Article

# The Book of Daniel - Number Nineteen

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກສິບເກົ້າ

The Prophetic Significance of the Word ‘Hour’ in the Book of Daniel

ຄວາມໝາຍເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນຂອງຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 14, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The word “hour” that is only found in the Old Testament in the book of Daniel, is always associated with some type of judgment. In chapter three it represents the Sunday law, with the emphasis upon the ensign represented by Shadrach, Meshach and Abednego.

ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ຊຶ່ງປາກົດພຽງແຕ່ໃນພຣະຄຳພີເດີມໃນພຣະທຳດານີເອນນັ້ນ ມັກຈະສຳພັນຢູ່ສະເໝີກັບການພິພາກສາບາງປະການ. ໃນບົດທີສາມ ມັນເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ໂດຍເນັ້ນໜັກເຖິງທຸງສັນຍາລັກທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊາດຣັກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ.

In chapter four it represents the arrival of the warning of the first angel’s message in 1798. When used the second time in chapter four, it represented the opening of the investigative judgment on October 22, 1844. In chapter four, the two usages of the word “hour” represent the history of the first and second angels’ messages from 1798 until 1844. That history is the history of the seven thunders of Revelation ten. The seven thunders are represented by the two times the word “hour” is employed in chapter four, and therefore also represents the history of the third angel from 1989, until the soon-coming Sunday law.

ໃນບົດທີສີ່ ມັນເປັນຕົວແທນເຖິງການມາເຖິງຂອງຄຳເຕືອນແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນປີ 1798. ເມື່ອຄຳນີ້ຖືກໃຊ້ເປັນຄັ້ງທີສອງໃນບົດທີສີ່ ມັນເປັນຕົວແທນເຖິງການເປີດຂຶ້ນຂອງການພິພາກສາແບບສືບສວນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໃນບົດທີສີ່ ການໃຊ້ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ທັງສອງຄັ້ງ ເປັນຕົວແທນເຖິງປະຫວັດສາດຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ນັບແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງ 1844. ປະຫວັດສາດນັ້ນຄືປະຫວັດສາດຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 10. ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດຖືກສະແດງໂດຍການໃຊ້ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ສອງຄັ້ງໃນບົດທີສີ່, ແລະດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍ ນັບແຕ່ປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ.

In chapter five, the word “hour” also represents the Sunday law, but the emphasis there is upon the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, the United States, as typified by the end of the first kingdom of Bible prophecy, Babylon. In chapter three, the emphasis was upon the ensign in the furnace, but in chapter five the emphasis is on the fate of Belshazzar and his particular judgment, although Daniel does ultimately arrive into the story typifying the ensign.

ໃນບົດທີຫ້າ, ຄໍາວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ກໍເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ຈຸດເນັ້ນໃນບົດນັ້ນຢູ່ທີ່ການສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ, ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ດັ່ງທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບໂດຍການສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທໍາອິດໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ, ຄື ບາບີໂລນ. ໃນບົດທີສາມ, ຈຸດເນັ້ນຢູ່ທີ່ທຸງໝາຍໃນເຕົາໄຟ, ແຕ່ໃນບົດທີຫ້າ ຈຸດເນັ້ນຢູ່ທີ່ຊະຕາກໍາຂອງເບນຊັດຊາ ແລະການພິພາກສາສະເພາະຂອງລາວ, ເຖິງແມ່ນວ່າໃນທີ່ສຸດດານີເອນຈະເຂົ້າມາໃນເລື່ອງ ໂດຍເປັນແບບຂອງທຸງໝາຍນັ້ນ.

At the Sunday law, the “hour” of Nebuchadnezzar’s dedication and the death of Belshazzar are represented. The “hour” represented as the opening of the judgment in chapter four identifies the opening of the investigative judgment on October 22, 1844, and it also identifies the opening of the executive judgment at the Sunday law. Whether the opening of the books of judgment in the heavenly sanctuary on October 22, 1844, or the beginning of the judgment of God brought upon those who have rejected salvation, at the beginning of the executive judgment at the Sunday law the warning for either approaching judgment is represented in Daniel chapter four by the first use of the word “hour,” and the actual beginning of either of the two types of judgment is represented by the second time the word “hour” is used in chapter four.

ໃນເວລາແຫ່ງກົດວັນອາທິດ, “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການອຸທິດຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ແລະ ການຕາຍຂອງເບນຊາຊາ ຖືກນຳມາເປັນພາບແທນ. “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ຖືກນຳສະເໜີເປັນການເປີດຕົ້ນຂອງການພິພາກສາໃນບົດທີສີ່ ຊີ້ບອກເຖິງການເປີດຕົ້ນຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະ ມັນຍັງຊີ້ບອກເຖິງການເປີດຕົ້ນຂອງການພິພາກສາແຫ່ງການປະຕິບັດໃນເວລາແຫ່ງກົດວັນອາທິດ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນການເປີດບັນດາປຶ້ມແຫ່ງການພິພາກສາໃນສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງສະຫວັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຫຼື ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກນຳມາເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຄວາມລອດ, ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການພິພາກສາແຫ່ງການປະຕິບັດໃນເວລາແຫ່ງກົດວັນອາທິດ ຄຳເຕືອນສຳລັບການພິພາກສາທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາບໍ່ວ່າປະເພດໃດກໍຕາມ ຖືກນຳສະເໜີໃນດານີເອນບົດທີສີ່ ໂດຍການໃຊ້ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ແລະ ການເລີ່ມຕົ້ນອັນແທ້ຈິງຂອງການພິພາກສາທັງສອງປະເພດນັ້ນ ຖືກນຳສະເໜີໂດຍການໃຊ້ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ເປັນຄັ້ງທີສອງໃນບົດທີສີ່.

The grammatical term for the word “hour” as it is employed by Daniel is that it is a “polysemy”. A polysemy is a word that has various definitions that can all be grouped together under the same heading. The five times Daniel uses the word “hour,” all refer to judgment, but they each address different aspects of either God’s retributive judgment, which is called His executive judgment, or God’s investigative judgment where He is determining who will or will not be saved. Whether it is the investigative judgment that began on October 22, 1844, or the executive judgment that begins at the soon-coming Sunday law, both judgments are progressive in nature. God’s retributive, or executive judgment begins at the Sunday law and progressively escalates, ultimately reaching the close of human probation and the seven last plagues.

ຄຳສັບທາງໄວຍາກອນສຳລັບຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ຕາມທີ່ດານີເອນໄດ້ໃຊ້ ແມ່ນວ່າມັນເປັນ “ຄຳຫຼາຍນັຍ”. ຄຳຫຼາຍນັຍແມ່ນຄຳທີ່ມີຄວາມໝາຍຫຼາຍປະການ ຊຶ່ງທັງໝົດສາມາດຖືກຈັດຮວບໄວ້ພາຍໃຕ້ຫົວຂໍ້ດຽວກັນ. ທັງຫ້າເທື່ອທີ່ດານີເອນໃຊ້ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ລ້ວນແຕ່ອ້າງເຖິງການພິພາກສາ, ແຕ່ແຕ່ລະເທື່ອກໍກ່າວເຖິງແງ່ມຸມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນການພິພາກສາໂທດຕອບແທນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງເອີ້ນວ່າການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດຂອງພຣະອົງ, ຫຼືການພິພາກສາສືບສວນຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ໃນນັ້ນພຣະອົງກຳລັງກຳນົດວ່າຜູ້ໃດຈະໄດ້ຮັບ ຫຼືຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມພົ້ນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນການພິພາກສາສືບສວນທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຫຼືການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ມາເຖິງ, ການພິພາກສາທັງສອງຢ່າງນີ້ລ້ວນມີລັກສະນະຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປ. ການພິພາກສາໂທດຕອບແທນ ຫຼື ການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດ ຂອງພຣະເຈົ້າ ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະຄ່ອຍໆທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຈົນໃນທີ່ສຸດໄປເຖິງການປິດໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ ແລະໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ.

Daniel chapter five uses the word “hour,” to illustrate God’s executive judgment as represented by the death of Belshazzar, and the end of the nation he ruled.

ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 5 ໃຊ້ຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ” ເພື່ອສະແດງການພິພາກສາໃນການບໍລິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການສິ້ນພຣະຊົນຂອງເບນຊັດຊາ ແລະການສິ້ນສຸດຂອງຊາດທີ່ທ່ານໄດ້ປົກຄອງ.

> In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:5.

> ໃນໂມງດຽວກັນນັ້ນ ນິ້ວມືຂອງມືມະນຸດໄດ້ປາກົດອອກມາ ແລະໄດ້ຂຽນຢູ່ຕົງຂ້າມກັບຄັນປະທີບ ເທິງປູນຂາວຂອງຝາພະລາຊະວັງຂອງກະສັດ; ແລະກະສັດກໍໄດ້ເຫັນສ່ວນຂອງມືທີ່ຂຽນນັ້ນ. ດານີເອນ 5:5.

The executive judgment begins at the Sunday law, which is also represented by Nebuchadnezzar’s dedication of the golden image, but that “hour” is more about the deliverance of God’s people in the crisis that is brought about at the Sunday law. The executive judgment of the whore of Tyre, and also of the United States begins at the Sunday law, which is the “hour” that is a symbol of judgment in the book of Daniel.

ການພິພາກສາໃນພາກປະຕິບັດເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ມີກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງກໍໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ເຊັ່ນກັນໂດຍການຖວາຍຮູບຄຳຂອງເນບູຄາດເນັດຊາ; ແຕ່ “ໂມງ” ນັ້ນກ່ຽວຂ້ອງຫຼາຍກວ່າກັບການຊ່ອຍໃຫ້ພົ້ນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວິກິດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການພິພາກສາໃນພາກປະຕິບັດຕໍ່ໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣ, ແລະຕໍ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາດ້ວຍ, ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງແມ່ນ “ໂມງ” ທີ່ເປັນສັນຍາລັກຂອງການພິພາກສາໃນພຣະທຳດານີເອນ.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:4–10.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງອື່ນຈາກສະຫວັນ ກ່າວວ່າ, ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ, ແລະເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະວ່າບາບຂອງນາງໄດ້ກອງສູງເຖິງສະຫວັນແລ້ວ, ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຈົດຈຳຄວາມອະທຳຂອງນາງ. ຈົ່ງຕອບແທນນາງດັ່ງທີ່ນາງໄດ້ຕອບແທນພວກເຈົ້າ, ແລະຈົ່ງທະວີຄືນໃຫ້ນາງສອງເທົ່າຕາມການກະທຳຂອງນາງ: ໃນຈອກທີ່ນາງໄດ້ຕຽມໄວ້ນັ້ນ ຈົ່ງຕຽມໃຫ້ນາງສອງເທົ່າ. ນາງໄດ້ຍົກຍ້ອງຕົນເອງ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍຫຼາຍພຽງໃດ, ກໍຈົ່ງໃຫ້ການທໍລະມານແລະຄວາມໂສກເສົ້າແກ່ນາງຫຼາຍພຽງນັ້ນ: ເພາະນາງກ່າວໃນໃຈຂອງນາງວ່າ, ຂ້ອຍນັ່ງຢູ່ເປັນພຣະລາຊິນີ, ແລະບໍ່ແມ່ນແມ່ໝ້າຍ, ແລະຈະບໍ່ເຫັນຄວາມໂສກເສົ້າເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໄພພິບັດຂອງນາງຈະມາເຖິງໃນມື້ດຽວ, ຄວາມຕາຍ, ການໄວ້ທຸກ, ແລະຄວາມອຶດຢາກ; ແລະນາງຈະຖືກເຜົາຜານດ້ວຍໄຟຢ່າງສິ້ນເຊີງ: ເພາະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄືພຣະເຈົ້າ ຜູ້ພິພາກສານາງນັ້ນມີລິດເດດຍິ່ງ. ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງໂລກ, ຜູ້ໄດ້ກະທຳການລ່ວງປະເວນີ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍກັບນາງ, ຈະພາກັນຮ້ອງໄຫ້ເພາະນາງ ແລະຄວນຄາງເພາະນາງ, ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນຄວັນແຫ່ງການເຜົາໄໝ້ຂອງນາງ, ຢືນຢູ່ໄກໆເພາະຢ້ານກົວການທໍລະມານຂອງນາງ, ກ່າວວ່າ, ອະນິຈຈາ, ອະນິຈຈາ ນະຄອນໃຫຍ່ບາບີໂລນເອີຍ, ນະຄອນທີ່ມີອຳນາດເອີຍ! ເພາະວ່າໃນຊົ່ວໂມງດຽວ ການພິພາກສາຂອງເຈົ້າໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 18:4–10.

The Sunday law in the United States, which is the beginning of the executive judgment, which is also progressive, begins in the “hour” that God’s children who are still in Babylon are called out by the ensign. It is the “hour” that the judgment comes upon “that Great city, Babylon”. Her judgment, represented by the word “hour,” covers the period when God’s other flock are called out of Babylon.

ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຊຶ່ງເປັນການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການພິພາກສາຝ່າຍບໍລິຫານ, ແລະຊຶ່ງເປັນໄປຢ່າງຄ່ອຍໆກ້າວໜ້າດ້ວຍ, ເລີ່ມຂຶ້ນໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ບຸດຫຼານຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນຖືກເອີ້ນອອກໂດຍທຸງໝາຍ. ນັ້ນແມ່ນ “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ການພິພາກສາມາເຖິງ “ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ບາບີໂລນ”. ການພິພາກສາຂອງນາງ, ທີ່ຖືກສະແດງໂດຍຄຳວ່າ “ຊົ່ວໂມງ,” ຄອບຄຸມໄລຍະເວລາທີ່ຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເອີ້ນອອກຈາກບາບີໂລນ.

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະມີໜໍ່ຮາກຂອງເຢຊະ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຢືນເປັນທຸງໝາຍໃຫ້ແກ່ບັນດາຊົນຊາດ; ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະສະແຫວງຫາທ່ານ; ແລະທີ່ພັກຂອງທ່ານຈະມີສະຫງ່າລາສີ. ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອກອບກູ້ຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຖືກເຫຼືອໄວ້ ຈາກອັດຊີເຣຍ, ແລະຈາກເອຢິບ, ແລະຈາກປັດໂຣສ, ແລະຈາກຄູດ, ແລະຈາກເອລາມ, ແລະຈາກຊີນາ, ແລະຈາກຮາມາດ, ແລະຈາກເກາະທັງຫຼາຍໃນທະເລ. ແລະພຣະອົງຈະຕັ້ງທຸງໝາຍຂຶ້ນໃຫ້ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈະຊຸມນຸມພວກທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກອິດສະຣາເອນ, ແລະຈະຮວບຮວມພວກທີ່ກະຈັດກະຈາຍຂອງຢູດາ ຈາກທັງສີ່ມຸມໂລກ. ອິຊາຢາ 11:10–12.

The Lord called people out of Babylon in the movement of the first angel in 1844, and the second angel of that history is to be repeated in the last days, when “the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people.” The remnant of the people He is “again” calling out, is not the ensign, for the ensign are the “root of Jesse,” which stand up as the “ensign” whom the “Gentiles seek”. For a second time, God will call the nations out of Babylon.

ພຣະອົງໄດ້ຊົງເອີ້ນປະຊາຊົນອອກຈາກບາບີໂລນໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນປີ 1844, ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກກ່າວຊ້ຳອີກໃນວັນສຸດທ້າຍ, ເມື່ອ “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກອີກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອກູ້ຄືນຊາກທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.” ຊາກທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງປະຊາຊົນຊຶ່ງພຣະອົງກຳລັງ “ເອີ້ນອອກມາອີກ” ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນທຸງໝາຍ, ເພາະວ່າທຸງໝາຍນັ້ນຄື “ຮາກເຫງົ້າຂອງເຢຊີ,” ຊຶ່ງຍືນຂຶ້ນເປັນ “ທຸງໝາຍ” ຜູ້ທີ່ “ບັນດາຊາດຕ່າງປະເທດຈະສະແຫວງຫາ”. ເປັນຄັ້ງທີສອງ, ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເອີ້ນບັນດາປະຊາຊາດອອກຈາກບາບີໂລນ.

He will do so by first assembling “the outcasts of Israel,” who are “the dispersed of Judah,” and who come “from the four corners of the earth,” when they are gathered together at the end of three and a half days of laying dead in the street of Revelation chapter eleven, that runs through Ezekiel’s valley of dead and dry bones.

ພຣະອົງຈະກະທຳດັ່ງນັ້ນໂດຍເລີ່ມຈາກການຮວບຮວມ “ພວກທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກອິດສະຣາເອນ,” ຜູ້ຊຶ່ງເປັນ “ພວກທີ່ກະຈັດກະຈາຍໄປຂອງຢູດາ,” ແລະຜູ້ທີ່ມາ “ຈາກສີ່ມຸມຂອງໂລກ,” ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນໃນຕອນທ້າຍຂອງສາມມື້ເຄິ່ງແຫ່ງການນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນຕາມພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ, ຊຶ່ງພາດຜ່ານຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກຕາຍແລະກະດູກແຫ້ງຂອງເອເຊກຽນ.

The “hour” when the executive judgment begins for “Babylon” that “mighty city,” is the same “hour” of the “great earthquake” of Revelation eleven. God’s executive judgment begins at that “hour,” for in Revelation chapter eleven, there are seven thousand that are slain in the “hour” of the earthquake. Those seven thousand were represented by the “most mighty men” of Nebuchadnezzar, who died throwing Shadrach, Meshach and Abednego into the furnace that had been heated “seven times” above normal. In the French Revolution the “seven thousand” represented the royalty of France, or its mighty men. Not only was Belshazzar slain in chapter five, but his army was destroyed. The “hour” of the Sunday law begins the persecution represented by God’s people being thrown into the furnace, but it also marks the beginning of God’s executive judgment upon the great city Babylon.

“ໂມງ” ທີ່ການພິພາກສາແບບບັງຄັບດຳເນີນເລີ່ມຕົ້ນຕໍ່ “ບາບີໂລນ” ເມືອງ “ອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ນັ້ນ ແມ່ນ “ໂມງ” ດຽວກັນກັບຂອງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11. ການພິພາກສາແບບບັງຄັບຂອງພຣະເຈົ້າເລີ່ມຂຶ້ນໃນ “ໂມງ” ນັ້ນ, ເພາະວ່າໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ມີຄົນເຈັດພັນຄົນຖືກຂ້າຕາຍໃນ “ໂມງ” ຂອງແຜ່ນດິນໄຫວນັ້ນ. ຄົນເຈັດພັນຄົນນັ້ນ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ບັນດາຊາຍທີ່ເຂັ້ມແຂງທີ່ສຸດ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ຜູ້ທີ່ຕາຍຂະນະທີ່ໂຍນຊາດຣັກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ລົງໃນເຕົາໄຟທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຮ້ອນຂຶ້ນ “ເຈັດເທົ່າ” ເໜືອກວ່າປົກກະຕິ. ໃນການປະຕິວັດຝຣັ່ງ “ເຈັດພັນ” ໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງພວກລາຊະວົງຂອງຝຣັ່ງ ຫຼື ບັນດາຊາຍຜູ້ມີອຳນາດຂອງມັນ. ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເບນຊັດຊາຖືກຂ້າຕາຍໃນບົດທີ 5 ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ກອງທັບຂອງເຂົາກໍຖືກທຳລາຍດ້ວຍ. “ໂມງ” ຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນຈຸດເລີ່ມຂອງການຂົ່ມເຫັງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກໂຍນລົງໃນເຕົາໄຟ, ແຕ່ມັນກໍເປັນໝາຍເຫດເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການພິພາກສາແບບບັງຄັບຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອເມືອງໃຫຍ່ບາບີໂລນ.

It is also the “hour” of the great earthquake in Revelation chapter eleven’s great earthquake, when the formerly dead bones that were slain in the street by the beast from the bottomless pit are lifted up into heaven as an ensign. There it is also the same “hour” that the third Woe, which is also the seventh trumpet is sounded. The seventh trumpet is the third Woe, and the purpose of that final Woe trumpet is not only to bring judgment upon those that enforce Sunday worship, but also to anger the nations. The third Woe, the seventh trumpet, and the angering of the nations, are all symbols that address the prophetic role of Islam, and they are all placed in the “hour” of the great earthquake.

ມັນຍັງເປັນ “ຊົ່ວໂມງ” ຂອງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ອີກດ້ວຍ, ເມື່ອກະດູກທີ່ເຄີຍຕາຍ ຊຶ່ງຖືກຂ້າຢູ່ຕາມຖະໜົນໂດຍສັດຮ້າຍຈາກຫຸບເຫວເລິກລັບ ຖືກຍົກຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນເປັນທຸງສັນຍານ. ໃນທີ່ນັ້ນ ມັນຍັງເປັນ “ຊົ່ວໂມງ” ດຽວກັນທີ່ໄພພິບັດປະການທີສາມ ຊຶ່ງກໍຄືແກແຫ່ງທີເຈັດ ໄດ້ຖືກເປົ່າຂຶ້ນ. ແກແຫ່ງທີເຈັດແມ່ນໄພພິບັດປະການທີສາມ, ແລະຈຸດປະສົງຂອງແກແຫ່ງໄພພິບັດສຸດທ້າຍນັ້ນ ບໍ່ພຽງແຕ່ເພື່ອນຳການພິພາກສາມາເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການວັນອາທິດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເພື່ອເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນອີກດ້ວຍ. ໄພພິບັດປະການທີສາມ, ແກແຫ່ງທີເຈັດ, ແລະການເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ ລ້ວນແຕ່ເປັນສັນຍະລັກທີ່ກ່າວເຖິງບົດບາດໃນຄຳພະຍາກອນຂອງອິສລາມ, ແລະທັງໝົດນັ້ນຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ຂອງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່.

> And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. Revelation 11:12–18.

> ແລະພວກເຂົາໄດ້ຍິນສຽງດັງໃຫຍ່ຈາກສະຫວັນກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນມາທີ່ນີ້.” ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນເມກ; ແລະພວກສັດຕູຂອງພວກເຂົາກໍໄດ້ເຫັນພວກເຂົາ. ແລະໃນໂມງດຽວກັນນັ້ນໄດ້ເກີດແຜ່ນດິນໄຫວຄັ້ງໃຫຍ່, ແລະສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບຂອງນະຄອນໄດ້ພັງລົງ, ແລະໃນແຜ່ນດິນໄຫວນັ້ນມີມະນຸດເສຍຊີວິດເຈັດພັນຄົນ; ແລະຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ກໍໄດ້ຢ້ານກົວ ແລະຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ. ວິບັດປະການທີສອງໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ; ແລະເບິ່ງແມ, ວິບັດປະການທີສາມກຳລັງມາໂດຍໄວ. ແລະທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດໄດ້ເປົ່າແກ; ແລະມີສຽງດັງໃຫຍ່ໃນສະຫວັນກ່າວວ່າ, “ອານາຈັກທັງຫຼາຍຂອງໂລກນີ້ໄດ້ກາຍເປັນອານາຈັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ແລະຂອງພຣະຄຣິດຂອງພຣະອົງ; ແລະພຣະອົງຈະປົກຄອງສືບໄປເປັນນິດນິລັນດອນ.” ແລະພວກຜູ້ເຖົ້າທັງສີ່ສິບສອງຄົນ, ຜູ້ນັ່ງຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າບນບັນລັງຂອງຕົນ, ໄດ້ຊົບໜ້າລົງ ແລະນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ, ກ່າວວ່າ, “ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ, ຜູ້ຊົງເປັນຢູ່, ແລະເຄີຍເປັນຢູ່, ແລະຈະສະເດັດມາ; ພວກຂ້ານ້ອຍຂໍຖວາຍຂອບພຣະຄຸນແດ່ພຣະອົງ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ຮັບເອົາຣິດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງໄວ້ ແລະໄດ້ປົກຄອງ. ແລະບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ໂກດເຄືອງ, ແລະພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງກໍໄດ້ມາເຖິງ, ແລະເວລາຂອງຄົນຕາຍທີ່ພວກເຂົາຈະຖືກພິພາກສາ, ແລະທີ່ພຣະອົງຈະປະທານບຳເໜັດແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຄືພວກຜູ້ພະຍາກອນ, ແລະແກ່ພວກວິສຸດ, ແລະແກ່ຜູ້ທີ່ຢຳເກງພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່; ແລະຈະທຳລາຍພວກທີ່ທຳລາຍແຜ່ນດິນໂລກ.” ພຣະນິມິດ 11:12–18.

Ezekiel’s dead bones ascend “up to heaven in a cloud; and their enemies” behold “them” in the “hour” when Nebuchadnezzar’s music begins to play, and the whore of Tyre begins to sing, and apostate Israel begins to dance. Apostate Israel is representing the false prophet, king Nebuchadnezzar is the dragon and the whore of Tyre is the beast. The dance is illustrated by the prophets of Baal and the prophets of the grove in the story of Elijah. It was also illustrated by the dance of Salome, the daughter of Herodias. Baal is the false male deity and Ashtaroth is the prophets of the grove which is a female deity. Together they represent the combination of church (the woman) and state (the man). Together they represent the false prophet of the United States. Salome identifies that the false prophet is the daughter of Rome, whose image is the combination of church and state in the United States.

ກະດູກແຫ້ງຂອງເອເຊກຽນຂຶ້ນໄປ “ສູ່ສະຫວັນໃນເມກໜຶ່ງ; ແລະສັດຕູຂອງພວກເຂົາ” ເຫັນ “ພວກເຂົາ” ໃນ “ໂມງ” ທີ່ດົນຕີຂອງເນບູກາດເນັດຊາເລີ່ມບັນເລງ, ແລະຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂລເລີ່ມຂັບຮ້ອງ, ແລະອິດສະຣາເອນຜູ້ຫຼົງຖອຍເລີ່ມເຕັ້ນລຳ. ອິດສະຣາເອນຜູ້ຫຼົງຖອຍກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ພະຍາກອນເທັດ, ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາແມ່ນພະຍານາກ ແລະຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂລແມ່ນສັດຮ້າຍ. ການເຕັ້ນລຳນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໂດຍບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງດົງສັກສິດ ໃນເລື່ອງຂອງເອລີຢາ. ມັນຍັງໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍການເຕັ້ນຂອງຊາໂລເມ, ບຸດສາວຂອງເຮໂຣດີອາດ. ບາອານແມ່ນເທບພະເຈົ້າຊາຍປອມ ແລະອາຊະທາໂຣດແມ່ນບັນດາຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງດົງສັກສິດ ຊຶ່ງເປັນເທບພະເຈົ້າຍິງ. ຮ່ວມກັນແລ້ວ ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມກັນລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກ (ຜູ້ຍິງ) ແລະລັດ (ຜູ້ຊາຍ). ຮ່ວມກັນແລ້ວ ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ພະຍາກອນເທັດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ຊາໂລເມຊີ້ບອກວ່າຜູ້ພະຍາກອນເທັດເປັນບຸດສາວຂອງໂຣມ, ຊຶ່ງຮູບຈຳລອງຂອງນາງແມ່ນການປະສົມກັນລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກ ແລະລັດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

> Wherefore at that time certain Chaldeans came near, and accused the Jews. They spake and said to the king Nebuchadnezzar, O king, live forever. Thou, O king, hast made a decree, that every man that shall hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of musick, shall fall down and worship the golden image: And whoso falleth not down and worshippeth, that he should be cast into the midst of a burning fiery furnace. There are certain Jews whom thou hast set over the affairs of the province of Babylon, Shadrach, Meshach, and Abednego; these men, O king, have not regarded thee: they serve not thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Daniel 3:8–12.

> ເຫດສະນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນພວກຊາວຄານເດອາບາງຄົນໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະກ່າວໂທດພວກຢິວ. ພວກເຂົາກາບທູນແລະກ່າວແກ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາວ່າ, ຂ້າແຕ່ກະສັດ ຂໍຊົງມີພະຊົນຍືນຍາວຕະຫຼອດໄປ. ຂ້າແຕ່ກະສັດ ພຣະອົງໄດ້ຊົງອອກພຣະບັນຊາວ່າ ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຍິນສຽງແກ, ປີ່, ພິນ, ສັກບັດ, ພະສອນເຕີຣີ, ແລະດັນຊິເມີ, ທັງດົນຕີທຸກຊະນິດ, ຈະຕ້ອງກົ້ມລົງ ແລະນະມັດສະການຮູບທອງຄໍານັ້ນ; ແລະຜູ້ໃດບໍ່ກົ້ມລົງ ແລະບໍ່ນະມັດສະການ ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນທ່າມກາງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງແຮງ. ມີຊາວຢິວບາງຄົນ ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງໄວ້ເຫນືອກິດຈະການຂອງແຂວງບາບີໂລນ ຄື ຊາດຣາກ, ເມຊາກ, ແລະ ອາເບດເນໂກ; ຄົນເຫຼົ່ານີ້, ຂ້າແຕ່ກະສັດ, ບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈພຣະອົງເລີຍ: ພວກເຂົາບໍ່ຮັບໃຊ້ພຣະຂອງພຣະອົງ ແລະບໍ່ນະມັດສະການຮູບທອງຄໍາທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຕັ້ງຂຶ້ນ. ດານີເອນ 3:8–12.

In that “hour,” the enemies of Shadrach, Meshach and Abednego saw that they refused the mark of the beast, and they then petitioned the king to execute the prescribed judgment. In that “hour,” the Sunday law, which is the shaking that confronts the earth beast (the earthquake), Nebuchadnezzar’s rage and fury is manifested.

ໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນ, ສັດຕູຂອງ Shadrach, Meshach ແລະ Abednego ໄດ້ເຫັນວ່າພວກເຂົາປະຕິເສດເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະຈາກນັ້ນກໍໄດ້ຍື່ນຄຳຮ້ອງຕໍ່ກະສັດໃຫ້ດຳເນີນການພິພາກສາຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້. ໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນ, ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງເປັນການສັ່ນສະເທືອນທີ່ເຂົ້າເຜີຍໜ້າກັບສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ (ແຜ່ນດິນໄຫວ), ຄວາມເດືອດດານ ແລະຄວາມພິໂລດຂອງ Nebuchadnezzar ກໍຖືກສຳແດງອອກ.

> Then Nebuchadnezzar in his rage and fury commanded to bring Shadrach, Meshach, and Abednego. Then they brought these men before the king. Daniel 3:13.

> ແລ້ວ ເນບູກາດເນດຊາ ໃນຄວາມໂກດແຄ້ນແລະຄວາມພິໂລດຂອງຕົນ ໄດ້ມີຄໍາສັ່ງໃຫ້ນໍາ ຊາດຣັກ, ເມຊາກ, ແລະ ອາເບດເນໂກ ມາ. ແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ນໍາຄົນເຫຼົ່ານີ້ມາຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງກະສັດ. ດານີເອນ 3:13.

The persecution that is carried out against God’s two witnesses (Shadrach, Meshach and Abednego), is carried out when they refuse to bow, or as Revelation eleven identifies—they stand upon their feet.

ການຂົ່ມເຫັງທີ່ຖືກດຳເນີນຕໍ່ພະຍານສອງຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ (Shadrach, Meshach and Abednego) ນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນເມື່ອພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະກົ້ມກາບ, ຫຼືດັ່ງທີ່ Revelation ບົດທີ 11 ລະບຸໄວ້—ພວກເຂົາຢືນຢູ່ເທິງຕີນຂອງຕົນ.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> ແລະພາຍຫຼັງສາມວັນກັບເຄິ່ງ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ໃນເຂົາທັງສອງ, ແລະເຂົາທັງສອງກໍຢືນຢູ່ເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ຕົກໃສ່ຜູ້ທີ່ເຫັນເຂົາທັງສອງ. ແລະເຂົາທັງສອງໄດ້ຍິນສຽງອັນດັງຈາກສະຫວັນກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນມາທີ່ນີ້.” ແລະເຂົາທັງສອງໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນເມກ; ແລະບັນດາສັດຕູຂອງເຂົາທັງສອງກໍໄດ້ເຫັນເຂົາ. ພຣະນິມິດ 11:11, 12.

Refusing to bow, they stand upon their feet as Ezekiel’s mighty army. They stand when they receive and then proclaim the sealing message that protests the formation of the union of church and state in the United States, and warns of the soon-coming Sunday law, and identifies that God’s retributive judgment is about to be accomplished by Islam of the third Woe. The Midnight Cry message is represented by the “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, and when God’s last day people settle into that “truth,” they cannot and will not be shaken by the imminent earthquake.

ໂດຍປະຕິເສດທີ່ຈະກົ້ມກາບ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຢືນຢູ່ເທິງຕີນຂອງຕົນ ດັ່ງກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງຂອງເອເຊກຽນ. ພວກເຂົາຢືນຢູ່ເມື່ອພວກເຂົາຮັບ ແລະຈາກນັ້ນປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງການປະທັບຕາ ຊຶ່ງຄັດຄ້ານການກໍ່ຕັ້ງສະຫະພັນລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະເຕືອນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນບໍ່ຊ້າ, ແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າການພິພາກສາຕອບແທນຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງຈະຖືກດໍາເນີນໃຫ້ສໍາເລັດໂດຍອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມ. ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ຄວາມລັບ” ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ດານີເອນໃນບົດທີສອງ, ແລະເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນ “ຄວາມຈິງ” ນັ້ນ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດ ແລະຈະບໍ່ຖືກສັ່ນຄອນໂດຍແຜ່ນດິນໄຫວທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງ.

> “The work in Battle Creek is after the same order. The leaders in the sanitarium have mingled with unbelievers, admitting them to their councils, more or less, but it is like going to work with their eyes shut. They lack the discernment to see what is going to break upon us at any time. There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already. The judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

> “ວຽກງານໃນ Battle Creek ກໍເປັນໄປຕາມແບບຢ່າງດຽວກັນ. ບັນດາຜູ້ນຳໃນສະຖານພະຍາບານໄດ້ປະປົນຕົນເຂົ້າກັບຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ, ຍອມຮັບໃຫ້ພວກເຂົາເຂົ້າຮ່ວມໃນການປຶກສາຂອງຕົນບໍ່ຫຼາຍກໍນ້ອຍ, ແຕ່ນັ້ນກໍເປັນດຸດດັ່ງການໄປເຮັດວຽກໂດຍຫຼັບຕາຢູ່. ພວກເຂົາຂາດການຢັ່ງຮູ້ແຍກແຍະທີ່ຈະເຫັນວ່າ ສິ່ງໃດຈະປະທະເຂົ້າມາເທິງພວກເຮົາໃນເວລາໃດກໍຕາມ. ມີວິນຍານແຫ່ງຄວາມສິ້ນຫວັງ, ແຫ່ງສົງຄາມ ແລະການນອງເລືອດ, ແລະວິນຍານນັ້ນຈະເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງເວລາ. ທັນທີທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາໄວ້ໃນໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ—ມັນບໍ່ແມ່ນຕາປະທັບ ຫຼື ເຄື່ອງໝາຍໃດໆທີ່ສາມາດເຫັນໄດ້, ແຕ່ເປັນການຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ທັງທາງສະຕິປັນຍາ ແລະທາງວິນຍານ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດຖືກເຮັດໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວໄດ້—ທັນທີທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາ ແລະຕຽມພ້ອມສຳລັບການສັ່ນສະເທືອນ, ມັນຈະມາເຖິງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ມັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ. ບັນດາການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ເໜືອແຜ່ນດິນ, ເພື່ອໃຫ້ຄຳເຕືອນແກ່ພວກເຮົາ, ເພື່ອເຮົາຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ສິ່ງໃດກຳລັງຈະມາ.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

The sealing represents a mark that at first cannot be seen by humans, but is thereafter seen by everyone. When God’s people accept the message of the Midnight Cry, that has been represented by the “secret” that was revealed to Daniel in chapter two, they have accepted the “secret” of the image of the beast that leads to the mark of the beast, which brings the judgment of God, which is accomplished through Islam. This takes place at a time where a “spirit of desperation, of war and bloodshed” is increasing. That time is now. It takes place when the leaders of Adventism cannot see due to Laodicean blindness. During the sealing process that is finalized at the Midnight Cry, the seal is impressed upon the foreheads of the wise virgins, but it is unseen. Shadrach, Meshach and Abednego represent those who have settled into the truth as illustrated through their dialogue with Nebuchadnezzar.

ການປະທັບຕາເປັນຕົວແທນເຄື່ອງໝາຍອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງໃນເບື້ອງຕົ້ນມະນຸດບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້, ແຕ່ຕໍ່ຈາກນັ້ນທຸກຄົນຈະເຫັນ. ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຍອມຮັບຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ, ອັນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ຄວາມລັບ” ທີ່ໄດ້ຖືກເຜີຍແກ່ດານີເອນໃນບົດທີສອງ, ພວກເຂົາໄດ້ຍອມຮັບ “ຄວາມລັບ” ຂອງຮູບສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງນໍາໄປສູ່ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ຊຶ່ງນໍາການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າມາ, ຊຶ່ງຖືກດໍາເນີນໃຫ້ສໍາເລັດຜ່ານອິສລາມ. ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ “ຈິດວິນຍານແຫ່ງຄວາມສິ້ນຫວັງ, ແຫ່ງສົງຄາມ ແລະການນອງເລືອດ” ກໍາລັງເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ. ເວລານັ້ນແມ່ນບັດນີ້. ມັນເກີດຂຶ້ນເມື່ອຜູ້ນໍາຂອງອັດເວນຕິສຶມບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ເນື່ອງຈາກຄວາມຕາບອດແຫ່ງລາວດີເກຍ. ໃນລະຫວ່າງຂະບວນການປະທັບຕາ ອັນຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນໃນສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ, ຕາປະທັບຖືກປະທັບລົງເທິງໜ້າຜາກຂອງພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫຼາດ, ແຕ່ຍັງບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ຊາດຣັກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນຜ່ານບົດສົນທະນາຂອງພວກເຂົາກັບເນບູກາດເນັດຊາ.

> Nebuchadnezzar spake and said unto them, Is it true, O Shadrach, Meshach, and Abednego, do not ye serve my gods, nor worship the golden image which I have set up? Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of musick, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Shadrach, Meshach, and Abednego, answered and said to the king, O Nebuchadnezzar, we are not careful to answer thee in this matter. If it be so, our God whom we serve is able to deliver us from the burning fiery furnace, and he will deliver us out of thine hand, O king. But if not, be it known unto thee, O king, that we will not serve thy gods, nor worship the golden image which thou hast set up. Daniel 3:14–18.

> ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ກ່າວແລະຕອບພວກເຂົາວ່າ, “ໂອ ຊາດຣາກ, ເມຊາກ, ແລະ ອາເບດເນໂກ, ເປັນຄວາມຈິງຫຼືທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຮັບໃຊ້ພະຂອງເຮົາ ແລະບໍ່ນະມັດສະການຮູບຄໍາທີ່ເຮົາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນ? ບັດນີ້ ຖ້າພວກເຈົ້າພ້ອມ ເມື່ອໃດທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງແກ, ຂຸ່ຍ, ພິນ, ຊັກບັດ, ພິນສາລະເຕຣີ, ແລະ ດັນຊີເມີ, ພ້ອມທັງດົນຕີທຸກຊະນິດ, ແລ້ວກໍລົ້ມລົງແລະນະມັດສະການຮູບທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງໄວ້ ກໍດີຢູ່; ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ນະມັດສະການ ໃນໂມງນັ້ນເອງ ພວກເຈົ້າຈະຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນທ່າມກາງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງແຮງ; ແລະພະອົງໃດຈະຊ່ວຍພວກເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງເຮົາໄດ້?” ຊາດຣາກ, ເມຊາກ, ແລະ ອາເບດເນໂກ ໄດ້ຕອບແລະກ່າວຕໍ່ກະສັດວ່າ, “ໂອ ເນບູກາດເນັດຊາ, ໃນເລື່ອງນີ້ ພວກຂ້ານ້ອຍບໍ່ຈໍາເປັນຈະຕອບທ່ານ. ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ພະຂອງພວກຂ້ານ້ອຍຜູ້ທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍຮັບໃຊ້ ຊົງສາມາດຊ່ວຍພວກຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງແຮງນັ້ນໄດ້, ແລະພຣະອົງຈະຊ່ວຍພວກຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງທ່ານ, ໂອ ກະສັດ. ແຕ່ຖ້າບໍ່ເປັນດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານຊາບເຖີດ, ໂອ ກະສັດ, ວ່າພວກຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ຮັບໃຊ້ພະຂອງທ່ານ ຫຼືນະມັດສະການຮູບຄໍາທີ່ທ່ານໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນ.” ດານີເອນ 3:14–18.

Thereafter the three worthies will manifest the seal of God that can be seen. Only those who first have the seal within that cannot be seen, will be involved with manifesting the seal of God in the time when it must be seen.

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຜູ້ມີຄຸນຄ່າທັງສາມຈະສະແດງຕາພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ສາມາດເຫັນໄດ້. ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຕານັ້ນຢູ່ພາຍໃນເສຍກ່ອນ ຊຶ່ງບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ ເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະມີສ່ວນໃນການສະແດງຕາພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນເວລາທີ່ມັນຈຳເປັນຕ້ອງຖືກເຫັນ.

> Then was Nebuchadnezzar full of fury, and the form of his visage was changed against Shadrach, Meshach, and Abednego: therefore he spake, and commanded that they should heat the furnace one seven times more than it was wont to be heated. And he commanded the most mighty men that were in his army to bind Shadrach, Meshach, and Abednego, and to cast them into the burning fiery furnace. Then these men were bound in their coats, their hosen, and their hats, and their other garments, and were cast into the midst of the burning fiery furnace. Therefore because the king’s commandment was urgent, and the furnace exceeding hot, the flame of the fire slew those men that took up Shadrach, Meshach, and Abednego. And these three men, Shadrach, Meshach, and Abednego, fell down bound into the midst of the burning fiery furnace. Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:19–25.

> ແລ້ວເນບູຄາດເນັດຊາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍ ແລະໃບໜ້າຂອງພະອົງກໍປ່ຽນໄປຕໍ່ສັດຣາກ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກ; ເພາະສະນັ້ນພະອົງຈຶ່ງຮັບສັ່ງໃຫ້ເຜົາເຕົາໄຟໃຫ້ຮ້ອນກວ່າປົກກະຕິເຈັດເທົ່າ. ແລະພະອົງໄດ້ຮັບສັ່ງແກ່ບັນດາທະຫານຜູ້ເຂັ້ມແຂງທີ່ສຸດໃນກອງທັບຂອງພະອົງ ໃຫ້ມັດສັດຣາກ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກ ແລະໂຍນພວກເຂົາລົງໃນເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງຮຸນແຮງ. ແລ້ວຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກມັດໄວ້ ທັງເສື້ອຄຸມ, ກາງເກງ, ໝວກ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງອື່ນໆຂອງພວກເຂົາ ແລ້ວຖືກໂຍນລົງໄປໃນກາງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງຮຸນແຮງ. ເພາະສະນັ້ນ ເນື່ອງຈາກພຣະບັນຊາຂອງກະສັດເຮັດຢ່າງຮີບດ່ວນ ແລະເຕົາໄຟຮ້ອນຢ່າງຍິ່ງ ແປວໄຟຈຶ່ງຂ້າຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ນຳສັດຣາກ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກຂຶ້ນໄປ. ແລະຊາຍສາມຄົນນີ້ ຄື ສັດຣາກ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກ ກໍລົ້ມລົງທັງທີ່ຖືກມັດຢູ່ໃນກາງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງຮຸນແຮງ. ແລ້ວເນບູຄາດເນັດຊາກະສັດກໍປະຫລາດໃຈ ແລະລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະຕັດພໍ້ກັບບັນດາທີ່ປຶກສາຂອງພະອົງວ່າ, “ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ໂຍນຊາຍສາມຄົນທີ່ຖືກມັດລົງໃນກາງໄຟດອກຫລື?” ພວກເຂົາທູນຕອບກະສັດວ່າ, “ແທ້ແລ້ວ ຂ້າແຕ່ກະສັດ.” ພະອົງຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ເບິ່ງແມ, ເຮົາເຫັນຊາຍສີ່ຄົນບໍ່ຖືກມັດ ກຳລັງຍ່າງຢູ່ໃນກາງໄຟ ແລະພວກເຂົາບໍ່ມີອັນຕະລາຍແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ; ແລະຮູບລັກຂອງຄົນທີສີ່ກໍຄ້າຍຄືພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.” ດານີເອນ 3:19–25.

The two witnesses, represented by Shadrach, Meshach and Abednego are then lifted up as an ensign, and then the seal will be seen.

ພະຍານສອງຄົນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Shadrach, Meshach ແລະ Abednego, ຈາກນັ້ນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ, ແລະຕໍ່ມາຕາປະທັບນັ້ນຈະຖືກເຫັນ.

> “The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws. Bible Training School, December 1, 1903.

> “ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແມ່ນເພື່ອຊົງໃຫ້ໂລກສຳນຶກເຖິງບາບ, ເຖິງຄວາມຊອບທຳ ແລະ ເຖິງການພິພາກສາ. ໂລກຈະຮັບຄຳເຕືອນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອເຫັນຜູ້ທີ່ເຊື່ອຄວາມຈິງໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງນັ້ນ, ດຳເນີນຊີວິດຕາມຫຼັກການອັນສູງສົ່ງແລະບໍລິສຸດ, ສະແດງໃຫ້ປະຈັກໃນຄວາມໝາຍອັນສູງສົ່ງ ເຖິງເສັ້ນແຫ່ງການແບ່ງແຍກລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ທີ່ຢຽບຍ່ຳພຣະບັນຍັດເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ໃຕ້ຕີນຂອງຕົນ. ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍພຣະວິນຍານ ຊີ້ບອກໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາວັນພັກຜ່ອນອັນປອມ. ເມື່ອການທົດສອບມາເຖິງ, ຈະຖືກສຳແດງຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນແມ່ນຫຍັງ. ມັນຄືການຖືວັນອາທິດ. ຜູ້ທີ່ພາຍຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແລ້ວ ຍັງຄົງຖືວ່າວັນນີ້ເປັນວັນບໍລິສຸດ ກໍຍ່ອມແບກຮັບເຄື່ອງໝາຍຮັບຮອງຂອງມະນຸດແຫ່ງບາບ ຜູ້ທີ່ຄິດຈະປ່ຽນແປງກາລະ ແລະ ພຣະບັນຍັດ. Bible Training School, December 1, 1903.”

At the Sunday law, the United States will turn to the United Nations in order to accomplish her prophetic work. She is to deceive the world by those miracles she performs, as represented by the dance of Salome. As she does her dance of deception, the whore of Tyre will be singing her songs, and Nebuchadnezzar’s orchestra will play the music. The United States takes the lead in forcing the world to accept the song, and bow down before the image.

ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະຫັນໄປຫາສະຫະປະຊາຊາດ ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸວຽກງານຕາມຄໍາພະຍາກອນຂອງນາງ. ນາງຈະຫຼອກລວງໂລກດ້ວຍການອັດສະຈັນທີ່ນາງກະທໍາ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍການຟ້ອນຂອງຊາໂລເມ. ໃນຂະນະທີ່ນາງກໍາລັງຟ້ອນແຫ່ງການຫຼອກລວງນັ້ນ ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີເຣຈະຮ້ອງເພງຂອງນາງ ແລະວົງດົນຕີຂອງເນບູກາດເນັດຊາຈະບັນເລງດົນຕີ. ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະເປັນຜູ້ນໍາໃນການບັງຄັບໂລກໃຫ້ຍອມຮັບບົດເພງນັ້ນ ແລະກົ້ມລົງນະມັດສະການຕໍ່ຮູບຈໍາລອງນັ້ນ.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name. Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:11–18.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກຕົວໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະມັນມີເຂົາສອງເຂົາຄ້າຍລູກແກະ, ແລະມັນເວົ້າດັ່ງພະຍານາກ. ແລະມັນໃຊ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດຕໍ່ໜ້າມັນ, ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນນະມັດສະການສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດ, ຜູ້ຊຶ່ງບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງມັນໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ດີ. ແລະມັນເຮັດການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົນກະທັ້ງມັນເຮັດໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫຼາຍ, ແລະລໍ້ລວງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໂດຍທາງໝາຍສຳຄັນອັນອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງມັນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ເຮັດຕໍ່ໜ້າສັດຮ້າຍ; ໂດຍກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ສ້າງຮູບເຄົາລົບແກ່ສັດຮ້າຍ, ຜູ້ຊຶ່ງມີບາດແຜຈາກດາບ ແລະຍັງມີຊີວິດຢູ່. ແລະມັນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ປະທານລົມຫາຍໃຈແກ່ຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍ, ເພື່ອໃຫ້ຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນທັງເວົ້າໄດ້ ແລະເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ນະມັດສະການຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍຕ້ອງຖືກຂ້າ. ແລະມັນເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ຄົນຮັ່ງມີແລະຄົນຍາກຈົນ, ຄົນເສລີແລະຂ້າທາດ, ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາ ຫຼືທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ; ແລະເພື່ອວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດອາດຊື້ຫຼືຂາຍໄດ້, ນອກຈາກຜູ້ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ, ຫຼືຊື່ຂອງສັດຮ້າຍ, ຫຼືເລກຈຳນວນຂອງຊື່ຂອງມັນ. ນີ້ແຫຼະຄືປັນຍາ. ໃຫ້ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຄຳນວນເລກຈຳນວນຂອງສັດຮ້າຍ: ເພາະວ່າມັນເປັນເລກຈຳນວນຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ; ແລະເລກຈຳນວນຂອງມັນແມ່ນ ຫົກຮ້ອຍຫົກສິບຫົກ. ພຣະນິມິດ 13:11–18.

Egypt in the last days represents the world (then governed by the United Nations), but there is a “Woe” (a symbol of Islam), that has been pronounced against those (the United States) that turn to Egypt for help. When the three worthies are thrown into the furnace and become the ensign for the world, the furnace is not actually Nebuchadnezzar’s furnace.

ເອຢິບໃນວັນສຸດທ້າຍເປັນຕົວແທນຂອງໂລກ (ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນຢູ່ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງສະຫະປະຊາຊາດ), ແຕ່ມີ “ວິບັດ” ໜຶ່ງ (ເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ) ທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ຕໍ່ບັນດາຜູ້ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ) ທີ່ຫັນໄປພຶ່ງພາເອຢິບເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ. ເມື່ອຜູ້ຊອບທໍາທັງສາມຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟ ແລະ ກາຍເປັນທຸງໝາຍແກ່ໂລກ, ເຕົາໄຟນັ້ນບໍ່ແມ່ນເຕົາໄຟຂອງເນບູກາດເນັດຊາຢ່າງແທ້ຈິງ.

> Woe to them that go down to Egypt for help; and stay on horses, and trust in chariots, because they are many; and in horsemen, because they are very strong; but they look not unto the Holy One of Israel, neither seek the Lord! Yet he also is wise, and will bring evil, and will not call back his words: but will arise against the house of the evildoers, and against the help of them that work iniquity. Now the Egyptians are men, and not God; and their horses flesh, and not spirit. When the Lord shall stretch out his hand, both he that helpeth shall fall, and he that is holpen shall fall down, and they all shall fail together. For thus hath the Lord spoken unto me, Like as the lion and the young lion roaring on his prey, when a multitude of shepherds is called forth against him, he will not be afraid of their voice, nor abase himself for the noise of them: so shall the Lord of hosts come down to fight for mount Zion, and for the hill thereof. As birds flying, so will the Lord of hosts defend Jerusalem; defending also he will deliver it; and passing over he will preserve it. Turn ye unto him from whom the children of Israel have deeply revolted. For in that day every man shall cast away his idols of silver, and his idols of gold, which your own hands have made unto you for a sin. Then shall the Assyrian fall with the sword, not of a mighty man; and the sword, not of a mean man, shall devour him: but he shall flee from the sword, and his young men shall be discomfited. And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:1–9.

> ວິບັດແກ່ພວກທີ່ລົງໄປຍັງອີຢິບເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ; ແລະອາໄສມ້າ, ແລະໄວ້ວາງໃຈໃນລົດຮົບ, ເພາະມັນມີຫຼາຍ; ແລະໃນພົນມ້າ, ເພາະພວກເຂົາເຂັ້ມແຂງຫຼາຍ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຫລຽວໄປຫາອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິສຣາເອນ, ແລະບໍ່ໄດ້ສະແຫວງຫາພຣະເຢໂຮວາ! ແຕ່ພຣະອົງກໍຊົງມີພຣະປັນຍາດ້ວຍ, ແລະຈະນຳຄວາມພິບັດມາ, ແລະຈະບໍ່ຖອນຄຳຂອງພຣະອົງຄືນ: ແຕ່ຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ເຮືອນຂອງພວກກະທຳຊົ່ວ, ແລະຕໍ່ຕ້ານຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຂອງພວກທີ່ກະທຳຄວາມອະທຳ. ບັດນີ້ຊາວອີຢິບເປັນພຽງມະນຸດ, ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າ; ແລະມ້າຂອງພວກເຂົາເປັນເນື້ອໜັງ, ບໍ່ແມ່ນວິນຍານ. ເມື່ອພຣະເຢໂຮວາຈະຊູພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ, ທັງຜູ້ທີ່ໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອກໍຈະສະດຸດລົ້ມ, ແລະຜູ້ທີ່ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອກໍຈະລົ້ມລົງ, ແລະພວກເຂົາທັງໝົດຈະພິນາດຮ່ວມກັນ. ເພາະພຣະເຢໂຮວາໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍດັ່ງນີ້ວ່າ, ດັ່ງສິງ ແລະສິງໜຸ່ມຄຳລາມເໜືອເຫຍື່ອຂອງມັນ, ເມື່ອຝູງຜູ້ລ້ຽງແກະຈຳນວນຫຼາຍຖືກເອີ້ນອອກມາຕໍ່ຕ້ານມັນ, ມັນກໍບໍ່ຢ້ານສຽງຂອງພວກເຂົາ, ຫຼືຖ່ອມຕົນລົງເພາະສຽງອຶກກະທຶກຂອງພວກເຂົາ: ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາກໍຈະສະເດັດລົງມາເພື່ອຮົບສູ້ເພື່ອພູເຂົາຊີໂອນ, ແລະເພື່ອເນີນຂອງມັນສັນນັ້ນ. ດັ່ງນົກທີ່ບິນຢູ່, ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາກໍຈະປົກປ້ອງເຢຣູຊາເລັມ; ຊົງປົກປ້ອງແລ້ວພຣະອົງຈະຊ່ວຍກູ້ມັນ; ແລະຊົງຜ່ານຂ້າມໄປພຣະອົງຈະສະຫງວນຮັກສາມັນ. ຈົ່ງຫັນກັບມາຫາພຣະອົງ, ຈາກຜູ້ທີ່ບັນດາບຸດຂອງອິສຣາເອນໄດ້ກະບົດຢ່າງເລິກຊຶ້ງ. ເພາະໃນວັນນັ້ນທຸກຄົນຈະຖິ້ມຮູບເຄົາລົບເງິນຂອງຕົນ, ແລະຮູບເຄົາລົບຄຳຂອງຕົນ, ຊຶ່ງມືຂອງພວກທ່ານເອງໄດ້ເຮັດໄວ້ເປັນບາບແກ່ພວກທ່ານ. ແລ້ວຊາວອັດຊີເຣຍຈະລົ້ມລົງດ້ວຍດາບ, ບໍ່ແມ່ນຂອງວິລະບຸລຸດ; ແລະດາບ, ບໍ່ແມ່ນຂອງຄົນສາມັນ, ຈະກືນກິນເຂົາ: ແຕ່ເຂົາຈະໜີຈາກດາບ, ແລະບັນດາຊາຍໜຸ່ມຂອງເຂົາຈະຖືກກະທຳໃຫ້ພ່າຍແພ້. ແລະເຂົາຈະຂ້າມໄປຍັງທີ່ກຳບັງອັນແຂງແຮງຂອງເຂົາເພາະຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງເຂົາຈະຕົກໃຈຢ້ານເພາະທຸງສັນຍານ, ພຣະເຢໂຮວາຜູ້ຊຶ່ງໄຟຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນຊີໂອນ, ແລະເຕົາໄຟຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ, ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ເອຊາຢາ 31:1–9.

Jerusalem is the furnace the world will look to, and they will see four men walking therein.

ເຢຣູຊາເລັມແມ່ນເຕົາໄຟທີ່ໂລກຈະຫັນມາເບິ່ງ, ແລະພວກເຂົາຈະເຫັນຊາຍສີ່ຄົນກຳລັງດຳເນີນຢູ່ໃນນັ້ນ.

> Then Nebuchadnezzar came near to the mouth of the burning fiery furnace, and spake, and said, Shadrach, Meshach, and Abednego, ye servants of the most high God, come forth, and come hither. Then Shadrach, Meshach, and Abednego, came forth of the midst of the fire. And the princes, governors, and captains, and the king’s counsellors, being gathered together, saw these men, upon whose bodies the fire had no power, nor was an hair of their head singed, neither were their coats changed, nor the smell of fire had passed on them. Then Nebuchadnezzar spake, and said, Blessed be the God of Shadrach, Meshach, and Abednego, who hath sent his angel, and delivered his servants that trusted in him, and have changed the king’s word, and yielded their bodies, that they might not serve nor worship any god, except their own God. Daniel 3:26–28.

> ແລ້ວ ເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ປາກເຕົາໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ແລະ ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນວ່າ, ຊາດຣັກ, ເມຊາກ, ແລະ ອາເບດເນໂກ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ຈົ່ງອອກມາ ແລະ ຈົ່ງເຂົ້າມານີ້. ແລ້ວ ຊາດຣັກ, ເມຊາກ, ແລະ ອາເບດເນໂກ ກໍໄດ້ອອກມາຈາກກາງໄຟ. ແລະ ບັນດາເຈົ້ານາຍ, ຜູ້ປົກຄອງ, ນາຍທະຫານ, ແລະ ທີ່ປຶກສາຂອງກະສັດ, ເມື່ອໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນແລ້ວ, ກໍໄດ້ເຫັນຄົນເຫຼົ່ານີ້ ຊຶ່ງໄຟບໍ່ມີອຳນາດເໜືອຮ່າງກາຍຂອງເຂົາເລີຍ; ແມ່ນແຕ່ເສັ້ນຜົມສັກເສັ້ນໜຶ່ງໃນຫົວຂອງເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຖືກໄໝ້ເກີມ, ເສື້ອຜ້າຂອງເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ປ່ຽນໄປ, ແລະ ກິ່ນໄຟກໍບໍ່ໄດ້ຕິດຢູ່ຕົວເຂົາ. ແລ້ວ ເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂໍຖວາຍພຣະພອນແດ່ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດຣັກ, ເມຊາກ, ແລະ ອາເບດເນໂກ, ຜູ້ຊົງໄດ້ສົ່ງທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງມາ ແລະ ຊ່ອຍກູ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ວາງໃຈໃນພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ປ່ຽນແປງພຣະບັນຊາຂອງກະສັດ, ແລະ ໄດ້ຍອມມອບຮ່າງກາຍຂອງຕົນ, ເພື່ອວ່າເຂົາຈະບໍ່ຮັບໃຊ້ ຫຼື ນະມັດສະການພຣະໃດໆ ນອກຈາກພຣະເຈົ້າຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ. ດານີເອນ 3:26–28.

Nebuchadnezzar then made another decree. That decree symbolizes the final decree in the last days. He issues a death decree, which in his feeble attempt to lift up the God of heaven, is in actuality the prophetic symbolism of the death decree at the end of the world. Nebuchadnezzar, representing a king at the end of the world, is a symbol of the dragon’s ten kings that commit fornication with the whore of Rome. The next decree in the prophetic scenario is the death decree, and even though Nebuchadnezzar is making a proclamation for his time, he is in actuality representing the last decree of the three-fold union in the last days. That decree is the death decree that is put in force after probation closes, but is never carried out against God’s people.

ແລ້ວເນບູກາດເນັດຊາກໍໄດ້ອອກພຣະລາຊະໂອງການອີກສະບັບໜຶ່ງ. ພຣະລາຊະໂອງການນັ້ນເປັນສັນຍາລັກແທນພຣະລາຊະໂອງການສຸດທ້າຍໃນວັນສຸດທ້າຍ. ພຣະອົງອອກກົດໝາຍປະຫານຊີວິດ ຊຶ່ງໃນຄວາມພະຍາຍາມອັນອ່ອນແອຂອງພຣະອົງທີ່ຈະຍົກຍ້ອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວກໍເປັນສັນຍາລັກທາງຄຳພະຍາກອນຂອງກົດໝາຍປະຫານຊີວິດໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ. ເນບູກາດເນັດຊາ ຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດອົງໜຶ່ງໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ ເປັນສັນຍາລັກຂອງກະສັດສິບອົງຂອງມັງກອນ ຜູ້ທີ່ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບຍິງໂສເພນີແຫ່ງໂຣມ. ພຣະລາຊະໂອງການຖັດໄປໃນສະຖານະການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຄືກົດໝາຍປະຫານຊີວິດ, ແລະເຖິງແມ່ນວ່າເນບູກາດເນັດຊາກຳລັງອອກຄຳປະກາດສຳລັບເວລາຂອງຕົນ ແທ້ຈິງແລ້ວລາວກໍກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະລາຊະໂອງການສຸດທ້າຍຂອງສະຫະພັນສາມປະການໃນວັນສຸດທ້າຍ. ພຣະລາຊະໂອງການນັ້ນຄືກົດໝາຍປະຫານຊີວິດ ຊຶ່ງຖືກນຳໃຊ້ໃຫ້ມີຜົນບັງຄັບຫຼັງຈາກເວລາແຫ່ງການທົດລອງສິ້ນສຸດລົງ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຖືກນຳໄປປະຕິບັດຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

> Therefore I make a decree, That every people, nation, and language, which speak anything amiss against the God of Shadrach, Meshach, and Abednego, shall be cut in pieces, and their houses shall be made a dunghill: because there is no other God that can deliver after this sort. Then the king promoted Shadrach, Meshach, and Abednego, in the province of Babylon. Daniel 3:29, 30.

> ເພາະສະນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງອອກພຣະລາຊະກຳນົດວ່າ ທຸກຊົນເຜົ່າ ທຸກປະຊາຊາດ ແລະທຸກພາສາ ທີ່ກ່າວສິ່ງໃດໆຜິດຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດຣາກ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກ ຈະຕ້ອງຖືກຟັນເປັນທ່ອນໆ ແລະເຮືອນຂອງເຂົາຈະຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນກອງຂີ້ສັດ; ເພາະບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໄດ້ຢ່າງນີ້. ແລ້ວກະສັດກໍໄດ້ຊົງຍົກຍ້ອງຊາດຣາກ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກ ໃຫ້ມີຕຳແໜ່ງສູງຂຶ້ນໃນແຂວງບາບີໂລນ. ດານີເອນ 3:29, 30.

We have now put enough of the first three chapters of Daniel into the record to begin our consideration of the fourth and fifth chapters, which are governed by the prophetic principle of “repeat and enlarge”. Daniel chapter four identifies 1798 and the beginning of the earth beast, and Daniel chapter five identifies the Sunday law, and the end of the earth beast as it speaks as a dragon. The two chapters are to be brought together “line upon line” with the first three chapters in order to build upon the structure of the three angels’ messages. Because of this fact, we will first carefully define the principle of “line upon line”.

ບັດນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ບັນທຶກເນື້ອຫາຈາກສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນໄວ້ຢ່າງພຽງພໍແລ້ວ ເພື່ອເລີ່ມການພິຈາລະນາບົດທີສີ່ແລະບົດທີຫ້າ ຊຶ່ງຢູ່ພາຍໃຕ້ຫຼັກການຄຳພະຍາກອນຂອງ “ເວັ້ນຕາມເສັ້ນ ແລະ ຂະຫຍາຍຄວາມ”. ດານີເອນບົດທີສີ່ຊີ້ໄປຍັງປີ 1798 ແລະການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະດານີເອນບົດທີຫ້າຊີ້ໄປຍັງກົດວັນອາທິດ ແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ເມື່ອມັນເວົ້າດຸດັ່ງມັງກອນ. ທັງສອງບົດນີ້ຈະຕ້ອງນຳມາປະກອບເຂົ້າກັນ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ກັບສາມບົດທຳອິດ ເພື່ອສ້າງຕໍ່ເທິງໂຄງສ້າງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນສາມອົງ. ເນື່ອງຈາກຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະນິຍາມຫຼັກການຂອງ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ຢ່າງລະມັດລະວັງເສຍກ່ອນ.

We will continue in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “Belshazzar had been given many opportunities for knowing and doing the will of God. He had seen his grandfather Nebuchadnezzar banished from the society of men. He had seen the intellect in which the proud monarch gloried taken away by the One who gave it. He had seen the king driven from his kingdom, and made the companion of the beasts of the field. But Belshazzar’s love of amusement and self-glorification effaced the lessons he should never have forgotten; and he committed sins similar to those that brought signal judgments on Nebuchadnezzar. He wasted the opportunities graciously granted him, neglecting to use the opportunities within his reach for becoming acquainted with truth. ‘What must I do to be saved?’ was a question that the great but foolish king passed by indifferently.” Bible Echo, April 25, 1898.

> “ເບນຊັດຊາໄດ້ຮັບໂອກາດຫຼາຍຄັ້ງສໍາລັບການຮູ້ແລະປະຕິບັດນ້ໍາພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າ. ລາວໄດ້ເຫັນປູ່ຂອງລາວ ເນບູກາດເນັດຊາ ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກສັງຄົມຂອງມະນຸດ. ລາວໄດ້ເຫັນສະຕິປັນຍາທີ່ກະສັດຜູ້ຈອງຫອງນັ້ນເຄີຍອວດອ້າງ ຖືກເອົາໄປໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ປະທານມັນໃຫ້. ລາວໄດ້ເຫັນກະສັດຖືກຂັບອອກຈາກອານາຈັກຂອງຕົນ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຄູ່ສະຫາຍຂອງສັດໃນທົ່ງນາ. ແຕ່ຄວາມຮັກໃນການມ່ວນຊື່ນແລະການຍົກຍໍຕົນເອງຂອງເບນຊັດຊາ ໄດ້ລຶບລ້າງບົດຮຽນທີ່ລາວບໍ່ຄວນຫຼົງລືມເລີຍ; ແລະລາວໄດ້ກະທໍາບາບທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບບາບເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ໄດ້ນໍາການພິພາກສາອັນໂດດເດັ່ນມາເຖິງເນບູກາດເນັດຊາ. ລາວໄດ້ໃຊ້ໂອກາດທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ລາວດ້ວຍພຣະຄຸນຢ່າງສູນເປົ່າ ໂດຍລະເລີຍທີ່ຈະໃຊ້ໂອກາດທີ່ຢູ່ໃນກໍາມືຂອງຕົນ ເພື່ອຈະໄດ້ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ. ‘ຂ້ານ້ອຍຈະຕ້ອງເຮັດສິ່ງໃດ ເພື່ອຈະຮອດຄວາມລອດ?’ ເປັນຄໍາຖາມທີ່ກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຕ່ໂງ່ເຂົາຜ່ານພົ້ນໄປຢ່າງບໍ່ໃສ່ໃຈ.” Bible Echo, April 25, 1898.

Back to Articles