Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີເກົ້າສິບເອັດ

ການເປີດເຜີຍແມ່ນ້ຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ: ການເດີນທາງຜ່ານຄວາມເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງຂະບວນການຂອງນິມິດທັງຫຼາຍຂອງດານີເອນ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 24, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລໃນພຣະທຳດານີເອນ. ນິມິດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງບົດທີ່ເຈັດ, ແປດ ແລະ ເກົ້າ ຂອງດານີເອນ, ແລະຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເຄນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງບົດທີ່ສິບ, ສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ. ຄວາມເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງສອງການເຄື່ອນໄຫວນີ້ມີຢູ່ຢ່າງອຸດົມ. ການເຄື່ອນໄຫວທັງສອງໄດ້ຖືກເຊື່ອມເຂົ້າດ້ວຍກັນໂດຍໄລຍະເວລາໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີ ຈາກການກະບົດໃນປີ 1863 ຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989.

ທັງສອງເວລາແຫ່ງອະວະສານ, ໃນແຕ່ລະຂະບວນການ, ໄດ້ຖືກກຳນົດໝາຍໄວ້ໂດຍ “ເຈັດເທື່ອ,” ໃນພຣະທຳເລວີນິຕິ ບົດ 26. ລັດທິຄົນນອກສາສະໜາ ແລະຕໍ່ມາຄືລັດທິສັນຕະປາປາ ໄດ້ຢຽບຍ່ຳສະຖານນະມັດສະການ ແລະພົນໄພ່ລົງ ຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798. ນັບຈາກການກະບົດໃນປີ 1863 ຈົນເຖິງ 1989, ການຢຽບຍ່ຳທາງວິນຍານໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສີ່ສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງໃນເອເຊກຽນ ບົດ 8.

ຊ່ວງເວລາສີ່ສິບຫົກປີ ນັບຈາກຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພິໂລດຄັ້ງທຳອິດ ຈົນເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພິໂລດຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນປີ 1844, ໃນຊ່ວງນັ້ນພຣະຄຣິດໄດ້ສ້າງວິຫານຝ່າຍວິນຍານຂຶ້ນ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປຢ່າງກະທັນຫັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເປັນຄູ່ຂະໜານກັບເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ເມື່ອພຣະຄຣິດກຳລັງສ້າງວິຫານຝ່າຍວິນຍານອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງພຣະອົງຈະສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນເຖິງວິຫານນັ້ນ ໃນຊົ່ວໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ຂອງ Revelation 11.

ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1844, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ປາກົດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນເພື່ອຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີ, ແຕ່ເມື່ອຮອດປີ 1863, ພວກເລວີທີ່ບໍ່ສັດຊື່ເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂມເຊທີ່ເອລີຢາໄດ້ນຳມາ ແລະໄດ້ຫັນໄປພະເນຈອນໃນຖິ່ນກັນດານ. ໃນຂະບວນການທົດສອບນັ້ນ “ບັນດາຊ່າງກໍ່ສ້າງ” ໃນທີ່ສຸດຈະປະຕິເສດ “ສີລາຫົວມຸມ” ຂອງ “ເຈັດເທື່ອ”, ແລ້ວຈຶ່ງປ່ຽນຜ່ານຈາກຂະບວນການຂອງຟີລາເດນເຟຍໄປສູ່ຄຣິສຕະຈັກຂອງລາວດີເຊຍ. ໃນວັນສຸດທ້າຍ, ເມື່ອຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ, ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ພຣະອົງຈະໃຊ້ບັນດາເລວີທີ່ສັດຊື່ເພື່ອເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະອົງ. ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ໃນວັນສຸດທ້າຍຈະໄດ້ປ່ຽນຜ່ານຈາກ “ຄຣິສຕະຈັກ” ຂອງລາວດີເຊຍໄປສູ່ “ຂະບວນການ” ຂອງຟີລາເດນເຟຍ.

ຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ເຜີຍແຜ່ຂ່າວສານທີ່ຖືກຈັດເປັນຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການຂອງຕົນ ສອງຮ້ອຍຊາວປີຫຼັງຈາກພຣະຄຳພີ King James ໄດ້ຖືກຕີພິມເຜີຍແຜ່, ແລະ ຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ເຜີຍແຜ່ຂ່າວສານທີ່ຖືກຈັດເປັນຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການຂອງຕົນ ສອງຮ້ອຍຊາວປີຫຼັງຈາກຄຳປະກາດເອກະລາດໄດ້ຖືກປະກາດເຜີຍແຜ່. ຂ່າວສານທີ່ຖືກຈັດເປັນຮູບແບບຢ່າງເປັນທາງການຂອງທັງສອງຂະບວນການໄດ້ຮັບການເສີມກຳລັງໂດຍການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງກ່ຽວກັບອິດສະລາມ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ. ການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງນັ້ນໄດ້ລະບຸເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງ “ການໂຕ້ວາທີ” ໃນພຣະທຳຮາບາກຸກ ບົດທີ 2, ແລະ ໄດ້ນຳໄປສູ່ການເຜີຍແຜ່ແຜ່ນຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກ.

ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຮັບລິດອຳນາດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແຜ່ນຈາລຶກຂອງຮາບາກຸກ ໄດ້ນຳໄປສູ່ຄວາມຜິດຫວັງປະການໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ນຳເຂົ້າສູ່ເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າ ຊຶ່ງໄດ້ນຳໄປສູ່ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການສຳເລັດຕາມຄຳຂອງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ຄວາມຂະໜານກັນທີ່ດຳລົງຢູ່ລະຫວ່າງສອງຂະບວນການນີ້ ເປັນຫຼັກຖານທີ່ສິ້ນຂໍ້ສົງໄສສຳລັບຜູ້ທີ່ເລືອກຈະເຫັນ ວ່າອົງປະກອບທັງປວງແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີ ລ້ວນແຕ່ເຊື່ອມໂຍງກັບ ແລະ ຖືກກະທຳຊ້ຳອີກໃນປະຫວັດສາດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຝົນຕົກປາຍລະດູ ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໃນຂະບວນການມິນເລີ ແລະ ມັນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໃນຂະບວນການຂອງ Future for America. ຄຳດົນໃຈໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຜູ້ທີ່ເຕັມໃຈຈະຟັງຮູ້ຢ່າງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າ ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ຝົນຕົກປາຍລະດູເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບມັນ.

ໄລຍະເວລາ, ຂະບວນການ, ແລະ ຂ່າວສານຂອງຝົນປາຍລະດູ ລ້ວນແຕ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີໄຣດ, ແລະ ຄໍາວ່າ “recognize” ຫມາຍເຖິງການເຫັນບາງສິ່ງທີ່ທ່ານເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ. ວິທີດຽວທີ່ຈະເຫັນໄລຍະເວລາ, ຂະບວນການ ແລະ ຂ່າວສານຂອງຝົນປາຍລະດູ ກໍຄືການຮັບຮູ້ວ່າສິ່ງນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງເປັນພາບໄວ້ແລ້ວໃນປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີໄຣດ. ມັນຍັງໄດ້ຖືກສະແດງເປັນພາບໄວ້ໃນຂະບວນການປະຕິຮູບອັນສັກສິດອື່ນໆ ອີກດ້ວຍ. ຂະບວນການມິນເລີໄຣດເປັນຂະບວນການແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນ ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການແຫ່ງການສິ້ນສຸດ ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີການອ້າງອີງໂດຍກົງຫຼາຍກວ່າຂະບວນການປະຕິຮູບໃນຍຸກກ່ອນໆ. ມັນຍັງມີລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega ຜູ້ຊຶ່ງສະແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ.

ໃນຂະບວນການມິນເລີໄທ ບັນດາຮາກຖານໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ແລະເສົາຫຼັກໃຈກາງແມ່ນ Daniel ບົດ 8 ຂໍ້ 13 ແລະ 14. ຂ້າພະເຈົ້າຕະໜັກດີວ່າ Sister White ລະບຸວ່າ ຂໍ້ 14 ເປັນເສົາຫຼັກໃຈກາງ ແລະເປັນຮາກຖານ ແຕ່ຄວາມເປັນຈິງຄື ຂໍ້ 14 ເປັນຄໍາຕອບຕໍ່ຄໍາຖາມໃນຂໍ້ 13. ຄໍາຕອບຍ່ອມຫວ່າງເປົ່າ ຖ້າປາດສະຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈຄໍາຖາມທີ່ເອີ້ນໃຫ້ເກີດຄໍາຕອບນັ້ນ. ຂໍ້ 13 ຊີ້ບອກນິມິດແຫ່ງການຢຽບຍ່ຳລົງ, ຊຶ່ງຖືກກະທໍາໂດຍອໍານາດທັງສອງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຮ້າງເປົ່າ, ແລະຂໍ້ 14 ແມ່ນນິມິດແຫ່ງພຣະຄຣິດຜູ້ຊົງຟື້ນຟູພຣະວິຫານ ແລະກອງພົນທີ່ຖືກຢຽບຍ່ຳລົງນັ້ນ. ນິມິດທັງສອງເຊື່ອມຕໍ່ກັນໂດຍກົງ ໂດຍບໍລິບົດ, ໂດຍໄວຍາກອນ ແລະໂດຍ Palmoni, ຜູ້ນັບຈໍານວນອັນອັດສະຈັນ.

ວິນລຽມ ມິລເລີ ໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອລະບຸຄວາມຈິງພື້ນຖານ ຊຶ່ງກໍຄື ດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 13 ແລະ 14. ອັນມະນີອັນທໍາອິດທີ່ທ່ານໄດ້ຄົ້ນພົບຄື “ເຈັດເທື່ອ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການຢ່ຳຢີລົງຕາມຂໍ້ 13, ແລະໂຄງຮ່າງທີ່ທ່ານໄດ້ສ້າງໂຄງສ້າງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທັງໝົດຂຶ້ນເທິງນັ້ນ ແມ່ນແນວຄວາມຄິດເລື່ອງ “ສອງອໍານາດແຫ່ງຄວາມເປົ່າຮ້າງ” ທີ່ຖືກສະແດງໃນຂໍ້ 13. ມິລເລີໄດ້ລະບຸຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ “ການຖວາຍປະຈໍາວັນ” ອັນເປັນສິ່ງນ່າກຽດຊັງໃນຂໍ້ 13 ນັ້ນ ແມ່ນລັດທິນອກຮີດ, ແລະການລ່ວງລະເມີດຂອງອໍານາດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເປົ່າຮ້າງ ແມ່ນລັດທິສັນຕະປາປາ. ໃນຄວາມໝາຍນີ້ “ພື້ນຖານ” ຂອງໂຄງຮ່າງຂອງມິລເລີ, ແລະ “ພື້ນຖານ” ຂອງພື້ນຖານແລະເສົາຫຼັກສໍາຄັນ, ຄືຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ “ການຖວາຍປະຈໍາວັນ” ໃນບົດທີ 8 ເປັນຕົວແທນຂອງລັດທິນອກຮີດ. ພື້ນຖານຂອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ຈາກປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິລເລີຄືວ່າ “ການຖວາຍປະຈໍາວັນ” ໃນດານີເອນ ບົດທີ 8 ແມ່ນລັດທິນອກຮີດ, ແລະການດົນໃຈໄດ້ລະມັດລະວັງໃນການລະບຸວ່າ “ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດສຽງຮ້ອງເລື່ອງຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ ມີທັດສະນະທີ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບການຖວາຍປະຈໍາວັນ.”

ຮາກຖານຂອງຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນວ່າເປັນ “ການເພີ່ມຂຶ້ນແຫ່ງຄວາມຮູ້” ໃນເວລາສິ້ນສຸດໃນປີ 1989 ກໍແມ່ນ “ການຖວາຍປະຈໍາວັນ” ເຊັ່ນກັນ. ນີ້ເປັນພຽງອີກຄວາມຂະໜານອັນສັກສິດໜຶ່ງ. ເພື່ອຈະຮັບຮູ້ການເພີ່ມຂຶ້ນແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີ 11 ນັ້ນ, ຈໍາເປັນຕ້ອງນໍາໃຊ້ບົດຂຽນຂອງ Ellen White. ໃນບົດຂຽນຂອງນາງ, ນາງໄດ້ລະບຸວ່າ ປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີ 31 ໃນດານີເອນບົດທີ 11 ຈະຖືກທໍາຊ້ຳອີກໃນຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີ 11. ຫາກປາສະຈາກຂໍ້ຊີ້ແນະອັນດົນໃຈນັ້ນ, ການເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດອັນຂະໜານກັນຂອງຂໍ້ທີ 31 ກັບຂໍ້ທີ 40 ແລະ 41 ຈະເປັນພາລະກິດທີ່ຍາກກວ່າຫຼາຍ.

“ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ເປັນຕົວແທນຂອງລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະເປັນຮາກຖານຂອງຮາກຖານສຳລັບພວກມິນເລີໄຣດ໌, ແລະມັນຍັງເປັນຮາກຖານຂອງຂ່າວສານສຳລັບຂະບວນການຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ມັນຍັງເປັນຄວາມຈິງທີ່ຖືກຈົ່ງໃຈເຮັດໃຫ້ກາຍເປັນຄວາມຜິດໂດຍ “ຄວາມຕົວະ” ທີ່ຖືກນຳເຂົ້າມາໃນຄົນຮຸ່ນທີສາມຂອງອັດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ, ຊຶ່ງຖືກເປັນແບບໂດຍສິ່ງທີ່ໜ້າກຽດຊັງປະການທີສາມ ຄື “ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍຮ້ອງໄຫ້ເພື່ອທຳມຸດ” ໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 8, ແລະການປະນີປະນອມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຣິສຕະຈັກທີສາມ ຄື ເປີກາໂມສ.

ທິດທາງອັນສະຫວັນທີ່ນຳພາບົດບາດຂອງ “ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ” ໃນຖານະເປັນປະເດັນໜຶ່ງໃນເວລາແຫ່ງຝົນປາຍນັ້ນ ຊ່າງນ່າພິສະວົງຢ່າງຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ ແລະເກີນກວ່າຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ມະນຸດຈະປະດິດສ້າງຂຶ້ນໄດ້. ຄົນຮຸ່ນທີສີ່ຂອງອາດເວັນຕິດລາໂອດິເຊຍຖືກພັນລະນາວ່າກຳລັງກົ້ມຂາບດວງອາທິດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຍອມຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ ການຮັບເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ ຄືການມາມີຈິດໃຈດຽວກັນກັບສັດຮ້າຍ, ແລະວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ເກີດຄວາມສັບສົນກ່ຽວກັບຄວາມໝາຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ ໃນທີ່ສຸດຈະໄປຢູ່ຝ່າຍຂອງຄົນແຫ່ງບາບ. ສິ່ງທັງໝົດນີ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ ໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 8.

ໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນທີສາມແລະທີສີ່ ພຣະເຈົ້າຊົງພິພາກສາບັນດາຜູ້ທີ່ກຽດຊັງພຣະອົງ, ແລະການພິພາກສານັ້ນກໍຖືກປະຕິບັດໃນຂະນະທີ່ອີກພວກໜຶ່ງກຳລັງໄດ້ຮັບຕາປະທັບແຫ່ງການຊົງຮັບຮອງຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂໍ້ພຣະຄຳພີຕອນນັ້ນເອງທີ່ໄດ້ໃຫ້ແກ່ William Miller ແສງສະຫວ່າງທີ່ລາວຈຳເປັນເພື່ອຈະຮັບຮູ້ວ່າ ໂຣມັນນອກສາສະໜານັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ດ້ວຍຄຳວ່າ “ສິ່ງປະຈຳວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ, ເປັນການຊີ້ບອກທີ່ກົງທີ່ສຸດເຖິງມະນຸດແຫ່ງບາບ, ຜູ້ທີ່ບັນດາຊາຍແກ່ໃນ Ezekiel ບົດ 8 ໄດ້ກົ້ມກາບນະມັດສະການ. ບົດນັ້ນຊີ້ບອກພຣະສັນຕະປາປາແຫ່ງອຳນາດທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າຄັ້ງທີສອງ, ພ້ອມທັງຊີ້ບອກລັດທິນອກສາສະໜາຂອງອຳນາດທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າຄັ້ງທຳອິດ. ແລະຄວາມຈິງທີ່ເປັນຫົວຂໍ້ຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີຕອນນັ້ນ ກໍຄືບົດບາດຂອງໂຣມັນນອກສາສະໜາ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນ 2 Thessalonians ເປັນອຳນາດທີ່ກັ້ນຂວາງບໍ່ໃຫ້ສັນຕະປາປາຂຶ້ນສູ່ບັນລັງຈົນກວ່າປີ 538.

“ການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນ” ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງພື້ນຖານອັນໝັ້ນຄົງຂອງ Miller ທີ່ເຮັດໃຫ້ລາວສາມາດວາງໂຄງຮ່າງຄໍາພະຍາກອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງອໍານາດທີ່ນໍາຄວາມຮ້າງເປົ່າສອງປະການ ຊຶ່ງຢຽບຢ່ໍາສະຖານບໍລິສຸດແລະພົນບໍລິວານນັ້ນ ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ໂປໂລໄດ້ຊີ້ລະບຸວ່າເປັນຄວາມຈິງທີ່ຖືກປະຕິເສດ ແລະເປັນຄວາມຈິງທີ່ນໍາຄວາມຫລົງຜິດຢ່າງແຮງກ້າມາເຖິງຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງນັ້ນເອງໃນວັນສຸດທ້າຍ. ໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ ຄວາມຈິງດຽວກັນນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງພື້ນຖານອັນໝັ້ນຄົງ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ Future for America ສາມາດວາງໂຄງຮ່າງຄໍາພະຍາກອນກ່ຽວກັບການຮ່ວມສະຫະພັນສາມຝ່າຍຂັ້ນສຸດທ້າຍໃນວັນສຸດທ້າຍ.

ບໍ່ພຽງແຕ່ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານນັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານສໍາລັບປະຫວັດສາດສອງສາຍທີ່ຂະໜານກັນທັງສອງ, ຖືກເຮັດໃຫ້ກາຍເປັນ “ຄຳມຸສາ” ທີ່ກາຍເປັນຄວາມຜິດພາດອັນເປັນສີລາຮາກ ແລະເປັນຄວາມລຸ່ມຫຼົງອັນແຮງກ້າຂອງໂປໂລ, ສໍາລັບໂຄງຮ່າງຂອງຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູອັນປອມເລື່ອງ “ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ” ທີ່ຖືກປະກາດໂດຍບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ຍົກສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນອີກເລີຍ ແລະຈະບໍ່ສະແດງການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກເຂົາແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. “ສິ່ງທີ່ເຮັດຢູ່ເປັນປະຈໍາ” ເປັນຕົວແທນຂອງຮາກຖານຂອງທັງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສາມ, ແລະເມື່ອພວກກະບົດແຫ່ງເລົາດີເກຍໄດ້ກັບຄວາມໝາຍຂອງມັນໃຫ້ກົງກັນຂ້າມ, ໂດຍການລະບຸສັນຍາລັກຂອງຊາຕານວ່າເປັນສັນຍາລັກຂອງພຣະຄຣິດ, ສັນຍາລັກອັນປອມນັ້ນຈຶ່ງກາຍເປັນຮາກຖານຂອງຂ່າວສານອັນປອມແປງຂອງຝົນປາຍລະດູອັນປອມ.

> ຈົ່ງຢຸດຢືນຢູ່ ແລະພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມພິສວົງ; ຈົ່ງຮ້ອງອອກ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເຖີດ: ພວກເຂົາເມົາ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນ; ພວກເຂົາໂຊເຊ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍນ້ຳເມົາ. ເພາະວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຫຼັ່ງວິນຍານແຫ່ງການຫຼັບສະຫງົບຢ່າງເລິກລ້ຳລົງເທິງພວກເຈົ້າ ແລະໄດ້ປິດຕາຂອງພວກເຈົ້າໄວ້; ພຣະຜູ້ພະຍາກອນ ແລະຜູ້ນຳຂອງພວກເຈົ້າ, ຄືພວກຜູ້ເຫັນນິມິດ, ພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມເຂົາໄວ້. ແລະນິມິດທັງສິ້ນໄດ້ກາຍເປັນແກ່ພວກເຈົ້າດັ່ງຖ້ອຍຄຳໃນໜັງສືທີ່ປະທັບຕາໄວ້, ຊຶ່ງຄົນໄດ້ນຳໄປໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຮຽນຮູ້ ໂດຍເວົ້າວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນໃຫ້ທ່ານອ່ານນີ້; ແລະເຂົາກ່າວວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າອ່ານບໍ່ໄດ້; ເພາະມັນຖືກປະທັບຕາໄວ້: ແລະໜັງສືນັ້ນຖືກນຳໄປໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮຽນຮູ້ ໂດຍເວົ້າວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນໃຫ້ທ່ານອ່ານນີ້; ແລະເຂົາກ່າວວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮຽນຮູ້. ເຫດສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ເພາະວ່າຊົນຊາດນີ້ເຂົ້າມາໃກ້ເຮົາດ້ວຍປາກຂອງຕົນ ແລະຍົກຍ້ອງເຮົາດ້ວຍຮີມປາກຂອງຕົນ, ແຕ່ໄດ້ເຮັດໃຈຂອງຕົນໃຫ້ຢູ່ໄກຈາກເຮົາ, ແລະຄວາມຢຳເກງຂອງພວກເຂົາຕໍ່ເຮົາເປັນສິ່ງທີ່ສອນກັນມາຕາມຂໍ້ບັນຍັດຂອງມະນຸດ: ເພາະສະນັ້ນ, ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະດຳເນີນການເຮັດການອັນອັດສະຈັນທ່າມກາງຊົນຊາດນີ້, ຄືການອັນອັດສະຈັນ ແລະສິ່ງນ່າພິສວົງ: ເພາະສະຕິປັນຍາຂອງພວກນັກປາດຂອງເຂົາຈະພິນາດໄປ, ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກຄົນສຸຂຸມຮອບຄອບຂອງເຂົາຈະຖືກປິດຊ່ອນ. ວິບັດແກ່ພວກທີ່ສະແຫວງຫາທາງອັນເລິກລັບເພື່ອຊ່ອນແຜນການຂອງຕົນໄວ້ຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະກິດການຂອງພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມມືດ, ແລະພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, ໃຜເຫັນພວກເຮົາ? ແລະໃຜຮູ້ຈັກພວກເຮົາ? ແນ່ນອນ, ການກັບຕາລະປັດສິ່ງທັງຫຼາຍຂອງພວກເຈົ້າຈະຖືກນັບຖືເສມືອນດິນໜຽວຂອງຊ່າງປັ້ນ: ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງຈະເວົ້າເຖິງຜູ້ທີ່ສ້າງມັນວ່າ, ລາວບໍ່ໄດ້ສ້າງຂ້ອຍດອກຫວາ? ຫຼືສິ່ງທີ່ຖືກປັ້ນຂຶ້ນຈະເວົ້າເຖິງຜູ້ທີ່ປັ້ນມັນວ່າ, ລາວບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈດອກຫວາ? ເອຊາຢາ 29:9–16.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດໄດ້ກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະການກ່າວຄຳຕົວະຢ່າງເປີດເຜີຍເພື່ອບິດເບືອນຄວາມໝາຍຂອງ “the daily” ໃຫ້ກັບຫົວກັບຫາງ ຍ່ອມລຽນແບບຢ່າງໃກ້ຊິດກັບຄຳນິຍາມຂອງບາບທີ່ບໍ່ອາດອະໄພໄດ້. ການຕັດສິນບຸກຄົນໜຶ່ງວ່າເປັນຜູ້ສູນເສຍຕະຫຼອດໄປນັ້ນ ຢູ່ເໜືອຂີດຄວາມສາມາດ ຫຼື ສິດອຳນາດທາງສິນທຳ ຂອງມະນຸດທີ່ຈະກະທຳຕໍ່ມະນຸດດ້ວຍກັນ, ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ກຳລັງຖືກຊີ້ບອກຢູ່ທີ່ນີ້.

ບັນດາຜູ້ໃນພຣະທຳ Isaiah ທີ່ພິກກັບສິ່ງທັງປວງ, ຊຶ່ງເປັນພຽງອີກສຳນວນໜຶ່ງຂອງສິ່ງທີ່ Isaiah ໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນບ່ອນອື່ນວ່າເອີ້ນຄວາມມືດວ່າແສງສະຫວ່າງ ຫຼື ເອີ້ນແສງສະຫວ່າງວ່າຄວາມມືດ, ຖືກຊີ້ບອກວ່າເປັນບັນດາຜູ້ເຖົ້າແຕ່ບູຮານຜູ້ປົກຄອງເຢຣູຊາເລັມ ໃນຂະນະທີ່ການພິພາກສາສຸດທ້າຍຂອງພວກເຂົາກຳລັງຖືກນຳສະເໜີໄວ້.

> ວິບັດແກ່ຜູ້ທີ່ເອີ້ນຄວາມຊົ່ວວ່າດີ ແລະເອີ້ນຄວາມດີວ່າຊົ່ວ; ຜູ້ທີ່ເອົາຄວາມມືດແທນຄວາມສະຫວ່າງ ແລະເອົາຄວາມສະຫວ່າງແທນຄວາມມືດ; ຜູ້ທີ່ເອົາຄວາມຂົມແທນຄວາມຫວານ ແລະຄວາມຫວານແທນຄວາມຂົມ! ວິບັດແກ່ຜູ້ທີ່ຄິດວ່າຕົນສະຫລາດໃນສາຍຕາຂອງຕົນເອງ ແລະເຫັນວ່າຕົນມີປັນຍາໃນຄວາມເຫັນຂອງຕົນເອງ! ວິບັດແກ່ຜູ້ທີ່ເກ່ງກ້າໃນການດື່ມເຫລົ້າອະງຸ່ນ ແລະເປັນຄົນແຂງແຮງໃນການປະສົມເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາ: ຜູ້ທີ່ປະກາດວ່າຄົນຊົ່ວເປັນຄົນຊອບທຳເພາະສິນຈ້າງ ແລະຍຶດເອົາຄວາມຊອບທຳຂອງຄົນຊອບທຳໄປຈາກເຂົາ! ເຫດສະນັ້ນ ເຫມືອນດັ່ງໄຟກິນຟາງ ແລະແປວໄຟເຜົາແກບໃຫ້ໝົດໄປ, ດັ່ງນັ້ນ ຮາກຂອງເຂົາຈະເປັນເໝືອນຄວາມເນົ່າເປື່ອຍ ແລະດອກຂອງເຂົາຈະຟຸ້ງຂຶ້ນໄປເໝືອນຝຸ່ນທະລີ: ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ຖິ້ມກົດບັນຍັດຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ແລະໄດ້ດູໝິ່ນພຣະວັດຈະນະຂອງອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິສຣາເອນ. ເຫດສະນັ້ນ ຄວາມໂກດພຣະຢາເວໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງໄດ້ຢຽດພຣະຫັດອອກຕໍ່ຕ້ານເຂົາ ແລະໄດ້ຕີເຂົາ; ແລະພູເຂົາທັງຫລາຍກໍສັ່ນສະເທືອນ ແລະຊາກສົບຂອງເຂົາກໍຖືກສີກຂາດຢູ່ທ່າມກາງຖະໜົນຫົນທາງ. ເຖິງຢ່າງນີ້ກໍຕາມ ຄວາມໂກດຂອງພຣະອົງຍັງບໍ່ໄດ້ຫັນກັບໄປ ແຕ່ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຍັງຢຽດອອກຢູ່. ແລະພຣະອົງຈະຍົກທຸງໝາຍໃຫ້ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດຈາກທີ່ໄກ, ແລະຈະເປົ່າສັນຍານເອີ້ນພວກເຂົາຈາກສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ: ແລະເບິ່ງແມ, ພວກເຂົາຈະມາຢ່າງໄວດ້ວຍຄວາມຮີບເລັ່ງ. ເອຊາຢາ 5:20–26.

ທຸງສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄືໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ) ຖືກຊູຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍາໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ຊຶ່ງເປັນເວລາທີ່ “ຄວາມໂກດຂອງພຣະຢາເວໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ”, ແລະພຣະອົງຊົງ “ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຕໍ່ພວກເຂົາ”, ແລະ “ຕີພວກເຂົາ”, ແລະ “ຊາກສົບຂອງພວກເຂົາຈະຖືກສີກຂາດຢູ່ທ່າມກາງຖະໜົນ.” ທ່າມກາງຖະໜົນນັ້ນຄືຖະໜົນຕ່າງໆຂອງເຢຣູຊາເລັມ ເມື່ອບັນດາທູດສະຫວັນຜູ້ທຳລາຍໃນ ເອເຊກຽນ ບົດ 9 ໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ອອກໄປ “ແລະປະຫານ: ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງເຈົ້າໄວ້ຊີວິດ, ແລະຢ່າໃຫ້ມີຄວາມສົງສານ: ຈົ່ງຂ້າເຖົ້າແກ່ ແລະໜຸ່ມນ້ອຍ, ທັງຍິງສາວ, ແລະເດັກນ້ອຍ, ແລະຜູ້ຍິງ: ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີເຄรື່ອງໝາຍ; ແລະຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ຜູ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະນิเวດ.” “ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່” ຂອງເອເຊກຽນ, ຊຶ່ງ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າເປັນຜູ້ທີ່ຄວນຈະເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາປະຊາຊົນ, ຄື “ຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ” ຂອງອິຊາຢາ ຜູ້ “ພິກກັບສິ່ງທັງຫຼາຍໃຫ້ຄວ່ຳຫຼັງ” ໃນບົດທີຊາວແປດ ແລະ ຊາວເກົ້າ.

ໃນບົດທີຫ້າ ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ “ເປັນຜູ້ກ້າແຂງໃນການດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນ ແລະເປັນຊາຍທີ່ມີເລື່ອແຮງໃນການປະສົມເຄື່ອງດື່ມແຮງ: ຜູ້ທີ່ໃຫ້ຄົນຊົ່ວເປັນຄົນຊອບທຳເພາະສິນຈ້າງ.” ດ້ວຍການຕີພິມປຶ້ມ Questions on Doctrine ບັນດາຊາຍສະໄໝບູຮານໄດ້ດື່ມຈາກຖ້ວຍແຫ່ງໂປຣແຕສແຕນທີ່ນອກຮີດ ແລະໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວປະເສີດອັນບິດເບືອນເລື່ອງການນັບວ່າຊອບທຳ ຊຶ່ງອ້າງວ່າມະນຸດບໍ່ອາດຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ ວ່າພຣະຄຣິດເປັນພຣະຜູ້ຮັບແທນຂອງພວກເຮົາ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນແບບຢ່າງຂອງພວກເຮົາ. ໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ປຶ້ມນັ້ນໄດ້ໃຫ້ຄົນຊົ່ວເປັນຄົນຊອບທຳ ເພື່ອລາງວັນແຫ່ງການໄດ້ຮັບການຍອມຮັບທ່າມກາງບັນດາຄຣິສຕະຈັກທີ່ຕົກຕ່ຳແຫ່ງໂປຣແຕສແຕນທີ່ນອກຮີດ. ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການພິພາກສາຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງພວກເຂົາ ແລະເຫດຜົນສຳລັບການພິພາກສານັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາ “ໄດ້ດູໝິ່ນພຣະວັດຈະນະຂອງອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິສຣາເອນ.” ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນີ້ໂດຍການປະຕິເສດຄວາມເຂົ້າໃຈເລື່ອງ “the daily,” ທີ່ຖືກນຳສະເໜີໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດສຽງຮ້ອງແຫ່ງໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ ແລະໂດຍການດື່ມຈາກຖ້ວຍແຫ່ງໂປຣແຕສແຕນທີ່ນອກຮີດ.

ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ປ່ຽນສິ່ງທີ່ຫວານໃຫ້ເປັນຂົມ ແລະປ່ຽນສິ່ງທີ່ຂົມໃຫ້ເປັນຫວານ. ຂ່າວສານທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນເມື່ອພຣະອົງລົງມານັ້ນເປັນສິ່ງຫວານ ແຕ່ບົດສະຫຼຸບຂອງຂ່າວສານນັ້ນເປັນສິ່ງຂົມ. ພວກເຂົາໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ຂ່າວສານຝົນປາຍທີ່ແທ້ຈິງ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນລົງມາ ເປັນສິ່ງຂົມ ແລະໃນຕອນສຸດທ້າຍ ພວກເຂົາກໍລະບຸເຖິງຂ່າວສານສັນຕິສຸກ ແລະຄວາມປອດໄພອັນຈອມປອມວ່າເປັນສິ່ງຫວານ ເພາະພວກເຂົາອົດບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງກັບຫົວກັບຫາງ.

ຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ບາບນີ້ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ ຢູ່ໃນຊ່ວງທ້າຍຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຮ່ວມກັນຂອງພວກເຂົາ. ເພາະສະນັ້ນ ຈຶ່ງເໝາະສົມທີ່ຈະເຫັນວ່າ ການກະທໍາຂອງພວກເຂົາທີ່ລະບຸວ່າວຽກງານຂອງລັດທິນອກຮີດຊາຕານເປັນພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດ ເປັນຄູ່ຂະໜານທາງຄໍາພະຍາກອນກັບບາບທີ່ບໍ່ອາດຮັບການອະໄພໄດ້ ຊຶ່ງແມ່ນການລະບຸວ່າພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເປັນວຽກຂອງຊາຕານ. ການນໍາ “ຄໍາຕົວະ” ເຂົ້າໄປໃນຄົນຮຸ່ນທີສາມຂອງ Adventism ໄດ້ຈັດຕັ້ງເຫດຜົນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານຝົນລະດູທ້າຍອັນເປັນເທັດຂອງພວກເຂົາ, ແລະໃນທີ່ສຸດກໍນໍາຄວາມລຸ່ມຫລົງອັນແຮງກ້າມາເຫນືອພວກເຂົາ. ຂໍ້ຄວາມຕອນດຽວກັນທີ່ Miller ໄດ້ມາເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍອັນຖືກຕ້ອງຂອງ “the daily” ກໍແມ່ນບ່ອນທີ່ພວກເຂົາຖືກພັນລະນາວ່າຖືກຄ້ຳລົ້ມ.

> ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດລໍ້ລວງພວກທ່ານດ້ວຍວິທີໃດໆເລີຍ; ເພາະວັນນັ້ນຈະຍັງບໍ່ມາ ຈົນກວ່າການຫຼົງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອຈະມາກ່ອນ ແລະຄົນແຫ່ງບາບຈະຖືກເປີດເຜີຍ, ຄືບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ; ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ຕ້ານ ແລະຍົກຕົນຂຶ້ນເໜືອສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າ ຫຼືທີ່ມະນຸດນະມັດສະການ; ຈົນກະທັ່ງລາວນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງກັບວ່າຕົນເປັນພຣະເຈົ້າ, ສະແດງຕົນວ່າຕົນເປັນພຣະເຈົ້າ. ພວກທ່ານຈື່ບໍ່ໄດ້ຫຼືວ່າ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຍັງຢູ່ກັບພວກທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ພວກທ່ານແລ້ວ? ແລະບັດນີ້ພວກທ່ານກໍຮູ້ແລ້ວວ່າ ສິ່ງໃດກໍາລັງຂັດຂວາງຢູ່ ເພື່ອໃຫ້ລາວຖືກເປີດເຜີຍໃນເວລາຂອງລາວ. ເພາະວ່າຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວກໍາລັງເຮັດການຢູ່ແລ້ວ: ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ກໍາລັງຂັດຂວາງຢູ່ໃນບັດນີ້ ຈະຂັດຂວາງຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າລາວຈະຖືກເອົາອອກໄປພົ້ນທາງ. ແລ້ວຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ, ຜູ້ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຜານເຂົາດ້ວຍລົມແຫ່ງພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ແລະຈະທໍາລາຍເຂົາດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງໂລດແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ: ຄືຜູ້ນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ການມາຂອງເຂົາເປັນໄປຕາມການກະທໍາງານຂອງຊາຕານ ພ້ອມດ້ວຍຣິດເດດທັງປວງ ແລະໝາຍສໍາຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນເປັນຄວາມຕົວະ, ແລະດ້ວຍກົນລວງແຫ່ງຄວາມອະທໍາທັງປວງໃນພວກທີ່ກໍາລັງພິນາດ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຮອດຄວາມລອດພົ້ນ. ແລະເພາະເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຈະສົ່ງການຫຼົງຜິດອັນຮຸນແຮງມາເຖິງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຄວາມຕົວະ: ເພື່ອວ່າພວກເຂົາທັງປວງທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຄວາມຈິງ ແຕ່ພໍໃຈໃນຄວາມອະທໍາ ຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ. 2 ເທຊະໂລນິກ 2:3–12.

ພວກຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າປະຫວັດສັກສິດໃດໆທີ່ຢູ່ກ່ອນໜ້າ, ແລະຂໍ້ນີ້ກໍເປັນຄວາມຈິງສຳລັບຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ເຊັ່ນກັນ. ຮາກຖານອັນໜັກແໜ້ນຂອງການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ຂອງ Miller ນັ້ນ, ກໍເປັນຮາກຖານດຽວກັນຂອງການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ທີ່ມາເຖິງໃນປີ 1989, ເພາະວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວພັນກັບ “the daily,” ໄດ້ອະທິບາຍປະຫວັດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ ແລະ ສີ່ສິບເອັດ ຂອງດານີເອນ 11. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ຖ້ານັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນຄົນໃດບໍ່ເຂົ້າໃຈບົດບາດຂອງລັດທິນອກຮີດ ແລະ ຄວາມສຳພັນທາງຄຳພະຍາກອນຂອງມັນກັບໂຣມຂອງພະສັນຕະປາປາ, ແລ້ວນັກສຶກສາຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ສາມາດຈຳແນກໄດ້ວ່າ ວຽກງານແຫ່ງການຂັດຂວາງການຜຸດຂຶ້ນຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາໃນເບື້ອງຕົ້ນ, ແລະຕໍ່ມາວຽກງານແຫ່ງການຍົກສັນຕະປາປາຂຶ້ນນັ່ງເທິງບັນລັງຂອງໂລກ, ໄດ້ຖືກກະທຳໂດຍລັດທິນອກຮີດ, ແລະວຽກງານນັ້ນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງບົດບາດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນ Revelation 13 ຜູ້ຊຶ່ງໃນເບື້ອງຕົ້ນຂັດຂວາງອຳນາດສັນຕະປາປາ, ແຕ່ຕໍ່ມາກໍປ່ຽນໄປ ແລະ ຍົກມັນຂຶ້ນນັ່ງເທິງບັນລັງຂອງໂລກ. ບົດບາດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນ Revelation 13 ຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນອະນາຄົດຂອງອາເມລິກາ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາຂອງເຮົາກ່ຽວກັບການເປີດຜະນຶກແສງສະຫວ່າງແຫ່ງແມ່ນ້ຳ Hiddekel ໃນບົດຄວາມຖັດໄປຂອງພວກເຮົາ.

> “ພຣະອົງຜູ້ທອດພຣະເນດລຶກລົງໄປໃຕ້ພື້ນຜິວ ແລະຜູ້ຊົງອ່ານໃຈຂອງມະນຸດທຸກຄົນ ຊົງກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ວ່າ: ‘ເຂົາທັງຫຼາຍບໍ່ໄດ້ທຸກລະທົມ ຫຼືຕົກຕະລຶງເນື່ອງດ້ວຍສະພາບທາງສິນທຳ ແລະທາງຈິດວິນຍານຂອງຕົນ.’ ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຂົາໄດ້ເລືອກທາງຂອງຕົນເອງ ແລະຈິດວິນຍານຂອງເຂົາກໍປິຕິຍິນດີຢູ່ໃນສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງເຂົາ. ເຮົາເອງກໍຈະເລືອກຄວາມລວງຜິດຂອງເຂົາ ແລະຈະນຳສິ່ງທີ່ເຂົາຢ້ານກົວມາເຖິງເຂົາ; ເພາະເມື່ອເຮົາເອີ້ນ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕອບ; ເມື່ອເຮົາກ່າວ ເຂົາກໍບໍ່ຟັງ: ແຕ່ເຂົາໄດ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕາຂອງເຮົາ ແລະເລືອກສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ປິຕິຍິນດີ.’ ‘ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງຄວາມລວງຜິດອັນແຮງກ້າມາເຖິງເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຊື່ອຄຳຕົວະ,’ ເພາະເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກໃນຄວາມຈິງ ເພື່ອຈະໄດ້ລອດພົ້ນ,’ ‘ແຕ່ກັບຊື່ນຊອບໃນຄວາມອະທຳ.’ ເອຊາຢາ 66:3, 4; 2 ເທຊະໂລນິກ 2:11, 10, 12.”

> ພຣະອາຈານຈາກສະຫວັນໄດ້ຖາມວ່າ: ‘ຈະມີຄວາມຫຼອກລວງອັນໃດທີ່ແຂງກ້າຍິ່ງກວ່ານີ້ ທີ່ສາມາດລໍ້ລວງຈິດໃຈໄດ້ ຄືການເສແສ້ງວ່າທ່ານກຳລັງກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງຮາກຖານທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຍອມຮັບບັນດາການງານຂອງທ່ານ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມເປັນຈິງ ທ່ານກຳລັງດຳເນີນຫຼາຍສິ່ງຕາມນະໂຍບາຍແຫ່ງໂລກ ແລະກຳລັງເຮັດບາບຕໍ່ພຣະເຢໂຫວາ? ໂອ, ນີ້ເປັນການຫຼອກລວງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ເປັນມາຍາອັນດຶງດູດໃຈ ທີ່ເຂົ້າຄອບຄອງຈິດໃຈ ເມື່ອມະນຸດຜູ້ທີ່ເຄີຍຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ ກັບເຂົ້າໃຈຜິດ ໂດຍເອົາຮູບລັກແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະທຳ ເປັນພຣະວິນຍານແລະລິດອຳນາດຂອງມັນ; ເມື່ອເຂົາສຳຄັນຕົນວ່າຕົນຮັ່ງມີ ແລະເພີ່ມພູນດ້ວຍຊັບສິ່ງຂອງ ແລະບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມເປັນຈິງ ເຂົາຂາດທຸກສິ່ງ.’

> “ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປ່ຽນແປງພຣະທັຍຂອງພຣະອົງຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ກຳລັງຮັກສາອາພອນຂອງຕົນໃຫ້ຂາວສະອາດໄຮ້ມົນທິນ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນກຳລັງຮ້ອງວ່າ, ‘ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ,’ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມພິນາດຢ່າງກະທັນຫັນກຳລັງມາເຖິງເຂົາທັງຫຼາຍ. ຖ້າບໍ່ມີການກັບໃຈຢ່າງຖ້ວນທົ່ວ, ຖ້າມະນຸດບໍ່ຖ່ອມໃຈຂອງຕົນລົງໂດຍການສາລະພາບ ແລະ ຮັບເອົາຄວາມຈິງຕາມທີ່ມັນເປັນຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ, ເຂົາທັງຫຼາຍຈະບໍ່ມີວັນເຂົ້າສະຫວັນໄດ້. ເມື່ອການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເກີດຂຶ້ນໃນທ່າມກາງແຖວຂອງພວກເຮົາ, ເຮົາຈະບໍ່ພັກຢູ່ຢ່າງສະບາຍອີກຕໍ່ໄປ, ໂອ້ອວດວ່າຕົນຮັ່ງມີ ແລະ ເພີ່ມພູນດ້ວຍຊັບສິນ, ບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ.

> “ຜູ້ໃດຈະສາມາດກ່າວຢ່າງສັດຈິງໄດ້ວ່າ: ‘ຄຳຂອງພວກເຮົາໄດ້ຖືກຫຼອມໃນໄຟແລ້ວ; ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພວກເຮົາປາດສະຈາກມົນທິນແຫ່ງໂລກ’? ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະອາຈານຂອງພວກເຮົາຊີ້ໄປທີ່ເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງຄວາມຊອບທຳທີ່ອ້າງວ່າມີນັ້ນ. ເມື່ອພຣະອົງຖອດມັນອອກ ພຣະອົງກໍເປີດເຜີຍຄວາມໂສໂຄກທີ່ຢູ່ຂ້າງໃຕ້. ແລ້ວພຣະອົງຕັດກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: ‘ເຈົ້າບໍ່ເຫັນດອກຫລືວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ປົກຄຸມຄວາມເປື້ອນເປິະ ແລະຄວາມເນົ່າເປື່ອຍແຫ່ງລັກສະນະນິໄສຂອງຕົນໄວ້ຢ່າງສະແດງຕົນເພື່ອອວດອ້າງ? ‘ນະຄອນອັນສັດຊື່ໄດ້ກາຍເປັນຍິງໂສເພນີໄປໄດ້ຢ່າງໃດ!’ ພຣະນິເວດຂອງພຣະບິດາຂອງເຮົາໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນເຮືອນແຫ່ງການຄ້າຂາຍ ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ການສະຖິດຢູ່ ແລະລັດສະໝີແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ! ເພາະເຫດນີ້ ຈຶ່ງມີຄວາມອ່ອນແອ ແລະກຳລັງກໍຂາດໄປ.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles