Article

# The Book of Daniel - Number Ninety-Eight

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກເກົ້າສິບແປດ

The Triple Application of Elijah and the Last Days’ Judgment: Understanding the Investigative and Executive Phases

ການນຳໃຊ້ແບບສາມຊັ້ນຂອງເອລີຢາ ແລະ ການພິພາກສາໃນວັນສຸດທ້າຍ: ການເຂົ້າໃຈຂັ້ນຕອນແຫ່ງການສືບສວນ ແລະ ການບັງຄັບໃຊ້

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The triple application of Elijah identified that in the last days there would be an Elijah at the beginning of the last days and at the ending of the last days. The “last days” are the days of judgment, which is progressive and divided into two types of judgment. The investigative judgment which began in the beginning of the last days, and the executive judgment which takes place in the ending of the last days. The triple application of Elijah is primarily representing the history of the executive judgment which begins at the soon-coming Sunday law.

ການນຳໃຊ້ເອລີຢາແບບສາມຊັ້ນຊີ້ບອກວ່າ ໃນວັນສຸດທ້າຍຈະມີເອລີຢາຢູ່ໃນຕອນເລີ່ມຂອງວັນສຸດທ້າຍ ແລະຢູ່ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງວັນສຸດທ້າຍ. “ວັນສຸດທ້າຍ” ແມ່ນວັນແຫ່ງການພິພາກສາ ຊຶ່ງດຳເນີນໄປແບບຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ ແລະແບ່ງອອກເປັນການພິພາກສາສອງປະເພດ. ຄື ການພິພາກສາແບບສືບສວນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຕອນເລີ່ມຂອງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະ ການພິພາກສາແບບບັງຄັບປະຕິບັດ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງວັນສຸດທ້າຍ. ການນຳໃຊ້ເອລີຢາແບບສາມຊັ້ນ ໂດຍຫຼັກແລ້ວ ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງການພິພາກສາແບບບັງຄັບປະຕິບັດ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

The investigative judgment is restricted to those who have made a profession to be a follower of God, primarily by direct profession, but also in a minority of occurrences by an indirect profession of lifestyle.

ການພິພາກສາແບບສືບສວນນັ້ນຈຳກັດຢູ່ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຕົນວ່າເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະເຈົ້າ ໂດຍຫຼັກແລ້ວແມ່ນຜ່ານການປະກາດຢ່າງຊັດແຈ້ງໂດຍກົງ ແຕ່ໃນຈຳນວນໜ້ອຍຂອງກໍລະນີ ກໍອາດເປັນຜ່ານການປະກາດໂດຍທາງອ້ອມທາງວິຖີຊີວິດ.

> (For not the hearers of the law are just before God, but the doers of the law shall be justified. For when the Gentiles, which have not the law, do by nature the things contained in the law, these, having not the law, are a law unto themselves: Which show the work of the law written in their hearts, their conscience also bearing witness, and their thoughts the mean while accusing or else excusing one another.) Romans 2:13–15.

> (ເພາະວ່າບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນພຣະບັນຍັດເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເປັນຜູ້ຊອບທຳຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ປະພຶດຕາມພຣະບັນຍັດນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການນັບວ່າຊອບທຳ. ເພາະເມື່ອຄົນຕ່າງຊາດຜູ້ບໍ່ມີພຣະບັນຍັດ ໄດ້ປະພຶດຕາມທຳມະຊາດໃນສິ່ງທີ່ພຣະບັນຍັດກຳນົດໄວ້, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນແມ້ບໍ່ມີພຣະບັນຍັດ ກໍເປັນພຣະບັນຍັດແກ່ຕົນເອງ: ຊຶ່ງສະແດງວ່າການງານຂອງພຣະບັນຍັດໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໃນໃຈຂອງເຂົາ, ໂດຍທີ່ມະໂນທຳຂອງເຂົາກໍເປັນພະຍານຮ່ວມດ້ວຍ, ແລະຄວາມຄິດຂອງເຂົາໃນຂະນະດຽວກັນກໍກ່າວໂທດ ຫຼືບໍ່ຊັ້ນກໍແກ້ຕົວໃຫ້ແກ່ກັນແລະກັນ.) ໂຣມ 2:13–15.

The investigative judgment has two primary divisions, for it began with the investigation of the lives of the dead (from the days of Adam onward), who had professed to believe in the true God, and on September 11, 2001, it began the process of the investigative “judgment of the living.” The investigative judgment has another division beyond dead to living, for judgment begins with God’s house, and in the last days God’s house is Laodicean Adventism. Once the judgment of God’s house concludes at the soon-coming Sunday law, then God’s other flock that are then in Babylon are judged.

ການພິພາກສາສອບສວນມີສອງພາກແບ່ງຫຼັກ, ເພາະວ່າມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການສອບສວນຊີວິດຂອງຜູ້ຕາຍ (ນັບແຕ່ສະໄໝຂອງອາດາມເປັນຕົ້ນມາ), ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຕົນວ່າເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າແທ້, ແລະໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ມັນໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການຂອງ “ການພິພາກສາສອບສວນຂອງຜູ້ມີຊີວິດ.” ການພິພາກສາສອບສວນຍັງມີອີກພາກແບ່ງໜຶ່ງນອກເໜືອຈາກຜູ້ຕາຍໄປຫາຜູ້ມີຊີວິດ, ເພາະວ່າການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພົງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໃນວັນສຸດທ້າຍພົງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຄື ແອດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ. ເມື່ອການພິພາກສາເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ, ແລ້ວຝູງອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ໃນເວລານັ້ນຢູ່ໃນບາບີໂລນກໍຖືກພິພາກສາ.

The executive judgment is God’s punishment upon those who rejected His offer of salvation. The executive judgment begins at the soon-coming Sunday law. The United States will then have filled up its cup of wrath, which is also the cup of its probationary time, and national apostasy will be followed by national ruin. Every nation on planet earth will follow the example of the United States in enforcing a Sunday law, and each of those nations will then fill up their cups and also suffer national ruin.

ການພິພາກສາເພື່ອດຳເນີນໂທດແມ່ນການລົງໂທດຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຂໍ້ສະເໜີແຫ່ງຄວາມພົ້ນຂອງພຣະອົງ. ການພິພາກສາເພື່ອດຳເນີນໂທດເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນອີກບໍ່ຊ້ານີ້ເລີ່ມມີຜົນບັງຄັບ. ເມື່ອນັ້ນ ສະຫະລັດອາເມຣິກາຈະໄດ້ເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍແຫ່ງພຣະພິໂຣດຂອງຕົນເຕັມບໍລິບູນ ຊຶ່ງກໍແມ່ນຖ້ວຍແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງຕົນດ້ວຍ, ແລະການຫັນເຫຈາກສັດທາໃນລະດັບຊາດຈະຖືກຕິດຕາມດ້ວຍຄວາມພິນາດໃນລະດັບຊາດ. ທຸກປະເທດໃນໂລກຈະຕິດຕາມແບບຢ່າງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະແຕ່ລະປະເທດເຫຼົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍຂອງຕົນເຕັມເຊັ່ນກັນ ແລະຈະປະສົບຄວາມພິນາດໃນລະດັບຊາດເຊັ່ນດຽວກັນ.

> “As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

> “ເມື່ອອາເມຣິກາ ແຜ່ນດິນແຫ່ງເສລີພາບທາງສາສະໜາ ຈະຮ່ວມມືກັບສັນຕະປາປາ ໃນການບັງຄັບມະໂນທຳ ແລະບີບບັງຄັບມະນຸດໃຫ້ຖືເກຍດວັນຊະບາໂຕຈອມປອມ ປະຊາຊົນໃນທຸກປະເທດທົ່ວໂລກຈະຖືກນຳໃຫ້ດຳເນີນຕາມແບບຢ່າງຂອງນາງ.” Testimonies, volume 6, 18.

The executive judgment is also divided into two parts. From the Sunday law in the United States until human probation closes when Michael stands up, God’s judgments are mixed with mercy, but when Michael stands up, God’s wrath, as represented by the pouring out of the seven last plagues, contains no mercy. During the period of the Sunday law crisis the executive judgments upon men and nations will be mixed with mercy, for there will still be some in Babylon that are then being given opportunity to understand the distinction between the worship of Sabbath and Sunday.

ການພິພາກສາບັງຄັບໃຊ້ກໍຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງພາກເຊັ່ນກັນ. ນັບແຕ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາຈົນເຖິງເວລາທີ່ໂອກາດແຫ່ງການພິສູດຂອງມະນຸດສິ້ນສຸດລົງເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນ, ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຍັງປະສົມດ້ວຍຄວາມເມດຕາ; ແຕ່ເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນ, ພຣະພິໂຣດຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍການເທລົງຂອງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ ຈະບໍ່ມີຄວາມເມດຕາເຈືອປົນຢູ່ເລີຍ. ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ ການພິພາກສາບັງຄັບໃຊ້ທີ່ຕົກມາເທິງມະນຸດແລະປະຊາຊາດທັງຫຼາຍຈະຍັງປະສົມດ້ວຍຄວາມເມດຕາ, ເພາະຍັງຈະມີບາງຄົນໃນບາບີໂລນທີ່ໃນເວລານັ້ນກຳລັງຖືກປະທານໂອກາດໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການນະມັດສະການວັນຊະບາໂຕ ແລະ ວັນອາທິດ.

> “Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.

> “ໂອ, ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງຕົນເຖີດ! ຍັງມີຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ທັນໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບສໍາລັບເວລານີ້. ຍັງມີຫຼາຍຄົນທີ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງຕໍ່ສູ້ຢູ່ກັບເຂົາ. ເວລາແຫ່ງການພິພາກສາທີ່ທໍາລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໂອກາດຮຽນຮູ້ວ່າຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະທອດພຣະເນດມາຍັງເຂົາດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ. ພຣະທັຍແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງຖືກສໍາຜັດແລ້ວ; ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຍັງຄົງຍື່ນອອກເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ລອດ, ໃນຂະນະທີ່ປະຕູຖືກປິດສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມເຂົ້າ.”

> “The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 97.

> “ຄວາມເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສະແດງອອກໃນຄວາມອົດກັ້ນອັນຍາວນານຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງກໍາລັງຍັບຍັ້ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄວ້, ຄອຍຖ້າໃຫ້ຂ່າວສານແຫ່ງຄໍາເຕືອນຖືກປະກາດອອກໄປແກ່ທຸກຄົນ. ໂອ, ຖ້າຫາກປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈະຮູ້ສຶກຕາມທີ່ຄວນເຖິງຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ວາງຢູ່ເທິງພວກເຂົາໃນການມອບຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມເມດຕາຄັ້ງສຸດທ້າຍແກ່ໂລກ, ຜົນງານອັນອັດສະຈັນສັກພຽງໃດຈະຖືກກະທໍາສໍາເລັດ!” Testimonies, volume 9, 97.

The “time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth.” Those two “times” begin together when “the door is closed” upon Laodicean Adventists “who would not enter.”

“ເວລາແຫ່ງການພິພາກສາອັນທຳລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໂອກາດຮຽນຮູ້ວ່າສັດຈະຄວາມເປັນຢ່າງໃດ.” “ເວລາ” ທັງສອງນັ້ນເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັນ ເມື່ອ “ປະຕູຖືກປິດ” ຕໍ່ບັນດາອັດເວັນຕິສລາໂອດີເຊຍ ຜູ້ “ບໍ່ຍອມເຂົ້າ.”

> “I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question, to unite the hearts of God’s dear waiting saints. And if one believed, and kept the Sabbath, and received the blessing attending it, and then gave it up, and broke the holy commandment, they would shut the gates of the Holy City against themselves, as sure as there was a God that rules in heaven above. I saw that God had children, who do not see and keep the Sabbath. They had not rejected the light on it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully. This enraged the church, and nominal Adventists, as they could not refute the Sabbath truth. And at this time, God’s chosen, all saw clearly that we had the truth, and they came out and endured the persecution with us.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ວັນຊະບາໂຕອັນບໍລິສຸດ ແມ່ນ, ແລະຈະເປັນ, ກໍາແພງແຫ່ງການແບ່ງແຍກລະຫວ່າງອິດສະຣາເອນແທ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະບັນດາຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ; ແລະວ່າ ວັນຊະບາໂຕເປັນປະເດັນໃຫຍ່ ທີ່ຈະຮວບຮວມດວງໃຈຂອງບັນດາວິສຸດຊົນອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ກໍາລັງຄອຍຖ້າຢູ່. ແລະຖ້າຜູ້ໃດເຊື່ອ, ແລະຮັກສາວັນຊະບາໂຕ, ແລະໄດ້ຮັບພຣະພອນທີ່ຕິດຕາມມາກັບມັນ, ແລ້ວຕໍ່ມາກໍລະຖິ້ມມັນເສຍ ແລະລະເມີດພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດ, ຄົນນັ້ນຍ່ອມຈະປິດປະຕູເມືອງບໍລິສຸດຕໍ່ຕົນເອງ, ຢ່າງແນ່ນອນເທົ່າກັບທີ່ມີພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງປົກຄອງຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນເບື້ອງເທິງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງມີລູກຫຼານບາງຄົນ ຜູ້ຍັງບໍ່ເຫັນ ແລະບໍ່ຮັກສາວັນຊະບາໂຕ. ພວກເຂົາຍັງບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງໃນເລື່ອງນີ້. ແລະເມື່ອເລີ່ມຕົ້ນເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລໍາບາກ, ພວກເຮົາໄດ້ເຕັມລົ້ນດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາອອກໄປ ແລະປະກາດເລື່ອງວັນຊະບາໂຕຢ່າງຄົບຖ້ວນຍິ່ງຂຶ້ນ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຣິດຈັກ ແລະພວກແອດເວັນຕິດທີ່ມີແຕ່ຊື່ ເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຫັກລ້າງຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕໄດ້. ແລະໃນເວລານັ້ນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້ ລ້ວນໄດ້ເຫັນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ພວກເຮົາມີຄວາມຈິງ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ອອກມາ ແລະທົນຮັບການຂົ່ມເຫັງຮ່ວມກັບພວກເຮົາ.” A Word to the Little Flock, 18, 19.

The door is closed at the soon-coming Sunday law, making the period which precedes the Sunday law “the time” of God’s people’s “visitation.”

ປະຕູຖືກປິດລົງໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ເລີ່ມມີຜົນບັງຄັບ, ເຮັດໃຫ້ຊ່ວງເວລາທີ່ຢູ່ກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນເປັນ “ເວລາ” ແຫ່ງ “ການຢ້ຽມຢາມ” ຂອງຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າ.

> How do ye say, We are wise, and the law of the Lord is with us? Lo, certainly in vain made he it; the pen of the scribes is in vain. The wise men are ashamed, they are dismayed and taken: lo, they have rejected the word of the Lord; and what wisdom is in them? Therefore will I give their wives unto others, and their fields to them that shall inherit them: for everyone from the least even unto the greatest is given to covetousness, from the prophet even unto the priest every one dealeth falsely. For they have healed the hurt of the daughter of my people slightly, saying, Peace, peace; when there is no peace. Were they ashamed when they had committed abomination? nay, they were not at all ashamed, neither could they blush: therefore shall they fall among them that fall: in the time of their visitation they shall be cast down, saith the Lord. Jeremiah 8:8–12.

> ພວກເຈົ້າຈະເວົ້າໄດ້ແນວໃດວ່າ, ພວກເຮົາມີປັນຍາ, ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຫວາຢູ່ກັບພວກເຮົາ? ເບິ່ງແມ, ແທ້ຈິງແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳມັນໂດຍປາສະຈາກປະໂຫຍດ; ປາກກາຂອງພວກສະຄຣາອິດກໍຢູ່ໂດຍປາສະຈາກປະໂຫຍດ. ບັນດາຄົນມີປັນຍາຕ້ອງອັບອາຍ, ພວກເຂົາຕົກໃຈສະທ້ານ ແລະຖືກຈັບໄວ້: ເບິ່ງແມ, ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດພຣະວາຈາຂອງພຣະເຢໂຫວາ; ແລ້ວຈະມີປັນຍາອັນໃດຢູ່ໃນພວກເຂົາ? ເພາະສະນັ້ນ ເຮົາຈະຍົກມອບພັນລະຍາຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນ, ແລະທົ່ງນາຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຈະຮັບເປັນມໍລະດົກ: ເພາະທຸກຄົນນັບແຕ່ຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດຈົນເຖິງຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ຕ່າງກໍມອບຕົນໃຫ້ແກ່ຄວາມໂລບ; ຕັ້ງແຕ່ສາດສະດາຈົນເຖິງປະໂລຫິດ ທຸກຄົນລ້ວນປະພຶດຢ່າງຫລອກລວງ. ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຮັກສາບາດແຜຂອງທິດາແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງເຮົາພຽງແຕ່ຜິວເຜີນ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ສັນຕິສຸກ, ສັນຕິສຸກ; ໃນເມື່ອບໍ່ມີສັນຕິສຸກ. ພວກເຂົາຮູ້ສຶກອັບອາຍບໍ່ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ກະທຳສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງ? ບໍ່ເລີຍ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ອັບອາຍແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ, ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດໜ້າແດງໄດ້: ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງທ່າມກາງບັນດາຜູ້ທີ່ລົ້ມລົງ: ໃນເວລາແຫ່ງການລົງໂທດພວກເຂົາ ພວກເຂົາຈະຖືກທຳລາຍລົງ, ພຣະເຢໂຫວາຕັດດັ່ງນັ້ນ. Jeremiah 8:8–12.

As with ancient Israel, so with modern Israel, they are both destroyed, for they knew not the time of their visitation. The time of God’s visitation for Laodicean Adventism began on September 11, 2001, and concludes at the soon coming Sunday law.

ເຊັ່ນດຽວກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ອິສຣາເອນໃນຍຸກປະຈຸບັນກໍເຊັ່ນດຽວກັນ, ທັງສອງຖືກທຳລາຍ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າ. ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າສຳລັບແອັດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງລາວດີເຊຍ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະຈະສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

> And when he was come near, he beheld the city, and wept over it, Saying, If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes. For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side, And shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation. Luke 19:41–44.

> ແລະເມື່ອພຣະອົງເຂົ້າມາໃກ້ ພຣະອົງກໍທອດພະເນດເຫັນນະຄອນນັ້ນ ແລະຊົງກັນແສງເພາະນະຄອນນັ້ນ ຕັດວ່າ ຖ້າແມ່ນເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າເອງ, ໄດ້ຮູ້ໃນວັນນີ້ຂອງເຈົ້າ ເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍຊຶ່ງເປັນຂອງສັນຕິສຸກຂອງເຈົ້າ! ແຕ່ບັດນີ້ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປິດບັງໄວ້ຈາກຕາຂອງເຈົ້າແລ້ວ. ເພາະວັນທັງຫຼາຍຈະມາເຖິງເຈົ້າ ເມື່ອພວກສັດຕູຂອງເຈົ້າຈະກໍ່ແນວຄ່າຍລ້ອມເຈົ້າໄວ້ ແລະຈະຫ້ອມລ້ອມເຈົ້າຮອບດ້ານ ແລະຈະກັກຂັງເຈົ້າໄວ້ທຸກດ້ານ, ແລະຈະທຳລາຍເຈົ້າໃຫ້ລາບກັບພື້ນດິນ ພ້ອມທັງລູກຫຼານຂອງເຈົ້າທີ່ຢູ່ພາຍໃນ; ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ເຫຼືອຫີນກ້ອນໜຶ່ງຊ້ອນເທິງອີກກ້ອນໜຶ່ງໃນເຈົ້າເລີຍ; ເພາະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮູ້ເຖິງເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງເຈົ້າ. ລູກາ 19:41–44.

At the time of God’s visitation the wise and foolish are forever separated.

ໃນເວລາແຫ່ງການສະເດັດຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າ ຄົນສະຫລາດແລະຄົນໂງ່ຈະຖືກແຍກອອກຈາກກັນຕະຫຼອດໄປ.

> “We know that unconsecrated Seventh-day Adventists, who have a knowledge of the truth, but who have linked themselves with worldlings will depart entirely from the faith, giving heed to seducing spirits. The enemy will gladly hold out inducements to them, to lead them to carry on a warfare against the people of God. But those who are true and steadfast will have a strong and powerful defense in God.” Manuscript Releases, volume 7, 186.

> “ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ຊາວແອັດເວນຕິສທີ່ຖືວັນສະບາໂຕວັນທີເຈັດ ຜູ້ບໍ່ໄດ້ອຸທິດຕົນ, ຜູ້ມີຄວາມຮູ້ເຖິງຄວາມຈິງ, ແຕ່ໄດ້ຜູກຕົນເຂົ້າກັບຄົນຝ່າຍໂລກ ຈະຖອຍຫ່າງອອກຈາກຄວາມເຊື່ອຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ໂດຍຫັນໄປຟັງວິນຍານລໍ້ລວງ. ສັດຕູຈະຍິນດີຢ່າງຫຼາຍທີ່ຈະຍື່ນສິ່ງຈູງໃຈລໍ້ລວງອອກໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ເພື່ອນຳພາໃຫ້ພວກເຂົາດຳເນີນການສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ສັດຊື່ແລະໝັ້ນຄົງແທ້ ຈະມີການປ້ອງກັນອັນແຂງແກ່ນແລະຊົງພະລັງໃນພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, volume 7, 186.

Their time of visitation began on September 11, 2001, as typified by the time of visitation upon the Protestant churches on August 11, 1840, and as the time of visitation had begun for ancient Israel when the Holy Spirit descended at the baptism of Christ.

ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມທີ່ຕົກຢູ່ເທິງບັນດາຄຣິສຕະຈັກໂປຣແຕສແຕນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ແລະດັ່ງທີ່ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນສໍາລັບອິສຣາເອນບູຮານ ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງໃນເວລາຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ.

The executive judgment begins when the United States fills the cup of its probationary time at the soon coming Sunday law, which is also when the Laodicean Adventist church has filled their cup. Judgment begins with the house of God, and the cup of probationary time for both corrupted horns of the United States. The corrupted horn of Protestantism that has previously been represented by the Laodicean Adventist church then ceases, and the Philadelphian movement of the third angel is then the true horn of Protestantism, and spiritual Jerusalem that is lifted up as an ensign. At that point Jerusalem changes from the church militant into the church triumphant.

ການພິພາກສາບໍລິຫານເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາເຕັມຈອກແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງຕົນ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ຊຶ່ງກໍແມ່ນເວລາດຽວກັນທີ່ຄຣິສຕະຈັກແອັດເວນຕິດແຫ່ງເລໂອດີເຊຍໄດ້ເຕັມຈອກຂອງພວກເຂົາ. ການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຈອກແຫ່ງເວລາທົດລອງສໍາລັບເຂົາສອງອັນທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ເຂົາທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງໂປຣແຕສຕັງ ຊຶ່ງກ່ອນໜ້ານີ້ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຣິສຕະຈັກແອັດເວນຕິດແຫ່ງເລໂອດີເຊຍ ຈາກນັ້ນກໍສິ້ນສຸດລົງ, ແລະຂະບວນການຟີລາເດວເຟຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຂົາທີ່ແທ້ຈິງຂອງໂປຣແຕສຕັງ, ແລະເປັນເຢຣູຊາເລັມຝ່າຍວິນຍານ ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງ. ໃນຈຸດນັ້ນ ເຢຣູຊາເລັມປ່ຽນຈາກຄຣິສຕະຈັກນັກຮົບ ໄປເປັນຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ.

The executive judgment begins, with the time of God’s destructive judgments, which is also a time of mercy for God’s other flock that is still in Babylon. It begins when the time of God’s visitation upon Laodicean Adventism ends. The executive judgment progresses to the Seven Last Plagues where the judgments are no longer mixed with mercy, and then Jesus returns.

ການພິພາກສາເພື່ອການປະຕິບັດໂທດເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ໃນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາທີ່ທຳລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງກໍເປັນເວລາແຫ່ງພຣະເມດຕາສຳລັບຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນອີກດ້ວຍ. ມັນເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອ Laodicean Adventism ສິ້ນສຸດລົງ. ການພິພາກສາເພື່ອການປະຕິບັດໂທດດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ ໃນເວລານັ້ນການພິພາກສາບໍ່ມີການປະສົມກັບພຣະເມດຕາອີກຕໍ່ໄປ ແລ້ວພຣະເຢຊູຈຶ່ງສະເດັດກັບມາ.

When Jesus returns, the millennium (one thousand years), of Revelation chapter twenty, identifies that Satan is bound upon a desolated earth, alone with only the rebellious angels that participated in the attack against God.

ເມື່ອພຣະເຢຊູສະເດັດກັບຄືນມາ, ພັນປີ (ໜຶ່ງພັນປີ) ຕາມພຣະນິມິດບົດທີຊາວ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຊາຕານຖືກຜູກມັດໄວ້ເທິງໂລກທີ່ຖືກທຳລາຍຮ້າງ, ຢູ່ຕາມລຳພັງ ມີແຕ່ບັນດາທູດສະຫວັນຜູ້ກະບົດທີ່ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການໂຈມຕີຕໍ່ພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.

> And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season. Revelation 20:1–3.

> ແລະ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ທູດ​ສະ​ຫວັນ​ອົງ​ໜຶ່ງ​ລົງ​ມາ​ຈາກ​ສະ​ຫວັນ ມີ​ກະ​ແຈ​ຂອງ​ຫຸບ​ເຫວ​ເລິກ​ສຸດ ແລະ​ມີ​ໂສ້​ໃຫຍ່​ເສັ້ນ​ໜຶ່ງ​ຢູ່​ໃນ​ມື​ຂອງ​ລາວ. ແລະ​ລາວ​ໄດ້​ຈັບ​ພະຍາ​ນາກ​ນັ້ນ ຄື​ງູ​ເກົ່າ​ແກ່​ນັ້ນ ຜູ້​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ມານ​ຮ້າຍ ແລະ​ຊາຕານ ແລະ​ມັດ​ມັນ​ໄວ້​ໜຶ່ງ​ພັນ​ປີ, ແລະ​ໂຍນ​ມັນ​ລົງ​ໃນ​ຫຸບ​ເຫວ​ເລິກ​ສຸດ ແລະ​ປິດ​ຂັງ​ມັນ​ໄວ້ ແລະ​ປະ​ທັບ​ຕາ​ໄວ້​ເທິງ​ມັນ ເພື່ອ​ມັນ​ຈະ​ບໍ່​ອາດ​ລໍ້​ລວງ​ບັນດາ​ປະ​ຊາ​ຊາດ​ໄດ້​ອີກ ຈົນ​ກວ່າ​ຄົບ​ກຳ​ນົດ​ໜຶ່ງ​ພັນ​ປີ; ແລະ​ຫຼັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ມັນ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຖືກ​ປ່ອຍ​ອອກ​ໄປ​ຊົ່ວ​ລະ​ຍະ​ໜຶ່ງ. ພຣະນິມິດ 20:1–3.

During that thousand years the redeemed will perform an investigative judgment upon the lost who are still sleeping in their graves waiting for the conclusion of the individual judgments. The redeemed will consider the lives and circumstances of the lost, including Satan and his angels, in order to determine which deserves greater punishment at the end of the thousand years.

ໃນລະຫວ່າງໜຶ່ງພັນປີນັ້ນ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການໄຖ່ຈະກະທຳການພິພາກສາແບບສືບສວນແກ່ບັນດາຜູ້ຫຼົງຫາຍທີ່ຍັງຄົງຫຼັບຢູ່ໃນຫຼຸມຝັງສົບຂອງຕົນ ຂະນະທີ່ຄອຍຖ້າການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາເປັນລາຍບຸກຄົນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການໄຖ່ຈະພິຈາລະນາຊີວິດແລະສະພາບການຂອງບັນດາຜູ້ຫຼົງຫາຍ ລວມທັງຊາຕານແລະທູດສະຫວັນຂອງມັນ ເພື່ອກຳນົດວ່າຜູ້ໃດສົມຄວນໄດ້ຮັບການລົງໂທດທີ່ໜັກກວ່າເມື່ອສິ້ນສຸດໜຶ່ງພັນປີ.

> And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. Revelation 20:4.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບັນລັງທັງຫຼາຍ, ແລະມີຜູ້ນັ່ງເທິງບັນລັງເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະການພິພາກສາໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຈິດວິນຍານຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຕັດສີສະເພາະເພື່ອຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ ແລະເພື່ອພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ຫຼືຮູບຂອງມັນ, ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຫຼືທີ່ມືຂອງພວກເຂົາ; ແລະພວກເຂົາໄດ້ມີຊີວິດຂຶ້ນມາ ແລະຄອງລາດຮ່ວມກັບພຣະຄຣິດໜຶ່ງພັນປີ. ພຣະນິມິດ 20:4

The millennium therefore contains an investigative judgment, that when finished brings the final executive judgment when the wicked dead are raised, and Satan who then has entire control over them convinces the wicked to attack Jerusalem which at the end of the thousand years comes down out of heaven. As the wicked mount their attack, fire comes down out of heaven and the final executive judgment is accomplished.

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຊ່ວງພັນປີນັ້ນຈຶ່ງມີການພິພາກສາແບບສືບສວນສອບສວນ ຊຶ່ງເມື່ອສຳເລັດແລ້ວ ກໍນຳໄປສູ່ການພິພາກສາແບບບັງຄັບໃຊ້ຂັ້ນສຸດທ້າຍ ເມື່ອຄົນຕາຍທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຖືກປຸກໃຫ້ຄືນມາ ແລະ ຊາຕານຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນມີອຳນາດຄວບຄຸມພວກເຂົາຢ່າງສົມບູນ ກໍຊັກຈູງຄົນຊົ່ວໃຫ້ໂຈມຕີນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງໃນຕອນທ້າຍຂອງພັນປີນັ້ນໄດ້ລົງມາຈາກສະຫວັນ. ເມື່ອຄົນຊົ່ວເຂົ້າໂຈມຕີ ໄຟກໍລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລະ ການພິພາກສາແບບບັງຄັບໃຊ້ຂັ້ນສຸດທ້າຍກໍສຳເລັດລົງ.

> And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. Revelation 20:7–9.

> ແລະເມື່ອຄົບພັນປີແລ້ວ ຊາຕານຈະຖືກປ່ອຍອອກຈາກຄຸກຂອງມັນ ແລະມັນຈະອອກໄປເພື່ອລໍ້ລວງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ຢູ່ໃນສີ່ມຸມໂລກ ຄື ໂກກ ແລະ ມາໂກກ ເພື່ອຮວບຮວມເຂົາທັງຫລາຍເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ; ຈໍານວນຂອງເຂົານັ້ນມີຫລາຍດັ່ງດາຍຊາຍທະເລ. ແລະເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຂຶ້ນໄປທົ່ວພື້ນແຜ່ນດິນໂລກ ແລະລ້ອມຄ້າຍຂອງພວກທຳມະສິດ ແລະນະຄອນອັນເປັນທີ່ຮັກນັ້ນໄວ້; ແລະໄຟໄດ້ລົງມາຈາກພຣະເຈົ້າອອກຈາກສະຫວັນ ແລະເຜົາຜານເຂົາທັງຫລາຍ. ພຣະນິມິດ 20:7–9.

Though the triple applications of Elijah and the messenger that prepares for the Messenger of the Covenant to suddenly come to His temple are closely related, a distinction of their work can be noted in that Elijah is primarily identifying the work of the messenger, and the movement associated with the message of the messenger, that is accomplished during the executive judgment that begins at the soon-coming Sunday law. The messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant primarily identifies a work that is accomplished during the investigative judgment. Laodicean Adventism does not know the time of their visitation, which represents a specific time period of judgment.

ເຖິງແມ່ນວ່າການນຳໃຊ້ສາມປະການຂອງເອລີຢາ ແລະ ຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃຫ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນນັ້ນຈະກ່ຽວພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດກໍຕາມ, ແຕ່ສາມາດສັງເກດເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງໃນພາລະກິດຂອງເຂົາໄດ້ ໃນທີ່ວ່າ ເອລີຢານັ້ນ ໂດຍຫຼັກແລ້ວ ກຳລັງຊີ້ບອກພາລະກິດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວ ແລະ ຂະບວນການທີ່ສຳພັນກັບຂ່າວສານຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວນັ້ນ, ຊຶ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໃນລະຫວ່າງການພິພາກສາບັງຄັບຄະດີ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ. ສ່ວນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍານັ້ນ ໂດຍຫຼັກແລ້ວ ກຳນົດຊີ້ເຖິງພາລະກິດທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໃນລະຫວ່າງການພິພາກສາສືບສວນ. ອາດເວັນຕິສະມ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ບໍ່ຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາແນ່ນອນແຫ່ງການພິພາກສາ.

Neither do they understand the “present truth” message that is proclaimed during the time of their visitation. They were required to know both the judgment, and the message of those days. They were also required to know the messenger of that period of time. In their Laodicean blindness they oppose the message of the hour, deny the time of their visitation with a message of “peace and safety,” and are uncertain who the chosen messenger of that period is. This truth was clearly identified in the witness of the second Elijah, who was John the Baptist.

ພວກເຂົາກໍບໍ່ເຂົ້າໃຈຂ່າວສານແຫ່ງ “ຄວາມຈິງປະຈຸບັນ” ທີ່ຖືກປະກາດໃນເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້ທັງການພິພາກສາ ແລະ ຂ່າວສານຂອງວັນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາຍັງຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້ຈັກຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນດ້ວຍ. ໃນຄວາມຕາບອດແບບລາໂອດີເກຍຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາຕໍ່ຕ້ານຂ່າວສານແຫ່ງໂມງເວລານັ້ນ, ປະຕິເສດເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຂ່າວສານວ່າ “ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ,” ແລະ ບໍ່ແນ່ໃຈວ່າຜູ້ໃດເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກສຳລັບຊ່ວງເວລານັ້ນ. ຄວາມຈິງນີ້ໄດ້ຖືກຊີ້ບອກຢ່າງແຈ້ງຊັດໃນຄຳພະຍານຂອງເອລີຢາຄົນທີສອງ ຄື ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ.

The Jews knew that prophecy identified a messenger to come, and Jesus directly taught that John was that messenger who was to come.

ຊາວຢິວຮູ້ວ່າ ຄຳພະຍາກອນໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນໜຶ່ງທີ່ຈະມາ, ແລະ ພຣະເຢຊູໄດ້ສອນຢ່າງຊັດແຈ້ງວ່າ ໂຢຮັນນັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຈະມານັ້ນ.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> ເພາະວ່າບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງ ແລະພຣະບັນຍັດ ໄດ້ພະຍາກອນມາຈົນເຖິງໂຢຮັນ. ແລະຖ້າທ່ານທັງຫຼາຍຈະຍອມຮັບ, ຜູ້ນີ້ແຫຼະຄືເອລີຢາ ຜູ້ທີ່ຈະມານັ້ນ. ຜູ້ໃດມີຫູສຳລັບຟັງ ກໍຈົ່ງຟັງເຖີດ. Matthew 11:13–15.

At the very conclusion of the period of their visitation (the time in the history of Christ that typifies the soon-coming Sunday law), as Christ hung upon the cross the Jews conjectured whether Elijah would then come to save Jesus. If they did not recognize the messenger that was to prepare for the Messenger of the Covenant, that was then confirming the covenant with His own blood, they could not recognize their Messiah. Laodicean Adventism in the last days is required to know their judgment, which is the time of their visitation. They are required to recognize the message of that period of time, and they are required to recognize the chosen messenger of that time. The rebellion of 1888, represented September 11, 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended. The rebels of 1888, refused to acknowledge the chosen messengers of the history that was typifying the last days.

ໃນຕອນສຸດທ້າຍຢ່າງແທ້ຈິງຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມພວກເຂົາ (ເວລາໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດທີ່ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້), ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງຖືກແຂວນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ພວກຢິວໄດ້ຄາດເດົາກັນວ່າ ເອລີຢາຈະມາຊ່ວຍພຣະເຢຊູໃນເວລານັ້ນຫຼືບໍ່. ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຈະຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນກຳລັງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາດ້ວຍໂລຫິດຂອງພຣະອົງເອງ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ພຣະເມຊີອາຂອງພວກເຂົາໄດ້. ອັດເວນຕິສຳນຶກແບບລາວດີເຊຍໃນຍຸກສຸດທ້າຍຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້ຈັກການພິພາກສາຂອງຕົນ, ຊຶ່ງແມ່ນເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຮັບຮູ້ຂ່າວສານຂອງໄລຍະເວລານັ້ນ, ແລະພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຮັບຮູ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກສັນສຳລັບເວລານັ້ນ. ການກະບົດໃນປີ 1888, ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ເມື່ອທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດທີສິບແປດໄດ້ລົງມາ. ພວກກະບົດໃນປີ 1888 ໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະຮັບຮູ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ຊຶ່ງກຳລັງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຍຸກສຸດທ້າຍ.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> For thus saith the Lord God of Israel unto me; Take the wine cup of this fury at my hand, and cause all the nations, to whom I send thee, to drink it. And they shall drink, and be moved, and be mad, because of the sword that I will send among them. Then took I the cup at the Lord’s hand, and made all the nations to drink, unto whom the Lord had sent me: To wit, Jerusalem, and the cities of Judah, and the kings thereof, and the princes thereof, to make them a desolation, an astonishment, an hissing, and a curse; as it is this day; Pharaoh king of Egypt, and his servants, and his princes, and all his people; And all the mingled people, and all the kings of the land of Uz, and all the kings of the land of the Philistines, and Ashkelon, and Azzah, and Ekron, and the remnant of Ashdod, Edom, and Moab, and the children of Ammon, And all the kings of Tyrus, and all the kings of Zidon, and the kings of the isles which are beyond the sea, Dedan, and Tema, and Buz, and all that are in the utmost corners, And all the kings of Arabia, and all the kings of the mingled people that dwell in the desert, And all the kings of Zimri, and all the kings of Elam, and all the kings of the Medes, And all the kings of the north, far and near, one with another, and all the kingdoms of the world, which are upon the face of the earth: and the king of Sheshach shall drink after them. Therefore thou shalt say unto them, Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Drink ye, and be drunken, and spue, and fall, and rise no more, because of the sword which I will send among you. And it shall be, if they refuse to take the cup at thine hand to drink, then shalt thou say unto them, Thus saith the Lord of hosts; Ye shall certainly drink. For, lo, I begin to bring evil on the city which is called by my name, and should ye be utterly unpunished? Ye shall not be unpunished: for I will call for a sword upon all the inhabitants of the earth, saith the Lord of hosts. Therefore prophesy thou against them all these words, and say unto them, The Lord shall roar from on high, and utter his voice from his holy habitation; he shall mightily roar upon his habitation; he shall give a shout, as they that tread the grapes, against all the inhabitants of the earth. A noise shall come even to the ends of the earth; for the Lord hath a controversy with the nations, he will plead with all flesh; he will give them that are wicked to the sword, saith the Lord. Thus saith the Lord of hosts, Behold, evil shall go forth from nation to nation, and a great whirlwind shall be raised up from the coasts of the earth. And the slain of the Lord shall be at that day from one end of the earth even unto the other end of the earth: they shall not be lamented, neither gathered, nor buried; they shall be dung upon the ground. Jeremiah 25:15–33.

> ເພາະວ່າພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ຕັດກັບຂ້ານ້ອຍດັ່ງນີ້ວ່າ, “ຈົ່ງຮັບຈອກເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດນີ້ຈາກມືຂອງເຮົາ ແລະໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງ ຜູ້ທີ່ເຮົາສົ່ງເຈົ້າໄປຫານັ້ນ ດື່ມມັນ. ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະດື່ມ ແລະຈະໂຊເຊ ແລະຈະບ້າຄັ່ງ ເນື່ອງຈາກດາບທີ່ເຮົາຈະສົ່ງໄປທ່າມກາງພວກເຂົາ.” ແລ້ວຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮັບຈອກນັ້ນຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະຢາເວ ແລະເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງດື່ມ ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະຢາເວໄດ້ສົ່ງຂ້ານ້ອຍໄປຫາ: ຄື ເຢຣູຊາເລັມ ແລະບັນດານະຄອນຂອງຢູດາ ແລະບັນດາກະສັດຂອງເມືອງນັ້ນ ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງເມືອງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາກາຍເປັນບ່ອນຮ້າງເປົ່າ ເປັນທີ່ຫວາດຜວາ ເປັນທີ່ເຍາະເຍີ້ຍ ແລະເປັນຄຳສາບແຊ່ງ ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນວັນນີ້; ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ ແລະບັນດາຂ້າລາຊະການຂອງລາວ ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງລາວ ແລະປະຊາຊົນທັງປວງຂອງລາວ; ແລະບັນດາຊົນປະສົມທັງປວງ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນອູດສ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນຂອງຟີລິດສະຕີນ ແລະອັດຊະເກໂລນ ແລະອັດຊາ ແລະເອັກໂຣນ ແລະຊາກທີ່ເຫຼືອຂອງອັດໂດດ; ເອໂດມ ແລະໂມອາບ ແລະບັນດາລູກຫຼານຂອງອຳໂມນ; ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງເມືອງຕີໂລ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງເມືອງຊີໂດນ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງເກາະທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ພົ້ນທະເລໄປ; ເດດານ ແລະເທມາ ແລະບູດ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ຕາມມຸມສຸດປາຍແຜ່ນດິນ; ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງອາຣາເບຍ ແລະບັນດາກະສັດຂອງຊົນປະສົມທັງປວງທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ; ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງຊິມຣີ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງເອລາມ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງຊາວເມເດຍ; ແລະບັນດາກະສັດທາງເໜືອທັງຫຼາຍ ທັງທີ່ຢູ່ໄກ ແລະທີ່ຢູ່ໃກ້ ທຸກອານາຈັກຕໍ່ໆ ກັນ ແລະອານາຈັກທັງຫຼາຍຂອງໂລກ ຊຶ່ງຢູ່ເທິງພື້ນພິພົບໂລກ; ແລະກະສັດແຫ່ງເຊຊັກຈະດື່ມຕາມຫຼັງພວກເຂົາ. “ເຫດສະນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງດື່ມ ແລະເມົາ ແລະຮາກອອກ ແລະລົ້ມລົງ ແລະຢ່າລຸກຂຶ້ນອີກເລີຍ ເນື່ອງຈາກດາບທີ່ເຮົາຈະສົ່ງໄປທ່າມກາງພວກເຈົ້າ. ແລະຈະເປັນວ່າ ຖ້າພວກເຂົາປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບຈອກຈາກມືຂອງເຈົ້າເພື່ອດື່ມ ແລ້ວເຈົ້າຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງດື່ມຢ່າງແນ່ນອນ. ເພາະຈົ່ງເບິ່ງ ເຮົາເລີ່ມນຳຄວາມພິນາດມາເໜືອນະຄອນທີ່ເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ ແລະພວກເຈົ້າຈະພົ້ນໂທດໄປໂດຍສິ້ນເຊີງໄດ້ຫຼື? ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ພົ້ນໂທດເລີຍ; ເພາະເຮົາຈະເອີ້ນດາບໃຫ້ມາເໜືອຊາວໂລກທັງປວງ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເຫດສະນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງພະຍາກອນກ່າວຖ້ອຍຄຳທັງປວງນີ້ຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະຢາເວຈະຄຳລາມຈາກເບື້ອງສູງ ແລະຈະເປັ່ງພຣະສຸຣະສຽງຈາກທີ່ປະທັບອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ; ພຣະອົງຈະຄຳລາມຢ່າງມີລິດເໜືອທີ່ອາໄສຂອງພຣະອົງ; ພຣະອົງຈະຮ້ອງໂຮດັ່ງຄົນຍ່ຳອະງຸ່ນ ຕໍ່ຕ້ານຊາວໂລກທັງປວງ. ສຽງອຶກກະທຶກຈະມາເຖິງສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ; ເພາະພຣະຢາເວມີຄະດີກັບບັນດາປະຊາຊາດ ພຣະອົງຈະຊຳລະຄວາມກັບມະນຸດທັງປວງ; ພຣະອົງຈະມອບຄົນຊົ່ວໃຫ້ແກ່ດາບ ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນັ້ນ.” ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, “ຈົ່ງເບິ່ງ ພິບັດຈະອອກໄປຈາກປະຊາຊາດໜຶ່ງສູ່ອີກປະຊາຊາດໜຶ່ງ ແລະພາຍຸໃຫຍ່ຈະຖືກປຸກຂຶ້ນຈາກສຸດຂອບແຜ່ນດິນໂລກ. ແລະໃນວັນນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຖືກສັງຫານຂອງພຣະຢາເວຈະມີຕັ້ງແຕ່ປາຍແຜ່ນດິນໂລກຂ້າງໜຶ່ງໄປຈົນເຖິງອີກຂ້າງໜຶ່ງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ; ພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກໄວ້ທຸກ ບໍ່ຖືກເກັບຮວບຮວມ ແລະບໍ່ຖືກຝັງ; ພວກເຂົາຈະເປັນດັ່ງຂີ້ສັດຢູ່ເທິງພື້ນດິນ.” ເຢເຣມີຢາ 25:15–33.

Back to Articles