທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ປະກອບດ້ວຍສອງສັນຍະລັກ. “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ສຳລັບເສັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງໂມເຊ ແມ່ນການເກີດຂອງອາໂຣນ, ແລະຕໍ່ມາອີກສາມປີຈຶ່ງເປັນການເກີດຂອງໂມເຊ. ອາໂຣນແລະໂມເຊເປັນສັນຍະລັກສອງຊັ້ນຂອງ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ໃນປະຫວັດຂອງພວກເຂົາ ແລະເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການເກີດຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະພຣະເຢຊູອີກຫົກເດືອນຕໍ່ມາ. “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ໃນປີ 1798 ໄດ້ໝາຍເຖິງການຈັບຕົວສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ ຜູ້ທີ່ຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ເສຍຊີວິດໃນການຖືກຄຸມຂັງໃນປີ 1799. ຕັ້ງແຕ່ “ປີທຳອິດຂອງດາຣິອຸດຊາວມີເດຍ” ຈົນເຖິງ “ປີທີສາມຂອງກະສັດຊີຣັດແຫ່ງເປີເຊຍ”; ດາຣິອຸດແລະຊີຣັດເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ໃນປີ 1989, ເພາະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫຼາຍກຳລັງເວົ້າເຖິງວັນສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າວັນເວລາທີ່ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດຢູ່.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> ບັນດາສິ່ງທັງປວງນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງ; ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເປັນຄຳຕັກເຕືອນແກ່ພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ຍຸກສຸດທ້າຍຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:11.

Darius and Cyrus represent Ronald Reagan and George Bush senior in 1989. Both were presidents that year. Verse one of chapter eleven places the vision in the third year of Cyrus, which would represent George Bush the senior who followed Reagan as Cyrus followed Darius. Verse two states that three kings would yet stand up and the fourth is far richer than them all. The final “time of the end” in chapter eleven begins in 1989 and identifies that after George Bush senior three kings would yet stand up, thus identifying the three presidents that followed Bush senior. Those three kings were Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama and then the richest president, Donald Trump would “by his strength” and “through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia”.

ດາຣີອຸດ ແລະ ໄຊຣັດ ເປັນຕົວແທນຂອງ Ronald Reagan ແລະ George Bush senior ໃນປີ 1989. ທັງສອງເປັນປະທານາທິບໍດີໃນປີນັ້ນ. ຂໍ້ທີໜຶ່ງໃນບົດທີສິບເອັດ ກຳນົດນິມິດໄວ້ໃນປີທີສາມຂອງໄຊຣັດ ຊຶ່ງຈະເປັນຕົວແທນຂອງ George Bush senior ຜູ້ທີ່ຕາມຫຼັງ Reagan ເໝືອນດັ່ງທີ່ໄຊຣັດໄດ້ຕາມຫຼັງດາຣີອຸດ. ຂໍ້ທີສອງກ່າວວ່າ ຍັງຈະມີກະສັດອີກສາມອົງລຸກຂຶ້ນ ແລະ ອົງທີສີ່ຈະຮັ່ງມີຫຼາຍຍິ່ງກວ່າພວກເຂົາທັງໝົດ. “ເວລາສຸດທ້າຍ” ຕອນສຸດທ້າຍໃນບົດທີສິບເອັດ ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1989 ແລະ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຫຼັງຈາກ George Bush senior ແລ້ວ ຍັງຈະມີກະສັດອີກສາມອົງລຸກຂຶ້ນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ລະບຸເຖິງປະທານາທິບໍດີສາມຄົນທີ່ຕາມຫຼັງ Bush senior. ກະສັດສາມອົງນັ້ນຄື Bill Clinton, George Bush junior, Barak Obama ແລະ ຈາກນັ້ນປະທານາທິບໍດີຜູ້ຮັ່ງມີທີ່ສຸດ, Donald Trump, ຈະ “ໂດຍກຳລັງຂອງຕົນ” ແລະ “ໂດຍຜ່ານຄວາມຮັ່ງມີຂອງຕົນ ລາວຈະປຸກເຮົ້າທຸກສິ່ງຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກຂອງ Grecia”.

Verse three then introduces Alexander the Great and therefore typifies the last leader of United Nations who unites with the papacy in the last days, but who like unto the papacy comes to his end. The United Nations is the seventh kingdom represented as ten kings in Revelation seventeen, and the confederacy of ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papal beast for one symbolic hour.

ແລ້ວຂໍ້ທີສາມກໍນຳເຂົ້າມາເຖິງ Alexander the Great ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງຜູ້ນຳຄົນສຸດທ້າຍຂອງ United Nations ຜູ້ທີ່ຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບລະບົບ papacy ໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແຕ່ຜູ້ນັ້ນກໍຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ເໝືອນດັ່ງ papacy. United Nations ແມ່ນອານາຈັກທີເຈັດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກະສັດສິບອົງໃນ Revelation ບົດທີສິບເຈັດ, ແລະສະຫະພັນຂອງກະສັດສິບອົງນັ້ນເຫັນພ້ອມກັນທີ່ຈະມອບອານາຈັກທີເຈັດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ papal ເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກ.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.

> ແລະສິບເຂົາທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນ ຄືກະສັດສິບອົງ ຜູ້ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບອານາຈັກເທື່ອ; ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບອຳນາດດັ່ງກະສັດຢູ່ຮ່ວມກັບສັດຮ້າຍເປັນເວລາຫນຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຈິດໃຈອັນດຽວກັນ ແລະຈະມອບອຳນາດແລະເຫດກຳລັງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດສົງຄາມກັບພຣະເມສານ້ອຍ ແລະພຣະເມສານ້ອຍຈະຊະນະພວກເຂົາ; ເພາະພຣະອົງເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອບັນດາເຈົ້ານາຍ ແລະເປັນກະສັດເຫນືອບັນດາກະສັດ: ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ກັບພຣະອົງນັ້ນເປັນຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນ, ຖືກເລືອກ, ແລະສັດຊື່. ພຣະນິມິດ 17:12–14.

Those ten kings are represented by verses three and four and also by the history of the rise and fall of Alexander the Great who fulfilled the verses in the fourth century. Greece is the third kingdom of Bible prophecy and is a symbol of the dragon, a third of the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. At the cross the message “King of the Jews” was recorded in Hebrew, Latin and Greek; representing the Jews, the Romans and the rest of the multitudes from the other nations that would be in Jerusalem at the Passover. The Greeks represent the dragon, the Romans represent the beast, and the Jews were the false prophet.

ກະສັດສິບອົງນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ທີສາມແລະຂໍ້ທີສີ່ ແລະຍັງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປະຫວັດການຮຸ່ງຂຶ້ນແລະການລົ້ມລົງຂອງອາເລັກຊານເດີ ມະຫາລາດ ຜູ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນສຳເລັດໃນສັດຕະວັດທີສີ່. ປະເທດກຣີກແມ່ນອານາຈັກທີສາມໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ແລະເປັນສັນຍາລັກຂອງພະຍານາກ ຊຶ່ງເປັນໜຶ່ງໃນສາມສ່ວນຂອງສະຫະພັນສາມປະການຄື ພະຍານາກ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ຂໍ້ຄວາມວ່າ “ກະສັດຂອງຊາວຢິວ” ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ເປັນພາສາເຮັບເຣີ, ລາຕິນ ແລະກຣີກ; ອັນເປັນຕົວແທນຂອງຊາວຢິວ, ຊາວໂຣມັນ ແລະຝູງຊົນອື່ນໆທີ່ມາຈາກນານາຊາດ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນເທດສະການປັດສະຄາ. ຊາວກຣີກເປັນຕົວແທນຂອງພະຍານາກ, ຊາວໂຣມັນເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະຊາວຢິວແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

The first four verses of chapter eleven identify the end of the earthly dragon power who commits fornication with the papal power as human probation closes. Verses three and four identify the final rise and fall of the last manifestation of an earthly dragon power. The verses overlay the last six verses which identify the end of the beast who commits fornication with the kings of the earth. The beginning and ending of chapter eleven identify the history where the enemies of God come to their end with none to help. The first four verses aligned with the last six verses and in so doing they bear the symbolism of the Ten Commandments with a table of the first four commandments and a table with the last six commandments, while also symbolizing a test with the number ten.

ສີ່ຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີສິບເອັດໄດ້ລະບຸເຖິງຈຸດຈົບຂອງອຳນາດມັງກອນຝ່າຍໂລກທີ່ກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບອຳນາດສັນຕະປາປາ ໃນເວລາທີ່ໄລຍະແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດກຳລັງປິດລົງ. ຂໍ້ທີສາມແລະຂໍ້ທີສີ່ລະບຸເຖິງການຜຸດຂຶ້ນຄັ້ງສຸດທ້າຍແລະການລົ້ມລົງຂອງການສຳແດງອອກຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງອຳນາດມັງກອນຝ່າຍໂລກ. ຂໍ້ຕ່າງໆເຫຼົ່ານັ້ນຊ້ອນທັບກັບຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງລະບຸເຖິງຈຸດຈົບຂອງສັດຮ້າຍຜູ້ທີ່ກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ຕອນຕົ້ນແລະຕອນທ້າຍຂອງບົດທີສິບເອັດລະບຸເຖິງປະຫວັດສາດທີ່ສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າມາເຖິງຈຸດອະວະສານຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫຼືອ. ສີ່ຂໍ້ທຳອິດທີ່ຈັດວາງຄຽງຄູ່ກັບຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍ ແລະໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງຖືເອົານັຍສັນຍະລັກຂອງພຣະບັນຍັດສິບປະການ ດ້ວຍແຜ່ນໜຶ່ງຂອງສີ່ບັນຍັດທຳອິດ ແລະອີກແຜ່ນໜຶ່ງຂອງຫົກບັນຍັດສຸດທ້າຍ ພ້ອມກັນນັ້ນກໍຍັງເປັນສັນຍະລັກເຖິງການທົດສອບດ້ວຍຈຳນວນສິບ.

The first four verses represent a beginning that illustrates the ending while anchoring the message as beginning at the “time of the end” in 1989. The verses represent 1989 until the close of human probation, thus summarizing the message of the last six verses which are the increase of knowledge that was unsealed in 1989, which identify the events connected with the close of probation.

ສີ່ຂໍ້ພຣະຄຳທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບ ພ້ອມທັງຍຶດໂຍງຂ່າວສານນັ້ນໄວ້ວ່າເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1989. ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງການປິດລົງແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການສະຫຼຸບຂ່າວສານຂອງຫົກຂໍ້ພຣະຄຳສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງເປັນຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນອັນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989 ແລະຊຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງເຫດການຕ່າງໆທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບການປິດລົງແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ.

The verses provide the prophetic anchor to recognize that beginning in 1989 there would be a total of eight presidents, with the eighth being of the seven previous presidents, thus tying the passage together with the enigma of the eighth being of the seven, which is a prophetic characteristic that is present truth in the last days.

ຂໍ້ພຣະຄໍາເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຫຼັກຍຶດທາງຄໍາພະຍາກອນເພື່ອໃຫ້ຮັບຮູ້ວ່າ ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1989 ຈະມີປະທານາທິບໍດີທັງໝົດແປດຄົນ ໂດຍທີ່ຄົນທີແປດນັ້ນເປັນຄົນໜຶ່ງໃນເຈັດປະທານາທິບໍດີກ່ອນໜ້າ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຊື່ອມໂຍງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ເຂົ້າກັບປິດສະນາທີ່ວ່າຄົນທີແປດເປັນຄົນໜຶ່ງໃນເຈັດ, ຊຶ່ງເປັນລັກສະນະທາງຄໍາພະຍາກອນທີ່ເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບສະໄໝປະຈຸບັນໃນວັນສຸດທ້າຍ.

The theme which can be understood with the verses is the final destruction of the dragon power who commits fornication with the whore of Tyre. The whore commits fornication with all the kings of the earth, but just as ancient France became the firstborn of the Catholic church when Clovis dedicated his throne to the papacy in 496, so too, the earth beast of the United States will also be the first of the kings to commit fornication with the whore at the Sunday law. Just as in the ending six verses the beginning four verses identify and emphasize all three powers that lead the world to Armageddon, but the theme in the first four verses is the dragon power represented by Grecia and Alexander the Great.

ແນວຄວາມຄິດຫຼັກທີ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ຈາກຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ ຄືການທຳລາຍຢ່າງສິ້ນສຸດຂອງອຳນາດມັງກອນ ຜູ້ທີ່ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງ Tyre. ຍິງໂສເພນີນັ້ນໄດ້ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບກະສັດທັງປວງແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແຕ່ດັ່ງທີ່ຝຣັ່ງໃນສະໄໝໂບຮານໄດ້ກາຍເປັນບຸດຫົວປີຂອງຄຣິດຕະຈັກຄາໂທລິກ ເມື່ອ Clovis ໄດ້ຖວາຍບັນລັງຂອງຕົນແດ່ລະບົບ papacy ໃນປີ 496, ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນຄືສະຫະລັດອາເມຣິກາ ຈະເປັນປະເທດທຳອິດໃນບັນດາກະສັດທີ່ຈະກະທຳການຜິດປະເວນີກັບຍິງໂສເພນີນັ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍ ສີ່ຂໍ້ຕົ້ນໄດ້ຊີ້ບອກແລະເນັ້ນຢ້ຳເຖິງອຳນາດທັງສາມທີ່ນຳໂລກໄປສູ່ Armageddon, ແຕ່ແນວຄວາມຄິດຫຼັກໃນສີ່ຂໍ້ທຳອິດນັ້ນ ຄືອຳນາດມັງກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Grecia ແລະ Alexander the Great.

Reagan began the process of eight presidents that has led now to the last of the eight presidents. The eighth president will erect the image of the beast and enforce a Sunday law in the United States, while also brokering and arrangement making him the head of the United Nations, that will at that very point enter into a worldwide church state relationship under the guise of solving the increasing warfare of radical Islam.

ເຣແກນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂະບວນການຂອງປະທານາທິບໍດີແປດຄົນ ຊຶ່ງບັດນີ້ໄດ້ນໍາໄປສູ່ຄົນສຸດທ້າຍໃນບັນດາປະທານາທິບໍດີແປດຄົນນັ້ນ. ປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດຈະຕັ້ງຮູບສັດຮ້າຍຂຶ້ນ ແລະບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ, ພ້ອມທັງເປັນຄົນຈັດການໄກ່ເກ່ຍຂໍ້ຕົກລົງອັນໜຶ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົາຂຶ້ນເປັນຫົວໜ້າຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ຊຶ່ງໃນຈຸດນັ້ນເອງຈະເຂົ້າສູ່ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດທົ່ວໂລກ ພາຍໃຕ້ຂໍ້ອ້າງຂອງການແກ້ໄຂສົງຄາມທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຂອງອິສລາມສຸດໂຕ່ງ.

The transition of the United States, which is the earth beast of Revelation chapter thirteen from being the sixth kingdom of Bible prophecy unto the head of the seventh kingdom of Bible prophecy, while consummating the unlawful relationship with the eighth kingdom of Bible prophecy is illustrated from verse one identifying 1989, through the presidents that lead to the Sunday law in the United States, and immediately then identifies the mighty king standing up. That mighty king is Trump assuming control over the United Nations, which he is now in the process of dismantling in advance of his demands.

ການປ່ຽນຜ່ານຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຊຶ່ງເປັນສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13, ຈາກການເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ໄປສູ່ການເປັນຫົວຂອງອານາຈັກທີເຈັດໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ໃນຂະນະທີ່ທຳໃຫ້ຄວາມສຳພັນອັນຜິດກົດໝາຍກັບອານາຈັກທີແປດໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີສຳເລັດລົງ, ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ທີໜຶ່ງທີ່ຊີ້ບອກເຖິງປີ 1989, ຜ່ານບັນດາປະທານາທິບໍດີທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະຈາກນັ້ນໃນທັນທີກໍລະບຸເຖິງກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ລຸກຂຶ້ນ. ກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຄື ທຣຳ ຜູ້ເຂົ້າຄວບຄຸມອົງການສະຫະປະຊາຊາດ, ຊຶ່ງໃນເວລານີ້ລາວກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການຮື້ຖອນມັນລ່ວງໜ້າກ່ອນການຮຽກຮ້ອງຂອງລາວ.

## Second Line

ແຖວທີສອງ

Verse five through nine represents the first mention and the point by point illustration of the battle between the kings of the north and south that the entire chapter employs as the primary prophetic backdrop. Verse five sets forth the theme of the passage.

ຂໍ້ທີຫ້າເຖິງຂໍ້ທີເກົ້າເປັນການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທໍາອິດ ແລະເປັນການພັນລະນາແບບຈຸດຕໍ່ຈຸດຂອງສົງຄາມລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອ ແລະຝ່າຍໃຕ້ ຊຶ່ງທັງບົດນີ້ໄດ້ນໍາໃຊ້ເປັນພາກພື້ນຄໍາພະຍາກອນຫຼັກ. ຂໍ້ທີຫ້າໄດ້ວາງຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງຕອນນີ້ໄວ້.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. Daniel 11:5.

> ແລະກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະເຂັ້ມແຂງ, ແລະເຈົ້ານາຍຄົນໜຶ່ງຂອງທ່ານ; ແລະຜູ້ນັ້ນຈະເຂັ້ມແຂງຍິ່ງກວ່າທ່ານ, ແລະຈະມີອຳນາດປົກຄອງ; ອຳນາດປົກຄອງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເປັນອຳນາດປົກຄອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ດານີເອນ 11:5.

Ptolemy I Soter and Seleucus I Nicator are represented in the verse. Both were a fourth of the “Diadochi” (meaning successor) of Alexander’s kingdom. Seleucus is the first “king of the north” in chapter eleven, and in agreement with pagan Rome, papal Rome and modern Rome—Seleucus was only established as the prophetic king of the north after three primary victories or pivotal events: his reclamation of Babylon in 312 BC, the Battle of Ipsus in 301 BC, and the Battle of Corupedium in 281 BC. These movements defeated his major rivals, expanded his empire, and solidified his dominance in the region.

ປໂຕເລມີທີ 1 ໂຊເຕີ ແລະ ເຊເລວກັສທີ 1 ນີກາໂຕ ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໃນຂໍ້ນີ້. ທັງສອງເປັນສ່ວນຫນຶ່ງໃນສີ່ສ່ວນຂອງ “Diadochi” (ໝາຍເຖິງຜູ້ສືບທອດ) ໃນອານາຈັກຂອງອາເລັກຊານເດີ. ເຊເລວກັສເປັນ “ກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ” ຄົນທໍາອິດໃນບົດທີສິບເອັດ, ແລະໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັບໂຣມນອກສາສະໜາ, ໂຣມສັນຕະປາປາ ແລະ ໂຣມສະໄໝໃໝ່—ເຊເລວກັສໄດ້ຖືກສະຖາປະນາເປັນກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອຕາມຄໍາພະຍາກອນພາຍຫຼັງຈາກໄຊຊະນະຫຼັກສາມຄັ້ງ ຫຼື ເຫດການຊີ້ຂາດສາມປະການເທົ່ານັ້ນ: ການຍຶດບາບີໂລນຄືນຂອງເຂົາໃນປີ 312 ກ່ອນ ຄ.ສ., ຍຸດທະການທີ່ Ipsus ໃນປີ 301 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະ ຍຸດທະການທີ່ Corupedium ໃນປີ 281 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຄວາມເຄື່ອນໄຫວເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເອົາຊະນະຄູ່ແຂ່ງສໍາຄັນຂອງເຂົາ, ຂະຫຍາຍອານາຈັກຂອງເຂົາ, ແລະ ທໍາໃຫ້ອໍານາດຄອບງໍາຂອງເຂົາໝັ້ນຄົງໃນພາກພື້ນນັ້ນ.

The second line begins with identifying the kings of the north and south in distinction with any other of the successors (Diadochi) of Alexander’s divided kingdom. It begins with identifying that the king of the north is only empowered after three conquests. Then in the history of the struggle for dominion that unfolded after Alexanders death in verses six through nine, identify a period that concludes with the overthrow of the king of the north by the king of the south. This is the first of three times in chapter eleven that the king of the south prevails over the king of the north. They provide three internal witnesses within the chapter that clearly establishes the waymarks of the history that leads to a king of the south defeating a king of the north.

ເສັ້ນທີສອງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການລະບຸກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ ໂດຍແຍກອອກຈາກຜູ້ສືບທອດຄົນອື່ນໆ (Diadochi) ຂອງອານາຈັກທີ່ຖືກແບ່ງອອກຂອງ Alexander. ມັນເລີ່ມຕົ້ນໂດຍລະບຸວ່າກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະໄດ້ຮັບອຳນາດກໍ່ຕໍ່ເມື່ອຫຼັງຈາກການພິຊິດສາມຄັ້ງ. ຈາກນັ້ນ ໃນປະຫວັດຂອງການຕໍ່ສູ້ເພື່ອການຄອບຄອງອຳນາດ ທີ່ໄດ້ຄ່ອຍໆເປີດເຜີຍພາຍຫຼັງການຕາຍຂອງ Alexander ໃນຂໍ້ທີຫົກເຖິງຂໍ້ທີເກົ້າ, ໄດ້ລະບຸໄລຍະໜຶ່ງທີ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການໂຄ່ນລົ້ມກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໂດຍກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້. ນີ້ແມ່ນຄັ້ງທຳອິດໃນສາມຄັ້ງໃນບົດທີສິບເອັດ ທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ມີໄຊເໜືອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ສາມຄັ້ງນີ້ເປັນພະຍານພາຍໃນສາມປະການຢູ່ໃນບົດນັ້ນ ຊຶ່ງສະຖາປະນາຢ່າງຊັດເຈນເຖິງໝຸດໝາຍຂອງປະຫວັດສາດ ທີ່ນຳໄປສູ່ການທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ເອົາຊະນະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ.

> And the king of the south shall be strong, and one of his princes; and he shall be strong above him, and have dominion; his dominion shall be a great dominion. And in the end of years they shall join themselves together; for the king’s daughter of the south shall come to the king of the north to make an agreement: but she shall not retain the power of the arm; neither shall he stand, nor his arm: but she shall be given up, and they that brought her, and he that begat her, and he that strengthened her in these times. But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. So the king of the south shall come into his kingdom, and shall return into his own land. Daniel 11:5–9.

> ແລະກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະເຂັ້ມແຂງ, ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງລາວຜູ້ໜຶ່ງດ້ວຍ; ແລະລາວຈະເຂັ້ມແຂງຍິ່ງກວ່າຜູ້ນັ້ນ, ແລະຈະມີອຳນາດປົກຄອງ; ອຳນາດປົກຄອງຂອງລາວຈະເປັນອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະເມື່ອສິ້ນສຸດຫຼາຍປີ ພວກເຂົາຈະເຂົ້າຮ່ວມກັນ; ເພາະວ່າພະທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະມາຫາກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອເພື່ອເຮັດສັນຍາ: ແຕ່ນາງຈະບໍ່ອາດຮັກສາກຳລັງແຫ່ງແຂນໄວ້ໄດ້; ແລະລາວກໍຈະບໍ່ຢືນຢູ່, ຫຼືແຂນຂອງລາວກໍດ້ວຍ: ແຕ່ນາງຈະຖືກມອບໄວ້, ແລະພວກທີ່ນຳນາງມາ, ແລະຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຳເນີດນາງ, ແລະຜູ້ທີ່ເສີມກຳລັງນາງໃນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ. ແຕ່ຈາກກິ່ງໜຶ່ງແຫ່ງຮາກຂອງນາງ ຈະມີຜູ້ໜຶ່ງລຸກຂຶ້ນໃນຖານະຂອງລາວ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະມາພ້ອມກັບກອງທັບ, ແລະຈະເຂົ້າໄປໃນປ້ອມປາການຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ແລະຈະຈັດການຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ, ແລະຈະມີໄຊຊະນະ: ແລະລາວຈະນຳພວກເຂົາໄປເປັນເຊີຍຍັງອີຢິບ, ພ້ອມທັງພຣະຂອງພວກເຂົາ, ແລະເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາ, ພ້ອມທັງພາຊະນະອັນມີຄ່າຂອງເງິນແລະຄຳຂອງພວກເຂົາ; ແລະລາວຈະດຳລົງຢູ່ອີກຫຼາຍປີຍິ່ງກວ່າກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະເຂົ້າສູ່ອານາຈັກຂອງຕົນ, ແລະຈະກັບຄືນໄປຍັງແຜ່ນດິນຂອງຕົນ. Daniel 11:5–9.

The historical fulfillment of the verses provides the template for the prophetic fulfillment of the twelve hundred and sixty years of papal rule identified in verses thirty-one through forty, and the prophetic template for the fulfillment of verse eleven, that was first fulfilled in 217 BC at the Battle of Raphia. Those three witnesses identify the characteristics of the Ukrainian War where Putin, the final king of the south will prevail over the proxy army of the papal king of the north.

ການສຳເລັດໃນປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຈັດຫາແບບແຜນສຳລັບການສຳເລັດໃນຄຳພະຍາກອນຂອງໄລຍະເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງຖືກຊີ້ບອກໄວ້ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດເຖິງສີ່ສິບ, ແລະເປັນແບບແຜນທາງຄຳພະຍາກອນສຳລັບການສຳເລັດຂອງຂໍ້ທີສິບເອັດ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 217 BC ໃນຍຸດທະການຮາເຟຍ. ພະຍານທັງສາມນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກລັກສະນະຂອງສົງຄາມຢູເຄຣນ ບ່ອນທີ່ພູຕິນ, ກະສັດອົງສຸດທ້າຍແຫ່ງທິດໃຕ້, ຈະມີໄຊເໜືອກອງທັບຕົວແທນຂອງກະສັດພາປາແຫ່ງທິດເໜືອ.

The theme of the second line of prophetic history is how the deadly wound is delivered to the papacy in 1798, as represented by verses five through nine and the battle of Raphia in verse eleven. The king of the south, which is Egypt, is the dragon power.

ຫົວຂໍ້ຂອງເສັ້ນທີສອງແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ແມ່ນກ່ຽວກັບວິທີທີ່ບາດແຜຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍໄດ້ຖືກກະທຳຕໍ່ສັນຕະປາປາໃນປີ 1798 ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ທີຫ້າເຖິງຂໍ້ທີເກົ້າ ແລະໂດຍຍຸດທະການຣາເຟຍໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ. ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້, ຊຶ່ງກໍຄືອີຢິບ, ແມ່ນອຳນາດຂອງມັງກອນ.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າຕໍ່ຕ້ານຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ, ແລະຈົ່ງປະກາດຄຳພະຍາກອນຕໍ່ຕ້ານເຂົາ ແລະຕໍ່ຕ້ານອີຢິບທັງສິ້ນ: ຈົ່ງເວົ້າ ແລະຈົ່ງກ່າວວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຢູ່ຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ, ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ, ເຈົ້າມັງກອນໃຫຍ່ຜູ້ນອນຢູ່ກາງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍຂອງຕົນ, ຜູ້ໄດ້ກ່າວວ່າ, ແມ່ນ້ຳຂອງຂ້າເປັນຂອງຂ້າເອງ, ແລະຂ້າໄດ້ສ້າງມັນໄວ້ສຳລັບຕົນເອງ. ເອເຊກຽນ 29:2, 3.

The three illustrations of the king of the south prevailing over the king of the north in chapter eleven combine to identify the final fall of the king of the north in verse forty-five.

ຕົວຢ່າງສາມປະການຂອງການທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ມີໄຊເໜືອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນບົດທີສິບເອັດ ຖືກນຳມາປະກອບກັນເພື່ອຊີ້ບອກເຖິງການລົ້ມລົງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຫ້າ.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:45.

> ແລະລາວຈະຕັ້ງພະພັກອາໄສແຫ່ງພະລາຊະວັງຂອງລາວໄວ້ລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ ໃນພູບໍລິສຸດອັນສະຫງ່າງາມ; ແຕ່ລາວຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງລາວ ແລະຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍລາວໄດ້. ດານີເອນ 11:45.

There are three lines in chapter eleven that illustrate a king of the south defeating a king of the north, but when the king of the north comes to his end with none to help it is not so apparent. But the book of Revelation identifies that it is the dragon power that brings her down by eating her flesh and burning her with fire. Once the dragon power is recognized from the book of Revelation we can see the kings, who are also the dragon and also the king of the south who are going to bring down the king of the north in verse forty-five. Three direct witnesses in the chapter that are all testifying to their perfect fulfillment as represented through the connection of the books of Daniel and Revelation.

ໃນບົດທີສິບເອັດ ມີສາມແນວຂໍ້ຄວາມທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ເປັນຜູ້ເອົາຊະນະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ແຕ່ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອມາເຖິງວາລະສິ້ນສຸດຂອງຕົນໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍ ສິ່ງນັ້ນບໍ່ໄດ້ປາກົດຊັດເຈນເທົ່າໃດ. ແຕ່ພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ລະບຸວ່າ ອຳນາດແຫ່ງມັງກອນເປັນສິ່ງທີ່ນຳນາງລົງສູ່ຄວາມພິນາດ ໂດຍກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ. ເມື່ອອຳນາດແຫ່ງມັງກອນຖືກຮັບຮູ້ຈາກພຣະທຳພຣະນິມິດແລ້ວ ພວກເຮົາກໍສາມາດເຫັນບັນດາກະສັດ ຜູ້ຊຶ່ງກໍເປັນມັງກອນດ້ວຍ ແລະກໍເປັນກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ດ້ວຍ ຜູ້ທີ່ກຳລັງຈະນຳກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອລົງໃນຂໍ້ສີ່ສິບຫ້າ. ພະຍານໂດຍກົງສາມປະການໃນບົດນີ້ ຊຶ່ງທັງໝົດກຳລັງເປັນພະຍານເຖິງຄວາມສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງມັນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຜ່ານຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ.

The modern papal king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, and the book of Revelation identifies how the papal power comes to his end at the hands of the dragon power.

ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຝ່າຍສັນຕະປາປາໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ຈະມາເຖິງຈຸດອະວະສານຂອງຕົນໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫຼືອໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຫ້າ, ແລະພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ລະບຸວ່າອຳນາດຝ່າຍສັນຕະປາປາມາເຖິງຈຸດອະວະສານຂອງຕົນໄດ້ຢ່າງໃດ ໂດຍນ້ຳມືຂອງອຳນາດແຫ່ງມັງກອນ.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.

> ແລະເຂົາສັດສິບເຂົາທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ ພວກມັນຈະກຽດຊັງຍິງແພດ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ນາງພິນາດແລະເປືອຍກາຍ ແລະຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະຈະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃສ່ໄວ້ໃນໃຈຂອງພວກມັນໃຫ້ປະຕິບັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ພ້ອມໃຈກັນ ແລະມອບອານາຈັກຂອງພວກມັນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ ຈົນກວ່າພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າຈະສຳເລັດ. ພຣະນິມິດ 17:16, 17.

The ten kings burn the papal king of the north with fire and eat her flesh. The kings of the last days are the dragon power.

ກະສັດສິບອົງເຜົາກະສັດຝ່າຍເໜືອຂອງສັນຕະປາປາດ້ວຍໄຟ ແລະກິນເນື້ອຂອງນາງ. ບັນດາກະສັດໃນວັນສຸດທ້າຍແມ່ນອຳນາດຂອງມັງກອນ.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.” Testimonies to Ministers, 38.

> “ບັນດາກະສັດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງ ແລະ ເຈົ້າແຂວງ ໄດ້ນຳເອົາເຄື່ອງໝາຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດມາສວມໃສ່ຕົນເອງ, ແລະ ຖືກສະແດງໄວ້ເປັນມັງກອນຜູ້ທີ່ອອກໄປເຮັດສົງຄາມກັບວິສຸດຊົນ—ຄືກັບຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຊື່ອແຫ່ງພຣະເຢຊູ. ໃນຄວາມເປັນສັດຕູຂອງພວກເຂົາຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຍັງສະແດງຕົນເອງວ່າມີຄວາມຜິດໃນການເລືອກບາຣັບບາສແທນພຣະຄຣິດດ້ວຍ.” Testimonies to Ministers, 38.

The ten kings are the dragon power, who is also represented by the kingdom of Greece and Alexander. Those kings are southern kings, for they are represented by Pharaoh king of Egypt. They will eat her flesh, for they are also the prophetic “dogs” which the Psalmist calls the “assembly of the wicked.”

ກະສັດສິບອົງນັ້ນແມ່ນອຳນາດຂອງມັງກອນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແທນພາບໄວ້ດ້ວຍອານາຈັກກຣີກ ແລະ ອາເລັກຊານເດີດ້ວຍ. ກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນເປັນກະສັດຝ່າຍໃຕ້ ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ຖືກແທນພາບໂດຍຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ. ພວກເຂົາຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ ເພາະພວກເຂົາຍັງເປັນ “ໝາ” ໃນຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງນັກປະພັນພຣະທຳເພງສັນລະເສີນໄດ້ເອີ້ນວ່າ “ຊຸມນຸມຂອງຄົນອະທຳ.”

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> ເພາະວ່າຝູງໝາໄດ້ລ້ອມຂ້າພະເຈົ້າໄວ້; ທີ່ຊຸມນຸມຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍໄດ້ໂອບລ້ອມຂ້າພະເຈົ້າ; ພວກເຂົາໄດ້ແທງມື ແລະ ຕີນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້ານັບກະດູກທັງໝົດຂອງຕົນໄດ້; ພວກເຂົາເບິ່ງ ແລະ ຈ້ອງມອງຂ້າພະເຈົ້າ. ພວກເຂົາແບ່ງເສື້ອຜ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າກັນເອງ, ແລະ ຈັບສະຫຼາກເພື່ອເສື້ອຄຸມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ພຣະຄຳພີເພງສັນລະເສີນ 22:16–18.

The papacy is the king of the north in verse forty-five, and the papacy is represented by Jezebel in the church of Thyatira.

ຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາແມ່ນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນຂໍ້ສີ່ສິບຫ້າ, ແລະ ຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາກໍຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນາງເຢເຊເບນໃນຄຣິດຕະຈັກເທຍທີຣາ.

> Notwithstanding I have a few things against thee, because thou sufferest that woman Jezebel, which calleth herself a prophetess, to teach and to seduce my servants to commit fornication, and to eat things sacrificed unto idols. And I gave her space to repent of her fornication; and she repented not. Behold, I will cast her into a bed, and them that commit adultery with her into great tribulation, except they repent of their deeds. Revelation 2:20–22.

> ແຕ່ເຮົາຍັງມີບາງສິ່ງຈະຕຳໜິເຈົ້າ, ເພາະວ່າເຈົ້າຍອມໃຫ້ຍິງຄົນນັ້ນຄື ເຢເຊເບນ, ຜູ້ທີ່ເອີ້ນຕົນເອງວ່າເປັນສາດສະດາພະຍາກອນ, ສັ່ງສອນ ແລະ ຊັກຈູງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາໃຫ້ກະທຳຜິດປະເວນີ ແລະ ກິນຂອງທີ່ຖວາຍແກ່ຮູບເຄົາລົບ. ແລະເຮົາໄດ້ໃຫ້ເວລາແກ່ນາງເພື່ອໃຫ້ກັບໃຈຈາກການຜິດປະເວນີຂອງນາງ; ແຕ່ນາງບໍ່ໄດ້ກັບໃຈ. ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາຈະໂຍນນາງລົງເທິງຕຽງ, ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຫລິ້ນຊູ້ກັບນາງນັ້ນເຂົ້າສູ່ຄວາມທຸກລຳບາກອັນໃຫຍ່, ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ກັບໃຈຈາກການກະທຳຂອງຕົນ. ພຣະນິມິດ 2:20–22.

Jezebel’s judgment is accomplished when she is eaten by dogs.

ການພິພາກສາຂອງເຢເຊເບນໄດ້ສຳເລັດລົງເມື່ອນາງຖືກໝາກິນ.

> And of Jezebel also spake the Lord, saying, The dogs shall eat Jezebel by the wall of Jezreel. 1 Kings 21:23.

> ແລະພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວເຖິງເຢເຊເບນດ້ວຍວ່າ, ໝາຈະກິນນາງເຢເຊເບນຢູ່ຂ້າງກຳແພງເມືອງເຢດສະເຣເອນ. 1 ກະສັດ 21:23

The dogs are pagan Rome, the dragon power, for it was pagan Rome that crucified Christ.

ພວກໝານັ້ນແມ່ນໂຣມນອກສາສະໜາ ອໍານາດແຫ່ງມັງກອນ ເພາະວ່າໂຣມນອກສາສະໜານັ້ນເອງທີ່ໄດ້ຕອກພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ.

> “In the sufferings of Christ upon the cross prophecy was fulfilled. Centuries before the crucifixion, the Saviour had foretold the treatment He was to receive. He said, ‘Dogs have compassed Me: the assembly of the wicked have enclosed Me: they pierced My hands and My feet. I may tell all My bones: they look and stare upon Me. They part My garments among them, and cast lots upon My vesture.’ Psalm 22:16–18. The prophecy concerning His garments was carried out without counsel or interference from the friends or the enemies of the Crucified One. To the soldiers who had placed Him upon the cross, His clothing was given. Christ heard the men’s contention as they parted the garments among them. His tunic was woven throughout without seam, and they said, ‘Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be.’” The Desire of Ages, 746.

> “ໃນຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພຣະຄຣິດເທິງໄມ້ກາງແຂນ ຄຳພະຍາກອນໄດ້ສຳເລັດລົງ. ຫຼາຍສັດຕະວັດກ່ອນການຖືກຕຶງກາງແຂນ ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ລ່ວງໜ້າເຖິງການປະຕິບັດທີ່ພຣະອົງຈະໄດ້ຮັບ. ພຣະອົງຕັດວ່າ, ‘ພວກໝາໄດ້ລ້ອມຂ້າພະອົງໄວ້: ຊຸມນຸມຂອງຄົນອະທຳໄດ້ຫ້ອມລ້ອມຂ້າພະອົງ: ພວກເຂົາໄດ້ແທງມື ແລະ ຕີນຂອງຂ້າພະອົງ. ຂ້າພະອົງອາດນັບກະດູກຂອງຂ້າພະອົງໄດ້ທັງໝົດ: ພວກເຂົາເບິ່ງ ແລະ ຈ້ອງມອງຂ້າພະອົງ. ພວກເຂົາແບ່ງເສື້ອຜ້າຂອງຂ້າພະອົງກັນເອງ, ແລະ ຈັບສະຫລາກເພື່ອເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຂ້າພະອົງ.’ Psalm 22:16–18. ຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພຣະອົງໄດ້ສຳເລັດລົງໂດຍບໍ່ມີການປຶກສາຫາລື ຫຼື ການແຊກແຊງຈາກມິດສະຫາຍ ຫຼື ສັດຕູຂອງພຣະຜູ້ຖືກຕຶງກາງແຂນ. ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພຣະອົງຖືກມອບໃຫ້ແກ່ທະຫານຜູ້ໄດ້ຕຶງພຣະອົງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຍິນການຖຽງກັນຂອງຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາແບ່ງເສື້ອຜ້າຂອງພຣະອົງກັນ. ເສື້ອຊັ້ນໃນຂອງພຣະອົງຖັກເປັນຜືນດຽວຕະຫຼອດໂດຍບໍ່ມີຮອຍຕໍ່, ແລະ ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, ‘ຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາສີກມັນເລີຍ, ແຕ່ໃຫ້ຈັບສະຫລາກເພື່ອມັນວ່າຈະຕົກເປັນຂອງຜູ້ໃດ.’” The Desire of Ages, 746.

The ten kings, who are the dogs, who are the assembly of the wicked, who are Greece and Egypt will also to burn the whore with fire.

ກະສັດທັງສິບ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນພວກໝາ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນຊຸມນຸມຂອງຄົນຊົ່ວ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນກຣີຊ ແລະ ເອຢິບ ຈະເຜົາໂສເພນີນັ້ນດ້ວຍໄຟເໝືອນກັນ.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> ແລະຖ້າບຸດສາວຂອງປະໂລຫິດຄົນໃດກໍຕາມ ກະທຳໃຫ້ຕົນເອງເສຍມົນທິນໂດຍການເປັນຍິງໂສເພນີ ນາງກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ບິດາຂອງນາງເສຍມົນທິນດ້ວຍ; ນາງຈະຕ້ອງຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟ. ພຣະທຳ ເລວີນິຕິ 21:9

The ten kings burn the whore with fire for she professes to be a priestess but is a whore.

ກະສັດທັງສິບຈະເຜົາຍິງໂສເພນີນັ້ນດ້ວຍໄຟ ເພາະນາງອ້າງວ່າຕົນເປັນນັກບວດຍິງ ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວນາງເປັນຍິງໂສເພນີ.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມືອງໄທຣ໌ຈະຖືກລືມເປັນເວລາເຈັດສິບປີ ຕາມວັນເວລາຂອງກະສັດອົງໜຶ່ງ; ເມື່ອສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີແລ້ວ ເມືອງໄທຣ໌ຈະຮ້ອງເພງດັ່ງຍິງແພດ. ຈົ່ງເອົາພິນ ແລະເດີນໄປທົ່ວເມືອງ ເຈົ້າຍິງແພດຜູ້ຖືກລືມແລ້ວເອີຍ; ຈົ່ງບັນເລງທຳນອງອັນຫວານ ຈົ່ງຮ້ອງເພງຫຼາຍໆ ເພື່ອວ່າເຂົາຈະລະນຶກເຖິງເຈົ້າ. ແລະຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີແລ້ວ ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ພຣະຢາເວຈະສະເດັດມາຢ້ຽມຢາມເມືອງໄທຣ໌, ແລະນາງຈະກັບໄປຫາຄ່າຈ້າງຂອງນາງ ແລະຈະກະທຳການຜິດປະເວນີກັບບັນດາອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນໂລກ ທີ່ຢູ່ເທິງພື້ນພິພົບ. ເອຊາຢາ 23:15–17.

In verses five through nine, and verses thirty-one through forty, we find witness to the papacy coming to its end at the hands of the dragon power. This principle is also currently being fulfilled in the Ukrainian War. These three witnesses inform us that when the king of the north comes to his end with none to help in verse forty-five, the dragon will eat her flesh and burn her with fire. Upon three witnesses the motivation for the dragon’s action will include a broken treaty.

ໃນຂໍ້ທີຫ້າຮອດຂໍ້ທີເກົ້າ, ແລະໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດຮອດສີ່ສິບ, ພວກເຮົາພົບພະຍານຫຼັກຖານວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນໂດຍນ້ຳມືຂອງອຳນາດແຫ່ງມັງກອນ. ຫຼັກການນີ້ກໍກຳລັງຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຢູ່ໃນສົງຄາມຢູເຄຣນໃນປັດຈຸບັນດ້ວຍ. ພະຍານທັງສາມນີ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫຼືອໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຫ້າ, ມັງກອນຈະກິນເນື້ອຫນັງຂອງນາງ ແລະເຜົານາງເສຍດ້ວຍໄຟ. ຕາມຫຼັກພະຍານສາມປາກ, ແຮງຈູງໃຈສຳລັບການກະທຳຂອງມັງກອນນັ້ນ ຈະລວມມີພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກຫັກທຳລາຍ.

In verses five through nine, the second Syrian War ended with a treaty in 253 BC. The war had started in 260 BC and seven years into the second Syrian War a peace treaty was accomplished by the king of the south giving a daughter to the king of the north so he could marry the king of the south’s daughter and bring about peace through the marriage alliance. Seven years after the marriage in 246 BC the king of the north set aside the southern bride and restored his original wife who he had set aside when he married the Egyptian princess. The motivation for the king of the south to invade the northern kingdom and capture the northern king was a broken treaty.

ໃນຂໍ້ທີຫ້າເຖິງຂໍ້ທີເກົ້າ, ສົງຄາມຊີເຣຍຄັ້ງທີສອງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍສັນຍາສັນຕິພາບໃນປີ 253 ກ່ອນ ຄ.ສ. ສົງຄາມນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 260 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະເມື່ອເຂົ້າສູ່ປີທີເຈັດຂອງສົງຄາມຊີເຣຍຄັ້ງທີສອງ ກໍໄດ້ມີການບັນລຸສັນຍາສັນຕິພາບ ໂດຍກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ໄດ້ຍົກທິດາອົງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ເພື່ອໃຫ້ພະອົງໄດ້ອະພິເສກກັບທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ ແລະນຳໃຫ້ເກີດສັນຕິພາບໂດຍຜ່ານພັນທະມິດທາງການສົມຣົດ. ເຈັດປີຫຼັງຈາກການສົມຣົດ, ໃນປີ 246 ກ່ອນ ຄ.ສ. ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໄດ້ປະຖິ້ມເຈົ້າສາວຈາກຝ່າຍໃຕ້ ແລະໄດ້ນຳພັນລະຍາອົງເດີມຂອງພະອົງກັບຄືນມາ ຜູ້ຊຶ່ງພະອົງເຄີຍປະຖິ້ມໄວ້ເມື່ອພະອົງສົມຣົດກັບເຈົ້າຍິງແຫ່ງອີຢິບ. ແຮງຈູງໃຈຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ໃນການບຸກໂຈມອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ແລະຈັບກຸມກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແມ່ນການຖືກລະເມີດສັນຍາ.

The broken treaty typified the broken Treaty of Tolentino in 1797 that provided Napoleon with the motivation to take the pope captive in 1798, as Ptolemy had done to Seleucus in 246 BC. When Ptolemy III returned to Egypt from his victory over the northern Seleucid empire of Seleucus II he brought so many treasures back to Egypt that the Egyptians gave the title of “Euergetes” (meaning Benefactor) to Ptolemy III for restoring their “captive gods” after many years.

ສັນຍາທີ່ຖືກລະເມີດນັ້ນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງສັນຍາ Tolentino ທີ່ຖືກລະເມີດໃນປີ 1797 ຊຶ່ງໄດ້ໃຫ້ແຮງຈູງໃຈແກ່ Napoleon ໃນການຈັບສັນຕະປາປາເປັນຊະເລີຍໃນປີ 1798 ດັ່ງທີ່ Ptolemy ໄດ້ເຮັດຕໍ່ Seleucus ໃນປີ 246 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເມື່ອ Ptolemy III ກັບຄືນສູ່ອີຢິບຈາກໄຊຊະນະຂອງລາວເໜືອອານາຈັກ Seleucid ຝ່າຍເໜືອຂອງ Seleucus II ລາວໄດ້ນຳຊັບສົມບັດກັບຄືນສູ່ອີຢິບຫຼາຍເຫຼືອເກີນ ຈົນຊາວອີຢິບໄດ້ຖວາຍພະນາມ “Euergetes” (ໝາຍຄວາມວ່າ ຜູ້ອຸປະຖຳ) ແກ່ Ptolemy III ເພາະລາວໄດ້ນຳ “ພະຂອງເຂົາທີ່ຖືກຈັບໄປເປັນຊະເລີຍ” ກັບຄືນມາຫຼັງຈາກຫຼາຍປີ.

> But out of a branch of her roots shall one stand up in his estate, which shall come with an army, and shall enter into the fortress of the king of the north, and shall deal against them, and shall prevail: And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:7, 8.

> ແຕ່ຈາກກິ່ງໜຶ່ງອອກມາຈາກຮາກຂອງນາງ ຈະມີຜູ້ໜຶ່ງລຸກຂຶ້ນມາໃນຖານະຂອງຕົນ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຍົກກອງທັບມາ ແລະຈະເຂົ້າໄປໃນປ້ອມປາການຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະຈະກະທໍາການຕໍ່ສູ້ກັບເຂົາທັງຫຼາຍ ແລະຈະມີໄຊຊະນະ: ແລະລາວຈະກວາດຕ້ອນພວກເຂົາໄປເປັນເຊວຍຍັງປະເທດເອຢິບ ທັງພະຂອງເຂົາ ທັງບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງເຂົາ ແລະທັງພາຊະນະອັນປະເສີດຂອງເຂົາທີ່ເຮັດດ້ວຍເງິນແລະຄຳ; ແລະລາວຈະດຳລົງຢູ່ໄດ້ຫຼາຍປີກວ່າກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ດານີເອນ 11:7, 8.

When Napoleon took the pope captive in 1798, he robbed the Vatican treasures and brought them back to France as typified by Ptolemy III, who took treasures and also Seleucus II back to Egypt, where Seleucus II died falling from a horse. This typified Napoleon removing the papacy from the beast in 1798, and the death of the pope in 1799. The papacy in Revelation seventeen is the woman who rides upon the beast, and Seleucus’ defeat, captivity and subsequent death falling from a horse, typifies Napoleon removing the civil authority of the papacy (represented as a beast in Revelation seventeen).

ເມື່ອນາໂປເລອອນໄດ້ຈັບສັນຕະປາປາເປັນເຊະລະໃນປີ 1798, ລາວໄດ້ປຸ້ນເອົາສົມບັດຂອງວາຕິກັນ ແລະນຳມັນກັບໄປຝຣັ່ງ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນແບບໂດຍປະຕູເລມີ III, ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳເອົາສົມບັດ ແລະທັງເຊເລືອກັສ II ກັບໄປອີຢິບ, ບ່ອນທີ່ເຊເລືອກັສ II ໄດ້ຕາຍໂດຍຕົກຈາກມ້າ. ສິ່ງນີ້ເປັນແບບເຖິງການທີ່ນາໂປເລອອນໄດ້ນຳຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາອອກຈາກສັດຮ້າຍໃນປີ 1798, ແລະການຕາຍຂອງສັນຕະປາປາໃນປີ 1799. ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ, ລະບົບສັນຕະປາປາແມ່ນຍິງຜູ້ຂີ່ຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍ, ແລະຄວາມພ່າຍແພ້, ການຖືກຈັບເປັນເຊະລະ, ແລະການຕາຍຕໍ່ມາໂດຍຕົກຈາກມ້າຂອງເຊເລືອກັສ ເປັນແບບເຖິງການທີ່ນາໂປເລອອນໄດ້ປົດອຳນາດຝ່າຍບ້ານເມືອງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາອອກໄປ (ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍສັດຮ້າຍໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ).

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. … And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. … And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:3, 7, 18.

> ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປໃນພຣະວິນຍານເຂົ້າສູ່ຖິ່ນກັນດານ; ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຍິງຄົນໜຶ່ງນັ່ງຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍສີແດງເຂັ້ມ, ເຕັມໄປດ້ວຍຊື່ທີ່ໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ມີເຈັດຫົວ ແລະ ສິບເຂົາ. … ແລະ ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງປະຫລາດໃຈ? ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກແຈ້ງແກ່ທ່ານເຖິງຄວາມລຶກລັບຂອງຍິງນັ້ນ ແລະ ຂອງສັດຮ້າຍທີ່ແບກນາງໄວ້, ຊຶ່ງມີເຈັດຫົວ ແລະ ສິບເຂົາ. … ແລະ ຍິງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນນັ້ນ ຄື ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ຊຶ່ງປົກຄອງເຫຼົ່າກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 17:3, 7, 18.

Verse five through nine introduces the warfare between the king of the north and south in chapter eleven. Verse five provides the anchor to Rome as the king of the north for it identifies that the king of the north would conquer three geographical areas before it ruled supremely. The verses provide the prophetic structure that sets forth a period when the king of the north rules but comes to its end. This is the very premise and promise of chapter eleven. The theme of the line is the deadly wound of the papal king of the north, or as verse forty-five states, “he comes to his end, with none to help.” This truth is present truth in the last days.

ຂໍ້ຫ້າເຖິງຂໍ້ເກົ້າໄດ້ນໍາເຂົ້າເຖິງສົງຄາມລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອແລະທິດໃຕ້ໃນບົດທີສິບເອັດ. ຂໍ້ຫ້າໄດ້ໃຫ້ຫຼັກຍຶດໄປສູ່ໂຣມໃນຖານະເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ເພາະມັນລະບຸວ່າກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະພິຊິດດິນແດນທາງພູມສາດສາມແຫ່ງກ່ອນທີ່ມັນຈະປົກຄອງຢ່າງສູງສຸດ. ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ໃຫ້ໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ຊຶ່ງສະແດງເຖິງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປົກຄອງ ແຕ່ກໍມາເຖິງຈຸດຈົບສິ້ນຂອງຕົນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນສົມມຸດຖານແລະພຣະສັນຍາແຫ່ງບົດທີສິບເອັດ. ຫົວໃຈຂອງເສັ້ນເລື່ອງນີ້ຄືບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຝ່າຍສັນຕະປາປາ, ຫຼືດັ່ງທີ່ຂໍ້ສີ່ສິບຫ້າກ່າວໄວ້ວ່າ, “ລາວຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍລາວ.” ຄວາມຈິງນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງສໍາລັບການເວລາປະຈຸບັນໃນວັນສຸດທ້າຍ.

We will continue in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles