Article

# ປື້ມດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສີ່ສິບເອັດ

ການເປີດເຜີຍຄວາມໝາຍຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງການກັບຄືນມາຂອງສັນຕະປາປາ ແລະ ປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຂະນະນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດຍິ່ງເຖິງລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງປະຫວັດສາດ ໃນເວລາທີ່ສັນຕະປາປາກັບຄືນສູ່ບັນລັງຂອງໂລກໃນຖານະຫົວທີແປດ ຄືໜຶ່ງໃນເຈັດຫົວ. ພວກເຮົາກຳລັງເຮັດດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຈະຈຳແນກຢ່າງຮອບຄອບເຖິງລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງປະຫວັດສາດ ເມື່ອປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດ ຄືໜຶ່ງໃນເຈັດປະທານາທິບໍດີ ສຳເລັດການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບຈຳລອງສັດຮ້າຍຂອງສັນຕະປາປາ. ພວກເຮົາໄດ້ເລີ່ມການພິຈາລະນາຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍພູຄາເມນ ແລະ ວັນຄ້າຍວັນເກີດຂອງເຮໂຣດ. ທັງສອງພາບປະກອບອັນສັກສິດນີ້ ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນບໍ່ຊ້ານີ້ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ຊຶ່ງກໍຖືກເປັນຕົວແທນເຊັ່ນດຽວກັນໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ.

> ລາວຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດນັ້ນດ້ວຍ, ແລະຫຼາຍປະເທດຈະຖືກໂຄ່ນລົ້ມ; ແຕ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະພົ້ນຈາກມືຂອງລາວ, ຄື ເອໂດມ, ໂມອາບ, ແລະຜູ້ນຳໜ້າໃນບັນດາລູກຫຼານຂອງອຳໂມນ. ດານີເອນ 11:41.

ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຜູ້ປອມແປງໄດ້ເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂຣດໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນ. ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂຣດໃນປະຫວັດສາດຂອງອິສຣາເອນບູຮານແມ່ນແຜ່ນດິນຢູດາ, ແລະມັນໄດ້ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນແຜ່ນດິນທີ່ນ້ຳນົມແລະນ້ຳເຜິ້ງໄຫຼບໍ່ຂາດ, ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ພ້ອມທັງເຫດອື່ນໆ ມັນຈຶ່ງເປັນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂຣດ. ມັນຮຸ່ງໂຣດເພາະພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງເລືອກນະຄອນຫຼວງຂອງມັນຄື ເຢຣູຊາເລັມ ໃຫ້ເປັນສະຖານທີ່ແຫ່ງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ແລະເປັນນະຄອນທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກໄວ້ເພື່ອສະຖາປະນາພຣະນາມຂອງພຣະອົງ.

> ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ່ເຮົາໄດ້ນຳປະຊາຊົນຂອງເຮົາອອກມາຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ ເຮົາມິໄດ້ເລືອກເມືອງໃດໜຶ່ງໃນບັນດາເຜົ່າທັງປວງຂອງອິສຣາເອນເພື່ອສ້າງນະມັດສະການສະຖານໃນນັ້ນ ເພື່ອນາມຂອງເຮົາຈະຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະເຮົາກໍມິໄດ້ເລືອກມະນຸດຄົນໃດໃຫ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງເໜືອປະຊາຊົນຂອງເຮົາຄືອິສຣາເອນ: ແຕ່ເຮົາໄດ້ເລືອກເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອນາມຂອງເຮົາຈະຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະໄດ້ເລືອກດາວິດໃຫ້ຢູ່ເໜືອປະຊາຊົນຂອງເຮົາຄືອິສຣາເອນ. 2 ຂ່າວຄາວ 6:5, 6.

ແຜ່ນດິນຢູດາຕາມຄວາມໝາຍຕົວອັກສອນແມ່ນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດສໍາລັບອິດສະຣາເອນບູຮານຕາມຄວາມໝາຍຕົວອັກສອນ, ແລະສະຫະລັດອາເມລິກາແມ່ນແຜ່ນດິນຝ່າຍວິນຍານຂອງຢູດາ, ຄືແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດສໍາລັບອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ຝ່າຍວິນຍານ.

> “ເມື່ອແຜ່ນດິນຊຶ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈັດຫາໄວ້ເປັນທີ່ລີ້ໄພສຳລັບປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອວ່າເຂົາຈະໄດ້ນະມັດສະການພຣະອົງຕາມສຽງຊີ້ນຳແຫ່ງຈິດສຳນຶກຂອງຕົນເອງ, ແຜ່ນດິນຊຶ່ງເປັນເວລາຍາວນານຫຼາຍປີຢູ່ພາຍໃຕ້ໂລ່ປ້ອງກັນແຫ່ງພຣະອຳນາດສູງສຸດ, ແຜ່ນດິນຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຄວາມໂປດປານໂດຍການໃຫ້ມັນເປັນຄັງຮັກສາແຫ່ງສາສະໜາອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະຄຣິດ,—ເມື່ອແຜ່ນດິນນັ້ນ ໂດຍຜ່ານບັນດາຜູ້ນິຕິບັນຍັດຂອງຕົນ ປະກາດປະຖິ້ມຫຼັກການແຫ່ງໂປຣແຕສຕັງ ແລະໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນແກ່ການຫຼົງອອກນອກລູ່ນອກທາງແບບໂຣມັນໃນການບິດເບືອນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ,—ເມື່ອນັ້ນແຫຼະ ພາລະກິດຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຄົນແຫ່ງຄວາມບາບຈະຖືກເປີດເຜີຍ.” Signs of the Times, June 12, 1893.

ຫຼັງຈາກກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປອມໄດ້ພິຊິດກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ (ສະຫະພາບໂຊວຽດເດີມ) ໃນຂໍ້ສີ່ສິບ, ໃນປີ 1989, ຈາກນັ້ນມັນກໍໄດ້ພິຊິດແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ). ໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ ຄຳວ່າ “ບັນດາປະເທດ” ເປັນຄຳທີ່ຖືກເພີ່ມເຂົ້າມາ, ແລະບໍ່ແມ່ນຖືກຕ້ອງຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ເພາະວ່າໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, “ຄົນຈຳນວນຫຼາຍ” ທີ່ຖືກໂຄ່ນລົ້ມນັ້ນແມ່ນຄົນຈຳພວກໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ຮູ້ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ແລະວັນແຫ່ງດວງອາທິດ ກ່ອນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຈະມາເຖິງ.

> “ການປ່ຽນແປງວັນຊະບາໂຕເປັນເຄື່ອງໝາຍ ຫຼື ຕາປະທັບແຫ່ງອຳນາດຂອງຄຣິດຈັກໂຣມັນ. ຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່, ເມື່ອເຂົ້າໃຈຂໍ້ຮ້ອງສິດຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ແລ້ວ, ເລືອກທີ່ຈະຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕອັນປອມແທນວັນຊະບາໂຕແທ້, ດ້ວຍການນັ້ນກໍກຳລັງຖວາຍການຄາລະວະແກ່ອຳນາດນັ້ນທີ່ເປັນຜູ້ບັນຊາໃຫ້ຖືຮັກສາວັນນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ. ຕາປະທັບຂອງສັດຮ້າຍຄືວັນຊະບາໂຕແບບສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງໂລກໄດ້ຍອມຮັບເອົາແທນວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້.”

> “ແຕ່ເວລາທີ່ຈະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນ ຍັງບໍ່ທັນມາເຖິງ. ເວລາແຫ່ງການທົດສອບຍັງບໍ່ທັນມາເຖິງ. ມີຄຣິດສະຕຽນແທ້ຢູ່ໃນທຸກຄຣິສຕະຈັກ ລວມທັງໃນສາດສະໜາຈັກໂຣມັນຄາທອລິກດ້ວຍ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດຖືກພິພາກສາລົງໂທດ ຈົນກວ່າເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງ ແລະໄດ້ເຫັນພັນທະໜ້າທີ່ຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່. ແຕ່ເມື່ອຄຳສັ່ງຈະຖືກປະກາດໃຊ້ ເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ຖືວັນຊະບາໂຕປອມ, ແລະເມື່ອສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະເຕືອນມະນຸດທັງຫຼາຍບໍ່ໃຫ້ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ ເມື່ອນັ້ນເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງຂອງປອມແລະຂອງແທ້ຈະຖືກຂີດໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ແລ້ວຜູ້ທີ່ຍັງຄົງດຳເນີນຢູ່ໃນການລ່ວງລະເມີດ ຈະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຫຼືທີ່ມືຂອງພວກເຂົາ.”

> “ພວກເຮົາກໍາລັງເຂົ້າໃກ້ຍຸກນີ້ຢ່າງຮວດເລັວ. ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກໂປຣແຕສຕັງຈະຮ່ວມມືກັບອໍານາດຝ່າຍໂລກເພື່ອຄໍ້າຊູສາສະໜາອັນປອມ ຊຶ່ງເພາະການຕໍ່ຕ້ານສິ່ງນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາໄດ້ອົດທົນຕໍ່ການຂົ່ມເຫັງອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ໃນເວລານັ້ນ ວັນຊະບາໂຕຂອງສັນຕະປາປາຈະຖືກບັງຄັບໃຊ້ໂດຍອໍານາດຮ່ວມກັນຂອງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ. ຈະມີການຫັນເຫຈາກຄວາມເຊື່ອໃນລະດັບຊາດ ຊຶ່ງຈະຈົບລົງພຽງແຕ່ໃນຄວາມພິນາດຂອງຊາດ.” Bible Training School, February 2, 1913.

ພວກຊົນຊັ້ນຂອງ “ຫຼາຍຄົນ” ຜູ້ທີ່ຖືກໂຄ່ນລົ້ມໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ແມ່ນບັນດາຜູ້ທີ່ຈະຖືກຖືຜິດຊອບຕໍ່ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງວັນສະບາໂຕ ຊຶ່ງເປັນແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ສໍາລັບເວລານັ້ນ ອັນເປັນຈຸດຫັນປ່ຽນ ແລະ ວິກິດໃນປະຫວັດຂອງທັງຄຣິສຕະຈັກແລະບັນດາປະຊາຊາດ. ຊົນຊັ້ນນັ້ນແມ່ນຄຣິສຕະຈັກແອດເວນຕິສ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ຊຶ່ງໄດ້ໄປເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງການພະເນຈອນຂອງພວກເຂົາໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານແຫ່ງການກະບົດ. ທີ່ນັ້ນເອງ ພວກເຂົາຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຖຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄປຕະຫຼອດການ. ແອດເວນຕິສ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ແມ່ນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເອີ້ນເຂົ້າສູ່ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ບໍ່ວ່າໃນຄາເດັດຄັ້ງທໍາອິດໃນປະຫວັດຂອງປີ 1844 ຈົນເຖິງ 1863 ຫຼືໃນຄາເດັດຄັ້ງທີສອງໃນປະຫວັດຂອງປີ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ລາວວ່າ, ມິດສະຫາຍເອີຍ, ເຈົ້າເຂົ້າມາໃນທີ່ນີ້ໄດ້ຢ່າງໃດ ໂດຍບໍ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງສຳລັບງານມົງຄຸນ? ແລະລາວກໍນິ່ງອຶ້ງ. ແລ້ວກະສັດຈຶ່ງກ່າວແກ່ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ວ່າ, ຈົ່ງມັດມືແລະຕີນຂອງລາວ, ແລ້ວພາລາວໄປ ແລະໂຍນລາວເຂົ້າໄປໃນຄວາມມືດພາຍນອກ; ໃນທີ່ນັ້ນຈະມີການຮ້ອງໄຫ້ແລະການຂົບແຂ້ວ. ເພາະວ່າມີຫຼາຍຄົນຖືກເອີ້ນ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກມີໜ້ອຍ. Matthew 22:12–14.

ສຽງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ບໍ່ວ່າໃນປີ 1844 ຫຼື 2001 ກໍແມ່ນເປັນການເອີ້ນໄປສູ່ງານອະພິເສກສົມຣົດ. “ຄົນຈຳນວນຫຼາຍ” ທີ່ຖືກໂຄ່ນລົ້ມໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນ “ຄົນຈຳນວນຫຼາຍ” ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ແລະແທນທີ່ນັ້ນກັບກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂະບວນອະພິເສກສົມຣົດຂອງກະສັດສິບອົງກັບແມ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງໂຣມ. ສຳລັບການສົມຣົດນັ້ນ ບຸກຄົນໜຶ່ງສາມາດຮັກສາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງຕົນໄວ້ໄດ້ ເພາະສິ່ງດຽວທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງຮັບເພື່ອເອົາຄວາມອັບອາຍຂອງຕົນອອກໄປ ແມ່ນການຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມສະກຸນຂອງແມ່ຍິງໂສເພນີຜູ້ທີ່ປົກຄອງເໜືອກະສັດສິບອົງ.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ຍິງເຈັດຄົນຈະຈັບຊາຍຄົນດຽວໄວ້ ແລະກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະກິນອາຫານຂອງພວກເຮົາເອງ ແລະນຸ່ງຫົ່ມເສື້ອຜ້າຂອງພວກເຮົາເອງ; ຂໍແຕ່ໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຖືກເອີ້ນຕາມຊື່ຂອງທ່ານ ເພື່ອປັດເປົ່າຄວາມອັບອາຍຂອງພວກເຮົາໄປ.” ອິສາຢາ 4:1

ພວກເຂົາໄດ້ລົ້ມເຫຼວໃນການທົດສອບດ້ານອາຫານຄັ້ງທຳອິດ ເພາະພວກເຂົາເລືອກກິນເຂົ້າຈີ່ຂອງຕົນເອງ ແທນທີ່ຈະເປັນເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງສະຫວັນ. ພວກເຂົາໄດ້ລົ້ມເຫຼວໃນການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ ຊຶ່ງໃນນັ້ນພວກເຂົາຄວນຈະຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະເຈົ້າໂດຍການສະແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ແຕ່ພວກເຂົາກັບເລືອກສວມເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງຕົນເອງ. ພວກເຂົາໄດ້ລົ້ມເຫຼວໃນການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍປະດຸດເຈ້ຍລິດມັດ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ສະແດງນາມ (ພຣະລັກສະນະ) ຂອງສັດຮ້າຍ ເພາະພວກເຂົາເລືອກປະຕິເສດນາມ (ພຣະລັກສະນະ) ຂອງພຣະຄຣິດ. ຈຸດປະສົງທີ່ນິມໂຣດສ້າງເມືອງໜຶ່ງ (ລັດ), ແລະຫໍຄອຍໜຶ່ງ (ຄຣິດຈັກ), ໃນການກ່າວເຖິງບາບີໂລນເປັນຄັ້ງທຳອິດນັ້ນ, ກໍເພື່ອວ່າເຂົາຈະໄດ້ສ້າງນາມໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ.

> ແລະພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ, “ມາເຖີດ, ໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງເມືອງໜຶ່ງ ແລະຫໍຄອຍໜຶ່ງສໍາລັບພວກເຮົາ, ທີ່ຍອດຂອງມັນອາດຈະເຖິງຟ້າສະຫວັນ; ແລະໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງຊື່ສຽງໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ, ຢ້ານວ່າພວກເຮົາຈະກະຈັດກະຈາຍໄປທົ່ວເທິງພື້ນແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ.” ປະຖົມມະການ 11:4

ຊື່ແມ່ນສັນຍາລັກແຫ່ງລັກສະນະ, ແລະລັກສະນະໃນຄໍາພະຍາກອນຂອງສັດຮ້າຍຕົວທີແປດ, ຊຶ່ງມາຈາກເຈັດຕົວນັ້ນ, ແມ່ນສະພາບສອງດ້ານຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງສາສນາຈັກ (ຫໍຄອຍ) ແລະ ລັດ (ນະຄອນ). ໃນວິກິດແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ ມະນຸດຈະຖືກແຍກອອກເປັນສອງພວກ.

> “ຈະມີໄດ້ພຽງແຕ່ສອງຈຳພວກເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ລະຝ່າຍໄດ້ຮັບເຄรື່ອງໝາຍຢ່າງແຈ້ງຊັດ, ຄື ດ້ວຍຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຫຼື ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ຫຼື ຂອງຮູບຂອງມັນ. ບຸດ ແລະ ທິດາທຸກຄົນຂອງອາດາມຕ້ອງເລືອກເອົາພຣະຄຣິດ ຫຼື ບາຣັບບາສເປັນຜູ້ນຳຂອງຕົນ. ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຈັດຕົນເອງຢູ່ຝ່າຍຂອງຜູ້ບໍ່ສັດຊື່ ກໍກຳລັງຢືນຢູ່ໃຕ້ທຸງດຳຂອງຊາຕານ ແລະ ຖືກກ່າວໂທດວ່າໄດ້ປະຕິເສດພຣະຄຣິດ ແລະ ປະພຶດຕໍ່ພຣະອົງຢ່າງຫຍາບຊ້າ. ພວກເຂົາຖືກກ່າວໂທດວ່າໄດ້ຕັ້ງໃຈຕອກຕະປູພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊີວິດ ແລະ ພຣະສິຣິຮຸ່ງໂລດ ໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.” Review and Herald, January 30, 1900.

ຊົນຈຳພວກໜຶ່ງຈະເປັນຕົວແທນແຫ່ງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງຈະເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະສາຍາຂອງພຣະຄຣິດ. ຈຳພວກໜຶ່ງຈະນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງສົມຣົດຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງຈະນຸ່ງ “ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນເອງ.” ຈຳພວກໜຶ່ງຈະກິນອາຫານແຫ່ງສະຫວັນ, ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງຈະກິນ “ເຂົ້າຈີ່ຂອງຕົນເອງ.” ຈຳພວກທີ່ກິນເຂົ້າຈີ່ຂອງຕົນເອງ ແລະຍັງຄົງຮັກສາເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນເອງໄວ້ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ຄົນເປັນອັນຫຼາຍ” ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເອີ້ນໂດຍສຽງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະເຂົາທັງຫຼາຍນັ້ນແມ່ນ “ຄົນເປັນອັນຫຼາຍ” ຜູ້ຈະຖືກໂຄ່ນລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາທັງຫຼາຍທີ່ຈະໄຖ່ສະພາບອັນສູນເສຍຂອງຕົນ ເມື່ອອຸປະນິໄສຂອງເຂົາຖືກເປີດເຜີຍໃນວິກິດແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຄືຄວາມຫວັງອັນປອມວ່າ ຖ້າພວກເຂົາສາມາດຍອມຮັບນາມຂອງໂສເພນີແຫ່ງໂຣມ, ການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນຈະລົບລ້າງ “ຄວາມອັບອາຍ” ຂອງພວກເຂົາ.

ໃນເວລານັ້ນ, ຄົນຈໍານວນນ້ອຍຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະຕໍ່ມາໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດ ຍັງມີອີກກຸ່ມໜຶ່ງຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນ “ຫຼົບພົ້ນ” ຈາກມືຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈອມປອມ. ຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ຫຼົບພົ້ນ” ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດ ຫມາຍເຖິງການຫຼົບພົ້ນປານປະໜຶ່ງວ່າດ້ວຍຄວາມລື່ນ, ແລະຄໍານິຍາມນັ້ນສື່ແນວຄວາມຄິດຂອງການຈັບກ້ອນສະບູໄວ້ໃນນ້ໍາ, ແລະເນື່ອງດ້ວຍຄວາມລື່ນຂອງສະບູ ມັນຈຶ່ງຫຼຸດອອກຈາກມືຂອງທ່ານ. ອົງປະກອບຫຼັກຂອງຄໍານິຍາມຂອງຄໍານີ້, ເມື່ອມັນຖືກນໍາໃຊ້ໃນພາສາເຮັບເຣີ, ຄືວ່າ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຫຼົບພົ້ນນັ້ນ ກ່ອນການຫຼົບພົ້ນ ເຄີຍຢູ່ພາຍໃຕ້ອໍານາດຄວບຄຸມຂອງສິ່ງທີ່ມັນຫຼົບພົ້ນອອກຈາກ.

ໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ ການຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງສາມຝ່າຍຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ ໄດ້ສຳເລັດຂຶ້ນ.

> “ພວກໂປຣເຕສຕັນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາຈະເປັນຜູ້ນຳໜ້າໃນການຍື່ນມືຂ້າມຫ້ວງເຫວເພື່ອຈັບມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ; ພວກເຂົາຈະເອື້ອມຂ້າມເຫວເລິກເພື່ອຈັບມືກັບອຳນາດໂຣມັນ; ແລະພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງສະຫະພາບສາມປະການນີ້ ປະເທດນີ້ຈະດຳເນີນຕາມຮອຍຂອງໂຣມໃນການຢຽບຢ່ຳສິດແຫ່ງຈິດສຳນຶກ.” The Great Controversy, 588.

ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາຈັບມືກັບສະຫະປະຊາຊາດ ແລະກັບອຳນາດສັນຕະປາປາໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ຈະມີກຸ່ມຄົນໜຶ່ງທີ່ກ່ອນໜ້ານັ້ນເຄີຍຢູ່ໃນມືຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງ “ຫຼົບໜີ” ອອກຈາກມືຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປອມແປງ. ປະຊາຊົນເຫຼົ່ານັ້ນເຄີຍຖືກກັກໄວ້ຢູ່ໃນອຳນາດກຳຂອງພະລັງສັນຕະປາປາ. ປະຊາຊົນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໃນງານລ້ຽງວັນເກີດຂອງເຮໂຣດໂດຍໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນຖືກຈອງຈຳຢູ່ໃນຄຸກໃຕ້ດິນຂອງໂຣມ ຄອຍຖ້າຄວາມຕາຍ ຫຼື ການປົດປ່ອຍ. ຊົນຊັ້ນຂອງຜູ້ຄົນທີ່ຫຼົບໜີອອກຈາກການຈອງຈຳຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສາມເຜົ່າ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນສັນຍະລັກເຖິງອົງປະກອບສາມປະການຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່.

ໃນເວລານັ້ນເອງ, ສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ ເອີ້ນປະຊາຊົນເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ໜີອອກຈາກບາບີໂລນ, ເພື່ອວ່າເຂົາຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນການພິພາກສາຂອງນາງ ຊຶ່ງກຳລັງຈະເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ. ສຽງທີສອງນັ້ນແມ່ນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຄຣິດ, ແຕ່ມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງສຽງຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນກຳລັງປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍສຽງດັງ. ເມື່ອຜູ້ທີ່ຫລຸດພົ້ນຈາກມືນັ້ນ (ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງການຍອມຈຳນົນ), ເຂົາກໍຫລຸດພົ້ນຈາກມືຂອງກະສັດເໜືອປອມ, ແລະຈາກນັ້ນເຂົາກໍພົບມືຂອງກະສັດເໜືອທີ່ແທ້ຈິງ.

ທີ່ພູກາເມນ ພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານຖືກປະຫານຊີວິດ, ແລະເນື່ອງຈາກວ່າເທບທຽມອັນເປັນເພດຊາຍທີ່ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງລັດ, ແລະພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງອາຊທາໂຣດເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກ. ເອລີຢາໄດ້ສັງຫານພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກ, ເຖິງແມ່ນວ່າສາສະໜາແຫ່ງໂປຣແຕສຕັງທີ່ຫຼົງຖອຍ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊາໂລເມ ຍັງຄົງຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່. ຊາໂລເມ, ໂປຣແຕສຕັງທີ່ຫຼົງຖອຍ, ໃນຖານະທີ່ເປັນຊາໂລເມ, ຍົວະເຢົ້າເຮໂຣດ, ແລະກະສັດສິບອົງກໍຕົກລົງທີ່ຈະເຂົ້າສູ່ພັນທະມິດລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກກັບລັດ ກັບຫົວທີແປດ ຊຶ່ງເປັນມາຈາກເຈັດຫົວນັ້ນ. ຊາໂລເມແມ່ນຜູ້ທີ່ເຮໂຣດຜູ້ມີຕັນຫາຜິດບາບທາງເລືອດຍາດ ປາຖະໜານາງຢູ່ໃນໃຈຂອງຕົນ.

> ແຕ່ເຮົາກ່າວແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍວ່າ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເບິ່ງແມ່ຍິງເພື່ອປາຖະໜານາງ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ລ່ວງປະເວນີກັບນາງແລ້ວໃນໃຈຂອງຕົນ. ມັດທາຍ 5:28.

ຄວາມໃຄ່ຕ້ອງອັນເປັນການຮ່ວມປະເວນີລະຫວ່າງຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຮໂຣດຢູ່ໃນໃຈຂອງລາວ ໄດ້ທຳໃຫ້ເນື້ອກາຍຂອງພວກເຂົາຖືກຜູກຮວມເຂົ້າກັນຢູ່ໃນໃຈຂອງລາວ ແລະດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບຊາໂລເມ.

> ເພາະສະນັ້ນ ຜູ້ຊາຍຈະລະບິດາແລະມານດາຂອງຕົນ ແລະຈະຜູກພັນກັບພັນລະຍາຂອງຕົນ; ແລະເຂົາທັງສອງຈະເປັນເນື້ອດຽວກັນ. ປະຖົມມະການ 2:24

ໃນງານລ້ຽງວັນເກີດຂອງເຮໂຣດ, ເຮໂຣດແລະຊາໂລເມໄດ້ກາຍເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນ, ແລະເຮໂຣດ, ຜູ້ທີ່ຖືກໃຊ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າໂດຍອາຮາບ, ເປັນຫົວໜ້າຂອງກະສັດສິບອົງແຫ່ງອານາຈັກພາກເໜືອ. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ອານາຈັກທີຫົກຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກສິ້ນສຸດລົງເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍ, ຊຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນເຂົາດຽວອັນໜຶ່ງ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມກັນຂອງເຂົາແຫ່ງຄຣິດຈັກແລະລັດ (ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ), ຖືກເອລີຢາຂ້າເສຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຊາໂລເມໄດ້ລໍ້ລວງເຮໂຣດ, ກາຍເປັນອັນໜຶ່ງດຽວກັບລາວ, ແລະຊັກຈູງລາວໃຫ້ມອບອານາຈັກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຕົນ (ຄື ລັດທີ່ຄອບຄອງທົ່ວໂລກ) ໃຫ້ແກ່ມານດາຂອງນາງ (ຄຣິດຈັກທີ່ຄອບຄອງທົ່ວໂລກ). ເມື່ອເປັນດັ່ງນັ້ນ ຊາໂລເມກໍໄດ້ເຂົ້າຄວບຄຸມອາຮາບແລະສິບເຜົ່າຂອງລາວ, ເພາະກະສັດທັງສິບອົງລ້ວນເຫັນພ້ອມຕ້ອງກັນ.

> ແລະເຂົາສັດສິບເຂົາທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນ ແມ່ນກະສັດສິບອົງ ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບອານາຈັກເທື່ອ; ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບອຳນາດເປັນກະສັດຢູ່ຮ່ວມກັບສັດຮ້າຍເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ພວກເຂົາມີຈິດໃຈອັນດຽວກັນ ແລະຈະມອບອຳນາດແລະກຳລັງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ພຣະນິມິດ 17:12, 13

ສັດຮ້າຍທີ່ເຂົາໄດ້ມອບອຳນາດແລະກຳລັງຂອງຕົນໃຫ້ນັ້ນ ແມ່ນສັດຮ້າຍຕົວທີ່ຍິງແພດສະຫຍານນັ່ງຄໍ່າຢູ່ເທິງ. ສັດຮ້າຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະແຫ່ງຮູບຈຳລອງ ຊຶ່ງແມ່ນການປະສົມປະສານລະຫວ່າງສາສນາຈັກແລະລັດ ໂດຍມີຍິງນັ້ນ (ສາສນາຈັກ) ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ ເພາະວ່ານີ້ເປັນການສົມລົດແບບລາຕິນ ທີ່ນາມສະກຸນເປັນນາມຂອງພັນລະຍາ ແລະທີ່ຊຶ່ງຍິງເປັນຜູ້ປົກຄອງຊາຍ ອັນເປັນການກະບົດຕໍ່ຄວາມສຳພັນແຫ່ງການສົມລົດທີ່ແທ້ຈິງ.

> ແລະພຣະອົງໄດ້ຕັດກັບຍິງນັ້ນວ່າ, “ເຮົາຈະເພີ່ມຄວາມເຈັບປວດແລະການຕັ້ງຄັນຂອງເຈົ້າໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນຢ່າງຍິ່ງ; ເຈົ້າຈະອອກລູກດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ; ແລະຄວາມປາຖະໜາຂອງເຈົ້າຈະມຸ່ງໄປຫາຜົວຂອງເຈົ້າ, ແລະເຂົາຈະປົກຄອງເຈົ້າ.” ປະຖົມມະການ 3:16

ກະສັດທັງສິບມີຄວາມຄິດເຫັນດຽວກັນ ແລະ ມີໃຈດຽວກັນ.

> “ພຣະນິມິດ 17:13–14 ຖືກອ້າງອີງ. ‘ພວກເຂົາມີຈິດໃຈອັນດຽວກັນ.’ ຈະມີການຜູກພັນແຫ່ງຄວາມເປັນໜຶ່ງອັນສາກົນ, ຄວາມກົມກຽວອັນໃຫຍ່ຫຼວງອັນດຽວ, ສະຫະພັນແຫ່ງກຳລັງຂອງຊາຕານ. ‘ແລະຈະມອບອຳນາດແລະກຳລັງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ.’ ດັ່ງນັ້ນ ອຳນາດອັນຕາມອຳເພີໃຈ ແລະບີບບັງຄັບ ອັນດຽວກັນທີ່ຕໍ່ຕ້ານເສລີພາບທາງສາສະໜາ, ເສລີພາບໃນການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຕາມຄຳຊີ້ນຳຂອງມະໂນທຳ, ຈະຖືກສະແດງອອກ ເໝືອນດັ່ງທີ່ອຳນາດນັ້ນເຄີຍຖືກສະແດງໂດຍລະບົບສັນຕະປາປາ ເມື່ອໃນອະດີດມັນໄດ້ຂົ່ມເຫັງບັນດາຜູ້ທີ່ກ້າປະຕິເສດບໍ່ຍອມຄອງຕາມພິທີກຳແລະພິທີການທາງສາສະໜາຂອງໂຣມັນນິຍົມ.”

> “ໃນສົງຄາມທີ່ຈະຖືກຕໍ່ສູ້ໃນວັນທ້າຍທັງຫຼາຍນັ້ນ ບັນດາອຳນາດທີ່ເສື່ອມຊາມທັງປວງທີ່ໄດ້ກະບົດອອກຈາກຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຮວາ ຈະຮ່ວມກັນຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນສົງຄາມນີ້ ວັນຊະບາໂຕຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ ຈະເປັນປະເດັນສຳຄັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເປັນຂໍ້ຂັດແຍ່ງ; ເພາະໃນພຣະບັນຍັດເລື່ອງວັນຊະບາໂຕນັ້ນ ພຣະຜູ້ປະທານພຣະບັນຍັດອົງຍິ່ງໃຫຍ່ຊົງສຳແດງພຣະອົງເອງວ່າເປັນພຣະຜູ້ສ້າງຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, 983.

ກະສັດສິບອົງ, ຊຶ່ງມີຜູ້ນໍາຂອງພວກເຂົາຄືອາຮາບ ຫຼື ເຮໂຣດ, ໄດ້ຖືກຊັກຈູງໂດຍຊາໂລເມ, ບຸດສາວຂອງນາງເຮໂຣເດຍ. ສະຫະປະຊາຊາດ, ຊຶ່ງໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໄດ້ຖືກຊັກຈູງໂດຍຊາໂລເມ, ສາສະໜາປອມຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ, ແລະຊຶ່ງແຕ່ເດີມເຄີຍເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ເຂົ້າຄວບຄຸມອານາຈັກຂອງກະສັດສິບອົງ, ຜູ້ທັງໝົດເຫັນພ້ອມກັນທີ່ຈະມອບອານາຈັກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງພວກຕົນແກ່ສາສະໜາຄາທອລິກ. ພວກເຂົາຕັດສິນໃຈຢ່າງເປັນເອກະສັນນີ້, ເພາະກະສັດທັງໝົດໄດ້ຖືກຊັກຈູງໂດຍການຟ້ອນຮໍາອັນຢົ່ວຍວນຂອງຊາໂລເມ. ພວກເຂົາເຫັນພ້ອມກັນທີ່ຈະນໍາພະລັງອັນຮ່ວມກັນຂອງພວກເຂົາໄປໃຊ້ໃນວຽກງານຂ້າຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ.

ສັດຮ້າຍ (ສະຫະປະຊາຊາດ) ຖືກປົກຄອງໂດຍກະສັດຜູ້ເປັນປະມຸກ (ບຸດສາວຂອງ Jezebel). Jezebel ໄດ້ຊີ້ນຳບຸດສາວຂອງນາງໃຫ້ເລີ່ມຕົ້ນຄວາມສຳພັນອັນຜິດຜົວເມຍແລະຜິດທາງເລືອດກັບ Herod ແລະກະສັດອື່ນໆ, ເພາະນາງເປັນແມ່ຂອງຍິງໂສເພນີທັງຫລາຍ. ນາງເປັນຜູ້ຈັດຫາຊາຍໃຫ້ແກ່ບຸດສາວຂອງຕົນເອງ. Herod, Ahab ແລະສະຫະປະຊາຊາດ ຖືກລໍ້ລວງໂດຍຜູ້ພະຍາກອນປອມ, ຊຶ່ງຄືສະຫະລັດອາເມລິກາ. ສະຫະລັດອາເມລິກາຢຸດທີ່ຈະເປັນອານາຈັກທີຫົກ ເມື່ອພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງ Baal ຖືກສັງຫານ, ແລະພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງ Ashtaroth (Salome) ກໍກາຍເປັນອຳນາດປົກຄອງຂອງອານາຈັກທີເຈັດໃນທັນທີ, ເນື່ອງຈາກມັນທຳຊ້ຳໃນໂລກ ສິ່ງທີ່ມັນຫາກໍໄດ້ກະທຳສຳເລັດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ.

ສັດຮ້າຍນັ້ນແມ່ນບັນດາກະສັດຜູ້ຢູ່ໃນຄວາມສຳພັນກັບບຸດສາວຂອງຍິງໂສເພນີ, ແລະຍິງໂສເພນີນັ້ນແມ່ນແມ່ຍິງຜູ້ປົກຄອງເຫນືອສັດຮ້າຍ. ພຣະເຢຊູຊົງນຳສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງໜຶ່ງ ໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ. ດັ່ງທີ່ພາບປະກອບໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 17 ກ່ຽວກັບອານາຈັກແປດໄດ້ເປີດເຜີຍອານາຈັກແປດໃນດານີເອນ ບົດທີ 2, ສັດຮ້າຍ ແລະ ແມ່ຍິງຜູ້ຂີ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ ກໍໄດ້ເປີດເຜີຍຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນອີກປະການໜຶ່ງ, ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການທີ່ວ່າ ສິ່ງທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງສຸດທ້າຍ.

ພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເຈັດ ແມ່ນການອ້າງເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ດານີເອນ ບົດທີສອງ, ຊຶ່ງເປັນການອ້າງເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີເປັນຄັ້ງທໍາອິດ, ໂດຍຄວາມຈໍາເປັນທາງຄໍາພະຍາກອນ ຈໍາຕ້ອງເປັນຕົວແທນຂອງແປດອານາຈັກເຊັ່ນກັນ, ໃນນັ້ນອານາຈັກທີແປດແມ່ນມາຈາກເຈັດອານາຈັກ. ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ, ການພິພາກສາຍິງນັ້ນ ແລະສັດຮ້າຍທີ່ນາງຂີ່ຢູ່ໃນບົດທີສິບເຈັດ ຈໍາຕ້ອງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນການພິພາກສາໂສເພນີເທື່ອທໍາອິດໃນປີ 1798.

ທູດສະຫວັນໄດ້ແຈ້ງແກ່ໂຢຮັນໃນຕອນເປີດຂອງບົດທີສິບເຈັດ ວ່າທ່ານຈະສະແດງການພິພາກສາຂອງຍິງໂສເພນີໃຫຍ່ ແລະຂອງສັດຮ້າຍທີ່ນາງຂີ່ຢູ່. ຄັ້ງທຳອິດທີ່ຍິງໂສເພນີນັ້ນຖືກພິພາກສາ ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າເປັນປີ 1798 ເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງມັນ ແລະເວລາແຫ່ງປາຍທາງໄດ້ມາເຖິງ. ແຕ່ເມື່ອ “ເວລາແຫ່ງປາຍທາງ” ຖືກນຳສະເໜີໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ຍ່ອມມີຫຼັກໝາຍສອງຢ່າງທີ່ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍບຸກຄົນຢູ່ສະເໝີ. ການເກີດຂອງອາໂຣນ ແລະຂອງໂມເຊ ນ້ອງຊາຍຂອງທ່ານ ແມ່ນເວລາແຫ່ງປາຍທາງໃນປະຫວັດນັ້ນ. ຫຼັກໝາຍສອງຢ່າງນັ້ນເປັນແບບຢ່າງຂອງການເກີດຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະຫົກເດືອນຕໍ່ມາ ພຣະເຢຊູຜູ້ເປັນລູກພີ່ລູກນ້ອງຂອງທ່ານ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກເວລາແຫ່ງປາຍທາງສຳລັບປະຫວັດນັ້ນ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງການເປັນຊະເລີຍເຈັດສິບປີ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງເວລາແຫ່ງປາຍທາງໃນປີ 1798 ດາຣິອັດ ແລະ ໄຊຣັສ ຫຼານຊາຍຂອງທ່ານ ແມ່ນຫຼັກໝາຍສອງຢ່າງຂອງເວລາແຫ່ງປາຍທາງ. ຮ່ວມກັນແລ້ວ ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງຂອງ Reagan ແລະ Bush ຜູ້ທຳອິດ ໃນເວລາແຫ່ງປາຍທາງຂອງປີ 1989.

ປີ 1798, ຊຶ່ງເປັນເວລາແຫ່ງອະວະສານ ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite, ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການຕາຍໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນຂອງອົງປະກອບທາງການເມືອງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງຄາທອລິກ. ນາຍພົນ Berthier ຂອງ Napoleon ໄດ້ເດີນເຂົ້າໄປໃນວາຕິກັນໂດຍກົງ, ຈັບກຸມສັນຕະປາປາ ແລະຢຸດຕິອຳນາດທາງການເມືອງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງຄາທອລິກ. ໜຶ່ງປີຕໍ່ມາ, ໃນປີ 1799, ຍິງຜູ້ທີ່ໄດ້ຂີ່ສັດຮ້າຍນັ້ນຕະຫຼອດຫຼາຍສະຕະວັດ, ຊຶ່ງຖືກແທນຄວາມໂດຍສັນຕະປາປາ, ໄດ້ຕາຍລົງໃນການຖືກຄຸມຂັງ. ການພິພາກສາຂອງຍິງໂສເພນີນັ້ນ ຮວມເຖິງການພິພາກສາເໜືອສັດຮ້າຍທີ່ນາງໄດ້ໃຊ້ເພື່ອປົກຄອງບັນດາປະຊາຊາດ. ພຣະນິມິດ ບົດທີ 17 ໄດ້ຊີ້ບອກທັງການພິພາກສາຂອງສັດຮ້າຍ ແລະຍັງຊີ້ບອກເຖິງຍິງໂສເພນີຜູ້ທີ່ປົກຄອງເໜືອ ແລະຂີ່ຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນດ້ວຍ.

> “ໂລກນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍພະຍຸ, ສົງຄາມ, ແລະຄວາມແຕກແຍກ. ແຕ່ພາຍໃຕ້ຫົວໜຶ່ງ—ຄື ອຳນາດສັນຕະປາປາ—ຊົນທັງຫຼາຍຈະຮ່ວມໃຈກັນເພື່ອຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ ໃນບຸກຄົນຂອງພະຍານຂອງພຣະອົງ.” Testimonies, volume 7, 182.

ຫົວທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນອັນໜຶ່ງໃນເຈັດ, ແມ່ນອຳນາດແຫ່ງສັນຕະປາປາທີ່ປົກຄອງເໜືອສັດຮ້າຍທີ່ປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍກະສັດສິບອົງ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກປົກຄອງໂດຍບຸດສາວຂອງຍິງໂສເພນີທີ່ຂີ່ຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍ. ອົງປະກອບຂອງອານາຈັກທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນອັນໜຶ່ງໃນເຈັດ, ຈະຕ້ອງຖືກເຫັນໃນປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດແລະຄົນສຸດທ້າຍ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນອັນໜຶ່ງໃນເຈັດປະທານາທິບໍດີ, ເມື່ອຮູບຂອງສັດຮ້າຍຖືກສ້າງຂຶ້ນພາຍໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ການປະສົມປະສານຂອງເຂົາສັດທີ່ຫຼົງຖອຍແຫ່ງລັດທິສາທາລະນະນິຍົມ ແລະ ໂປຣເຕສຕັນ ຈະຕ້ອງມີ “ຫົວ” ໜຶ່ງທີ່ປົກຄອງເໜືອຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະຜູ້ປົກຄອງນັ້ນຈະເປັນຜູ້ເຜດັດການຢ່າງຫາຜູ້ໃດປຽບບໍ່ໄດ້.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນການສຶກສານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ເພງ ຫຼື ຄຳເພງສັນລະເສີນຂອງອາຊາບ. ໂອ ພຣະເຈົ້າເອີຍ, ຂໍຢ່າຊົງນິ່ງງຽບ; ຂໍຢ່າຊົງສະຫງົບຢູ່, ແລະ ຂໍຢ່າຊົງນິ່ງເຉີຍ, ໂອ ພຣະເຈົ້າເອີຍ. ເພາະວ່າ, ເບິ່ງແມ, ບັນດາສັດຕູຂອງພຣະອົງກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍ; ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ກຽດຊັງພຣະອົງໄດ້ຍົກຫົວຂຶ້ນ. ເຂົາໄດ້ວາງແຜນອັນແຍບຄາຍຕໍ່ຊົນຊາດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ປຶກສາກັນຕໍ່ສູ້ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງຊ່ອນໄວ້. ເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ, “ມາເຖີດ, ໃຫ້ພວກເຮົາຕັດພວກເຂົາອອກຈາກການເປັນປະຊາຊາດໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່ານາມຂອງອິດສະຣາເອນຈະບໍ່ມີຜູ້ລະນຶກເຖິງອີກຕໍ່ໄປ.” ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ປຶກສາກັນດ້ວຍໃຈດຽວ; ເຂົາໄດ້ຜູກພັນເປັນພັນທະມິດຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ: ເຕັນຂອງເອໂດມ ແລະ ພວກອິດຊະມາເອນ; ຂອງໂມອາບ ແລະ ພວກຮາກາເຣນ; ເກບານ ແລະ ອຳໂມນ ແລະ ອາມາເລກ; ພວກຟີລິດສະຕິນກັບຊາວເມືອງຕີເຣ; ອັດຊູນກໍໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບເຂົາດ້ວຍ: ເຂົາໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອບັນດາລູກຫຼານຂອງໂລດ. ເຊລາ. ພຣະຄຳເພງ 83:1–8.

Back to Articles