Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສາມສິບເອັດ

ຄຳເຕືອນຂອງອາເມຣິກາ: ຄວາມສຳຄັນຂອງການຕີຄວາມຂອງດານີເອນສຳລັບວັນນີ້

Author

Jeff Pippenger

Published

December 26, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຂໍ້ຂຽນທີ່ປາກົດຢູ່ເທິງກຳແພງ ແລະ ການຕີຄວາມຂອງດານີເອນຕໍ່ເບນຊັດຊາ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຖ້ອຍຄຳປະກາດຂັ້ນສຸດທ້າຍທີ່ຕໍ່ຕ້ານທັງເຂົານ້ອຍແຫ່ງຝ່າຍຣີພັບລິກັນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະ ເຂົານ້ອຍແຫ່ງຝ່າຍໂປຣແຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ປະຫວັດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງທັງບັນດາບິດາຜູ້ສ້າງຕັ້ງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ບັນດາຜູ້ບຸກເບີກແຫ່ງຂະບວນການແອັດເວັນຕິສ ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ ແຕ່ບົດຮຽນ ແລະ ຄຳເຕືອນທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນນັ້ນ ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງຕະຫຼອດ “ສີ່ຊົ່ວຄົນ”. ເບນຊັດຊາເປັນຕົວແທນຄວາມຈິງນີ້ຢ່າງສົມບູນ.

ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງກໍານົດໄລຍະເວລາອັນແນ່ນອນເພື່ອຕັດສິນວ່າຄົນຮຸ່ນໜຶ່ງມີຄວາມໝາຍເທົ່າໃດ, ເພາະພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວ, ແລະພຣະວັດຈະນະນັ້ນໄດ້ກ່າວຢ່າງກົງໄປກົງມາວ່າ ໃນຄົນຮຸ່ນທີສີ່ນັ້ນເອງ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງປິດບັນຊີເໜືອບັນດາຊາດທີ່ໄດ້ກະບົດຕໍ່ນ້ໍາພຣະໄທທີ່ພຣະອົງຊົງເປີດເຜີຍ.

> ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດຖ້ອຍຄຳທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ວ່າ, “ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ, ຜູ້ໄດ້ນຳເຈົ້າອອກຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ, ອອກຈາກເຮືອນແຫ່ງການເປັນທາດ. ເຈົ້າຢ່າມີພຣະອື່ນໃດຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ. ເຈົ້າຢ່າເຮັດຮູບສະຫຼັກໃຫ້ແກ່ຕົນ, ຫຼືຮູບລັກໃດໆຂອງສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນຟ້າຂ້າງເທິງ, ຫຼືທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂ້າງລຸ່ມ, ຫຼືທີ່ຢູ່ໃນນ້ຳໃຕ້ແຜ່ນດິນ. ເຈົ້າຢ່າກົ້ມລົງນະມັດສະການພວກມັນ ຫຼືປະຕິບັດຮັບໃຊ້ພວກມັນ; ເພາະເຮົາ, ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ, ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຫວງແຫນ, ຜູ້ລົງໂທດຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບິດາເທິງລູກຫຼານຈົນເຖິງຊົ່ວອາຍຸທີສາມແລະທີສີ່ຂອງຜູ້ທີ່ກຽດຊັງເຮົາ; ແລະສະແດງຄວາມເມດຕາແກ່ຄົນນັບພັນຂອງຜູ້ທີ່ຮັກເຮົາ ແລະຮັກສາບັນຍັດຂອງເຮົາ.” ອົບພະຍົບ 20:1.

ໃນລຸ້ນສຸດທ້າຍ, ແລະດັ່ງນັ້ນກໍເປັນ “ລຸ້ນທີສີ່” ໃນຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນຂອງອິສຣາເອນໂບຮານ, ທັງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ພຣະຄຣິດ ໄດ້ລະບຸລຸ້ນນັ້ນວ່າເປັນ ລຸ້ນແຫ່ງງູພິດ.

> ໂອ ຊົນຊາດແຫ່ງງູພິດເອີຍ, ເຈົ້າທັງຫຼາຍເປັນຄົນຊົ່ວ ຈະເວົ້າສິ່ງດີໄດ້ຢ່າງໃດ? ເພາະວ່າປາກເວົ້າອອກມາຕາມສິ່ງທີ່ເຕັມລົ້ນຢູ່ໃນໃຈ. ຄົນດີຍ່ອມນຳສິ່ງດີອອກມາຈາກຄັງອັນດີໃນໃຈ; ແລະຄົນຊົ່ວຍ່ອມນຳສິ່ງຊົ່ວອອກມາຈາກຄັງອັນຊົ່ວ. ແຕ່ເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າ ທຸກຄຳເວົ້າອັນຫາສາລະບໍ່ໄດ້ທີ່ມະນຸດເວົ້ານັ້ນ ເຂົາຈະຕ້ອງໃຫ້ການເຖິງຄຳເວົ້ານັ້ນໃນວັນແຫ່ງການພິພາກສາ. ເພາະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການນັບວ່າຊອບທຳ, ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ. Matthew 12:34–37.

ໃນຊົ່ວອາຍຸຮຸ່ນສຸດທ້າຍຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ມັນເວົ້າດັ່ງມັງກອນ (ງູພິດ). ນັບແຕ່ປີ 1863 ຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເຂົາສັດຂອງພັກຣີພັບລິກັນໄດ້ຫັນໜີອອກຈາກລັດຖະທຳມະນູນແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ພຣະພອນທັງຫຼາຍທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານແກ່ຊາດນັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງພົນລະເມືອງ ແລະ ຜູ້ນຳທັງຫຼາຍ ຫັນເຫອອກຈາກໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນໃນການປົກປັກຮັກສາຫຼັກການທີ່ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມມັ່ງຄັ່ງ ແລະ ຄວາມອຸດົມສົມບູນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ມາຊື່ນຊົມ, ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ລືມແຮງຈູງໃຈທີ່ໄດ້ນຳພາບັນດາບິດາຜູ້ກໍ່ຕັ້ງໃນການຮ່າງເອກະສານອັນສັກສິດນັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມມັ່ງຄັ່ງ ແລະ ຄວາມອຸດົມສົມບູນ ທີ່ຕໍ່ມາພວກເຂົາເອງໄດ້ຍອມໃຫ້ມັນລໍ້ລວງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ລືມຈຸດປະສົງຂອງເອກະສານອັນສັກສິດນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງລືມໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນໃນການສະຫງວນຮັກສາຫຼັກການທີ່ບັນຈຸຢູ່ພາຍໃນເອກະສານນັ້ນ.

ນັບແຕ່ປີ 1863 ເປັນຕົ້ນມາ ຈົນຮອດກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເຂົາສັດໂປຣເຕສະແຕນທີ່ແທ້ຈິງ (ອາດເວັນຕິດ) ໄດ້ຫັນເຫອອກໄປຈາກຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງຕົນ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ຜ່ານພັນທະກິດຂອງ William Miller. ພຣະພອນທັງຫຼາຍທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານແກ່ອາດເວັນຕິດ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງພົນລະເມືອງແລະຜູ້ນຳທັງຫຼາຍຫັນເຫອອກໄປຈາກຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນ ໃນການປົກປ້ອງຫຼັກການທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຜະລິດຄວາມມັ່ງຄັ່ງທາງວິນຍານທີ່ພວກເຂົາໄດ້ມາຊື່ນຊົມ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມເປົ້າປະສົງຂອງບັນພະບຸລຸດຜູ້ບຸກເບີກ ໃນການຈັດທຳຂ່າວສານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ເທິງແຜນພູມສັກສິດສອງແຜ່ນນັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກອອກແບບໄວ້ເພື່ອສະຖາປະນາຄວາມມັ່ງຄັ່ງທາງຄຳພະຍາກອນ ອັນພວກເຂົາຈະຕ້ອງພິທັກຮັກສາ ແລະປະກາດ.

ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານທີ່ພູຊີນາຍ, ພຣະອົງໄດ້ປະທານແຜ່ນສັກສິດສອງແຜ່ນທີ່ບັນຈຸພຣະບັນຍັດສິບປະການຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອໃຫ້ເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງຄວາມສຳພັນຕາມພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງພຣະອົງກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຊົງສະຖາປະນາບັນດາງານສະຫຼອງປະຈຳປີ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງກຳນົດວ່າໃນວັນເພນເຕກອດຈະຕ້ອງມີການຖວາຍເຂົ້າຈີ່ສອງກ້ອນ ເພື່ອຍົກຂຶ້ນຖວາຍ. ເຄື່ອງຖວາຍແບບໂບກຂອງເຂົ້າຈີ່ສອງກ້ອນນີ້ ເປັນເຄື່ອງຖວາຍພຽງຢ່າງດຽວໃນພິທີການແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດທີ່ຕ້ອງມີເຊື້ອແປ້ງ (ອັນເປັນສັນຍະລັກຂອງບາບມະນຸດ, ຄວາມອາຄາດຮ້າຍ, ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດ) ປະກອບຢູ່ໃນການຕຽມຂອງມັນ.

> ການໂອ້ອວດຂອງທ່ານທັງຫລາຍນັ້ນບໍ່ດີ. ທ່ານບໍ່ຮູ້ດອກຫລືວ່າ ເຊື້ອແປ້ງພຽງເລັກນ້ອຍກໍເຮັດໃຫ້ແປ້ງທັງກ້ອນຟູຂຶ້ນ? ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງຊຳລະເຊື້ອແປ້ງເກົ່າອອກເສຍ ເພື່ອທ່ານຈະເປັນແປ້ງກ້ອນໃໝ່ ດັ່ງທີ່ທ່ານເປັນຄົນທີ່ປາດສະຈາກເຊື້ອແປ້ງແລ້ວ. ເພາະວ່າ ພຣະຄຣິດຜູ້ເປັນປັດສະຄາຂອງພວກເຮົາ ກໍໄດ້ຖືກຖວາຍເປັນເຄື່ອງບູຊາເພື່ອພວກເຮົາແລ້ວ. ເຫດສະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາຖືສະຫລອງງານບຸນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຊື້ອແປ້ງເກົ່າ ຫລືດ້ວຍເຊື້ອແປ້ງແຫ່ງຄວາມມຸ່ງຮ້າຍແລະຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ; ແຕ່ດ້ວຍເຂົ້າຈີ່ໄຮ້ເຊື້ອແຫ່ງຄວາມຈິງໃຈແລະຄວາມຈິງ. 1 ໂກຣິນໂທ 5:6–8.

> ໃນຂະນະນັ້ນ, ເມື່ອມີປະຊາຊົນຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍຢ່າງນັບບໍ່ຖ້ວນມາຊຸມນຸມກັນ, ຈົນເຂົາຢຽບກັນໄປມາ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລີ່ມຕົ້ນກ່າວກັບພວກສາວົກຂອງພຣະອົງກ່ອນທັງໝົດວ່າ, “ຈົ່ງລະວັງເຊື້ອແປ້ງຂອງພວກຟາຣິຊາຍ, ຊຶ່ງແມ່ນຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດ.” ລູກາ 12:1.

ເຂົ້າຈີ່ສອງກ້ອນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງຖວາຍແບບໂບກນັ້ນ ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງທຸງຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງເຖິງແມ່ນເປັນຄົນບາບ ແຕ່ໂດຍອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຊຳລະເຊື້ອແປ້ງແຫ່ງຄວາມອາຄາດພະຍາບາດ ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດອອກໄປແລ້ວ. ເຊື້ອແປ້ງທີ່ຢູ່ໃນເຂົ້າຈີ່ນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດ (ຄົນບາບ) ຜູ້ໄດ້ມີໄຊເໜືອບາບໂດຍຜ່ານຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໄວ້ເປັນການ “ອົບ” ໂດຍໄຟແຫ່ງເຕົາຂອງຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນ Malachi ບົດທີສາມ. ເຂົ້າຈີ່ນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງສະຫວັນ” ອີກດ້ວຍ ເພາະເມື່ອຖືກຖວາຍ ມັນຈະຕ້ອງຖືກຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນເປັນເຄື່ອງຖວາຍແບບໂບກ.

ໃນວັນເພນເຕກອດ, ເມື່ອຄວາມສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງແບບຈຳລອງແຫ່ງເຂົ້າຈີ່ສອງກ້ອນ ທີ່ໄດ້ຖວາຍມາຕະຫຼອດຫຼາຍປີໃນງານສະຫຼອງເພນເຕກອດ ກໍໄດ້ມາເຖິງ, ບັນດາສາວົກຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພາລະກິດໃນການເອີ້ນອີກກຸ່ມໜຶ່ງ (ເຂົ້າຈີ່ກ້ອນທີສອງ) ອອກມາຈາກໂລກຂອງຄົນຕ່າງຊາດ. ແລ້ວຈະມີເຂົ້າຈີ່ສອງກ້ອນ ທີ່ທັງສອງໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກບາບ (ເຊື້ອແປ້ງ).

ແຜ່ນສອງແຜ່ນແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການ ໄດ້ກາຍເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມສຳພັນຕາມພັນທະສັນຍາຂອງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ແລະ ເຂົ້າຈີ່ໂບກສອງກ້ອນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມສຳພັນຕາມພັນທະສັນຍາກັບຄຣິສຕະຈັກຄຣິສຕຽນຍຸກຕົ້ນ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນແຫ່ງປະຫວັດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງໂລກ, ແຜ່ນສັກສິດສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມສຳພັນຕາມພັນທະສັນຍາຂອງອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່, ເຂົາໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງ, ດັ່ງທີ່ລັດຖະທຳມະນູນອັນສັກສິດໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ເຂົາພັກຣີພັບລິກັນ. ບັດນີ້ພຣະອົງກຳລັງຊົງເອີ້ນຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃຫ້ລຸກຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນມີລິດອຳນາດ, ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາກະທຳດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງຖວາຍໂບກ (ທຸງໝາຍ) ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຮ້ອນຂຶ້ນເຈັດເທົ່າ.

ທຸງໝາຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະບັນຍັດແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການ, ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ດຳເນີນຢູ່ໃນເຕົາໄຟດ້ວຍມີຂົ້ມປັງແຫ່ງສະຫວັນອັນມີຊີວິດຢູ່ຂ້າງເຂົາ, ແລະຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ທະນຸບຳລຸງຄຳສອນພື້ນຖານອັນຖືກເປັນສັນຍາລັກໄວ້ເທິງແຜ່ນສັກສິດສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກ. ສັນຍາລັກເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນພະຍານສອງຄົນແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດ 11.

ການພິພາກສາຂອງເບນຊັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງຄໍາພະຍານກ່າວໂທດຕໍ່ເຂົາທັງສອງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ໃນເວລາແຫ່ງການພິພາກສານັ້ນ ມີແມ່ຍິງຄົນໜຶ່ງ (ຄຣິດຕະຈັກ) ຜູ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ບຸລຸດພຽງຄົນດຽວໃນອານາຈັກຜູ້ສາມາດຮັບຮູ້ ແລະ ຕີຄວາມໝາຍລາຍລັກອັກສອນທີ່ຖືກຂຽນນັ້ນ ຄືດານີເອນ.

> ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນເຖິງທ່ານວ່າ ທ່ານສາມາດແປຄວາມໝາຍໄດ້ ແລະແກ້ຂໍ້ສົງໄສໄດ້; ບັດນີ້ ຖ້າທ່ານສາມາດອ່ານຂໍ້ຄວາມທີ່ຂຽນນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຮູ້ຄຳແປຄວາມໝາຍຂອງມັນ ທ່ານຈະໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມສີແດງເຂັ້ມ ແລະຈະມີສາຍຄໍຄຳຢູ່ຮອບຄໍຂອງທ່ານ ແລະຈະໄດ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງອັນດັບທີສາມໃນອານາຈັກ. ແລ້ວດານີເອນໄດ້ຕອບ ແລະກ່າວຕໍ່ພະພັກກະສັດວ່າ, ຂໍໃຫ້ຂອງປະທານຂອງພະອົງເປັນຂອງພະອົງເອງ ແລະຂໍປະທານລາງວັນຂອງພະອົງໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນເຖີດ; ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈະອ່ານຂໍ້ຄວາມນັ້ນຖວາຍແດ່ກະສັດ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ພະອົງຊາບຄຳແປຄວາມໝາຍຂອງມັນ.

> ໂອ ກະສັດເອີຍ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດໄດ້ປະທານອານາຈັກ ແລະ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ລັດສະໝີພາບ ແລະ ກຽດຕິຍົດ ແກ່ເນບູກາດເນັດຊາ ບິດາຂອງພຣະອົງ. ແລະ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານແກ່ເຂົານັ້ນ, ປະຊາຊົນທັງປວງ, ປະເທດຊາດທັງຫລາຍ, ແລະ ທຸກພາສາ ກໍພາກັນສັ່ນສະທ້ານ ແລະ ຢ້ານກົວຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາ; ຜູ້ໃດທີ່ເຂົາປາຖະໜາ ເຂົາກໍປະຫານຊີວິດ; ຜູ້ໃດທີ່ເຂົາປາຖະໜາ ເຂົາກໍໄວ້ຊີວິດ; ຜູ້ໃດທີ່ເຂົາປາຖະໜາ ເຂົາກໍຍົກຂຶ້ນ; ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ເຂົາປາຖະໜາ ເຂົາກໍປົດລົງ. ແຕ່ເມື່ອໃຈຂອງເຂົາຈອງຫອງຂຶ້ນ ແລະ ຈິດໃຈຂອງເຂົາແຂງກະດ້າງໃນຄວາມຍິ່ງຍະໂສ, ເຂົາກໍຖືກປົດອອກຈາກບັນລັງແຫ່ງຄວາມເປັນກະສັດຂອງເຂົາ, ແລະ ລັດສະໝີຂອງເຂົາກໍຖືກເອົາໄປຈາກເຂົາ. ແລະ ເຂົາຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກບັນດາບຸດແຫ່ງມະນຸດ; ແລະ ໃຈຂອງເຂົາກໍຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນດັ່ງສັດປ່າ, ແລະ ບ່ອນອາໄສຂອງເຂົາກໍຢູ່ກັບລາປ່າ: ເຂົາຖືກໃຫ້ກິນຫຍ້າດັ່ງງົວ, ແລະ ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາກໍປຽກດ້ວຍນ້ຳຄ້າງແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ; ຈົນກວ່າເຂົາຈະຮູ້ວ່າ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດຊົງປົກຄອງໃນອານາຈັກຂອງມະນຸດ, ແລະ ຊົງສະຖາປະນາຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງພໍພຣະໄທໄວ້ເໜືອອານາຈັກນັ້ນ.

> ແລະເຈົ້າ, ໂອ ເບນຊັດຊາ, ຜູ້ເປັນບຸດຂອງທ່ານ, ກໍບໍ່ໄດ້ຖ່ອມໃຈຂອງເຈົ້າລົງ ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຮູ້ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ; ແຕ່ເຈົ້າໄດ້ຍົກຕົນຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ; ແລະພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາພາຊະນະແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະອົງມາວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ, ແລະເຈົ້າ, ບັນດາຂຸນນາງຂອງເຈົ້າ, ມະເຫສີຂອງເຈົ້າ, ແລະບັນດານາງສະໜົມຂອງເຈົ້າ, ໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃນພາຊະນະນັ້ນ; ແລະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນບັນດາພຣະຂອງເງິນ, ຄຳ, ທອງສຳລິດ, ເຫຼັກ, ໄມ້, ແລະຫີນ, ຊຶ່ງມອງບໍ່ເຫັນ, ຟັງບໍ່ໄດ້ຍິນ, ແລະຮູ້ບໍ່ໄດ້: ແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊຶ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງເຈົ້າຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະທາງທັງປວງຂອງເຈົ້າກໍເປັນຂອງພຣະອົງ, ເຈົ້າຫາໄດ້ຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະອົງບໍ່: ເພາະສະນັ້ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມືນັ້ນຈຶ່ງຖືກສົ່ງມາຈາກພຣະອົງ; ແລະຂໍ້ຄວາມນີ້ກໍໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້. ແລະນີ້ແມ່ນຂໍ້ຄວາມທີ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ວ່າ, MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN. ນີ້ແມ່ນຄຳຕີຄວາມຂອງເລື່ອງນັ້ນ: MENE; ພຣະເຈົ້າໄດ້ນັບອານາຈັກຂອງເຈົ້າ ແລະໄດ້ນຳມັນໄປສູ່ຈຸດສິ້ນສຸດແລ້ວ. TEKEL; ເຈົ້າໄດ້ຖືກຊັ່ງໃນຕາຊັ່ງ ແລະຖືກພົບວ່າຂາດໄປ. PERES; ອານາຈັກຂອງເຈົ້າຖືກແບ່ງອອກ ແລະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຊາວມີເດຍ ແລະຊາວເປີເຊຍ.

> ແລ້ວ ເບນຊາຊາ ໄດ້ມີຄໍາສັ່ງ, ແລະເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ນໍາເຄື່ອງສີແດງສະກາເລັດມາສວມໃຫ້ແກ່ດານີເອນ, ແລະໄດ້ສວມສາຍໂສ້ຄໍາໄວ້ທີ່ຄໍຂອງທ່ານ, ແລະໄດ້ປະກາດເຖິງທ່ານວ່າ ທ່ານຈະເປັນຜູ້ປົກຄອງອັນດັບທີສາມໃນອານາຈັກ. ໃນຄືນນັ້ນເອງ ເບນຊາຊາ ກະສັດຂອງຊາວຄານເດຍ ຖືກປະຫານຊີວິດ. ແລະດາຣີອັດຊາວມີເດຍໄດ້ຮັບອານາຈັກນັ້ນໄວ້, ເມື່ອມີອາຍຸປະມານຫົກສິບສອງປີ. ດານີເອນ 5:16–31.

ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ ຈອກແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ ແລະ ຈອກແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະເຕັມບໍລິບູນ ສຳລັບຊາດນັ້ນ ແລະ ສຳລັບເຂົາສັດແຫ່ງຝ່າຍສາທາລະນະລັດທີ່ຫຼົ້ມຫຼັງ ແລະ ເຂົາສັດແຫ່ງຝ່າຍໂປຣແຕສຕັງທີ່ຫຼົ້ມຫຼັງ ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຈະໄດ້ “ນັບ” (ອານາຈັກທີຫົກ) “ລາຊະອານາຈັກ ແລະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນສິ້ນສຸດແລ້ວ.” ທັງສອງເຂົາສັດ ແລະ ຊາດນັ້ນ ຈະໄດ້ຖືກ “ຊັ່ງໃນຕາຊັ່ງ” (ແຫ່ງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ໃນສະຖານບໍລິສຸດ) “ແລະ ຖືກພົບວ່າຂາດຕົກບົກຜ່ອງ”. ແລ້ວສະຫະລັດຈະຖືກ “ແບ່ງແຍກ,” ເມື່ອສົງຄາມພາຍໃນ ແລະ ລັດອຳນາດນິຍົມຕິດຕາມມາ, ແລະ ຈາກນັ້ນຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ອານາຈັກທີເຈັດ ແລະ ທີແປດ ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ.

> ກ່ຽວກັບຊາວອາໂມຣີ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ ພວກເຂົາຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ: ເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາວອາໂມຣີຍັງບໍ່ເຕັມ.” ເຖິງແມ່ນວ່າຊາດນີ້ຈະເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງໂດຍເຫັນໄດ້ຊັດ ໃນເລື່ອງການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ ແລະຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈອກແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນເຕັມ, ແລະພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງອອກຄໍາສັ່ງໃຫ້ທໍາລາຍພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ປະຊາຊົນຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນລິດເດດແຫ່ງພຣະເຈົ້າສະແດງອອກຢ່າງເດັ່ນຊັດ ເພື່ອພວກເຂົາຈະບໍ່ເຫຼືອຂໍ້ແກ້ຕົວໃດໆ. ພຣະຜູ້ສ້າງຜູ້ຊົງເປັນພຣະກະລຸນາ ຍິນດີທີ່ຈະອົດທົນຕໍ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາຈົນເຖິງຊົ່ວອາຍຸທີສີ່. ຈາກນັ້ນ ຖ້າບໍ່ເຫັນການປ່ຽນແປງໄປໃນທາງທີ່ດີຂຶ້ນ ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງຈະຕົກລົງເໜືອພວກເຂົາ.

> “ດ້ວຍຄວາມແມ່ນຢຳທີ່ບໍ່ຜິດພາດ ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດຍັງຄົງຊົງຖືບັນຊີໄວ້ກັບທຸກປະຊາຊາດ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງຍັງຖືກຍື່ນອອກພ້ອມດ້ວຍຄຳເອີ້ນໃຫ້ກັບໃຈ ບັນຊີນີ້ຈະຍັງຄົງເປີດຢູ່; ແຕ່ເມື່ອຕົວເລກທັງຫຼາຍບັນລຸເຖິງຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວ ການປະກອບພາລະກິດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງກໍເລີ່ມຕົ້ນ. ບັນຊີນັ້ນຖືກປິດ. ຄວາມອົດທົນອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງ. ບໍ່ມີການອ້ອນວອນຂໍພຣະເມດຕາແທນພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ.”

> “ຜູ້ພະຍາກອນ, ເມື່ອມອງລົງໄປຕາມການເວລາອັນຍາວນານ, ໄດ້ເຫັນເວລານີ້ຖືກນຳສະເໜີຕໍ່ນິມິດຂອງທ່ານ. ບັນດາຊາດໃນຍຸກນີ້ໄດ້ເປັນຜູ້ຮັບພຣະກະລຸນາອັນຫາກບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ. ພຣະພອນອັນປະເສີດທີ່ສຸດແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຖືກປະທານແກ່ພວກເຂົາ, ແຕ່ຄວາມຍິ່ງຈອງຫອງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ຄວາມໂລບມາກ, ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ການດູຖູກພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມເນລະຄຸນອັນຕ່ຳຊ້າ ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ. ພວກເຂົາກຳລັງປິດບັນຊີຂອງຕົນກັບພຣະເຈົ້າຢ່າງວ່ອງໄວ.”

> “ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສັ່ນສະທ້ານຄື ຄວາມຈິງທີ່ວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງແລະສິດພິເສດຫຼາຍທີ່ສຸດ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຖືກເປື້ອນເປື້ອງໂດຍຄວາມອະທຳທີ່ກຳລັງແຜ່ຫຼາຍຢູ່. ໂດຍຖືກອິດທິພົນຈາກຄົນອະທຳທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຂົາ ຄົນຈຳນວນຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າຖືຄວາມຈິງ ກໍໄດ້ເຢັນຊາລົງ ແລະຖືກກະແສອັນແຮງກ້າຂອງຄວາມຊົ່ວກົດທັບລົງ. ການເຍາະເຍີ້ຍດູໝິ່ນອັນແຜ່ຫຼາຍທົ່ວໄປທີ່ຖືກຖົມໃສ່ຄວາມຊອບທຳແທ້ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ ນຳໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຜູກພັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບພຣະເຈົ້າ ສູນເສຍຄວາມຄາລະວະຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ຖ້າພວກເຂົາກຳລັງດຳເນີນຕາມແສງສະຫວ່າງ ແລະເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງຈາກໃຈ ພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດນີ້ຈະຍິ່ງເບິ່ງເຫັນວ່າມີຄ່າອັນປະເສີດແກ່ພວກເຂົາ ເມື່ອມັນຖືກດູໝິ່ນແລະຖືກປະຖິ້ມເຊັ່ນນີ້. ເມື່ອການບໍ່ເຄົາລົບຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດແຈ້ງຫຼາຍຂຶ້ນ ເສັ້ນແບ່ງອັນຈຳແນກລະຫວ່າງບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດນັ້ນກັບໂລກ ກໍຍິ່ງຊັດເຈນຂຶ້ນ. ຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະບັນຍັດແຫ່ງພຣະອົງເພີ່ມພູນຂຶ້ນໃນຄົນພວກໜຶ່ງ ຕາມທີ່ຄວາມດູໝິ່ນຕໍ່ພຣະບັນຍັດນັ້ນເພີ່ມຂຶ້ນໃນອີກພວກໜຶ່ງ.”

> “ວິກິດການກຳລັງເຂົ້າມາໃກ້ຢ່າງວ່ອງໄວ. ຕົວເລກທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຮວດເລັວສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າເກືອບຈະມາເຖິງແລ້ວ. ເຖິງແມ່ນພຣະອົງບໍ່ຊົງປາຖະໜາທີ່ຈະລົງໂທດ, ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະອົງຈະຊົງລົງໂທດ, ແລະຈະເກີດຂຶ້ນໂດຍໄວ. ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງຈະເຫັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ; ແຕ່ເຂົາທັງຫຼາຍບໍ່ຄວນນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ໂດຍປາສະຈາກຄວາມກັງວົນ ຄອຍຖ້າຄວາມພິນາດນັ້ນ, ປອບໃຈຕົນເອງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຄຸ້ມກັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມ. ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ. ເຂົາທັງຫຼາຍຄວນຕະໜັກວ່າ ການເຮັດວຽກຢ່າງພາກພຽນເພື່ອຊ່ວຍຜູ້ອື່ນໃຫ້ລອດເປັນໜ້າທີ່ຂອງຕົນ, ໂດຍເພິ່ງພາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຊື່ອອັນໜັກແໜ້ນເພື່ອຂໍການຊ່ວຍເຫຼືອ. ‘ຄຳອະທິຖານອັນຮ້ອນຮົນແລະມີພະລັງຂອງຄົນຊອບທຳມີຜົນຫຼາຍ.’”

> “ເຊື້ອແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະອົງຍັງບໍ່ໄດ້ສູນເສຍອຳນາດຂອງມັນໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ. ໃນເວລາທີ່ອັນຕະລາຍແລະຄວາມຫົດຫູ່ຂອງຄຣິສຕະຈັກຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດນັ້ນ, ກຸ່ມນ້ອຍໆຜູ້ຊຶ່ງກຳລັງຢືນຢູ່ໃນແສງສະຫວ່າງຈະຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເພາະບັນດາການອັນນ່າຊັງຊັ່ວທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ. ແຕ່ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງ ຄຳອະທິຖານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອຄຣິສຕະຈັກ ເພາະວ່າສະມາຊິກຂອງນາງກຳລັງປະພຶດຕາມແບບຢ່າງຂອງໂລກ.”

> “ຄຳອະທິຖານອັນຈິງໃຈຂອງຄົນສັດຊື່ຈຳນວນໜ້ອຍນີ້ຈະບໍ່ເປັນໄປໂດຍປາສະຈາກຜົນ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະແດງພຣະອົງອອກມາໃນຖານະຜູ້ລົງໂທດແທນ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາໃນຖານະຜູ້ປົກປ້ອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັກສາຄວາມເຊື່ອໄວ້ໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນ ແລະໄດ້ຮັກສາຕົນເອງໃຫ້ປາສະຈາກມົນທິນຂອງໂລກ. ໃນເວລານີ້ແຫຼະທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າຈະຊົງແກ້ແຄ້ນໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກສັນຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະອົງທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະອົງຈະຊົງອົດທົນຕໍ່ພວກເຂົາຢູ່ເນີນນານກໍຕາມ.”

> “ຄຳສັ່ງນັ້ນແມ່ນດັ່ງນີ້: ‘ຈົ່ງໄປທ່າມກາງເມືອງ, ທ່າມກາງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາສິ່ງອັນໜ້າສະອິດສະອົມທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກກະທຳຂຶ້ນທ່າມກາງນັ້ນ.’ ບັນດາຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນປະກາດຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຊີວິດ; ພວກເຂົາໄດ້ຕັກເຕືອນ, ໃຫ້ຄຳປຶກສາ, ແລະອ້ອນວອນ. ບາງຄົນຜູ້ທີ່ເຄີຍລົບຫຼູ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກັບໃຈ ແລະຖ່ອມໃຈຂອງຕົນລົງຕໍ່ພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະສິລິສະຫງ່າລາສີຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈາກອິສຣາເອນໄປແລ້ວ; ເຖິງແມ່ນວ່າຫຼາຍຄົນຍັງຄົງດຳເນີນພິທີຮູບແບບທາງສາສະໜາຕໍ່ໄປ, ແຕ່ລິດອຳນາດ ແລະການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງຫາມີບໍ່.” Testimonies, volume 5, 208–210.

ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກສະແດງໂດຍດານີເອນ ເມື່ອທ່ານຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເບນຊັດຊາ ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກ “Future for America” ແລ້ວໃນເວລານັ້ນຈະໄດ້ຮັບ “ເສື້ອຄຸມສີແດງເຂັ້ມ” ຂອງດານີເອນ, “ສາຍຄໍຄຳ” ໜຶ່ງ, ແລະຈະຖືກປະກາດໃຫ້ເປັນ “ຜູ້ປົກຄອງອັນດັບທີສາມໃນລາຊະອານາຈັກ.” ສີແດງເຂັ້ມເປັນເຄື່ອງໝາຍແລະສີສັນຂອງບຸດຫົວປີ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມໍລະດົກສອງສ່ວນຈາກພຣະບິດາ, ຜູ້ທີ່ເປັນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເປື້ອນເປົ່າດ້ວຍຍິງ; ເພາະພວກເຂົາເປັນພົມມະຈັນ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍໄປທຸກແຫ່ງທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການໄຖ່ອອກຈາກທ່າມກາງມະນຸດທັງຫຼາຍ, ເປັນຜົນແຫ່ງການເກັບກ່ຽວຮຸ່ນທໍາອິດຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າແລະແດ່ພຣະເມສານ້ອຍ. ພຣະນິມິດ 14:4

ໃນບັນດາເຂົ້າຈີ່ສອງກ້ອນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງນຳ, ຜູ້ທີ່ເປັນລູກຫົວປີ (ຜົນແຫ່ງພືດຜົນທຳອິດ) ຄືຜູ້ທີ່ມີດ້າຍສີແດງສົດຖືກຜູກໄວ້ທີ່ມືຂອງພວກເຂົາ.

> ແລະເມື່ອນາງກຳລັງເຈັບທ້ອງຈະອອກລູກຢູ່ນັ້ນ, ຄົນໜຶ່ງໄດ້ຍື່ນມືອອກມາ; ແລະນາງຜະດຸງຄັນໄດ້ເອົາເສັ້ນດ້າຍສີແດງຜູກໄວ້ທີ່ມືຂອງເຂົາ, ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຜູ້ນີ້ອອກມາກ່ອນ.” ແລະເມື່ອເຂົາຫົດມືກັບເຂົ້າໄປ, ເບິ່ງແມ, ນ້ອງຊາຍຂອງເຂົາກໍອອກມາ; ແລະນາງຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ເຈົ້າໄດ້ພຸ້ນອອກມາແນວໃດ? ການຝ່າອອກນີ້ຈົ່ງເປັນແກ່ເຈົ້າເຖີດ”; ເພາະສະນັ້ນ ຈຶ່ງເອີ້ນຊື່ຂອງເຂົາວ່າ ຟາເຣັດ. ແລະພາຍຫຼັງ ພີ່ຊາຍຂອງເຂົາ, ຜູ້ທີ່ມີເສັ້ນດ້າຍສີແດງຢູ່ທີ່ມື, ກໍອອກມາ; ແລະຊື່ຂອງເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າ ຊາຣາ. ປະຖົມມະການ 38:28–30.

ການກ່າວເຖິງ “ສີແດງເຂັ້ມ” ເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນພຣະຄຳພີ ແມ່ນເມື່ອ “ຊາຣາ” ຜູ້ເປັນບຸດຫົວປີ ແລະຜູ້ຊຶ່ງນາມຂອງລາວຫມາຍຄວາມວ່າ ‘ແສງສະຫວ່າງທີ່ກຳລັງຂຶ້ນ,’ ໄດ້ອອກມາກ່ອນ ຈາກຝາແຝດທີ່ເກີດໂດຍຢູດາ. ມານດາຂອງເຂົາ ຄື ຕາມານ (ຜູ້ທີ່ເຄີຍຫຼິ້ນບົດຍິງໂສເພນີ) ເປັນພັນລະຍາຂອງບຸດຊາຍຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຂອງຢູດາທີ່ເສຍຊີວິດແລ້ວ. ຊາຣາ, ‘ແສງສະຫວ່າງທີ່ກຳລັງຂຶ້ນ,’ ອອກມາຈາກເຜົ່າຢູດາ ແລະມີດ້າຍສີແດງເຂັ້ມຜູກຢູ່ທີ່ມືຂອງລາວ. “ຟາເຣດ” ຫມາຍຄວາມວ່າ ການທະລຸອອກ ແລະລາວເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ແຍກຕົນອອກຈາກລະບົບສັນຕະປາປາ ແລະອອກມາຈາກບາບີໂລນໃນຊ່ວງວິກິດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

“ເສັ້ນດ້າຍສີແດງເລືອດ” ຍັງເປັນໝາຍສຳຄັນທີ່ປົກປ້ອງຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງເຢຣິໂຄ ເມື່ອເມືອງເຢຣິໂຄຖືກທຳລາຍ.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ເມື່ອພວກເຮົາເຂົ້າມາໃນແຜ່ນດິນນີ້ ເຈົ້າຈະຕ້ອງຜູກເຊືອກດ້າຍສີແດງນີ້ໄວ້ທີ່ຢ້ຽມຢາມປ່ອງຢ້ຽມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຢ່ອນພວກເຮົາລົງທາງນັ້ນ; ແລະເຈົ້າຈະຕ້ອງນຳພໍ່, ແມ່, ພີ່ນ້ອງຊາຍຂອງເຈົ້າ, ແລະຄົນທັງໝົດໃນຄອບຄົວຂອງພໍ່ເຈົ້າ ໃຫ້ເຂົ້າມາຢູ່ໃນເຮືອນກັບເຈົ້າ. ແລະຈະເປັນວ່າ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອອກໄປນອກປະຕູເຮືອນຂອງເຈົ້າໄປສູ່ຖະໜົນ ເລືອດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຕົກຢູ່ເທິງຫົວຂອງຕົນເອງ ແລະພວກເຮົາຈະບໍ່ມີຄວາມຜິດ; ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ກັບເຈົ້າໃນເຮືອນ ເລືອດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ເທິງຫົວຂອງພວກເຮົາ ຖ້າມີມືໃດໜຶ່ງແຕະຕ້ອງເຂົາ. ແລະຖ້າເຈົ້າເຜີຍແພ່ເລື່ອງການຂອງພວກເຮົານີ້ ພວກເຮົາກໍຈະພົ້ນຈາກຄຳສາບານຂອງເຈົ້າທີ່ເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ພວກເຮົາສາບານ. ແລະນາງໄດ້ກ່າວວ່າ, ໃຫ້ເປັນໄປຕາມຄຳຂອງພວກທ່ານ. ແລະນາງໄດ້ສົ່ງພວກເຂົາໄປ, ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຈາກໄປ; ແລະນາງໄດ້ຜູກເຊືອກສີແດງໄວ້ທີ່ປ່ອງຢ້ຽມ. Joshua 2:18–21.

ເຄື່ອງນຸ່ງສີແດງເຂັ້ມຂອງດານີເອນບົ່ງຊີ້ວ່າ ໃນເວລານັ້ນທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ອັນເປັນເຂົ້າຈີ່ສອງກ້ອນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ ກ້ອນທຳອິດ. ໃນຖານະເປັນເຂົ້າຈີ່, ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງພຣະອາຫານແຫ່ງສະຫວັນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບສະໂຫຼບສີແດງເຂັ້ມໃນຫໍຫຼວງ ໃນລະຫວ່າງທາງໄປສູ່ການຖືກຄຶງກາງແຂນ. ໃນຫໍງານລ້ຽງຂອງເບນຊາຊາ, ຊຶ່ງເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງຫໍຫຼວງບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຮັບສະໂຫຼບສີແດງເຂັ້ມ, ມັນຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈວິກິດການທີ່ຢູ່ເບື້ອງໜ້າອັນໃກ້ນີ້ໃນ “Future for America”.

> ແລ້ວທະຫານຂອງເຈົ້າເມືອງໄດ້ນຳພຣະເຢຊູເຂົ້າໄປໃນຫໍຫຼວງ, ແລະໄດ້ໂຮມກອງທະຫານທັງໝົດເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ. ແລະເຂົາໄດ້ຖອດເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພຣະອົງອອກ, ແລ້ວນຳເອົາເສື້ອຄຸມສີແດງເຂັ້ມມາສວມໃຫ້ພຣະອົງ. ມັດທາຍ 27:27, 28.

ເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ດານີເອນເປັນຕົວແທນນັ້ນ ແມ່ນເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງມີສີຂາວ.

> ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະ ເປັນສຸກເຖີດ, ແລະ ຖວາຍກຽດແດ່ພຣະອົງ: ເພາະການອະພິເສກສົມຣົດຂອງພຣະເມສານ້ອຍໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ແລະ ເຈົ້າສາວຂອງພຣະອົງໄດ້ຕຽມຕົນພ້ອມແລ້ວ. ແລະ ໄດ້ຊົງປະທານໃຫ້ນາງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານເນື້ອດີ ທີ່ສະອາດ ແລະ ຂາວຜ່ອງ: ເພາະວ່າຜ້າປ່ານເນື້ອດີນັ້ນຄືຄວາມຊອບທຳຂອງພວກວິສຸດ. ພຣະນິມິດ 19:7, 8.

ເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ຖືກປະທານແກ່ຜູ້ທີ່ຖືກສະແດງເປັນດານີເອນນັ້ນ ເປັນທັງສີແດງເຂັ້ມແລະສີຂາວ ເພາະວ່າເຄື່ອງນຸ່ງຂອງເຂົາໄດ້ຖືກຊຳລະດ້ວຍສະບູຂອງຊ່າງຟອກຜ້າ ໂດຍຊ່າງຟອກຜ້າໃນມາລາກີບົດທີສາມ ເມື່ອທ່ານຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີ.

> ແຕ່ວ່າ ໃຜຈະທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະ ໃຜຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດພຣະອົງ? ເພາະວ່າ ພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫຼອມຊໍາລະ ແລະ ເໝືອນສະບູຂອງຄົນຟອກຜ້າ; ແລະ ພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫຼອມ ແລະ ຜູ້ຊໍາລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະ ພຣະອົງຈະຊໍາລະບັນດາບຸດຊາຍຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ກໍາຈັດມົນທິນຂອງເຂົາດັ່ງທອງຄໍາ ແລະ ເງິນ ເພື່ອວ່າ ເຂົາທັງຫຼາຍຈະນໍາເຄື່ອງບູຊາໃນຄວາມຊອບທໍາຖວາຍແດ່ພຣະເຢໂຮວາ. ມາລາກີ 3:2, 3.

ເສື້ອຄຸມນັ້ນເປັນສີຂາວ, ແຕ່ເປັນສີຂາວໄດ້ກໍດ້ວຍເຫດທີ່ວ່າມັນໄດ້ຖືກຊັກລ້າງໃນໂລຫິດສີແດງເຂັ້ມຂອງພຣະເມສານ້ອຍ.

> ແລະຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພະຍານອັນສັດຊື່, ແລະເປັນບຸດຫົວປີຈາກບັນດາຄົນຕາຍ, ແລະເປັນເຈົ້ານາຍເໜືອກະສັດທັງຫລາຍໃນແຜ່ນດິນໂລກ. ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງຮັກພວກເຮົາ, ແລະໄດ້ຊົງຊຳລະພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບທັງຫລາຍດ້ວຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະອົງເອງ, ແລະໄດ້ຊົງຕັ້ງພວກເຮົາໃຫ້ເປັນກະສັດ ແລະເປັນປະໂລຫິດຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າ ຄືພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ; ຂໍພຣະສິລິ ແລະອຳນາດຈົ່ງມີແດ່ພຣະອົງຕະຫລອດໄປເປັນນິດ. ອາແມນ. ພຣະນິມິດ 1:5, 6.

ການກ່າວເຖິງໂສ້ຄໍາເປັນຄັ້ງທໍາອິດ ແມ່ນເມື່ອໂຢເຊບໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ນໍາແຫ່ງອີຢິບ.

> ແລະຟາໂຣໄດ້ກ່າວແກ່ໂຢເຊັບວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາໄດ້ຕັ້ງເຈົ້າໄວ້ເໜືອແຜ່ນດິນອີຢິບທັງໝົດ. ແລະຟາໂຣໄດ້ຖອດແຫວນຈາກພຣະຫັດຂອງຕົນ ແລ້ວສວມໃສ່ມືຂອງໂຢເຊັບ, ແລະໃຫ້ເຂົານຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານເນື້ອດີ, ແລະໃສ່ສາຍຄໍາໄວ້ທີ່ຄໍຂອງເຂົາ; ແລະພຣະອົງໃຫ້ເຂົາຂີ່ລົດຮົບຄັນທີສອງທີ່ພຣະອົງມີຢູ່; ແລະພວກເຂົາຮ້ອງນໍາໜ້າເຂົາວ່າ, ຈົ່ງຄຸກເຂົ່າລົງ: ແລະພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງເຂົາໄວ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງເໜືອແຜ່ນດິນອີຢິບທັງໝົດ. ແລະຟາໂຣໄດ້ຖອດແຫວນຈາກພຣະຫັດຂອງຕົນ ແລ້ວສວມໃສ່ມືຂອງໂຢເຊັບ, ແລະໃຫ້ເຂົານຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານເນື້ອດີ, ແລະໃສ່ສາຍຄໍາໄວ້ທີ່ຄໍຂອງເຂົາ. ປະຖົມມະການ 41:41–43.

ເຫດຜົນທີ່ໂຢເຊັບໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງໂດຍຟາໂຣໃຫ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງເໜືອປະເທດເອຢິບ ກໍຄືວ່າ ໂຢເຊັບສາມາດຕີຄວາມຄວາມຝັນຂອງຟາໂຣເກືອບກັບ “ເຈັດຄາວ” ໃນຄວາມເກື່ອງໂຍງກັບລົມຕາເວັນອອກອັນທຳລາຍລ້າງ.

> ແລະ ຟາໂຣທູນກັບໂຢເຊັບວ່າ, ໃນຄວາມຝັນຂອງເຮົາ, ເບິ່ງແມ, ເຮົາຢືນຢູ່ແຄມແມ່ນ້ຳ: ແລະ, ເບິ່ງແມ, ມີງົວແມ່ເຈັດຕົວຂຶ້ນມາຈາກແມ່ນ້ຳ, ອ້ວນພີ ແລະ ຮູບຮ່າງດີ; ແລະ ພວກມັນຫາກິນຢູ່ໃນທົ່ງຫຍ້າ: ແລະ, ເບິ່ງແມ, ມີງົວແມ່ອີກເຈັດຕົວຂຶ້ນມາພາຍຫຼັງພວກມັນ, ຊູບຜອມ ແລະ ຮູບຮ່າງອັບປະລັກຫຼາຍ ແລະ ເນື້ອກາຍຜອມແຫ້ງ, ຢ່າງທີ່ເຮົາບໍ່ເຄີຍເຫັນໃນແຜ່ນດິນອີຢິບທັງໝົດວ່າຊົ່ວຊ້າປານນັ້ນ: ແລະ ງົວແມ່ທີ່ຜອມ ແລະ ອັບປະລັກນັ້ນໄດ້ກິນງົວແມ່ອ້ວນເຈັດຕົວທຳອິດເສຍ: ແລະ ເມື່ອພວກມັນໄດ້ກິນເຂົ້າໄປແລ້ວ, ກໍບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ວ່າພວກມັນໄດ້ກິນເຂົ້າໄປ; ແຕ່ພວກມັນຍັງຄົງອັບປະລັກຢູ່ ດັ່ງເມື່ອຕອນຕົ້ນ. ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈຶ່ງຕື່ນ. ແລະ ເຮົາໄດ້ເຫັນໃນຄວາມຝັນຂອງເຮົາ, ແລະ, ເບິ່ງແມ, ມີຮວງເຂົ້າເຈັດຮວງງອກຂຶ້ນໃນລຳດຽວ, ເຕັມ ແລະ ດີ: ແລະ, ເບິ່ງແມ, ມີອີກເຈັດຮວງ, ຫ່ຽວແຫ້ງ, ບາງ, ແລະ ຖືກລົມຕາເວັນອອກພັດຈົນເສຍ, ງອກຂຶ້ນພາຍຫຼັງພວກມັນ: ແລະ ຮວງທີ່ບາງໄດ້ກືນກິນຮວງດີເຈັດຮວງນັ້ນ: ແລະ ເຮົາໄດ້ບອກເລື່ອງນີ້ແກ່ພວກນັກວິເສດ; ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດແຈ້ງຄວາມນັ້ນໃຫ້ເຮົາໄດ້. ແລະ ໂຢເຊັບທູນກັບຟາໂຣວ່າ, ຄວາມຝັນຂອງຟາໂຣນັ້ນເປັນອັນດຽວກັນ: ພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳແດງແກ່ຟາໂຣແລ້ວເຖິງສິ່ງທີ່ພຣະອົງກຳລັງຈະກະທຳ. ປະຖົມມະການ 41:17–25.

ໂຢເຊັບໄດ້ຕີຄວາມຄວາມຝັນຂອງຟາໂຣໂດຍຫຼັກການ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ”, ເພາະທ່ານໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຟາໂຣຊາບກ່ອນວ່າ ຄວາມຝັນທັງສອງນັ້ນເປັນອັນດຽວກັນ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຕີຄວາມຄຳວ່າ “ເຈັດ” ຊຶ່ງຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບ “ງົວ” ແລະ “ຮວງເຂົ້າ” ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກ. ຄຳວ່າ “ເຈັດ” ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ ແມ່ນຄຳດຽວກັນກັບຄຳທີ່ແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດ 26. ໂຢເຊັບໄດ້ຕີຄວາມ “ເຈັດ” ວ່າເປັນສັນຍາລັກຂອງເຈັດປີ ຫຼື ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວວັນ. ທັງໂຢເຊັບແລະດານີເອນກໍກຳລັງຕີຄວາມສັນຍາລັກຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດ 26.

ໃນຄວາມຝັນຂອງຟາໂຣ, ຄວາມອຶດຫິວໄດ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍຮວງເຂົ້າທີ່ “ຖືກລົມຕາເວັນອອກເຜົາຜານ.” ຕາມຫຼັກ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ,” ດັ່ງທີ່ໂຢເຊັບໄດ້ນຳໃຊ້ໂດຍກົງ, “ລົມຕາເວັນອອກ” ບົ່ງຊີ້ວ່າ ອິດສະລາມແມ່ນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມອຶດຫິວ ແລະ ການພັງທະລາຍທາງເສດຖະກິດ ຊຶ່ງເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອໂຢເຊັບ ແລະ ດານີເອນໄດ້ຮັບສາຍຄໍຄຳ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການຊູງຂຶ້ນຂອງທຸງໝາຍຕໍ່ຊາວໂລກ (ອີຢິບຂອງໂຢເຊັບ), ແລະ ເພື່ອເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ (ຂອງດານີເອນ).

ເຂົາສອງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ໄດ້ຖືກແທນຄ່າໂດຍອຳນາດທັງປວງໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ທີ່ຖືກນຳສະເໜີເປັນສອງປະຊາຊາດ. ນີ້ຍ່ອມລວມເຖິງປະເທດຝຣັ່ງ ຊຶ່ງໃນທາງຄຳພະຍາກອນປະກອບດ້ວຍໂຊໂດມ ແລະ ອີຢິບ, ແລະລວມເຖິງອິດສະຣາເອນ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍອານາຈັກເໜືອ ແລະ ອານາຈັກໃຕ້, ແລະຍັງລວມເຖິງຈັກກະພັດມີໂດ-ເປີເຊຍອີກດ້ວຍ. ເຂົາສອງຂອງມີໂດ-ເປີເຊຍໃນດານີເອນ ບົດທີ 8 ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຂົາອັນໜຶ່ງຂອງອານາຈັກນັ້ນປາກົດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ.

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍຍົກຕາຂຶ້ນເບິ່ງ, ແລະເຫັນວ່າ ມີແກະໂຕຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າແມ່ນ້ຳ ຊຶ່ງມີເຂົາສອງເຂົາ; ແລະເຂົາທັງສອງນັ້ນສູງ, ແຕ່ເຂົາໜຶ່ງສູງກວ່າອີກເຂົາໜຶ່ງ, ແລະເຂົາທີ່ສູງກວ່ານັ້ນງອກຂຶ້ນພາຍຫຼັງ. ດານີເອນ 8:3.

ເຂົາສອງຂອງເມໂດ-ເປີເຊຍ ເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາສອງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະດັ່ງນັ້ນເຂົາອັນໜຶ່ງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນຈຳເປັນຕ້ອງສູງກວ່າ ແລະເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ. ໃນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1798, ການປົກຄອງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ແລະເຂົາແຫ່ງພຣະໂປຣແຕສຕັນໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງພູຄາເມນໂດຍເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນໂດຍ William Miller. ຈະຕ້ອງມີການປະລອງທີ່ສະແດງໃຫ້ປະຈັກເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ພະຍາກອນແທ້ ແລະຜູ້ພະຍາກອນເທັດ, ຊຶ່ງຈະສຳເລັດລົງໃນການທົດສອບແຫ່ງພູຄາເມນ, ອັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

ອັດເວນຕິສຶມແບບມິນເລີຣາຍ ໄດ້ຖືກຊີ້ບອກໂດຍພຣະປະສົງອັນຊົງສະຫນອງວ່າເປັນຜູ້ພະຍາກອນທີ່ແທ້ຈິງ ໃນເວລາດຽວກັນກັບທີ່ນິກາຍໂປຣເຕສະແຕນຕ່າງໆ ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ໄດ້ຫວນກັບໄປຫາ ແລະກາຍເປັນບັນດາທິດາຂອງໂຣມແຫ່ງສັນຕະປາປາ. ໃນປີ 1863 ເຂົາອັນເປັນເຂົາໂປຣເຕສະແຕນທີ່ແທ້ຈິງຂອງອັດເວນຕິສຶມແບບມິນເລີຣາຍ ໄດ້ກັບໄປສູ່ສາມັກຄີທຳດຽວກັນກັບໂປຣເຕສະແຕນທີ່ກະບົດ ໂດຍການຫວນກັບໄປໃຊ້ວິທີການສຶກສາພຣະຄຳພີອັນເສື່ອມຊາມແບບດຽວກັນກັບໂປຣເຕສະແຕນທີ່ກະບົດ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພາລະກິດອັນກ້າວໜ້າຂອງການປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ. ໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນ ສົງຄາມກາງເມືອງຂອງສະຫະລັດກໍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. (ຂໍໃຫ້ສັງເກດວ່າ ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກປະຕິເສດ ແລ້ວວິນຍານອື່ນກໍເຂົ້າຄອບຄອງ ແລະຜົນກໍແມ່ນສົງຄາມຢູ່ສະເໝີ.) ໃນເວລານັ້ນ ຊາດນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຖືກແບ່ງແຍກຢ່າງແທ້ຈິງ ໃນທາງກາຍພາບ ທາງການເມືອງ ແລະໃນທາງຄຳພະຍາກອນ. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ເຂົາແຫ່ງລັດທິພັກລີພັບລິກັນ ຈະຕ້ອງຢູ່ໃນການຕໍ່ສູ້ອັນທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ລະຫວ່າງສອງພັກການເມືອງຫຼັກ.

ນັບຈາກປີ 1863 ເປັນຕົ້ນມາ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການແບ່ງແຍກ, ເພາະວ່າປີນັ້ນເປັນຈຸດໃຈກາງແທ້ໆຂອງສົງຄາມກາງເມືອງລະຫວ່າງພາກເໜືອແລະພາກໃຕ້, ຈຶ່ງໄດ້ເກີດມີສອງຝ່າຍທາງການເມືອງຂອງເຂົາສັດສາທາລະນະລັດ ແລະ ສອງຝ່າຍຂອງເຂົາໂປຣແຕສຕັງ ອັນປະກອບດ້ວຍພັກເດໂມແຄຣັດ ແລະ ພັກຣີພັບລິກັນ, ແລະ ພວກໂປຣແຕສຕັງຜູ້ຕົກອອກທີ່ຖືວັນອາທິດ ແລະ ຖືວັນຊະບາໂຕ. ການແບ່ງອອກເປັນສອງຊັ້ນຂອງເຂົາທັງສອງນັ້ນ ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບຢ່າງໄວ້ແລ້ວໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ໂດຍພວກຊາດູກາຍ ແລະ ພວກຟາຣິຊາຍ. ຄົນກຸ່ມໜຶ່ງປະຕິເສດຫຼັກການຕັ້ງຕົ້ນໂດຍສິ້ນເຊີງ, ແລະ ອີກກຸ່ມໜຶ່ງປະກາດວ່າຕົນຍຶດຖືຫຼັກການຕັ້ງຕົ້ນນັ້ນ, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດກໍໄດ້ແທນທີ່ມັນດ້ວຍປະເພນີ ແລະ ຂະທໍານຽມຂອງມະນຸດ.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຂອງຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍໄດ້ຖືກເລີ່ມຂຶ້ນຢ່າງພະຍາກອນ, ແລະມັນບັນລຸຈຸດສູງສຸດຂອງມັນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຫຼືໃນງານລ້ຽງອັນມຶນເມົາຂອງເບນຊັດຊາ. ກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນເຄື່ອງໝາຍທີ່ຊີ້ບອກວ່າການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດໄດ້ພັດທະນາຢ່າງສົມບູນແລ້ວ. ໃນຈຸດນັ້ນ, ສອງເຂົາຂອງລັດທິຣີພັບລິກັນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະ ໂປຣເຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ກາຍເປັນເຂົາອັນດຽວທີ່ເສື່ອມຖອຍ, ແລະໃນເວລານັ້ນເອງທີ່ດານີເອນຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນເຂົາທີສາມ, ຫຼືຜູ້ປົກຄອງຄົນທີສາມ, ຫຼືເຂົາໂປຣເຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງ ຊຶ່ງຂຶ້ນມາເປັນອັນສຸດທ້າຍ ແລະ ສູງກວ່າ, ເພາະວ່າໃນເວລານັ້ນເອງ ທ່ານຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍາ.

ໂຢເຊັບ ແລະ ດານີເອນ ແມ່ນເສັ້ນຄຳພະຍາກອນສາຍດຽວກັນ, ເພາະວ່າ ຄຳພະຍາກອນຕໍ່ຄຳພະຍາກອນ, ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງວັນສຸດທ້າຍ. ທັງສອງໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງ “ເຈັດຄາວ,” ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຫັນມັນ. “ລົມຕາເວັນອອກ” ຂອງອິສລາມກຳລັງເຂົ້າມາພາຍໃຕ້ກຳແພງ, ໃນຂະນະທີ່ເຂົາໄດ້ໃຫ້ການຕີຄວາມແກ່ເບນຊັດຊາ ແລະ ຟາໂຣ ວ່າ “ອະນາຄົດສຳລັບອາເມຣິກາ” ແມ່ນຫຍັງ. ເຂົາກຳລັງສວມໃສ່ “ເສື້ອຄຸມສີແດງເຂັ້ມ” ແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງແມ່ນ “ເສື້ອຄຸມສີຂາວ” ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດ. ເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ແລະ ຖືກສະແດງເປັນມົງກຸດ, ຫຼື ສາຍໂສ້ຄຳ, ເມື່ອເຂົາກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງອັນດັບທີສາມ ຜູ້ທີ່ຂຶ້ນສູງກວ່າ ແລະ ຂຶ້ນມາເປັນຄົນສຸດທ້າຍ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກັບພຣະທຳດານີເອນບົດທີຫົກ ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ໃນຄືນສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມໂງ່ຈ້າບ້າຄັ່ງນັ້ນ, ເບນຊັດຊາ ແລະ ບັນດາຂຸນນາງຂອງລາວ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມາດຕະການແຫ່ງຄວາມຜິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຄວາມຜິດຂອງອານາຈັກຄານເດຍເຕັມບໍລິບູນແລ້ວ. ພຣະຫັດທີ່ຍັບຍັ້ງຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ອາດຂັດຂວາງໄພພິບັດທີ່ກຳລັງຄືບໜ້າມານັ້ນໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ໂດຍການຈັດຕຽມແຫ່ງພຣະປະສົງອັນຫຼາກຫຼາຍ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງພະຍາຍາມສັ່ງສອນພວກເຂົາໃຫ້ມີຄວາມຄາລະວະຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ‘ພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັກສາບາບີໂລນໃຫ້ຫາຍ,’ ພຣະອົງຊົງປະກາດເຖິງຜູ້ທີ່ໃນບັດນີ້ການພິພາກສາຂອງເຂົາກຳລັງຂຶ້ນໄປເຖິງສະຫວັນວ່າ, ‘ແຕ່ນາງບໍ່ຫາຍ.’ ເຢເຣມີຢາ 51:9. ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມວິບັດຜິດປົກອັນແປກປະຫຼາດຂອງໃຈມະນຸດ, ໃນທີ່ສຸດພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງເຫັນວ່າຈຳເປັນຕ້ອງປະກາດຄຳພິພາກສາອັນຖອນຄືນບໍ່ໄດ້. ເບນຊັດຊາຈະຕ້ອງລົ້ມລົງ, ແລະ ອານາຈັກຂອງລາວຈະຕ້ອງຕົກໄປຢູ່ໃນມືຂອງຜູ້ອື່ນ.” Prophets and Kings, 530.

Back to Articles