Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twelve

ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິດຈັກແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເກອາ - ເລກທີ ສິບສອງ

Number Twelve

ເລກສິບສອງ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 17, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

My desire is to set forth the prophetic testimony of Joel in such a fashion that Joel’s testimony can be recognized in what Peter was saying and doing at Pentecost. I am certain the Bible is clear about what Peter was doing and saying at Pentecost, but I am seeking to understand what Peter was prophetically typifying in the history of the latter rain, when he placed the message of Pentecost in the terms of a fulfillment of the book of Joel.

ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄືການນຳສະເໜີພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຢເອນໃນລັກສະນະທີ່ພະຍານຂອງໂຢເອນນັ້ນສາມາດຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ໃນສິ່ງທີ່ເປໂຕໄດ້ກ່າວແລະໄດ້ກະທຳໃນວັນເພນເຕກອດ. ຂ້າພະເຈົ້າໝັ້ນໃຈວ່າ ພຣະຄຳພີໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເປໂຕໄດ້ກະທຳແລະໄດ້ກ່າວໃນວັນເພນເຕກອດ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ ເປໂຕໄດ້ເປັນແບບຢ່າງເຊີງຄຳພະຍາກອນຂອງສິ່ງໃດໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ເມື່ອທ່ານໄດ້ນຳຂ່າວສານແຫ່ງວັນເພນເຕກອດມາກ່າວໃນຖ້ອຍຄຳວ່າເປັນການສຳເລັດຕາມພຣະທຳໂຢເອນ.

Peter is a symbol of the remnant people of God, and is not only illustrated at Pentecost, but also at Caesarea Philippi in Matthew 16. Caesarea Philippi is located in verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, three verses which set forth a battle that was first fulfilled during the historical period when Caesarea Philippi was named Panium. Verses thirteen through fifteen precede verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States. Verse ten identifies the collapse of the Soviet Union in 1989. Verses ten to sixteen of Daniel eleven represent 1989 unto the Sunday law, and that period is the “hidden history” of verse forty of the same chapter.

ເປໂຕເປັນສັນຍາລັກຂອງປະຊາກອນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະບໍ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີແຕ່ພຽງໃນວັນເພນເຕກອດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຢູ່ທີ່ Caesarea Philippi ໃນ Matthew 16 ອີກດ້ວຍ. Caesarea Philippi ຕັ້ງຢູ່ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າຂອງ Daniel 11, ສາມຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ນຳສະເໜີສົງຄາມໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດຄັ້ງທຳອິດໃນຊ່ວງເວລາທາງປະຫວັດສາດເມື່ອ Caesarea Philippi ຖືກເອີ້ນວ່າ Panium. ຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້ານັ້ນນຳໜ້າຂໍ້ທີສິບຫົກ, ຊຶ່ງລະບຸເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ຂໍ້ທີສິບລະບຸເຖິງການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1989. ຂໍ້ທີສິບເຖິງສິບຫົກຂອງ Daniel 11 ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະຊ່ວງເວລານັ້ນຄື “ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້” ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບໃນບົດດຽວກັນ.

## The Hidden History in BOLDFACE

ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນຕົວອັກສອນໜາ

## 1798

1798

> And at the time of the end shall the king of the south push at him:

> ແລະໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະເຂົ້າໂຈມຕີທ່ານ:

## 1989

1989

> But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress.

> ແຕ່ບັນດາບຸດຂອງລາວຈະຖືກປຸກເຮົ້າຂຶ້ນ, ແລະຈະຊຸມນຸມກອງກຳລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍຫຼາຍ; ແລະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະມາຕໍ່ສູ້ລາວດັ່ງລົມພາຍຸ, ພ້ອມດ້ວຍລົດຮົບ, ແລະມ້າຮົບ, ແລະເຮືອຫຼາຍລຳ; ແລະລາວຈະເຂົ້າໄປໃນບັນດາປະເທດທັງຫຼາຍ, ແລະຈະຖ້ວມລົ້ນແລະຜ່ານໄປ. ແລະຜູ້ໜຶ່ງຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ, ແລະຖ້ວມລົ້ນ ແລະຜ່ານໄປ: ແລ້ວລາວຈະກັບຄືນມາ, ແລະຈະຖືກປຸກເຮົ້າຂຶ້ນ, ຈົນເຖິງປ້ອມປາການຂອງລາວ.

## 2014 the battle of Raphia

ປີ 2014 ສົງຄາມທີ່ຣາເຟຍ

> And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it.

> ແລະກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະຖືກປຸກເຮົ້າດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍ ແລະຈະອອກມາຕໍ່ສູ້ກັບລາວ ຄືກັບກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ; ແລະລາວຈະຈັດຕັ້ງຝູງຊົນໃຫຍ່ຫຼວງ; ແຕ່ຝູງຊົນນັ້ນຈະຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງລາວ. ແລະເມື່ອລາວໄດ້ກວາດເອົາຝູງຊົນນັ້ນໄປແລ້ວ, ໃຈຂອງລາວຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ; ແລະລາວຈະໂຄ່ນລົ້ມຫຼາຍຫຼາຍສິບພັນຄົນ: ແຕ່ລາວຈະບໍ່ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ.

## The battle of Panium (Caesarea Philippi)

ຍຸດທະການແຫ່ງປານີອຸມ (ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ)

> For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches.

> ເພາະກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອຈະກັບມາ ແລະຈະຍົກກອງທັບອັນຫຼວງຫຼາຍ ໃຫຍ່ກວ່າແຕ່ກ່ອນ ແລະແນ່ນອນວ່າ ຫຼັງຈາກຫຼາຍປີ ທ່ານຈະມາພ້ອມກັບກອງທັບອັນໃຫຍ່ ແລະດ້ວຍຊັບສົມບັດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall.

> ແລະໃນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະມີຫຼາຍຄົນລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້; ທັງພວກຄົນປຸ້ນສະດົມໃນໝູ່ຊົນຂອງເຈົ້າຈະຍົກຕົນຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ; ແຕ່ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງ.

> So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand.

> ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະມາ ແລະຈະກໍ່ຄັນດິນລ້ອມເມືອງ ແລະຍຶດເອົານະຄອນທີ່ມີປ້ອມປາການແຂງແຮງທີ່ສຸດ; ແລະກຳລັງຂອງທິດໃຕ້ຈະຕ້ານທານບໍ່ໄດ້, ທັງຊົນຊາດທີ່ຄັດສັນຂອງເຂົາກໍຈະຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ເໝືອນກັນ; ແລະຈະບໍ່ມີກຳລັງໃດທີ່ຈະຕ້ານທານໄດ້.

## The Sunday law in the USA

ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ

> But he that cometh against him shall do according to his own will, and “none shall stand” before him: and “he shall stand” in the glorious land, which by his hand shall be consumed. He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:40, 10–16, 41, 42.

> ແຕ່ຜູ້ທີ່ມາຕໍ່ຕ້ານເຂົານັ້ນຈະກະທຳຕາມໃຈປະສົງຂອງຕົນເອງ, ແລະ “ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຢືນຢູ່” ຕໍ່ໜ້າເຂົາໄດ້; ແລະ “ເຂົາຈະຢືນຢູ່” ໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງເຮືອງ, ຊຶ່ງຈະຖືກຜານໄປໂດຍມືຂອງເຂົາ. ເຂົາຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນດ້ວຍ, ແລະຫຼາຍປະເທດຈະຖືກລົ້ມລ້າງ; ແຕ່ບັນດາປະເທດເຫຼົ່ານີ້ຈະພົ້ນຈາກມືຂອງເຂົາ, ຄື ເອໂດມ, ໂມອາບ, ແລະຫົວໜ້າແຫ່ງບັນດາລູກຫຼານຂອງອຳໂມນ. ເຂົາຈະຍື່ນມືຂອງເຂົາອອກໄປເໜືອບັນດາປະເທດທັງຫຼາຍດ້ວຍ; ແລະແຜ່ນດິນອີຢິບຈະບໍ່ພົ້ນ. ດານີເອນ 11:40, 10–16, 41, 42.

When Peter is prophetically at Caesarea Philippi (Panium), and Pentecost it is the time of the latter rain, which locates him in the ‘hidden history’ of verse forty. I intend to address the current Ukrainian War represented in verse eleven of chapter eleven and the coming war of Panium of verses thirteen to fifteen that leads to the Third World War which are the external events between 1989 and the Sunday law, but we are currently identifying the history of the third angel from October 22, 1844 unto the formation of a legal church in 1863.

ເມື່ອເປໂຕຢູ່ຢ່າງເປັນຄຳພະຍາກອນທີ່ Caesarea Philippi (Panium), ແລະ Pentecost ແມ່ນເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງຈັດວາງເຂົາໄວ້ໃນ “ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນ” ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈຈະກ່າວເຖິງສົງຄາມຢູເຄຣນໃນປັດຈຸບັນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດຂອງບົດທີສິບເອັດ ແລະສົງຄາມ Panium ທີ່ກຳລັງຈະມາຕາມຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສາມ ອັນເປັນເຫດການພາຍນອກລະຫວ່າງປີ 1989 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ໃນຂະນະນີ້ພວກເຮົາກຳລັງລະບຸປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຈົນເຖິງການກໍ່ຕັ້ງຄຣິດຈັກທາງກົດໝາຍໃນປີ 1863.

The line illustrates the arrival of the third angel on 9/11 (1844) unto the Sunday law (1863). The Sunday law was typified by the Emancipation Proclamation announcing freedom, thus typifying the Sunday law where freedom is removed. Freedom proclaimed by the first Republican president, typifying the freedom removed by the last Republican president—who is prophetically destined to become a dictator at the Sunday law.

ເສັ້ນນີ້ສະແດງເຖິງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 9/11 (1844) ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ (1863). ກົດໝາຍວັນອາທິດໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍ Emancipation Proclamation ທີ່ປະກາດເສລີພາບ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ເສລີພາບຖືກຖອນອອກ. ເສລີພາບທີ່ຖືກປະກາດໂດຍປະທານາທິບໍດີພັກ Republican ຄົນທໍາອິດ ເປັນແບບຢ່າງຂອງເສລີພາບທີ່ຖືກຖອນໂດຍປະທານາທິບໍດີພັກ Republican ຄົນສຸດທ້າຍ—ຜູ້ຊຶ່ງຕາມຄຳພະຍາກອນແລ້ວຖືກກຳນົດໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງແບບເຜດັດການໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.” Testimonies, volume 5, 711.

> “ເມື່ອຊາດຂອງພວກເຮົາປະຖິ້ມຫຼັກການແຫ່ງການປົກຄອງຂອງຕົນເສຍຈົນເຖິງຂັ້ນອອກກົດໝາຍວັນອາທິດ, ໃນການກະທຳນີ້ ນິກາຍໂປຣເຕສຕັງຈະຈັບມືກັບສັນຕະສຳນັກໂຣມັນ; ມັນຈະບໍ່ແມ່ນສິ່ງອື່ນໃດນອກເໜືອຈາກການໃຫ້ຊີວິດແກ່ອຳນາດກົດຂີ່ທີ່ໄດ້ເຝົ້າຄອຍໂອກາດຂອງຕົນມາເປັນເວລາຍາວນານດ້ວຍຄວາມກະຫາຍ ເພື່ອຈະກະໂດດກັບຄືນສູ່ການເປັນຜູ້ປົກຄອງແບບກົດຂີ່ຢ່າງເຕັມຮູບອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.” Testimonies, volume 5, 711.

742 BC was the alpha history that began the time prophecies of Isaiah seven verse eight, that reached the omega fulfillment in 1863. In 742 Ahaz, king of the southern kingdom of Judah was entering a Civil War against the ten northern tribes who made up the northern kingdom. The history of 742 BC was illustrated in Judah, the literal glorious land of Scriptures, that was populated by literal Jews and represented in the passage by the wicked and foolish king Ahaz—thus typifying the omega history of 1863. The omega history of 1863 is fulfilled within the period the United States reigns as the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy. The United States is the spiritual glorious land, made up of Protestant Christianity who are biblically spiritual Jews. The Civil War between north and south in 742 BC at the alpha history illustrated the Civil War between north and south in the omega history of 1863. Together those two witnesses illustrate the external history leading up to the Sunday law where the spiritual glorious land will once again be divided into two classes.

ປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແມ່ນປະຫວັດສາດອາລະຟາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຄຳພະຍາກອນເວລາໃນ ອິຊາຢາ 7:8 ຊຶ່ງໄດ້ບັນລຸການສຳເລັດແບບໂອເມກາໃນປີ 1863. ໃນປີ 742 ອາຮາດ ກະສັດແຫ່ງອານາຈັກທາງໃຕ້ຄືຢູດາ ກຳລັງເຂົ້າສູ່ສົງຄາມພາຍໃນກັບສິບເຜົ່າທາງເໜືອທີ່ປະກອບເປັນອານາຈັກທາງເໜືອ. ປະຫວັດສາດຂອງປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄດ້ຖືກສະແດງໃນຢູດາ ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນໃນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງມີຊາວຢິວຕາມຕົວອັກສອນອາໄສຢູ່ ແລະຖືກແທນໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນໂດຍກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍແລະໂງ່ຈ້າ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງປະຫວັດສາດໂອເມກາໃນປີ 1863. ປະຫວັດສາດໂອເມກາຂອງປີ 1863 ໄດ້ສຳເລັດພາຍໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສະຫະລັດຄອງອຳນາດເປັນສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຄືອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ສະຫະລັດແມ່ນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານ ປະກອບດ້ວຍຄຣິດສະຕຽນໂປຣແຕສແຕນ ຜູ້ຊຶ່ງຕາມພຣະຄຳພີແລ້ວເປັນຊາວຢິວຝ່າຍວິນຍານ. ສົງຄາມພາຍໃນລະຫວ່າງເໜືອແລະໃຕ້ໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໃນປະຫວັດສາດອາລະຟາ ໄດ້ສະແດງເຖິງສົງຄາມພາຍໃນລະຫວ່າງເໜືອແລະໃຕ້ໃນປະຫວັດສາດໂອເມກາຂອງປີ 1863. ພະຍານສອງປະການນັ້ນຮ່ວມກັນສະແດງເຖິງປະຫວັດສາດພາຍນອກທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ບ່ອນທີ່ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານຈະຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຊົນຊັ້ນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

In 742 BC, the northern power represented an alliance between Israel’s ten northern tribes and Syria, thus typifying an alliance with an outside power, as was fulfilled when the support of the pro-slavery papacy was given to the pro-slavery southern states in the Civil War. The outside ally of Syria in 742 BC, and the outside ally of the papacy in the Civil War, identifies the alliance of the world-globalists with the globalist Democrats in their warfare against MAGA-ism, a warfare that began in 2015 when the fourth and richest president stood up, and in doing so stirred up the entire realm of Grecia according to Daniel eleven, verse two. That stirring is identifying the awakening of the heathen in the book of Joel. “Grecia” and “heathen” are symbols of the dragon power that leads the world to Armageddon in alliance with the beast and the false prophet.

ໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ., ອໍານາດຝ່າຍເໜືອໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະມິດລະຫວ່າງສິບເຜົ່າທາງເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນກັບຊີເຣຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງພັນທະມິດກັບອໍານາດຈາກພາຍນອກ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ສໍາເລັດໃນເວລາທີ່ການສະໜັບສະໜູນຂອງສັນຕະປາປາຜູ້ຝັກໃຝ່ລະບົບທາດ ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ບັນດາລັດພາກໃຕ້ຜູ້ຝັກໃຝ່ລະບົບທາດໃນສົງຄາມກາງເມືອງ. ພັນທະມິດຈາກພາຍນອກຂອງຊີເຣຍໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະພັນທະມິດຈາກພາຍນອກຂອງສັນຕະປາປາໃນສົງຄາມກາງເມືອງ, ຊີ້ບອກເຖິງພັນທະມິດຂອງພວກໂລກາພິວັດນິຍົມໃນລະດັບໂລກກັບພວກເດໂມແຄຣັດໂລກາພິວັດນິຍົມ ໃນສົງຄາມຂອງເຂົາຕໍ່ຕ້ານ MAGA-ism, ຊຶ່ງເປັນສົງຄາມທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2015 ເມື່ອປະທານາທິບໍດີຜູ້ທີສີ່ ແລະຮັ່ງມີທີ່ສຸດໄດ້ລຸກຂຶ້ນ, ແລະໃນການກະທໍານັ້ນໄດ້ປຸກເຮົ້າອານາຈັກຂອງ Grecia ທັງໝົດ ຕາມດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 2. ການປຸກເຮົ້ານັ້ນກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງການຕື່ນຂຶ້ນຂອງບັນດາຄົນຕ່າງຊາດໃນພຣະທໍາໂຢເອນ. “Grecia” ແລະ “ຄົນຕ່າງຊາດ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງອໍານາດມັງກອນ ຊຶ່ງນໍາໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ ໂດຍຢູ່ໃນພັນທະມິດກັບສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນເທັດ.

In 2015 the heathen were awakened to the prophetic call to Joel’s valley of Jehosophat, that he also called the valley of judgment. In 2015 Donald Trump announced his presidential candidacy, thus stirring up the globalist empire represented as Grecia and the heathen began their march to Armageddon, and only one year after the beginning of the Ukrainian War in fulfillment of verse eleven of Daniel eleven.

ໃນປີ 2015 ບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງຊາດໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຕົວຕໍ່ການຮຽກແບບຄຳພະຍາກອນໄປສູ່ຮ່ອມພູເຢໂຮຊາຟັດຂອງໂຢເອນ, ຊຶ່ງທ່ານຍັງເອີ້ນວ່າຮ່ອມພູແຫ່ງການພິພາກສາ. ໃນປີ 2015 ໂດນັນ ທຣຳ ໄດ້ປະກາດການສະໝັກເຂົ້າຊີງຕຳແໜ່ງປະທານາທິບໍດີຂອງຕົນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກະຕຸ້ນອານາຈັກໂລກາພິວັດທີ່ຖືກແທນດ້ວຍ Grecia, ແລະບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງຊາດກໍເລີ່ມການເດີນທັບຂອງພວກເຂົາໄປສູ່ Armageddon, ແລະເປັນເວລາພຽງໜຶ່ງປີຫຼັງຈາກການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມຢູເຄຣນ ຕາມການສຳເລັດຂອງຂໍ້ທີສິບເອັດໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ.

The civil wars of 742 BC and 1863 identify the history of the Sunday law, which marks the end of the sixth kingdom of Bible prophecy. That sixth kingdom began with the Revolutionary War, so the end of the sixth kingdom at the Sunday law identifies the repetition of the Revolutionary War, at the very time that the Civil War is taking place. The definition of and the labelling of either a Civil or Revolutionary war is based upon perspective. What the Democrats are now doing through lawfare, embezzlement, fraud, illegal immigration and propaganda they call a color-revolution, but those souls opposed to their globalist maneuvers consider the very same activities as the instigation of ‘civil’ unrest. Is Antifa a criminal or a hero?

ສົງຄາມກາງເມືອງໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະ 1863 ບົ່ງຊີ້ປະຫວັດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີ. ອານາຈັກທີຫົກນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສົງຄາມປະຕິວັດ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງການເກີດຊ້ໍາຂອງສົງຄາມປະຕິວັດ, ໃນເວລາດຽວກັນກັບທີ່ສົງຄາມກາງເມືອງກໍາລັງເກີດຂຶ້ນ. ຄໍານິຍາມ ແລະ ການໃຫ້ປ້າຍກໍາກັບວ່າເປັນສົງຄາມກາງເມືອງ ຫຼື ສົງຄາມປະຕິວັດຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ ນັ້ນຂຶ້ນຢູ່ກັບມຸມມອງ. ສິ່ງທີ່ພັກເດໂມແຄຣັດກໍາລັງເຮັດຢູ່ໃນຂະນະນີ້ຜ່ານການໃຊ້ກົດໝາຍເປັນອາວຸດ, ການຍັກຍອກ, ການສໍ້ໂກງ, ການອົບພະຍົບເຂົ້າເມືອງຢ່າງຜິດກົດໝາຍ ແລະ ການໂປຣະປາກັນດາ ພວກເຂົາເອີ້ນວ່າ ການປະຕິວັດສີ, ແຕ່ວິນຍານທັງຫຼາຍທີ່ຄັດຄ້ານກົນອຸບາຍໂລກາພິວັດຂອງພວກເຂົາ ກັບຖືວ່າກິດຈະກໍາດຽວກັນນັ້ນເປັນການຍຸແຍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມບໍ່ສະຫງົບ ‘ພາຍໃນປະເທດ’. Antifa ເປັນອາຊະຍາກອນ ຫຼື ວີລະບຸລຸດ?

The two historical wars represent a single divisive war that takes place in the history of the last Republican president. As with the first Republican president the warfare will be won by the last Republican president, who was also typified by the first President, who was also the victor of the Revolutionary War. The MAGA revolution, according to the Democrats, is producing the current ‘civil unrest.’ Depending on your personal political persuasion, the current war is either a revolutionary war or a civil war. Prophetically it is both.

ສົງຄາມສອງຄັ້ງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສົງຄາມແບ່ງແຍກພຽງຄັ້ງດຽວ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດຂອງປະທານາທິບໍດີຈາກພັກ Republican ຄົນສຸດທ້າຍ. ດັ່ງເຊັ່ນກັບປະທານາທິບໍດີຈາກພັກ Republican ຄົນທໍາອິດ ການສົງຄາມນັ້ນຈະຖືກຊະນະໂດຍປະທານາທິບໍດີຈາກພັກ Republican ຄົນສຸດທ້າຍ ຜູ້ທີ່ຖືກໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ແລ້ວໂດຍປະທານາທິບໍດີຄົນທໍາອິດ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ມີໄຊໃນສົງຄາມປະຕິວັດດ້ວຍ. ການປະຕິວັດ MAGA ຕາມທັດສະນະຂອງພັກ Democrats ກໍາລັງກ່ອນໃຫ້ເກີດ “ຄວາມບໍ່ສະຫງົບພາຍໃນ” ໃນປະຈຸບັນ. ທັງນີ້ ຂຶ້ນກັບແນວໂນ້ມທາງການເມືອງສ່ວນບຸກຄົນຂອງທ່ານ, ສົງຄາມໃນປະຈຸບັນນີ້ຈະເປັນບໍ່ວ່າສົງຄາມປະຕິວັດ ຫຼືສົງຄາມກາງເມືອງ. ໃນທາງຄໍາພະຍາກອນ ມັນເປັນທັງສອງ.

1863 represents the Sunday law and so does 1844, when the third angel arrived with the message of the Sunday law. The period of 1844 unto 1863 bears the signature of the Sunday law from beginning to end. In 1846 the marriage of the Whites, the observance of Sabbath and the name change from Harmen to White marked that the marriage that was entered into on October 22, 1844 had been consummated, and that consummation marked the beginning of the testing process of the third angel, just as the three-fold Sabbath test of manna marked the beginning of ten tests following the baptism of the Red Sea.

ປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ປີ 1844 ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ, ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາພ້ອມກັບຂ່າວສານເລື່ອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໄລຍະເວລາຈາກປີ 1844 ຈົນເຖິງ 1863 ມີລາຍເຊັນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດຕະຫຼອດຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບ. ໃນປີ 1846 ການສົມລົດຂອງຕະກູນ White, ການຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແລະ ການປ່ຽນຊື່ຈາກ Harmen ເປັນ White ໄດ້ໝາຍບອກວ່າ ການສົມລົດທີ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ຖືກທຳໃຫ້ສົມບູນແລ້ວ, ແລະ ການທຳໃຫ້ສົມບູນນັ້ນໄດ້ໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ການທົດສອບຊະບາໂຕສາມປະການເກື່ອງມານາໄດ້ໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການທົດສອບສິບປະການທີ່ຕິດຕາມຫຼັງການບັບຕິສະມາແຫ່ງທະເລແດງ.

The manna was the first test and represented the tenth test at Kadesh for both represent the third angel’s message and therefore the Sunday law.

ມານາເປັນການທົດສອບຄັ້ງທໍາອິດ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຄັ້ງທີສິບທີ່ກາເດດ ເພາະວ່າທັງສອງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໝາຍເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “Every week during their long sojourn in the wilderness the Israelites witnessed a threefold miracle, designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath: a double quantity of manna fell on the sixth day, none on the seventh, and the portion needed for the Sabbath was preserved sweet and pure, when if any were kept over at any other time it became unfit for use.” Patriarchs and Prophets, 296.

> “ໃນທຸກໆອາທິດຕະຫຼອດໄລຍະເວລາອັນຍາວນານແຫ່ງການພຳນັກຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ, ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ເປັນພະຍານແກ່ການອັດສະຈັນສາມປະການ ຊຶ່ງຖືກຈັດໄວ້ເພື່ອປະທັບຄວາມສັກສິດຂອງວັນຊະບາໂຕໄວ້ໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາ: ໃນວັນທີຫົກ ມານາໄດ້ຕົກລົງມາເປັນສອງເທົ່າ, ໃນວັນທີເຈັດບໍ່ມີເລີຍ, ແລະສ່ວນທີ່ຈຳເປັນສຳລັບວັນຊະບາໂຕນັ້ນຖືກຮັກສາໄວ້ໃຫ້ຫວານແລະບໍລິສຸດ, ໃນຂະນະທີ່ຖ້າເກັບໄວ້ຂ້າມຄືນໃນເວລາອື່ນໃດ ມັນກໍຈະເສຍໄປຈົນໃຊ້ການບໍ່ໄດ້.” Patriarchs and Prophets, 296.

The first of ten tests was the “manna” test representing the threefold message of the three angels of Revelation fourteen. As with the manna, the angels represent the threefold warning against worship upon the first day of the week. The threefold manna miracle was “designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath,” which is of course the design of the third angel. The first of the three miracles represented by the manna, involved “eating” the heavenly bread, and “eating” is an alpha symbol of the latter rain period. The second miracle, represents the second angel’s message where inspiration “doubles” words and phrases to mark the period represented by Babylon’s two falls, for Babylon is fallen, is fallen. The second miracle was the “doubling” of the amount of manna on the sixth day. The third miracle was the preservation of the bread of the seventh-day Sabbath.

ການທົດສອບປະການທຳອິດໃນສິບປະການແມ່ນການທົດສອບເຣື່ອງ “ມານາ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສາມປະການຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 14. ເຊັ່ນດຽວກັບມານາ, ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄຳເຕືອນສາມປະການຕໍ່ຕ້ານການນະມັດສະການໃນວັນທຳອິດຂອງອາທິດ. ອັດສະຈັນແຫ່ງມານາສາມປະການນັ້ນ “ໄດ້ຖືກຈັດໄວ້ເພື່ອປະທັບໃຈຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາໃຫ້ຕະໜັກເຖິງຄວາມສັກສິດຂອງວັນຊະບາໂຕ,” ຊຶ່ງແນ່ນອນວ່ານັ້ນຄືຈຸດປະສົງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ອັດສະຈັນປະການທຳອິດໃນສາມປະການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍມານາ ກ່ຽວພັນກັບການ “ກິນ” ເຂົ້າຈີ່ຈາກສະຫວັນ, ແລະການ “ກິນ” ແມ່ນສັນຍະລັກອັນຟາຂອງໄລຍະຝົນປາຍ. ອັດສະຈັນປະການທີສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ບ່ອນທີ່ການດົນໃຈ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ຄຳແລະວະລີ ເພື່ອໝາຍເຖິງໄລຍະເວລາທີ່ເປັນຕົວແທນໂດຍການລົ້ມສອງຄັ້ງຂອງບາບີໂລນ, ເພາະວ່າ ບາບີໂລນລົ້ມແລ້ວ, ລົ້ມແລ້ວ. ອັດສະຈັນປະການທີສອງຄືການ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ຂອງປະລິມານມານາໃນວັນທີຫົກ. ອັດສະຈັນປະການທີສາມຄືການຮັກສາເຂົ້າຈີ່ໄວ້ສຳລັບວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ.

As a type of the three angels, the manna is the first angel, and therefore must contain the entire story, which in Revelation fourteen is the story of all three angels. The first angel is a fractal of all three angels’ messages. A fractal is a complex geometric shape that can be split into parts, each of which is a reduced-size copy of the whole. This property is called self-similarity. Fractals often have intricate detail no matter how much you zoom in. Fractals occur in mathematics, biology, physics, geology, chemistry, astronomy, engineering and many other fields of understanding.

ໃນຖານະທີ່ເປັນແບບຢ່າງຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ມານາແມ່ນທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງບັນຈຸເລື່ອງລາວທັງໝົດໄວ້ ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່ນັ້ນ ແມ່ນເລື່ອງລາວຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເປັນແຟຣັກທອນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ. ແຟຣັກທອນແມ່ນຮູບຊົງເລຂາຄະນິດທີ່ຊັບຊ້ອນ ຊຶ່ງສາມາດແຍກອອກເປັນສ່ວນໆໄດ້ ແລະແຕ່ລະສ່ວນນັ້ນເປັນສຳເນົາຂະໜາດນ້ອຍລົງຂອງທັງໝົດ. ຄຸນສົມບັດນີ້ເອີ້ນວ່າ ຄວາມຄ້າຍຄືຕົນເອງ. ແຟຣັກທອນມັກຈະມີລາຍລະອຽດອັນສັບຊ້ອນ ບໍ່ວ່າຈະຂະຫຍາຍເບິ່ງເຂົ້າໄປຫຼາຍພຽງໃດກໍຕາມ. ແຟຣັກທອນປາກົດຢູ່ໃນຄະນິດສາດ, ຊີວະວິທະຍາ, ຟີຊິກ, ພູມີສາດ, ເຄມີສາດ, ດາລາສາດ, ວິສະວະກຳ ແລະໃນຂົງເຂດຄວາມຮູ້ອື່ນໆອີກຫຼາຍ.

The “three-step structure” of the three angels in Revelation chapter fourteen is represented in the message of the first angel, thus making the first angel a “fractal” of the three angels. The first three chapters of the book of Daniel represent the first, second and third angels’ messages respectively, and Daniel chapter one contains the same “three-step structure” represented in the three chapters, and as in the three angels in relation to the first angel.

“ໂຄງສ້າງສາມຂັ້ນ” ຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 14 ໄດ້ຖືກສະແດງຢູ່ໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ດັ່ງນັ້ນທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈຶ່ງເປັນ “ແຟຣັກທັນ” ຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມ. ສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ ຕາມລຳດັບ, ແລະໃນດານີເອນ ບົດທີ 1 ກໍປະກອບມີ “ໂຄງສ້າງສາມຂັ້ນ” ດຽວກັນນັ້ນ ຊຶ່ງຖືກສະແດງຢູ່ໃນສາມບົດນັ້ນ, ແລະເໝືອນດັ່ງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງທູດສະຫວັນທັງສາມກັບທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ.

The threefold miracle of the manna was to be eaten and Daniel chapter one is about eating. Daniel passed the diet test by choosing pulse over the diet of Babylon. He was then tested for his appearance and his appearance produced a separation between his countenance and the countenance of those who ate Babylon’s food. The second angel’s message is the call to separate from Babylon during a separation history where two classes are developed and then manifested. That second test for Daniel led to the third test of Nebuchadnezzar, which was the third test in chapter one and typified the golden image test of chapter three, which Sister White repeatedly identifies as the Sunday law, which is the third angel’s message. Daniel chapter one is a fractal of the first three chapters of Daniel and those three chapters represent the three angels of Revelation fourteen, of which the first angel and chapter one of Daniel are both fractals of all three angels and all three chapters.

ການອັດສະຈັນສາມປະການຂອງມານນານັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງກິນ ແລະ ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງກ່າວເຖິງການກິນ. ດານີເອນໄດ້ຜ່ານການທົດສອບເລື່ອງອາຫານໂດຍເລືອກຜັກແທນອາຫານຂອງບາບິໂລນ. ຕໍ່ມາເຂົາຖືກທົດສອບເລື່ອງຮູບລັກສະນະ ແລະ ຮູບລັກສະນະຂອງເຂົາໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຍກອອກລະຫວ່າງສີໜ້າຂອງເຂົາກັບສີໜ້າຂອງຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຂອງບາບິໂລນ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງແມ່ນການເອີ້ນໃຫ້ແຍກອອກຈາກບາບິໂລນໃນຊ່ວງປະຫວັດການແຫ່ງການແຍກອອກ ທີ່ໃນນັ້ນຄົນສອງຈຳພວກຖືກພັດທະນາຂຶ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງຖືກສຳແດງອອກ. ການທົດສອບທີສອງນັ້ນສຳລັບດານີເອນໄດ້ນຳໄປສູ່ການທົດສອບທີສາມຂອງເນບູກາດເນັດຊາ, ຊຶ່ງເປັນການທົດສອບທີສາມໃນບົດທີໜຶ່ງ ແລະ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການທົດສອບເລື່ອງຮູບປັ້ນຄຳໃນບົດທີສາມ, ຊຶ່ງ Sister White ໄດ້ລະບຸຊ້ຳໆວ່າເປັນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງເປັນ fractal ຂອງສາມບົດທຳອິດຂອງດານີເອນ ແລະ ສາມບົດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່, ໃນບັນດານັ້ນ ທັງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ຕ່າງກໍເປັນ fractal ຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ ແລະ ທັງສາມບົດ.

> “Every week during their long sojourn in the wilderness the Israelites witnessed a threefold miracle, designed to impress their minds with the sacredness of the Sabbath: a double quantity of manna fell on the sixth day, none on the seventh, and the portion needed for the Sabbath was preserved sweet and pure, when if any were kept over at any other time it became unfit for use.

> “ທຸກໆອາທິດ ຕະຫຼອດໄລຍະເວລາອັນຍາວນານແຫ່ງການພຳນັກຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ເຫັນປາຕິຫານສາມປະການ ຊຶ່ງຖືກຈັດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນເພື່ອປະທັບໄວ້ໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາເຖິງຄວາມສັກສິດຂອງວັນຊະບາໂຕ: ໃນວັນທີຫົກ ມານາຕົກລົງມາເປັນຈຳນວນສອງເທົ່າ, ໃນວັນທີເຈັດບໍ່ມີເລີຍ, ແລະສ່ວນທີ່ຈຳເປັນສຳລັບວັນຊະບາໂຕກໍຖືກຮັກສາໄວ້ໃຫ້ຫວານແລະບໍລິສຸດ ໃນຂະນະທີ່ຖ້າເກັບໄວ້ຂ້າມຄືນໃນເວລາອື່ນໃດ ມັນກໍຈະເນົ່າເສຍ ແລະບໍ່ເໝາະສຳລັບໃຊ້.”

> “In the circumstances connected with the giving of the manna, we have conclusive evidence that the Sabbath was not instituted, as many claim, when the law was given at Sinai. Before the Israelites came to Sinai they understood the Sabbath to be obligatory upon them. In being obliged to gather every Friday a double portion of manna in preparation for the Sabbath, when none would fall, the sacred nature of the day of rest was continually impressed upon them. And when some of the people went out on the Sabbath to gather manna, the Lord asked, ‘How long refuse ye to keep My commandments and My laws?’” Patriarchs and Prophets, 296.

> “ໃນສະພາບການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການປະທານມານານັ້ນ ພວກເຮົາມີຫຼັກຖານອັນແນ່ນອນຢ່າງສຸດທີ່ວ່າ ວັນຊະບາໂຕບໍ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຫຼາຍຄົນອ້າງ ໃນເວລາທີ່ພຣະບັນຍັດໄດ້ຖືກປະທານຢູ່ພູຊີນາຍ. ກ່ອນທີ່ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນຈະມາເຖິງຊີນາຍ ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈແລ້ວວ່າ ວັນຊະບາໂຕເປັນພັນທະອັນຈຳເປັນທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງຖືຮັກສາ. ໃນການທີ່ພວກເຂົາຈຳຕ້ອງເກັບມານາເປັນສອງເທົ່າໃນທຸກວັນສຸກ ເພື່ອຕຽມໄວ້ສຳລັບວັນຊະບາໂຕ ເມື່ອມານາຈະບໍ່ຕົກລົງມາ ຄວາມສັກສິດຂອງວັນແຫ່ງການພັກຜ່ອນນັ້ນໄດ້ຖືກຕອກຍ້ຳໃສ່ພວກເຂົາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ແລະເມື່ອບາງຄົນໃນປະຊາຊົນອອກໄປໃນວັນຊະບາໂຕເພື່ອເກັບມານາ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖາມວ່າ, ‘ເຈົ້າຈະປະຕິເສດທີ່ຈະຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດແລະກົດເກນຂອງເຮົາໄປດົນປານໃດ?’” Patriarchs and Prophets, 296.

Gathering and eating the manna, is typifying John in chapter ten of Revelation taking (gathering) the little book out of the angel’s hand and then eating it.

ການເກັບກໍາແລະກິນມານາ ເປັນພາບສັນຍະລັກເຖິງໂຢຮັນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 10 ທີ່ໄດ້ຮັບ (ເກັບກໍາ) ໜັງສືນ້ອຍນັ້ນອອກຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນ ແລ້ວຈາກນັ້ນກໍໄດ້ກິນມັນ.

> And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. Revelation 10:9.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຫາທູດສະຫວັນນັ້ນ ແລະກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, “ຂໍໃຫ້ທ່ານມອບໜັງສືນ້ອຍນັ້ນໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.” ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງຮັບເອົາ ແລະກິນມັນເສຍ; ມັນຈະເຮັດໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າຂົມ, ແຕ່ໃນປາກຂອງເຈົ້າມັນຈະຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ.” ພຣະນິມິດ 10:9

John first had to go to the angel and ask, then he had to “take” the little book, and then he had to “eat” it. John is representing the three steps of the first angel by going to and asking the angel, followed by the second step of taking and the third of eating. Gathering and or eating, is the first of the three tests of the manna, but it contains a fractal of all three manna tests. Gathering and eating the manna, is typifying Jeremiah.

ໂຢຮັນກ່ອນອື່ນຈຳເປັນຕ້ອງໄປຫາທູດສະຫວັນແລະທູນຂໍ, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງ “ຮັບເອົາ” ປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນ, ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງຕ້ອງ “ກິນ” ມັນ. ໂຢຮັນກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງສາມຂັ້ນຕອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໂດຍການໄປຫາແລະທູນຂໍທູດສະຫວັນ, ຕາມມາດ້ວຍຂັ້ນຕອນທີສອງຄືການຮັບເອົາ ແລະຂັ້ນຕອນທີສາມຄືການກິນ. ການເກັບກຳ ຫຼື ການກິນ ແມ່ນການທົດສອບປະການທຳອິດໃນສາມການທົດສອບຂອງມານາ, ແຕ່ມັນບັນຈຸຮູບແບບແຟຣັກທັນຂອງການທົດສອບມານາທັງສາມປະການ. ການເກັບກຳແລະການກິນມານາ ເປັນພາບຕົວແທນຂອງເຢເຣມີຢາ.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.

> ເມື່ອຂ້ານ້ອຍໄດ້ພົບພະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກິນພະວັດຈະນະນັ້ນ; ແລະພະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຍິນດີ ແລະເປັນຄວາມຊື່ນບານແກ່ໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ: ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍຖືກເອີ້ນຕາມພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຈອມໂຍທາ. ເຢເຣມີຢາ 15:16

His “words were found” by Jeremiah seeking and then asking for the little book. His word was found when the manna was gathered. Gathering and eating the manna, is typifying Ezekiel who ate the book given to him and in doing so identifies that to refuse to eat the book was to be as the rebellious house.

ພຣະທຳຂອງພຣະອົງ “ໄດ້ຖືກພົບເຫັນ” ໂດຍເຢເຣມີຢາ ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາ ແລ້ວຈຶ່ງຂໍປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນ. ພຣະທຳຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກພົບເຫັນເມື່ອມານາຖືກເກັບຮວບຮວມ. ການເກັບຮວບຮວມແລະການກິນມານານັ້ນ ເປັນພາບຕົວຢ່າງເຖິງເອເຊກຽນຜູ້ໄດ້ກິນປຶ້ມທີ່ຖືກປະທານແກ່ທ່ານ ແລະໃນການນັ້ນກໍຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການປະຕິເສດບໍ່ຍອມກິນປຶ້ມນັ້ນ ກໍເທົ່າກັບເປັນດັ່ງເຮືອນທີ່ກະບົດ.

> But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Moreover he said unto me, Son of man, eat that thou findest; eat this roll, and go speak unto the house of Israel.

> ແຕ່ເຈົ້າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າ; ຢ່າເປັນຄົນກະບົດເໝືອນດັ່ງເຮືອນກະບົດນັ້ນ: ຈົ່ງອ້າປາກຂອງເຈົ້າ, ແລະກິນສິ່ງທີ່ເຮົາໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ, ເບິ່ງແມ, ມີມືໜຶ່ງຖືກຍື່ນມາຫາຂ້ານ້ອຍ; ແລະ, ເບິ່ງແມ, ມ້ວນໜັງສືມ້ວນໜຶ່ງຢູ່ໃນນັ້ນ; ແລະພຣະອົງກາງມັນອອກຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ; ແລະມີຂໍ້ຂຽນຢູ່ທັງຂ້າງໃນແລະຂ້າງນອກ: ແລະມີຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນເຖິງການຄ່ຳຄວນ, ການໂສກເສົ້າ, ແລະວິບັດ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງກິນສິ່ງທີ່ເຈົ້າພົບ; ຈົ່ງກິນມ້ວນໜັງສືນີ້, ແລະໄປກ່າວແກ່ເຮືອນອິສຣາເອນ.

> So I opened my mouth, and he caused me to eat that roll. And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 2:8–3:3.

> ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງອ້າປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າກິນມ້ວນໜັງສືນັ້ນ. ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າກິນ, ແລະໃຫ້ລຳໄສ້ຂອງເຈົ້າເຕັມດ້ວຍມ້ວນໜັງສືນີ້ທີ່ເຮົາໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ກິນມັນ; ແລະມັນກໍຫວານຢູ່ໃນປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ. ເອເຊກຽນ 2:8–3:3.

If Ezekiel refused to eat the little book he would be in the rebellious house, and the “roll” of the “book” he was to eat was represented as “lamentations, and mourning, and woe,” representing a threefold message in the last days. The threefold message of the last days is the three angels messages of Revelation fourteen, and the context which Ezekiel presents those three messages, is the context of Islam and the third woe. The three messages possess an alpha and an omega, and the third is “woe,” a primary symbol of Islam, so the alpha must agree with the omega, therefore the “lamentations” represent the lamentations that began at 9/11 with the arrival of the seventh trumpet and third woe which would progressively escalate on into the seven last plagues. At the Sunday law “earthquake” of Revelation eleven, the third woe cometh quickly, and inspiration informs us that the unrighteous decree of Isaiah ten is that Sunday law. The verse begins by stating “woe” upon those who make unrighteous decrees.

ຖ້າເອເຊກຽນປະຕິເສດທີ່ຈະກິນໜັງສືນ້ອຍເລັ່ມນັ້ນ ທ່ານກໍຈະຢູ່ໃນເຮືອນທີ່ກະບົດ; ແລະ “ມ້ວນ” ຂອງ “ໜັງສື” ທີ່ທ່ານຕ້ອງກິນນັ້ນ ໄດ້ຖືກສະແດງວ່າເປັນ “ຄຳຄ່ຳຄວນ, ການໄວ້ທຸກ, ແລະ ວິບັດ,” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສາມປະການໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຂ່າວສານສາມປະການໃນວັນສຸດທ້າຍນັ້ນ ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນ Revelation ບົດ 14, ແລະບໍລິບົດທີ່ເອເຊກຽນນຳສະເໜີຂ່າວສານສາມປະການນັ້ນ ຄືບໍລິບົດຂອງອິດສະລາມ ແລະ ວິບັດປະການທີສາມ. ຂ່າວສານທັງສາມນັ້ນມີທັງອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ແລະປະການທີສາມຄື “ວິບັດ,” ອັນເປັນສັນຍາລັກຫຼັກຂອງອິດສະລາມ; ດັ່ງນັ້ນ ອາລະຟາຈຶ່ງຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບໂອເມກາ, ເພາະສະນັ້ນ “ຄຳຄ່ຳຄວນ” ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄຳຄ່ຳຄວນທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 9/11 ພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງແກ້ວທີເຈັດ ແລະ ວິບັດປະການທີສາມ ຊຶ່ງຈະທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນເປັນລຳດັບຈົນເຖິງເຈັດພະຍາດສຸດທ້າຍ. ໃນເວລາ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ຂອງກົດວັນອາທິດຕາມ Revelation ບົດ 11, ວິບັດປະການທີສາມຈະມາໂດຍໄວ, ແລະການດົນໃຈໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ຂໍ້ກຳນົດອັນອະທຳໃນ Isaiah ບົດ 10 ນັ້ນ ຄືກົດວັນອາທິດນັ້ນເອງ. ຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໂດຍກ່າວວ່າ “ວິບັດ” ແກ່ຜູ້ທີ່ອອກຂໍ້ກຳນົດອັນອະທຳ.

Eating the manna was the first of three tests, the second was the “doubling” on the preparation day. And what were the preparing for? They were preparing for the Sabbath test, which is the third angel’s message.

ການກິນມານາແມ່ນການທົດສອບຂໍ້ທຳອິດໃນສາມຂໍ້, ຂໍ້ທີສອງຄືການ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ໃນວັນກະກຽມ. ແລ້ວພວກເຂົາກຳລັງກະກຽມເພື່ອຫຍັງ? ພວກເຂົາກຳລັງກະກຽມເພື່ອການທົດສອບວັນຊະບາໂຕ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

That threefold miracle was also the first or alpha test of ten tests. God gave manna at the first step, then He gave a ‘double’ portion at the second step, but none at the third. The third test is different than the first two tests, for the third is the litmus test. Those three tests represent the alpha of a ten-step testing process that leads to the first Kadesh.

ການອັດສະຈັນສາມປະການນັ້ນ ຍັງເປັນການທົດສອບທໍາອິດ ຫຼື ອາລະຟາ ຂອງການທົດສອບສິບປະການອີກດ້ວຍ. ພຣະເຈົ້າປະທານມານາໃນຂັ້ນທໍາອິດ, ຈາກນັ້ນພຣະອົງປະທານສ່ວນ “ສອງເທົ່າ” ໃນຂັ້ນທີສອງ, ແຕ່ບໍ່ປະທານຫຍັງເລີຍໃນຂັ້ນທີສາມ. ການທົດສອບປະການທີສາມແຕກຕ່າງຈາກສອງປະການທໍາອິດ, ເພາະວ່າປະການທີສາມເປັນການທົດສອບຊີ້ຂາດ. ການທົດສອບສາມປະການນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງອາລະຟາແຫ່ງຂະບວນການທົດສອບສິບຂັ້ນ ຊຶ່ງນໍາໄປສູ່ຄາເດັດຄັ້ງທໍາອິດ.

If you search the various theologians, you will find many lists of the ten tests that reach their conclusion at the first Kadesh. Almost all of them include the Red Sea as one of the ten tests, some include historical waymarks before the Red Sea during the plagues. They are all wrong.

ຖ້າທ່ານຄົ້ນຄວ້າບັນດານັກເທວະວິທະຍາຕ່າງໆ, ທ່ານຈະພົບບັນຊີຫຼາຍຢ່າງຂອງການທົດສອບສິບປະການທີ່ສິ້ນສຸດລົງທີ່ກາເດັສຄັ້ງທໍາອິດ. ເກືອບທັງໝົດໃນນັ້ນໄດ້ລວມເອົາທະເລແດງເປັນໜຶ່ງໃນການທົດສອບສິບປະການ, ບາງບັນຊີຍັງລວມເອົາໝຸດໝາຍທາງປະຫວັດສາດກ່ອນເຖິງທະເລແດງໃນລະຫວ່າງໄພພິບັດທັງຫຼາຍ. ພວກເຂົາທັງໝົດຜິດ.

The first test is the manna. Paul identifies that the Red Sea crossing was baptism.

ການທົດສອບປະການທຳອິດແມ່ນເລື່ອງມານາ. ໂປໂລລະບຸວ່າ ການຂ້າມທະເລແດງເປັນບັບຕິສະມາ.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea. 1 Corinthians 10:1, 2.

> ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາໃຫ້ພວກທ່ານບໍ່ຮູ້ວ່າ ບັນພະບຸລຸດທັງປວງຂອງພວກເຮົາລ້ວນຢູ່ໃຕ້ເມກ ແລະທັງໝົດໄດ້ຜ່ານທະເລໄປ; ແລະທຸກຄົນໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນໂມເຊ ໃນເມກແລະໃນທະເລ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:1, 2

Moses typifies Jesus, and Jesus’ baptism identifies a testing process, threefold in nature, beginning with and emphasizing the test of appetite. The cross was typified by the Passover in Egypt. When they came out on the other side of the Red Sea, Christ was resurrected as the first fruit offering. When He came out of the watery grave at the hands of John the Baptist, Christ (the first fruit offering) began a forty-day testing process. After He was resurrected as typified by His baptism, there were forty days that Christ interacted with the disciples’ face to face. The testing process begins after the Red Sea crossing, as certainly as Christ was driven by the Spirit into the wilderness as soon as He came out of the water.

ໂມເຊເປັນພາບແທນຂອງພຣະເຢຊູ, ແລະການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະເຢຊູຊີ້ບອກເຖິງຂະບວນການທົດສອບອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງມີລັກສະນະສາມປະການ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ ແລະເນັ້ນໜັກການທົດສອບເລື່ອງຄວາມຢາກອາຫານ. ໄມ້ກາງແຂນໄດ້ຖືກສະແດງເປັນພາບແທນໂດຍປັດສະຄາໃນອີຢິບ. ເມື່ອພວກເຂົາອອກມາເຖິງອີກຟາກໜຶ່ງຂອງທະເລແດງ, ພຣະຄຣິດໄດ້ຟື້ນຄືນພຣະຊົນເປັນເຄື່ອງຖວາຍຜົນຜະລິດທຳອິດ. ເມື່ອພຣະອົງສະເດັດຂຶ້ນມາຈາກອຸບມຸງນ້ຳ ໂດຍມືຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ພຣະຄຣິດ (ຜູ້ເປັນເຄື່ອງຖວາຍຜົນຜະລິດທຳອິດ) ໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການທົດສອບສີ່ສິບວັນ. ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງໄດ້ຟື້ນຄືນພຣະຊົນຕາມທີ່ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງໄດ້ສະແດງເປັນພາບແທນນັ້ນ ມີເວລາສີ່ສິບວັນທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ມີປະຕິສຳພັນກັບພວກສາວົກແບບໜ້າຕໍ່ໜ້າ. ຂະບວນການທົດສອບເລີ່ມຂຶ້ນຫຼັງຈາກການຂ້າມທະເລແດງ, ແນ່ນອນເທົ່າກັນກັບທີ່ພຣະຄຣິດຖືກພຣະວິນຍານນຳພາເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານທັນທີເມື່ອພຣະອົງສະເດັດຂຶ້ນມາຈາກນ້ຳ.

The first test for Christ was appetite, for the Bread of Heaven took up His anointed work right where Adam had fallen. The first test after the Red Sea is the threefold manna test typifying the threefold test upon the Bread of Heaven. Christ’s testing began after He came out of the water, so the ten tests must also begin ‘after’ they came out of the water. Christ was then confronted with a threefold test, set within the context of appetite, as typified by the threefold test of the manna that began after the Spirit had driven ancient Israel out of Egypt and into the wilderness.

ການທົດສອບປະການທຳອິດສໍາລັບພຣະຄຣິດແມ່ນເລື່ອງຄວາມຢາກອາຫານ, ເພາະວ່າພຣະອົງຜູ້ເປັນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຮັບເອົາພຣະກິດທີ່ຖືກຊົງເຈີມຂອງພຣະອົງຂຶ້ນມາກົງຈຸດທີ່ອາດາມໄດ້ຫຼົ້ມລົງ. ການທົດສອບທຳອິດຫຼັງຈາກທະເລແດງແມ່ນການທົດສອບເລື່ອງມານາສາມປະການ ອັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການທົດສອບສາມປະການທີ່ມີຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງສະຫວັນ. ການທົດສອບຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພາຍຫຼັງທີ່ພຣະອົງສະເດັດອອກມາຈາກນ້ຳ, ສະນັ້ນ ການທົດສອບທັງສິບກໍຈໍາຕ້ອງເລີ່ມຂຶ້ນ “ພາຍຫຼັງ” ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ອອກມາຈາກນ້ຳ. ແລ້ວພຣະຄຣິດກໍໄດ້ຖືກເຜີຍໜ້າກັບການທົດສອບສາມປະການ ຊຶ່ງຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງຄວາມຢາກອາຫານ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກບົ່ງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍການທົດສອບມານາສາມປະການ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພາຍຫຼັງຈາກພຣະວິນຍານໄດ້ຂັບໄລ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານອອກຈາກອີຢິບ ແລະເຂົ້າສູ່ຖິ່ນກັນດານ.

The other lists that conjecture about what rebellions are represented by the ten tests that culminate at Kadesh identify Aaron’s golden calf rebellion as one of those ten tests, but they are wrong.

ບັນດາບັນຊີອື່ນໆທີ່ຄາດຄະເນກ່ຽວກັບວ່າ ການກະບົດໃດແດ່ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການທົດສອບສິບປະການທີ່ສິ້ນສຸດລົງທີ່ຄາເດັດ ໄດ້ຈັດໃຫ້ການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນເປັນໜຶ່ງໃນການທົດສອບສິບປະການນັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຜິດ.

The provocation of the golden calf represents two tests. It is an essential element of the golden calf’s symbolism. The idolatry manifested when the people thought God would not see, was followed by the return of Moses. Then the people made a choice to remain idolaters in full view of God, as represented by Moses.

ການຍົວະໃຫ້ເກີດການນະມັດສະການລູກງົວຄຳນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບສອງປະການ. ນີ້ເປັນອົງປະກອບອັນສຳຄັນຂອງນັຍສັນຍະລັກຂອງລູກງົວຄຳ. ການບູຊາຮູບເຄົາລົບທີ່ປາກົດຂຶ້ນເມື່ອປະຊາຊົນຄິດວ່າພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງເຫັນ ໄດ້ຖືກຕາມມາດ້ວຍການກັບຄືນມາຂອງໂມເຊ. ແລ້ວປະຊາຊົນຈຶ່ງໄດ້ເລືອກທີ່ຈະຄົງຢູ່ໃນສະພາບເປັນຜູ້ນະມັດສະການຮູບເຄົາລົບ ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢ່າງແຈ້ງຊັດ ດັ່ງທີ່ໂມເຊເປັນຕົວແທນ.

In the twofold escalating rebellion, we see a prophetic division in the tribes, when the tribe of Levi became exclusively assigned to the sanctuary work, for until that rebellion, the sanctuary work was to be accomplished by the firstborn of every tribe. No longer would that be the case. Now the faithful tribe of Levi would maintain the temple. “Division” or separation into ‘two’ is an element of the prophetic characteristic of the golden calf.

ໃນການກະບົດທີ່ທະວີຂຶ້ນເປັນສອງຊັ້ນນັ້ນ, ພວກເຮົາເຫັນການແບ່ງແຍກເຊິ່ງເປັນເຊິ່ງພະຍາກອນໃນບັນດາເຜົ່າ, ເມື່ອເຜົ່າເລວີໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ຮັບໜ້າທີ່ງານໃນສະຖານນະມັດສະການແຕ່ຜູ້ດຽວ, ເພາະວ່າກ່ອນການກະບົດນັ້ນ ງານໃນສະຖານນະມັດສະການໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ສຳເລັດໂດຍບຸດຫົວປີຂອງທຸກເຜົ່າ. ຕໍ່ໄປອີກຈະບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ບັດນີ້ ເຜົ່າເລວີຜູ້ຊື່ສັດຈະຮັກສາພຣະວິຫານ. “ການແບ່ງແຍກ” ຫຼືການແຍກອອກເປັນ ‘ສອງ’ ແມ່ນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງລັກສະນະເຊິ່ງເປັນພະຍາກອນຂອງລູກງົວຄຳ.

Aaron’s rebellion typified the rebellion of Jeroboam, the first king of the northern kingdom of Israel. Jeroboam ‘doubles’ the golden calves, placing one in Bethel and one in Dan. Aaron and Jeroboam are representing parallel histories, which is the history of the formation of the image of the beast. The history of the image of the beast is fulfilled in two periods, divided by the Sunday law in the United States. The image of the beast is a symbol of the combination of church and state which is set up first in the United States, and then in the world.

ການກະບົດຂອງອາໂຣນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ກະສັດອົງທຳອິດແຫ່ງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນ. ເຢໂຣໂບອາມ “ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ” ລູກງົວຄຳ, ໂດຍຕັ້ງໄວ້ຕົວໜຶ່ງທີ່ເບັດເອນ ແລະ ອີກຕົວໜຶ່ງທີ່ດານ. ອາໂຣນແລະເຢໂຣໂບອາມກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ, ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດຂອງການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ປະຫວັດຂອງຮູບສັດຮ້າຍສຳເລັດສົມບູນໃນສອງຊ່ວງເວລາ, ໂດຍຖືກແບ່ງອອກດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ຮູບສັດຮ້າຍເປັນສັນຍາລັກຂອງການຜະສົມກັນຂອງຄຣິດຈັກແລະລັດ ຊຶ່ງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນກ່ອນໃນສະຫະລັດ ແລະ ຕໍ່ມາໃນໂລກ.

There is always a division associated with symbols of the image of the beast. With Aaron it was the separation of the Levites, with Jeroboam it was the separation of the twelve tribes into two southern and ten northern tribes.

ຍ່ອມມີການແບ່ງແຍກທີ່ກ່ຽວເນື່ອງຢູ່ສະເໝີກັບສັນຍາລັກຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ກັບອາໂຣນ ມັນແມ່ນການແຍກອອກຂອງພວກເລວີ; ກັບເຢໂຣໂບອາມ ມັນແມ່ນການແຍກຊົນເຜົ່າທັງສິບສອງອອກເປັນສອງຊົນເຜົ່າພາກໃຕ້ ແລະ ສິບຊົນເຜົ່າພາກເໜືອ.

The symbol of that relationship of church and state is called “the image of the beast” by John in the book of Revelation. Aaron and Jeroboams’ golden calves were images of a beast, and the beast they were images of is Babylon, for the first kingdom of Bible prophecy is represented by a head of “gold” in Daniel chapter two. The image of the beast represents two tests, for the test is first brought upon the earth beast—the United States, then in chapter thirteen of Revelation the United States forces the world to set up an image to the beast. The first test is the USA, then the world.

ສັນຍະລັກຂອງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດນັ້ນ ໂຢຮັນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ເອີ້ນວ່າ “ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ”. ລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ ແລະຂອງເຢໂຣໂບອາມເປັນຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະສັດຮ້າຍທີ່ມັນເປັນຮູບຂອງນັ້ນຄື ບາບີໂລນ, ເພາະວ່າອານາຈັກທຳອິດໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີໄດ້ຖືກແທນໂດຍສ່ວນຫົວທີ່ເປັນ “ຄຳ” ໃນດານີເອນ ບົດທີ 2. ຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບສອງປະການ, ເພາະວ່າການທົດສອບນັ້ນກ່ອນອື່ນຖືກນຳມາເຖິງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ—ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລ້ວຕໍ່ມາໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ສະຫະລັດອາເມຣິກາບັງຄັບໂລກໃຫ້ຕັ້ງຮູບໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ການທົດສອບປະການທຳອິດແມ່ນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລ້ວຈຶ່ງແມ່ນໂລກ.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “ເມື່ອອາເມຣິກາ, ແຜ່ນດິນແຫ່ງເສຣີພາບທາງສາສະໜາ, ຈະຮ່ວມກັບສັນຕະປາປາໃນການບັງຄັບມະໂນທຳ ແລະບີບບັງຄັບມະນຸດໃຫ້ໃຫ້ກຽດແກ່ວັນຊະບາໂຕທີ່ປອມ, ປະຊາຊົນໃນທຸກປະເທດທົ່ວໂລກຈະຖືກນຳໃຫ້ປະຕິບັດຕາມແບບຢ່າງຂອງນາງ.” Testimonies, volume 6, 18.

> “Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

> “ບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງປະເທດຈະດຳເນີນຕາມແບບຢ່າງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ແມ່ນແມ່ວ່ານາງຈະເປັນຜູ້ນຳອອກໜ້າ ແຕ່ວິກິດການອັນດຽວກັນນັ້ນຈະມາເຖິງປະຊາຊົນຂອງເຮົາໃນທຸກພາກສ່ວນຂອງໂລກ.” Testimonies, volume 6, 395.

The golden calf rebellion is twofold and marks two of the first nine tests which lead to the tenth and final test at the first Kadesh. When Aaron and Jeroboams’ rebellions are brought together “line upon line” you find Aaron, the high priest representing a church and Jeroboam, the king of Israel, representing the state. The two lines together are a symbol of a church state combination. Jeroboam’s two altars were set up in Bethel, (meaning church) and Dan (meaning judgment) and together representing the combination of church and state. With these points in place, we will begin to identify the ten tests.

ການກະບົດຂອງລູກງົວຄຳນັ້ນມີສອງດ້ານ ແລະເປັນເຄรື່ອງໝາຍຂອງສອງການທົດສອບໃນເກົ້າການທົດສອບທຳອິດ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການທົດສອບທີສິບ ແລະເປັນການທົດສອບສຸດທ້າຍ ທີ່ Kadesh ແຫ່ງທຳອິດ. ເມື່ອນຳການກະບົດຂອງອາໂຣນ ແລະຂອງເຢໂຣໂບອາມມາພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ “line upon line” ທ່ານຈະເຫັນອາໂຣນ ມະຫາປະໂຣຫິດຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິດຈັກ ແລະເຢໂຣໂບອາມ ກະສັດແຫ່ງອິສຣາເອນ ຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງລັດ. ສອງແນວນີ້ເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ຈຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ. ແທ່ນບູຊາສອງແຫ່ງຂອງເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນທີ່ Bethel, (ໝາຍຄວາມວ່າ ຄຣິດຈັກ) ແລະ Dan (ໝາຍຄວາມວ່າ ການພິພາກສາ) ແລະເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນກໍເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ. ເມື່ອຈຸດເຫຼົ່ານີ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ແລ້ວ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມລະບຸການທົດສອບທັງສິບ.

The ten tests are set within the context of the Sabbath rest (Hebrews 3–4). They begin with the threefold miracle of the manna and its lesson upon the Sabbath and it ends at the tenth test, the first Kadesh. That first Kadesh is “the day of provocation in the Scriptures,” and Paul places the final rebellion in the context of the Sabbath test. The alpha test was the Sabbath, as symbolized by manna, and the tenth and omega test at the first Kadesh was also the Sabbath rest. Alpha and Omega always represents the end with the beginning.

ການທົດສອບສິບປະການຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການພັກສະຫງົບໃນວັນຊະບາໂຕ (ເຮັບເຣີ 3–4). ມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການອັດສະຈັນສາມປະການຂອງມານາ ແລະບົດຮຽນຂອງມັນກ່ຽວກັບວັນຊະບາໂຕ ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງໃນການທົດສອບປະການທີສິບ ຄື ກາເດດຄັ້ງທຳອິດ. ກາເດດຄັ້ງທຳອິດນັ້ນແມ່ນ “ວັນແຫ່ງການຍົວະໂທດໃນພຣະຄຳພີ,” ແລະໂປໂລໄດ້ວາງການກະບົດຄັ້ງສຸດທ້າຍໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການທົດສອບເຣື່ອງວັນຊະບາໂຕ. ການທົດສອບອັນເປັນອາລະຟາແມ່ນວັນຊະບາໂຕ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນສັນຍະລັກໂດຍມານາ ແລະການທົດສອບປະການທີສິບ ແລະອົງໂອເມກາ ທີ່ກາເດດຄັ້ງທຳອິດ ກໍແມ່ນການພັກສະຫງົບໃນວັນຊະບາໂຕເຊັ່ນກັນ. ອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ ສະເໝີໄປແລ້ວເປັນຕົວແທນໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຄວບຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ.

> Wherefore (as the Holy Ghost saith, Today if ye will hear his voice, Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness: When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years. Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways. So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.)

> ເຫດສະນັ້ນ (ດັ່ງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຕັດວ່າ, ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ, ຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງພວກທ່ານແຂງກະດ້າງ ເໝືອນໃນຄາວແຫ່ງການກະບົດ, ໃນວັນແຫ່ງການທົດລອງໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ: ເມື່ອບັນພະບຸລຸດຂອງພວກທ່ານໄດ້ລໍ້ລວງເຮົາ, ທົດສອບເຮົາ, ແລະໄດ້ເຫັນກິດການຂອງເຮົາຕະຫຼອດສີ່ສິບປີ. ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງເສົ້າພຣະໄທຕໍ່ຄົນຊົ່ວອາຍຸນັ້ນ, ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, ພວກເຂົາຫລົງຜິດຢູ່ໃນໃຈຢູ່ສະເໝີ; ແລະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກທາງຂອງເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງປະຕິຍານໃນຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາວ່າ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຂົ້າສູ່ການພັກສະຫງົບຂອງເຮົາ.)

> Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God. But exhort one another daily, while it is called Today; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin. For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end;

> ຈົ່ງລະວັງເຖີດ, ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ, ຢ່າໃຫ້ມີໃນຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກທ່ານ ໃຈຊົ່ວຮ້າຍແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອ, ຈົນເຮັດໃຫ້ຫັນໜີໄປຈາກພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ແຕ່ຈົ່ງໜູນໃຈກັນແລະກັນທຸກວັນ, ຕາບໃດທີ່ຍັງເອີ້ນວ່າ “ວັນນີ້”; ເພື່ອວ່າຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານມີໃຈແຂງກະດ້າງ ເພາະການຫລອກລວງຂອງຄວາມບາບ. ເພາະວ່າພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າສ່ວນໃນພຣະຄຣິດ, ຖ້າພວກເຮົາຍຶດຄວາມໝັ້ນໃຈເບື້ອງຕົ້ນໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ;

> While it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation. For some, when they had heard, did provoke: howbeit not all that came out of Egypt by Moses. But with whom was he grieved forty years? was it not with them that had sinned, whose carcases fell in the wilderness? And to whom sware he that they should not enter into his rest, but to them that believed not? So we see that they could not enter in because of unbelief.

> ໃນເວລາທີ່ມີຄໍາກ່າວວ່າ, “ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຽງຂອງພຣະອົງ ຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງພວກທ່ານແຂງກະດ້າງ ເໝືອນໃນຄາວແຫ່ງການຍົ່ວຍຸ.” ເພາະວ່າ ບາງຄົນເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວກໍໄດ້ຍົ່ວຍຸພຣະອົງ; ແຕ່ກໍບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນທີ່ໄດ້ອອກມາຈາກອີຢິບໂດຍໂມເຊ. ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ພຣະພິໂລດຕໍ່ຜູ້ໃດຕະຫຼອດສີ່ສິບປີ? ບໍ່ແມ່ນຕໍ່ຄົນທີ່ໄດ້ເຮັດບາບ ຜູ້ຊຶ່ງຊາກສົບຂອງເຂົາໄດ້ລົ້ມລົງໃນຖິ່ນກັນດານຫຼື? ແລະພຣະອົງໄດ້ປະຕິຍານຕໍ່ຜູ້ໃດວ່າ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກສະຫງົບຂອງພຣະອົງ ຖ້າບໍ່ແມ່ນຕໍ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອ? ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງເຫັນວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄປໄດ້ ເພາະການບໍ່ເຊື່ອ.

> Let us therefore fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should seem to come short of it. For unto us was the gospel preached, as well as unto them: but the word preached did not profit them, not being mixed with faith in them that heard it.

> ເຫດສະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມີຄວາມຢໍາເກງ ຢ້ານວ່າ ເມື່ອຍັງມີພຣະສັນຍາຫຼົງເຫຼືອຢູ່ໃຫ້ເຂົ້າໄປສູ່ການພັກສະຫງົບຂອງພຣະອົງ ຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານຈະປາກົດວ່າຂາດໄປ. ເພາະວ່າຂ່າວປະເສີດໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກເຮົາ ເໝືອນດັ່ງແກ່ພວກເຂົາດ້ວຍ; ແຕ່ຖ້ອຍຄຳທີ່ໄດ້ປະກາດນັ້ນບໍ່ເກີດປະໂຫຍດແກ່ພວກເຂົາ ເພາະບໍ່ໄດ້ປະສົມກັບຄວາມເຊື່ອໃນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນນັ້ນ.

> For we which have believed do enter into rest, as he said, As I have sworn in my wrath, if they shall enter into my rest: although the works were finished from the foundation of the world. For he spake in a certain place of the seventh day on this wise, And God did rest the seventh day from all his works. And in this place again, If they shall enter into my rest.

> ເພາະວ່າພວກເຮົາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຊື່ອແລ້ວ ຍ່ອມເຂົ້າສູ່ການພັກຜ່ອນນັ້ນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ, “ເຮົາໄດ້ສາບານໃນຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາວ່າ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກຜ່ອນຂອງເຮົາ”; ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະກິດທັງຫລາຍນັ້ນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວຕັ້ງແຕ່ວາງຮາກຖານໂລກ. ເພາະໃນບ່ອນໜຶ່ງ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວເຖິງວັນທີເຈັດໄວ້ດັ່ງນີ້ວ່າ, “ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງພັກໃນວັນທີເຈັດ ຈາກພຣະກິດທັງສິ້ນຂອງພຣະອົງ.” ແລະໃນບ່ອນນີ້ອີກວ່າ, “ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກຜ່ອນຂອງເຮົາ.”

> Seeing therefore it remaineth that some must enter therein, and they to whom it was first preached entered not in because of unbelief: Again, he limiteth a certain day, saying in David, Today, after so long a time; as it is said, Today if ye will hear his voice, harden not your hearts.

> ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຍັງຄົງມີຢູ່ວ່າ ບາງຄົນຈະຕ້ອງເຂົ້າໄປໃນການພັກນັ້ນ, ແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວປະເສີດກ່ອນນັ້ນ ກໍບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປ ເພາະຄວາມບໍ່ເຊື່ອ: ພຣະອົງຈຶ່ງກຳນົດອີກວັນໜຶ່ງ ໂດຍກ່າວໄວ້ໃນດາວິດວ່າ, “ວັນນີ້” ຫຼັງຈາກເວລາອັນຍາວນານປານນັ້ນ; ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ, “ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຸຣະສຽງຂອງພຣະອົງ, ຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງພວກທ່ານແຂງກະດ້າງ.”

> For if Jesus had given them rest, then would he not afterward have spoken of another day.

> ເພາະວ່າ ຖ້າພຣະເຢຊູໄດ້ປະທານການພັກຜ່ອນໃຫ້ແກ່ເຂົາແລ້ວ, ພາຍຫຼັງມາພຣະອົງຄົງຈະບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງອີກວັນໜຶ່ງ.

> There remaineth therefore a rest to the people of God. For he that is entered into his rest, he also hath ceased from his own works, as God did from his. Let us labour therefore to enter into that rest, lest any man fall after the same example of unbelief. Hebrews 3:8–4:11.

> ສະນັ້ນ ຈຶ່ງຍັງມີການພັກສະຫງົບເຫຼືອໄວ້ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເພາະວ່າຜູ້ໃດໄດ້ເຂົ້າໄປໃນການພັກສະຫງົບຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຢຸດຈາກການງານຂອງຕົນເອງເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຢຸດຈາກການງານຂອງພຣະອົງ. ສະນັ້ນ ໃຫ້ພວກເຮົາພາກພຽນເພື່ອເຂົ້າໄປໃນການພັກສະຫງົບນັ້ນ ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຕົກໄປຕາມແບບຢ່າງດຽວກັນແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອ. ຮີບຣູ 3:8–4:11.

At “the day of provocation” the message of Joshua and Caleb was rejected. The passage is based upon a class who will not enter in, because of unbelief in a message they have heard. The message is represented by “rest.”

ໃນ “ວັນແຫ່ງການຍຸແຍງ” ຂ່າວສານຂອງໂຢຊວຍ ແລະ ກາເລັບ ໄດ້ຖືກປະຕິເສດ. ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງພວກຄົນຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປ ເນື່ອງຈາກການບໍ່ເຊື່ອໃນຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຍິນ. ຂ່າວສານນັ້ນຖືກສະແດງດ້ວຍຄຳວ່າ “ການພັກສະຫງົບ.”

> “Those who are unwilling to give the Lord faithful, earnest, loving service will not find spiritual rest in this life nor in the life to come. ‘There remaineth therefore a rest to the people of God. . . . Let us labor therefore to enter into that rest, lest any man fail after the same example of unbelief.’ The rest here spoken of is the rest of grace, obtained by following the prescription. ‘Labor diligently.’” Pacific Union Recorder, November 7, 1901.

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຖວາຍການຮັບໃຊ້ແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍຄວາມສັດຊື່, ດ້ວຍໃຈຮ້ອນຮົນ, ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກ ຈະບໍ່ພົບການພັກຜ່ອນຝ່າຍຈິດວິນຍານໃນຊີວິດນີ້ ຫຼືໃນຊີວິດທີ່ຈະມາ. ‘ສະນັ້ນ ຈຶ່ງຍັງມີການພັກຜ່ອນເຫຼືອຢູ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.... ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ພວກເຮົາພາກພຽນເຂົ້າໄປໃນການພັກຜ່ອນນັ້ນ ເກງວ່າຜູ້ໃດຈະຕົກໄປຕາມແບບຢ່າງດຽວກັນແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອ.’ ການພັກຜ່ອນທີ່ກ່າວເຖິງໃນທີ່ນີ້ ແມ່ນການພັກຜ່ອນແຫ່ງພຣະຄຸນ, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບໂດຍການດຳເນີນຕາມຂໍ້ກຳນົດ. ‘ຈົ່ງພາກພຽນຢ່າງຂະຫຍັນຫມັ່ນພຽນ.’” Pacific Union Recorder, November 7, 1901.

The “rest” is a message represented by the message of Joshua and Caleb. Paul employs the truths associated with the seventh-day Sabbath as a symbol of the message of “rest” that was rejected by those who were destined to die in the wilderness.

“ການພັກຜ່ອນ” ເປັນຂ່າວສານໜຶ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂ່າວສານຂອງໂຢຊວຍ ແລະ ຄາເລັບ. ໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະຕິເສດໂດຍຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຕາຍຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ.

The expression, “Today if ye will hear his voice” is the same as the book of Revelation’s emphasis upon any man who hears the voice of the Spirit, which is to hear the message of the Spirit, which is the message of the latter rain, which is the message of the “rest.” At Kadesh that voice sounded and the rebels selected a new leader to return them to Egypt. The history of this provocation is addressed in Psalm 95 and by Paul in Hebrews. The history identifies the failure of ancient Israel at their tenth test. The alpha test of the ten tests began with the threefold miracle of the manna representing the three angels’ messages, the Law of God, the Sabbath rest, the Bread of Heaven, obedience and judgment—and the last of the ten tests was the test of the “rest.” The “rest” of grace as Sister White states, is the symbol of the latter rain. Kadesh is a symbol of the test of either accepting or rejecting the message of the latter rain that is presented “line upon line.”

ຖ້ອຍຄໍາທີ່ວ່າ, “ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ” ມີຄວາມໝາຍດຽວກັນກັບການເນັ້ນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດທີ່ກ່າວເຖິງຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນສຽງຂອງພຣະວິນຍານ, ຊຶ່ງກໍຄືການໄດ້ຍິນຂ່າວສານຂອງພຣະວິນຍານ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງ “ການພັກຜ່ອນ.” ທີ່ກາເດດ ສຽງນັ້ນໄດ້ດັງຂຶ້ນ ແລະພວກກະບົດໄດ້ເລືອກຜູ້ນຳຄົນໃໝ່ເພື່ອພາພວກເຂົາກັບໄປອີຢິບ. ປະຫວັດຂອງການຍົ່ວໂທດນີ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນ Psalm 95 ແລະໂດຍໂປໂລໃນ Hebrews. ປະຫວັດນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໃນການທົດສອບຄັ້ງທີສິບຂອງພວກເຂົາ. ການທົດສອບແບບ alpha ຂອງການທົດສອບສິບຄັ້ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການອັດສະຈັນສາມປະການຂອງມານາ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນສາມອົງ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ການພັກສະບາໂຕ, ອາຫານຈາກສະຫວັນ, ການເຊື່ອຟັງ ແລະການພິພາກສາ—ແລະການທົດສອບສຸດທ້າຍໃນສິບຄັ້ງນັ້ນ ກໍແມ່ນການທົດສອບເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ.” “ການພັກຜ່ອນ” ແຫ່ງພຣະຄຸນ, ດັ່ງທີ່ Sister White ໄດ້ກ່າວໄວ້, ເປັນສັນຍາລັກຂອງຝົນປາຍລະດູ. ກາເດດເປັນສັນຍາລັກຂອງການທົດສອບວ່າຈະຮັບເອົາ ຫຼືປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ທີ່ຖືກນຳສະເໜີ “line upon line.”

Line upon line the “rest” is the outpouring of the Holy Spirit represented as the latter rain. The “rest” is also the seventh-day Sabbath, the very seal that is placed upon the faithful during the latter rain period. The “rest” is the grace that represents the power imparted to the one hundred and forty-four thousand when their sins are forever blotted out. That grace is not alone the power that is imparted representing sanctification, but is also the grace that provides justification when Christ’s blood is used to remove the sins of the repentant soul. The “rest” of grace is the message of the righteousness of Christ, a righteousness that provides the grace (power) to live without sinning, and the grace that transforms a Laodicean unto a Philadelphian. Once transformed by the grace of justification, the former Laodicean, as a Philadelphian, through the power of grace, walks upon the sanctified pathway that leads to glorification. The “rest” is the message of the third angel, as represented as “justification by faith in verity.” This being the case, Kadesh pointed to 1888.

ເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ, “ການພັກຜ່ອນ” ແມ່ນການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຊຶ່ງຖືກແທນນັຍໄວ້ເປັນຝົນປາຍລະດູ. “ການພັກຜ່ອນ” ຍັງແມ່ນວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ຊຶ່ງເປັນຕາປະທັບແທ້ໆ ທີ່ຖືກປະທັບໄວ້ເທິງບັນດາຜູ້ສັດຊື່ໃນລະຫວ່າງໄລຍະເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູ. “ການພັກຜ່ອນ” ແມ່ນພຣະຄຸນທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງລິດອຳນາດທີ່ຖືກປະທານແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ເມື່ອບາບຂອງເຂົາຖືກລຶບອອກຢ່າງຖາວອນຕະຫຼອດໄປ. ພຣະຄຸນນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ລິດອຳນາດທີ່ຖືກປະທານອັນເປັນຕົວແທນຂອງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນພຣະຄຸນທີ່ຈັດຫາການຊອບທຳໃຫ້ດ້ວຍ ເມື່ອໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດຖືກໃຊ້ເພື່ອກຳຈັດບາບຂອງຈິດວິນຍານທີ່ກັບໃຈ. “ການພັກຜ່ອນ” ແຫ່ງພຣະຄຸນ ແມ່ນຂ່າວສານເລື່ອງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ, ຄວາມຊອບທຳທີ່ຈັດຫາພຣະຄຸນ (ລິດອຳນາດ) ໃຫ້ດຳເນີນຊີວິດໂດຍບໍ່ເຮັດບາບ, ແລະພຣະຄຸນທີ່ປ່ຽນແປງລາວດີເຊຍຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ເປັນຟີລາເດວເຟຍ. ເມື່ອໄດ້ຖືກປ່ຽນແປງແລ້ວໂດຍພຣະຄຸນແຫ່ງການຊອບທຳ, ລາວດີເຊຍໃນອະດີດນັ້ນ, ໃນຖານະເປັນຟີລາເດວເຟຍ, ໂດຍຜ່ານລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະຄຸນ, ຍ່າງໄປເທິງເສັ້ນທາງອັນບໍລິສຸດທີ່ນຳໄປສູ່ການຮັບສະຫງ່າລາສີ. “ການພັກຜ່ອນ” ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນນັຍວ່າ “ການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອຢ່າງແທ້ຈິງ.” ເມື່ອເປັນດັ່ງນີ້, ຄາເດດຈຶ່ງຊີ້ໄປຫາປີ 1888.

The first Kadesh identifies the message of “rest” that is the “gospel” message. The everlasting gospel is ‘the work of Christ in introducing a threefold testing process which develops and then manifests two classes of worshippers.’ The message of the everlasting gospel of “rest” at the first Kadesh represents the threefold message of the everlasting gospel that is governed by the threefold work of the Holy Spirit who convicts of sin, righteousness and judgment. Those three steps are the identical three testing steps in the test of the manna!

ກາເດດແຫ່ງທຳອິດບົ່ງຊີ້ເຖິງຂ່າວສານເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ” ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງ “ຂ່າວປະເສີດ.” ຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນຄື ‘ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການນຳເຂົ້າຂະບວນການທົດສອບສາມປະການ ຊຶ່ງພັດທະນາ ແລະ ຈາກນັ້ນສະແດງໃຫ້ປະຈັກຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ.’ ຂ່າວສານແຫ່ງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນ” ທີ່ກາເດດແຫ່ງທຳອິດ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສາມປະການຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ ຊຶ່ງຖືກຄວບຄຸມໂດຍພຣະລາຊກິດສາມປະການຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຜູ້ຊົງຊັກຊວນໃຫ້ຕະໜັກເຖິງບາບ, ຄວາມຊອບທຳ ແລະ ການພິພາກສາ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນແມ່ນຂັ້ນຕອນການທົດສອບສາມປະການອັນດຽວກັນຢ່າງແທ້ຈິງໃນການທົດສອບເຣື່ອງມານາ!

The ten tests begin with a threefold testing process, emphasizing the Law of God, the Sabbath and mankind’s responsibility to eat and digest God’s message. The first of the ten tests was threefold as was the tenth. The first test employs the manna, as a symbol of the Bread of Heaven exalting the seventh-day Sabbath. The last test employs “rest,” as the symbol of the final testing process of the latter rain which culminates at the Sunday law, where those who represent the Bread of Heaven are lifted up as an ensign of the Sabbath.

ການທົດສອບສິບປະການເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຂະບວນການທົດສອບສາມຊັ້ນ ເນັ້ນຫນັກເຖິງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ວັນຊະບາໂຕ ແລະ ຫນ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບຂອງມະນຸດທີ່ຈະກິນແລະຍ່ອຍພຣະສານຂອງພຣະເຈົ້າ. ການທົດສອບຂໍ້ທຳອິດໃນບັນດາສິບປະການນັ້ນເປັນສາມຊັ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການທົດສອບຂໍ້ທີສິບ. ການທົດສອບຂໍ້ທຳອິດໃຊ້ມານາ ເປັນສັນຍາລັກຂອງອາຫານຈາກສະຫວັນ ເພື່ອຍົກຊູວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ການທົດສອບຂໍ້ສຸດທ້າຍໃຊ້ “ການພັກຜ່ອນ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງຂະບວນການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງບັນລຸຈຸດສຸດຍອດທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ບ່ອນທີ່ຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອາຫານຈາກສະຫວັນຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍແຫ່ງວັນຊະບາໂຕ.

The beginning of the ten tests as with the ending of the ten tests emphasize the Sabbath, and the gospel message associated with the Sabbath, which is the everlasting gospel of the third angel. The first Kadesh is the omega of the ten tests, so the alpha of the ten tests must possess the same characteristics. Kadesh represented 1863, when the Lord had desired to finish His work and take His people home, but the entrance into the Promised Land was delayed.

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການທົດສອບສິບປະການ ເໝືອນດັ່ງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການທົດສອບສິບປະການ ລ້ວນເນັ້ນໜັກເຖິງວັນຊະບາໂຕ ແລະ ຂ່າວປະເສີດທີ່ສຳພັນກັບວັນຊະບາໂຕນັ້ນ ຊຶ່ງຄືຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. Kadesh ຄັ້ງທຳອິດເປັນໂອເມກາຂອງການທົດສອບສິບປະການ ດັ່ງນັ້ນ ອານຟາຂອງການທົດສອບສິບປະການກໍຕ້ອງມີລັກສະນະດຽວກັນ. Kadesh ເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1863 ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປາຖະໜາທີ່ຈະໃຫ້ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງສຳເລັດ ແລະ ນຳພວກປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກັບບ້ານ ແຕ່ການເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາໄດ້ຖືກຊັກຊ້າ.

> “By reading the following scriptures we shall see how God regarded ancient Israel:

> “ໂດຍການອ່ານພຣະຄໍາພີຕໍ່ໄປນີ້ ພວກເຮົາຈະເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງຖືວ່າອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນຢ່າງໃດ:”

> “‘For the Lord hath chosen Jacob unto Himself, and Israel for His peculiar treasure.’ Psalm 135:4.

> “ເພາະວ່າພຣະຢາເວໄດ້ຊົງເລືອກຢາໂຄບໄວ້ສໍາລັບພຣະອົງເອງ, ແລະຊົງເລືອກອິສຣາເອນໃຫ້ເປັນຊັບສິນອັນປະເສີດພິເສດຂອງພຣະອົງ.” ສັນລະເສີນ 135:4.

> “‘For thou art an holy people unto the Lord thy God, and the Lord hath chosen thee to be a peculiar people unto Himself, above all the nations that are upon the earth.’ Deuteronomy 14:2.

> “‘ເພາະວ່າ ທ່ານເປັນຊົນຊາດອັນບໍລິສຸດແດ່ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ, ແລະພຣະຢາເວໄດ້ຊົງເລືອກທ່ານໄວ້ເປັນຊົນຊາດພິເສດສໍາລັບພຣະອົງເອງ, ເໜືອກວ່າບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ.’ ພຣະບັນຍັດສອງ 14:2.”

> “‘For thou art an holy people unto the Lord thy God: the Lord thy God hath chosen thee to be a special people unto Himself, above all people that are upon the face of the earth. The Lord did not set His love upon you, nor choose you, because ye were more in number than any people; for ye were the fewest of all people.’ Deuteronomy 7:6, 7.

> “‘ເພາະວ່າ ເຈົ້າເປັນຊົນຊາດບໍລິສຸດແດ່ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ: ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າໄດ້ຊົງເລືອກເຈົ້າໄວ້ໃຫ້ເປັນຊົນຊາດພິເສດສໍາລັບພຣະອົງເອງ ເໜືອກວ່າບັນດາຊົນຊາດທັງປວງທີ່ຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະຢາເວບໍ່ໄດ້ຊົງຕັ້ງຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງເຈົ້າ ຫຼືຊົງເລືອກເຈົ້າ ເພາະວ່າພວກເຈົ້າມີຈໍານວນຫຼາຍກວ່າຊົນຊາດອື່ນໃດ; ເພາະວ່າພວກເຈົ້າເປັນຊົນຊາດທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາຊົນຊາດທັງປວງ.’ ພຣະບັນຍັດສອງ 7:6, 7.”

> “‘For wherein shall it be known here that I and Thy people have found grace in Thy sight? is it not in that Thou goest with us? so shall we be separated, I and Thy people, from all the people that are upon the face of the earth.’ Exodus 33:16.

> “‘ເພາະວ່າຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດໃນທີ່ນີ້ວ່າ ຂ້ານ້ອຍແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບພຣະຄຸນໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງ? ມິແມ່ນໂດຍທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປກັບພວກຂ້ານ້ອຍດອກຫລື? ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈຶ່ງຈະຖືກແຍກອອກຈາກຊົນຊາດທັງປວງທີ່ຢູ່ເທິງຜືນແຜ່ນດິນໂລກ.’ ອົບພະຍົບ 33:16.”

> “How frequently ancient Israel rebelled, and how often they were visited with judgments, and thousands slain, because they would not heed the commands of God who had chosen them! The Israel of God in these last days are in constant danger of mingling with the world and losing all signs of being the chosen people of God. Read again Titus 2:13–15. We are here brought down to the last days, when God is purifying unto Himself a peculiar people. Shall we provoke Him as did ancient Israel? Shall we bring His wrath upon us by departing from Him and mingling with the world, and following the abominations of the nations around us?” Testimonies, volume 1, 282, 283.

> “ຊາດອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ກະບົດບໍ່ຮູ້ຈັກກີ່ເທື່ອ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຮັບການລົງໂທດພິພາກສາບໍ່ຮູ້ຈັກກີ່ຄັ້ງ, ແລະຫຼາຍພັນຄົນຖືກປະຫານຊີວິດ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຍອມເຊື່ອຟັງພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງເລືອກພວກເຂົາ! ອິສຣາເອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງທີ່ຈະປະປົນກັບໂລກ ແລະສູນເສຍລັກສະນະທັງປວງແຫ່ງການເປັນປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ. ຈົ່ງອ່ານ Titus 2:13–15 ອີກຄັ້ງ. ໃນຂໍ້ນີ້ ພວກເຮົາຖືກນຳລົງມາເຖິງວາລະສຸດທ້າຍ, ເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າກຳລັງຊຳລະປະຊາຊົນພິເສດໄວ້ສຳລັບພຣະອົງເອງ. ພວກເຮົາຈະຍົວະໂທດພຣະອົງເໝືອນດັ່ງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ກະທຳຫຼື? ພວກເຮົາຈະນຳພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງມາເທິງພວກເຮົາ ໂດຍການຫັນໜີຈາກພຣະອົງ ແລະປະປົນກັບໂລກ, ແລະຕິດຕາມຄວາມນ່າຊັງຊັງຂອງບັນດາຊາດທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຮົາຫຼື?” Testimonies, volume 1, 282, 283.

Sister White asks, “Shall we provoke Him as did ancient Israel?” We provoke him by mingling with the world, which is symbolized by Egypt, the very place that the rebels at Kadesh sought a leader to lead them back to. In 1863 the desire to return to Egypt and the selection of a new leader is represented by inspiration as desiring to be associated with the world.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ຖາມວ່າ, “ພວກເຮົາຈະຍົວະໃຫ້ພຣະອົງກະທໍາພຣະພິໂລດ ເໝືອນດັ່ງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ກະທໍານັ້ນຫຼື?” ພວກເຮົາຍົວະພຣະອົງໂດຍການປະສົມປົນກັບໂລກ, ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍອີຢິບ, ອັນເປັນສະຖານທີ່ດຽວກັນທີ່ພວກກະບົດທີ່ກາເດດໄດ້ສະແຫວງຫາຜູ້ນໍາຄົນໜຶ່ງເພື່ອນໍາພວກເຂົາກັບຄືນໄປ. ໃນປີ 1863 ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະກັບຄືນໄປອີຢິບ ແລະການເລືອກຜູ້ນໍາຄົນໃໝ່ ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍການດົນໃຈວ່າເປັນຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະເຂົ້າພົວພັນກັບໂລກ.

The passage we are now considering was preceded by Sister White’s commentary of ancient Israel not entering into the rest. In the context of their continuous rebellion, she set forth the verses identifying how God wished to relate to His bride, but His bride refused. The following passage leads into what we just read.

ຂໍ້ຄວາມທີ່ບັດນີ້ພວກເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາ ໄດ້ຖືກນໍາໜ້າໂດຍຄໍາອະທິບາຍຂອງ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກ່ຽວກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກຜ່ອນ. ໃນບໍລິບົດຂອງການກະບົດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງພວກເຂົາ, ນາງໄດ້ສະແດງຂໍ້ພຣະຄໍາພີທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ພຣະເຈົ້າປາຖະໜາຈະສຳພັນກັບເຈົ້າສາວຂອງພຣະອົງແນວໃດ, ແຕ່ເຈົ້າສາວຂອງພຣະອົງໄດ້ປະຕິເສດ. ຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ນໍາໄປສູ່ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ອ່ານ.

In the passage she records, “God required His people to trust in Him alone. He did not wish them to receive help from those who did not serve Him.” In 1863, Laodicean Millerite Adventism formed an alliance with the government of the United States to help in their efforts to prevent their young men from being drafted into the deadliest war in American history.

ໃນຂໍ້ຄວາມທີ່ນາງໄດ້ບັນທຶກໄວ້ນັ້ນ, “ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງວາງໃຈໃນພຣະອົງແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ. ພຣະອົງບໍ່ປະສົງໃຫ້ເຂົາຮັບຄວາມຊ່ອຍເຫຼືອຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ.” ໃນປີ 1863, ລັດທິ Adventism ແບບ Millerite ຝ່າຍ Laodicean ໄດ້ສ້າງພັນທະມິດກັບລັດຖະບານແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ເພື່ອຊ່ວຍໃນຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາໃນການປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຊາຍໜຸ່ມຂອງເຂົາຖືກເກນເຂົ້າສົງຄາມທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງອາເມຣິກາ.

> “We here read the warnings which God gave to ancient Israel. It was not His good pleasure that they should wander so long in the wilderness; He would have brought them immediately to the Promised Land had they submitted and loved to be led by Him; but because they so often grieved Him in the desert, He sware in His wrath that they should not enter into His rest, save two who wholly followed Him. God required His people to trust in Him alone. He did not wish them to receive help from those who did not serve Him.

> ໃນທີ່ນີ້ພວກເຮົາໄດ້ອ່ານຄໍາເຕືອນທັງຫຼາຍທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ອິສຣາເອນໃນສະໄໝໂບຮານ. ມິແມ່ນເປັນພຣະປະສົງອັນດີຂອງພຣະອົງເລີຍທີ່ໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານດົນນານເຊັ່ນນັ້ນ; ພຣະອົງຄົງຈະໄດ້ນໍາເຂົາເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາໃນທັນທີ ຖ້າຫາກເຂົາໄດ້ຍອມຈໍານົນ ແລະຍິນດີໃຫ້ພຣະອົງນໍາພາ; ແຕ່ເນື່ອງດ້ວຍເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງໂສກເສົ້າໃນຖິ່ນກັນດານຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ, ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງສາບານໃນພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງວ່າ ເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກສະຫງົບຂອງພຣະອົງ ເວັ້ນໄວ້ແຕ່ສອງຄົນຜູ້ຕິດຕາມພຣະອົງຢ່າງສຸດໃຈ. ພຣະເຈົ້າຊົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງວາງໃຈໃນພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ. ພຣະອົງບໍ່ປາຖະໜາໃຫ້ເຂົາຮັບຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ.

> “Please read Ezra 4:1–5: ‘Now when the adversaries of Judah and Benjamin heard that the children of the captivity builded the temple unto the Lord God of Israel; then they came to Zerubbabel, and to the chief of the fathers, and said unto them, Let us build with you: for we seek your God, as ye do; and we do sacrifice unto Him since the days of Esarhaddon king of Assur, which brought us up hither. But Zerubbabel, and Jeshua, and the rest of the chief of the fathers of Israel, said unto them, Ye have nothing to do with us to build an house unto our God; but we ourselves together will build unto the Lord God of Israel, as King Cyrus the king of Persia hath commanded us. Then the people of the land weakened the hands of the people of Judah, and troubled them in building, and hired counselors against them, to frustrate their purpose.’

> “ກະລຸນາອ່ານ ເອຊະຣາ 4:1–5: ‘ເມື່ອບັນດາສັດຕູຂອງຢູດາ ແລະ ເບັນຢາມິນໄດ້ຍິນວ່າ ພວກລູກຫຼານແຫ່ງການເປັນເຊີຍກຳລັງກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານແດ່ພຣະເຢໂຮວາ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ; ເຂົາທັງຫຼາຍຈຶ່ງມາຫາ ເຊຣຸບບາເບນ ແລະ ຫາຫົວໜ້າຂອງບັນດາຕະກູນບິດາ ແລະ ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາກໍ່ສ້າງຮ່ວມກັບທ່ານເຖີດ: ເພາະວ່າພວກເຮົາສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ເໝືອນດັ່ງທ່ານທັງຫຼາຍ; ແລະ ພວກເຮົາຖວາຍບູຊາແດ່ພຣະອົງຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງ ເອຊາຮັດໂດນ ກະສັດແຫ່ງອັດຊູເຣຍ ຜູ້ໄດ້ນຳພວກເຮົາຂຶ້ນມາທີ່ນີ້. ແຕ່ ເຊຣຸບບາເບນ ແລະ ເຢຊົວ ພ້ອມທັງຫົວໜ້າຂອງບັນດາຕະກູນບິດາແຫ່ງອິດສະຣາເອນທີ່ເຫຼືອ ໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພວກທ່ານບໍ່ມີສ່ວນກັບພວກເຮົາໃນການກໍ່ສ້າງພຣະນິເວດແດ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ; ແຕ່ວ່າພວກເຮົາເອງຈະກໍ່ສ້າງຖວາຍແດ່ພຣະເຢໂຮວາ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ດ້ວຍພ້ອມກັນ, ຕາມທີ່ ກະສັດຊີຣັດ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ໄດ້ຊົງບັນຊາໄວ້ແກ່ພວກເຮົາ. ແລ້ວຊາວແຜ່ນດິນນັ້ນກໍເຮັດໃຫ້ມືຂອງຊາວຢູດາອ່ອນແຮງລົງ ແລະ ລົບກວນພວກເຂົາໃນການກໍ່ສ້າງ, ແລະ ໄດ້ຈ້າງທີ່ປຶກສາຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ ເພື່ອຂັດຂວາງແຜນການຂອງພວກເຂົາ.’”

> “Ezra 8:21–23: ‘Then I proclaimed a fast there, at the river of Ahava, that we might afflict ourselves before our God, to seek of Him a right way for us, and for our little ones, and for all our substance. For I was ashamed to require of the king a band of soldiers and horsemen to help us against the enemy in the way: because we had spoken unto the king, saying, The hand of our God is upon all them for good that seek Him; but His power and His wrath is against all them that forsake Him. So we fasted and besought our God for this: and He was entreated of us.’

> ເອຊະຣາ 8:21–23: “ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດໃຫ້ມີການອົດອາຫານຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ທີ່ແມ່ນ້ຳອາຮາວາ, ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ, ເພື່ອທູນຂໍຈາກພຣະອົງໃຫ້ມີທາງອັນຖືກຕ້ອງສຳລັບພວກເຮົາ, ສຳລັບລູກນ້ອຍທັງຫລາຍຂອງພວກເຮົາ, ແລະສຳລັບຊັບສິນທັງໝົດຂອງພວກເຮົາ. ເພາະຂ້າພະເຈົ້າລະອາຍທີ່ຈະຂໍຈາກກະສັດໃຫ້ມີກອງທະຫານແລະພົນມ້າມາຊ່ວຍພວກເຮົາຕໍ່ສູ້ສັດຕູລະຫວ່າງທາງ: ເພາະພວກເຮົາໄດ້ກາບທູນກະສັດໄວ້ແລ້ວວ່າ, ພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາສະຖິດຢູ່ເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາພຣະອົງເພື່ອຄວາມດີ; ແຕ່ຣິດອຳນາດແລະພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງຢູ່ຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ລະຖິ້ມພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງອົດອາຫານ ແລະອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາເພື່ອເລື່ອງນີ້: ແລະພຣະອົງຊົງຟັງຄຳທູນຂອງພວກເຮົາ.”

> “The prophet and these fathers did not regard the people of the land as worshipers of the true God, and though these professed friendship and wished to help them, they dared not unite with them in anything relating to His worship. When going up to Jerusalem to build the temple of God and to restore His worship, they would not ask help of the king to assist them in the way, but by fasting and prayer sought the Lord for help. They believed that God would defend and prosper His servants in their efforts to serve Him. The Creator of all things needs not the help of His enemies to establish His worship. He asks not the sacrifice of wickedness, nor accepts the offerings of those who have other gods before the Lord.

> ຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ບັນດາບິດາເຫຼົ່ານີ້ ມິໄດ້ຖືວ່າປະຊາຊົນແຫ່ງແຜ່ນດິນນັ້ນເປັນຜູ້ນະມັດສະການພຣະເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງ; ແລະ ເຖິງແມ່ນຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະອ້າງຕົນວ່າເປັນມິດ ແລະ ປາຖະໜາຈະຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຂົາ, ພວກທ່ານກໍບໍ່ກ້າຮ່ວມສາມັກຄີກັບຄົນເຫຼົ່ານັ້ນໃນສິ່ງໃດໆທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການນະມັດສະການພຣະອົງ. ເມື່ອຂຶ້ນໄປຍັງເຢຣູຊາເລັມເພື່ອສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຟື້ນຟູການນະມັດສະການພຣະອົງ, ພວກທ່ານບໍ່ຂໍການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກກະສັດໃຫ້ຊ່ວຍອຸປະຖໍາພວກທ່ານຕາມທາງ, ແຕ່ໄດ້ສະແຫວງຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໂດຍການອົດອາຫານ ແລະ ຄໍາອະທິຖານ ເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ. ພວກທ່ານເຊື່ອວ່າພຣະເຈົ້າຈະປ້ອງກັນ ແລະ ຊົງໃຫ້ກິດການຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຈະຈະເລີນ ໃນຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາທີ່ຈະຮັບໃຊ້ພຣະອົງ. ພຣະຜູ້ສ້າງສັນພັນສິ່ງທັງປວງ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງອາໄສຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສັດຕູຂອງພຣະອົງ ເພື່ອສະຖາປະນາການນະມັດສະການຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງບໍ່ຊົງຮຽກຮ້ອງເຄື່ອງບູຊາແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະ ບໍ່ຊົງຮັບເຄື່ອງຖວາຍຂອງຜູ້ທີ່ມີພຣະອື່ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

> “We often hear the remark: ‘You are too exclusive.’ As a people we would make any sacrifice to save souls, or lead them to the truth. But to unite with them, to love the things that they love, and have friendship with the world, we dare not, for we should then be at enmity with God.” Testimonies, volume 1, 281, 282.

> “ພວກເຮົາມັກໄດ້ຍິນຄໍາກ່າວວ່າ: ‘ພວກທ່ານແຄບເກີນໄປ.’ ໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນໜຶ່ງ ພວກເຮົາພ້ອມທີ່ຈະເສຍສະລະທຸກຢ່າງເພື່ອຊ່ວຍວິນຍານໃຫ້ລອດ ຫຼືນໍາພວກເຂົາໄປສູ່ຄວາມຈິງ. ແຕ່ການຈະຮ່ວມສະຫະພັນກັບພວກເຂົາ, ຮັກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຮັກ, ແລະມີມິດຕະພາບກັບໂລກນັ້ນ ພວກເຮົາບໍ່ອາດກ້າເຮັດໄດ້, ເພາະຖ້າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຮົາກໍຈະຕົກເປັນສັດຕູກັບພຣະເຈົ້າ.” Testimonies, volume 1, 281, 282.

Sister White states, in conjunction with her commentary of the rebellion of Kadesh, “The Creator of all things needs not the help of His enemies to establish His worship. He asks not the sacrifice of wickedness, nor accepts the offerings of those who have other gods before the Lord.” In 1863, the movement of Laodicean Millerite Adventism became a church and formed an alliance with the power that would enforce Sunday worship upon the nation and thereafter the world.

ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ ໃນການເຊື່ອມໂຍງກັບຄຳອະທິບາຍຂອງນາງກ່ຽວກັບການກະບົດທີ່ຄາເດັດ ວ່າ, “ພຣະຜູ້ຊົງສ້າງສັບພະສິ່ງທັງປວງ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງອາໄສການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສັດຕູຂອງພຣະອົງ ເພື່ອສະຖາປະນາການນະມັດສະການພຣະອົງ. ພຣະອົງບໍ່ຊົງຮ້ອງຂໍເຄື່ອງບູຊາແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະບໍ່ຊົງຮັບເອົາເຄື່ອງຖວາຍຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ມີພຣະອື່ນໄວ້ກ່ອນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.” ໃນປີ 1863 ຂະບວນການແອດເວນຕິດມິນເລີໄລໂອດີເຊຍ ໄດ້ກາຍເປັນຄຣິສຕະຈັກ ແລະໄດ້ກໍ່ຕັ້ງພັນທະມິດກັບອຳນາດທີ່ຈະບັງຄັບໃຫ້ມີການນະມັດສະການວັນອາທິດແກ່ປະເທດ ແລະຈາກນັ້ນແກ່ໂລກທັງປວງ.

In the next article, we will continue our considerations of the prophetic lines that contribute to 1863, which is the capstone of the prophetic period of 1844 unto 1863.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະດຳເນີນການພິຈາລະນາຕໍ່ໄປເຖິງເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ປະກອບສ່ວນໄປສູ່ປີ 1863 ຊຶ່ງເປັນຫີນຍອດຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຕັ້ງແຕ່ປີ 1844 ຈົນເຖິງ 1863.

> The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there any thing whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. I know that, whatsoever God doeth, it shall be for ever: nothing can be put to it, nor any thing taken from it: and God doeth it, that men should fear before him. That which hath been is now; and that which is to be hath already been; and God requireth that which is past. Ecclesiastes 1:9, 10; 3:14, 15.

> ສິ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາແລ້ວ ກໍຈະເປັນອີກ; ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ກະທຳໄປແລ້ວ ກໍຈະຖືກກະທຳອີກ; ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດໃໝ່ພາຍໃຕ້ດວງອາທິດ. ມີສິ່ງໃດບໍ ທີ່ອາດຈະກ່າວໄດ້ວ່າ, ເບິ່ງແມ, ນີ້ແມ່ນສິ່ງໃໝ່? ມັນໄດ້ມີຢູ່ແລ້ວແຕ່ຄາວບູຮານ ຊຶ່ງຢູ່ກ່ອນເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ບໍ່ວ່າພຣະເຈົ້າຈະຊົງກະທຳສິ່ງໃດ ສິ່ງນັ້ນຈະດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ: ບໍ່ມີສິ່ງໃດຈະເພີ່ມເຂົ້າໄປໃນນັ້ນໄດ້ ຫຼືຈະເອົາອອກຈາກນັ້ນໄດ້; ແລະພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດທັງຫລາຍຢຳເກງຕໍ່ພຣະອົງ. ສິ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາແລ້ວ ບັດນີ້ກໍມີຢູ່; ແລະສິ່ງທີ່ຈະມາ ກໍເຄີຍເປັນມາແລ້ວ; ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນຫາສິ່ງທີ່ລ່ວງໄປແລ້ວ. ປັນຍາຈານ 1:9, 10; 3:14, 15.

Back to Articles