Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Twenty-Two

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວສອງ

The Unveiling of Truth: A Journey Through Daniel 11 and the Shaking of God’s People

ການເປີດເຜີຍຄວາມຈິງ: ການເດີນທາງຜ່ານດານີເອນ 11 ແລະການສັ່ນຄອນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the light of Daniel chapter eleven, verses forty through forty-five was unsealed at the time of the end in 1989, the enemies of truth provided a resistance that allowed God to reveal truths to defend the basic premises of the passage in the book of Daniel that then became the subject and focus of Satan’s attacks. That controversy over truth and error in that history was used by the Holy Spirit to identify certain prophetic rules that would further increase the knowledge that had been unsealed and was thereafter to test the final generation of earth’s history. We have been considering “triple applications of prophecy,” and identifying those applications as a primary rule that was revealed from the process of resistance that was presented by Satan during those past days. That controversial process is identified as the “shaking,” by Sister White.

ເມື່ອແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 40 ຫາ 45 ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານ ໃນປີ 1989, ສັດຕູຂອງຄວາມຈິງໄດ້ສະໜອງການຕໍ່ຕ້ານທີ່ເປັນຊ່ອງທາງໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊົງເປີດເຜີຍຄວາມຈິງຕ່າງໆ ເພື່ອປົກປ້ອງຫຼັກຕັ້ງພື້ນຖານຂອງຂໍ້ພຣະຄຳໃນພຣະທຳດານີເອນນັ້ນ ຊຶ່ງຕໍ່ມາໄດ້ກາຍເປັນປະເດັນແລະຈຸດມຸ່ງໝາຍແຫ່ງການໂຈມຕີຂອງຊາຕານ. ຂໍ້ຂັດແຍ້ງເລື່ອງຄວາມຈິງແລະຄວາມຜິດໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ໄດ້ຖືກໃຊ້ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ເພື່ອລະບຸກົດເກນພຣະຄຳພະຍາກອນບາງປະການ ຊຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກແລ້ວນັ້ນເພີ່ມພູນຂຶ້ນອີກ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນຈະເປັນສິ່ງທົດສອບຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍໃນປະຫວັດສາດໂລກ. ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາເຖິງ “ການປະຍຸກໃຊ້ຄຳພະຍາກອນສາມຊັ້ນ,” ແລະລະບຸວ່າການປະຍຸກໃຊ້ເຫຼົ່ານັ້ນເປັນກົດເກນຫຼັກປະການໜຶ່ງ ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍຈາກຂະບວນການແຫ່ງການຕໍ່ຕ້ານ ຊຶ່ງຊາຕານໄດ້ນຳສະເໜີໃນຊ່ວງວັນເວລາໃນອະດີດນັ້ນ. ຂະບວນການແຫ່ງການຂັດແຍ້ງນັ້ນ ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ການສັ່ນສະເທືອນ.”

> “I was pointed to the providence of God among His people and was shown that every trial made by the refining, purifying process upon professed Christians proves some to be dross. The fine gold does not always appear. In every religious crisis some fall under temptation. The shaking of God blows away multitudes like dry leaves. Prosperity multiplies a mass of professors. Adversity purges them out of the church. As a class, their spirits are not steadfast with God. They go out from us because they are not of us; for when tribulation or persecution arises because of the word, many are offended.” Testimonies, volume 4, 89.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງພຣະຍານຸພາບແຫ່ງການຈັດຕຽມຂອງພຣະເຈົ້າທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການທົດລອງທຸກປະການທີ່ເກີດຈາກຂະບວນການຫຼອມແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແກ່ຄຣິສຕຽນຜູ້ປະກາດຕົນນັ້ນ ພິສູດວ່າບາງຄົນເປັນຂີ້ໂລຫະ. ຄຳບໍລິສຸດອັນປະນີດບໍ່ໄດ້ປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່ສະເໝີໄປ. ໃນທຸກວິກິດທາງສາສະໜາ ບາງຄົນກໍພ່າຍແພ້ພາຍໃຕ້ການລໍ້ລວງ. ການສັ່ນຄອນຂອງພຣະເຈົ້າພັດເອົາຝູງຊົນເປັນອັນຫຼາຍໄປເໝືອນໃບໄມ້ແຫ້ງ. ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງເພີ່ມຈຳນວນມວນຊົນແຫ່ງຜູ້ປະກາດຕົນ. ຄວາມທຸກຍາກລຳບາກຊຳລະພວກເຂົາອອກຈາກຄຣິດຕະຈັກ. ໂດຍຖືກຈັດເປັນພວກໜຶ່ງ ຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາບໍ່ໝັ້ນຄົງຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາອອກໄປຈາກພວກເຮົາ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຂອງພວກເຮົາ; ເພາະເມື່ອຄວາມທຸກລຳບາກຫຼືການຂົ່ມເຫັງເກີດຂຶ້ນເນື່ອງດ້ວຍພຣະວັດຈະນະ ຫຼາຍຄົນກໍສະດຸດ.” Testimonies, volume 4, 89.

The “shaking” is produced when truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah and thereafter introduced.

“ການສັ່ນສະເທືອນ” ເກີດຂຶ້ນເມື່ອຄວາມຈິງຖືກເປີດຕາປະທັບໂດຍພະຍາສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ແລະຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖືກນຳສະເໜີ.

> “I asked the meaning of the shaking I had seen and was shown that it would be caused by the straight testimony called forth by the counsel of the True Witness to the Laodiceans. This will have its effect upon the heart of the receiver, and will lead him to exalt the standard and pour forth the straight truth. Some will not bear this straight testimony. They will rise up against it, and this is what will cause a shaking among God’s people.” Early Writings, 271.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖາມເຖິງຄວາມໝາຍຂອງການສັ່ນສະເທືອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ແລະໄດ້ຮັບການສຳແດງວ່າ ມັນຈະເກີດຂຶ້ນໂດຍຄຳພະຍານອັນຊື່ຕົງ ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນອອກມາໂດຍຄຳແນະນຳຂອງພະຍານສັດຈິງແກ່ຊາວລາໂອດີເຊຍ. ສິ່ງນີ້ຈະມີຜົນກະທົບຕໍ່ຈິດໃຈຂອງຜູ້ຮັບ ແລະຈະນຳໃຫ້ເຂົາຍົກຊູມາດຕະຖານຂຶ້ນ ແລະປະກາດຄວາມຈິງອັນຊື່ຕົງອອກມາ. ບາງຄົນຈະບໍ່ອົດທົນຕໍ່ຄຳພະຍານອັນຊື່ຕົງນີ້. ພວກເຂົາຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານມັນ ແລະນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການສັ່ນສະເທືອນທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.” Early Writings, 271.

The introduction of “truth” always causes a shaking, and the truth which was unsealed in 1989, did that very thing. One of the benefits of the resistance brought against the truth was the development of a set of rules to establish the increase of knowledge through the years that followed 1989. The development of the rules, parallel the development of a set of rules in the period of the Millerites. All the triple applications of Bible prophecy contribute to the clarity of the events of the last days.

ການນໍາເອົາ “ຄວາມຈິງ” ເຂົ້າມາຍ່ອມກ່ອນໃຫ້ເກີດການສັ່ນສະເທືອນຢູ່ສະເໝີ, ແລະຄວາມຈິງຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989 ກໍໄດ້ກະທໍາສິ່ງນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ. ໜຶ່ງໃນຜົນດີທີ່ເກີດຈາກການຕໍ່ຕ້ານທີ່ຖືກນໍາມາຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ ຄື ການພັດທະນາຊຸດກົດເກນເພື່ອສະຖາປະນາການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ຕະຫຼອດບັນດາປີທີ່ຕິດຕາມຫຼັງຈາກປີ 1989. ການພັດທະນາຂອງກົດເກນເຫຼົ່ານີ້ ດໍາເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນກັບການພັດທະນາຊຸດກົດເກນໃນຊ່ວງເວລາຂອງພວກ Millerites. ການນໍາໃຊ້ຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີທັງສາມຊັ້ນທັງໝົດ ລ້ວນມີສ່ວນເພີ່ມພູນຄວາມແຈ່ມແຈ້ງແກ່ເຫດການໃນວັນສຸດທ້າຍ.

The triple applications of Rome and Babylon establish the relationship of the woman and the beast she rides upon and reigns over during the history of the Sunday law crisis, which is also the history of God’s executive judgment upon the whore of Babylon.

ການນໍາໃຊ້ໂຣມແລະບາບີໂລນໃນສາມລັກສະນະໄດ້ສະຖາປະນາຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຍິງນັ້ນກັບສັດຮ້າຍທີ່ນາງຂີ່ຢູ່ເທິງ ແລະປົກຄອງຢູ່ເໜືອມັນ ໃນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດຂອງວິກິດກົດຫມາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງກໍເປັນປະຫວັດສາດແຫ່ງການພິພາກສາໂດຍການກະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອແມ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນ.

The triple applications of “the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant,” and also of “Elijah,” identify the work, and the message in the two periods that illustrate the close of probation in the last days. The first period begins with the first voice of Revelation chapter eighteen, which represents the beginning of the investigative judgment of the living for Laodicean Adventism, and the last period begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, which represents the executive judgment of the whore of Babylon.

ການນຳໃຊ້ສາມປະການຂອງ “ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ,” ແລະອີກທັງຂອງ “ເອລີຢາ,” ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງພາລະກິດ ແລະຂ່າວສານໃນສອງຊ່ວງເວລາທີ່ເປັນພາບປະກອບຂອງການປິດສິ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຊ່ວງເວລາທຳອິດເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສຽງທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການພິພາກສາສືບສວນຂອງຜູ້ມີຊີວິດສຳລັບອັດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ, ແລະຊ່ວງເວລາສຸດທ້າຍເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການພິພາກສາແບບປະຕິບັດໂທດເໜືອຍິງແພດແຫ່ງບາບີໂລນ.

The triple applications of Rome and Babylon represent the external history of God’s last-day people, while the triple applications of Elijah and the messenger who prepares the way represent the internal history of God’s last day people. The triple application of the three Woes, identifies the message that runs through both periods that together represent the closing period of judgment, which begins with the house of God, and thereafter upon those outside God’s house. The three Woes identify that Islam is the message of the latter rain, and also the tool of judgment God employs for those who enforce the worship of the sun upon all mankind. The close of judgment represents “the days of God’s vengeance,” both upon His apostate church and the wicked outside of His church.

ການນໍາໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງໂຣມ ແລະ ບາບີໂລນ ເປັນຕົວແທນປະຫວັດພາຍນອກຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ໃນຂະນະທີ່ການນໍາໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງເອລີຢາ ແລະ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຜູ້ຈັດຕຽມທາງ ເປັນຕົວແທນປະຫວັດພາຍໃນຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ການນໍາໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງຄວາມວິບັດທັງສາມ ຊີ້ບອກເຖິງຂ່າວສານທີ່ດໍາເນີນຜ່ານທັງສອງຊ່ວງເວລາ ຊຶ່ງຮ່ວມກັນເປັນຕົວແທນໄລຍະສຸດທ້າຍຂອງການພິພາກສາ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນກັບຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕໍ່ຈາກນັ້ນກັບຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກຄົວເຮືອນຂອງພຣະອົງ. ຄວາມວິບັດທັງສາມຊີ້ບອກວ່າ ອິສລາມເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ແລະ ເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາອີກດ້ວຍ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ບັງຄັບໃຫ້ມວນມະນຸດທັງປວງນະມັດສະການດວງອາທິດ. ການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາເປັນຕົວແທນ “ວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ,” ທັງຕໍ່ຄຣິດຈັກທີ່ຫລົງຖອຍຂອງພຣະອົງ ແລະ ຕໍ່ຄົນຊົ່ວທີ່ຢູ່ນອກຄຣິດຈັກຂອງພຣະອົງ.

When Jesus first began His ministry at the church in Nazareth He employed Isaiah chapter sixty-one to define His ministry, message and work, which included the identification of the time of God’s vengeance. His ministry, message and work prefigured the ministry, message and work of the one hundred and forty-four thousand, for they prophetically follow the Lamb whithersoever He goeth.

ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງເລີ່ມພັນທະກິດຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນທີ່ຊຸມນຸມແຫ່ງນາຊາເຣັດ ພຣະອົງໄດ້ໃຊ້ເອຊາຢາບົດທີ່ຫົກສິບເອັດ ເພື່ອກຳນົດພັນທະກິດ, ຂ່າວສານ ແລະພຣະກິດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງລວມເຖິງການຊີ້ບອກເຖິງເວລາແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພັນທະກິດ, ຂ່າວສານ ແລະພຣະກິດຂອງພຣະອົງເປັນພາບລ່ວງໜ້າເຖິງພັນທະກິດ, ຂ່າວສານ ແລະພຣະກິດຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເພາະພວກເຂົາໃນຄວາມໝາຍຝ່າຍຄຳພະຍາກອນໄດ້ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍໄປທຸກແຫ່ງທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ.

> The Spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. Isaiah 61:1–6.

> ພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເໜືອຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ຊົງເຈີມຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ ເພື່ອປະກາດຂ່າວດີແກ່ຄົນອ່ອນສຸພາບ; ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າມາ ເພື່ອພັນບາດແຜໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ໃຈແຕກສະຫຼາຍ, ເພື່ອປະກາດອິດສະລະແກ່ພວກທີ່ຖືກຈັບເປັນຊະເລີຍ, ແລະການເປີດຄຸກໃຫ້ແກ່ພວກທີ່ຖືກຜູກມັດ; ເພື່ອປະກາດປີແຫ່ງຄວາມໂປດປານຂອງພຣະຢາເວ, ແລະວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ; ເພື່ອປອບໂຍນທຸກຄົນທີ່ໄວ້ທຸກ; ເພື່ອຈັດໄວ້ໃຫ້ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄວ້ທຸກໃນຊີໂອນ, ເພື່ອປະທານຄວາມງາມແທນຂີ້ເຖົ່າ, ນ້ຳມັນແຫ່ງຄວາມຍິນດີແທນການໄວ້ທຸກ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແຫ່ງການສັນລະເສີນແທນຈິດວິນຍານແຫ່ງຄວາມຫນັກໃຈ; ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າ ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ເປັນການປູກຂອງພຣະຢາເວ, ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ຮັບພຣະສິຣິ. ແລະພວກເຂົາຈະກໍ່ສ້າງບ່ອນຮ້າງເກົ່າຂຶ້ນໃໝ່, ພວກເຂົາຈະຍົກຊາກປະຫັກພັງໃນກ່ອນຂຶ້ນ, ແລະພວກເຂົາຈະຊ່ອມແປງເມືອງທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ຄວາມພິນາດຮ້າງເປົ່າຂອງຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ. ແລະຄົນຕ່າງດ້າວຈະຢືນຄອຍລ້ຽງຝູງແກະຂອງພວກທ່ານ, ແລະບຸດຊາຍຂອງຄົນຕ່າງຊາດຈະເປັນຄົນໄຖນາ ແລະຄົນດູແລສວນອະງຸ່ນຂອງພວກທ່ານ. ແຕ່ພວກທ່ານຈະຖືກຂະນານນາມວ່າ ປະໂຣຫິດຂອງພຣະຢາເວ: ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະເອີ້ນພວກທ່ານວ່າ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ: ພວກທ່ານຈະກິນຄວາມຮັ່ງມີຂອງຄົນຕ່າງຊາດ, ແລະພວກທ່ານຈະອວດໃນສະຫງ່າຣາສີຂອງພວກເຂົາ. ເອຊາຢາ 61:1–6.

Jesus was anointed at His baptism, and that waymark typifies September 11, 2001 when the anointing of the Holy Spirit began to descend upon those who recognized that the outpouring of the latter rain in the last days had been typified by the history of the Millerites, which were the old waste places that the one hundred and forty-four thousand would build again, once they returned to Jeremiah’s old paths.

ພຣະເຢຊູຊົງໄດ້ຮັບການເຈີມໃນເວລາຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ, ແລະໝຸດໝາຍນັ້ນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອການເຈີມໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ເລີ່ມລົງມາເທິງຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ວ່າການເທລົງມາຢ່າງບໍລິບູນຂອງຝົນປາຍໃນວັນສຸດທ້າຍນັ້ນ ໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerites, ຊຶ່ງເປັນບ່ອນຮ້າງເກົ່າທີ່ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ກັບຄືນໄປສູ່ທາງເກົ່າຂອງ Jeremiah.

The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 again became present truth, and the message from the rebellion of 1888 was the good tidings that has the power to bind up broken hearts, but which is powerless to open the hard hearts of those who have eyes to see, but perceive not, and who have ears to hear, but understand not. The message of Christ’s righteousness from the rebellion of 1888 was also the message to Laodicea which then arrived again to open the prison door of those who were captives of sin by the One who has the power to open the doors that no man can open, and shut the doors that no man can close.

ຂ່າວສານເລື່ອງຄວາມຊອບທໍາຂອງພຣະຄຣິດຈາກການກະບົດປີ 1888 ໄດ້ກັບມາເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບເວລານີ້ອີກຄັ້ງ, ແລະ ຂ່າວສານຈາກການກະບົດປີ 1888 ນັ້ນແມ່ນຂ່າວປະເສີດທີ່ມີອໍານາດຜູກພັນຫົວໃຈທີ່ແຕກສະລາຍ, ແຕ່ບໍ່ມີອໍານາດທີ່ຈະເປີດຫົວໃຈທີ່ແຂງກະດ້າງຂອງຜູ້ທີ່ມີຕາໄວ້ເບິ່ງ ແຕ່ບໍ່ເຫັນແຈ້ງ, ແລະ ມີຫູໄວ້ຟັງ ແຕ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈ. ຂ່າວສານເລື່ອງຄວາມຊອບທໍາຂອງພຣະຄຣິດຈາກການກະບົດປີ 1888 ຍັງເປັນຂ່າວສານເຖິງຊາວລາໂອດີເກຍ ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນໄດ້ມາຮອດອີກຄັ້ງເພື່ອເປີດປະຕູຄຸກໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ເປັນຊະເລີຍຂອງບາບ ໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງມີອໍານາດເປີດປະຕູທີ່ບໍ່ມີມະນຸດຜູ້ໃດເປີດໄດ້, ແລະ ປິດປະຕູທີ່ບໍ່ມີມະນຸດຜູ້ໃດປິດໄດ້.

On September 11, 2001 those who were to present those good tidings, were also to proclaim the acceptable year of the Lord and the day of God’s vengeance. The year of the Lord’s acceptance also began at that time, and He is fully willing to accept a Laodicean’s repentance, until the day of God’s vengeance arrives at the soon coming Sunday law in the United States. Then His vengeance will be manifested upon a church that refused to know the time of her visitation, and simultaneously the progressive judgment upon the whore of Babylon begins.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຜູ້ທີ່ຈະຕ້ອງນຳຂ່າວດີນັ້ນໄປປະກາດ ກໍຈະຕ້ອງປະກາດດ້ວຍເຖິງປີອັນເປັນທີ່ຊົງໂຜດຮັບຂອງພຣະອົງ ແລະວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ. ປີແຫ່ງການຊົງຮັບຂອງພຣະອົງກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນດ້ວຍ, ແລະພຣະອົງຊົງເຕັມພຣະທັຍທີ່ຈະຊົງຮັບການກັບໃຈຂອງຊາວ Laodicean, ຈົນກວ່າວັນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຈະມາເຖິງ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ເມື່ອນັ້ນ ການແກ້ແຄ້ນຂອງພຣະອົງຈະຖືກສະແດງອອກເໜືອຄรິດຈັກທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮູ້ເວລາແຫ່ງການຊົງຢ້ຽມຢາມຂອງນາງ, ແລະໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ການພິພາກສາອັນຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປເໜືອແມ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນກໍເລີ່ມຂຶ້ນ.

In the day of His acceptance, He promises to comfort all that mourn, and those who mourn in Jerusalem are illustrated in Ezekiel chapter nine. Their comfort is brought about by the Comforter, through the reception of the latter rain message which is then being poured upon them. But only if they recognize the rain. Once they possess the Comforter, and accomplish the work of building the old waste places, through the methodology of “line upon line,” that is illustrated in the passage of Isaiah as the work of placing the line of prophecy that represents the desolation of sacred history, upon another line of prophecy which illustrates a desolation. In that work they raise up the desolations of many generations. Then the “strangers” will respond to those that mourn, who are lifted up as an ensign, for the strangers to see.

ໃນວັນແຫ່ງການຊົງຍອມຮັບຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງສັນຍາວ່າຈະຊົງປອບໂຍນບັນດາຜູ້ທີ່ໄວ້ທຸກທັງປວງ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄວ້ທຸກຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນ ເອເຊກຽນ ບົດ 9. ການປອບໂຍນຂອງເຂົາທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນໂດຍພຣະຜູ້ປອບໂຍນ ຜ່ານການຮັບຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນກຳລັງຖືກເທລົງເທິງເຂົາທັງຫຼາຍ. ແຕ່ຈະເປັນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອເຂົາຮັບຮູ້ຝົນນັ້ນ. ເມື່ອເຂົາຄອບຄອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນແລ້ວ ແລະກະທຳວຽກງານແຫ່ງການສ້າງບູຮານສະຖານທີ່ຮ້າງເປົ່າຄືນໃໝ່ ຜ່ານວິທີການ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຂອງ ເອຊາຢາ ວ່າເປັນວຽກງານແຫ່ງການນຳເອົາບັນທັດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າຂອງປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ ໄປວາງໄວ້ເທິງອີກບັນທັດໜຶ່ງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງສະແດງເຖິງຄວາມຮ້າງເປົ່າ. ໃນວຽກງານນັ້ນ ເຂົາທັງຫຼາຍຍົກຄືນຄວາມຮ້າງເປົ່າຂອງຫຼາຍຊົ່ວຄົນ. ແລ້ວ “ຄົນຕ່າງດ້າວ” ຈະຕອບສະໜອງຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄວ້ທຸກ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ເພື່ອໃຫ້ຄົນຕ່າງດ້າວໄດ້ເຫັນ.

Christ’s proclamation of His work and ministry, as set forth in Isaiah chapter sixty-one, is the work and ministry of the one hundred and forty-four thousand. That work has been illustrated in the sacred reform movements, and in 1989, the time of the end arrived that all the previous “times of the end” had prefigured. Just as one verse, Daniel chapter eight, verse fourteen was identified as the foundation and central pillar of the Millerite movement, the verse that is the foundation and central pillar of the movement of Future for America is Daniel chapter eleven, verse forty. For the Millerites, the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Ulai River, and for the movement of Future for America the light of the central pillar was represented as the light of the vision of the Hiddekel River.

ການປະກາດຂອງພຣະຄຣິດເຖິງພະລະກິດແລະພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນອິຊາຢາ ບົດທີຫົກສິບເອັດ ແມ່ນພະລະກິດແລະພັນທະກິດຂອງຄົນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ. ພະລະກິດນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງເປັນພາບໃນການເຄື່ອນໄຫວປະຕິຮູບອັນສັກສິດ, ແລະໃນປີ 1989 ເວລາແຫ່ງອວສານໄດ້ມາເຖິງ ຊຶ່ງ “ເວລາແຫ່ງອວສານ” ທັງຫລາຍກ່ອນໜ້ານັ້ນໄດ້ເປັນເງົາລ່ວງໜ້າໄວ້. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ພຣະຄໍາຂໍ້ໜຶ່ງ, ດານີເອນ ບົດທີແປດ ຂໍ້ທີສິບສີ່, ໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນຮາກຖານແລະເສົາຫຼັກກາງຂອງການເຄື່ອນໄຫວມິນເລີໄຣທ໌, ຂໍ້ພຣະຄໍາທີ່ເປັນຮາກຖານແລະເສົາຫຼັກກາງຂອງການເຄື່ອນໄຫວ Future for America ແມ່ນ ດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ສໍາລັບພວກມິນເລີໄຣທ໌ ແສງສະຫວ່າງຂອງເສົາຫຼັກກາງໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງນິມິດຂອງແມ່ນ້ໍາອູໄລ, ແລະສໍາລັບການເຄື່ອນໄຫວ Future for America ແສງສະຫວ່າງຂອງເສົາຫຼັກກາງໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງນິມິດຂອງແມ່ນ້ໍາຮິດເດເກນ.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ແສງສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້ານັ້ນ ໄດ້ຖືກປະທານໂດຍພິເສດສຳລັບຍຸກສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ຮິມຝັ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລ ແລະ ຮິດເດເກນ ອັນເປັນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ທັງຫຼາຍແຫ່ງຊີນາ ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນແຫ່ງການສຳເລັດເປັນຈິງ ແລະ ເຫດການທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນໃນໄມ່ຊ້ານີ້.” Testimonies to Ministers, 112.

The light of both the visions represented by the two rivers is linked together, and comes to pass in the last days. Their mutual “link” represents the combination of human and divine, which is the message that Sister White repeatedly identifies as Christ’s message in the context that humanity combined with divinity does not sin. The two rivers represent that very linkage.

ແສງສະຫວ່າງຂອງນິມິດທັງສອງ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແມ່ນ້ຳສອງສາຍນັ້ນ ຖືກເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າດ້ວຍກັນ ແລະຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ. “ການເຊື່ອມ” ຮ່ວມກັນຂອງມັນ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງມະນຸດກັບພຣະອົງ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຊີ້ບອກຊ້ຳໆວ່າເປັນຂ່າວສານຂອງພຣະຄຣິດ ໃນບໍລິບົດທີ່ວ່າ ຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຖືກປະສານເຂົ້າກັບພຣະລັກສະນະແຫ່ງພຣະອົງນັ້ນບໍ່ເຮັດບາບ. ແມ່ນ້ຳສອງສາຍນັ້ນ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເຊື່ອມໂຍງນັ້ນໂດຍແທ້.

> “Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.

> “ບໍ່ມີສິ່ງໃດຕໍ່າກວ່າການເຊື່ອຟັງຢ່າງສົມບູນແບບທີ່ຈະສາມາດບັນລຸມາດຕະຖານແຫ່ງຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະອົງຄຸມເຄືອຫຼືບໍ່ແນ່ນອນ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງບັນຊາສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ຈຳເປັນ ເພື່ອນຳມະນຸດໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມກົມກຽວກັບພຣະອົງ. ພວກເຮົາຄວນຊີ້ຄົນບາບໄປຫາອຸດົມຄະຕິແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ແລະນຳພວກເຂົາໄປຫາພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ອຸດົມຄະຕິນີ້ຈຶ່ງຈະບັນລຸໄດ້.”

> “The Saviour took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.

> “ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດໄດ້ຮັບເອົາຄວາມອ່ອນແອທັງຫຼາຍຂອງມະນຸດໄວ້ໃນພຣະອົງເອງ ແລະດຳເນີນຊີວິດທີ່ປາດສະຈາກບາບ ເພື່ອມະນຸດທັງຫຼາຍຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານວ່າ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມອ່ອນແອແຫ່ງທຳມະຊາດມະນຸດ ພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດມີໄຊຊະນະໄດ້. ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາເປັນ ‘ຜູ້ມີສ່ວນໃນພຣະລັກສະນະອັນສັກສິດ,’ ແລະພຣະຊົນຊີວິດຂອງພຣະອົງປະກາດວ່າ ມະນຸດຊາດເມື່ອຮ່ວມກັນກັບພຣະພາບ ຍ່ອມບໍ່ກະທຳບາບ.”

> “The Saviour overcame to show man how he may overcome. All the temptations of Satan, Christ met with the word of God. By trusting in God’s promises, He received power to obey God’s commandments, and the tempter could gain no advantage. To every temptation His answer was, ‘It is written.’ So God has given us His word wherewith to resist evil. Exceeding great and precious promises are ours, that by these we ‘might be partakers of the divine nature, having escaped the corruption that is in the world through lust.’ 2 Peter 1:4.

> “ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດໄດ້ຊົງມີໄຊ ເພື່ອສະແດງໃຫ້ມະນຸດເຫັນວ່າ ມະນຸດຈະມີໄຊໄດ້ຢ່າງໃດ. ການລໍ້ລວງທຸກປະການຂອງຊາຕານ ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຕອບໂຕ້ດ້ວຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ໂດຍການວາງພຣະໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ຮັບພະລັງເພື່ອເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຜູ້ລໍ້ລວງກໍບໍ່ອາດໄດ້ປຽບແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ. ຕໍ່ການລໍ້ລວງທຸກປະການ ຄຳຕອບຂອງພຣະອົງຄື, ‘ມີຂຽນໄວ້ແລ້ວ.’ ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ປະທານພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງແກ່ພວກເຮົາ ເພື່ອໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານຄວາມຊົ່ວ. ພຣະສັນຍາອັນໃຫຍ່ຍິ່ງ ແລະປະເສີດຫາຄ່າມິໄດ້ ເປັນຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອໂດຍພຣະສັນຍາເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາຈະ ‘ໄດ້ຮ່ວມມີສ່ວນໃນພຣະລັກສະນະອັນຊອບທຳ ໂດຍໄດ້ຫລຸດພົ້ນຈາກຄວາມເນົ່າເສຍທີ່ຢູ່ໃນໂລກເນື່ອງດ້ວຍຕັນຫາ.’ 2 Peter 1:4.”

> “Bid the tempted one look not to circumstances, to the weakness of self, or to the power of temptation, but to the power of God’s word. All its strength is ours. ‘Thy word,’ says the psalmist, ‘have I hid in mine heart, that I might not sin against Thee.’ ‘By the word of Thy lips I have kept me from the paths of the destroyer.’ Psalm 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

> “ຈົ່ງບອກໃຫ້ຜູ້ທີ່ຖືກການລໍ້ລວງເບິ່ງ ຢ່າມອງໄປທີ່ສະພາບການ, ຢ່າມອງໄປທີ່ຄວາມອ່ອນແອຂອງຕົນເອງ, ຫຼືອຳນາດຂອງການລໍ້ລວງ, ແຕ່ໃຫ້ມອງໄປທີ່ອຳນາດແຫ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ພະລັງທັງໝົດຂອງພຣະຄຳນັ້ນເປັນຂອງພວກເຮົາ. ‘ພຣະຄຳຂອງພຣະອົງ,’ ຜູ້ຂຽນພຣະທຳເພງສັນລະເສີນກ່າວວ່າ, ‘ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເກັບຊ່ອນໄວ້ໃນໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ, ເພື່ອຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ເຮັດບາບຕໍ່ພຣະອົງ.’ ‘ໂດຍພຣະຄຳແຫ່ງພຣະໂອດຖຂອງພຣະອົງ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮັກສາຕົນໃຫ້ພົ້ນຈາກທາງຂອງຜູ້ທຳລາຍ.’ Psalm 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.

The increase of knowledge in 1798 and in 1989, represented an unsealing of God’s prophetic Word. His Word supplies the power to overcome as He overcame, and “His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” The vision of the Ulai River is the marah vision of His appearance, that is represented by the prophecy of the twenty-three hundred days. The vision of the Hiddekel River is the chazon vision of prophetic history, that is represented by the twenty-five hundred and twenty year prophecy. The marah vision represents divinity and the chazon vision represents humanity.

ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໃນປີ 1798 ແລະໃນປີ 1989 ເປັນຕົວແທນຂອງການເປີດຜະນຶກພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງຈັດຫາລິດອຳນາດເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຊະນະດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊະນະ, ແລະ “ຊີວິດຂອງພຣະອົງປະກາດວ່າ ມະນຸດຊາດ, ເມື່ອລວມເຂົ້າກັບຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າ, ຍ່ອມບໍ່ເຮັດບາບ.” ນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູລາຍແມ່ນນິມິດ marah ວ່າດ້ວຍການປາກົດຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຳພະຍາກອນເລື່ອງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ. ນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນແມ່ນນິມິດ chazon ຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຳພະຍາກອນສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ. ນິມິດ marah ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະພາວະ ແລະ ນິມິດ chazon ເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດພາວະ.

Both the rivers of ancient Shinar, which are the Ulai and the Hiddekel, or what is known today as the Tigris and the Euphrates ultimately merge into the Shatt al-Arab waterway in southern Iraq, and the Shatt al-Arab then empties into the Persian Gulf. Jesus employs the physical and natural to represent the spiritual, and the visions associated with the two rivers that are now in the process of fulfillment, represent a linkage of the human and the divine that occurs as they are reaching the conclusion of their travel to the sea. This truth is established in the beginning of the two prophecies that are represented by the two visions of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen. One vision is the question, the other is the answer, and logically they cannot be separated.

ແມ່ນ້ຳທັງສອງຂອງຊີນາຣ໌ໃນສະໄໝບູຮານ ຄື ອູລາຍ ແລະ ຮິດເດເກນ, ຫຼື ທີ່ໃນປັດຈຸບັນຮູ້ຈັກກັນວ່າ ໄທກຣິສ ແລະ ເອີເຟຣຕີສ, ໃນທີ່ສຸດກໍຫຼອມຮວມກັນເຂົ້າສູ່ທາງນ້ຳຊັດ ອັນ-ອາຣັບ ໃນພາກໃຕ້ຂອງອີຣັກ, ແລະ ຊັດ ອັນ-ອາຣັບ ນັ້ນກໍໄຫຼລົງສູ່ອ່າວເປີເຊຍ. ພຣະເຢຊູຊົງນຳໃຊ້ສິ່ງທາງກາຍະພາບແລະຕາມທຳມະຊາດເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງທາງວິນຍານ, ແລະ ນິມິດທີ່ກ່ຽວພັນກັບແມ່ນ້ຳທັງສອງ ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດຜົນ ເປັນຕົວແທນຂອງການເຊື່ອມປະສານລະຫວ່າງມະນຸດແລະພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນເມື່ອພວກມັນກຳລັງມຸ່ງໄປຮອດບົດສະຫຼຸບຂອງການເດີນທາງໄປສູ່ທະເລ. ຄວາມຈິງນີ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນຕອນຕົ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນທັງສອງ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນິມິດທັງສອງໃນດານີເອນ ບົດ 8 ຂໍ້ 13 ແລະ 14. ນິມິດໜຶ່ງແມ່ນຄຳຖາມ, ອີກນິມິດໜຶ່ງແມ່ນຄຳຕອບ, ແລະ ຕາມຫຼັກເຫດຜົນແລ້ວ ທັງສອງບໍ່ອາດແຍກອອກຈາກກັນໄດ້.

The vision of humanity, identifying the trampling down of the sanctuary and host, began in the year 677 BC, and the vision of divinity, that identifies the appearance of Christ, began in the year 457 BC. The linkage of divinity and humanity is represented by the two hundred and twenty years, that connects the two starting points of the two visions. Two hundred and twenty is a symbol of “the linkage of humanity with divinity,” and is also represented by the linkage of the increase of knowledge at the time of the end in 1798, with the increase of knowledge at the time of the end in 1989.

ນິມິດແຫ່ງມະນຸດຊາດ ຊຶ່ງລະບຸເຖິງການຢຽບຍ່ຳສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງທັບ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະນິມິດແຫ່ງພຣະພາບ ຊຶ່ງລະບຸເຖິງການປາກົດຂອງພຣະຄຣິດ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ການເຊື່ອມໂຍງຂອງພຣະພາບແລະມະນຸດຊາດ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສອງຮ້ອຍຊາວປີ ຊຶ່ງເຊື່ອມຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທັງສອງຂອງນິມິດທັງສອງ. ສອງຮ້ອຍຊາວ ເປັນສັນຍະລັກຂອງ “ການເຊື່ອມໂຍງຂອງມະນຸດຊາດກັບພຣະພາບ,” ແລະຍັງຖືກເປັນຕົວແທນອີກດ້ວຍໂດຍການເຊື່ອມໂຍງຂອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798, ກັບການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1989.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1798, was first presented by Miller in 1831 (and then in the Vermont Telegraph newspaper in 1833). 1831 is two hundred and twenty years after the publishing of the King James Bible in the year 1611. The King James Bible represented a twofold document of the Old and New Testaments. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years “linked” a divine publication with a human publication. The human publication’s information was derived from the divine light that was unsealed at the time the end in 1798, and then was formalized through the work of a human instrument, who had begun to publish it in 1831. It was a divine publication, with a divinely sealed message, that was afterward unsealed by humanity, and thereafter presented by a human instrument. The Hebrew word translated as “publish” in God’s word means to call out to cry (unto), (be) famous, guest, invite, mention, (give) name, preach, proclaim, pronounce, publish. Miller began to publish his message in 1831, then in 1833 it was literally published in the Vermont Telegraph.

ຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການ ອັນເກີດຈາກການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໃນປີ 1798 ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເປັນຄັ້ງທຳອິດໂດຍ Miller ໃນປີ 1831 (ແລະຕໍ່ມາໃນໜັງສືພິມ Vermont Telegraph ໃນປີ 1833). ປີ 1831 ແມ່ນສອງຮ້ອຍຊາວປີຫຼັງຈາກການຕີພິມ King James Bible ໃນປີ 1611. King James Bible ເປັນເອກະສານສອງພາກຂອງພຣະຄຳພີເດີມແລະພຣະຄຳພີໃໝ່. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊ່ວງເວລາສອງຮ້ອຍຊາວປີນັ້ນໄດ້ “ເຊື່ອມໂຍງ” ການຕີພິມອັນມາຈາກພຣະເຈົ້າເຂົ້າກັບການຕີພິມຂອງມະນຸດ. ຂໍ້ມູນຂອງການຕີພິມຂອງມະນຸດນັ້ນ ຖືກດຶງອອກມາຈາກແສງສະຫວ່າງອັນສະຫວັນທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1798, ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງຖືກຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບໂດຍຜ່ານງານຂອງເຄື່ອງມືມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕີພິມມັນໃນປີ 1831. ນັ້ນແມ່ນການຕີພິມອັນມາຈາກພຣະເຈົ້າ ພ້ອມກັບຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ໂດຍພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງພາຍຫຼັງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍມະນຸດ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖືກນຳສະເໜີໂດຍເຄື່ອງມືມະນຸດ. ຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “publish” ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຫມາຍເຖິງ ການຮ້ອງເອີ້ນອອກມາ, ຮ້ອງໄຫ້ (ຕໍ່), ມີຊື່ສຽງ, ແຂກ, ເຊີນ, ກ່າວເຖິງ, (ໃຫ້) ຊື່, ປະກາດເທດສະໜາ, ປະກາດ, ກ່າວອອກສຽງ, ຕີພິມ. Miller ໄດ້ເລີ່ມຕີພິມຂ່າວສານຂອງລາວໃນປີ 1831, ແລະຈາກນັ້ນໃນປີ 1833 ມັນກໍໄດ້ຖືກຕີພິມຢ່າງແທ້ຈິງໃນ Vermont Telegraph.

The formalized message derived from the increase of knowledge in 1989 was first published in 1996 (in The Time of the End magazine), two hundred and twenty years after the publishing of the two sacred documents known as the Declaration of Independence in 1776 (and thereafter the Constitution of the United States) in 1789. The beginning and ending of the two hundred-and twenty-years links divinity with humanity, and it does so through the publishing of the two divine documents, beginning in 1776. When the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1989, the formalized message which had been brought about through the work of a human instrument was published in 1996. The sequence was a divine publication, then an unsealing, and then a human publication.

ຂ່າວສານທີ່ຖືກຈັດຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການ ອັນເກີດຂຶ້ນຈາກການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໃນປີ 1989 ໄດ້ຖືກຕີພິມເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 1996 (ໃນວາລະສານ The Time of the End) ຊຶ່ງເປັນເວລາສອງຮ້ອຍຊາວປີຫຼັງຈາກການຕີພິມເອກະສານສັກສິດສອງສະບັບ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມຄຳປະກາດເອກະລາດ ໃນປີ 1776 (ແລະຕໍ່ມາຄື ລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດ) ໃນປີ 1789. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາສອງຮ້ອຍຊາວປີນີ້ ເຊື່ອມໂຍງພຣະພາວະເຂົ້າກັບມະນຸດຊາດ, ແລະການນັ້ນກໍເກີດຂຶ້ນໂດຍຜ່ານການຕີພິມເອກະສານສອງສະບັບອັນສູງສົ່ງ ໂດຍເລີ່ມໃນປີ 1776. ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ຂ່າວສານທີ່ຖືກຈັດຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳມາໂດຍຜ່ານການທຳງານຂອງເຄື່ອງມືມະນຸດ ໄດ້ຖືກຕີພິມໃນປີ 1996. ລຳດັບນັ້ນຄື ການຕີພິມໂດຍພຣະເຈົ້າ, ຈາກນັ້ນການເປີດຜະນຶກ, ແລະຈາກນັ້ນການຕີພິມໂດຍມະນຸດ.

In both times of the end, the three steps of truth are identified. They both begin with a divine publication as the first step, and a human publication explaining a divine message is the last step. The middle step is when the Lion of the tribe of Judah unseals the divine message for that particular history, and thereafter selects a human instrument to gather up the light that was unsealed from the divine document. When the unsealing occurs there is rebellion manifested by the wicked who do not understand the increase of knowledge. Thus, a divine publication is represented by the first letter of the Hebrew alphabet, the increase of knowledge is represented by the thirteenth letter where rebellion is manifested, and the human publication of the special divine message for that history is the last letter of the Hebrew alphabet, and taken together the three letters mean “truth”.

ໃນທັງສອງໄລຍະເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ, ສາມຂັ້ນຕອນຂອງຄວາມຈິງຖືກຊີ້ບອກຢ່າງແນ່ຊັດ. ທັງສອງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສິ່ງພິມອັນເປັນພຣະຈາກພຣະເຈົ້າເປັນຂັ້ນຕອນທຳອິດ, ແລະສິ່ງພິມຂອງມະນຸດທີ່ອະທິບາຍຂ່າວສານອັນເປັນພຣະເຈົ້າແມ່ນຂັ້ນຕອນສຸດທ້າຍ. ຂັ້ນຕອນກາງແມ່ນເມື່ອສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ແກະຜະນຶກຂ່າວສານອັນເປັນພຣະຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນໂດຍສະເພາະ, ແລະຈາກນັ້ນຈຶ່ງຄັດເລືອກເຄື່ອງມືມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງເພື່ອຮວບຮວມແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຖືກແກະຜະນຶກອອກຈາກເອກະສານອັນເປັນພຣະນັ້ນ. ເມື່ອການແກະຜະນຶກເກີດຂຶ້ນ, ການກະບົດຍ່ອມປາກົດອອກໂດຍຄົນຊົ່ວທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້. ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງພິມອັນເປັນພຣະຖືກແທນດ້ວຍອັກສອນຕົວທຳອິດຂອງອັກຂະລະຮີບຣູ, ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ຖືກແທນດ້ວຍອັກສອນຕົວທີສິບສາມ ບ່ອນທີ່ການກະບົດຖືກສຳແດງອອກ, ແລະສິ່ງພິມຂອງມະນຸດກ່ຽວກັບຂ່າວສານອັນເປັນພຣະອັນພິເສດສຳລັບປະຫວັດສາດນັ້ນແມ່ນອັກສອນຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກຂະລະຮີບຣູ, ແລະເມື່ອນຳມາຮວມກັນ ອັກສອນທັງສາມນັ້ນໝາຍເຖິງ “ຄວາມຈິງ”.

The visions of the Ulai and Hiddekel Rivers that are now in the process of fulfillment identify that in the last days the increase of knowledge from both rivers merge together to prove that divinity combined with humanity does not sin. Daniel received the vision that represents the appearance of Christ at the conclusion of the twenty-three hundred year prophecy in 1844 while by the Ulai River.

ນິມິດເກືອບແມ່ນ້ຳອູລາຍ ແລະ ແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດນັ້ນ ບົ່ງຊີ້ວ່າ ໃນວັນສຸດທ້າຍ ການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ຈາກແມ່ນ້ຳທັງສອງຈະຫຼອມເຂົ້າເປັນອັນດຽວກັນ ເພື່ອພິສູດວ່າ ພຣະພາວະທີ່ລວມເຂົ້າກັບມະນຸດສະພາບນັ້ນບໍ່ເຮັດບາບ. ດານີເອນໄດ້ຮັບນິມິດທີ່ເປັນຕົວແທນເຖິງການປາກົດຂອງພຣະຄຣິດໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຄຳພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ໃນປີ 1844 ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ຮິມແມ່ນ້ຳອູລາຍ.

> And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:2.

> ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ໃນ​ນິມິດ; ແລະ​ເມື່ອ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ນັ້ນ, ກໍ​ເປັນ​ຂຶ້ນ​ວ່າ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ທີ່​ເມືອງ​ຊູຊານ​ໃນ​ພະ​ລາຊະ​ວັງ, ຊຶ່ງ​ຢູ່​ໃນ​ແຂວງ​ເອລາມ; ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ໃນ​ນິມິດ, ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຢູ່​ຮິມ​ແມ່ນ້ຳ​ອູໄລ. ດານີເອນ 8:2.

Daniel received the vision that represents the vision of the twenty five hundred and twenty years of prophetic history while by the Hiddekel River.

ດານີເອນໄດ້ຮັບນິມິດຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງນິມິດຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານຢູ່ແຄມແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

> ແລະໃນວັນທີຊາວສີ່ແຫ່ງເດືອນທຳອິດ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຂ້າງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຊຶ່ງແມ່ນແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ. ດານີເອນ 10:4

Gabriel thereafter identified the purpose of the chazon vision of the Hiddekel River in verse fourteen.

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ກາບຣີເອນໄດ້ລະບຸຈຸດປະສົງຂອງນິມິດ chazon ທີ່ແມ່ນ້ຳ Hiddekel ໃນຂໍ້ທີສິບສີ່.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພື່ອໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໃຈວ່າ ຈະມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນແກ່ຊົນຊາດຂອງທ່ານໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫຼາຍ; ເພາະນິມິດນັ້ນຍັງຈະເປັນສໍາລັບອີກຫຼາຍວັນ. ດານີເອນ 10:14.

The vision given by the Ulai River identifies Christ’s “appearance”, (divinity) when He suddenly came unto His temple on October 22, 1844. It represented “divinity” entering into the temple of the Millerites (humanity) on that date, for the Day of Atonement, meaning the day of “at one-ment”, represents the combination of divinity with humanity. The vision given by the Hiddekel River identifies what shall befall God’s people (humanity) in the latter days.

ນິມິດທີ່ໄດ້ຮັບທີ່ແມ່ນ້ຳອູໄລ ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງ “ການປາກົດ” ຂອງພຣະຄຣິດ, (ຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າ) ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ສິ່ງນີ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງ “ຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າ” ທີ່ເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ (ມະນຸດສະພາບ) ໃນວັນທີນັ້ນ, ເພື່ອວັນລົບມົນທິນ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງວັນແຫ່ງ “ການເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວ”, ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດສະພາບ. ນິມິດທີ່ໄດ້ຮັບທີ່ແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດແກ່ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ (ມະນຸດສະພາບ) ໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.

The beginning of the vision of the “appearance” was the year 457 BC. Two hundred and twenty years after the prophetic period identifying the trampling down of the sanctuary and the host which began in 677 BC. The ending of the two hundred and twenty years that were linked together at the starting point of the two visions, was marked by the Wonderful Numberer, who is also the Wonderful Linguist in Habakkuk 2:20.

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງນິມິດແຫ່ງ “ການປາກົດ” ແມ່ນໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ສອງຮ້ອຍຊາວປີຫຼັງຈາກໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການຢຽບຍ່ຳສະຖານບໍລິສຸດແລະພົນໄພ່ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ. ການສິ້ນສຸດຂອງສອງຮ້ອຍຊາວປີທີ່ຖືກເຊື່ອມເຂົ້າກັນໄວ້ທີ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງນິມິດທັງສອງ ໄດ້ຖືກກຳນົດໝາຍໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງນັບຈຳນວນອັນມະຫັດສະຈັນ, ຜູ້ຊຶ່ງກໍແມ່ນພຣະອົງຜູ້ຊົງພາສາອັນມະຫັດສະຈັນໃນ ຮາບາກຸກ 2:20.

> But the Lord is in his holy temple: let all the earth keep silence before him. Habakkuk 2:20.

> ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນພຣະວິຫານອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ: ໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນນິ່ງສງົບຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ. ຮາບາກຸກ 2:20

The link of humanity and divinity represented in the beginning by the starting points of the two prophecies was identified at their mutual endings by the chapter and verse that described the appearance of divinity suddenly coming into the temple He had constructed during the forty-six years beginning at the time of the end in 1798, and ending forty-six years later on October 22, 1844.

ສາຍສຳພັນລະຫວ່າງມະນຸດສະພາບແລະພຣະພາບ ຊຶ່ງໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນສອງບົດນັ້ນ ໄດ້ຖືກລະບຸໃນຈຸດສິ້ນສຸດຮ່ວມກັນຂອງມັນ ໂດຍບົດແລະຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ພັນລະນາການປາກົດຂຶ້ນຂອງພຣະພາບ ຊຶ່ງສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນເຂົ້າສູ່ພຣະວິຫານທີ່ພຣະອົງໄດ້ສ້າງໄວ້ໃນຊ່ວງສີ່ສິບຫົກປີ ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1798 ແລະສິ້ນສຸດລົງອີກສີ່ສິບຫົກປີຕໍ່ມາໃນວັນທີ October 22, 1844.

> Know ye not that ye are the temple of God, and that the Spirit of God dwelleth in you? If any man defile the temple of God, him shall God destroy; for the temple of God is holy, which temple ye are. 1 Corinthians 3:16, 17.

> ທ່ານທັງຫລາຍບໍ່ຮູ້ຫລືວ່າ ພວກທ່ານເປັນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນພວກທ່ານບໍ? ຖ້າຜູ້ໃດທໍາໃຫ້ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າເປັນມົນທິນ ພຣະເຈົ້າຈະທໍາລາຍຜູ້ນັ້ນ; ເພາະວ່າພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າເປັນສິ່ງບໍລິສຸດ ແລະພຣະວິຫານນັ້ນກໍຄືພວກທ່ານ. 1 ໂກຣິນໂທ 3:16, 17.

On October 22, 1844, in agreement with the vision of the “appearance”, Habakkuk identified that the Lord was in His holy temple. He had erected the temple that had been destroyed and trampled down for twenty-five hundred and twenty years, in forty-six years.

ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ສອດຄ່ອງກັບນິມິດແຫ່ງ “ການປາກົດ”, ຮາບາກຸກໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ພຣະອົງຢູ່ໃນພຣະວິຫານອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານທີ່ຖືກທຳລາຍ ແລະ ຖືກຢຽບຍ່ຳນັ້ນຂຶ້ນອີກ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກທຳລາຍ ແລະ ຖືກຢຽບຍ່ຳມາເປັນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ, ໃນໄລຍະສີ່ສິບຫົກປີ.

> And speak unto him, saying, Thus speaketh the Lord of hosts, saying, Behold the man whose name is The BRANCH; and he shall grow up out of his place, and he shall build the temple of the Lord: Even he shall build the temple of the Lord; and he shall bear the glory, and shall sit and rule upon his throne; and he shall be a priest upon his throne: and the counsel of peace shall be between them both. And the crowns shall be to Helem, and to Tobijah, and to Jedaiah, and to Hen the son of Zephaniah, for a memorial in the temple of the Lord. And they that are far off shall come and build in the temple of the Lord, and ye shall know that the Lord of hosts hath sent me unto you. And this shall come to pass, if ye will diligently obey the voice of the Lord your God. Zechariah 6:12–15.

> ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ລາວວ່າ, ພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ຊາຍຜູ້ທີ່ນາມຂອງລາວຄື ກິ່ງ; ແລະລາວຈະເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນຈາກບ່ອນຂອງລາວ, ແລະລາວຈະສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຢໂຫວາ: ແທ້ຈິງ, ລາວນັ້ນແຫຼະຈະສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຢໂຫວາ; ແລະລາວຈະຮັບໄວ້ຊຶ່ງພຣະສິຣິ, ແລະຈະນັ່ງແລະປົກຄອງເທິງບັນລັງຂອງລາວ; ແລະລາວຈະເປັນປະໂລຫິດເທິງບັນລັງຂອງລາວ: ແລະຄຳປຶກສາແຫ່ງສັນຕິສຸກຈະຢູ່ລະຫວ່າງທັງສອງ. ແລະມົງກຸດທັງຫຼາຍນັ້ນຈະເປັນຂອງເຮເລັມ, ແລະຂອງໂຕບີຢາ, ແລະຂອງເຢດາຢາ, ແລະຂອງເຮນ ບຸດຂອງເຊຟານີຢາ, ເພື່ອເປັນອະນຸສອນໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຢໂຫວາ. ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໄກຈະມາ ແລະສ້າງໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຢໂຫວາ, ແລະພວກທ່ານຈະຮູ້ວ່າ ພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາໄດ້ຊົງສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າມາຫາພວກທ່ານ. ແລະສິ່ງນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ, ຖ້າຫາກພວກທ່ານຈະເຊື່ອຟັງພຣະສຸລຽງຂອງພຣະເຢໂຫວາພຣະເຈົ້າຂອງພວກທ່ານຢ່າງພາກພຽນ. ເຊກາຣີຢາ 6:12–15.

In John 2:20, after Christ had cleansed the temple, which according to Sister White was a fulfillment of Malachi chapter three, as was October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple.

ໃນ ໂຢຮັນ 2:20 ຫຼັງຈາກພຣະຄຣິດໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ສະອາດແລ້ວ, ຊຶ່ງຕາມທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວໄວ້ ນັ້ນເປັນການສຳເລັດຄຳພະຍາກອນຂອງມາລາຄີບົດທີສາມ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ.

> Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. John 2:19–20.

> ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕອບແລະກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງທໍາລາຍພຣະວິຫານນີ້ເສຍ ແລະໃນສາມວັນເຮົາຈະຍົກມັນຂຶ້ນອີກ.” ພວກຢິວຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ພຣະວິຫານນີ້ໃຊ້ເວລາສ້າງສີ່ສິບຫົກປີ ແລະທ່ານຈະຍົກມັນຂຶ້ນໃນສາມວັນຫລື?” ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວເຖິງພຣະວິຫານຄືພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ. ໂຢຮັນ 2:19–20.

In fulfillment of Malachi chapter three, Christ suddenly came to His temple when He cleansed the temple at the beginning of His ministry in John chapter two, which typified October 22, 1844. The temple cleansing by Christ in John chapter two, and October 22, 1844, were a fulfillment of Malachi chapter three. In John chapter TWO and verse TWENTY, we are informed that the human temple had been erected in forty-six years, and the divine temple was raised up in three days. The human temple only becomes Habakkuk’s “holy temple” when divinity suddenly comes into it, as it did on October 22, 1844, for divinity combined with humanity does not sin. The visions of the two great rivers of Shinar represent the truth that humanity combined with divinity does not sin.

ໃນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳມາລາຄີບົດທີສາມ, ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ເມື່ອພຣະອົງຊຳລະພຣະວິຫານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໃນພຣະທຳໂຢຮັນບົດທີສອງ, ຊຶ່ງເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ການຊຳລະພຣະວິຫານໂດຍພຣະຄຣິດໃນພຣະທຳໂຢຮັນບົດທີສອງ ແລະ ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນການສຳເລັດຕາມພຣະທຳມາລາຄີບົດທີສາມ. ໃນພຣະທຳໂຢຮັນບົດທີສອງ ແລະ ຂໍ້ທີຊາວ, ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ພຣະວິຫານຝ່າຍມະນຸດໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນສີ່ສິບຫົກປີ, ແລະ ພຣະວິຫານຝ່າຍພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນສາມວັນ. ພຣະວິຫານຝ່າຍມະນຸດຈະກາຍເປັນ “ພຣະວິຫານບໍລິສຸດ” ຂອງຮາບາກຸກ ກໍຕໍ່ເມື່ອພຣະພາວະເສດັດມາຢູ່ໃນນັ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເພາະວ່າພຣະພາວະທີ່ປະສານກັບມະນຸດຊາດນັ້ນບໍ່ໄດ້ກະທຳບາບ. ນິມິດເຖິງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ສອງສາຍແຫ່ງຊິນາຣ ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ມະນຸດຊາດເມື່ອປະສານກັບພຣະພາວະແລ້ວບໍ່ໄດ້ກະທຳບາບ.

We will continue our consideration of verse forty of Daniel chapter eleven in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາຂໍ້ທີສີ່ສິບຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.

> ພວກທ່ານກໍເໝືອນດັ່ງກ້ອນຫີນທີ່ມີຊີວິດຢູ່, ກໍາລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນພະນິເວດຝ່າຍຈິດວິນຍານ, ເປັນຄະນະປະໂລຫິດອັນບໍຣິສຸດ, ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຝ່າຍຈິດວິນຍານ ຊຶ່ງເປັນທີ່ຊອບພຣະທັຍແກ່ພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. 1 ເປໂຕ 2:5

Back to Articles