Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບເອັດ

ໝາກຮຸກພູມສາດການເມືອງ: ວາຕິກັນ, ຄອມມູນິສຶມ, ແລະ ການສະແຫວງຫາອຳນາດຄອບງຳໂລກ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 1, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ປຶ້ມ The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West ໄດ້ຖືກຂຽນໂດຍ Malachi Martin ແລະໄດ້ຮັບການຕີພິມເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 1990. Martin ກວດສອບບົດບາດຂອງ Pope John Paul II ໃນຖານະບຸກຄົນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງໃນການເມືອງໂລກ ແລະການທູດ ໃນຊ່ວງຄຶ່ງຫຼັງຂອງສັດຕະວັດທີ 20. ລາວໄດ້ກ່າວເຖິງບົດບາດຂອງ Pope ໃນການລົ້ມສະລາຍຂອງລັດທິຄອມມູນິດໃນຢູໂຣບຕາເວັນອອກ. ປຶ້ມເຫຼັ້ມນີ້ນຳສະເໜີທັດສະນະແບບຄາທອລິກກ່ຽວກັບພະລັງການແລະຄວາມເຄື່ອນໄຫວຕ່າງໆ ທີ່ໄດ້ນຳໄປສູ່ການສຳເລັດຕາມຂໍ້ທີສີ່ສິບຂອງດານີເອນບົດທີ 11 ໃນເວລາສຸດທ້າຍ ໃນປີ 1989.

ມາຕິນໄດ້ວິເຄາະພະລະດຳເນີນພາຍໃນຂອງສະຫະພາບໂຊເວຍດພາຍໃຕ້ການນຳຂອງມີຄາອິນ ກອບາເຊຟ ໂດຍເນັ້ນເປັນພິເສດໃສ່ນະໂຍບາຍ “glasnost” (ຄວາມເປີດເຜີຍ) ແລະ “perestroika” (ການປັບໂຄງສ້າງໃໝ່) ຂອງກອບາເຊຟ. ລາວໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມທ້າທາຍຕ່າງໆທີ່ສະຫະພາບໂຊເວຍດກຳລັງປະເຊີນ ແລະຄວາມພະຍາຍາມຂອງກອບາເຊຟໃນການປະຕິຮູບລະບົບຄອມມູນິດ. ລາວໄດ້ສຳຫຼວດຄວາມຕຶງຄຽດທາງພູມສາດການເມືອງ ແລະການຕໍ່ສູ້ແຍ່ງຊິງອຳນາດລະຫວ່າງສະຫະພາບໂຊເວຍດ (ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້—ມັງກອນ), ຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກ (ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ—ສັດຮ້າຍ), ແລະສິ່ງທີ່ລາວເອີ້ນວ່າຝ່າຍຕາເວັນຕົກທຶນນິຍົມ (ກອງທັບຕົວແທນຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ—ຜູ້ພະຍາກອນປອມ). ລາວໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມຂັດແຍ້ງທາງອຸດົມການ, ການສອດແນມ, ແລະປະຕິບັດການລັບຕ່າງໆທີ່ເປັນລັກສະນະຈຳເພາະຂອງຍຸກສົງຄາມເຢັນ ແລະໄດ້ພິຈາລະນາຄວາມພະຍາຍາມຂອງບັນດາຜູ້ກະທຳການຫຼາຍຝ່າຍໃນການຫຼໍ່ຫຼອມອະນາຄົດຂອງໂລກ.

ມາຕິນເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງຄາທອລິກໃນຖານະເປັນພະລັງອຳນາດໃນການເມືອງໂລກແລະການທູດ. ລາວໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ພຣະສາສນະຈັກຄາທອລິກ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງສັນຕະປາປາຢອນ ປາໂລ ທີ II ໄດ້ມີບົດບາດສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງໃນການກຳນົດທິດທາງຂອງປະຫວັດສາດໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ແລະໃນການຊີ້ນຳຜົນສຸດທ້າຍຂອງສົງຄາມເຢັນ. ລາວວາງອິດທິພົນຂອງຢອນ ປາໂລ ໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງການປາກົດພຣະນາງມາຣີອາທີ່ຟາຕິມາ, ປອກຕຸຍການ, ແລະລະບຸເຖິງອິດທິພົນຂອງຟາຕິມາທີ່ມີຕໍ່ເຫດການໃນລະດັບໂລກ ແລະຕໍ່ບົດບາດຂອງພຣະສາສນະຈັກຄາທອລິກໃນການກຳນົດທິດທາງຂອງປະຫວັດສາດ. ມາຕິນຊີ້ວ່າ ເຫດການທີ່ຟາຕິມາມີນັຍສຳຄັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍທັງໃນດ້ານຄຳພະຍາກອນ ແລະພູມລັດສາດການເມືອງ ໂດຍສະເພາະໃນບໍລິບົດຂອງຍຸກສົງຄາມເຢັນ.

ມາຕິນໄດ້ສຳຫຼວດຄວາມລັບສາມປະການແຫ່ງຟາຕິມາ ຊຶ່ງຖືກກ່າວອ້າງວ່າໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໂດຍພຣະນາງພົມມະຈາຣີມາຣີ ແກ່ເດັກລ້ຽງແກະນ້ອຍສາມຄົນທີ່ຟາຕິມາໃນປີ 1917. ລາວສະເໜີວ່າ ຄວາມລັບປະການທີສາມ ຊຶ່ງໃນເບື້ອງຕົ້ນຖືກປິດເປັນຄວາມລັບໂດຍວາຕິກັນ ແລະໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍພຽງແຕ່ໃນປີ 2000 ເທົ່ານັ້ນ ມີຄຳເຕືອນແບບອະພິບັດການກ່ຽວກັບອະນາຄົດຂອງພຣະສາສນາຈັກຄາໂຕລິກ ແລະຂອງໂລກ. ມາຕິນໂຕ້ວ່າ ເຫດການທີ່ຟາຕິມາ ລວມທັງການປາກົດພຣະອົງ ແລະຂໍ້ຄວາມທີ່ພຣະນາງພົມມະຈາຣີມາຣີໄດ້ຖ່າຍທອດນັ້ນ ມີນັຍສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ການເມືອງໂລກ ແລະຕໍ່ການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງຄອມມູນິດ ແລະທຶນນິຍົມໃນຍຸກສົງຄາມເຢັນ.

Martin ເນັ້ນໃຫ້ເຫັນບົດບາດຂອງ Pope John Paul II ໃນຖານະເປັນບຸກຄົນສຳຄັນໃນການເຮັດໃຫ້ຄຳພະຍາກອນແຫ່ງ Fatima ສຳເລັດເປັນຈິງ. ລາວສະເໜີວ່າ John Paul II ເຫັນຕົນເອງເປັນ “bishop in white” ທີ່ໄດ້ກ່າວເຖິງໃນຄວາມລັບປະການທີສາມຂອງ Fatima ແລະວ່າພຣະອົງຊົງມອງເຫັນຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາຂອງພຣະອົງເປັນພາລະກິດເພື່ອເຜີຍໜ້າຕໍ່ຕ້ານກຳລັງແຫ່ງຄວາມຊົ່ວ ແລະສົ່ງເສີມການຟື້ນຟູຝ່າຍຈິດວິນຍານພາຍໃນພຣະສາສນາຈັກກາໂຕລິກ ແລະໃນສັງຄົມໂດຍກວ້າງ.

Martin ເສີນວ່າ ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງ Fatima ໄດ້ເນັ້ນຫນັກເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງສົງຄາມທາງຈິດວິນຍານ ແລະ ຄວາມຈຳເປັນທີ່ພຣະສາສນາຈັກກາໂຕລິກຈະຕ້ອງເຜີຍໜ້າກັບອຳນາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ທັງພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກພຣະສາສນາຈັກ. ລາວໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ເຫດການທີ່ Fatima ໄດ້ຈັດຫາກອບຂອງຈິດວິນຍານ ແລະ ສິນທຳ ສຳລັບການເຂົ້າໃຈ ແລະ ການຮັບມືກັບບັນດາຄວາມທ້າທາຍທີ່ມະນຸດຊາດກຳລັງປະເຊີນໃນໂລກສະໄໝໃໝ່. ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງ Fatima ເປັນຂໍ້ຄວາມຊາຕານ ຊຶ່ງປັບສະພາບໃຫ້ກາໂຕລິກະສາດຍອມຮັບຊາຕານເປັນພຣະຄຣິດ ເມື່ອມັນ “ສວມບົດບາດ” ເປັນພຣະຄຣິດ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆ ນີ້.

> “ຊາຕານຈະກະທໍາການອັດສະຈັນເພື່ອຫລອກລວງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ລັດທິຕິດຕໍ່ກັບວິນຍານຈະປະຕິບັດງານຂອງມັນໂດຍເຮັດໃຫ້ມີການປອມຕົວເປັນຄົນຕາຍ. ບັນດາອົງການທາງສາສະໜາທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຟັງຂ່າວສານແຫ່ງຄໍາເຕືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະຢູ່ພາຍໃຕ້ການຫລອກລວງອັນແຮງກ້າ, ແລະຈະຮ່ວມມືກັບອໍານາດຝ່າຍບ້ານເມືອງເພື່ອຂົ່ມເຫັງບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດ. ບັນດາຄຣິດຈັກໂປຣແຕສຕັງຈະຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງກັບອໍານາດສັນຕະປາປາໃນການຂົ່ມເຫັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດ. ນີ້ແມ່ນອໍານາດນັ້ນທີ່ປະກອບເປັນລະບົບໃຫຍ່ແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງ ຊຶ່ງຈະໃຊ້ອໍານາດແບບຜະເດັດການທາງຈິດວິນຍານເໜືອມະນຸດໃນເລື່ອງມະໂນທໍາ.”

> “‘ມັນມີເຂົາສອງອັນຄ້າຍກັບລູກແກະ, ແລະມັນເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.’ ແມ່ນແມ່ນວ່າມະນຸດທັງຫຼາຍປະກາດຕົນວ່າເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາກັບຖືກຊຶມຊາບດ້ວຍຈິດວິນຍານຂອງມັງກອນ. ພວກເຂົາປະກາດຕົນວ່າອ່ອນສຸພາບແລະຖ່ອມຕົນ, ແຕ່ພວກເຂົາເວົ້າແລະອອກກົດໝາຍດ້ວຍຈິດວິນຍານຂອງຊາຕານ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນໂດຍການກະທຳຂອງຕົນວ່າພວກເຂົາເປັນຕົງກັນຂ້າມກັບສິ່ງທີ່ຕົນປະກາດ. ອຳນາດທີ່ຄ້າຍລູກແກະນີ້ຮ່ວມມືກັບມັງກອນໃນການເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະມີຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ແລະຊາຕານກໍຮ່ວມຕົວກັບພວກໂປຣເຕສແຕນ ແລະພວກປາປິດ, ກະທຳຮ່ວມກັບພວກເຂົາໃນຖານະພຣະຂອງໂລກນີ້, ບັນຊາມະນຸດເໝືອນດັ່ງວ່າພວກເຂົາເປັນພົນລະເມືອງໃນອານາຈັກຂອງມັນ, ໃຫ້ຖືກຈັດການ ແລະປົກຄອງ ແລະຄວບຄຸມຕາມທີ່ມັນພໍໃຈ.

> “ຖ້າມະນຸດບໍ່ຍອມເຫັນດີໃນການຢຽບຍ່ຳພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ໃຕ້ຕີນ, ຈິດວິນຍານຂອງພະຍານາກກໍຖືກເປີດເຜยອອກ. ພວກເຂົາຖືກຈຳຄຸກ, ຖືກນຳໄປຢືນຕໍ່ໜ້າສະພາ, ແລະຖືກປັບໃໝ. ‘ມັນກະທຳໃຫ້ທຸກຄົນ ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ຄົນຮັ່ງມີແລະຄົນຍາກຈົນ, ຄົນເສລີແລະທາດ, ໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງຕົນ ຫຼືທີ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ’ [Revelation 13:16]. ‘ມັນມີອຳນາດທີ່ຈະໃຫ້ລົມຫາຍໃຈແກ່ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ເພື່ອໃຫ້ຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນທັງເວົ້າໄດ້, ແລະເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ບໍ່ຍອມນະມັດສະການຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກຂ້າ’ [verse 15]. ດັ່ງນັ້ນ ຊາຕານຈຶ່ງຍຶດຊິງເອົາສິດອຳນາດອັນເປັນພະລິຂິດສະເພາະຂອງ Jehovah. ມະນຸດແຫ່ງບາບນັ້ນນັ່ງຢູ່ໃນບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າ, ປະກາດຕົນເອງວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ, ແລະກະທຳຕົນຢູ່ເໜືອພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, volume 14, 162.

ປໍ໊ບຕ້ານພຣະຄຣິດເປັນສັນຍະລັກທັງຂອງສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ ແລະຂອງຊາຕານ, ເພາະສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມເປັນຜູ້ແທນຂອງຊາຕານໃນໂລກ. “ດັ່ງນັ້ນ ຊາຕານຈຶ່ງຍຶດເອົາສິດອຳນາດພິເສດຂອງພຣະເຢໂຮວາ. ມະນຸດແຫ່ງບາບນັ່ງຢູ່ໃນບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າ, ປະກາດຕົນເອງວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ, ແລະກະທຳຕົນຢູ່ເໜືອພຣະເຈົ້າ.” ຊາຕານມຸ່ງໝາຍວ່າ ເມື່ອມັນເຂົ້າຄວບຄຸມໂລກໄດ້ແລ້ວ ມັນຈະຄວບຄຸມໂລກຢ່າງເຕັມສ່ວນ ຈົນມັນຈະອອກຄຳສັ່ງ “ແກ່ມະນຸດທັງຫຼາຍປານປະໜຶ່ງວ່າພວກເຂົາເປັນໄພ່ຟ້າແຫ່ງອານາຈັກຂອງມັນ, ໃຫ້ຖືກຈັດການ ແລະປົກຄອງ ແລະຄວບຄຸມຕາມຄວາມພໍໃຈຂອງມັນ.” ເພື່ອຈະມີບັນລັງທາງສາສະໜາສຳລັບປົກຄອງ ມັນຈຶ່ງສ້າງຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກຂຶ້ນ, ແລະເພື່ອຈະມີບັນລັງທາງການເມືອງສຳລັບປົກຄອງ ມັນຈຶ່ງສ້າງສະຫະປະຊາຊາດຂຶ້ນ.

> “ການປະນີປະນອມລະຫວ່າງຄວາມເຊື່ອນອກຮີດກັບຄຣິດສະຕຽນນີ້ ໄດ້ນຳໄປສູ່ການກໍ່ຕົວຂຶ້ນຂອງ ‘ມະນຸດແຫ່ງບາບ’ ທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ທຳນາຍໄວ້ວ່າ ເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ຍົກຕົນເອງຂຶ້ນເໜືອພຣະເຈົ້າ. ລະບົບສາສະໜາປອມອັນມະຫຶມານັ້ນ ເປັນຜົນງານຊັ້ນເອກແຫ່ງອຳນາດຂອງຊາຕານ—ເປັນອະນຸສອນແຫ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງມັນທີ່ຈະນັ່ງເທິງບັນລັງ ເພື່ອປົກຄອງໂລກຕາມຄວາມປະສົງຂອງຕົນ.” The Great Controversy, 50.

ປາຏິຫານແຫ່ງຟາຕິມາ ແລະ ຄຳພະຍາກອນຂອງຊາຕານທີ່ຄູ່ກັນນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຊາຕານໄດ້ນຳໃຊ້ເພື່ອຈັດຕຽມສະພາບການທາງຄຳພະຍາກອນ ອັນເຮັດໃຫ້ສາສະໜາຄາທອລິກສາມາດຍອມມອບຄຣິດຈັກຂອງຕົນເຂົ້າສູ່ອຳນາດຄວບຄຸມຂອງມັນໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ເມື່ອມັນປາກົດຕົວ ແລະ ສວມບົດບາດເປັນພຣະຄຣິດ. ການສວມບົດບາດເປັນພຣະຄຣິດຂອງມັນເລີ່ມຕົ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂໍ້ 16, ຂໍ້ 22, ຂໍ້ 31 ແລະ ຂໍ້ 41 ຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11.

> “ໂດຍພຣະບັນຍັດທີ່ບັງຄັບໃຫ້ສະຖາບັນຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາເປັນທາງການ ອັນເປັນການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊາດຂອງເຮົາຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຄວາມຊອບທໍາຢ່າງສົມບູນ. ເມື່ອນິກາຍໂປຣແຕສຕັງຈະເອື້ອມມືຂອງຕົນຂ້າມຫ້ວງເຫວເພື່ອໄປຈັບມືຂອງອໍານາດໂຣມັນ, ເມື່ອນາງຈະເຫຍື້ອມຂ້າມຫ້ວງເລິກເພື່ອໄປຈັບມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ເມື່ອພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງສະຫະພັນສາມປະການນີ້ ປະເທດຂອງເຮົາຈະປະຕິເສດຫຼັກການທຸກປະການແຫ່ງລັດຖະທໍາມະນູນຂອງຕົນ ໃນຖານະລັດຖະບານໂປຣແຕສຕັງແລະສາທາລະນະລັດ, ແລະຈະຈັດໃຫ້ມີທາງສໍາລັບການເຜີຍແຜ່ຄໍາສອນຜິດແລະການຫຼອກລວງຂອງສັນຕະປາປາ, ເມື່ອນັ້ນເຮົາກໍອາດຈະຮູ້ໄດ້ວ່າ ເວລາສໍາລັບການກະທໍາຢ່າງອັດສະຈັນຂອງຊາຕານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ແລະອະວະສານກໍໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.” Testimonies, volume 5, 451.

ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດຖືກປະກາດໃຊ້, “ເວລາໄດ້ມາເຖິງສໍາລັບການກະທໍາອັນນ່າພິສະດານຂອງຊາຕານ.” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ຂໍ້ 11, ສະຫະລັດ “ເວົ້າ” ດັ່ງມັງກອນ, ແລະຕໍ່ມາໃນຂໍ້ 13, ຊຶ່ງເປັນພຽງການຊີ້ບອກວ່າຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນເມື່ອສະຫະລັດ “ເວົ້າ” ໂດຍການອອກກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊາຕານປາກົດວ່າເອີ້ນໄຟໃຫ້ຕົກລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ.

> “ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ, ດ້ວຍໃບໜ້າຂອງເຂົາທີ່ເປັ່ງປະກາຍແລະສ່ອງແສງດ້ວຍການອຸທິດຖວາຍອັນບໍລິສຸດ, ຈະຮີບເຮັ່ງຈາກບ່ອນໜຶ່ງໄປອີກບ່ອນໜຶ່ງ ເພື່ອປະກາດຂ່າວສານຈາກສະຫວັນ. ດ້ວຍສຽງນັບພັນໆສຽງ, ທົ່ວໂລກ, ຄຳເຕືອນນັ້ນຈະຖືກປະກາດອອກໄປ. ການອັດສະຈັນຈະຖືກກະທຳຂຶ້ນ, ຄົນເຈັບປ່ວຍຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ, ແລະໝາຍສຳຄັນກັບການອັດສະຈັນຕ່າງໆຈະຕິດຕາມບັນດາຜູ້ເຊື່ອ. ຊາຕານກໍກະທຳການດ້ວຍ, ດ້ວຍການອັດສະຈັນອັນຫຼອກລວງ, ແມ່ນແຕ່ເຮັດໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາຈາກສະຫວັນຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫຼາຍ. Revelation 13:13. ດັ່ງນັ້ນ ຊາວໂລກທັງຫຼາຍຈະຖືກນຳໃຫ້ເຂົ້າຂ້າງຈຸດຍືນຂອງຕົນ.” The Great Controversy, 611, 612.

ຂ່າວສານແຫ່ງຟາຕິມາໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍອັດສະຈັນຫນຶ່ງ ຊຶ່ງຫນັງສືພິມຂອງລັດຖະບານອະເທວະນິຍົມທີ່ໄດ້ໄປຮ່ວມໃນເຫດການນັ້ນເພື່ອຫັກລ້າງຄໍາອ້າງທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວຂຶ້ນກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າພຣະນາງມາຣີພຣົມມະຈາຣີ ຜູ້ມາຢ້ຽມຢາມເດັກນ້ອຍສາມຄົນໃນວັນທີສິບສາມຂອງແຕ່ລະເດືອນ ຕັ້ງແຕ່ເດືອນພຶດສະພາ ຈົນເຖິງອັດສະຈັນໃນວັນທີ 13 ຕຸລາ 1917. ອົງການຂ່າວອະເທວະນິຍົມທຸກແຫ່ງທີ່ຢູ່ໃນຟາຕິມາໃນເວລາທີ່ເກີດອັດສະຈັນນັ້ນ ໄດ້ຢືນຢັນເຫດການດັ່ງກ່າວ. ມັນເປັນອັດສະຈັນແທ້ຈິງ (ຂອງຊາຕານ).

ດັ່ງທີ່ Malachi Martin ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນໃນໜັງສືຂອງລາວ, Pope John Paul ໄດ້ຖືກນຳພາໂດຍຄວາມອຸທິດຂອງລາວຕໍ່ Mary of Fatima. ຄຳພະຍາກອນລັບຂອງ Fatima, ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍຈົນເຖິງປີ 2000, ແນ່ນອນວ່າເປັນຄຳພະຍາກອນຂອງຊາຕານ, ແຕ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ ພຣະເຢຊູຊົງກະທຳຊ້ຳຄືນວັນທຳອິດ. ໜັງສືທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ, ໜັງສືເຫຼັ້ມທຳອິດທີ່ Moses ໄດ້ຂຽນ ແມ່ນໜັງສື Job, ແລະມັນຊີ້ບອກວ່າ Job, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ເພາະຄຳພະຍາກອນທັງປວງຈະສຳເລັດຢ່າງສົມບູນທີ່ສຸດໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຊາຕານ, ໃນເລື່ອງຂອງ Job, ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ນຳຄວາມຕາຍແລະຄວາມພິນາດມາເໜືອ Job, ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການທົດສອບ Job. ບັນດາການອັດສະຈັນທີ່ຊາຕານໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ກະທຳໃນວັນສຸດທ້າຍ ແມ່ນການອັດສະຈັນທີ່ແທ້ຈິງ. ພວກມັນເປັນການອັດສະຈັນຂອງຊາຕານ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ຊາຕານກະທຳການອັນເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງມັນ, ເພື່ອຈຸດປະສົງດຽວກັນກັບທີ່ພຣະອົງໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ຊາຕານທົດສອບ Job.

> “ຫຼາຍຄົນພະຍາຍາມອະທິບາຍປະກົດການທາງວິນຍານໂດຍຖືວ່າທັງໝົດເກີດຈາກການສໍ້ໂກງແລະກົນອຸບາຍມືໄວຂອງຄົນຊົງ. ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ເປັນຄວາມຈິງວ່າ ຜົນອັນເກີດຈາກການຫຼອກລວງນັ້ນມັກຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນການສຳແດງອັນແທ້ຈິງ, ກໍຍັງໄດ້ມີການສຳແດງອຳນາດເໜືອທຳມະຊາດຢ່າງເດັ່ນຊັດດ້ວຍ. ສຽງເຄາະອັນລີ້ລັບ ຊຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງລັດທິວິນຍານນິຍົມສະໄໝໃໝ່ ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກການຫຼອກກົນຫຼືຄວາມເຈົ້າເລ່ຫ໌ຂອງມະນຸດ ແຕ່ເປັນການກະທຳໂດຍກົງຂອງທູດສະຫວັນຊົ່ວ ຜູ້ຊຶ່ງດ້ວຍວິທີນີ້ໄດ້ນຳເຂົ້າການຫຼອກລວງອັນທຳລາຍຈິດວິນຍານທີ່ສຳເລັດຜົນທີ່ສຸດຢ່າງໜຶ່ງ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກດັກຈັບເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອວ່າ ລັດທິວິນຍານນິຍົມເປັນພຽງການປອມແປງຂອງມະນຸດ; ເມື່ອພວກເຂົາຖືກນຳໃຫ້ປະເຊີນໜ້າກັບປະກົດການທີ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ອາດເຫັນເປັນຢ່າງອື່ນນອກຈາກວ່າເປັນເໜືອທຳມະຊາດ, ພວກເຂົາຈະຖືກຫຼອກລວງ ແລະຈະຖືກນຳໃຫ້ຍອມຮັບສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນວ່າເປັນພະລັງອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ມອງຂ້າມຄຳພະຍານຂອງພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບການອັດສະຈັນທັງຫຼາຍທີ່ຊາຕານແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງມັນໄດ້ກະທຳ. ໂດຍການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຊາຕານນັ້ນເອງ ພວກນັກໄສຍະສາດຂອງຟາໂຣຈຶ່ງສາມາດປອມແປງພຣະລາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ໂປໂລເປັນພະຍານວ່າ ກ່ອນການສະເດັດມາເທື່ອທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ຈະມີການສຳແດງລິດອຳນາດຂອງຊາຕານໃນລັກສະນະຄ້າຍຄືກັນ. ການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຖືກນຳໜ້າໂດຍ ‘ການກະທຳຂອງຊາຕານພ້ອມດ້ວຍລິດອຳນາດທັງປວງ ແລະໝາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນຕົວະລວງ, ແລະດ້ວຍການຫຼອກລວງແຫ່ງຄວາມອະທຳທັງປວງ.’ 2 ເທຊະໂລນິກ 2:9,10. ແລະອັກຄະສາວົກໂຢຮັນ ໃນຂະນະທີ່ບັນຍາຍເຖິງລິດອຳນາດແຫ່ງການກະທຳການອັດສະຈັນທີ່ຈະຖືກສຳແດງໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ໄດ້ປະກາດວ່າ: ‘ມັນກະທຳການອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຈົນເຮັດໃຫ້ໄຟລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫຼາຍ, ແລະມັນຫຼອກລວງຄົນທັງຫຼາຍທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໂດຍອາໄສການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ມັນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ກະທຳ.’ ພຣະນິມິດ 13:13, 14. ສິ່ງທີ່ຖືກພະຍາກອນໄວ້ໃນທີ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນພຽງການຫຼອກລວງອັນຈອມປອມເທົ່ານັ້ນ. ມະນຸດຖືກຫຼອກລວງໂດຍການອັດສະຈັນທີ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຊາຕານມີອຳນາດທີ່ຈະກະທຳໄດ້ ບໍ່ແມ່ນໂດຍສິ່ງທີ່ພວກມັນພຽງແຕ່ອ້າງວ່າຈະກະທຳ.” The Great Controversy, 553.

ຂໍ້ຄວາມຕ່າງໆແຫ່ງ Fatima ໃນປຶ້ມຂອງ Malachi Martin ຖືກນຳສະເໜີໃນຖານະເປັນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສາສະໜາຄາທອລິກໃນວັນສຸດທ້າຍ ໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບການຕໍ່ສູ້ພາຍໃນສາສນະຈັກ ຊຶ່ງອາດຖືກນຳສະເໜີໄດ້ວ່າເປັນທັງ ພະສັນຕະປາປາທີ່ດີ ຕໍ່ສູ້ກັບ ພະສັນຕະປາປາທີ່ບໍ່ດີ ຫຼື ພະສັນຕະປາປາສາຍອະນຸລັກນິຍົມ ຕໍ່ສູ້ກັບ ພະສັນຕະປາປາສາຍເສລີນິຍົມ. ຝ່າຍອະນຸລັກນິຍົມ ແລະ ຕາມການອ່ານຂອງ Martin ຕໍ່ກັບປາຕິຫານ ຄືພະສັນຕະປາປາທີ່ດີ ວາງພື້ນຖານຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຕົນໄວ້ເທິງສັງຄະຍາສະພາ Vatican ຄັ້ງທຳອິດ ຊຶ່ງຮູ້ຈັກກັນອີກວ່າ Vatican I ອັນໄດ້ຈັດຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 8 ທັນວາ 1869 ຫາ 20 ກໍລະກົດ 1870 ໂດຍຖືກເອີ້ນປະຊຸມໂດຍ Pope Pius IX ແລະມຸ່ງເນັ້ນເປັນຫຼັກໃນການກຳນົດຫຼັກຄຳສອນເລື່ອງຄວາມບໍ່ຜິດພາດຂອງພະສັນຕະປາປາ ແລະ ການແກ້ໄຂບັນຫາທາງເທວະວິທະຍາແລະຫຼັກຄຳສອນຫຼາຍປະການທີ່ສາສະໜາຈັກຄາທອລິກກຳລັງຜະເຊີນຢູ່ໃນເວລານັ້ນ. ສັງຄະຍາສະພາ Vatican ຄັ້ງທີສອງ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນໂດຍທົ່ວໄປວ່າ Vatican II ໄດ້ຖືກຈັດຂຶ້ນໃນເວລາຕໍ່ມາຫຼາຍ ຄືຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ຕຸລາ 1962 ຫາ 8 ທັນວາ 1965. ມັນໄດ້ຖືກເອີ້ນປະຊຸມໂດຍ Pope John XXIII ແລະ ໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປໂດຍ Pope Paul VI ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ John XXIII.

ວັນສຸດທ້າຍຂອງຄາທອລິກ, ຕາມທີ່ Martin ໄດ້ກ່າວໄວ້, ລະບຸເຖິງການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງຄໍາສອນເລື່ອງຄວາມບໍ່ຜິດພາດ ແລະ ຄວາມເປັນປະມຸກສູງສຸດຂອງສາສນະຈັກໂຣມ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນ Vatican I ຕໍ່ຕ້ານກັບເສລີນິຍົມທີ່ກໍາລັງປາກົດຢູ່ໃນປັດຈຸບັນໂດຍ Francis ຜູ້ເປັນ pope ແນວ woke, ແລະ ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນເອກະສານຂອງ Vatican II. Martin ຊີ້ແນະວ່າ ພາຍໃນການຕໍ່ສູ້ເພື່ອສອງແນວທາງນີ້ໃນການຄວບຄຸມສາສນະຈັກ, ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສາມຈະປະທຸຂຶ້ນ, ແລະ ພຣະເຢຊູຈະສະເດັດກັບຄືນມາ, ສະເດັດລົງມາເຖິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ປະທານພອນຂອງພຣະອົງແກ່ pope ຜູ້ດີ ແລະ ຂຶ້ນຄອງບັນລັງຂອງສາສນະຈັກຄາທອລິກ.

ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າ ຂອງດານີເອນ 11 ປະຫວັດສາດທີ່ນຳໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສິບຫົກໂດຍທັນທີ ໄດ້ພັນລະນາການຮົບຄັ້ງທີສາມ ແລະເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຂອງສົງຄາມຕົວແທນ. ມັນເປັນການຮົບທີ່ຕິດຕາມຫຼັງໄຊຊະນະຂອງ Putin ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດແລະສິບສອງ, ແຕ່ຢູ່ກາງຂອງສາມຂໍ້ນັ້ນ, ຂໍ້ທີສິບສີ່ໄດ້ຊີ້ບອກເວລາທີ່ສາສະໜາຄາທອລິກເຂົ້າມາໃນປະຫວັດສາດຂອງວັນສຸດທ້າຍ.

ຕາມພຣະທຳອິຊາຢາ ຍິງໂສເພນີແຫ່ງໂຣມຖືກລືມໄປໃນລະຫວ່າງການປົກຄອງເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກຫຼາຍເຈັດສິບປີຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ. ໃນຄັ້ງທຳອິດທີ່ລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃນປີ 538, ຫຼັກໝາຍທີ່ນຳໜ້າການສະຖາປະນາຂອງນາງຄື ພຣະລາຊະກຳນົດຂອງຈັກກະພັດຈຸສຕິນຽນໃນປີ 533.

ປະຫວັດສາດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບລັດຖະດຳລັດຂອງ Justinian ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ Justinian ໄດ້ພະຍາຍາມລວບອຳນາດການຄວບຄຸມຂອງຕົນເໜືອອານາຈັກຂອງຕົນ ໂດຍການນຳມາຊຶ່ງຈຸດຈົບແກ່ການໂຕ້ຖຽງທາງສາສະໜາທີ່ກຳລັງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມປັ່ນປ່ວນໃນອານາຈັກ. ການໂຕ້ຖຽງນັ້ນຄື ວ່າຈະເປັນຄຣິດຕະຈັກໃນ Constantinople ທາງຕາເວັນອອກ ຫຼື ຄຣິດຕະຈັກໃນ Rome ທາງຕາເວັນຕົກ ທີ່ເປັນຫົວໜ້າຂອງສິ່ງທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າຄຣິດຕະຈັກຄຣິດສະຕຽນ. ໃນຂໍ້ທີສິບສາມ, ປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາຈະຖືກເຜີຍໜ້າກັບຂໍ້ຂັດແຍ້ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງບັງຄັບໃຫ້ເຂົາດຳເນີນໄປຕາມປະຫວັດສາດຂອງ Justinian, ແລະປະກາດວ່າ ຄຣິດຕະຈັກກາໂຕລິກເປັນຫົວໜ້າຂອງບັນດາຄຣິດຕະຈັກ, ແລະເປັນຜູ້ແກ້ໄຂພວກນອກຮີດ, ເພື່ອສະຖາປະນາການສະໜັບສະໜູນທາງການເມືອງທີ່ຈຳເປັນ ໃນການລວບອຳນາດຂອງເຂົາ.

ພວກເຮົາບໍ່ຄວນວາງຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃດໆໃນຄຳພະຍາກອນຊາຕານຂອງຟາຕິມາ, ແຕ່ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເຫັນສິ່ງທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໄວ້ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງສະຕະວັດທີຊາວ, ທັງສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໄດ້ເຂົ້າສູ່ລຸ້ນທີສາມຂອງພວກມັນ, ຊຶ່ງເປັນລຸ້ນແຫ່ງການປະນີປະນອມ. ເຂົາຝ່າຍຣີພັບລິກັນໄດ້ຍອມມອບລະບົບການເງິນຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ນາຍທະນາຄານຂອງໂລກ, ຜູ້ຊຶ່ງສືບຮາກຖານກຳເນີດຂອງຕົນຍ້ອນກັບໄປເຖິງຕະກູນໂລ່ສີແດງ, ຄື ຕະກູນ Rothschild, ແລະຄວາມເຊື່ອມໂຍງອັນເລິກລັບຂອງມັນກັບ Illuminati, Freemasonry, ສະມາຄົມລັບ ແລະ ຄະນະ Jesuit. ຊິດສະເຕີ White ໄດ້ເຕືອນເຖິງບັນດາອົງການເຫຼົ່ານີ້ໂດຍກົງ. ໃນໄລຍະເວລາດຽວກັນນັ້ນ, ອັດເວັນຕິສຶມແບບ Laodicean, ໃນຖານະເປັນເຂົາຝ່າຍໂປຣເຕສແຕນ, ໄດ້ຍອມມອບສະຖາບັນການສຶກສາແລະສະຖາບັນທາງສາສະໜາຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ການປົກຄອງຂອງໂລກ.

ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນເອງ, ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ສະໄໝໃໝ່ເລີ່ມປະຫວັດຂອງຕົນດ້ວຍການປະຕິວັດຣັດເຊຍ, ແລະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອສະໄໝໃໝ່ເລີ່ມປະຫວັດຂອງຕົນດ້ວຍປາຏິຫານແຫ່ງ Fatima. ດັ່ງທີ່ Malachi Martin ເນັ້ນຢ່າງຊັດໃນໜັງສືຂອງລາວ, ນອກເໜືອຈາກການຕໍ່ສູ້ພາຍໃນລະຫວ່າງສັນຕະປາປາທີ່ດີແລະສັນຕະປາປາທີ່ຊົ່ວແລ້ວ, ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງ Fatima ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການຕໍ່ສູ້ຂອງຄາທໍລິກຕໍ່ຕ້ານລັດທິອະເທວະນິຍົມໂດຍທົ່ວໄປ, ແຕ່ໂດຍຈຳເພາະຍິ່ງກວ່ານັ້ນຄືຕໍ່ຕ້ານລັດທິອະເທວະນິຍົມຂອງຣັດເຊຍ. ຄວາມລັບທີ່ສັນຕະປາປາໃນປີ 1917 ຈະຕ້ອງນຳໄປປະຕິບັດນັ້ນ ບັນຈຸຄຳສັນຍາ (ຂອງຊາຕານ) ວ່າ ຖ້າຫາກສັນຕະປາປາຈະເອີ້ນປະຊຸມ conclave ແລະອຸທິດຣັດເຊຍແດ່ພຣະນາງພົມມະຈາຣີມາຣີ, ແລ້ວຈະບໍ່ມີສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ມັນຍັງລະບຸອີກດ້ວຍວ່າ ຖ້າຫາກສັນຕະປາປາປະຕິເສດ ຣັດເຊຍຈະເຜີຍແຜ່ປັດຊະຍາຂອງຕົນອອກໄປຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະຕໍ່ມາກໍຈະມີສົງຄາມໂລກອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງໄດ້ຮວມເຖິງສົງຄາມຂອງລັດທິຄາໂຕລິກຕໍ່ຕ້ານລັດທິຄອມມິວນິດຂອງຣັດເຊຍ. ກອງທັບຕົວແທນຂອງລັດທິຄາໂຕລິກໃນສົງຄາມນັ້ນຄື ເຢຍລະມັນນາຊີ. ສັນຕະປາປາລາດມັກໃຊ້ກອງທັບຕົວແທນຢູ່ສະເໝີ. ໃນປີ 1933 ຄຣິສຕະຈັກຄາໂຕລິກ, ໂດຍຜ່ານການດຳເນີນງານຂອງ Cardinal Pacelli, ໄດ້ລົງນາມສັນຍາ concordat ກັບ Adolph Hitler ຊຶ່ງເປີດທາງໃຫ້ Hitler ສາມາດເຂົ້າຄວບຄຸມເຢຍລະມັນ, ແລະຕາມຄຳຢືນຢັນຂອງ Hitler ເອງ, ສັນຍານັ້ນ (concordat) ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ Hitler ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາຊາວຢິວໄດ້. ພວກນາຊີເປັນກອງກຳລັງຕົວແທນຂອງສັນຕະປາປາລາດໃນການຕໍ່ຕ້ານຣັດເຊຍທີ່ບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ II, ແລະໃນຍຸດທະການຄັ້ງທີສອງຂອງສົງຄາມໂດຍຕົວແທນ, ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດໃນ Ukraine, ມັນກໍກຳລັງຖືກດຳເນີນໂດຍກອງທັບຕົວແທນນາຊີອີກກອງໜຶ່ງ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ຜ່ານຄວາມຜິດພາດອັນໃຫຍ່ສອງປະການ ຄື ຄວາມເຊື່ອວ່າວິນຍານເປັນອະມະຕະ ແລະ ການຖືວັນອາທິດວ່າສັກສິດ ຊາຕານຈະນຳປະຊາຊົນໃຫ້ຕົກຢູ່ໃຕ້ການລວງຫຼອກຂອງມັນ. ໃນຂະນະທີ່ປະການທຳອິດວາງຮາກຖານໃຫ້ແກ່ລັດທິຕິດຕໍ່ກັບວິນຍານ ປະການທີສອງກໍສ້າງສາຍສຳພັນແຫ່ງຄວາມເຫັນພ້ອງກັບໂຣມ. ພວກໂປຣແຕສແຕນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາຈະເປັນພວກທຳອິດໃນການຍື່ນມືຂ້າມຫວ່າງເຫວເພື່ອຈັບມືຂອງລັດທິຕິດຕໍ່ກັບວິນຍານ; ພວກເຂົາຈະເອື້ອມຂ້າມເຫວເລິກເພື່ອຈັບມືກັບອຳນາດໂຣມັນ; ແລະ ພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງສະຫະພາບສາມປະການນີ້ ປະເທດນີ້ຈະດຳເນີນຕາມຮອຍເທົ້າຂອງໂຣມໃນການຢຽບຍ່ຳສິດແຫ່ງຈິດສຳນຶກ.”

> “ເມື່ອລັດທິວິນຍານນິຍົມລອກແບບຄຣິສຕຽນນາມສົມມຸດໃນສະໄໝນີ້ໄດ້ໃກ້ຄຽງຍິ່ງຂຶ້ນ, ມັນຍ່ອມມີອຳນາດຫຼາຍຂຶ້ນໃນການຫຼອກລວງແລະດັກຈັບ. ຊາຕານເອງກໍຈະປ່ຽນຕົນໃໝ່ຕາມແບບແຜນອັນທັນສະໄໝຂອງສິ່ງທັງປວງ. ມັນຈະປາກົດຕົວໃນລັກສະນະຂອງທູດສະຫວັນແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ. ໂດຍຜ່ານຕົວການຂອງລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ການອັດສະຈັນຈະຖືກກະທຳຂຶ້ນ, ຄົນເຈັບປ່ວຍຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາ, ແລະບັນດາການອັດສະຈັນອັນບໍ່ອາດປະຕິເສດໄດ້ຫຼາຍປະການຈະຖືກສຳແດງຂຶ້ນ. ແລະເນື່ອງຈາກວິນຍານເຫຼົ່ານັ້ນຈະປະກາດຕົນວ່າມີຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຳພີ ແລະສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ສະຖາບັນຂອງຄຣິສຕະຈັກ, ຜົນງານຂອງພວກມັນຈະຖືກຍອມຮັບວ່າເປັນການສຳແດງແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “ເສັ້ນແຫ່ງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ແລະຄົນອະທຳໃນບັດນີ້ແທບຈະແຍກອອກບໍ່ໄດ້. ສະມາຊິກຄຣິສຕະຈັກຮັກສິ່ງທີ່ໂລກຮັກ ແລະພ້ອມທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມກັບພວກເຂົາ, ແລະຊາຕານກໍມຸ່ງໝັ້ນທີ່ຈະຮວບຮວມພວກເຂົາໃຫ້ເປັນຮ່າງກາຍດຽວ ແລະໂດຍວິທີນັ້ນຈະເສີມກຳລັງແກ່ກິດການຂອງມັນ ໂດຍກວາດຕ້ອນທຸກຄົນເຂົ້າສູ່ແຖວແຫ່ງລັດທິວິນຍານນິຍົມ. ພວກຄາທອລິກ, ຜູ້ທີ່ໂອ້ອວດເຖິງການອັດສະຈັນວ່າເປັນໝາຍສຳຄັນອັນແນ່ນອນຂອງຄຣິສຕະຈັກແທ້, ຈະຖືກຫລອກລວງໄດ້ໂດຍງ່າຍໂດຍອຳນາດທີ່ກໍ່ການອັດສະຈັນນີ້; ແລະພວກໂປຣເຕສແຕນ, ເມື່ອໄດ້ຖິ້ມໂລ່ແຫ່ງຄວາມຈິງເສຍແລ້ວ, ກໍຈະຖືກລໍ້ລວງເຊັ່ນກັນ. ພວກຄາທອລິກ, ພວກໂປຣເຕສແຕນ, ແລະຊາວໂລກ ລ້ວນແຕ່ຈະຍອມຮັບເອົາຮູບແບບແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າໂດຍປາດສະຈາກລິດເດດ, ແລະພວກເຂົາຈະເຫັນໃນການຮວມຕົວນີ້ວ່າເປັນຂະບວນການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເພື່ອການນຳໂລກໃຫ້ກັບໃຈ ແລະເພື່ອນຳເຂົ້າມາຊຶ່ງພັນປີອັນລໍຄອຍມາດົນນານ.”

> ຜ່ານລັດທິນິຍົມທາງວິນຍານ, ຊາຕານປາກົດຕົນເປັນຜູ້ອຸປະຖຳແກ່ມະນຸດຊາດ, ຮັກສາພະຍາດໄພຂອງປະຊາຊົນ, ແລະອ້າງວ່າຈະນຳສະເໜີລະບົບຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາແບບໃໝ່ທີ່ສູງສົ່ງຍິ່ງກວ່າ; ແຕ່ໃນເວລາດຽວກັນ ມັນກໍກະທຳວຽກເປັນຜູ້ທຳລາຍ. ການລໍ້ລວງຂອງມັນກຳລັງນຳພາຝູງຊົນຈຳນວນຫຼາຍໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ການຂາດການຢັບຢັ້ງຕົນເອງໂຄ່ນລົ້ມເຫດຜົນ; ການປ່ອຍຕົວຕາມຕັນຫາ, ການແກ່ງແຍ່ງ, ແລະການນອງເລືອດຕິດຕາມມາ. ຊາຕານຍິນດີໃນສົງຄາມ, ເພາະມັນປຸກເຮົ້າກິເລດອັນຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດຂອງຈິດວິນຍານ ແລ້ວກວາດເອົາເຫຍື່ອຂອງມັນເຂົ້າສູ່ນິລັນດອນ ໂດຍທີ່ພວກເຂົາຊຸ່ມໂຊກຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຊ້າແລະເລືອດ. ເປົ້າໝາຍຂອງມັນຄືການຍຸແຍງບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານກັນແລະກັນ, ເພາະດ້ວຍວິທີນີ້ ມັນຈຶ່ງສາມາດເບນຄວາມຄິດຂອງປະຊາຊົນອອກຈາກພາລະກິດແຫ່ງການຕຽມພ້ອມເພື່ອຢືນຢູ່ໃນວັນແຫ່ງພຣະເຈົ້າ.

> “ຊາຕານຍັງເຮັດວຽກຜ່ານບັນດາອົງປະກອບທັງຫຼາຍເພື່ອເກັບກ່ຽວຜົນຜະລິດຂອງມັນຈາກບັນດາດວງວິນຍານທີ່ບໍ່ພ້ອມ. ມັນໄດ້ສຶກສາຄວາມລັບຂອງຫ້ອງປະລອງແຫ່ງທຳມະຊາດ ແລະມັນໃຊ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງມັນເພື່ອຄວບຄຸມບັນດາອົງປະກອບ ເທົ່າທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງອະນຸຍາດ. ເມື່ອມັນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ທຳຄວາມທຸກລຳບາກແກ່ໂຢບ, ຝູງແກະ ແລະຝູງງົວ, ບ່າວໄພ່, ເຮືອນ, ລູກໆ, ກໍຖືກກວາດລ້າງໄປຢ່າງໄວພຽງໃດ, ຄວາມທຸກຢ່າງໜຶ່ງຕິດຕາມອີກຢ່າງໜຶ່ງ ດັ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຊົ່ວຂະນະດຽວ. ພຣະເຈົ້ານັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງບັນດາສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງສ້າງ ແລະລ້ອມຮົ້ວພວກເຂົາໄວ້ຈາກອຳນາດຂອງຜູ້ທຳລາຍ. ແຕ່ໂລກຄຣິດສະຕຽນໄດ້ສະແດງການດູໝິ່ນຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຮວາ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະກະທຳຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນ—ພຣະອົງຈະຊົງຖອນພຣະພອນຂອງພຣະອົງອອກຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຈະຊົງເອົາການດູແລປົກປ້ອງຂອງພຣະອົງອອກໄປຈາກບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງກະບົດຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະຄຳສອນຂອງພຣະອົງ ແລະບັງຄັບຄົນອື່ນໃຫ້ເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ. ຊາຕານມີອຳນາດເໜືອຄົນທັງປວງທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງຄຸ້ມຄອງເປັນພິເສດ. ມັນຈະໃຫ້ຄວາມໂປດປານ ແລະເຮັດໃຫ້ບາງຄົນຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ເພື່ອສົ່ງເສີມແຜນການຂອງມັນເອງ, ແລະມັນຈະນຳຄວາມທຸກລຳບາກມາໃສ່ຄົນອື່ນ ແລະນຳພາໃຫ້ມະນຸດເຊື່ອວ່າເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງທຳໃຫ້ພວກເຂົາທຸກທໍລະມານ.” The Great Controversy, 588, 589.

Back to Articles