Article

# Elijah - Number Three

ເອລີຢາ — ໝາຍເລກ ສາມ

Let it be Known

ຈົ່ງໃຫ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 29, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> ແລະເກີດຂຶ້ນວ່າ ໃນເວລາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຕອນແລງ ເອລີຢາຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະກ່າວວ່າ, ຂ້າແດ່ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມ, ອີຊາກ ແລະຂອງອິດສະຣາເອນ, ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງໃນວັນນີ້ວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າໃນອິດສະຣາເອນ ແລະວ່າ ຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະວ່າ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດຕາມພຣະດຳລັດຂອງພຣະອົງ. 1 ກະສັດ 18:36

We have been identifying the characteristics of Elijah as a symbol. One of those characteristics is that the ministry and message of Elijah, John the Baptist and William Miller were instruments of judgment. Their message was used by the Lord to test their respective histories. Jesus said that if He had not come, then the quibbling Jews would have had no sin.

ພວກເຮົາໄດ້ກໍາລັງລະບຸລັກສະນະຂອງເອລີຢາໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກ. ໜຶ່ງໃນລັກສະນະເຫຼົ່ານັ້ນຄື ວ່າພັນທະກິດແລະຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ William Miller ເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ. ພຣະອົງຊົງໃຊ້ຂ່າວສານຂອງພວກເຂົາເພື່ອທົດສອບປະຫວັດສາດແຕ່ລະຊ່ວງຂອງພວກເຂົາ. ພຣະເຢຊູຊົງກ່າວວ່າ ຖ້າພຣະອົງບໍ່ໄດ້ສະເດັດມາ ຊາວຢິວຜູ້ຊອກຫາຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເຫຼົ່ານັ້ນກໍຈະບໍ່ມີບາບ.

> If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. John 15:22.

> ຖ້າເຮົາບໍ່ໄດ້ມາ ແລະໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍຄົງບໍ່ມີບາບ; ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຂົາບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວສໍາລັບບາບຂອງຕົນ. ໂຢຮັນ 15:22.

Ezekiel identifies the same principle for the quibbling Jews of his history.

ເອເຊກຽນໄດ້ຊີ້ບອກຫຼັກການດຽວກັນນີ້ສຳລັບຊາວຢິວຜູ້ມັກໂຕ້ແຍ້ງໃນປະຫວັດສາດຂອງທ່ານ.

> For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. Ezekiel 2:4, 5.

> ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນລູກຫຼານທີ່ດື້ດ້ານ ແລະ ໃຈແຂງກະດ້າງ. ເຮົາສົ່ງເຈົ້າໄປຫາພວກເຂົາ; ແລະ ເຈົ້າຈະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້. ແລະ ພວກເຂົາ, ບໍ່ວ່າຈະຟັງ ຫຼື ບໍ່ຟັງ, (ເພາະພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ,) ພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ວ່າ ມີຜູ້ພະຍາກອນຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ເອເຊກຽນ 2:4, 5.

The symbolism of Elijah includes his role as an instrument of judgment.

ສັນຍະລັກຂອງເອລີຢາຮວມເຖິງບົດບາດຂອງທ່ານໃນຖານະເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ.

> “Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງມີສ່ວນໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ກຳລັງຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີຕາມແບບແຜນດຽວກັນທີ່ບິດາ Miller ໄດ້ຍຶດຖື. ໃນປຶ້ມນ້ອຍທີ່ມີຊື່ວ່າ Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, ບິດາ Miller ໄດ້ໃຫ້ກົດລະບຽບຕໍ່ໄປນີ້ອັນຮຽບງ່າຍ ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍປັນຍາ ແລະມີຄວາມສຳຄັນ ສຳລັບການສຶກສາ ແລະການຕີຄວາມພຣະຄຳພີ:”

> “‘1. Every word must have its proper bearing on the subject presented in the Bible; 2. All Scripture is necessary, and may be understood by diligent application and study; 3. Nothing revealed in Scripture can or will be hid from those who ask in faith, not wavering; 4. To understand doctrine, bring all the scriptures together on the subject you wish to know, then let every word have its proper influence; and if you can form your theory without a contradiction, you cannot be in error; 5. Scripture must be its own expositor, since it is a rule of itself. If I depend on a teacher to expound to me, and he should guess at its meaning, or desire to have it so on account of his sectarian creed, or to be thought wise, then his guessing, desire, creed, or wisdom is my rule, and not the Bible.’

> “‘1. ທຸກໆຖ້ອຍຄຳຕ້ອງມີນ້ຳໜັກອັນເໝາະສົມຕໍ່ຫົວຂໍ້ທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ; 2. ພຣະຄຳພີທັງໝົດເປັນສິ່ງຈຳເປັນ ແລະສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ໂດຍການທຸ່ມເທ ແລະການສຶກສາຢ່າງພາກພຽນ; 3. ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຖືກສຳແດງໄວ້ໃນພຣະຄຳພີຈະຖືກປິດບັງ ຫຼືຈະຖືກຊ່ອນໄວ້ຈາກຜູ້ທີ່ທູນຂໍດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ໂດຍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ; 4. ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈຄຳສອນ ຈົ່ງນຳຂໍ້ພຣະຄຳພີທັງໝົດມາຮ່ວມກັນໃນເລື່ອງທີ່ທ່ານປາຖະໜາຈະຮູ້ ແລ້ວຈົ່ງໃຫ້ທຸກໆຖ້ອຍຄຳມີອິດທິພົນອັນເໝາະສົມຂອງມັນ; ແລະຖ້າທ່ານສາມາດຈັດຮູບເປັນທິດສະດີຂອງທ່ານໄດ້ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຂັດແຍ້ງ ທ່ານກໍບໍ່ອາດຢູ່ໃນຄວາມຜິດພາດ; 5. ພຣະຄຳພີຕ້ອງເປັນຜູ້ອະທິບາຍຕົນເອງ ເນື່ອງຈາກມັນເປັນຫຼັກເກນຂອງຕົນເອງ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງພຶ່ງພາອາຈານຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ອະທິບາຍແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຫາກລາວຄາດເດົາຄວາມໝາຍຂອງມັນ ຫຼືປາຖະໜາໃຫ້ມັນເປັນເຊັ່ນນັ້ນເນື່ອງດ້ວຍຫຼັກຄວາມເຊື່ອຝ່າຍນິກາຍຂອງລາວ ຫຼືເພື່ອໃຫ້ຄົນເຫັນວ່າລາວສະຫຼາດ ແລ້ວການຄາດເດົາ, ຄວາມປາຖະໜາ, ຫຼັກຄວາມເຊື່ອ, ຫຼືສະຕິປັນຍາຂອງລາວນັ້ນ ກໍກາຍເປັນຫຼັກເກນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະບໍ່ແມ່ນພຣະຄຳພີ.’”

> “The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.

> “ຂ້າງເທິງນີ້ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງກົດເກນເຫຼົ່ານີ້; ແລະໃນການສຶກສາພຣະຄຳພີຂອງພວກເຮົາ ພວກເຮົາທຸກຄົນຄວນຈະເອົາໃຈໃສ່ຫຼັກການທີ່ໄດ້ວາງໄວ້.”

> “Genuine faith is founded on the Scriptures; but Satan uses so many devices to wrest the Scriptures and bring in error, that great care is needed if one would know what they really do teach. It is one of the great delusions of this time to dwell much upon feeling, and to claim honesty while ignoring the plain utterances of the word of God because that word does not coincide with feeling. Many have no foundation for their faith but emotion. Their religion consists in excitement; when that ceases, their faith is gone. Feeling may be chaff, but the word of God is the wheat. And ‘what,’ says the prophet, ‘is the chaff to the wheat?’

> “ຄວາມເຊື່ອອັນແທ້ຈິງມີຮາກຖານຢູ່ເທິງພຣະຄຳພີ; ແຕ່ຊາຕານໃຊ້ອຸບາຍອັນຫຼາກຫຼາຍເພື່ອບິດເບືອນພຣະຄຳພີ ແລະນຳເອົາຄວາມຜິດພາດເຂົ້າມາ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີຄວາມລະມັດລະວັງຢ່າງຍິ່ງ ຫາກຜູ້ໃດປາຖະໜາຈະຮູ້ວ່າແທ້ຈິງແລ້ວພຣະຄຳພີສອນຫຍັງ. ການໝົກມຸ່ນຢູ່ກັບຄວາມຮູ້ສຶກຢ່າງຫຼາຍ ແລະອ້າງວ່າຕົນສັດຊື່ ໃນຂະນະທີ່ເມີນເສີຍຖ້ອຍຄຳອັນແຈ້ງຊັດຂອງພຣະວະຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະພຣະວະຈະນະນັ້ນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຮູ້ສຶກ—ນີ້ເປັນໜຶ່ງໃນຄວາມລວງອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນສະໄໝນີ້. ຫຼາຍຄົນບໍ່ມີຮາກຖານສຳລັບຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນນອກຈາກອາລົມ. ສາສະໜາຂອງເຂົາປະກອບດ້ວຍຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ; ເມື່ອສິ່ງນັ້ນສິ້ນສຸດລົງ, ຄວາມເຊື່ອຂອງເຂົາກໍຫາຍໄປ. ຄວາມຮູ້ສຶກອາດເປັນແກບ, ແຕ່ພຣະວະຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເຂົ້າສາລີ. ແລະ “ອັນໃດ,” ຜູ້ພະຍາກອນກ່າວວ່າ, “ແກບຈະປຽບກັບເຂົ້າສາລີໄດ້ແນວໃດ?””

> “None will be condemned for not heeding light and knowledge that they never had, and they could not obtain. But many refuse to obey the truth that is presented to them by Christ’s ambassadors, because they wish to conform to the world’s standard; and the truth that has reached their understanding, the light that has shone in the soul, will condemn them in the Judgment. In these last days we have the accumulated light that has been shining through all the ages, and we shall be held correspondingly responsible. The path of holiness is not on a level with the world; it is a way cast up. If we walk in this way, if we run in the way of the Lord’s commandments, we shall find that the ‘path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day.’” Review and Herald, November 25, 1884.

> “ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຮູ້ທີ່ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍມີ ແລະບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນປະຕິເສດທີ່ຈະເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງທີ່ຖືກນຳສະເໜີແກ່ພວກເຂົາໂດຍທູດຕ່າງໆຂອງພຣະຄຣິດ ເພາະພວກເຂົາປາຖະໜາຈະປັບຕົນໃຫ້ເຂົ້າກັບມາດຕະຖານຂອງໂລກ; ແລະຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ເຂົ້າເຖິງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາ, ແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ສ່ອງແສງໃນຈິດວິນຍານ, ຈະກ່າວໂທດພວກເຂົາໃນວັນແຫ່ງການພິພາກສາ. ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາມີແສງສະຫວ່າງອັນສັ່ງສົມທີ່ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງມາຕະຫຼອດທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ແລະພວກເຮົາຈະຖືກຖາມຮັບຜິດຊອບຕາມສັດສ່ວນນັ້ນ. ທາງແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນລະດັບດຽວກັນກັບໂລກ; ມັນເປັນທາງຫຼວງທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ. ຖ້າພວກເຮົາດຳເນີນໃນທາງນີ້, ຖ້າພວກເຮົາແລ່ນໃນທາງແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພວກເຮົາຈະພົບວ່າ ‘ທາງຂອງຄົນຊອບທຳນັ້ນເປັນເໝືອນແສງສະຫວ່າງອັນສ່ອງໄສ ຊຶ່ງສ່ອງແຈ້ງຂຶ້ນເລື້ອຍໆຈົນເຖິງເວລາກາງວັນອັນສົມບູນ.’” Review and Herald, November 25, 1884.

We are not “condemned for not heeding light and knowledge that” we “never had, and” we “could not obtain.” The important aspect of this statement is the expression “could not obtain.” Elijah, John and Miller represent light for their respective generations that could be attained. The presence of their message removed the cloak of what is legally called in the United States “plausible deniability.” The Elijah message in any generation where it is manifested removes any “plausible deniability,” thus holding the entire generation accountable for the light that is then presented.

ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ “ຖືກລົງໂທດເພາະບໍ່ເຊື່ອຟັງຄວາມສະຫວ່າງແລະຄວາມຮູ້ທີ່” ພວກເຮົາ “ບໍ່ເຄີຍມີ, ແລະ” ພວກເຮົາ “ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ.” ປະເດັນສຳຄັນຂອງຄຳກ່າວນີ້ຄືສຳນວນ “ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ.” Elijah, John ແລະ Miller ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງສຳລັບຊົ່ວອາຍຸຂອງແຕ່ລະທ່ານ ຊຶ່ງສາມາດໄດ້ຮັບເຖິງ. ການປະກົດຂອງຂ່າວສານຂອງພວກທ່ານໄດ້ຍົກເອົາຜ້າຄຸມຂອງສິ່ງທີ່ໃນທາງນິຕິກຳຂອງສະຫະລັດເອີ້ນວ່າ “plausible deniability.” ຂ່າວສານຂອງ Elijah ໃນທຸກຊົ່ວອາຍຸທີ່ມັນຖືກສຳແດງອອກ ຈະຍົກເລີກ “plausible deniability” ທຸກຮູບແບບ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຊົ່ວອາຍຸນັ້ນທັງໝົດຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໃນເວລານັ້ນ.

> “My brother said at one time that he would not hear anything concerning the doctrine we hold, for fear he should be convinced. He would not come to the meetings, or listen to the discourses; but he afterward declared that he saw he was as guilty as if he had heard them. God had given him an opportunity to know the truth, and He would hold him responsible for this opportunity. There are many among us who are prejudiced against the doctrines that are now being discussed. They will not come to hear, they will not calmly investigate, but they put forth their objections in the dark. They are perfectly satisfied with their position. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent’ (Revelation 3:17–19).

> “ຄັ້ງໜຶ່ງ ນ້ອງຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ລາວຈະບໍ່ຟັງສິ່ງໃດໆກ່ຽວກັບຄຳສອນທີ່ພວກເຮົາຍຶດຖືຢູ່ ເພາະຢ້ານວ່າຕົນເອງຈະຖືກນຳໃຫ້ເຊື່ອ. ລາວບໍ່ຍອມມາຮ່ວມປະຊຸມ ຫຼືຟັງຄຳບັນຍາຍ; ແຕ່ຕໍ່ມາລາວໄດ້ປະກາດວ່າ ລາວເຫັນແລ້ວວ່າ ຕົນເອງມີຄວາມຜິດບາບບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກວ່າໄດ້ຟັງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໂອກາດແກ່ລາວໃຫ້ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ ແລະພຣະອົງຈະຖືລາວໃຫ້ຮັບຜິດຊອບສຳລັບໂອກາດນີ້. ໃນທ່າມກາງພວກເຮົາມີຫຼາຍຄົນທີ່ມີອະຄະຕິຕໍ່ຄຳສອນທີ່ກຳລັງຖືກນຳມາພິຈາລະນາໃນຂະນະນີ້. ພວກເຂົາບໍ່ຍອມມາຟັງ, ບໍ່ຍອມສືບສວນຢ່າງສະຫງົບສຸຂຸມ, ແຕ່ກັບຍົກຂໍ້ຄັດຄ້ານຂອງຕົນຂຶ້ນມາໃນຄວາມມືດ. ພວກເຂົາພໍໃຈຢ່າງສົມບູນກັບຈຸດຍືນຂອງຕົນ. ‘ເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ຂ້ອຍຮັ່ງມີແລ້ວ, ມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນດ້ວຍຊັບສິນ, ແລະບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ; ແຕ່ບໍ່ຮູ້ວ່າ ເຈົ້າເປັນຄົນທຸກຍາກໜ້າສົມເພດ, ໜ້າສົງສານ, ຍາກຈົນ, ຕາບອດ, ແລະເປືອຍກາຍ: ເຮົາແນະນຳເຈົ້າໃຫ້ຊື້ຄຳຈາກເຮົາ ຄຳທີ່ໄດ້ຖືກຫລອມໃນໄຟ ເພື່ອເຈົ້າຈະຮັ່ງມີ; ແລະເສື້ອຜ້າສີຂາວ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເພື່ອຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຄວາມເປືອຍກາຍຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ປາກົດ; ແລະຈົ່ງເອົາຢາທາຕາທາຕາຂອງເຈົ້າ ເພື່ອເຈົ້າຈະເຫັນ. ເຮົາຕັກເຕືອນແລະຕີສອນຜູ້ທີ່ເຮົາຮັກທຸກຄົນ: ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມີໃຈຮ້ອນຮົນ ແລະກັບໃຈໃໝ່’ (Revelation 3:17–19).

> “This scripture applies to those who live under the sound of the message, but who will not come to hear it. How do you know but that the Lord is giving fresh evidences of His truth, placing it in a new setting, that the way of the Lord may be prepared? What plans have you been laying that new light may be infused through the ranks of God’s people? What evidence have you that God has not sent light to His children? All self-sufficiency, egotism, and pride of opinion must be put away. We must come to the feet of Jesus, and learn of Him who is meek and lowly of heart. Jesus did not teach His disciples as the rabbis taught theirs. Many of the Jews came and listened as Christ revealed the mysteries of salvation, but they came not to learn; they came to criticize, to catch Him in some inconsistency, that they might have something with which to prejudice the people. They were content with their knowledge, but the children of God must know the voice of the True Shepherd. Is not this a time when it would be highly proper to fast and pray before God? We are in danger of variance, in danger of taking sides on a controverted point; and should we not seek God in earnestness, with humiliation of soul, that we may know what is truth?” Selected Messages, book 1, 413.

> “ພຣະຄຳພີຂໍ້ນີ້ນຳໃຊ້ກັບຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ພາຍໃຕ້ສຽງແຫ່ງຂ່າວສານ ແຕ່ຫາກບໍ່ຍອມມາຟັງມັນ. ທ່ານຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງປະທານຫຼັກຖານໃໝ່ໆແຫ່ງຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ ໂດຍວາງມັນໄວ້ໃນບໍລິບົດໃໝ່ ເພື່ອທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະໄດ້ຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ພ້ອມ? ທ່ານໄດ້ວາງແຜນອັນໃດໄວ້ແດ່ ເພື່ອໃຫ້ແສງສະຫວ່າງໃໝ່ຖືກຖ່າຍທອດເຂົ້າໄປທົ່ວແຖວຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ? ທ່ານມີຫຼັກຖານອັນໃດວ່າ ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສົ່ງແສງສະຫວ່າງມາຍັງບຸດຫຼານຂອງພຣະອົງ? ການພໍໃຈໃນຕົນເອງທັງປວງ, ຄວາມຫຼົງຕົນເອງ, ແລະຄວາມຈອງຫອງໃນຄວາມຄິດເຫັນ ຈະຕ້ອງຖືກລະທິ້ງໄປ. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງມາຢູ່ແທບພຣະບາດຂອງພຣະເຢຊູ ແລະຮຽນຈາກພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງຊົງອ່ອນສຸພາບແລະຖ່ອມພຣະທັຍ. ພຣະເຢຊູບໍ່ໄດ້ສອນສາວົກຂອງພຣະອົງດັ່ງທີ່ພວກຮັບບີສອນສາວົກຂອງຕົນ. ຊາວຢິວຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ມາ ແລະຟັງເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງເປີດເຜยຄວາມເລິກລັບແຫ່ງຄວາມລອດ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມາເພື່ອຮຽນຮູ້; ພວກເຂົາມາເພື່ອຕິຕຽນ, ເພື່ອຈັບຜິດພຣະອົງໃນຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງບາງປະການ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະມີສິ່ງໃດໜຶ່ງໄປສ້າງອະຄະຕິໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ. ພວກເຂົາພໍໃຈກັບຄວາມຮູ້ຂອງຕົນ, ແຕ່ບຸດຫຼານຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງຮູ້ຈັກສຽງຂອງຜູ້ລ້ຽງແທ້. ນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາດອກຫຼື ທີ່ຈະເໝາະສົມຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະອົດອາຫານແລະອະທິຖານຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ? ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຂອງການແຕກແຍກ, ຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຂອງການເຂົ້າຂ້າງໃນປະເດັນທີ່ຖົກຖຽງກັນ; ແລະພວກເຮົາບໍ່ຄວນສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງ ພ້ອມດ້ວຍການຖ່ອມຈິດວິນຍານ ເພື່ອພວກເຮົາຈະຮູ້ວ່າອັນໃດແມ່ນຄວາມຈິງດອກຫຼື?” Selected Messages, book 1, 413.

Those that represent the Elijah message are instruments of judgment in a process of purification that prepares the way for the messenger of the covenant to cleanse the temple. In accomplishing the work of cleansing the temple the light of present truth is revealed. If it were not to be revealed, those Christ was and is seeking to cleanse would retain their Laodicean cloak of self-deception. Elijah symbolizes a ministry that presents the truth as an instrument of judgment. That is why we are informed that those who rejected the message of John the Baptist could not be benefitted by the teaching of Jesus.

ຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ ແມ່ນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາໃນຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ອັນເປັນການຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເພື່ອຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ສະອາດ. ໃນການສຳເລັດພາລະກິດແຫ່ງການຊຳລະພຣະວິຫານນັ້ນ ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງປະຈຸບັນຈະຖືກເປີດເຜີຍ. ຖ້າຫາກວ່າມັນບໍ່ຖືກເປີດເຜີຍ ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສະແຫວງຫາ ແລະກຳລັງຊົງຊຳລະຢູ່ນັ້ນ ກໍຈະຍັງຄົງຮັກສາເສື້ອຄຸມແຫ່ງການຫລອກລວງຕົນເອງແບບເລົາດີເຊຍໄວ້. ເອລີຢາເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພັນທະກິດທີ່ນຳສະເໜີຄວາມຈິງໃນຖານະເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ. ດ້ວຍເຫດນີ້ເອງ ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus.” Early Writings, 258.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ນຳໃຫ້ຫວນກັບໄປຍັງການປະກາດເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຄຣິດ. ໂຢຮັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາໃນວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ ເພື່ອຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະເຢຊູ. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດພະຍານຂອງໂຢຮັນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສັ່ງສອນຂອງພຣະເຢຊູ.” Early Writings, 258.

In the prophetic histories that typify the cleansing of God’s people a present truth message is unsealed that holds the generation accountable for either choosing darkness or light.

ໃນປະຫວັດການພະຍາກອນທີ່ເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງການຊຳລະປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປັດຈຸບັນຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄົນຮຸ່ນນີ້ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການເລືອກຄວາມມືດ ຫຼື ຄວາມສະຫວ່າງ.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased…. And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> ແຕ່ສ່ວນເຈົ້າ ໂອ ດານີເອນ ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ແລະປະທັບຕາໜັງສືນັ້ນໄວ້ ຈົນຮອດເວລາສຸດທ້າຍ: ຫຼາຍຄົນຈະໄປມາທົ່ວໄປ ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ…. ແລະພຣະອົງກ່າວວ່າ, ດານີເອນ ເອີຍ ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າ: ເພາະວ່າຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປິດໄວ້ ແລະປະທັບຕາໄວ້ ຈົນຮອດເວລາສຸດທ້າຍ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທຳຈະປະພຶດຢ່າງອະທຳ: ແລະບໍ່ມີຄົນອະທຳຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ. ດານີເອນ 12:4, 9, 10.

Those who represent the Elijah message for their respective generations are identified by Christ as His ambassadors in order to use them as instruments of judgment. This is what Elijah was identifying when he said, “let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word.”

ບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານເອລີຢາສຳລັບແຕ່ລະຊົ່ວອາຍຸຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ຖືກພຣະຄຣິດຊົງລະບຸວ່າເປັນອັກຄະທູດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຈະຊົງໃຊ້ພວກເຂົາເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ. ນີ້ແຫຼະຄືສິ່ງທີ່ເອລີຢາກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ, “ໃນວັນນີ້ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງເຖິງວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າໃນອິສຣາເອນ, ແລະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ, ແລະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດສິ່ງທັງປວງນີ້ຕາມພຣະດຳລັດຂອງພຣະອົງ.”

This truth is also set forth by Jesus concerning John the Baptist.

ຄວາມຈິງນີ້ກໍໄດ້ຖືກພຣະເຢຊູຊົງສະແດງໄວ້ເຊັ່ນກັນ ກ່ຽວກັບໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ.

> And as they departed, Jesus began to say unto the multitudes concerning John, What went ye out into the wilderness to see? A reed shaken with the wind? But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? behold, they that wear soft clothing are in kings’ houses. But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet. For this is he, of whom it is written, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee. Matthew 11:7–10.

> ແລະເມື່ອພວກເຂົາກໍາລັງຈາກໄປ, ພຣະເຢຊູໄດ້ເລີ່ມກ່າວແກ່ຝູງຊົນທັງຫຼາຍກ່ຽວກັບໂຢຮັນວ່າ, ພວກທ່ານໄດ້ອອກໄປໃນຖິ່ນກັນດານເພື່ອເບິ່ງຫຍັງ? ກົກອໍ້ທີ່ຖືກລົມພັດໄຫວຫວັ່ນບໍ? ແຕ່ພວກທ່ານອອກໄປເພື່ອເບິ່ງຫຍັງ? ຄົນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງອ່ອນນຸ່ມບໍ? ຈົ່ງເບິ່ງ, ຜູ້ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມອ່ອນນຸ່ມນັ້ນຢູ່ໃນພະລາຊວັງຂອງກະສັດ. ແຕ່ພວກທ່ານອອກໄປເພື່ອເບິ່ງຫຍັງ? ສາດສະດາບໍ? ແມ່ນແທ້, ເຮົາບອກພວກທ່ານວ່າ, ແລະຫຼາຍກວ່າສາດສະດາອີກ. ເພາະຜູ້ນີ້ແຫຼະຄືຜູ້ທີ່ມີຄໍາຂຽນໄວ້ເຖິງວ່າ, ເບິ່ງແມ, ເຮົາໃຊ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງເຮົາໄປຂ້າງໜ້າພັກຂອງທ່ານ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕຽມທາງຂອງທ່ານໄວ້ຂ້າງໜ້າທ່ານ. ມັດທາຍ 11:7–10.

John was more than a prophet, he was an instrument of judgment, and his ministry was identified to his generation, for they had went out into the wilderness to see him, just as surely as all Israel came to Carmel at Ahab’s command. William Miller understood the increase of knowledge that was unsealed in 1798. He represented those that ran to and fro in God’s Word as the knowledge increased. His message was based upon prophetic time and in 1840 his message and ministry were placed into his generation in such a fashion that all the Protestant world watched to see if his methodology worked. When it was confirmed, his message was carried around the world.

ໂຢຮັນເປັນຫຼາຍກວ່າຜູ້ພະຍາກອນ; ທ່ານເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ, ແລະພາລະກິດຂອງທ່ານໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ແກ່ຄົນຮຸ່ນຂອງທ່ານຢ່າງຊັດເຈນ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ອອກໄປຍັງຖິ່ນທຸລະກັນດານເພື່ອເບິ່ງທ່ານ, ດັ່ງທີ່ອິສຣາເອນທັງໝົດໄດ້ມາຍັງກາເມນຕາມຄຳສັ່ງຂອງອາຮັບຢ່າງແນ່ນອນ. William Miller ໄດ້ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798. ລາວເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ແລ່ນໄປແລ່ນມາໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອຄວາມຮູ້ໄດ້ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ. ຂ່າວສານຂອງລາວຕັ້ງຢູ່ເທິງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະໃນປີ 1840 ຂ່າວສານແລະພາລະກິດຂອງລາວໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເຂົ້າສູ່ຄົນຮຸ່ນຂອງລາວໃນລັກສະນະທີ່ໂລກໂປຣເຕສຕັງທັງໝົດໄດ້ເຝົ້າຄອຍເບິ່ງວ່າວິທີການຂອງລາວຈະໄດ້ຜົນຫຼືບໍ່. ເມື່ອສິ່ງນັ້ນໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ, ຂ່າວສານຂອງລາວກໍໄດ້ຖືກນຳໄປທົ່ວໂລກ.

> “In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’

> “ໃນປີ 1840 ມີການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນອັນໂດດເດັ່ນອີກປະການໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ປຸກເລົ້າຄວາມສົນໃຈຢ່າງແຜ່ຫຼາຍ. ສອງປີກ່ອນໜ້ານັ້ນ Josiah Litch, ຫນຶ່ງໃນບັນດາສາສນາຈານຊັ້ນນຳຜູ້ປະກາດເຣື່ອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ, ໄດ້ຕີພິມຄຳອະທິບາຍ Revelation 9 ໂດຍທຳນາຍການລົ້ມສະລາຍຂອງຈັກກະພັດ Ottoman. ຕາມການຄຳນວນຂອງເຂົາ, ອຳນາດນີ້ຈະຖືກໂຄ່ນລົ້ມ... ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ເມື່ອອຳນາດ Ottoman ໃນ Constantinople ອາດຈະຖືກຄາດໝາຍວ່າຈະແຕກຫັກ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອວ່າ ສິ່ງນີ້ຈະປາກົດວ່າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.’”

> “At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.

> “ໃນເວລາອັນແນ່ນອນຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ນັ້ນ, ຕວກກີ, ຜ່ານທາງທູດຂອງນາງ, ໄດ້ຍອມຮັບການຄຸ້ມຄອງຈາກມະຫາອໍານາດພັນທະມິດແຫ່ງຢູໂຣບ, ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ນໍາຕົນເອງເຂົ້າຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງບັນດາຊາດຄຣິສຕຽນ. ເຫດການນັ້ນໄດ້ສໍາເລັດຕາມຄໍາພະຍາກອນຢ່າງຖືກຕ້ອງທຸກປະການ. ເມື່ອຂ່າວນີ້ເປັນທີ່ຮັບຊາບ, ຝູງຊົນຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ເຊື່ອໝັ້ນໃນຄວາມຖືກຕ້ອງແຫ່ງຫຼັກການການຕີຄວາມຄໍາພະຍາກອນທີ່ Miller ແລະບັນດາຜູ້ຮ່ວມງານຂອງເຂົາໄດ້ຍຶດຖື, ແລະການເຄື່ອນໄຫວເຣື່ອງການສະເດັດມາໄດ້ຮັບແຮງຜັກດັນອັນນ່າພິສະຈັນ. ບຸກຄົນຜູ້ມີຄວາມຮູ້ແລະມີຖານະໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບ Miller ທັງໃນການເທດສະໜາ ແລະໃນການຕີພິມເຜີຍແຜ່ທັດສະນະຂອງເຂົາ, ແລະຕັ້ງແຕ່ປີ 1840 ຫາ 1844 ພາລະກິດນີ້ໄດ້ຂະຫຍາຍອອກຢ່າງວ່ອງໄວ.” The Great Controversy, 334, 335.

From “1840 to 1844” represents the history of the “seven thunders” of Revelation chapter ten. In that history a purification process that was represented in Malachi chapter three, and the two temple cleansings of Christ was initiated. The process of purification was a progressive testing process, based upon Miller’s understanding of the day for a year principle. Those who represent the Elijah message prepare the way for the messenger of the covenant to come suddenly to His temple, and they are the symbol of an instrument of judgment that is employed by the messenger of the covenant to sweep out those who choose darkness rather than light.

ຊ່ວງເວລາຈາກ “1840 ຫາ 1844” ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງ “ສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 10. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດອັນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນມາລາກີ ບົດທີ 3 ແລະໃນການຊໍາລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງຂອງພຣະຄຣິດ ໄດ້ຖືກເລີ່ມຕົ້ນ. ຂະບວນການແຫ່ງການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ເປັນຂະບວນການທົດສອບທີ່ຄ່ອຍໆດໍາເນີນໄປ ໂດຍອີງໃສ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Miller ກ່ຽວກັບຫຼັກການ “ໜຶ່ງວັນເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ.” ຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ ໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ໃຫ້ມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ, ແລະພວກເຂົາເປັນສັນຍາລັກຂອງເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ ທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ໃຊ້ ເພື່ອກວາດຂັບຜູ້ທີ່ເລືອກຄວາມມືດແທນຄວາມສະຫວ່າງ.

> I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:11, 12.

> ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ບັບຕິສະມາແກ່ພວກທ່ານດ້ວຍນ້ຳ ເພື່ອການກັບໃຈໃໝ່; ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ສະເດັດມາພາຍຫຼັງຂ້າພະເຈົ້າ ຊົງມີລິດອຳນາດຍິ່ງກວ່າຂ້າພະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ຈະຖືຮອງທ້າວຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ສົມຄວນ: ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ບັບຕິສະມາແກ່ພວກທ່ານດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະດ້ວຍໄຟ: ພັດຝັດຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລານນວດເຂົ້າຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະຈະຮວບຮວມເຂົ້າສາລີຂອງພຣະອົງເຂົ້າໄວ້ໃນຍຸ້ງ; ແຕ່ແກບນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງເຜົາເສຍດ້ວຍໄຟທີ່ບໍ່ມີວັນມອດ. ມັດທາຍ 3:11, 12.

In Christ’s day represented in John 6:66 he lost more disciples than any other time. In The Desire of Ages where this passage of John is addressed the methodology of prophetic application was the very reason the disciples left. They could not understand that the literal represented the spiritual, and according to the apostle Paul the literal comes before the spiritual.

ໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນ ໂຢຮັນ 6:66 ພຣະອົງໄດ້ສູນເສຍສາວົກຫຼາຍກວ່າເວລາໃດໆທັງໝົດ. ໃນ The Desire of Ages ບ່ອນທີ່ໄດ້ກ່າວເຖິງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຂອງໂຢຮັນ ວິທີການແຫ່ງການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນນັ້ນເອງເປັນເຫດຜົນແທ້ທີ່ສາວົກໄດ້ຈາກໄປ. ພວກເຂົາບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າ ສິ່ງທີ່ເປັນຕົວອັກສອນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງຝ່າຍວິນຍານ, ແລະຕາມທີ່ອັກຄະສາວົກໂປໂລກ່າວໄວ້ ສິ່ງທີ່ເປັນຕົວອັກສອນມາກ່ອນສິ່ງຝ່າຍວິນຍານ.

> And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:45, 46.

> ເຫດສະນັ້ນຈຶ່ງມີຂຽນໄວ້ວ່າ, ອາດາມຜູ້ເປັນມະນຸດຄົນທຳອິດ ໄດ້ກາຍເປັນຈິດວິນຍານທີ່ມີຊີວິດ; ອາດາມຜູ້ສຸດທ້າຍໄດ້ກາຍເປັນພຣະວິນຍານຜູ້ປະທານຊີວິດ. ແຕ່ວ່າ ສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານນັ້ນບໍ່ແມ່ນມາກ່ອນ, ຫາກແມ່ນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍທຳມະຊາດມາກ່ອນ; ແລະພາຍຫຼັງຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານ. 1 ໂກຣິນໂທ 15:45, 46.

Unwilling and therefore unable the Jews refused to understand Christ when he identified that He was the bread of heaven that needed to be eaten. Customs and traditions overruled the methodology that was exercised by Christ himself. Concerning this history Sister White recorded:

ພວກຢິວບໍ່ເຕັມໃຈ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະຄຣິດ ເມື່ອພຣະອົງຊົງປະກາດວ່າ ພຣະອົງເປັນຂົ້ງປັງແຫ່ງສະຫວັນທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງກິນ. ຂົນທຳນຽມ ແລະປະເພນີໄດ້ເຂົ້າຄອບງຳເໜືອວິທີການທີ່ພຣະຄຣິດພຣະອົງເອງໄດ້ຊົງນຳໃຊ້. ກ່ຽວກັບປະຫວັດການນີ້ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ວ່າ:

> “By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice, had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.

> “ໂດຍການຕຳໜິຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຂົາຕໍ່ໜ້າສາທາລະນະ ສາວົກເຫຼົ່ານີ້ຍິ່ງຖືກແຍກຫ່າງອອກຈາກພຣະເຢຊູຫຼາຍຂຶ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ແລະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະທຳຮ້າຍພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ແລະເພື່ອສະໜອງຄວາມມຸ່ງຮ້າຍຂອງພວກຟາຣີຊາຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງຫັນຫຼັງໃຫ້ພຣະອົງ ແລະຈາກພຣະອົງໄປດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນ. ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກແລ້ວ ໄດ້ຮັບເອົາຮູບແບບທີ່ປາສະຈາກວິນຍານ, ເປືອກນອກທີ່ບໍ່ມີແກ່ນແທ້ຢູ່ພາຍໃນ. ການຕັດສິນໃຈຂອງພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຖືກປ່ຽນກັບໃນພາຍຫຼັງ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ດຳເນີນໄປກັບພຣະເຢຊູອີກຕໍ່ໄປ.”

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘ພຣະອົງຊົງຖືກະດົງເຂົ້າໄວ້ໃນພຣະຫັດ ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລານນວດເຂົ້າຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະຈະຮວບຮວມເຂົ້າສາລີຂອງພຣະອົງເຂົ້າໄວ້ໃນຍຸ້ງ.’ ມັດທາຍ 3:12. ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນເວລາແຫ່ງການຊຳລະ. ໂດຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຈິງ ແກບໄດ້ຖືກແຍກອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາຫຍິ່ງຍະໂສ ແລະຖືຕົນວ່າຊອບທຳຫຼາຍເກີນໄປທີ່ຈະຍອມຮັບການຕັກເຕືອນ, ຮັກໂລກຫຼາຍເກີນໄປທີ່ຈະຍອມຮັບຊີວິດແຫ່ງຄວາມຖ່ອມຕົນ, ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຫັນໜີຈາກພຣະເຢຊູ. ຫຼາຍຄົນກໍຍັງຄົງກະທຳເຊັ່ນດຽວກັນນີ້. ໃນວັນນີ້ ຈິດວິນຍານທັງຫຼາຍກຳລັງຖືກທົດສອບ ເໝືອນດັ່ງພວກສາວົກເຫຼົ່ານັ້ນໃນທຳມະສາລາທີ່ກາເປີນາອຸມ. ເມື່ອຄວາມຈິງຖືກນຳມາເຖິງໃຈ ພວກເຂົາເຫັນວ່າຊີວິດຂອງຕົນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາເຫັນຄວາມຈຳເປັນແຫ່ງການປ່ຽນແປງຕົນເອງຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຮັບເອົາວຽກງານແຫ່ງການປະຕິເສດຕົນເອງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອບາບຂອງພວກເຂົາຖືກເປີດເຜີຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງໂກດຮ້າຍ. ພວກເຂົາຈາກໄປດ້ວຍຄວາມຂຸ່ນເຄືອງໃຈ ເໝືອນດັ່ງພວກສາວົກທີ່ຈາກພຣະເຢຊູໄປ ໂດຍບົ່ນວ່າ, ‘ຄຳນີ້ແຂງເຫຼືອເກີນ; ໃຜຈະຟັງໄດ້?’” The Desire of Ages, 392.

It is Malachi’s messenger of the covenant that purges the sons of Levi with fire. He thoroughly purges his floor, separating the wheat from the chaff. He does this work with a fan. The fan is what accomplishes the separation, and the fan is the message of present truth for each respective history where He purifies the sons of Levi. The fan is the Elijah message and messengers, who represent an instrument of judgment.

ແມ່ນຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງມາລາຄີທີ່ຊໍາລະລ້າງບັນດາບຸດຂອງເລວີດ້ວຍໄຟ. ພຣະອົງຊໍາລະລານຂອງພຣະອົງຢ່າງສົມບູນ ໂດຍແຍກເຂົ້າສາລີອອກຈາກແກບ. ພຣະອົງກະທໍາພາລະກິດນີ້ດ້ວຍພັດ. ພັດເປັນສິ່ງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຍກອອກ, ແລະພັດນັ້ນຄືຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຈິງປະຈຸບັນສໍາລັບແຕ່ລະປະຫວັດສາດຕາມລໍາດັບ ໃນທີ່ຊຶ່ງພຣະອົງຊໍາລະບັນດາບຸດຂອງເລວີ. ພັດນັ້ນຄືຂ່າວສານເອລີຢາ ແລະບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະສົ່ງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງເຮົາໄປ, ແລະເຂົາຈະຈັດຕຽມທາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າສະແຫວງຫາ, ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ, ຄືຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າຍິນດີໃນພຣະອົງ: ຈົ່ງເບິ່ງ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແຕ່ຜູ້ໃດຈະທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະຜູ້ໃດຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຖະຫຼຸງ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຄົນຊັກຟອກ: ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຖະຫຼຸງ ແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ: ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລູກຫຼານຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຊຳລະພວກເຂົາດັ່ງຄຳ ແລະເງິນ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະເຢໂຮວາດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ. ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາ ແລະເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນທີ່ພໍພຣະໄທແດ່ພຣະເຢໂຮວາ, ເໝືອນໃນວັນເກົ່າກ່ອນ, ແລະເໝືອນໃນປີກ່ອນໆ. ມາລາກີ 3:1–4.

The one who comes after John the Baptist is He who purges His floor with a fan, and is like a refiner’s fire. The purification process is accomplished by the messenger of the covenant, and therefore identifies a history where the Lord is entering into covenant with a new chosen covenant people. When ancient Israel was delivered from the slavery of Egypt, a theme of that sacred history was the issue of the “firstborn.” Whether it was the death of Egypt’s firstborn, or God’s identification of Israel as His firstborn.

ພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງສະເດັດມາພາຍຫຼັງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແມ່ນພຣະອົງຜູ້ຊໍາລະລານນວດຂອງພຣະອົງດ້ວຍພັດ ແລະຊົງເປັນດັ່ງໄຟຂອງຜູ້ຫຼອມໂລຫະ. ຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ສໍາເລັດໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ແລະເພາະສະນັ້ນ ຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງປະຫວັດສາດໜຶ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍາລັງສະເດັດເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ຖືກຊົງເລືອກໃໝ່. ເມື່ອອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກການເປັນທາດໃນອີຢິບ ຫົວຂໍ້ໜຶ່ງຂອງປະຫວັດສາດອັນສັກສິດນັ້ນ ຄືປະເດັນເລື່ອງ “ບຸດຫົວປີ.” ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຕາຍຂອງບຸດຫົວປີແຫ່ງອີຢິບ ຫຼືການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງລະບຸອິສຣາເອນວ່າເປັນບຸດຫົວປີຂອງພຣະອົງ.

> And thou shalt say unto Pharaoh, Thus saith the Lord, Israel is my son, even my firstborn: And I say unto thee, Let my son go, that he may serve me: and if thou refuse to let him go, behold, I will slay thy son, even thy firstborn. Exodus 4:22, 23.

> ແລະເຈົ້າຈົ່ງກ່າວແກ່ຟາໂຣວ່າ, ພຣະຢາເວຫັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ອິສຣາເອນເປັນບຸດຂອງເຮົາ, ຄືບຸດຫົວປີຂອງເຮົາ; ແລະເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງປ່ອຍບຸດຂອງເຮົາໄປ ເພື່ອເຂົາຈະໄດ້ປະຕິບັດຮັບໃຊ້ເຮົາ; ແຕ່ຖ້າເຈົ້າປະຕິເສດບໍ່ຍອມປ່ອຍເຂົາໄປ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະປະຫານບຸດຂອງເຈົ້າ, ຄືບຸດຫົວປີຂອງເຈົ້າ. ອົບພະຍົບ 4:22, 23.

When God entered into covenant with Israel in the deliverance from Egypt the divine plan was that every firstborn son of each of the tribes would be dedicated to the work of the priesthood. But at the rebellion of the golden calf, it was only the tribe of Levi that stood on Moses’ side of the rebellion. For their faithfulness, God disannulled His plan that each firstborn from every tribe would be dedicated to the priesthood and he passed by the other tribes and gave the tribe of Levi the exclusive right of the priesthood. When the messenger of the covenant purifies the sons of Levi it is representing a history where a former covenant people are being set aside for a new covenant people. This was the case with John the Baptist, the Millerites and will be with the one hundred and forty-four thousand. From 1840 to 1844 a purification process was initiated by the testing issue of the prophetic message that had been given to William Miller. It led to the Lord suddenly coming to his temple on October 22, 1844, but the process of purification did not end until 1863.

ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິດສະຣາເອນໃນການຊ່ວຍກູ້ອອກຈາກອີຢິບ ແຜນການອັນສະຫວັນຂອງພຣະອົງຄື ໃຫ້ບຸດຊາຍຫົວປີຂອງແຕ່ລະເຜົ່າຖືກອຸທິດແດ່ພາລະກິດແຫ່ງຖານະປະໂຣຫິດ. ແຕ່ໃນການກະບົດເຣື່ອງລູກງົວຄຳນັ້ນ ມີພຽງແຕ່ເຜົ່າເລວີເທົ່ານັ້ນທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງໂມເຊໃນທ່າມກາງການກະບົດ. ເນື່ອງຈາກຄວາມສັດຊື່ຂອງພວກເຂົາ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງຍົກເລີກແຜນການຂອງພຣະອົງທີ່ໃຫ້ບຸດຫົວປີຈາກທຸກເຜົ່າຖືກອຸທິດແດ່ຖານະປະໂຣຫິດ ແລະພຣະອົງໄດ້ຂ້າມບັນດາເຜົ່າອື່ນໆໄປ ແລ້ວປະທານສິດອັນຈຳເພາະແຕ່ຜູ້ດຽວໃນຖານະປະໂຣຫິດໃຫ້ແກ່ເຜົ່າເລວີ. ເມື່ອຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຊຳລະບຸດທັງຫຼາຍຂອງເລວີ ນັ້ນເປັນພາບແທນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມກຳລັງຖືກວາງໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງເພື່ອປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃໝ່. ສິ່ງນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກັບໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ແລະຈະເກີດຂຶ້ນກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຕັ້ງແຕ່ປີ 1840 ຫາ 1844 ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ຖືກເລີ່ມຂຶ້ນໂດຍປະເດັນແຫ່ງການທົດສອບຂອງຂ່າວສານຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ William Miller. ມັນໄດ້ນຳໄປສູ່ການທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນໃນວັນທີ October 22, 1844, ແຕ່ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນບໍ່ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງຈົນກວ່າປີ 1863.

> “Both the prophecy of Daniel 8:14, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed,’ and the first angel’s message, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,’ pointed to Christ’s ministration in the most holy place, to the investigative judgment, and not to the coming of Christ for the redemption of His people and the destruction of the wicked. The mistake had not been in the reckoning of the prophetic periods, but in the event to take place at the end of the 2300 days. Through this error the believers had suffered disappointment, yet all that was foretold by the prophecy, and all that they had any Scripture warrant to expect, had been accomplished. At the very time when they were lamenting the failure of their hopes, the event had taken place which was foretold by the message, and which must be fulfilled before the Lord could appear to give reward to His servants.

> ທັງຄຳພະຍາກອນໃນ ດານີເອນ 8:14, “ຈົນເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ແລ້ວພະວິຫານຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ,” ແລະຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, “ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມາເຖິງແລ້ວ,” ໄດ້ຊີ້ໄປຫາການປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ໄປຫາການພິພາກສາສືບສວນ, ແລະບໍ່ໄດ້ຊີ້ໄປຫາການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດເພື່ອໄຖ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແລະເພື່ອທຳລາຍຄົນອະທຳ. ຄວາມຜິດພາດບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນການຄຳນວນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແຕ່ຢູ່ໃນເຫດການທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອຄົບ 2300 ວັນ. ໂດຍຄວາມຜິດພາດນີ້ ຜູ້ເຊື່ອທັງຫຼາຍໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຜິດຫວັງ, ແຕ່ທຸກສິ່ງທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ທຳນາຍໄວ້, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ເຂົາທັງຫຼາຍມີຫຼັກຖານຈາກພຣະຄຳພີໃຫ້ຄາດຫວັງໄດ້, ກໍໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ. ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນເອງ ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍກຳລັງຄ່ຳຄວນເຖິງຄວາມລົ້ມເຫລວແຫ່ງຄວາມຫວັງຂອງຕົນ, ເຫດການທີ່ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ທຳນາຍໄວ້ກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ, ແລະເຫດການນັ້ນຈະຕ້ອງສຳເລັດກ່ອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະປາກົດພຣະອົງເພື່ອປະທານບຳເນັດແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.

> “Christ had come, not to the earth, as they expected, but, as foreshadowed in the type, to the most holy place of the temple of God in heaven. He is represented by the prophet Daniel as coming at this time to the Ancient of Days: ‘I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came’—not to the earth, but—’to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him.’ Daniel 7:13.

> “ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາ ບໍ່ແມ່ນມາຍັງໂລກ ດັ່ງທີ່ພວກເຂົາຄາດໝາຍໄວ້ ແຕ່ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກບົ່ງບອກໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍແບບຢ່າງນັ້ນ ຄື ສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າໃນສະຫວັນ. ພຣະອົງໄດ້ຖືກພະຍາກອນດານີເອນພັນລະນາວ່າ ໃນເວລານີ້ພຣະອົງສະເດັດມາຫາຜູ້ຊົງພຣະຊົນນິລັນດອນ: ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໃນນິມິດກາງຄືນ ແລະ ເບິ່ງແມ, ມີຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍດັ່ງບຸດແຫ່ງມະນຸດ ມາກັບເມກແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ໄດ້ມາ’—ບໍ່ແມ່ນມາຍັງໂລກ ແຕ່—’ມາຫາຜູ້ຊົງພຣະຊົນນິລັນດອນ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ນຳພຣະອົງເຂົ້າມາໃກ້ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ.’ ດານີເອນ 7:13.”

> “This coming is foretold also by the prophet Malachi: ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:1. The coming of the Lord to His temple was sudden, unexpected, to His people. They were not looking for Him there. They expected Him to come to earth, ‘in flaming fire taking vengeance on them that know not God, and that obey not the gospel.’ 2 Thessalonians 1:8.

> “ການສະເດັດມານີ້ ໄດ້ຖືກພະຍາກອນມາລາຄີທຳນາຍໄວ້ດ້ວຍວ່າ: ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ພວກທ່ານສະແຫວງຫາ, ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໂດຍກະທັນຫັນ, ຄືທູດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ທີ່ພວກທ່ານຍິນດີໃນພຣະອົງ: ເບິ່ງແມ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາກ່າວດັ່ງນີ້.’ ມາລາຄີ 3:1. ການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ເປັນການມາຢ່າງກະທັນຫັນ, ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຄາດໝາຍ, ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຄອຍຖ້າພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ພວກເຂົາຄາດວ່າພຣະອົງຈະສະເດັດມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ, ‘ໃນແປວໄຟອັນລຸກໂຊນ ເພື່ອປະທານການແກ້ແຄ້ນແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ເຊື່ອຟັງຂ່າວປະເສີດ.’ 2 ເທຊະໂລນິກ 1:8.”

> “But the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.

> “ແຕ່ປະຊາຊົນຍັງບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະໄປພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ. ຍັງມີພະລະກິດແຫ່ງການຕຽມພ້ອມທີ່ຈະຕ້ອງໄດ້ສຳເລັດເພື່ອເຂົາທັງຫລາຍ. ຄວາມສະຫວ່າງຈະຕ້ອງຖືກປະທານໃຫ້ ເພື່ອນຳຄວາມຄິດຂອງເຂົາໄປສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າໃນສະຫວັນ; ແລະເມື່ອເຂົາຈະຕິດຕາມມະຫາປະໂລຫິດຂອງຕົນໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນການປະຕິບັດພະລະກິດຂອງພຣະອົງທີ່ນັ້ນ, ຫນ້າທີ່ໃໝ່ທັງຫລາຍຈະຖືກເປີດເຜยໃຫ້ຮູ້. ຂ່າວສານອີກປະການໜຶ່ງແຫ່ງຄຳເຕືອນແລະຄຳສັ່ງສອນຈະຕ້ອງຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຄຣິສຕະຈັກ.”

> “Says the prophet: ‘Who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’ Malachi 3:2, 3. Those who are living upon the earth when the intercession of Christ shall cease in the sanctuary above are to stand in the sight of a holy God without a mediator. Their robes must be spotless, their characters must be purified from sin by the blood of sprinkling. Through the grace of God and their own diligent effort they must be conquerors in the battle with evil. While the investigative judgment is going forward in heaven, while the sins of penitent believers are being removed from the sanctuary, there is to be a special work of purification, of putting away of sin, among God’s people upon earth. This work is more clearly presented in the messages of Revelation 14.

> ຜູ້ພະຍາກອນກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດຈະອາໄສຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະຜູ້ໃດຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫລອມ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຜູ້ຟອກຜ້າ: ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫລອມ ແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ: ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະກັ່ນກອງພວກເຂົາເໝືອນຄຳແລະເງິນ, ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະຢາເວໃນຄວາມຊອບທຳ.” ມາລາກີ 3:2, 3. ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກເມື່ອການທູນຂໍຂອງພຣະຄຣິດຈະສິ້ນສຸດລົງໃນພຣະວິຫານເບື້ອງເທິງ ຈະຕ້ອງຢືນຢູ່ຕໍ່ພະເນດຂອງພຣະເຈົ້າອັນບໍລິສຸດໂດຍບໍ່ມີຄົນກາງ. ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງພວກເຂົາຈະຕ້ອງປາດສະຈາກມົນທິນ, ລັກສະນະນິໄສຂອງພວກເຂົາຈະຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບໂດຍພຣະໂລຫິດແຫ່ງການປະພົມ. ໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໂດຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງບໍ່ຍໍ້ທໍ້ຂອງພວກເຂົາເອງ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເປັນຜູ້ມີໄຊໃນການຕໍ່ສູ້ກັບຄວາມຊົ່ວ. ໃນຂະນະທີ່ການພິພາກສາໄຕ່ສວນກຳລັງດຳເນີນໄປໃນສະຫວັນ, ໃນຂະນະທີ່ບາບຂອງບັນດາຜູ້ເຊື່ອທີ່ກັບໃຈກຳລັງຖືກຍົກອອກຈາກພຣະວິຫານ, ຈະຕ້ອງມີພາລະກິດພິເສດແຫ່ງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຄືການລະທິ້ງບາບ, ໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ພາລະກິດນີ້ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນຍິ່ງຂຶ້ນໃນຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດ 14.

> “When this work shall have been accomplished, the followers of Christ will be ready for His appearing. ‘Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.’ Malachi 3:4. Then the church which our Lord at His coming is to receive to Himself will be a ‘glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing.’ Ephesians 5:27. Then she will look ‘forth as the morning, fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.’ Song of Solomon 6:10.

> “ເມື່ອພະລະກິດນີ້ໄດ້ສຳເລັດລົງແລ້ວ, ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດຈະພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ‘ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ ຈະເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍແກ່ພຣະເຢໂຮວາ ເໝືອນດັ່ງໃນວັນເກົ່າກ່ອນ ແລະ ເໝືອນດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ.’ ມາລາກີ 3:4. ແລ້ວຄຣິດຕະຈັກທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາ ໃນເວລາທີ່ພຣະອົງສະເດັດມາ ຈະຮັບໄວ້ເປັນຂອງພຣະອົງເອງນັ້ນ ຈະເປັນ ‘ຄຣິດຕະຈັກອັນຮຸ່ງໂລດ ທີ່ບໍ່ມີດ່າງພ້ອຍ ຫຼື ຮອຍຍັບ ຫຼື ສິ່ງໃດໆທີ່ຄ້າຍກັນນັ້ນ.’ ເອເຟໂຊ 5:27. ແລ້ວນາງຈະປາກົດ ‘ງາມສົດໃສເໝືອນຮຸ່ງອະລຸນ, ງາມເໝືອນດວງຈັນ, ແຈ່ມໃສເໝືອນດວງອາທິດ, ແລະ ນ່າຄร້າມເກງດັ່ງກອງທັບທີ່ຊູທຸງຢູ່.’ ເພງຊາໂລໂມນ 6:10.”

> “Besides the coming of the Lord to His temple, Malachi also foretells His second advent, His coming for the execution of the judgment, in these words: ‘And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not Me, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:5. Jude refers to the same scene when he says, ‘Behold, the Lord cometh with ten thousands of His saints, to execute judgment upon all, and to convince all that are ungodly among them of all their ungodly deeds.’ Jude 14, 15. This coming, and the coming of the Lord to His temple, are distinct and separate events.

> “ນອກຈາກການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ມາລາຄີຍັງໄດ້ພະຍາກອນເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ, ຄືການສະເດັດມາເພື່ອດຳເນີນການພິພາກສາ, ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ວ່າ: ‘ແລະເຮົາຈະເຂົ້າມາໃກ້ພວກເຈົ້າເພື່ອພິພາກສາ; ແລະເຮົາຈະເປັນພະຍານຢ່າງວ່ອງໄວຕໍ່ສູ້ພວກຜູ້ຖືຄາຖາ, ແລະຕໍ່ສູ້ພວກຜູ້ຫຼິ້ນຊູ້, ແລະຕໍ່ສູ້ພວກຜູ້ສາບານເທັດ, ແລະຕໍ່ສູ້ພວກທີ່ບີບບັງຄັບລູກຈ້າງໃນຄ່າຈ້າງຂອງເຂົາ, ແມ່ໝ້າຍ, ແລະລູກກຳພ້າ, ແລະພວກທີ່ເບືອນໜ້າຄົນຕ່າງດ້າວອອກຈາກສິດຂອງເຂົາ, ແລະບໍ່ຢຳເກງເຮົາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້.’ ມາລາຄີ 3:5. ຢູດາໄດ້ກ່າວເຖິງເຫດການດຽວກັນນີ້ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດມາກັບພວກທ່ານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງນັບໝື່ນໆ, ເພື່ອດຳເນີນການພິພາກສາເໜືອທຸກຄົນ, ແລະເພື່ອພິສູດຄວາມຜິດແກ່ບັນດາຄົນອະທຳໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ ດ້ວຍການກະທຳອະທຳທັງສິ້ນຂອງພວກເຂົາ.’ ຢູດາ 14, 15. ການສະເດັດມານີ້ ແລະການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ເປັນເຫດການທີ່ແຕກຕ່າງ ແລະແຍກອອກຈາກກັນ.”

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 424–426.

> “ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດຂອງພວກເຮົາໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ເພື່ອການຊຳລະພຣະວິຫານ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ປາກົດໃນດານີເອນ 8:14; ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດເຖິງພຣະອົງຜູ້ຊົງດຳລົງຢູ່ແຕ່ບູຮານ ດັ່ງທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ໃນດານີເອນ 7:13; ແລະການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ມາລາກີໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ ລ້ວນແຕ່ເປັນຄຳພັນລະນາຂອງເຫດການດຽວກັນ; ແລະສິ່ງນີ້ຍັງໄດ້ຖືກເປັນພາບແທນໂດຍການມາຂອງເຈົ້າບ່າວໄປສູ່ພິທີອະພິເສກສົມຣົດ ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ ໃນມັດທາຍ 25.” The Great Controversy, 424–426.

Four “comings” are referred to in the last paragraph and they are all the same coming symbolized four different ways. One of those “comings” is the parable of the ten virgins.

ການ “ສະເດັດມາ” ສີ່ປະການໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນວັກສຸດທ້າຍ ແລະ ທັງໝົດນັ້ນເປັນການສະເດັດມາດຽວກັນ ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກໃນສີ່ຮູບແບບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ໜຶ່ງໃນ “ການສະເດັດມາ” ເຫຼົ່ານັ້ນ ຄື ຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “ຂ້າພະເຈົ້າມັກຖືກນໍາໃຫ້ໄປສູ່ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ໃນນັ້ນຫ້າຄົນສະຫຼາດ ແລະ ຫ້າຄົນໂງ່. ຄໍາອຸປະມານີ້ໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະສໍາເລັດຕາມຕົວອັກສອນຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ເພາະມັນມີການນໍາໃຊ້ເປັນພິເສດກັບເວລານີ້, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ມັນໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະຄົງເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບເວລາປັດຈຸບັນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າຈະສິ້ນສຸດການເວລາ.” Review and Herald, August 19, 1890.

If the four “comings” “are descriptions of the same event,” then those four “comings” that were fulfilled in the beginning of Adventism in the Millerite movement, “will be fulfilled” again “to the very letter” in the Elijah movement at the end of Adventism.

ຖ້າຫາກວ່າ “ການສະເດັດມາ” ທັງສີ່ “ເປັນຄຳພັນລະນາຂອງເຫດການດຽວກັນ,” ແລ້ວ “ການສະເດັດມາ” ທັງສີ່ນັ້ນທີ່ໄດ້ສຳເລັດລົງແລ້ວໃນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Adventism ໃນຂະບວນການ Millerite, “ຈະໄດ້ຮັບການສຳເລັດ” ອີກຄັ້ງ “ຢ່າງກົງຕົວອັກສອນທຸກປະການ” ໃນຂະບວນການ Elijah ໃນຕອນທ້າຍຂອງ Adventism.

William Miller and the Millerites were the representatives of the first angel’s message, and in the same passage from Early Writings that we recently cited, the message of the first angel possessed the identical characteristics of John the Baptist. We cited the passage that says those who rejected the message of John the Baptist could not be benefited by the teachings of Jesus. In the next paragraph she says, “Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary.” Both William Miller and John the Baptist represent instruments of judgment.

ວິນລຽມ ມິນເລີ ແລະ ພວກ Millerites ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະ ໃນຂໍ້ຄວາມດຽວກັນຈາກ Early Writings ທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ອ້າງເຖິງນັ້ນ, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດມີລັກສະນະດຽວກັນທຸກປະການກັບຂອງໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ. ພວກເຮົາໄດ້ອ້າງຂໍ້ຄວາມທີ່ກ່າວວ່າ ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ຍ່ອມບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ. ໃນວັກຖັດໄປ ນາງກ່າວວ່າ, “ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ ຍ່ອມບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງໄດ້; ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງມີໄວ້ເພື່ອຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໄປກັບພຣະເຢຊູໂດຍຄວາມເຊື່ອ ເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດແຫ່ງພະວິຫານສະຫວັນ.” ທັງວິນລຽມ ມິນເລີ ແລະ ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ເປັນຕົວແທນຂອງເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ.

Had neither of them appeared, their respective generations would not be held accountable for rejecting light. God used those two messengers to remove the Laodicean cloak of sin, and thus demonstrated the Laodicean nakedness of the former chosen people, by introducing a message that whether accepted or rejected would be used in judgment as a symbol that a prophet had been among them. The history of 1840 to 1844 was typified by the fire coming down on Elijah’s offering on Mount Carmel. The true prophet had been distinguished from the false prophets.

ຖ້າຫາກບໍ່ມີທັງສອງປາກົດຂຶ້ນ, ຄົນໃນຍຸກຂອງເຂົາແຕ່ລະຄົນກໍຈະບໍ່ຖືກໃຫ້ຮັບຜິດຊອບສໍາລັບການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຊ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານສອງຄົນນັ້ນເພື່ອຖອດເສື້ອຄຸມແຫ່ງບາບຂອງລາໂອດີເຊຍອອກ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສໍາແດງຄວາມເປືອຍກາຍແບບລາໂອດີເຊຍຂອງປະຊາຊົນຜູ້ຖືກເລືອກໃນອະດີດ, ໂດຍການນໍາຂ່າວສານໜຶ່ງເຂົ້າມາ ຊຶ່ງບໍ່ວ່າຈະຖືກຍອມຮັບຫຼືຖືກປະຕິເສດ ກໍຈະຖືກໃຊ້ໃນການພິພາກສາເປັນໝາຍສໍາຄັນວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນຄົນໜຶ່ງໄດ້ຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາແລ້ວ. ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ ຄ.ສ. 1840 ຫາ 1844 ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍໄຟທີ່ລົງມາເທິງເຄື່ອງບູຊາຂອງເອລີຢາເທິງພູຄາເມນ. ຜູ້ພະຍາກອນແທ້ໄດ້ຖືກແຍກໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ້ງຈາກພວກຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

We are at the point where we should outline the purification process that continued after October 22, 1844. Sister White stated that after October 22, 1844 “the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.”

ພວກເຮົາມາເຖິງຈຸດທີ່ຄວນຈະວາງໂຄງຮ່າງກ່ຽວກັບຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປຫຼັງຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ ຫຼັງຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 “ປະຊາຊົນຍັງບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ. ຍັງມີພະລະກິດແຫ່ງການຕຽມພ້ອມທີ່ຈະຕ້ອງສຳເລັດເພື່ອພວກເຂົາ. ແສງສະຫວ່າງຈະຕ້ອງຖືກປະທານໃຫ້ ເພື່ອນຳທິດຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາໄປສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າໃນສະຫວັນ; ແລະເມື່ອພວກເຂົາຕິດຕາມມະຫາປະໂລຫິດຂອງຕົນໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນການປະຕິບັດພະລະກິດຂອງພຣະອົງໃນທີ່ນັ້ນ ໜ້າທີ່ໃໝ່ຈະຖືກເປີດເຜີຍ. ອີກຂ່າວສານໜຶ່ງແຫ່ງການເຕືອນແລະການສັ່ງສອນຈະຕ້ອງຖືກປະທານແກ່ຄຣິສຕະຈັກ.”

When Adventism rejected the “seven times” of Leviticus twenty-six that Daniel called the “oath” of Moses, they lost their ability to recognize that the process of purification continued beyond their initial work of understanding the truths connected with the opening of the judgment.

ເມື່ອອັດເວັນຕິດສະມ໌ໄດ້ປະຕິເສດ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ ລະບຽບພຣະບັນຍັດ ບົດ 26 ຊຶ່ງດານີເອນໄດ້ເອີ້ນວ່າ “ຄຳປະຕິຍານ” ຂອງໂມເຊ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ສູນເສຍຄວາມສາມາດໃນການຮັບຮູ້ວ່າ ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນຍັງດຳເນີນຕໍ່ໄປນອກເໜືອຈາກວຽກງານເບື້ອງຕົ້ນຂອງພວກເຂົາ ໃນການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວພັນກັບການເປີດຂອງການພິພາກສາ.

We will address the continued purification process in the next article, and begin to align the horn of true Protestantism that Millerite Adventism received in the 1840’s with the horn of Republicanism.

ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດທີ່ດໍາເນີນຕໍ່ໄປນັ້ນໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ແລະ ເລີ່ມຈັດໃຫ້ເຂົ້າແນວກັນລະຫວ່າງເຂົາແຫ່ງ Protestantism ແທ້ ທີ່ Millerite Adventism ໄດ້ຮັບໃນທົດສະວັດ 1840 ກັບເຂົາແຫ່ງ Republicanism.

Back to Articles