Article

# ຄໍາເຕືອນທີ່ຂະໜານກັນ - ເລກຫ້າ

ການເປີດເຜີຍພຣະສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ: ຄວາມເຂົ້າໃຈສາກສຸດທ້າຍຂອງຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ເຮົາຍັງກຳລັງກ່າວເຖິງຢູ່ນີ້ ຊຶ່ງອະທິບາຍເຖິງພຣະຄຣິດໃນຐານະທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດທີ 10 ຜູ້ສະເດັດລົງມານັ້ນ ພຣະຄຣິດໃນຐານະທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດ ຊົງສະແດງໃຫ້ເຫັນ “ບົດບາດທີ່ພຣະອົງກຳລັງຊົງປະຕິບັດໃນເຫດການສຸດທ້າຍແຫ່ງການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກັບຊາຕານ.” “ທ່າທີ” ທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຮັບເມື່ອພຣະອົງຊົງວາງພຣະບາດຂວາເທິງທະເລ ແລະພຣະບາດຊ້າຍເທິງແຜ່ນດິນແຫ້ງ “ບົ່ງບອກເຖິງຣິດເດດ ແລະສິດອຳນາດສູງສຸດຂອງພຣະອົງເໜືອໂລກທັງປວງ.” ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງຮ້ອງ “ດ້ວຍພຣະສຸລະສຽງອັນດັງ” ພຣະອົງ “ຮ້ອງ” “ດັ່ງສິງໂຕຄຳລາມ.”

ພຣະຄຣິດຈະສະແດງພຣະອຳນາດອັນຫາທີ່ສຸດຂອງພຣະອົງໃນ “ເຫດການຊ່ວງສຸດທ້າຍແຫ່ງການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ແລະເມື່ອພຣະຄຣິດສະແດງພຣະອຳນາດອັນຫາທີ່ສຸດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງກໍສະແດງພຣະອົງໃນຖານະສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ.

> ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຖືກສະເໜີຕໍ່ໜ້າໂຢຮັນພາຍໃຕ້ສັນຍາລັກຂອງ “ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ” ແລະຂອງ “ລູກແກະໂຕໜຶ່ງເໝືອນດັ່ງຖືກຂ້າແລ້ວ.” ພຣະນິມິດ 5:5, 6. ສັນຍາລັກເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຮ່ວມກັນຂອງລິດອຳນາດອັນສູງສຸດ ແລະຄວາມຮັກທີ່ຍອມສະລະຕົນເອງ. ສິງໂຕແຫ່ງຢູດາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນທີ່ນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຫຼວງແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ, ຈະເປັນພຣະເມສານ້ອຍຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງ ແລະສັດຊື່. ກິດຈະການຂອງອັກຄະທູດ, 589.

ການສຳແດງພຣະອົງຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ເນັ້ນໜັກເຖິງພະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງທັງໃນການປະທັບຕາ ແລະການເປີດຜະນຶກຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ຕາມກຳນົດເວລາອັນຊອບທຳຂອງພຣະອົງ. ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະປິດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ ເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ” ຈະມີການເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງພິເສດຈາກພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງ “ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ.”

> ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ພຣະອົງ ເພື່ອຈະສຳແດງແກ່ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເຖິງສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນໄມ່ຊ້າ; ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງມາ ເພື່ອສື່ຄວາມໝາຍນັ້ນແຈ້ງແກ່ໂຢຮັນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ: ຜູ້ທີ່ໄດ້ເປັນພະຍານເຖິງພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຖິງຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຄືບັນດາສິ່ງທັງປວງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນ. ຄວາມສຸກຈົ່ງມີແກ່ຜູ້ທີ່ອ່ານ ແລະແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ: ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 1:1–3.

ເມື່ອ “ເວລາ” ທີ່ “ໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ” ນັ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດຢ່າງແທ້ຈິງ ພຣະພອນກໍຖືກປະກາດແກ່ຜູ້ທີ່ອ່ານ ຜູ້ທີ່ຟັງ “ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ.” ຂ່າວສານພິເສດນີ້ເປັນຂ່າວສານທີ່ຂຶ້ນກັບເວລາ ແລະຈະຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ກໍເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ” ເທົ່ານັ້ນ. ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ—ແລະບໍ່ແມ່ນກ່ອນໜ້ານັ້ນ—ຜູ້ຄົນຈຶ່ງຈະສາມາດອ່ານ ຟັງ “ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້” ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ” ພຣະພອນທີ່ຖືກປະກາດແກ່ຜູ້ທີ່ “ອ່ານ”, “ຟັງ” “ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ” ກໍສອດຄ່ອງກັນກັບການເປີດພຣະທຳດານີເອນໃນ “ຍາມສຸດທ້າຍ.”

> ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້, ແລະປະທັບຕາໜັງສືນັ້ນໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ; ຫຼາຍຄົນຈະໄປມາຢ່າງຂວັກໄຂວ່, ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ. ດານີເອນ 12:4

“ຫຼາຍຄົນ” ທີ່ກໍາລັງແລ່ນ “ໄປມາ,” (ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການສຶກສາພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າ) ກໍາລັງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນໃນ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ເມື່ອ “ຖ້ອຍຄໍາ” ທີ່ເຄີຍຖືກ “ປິດໄວ້” ໃນ “ໜັງສື” ຂອງດານີເອນ ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ. ແຕ່ມີພວກພົມມະຈາລີອີກຈໍາພວກໜຶ່ງທີ່ກໍາລັງແລ່ນ “ໄປມາ” ຢູ່ໃນຊ່ວງຫຼັງຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ວັນເວລາກຳລັງມາ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້, ວ່າ ເຮົາຈະສົ່ງຄວາມອຶດຢາກມາໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນຄວາມອຶດຢາກເຂົ້າຈີ່ ຫຼື ຄວາມຫິວນ້ຳ, ແຕ່ເປັນຄວາມອຶດຢາກໃນການໄດ້ຍິນພຣະທຳຂອງພຣະເຢໂຫວາ: ແລະພວກເຂົາຈະພາກັນພະເນຈອນໄປຈາກທະເລໜຶ່ງສູ່ອີກທະເລໜຶ່ງ, ແລະຈາກທິດເໜືອໄປຈົນເຖິງທິດຕາເວັນອອກ, ພວກເຂົາຈະແລ່ນໄປມາເພື່ອສະແຫວງຫາພຣະທຳຂອງພຣະເຢໂຫວາ ແລະຈະບໍ່ພົບ. ໃນວັນນັ້ນ ບັນດາສາວພົມຈັນຜູ້ງາມ ແລະ ຊາຍໜຸ່ມທັງຫຼາຍຈະອ່ອນແຮງລົງເພາະຄວາມຫິວນ້ຳ. ບັນດາຜູ້ທີ່ສາບານໂດຍບາບຂອງສະມາເຣຍ ແລະເວົ້າວ່າ, “ໂອ ດານ, ພະຂອງເຈົ້າຊົງພຣະຊົນຢູ່”; ແລະວ່າ, “ວິຖີແຫ່ງເບເອີເຊບາຊົງພຣະຊົນຢູ່”; ແມ່ນແຕ່ພວກນັ້ນກໍຈະລົ້ມລົງ ແລະ ຈະບໍ່ລຸກຂຶ້ນອີກເລີຍ. ອາໂມດ 8:11–14.

ບາບຂອງຊາມາເຣຍແມ່ນບາບທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອາຮາບແລະເຢເຊເບນ, ໂດຍອາຮາບເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ເຢເຊເບນເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກ. ເຢເຊເບນ, ອາຮາບ ແລະ ພວກຜູ້ພະຍາກອນປອມໃນການປະຈັນໜ້າກັບເອລີຢາຢູ່ເຂົາຄາເມນ ເປັນແບບຢ່າງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນການປະຈັນໜ້ານັ້ນ ມີພວກຜູ້ພະຍາກອນອັນບໍ່ບໍລິສຸດສອງພວກ, ຄື ພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ ແລະ ພວກປະໂລຫິດຂອງປ່າພຸ່ມ. ບາອານເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາພະທີ່ຖືກນະມັດສະການ; ອີກອົງໜຶ່ງທີ່ຖືກນະມັດສະການໃນປ່າພຸ່ມນັ້ນແມ່ນອັດສະຕາໂຣດ. ບາອານເປັນພະເພດຊາຍ ແລະ ອັດສະຕາໂຣດເປັນພະເພດຍິງ. ໂດຍຮ່ວມກັນ ພະເຈົ້າເທບເພດຊາຍເປັນຕົວແທນຂອງລັດ ແລະ ເພດຍິງເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກ.

ພະທີ່ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນດານນັ້ນ ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍເຢໂຣໂບອາມ ກະສັດອົງທຳອິດຂອງສະມາເຣຍ ຜູ້ໄດ້ສ້າງລູກງົວຄຳຂຶ້ນທັງໃນເບັດເອນແລະໃນດານ. ເບັດເອນໝາຍເຖິງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ດານໝາຍເຖິງການພິພາກສາ, ແລະເມື່ອຮວມກັນແລ້ວ ທັງສອງເປັນຕົວແທນຂອງການຜະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາກ່ອນການບັງຄັບໃຊ້ການຖືວັນອາທິດ. ລູກງົວຄຳທັງສອງນັ້ນ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ.

ລູກງົວເປັນສັດຮ້າຍ ແລະ ຮູບປັ້ນຄໍາເປັນຮູບພາບ; ດັ່ງນັ້ນ ລູກງົວຄໍາຂອງອາໂຣນ ແລະ ລູກງົວຄໍາສອງໂຕຂອງເຢໂຣໂບອາມ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກກັບລັດ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນໜ້າການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາພຽງເລັກນ້ອຍ. ໃນກໍລະນີຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ນະຄອນທັງສອງເປັນພະຍານຂໍ້ທີສອງແກ່ສັນຍະລັກແຫ່ງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກກັບລັດ, ຊຶ່ງຖືກນິຍາມວ່າເປັນຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ.

ແບບຢ່າງຂອງເບເອເຊບາ ເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາຮາມ. ການກ່າວເຖິງຊື່ “ເບເອເຊບາ” ເປັນຄັ້ງທຳອິດຢູ່ໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ ບົດ 21, ຊຶ່ງເປັນຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງທີ່ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ເພື່ອຄັດຄ້ານຜູ້ທີ່ໄດ້ສະເໜີໃນສະໄໝຂອງທ່ານວ່າ ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງຍຶດຮັກສາກົດບັນຍັດພິທີກຳ ແລະ ການຮັບພິທີຕັດ ເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ. ໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ການກ່າວເຖິງເບເອເຊບາເປັນຄັ້ງທຳອິດຕັ້ງຢູ່. ທ່ານໄດ້ນຳໃຊ້ປະຫວັດນັ້ນເພື່ອກ່າວເຖິງພັນທະສັນຍາສອງຢ່າງທີ່ແຕກຕ່າງ ແລະ ກົງກັນຂ້າມກັນ ພາຍໃນເລື່ອງລາວດຽວກັນ. ໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ບຸດຂອງຍິງທາດ (ອິຊະມາເອນ) ເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງອຳນາດຂອງມະນຸດ ແລະ ໄດ້ປຽບທຽບອິຊະມາເອນກັບອີຊາກ ຜູ້ທີ່ທ່ານນຳໃຊ້ເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂໍ້ພຣະຄຳພີຕອນນີ້ເປັນຄັ້ງທຳອິດທີ່ມີການກ່າວເຖິງເບເອເຊບາ, ແລະ ຕໍ່ມາໃນປະຫວັດສາດ ໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ປະຫວັດນັ້ນເພື່ອພັນລະນາສະພາບການໜຶ່ງໃນປະຫວັດສ່ວນຕົວຂອງທ່ານ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງເປັນພາບໄວ້ແລ້ວໃນປະຫວັດພຣະຄຳພີ. ໂປໂລເຊື່ອ ແລະ ສັ່ງສອນວ່າ ປະຫວັດພຣະຄຳພີເກີດຊ້ຳອີກ.

ແມ່ນແມ່ນວ່າໂປໂລໄດ້ໃຊ້ຂໍ້ຄວາມນີ້ຈາກປະຖົມມະການ ບົດ 21 ເພື່ອອຸປະມາເຖິງພັນທະສັນຍາສອງຢ່າງທີ່ກົງກັນຂ້າມ, ແຕ່ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນມີພັນທະສັນຍາສອງປະການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳກັບອັບຣາຮາມ, ແຕ່ພັນທະສັນຍາເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ແມ່ນພັນທະສັນຍາສອງຢ່າງທີ່ໂປໂລໄດ້ສະຫຼຸບອອກມາຈາກເລື່ອງນັ້ນ. ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາອີກຄັ້ງວ່າຈະເຮັດໃຫ້ຄຳສັນຍາຂອງພຣະອົງສຳເລັດ ໂດຍການເຮັດໃຫ້ອັບຣາຮາມເປັນບິດາຂອງຫຼາຍປະຊາຊາດຜ່ານທາງອີຊາກ ແລະພຣະອົງຍັງໄດ້ຊົງສັນຍາດ້ວຍວ່າ ພຣະອົງຈະເຮັດໃຫ້ອິດຊະມາເອນເປັນບິດາຂອງປະຊາຊາດໃຫຍ່. ພຣະຄຳພີຕອນດຽວ, ມີການອ້າງເຖິງພັນທະສັນຍາສີ່ປະການ, ແລະນີ້ເປັນຄັ້ງທຳອິດທີ່ເບເອີເຊບາຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະຄຳພີ.

> ເຫດສະນັ້ນນາງຈຶ່ງກ່າວແກ່ອັບຣາຮາມວ່າ, “ຈົ່ງໄລ່ແມ່ຍິງທາດຄົນນີ້ ແລະລູກຊາຍຂອງນາງອອກໄປ; ເພາະວ່າລູກຊາຍຂອງແມ່ຍິງທາດຄົນນີ້ຈະບໍ່ໄດ້ເປັນທາຍາດຮ່ວມກັບລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຄືກັບອີຊາກ.” ແລະເລື່ອງນັ້ນເປັນຄວາມເສົ້າໂສກຢ່າງຍິ່ງໃນສາຍຕາຂອງອັບຣາຮາມ ເນື່ອງດ້ວຍລູກຊາຍຂອງຕົນ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າກ່າວແກ່ອັບຣາຮາມວ່າ, “ຢ່າໃຫ້ເລື່ອງນັ້ນເປັນຄວາມເສົ້າໂສກໃນສາຍຕາຂອງເຈົ້າ ເນື່ອງດ້ວຍເດັກນ້ອຍ ແລະເນື່ອງດ້ວຍແມ່ຍິງທາດຂອງເຈົ້າ; ໃນທຸກສິ່ງທີ່ຊາຣາໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ, ຈົ່ງຟັງສຽງຂອງນາງ; ເພາະວ່າເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນໃນອີຊາກ. ແລະຝ່າຍລູກຊາຍຂອງແມ່ຍິງທາດນັ້ນ ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ເປັນຊາດໜຶ່ງເໝືອນກັນ ເພາະວ່າເຂົາເປັນເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ.” ແລະອັບຣາຮາມກໍລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າຕູ່, ແລະໄດ້ເອົາເຂົ້າຈີ່ ແລະຖົງນ້ຳໜຶ່ງ ໃຫ້ແກ່ນາງຮາກາ, ວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງນາງ, ພ້ອມທັງເດັກນ້ອຍ, ແລະໄດ້ສົ່ງນາງໄປ; ແລະນາງກໍອອກໄປ ແລະຫລົງທາງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານເບເອີເຊບາ. ປະຖົມມະການ 21:10–14.

ເບອເຊບາເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາຮາມ. ໃນບົດດຽວກັນນັ້ນ ອັບຣາຮາມຍັງໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບອາບີເມເລັກດ້ວຍ.

> ແລະເກີດຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນວ່າ ອາບີເມເລັກ ແລະ ຟີໂຄນ ແມ່ທັບໃຫຍ່ແຫ່ງກອງທັບຂອງທ່ານ ໄດ້ກ່າວແກ່ອັບຣາຮາມວ່າ, “ພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ກັບທ່ານໃນທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານກະທຳ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານສາບານແກ່ຂ້ານ້ອຍໃນທີ່ນີ້ ໂດຍອ້າງພຣະເຈົ້າວ່າ ທ່ານຈະບໍ່ປະພຶດຢ່າງຫຼອກລວງຕໍ່ຂ້ານ້ອຍ ຫຼືຕໍ່ລູກຊາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ ຫຼືຕໍ່ຫຼານຂອງຂ້ານ້ອຍ; ແຕ່ຕາມຄວາມເມດຕາທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ສະແດງແກ່ທ່ານນັ້ນ ທ່ານກໍຈະກະທຳຕໍ່ຂ້ານ້ອຍ ແລະຕໍ່ແຜ່ນດິນທີ່ທ່ານໄດ້ອາໄສຢູ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.” ແລະ ອັບຣາຮາມກ່າວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຈະສາບານ.”

> ແລະອັບຣາຮາມໄດ້ຕຳນິອາບີເມເລັກເນື່ອງດ້ວຍບໍ່ນ້ຳແຫ່ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງອາບີເມເລັກໄດ້ຍຶດເອົາໄປດ້ວຍກຳລັງ. ແລະອາບີເມເລັກກ່າວວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຜູ້ໃດໄດ້ກະທຳການນີ້; ແລະທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າ, ທັງຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້ຈົນຮອດວັນນີ້.

> ແລະ ອັບຣາຮາມໄດ້ນຳແກະ ແລະ ງົວມາ ແລະ ມອບໃຫ້ແກ່ອາບີເມເລັກ; ແລະ ທັງສອງຝ່າຍໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັນ. ແລະ ອັບຣາຮາມໄດ້ແຍກລູກແກະແມ່ເຈັດໂຕຈາກຝູງໄວ້ຕ່າງຫາກ. ແລະ ອາບີເມເລັກໄດ້ກ່າວແກ່ອັບຣາຮາມວ່າ, ລູກແກະແມ່ເຈັດໂຕນີ້ທີ່ທ່ານໄດ້ແຍກໄວ້ຕ່າງຫາກນັ້ນ ມີຄວາມໝາຍວ່າຢ່າງໃດ?

> ແລະລາວໄດ້ກ່າວວ່າ, “ລູກແກະເພດແມ່ເຈັດຕົວນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງຮັບໄປຈາກມືຂອງຂ້ອຍ ເພື່ອມັນຈະເປັນພະຍານໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍວ່າ ຂ້ອຍເປັນຜູ້ໄດ້ຂຸດບໍ່ນ້ຳນີ້.” ເຫດສະນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເອີ້ນສະຖານທີ່ນັ້ນວ່າ ເບເອ-ເຊບາ; ເພາະວ່າທັງສອງໄດ້ສາບານກັນທີ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັນທີ່ ເບເອ-ເຊບາ: ແລ້ວອາບີເມເລັກໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ພ້ອມກັບ ຟີໂຄນ ແມ່ທັບໃຫຍ່ຂອງກອງທັບຂອງລາວ, ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ກັບຄືນໄປຍັງແຜ່ນດິນຂອງຊາວຟີລິດສະຕີນ. ແລະອັບຣາຮາມໄດ້ປູກຕົ້ນໄມ້ຢູ່ທີ່ ເບເອ-ເຊບາ ແລະໄດ້ຮ້ອງທູນພຣະນາມຂອງພຣະຢາເວ ຄືພຣະເຈົ້າອົງນິລັນດອນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

> ແລະອັບຣາຮາມໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງຊາວຟີລິດສະຕີນເປັນເວລາຫຼາຍວັນ. ປະຖົມມະການ 21:22–34.

ເບເອີເຊບາເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບອັບຣາຮາມ. ໃນພຣະຄຳພີມີປະຫວັດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຫຼາຍຕອນທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ ແລະເຊື່ອມໂຍງເບເອີເຊບາກັບພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາຮາມ. “Beer” ຫມາຍເຖິງ ບໍ່ນ້ຳ ແລະ “sheba” ຫມາຍເຖິງ “ເຈັດ.” Sheba ແມ່ນຄຳພາສາເຮັບເຣີດຽວກັນທີ່ຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທົ່າ” ຊຶ່ງ William Miller ໄດ້ເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າເປັນຕົວແທນຂອງຄຳພະຍາກອນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີໃນ ພຣະນິຕິບັນຍັດ ບົດ 26. ນັ້ນແມ່ນ “ຄຳພະຍາກອນເວລາ” ຂໍ້ທຳອິດທີ່ລາວໄດ້ຄົ້ນພົບ, ແລະມັນກໍແມ່ນຄວາມຈິງພື້ນຖານຂໍ້ທຳອິດທີ່ຖືກວາງຖິ້ມໃນປີ 1863. ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ຄຳວ່າ “sheba” ຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນສີ່ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ການລົງໂທດຂອງພຣະເຈົ້າຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ເຈັດເທົ່າ” ນັ້ນ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ການໂຕ້ຖຽງແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ.”

> ແລ້ວເຮົາກໍຈະດຳເນີນຕໍ່ຕ້ານພວກເຈົ້າເໝືອນກັນ, ແລະຈະລົງໂທດພວກເຈົ້າອີກເຈັດເທົ່າເນື່ອງດ້ວຍບາບຂອງພວກເຈົ້າ. ແລະເຮົາຈະນຳດາບມາເໜືອພວກເຈົ້າ, ຊຶ່ງຈະແກ້ແຄ້ນການລະເມີດພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ; ແລະເມື່ອພວກເຈົ້າຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄປພາຍໃນຫົວເມືອງຂອງພວກເຈົ້າ, ເຮົາຈະສົ່ງໂລກລະບາດມາທ່າມກາງພວກເຈົ້າ; ແລະພວກເຈົ້າຈະຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງສັດຕູ. ພຣະນິຕິບັນຍັດ 26:24, 25.

ຄໍາທີ່ໄດ້ແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ” ແລະເປັນຕົວແທນແຫ່ງ “ການໂຕ້ຖຽງ” ໃນພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນ Leviticus ບົດທີຊາວຫົກ ຊຶ່ງແມ່ນ “sheba” ໃນຄໍາວ່າ Beersheba, ຍັງໄດ້ຖືກແປອີກສອງຄັ້ງໃນພຣະທັມ Daniel: ຄັ້ງໜຶ່ງເປັນ “ຄໍາສາບານ” ທີ່ຂຽນໄວ້ໃນກົດບັນຍັດຂອງ Moses ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງເປັນ “ຄໍາສາບແຊ່ງ.” ທັງ “ຄໍາສາບານ” ແລະ “ຄໍາສາບແຊ່ງ” ລ້ວນແປມາຈາກຄໍາວ່າ “sheba” ເພາະວ່າມັນບໍ່ພຽງແຕ່ໝາຍເຖິງ ‘ເຈັດ’ ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຮວມເອົາແນວຄວາມຄິດເລື່ອງພັນທະສັນຍາ ຫຼື “ຄໍາສາບານ” ຊຶ່ງຖ້າຖືກລະເມີດ ກໍຈະກ່ອນໃຫ້ເກີດ “ຄໍາສາບແຊ່ງ.”

> ແມ່ນແລ້ວ, ອິດສະຣາເອນທັງປວງໄດ້ລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ໂດຍການຫັນໜີໄປ ເພື່ອຈະບໍ່ຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ; ເຫດສະນັ້ນ ຄຳສາບແຊ່ງຈຶ່ງຖືກເທລົງເໜືອພວກເຮົາ ແລະຄຳປະຕິຍານທີ່ຂຽນໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍໄດ້ຕົກມາເຖິງພວກເຮົາ ເພາະວ່າພວກເຮົາໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ພຣະອົງ. ດານີເອນ 9:11

ຄຳວ່າ “sheba” ຫຼື ເລກເຈັດ ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງລູກແກະເຈັດຕົວທີ່ຖືກຖວາຍຢູ່ບໍ່ນ້ຳແຫ່ງເບເອີເຊບາ ເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາ. ແລະພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ຄຳສາບານຂອງພຣະອົງ ກ່າວວ່າ ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງຈະມີຊີວິດ ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຈະຕາຍ.

ເບເອີເຊບາ ເປັນສັນຍະລັກເຖິງພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງອັບຣາຮາມ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອ “ພົມມະຈາຣີທີ່ງາມ” ໃນ ອາໂມດ ແປດ ຜູ້ຊຶ່ງກໍຄື “ພົມມະຈາຣີໂງ່” ໃນ ມັດທາຍ ຊາວຫ້າ ແລະຜູ້ຊຶ່ງກໍຄື “ຄົນອະທຳ” ໃນ ດານີເອນ ສິບສອງ ກຳລັງສາບານ “ໂດຍບາບຂອງຊາມາເຣຍ” ພວກເຂົາກໍກຳລັງສາບານຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ເຄື່ອງໝາຍຂອງເຢເຊເບນ (ສັນຕະປາປາ) ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບອາຮາບ (ສະຫະປະຊາຊາດ) ແລະຜູ້ທີ່ປົກຄອງເໜືອຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ).

ເມື່ອ “ພົມມະຈາລີຜູ້ງົດງາມ” ເຫຼົ່ານັ້ນເວົ້າວ່າ “ຂໍໃຫ້ພຣະຂອງເຈົ້າ, ໂອ ດານ, ຊົງພຣະຊົນຢູ່” ພວກນາງກໍາລັງຂາບລົງນະມັດສະການຮູບທອງຄໍາຂອງລູກງົວ ຕາມທີ່ພະຍານສອງຄົນ (ອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມ) ໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້. ລູກງົວທອງຄໍາເປັນຕົວແທນຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງແມ່ນການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ.

ເມື່ອພວກພຣະກັນຍາເຫຼົ່ານັ້ນອ້າງວ່າ “ວິຖີ” ຂອງເບເອີຊີບາ “ມີຊີວິດຢູ່,” ຄໍາວ່າ “ວິຖີ” ໝາຍເຖິງ “ທາງ.” ນີ້ແມ່ນຄໍາດຽວກັນຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ຖືກໃຊ້ເພື່ອລະບຸ “ທາງ” ຂອງ “ບັນດາທາງເດີມ” ໃນ ເຢເຣມີຢາ 6:16. ພວກພຣະກັນຍາເຫຼົ່ານັ້ນກໍາລັງກ່າວວ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກນາງໄດ້ກົ້ມຂາບຮູບຂອງສັດຮ້າຍ ແລະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອໍານາດຂອງມັນແລ້ວ ພວກນາງກໍຍັງເປັນລູກຫຼານຂອງອັບຣາຮາມຢູ່. ພວກນາງກໍາລັງແລ່ນໄປມາຢ່າງຮ້ອນຮົນໃນພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຊອກຫາຂ່າວສານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ຕາເວັນອອກ” ແລະ “ເໜືອ” ແລະຈາກ “ທະເລຫາທະເລ,” ແລະຍັງອ້າງວ່າເປັນ ເຊັບເວັນທ໌-ເດ ແອັດເວັນຕິສ ຢູ່, ແຕ່ກໍສາຍເກີນໄປແລ້ວ.

> ແຕ່ຂ່າວສານຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະຈາກທິດເໜືອຈະເຮັດໃຫ້ລາວຫວາດຫວັ່ນ; ດັ່ງນັ້ນລາວຈະອອກໄປດ້ວຍຄວາມພິໂລດຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ເພື່ອທຳລາຍ ແລະເພື່ອກຳຈັດຄົນຈຳນວນຫຼາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ແລະລາວຈະຕັ້ງພະພັກອາໄສແຫ່ງພະລາຊວັງຂອງລາວໄວ້ລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ ໃນພູບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດ; ແຕ່ລາວຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ແລະຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍລາວ. ດານີເອນ 11:44, 45.

ພວກຍິງພົມມະຈາລີເຫຼົ່ານັ້ນກໍາລັງສະແຫວງຫາຂ່າວສານຂອງສອງຂໍ້ພຣະຄໍາກ່ອນໜ້ານີ້. ຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາສິ້ນສຸດໃນປີ 1989, ເມື່ອດັ່ງທີ່ຖືກພັນລະນາໄວ້ໃນ ດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 40, “ບັນດາປະເທດ” ອັນເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນອະດີດ ໄດ້ຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍສັນຕະປາປາ ແລະ ສະຫະລັດ, ຊຶ່ງລະບຸເຖິງການລຸກຂຶ້ນ ແລະ ການລົ້ມລົງຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ. ໃນສອງຂໍ້ນີ້ ຂ່າວສານໜຶ່ງຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດເໜືອ ເຮັດໃຫ້ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ (ຄື ສັນຕະປາປາ) ໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະ ການຂົ່ມເຫັງຄັ້ງສຸດທ້າຍກໍເລີ່ມຂຶ້ນ, ແລະ ມັນສິ້ນສຸດລົງໃນຂໍ້ 45 ເມື່ອອໍານາດສັນຕະປາປາຕັ້ງ “ພະພັກ” ຂຶ້ນ ຊຶ່ງມາຈາກຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ມີຄວາມໝາຍວ່າ “ເຕັນ,” (ເຕັນເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິດຕະຈັກ), ແຕ່ມັນແມ່ນ “ພະພັກ” ແຫ່ງ “ພະລາຊະວັງ” ຂອງມັນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງລັດ. ບ່ອນທີ່ມັນນໍາເອົາເຕັນທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກ ແລະ ລັດ, ຫຼືດັ່ງທີ່ໂຢຮັນເອີ້ນມັນໃນ ພຣະນິມິດ, ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ຄື “ລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ,” ໃນຮູບພະຫູພົດ. ພວກຍິງພົມມະຈາລີທີ່ງາມສະຫງ່າກໍາລັງສະແຫວງຫາຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໃນ ດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 44 ແລະ 45, ແລະ ໃນຂໍ້ຕໍ່ໄປທັນທີ ມີຄາເອນກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະ ເວລາແຫ່ງການພິສູດກໍປິດລົງ. ແລະ ໃນເວລານັ້ນ ອາໂມດ 8:14 ກ່າວວ່າ ພວກຍິງພົມມະຈາລີທີ່ງາມສະຫງ່າ “ຈະລົ້ມລົງ, ແລະ ຈະບໍ່ລຸກຂຶ້ນອີກເລີຍ.”

ເມື່ອພວກຍິງພົມມະຈາລີອັນງົດງາມອ້າງຕົນວ່າເປັນແອດເວນຕິສວັນເສົາ ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນທີ່ພວກນາງກຳລັງກົ້ມກາບຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ພວກນາງຖືກໂຢຮັນນາພັນລະນາວ່າເປັນຊາວຢິວທີ່ເວົ້າວ່າຕົນເປັນຊາວຢິວ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ. ພວກນາງກຳລັງອ້າງວ່າເປັນລູກຫຼານຂອງອັບຣາຮາມ ແຕ່ພວກນາງເວົ້າຄຳຕົວະ.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ພວກເຂົາຜູ້ເປັນຝ່າຍທຳມະສາລາຂອງຊາຕານ, ຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າຕົນເປັນຢິວ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ, ຫາກແຕ່ກ່າວຄຳຕົວະ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ພວກເຂົາມາຂາບລົງຕໍ່ໜ້າຕີນຂອງເຈົ້າ ແລະໃຫ້ຮູ້ວ່າເຮົາໄດ້ຮັກເຈົ້າ. ພຣະນິມິດ 3:9

ພວກເຂົາໄດ້ຍອມຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັນຕະປາປາ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຍອມຮັບລັກສະນະນິສັຍຂອງລາວ. ພວກເຂົາອ້າງວ່າເປັນຊາວຢິວ ຫຼືອ້າງວ່າເປັນແອັດເວັນຕິສທີ່ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແຕ່ແລ້ວພວກເຂົາກໍມີລັກສະນະນິສັຍຂອງສັນຕະປາປາ ຜູ້ທີ່ໃນບັນດາສິ່ງອື່ນໆນັ້ນນັ່ງຢູ່ “ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ.” ພວກເຂົາອ້າງວ່າເປັນແອັດເວັນຕິສ ຫຼືອ້າງວ່າຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງແອັດເວັນຕິສ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເປັນແອັດເວັນຕິສຫຼາຍໄປກວ່າທີ່ສັນຕະປາປາເປັນຄຣິສຕຽນ.

ບັນດາຜູ້ທີ່ແລ່ນ “ໄປມາ” ເພື່ອສະແຫວງຫາ “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ” ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ—ແຕ່ພວກເຂົາຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ພົມມະຈາຣີ.” ເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ພະເນຈອນໄປມາ ຫິວໂຫຍ ແລະ ກຳລັງຈະຕາຍດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ “ເຂົ້າໃຈ” “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ” ເພາະວ່າ ໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາກຳລັງສະແຫວງຫາສິ່ງນັ້ນຢູ່. ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກເປີດເຜີຍອອກມາກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງນັ້ນ ຄື ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແລະ ບັນດາພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ເຂົາ ຊົ່ວຮ້າຍ ຫຼື “ພົມມະຈາຣີທີ່ງາມ” ກໍຄືຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ຈາກພຣະທຳດານີເອນ. ພວກເຂົາບໍ່ມີນ້ຳມັນອັນຈຳເປັນເພື່ອຕິດຕາມໄປຮ່ວມງານອະພິເສກສົມຣົດ ດັ່ງທີ່ພຣະກິດຕິຄຸນມັດທາຍໄດ້ສອນໄວ້.

“ຄວາມອຶດຫິວ” ນັ້ນ ແມ່ນການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ. “ພວກພຣະກັນຍາ” ຂອງອາໂມດ ຜູ້ທີ່ກໍາລັງສະແຫວງຫາເຂົ້າຈີ່ (ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ) ແລະນ້ໍາ (ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ) ໃນຂໍ້ພຣະຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນ ຄື “ຄົນຊົ່ວຮ້າຍ” ຂອງດານີເອນ ທີ່ບໍ່ “ເຂົ້າໃຈ”. ພວກເຂົາຄືພວກພຣະກັນຍາໂງ່ຂອງມັດທາຍ ຜູ້ທີ່ກໍາລັງສະແຫວງຫາພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຊຶ່ງເມື່ອປະກອບກັນເຂົ້າໃນພະຍານສາມປະການ ກໍຊີ້ບອກເຖິງຜູ້ທີ່ຮູ້ຕົວວ່າໂອກາດຂອງຕົນໃນການຕຽມພ້ອມເພື່ອພິທີອະພິເສກໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ ແລະພວກເຂົາບໍ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເພື່ອໄປຮ່ວມງານອະພິເສກ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະ “ຟັງ” ຂ່າວສານພິເສດທີ່ບັດນີ້ກໍາລັງຖືກເປີດຜະເຜີຍ. ນັບແຕ່ເວລາທີ່ຂ່າວສານພິເສດນັ້ນຖືກເປີດຜະເຜີຍ ຈົນເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ ແມ່ນເວລາແຫ່ງການຮຽກເທື່ອສຸດທ້າຍເພື່ອຄວາມລອດ. ການມາເຖິງເວລານັ້ນໂດຍບໍ່ໄດ້ຕຽມພ້ອມ ກໍເທົ່າກັບຕຽມຕົນເອງເພື່ອໄດ້ຍິນຄໍາວ່າ, “ຊ້າເກີນໄປ!”

> “ມີໂລກໜຶ່ງທີ່ນອນຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ໃນການຫຼອກລວງແລະຄວາມຫຼົງຜິດ, ຢູ່ໃນເງົາຂອງຄວາມຕາຍນັ້ນເອງ,—ຫຼັບຢູ່, ຫຼັບຢູ່. ຜູ້ໃດແດ່ກຳລັງຮູ້ສຶກເຈັບປວດໃນຈິດວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ? ສຽງໃດຈະສາມາດໄປເຖິງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້? ຈິດໃຈຂອງຂ້ອຍໄດ້ຖືກນຳໄປສູ່ອະນາຄົດ, ເມື່ອສັນຍານຈະຖືກໃຫ້. ‘ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບທ່ານ.’ ແຕ່ບາງຄົນຈະໄດ້ຊັກຊ້າໃນການໄປຫານ້ຳມັນເພື່ອເພີ່ມໃສ່ຕະກຽງຂອງຕົນ, ແລະຊ້າເກີນໄປພວກເຂົາຈຶ່ງຈະພົບວ່າ ລັກສະນະນິໄສ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນ້ຳມັນນັ້ນ, ບໍ່ອາດຖ່າຍໂອນໄດ້.” Review and Herald, February 11, 1896.

ເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກສະແດງໂດຍອຸປະມາເລື່ອງພຣະກັນຍາສິບຄົນ ໃຊ້ນ້ຳມັນເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະນິສັຍ, ແຕ່ “ນ້ຳມັນຄຳ” ແລະ “ນ້ຳມັນບໍລິສຸດ” ກໍເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງ “ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ” ດ້ວຍ.

> “ຜູ້ທີ່ຖືກເຈີມ ຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ ມີຕຳແໜ່ງທີ່ເຄີຍຖືກມອບແກ່ຊາຕານໃນຖານະເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມ. ໂດຍຜ່ານບັນດາສິ່ງຊົງຊີວິດອັນບໍຣິສຸດທີ່ລ້ອມຮອບພຣະບັນລັງຂອງພຣະອົງ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮັກສາການສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບບັນດາຊາວໂລກ. ນ້ຳມັນຄຳເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະຄຸນ ຊຶ່ງໂດຍພຣະຄຸນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງຄ້ຳຈຸນຕະກຽງຂອງຜູ້ເຊື່ອໃຫ້ມີນ້ຳມັນຢູ່ສະເໝີ ເພື່ອວ່າຕະກຽງເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ກະພິບແລະດັບໄປ. ຖ້າຫາກວ່ານ້ຳມັນອັນບໍຣິສຸດນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກເທລົງມາຈາກສະຫວັນຜ່ານທາງຂ່າວສານແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ອຳນາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍກໍຈະຄອບງຳມະນຸດຢ່າງສິ້ນເຊີງ.”

> ພຣະເຈົ້າຖືກລົບຫລູ່ເມື່ອພວກເຮົາບໍ່ຮັບຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງສົ່ງມາຫາພວກເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງປະຕິເສດນ້ຳມັນຄຳອັນພຣະອົງປາຖະໜາຈະເທລົງໃນຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ຖືກສື່ຕໍ່ໄປຍັງຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ເມື່ອສຽງຮ້ອງດັງຂຶ້ນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບລາວ,’ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບນ້ຳມັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖະໜອມພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ, ຈະພົບວ່າ ເຊັ່ນດຽວກັບພວກພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່, ພວກເຂົາບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ. ພວກເຂົາບໍ່ມີກຳລັງໃນຕົນເອງທີ່ຈະໄດ້ຮັບນ້ຳມັນນັ້ນ, ແລະຊີວິດຂອງພວກເຂົາກໍພັງທະລາຍ. ແຕ່ຖ້າມີການທູນຂໍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພວກເຮົາອ້ອນວອນເໝືອນດັ່ງໂມເຊວ່າ, ‘ຂໍຊົງສຳແດງສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງແກ່ຂ້ານ້ອຍ,’ ຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເທລົງຢ່າງໄຫລບ່າເຂົ້າໃນໃຈຂອງພວກເຮົາ. ຜ່ານທໍ່ຄຳ, ນ້ຳມັນຄຳຈະຖືກສື່ມາເຖິງພວກເຮົາ. ‘ບໍ່ແມ່ນໂດຍກຳລັງ, ຫລືໂດຍອຳນາດ, ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວກອງທັບກ່າວດັ່ງນີ້.’ ໂດຍການຮັບລຳແສງອັນເຈີດຈ້າຂອງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ບຸດທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າກໍສ່ອງແສງເປັນດວງສະຫວ່າງໃນໂລກ.” Review and Herald, July 20, 1897.

ຜູ້ທີ່ແລ່ນ “ໄປມາ” ໃນພຣະທຳ Amos ໄດ້ເພີ່ມເຕີມຕໍ່ຄຳພະຍານທີ່ຊີ້ບອກເຖິງກຸ່ມຂອງຊາວ Seventh-day Adventist ທີ່ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນທີ່ຈະ “ເຂົ້າໃຈ” ຂ່າວສານພິເສດຈາກພຣະທຳ Revelation ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.”

> “ບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນເວລາທີ່ອັນຕະລາຍຍິ່ງນັກ, ແລະບໍ່ຄວນມີຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາຊັກຊ້າໃນການສະແຫວງຫາການຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດດຳເນີນຕາມຕົວຢ່າງຂອງພວກພົມມະຈາລີໂງ່, ແລະຄິດວ່າຈະປອດໄພທີ່ຈະຄອຍຖ້າຈົນກວ່າວິກິດຈະມາເຖິງ ກ່ອນຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບການຕຽມພ້ອມດ້ານລັກສະນະນິສັຍເພື່ອຈະຢືນຢູ່ໄດ້ໃນເວລານັ້ນ. ມັນຈະສາຍເກີນໄປທີ່ຈະສະແຫວງຫາຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດເມື່ອແຂກຖືກເອີ້ນເຂົ້າມາ ແລະຖືກກວດສອບ. ບັດນີ້ແຫຼະແມ່ນເວລາທີ່ຈະສວມໃສ່ຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ,—ເຄື່ອງນຸ່ງງານມົງຄຸນທີ່ຈະເໝາະສົມໃຫ້ທ່ານເຂົ້າຮ່ວມໃນງານລ້ຽງສົມຣົດຂອງພຣະເມສານ້ອຍ. ໃນຄຳອຸປະມານັ້ນ, ພວກພົມມະຈາລີໂງ່ຖືກນຳສະເໜີວ່າອ້ອນວອນຂໍນ້ຳມັນ ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບຕາມຄຳຂໍຂອງພວກນາງ. ນີ້ເປັນສັນຍາລັກເຖິງຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕຽມຕົນເອງໂດຍການພັດທະນາລັກສະນະນິສັຍໃຫ້ສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນຍາມວິກິດ. ມັນກໍເໝືອນກັບວ່າພວກເຂົາໄປຫາເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນແລ້ວເວົ້າວ່າ, ຂໍໃຫ້ລັກສະນະນິສັຍຂອງທ່ານແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ບໍ່ຊັ້ນຂ້ານ້ອຍຈະພິນາດ. ຜູ້ທີ່ສະຫລາດນັ້ນບໍ່ອາດຖ່າຍທອດນ້ຳມັນຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຕະກຽງທີ່ກຳລັງຫຼິບຫຼີ່ຂອງພວກພົມມະຈາລີໂງ່ໄດ້. ລັກສະນະນິສັຍບໍ່ສາມາດຖ່າຍໂອນໄດ້. ມັນບໍ່ອາດຊື້ຂາຍໄດ້; ມັນຕ້ອງຖືກສັ່ງສົມເອົາ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານໂອກາດແກ່ແຕ່ລະບຸກຄົນໃນການຮັບເອົາລັກສະນະນິສັຍອັນຊອບທຳໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ; ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຈັດຕຽມວິທີທາງໄວ້ໃຫ້ຕົວແທນມະນຸດຄົນໜຶ່ງຖ່າຍທອດໃຫ້ແກ່ອີກຄົນໜຶ່ງເຖິງລັກສະນະນິສັຍທີ່ຕົນໄດ້ພັດທະນາຂຶ້ນຜ່ານປະສົບການອັນຍາກລຳບາກ, ໂດຍການຮຽນບົດຮຽນຈາກພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ເພື່ອລາວຈະສຳແດງຄວາມອົດທົນພາຍໃຕ້ການທົດລອງ, ແລະຝຶກໃຊ້ຄວາມເຊື່ອເພື່ອລາວຈະຍ້າຍພູເຂົາແຫ່ງຄວາມເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໄດ້. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຖ່າຍທອດກິ່ນຫອມແຫ່ງຄວາມຮັກ,—ທີ່ຈະປະທານຄວາມອ່ອນໂຍນ, ຄວາມສຸຂຸມຮອບຄອບ, ແລະຄວາມບາກບັ່ນແກ່ອີກຜູ້ໜຶ່ງ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຫົວໃຈມະນຸດດວງໜຶ່ງຈະເທຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າແລະຂອງມະນຸດຊາດເຂົ້າໄປໃນອີກດວງໜຶ່ງ.”

> “ແຕ່ວັນນັ້ນກຳລັງຈະມາ, ແລະຢູ່ໃກ້ເຮົາເຂົ້າມາແລ້ວ, ເມື່ອທຸກແງ່ທຸກດ້ານຂອງລັກສະນະນິສັຍຈະຖືກເປີດເຜີຍໂດຍການລໍ້ລວງພິເສດ. ຜູ້ທີ່ຍັງຄົງສັດຊື່ຕໍ່ຫຼັກການ, ຜູ້ທີ່ໃຊ້ຄວາມເຊື່ອຈົນເຖິງທີ່ສຸດ, ຈະແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ພິສູດວ່າຕົນສັດຊື່ພາຍໃຕ້ການທົດສອບແລະການລອງໃຈໃນຊົ່ວໂມງກ່ອນໜ້າແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງເຂົາ, ແລະໄດ້ຫລໍ່ຫຼອມລັກສະນະນິສັຍຕາມພຣະສັນຖານຂອງພຣະຄຣິດ. ຈະແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ພັດທະນາຄວາມຄຸ້ນເຄີຍອັນໃກ້ຊິດກັບພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງໂດຍພຣະປັນຍາແລະພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງໄດ້ມີສ່ວນໃນພຣະທຳມະຊາດອັນຊົງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ບໍ່ມີມະນຸດຜູ້ໃດສາມາດມອບຄວາມອຸທິດຖວາຍແຫ່ງດວງໃຈ ແລະຄຸນລັກສະນະອັນສູງສົ່ງແຫ່ງຈິດໃຈໃຫ້ແກ່ອີກຄົນໜຶ່ງ, ຫຼືຊົດເຊີຍຄວາມຂາດຕົກບົກພ່ອງຂອງເຂົາດ້ວຍກຳລັງທາງສິນທຳ. ເຮົາແຕ່ລະຄົນສາມາດເຮັດສິ່ງອັນຫຼາຍໃຫ້ແກ່ກັນແລະກັນ ໂດຍການມອບແບບຢ່າງອັນຄືພຣະຄຣິດໃຫ້ແກ່ມະນຸດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີອິດທິພົນນຳພາເຂົາໃຫ້ໄປຫາພຣະຄຣິດເພື່ອຮັບຄວາມຊອບທຳຊຶ່ງຖ້າຂາດສິ່ງນີ້ແລ້ວ ເຂົາຈະຢືນຢູ່ໃນການພິພາກສາບໍ່ໄດ້. ມະນຸດຄວນພິຈາລະນາເລື່ອງສຳຄັນແຫ່ງການສ້າງລັກສະນະນິສັຍດ້ວຍໃຈອະທິຖານ, ແລະຫລໍ່ຫຼອມລັກສະນະນິສັຍຂອງຕົນຕາມແບບຢ່າງອັນຊົງພຣະເຈົ້າ.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

Back to Articles