Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ເຈັດສິບເອັດ

ຜືນຜ້າແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ: ການເປີດເຜີຍຄວາມນ່າສະອິດສະອຽນທັງສີ່ປະການໃນເອເຊກຽນບົດທີແປດ ແລະ ຄວາມສໍາຄັນຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໃນຍຸກສະໄໝປັດຈຸບັນ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຄວາມນ່າຊັງທັງສີ່ປະການໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 8 ເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່, ແລະການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່ນັ້ນໄດ້ຖືກຊີ້ແບບໄວ້ໂດຍການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນທັງສອງນັ້ນເປັນພະຍານເຖິງຈຸດຈົບຂອງອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນທັງສອງ—ທັງອັນບູຮານຕາມຕົວອັກສອນ ແລະອັນສະໄໝໃໝ່ທາງຝ່າຍຈິດວິນຍານ—ໄດ້ຮັບການເປັນພະຍານໂດຍປະຫວັດການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິສຣາເອນ ເມື່ອມັນແຍກອອກຈາກຢູດາ.

ເມື່ອອິສຣາເອນໃນສະໄໝໂບຮານໄດ້ສ້າງຮູບລູກງົວຄຳຂຶ້ນ, ພວກເຂົາເພິ່ງໄດ້ອອກມາຈາກອີຢິບ ຕາມການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຕັ້ງພວກເຂົາໃຫ້ເປັນອານາຈັກໜຶ່ງ. ເລື່ອງຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ກະສັດອົງທຳອິດແຫ່ງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິສຣາເອນ, ປະກອບມີລັກສະນະເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ. ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຫຼົບໜີໄປຍັງອີຢິບ ຈາກຄວາມພິໂລດຂອງຊາໂລໂມນ. ທ່ານໄດ້ຮັບພຣະສັນຍາຝ່າຍຄຳພະຍາກອນວ່າ ທ່ານຈະຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນກະສັດເໜືອສິບເຜົ່າໃນສິບສອງເຜົ່ານັ້ນ ໂດຍຜ່ານສາດສະດາອາຮີຢາ. ກ່ອນທີ່ຄຳພະຍາກອນນັ້ນຈະສຳເລັດ, ເຢໂຣໂບອາມຈະຫຼົບໜີໄປຢູ່ອີຢິບ ເພື່ອໃຫ້ຕົນເອງຢູ່ຫ່າງຈາກຊາໂລໂມນ ຈົນກວ່າຊາໂລໂມນຈະສິ້ນພຣະຊົນ.

> ແລະເຫດການເກີດຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອເຢໂຣໂບອາມອອກຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ວ່າ ອາຮີຢາຜູ້ພະຍາກອນຊາວຊີໂລໄດ້ພົບລາວຢູ່ກາງທາງ; ແລະທ່ານໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງໃໝ່ຜືນໜຶ່ງ; ແລະທັງສອງຢູ່ຕາມລຳພັງໃນທົ່ງນາ: ແລະອາຮີຢາໄດ້ຈັບເຄື່ອງນຸ່ງໃໝ່ທີ່ຢູ່ເທິງຕົນຂອງທ່ານ ແລະຈີກມັນອອກເປັນສິບສອງສ່ວນ: ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ເຢໂຣໂບອາມວ່າ, “ຈົ່ງເອົາໄປສິບສ່ວນເພື່ອຕົວເຈົ້າ: ເພາະພຣະຢາເວ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ, ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສີກອານາຈັກອອກຈາກມືຂອງຊາໂລໂມນ ແລະຈະມອບສິບຕະກູນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ: (ແຕ່ລາວຈະໄດ້ໜຶ່ງຕະກູນ ເພາະເຫັນແກ່ດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ແລະເພາະເຫັນແກ່ເຢຣູຊາເລັມ, ນະຄອນທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກອອກຈາກບັນດາຕະກູນທັງຫມົດຂອງອິສຣາເອນ:) ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ລະຖິ້ມເຮົາ ແລະໄດ້ນະມັດສະການອາຊະໂຕເຣດ ເທບີແຫ່ງຊາວຊີໂດນ, ເຄໂມດ ພຣະຂອງຊາວໂມອາບ, ແລະມິນໂຄມ ພຣະຂອງບຸດຫລານແຫ່ງອຳໂມນ, ແລະບໍ່ໄດ້ດຳເນີນໃນທາງທັງຫລາຍຂອງເຮົາ ເພື່ອກະທຳສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງໃນສາຍຕາຂອງເຮົາ ແລະຮັກສາກົດກຳນົດແລະຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ ດັ່ງທີ່ດາວິດບິດາຂອງລາວໄດ້ກະທຳ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ເຮົາຈະບໍ່ເອົາອານາຈັກທັງໝົດອອກຈາກມືຂອງລາວ: ແຕ່ເຮົາຈະໃຫ້ລາວເປັນເຈົ້ານາຍຕະຫລອດວັນແຫ່ງຊີວິດຂອງລາວ ເພາະເຫັນແກ່ດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຜູ້ທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກ ເພາະວ່າລາວໄດ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດແລະກົດກຳນົດຂອງເຮົາ: ແຕ່ເຮົາຈະເອົາອານາຈັກອອກຈາກມືຂອງບຸດຊາຍຂອງລາວ ແລະຈະມອບມັນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ, ຄືສິບຕະກູນ. ແລະແກ່ບຸດຊາຍຂອງລາວ ເຮົາຈະໃຫ້ໜຶ່ງຕະກູນ ເພື່ອວ່າດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະມີດວງປະທີບຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາສະເໝີໃນເຢຣູຊາເລັມ, ນະຄອນທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກໄວ້ເພື່ອຈະວາງນາມຂອງເຮົາໄວ້ທີ່ນັ້ນ.’”

> ແລະເຮົາຈະເອົາເຈົ້າໄປ, ແລະເຈົ້າຈະໄດ້ປົກຄອງຕາມທຸກສິ່ງທີ່ຈິດວິນຍານຂອງເຈົ້າປາຖະໜາ, ແລະຈະເປັນກະສັດເໜືອອິສຣາເອນ. ແລະຈະເປັນວ່າ, ຖ້າເຈົ້າຈະຟັງທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາບັນຊາເຈົ້າ, ແລະຈະດຳເນີນໃນທາງຂອງເຮົາ, ແລະເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງໃນສາຍຕາຂອງເຮົາ, ໂດຍການຮັກສາກົດເກນແລະພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ, ດັ່ງທີ່ດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາໄດ້ກະທຳ; ເຮົາຈະຢູ່ກັບເຈົ້າ, ແລະຈະສ້າງເຊື້ອສາຍອັນໝັ້ນຄົງໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງໃຫ້ແກ່ດາວິດ, ແລະຈະມອບອິສຣາເອນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ແລະເພາະເຫດນີ້ ເຮົາຈະໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງດາວິດຮັບຄວາມທຸກລຳບາກ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຕະຫຼອດໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ໂຊໂລໂມນຈຶ່ງພະຍາຍາມຂ້າເຢໂຣໂບອາມ. ແລະເຢໂຣໂບອາມກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະໜີໄປອີຢິບ, ໄປຫາຊີຊັກ ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ, ແລະຢູ່ໃນອີຢິບຈົນເຖິງການຕາຍຂອງໂຊໂລໂມນ. ແລະບັນດາກິດຈະການອື່ນໆຂອງໂຊໂລໂມນ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກະທຳ, ແລະສະຕິປັນຍາຂອງທ່ານ, ມິໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມບັນທຶກກິດຈະການຂອງໂຊໂລໂມນດອກຫຼື? ແລະເວລາທີ່ໂຊໂລໂມນປົກຄອງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມເໜືອອິສຣາເອນທັງໝົດນັ້ນແມ່ນສີ່ສິບປີ. ແລະໂຊໂລໂມນກໍໄດ້ລ່ວງຫຼັບໄປກັບບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານ, ແລະຖືກຝັງໄວ້ໃນນະຄອນຂອງດາວິດຜູ້ເປັນບິດາຂອງທ່ານ; ແລະເຣໂຫໂບອາມບຸດຂອງທ່ານໄດ້ຄອງລາຊຕໍ່ຈາກທ່ານ. 1 ກະສັດ 11:28–43.

ເມື່ອກະສັດໂຊໂລໂມນສິ້ນພະຊົນ ອານາຈັກຈະຕ້ອງຖືກແບ່ງອອກ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມຈະຕ້ອງເປັນກະສັດເໜືອສິບເຜົ່າທາງເໜືອ, ແລະ ເຣໂຮໂບອາມ ພະລາຊະໂອລົດຂອງໂຊໂລໂມນ ຈະຕ້ອງເປັນກະສັດຢູ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ກ່ອນທີ່ການແບ່ງແຍກຂອງບັນດາເຜົ່າຈະເກີດຂຶ້ນ ເຢໂຣໂບອາມຈຳເປັນຕ້ອງອອກມາຈາກອີຢິບ.

> ແລະ ເຣໂຫໂບອາມໄດ້ໄປຍັງເຊເຄັມ ເພາະວ່າອິດສະຣາເອນທັງປວງໄດ້ມາຍັງເຊເຄັມເພື່ອຈະສະຖາປະນາພະອົງເປັນກະສັດ. ແລະ ຢາຣາໂບອາມບຸດຂອງເນບາດ, ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນອີຢິບ, ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນ, (ເພາະວ່າລາວໄດ້ໜີຈາກພະພັກຂອງກະສັດໂຊໂລໂມນ, ແລະ ຢາຣາໂບອາມອາໄສຢູ່ໃນອີຢິບ;) ພວກເຂົາກໍໄດ້ສົ່ງຄົນໄປເຊີນລາວ. ແລະ ຢາຣາໂບອາມກັບຊຸມຊົນອິດສະຣາເອນທັງປວງໄດ້ມາ ແລະ ໄດ້ກ່າວແກ່ເຣໂຫໂບອາມວ່າ, “ພະບິດາຂອງພະອົງໄດ້ເຮັດແອກຂອງພວກເຮົາໃຫ້ໜັກ; ບັດນີ້ຈົ່ງຜ່ອນຜັນການຮັບໃຊ້ອັນໜັກໜ່ວງຂອງພະບິດາຂອງພະອົງ ແລະ ແອກອັນໜັກທີ່ພະອົງໄດ້ວາງໄວ້ເທິງພວກເຮົາໃຫ້ເບົາລົງ, ແລ້ວພວກເຮົາຈະຮັບໃຊ້ພະອົງ.” ແລະ ພະອົງໄດ້ຕອບພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງໄປກ່ອນອີກສາມວັນ ແລ້ວຈຶ່ງກັບມາຫາເຮົາອີກ.” ແລະ ປະຊາຊົນກໍໄດ້ຈາກໄປ. 1 ກະສັດ 12:1–5

ເລື່ອງລາວກ່ຽວກັບວ່າ ເຣໂຫໂບອາມໄດ້ປະພຶດຢ່າງໂງ່ຈ້າແນວໃດໃນຊ່ວງສາມວັນນັ້ນ ໄດ້ຊີ້ໂທດໄປທີ່ການປະຕິເສດຄໍາປຶກສາຂອງພວກຜູ້ເຖົ້າຢ່າງໂງ່ຈ້າຂອງລາວ, ແຕ່ການແຍກອອກຂອງບັນດາເຜົ່າໄດ້ຖືກທໍານວາຍໄວ້ແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນມັນຍ່ອມຈະເກີດຂຶ້ນບໍ່ທາງໃດກໍທາງໜຶ່ງ. ນີ້ເປັນຂໍ້ທີ່ຄວນສັງເກດໄວ້ທີ່ນີ້ສໍາລັບບົດຄວາມໃນອະນາຄົດ ວ່າຂະບວນການແຍກອອກນັ້ນໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໂດຍສະເພາະວ່າເປັນສາມວັນ. ສອງອານາຈັກໄດ້ກາຍເປັນອານາຈັກດຽວອີກຄັ້ງໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerites, ແລະເມື່ອເຜົ່າເໜືອແລະເຜົ່າໃຕ້ໄດ້ກາຍເປັນອານາຈັກດຽວກັນໃນປະຫວັດຂອງ Millerites, ຊຶ່ງເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການມາຮອດຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 14. ທູດສະຫວັນສາມອົງນັ້ນໃນປະຫວັດຂອງ Millerites ໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍສາມວັນແຫ່ງການຕັດສິນໃຈຂອງ ເຣໂຫໂບອາມ. ສີ່ສິບຫົກປີນັ້ນ ເມື່ອທູດສະຫວັນສາມອົງໄດ້ມາຮອດ ຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງ 1844, ກໍແມ່ນສາມວັນເຊີງສັນຍາລັກນັ້ນດ້ວຍ, ຊຶ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນ ໂຢຮັນ ບົດທີ 2 ວ່າ ຈະເປັນເວລາທີ່ຈໍາເປັນໃຫ້ພຣະອົງຍົກພຣະວິຫານທີ່ຖືກທໍາລາຍຂຶ້ນອີກ, ແຕ່ສ່ວນນັ້ນຂອງການສຶກສານີ້ແມ່ນສໍາລັບບົດຄວາມໃນອະນາຄົດ.

ເມື່ອເຣໂຫໂບອາມໄດ້ປະກາດຄໍາຕັດສິນອັນໂງ່ຈ້າຂອງຕົນໃນຕອນສິ້ນສຸດສາມວັນ, ອານາຈັກທັງຫຼາຍກໍຖືກແບ່ງແຍກອອກ.

> ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອິດສະຣາເອນທັງປວງເຫັນວ່າກະສັດບໍ່ຟັງພວກເຂົາ ປະຊາຊົນຈຶ່ງຕອບກະສັດວ່າ, “ພວກເຮົາມີສ່ວນຫຍັງໃນດາວິດ? ແລະພວກເຮົາບໍ່ມີມໍຣະດົກໃນບຸດຂອງເຢຊີ; ໂອ ອິດສະຣາເອນ, ຈົ່ງກັບໄປຫາເຕັນຂອງຕົນເຖີດ; ບັດນີ້ ດາວິດເອີຍ, ຈົ່ງເບິ່ງແລບ້ານຂອງຕົນເອງ.” ດັ່ງນັ້ນ ອິດສະຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ຈາກໄປຫາເຕັນຂອງຕົນ. ແຕ່ສ່ວນບັນດາລູກຫລານຂອງອິດສະຣາເອນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນບັນດາເມືອງຂອງຢູດານັ້ນ, ເຣໂຫໂບອາມກໍຊົງຄອບຄອງເໜືອພວກເຂົາ. ແລ້ວກະສັດເຣໂຫໂບອາມຈຶ່ງສົ່ງອາໂດຣາມ ຜູ້ຊຶ່ງກຳກັບການສ່ວຍສາອາກອນ; ແລະອິດສະຣາເອນທັງປວງກໍໄດ້ເອົາຫີນຂວ້າງໃສ່ເຂົາ ຈົນເຂົາຕາຍ. ເພາະສະນັ້ນ ກະສັດເຣໂຫໂບອາມຈຶ່ງຮີບຂຶ້ນລົດຮົບຂອງພະອົງ ເພື່ອໜີໄປຍັງເຢຣູຊາເລັມ. ດັ່ງນັ້ນ ອິດສະຣາເອນຈຶ່ງກະບົດຕໍ່ລາຊະວົງຂອງດາວິດຈົນເຖິງທຸກມື້ນີ້. ແລະເມື່ອອິດສະຣາເອນທັງປວງໄດ້ຍິນວ່າ ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກັບມາແລ້ວ ພວກເຂົາກໍໄດ້ສົ່ງໄປເຊີນເຂົາມາຍັງທີ່ປະຊຸມ ແລະແຕ່ງຕັ້ງເຂົາເປັນກະສັດເໜືອອິດສະຣາເອນທັງປວງ: ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕິດຕາມລາຊະວົງຂອງດາວິດ ນອກຈາກເຜົ່າຢູດາແຕ່ພຽງເຜົ່າດຽວ. 1 ກະສັດ 12:16–20.

ຄໍາພະຍາກອນທີ່ວ່າ ເຢໂຣໂບອາມຈະໄດ້ຮັບອານາຈັກໜຶ່ງນັ້ນ ໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ, ແລະມັນກໍໄດ້ສໍາເລັດໃນເວລາທີ່ລາວໄດ້ອອກມາຈາກອີຢິບ. ດ້ວຍຄວາມອິດສາທີ່ສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ນະຄອນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້ເພື່ອປະທັບພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ເຢໂຣໂບອາມຈຶ່ງເລີ່ມຕັ້ງລະບົບປອມແປງຂອງສະຖານນະມັດສະການ, ຖານະປະໂລຫິດ ແລະພິທີການນະມັດສະການ ຊຶ່ງຖືກຊົງກໍານົດໃຫ້ສໍາເລັດໄດ້ແຕ່ໃນເຢຣູຊາເລັມເທົ່ານັ້ນ. ການກະທໍາຂອງເຢໂຣໂບອາມໃນການສ້າງຕັ້ງລະບົບນະມັດສະການປອມແປງຂຶ້ນໃນສິບເຜົ່າທາງເໜືອນັ້ນ ເປັນຄູ່ຂະໜານໂດຍກົງກັບການກະບົດຂອງອາໂຣນ ແລະລູກງົວຄໍາ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນພະຍານອີກປະການໜຶ່ງ ບໍ່ພຽງແຕ່ຕໍ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຕໍ່ການກະບົດໃນປີ 1863 ອີກດ້ວຍ.

> ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກ່າວໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ບັດນີ້ລາຊະອານາຈັກຈະກັບຄືນໄປສູ່ວົງວານຂອງດາວິດ; ຖ້າປະຊາຊົນນີ້ຂຶ້ນໄປເພື່ອຖວາຍບູຊາໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະເຢໂຫວາທີ່ເຢຣູຊາເລັມ, ແລ້ວໃຈຂອງປະຊາຊົນນີ້ຈະຫັນກັບໄປຫານາຍຂອງພວກເຂົາ, ຄືຣີໂຫໂບອາມກະສັດແຫ່ງຢູດາ; ແລະພວກເຂົາຈະຂ້າຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະກັບໄປຫາຣີໂຫໂບອາມກະສັດແຫ່ງຢູດາອີກ. ເຫດສະນັ້ນກະສັດຈຶ່ງໄດ້ປຶກສາກັນ, ແລະໄດ້ສ້າງລູກງົວຄຳສອງໂຕ, ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ການຂຶ້ນໄປເຢຣູຊາເລັມນັ້ນເປັນພາລະໜັກເກີນໄປສຳລັບພວກເຈົ້າ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ອິດສະຣາເອນເອີຍ, ນີ້ແຫຼະພະຂອງເຈົ້າ, ຜູ້ໄດ້ນຳເຈົ້າຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ. ແລະລາວໄດ້ຕັ້ງອັນໜຶ່ງໄວ້ທີ່ເບັດເອນ, ແລະອີກອັນໜຶ່ງລາວໄດ້ນຳໄປຕັ້ງໄວ້ທີ່ດານ. ແລະສິ່ງນີ້ໄດ້ກາຍເປັນບາບ; ເພາະປະຊາຊົນໄດ້ໄປນະມັດສະການຕໍ່ໜ້າອັນໜຶ່ງນັ້ນ, ໄປຈົນເຖິງດານ. ແລະລາວໄດ້ສ້າງວິຫານແຫ່ງສະຖານທີ່ສູງ, ແລະໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງປະໂລຫິດຈາກປະຊາຊົນຊັ້ນຕ່ຳສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນບຸດຫຼານຂອງເລວີ. ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກຳນົດເທດສະການໃນເດືອນທີແປດ, ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນ, ຄ້າຍກັບເທດສະການທີ່ມີຢູ່ໃນຢູດາ, ແລະລາວໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາເທິງແທ່ນບູຊາ. ລາວໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນໃນເບັດເອນ, ຖວາຍບູຊາແກ່ລູກງົວທີ່ລາວໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ; ແລະລາວໄດ້ໃຫ້ປະໂລຫິດແຫ່ງສະຖານທີ່ສູງທີ່ລາວໄດ້ສ້າງນັ້ນປະຈຳຢູ່ໃນເບັດເອນ. ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາເທິງແທ່ນບູຊາທີ່ລາວໄດ້ສ້າງໃນເບັດເອນ ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນທີແປດ, ຄືໃນເດືອນທີ່ລາວໄດ້ຄິດຂຶ້ນເອງໃນໃຈຂອງຕົນ; ແລະໄດ້ກຳນົດເທດສະການໃຫ້ແກ່ບັນດາລູກຫຼານແຫ່ງອິດສະຣາເອນ; ແລະລາວໄດ້ຂຶ້ນໄປເທິງແທ່ນບູຊາ, ແລະເຜົາເຄື່ອງຫອມ. 1 ກະສັດ 12:26–33.

ການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຈັດໃຫ້ມີແນວຄວາມຈິງອີກສາຍໜຶ່ງເພື່ອນຳໄປວາງທັບເທິງການກະບົດຂອງອາໂຣນ, ການກະບົດຂອງເຂົາສັດໂປຣແຕສຕັງໃນປີ 1863, ແລະການກະບົດຂອງເຂົາສັດຣີພັບລິກັນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ, ແລະໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ມັນໄດ້ຂະຫຍາຍຄຳພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃຫ້ກວ້າງອອກ. ໃນການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປ່ຽນແປງວິທີການທີ່ຊົງກຳນົດໄວ້ແຕ່ເດີມສຳລັບການຄັດເລືອກຖານະປຸໂຣຫິດ.

ກ່ອນໜ້າການກະບົດ, ລູກຫົວປີຂອງທຸກເຜົ່າໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ເຂົ້າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດ. ແຕ່ໃນການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ, ມີແຕ່ເຜົ່າເລວີເທົ່ານັ້ນທີ່ຢືນຢູ່ຝ່າຍໂມເຊ. ເພາະເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງປ່ຽນແປງວິທີການທີ່ຊົງກຳນົດໄວ້ໃນການຈັດຫາບຸລຸດສຳລັບຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດ, ແລະນັບຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ມີແຕ່ວົງຕະກູນຂອງເລວີເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະປະກອບເປັນຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດ.

> ແລະເມື່ອໂມເຊເຫັນວ່າປະຊາຊົນເປືອຍກາຍ; (ເພາະອາໂຣນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປືອຍກາຍເພື່ອຄວາມອັບອາຍຂອງເຂົາທ່າມກາງສັດຕູຂອງເຂົາ:) ໂມເຊຈຶ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູຄ້າຍ ແລະກ່າວວ່າ, ຜູ້ໃດຢູ່ຝ່າຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ? ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນມາຫາຂ້ອຍ. ແລະບຸດທັງປວງຂອງເລວີກໍໄດ້ຊຸມນຸມກັນເຂົ້າຫາລາວ. ແລະລາວໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ດັ່ງນີ້ຕັດວ່າ, ໃຫ້ທຸກຄົນຄາດດາບໄວ້ຂ້າງກາຍຂອງຕົນ ແລະເຂົ້າອອກຈາກປະຕູໜຶ່ງໄປຫາອີກປະຕູໜຶ່ງທົ່ວຄ້າຍ ແລະຈົ່ງຂ້າທຸກຄົນ, ຈະເປັນພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ, ຫຼືສະຫາຍຂອງຕົນ, ຫຼືເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນ. ແລະບັນດາບຸດຂອງເລວີກໍໄດ້ກະທຳຕາມຄຳຂອງໂມເຊ: ແລະໃນວັນນັ້ນມີປະຊາຊົນລົ້ມຕາຍປະມານສາມພັນຄົນ. ອົບພະຍົບ 32:25–28.

ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ປອມແປງພຣະລາຊກິດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກະທຳໃນການກະບົດຂອງອາໂຣນ ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ຍົກຕັ້ງຖານະປະໂຣຫິດໃໝ່ຈາກເຜົ່າເລວີ ເພາະຢາໂຣໂບອາມ “ໄດ້ຕັ້ງປະໂຣຫິດຈາກຄົນສາມັນຕ່ຳຕ້ອຍທີ່ສຸດ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນບຸດຫລານຂອງເລວີ.” ການກະບົດໃນຕອນຕົ້ນຂອງອານາຈັກແຫ່ງສິບເຜົ່າພາກເໜືອ ສອດຄ່ອງຂະໜານກັບການກະບົດຂອງອາໂຣນ ແລະພວກຄົນໂງ່ທີ່ເຕັ້ນລຳ. ການກະບົດນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນຫລັງຈາກການອອກມາຈາກອີຢິບ ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນທີ່ສັນຍາວ່າຈະມີການສະຖາປະນາອານາຈັກນັ້ນສຳເລັດເປັນຈິງ. ໃນທັງສອງກໍລະນີ ໄດ້ມີການສະຖາປະນາຖານະປະໂຣຫິດໃໝ່ຂຶ້ນ ຊຶ່ງເປັນການປ່ຽນແປງຈາກລະບຽບເດີມໃນການຄັດເລືອກປະໂຣຫິດ.

ການກະບົດໂດຍລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳອີກ, ແຕ່ມັນຖືກເພີ່ມທະວີໂດຍເຢໂຣໂບອາມ, ເພາະວ່າລາວໄດ້ສ້າງລູກງົວຄຳສອງຕົວ ແລະໄດ້ຕັ້ງໄວ້ໃນສອງເມືອງ. ເມືອງດານ ເປັນຕົວແທນຂອງການປົກຄອງຝ່າຍລັດ, ເພາະວ່າດານໝາຍເຖິງ “ການພິພາກສາ”, ແລະເມືອງເບັດເອນເປັນຕົວແທນຂອງການປົກຄອງຝ່າຍສາສະໜາ, ເພາະວ່າເບັດເອນໝາຍເຖິງ “ພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ”. ລູກງົວຄຳເຫຼົ່ານັ້ນມີສັນຍາລັກດຽວກັນກັບລູກງົວຂອງອາໂຣນ, ແຕ່ມີພະຍານເພີ່ມເຕີມຄືການຮ່ວມປະສານກັນຂອງສາສະໜາຈັກແລະລັດ ຕາມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສອງເມືອງນັ້ນ. ລູກງົວນ້ອຍແມ່ນຮູບແບບສູງສຸດຂອງເຄື່ອງບູຊາແບບຄົນຕ່າງສາສະໜາ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງເຄື່ອງບູຊາພຣະຄຣິດປອມ. ຄຳເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບີໂລນ, ແລະລູກງົວນັ້ນເປັນຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ເຫມືອນດັ່ງທີ່ອາໂຣນໄດ້ກຳນົດວັນນະມັດສະການປອມຂຶ້ນ, ເຢໂຣໂບອາມກໍໄດ້ກຳນົດເທດສະການຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ, ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າວັນທີຂອງເທດສະການນັ້ນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບເວລາແຫ່ງການນະມັດສະການອັນແທ້ຈິງໃນເຢຣູຊາເລັມ.

ອົງປະກອບທັງປວງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຄໍາພະຍານແຫ່ງການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມ; ການຖວາຍບູຊາອັນຈອມປອມ (ລູກງົວ), ພຣະຄຣິດອັນຈອມປອມ (ແທ່ນບູຊາ), ຮູບສັດຮ້າຍ (ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງສາສນາຈັກແລະລັດ), ວັນນະມັດສະການອັນຈອມປອມ (ວັນອາທິດ) ແລະ ຖານະປະໂຣຫິດອັນປອມ.

ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິບເຜົ່າທາງເໜືອໃນຖານະອານາຈັກ, ແລະການເລີ່ມຕົ້ນຂອງລັດທິແອັດເວນຕິສ ລ້ວນແຕ່ມີອົງປະກອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນ, ແລະເມື່ອນຳມາພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ ພວກມັນກໍຊີ້ບອກອົງປະກອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ອອກມາຈາກພັນທະນາການແຫ່ງອີຢິບ, ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ອອກມາຈາກອີຢິບບ່ອນທີ່ລາວໄດ້ຫລົບໜີໄປເພື່ອພົ້ນຈາກການຂົ່ມເຫັງຂອງໂຊໂລໂມນ, ແລະລັດທິແອັດເວນຕິສແບບມິນເລີໄດ້ພຶ້ງອອກມາຈາກພັນທະນາການຂອງສັນຕະປາປາ.

ຖານະປຸໂຣຫິດຂອງເລວີໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນເຫດການການກະບົດຂອງອາໂຣນ, ສ່ວນຖານະປຸໂຣຫິດປອມຂອງບັນດາມະນຸດຊັ້ນຕໍ່າສຸດໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນຄຳພະຍານຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ແລະເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບລັດທິ Adventism ແບບ Millerite, ຕາມທີ່ເປໂຕໄດ້ກ່າວໄວ້, ຊາວ Millerite ເປັນ “ຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກສັນ, ຖານະປຸໂຣຫິດແຫ່ງກະສັດ, ຊົນຊາດບໍລິສຸດ, ປະຊາຊົນອັນເປັນກຳມະສິດພິເສດ; ເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະປະກາດຄຳສັນລະເສີນຂອງພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານອອກຈາກຄວາມມືດເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ.” ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຊາວ Millerite ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເຂົ້າສູ່ນັ້ນ ແມ່ນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງເພັດພອຍຂອງ Miller ທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ເທິງສອງແຜ່ນຈາລຶກຂອງ Habakkuk ອັນໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໃນປະຫວັດການກະບົດຂອງອາໂຣນໂດຍສອງແຜ່ນຈາລຶກແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການ. ຄວາມມືດທີ່ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນໃຫ້ອອກມານັ້ນ ແມ່ນຍຸກມືດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍຄວາມມືດແຫ່ງການເປັນທາດຢູ່ເອຢິບ.

ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ຍົກຕັ້ງພຣະວິຫານທີ່ໄດ້ຖືກຢຽບຍ່ຳລົງໂດຍທັງລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາຂຶ້ນມາອີກ, ພຣະອົງໄດ້ກະທຳການນັ້ນໃນຊ່ວງສີ່ສິບຫົກປີ ຄືແຕ່ປີ 1798 ຫາ 1844. ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານນັ້ນຂຶ້ນແລ້ວ, ແລ້ວໃນຖານະເປັນທູດຜູ້ຖືພັນທະສັນຍາ, ພຣະອົງກໍໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເພາະວ່າພຣະອົງໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານທີ່ໄດ້ຖືກຢຽບຍ່ຳ ແລະ ຖືກທຳລາຍນັ້ນຂຶ້ນໃໝ່, ແລະ ພຣະອົງຍັງໄດ້ຊຳລະຄະນະປຸໂຣຫິດໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຜົ່າເລວີ.

> ແຕ່ວ່າ ຜູ້ໃດຈະສາມາດທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະ ຜູ້ໃດຈະຍືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫຼອມຊຳລະ, ແລະ ເໝືອນສະບູຂອງຜູ້ຊັກຟອກ: ແລະ ພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫຼອມ ແລະ ຜູ້ຊຳລະເງິນ: ແລະ ພຣະອົງຈະຊຳລະລູກຫຼານຂອງເລວີ ແລະ ຊຳລະພວກເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດດັ່ງຄຳ ແລະ ເງິນ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະຢາເວດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ. ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ ຈະເປັນທີ່ໂປດປານແກ່ພຣະຢາເວ, ດັ່ງໃນວັນເກົ່າກ່ອນ ແລະ ດັ່ງໃນປີທັງຫຼາຍໃນອະດີດ. ມາລາຄີ 3:2–4.

ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະໄດ້ຊົງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຊົນຊາດໜຶ່ງຜູ້ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລະບົບປຸໂຣຫິດເລວີ, ແຕ່ພໍເຖິງປີ 1863 ພວກເຂົາໄດ້ທຳຊ້ຳການກະບົດຂອງອາໂຣນ, ແລະລະບົບປຸໂຣຫິດແບບມິນເລີຣາຍຕ໌ໄດ້ປ່ຽນຜ່ານໄປເປັນລະບົບປຸໂຣຫິດແຫ່ງລາໂອດິເກຍ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລະບົບປຸໂຣຫິດຂອງເຢໂຣໂບອາມທີ່ຄັດເອົາຄົນຊັ້ນຕ່ຳສຸດຂອງມະນຸດ ແລະໂດຍພວກຄົນໂງ່ທີ່ເຕັ້ນລຳຂອງອາໂຣນ. ແຕ່ຄຳພະຍານແຫ່ງການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມມີຄຳພະຍານທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ກວ່າກ່ຽວກັບການກະບົດໃນປີ 1863. ເມື່ອເຢໂຣໂບອາມໄດ້ສະຖາປະນາລະບົບການນະມັດສະການອັນເທັດຂອງຕົນ ສາດສະດາຜູ້ໜຶ່ງຈາກເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອຕຳໜິການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກປະກອບແບບໄວ້ໃນການທີ່ອັດເວັນຕິສ໌ແບບມິນເລີຣາຍຕ໌ຖືກນຳໃຫ້ຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕໃນພຣະບັນຍັດສິບປະການເປັນວັນແຫ່ງການພັກຜ່ອນ.

ເມື່ອອາດເວນຕິສ໌ຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະພຣະວິຫານ ພວກເຂົາໄດ້ເປັນຄໍາຕິເຕືອນແກ່ພວກໂປຣແຕສຕັງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນແຫ່ງການເປີດຜະນຶກ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798. ດັ່ງທີ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ລືມວັນສະບາໂຕໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນການເປັນທາດໃນອີຢິບ, ຄຣິສຕະຈັກໃນຖິ່ນກັນດານກໍໄດ້ລືມວັນສະບາໂຕເມື່ອຮອດປີ 1798 ເຊັ່ນກັນ. ແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ ທີ່ພວກມິນເລີໄທຕ໌ໄດ້ນໍາມານັ້ນ ໃນທີ່ສຸດໄດ້ນໍາໄປສູ່ພຣະວິຫານ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ.

ແສງສະຫວ່າງນັ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຕິຕຽນການນະມັດສະການອັນເທັດຈິງ ຕໍ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ອອກມາຢ່າງສິ້ນເຊີງຈາກຄໍາສອນອັນຜິດພາດຂອງຄາທອລິກ. ການນະມັດສະການດວງອາທິດເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອໍານາດຂອງຄາທອລິກເໜືອບັນດາຄຣິດຈັກທີ່ໄດ້ກັບຄືນໄປສູ່ອ້ອມອົງຂອງນາງ. ການຕິຕຽນນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໃນການສະຖາປະນາລະບົບການນະມັດສະການອັນເທັດຂອງເຢໂຣໂບອາມ.

> ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກຳນົດງານທຳບຸນໃນເດືອນທີແປດ ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນ ເໝືອນດັ່ງງານທຳບຸນທີ່ມີຢູ່ໃນຢູດາ ແລະທ່ານໄດ້ຖວາຍເທິງແທ່ນບູຊາ. ທ່ານໄດ້ກະທຳຢ່າງນັ້ນໃນເບັດເອນ ໂດຍຖວາຍບູຊາແກ່ລູກງົວທີ່ທ່ານໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ; ແລະທ່ານໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງໃນເບັດເອນບັນດາປະໂລຫິດແຫ່ງບ່ອນສູງທັງຫຼາຍຊຶ່ງທ່ານໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງຖວາຍເທິງແທ່ນບູຊາທີ່ທ່ານໄດ້ສ້າງໄວ້ໃນເບັດເອນ ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນທີແປດ ຄືໃນເດືອນທີ່ທ່ານໄດ້ຄິດຂຶ້ນຈາກໃຈຂອງຕົນເອງ; ແລະໄດ້ກຳນົດງານທຳບຸນໃຫ້ແກ່ລູກຫຼານອິສຣາເອນ: ແລະທ່ານໄດ້ຖວາຍເທິງແທ່ນບູຊາ ແລະເຜົາເຄື່ອງຫອມ. ແລະເບິ່ງແມ, ມີຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ໜຶ່ງອອກມາຈາກຢູດາ ດ້ວຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວ ມາຍັງເບັດເອນ: ແລະເຢໂຣໂບອາມກໍຢືນຢູ່ຂ້າງແທ່ນບູຊາເພື່ອເຜົາເຄື່ອງຫອມ. ແລະລາວໄດ້ຮ້ອງກ່າວຕໍ່ຕ້ານແທ່ນບູຊາ ຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວ ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ແທ່ນບູຊາ, ແທ່ນບູຊາ, ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້; ເບິ່ງແມ, ເດັກຊາຍຄົນໜຶ່ງຈະເກີດມາໃຫ້ແກ່ລາຊະວົງດາວິດ, ໂຢສີຢາເປັນຊື່ຂອງລາວ; ແລະເທິງເຈົ້າ ລາວຈະຖວາຍບັນດາປະໂລຫິດແຫ່ງບ່ອນສູງທັງຫຼາຍ ຜູ້ທີ່ເຜົາເຄື່ອງຫອມເທິງເຈົ້າ ແລະກະດູກຂອງມະນຸດຈະຖືກເຜົາເທິງເຈົ້າ. ແລະໃນວັນດຽວກັນນັ້ນ ລາວໄດ້ໃຫ້ໝາຍສຳຄັນອັນໜຶ່ງ ໂດຍກ່າວວ່າ, ນີ້ແມ່ນໝາຍສຳຄັນຊຶ່ງພຣະຢາເວໄດ້ຕັດໄວ້; ເບິ່ງແມ, ແທ່ນບູຊາຈະແຕກອອກ ແລະຂີ້ເຖົ່າທີ່ຢູ່ເທິງນັ້ນຈະຖືກເທອອກ. ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອກະສັດເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮ້ອງກ່າວຕໍ່ຕ້ານແທ່ນບູຊາໃນເບັດເອນ ທ່ານກໍໄດ້ຍື່ນມືຂອງຕົນອອກຈາກແທ່ນບູຊາ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຈັບລາວໄວ້.

> ແລະມືຂອງພຣະອົງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຍື່ນອອກໄປຕໍ່ຕ້ານຜູ້ນັ້ນກໍແຫ້ງໄປ, ຈົນພຣະອົງບໍ່ສາມາດດຶງມືນັ້ນກັບຄືນມາໄດ້. ແທ່ນບູຊາກໍແຕກອອກດ້ວຍ, ແລະຂີ້ເທົ່າໄດ້ຫົກອອກຈາກແທ່ນບູຊາ, ຕາມໝາຍສຳຄັນທີ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ໄວ້ໂດຍພຣະຄຳຂອງພຣະຢາເວ. ແລ້ວກະສັດຈຶ່ງຕອບແລະກ່າວແກ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າວ່າ, ບັດນີ້ຂໍວິງວອນຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ, ແລະອະທິຖານເພື່ອຂ້ານ້ອຍ, ເພື່ອວ່າມືຂອງຂ້ານ້ອຍຈະໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນອີກ. ແລະຄົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະຢາເວ, ແລະມືຂອງກະສັດກໍໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນດັ່ງເກົ່າ, ແລະກາຍເປັນເໝືອນແຕ່ກ່ອນ. ແລະກະສັດໄດ້ກ່າວແກ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງກັບໄປເຮືອນກັບເຮົາ, ແລະຟື້ນກຳລັງເສຍກ່ອນ, ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ບຳເນັດແກ່ທ່ານ. ແຕ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ກະສັດວ່າ, ເຖິງແມ່ນທ່ານຈະໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງພະຣາຊວັງຂອງທ່ານ, ຂ້ານ້ອຍກໍຈະບໍ່ເຂົ້າໄປກັບທ່ານ, ແລະຈະບໍ່ກິນເຂົ້າ ຫຼືດື່ມນ້ຳໃນສະຖານທີ່ນີ້ເລີຍ: ເພາະວ່າພຣະຢາເວໄດ້ບັນຊາຂ້ານ້ອຍໄວ້ດ້ວຍພຣະຄຳຂອງພຣະອົງວ່າ, ຢ່າກິນເຂົ້າ, ຢ່າດື່ມນ້ຳ, ແລະຢ່າກັບຄືນໄປຕາມທາງເດີມທີ່ເຈົ້າໄດ້ມາ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໄປອີກທາງໜຶ່ງ, ແລະບໍ່ໄດ້ກັບຄືນໄປຕາມທາງທີ່ລາວໄດ້ມາເບັດເອນ. 1 ກະສັດ 12:32–13:10.

ຄຽງຄູ່ກັບການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄໍາໃນພະຍານຂອງອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມ ຍັງລວມເຖິງການສະຖາປະນາຢ່າງເປັນທາງການຂອງລະບົບນະມັດສະການອັນປອມທີ່ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນພະຍານຂອງເຂົາ. ການສະຖາປະນານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການນະມັດສະການທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກອບຂຶ້ນໃນເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ລະບົບປອມແປງຂອງເຢໂຣໂບອາມ. ຕັ້ງແຕ່ 1798 ຈົນເຖິງ 1844 ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນໍາພົນຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມມືດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ເຂົ້າສູ່ແສງພະຍາກອນອັນອັດສະຈັນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່. ບັນດາຄຣິດຈັກໂປຣເຕສຕັງໄດ້ປະຕິເສດແສງນັ້ນ ແລະ ໂດຍການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນບຸດສາວຂອງລັດທິຄາທອລິກໃນປີ 1844.

ການນະມັດສະການຂອງເຢໂຣໂບອາມເປັນແບບຢ່າງພະຍາກອນຂອງລະບົບການນະມັດສະການຄາທອລິກ, ແລະໃນເລື່ອງລາວຂອງເຂົາ ອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນເປັນຕົວແທນຂອງລະບົບເທັດຂອງຄາທອລິກທີ່ພວກໂປຣແຕສຕັນໃນປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ເລືອກທີ່ຈະຍັງຄົງຢູ່ໃນນັ້ນ. ສັນຍະລັກຂອງລະບົບນັ້ນຄືການນະມັດສະການດວງອາທິດ.

ບັນດາພົມມະຈັນທີ່ສັດຊື່ແລະສະຫຼາດ ຜູ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພຣະສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຕິຕຽນພວກໂປຣແຕສຕັງ ຜູ້ທີ່ພຶ່ງໄດ້ກັບໄປສູ່ອິດທິພົນຂອງຄາໂຕລິກ ແລະໄດ້ກາຍເປັນບຸດສາວຂອງໂຣມ. ໃນການສະຖາປະນາລະບົບການນະມັດສະການປອມຂອງເຢໂຣໂບອາມ ມີຜູ້ພະຍາກອນຄົນໜຶ່ງມາຈາກຢູດາ ແລະໄດ້ຕິຕຽນເຢໂຣໂບອາມ ອັນເປັນການພາບລ່ວງໜ້າເຖິງບັນດາພົມມະຈັນທີ່ສັດຊື່ ຜູ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພຣະສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ຮັບຮູ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ເລື່ອງຂອງຜູ້ພະຍາກອນຄົນນັ້ນ ແລະການຕິຕຽນຂອງລາວຕໍ່ເຢໂຣໂບອາມ ເປັນສິ່ງທີ່ໃຫ້ຄວາມແຈ້ງຢ່າງຍິ່ງເມື່ອພິຈາລະນາການກະບົດໃນປີ 1863, ແຕ່ເລື່ອງນັ້ນຈຳເປັນຕ້ອງຖ້າໄວ້ ຈົນກວ່າຈຸດຈົບຈະຖືກວາງໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ.

ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ອານາຈັກຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ແລະອິດສະຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ລ້ວນສອດຄ່ອງກັນ, ແລະຮ່ວມກັນແລ້ວພວກມັນໃຫ້ພະຍານສາມປະການກ່ຽວກັບຈຸດອວສານຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ, ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ຜູ້ຊື່ສັດໃນອັດເວນຕິສຶມແບບມິນເລີໄທ ໃນວັນທີ 22 ເດືອນຕຸລາ ຄ.ສ. 1844 ໄດ້ກາຍເປັນເຂົາແຫ່ງໂປຣເຕສຕັງທີ່ແທ້ຈິງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ເປັນດັ່ງນັ້ນໃນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1798. ປີ 1798 ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ, ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະເປັນການສະຖາປະນາເຂົາແຫ່ງໂປຣເຕສຕັງທີ່ແທ້ຈິງຂອງອັດເວນຕິສຶມໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນ ແມ່ນເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງການສິ້ນສຸດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ເພາະພຣະເຢຊູຊົງສະແດງຈຸດອວສານຂອງສິ່ງໜຶ່ງຢູ່ສະເໝີ ໂດຍອາໄສການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ.

ພະຍານເລີ່ມຕົ້ນທັງສາມຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ສະໄໝທັນສະໄໝ, ແລະອິດສະຣາເອນຂອງເຢໂຣໂບອາມ ສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແຕ່ຍັງມີອີກຈຸດຈົບໜຶ່ງທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກວາງໄວ້ລ່ວງໜ້າ ກ່ອນຈະນຳສະເໜີຄຳພະຍານຂອງສາດສະດາຜູ້ທີ່ມາຈາກຢູດາ ແລະໄດ້ກ່າວຕຳໜິເຢໂຣໂບອາມ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງຈຸດຈົບທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກລວມເຂົ້າໄວ້ນັ້ນ ແມ່ນຈຸດຈົບຂອງອານາຈັກເໜືອ ແລະອານາຈັກໃຕ້ຂອງອິດສະຣາເອນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສາດສະດາເອເຊກີເອນ.

ບໍ່ຄວນຖືກລືມວ່າ ສິ່ງທີ່ເຮົາກໍາລັງຊີ້ແຈງຢູ່ໃນຂະນະນີ້ຄື ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງປະການທໍາອິດໃນເອເຊກຽນ ບົດ 8, ຊຶ່ງແມ່ນຮູບພາບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງ. ເມື່ອເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາຈຸດຈົບຂອງອານາຈັກເໜືອແລະອານາຈັກໃຕ້ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເອເຊກຽນແລ້ວ ເຮົາຈະມີຫຼັກຖານຫຼາຍເກີນພໍທີ່ຈະຢືນຢັນວ່າ ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍການກະບົດຂອງອາໂຣນແລະເຢໂຣໂບອາມ, ແລະວ່າມັນຊີ້ບອກເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊົ່ວອາຍຸທໍາອິດໃນສີ່ຊົ່ວອາຍຸຂອງອັດເວັນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເກຍ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້ານ້ອຍອີກ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຈົ້າບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງເອົາໄມ້ອັນໜຶ່ງ ແລະຂຽນໃສ່ມັນວ່າ, ສຳລັບຢູດາ ແລະສຳລັບບຸດຫຼານແຫ່ງອິສຣາເອນຜູ້ເປັນພວກຂອງເຂົາ; ແລ້ວຈົ່ງເອົາໄມ້ອີກອັນໜຶ່ງ ແລະຂຽນໃສ່ມັນວ່າ, ສຳລັບໂຢເຊັບ, ໄມ້ຂອງເອຟຣາອິມ, ແລະສຳລັບວົງວານອິສຣາເອນທັງໝົດຜູ້ເປັນພວກຂອງເຂົາ: ແລະຈົ່ງນຳມັນມາຕໍ່ກັນ ອັນໜຶ່ງເຂົ້າກັບອີກອັນໜຶ່ງ ໃຫ້ເປັນໄມ້ອັນດຽວ; ແລະມັນຈະກາຍເປັນອັນດຽວໃນມືຂອງເຈົ້າ. ແລະເມື່ອບຸດຫຼານແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າຈະກ່າວກັບເຈົ້າວ່າ, ເຈົ້າຈະບໍ່ສະແດງແກ່ພວກເຮົາດອກຫລືວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໝາຍເຖິງຫຍັງ? ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະເອົາໄມ້ຂອງໂຢເຊັບ ຊຶ່ງຢູ່ໃນມືຂອງເອຟຣາອິມ ແລະບັນດາເຜົ່າຂອງອິສຣາເອນຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງເຂົາ, ແລະຈະນຳພວກເຂົາໄປຮ່ວມກັບເຂົາ, ຄືກັບໄມ້ຂອງຢູດາ, ແລະຈະເຮັດໃຫ້ມັນເປັນໄມ້ອັນດຽວ, ແລະມັນຈະເປັນອັນດຽວໃນມືຂອງເຮົາ. ແລະໄມ້ທີ່ເຈົ້າຂຽນນັ້ນ ຈະຢູ່ໃນມືຂອງເຈົ້າຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາຂອງພວກເຂົາ. ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະເອົາບຸດຫຼານແຫ່ງອິສຣາເອນອອກມາຈາກທ່າມກາງບັນດາຊາດຕ່າງໆ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໄປຢູ່ນັ້ນ, ແລະຈະຮວບຮວມພວກເຂົາຈາກທຸກດ້ານ, ແລະຈະນຳພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນຂອງຕົນເອງ:

> ແລະເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍເປັນຊາດດຽວໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ ເທິງພູເຂົາຂອງອິດສະຣາເອນ; ແລະກະສັດອົງດຽວຈະເປັນກະສັດເໜືອເຂົາທັງປວງ: ແລະເຂົາຈະບໍ່ເປັນສອງຊາດອີກຕໍ່ໄປ ທັງຈະບໍ່ຖືກແບ່ງແຍກເປັນສອງອານາຈັກອີກເລີຍ: ເຂົາຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປັນມົນທິນອີກດ້ວຍຮູບເຄົາລົບຂອງເຂົາ ຫຼືດ້ວຍສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງເຂົາ ຫຼືດ້ວຍການລະເມີດທັງປວງຂອງເຂົາ: ແຕ່ເຮົາຈະຊ່ວຍກູ້ເຂົາອອກຈາກບັນດາບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງເຂົາ ບ່ອນທີ່ເຂົາໄດ້ເຮັດບາບ ແລະຈະຊຳລະເຂົາໃຫ້ສະອາດ: ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ. ແລະດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະເປັນກະສັດເໜືອເຂົາ; ແລະເຂົາທັງໝົດຈະມີຜູ້ລ້ຽງພຽງຜູ້ດຽວ: ເຂົາຈະດຳເນີນຕາມຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາດ້ວຍ ແລະຮັກສາກົດເກນຂອງເຮົາ ແລະປະຕິບັດຕາມ. ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ໃຫ້ແກ່ຢາໂຄບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຊຶ່ງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ອາໄສຢູ່; ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ ຄືທັງເຂົາ ແລະລູກຫລານຂອງເຂົາ ແລະລູກຫລານຂອງລູກຫລານຂອງເຂົາ ເປັນນິດ; ແລະດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະເປັນເຈົ້ານາຍຂອງເຂົາເປັນນິດ. ນອກຈາກນັ້ນ ເຮົາຈະກະທຳພັນທະສັນຍາແຫ່ງສັນຕິສຸກກັບເຂົາ; ມັນຈະເປັນພັນທະສັນຍາອັນຖາວອນກັບເຂົາ: ແລະເຮົາຈະຈັດຕັ້ງເຂົາໄວ້ ແລະເພີ່ມພູນເຂົາ ແລະຈະຕັ້ງສະຖານນະມັດສະການຂອງເຮົາໄວ້ໃນທ່າມກາງເຂົາເປັນນິດ. ພັບພະຄຳຂອງເຮົາຈະຢູ່ກັບເຂົາດ້ວຍ: ແມ່ນແທ້ ເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ ແລະເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ. ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະເຢໂຫວາ ຜູ້ຊຳລະອິດສະຣາເອນໃຫ້ບໍລິສຸດ ເມື່ອສະຖານນະມັດສະການຂອງເຮົາຈະຢູ່ໃນທ່າມກາງເຂົາເປັນນິດ. ເອເຊກຽນ 37:15–28.

Back to Articles