Article

# Panium - Number Twelve

ປານຽມ - ເລກສິບສອງ

Daniel 11:40 and the Three Unsealings of Prophecy

ດານີເອນ 11:40 ແລະ ການເປີດຜະນຶກຄຳພະຍາກອນສາມຄັ້ງ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 12, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

Verse forty of Daniel eleven is one of the most profound verses in the Bible. It represents the unsealing of the book of Daniel in 1798, 1989 and 2023. The three times the book was unsealed mark the conclusion of a scattering of “seven times.” 1798 marked the conclusion of the twenty-five hundred and twenty years of scattering that began in 723 BC when Assyria carried the northern ten tribes into captivity. 1989 marked the conclusion of 126 years since the rebellion of 1863, when the Seventh-day Adventist Church officially set aside the “seven times” of Leviticus twenty-six. 2023 marked the conclusion of the three and a half days of Revelation eleven’s two witnesses being dead in the street. At the conclusion of the 2,520 years, (the 126 years and the 3½ days—all symbols of the “seven times”) the book of Daniel was unsealed.

ຂໍ້ທີສີ່ສິບໃນດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ແມ່ນໜຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງການເປີດຜະນຶກໜັງສືດານີເອນໃນປີ 1798, 1989 ແລະ 2023. ສາມຄັ້ງທີ່ໜັງສືນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກ ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງການກະຈັດກະຈາຍ “ເຈັດເທື່ອ.” ປີ 1798 ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເມື່ອອັດຊີເຣຍໄດ້ກວາດຕ້ອນສິບເຜົ່າທາງເໜືອໄປເປັນເຊລີຍ. ປີ 1989 ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງ 126 ປີນັບແຕ່ການກະບົດໃນປີ 1863 ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກເຊເວັນທ໌-ເດ ແອັດເວນຕິສ ໄດ້ປະລະໄວ້ຢ່າງເປັນທາງການຊຶ່ງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນເລວີຕິກົດ ບົດທີ 26. ປີ 2023 ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງສາມວັນເຄິ່ງ ທີ່ພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ. ເມື່ອສິ້ນສຸດ 2,520 ປີ (126 ປີ ແລະ 3½ ວັນ—ທັງໝົດເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ເຈັດເທື່ອ”) ໜັງສືດານີເອນກໍຖືກເປີດຜະນຶກ.

Sister White informs us that in 1798 it was needful that men be presented with the events connected with the close of probation. When she records this fact, she is identifying parallel histories, for she also represents the message of the last days as the events connected with the close of probation. Speaking of Millerite history she records:

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ໃນປີ 1798 ເປັນການຈໍາເປັນທີ່ມະນຸດຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການນໍາສະເໜີເຖິງເຫດການທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ. ເມື່ອນາງບັນທຶກຂໍ້ເທັດຈິງນີ້, ນາງກໍາລັງຊີ້ບອກປະຫວັດສາດທີ່ຂະໜານກັນ, ເພາະນາງຍັງໄດ້ນໍາສະເໜີຂ່າວສານແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍວ່າເປັນເຫດການທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ. ໃນຂະນະທີ່ກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີ, ນາງໄດ້ບັນທຶກວ່າ:

> “It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.

> “ເປັນການຈໍາເປັນທີ່ມະນຸດທັງຫຼາຍຄວນຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຕໍ່ອັນຕະລາຍຂອງຕົນ; ແລະຄວນຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ຕຽມພ້ອມສໍາລັບເຫດການອັນເຄັ່ງຂຶມທີ່ເກື່ອງພັນກັບການປິດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ.” The Great Controversy, 310.

Speaking of the last days she records:

ເມື່ອກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ ນາງໄດ້ບັນທຶກໄວ້ວ່າ:

> “Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. The words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.

> “ກ່ອນການຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະອົງ, ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໄດ້ອະທິບາຍແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ ພຣະອົງຈະຕ້ອງຖືກປະຫານຊີວິດ ແລະຈະຟື້ນຄືນມາອີກຈາກອຸບໂມງຝັງສົບ, ແລະບັນດາທູດສະຫວັນກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເພື່ອປະທັບຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງໄວ້ໃນຄວາມຄິດແລະໃນຈິດໃຈ. ແຕ່ພວກສາວົກກຳລັງຄອຍຖ້າການປົດປ່ອຍຝ່າຍໂລກຈາກແອກຂອງໂຣມ, ແລະພວກເຂົາບໍ່ອາດຍອມຮັບຄວາມຄິດວ່າ ພຣະອົງຜູ້ທີ່ຄວາມຫວັງທັງສິ້ນຂອງພວກເຂົາຮວບຮວມຢູ່ນັ້ນ ຈະຕ້ອງທົນທຸກການຕາຍອັນເປັນທີ່ອັບອາຍ. ຖ້ອຍຄຳທີ່ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຈື່ຈຳ ໄດ້ຖືກຂັບອອກໄປຈາກຄວາມນຶກຄິດຂອງພວກເຂົາ; ແລະເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດລອງມາເຖິງ, ພວກເຂົາກໍພົບວ່າຕົນບໍ່ພ້ອມ. ການຕາຍຂອງພຣະເຢຊູໄດ້ທຳລາຍຄວາມຫວັງຂອງພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນເຊີງ ປານປາດດັ່ງວ່າພຣະອົງບໍ່ເຄີຍຕັກເຕືອນພວກເຂົາໄວ້ລ່ວງໜ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຄຳພະຍາກອນ ອະນາຄົດໄດ້ຖືກເປີດເຜยຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາຢ່າງແຈ້ງແຈ່ງ ເທົ່າກັບທີ່ມັນໄດ້ຖືກເປີດເຜยແກ່ພວກສາວົກໂດຍຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຄຣິດ. ເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາ ແລະກິດຈະການແຫ່ງການຕຽມພ້ອມສຳລັບເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກ, ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ແຕ່ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງອັນສຳຄັນເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ຫຼາຍໄປກວ່າດັ່ງກັບວ່າມັນບໍ່ເຄີຍຖືກເປີດເຜยມາເລີຍ. ຊາຕານເຝົ້າຄອຍຢູ່ເພື່ອຊິງເອົາທຸກຄວາມປະທັບໃຈທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສະຫຼາດເພື່ອຄວາມພົ້ນ, ແລະເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກຈະພົບພວກເຂົາວ່າບໍ່ພ້ອມ.” The Great Controversy, 595.

The Millerite message was unsealed in 1798 and it presented “the events connected with the close of probation.” When speaking of the last days, she applies the history of the disciples to illustrate the fact that “the events connected with the close of probation” are what make men wise unto salvation, but are not understood. The messages that were unsealed in 1798, 1989 and 2023 were messages that identified the “events connected with the close of probation.”

ຂ່າວສານຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798 ແລະມັນໄດ້ນຳສະເໜີ “ເຫດການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ.” ເມື່ອກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ ນາງໄດ້ນຳປະຫວັດຂອງພວກສາວົກມາໃຊ້ເພື່ອອະທິບາຍຄວາມຈິງທີ່ວ່າ “ເຫດການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ” ເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດສະຫລາດເຖິງຄວາມລອດ, ແຕ່ຫາໄດ້ເຂົ້າໃຈບໍ່. ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798, 1989 ແລະ 2023 ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກ “ເຫດການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ.”

Verse forty represents a historical line when the book of Daniel is unsealed three times. In 1798 Daniel’s vision of the Ulai River representing chapters seven through nine was unsealed. In 1989 Daniel’s vision of the Hiddekel River representing chapter ten through twelve was unsealed. In 2023 the hidden history of verse forty of Daniel eleven was unsealed.

ຂໍ້ສີ່ສິບເປັນເສັ້ນປະຫວັດສາດໜຶ່ງ ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກອອກສາມຄັ້ງ. ໃນປີ 1798 ນິມິດຂອງດານີເອນກ່ຽວກັບແມ່ນ້ຳອູໄລ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງບົດທີ່ເຈັດເຖິງບົດທີ່ເກົ້າ ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ. ໃນປີ 1989 ນິມິດຂອງດານີເອນກ່ຽວກັບແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງບົດທີ່ສິບເຖິງບົດທີ່ສິບສອງ ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ. ໃນປີ 2023 ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກປິດບັງໄວ້ຂອງຂໍ້ສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີ່ສິບເອັດ ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ.

The history of verse forty represents 1798 unto the Sunday law of verse forty-one, which is the history of the United States that is also the earth beast of Revelation thirteen, the false prophet of Revelation sixteen and the sixth kingdom of Bible prophecy. The same history represented in verse forty of Daniel eleven is also represented in one verse in the book of Revelation.

ປະຫວັດຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາຈາກປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ, ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ອັນເປັນທັງສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນໃນ Revelation ບົດ 13, ຜູ້ພະຍາກອນປອມໃນ Revelation ບົດ 16, ແລະອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ. ປະຫວັດດຽວກັນທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ສີ່ສິບຂອງ Daniel ບົດ 11 ນັ້ນ ກໍຖືກສະແດງໄວ້ເຊັ່ນກັນໃນໜຶ່ງຂໍ້ໃນພຣະທຳ Revelation.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> ແລະ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ສັດ​ຮ້າຍ​ອີກ​ຕົວ​ໜຶ່ງ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໂລກ; ແລະ​ມັນ​ມີ​ເຂົາ​ສອງ​ອັນ​ເໝືອນ​ລູກ​ແກະ, ແລະ​ມັນ​ເວົ້າ​ເໝືອນ​ມັງກອນ. ພຣະນິມິດ 13:11

This verse, as in verse forty is the history that begins with the Alien and Sedition Acts of 1798 and ends with the Sunday law when the nation speaks as a dragon, a history that begins when papal Rome is taken off the throne and ends when papal Rome is restored to the throne. The history represented by both Revelation 13:11 and Daniel 11:40 begins with the removal of the fifth kingdom of Bible prophecy and ends with the removal of the sixth kingdom of Bible prophecy.

ຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຂໍ້ທີສີ່ສິບ ແມ່ນເປັນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ Alien and Sedition Acts ຂອງປີ 1798 ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອຊາດນັ້ນກ່າວເວົ້າດຸດດັ່ງມັງກອນ ເປັນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອໂຣມຂອງສັນຕະປາປາຖືກຍົກລົງຈາກບັນລັງ ແລະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອໂຣມຂອງສັນຕະປາປາຖືກຟື້ນຟູກັບຄືນສູ່ບັນລັງ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທັງ Revelation 13:11 ແລະ Daniel 11:40 ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຖອນອອກໄປຂອງອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຖອນອອກໄປຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ.

The “seventy” years which Babylon reigned as the first kingdom of Bible prophecy unto the second kingdom of Bible prophecy represents the history of verse forty from 1798 unto the Sunday law.

“ເຈັດສິບ” ປີທີ່ບາບິໂລນໄດ້ປົກຄອງເປັນອານາຈັກທຳອິດໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ ຈົນເຖິງອານາຈັກທີສອງໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ ນັບແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. Isaiah 23:15–17.

> ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມືອງໄທຣ໌ຈະຖືກຫຼົງລືມໄປເຈັດສິບປີ ຕາມຈຳນວນວັນແຫ່ງກະສັດອົງໜຶ່ງ; ເມື່ອສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີແລ້ວ ເມືອງໄທຣ໌ຈະຂັບຮ້ອງດັ່ງຍິງໂສເພນີ. ຈົ່ງເອົາພິນ ແລ້ວເດີນໄປຮອບເມືອງ ເຈົ້າຍິງໂສເພນີຜູ້ຖືກຫຼົງລືມ; ຈົ່ງບັນລົງທຳນອງອັນຫວານ ແລະຮ້ອງເພງຫຼາຍໆ ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ຖືກລະນຶກເຖິງ. ແລະພາຍຫຼັງສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະເສັດມາຍັງເມືອງໄທຣ໌, ແລະນາງຈະກັບໄປຫາຄ່າຈ້າງຂອງນາງ ແລະຈະກະທຳການຜິດປະເວນີກັບບັນດາອານາຈັກທັງປວງໃນໂລກ ທີ່ຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນໂລກ. ເອຊາຢາ 23:15–17.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history when the whore of Tyre is forgotten as recorded in Isaiah twenty-three, which expresses the period as “seventy years” and as the “days of one king.” From Nebuchadnezzar to Belshazzar the first kingdom of Bible prophecy reigned, thus typifying the sixth kingdom of Bible prophecy who began as a lamb but ends up speaking as a dragon. Nebuchadnezzar represents a follower of the lamb and Belshazzar a follower of the dragon.

ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ກໍເປັນປະຫວັດສາດແຫ່ງຊ່ວງເວລາທີ່ໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທໂຣຖືກລືມໄປ ຕາມທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນ ເອຊາຢາ 23, ຊຶ່ງໄດ້ພັນລະນາຊ່ວງເວລານັ້ນວ່າເປັນ “ເຈັດສິບປີ” ແລະເປັນ “ວັນເວລາຂອງກະສັດອົງດຽວ.” ຈາກເນບູກາດເນັດຊາຈົນເຖິງເບນຊັດຊາ ອານາຈັກທໍາອິດໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີໄດ້ປົກຄອງຢູ່, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນພາບແບບຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ ຜູ້ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດັ່ງລູກແກະ ແຕ່ສຸດທ້າຍກໍເວົ້າດັ່ງມັງກອນ. ເນບູກາດເນັດຊາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຕິດຕາມລູກແກະ ແລະ ເບນຊັດຊາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຕິດຕາມມັງກອນ.

The history of 1798 unto the Sunday law is also the history of the three angels of Revelation fourteen, beginning with the reformation of the Millerites and ending with the reformation of the one hundred and forty-four thousand. The message of the three angels is the judgment hour message. The Millerites announced the events connected with the opening of the judgment and the one hundred and forty-four thousand announce the events connected with the close of probation.

ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ກໍເປັນປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດ 14 ເຊັ່ນກັນ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນຈາກການປະຕິຮູບຂອງກຸ່ມມິນເລີໄຣຕ໌ ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ການປະຕິຮູບຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ. ກຸ່ມມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ປະກາດເຫດການທີ່ເກື່ອມໂຍງກັບການເປີດຂອງການພິພາກສາ ແລະຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນປະກາດເຫດການທີ່ເກື່ອມໂຍງກັບການສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ.

The events connected with the close of probation are portrayed upon internal and external lines of prophecy, and the events take place primarily in the history represented by verse forty of Daniel eleven. The events of verse forty end at the Sunday law in the United States, so the events of the final ingathering of God’s other children who are still in Babylon is not represented in verse forty; still the crisis that then confronts the world has just finished in the United States. Those events represent the judgment upon the United States and the purification of God’s church in advance of the church being lifted up as an ensign.

ເຫດການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາທົດລອງແຫ່ງພຣະຄຸນ ຖືກພັນລະນາໄວ້ຕາມແນວຄຳພະຍາກອນທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ, ແລະເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນເປັນຫຼັກໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບຂອງ Daniel ບົດ 11. ເຫດການໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດຫມາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ, ດັ່ງນັ້ນ ເຫດການແຫ່ງການເກັບຮວບຮວມຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງບຸດຫຼານອື່ນໆ ຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນ Babylon ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ; ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ວິກິດການທີ່ໃນເວລານັ້ນມາປະເຊີນກັບໂລກ ຫາກໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນສະຫະລັດແລ້ວ. ເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນແທນເຖິງການພິພາກສາເຫນືອສະຫະລັດ ແລະການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແກ່ຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ກ່ອນທີ່ຄຣິສຕະຈັກຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍາ.

The internal events connected with the close of probation identify Christ’s work as High Priest in finishing the mystery of God among His last day people. The external events identify the role of the United States in restoring power to the papacy. The entire history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, the entire history of Laodicea occurs during the history represented by verse forty.

ເຫດການພາຍໃນທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງກັບການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງພຣະລາຊກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດ ໃນການເຮັດໃຫ້ຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າສຳເລັດລົງທ່າມກາງປະຊາຊົນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ. ເຫດການພາຍນອກໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງບົດບາດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນການຟື້ນຟູອຳນາດໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ. ປະຫວັດສາດທັງໝົດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ປະຫວັດສາດທັງໝົດຂອງລາໂອດີເກຍ ເກີດຂຶ້ນພາຍໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍຂໍ້ທີສີ່ສິບ.

The internal and external lines within verse forty are represented by the two horns of the earth beast. The horn of Republicanism is the external line and the horn of Protestantism is the internal line. Both lines exist within the history of the sixth kingdom, and at the conclusion of the history of the sixth kingdom God’s judgment is brought upon both the Protestant and Republican horns. The message that identifies the events connected with the close of probation is the message that identifies the events that are brought upon the United States as it fills up its cup of probationary time. The message that identifies the events connected with the close of probation is also the message that identifies the events that are brought upon Seventh-day Adventism as it fills up its cup of probationary time.

ເສັ້ນພາຍໃນ ແລະ ເສັ້ນພາຍນອກທີ່ຢູ່ໃນຂໍ້ສີ່ສິບ ຖືກແທນໂດຍເຂົາສອງອັນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ເຂົາແຫ່ງລະບອບຣີພັບລິກັນເປັນເສັ້ນພາຍນອກ ແລະ ເຂົາແຫ່ງໂປຣແຕສແຕນຕິຊຶມເປັນເສັ້ນພາຍໃນ. ທັງສອງເສັ້ນນີ້ດຳລົງຢູ່ພາຍໃນປະຫວັດສາດຂອງອານາຈັກທີຫົກ, ແລະ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງປະຫວັດສາດອານາຈັກທີຫົກ ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຖືກນຳມາເໜືອເຂົາທັງສອງ ຄືທັງເຂົາໂປຣແຕສແຕນ ແລະ ເຂົາຣີພັບລິກັນ. ຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກເຫດການທີ່ເກີດຄວບຄູ່ກັບການປິດເວລາແຫ່ງການທົດລອງນັ້ນ ກໍຄືຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກເຫດການທີ່ຖືກນຳມາເໜືອສະຫະລັດອາເມລິກາ ເມື່ອມັນເຕັມຖ້ວຍແຫ່ງເວລາທົດລອງຂອງຕົນ. ຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກເຫດການທີ່ເກີດຄວບຄູ່ກັບການປິດເວລາແຫ່ງການທົດລອງນັ້ນ ກໍແມ່ນຂ່າວສານດຽວກັນທີ່ຊີ້ບອກເຫດການທີ່ຖືກນຳມາເໜືອແອດເວນຕິສທີ່ຖືວັນສະບາໂຕວັນທີເຈັດ ເມື່ອມັນເຕັມຖ້ວຍແຫ່ງເວລາທົດລອງຂອງຕົນ.

Within the history of verse forty there are three times the book of Daniel is unsealed, and each of the three times produces an internal and external line that presents the events connected with the close of probation. Each of the three waymarks is preceded by a scattering of seven times. Verse forty therefore represents the history of 1798 unto the Sunday law, and the prophetic waymarks within that history are the “events connected with the close of probation.” Within the history of verse forty the internal line represents a transition from Philadelphia unto Laodicea at the beginning and a transition from Laodicea to Philadelphia at the ending. The beginning represented a reformatory movement as illustrated by the parable of the ten virgins which typified a reformatory movement at the ending that also fulfilled the parable to the very letter.

ພາຍໃນປະຫວັດຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ ມີສາມຄັ້ງທີ່ພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະແຕ່ລະຄັ້ງໃນທັງສາມນັ້ນກໍ່ໃຫ້ເກີດເສັ້ນພາຍໃນ ແລະເສັ້ນພາຍນອກ ທີ່ນຳສະເໜີເຫດການຕ່າງໆທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ແຕ່ລະໝຸດໝາຍພະຍາກອນໃນທັງສາມນັ້ນ ມີການກະຈັດກະຈາຍເຈັດຄັ້ງນຳໜ້າຢູ່ກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ສີ່ສິບຈຶ່ງເປັນຕົວແທນປະຫວັດຈາກປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະໝຸດໝາຍພະຍາກອນພາຍໃນປະຫວັດນັ້ນກໍຄື “ເຫດການຕ່າງໆທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ.” ພາຍໃນປະຫວັດຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ ເສັ້ນພາຍໃນເປັນຕົວແທນການປ່ຽນຜ່ານຈາກຟີລາເດນເຟຍໄປສູ່ລາໂອດີເຊຍໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະເປັນການປ່ຽນຜ່ານຈາກລາໂອດີເຊຍໄປສູ່ຟີລາເດນເຟຍໃນຕອນສິ້ນສຸດ. ຕອນເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການປະຕິຮູບ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈັນສິບຄົນ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຂະບວນການປະຕິຮູບໃນຕອນສິ້ນສຸດ ຊຶ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳອຸປະມານັ້ນສຳເລັດຄົບຖ້ວນຕາມຕົວອັກສອນຢ່າງແທ້ຈິງ.

The Philadelphian Millerite movement began with a fulfillment of the “seven times” of Leviticus twenty-six in 1798, and then another fulfillment of the “seven times” on October 22, 1844. At least by 1856 both James White and Sister White identified the movement as in a Laodicean condition. In the same year new light on the “seven times” was presented in the official church publication that was never finished. “Seven times” was fulfilled in 1798, and thereafter William Miller discovered the “commencement of the chain of truth” as Sister White called it, and the commencement of the chain of truth was the “seven times.” 1798 was a fulfillment of the “seven times,” thereafter Miller makes his foundational discovery of the “seven times” as the book of Daniel is unsealed. After that October 22, 1844 marks another fulfillment of the “seven times, which is in turn followed by a transition in the movement from Philadelphia unto Laodicea in the same year that new light upon the “seven times” is left unfinished. In 1863 what had been the Millerite Philadelphian movement until 1856 when it transitioned into the Millerite Laodicean movement became an legally registered church, largely under the premises and pressures of the Civil War and protecting the youth of the church. The movement ended in 1863 when it became a church. Seven years prior, in 1856 Laodicea set aside a message of new light upon the very topic which was William Miller’s first prophetic discovery.

ຂະບວນການມິນເລີຣາຍພາຍໃຕ້ສະພາບຟີລາເດນເຟຍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນພ້ອມກັບການສຳເລັດຄົບຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີຕິກົດ ບົດທີ 26 ໃນປີ 1798, ແລະຕໍ່ມາກໍມີການສຳເລັດຄົບອີກຄັ້ງໜຶ່ງຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຢ່າງນ້ອຍພາຍໃນປີ 1856 ທັງ James White ແລະ Sister White ໄດ້ລະບຸວ່າຂະບວນການນັ້ນຢູ່ໃນສະພາບຂອງລາໂອດີເຊຍ. ໃນປີດຽວກັນນັ້ນ ແສງສະຫວ່າງໃໝ່ກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໃນສິ່ງພິມທາງການຂອງຄຣິສຕະຈັກ ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍຖືກຈັດໃຫ້ສຳເລັດ. “ເຈັດເທື່ອ” ໄດ້ສຳເລັດຄົບໃນປີ 1798, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ William Miller ໄດ້ຄົ້ນພົບ “ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງ” ດັ່ງທີ່ Sister White ເອີ້ນມັນ, ແລະຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງນັ້ນກໍແມ່ນ “ເຈັດເທື່ອ.” ປີ 1798 ເປັນການສຳເລັດຄົບຂອງ “ເຈັດເທື່ອ”; ຫຼັງຈາກນັ້ນ Miller ໄດ້ເຮັດການຄົ້ນພົບພື້ນຖານຂອງລາວກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ໝາຍເຖິງການສຳເລັດຄົບອີກຄັ້ງໜຶ່ງຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ຊຶ່ງຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍຕາມມາດ້ວຍການປ່ຽນຜ່ານໃນຂະບວນການຈາກຟີລາເດນເຟຍໄປສູ່ລາໂອດີເຊຍ ໃນປີດຽວກັນທີ່ແສງສະຫວ່າງໃໝ່ກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ຖືກປະໄວ້ໂດຍບໍ່ສຳເລັດ. ໃນປີ 1863 ສິ່ງທີ່ເຄີຍເປັນຂະບວນການມິນເລີຣາຍຟີລາເດນເຟຍຈົນເຖິງປີ 1856 ເມື່ອມັນໄດ້ປ່ຽນຜ່ານເຂົ້າສູ່ຂະບວນການມິນເລີຣາຍລາໂອດີເຊຍ ໄດ້ກາຍເປັນຄຣິສຕະຈັກທີ່ຈົດທະບຽນຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ສ່ວນໃຫຍ່ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂ ແລະ ຄວາມກົດດັນຂອງສົງຄາມກາງເມືອງ ແລະເພື່ອປົກປ້ອງຄົນໜຸ່ມໃນຄຣິສຕະຈັກ. ຂະບວນການນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1863 ເມື່ອມັນໄດ້ກາຍເປັນຄຣິສຕະຈັກ. ເຈັດປີກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໃນປີ 1856 ລາໂອດີເຊຍໄດ້ວາງຂ່າວສານແຫ່ງແສງສະຫວ່າງໃໝ່ໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງ ໃນຫົວຂໍ້ດຽວກັນນັ້ນແທ້ໆ ຊຶ່ງເປັນການຄົ້ນພົບທາງຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທຳອິດຂອງ William Miller.

The Millerite movement and the light that is called “the commencement of the chain of truth,” the light of the “seven times” was opened up to the leadership of the Laodicean movement who gradually set aside a desire to uphold the “seven times” and at the end of seven years (“seven times”) in 1863, a new chart and prophetic message is produced without any reference to the “seven times.”

ຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ແລະ ແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ “ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງ,” ຄື ແສງສະຫວ່າງເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ຜູ້ນຳຂອງຂະບວນການລາໂອດີເຊຍ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຄ່ອຍໆ ວາງເລີກຄວາມປາດຖະໜາທີ່ຈະທະນຸບຳລຸງ “ເຈັດເທື່ອ” ແລະ ໃນຕອນທ້າຍຂອງເຈັດປີ (“ເຈັດເທື່ອ”) ໃນປີ 1863, ໄດ້ມີການຈັດທຳແຜນພູມໃໝ່ ແລະ ຂ່າວສານຄຳພະຍາກອນໃໝ່ຂຶ້ນ ໂດຍບໍ່ມີການອ້າງອີງໃດໆ ເຖິງ “ເຈັດເທື່ອ.”

In 1863 the conclusion of Isaiah’s sixty-five year prophecy concluded right where it started, with a civil war between north and south. The issue of slavery in 1863 had been typified by the carrying away of both the northern and southern kingdoms in fulfillment of the “seven times,” and the slavery into which Israel was carried into fitly represented the issues of slavery at the end. 1863 represents the end of the prophetic structure based upon Isaiah’s sixty-five year prophecy.

ໃນປີ 1863 ການສິ້ນສຸດຂອງຄຳພະຍາກອນຫົກສິບຫ້າປີຂອງເອຊາຢາ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງຕົງຈຸດທີ່ມັນເລີ່ມຕົ້ນ ຄືດ້ວຍສົງຄາມພາຍໃນລະຫວ່າງເໜືອແລະໃຕ້. ປະເດັນເລື່ອງທາດໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກຕົວແທນລ່ວງໜ້າໂດຍການຖືກກວາດຕ້ອນໄປຂອງທັງອານາຈັກພາກເໜືອແລະພາກໃຕ້ ໃນການເຮັດໃຫ້ “ເຈັດເທົ່າ” ສຳເລັດບັນລຸ, ແລະຄວາມເປັນທາດທີ່ອິສຣາເອນຖືກນຳເຂົ້າໄປນັ້ນ ກໍເປັນຕົວແທນຢ່າງເໝາະສົມຂອງປະເດັນເລື່ອງທາດໃນຕອນທ້າຍ. ປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງໂຄງສ້າງທາງຄຳພະຍາກອນ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຄຳພະຍາກອນຫົກສິບຫ້າປີຂອງເອຊາຢາ.

> Thus saith the Lord God, It shall not stand, neither shall it come to pass. For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7–9.

> ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ສິ່ງນັ້ນຈະບໍ່ຢືນຢູ່ ແລະຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ເພາະຫົວໜ້າຂອງຊີເຣຍຄືດາມາເຊັດ, ແລະຫົວໜ້າຂອງດາມາເຊັດຄືເຣຊິນ; ແລະພາຍໃນຫົກສິບຫ້າປີ ເອຟຣາອິມຈະຖືກຫັກພັງ ຈົນບໍ່ເປັນຊົນຊາດອີກຕໍ່ໄປ. ແລະຫົວໜ້າຂອງເອຟຣາອິມຄືຊາມາເຣຍ, ແລະຫົວໜ້າຂອງຊາມາເຣຍຄືບຸດຂອງເຣມາລີຢາ. ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອ, ແນ່ນອນພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ໝັ້ນຄົງ. ເອຊາຢາ 7:7–9.

Rightly understood this prophecy beginning in 742 BC identifies three waymarks within a sixty-five year span. Two of the waymarks identify the starting points of twenty-five hundred and twenty years of captivity and slavery for both the northern and southern kingdoms of Israel. In 742 BC the northern and southern kingdoms were involved in a civil war, and the northern ten tribes had formed an alliance with Syria to invade the southern kingdom of Judah. Nineteen years later in 723 BC the northern ten tribes were carried into slavery by the Assyrians. Forty-six years later in 677 BC the Assyrians captured Manasseh and took him to Babylon. Twenty-five hundred and twenty years after 723 BC arrives at 1798, the time of the end and beginning of verse forty. Forty-six years later the “seven times” against the southern kingdom that began in 677 BC ended in 1844. Nineteen years later in 1863 the prophetic characteristics of 742 BC are represented to the very letter. A civil war between the northern and southern kingdoms is under way in 742 BC and 1863. In 742 BC the prediction given by Isaiah to wicked King Ahaz was concerning the impending enslavement of both the northern and southern kingdoms, and in 1863, the very center point of the Civil War President Lincoln proclaimed the Emancipation Proclamation beginning the process of ending slavery. The warning given to wicked King Ahaz in 742 BC was given in the literal glorious land typifying the message given by Lincoln in the spiritual glorious land.

ເມື່ອເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 742 BC ມັນໄດ້ຊີ້ບອກໝຸດໝາຍສາມປະການພາຍໃນຊ່ວງເວລາຫົກສິບຫ້າປີ. ສອງໃນບັນດາໝຸດໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນຊີ້ບອກຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄລຍະສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີແຫ່ງການຖືກກັກຂັງແລະການເປັນທາດ ສຳລັບທັງອານາຈັກພາກເໜືອແລະພາກໃຕ້ຂອງອິດສະຣາເອນ. ໃນປີ 742 BC ອານາຈັກພາກເໜືອແລະພາກໃຕ້ກຳລັງພົວພັນຢູ່ໃນສົງຄາມກາງເມືອງ ແລະສິບເຜົ່າພັນທາງພາກເໜືອໄດ້ທຳພັນທະມິດກັບຊີເຣຍເພື່ອຮຸກຮານອານາຈັກພາກໃຕ້ຄືຢູດາ. ສິບເກົ້າປີຕໍ່ມາ ໃນປີ 723 BC ສິບເຜົ່າພັນທາງພາກເໜືອຖືກຊາວອັດຊີເຣຍກວາດຕ້ອນໄປເປັນທາດ. ສີ່ສິບຫົກປີຕໍ່ມາ ໃນປີ 677 BC ຊາວອັດຊີເຣຍໄດ້ຈັບມານາເຊໄດ້ ແລະນຳທ່ານໄປຍັງບາບີໂລນ. ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີຫຼັງຈາກ 723 BC ຈະມາເຖິງ 1798 ຄືເວລາສຸດທ້າຍ ແລະເປັນຈຸດເລີ່ມຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ອີກສີ່ສິບຫົກປີຕໍ່ມາ “ເຈັດເທື່ອ” ທີ່ຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກພາກໃຕ້ ຊຶ່ງເລີ່ມໃນປີ 677 BC ກໍໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1844. ສິບເກົ້າປີຕໍ່ມາ ໃນປີ 1863 ລັກສະນະເຊີງພະຍາກອນຂອງປີ 742 BC ຖືກສະແດງອອກຢ່າງຕົງຕາມຕົວອັກສອນທຸກປະການ. ສົງຄາມກາງເມືອງລະຫວ່າງອານາຈັກພາກເໜືອແລະພາກໃຕ້ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ໃນປີ 742 BC ແລະ 1863. ໃນປີ 742 BC ຄຳພະຍາກອນທີ່ອິດສະຢາໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ເປັນເລື່ອງການຕົກເປັນທາດອັນໃກ້ຈະມາເຖິງຂອງທັງອານາຈັກພາກເໜືອແລະພາກໃຕ້, ແລະໃນປີ 1863 ຊຶ່ງເປັນຈຸດກາງແທ້ໆຂອງສົງຄາມກາງເມືອງ ປະທານາທິບໍດີ Lincoln ໄດ້ປະກາດ Emancipation Proclamation ເປັນການເລີ່ມຂະບວນການໃນການຍຸດຕິການເປັນທາດ. ຄຳເຕືອນທີ່ມອບໃຫ້ແກ່ກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍໃນປີ 742 BC ໄດ້ຖືກມອບໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງຂ່າວສານທີ່ Lincoln ໄດ້ມອບໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານ.

Seven years after the messages of the “seven times” by Hiram Edson were published in 1856 Adventism produced the 1863 chart which removed the Millerite teaching of the seven times, thus calling into question multitudes of passages where Ellen White teaches that we are to repeat the messages of the Millerites, and also that we are to defend against those messages being attacked. The same year they became a legally registered church. There is more which can be written about 1863 and its prophetic implications, but what I am here noting is that there are several witnesses, both internal and external that identify the rebellion of 1863, whether it be the rebellion of the external with the southern states, or the rebellion of the internal with the rejection of the first foundational truth. 1863 is one of the events within the history of verse forty that represents a waymark that makes up the “events connected with the close of probation.”

ເຈັດປີຫຼັງຈາກຂໍ້ຄວາມເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງ Hiram Edson ໄດ້ຖືກຕີພິມໃນປີ 1856, ຂະບວນການ Adventism ໄດ້ຈັດທຳແຜນພາບປີ 1863 ຂຶ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຖອນຄຳສອນແບບ Millerite ກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ອອກ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຂໍ້ຄວາມຫຼາຍຫຼາຍຕອນທີ່ Ellen White ສອນວ່າພວກເຮົາຈະຕ້ອງກ່າວຊ້ຳຂໍ້ຄວາມຂອງພວກ Millerite ອີກ, ແລະຍັງວ່າພວກເຮົາຈະຕ້ອງປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນຖືກໂຈມຕີ, ກາຍເປັນບັນຫາທີ່ຖືກຕັ້ງຄຳຖາມ. ໃນປີດຽວກັນນັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ກາຍເປັນຄຣິສຕະຈັກທີ່ໄດ້ຈົດທະບຽນຕາມກົດໝາຍ. ຍັງມີອີກຫຼາຍຢ່າງທີ່ສາມາດຂຽນໄດ້ກ່ຽວກັບປີ 1863 ແລະນັຍສຳຄັນໃນດ້ານຄຳພະຍາກອນຂອງມັນ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນຢູ່ນີ້ກໍຄື ມີພະຍານຫຼາຍປະການ ທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ ທີ່ລະບຸເຖິງການກະບົດໃນປີ 1863, ບໍ່ວ່າຈະເປັນການກະບົດຈາກພາຍນອກກັບບັນດາລັດພາກໃຕ້, ຫຼືການກະບົດຈາກພາຍໃນຜ່ານການປະຕິເສດຄວາມຈິງພື້ນຖານຂໍ້ທຳອິດ. ປີ 1863 ເປັນໜຶ່ງໃນເຫດການຕ່າງໆພາຍໃນປະຫວັດຂອງຂໍ້ພຣະຄຳຂໍ້ສີ່ສິບ ທີ່ເປັນຕົວໝາຍທາງ ຊຶ່ງປະກອບເປັນ “ເຫດການຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວພັນກັບການປິດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ.”

1863 aligns with the beginning of forty years in the wilderness for ancient literal Israel. At the end of the forty years Joshua led ancient Israel into the Promised Land and they brought down Jericho and pronounced a curse upon any who would rebuild Jericho. In 1863 the leadership of Laodicean Adventism rebuilt Jericho. 1863 is represented in the beginning and ending of the forty years in the wilderness. 1863 is a prophetic waymark that ties together history of the external and internal lines of verse forty’s history. There is the seventh church, “a church judged” as the word “Laodicea” means, entering into a period represented by an entire generation dying in the wilderness. At the same point, the first Republican president is beginning the work of freeing the slaves, thus typifying the last Republican Presidents who will implement martial law in a period of crisis leading to what inspiration calls “national ruin.”

ປີ 1863 ສອດຄ່ອງກັບການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງສີ່ສິບປີໃນຖິ່ນກັນດານຂອງອິດສະຣາເອນແທ້ໃນສະໄໝໂບຮານ. ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສີ່ສິບປີນັ້ນ ໂຢຊວຍໄດ້ນຳພາອິດສະຣາເອນໂບຮານເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ ແລະພວກເຂົາໄດ້ໂຄ່ນເມືອງເຢຣິໂຄລົງ ແລະປະກາດຄຳສາບແຊ່ງເຫນືອຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະສ້າງເຢຣິໂຄຄືນໃໝ່. ໃນປີ 1863 ບັນດາຜູ້ນຳຂອງລາວດີເຊຍນ ແອດເວັນຕິສຶມ ໄດ້ສ້າງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່. ປີ 1863 ຖືກເປັນຕົວແທນທັງໃນການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະໃນການສິ້ນສຸດຂອງສີ່ສິບປີໃນຖິ່ນກັນດານ. ປີ 1863 ເປັນໝຸດໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຜູກເຂົ້າດ້ວຍກັນປະຫວັດສາດຂອງເສັ້ນພາຍນອກ ແລະເສັ້ນພາຍໃນຂອງປະຫວັດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ມີຄຣິດຈັກທີເຈັດ, “ຄຣິດຈັກທີ່ຖືກພິພາກສາ,” ດັ່ງທີ່ຄຳວ່າ “Laodicea” ໝາຍຄວາມ, ກຳລັງເຂົ້າສູ່ໄລຍະໜຶ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄົນທັງຊົ່ວອາຍຸໜຶ່ງຕາຍລົງໃນຖິ່ນກັນດານ. ໃນຈຸດດຽວກັນນັ້ນ ປະທານາທິບໍດີພັກຣີພັບລິກັນຄົນທຳອິດ ກຳລັງເລີ່ມວຽກງານແຫ່ງການປົດປ່ອຍພວກທາດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງບັນດາປະທານາທິບໍດີພັກຣີພັບລິກັນຄົນສຸດທ້າຍ ຜູ້ຊຶ່ງຈະນຳໃຊ້ກົດອັຍການສຶກໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງວິກິດ ອັນນຳໄປສູ່ສິ່ງທີ່ການດົນໃຈເອີ້ນວ່າ “ຄວາມພິນາດແຫ່ງຊາດ.”

In the waymarks of the beginning the waymarks of the end are represented and the events connected with the close of the judgment were typified in the events connected with the opening of the judgment. The rebellion at Kadesh in rejecting the message of Joshua and Caleb at the beginning of the forty years typified the rebellion of Moses’ in striking the Rock at Kadesh at the end of the forty years. 1863 identifies the Sunday law where Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord, and where the twenty-five ancient men in Jerusalem are bowing to the sun in Ezekiel chapter eight, and where Shiloh is repeated upon those who trust in the lying words, “the temple of the Lord are we.”

ໃນໝາຍທາງແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນ ໝາຍທາງແຫ່ງຈຸດຈົບໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ ແລະ ເຫດການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການປິດສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາ ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໃນເຫດການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການເປີດຕົ້ນຂອງການພິພາກສາ. ການກະບົດທີ່ກາເດັດ ໃນການປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງ Joshua ແລະ Caleb ໃນຕອນເລີ່ມຂອງສີ່ສິບປີ ເປັນແບບຢ່າງຂອງການກະບົດຂອງ Moses ໃນການຕີຫີນຜາທີ່ກາເດັດ ໃນຕອນທ້າຍຂອງສີ່ສິບປີ. 1863 ຊີ້ບອກເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ທີ່ Laodicea ຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຖ໌ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ ທີ່ຊາຍຊະລາຊາວຫ້າຄົນໃນເຢຣູຊາເລັມກຳລັງກົ້ມກາບດວງອາທິດໃນ Ezekiel ບົດທີແປດ, ແລະ ທີ່ Shiloh ຖືກກະທຳຊ້ຳອີກເທິງຜູ້ທີ່ໄວ້ວາງໃຈໃນຖ້ອຍຄຳມຸສາວ່າ, “ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ ແມ່ນພວກເຮົາ.”

We will continue this study of Panium in the next article.

ພວກເຮົາຈະດຳເນີນການສຶກສາເລື່ອງ Panium ນີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles