Article

# The Book of Daniel - Number Sixteen

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສິບຫົກ

Symbols

ສັນຍາລັກ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 11, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Before we address chapter three of Daniel, we will consider some prophetic symbolism that might allow us to more fully understand the chapter. Daniel, Hananiah, Mishael and Azariah are employed by the Holy Spirit to represent specific prophetic symbols, based upon the context where they are employed. In chapter one, they are represented as four worthies, with no distinction, until the end of the chapter, where Daniel is identified as having the gift of “understanding in all visions and dreams.”

ກ່ອນທີ່ເຮົາຈະກ່າວເຖິງບົດທີສາມຂອງພຣະທັມດານີເອນ, ເຮົາຈະພິຈາລະນາສັນຍະລັກທາງຄຳພະຍາກອນບາງປະການ ຊຶ່ງອາດຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາເຂົ້າໃຈບົດນັ້ນໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນຍິ່ງຂຶ້ນ. ດານີເອນ, ຮານານີຢາ, ມີຊາເອນ ແລະ ອາຊາຣີຢາ ໄດ້ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງນຳໃຊ້ເພື່ອເປັນຕົວແທນສັນຍະລັກຄຳພະຍາກອນຈຳເພາະບາງປະການ ຕາມບໍລິບົດທີ່ພວກເຂົາຖືກນຳໃຊ້. ໃນບົດທີໜຶ່ງ, ພວກເຂົາຖືກນຳສະເໜີເປັນຜູ້ມີຄຸນຄ່າສີ່ຄົນ ໂດຍບໍ່ມີການຈຳແນກແຕກຕ່າງ, ຈົນເຖິງຕອນທ້າຍຂອງບົດ ທີ່ດານີເອນຖືກລະບຸວ່າມີຂອງປະທານແຫ່ງ “ຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດ ແລະ ຄວາມຝັນທັງປວງ.”

> As for these four children, God gave them knowledge and skill in all learning and wisdom: and Daniel had understanding in all visions and dreams. Daniel 1:17.

> ສ່ວນເດັກໜຸ່ມທັງສີ່ຄົນນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຄວາມຮູ້ແລະຄວາມຊໍານານໃນວິຊາຄວາມຮູ້ແລະປັນຍາທຸກຢ່າງ; ແລະດານີເອນມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດແລະຄວາມຝັນທັງປວງ. ດານີເອນ 1:17.

In chapter one, as a symbol of ‘four’ they represent God’s people in the last days throughout the world. ‘Four’ is a symbol that represents worldwide, and all the prophets are speaking of the last days. The four worthies in chapter one represent God’s people of the last days, and in verse seventeen a distinction is first made between Daniel and the three worthies that represents the symbol of a “three-and-one combination.”

ໃນບົດທີໜຶ່ງ, ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກຂອງ “ສີ່” ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍທົ່ວໂລກ. “ສີ່” ເປັນສັນຍະລັກທີ່ສື່ເຖິງທົ່ວໂລກ, ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດກໍາລັງເວົ້າເຖິງວັນສຸດທ້າຍ. ບັນດາຜູ້ມີຄຸນຄ່າທັງສີ່ໃນບົດທີໜຶ່ງເປັນຕົວແທນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະໃນຂໍ້ທີສິບເຈັດ ມີການແບ່ງແຍກລະຫວ່າງດານີເອນກັບຜູ້ມີຄຸນຄ່າອີກສາມຄົນເປັນຄັ້ງທໍາອິດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນສັນຍະລັກຂອງ “ການປະສົມປະສານສາມແລະໜຶ່ງ.”

The symbol of a “three-and-one combination” is found repeatedly within the inspired word. It represents several truths, depending upon the context. It represents the history of the three angels’ messages that began at the “time of the end” in 1798, and that end at the close of probation. All three messages were represented in the movement of the first angel, and that movement is followed by the fourth angel of Revelation eighteen, thus a three-and-one combination.

ສັນຍະລັກຂອງ “ການປະສົມປະສານສາມ-ແລະ-ໜຶ່ງ” ປາກົດຊ້ຳໆຢູ່ພາຍໃນພຣະວາຈາທີ່ໄດ້ຮັບການດົນໃຈ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງຫຼາຍຄວາມຈິງ ຕາມແຕ່ບໍລິບົດ. ມັນເປັນຕົວແທນປະຫວັດຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1798, ແລະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອການປິດປະຕູແຫ່ງພຣະຄຸນ. ຂ່າວສານທັງສາມໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະຂະບວນການນັ້ນກໍຖືກຕິດຕາມໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີສີ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການປະສົມປະສານສາມ-ແລະ-ໜຶ່ງ.

In certain contexts, it can represent the movement of the first angel’s message of Millerite history with the number one, in combination with the movement of the third angel’s message with the number three. Thus, the “three-and-one combination” may also be represented as the “one-and-three combination”. The symbolic “three-one combination” works as a symbol by either the one—preceding the three, or the three—preceding the one. In Nebuchadnezzar’s furnace, in chapter three of Daniel, we first see the three worthies, and then a fourth like unto the Son of God.

ໃນບາງບັນບົດ, ມັນອາດເປັນຕົວແທນເຖິງຂະບວນການແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນປະຫວັດຂອງກຸ່ມ Millerite ດ້ວຍເລກໜຶ່ງ, ປະສົມປະສານກັບຂະບວນການແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍເລກສາມ. ດັ່ງນັ້ນ, “ການປະສົມປະສານສາມ-ໜຶ່ງ” ກໍອາດຖືກສະແດງໄດ້ເຊັ່ນກັນວ່າເປັນ “ການປະສົມປະສານໜຶ່ງ-ສາມ”. “ການປະສົມປະສານສາມ-ໜຶ່ງ” ໃນເຊີງສັນຍະລັກທຳງານເປັນສັນຍະລັກໄດ້ທັງໂດຍໃຫ້ໜຶ່ງ—ນຳໜ້າສາມ, ຫຼືໂດຍໃຫ້ສາມ—ນຳໜ້າໜຶ່ງ. ໃນເຕົາໄຟຂອງ Nebuchadnezzar, ໃນບົດທີສາມຂອງພຣະທຳ Daniel, ເຮົາເຫັນບຸກຄົນຜູ້ຄູ່ຄວນສາມຄົນກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນຄົນທີສີ່ຜູ້ຊຶ່ງຄ້າຍກັບພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.

> And these three men, Shadrach, Meshach, and Abednego, fell down bound into the midst of the burning fiery furnace. Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:23–25.

> ແລະຊາຍສາມຄົນນີ້ ຄື ຊາດຣາກ ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ໄດ້ລົ້ມລົງທັງທີ່ຖືກມັດຢູ່ ໃນທ່າມກາງເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ຢ່າງແຮງ. ແລ້ວກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ ກໍຊົງປະຫລາດພຣະທັຍ ແລະຊົງລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະຊົງກ່າວຕໍ່ບັນດາທີ່ປຶກສາຂອງພຣະອົງວ່າ, ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ໂຍນຊາຍສາມຄົນທີ່ຖືກມັດໄວ້ເຂົ້າໄປໃນທ່າມກາງໄຟບໍ? ພວກເຂົາທູນຕອບກະສັດວ່າ, ເປັນຄວາມຈິງ ໂອ ຂ້າແຕ່ກະສັດ. ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຕອບວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາເຫັນຊາຍສີ່ຄົນບໍ່ຖືກມັດ ເດີນຢູ່ໃນທ່າມກາງໄຟ ແລະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບອັນຕະລາຍເລີຍ; ແລະຮູບລັກຂອງຄົນທີ່ສີ່ນັ້ນ ເປັນດັ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ດານີເອນ 3:23–25.

There is no doubt a perfectly divine reason, and an accurate historical fact, that would inform us why Daniel was not represented in the golden image worship service of chapter three, but one prophetic reason is that if Daniel would have been in attendance, he would have destroyed the prophetic symbolism of the three-and-one combination in the fiery furnace. With Gideon, it was Gideon and his three bands of one hundred men. Christ was often with three disciples.

ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍວ່າ ມີເຫດຜົນອັນສົມບູນຝ່າຍພຣະເຈົ້າ ແລະຂໍ້ເທັດຈິງທາງປະຫວັດສາດອັນແນ່ນອນ ທີ່ຈະບອກແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ເປັນເພາະເຫດໃດດານີເອນຈຶ່ງບໍ່ຖືກກ່າວເຖິງວ່າຢູ່ໃນພິທີນະມັດສະການຮູບຄໍາໃນບົດທີສາມ, ແຕ່ເຫດຜົນຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນປະການໜຶ່ງກໍຄືວ່າ ຖ້າດານີເອນໄດ້ຢູ່ໃນເຫດການນັ້ນ, ທ່ານກໍຈະໄດ້ທໍາລາຍສັນຍະລັກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງການປະສົມປະສານສາມແລະໜຶ່ງໃນເຕົາໄຟທີ່ລຸກໂຊນ. ໃນກໍລະນີຂອງກິເດໂອນ, ມີກິເດໂອນ ແລະກອງສາມກອງຂອງທ່ານ ແຕ່ລະກອງມີຊາຍໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນ. ພຣະຄຣິດມັກຢູ່ກັບສາວົກສາມຄົນ.

> And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. Matthew 17:1, 2.

> ຫຼັງຈາກຫົກວັນແລ້ວ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງພາເປໂຕ, ຢາໂກໂບ, ແລະໂຢຮັນນ້ອງຊາຍຂອງຢາໂກໂບ ຂຶ້ນໄປເທິງພູສູງແຫ່ງໜຶ່ງຕ່າງຫາກ; ແລະພຣະອົງຊົງປ່ຽນພຣະກາຍຕໍ່ໜ້າເຂົາທັງຫຼາຍ: ພຣະພັກຂອງພຣະອົງສ່ອງແຈ້ງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະສະພັງຂອງພຣະອົງຂາວດັ່ງແສງສະຫວ່າງ. ມັດທາຍ 17:1, 2.

One-and-three, or three-and-one; it is the same symbol, for they are all representing some prophetic element of the last days, and the last days are the days of judgment. The days of judgment began in 1798, with the pronouncement that the investigative judgment would commence on October 22, 1844 And the days of judgment continue until human probation begins to close at the soon-coming Sunday law, as God’s executive judgments begin and progressively escalate until probation completely closes and the seven last plagues take place. With Nebuchadnezzar’s furnace, the three worthies, that were afterwards joined by Christ, represent the ensign. At the dedication of the golden image all of the nations that made up Nebuchadnezzar’s empire were in attendance.

ໜຶ່ງ-ແລະ-ສາມ, ຫຼື ສາມ-ແລະ-ໜຶ່ງ; ນີ້ເປັນສັນຍະລັກດຽວກັນ, ເພາະວ່າທັງໝົດລ້ວນແຕ່ເປັນຕົວແທນອົງປະກອບບາງຢ່າງທາງຄຳພະຍາກອນຂອງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະວັນສຸດທ້າຍນັ້ນກໍແມ່ນວັນແຫ່ງການພິພາກສາ. ວັນແຫ່ງການພິພາກສາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798, ພ້ອມກັບການປະກາດວ່າການພິພາກສາສືບສວນຈະເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 22 ເດືອນຕຸລາ 1844 ແລະວັນແຫ່ງການພິພາກສາຍັງຄົງດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະເລີ່ມປິດລົງໃນກົດວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ເມື່ອການພິພາກສາລົງໂທດຂອງພຣະເຈົ້າເລີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນເປັນລຳດັບ ຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງຢ່າງສົມບູນ ແລະ ໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະບັງເກີດຂຶ້ນ. ໃນເຕົາໄຟຂອງເນບູກາດເນັດຊາ, ບຸກຄົນຜູ້ສົມຄວນທັງສາມ, ຜູ້ທີ່ຕໍ່ມາໄດ້ມີພຣະຄຣິດມາເຂົ້າຮ່ວມ, ເປັນຕົວແທນຂອງທຸງໝາຍ. ໃນພິທີອຸທິດຮູບປັ້ນຄຳນັ້ນ, ບັນດາຊາດທັງໝົດທີ່ປະກອບເປັນອານາຈັກຂອງເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມຢູ່ພ້ອມ.

> And he will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth: and, behold, they shall come with speed swiftly. Isaiah 5:26.

> ແລະພຣະອົງຈະຊູທຸງໝາຍໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍຈາກທີ່ໄກ, ແລະຈະຜິວເອີ້ນພວກເຂົາຈາກສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເບິ່ງແມ, ພວກເຂົາຈະມາຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍຄວາມໄວພິເສດ. ອິຊາຢາ 5:26.

The seventy years of Daniel’s captivity is another essential symbol to recognize and it is found repeatedly in the inspired word. Jehoiakim to Cyrus represents the actual seventy years of Daniel’s captivity. In second Chronicles the seventy years represent the period that the land would rest and enjoy its sabbaths. In Isaiah twenty-three the seventy years represent the history of the United States from 1798, until the Sunday law, and in doing so, they also represent the parallel histories of the horn of Republicanism and the horn of true Protestantism. Sister White aligns the seventy years with the twelve-hundred-and-sixty years of the papal Dark Ages.

ເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍຂອງດານີເອນ ເປັນອີກສັນຍາລັກອັນສໍາຄັນທີ່ຕ້ອງຮັບຮູ້ ແລະພົບເຫັນຢ່າງຊໍ້າໆໃນພຣະວັດຈະນະທີ່ດົນໃຈໄວ້. ຕັ້ງແຕ່ເຢໂຮຍາຄີມເຖິງກະສັດໄຊຣັດ ເປັນຕົວແທນຂອງເຈັດສິບປີຕົວຈິງແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍຂອງດານີເອນ. ໃນ 2 Chronicles ເຈັດສິບປີນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ແຜ່ນດິນຈະໄດ້ພັກ ແລະຊື່ນຊົມສະບາໂຕຂອງມັນ. ໃນ Isaiah 23 ເຈັດສິບປີນັ້ນເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ຕັ້ງແຕ່ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ພວກມັນຍັງເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານຂອງເຂົາສັດແຫ່ງລັດທິຣີພັບລິກັນ ແລະເຂົາສັດແຫ່ງໂປຣເຕສແຕນແທ້. Sister White ຈັດໃຫ້ເຈັດສິບປີນີ້ສອດຄ່ອງກັບໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງຍຸກມືດຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ.

> “Today the church of God is free to carry forward to completion the divine plan for the salvation of a lost race. For many centuries God’s people suffered a restriction of their liberties. The preaching of the gospel in its purity was prohibited, and the severest of penalties were visited upon those who dared disobey the mandates of men. As a consequence, the Lord’s great moral vineyard was almost wholly unoccupied. The people were deprived of the light of God’s word. The darkness of error and superstition threatened to blot out a knowledge of true religion. God’s church on earth was as verily in captivity during this long period of relentless persecution as were the children of Israel held captive in Babylon during the period of the exile.” Prophets and Kings, 714.

> “ໃນວັນນີ້ ຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າມີເສຣີພາບທີ່ຈະດຳເນີນແຜນການອັນຊົງສູງສົ່ງຂອງສະຫວັນເພື່ອຄວາມລອດຂອງມະນຸດຊາດທີ່ຫຼົງຫາຍໄປໃຫ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຕະຫຼອດຫຼາຍສັດຕະວັດ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ທົນທຸກພາຍໃຕ້ການຈຳກັດເສຣີພາບຂອງພວກເຂົາ. ການປະກາດຂ່າວປະເສີດໃນຄວາມບໍລິສຸດດັ່ງເດີມຂອງມັນຖືກຫ້າມໄວ້, ແລະບັນດາໂທດອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດກໍໄດ້ຖືກນຳມາລົງແກ່ຜູ້ທີ່ກ້າຝ່າຝືນຄຳບັນຊາຂອງມະນຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ສວນອະງຸ່ນຝ່າຍສິນທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເກືອບຈະຖືກປະປ່ອຍໃຫ້ຫວ່າງເປົ່າໂດຍສິ້ນເຊີງ. ປະຊາຊົນຖືກລິດຮອນຈາກແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມມືດແຫ່ງຄວາມຜິດພາດແລະຄວາມງົມງາຍຂູ່ວ່າຈະລຶບລ້າງຄວາມຮູ້ເກືອບທັງໝົດເກື່ອນກັບສາສະໜາທີ່ແທ້ຈິງ. ຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໃນຊ່ວງເວລາອັນຍາວນານແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຢ່າງບໍ່ຜ່ອນຜັນນີ້ ຕົກຢູ່ໃນການເປັນເຊື່ອຢ່າງແທ້ຈິງ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບບັນດາບຸດຫຼານຂອງອິສຣາເອນທີ່ຖືກກັກເປັນເຊື່ອໄວ້ໃນບາບີໂລນໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການຖືກກວາດໄປເປັນເຊື່ອ.” Prophets and Kings, 714.

Once it is understood that as a symbol the seventy years also represent the twelve-hundred-and-sixty years of the Dark Ages, then the illustration of the “three and a half years”, or “forty-two months”, or “times, times and dividing of time” that symbolically represent the Dark Ages, expand the meaning and application of the symbolic seventy years.

ເມື່ອເຂົ້າໃຈແລ້ວວ່າ ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກ ເຈັດສິບປີນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງຍຸກມືດດ້ວຍ ແລ້ວ ຕົວຢ່າງຂອງ “ສາມປີເຄິ່ງ”, ຫຼື “ສີ່ສິບສອງເດືອນ”, ຫຼື “ກາລະໜຶ່ງ, ກາລະສອງ ແລະ ເຄິ່ງກາລະ” ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແທນຍຸກມືດນັ້ນ ກໍຂະຫຍາຍຄວາມໝາຍແລະການນຳໃຊ້ຂອງເຈັດສິບປີອັນເປັນສັນຍະລັກນັ້ນ.

In the book of Daniel, the seventy years are identified as the period from the empowerment of the first message until the judgment. That period exists in every sacred reform movement, and in so doing, the seventy years represent other lines of truth that are not emphasizing the element of time, but address the purpose of the period. For example, the period of seventy years is represented by Malachi as the period when the messenger of the covenant purifies the sons of Levi. Sister White associated Malachi’s cleansing of the Levites with Christ’s two temple cleansings. That same period is the period of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is also the period when the latter rain is progressively poured out. The same period is also the testing time of the image of the beast, which leads to the mark of the beast. The period is also the prophetic “day of preparation”, that leads to the Sunday law, which is also the “day of the Sabbath”. The period contains scattering times, and gathering times, which are both elements of the “seven times.”

ໃນພຣະຄຳພີດານີເອນ, ເຈັດສິບປີໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນຊ່ວງເວລາຕັ້ງແຕ່ການປະທານອຳນາດແກ່ຂ່າວສານທຳອິດຈົນເຖິງການພິພາກສາ. ຊ່ວງເວລານັ້ນມີຢູ່ໃນທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບອັນສັກສິດ, ແລະໃນການນີ້ ເຈັດສິບປີເປັນຕົວແທນຂອງແນວຄວາມຈິງອື່ນໆ ທີ່ບໍ່ໄດ້ເນັ້ນອົງປະກອບເລື່ອງເວລາ, ແຕ່ກ່າວເຖິງຈຸດປະສົງຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ, ຊ່ວງເວລາເຈັດສິບປີຖືກມາລາກີນຳສະເໜີວ່າເປັນຊ່ວງເວລາເມື່ອຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຊຳລະລ້າງບັນດາບຸດຂອງເລວີ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງການຊຳລະລ້າງພວກເລວີຂອງມາລາກີເຂົ້າກັບການຊຳລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງຂອງພຣະຄຣິດ. ຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນຍັງເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ມັນຍັງເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ຝົນປາຍຖືກເທລົງຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ. ຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນຍັງເປັນເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ຊ່ວງເວລານີ້ຍັງເປັນ “ວັນແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ” ໃນຄຳພະຍາກອນ, ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະຊຶ່ງກໍແມ່ນ “ວັນຂອງວັນຊະບາໂຕ” ອີກດ້ວຍ. ຊ່ວງເວລານີ້ປະກອບມີເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ ແລະ ເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມ, ຊຶ່ງທັງສອງຢ່າງລ້ວນເປັນອົງປະກອບຂອງ “ເຈັດເທື່ອ.”

In the book of Daniel, Jehoiakim is a symbol of the empowerment of the first message. In relation to the two kings which follow him, he is simply the first of three angels that lead to, and end, at judgment. Cyrus is a symbol of not only the Sunday law, but he is also a “sign” of deliverance. Daniel is an element of the three-and-one combination, and also part of the fourfold worldwide representation of God’s people. Daniel is also a symbol of the Elijah messenger and he also typifies John in the book of Revelation. He is also a symbol of those that receive the seal of God. The name “Daniel” means “the judge of God”, or “the God of judgment”, so he is therefore a symbol of judgment, and also of Laodicea, for Laodicea means “a people judged” or “a people under judgment”. The judgment of Laodicea is ultimately premised upon their rejection of the knowledge that is unsealed in the book of Daniel.

ໃນພຣະທຳດານີເອນ, ເຢໂຮຢາຄີມເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງການຮັບອຳນາດຂອງຂ່າວສານທຳອິດ. ເມື່ອພິຈາລະນາໃນຄວາມສຳພັນກັບກະສັດສອງອົງທີ່ຕາມຫຼັງມາ, ລາວເປັນພຽງແຕ່ອົງທຳອິດໃນສາມທູດສະຫວັນທີ່ນຳໄປສູ່ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງທີ່ການພິພາກສາ. ໄຊຣັສເປັນສັນຍະລັກບໍ່ພຽງແຕ່ຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ລາວຍັງເປັນ “ໝາຍສຳຄັນ” ຂອງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນດ້ວຍ. ດານີເອນເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງການປະສົມກັນແບບສາມແລະໜຶ່ງ, ແລະ ຍັງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການເປັນຕົວແທນທົ່ວໂລກສີ່ປະການຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ດານີເອນຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາ ແລະ ລາວຍັງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງໂຢຮັນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ລາວຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ຊື່ “ດານີເອນ” ໝາຍຄວາມວ່າ “ຜູ້ພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ”, ຫຼື “ພຣະເຈົ້າແຫ່ງການພິພາກສາ”, ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງການພິພາກສາ, ແລະ ຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງລາວໂອດີເຊຍດ້ວຍ, ເພາະວ່າ ລາວໂອດີເຊຍ ໝາຍຄວາມວ່າ “ປະຊາຊົນທີ່ຖືກພິພາກສາ” ຫຼື “ປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ການພິພາກສາ”. ການພິພາກສາຂອງລາວໂອດີເຊຍ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ຕັ້ງຢູ່ເທິງການປະຕິເສດຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນພຣະທຳດານີເອນ.

Nebuchadnezzar is a symbol of both the Republican and true Protestant horn of the United States, and he is also a symbol of the United States from its beginning to its end. When we arrive at Daniel chapters four and five, we will find that Nebuchadnezzar represents “the time of the end” in 1798, and Belshazzar represents the Sunday law. Nebuchadnezzar became, at the end of “seven times” of punishment, a converted lamb-like ruler, but his son ends up speaking as a dragon, just before his destruction.

ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນສັນຍະລັກທັງຂອງເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນ ແລະ ເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະ ທ່ານຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາຕັ້ງແຕ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຈົນເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງມັນ. ເມື່ອພວກເຮົາມາເຖິງພຣະທຳດານີເອນ ບົດ 4 ແລະ 5, ພວກເຮົາຈະພົບວ່າ ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງອວສານ” ໃນປີ 1798, ແລະ ເບນຊັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງດຸດດັ່ງລູກແກະທີ່ໄດ້ຮັບການກັບໃຈໃໝ່ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ “ເຈັດກາລະ” ແຫ່ງການລົງໂທດ, ແຕ່ບຸດຂອງລາວກັບລົງເອີຍໂດຍເວົ້າດຸດດັ່ງມັງກອນ ກ່ອນໜ້າການພິນາດຂອງຕົນພຽງເລັກນ້ອຍ.

> “To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.

> “ແກ່ຜູ້ປົກຄອງຄົນສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນ, ດັ່ງທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນຖານະເປັນແບບຢ່າງແກ່ຜູ້ປົກຄອງຄົນທຳອິດຂອງມັນ, ໄດ້ມາເຖິງຄຳພິພາກສາຈາກພະຍາມເຝົ້າລະວັງແຫ່ງສະຫວັນ: ‘ໂອ້ ກະສັດເອີຍ,... ຄຳນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ພະອົງແລ້ວ; ອານາຈັກໄດ້ຖືກຍຶດໄປຈາກພະອົງແລ້ວ.’ ດານີເອນ 4:31.” Prophets and Kings, 533.

Daniel chapter one represents the history of the Millerite movement from August 11, 1840 through to October, 22, 1844. It also represents September 11, 2001 through to the Sunday law. It also represents the first of the three angels’ messages that also represent a second prophetic symbol of the history of the United States from 1798 through to the Sunday law.

ດານີເອນ ບົດທີໜຶ່ງ ເປັນຕົວແທນປະຫວັດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ຈາກວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນໄລຍະຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນບັນດາຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ຊຶ່ງຍັງເປັນຕົວແທນສັນຍະລັກຄຳພະຍາກອນອັນທີສອງຂອງປະຫວັດຂອງສະຫະລັດ ຈາກປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

Perhaps the most important representation of Daniel chapter one, is that it is the first thing mentioned in the prophetic book that is made up of the book of Daniel and the book of Revelation together. It is the first of three prophetic tests for a student of prophecy to master. It is what must be “eaten” in order to pass the following tests.

ບາງທີ ການນໍາສະແດງທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດຂອງດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ກໍຄື ມັນເປັນສິ່ງທໍາອິດທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນປຶ້ມຄໍາພະຍາກອນທີ່ປະກອບດ້ວຍພຣະທັມດານີເອນ ແລະ ພຣະທັມພຣະນິມິດຄວບຄູ່ກັນ. ມັນເປັນການທົດສອບຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນປະການທໍາອິດໃນສາມປະການ ທີ່ນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນຈໍາເປັນຕ້ອງຊໍານານ. ມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ຈໍາຕ້ອງ “ກິນ” ເພື່ອຈະຜ່ານການທົດສອບຕໍ່ໆໄປ.

In Early Writings, as already cited more than once in these articles, Sister White identifies the three-step testing process of Christ’s history in a paragraph, and then in the next paragraph she identifies the three-step testing process of Millerite history. She identifies that those in the time of Christ who rejected the message of John, could not be benefitted by the teachings of Jesus. The next paragraph allows one who wishes to see, that the first test for the Millerites was William Miller, who Sister White identifies was typified by both John the Baptist and Elijah. Those two witnesses of the first test establish that Daniel chapter one is the Elijah message. If chapter one is rejected, there cannot be any benefit from chapters two and three.

ໃນ Early Writings, ດັ່ງທີ່ໄດ້ອ້າງເຖິງແລ້ວຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງໃນບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້, ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນໃນປະຫວັດຂອງພຣະຄຣິດໄວ້ໃນຫຍໍ້ໜຶ່ງ, ແລະໃນຫຍໍ້ຖັດໄປນາງໄດ້ລະບຸຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerite. ນາງລະບຸວ່າ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນ, ບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູໄດ້. ຫຍໍ້ຖັດໄປນັ້ນເປີດໃຫ້ຜູ້ທີ່ປະສົງຈະເຫັນ ໄດ້ເຫັນວ່າ ການທົດສອບທຳອິດສຳລັບພວກ Millerite ແມ່ນ William Miller, ຜູ້ທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າເປັນຕົວແທນໂດຍທັງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ເອລີຢາ. ພະຍານສອງຄົນແຫ່ງການທົດສອບທຳອິດນັ້ນ ສະຖາປະນາວ່າ Daniel ບົດທີໜຶ່ງ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ. ຖ້າບົດທີໜຶ່ງຖືກປະຕິເສດ ກໍຈະບໍ່ສາມາດມີປະໂຫຍດໃດໆຈາກບົດທີສອງແລະບົດທີສາມໄດ້.

Jesus and the second angel followed John the Baptist and the first angel in their respective histories. After Jesus was the judgment of the cross, and the third angel arrived when the investigative judgment commenced. The disappointment of the disciples at the cross typifies the great disappointment of October 22, 1844. Daniel chapter one is Elijah, as represented by John the Baptist and William Miller, but it cannot be separated from chapters two and three. Together those chapters are the everlasting gospel, which is always a three-step prophetic testing message that produces and then separates two classes of worshipers. Therefore, if those three chapters were to be separated it would be another gospel.

ພຣະເຢຊູ ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ໄດ້ຕິດຕາມໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໃນປະຫວັດສາດຂອງຕົນຕາມລຳດັບ. ຫຼັງຈາກພຣະເຢຊູ ກໍແມ່ນການພິພາກສາແຫ່ງກາງແຂນ, ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ໄດ້ມາເຖິງເມື່ອການພິພາກສາສືບສວນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກສາວົກທີ່ກາງແຂນ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຄວາມຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ແມ່ນເອລີຢາ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ ວິນລຽມ ມິນເລີ, ແຕ່ມັນບໍ່ອາດຖືກແຍກອອກຈາກບົດທີສອງ ແລະ ບົດທີສາມໄດ້. ບົດເຫຼົ່ານັ້ນເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ແມ່ນຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານການທົດສອບແບບຄຳພະຍາກອນສາມຂັ້ນຢູ່ສະເໝີ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດ ແລະ ຈາກນັ້ນແຍກຜູ້ນະມັດສະການອອກເປັນສອງຈຳພວກ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າບົດທັງສາມນັ້ນຖືກແຍກອອກຈາກກັນ ມັນກໍຈະເປັນຂ່າວປະເສີດອື່ນ.

> But though we, or an angel from heaven, preach any other gospel unto you than that which we have preached unto you, let him be accursed. As we said before, so say I now again, If any man preach any other gospel unto you than that ye have received, let him be accursed. Galatians 1:8, 9.

> ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາເອງ ຫຼືທູດສະຫວັນອົງໃດໜຶ່ງຈາກສະຫວັນ ຈະມາປະກາດຂ່າວປະເສີດອື່ນໃດແກ່ທ່ານ ນອກເໜືອຈາກຂ່າວປະເສີດທີ່ພວກເຮົາໄດ້ປະກາດແກ່ທ່ານແລ້ວ ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງ. ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ ຖ້າຜູ້ໃດປະກາດຂ່າວປະເສີດອື່ນໃດແກ່ທ່ານ ນອກເໜືອຈາກທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບໄວ້ແລ້ວ ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງ. ຄາລາເຕຍ 1:8, 9.

Daniel chapter one prepares the way for the messenger of the covenant to suddenly come to his temple, and it also represents the voice that is crying in the wilderness. The wilderness is represented as a period of scattering, where the sanctuary and the host are being trodden under foot. In Daniel chapter one, Daniel is in the wilderness, scattered and enslaved. The message of chapter one, prepares the way for the message of chapter two, where Christ purifies and enters into covenant with the sons of Levi. The sons of Levi are identified as the symbol of God’s chosen people, for they stood faithfully with Moses in the crisis of Aaron’s golden image, and chapter three of Daniel is also the crisis of the golden image.

ດານີເອນ ບົດທີ 1 ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ໃຫ້ມາເຖິງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ, ແລະມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງສຽງຜູ້ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານດ້ວຍ. ຖິ່ນກັນດານນັ້ນຖືກສະແດງເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ, ໃນເວລາທີ່ສະຖານນະມັດສະການ ແລະກອງພົນກໍາລັງຖືກຢຽບຢໍ່າລົງພາຍໃຕ້ຕີນ. ໃນດານີເອນ ບົດທີ 1, ດານີເອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ, ຖືກກະຈັດກະຈາຍ ແລະຕົກເປັນທາດ. ຂໍ້ຄວາມຂອງບົດທີ 1 ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຂໍ້ຄວາມຂອງບົດທີ 2, ໃນທີ່ນັ້ນພຣະຄຣິດຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບບັນດາບຸດຂອງເລວີ. ບັນດາບຸດຂອງເລວີຖືກລະບຸວ່າເປັນສັນຍາລັກຂອງຊົນຊາດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຍືນຢັດຢ່າງສັດຊື່ຄຽງຂ້າງໂມເຊ ໃນວິກິດແຫ່ງຮູບເຄົາລົບຄໍາຂອງອາໂຣນ, ແລະດານີເອນ ບົດທີ 3 ກໍເປັນວິກິດເລື່ອງຮູບເຄົາລົບຄໍາເຊັ່ນກັນ.

Shadrach, Meshach and Abednego are like the Levites that have been purified in advance of the “image of the beast” test of the golden idol. At the ceremony Nebuchadnezzar provides the orchestra, the whore of Tyre sings the songs, and apostate spiritual Israel bows down and then dances naked to the music around the golden idol.

ຊາດຣາກ ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ເປັນດັ່ງພວກເລວີຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄວ້ລ່ວງໜ້າ ກ່ອນການທົດສອບເລື່ອງ “ຮູບສັດຮ້າຍ” ຂອງຮູບປັ້ນຄຳ. ໃນພິທີນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຜູ້ຈັດຫາວົງດົນຕີ, ຍິງແພດແຫ່ງເມືອງຕີໂຣຮ້ອງບົດເພງ, ແລະ ອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານທີ່ໄດ້ຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອ ກໍກົ້ມລົງນະມັດສະການ ແລ້ວຈຶ່ງເຕັ້ນລຳດ້ວຍຮ່າງກາຍເປືອຍເປົ່າຕາມສຽງດົນຕີອ້ອມຮູບປັ້ນຄຳ.

The books of Daniel and Revelation are the same book, and Christ as the Alpha and Omega is now unsealing the book that represents the Revelation of Jesus Christ. The very first truth that He places in that book is the three angels’ messages. The first three chapters of Daniel, are the three angels’ messages. The truths connected to those three angels’ messages in Revelation chapter fourteen, are brought to perfection when it is recognized that they were first mentioned in the first three chapters of Daniel. In Revelation fourteen they are identified as the everlasting gospel, and they are flying in the heavens, thus identifying the message that is presented to the entire world in the last days. In Daniel’s first three chapters, the experience of the men and women that carry that message to the world is illustrated. Revelation fourteen is the external line of truth, representing with symbols, the message of the three angels. The everlasting gospel, and the message of each of the three angels, is brought to perfection by the internal line of truth represented in Daniel’s first three chapters.

ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ເປັນພຣະທຳຫົວດຽວກັນ, ແລະ ພຣະຄຣິດໃນຖານະເປັນ Alpha ແລະ Omega ກໍກຳລັງເປີດຕາປະທັບຂອງພຣະທຳເຫຼັ້ມນັ້ນຢູ່ໃນບັດນີ້, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ຄວາມຈິງປະການທຳອິດທີ່ພຣະອົງຊົງວາງໄວ້ໃນພຣະທຳເຫຼັ້ມນັ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ. ສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ. ຄວາມຈິງຕ່າງໆທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງນັ້ນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່ ຈະຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມສົມບູນເມື່ອເປັນທີ່ຮັບຮູ້ວ່າ ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດແລ້ວໃນສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນ. ໃນພຣະນິມິດ 14 ຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນຖືກລະບຸວ່າເປັນຂ່າວປະເສີດອັນຖາວອນ, ແລະ ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນກຳລັງບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງຂ່າວສານທີ່ຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກທັງສິ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ໃນສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນ, ປະສົບການຂອງບັນດາຊາຍແລະຍິງຜູ້ນຳຂ່າວສານນັ້ນໄປສູ່ໂລກ ຖືກຖ່າຍທອດໄວ້ເປັນພາບປະກອບ. ພຣະນິມິດ 14 ແມ່ນແນວຄວາມຈິງພາຍນອກ, ຊຶ່ງໃຊ້ສັນຍະລັກເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ. ຂ່າວປະເສີດອັນຖາວອນ ແລະ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນແຕ່ລະອົງໃນສາມອົງນັ້ນ ຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມສົມບູນໂດຍແນວຄວາມຈິງພາຍໃນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນສາມບົດທຳອິດຂອງພຣະທຳດານີເອນ.

The first three chapters represent many wonderful truths, and one of those truths is that the three messages are a three-step testing process consisting of a dietary test, followed by a visual test, that is followed by a litmus test. There are, no doubt, other ways to label those three tests, but those labels can easily be seen in chapter one, and they can again be seen in chapters one through three. The three chapters must be recognized together as one symbol.

ສາມບົດທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງອັນອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ, ແລະໃນບັນດາຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນມີຢູ່ປະການໜຶ່ງວ່າ ຂ່າວສານທັງສາມເປັນຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍການທົດສອບດ້ານອາຫານ, ຕາມມາດ້ວຍການທົດສອບດ້ານການເບິ່ງເຫັນ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນດ້ວຍການທົດສອບແບບລິດມັດ. ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສວ່າ ຍັງມີວິທີອື່ນໆໃນການຕັ້ງຊື່ໃຫ້ແກ່ການທົດສອບທັງສາມນັ້ນ, ແຕ່ປ້າຍຊື່ເຫຼົ່ານັ້ນສາມາດເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນໃນບົດທີໜຶ່ງ, ແລະຍັງສາມາດເຫັນໄດ້ອີກໃນບົດທີໜຶ່ງຫາບົດທີສາມ. ສາມບົດນີ້ຈຳຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ຮ່ວມກັນເປັນສັນຍາລັກອັນດຽວ.

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> “ຂໍ້ຄວາມທຳອິດແລະຂໍ້ຄວາມທີສອງໄດ້ຖືກປະກາດໃນປີ 1843 ແລະ 1844, ແລະໃນບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ພາຍໃຕ້ການປະກາດຂອງຂໍ້ຄວາມທີສາມ; ແຕ່ຂໍ້ຄວາມທັງສາມຍັງຈະຕ້ອງຖືກປະກາດຕໍ່ໄປ. ບັດນີ້ກໍສຳຄັນຈຳເປັນບໍ່ຍິ່ງຢ່ອນໄປກວ່າເມື່ອກ່ອນ ທີ່ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງຖືກທວນຄືນແກ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ. ໂດຍປາກກາແລະດ້ວຍສຽງ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງປ່າວປະກາດຂໍ້ຄວາມນີ້ ໂດຍສະແດງລຳດັບຂອງມັນ ແລະການນຳໃຊ້ຂອງຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ນຳພວກເຮົາມາເຖິງຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຈະມີຂໍ້ຄວາມທີສາມບໍ່ໄດ້ ຫາກບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມທຳອິດແລະທີສອງ. ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານີ້ພວກເຮົາຈະຕ້ອງນຳສົ່ງແກ່ໂລກຜ່ານສິ່ງພິມຕ່າງໆ ແລະຜ່ານການບັນຍາຍ ໂດຍສະແດງຕາມແນວປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ.” Selected Messages, ເຫຼັ້ມ 2, 104, 105.

It does not matter if there was only one day, or one week, or twenty years between the actual history of chapters two and three, they are symbolically illustrating the progressive testing of three tests. Nebuchadnezzar was dazzled and amazed that God, through the prophet Daniel could know his dream, and provide such a sound interpretation of the dream that it could only be understood as truth. Yet in chapter three, Nebuchadnezzar failed the second test of chapter two, for he determined to place his own prideful human desire above the wonderful manifestation of the power of God, which identified the divine meaning of the secret dream.

ບໍ່ສຳຄັນວ່າລະຫວ່າງປະຫວັດສາດທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງຂອງບົດທີສອງ ແລະ ບົດທີສາມ ຈະມີພຽງໜຶ່ງມື້, ຫຼື ໜຶ່ງອາທິດ, ຫຼື ຊາວປີກໍຕາມ, ທັງສອງບົດນີ້ກຳລັງສະແດງໃນເຊີງສັນຍະລັກເຖິງການທົດສອບສາມປະການທີ່ດຳເນີນໄປຕາມລຳດັບ. ເນບູກາດເນັດຊາຖືກເຮັດໃຫ້ຕາພຣ່າ ແລະ ປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ພຣະເຈົ້າໂດຍຜ່ານຜູ້ພະຍາກອນດານີເອນ ສາມາດຮູ້ຄວາມຝັນຂອງພຣະອົງ ແລະ ໃຫ້ການຕີຄວາມຄວາມຝັນນັ້ນຢ່າງໜັກແນ່ນ່າເຊື່ອຖື ຈົນອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ແຕ່ພຽງວ່າເປັນຄວາມຈິງ. ແຕ່ໃນບົດທີສາມ ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ລົ້ມເຫລວໃນການທົດສອບປະການທີສອງຂອງບົດທີສອງ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ຕັດສິນໃຈຍົກຄວາມປາຖະໜາອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງຂອງມະນຸດຂອງຕົນ ໃຫ້ຢູ່ເໜືອການສຳແດງອັນມະຫັດສະຈັນແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ຊີ້ແຈງຄວາມໝາຍອັນເປັນພຣະຂອງຄວາມຝັນລັບນັ້ນ.

In erecting the golden image in chapter three, he failed the third—litmus test. Shadrach, Meshach and Abednego passed the litmus test. Nebuchadnezzar received the mark of the beast and the three worthies received the seal of God. The first three chapters of Daniel, must be understood in the context of the three angels of Revelation fourteen. As simple as the three chapters are, for they are so clear that they are commonly used as stories for Christian children, they actually represent, perhaps, the most profound three chapters in God’s Word.

ໃນການຕັ້ງຮູບຄຳຂຶ້ນໃນບົດທີສາມ, ລາວໄດ້ສອບບໍ່ຜ່ານບົດທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍອັນທີສາມ. ຊາດຣັກ, ເມຊັກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ໄດ້ຜ່ານບົດທົດສອບນັ້ນ. ເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ທີ່ສົມຄວນທັງສາມໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ສາມບົດທຳອິດຂອງດານີເອນຈຳເປັນຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈໃນບໍລິບົດຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່. ແມ່ນແຕ່ສາມບົດນີ້ຈະເບິ່ງງ່າຍພຽງໃດກໍຕາມ, ເພາະມັນຊັດເຈນຈົນໂດຍທົ່ວໄປຖືກນຳໃຊ້ເປັນເລື່ອງລາວສຳລັບເດັກຄຣິດສະຕຽນ, ແທ້ຈິງແລ້ວມັນອາດຈະເປັນສາມບົດທີ່ເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ.

We will continue with Daniel chapter three in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກັບພຣະຄຳພີດານີເອນ ບົດທີສາມ ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

> “The vainglory and oppression seen in the course pursued by the heathen king, Nebuchadnezzar, is being and will continue to be manifested in our day. History will repeat itself. In this age the test will be on the point of Sabbath observance. The heavenly universe behold men trampling upon the law of Jehovah, making the memorial of God, the sign between him and his commandment-keeping people, a thing of naught, something to be despised, while a rival sabbath is exalted as was the great golden image in the plain of Dura. Men claiming to be Christians will call upon the world to observe this spurious sabbath that they have made. All who refuse will be placed under oppressive laws. This is the mystery of iniquity, the devising of satanic agencies, carried into effect by the man of sin.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.

> “ຄວາມຫຍິ່ງຈອງຫອງແລະການຂົ່ມເຫັງທີ່ເຫັນໄດ້ໃນແນວທາງທີ່ກະສັດຕ່າງຊາດ ເນບູຄາດເນດຊາ ໄດ້ດຳເນີນນັ້ນ ກຳລັງຖືກ ແລະຈະຍັງຄົງຖືກ ສະແດງອອກໃນຍຸກຂອງພວກເຮົາ. ປະຫວັດສາດຈະຊ້ຳຮອຍເດີມ. ໃນຍຸກນີ້ ບົດທົດສອບຈະຢູ່ທີ່ປະເດັນການຖືຮັກສາວັນສະບາໂຕ. ຈັກກະວານແຫ່ງສະຫວັນເຝົ້າເບິ່ງມະນຸດທັງຫຼາຍຢຽບຍ່ຳກົດບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຮວາ ເຮັດໃຫ້ອະນຸສອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືເຄື່ອງໝາຍລະຫວ່າງພຣະອົງກັບປະຊາຊົນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຄ່າ ເປັນສິ່ງທີ່ຄວນຖືກດູໝິ່ນ ໃນຂະນະທີ່ວັນສະບາໂຕຄູ່ແຂ່ງໜຶ່ງຖືກຍົກຊູຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຮູບທອງຄຳອັນໃຫຍ່ໃນທົ່ງດູຣາເຄີຍຖືກຍົກຊູຂຶ້ນນັ້ນ. ມະນຸດທັງຫຼາຍຜູ້ອ້າງຕົນວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ຈະເອີ້ນຮ້ອງໃຫ້ໂລກຖືຮັກສາວັນສະບາໂຕປອມນີ້ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ. ທຸກຄົນທີ່ປະຕິເສດຈະຖືກວາງໄວ້ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍອັນກົດຂີ່. ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບລຶກແຫ່ງຄວາມອະທຳ ເປັນການວາງແຜນຂອງບັນດາອຳນາດຊາຕານ ຊຶ່ງຖືກນຳໄປສູ່ການປະຕິບັດໂດຍຄົນແຫ່ງບາບ.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.

Back to Articles