Article

# Rome Establishes the Vision - Number Seventeen

ໂຣມສະຖາປະນານິມິດ — ເລກສິບເຈັດ

The Final Sifting of the 144,000: The Prophetic Test of the Image of the Beast

ການຮ່ອນຄັດຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງ 144,000: ການທົດສອບຕາມຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 24, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Those called to be among the one hundred and forty-four thousand are now in their final sifting process and the process is a testing process that is based upon the formation of the image of the beast. The testing process begins with the house of God, for judgment always begins with the house of God, and thereafter God’s other flock is confronted with the identical testing process. Perhaps the most significant and important prophetic characteristic in the formation of the image of the beast is that it occurs twice; first in the United States, then in the rest of the world. Prophetically this means that the image of the beast in the world is the final manifestation of the image of the beast, and therefore any typification of the image of the beast that came before the image of the beast in the world, was simply the shadow that typified the substance.

ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນໃຫ້ຢູ່ໃນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ບັດນີ້ກໍາລັງຢູ່ໃນຂະບວນການຄັດແຍກຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຕົນ ແລະ ຂະບວນການນັ້ນເປັນຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບນີ້ເລີ່ມຕົ້ນກັບຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະການພິພາກສາຍ່ອມເລີ່ມຕົ້ນກັບຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ສະເໝີ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຖືກນໍາໃຫ້ປະເຊີນກັບຂະບວນການທົດສອບອັນດຽວກັນນັ້ນ. ບາງທີ ລັກສະນະທາງຄໍາພະຍາກອນທີ່ສໍາຄັນ ແລະ ໂດດເດ່ນທີ່ສຸດໃນການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍ ຄືການທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນສອງຄັ້ງ: ຄັ້ງທໍາອິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລ້ວຈຶ່ງໃນສ່ວນອື່ນຂອງໂລກ. ໃນທາງຄໍາພະຍາກອນ ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ຮູບສັດຮ້າຍໃນໂລກແມ່ນການສໍາແດງອອກຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຮູບສັດຮ້າຍ ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ການເປັນແບບຢ່າງໃດໆຂອງຮູບສັດຮ້າຍທີ່ມາກ່ອນຮູບສັດຮ້າຍໃນໂລກ ກໍເປັນພຽງເງົາທີ່ເປັນແບບບອກເຖິງແກ່ນແທ້ເທົ່ານັ້ນ.

Judgment began at the house of God on September 11, 2001. That date had been typified by August 11, 1840, when the angel of Revelation ten came down with a little book open in His hand. When the angel of chapter ten came down He announced that the judgment of Protestantism was then under way. Whoever God judges, He first forewarns, and the confirmation of Miller’s methodology in determining time, added weight to his calculations about the judgment of the Second Coming. The testing of the Protestants was under way as of August 11, 1840 and by 1844 the Protestants had become the daughters of Rome. The period of 1840 to 1844 typifies the period of September 11, 2001, unto the soon-coming Sunday law.

ການພິພາກສາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ວັນທີນັ້ນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ກ່ອນໂດຍວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ເມື່ອທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບໄດ້ລົງມາ ໂດຍມີໜັງສືນ້ອຍທີ່ເປີດຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອທູດສະຫວັນໃນບົດທີສິບໄດ້ລົງມາ ພຣະອົງໄດ້ປະກາດວ່າ ເວລານັ້ນການພິພາກສາຂອງພວກໂປຣແຕສແຕນກຳລັງດຳເນີນຢູ່. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຈະພິພາກສາ ພຣະອົງຈະຕັກເຕືອນລ່ວງໜ້າກ່ອນ, ແລະການຢືນຢັນວິທີການຂອງ Miller ໃນການກຳນົດເວລາ ໄດ້ເພີ່ມນ້ຳໜັກໃຫ້ແກ່ການຄຳນວນຂອງເຂົາກ່ຽວກັບການພິພາກສາແຫ່ງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ. ການທົດສອບຂອງພວກໂປຣແຕສແຕນໄດ້ເລີ່ມດຳເນີນຢູ່ແລ້ວນັບແຕ່ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະພາຍໃນປີ 1844 ພວກໂປຣແຕສແຕນໄດ້ກາຍເປັນບຸດສາວຂອງໂຣມ. ຊ່ວງເວລາຈາກ 1840 ຫາ 1844 ເປັນແບບຢ່າງຂອງຊ່ວງເວລາຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

Those two periods were also represented from Jesus’ baptism when the Holy Spirit descended until the cross. Those three periods were all typified by the one hundred and twenty years that were allotted to the antediluvian world, leading up to the flood. There is always a warning message that identifies the judgment of that particular history. There are sacred histories that also address this particular period in the last days.

ສອງຊ່ວງເວລານັ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນເຊັ່ນກັນ ຕັ້ງແຕ່ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະເຢຊູ ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງ ຈົນເຖິງໄມ້ກາງແຂນ. ສາມຊ່ວງເວລານັ້ນທັງໝົດໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວປີທີ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ແກ່ໂລກກ່ອນນ້ຳຖ້ວມ ອັນນຳໄປສູ່ນ້ຳຖ້ວມ. ຍ່ອມມີຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນຢູ່ສະເໝີ ທີ່ບົ່ງຊີ້ເຖິງການພິພາກສາຂອງປະຫວັດສາດສະເພາະນັ້ນ. ມີປະຫວັດສາດອັນສັກສິດທີ່ກ່າວເຖິງຊ່ວງເວລາສະເພາະນີ້ເຊັ່ນກັນໃນວັນສຸດທ້າຍ.

Noah preached for one hundred and twenty years, then the judgment of the flood arrived. Christ preached for twelve hundred and sixty days, then came the judgment of the cross. The warning message of John the Baptist was empowered at the baptism of Christ, and then Jesus was led into the wilderness for forty days. Those forty days, and the subsequent three tests at the end of the forty days teach that once the message is empowered, as identified by the descent of a holy symbol, such as the Holy Spirit at His baptism, and the descent of both angels of Revelation chapters ten and eighteen—a testing process is under way. When the divine symbol comes down, the judgment message proclaimed to those who are then the subject of judgment is empowered and the particular group that is being judged is then in a specific period that only ends with the close of their probation.

ໂນອາໄດ້ປະກາດເທດສະໜາເປັນເວລາໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວປີ, ແລ້ວການພິພາກສາແຫ່ງນ້ຳຖ້ວມກໍໄດ້ມາເຖິງ. ພຣະຄຣິດໄດ້ປະກາດເທດສະໜາເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ແລ້ວການພິພາກສາແຫ່ງໄມ້ກາງແຂນກໍໄດ້ມາເຖິງ. ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງການເຕືອນຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາໄດ້ຮັບການປະທານລິດເດດໃນຂະນະທີ່ພຣະຄຣິດຮັບບັບຕິສະມາ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນພຣະເຢຊູກໍຖືກນຳໄປສູ່ຖິ່ນທຸລະກັນດານເປັນເວລາສີ່ສິບວັນ. ສີ່ສິບວັນນັ້ນ, ແລະການທົດສອບສາມປະການຕໍ່ມາໃນຕອນທ້າຍຂອງສີ່ສິບວັນ, ສອນວ່າເມື່ອຂໍ້ຄວາມໄດ້ຮັບການປະທານລິດເດດແລ້ວ, ດັ່ງທີ່ຖືກຊີ້ບອກໂດຍການລົງມາຂອງສັນຍະລັກອັນບໍລິສຸດ, ເຊັ່ນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ, ແລະການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນທັງສອງໃນພຣະນິມິດ ບົດ 10 ແລະ 18—ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບກໍກຳລັງດຳເນີນຢູ່. ເມື່ອສັນຍະລັກອັນມາຈາກພຣະເຈົ້າລົງມາ, ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງການພິພາກສາທີ່ຖືກປະກາດແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໃນເວລານັ້ນເປັນເປົ້າໝາຍແຫ່ງການພິພາກສາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການປະທານລິດເດດ, ແລະກຸ່ມສະເພາະທີ່ກຳລັງຖືກພິພາກສານັ້ນກໍເຂົ້າສູ່ໄລຍະເວລາອັນຈຳເພາະເຈາະຈົງ ຊຶ່ງຈະສິ້ນສຸດລົງກໍຕໍ່ເມື່ອເວລາແຫ່ງການກວດລອງຂອງພວກເຂົາປິດລົງ.

The line of Jesus identifies two periods of witnessing. The first was His personal witness for twelve hundred and sixty days, then His witness in the presence of His disciples for another twelve hundred and sixty days until Stephen was stoned.

ເສັ້ນທາງຂອງພຣະເຢຊູຊີ້ໃຫ້ເຫັນການເປັນພະຍານສອງຊ່ວງເວລາ. ຊ່ວງທຳອິດແມ່ນການເປັນພະຍານດ້ວຍພຣະອົງເອງເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ແລ້ວຕໍ່ມາແມ່ນການເປັນພະຍານຂອງພຣະອົງໃນທ່າມກາງການປະທັບຢູ່ຂອງສາວົກຂອງພຣະອົງອີກໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ ຈົນເຖິງເວລາທີ່ສະເຕຟາໂນຖືກຂວ້າງຫີນຈົນຕາຍ.

> “Then, said the angel, ‘He shall confirm the covenant with many for one week [seven years].’ For seven years after the Saviour entered on His ministry, the gospel was to be preached especially to the Jews; for three and a half years by Christ Himself; and afterward by the apostles. ‘In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.’ Daniel 9:27. In the spring of A. D. 31, Christ the true sacrifice was offered on Calvary. Then the veil of the temple was rent in twain, showing that the sacredness and significance of the sacrificial service had departed. The time had come for the earthly sacrifice and oblation to cease.

> “ແລ້ວ ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ທ່ານຈະຢືນຢັນພັນທະສັນຍາກັບຄົນເປັນອັນຫຼາຍໃນໜຶ່ງອາທິດ [ເຈັດປີ].’ ໃນຊ່ວງເຈັດປີຫຼັງຈາກພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໄດ້ເຂົ້າສູ່ພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ຂ່າວປະເສີດຈະຕ້ອງຖືກປະກາດໂດຍພິເສດແກ່ພວກຢິວ; ເປັນເວລາສາມປີເຄິ່ງໂດຍພຣະຄຣິດເອງ; ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນໂດຍພວກອັກຄະສາວົກ. ‘ໃນກາງອາທິດນັ້ນ ທ່ານຈະເຮັດໃຫ້ເຄື່ອງບູຊາແລະເຄື່ອງຖວາຍຢຸດລົງ.’ Daniel 9:27. ໃນລະດູບານໄມ້ປີ A. D. 31, ພຣະຄຣິດ ຜູ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາອັນແທ້ຈິງ ໄດ້ຖືກຖວາຍທີ່ຄານວາຣີ. ແລ້ວຜ້າມ່ານໃນພຣະວິຫານກໍໄດ້ຂາດອອກເປັນສອງສ່ວນ, ສະແດງວ່າຄວາມສັກສິດແລະຄວາມໝາຍສຳຄັນຂອງພິທີການຖວາຍບູຊາໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ. ເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວທີ່ເຄື່ອງບູຊາແລະເຄື່ອງຖວາຍຝ່າຍໂລກຈະຕ້ອງຢຸດລົງ.”

> “The one week—seven years—ended in A. D. 34. Then by the stoning of Stephen the Jews finally sealed their rejection of the gospel; the disciples who were scattered abroad by persecution “went everywhere preaching the word” (Acts 8:4); and shortly after, Saul the persecutor was converted, and became Paul, the apostle to the Gentiles.” The Desire of Ages, 233.

> “ໜຶ່ງອາທິດ—ເຈັດປີ—ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນ ຄ.ສ. 34. ແລ້ວໂດຍການຂວ້າງຫີນໃສ່ສະເຕເຟນ ຊາວຢິວໄດ້ປະທັບຕາການປະຕິເສດຂ່າວປະເສີດຂອງພວກເຂົາໃນທີ່ສຸດ; ພວກສາວົກທີ່ຖືກກະຈັດກະຈາຍໄປໂດຍການຂົ່ມເຫງອັນເນື່ອງມາຈາກການຂົ່ມເຫງ “ໄດ້ໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ ປະກາດພຣະວັດຈະນະ” (ກິດຈະການ 8:4); ແລະໃນບໍ່ຊ້າຕໍ່ມາ ຊາອູນ ຜູ້ຂົ່ມເຫງ ໄດ້ກັບໃຈ ແລະກາຍເປັນໂປໂລ ອັກຄະສາວົກແຫ່ງຄົນຕ່າງຊາດ.” The Desire of Ages, 233.

The line of Noah, Christ, the Millerites and the one hundred and forty-four thousand all provide witness to a period of time when a specific target audience is tested by a warning message. The empowerment of the message identifies the beginning of a testing period, that in turn ends with the close of that target audience’s probation. With the prophetic line of Jesus two periods of witnessing are identified. Those two periods of witnessing typify the two warning messages represented by the angel who descended on September 11, 2001 which fulfilled Revelation 18:1–3, who was then followed by the second voice of verse four and onward of chapter eighteen.

ແນວສາຍຂອງໂນອາ, ພຣະຄຣິດ, ພວກມິນເລີຣາຍ ແລະ ໜຶ່ງແສນສີ່ຫມື່ນສີ່ພັນ ລ້ວນແຕ່ເປັນພະຍານເຖິງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ ທີ່ກຸ່ມຜູ້ຟັງເປົ້າໝາຍສະເພາະຖືກທົດສອບໂດຍຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນ. ການປະທານລິດອໍານາດແກ່ຂ່າວສານນັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບ ຊຶ່ງຕໍ່ມາສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການປິດໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງຂອງກຸ່ມຜູ້ຟັງເປົ້າໝາຍນັ້ນ. ໃນແນວສາຍຄໍາພະຍາກອນຂອງພຣະເຢຊູ ມີການລະບຸໄລຍະເວລາແຫ່ງການເປັນພະຍານສອງໄລຍະ. ການເປັນພະຍານສອງໄລຍະນັ້ນເປັນແບບຢ່າງຂອງຂ່າວສານເຕືອນສອງປະການ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍທູດສະຫວັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ອັນເປັນການເຮັດໃຫ້ພຣະນິມິດ 18:1–3 ສໍາເລັດສົມບູນ, ແລະ ຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍມີສຽງທີສອງຕາມມາ ຄືຂໍ້ທີສີ່ ແລະ ຕໍ່ໆໄປຂອງບົດທີສິບແປດ.

> “So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Review and Herald, December 6, 1892.

> “ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະກິດທ້າຍສຸດເພື່ອການເຕືອນໂລກນັ້ນ ມີຄຳເອີ້ນສອງປະການທີ່ແຈ້ງຊັດ ຖືກປະກາດແກ່ຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງແມ່ນ, ‘ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ເພາະນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພະພິໂລດເນື່ອງຈາກການຫຼິ້ນຊູ້ຂອງນາງ.’ ແລະໃນສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ມີສຽງໜຶ່ງໄດ້ຍິນມາຈາກສະຫວັນວ່າ, ‘ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ.’” Review and Herald, December 6, 1892.

The first period is the judgment that begins with the house of God, and then at the soon-coming Sunday law the second period of judgment commences with the warning to come out of Babylon. The line of Christ from His baptism to the cross represents September 11, 2001 unto the Sunday law in the United States, and the period from the Sunday law in the United States until the point where every nation is forced to accept Sunday as the Global Day of Worship is the period that concludes when the very last nation submits.

ໄລຍະທຳອິດແມ່ນການພິພາກສາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນກັບຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຕໍ່ມາ ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ມາເຖິງ, ໄລຍະທີສອງຂອງການພິພາກສາກໍເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັບຄຳເຕືອນໃຫ້ອອກຈາກບາບີໂລນ. ເສັ້ນເວລາຂອງພຣະຄຣິດຕັ້ງແຕ່ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງຈົນເຖິງໄມ້ກາງແຂນ ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ, ແລະໄລຍະຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດຈົນເຖິງຈຸດທີ່ທຸກປະເທດຖືກບັງຄັບໃຫ້ຍອມຮັບວັນອາທິດເປັນວັນນະມັດສະການສາກົນ ແມ່ນໄລຍະທີ່ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອຊາດສຸດທ້າຍຍອມຈຳນົນ.

The period begins with the Sunday law in the United States and it ends when the final nation bows to the papal power. The beginning of the second period marks the end of the first period, and both have Sunday laws that have been previously typified in the witness of Rome. The first Sunday law in the year 321, was brought about through the authority of pagan Rome. The Sunday law that was brought about through the authority of the papal church is represented by the year 538. The Sunday law in the United States is 321, and the Sunday law enforced upon the last nation is 538. The Sunday law in the United States marks the arrival of the message of warning that is then proclaimed by the ensign that was made up of the outcasts of Israel.

ໄລຍະເວລານີ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອຊາດສຸດທ້າຍກົ້ມນົບຕໍ່ອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄລຍະທີສອງເປັນເຄື່ອງໝາຍວ່າໄລຍະທຳອິດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ, ແລະທັງສອງໄລຍະຕ່າງກໍມີກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ໄດ້ຖືກຕົວຢ່າງໄວ້ກ່ອນແລ້ວໃນຄຳພະຍານຂອງໂຣມ. ກົດໝາຍວັນອາທິດສະບັບທຳອິດໃນປີ 321 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍອາໄສອຳນາດຂອງໂຣມນອກຮີດ. ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາໂດຍອາສັຍອຳນາດຂອງສາສນາຈັກສັນຕະປາປາ ຖືກແທນດ້ວຍປີ 538. ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາຄື 321, ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຖືກບັງຄັບໃຊ້ເໜືອຊາດສຸດທ້າຍຄື 538. ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນ ຊຶ່ງຕໍ່ມາຖືກປະກາດໂດຍທຸງສັນຍາລັກທີ່ປະກອບຂຶ້ນຈາກພວກຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ຂອງອິສຣາເອນ.

That waymark is the year 321, and it marks the beginning of the period of the testing of every nation upon the Sunday question. That period ends when the final nation bows to Rome, and that event was typified by the waymark of the year 538. The period from 321 unto 538 was typified by the period from the cross until the stoning of Stephen. As Stephen was being stoned he saw Christ standing in the heavenly sanctuary, typifying when Michael stands up at the close of human probation.

ໝາຍຫຼັກແຫ່ງນັ້ນແມ່ນປີ 321, ແລະມັນໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງທຸກປະຊາຊາດໃນເລື່ອງຄໍາຖາມວັນອາທິດ. ຊ່ວງເວລານັ້ນສິ້ນສຸດລົງເມື່ອປະຊາຊາດສຸດທ້າຍກົ້ມຄໍານັບຕໍ່ໂຣມ, ແລະເຫດການນັ້ນໄດ້ຖືກພິມແບບໄວ້ໂດຍໝາຍຫຼັກແຫ່ງປີ 538. ຊ່ວງເວລາຈາກ 321 ຈົນເຖິງ 538 ໄດ້ຖືກພິມແບບໄວ້ໂດຍຊ່ວງເວລາຈາກໄມ້ກາງແຂນຈົນເຖິງການເອົາຫີນຂວ້າງສະເຕຟາໂນ. ໃນຂະນະທີ່ສະເຕຟາໂນກໍາລັງຖືກເອົາຫີນຂວ້າງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະຄຣິດຊົງຢືນຢູ່ໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ, ອັນເປັນພາບພິມແບບຂອງເວລາເມື່ອມີຄາເອນຢືນຂຶ້ນໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສໍາລັບມະນຸດ.

September 11, 2001 marks the arrival of the warning of the first three verses of chapter eighteen, and it was marked by the prediction set forth by the prophetess Ellen White, who said that when the great buildings of New York City are brought down by a touch from God, that those very three verses would be fulfilled. It was also marked by the Patriot Act, which was a sign for those willing to see; that the principle of English law which professes that a person is innocent until proven guilty, was set aside for Roman law, which professes that a person is guilty, until proven innocent.

ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການມາເຖິງຂອງຄຳເຕືອນໃນສາມຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີສິບແປດ, ແລະເຫດການນັ້ນໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໂດຍຄຳພະຍາກອນທີ່ສາດສະດານີ Ellen White ໄດ້ກ່າວໄວ້, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນ New York ຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍການສຳຜັດຈາກພຣະເຈົ້າ, ສາມຂໍ້ນັ້ນເອງຈະສຳເລັດຜົນ. ມັນຍັງໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໂດຍ Patriot Act ອີກດ້ວຍ, ຊຶ່ງເປັນໝາຍສຳຄັນສຳລັບຜູ້ທີ່ເຕັມໃຈຈະເຫັນ; ນັ້ນຄື ຫຼັກການແຫ່ງກົດໝາຍອັງກິດທີ່ຖືວ່າບຸກຄົນເປັນຜູ້ບໍລິສຸດຈົນກວ່າຈະພິສູດໄດ້ວ່າມີຄວາມຜິດ ໄດ້ຖືກປັດຖິ້ມໄປເພື່ອຮັບເອົາກົດໝາຍໂຣມັນ ຊຶ່ງຖືວ່າບຸກຄົນມີຄວາມຜິດ ຈົນກວ່າຈະພິສູດໄດ້ວ່າບໍລິສຸດ.

The Patriot Act marked the beginning of judgment for Laodicean Seventh-day Adventism. That period concludes at the Sunday law in the United States. Those Laodicean Seventh-day Adventists that successfully make it through that period of sifting, are then going to give the warning message of verse four of chapter eighteen, that ends with the final nation that bows to Rome. That period begins with the Sunday law in the United States and ends with the final Sunday law.

ກົດໝາຍ Patriot Act ໄດ້ໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການພິພາກສາສຳລັບອາດວັນຕິດວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເກຍ. ໄລຍະເວລານັ້ນສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ. ອາດວັນຕິດວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເກຍເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ທີ່ຜ່ານພົ້ນໄລຍະແຫ່ງການຮ່ອນຮອຍນັ້ນໄດ້ຢ່າງສຳເລັດ ຈາກນັ້ນຈະປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນໃນຂໍ້ທີ 4 ຂອງບົດທີ 18, ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັບຊາດສຸດທ້າຍທີ່ກົ້ມຄຳນັບຕໍ່ໂຣມ. ໄລຍະເວລານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດສຸດທ້າຍ.

If we misunderstand the fact that there are two images to the beast that are identified upon more than two witnesses, then we will misunderstand the work represented by the first three verses of Revelation chapter eighteen that began in 2001, and the work that begins in verse four of chapter eighteen.

ຖ້າພວກເຮົາເຂົ້າໃຈຜິດກ່ຽວກັບຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ມີຮູບຂອງສັດຮ້າຍສອງຮູບ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກລະບຸຢືນຢັນໂດຍພະຍານຫຼາຍກວ່າສອງປາກ, ແລ້ວພວກເຮົາຈະເຂົ້າໃຈຜິດກ່ຽວກັບພາລະກິດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ພຣະຄຳພີສາມຂໍ້ທໍາອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18 ທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2001, ແລະພາລະກິດທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຂໍ້ທີ 4 ຂອງບົດທີ 18.

When we employ Sister White’s direct identification of the angel of Revelation eighteen’s descent in 1888, and her placing the same angel in the future tense, we find that 1888 typifies 2001. The angel of Revelation, that lightens the earth with His glory, came down at the Minneapolis meetings in 1888, and did so again when the great buildings of New York City came down.

ເມື່ອພວກເຮົານຳໃຊ້ການລະບຸໂດຍກົງຂອງຊິສເຕີ ໄວທ໌ ກ່ຽວກັບການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໃນປີ 1888, ແລະການທີ່ນາງໄດ້ວາງທູດສະຫວັນອົງດຽວກັນນັ້ນໄວ້ໃນການກ່າວເຖິງອະນາຄົດ, ພວກເຮົາພົບວ່າ ປີ 1888 ເປັນແບບຢ່າງຂອງປີ 2001. ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດ, ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວ່າງວາບດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ລົງມາໃນການປະຊຸມທີ່ມິນນີແອໂພລິສໃນປີ 1888, ແລະໄດ້ກະທຳດັ່ງນັ້ນອີກເທື່ອເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກພັງທະລາຍລົງ.

The period of Christ’s baptism unto the cross, and the period from August 11, 1840 unto October 22, 1844, and the period of Noah’s one hundred and twenty years provide three witnesses to a period of judgment. 1888 provides a witness of the manifestation of rebellion that was recorded at the Minneapolis meetings, and Noah identifies the removal of the Holy Spirit from those who rejected the message. The rebellion of the antediluvians as well as the rebellion of the church leaders in 1888 both align with the history of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses, which the angel told Sister White was being repeated in Minneapolis.

ໄລຍະເວລາຈາກການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດຈົນເຖິງໄມ້ກາງແຂນ, ແລະ ໄລຍະເວລາຈາກວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະ ໄລຍະເວລາ 120 ປີຂອງໂນອາ ລ້ວນເປັນພະຍານສາມປະການຕໍ່ໄລຍະເວລາແຫ່ງການພິພາກສາ. ປີ 1888 ເປັນພະຍານເຖິງການສະແດງອອກແຫ່ງການກະບົດທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນການປະຊຸມທີ່ Minneapolis, ແລະ ໂນອາຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຖອນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດອອກຈາກບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານ. ການກະບົດຂອງຊາວກ່ອນນ້ຳຖ້ວມ ພ້ອມທັງການກະບົດຂອງຜູ້ນຳຄຣິສຕະຈັກໃນປີ 1888 ຕ່າງກໍສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດຂອງໂຄຣາ, ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ໃນປະຫວັດຂອງໂມເຊ, ຊຶ່ງທູດສະຫວັນໄດ້ບອກແກ່ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ວ່າ ກຳລັງຖືກເຮັດຊ້ຳອີກຢູ່ທີ່ Minneapolis.

From the Patriot Act until the Sunday law in the United States represents the testing period for Laodicean Seventh-day Adventism. The rebellion against the message of warning that announces their judgment identifies the removal of the Holy Spirit, and therefore the pouring out of strong delusion on the wicked foolish virgins of that history. The focus of the rebellion is the chosen messenger as represented by Noah, Moses, Elders Jones and Waggoner, and of course Sister White. The rebellion against the warning message and the messenger of that history is based upon the “oil” in the history of the parable of the ten virgins.

ນັບແຕ່ກົດໝາຍ Patriot Act ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ ເປັນໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບສຳລັບລາໂອດີເຊຍນ ເຊັບເວັນທ໌-ເດ ແອັດເວນຕິດ. ການກະບົດຕໍ່ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນ ຊຶ່ງປະກາດການພິພາກສາຂອງພວກເຂົາ ບົ່ງຊີ້ເຖິງການຖອນອອກໄປຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເປັນການເທລົງມາແຫ່ງຄວາມຫລອກລວງອັນແຮງກ້າເທິງພວກຍິງພົມມະຈັນໂງ່ຈ້າຊົ່ວຮ້າຍໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ. ຈຸດສຸມຂອງການກະບົດນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ສື່ຂ່າວສານຜູ້ຖືກເລືອກ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Noah, Moses, Elders Jones ແລະ Waggoner, ແລະແນ່ນອນ Sister White. ການກະບົດຕໍ່ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນ ແລະຕໍ່ຜູ້ສື່ຂ່າວສານໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງ “ນ້ຳມັນ” ໃນປະຫວັດສາດຂອງຄຳອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈັນສິບຄົນ.

Those who present the warning message, do so, because they have “oil,” which is also the warning message. The distinction between the two classes is therefore produced by the correct applications of the rules of prophetic interpretation that were adopted by those of the movement of the first and second angels, represented as Miller’s rules of interpretation, and also the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel.

ບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນນັ້ນ ກໍກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ເພາະພວກເຂົາມີ “ນ້ຳມັນ,” ຊຶ່ງກໍຄືຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນນັ້ນເອງ. ສະນັ້ນ ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນສອງຈຳພວກນີ້ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຈາກການນຳໃຊ້ກົດເກນແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຊຶ່ງຖືກຮັບເອົາໂດຍບັນດາຜູ້ຢູ່ໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ອັນໄດ້ຖືກສະແດງເປັນກົດແຫ່ງການຕີຄວາມຂອງ Miller, ແລະອີກທັງກົດເກນແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກຮັບເອົາໂດຍຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

The test that is represented as the “formation of the image of the beast,” must therefore be a test in connection with how the image of the beast is formed in God’s prophetic word.

ດັ່ງນັ້ນ ການທົດສອບທີ່ຖືກນໍາສະເໜີວ່າເປັນ “ການກໍ່ຕົວຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ” ຈຶ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງເປັນການທົດສອບທີ່ກ່ຽວພັນກັບວິທີທີ່ຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກກໍ່ຂຶ້ນໃນພຣະວະຈະນະພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ.

From the Patriot Act in 2001, which was typified by the Blair Bill in 1888, which was typified by the Declaration of Independence in 1776, which was typified by the baptism of Christ, which typified August 11, 1840, all support the truth that the testing-process of judgment begins with an empowered warning message that must be taken from the hand of the angel and then be eaten.

ນັບແຕ່ກົດໝາຍ Patriot Act ໃນປີ 2001, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍຮ່າງກົດໝາຍ Blair Bill ໃນປີ 1888, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍຄຳປະກາດເອກະລາດ ໃນປີ 1776, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ທັງໝົດນີ້ລ້ວນສະໜັບສະໜູນຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ຂະບວນການທົດສອບໃນການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນທີ່ໄດ້ຮັບການປະທານອຳນາດ ແລະຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຮັບເອົາຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນ ແລ້ວຈຶ່ງກິນເຂົ້າໄປ.

The prophetic teaching that identifies the United States as the robbers of thy people confuses several points by their logic, and those points are often the most direct proof-texts in establishing elements of the formation of the image of the beast. A way to illustrate the fact that this test is prophetic in nature is by using the basic rules of prophecy to demonstrate a truth that is only understood if you accept Rome as the symbol represented by the robbers of thy people.

ການສອນແບບພະຍາກອນທີ່ລະບຸສະຫະລັດອາເມຣິກາວ່າເປັນ “ພວກປຸ້ນຂອງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນໃນຫຼາຍປະເດັນຕາມຕັກກະຂອງເຂົາ, ແລະປະເດັນເຫຼົ່ານັ້ນກໍມັກເປັນຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ກົງທີ່ສຸດ ສຳລັບການສ້າງຕັ້ງອົງປະກອບຕ່າງໆ ຂອງການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ວິທີໜຶ່ງໃນການສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມຈິງວ່າການທົດສອບນີ້ມີລັກສະນະເປັນພະຍາກອນ ແມ່ນການນຳໃຊ້ກົດພື້ນຖານຂອງຄຳພະຍາກອນ ເພື່ອສະແດງຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງ ຊຶ່ງຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອທ່ານຍອມຮັບໂຣມວ່າເປັນສັນຍະລັກທີ່ “ພວກປຸ້ນຂອງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ເປັນຕົວແທນ.

This illustration is drawn from the five lines of history within Adventism, where a controversy over Rome as a symbol occurred. We are now in the last, or sixth of these controversial histories, and the controversy now is identical to the controversy represented upon the 1843 chart.

ອຸປະມານີ້ຖືກນໍາມາຈາກຫ້າເສັ້ນປະຫວັດສາດພາຍໃນຂະບວນການ Adventism, ໃນທີ່ນັ້ນໄດ້ເກີດການໂຕ້ແຍ້ງກ່ຽວກັບໂຣມໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກ. ບັດນີ້ພວກເຮົາຢູ່ໃນປະຫວັດການໂຕ້ແຍ້ງສຸດທ້າຍ, ຫຼືເປັນລໍາດັບທີຫົກໃນບັນດາປະຫວັດເຫຼົ່ານີ້, ແລະການໂຕ້ແຍ້ງໃນຂະນະນີ້ກໍເຫມືອນກັນທຸກປະການກັບການໂຕ້ແຍ້ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນແຜນພາບ 1843.

It is easy to see this truth if you correctly apply the prophetic rules. A prophetic rule that needs to be used is that symbols have more than one meaning, and the meaning they use in a passage is to be established by the passage. The Syrian king, Antiochus III Magnus fulfilled the battle of verse ten of chapter eleven of Daniel, and he fulfilled the battle of Raphia in verses eleven and twelve, and he fulfilled the battle of Panium in verse fifteen. The Millerite controversy represented upon the 1843 chart was that the false Protestant view identified that the “robbers” was Antiochus Epiphanes, while also upholding the truth that the “robbers” were a symbol of Rome.

ເປັນການງ່າຍທີ່ຈະເຫັນຄວາມຈິງນີ້ ຖ້າທ່ານນຳໃຊ້ກົດເກນຄຳພະຍາກອນຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ກົດເກນຄຳພະຍາກອນປະການໜຶ່ງທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງນຳໃຊ້ຄື ສັນຍາລັກຕ່າງໆມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຢ່າງ, ແລະຄວາມໝາຍທີ່ມັນໃຊ້ຢູ່ໃນຂໍ້ຄວາມໃດໜຶ່ງນັ້ນ ຈະຕ້ອງຖືກກຳນົດໂດຍຂໍ້ຄວາມນັ້ນເອງ. ກະສັດຊີເຣຍ ອັນຕິໂອຄັດ III ມາກນັສ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສົງຄາມໃນຂໍ້ທີສິບຂອງບົດທີສິບເອັດແຫ່ງພຣະທຳດານີເອນສຳເລັດຄົບຖ້ວນ, ແລະທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ຍຸດທະການທີ່ຣາເຟຍໃນຂໍ້ທີສິບເອັດແລະສິບສອງສຳເລັດຄົບຖ້ວນ, ແລະທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ຍຸດທະການທີ່ພານຽມໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຂໍ້ຂັດແຍ້ງຂອງພວກມິນເລີຣາຍທ໌ ທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນແຜນພາບປີ 1843 ຄື ທັດສະນະໂປຣແຕສແຕນອັນຜິດ ໄດ້ລະບຸວ່າ “ພວກໂຈນປຸ້ນ” ແມ່ນ ອັນຕິໂອຄັດ ເອພິຟາເນສ, ໃນຂະນະດຽວກັນກໍຍັງຄົງຍຶດຖືຄວາມຈິງທີ່ວ່າ “ພວກໂຈນປຸ້ນ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງໂຣມ.

Verses ten through fifteen were first fulfilled in the history of Antiochus III Magnus, so those verses, and the subsequent historical repeat of those verses provide two witnesses to the fulfillment of those verses in the last days, for all the prophets spoke more directly about the last days, than the days in which they lived.

ຂໍ້ທີສິບເຖິງຂໍ້ທີສິບຫ້າ ໄດ້ສຳເລັດເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນປະຫວັດສາດຂອງ Antiochus III Magnus, ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ການຊ້ຳຮອຍທາງປະຫວັດສາດຕໍ່ມາຂອງຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເປັນພະຍານສອງປາກຕໍ່ການສຳເລັດຂອງຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ເພາະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງໄດ້ກ່າວເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍໂດຍກົງຫຼາຍກວ່າຍຸກທີ່ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດຢູ່.

Along with that established rule concerning where a prophet’s testimony is to be applied, we also have Sister White who directly recorded “much of the history which has taken place in fulfillment of this prophecy [Daniel chapter eleven] will be repeated.” Antiochus III Magnus represents the United States as papal Rome’s proxy army. The Protestants argued that the robbers had typified another Antiochus, where the Millerites knew it was Rome. Currently one side identifies the United States as the robbers, and the other side holds to the foundational truth.

ຄຽງຄູ່ກັບຫຼັກເກນທີ່ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ນັ້ນ ກ່ຽວກັບວ່າພະຍານຄຳພະຍາກອນຂອງຜູ້ພະຍາກອນຄວນຖືກນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ບ່ອນໃດ, ພວກເຮົາຍັງມີຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໂດຍກົງວ່າ “ປະຫວັດສາດຫຼາຍສ່ວນທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວໃນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນນີ້ [ດານີເອນ ບົດທີ 11] ຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກ.” ອັນຕິໂອຄັສ III ມາກນຸສ ເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະລັດ ໃນຖານະກອງທັບຕົວແທນຂອງໂຣມສັນຕະປາປາ. ພວກໂປຣແຕສຕັງໄດ້ໂຕ້ຖຽງວ່າ ພວກປຸ້ນສະດົມນັ້ນໄດ້ເປັນຕົວແບບຂອງອັນຕິໂອຄັສອີກຜູ້ໜຶ່ງ, ໃນຂະນະທີ່ພວກມິນເລີໄທຕ໌ຮູ້ວ່າມັນແມ່ນໂຣມ. ໃນປັດຈຸບັນ ຝ່າຍໜຶ່ງລະບຸວ່າສະຫະລັດເປັນພວກປຸ້ນສະດົມ, ແລະອີກຝ່າຍໜຶ່ງຍຶດຖືຄວາມຈິງພື້ນຖານ.

If the rule that identifies that symbols have more than one meaning, and the meaning is to be based upon the context where they are employed, then identifying the United States as the robbers, parallels the Protestants’ identification of Antiochus as the robbers, but now Antiochus is a symbol of the United States in the last days.

ຖ້າກົດເກນທີ່ກໍານົດວ່າ ສັນຍະລັກມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຢ່າງ, ແລະຄວາມໝາຍນັ້ນຕ້ອງອີງຕາມບໍລິບົດທີ່ມັນຖືກນໍາໃຊ້, ດັ່ງນັ້ນ ການລະບຸວ່າສະຫະລັດແມ່ນພວກປຸ້ນສະດົມ ກໍຂະໜານຄູ່ກັນກັບການລະບຸຂອງພວກໂປຣເຕສຕັງວ່າ Antiochus ແມ່ນພວກປຸ້ນສະດົມ, ແຕ່ບັດນີ້ Antiochus ເປັນສັນຍະລັກຂອງສະຫະລັດໃນວັນສຸດທ້າຍ.

The context of the passage is directly addressing the question of what power exalts itself to establish the vision, so to place the emphasis upon this fact, is justified. It is justified upon many witnesses, for the other historical lines of a controversy over Rome as a symbol identify the same fact. That fact is that those on the wrong side of the issue invariably identify the United States in the place of Rome. But if you are unwilling to accept that symbols have more than one meaning, or if you believe they do so, but are not practiced enough to have full faith in the rule, then it will be virtually impossible for you to follow the logic that is now going to be applied.

ບໍລິບົດຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ກໍາລັງກ່າວໂດຍກົງເຖິງຄໍາຖາມວ່າ ອໍານາດໃດຍົກຕົນຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ການເນັ້ນໜັກໃສ່ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ຈຶ່ງເປັນສິ່ງຊອບທໍາ. ມັນເປັນສິ່ງຊອບທໍາໂດຍອາໄສພະຍານຫຼາຍປະການ, ເພາະບັນດາແນວສາຍທາງປະຫວັດສາດອື່ນໆຂອງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງກ່ຽວກັບໂຣມໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກ ລ້ວນຊີ້ບອກຂໍ້ເທັດຈິງອັນດຽວກັນນີ້. ຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນຄື ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ຝ່າຍທີ່ຜິດໃນບັນຫານີ້ ຍ່ອມລະບຸສະຫະລັດໄວ້ໃນບ່ອນຂອງໂຣມຢ່າງບໍ່ຜິດແນ່. ແຕ່ຖ້າທ່ານບໍ່ເຕັມໃຈຍອມຮັບວ່າສັນຍະລັກສາມາດມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງປະການ, ຫຼືຖ້າທ່ານເຊື່ອວ່າມັນເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ແຕ່ຍັງບໍ່ຊໍານານພຽງພໍທີ່ຈະມີຄວາມເຊື່ອຖືຢ່າງເຕັມປ່ຽມໃນຫຼັກເກນນັ້ນ, ແລ້ວກໍຈະເປັນເກືອບບໍ່ອາດເປັນໄປໄດ້ເລີຍສໍາລັບທ່ານ ທີ່ຈະຕິດຕາມຕາມເຫດຜົນທີ່ກໍາລັງຈະຖືກນໍາມາໃຊ້ໃນຂະນະນີ້.

Every two-horned power represents the United States in the last days. France is the twofold power represented by Sodom and Egypt. Islam also typifies the United States, for the United States is the false prophet in relation to the papal power who is Jezebel. The United States is Salome in subjection to Herodias. Balaam is a symbol of a false prophet too, though his story is more complex than simply being a false prophet.

ອຳນາດທຸກຢ່າງທີ່ມີເຂົາສອງອັນເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະລັດໃນວັນທ້າຍ. ຝຣັ່ງແມ່ນອຳນາດສອງປະການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຊໂດມ ແລະ ເອຢິບ. ອິສລາມກໍເປັນແບບຢ່າງຂອງສະຫະລັດເຊັ່ນດຽວກັນ, ເພາະສະຫະລັດແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນປອມໃນຄວາມສຳພັນກັບອຳນາດສັນຕະປາປາຜູ້ຊຶ່ງເປັນເຢເຊເບນ. ສະຫະລັດແມ່ນຊາໂລເມ ທີ່ຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງເຮໂຣເດຍ. ບາລາອາມກໍເປັນສັນຍາລັກຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມເຊັ່ນກັນ, ແມ່ນແຕ່ເລື່ອງຂອງລາວມີຄວາມຊັບຊ້ອນຫຼາຍກວ່າການເປັນພຽງຜູ້ພະຍາກອນປອມເທົ່ານັ້ນ.

Balaam’s prophecies, which were recorded after he blessed Israel three times, are associated with Islam in a variety of ways. The ass is a symbol of Islam, and you can’t keep the talking ass out of a story of Balaam. The wise men from the east who came to worship the baby Jesus were guided by Balaam’s prophecies. Islam of the three woes of Revelation chapter nine represents the false prophet Mohammed.

ຄຳພະຍາກອນຂອງບາລາອາມ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ຫຼັງຈາກທ່ານໄດ້ອວຍພອນອິດສະຣາເອນສາມຄັ້ງ ມີຄວາມເກື່ອງພັນກັບອິດສະລາມໃນຫຼາຍລັກສະນະ. ລາເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ, ແລະທ່ານບໍ່ອາດແຍກລາທີ່ເວົ້າໄດ້ອອກຈາກເລື່ອງຂອງບາລາອາມໄດ້. ພວກນັກປັນຍາຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຜູ້ທີ່ມານະມັດສະການພຣະເຢຊູໃນຍາມຍັງຊົງເປັນພຣະກຸມານ ໄດ້ຮັບການນຳພາໂດຍຄຳພະຍາກອນຂອງບາລາອາມ. ອິດສະລາມໃນບັນດາຄວາມວິບັດສາມປະການໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ພະຍາກອນເທັດ ມູຮຳມັດ.

If you understand that symbols have more than one meaning, then you will no doubt also understand that many truths are so important that they are represented by a variety of symbols. The symbol that establishes the vision is a symbol of Rome, and therefore it is obvious that Rome would be a primary theme throughout Bible prophecy. One classic and well-established symbol of Rome is the king of the north in Daniel chapter eleven. The king of the north who comes to his end with none to help is the papal power, the Roman church, the pope of Rome, the man of sin.

ຖ້າທ່ານເຂົ້າໃຈວ່າສັນຍະລັກມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງປະການ ແລ້ວທ່ານຍ່ອມຈະເຂົ້າໃຈເຊັ່ນກັນຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສວ່າ ຄວາມຈິງຫຼາຍປະການນັ້ນສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ ຈົນຖືກນຳສະເໜີໂດຍສັນຍະລັກຫຼາກຫຼາຍຊະນິດ. ສັນຍະລັກທີ່ສ້າງຕັ້ງນິມິດນັ້ນເປັນສັນຍະລັກຂອງໂຣມ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ໂຣມຈະເປັນຫົວຂໍ້ສຳຄັນຕະຫຼອດຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ສັນຍະລັກອັນເປັນແບບຄລາສສິກ ແລະໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງແລ້ວຂອງໂຣມ ຄື ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນ Daniel ບົດທີ 11. ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຜູ້ມາຮອດຈຸດຈົບຂອງຕົນໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍ ຄື ອຳນາດສັນຕະປາປາ, ຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນ, ສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ, ມະນຸດແຫ່ງບາບ.

In the controversy of Uriah Smith, it was claimed that the king of the north in verse thirty-six was France, and the king of the north in verse forty was Turkey. Both France and Turkey are symbols of the United States in different contexts, but as with the Protestants, and as it is today, in Smith’s controversy, he rejected the truth that the king of the north is a symbol of Modern Rome, and claimed the symbol of Rome was represented by a symbol of the United States in the nation of France, and again that the symbol of Rome was a symbol of the United States as represented in the nation of Turkey.

ໃນການໂຕ້ຖຽງຂອງ Uriah Smith, ໄດ້ມີການອ້າງວ່າ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນຂໍ້ທີສາມສິບຫົກແມ່ນປະເທດຝຣັ່ງ, ແລະ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບແມ່ນຕວກກີ. ທັງປະເທດຝຣັ່ງ ແລະ ຕວກກີ ລ້ວນແຕ່ເປັນສັນຍະລັກຂອງສະຫະລັດໃນບໍລິບົດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ກໍຄືກັນກັບພວກໂປຣແຕສຕັງ, ແລະ ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ, ໃນການໂຕ້ຖຽງຂອງ Smith ນັ້ນ ລາວໄດ້ປະຕິເສດຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອເປັນສັນຍະລັກຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່, ແລະໄດ້ອ້າງວ່າ ສັນຍະລັກຂອງໂຣມນັ້ນຖືກສະແດງໂດຍສັນຍະລັກຂອງສະຫະລັດໃນຊາດຝຣັ່ງ, ແລະ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງວ່າ ສັນຍະລັກຂອງໂຣມເປັນສັນຍະລັກຂອງສະຫະລັດດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໃນຊາດຕວກກີ.

The context now contains three lines; Millerite history, Uriah Smith’s history, and the here and now. In each of those illustrations there is a controversy over a symbol of Rome, which is misapplied through misunderstanding Rome as a symbol of the United States.

ໃນບໍລິບົດຂະນະນີ້ມີສາມເສັ້ນຢູ່ດ້ວຍກັນ: ປະຫວັດຂອງມິນເລີໄຣດ, ປະຫວັດຂອງ Uriah Smith, ແລະ ເວລານີ້ແລະທີ່ນີ້. ໃນແຕ່ລະຕົວຢ່າງເຫຼົ່ານັ້ນ ມີຂໍ້ຂັດແຍ້ງກ່ຽວກັບສັນຍາລັກອັນໜຶ່ງຂອງໂຣມ, ຊຶ່ງຖືກນຳໄປໃຊ້ຜິດໂດຍການເຂົ້າໃຈຜິດວ່າໂຣມເປັນສັນຍາລັກຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

The line of the controversy of “the daily,” in the book of Daniel upholds this very same emphasis of arguing against the truth regarding a symbol of Rome, though there are some important nuances in this history.

ແນວເສັ້ນແຫ່ງຂໍ້ຂັດແຍ້ງເລື່ອງ “ສິ່ງປະຈໍາວັນ” ໃນພຣະຄໍາພີດານີເອນ ທຳລົງການເນັ້ນຢ່າງດຽວກັນນີ້ໄວ້ ຄືການໂຕ້ແຍ້ງຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງກ່ຽວກັບສັນຍະລັກອັນໜຶ່ງຂອງໂຣມ, ແມ່ນແຕ່ໃນປະຫວັດສາດນີ້ຍັງມີຄວາມແຕກຕ່າງອັນສຳຄັນບາງປະການ.

The logic of Uriah Smith’s prophetic model led his followers to misapply the sixth plague in chapter sixteen of Revelation. A primary problem in Smith’s application of chapter sixteen, other than his attempt to apply everything literally, in a period when everything is to be applied spiritually, was his inability to see the specific structure of the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. By replacing the true meaning of the symbols with meanings of a private interpretation Smith’s logic precludes the ability to recognize how the threefold union is formed, and how it is formed is “the great test for the people of God by which their eternal salvation will be determined.”

ຕາມຕັກກະຂອງແບບແຜນຄຳພະຍາກອນຂອງ Uriah Smith, ຜູ້ຕິດຕາມຂອງລາວໄດ້ນຳໄພພິບັດທີຫົກໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບຫົກໄປໃຊ້ຢ່າງຜິດພາດ. ບັນຫາຫຼັກປະການໜຶ່ງໃນການນຳບົດທີສິບຫົກໄປໃຊ້ຂອງ Smith, ນອກຈາກຄວາມພະຍາຍາມຂອງລາວທີ່ຈະນຳທຸກສິ່ງໄປໃຊ້ແບບຕົວອັກສອນ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ທຸກສິ່ງຄວນຖືກນຳໄປໃຊ້ໃນທາງຝ່າຍວິນຍານ, ກໍຄືຄວາມບໍ່ສາມາດຂອງລາວໃນການເຫັນໂຄງສ້າງຈຳເພາະຂອງສະຫະພັນສາມປະການຄື ມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ໂດຍການແທນຄວາມໝາຍອັນແທ້ຈິງຂອງສັນຍະລັກເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍຄວາມໝາຍຕາມການຕີຄວາມສ່ວນຕົວ, ຕັກກະຂອງ Smith ຈຶ່ງປິດກັ້ນຄວາມສາມາດໃນການຮັບຮູ້ວ່າສະຫະພັນສາມປະການນັ້ນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ, ແລະ ວິທີທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນນັ້ນແມ່ນ “ບົດທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍທີ່ຄວາມລອດນິລັນດອນຂອງພວກເຂົາຈະຖືກກຳນົດດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ.”

The misapplication of symbols of Rome are an attempt by Satan to prevent God’s last-day people from seeing not only modern Rome, but how modern Rome is formed. The necessity of recognizing the prophetic characteristics associated with the joining together of the United Nations, the papal power and the United States contains eternal consequences.

ການນໍາໃຊ້ສັນຍາລັກຂອງໂຣມຢ່າງຜິດພາດ ເປັນຄວາມພະຍາຍາມຂອງຊາຕານເພື່ອຂັດຂວາງມະນຸດຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ບໍ່ພຽງແຕ່ບໍ່ໃຫ້ເຫັນໂຣມສະໄໝໃໝ່ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງບໍ່ໃຫ້ເຫັນອີກດ້ວຍວ່າ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ນັ້ນຖືກກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຢ່າງໃດ. ຄວາມຈໍາເປັນໃນການຮັບຮູ້ລັກສະນະແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການຮ່ວມຕົວເຂົ້າດ້ວຍກັນຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ອໍານາດສັນຕະປາປາ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ມີຜົນສະທ້ອນອັນເປັນນິລັນດອນ.

In the book of Daniel there is a special test that emphasizes the importance of recognizing the relationships of these three powers, and there is another special test that emphasizes these identical points in the book of Revelation. “The daily” in the book of Daniel was understood to be pagan Rome by William Miller as he studied Second Thessalonians. Miller understood from the description of the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome in Second Thessalonians that the word, “daily,” was a symbol of pagan Rome, and the abomination of desolation would therefore be papal Rome.

ໃນພຣະທຳດານີເອນ ມີບົດທົດສອບພິເສດຢ່າງໜຶ່ງທີ່ເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງການຈຳແນກຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງອຳນາດທັງສາມນີ້, ແລະໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ກໍມີບົດທົດສອບພິເສດອີກຢ່າງໜຶ່ງທີ່ເນັ້ນຈຸດດຽວກັນນີ້. “ການຖວາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ວິນລຽມ ມິນເລີ ໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າໝາຍເຖິງໂຣມນອກຮີດ ເມື່ອລາວໄດ້ສຶກສາ 2 ເທຊະໂລນີກ. ມິນເລີໄດ້ເຂົ້າໃຈຈາກຄຳບັນຍາຍເຖິງຄວາມສຳພັນໃນຄຳພະຍາກອນລະຫວ່າງໂຣມນອກຮີດ ແລະໂຣມສັນຕະປາປາໃນ 2 ເທຊະໂລນີກ ວ່າຄຳວ່າ “ການຖວາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງໂຣມນອກຮີດ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທີ່ໜ້າກຽດຊັງທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໝາຍເຖິງໂຣມສັນຕະປາປາ.

The point we are underscoring though is that in Second Thessalonians the relationship between pagan Rome and papal Rome is placed in a context that teaches that when and if you do not understand the relationship of those two powers, you receive strong delusion, and are lost for eternity.

ແຕ່ຈຸດທີ່ພວກເຮົາກຳລັງເນັ້ນຢ້ຳຢູ່ນັ້ນກໍຄືວ່າ ໃນພຣະທຳ ເທສະໂລນິກາ ສະບັບທີສອງ ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງໂຣມນອກຮີດກັບໂຣມສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດທີ່ສອນວ່າ ເມື່ອໃດ ຫຼື ຖ້າຫາກທ່ານບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມສຳພັນຂອງອຳນາດທັງສອງນັ້ນ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຄວາມຫຼົງຜິດຢ່າງແຮງກ້າ ແລະ ຈະສູນເສຍໄປຊົ່ວນິລັນດອນ.

This is the same warning of the sixth plague where not only the dragon, who was pagan Rome in Second Thessalonians, and the beast, who was the “man of sin” in that passage, but also in chapter sixteen you have the false prophet. The passage is emphasizing the importance of recognizing the relationship of the powers who make up Modern Rome’s threefold union, that is also modern Babylon.

ນີ້ແມ່ນຄຳເຕືອນອັນດຽວກັນຂອງໄພພິບັດທີຫົກ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນມີແຕ່ມັງກອນ ຜູ້ຊຶ່ງໃນ Second Thessalonians ໝາຍເຖິງໂຣມນອກສາສະໜາ, ແລະສັດຮ້າຍ ຜູ້ຊຶ່ງໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນແມ່ນ “ມະນຸດແຫ່ງບາບ,” ແຕ່ໃນບົດທີສິບຫົກ ທ່ານຍັງພົບຜູ້ພະຍາກອນເທັດອີກດ້ວຍ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ກຳລັງເນັ້ນຢ້ຳເຖິງຄວາມສຳຄັນໃນການຮັບຮູ້ຄວາມສຳພັນຂອງອຳນາດຕ່າງໆທີ່ປະກອບຂຶ້ນເປັນສະຫະພາບສາມສ່ວນຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່ ຊຶ່ງກໍແມ່ນບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ເຊັ່ນກັນ.

The controversy over “the daily” addresses the very same last-day controversy, but it expands the identification of the controversy by adding the importance of understanding the relationship between the three powers who make up Modern Rome. To refuse to see this truth, is to guarantee strong delusion for your reward.

ຂໍ້ຂັດແຍ້ງເກືອບກັບ “the daily” ໄດ້ກ່າວເຖິງຂໍ້ຂັດແຍ້ງແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍອັນດຽວກັນນັ້ນແທ້, ແຕ່ມັນໄດ້ຂະຫຍາຍການບົ່ງຊີ້ຕົວຕົນຂອງຂໍ້ຂັດແຍ້ງນັ້ນ ໂດຍເພີ່ມຄວາມສຳຄັນຂອງການເຂົ້າໃຈຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງອຳນາດທັງສາມທີ່ປະກອບເປັນ Modern Rome. ການປະຕິເສດທີ່ຈະເຫັນຄວາມຈິງນີ້ ກໍເທົ່າກັບຮັບປະກັນວ່າລາງວັນຂອງທ່ານຈະເປັນຄວາມຫຼົງຜິດຢ່າງແຮງ.

In the current controversy those identifying the United States as the robbers appear unable to even assent to understanding why it would matter that the United States is repeatedly represented as being in subjection to the papal power rather than being the papal power itself. Basic common sense recognizes that the power who is controlling the relationship in politics, history, marriage and Bible prophecy is considered as the head, and the head is what exalts itself to establish the vision and then falls.

ໃນການໂຕ້ຖຽງທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ຜູ້ທີ່ລະບຸວ່າສະຫະລັດແມ່ນພວກຜູ້ປຸ້ນສະດົມ ເບິ່ງເໝືອນວ່າບໍ່ອາດແມ່ນແຕ່ຈະຍອມຮັບເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າ ເຫດໃດມັນຈຶ່ງສຳຄັນທີ່ສະຫະລັດຖືກນຳສະເໜີຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າຢູ່ໃນສະພາບການຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ ຫາກບໍ່ແມ່ນເປັນອຳນາດສັນຕະປາປານັ້ນເອງ. ສຳນຶກສາມັນພື້ນຖານຍ່ອມຮັບຮູ້ວ່າ ອຳນາດຜູ້ທີ່ຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນໃນການເມືອງ, ປະຫວັດສາດ, ການແຕ່ງງານ ແລະ ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ຍ່ອມຖືກນັບວ່າເປັນສ່ວນຫົວ, ແລະ ສ່ວນຫົວນັ້ນແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນານິມິດ ແລ້ວຈຶ່ງລົ້ມລົງ.

The logic that identifies the United States as the robbers, is unable to apply the history that was represented, and thereafter fulfilled, from 321 to 538. The symbol of the United States must fall away before the “man of sin” would be revealed. The “man of sin” gets revealed again in the last days, and before he does the United States must fall away first.

ເຫດຜົນທີ່ລະບຸວ່າສະຫະລັດເປັນພວກປຸ້ນຊິງ ບໍ່ສາມາດນຳປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນ ແລະຕໍ່ມາໄດ້ສຳເລັດຕາມນັ້ນ ຈາກປີ 321 ຫາ 538 ມາປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ໄດ້. ສັນຍາລັກຂອງສະຫະລັດຈະຕ້ອງຫຼຸດພົ້ນໄປກ່ອນ ກ່ອນທີ່ “ຄົນແຫ່ງບາບ” ຈະຖືກເປີດເຜີຍ. “ຄົນແຫ່ງບາບ” ຈະຖືກເປີດເຜີຍອີກຄັ້ງໃນວັນສຸດທ້າຍ ແລະກ່ອນທີ່ເຂົາຈະຖືກເປີດເຜີຍນັ້ນ ສະຫະລັດຈະຕ້ອງຫຼຸດພົ້ນໄປກ່ອນ.

The Sunday law in the United States does not identify the United States as Modern Rome, it identifies that national ruin has arrived, and that the United States has been fully disconnected from righteousness. The Modern Rome that gets revealed when the United States falls away at the Sunday law is the papal power, who then and there just conquered her ally, the false prophet.

ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາບໍ່ໄດ້ຊີ້ບົ່ງວ່າສະຫະລັດອາເມລິກາແມ່ນໂຣມສະໄໝໃໝ່, ແຕ່ຊີ້ບົ່ງວ່າຄວາມພິນາດຂອງຊາດໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ແລະວ່າສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ຖືກຕັດຂາດອອກຈາກຄວາມຊອບທຳຢ່າງສົມບູນແລ້ວ. ໂຣມສະໄໝໃໝ່ທີ່ຖືກເປີດເຜີຍເມື່ອສະຫະລັດອາເມລິກາຫັນຫຼັງໄປໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ ຄືອຳນາດສັນຕະປາປາ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລາແລະສະຖານທີ່ນັ້ນໄດ້ເອົາຊະນະພັນທະມິດຂອງນາງແລ້ວ, ຄືຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

“The daily” in the book of Daniel and its relationship to the message of William Miller, and the significance of Miller’s understanding being derived from Second Thessalonians chapter two, and the warning to keep your garments in the sixth plague, all identify elements from those controversies that address current issues.

“ສິ່ງທີ່ຖືກຖວາຍເປັນປະຈຳ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ຄວາມສຳພັນຂອງມັນກັບຂ່າວສານຂອງ William Miller, ພ້ອມທັງຄວາມສຳຄັນຂອງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Miller ທີ່ໄດ້ມາຈາກ 2 Thessalonians ບົດທີ 2, ແລະ ຄຳເຕືອນໃຫ້ຮັກສາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງທ່ານໄວ້ໃນໄພພິບັດຂັ້ນທີຫົກ, ລ້ວນຊີ້ບອກເຖິງອົງປະກອບຕ່າງໆຈາກການໂຕ້ແຍ້ງເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ກ່າວເຖິງບັນຫາໃນປັດຈຸບັນ.

The warning of Second Thessalonians chapter two in the last days is about a class that identifies the United States as a symbol, but refuses to be guided by the light that addresses the United States’ relationship with papal Rome. In doing this they will see the relationship of not only papal Rome and the United States, but also the United Nations, the dragon power of Revelation chapter sixteen.

ຄຳເຕືອນໃນ 2 ເທຊະໂລນິກ ບົດທີ 2 ສຳລັບວັນສຸດທ້າຍ ແມ່ນກ່ຽວກັບຄົນຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ລະບຸວ່າສະຫະລັດເປັນສັນຍາລັກ, ແຕ່ປະຕິເສດທີ່ຈະຖືກນຳພາໂດຍແສງສະຫວ່າງທີ່ກ່າວເຖິງຄວາມສຳພັນຂອງສະຫະລັດກັບໂຣມແຫ່ງສັນຕະປາປາ. ໃນການເຮັດເຊັ່ນນີ້ ພວກເຂົາຈະເຫັນຄວາມສຳພັນບໍ່ພຽງແຕ່ລະຫວ່າງໂຣມແຫ່ງສັນຕະປາປາກັບສະຫະລັດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງລວມເຖິງສະຫະປະຊາຊາດ, ອຳນາດແຫ່ງມັງກອນໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 16 ອີກດ້ວຍ.

As with Uriah Smith, A.G. Daniells and W.W. Prescott, who Sister White identified as being unable to reason from cause to effect, so too are those who refuse to be guided by the direction of God’s prophetic word in its elaboration of the relationship of these three powers in the last days.

ເຊັ່ນດຽວກັບ Uriah Smith, A.G. Daniells ແລະ W.W. Prescott, ຜູ້ທີ່ Sister White ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າບໍ່ສາມາດໃຊ້ເຫດຜົນຈາກສາເຫດໄປຫາຜົນໄດ້, ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມໃຫ້ຕົນເອງຖືກນຳພາໂດຍທິດທາງແຫ່ງພຣະທຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນການຂະຫຍາຍອະທິບາຍຄວາມສຳພັນຂອງອຳນາດທັງສາມນີ້ໃນວັນສຸດທ້າຍ ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ.

Like the first, the current, and the Uriah Smith controversies, the controversy of the relationship of the three powers as represented in Second Thessalonians and the sixth plague manifests a private interpretation that points to the United States, but refuses to see certain prophetic characteristic of the United States that would expose their erroneous concept, and possibly bring them to the light.

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຄັ້ງທຳອິດ, ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງໃນປັດຈຸບັນ, ແລະ ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຂອງ Uriah Smith, ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເກືອບກັບຄວາມສຳພັນຂອງອຳນາດທັງສາມ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນ 2 ເທສະໂລນິກາ ແລະ ໄພພິບັດທີຫົກ ໄດ້ສະແດງການຕີຄວາມແບບສ່ວນຕົວອັນໜຶ່ງ ທີ່ຊີ້ໄປຫາສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແຕ່ປະຕິເສດທີ່ຈະເຫັນລັກສະນະພະຍາກອນບາງປະການຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ອັນຈະເປີດເຜີຍແນວຄິດທີ່ຜິດພາດຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ອາດນຳພາພວກເຂົາມາສູ່ຄວາມສະຫວ່າງ.

After September 11, 2001 the controversy over the four insects of Joel arose. The truth being that the insects represented a progressive spiritual declension of the Laodicean Seventh-day Adventist church by the introduction of Catholic and apostate Protestant theology. Again the correct application of the four insects is Rome, but the private interpretation claimed it was Islam, which is a symbol of a false prophet, and therefore a symbol of the United States. Line upon line, the controversies from Advent history which we have just addressed, all speak to the same truth.

ຫຼັງຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ກໍໄດ້ເກີດຂໍ້ຂັດແຍ້ງຂຶ້ນກ່ຽວກັບແມງໄມ້ສີ່ຊະນິດໃນພຣະທຳໂຢເອນ. ຄວາມຈິງກໍຄື ແມງໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມເສື່ອມຖອຍທາງຈິດວິນຍານຢ່າງເປັນລຳດັບຂອງຄຣິດຈັກແອັດເວນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງເລົາດີເຊຍ ໂດຍການນຳເອົາເທວະວິທະຍາຂອງກາໂຕລິກແລະໂປຣເຕສຕັງຜູ້ກະບົດເຂົ້າມາ. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ການນຳໃຊ້ທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງແມງໄມ້ສີ່ຊະນິດນັ້ນແມ່ນໂຣມ, ແຕ່ການຕີຄວາມແບບສ່ວນຕົວໄດ້ອ້າງວ່າມັນແມ່ນອິດສະລາມ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ. ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ, ຂໍ້ຂັດແຍ້ງຕ່າງໆ ຈາກປະຫວັດຂອງແອັດເວນ ທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ເວົ້າເຖິງຄວາມຈິງດຽວກັນ.

The wrong side, on four witnesses, identifies the robbers as the United States, and upon two witnesses the wrong side’s understanding of the United States as a symbol is incorrect. God’s last-day candidates to be among the one hundred and forty-four thousand are now in a prophetic test. It is not a test that is accomplished by simply casting your vote for this side or that side. It is a test that can only genuinely be navigated correctly if the prophetic rules are accurately applied. In order for the Lion of the tribe of Judah to awaken His last-day people to the fact that they are not studying deeply enough, He allowed heresies to be introduced.

ຝ່າຍທີ່ຜິດ ໂດຍອີງໃສ່ພະຍານສີ່ປາກ ໄດ້ລະບຸວ່າພວກໂຈນຄືສະຫະລັດອາເມລິກາ, ແລະໂດຍອີງໃສ່ພະຍານສອງປາກ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຝ່າຍທີ່ຜິດທີ່ມອງສະຫະລັດອາເມລິກາເປັນສັນຍາລັກນັ້ນບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງພິຈາລະນາໃນວັນສຸດທ້າຍເພື່ອຈະຢູ່ໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນການທົດສອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ມັນບໍ່ແມ່ນການທົດສອບທີ່ສຳເລັດໄດ້ໂດຍພຽງແຕ່ລົງຄະແນນຂອງທ່ານໃຫ້ຝ່າຍນີ້ຫຼືຝ່າຍນັ້ນ. ມັນເປັນການທົດສອບທີ່ຈະສາມາດຜ່ານໄປຢ່າງຖືກຕ້ອງແທ້ຈິງໄດ້ ກໍຕໍ່ເມື່ອກົດເກນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງແມ່ນຍຳ. ເພື່ອໃຫ້ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາປຸກປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງໃຫ້ຮູ້ຄວາມຈິງວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງສຶກສາຢ່າງບໍ່ເລິກຊຶ້ງພຽງພໍ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ຄຳສອນນອກລູ່ນອກທາງຖືກນຳເຂົ້າມາ.

The fact that a heresy arose within this movement identifies that our personal aptitude in regard to the rules of prophetic interpretation is weaker than it should be. Rome establishes the vision, and the vision of the last days is the final rise and fall of the king of the north. That “king” is also the “man of sin”, and the “man of sin” is the “mystery of iniquity,” and that “wicked.” He is the antichrist, he is symbolized as the “robbers of thy people,” and he is the “head” of Modern Rome.

ຄວາມຈິງທີ່ວ່າໄດ້ເກີດມີຄຳສອນນອກຮີດຂຶ້ນພາຍໃນຂະບວນການນີ້ ຊີ້ບອກວ່າ ຄວາມສາມາດສ່ວນບຸກຄົນຂອງພວກເຮົາໃນເລື່ອງຫຼັກເກນຂອງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນ ອ່ອນກວ່າທີ່ຄວນຈະເປັນ. ໂຣມເປັນຜູ້ສ້າງນິມິດນັ້ນໃຫ້ຕັ້ງຂຶ້ນ, ແລະນິມິດແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍກໍຄືການລຸກຂຶ້ນແລະການລົ້ມລົງໃນບັ້ນປາຍຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. “ກະສັດ” ອົງນັ້ນ ກໍແມ່ນ “ຄົນແຫ່ງບາບ” ດ້ວຍ, ແລະ “ຄົນແຫ່ງບາບ” ກໍຄື “ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳ,” ແລະ “ຜູ້ຊົ່ວ” ນັ້ນ. ລາວແມ່ນປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ, ລາວຖືກເປັນສັນຍາລັກໄວ້ໃນຖານະ “ພວກປຸ້ນສະດົມໃນຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ,” ແລະລາວແມ່ນ “ຫົວ” ຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> “ຜູ້ທີ່ເກີດຄວາມສັບສົນໃນຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະວັດຈະນະ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຫັນຄວາມໝາຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ, ຍ່ອມຈະຈັດຕົນເອງໄວ້ຢູ່ຝ່າຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດແນ່ນອນ. ບັດນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາສຳລັບພວກເຮົາທີ່ຈະກົມກືນເຂົ້າກັບໂລກ. ດານີເອນກຳລັງຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ ແລະໃນບ່ອນຂອງຕົນ. ຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນ ແລະຂອງໂຢຮັນ ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການເຂົ້າໃຈ. ມັນອະທິບາຍກັນແລະກັນ. ມັນນຳສະເໜີຄວາມຈິງແກ່ໂລກ ຊຶ່ງທຸກຄົນຄວນເຂົ້າໃຈ. ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງເປັນພະຍານໃນໂລກ. ໂດຍການສຳເລັດຂອງມັນໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້, ມັນຈະອະທິບາຍຕົນເອງ.” Kress Collection, 105.

Back to Articles