Article

# ອະນາຄົດສໍາລັບອາເມຣິກາ ແລະ ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 - ສະບັບທີສອງ

ການກິນຂໍ້ຄວາມ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 24, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ ໄດ້ມີຄຳສັ່ງອອກມາໃຫ້ “ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງປຶ້ມນີ້.”

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນປຶ້ມນີ້ໄວ້; ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ຜູ້ທີ່ອະທຳ ກໍໃຫ້ລາວອະທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ທີ່ໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ລາວໂສໂຄກຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ທີ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ລາວຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ລາວບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 22:10, 11.

ໃນບົດທີຫ້າແຫ່ງພຣະນິມິດ, ພຣະເຈົ້າພຣະບິດາປະທັບນັ່ງຢູ່ເທິງພຣະບັນລັງຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງຊົງຖືໜັງສືມ້ວນໜຶ່ງໄວ້ໃນພຣະຫັດ ຊຶ່ງຖືກປະທັບຕາໄວ້ດ້ວຍເຈັດດວງ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໜັງສືເລັ່ມໜຶ່ງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງຜູ້ປະທັບເທິງພຣະທີ່ນັ່ງ, ມີຂໍ້ຄວາມຂຽນຢູ່ທັງດ້ານໃນແລະດ້ານນອກ, ແລະຖືກປະທັບຕາໄວ້ດ້ວຍຕາເຈັດດວງ. ພຣະນິມິດ 5:1

ເມື່ອເລື່ອງລາວຈາກຂໍ້ທີໜຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງບົດທີເຈັດ ພວກເຮົາພົບວ່າ ພຣະເຢຊູ ຜູ້ຊົງຖືກແທນນິຍາຍເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ຄືພຣະອົງຜູ້ຮັບເອົາມ້ວນໜັງສືຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ ແລະເລີ່ມເປີດດວງປະທັບຕາຕ່າງໆອອກເປັນລຳດັບ. ເມື່ອພຣະອົງເປີດດວງປະທັບຕາດວງທີຫົກ ແລະຊົງສະແດງຂ່າວສານທີ່ດວງປະທັບຕານັ້ນເປັນຕົວແທນ ບົດທີຫົກກໍສິ້ນສຸດລົງ. ມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຄຳຖາມໜຶ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ບົດທີເຈັດ ບ່ອນທີ່ພວກເຮົາພົບຄຳຕອບຕໍ່ຄຳຖາມທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດທີຫົກ.

> ເພາະວ່າວັນອັນໃຫຍ່ແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ; ແລະຜູ້ໃດຈະສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້? ພຣະນິມິດ 6:17.

ບົດທີເຈັດໄດ້ນໍາສະເໜີຄົນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະ “ຝູງຊົນຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍ.” ຫຼັງຈາກປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກນໍາສະເໜີໃນບົດທີເຈັດແລ້ວ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນເຮົາຈຶ່ງພົບວ່າ ຕາປະທັບອັນທີເຈັດ ແລະເປັນອັນສຸດທ້າຍ ຖືກເປີດອອກ. ຄໍາພະຍາກອນອື່ນພຽງຢ່າງດຽວໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ ຄື ສຽງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການໃນບົດທີສິບ. ປະເດັນທີ່ງ່າຍດາຍກໍຄືວ່າ ຄໍາພະຍາກອນພຽງຢ່າງດຽວໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ ແລະສາມາດຖືກເປີດຜະນຶກໄດ້ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ ແມ່ນ “ສຽງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ.”

ເປັນເວລາຫຼາຍປີ ຫາກບໍ່ແມ່ນຫຼາຍທົດສະວັດແລ້ວ, Future for America ໄດ້ຊີ້ບອກຢ່າງຊັດເຈນວ່າ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ” ເປັນຕົວແທນຂອງຫຍັງ. “ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ” ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊິດສະເຕີ White ຢືນຢັນຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ ແລະເພີ່ມອີກວ່າ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງ” ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຫດການໃນອະນາຄົດທີ່ຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” ການນຳສະເໜີລາຍລະອຽດຂອງຂໍ້ເທັດຈິງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດພົບໄດ້ໃນ Habakkuk’s Tables ສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຍັງບໍ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້.

ຄວາມຈິງເກືອບກັບຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ໃນອະດີດນັ້ນ ຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງຢູ່, ແຕ່ນັບແຕ່ເດືອນສິງຫາຂອງປີນີ້ເປັນຕົ້ນມາ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຖອນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຫົວຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ ແລະໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍຄວາມເຂົ້າໃຈເພີ່ມຂຶ້ນ. ພວກເຮົາຈະເລີ່ມດ້ວຍພຣະນິມິດບົດທີ 10 ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາຄຳອະທິບາຍຂອງ Sister White ກ່ຽວກັບບົດນັ້ນ. ກ່ອນທີ່ເຮົາຈະເຮັດສິ່ງນີ້ ພວກເຮົາຕ້ອງລະບຸສອງປະເດັນທີ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການພິຈາລະນາເລື່ອງຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງ.

ຈຸດທຳອິດຄືວ່າ ການລະບຸຄວາມຈິງຂອງຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງ ທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດເຜີຍນັ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງອາໄສແນວຄວາມຈິງຫຼາຍປະການ ເພື່ອຈັດວາງທຸກສິ່ງທີ່ຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງເປັນຕົວແທນໄວ້ໃຫ້ເຂົ້າທີ່. ໃນທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນວ່າ ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມອົດທົນຂອງພວກວິສຸດຊົນ. ຈຸດທີສອງທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບເລື່ອງນີ້ຄືວ່າ ໂປຣແກຣມທີ່ໃຊ້ຜະລິດການນຳສະເໜີດ້ວຍສຽງຂອງບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້ ມີຂໍ້ຈຳກັດກ່ຽວກັບຈຳນວນເວລາທີ່ມັນສາມາດອ່ານແລະເວົ້າໄດ້. ບົດຄວາມແຕ່ລະບົດຈະຕ້ອງພໍດີຢູ່ພາຍໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ. ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນຂອງການສຶກສານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງແຈ້ງໃຫ້ທ່ານຊາບວ່າ ມັນຈະຕ້ອງໃຊ້ບົດຄວາມສອງສາມບົດ ເພື່ອສະຖາປະນາຄວາມຈິງທີ່ຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງເປັນຕົວແທນ. ບັດນີ້ ໄປສູ່ບົດທີສິບ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອົງອື່ນຜູ້ມີລິດອໍານາດຫຼາຍ ລົງມາຈາກສະຫວັນ ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍເມກ; ແລະມີຮຸ້ງຢູ່ເທິງສີສະຂອງທ່ານ, ແລະໃບໜ້າຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງດວງອາທິດ, ແລະຕີນຂອງທ່ານເປັນເໝືອນເສົາໄຟ. ແລະໃນມືຂອງທ່ານມີໜັງສືນ້ອຍເປີດຢູ່; ແລະທ່ານໄດ້ວາງຕີນຂວາຂອງທ່ານໄວ້ເທິງທະເລ, ແລະຕີນຊ້າຍໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນ. ແລະຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງ ເໝືອນດັ່ງສິງໂຕຄໍາລາມ; ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ຮ້ອງແລ້ວ, ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດກໍໄດ້ກ່າວສຽງຂອງຕົນ. ແລະເມື່ອຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວສຽງຂອງຕົນແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍກໍາລັງຈະຂຽນ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງຈາກສະຫວັນເວົ້າແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງປະທັບຕາສິ່ງທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວນັ້ນໄວ້, ແລະຢ່າຂຽນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.” ແລະທູດສະຫວັນອົງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢືນຢູ່ເທິງທະເລແລະເທິງແຜ່ນດິນ ໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ແລະສາບານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດນິລັນດອນ, ຜູ້ຊົງສ້າງສະຫວັນ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລະແຜ່ນດິນ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລະທະເລ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ວ່າຈະບໍ່ມີເວລາອີກຕໍ່ໄປ: ແຕ່ໃນວັນທັງຫຼາຍແຫ່ງສຽງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດ, ເມື່ອທ່ານຈະເລີ່ມເປົ່າແກ, ຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະສໍາເລັດ, ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດໄວ້ແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄືພວກຜູ້ພະຍາກອນ. ແລະສຽງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຈາກສະຫວັນນັ້ນ ໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າອີກ ແລະກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງໄປເອົາໜັງສືນ້ອຍທີ່ເປີດຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ເທິງທະເລແລະເທິງແຜ່ນດິນນັ້ນ.” ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຫາທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ ແລະເວົ້າກັບທ່ານວ່າ, “ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໜັງສືນ້ອຍນັ້ນ.” ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງເອົາໄປ ແລະກິນມັນເສຍ; ແລະມັນຈະເຮັດໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າຂົມ, ແຕ່ໃນປາກຂອງເຈົ້າມັນຈະຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ.” ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເອົາໜັງສືນ້ອຍນັ້ນອອກຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນ ແລະກິນມັນເສຍ; ແລະໃນປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າມັນຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ: ແລະທັນທີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກິນມັນແລ້ວ, ທ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຂົມ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ເຈົ້າຈໍາເປັນຕ້ອງພະຍາກອນອີກ ຕໍ່ໜ້າຊົນຊາດທັງຫຼາຍ, ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍ, ພາສາທັງຫຼາຍ, ແລະກະສັດທັງຫຼາຍ.” ພຣະນິມິດ 10:1–11.

ໃນການອະທິບາຍບົດທີສິບ, ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

> ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອໍານາດຜູ້ທີ່ໄດ້ຊົງສັ່ງສອນໂຢຮັນນັ້ນ ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ. ການທີ່ພຣະອົງຊົງວາງພຣະບາດຂວາຂອງພຣະອົງເທິງທະເລ ແລະພຣະບາດຊ້າຍເທິງແຜ່ນດິນແຫ້ງ ສະແດງເຖິງພາກສ່ວນທີ່ພຣະອົງກໍາລັງຊົງກະທໍາຢູ່ໃນສາກສຸດທ້າຍແຫ່ງການໂຕ້ແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກັບຊາຕານ. ຕໍາແໜ່ງນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງລິດເດດ ແລະສິດອໍານາດສູງສຸດຂອງພຣະອົງເໜືອໂລກທັງສິ້ນ. ການໂຕ້ແຍ້ງນັ້ນໄດ້ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ແລະແນ່ວແນ່ຍິ່ງຂຶ້ນຈາກຍຸກສູ່ຍຸກ ແລະຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງສາກສຸດທ້າຍ ເມື່ອການດໍາເນີນງານອັນແຍບຍົນຂອງອໍານາດແຫ່ງຄວາມມືດຈະໄປເຖິງຈຸດສູງສຸດ. ຊາຕານ ຜູ້ຮ່ວມມືກັບຄົນຊົ່ວ ຈະຫລອກລວງໂລກທັງສິ້ນ ແລະບັນດາຄຣິດຕະຈັກທີ່ບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ. ແຕ່ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອໍານາດນັ້ນຊົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເອົາໃຈໃສ່. ພຣະອົງຊົງຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນດັງ. ພຣະອົງຈະຊົງສະແດງລິດອໍານາດ ແລະສິດອໍານາດແຫ່ງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງແກ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮ່ວມກັບຊາຕານເພື່ອຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ.

> “ຫຼັງຈາກຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນີ້ໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງພວກມັນແລ້ວ, ຄໍາບັນຊາກໍໄດ້ມາເຖິງໂຢຮັນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ມາເຖິງດານີເອນ ໃນເລື່ອງປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນວ່າ: ‘ຈົ່ງຜະນຶກສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນເສຍ.’ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເກັ່ງກ່ຽວກັບເຫດການໃນອະນາຄົດ ຊຶ່ງຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລໍາດັບຂອງມັນ. ດານີເອນຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງບັນດາວັນທັງຫຼາຍ. ໂຢຮັນເຫັນປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນຖືກແກະຜະນຶກ. ແລ້ວຄໍາພະຍາກອນຂອງດານີເອນຈຶ່ງມີທີ່ທາງອັນຖືກຕ້ອງຂອງມັນໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ ທີ່ຈະຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກ. ການແກະຜະນຶກປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນ ຄືຂ່າວສານທີ່ກ່ຽວກັບເວລາ.”

> “ພຣະທັມດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດເປັນອັນດຽວກັນ. ອັນໜຶ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນ, ອີກອັນໜຶ່ງເປັນການສຳແດງ; ອັນໜຶ່ງເປັນພຣະທັມທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ອີກອັນໜຶ່ງເປັນພຣະທັມທີ່ຖືກເປີດອອກ. ໂຢຮັນໄດ້ຍິນຄວາມລຶກລັບທີ່ສຽງຟ້າຮ້ອງໄດ້ກ່າວອອກມາ, ແຕ່ທ່ານໄດ້ຖືກບັນຊາບໍ່ໃຫ້ຂຽນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.”

> “ແສງສະຫວ່າງພິເສດທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນ ແລະຖືກສະແດງອອກໃນສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນັ້ນ ແມ່ນເປັນການພັນລະນາເຫດການຕ່າງໆທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສອງ. ມັນບໍ່ເປັນການດີທີ່ສຸດສຳລັບປະຊາຊົນທີ່ຈະຮູ້ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ເພາະຄວາມເຊື່ອຂອງເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຖືກທົດສອບ. ຕາມລະບຽບຂອງພຣະເຈົ້າ ຄວາມຈິງອັນອັດສະຈັນ ແລະກ້າວໜ້າທີ່ສຸດ ຈະຖືກປະກາດ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສອງ ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດ ແຕ່ຈະບໍ່ມີແສງສະຫວ່າງອື່ນໃດຖືກເປີດເຜີຍກ່ອນທີ່ຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ເຮັດວຽກງານສະເພາະຂອງມັນສຳເລັດ. ສິ່ງນີ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຢືນໂດຍວາງຕີນຂ້າງໜຶ່ງເທິງທະເລ ແລະປະກາດດ້ວຍຄຳສາບານອັນເຄັ່ງຂຶມທີ່ສຸດວ່າ ເວລາຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

“ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດ” ຜູ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຄືພຣະຄຣິດ, ແລະພຣະອົງຊົງຖືຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງໂຢຮັນໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ກິນ. ສິ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ກິນນັ້ນແມ່ນຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງ, ແຕ່ເປັນຂໍ້ຄວາມຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າຈະຕ້ອງຖືກນຳໄປຫາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນໂລກ. ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະຈຳແນກໃຫ້ໄດ້ວ່າ ຜູ້ຟັງເປົ້າໝາຍໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ແມ່ນຜູ້ໃດ, ເພາະແມ່ນວ່າພຣະຄຣິດໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ອັນເປັນຈຸດໝາຍຂອງການປະທານລິດແກ່ຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເວລາທີ່ຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈະຖືກປະກາດໄປທົ່ວໂລກ, ແຕ່ໜັງສືນ້ອຍທີ່ໂຢຮັນຈະຕ້ອງກິນນັ້ນ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງເວລາທີ່ພວກໂປຣເຕສແຕນໄດ້ມອບມໍລະດົກແຫ່ງຄວາມເປັນໂປຣເຕສແຕນໃຫ້ແກ່ພວກມິນເລີໄຣດ. ເມື່ອພຣະຄຣິດລົງມາພ້ອມກັບໜັງສືນ້ອຍນັ້ນ, ພຣະອົງກຳລັງຍຸດຕິຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງກັບຄຣິດຈັກຈາກຖິ່ນກັນດານ ແລະໃນຂະນະດຽວກັນກໍກຳລັງຊົງລະບຸພວກມິນເລີໄຣດວ່າເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຊົງເລືອກໃໝ່ຂອງພຣະອົງ. ພວກມິນເລີໄຣດເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ແຕ່ກ່ອນບໍ່ໄດ້ເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນບໍ່ເຄີຍຂັດແຍ້ງກັນເອງ.

> ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນຢືນເທິງຕີນຂອງເຈົ້າ ແລະເຮົາຈະກ່າວກັບເຈົ້າ.” ແລະເມື່ອພຣະອົງກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍ, ພຣະວິນຍານກໍເຂົ້າມາໃນຂ້ານ້ອຍ ແລະໃຫ້ຂ້ານ້ອຍລຸກຂຶ້ນຢືນເທິງຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍ, ຈົນຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນພຣະອົງຜູ້ກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຮົາໃຊ້ເຈົ້າໄປຫາພວກລູກຫລານອິສຣາເອນ, ໄປຫາຊົນຊາດທີ່ກະບົດ ຊຶ່ງໄດ້ກະບົດຕໍ່ເຮົາ; ທັງພວກເຂົາ ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ລ່ວງລະເມີດຕໍ່ເຮົາຈົນເຖິງວັນນີ້. ເພາະພວກເຂົາເປັນລູກຫລານທີ່ໜ້າດ້ານ ແລະມີໃຈແຂງກະດ້າງ. ເຮົາໃຊ້ເຈົ້າໄປຫາພວກເຂົາ; ແລະເຈົ້າຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ‘ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້.’ ແລະພວກເຂົາ, ຈະຟັງຫລືຈະບໍ່ຟັງກໍຕາມ, (ເພາະພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ,) ພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ແນ່ວ່າ ໄດ້ມີຜູ້ພະຍາກອນຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ແລະເຈົ້າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຢ່າຢ້ານພວກເຂົາ ແລະຢ່າຢ້ານຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາ, ເຖິງແມ່ນວ່າມີໜາມ ແລະໜາມແຫຼມຢູ່ກັບເຈົ້າ ແລະເຈົ້າອາໄສຢູ່ທ່າມກາງແມງປ່ອງ; ຢ່າຢ້ານຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະຢ່າຄວັນກົວເພາະໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ. ແລະເຈົ້າຈົ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາແກ່ພວກເຂົາ, ຈະຟັງຫລືຈະບໍ່ຟັງກໍຕາມ; ເພາະພວກເຂົາກະບົດຢ່າງຍິ່ງ. ແຕ່ເຈົ້າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າ; ຢ່າເປັນຜູ້ກະບົດເໝືອນວົງວານທີ່ກະບົດນັ້ນ: ຈົ່ງເປີດປາກຂອງເຈົ້າ ແລະກິນສິ່ງທີ່ເຮົາໃຫ້ເຈົ້າ.” ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ, ເບິ່ງແມ, ມີມືໜຶ່ງຖືກຍື່ນມາຫາຂ້ານ້ອຍ; ແລະເບິ່ງແມ, ໃນມືນັ້ນມີໜັງສືມ້ວນໜຶ່ງ; ແລະພຣະອົງກາງມັນອອກຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ; ແລະມີຂໍ້ຂຽນຢູ່ທັງດ້ານໃນ ແລະດ້ານນອກ; ແລະໃນນັ້ນມີຂຽນໄວ້ເຖິງການຄ່ຳຄວນ, ການຮ້ອງໄຫ້, ແລະວິບັດ. ອີກທັງພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງກິນສິ່ງທີ່ເຈົ້າພົບ; ຈົ່ງກິນໜັງສືມ້ວນນີ້ ແລະໄປກ່າວແກ່ວົງວານອິສຣາເອນ.” ດັ່ງນັ້ນຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງເປີດປາກ ແລະພຣະອົງກໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍກິນໜັງສືມ້ວນນັ້ນ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າກິນ ແລະໃຫ້ອະໄວຍະພາຍໃນຂອງເຈົ້າເຕັມດ້ວຍໜັງສືມ້ວນນີ້ທີ່ເຮົາໃຫ້ເຈົ້າ.” ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍກິນມັນ; ແລະໃນປາກຂອງຂ້ານ້ອຍມັນຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງໄປ, ໄປຫາວົງວານອິສຣາເອນ ແລະກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາແກ່ພວກເຂົາ. ເພາະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຖືກໃຊ້ໄປຫາຊົນຊາດທີ່ມີພາສາແປກ ແລະມີຖ້ອຍຄໍາຍາກ, ແຕ່ໄປຫາວົງວານອິສຣາເອນ; ບໍ່ແມ່ນໄປຫາຫລາຍຊົນຊາດທີ່ມີພາສາແປກ ແລະມີຖ້ອຍຄໍາຍາກ, ຊຶ່ງຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈ. ແນ່ນອນວ່າ, ຖ້າເຮົາໄດ້ໃຊ້ເຈົ້າໄປຫາພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຄົງຈະຟັງເຈົ້າ. ແຕ່ວົງວານອິສຣາເອນຈະບໍ່ຟັງເຈົ້າ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຟັງເຮົາ: ເພາະວົງວານອິສຣາເອນທັງໝົດເປັນຄົນໜ້າດ້ານ ແລະມີໃຈແຂງກະດ້າງ. ເບິ່ງແມ, ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃບໜ້າຂອງເຈົ້າແຂງກ້າຕໍ່ກັບໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ, ແລະໜ້າຜາກຂອງເຈົ້າແຂງກ້າຕໍ່ກັບໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ເຮົາໄດ້ເຮັດໜ້າຜາກຂອງເຈົ້າໃຫ້ແຂງຍິ່ງກວ່າຫີນເຫລັກ ແຂງກວ່າຫີນເຫີບ; ຢ່າຢ້ານພວກເຂົາ ແລະຢ່າຄວັນກົວເພາະໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ.” ອີກທັງພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຖ້ອຍຄໍາທັງໝົດຂອງເຮົາທີ່ເຮົາຈະກ່າວແກ່ເຈົ້ານັ້ນ ຈົ່ງຮັບໄວ້ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ ແລະຈົ່ງຟັງດ້ວຍຫູຂອງເຈົ້າ.” ເອເຊກຽນ 2:1–3:10.

ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດລົງມາພ້ອມກັບໜັງສືນ້ອຍທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຮັບແລະກິນນັ້ນ, ມັນຢູ່ໃນ “ປາກຂອງລາວຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງ.” ໂຢຮັນຜູ້ໄດ້ຮັບນິມິດ ແລະ ເອເຊກຽນ, ທັງສອງໄດ້ຮັບຂ່າວສານຈາກ “ມື” ຂອງພຣະຄຣິດ. ເອເຊກຽນ, ແລະດັ່ງນັ້ນໂຢຮັນດ້ວຍ, ມີຂ່າວສານທີ່ຈະປະກາດແກ່ “ວົງວານອິດສະຣາເອນ,” ບໍ່ແມ່ນແກ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກອິດສະຣາເອນ. ຖ້າຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກອິດສະຣາເອນໄດ້ຍິນຂ່າວສານນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍຈະຍອມຮັບມັນ, ແຕ່ອິດສະຣາເອນບໍ່ຍອມຮັບ, ເພາະວ່າ “ວົງວານທັງສິ້ນ” ຂອງອິດສະຣາເອນ “ເປັນຄົນຫນ້າດ້ານແລະໃຈແຂງ.” ວົງວານອິດສະຣາເອນຢ່າງຄົບຖ້ວນ (ວົງວານທັງສິ້ນ) ໄດ້ກະບົດຢ່າງສົມບູນ. ອິດສະຣາເອນໃນປີ 1840 ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບ ວ່າເປັນຄຣິສຕະຈັກໃນຖິ່ນກັນດານ. ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງຕົນເຕັມແລ້ວ.

ເຖິງແມ່ນວ່າຂ່າວສານນັ້ນຈະບໍ່ຖືກອິດສະຣາເອນຟັງ, ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຜູ້ພະຍາກອນຍັງຖືກບັນຊາໃຫ້ນຳຂ່າວສານຈາກໜັງສືນ້ອຍນັ້ນໄປໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ, ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງຂອງທູດອົງທຳອິດ. ໃນບັນດາໜັງສືແຫ່ງການພິພາກສາ, ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຖືກຖາມຮັບຜິດຊອບເນື່ອງຈາກໄດ້ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຟັງຂ່າວສານຂອງ “ຜູ້ພະຍາກອນ” ຜູ້ທີ່ໄດ້ “ຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ.” ການປະຕິເສດຜູ້ພະຍາກອນ ກໍແມ່ນການປະຕິເສດຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ຜູ້ພະຍາກອນໂດຍທູດກາບຣີເອນ, ຜູ້ຊຶ່ງຕົນເອງໄດ້ຮັບຂ່າວສານນັ້ນມາຈາກພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບມັນມາຈາກພຣະບິດາ. ເມື່ອພຣະຄຣິດສະເດັດລົງມາພ້ອມກັບຂ່າວສານຂອງໜັງສືນ້ອຍຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ນັ້ນກໍຂະໜານກັນກັບເວລາທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະເດັດລົງມາໃນການບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ. ສິ່ງນັ້ນໄດ້ຖືກລ່ວງໜ້າເປັນເງົາໂດຍໂມເຊຢູ່ທີ່ພຸ່ມໄມ້ທີ່ໄຫມ້ໄຟ, ແລະນັ້ນແມ່ນຫຼັກໝຸດດຽວກັນນັ້ນທີ່ປາກົດຢູ່ໃນທຸກການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການປະຕິຮູບ.

> “ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນໂລກນີ້ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງເດັ່ນຊັດເຖິງຄວາມຄ້າຍຄືກັນໃນທຸກການປະຕິຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຫຼືໃນທຸກຂະບວນການທາງສາສະໜາ ຈາກຍຸກສະໄໝໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຍຸກສະໄໝໜຶ່ງ. ຫຼັກການໃນການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຈັດການກັບມະນຸດນັ້ນ ຍັງຄົງເປັນອັນດຽວກັນສະເໝີ. ຂະບວນການສຳຄັນຕ່າງໆໃນປັດຈຸບັນ ມີສິ່ງທີ່ຄຽງຄູ່ກັນຢູ່ໃນອະດີດ, ແລະປະສົບການຂອງຄຣິສຕະຈັກໃນຍຸກກ່ອນໆ ກໍມີບົດຮຽນອັນມີຄຸນຄ່າຢ່າງຍິ່ງສຳລັບເວລາຂອງພວກເຮົາເອງ.” The Great Controversy, 343.

ການລົ້ມສະລາຍຂອງອຳນາດສູງສຸດແຫ່ງອອດໂຕມັນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 (ຊຶ່ງເປັນເວລາທີ່ໂຢຮັນ ແລະ ເອເຊກຽນໄດ້ກິນໜັງສືນ້ອຍທີ່ຢູ່ໃນ “ພຣະຫັດ” ຂອງພຣະຄຣິດ) ເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງ “ການປະທານລິດອຳນາດ” ໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດອົງທຳອິດ ຊຶ່ງໄດ້ “ມາເຖິງ” ໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1798. ມັນໄດ້ຖືກ “ປະທານລິດອຳນາດ” ໂດຍການຢືນຢັນກົດພະຍາກອນຂໍ້ຫຼັກອັນສຳຄັນຍິ່ງຂອງພວກມິນເລີ; ຫຼັກການໜຶ່ງປີເທົ່າກັບໜຶ່ງວັນ. ແລ້ວພຣະຄຣິດຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມສ້າງຮາກຖານພຣະວິຫານຂອງພວກມິນເລີ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໃນເວລາຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ.

> “ຄວາມເຊື່ອທີ່ຫວັ່ນໄຫວຂອງນາທານາເອນໃນບັດນີ້ໄດ້ຮັບການເສີມໃຫ້ໝັ້ນຄົງ, ແລະທ່ານໄດ້ຕອບວ່າ, ‘ຣັບບີ, ພຣະອົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ; ພຣະອົງເປັນກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ. ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕອບແກ່ທ່ານວ່າ, ເພາະເຮົາໄດ້ບອກເຈົ້າວ່າ ເຮົາໄດ້ເຫັນເຈົ້າຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໝາກເດື່ອ, ເຈົ້າຈຶ່ງເຊື່ອບໍ? ເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ໃຫຍ່ຍິ່ງກວ່ານີ້. ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, ຈິງແທ້, ຈິງແທ້, ເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າ, ຕໍ່ໄປນີ້ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນສະຫວັນເປີດອອກ, ແລະເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຂຶ້ນແລະລົງເທິງບຸດມະນຸດ.’”

> “ໃນພວກສາວົກຈຳນວນໜ້ອຍແລກເຫຼົ່ານີ້ ຮາກຖານຂອງຄຣິດຕະຈັກຄຣິສຕຽນກຳລັງຖືກວາງລົງໂດຍຄວາມພາກພຽນສ່ວນບຸກຄົນ. ໂຢຮັນໄດ້ຊີ້ນຳສາວົກສອງຄົນຂອງຕົນໄປຫາພຣະຄຣິດກ່ອນ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ໜຶ່ງໃນສອງຄົນນີ້ໄດ້ພົບພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ແລະນຳເຂົາໄປຫາພຣະຄຣິດ. ຕໍ່ມາ ພຣະອົງຊົງເອີ້ນຟີລິບໃຫ້ຕິດຕາມພຣະອົງ ແລະຟີລິບກໍໄດ້ອອກໄປຊອກຫານາທານາເອນ.” Spirit of Prophecy, volume 2, 66.

ເມື່ອພຣະຄຣິດສະເດັດລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ພ້ອມກັບໜັງສືນ້ອຍທີ່ເປີດຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ເຫດການນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ລ່ວງໜ້າແລ້ວໃນຂະບວນການປະຕິຮູບແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດໃນໂລກ, ເພາະວ່າທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບລ້ວນມີໝາຍຫຼັກດຽວກັນ. ໂມເຊ ແລະ ຂະບວນການປະຕິຮູບທີ່ທ່ານໄດ້ນຳອອກມານັ້ນກໍມີໝາຍຫຼັກດຽວກັນ. ປະສົບການຂອງໂມເຊທີ່ພຸ່ມໄມ້ໄຟລຸກໄດ້ເປັນສັນຍາລັກລ່ວງໜ້າເຖິງການທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະເດັດລົງມາໃນພິທີຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະເຫດການນັ້ນຕໍ່ມາກໍເປັນສັນຍາລັກລ່ວງໜ້າເຖິງປີ 1840, ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍເປັນສັນຍາລັກເຖິງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18 ໄດ້ສະເດັດລົງມາ.

“ການມາເຖິງ” ຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະ “ການມາເຖິງ” ຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະ “ການມາເຖິງ” ຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ລ້ວນແຕ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດມີປຶ້ມນ້ອຍເຫຼັ້ມໜຶ່ງຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ, ອົງທີສອງມີຂໍ້ຂຽນຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ ແລະ ອົງທີສາມມີໜັງສືມ້ວນຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ. ໂດຍຄຳພະຍານຂອງສອງຫຼືສາມຄົນ ຄວາມຈິງໜຶ່ງຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ. ທູດສະຫວັນທັງສາມ, ບໍ່ວ່າໃນເວລາການມາເຖິງຂອງພວກທ່ານ ຫຼື ໃນເວລາໄດ້ຮັບລິດອຳນາດ, ລ້ວນແຕ່ມີຂ່າວສານຢູ່ໃນມືຂອງພວກທ່ານ.

ໂຢຮັນ ແລະ ເອເຊກຽນ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ກິນຂ່າວສານ ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຮັບ “ລິດອຳນາດ,” ຊຶ່ງເປັນໝຸດໝາຍທາງປະຫວັດສາດອີກແບບໜຶ່ງ ທີ່ແຕກຕ່າງຈາກເວລາທີ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ “ມາເຖິງ” ໃນປີ 1798.

ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ “ການມາເຖິງ” ຂອງຂ່າວສານໜຶ່ງ ແລະ “ການປະທານລິດອຳນາດ” ແກ່ຂ່າວສານນັ້ນ ເປັນຂໍ້ແຕກຕ່າງທີ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຄວນສັງເກດ. ເມື່ອເຮົາພິຈາລະນາຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ ຂໍໃຫ້ສັງເກດວ່າ ຈຸດປະສົງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດນັ້ນ ເໝືອນກັນທຸກປະການກັບຈຸດປະສົງຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລກສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າຣາສີຂອງທ່ານ. ຂໍໃຫ້ສັງເກດດ້ວຍວ່າ ຂ່າວສານແຕ່ລະຢ່າງກໍ່ໃຫ້ເກີດການແບ່ງແຍກ ໂດຍກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສົນໃຈທີ່ສະຫວັນທັງປວງໄດ້ມີຕໍ່ພະລະກິດທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດອົງໜຶ່ງ [ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ] ລົງມາ ແລະເຕືອນບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງໂລກໃຫ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາປາກົດຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງນັ້ນອອກຈາກການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະເຢຊູໃນສະຫວັນ, ແສງສະຫວ່າງທີ່ເຈີດຈ້າແລະຮຸ່ງໂລດຢ່າງຍິ່ງໄດ້ນຳໜ້າທ່ານໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກບອກວ່າ ພັນທະກິດຂອງທ່ານຄືການໃຫ້ໂລກສະຫວ່າງຂຶ້ນດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ ແລະເຕືອນມະນຸດເຖິງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຈະມາ. ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ຮັບແສງນັ້ນ. ບາງຄົນໃນພວກນີ້ເບິ່ງຄືວ່າມີຄວາມສຳນຶກຢ່າງເຄັ່ງຂຶມຫຼາຍ, ໃນຂະນະທີ່ອີກບາງຄົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີແລະປິຕິລົ້ນເຫຼືອ. ທຸກຄົນທີ່ຮັບແສງນັ້ນໄດ້ຫັນໜ້າຂຶ້ນໄປທາງສະຫວັນ ແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າ. ເຖິງແມ່ນວ່າແສງນັ້ນສ່ອງມາເທິງທຸກຄົນ, ແຕ່ບາງຄົນພຽງແຕ່ຢູ່ໃຕ້ອິດທິພົນຂອງມັນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຢ່າງຈິງໃຈ. ຫຼາຍຄົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ສາສະໜາແລະປະຊາຊົນໄດ້ຮ່ວມກັບຄົນຊົ່ວຊ້າ ແລະຕໍ່ຕ້ານແສງທີ່ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດໄດ້ສ່ອງມານັ້ນຢ່າງແນ່ວແນ່. ແຕ່ທຸກຄົນທີ່ຮັບແສງນັ້ນໄດ້ແຍກຕົນອອກຈາກໂລກ ແລະໄດ້ຖືກຜູກພັນເຂົ້າຫາກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ.”

> “ຊາຕານ ແລະ ບັນດາທູດສະຫວັນຂອງມັນ ກໍາລັງຂະຫຍັນຂັນແຂງຢ່າງຍິ່ງ ໃນການພະຍາຍາມດຶງດູດຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນໃຫ້ຫັນອອກໄປຈາກແສງສະຫວ່າງໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ. ກຸ່ມຄົນທີ່ປະຕິເສດແສງນັ້ນ ກໍຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍາລັງເຝົ້າມອງປະຊາຊົນຜູ້ອ້າງວ່າເປັນຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ ເພື່ອບັນທຶກລັກສະນະນິໄສທີ່ພວກເຂົາໄດ້ພັດທະນາຂຶ້ນ ເມື່ອຂ່າວສານທີ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດຈາກສະຫວັນໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີແກ່ພວກເຂົາ. ແລະເມື່ອຄົນຈໍານວນຫຼາຍຫຼວງທີ່ອ້າງວ່າຮັກພຣະເຢຊູ ໄດ້ຫັນໜີຈາກຂ່າວສານແຫ່ງສະຫວັນນັ້ນ ດ້ວຍການດູຖູກ, ການເຍາະເຍີ້ຍ, ແລະ ຄວາມຊັງຊັງ, ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງທີ່ຖືແຜ່ນມ້ວນຢູ່ໃນມື ກໍໄດ້ບັນທຶກລາຍການອັນໜ້າອັບອາຍນັ້ນໄວ້. ສະຫວັນທັງສິ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຂັດເຄືອງອັນຊອບທໍາ ທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຖືກດູໝິ່ນເຊັ່ນນີ້ ໂດຍຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງທີ່ອ້າງຕົນ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄວາມຜິດຫວັງຂອງຜູ້ທີ່ວາງໃຈ, ເມື່ອພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຫັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນໃນເວລາທີ່ຄາດໝາຍໄວ້. ເປັນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຈະຊົງປິດບັງອະນາຄົດ ແລະຊົງນຳພະຊົນຂອງພຣະອົງມາເຖິງຈຸດແຫ່ງການຕັດສິນໃຈ. ຖ້າປາດສະຈາກການປະກາດເລື່ອງເວລາອັນແນ່ນອນສຳລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ ພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້ກໍຈະບໍ່ໄດ້ສຳເລັດ. ຊາຕານໄດ້ນຳຄົນເປັນອັນຫຼາຍໃຫ້ມອງໄປໄກໃນອະນາຄົດ ສຳລັບເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບການພິພາກສາ ແລະການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ. ຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ປະຊາຊົນຈະຕ້ອງຖືກນຳໃຫ້ສະແຫວງຫາການຕຽມພ້ອມສຳລັບປັດຈຸບັນຢ່າງຈິງຈັງ.”

> “ເມື່ອເວລາໄດ້ຜ່ານໄປ, ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນນັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ດູໝິ່ນຂ່າວສານນັ້ນ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຫັນມາເຍາະເຢີ້ຍຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງ. ບັນດາທູດສະຫວັນໄດ້ສັງເກດສະພາບຂອງຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດຜູ້ອ້າງຕົນ. ການຜ່ານພົ້ນໄປຂອງເວລາທີ່ແນ່ນອນໄດ້ທົດສອບແລະພິສູດພວກເຂົາ, ແລະມີຈໍານວນຫຼາຍຍິ່ງຖືກຊັ່ງໃນຕາຊັ່ງ ແລະພົບວ່າຂາດຕົກບົກພ່ອງ. ພວກເຂົາປະກາດດ້ວຍສຽງດັງວ່າຕົນເປັນຄຣິດສະຕຽນ, ແຕ່ໃນເກືອບທຸກປະການກໍລ້ວນແຕ່ລົ້ມເຫຼວໃນການຕິດຕາມພຣະຄຣິດ. ຊາຕານໄດ້ປິຕິຍິນດີຕໍ່ສະພາບຂອງຜູ້ຕິດຕາມພຣະເຢຊູຜູ້ອ້າງຕົນ.”

> “ມັນໄດ້ຈັບພວກເຂົາໄວ້ໃນບ້ວງແຮ້ວຂອງມັນ. ມັນໄດ້ນຳຄົນສ່ວນໃຫຍ່ໃຫ້ລະຖິ້ມທາງອັນທ່ຽງຕົງ, ແລະພວກເຂົາກຳລັງພະຍາຍາມປີນຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍທາງອື່ນ. ທູດສະຫວັນໄດ້ເຫັນຜູ້ບໍລິສຸດແລະບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນປະປົນຢູ່ກັບຄົນບາບໃນຊີໂອນ ແລະກັບຄົນໜ້າໄຫວ້ຫຼັງຫຼອກທີ່ຮັກໂລກ. ພວກເຂົາໄດ້ເຝົ້າດູບັນດາສາວົກທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣະເຢຊູ; ແຕ່ຄົນທີ່ເສື່ອມຊາມກຳລັງຊັກນຳຜູ້ບໍລິສຸດໃຫ້ເສຍຫາຍ. ຜູ້ທີ່ໃນໃຈລຸກໂຊນດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າທີ່ຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູ ຖືກຫ້າມໂດຍບັນດາພີ່ນ້ອງທີ່ປະກາດຕົນວ່າເຊື່ອຮ່ວມກັນ ບໍ່ໃຫ້ເວົ້າເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ທູດສະຫວັນໄດ້ເບິ່ງເຫັນເຫດການນັ້ນ ແລະມີໃຈສົງສານຕໍ່ຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຜູ້ທີ່ຮັກການປາກົດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ.”

> “ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດອີກອົງໜຶ່ງ [ຄືທູດສະຫວັນອົງທີສອງ] ໄດ້ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ລົງມາຍັງໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ວາງໜັງສືຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານ, ແລະເມື່ອທ່ານມາເຖິງໂລກ ທ່ານໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ‘ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ.’ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍເຫັນຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງເຫຼົ່ານັ້ນຍົກສາຍຕາຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນອີກ, ຄອຍຖ້າການປາກົດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຊື່ອແລະຄວາມຫວັງ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນເບິ່ງຄືວ່າຍັງຄົງຢູ່ໃນສະພາບມືນຊາ, ປານດັ່ງຄົນຫຼັບໄຫຼ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເຫັນຮ່ອງຮອຍແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າອັນເລິກຊຶ້ງຢູ່ເທິງໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ. ຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເຫັນຈາກພຣະຄຳພີວ່າ ພວກເຂົາຢູ່ໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ, ແລະວ່າພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມອົດທົນໃຫ້ນິມິດນັ້ນສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຫຼັກຖານດຽວກັນທີ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄອຍຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843 ກໍໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄາດຫວັງພຣະອົງໃນປີ 1844. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ມີພະລັງອັນນັ້ນທີ່ເຄີຍເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843. ຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາອ່ອນລົງ.”

> “ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວໃນສຽງຮ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ບັນດາພົນໂຮດແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຈັບຕາເບິ່ງຜົນຂອງຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຫຼາຍຄົນຜູ້ຊຶ່ງຖືນາມວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ຫັນມາດ້ວຍການເຍາະເຍີ້ຍແລະການເຍ້ຍຫຍັນຕໍ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຜິດຫວັງ. ເມື່ອຖ້ອຍຄໍາໄດ້ຫຼຸດອອກຈາກຮີມປາກແຫ່ງການເຍາະເຍີ້ຍວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນໄປເທື່ອ!’ ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ບັນທຶກຖ້ອຍຄໍານັ້ນໄວ້. ທູດສະຫວັນກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຂົາກຳລັງເຍາະເຢີ້ຍພຣະເຈົ້າ.’ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ໃຫ້ຫວນກັບໄປເບິ່ງບາບທີ່ຄ້າຍຄືກັນຊຶ່ງໄດ້ຖືກກະທຳໃນສະໄໝບູຮານ. ເອລີຢາໄດ້ຖືກຮັບຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ, ແລະເສື້ອຄຸມຂອງທ່ານໄດ້ຕົກຢູ່ເທິງເອລີຊາ. ຕໍ່ມາ ໜຸ່ມອັນຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮຽນມາຈາກບິດາມານດາຂອງຕົນໃຫ້ດູຖູກຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຕິດຕາມເອລີຊາໄປ ແລະຮ້ອງເຍາະເຍີ້ຍວ່າ, ‘ຂຶ້ນໄປເສຍ, ເຈົ້າຫົວລ້ານ; ຂຶ້ນໄປເສຍ, ເຈົ້າຫົວລ້ານ.’ ໃນການດູຖູກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເຊັ່ນນີ້, ພວກເຂົາໄດ້ດູຖູກພຣະເຈົ້າ, ແລະໄດ້ຮັບໂທດທັນທີໃນທີ່ນັ້ນ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຍາະເຍີ້ຍແລະເຍ້ຍຫຍັນຕໍ່ແນວຄວາມຄິດເລື່ອງການຂຶ້ນໄປຂອງພວກວິສຸດ, ຈະຖືກຢ້ຽມຢາມດ້ວຍພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກວ່າ ການຫຼິ້ນຫົວກັບພຣະຜູ້ສ້າງຂອງຕົນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງເບົາ.”

> “ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງມອບໝາຍໃຫ້ທູດສະຫວັນອື່ນໆ ບິນໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອຟື້ນຟູແລະເສີມກຳລັງແກ່ຄວາມເຊື່ອທີ່ອ່ອນລ້າຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແລະຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໃຈຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະການເຄື່ອນໄຫວອັນສຳຄັນທີ່ໃນບໍ່ຊ້າຈະເກີດຂຶ້ນໃນສະຫວັນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້ຮັບລິດອຳນາດແລະຄວາມສະຫວ່າງອັນຫຼວງຫຼາຍຈາກພຣະເຢຊູ ແລະບິນລົງສູ່ໂລກຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງຕົນໃນການຊ່ວຍເຫຼືອທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນວຽກງານຂອງລາວ. ຄວາມສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອທູດສະຫວັນໄດ້ຮ້ອງປະກາດວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງເຖີດ.’ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນຄົນເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຜິດຫວັງລຸກຂຶ້ນ ແລະໂດຍສອດຄ່ອງກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ປະກາດວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງເຖີດ.’ ຄວາມສະຫວ່າງຈາກທູດສະຫວັນໄດ້ແທກທະລຸຄວາມມືດໄປທົ່ວທຸກບ່ອນ. ຊາຕານແລະທູດສະຫວັນຂອງມັນໄດ້ພະຍາຍາມກີດຂວາງບໍ່ໃຫ້ຄວາມສະຫວ່າງນີ້ແຜ່ອອກໄປ ແລະບັນລຸຜົນຕາມທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້. ພວກມັນໄດ້ໂຕ້ແຍ້ງກັບທູດສະຫວັນຈາກສະຫວັນ ໂດຍກ່າວວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຫຼອກລວງປະຊາຊົນ ແລະວ່າ ດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງແລະລິດອຳນາດທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ໂລກເຊື່ອວ່າພຣະຄຣິດກຳລັງຈະສະເດັດມາ. ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າຊາຕານໄດ້ພະຍາຍາມປິດກັ້ນເສັ້ນທາງ ແລະດຶງຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນອອກຫ່າງຈາກຄວາມສະຫວ່າງ ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງຄົງດຳເນີນວຽກງານຂອງພວກເຂົາຕໍ່ໄປ….”

> “ເມື່ອການປະກອບພັນທະກິດຂອງພຣະເຢຊູໃນບ່ອນບໍລິສຸດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະ ປະທັບຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີບພັນທະສັນຍາທີ່ບັນຈຸພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດອີກອົງໜຶ່ງພ້ອມດ້ວຍຂໍ້ຄວາມທີສາມໄປຍັງໂລກ. ມ້ວນໜັງສືໜຶ່ງຖືກວາງໄວ້ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ ແລະ ເມື່ອລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍລິດອຳນາດແລະສະຫງ່າລາສີ ທ່ານໄດ້ປະກາດຄຳເຕືອນອັນນ່າສະພຶງກົວ ພ້ອມດ້ວຍຄຳຂູ່ເຕືອນອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດທີ່ເຄີຍຖືກນຳມາສູ່ມະນຸດ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຖືກມຸ່ງໝາຍເພື່ອໃຫ້ບັນດາລູກຂອງພຣະເຈົ້າຕື່ນຕົວລະວັງ ໂດຍການສະແດງໃຫ້ເຂົາເຫັນເຖິງໂມງແຫ່ງການທົດລອງແລະຄວາມທຸກລຳບາກທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າ. ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ເຂົາທັງຫຼາຍຈະຖືກນຳເຂົ້າສູ່ການຕໍ່ສູ້ຢ່າງໃກ້ຊິດກັບສັດຮ້າຍ ແລະ ຮູບຂອງມັນ. ຄວາມຫວັງດຽວຂອງເຂົາສຳລັບຊີວິດນິລັນດອນ ແມ່ນການຄົງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ເຖິງແມ່ນຊີວິດຂອງເຂົາຈະຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍ ເຂົາກໍຕ້ອງຍຶດຖືຄວາມຈິງໄວ້ໃຫ້ໝັ້ນ.’ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ປິດຂໍ້ຄວາມຂອງຕົນດັ່ງນີ້: ‘ນີ້ແຫຼະຄວາມອົດທົນຂອງພວກທ່ານບໍລິສຸດ: ຄືພວກທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ.’ ເມື່ອທ່ານກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຊ້ຳອີກ ທ່ານໄດ້ຊີ້ໄປຍັງສະຖານນະມັດສະການໃນສະຫວັນ. ຈິດໃຈຂອງທຸກຄົນຜູ້ຍອມຮັບຂໍ້ຄວາມນີ້ຖືກນຳໃຫ້ຫັນໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູປະທັບຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີບພັນທະສັນຍາ ຊົງກະທຳການທູນຂໍຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງເພື່ອທຸກຄົນທີ່ພຣະກະລຸນາຍັງຄົງອ້ອມອຸ້ມຢູ່ ແລະ ເພື່ອຜູ້ທີ່ໄດ້ລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້. ການລົບມົນທິນນີ້ຖືກກະທຳເພື່ອຄົນຊອບທຳທີ່ຕາຍໄປແລ້ວ ພ້ອມທັງເພື່ອຄົນຊອບທຳທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່. ມັນຄອບຄຸມທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຕາຍລົງໂດຍໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະຄຣິດ ແຕ່ຜູ້ຊຶ່ງ ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງກ່ຽວກັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງໄດ້ເຮັດບາບໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້ໃນການລະເມີດຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະບັນຍັດນັ້ນ.” Early Writings, 245–254.

ອີກສອງສາມໜ້າຕໍ່ມາໃນປຶ້ມເຫຼັ້ມດຽວກັນ ໂດຍກ່າວເຖິງແນວຄວາມຄິດດຽວກັນທີ່ພຶ່ງອ້າງເຖິງນັ້ນ, ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ການປະຕິເສດຂ່າວສານສາມປະການໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣທ໌ ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າໄວ້ແລ້ວໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ. ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ນຳສະເໜີພະຍານສອງປະການທີ່ຊີ້ບອກເຖິງຂະບວນການທົດສອບທີ່ດຳເນີນໄປເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ ຊຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນແຕ່ລະການທົດສອບ ເພື່ອຈະດຳເນີນໄປສູ່ການທົດສອບຂັ້ນຕໍ່ໄປ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນກຸ່ມຄົນໜຶ່ງທີ່ຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະມີການປ້ອງກັນຢ່າງຮັດກຸມ, ບໍ່ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນໃດໆແກ່ຜູ້ທີ່ຈະມາສັ່ນຄອນຄວາມເຊື່ອອັນຕັ້ງໝັ້ນຂອງຄະນະຊົນ. ພຣະເຈົ້າທອດພະເນດເບິ່ງເຂົາທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມຊອບພະໄທ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນສາມຂັ້ນ—ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ. ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ມາກັບຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ວິບັດແກ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະເຄື່ອນບລັອກໜຶ່ງ ຫຼືເຂຍື້ອນໝຸດໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້. ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ຊີວິດ. ຊະຕາກຳຂອງດວງວິນຍານທັງຫຼາຍແຂວນຢູ່ກັບວິທີທີ່ຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຮັບໄວ້.’ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກພາໃຫ້ລົງມາຜ່ານຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ອີກຄັ້ງ, ແລະໄດ້ເຫັນວ່າຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊື້ຫາປະສົບການຂອງຕົນດ້ວຍລາຄາອັນແພງພຽງໃດ. ມັນໄດ້ມາໂດຍຜ່ານຄວາມທຸກທົນຫຼາຍປະການ ແລະການຕໍ່ສູ້ອັນຮ້າຍແຮງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງນຳພາເຂົາທັງຫຼາຍໄປຕາມຂັ້ນຕອນ ທີລະຂັ້ນ, ຈົນກວ່າພຣະອົງໄດ້ຊົງວາງເຂົາໄວ້ເທິງເວທີອັນໜາແໜ້ນ ແລະບໍ່ອາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບຸກຄົນຕ່າງໆເຂົ້າມາໃກ້ເວທີນັ້ນ ແລະກວດເບິ່ງຮາກຖານ. ບາງຄົນດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີກໍກ້າວຂຶ້ນໄປເທິງມັນໃນທັນທີ. ຄົນອື່ນໆເລີ່ມຕົ້ນຊອກຫາຂໍ້ຜິດພາດໃນຮາກຖານ. ເຂົາປາຖະໜາໃຫ້ມີການປັບປຸງ, ແລ້ວເວທີນັ້ນຈຶ່ງຈະສົມບູນຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະຊົນທັງຫຼາຍກໍຈະມີຄວາມສຸກຍິ່ງຂຶ້ນຫຼາຍ. ບາງຄົນໄດ້ກ້າວລົງຈາກເວທີເພື່ອຈະໄປກວດເບິ່ງມັນ ແລະປະກາດວ່າມັນຖືກວາງໄວ້ຜິດ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າເກືອບທຸກຄົນຍັງຄົງຢືນໝັ້ນຢູ່ເທິງເວທີ ແລະຕັກເຕືອນຜູ້ທີ່ໄດ້ກ້າວລົງໄປແລ້ວໃຫ້ຢຸດການຈົ່ມວ່າຂອງເຂົາ; ເພາະພຣະເຈົ້າຊົງເປັນນາຍຊ່າງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະເຂົາກຳລັງຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ. ເຂົາໄດ້ລະນຶກເຖິງພຣະລາຊກິດອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ນຳພາເຂົາມາເຖິງເວທີອັນໝັ້ນຄົງນັ້ນ, ແລະໃນຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໄດ້ເງີຍໜ້າຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະດ້ວຍສຽງອັນດັງໄດ້ຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ກະທົບບາງຄົນໃນພວກທີ່ໄດ້ຈົ່ມວ່າ ແລະລະຖິ້ມເວທີໄປ, ແລະເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍສາຍຕາອັນຖ່ອມລົງ ກໍໄດ້ກ້າວຂຶ້ນມາເທິງມັນອີກຄັ້ງ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ນຳໃຫ້ຫວນກັບໄປຫາການປະກາດເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຄຣິດ. ໂຢຮັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາໃນວິນຍານແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ [ເປັນພາບຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດອົງທຳອິດ] ເພື່ອຈັດຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະເຢຊູ. ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຄຳພະຍານຂອງໂຢຮັນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ [ເປັນພາບຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດອົງທີສອງ]. ການຕໍ່ຕ້ານຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຂ່າວສານທີ່ທຳນາຍການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ວາງພວກເຂົາໄວ້ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ສາມາດຮັບເອົາຫຼັກຖານອັນແນ່ນຫນາທີ່ສຸດໄດ້ໂດຍງ່າຍ ວ່າພຣະອົງຄືພຣະເມຊີອາ. ຊາຕານໄດ້ນຳພາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນໃຫ້ກ້າວໄປອີກ ຄືໃຫ້ປະຕິເສດແລະຕຶງພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ [ເປັນພາບຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທູດອົງທີສາມ]. ໂດຍການເຮັດດັ່ງນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ວາງຕົນເອງໄວ້ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ອາດຮັບພຣະພອນໃນວັນເພນເຕຄອສ [ເປັນພາບຕົວແທນຂອງທູດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ] ຊຶ່ງຈະໄດ້ສອນພວກເຂົາເຖິງທາງເຂົ້າສູ່ພະວິຫານສະຫວັນ. ການທີ່ມ່ານໃນພຣະວິຫານຖືກຉີກອອກ ໄດ້ສະແດງວ່າການຖວາຍບູຊາແລະພິທີບັນຍັດຂອງຊາວຢິວຈະບໍ່ຖືກຮັບອີກຕໍ່ໄປ. ການບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຖືກຖວາຍແລ້ວ ແລະໄດ້ຖືກຮັບແລ້ວ, ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນວັນເພນເຕຄອສ ໄດ້ນຳຈິດໃຈຂອງພວກສາວົກອອກຈາກພະວິຫານຝ່າຍໂລກ ໄປສູ່ພະວິຫານສະຫວັນ ບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ເຂົ້າໄປໂດຍໂລຫິດຂອງພຣະອົງເອງ ເພື່ອທອດລົງເທິງພວກສາວົກຂອງພຣະອົງຊຶ່ງຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງການລົບມົນທິນຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ຊາວຢິວຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດມົນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍແສງສະຫວ່າງທັງປວງທີ່ພວກເຂົາອາດໄດ້ຮັບກ່ຽວກັບແຜນການແຫ່ງຄວາມພົ້ນ, ແລະຍັງຄົງໄວ້ວາງໃຈໃນເຄື່ອງບູຊາແລະເຄື່ອງຖວາຍອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນ. ພະວິຫານສະຫວັນໄດ້ເຂົ້າມາແທນທີ່ພະວິຫານຝ່າຍໂລກແລ້ວ, ແຕ່ພວກເຂົາຫາໄດ້ມີຄວາມຮູ້ເຖິງການປ່ຽນແປງນັ້ນບໍ່. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການກາງເກ່ຍຂອງພຣະຄຣິດໃນບ່ອນບໍລິສຸດ.

> “ຫຼາຍຄົນເບິ່ງດ້ວຍຄວາມສະພຶງກົວຕໍ່ແນວທາງຂອງພວກຢິວໃນການປະຕິເສດ ແລະ ຕອກພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ; ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາອ່ານປະຫວັດຂອງການຖືກຫຍາມຫຍາບອັນນ່າອັບອາຍຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາກໍຄິດວ່າພວກເຂົາຮັກພຣະອົງ ແລະ ຈະບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດພຣະອົງເໝືອນດັ່ງເປໂຕ ຫຼື ຕອກພຣະອົງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນເໝືອນດັ່ງພວກຢິວ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊົງອ່ານຈິດໃຈຂອງມະນຸດທັງປວງ ໄດ້ນຳຄວາມຮັກທີ່ພວກເຂົາອ້າງວ່າຮູ້ສຶກຕໍ່ພຣະເຢຊູນັ້ນມາສູ່ການທົດສອບ. ຟ້າສະຫວັນທັງສິ້ນເຝົ້າເບິ່ງການຕອບຮັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນທີ່ອ້າງວ່າຮັກພຣະເຢຊູ ແລະ ທີ່ຫຼັ່ງນ້ຳຕາເມື່ອອ່ານເລື່ອງຂອງໄມ້ກາງແຂນ ກັບເຍາະເຍີ້ຍຂ່າວດີເລື່ອງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ແທນທີ່ຈະຮັບຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພວກເຂົາປະກາດວ່າມັນເປັນຄວາມຫຼົງຜິດ. ພວກເຂົາກຽດຊັງຜູ້ທີ່ຮັກການປາກົດຂອງພຣະອົງ ແລະ ຂັບໄລ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງ; ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນດ້ວຍ ຊຶ່ງມີໄວ້ເພື່ອຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໄປກັບພຣະເຢຊູໂດຍຄວາມເຊື່ອ ເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດໃນສະຫວັນ. ແລະ ໂດຍການປະຕິເສດຂ່າວສານສອງປະການກ່ອນໜ້ານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຕົນມືດມົວລົງຈົນພວກເຂົາມອງບໍ່ເຫັນແສງໃດໆໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງສະແດງທາງເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກຢິວໄດ້ຕອກພຣະເຢຊູໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ຊື່ເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຕອກຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ເຊັ່ນກັນ; ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເລື່ອງທາງເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການທູນຂໍຂອງພຣະເຢຊູຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເໝືອນດັ່ງພວກຢິວ ຜູ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນ ພວກເຂົາຖວາຍຄຳອະທິຖານອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນຂຶ້ນໄປຍັງຫ້ອງສະຖານທີ່ຊຶ່ງພຣະເຢຊູໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ; ແລະ ຊາຕານ ເມື່ອຍິນດີໃນການຫຼອກລວງນັ້ນ ກໍສວມລັກສະນະທາງສາສະໜາ ແລະ ນຳຈິດໃຈຂອງຄຣິສຕຽນຜູ້ອ້າງຕົນເຫຼົ່ານີ້ໄປຫາຕົນເອງ ໂດຍປະຕິບັດການດ້ວຍອຳນາດຂອງມັນ ດ້ວຍໝາຍສຳຄັນຂອງມັນ ແລະ ດ້ວຍການອັດສະຈັນເທັດ ເພື່ອຜູກມັດພວກເຂົາໄວ້ໃນບ້ວງແຮ້ວຂອງມັນ.” Early Writings, 258–261.

ຂໍ້ຄວາມຕ່າງໆຈາກໜັງສື Early Writings ໄດ້ຖືກນຳມາສອນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກຜ່ານພັນທະກິດຂອງ Future for America. ແຕ່ຍັງມີຄວາມຈິງບາງປະການທີ່ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານີ້ສະແດງໄວ້ ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນມີຜູ້ສັງເກດເຫັນ.

ເຫດໝາຍຕ່າງໆໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນເທິງຂະບວນການປະຕິຮູບຫຼາຍປະການໃນພຣະຄຳພີ. ຖ້າປາດສະຈາກຄວາມຄຸ້ນເຄີຍບາງປະການກັບເຫດໝາຍທີ່ພົບເຫັນໃນທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບ ກໍເປັນໄປໄດ້ຄ່ອນຂ້າງນ້ອຍທີ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈະເຂົ້າໃຈນັຍສຳຄັນຂອງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງເວລາທີ່ຂ່າວສານໜຶ່ງ “ມາເຖິງ” ແລະເວລາທີ່ມັນ “ໄດ້ຮັບລິດອຳນາດ.” ນອກຈາກນັ້ນ ກໍເປັນໄປໄດ້ເຊັ່ນກັນວ່າ ຫຼາຍຄົນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບຂະບວນການປະຕິຮູບທີ່ຂະໜານກັນ ໄດ້ພາດບາງຄຸນລັກສະນະອັນສຳຄັນຫຼາຍປະການຂອງເຫດໝາຍຕ່າງໆໃນຂະບວນການປະຕິຮູບເຫຼົ່ານັ້ນ.

“ຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຫດການຕ່າງໆໃນຕອນຕົ້ນຂອງຂະບວນການ Adventism ແລະເຫດການຕ່າງໆໃນຕອນທ້າຍຂອງ Adventism ນັ້ນ, ແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນບໍ່ດົນກ່ອນເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ. ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ” ເປັນຕົວແທນທັງ “ການພັນລະນາເຫດການຕ່າງໆທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ,” ແລະ “ເຫດການໃນອະນາຄົດຊຶ່ງຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” “ຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ” ບັນຈຸໄວ້ຊຶ່ງລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega.

“ການຈັດລໍາດັບຂອງເຫດການ” ທີ່ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ “ພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ” ນັ້ນ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງເຫດການທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດອົງທີສາມ. ເມື່ອໂຢຮັນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາບໍ່ໃຫ້ຂຽນສິ່ງທີ່ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງໄດ້ເປັ່ງສຽງອອກນັ້ນ, ພຣະບັນຊານັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າໂດຍພຣະບັນຊາທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ດານີເອນໃຫ້ປະທັບຕາປຶ້ມຂອງທ່ານໄວ້, ເພາະພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ຫຼັງຈາກ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງມັນ,” ຄໍາກໍາຊັບໄດ້ມາເຖິງໂຢຮັນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບດານີເອນ ກ່ຽວກັບປຶ້ມນ້ອຍວ່າ: “ຈົ່ງປະທັບຕາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງໄດ້ເປັ່ງອອກນັ້ນໄວ້.”

ເອເຊກຽນ ແລະ ໂຢຮັນ ຕ່າງກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກິນຂ່າວສານນັ້ນ ໃນເວລາທີ່ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຮັບການເສີມກຳລັງໃນປີ 1840, ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນ ເຢເຣມີຢາ ໄດ້ສະແດງເຖິງຄວາມຜິດຫວັງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນບັນດາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເບິ່ງຄືວ່າຈະລົ້ມເຫຼວ.

> ເມື່ອພົບພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກິນມັນເຂົ້າໄປ; ແລະພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງໄດ້ເປັນຄວາມຍິນດີແລະຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງຈິດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ: ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮັບການເອີ້ນຕາມພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຈອມໂຍທາ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນທີ່ຊຸມນຸມຂອງຄົນເຍາະເຍີ້ຍ ຫຼືຮ່ວມຍິນດີກັບພວກເຂົາ; ຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ຕາມລຳພັງເພາະພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ: ເພາະພຣະອົງໄດ້ທຳໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄັບແຄ້ນ. ເຫດໃດຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຖາວອນ, ແລະບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ອາດປິ່ນປົວ, ຊຶ່ງປະຕິເສດທີ່ຈະຮັບການຮັກສາ? ພຣະອົງຈະເປັນເໝືອນຄົນມຸສາແກ່ຂ້ານ້ອຍໂດຍແທ້ຫຼື, ແລະເປັນເໝືອນນ້ຳທີ່ແຫ້ງຫາຍໄປບໍ? ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຖ້າເຈົ້າຫັນກັບຄືນ ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບມາອີກ, ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ: ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງຕ່ຳຊ້າ, ເຈົ້າຈະເປັນເໝືອນປາກຂອງເຮົາ: ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຫັນກັບໄປຫາພວກເຂົາ. ແລະເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ເຈົ້າເປັນເໝືອນກຳແພງທອງສຳລິດອັນເຂັ້ມແຂງແກ່ຊົນຊາດນີ້: ແລະພວກເຂົາຈະສູ້ຮົບຕໍ່ສູ້ເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ຊະນະເຈົ້າ: ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າເພື່ອຊ່ອຍເຈົ້າໃຫ້ລອດ ແລະເພື່ອປົດປ່ອຍເຈົ້າ, ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະເຮົາຈະໄຖ່ເຈົ້າອອກຈາກມືຂອງຄົນອັນໜ້າຢ້ານກົວ. ເຢເຣມີຢາ 15:16–21.

ເຢເຣມີຢາໄດ້ພົບພຣະດຳລັດຂອງໜັງສືນ້ອຍນັ້ນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ໂຢຮັນ ແລະ ເອເຊກຽນໄດ້ພົບ, ແລະທ່ານກໍໄດ້ກິນຂ່າວສານນັ້ນເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນຂ່າວສານ (ນ້ຳ) ທີ່ລົ້ມເຫຼວ. ມັນເປັນປານດັ່ງວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຕົວະ, ຊຶ່ງແນ່ນອນວ່າເປັນໄປບໍ່ໄດ້, ແຕ່ການກ່າວຫາເຖິງ “ການຕົວະ” ນັ້ນເປັນກຸນແຈທີ່ຊີ້ບອກໃຫ້ຈັດວາງເຢເຣມີຢາໄວ້ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດຂອງກຸ່ມ Millerite ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນພຣະທຳ Habakkuk.

> ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ເທິງຍາມເຝົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຈະຕັ້ງຕົນເອງໄວ້ເທິງຫໍຄອຍ, ແລະຈະເຝົ້າຄອຍເບິ່ງວ່າພຣະອົງຈະກ່າວອັນໃດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບຢ່າງໃດເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກຕຳນິ. ແລະພຣະຢາເວໄດ້ຕອບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນໄວ້, ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງເທິງແຜ່ນຈາລຶກ, ເພື່ອວ່າຜູ້ທີ່ອ່ານມັນຈະໄດ້ແລ່ນ. ເພາະວ່ານິມິດນັ້ນຍັງຄົງມີໄວ້ສຳລັບເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດມັນຈະກ່າວ, ແລະຈະບໍ່ມຸສາ: ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຊັກຊ້າ, ກໍຈົ່ງຄອຍມັນໄວ້; ເພາະມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ, ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ.” ຮາບາກຸກ 2:1–3.

ນິມິດແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໃນແຜນພັງບຸກເບີກປີ 1843 ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳໂດຍ “ພຣະຫັດ” ຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ແຜນພາບປີ 1843 ໄດ້ຖືກນຳທາງໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະວ່າມັນບໍ່ຄວນຖືກປ່ຽນແປງ; ວ່າຕົວເລກຕ່າງໆເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ; ວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຢູ່ເໜືອມັນ ແລະໄດ້ຊົງປິດບັງຄວາມຜິດພາດບາງປະການໃນຕົວເລກບາງສ່ວນ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຫັນມັນໄດ້ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.” Early Writings, 74.

“ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້” ຂອງປີ 1843 ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເທິງແຜນພິມ, ແລະນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ ແຜນພິມ 1843. ມັນໄດ້ຖືກຕີພິມໃນປີ 1842, ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕາມພຣະບັນຊາໃນພຣະທຳຮາບາກຸກທີ່ວ່າ “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ມັນແຈ້ງເທິງແຜ່ນຈາລຶກ.” ນິມິດນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ແຈ້ງເທິງ “ແຜ່ນຈາລຶກ,” ໃນຮູບພະຫູພົດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າ ຫຼັງຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມຜິດພາດໃນແຜນພິມ 1843 ແລ້ວ, ມັນຈະຖືກແກ້ໄຂໃນແຜນພິມຜູ້ບຸກເບີກ 1850. ຄວາມຜິດພາດນັ້ນໄດ້ກ່ອຍໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ແລະເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ກິນມ້ວນໜັງສືນ້ອຍໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະໄດ້ຜິດຫວັງເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ຂອງປີ 1843 ບໍ່ໄດ້ສຳເລັດ.

ເມື່ອເຢເຣມີຢາໄດ້ກິນປຶ້ມນ້ອຍໃນປີ 1840 ນັ້ນ ມັນເປັນ “ຄວາມຊື່ນຊົມແລະຄວາມປິຕິຍິນດີ” ແຫ່ງໃຈຂອງລາວ, ແຕ່ເມື່ອຄວາມຜິດຫວັງໄດ້ມາເຖິງ, ລາວກໍບໍ່ໄດ້ “ຊື່ນຊົມຍິນດີ” ອີກຕໍ່ໄປ, ແລະລາວ “ນັ່ງຢູ່ຜູ້ດຽວເນື່ອງຈາກ” “ພຣະຫັດ” ຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປົກຄຸມ “ຄວາມຜິດພາດໃນບາງຕົວເລກ,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຢເຣມີຢາພິຈາລະນາເຖິງຄວາມເປັນໄປໄດ້ວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຕົວະ. ພຣະສັນຍາທີ່ປະທານແກ່ເຢເຣມີຢາຄືວ່າ ຖ້າລາວຈະ “ຫວນກັບຄືນ,” ຈາກຄວາມຫົດຫູ່ຂອງລາວ, ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເຮັດໃຫ້ເຢເຣມີຢາເປັນ “ປາກ” ຂອງພຣະອົງ. ຖ້າເຢເຣມີຢາຈະຫວນກັບມາຫາພຣະເຈົ້າຈາກຄວາມຜິດຫວັງຂອງລາວ ແລະຍອມຮັບວ່າລາວກຳລັງຢູ່ໃນເວລາຄອຍຖ້າຂອງຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ພຣະເຈົ້າຈະໃຊ້ລາວໃຫ້ເປັນຜູ້ກ່າວແທນທີ່ຈະລະບຸຢ່າງແນ່ນອນວ່ານິມິດນັ້ນຈະມາເຖິງເມື່ອໃດ ແລະຈະບໍ່ຄອຍຊ້າອີກຕໍ່ໄປ.

ຈຸດປະສົງຂອງການນໍາສະເໜີຂໍ້ເທັດຈິງເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ທີ່ນີ້ ແມ່ນເພື່ອສະຖາປະນາວ່າ ດ້ວຍບັນດາຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງໝົດນັ້ນ “ການມາຮອດ” ແລະ “ການຮັບການເສີມອໍານາດ” ຂອງພວກມັນ ນໍາສະເໜີຂ່າວສານແຫ່ງຊີວິດຫຼືຄວາມຕາຍ ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກ. ທູດສະຫວັນສາມອົງແມ່ນສາມຂັ້ນຕອນຂອງຂະບວນການທົດສອບທີ່ດໍາເນີນໄປເປັນລໍາດັບ. ສິ່ງທີ່ສໍາຄັນກວ່າສໍາລັບຈຸດທີ່ພວກເຮົາມຸ່ງໝາຍຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນ ແມ່ນວ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈເລື່ອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ໃນບໍ່ດົນຫຼັງຈາກການມາຮອດຂອງ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1989 ເມື່ອຂໍ້ພຣະຄໍາພີຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ໂດຍປະກາດການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາ ກໍຍັງມີການເປີດຜະນຶກອີກຄັ້ງໜຶ່ງຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ປະຫວັດການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການ Adventism ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນການເປີດຜະນຶກຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນປີ 1798, ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເອົາພຣະຫັດປົກຄຸມໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ (ເປີດຜະນຶກ), ແລະຊົງເປີດເຜີຍຂ່າວສານເລື່ອງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ.

ປະຫວັດສາດແຫ່ງການສິ້ນສຸດຂອງ Adventism ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ການເປີດຜະນຶກຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນປີ 1989, ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງວາງພຣະຫັດໄວ້ເທິງມັນເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງ. ບັດນີ້ ພຣະອົງກໍາລັງຊົງເອົາພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກໍາລັງເປີດຜະນຶກຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ ແລະເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ. ພຣະອົງກໍາລັງເປີດຜະນຶກຈຸດປະສົງຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

> ເຫດສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, ຖ້າເຈົ້າຫັນກັບຄືນມາ ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບຄືນມາອີກ ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງຊົ່ວຊ້າ ເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງປາກຂອງເຮົາ; ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຫັນກັບໄປຫາພວກເຂົາ. ແລະເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ເຈົ້າເປັນດັ່ງກຳແພງທອງສຳລິດອັນໝັ້ນຄົງແກ່ຊົນຊາດນີ້: ແລະພວກເຂົາຈະຕໍ່ສູ້ເຈົ້າ ແຕ່ຈະບໍ່ຊະນະເຈົ້າ: ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າ ເພື່ອຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນ ແລະເພື່ອປົດປ່ອຍເຈົ້າ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະເຮົາຈະໄຖ່ເຈົ້າອອກຈາກມືຂອງຄົນທີ່ນ່າສະພຶງກົວ. ເຢເຣມີຢາ 15:19–21.

Back to Articles