Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍແປດສິບສາມ

ຮາກຖານອັນເປັນນິດນິລັນດອນ: ພຣະຄຣິດໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ເຊື່ອ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 13, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

“ຄວາມຈິງທີ່ເປໂຕໄດ້ສາລະພາບນັ້ນ ເປັນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ເຊື່ອ. ນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ພຣະຄຣິດເອງໄດ້ປະກາດວ່າເປັນຊີວິດນິລັນດອນ.” “ຄວາມຈິງ” ນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກສອງດ້ານຂອງພຣະຄຣິດ. ດ້ານທຳອິດຄື ພຣະຄຣິດເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ. ຫຼັກໝາຍຕ່າງໆທີ່ເປັນຕົວແທນເຫດການໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ກໍເປັນຕົວແທນພຣະຄຣິດ. ການທີ່ພຣະອົງຊົງສຳພັນກັບເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມສັກສິດຂອງຫຼັກໝາຍແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ, ແລະໃຫ້ເຫດຜົນແກ່ການທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວຢູ່ເລື້ອຍໆວ່າ ພວກເຮົາຕ້ອງປົກປ້ອງຫຼັກໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນ, ເພາະຫຼັກໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນພຣະເຢຊູຄຣິດ. ຫຼັກໝາຍທີ່ເປັນຕົວແທນແກ່ຫົວຂໍ້ແຫ່ງການທົດສອບໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຄືການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ, ແລະມັນໄດ້ສອດຄ່ອງກັບເຫດການອື່ນໆໃນແນວເສັ້ນແຫ່ງການປະຕິຮູບອັນສັກສິດ, ຊຶ່ງເປັນທີ່ຈຳແນກໂດຍການສະເດັດລົງມາຂອງສັນຍາລັກອັນເປັນພຣະເຈົ້າ.

ໃນເສັ້ນປະຕິຮູບຂອງໂມເຊ ພຣະພາວະໄດ້ສະເດັດລົງມາແລະສະຖິດຢູ່ໃນພຸ່ມໄມ້ທີ່ລຸກໄໝ້ ອັນເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງພຣະຜູ້ສ້າງທີ່ລວມເຂົ້າກັບສິ່ງຊົງສ້າງ. ໃນເສັ້ນປະຕິຮູບໃນຕອນທ້າຍຂອງເຈັດສິບປີ ມີຄາເອນໄດ້ສະເດັດລົງມາເພື່ອປະທານພະລັງແກ່ໄຊຣັດ ໃຫ້ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າກັບພຣະບັນຍັດສະບັບທຳອິດ ແລະໃນເວລາດຽວກັນ ດານີເອນກໍໄດ້ຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ. ໃນເສັ້ນປະຕິຮູບຂອງພຣະຄຣິດ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນຮູບຂອງນົກເຂົາ ເພື່ອຊົງເຈີມພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ອັນເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງພຣະພາວະທີ່ລວມເຂົ້າກັບມະນຸດຊາດ. ໃນປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣດ ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ສະເດັດລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ນັ້ນ “ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນໃດນ້ອຍໄປກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ” ຜູ້ຊຶ່ງສະເດັດລົງມາພ້ອມກັບໜັງສືນ້ອຍມ້ວນໜຶ່ງທີ່ຈະຕ້ອງຖືກກິນ ແລະພຣະອົງເອງກໍຄືໜັງສືນ້ອຍມ້ວນນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການລວມກັນຂອງພຣະພາວະກັບມະນຸດຊາດນັ້ນ ສຳເລັດລົງໂດຍການກິນແລະດື່ມເນື້ອໜັງແລະເລືອດຂອງອາຫານແຫ່ງສະຫວັນ.

ປະຫວັດສາດອັນສັກສິດເປັນສິ່ງສັກສິດ ເພາະວ່າມັນໄດ້ຮັບການສຳແດງອອກໂດຍການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະຄຣິດ. ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຊີ້ບອກເຫດການໃນອະນາຄົດ ກໍແມ່ນພຣະເຢຊູຄຣິດ, ເພາະພຣະອົງຄື “ພຣະວາຈາ.” ເມື່ອຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນສຳເລັດລົງໃນປະຫວັດສາດ, ເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນກໍເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສຳເລັດຂອງພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງຄືຄວາມຈິງ. ແມ່ນພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງທີ່ວາງອອກເປັນຄຳພະຍາກອນ, ແລະແມ່ນພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງນັ້ນເອງທີ່ສຳເລັດເມື່ອເຫດການນັ້ນມາເຖິງ; ດັ່ງນັ້ນ ທັງໃນຕອນຕົ້ນແລະໃນຕອນປາຍກໍຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ, ເພາະພຣະອົງຄືອັນຟາແລະໂອເມກາ. ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອເປໂຕປະກາດວ່າ ພຣະເຢຊູເປັນພຣະຄຣິດ ແລະເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ເຂົາກໍໄດ້ຊີ້ບອກເຄື່ອງໝາຍຫຼັກໜຶ່ງທີ່ຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະເຄື່ອງໝາຍຫຼັກໜຶ່ງທີ່ບັນລຸຄວາມສົມບູນຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງພຣະຄຣິດ.

ການປະຕິເສດການສໍາເລັດສົມຄວນຕາມຄໍາພະຍາກອນຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ກໍຄືການປະຕິເສດພຣະຄຣິດ, ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ຄວາມຈິງນັ້ນ, ທີ່ເປໂຕໄດ້ກ່າວອອກມາ, ແມ່ນ “ຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ເຊື່ອ,” ແລະໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງນໍາພາປະຊາຊົນໃນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງກັບໄປສູ່ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ຂອງເຢເຣມີຢາ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ຮາກຖານ” ແຫ່ງຂະບວນການຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສາມ. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການປະທັບຕາໃນຊ່ວງເວລາທີ່ທູດສະຫວັນສີ່ອົງກໍາລັງຢັບຢັ້ງລົມທັງສີ່. ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາແມ່ນຊ່ວງເວລາຄໍາພະຍາກອນທີ່ຈໍາເພາະ, ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະ ສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ພຣະເຢຊູຊົງສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ.

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ທູດສະຫວັນແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໄດ້ສະເດັດລົງມາ ດັ່ງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນພິທີບັບຕິສະມາ ແລະທູດສະຫວັນນັ້ນ “ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ” ເພາະວ່າທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ສະເດັດລົງມາເພື່ອໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງໃນປະຫວັດການເຄື່ອນໄຫວມິນເລີໄລດ໌ນັ້ນ “ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ.” ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ “ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ” ຈະສະເດັດລົງມາອີກຄັ້ງ ແລະຊົງປະກາດຂ່າວສານທີສອງໃນສອງຂ່າວສານຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ເມື່ອພຣະອົງຊົງເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະອົງອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ໃນທ່າມກາງຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ສະເດັດລົງມາ ດັ່ງທີ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດຂອງການເຄື່ອນໄຫວມິນເລີໄລດ໌.

ລະຫວ່າງການມາຮອດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງນັ້ນ ແລະການມາຮອດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ມີທູດສະຫວັນຫຼາຍອົງຖືກສົ່ງມາເພື່ອເພີ່ມລິດອຳນາດໃຫ້ແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ໃນຂະນະທີ່ຂ່າວສານ Midnight Cry ໄດ້ມາຮອດ. ເມື່ອກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດໃນຊ່ວງທີ່ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ມາຮອດໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite, Sister White ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ຄຶງພຣະຄຣິດໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນຢ່າງແນ່ນອນພໍໆກັນກັບທີ່ຊາວຢິວໄດ້ຄຶງພຣະຄຣິດ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເໝືອນດັ່ງທີ່ຊາວຢິວໄດ້ຄຶງພຣະເຢຊູໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ດັ່ງນັ້ນບັນດາຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ນາມກໍໄດ້ຄຶງຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ເຊັ່ນກັນ ແລະເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເຖິງທາງເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະພວກເຂົາບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການທູນຂໍຂອງພຣະເຢຊູໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ.” Early Writings, 261.

ຂໍ້ຄວາມຕ່າງໆທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອຖືກປະຕິເສດ ກໍເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຄຶງພຣະຄຣິດໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ເພາະພຣະອົງຊົງເປັນພາບຮ່ວມຂອງຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະຂອງຄວາມສໍາເລັດສົມບູນທາງປະຫວັດສາດຂອງມັນ. ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, “ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕໍ່າຕ້ອຍໄປກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ” ໄດ້ສະເດັດລົງມາ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ ແລະເປັນການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ. ຖືກປະຫານຢູ່ຕາມຖະໜົນ ກະດູກແຫ້ງອັນຕາຍແລ້ວຂອງປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນໂດຍການໄດ້ຍິນພຽງພຣະສຽງດຽວທີ່ສາມາດນໍາຜູ້ຄົນກັບຄືນສູ່ຊີວິດໄດ້.

> ເຮົາບອກທ່ານທັງຫຼາຍຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ເວລານັ້ນກຳລັງມາ ແລະບັດນີ້ກໍແມ່ນແລ້ວ ເມື່ອຄົນຕາຍຈະໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຈະມີຊີວິດ. ເພາະດັ່ງທີ່ພຣະບິດາຊົງມີຊີວິດຢູ່ໃນພຣະອົງເອງສັນໃດ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງປະທານໃຫ້ພຣະບຸດມີຊີວິດຢູ່ໃນພຣະອົງເອງສັນນັ້ນ; ແລະໄດ້ຊົງປະທານອຳນາດໃຫ້ພຣະອົງພິພາກສາດ້ວຍ ເພາະພຣະອົງເປັນບຸດມະນຸດ. ຢ່າປະຫລາດໃຈໃນເລື່ອງນີ້: ເພາະເວລານັ້ນກຳລັງມາ ເມື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນອຸບໂມງຝັງສົບຈະໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ, ແລະຈະອອກມາ; ຝ່າຍຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດການດີ ຈະໄປສູ່ການຄືນມາຈາກຕາຍແຫ່ງຊີວິດ; ແລະຝ່າຍຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດການຊົ່ວ ຈະໄປສູ່ການຄືນມາຈາກຕາຍແຫ່ງການຖືກພິພາກສາລົງໂທດ. ໂຢຮັນ 5:25–29.

ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ພຣະສຽງຂອງພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວໃຫ້ກັບມີຊີວິດ, ແລະ Alpha ແລະ Omega ໄດ້ທຳຊ້ຳອີກຄັ້ງເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ເພາະວ່າເດືອນກໍລະກົດ 2023 ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຊ່ວງສຸດທ້າຍຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ. ແລ້ວປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນອີກຄັ້ງໃຫ້ກັບໄປສູ່ວິຖີເກົ່າແກ່ຂອງ Jeremiah, ຄືໄປສູ່ຮາກຖານແຫ່ງປະຫວັດສາດ Millerite. ຂ່າວສານຮາກຖານແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດຂອງພວກ Millerites ແມ່ນຂ່າວສານທຳອິດແລະຂ່າວສານສຸດທ້າຍໃນປະຫວັດສາດ Millerite, ຊຶ່ງກໍຄື “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳ Leviticus ບົດທີຊາວຫົກ.

ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກບັນຊາອີກຄັ້ງໃຫ້ຮັບເອົາປຶ້ມນ້ອຍແລະກິນມັນ. ເມື່ອພວກເຂົາກິນປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນແລ້ວ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກທົດສອບເພື່ອເບິ່ງວ່າຈະຍອມຮັບຂ່າວສານຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 (ຂ່າວສານຈາກທິດຕາເວັນອອກ) ແລະຂ່າວສານຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11 (ຂ່າວສານຈາກທິດເໜືອ) ຫຼືບໍ່. ຂະບວນການທົດສອບນຳພວກເຂົາໄປສູ່ຂໍ້ 13 ຫາ 15 ຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11, ຊຶ່ງແມ່ນຍຸດທະການແຫ່ງ Panium, ຊຶ່ງແມ່ນ Caesarea Philippi ແລະຊຶ່ງແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ທີ່ໃນນັ້ນຄົນສອງຈຳພວກຜູ້ໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງຖືກສະແດງອອກ, ຈຳພວກໜຶ່ງ “ທີ່ໄດ້ກະທຳດີ ກໍເຖິງການຄືນມາມີຊີວິດເພື່ອຊີວິດ; ແລະພວກທີ່ໄດ້ກະທຳຊົ່ວ ກໍເຖິງການຄືນມາມີຊີວິດເພື່ອການພິພາກສາ.”

ມີສາມສຽງໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະສຽງທັງໝົດນັ້ນລ້ວນເປັນສຽງຂອງ “ບຸກຄົນຜູ້ບໍ່ຕ່ຳກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ.” ສຽງທຳອິດຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໄດ້ດັງຂຶ້ນເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ທັງຫຼາຍໃນນະຄອນນິວຢອກຖືກເຮັດໃຫ້ພັງທະລາຍລົງໂດຍການແຕະຕ້ອງຈາກພຣະເຈົ້າ. ສຽງທີສອງແມ່ນສຽງຂອງມີຄາເອນ ຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ ຜູ້ຊົງຮຽກຄົນຕາຍອອກມາຈາກອຸບໂມງຝັງສົບຂອງເຂົາ. ສຽງທີສາມຄືສຽງທີສອງຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຊຶ່ງຮຽກຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະອົງອອກຈາກບາບີໂລນ ໃນໂມງແຫ່ງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ. ຄວາມສຳເລັດບໍລິບູນຂອງການສາລະພາບຂອງເປໂຕທີ່ເມືອງເກຊາຣິຢາ ຟີລິບປີ ເກີດຂຶ້ນເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງນຳພາປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງໄປສູ່ “ສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວັນສຸດທ້າຍ.”

ພານຽມ ຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີ ຂໍ້ 13 ຫາ 15 ໃນ ດານີເອນ 11 ແມ່ນ “ສ່ວນ” ຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນ ທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ ຊຶ່ງລະບຸຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ. ພານຽມ ແມ່ນການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter ໃນເດືອນສິງຫາ ປີ 1844, ມັນເປັນປະຫວັດສາດໜຶ່ງທີ່ສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນວາລະທີສອງຂອງ Donald Trump, ແລະມັນເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ປະທັບຕາຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ພວກເຮົາກຳລັງສຶກສາຢູ່ໃນຂະນະນີ້ ເປັນພື້ນທີ່ອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ.

> “ຄວາມຈິງທີ່ເປໂຕໄດ້ສາລະພາບນັ້ນ ເປັນຮາກຖານຂອງຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ເຊື່ອ. ນັ້ນແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະຄຣິດເອງໄດ້ປະກາດວ່າເປັນຊີວິດນິລັນດອນ. ແຕ່ການມີຢູ່ຂອງຄວາມຮູ້ນີ້ ບໍ່ແມ່ນເຫດໃຫ້ຍົກຍໍຕົນເອງ. ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກສຳແດງແກ່ເປໂຕໂດຍປັນຍາຫຼືຄວາມດີໃດໆຂອງຕົນເອງ. ມະນຸດຈະບໍ່ມີວັນສາມາດບັນລຸຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະເຈົ້າໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ. ‘ມັນສູງກວ່າຟ້າສະຫວັນ; ເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງໄດ້? ມັນເລິກກວ່າແດນຄົນຕາຍ; ເຈົ້າຈະຮູ້ຫຍັງໄດ້?’ ໂຢບ 11:8. ມີແຕ່ພຣະວິນຍານແຫ່ງການຮັບເປັນບຸດເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະສຳແດງສິ່ງເລິກລັບຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ພວກເຮົາ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ ‘ຕາບໍ່ໄດ້ເຫັນ ຫູບໍ່ໄດ້ຍິນ ແລະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າມາໃນໃຈຂອງມະນຸດ.’ ‘ພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳແດງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແກ່ພວກເຮົາໂດຍພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ: ເພາະພຣະວິນຍານຊົງຄົ້ນຫາທຸກສິ່ງ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງເລິກລັບຂອງພຣະເຈົ້າ.’ 1 ໂກຣິນໂທ 2:9, 10. ‘ຄວາມລັບຂອງພຣະຢາເວຢູ່ກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຍຳເກງພຣະອົງ;’ ແລະຄວາມຈິງທີ່ວ່າເປໂຕໄດ້ເຫັນແຈ້ງເຖິງລັດສະໝີຂອງພຣະຄຣິດ ກໍເປັນຫຼັກຖານວ່າເຂົາໄດ້ຖືກ ‘ສອນໂດຍພຣະເຈົ້າ.’ ຄຳເພງສັນລະເສີນ 25:14; ໂຢຮັນ 6:45. ອ້າ, ແທ້ຈິງແລ້ວ, ‘ຊີໂມນ ບາ-ໂຢນາ ເຈົ້າເປັນສຸກ: ເພາະເນື້ອແລະເລືອດບໍ່ໄດ້ສຳແດງການນີ້ແກ່ເຈົ້າ.’”

> ພຣະເຢຊູຊົງຕັດຕໍ່ໄປວ່າ: “ເຮົາກ່າວແກ່ທ່ານດ້ວຍວ່າ ທ່ານແມ່ນເປໂຕ ແລະເຮົາຈະສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງເຮົາເທິງສີລານີ້; ແລະປະຕູແຫ່ງນະລົກຈະບໍ່ມີຊັຍຊະນະຕໍ່ມັນ.” ຄຳວ່າ ເປໂຕ ໝາຍເຖິງກ້ອນຫີນໜຶ່ງ,—ກ້ອນຫີນທີ່ກິ້ງໄປມາ. ເປໂຕບໍ່ແມ່ນສີລາທີ່ຄຣິສຕະຈັກຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງນັ້ນ. ປະຕູແຫ່ງນະລົກໄດ້ມີຊັຍຊະນະເໜືອລາວແທ້ເມື່ອລາວໄດ້ປະຕິເສດພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາວດ້ວຍການສາບແຊ່ງແລະການສາບານ. ຄຣິສຕະຈັກໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງພຣະອົງໜຶ່ງຜູ້ທີ່ປະຕູແຫ່ງນະລົກບໍ່ອາດມີຊັຍຊະນະຕໍ່ພຣະອົງໄດ້.” The Desire of Ages, 413

ຂ່າວສານທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະແດງແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງທີ່ Caesarea Philippi ນັ້ນ ແມ່ນແລະຍັງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ແລະມັນຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງສົງຄາມຝ່າຍວິນຍານລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າເທບກຣີກ Pan, ຊຶ່ງພຣະວິຫານຂອງມັນຖືກເອີ້ນວ່າ “ປະຕູແຫ່ງນະລົກ,” ແລະເຂົາສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນທີ່ໄດ້ຫຼົງຖອຍໄປ. ພວກ Maccabees ເປັນປະຊາຊົນທີ່ຫຼົງຖອຍຈາກພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນຜູ້ພິທັກຄຸ້ມຄອງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກໍາລັງທໍາສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານສາສະໜາຂອງຊາວກຣີກ. ພວກເຂົາໄດ້ລະບຸຕົນເອງວ່າເປັນທັງຜູ້ນໍາທາງສາສະໜາແລະທາງການເມືອງ. ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງໂປຣເຕສແຕນທີ່ໄດ້ຫຼົງຖອຍໄປ ຂອງບັນດາຄຣິສຕະຈັກທີ່ລົ້ມລົງເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງບັດນີ້ກໍາລັງຮ່ວມກັບລັດຖະບານຂອງສະຫະລັດ ໃນການສ້າງຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍ ແລະກໍາລັງທໍາສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານສາສະໜາຂອງພວກໂກລບາລິສ ຄື woke-ism ແລະ Mother Earth. ເຂົາທີ່ຫຼົງຖອຍທັງສອງໄດ້ມີໄຊໃນການຕໍ່ສູ້ຂອງພວກມັນກັບອົງປະກອບທາງສາສະໜາແລະທາງການເມືອງຂອງໂກລບາລິຊຶມ, ແລະໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ເຂົາໂປຣເຕສແຕນແທ້ກໍາລັງຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການກໍາຈັດຊາກສ່ວນສຸດທ້າຍຂອງພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ໂງ່ເຂົາ, ກ່ອນທີ່ຈະຖືກຊູຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານຢູ່ໃນ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະທໍາດານີເອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວາລະສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງກໍແມ່ນພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະເປັນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາທີ່ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ຊຶ່ງແມ່ນປານີອຸມ. ມັນຖືກເປີດຜະນຶກຂຶ້ນທ່າມກາງສົງຄາມລະຫວ່າງສັດຮ້າຍອະເທວະນິຍົມທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນ ແລະເຂົາແຫ່ງລັດທິຣີພັບລິກັນ ຊຶ່ງເລີ່ມປຸກປັ່ນສັດຮ້າຍນັ້ນໃນປີ 2015, ແລະຕໍ່ຕ້ານເຂົາອັນແທ້ຈິງແຫ່ງໂປຣເຕສແຕນ ຊຶ່ງບັດນີ້ກໍາລັງຖືກຊຸບຊີວິດຂຶ້ນອີກເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ.

ຄວາມຈິງທີ່ເປໂຕໄດ້ສາລະພາບນັ້ນ ເປັນເຄື່ອງໝາຍຕາມທາງຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະຍັງເປັນຄວາມຈິງດ້ວຍວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ຄວາມຈິງແຫ່ງສິ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການທີ່ພຣະເຢຊູຊົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບການທົດສອບ ແນ່ນອນພຽງເທົ່າກັນກັບທີ່ໃນສະໄໝຂອງເປໂຕໄດ້ມີຄໍາຖາມວ່າ ພຣະເຢຊູຊົງເປັນພຣະເມຊີອາຫຼືບໍ່. ການປະກາດວ່າ ພຣະເຢຊູຊົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ເປັນຕົວແທນຂອງທຸກສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສໍາແດງໄວ້ກ່ຽວກັບວ່າ ພຣະບຸດເປັນຜູ້ໃດ. ມັນເປັນຕົວແທນບໍ່ພຽງແຕ່ວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນບຸດມະນຸດອີກດ້ວຍ. ນີ້ຄືຄວາມຈິງແຫ່ງການບັງເກີດເປັນມະນຸດຂອງພຣະລັກສະນະແຫ່ງພຣະພາບ ຊຶ່ງເປັນພະລະກິດຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ຖືກສໍາເລັດໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ. ຄວາມຈິງແຫ່ງ “ການບັງເກີດເປັນມະນຸດ” ຄືຄວາມຈິງໃນຕອນສຸດທ້າຍ ທີ່ໄດ້ຖືກແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຄວາມຈິງຂອງ “ວັນຊະບາໂຕ” ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ.

ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແມ່ນໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງໃດອົງໜຶ່ງມາເຖິງ, ຄວາມຈິງພິເສດອັນເໝາະສົມກັບຍຸກສະໄໝທີ່ຄວາມຈິງນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກ ຈະຖືກເປີດເຜີຍໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ແລະຈາກນັ້ນຄວາມຈິງນັ້ນຈະເປັນບົດທົດສອບແກ່ຄົນຮຸ່ນນັ້ນທີ່ຄວາມຈິງນັ້ນຖືກເປີດອອກ. ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບພຣະກິດຂອງພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ສະເດັດມາເຖິງພຣະວິຫານຢ່າງກະທັນຫັນ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຍົກຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງສີ່ສິບຫົກປີຈາກ 1798 ຈົນເຖິງ 1844, ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍ. ພຣະກິດແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະຄຣິດ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ບົດບາດຂອງພຣະອົງໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດ, ປະເດັນເລື່ອງເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະ ການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ລ້ວນແຕ່ຖືກເປີດອອກ. ຊິດສະເຕີ White ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນບັນດາຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ ມີຄວາມຈິງຢູ່ປະການໜຶ່ງ ຊຶ່ງ Alpha and Omega ໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້ໃນແສງສະຫວ່າງພິເສດ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກປະຫລາດໃຈເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ຢູ່ກາງສຸດຂອງພຣະບັນຍັດສິບປະການ ໂດຍມີລັດສະຫມີແຫ່ງແສງສະຫວ່າງອ່ອນໆລ້ອມຮອບຢູ່. ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ນີ້ແມ່ນຂໍ້ດຽວໃນພຣະບັນຍັດສິບປະການທີ່ບອກຊັດເຈນເຖິງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະສັບພະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ. ເມື່ອຮາກຖານຂອງໂລກຖືກວາງລົງ ເວລານັ້ນຮາກຖານຂອງວັນຊະບາໂຕກໍຖືກວາງລົງເຊັ່ນກັນ.’” Testimonies, volume 1, 75.

ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ແຕ່ມັນຈະຕ້ອງຖືກເລື່ອນອອກໄປເນື່ອງດ້ວຍການກະບົດໃນປີ 1863. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຂະບວນການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ເມື່ອພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກແທນພາບເປັນທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ, ໄດ້ສະເດັດລົງມາພ້ອມກັບໜັງສືທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງກິນ. ອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ ຊົງສະແດງຈຸດຈົບໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ, ດັ່ງນັ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍຈຶ່ງມີຄວາມຈິງອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກນຳມາວາງໄວ້ໃນແສງສະຫວ່າງພິເສດ, ແລະມັນໄດ້ຜູກພັນໂດຍກົງກັບຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕ ຊຶ່ງເຄີຍຖືກຍົກຂຶ້ນເນັ້ນໃນຄັ້ງທໍາອິດທີ່ພຣະຄຣິດຊົງພະຍາຍາມປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> “ເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວທີ່ດານີເອນຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນມອບຂອງຕົນ. ເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວທີ່ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ທ່ານຈະອອກໄປສູ່ໂລກຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍເປັນມາກ່ອນ. ຖ້າບັນດາຜູ້ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳສິ່ງຫຼວງຫຼາຍເພື່ອເຂົາຈະດຳເນີນໃນຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນ, ຄວາມຮູ້ຂອງເຂົາກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ ແລະ ຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບພຣະອົງ ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້.”

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ສາມັກຄີທຳກັບພຣະເຈົ້າ ຍ່າງຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ລົບຫຼູ່ພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງຕົນ ໂດຍການເຮັດໃຫ້ທາງຂອງຕົນເສື່ອມຊາມຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມສະຫວ່າງຈາກສະຫວັນສ່ອງສະຫວ່າງເທິງພວກເຂົາ. ໃນພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກເຂົາມີຄຸນຄ່າອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ເພາະພວກເຂົາເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບພຣະຄຣິດ. ສຳລັບພວກເຂົາ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າງົດງາມ ແລະ ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າສິ່ງໃດທັງປວງ. ພວກເຂົາເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງພຣະວັດຈະນະນັ້ນ. ຄວາມຈິງຖືກເປີດເຜີຍແກ່ພວກເຂົາ. ຄຳສອນເລື່ອງການຮັບສະພາບມະນຸດຂອງພຣະຄຣິດຖືກຫຸ້ມໄວ້ດ້ວຍລັດສະໝີອັນອ່ອນໂຍນ. ພວກເຂົາເຫັນວ່າ ພຣະຄຳພີເປັນກະແຈທີ່ໄຂຄວາມລັບລຶກທັງປວງ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມຍາກລຳບາກທັງສິ້ນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຮັບເອົາຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຍ່າງໃນຄວາມສະຫວ່າງ ຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະທຳໄດ້, ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ລັງເລໃນການຍົກໄມ້ກາງແຂນຂຶ້ນ ແລະ ຕິດຕາມພຣະເຢຊູ ຈະເຫັນຄວາມສະຫວ່າງໃນຄວາມສະຫວ່າງຂອງພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, ເລກ 21, 406, 407.

ຄຳສອນເລື່ອງການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບສະພາບເປັນມະນຸດ ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ພຣະພາບແຫ່ງພຣະເຈົ້າເມື່ອລວມເຂົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດແລ້ວຍ່ອມບໍ່ເຮັດບາບ, ແລະໝາຍສຳຄັນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸປະສົບການນັ້ນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ແມ່ນວັນຊະບາໂຕ.

> ນອກຈາກນັ້ນ ເຮົາໄດ້ປະທານວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາໃຫ້ແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ ເພື່ອເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງເຮົາກັບເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ຜູ້ຊຳລະເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດ. ເອເຊກຽນ 20:12.

ຜູ້​ໜຶ່ງ​ແສນ​ສີ່​ໝື່ນ​ສີ່​ພັນ​ຄົນ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ປະທັບ​ຕາ​ໄວ້​ສໍາລັບ​ນິລັນດອນ, ແລະ​ຂະບວນການ​ແຫ່ງ​ການ​ປະທັບ​ຕາ​ນັ້ນ​ຊີ້​ບອກ​ເຖິງ​ໄລຍະ​ເວລາ​ສັ້ນ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ຕອນ​ທ້າຍ​ຂອງ​ຂະບວນການ​ປະທັບ​ຕາ, ກ່ອນ​ໜ້າ​ກົດໝາຍ​ວັນ​ອາທິດ​ເລັກ​ນ້ອຍ, ເມື່ອ​ຕາ​ປະທັບ​ນັ້ນ​ຖືກ​ປະທັບ​ລົງ. ໃນ​ຊ່ວງ​ເວລາ​ສັ້ນ​ນັ້ນ ຄວາມ​ເປັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຖືກ​ປະສານ​ເຂົ້າ​ກັບ​ຄວາມ​ເປັນ​ມະນຸດ​ຢ່າງ​ຖາວອນ.

> “ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ, ທ່ານກຳລັງເຮັດອັນໃດຢູ່ໃນພະລາຊະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ? ຜູ້ທີ່ກຳລັງຮ່ວມປະສານກັບໂລກ ກຳລັງຮັບແບບພິມຂອງໂລກ ແລະກຳລັງຕຽມພ້ອມເພື່ອຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນຕົນເອງ, ຜູ້ທີ່ກຳລັງຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະຊຳລະຈິດວິນຍານຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງຮັບແບບພິມແຫ່ງສະຫວັນ ແລະກຳລັງຕຽມພ້ອມເພື່ອຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອຄຳປະກາດຖືກປະກາດອອກໄປ ແລະການປະທັບຕາໄດ້ຖືກປະທັບລົງ, ລັກສະນະນິໄສຂອງພວກເຂົາຈະຄົງຢູ່ບໍລິສຸດ ແລະໄຮ້ມົນທິນຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ.”

> “ເວລານີ້ແມ່ນເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ. ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ມີວັນຖືກປະທັບໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງຊາຍຫຼືຍິງຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດ. ມັນຈະບໍ່ມີວັນຖືກປະທັບໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງຊາຍຫຼືຍິງຜູ້ມີຄວາມທະເຍີທະຍານ ແລະຮັກໂລກ. ມັນຈະບໍ່ມີວັນຖືກປະທັບໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງຊາຍຫຼືຍິງຜູ້ມີລີ້ນອັນບໍ່ສັດຊື່ ຫຼືມີຫົວໃຈຫຼອກລວງ. ທຸກຄົນທີ່ຮັບຕາປະທັບນັ້ນຈະຕ້ອງປາສະຈາກມົນທິນຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ—ເປັນຜູ້ສະໝັກສົມຄວນສຳລັບສະຫວັນ. ຈົ່ງກ້າວໜ້າໄປ, ພີ່ນ້ອງຊາຍແລະພີ່ນ້ອງຍິງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນເວລານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຂຽນໄດ້ພຽງແຕ່ສັ້ນໆກ່ຽວກັບປະເດັນເຫຼົ່ານີ້, ເພີຍແຕ່ເອີ້ນໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຫັນຄວາມສົນໃຈໄປສູ່ຄວາມຈຳເປັນແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ. ຈົ່ງຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນເອງ, ເພື່ອວ່າທ່ານທັງຫຼາຍຈະເຂົ້າໃຈຄວາມນ່າຄ້ານຢ້ານອັນສະຫງ່າງາມຂອງຊົ່ວໂມງປະຈຸບັນນີ້.” Testimonies, volume 5, 216.

ຂໍ້ຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ອາດເຮັດໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ການປະທັບຕານັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ຫາເປັນເຊັ່ນນັ້ນບໍ່. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນວິກິດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະນາງຍັງສອນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງອີກວ່າ ລັກສະນະນິໄສຖືກສະແດງອອກໃນຍາມວິກິດ, ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຖືກພັດທະນາໃນຍາມວິກິດ. ການປະທັບຕາເກີດຂຶ້ນໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ ໃນຄວາມໝາຍວ່າ ໃນເວລານັ້ນມັນຈຶ່ງປາກົດໃຫ້ເຫັນ, ເພາະວ່າຜູ້ທີ່ມີຕານັ້ນໃນເວລານັ້ນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ. ການປະທັບຕາເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາສັ້ນໆ, ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ, ແລະສຳລັບຜູ້ຮັກສາວັນຊະບາໂຕ, ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນເວລານັ້ນຍັງບໍ່ມີໃຜໄດ້ຮັບຕາຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຊ່ວງເວລາພາຍຫຼັງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຕ້ອງມີຂະບວນການທົດສອບເກີດຂຶ້ນກ່ອນ.

ໃນທຸກໆການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການປະຕິຮູບ ເມື່ອສັນຍາລັກອັນສັກສິດເສດັດລົງມາເພື່ອປະທານລິດເດດແກ່ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກແກະຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ ຂະບວນການທົດສອບກໍເລີ່ມຂຶ້ນ. ເມື່ອມີຄາເອນເສດັດລົງມາເພື່ອປະທານລິດເດດແກ່ກະສັດໄຊຣັດໃຫ້ດໍາເນີນໜ້າດ້ວຍພະຣາຊະກຳນົດສະບັບທໍາອິດ ຊາວຢິວກໍໄດ້ຖືກທົດສອບໃນເລື່ອງວ່າ ພວກເຂົາຈະອອກຈາກບ້ານເຮືອນທີ່ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນໄລຍະເຈັດສິບປີກ່ອນໜ້ານັ້ນ ແລະກັບຄືນໄປຍັງນະຄອນທີ່ຖືກທໍາລາຍ ແລະສ້າງມັນຂຶ້ນໃໝ່ຫຼືບໍ່. ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເສດັດລົງມາໃນພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ ຊາວຢິວກໍໄດ້ຖືກທົດສອບໃນເລື່ອງຂອງພຣະເມຊີອາ. ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອໍານາດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເສດັດລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຄົນໃນຍຸກນັ້ນກໍໄດ້ຖືກທົດສອບວ່າ ພວກເຂົາຈະກິນໜັງສືນ້ອຍ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ໜັງສືນ້ອຍນັ້ນເປັນຕົວແທນ ຫຼືບໍ່.

ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບໜຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ, ແລະຈຳພວກທີ່ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແມ່ນຜູ້ສະໝັກທີ່ຈະຢູ່ໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ການທົດສອບສຸດທ້າຍສຳລັບຄົນຮຸ່ນນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ຜ່ານຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ, ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງຄວາມສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ,” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດ 26. ຕັ້ງແຕ່ປີ 1856 ຈົນເຖິງ 1863, ຂ່າວສານແຫ່ງລາໂອດີເກຍໄດ້ໝາຍເຖິງຊ່ວງເວລາສຸດທ້າຍໜຶ່ງ ພາຍໃນຊ່ວງເວລາທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊ່ວງເວລານັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ 13 ຫາ 15 ຂອງດານີເອນ ບົດ 11.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນມີພຣະວັດຈະນະ, ແລະພຣະວັດຈະນະຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະວັດຈະນະນັ້ນເປັນພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງນີ້ຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ. ສັບພະສິ່ງໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງ; ແລະຖ້າປາດສະຈາກພຣະອົງແລ້ວ ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໄດ້. ໃນພຣະອົງມີຊີວິດ; ແລະຊີວິດນັ້ນເປັນຄວາມສະຫວ່າງຂອງມະນຸດ. ແລະຄວາມສະຫວ່າງສ່ອງຢູ່ໃນຄວາມມືດ; ແລະຄວາມມືດບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈມັນ.” “ແລະພຣະວັດຈະນະໄດ້ບັງເກີດເປັນເນື້ອໜັງ, ແລະດຳລົງຢູ່ທ່າມກາງພວກເຮົາ, (ແລະພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ, ເປັນພຣະສິຣິດັ່ງຂອງພຣະບຸດອົງດຽວຈາກພຣະບິດາ,) ບໍລິບູນດ້ວຍພຣະຄຸນ ແລະຄວາມຈິງ” (John 1:1–5, 14).

> “ບົດນີ້ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງເຖິງລັກສະນະແລະຄວາມສຳຄັນຂອງພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດ. ໂຢຮັນ, ໃນຖານະຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈເນື້ອຫາທີ່ຕົນກ່າວເຖິງ, ຍົກຍ້ອງພະລັງອຳນາດທັງປວງແກ່ພຣະຄຣິດ ແລະກ່າວເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແລະພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ. ທ່ານສ່ອງປະກາຍລຳແສງແຫ່ງຄວາມຈິງອັນລ້ຳຄ່າຈາກພຣະເຈົ້າ ດັ່ງແສງສະຫວ່າງຈາກດວງອາທິດ. ທ່ານນຳສະເໜີພຣະຄຣິດໃນຖານະຜູ້ກາງແຕ່ພຽງພຣະອົງດຽວລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າແລະມະນຸດຊາດ.”

> ຄໍາສອນເລື່ອງການຊົງຮັບສະພາບເປັນມະນຸດຂອງພຣະຄຣິດໃນເນື້ອໜັງມະນຸດເປັນຄວາມລຶກລັບ, “ຄືຄວາມລຶກລັບທີ່ໄດ້ຖືກປິດບັງໄວ້ຕັ້ງແຕ່ບັນດາຍຸກສະໄໝ ແລະຈາກບັນດາຊົ່ວອາຍຸຄົນ” (Colossians 1:26). ນີ້ແມ່ນຄວາມລຶກລັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເລິກຊຶ້ງແຫ່ງຄວາມເປັນທາງພຣະເຈົ້າ. “ພຣະວັດຈະນະໄດ້ຊົງບັງເກີດເປັນເນື້ອໜັງ ແລະໄດ້ຊົງສະຖິດຢູ່ຖ້າມກາງພວກເຮົາ” (John 1:14). ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຮັບເອົາສະພາບມະນຸດ, ສະພາບທີ່ຕໍ່າກວ່າສະພາບແຫ່ງສະຫວັນຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດສະແດງໃຫ້ເຫັນການຖ່ອມພຣະອົງລົງຢ່າງອັດສະຈັນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເທົ່າກັບສິ່ງນີ້. ພຣະອົງ “ໄດ້ຊົງຮັກໂລກຫຼາຍປານນັ້ນ ຈົນໄດ້ປະທານພຣະບຸດອົງດຽວຂອງພຣະອົງ” (John 3:16). ໂຢຮັນໄດ້ນໍາສະເໜີເລື່ອງອັນອັດສະຈັນນີ້ດ້ວຍຄວາມຮຽບງ່າຍຢ່າງຍິ່ງ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນສາມາດເຂົ້າໃຈແນວຄວາມຄິດທີ່ຖືກນໍາສະເໜີ ແລະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງ.

> “ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ສະແດງວ່າຮັບເອົາສະພາບມະນຸດ; ພຣະອົງໄດ້ຮັບເອົາຢ່າງແທ້ຈິງ. ພຣະອົງມີສະພາບມະນຸດຢ່າງເປັນຈິງ. ‘ເມື່ອລູກທັງຫຼາຍໄດ້ມີສ່ວນໃນເນື້ອໜັງແລະເລືອດ ພຣະອົງເອງກໍໄດ້ຊົງມີສ່ວນໃນສິ່ງດຽວກັນນັ້ນດ້ວຍ’ (Hebrews 2:14). ພຣະອົງເປັນບຸດຂອງນາງມາຣີ; ຕາມສາຍເລືອດຝ່າຍມະນຸດ ພຣະອົງສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກດາວິດ. ພຣະອົງຖືກປະກາດວ່າເປັນມະນຸດ ແມ່ນຄື ມະນຸດຄືພຣະຄຣິດເຢຊູ. ‘ບຸກຄົນນີ້,’ ໂປໂລຂຽນວ່າ, ‘ໄດ້ຖືກນັບວ່າສົມຄວນໄດ້ຮັບພຣະສະຫງ່າລາສີຫຼາຍກວ່າໂມເຊ ເພາະວ່າຜູ້ທີ່ສ້າງເຮືອນຍ່ອມມີກຽດຫຼາຍກວ່າເຮືອນ’ (Hebrews 3:3).”

> “ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າກ່າວເຖິງຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພຣະຄຣິດເມື່ອພຣະອົງຢູ່ເທິງໂລກນີ້ ພຣະວັດຈະນະນັ້ນກໍກ່າວຢ່າງແນ່ຊັດເຊັ່ນກັນກ່ຽວກັບການດຳຮົງຢູ່ກ່ອນຂອງພຣະອົງ. ພຣະວັດຈະນະດຳຮົງຢູ່ເປັນພຣະພາວະອັນຊົງພຣະເຈົ້າ ຄືດັ່ງພຣະບຸດນິລັນດອນຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຄວາມເປັນເອກະພາບແລະຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ. ຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນ ພຣະອົງຊົງເປັນຄົນກາງແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເປັນພຣະອົງຜູ້ທີ່ຊົນຊາດທັງປວງໃນແຜ່ນດິນໂລກ ທັງຊາວຢິວແລະຄົນຕ່າງຊາດ ຖ້າຫາກພວກເຂົາຍອມຮັບພຣະອົງ ກໍຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນ. ‘ພຣະວັດຈະນະຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ ແລະພຣະວັດຈະນະຊົງເປັນພຣະເຈົ້າ’ (John 1:1). ກ່ອນທີ່ມະນຸດຫຼືທູດສະຫວັນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນ ພຣະວັດຈະນະກໍຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ ແລະຊົງເປັນພຣະເຈົ້າ.”

> ໂລກໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງ, “ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນນອກຈາກພຣະອົງ” (John 1:3). ຖ້າພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສ້າງສັບພະສິ່ງ, ພຣະອົງກໍດຳຮົງຢູ່ກ່ອນສັບພະສິ່ງທັງປວງ. ຖ້ອຍຄຳທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ນັ້ນແນ່ຊັດຢ່າງຍິ່ງ, ຈົນບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປ່ອຍໃຫ້ຜູ້ໃດຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສ. ພຣະຄຣິດຊົງເປັນພຣະເຈົ້າໂດຍສະພາບແທ້, ແລະໃນຄວາມໝາຍສູງສຸດ. ພຣະອົງຊົງຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນ, ຊົງເປັນພຣະເຈົ້າເໜືອສິ່ງທັງປວງ, ຜູ້ຊົງຮັບພຣະພອນສືບໄປເປັນນິດ.

> ພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າ, ດຳຮົງຢູ່ຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນ, ເປັນພຣະບຸກຄົນທີ່ແຕກຕ່າງ, ແຕ່ກໍເປັນອັນໜຶ່ງດຽວກັບພຣະບິດາ. ພຣະອົງຊົງເປັນລັດສະໝີອັນເລີດລ້ຳຂອງສະຫວັນ. ພຣະອົງຊົງເປັນຈອມພົນແຫ່ງບັນດາສະຕິປັນຍາໃນສະຫວັນ, ແລະການນົບໄຫວ້ສັກກາລະບູຊາຂອງພວກທູດສະຫວັນກໍໄດ້ຖືກຮັບໂດຍພຣະອົງເປັນສິດອັນຊອບທຳຂອງພຣະອົງ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນການຊິງເອົາສິດຂອງພຣະເຈົ້າແຕ່ປະການໃດ. “ພຣະເຢໂຮວາຊົງຄອບຄອງຂ້ານ້ອຍໄວ້ໃນການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງວິຖີຂອງພຣະອົງ,” ພຣະອົງຊົງປະກາດ, “ກ່ອນບັນດາພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງໃນຄາວບູຮານ. ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນ, ຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ, ກ່ອນແຜ່ນດິນໂລກຈະມີຂຶ້ນ. ເມື່ອຍັງບໍ່ມີຫ້ວງເລິກ, ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຖືກນຳອອກມາ; ເມື່ອຍັງບໍ່ມີນ້ຳພຸອັນອຸດົມດ້ວຍນ້ຳ. ກ່ອນທີ່ພູເຂົາຈະຖືກສະຖາປະນາໄວ້, ກ່ອນເນີນເຂົາທັງຫຼາຍ ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຖືກນຳອອກມາ: ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຍັງບໍ່ໄດ້ສ້າງແຜ່ນດິນໂລກ, ຫຼືທົ່ງນາ, ຫຼືສ່ວນສູງສຸດແຫ່ງຝຸ່ນທີ່ຢູ່ໃນໂລກ. ເມື່ອພຣະອົງຈັດຕຽມຟ້າສະຫວັນ, ຂ້ານ້ອຍກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ: ເມື່ອພຣະອົງຂີດວົງໄວ້ເທິງໜ້າແຫ່ງຫ້ວງເລິກ” (ສຸພາສິດ 8:22–27).

> “ມີຄວາມສະຫວ່າງແລະສະຫງ່າລາສີຢູ່ໃນຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບພຣະບິດາກ່ອນການວາງຮາກຖານຂອງໂລກ. ນີ້ແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງສາຍຢູ່ໃນບ່ອນມືດ ເຮັດໃຫ້ບ່ອນນັ້ນເຫຼື້ອມປະກາຍດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນດັ້ງເດີມຈາກພຣະເຈົ້າ. ຄວາມຈິງນີ້, ຊຶ່ງໃນຕົວຂອງມັນເອງເປັນຄວາມລຶກລັບຢ່າງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ໄດ້ອະທິບາຍຄວາມຈິງອື່ນໆທີ່ລຶກລັບ ແລະຊຶ່ງຖ້າບໍ່ມີຄວາມຈິງນີ້ແລ້ວກໍບໍ່ອາດອະທິບາຍໄດ້, ໃນຂະນະທີ່ຄວາມຈິງນີ້ເອງກໍຖືກຫໍ່ຫຸ້ມໄວ້ໃນຄວາມສະຫວ່າງ ທີ່ບໍ່ອາດເຂົ້າໃກ້ໄດ້ ແລະເຫຼືອທີ່ມະນຸດຈະເຂົ້າໃຈໄດ້.” Selected Messages, book 1, 246–248.

Back to Articles