Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສີ່ສິບເອັດ

ພັນທະກິດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງໂປໂລ: ເຊື່ອມໂຍງອິດສະຣາເອນບູຮານເຂົ້າກັບອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 5, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ອັກຄະສາວົກໂປໂລເປັນຂໍ້ເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ແລະ ອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ, ເພາະວ່າພັນທະກິດຂອງທ່ານ, ນາມຂອງທ່ານ, ສະພາບການສ່ວນຕົວຂອງທ່ານ ແລະ ພາລະງານເຊິ່ງເປັນການພະຍາກອນຂອງທ່ານ ລ້ວນເປັນພະຍານຮັບຮອງຄວາມຈິງນີ້. ທ່ານໄດ້ລະບຸຕົນເອງວ່າເປັນຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາອັກຄະສາວົກ, ເພາະວ່າທ່ານເຄີຍຂົ່ມເຫັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາອັກຄະສາວົກ, ແລະບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະຖືກເອີ້ນວ່າເປັນອັກຄະສາວົກ, ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ຂົ່ມເຫງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. 1 ໂກຣິນໂທ 15:19

ຊື່ທີ່ລາວໄດ້ຮັບໃນເວລາກັບໃຈເຊື່ອນັ້ນຄື ໂປໂລ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງນ້ອຍ ຫຼື ເລັກ, ເພາະວ່າລາວເປັນຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນພວກອັກຄະສາວົກ. ແຕ່ຊື່ເດີມຂອງລາວຄື ຊາອູນ, ຊຶ່ງໝາຍວ່າ “ຜູ້ຖືກເລືອກ”.

> ແລ້ວ ອານາເນຍ ທູນຕອບວ່າ, ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນຈາກຫຼາຍຄົນເຖິງເລື່ອງຂອງຊາຍຄົນນີ້ວ່າ ລາວໄດ້ເຮັດຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຫຼາຍພຽງໃດແກ່ບັນດາວິສຸດຊົນຂອງພຣະອົງໃນເຢຣູຊາເລັມ; ແລະຢູ່ທີ່ນີ້ ລາວໄດ້ຮັບອຳນາດຈາກພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດ ໃຫ້ຈັບມັດຄົນທັງປວງທີ່ຮ້ອງທູນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າຕັດກັບລາວວ່າ, ຈົ່ງໄປເຖີດ: ເພາະວ່າຄົນນີ້ເປັນພາຊະນະທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກໄວ້, ເພື່ອຈະນຳເອົານາມຂອງເຮົາໄປປະກາດຕໍ່ໜ້າພວກຕ່າງຊາດ, ກະສັດທັງຫຼາຍ, ແລະລູກຫຼານແຫ່ງອິສຣາເອນ, ກິດຈະການ 9:13–15.

ຊາອູນເປັນ “ພາຊະນະທີ່ຖືກເລືອກ” ເພື່ອນຳຂ່າວປະເສີດໄປສູ່ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດ, ແຕ່ກ່ອນອື່ນເພິ່ນຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການກັບໃຈໃໝ່ ແລະຖືກຖ່ອມລົງໃຫ້ເປັນໂປໂລ (ນ້ອຍ), ເພາະວ່າເພິ່ນກຳລັງຈະຕ້ອງກາຍເປັນຜູ້ມີລິດອຳນາດ. ໂປໂລເຂົ້າໃຈວ່າ ກຳລັງຂອງເພິ່ນພົບໄດ້ໃນຄວາມນ້ອຍຂອງເພິ່ນ, ຫຼືໃນຄວາມອ່ອນແອຂອງເພິ່ນ.

> ແລະເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຍົກຂຶ້ນເກີນຄວນເນື່ອງດ້ວຍຄວາມອຸດົມແຫ່ງການສຳແດງ, ຈຶ່ງໄດ້ມີໜາມອັນໜຶ່ງໃນເນື້ອໜັງຖືກປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຄືທູດຂອງຊາຕານເພື່ອຂົ່ມຕີຂ້າພະເຈົ້າ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຍົກຂຶ້ນເກີນຄວນ. ເພາະເຫດການນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສາມເທື່ອ ເພື່ອໃຫ້ມັນຈາກໄປຈາກຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ພຣະຄຸນຂອງເຮົາກໍພໍສຳລັບເຈົ້າແລ້ວ: ເພາະວ່າລິດອຳນາດຂອງເຮົາຍ່ອມສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນຄວາມອ່ອນແອ.” ສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຍິນດີຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະອວດໃນຄວາມອ່ອນແອຂອງຕົນ, ເພື່ອລິດອຳນາດຂອງພຣະຄຣິດຈະສະຖິດຢູ່ເໜືອຂ້າພະເຈົ້າ. ເຫດສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພໍໃຈໃນຄວາມອ່ອນແອ, ໃນການຖືກຕິຕຽນ, ໃນຄວາມຂັດສົນ, ໃນການຖືກຂົ່ມເຫັງ, ໃນຄວາມທຸກລຳບາກເພາະເຫັນແກ່ພຣະຄຣິດ: ເພາະເມື່ອໃດຂ້າພະເຈົ້າອ່ອນແອ, ເມື່ອນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຂັ້ມແຂງ. 2 ໂກຣິນໂທ 12:7–10.

ໂຊໂລໄດ້ຖືກ “ເລືອກສັນ”, ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຂັ້ມແຂງ ເຂົາຈຶ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ນ້ອຍລົງ (ໂປໂລ). ເຂົາຖືກເລືອກໃຫ້ນຳຂ່າວປະເສີດໄປສູ່ພວກຄົນຕ່າງຊາດ, ແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງທີ່ເຂົາຖືກເລືອກນັ້ນ ກໍເນື່ອງມາຈາກຄວາມຮູ້ຂອງເຂົາໃນພຣະຄຳພີເດີມ.

> ໂດຍສະເພາະເພາະຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ທ່ານເປັນຜູ້ຊໍານານໃນຂະທໍານຽມທັງປວງ ແລະໃນບັນຫາທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນໝູ່ຊາວຢິວ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຂໍວິງວອນທ່ານໃຫ້ຟັງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມອົດທົນ. ວິຖີຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງແຕ່ຍັງໜຸ່ມ, ຊຶ່ງໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ຢູ່ທ່າມກາງຊົນຊາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ຊາວຢິວທັງປວງລ້ວນຮູ້ຈັກ; ພວກເຂົາຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າມາແຕ່ເດີມ, ຖ້າພວກເຂົາຈະເປັນພະຍານ, ວ່າຕາມນິກາຍອັນເຂັ້ມງວດທີ່ສຸດໃນສາສະໜາຂອງພວກເຮົາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ດໍາເນີນຊີວິດເປັນຟາຣິຊາຍ. ກິດຈະການ 26:3–5.

ຊາອູນໄດ້ຮັບການອົບຮົມໂດຍກາມາລີເອນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການນັບຖືວ່າເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາເດີມ.

> ຄຳຮ້ອງຂໍນັ້ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ, ແລະ “ໂປໂລຈຶ່ງຢືນຢູ່ເທິງຂັ້ນໄດ ແລະໂບກມືໄປຫາປະຊາຊົນ.” ທ່າທາງນັ້ນໄດ້ດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຂອງເຂົາທັງຫລາຍ, ໃນຂະນະທີ່ກິລິຍາອາການຂອງທ່ານກໍເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມນັບຖື. “ແລະເມື່ອເກີດຄວາມສະງົບຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວກັບເຂົາເປັນພາສາເຮັບເຣີ ວ່າ, ທ່ານຜູ້ຊາຍ ພີ່ນ້ອງ ແລະບິດາທັງຫລາຍ, ຂໍຈົ່ງຟັງຄຳແກ້ຕ່າງຂອງຂ້ານ້ອຍ ຊຶ່ງບັດນີ້ຂ້ານ້ອຍກຳລັງກ່າວຕໍ່ທ່ານທັງຫລາຍ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຖ້ອຍຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຄຸ້ນເຄີຍນັ້ນ, “ເຂົາທັງຫລາຍກໍຍິ່ງສະງົບລົງອີກ,” ແລະໃນຄວາມສະງົບທົ່ວໜ້ານັ້ນ ທ່ານກໍກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ: “‘ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນຢິວ ເກີດໃນເມືອງຕາໂຊ ແຂວງກີລີເກຍ ແຕ່ໄດ້ຮັບການອົບຮົມໃນນະຄອນນີ້ ຢູ່ແທບພຣະບາດຂອງກາມາລີເອນ ແລະໄດ້ຮັບການສອນຕາມແບບອັນຄົບຖ້ວນແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງບັນພະບຸລຸດ ແລະມີຄວາມຮ້ອນຮົນເພື່ອພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ພວກທ່ານທຸກຄົນເປັນຢູ່ໃນວັນນີ້.’” ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດປະຕິເສດຄຳກ່າວຂອງອັກຄະສາວົກໄດ້ ເພາະຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ທ່ານໄດ້ອ້າງເຖິງນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ຫລາຍຄົນ ຊຶ່ງຍັງອາໄສຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ ຮູ້ຈັກດີ. ກິດຈະການຂອງອັກຄະສາວົກ, 408.

ໂຊໂລບໍ່ໄດ້ຖືກເລືອກໂດຍບັງເອີນ ແລະ ໜຶ່ງໃນຈຸດປະສົງຈຳເພາະຂອງພັນທະກິດຂອງໂປໂລ ແມ່ນເພື່ອເປັນຂົວເຊື່ອມລະຫວ່າງປະຫວັດສາດອັນສັກສິດຂອງອິສຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນ ກັບປະຫວັດສາດອັນສັກສິດຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ. ຄວບຄູ່ໄປກັບຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ ທ່ານໄດ້ຂຽນພຣະຄຳພີພາກພຣະສັນຍາໃໝ່ເປັນສ່ວນໃຫຍ່. ໃນບົດໜຶ່ງຂອງງານຂຽນຂອງທ່ານ ໄດ້ຊີ້ບອກການສະໜັບສະໜູນສຳລັບໂຄງຮ່າງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ສຳລັບໂຄງຮ່າງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍ. ຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນເປັນອະນຸສາວະລີໃນປະຫວັດສາດຂອງອັດເວັນຕິສຶມ ທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນມີປັນຍາ ແລະ ຄົນໂງ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຕອນສິ້ນສຸດຂອງອັດເວັນຕິສຶມ.

> ບັດນີ້ ພວກເຮົາຂໍວິງວອນທ່ານທັງຫຼາຍ, ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ໂດຍອ້າງເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາ ແລະໂດຍອ້າງເຖິງການຊຸມນຸມຂອງພວກເຮົາເຂົ້າຫາພຣະອົງ, ວ່າຢ່າໃຫ້ຈິດໃຈຂອງທ່ານຖືກສັ່ນຄອນໂດຍໄວ ຫຼືຖືກລົບກວນເລີຍ, ບໍ່ວ່າຈະໂດຍວິນຍານ ຫຼືໂດຍຄໍາເວົ້າ ຫຼືໂດຍຈົດໝາຍທີ່ເຫມືອນວ່າມາຈາກພວກເຮົາ, ເຫມືອນດັ່ງວ່າວັນແຫ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ມາໃກ້ແລ້ວ. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຫຼອກລວງທ່ານດ້ວຍວິທີໃດໆ; ເພາະວັນນັ້ນຈະບໍ່ມາ ຖ້າຫາກວ່າການຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອຈະບໍ່ມາກ່ອນ, ແລະຄົນແຫ່ງບາບນັ້ນຈະບໍ່ຖືກເປີດເຜີຍ, ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ; ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ຕ້ານ ແລະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນເໜືອສິ່ງທັງປວງທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າ ຫຼືທີ່ຖືກນະມັດສະການ; ຈົນເຖິງວ່າລາວເຂົ້ານັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງກັບວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ, ສະແດງຕົນເອງວ່າລາວເປັນພຣະເຈົ້າ. ທ່ານຈື່ບໍ່ວ່າ ເມື່ອຂ້ອຍຍັງຢູ່ກັບທ່ານ ຂ້ອຍໄດ້ບອກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ທ່ານ? ແລະບັດນີ້ທ່ານຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າສິ່ງໃດກໍາລັງຍັບຢັ້ງເຂົາໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຖືກເປີດເຜີຍໃນເວລາຂອງເຂົາ. ເພາະຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທໍານັ້ນກໍາລັງເຄື່ອນໄຫວຢູ່ແລ້ວ: ພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ຍັງຍັບຢັ້ງຢູ່ ຈະຍັງຍັບຢັ້ງຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າລາວຈະຖືກນໍາອອກໄປຈາກທາງ. ແລ້ວຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ, ຜູ້ຊຶ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະກໍາຈັດດ້ວຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ, ແລະຈະທໍາລາຍດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ: ຄືຜູ້ນັ້ນນັ້ນເອງ, ຜູ້ຊຶ່ງການມາຂອງລາວເປັນໄປຕາມການກະທໍາຂອງຊາຕານ ພ້ອມດ້ວຍລິດເດດທັງປວງ ແລະໝາຍສໍາຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນຕົວະ, ແລະພ້ອມດ້ວຍການຫຼອກລວງທຸກຢ່າງແຫ່ງຄວາມອະທໍາສໍາລັບບັນດາຜູ້ທີ່ກໍາລັງພິນາດ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະລອດພົ້ນ. ແລະເພາະເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຈະສົ່ງການຫຼົງຜິດອັນຮ້າຍແຮງມາເຖິງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຄວາມຕົວະ: ເພື່ອວ່າພວກເຂົາທັງປວງຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ, ຄືພວກທີ່ບໍ່ເຊື່ອຄວາມຈິງ ແຕ່ພອຍໃຈໃນຄວາມອະທໍາ. 2 ເທຊະໂລນິກ 2:1–12.

ບໍລິບົດຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຄືການພິຈາລະນາເຖິງເວລາທີ່ພຣະຄຣິດຈະສະເດັດກັບມາເປັນຄັ້ງທີສອງ. ໂປໂລເຕືອນຊາວເທຊະໂລນິກາວ່າ ທ່ານໄດ້ຕອບຂໍ້ກັງວົນນັ້ນໄວ້ແລ້ວກ່ອນໜ້ານີ້ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ, “ພວກເຈົ້າຈື່ບໍ່ໄດ້ບໍ ວ່າເມື່ອຂ້ອຍຍັງຢູ່ກັບພວກເຈົ້າ ຂ້ອຍໄດ້ບອກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ພວກເຈົ້າ?” ໂປໂລກຳລັງພະຍາຍາມປ້ອງກັນພວກພີ່ນ້ອງມິໃຫ້ຖືກຫລອກລວງໃນເລື່ອງ “ການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະເຢຊູຄຣິດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ແລະການທີ່ພວກເຮົາຈະຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງ.”

ນັກປະຫວັດສາດລະບຸວ່າ ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານຂອງ William Miller ຕັ້ງຢູ່ເທິງການທີ່ທ່ານໄດ້ຈຳແນກໄລຍະເວລາສອງພັນສາມຮ້ອຍປີໃນ Daniel ບົດ 8 ຂໍ້ 14. ອີກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານຂອງທ່ານ ຊຶ່ງບາງຄັ້ງບໍ່ໄດ້ຮັບການຕະໜັກເຖິງ ຄືວຽກງານຂອງທ່ານໃນການໂຕ້ແຍ້ງຫັກລ້າງຄຳສອນຜິດກ່ຽວກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ.

ໂດຍອີງໃສ່ວິທີການອັນຜິດພາດຂອງພວກເຢຊູອິດ ໄດ້ມີ (ແລະຍັງຄົງມີຢູ່) ຄຳສອນຜິດອັນໂດດເດັ່ນຢ່າງໜຶ່ງ ຊຶ່ງ William Miller ໄດ້ຄັດຄ້ານຢ່າງສະໝ່ຳສະເມີ. ນັ້ນຄືຄຳສອນຜິດທີ່ວ່າ ການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະມີຊ່ວງເວລາແຫ່ງສັນຕິສຸກໜຶ່ງພັນປີນຳໜ້າ ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “temporal millennium” ອັນເປັນຄຳສອນທີ່ Sister White ໄດ້ຄັດຄ້ານເຊັ່ນກັນ.

ຜົນງານຂອງ Miller ຍັງໄດ້ສ້າງຕັ້ງຄວາມຈິງເລື່ອງການສະເດັດກັບມາຂອງພຣະຄຣິດຢ່າງແທ້ຈິງ ໂດຍຕໍ່ຕ້ານແນວຄວາມຄິດຜິດຕ່າງໆ ກ່ຽວກັບພັນປີ ທີ່ແຜ່ຫຼາຍຢູ່ໃນສະໄໝຂອງລາວ. Paul ກໍາລັງກ່າວເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງໃນ 2 Thessalonians, ດັ່ງນັ້ນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນຈຶ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Miller ກ່ຽວກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຢ່າງແທ້ຈິງ. ບົດນັ້ນແມ່ນ “ຄວາມຈິງປະຈຸບັນ” ສໍາລັບ Miller.

ໂປໂລໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນລຳດັບເຫດການອັນສຳຄັນທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ ແລະຍັງໄດ້ໃຫ້ເຫດຜົນຕາມຕັກກະວ່າເປັນເພາະເຫດໃດຊາວເທຊະໂລນິກາຈຶ່ງບໍ່ຄວນຄາດຫວັງການສະເດັດກັບຄືນມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຊ່ວງຊີວິດຂອງພວກເຂົາ. ໂປໂລກ່າວວ່າ, “ບັດນີ້ ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ ພວກເຮົາຂໍວິງວອນທ່ານທັງຫຼາຍ ໂດຍອ້າງເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ແລະໂດຍອ້າງເຖິງການທີ່ພວກເຮົາຈະຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງ.” ຄຳວ່າ “ຂໍວິງວອນ” ໝາຍເຖິງການຊັກຖາມ. ໂປໂລກຳລັງໃຊ້ເຫດຜົນແຍກແຍະອົງປະກອບຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ ແລະກຳລັງນຳພາຜູ້ຟັງຂອງທ່ານໄປຕາມການຊັກຖາມຮູບແບບໜຶ່ງ ຊຶ່ງມີເປົ້າໝາຍເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຟັງຂອງທ່ານໄດ້ວິເຄາະເຫດຜົນຕາມຕັກກະຂອງທ່ານ.

ໂຄງສ້າງແຫ່ງເຫດຜົນຂອງລາວຄືວ່າ ກ່ອນທີ່ພຣະຄຣິດຈະສະເດັດກັບມາເປັນຄັ້ງທີສອງ ຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາຕ້ອງຖືກລະບຸໃຫ້ຮູ້ແລະຂຶ້ນຄອງອໍານາດ ແລະກ່ອນທີ່ຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາຈະປາກົດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດ ຈະຕ້ອງມີການຫຼົງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອກ່ອນ. ການຫຼົງໄປນັ້ນຍັງເປັນເຫດການໃນອະນາຄົດ ດັ່ງນັ້ນການປາກົດຂຶ້ນຂອງຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາກໍຍິ່ງຢູ່ໄກອອກໄປກວ່ານັ້ນອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດຈະຖືກຫລອກລວງໃຫ້ຄິດວ່າການສະເດັດກັບມາຂອງພຣະຄຣິດໃກ້ຈະມາເຖິງໄດ້ແນວໃດ? ລາວໃຊ້ສັນຍາລັກຫຼາຍປະການຂອງຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາເພື່ອສະຖາປະນາໃຫ້ແນ່ຊັດວ່າ ອໍານາດນັ້ນຄືຜູ້ໃດ ຊຶ່ງຖືກເຜີຍໃຫ້ປາກົດພາຍຫຼັງການຫຼົງໄປ. ລາວເອີ້ນຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາວ່າ “ມະນຸດແຫ່ງບາບ,” “ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ” ນັ້ນ, “ບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ” ແລະ “ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທໍາ.” ຊິດເຕີ ໄວທ ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ທັງໝົດນີ້ເປັນສັນຍາລັກທີ່ລະບຸຊີ້ໄປຫາຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາ.

> “ແຕ່ກ່ອນການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ, ຈະຕ້ອງມີພັດທະນາການສຳຄັນໃນໂລກແຫ່ງສາສະໜາ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້. ອັກຄະສາວົກໄດ້ປະກາດວ່າ: ‘ຢ່າໃຫ້ຈິດໃຈຂອງທ່ານຖືກສັ່ນຄອນໄດ້ໂດຍງ່າຍ ຫຼືຢ່າຕົກໃຈ, ບໍ່ວ່າໂດຍວິນຍານ, ຫຼືໂດຍຄຳເວົ້າ, ຫຼືໂດຍຈົດໝາຍທີ່ປານປະໜຶ່ງມາຈາກພວກເຮົາ, ດັ່ງວ່າວັນແຫ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດລໍ້ລວງທ່ານໂດຍວິທີໃດໆເລີຍ: ເພາະວັນນັ້ນຈະບໍ່ມາ ນອກຈາກວ່າການຫຼົງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອຈະເກີດຂຶ້ນກ່ອນ, ແລະມະນຸດແຫ່ງບາບນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ, ຄືບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ; ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ຕ້ານ ແລະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນເໜືອທຸກສິ່ງທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າ ຫຼືທີ່ຖືກນະມັດສະການ; ຈົນກະທັ້ງເຂົານັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງພຣະເຈົ້າ, ສະແດງຕົນເອງວ່າເຂົາເປັນພຣະເຈົ້າ.’”

> “ຖ້ອຍຄຳຂອງໂປໂລບໍ່ຄວນຖືກເຂົ້າໃຈຜິດ. ບໍ່ຄວນມີການສັ່ງສອນວ່າ ທ່ານໄດ້ເຕືອນຊາວເທຊະໂລນິກາເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃນທັນທີ ໂດຍການສຳແດງພິເສດ. ທັດສະນະເຊັ່ນນັ້ນຈະກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນໃນຄວາມເຊື່ອ; ເພາະຄວາມຜິດຫວັງມັກນຳໄປສູ່ຄວາມບໍ່ເຊື່ອ. ດັ່ງນັ້ນ ອັກຄະສາວົກຈຶ່ງໄດ້ຕັກເຕືອນພວກພີ່ນ້ອງບໍ່ໃຫ້ຮັບຂ່າວສານເຊັ່ນນັ້ນວ່າມາຈາກທ່ານ, ແລະທ່ານໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປໂດຍເນັ້ນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງສາດສະດາດານີເອນໄດ້ພັນລະນາໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນນັ້ນ ຍັງຈະຕ້ອງລຸກຂຶ້ນ ແລະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈົນກວ່າອຳນາດນີ້ຈະໄດ້ກະທຳກິດຈະການອັນຮ້າຍແຮງແລະເປັນການໝິ່ນປະໝາດຂອງມັນສຳເລັດແລ້ວ ການທີ່ຄຣິດຕະຈັກຈະຄອຍຖ້າການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົານັ້ນ ກໍຈະເປັນການໄຮ້ປະໂຫຍດ. ‘ພວກເຈົ້າຈື່ບໍ່ໄດ້ຫລື,’ ໂປໂລໄດ້ຖາມວ່າ, ‘ເມື່ອຂ້ອຍຍັງຢູ່ກັບພວກເຈົ້າ, ຂ້ອຍໄດ້ບອກເລື່ອງເຫລົ່ານີ້ແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ?’”

> “ການທົດລອງອັນນ່າສະພຶງກົວໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອຈະລຸກລານຄຣິສຕະຈັກແທ້. ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາທີ່ອັກຄະສາວົກກຳລັງຂຽນຢູ່ນັ້ນ, ‘ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ’ ກໍໄດ້ເລີ່ມທຳງານແລ້ວ. ພັດທະນາການທັງຫຼາຍທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດນັ້ນຈະເປັນ ‘ຕາມການທຳງານຂອງຊາຕານ ດ້ວຍລິດອຳນາດທັງສິ້ນ ແລະໝາຍສຳຄັນຕ່າງໆ ແລະການອັດສະຈັນອັນເທັດ, ພ້ອມດ້ວຍການຫລອກລວງແຫ່ງຄວາມອະທຳທັງສິ້ນໃນພວກທີ່ກຳລັງພິນາດ.’”

> “ຄຳກ່າວຂອງອັກຄະສາວົກກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບ ‘ຄວາມຮັກຕໍ່ຄວາມຈິງ’ ນັ້ນ ຍິ່ງເປັນຄຳກ່າວທີ່ຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມເຄັ່ງຂຶມຢ່າງພິເສດ. ‘ເພາະເຫດນີ້’ ທ່ານໄດ້ປະກາດເຖິງຄົນທັງປວງທີ່ຈົງໃຈປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຈິງວ່າ, ‘ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງຄວາມຫຼົງຜິດອັນຮ້າຍແຮງມາເຖິງເຂົາ, ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຊື່ອຄຳມຸສາ: ເພື່ອວ່າຄົນທັງປວງຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຄວາມຈິງ ແຕ່ຍິນດີໃນຄວາມອະທຳ ຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ.’ ມະນຸດທັງຫຼາຍບໍ່ອາດປະຕິເສດຄຳເຕືອນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງມາໃນຄວາມເມດຕາ ໂດຍບໍ່ຮັບຜົນຕາມມາ. ຈາກຜູ້ທີ່ຍັງຄົງດື້ດຶງໃນການຫັນໜີຈາກຄຳເຕືອນເຫຼົ່ານີ້ ພຣະເຈົ້າຊົງຖອນພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງອອກ, ປ່ອຍໃຫ້ເຂົາຕົກຢູ່ໃນການຫລອກລວງທີ່ເຂົາຮັກ.” Acts of the Apostles, 265, 266.

ເຖິງແມ່ນວ່າ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸໂດຍກົງວ່າ “ມະນຸດແຫ່ງບາບ,” “ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ,” “ບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ” ແລະ “ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳ” ຈາກຂໍ້ຄວາມຂອງໂປໂລ ແລະເອີ້ນມັນວ່າ “ອຳນາດສັນຕະປາປາ,” ນາງຍັງໄດ້ກ່າວຫຼາຍກວ່ານັ້ນ. ນາງໄດ້ລະບຸວ່າ ສັນຍະລັກເຫຼົ່ານີ້ທີ່ໂປໂລໃຊ້ເພື່ອຊີ້ບອກສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນມາຈາກພຣະທຳດານີເອນ ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວວ່າ, “ດັ່ງນັ້ນ ອັກຄະສາວົກຈຶ່ງໄດ້ເຕືອນພວກພີ່ນ້ອງບໍ່ໃຫ້ຮັບຂ່າວສານໃດໆເຊັ່ນນັ້ນ ປານວ່າມາຈາກລາວ, ແລະລາວກໍໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປໂດຍເນັ້ນຢ້ຳຂໍ້ເທັດຈິງວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາໄວ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດໂດຍຜູ້ພະຍາກອນດານີເອນ ຍັງຈະຕ້ອງລຸກຂຶ້ນ ແລະທຳສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈົນກວ່າອຳນາດນີ້ຈະໄດ້ກະທຳວຽກງານອັນເຖິງຕາຍແລະເປັນການໝິ່ນປະໝາດຂອງມັນສຳເລັດແລ້ວ, ກໍເປັນການໄຮ້ປະໂຫຍດທີ່ຄຣິສຕະຈັກຈະເຝົ້າຄອຍການເສດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຂົາ.” ໂປໂລໄດ້ອີງສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານເຖິງຊາວເທຊະໂລນິກາ ຊຶ່ງລະບຸເຖິງສັນຕະປາປານັ້ນ ໄວ້ເທິງດານີເອນ ບົດທີ 11 ແລະ ຂໍ້ທີ 36.

> ແລະກະສັດນັ້ນຈະກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນຂຶ້ນ ແລະຈະຍົກຕົນໃຫ້ສູງກວ່າພະທຸກອົງ, ແລະຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນໜ້າອັດສະຈັນຕໍ່ຕ້ານພະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາພະ, ແລະຈະຈະເລີນຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດນັ້ນຈະສຳເລັດ; ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ກຳນົດໄວ້ແລ້ວນັ້ນຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນ. ດານີເອນ 11:36.

ເມື່ອໂປໂລລະບຸເຖິງສັນຕະປາປາວ່າ “ຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານ ແລະຍົກຕົນເອງເໜືອທຸກສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າ ຫຼືທີ່ມະນຸດນະມັດສະການ; ຈົນກະທັ້ງລາວນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງເປັນພຣະເຈົ້າ, ສະແດງຕົນເອງວ່າລາວເປັນພຣະເຈົ້າ,” ໂປໂລກໍາລັງຖອດຄວາມຄໍາພະຍາກອນຂອງດານີເອນ ທີ່ພັນລະນາເຖິງ “ກະສັດ” ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທໍາ “ຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ” ແລະຍົກ “ຕົນເອງຂຶ້ນ” ພ້ອມທັງຂະຫຍາຍ “ຕົນເອງໃຫຍ່ຂຶ້ນເໜືອພຣະທຸກອົງ.” ສັນຕະປາປາແມ່ນກະສັດອົງນັ້ນທີ່ເວົ້າ “ຖ້ອຍຄໍາອັນປະຫຼາດໃຈຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະທັງຫຼາຍ”, ແລະສັນຕະປາປາກໍແມ່ນອໍານາດນັ້ນທີ່ຈະ “ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຈົນກວ່າ” “ຄວາມພິໂລດ” ຄັ້ງທໍາອິດ “ຈະສໍາເລັດລົງ” ໃນປີ 1798.

ດານີເອນ ບົດທີ 11 ແລະ ຂໍ້ 36 ເປັນຂໍ້ທີ່ຈໍາເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງເຂົ້າໃຈໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຖ້າຫາກວ່າການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໃນປີ 1989 ຈະຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄໍາສອນຜິດທີ່ວ່າກະສັດໃນຂໍ້ນັ້ນແມ່ນຝຣັ່ງເສດ ຊຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີໂດຍ Uriah Smith ຈຶ່ງໄດ້ຖືກນໍາເຂົ້າມາໃນຊົ່ວອາຍຸຮຸ່ນທໍາອິດຂອງ Adventism (1863 ຫາ 1888). Smith ໄດ້ປ່ຽນຂໍ້ຄວາມໃນຂໍ້ 36 ຈາກ “the” king (ຊຶ່ງແມ່ນອໍານາດສັນຕະປາປາທີ່ກໍາລັງຖືກພັນລະນາຢູ່ໃນຂໍ້ກ່ອນໜ້າ) ໃຫ້ເປັນ “a” king (ກະສັດຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ) ເພື່ອຈະຍົກລັກສະນະແຫ່ງແບບແຜນການນະມັດສະການຂອງໂຣມໃຫ້ແກ່ຝຣັ່ງເສດທີ່ບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ນັ້ນເປັນພຽງຈຸດຕັ້ງຕົ້ນເພື່ອນໍາສະເໜີທິດສະດີທີ່ຕົນເອງໂປດປານຂອງລາວ ກ່ຽວກັບວ່າ ຕວກກີເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນຂໍ້ 40 ແລະ ຂໍ້ຕໍ່ໆ ໄປ.

ຊາຕານໄດ້ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າເພື່ອປົກບັງຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ກະສັດໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນ ແມ່ນລະບົບສັນຕະປາປາ, ແລະອັກຄະສາວົກໂປໂລເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຈັດຫາພະຍານຄົນທີສອງເພື່ອຢືນຢັນຄວາມຈິງນີ້ໃນຄຳພະຍານຂອງດານີເອນ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຈັດຫາພະຍານຄົນທີສາມ.

ຊາຕານບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ພະຍາຍາມປົກບັງຄວາມຈິງທີ່ວ່າກະສັດໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນແມ່ນພະສັນຕະປາປາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໂດຍການບິດເບືອນຄວາມຈິງທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນ, ຊາຕານຍັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມໝາຍສຳຄັນຂອງ “ພຣະພິໂລດ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນກາຍເປັນສິ່ງຄຸ້ມເຄືອ. ອຳນາດພະສັນຕະປາປາໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຈົນເຖິງປີ 1798 ເມື່ອມັນໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍຂອງມັນ. ປີ 1798 ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກດຳເນີນການຕໍ່ອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນ ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ.

ຖ້າຫາກວ່າໃນປີ 1863 ອາດເວັນຕິສຶມໄດ້ປົກປ້ອງ ແລະ ຍຶດຖື “ເຈັດເທື່ອ” ໄວ້, ກໍຈະເປັນເລື່ອງເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ Uriah Smith ຈະສາມາດຜ່ານພົ້ນການກ່າວຢ່າງໂງ່ເຂລາເຊັ່ນນັ້ນກ່ຽວກັບຂໍ້ທີສາມສິບຫົກ, ເພາະວ່າ “ຄວາມພິໂລດ” ຈະຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມພິໂລດຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງ “ເຈັດເທື່ອ,” ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມເກີ່ຍວຂ້ອງຫຍັງເລີຍກັບຝຣັ່ງ. ການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ໃນປີ 1989 ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນໂດຍໂປໂລໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ, ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ຄຳເຕືອນຂອງໂປໂລໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັບເອົາຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ແຕ່ກັບຮັບເອົາຄວາມຫຼົງຜິດອັນຮຸນແຮງນັ້ນ, ກໍເກີດຂຶ້ນຜ່ານການປະຕິເສດຂອງເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ໂປໂລໄດ້ນຳສະເໜີໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ. ໜຶ່ງໃນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ ຄືການລະບຸຕົວຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງຂອງກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 11, ຂໍ້ 40 ຫາ 45.

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ, ຫຼັງຈາກໂປໂລໄດ້ຊີ້ບອກສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ຊີ້ບອກລຳດັບເຫດການໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ທີ່ນຳໄປສູ່ການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງເປັນຫົວຂໍ້ຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ. ທ່ານກ່າວວ່າ, “ແລ້ວຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ.” “ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ” ນັ້ນຄືສັນຕະປາປາ, “ຜູ້ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຜານຜົນເສຍດ້ວຍລົມແຫ່ງພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ແລະຈະທຳລາຍເສຍດ້ວຍຄວາມເຈີດຈ້າແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ.” ຈາກນັ້ນ ໂປໂລກ່າວວ່າ “ແມ່ນຜູ້ນັ້ນເອງ, ຜູ້ຊຶ່ງການມາຂອງລາວເປັນໄປຕາມການກະທຳຂອງຊາຕານ ພ້ອມດ້ວຍລິດເດດທັງປວງ ແລະໝາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນເທັດ.” ພຣະເຢຊູແມ່ນຜູ້ດຽວທີ່ “ການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງເປັນໄປຕາມການກະທຳຂອງຊາຕານ.”

ການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງຊາຕານ ແມ່ນຊ່ວງເວລາຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ຈົນເຖິງເວລາທີ່ມີຄາເອນຢືນຂຶ້ນ ແລະ ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດສິ້ນສຸດລົງ. ຊາຕານບໍ່ໄດ້ກະທຳການອັດສະຈັນໃດໆເລີຍ ໃນລະຫວ່າງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ ທີ່ຖືກເທລົງມານັບຈາກການສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ຈົນກວ່າພຣະຄຣິດຈະສະເດັດກັບຄືນມາ.

> “ພຣະຄຣິດຕັດວ່າ, ‘ພວກທ່ານຈະຮູ້ຈັກເຂົາໄດ້ໂດຍຜົນຂອງເຂົາ.’ ຖ້າບັນດາຜູ້ທີ່ການຮັກສາໂຣກໄດ້ກະທໍາຜ່ານເຂົາ ມີແນວໂນ້ມ, ເນື່ອງຈາກການສະແດງປາກົດເຫຼົ່ານີ້, ທີ່ຈະຫາຂໍ້ອ້າງໃຫ້ແກ່ການລະເລີຍພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປໃນການບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ແມ່ນແມ່ນວ່າເຂົາຈະມີລິດອໍານາດໃນລະດັບໃດກໍຕາມແລະທຸກລະດັບກໍຕາມ, ກໍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມຕາມນັ້ນວ່າເຂົາມີລິດອໍານາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າ. ກົງກັນຂ້າມ, ນັ້ນແມ່ນລິດອໍານາດແຫ່ງການກະທໍາອັດສະຈັນຂອງຜູ້ຫລອກລວງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ເຂົາເປັນຜູ້ຝ່າຝືນພຣະບັນຍັດຝ່າຍສິນທໍາ, ແລະໃຊ້ທຸກກົນອຸບາຍທີ່ເຂົາສາມາດຊໍານານໄດ້ເພື່ອເຮັດໃຫ້ມະນຸດຕາບອດຕໍ່ພຣະລັກສະນະອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະບັນຍັດນັ້ນ. ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄໍາເຕືອນວ່າໃນວັນສຸດທ້າຍເຂົາຈະກະທໍາການດ້ວຍໝາຍສໍາຄັນແລະການອັດສະຈັນອັນຫລອກລວງ. ແລະເຂົາຈະດໍາເນີນການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ໄປຈົນເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາ, ເພື່ອເຂົາຈະຊີ້ໄປທີ່ການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຫຼັກຖານວ່າເຂົາເປັນທູດສະຫວ່າງ ແລະບໍ່ແມ່ນທູດແຫ່ງຄວາມມືດ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 911.

ໂປໂລໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າ ຈະມີການຖອຍຫຼັງໃນຄວາມເຊື່ອອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນການປະກົດເຜີຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ແລະການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດຈະເກີດຂຶ້ນ “ຫຼັງຈາກ” ການກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງຊາຕານ. ການກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງຊາຕານເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອເວລາແຫ່ງການປິດປະຕູແຫ່ງພຣະກະລຸນາມາເຖິງ ແລະໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ການກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງຊາຕານເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

> “ໂດຍພຣະບັນຍັດທີ່ບັງຄັບໃຫ້ສະຖາບັນລະບົບສັນຕະປາປາຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ອັນເປັນການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊາດຂອງພວກເຮົາຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຄວາມຊອບທຳຢ່າງສົມບູນ. ເມື່ອໂປຣແຕສແຕນຈະຍື່ນມືຂອງນາງຂ້າມຫ້ວງເລິກເພື່ອຈັບມືຂອງອຳນາດໂຣມັນ, ເມື່ອນາງຈະເອື້ອມຂ້າມເຫວເລິກເພື່ອປະສານມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ເມື່ອພາຍໃຕ້ອິດທິພົນແຫ່ງສະຫະພັນສາມປະການນີ້ ປະເທດຂອງພວກເຮົາຈະປະຕິເສດທຸກຫຼັກການແຫ່ງລັດຖະທຳມະນູນຂອງຕົນ ໃນຖານະລັດຖະບານທີ່ເປັນໂປຣແຕສແຕນແລະສາທາລະນະລັດ, ແລະຈະຈັດໃຫ້ມີມາດຕະການສຳລັບການແຜ່ຂະຫຍາຍຄວາມເທັດແລະການລວງຫຼອກຂອງສັນຕະປາປາ, ເມື່ອນັ້ນພວກເຮົາອາດຈະຮູ້ໄດ້ວ່າ ເວລາສຳລັບການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງຊາຕານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ແລະວ່າຈຸດຈົບກໍຢູ່ໃກ້ແລ້ວ.” Testimonies, volume 5, 451.

ກົດໝາຍວັນອາທິດເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກ, ຄືສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ. ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໄດ້ເລີ່ມຄອງອຳນາດໃນຕອນທ້າຍຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ໃນປີ 1798. ດັ່ງນັ້ນ ອຳນາດສັນຕະປາປາຈຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍໃນປີ 538, ແມ່ນແຕ່ວ່າກິດຈະການຂອງນາງໃນການຍຶດຄອງໂລກນັ້ນໄດ້ດຳເນີນຢູ່ແລ້ວໃນເວລາທີ່ໂປໂລໄດ້ຂຽນຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ. ກ່ອນປີ 538 ຈະມີການຫຼົ່ນອອກໄປເສຍກ່ອນ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນການຖືກເປີດເຜີຍຂອງຄົນແຫ່ງບາບ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ.

ການຫຼົງຫາຍຈາກຄວາມເຊື່ອໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຣິສຕະຈັກເມືອງ Pergamos ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກຄຣິດສະຕຽນໄດ້ປະນີປະນອມກັບສາສະໜານອກຮີດ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍຈັກກະພັດ Constantine. ໂປໂລກຳລັງຊີ້ບອກເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງເກີດຂຶ້ນກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ຫຼັງຈາກທົບທວນສິ່ງທີ່ທ່ານເຄີຍສອນຊາວເທຊະໂລນິກາກ່ອນໜ້ານັ້ນແລ້ວ, ທ່ານຈຶ່ງຖາມວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຈື່ຈຳບໍ ວ່າທ່ານເຄີຍສອນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ພວກເຂົາ? ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຕືອນພວກເຂົາວ່າ ພວກເຂົາຄວນຈື່ຈຳດ້ວຍວ່າ ທ່ານໄດ້ສອນພວກເຂົາວ່າ ຈະມີອຳນາດໜຶ່ງທີ່ຈະ “withholdeth” ຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ “that” ຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ “might be revealed in his time?” ຄຳວ່າ “witholdeth” ໝາຍເຖິງການຍັບຍັ້ງ. ຄຳວ່າ “withholdeth” ຕໍ່ມາໃນຂໍ້ຄວາມດຽວກັນນີ້ໄດ້ຖືກແປເປັນ “now letteth.”

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ຄວາມນີ້ຈຶ່ງຖືກຖ່າຍທອດຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ: “ແລະບັດນີ້ ພວກທ່ານກໍຮູ້ແລ້ວວ່າ ສິ່ງໃດກໍາລັງຫ້າມສັນຕະປາປາໄວ້ ເພື່ອວ່າສັນຕະປາປາຈະຖືກເປີດເຜີຍໃນເວລາຂອງຕົນ. ເພາະວ່າ ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທໍາ (ຄື ສັນຕະປາປາ) ກໍກໍາລັງທໍາງານຢູ່ແລ້ວ: ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ກໍາລັງຫ້າມສັນຕະປາປາໄວ້ ຈະຍັງຄົງຫ້າມສັນຕະປາປາຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າຜູ້ນັ້ນຈະຖືກຍົກອອກໄປຈາກທາງ.” ເມື່ອ William Miller ໄດ້ຕະໜັກເຖິງຂໍ້ພຣະຄໍານີ້ໃນໜັງສືເທສະໂລນິກ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ອໍານາດທີ່ຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ສັນຕະປາປາຂຶ້ນສູ່ບັນລັງຂອງໂລກໃນປີ 538 ນັ້ນ ຄື ໂຣມນອກຮີດ, ແລະວ່າ ໂຣມນອກຮີດຈະຫ້າມການເກີດຂຶ້ນຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາໄວ້ ຈົນກວ່າ ໂຣມນອກຮີດ ຈະຖືກ “ຍົກອອກໄປຈາກທາງ.”

> “ໃນຊ່ວງສິບສອງປີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຖືລັດທິ deist, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ່ານປະຫວັດສາດທຸກເຫຼັ້ມທີ່ຫາໄດ້; ແຕ່ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຮັກພຣະຄຳພີ. ພຣະຄຳພີສອນເຖິງພຣະເຢຊູ! ແຕ່ກະນັ້ນກໍຍັງມີພຣະຄຳພີຢູ່ຫຼາຍຕອນທີ່ຍັງມືດມົນສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນປີ 1818 ຫຼື 19, ໃນຂະນະທີ່ສົນທະນາກັບເພື່ອນຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຢ້ຽມ ແລະຜູ້ທີ່ເຄີຍຮູ້ຈັກ ແລະໄດ້ຍິນຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າໃນຂະນະທີ່ເປັນ deist, ເຂົາໄດ້ຖາມຂຶ້ນດ້ວຍທ່າທີທີ່ມີນັຍສຳຄັນພໍສົມຄວນວ່າ, ‘ເຈົ້າຄິດແນວໃດກັບຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ ແລະຂໍ້ນັ້ນ?’ ໂດຍອ້າງເຖິງຂໍ້ພຣະຄຳເກົ່າໆທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຄັດຄ້ານໃນເວລາທີ່ເປັນ deist. ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈວ່າເຂົາກຳລັງຈະສື່ຫຍັງ, ແລະໄດ້ຕອບວ່າ—ຖ້າທ່ານໃຫ້ເວລາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກທ່ານວ່າພວກມັນໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ. ‘ເຈົ້າຕ້ອງການເວລາດົນພຽງໃດ?’ ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກທ່ານ, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເຊື່ອໄດ້ວ່າພຣະເຈົ້າຈະປະທານການສຳແດງພຣະປະສົງທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້. ໃນເວລານັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕັດສິນໃຈສຶກສາພຣະຄຳພີຂອງຕົນ, ໂດຍເຊື່ອວ່າຂ້າພະເຈົ້າສາມາດຄົ້ນພົບໄດ້ວ່າພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງມີຄວາມໝາຍຢ່າງໃດ. ແຕ່ທັນທີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານນີ້ຂຶ້ນ ຄວາມຄິດໜຶ່ງກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈວ່າ—‘ສົມມຸດວ່າເຈົ້າພົບຂໍ້ພຣະຄຳຕອນໜຶ່ງທີ່ເຈົ້າບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈ, ແລ້ວເຈົ້າຈະເຮັດແນວໃດ?’ ແລ້ວວິທີການສຶກສາພຣະຄຳພີແບບນີ້ກໍເຂົ້າມາໃນໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ:—ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳເອົາຄຳສັບຂອງຂໍ້ພຣະຄຳຕອນເຊັ່ນນັ້ນ, ແລ້ວຕິດຕາມມັນຕະຫຼອດທົ່ວພຣະຄຳພີ, ແລະຄົ້ນຫາຄວາມໝາຍຂອງມັນດ້ວຍວິທີນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າມີ Cruden’s Concordance, ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າເປັນສາລະບານຄຳທີ່ດີທີ່ສຸດໃນໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງນຳມັນພ້ອມກັບພຣະຄຳພີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະນັ່ງລົງທີ່ໂຕະຂຽນໜັງສືຂອງຕົນ, ແລະບໍ່ອ່ານສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ, ຍົກເວັ້ນໜັງສືພິມພຽງເລັກນ້ອຍ, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈແນ່ວ່າຈະຮູ້ໃຫ້ໄດ້ວ່າພຣະຄຳພີຂອງຂ້າພະເຈົ້າໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພຣະທຳປະຖົມມະການ ແລະອ່ານຕໍ່ໄປຢ່າງຊ້າໆ; ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມາເຖິງຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຄົ້ນຫາທົ່ວພຣະຄຳພີເພື່ອໃຫ້ຮູ້ວ່າມັນໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ. ຫຼັງຈາກທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຜ່ານພຣະຄຳພີທັງໝົດດ້ວຍວິທີນີ້ແລ້ວ, ໂອ, ຄວາມຈິງໄດ້ປາກົດສະຫວ່າງແຈ້ງແລະຮຸ່ງໂລດພຽງໃດ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົບສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດແກ່ພວກທ່ານ. ຂ້າພະເຈົ້າໝັ້ນໃຈວ່າເຈັດເວລານັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1843. ຕໍ່ມາຂ້າພະເຈົ້າມາເຖິງ 2300 ວັນ; ມັນນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປສູ່ຂໍ້ສະຫຼຸບອັນດຽວກັນ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຄິດທີ່ຈະຄົ້ນຫາວ່າພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຈະສະເດັດມາເມື່ອໃດ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ອາດເຊື່ອໄດ້; ແຕ່ແສງສະຫວ່າງນັ້ນໄດ້ກະທົບຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງແຮງກ້າ ຈົນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເຮັດຢ່າງໃດ. ບັດນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງຮັດເຄື່ອງມ້າແລະຄາດສາຍບັງຄັບໃຫ້ແໜ້ນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປໄວກວ່າພຣະຄຳພີ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຕົກຫຼັງພຣະຄຳພີ. ບໍ່ວ່າພຣະຄຳພີສອນສິ່ງໃດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍຶດຖືສິ່ງນັ້ນໄວ້. ແຕ່ກໍຍັງມີຂໍ້ຄວາມບາງຕອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້.”

> “ນັ້ນກໍແມ່ນວິທີການສຶກສາພຣະຄຳພີໂດຍທົ່ວໄປຂອງລາວ. ໃນອີກໂອກາດໜຶ່ງ ລາວໄດ້ກ່າວເຖິງວິທີຂອງລາວໃນການຕັດສິນຄວາມໝາຍຂອງຂໍ້ຄວາມທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ—ຄວາມໝາຍຂອງ ‘ສິ່ງປະຈຳວັນ.’ ‘ຂ້ອຍອ່ານຕໍ່ໄປ,’ ລາວກ່າວ, ‘ແລະບໍ່ພົບກໍລະນີອື່ນໃດທີ່ມັນປາກົດຢູ່, ນອກຈາກໃນພຣະທຳດານີເອນ. ຈາກນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງໄປຈັບເອົາຖ້ອຍຄຳທີ່ຢູ່ເຊື່ອມໂຍງກັບມັນ, ຄື ‘ເອົາອອກໄປ.’ ລາວຈະເອົາ ‘ສິ່ງປະຈຳວັນ’ ອອກໄປ, ‘ຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ສິ່ງປະຈຳວັນຖືກເອົາອອກໄປ,’ ແລະອື່ນໆ. ຂ້ອຍອ່ານຕໍ່ໄປ ແລະຄິດວ່າຂ້ອຍຄົງຈະບໍ່ພົບແສງສະຫວ່າງໃດໆໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ; ໃນທີ່ສຸດຂ້ອຍກໍມາເຖິງ 2 ເທຊະໂລນິກ 2:7–8. ‘ເພາະວ່າຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳກໍກຳລັງເຮັດການຢູ່ແລ້ວ, ມີພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ຍັບຍັ້ງຢູ່ ຈະຍັງຍັບຍັ້ງຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າລາວຈະຖືກນຳອອກໄປພົ້ນທາງ, ແລະເມື່ອນັ້ນຄົນອະທຳນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ,’ ແລະອື່ນໆ. ແລະເມື່ອຂ້ອຍມາເຖິງຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ໂອ, ຄວາມຈິງກໍປາກົດຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງແລະສະຫງ່າງາມຫຼາຍພຽງໃດ! ຢູ່ນັ້ນເອງ! ນັ້ນແຫຼະຄື ‘ສິ່ງປະຈຳວັນ!’ ເອົາລະ, ບັດນີ້ ໂປໂລໝາຍເຖິງຫຍັງໂດຍຄຳວ່າ ‘ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ຍັບຍັ້ງຢູ່,’ ຫຼືຂັດຂວາງຢູ່? ໂດຍ ‘ຄົນແຫ່ງບາບ,’ ແລະ ‘ຄົນອະທຳ,’ ແມ່ນໝາຍເຖິງລະບົບໂປເປີຣີ. ເອົາລະ, ສິ່ງໃດທີ່ຂັດຂວາງລະບົບໂປເປີຣີບໍ່ໃຫ້ຖືກເປີດເຜີຍ? ກໍແນ່ນອນວ່າ ມັນຄືລັດທິນອກສາສະໜາ; ດັ່ງນັ້ນ ‘ສິ່ງປະຈຳວັນ’ ຈຶ່ງຕ້ອງໝາຍເຖິງລັດທິນອກສາສະໜາ.” William Miller, Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65, 66.

ຖ້າປາສະຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ “ສິ່ງປະຈໍາວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິນອກສາສະໜາ, Miller ຄົງຈະຍາກຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະພັດທະນາໂຄງຮ່າງທີ່ເຂົາໄດ້ນໍາມາປະກອບເປັນໂຄງສ້າງຄໍາພະຍາກອນຂອງເຂົາ. “ສິ່ງປະຈໍາວັນ” ປາກົດຢູ່ຫ້າເທື່ອໃນພຣະທຳດານີເອນ, ແລະໃນທຸກເທື່ອກໍຖືກຕິດຕາມດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງລັດທິສັນຕະປາປາ. ຫຼັກຖານທີ່ວ່າ “ສິ່ງປະຈໍາວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນແມ່ນລັດທິນອກສາສະໜາ ປາກົດຢູ່ໃນຈົດໝາຍຂອງໂປໂລເຖິງຊາວເທຊະໂລນີກາ. ຄໍາເຕືອນທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດປະການໜຶ່ງໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ເພາະວ່າທີ່ນັ້ນໂປໂລໄດ້ກ່າວຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງຈະຖືກສົ່ງຄວາມລຸ່ມຫຼົງອັນແຮງກ້າມາໃຫ້. ຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກຈົງໃຈວາງໄວ້ໃນພຣະທຳເທຊະໂລນີການັ້ນ ກໍຄືການຊີ້ບອກເຖິງຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງລັດທິນອກສາສະໜາກັບລັດທິສັນຕະປາປາ, ແລະການປະຕິເສດຄວາມຈິງນັ້ນ ກໍເທົ່າກັບຮັບປະກັນວ່າຄວາມລຸ່ມຫຼົງອັນແຮງກ້າຈະເປັນຜົນຕາມມາຂອງການປະຕິເສດນັ້ນ.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນຫົວຂໍ້ນີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ຈົ່ງຢຸດຢືນຢູ່ ແລະພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມພິສວົງ; ຈົ່ງຮ້ອງອອກ ແລະຮ້ອງໄຫ້: ພວກເຂົາເມົາ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນ; ພວກເຂົາເຊໂຊ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຫຼົ້າແຮງ. ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ຫຼັ່ງວິນຍານແຫ່ງການນອນຫຼັບອັນເລິກລັບລົງເທິງພວກເຈົ້າ, ແລະໄດ້ປິດຕາຂອງພວກເຈົ້າ: ພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແລະພວກຜູ້ນຳຂອງພວກເຈົ້າ, ຄືພວກຜູ້ເຫັນນິມິດ, ພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມເຂົາໄວ້. ແລະນິມິດທັງສິ້ນໄດ້ກາຍເປັນສຳລັບພວກເຈົ້າດັ່ງຖ້ອຍຄຳໃນໜັງສືທີ່ປະທັບຕາໄວ້, ຊຶ່ງມະນຸດນຳໄປມອບໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ມີຄວາມຮູ້, ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນ, ຈົ່ງອ່ານນີ້ເຖີດ”; ແລະເຂົາກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າອ່ານບໍ່ໄດ້; ເພາະມັນຖືກປະທັບຕາໄວ້.” ແລະໜັງສືນັ້ນຖືກນຳໄປມອບໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້, ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນ, ຈົ່ງອ່ານນີ້ເຖີດ”; ແລະເຂົາກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຮູ້.” ເຫດສະນັ້ນພຣະຢາເວຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ເພາະວ່າປະຊາຊົນນີ້ເຂົ້າມາໃກ້ເຮົາດ້ວຍປາກຂອງເຂົາ, ແລະໃຫ້ກຽດເຮົາດ້ວຍຮິມຝີປາກຂອງເຂົາ, ແຕ່ໄດ້ໃຫ້ໃຈຂອງເຂົາຫ່າງໄກຈາກເຮົາ, ແລະຄວາມຢຳເກງຂອງເຂົາທີ່ມີຕໍ່ເຮົານັ້ນເປັນພຽງຄຳສັ່ງສອນຂອງມະນຸດ: ເພາະສະນັ້ນ ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະດຳເນີນການອັນມະຫັດສະຈັນທ່າມກາງປະຊາຊົນນີ້, ຄືການອັນມະຫັດສະຈັນແລະນ່າພິສວົງຢ່າງຍິ່ງ: ເພາະສະຕິປັນຍາຂອງພວກປັນຍາຊົນຂອງເຂົາຈະພິນາດໄປ, ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກສຸຂຸມຄອບຄອບຂອງເຂົາຈະຖືກເຊື່ອງໄວ້. ວິບັດແກ່ພວກທີ່ພະຍາຍາມເຊື່ອງແຜນການຂອງຕົນໄວ້ຢ່າງເລິກລັບຈາກພຣະຢາເວ, ແລະການງານຂອງເຂົາຢູ່ໃນຄວາມມືດ, ແລະພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ‘ໃຜເຫັນພວກເຮົາ? ແລະໃຜຮູ້ພວກເຮົາ?’ ແນ່ນອນການກັບຕາລປັດຂອງພວກເຈົ້າຈະຖືກນັບຖືດັ່ງດິນໜຽວໃນມືຊ່າງປັ້ນ: ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ສ້າງມັນຫຼືວ່າ, ‘ລາວບໍ່ໄດ້ສ້າງຂ້ອຍ’? ຫຼືສິ່ງທີ່ຖືກປັ້ນຂຶ້ນຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ປັ້ນມັນຫຼືວ່າ, ‘ລາວບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ’? ເອຊາຢາ 29:9–16.

Back to Articles