Article

# Parallel Warnings - Number One

ຄຳເຕືອນທີ່ຂະໜານກັນ — ຂໍ້ທີໜຶ່ງ

The Revelation of Jesus Christ: Understanding the Final Warning for Mankind

ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ: ການເຂົ້າໃຈຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍສຳລັບມະນຸດຊາດ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “Revelation of Jesus Christ” is opened up to God’s people when “the time is at hand.” The final warning message for mankind is given just before the close of human probation and that final message is represented in several prophetic lines in the Bible. In Revelation fourteen that final warning message is represented by three angels.

“ການຊົງສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ” ຖືກເປີດເຜີຍໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.” ຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍສຳລັບມະນຸດຊາດ ຖືກປະກາດອອກໄປກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນສຳລັບມະນຸດຈະສິ້ນສຸດລົງ ແລະຂ່າວສານສຸດທ້າຍນັ້ນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນແນວຄຳພະຍາກອນຫຼາຍສາຍໃນພຣະຄຳພີ. ໃນພຣະນິມິດບົດ 14 ຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍນັ້ນ ຖືກນຳສະເໜີໂດຍທູດສະຫວັນສາມອົງ.

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງບິນຢູ່ກາງຟ້າສະຫວັນ ຖືຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດເພື່ອປະກາດແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແກ່ທຸກປະເທດ ທຸກຕະກູນ ທຸກພາສາ ແລະທຸກຊົນຊາດ ໂດຍກ່າວດ້ວຍສຽງອັນດັງວ່າ ຈົ່ງຢໍາເກງພຣະເຈົ້າ ແລະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະອົງ ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ແລະຈົ່ງນະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແຜ່ນດິນໂລກ ທະເລ ແລະແຫຼ່ງນ້ຳທັງຫຼາຍ។

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.

> ແລະມີທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງຕາມມາ ກ່າວວ່າ, ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມຈົມແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມຈົມແລ້ວ, ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ເພາະວ່ານາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊາດທັງປວງດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດອັນເນື່ອງມາຈາກການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ.

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.

> ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຕາມພວກເຂົາໄປ ໂດຍກ່າວດ້ວຍສຽງດັງວ່າ ຖ້າຜູ້ໃດນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ ແລະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຫຼືທີ່ມືຂອງຕົນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກເທລົງໂດຍບໍ່ປົນເຂົ້າໃນຈອກແຫ່ງຄວາມພິໂລດຂອງພຣະອົງ; ແລະຜູ້ນັ້ນຈະຖືກທໍລະມານດ້ວຍໄຟ ແລະກຳມະຖັນ ຕໍ່ໜ້າທູດສະຫວັນບໍລິສຸດທັງຫຼາຍ ແລະຕໍ່ໜ້າພຣະເມສານ້ອຍ. ແລະຄວັນແຫ່ງການທໍລະມານຂອງພວກເຂົາຈະພຸ່ງຂຶ້ນໄປເປັນນິດນິລັນດອນ: ແລະພວກທີ່ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ ຈະບໍ່ມີການພັກຜ່ອນທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມອົດທົນຂອງພວກທ່ານວິສຸດ: ນີ້ແຫຼະແມ່ນພວກຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູ. ພຣະນິມິດ 14:6–12.

In chapter eighteen of Revelation the very same message announces the fall of Babylon.

ໃນບົດທີສິບແປດຂອງພຣະນິມິດ ຂ່າວສານດຽວກັນນີ້ໄດ້ປະກາດການລົ້ມສະລາຍຂອງບາບີໂລນ.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:1–5.

> ແລະຫຼັງຈາກເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດອົງອື່ນອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ສ່ອງແຈ້ງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນແຂງກ້າຢ່າງເຕັມກຳລັງ ກ່າວວ່າ, ບາບີໂລນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ອາໄສຂອງພວກຜີຮ້າຍ ແລະເປັນທີ່ສິງສູ່ຂອງວິນຍານມົນທິນທຸກຢ່າງ ແລະເປັນກົງຂັງຂອງນົກທຸກຊະນິດທີ່ມົນທິນແລະໜ້າຊັງ. ເພາະວ່າບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພະພິໂລດຂອງການລ່ວງປະເວນີຂອງນາງ ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ລ່ວງປະເວນີກັບນາງ ແລະພວກພໍ່ຄ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນຈາກຄວາມອຸດົມສົມບູນແຫ່ງຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍຂອງນາງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງອື່ນອອກມາຈາກສະຫວັນ ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ ແລະເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະບາບຂອງນາງໄດ້ກອງສູງຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນແລ້ວ ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງບັນດາຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງນາງ. ພຣະນິມິດ 18:1–5.

The prophetic line of history, or we might say, the sequence of events represented by the angel that lightens the earth with his glory in chapter eighteen represents the events that lead to the close of judgment, the close of probation and the seven last plagues. The prophetic history represented in chapter eighteen runs “parallel” to the line of prophetic history represented by the three angels of chapter fourteen.

ແນວຄຳພະຍາກອນຂອງປະຫວັດສາດ, ຫຼືພວກເຮົາອາດກ່າວໄດ້ວ່າ, ລຳດັບເຫດການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນຜູ້ທຳໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານໃນບົດທີສິບແປດ ເປັນຕົວແທນຂອງເຫດການທີ່ນຳໄປສູ່ການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາ, ການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ, ແລະໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນບົດທີສິບແປດ ດຳເນີນໄປ “ຄຽງຄູ່ກັນ” ກັບແນວຄຳພະຍາກອນແຫ່ງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນສາມອົງໃນບົດທີສິບສີ່.

> “God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຂ່າວສານໃນພຣະນິມິດ 14 ໃຫ້ຢູ່ໃນແນວແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະ ພາລະກິດຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ຢຸດຢັ້ງຈົນກວ່າຈະເຖິງວາລະສິ້ນສຸດແຫ່ງປະຫວັດສາດໂລກນີ້. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງ ຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້ ແລະ ຈະຕ້ອງດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັບຂ່າວສານນີ້ທີ່ຕິດຕາມມາ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມປະກາດຄຳເຕືອນຂອງຕົນດ້ວຍສຽງດັງ. ‘ຫຼັງຈາກເຫດການເຫຼົ່ານີ້,’ ໂຢຮັນໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີລິດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ.’ ໃນຄວາມສະຫວ່າງນີ້ ແສງສະຫວ່າງຂອງຂ່າວສານທັງສາມໄດ້ຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄວ້.” The 1888 Materials, 803, 804.

The three angels of chapter fourteen flying in the midst of heaven, symbolizes a worldwide message that concludes with the mark of the beast and the close of probation. In chapter eighteen the entire earth is lightened by the glory of the angel whose message also concludes with the close of probation.

ທູດສະຫວັນສາມອົງໃນບົດທີສິບສີ່ ທີ່ບິນຢູ່ທ່າມກາງທ້ອງຟ້າ ເປັນສັນຍະລັກເຖິງຂ່າວສານທົ່ວໂລກ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະການປິດປະຕູແຫ່ງພຣະກະລຸນາ. ໃນບົດທີສິບແປດ ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຈາກລັດສະໝີຂອງທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ ຊຶ່ງຂ່າວສານຂອງທ່ານກໍສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການປິດປະຕູແຫ່ງພຣະກະລຸນາເຊັ່ນກັນ.

The message that is symbolically represented by three angels in chapter fourteen and that is also represented by the angel that descends in chapter eighteen are two illustrations of the same warning message. There is nothing redundant in the Bible, nothing wasted. The fact that the very same message is identified more than once by John is an emphasis on the importance of the message and it illustrates the divine method of teaching that is a biblical rule called “repeat and enlarge.” Bringing two lines of prophetic history together reveals truths that would not be recognized in either line when considered apart from the other line. Today if you brought two witnesses of the same event into court to testify, they might very well give opposite reports based upon their political or social ideology. This is not the case with Bible witnesses, they always agree, and if it appears to you that they don’t agree, then you are looking at something incorrectly.

ຂ່າວສານທີ່ຖືກນຳສະແດງເປັນສັນຍະລັກໂດຍທູດສະຫວັນສາມອົງໃນບົດທີສິບສີ່ ແລະທີ່ຍັງຖືກນຳສະແດງໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີ່ລົງມາໃນບົດທີສິບແປດນັ້ນ ເປັນພາບປະກອບສອງຢ່າງຂອງຂ່າວເຕືອນດຽວກັນ. ໃນພຣະຄຳພີບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຊ້ຳຊ້ອນໂດຍປາດຈາກຈຸດປະສົງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ສູນເປົ່າ. ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າຂ່າວສານອັນດຽວກັນນັ້ນຖືກລະບຸຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງໂດຍໂຢຮັນ ເປັນການເນັ້ນໃຫ້ເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງຂ່າວສານນັ້ນ ແລະຍັງສະແດງໃຫ້ເຫັນວິທີການສອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງເປັນຫຼັກໃນພຣະຄຳພີທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຊ້ຳແລະຂະຫຍາຍ.” ການນຳເອົາປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນສອງແນວມາພ້ອມກັນ ເປີດເຜີຍຄວາມຈິງທີ່ຈະບໍ່ຖືກຮັບຮູ້ໃນແນວໃດແນວໜຶ່ງ ເມື່ອພິຈາລະນາແຍກອອກຈາກອີກແນວໜຶ່ງ. ໃນປັດຈຸບັນ ຖ້າທ່ານນຳພະຍານສອງຄົນຂອງເຫດການດຽວກັນເຂົ້າສູ່ສານເພື່ອໃຫ້ການ ພວກເຂົາອາດຈະໃຫ້ຄຳບອກເລົ່າທີ່ກົງກັນຂ້າມ ອັນເນື່ອງມາຈາກແນວຄິດທາງການເມືອງ ຫຼືທາງສັງຄົມຂອງຕົນ. ແຕ່ກັບພະຍານໃນພຣະຄຳພີ ບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ; ພວກເຂົາເຫັນພ້ອມກັນຢູ່ສະເໝີ, ແລະຖ້າມັນປາກົດແກ່ທ່ານວ່າພວກເຂົາບໍ່ສອດຄ່ອງກັນ ແລ້ວທ່ານກຳລັງເບິ່ງບາງສິ່ງຢ່າງຜິດພາດ.

The two illustrations we are considering are the very same warning message that the book of Malachi represents as the return of Elijah the prophet. All three of the messages arrive in advance of the close of probation—for the warning message contained in all three lines of prophecy are not simply given in advance of the close of probation, but the close of probation is the very point of reference, the subject if you will, of each of those warning messages. In fact, if any warning message is proclaimed or illustrated by any prophet, it’s the same warning as Revelation fourteen, eighteen and Malachi’s Elijah prophecy.

ພາບປະກອບສອງຢ່າງທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້ ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນອັນດຽວກັນນັ້ນເອງ ທີ່ພຣະທຳມາລາກີໄດ້ສະແດງໄວ້ວ່າເປັນການກັບມາຂອງເອລີຢາຜູ້ພະຍາກອນ. ຂ່າວສານທັງສາມນັ້ນລ້ວນມາເຖິງກ່ອນການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ—ເພາະວ່າ ຂ່າວສານເຕືອນທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນຄຳພະຍາກອນທັງສາມແນວນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຖືກປະກາດລ່ວງໜ້າກ່ອນການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນນັ້ນເອງ ຄືຈຸດອ້າງອີງຫຼັກ ຫຼືອາດຈະເວົ້າໄດ້ວ່າ ເປັນຫົວຂໍ້ຂອງຂ່າວສານເຕືອນເຫຼົ່ານັ້ນແຕ່ລະສາຍ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ຖ້າຫາກມີຂ່າວສານເຕືອນໃດໜຶ່ງຖືກປະກາດ ຫຼື ຖືກສະແດງເປັນພາບໂດຍຜູ້ພະຍາກອນຄົນໃດກໍຕາມ ມັນກໍແມ່ນການເຕືອນອັນດຽວກັນກັບ ພຣະນິມິດ 14, 18 ແລະ ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເອລີຢາຂອງມາລາກີ.

These three lines of prophecy can easily be shown to run parallel to each other. That being said there are two primary sources of information in biblical prophecy. One is the identification of the sequence of events that unfold at the end of the world. The other source of information is the illustration of the prophets’ activities connected with the message outlining the future events.

ແນວຄໍາພະຍາກອນທັງສາມນີ້ສາມາດສະແດງໄດ້ໂດຍງ່າຍວ່າດໍາເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນ. ແມ່ນກະນັ້ນກໍຕາມ ໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີມີແຫຼ່ງຂໍ້ມູນຫຼັກສອງປະການ. ປະການທໍາອິດ ຄື ການລະບຸລໍາດັບຂອງເຫດການຕ່າງໆທີ່ຈະຄ່ອຍໆເປີດເຜີຍຂຶ້ນໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ. ອີກແຫຼ່ງໜຶ່ງຂອງຂໍ້ມູນ ຄື ການພັນລະນາກິດຈະກໍາຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບຂ່າວສານອັນຈັດວາງເຫດການໃນອະນາຄົດ.

There are two rules worth considering in connection with these ideas. The first is that all the prophets speak about the end of the world, which is where probation closes.

ມີກົດສອງປະການທີ່ຄວນພິຈາລະນາໃນຄວາມເກີ່ຍວພັນກັບແນວຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້. ປະການທຳອິດຄື ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດກ່າວເຖິງອະວະສານຂອງໂລກ, ຊຶ່ງເປັນຈຸດທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງສິ້ນສຸດລົງ.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “ຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະຄົນໄດ້ກ່າວຂໍ້ພະຍາກອນບໍ່ແມ່ນເພື່ອສະໄໝຂອງຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍິ່ງກວ່ານັ້ນເພື່ອສະໄໝຂອງພວກເຮົາ ດັ່ງນັ້ນການພະຍາກອນຂອງພວກທ່ານຈຶ່ງມີຜົນບັງຄັບແກ່ພວກເຮົາ. ‘ບັນດາເຫດການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ເຂົາເປັນແບບຢ່າງ ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.’ 1 Corinthians 10:11. ‘ສິ່ງນັ້ນຖືກສຳແດງໃຫ້ພວກທ່ານຮູ້ວ່າ ການຮັບໃຊ້ໃນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຕົນເອງ ແຕ່ເພື່ອພວກເຮົາ ຄືໃນສິ່ງທີ່ບັດນີ້ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ຊຶ່ງຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ໄດ້ລາຍງານແກ່ພວກທ່ານແລ້ວ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນດາທູດສະຫວັນປາຖະໜາຈະເພັ່ງເບິ່ງ.’ 1 Peter 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “ພຣະຄຳພີໄດ້ສະສົມ ແລະ ຮວບຮວມຊັບສົມບັດອັນລ້ຳຄ່າຂອງຕົນໄວ້ສຳລັບຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍນີ້. ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ ແລະ ການດຳເນີນຢ່າງສະຫງ່າງາມແລະເຄັ່ງຂຶມທັງຫຼາຍໃນປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີເດີມ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກ ແລະ ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນຄຣິດຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

All the prophetic messages of the Bible are “in force for us” “upon whom the ends of the world are come.” That rule, in conjunction with another rule that identifies “matters” which the Holy Spirit has “shaped,” “both in the giving of the prophecy and” also “in the events portrayed” add strength to the claim that prophetic events at the beginning of a prophecy typify and run parallel to the prophetic events at the end of any given prophecy.

ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດໃນພຣະຄຳພີ “ຍັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສຳລັບພວກເຮົາ” “ຜູ້ທີ່ວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.” ກົດນັ້ນ ເມື່ອປະກອບເຂົ້າກັບອີກກົດໜຶ່ງທີ່ຊີ້ບອກເຖິງ “ເລື່ອງຕ່າງໆ” ຊຶ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ “ຈັດຮູບໄວ້” “ທັງໃນການປະທານຄຳພະຍາກອນ ແລະ” ອີກທັງ “ໃນເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາ” ຍ່ອມເພີ່ມນ້ຳໜັກໃຫ້ແກ່ຂໍ້ອ້າງວ່າ ເຫດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງ ເປັນແບບຢ່າງ ແລະ ດຳເນີນຄຽງຄູ່ກັນກັບເຫດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງຄຳພະຍາກອນໃດໜຶ່ງ.

> “There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy; but we should call attention to what the prophets and apostles have written under the inspiration of the Holy Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ມີຄວາມຈໍາເປັນທີ່ຈະສຶກສາພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງໃກ້ຊິດກວ່າເກົ່າຫຼາຍ; ໂດຍສະເພາະ ຄວນໃຫ້ຄວາມໃສ່ໃຈແກ່ ດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນໃນປະຫວັດຂອງວຽກງານຂອງພວກເຮົາ. ໃນບາງແນວເລື່ອງ ພວກເຮົາອາດຈະມີສິ່ງທີ່ຈະເວົ້ານ້ອຍລົງ ກ່ຽວກັບອໍານາດໂຣມັນ ແລະ ສັນຕະປາປາ; ແຕ່ພວກເຮົາຄວນເອີ້ນໃຫ້ໃສ່ໃຈຕໍ່ສິ່ງທີ່ພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ອັກຄະສາວົກ ໄດ້ຂຽນໄວ້ພາຍໃຕ້ການດົນໃຈຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຈັດວາງສິ່ງຕ່າງໆໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ ທັງໃນການປະທານຄໍາພະຍາກອນ ແລະ ໃນເຫດການຕ່າງໆທີ່ຖືກພັນລະນາ ເພື່ອສອນວ່າ ຕົວແທນມະນຸດຈະຕ້ອງຖືກເກັບໄວ້ໃຫ້ພົ້ນຈາກສາຍຕາ, ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນພຣະຄຣິດ, ແລະ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງຖືກຍົກຊູຂຶ້ນ. ຈົ່ງອ່ານພຣະທໍາດານີເອນ. ຈົ່ງທົບທວນຂຶ້ນມາ, ທີລະຂໍ້, ປະຫວັດຂອງບັນດາອານາຈັກທີ່ໄດ້ຖືກນໍາສະແດງໄວ້ໃນນັ້ນ.” Testimonies to Ministers, 112.

The “Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed.” In “giving of the prophecy and in the events portrayed” “matters” have been “so shaped” by “the Holy Spirit” that both “the giving of the prophecy” and “the events portrayed,” are to be recognized as inspired and applied to the prophetic illustration of the end of the world.

“ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຈັດວາງບັນດາການໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ ທັງໃນການປະທານຄຳພະຍາກອນ ແລະໃນເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາ.” ໃນ “ການປະທານຄຳພະຍາກອນ ແລະໃນເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາ” “ບັນດາການ” ໄດ້ຖືກ “ຈັດວາງໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ” ໂດຍ “ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ” ຈົນທັງ “ການປະທານຄຳພະຍາກອນ” ແລະ “ເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາ” ຈະຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະຖືກນຳໄປປະຍຸກຕໍ່ການພັນລະນາເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ.

John was given the prophecy from Gabriel and told to write it in a book and send it to the churches. He was then being persecuted by Rome; he was exiled in a fashion that would parallel what in the world today would call a black-site. In that history John was as isolated from mankind as is any prisoner at Guantanamo Bay.

ໂຢຮັນໄດ້ຮັບຄໍາພະຍາກອນນັ້ນຈາກກາບຣີເອນ ແລະໄດ້ຖືກບອກໃຫ້ຂຽນມັນລົງໃນໜັງສື ແລະສົ່ງໄປຫາບັນດາຄຣິດຕະຈັກ. ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານກໍາລັງຖືກໂຣມຂົ່ມເຫັງ; ທ່ານຖືກເນລະເທດໄປໃນຮູບແບບທີ່ຖ້າເທົ່າກັບໃນໂລກປັດຈຸບັນ ກໍຈະຖືກເອີ້ນວ່າສະຖານທີ່ກັກຂັງລັບ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ໂຢຮັນຖືກຕັດຂາດອອກຈາກມະນຸດຊາດຢ່າງໂດດດ່ຽວ ພໍໆກັບນັກໂທດຄົນໃດກໍຕາມທີ່ອ່າວ Guantanamo Bay.

John identifies that the vision took place when he was worshipping on the seventh-day Sabbath, which is the Lord’s Day.

ໂຢຮັນໄດ້ລະບຸວ່າ ນິມິດນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ທ່ານກຳລັງນະມັດສະການໃນວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ຊຶ່ງເປັນວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

> For the Son of man is Lord even of the sabbath day. Matthew 12:8.

> ເພາະວ່າ ບຸດແຫ່ງມະນຸດເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ຂອງວັນຊະບາໂຕດ້ວຍ. ມັດທາຍ 12:8.

While worshipping in the Spirit, he heard a great voice behind him.

ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງນະມັດສະການໃນພຣະວິນຍານ, ລາວໄດ້ຍິນສຽງອັນດັງກ້ອງຢູ່ທາງຫຼັງຂອງລາວ.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:9–11.

> ຂ້າພະເຈົ້າ ໂຢຮັນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານທັງຫຼາຍເໝືອນກັນ, ແລະເປັນຜູ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ, ໃນອານາຈັກ ແລະໃນຄວາມອົດທົນຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ໄດ້ຢູ່ໃນເກາະທີ່ເອີ້ນວ່າ ປັດໂມ ເພາະເຫດພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເພາະຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ໃນວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນພຣະວິນຍານ, ແລະໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງດັງຢູ່ຂ້າງຫຼັງດັ່ງສຽງແກ, ກ່າວວ່າ, “ເຮົາແມ່ນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ຜູ້ທຳອິດ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍ; ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຫັນນັ້ນ ຈົ່ງຂຽນໄວ້ໃນໜັງສື ແລະສົ່ງໄປຍັງຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດທີ່ຢູ່ໃນອາຊີ; ໄປຍັງເມືອງເອເຟໂຊ, ເມືອງສະເມີນາ, ເມືອງເປີກາໂມ, ເມືອງທະຍາທີຣາ, ເມືອງຊາຣດິສ, ເມືອງຟີລາເດນເຟຍ, ແລະເມືອງລາໂອດີເຊຍ.” ພຣະນິມິດ 1:9–11

John, his surroundings and the circumstances identified describe him as one that is being persecuted for being a seventh-day Sabbath worshipper, but one who is also being persecuted because they believe in both the Bible and the writings of Ellen White, which is the “testimony of Jesus.” He hears a great voice behind him, which he turns to see, and in so doing he represents a Seventh-day Adventist at the end of the world who hear a voice behind them saying, “this is the way, walk ye in it.”

ໂຢຮັນ ສະພາບແວດລ້ອມຂອງລາວ ແລະ ສະຖານະການທີ່ໄດ້ລະບຸໄວ້ ບັນຍາຍເຖິງລາວວ່າເປັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ກຳລັງຖືກຂົ່ມເຫັງເນື່ອງຈາກເປັນຜູ້ນະມັດສະການວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ແຕ່ກໍເປັນຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກຂົ່ມເຫັງເນື່ອງຈາກພວກເຂົາເຊື່ອທັງໃນພຣະຄຳພີ ແລະ ໃນຂໍ້ຂຽນຂອງ Ellen White, ຊຶ່ງເປັນ “ຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ.” ລາວໄດ້ຍິນສຽງອັນດັງຢູ່ຂ້າງຫຼັງຂອງລາວ, ແລະ ລາວກໍຫັນໄປເພື່ອເບິ່ງສຽງນັ້ນ, ແລະ ໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ລາວເປັນຕົວແທນຂອງຊາວແອັດເວັນຕິສວັນທີເຈັດໃນຕອນທ້າຍຂອງໂລກ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນສຽງຢູ່ຂ້າງຫຼັງພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ນີ້ແມ່ນທາງ, ຈົ່ງດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ.”

All the lines of prophecy parallel each other at the end of the world.

ທຸກແນວເສັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນລ້ວນດຳເນີນຄຽງຂ້າງກັນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end.” Acts of the Apostles, 585.

> “ໃນພຣະນິມິດ ບັນດາປຶ້ມທັງປວງໃນພຣະຄຳພີໄດ້ມາພົບກັນ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງ.” ກິດຈະການຂອງອັກຄະສາວົກ, 585.

Any prophet that hears a voice behind them, aligns with John in the illustration of God’s people at the end of the world. John heard a voice behind him that gave him instructions. Isaiah also heard a voice of instruction.

ຜູ້ພະຍາກອນຄົນໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນສຽງຢູ່ຂ້າງຫຼັງຕົນ, ຍ່ອມສອດຄ່ອງກັບໂຢຮັນໃນພາບປະກອບເຖິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ. ໂຢຮັນໄດ້ຍິນສຽງຢູ່ຂ້າງຫຼັງທ່ານ ຊຶ່ງໄດ້ໃຫ້ຄຳແນະນຳແກ່ທ່ານ. ເອຊາຢາກໍໄດ້ຍິນສຽງແຫ່ງການຊົງແນະນຳເຊັ່ນກັນ.

> And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him.

> ດັ່ງນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງຄອຍຖ້າ ເພື່ອຈະຊົງປະທານພຣະຄຸນແກ່ພວກເຈົ້າ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງຖືກຍົກສູງ ເພື່ອຈະຊົງເມດຕາຕໍ່ພວກເຈົ້າ: ເພາະວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳ: ບຸກຄົນທັງປວງຜູ້ຄອຍຖ້າພຣະອົງກໍເປັນສຸກ.

> For the people shall dwell in Zion at Jerusalem: thou shalt weep no more: he will be very gracious unto thee at the voice of thy cry; when he shall hear it, he will answer thee. And though the Lord give you the bread of adversity, and the water of affliction, yet shall not thy teachers be removed into a corner any more, but thine eyes shall see thy teachers: And thine ears shall hear a word behind thee, saying, This is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left. Isaiah 30:18–21.

> ເພາະວ່າປະຊາຊົນຈະອາໄສຢູ່ໃນຊີໂອນ ຄືໃນເຢຣູຊາເລັມ: ເຈົ້າຈະບໍ່ຮ້ອງໄຫ້ອີກຕໍ່ໄປ: ພຣະອົງຈະມີພຣະຄຸນຕໍ່ເຈົ້າຢ່າງຫຼາຍ ເມື່ອສຽງຮ້ອງທູນຂອງເຈົ້າດັງຂຶ້ນ; ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນ ພຣະອົງຈະຕອບເຈົ້າ. ແລະເຖິງແມ່ນວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະປະທານເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ ແລະນ້ຳແຫ່ງຄວາມລຳບາກແກ່ພວກເຈົ້າ ແຕ່ບັນດາຄູຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນທີ່ລັບອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ຕາຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນບັນດາຄູຂອງເຈົ້າ: ແລະຫູຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນພຣະດຳລັດຈາກຂ້າງຫຼັງເຈົ້າ ກ່າວວ່າ, ນີ້ແມ່ນທາງນັ້ນ, ຈົ່ງດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຈົ້າຫັນໄປທາງຂວາ ແລະເມື່ອພວກເຈົ້າຫັນໄປທາງຊ້າຍ. ອິສະຢາ 30:18–21.

God’s remnant people hear a voice behind them identifying which way they should walk. They then need to decide if they will listen or not listen. The people represented by John and Isaiah are people at the end of the world who wait for the Lord while He tarries, and Isaiah informs us he tarries because He is a God of judgment. From the beginning of Millerite history in 1798 until the close of probation for Adventism at the Sunday law, God is accomplishing the judgment in the heavenly sanctuary. The promise is that those who wait for the Lord during the judgment period will be blessed.

ປະຊາຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງຈາກທາງຫຼັງຂອງພວກເຂົາ ຊຶ່ງຊີ້ບອກວ່າພວກເຂົາຄວນເດີນໄປທາງໃດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຕັດສິນໃຈວ່າຈະຟັງ ຫຼື ຈະບໍ່ຟັງ. ປະຊາຊົນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຢຮັນ ແລະ ເອຊາຢາ ແມ່ນປະຊາຊົນໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ຜູ້ຄອຍຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊັກຊ້າຢູ່, ແລະ ເອຊາຢາແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ພຣະອົງຊັກຊ້າເພາະວ່າພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງການພິພາກສາ. ນັບຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣທ໌ໃນປີ 1798 ຈົນເຖິງການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນສຳລັບແອັດເວນຕິດສະຫຼັບໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ພຣະເຈົ້າກຳລັງດຳເນີນການພິພາກສາຢູ່ໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ. ພຣະສັນຍາຄືວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ຄອຍຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການພິພາກສານັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນ.

God’s people who are blessed for waiting, are represented by the virgins who wait for the Bridegroom in the parable of the ten virgins. All ten fell asleep, and then at midnight a crisis arrives that separates the sleeping virgins into two classes. One class had heard a voice behind them and turned to see the voice which instructed them as to which way to proceed, and the other class refused to turn around and hear the voice—in spite of the fact that the message that runs throughout the book of Revelation is, “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”

ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພອນເພາະການຄອຍຖ້າ ໄດ້ຖືກສະແດງແທນໂດຍພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ຄອຍຖ້າເຈົ້າບ່າວໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈັນສິບຄົນ. ທັງສິບຄົນໄດ້ຫຼັບໄປ, ແລະຕໍ່ມາໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ວິກິດໜຶ່ງໄດ້ມາເຖິງ ຊຶ່ງແຍກພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ຫຼັບຢູ່ອອກເປັນສອງຈຳພວກ. ຈຳພວກໜຶ່ງໄດ້ຍິນສຽງຢູ່ຂ້າງຫຼັງພວກເຂົາ ແລະໄດ້ຫັນກັບໄປເພື່ອເຫັນສຽງນັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຊີ້ນຳພວກເຂົາວ່າຄວນດຳເນີນໄປທາງໃດ, ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະຫັນກັບໄປແລະຟັງສຽງນັ້ນ—ເຖິງແມ່ນວ່າຂ່າວສານທີ່ແຜ່ພາດຢູ່ທົ່ວທັງພຣະທຳພຣະນິມິດຄື, “ຜູ້ໃດທີ່ມີຫູ ຈົ່ງໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງ ສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານກ່າວແກ່ຄຣິດຕະຈັກທັງຫຼາຍ.”

> “The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

> “ອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນໃນ ມັດທາຍ 25 ກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນປະສົບການຂອງປະຊາຊົນອາດເວນຕິດເຊັ່ນດຽວກັນ.” The Great Controversy, 393.

John represents the Adventist people who turn to the past in order to understand the future. When they “hear a word behind” them as John did, the word also includes the instruction given in Isaiah’s testimony of this identical event. Isaiah’s instruction was, “this is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left.” The wise virgins in Daniel twelve understand the increase of knowledge at the end of the world, because they had “run to and fro” in the word to understand the life-giving knowledge that was unsealed.

ໂຢຮັນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນແອັດເວນຕິສ ຜູ້ທີ່ຫັນໄປຫາອະດີດເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈອະນາຄົດ. ເມື່ອພວກເຂົາ “ໄດ້ຍິນພຣະທຳຈາກເບື້ອງຫຼັງ” ດັ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຍິນນັ້ນ, ພຣະທຳນັ້ນຍັງຮວມເຖິງຄໍາຊີ້ນໍາທີ່ໄດ້ປະທານໄວ້ໃນຄໍາພະຍານຂອງເອຊາຢາ ກ່ຽວກັບເຫດການອັນດຽວກັນນີ້. ຄໍາຊີ້ນໍາຂອງເອຊາຢາແມ່ນວ່າ, “ນີ້ແຫຼະແມ່ນທາງ, ຈົ່ງດໍາເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ, ເມື່ອພວກເຈົ້າຫັນໄປທາງຂວາ, ແລະເມື່ອພວກເຈົ້າຫັນໄປທາງຊ້າຍ.” ພວກພົມມະຈາລີຜູ້ສະຫຼາດໃນດານີເອນບົດ 12 ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໃນຕອນປາຍຂອງໂລກ, ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ “ແລ່ນໄປແລ່ນມາ” ໃນພຣະທຳ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈຄວາມຮູ້ອັນໃຫ້ຊີວິດ ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກແລ້ວ.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:4.

> ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ແລະປະທັບຕາໜັງສືນັ້ນໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ; ຫຼາຍຄົນຈະແລ່ນໄປມາ, ແລະຄວາມຮູ້ຈະທະວີຂຶ້ນ. ດານີເອນ 12:4.

The prophets we are considering represent Seventh-day Adventists in the history where judgment comes to a conclusion and probation closes. Those represented as the wise virgins hear a voice behind them saying this is the way to walk and He promises to guide them on the path when they turn to the left or the right. “Running to and fro” as the wise virgins do when the book is unsealed is a symbol for Bible study. Nature informs us that in order to run, you first must learn to walk and Isaiah’s testimony says that if you listen to the voice behind you, he will guide you in the study of His Word whether you turn to the Old Testament (left) or the New Testament (right). Open the Bible and He will guide you by His voice. But for Seventh-day Adventists at the end of the world it also means He will guide you when you open the Bible (left) and when you open the Spirit of Prophecy (right).

ຜູ້ພະຍາກອນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນານັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງຊາວແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດ ໃນປະຫວັດສາດຊ່ວງທີ່ການພິພາກສາມາເຖິງຂໍ້ສະຫຼຸບ ແລະ ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຖືກປິດລົງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກນຳສະເໜີເປັນຍິງພົມມະຈາຣີຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງຢູ່ຂ້າງຫຼັງຂອງພວກເຂົາກ່າວວ່າ ນີ້ແມ່ນທາງທີ່ຄວນດຳເນີນໄປ ແລະ ພຣະອົງຊົງສັນຍາວ່າຈະຊົງນຳພາພວກເຂົາໃນເສັ້ນທາງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຂົາຫັນໄປທາງຊ້າຍ ຫຼື ທາງຂວາ. ການ “ແລ່ນໄປມາ” ດັ່ງທີ່ຍິງພົມມະຈາຣີຜູ້ມີປັນຍາກະທຳເມື່ອໜັງສືຖືກເປີດຜະເຜີຍ ເປັນສັນຍາລັກຂອງການສຶກສາພຣະຄຳພີ. ທຳມະຊາດແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ເພື່ອຈະແລ່ນໄດ້ ກ່ອນອື່ນເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງຮຽນການຍ່າງກ່ອນ ແລະ ຄຳພະຍານຂອງອິຊາຢາກ່າວວ່າ ຖ້າເຈົ້າຮັບຟັງສຽງທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງເຈົ້າ ພຣະອົງຈະຊົງນຳພາເຈົ້າໃນການສຶກສາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະຫັນໄປຫາພຣະຄຳພີເດີມ (ຊ້າຍ) ຫຼື ພຣະຄຳພີໃໝ່ (ຂວາ). ຈົ່ງເປີດພຣະຄຳພີ ແລະ ພຣະອົງຈະຊົງນຳພາເຈົ້າໂດຍພຣະສຽງຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ສຳລັບຊາວແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດໃນຍຸກອະວະສານຂອງໂລກ ນີ້ຍັງໝາຍຄວາມອີກວ່າ ພຣະອົງຈະຊົງນຳພາເຈົ້າເມື່ອເຈົ້າເປີດພຣະຄຳພີ (ຊ້າຍ) ແລະ ເມື່ອເຈົ້າເປີດພຣະວິນຍານແຫ່ງການພະຍາກອນ (ຂວາ).

The way to walk is even more specific when Jeremiah’s testimony is added.

ແນວທາງທີ່ຈະດຳເນີນໄປນັ້ນຍິ່ງຖືກກຳນົດຢ່າງຈະແຈ້ງຍິ່ງຂຶ້ນ ເມື່ອໄດ້ເພີ່ມພະຍານຂອງເຢເຣມີຢາເຂົ້າໄປ.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken.

> ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມຫົນທາງທັງຫລາຍ ແລະຈົ່ງເບິ່ງ ແລະຈົ່ງຖາມຫາບັນດາທາງເກົ່າແກ່ທັງຫລາຍວ່າ ທາງອັນໃດເປັນທາງອັນດີ ແລະຈົ່ງດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະພົບການພັກຜ່ອນສຳລັບຈິດວິນຍານຂອງພວກເຈົ້າ. ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ພວກເຮົາຈະບໍ່ດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ. ອີກທັງເຮົາໄດ້ຕັ້ງຍາມເຝົ້າໄວ້ເໜືອພວກເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ ຈົ່ງຟັງສຽງແກເຂົາ. ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ພວກເຮົາຈະບໍ່ຟັງ.

> Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.

> ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈົ່ງຮູ້, ໂອ ຊຸມນຸມຊົນ, ວ່າມີຫຍັງຢູ່ໃນພວກເຂົາ. ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ແຜ່ນດິນໂລກ: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະນຳຄວາມພິນາດມາເຖິງຊົນຊາດນີ້, ຄືຜົນແຫ່ງຄວາມຄິດຂອງເຂົາ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ, ຫຼືກົດບັນຍັດຂອງເຮົາ, ແຕ່ໄດ້ປະຕິເສດມັນ. ເຢເຣມີຢາ 6:16–19.

There are two classes of worshippers in the passage. One group considers all the “ways” and chooses the “old paths” to walk in. They were capable of selecting the “good way” from all the other possible “ways,” because they are those who listened to the voice behind them, and that voice informed them, “this is the way, walk ye in it.” John represents those that hear the voice from behind, a voice from the “old paths.”

ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ມີຜູ້ນະມັດສະການຢູ່ສອງຈຳພວກ. ຈຳພວກໜຶ່ງພິຈາລະນາ “ທາງ” ທັງປວງ ແລະເລືອກ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ເພື່ອດຳເນີນໄປໃນນັ້ນ. ພວກເຂົາສາມາດເລືອກ “ທາງທີ່ດີ” ຈາກ “ທາງ” ອື່ນໆທີ່ອາດເປັນໄປໄດ້ທັງໝົດ, ເພາະພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຟັງສຽງທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງພວກເຂົາ, ແລະສຽງນັ້ນໄດ້ບອກພວກເຂົາວ່າ, “ນີ້ແຫຼະແມ່ນທາງ, ຈົ່ງດຳເນີນໄປໃນນັ້ນ.” ໂຢຮັນເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນສຽງຈາກຂ້າງຫຼັງ, ຄືສຽງຈາກ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ.”

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມຫົນທາງທັງຫຼາຍ ແລ້ວຈົ່ງພິຈາລະນາ ແລະຈົ່ງຖາມຫາບັນດາເສັ້ນທາງເກົ່າແກ່ ວ່າທາງອັນໃດເປັນທາງທີ່ດີ ແລະຈົ່ງດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ.” ເຢເຣມີຢາ 6:16.

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດພະຍາຍາມຖອນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ—ຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງວຽກງານຂອງພວກເຮົາ ໂດຍການສຶກສາພຣະວັດຈະນະດ້ວຍການອະທິຖານ ແລະໂດຍການຊົງສຳແດງ. ເທິງຮາກຖານເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງມາຕະຫຼອດຫ້າສິບປີທີ່ຜ່ານມາ. ມະນຸດອາດຄິດວ່າຕົນໄດ້ພົບທາງໃໝ່ ແລະວ່າຕົນສາມາດວາງຮາກຖານທີ່ໝັ້ນຄົງຍິ່ງກວ່າຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ. ແຕ່ນີ້ແມ່ນການຫຼອກລວງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ເພາະວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດວາງຮາກຖານອື່ນໃດໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “ໃນອະດີດ ຫຼາຍຄົນໄດ້ລົງມືສ້າງຄວາມເຊື່ອໃໝ່ ແລະສະຖາປະນາຫຼັກການໃໝ່ໆ. ແຕ່ສິ່ງກໍ່ສ້າງຂອງເຂົາຍືນຢູ່ໄດ້ດົນປານໃດ? ມັນກໍພັງລົງໃນໄມ່ຊ້າ ເພາະບໍ່ໄດ້ຖືກສ້າງໄວ້ເທິງພະສິລາ.”

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “ບັນດາສາວົກຊຸດທໍາອິດບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງປະເຊີນກັບຖ້ອຍຄໍາຂອງມະນຸດດອກຫລື? ພວກເຂົາບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຟັງທິດສະດີອັນຜິດພາດຕ່າງໆ ແລະຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຮັດທຸກສິ່ງແລ້ວ ຈຶ່ງຢືນຢັດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ພ້ອມກັບກ່າວວ່າ: ‘ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວນັ້ນ’? 1 ໂກຣິນໂທ 3:11.”

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງຍຶດໝັ້ນຄວາມໝັ້ນໃຈໃນເບື້ອງຕົ້ນຂອງເຮົາໄວ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນຈົນຮອດທີ່ສຸດ. ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງລິດອຳນາດໄດ້ຖືກສົ່ງມາໂດຍພຣະເຈົ້າ ແລະໂດຍພຣະຄຣິດແກ່ຊົນຊາດນີ້, ນຳພວກເຂົາອອກຈາກໂລກ, ທີລະຂໍ້ ທີລະຂັ້ນ, ເຂົ້າສູ່ແສງສະຫວ່າງອັນແຈ້ງແຫ່ງຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປະຈຸບັນ. ດ້ວຍຮີມປາກທີ່ໄດ້ຖືກແຕະຕ້ອງດ້ວຍໄຟບໍລິສຸດ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ພຣະດຳລັດຈາກສະຫວັນໄດ້ປະທັບຕາຮັບຮອງເຖິງຄວາມແທ້ອັນບໍລິສຸດຂອງຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດ.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

But there is another group in Jeremiah’s line and that “congregation” as he identifies them, have built a house representing a new faith, and that house falls because it was not built upon the rock. That house is the Seventh-day Adventist church, or as John identifies the very same church—the synagogue of Satan.

ແຕ່ຍັງມີອີກກຸ່ມໜຶ່ງໃນແນວຄຳພະຍາກອນຂອງເຢເຣມີຢາ, ແລະ “ປະຊຸມຊົນ” ນັ້ນ ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ລະບຸພວກເຂົາໄວ້, ໄດ້ສ້າງເຮືອນຫຼັງໜຶ່ງອັນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເຊື່ອໃໝ່, ແລະເຮືອນຫຼັງນັ້ນກໍພັງລົງ ເພາະມັນບໍ່ໄດ້ຖືກສ້າງໄວ້ເທິງສີລາ. ເຮືອນຫຼັງນັ້ນຄື ຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist, ຫຼື ດັ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ລະບຸເຖິງຄຣິສຕະຈັກດຽວກັນນັ້ນວ່າ—ທຳມະສາລາຂອງຊາຕານ.

To refuse to hear is to reject, his “words” and his “law.” Due to their rebellion against returning and walking in the old paths and also their refusal to hear the trumpet message of the watchman, God is going to bring evil upon the people Jeremiah identifies as a “evil congregation.” How God deals with the Seventh-day Adventist church of Laodicea is a subject of Bible prophecy. The prophet Hosea contributes to the characteristics of the “evil congregation” when he speaks about why they are rejected.

ການປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງ ກໍຄືການປະຕິເສດ “ພຣະວັດຈະນະ” ແລະ “ພຣະບັນຍັດ” ຂອງພຣະອົງ. ເນື່ອງດ້ວຍການກະບົດຂອງພວກເຂົາຕໍ່ການກັບຄືນມາ ແລະການດຳເນີນໃນທາງເກົ່າທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງການປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງຂ່າວສານແຫ່ງແກຂອງຍາມເຝົ້າ, ພຣະເຈົ້າຈະນຳຄວາມຊົ່ວຮ້າຍມາເຫນືອປະຊາຊົນທີ່ເຢເຣມີຢາເອີ້ນວ່າ “ຊຸມນຸມຊົ່ວຮ້າຍ.” ວ່າດ້ວຍວິທີທີ່ພຣະເຈົ້າຈັດການກັບຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ແຫ່ງ Laodicea ນັ້ນ ເປັນຫົວຂໍ້ໜຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ຜູ້ພະຍາກອນໂຮເສອາໄດ້ເພີ່ມເຕີມລັກສະນະຂອງ “ຊຸມນຸມຊົ່ວຮ້າຍ” ເມື່ອທ່ານກ່າວເຖິງເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກປະຕິເສດ.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> ປະຊາກອນຂອງເຮົາຖືກທຳລາຍເນື່ອງດ້ວຍການຂາດຄວາມຮູ້: ເພາະເຈົ້າໄດ້ປະຕິເສດຄວາມຮູ້, ເຮົາກໍຈະປະຕິເສດເຈົ້າເໝືອນກັນ, ເພື່ອເຈົ້າຈະບໍ່ເປັນປຸໂລຫິດໃຫ້ແກ່ເຮົາອີກ: ເພາະເຈົ້າໄດ້ລືມພຣະບັນຍັດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ, ເຮົາກໍຈະລືມລູກຫລານຂອງເຈົ້າເໝືອນກັນ. Hosea 4:6.

They are rejected for lacking knowledge, which represents a message that is unsealed at the time of the end. God is ending here His covenant relationship with His people in the passage, for He directly calls them, “My people!” Because they rejected Christ, and have forgotten His law they will be no priest for God. When God’s people enter into covenant with God, He makes them priests and kings. When God entered into covenant with ancient Israel he stated through Moses:

ພວກເຂົາຖືກປະຕິເສດເນື່ອງຈາກຂາດຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາສຸດທ້າຍ. ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ພຣະເຈົ້າກໍາລັງຍຸດຕິຄວາມສໍາພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງກັບຊົນຂອງພຣະອົງ ເພາະພຣະອົງຊົງເອີ້ນພວກເຂົາໂດຍກົງວ່າ, “ຊົນຂອງເຮົາ!” ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດພຣະຄຣິດ ແລະໄດ້ຫຼົງລືມພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາຈະບໍ່ເປັນປະໂລຫິດສໍາລັບພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງຊົງແຕ່ງຕັ້ງພວກເຂົາໃຫ້ເປັນປະໂລຫິດແລະກະສັດ. ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ພຣະອົງໄດ້ຕັດຜ່ານໂມເຊວ່າ:

> Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.

> ບັດນີ້ເຫດສະນັ້ນ ຖ້າພວກເຈົ້າຈະເຊື່ອຟັງສຽງຂອງເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະຮັກສາພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະເປັນຊັບສິນອັນລ້ຳຄ່າພິເສດຂອງເຮົາເໜືອຊົນຊາດທັງປວງ ເພາະວ່າແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດເປັນຂອງເຮົາ: ແລະພວກເຈົ້າຈະເປັນສຳລັບເຮົາເປັນອານາຈັກແຫ່ງປະໂລຫິດ ແລະເປັນຊົນຊາດບໍລິສຸດ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນຖ້ອຍຄຳທີ່ເຈົ້າຈະຕ້ອງກ່າວແກ່ບັນດາລູກຫຼານຂອງອິສຣາເອນ. Exodus 19:5, 6.

When God entered into covenant with the Christian church he stated through Peter:

ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເຂົ້າໃນພັນທະສັນຍາກັບຄຣິສຕະຈັກ ພຣະອົງໄດ້ຊົງກ່າວຜ່ານເປໂຕວ່າ:

> But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.

> ແຕ່ພວກທ່ານເປັນຊາດພັນທີ່ພຣະອົງຊົງຄັດເລືອກໄວ້ແລ້ວ, ເປັນຄະນະປຸໂຣຫິດແຫ່ງກະສັດ, ເປັນຊາດບໍລິສຸດ, ເປັນຊົນຊາດອັນເປັນກຳມະສິດສະເພາະຂອງພຣະອົງ; ເພື່ອພວກທ່ານຈະໄດ້ປະກາດພຣະຄຸນອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງຮຽກພວກທ່ານອອກຈາກຄວາມມືດ ເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ: ໃນການກ່ອນພວກທ່ານບໍ່ແມ່ນຊົນຊາດ, ແຕ່ບັດນີ້ເປັນຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າ; ແຕ່ກ່ອນບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ, ແຕ່ບັດນີ້ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາແລ້ວ. 1 ເປໂຕ 2:9, 10.

Peter in these verses addresses the transition from ancient Israel as God’s chosen covenant people unto the Christian church, when he states that “in times past were not a people, but now are the people of God.” When the Jews divorced themselves from God, the Lord entered into covenant with the Christian church. Both were considered as nations of priests while they were married to the Lord.

ເປໂຕໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງການປ່ຽນຜ່ານຈາກອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ຜູ້ເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ ໄປສູ່ຄຣິດຕະຈັກຄຣິດສະຕຽນ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ “ໃນກາລະກ່ອນພວກທ່ານບໍ່ແມ່ນຊົນຊາດໜຶ່ງ ແຕ່ບັດນີ້ເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.” ເມື່ອຊາວຢິວໄດ້ຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກພຣະເຈົ້າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຄຣິດຕະຈັກຄຣິດສະຕຽນ. ທັງສອງໄດ້ຖືກນັບວ່າເປັນຊາດແຫ່ງປຸໂຣຫິດ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຢູ່ໃນສະພາບທີ່ສົມຮົດກັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

To be rejected as a priest indicates that you once were a covenant people. Seventh-day Adventists entered into covenant with the Lord at the beginning of Adventist history. The church in the wilderness came out of the Reformation but rejected the Millerite message, and thus divorced themselves from God during the history of the first and second angels’ messages. The final separation was the arrival of the second angel and the pronouncement was that they were no longer a daughter of Christ, but had become a daughter of Babylon. Immediately after, during the Midnight Cry, God called His new bride to the covenant marriage.

ການຖືກປະຕິເສດໃນຖານະປະໂລຫິດ ບົ່ງຊີ້ວ່າ ທ່ານເຄີຍເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາມາກ່ອນ. ຊາວແອັດເວນຕິສວັນທີເຈັດໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງປະຫວັດສາດແອັດເວນຕິສ. ຄຣິສຕະຈັກໃນຖິ່ນກັນດານໄດ້ອອກມາຈາກການປະຕິຮູບ ແຕ່ໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງມິນເລີ ແລະດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຢ່າຮ້າງຕົນເອງອອກຈາກພຣະເຈົ້າໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດແຫ່ງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ. ການແຍກຂາດຂັ້ນສຸດທ້າຍເກີດຂຶ້ນເມື່ອການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະຄຳປະກາດນັ້ນຄື ພວກເຂົາບໍ່ເປັນທິດາຂອງພຣະຄຣິດອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ໄດ້ກາຍເປັນທິດາຂອງບາບີໂລນ. ທັນທີຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນລະຫວ່າງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເອີ້ນເຈົ້າສາວໃໝ່ຂອງພຣະອົງເຂົ້າສູ່ການສົມຣົດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ.

The two tables that were the symbol of the covenant for ancient Israel were the two tables of the Ten Commandments, and the two tables for spiritual modern Israel are the two tables of Habakkuk as represented by the 1843 and 1850 charts. The covenant people that inspiration has identified repeatedly as Laodicea rejected the old paths, refused to listen to the voice behind them, and they therefore repeat the ending history of ancient Israel as they are spewed out of the mouth of the Lord. Why does this happen to those He calls, “My people?”

ແຜ່ນສອງແຜ່ນທີ່ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາສຳລັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ຄື ແຜ່ນສອງແຜ່ນແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການ, ແລະ ແຜ່ນສອງແຜ່ນສຳລັບອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ຄື ແຜ່ນສອງແຜ່ນແຫ່ງຮາບາກຸກ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນແຜນພູມ 1843 ແລະ 1850. ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ທີ່ພຣະວິນຍານແຫ່ງການດົນໃຈໄດ້ຊີ້ບອກຢ່າງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າເປັນ Laodicea ໄດ້ປະຕິເສດທາງເກົ່າ, ປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງສຽງທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງພວກເຂົາ, ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງທຳຊ້ຳປະຫວັດສາດຕອນທ້າຍຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ເຫດໃດການນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງເອີ້ນວ່າ, “ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ?”

The parable of the ten virgins, which illustrates the experience of Adventism is twice fulfilled, once at the beginning and then at the ending of Adventism. Sister White teaches that the parable has been and will be fulfilled to the very letter, and also that the parable is always to be understood as present truth, just as is the third angel.

ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈັນສິບຄົນ, ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນປະສົບການຂອງຂະບວນການ Adventism, ໄດ້ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນສອງຄັ້ງ, ຄັ້ງໜຶ່ງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຕໍ່ມາອີກຄັ້ງໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ Adventism. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ສອນວ່າ ຄໍາອຸປະມານີ້ໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະສໍາເລັດອີກ ຢ່າງກົງຕາມຕົວອັກສອນທຸກປະການ, ແລະ ຍັງສອນອີກວ່າ ຄໍາອຸປະມານີ້ຕ້ອງໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈຢູ່ສະເໝີວ່າເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບເວລາປະຈຸບັນ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

> “I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “ຂ້າພະເຈົ້າມັກຖືກນຳໃຫ້ຫວນໄປຫາອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມຈັນສິບຄົນ, ໃນນັ້ນຫ້າຄົນສະຫຼາດ ແລະ ຫ້າຄົນໂງ່. ອຸປະມານີ້ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະສຳເລັດຕາມຕົວອັກສອນຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ເພາະມັນມີການປະຍຸກຕໍ່ເວລານີ້ໂດຍສະເພາະ, ແລະ ເໝືອນດັ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ມັນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້ຕໍ່ໄປຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງເວລາ.” Review and Herald, August 19, 1890.

Millerite Adventism fulfilled the waiting of the parable between their failed prediction of 1843 and the correct prediction of October 22, 1844. The prophetic details of this history are many and important, but I simply wish to identify that the parable of the ten virgins is directly connected to the third angel as Sister White just stated.

ການເຄື່ອນໄຫວແອດເວັນຕິສ໌ແບບ Millerite ໄດ້ເຮັດໃຫ້ການຄອຍຖ້າຕາມຄໍາອຸປະມານັ້ນສົມບູນຂຶ້ນ ໃນຊ່ວງລະຫວ່າງການຄາດການທີ່ຜິດພາດຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843 ແລະການຄາດການທີ່ຖືກຕ້ອງສໍາລັບວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ລາຍລະອຽດທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງປະຫວັດສາດນີ້ມີຢູ່ຫຼາຍ ແລະມີຄວາມສໍາຄັນ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າພຽງແຕ່ປາຖະໜາຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈັນສິບຄົນນັ້ນມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ດັ່ງທີ່ Sister White ໄດ້ກ່າວໄວ້ຫາກໍ.

From 1798 until October 22, 1844, the message of the first angel announced the opening of the judgment. Just before the judgment began the Midnight Cry of the parable of the ten virgins was fulfilled. Therefore, when the third angel announces the close of judgment, the announcement of the Midnight Cry will once again be repeated.

ນັບແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ເດືອນຕຸລາ 1844 ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ປະກາດການເປີດຂອງການພິພາກສາ. ກ່ອນທີ່ການພິພາກສາຈະເລີ່ມຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນຕາມຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມຈັນສິບຄົນກໍໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງ. ສະນັ້ນ ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມປະກາດການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາ ການປະກາດເຖິງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນຈະຖືກປະກາດຊ້ຳອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

The recognition that the Protestant churches had rejected God’s message, thus becoming the daughters of Babylon, was the arrival of the second angel’s message and the beginning of the tarrying time in the parable that was being “fulfilled to the very letter.” The Lord did not return in 1843, He tarried to test and bless the virgins. The announcement of the second angel identifying the Protestant churches as daughters of Babylon was a call for those still in those fallen churches to come out and stand with the Millerites and their understanding of the prophecies. At the Exeter camp meeting Samuel Snow provided the evidence necessary to confirm the Lord’s coming on October 22, 1844, and the message of the Midnight Cry swept across the land like a tidal wave. Then the third angel arrived at the Great Disappointment of October 22, 1844.

ການຮັບຮູ້ວ່າບັນດາຄຣິດຈັກໂປຣເຕສຕັງໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກາຍເປັນບຸດສາວຂອງບາບີໂລນ, ແມ່ນການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະເປັນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າໃນຄຳອຸປະມາທີ່ກຳລັງ “ສຳເລັດຕາມຕົວອັກສອນທຸກປະການ.” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສະເດັດກັບຄືນມາໃນປີ 1843; ພຣະອົງໄດ້ຊັກຊ້າເພື່ອທົດສອບ ແລະອວຍພອນບັນດາພົມມະຈາຣີ. ການປະກາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຊຶ່ງລະບຸວ່າບັນດາຄຣິດຈັກໂປຣເຕສຕັງເປັນບຸດສາວຂອງບາບີໂລນ ແມ່ນການເອີ້ນໃຫ້ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນຄຣິດຈັກທີ່ຕົກຕ່ຳເຫຼົ່ານັ້ນອອກມາ ແລະຢືນຢູ່ຮ່ວມກັບພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ແລະກັບຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາໃນຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍ. ທີ່ການປະຊຸມຄ່າຍ Exeter, Samuel Snow ໄດ້ນຳສະເໜີຫຼັກຖານທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຢືນຢັນການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໄດ້ກວາດໄປທົ່ວແຜ່ນດິນດັ່ງຄື້ນນ້ຳຫຼາກ. ແລ້ວທູດສະຫວັນອົງທີສາມກໍໄດ້ມາເຖິງໃນເຫດການຄວາມຜິດຫວັງຢ່າງໃຫຍ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

This was a brief summation of a beginning history that I have left out many points, in order to isolate a few points that seem more relevant to what we are addressing.

ນີ້ແມ່ນການສະຫຼຸບໂດຍຫຍໍ້ຂອງປະຫວັດໃນຊ່ວງເລີ່ມຕົ້ນ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະໄວ້ຫຼາຍປະເດັນ ເພື່ອຈະແຍກເນັ້ນພຽງບາງປະເດັນທີ່ເບິ່ງວ່າກ່ຽວຂ້ອງຫຼາຍກວ່າກັບສິ່ງທີ່ເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາ.

We will continue these thoughts in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles