Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວເອັດ

ການເປີດເຜີຍໝາຍສຳຄັນແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ: ການເຂົ້າໃຈຄຳຊີ້ນຳຂອງພຣະຄຣິດກ່ຽວກັບຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງລະດູໃບໄມ້ປົ່ງທີ່ກຳລັງແຕກຍອດ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພຣະຄຣິດໄດ້ຊີ້ນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄປຍັງບັນດາຕົ້ນໄມ້ທີ່ກຳລັງແຕກໜໍ່ໃນລະດູບ່ອນ, ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະເຂົ້າໃຈ “ໝາຍສຳຄັນ” ແລະນັຍສຳຄັນຂອງ “ໝາຍສຳຄັນ” ແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ.

> “ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງກຳຊັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ເຝົ້າຄອຍສັງເກດໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ຊື່ນຊົມຍິນດີເມື່ອເຂົາຈະໄດ້ເຫັນເຄື່ອງໝາຍບອກເຖິງການມາຂອງພຣະມະຫາກະສັດຂອງເຂົາ. ‘ເມື່ອສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເລີ່ມເກີດຂຶ້ນ,’ ພຣະອົງຕັດວ່າ, ‘ຈົ່ງແຫງນໜ້າຂຶ້ນ ແລະຍົກສີສະຂອງທ່ານຂຶ້ນ; ເພາະການໄຖ່ຂອງທ່ານໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.’ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຊີ້ໃຫ້ຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງເບິ່ງຕົ້ນໄມ້ໃນລະດູບານແຫ່ງລະດູບໃໝ່ ແລະຕັດວ່າ: ‘ເມື່ອມັນແຕກໜໍ່ອອກມາ ພວກທ່ານກໍເຫັນ ແລະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ລະດູຮ້ອນກໍໃກ້ມາແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນເໝືອນກັນ ເມື່ອພວກທ່ານເຫັນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນ ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າ ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າກໍໃກ້ມາແລ້ວ.’ ລູກາ 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.

“ໝາຍສຳຄັນ” ຂອງວັນສຸດທ້າຍ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍຮູບແບບລ່ວງໜ້າໃນ “ໝາຍສຳຄັນ” ທີ່ໄດ້ປະກາດ ແລະ ນຳເຂົ້າການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. “ໝາຍສຳຄັນ” ເຫຼົ່ານັ້ນລວມມີການສັ່ນສະເທືອນຂອງຟ້າສະຫວັນ, ແຕ່ໂຢເອນໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ “ໝາຍສຳຄັນ” ຂອງວັນສຸດທ້າຍ, ຄືວັນທີ່ຈະຄົ້ນຫາຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງອິສຣາເອນ ແລະ ຈະບໍ່ພົບ, ເມື່ອພູບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າບໍລິສຸດເປັນນິດ, ເພາະຈະບໍ່ມີຄົນຕ່າງດ້າວຄົນໃດຜ່ານເຂົ້າໄປໃນນາງອີກຕໍ່ໄປ, ການສັ່ນສະເທືອນແຫ່ງອຳນາດຂອງຟ້າສະຫວັນ, ຈະລວມມີການສັ່ນສະເທືອນແຫ່ງອຳນາດຂອງແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການສັ່ນສະເທືອນແຫ່ງອຳນາດຂອງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ອຳນາດຂອງແຜ່ນດິນໂລກ.

> “ໃນວັນທີ 16 ທັນວາ 1848 ພຣະອົງໄດ້ປະທານນິມິດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເກືອບກັບການສັ່ນຄອນຂອງອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອພຣະອົງຕັດວ່າ ‘ຟ້າສະຫວັນ,’ ໃນການປະທານໝາຍສຳຄັນທີ່ບັນທຶກໄວ້ໂດຍ Matthew, Mark, ແລະ Luke, ພຣະອົງຊົງໝາຍເຖິງຟ້າສະຫວັນຈິງໆ, ແລະເມື່ອພຣະອົງຕັດວ່າ ‘ແຜ່ນດິນໂລກ’ ພຣະອົງຊົງໝາຍເຖິງແຜ່ນດິນໂລກ. ອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ຄື ດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ປົກຄອງຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນ. ອຳນາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຄື ບັນດາສິ່ງທີ່ປົກຄອງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນຈະຖືກສັ່ນຄອນໂດຍພຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລ້ວດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວຈະຖືກເຄື່ອນອອກຈາກບ່ອນຂອງມັນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ສູນຫາຍໄປ, ແຕ່ຈະຖືກສັ່ນຄອນໂດຍພຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “ເມກດຳທຶບໜັກໄດ້ລອຍຂຶ້ນມາ ແລະປະທະກັນ. ບັນຍາກາດໄດ້ແຍກອອກ ແລະມ້ວນຖອຍໄປ; ແລ້ວພວກເຮົາກໍສາມາດແຫງນເບິ່ງຂຶ້ນໄປຜ່ານຊ່ອງເປີດໃນ Orion ບ່ອນທີ່ສຽງຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາ. ນະຄອນບໍລິສຸດຈະລົງມາຜ່ານຊ່ອງເປີດນັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າບັນດາອຳນາດແຫ່ງໂລກບັດນີ້ກຳລັງຖືກສັ່ນຄອນ ແລະເຫດການຕ່າງໆເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບ. ສົງຄາມ ແລະຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ, ດາບ, ຄວາມອຶດຫິວ, ແລະໂລກລະບາດ ເປັນສິ່ງທຳອິດທີ່ສັ່ນຄອນອຳນາດແຫ່ງໂລກ; ຈາກນັ້ນ ສຽງຂອງພຣະເຈົ້າຈະສັ່ນຄອນດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກນີ້ດ້ວຍ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າການສັ່ນຄອນຂອງບັນດາອຳນາດໃນຢູໂຣບ ບໍ່ແມ່ນ, ດັ່ງທີ່ບາງຄົນສອນ, ການສັ່ນຄອນຂອງບັນດາອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ, ແຕ່ເປັນການສັ່ນຄອນຂອງບັນດາຊາດທີ່ໂກດແຄ້ນ.” Early Writings, 41.

ການສັ່ນສະເທືອນຂອງຟ້າສະຫວັນໃນພຣະທຳມັດທາຍ, ມາຣະໂກ ແລະ ລູກາ ເປັນຕົວແທນຂອງການສັ່ນສະເທືອນແຫ່ງອຳນາດທັງຫຼາຍທີ່ປົກຄອງຟ້າສະຫວັນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍດວງອາທິດ, ດວງຈັນ ແລະ ດວງດາວ. ອຳນາດຝ່າຍສະຫວັນທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກສັ່ນສະເທືອນ, ແລະໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ “ໝາຍສຳຄັນ,” ຊຶ່ງໄດ້ນຳເຂົ້າມາ ແລະ ປະກາດການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ອຳນາດຝ່າຍສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກສັ່ນສະເທືອນອີກຄັ້ງໃນໄລຍະການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ແຕ່ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມນັ້ນ, ບັນດາອຳນາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກກໍຈະຖືກສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍ. ອຳນາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຄື ອຳນາດທັງຫຼາຍທີ່ປົກຄອງໂລກ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ອຳນາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ບໍ່ແມ່ນຟ້າສະຫວັນ, ໄດ້ຖືກສັ່ນສະເທືອນ.

> “ບັດນີ້ໄດ້ມີຖ້ອຍຄໍາອອກມາຫຼືວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ນະຄອນນິວຢອກຈະຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍຄື້ນນ້ໍາໃຫຍ່? ສິ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເວົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າວ່າ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງຕຶກອາຄານໃຫຍ່ໆທີ່ກໍາລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ, ‘ເຫດການອັນນ່າສະພຶງກົວຫຼາຍປານໃດຈະເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ! ເມື່ອນັ້ນຖ້ອຍຄໍາໃນ Revelation 18:1–3 ຈະສໍາເລັດເປັນຈິງ.’ ພຣະທໍາທັງໝົດໃນບົດທີສິບແປດຂອງ Revelation ເປັນຄໍາເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງເທິງໂລກ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງໂດຍສະເພາະກ່ຽວກັບວ່າ ສິ່ງໃດຈະມາເຖິງນະຄອນນິວຢອກ, ມີແຕ່ວ່າຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ວັນໜຶ່ງຕຶກອາຄານໃຫຍ່ໆທີ່ນັ້ນຈະຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍການຫັນພິກແລະການຄວໍ້າກັບຂອງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຄວາມພິນາດກໍາລັງຢູ່ໃນໂລກ. ພຽງພຣະດໍາລັດຄໍາດຽວຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຽງການສໍາຜັດຄັ້ງດຽວແຫ່ງລິດອໍານາດອັນຊົງລະດັບຂອງພຣະອົງ, ແລະໂຄງສ້າງອັນມະຫາສານເຫຼົ່ານີ້ຈະພັງທະລາຍລົງ. ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນ ທີ່ຄວາມນ່າສະພຶງກົວຂອງມັນ ພວກເຮົາບໍ່ອາດຈິນຕະນາການໄດ້.” Review and Herald, July 5, 1906.

ໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerites ໜຶ່ງໃນໝາຍສຳຄັນທີ່ລູກາໄດ້ບັນທຶກໄວ້ຄື “ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດ.” ບັນດາປະຊາຊາດເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດທີ່ປົກຄອງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ທຸກປະຊາຊາດໃນໂລກໄດ້ຖືກສັ່ນສະເທືອນ ເມື່ອວິບັດປະການທີສາມໄດ້ເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ການສັ່ນສະເທືອນທາງໂລກນັ້ນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນລູກາ ບົດ 21, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ໂດຍສຳນວນພຣະຄຳພີທີ່ວ່າ ການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາອຳນາດແຫ່ງໂລກ. ມັນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍວະລີວ່າ “ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດ,” ດັ່ງທີ່ໄດ້ມາເຖິງບັນດາປະຊາຊາດໃນໂລກ ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນິວຢອກຖືກທຳລາຍລົງ. “ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດ” ໃນລູກາ ຄືການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາອຳນາດແຫ່ງໂລກ, ແລະມັນໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerites.

> “ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ວ່າ ບັນດາ​ອຳນາດ​ແຫ່ງ​ໂລກ​ບັດ​ນີ້​ກຳລັງ​ຖືກ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ ແລະ​ວ່າ​ເຫດການ​ຕ່າງໆ​ກໍ​ມາ​ຕາມ​ລຳດັບ. ສົງຄາມ ແລະ​ຂ່າວ​ລື​ເລື່ອງ​ສົງຄາມ, ດາບ, ການ​ກັນດານ​ອາຫານ, ແລະ​ໂລກ​ລະບາດ ເປັນ​ສິ່ງ​ທຳອິດ​ທີ່​ຈະ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ​ບັນດາ​ອຳນາດ​ແຫ່ງ​ໂລກ; ຈາກ​ນັ້ນ ພຣະ​ສຸລະ​ສຽງ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຈະ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ​ດວງ​ອາທິດ, ດວງ​ຈັນ, ແລະ​ດວງ​ດາວ, ແລະ​ໂລກ​ນີ້​ດ້ວຍ. ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ວ່າ ການ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ​ຂອງ​ບັນດາ​ອຳນາດ​ໃນ​ຢູ​ໂຣບ​ນັ້ນ ບໍ່​ແມ່ນ, ດັ່ງ​ທີ່​ບາງ​ຄົນ​ສອນ, ການ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ​ຂອງ​ບັນດາ​ອຳນາດ​ແຫ່ງ​ສະຫວັນ, ແຕ່​ມັນ​ເປັນ​ການ​ສັ່ນ​ສະ​ເທືອນ​ຂອງ​ບັນດາ​ຊາດ​ທີ່​ໂກດ​ແຄ້ນ.” Early Writings, 41.

“ການສັ່ນຄອນແຫ່ງອຳນາດຂອງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ໂກດແຄ້ນ” ຄືກັບການສັ່ນຄອນແຫ່ງ “ອຳນາດຂອງແຜ່ນດິນໂລກ,” ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໃນປະຫວັດຊ່ວງຕົ້ນຂອງ Adventism ໂດຍການສັ່ນຄອນແຫ່ງ “ອຳນາດໃນຢູໂຣບ.” Uriah Smith ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ສິ່ງໃດກຳລັງເຮັດໃຫ້ອຳນາດໃນຢູໂຣບສັ່ນຄອນໃນປີ 1838.

> “ດັ່ງທີ່ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງແກ [ທີ 6] ນີ້ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໂດຍການຍອມມອບອໍານາດເຂົ້າໄປໃນມືຂອງພວກເຕີກໂດຍຈັກກະພັດຄຣິດສະຕຽນແຫ່ງຕາເວັນອອກດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາກໍອາດສະຫຼຸບໄດ້ຢ່າງຊອບທໍາວ່າ ການສິ້ນສຸດຂອງມັນຈະຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການຍອມມອບອໍານາດນັ້ນຄືນອີກຄັ້ງເຂົ້າໃນມືຂອງພວກຄຣິດສະຕຽນໂດຍສຸລຕານເຕີກດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈ. ໃນປີ 1838 ຕຸຣະກີໄດ້ເຂົ້າໄປພົວພັນໃນສົງຄາມກັບອີຢິບ. ຝ່າຍອີຢິບເບິ່ງຄືວ່າຈະໂຄ່ນລົ້ມອໍານາດຂອງຕຸຣະກີໄດ້. ເພື່ອປ້ອງກັນສິ່ງນີ້, ອໍານາດໃຫຍ່ທັງສີ່ແຫ່ງຢຸໂຣບ ຄື ອັງກິດ, ຣັດເຊຍ, ອອສເຕຣຍ, ແລະ ປຣັສເຊຍ, ໄດ້ເຂົ້າແຊກແຊງເພື່ອຄໍ້າຈຸນລັດຖະບານຕຸຣະກີ. ຕຸຣະກີໄດ້ຍອມຮັບການແຊກແຊງຂອງພວກເຂົາ. ໄດ້ມີການປະຊຸມຂຶ້ນທີ່ລອນດອນ ຊຶ່ງໃນນັ້ນໄດ້ຮ່າງຄໍາຂາດສຸດທ້າຍຂຶ້ນ ເພື່ອນໍາໄປສະເໜີແກ່ Mehemet Ali, the Pacha of Egypt. ເປັນທີ່ປະຈັກຊັດວ່າ ເມື່ອໃດຄໍາຂາດສຸດທ້າຍນີ້ຖືກນໍາໄປວາງໄວ້ໃນມືຂອງ Mehemet, ຊະຕາກໍາຂອງອານາຈັກອົດໂຕມັນກໍຈະຖືກຝາກໄວ້ໃນມືຂອງອໍານາດຄຣິດສະຕຽນແຫ່ງຢຸໂຣບໂດຍພາກປະຕິບັດ. ຄໍາຂາດສຸດທ້າຍນີ້ໄດ້ຖືກນໍາໄປວາງໄວ້ໃນມືຂອງ Mehemet ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840! ແລະໃນວັນນັ້ນເອງ ສຸລຕານໄດ້ສົ່ງບັນທຶກສະບັບໜຶ່ງເຖິງທູດຂອງອໍານາດທັງສີ່ ສອບຖາມວ່າຄວນຈະເຮັດຢ່າງໃດ ຫາກ Mehemet ປະຕິເສດທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມເງື່ອນໄຂທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສະເໜີໄວ້. ຄໍາຕອບກໍຄືວ່າ ພຣະອົງບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງວິຕົກກັງວົນພຣະທັຍເລື່ອງເຫດການໃດໆທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນ; ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຈັດຕຽມຮອງຮັບໄວ້ແລ້ວ. ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ, ແລະໃນວັນນັ້ນເອງ ການຄວບຄຸມກິດຈະການຂອງມຸສະລິມໄດ້ຜ່ານເຂົ້າໄປຢູ່ໃນມືຂອງພວກຄຣິດສະຕຽນ, ຕາມຢ່າງພໍດີກັບທີ່ການຄວບຄຸມກິດຈະການຂອງຄຣິດສະຕຽນເຄີຍໄດ້ຜ່ານເຂົ້າໄປຢູ່ໃນມືຂອງພວກມຸສະລິມກ່ອນໜ້ານັ້ນ 391 ປີ ແລະ 15 ວັນ. ດັ່ງນັ້ນ ວິບັດທີສອງຈຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ, ແລະແກທີຫົກກໍໄດ້ຢຸດສຽງລົງ.” Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.

ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສອງ ໄດ້ຜ່ານຈຸດສູງສຸດແຫ່ງອຳນາດຂອງຕົນໄປແລ້ວ ຊຶ່ງຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະຕ້ອງດຳລົງຢູ່ເປັນເວລາສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບເອັດປີ ແລະ ສິບຫ້າມື້. ແຕ່ໃນທົດສະວັດ 1830 ອີຢິບກຳລັງພະຍາຍາມສະຖາປະນາຄາລິຟາດຂຶ້ນໃໝ່ໃນອີຢິບ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການດຳເນີນຈິຮາດໃຫຍ່ຄັ້ງທີສອງໃນປະຫວັດສາດມຸສລິມຕໍ່ໄປ. ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງສົງຄາມອິດສະລາມທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນອີກ ກຳລັງເຮັດໃຫ້ບັນດາມະຫາອຳນາດແຫ່ງເອີຣົບສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ. ຕະຫຼອດຫຼາຍທົດສະວັດ ວິກິດການທີ່ອິດສະລາມຈະຈຸດສົງຄາມຂອງຕົນຂຶ້ນອີກ ໄດ້ຖືກນັກປະຫວັດສາດ ແລະ ນັກຂ່າວໃນຊ່ວງປີເຫຼົ່ານັ້ນ ເອີ້ນວ່າ “ຄຳຖາມຕາເວັນອອກ.” ສົງຄາມຂອງບັນດາລູກຫຼານແຫ່ງຕາເວັນອອກ ໄດ້ຖືກດຳເນີນມາເປັນເວລາຫຼາຍສະຕະວັດຕໍ່ຕ້ານຊາດຕ່າງໆແຫ່ງເອີຣົບ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບສາສະໜາຂອງຕົນມາຈາກຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນ. ໃນປີ 1838, “ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດ,” ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວເຖິງ ເປັນຕົວແທນຂອງການສັ່ນຄອນຂອງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິໂລດ ອັນເກີດຈາກສົງຄາມທີ່ອິດສະລາມໄດ້ນຳມາຕໍ່ຕ້ານຈັກກະພັດໂຣມັນໃນອະດີດ.

> “ໂດຍ [ການປ່ອຍ] ທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງທີ່ຖືກຜູກມັດຢູ່ໃນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຢູເຟຣຕີສ ນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈວ່າ ບັດນີ້ພຣະເຈົ້າກຳລັງຈະຍອມໃຫ້ສີ່ຊາດຫຼັກທີ່ຈັກກະພັດອອດໂຕມັນໄດ້ປະກອບຂຶ້ນຈາກພວກນັ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ພະຍາຍາມໂດຍສູນເປົ່າທີ່ຈະພິຊິດຈັກກະພັດຕາເວັນອອກທີ່ນະຄອນຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນ, ແລະໄດ້ຄືບໜ້າພຽງເລັກນ້ອຍໃນການພິຊິດເອີຣົບ, ບັດນີ້ໃຫ້ເຂົາເຂົ້າຍຶດຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນ ແລະ ແຜ່ລາມເຂົ້າໄປທົ່ວ ແລະ ພິຊິດເອີຣົບໜຶ່ງສ່ວນສາມ, ຊຶ່ງນັ້ນແມ່ນຂໍ້ເທັດຈິງໃນປະມານກາງສັດຕະວັດທີສິບຫ້າ.” Works of William Miller, Volume 2, 121.

ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດໃນເຫດການທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນພຣະທຳລູກາແມ່ນ “ດ້ວຍຄວາມສັບສົນ; ທະເລແລະຄື້ນຟອງຄຳຮາມ,” ແລະກັບມະນຸດທັງຫຼາຍທີ່ “ໃຈຫາຍໄປເພາະຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະເພາະການຄອຍເບິ່ງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໂລກ.” ຄວາມສັບສົນຂອງບັນຫາຕາເວັນອອກໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນການກໍ່ກວນບັນດາອຳນາດຂອງໂລກຕະຫຼອດໄປຈົນເຂົ້າສູ່ສັດຕະວັດທີຊາວ, ແລະສັນຍາລັກຂອງຄວາມທຸກລຳບາກນັ້ນກໍຄື “ມະນຸດທັງຫຼາຍໃຈຫາຍໄປເພາະຄວາມຢ້ານກົວ” ແລະ “ທະເລແລະຄື້ນຟອງຄຳຮາມ.”

> “ການປະທັບຕາບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້ານີ້ ເປັນສິ່ງດຽວກັນກັບທີ່ໄດ້ຖືກສຳແດງແກ່ເອເຊກຽນໃນນິມິດ. ໂຢຮັນກໍໄດ້ເປັນພະຍານແຫ່ງການສຳແດງອັນນ່າຕົກຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງນີ້ດ້ວຍ. ທ່ານໄດ້ເຫັນທະເລ ແລະຄື້ນຟອງຄຳຮາມ, ແລະຈິດໃຈຂອງມະນຸດທັງຫຼາຍອ່ອນແຮງລົງດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ. ທ່ານໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ, ແລະພູເຂົາຖືກພັດເຂົ້າໄປໃນທ່າມກາງທະເລ (ຊຶ່ງກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ), ນ້ຳໃນນັ້ນຄຳຮາມ ແລະປັ່ນປ່ວນ, ແລະພູເຂົາສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍການພອງຕົວຂອງນ້ຳນັ້ນ. ທ່ານໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນພະຍາດລະບາດ, ໂລກລະບາດ, ຄວາມອຶດຫິວ, ແລະຄວາມຕາຍ ກຳລັງປະຕິບັດພາລະກິດອັນນ່າສະຫວັນກົວຂອງພວກມັນ.” Testimonies to Ministers, 445.

ເມື່ອໂຢຮັນໄດ້ຮັບການສະແດງເຖິງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ທ່ານໄດ້ເຫັນຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນຄວາມໂດຍທະເລແລະຄື້ນທີ່ຄຳຮາມ, ແລະໃຈຂອງມະນຸດກໍຫມົດແຮງລົງເພາະຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະນັ້ນກໍແມ່ນການປະທັບຕາອັນດຽວກັນທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບການສະແດງໃນບົດທີ່ເກົ້າ. ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບການສະແດງເຖິງອົງປະກອບພາຍໃນຂອງການປະທັບຕາ ແລະໂຢຮັນໄດ້ຮັບການສະແດງເຖິງອົງປະກອບພາຍນອກທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການປະທັບຕາ. ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນວ່າການທຳໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງນັ້ນກ່ຽວພັນກັບການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ແລະການທຳໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງນັ້ນກໍແມ່ນຄວາມທຸກລຳບາກຂອງບັນດາປະຊາຊາດຕາມທີ່ລູກາກ່າວໄວ້ ຊຶ່ງຖືກລະບຸໃນທາງປະຫວັດສາດວ່າເປັນບັນຫາຕາເວັນອອກ. ໂຢຮັນໄດ້ຮັບການສະແດງວ່າ ອິສລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຂອງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ.

> “ເວລາປະຈຸບັນເປັນເວລາແຫ່ງຄວາມສົນໃຈອັນທ່ວມທົ້ນສຳລັບຜູ້ມີຊີວິດທັງປວງ. ຜູ້ປົກຄອງແລະລັດບຸລຸດ, ບຸກຄົນຜູ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງແຫ່ງຄວາມໄວ້ວາງໃຈແລະອຳນາດ, ຊາຍແລະຍິງຜູ້ມີຄວາມຄິດໃນທຸກຊັ້ນວັນນະ, ລ້ວນຈັບຈ້ອງຄວາມສົນໃຈຂອງຕົນໄປຍັງເຫດການທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຮອບຕົວເຮົາ. ພວກເຂົາກຳລັງເຝົ້າມອງຄວາມສຳພັນອັນຕຶງຄຽດແລະບໍ່ສະຫງົບທີ່ດຳລົງຢູ່ທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດ. ພວກເຂົາສັງເກດເຫັນຄວາມເຂັ້ມຂົ້ນອັນກຳລັງເຂົ້າຄອບງຳທຸກອົງປະກອບແຫ່ງໂລກີຍະ, ແລະພວກເຂົາກໍຮັບຮູ້ວ່າ ບາງສິ່ງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະເດັດຂາດກຳລັງຈະບັງເກີດຂຶ້ນ—ວ່າໂລກກຳລັງຢືນຢູ່ປາກຂອບແຫ່ງວິກິດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຫາທີ່ສຸດ.”

> “ບັດນີ້ ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຍັບຢັ້ງລົມແຫ່ງການຂັດແຍ້ງໄວ້ ເພື່ອມັນຈະບໍ່ພັດ ຈົນກວ່າໂລກຈະໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນເຖິງຫາຍະນະທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງຂອງຕົນ; ແຕ່ພາຍຸກຳລັງກໍ່ຕົວຂຶ້ນ ພ້ອມທີ່ຈະປະທຸລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະຊົງສັ່ງໃຫ້ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງປ່ອຍລົມເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະມີພາບແຫ່ງການຂັດແຍ້ງຢ່າງທີ່ບໍ່ມີປາກກາດ້າມໃດສາມາດພັນລະນາໄດ້.”

> “ພຣະຄຳພີ, ແລະພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ໃຫ້ທັດສະນະອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ໃນນັ້ນໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍເຖິງສາກສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດໂລກຂອງພວກເຮົາ, ເຫດການທີ່ບັດນີ້ກໍກຳລັງທອດເງົາຂອງມັນມາກ່ອນແລ້ວ, ສຽງແຫ່ງການເຂົ້າມາໃກ້ຂອງມັນເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ ແລະໃຫ້ຈິດໃຈຂອງມະນຸດຫມົດແຮງລົງເພາະຄວາມຢ້ານກົວ.” Education, 179, 180.

ໃນລູກາ ບົດທີ 21 ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຊີ້ບອກເຖິງ “ໝາຍສຳຄັນ” ທີ່ໄດ້ເປັນການນຳເຂົ້າສູ່ຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌, ແລະ “ໝາຍສຳຄັນ” ທັງຫມົດນັ້ນ, ຕາມທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້, ໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ແຜ່ນດິນໄຫວລິສບອນ, ວັນມືດຄ້ຳ, ດາວທີ່ຕົກລົງ, ແລະຄວາມທຸກຮ້ອນຂອງບັນດາປະຊາຊາດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການສັ່ນຄອນແຫ່ງອຳນາດຂອງໂລກ ອັນໄດ້ສຳເລັດໂດຍອິສລາມ ໃນຄວາມຫວາດກົວທີ່ເກີດຈາກບັນຫາຕາເວັນອອກ, ລ້ວນແຕ່ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວທັງສິ້ນ. “ໝາຍສຳຄັນ” ຂອງມິນເລີໄຣດ໌ ຍັງລວມມີການທີ່ບຸດມະນຸດສະເດັດມາພ້ອມກັບເມກ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງປະທານ “ໝາຍສຳຄັນ” ເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້, ເພາະວ່າຫຼັງຈາກຄວາມທຸກຮ້ອນຂອງບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຖືກຫຍັບຢັ້ງອຳນາດສູງສຸດຂອງອົດໂຕມັນໃນປີ 1840, ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດເຂົ້າສູ່ສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາ ພຣະອົງກໍສະເດັດມາພ້ອມກັບເມກ.

> “‘ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງ, ມີຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍກັບບຸດແຫ່ງມະນຸດ ມາກັບເມກແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງຜູ້ຊົງຊະລາແຫ່ງວັນການ, ແລະ ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ນຳພຣະອົງເຂົ້າມາໃກ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ແລະ ໄດ້ຊົງປະທານການປົກຄອງ ແລະ ສະຫງ່າຣາສີ ແລະ ອານາຈັກແກ່ພຣະອົງ, ເພື່ອໃຫ້ຊົນຊາດທັງປວງ ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ ແລະ ພາສາທັງປວງ ໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ: ການປົກຄອງຂອງພຣະອົງເປັນການປົກຄອງນິລັນດອນ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຜ່ານພົ້ນໄປ.’ ດານີເອນ 7:13, 14. ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດທີ່ພັນລະນາໄວ້ທີ່ນີ້ ບໍ່ແມ່ນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງສູ່ໂລກ. ພຣະອົງສະເດັດມາຫາຜູ້ຊົງຊະລາແຫ່ງວັນການໃນສະຫວັນ ເພື່ອຮັບການປົກຄອງ ແລະ ສະຫງ່າຣາສີ ແລະ ອານາຈັກ ຊຶ່ງຈະຖືກປະທານແກ່ພຣະອົງເມື່ອສິ້ນສຸດພາລະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະຜູ້ກາງ. ການສະເດັດມານີ້ແຫຼະ ແລະ ບໍ່ແມ່ນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງສູ່ໂລກ ທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ວ່າຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອສິ້ນສຸດ 2300 ວັນ ໃນປີ 1844. ມີທູດສະຫວັນເປັນຂະບວນຕິດຕາມ, ພຣະມະຫາປະໂລຫິດອົງຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພວກເຮົາ ເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະ ທີ່ນັ້ນພຣະອົງປະກົດຕໍ່ໜ້າພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຊົງກະທຳກິດຈະການສຸດທ້າຍແຫ່ງການປະຕິບັດພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງເພື່ອມະນຸດ—ຄື ເພື່ອປະກອບພາລະກິດແຫ່ງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ ແລະ ເພື່ອກະທຳການລຶບບາບໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນທີ່ຖືກສະແດງວ່າມີສິດໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກການນັ້ນ.” The Great Controversy, 479.

“ໝາຍສຳຄັນ” ທີ່ກ່ຽວພັນກັບປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄດ້ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງ “ໝາຍສຳຄັນ” ທີ່ກ່ຽວພັນກັບປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງປະທານພະຍານທີສອງແກ່ເຫດການທາງປະຫວັດສາດຜ່ານຄຳອຸປະມານັ້ນ, ພຣະອົງຊົງຊີ້ນຳພວກສາວົກຂອງພຣະອົງໄປຫາ “ຕົ້ນໄມ້ທີ່ກຳລັງແຕກໜໍ່ໃນລະດູບານ.” ພຣະອົງຊົງແຈ້ງແກ່ພວກເຂົາວ່າ ເມື່ອຕົ້ນໄມ້ເລີ່ມແຕກໜໍ່ ພວກເຈົ້າກໍຮູ້ວ່າພວກເຈົ້າຢູ່ໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໂລກແລ້ວ, ແລະວ່າຄົນລຸ້ນທີ່ເຫັນຕົ້ນໄມ້ແຕກໜໍ່ໃນລະດູບານນັ້ນ ຈະມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອໄດ້ເຫັນຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກຜ່ານພົ້ນໄປ ໃນໄຟແຫ່ງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ.

> ເມື່ອມັນແຕກໜໍ່ອອກມາບັດນີ້, ພວກທ່ານກໍເຫັນ ແລະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ລະດູຮ້ອນໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ. ສັນໃດກໍສັນນັ້ນ, ເມື່ອພວກທ່ານເຫັນເຫດການເຫຼົ່ານີ້ບັງເກີດຂຶ້ນ, ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າ ແຜ່ນດິນຂອງພຣະເຈົ້າໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ. ເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານວ່າ ຄົນຊົ່ວອາຍຸນີ້ຈະບໍ່ລ່ວງພົ້ນໄປ ຈົນກວ່າເຫດການທັງສິ້ນນີ້ຈະສຳເລັດ. ຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກຈະລ່ວງພົ້ນໄປ; ແຕ່ຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາຈະບໍ່ລ່ວງພົ້ນໄປ. ລູກາ 21:30–33.

ດັ່ງນັ້ນ ຄຳຖາມຈຶ່ງກາຍເປັນວ່າ, “ຕົ້ນໄມ້ເລີ່ມແຕກຫນໍ່ເມື່ອໃດ?” ຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມຕົກປອຍລົງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຊຶ່ງຕາມພຣະທຳອິຊາຢາແລ້ວ ຄື “ວັນນັ້ນ” ແຫ່ງ “ລົມແຮງ” ຂອງພຣະເຈົ້າ “ໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ.”

> ໃນຂອບເຂດອັນພໍສົມຄວນ ເມື່ອພຣະອົງໃຫ້ມັນແຕກໜໍ່ອອກ ພຣະອົງຈະຊົງໂຕ້ຖຽງກັບມັນ; ພຣະອົງຊົງຫັກຫ້າມລົມອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ. ສະນັ້ນ ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະນີ້ແມ່ນຜົນທັງໝົດແຫ່ງການກໍາຈັດບາບຂອງເຂົາ; ເມື່ອເຂົາເຮັດໃຫ້ຫີນທັງໝົດຂອງແທ່ນບູຊາເປັນເໝືອນຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກທຸບໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ, ບັນດາເສົາສັກສິດ ແລະຮູບຄາລົບຈະບໍ່ອາດຕັ້ງຢູ່ໄດ້. ແຕ່ນະຄອນທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ແລະທີ່ອາໄສຈະຖືກປະຖິ້ມ ແລະຖືກປ່ອຍໄວ້ດັ່ງຖິ່ນກັນດານ: ທີ່ນັ້ນລູກງົວຈະຫາກິນ, ແລະຈະນອນລົງທີ່ນັ້ນ, ແລະກິນກິ່ງງ່າຂອງມັນໃຫ້ໝົດ. ເມື່ອກິ່ງງ່າຂອງມັນແຫ້ງຫ່ຽວ ມັນຈະຖືກຫັກອອກ: ພວກຜູ້ຍິງຈະມາ ແລະເອົາມັນໄປເຜົາໄຟ: ເພາະພວກເຂົາເປັນຊົນຊາດທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ: ສະນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງເມດຕາພວກເຂົາ, ແລະພຣະອົງຜູ້ຊົງປັ້ນແຕ່ງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງສະແດງຄວາມໂຜດປານຕໍ່ພວກເຂົາ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ພຣະເຢໂຮວາຈະຊົງຕີຮວງເຂົ້າຕັ້ງແຕ່ຊ່ອງແມ່ນ້ໍາໄປເຖິງຫ້ວຍນ້ໍາແຫ່ງອີຢິບ, ແລະພວກເຈົ້າຈະຖືກຮວບຮວມມາທີລະຄົນ ໂອ ບຸດທັງຫລາຍຂອງອິດສະຣາເອນ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ແກອັນໃຫຍ່ຈະຖືກເປົ່າຂຶ້ນ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ເກືອບຈະພິນາດໃນແຜ່ນດິນອັດຊີເຣຍ, ແລະພວກທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກໃນແຜ່ນດິນອີຢິບ, ຈະມາ ແລະຈະນະມັດສະການພຣະເຢໂຮວາທີ່ພູບໍລິສຸດໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊາຢາ 27:8–13.

ຝົນປາຍໄດ້ເລີ່ມຕົກປອຍລົງຢ່າງວັດສ່ວນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະການໂຕ້ວາທະກ່ຽວກັບຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ ແລະ ຂ່າວສານປອມແຫ່ງສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ ກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ປະຫວັດຂອງການໂຕ້ວາທະນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຖືກນຳອອກໄປ (ຊຳລະລ້າງ, ໝາຍຄວາມວ່າ ຖືກລົບລ້າງໂດຍການຊົດໃຊ້). ປະຫວັດແຫ່ງການໂຕ້ວາທະນັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນການໂຕ້ວາທະຂອງຮາບາກຸກ, ແມ່ນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການທີ່ແອັດເວັນຕິດວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເພາະວ່າມັນ, ດັ່ງ “ນະຄອນທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນ,” ຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ເພາະມັນໄດ້ກາຍເປັນນະຄອນຂອງຊົນຊາດທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ພົບຄວາມເມດຕາ ຫຼື ພຣະຄຸນ. ໃນເວລານັ້ນ “ສຽງທີສອງ” ຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຈະເປົ່າແກອັນໃຫຍ່, ຊຶ່ງແມ່ນແກທີເຈັດ ແລະ ວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ແລະຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າຈະມາ ແລະ ນະມັດສະການຢູ່ທີ່ “ເຢຣູຊາເລັມ”, ຊຶ່ງຈະໄດ້ກາຍເປັນຂະບວນການຂອງຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ.

ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຊີ້ບອກວ່າຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍຂອງປະຫວັດສາດໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ແລະມີແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ຕົ້ນໄມ້ທີ່ກຳລັງແຕກໜໍ່ໃນລະດູບານເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຝົນທີ່ກຳລັງເຮັດໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນແຕກໜໍ່. ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ວ່າ ອິສລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ແມ່ນສິ່ງທີ່ໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງຝົນປາຍລະດູ ແລະການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຈຶ່ງຈະຢູ່ໃນກຸ່ມນັ້ນ.

> “ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຊີວິດສອດຄ່ອງກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ຕົນໄດ້ຮັບເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງກວ່າ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ກ້າວໜ້າຂຶ້ນທຸກວັນໃນການສະແດງອອກແຫ່ງຄຸນທຳຄຣິດສະຕຽນທີ່ມີຊີວິດແລະເຄື່ອນໄຫວ ພວກເຮົາຈະບໍ່ຮັບຮູ້ການສຳແດງພຣະອົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຝົນປາຍ. ມັນອາດກຳລັງຕົກລົງເທິງໃຈທັງຫຼາຍຮອບຂ້າງພວກເຮົາ ແຕ່ພວກເຮົາຈະບໍ່ສາມາດແຍກແຍະຫຼືຮັບມັນໄດ້.” Testimonies to Ministers, 507.

> “ພວກເຮົາຈະຕ້ອງບໍ່ຄອຍຖ້າຝົນປາຍລະດູ. ມັນກຳລັງມາເຖິງເໜືອທຸກຄົນທີ່ຈະຍອມຮັບ ແລະ ນຳເອົານ້ຳຄ້າງ ແລະ ຫ່າຝົນແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ຕົກລົງເໜືອພວກເຮົາໄປໃຊ້. ເມື່ອພວກເຮົາເກັບຮວບຮວມເສດສ່ວນແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ, ເມື່ອພວກເຮົາສຳນຶກຄຸນຄ່າໃນພຣະເມດຕາອັນແນ່ນອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງຊົງພໍພຣະທັຍໃຫ້ພວກເຮົາວາງໃຈໃນພຣະອົງ, ແລ້ວທຸກພຣະສັນຍາຈະສຳເລັດເປັນຈິງ. ‘ເພາະດັ່ງທີ່ແຜ່ນດິນງອກໜໍ່ຂອງມັນອອກມາ, ແລະ ດັ່ງທີ່ສວນເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ຫວ່ານໄວ້ໃນນັ້ນແຕກງອກຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງໃຫ້ຄວາມຊອບທຳ ແລະ ການສັນລະເສີນ ແຕກງອກຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງ’ (Isaiah 61:11). ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະຕ້ອງເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິລິຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນການສຶກສານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

> “ຖ້າຜູ້ທີ່ສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອໃນ——ບໍ່ຖືກປຸກໃຫ້ຮູ້ສຶກເຖິງໜ້າທີ່ຂອງຕົນ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ຮັບຮູ້ພຣະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເມື່ອສຽງຮ້ອງດັງແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຖືກໄດ້ຍິນ. ເມື່ອຄວາມສະຫວ່າງສ່ອງອອກໄປເພື່ອສ່ອງແຈ້ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແທນທີ່ຈະຂຶ້ນມາຊ່ວຍໃນພຣະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈະຢາກຜູກມັດພຣະກິດຂອງພຣະອົງໄວ້ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບແນວຄິດອັນຄັບແຄບຂອງຕົນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍບອກທ່ານວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງກະທຳໃນພຣະກິດສຸດທ້າຍນີ້ໃນວິທີການທີ່ຢູ່ນອກເໜືອລະບຽບທຳມະດາຂອງສິ່ງຕ່າງໆຢ່າງຫຼາຍ, ແລະໃນວິທີທາງທີ່ຈະຂັດກັບການວາງແຜນຂອງມະນຸດທຸກຢ່າງ. ຈະມີບາງຄົນຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຮົາທີ່ຈະຕ້ອງການຄວບຄຸມພຣະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ສະເໝີ, ຖຶງຂັ້ນຈະບັນຊາແມ່ນກະທັ້ງວ່າຄວນຈະດຳເນີນການເຄື່ອນໄຫວໃດແດ່ ເມື່ອພຣະກິດດຳເນີນໄປຂ້າງໜ້າພາຍໃຕ້ການນຳທາງຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ມາຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນຂ່າວສານທີ່ຈະຖືກປະກາດແກ່ໂລກ. ພຣະເຈົ້າຈະຊົງໃຊ້ວິທີທາງແລະວິທີການທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ້ງວ່າ ພຣະອົງກຳລັງກຸມບັງເຫຼືອງໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ. ບັນດາຜູ້ປະກອບການຈະປະຫລາດໃຈຕໍ່ວິທີການອັນງ່າຍດາຍທີ່ພຣະອົງຈະຊົງໃຊ້ເພື່ອນຳມາເຖິງ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະກິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງສຳເລັດບໍລິບູນ.” Testimonies to Ministers, 300.

Back to Articles