Article

# Elijah - Number Eleven

ເອລີຢາ - ເລກສິບເອັດ

The First Mistake

ຄວາມຜິດພາດປະການທໍາອິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 15, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The rebellion of Aaron’s golden calf at the beginning of ancient Israel, prophetically aligns with the rebellion of Jeroboam at the beginning of the ten tribes of the northern kingdom of Ephraim. These sacred histories typify the rebellion of Adventism in 1863.

ການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ ສອດຄ່ອງກັນໃນທາງຄຳພະຍາກອນກັບການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິບເຜົ່າແຫ່ງອານາຈັກພາກເໜືອຂອງເອຟຣາອິມ. ປະຫວັດສາດອັນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ເປັນແບບຢ່າງບົ່ງບອກເຖິງການກະບົດຂອງຂະບວນການແອດເວນຕິດໃນປີ 1863.

There are of course other witnesses to 1863, but Aaron and king Jeroboam provide witnesses that lay over the top of the history of 1863, and all those histories illustrate the movement of the one hundred and forty-four thousand, which is the Protestant horn, not only during the final days of the sixth kingdom of Bible prophecy, but all the way to the close of probation. Those histories also address the parallel history of the Republican horn in the sixth kingdom.

ແນ່ນອນວ່າຍັງມີພະຍານອື່ນໆອີກສຳລັບປີ 1863, ແຕ່ອາໂຣນ ແລະ ກະສັດເຢໂຣໂບອາມ ໄດ້ຈັດຫາພະຍານທີ່ທັບຊ້ອນຢູ່ເທິງປະຫວັດສາດຂອງປີ 1863, ແລະປະຫວັດສາດທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຂະບວນການຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຊຶ່ງແມ່ນເຂົາໂປຣເຕສຕັງ, ບໍ່ພຽງແຕ່ໃນຊ່ວງວັນສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຕະຫຼອດໄປຈົນເຖິງການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ. ປະຫວັດສາດເຫຼົ່ານັ້ນຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານຂອງເຂົາຣີພັບລິກັນໃນອານາຈັກທີຫົກດ້ວຍ.

It is generally a very difficult truth for those that believe, that the Seventh-day Adventist church is God’s remnant people at the end of the world. That belief is our first mistake. There is no biblical evidence that the Laodicean church represents the people that are lifted up as an ensign during the Sunday law crisis. Our first mistake is accepting the false premise that this is so. The ensign at the end of the world is made up of those who were cast out by the members of the synagogue of Satan.

ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ເປັນເລື່ອງທີ່ຍາກຫຼາຍສຳລັບຜູ້ທີ່ເຊື່ອ ຄືວ່າ ຄຣິດຈັກ Seventh-day Adventist ເປັນປະຊາຊົນເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ. ຄວາມເຊື່ອນັ້ນແມ່ນຄວາມຜິດພາດປະການທຳອິດຂອງພວກເຮົາ. ບໍ່ມີຫຼັກຖານຕາມພຣະຄຳພີໃດໆວ່າ ຄຣິດຈັກ Laodicean ເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍາລັກໃນວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຄວາມຜິດພາດປະການທຳອິດຂອງພວກເຮົາ ຄືການຍອມຮັບຂໍ້ຕັ້ງຕົ້ນອັນເປັນທຽດນີ້ວ່າເປັນຈິງ. ທຸງສັນຍາລັກໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຂັບອອກໂດຍສະມາຊິກແຫ່ງທຳມະສາລາຂອງຊາຕານ.

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.

> ແລະພຣະອົງຈະຊົງຕັ້ງທຸງໄຊໄວ້ສໍາລັບບັນດາປະຊາຊາດ ແລະຈະຊົງຮວບຮວມຄົນທີ່ຖືກຂັບໄລອອກຂອງອິສຣາເອນ ແລະຈະຊົງຮວບຮວມຄົນຢູດາທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ຈາກສີ່ມຸມໂລກ. ເອຊາຢາ 11:12.

It is Laodicean Adventists that cast out those that are to be the ensign.

ແມ່ນພວກແອັດເວນຕິສ໌ຝ່າຍລາໂອດີເຊຍທີ່ຂັບໄລ່ຜູ້ທີ່ຈະເປັນທຸງໝາຍອອກໄປ.

> Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:5.

> ຈົ່ງຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະເຢໂຫວາ, ພວກທ່ານຜູ້ສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ; ພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານຜູ້ກຽດຊັງທ່ານ, ຜູ້ຂັບໄລ່ທ່ານອອກໄປເພາະນາມຂອງເຮົາ, ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ້ພຣະເຢໂຫວາຊົງໄດ້ຮັບພຣະສິຣິ”; ແຕ່ພຣະອົງຈະປາກົດເປັນຄວາມຊື່ນຊົມຂອງພວກທ່ານ, ແລະພວກເຂົາຈະຕ້ອງອັບອາຍ. ອິສາຢາ 66:5

Those that are the ensign get cast out for the “name” of Christ. The name that produces the hatred is Alpha and Omega, for the principle of Alpha and Omega is what clearly identifies who the Seventh-day Adventist church represents in Bible prophecy. The parable of the ten virgins represents Adventism.

ຜູ້ທີ່ເປັນທຸງສັນຍານຖືກຂັບໄລ່ອອກໄປເນື່ອງດ້ວຍ “ພຣະນາມ” ຂອງພຣະຄຣິດ. ພຣະນາມທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຊັງນັ້ນຄື Alpha and Omega, ເພາະຫຼັກການຂອງ Alpha and Omega ແມ່ນສິ່ງທີ່ຊີ້ບອກຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າຄຣິດຈັກ Seventh-day Adventist ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ໃດໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນເປັນຕົວແທນຂອງ Adventism.

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “ຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນໃນ Matthew 25 ກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນປະສົບການຂອງປະຊາຊົນແອດເວນຕິສຕ໌ດ້ວຍ.” The Great Controversy, 393.

The parable was fulfilled at the beginning of Adventism and it is fulfilled again to the very letter at the end.

ຄຳອຸປະມານນັ້ນໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການແອດເວນຕິສ ແລະຈະສຳເລັດເປັນຈິງອີກຄັ້ງໃນບັ້ນປາຍຢ່າງຕົງຕາມທຸກຕົວອັກສອນ.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “ຂ້າພະເຈົ້າມັກຈະຖືກຊີ້ໄປຫາຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ຫ້າຄົນໃນນັ້ນສະຫຼາດ ແລະ ຫ້າຄົນໂງ່. ຄຳອຸປະມານີ້ໄດ້ສຳເລັດຕາມຕົວອັກສອນທຸກປະການ ແລະ ຈະສຳເລັດຕໍ່ໄປອີກ, ເພາະມັນມີການນຳໃຊ້ເປັນພິເສດສຳລັບເວລານີ້, ແລະ ເໝືອນດັ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ມັນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປະຈຸບັນຈົນເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງເວລາ.” Review and Herald, August 19, 1890.

The foolish virgins that wake up and recognize they have no oil are the Laodiceans.

ພວກພົມມະຈັນໂງ່ທີ່ຕື່ນຂຶ້ນແລະຮັບຮູ້ວ່າພວກຕົນບໍ່ມີນ້ຳມັນ ຄືຊາວລາໂອດີເກຍ.

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “ສະພາບຂອງຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືກແທນໂດຍພວກພົມມະຈາລີໂງ່, ກໍໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເຊັ່ນກັນວ່າເປັນສະພາບແບບລາໂອດີເກອາ.” Review and Herald, August 19, 1890.

The struggle of the wise virgins, represented also as the Philadelphian church, is with a church that claims to be Jews, but they are not.

ການຕໍ່ສູ້ຂອງພວກພົມມະຈາຣີຜູ້ມີປັນຍາ, ຊຶ່ງຖືກເປັນພາບແທນອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າເປັນຄຣິດຈັກແຫ່ງຟີລາເດນເຟຍ, ແມ່ນກັບຄຣິດຈັກໜຶ່ງທີ່ອ້າງວ່າຕົນເປັນພວກຢິວ, ແຕ່ຫາເປັນບໍ່.

> Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Revelation 3:9.

> ນີ້ແຫຼະ, ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ພວກເຂົາຜູ້ຢູ່ໃນທຳມະສາລາຂອງຊາຕານ, ຜູ້ກ່າວວ່າຕົນເປັນຊາວຢິວ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ, ຫາກແຕ່ເວົ້າຄຳຕົວະ; ນີ້ແຫຼະ, ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ພວກເຂົາມາກາບລົງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕີນຂອງເຈົ້າ, ແລະໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ວ່າ ເຮົາໄດ້ຮັກເຈົ້າແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 3:9

Sister White addresses this verse in the very first publication after the great disappointment.

ນາງໄວທ໌ໄດ້ກ່າວເຖິງຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ໃນສິ່ງພິມສະບັບທຳອິດທີ່ອອກພາຍຫຼັງຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່.

> “You think, that those who worship before the saint’s feet, (Revelation 3:9), will at last be saved. Here I must differ with you; for God shew me that this class were professed Adventists, who had fallen away, and ‘crucified to themselves the Son of God afresh, and put him to an open shame.’ And in the ‘hour of temptation,’ which is yet to come, to show out every one’s true character, they will know that they are forever lost; and overwhelmed with anguish of spirit, they will bow at the saint’s feet.” Word to the Little Flock, 12.

> “ທ່ານຄິດວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ຂາບໄຫວ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕີນຂອງວິສຸດຊົນ, (Revelation 3:9), ໃນທີ່ສຸດຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ. ໃນເລື່ອງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຳຕ້ອງບໍ່ເຫັນດີກັບທ່ານ; ເພາະວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳແດງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຄົນພວກນີ້ເປັນຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນ Adventists ແຕ່ໄດ້ຫຼົງຫ່າງໄປ, ແລະ ‘ໄດ້ຕອກພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຊ້ຳອີກເພື່ອຕົນເອງ, ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຖືກອັບອາຍຕໍ່ໜ້າສາທາລະນະ.’ ແລະໃນ ‘ເວລາແຫ່ງການທົດລອງ,’ ຊຶ່ງຍັງຈະມາເຖິງ ເພື່ອເປີດເຜยລັກສະນະແທ້ຂອງທຸກຄົນ, ພວກເຂົາຈະຮູ້ວ່າ ຕົນເອງໄດ້ສູນເສຍໄປຕະຫຼອດການແລ້ວ; ແລະເມື່ອຖືກທ່ວມທົ້ນດ້ວຍຄວາມທຸກລຳບາກໃນຈິດວິນຍານ, ພວກເຂົາຈະກົ້ມລົງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕີນຂອງວິສຸດຊົນ.” Word to the Little Flock, 12.

In Isaiah chapter five the song of the vineyard, which Christ later employed is mentioned for the first time.

ໃນພຣະທຳອິຊາຢາ ບົດທີຫ້າ ບົດເພງເລື່ອງສວນອະງຸ່ນ ຊຶ່ງຕໍ່ມາພຣະຄຣິດໄດ້ນຳມາໃຊ້ ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ.

> Now will I sing to my wellbeloved a song of my beloved touching his vineyard. My wellbeloved hath a vineyard in a very fruitful hill: And he fenced it, and gathered out the stones thereof, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also made a winepress therein: and he looked that it should bring forth grapes, and it brought forth wild grapes. And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard. What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? Isaiah 5:1–4.

> ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂັບຮ້ອງເພງໜຶ່ງແດ່ຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກຍິ່ງ ເປັນເພງຂອງຜູ້ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກ່ຽວກັບສວນອະງຸ່ນຂອງລາວ. ຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກຍິ່ງນັ້ນມີສວນອະງຸ່ນຢູ່ເທິງເນີນທີ່ອຸດົມສົມບູນຍິ່ງ: ແລະລາວໄດ້ລ້ອມຮົ້ວມັນໄວ້ ແລະເກັບຫີນອອກຈາກມັນ ແລະປູກມັນດ້ວຍເຄືອອະງຸ່ນຊັ້ນດີທີ່ສຸດ ແລະໄດ້ສ້າງຫໍຄອຍໄວ້ກາງສວນ ແລະຍັງໄດ້ເຮັດບໍ່ອັດນ້ຳອະງຸ່ນໄວ້ໃນນັ້ນດ້ວຍ: ແລະລາວຄາດໝາຍວ່າມັນຄວນຈະເກີດເປັນຜົນອະງຸ່ນ, ແຕ່ມັນກັບເກີດເປັນຜົນອະງຸ່ນປ່າ. ບັດນີ້ ໂອ ຊາວເຢຣູຊາເລັມ ແລະບັນດາຜູ້ຊາຍແຫ່ງຢູດາ, ຂໍທ່ານທັງຫລາຍຈົ່ງຕັດສິນລະຫວ່າງຂ້າພະເຈົ້າກັບສວນອະງຸ່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ມີສິ່ງໃດອີກແດ່ທີ່ຄວນໄດ້ເຮັດໃຫ້ແກ່ສວນອະງຸ່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃນມັນ? ເຫດສັນໃດ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຄາດໝາຍວ່າມັນຄວນຈະເກີດເປັນຜົນອະງຸ່ນ ຈຶ່ງກັບເກີດເປັນຜົນອະງຸ່ນປ່າ? ເອຊາຢາ 5:1–4.

The parable whether in the Old Testament or the New identifies God’s church as being rejected by God for refusing to bring forth the fruits they were raised up to produce. In Isaiah five, at the conclusion of the parable, the punishment of the vineyard is identified, while also promising to lift up an ensign to the nations. Clearly the vineyard is not the ensign.

ຄໍາອຸປະມານີ້ ບໍ່ວ່າຢູ່ໃນພຣະຄໍາພີພາກພຣະສັນຍາເດີມ ຫຼື ພາກພຣະສັນຍາໃໝ່ ກໍຊີ້ບອກວ່າ ຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຖືກພຣະເຈົ້າປະຕິເສດ ເນື່ອງຈາກໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະເກີດຜົນທີ່ພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນມາເພື່ອໃຫ້ເກີດ. ໃນ ອິຊາຢາ ບົດ 5, ໃນຕອນສະຫຼຸບຂອງຄໍາອຸປະມານີ້, ການລົງໂທດຂອງສວນອະງຸ່ນໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ ພ້ອມທັງມີຄໍາສັນຍາວ່າຈະຍົກທຸງຂຶ້ນໃຫ້ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ. ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ສວນອະງຸ່ນບໍ່ແມ່ນທຸງນັ້ນ.

> Therefore is the anger of the Lord kindled against his people, and he hath stretched forth his hand against them, and hath smitten them: and the hills did tremble, and their carcases were torn in the midst of the streets. For all this his anger is not turned away, but his hand is stretched out still. And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:25, 26.

> ເຫດສະນັ້ນ ຄວາມພິໂລດຂອງພຣະເຢໂຫວາໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງໄດ້ຢຽດພຣະຫັດອອກຕໍ່ຕ້ານເຂົາທັງຫລາຍ ແລະໄດ້ໂຈມຕີເຂົາ; ແລະພູເຂົາທັງຫລາຍກໍໄດ້ສັ່ນສະເທືອນ ແລະຊາກສົບຂອງເຂົາກໍຖືກສີກກະຈາຍຢູ່ກາງຖະໜົນ. ເຖິງຢ່າງນີ້ກໍຕາມ ຄວາມພິໂລດຂອງພຣະອົງກໍຍັງບໍ່ຫັນກັບໄປ ແຕ່ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຍັງຢຽດອອກຢູ່. ແລະພຣະອົງຈະຊູປ້າຍສັນຍານໃຫ້ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດຈາກທີ່ໄກ ແລະຈະຜິວເອີ້ນເຂົາຈາກປາຍແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເບິ່ງແມ ເຂົາທັງຫລາຍຈະມາຢ່າງຮີບດ່ວນວ່ອງໄວ. ເອຊາຢາ 5:25, 26.

When Jesus later sang the song as a parable His conclusion was just as decisive.

ເມື່ອຕໍ່ມາພຣະເຢຊູໄດ້ຂັບຮ້ອງເພງນັ້ນໃນຮູບອຸປະມາ ບົດສະຫຼຸບຂອງພຣະອົງກໍດັດສິນຢ່າງເດັດຂາດບໍ່ແພ້ກັນ.

> Hear another parable: There was a certain householder, which planted a vineyard, and hedged it round about, and digged a winepress in it, and built a tower, and let it out to husbandmen, and went into a far country: And when the time of the fruit drew near, he sent his servants to the husbandmen, that they might receive the fruits of it. And the husbandmen took his servants, and beat one, and killed another, and stoned another. Again, he sent other servants more than the first: and they did unto them likewise. But last of all he sent unto them his son, saying, They will reverence my son. But when the husbandmen saw the son, they said among themselves, This is the heir; come, let us kill him, and let us seize on his inheritance. And they caught him, and cast him out of the vineyard, and slew him. When the lord therefore of the vineyard cometh, what will he do unto those husbandmen? They say unto him, He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons. Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. Matthew 21:33–45.

> ຈົ່ງຟັງຄຳອຸປະມາອີກຢ່າງໜຶ່ງ: ມີເຈົ້າຂອງເຮືອນຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ປູກສວນອະງຸ່ນ, ແລະເຮັດຮົ້ວລ້ອມຮອບ, ແລະຂຸດບໍ່ອັດນ້ຳອະງຸ່ນໄວ້ໃນນັ້ນ, ແລະສ້າງຫໍຄອຍໜຶ່ງ, ແລ້ວໃຫ້ຊາວສວນເຊົ່າດູແລ, ແລະໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງປະເທດທີ່ໄກ. ເມື່ອເວລາເກັບຜົນໃກ້ເຂົ້າມາ, ລາວໄດ້ສົ່ງບ່າວໃຊ້ຂອງຕົນໄປຫາພວກຊາວສວນ ເພື່ອຈະຮັບຜົນຂອງສວນນັ້ນ. ແຕ່ພວກຊາວສວນໄດ້ຈັບບ່າວໃຊ້ຂອງລາວ, ຕີຄົນໜຶ່ງ, ຂ້າອີກຄົນໜຶ່ງ, ແລະເອົາຫີນຂວ້າງອີກຄົນໜຶ່ງ. ລາວໄດ້ສົ່ງບ່າວໃຊ້ອື່ນໄປອີກ, ຫຼາຍກວ່າຊຸດທຳອິດ; ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ກະທຳແກ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເໝືອນກັນ. ແຕ່ໃນທີ່ສຸດລາວໄດ້ສົ່ງບຸດຂອງຕົນໄປຫາພວກເຂົາ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຂົາຈະເຄົາລົບບຸດຂອງເຮົາ.’ ແຕ່ເມື່ອພວກຊາວສວນເຫັນບຸດນັ້ນ, ພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າກັນເອງວ່າ, ‘ນີ້ແມ່ນຜູ້ຮັບມໍລະດົກ; ມາເຖີດ, ໃຫ້ພວກເຮົາຂ້າລາວເສຍ, ແລະຍຶດເອົາມໍລະດົກຂອງລາວ.’ ແລະພວກເຂົາຈັບລາວ, ຖິ້ມລາວອອກນອກສວນອະງຸ່ນ, ແລະຂ້າລາວເສຍ. ເຫດສະນັ້ນ ເມື່ອນາຍຂອງສວນອະງຸ່ນມາ, ລາວຈະເຮັດຢ່າງໃດແກ່ພວກຊາວສວນເຫຼົ່ານັ້ນ?” ພວກເຂົາຕອບພຣະອົງວ່າ, “ລາວຈະທຳລາຍຄົນຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງອັບປະລັກ, ແລະຈະໃຫ້ຊາວສວນອື່ນເຊົ່າສວນອະງຸ່ນນັ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະມອບຜົນຂອງມັນໃຫ້ແກ່ລາວຕາມລະດູການ.” ພຣະເຢຊູຈຶ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ພວກທ່ານບໍ່ເຄີຍອ່ານໃນພຣະຄຳພີຫລືວ່າ, ‘ສີລາທີ່ຊ່າງກໍ່ສ້າງຖິ້ມເສຍນັ້ນ, ໄດ້ກາຍເປັນສີລາເອກທີ່ມຸມ; ການນີ້ເກີດຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະເປັນສິ່ງອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ’? ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາບອກພວກທ່ານວ່າ ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເອົາໄປຈາກພວກທ່ານ, ແລະຈະຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ເກີດຜົນຂອງອານາຈັກນັ້ນ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕົກລົງເທິງສີລານີ້ ຈະແຕກຫັກ; ແຕ່ຖ້າສີລານີ້ຕົກທັບຜູ້ໃດ ມັນຈະບົດຜູ້ນັ້ນໃຫ້ແຫຼກເປັນຜຸຍ.” ເມື່ອພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດ ແລະພວກຟາຣິຊາຍໄດ້ຍິນຄຳອຸປະມາຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາກໍເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະອົງກຳລັງກ່າວເຖິງພວກເຂົາ. ມັດທາຍ 21:33–45.

The Laodicean Seventh-day Adventist church is not the ensign that is lifted up. The vineyard in the last days that has been typified by ancient Israel is the Laodicean Seventh-day Adventist church, but there will be a nation that brings forth the fruit which qualifies as the first fruits, which is what the one hundred and forty-four thousand are.

ຄຣິດຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ບໍ່ແມ່ນທຸງໝາຍທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ. ສວນອະງຸ່ນໃນວັນສຸດທ້າຍ ທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍອິດສະຣາເອນໂບຮານ ຄື ຄຣິດຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ, ແຕ່ຈະມີຊາດໜຶ່ງທີ່ເກີດຜົນອອກມາ ຊຶ່ງມີຄຸນສົມບັດເປັນຜົນແຮກ, ແລະນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນເປັນ.

> These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

> ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເປື້ອນເປິະດ້ວຍຜູ້ຍິງ; ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນພົມມະຈັນ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ຕິດຕາມລູກແກະໄປທຸກບ່ອນທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກໄຖ່ອອກຈາກທ່າມກາງມະນຸດທັງຫຼາຍ, ເປັນຜົນແຫ່ງລຸ້ນທໍາອິດຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າແລະແດ່ລູກແກະ. ພຣະນິມິດ 14:4

As an ensign they will be employed by the Householder to bring in the final harvest. The Laodicean Seventh-day Adventist church is the vineyard who rejected the foundation stone of Moses’ seven times. From that point on it was a progressive descent into greater and greater darkness. The ensign shall be “a root of Jesse.” The root of Jesse, or David represents the very last truth Jesus presented to the quibbling Jews of His history. It is a symbol of the principle of Alpha and Omega, which the unfaithful husbandmen of both ancient and modern Israel refuse to understand.

ເປັນດັ່ງທຸງສັນຍານ ພວກເຂົາຈະຖືກນາຍເຈົ້າຂອງເຮືອນນໍາໃຊ້ເພື່ອນໍາເຂົ້າການກ່ຽວສຸດທ້າຍ. ຄຣິດຈັກ Seventh-day Adventist ຝ່າຍ Laodicean ແມ່ນສວນອະງຸ່ນທີ່ໄດ້ປະຕິເສດສີລາຮາກຖານແຫ່ງເຈັດເທື່ອຂອງໂມເຊ. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ມັນໄດ້ຕົກຕໍ່າລົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເຂົ້າສູ່ຄວາມມືດທີ່ເພີ່ມທະວີຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ທຸງສັນຍານນັ້ນຈະເປັນ “ຮາກເຫງົ້າຂອງເຢຊີ.” ຮາກເຫງົ້າຂອງເຢຊີ ຫຼື ດາວິດ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຈິງສຸດທ້າຍທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງນໍາສະເໜີແກ່ພວກຢິວຜູ້ມັກໂຕ້ຖຽງໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະອົງ. ມັນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຫຼັກການ Alpha ແລະ Omega ຊຶ່ງພວກຊາວສວນຜູ້ບໍ່ສັດຊື່ທັງໃນອິດສະຣາເອນບູຮານ ແລະ ອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ ປະຕິເສດທີ່ຈະເຂົ້າໃຈ.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. Isaiah 11:10.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະມີຮາກຂອງເຢຊຊີ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຢືນເປັນທຸງໝາຍແກ່ບັນດາປະຊາຊົນ; ພວກຕ່າງຊາດຈະສະແຫວງຫາຜູ້ນັ້ນ: ແລະບ່ອນພັກຂອງພຣະອົງຈະມີສະຫງ່າລາສີ. ອິສະຢາ 11:10.

Sister White and James White clearly identify that by 1856 the movement had become Laodicea, so when does she identify that it ever accepted the message to the Laodiceans? She never did. Our first mistake is accepting the claim that the Seventh-day Adventist church has been a victorious church as she went through history. It is quite the opposite. If we accept that first mistaken premise, our eyes are closed to prophetic facts that teach otherwise. For instance, Sister White repeatedly identifies that the history of ancient literal Israel illustrates the experience and history of modern spiritual Israel. Often when she references ancient Israel as the example for modern Israel, she simultaneously quotes the apostle Paul’s classic statement of the same fact.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ແລະ ເຈມສ໌ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ພາຍໃນປີ 1856 ຂະບວນການນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນ Laodicea, ດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ລະບຸເມື່ອໃດວ່າ ມັນເຄີຍຍອມຮັບຂ່າວສານເຖິງຊາວ Laodicea? ນາງບໍ່ເຄີຍລະບຸເລີຍ. ຄວາມຜິດພາດປະການທຳອິດຂອງພວກເຮົາ ຄືການຍອມຮັບຄຳອ້າງວ່າ ຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ໄດ້ເປັນຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະຕະຫຼອດທີ່ນາງໄດ້ຜ່ານປະຫວັດສາດມາ. ຄວາມຈິງແລ້ວ ກົງກັນຂ້າມຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຖ້າພວກເຮົາຍອມຮັບຂໍ້ຕັ້ງຕົ້ນທີ່ຜິດພາດນັ້ນເສຍກ່ອນ, ຕາຂອງພວກເຮົາກໍຈະຖືກປິດຕໍ່ຄວາມຈິງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ສອນເປັນຢ່າງອື່ນ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າ ປະຫວັດຂອງອິດສະຣາເອນໂບຮານຕາມຕົວອັກສອນ ເປັນພາບປະກອບແຫ່ງປະສົບການ ແລະ ປະຫວັດຂອງອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່. ຫຼາຍຄັ້ງ ເມື່ອນາງອ້າງເຖິງອິດສະຣາເອນໂບຮານເປັນແບບຢ່າງສຳລັບອິດສະຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່, ນາງກໍອ້າງຄຳກ່າວອັນຄລາສສິກຂອງອັກຄະສາວົກໂປໂລກ່ຽວກັບຄວາມຈິງດຽວກັນນີ້ໄປພ້ອມກັນດ້ວຍ.

> Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.

> ບັນດາສິ່ງທັງປວງນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງ; ແລະມັນໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເປັນຄຳເຕືອນແກ່ພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:11

The apostle Paul in verse eleven is summarizing the previous ten verses.

ອັກຄະສາວົກໂປໂລໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ກຳລັງສະຫຼຸບເນື້ອຫາຂອງສິບຂໍ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນ.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea; And did all eat the same spiritual meat; And did all drink the same spiritual drink: for they drank of that spiritual Rock that followed them: and that Rock was Christ. But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. Neither murmur ye, as some of them also murmured, and were destroyed of the destroyer. 1 Corinthians 10:1–10.

> ອີກປະການໜຶ່ງ, ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາໃຫ້ພວກທ່ານບໍ່ຮູ້ວ່າ ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາທຸກຄົນຢູ່ໃຕ້ເມກ ແລະທຸກຄົນໄດ້ຜ່ານທະເລໄປ; ແລະທຸກຄົນໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນໂມເຊ ໃນເມກ ແລະໃນທະເລ; ແລະທຸກຄົນໄດ້ກິນອາຫານຝ່າຍວິນຍານຢ່າງດຽວກັນ; ແລະທຸກຄົນໄດ້ດື່ມນ້ຳຝ່າຍວິນຍານຢ່າງດຽວກັນ: ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ດື່ມຈາກພະສີລາຝ່າຍວິນຍານທີ່ຕິດຕາມເຂົາໄປນັ້ນ: ແລະພະສີລານັ້ນຄືພຣະຄຣິດ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ພໍພຣະໄທໃນພວກເຂົາເປັນອັນຫຼາຍ: ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ຖືກລົ້ມລົງໃນຖິ່ນກັນດານ. ບັດນີ້ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງແກ່ພວກເຮົາ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະບໍ່ໂລບຢາກສິ່ງຊົ່ວ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໂລບຢາກນັ້ນ. ຢ່າເປັນຄົນນະມັດສະການຮູບເຄົາລົບ ເໝືອນຢ່າງບາງຄົນໃນພວກເຂົາ; ດັ່ງທີ່ມີຂຽນໄວ້ວ່າ, “ປະຊາຊົນໄດ້ນັ່ງລົງກິນແລະດື່ມ, ແລ້ວກໍລຸກຂຶ້ນເພື່ອຫຼິ້ນ.” ຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາປະພຶດຜິດປະເວນີ ເໝືອນຢ່າງບາງຄົນໃນພວກເຂົາໄດ້ປະພຶດ, ແລະໃນມື້ດຽວກໍໄດ້ລົ້ມຕາຍໄປສອງໝື່ນສາມພັນຄົນ. ຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາທົດລອງພຣະຄຣິດ ເໝືອນຢ່າງບາງຄົນໃນພວກເຂົາໄດ້ທົດລອງ, ແລະໄດ້ຖືກທຳລາຍໂດຍງູ. ຢ່າຈົ່ມບົ່ນ ເໝືອນຢ່າງບາງຄົນໃນພວກເຂົາໄດ້ຈົ່ມບົ່ນ, ແລະໄດ້ຖືກຜູ້ທຳລາຍທຳລາຍ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:1–10.

Paul and Sister White do not use ancient Israel as an example of a victorious and righteous people. Quite the opposite. Paul summarizes those first ten verses, in verse eleven, and then in the next verse states the lesson that the history of ancient Israel is to convey to those who will see.

ໂປໂລ ແລະ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ອິດສະຣາເອນບູຮານເປັນແບບຢ່າງຂອງຊົນຊາດທີ່ມີໄຊຊະນະແລະຊອບທໍາ. ກົງກັນຂ້າມຢ່າງຍິ່ງ. ໂປໂລໄດ້ສະຫຼຸບສິບຂໍ້ພຣະຄຳທຳອິດນັ້ນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ, ແລ້ວໃນຂໍ້ຖັດໄປກໍໄດ້ກ່າວເຖິງບົດຮຽນທີ່ປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານຕ້ອງຖ່າຍທອດໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຈະເຫັນ.

> Wherefore let him that thinketh he standeth take heed lest he fall. 1 Corinthians 10:12.

> ເຫດສະນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ຄິດວ່າຕົນກຳລັງຢືນຢູ່ ຈົ່ງລະວັງ ຢ້ານວ່າຈະລົ້ມລົງ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:12

Ancient Israel provides an example of a people that were called of God, led of God, fulfilled the prophecies of God and rebelled against God every step of the way, and ultimately crucified the Creator of heaven and earth! Adventists have no problem admitting these facts about ancient Israel, but rarely do they allow the intended warning to break through their Laodicean blindness. They may quote the passages where Sister White identifies the church as the apple of God’s eye, and it is, but God’s love for His people does not throw a cloak over their actual condition. Those who He loves He rebukes and chastens. As much as God’s church is the apple of God’s eye, Jesus very plainly summarized His relationship with that apple, His apple.

ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນຕົວຢ່າງຂອງຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຮັບການຊົງເອີ້ນຈາກພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຮັບການຊົງນຳພາໂດຍພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າສຳເລັດລົງ ແລະໄດ້ກະບົດຕໍ່ພຣະເຈົ້າໃນທຸກຍ່າງກ້າວຕະຫຼອດທາງ, ແລະໃນທີ່ສຸດກໍໄດ້ຕອກຕະປູພຣະຜູ້ສ້າງຟ້າແລະແຜ່ນດິນໂລກໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ! ພວກແອັດເວນຕິສບໍ່ມີບັນຫາໃນການຍອມຮັບຂໍ້ເທັດຈິງເຫຼົ່ານີ້ກ່ຽວກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ແຕ່ພວກເຂົາແທບຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ຄຳເຕືອນທີ່ມຸ່ງໝາຍໄວ້ນັ້ນຝ່າທະລຸຄວາມຕາບອດແບບລາວໂອດີເຊຍຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາອາດອ້າງຂໍ້ຄວາມຕ່າງໆທີ່ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າຄຣິສຕະຈັກເປັນແກ້ວຕາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະກໍເປັນແທ້, ແຕ່ຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມີຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ໂຍນຜ້າຄຸມປິດສະພາບທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາໄວ້. ຜູ້ໃດທີ່ພຣະອົງຮັກ ພຣະອົງກໍຊົງຕຳໜິແລະຕີສອນ. ເທົ່າທີ່ຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າເປັນແກ້ວຕາຂອງພຣະເຈົ້າ, ພຣະເຢຊູກໍໄດ້ຊົງສະຫຼຸບຄວາມສຳພັນຂອງພຣະອົງກັບແກ້ວຕານັ້ນ, ແກ້ວຕາຂອງພຣະອົງ, ຢ່າງຊັດເຈນຫຼາຍ.

> O Jerusalem, Jerusalem, which killest the prophets, and stonest them that are sent unto thee; how often would I have gathered thy children together, as a hen doth gather her brood under her wings, and ye would not! Behold, your house is left unto you desolate: and verily I say unto you, Ye shall not see me, until the time come when ye shall say, Blessed is he that cometh in the name of the Lord. Luke 13:34, 35.

> ໂອ ເຢຣູຊາເລັມ, ເຢຣູຊາເລັມ, ເຈົ້າຜູ້ຂ້າບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ເອົາກ້ອນຫີນຂວ້າງໃສ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກສົ່ງມາຫາເຈົ້າ; ເຮົາປາຖະໜາຈະຮວບຮວມລູກຫລານຂອງເຈົ້າໄວ້ນຳກັນຈັກເທື່ອແລ້ວ, ເໝືອນແມ່ໄກ່ຮວບຮວມລູກຂອງມັນໄວ້ໃຕ້ປີກຂອງມັນ, ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມ! ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າຖືກປະໄວ້ໃຫ້ຮ້າງເປົ່າແກ່ພວກເຈົ້າ; ແລະ ແນ່ນອນ ເຮົາກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າວ່າ, ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ເຫັນເຮົາ ຈົນກວ່າເວລານັ້ນຈະມາ ເມື່ອພວກເຈົ້າຈະກ່າວວ່າ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ມາໃນພຣະນາມຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໄດ້ຮັບພຣະພອນ. ລູກາ 13:34, 35.

The questions should be asked, “Does Jesus truly illustrate the end with the beginning? Does ancient Israel actually illustrate modern Israel?” The problem with ancient Israel throughout their history was that they believed that their heritage proved they were God’s people, and therefore that they could not be anything, but God’s people. That is why in Jeremiah’s day they professed to be the temple of the Lord.

ຄໍາຖາມຄວນຖືກຖາມວ່າ, “ພຣະເຢຊູໄດ້ສະແດງຈຸດຈົບໂດຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢ່າງແທ້ຈິງຫຼືບໍ? ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ເປັນພາບສະທ້ອນຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝປັດຈຸບັນຢ່າງແທ້ຈິງຫຼືບໍ?” ບັນຫາຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານຕະຫຼອດປະຫວັດສາດຂອງເຂົາ ຄືພວກເຂົາເຊື່ອວ່າມໍຣະດົກສືບສາຍຂອງຕົນພິສູດວ່າພວກເຂົາເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້ ນອກຈາກເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ໃນສະໄໝຂອງເຢເຣມີຢາ ພວກເຂົາປະກາດອ້າງວ່າເປັນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ.

> The word that came to Jeremiah from the Lord, saying, Stand in the gate of the Lord’s house, and proclaim there this word, and say, Hear the word of the Lord, all ye of Judah, that enter in at these gates to worship the Lord. Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel, Amend your ways and your doings, and I will cause you to dwell in this place. Trust ye not in lying words, saying, The temple of the Lord, The temple of the Lord, The temple of the Lord, are these. Jeremiah 7:1–4.

> ຖ້ອຍຄຳທີ່ມາເຖິງເຢເຣມີຢາຈາກພຣະຢາເວ ວ່າ, “ຈົ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູແຫ່ງພຣະນิเวດຂອງພຣະຢາເວ ແລະຈົ່ງປະກາດຖ້ອຍຄຳນີ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະຈົ່ງກ່າວວ່າ, ‘ພວກຢູດາທັງປວງເອີຍ, ຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາທາງປະຕູເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອນະມັດສະການພຣະຢາເວ, ຈົ່ງຟັງພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ.’ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ, ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ຈົ່ງແກ້ໄຂທາງປະພຶດ ແລະການກະທຳຂອງພວກເຈົ້າເສຍ ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້. ຢ່າໄວ້ວາງໃຈໃນຖ້ອຍຄຳລວງ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ ຢູ່ທີ່ນີ້.”’ ເຢເຣມີຢາ 7:1–4.

This very same delusion was also emphasized by John the Baptist.

ການຫຼອກລວງອັນດຽວກັນນີ້ເອງ ກໍໄດ້ຖືກເນັ້ນຢ້ຳໂດຍໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາເຊັ່ນກັນ.

> And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. Matthew 3:6–10.

> ແລະໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາຈາກທ່ານໃນແມ່ນ້ຳຢໍແດນ ໂດຍສາລະພາບບາບຂອງຕົນ. ແຕ່ເມື່ອທ່ານເຫັນພວກຟາຣິສີແລະພວກຊາດູກາຍຫລາຍຄົນມາຮັບບັບຕິສະມາຈາກທ່ານ ທ່ານກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ໂອ ພວກຊາດເຊື້ອງູຮ້າຍ, ໃຜໄດ້ເຕືອນພວກທ່ານໃຫ້ໜີພົ້ນຈາກພຣະພິໂລດທີ່ຈະມານັ້ນ? ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງເກີດຜົນທີ່ສົມກັບການກັບໃຈເສຍໃໝ່; ແລະຢ່າຄິດວ່າຈະເວົ້າໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ພວກເຮົາມີອັບຣາຮາມເປັນບິດາ: ເພາະຂ້າພະເຈົ້າບອກພວກທ່ານວ່າ ພຣະເຈົ້າສາມາດໃຫ້ຫີນເຫລົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນເປັນບຸດຫລານແກ່ອັບຣາຮາມໄດ້. ບັດນີ້ຂວານກໍໄດ້ວາງໄວ້ທີ່ຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້ແລ້ວ: ສະນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ທຸກຕົ້ນທີ່ບໍ່ເກີດຜົນດີ ກໍຈະຖືກຕັດລົງ ແລະຖືກໂຍນເຂົ້າໃນໄຟ. ມັດທາຍ 3:6–10.

The very same misguided understanding within Adventism that is symbolized by the expression “The temple of the Lord, are we,” and that we are Abraham’s spiritual “seed” is the primary manifestation of the blindness of Laodicea.

ຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດອັນດຽວກັນນັ້ນພາຍໃນຂະບວນການແອດເວນຕິດ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນສັນຍະລັກໂດຍຖ້ອຍຄຳວ່າ “ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ຄືພວກເຮົາ,” ແລະທີ່ວ່າພວກເຮົາເປັນ “ເຊື້ອສາຍ” ຝ່າຍວິນຍານຂອງອັບຣາຮາມ ແມ່ນການປາກົດອອກອັນສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງຄວາມຕາບອດຂອງລາໂອດີເຊຍ.

> “God sends messengers to tell His people what they must be and do in order to obey His laws of righteousness, which if a man do, he shall also live in them. They are to love God supremely, having no other gods before Him; and they are to love their neighbor as themselves, doing to him as they would wish him to do to them.

> “ພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງຜູ້ສື່ຂ່າວມາເພື່ອບອກປະຊາກອນຂອງພຣະອົງວ່າ ພວກເຂົາຕ້ອງເປັນຢ່າງໃດ ແລະຕ້ອງກະທຳສິ່ງໃດ ເພື່ອຈະເຊື່ອຟັງບັນຍັດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຖ້າຜູ້ໃດປະພຶດຕາມ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍບັນຍັດນັ້ນດ້ວຍ. ພວກເຂົາຕ້ອງຮັກພຣະເຈົ້າຢ່າງສູງສຸດ ໂດຍບໍ່ມີພຣະອື່ນໃດຢູ່ຂ້າງໜ້າພຣະອົງ; ແລະພວກເຂົາຕ້ອງຮັກເພື່ອນບ້ານດຸດດັ່ງຕົນເອງ ໂດຍກະທຳຕໍ່ເຂົາດັ່ງທີ່ພວກເຂົາປາຖະໜາໃຫ້ເຂົາກະທຳຕໍ່ຕົນ.”

> “Not one tittle of God’s holy law is to be treated lightly or disrespectfully. Those who transgress a ‘Thus saith the Lord,’ stand under the banner of the prince of darkness, in rebellion against their Maker and their Redeemer. They claim the promises given to the obedient, saying, The temple of the Lord, the temple of the Lord are we, while they dishonor God by misrepresenting His character, by doing the very things He has told them not to do. They set up a standard which God has not given. Their example is misleading, their influence corrupting. They are not lights in the world, for they do not follow the principles of righteousness.

> “ແມ່ນແຕ່ຂີດນ້ອຍໆຂອງພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍບໍ່ຄວນຖືເບົາ ຫຼືປະພຶດຢ່າງບໍ່ເຄົາລົບ. ບັນດາຜູ້ທີ່ລະເມີດຄໍາວ່າ ‘ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້’ ກໍຢືນຢູ່ໃຕ້ທຸງຂອງເຈົ້ານາຍແຫ່ງຄວາມມືດ ໃນການກະບົດຕໍ່ພຣະຜູ້ສ້າງ ແລະພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງຕົນ. ພວກເຂົາອ້າງເອົາພຣະສັນຍາທີ່ປະທານແກ່ຜູ້ເຊື່ອຟັງ ໂດຍກ່າວວ່າ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແມ່ນພວກເຮົາ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາລົບຫຼູ່ພຣະເຈົ້າໂດຍການນໍາສະເໜີພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງຢ່າງບິດເບືອນ, ໂດຍການເຮັດສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ບອກໄວ້ແລ້ວວ່າບໍ່ໃຫ້ເຮັດ. ພວກເຂົາຍົກຕັ້ງມາດຕະຖານຂຶ້ນມາຊຶ່ງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະທານ. ຕົວຢ່າງຂອງພວກເຂົານໍາໃຫ້ຫຼົງທາງ, ອິດທິພົນຂອງພວກເຂົານໍາໄປສູ່ຄວາມເສື່ອມຊາມ. ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນແສງສະຫວ່າງໃນໂລກ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ດໍາເນີນຕາມຫຼັກການແຫ່ງຄວາມຊອບທໍາ.”

> “Men cannot show greater treachery toward God than by disregarding the light He sends them. Those who do this mislead the ignorant, for they set up false waymarks. They are continually perverting pure principles. . . .

> “ມະນຸດບໍ່ອາດສະແດງຄວາມທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ຫນັກຍິ່ງໄປກວ່າການເພີກເສີຍຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະອົງຊົງສົ່ງມາໃຫ້ພວກເຂົາ. ຜູ້ທີ່ກະທຳເຊັ່ນນີ້ຍ່ອມນຳພາຜູ້ທີ່ຂາດຄວາມຮູ້ໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງເຄື່ອງໝາຍນຳທາງອັນປອມຂຶ້ນ. ພວກເຂົາກຳລັງບິດເບືອນຫຼັກການອັນບໍລິສຸດຢູ່ເປັນນິດ....”

> “In the words of Holy Writ we are plainly told why desolation came upon the Jewish nation. They had great light, rich blessings, and wonderful prosperity. But they proved unfaithful to their trust. They did not care faithfully for the Lord’s vineyard, or render Him the fruits thereof. They acted as though there were no God, and therefore calamity overtook them.” Manuscript Releases, volume 14, 343–345.

> “ໃນຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງພຣະຄໍາອັນບໍລິສຸດ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບການບອກຢ່າງແຈ້ງແຈ້ງວ່າ ເຫດໃດຄວາມຮ້າງເປົ່າຈຶ່ງມາເຖິງຊາດຢິວ. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ພຣະພອນອັນອຸດົມ, ແລະຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງອັນນ່າອັດສະຈັນ. ແຕ່ພວກເຂົາກັບພິສູດວ່າບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ໄດ້ມອບແກ່ພວກເຂົາ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ດູແລສວນອະງຸ່ນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງສັດຊື່, ຫຼືຖວາຍຜົນຂອງສວນນັ້ນແດ່ພຣະອົງ. ພວກເຂົາປະພຶດຕົນດັ່ງກັບວ່າບໍ່ມີພຣະເຈົ້າ, ແລະເພາະສະນັ້ນ ໄພພິບັດຈຶ່ງໄດ້ມາຄອບງຳພວກເຂົາ.” Manuscript Releases, volume 14, 343–345.

Israel believed that because they had been chosen by God in the beginning of their history, they would always be His chosen people. Worse yet, they also believed that because they were His chosen people He would honor them, in spite of the fact that they refused to honor Him. Prophetically, they were His chosen people, until they were divorced, but they were never the people God had desired them to be. The righteousness of the chosen people is not determined on who they might think they are. Ancient Israel is the primary example of the Seventh-day Adventist church, but when the false premise is accepted that they represent the one hundred and forty-four thousand at the end of the world, the blindness of Laodicea is manifested, as was ancient Israel’s. Adventism believes and teaches that they are the remnant people of God at the end of the world, in spite of the clear evidence to the contrary.

ອິສຣາເອນເຊື່ອວ່າ ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາໄດ້ຖືກພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນທີ່ຊົງເລືອກຂອງພຣະອົງຢູ່ສະເໝີ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຍັງເຊື່ອອີກວ່າ ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາເປັນປະຊາຊົນທີ່ຊົງເລືອກຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ກຽດແກ່ພວກເຂົາ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະໃຫ້ກຽດແກ່ພຣະອົງກໍຕາມ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ພວກເຂົາເປັນປະຊາຊົນທີ່ຊົງເລືອກຂອງພຣະອົງ ຈົນກວ່າຈະຖືກຢ່າຮ້າງ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍເປັນປະຊາຊົນຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປາຖະໜາໃຫ້ເປັນເລີຍ. ຄວາມຊອບທຳຂອງປະຊາຊົນທີ່ຊົງເລືອກນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໂດຍວ່າພວກເຂົາອາດຄິດວ່າຕົນເອງເປັນໃຜ. ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນແບບຢ່າງຫຼັກຂອງຄຣິສຕະຈັກເຊວເວັນທ໌ເດ ແອັດເວນຕິສ ແຕ່ເມື່ອຂໍ້ຕັ້ງຕົ້ນທີ່ຜິດຖືກຍອມຮັບວ່າ ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນຕອນທ້າຍຂອງໂລກ ຄວາມຕາບອດຂອງລາໂອດິເກຍກໍຖືກສຳແດງອອກ ເຫມືອນດັ່ງຄວາມຕາບອດຂອງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ. ລັດທິແອັດເວນຕິສເຊື່ອ ແລະ ສັ່ງສອນວ່າ ພວກເຂົາເປັນປະຊາຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າໃນຕອນທ້າຍຂອງໂລກ ເຖິງແມ່ນມີຫຼັກຖານອັນຊັດເຈນທີ່ຂັດແຍ້ງກັນຢ່າງແຈ້ງແລ້ວກໍຕາມ.

The nearer we get to the close of probation the more serious and straight the message to the Laodicean people must become. If that false premise is not set aside for the truth, then the examples of Aaron, Jeroboam and 1863 are hidden under the cloak of tradition and custom. It is too near to the close of probation, to hide under that cloak any longer.

ຍິ່ງເຮົາເຂົ້າໃກ້ການປິດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຫຼາຍເທົ່າໃດ ຂ່າວສານທີ່ມີຕໍ່ປະຊາຊົນລາໂອດີເກຍກໍຈະຕ້ອງຍິ່ງຈິງຈັງ ແລະ ກົງໄປກົງມາຫຼາຍຂຶ້ນ. ຖ້າຫາກຂໍ້ສັນນິຖານອັນຜິດນັ້ນບໍ່ຖືກລະທິ້ງເພື່ອຮັບເອົາຄວາມຈິງແທ້ແລ້ວ ຕົວຢ່າງຂອງອາໂຣນ, ເຢໂຣໂບອາມ ແລະ 1863 ກໍຈະຖືກປົກປິດໄວ້ພາຍໃຕ້ເຄືອກຄຸມຂອງປະເພນີ ແລະ ຈາຮີດຄອງທໍາ. ເວລາແຫ່ງການປິດການທົດລອງນັ້ນໃກ້ເກີນໄປແລ້ວ ທີ່ຈະຍັງຫຼົບຊ່ອນຢູ່ພາຍໃຕ້ເຄືອກຄຸມນັ້ນຕໍ່ໄປ.

> And this is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather than light, because their deeds were evil. For every one that doeth evil hateth the light, neither cometh to the light, lest his deeds should be reproved. John 3:19, 20.

> ແລະນີ້ແຫຼະແມ່ນການພິພາກສາລົງໂທດ: ຄວາມສະຫວ່າງໄດ້ມາສູ່ໂລກແລ້ວ, ແລະມະນຸດຮັກຄວາມມືດຫຼາຍກວ່າຄວາມສະຫວ່າງ ເພາະການກະທຳຂອງເຂົາເປັນຄວາມຊົ່ວ. ເພາະວ່າທຸກຄົນທີ່ກະທຳຄວາມຊົ່ວຍ່ອມກຽດຊັງຄວາມສະຫວ່າງ ແລະບໍ່ມາຫາຄວາມສະຫວ່າງ ຢ້ານວ່າການກະທຳຂອງຕົນຈະຖືກເປີດໂປງ. ໂຢຮັນ 3:19, 20.

The history of the apostasies of Adventism has been tracked in God’s prophetic Word. It is a prophetic reality. The first proof of this is ancient Israel. Ancient Israel is a history of continued and escalating apostasy, and yet the Bible and Spirit of Prophecy teach that ancient Israel typifies modern Israel. Sad as this is, it has never been more important to understand this truth as at this present time. What is being unsealed with the Revelation of Jesus Christ is the fact that Adventism’s history as the Protestant horn runs parallel with the history of the Republican horn. Both horns provide a second witness for each other, and to refuse to correctly see one of the witnesses, simultaneously prevents the other witness from being recognized.

ປະຫວັດຂອງການຫຼົງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອຂອງລັດທິແອດເວນຕິສ ໄດ້ຖືກຕິດຕາມໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຄໍາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ນີ້ເປັນຄວາມຈິງທາງຄໍາພະຍາກອນ. ຫຼັກຖານປະການທໍາອິດຂອງເລື່ອງນີ້ຄື ອິສຣາເອນບູຮານ. ອິສຣາເອນບູຮານເປັນປະຫວັດຂອງການຫຼົງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງແລະທະວີຂຶ້ນ ແຕ່ພຣະຄໍາພີແລະພຣະວິນຍານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນສອນວ່າ ອິສຣາເອນບູຮານເປັນແບບຢ່າງຂອງອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່. ເຖິງແມ່ນວ່າເລື່ອງນີ້ເປັນທີ່ໂສກເສົ້າ, ແຕ່ບໍ່ເຄີຍມີເວລາໃດທີ່ສໍາຄັນໄປກວ່າເວລາປັດຈຸບັນນີ້ ທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງນີ້. ສິ່ງທີ່ກໍາລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກໂດຍພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຄືຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ປະຫວັດຂອງລັດທິແອດເວນຕິສ ໃນຖານະເຂົາສັດຝ່າຍໂປຣແຕສຕັງ ດໍາເນີນຄຽງຂະໜານກັບປະຫວັດຂອງເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນ. ເຂົາສັດທັງສອງເປັນພະຍານທີສອງໃຫ້ແກ່ກັນແລະກັນ, ແລະການປະຕິເສດທີ່ຈະເຫັນພະຍານຝ່າຍໜຶ່ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ພະຍານອີກຝ່າຍໜຶ່ງຖືກຮັບຮູ້ໄປພ້ອມກັນ.

The lines of Aaron, Jeroboam and 1863 identify the beginning of modern spiritual Israel, and in so doing they also identify the beginning of the Republican horn. The third angel’s message is a warning against receiving the mark of the beast. It is the United States that first passes a Sunday law and then forces the entire world to do the same.

ເສັ້ນສາຍຂອງອາໂຣນ, ເຢໂຣໂບອາມ ແລະ 1863 ຊີ້ບອກເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່, ແລະໃນການກະທຳນັ້ນ ມັນກໍຊີ້ບອກເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນດ້ວຍ. ຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມແມ່ນຄຳເຕືອນຕໍ່ຕ້ານການຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ແມ່ນສະຫະລັດອາເມລິກາທີ່ກ່ອນອື່ນຜ່ານກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລ້ວຈຶ່ງບັງຄັບໃຫ້ໂລກທັງໝົດເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “ບັນດາປະເທດຕ່າງຊາດຈະດຳເນີນຕາມແບບຢ່າງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ເຖິງແມ່ນວ່ານາງເປັນຜູ້ນຳອອກໜ້າ ແຕ່ວິກິດການອັນດຽວກັນນັ້ນຈະມາເຖິງປະຊາຊົນຂອງເຮົາໃນທຸກສ່ວນຂອງໂລກ.” Testimonies, volume 6, 395.

The prophetic truths connected with the Sunday law crisis cannot be separated from the work of the United States. The earth beast of Revelation thirteen is the sixth kingdom of Bible prophecy, that reigns for seventy prophetic years according to Isaiah twenty-three. It is the earth beast that has two horns. The truths associated with the relationship of those two horns are now being unsealed, but only to those who choose to understand that Jesus accomplishes the unsealing of the Revelation of Jesus Christ by employing the beginning of a thing to illustrate the end of a thing.

ຄວາມຈິງແຫ່ງການພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ ບໍ່ອາດແຍກອອກຈາກພາລະກິດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້. ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ ແມ່ນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງປົກຄອງເປັນເວລາເຈັດສິບປີແຫ່ງການພະຍາກອນ ຕາມອິດສະຢາບົດທີຊາວສາມ. ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນນັ້ນແຫຼະທີ່ມີເຂົາສອງເຂົາ. ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວພັນກັບຄວາມສຳພັນຂອງເຂົາທັງສອງນັ້ນ ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ, ແຕ່ເປັນແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ເລືອກຈະເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະເຢຊູຊົງກະທຳການເປີດຜະນຶກແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ໂດຍຊົງໃຊ້ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງເພື່ອສະແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງນັ້ນ.

The United States began as the sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, and over the next sixty-five years, the two horns that would go through history together were placed into a setting that could be recognized, but only by those who are willing to see. The sixty-five years that are set forth in Isaiah chapter seven, began in 742 BC and ended in 677 BC. From 1798 until 1863 those years were repeated. Those sixty-five years identify a process of crisis in both horns.

ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີໃນປີ 1798, ແລະໃນລະຫວ່າງຫົກສິບຫ້າປີຕໍ່ມານັ້ນ, ເຂົາສອງອັນທີ່ຈະດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ ໄດ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດທີ່ສາມາດຖືກຮັບຮູ້ໄດ້, ແຕ່ສະເພາະໂດຍຜູ້ທີ່ເຕັມໃຈຈະເຫັນເທົ່ານັ້ນ. ຫົກສິບຫ້າປີທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ໃນພຣະທຳອິຊາຢາ ບົດທີ 7 ໄດ້ເລີ່ມໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະສິ້ນສຸດໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈາກປີ 1798 ຈົນເຖິງ 1863 ປີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກຊ້ຳຄືນອີກ. ຫົກສິບຫ້າປີເຫຼົ່ານັ້ນຊີ້ບອກເຖິງຂະບວນການແຫ່ງວິກິດໃນເຂົາທັງສອງ.

By 1863, the beginning period of the prophetic “days of one king” of Isaiah twenty-three had concluded, and in so doing it established the prophetic waymarks of the ending period of “the days of one king.” The ending of Isaiah twenty-three’s symbolic seventy is illustrated by the first sixty-five years. 1863 until the time of the end in 1989, is the period of the Laodicean Adventist church, that began from the Millerite movement and ends at the movement of the one hundred and forty-four thousand. In order to understand the period at the end, we must understand the period at the beginning. Adventism cannot do this, for its beginning is marked by its rejection of the oath of Moses, which identifies the very sixty-five years which represents Adventism’s and the United States’ beginning and ending.

ຮອດປີ 1863 ໄລຍະເລີ່ມຕົ້ນຂອງ “ວັນແຫ່ງກະສັດອົງດຽວ” ໃນຄຳພະຍາກອນຂອງ ເອຊາຢາ ບົດ 23 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ, ແລະດ້ວຍການນັ້ນມັນໄດ້ສະຖາປະນາໝາຍຫຼັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງໄລຍະສຸດທ້າຍຂອງ “ວັນແຫ່ງກະສັດອົງດຽວ.” ການສິ້ນສຸດຂອງເລກເຈັດສິບເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກໃນ ເອຊາຢາ ບົດ 23 ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໂດຍຫົກສິບຫ້າປີທຳອິດ. ຕັ້ງແຕ່ 1863 ຈົນຮອດເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ແມ່ນໄລຍະຂອງຄຣິດຕະຈັກແອດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເກຍ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຈາກຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ຂະບວນການຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈໄລຍະໃນຕອນສຸດທ້າຍ, ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈໄລຍະໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ. ລັດທິແອດເວັນຕິດບໍ່ສາມາດກະທຳການນີ້ໄດ້, ເພາະວ່າຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການປະຕິເສດຄຳສາບານຂອງໂມເຊ, ຊຶ່ງເປັນຕົວບົ່ງຊີ້ຫົກສິບຫ້າປີນັ້ນເອງ ອັນເປັນຕົວແທນທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງລັດທິແອດເວັນຕິດ ແລະຂອງສະຫະລັດ.

For this reason, and this is a reason of high importance, this article has attempted to establish one prophetic fact that is now being unsealed by the Lion of the tribe of Judah. The fact is that if you are unwilling to recognize that the Seventh-day Adventist church has always been in the Laodicean condition, then you are logically unable to rightly divide the history of Adventism, and without rightly dividing the history of Adventism you are incapable of rightly identifying the horn of Republicanism.

ດ້ວຍເຫດນີ້, ແລະເຫດນີ້ເປັນເຫດທີ່ມີຄວາມສຳຄັນສູງຍິ່ງ, ບົດຄວາມນີ້ໄດ້ພະຍາຍາມສະຖາປະນາຂໍ້ເທັດຈິງທາງພະຍາກອນປະການໜຶ່ງ ຊຶ່ງໃນຂະນະນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ. ຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນຄື ຖ້າຫາກທ່ານບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຍອມຮັບວ່າຄຣິດຕະຈັກ Seventh-day Adventist ໄດ້ຢູ່ໃນສະພາບຂອງ Laodicea ມາໂດຍຕະຫຼອດ, ແລ້ວຕາມເຫດຜົນທ່ານຍ່ອມບໍ່ສາມາດແບ່ງແຍກປະຫວັດສາດຂອງ Adventism ໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ແລະໂດຍປາສະຈາກການແບ່ງແຍກປະຫວັດສາດຂອງ Adventism ຢ່າງຖືກຕ້ອງນັ້ນ ທ່ານກໍບໍ່ສາມາດລະບຸເຂົາຂອງ Republicanism ໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງເຊັ່ນກັນ.

> For if after they have escaped the pollutions of the world through the knowledge of the Lord and Saviour Jesus Christ, they are again entangled therein, and overcome, the latter end is worse with them than the beginning. For it had been better for them not to have known the way of righteousness, than, after they have known it, to turn from the holy commandment delivered unto them. But it is happened unto them according to the true proverb, The dog is turned to his own vomit again; and the sow that was washed to her wallowing in the mire. 2 Peter 2:20–22.

> ເພາະວ່າຖ້າຫາກວ່າ ຫຼັງຈາກທີ່ເຂົາໄດ້ຫຼົບໜີພົ້ນຈາກຄວາມເສື່ອມຊາມແຫ່ງໂລກ ໂດຍທາງຄວາມຮູ້ຈັກພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ຄື ພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແລ້ວເຂົາກັບໄປພົວພັນຢູ່ໃນສິ່ງນັ້ນອີກ ແລະຖືກມັນຄອບງຳ, ບັ້ນປາຍຂອງເຂົາກໍຮ້າຍກວ່າບັ້ນຕົ້ນ. ເພາະວ່າສຳລັບເຂົາ ການບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກທາງແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ ຍັງຈະດີກວ່າວ່າ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮູ້ຈັກແລ້ວ ຈຶ່ງຫັນຫຼັງໃຫ້ແກ່ພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ມອບໄວ້ແກ່ເຂົາ. ແຕ່ເຫດການໄດ້ເກີດແກ່ເຂົາຕາມສຸພາສິດອັນແທ້ຈິງວ່າ, “ໝາໄດ້ກັບໄປຫາຮາກຂອງຕົນອີກ,” ແລະ “ໝູແມ່ທີ່ຖືກລ້າງແລ້ວ ກໍກັບໄປນອນກິ້ງໃນຕົມອີກ.” 2 ເປໂຕ 2:20–22.

Back to Articles