Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Three

ພຣະທັມດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສາມ

Unlocking Prophecy: Understanding the Triple Application of Prophetic Frameworks

ການເປີດເຜີຍຄຳພະຍາກອນ: ການເຂົ້າໃຈການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງກອບໂຄງຄຳພະຍາກອນ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We have been considering triple applications of prophecy. We are doing this for the purpose of identifying that when the Lord unsealed the last six verses of Daniel eleven with the collapse of the Soviet Union at the “time of the end” in 1989, an “increase of knowledge” was produced that was to test that generation of God’s people.

ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາການປະຍຸກໃຊ້ຄຳພະຍາກອນແບບສາມຊັ້ນ. ພວກເຮົາກຳລັງເຮັດສິ່ງນີ້ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເປີດຜະນຶກຂໍ້ພຣະຄຳຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີ 11 ພ້ອມກັບການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ” ໃນປີ 1989 ນັ້ນ, “ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ” ອັນໜຶ່ງໄດ້ຖືກກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອຈະທົດສອບຄົນໃນຊົ່ວອາຍຸນັ້ນແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> ແລະພຣະອົງຕັດວ່າ, “ດານີເອນເອີຍ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າເຖີດ; ເພາະຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ຖືກປິດໄວ້ ແລະ ປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ. ຄົນຈໍານວນຫຼາຍຈະໄດ້ຮັບການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວສະອາດ, ແລະ ຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທໍາຈະກະທໍາຄວາມອະທໍາຕໍ່ໄປ; ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກຄົນອະທໍາຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ພວກຜູ້ມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ.” ດານີເອນ 12:9, 10.

Whenever a truth is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, Satan works to resist the message. The resistance offered against the truths revealed in those final verses of Daniel eleven forced a deeper study of the truths connected with the verses in order that a sanctified defense against the errors which were proposed to undermine the truths revealed would not stand. One of the principles that was brought to light in the midst of that debate, was the triple application of prophecy. It was initially recognized in connection with the necessity to be correct about what “the daily” in the book of Daniel represented (paganism), and the correct history associated with the “taking away of the daily” (508 AD).

ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຄວາມຈິງຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ຊາຕານກໍພະຍາຍາມຕໍ່ຕ້ານຂ່າວສານນັ້ນ. ການຕໍ່ຕ້ານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ຄວາມຈິງທີ່ຖືກເຜີຍແຈ້ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີທ້າຍໆເຫຼົ່ານັ້ນຂອງດານີເອນບົດ 11 ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ມີການສຶກສາຄວາມຈິງທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງເລິກຊຶ້ງຍິ່ງຂຶ້ນ, ເພື່ອວ່າການປ້ອງກັນອັນບໍລິສຸດຕໍ່ຕ້ານຄວາມຜິດພາດທີ່ຖືກສະເໜີຂຶ້ນເພື່ອບ່ອນທຳລາຍຄວາມຈິງທີ່ຖືກເຜີຍແຈ້ງນັ້ນ ຈະບໍ່ຢືນຢູ່. ຫຼັກການປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກນຳອອກສູ່ແສງສະຫວ່າງທ່າມກາງການໂຕ້ຖຽງນັ້ນ ຄື ການປະຍຸກໃຊ້ຄຳພະຍາກອນສາມຊັ້ນ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ມັນໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະຖືກຕ້ອງເກືອບກັບວ່າ “ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຫຍັງ (ລັດທິນອກສາສະໜາ), ແລະປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຕ້ອງທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງກັບ “ການເອົາເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນອອກໄປ” (ຄ.ສ. 508).

The recognition of three desolating powers as the framework of prophecy, paralleled the Millerite framework of prophecy being the first two desolating powers, and the Millerite identification of “the daily” as paganism provided a history consistent with the last six verses of Daniel eleven, as Sister White said it should. Thus, the resistance against the unsealed knowledge at the time of the end in 1989, produced greater light, as the knowledge was increased, and it also identified specific rules for the movement of the third angel, that paralleled the development of certain prophetic rules that had been assembled and employed in the movement of the first angel by William Miller.

ການຮັບຮູ້ອໍານາດທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສາມປະການໃນຖານະເປັນກອບໂຄງຂອງຄໍາພະຍາກອນ ໄດ້ສອດຄ່ອງຄຽງຄູ່ກັບກອບໂຄງຄໍາພະຍາກອນຂອງພວກມິນເລີຣາຍ ອັນເປັນອໍານາດທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສອງປະການທໍາອິດ, ແລະການລະບຸຂອງພວກມິນເລີຣາຍວ່າ “ການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນ” ແມ່ນລັດທິນອກຮີດ ໄດ້ຈັດຫາປະຫວັດສາດອັນສອດຄ່ອງກັບຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີ 11 ດັ່ງທີ່ Sister White ກ່າວວ່າມັນຄວນຈະເປັນ. ດັ່ງນັ້ນ ການຕໍ່ຕ້ານຕໍ່ຄວາມຮູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາຂອງອະວະສານໃນປີ 1989 ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນ ເມື່ອຄວາມຮູ້ໄດ້ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ ແລະມັນຍັງໄດ້ລະບຸກົດເກນຈໍາເພາະສໍາລັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງສອດຄ່ອງຄຽງຄູ່ກັບການພັດທະນາຂອງກົດເກນຄໍາພະຍາກອນບາງປະການ ທີ່ William Miller ໄດ້ຮວບຮວມແລະນໍາໃຊ້ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ.

We have considered the triple application of the three Rome’s, the three falls of Babylon, and the three Elijah’s and are now addressing the three messengers who prepare the way for the Messenger of the Covenant. We have identified a close overlap and parallel of the three Rome’s, with the three falls of Babylon, and also a close parallel to the three Elijah’s and the three messengers who prepare the way. In the last days William Miller and Future for America both represent the third Elijah and also the third messenger who prepares the way. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the movement of the first angel parallels the movement of the third angel.

ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາເຖິງການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງໂຣມທັງສາມ, ການລົ້ມລົງທັງສາມຂອງບາບີໂລນ, ແລະ ເອລີຢາທັງສາມ ແລະ ບັດນີ້ກຳລັງກ່າວເຖິງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທັງສາມຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຊ້ອນທັບກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະ ຄວາມຂະໜານກັນຂອງໂຣມທັງສາມ ກັບການລົ້ມລົງທັງສາມຂອງບາບີໂລນ, ແລະ ຍັງມີຄວາມຂະໜານກັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບເອລີຢາທັງສາມ ແລະ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທັງສາມຜູ້ຕຽມທາງໄວ້. ໃນວັນສຸດທ້າຍ William Miller ແລະ Future for America ຕ່າງກໍເປັນຕົວແທນຂອງເອລີຢາຄົນທີສາມ ແລະ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມຜູ້ຕຽມທາງໄວ້. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງເພື່ອສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ, ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຂະໜານກັນກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ຂ່າວສານໃນ ພຣະນິມິດ 14 ມີບ່ອນຂອງມັນຢູ່ໃນແນວແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະວຽກງານຂອງມັນຈະບໍ່ຢຸດຢັ້ງຈົນກວ່າຈະເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້, ແລະຈະຕ້ອງດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັບຂ່າວສານນີ້ທີ່ຕິດຕາມມາ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມປະກາດຄຳເຕືອນຂອງຕົນດ້ວຍສຽງດັງ. ‘ພາຍຫຼັງເຫດການເຫຼົ່ານີ້,’ ໂຢຮັນກ່າວວ່າ, ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ, ມີອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງເພາະລັດສະໝີຂອງທ່ານ.’ ໃນການສ່ອງສະຫວ່າງນີ້, ແສງສະຫວ່າງຂອງຂ່າວສານທັງສາມຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄວ້.” The 1888 Materials, 803, 804.

The movement of the first and second angels, was led by William Miller. Sister White identifies Miller as the “chosen messenger.”

ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ໄດ້ຖືກນຳພາໂດຍ William Miller. Sister White ໄດ້ລະບຸ Miller ວ່າເປັນ “ຜູ້ສື່ຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ.”

> “William Miller was disturbing Satan’s kingdom, and the arch-enemy sought not only to counteract the effect of the message, but to destroy the messenger himself.” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.

> “ວິນລຽມ ມິນເລີ ກຳລັງສັ່ນຄອນອານາຈັກຂອງຊາຕານ, ແລະສັດຕູເອກນັ້ນພະຍາຍາມບໍ່ພຽງແຕ່ຕ້ານຜົນກະທົບຂອງຂ່າວສານນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຈະທຳລາຍຜູ້ນຳຂ່າວສານນັ້ນເອງດ້ວຍ.” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.

She also identifies that Miller had been typified by both Elijah and John the Baptist.

ນາງຍັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນອີກວ່າ Miller ໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍທັງ Elijah ແລະ John the Baptist.

> “Thousands were led to embrace the truth preached by William Miller, and servants of God were raised up in the spirit and power of Elijah to proclaim the message. Like John, the forerunner of Jesus, those who preached this solemn message felt compelled to lay the ax at the root of the tree, and call upon men to bring forth fruits meet for repentance.” Early Writings, 233.

> “ຫຼາຍພັນຄົນໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ຍອມຮັບຄວາມຈິງທີ່ William Miller ໄດ້ປະກາດ, ແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານແລະລິດເດດຂອງ Elijah ເພື່ອປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ເຫມືອນດັ່ງ John, ຜູ້ຈັດຕຽມທາງໄວ້ລ່ວງຫນ້າສໍາລັບພຣະເຢຊູ, ບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຂ່າວສານອັນສະຫງ່າງາມນີ້ຮູ້ສຶກຖືກບັງຄັບໃຫ້ວາງຂວານໄວ້ທີ່ຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້, ແລະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມະນຸດທັງຫຼາຍເກີດຜົນອັນສົມຄວນແກ່ການກັບໃຈ.” Early Writings, 233.

John the Baptist, who according to Jesus was the second Elijah, was also the first messenger who was to prepare the way for the Messenger of the Covenant. It is therefore evident that the movement of the third angel will have a “chosen messenger.” That messenger will have been typified by Elijah, John the Baptist and William Miller. Together with Miller the two chosen messengers represent the beginning and the ending of the movement of the three angels of Revelation fourteen, and in doing so, together they represent both the third Elijah and also the third messenger who is to prepare the way for the Messenger of the Covenant.

ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ຜູ້ທີ່ຕາມພຣະເຢຊູແລ້ວເປັນເອລີຢາຄົນທີສອງ, ກໍເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທໍາອິດດ້ວຍ ຜູ້ທີ່ຈະຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບພຣະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະມີ “ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກໄວ້.” ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຖືກສື່ແບບໄວ້ໂດຍເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ William Miller. ຮ່ວມກັບ Miller ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກໄວ້ທັງສອງຄົນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດຂອງການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່, ແລະໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຮ່ວມກັນເປັນຕົວແທນທັງເອລີຢາຄົນທີສາມ ແລະທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມ ຜູ້ທີ່ຈະຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບພຣະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ.

To reject the message of either the beginning or ending chosen messenger is death, and the message of Future for America is based upon the prophetic application of “line upon line,” which is the methodology of the latter rain. Through the application of “line upon line” it is established that the Millerite movement typified the movement of Future for America. A waymark of the Millerite history is William Miller, the “chosen messenger.” To reject that waymark is to reject the message, so it is established by the beginning and ending of Adventism, that a rejection of the messenger is also a rejection of the message, for the message identifies a chosen messenger. Therefore, to reject the message is to reject the messenger and vise-versa. Without a dancer, there is no dance.

ການປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງຜູ້ນໍາຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ບໍ່ວ່າໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຫຼືໃນຕອນສິ້ນສຸດ ແມ່ນຄວາມຕາຍ, ແລະຂ່າວສານຂອງ Future for America ຕັ້ງຢູ່ເທິງການນໍາໃຊ້ຄໍາພະຍາກອນຂອງ “line upon line,” ຊຶ່ງເປັນວິທີດໍາເນີນຂອງຝົນປາຍ. ໂດຍຜ່ານການນໍາໃຊ້ “line upon line” ຈຶ່ງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາວ່າ ຂະບວນການ Millerite ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຂະບວນການ Future for America. ໝາຍຫຼັກອັນໜຶ່ງໃນປະຫວັດຂອງ Millerite ຄື William Miller, “ຜູ້ນໍາຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ.” ການປະຕິເສດໝາຍຫຼັກນັ້ນ ກໍຄືການປະຕິເສດຂ່າວສານ, ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອາໄສຕອນເລີ່ມຕົ້ນແລະຕອນສິ້ນສຸດຂອງ Adventism ຈຶ່ງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາວ່າ ການປະຕິເສດຜູ້ນໍາຂ່າວ ກໍເປັນການປະຕິເສດຂ່າວສານດ້ວຍ, ເພາະຂ່າວສານໄດ້ລະບຸເຖິງຜູ້ນໍາຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ. ດັ່ງນັ້ນ ການປະຕິເສດຂ່າວສານ ກໍຄືການປະຕິເສດຜູ້ນໍາຂ່າວ ແລະກົງກັນຂ້າມ. ຖ້າບໍ່ມີນັກຟ້ອນ ກໍບໍ່ມີການຟ້ອນ.

> “I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ໃຫ້ຫວນກັບໄປຍັງການປະກາດເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຄຣິດ. ໂຢຮັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາໃນວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ ເພື່ອຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະເຢຊູ. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດພະຍານຂອງໂຢຮັນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສັ່ງສອນຂອງພຣະເຢຊູ. ການຕໍ່ຕ້ານຂ່າວສານທີ່ພະຍາກອນລ່ວງໜ້າເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ວາງເຂົາໄວ້ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ສາມາດຮັບຫຼັກຖານອັນແຂງແຮງທີ່ສຸດໄດ້ໂດຍງ່າຍ ວ່າພຣະອົງເປັນພຣະເມຊີອາ. ຊາຕານໄດ້ນຳພາບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນ ໃຫ້ກ້າວໄປອີກຂັ້ນໜຶ່ງ ຄືການປະຕິເສດແລະຕຶງພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ໃນການເຮັດດັ່ງນີ້ ເຂົາໄດ້ວາງຕົນເອງໄວ້ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ອາດຮັບພຣະພອນໃນວັນເພນເຕກອດ ຊຶ່ງຈະໄດ້ສອນເຂົາເຖິງທາງເຂົ້າໄປສູ່ພຣະວິຫານໃນສະຫວັນ. ການຂາດອອກຂອງມ່ານໃນພຣະວິຫານໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຄື່ອງບູຊາແລະພິທີກຳຕ່າງໆຂອງຊາວຢິວຈະບໍ່ຖືກຮັບອີກຕໍ່ໄປ. ເຄື່ອງບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຖືກຖວາຍແລ້ວ ແລະໄດ້ຖືກຮັບໄວ້ແລ້ວ, ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ໄດ້ລົງມາໃນວັນເພນເຕກອດ ໄດ້ນຳຈິດໃຈຂອງພວກສາວົກຈາກພຣະວິຫານຝ່າຍໂລກ ໄປສູ່ພຣະວິຫານໃນສະຫວັນ ບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ເຂົ້າໄປໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະອົງເອງ ເພື່ອຖອກເທລົງເທິງພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງການຊົດໃຊ້ບາບຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ພວກຢິວຖືກປ່ອຍໄວ້ໃນຄວາມມືດມົນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ເຂົາໄດ້ສູນເສຍຄວາມສະຫວ່າງທັງປວງທີ່ເຂົາອາດຈະມີໄດ້ກ່ຽວກັບແຜນການແຫ່ງຄວາມລອດ ແລະຍັງຄົງໄວ້ວາງໃຈໃນເຄື່ອງບູຊາແລະຂອງຖວາຍອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນ. ພຣະວິຫານໃນສະຫວັນໄດ້ເຂົ້າມາແທນທີ່ພຣະວິຫານຝ່າຍໂລກແລ້ວ ແຕ່ເຂົາກໍບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເລີຍເຖິງການປ່ຽນແປງນັ້ນ. ເພາະສະນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງເປັນຄົນກາງຢູ່ໃນສະຖານບໍລິສຸດ.”

> “Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

> “ຫຼາຍຄົນເບິ່ງເສັ້ນທາງຂອງຊາວຢິວໃນການປະຕິເສດ ແລະ ຕອກພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນດ້ວຍຄວາມສະພຶງກົວ; ແລະ ເມື່ອເຂົາອ່ານປະຫວັດແຫ່ງການທີ່ພຣະອົງຖືກທາລຸນຢ່າງຫນ້າອັບອາຍ ເຂົາຄິດວ່າຕົນຮັກພຣະອົງ ແລະ ຈະບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດພຣະອົງເໝືອນດັ່ງເປໂຕ ຫຼື ຈະບໍ່ໄດ້ຕອກພຣະອົງເທິງໄມ້ກາງແຂນເໝືອນດັ່ງຊາວຢິວ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງອ່ານຈິດໃຈຂອງມະນຸດທັງປວງ ໄດ້ນໍາຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະເຢຊູຊຶ່ງເຂົາອ້າງວ່າຮູ້ສຶກນັ້ນມາສູ່ການທົດສອບ. ຟ້າສະຫວັນທັງສິ້ນເຝົ້າຄອຍດູການຕ້ອນຮັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນຜູ້ອ້າງວ່າຮັກພຣະເຢຊູ ແລະ ຜູ້ຫຼັ່ງນ້ຳຕາເມື່ອອ່ານເລື່ອງຂອງໄມ້ກາງແຂນ ກັບເຍາະເຍີ້ຍຂ່າວດີເລື່ອງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ແທນທີ່ຈະຮັບຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ເຂົາກັບປະກາດວ່າມັນເປັນຄວາມລວງ. ເຂົາກຽດຊັງຜູ້ທີ່ຮັກການປາກົດຂອງພຣະອົງ ແລະ ຂັບໄລ່ເຂົາອອກຈາກຄຣິດຕະຈັກ. ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານທໍາອິດບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງ; ແລະ ເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງມີໄວ້ເພື່ອຕຽມເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໄປກັບພຣະເຢຊູໂດຍຄວາມເຊື່ອ ເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງສະຫວັນ. ແລະ ໂດຍການປະຕິເສດຂ່າວສານສອງຢ່າງກ່ອນນັ້ນ ເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຕົນມືດມົນລົງເຫຼືອເກີນ ຈົນບໍ່ສາມາດເຫັນແສງໃດໆໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງສະແດງທາງເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເໝືອນດັ່ງທີ່ຊາວຢິວໄດ້ຕອກພຣະເຢຊູເທິງໄມ້ກາງແຂນ ຄຣິດຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ນາມເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຕອກຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນເຊັ່ນກັນ; ເພາະສະນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເລື່ອງທາງເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະ ເຂົາບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການທູນຂໍຂອງພຣະເຢຊູໃນບ່ອນນັ້ນ. ເໝືອນດັ່ງຊາວຢິວຜູ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນ ເຂົາກໍຖວາຍຄໍາອະທິຖານອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນໄປຍັງຫ້ອງພະວິຫານທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ອອກຈາກໄປແລ້ວ; ແລະ ຊາຕານ ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈໃນການລວງລວງນັ້ນ ກໍສວມລັກສະນະທາງສາສະໜາ ແລະ ນໍາຈິດໃຈຂອງຄຣິດສະຕຽນຜູ້ອ້າງຕົນເຫຼົ່ານີ້ໄປຫາຕົວມັນເອງ ໂດຍກະທໍາການດ້ວຍອໍານາດຂອງມັນ, ດ້ວຍໝາຍສໍາຄັນຂອງມັນ, ແລະ ດ້ວຍການອັດສະຈັນອັນລວງລວງ ເພື່ອຜູກມັດເຂົາໄວ້ໃນບ້ວງແຮ້ວຂອງມັນ.” Early Writings, 259–261.

Those “who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus,” and those “who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry.” The ministry of John preceded the baptism of Christ, who shortly thereafter cleansed the temple at the beginning of His ministry. Miller’s ministry prepared for Christ to purify the sons of Levi when He came suddenly on October 22, 1844. In either of those two witnesses, the rejection of the messenger who prepares the way, equates to death.

ບັນດາຜູ້ “ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຄຳພະຍານຂອງໂຢຮັນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ,” ແລະ ບັນດາຜູ້ “ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງ; ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນເຊັ່ນກັນ.” ພັນທະກິດຂອງໂຢຮັນໄດ້ນຳໜ້າການບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະ ບໍ່ດົນຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ພັນທະກິດຂອງ Miller ໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະຄຣິດ ເພື່ອຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີ ເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໃນພະຍານທັງສອງນັ້ນ, ການປະຕິເສດຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງ ຍ່ອມເທົ່າກັບຄວາມຕາຍ.

The purging and purification that was accomplished by Christ in His work as the Messenger of the Covenant was for the purpose of raising up a people to accomplish the work of carrying the message of salvation to the world. The work is accomplished in advance of the period of time representing when the executive judgment begins. The destruction of Jerusalem in the history of the disciples represents the executive judgment, and Adventism turned away from their responsibility to accomplish that work, but the Lord had tried to gather them together. He had led His people to publish the 1850 chart as the graphical representation of the message they could have carried to the world.

ການຊຳລະໃຫ້ສະອາດ ແລະ ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ກະທຳສຳເລັດໃນພຣະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ແມ່ນເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຍົກຕັ້ງຊົນຊາດໜຶ່ງຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດພຣະກິດໃນການນຳຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມລອດໄປສູ່ໂລກ. ພຣະກິດນັ້ນໄດ້ຖືກກະທຳສຳເລັດໄວ້ລ່ວງໜ້າກ່ອນຊ່ວງເວລາທີ່ເປັນຕົວແທນເມື່ອການພິພາກສາໃນຂັ້ນດຳເນີນການເລີ່ມຕົ້ນ. ການທຳລາຍກຸງເຢຣູຊາເລັມໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກສາວົກ ເປັນຕົວແທນຂອງການພິພາກສາໃນຂັ້ນດຳເນີນການ, ແລະ ອາດເວນຕິສຶມໄດ້ຫັນໜີຈາກຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນໃນການກະທຳພຣະກິດນັ້ນໃຫ້ສຳເລັດ, ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ພະຍາຍາມຮວບຮວມພວກເຂົາເຂົ້າໄວ້ນຳກັນ. ພຣະອົງໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ຈັດພິມແຜນພາບປີ 1850 ເປັນພາບຕົວແທນທາງກາຟິກຂອງຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາອາດໄດ້ນຳໄປປະກາດແກ່ໂລກ.

> “It was not the will of God that Israel should wander forty years in the wilderness; He desired to lead them directly to the land of Canaan and establish them there, a holy, happy people. But ‘they could not enter in because of unbelief.’ Hebrews 3:19. Because of their backsliding and apostasy they perished in the desert, and others were raised up to enter the Promised Land. In like manner, it was not the will of God that the coming of Christ should be so long delayed and His people should remain so many years in this world of sin and sorrow. But unbelief separated them from God. As they refused to do the work which He had appointed them, others were raised up to proclaim the message. In mercy to the world, Jesus delays His coming, that sinners may have an opportunity to hear the warning and find in Him a shelter before the wrath of God shall be poured out.” The Great Controversy, 458.

> “ບໍ່ແມ່ນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ໃຫ້ອິດສະຣາເອນເດີນຫລົງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານເປັນເວລາສີ່ສິບປີ; ພຣະອົງປາຖະໜາຈະນຳພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນການາອານໂດຍກົງ ແລະ ສະຖາປະນາພວກເຂົາໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໃຫ້ເປັນຊົນຊາດບໍຣິສຸດ ແລະ ມີຄວາມສຸກ. ແຕ່ ‘ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄປໄດ້ ເພາະຄວາມບໍ່ເຊື່ອ.’ ຮີບຣູ 3:19. ເນື່ອງດ້ວຍການຖອຍຫລັງ ແລະ ການຫລົງຈາກຄວາມເຊື່ອ ພວກເຂົາຈຶ່ງພິນາດໃນຖິ່ນກັນດານ, ແລະ ຄົນອື່ນໆໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາເພື່ອເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ກໍບໍ່ແມ່ນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຈະໃຫ້ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດຖືກຊັກຊ້າອອກໄປດົນປານນີ້ ແລະ ໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຄົງຢູ່ອີກຫລາຍປີໃນໂລກແຫ່ງບາບ ແລະ ຄວາມເສົ້າໂສກນີ້. ແຕ່ຄວາມບໍ່ເຊື່ອໄດ້ແຍກພວກເຂົາອອກຈາກພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອພວກເຂົາປະຕິເສດບໍ່ຍອມເຮັດພາລະກິດທີ່ພຣະອົງໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃຫ້ພວກເຂົາ, ຄົນອື່ນໆຈຶ່ງໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາເພື່ອປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ດ້ວຍພຣະເມດຕາຕໍ່ໂລກ, ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຊັກຊ້າການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອຄົນບາບຈະມີໂອກາດໄດ້ຍິນຄຳເຕືອນ ແລະ ຈະໄດ້ພົບທີ່ລີ້ໄພໃນພຣະອົງ ກ່ອນທີ່ພຣະພິໂຣດຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເທລົງມາ.” The Great Controversy, 458.

Had Adventism only held fast their faith, “their work would have been completed.”

ຖ້າຫາກວ່າຊາວແອັດເວນຕິສດ໌ໄດ້ຍຶດໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ, “ວຽກງານຂອງພວກເຂົາກໍຈະໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ.”

> “Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

> “ຖ້າຫາກວ່າຊາວແອັດເວນຕິສ ພາຍຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່ໃນປີ 1844 ໄດ້ຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ ແລະໄດ້ກ້າວຕໍ່ໄປຢ່າງເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໃນພຣະຄຸນຈັດຕຽມທີ່ກຳລັງເປີດອອກຂອງພຣະເຈົ້າ, ຮັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະປະກາດມັນແກ່ໂລກດ້ວຍລິດເດດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ພວກເຂົາກໍຄົງໄດ້ເຫັນຄວາມພົ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄົງໄດ້ຊົງກະທຳການຢ່າງຊົງພະລັງກັບຄວາມພະຍາຍາມຂອງພວກເຂົາ, ວຽກງານກໍຄົງຈະສຳເລັດລົງ ແລະພຣະຄຣິດຄົງໄດ້ສະເດັດມາກ່ອນນີ້ແລ້ວເພື່ອຮັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄປຮັບບຳເໜັດຂອງເຂົາ. ແຕ່ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມສົງໄສແລະຄວາມບໍ່ແນ່ນອນທີ່ຕິດຕາມມາຫຼັງຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນ, ຜູ້ເຊື່ອໃນການສະເດັດມາຫຼາຍຄົນໄດ້ປະຖິ້ມຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ.... ດັ່ງນັ້ນ ວຽກງານຈຶ່ງຖືກຂັດຂວາງ ແລະໂລກຖືກປະໃຫ້ຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ຖ້າຫາກວ່າຄະນະແອັດເວນຕິສທັງໝົດໄດ້ເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນເທິງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ, ປະຫວັດຂອງພວກເຮົາຄົງຈະແຕກຕ່າງອອກໄປຢ່າງກວ້າງໄກສັກພຽງໃດ!” Evangelism, 695.

In the Spring of 1844, the Messenger of the Covenant purified the movement of the Millerites, and then in the Fall brought the message of the third angel. Miller, his message and the movement he represented, had fulfilled the parable of the ten virgins. At the Exeter, NH camp meeting the message of the Midnight Cry arrived and in two short months it was demonstrated which of the virgins had the oil. The two classes were manifested, and the third angel arrived with a message in his hand that was to be eaten, but the wise virgins “yielded their faith” in “the period of doubt and uncertainty.”

ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງຂອງປີ 1844, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ຊໍາລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຕໍ່ມາໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໄດ້ນໍາຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມມາ. ມິນເລີ, ຂ່າວສານຂອງລາວ ແລະການເຄື່ອນໄຫວທີ່ລາວເປັນຕົວແທນ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄໍາອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນສໍາເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ໃນການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter, NH ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໄດ້ມາເຖິງ, ແລະໃນເວລາສັ້ນໆພຽງສອງເດືອນ ກໍໄດ້ສໍາແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນບັນດາພົມມະຈາຣີນັ້ນ ຜູ້ໃດມີນ້ໍາມັນ. ຄົນສອງພວກໄດ້ຖືກສໍາແດງອອກ, ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາພ້ອມຂ່າວສານຢູ່ໃນມືຂອງລາວ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກກິນ, ແຕ່ພົມມະຈາຣີຜູ້ມີປັນຍາ “ໄດ້ຍອມປ່ອຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ” ໃນ “ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມສົງໄສ ແລະຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ.”

The “period of doubt and uncertainty” had been represented by the disciples at His death, but on the third day He began to open the message of His resurrection to His disciples, and they did not “yield their faith.” The period of doubt and uncertainty for the wise virgins of the movement of the first and second angels’ messages continued for roughly three years, at which point the Lord revealed to Sister White that He had stretched forth His hand to again gather the remnant of His people. He led His people to begin their publishing work and to produce Habakkuk’s second table, but “many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness.”

ໄລຍະເວລາແຫ່ງ “ຄວາມສົງໄສ ແລະ ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ” ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພວກສາວົກໃນເວລາທີ່ພຣະອົງສິ້ນພຣະຊົນ, ແຕ່ໃນວັນທີສາມ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລີ່ມເປີດເຜີຍຂ່າວສານເລື່ອງການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ພວກສາວົກ, ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ “ປ່ອຍວາງຄວາມເຊື່ອ.” ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄວາມສົງໄສ ແລະ ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນສໍາລັບພວກພົມມະຈາລີທີ່ສະຫຼາດໃນຂະບວນການແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສອງ ໄດ້ດໍາເນີນຕໍ່ໄປປະມານສາມປີ, ໃນຈຸດນັ້ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສໍາແດງແກ່ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດອອກເພື່ອຮວບຮວມຜູ້ຄົງເຫຼືອແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງອີກຄັ້ງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງນໍາພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ເລີ່ມຕົ້ນວຽກງານການພິມເຜີຍແຜ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ໃຫ້ຈັດທໍາຕາຕະລາງທີສອງຂອງຮາບາກຸກ, ແຕ່ “ຜູ້ເຊື່ອຖືແອັດເວັນຫຼາຍຄົນໄດ້ປ່ອຍວາງຄວາມເຊື່ອ.... ດັ່ງນັ້ນພະລະກິດຈຶ່ງຖືກຂັດຂວາງ, ແລະ ໂລກກໍຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ.”

In 1849, William Miller, the chosen messenger of the first and second angels’ message was laid to rest. Had the wise virgins of October 22, 1844 “held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God,” the Lord would have raised up another messenger in the spirit and power of Elijah. Instead “the coming of Christ” was “delayed and His people” “in like manner” to ancient Israel would “remain” “many years in this world of sin and sorrow.”

ໃນປີ 1849, ວິນລຽມ ມິນເລີ, ຜູ້ສື່ຂ່າວທີ່ຖືກຄັດເລືອກຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງ, ໄດ້ຖືກນຳໄປຝັງໄວ້. ຖ້າຫາກວ່າພວກພົມມະຈາລີທີ່ສະຫຼາດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 “ຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຢ່າງເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໃນພຣະພິທານອັນກຳລັງເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຈົ້າ,” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄົງຈະຍົກຕັ້ງຜູ້ສື່ຂ່າວອີກຄົນໜຶ່ງຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ. ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ “ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ” ໄດ້ “ຖືກຊັກຊ້າ ແລະປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ” ຈະ “ໃນທຳນອງດຽວກັນ” ກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ຈະ “ຄົງຢູ່” “ອີກຫຼາຍປີໃນໂລກແຫ່ງບາບແລະຄວາມໂສກເສົ້ານີ້.”

One hundred and twenty-six years after the rebellion of 1863, the Lord raised up the chosen messenger of the third angel. His work was both to prepare the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come into His temple and to enter into a covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand, during the closing scenes of the investigative judgment, but also to present a message that confronts the threefold union of Ahab, Jezebel and her prophets in the period of the Executive Judgment, which begins at the soon-coming Sunday law.

ຫຼັງຈາກການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຜ່ານໄປໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຍົກຕັ້ງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຂຶ້ນ. ພາລະກິດຂອງລາວມີທັງການຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກັບໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນລະຫວ່າງເຫດການຊ່ວງສຸດທ້າຍຂອງການພິພາກສາສືບສວນ, ແຕ່ອີກທັງເພື່ອນຳສະເໜີຂ່າວສານທີ່ເຜີຍໜ້າຕໍ່ການຮ່ວມປະສານສາມຝ່າຍຂອງອາຮັບ, ເຢເຊເບນ ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງນາງ ໃນຊ່ວງເວລາຂອງການພິພາກສາບັງຄັບໃຊ້, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

The third messenger who prepares the way represents a work, a message, a messenger, and a movement during the closing scenes of the Investigative Judgment. The third Elijah represents a work, a message, a messenger and a movement during the closing scenes of the Executive Judgment. The message of the messenger who prepares the way, and the message of Elijah, is the message of the third of the three Woes of Revelation chapters eight through eleven.

ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມຜູ້ຈັດຕຽມທາງ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໜຶ່ງ, ຂ່າວສານໜຶ່ງ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ໜຶ່ງ, ແລະຂະບວນການໜຶ່ງ ໃນຊ່ວງເຫດການທ້າຍສຸດຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ. ເອລີຢາຄົນທີສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໜຶ່ງ, ຂ່າວສານໜຶ່ງ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ໜຶ່ງ, ແລະຂະບວນການໜຶ່ງ ໃນຊ່ວງເຫດການທ້າຍສຸດຂອງການພິພາກສາບັງຄັບໃຊ້. ຂ່າວສານຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຈັດຕຽມທາງ, ແລະຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ, ແມ່ນຂ່າວສານຂອງວິບັດທີສາມໃນບັນດາສາມວິບັດແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດ 8 ຫາ 11.

In the history represented by the messenger who prepares the way, the message of the third Woe, represents the Trumpet which calls Laodicean Adventism to “buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.” It is the message of God’s love that shows God’s people their transgressions, for “As many as” He loves, He “rebukes and chastens.” It is the message of Christ’s righteousness that calls men to accept His character, which is manifested in the time period when the Messenger of the Covenant is accomplishing the work of cleansing the soul temple, and therefore He calls those whom He loves to manifest His character and be “zealous therefore, and repent,” for He is “at the” dispensation “door,” that represents the close of probation, where He “will spue” Laodicean Adventism “out of” His “mouth.” That dispensational “door” is the door that He “openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth.”

ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງ, ຂ່າວສານຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງແກທີ່ເອີ້ນແອດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເກຍໃຫ້ “ຊື້ທອງຄຳຈາກເຮົາທີ່ຖືກຫລອມໃນໄຟ ເພື່ອເຈົ້າຈະຮັ່ງມີ; ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຂາວ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມ ແລະຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຄວາມເປືອຍກາຍຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ປາກົດ; ແລະຈົ່ງທາຕາຂອງເຈົ້າດ້ວຍຢາທາຕາ ເພື່ອເຈົ້າຈະເຫັນ.” ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ສະແດງການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຫັນ, ເພາະວ່າ “ທຸກຄົນທີ່” ພຣະອົງຮັກ, ພຣະອົງ “ກ່າວຕັກເຕືອນ ແລະຕີສອນ.” ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ທີ່ເອີ້ນມະນຸດໃຫ້ຍອມຮັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງຖືກສຳແດງອອກໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາກຳລັງກະທຳພາລະກິດແຫ່ງການຊຳລະພຣະວິຫານແຫ່ງຈິດວິນຍານໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງເອີ້ນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຮັກໃຫ້ສຳແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ “ຮ້ອນຮົນເຖິງຂະໜາດນັ້ນ ແລະກັບໃຈໃໝ່,” ເພາະພຣະອົງຢູ່ “ທີ່” “ປະຕູ” ແຫ່ງຍຸກການປະທານ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການປິດເວລາແຫ່ງການກວດສອບ, ບ່ອນທີ່ພຣະອົງ “ຈະຄາຍ” ແອດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເກຍ “ອອກຈາກ” “ປາກ” ຂອງພຣະອົງ. “ປະຕູ” ແຫ່ງຍຸກການປະທານນັ້ນ ແມ່ນປະຕູທີ່ພຣະອົງ “ເປີດ ແລະບໍ່ມີມະນຸດໃດປິດໄດ້; ແລະປິດ ແລະບໍ່ມີມະນຸດໃດເປີດໄດ້.”

There is a seeming contradiction that is resolved by the application of “line upon Line,” but many may not even recognize the seeming contradiction. When resolved it adds clarity to the transition from the Investigative to the Executive Judgment which takes place at the soon coming Sunday law. It is resolved by accepting that Pentecost typifies the soon coming Sunday law in the United States. In order to finalize our consideration of the third messenger who prepares the way as a symbol in the Investigative Judgment, in contrast with the third Elijah being a symbol of the Executive Judgment, we will address this seeming contradiction.

ມີຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າມີຢູ່ ແຕ່ຖືກແກ້ໄຂໄດ້ໂດຍການນຳໃຊ້ “line upon Line,” ແຕ່ຫຼາຍຄົນອາດຈະບໍ່ແມ່ນແຕ່ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ເບິ່ງຄືນັ້ນ. ເມື່ອມັນຖືກແກ້ໄຂແລ້ວ ມັນຈະເພີ່ມຄວາມແຈ້ງຊັດໃຫ້ແກ່ການປ່ຽນຜ່ານຈາກການພິພາກສາໄຕ່ສວນໄປສູ່ການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດ ຊຶ່ງຈະເກີດຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ມັນຖືກແກ້ໄຂໂດຍການຍອມຮັບວ່າ Pentecost ເປັນແບບລັກສະນະຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ຢູ່ສະຫະລັດ. ເພື່ອໃຫ້ການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມ ຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກໃນການພິພາກສາໄຕ່ສວນ ໃນຄວາມແຕກຕ່າງຈາກເອລີຢາຄົນທີສາມທີ່ເປັນສັນຍາລັກຂອງການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດ ໃຫ້ສຳເລັດລົງ, ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ເບິ່ງຄືນີ້.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

> “ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຮ່ວມໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດສະຫວ່າງໄສວາບດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ພຣະຄຳພີທຳນາຍໄວ້ທີ່ນີ້ເຖິງພາລະກິດອັນກວ້າງຂວາງທົ່ວໂລກ ແລະມີລິດອຳນາດຢ່າງບໍ່ເຄີຍປາກົດ. ຂະບວນການເສດັດມາໃນລະຫວ່າງປີ 1840–44 ເປັນການສຳແດງອັນສະຫງ່າງາມແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ; ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງທຸກສະຖານີມິຊັນນາຣີໃນໂລກ, ແລະໃນບາງປະເທດກໍມີຄວາມສົນໃຈທາງສາສະໜາຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ຊຶ່ງເຄີຍມີຜູ້ເຫັນໃນແຜ່ນດິນໃດໆນັບແຕ່ການປະຕິຮູບໃນສັດຕະວັດທີສິບຫົກ; ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກເກີນກວ່າໂດຍຂະບວນການອັນຊົງພະລັງ ພາຍໃຕ້ຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

> “The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

> “ພາລະກິດນັ້ນຈະຄ້າຍຄືກັບພາລະກິດໃນວັນເພນເຕຄອດ. ດັ່ງທີ່ ‘ຝົນຕົ້ນລະດູ’ ໄດ້ຖືກປະທານໃນການຫຼັ່ງເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໃນຕອນເປີດຂອງຂ່າວປະເສີດ ເພື່ອໃຫ້ເມັດພັນອັນລ້ຳຄ່າແຕກໜໍ່ງອກຂຶ້ນ, ສະນັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ’ ຈະຖືກປະທານໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງມັນ ເພື່ອໃຫ້ການກ່ຽວກ້າສຸກງອມ. ‘ແລ້ວພວກເຮົາຈະຮູ້ ຖ້າພວກເຮົາຕິດຕາມຕໍ່ໄປເພື່ອຮູ້ຈັກພຣະເຢໂຫວາ: ການສະເດັດອອກໄປຂອງພຣະອົງຖືກຈັດຕຽມໄວ້ແນ່ນອນດັ່ງແສງອາລຸນ; ແລະພຣະອົງຈະສະເດັດມາຫາພວກເຮົາດັ່ງຝົນ, ດັ່ງຝົນປາຍລະດູ ແລະຝົນຕົ້ນລະດູແກ່ແຜ່ນດິນໂລກ.’ Hosea 6:3. ‘ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາລູກຫຼານແຫ່ງສີໂອນເອີຍ ຈົ່ງຊື່ນຊົມ ແລະປິຕິຍິນດີໃນພຣະເຢໂຫວາພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ: ເພາະພຣະອົງໄດ້ປະທານຝົນຕົ້ນລະດູແກ່ພວກເຈົ້າຢ່າງພໍສົມຄວນ, ແລະພຣະອົງຈະໃຫ້ຝົນຕົກລົງມາເພື່ອພວກເຈົ້າ, ທັງຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະຝົນປາຍລະດູ.’ Joel 2:23. ‘ໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫຼາຍນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ ເຮົາຈະຫຼັ່ງຈາກພຣະວິນຍານຂອງເຮົາເທເທິງມະນຸດທຸກເນື້ອຫນັງ.’ ‘ແລະຈະເປັນດັ່ງນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮ້ອງທູນອອກພຣະນາມຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ.’ Acts 2:17, 21.”

> “The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

> “ພະລັງການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ່າວປະເສີດ ຈະບໍ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການສະແດງພະລັງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ນ້ອຍກວ່າທີ່ໄດ້ໝາຍໄວ້ໃນຕອນເປີດຂອງມັນ. ຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ສຳເລັດໃນການຫຼັ່ງລົງຂອງຝົນຕົ້ນລະດູ ໃນຕອນເປີດຂອງຂ່າວປະເສີດ ຈະຕ້ອງໄດ້ສຳເລັດອີກຄັ້ງໃນຝົນປາຍລະດູ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງມັນ. ນີ້ຄື ‘ເວລາແຫ່ງການຟື້ນຊື່ນ’ ທີ່ອັກຄະສາວົກເປໂຕໄດ້ມຸ່ງໜ້າຄອຍຖ້າ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ: ‘ສະນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈໃໝ່ ແລະຫັນກັບມາ ເພື່ອບາບຂອງພວກທ່ານຈະຖືກລຶບລ້າງໄປ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການຟື້ນຊື່ນຈະມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະເຢຊູມາ.’ ກິດຈະການ 3:19, 20.” ສົງຄາມຄັ້ງໃຫຍ່, 611.

Back to Articles