Article

# Rome Establishes the Vision - Number Nine

ໂຣມສ້າງຕັ້ງນິມິດ - ເລກເກົ້າ

Rejecting the Foundations: The Controversy of ‘The Daily’ and the Consequences of Denying Truth in Adventist Prophecy

ການປະຕິເສດຮາກຖານ: ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເລື່ອງ ‘ການປະຈຳວັນ’ ແລະ ຜົນຕາມມາຂອງການປະຕິເສດຄວາມຈິງໃນຄຳພະຍາກອນຂອງແອັດເວນຕິສท์

Author

Jeff Pippenger

Published

August 21, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are currently addressing the prophetic line of the controversies within Advent history that have taken place concerning the various symbols of Rome. We are currently addressing “the daily” in the book of Daniel. That controversy represents a rejection of the foundations of Adventism, the rejection of the authority of the Spirit of Prophecy, and the rejection of the messenger that was chosen by God. Rejecting the work of Miller also represents a rejection of the instruction that had been given to Miller by heavenly angels, who led Miller to his understanding of the message produced by the increase of knowledge when the book of Daniel was unsealed in 1798.

ໃນຂະນະນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາແນວຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບຂໍ້ຂັດແຍ້ງຕ່າງໆພາຍໃນປະຫວັດຂອງຊາວແອັດເວນທິສ ທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເກືອບກັບສັນຍາລັກຕ່າງໆຂອງໂຣມ. ໃນຂະນະນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາ “ການຖວາຍປະຈຳວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ. ຂໍ້ຂັດແຍ້ງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປະຕິເສດຮາກຖານຂອງລັດທິແອັດເວນທິສ, ການປະຕິເສດອຳນາດຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະການປະຕິເສດຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເລືອກ. ການປະຕິເສດພາລະກິດຂອງມິນເລີ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການປະຕິເສດຄຳຊີ້ນຳທີ່ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ມິນເລີໂດຍທູດສະຫວັນ, ຜູ້ໄດ້ນຳພາມິນເລີໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂ່າວສານທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798.

Those that reject the truth identifying the power (pagan Rome) that restrained the papal power from being revealed in Second Thessalonians, manifest that they do not love the truth, and for rejecting the love of truth, they receive a lie. The lie in turn brings strong delusion upon them. The lie is the cause, and the strong delusion they receive is the effect. The lack of love of the truth is their motivation. The lie represents the choice of a pluralistic acceptance of biblical doctrine, as opposed to those who believe in absolute truth. This is why Isaiah’s representation of Paul’s strong delusion is represented as delusions, not simply a delusion. The other class are those who do love the truth, accept the premise of absolute truth, and are identified by Isaiah as those who tremble at God’s word.

ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຄວາມຈິງທີ່ຊີ້ບອກອໍານາດ (ໂຣມັນນອກຮີດ) ຊຶ່ງໄດ້ຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ອໍານາດສັນຕະປາປາຖືກເປີດເຜີຍໃນ 2 ເທສະໂລນິກາ ສະແດງໃຫ້ປະຈັກວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ, ແລະເນື່ອງຈາກການປະຕິເສດຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມຕົວະ. ຄວາມຕົວະນັ້ນໃນທາງກັບກັນ ນໍາຄວາມລຸ່ມຫລົງອັນແຮງກ້າມາເຖິງພວກເຂົາ. ຄວາມຕົວະເປັນເຫດ, ແລະຄວາມລຸ່ມຫລົງອັນແຮງກ້າທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບເປັນຜົນ. ການຂາດຄວາມຮັກຕໍ່ຄວາມຈິງແມ່ນແຮງຈູງໃຈຂອງພວກເຂົາ. ຄວາມຕົວະນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເລືອກຍອມຮັບແບບພະຫຸນິຍົມຕໍ່ຄໍາສອນພຣະຄໍາພີ, ຊຶ່ງກົງກັນຂ້າມກັບຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນຄວາມຈິງສົມບູນແບບ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ພາບຕົວແທນຂອງເອຊາຢາກ່ຽວກັບຄວາມລຸ່ມຫລົງອັນແຮງກ້າຂອງໂປໂລ ໄດ້ຖືກສະແດງເປັນຄວາມລຸ່ມຫລົງຫຼາຍປະການ, ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຄວາມລຸ່ມຫລົງພຽງປະການດຽວ. ອີກພວກໜຶ່ງແມ່ນຜູ້ທີ່ຮັກຄວາມຈິງ, ຍອມຮັບຫຼັກຕັ້ງຕົ້ນຂອງຄວາມຈິງສົມບູນແບບ, ແລະຖືກເອຊາຢາລະບຸວ່າເປັນຜູ້ທີ່ສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

> Thus saith the Lord, The heaven is my throne, and the earth is my footstool: where is the house that ye build unto me? and where is the place of my rest? For all those things hath mine hand made, and all those things have been, saith the Lord: but to this man will I look, even to him that is poor and of a contrite spirit, and trembleth at my word. He that killeth an ox is as if he slew a man; he that sacrificeth a lamb, as if he cut off a dog’s neck; he that offereth an oblation, as if he offered swine’s blood; he that burneth incense, as if he blessed an idol. Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before mine eyes, and chose that in which I delighted not. Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:1–5.

> ພຣະຢາເວຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, ຟ້າສະຫວັນເປັນພຣະທີ່ນັ່ງຂອງເຮົາ ແລະແຜ່ນດິນໂລກເປັນທີ່ວາງພຣະບາດຂອງເຮົາ: ແລ້ວເຮືອນຫຼັງໃດທີ່ພວກເຈົ້າຈະສ້າງຂຶ້ນໃຫ້ເຮົາ? ແລະສະຖານທີ່ໃດເປັນບ່ອນພັກຂອງເຮົາ? ເພາະວ່າສິ່ງທັງປວງເຫຼົ່ານັ້ນມືຂອງເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ, ແລະສິ່ງທັງປວງເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງເກີດມີຂຶ້ນ, ພຣະຢາເວຊົງກ່າວ: ແຕ່ຄົນຜູ້ນີ້ແຫຼະທີ່ເຮົາຈະເຫຼືອບເບິ່ງ, ຄືຜູ້ທີ່ຍາກຈົນ ແລະມີຈິດໃຈສຳນຶກຜິດ, ແລະຕົວສັ່ນຢ້ານຕໍ່ພຣະວາຈາຂອງເຮົາ. ຜູ້ທີ່ຂ້າງົວຜູ້ໜຶ່ງກໍເໝືອນກັບວ່າໄດ້ຂ້າຄົນຜູ້ໜຶ່ງ; ຜູ້ທີ່ຖວາຍລູກແກະເປັນເຄື່ອງບູຊາ ກໍເໝືອນກັບວ່າໄດ້ຕັດຄໍໝາ; ຜູ້ທີ່ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາທັນຍາບູຊາ ກໍເໝືອນກັບວ່າໄດ້ຖວາຍເລືອດໝູ; ຜູ້ທີ່ເຜົາກຳຍານ ກໍເໝືອນກັບວ່າໄດ້ສັນລະເສີນຮູບເຄົາລົບ. ແທ້ຈິງ, ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກທາງຂອງຕົນເອງ, ແລະຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາຊື່ນຊົມຢູ່ໃນສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງພວກເຂົາ. ຝ່າຍເຮົາກໍຈະເລືອກຄວາມລວງຂອງພວກເຂົາເໝືອນກັນ, ແລະຈະນຳສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຢ້ານກົວມາເຖິງພວກເຂົາ; ເພາະເມື່ອເຮົາເອີ້ນ ບໍ່ມີໃຜຕອບ; ເມື່ອເຮົາເວົ້າ ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ: ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຄວາມຊົ່ວຕໍ່ໜ້າຕາເຮົາ, ແລະເລືອກສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ພໍໃຈ. ຈົ່ງຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວ, ພວກເຈົ້າຜູ້ທີ່ຕົວສັ່ນຢ້ານຕໍ່ພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ; ບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຈົ້າຜູ້ກຽດຊັງພວກເຈົ້າ, ຜູ້ຂັບໄລ່ພວກເຈົ້າອອກໄປເພາະນາມຂອງເຮົາ, ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ໃຫ້ພຣະຢາເວໄດ້ຮັບພຣະກຽດເຖີດ”: ແຕ່ພຣະອົງຈະປາກົດເພື່ອຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະພວກເຂົາຈະຕ້ອງອັບອາຍ. ອິສະຢາ 66:1–5.

Those who tremble at God’s Word are the outcasts of Israel, who in the last days are those who are represented as the ensign.

ບັນດາຜູ້ທີ່ຕົວສັ່ນດ້ວຍຄວາມຄາລົບຕໍ່ພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຂັບໄລອອກໄປແຫ່ງອິສຣາເອນ ຜູ້ຊຶ່ງໃນວັນສຸດທ້າຍຖືກນຳສະເໜີໄວ້ວ່າເປັນທຸງສັນຍານ.

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.

> ແລະພຣະອົງຈະຕັ້ງທຸງເປັນໝາຍສຳລັບບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈະຮວບຮວມບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລອອກຂອງອິສຣາເອນ, ແລະຈະຮວບໂຮມຜູ້ທີ່ກະຈັດກະຈາຍຂອງຢູດາຈາກສີ່ມຸມໂລກ. ເອຊາຢາ 11:12.

God identifies that it is He who made the house that the class who are presenting corrupted offerings claim to have made. It is that house they trust in when they proclaim “the temple of the Lord are these.”

ພຣະເຈົ້າຊົງລະບຸວ່າ ແມ່ນພຣະອົງເອງຜູ້ຊົງສ້າງພຣະນิเวດຫຼັງນັ້ນ ຊຶ່ງກຸ່ມຄົນທີ່ນຳຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນເສື່ອມເສຍອ້າງວ່າເປັນຜູ້ສ້າງ. ພວກເຂົາໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະນิเวດຫຼັງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຂົາປະກາດວ່າ “ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວແມ່ນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້.”

> Stand in the gate of the Lord’s house, and proclaim there this word, and say, Hear the word of the Lord, all ye of Judah, that enter in at these gates to worship the Lord. Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel, Amend your ways and your doings, and I will cause you to dwell in this place. Trust ye not in lying words, saying, The temple of the Lord, The temple of the Lord, The temple of the Lord, are these. Jeremiah 7:2–4.

> ຈົ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະປະກາດຖ້ອຍຄຳນີ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແລະກ່າວວ່າ, ທ່ານທັງຫລາຍຊາວຢູດາຜູ້ເຂົ້າມາທາງປະຕູເຫລົ່ານີ້ເພື່ອນະມັດສະການພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈົ່ງຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ, ດັ່ງນີ້ຕັດວ່າ, ຈົ່ງແກ້ໄຂທາງທັງຫລາຍແລະການປະພຶດທັງຫລາຍຂອງພວກທ່ານ, ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ພວກທ່ານອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້. ຢ່າໄວ້ວາງໃຈໃນຖ້ອຍຄຳລວງທີ່ກ່າວວ່າ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແມ່ນສິ່ງເຫລົ່ານີ້. ເຢເຣມີຢາ 7:2–4.

Those who “trust” in lying words, are those who believe a lie. The house which the Lord built was raised upon the foundation which He also made. The class who refused to answer when God called, chose their own ways and delighted in abominations. They chose “ways,” and “abominations,” in the plural, when Jeremiah stated that there was only one way to walk within.

ຜູ້ທີ່ “ໄວ້ວາງໃຈ” ໃນຖ້ອຍຄຳມຸສາ ກໍຄືຜູ້ທີ່ເຊື່ອຄຳຕົວະ. ເຮືອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສ້າງນັ້ນ ຖືກຍົກຂຶ້ນເທິງຮາກຖານທີ່ພຣະອົງເອງກໍໄດ້ຊົງຈັດວາງໄວ້. ຈຳພວກທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຕອບເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນ ໄດ້ເລືອກທາງຂອງຕົນເອງ ແລະມີຄວາມຍິນດີໃນສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງ. ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກ “ທາງທັງຫຼາຍ” ແລະ “ສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທັງຫຼາຍ” ໃນຮູບພະຫຸພົດ ໃນຂະນະທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ກ່າວວ່າ ມີພຽງທາງດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະດຳເນີນຢູ່ພາຍໃນ.

> Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. To what purpose cometh there to me incense from Sheba, and the sweet cane from a far country? your burnt offerings are not acceptable, nor your sacrifices sweet unto me. Jeremiah 6:16–20.

> ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, “ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມຫົນທາງ ແລະເບິ່ງ, ແລະຈົ່ງຖາມຫາບັນດາເສັ້ນທາງເກົ່າແກ່, ວ່າທາງອັນໃດເປັນທາງອັນດີ, ແລະຈົ່ງດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ, ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະພົບການພັກສະຫງົບແກ່ຈິດວິນຍານຂອງຕົນ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ.” ອີກທັງເຮົາໄດ້ຕັ້ງຍາມເຝົ້າໄວ້ເໜືອພວກເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຟັງສຽງແກທຣຳ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ຟັງ.” ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງເຖີດ, ໂອ ບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈົ່ງຮູ້ເຖີດ, ໂອ ຊຸມນຸມຊົນ, ວ່າມີອັນໃດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ, ໂອ ແຜ່ນດິນໂລກ: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະນຳຄວາມຊົ່ວຮ້າຍມາເໜືອຊົນຊາດນີ້, ຄືຜົນແຫ່ງຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ, ແລະບໍ່ໄດ້ຟັງທັງພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ, ແຕ່ໄດ້ປະຕິເສດມັນ. ເຄື່ອງຫອມຈາກເຊບາ ແລະຫຍ້າຫອມຈາກແດນໄກ ຈະມາຫາເຮົາເພື່ອປະໂຫຍດອັນໃດ? ເຄື່ອງບູຊາເຜົາທັງສິ້ນຂອງພວກເຈົ້າບໍ່ເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທແກ່ເຮົາ ແລະເຄື່ອງສັກກະບູຊາຂອງພວກເຈົ້າກໍບໍ່ເປັນກິ່ນຫອມຫວານແກ່ເຮົາ.” ເຢເຣມີຢາ 6:16–20

In chapter fifteen, Jeremiah calls the evil congregation that would not hearken, though they had ears, the “assembly of mockers.” This congregation was given a “watchman” in both the history of the first and second angels’ messages, and again in the history of the third angel, but they refused to walk in the good way, which is the old paths. Instead, they walked in the “ways.” For this reason, Isaiah identifies that God will choose multiple delusions, for they chose a plurality of false paths instead of the absolute way of the old paths. As with Isaiah’s testimony the assembly of mockers’ worship is rejected by the Lord. Sister White directly associates Isaiah’s plurality of delusions with Paul’s strong delusion, and she places it in the context of the rejection of the foundational truths, the foundation which the Lord built and builds His house upon.

ໃນບົດທີສິບຫ້າ ເຢເຣມີຢາໄດ້ເອີ້ນຊຸມນຸມອັນຊົ່ວຮ້າຍທີ່ບໍ່ຍອມຮັບຟັງ ແມ່ນແມ່ນວ່າພວກເຂົາມີຫູ ວ່າເປັນ “ທີ່ປະຊຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ.” ຊຸມນຸມນີ້ໄດ້ຮັບ “ຍາມເຝົ້າ” ທັງໃນປະຫວັດຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງ ແລະອີກຄັ້ງໃນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແຕ່ພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະເດີນໃນທາງອັນດີ ຊຶ່ງເປັນທາງເດີມແຫ່ງບູຮານ. ແທນທີ່ຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເດີນໃນ “ບັນດາທາງ.” ດ້ວຍເຫດນີ້ ເອຊາຢາຈຶ່ງຊີ້ວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເລືອກຄວາມລວງຜິດຫຼາຍປະການໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ເລືອກບັນດາເສັ້ນທາງອັນປອມຫຼາຍຢ່າງ ແທນທາງອັນສົມບູນແບບແຫ່ງທາງເດີມບູຮານ. ດັ່ງເຊັ່ນໃນຄຳພະຍານຂອງເອຊາຢາ ການນະມັດສະການຂອງທີ່ປະຊຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍນັ້ນ ຖືກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະຕິເສດ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງຄວາມລວງຜິດຫຼາຍປະການຂອງເອຊາຢາໂດຍກົງກັບຄວາມລວງຜິດອັນຮຸນແຮງຂອງໂປໂລ ແລະນາງໄດ້ຈັດວາງສິ່ງນັ້ນໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງການປະຕິເສດຄວາມຈິງພື້ນຖານ ຄືຮາກຖານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສ້າງ ແລະຊົງກຳລັງສ້າງເຮືອນຂອງພຣະອົງເທິງຮາກຖານນັ້ນ.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “ພຣະອົງຜູ້ຊົງເຫັນສິ່ງທີ່ຢູ່ເບື້ອງລຸ່ມພາຍນອກ, ຜູ້ຊົງອ່ານຈິດໃຈຂອງມະນຸດທຸກຄົນ, ຕັດສິນເຖິງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຫຼວງຫຼາຍວ່າ: ‘ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ທຸກລຳບາກ ແລະ ຕົກຕະລຶງເນື່ອງຈາກສະພາບທາງສິນທຳ ແລະ ທາງວິນຍານຂອງຕົນ.’ ແທ້ຈິງແລ້ວ, ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກທາງຂອງຕົນເອງ, ແລະ ຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາຍິນດີຢູ່ໃນສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງພວກເຂົາ. ເຮົາກໍຈະເລືອກຄວາມຫຼອກລວງຂອງພວກເຂົາເຊ່ນກັນ, ແລະ ຈະນຳຄວາມຢ້ານກົວຂອງພວກເຂົາມາເຖິງພວກເຂົາ; ເພາະເມື່ອເຮົາເອີ້ນ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕອບ; ເມື່ອເຮົາກ່າວ ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ: ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາຂອງເຮົາ, ແລະ ເລືອກສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ພໍພຣະໄທ.’ ‘ພຣະເຈົ້າຈະສົ່ງຄວາມລຸ່ມຫຼົງອັນຮ້າຍແຮງມາເຖິງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຄຳມຸສາ,’ ເພາະພວກເຂົາ ‘ບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ,’ ‘ແຕ່ກັບຍິນດີໃນຄວາມອະທຳ.’ ອິຊາຢາ 66:3, 4; 2 ເທສະໂລນິກ 2:11, 10, 12.”

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

> “ພຣະອາຈານແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຊົງຖາມວ່າ: ‘ຈະມີຄວາມລວງອັນໃດທີ່ຮ້າຍແຮງກວ່ານີ້ອີກ ທີ່ສາມາດຫຼອກລວງຈິດໃຈໄດ້ ນອກຈາກການເສແສ້ງວ່າທ່ານກໍາລັງກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງຮາກຖານອັນຖືກຕ້ອງ ແລະວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຍອມຮັບການງານຂອງທ່ານ ໃນຂະນະທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານກໍາລັງດໍາເນີນຫຼາຍສິ່ງຕາມນະໂຍບາຍຂອງໂລກ ແລະກໍາລັງເຮັດບາບຕໍ່ພຣະເຢໂຫວາ? ໂອ, ນີ້ເປັນການຫຼອກລວງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ເປັນຄວາມລຸ່ມຫຼົງອັນຊວນໃຫ້ຫຼົງໃຫຼ ທີ່ເຂົ້າຄອບງໍາຈິດໃຈ ເມື່ອມະນຸດຜູ້ທີ່ເຄີຍຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ ເຂົ້າໃຈຮູບແບບແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າຜິດໄປວ່າເປັນພຣະວິນຍານ ແລະລິດເດດຂອງມັນ; ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍຄິດວ່າຕົນເອງຮັ່ງມີ ແລະເພີ່ມພູນດ້ວຍຊັບສິນ ແລະບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດເລີຍ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມເປັນຈິງ ເຂົາກໍາລັງຂາດທຸກສິ່ງ.’”

> “God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

> “ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປ່ຽນແປງພຣະທັຍຂອງພຣະອົງຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ກຳລັງຮັກສາເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນໃຫ້ປາດສະຈາກມົນທິນ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນກຳລັງຮ້ອງວ່າ, ‘ສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພ,’ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມພິນາດຢ່າງກະທັນຫັນກຳລັງມາເຖິງພວກເຂົາ. ຖ້າບໍ່ມີການກັບໃຈຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ຖ້າມະນຸດບໍ່ຖ່ອມໃຈຂອງຕົນລົງໂດຍການສາລະພາບ ແລະຮັບເອົາຄວາມຈິງຕາມທີ່ຄວາມຈິງນັ້ນຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຂົ້າສະຫວັນເລີຍ. ເມື່ອການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເກີດຂຶ້ນໃນທ່າມກາງພວກເຮົາ, ເຮົາຈະບໍ່ນອນໃຈຢ່າງສະບາຍອີກຕໍ່ໄປ, ອວດອ້າງວ່າຕົນຮັ່ງມີ ແລະມີຊັບສົມບັດເພີ່ມພູນ, ບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດ.”

> “Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> “ຜູ້ໃດສາມາດກ່າວຢ່າງສັດຈິງໄດ້ວ່າ: ‘ຄໍາຂອງພວກເຮົາໄດ້ຖືກທົດລອງໃນໄຟແລ້ວ; ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພວກເຮົາປາດສະຈາກມົນທິນຂອງໂລກ’? ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພຣະອາຈານຂອງພວກເຮົາຊົງຊີ້ໄປທີ່ເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງຄວາມຊອບທໍາທີ່ອ້າງວ່າມີນັ້ນ. ເມື່ອຊົງຖອດມັນອອກ ພຣະອົງກໍຊົງເປີດເຜີຍຄວາມເປື້ອນເປິະທີ່ຢູ່ຂ້າງໃຕ້. ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: ‘ເຈົ້າບໍ່ເຫັນດອກຫຼື ວ່າພວກເຂົາໄດ້ປົກຄຸມຄວາມເປື້ອນເປິະແລະຄວາມເນົ່າເປື່ອຍແຫ່ງລັກສະນະນິສັຍຂອງຕົນຢ່າງໂອ້ອວດໄວ້ແນວໃດ? ‘ນະຄອນອັນສັດຊື່ໄດ້ກາຍເປັນຍິງແພດໄປໄດ້ຢ່າງໃດ!’ ພຣະນິເວດແຫ່ງພຣະບິດາຂອງເຮົາໄດ້ກາຍເປັນຕະຫຼາດຄ້າຂາຍໄປແລ້ວ ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ພຣະສະຖິດແລະພຣະສິຣິໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ! ເພາະເຫດນີ້ ຈຶ່ງມີຄວາມອ່ອນແອ ແລະຂາດພະລັງ.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

In the passage, Jeremiah’s assembly of mockers is identified as Laodiceans, who are foolish virgins.

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ, ກຸ່ມຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ຊຸມນຸມໄວ້ນັ້ນ ຖືກລະບຸວ່າເປັນພວກລາໂອດີເຊຍ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພົມມະຈາລີທີ່ໂງ່ຈ້າ.

> “The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

> “ສະພາບຂອງຄຣິດຈັກທີ່ຖືກແທນຄວາມໂດຍຍິງພົມຈັນໂງ່ເຂົາ, ກໍໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເຊັ່ນກັນວ່າເປັນສະພາບແຫ່ງລາວດີເຊຍ.” Review and Herald, August 19, 1890.

The foolish virgins manifest their lack of oil at the arrival of the Midnight Cry, when they receive a delusion that aligns with their own previous choice of which way to take, while rejecting Jeremiah’s old paths. The old paths are where rest and refreshing are to be found, and the rest and refreshing is the latter rain.

ພວກຍິງພົມມະຈາລີທີ່ໂງ່ເຂລາ ສະແດງໃຫ້ປະຈັກເຖິງການຂາດນ້ຳມັນຂອງພວກນາງໃນເວລາທີ່ສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນມາເຖິງ, ເມື່ອພວກນາງໄດ້ຮັບການຫຼອກລວງອັນໜຶ່ງທີ່ສອດຄ່ອງກັບທາງເລືອກກ່ອນໜ້າຂອງຕົນເອງວ່າຈະເດີນໄປທາງໃດ, ໃນຂະນະທີ່ປະຕິເສດບັນດາທາງເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ. ບັນດາທາງເກົ່າແກ່ນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ຈະພົບການພັກຜ່ອນແລະການຊົດຊື່ນຟື້ນຟູ, ແລະການພັກຜ່ອນແລະການຊົດຊື່ນຟື້ນຟູນັ້ນ ຄືຝົນປາຍລະດູ.

> “I was pointed down to the time when the third angel’s message was closing. The power of God had rested upon His people; they had accomplished their work and were prepared for the trying hour before them. They had received the latter rain, or refreshing from the presence of the Lord, and the living testimony had been revived. The last great warning had sounded everywhere, and it had stirred up and enraged the inhabitants of the earth who would not receive the message.” Early Writings, 279.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ນຳໃຫ້ເຫັນເຖິງເວລາທີ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມກຳລັງຈະປິດລົງ. ຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສະຖິດຢູ່ເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ພວກເຂົາໄດ້ທຳງານຂອງຕົນສຳເລັດແລ້ວ ແລະໄດ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບຊົ່ວໂມງແຫ່ງການທົດລອງທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຝົນປາຍລະດູ ຫຼືການຊື່ນບານຈາກການສະຖິດຢູ່ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະຄຳພະຍານອັນມີຊີວິດໄດ້ຖືກຟື້ນຟູຂຶ້ນອີກ. ຄຳເຕືອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດທ້າຍໄດ້ດັງອອກໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະມັນໄດ້ປຸກເຮົ້າແລະເຮັດໃຫ້ຊາວໂລກທັງຫຼາຍຜູ້ບໍ່ຍອມຮັບຂ່າວສານນັ້ນໂກດແຄ້ນ.” Early Writings, 279.

It is during the outpouring of the Holy Spirit that the strong delusion is poured out upon the foolish Laodicean virgins who do not love the truth, and therefore chose a lie to believe instead of the truth. The rejection of the truth is equated with rejecting the law, for God’s law is embodied in His prophetic rules.

ໃນຊ່ວງແຫ່ງການທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກຫຼັ່ງອອກນັ້ນ ການຫຼອກລວງອັນແຮງກ້າກໍຖືກຫຼັ່ງລົງເຫນືອພວກຍິງພົມມະຈາຣີຊາວລາໂອດີເຊຍຜູ້ໂງ່ຈ້າ ຜູ້ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເລືອກເຊື່ອຄຳຕົວະແທນຄວາມຈິງ. ການປະຕິເສດຄວາມຈິງນັ້ນຖືກນັບວ່າເທົ່າກັບການປະຕິເສດພຣະບັນຍັດ ເພາະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງອອກຢູ່ໃນກົດເກນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ.

> “Revelation is not the creation or invention of something new, but the manifestation of what was, until revealed, unknown to human beings. The great and eternal truths contained in the gospel are revealed through diligent searching and humbling of ourselves before God. The divine Teacher leads the mind of the humble seeker for truth; and by the Holy Spirit’s guidance, the truths of the Word are made known to him. And there can be no more certain and efficient way of knowledge than in being thus guided. The promise of the Saviour was, ‘When he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth.’ It is through the impartation of the Holy Spirit that we are made to understand the Word of God.

> “ການສຳແດງພຣະທຳ ບໍ່ແມ່ນການສ້າງຫຼືການປະດິດສິ່ງໃໝ່ຂຶ້ນ, ແຕ່ເປັນການປາກົດແຈ້ງຂອງສິ່ງທີ່ເຄີຍມີຢູ່ ແຕ່ຈົນກວ່າຈະຖືກເປີດເຜີຍນັ້ນ ມະນຸດຍັງບໍ່ຮູ້. ຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະເປັນນິດທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນພຣະກິດຕິຄຸນ ຖືກເປີດເຜີຍຜ່ານການຄົ້ນຄວ້າຢ່າງພາກພຽນ ແລະການຖ່ອມຕົນລົງຂອງເຮົາຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ. ພຣະອາຈານຝ່າຍສະຫວັນຊົງນຳຈິດໃຈຂອງຜູ້ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຜູ້ຖ່ອມຕົນ; ແລະໂດຍການຊົງນຳຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຄວາມຈິງໃນພຣະຄຳຖືກເຮັດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຮູ້ແຈ້ງ. ແລະຈະບໍ່ມີວິທີໃດທີ່ແນ່ນອນແລະມີປະສິດທິຜົນຍິ່ງໄປກວ່ານີ້ອີກ ໃນການຮັບຄວາມຮູ້ ຄືການຖືກຊົງນຳດັ່ງນີ້. ພຣະສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຄື, ‘ເມື່ອພຣະອົງນັ້ນຄືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງສະເດັດມາແລ້ວ ພຣະອົງຈະຊົງນຳພວກທ່ານເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງທັງປວງ.’ ກໍໂດຍການປະທານພຣະວິນຍານບໍລິສຸດນັ້ນເອງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາເຂົ້າໃຈພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “The psalmist writes, ‘Wherewithal shall a young man cleanse his way? by taking heed thereto according to thy word. With my whole heart have I sought thee: O let me not wander from thy commandments. . . . Open thou mine eyes, that I may behold wondrous things out of thy law.’

> ນັກຂຽນເພງສັນລະເສີນໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າ, “ຊາຍໜຸ່ມຈະຊຳລະທາງຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍສິ່ງໃດ? ກໍໂດຍການລະມັດລະວັງຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ. ດ້ວຍສຸດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ສະແຫວງຫາພຣະອົງ: ໂອ ຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຫລົງໄປຈາກພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ.... ຂໍເປີດຕາຂອງຂ້ານ້ອຍ ເພື່ອຂ້ານ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນສິ່ງອັນອັດສະຈັນຈາກພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ.”

> “We are admonished to seek for the truth as for hid treasure. The Lord opens the understanding of the true seeker after truth; and the Holy Spirit enables him to grasp the truths of revelation. This is what the psalmist means when he asks that his eyes may be opened to behold wondrous things out of the law. When the soul pants after the excellencies of Jesus Christ, the mind is enabled to grasp the glories of the better world. Only by the aid of the divine Teacher can we understand the truths of the Word of God. In Christ’s school we learn to be meek and lowly because there is given to us an understanding of the mysteries of godliness.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> “ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນໃຫ້ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງດັ່ງກັບການສະແຫວງຫາຊັບສົມບັດທີ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເປີດຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຜູ້ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ; ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງໃຫ້ເຂົາສາມາດຈັບໃຈຄວາມຈິງແຫ່ງການຊົງສຳແດງ. ນີ້ແມ່ນຄວາມໝາຍທີ່ນັກຂຽນເພງສັນລະເສີນກ່າວເຖິງ ເມື່ອທ່ານທູນຂໍໃຫ້ດວງຕາຂອງທ່ານຖືກເປີດອອກ ເພື່ອຈະໄດ້ເຫັນສິ່ງອັນອັດສະຈັນຈາກພຣະບັນຍັດ. ເມື່ອຈິດວິນຍານຫິວກະຫາຍຫາຄວາມປະເສີດທັງຫລາຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຈິດໃຈກໍຖືກເຮັດໃຫ້ສາມາດຢັ່ງຮູ້ສະຫງ່າລາສີຂອງໂລກທີ່ດີກວ່າ. ພວກເຮົາຈະເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ ກໍແຕ່ໂດຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງພຣະອາຈານຝ່າຍສະຫວັນເທົ່ານັ້ນ. ໃນໂຮງຮຽນຂອງພຣະຄຣິດ ພວກເຮົາຮຽນຮູ້ທີ່ຈະອ່ອນສຸພາບແລະຖ່ອມຕົນ ເພາະວ່າໄດ້ມີການປະທານຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ພວກເຮົາໃນຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າ.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

To reject the message or the methodology of the latter rain is to reject the law of God. When Jeremiah stated that “they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it,” he is agreeing with Hosea.

ການປະຕິເສດຂ່າວສານ ຫຼື ວິທີການຂອງຝົນປາຍລະດູ ກໍເທົ່າກັບເປັນການປະຕິເສດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອເຢເຣມີຢາໄດ້ກ່າວວ່າ “ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ ຫຼື ພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ ແຕ່ໄດ້ປະຕິເສດມັນ,” ທ່ານກໍກຳລັງເຫັນພ້ອມກັບໂຮເຊອາ.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> ປະຊາຊົນຂອງເຮົາພິນາດໄປເພາະຂາດຄວາມຮູ້; ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ປະຕິເສດຄວາມຮູ້, ເຮົາກໍຈະປະຕິເສດເຈົ້າເໝືອນກັນ, ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະບໍ່ເປັນປະໂລຫິດສຳລັບເຮົາອີກຕໍ່ໄປ; ເມື່ອເຫັນວ່າເຈົ້າໄດ້ຫຼົງລືມພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ, ເຮົາກໍຈະຫຼົງລືມລູກຫຼານຂອງເຈົ້າເໝືອນກັນ. ໂຮເຊອາ 4:6.

The knowledge the foolish reject is the increase of knowledge, identified by Daniel as occurring at the time of the end. At the time of the end in 1798, and then again at the time of the end in 1989, there was an increase of knowledge that was formalized by the messenger which God chose to employ as He erected the foundation for each of those two parallel generations. Those foundational truths were organized by certain biblical rules which were revealed to the chosen messengers of their respective histories, and those foundational truths are Jeremiah’s old paths, and they are the truths which ultimately represent the oil of the midnight and the loud cry messages. The latter rain, produces the Midnight Cry message in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and thereafter produces the loud cry message in the history of the gathering of God’s other flock that is still in Babylon. The latter rain is both a message and the methodology that produces the message. Daniel’s increase of knowledge initiates a three-step testing process.

ຄວາມຮູ້ທີ່ຄົນໂງ່ປະຕິເສດນັ້ນ ແມ່ນການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງດານີເອນໄດ້ລະບຸວ່າຈະເກີດຂຶ້ນໃນເວລາອະວະສານ. ໃນເວລາອະວະສານໃນປີ 1798 ແລະຕໍ່ມາອີກໃນເວລາອະວະສານໃນປີ 1989 ໄດ້ມີການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງຖືກຈັດໃຫ້ເປັນແບບແຜນໂດຍຜູ້ນຳສານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໃຊ້ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົງສ້າງຮາກຖານສຳລັບສອງຊົ່ວອາຍຸທີ່ຂະໜານກັນນັ້ນ. ຄວາມຈິງພື້ນຖານເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຈັດລະບຽບຕາມກົດເກນພຣະຄຳພີບາງປະການ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເຜີຍແຈ້ງແກ່ຜູ້ນຳສານທີ່ຖືກເລືອກໃນປະຫວັດສາດຂອງແຕ່ລະຍຸກຂອງເຂົາ, ແລະຄວາມຈິງພື້ນຖານເຫຼົ່ານັ້ນກໍແມ່ນທາງເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ, ແລະເປັນຄວາມຈິງທີ່ໃນທີ່ສຸດເປັນຕົວແທນຂອງນ້ຳມັນໃນຂ່າວສານຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ແລະ ຂ່າວສານສຽງຮ້ອງດັງ. ຝົນປາຍລະດູ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຂ່າວສານຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ໃນປະຫວັດຂອງການປະທັບຕາໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ໃຫ້ເກີດຂ່າວສານສຽງຮ້ອງດັງ ໃນປະຫວັດຂອງການຮວບຮວມຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນ. ຝົນປາຍລະດູເປັນທັງຂ່າວສານ ແລະ ວິທີການທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຂ່າວສານນັ້ນ. ການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ຂອງດານີເອນ ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນ.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> ແລະພຣະອົງຕັດວ່າ, “ດານີເອນເອີຍ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າເຖີດ; ເພາະຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຖືກປິດໄວ້ ແລະ ປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ, ແລະ ຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທຳຈະກະທຳຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ; ແລະ ບໍ່ມີຄົນອະທຳຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ.” ດານີເອນ 12:9, 10.

Daniel’s wicked are Matthew’s foolish virgins who choose to retain their Laodicean condition. Their condition is manifested in the third step of Daniel’s three tests, when both the wise and wicked are tried. The final test is where judgment is executed, and both classes manifest whether they have the oil.

ຄົນຊົ່ວຂອງດານີເອນ ແມ່ນພວກພົມມະຈາຣີໂງ່ຂອງມັດທາຍ ຜູ້ທີ່ເລືອກຈະຄົງຢູ່ໃນສະພາບລາໂອດີເຊຍຂອງຕົນ. ສະພາບຂອງພວກເຂົາຖືກສຳແດງອອກໃນຂັ້ນທີສາມແຫ່ງການທົດສອບສາມປະການຂອງດານີເອນ ເມື່ອທັງຄົນສະຫລາດ ແລະ ຄົນຊົ່ວຕ່າງກໍຖືກທົດລອງ. ການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍແມ່ນບ່ອນທີ່ການພິພາກສາຖືກດຳເນີນອອກ, ແລະ ທັງສອງພວກກໍສຳແດງໃຫ້ປາກົດວ່າພວກເຂົາມີນ້ຳມັນຫຼືບໍ່.

> “Again these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.

> “ອຸປະມາເຫຼົ່ານີ້ຍັງສອນອີກດ້ວຍວ່າ ຈະບໍ່ມີເວລາແຫ່ງການທົດລອງອີກຫຼັງຈາກການພິພາກສາ. ເມື່ອວຽກງານແຫ່ງຂ່າວປະເສີດສຳເລັດສົມບູນແລ້ວ, ການແຍກລະຫວ່າງຄົນດີແລະຄົນຊົ່ວຈະຕາມມາໃນທັນທີ, ແລະຊະຕາກຳຂອງແຕ່ລະພວກກໍຈະຖືກກຳນົດໄວ້ຕະຫຼອດໄປ.” Christ’s Object Lessons, 123.

The manifestation of character at the third test identifies the worshippers as either a foolish Laodicean or a wise Philadelphian. The final test is accomplished in conjunction with the latter rain message, which has been brought to light by the methodology of the latter rain. To reject the methodology of the latter rain places a soul in the position where they cannot understand the message of the latter rain. The message and methodology are identified by Isaiah as the final test.

ການສະແດງອອກແຫ່ງນິສັຍໃນການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ ຊີ້ບອກຜູ້ນະມັດສະການວ່າເປັນຝ່າຍ Laodicean ທີ່ໂງ່ເຂົາ ຫຼືເປັນຝ່າຍ Philadelphian ທີ່ມີປັນຍາ. ການທົດສອບສຸດທ້າຍສຳເລັດລົງຄຽງຄູ່ກັບຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳອອກສູ່ແສງໂດຍວິທີການຂອງຝົນປາຍລະດູ. ການປະຕິເສດວິທີການຂອງຝົນປາຍລະດູ ຍ່ອມນຳວິນຍານໜຶ່ງໄປສູ່ສະຖານະທີ່ພວກເຂົາບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຂ່າວສານຂອງຝົນປາຍລະດູໄດ້. ຂ່າວສານແລະວິທີການນັ້ນ ຖືກ Isaiah ລະບຸວ່າເປັນການທົດສອບສຸດທ້າຍ.

> Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.

> ພຣະອົງຈະສອນຄວາມຮູ້ແກ່ຜູ້ໃດ? ແລະຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄຳສັ່ງສອນ? ກໍແກ່ພວກທີ່ຢ່ານົມແລ້ວ ແລະຖືກແຍກອອກຈາກເຕົ້ານົມ. ເພາະວ່າຄຳສັ່ງຕ້ອງຊ້ອນເທິງຄຳສັ່ງ, ຄຳສັ່ງຊ້ອນເທິງຄຳສັ່ງ; ແນວເທິງແນວ, ແນວເທິງແນວ; ບ່ອນນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະບ່ອນນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ: ເພາະດ້ວຍຮິມປາກທີ່ເວົ້າຕິດຂັດ ແລະດ້ວຍພາສາອື່ນ ພຣະອົງຈະກ່າວແກ່ຊົນຊາດນີ້. ຕໍ່ພວກເຂົາ ພຣະອົງເຄີຍກ່າວວ່າ, ນີ້ແຫລະເປັນການພັກຜ່ອນ ທີ່ດ້ວຍສິ່ງນີ້ ພວກເຈົ້າອາດຈະໃຫ້ຜູ້ເມື່ອຍລ້າໄດ້ພັກ; ແລະນີ້ແຫລະເປັນຄວາມຊື່ນໃຈຟື້ນຄືນ: ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ. ແຕ່ພຣະວັຈນະຂອງພຣະຢາເວທີ່ມາເຖິງພວກເຂົານັ້ນເປັນຄຳສັ່ງຊ້ອນເທິງຄຳສັ່ງ, ຄຳສັ່ງຊ້ອນເທິງຄຳສັ່ງ; ແນວເທິງແນວ, ແນວເທິງແນວ; ບ່ອນນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະບ່ອນນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄປ ແລະຫງາຍຫຼັງລົ້ມລົງ, ແລະແຕກຫັກ, ແລະຖືກດັກ, ແລະຖືກຈັບໄປ. ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງຟັງພຣະວັຈນະຂອງພຣະຢາເວ, ພວກຜູ້ຊາຍທີ່ເຍາະເຍີ້ຍ, ຜູ້ປົກຄອງຊົນຊາດນີ້ທີ່ຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເພາະພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາໄດ້ທຳພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ, ແລະກັບແດນຄົນຕາຍພວກເຮົາກໍມີຂໍ້ຕົກລົງ; ເມື່ອໄມ້ເຆີນອັນຖ້ວມລົ້ນຈະພັດຜ່ານມາ ມັນຈະບໍ່ມາເຖິງພວກເຮົາ: ເພາະພວກເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄຳຕົວະເປັນທີ່ລີ້ພັຍຂອງພວກເຮົາ, ແລະໄດ້ຊ່ອນຕົວຢູ່ໃຕ້ຄວາມບໍ່ຈິງ: ເຫດສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາວາງຫີນກ້ອນໜຶ່ງໄວ້ໃນຊີໂອນເພື່ອເປັນຮາກຖານ, ເປັນຫີນທີ່ຜ່ານການພິສູດແລ້ວ, ເປັນຫີນມຸມອັນປະເສີດ, ເປັນຮາກຖານອັນໝັ້ນຄົງ: ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອຈະບໍ່ຮີບຮ້ອນ. ເຮົາຈະວາງການພິພາກສາເປັນເສັ້ນວັດ, ແລະຄວາມຊອບທຳເປັນລູກດິ່ງ; ແລະລູກເຫັບຈະກວາດລ້າງທີ່ລີ້ພັຍແຫ່ງຄຳຕົວະອອກໄປ, ແລະນ້ຳຈະຖ້ວມບ່ອນຊ່ອນຕົວ. ແລະພັນທະສັນຍາຂອງພວກເຈົ້າກັບຄວາມຕາຍຈະຖືກລົບລ້າງ, ແລະຂໍ້ຕົກລົງຂອງພວກເຈົ້າກັບແດນຄົນຕາຍຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່; ເມື່ອໄມ້ເຆີນອັນຖ້ວມລົ້ນພັດຜ່ານມາ ເມື່ອນັ້ນພວກເຈົ້າຈະຖືກຢຽບຢ່ຳລົງໂດຍມັນ. ເອຊາຢາ 28:9–18.

The “overflowing scourge” of Bible prophecy is the progressive Sunday law crisis which begins at the soon-coming Sunday law in the United States. Those foolish, wicked Laodiceans who do not possess the “love of the truth,” and therefore reject the increase of knowledge, believe the “overflowing scourge” will “not come” upon them, for among other things, they chose to accept a false definition of a symbol of Rome in Bible prophecy. In doing so, they produced a false prophetic model based upon their own prophetic foundation. Their foundation is built upon sand, which represents a multitude of tiny crushed rocks. The foundation of the wise is built upon the singular Rock.

“ໄມ້ຫວາຍອັນຖາໂຖມ” ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ແມ່ນວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຂະຫຍາຍຕົວຕາມລຳດັບ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ຊາວລາໂອດີເກຍທີ່ໂງ່ເຂົາ ແລະ ຊົ່ວຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ບໍ່ມີ “ຄວາມຮັກໃນຄວາມຈິງ” ແລະ ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງປະຕິເສດການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ ເຊື່ອວ່າ “ໄມ້ຫວາຍອັນຖາໂຖມ” ຈະ “ບໍ່ມາ” ເຖິງພວກເຂົາ ເພາະໃນບັນດາເຫດຜົນອື່ນໆ ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກຮັບເອົາຄຳນິຍາມອັນຜິດຂອງສັນຍາລັກໜຶ່ງຂອງໂຣມໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ. ໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງແບບຈຳລອງຄຳພະຍາກອນອັນຜິດ ໂດຍອີງໃສ່ຮາກຖານຄຳພະຍາກອນຂອງຕົນເອງ. ຮາກຖານຂອງພວກເຂົາຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງຊາຍ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງກ້ອນຫີນນ້ອຍໆຈຳນວນຫຼາຍທີ່ຖືກບົດແຕກ. ແຕ່ຮາກຖານຂອງຄົນສະຫລາດຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງພຣະສີລາອັນດຽວ.

> According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. Now if any man build upon this foundation gold, silver, precious stones, wood, hay, stubble; Every man’s work shall be made manifest: for the day shall declare it, because it shall be revealed by fire; and the fire shall try every man’s work of what sort it is. 1 Corinthians 3:10–13.

> ຕາມພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ເໝືອນດັ່ງນາຍຊ່າງກໍ່ສ້າງຜູ້ມີປັນຍາ, ຂ້ານ້ອຍໄດ້ວາງຮາກຖານໄວ້ແລ້ວ, ແລະຄົນອື່ນກໍກໍ່ສ້າງທັບເທິງນັ້ນ. ແຕ່ໃຫ້ທຸກຄົນລະວັງໃຫ້ດີວ່າຕົນກໍ່ສ້າງທັບເທິງນັ້ນແນວໃດ. ເພາະວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວນັ້ນ ຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ. ບັດນີ້ ຖ້າຜູ້ໃດກໍ່ສ້າງທັບເທິງຮາກຖານນີ້ດ້ວຍຄໍາ, ເງິນ, ເພັດພອຍອັນລ້ຳຄ່າ, ໄມ້, ຫຍ້າແຫ້ງ, ເຟືອງ; ຜົນງານຂອງທຸກຄົນຈະຖືກເປີດເຜີຍໃຫ້ປະຈັກ; ເພາະວັນນັ້ນຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນ, ດ້ວຍວ່າມັນຈະຖືກເປີດເຜີຍດ້ວຍໄຟ; ແລະໄຟນັ້ນຈະທົດລອງຜົນງານຂອງແຕ່ລະຄົນວ່າເປັນຊະນິດໃດ. 1 ໂກຣິນໂທ 3:10–13.

The false foundations are contrasted with the true foundation, which is Christ Jesus—the Rock. The true or false foundation is revealed in the final of Daniel’s three tests. It is “revealed by fire”—the fire of the Messenger of the Covenant, who will suddenly come to His temple. Then a class is manifested who have made a covenant with death, and a class is manifested who have made a covenant of life.

ຮາກຖານອັນເທັດຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບຮາກຖານອັນແທ້, ຊຶ່ງຄືພຣະຄຣິດເຢຊູ—ສີລາ. ຮາກຖານອັນແທ້ຫຼືອັນເທັດນັ້ນຖືກເປີດເຜີຍໃນການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍໃນສາມການທົດສອບຂອງດານີເອນ. ມັນ “ຖືກເປີດເຜີຍໂດຍໄຟ”—ໄຟແຫ່ງຜູ້ສື່ຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ. ແລ້ວຊົນຊັ້ນໜຶ່ງຖືກສຳແດງອອກວ່າໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ, ແລະອີກຊົນຊັ້ນໜຶ່ງຖືກສຳແດງອອກວ່າໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາແຫ່ງຊີວິດ.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. Malachi 3:1–5.

> ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສົ່ງຜູ້ສື່ຂ່າວຂອງເຮົາໄປ, ແລະລາວຈະຕຽມທາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາ: ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າສະແຫວງຫາ, ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງທັນທີທັນໃດ, ຄືຜູ້ສື່ຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າປິຕິຍິນດີໃນພຣະອົງ: ເບິ່ງແມ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາກ່າວດັ່ງນີ້. ແຕ່ຜູ້ໃດຈະອາດທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະຜູ້ໃດຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫລອມ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຄົນຊຳລະຜ້າ: ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງເໝືອນຜູ້ຫລອມ ແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ: ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະບັນດາບຸດຫລານຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຊຳລະພວກເຂົາເໝືອນຄຳ ແລະເງິນ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະຢາເວໃນຄວາມຊອບທຳ. ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາ ແລະເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນທີ່ພໍພຣະໄທແດ່ພຣະຢາເວ, ດັ່ງໃນສະໄໝບູຮານ, ແລະດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ. ແລະເຮົາຈະເຂົ້າໃກ້ພວກເຈົ້າເພື່ອການພິພາກສາ; ແລະເຮົາຈະເປັນພະຍານຢ່າງວ່ອງໄວຕໍ່ຕ້ານພວກໝໍຜີ, ແລະຕໍ່ຕ້ານພວກຜິດປະເວນີ, ແລະຕໍ່ຕ້ານພວກສາບານເທັດ, ແລະຕໍ່ຕ້ານພວກທີ່ຂົ່ມເຫັງລູກຈ້າງໃນຄ່າແຮງງານຂອງລາວ, ແມ່ໝ້າຍ, ແລະເດັກກຳພ້າ, ແລະພວກທີ່ຜັນຄົນຕ່າງດ້າວອອກຈາກສິດຂອງເຂົາ, ແລະບໍ່ຍຳເກງເຮົາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາກ່າວດັ່ງນີ້. ມາລາຄີ 3:1–5.

The Messenger of the Covenant comes near in judgment when the testing process of Daniel reaches the third test, and the wise and wicked are tried. The three-step testing process of Daniel begins at the time of the end, when the book of Daniel is unsealed and knowledge is increased. The increase of knowledge is brought into clarity through the work of the chosen messenger who sounds a trumpet. That messenger is addressed by Malachi as the “messenger” that “prepares the way” before the arrival of the Messenger of the Covenant who reveals by fire who has entered into covenant with Him, or who chose to make a covenant with death. In Millerite history Christ came suddenly to His temple on October 22, 1844, a waymark which prefigures the soon-coming Sunday law.

ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາເຂົ້າມາໃກ້ໃນການພິພາກສາ ເມື່ອຂະບວນການທົດສອບຂອງດານີເອນໄປເຖິງການທົດສອບຂັ້ນທີສາມ ແລະຄົນມີປັນຍາກັບຄົນຊົ່ວຖືກທົດລອງ. ຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຂອງດານີເອນເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາແຫ່ງອວະສານ ເມື່ອຫນັງສືດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະຄວາມຮູ້ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ. ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ນັ້ນຖືກນໍາໃຫ້ແຈ້ງຊັດໂດຍພຣະລາຊະກິດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ຜູ້ເປົ່າແກ. ຜູ້ສົ່ງຂ່າວນັ້ນ ມາລາຄີໄດ້ເອີ້ນວ່າເປັນ “ຜູ້ສົ່ງຂ່າວ” ຜູ້ທີ່ “ຕຽມທາງ” ໄວ້ກ່ອນການສະເດັດມາຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ຊົງສຳແດງໂດຍໄຟວ່າ ຜູ້ໃດໄດ້ເຂົ້າໃນພັນທະສັນຍາກັບພຣະອົງ ຫຼືຜູ້ໃດໄດ້ເລືອກເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣດ ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ອັນເປັນຫຼັກໝາຍທີ່ເປັນຮູບເງົາລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະປະໂລຫິດໃຫຍ່ຂອງພວກເຮົາເຂົ້າສູ່ສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ເພື່ອຊຳລະສະຖານບໍລິສຸດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ນຳມາໃຫ້ເຫັນໃນ ດານີເອນ 8:14; ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດຕໍ່ໜ້າອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນນິລັນດອນ ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນ ດານີເອນ 7:13; ແລະການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ມາລາຄີໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ ແມ່ນຄຳບັນຍາຍຂອງເຫດການດຽວກັນ; ແລະສິ່ງນີ້ຍັງຖືກເປັນພາບແທນໂດຍການມາຂອງເຈົ້າບ່າວສູ່ພິທີອະພິເສກສົມຣົດ ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນອຸປະມາເລື່ອງພຣົມຈັນສິບຄົນ ໃນ ມັດທາຍ 25.” The Great Controversy, 426.

The final of Daniel’s three tests occurs at the soon-coming Sunday law, when the Messenger of the Covenant arrives to reveal by fire who has made a covenant with life or death which is placed in the context of the Levites. When Malachi describes Matthew’s wise and foolish virgins, who are John’s Laodiceans and Philadelphians, and Daniel’s wise and wicked, both groups are tested by fire, and they then manifest who is, or who is not, a Levite.

ການທົດສອບຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນສາມຄັ້ງຂອງດານີເອນເກີດຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ, ເມື່ອຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາມາເຖິງເພື່ອເປີດເຜີຍໂດຍໄຟວ່າຜູ້ໃດໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຊີວິດ ຫຼື ຄວາມຕາຍ ຊຶ່ງຖືກວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງຊາວເລວີ. ເມື່ອມາລາກີພັນລະນາພົມມະຈາລີທີ່ສະຫຼາດ ແລະ ໂງ່ເຂົາຂອງມັດທາຍ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຊາວເລົາດີເຊຍ ແລະ ຟີລາເດນເຟຍຂອງໂຢຮັນ, ແລະຜູ້ມີປັນຍາ ແລະ ຄົນຊົ່ວຮ້າຍຂອງດານີເອນ, ທັງສອງກຸ່ມຖືກທົດສອບໂດຍໄຟ, ແລະຈາກນັ້ນພວກເຂົາກໍສະແດງໃຫ້ປະຈັກວ່າໃຜເປັນ ຫຼື ໃຜບໍ່ເປັນ ຊາວເລວີ.

The Levites are the symbol of those who stood faithfully in the two rebellions of the golden calves. The first rebellion being that of Aaron, and the second being the rebellion of Jeroboam. In both illustrations the Levites represented the faithful, and both illustrations provide two witnesses of the faithfulness of a group represented by the Levites at the soon coming Sunday law. Aaron made a golden calf. Gold is the symbol of Babylon, and a calf is an image of a beast. He then ordained a feast and the foolish people danced naked around the calf. All their rebellion was premised and motivated in their rejection of Moses, the chosen messenger.

ພວກເລວີເປັນສັນຍາລັກຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຢືນຢັດຢ່າງສັດຊື່ໃນການກະບົດສອງຄັ້ງແຫ່ງລູກງົວຄໍາ. ການກະບົດຄັ້ງທໍາອິດຄືຂອງອາໂຣນ, ແລະຄັ້ງທີສອງຄືການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມ. ໃນທັງສອງຕົວຢ່າງ ພວກເລວີເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສັດຊື່, ແລະທັງສອງຕົວຢ່າງກໍໃຫ້ພະຍານສອງປາກເຖິງຄວາມສັດຊື່ຂອງກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ພວກເລວີເປັນຕົວແທນ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ. ອາໂຣນໄດ້ສ້າງລູກງົວຄໍາຂຶ້ນ. ຄໍາເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບີໂລນ, ແລະລູກງົວແມ່ນຮູບຂອງສັດຮ້າຍ. ແລ້ວເຂົາໄດ້ຕັ້ງງານສະຫຼອງຂຶ້ນ ແລະປະຊາຊົນຜູ້ໂງ່ເຂລາກໍເຕັ້ນລໍາຢ່າງເປືອຍກາຍອ້ອມລູກງົວນັ້ນ. ການກະບົດທັງໝົດຂອງພວກເຂົາຖືກວາງຢູ່ເທິງພື້ນຖານ ແລະຖືກຂັບດັນໂດຍການປະຕິເສດໂມເຊ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກ.

> And Moses said unto Aaron, What did this people unto thee, that thou hast brought so great a sin upon them? And Aaron said, Let not the anger of my lord wax hot: thou knowest the people, that they are set on mischief. For they said unto me, Make us gods, which shall go before us: for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And I said unto them, Whosoever hath any gold, let them break it off. So they gave it me: then I cast it into the fire, and there came out this calf. And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies:) Then Moses stood in the gate of the camp, and said, Who is on the Lord’s side? let him come unto me. And all the sons of Levi gathered themselves together unto him. And he said unto them, Thus saith the Lord God of Israel, Put every man his sword by his side, and go in and out from gate to gate throughout the camp, and slay every man his brother, and every man his companion, and every man his neighbour. And the children of Levi did according to the word of Moses: and there fell of the people that day about three thousand men. Exodus 32:21–28.

> ແລະ ໂມເຊ ໄດ້ກ່າວແກ່ ອາໂຣນ ວ່າ, “ຊົນຊາດນີ້ໄດ້ເຮັດອັນໃດແກ່ທ່ານ, ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ທ່ານນຳບາບອັນໃຫຍ່ຫຼວງເຊັ່ນນີ້ມາເຖິງເຂົາທັງຫຼາຍ?” ແລະ ອາໂຣນ ໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂໍຢ່າໃຫ້ຄວາມໂກດຂອງນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຮ້ອນຂຶ້ນເລີຍ; ທ່ານຮູ້ຈັກຊົນຊາດນີ້ຢູ່ແລ້ວ, ວ່າເຂົາທັງຫຼາຍໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວ. ເພາະເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ‘ຈົ່ງເຮັດພະໃຫ້ພວກເຮົາ, ຊຶ່ງຈະໄປຂ້າງໜ້າພວກເຮົາ; ເພາະສ່ວນ ໂມເຊ ຜູ້ນີ້, ຊາຍຜູ້ໄດ້ນຳພວກເຮົາຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ, ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າເກີດອັນໃດແກ່ເຂົາ.’ ແລະ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ, ‘ຜູ້ໃດມີຄຳ, ຈົ່ງຖອດມັນອອກ.’ ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາທັງຫຼາຍຈຶ່ງໃຫ້ມັນແກ່ຂ້ານ້ອຍ; ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍໂຍນມັນເຂົ້າໃນໄຟ, ແລະ ລູກງົວໂຕນີ້ກໍອອກມາ.” ແລະ ເມື່ອ ໂມເຊ ເຫັນວ່າ ປະຊາຊົນເປືອຍກາຍ; (ເພາະ ອາໂຣນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເປືອຍກາຍ ຈົນເປັນທີ່ອັບອາຍທ່າມກາງພວກສັດຕູຂອງເຂົາ;) ເມື່ອນັ້ນ ໂມເຊ ຈຶ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູຄ້າຍ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ຜູ້ໃດຢູ່ຝ່າຍພຣະຢາເວ, ຈົ່ງມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ.” ແລະ ບຸດທັງປວງຂອງ ເລວີ ກໍໄດ້ຊຸມນຸມກັນເຂົ້າຫາທ່ານ. ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງອິສຣາເອນ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ໃຫ້ທຸກຄົນຄາດດາບໄວ້ຂ້າງຕົນ, ແລະ ໄປໆມາໆ ຈາກປະຕູໜຶ່ງໄປຫາອີກປະຕູໜຶ່ງ ທົ່ວຄ້າຍ, ແລະ ຈົ່ງປະຫານຊີວິດ ທຸກຄົນທີ່ເປັນພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ, ທຸກຄົນທີ່ເປັນສະຫາຍຂອງຕົນ, ແລະ ທຸກຄົນທີ່ເປັນເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນ.’” ແລະ ບຸດທັງຫຼາຍຂອງ ເລວີ ໄດ້ເຮັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງ ໂມເຊ; ແລະ ໃນວັນນັ້ນ ປະຊາຊົນລົ້ມຕາຍໄປປະມານສາມພັນຄົນ. ອົບພະຍົບ 32:21–28.

Those who danced were Laodiceans who manifested the “shame of their nakedness,” which is the warning of the sixth plague, a warning of the necessity to correctly understand the threefold makeup of modern Rome as the dragon, the beast and the false prophet. That warning sharply contradicts Uriah Smith’s private interpretation that destroyed the truths associated with the six plague and Armageddon.

ບັນດາຜູ້ທີ່ເຕັ້ນລຳນັ້ນແມ່ນຊາວລາໂອດີເຊຍ ຜູ້ທີ່ໄດ້ສະແດງ “ຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຄວາມເປືອຍເປົ່າຂອງຕົນ,” ຊຶ່ງເປັນຄຳເຕືອນຂອງໄພພິບັດປະການທີຫົກ, ເປັນຄຳເຕືອນເຖິງຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງໂຄງປະກອບສາມປະການຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່ ຄື ມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ຄຳເຕືອນນັ້ນຂັດແຍ້ງຢ່າງແຫຼມຄົມກັບການຕີຄວາມສ່ວນຕົວຂອງ Uriah Smith ທີ່ໄດ້ທຳລາຍຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ເກື່ອງພັນກັບໄພພິບັດປະການທີຫົກ ແລະ Armageddon.

Those who manifested their Laodicean condition had rejected the authority of the chosen messenger and manifested the same confused understanding as those who choose to identify the satanic symbol of “the daily” as the godly symbol of Christ’s sanctuary ministry. They attributed their deliverance to a symbolic god, but the god they chose to worship was a symbol of the god of Egypt, and Egypt is a symbol of the dragon. As with Laodicean Adventism they rejected the truth that “the daily” is a symbol of pagan Rome, the dragon, and identified the satanic symbol as a symbol of Christ.

ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ສະແດງສະພາບລາໂອດິເກອາຂອງຕົນ ໄດ້ປະຕິເສດອຳນາດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ແລະໄດ້ສະແດງຄວາມເຂົ້າໃຈອັນສັບສົນແບບດຽວກັນກັບບັນດາຜູ້ທີ່ເລືອກຈະລະບຸສັນຍາລັກຝ່າຍຊາຕານຂອງ “the daily” ວ່າເປັນສັນຍາລັກອັນບໍລິສຸດແຫ່ງພັນທະກິດໃນສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະຄຣິດ. ພວກເຂົາໄດ້ອ້າງວ່າການຊ່ອຍໃຫ້ພົ້ນຂອງຕົນມາຈາກພຣະເຈົ້າເຊີງສັນຍາລັກອົງໜຶ່ງ, ແຕ່ພຣະທີ່ພວກເຂົາເລືອກນະມັດສະການນັ້ນເປັນສັນຍາລັກຂອງພຣະແຫ່ງອີຢິບ, ແລະອີຢິບກໍເປັນສັນຍາລັກຂອງມັງກອນ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບອາດເວັນຕິດຝ່າຍລາໂອດິເກອາ ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດຄວາມຈິງທີ່ວ່າ “the daily” ເປັນສັນຍາລັກຂອງໂຣມນອກຮີດ, ຄືມັງກອນ, ແລະໄດ້ລະບຸສັນຍາລັກຝ່າຍຊາຕານນັ້ນວ່າເປັນສັນຍາລັກຂອງພຣະຄຣິດ.

> Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.

> ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າໄປຕໍ່ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ, ແລະຈົ່ງພະຍາກອນຕໍ່ຕ້ານລາວ ແລະຕໍ່ຕ້ານຊາວເອຢິບທັງໝົດ; ຈົ່ງກ່າວ ແລະເວົ້າວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຢູ່ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ, ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ, ເຈົ້າມັງກອນໃຫຍ່ຜູ້ນອນຢູ່ທ່າມກາງແມ່ນ້ຳທັງຫລາຍຂອງຕົນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່າວວ່າ, ແມ່ນ້ຳຂອງຂ້າເປັນຂອງຂ້າເອງ, ແລະຂ້າໄດ້ສ້າງມັນໄວ້ເພື່ອຕົນເອງ. ເອເຊກຽນ 29:2, 3.

Aaron’s rebels believed the lie that a symbol of the dragon, represented by the golden calf was the god that had delivered them from the bondage of Egypt. Laodicean Adventism believes the lie that a symbol of pagan Rome (the dragon), represented by “the daily,” is a symbol of Christ whose work is to deliver men from the bondage of sin in His ministry in the heavenly sanctuary. They also rejected the chosen messenger, as did Laodicean Adventism in the controversy over the symbolism of “the daily.”

ພວກກະບົດຕໍ່ອາໂຣນໄດ້ເຊື່ອຄຳຕົວະທີ່ວ່າ ສັນຍາລັກຂອງມັງກອນ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍລູກງົວຄຳນັ້ນ ແມ່ນພຣະທີ່ໄດ້ຊ່ວຍປົດປ່ອຍພວກເຂົາອອກຈາກພັນທະແຫ່ງອີຢິບ. ແອດເວນຕິສຕ໌ແຫ່ງເລົາດີເຊຍເຊື່ອຄຳຕົວະທີ່ວ່າ ສັນຍາລັກຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ (ມັງກອນ) ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍ “the daily,” ເປັນສັນຍາລັກຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງພາລະກິດຂອງພຣະອົງຄືການປົດປ່ອຍມະນຸດອອກຈາກພັນທະແຫ່ງຄວາມບາບ ໃນພັນທະກິດຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງໃນສະຖານນະມັດສະການຝ່າຍສະຫວັນ. ພວກເຂົາຍັງໄດ້ປະຕິເສດຜູ້ສື່ຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ແອດເວນຕິສຕ໌ແຫ່ງເລົາດີເຊຍໄດ້ກະທຳໃນການໂຕ້ແຍ້ງກ່ຽວກັບສັນຍາລັກຂອງ “the daily.”

In the first generation (1844 to 1888) of Laodicean Adventism, they rejected Miller’s work in identifying the seven times. In the second generation (1888 to 1919) they began the process of rejecting the truth of “the daily.” In their third generation (1919 to 1957) they had reverted to the understanding of apostate Protestantism that the robbers of thy people is Antiochus Epiphanes. On September 11, 2001 they rejected the role of Islam in Bible prophecy when the third woe arrived on that date. Each of those four truths were upheld by Miller and are represented upon Habakkuk’s two tables, and each are foundational truths attributed to the work of Miller, who Sister White calls the “chosen one.”

ໃນຮຸ່ນທຳອິດ (1844 ຫາ 1888) ຂອງ Laodicean Adventism, ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດວຽກງານຂອງ Miller ໃນການລະບຸເຖິງເຈັດເວລາ. ໃນຮຸ່ນທີສອງ (1888 ຫາ 1919) ພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມກະບວນການແຫ່ງການປະຕິເສດຄວາມຈິງຂອງ “the daily.” ໃນຮຸ່ນທີສາມຂອງພວກເຂົາ (1919 ຫາ 1957) ພວກເຂົາໄດ້ຫວນກັບໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Protestantism ທີ່ຕົກອອກຈາກຄວາມເຊື່ອ ວ່າ “the robbers of thy people” ແມ່ນ Antiochus Epiphanes. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດບົດບາດຂອງ Islam ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ເມື່ອໄພວິບັດທີສາມໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີນັ້ນ. ຄວາມຈິງທັງສີ່ປະການນັ້ນແຕ່ລະປະການໄດ້ຮັບການທະນຸບຳລຸງໂດຍ Miller ແລະຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ເທິງສອງຕາຕະລາງຂອງ Habakkuk, ແລະແຕ່ລະປະການລ້ວນແຕ່ເປັນຄວາມຈິງພື້ນຖານທີ່ຖືກສືບໂຍງເຖິງວຽກງານຂອງ Miller, ຜູ້ທີ່ Sister White ເອີ້ນວ່າ “the chosen one.”

Jeroboam’s rebellion began at the beginning of the northern kingdom which consisted of the ten tribes who made Jeroboam their first king. Jeroboam made two golden calves and placed one in Bethel, meaning house of God, and the other at Dan, meaning judgment. Together Bethel and Dan represent the combination of church (Bethel) and state (Dan.) And as with Aaron’s rebellion the calves were made of gold, a symbol of Babylon, and both were an image of a beast. As with Aaron, Jeroboam ordained an annual feast and identified the calves as the god’s that delivered God’s people out of Egypt.

ການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍສິບເຜົ່າທີ່ໄດ້ຕັ້ງເຢໂຣໂບອາມເປັນກະສັດອົງທໍາອິດຂອງພວກເຂົາ. ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ສ້າງລູກງົວຄໍາສອງຕົວ ແລະໄດ້ຕັ້ງໄວ້ຕົວໜຶ່ງທີ່ເບັດເອນ ອັນມີຄວາມໝາຍວ່າ ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອີກຕົວໜຶ່ງທີ່ດານ ອັນມີຄວາມໝາຍວ່າ ການພິພາກສາ. ເມື່ອພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ ເບັດເອນ ແລະ ດານ ເປັນຕົວແທນຂອງການຜະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກ (ເບັດເອນ) ແລະ ລັດ (ດານ). ແລະເຊັ່ນດຽວກັບການກະບົດຂອງອາໂຣນ ລູກງົວເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກຄໍາ ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບີໂລນ ແລະທັງສອງກໍເປັນຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ເຊັ່ນດຽວກັບອາໂຣນ ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກໍານົດງານສະຫລອງປະຈໍາປີ ແລະໄດ້ລະບຸວ່າລູກງົວເຫຼົ່ານັ້ນເປັນພະທີ່ໄດ້ນໍາພວກຊົນຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກອີຢິບ.

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກ່າວໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ບັດນີ້ອານາຈັກນີ້ຈະກັບຄືນໄປສູ່ວົງວານຂອງດາວິດ: ຖ້າປະຊາຊົນນີ້ຂຶ້ນໄປເພື່ອຖວາຍບູຊາໃນພຣະນิเวດຂອງພຣະຢາເວໃນເຢຣູຊາເລັມ, ແລ້ວໃຈຂອງປະຊາຊົນນີ້ຈະຫັນກັບໄປຫານາຍຂອງພວກເຂົາ, ຄືເຣໂຫໂບອາມ ກະສັດແຫ່ງຢູດາ; ແລະພວກເຂົາຈະຂ້າຂ້ານ້ອຍ ແລະກັບໄປຫາເຣໂຫໂບອາມ ກະສັດແຫ່ງຢູດາອີກ. ດັ່ງນັ້ນກະສັດຈຶ່ງໄດ້ປຶກສາຫາລື, ແລະໄດ້ສ້າງລູກງົວຄຳສອງໂຕ, ແລ້ວກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ການຂຶ້ນໄປເຢຣູຊາເລັມນັ້ນເປັນພາລະໜັກເກີນໄປສຳລັບພວກທ່ານ: ຈົ່ງເບິ່ງພຣະຂອງທ່ານເຖີດ, ໂອ ອິສຣາເອນ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ນຳທ່ານຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ. ແລະລາວໄດ້ຕັ້ງອົງໜຶ່ງໄວ້ທີ່ເບັດເອນ, ແລະອີກອົງໜຶ່ງນັ້ນລາວໄດ້ຕັ້ງໄວ້ທີ່ດານ. ແລະສິ່ງນີ້ໄດ້ກາຍເປັນບາບ: ເພາະປະຊາຊົນໄດ້ໄປນະມັດສະການຢູ່ຕໍ່ໜ້າອົງໜຶ່ງ, ແມ່ນກະທັ້ງໄປເຖິງດານ. ແລະລາວໄດ້ສ້າງວິຫານແຫ່ງປູຊະນີສະຖານບົນທີ່ສູງ, ແລະໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງປະໂຣຫິດຈາກຄົນສາມັນຕ່ຳສຸດໃນປະຊາຊົນ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນລູກຫລານຂອງເລວີ. ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກຳນົດງານສະຫລອງໜຶ່ງໃນເດືອນທີແປດ, ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນ, ຄ້າຍກັບງານສະຫລອງທີ່ມີຢູ່ໃນຢູດາ, ແລະລາວໄດ້ຖວາຍບູຊາຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາ. ລາວໄດ້ເຮັດຢ່າງນັ້ນໃນເບັດເອນ, ຖວາຍບູຊາແກ່ລູກງົວທີ່ລາວໄດ້ສ້າງໄວ້: ແລະໃນເບັດເອນລາວໄດ້ຈັດຕັ້ງປະໂຣຫິດຂອງບັນດາປູຊະນີສະຖານບົນທີ່ສູງຊຶ່ງລາວໄດ້ສ້າງໄວ້. ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງໄດ້ຖວາຍບູຊາຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາຊຶ່ງລາວໄດ້ສ້າງໄວ້ໃນເບັດເອນ ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນທີແປດ, ຄືໃນເດືອນທີ່ລາວໄດ້ຄິດຂຶ້ນເອງໃນໃຈຂອງຕົນ; ແລະໄດ້ກຳນົດງານສະຫລອງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ບັນດາລູກຫລານແຫ່ງອິສຣາເອນ: ແລະລາວໄດ້ຂຶ້ນໄປຍັງແທ່ນບູຊາ ແລະເຜົາເຄື່ອງຫອມ. 1 ກະສັດ 12:26–33.

Jeroboam “devised in his own heart,” which represents the work of Uriah Smith in introducing a “private interpretation” in which to build his prophetic model. Jeroboam followed the pattern of Aaron and thereby misrepresented a god of Egypt as the true God. The god that both Aaron and Jeroboam produced was based upon a misapplication of a symbol of Rome’s twofold nature as a symbol of statecraft and churchcraft. Aaron and Jeroboam were both identifying an image of the dragon power, with the symbolism of an image of a beast. Thus, both those sacred histories of rebellion represent the great test of the people of God, by which their eternal destiny will be decided. That test according to inspiration is the test of the formation of the image of the beast.

ເຢໂຣໂບອາມ “ໄດ້ຄິດຄົ້ນຂຶ້ນໃນໃຈຂອງຕົນເອງ,” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງຜົນງານຂອງ Uriah Smith ໃນການນໍາເອົາ “ການຕີຄວາມສ່ວນຕົວ” ເຂົ້າມາ ເພື່ອໃຊ້ສ້າງແບບຈໍາລອງຄໍາພະຍາກອນຂອງລາວ. ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ດໍາເນີນຕາມແບບຢ່າງຂອງອາໂຣນ ແລະໂດຍການນັ້ນໄດ້ບິດເບືອນພະຂອງອີຢິບໃຫ້ເປັນພະເຈົ້າແທ້. ພະທີ່ທັງອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ສ້າງຂຶ້ນນັ້ນ ມີພື້ນຖານມາຈາກການນໍາໃຊ້ຜິດຂອງສັນຍາລັກແຫ່ງລັກສະນະສອງດ້ານຂອງໂຣມ ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງອໍານາດລັດ ແລະ ອໍານາດສາສນາຈັກ. ອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມ ທັງສອງກໍາລັງຊີ້ໄປຫາຮູບເຄົາລົບແຫ່ງອໍານາດຂອງມັງກອນ ດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ດັ່ງນັ້ນ ປະຫວັດສາດອັນສັກສິດທັງສອງເລື່ອງແຫ່ງການກະບົດນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍທີ່ຈຸດໝາຍປາຍທາງນິລັນດອນຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຕັດສິນ. ການທົດສອບນັ້ນ ຕາມການຊົງດົນໃຈ ຄືການທົດສອບເກືອບກັບການກໍ່ຕັ້ງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ.

The first controversy over the symbol of Rome as the robbers of thy people, which made its way on to the 1843 pioneer chart argued that Antiochus Epiphanes was the robber, in place of the fact that the robbers are Rome. The first controversy represented the last controversy over the robbers of thy people being Rome, where it is now argued that the United States is the robbers, and not Rome. However, Antiochus is a symbol of the United States in verses ten through fifteen of Daniel eleven, so the beginning lie and the ending lie about who is represented is identical.

ການໂຕ້ຖຽງຄັ້ງທໍາອິດກ່ຽວກັບສັນຍະລັກຂອງໂຣມໃນຖານະເປັນ “ພວກໂຈນປຸ້ນແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນໍາເຂົ້າໄປໃນຕາຕະລາງຂອງຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ໄດ້ໂຕ້ແຍ້ງວ່າ Antiochus Epiphanes ແມ່ນພວກໂຈນປຸ້ນ ແທນຄວາມຈິງທີ່ວ່າພວກໂຈນປຸ້ນນັ້ນແມ່ນໂຣມ. ການໂຕ້ຖຽງຄັ້ງທໍາອິດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການໂຕ້ຖຽງຄັ້ງສຸດທ້າຍກ່ຽວກັບ “ພວກໂຈນປຸ້ນແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ວ່າເປັນໂຣມ ໃນທີ່ຊຶ່ງບັດນີ້ມີການໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ສະຫະລັດແມ່ນພວກໂຈນປຸ້ນ ແລະບໍ່ແມ່ນໂຣມ. ແນວໃດກໍຕາມ Antiochus ເປັນສັນຍະລັກຂອງສະຫະລັດໃນຂໍ້ທີສິບເຖິງສິບຫ້າຂອງ Daniel ບົດທີສິບເອັດ, ດັ່ງນັ້ນ ຄໍາຕົວະໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຄໍາຕົວະໃນຕອນສິ້ນສຸດ ກ່ຽວກັບວ່າຜູ້ໃດຖືກເປັນຕົວແທນນັ້ນ ແມ່ນອັນດຽວກັນ.

The darkness and confusion over what Antiochus represented in the last days, produces a confusion over the image of the beast, as did the rebellion of Aaron and Jeroboam. The confusion over the image of the beast is occurring at the very time when the great test for the people of God is the formation of the image of the beast.

ຄວາມມືດມົວ ແລະ ຄວາມສັບສົນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ ອັນຕິໂອຄັສ ເປັນຕົວແທນໃນວັນສຸດທ້າຍ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນກ່ຽວກັບຮູບຂອງສັດຮ້າຍ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນການກະບົດຂອງ ອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມ. ຄວາມສັບສົນກ່ຽວກັບຮູບຂອງສັດຮ້າຍກໍາລັງເກີດຂຶ້ນໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນເອງ ເມື່ອການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສໍາລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄື ການກໍ່ຮ່າງສ້າງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ; ເພາະວ່າສິ່ງນັ້ນຈະເປັນບົດທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ໂດຍທີ່ໂຊກຊະຕານິລັນດອນຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຕັດສິນ. ທ່າທີຂອງທ່ານເປັນການປະປົນກັນຂອງຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງຢ່າງສັບສົນຈົນມີພຽງບໍ່ກີ່ຄົນເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະຖືກຫຼອກລວງ.”

> “In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].

> “ໃນ ພຣະນິມິດ 13 ຫົວຂໍ້ນີ້ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຢ່າງແຈ້ງແຈ້ງ; [ພຣະນິມິດ 13:11–17, ຖືກອ້າງ].

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

> “ນີ້ແມ່ນການທົດສອບທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງໄດ້ຜ່ານກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຖືກປະທັບຕາ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ພິສູດຄວາມສັດຊື່ຂອງຕົນຕໍ່ພຣະເຈົ້າໂດຍການຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະປະຕິເສດທີ່ຈະຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕປອມ, ຈະເຂົ້າຢູ່ໃຕ້ທຸງໄຊຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ Jehovah, ແລະຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ສ່ວນຜູ້ທີ່ຍອມປະຖິ້ມຄວາມຈິງອັນມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກສະຫວັນ ແລະຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕວັນອາທິດ, ຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

When Sister White endorsed Miller’s view of “the daily” representing pagan Rome, she stated that since 1844, “other views”, in the plural, have been embraced which produced “darkness and confusion.” The confusion produced by false views of “the daily,” which is a symbol of pagan Rome, as the “robbers of thy people,” produces confusion and darkness concerning the distinction between Rome and Rome’s image.

ເມື່ອ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໃຫ້ການຮັບຮອງທັດສະນະຂອງ ມິນເລີ ທີ່ເຫັນວ່າ “the daily” ເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກຮີດ, ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1844 ເປັນຕົ້ນມາ “ທັດສະນະອື່ນໆ” ໃນຮູບພະຫູພົດ ໄດ້ຖືກຮັບເອົາ ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ “ຄວາມມືດມົວແລະຄວາມສັບສົນ.” ຄວາມສັບສົນທີ່ເກີດຈາກທັດສະນະອັນຜິດກ່ຽວກັບ “the daily,” ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງໂຣມນອກຮີດ, ໃນຖານະເປັນ “ພວກປຸ້ນຊີງແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າ,” ນຳມາຊຶ່ງຄວາມສັບສົນແລະຄວາມມືດມົວກ່ຽວກັບຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງໂຣມ ແລະ ຮູບຂອງໂຣມ.

The first and last controversies over a symbol of Rome occurred between a former covenant people who were being passed by and a people who were then becoming the new covenant people of God. The controversy included an unwillingness to be governed by the established rules of grammar, for the word “also” in verse fourteen, was disallowed by the Protestants, thus claiming that the robbers must be the same power represented within the previous verses.

ການໂຕ້ຖຽງຄັ້ງທໍາອິດແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍກ່ຽວກັບສັນຍາລັກຂອງໂຣມ ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມຜູ້ທີ່ກໍາລັງຖືກລະເລີຍໄປ ແລະຊົນຊາດຜູ້ທີ່ໃນເວລານັ້ນກໍາລັງກາຍເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃໝ່ຂອງພຣະເຈົ້າ. ການໂຕ້ຖຽງນັ້ນລວມເຖິງການບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຖືຕາມຫຼັກເກນທາງໄວຍາກອນທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ ເນື່ອງຈາກຄໍາວ່າ “also” ໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ ຖືກປະຕິເສດໂດຍພວກໂປຣແຕສຕັງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງອ້າງວ່າພວກຜູ້ປຸ້ນຊິງຈໍາຕ້ອງເປັນອໍານາດດຽວກັນກັບອໍານາດທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນ.

It represented a wresting of the Scriptures when Antiochus was forced to be the robbers. It was a private interpretation, for any false doctrine in opposition to truth is a private interpretation. The controversy itself became a foundational truth, for it was recorded upon the 1843 pioneer chart. The ratification of the chart by inspiration confirmed and validated “the robbers” as a symbol of Rome, and magnified the seriousness of the truth, for to reject the doctrine was to reject both, the foundations and the authority of the Spirit of Prophecy.

ມັນເປັນການບິດເບືອນພຣະຄຳພີ ເມື່ອອັນຕິໂອຄັສຖືກບັງຄັບໃຫ້ເປັນ “ພວກປຸ້ນ.” ນັ້ນເປັນການຕີຄວາມສ່ວນຕົວ, ເພາະວ່າຄຳສອນເທັດໃດໆທີ່ຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງກໍແມ່ນການຕີຄວາມສ່ວນຕົວ. ຕົວຂໍ້ຂັດແຍ້ງນັ້ນເອງໄດ້ກາຍເປັນຄວາມຈິງພື້ນຖານ, ເພາະວ່າມັນໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນແຜນພູມຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843. ການຮັບຮອງແຜນພູມນັ້ນໂດຍການດົນໃຈໄດ້ຢືນຢັນແລະໃຫ້ຄວາມຊອບທຳແກ່ “ພວກປຸ້ນ” ວ່າເປັນສັນຍາລັກຂອງໂຣມ, ແລະໄດ້ຂະຫຍາຍຄວາມຮ້າຍແຮງຂອງຄວາມຈິງນັ້ນ, ເພາະການປະຕິເສດຄຳສອນນີ້ກໍຄືການປະຕິເສດທັງສອງຢ່າງ, ຄືທັງຮາກຖານ ແລະອຳນາດຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ.

The correct understanding of the robbers of thy people representing Rome, added to the prophetic model which angels gave unto William Miller, for it agreed with the prophetic model he came to understand and present, that being: that pagan and papal Rome were the foundation of all his prophetic applications.

ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງເກືອບກັບ “ພວກໂຈນຂອງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ວ່າເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມ, ໄດ້ຖືກເພີ່ມເຂົ້າກັບແບບຢ່າງຄຳພະຍາກອນທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ປະທານແກ່ William Miller, ເພາະມັນສອດຄ່ອງກັບແບບຢ່າງຄຳພະຍາກອນທີ່ລາວໄດ້ມາເຂົ້າໃຈແລະນຳສະເໜີ, ຊຶ່ງກໍຄື: ໂຣມນອກຮີດ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ ເປັນຮາກຖານຂອງການນຳຄຳພະຍາກອນຂອງລາວທັງໝົດ.

Uriah Smith’s private interpretation identifying the king of the north in verse thirty-six of Daniel eleven as France, and then as Turkey in verse forty, consisted of two false identifications of the king of the north. Smith’s rejection of the foundations in 1863, produced a blindness that disallowed him from seeing a most basic rule of prophecy, that being: that roughly at the time of Christ prophecy illustrated the modern spiritual entities that were typified by the ancient literal entities. Paul specifically taught this truth as he identified that what came first was the literal and afterward the spiritual.

ການຕີຄວາມເປັນການສ່ວນຕົວຂອງ Uriah Smith ທີ່ລະບຸວ່າ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນ Daniel ບົດ 11 ຂໍ້ 36 ແມ່ນຝຣັ່ງ, ແລະຕໍ່ມາໃນຂໍ້ 40 ແມ່ນຕວກກີ, ປະກອບດ້ວຍການລະບຸຜິດສອງຄັ້ງກ່ຽວກັບກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ການປະຕິເສດຮາກຖານໃນປີ 1863 ຂອງ Smith ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຕາບອດທີ່ບໍ່ຍອມໃຫ້ລາວເຫັນກົດພື້ນຖານທີ່ສຸດປະການໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນ, ຄື: ໃນຊ່ວງເວລາໃກ້ຄຽງກັບສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຄຳພະຍາກອນໄດ້ພາບປະກອບເຖິງບັນດາອົງການທາງຈິດວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ທີ່ເຄີຍຖືກເປັນແບບໂດຍບັນດາອົງການຕົວຈິງໃນສະໄໝໂບຮານ. Paul ໄດ້ສອນຄວາມຈິງນີ້ຢ່າງຈົງແຈ້ງ ເມື່ອລາວລະບຸວ່າ ສິ່ງທີ່ມາກ່ອນແມ່ນສິ່ງທີ່ເປັນຕົວຈິງ ແລະພາຍຫຼັງຈຶ່ງເປັນສິ່ງທາງຈິດວິນຍານ.

> Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:46.

> ແຕ່ວ່າ ສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານນັ້ນບໍ່ໄດ້ມາກ່ອນ, ຫາກແຕ່ສິ່ງທີ່ເປັນທຳມະຊາດໄດ້ມາກ່ອນ; ແລະພາຍຫຼັງຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານ. 1 ໂກຣິນໂທ 15:46.

Smith was of the covenant people who had replaced apostate Protestantism as God’s people, but he championed their rebellion when he rejected the seven times, and introduced his 1863 chart. Applying his private interpretation produced a false understanding of Armageddon in Revelation chapter sixteen, which is another test over the correct understanding of Rome.

ສະມິດເປັນຄົນໜຶ່ງໃນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າມາແທນທີ່ພຣະໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ລາວໄດ້ສະໜັບສະໜູນການກະບົດຂອງພວກເຂົາ ເມື່ອລາວປະຕິເສດເລື່ອງເຈັດເທື່ອ, ແລະໄດ້ນຳສະເໜີແຜນພູມຂອງລາວໃນປີ 1863. ການນຳໃຊ້ການຕີຄວາມສ່ວນຕົວຂອງລາວໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຜິດກ່ຽວກັບອາມາເກດດອນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 16, ຊຶ່ງເປັນອີກບົດທົດສອບໜຶ່ງກ່ຽວກັບຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງເລື່ອງໂຣມ.

With the first controversy over the robbers, Smith represented those who had been involved with the first fulfillment of the parable of the ten virgins. Thus, with his personal view of the king of the north, he represents a covenant people who were being passed by between 1856 and 1863, as they became the Laodicean Seventh-day Adventist Church. As with the Protestants in the controversy of the robbers, Smith disregarded the grammatical authority of the passage he wrested with his private interpretation, because grammatically the king of the north from verse thirty-one to verse forty-five is always and only the papal power.

ດ້ວຍຂໍ້ຂັດແຍ້ງຄັ້ງທຳອິດກ່ຽວກັບພວກໂຈນ, Smith ໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ເຄີຍມີສ່ວນພົວພັນກັບການສຳເລັດເປັນຈິງຄັ້ງທຳອິດຂອງຄຳອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈາລີສິບຄົນ. ດັ່ງນັ້ນ, ດ້ວຍທັດສະນະສ່ວນຕົວຂອງລາວກ່ຽວກັບກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ລາວຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ກຳລັງຖືກຜ່ານໄປລະຫວ່າງປີ 1856 ແລະ 1863, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກາຍເປັນຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ແຫ່ງ Laodicea. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພວກ Protestant ໃນຂໍ້ຂັດແຍ້ງເລື່ອງພວກໂຈນ, Smith ໄດ້ບໍ່ຄຳນຶງເຖິງອຳນາດທາງໄວຍາກອນຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີຕອນນັ້ນ ຊຶ່ງລາວໄດ້ບິດເບືອນດ້ວຍການຕີຄວາມສ່ວນຕົວຂອງຕົນ, ເພາະວ່າຕາມຫຼັກໄວຍາກອນແລ້ວ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ທີ 31 ຫາຂໍ້ທີ 45 ແມ່ນແລະເປັນໄດ້ແຕ່ອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາເທົ່ານັ້ນ.

With the controversy of “the daily,” lies were introduced into Advent history by Willie White and A. G. Daniells to uphold the old Protestant view that “the daily” represented Christ’s sanctuary ministry. That particular history has been identified in Habakkuk’s Tables, but is important to note the false witness associated with the promotion and establishment of the incorrect view, for the correct understanding was recognized by Miller in Second Thessalonians, where the issue is the contrast between those who love the truth and those who believe a lie.

ພ້ອມກັບການໂຕ້ຖຽງເລື່ອງ “the daily,” ຄຳຕົວະໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າມາໃນປະຫວັດຂອງຊາວແອັດເວັນຕິສ ໂດຍ Willie White ແລະ A. G. Daniells ເພື່ອຄ້ຳຈຸນທັດສະນະໂປຣແຕສແຕນເກົ່າທີ່ວ່າ “the daily” ເປັນຕົວແທນພັນທະກິດການປະຕິບັດໃນສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະຄຣິດ. ປະຫວັດສ່ວນນັ້ນໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ແລ້ວໃນ Habakkuk’s Tables, ແຕ່ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະສັງເກດພະຍານເທັດທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບການສົ່ງເສີມແລະການສະຖາປະນາທັດສະນະທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງນັ້ນ, ເພາະວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງໄດ້ຖືກ Miller ຮັບຮູ້ແລ້ວໃນ Second Thessalonians, ບ່ອນທີ່ປະເດັນຄືຄວາມກົງກັນຂ້າມລະຫວ່າງບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກຄວາມຈິງ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອຄຳຕົວະ.

“The daily” controversy adds to the line upon line understanding that the final controversy of Rome takes place in the time of the outpouring of the Holy Spirit. As the Holy Spirit is being poured out from above, a power from beneath is rising up and possessing those who receive it as the power of God, though it is a strong delusion.

ຂໍ້ຂັດແຍ້ງເກືອບກັບ “ການປະຈຳວັນ” ເພີ່ມເຂົ້າໃຫ້ແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈແບບບັນທັດເທິງບັນທັດ ວ່າຂໍ້ຂັດແຍ້ງສຸດທ້າຍຂອງໂຣມເກີດຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງການເທອອກຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກຳລັງຖືກເທອອກລົງມາຈາກເບື້ອງເທິງ, ອຳນາດໜຶ່ງຈາກເບື້ອງລຸ່ມກຳລັງລຸກຂຶ້ນ ແລະ ເຂົ້າຄອບຄອງຜູ້ທີ່ຮັບມັນ ເສມືອນເປັນລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນແທ້ແລ້ວມັນເປັນການຫຼອກລວງອັນແຂງກ້າ.

> “The two great powers in controversy are working, one from beneath, the other from above. Every man is under the secret influence of the one or the other, and his acts will reveal the character of the inspiration from which they proceed. Those who are united with Christ will work always in Christ’s lines. Those who are in union with Satan will work under the inspiration of their leader, opposed to the Holy Spirit’s power and action. The will of man is left free to act, and by action is revealed what spirit is moving upon the heart. ‘By their fruits ye shall know them.’” The 1888 Materials, 1508.

> “ອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ສອງຝ່າຍທີ່ກຳລັງຂັດແຍ້ງກັນຢູ່ນັ້ນກຳລັງເຮັດວຽກຢູ່, ຝ່າຍໜຶ່ງມາຈາກເບື້ອງລຸ່ມ, ອີກຝ່າຍໜຶ່ງມາຈາກເບື້ອງເທິງ. ມະນຸດທຸກຄົນຢູ່ພາຍໃຕ້ອິດທິພົນອັນລັບເງົາຂອງຝ່າຍໜຶ່ງຫຼືອີກຝ່າຍໜຶ່ງ, ແລະການກະທຳຂອງເຂົາຈະເປີດເຜີຍລັກສະນະຂອງແຮງດົນໃຈທີ່ການກະທຳນັ້ນເກີດອອກມາ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງກັບພຣະຄຣິດຈະປະຕິບັດການຢູ່ໃນແນວທາງຂອງພຣະຄຣິດສະເໝີ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມຮ່ວມສາມັກຄີກັບຊາຕານຈະປະຕິບັດການພາຍໃຕ້ແຮງດົນໃຈຂອງຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງຕໍ່ຕ້ານລິດອຳນາດແລະການກະທຳຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ເຈດຈຳນົງຂອງມະນຸດຖືກປະໄວ້ໃຫ້ເປັນອິດສະລະໃນການກະທຳ, ແລະໂດຍການກະທຳນັ້ນເອງ ຈຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍວ່າວິນຍານໃດກຳລັງກະທົບໃສ່ຈິດໃຈ. ‘ຈົ່ງຮູ້ຈັກພວກເຂົາໂດຍຜົນຂອງພວກເຂົາ.’” The 1888 Materials, 1508.

The prophetic contrast in the controversy of “the daily” is the identification of a symbol of the dragon as a symbol of Christ. Those who reject the truth, are also rejecting the role of Miller who discovered this truth, and in so doing they are rejecting the Holy Spirit and accomplishing the unpardonable sin.

ຄວາມຕັດກັນໃນທາງຄໍາພະຍາກອນ ໃນຂໍ້ຂັດແຍ້ງເກືອບກັບ “the daily” ແມ່ນການລະບຸສັນຍາລັກຂອງມັງກອນໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກຂອງພຣະຄຣິດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຄວາມຈິງ ກໍກໍາລັງປະຕິເສດບົດບາດຂອງ Miller ຜູ້ທີ່ໄດ້ຄົ້ນພົບຄວາມຈິງນີ້ດ້ວຍ, ແລະໃນການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາກໍກໍາລັງປະຕິເສດພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະກໍາລັງກະທໍາບາບທີ່ອະໄພບໍ່ໄດ້.

We will take up a controversy over Rome that occurred shortly after September 11, 2001 in the next article.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະຍົກຂຶ້ນພິຈາລະນາຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງກ່ຽວກັບໂຣມ ທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໄມ່ດົນຫຼັງຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

> “We are living in a time when life is most precious and most interesting. The end of all things is at hand. Startling developments will be continually unfolding before us; for unseen agencies are at work, manifesting intense activity. The powers of darkness from beneath are moving upon human agents, and evil men are cooperating with evil angels to war against the commandments of God and the faith of Jesus; at the same time a power from above is moving upon those who will yield to divine influences, and the people of God are cooperating with heavenly intelligences. Nothing short of real, genuine faith will survive the strain that will come upon every soul of man in these last days to test and try him. God must be our refuge; we cannot trust in form, profession, ceremony, or position, or think that because we have a name to live, we shall be able to stand in the day of trial. Everything that can be shaken will be shaken, and those things that cannot be shaken by the deceptions and delusions of these last days, will remain. Rivet the soul to the eternal Rock; for in Christ alone there will be safety. Jesus described the days in which we are living as days of peril. He said, ‘As the days of Noe were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noe entered into the ark, and knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be.’ ‘Likewise also as it was in the days of Lot; they did eat, they drank, they bought, they sold, they planted, they builded; but the same day that Lot went out of Sodom it rained fire and brimstone from heaven, and destroyed them all. Even thus shall it be in the day when the Son of man is revealed.’ ‘When the Son of man shall come in his glory, and all the holy angels with him, then shall he sit upon the throne of his glory: and before him shall be gathered all nations: and he shall separate them one from another, as a shepherd divideth his sheep from the goats: and he shall set the sheep on his right hand, but the goats on the left. Then shall the King say unto them on his right hand, Come, ye blessed of my Father, inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.’ Our course in this life will decide our eternal destiny there; it is left with us to say whether we shall be with those who inherit the kingdom of God, or with those who go away into outer darkness. God has made every provision for our salvation; then let us avail ourselves of that which has been purchased at infinite cost. ‘For God so loved the world, that he gave his only begotten Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life.’” Youth Instructor, August 3, 1893.

> “ພວກເຮົາກໍາລັງດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນເວລາໜຶ່ງ ທີ່ຊີວິດມີຄຸນຄ່າທີ່ສຸດ ແລະໜ້າສົນໃຈທີ່ສຸດ. ຈຸດອວສານຂອງສັບພະສິ່ງທັງປວງໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ເຫດການພັດທະນາອັນນ່າຕົກໃຈຈະຖືກເປີດເຜີຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ; ເພາະອໍານາດທີ່ມອງບໍ່ເຫັນກໍາລັງປະຕິບັດງານຢູ່ ໂດຍສະແດງກິດຈະກໍາອັນເຂັ້ມຂັ້ນ. ອໍານາດແຫ່ງຄວາມມືດຈາກເບື້ອງລຸ່ມກໍາລັງຄອບງໍາເຫຼົ່າຕົວແທນມະນຸດ, ແລະຄົນຊົ່ວກໍກໍາລັງຮ່ວມມືກັບທູດຊົ່ວເພື່ອທໍາສົງຄາມຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອແຫ່ງພຣະເຢຊູ; ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ອໍານາດຈາກເບື້ອງເທິງກໍາລັງກະທົບເຖິງບັນດາຜູ້ທີ່ຈະຍອມຈໍານົນຕໍ່ອິດທິພົນອັນສັກສິດ, ແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງຮ່ວມມືກັບສະຕິປັນຍາແຫ່ງສະຫວັນ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດນ້ອຍໄປກວ່າຄວາມເຊື່ອອັນແທ້ຈິງ ແລະບໍລິສຸດແທ້ ທີ່ຈະຢືນຢູ່ໄດ້ພົ້ນຈາກແຮງບີບຄັ້ນທີ່ຈະມາເຖິງເຫນືອຈິດວິນຍານຂອງມະນຸດທຸກຄົນໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອທົດສອບ ແລະພິສູດເຂົາ. ພຣະເຈົ້າຕ້ອງເປັນທີ່ລີ້ໄພຂອງພວກເຮົາ; ພວກເຮົາບໍ່ອາດໄວ້ວາງໃຈໃນຮູບແບບ, ການປະກາດຕົນ, ພິທີກໍາ, ຫຼືຕໍາແໜ່ງ, ຫຼືຄິດວ່າເນື່ອງຈາກພວກເຮົາມີຊື່ວ່າມີຊີວິດຢູ່ ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການທົດລອງ. ທຸກສິ່ງທີ່ສາມາດຖືກສັ່ນຄອນໄດ້ຈະຖືກສັ່ນຄອນ, ແລະສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ບໍ່ອາດຖືກສັ່ນຄອນໂດຍການຫລອກລວງ ແລະຄວາມຫຼົງຜິດໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ຈະຄົງຢູ່. ຕອກຍຶດຈິດວິນຍານໄວ້ກັບສີລານິລັນດອນ; ເພາະວ່າໃນພຣະຄຣິດພຽງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະມີຄວາມປອດໄພ. ພຣະເຢຊູໄດ້ພັນລະນາວັນເວລາທີ່ພວກເຮົາກໍາລັງດໍາລົງຢູ່ນີ້ວ່າເປັນວັນແຫ່ງອັນຕະລາຍ. ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘As the days of Noe were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noe entered into the ark, and knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be.’ ‘Likewise also as it was in the days of Lot; they did eat, they drank, they bought, they sold, they planted, they builded; but the same day that Lot went out of Sodom it rained fire and brimstone from heaven, and destroyed them all. Even thus shall it be in the day when the Son of man is revealed.’ ‘When the Son of man shall come in his glory, and all the holy angels with him, then shall he sit upon the throne of his glory: and before him shall be gathered all nations: and he shall separate them one from another, as a shepherd divideth his sheep from the goats: and he shall set the sheep on his right hand, but the goats on the left. Then shall the King say unto them on his right hand, Come, ye blessed of my Father, inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.’ ແນວທາງຂອງພວກເຮົາໃນຊີວິດນີ້ຈະຕັດສິນຊະຕາກໍານິລັນດອນຂອງພວກເຮົາໃນພາຍໜ້າ; ມັນຖືກປະໄວ້ໃຫ້ພວກເຮົາເປັນຜູ້ເວົ້າວ່າ ພວກເຮົາຈະຢູ່ກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຮັບມໍລະດົກອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼືກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຈາກໄປສູ່ຄວາມມືດພາຍນອກ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຈັດຕຽມທຸກປະການເພື່ອຄວາມພົ້ນຂອງພວກເຮົາ; ສະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາຮັບເອົາປະໂຫຍດຈາກສິ່ງນັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຊື້ໄວ້ດ້ວຍລາຄາອັນຫາຄ່າບໍ່ໄດ້. ‘For God so loved the world, that he gave his only begotten Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life.’” Youth Instructor, August 3, 1893.

Back to Articles