Article

# Elijah - Number Two

ເອລີຢາ – ເລກທີສອງ

Prophetic Characteristics

ລັກສະນະແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 27, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the previous article we identified Elijah as a symbol. In agreement with William Miller’s rules, “symbols” may have more than one meaning. Therefore, Elijah as a symbol may also represent one part of the two-fold symbol of Elijah and Moses. The two-fold symbol of Elijah and Moses runs through the entire book of Revelation, and to be uncertain about what the two-fold symbol represents is to be uncertain about the message in the book of Revelation that is unsealed just before probation closes. For this reason, we will now specifically address certain prophetic characteristics that are identified with the symbol of Elijah.

ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ບອກເອລີຢາວ່າເປັນສັນຍາລັກ. ສອດຄ່ອງກັບກົດເກນຂອງ William Miller, “ສັນຍາລັກ” ອາດມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ເອລີຢາໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກ ອາດເປັນຕົວແທນຂອງອົງປະກອບໜຶ່ງໃນສັນຍາລັກສອງຊັ້ນຄື ເອລີຢາແລະໂມເຊ. ສັນຍາລັກສອງຊັ້ນຂອງເອລີຢາແລະໂມເຊແຜ່ພາດຜ່ານຕະຫຼອດທັງພຣະທໍາພຣະນິມິດ, ແລະການບໍ່ແນ່ໃຈວ່າສັນຍາລັກສອງຊັ້ນນັ້ນໝາຍເຖິງຫຍັງ ກໍເທົ່າກັບການບໍ່ແນ່ໃຈຕໍ່ຂ່າວສານໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດທີ່ຖືກເປີດເຜີຍກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ບັດນີ້ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງໂດຍຈົງເຈາະເຖິງລັກສະນະພະຍາກອນບາງປະການ ທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ກັບສັນຍາລັກຂອງເອລີຢາ.

We have three primary witnesses to establish those prophetic characteristics. Those witnesses are the prophet Elijah, John the Baptist and William Miller who inspiration identifies as interchangeable symbols.

ພວກເຮົາມີພະຍານຫຼັກສາມປະການເພື່ອຢືນຢັນລັກສະນະແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນ. ພະຍານເຫຼົ່ານັ້ນຄື ສາດສະດາເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ William Miller ຜູ້ຊຶ່ງການດົນໃຈໄດ້ຊີ້ບອກວ່າເປັນສັນຍາລັກທີ່ໃຊ້ແທນກັນໄດ້.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance. Their testimony was calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest their real character. And as the solemn warning to flee from the wrath to come was sounded, many who were united with the churches received the healing message; they saw their backslidings, and with bitter tears of repentance and deep agony of soul, humbled themselves before God. And as the Spirit of God rested upon them, they helped to sound the cry, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” Early Writings, 233.

> “ຫຼາຍພັນຄົນໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ຍອມຮັບຄວາມຈິງທີ່ William Miller ໄດ້ປະກາດ, ແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານແລະລິດເດດຂອງ Elijah ເພື່ອປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ເໝືອນດັ່ງ John, ຜູ້ຕຽມທາງລ່ວງໜ້າຂອງພຣະເຢຊູ, ບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຂ່າວສານອັນເຄັ່ງຂຶມນີ້ຮູ້ສຶກຖືກບີບບັງຄັບໃຫ້ວາງຂວານໄວ້ທີ່ຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້ ແລະຮ້ອງເອີ້ນມະນຸດໃຫ້ເກີດຜົນທີ່ສົມກັບການກັບໃຈ. ຄຳພະຍານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອປຸກເຮົ້າ ແລະສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງແຮງກ້າຕໍ່ບັນດາຄຣິດຕະຈັກ ແລະເປີດເຜີຍລັກສະນະອັນແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາ. ແລະເມື່ອຄຳເຕືອນອັນເຄັ່ງຂຶມໃຫ້ຫຼົບໜີຈາກພຣະພິໂລດທີ່ຈະມາເຖິງໄດ້ຖືກປະກາດອອກໄປ, ຫຼາຍຄົນທີ່ຮ່ວມຢູ່ກັບບັນດາຄຣິດຕະຈັກກໍໄດ້ຮັບຂ່າວສານແຫ່ງການຮັກສາ; ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນການຖອຍຫຼັງຂອງຕົນ, ແລະດ້ວຍນ້ຳຕາອັນຂົມຂື່ນແຫ່ງການກັບໃຈ ແລະຄວາມເຈັບປວດເລິກໃນຈິດວິນຍານ, ພວກເຂົາໄດ້ຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ. ແລະເມື່ອພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເໜືອພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ຊ່ວຍປະກາດສຽງຮ້ອງວ່າ, ‘ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ, ແລະຖວາຍພຣະສະຫງ່າແກ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າໂມງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’” Early Writings, 233.

Elijah, John the Baptist and Miller were given a specific spirit that guided and defined their work. Their testimony was “calculated to arouse and powerfully affect the churches and manifest” those churches’ “real character.” Whether it was in the time of Ahab, John the Baptist or William Miller the churches they were addressing all possessed a Laodicean blindness that was so deep and dark that the message needed to be as direct as laying an “ax at the root of the tree.” It included the announcement of the close of probation, which with John the Baptist’s was the warning of “the wrath” that was about “to come.” Miller’s message of proclaiming “Fear God and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,” was also a warning of the wrath to come.

ເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ມິນເລີ ໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານອັນຈຳເພາະຢ່າງໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ນຳພາ ແລະ ກຳນົດລັກສະນະແຫ່ງວຽກງານຂອງພວກເຂົາ. ຄຳພະຍານຂອງພວກເຂົາ “ຖືກຄິດໄວ້ເພື່ອປຸກເຮົ້າ ແລະ ສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງຮຸນແຮງຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ສະແດງ” “ລັກສະນະອັນແທ້ຈິງ” ຂອງຄຣິສຕະຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນໃນສະໄໝຂອງອາຮາບ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ຫຼື ວິນລຽມ ມິນເລີ, ຄຣິສຕະຈັກທີ່ພວກເຂົາກຳລັງກ່າວເຖິງລ້ວນແຕ່ມີຄວາມຕາບອດແບບລາໂອດີເຊຍ ທີ່ເລິກ ແລະ ມືດມົນເຫຼືອເກີນ ຈົນຂ່າວສານນັ້ນຈຳເປັນຕ້ອງກົງໄປກົງມາເໝືອນກັບການວາງ “ຂວານໄວ້ທີ່ຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້.” ມັນລວມເຖິງການປະກາດເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ, ຊຶ່ງໃນຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມານັ້ນ ຄືຄຳເຕືອນເຖິງ “ພຣະພິໂລດ” ທີ່ກຳລັງ “ຈະມາເຖິງ.” ຂ່າວສານຂອງມິນເລີທີ່ປະກາດວ່າ “ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມາເຖິງແລ້ວ,” ກໍເປັນຄຳເຕືອນເຖິງພຣະພິໂລດທີ່ຈະມາເຖິງເຊັ່ນດຽວກັນ.

> “The voice of John was lifted up like a trumpet. His commission was, ‘Shew my people their transgression, and the house of Jacob their sins’ (Isaiah 58:1). He had obtained no human scholarship. God and nature had been his teachers. But one was needed to prepare the way before Christ who was bold enough to make his voice heard like the prophets of old, summoning the degenerate nation to repentance.” Selected Messages, book 2, 148.

> “ສຽງຂອງໂຢຮັນໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນດັ່ງສຽງແກດ. ພັນທະໜ້າທີ່ຂອງລາວຄື, ‘ຈົ່ງສະແດງການລະເມີດຂອງພວກເຂົາແກ່ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ແລະບອກບາບຂອງພວກເຂົາແກ່ວົງວານຢາໂຄບ’ (Isaiah 58:1). ລາວບໍ່ໄດ້ຮັບການສຶກສາຈາກມະນຸດແຕ່ຢ່າງໃດ. ພຣະເຈົ້າແລະທໍາມະຊາດໄດ້ເປັນຄູອາຈານຂອງລາວ. ແຕ່ມີຄົນໜຶ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງມາຕຽມທາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງກ້າຫານພໍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ສຽງຂອງຕົນດັງຂຶ້ນດັ່ງພວກຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານ, ເອີ້ນຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມນັ້ນໃຫ້ກັບໃຈ.” Selected Messages, book 2, 148.

Elijah commanded that his generation choose that day whether they would serve God or Baal, and that generation answered not a word, which equates to choosing Baal.

ເອລີຢາໄດ້ບັນຊາໃຫ້ຄົນໃນຊົ່ວອາຍຸຂອງທ່ານເລືອກໃນວັນນັ້ນວ່າພວກເຂົາຈະຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າຫຼືບາອານ, ແລະຊົ່ວອາຍຸນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ຕອບແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວ, ຊຶ່ງເທົ່າກັບການເລືອກບາອານ.

> “Never was there greater need of faithful warnings and reproofs, and close, straight dealing, than at this very time. Satan has come down with great power, knowing that his time is short. He is flooding the world with pleasing fables, and the people of God love to have smooth things spoken to them. Sin and iniquity are not abhorred. I was shown that God’s people must make more firm, determined efforts to press back the incoming darkness. The close work of the Spirit of God is needed now as never before. Stupidity must be shaken off. We must arouse from the lethargy that will prove our destruction unless we resist it. Satan has a powerful, controlling influence upon minds. Preachers and people are in danger of being found upon the side of the powers of darkness. There is no such thing now as a neutral position. We are all decidedly for the right or decidedly with the wrong. Said Christ: ‘He that is not with Me is against Me; and he that gathereth not with Me scattereth abroad.’” Testimonies, volume 3, 327.

> “ບໍ່ເຄີຍມີເວລາໃດທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີການຕັກເຕືອນແລະການຕຳໜິຕິຕຽນຢ່າງສັດຊື່, ແລະການຈັດການຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະກົງໄປກົງມາ, ຍິ່ງໄປກວ່າໃນເວລານີ້. ຊາຕານໄດ້ລົງມາດ້ວຍອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ເພາະຮູ້ວ່າເວລາຂອງມັນສັ້ນ. ມັນກຳລັງຖ້ວມໂລກດ້ວຍນິທານອັນເພີນຫູ, ແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຮັກທີ່ຈະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນຮາບລື່ນ. ບາບແລະຄວາມອະທຳບໍ່ໄດ້ຖືກຊັງຊັງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈຳຕ້ອງພະຍາຍາມຢ່າງໝັ້ນຄົງແລະແນ່ວແນ່ຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນ ເພື່ອຜັກດັນຄວາມມືດທີ່ກຳລັງຄືບເຂົ້າມາໃຫ້ຖອຍກັບ. ບັດນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງມີການທຳງານອັນໃກ້ຊິດຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍຍິ່ງກວ່າເມື່ອໃດໆ. ຄວາມມຶນຊາຕ້ອງຖືກສະບັດອອກໄປ. ພວກເຮົາຕ້ອງຕື່ນຂຶ້ນຈາກຄວາມເຉື່ອຍຊາທີ່ຈະນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງພວກເຮົາ ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຕໍ່ຕ້ານມັນ. ຊາຕານມີອິດທິພົນອັນແຮງກ້າ ແລະຄອບງຳເໜືອຈິດໃຈທັງຫຼາຍ. ນັກເທດແລະປະຊາຊົນກຳລັງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍທີ່ຈະຖືກພົບວ່າຢູ່ຝ່າຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມມືດ. ໃນເວລານີ້ບໍ່ມີສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າຈຸດຍືນເປັນກາງ. ພວກເຮົາທຸກຄົນຢ່າງແນ່ຊັດຢູ່ຝ່າຍຄວາມຖືກຕ້ອງ ຫຼືບໍ່ກໍຢ່າງແນ່ຊັດຢູ່ກັບຄວາມຜິດ. ພຣະຄຣິດຕັດວ່າ: ‘ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຢູ່ຝ່າຍເຮົາ ຜູ້ນັ້ນກໍຢູ່ຕໍ່ຕ້ານເຮົາ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຮວບຮວມກັບເຮົາ ຜູ້ນັ້ນກໍເຮັດໃຫ້ກະຈັດກະຈາຍໄປ.’” Testimonies, volume 3, 327.

John called “the degenerate nation” of his history “a generation of vipers.” The Millerites ultimately identified the degenerate nation of their history as the daughters of Babylon. Whether Elijah, John or Miller none of the three were theologians. They were all called from the common walks of life.

ໂຢຮັນໄດ້ເອີ້ນ “ຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມ” ໃນປະຫວັດສາດຂອງທ່ານວ່າ “ຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງງູພິດ.” ໃນທີ່ສຸດ ພວກມິນເລີໄລທ໌ໄດ້ລະບຸຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາວ່າເປັນບັນດາບຸດສາວແຫ່ງບາບີໂລນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນເອລີຢາ, ໂຢຮັນ ຫຼື ມິນເລີ ກໍຕາມ ທັງສາມຄົນບໍ່ແມ່ນນັກເທວະວິທະຍາ. ພວກທ່ານທຸກຄົນລ້ວນຖືກຊົງເອີ້ນອອກມາຈາກວິຖີຊີວິດສາມັນ.

> “The truth as it is in Jesus, as it was proclaimed by Him when He was enshrouded by the pillowy cloud, is verity and truth in this our day, and will just as surely renovate the mind of the receiver as it has renovated minds in the past. Christ has declared, ‘If they hear not Moses and the Prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ (Luke 16:31).

> “ຄວາມຈິງຕາມທີ່ມັນຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະກາດມັນເມື່ອພຣະອົງຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍເມກອ່ອນນຸ່ມດັ່ງໝອນ, ເປັນຄວາມແນ່ນອນແລະເປັນຄວາມຈິງໃນຍຸກຂອງພວກເຮົານີ້, ແລະຈະປ່ຽນແປງຈິດໃຈຂອງຜູ້ຮັບໃຫ້ໃໝ່ຂຶ້ນຢ່າງແນ່ນອນ ດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ປ່ຽນແປງຈິດໃຈທັງຫຼາຍໃນອະດີດມາແລ້ວ. ພຣະຄຣິດໄດ້ປະກາດວ່າ, ‘ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຟັງໂມເຊແລະພວກຜູ້ພະຍາກອນ, ເຂົາກໍຈະບໍ່ຍອມເຊື່ອ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຟື້ນຂຶ້ນມາຈາກຄວາມຕາຍກໍຕາມ.’ (Luke 16:31)”

> “As a people, we must prepare the way of the Lord, under the overruling guidance of the Holy Spirit, for the spread of the gospel in its purity. The stream of living water is to deepen and widen in its course. In all fields, nigh and afar off, men will be called from the plow, and from the more common commercial business vocations that largely occupy the mind, and will become educated in connection with men who have had experience—men who understand the truth. Through most wonderful workings of God, mountains of difficulty will be removed and cast into the sea. Let us labor as those who have experienced the virtue of truth as it is in Jesus.

> “ໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນໜຶ່ງ ພວກເຮົາຕ້ອງຕຽມທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພາຍໃຕ້ການຊົງນຳອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ເພື່ອການແຜ່ຂະຫຍາຍຂ່າວປະເສີດໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນ. ສາຍນ້ຳແຫ່ງນ້ຳທີ່ມີຊີວິດ ຈະຕ້ອງເລິກຂຶ້ນ ແລະກວ້າງອອກໃນການໄຫຼຂອງມັນ. ໃນທຸກຂົງເຂດ ທັງໃກ້ແລະໄກ ມະນຸດຈະຖືກເອີ້ນອອກມາຈາກຄັນໄຖ ແລະຈາກອາຊີບການຄ້າທົ່ວໄປທີ່ມັກຄອບງຳຈິດໃຈເປັນສ່ວນໃຫຍ່ ແລະຈະໄດ້ຮັບການສຶກສາຄຽງຄູ່ກັບຜູ້ຊາຍທີ່ມີປະສົບການ—ຜູ້ຊາຍທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ. ໂດຍພຣະກິດອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ ພູເຂົາແຫ່ງຄວາມລຳບາກຈະຖືກຍົກອອກ ແລະຖືກໂຍນລົງໃນທະເລ. ໃຫ້ພວກເຮົາທຳງານເໝືອນດັ່ງຜູ້ທີ່ໄດ້ປະສົບໃນລິດອຳນາດແຫ່ງຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ.”

> “There is to be, at this period, a series of events which will reveal that God is master of the situation. The truth will be proclaimed in clear, unmistakable language. Those who preach the truth will strive to demonstrate the truth by a well-ordered life and godly conversation. And as they do this, they will become powerful in advocating the truth, and in giving it the sure application that God has given it.

> “ໃນຊ່ວງເວລານີ້ ຈະມີເຫດການຕໍ່ເນື່ອງເປັນລຳດັບ ຊຶ່ງຈະເປີດເຜີຍວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນອົງຜູ້ຄອບຄອງສະຖານະການ. ຄວາມຈິງຈະຖືກປະກາດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນແຈ້ງແຈ້ງ ແລະບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຜິດໄດ້. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຄວາມຈິງຈະພາກພຽນສະແດງຄວາມຈິງນັ້ນ ໂດຍຊີວິດທີ່ຈັດລະບຽບດີ ແລະການສົນທະນາອັນຊອບທຳຕາມພຣະເຈົ້າ. ແລະເມື່ອພວກເຂົາກະທຳເຊັ່ນນີ້ ພວກເຂົາຈະມີລິດອຳນາດໃນການປົກປ້ອງແລະສົ່ງເສີມຄວາມຈິງ ແລະໃນການນຳຄວາມຈິງນັ້ນໄປປະຍຸກຕາມຢ່າງແນ່ນອນ ຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະທານໄວ້.”

> “When the men, who have known and taught the truth, turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables, it is high time for those who have once been laborers in evangelistic work, but who have been drawn away into the management of restaurants, food stores, and other commercial lines of work, to come into line, study their Bibles diligently, and with the word of God in hand, dispense the Bible truth, the spiritual food, in cooperation with the heavenly angels. This work now calls loudly for workmen of divine appointment. Omnipotence will then say to the mountains of difficulty, Be thou removed and cast into the sea.” Paulson Collection, 73, 74.

> “ເມື່ອບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ຮູ້ ແລະ ໄດ້ສອນຄວາມຈິງ ຫັນເຫອອກໄປຫາຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດ, ແລະ ຈ່າຍແຈກໃຫ້ແກ່ຈິດໃຈທີ່ຖືກຫລອກລວງ ອາຫານຂອງນິທານປັ້ນແຕ່ງຂອງຕົນເອງ, ກໍເປັນເວລາອັນສົມຄວນຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນຄົນງານໃນພະລັງງານການປະກາດຂ່າວປະເສີດ ແຕ່ໄດ້ຖືກດຶງອອກໄປສູ່ການບໍລິຫານຮ້ານອາຫານ, ຮ້ານຈໍາໜ່າຍອາຫານ, ແລະ ງານດ້ານການຄ້າອື່ນໆ, ໃຫ້ເຂົ້າມາຢູ່ໃນແຖວ, ສຶກສາພຣະຄໍາພີຂອງຕົນຢ່າງພາກພຽນ, ແລະ ດ້ວຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນມື, ແຈກຈ່າຍຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄໍາພີ, ອາຫານຝ່າຍວິນຍານ, ໃນຄວາມຮ່ວມມືກັບທູດສະຫວັນແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ. ບັດນີ້ ພາລະກິດນີ້ກໍາລັງຮ້ອງເອີ້ນຢ່າງດັງກ້ອງ ສໍາລັບຄົນງານທີ່ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງໂດຍພຣະເຈົ້າ. ແລ້ວຣິດອໍານາດອັນສູງສຸດຈະກ່າວແກ່ພູເຂົາແຫ່ງຄວາມຍາກລໍາບາກວ່າ, ຈົ່ງຖືກຍົກອອກໄປ ແລະ ຖືກໂຍນລົງໃນທະເລ.” Paulson Collection, 73, 74.

Elijah, John and Miller were and thus represent men that are called from the “more common” “vocations,” for “the men” who had formerly taught the truth ultimately “turn aside to human understanding, and mete out to deceived minds their own dish of fables.” The common men that are called will give “the sure application” of biblical prophecy as “God has given it.” Twice, in the passage Sister White identified “mountains” as “mountains of difficulty.” The work of these men included laying low “every mountain.” The work that is accomplished by the common men that were called from the plow of humble circumstances represents the work of identifying the correct biblical methodology in contrast with the dishes of human fables that is handed out by the theologians of the time.

ເອລີຢາ, ໂຢຮັນ ແລະ ມິນເລີ ເປັນ ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ຖືກເອີ້ນອອກມາຈາກ “ອາຊີບ” ທີ່ “ທົ່ວໄປກວ່າ,” ເພາະ “ບັນດາຜູ້ຊາຍ” ຜູ້ທີ່ເຄີຍສອນຄວາມຈິງມາກ່ອນ ໃນທີ່ສຸດໄດ້ “ຫັນເຫອອກໄປຫາຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດ, ແລະ ຕັກແບ່ງອາຫານແຫ່ງນິທານປັ້ນແຕ່ງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຈິດໃຈທີ່ຖືກຫລອກລວງ.” ບັນດາຄົນສາມັນທີ່ຖືກເອີ້ນຈະໃຫ້ “ການນຳໃຊ້ທີ່ແນ່ນອນ” ຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ຕາມທີ່ “ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໄວ້.” ສອງເທື່ອໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າ “ພູເຂົາ” ແມ່ນ “ພູເຂົາແຫ່ງຄວາມຍາກລຳບາກ.” ວຽກງານຂອງຜູ້ຊາຍເຫຼົ່ານີ້ລວມເຖິງການເຮັດໃຫ້ “ທຸກໆພູເຂົາ” ຕ່ຳລົງ. ວຽກງານທີ່ສຳເລັດໂດຍບັນດາຄົນສາມັນຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນອອກມາຈາກຄັນໄຖແຫ່ງສະພາບອັນຖ່ອມຕົນ ເປັນຕົວແທນຂອງວຽກງານແຫ່ງການລະບຸວິທີການຕີຄວາມພຣະຄຳພີທີ່ຖືກຕ້ອງ ໃນຄວາມຂັດແຍ້ງກັບອາຫານແຫ່ງນິທານປັ້ນແຕ່ງຂອງມະນຸດ ທີ່ບັນດານັກເທວະວິທະຍາໃນຍຸກນັ້ນໄດ້ແຈກຢາຍອອກໄປ.

> “The work of John the Baptist, and the work of those who in the last days go forth in the spirit and power of Elijah to arouse the people from their apathy, are in many respects the same. His work is a type of the work that must be done in this age. Christ is to come the second time to judge the world in righteousness. The messengers of God who bear the last message of warning to be given to the world, are to prepare the way for Christ’s second advent, as John prepared the way for his first advent. In this preparatory work, ‘every valley shall be exalted, and every mountain shall be made low; and the crooked shall be made straight, and the rough places plain’ for history is to be repeated, and once again ‘the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together; for the mouth of the Lord hath spoken it.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

> “ພັນທະກິດຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ແລະພັນທະກິດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໃນວັນສຸດທ້າຍອອກໄປໃນຈິດໃຈແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ ເພື່ອປຸກເລົ້າປະຊາຊົນໃຫ້ຕື່ນຈາກຄວາມເສີຍເມີຍຂອງພວກເຂົາ, ໃນຫຼາຍປະການແລ້ວກໍເປັນອັນດຽວກັນ. ພັນທະກິດຂອງທ່ານເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງພັນທະກິດທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກກະທຳໃນຍຸກນີ້. ພຣະຄຣິດຈະສະເດັດມາເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອພິພາກສາໂລກດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ. ບັນດາຜູ້ສານຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ນຳຂ່າວສານຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ໂລກ, ຈະຕ້ອງຕຽມທາງສຳລັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ, ດັ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຕຽມທາງສຳລັບການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະອົງ. ໃນພັນທະກິດແຫ່ງການຕຽມພ້ອມນີ້, ‘ທຸກຫຸບເຂົາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ, ແລະທຸກພູເຂົາຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຕ່ຳລົງ; ແລະທາງຄົດງໍຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຊື່ກົງ, ແລະບ່ອນຂຸລຂະຈະກາຍເປັນທົ່ງພຽງ’ ເພາະປະຫວັດສາດຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກ, ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ‘ພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງຈະຖືກສຳແດງອອກ, ແລະມະນຸດທັງປວງຈະໄດ້ເຫັນພ້ອມກັນ; ເພາະພຣະໂອດຂອງພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.’” Southern Watchman, March 21, 1905.

The characteristics of the three reformers which was identified by Isaiah are that every valley shall be exalted, every mountain made low, the crooked shall be made straight and the rough places made plain. The way of the Lord that is prepared by exalting the valleys, laying low the mountains and making the crooked straight and rough places plain is the old paths.

ລັກສະນະຂອງບັນດາຜູ້ປະຕິຮູບທັງສາມ ທີ່ອິຊາຢາໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້ ຄື ທຸກໆຫຸບເຂົາຈະຖືກຍົກໃຫ້ສູງຂຶ້ນ, ທຸກໆພູເຂົາຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຕ່ຳລົງ, ທາງຄົດງໍຈະຖືກເຮັດໃຫ້ກົງ ແລະ ບ່ອນຂຸລຂະຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຮາບພຽງ. ທາງແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທີ່ໄດ້ຖືກຈັດຕຽມໄວ້ໂດຍການຍົກຫຸບເຂົາໃຫ້ສູງຂຶ້ນ, ເຮັດພູເຂົາໃຫ້ຕ່ຳລົງ, ແລະ ເຮັດທາງຄົດງໍໃຫ້ກົງ ພ້ອມທັງບ່ອນຂຸລຂະໃຫ້ຮາບພຽງ ແມ່ນທາງເກົ່າແກ່.

> The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:3–5.

> ສຽງຂອງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮ້ອງຂຶ້ນໃນຖິ່ນກັນດານວ່າ, “ຈົ່ງຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ຈົ່ງເຮັດທາງຫຼວງໃນຖິ່ນກັນດານໃຫ້ກົງສຳລັບພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ. ທຸກຫຸບເຂົາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ, ແລະທຸກພູເຂົາກັບເນີນພູຈະຖືກຫຼຸດລົງ; ທາງຄົດຈະກາຍເປັນທາງກົງ, ແລະບ່ອນຂຸລຂະຈະກາຍເປັນທົ່ງພຽງ; ແລະພຣະສິລິຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຖືກເປີດເຜີຍ, ແລະມະນຸດທັງປວງຈະເຫັນພ້ອມກັນ; ເພາະວ່າພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.” ອິສະຢາ 40:3–5

When the quibbling Jews asked John the Baptist if he was the Elijah to come, he answered that he was not, but he then identified himself with the passage from Isaiah.

ເມື່ອພວກຢິວຜູ້ຊອກຫາເລື່ອງໂຕ້ຖຽງໄດ້ຖາມໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາວ່າ ທ່ານແມ່ນເອລີຢາຜູ້ຈະມານັ້ນຫຼືບໍ່, ທ່ານໄດ້ຕອບວ່າທ່ານບໍ່ແມ່ນ, ແຕ່ຕໍ່ມາທ່ານໄດ້ລະບຸຕົນເອງວ່າກົງກັບຂໍ້ຄວາມຈາກພຣະທຳເອຊາຢາ.

> And this is the record of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, Who art thou? And he confessed, and denied not; but confessed, I am not the Christ. And they asked him, What then? Art thou Elias? And he saith, I am not. Art thou that prophet? And he answered, No. Then said they unto him, Who art thou? that we may give an answer to them that sent us. What sayest thou of thyself? He said, I am the voice of one crying in the wilderness, Make straight the way of the Lord, as said the prophet Esaias. John 1:19–23.

> ແລະນີ້ແມ່ນຄຳພະຍານຂອງໂຢຮັນ, ເມື່ອພວກຢິວໄດ້ສົ່ງພວກປະໂລຫິດແລະຄົນເລວີຈາກເຢຣູຊາເລັມໄປຖາມລາວວ່າ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ແລະລາວກໍສາລະພາບ ແລະບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດ; ແຕ່ໄດ້ສາລະພາບວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນພຣະຄຣິດ. ແລະພວກເຂົາຖາມລາວວ່າ, ຖ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຈົ້າແມ່ນເອລີຢາບໍ? ແລະລາວກ່າວວ່າ, ບໍ່ແມ່ນ. ເຈົ້າແມ່ນສາດສະດານັ້ນບໍ? ແລະລາວຕອບວ່າ, ບໍ່. ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັບລາວວ່າ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ນຳຄຳຕອບໄປໃຫ້ແກ່ພວກທີ່ສົ່ງພວກເຮົາມາ. ເຈົ້າເວົ້າຢ່າງໃດເຖິງຕົວເຈົ້າເອງ? ລາວກ່າວວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນສຽງຂອງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານວ່າ, ຈົ່ງກະທຳທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫ້ກົງຕົງ, ດັ່ງທີ່ສາດສະດາເອຊາຢາໄດ້ກ່າວໄວ້. ໂຢຮັນ 1:19–23.

The preparation of the “way of the Lord” identifies the methodology that the angels guided Miller to understand and employ in order to prepare the biblical understanding of the “way” that men were to walk in. Every “mountain” was to be made low, for the mountains of biblical prophecy represents truths that at first glance are apparently too difficult to understand. To understand the glorious holy mountain of Daniel chapter eleven verse forty-five that the king of the north is attempting to conquer is understood by first identifying the literal glorious holy mountain in Jerusalem which prophetically defines the spiritual glorious holy mountain. To explain the mountain that is identified as Armageddon, which means mountain of Megiddo, one must go to literal Megiddo. The prophetic difficulties that are represented as difficult are removed when the principle that the beginning of a thing illustrates the end of a thing is employed.

ການຕຽມ “ທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງວິທີການທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ນຳພາ Miller ໃຫ້ເຂົ້າໃຈ ແລະນຳໃຊ້ ເພື່ອຈັດຕຽມຄວາມເຂົ້າໃຈຕາມພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບ “ທາງ” ທີ່ມະນຸດທັງຫຼາຍຕ້ອງດຳເນີນໄປໃນນັ້ນ. “ພູເຂົາ” ທຸກລູກຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ຕ່ຳລົງ, ເພາະພູເຂົາໃນຄຳພະຍາກອນຕາມພຣະຄຳພີເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງທີ່ໃນທັດສະນະແລກເຫັນດູເໝືອນວ່າຍາກເກີນກວ່າຈະເຂົ້າໃຈ. ການຈະເຂົ້າໃຈພູເຂົາບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດໃນດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 45 ທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອກຳລັງພະຍາຍາມພິຊິດນັ້ນ ຈະຖືກເຂົ້າໃຈໄດ້ໂດຍການລະບຸພູເຂົາບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກ່ອນ ຊຶ່ງໃນທາງຄຳພະຍາກອນໄດ້ນິຍາມພູເຂົາບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານ. ເພື່ອອະທິບາຍພູເຂົາທີ່ຖືກລະບຸວ່າເປັນ Armageddon, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ພູເຂົາແຫ່ງ Megiddo, ຈຳເປັນຕ້ອງໄປຫາ Megiddo ຕາມຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນ. ຄວາມຍາກໃນການເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນສິ່ງຍາກນັ້ນ ຈະຖືກຂຈັດອອກໄປ ເມື່ອໄດ້ນຳຫຼັກການທີ່ວ່າ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງຍ່ອມສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຂອງສິ່ງນັ້ນ ມານຳໃຊ້.

The methodology represented by Isaiah and referenced by John and set forth by Miller exalts every valley. Whether it be the “valley of vision” in Isaiah twenty-two, the “valley of dead bones” in Ezekiel or the “valley of Jehoshaphat” in the book of Joel the methodology that is based upon the correct understanding of Christ’s character as represented as Palmoni the Wonderful Numberer in Millerite history, or as Alpha and Omega the wonderful linguist in our history is what exalts the prophetic truths that are represented in the “valleys” of God’s Word.

ວິທີການທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍອິຊາຢາ ແລະຖືກກ່າວເຖິງໂດຍໂຢຮັນ ແລະຖືກນຳສະເໜີໂດຍມິນເລີ ຍົກທຸກຮ່ອມພູຂຶ້ນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນ “ຮ່ອມພູແຫ່ງນິມິດ” ໃນອິຊາຢາບົດ 22, “ຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວ” ໃນເອເຊກຽນ ຫຼື “ຮ່ອມພູແຫ່ງເຢໂຮຊາຟາດ” ໃນພຣະທຳໂຢເອນ, ວິທີການທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ເປັນ Palmoni ຜູ້ນັບທີ່ອັດສະຈັນ ໃນປະຫວັດສາດມິນເລີ ຫຼືເປັນ Alpha ແລະ Omega ນັກພາສາສາດຜູ້ອັດສະຈັນ ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກເຮົາ ຄືສິ່ງທີ່ຍົກຄວາມຈິງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂຶ້ນ ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ໃນ “ຮ່ອມພູ” ແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

The crooked things that are to be made straight and the rough places that are made plain represents the work of correcting the customs and traditions that are employed by a Laodicean priesthood to uphold their poisoned dishes of fables. The work of Elijah is specifically identified as representing the correct biblical methodology in opposition to the fables of the theologians and priests. That work is accomplished by “common men,” not by the educated priests and theologians. Within the prophetic characteristics of these three witnesses is also the simple fact that the Elijah to come will be a man.

ສິ່ງທີ່ຄົດງໍທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ກົງ ແລະ ບ່ອນທີ່ຂຸລຂະທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຮາບພຽງ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດແຫ່ງການແກ້ໄຂຂະທຳນຽມ ແລະ ປະເພນີທີ່ຖືກນຳໃຊ້ໂດຍຖານະປະໂລຫິດແຫ່ງເລົາດີເຊຍ ເພື່ອຄ້ຳຈູນອາຫານເປື້ອນພິດແຫ່ງນິທານປະດິດຂອງພວກເຂົາ. ພາລະກິດຂອງເອລີຢາໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງຈຳເພາະວ່າເປັນຕົວແທນຂອງວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ຖືກຕ້ອງ ໂດຍຢືນຢັນຕົນຢູ່ກົງກັນຂ້າມກັບນິທານປະດິດຂອງນັກເທວະວິທະຍາ ແລະ ບັນດາປະໂລຫິດ. ພາລະກິດນັ້ນສຳເລັດລົງໂດຍ “ຄົນສາມັນ,” ບໍ່ແມ່ນໂດຍບັນດາປະໂລຫິດ ແລະ ນັກເທວະວິທະຍາຜູ້ມີການສຶກສາ. ພາຍໃນບັນດາລັກສະນະເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນຂອງພະຍານທັງສາມນີ້ ຍັງມີຂໍ້ເທັດຈິງອັນງ່າຍໆຢູ່ດ້ວຍ ຄືວ່າ ເອລີຢາຜູ້ທີ່ຈະມານັ້ນຈະເປັນຜູ້ຊາຍ.

That observation might seem unimportant, but as the theologians of Adventism seek to uphold their fables, they have taken a passage from Sister White where she speaks in the future tense about a man that would come in the spirit and power of Elijah and they add their own fable of explanation and insist that Sister White was speaking of herself.

ຂໍ້ສັງເກດນັ້ນອາດເບິ່ງເໝືອນບໍ່ສຳຄັນ, ແຕ່ເນື່ອງຈາກບັນດານັກເທວະວິທະຍາຂອງອາດເວນຕິດສະແຫວງຮັກສານິທານປັ້ນແຕ່ງຂອງຕົນໄວ້, ພວກເຂົາໄດ້ນຳຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຈາກຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ທີ່ນາງໄດ້ກ່າວໃນຮູບອະນາຄົດການກ່ຽວກັບຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ຈະມາໃນວິນຍານແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ເພີ່ມນິທານປັ້ນແຕ່ງແຫ່ງຄຳອະທິບາຍຂອງຕົນເອງເຂົ້າໄປ ແລະຢືນຢັນຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກຳລັງກ່າວເຖິງຕົນເອງ.

> “Prophecy must be fulfilled. The Lord says: ‘Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord.’ Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, [See appendix.] and when he appears, men may say: ‘You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way. Let me tell you how to teach your message.’

> “ຄຳພະຍາກອນຈະຕ້ອງສຳເລັດຜົນ. ພຣະອົງຕຣັດວ່າ: ‘ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນແຫ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ້າສະພຶງກົວຈະມາເຖິງ.’ ຈະຕ້ອງມີຜູ້ໜຶ່ງມາໃນຈິດວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ, [ເບິ່ງພາກຜະໜວກ.] ແລະເມື່ອຜູ້ນັ້ນປາກົດຂຶ້ນ, ມະນຸດອາດຈະເວົ້າວ່າ: ‘ທ່ານເອົາຈິງເອົາຈັງເກີນໄປ, ທ່ານບໍ່ໄດ້ຕີຄວາມພຣະຄຳພີຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບອກທ່ານເຖິງວິທີສັ່ງສອນຂ່າວສານຂອງທ່ານ.’”

> “There are many who cannot distinguish between the work of God and that of man. I shall tell the truth as God gives it to me, and I say now, If you continue to find fault, to have a spirit of variance, you will never know the truth. Jesus said to His disciples, ‘I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now.’ They were not in a condition to appreciate sacred and eternal things; but Jesus promised to send the Comforter, who would teach them all things, and bring all things to their remembrance, whatsoever He had said unto them.

> “ມີຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ສາມາດຈໍາແນກລະຫວ່າງພະລາດກິດຂອງພຣະເຈົ້າກັບຂອງມະນຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຄວາມຈິງຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວວ່າ, ຖ້າທ່ານຍັງຄົງຈັບຜິດ, ຍັງມີຈິດໃຈແຫ່ງການຂັດແຍ້ງ, ທ່ານຈະບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງເລີຍ. ພຣະເຢຊູຕັດແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ, ‘ເຮົາຍັງມີຫຼາຍສິ່ງທີ່ຈະກ່າວແກ່ພວກເຈົ້າ, ແຕ່ບັດນີ້ພວກເຈົ້າຍັງຮັບໄວ້ບໍ່ໄດ້.’ ພວກເຂົາຍັງບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຈະຊາບຊຶ້ງຄຸນຄ່າຂອງສິ່ງອັນສັກສິດແລະນິລັນດອນ; ແຕ່ພຣະເຢຊູຊົງສັນຍາວ່າຈະສົ່ງພຣະຜູ້ປອບໂຍນມາ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະສອນພວກເຂົາໃນສາລະພັດສິ່ງ, ແລະຈະນໍາທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕັດແກ່ພວກເຂົານັ້ນກັບມາເຕືອນຄວາມຈໍາຂອງພວກເຂົາ.”

> “Brethren, we must not put our dependence in man. ‘Cease ye from man, whose breath is in his nostrils: for wherein is he to be accounted of?’ You must hang your helpless souls upon Jesus. It does not become us to drink from the fountain of the valley when there is a fountain in the mountain. Let us leave the lower streams; let us come to the higher springs. If there is a point of truth that you do not understand, upon which you do not agree, investigate, compare scripture with scripture, sink the shaft of truth down deep into the mine of God’s word. You must lay yourselves and your opinions on the altar of God, put away your preconceived ideas, and let the Spirit of heaven guide into all truth.” Testimonies to Ministers, 475, 476.

> “ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ, ພວກເຮົາຕ້ອງບໍ່ວາງຄວາມໄວ້ວາງໃຈຂອງພວກເຮົາໄວ້ໃນມະນຸດ. ‘ຈົ່ງຢຸດຈາກມະນຸດ, ຜູ້ທີ່ລົມຫາຍໃຈຢູ່ໃນຮູດັງຂອງເຂົາ: ເພາະເຂົາຈະຖືກນັບວ່າເປັນສິ່ງໃດໄດ້?’ ພວກທ່ານຕ້ອງແຂວນວິນຍານອັນສິ້ນຫວັງຂອງທ່ານໄວ້ກັບພຣະເຢຊູ. ມັນບໍ່ສົມຄວນແກ່ພວກເຮົາທີ່ຈະດື່ມຈາກນ້ຳພຸໃນຫຸບເຂົາ ເມື່ອມີນ້ຳພຸຢູ່ເທິງພູ. ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາລະຖິ້ມສາຍນ້ຳຊັ້ນຕ່ຳ; ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມາຫາແຫຼ່ງນ້ຳພຸທີ່ສູງກວ່າ. ຖ້າມີຈຸດໃດໜຶ່ງຂອງຄວາມຈິງທີ່ທ່ານບໍ່ເຂົ້າໃຈ, ທີ່ທ່ານບໍ່ເຫັນພ້ອມ, ຈົ່ງສືບສວນ, ປຽບທຽບພຣະຄຳພີກັບພຣະຄຳພີ, ຂຸດປ່ອງຂອງຄວາມຈິງໃຫ້ລຶກລົງໄປໃນບໍ່ແຮ່ແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກທ່ານຕ້ອງວາງຕົນເອງແລະຄວາມຄິດເຫັນຂອງທ່ານໄວ້ເທິງແທ່ນບູຊາຂອງພຣະເຈົ້າ, ລະທິ້ງແນວຄວາມຄິດທີ່ມີໄວ້ລ່ວງໜ້າຂອງທ່ານ, ແລະຈົ່ງໃຫ້ພຣະວິນຍານແຫ່ງສະຫວັນນຳພາເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງທັງປວງ.” Testimonies to Ministers, 475, 476.

> “Somebody is to come in the spirit and power of Elijah: These words have been mistakenly applied by some to some individual who it was thought would appear with a prophetic message subsequent to Mrs. White’s life and work. The three paragraphs comprising this article titled ‘Let heaven Guide’ are only a small portion of a talk given by Ellen White in Battle Creek, Michigan, the morning of January 29, 1890. As this was published in the the Review and Herald of February 18, 1890, it carried the title of ‘How to meet a Controverted Point of Doctrine.’ Other excerpts drawn from this article and used largely to fill out certain pages of this volume, may be found on pages 23, 104, 111, 119, 158, 278, and 386. The article has been reproduced in its entirety in Selected Messages 1:406–416, with the portion comprising the excerpt entitled ‘Let Heaven Guide’ appearing on pages 412 and 413. When the article is read in its entirety it becomes apparent that Ellen White, in this statement made just a little more than a year after the Minneapolis Conference to a group in Battle Creek, was speaking of her own ministry. Some had grown critical of her work. Note that in the paragraph preceding that which appears in this volume on page 475, Ellen White states:

> “ບາງຄົນຈະຕ້ອງມາໃນວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ”: ຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກບາງຄົນນໍາໄປໃຊ້ຢ່າງຜິດໆກັບບຸກຄົນໃດບຸກຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງເຂົາຄິດວ່າຈະປາກົດຂຶ້ນພ້ອມກັບຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຫຼັງຈາກຊີວິດແລະພັນທະກິດຂອງ ນາງ White. ສາມວັກທີ່ປະກອບເປັນບົດຄວາມນີ້ ຊຶ່ງມີຫົວຂໍ້ວ່າ “ໃຫ້ສະຫວັນເປັນຜູ້ນໍາທາງ” ເປັນພຽງສ່ວນນ້ອຍໜຶ່ງຂອງຄໍາປາໄສທີ່ Ellen White ໄດ້ກ່າວທີ່ Battle Creek, Michigan ໃນຕອນເຊົ້າຂອງວັນທີ 29 ມັງກອນ 1890. ເມື່ອໄດ້ຮັບການພິມໃນ Review and Herald ສະບັບວັນທີ 18 ກຸມພາ 1890 ບົດຄວາມນັ້ນໄດ້ໃຊ້ຫົວຂໍ້ວ່າ “ວິທີຮັບມືກັບປະເດັນຄໍາສອນທີ່ຖົກຖຽງກັນ.” ຂໍ້ຄັດຕອນອື່ນໆທີ່ໄດ້ນໍາມາຈາກບົດຄວາມນີ້ ແລະຖືກນໍາໃຊ້ເປັນສ່ວນໃຫຍ່ເພື່ອເຕີມເນື້ອຫາໃນບາງໜ້າຂອງປຶ້ມເລັ່ມນີ້ ອາດພົບໄດ້ໃນໜ້າ 23, 104, 111, 119, 158, 278, ແລະ 386. ບົດຄວາມນີ້ໄດ້ຖືກຈັດພິມຊ້ໍາຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນ Selected Messages 1:406–416, ໂດຍສ່ວນທີ່ປະກອບເປັນຂໍ້ຄັດຕອນທີ່ມີຫົວຂໍ້ວ່າ “ໃຫ້ສະຫວັນເປັນຜູ້ນໍາທາງ” ປາກົດຢູ່ໃນໜ້າ 412 ແລະ 413. ເມື່ອອ່ານບົດຄວາມນີ້ທັງໝົດ ກໍຈະເຫັນໄດ້ແຈ້ງວ່າ Ellen White, ໃນຄໍາກ່າວນີ້ທີ່ເຮັດຂຶ້ນພຽງເລັກນ້ອຍກວ່າໜຶ່ງປີຫຼັງຈາກກອງປະຊຸມ Minneapolis ຕໍ່ກຸ່ມຄົນໜຶ່ງໃນ Battle Creek, ນາງກໍາລັງກ່າວເຖິງພັນທະກິດຂອງນາງເອງ. ບາງຄົນໄດ້ເລີ່ມກາຍເປັນຜູ້ວິພາກວິຈານຕໍ່ວຽກງານຂອງນາງ. ຂໍໃຫ້ສັງເກດວ່າ ໃນວັກທີ່ຢູ່ກ່ອນໜ້າວັກທີ່ປາກົດຢູ່ໃນປຶ້ມເລັ່ມນີ້ໜ້າ 475, Ellen White ກ່າວໄວ້ວ່າ:”

> “‘We should come into a position where every difference will be melted away. If I think I have light, I shall do my duty in presenting it. Suppose I consulted others concerning the message the Lord would have me give to the people, the door might be closed so that the light might not reach the ones to whom God had sent it. When Jesus rode into Jerusalem, `the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen; saying, blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest. And some of the Pharisees from among the multitude said unto Him, master, rebuke thy disciples. And He answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out’ (Luke 19:37–40).

> “‘ພວກເຮົາຄວນເຂົ້າສູ່ສະພາບທີ່ຄວາມແຕກຕ່າງທຸກປະການຈະລະລາຍຫາຍໄປ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມສະຫວ່າງ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເຮັດໜ້າທີ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນການນຳສະເໜີມັນ. ສົມມຸດວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປປຶກສາຜູ້ອື່ນເກືອບກັບຂ່າວສານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະສົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້ານຳໄປມອບແກ່ປະຊາຊົນ, ປະຕູອາດຈະຖືກປິດເສຍ ເພື່ອວ່າຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນຈະບໍ່ໄປເຖິງຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສົ່ງມັນໄປຫາ. ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງຂີ່ເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, `ຝູງຊົນທັງໝົດແຫ່ງພວກສາວົກໄດ້ເລີ່ມຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າດ້ວຍສຽງດັງ ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຣິດອຳນາດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນ; ໂດຍກ່າວວ່າ, ຂໍຊົງພຣະພອນແດ່ກະສັດຜູ້ສະເດັດມາໃນພຣະນາມແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ: ສັນຕິສຸກໃນສະຫວັນ ແລະສະຫງ່າຣາສີໃນທີ່ສູງສຸດ. ແລະພວກຟາຣິຊາຍບາງຄົນຈາກທ່າມກາງຝູງຊົນໄດ້ທູນພຣະອົງວ່າ, ອາຈານ, ຈົ່ງຫ້າມພວກສາວົກຂອງທ່ານເສຍ. ແລະພຣະອົງຊົງຕອບແກ່ເຂົາວ່າ, ເຮົາບອກທ່ານທັງຫຼາຍວ່າ, ຖ້າພວກນີ້ນິ່ງຢູ່, ກ້ອນຫີນທັງຫຼາຍກໍຈະຮ້ອງຂຶ້ນໃນທັນທີ’ (Luke 19:37–40).

> “‘The Jews tried to stop the proclamation of the message that had been predicted in the word of God.’

> “ຊາວຢິວໄດ້ພະຍາຍາມຂັດຂວາງການປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.’”

> “Then she makes reference again to her own experience:

> “ແລ້ວນາງກໍໄດ້ອ້າງເຖິງປະສົບການຂອງຕົນເອງອີກຄັ້ງໜຶ່ງ:

> “‘Prophecy must be fulfilled. The Lord says, “Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord” (Malachi 4:5). Somebody is to come in the spirit and power of Elijah, and when he appears, men may say, “You are too earnest, you do not interpret the Scriptures in the proper way.”—Selected Messages, volume 1, 412.

> “‘ຄຳພະຍາກອນຈະຕ້ອງສຳເລັດເປັນຈິງ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, “ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນໃຫຍ່ແລະນ້າຢ້ານກົວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະມາເຖິງ” (Malachi 4:5). ຈະຕ້ອງມີຜູ້ໜຶ່ງມາໃນຈິດໃຈແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ, ແລະເມື່ອຜູ້ນັ້ນປາກົດຂຶ້ນ, ມະນຸດອາດຈະກ່າວວ່າ, “ທ່ານເຂັ້ມງວດເກີນໄປ, ທ່ານບໍ່ໄດ້ຕີຄວາມພຣະຄຳພີຢ່າງຖືກຕ້ອງ.”—Selected Messages, volume 1, 412.

> “That she was referring to her own experience is also made clear from the paragraph which follows, in which she declares:

> “ການທີ່ນາງກໍາລັງກ່າວເຖິງປະສົບການຂອງນາງເອງນັ້ນ ກໍປາກົດຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງອີກເຊັ່ນກັນຈາກວັກຕໍ່ໄປ ໃນນັ້ນນາງໄດ້ປະກາດວ່າ:”

> “‘I shall tell the truth as God gives it to me….’” Appendix to Testimonies to Ministers.

> “‘ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຄວາມຈິງຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ….’” ພາກຜະນວກຂອງ Testimonies to Ministers.

The fact that Ellen White had to address the fables of the theologians and leaders of her time period provides no evidence that she was identifying herself as the “man” that would come in the future in the spirit and power of Elijah. Where is any evidence of Ellen White’s many opponents within Adventism that attack the method of biblical application she employed? Where was she ever told “you do not interpret the Scriptures the proper way”? She clearly identifies that there would be a movement of people at the end of the world that would be empowered by the spirit and power of Elijah, and there is no legitimate way to suggest that she thought that movement of the loud cry of the third angel was happening at the time she prophesied of the future manifestation of the power of Elijah. The Laodicean Adventist theologians would have their flock believe that Sister White was “making reference” to “her own experience” as a fulfillment of the prophet Elijah that would be sent before the great and dreadful day of the Lord.

ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ Ellen White ຈໍາເປັນຕ້ອງກ່າວຕອບຕໍ່ນິທານອັນປັ້ນແຕ່ງຂອງນັກເທວະສາດແລະຜູ້ນໍາໃນຍຸກຂອງນາງ ບໍ່ໄດ້ເປັນຫຼັກຖານແຕ່ຢ່າງໃດວ່ານາງກໍາລັງລະບຸຕົນເອງວ່າເປັນ “ຜູ້ຊາຍ” ຜູ້ທີ່ຈະມາໃນອະນາຄົດ ໃນວິນຍານແລະລິດອໍານາດຂອງ Elijah. ຢູ່ໃສຄືຫຼັກຖານໃດໆທີ່ສະແດງເຖິງຄູ່ຕໍ່ຕ້ານຈໍານວນຫຼາຍຂອງ Ellen White ພາຍໃນ Adventism ທີ່ໂຈມຕີວິທີການນໍາພຣະຄໍາພີມາປະຍຸກຕາມທີ່ນາງໄດ້ນໍາໃຊ້? ມີເວລາໃດບໍທີ່ນາງເຄີຍຖືກບອກວ່າ “ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕີຄວາມພຣະຄໍາພີຢ່າງຖືກຕ້ອງ”? ນາງໄດ້ລະບຸຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ ຈະມີການເຄື່ອນໄຫວຂອງຜູ້ຄົນກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ຈະໄດ້ຮັບລິດອໍານາດໂດຍວິນຍານແລະລິດອໍານາດຂອງ Elijah, ແລະບໍ່ມີວິທີໃດທີ່ຊອບທໍາແທ້ໆທີ່ຈະອ້າງໄດ້ວ່ານາງຄິດວ່າການເຄື່ອນໄຫວນັ້ນ ຄືສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ກໍາລັງເກີດຂຶ້ນແລ້ວໃນເວລາທີ່ນາງພະຍາກອນເຖິງການສໍາແດງແຫ່ງລິດອໍານາດຂອງ Elijah ໃນອະນາຄົດ. ນັກເທວະສາດ Adventist ແຫ່ງ Laodicea ປາຖະໜາໃຫ້ຝູງຄົນຂອງຕົນເຊື່ອວ່າ Sister White ກໍາລັງ “ອ້າງເຖິງ” “ປະສົບການຂອງນາງເອງ” ໃນຖານະເປັນການສໍາເລັດຕາມຄໍາພະຍາກອນຂອງຜູ້ພະຍາກອນ Elijah ຜູ້ທີ່ຈະຖືກສົ່ງມາກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າສະພຶງກົວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

> Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord. Malachi 4:5.

> ຈົ່ງເບິ່ງເຖິດ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຂອງພຣະຢາເວຈະມາເຖິງ. ມາລາກີ 4:5

One prophetic characteristic of Elijah as a symbol is that he presents a biblical methodology that opposes the fables of a priesthood that dishes out fables of customs and traditions. His work of preparing the way (this is the way, walk ye in it) is accomplished with the biblical methodology that opposes the teachings of a corrupted priesthood. And according to the three witnesses of Elijah, John the Baptist and Miller; accompanied with Sister White’s testimony of the then future appearing of Elijah, he will be a man, not a woman. When the methodology of Palmoni and Alpha and Omega is correctly understood, it is recognized not simply a set of biblical rules for interpreting the Scriptures, but as a transcript of Christ’s character, which is His glory.

ລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນປະການໜຶ່ງຂອງເອລີຢາໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກ ຄື ທ່ານໄດ້ນຳສະເໜີວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ຕໍ່ຕ້ານນິທານເລົ່າຂານຂອງຖານະປະໂລຫິດທີ່ແຈກຈ່າຍນິທານເລື່ອງປະເພນີນິຍົມແລະຂົນທຳນຽມ. ພາລະກິດຂອງທ່ານໃນການຈັດຕຽມທາງ (“ນີ້ແມ່ນທາງ ຈົ່ງເດີນໄປໃນທາງນັ້ນ”) ສຳເລັດລົງໂດຍອາໄສວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ຕໍ່ຕ້ານຄຳສອນຂອງຖານະປະໂລຫິດທີ່ເສື່ອມຊາມ. ແລະຕາມພະຍານສາມປະການຄື ເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ແລະ Miller; ພ້ອມທັງຄຳພະຍານຂອງ Sister White ກ່ຽວກັບການປາກົດຕົວໃນອະນາຄົດຂອງເອລີຢາໃນເວລານັ້ນ, ທ່ານຈະເປັນຜູ້ຊາຍ, ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຍິງ. ເມື່ອວິທີການຂອງ Palmoni ແລະ Alpha and Omega ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍຈະຖືກຮັບຮູ້ວ່າ ມັນບໍ່ແມ່ນແຕ່ພຽງຊຸດຂອງກົດເກນຕາມພຣະຄຳພີສຳລັບການຕີຄວາມພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນສຳເນົາແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງເປັນສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ.

> And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:5.

> ແລະພຣະສິຣິຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຖືກສຳແດງອອກ, ແລະເນື້ອໜັງທັງປວງຈະເຫັນພ້ອມກັນ: ເພາະວ່າພຣະໂອດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເອຊາຢາ 40:5.

Christ’s very character is represented by the methodology to be employed in understanding His Word, for He is the Word.

ພຣະລັກສະນະແທ້ຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກສະແດງອອກໂດຍວິທີການທີ່ຈະຕ້ອງນຳໃຊ້ໃນການເຂົ້າໃຈພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ, ເພາະພຣະອົງຄືພຣະວາຈາ.

> “The law of God in the sanctuary in heaven is the great original, of which the precepts inscribed upon the tables of stone and recorded by Moses in the Pentateuch were an unerring transcript. Those who arrived at an understanding of this important point were thus led to see the sacred, unchanging character of the divine law. They saw, as never before, the force of the Saviour’s words: ‘Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law.’ Matthew 5:18. The law of God, being a revelation of His will, a transcript of His character, must forever endure, ‘as a faithful witness in heaven.’ Not one command has been annulled; not a jot or tittle has been changed. Says the psalmist: ‘Forever, O Lord, Thy word is settled in heaven.’ ‘All His commandments are sure. They stand fast for ever and ever.’ Psalm 119:89; 111:7, 8.” The Great Controversy, 434.

> “ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໃນພຣະວິຫານໃນສະຫວັນເປັນຕົ້ນສະບັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຊຶ່ງຂໍ້ບັນຍັດທັງຫລາຍທີ່ຈາລຶກໄວ້ເທິງແຜ່ນຫີນ ແລະທີ່ໂມເຊໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນປັນຈະບັນ ເປັນສຳເນົາທີ່ຖືກຕ້ອງບໍ່ຜິດພາດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈຈຸດສຳຄັນນີ້ ຈຶ່ງຖືກນຳໃຫ້ເຫັນລັກສະນະອັນສັກສິດ ແລະບໍ່ປ່ຽນແປງຂອງພຣະບັນຍັດຝ່າຍພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພະລັງແຫ່ງພຣະດຳລັດຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດດັ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນວ່າ: ‘ຈົນກວ່າຟ້າແລະແຜ່ນດິນຈະລ່ວງໄປ, ບໍ່ມີໂຕອັກສອນແມ່ນແຕ່ໂຕດຽວ ຫຼືຂີດໜຶ່ງຂີດໃດຈະຜ່ານພົ້ນໄປຈາກພຣະບັນຍັດເປັນອັນຂາດ.’ ມັດທາຍ 5:18. ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະເປັນການສຳແດງນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະອົງ ແລະເປັນສຳເນົາແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງຕ້ອງຄົງຢູ່ເປັນນິດ, ‘ດັ່ງພະຍານທີ່ສັດຊື່ໃນສະຫວັນ.’ ບໍ່ມີພຣະບັນຊາແມ່ນແຕ່ຂໍ້ດຽວຖືກລົບລ້າງ; ບໍ່ມີໂຕອັກສອນ ຫຼືຂີດໃດຖືກປ່ຽນແປງ. ຜູ້ຂຽນພຣະຄຳເພງໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ພຣະຢາເວ, ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນສະຫວັນເປັນນິດ.’ ‘ພຣະບັນຊາທັງຫມົດຂອງພຣະອົງໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ. ມັນຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ.’ ຄຳເພງ 119:89; 111:7, 8.” The Great Controversy, 434.

Just as the ten commandments are an unchangeable transcript of Christ’s character, so too are the rules of prophetic interpretation a transcript of His character.

ດັ່ງທີ່ພຣະບັນຍັດສິບປະການເປັນຖອດສຳເນົາອັນບໍ່ປ່ຽນແປງແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ສະນັ້ນກົດເກນແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນກໍເປັນຖອດສຳເນົາແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງເຊັ່ນກັນ.

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.

> “ພວກເຮົາຄວນຈະຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ສິ່ງໃດເປັນອົງປະກອບຂອງຄຣິດສະຕຽນ, ສິ່ງໃດເປັນຄວາມຈິງ, ສິ່ງໃດເປັນຄວາມເຊື່ອທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບມາ, ແລະ ກົດເກນແຫ່ງພຣະຄຳພີແມ່ນຫຍັງ—ກົດເກນທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາຈາກພຣະອຳນາດສູງສຸດ. ມີຫຼາຍຄົນທີ່ເຊື່ອໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນອັນເປັນຖານຮອງຮັບຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ, ໂດຍບໍ່ມີຫຼັກຖານອັນພຽງພໍກ່ຽວກັບຄວາມຈິງຂອງເລື່ອງນັ້ນ. ຖ້າມີແນວຄວາມຄິດໃດໜຶ່ງຖືກນຳສະເໜີຂຶ້ນມາທີ່ສອດຄ່ອງກັບທັດສະນະທີ່ຕົນໄດ້ຄິດໄວ້ກ່ອນແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍພ້ອມທີ່ຈະຮັບເອົາໃນທັນທີ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ໃຊ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປຫາຜົນ, ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາບໍ່ມີຮາກຖານທີ່ແທ້ຈິງ, ແລະໃນເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ພວກເຂົາຈະພົບວ່າຕົນໄດ້ກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງພື້ນຊາຍ.”

> “He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.

> “ຜູ້ໃດທີ່ພັກຢູ່ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈໃນຄວາມຮູ້ພຣະຄຳພີອັນບໍ່ສົມບູນຂອງຕົນໃນປັດຈຸບັນ ໂດຍຄິດວ່າເທົ່ານີ້ກໍພຽງພໍສຳລັບຄວາມລອດຂອງຕົນແລ້ວ ກໍກຳລັງພັກຢູ່ໃນການຫລອກລວງອັນເຖິງຕາຍ. ມີຫລາຍຄົນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກຈັດຕຽມຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍເຫດຜົນຕາມພຣະຄຳພີ ເພື່ອພວກເຂົາຈະສາມາດແຍກອອກວ່າອັນໃດເປັນຄວາມຜິດ ແລະປະນາມທຸກປະເພນີແລະຄວາມງົມງາຍທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາສວມໃສ່ວ່າເປັນຄວາມຈິງ. ຊາຕານໄດ້ນຳແນວຄິດຂອງມັນເອງເຂົ້າມາໃນການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ ເພື່ອມັນຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຮຽບງ່າຍຂອງຂ່າວປະເສີດແຫ່ງພຣະຄຣິດເສື່ອມເສຍໄປ. ຄົນຈຳນວນຫລາຍຜູ້ອ້າງວ່າເຊື່ອໃນຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປັດຈຸບັນ ບໍ່ຮູ້ວ່າອັນໃດເປັນແກ່ນແທ້ຂອງຄວາມເຊື່ອທີ່ເຄີຍຖືກມອບແກ່ບັນດາທະນະຊົນແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດຄັ້ງດຽວແລ້ວ—ພຣະຄຣິດຢູ່ໃນທ່ານ ຄືຄວາມຫວັງແຫ່ງສະຫງ່າລາສີ. ພວກເຂົາຄິດວ່າຕົນກຳລັງປົກປ້ອງຫລັກໝຸດເກົ່າແກ່ ແຕ່ພວກເຂົາກັບອຸ່ນໆກາງໆ ແລະບໍ່ໃສ່ໃຈ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າການຖັກທໍເຂົ້າໄປໃນປະສົບການຂອງຕົນ ແລະການຄອບຄອງຄຸນຄ່າອັນແທ້ຈິງຂອງຄວາມຮັກແລະຄວາມເຊື່ອນັ້ນ ແມ່ນເປັນຢ່າງໃດ. ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນນັກສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງໃກ້ຊິດ ແຕ່ເປັນຄົນຂີ້ຄ້ານ ແລະບໍ່ເອົາໃຈໃສ່. ເມື່ອຄວາມເຫັນຕ່າງເກີດຂຶ້ນກ່ຽວກັບຂໍ້ພຣະຄຳພີ ຄົນເຫລົ່ານີ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ສຶກສາຢ່າງມຸ່ງໝາຍ ແລະບໍ່ໜັກແນ່ນອນວ່າຕົນເຊື່ອຫຍັງ ກໍຫລຸດອອກຈາກຄວາມຈິງ. ພວກເຮົາຄວນຢ້ຳເນັ້ນໃຫ້ທຸກຄົນເຫັນເຖິງຄວາມຈຳເປັນໃນການສືບຄົ້ນຄວາມຈິງອັນສະຫວັນຢ່າງຂະຫຍັນຫມັ່ນເພຍ ເພື່ອພວກເຂົາຈະຮູ້ວ່າພວກເຂົາຮູ້ແທ້ໆວ່າອັນໃດເປັນຄວາມຈິງ. ບາງຄົນອ້າງວ່າຕົນມີຄວາມຮູ້ຫລາຍ ແລະຮູ້ສຶກພໍໃຈກັບສະພາບຂອງຕົນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນເພີ່ມຂຶ້ນສຳລັບພາລະກິດ ບໍ່ມີຄວາມຮັກອັນເຜົາໄໝ້ຫລາຍຂຶ້ນສຳລັບພຣະເຈົ້າ ແລະສຳລັບບັນດາວິນຍານທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນເພື່ອພວກເຂົາ ຍິ່ງກວ່າຖ້າຫາກພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າເລີຍ. ພວກເຂົາບໍ່ອ່ານພຣະຄຳພີ [ເພື່ອ] ຮັບເອົາໄຂກະດູກ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນນັ້ນມາເປັນຂອງວິນຍານຂອງຕົນເອງ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກວ່ານັ້ນແມ່ນພຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງກ່າວແກ່ພວກເຂົາ. ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈທາງແຫ່ງຄວາມລອດ ຖ້າພວກເຮົາປາຖະໜາຈະເຫັນລຳແສງຂອງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງມຸ່ງໝາຍ ເພາະຄຳສັນຍາ ແລະຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ສ່ອງລຳແສງແຫ່ງສະຫງ່າລາສີອັນແຈ້ງຊັດໄປເທິງແຜນການໄຖ່ອັນສະຫວັນ ຊຶ່ງຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຫລົ່ານີ້ຍັງບໍ່ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງແຈ້ງຊັດ.” The 1888 Materials, 403.

To genuinely be a Christian means to be like Christ. The passage identifies that we “should know for ourselves what constitutes Christianity.” It says we “should know” “what is truth.” We “should know” “what is the faith that we have received.” We should know “what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” To be Christlike requires knowing what the Bible rules are that were given us from the highest authority. Without those rules we cannot be Christlike, for the rules given by the highest authority are a transcript of His character.

ການເປັນຄຣິສຕຽນຢ່າງແທ້ຈິງ ໝາຍເຖິງການເປັນເໝືອນພຣະຄຣິດ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ລະບຸວ່າ ພວກເຮົາ “ຄວນຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ສິ່ງໃດເປັນອົງປະກອບຂອງຄວາມເປັນຄຣິສຕຽນ.” ມັນກ່າວວ່າ ພວກເຮົາ “ຄວນຮູ້” “ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ.” ພວກເຮົາ “ຄວນຮູ້” “ຄວາມເຊື່ອອັນໃດແມ່ນຄວາມເຊື່ອທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບມາ.” ພວກເຮົາຄວນຮູ້ “ກົດເກນໃນພຣະຄຳພີແມ່ນຫຍັງ—ກົດເກນທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາຈາກພຣະອຳນາດສູງສຸດ.” ການເປັນເໝືອນພຣະຄຣິດຕ້ອງອາໄສການຮູ້ວ່າ ກົດເກນໃນພຣະຄຳພີທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາຈາກພຣະອຳນາດສູງສຸດນັ້ນແມ່ນຫຍັງ. ປາດສະຈາກກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາບໍ່ອາດເປັນເໝືອນພຣະຄຣິດໄດ້ ເພາະວ່າ ກົດເກນທີ່ຖືກປະທານໂດຍພຣະອຳນາດສູງສຸດ ແມ່ນຄຳຖອດຄວາມແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ.

Another characteristic of Elijah is the work of preparing the way for the messenger of the covenant. Elijah represents the work that is accomplished during a history when a former chosen people are being passed by and a new chosen people are simultaneously being chosen. The history represents a purification process that produces a people who are represented as a pure offering, in contrast with the former impure chosen people.

ລັກສະນະອີກປະການໜຶ່ງຂອງເອລີຢາ ຄື ພຣະລາຊະກິດແຫ່ງການຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ເອລີຢາເປັນຕົວແທນຂອງພຣະລາຊະກິດທີ່ຖືກສຳເລັດໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດໜຶ່ງ ເມື່ອປະຊາຊົນທີ່ຖືກຄັດເລືອກໃນອະດີດກຳລັງຖືກຜ່ານໄປ ແລະ ໃນເວລາດຽວກັນ ປະຊາຊົນທີ່ຖືກຄັດເລືອກຊຸດໃໝ່ກໍກຳລັງຖືກເລືອກ. ປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດປະຊາຊົນໜຶ່ງທີ່ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນເຄື່ອງຖວາຍອັນບໍລິສຸດ ຕົງກັນຂ້າມກັບປະຊາຊົນທີ່ຖືກຄັດເລືອກໃນອະດີດທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະສົ່ງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງເຮົາໄປ, ແລະລາວຈະຕຽມທາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າສະແຫວງຫາ, ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ, ຄືຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າຊື່ນຊົມ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ພຣະຢາເວເຈົ້າຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແຕ່ໃຜຈະອາດທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະໃຜຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫລອມໂລຫະ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຜູ້ຊັກຟອກ; ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດຸດດັ່ງຜູ້ຫລອມ ແລະຜູ້ຊໍາລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ; ພຣະອົງຈະຊໍາລະບັນດາບຸດຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະກໍາຈັດມົນທິນຂອງເຂົາດັ່ງຄໍາແລະເງິນ, ເພື່ອເຂົາຈະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະຢາເວດ້ວຍຄວາມຊອບທໍາ. ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາ ແລະເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍແດ່ພຣະຢາເວ, ດັ່ງໃນວັນເກົ່າກ່ອນ ແລະດັ່ງໃນປີທັງຫລາຍທີ່ລ່ວງມາ. ມາລາຄີ 3:1–4.

John the Baptist prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple. The cleansing of the temple at the beginning and ending of Christ’s ministry was a fulfillment of Malachi chapter three. John was the messenger that prepared the way for the messenger of the covenant to purify the sons of Levi.

ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະຄຣິດ ເພື່ອຈະສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະຊຳລະພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດ. ການຊຳລະພຣະວິຫານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແລະຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງພຣະລາຊກິດຂອງພຣະຄຣິດ ເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນໃນມາລາກີບົດທີສາມ. ໂຢຮັນເປັນຜູ້ສົ່ງສານຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເພື່ອຊຳລະບັນດາບຸດຫຼານຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ.

> “In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected for the abode of the divine Presence, was designed to be an object lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s purpose that every created being, from the bright and holy seraph to man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and defiled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose of Heaven is fulfilled. God dwells in humanity, and through saving grace the heart of man becomes again His temple. God designed that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the significance of the building they regarded with so much pride. They did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The courts of the temple at Jerusalem, filled with the tumult of unholy traffic, represented all too truly the temple of the heart, defiled by the presence of sensual passion and unholy thoughts. In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver.’ Malachi 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

> “ໃນການຊຳລະພຣະວິຫານນັ້ນ ພຣະເຢຊູໄດ້ປະກາດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະພຣະເມຊີອາ ແລະໄດ້ເຂົ້າສູ່ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງ. ພຣະວິຫານນັ້ນ ຊຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອເປັນທີ່ປະທັບຂອງການສະຖິດຢູ່ແຫ່ງພຣະສະຫງ່າລາສີ ຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນບົດຮຽນອັນເປັນຮູບປະທຳສຳລັບອິສຣາເອນ ແລະສຳລັບໂລກ. ຕັ້ງແຕ່ອະດີດນິລັນດອນ ນີ້ແມ່ນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືວ່າ ທຸກຊີວະທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ຕັ້ງແຕ່ເສຣາຟທີ່ສະຫວ່າງໄສແລະບໍຣິສຸດ ຈົນເຖິງມະນຸດ ຄວນຈະເປັນພຣະວິຫານສຳລັບການສະຖິດຢູ່ພາຍໃນຂອງພຣະຜູ້ສ້າງ. ເນື່ອງຈາກຄວາມບາບ ມະນຸດຊາດຈຶ່ງຢຸດທີ່ຈະເປັນພຣະວິຫານສຳລັບພຣະເຈົ້າ. ໃຈຂອງມະນຸດ ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ມືດມົນ ແລະແປ້ວເປື້ອນໂດຍຄວາມຊົ່ວ ບໍ່ໄດ້ສຳແດງພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນພຣະເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ. ແຕ່ໂດຍການບັງເກີດມາເປັນມະນຸດຂອງພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ພຣະປະສົງແຫ່ງສະຫວັນກໍໄດ້ສຳເລັດ. ພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນມະນຸດຊາດ ແລະໂດຍພຣະຄຸນທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ໃຈຂອງມະນຸດກໍກັບກາຍເປັນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໃຫ້ພຣະວິຫານທີ່ເຢຣູຊາເລັມເປັນພະຍານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເຖິງຈຸດໝາຍອັນສູງສົ່ງທີ່ເປີດໄວ້ສຳລັບທຸກຈິດວິນຍານ. ແຕ່ພວກຢິວບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈນັຍສຳຄັນຂອງອາຄານທີ່ພວກເຂົາຖືວ່າເປັນຄວາມພູມໃຈຢ່າງຫຼາຍນັ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຍອມມອບຕົນເອງໃຫ້ເປັນພຣະວິຫານອັນບໍຣິສຸດສຳລັບພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ. ລານພຣະວິຫານທີ່ເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອຶກທຶກຂອງການຄ້າຂາຍອັນບໍ່ບໍຣິສຸດ ເປັນຕົວແທນຢ່າງແທ້ຈິງເກີນພໍຂອງພຣະວິຫານແຫ່ງໃຈ ທີ່ຖືກແປ້ວເປື້ອນໂດຍການສະຖິດຢູ່ຂອງຕັນຫາຝ່າຍເນື້ອໜັງ ແລະຄວາມຄິດອັນບໍ່ບໍຣິສຸດ. ໃນການຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກບັນດາຜູ້ຊື້ແລະຜູ້ຂາຍຂອງໂລກ ພຣະເຢຊູໄດ້ປະກາດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ ໃນການຊຳລະໃຈໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມແປ້ວເປື້ອນຂອງຄວາມບາບ,—ຈາກຄວາມປາຖະໜາຝ່າຍໂລກ ຕັນຫາອັນເຫັນແກ່ຕົວ ນິໄສຊົ່ວຮ້າຍ ຊຶ່ງທຳໃຫ້ຈິດວິນຍານເສື່ອມຊາມ. ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ທ່ານທັງຫຼາຍສະແຫວງຫາ ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງທັນທີ ຄືຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍຊື່ນຊົມ: ເບິ່ງແມ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາກ່າວດັ່ງນີ້. ແຕ່ໃຜຈະທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະໃຜຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປະກົດ? ເພາະພຣະອົງຊົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫຼອມໂລຫະ ແລະເໝືອນສະບູຂອງຊ່າງຟອກຜ້າ: ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫຼອມແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍຣິສຸດ: ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີ ແລະກັ່ນພວກເຂົາເໝືອນຄຳແລະເງິນ.’ ມາລາກີ 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.

John the Baptist was the messenger that prepared the way for Christ to suddenly come and cleanse His temple, and William Miller accomplished the same work of preparation for Christ to suddenly come to the Most Holy Place on October 22, 1844.

ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ພຣະຄຣິດສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນເພື່ອຊໍາລະພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ແລະ ວິນລຽມ ມິນເລີ ກໍໄດ້ສໍາເລັດວຽກງານການຕຽມພ້ອມແບບດຽວກັນນັ້ນ ເພື່ອພຣະຄຣິດສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະເປັນມະຫາປະໂຣຫິດຂອງພວກເຮົາໄປຍັງສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ເພື່ອຊຳລະສະຖານນະມັດສະການ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນ ດານີເອນ 8:14; ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດເຖິງຜູ້ຊົງພຣະຊັນສານຸວັດ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ໃນ ດານີເອນ 7:13; ແລະການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ມາລາຄີໄດ້ພະຍາກອນໄວ້, ລ້ວນແຕ່ເປັນຄຳພັນລະນາເຖິງເຫດການດຽວກັນ; ແລະສິ່ງນີ້ຍັງໄດ້ຖືກແທນນັຍໄວ້ໂດຍການມາຂອງເຈົ້າບ່າວເຖິງງານອະພິເສກສົມຣົດ, ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ໃນ ມັດທາຍ 25.” The Great Controversy, 426.

John and Miller typified the cleansing represented by Malachi that is now being accomplished in our current history.

ໂຢຮັນ ແລະ ມິນເລີ ເປັນພາບແບບຂອງການຊໍາລະໃຫ້ສະອາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໂດຍມາລາກີ ຊຶ່ງບັດນີ້ກໍາລັງຖືກກະທໍາໃຫ້ສໍາເລັດຢູ່ໃນປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ.

> “The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

> ຜູ້ພະຍາກອນກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງກ້າວ່າ, ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກຜີມານ” (Revelation 18:1, 2). ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານດຽວກັນທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງ, “ເພາະວ່ານາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກປະຊາຊາດດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດອັນເນື່ອງດ້ວຍການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ” (Revelation 14:8). ເຫຼົ້ານັ້ນແມ່ນຫຍັງ?—ແມ່ນຄຳສອນເທັດຂອງນາງ. ນາງໄດ້ມອບວັນຊະບາໂຕທີ່ເປັນເທັດໃຫ້ແກ່ໂລກແທນວັນຊະບາໂຕຕາມພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່, ແລະໄດ້ກ່າວຊ້ຳຄຳຕົວະທີ່ຊາຕານໄດ້ບອກນາງເອວາເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນເອເດນ—ຄວາມອະມະຕະຕາມທຳມະຊາດຂອງຈິດວິນຍານ. ຄວາມຜິດພາດອື່ນໆອີກຫຼາຍປະການທີ່ຢູ່ໃນວົງດຽວກັນ ນາງໄດ້ແຜ່ກະຈາຍອອກໄປຢ່າງກວ້າງຂວາງ, “ສັ່ງສອນເປັນຄຳສອນຊຶ່ງເປັນພຣະບັນຍັດຂອງມະນຸດ” (Matthew 15:9).

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

> “ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພຣະລາຊກິດສາທາລະນະຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກການລົບຫລູ່ອັນເປັນການຫມິ່ນປະໝາດສິ່ງສັກສິດ. ໃນບັນດາການກະທຳສຸດທ້າຍແຫ່ງພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງ ຄືການຊຳລະພຣະວິຫານເປັນຄັ້ງທີສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະລາຊກິດສຸດທ້າຍເພື່ອຕັກເຕືອນໂລກ ຈຶ່ງມີການເອີ້ນສອງຄັ້ງອັນແຈ້ງຊັດໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງແມ່ນ, ‘ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ຄືນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ເພາະນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກປະຊາຊາດດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດອັນເກີດຈາກການຜິດປະເວນີຂອງນາງ’ (ພຣະນິມິດ 14:8). ແລະໃນສຽງຮ້ອງອັນດັງແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ມີສຽງໜຶ່ງດັງມາຈາກສະຫວັນວ່າ, ‘ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ຊົນຊາດຂອງເຮົາເອີຍ, ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ, ແລະເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະບາບຂອງນາງໄດ້ສູງເຖິງສະຫວັນແລ້ວ, ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງນາງ’ (ພຣະນິມິດ 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

The two temple cleansings of Christ’s ministry, and the two temple cleansings of the Millerite history, were fulfillments of Malachi chapter three and point forward to the two temple cleansings that began on September 11, 2001 when the great buildings of New York City were thrown down by a touch of God, and the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with his glory. Among other things this disproves the dish of fables offered by Adventism’s Laodicean theologians who claim Ellen White was the Elijah prophet that would come before the great and dreadful day of the Lord. The temple cleansing that takes place when the angel of Revelation eighteen descends began eighty-six years after Ellen White was laid to rest.

ການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງໃນພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການ Millerite ເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນໃນ Malachi ບົດ 3 ແລະ ຊີ້ໄປລ່ວງໜ້າເຖິງການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ທັງຫຼາຍໃນນະຄອນ New York ຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍການແຕະຕ້ອງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດໃນ Revelation 18 ໄດ້ລົງມາເພື່ອເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວຍດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ໃນບັນດາສິ່ງອື່ນໆ ສິ່ງນີ້ໄດ້ຫັກລ້າງນິທານອັນໄຮ້ສາລະທີ່ນັກທິດສະດີ Laodicean ຂອງ Adventism ນຳມາສະເໜີ ຜູ້ອ້າງວ່າ Ellen White ເປັນຜູ້ພະຍາກອນ Elijah ຜູ້ຊຶ່ງຈະມາກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ການຊຳລະພຣະວິຫານທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນໃນ Revelation 18 ລົງມາ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນຫຼັງຈາກ Ellen White ຖືກນຳໄປພັກຜ່ອນເປັນເວລາແປດສິບຫົກປີ.

John the Baptist and his disciples, Miller and the Millerites and Future for America represent the messengers that prepare the way for the messenger of the covenant to suddenly come to His temple and cleanse it from its sacrilegious profanation.

ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ບັນດາສາວົກຂອງທ່ານ, Miller ແລະ ກຸ່ມ Millerites, ແລະ Future for America ເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຜູ້ຈັດຕຽມທາງໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະ ຊໍາລະມັນໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກການລ່ວງເກີນອັນເປັນການລົບຫລູ່ສິ່ງສັກສິດ.

Elijah as a symbol represents a man. He represents a man called from the common walk of life and not a priestly theologian. His ministry presents the correct biblical methodology, which are the rules given by the highest authority. His ministry is in confrontation with the current Laodicean priesthood’s methodology of fables, customs and traditions. He prepares the way for a cleansing process that raises up a new chosen people from the remains of a chosen people that are passed by. The cleansing process is set within the context of happening suddenly.

ເອລີຢາໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກ ແມ່ນເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດຄົນໜຶ່ງ. ທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຖືກເອີ້ນອອກມາຈາກວິຖີຊີວິດສາມັນ ແລະບໍ່ແມ່ນນັກທິດສະດີສາດຝ່າຍປະໂລຫິດ. ພັນທະກິດຂອງທ່ານນຳສະເໜີວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ຖືກຕ້ອງ ຊຶ່ງຄືບັນດາກົດເກນທີ່ໄດ້ຮັບການປະທານຈາກສິດອຳນາດສູງສຸດ. ພັນທະກິດຂອງທ່ານຢູ່ໃນການເຜຊິນໜ້າກັບວິທີການຂອງຖານະປະໂລຫິດລາໂອດິເຊຍໃນປັດຈຸບັນ ອັນເປັນວິທີການແຫ່ງນິທານ, ຂົນບຳນຽມ ແລະປະເພນີ. ທ່ານຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ສະອາດ ຊຶ່ງຍົກຕັ້ງຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກໃໝ່ຂຶ້ນມາຈາກຊາກເຫຼືອຂອງຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກ ຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ. ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ສະອາດນັ້ນ ຖືກກຳນົດໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການເກີດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ.

Elijah also represents a ministry and a work that God specifically establishes and identifies as the exclusive ministry of God.

ເອລີຢາຍັງເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະກິດ ແລະ ພຣະລາຊະກິດອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍສະເພາະ ແລະ ຊົງກຳນົດໃຫ້ເປັນພັນທະກິດອັນສະເພາະແຕ່ຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.

We will demonstrate this in the history of the Millerites in the next article.

ພວກເຮົາຈະສະແດງສິ່ງນີ້ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.

> ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນໃນເວລາຖວາຍບູຊາຍາມແລງນັ້ນ ເອລີຢາ ຜູ້ເປັນສາດສະດາ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂ້າແດ່ພຣະເຢໂຫວາ ພຣະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມ ຂອງອີຊາກ ແລະຂອງອິສຣາເອນ ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ປະຈັກໃນວັນນີ້ວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າໃນອິສຣາເອນ ແລະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດສິ່ງທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ. 1 ກະສັດ 18:36

Back to Articles