Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-One

ພຣະທໍາດານີເອນ - ເລກແປດສິບເອັດ

Unveiling the Historical Revisionism in Laodicean Adventism: Examining the Controversy Over the Daily

ການເປີດເຜີຍການບິດເບືອນປະຫວັດສາດໃນແອດເວນຕິສຶມແບບເລົາດີເຊຍ: ການພິຈາລະນາຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງກ່ຽວກັບ “ສິ່ງປະຈຳວັນ”

Author

Jeff Pippenger

Published

February 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Reasoning from cause to effect is worthless if you define the effect incorrectly, as has been done by Laodicean Adventist historians who pontificate on the circumstances and personalities associated with the 1888 General Conference at Minneapolis. The inspired commentary identifies the event as a repetition of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, which was motivated by the judgment that assigned them to wander in the wilderness for forty years until they died. That same judgment had been pronounced upon Laodicean Adventism.

ການໃຫ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປສູ່ຜົນນັ້ນບໍ່ມີຄ່າອັນໃດ ຖ້າທ່ານນິຍາມ “ຜົນ” ຜິດພາດ ດັ່ງທີ່ນັກປະຫວັດສາດແອັດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເກຍໄດ້ກະທຳ ເມື່ອພວກເຂົາກ່າວຢ່າງວາງອຳນາດເຖິງສະພາບການແລະບຸກຄົນຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ປີ 1888 ທີ່ Minneapolis. ຄຳອະທິບາຍທີ່ດົນໃຈໂດຍພຣະເຈົ້າໄດ້ຊີ້ບອກເຫດການນັ້ນວ່າເປັນການເຮັດຊ້ຳຂອງການກະບົດຂອງ Korah, Dathan ແລະ Abiram, ຊຶ່ງມີແຮງຈູງໃຈມາຈາກຄຳພິພາກສາທີ່ກຳນົດໃຫ້ພວກເຂົາພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານເປັນເວລາສີ່ສິບປີຈົນກວ່າຈະຕາຍ. ຄຳພິພາກສາດຽວກັນນັ້ນກໍໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ແອັດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເກຍເຊັ່ນກັນ.

The rebellion included secret discussions where the rebels were in such extreme Laodicean blindness that it prevented them from understanding that God was aware of their closed-door planning and rebellion. As Korah, Dathan and Abiram hid in their tents and made their plans and spread their rebellion against Moses, so too did the ancient men of 1888, hide behind the closed doors of their houses, to plot against Sister White, her son and the chosen messengers. From that point Sister White, Jones and Waggoner were to be attacked.

ການກະບົດນັ້ນໄດ້ລວມເຖິງການສົນທະນາຢ່າງລັບໆ ທີ່ບັນດາຜູ້ກະບົດຢູ່ໃນຄວາມຕາບອດແບບລາໂອດີເກຍຢ່າງສຸດຂີດ ຈົນເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງຮູ້ເຖິງການວາງແຜນຢູ່ຫຼັງປະຕູປິດ ແລະການກະບົດຂອງພວກເຂົາ. ດັ່ງທີ່ ໂກຣາ, ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ໄດ້ຫຼົບຊ່ອນຢູ່ໃນເຕັນຂອງຕົນ ແລະວາງແຜນພ້ອມທັງແຜ່ຂະຫຍາຍການກະບົດຕໍ່ໂມເຊ, ສັນໃດ ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃນປີ 1888 ກໍໄດ້ຫຼົບຢູ່ຫຼັງປະຕູປິດຂອງເຮືອນຂອງຕົນເຊັ່ນກັນ ເພື່ອວາງແຜນຕໍ່ຕ້ານ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌, ລູກຊາຍຂອງນາງ ແລະບັນດາຜູ້ສື່ຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກ. ນັບຈາກຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌, ໂຈນສ໌ ແລະ ແວກໂກເນີ ໄດ້ກາຍເປັນເປົ້າໝາຍແຫ່ງການໂຈມຕີ.

The four generations of Adventism progressively grew in its rebellion, as illustrated in Ezekiel chapter eight. The chambers of imagery within the physical temple and human temple had become entrenched with wicked imaginations, and spiritualism settled upon the ancient men who were appointed to protect the people. Leading up to 1888, the ancient men both cast dispersions upon the authority of the Bible and then the Spirit of Prophecy, and in 1884, the open visions ceased. Kellogg’s pantheistic spiritualism began to make its way in the history preceding 1888, and 1888 marks the arrival of the second generation. The Adventist historians may have not recorded the actual historical testimony of the rebellion manifested at the meeting, but according to inspiration the heavenly Watchers “heard every word and registered” the “words in the books of heaven.”

ສີ່ຊົ່ວອາຍຸຂອງອັດເວັນຕິສຶມໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນເປັນລຳດັບໃນການກະບົດຂອງຕົນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກພາບປະກອບໄວ້ໃນເອເຊກຽນບົດທີ່ແປດ. ຫ້ອງລັບແຫ່ງຮູບພາບພາຍໃນພຣະວິຫານທາງກາຍແລະພຣະວິຫານມະນຸດໄດ້ຝັງຮາກແນ່ນຫນາດ້ວຍຈິນຕະນາການອັນຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະລັດທິວິນຍານນິຍົມໄດ້ເຂົ້າມາສະຖິດຢູ່ເທິງບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ສະໄໝບູຮານຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ປົກປ້ອງປະຊາຊົນ. ໃນໄລຍະນຳໄປສູ່ປີ 1888, ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ສະໄໝບູຮານໄດ້ທັງໃສ່ຄວາມເສື່ອມເສຍແກ່ສິດອຳນາດຂອງພຣະຄຳພີ ແລະຕໍ່ມາແກ່ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະໃນປີ 1884 ນິມິດທີ່ເປີດເຜີຍກໍໄດ້ຢຸດລົງ. ລັດທິວິນຍານນິຍົມແບບແພນເທອິສຕິກຂອງ Kellogg ໄດ້ເລີ່ມຫາທາງແຊກເຂົ້າມາໃນປະຫວັດການກ່ອນໜ້າປີ 1888, ແລະປີ 1888 ເປັນໝາຍຫຼັກແຫ່ງການມາເຖິງຂອງຊົ່ວອາຍຸທີສອງ. ນັກປະຫວັດສາດອັດເວັນຕິສອາດຈະບໍ່ໄດ້ບັນທຶກຄຳພະຍານທາງປະຫວັດສາດອັນແທ້ຈິງຂອງການກະບົດທີ່ໄດ້ຖືກສຳແດງອອກໃນທີ່ປະຊຸມ, ແຕ່ຕາມການດົນໃຈແລ້ວ ບັນດາຜູ້ເຝົ້າຍາມແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ “ໄດ້ຍິນທຸກຖ້ອຍຄຳ ແລະບັນທຶກໄວ້” ຊຶ່ງເປັນ “ຖ້ອຍຄຳໃນປຶ້ມແຫ່ງສະຫວັນ.”

The rebellion represented by Ezekiel’s “secret chambers of imagery,” represented an attack upon the true foundations. It represented an attack upon the prophetess and the chosen messengers, and it marked the arrival of spiritualism. In that generation the next major attack was going to be carried out by Satan against the very foundation of William Miller’s foundations.

ການກະບົດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍ “ຫ້ອງລັບແຫ່ງພາບສະຫຼັກ” ຂອງເອເຊກຽນ ເປັນການໂຈມຕີຕໍ່ພື້ນຖານອັນແທ້ຈິງ. ມັນເປັນການໂຈມຕີຕໍ່ສາດສະດາຍິງ ແລະບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ, ແລະມັນໄດ້ໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງລັດທິວິນຍານ. ໃນຄົນຮຸ່ນນັ້ນ ການໂຈມຕີສຳຄັນຄັ້ງຕໍ່ໄປກຳລັງຈະຖືກດຳເນີນໂດຍຊາຕານຕໍ່ພື້ນຖານອັນເປັນຮາກຖານຢ່າງແທ້ຈິງຂອງພື້ນຖານທັງຫຼາຍຂອງວິນລຽມ ມິນເລີ.

Miller based the framework of all his prophetic applications upon the understanding that the two desolating powers in Daniel chapter eight, verse thirteen, represented paganism followed by papalism. In 1901, Lewis Conradi, a leader of Laodicean Adventism in Germany, re-introduced the fallen Protestant view that the “the daily” in the book of Daniel represented Christ’s sanctuary ministry.

ມິນເລີໄດ້ວາງກອບໂຄງຂອງການນຳຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຂອງລາວໄວ້ເທິງຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ ອຳນາດສອງປະການທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາໃນດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 13 ເປັນຕົວແທນຂອງສາສະໜານອກຮີດ ຕາມດ້ວຍລັດທິສັນຕະປາປາ. ໃນປີ 1901, ລູອິສ ຄອນຣາດີ, ຜູ້ນຳຄົນໜຶ່ງຂອງລາວດີເຊຍນ ແອດເວັນຕິສມ์ ໃນເຢຍລະມັນ, ໄດ້ນຳກັບມາອີກຄັ້ງມຸມມອງຂອງໂປຣແຕສຕັງທີ່ຕົກຕ່ຳ ທີ່ວ່າ “ການປະຈຳວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ເປັນຕົວແທນພາລະກິດການປະກອບຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວິຫານ.

During the period of history following the 1888 Minneapolis meeting, the spiritualism of the leader of the health work escalated, alienation continued between leaders as the fallout of the rejection of the message of Jones and Waggoner continued to take its toll. In the beginning of the new century W. W. Prescott, a Laodicean Adventist leader who had received theological credentials from the schools of apostate Protestantism, took up the satanic mantle to promote Conradi’s view of “the daily,” and as is always the case “the victors write the history.”

ໃນຊ່ວງເວລາຂອງປະຫວັດສາດພາຍຫຼັງການປະຊຸມທີ່ Minneapolis ໃນປີ 1888 ນັ້ນ, ຈິດວິນຍານນິຍົມຂອງຜູ້ນຳໃນວຽກງານສຸຂະພາບໄດ້ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ, ຄວາມຫ່າງເຫີນລະຫວ່າງຜູ້ນຳກໍໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປ ໃນຂະນະທີ່ຜົນສະທ້ອນຈາກການປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງ Jones ແລະ Waggoner ຍັງຄົງສົ່ງຜົນທຳລາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ໃນຕອນຕົ້ນຂອງສັດຕະວັດໃໝ່ W. W. Prescott ຜູ້ນຳ Adventist ແຫ່ງ Laodicea ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄຸນວຸດທິທາງເທວະວິທະຍາຈາກໂຮງຮຽນຂອງນິກາຍໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ, ໄດ້ຮັບເອົາຜ້າຄຸມແຫ່ງຊາຕານເພື່ອສົ່ງເສີມທັດສະນະຂອງ Conradi ກ່ຽວກັບ “the daily,” ແລະດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນສະເໝີມາ “ຜູ້ຊະນະຍ່ອມເປັນຜູ້ຂຽນປະຫວັດສາດ.”

The holy angels recorded the true history, but Laodicean Adventism produced a historical position of the controversy over the rejection of the Millerite understanding of “the daily,” that leaves any of the “unlearned” in Laodicean Adventism to believe that the definition of “the daily,” which Sister White identified as coming from “angels that were expelled from heaven,” is actually a true doctrine. During the early years of the twentieth century W. W. Prescott led out in producing a publication titled, The Protestant. The entire premise of the publication was to teach that Miller’s understanding of “the daily” was incorrect, and that apostate Protestantism, where he had obtained his theological credentials, was correct in assigning a satanic symbol to Christ. In that history A. G. Daniells (General Conference President), joined forces with Prescott in the satanic attack against truth, in spite of the fact that Sister White had directly endorsed Miller’s view of “the daily” as correct.

ທູດສະຫວັນອັນບໍລິສຸດໄດ້ບັນທຶກປະຫວັດສາດອັນແທ້ຈິງໄວ້, ແຕ່ອາດເວັນຕິສຶມແບບລາໂອດີເຊຍໄດ້ຜະລິດຈຸດຍືນທາງປະຫວັດສາດກ່ຽວກັບຂໍ້ຂັດແຍ້ງເລື່ອງການປະຕິເສດຄວາມເຂົ້າໃຈແບບມິນເລີຣ໌ກ່ຽວກັບ “the daily,” ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ບັນດາ “ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮຽນຮູ້” ໃນອາດເວັນຕິສຶມແບບລາໂອດີເຊຍເຊື່ອວ່າ ຄຳນິຍາມຂອງ “the daily,” ຊຶ່ງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ໄດ້ລະບຸວ່າມາຈາກ “ທູດສະຫວັນທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກສະຫວັນ,” ແທ້ທີ່ຈິງແລ້ວເປັນຄຳສອນທີ່ຖືກຕ້ອງ. ໃນລະຫວ່າງຊ່ວງປີຕົ້ນໆຂອງສະຕະວັດທີຊາວ W. W. Prescott ໄດ້ເປັນຜູ້ນຳໃນການຈັດພິມສິ່ງພິມຫົວໜຶ່ງທີ່ມີຊື່ວ່າ, The Protestant. ຂໍ້ຕັ້ງຕົ້ນທັງໝົດຂອງສິ່ງພິມນັ້ນຄືເພື່ອສອນວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມິນເລີຣ໌ກ່ຽວກັບ “the daily” ເປັນຄວາມຜິດພາດ, ແລະວ່າໂປຣແຕສຕັງທີ່ຕົກຕ່ຳໃນຄວາມເຊື່ອ, ບ່ອນທີ່ລາວໄດ້ຮັບຄຸນວຸດທິທາງເທວະວິທະຍາຂອງລາວ, ແມ່ນຖືກຕ້ອງໃນການນຳໃຊ້ສັນຍະລັກຂອງຊາຕານກັບພຣະຄຣິດ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ A. G. Daniells (ປະທານສະພາໃຫຍ່) ໄດ້ຮ່ວມກຳລັງກັບ Prescott ໃນການໂຈມຕີຄວາມຈິງອັນເປັນຊາຕານ, ເຖິງແມ່ນວ່າຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ໄດ້ຮັບຮອງທັດສະນະຂອງມິນເລີຣ໌ກ່ຽວກັບ “the daily” ຢ່າງໂດຍກົງວ່າຖືກຕ້ອງ.

> “The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ ແຜນພາບປີ 1843 ໄດ້ຮັບການນຳພາໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ມີການດັດແປງສ່ວນໃດໆຂອງມັນ; ວ່າຕົວເລກທັງຫຼາຍເປັນຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ. ແລະພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໄດ້ຢູ່ເໜືອ ແລະປົກປິດຄວາມຜິດພາດໃນຕົວເລກບາງສ່ວນ ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຫັນມັນໄດ້ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.”

> “Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “ແລ້ວ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘ການ​ປະຈໍາ​ວັນ’ ວ່າ ຄໍາ​ວ່າ ‘ເຄື່ອງ​ບູຊາ’ ເປັນ​ຄໍາ​ທີ່​ປັນຍາ​ຂອງ​ມະນຸດ​ໄດ້​ເພີ່ມ​ເຂົ້າ​ມາ, ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ສ່ວນ​ໜຶ່ງ​ຂອງ​ຂໍ້ຄວາມ; ແລະ​ອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະທານ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ​ສິ່ງ​ນີ້​ແກ່​ຜູ້​ທີ່​ປະກາດ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ເລື່ອງ​ໂມງ​ແຫ່ງ​ການ​ພິພາກສາ. ເມື່ອ​ຄວາມ​ເປັນ​ເອກະພາບ​ຍັງ​ດໍາລົງ​ຢູ່, ກ່ອນ​ປີ 1844, ເກືອບ​ທຸກ​ຄົນ​ເປັນ​ນໍ້າ​ໜຶ່ງ​ໃຈ​ດຽວ​ກັນ​ໃນ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘ການ​ປະຈໍາ​ວັນ’; ແຕ່​ນັບ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ປີ 1844 ເປັນ​ຕົ້ນ​ມາ, ໃນ​ທ່າມກາງ​ຄວາມ​ສັບສົນ, ທັດສະນະ​ອື່ນໆ​ໄດ້​ຖືກ​ຍອມຮັບ​ເອົາ, ແລະ​ຄວາມ​ມືດ​ມົນ​ກັບ​ຄວາມ​ສັບສົນ​ກໍ​ໄດ້​ຕິດຕາມ​ມາ.” Review and Herald, November 1, 1850.

At the time of Prescott and Daniells’ attack against the truth of “the daily,” Prescott and Daniells were representing a minority opinion on the subject, and Sister White’s counsel during the controversy towards the two men was that they should shut up, although she said it in more diplomatic terms, such as “in silence is your wisdom.” When she rebuked them for their false view she also emphasized that the subject of “the daily,” was not to be made a test question. The historical revisionists, which revisionism is a historical method that is credited with beginning with the Jesuit order of the Catholic church, have used her statements about “the daily” not being made a test question, in order to prevent an honest evaluation of the doctrine. They misrepresent her statements for they invariably leave out that when she counselled against agitating the subject of “the daily,” she always qualified her statements with statements such as, “at this time,” or “under current circumstances.”

ໃນເວລາທີ່ Prescott ແລະ Daniells ໂຈມຕີຄວາມຈິງເລື່ອງ “the daily,” Prescott ແລະ Daniells ກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເຫັນຂອງຄົນສ່ວນນ້ອຍໃນເລື່ອງນັ້ນ, ແລະຄຳແນະນຳຂອງ Sister White ໃນລະຫວ່າງການໂຕ້ແຍ້ງທີ່ມີຕໍ່ຊາຍສອງຄົນນັ້ນ ແມ່ນວ່າພວກເຂົາຄວນງຽບໄວ້, ເຖິງແມ່ນນາງໄດ້ກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ມີຊັ້ນເຊີງທາງການທູດຫຼາຍກວ່າ ເຊັ່ນ “in silence is your wisdom.” ເມື່ອນາງຕຳໜິພວກເຂົາເນື່ອງຈາກທັດສະນະທີ່ຜິດຂອງພວກເຂົາ ນາງຍັງໄດ້ເນັ້ນຢ້ຳອີກວ່າ ຫົວຂໍ້ເລື່ອງ “the daily” ບໍ່ຄວນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຄຳຖາມທົດສອບ. ພວກນັກປັບປຸງປະຫວັດສາດ, ຊຶ່ງລັດທິປັບປຸງປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນວິທີການທາງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຍົກໃຫ້ວ່າເລີ່ມຕົ້ນກັບຄະນະ Jesuit ຂອງຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກ, ໄດ້ນຳໃຊ້ຄຳກ່າວຂອງນາງກ່ຽວກັບການທີ່ “the daily” ບໍ່ຄວນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຄຳຖາມທົດສອບ ເພື່ອຂັດຂວາງການປະເມີນຄຳສອນນັ້ນຢ່າງຊື່ສັດ. ພວກເຂົາບິດເບືອນຄຳກ່າວຂອງນາງ ເພາະວ່າໂດຍບໍ່ຜິດພາດພວກເຂົາມັກຈະລະເວັ້ນບໍ່ກ່າວເຖິງວ່າ ເມື່ອນາງໃຫ້ຄຳແນະນຳຕ້ານການກະຕຸ້ນປັ່ນປ່ວນຫົວຂໍ້ເລື່ອງ “the daily,” ນາງມັກຈະກຳກັບຄຳກ່າວຂອງນາງດ້ວຍຂໍ້ຄວາມເຊັ່ນ “at this time,” ຫຼື “under current circumstances.”

As a prophetess she was trying to rein in an escalating controversy that was on the verge of causing a great division in the church at large, by a minority of persons who thought that because they were leaders they had the authority to promote whatever they determined to be truth. And the Lord, through her influence, kept the satanic work in check, until she died. Then in 1931, a new push to reject the truth of “the daily” was attempted, and ultimately accomplished. Today the true understanding of the definition of “the daily” is the minority understanding in Laodicean Adventism, and under the current circumstances “the daily,” is now most certainly a test question.

ໃນຖານະເປັນຜູ້ພະຍາກອນຍິງ ນາງໄດ້ພະຍາຍາມຄວບຄຸມຂໍ້ຂັດແຍ້ງທີ່ກຳລັງທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຊຶ່ງກຳລັງຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຕກແຍກຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນຄຣິສຕະຈັກໂດຍລວມ ໂດຍກຸ່ມຄົນສ່ວນນ້ອຍຜູ້ຄິດວ່າ ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາເປັນຜູ້ນຳ ພວກເຂົາຈຶ່ງມີອຳນາດທີ່ຈະສົ່ງເສີມສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຂົາຕັດສິນວ່າເປັນຄວາມຈິງ. ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂດຍຜ່ານອິດທິພົນຂອງນາງ ໄດ້ຍັບຍັ້ງການກະທຳຂອງຊາຕານໄວ້ ຈົນກວ່ານາງຈະເສຍຊີວິດ. ແລ້ວໃນປີ 1931 ການຜັກດັນຄັ້ງໃໝ່ເພື່ອປະຕິເສດຄວາມຈິງຂອງ “the daily” ໄດ້ຖືກພະຍາຍາມຂຶ້ນ ແລະໃນທີ່ສຸດກໍໄດ້ສຳເລັດ. ໃນປັດຈຸບັນ ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງກ່ຽວກັບຄຳນິຍາມຂອງ “the daily” ແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຄົນສ່ວນນ້ອຍໃນອັດເວັນຕິສທ໌ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ, ແລະພາຍໃຕ້ສະພາບການໃນປັດຈຸບັນ “the daily” ບັດນີ້ແນ່ນອນທີ່ສຸດແລ້ວເປັນຄຳຖາມແຫ່ງການທົດສອບ.

When the majority opinion held the true understanding it was not a test, but when any truth is defined as error, it is then a test. When the compilation of manuscripts that is titled Manuscript Releases, was published in the 1980’s, or there about, there was then recognized an article that is as direct in its opposition to Prescott and Daniells’ view of “the daily,” as is her endorsement of Miller’s view.

ເມື່ອທັດສະນະຂອງຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຍຶດຖືຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງ ສິ່ງນັ້ນກໍບໍ່ແມ່ນການທົດສອບ; ແຕ່ເມື່ອຄວາມຈິງໃດໜຶ່ງຖືກກຳນົດວ່າເປັນຄວາມຜິດ ເມື່ອນັ້ນມັນຈຶ່ງເປັນການທົດສອບ. ເມື່ອຊຸດລວບລວມຕົ້ນສະບັບທີ່ມີຊື່ວ່າ Manuscript Releases ໄດ້ຖືກຕີພິມໃນຊ່ວງປີ 1980 ຫຼືໃກ້ຄຽງນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ມີການຮັບຮູ້ບົດຄວາມໜຶ່ງທີ່ກົງໄປກົງມາໃນການຄັດຄ້ານທັດສະນະຂອງ Prescott ແລະ Daniells ກ່ຽວກັບ “the daily,” ພໍໆກັນກັບທີ່ນາງໄດ້ຮັບຮອງທັດສະນະຂອງ Miller.

> “At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven. Satan’s work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan’s devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence.

> “ໃນຂັ້ນຕອນນີ້ຂອງປະສົບການຂອງພວກເຮົາ ຈິດໃຈຂອງພວກເຮົາບໍ່ຄວນຖືກດຶງໃຫ້ຫັນເຫອອກໄປຈາກແສງສະຫວ່າງພິເສດທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ [ພວກເຮົາ] ເພື່ອໃຫ້ພິຈາລະນາໃນການຊຸມນຸມສຳຄັນຂອງກອງປະຊຸມຂອງເຮົາ. ແລະມີພີ່ນ້ອງ Daniells ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງຈິດໃຈຂອງລາວກຳລັງຖືກສັດຕູກະທຳງານຢູ່; ແລະຈິດໃຈຂອງທ່ານ ແລະຈິດໃຈຂອງຜູ້ເຖົ້າ Prescott ກໍກຳລັງຖືກກະທຳໂດຍທູດສະຫວັນທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກສະຫວັນ. ວຽກງານຂອງຊາຕານແມ່ນເພື່ອເບັ່ງເບນຈິດໃຈຂອງທ່ານ ເພື່ອໃຫ້ສິ່ງນ້ອຍນິດແລະລາຍລະອຽດຈຸກຈິກຖືກນຳເຂົ້າມາ ຊຶ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ດົນໃຈທ່ານໃຫ້ນຳເຂົ້າມາ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ແມ່ນສາລະສຳຄັນ. ແຕ່ສິ່ງນີ້ມີຄວາມໝາຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ກິດຕະການແຫ່ງຄວາມຈິງ. ແລະແນວຄິດໃນຈິດໃຈຂອງທ່ານ ຖ້າທ່ານສາມາດຖືກດຶງຫັນເຫອອກໄປຫາສິ່ງນ້ອຍນິດຫຼືລາຍລະອຽດຈຸກຈິກ ນັ້ນກໍເປັນວຽກອັນເປັນກົນອຸບາຍຂອງຊາຕານ. ທ່ານຄິດວ່າ ການແກ້ໄຂສິ່ງນ້ອຍໆໃນບັນດາໜັງສືທີ່ຂຽນໄວ້ນັ້ນ ຈະເປັນການກະທຳງານອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຖືກກຳຊັບໃຫ້ກ່າວວ່າ, ຄວາມນິ່ງງຽບຄືຄວາມຄົມຄາຍແຫ່ງວາຈາ.”

> “I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy’s plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.

> “ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງກ່າວວ່າ ຈົ່ງຢຸດການຈັບຜິດຂອງທ່ານ. ຖ້າຈຸດປະສົງນີ້ຂອງມານຮ້າຍສາມາດຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດໄດ້, ແລ້ວມັນກໍປາກົດແກ່ທ່ານວ່າ ວຽກງານຂອງທ່ານຈະຖືກຖືວ່າເປັນສິ່ງອັນນ່າພິສະວົງຢ່າງຍິ່ງໃນການຄິດຄົ້ນ. ນັ້ນແມ່ນແຜນການຂອງສັດຕູ ທີ່ຈະນຳລັກສະນະຕ່າງໆທີ່ຖືກຄາດວ່າເປັນທີ່ຄັດຄ້ານອອກມາ ໃນບ່ອນທີ່ຈິດໃຈຂອງຄົນທຸກຈຳພວກບໍ່ເຫັນພ້ອມກັນ.”

> “And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would cause great confusion and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.

> “ແລ້ວຈະເປັນຢ່າງໃດ? ການງານອັນເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ມານຮ້າຍນັ້ນກໍຈະເກີດຂຶ້ນ. ຈະມີການນຳສະເໜີຕໍ່ຄົນພາຍນອກ ມິແມ່ນເຖິງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ ຫາກແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກໃຈພວກເຂົາ, ອັນຈະພັດທະນາລັກສະນະນິໄສໃນອຸປນິສັຍທີ່ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະຈະເຂົ້າຄອບຄອງຊ່ວງເວລາອັນປະເສີດ ຊຶ່ງຄວນຈະຖືກນຳໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຮົນເພື່ອນຳຂ່າວສານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄປສູ່ປະຊາຊົນ. ການນຳສະເໜີໃນເລື່ອງໃດໆກໍຕາມທີ່ພວກເຮົາໄດ້ພາກພຽນກະທຳມາ ຈະບໍ່ອາດກົມກຽວກັນໄດ້ທັງໝົດ, ແລະຜົນທີ່ຕາມມາກໍຄືການເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງທັງຜູ້ເຊື່ອ ແລະຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ ສັບສົນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ຊາຕານໄດ້ວາງແຜນໄວ້ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ—ທຸກສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ສາມາດຖືກຂະຫຍາຍໃຫ້ເຫັນເປັນຄວາມບໍ່ລົງຮອຍກັນ.”

> “Read Ezekiel, chapter 28. Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.

> “ໃຫ້ອ່ານ ເອເຊກຽນ ບົດ 28. ບັດນີ້, ນີ້ແມ່ນພະລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ບ່ອນທີ່ວິນຍານແປກປະຫຼາດສາມາດມີບົດບາດໄດ້. ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີພະລະກິດໜຶ່ງທີ່ຈະຕ້ອງກະທຳເພື່ອຊ່ວຍຈິດວິນຍານທີ່ກຳລັງພິນາດ; ແລະບ່ອນຕ່າງໆທີ່ຊາຕານ, ໃນຄາບປອມ, ສາມາດເຂົ້າມາແທກແຊງໄດ້, ນຳຄວາມສັບສົນເຂົ້າມາໃນແຖວຂອງພວກເຮົາ, ມັນຈະກະທຳສິ່ງນັ້ນຢ່າງສົມບູນທີ່ສຸດ, ແລະຄວາມແຕກຕ່າງເລັກໆນ້ອຍໆເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຈະຖືກຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ກາຍເປັນສິ່ງເດັ່ນຊັດ.”

> “And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan’s wiles be brought in, should this “Daily” be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan’s cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.

> “ແລະ ຕັ້ງແຕ່ແຕ່ຕົ້ນມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມິໄດ້ປະທານພາລະແຫ່ງວຽກງານນີ້ໃຫ້ແກ່ທັງຜູ້ເຖົ້າ Daniells ຫຼື Prescott. ອຸບາຍລໍ້ລວງຂອງຊາຕານຄວນຈະຖືກນຳເຂົ້າມາບໍ? “Daily” ນີ້ຄວນຈະເປັນເລື່ອງໃຫຍ່ໂຕຍິ່ງຈົນຖືກນຳເຂົ້າມາເພື່ອເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈສັບສົນ ແລະຂັດຂວາງຄວາມກ້າວໜ້າຂອງວຽກງານໃນຊ່ວງເວລາອັນສຳຄັນນີ້ບໍ? ມັນບໍ່ຄວນເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຢ່າງໃດກໍຕາມ. ຫົວຂໍ້ນີ້ບໍ່ຄວນຖືກນຳສະເໜີຂຶ້ນມາ ເພາະວິນຍານທີ່ຈະຖືກນຳເຂົ້າມານັ້ນຈະເປັນວິນຍານແຫ່ງການຫ້າມປາມ ແລະ Lucifer ກຳລັງເຝົ້າຈັບທຸກການເຄື່ອນໄຫວ. ຕົວແທນແຫ່ງຊາຕານຈະເລີ່ມວຽກຂອງມັນ ແລະຄວາມສັບສົນຈະຖືກນຳເຂົ້າມາໃນໝູ່ແຖວຂອງພວກເຮົາ. ທ່ານບໍ່ມີການຊົງເອີ້ນໃຫ້ໄປຂຸດຄົ້ນຄວາມແຕກຕ່າງທາງຄວາມຄິດເຫັນທີ່ມິໃຊ່ຄຳຖາມທົດສອບ; ແຕ່ຄວາມນິ່ງງຽບຂອງທ່ານນັ້ນເປັນຄຳປາໄສອັນຊັດເຈນ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນເລື່ອງນີ້ຢ່າງແຈ້ງແຈ່ງທັງໝົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ. ຖ້າມານສາມາດພົວພັນຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກຂອງເຮົາເອງໃນບັນຫາເຫຼົ່ານີ້ ດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ມຸ່ງໝາຍຈະເຮັດນັ້ນ ກິດຈະການຂອງຊາຕານກໍຈະມີໄຊຊະນະ. ບັດນີ້ ວຽກງານຕ້ອງຖືກຮັບໄປເຮັດໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ ແລະບໍ່ໃຫ້ມີການສະແດງ [ຄວາມແຕກຕ່າງ] ທາງຄວາມຄິດເຫັນໃດໆ.”

> “Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].

> “ຊາຕານຈະດົນໃຈຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ອອກໄປຈາກພວກເຮົາ ໃຫ້ຮ່ວມຕົວກັບທູດສະຫວັນຊົ່ວ ແລະຂັດຂວາງວຽກງານຂອງພວກເຮົາດ້ວຍບັນຫາທີ່ບໍ່ສຳຄັນ, ແລະໃນຄ້າຍຂອງສັດຕູຈະມີຄວາມຊື່ນບານປານໃດ. ຈົ່ງຊິດເຂົ້າຫາກັນ, ຈົ່ງຊິດເຂົ້າຫາກັນ. ຂໍໃຫ້ຄວາມແຕກຕ່າງທຸກຢ່າງຖືກຝັງໄວ້. ວຽກຂອງພວກເຮົາໃນເວລານີ້ ຄືການອຸທິດກຳລັງທາງຮ່າງກາຍທັງໝົດ ແລະພະລັງງານປະສາດສະໝອງທັງໝົດ ເພື່ອກຳຈັດຄວາມແຕກຕ່າງເຫຼົ່ານີ້ອອກໄປ ແລະໃຫ້ທຸກຄົນປະສານສາມັກຄີກັນ. ຖ້າຊາຕານ ດ້ວຍປັນຍາອັນບໍ່ບໍລິສຸດຢ່າງໃຫຍ່ຂອງມັນ ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ໄດ້ຊ່ອງເພີຍແຕ່ເລັກນ້ອຍ, [ມັນກໍຈະຊື່ນບານ].”

> “Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.

> “ບັດນີ້, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າພວກທ່ານກໍາລັງດໍາເນີນງານຢ່າງໃດ, ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຂົ້າໃຈສະພາບການທັງໝົດ ແລະຜົນທີ່ຈະຕາມມາຫາກພວກທ່ານຍັງຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປ ແລະເປີດໂອກາດແມ່ນແຕ່ເພີຍເລັກນ້ອຍໃຫ້ແກ່ຝ່າຍທີ່ໄດ້ຈາກພວກເຮົາໄປ ເພື່ອນໍາຄວາມສັບສົນເຂົ້າມາໃນແຖວຂອງພວກເຮົາ. ການຂາດສະຕິປັນຍາຂອງພວກທ່ານຈະເປັນສິ່ງທີ່ຊາຕານປາຖະໜາໃຫ້ເປັນຢ່າງຍິ່ງ. ການປະກາດດ້ວຍສຽງດັງຂອງພວກທ່ານນັ້ນບໍ່ໄດ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ການດົນໃຈຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ກ່າວແກ່ພວກທ່ານວ່າ ການທີ່ພວກທ່ານຈັບຜິດຕໍ່ງານຂຽນຂອງບຸລຸດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງນໍານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ມີການດົນໃຈມາຈາກພຣະເຈົ້າ. ແລະຖ້ານີ້ແມ່ນສະຕິປັນຍາທີ່ຜູ້ເຖົ້າ Daniells ຈະມອບໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ, ຈົ່ງຢ່າໃຫ້ຕໍາແໜ່ງທາງການແກ່ລາວເປັນອັນຂາດ, ເພາະລາວບໍ່ສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປຫາຜົນໄດ້. ຄວາມນິ່ງງຽບຂອງພວກທ່ານໃນເລື່ອງນີ້ແຫຼະແມ່ນສະຕິປັນຍາຂອງພວກທ່ານ. ບັດນີ້, ການກະທໍາທຸກຢ່າງທີ່ຄ້າຍກັບການຈັບຜິດຕໍ່ສິ່ງພິມຂອງບຸລຸດຜູ້ບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ແລ້ວ ບໍ່ແມ່ນວຽກທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານເຮັດ. ເພາະວ່າຖ້າບຸລຸດເຫຼົ່ານີ້—ຜູ້ເຖົ້າ Daniells ແລະ Prescott—ໄດ້ປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ໃນການເຮັດວຽກໃນບັນດາເມືອງ, ກໍຈະມີຫຼາຍຄົນ, ຫຼາຍຫຼາຍຄົນ, ຖືກນໍາໃຫ້ເຊື່ອໃນຄວາມຈິງ ແລະກັບໃຈໃໝ່, ເປັນບຸລຸດທີ່ມີຄວາມສາມາດ ຊຶ່ງ [ບັດນີ້] ຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງທີ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກເຂົ້າເຖິງອີກເລີຍ.”

> “All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.

> “ໂລກທັງໝົດຄວນຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນຄອບຄົວໃຫຍ່ພຽງຄອບຄົວດຽວ. ແລະເມື່ອທ່ານມີແຫຼ່ງນ້ຳແຫ່ງຄວາມຮູ້ອັນອຸດົມເຊັ່ນນີ້ໃຫ້ຕັກເອົາ, ເປັນເຫດໃດທ່ານຈຶ່ງປ່ອຍໃຫ້ໂລກພິນາດໄປເປັນເວລາຫຼາຍປີ ທັງທີ່ມີຄຳພະຍານທີ່ອົງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຂອງພວກເຮົາໄດ້ປະທານໄວ້? ສາສະໜາອັນແທ້ຈິງສອນໃຫ້ພວກເຮົາຖືວ່າຊາຍແລະຍິງທຸກຄົນເປັນບຸກຄົນຜູ້ທີ່ພວກເຮົາສາມາດກະທຳຄວາມດີແກ່ເຂົາໄດ້.”

> “This has been in print many years: ‘A Balanced Mind,’ testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.

> “ເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກຕີພິມມາແລ້ວເປັນເວລາຫຼາຍປີ: ‘A Balanced Mind,’ ຄຳພະຍານເຖິງ Elder Andrews. ຈິດໃຈອາດຖືກອົບຮົມໃຫ້ກາຍເປັນພະລັງອຳນາດໃນການຮູ້ວ່າເມື່ອໃດຄວນເວົ້າ ແລະ ຄວນຮັບແບກພາລະອັນໃດ ແລະ ແບກມັນໄວ້, ເພາະພຣະຄຣິດຊົງເປັນພຣະອາຈານຂອງທ່ານ. ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງເພື່ອທ່ານ [ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທ່ານ] ຍົກຍ້ອງປັນຍາຂອງຕົນເອງ ແລະ ດຳເນີນໃນແນວທາງທີ່ຈະນຳເຂົ້າມາຊຶ່ງຄວາມແຕກຕ່າງໃນຄວາມເຫັນ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເອີ້ນຫາຄົນທີ່ມີປັນຍາ ຜູ້ທີ່ສາມາດສະຫງົບນິ່ງໄດ້ເມື່ອນັ້ນເປັນປັນຍາສຳລັບເຂົາທີ່ຈະເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ. ຖ້າທ່ານປາຖະໜາຈະເປັນມະນຸດທີ່ສົມບູນ, ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງມີການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຜ່ານພຣະເຢຊູຄຣິດ. ບັດນີ້ມີພາລະກິດໜຶ່ງຫາກໍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະ ຂໍໃຫ້ປັນຍາປາກົດໃນຜູ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດທຸກຄົນ, ໃນປະທານທຸກຄົນຂອງ [a] conference. ແຕ່ນີ້ແມ່ນພາລະກິດໜຶ່ງສຳລັບທ່ານທີ່ຈະຈັບຖືໄວ້ຕັ້ງແຕ່ຫຼາຍປີກ່ອນ ບ່ອນທີ່ທ່ານເປັນທີ່ຈຳເປັນໃຫ້ຍົກສຽງຂອງທ່ານເພື່ອພາລະກິດນີ້ໂດຍສະເພາະ. ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານຄຳແນະນຳພິເສດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງທັງປວງ ວ່າພວກເຂົາຈະຕ້ອງເຮັດສິ່ງໃດ ແລະ ສິ່ງທັງຫຼາຍໃດທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງບໍ່ເຮັດ. ແລະ ຍັງມີເວລາອັນເລັກນ້ອຍເຫຼືອຢູ່ສຳລັບພວກເຮົາ ເພື່ອປະກອບຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫ້ສຳເລັດ. ທ່ານສາມາດເຂົ້າໃຈວິຖີທາງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຈດຈຳນົງຂອງທ່ານໃນການຈັດການສິ່ງຕ່າງໆຕາມແບບແຜນທີ່ທ່ານຄິດຂຶ້ນເອງ ຫຼັງຈາກທ່ານໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນປະທານ. ທ່ານໄດ້ຄິດວ່າທ່ານຈະເຮັດສິ່ງອັນໜ້າອັດສະຈັນ, ຊຶ່ງຈະເປັນພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານໃຫ້ເຮັດ. ບັດນີ້ ພາລະກິດຂອງທ່ານບໍ່ແມ່ນເພື່ອບີບຄັ້ນ ແຕ່ເພື່ອປົດປ່ອຍທຸກຄວາມຈຳເປັນເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້ ຖ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮັບທ່ານໃຫ້ຮັບໃຊ້. ແຕ່ທ່ານໄດ້ໃຫ້ຫຼັກຖານຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າໆແລ້ວວ່າ ປັນຍາ ແລະ ການພິຈາລະນາຕັດສິນອັນຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ບໍ່ໄດ້ປາກົດອອກໂດຍທ່ານ. ທ່ານໄດ້ປະກາດເລື່ອງລາວຕ່າງໆອອກໄປຢ່າງຮຸນແຮງ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຖືກຮັບໄວ້ ນອກເສຍແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງປະທານແສງສະຫວ່າງ.”

> “I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the ‘Daily’ and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາແນະນໍາວ່າ ບໍ່ຄວນໄດ້ມີການດໍາເນີນຢ່າງຮີບດ່ວນເຊັ່ນນັ້ນ ຄືການເລືອກທ່ານເປັນປະທານຂອງສະມາຄົມ ແມ່ນແຕ່ອີກພຽງໜຶ່ງປີກໍຕາມ. ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຫ້າມມິໃຫ້ມີການດໍາເນີນອັນຮີບດ່ວນເຊັ່ນນັ້ນອີກ ຈົນກວ່າເລື່ອງນີ້ຈະຖືກນໍາໄປຖວາຍຕໍ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນການອະທິຖານ; ແລະເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ຮັບຂ່າວສານມາເຖິງທ່ານແລ້ວວ່າ ພະລະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ຕົກຢູ່ເທິງປະທານນັ້ນ ເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນສັກສິດແລະໜັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ, ທ່ານຈຶ່ງບໍ່ມີສິດທາງສິນທໍາທີ່ຈະປະທຸອອກຢ່າງທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດ ໃນເລື່ອງຂອງ ‘Daily’ ແລະຄິດສັນນິຖານວ່າ ອິດທິພົນຂອງທ່ານຈະເປັນຕົວຕັດສິນຄໍາຖາມນັ້ນ. ມີທ່ານອາຈານ Haskell ຜູ້ໄດ້ແບກພາລະຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໜັກ, ແລະມີທ່ານອາຈານ Irwin ແລະອີກຫຼາຍຄົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າອາດເອີ້ນນາມໄດ້ ຜູ້ຊຶ່ງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໜັກ.”

> “Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord’s judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.

> “ຄວາມເຄົາລົບຂອງທ່ານຕໍ່ບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ມີວັຍວຸດທິຢູ່ໃສ? ທ່ານຈະໃຊ້ອໍານາດອັນໃດໄດ້ ໂດຍບໍ່ໄດ້ນໍາບັນດາຜູ້ຊາຍຜູ້ຮັບຜິດຊອບທັງໝົດມາພິຈາລະນາຊັ່ງນໍ້າໜັກເລື່ອງນັ້ນ? ແຕ່ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາສືບສວນເລື່ອງນັ້ນເສຍກ່ອນ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາຕ້ອງທົບທວນໃໝ່ວ່າ ມັນເປັນການພິພາກສາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຫຼືບໍ່ ຕໍ່ໜ້າພາລະກິດທີ່ໄດ້ຖືກປະລະເລີຍໄປນັ້ນ ທີ່ຈະສະແດງຄວາມຮ້ອນຮົນຂອງທ່ານໃນການດໍາເນີນພາລະກິດຕໍ່ໄປອີກໜຶ່ງປີ. ຖ້າຫາກທ່ານຈະດໍາເນີນພາລະກິດຕໍ່ໄປອີກໜຶ່ງປີ ພ້ອມກັບຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ຈະມາຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບທ່ານ ກໍຄວນຈະຕ້ອງມີການປ່ຽນແປງເກີດຂຶ້ນໃນຕົວທ່ານ ແລະ ທ່ານເອວເດີ ພຣີສຄອດ. ແລະ ຈົ່ງຖ່ອມໃຈຂອງທ່ານເອງລົງຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນໃນພວກທ່ານການສະແດງອອກແຫ່ງປະສົບການທີ່ແຕກຕ່າງໄປ ເພາະຖ້າເຄີຍມີເວລາໃດທີ່ມະນຸດຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກຫັນໃຈໃໝ່ອີກໃນເວລາປັດຈຸບັນນີ້ ກໍແມ່ນ ທ່ານເອວເດີ ດານຽນ ແລະ ທ່ານເອວເດີ ພຣີສຄອດ.”

> “Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.

> “ຄວນເລືອກຊາຍເຈັດຄົນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄົນມີປັນຍາ ແລະໂດຍການຊົງກະທຳແຫ່ງພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ [ໃຫ້] ຫຼັກຖານ [ແຫ່ງ] ການຫັນກັບໃໝ່. ເພາະວ່າ ຖ້າມີຊາຍໃດທີ່ຕາບອດເຖິງຂັ້ນບໍ່ສາມາດໃຊ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປຫາຜົນໄດ້ ຈົນພວກເຂົາເພີກເສີຍຕໍ່ຊາຍຜູ້ໄດ້ແບກຮັບຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນພຣະລາຊກິດ ແລະປະທານແຫ່ງສະພາປະຊຸມເຫຼົ່ານີ້, [ແລະວ່າ] ຊາຍ [ຜູ້] ແບກຫາບພຣະລາຊກິດມາເກີນສອງປີຈະຖືກມອງຂ້າມ ແລະຜົນຕາມມາອັນຫຸນຫັນເຊັ່ນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ ຈົນຊາຍທັງຫຼາຍພາກັນລະເລີຍພຣະລາຊກິດທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາມາເປັນເວລາຫຼາຍປີ—ຄື ການເຮັດງານໃນເມືອງທັງຫຼາຍ—ແລະບໍ່ມີ ຫຼືມີແຕ່ພຽງເລັກນ້ອຍ ການໃສ່ໃຈຕໍ່ຊາຍອາວຸໂສເພື່ອຂໍຄຳປຶກສາ, ແຕ່ກັບປະກາດສິ່ງທີ່ຕົນເລືອກຈະໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ, ການນັ້ນຍ່ອມເປັນຄຳພະຍານໃນຕົວຂອງມັນເອງເຖິງຄວາມບໍ່ປອດໄພຂອງຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຈະຖືກມອບໝາຍໃຫ້ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະລາຊກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະອັນອັດສະຈັນເຊັ່ນນີ້.”

> “Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.

> “ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນ. ພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງຍອມໃຫ້ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງຖືກດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນວິທີອັນແປກປະຫຼາດເຊັ່ນນີ້. ຈົ່ງປ່ອຍໃຫ້ປຶ້ມທັງຫຼາຍຄົງຢູ່ດັ່ງເດີມ. ຖ້າການປ່ຽນແປງໃດໜຶ່ງເປັນສິ່ງຈຳເປັນແທ້, ພຣະເຈົ້າຈະຊົງໃຫ້ຄວາມປະສານກົມກຽວໃນການປ່ຽນແປງນັ້ນຢ່າງສອດຄ່ອງ; ແຕ່ເມື່ອຂ່າວສານໜຶ່ງໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ມະນຸດພ້ອມກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ກ່ຽວພັນນັ້ນ, [ພຣະເຈົ້າ] ຊົງຮຽກຮ້ອງຄວາມສັດຊື່ ອັນຈະດຳເນີນການໂດຍຄວາມຮັກ ແລະຊຳລະຈິດວິນຍານໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຜູ້ເຖົ້າ Daniells ແລະ Prescott ທັງສອງຕ້ອງການການກັບໃຈໃໝ່. ມີການງານອັນແປກປະຫຼາດໄດ້ເຂົ້າມາ ແລະມັນບໍ່ປະສານກົມກຽວກັບພາລະກິດທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາສູ່ໂລກຂອງເຮົາເພື່ອກະທຳ; ແລະທຸກຄົນທີ່ໄດ້ກັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງຈະກະທຳກິດຈະການຂອງພຣະຄຣິດ.”

> “We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.

> “ພວກເຮົາທຸກຄົນຕ້ອງກະທຳພາລະກິດທີ່ຈະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະບິດາ. ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງວິກິດການແລ້ວ—ຄືຈະປັບຕົນໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດໃນເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມນີ້ ຫຼືບໍ່ພະຍາຍາມເລີຍ. ທ່ານແອວເດີ Daniells, ທ່ານບໍ່ຄວນຮູ້ສຶກວ່າຕົນມີອິດສະລະທີ່ຈະໃຫ້ສຽງຂອງທ່ານດັງຂຶ້ນຢ່າງສູງ ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກະທຳມາພາຍໃຕ້ສະພາບການຄ້າຍຄືກັນ. ແລະຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ປະທານຂອງສະມາຄົມປະຊຸມໜຶ່ງບໍ່ແມ່ນຜູ້ປົກຄອງ. ລາວທຳງານຄຽງຄູ່ກັບບັນດາຜູ້ມີປັນຍາທີ່ດຳລົງຕຳແໜ່ງເປັນປະທານ ຜູ້ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຍອມຮັບ. ລາວບໍ່ມີອິດສະລະທີ່ຈະເຂົ້າໄປກ້າວກ່າຍຕໍ່ບົດຂຽນໃນປຶ້ມທີ່ພິມອອກມາ ຈາກປາກກາຂອງຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຍອມຮັບ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ຄອບງຳອີກຕໍ່ໄປ ເວັ້ນເສຍແຕ່ພວກເຂົາຈະສະແດງອຳນາດແຫ່ງການປົກຄອງ ແລະອຳນາດແຫ່ງການຄອບງຳໃຫ້ນ້ອຍລົງ. ວິກິດການໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ເພາະພຣະເຈົ້າຈະຖືກລົບຫລູ່.”

> “How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, ‘There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And “I, if I be lifted up,” the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.’ Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . .

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທອດພຣະເນດຕໍ່ບັນດານະຄອນທີ່ຍັງບໍ່ຖືກທຳງານນັ້ນຢ່າງໃດ? ພຣະຄຣິດຊົງຢູ່ໃນສະຫວັນ. ບັດນີ້ການຮັບຮູ້ຂອງມັນຄວນເປັນວ່າ, ‘ບໍ່ມີການປົກຄອງແບບກະສັດ. ແລະບັດນີ້ແມ່ນວິກິດແຫ່ງໂລກນີ້. ບັດນີ້ເຮົາແມ່ນລິດອຳນາດທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ຫຼື ທຳລາຍ. ບັດນີ້ແມ່ນເວລາທີ່ຊະຕາກຳຂອງທຸກຄົນຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງເຮົາ. ເຮົາໄດ້ປະທານຊີວິດຂອງເຮົາເພື່ອຊ່ວຍໂລກໃຫ້ພົ້ນ. ແລະ “ເຮົາ, ຖ້າເຮົາຖືກຍົກຂຶ້ນ,” ພຣະຄຸນແຫ່ງຄວາມລອດທີ່ເຮົາຈະປະທານນັ້ນ ຈະພິສູດວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍອມໃຫ້ຕົນຖືກປັ້ນແຕ່ງຕາມພຣະສັນຖານອັນສະຫວັນ ແລະຈະເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບເຮົາ ຈະເຮັດວຽກດັ່ງທີ່ເຮົາເຮັດ ດ້ວຍລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ໄຖ່ກູ້ຂອງເຮົາ.’ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາ, [ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນ] ຍຶດໝັ້ນຮ່ວມກັບພີ່ນ້ອງຂອງຕົນເພື່ອເຮັດວຽກທີ່ໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ແກ່ເຂົາເຮັດ ເມື່ອຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງແຫ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບ ພາຍໃຕ້ຄຳປຶກສາທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທານໃຫ້, ແລະຈົ່ງສະແຫວງຫາຢ່າງສຸດໃຈທີ່ຈະເຮັດວຽກໃນຄວາມກົມກຽວຢ່າງສົມບູນກັບພຣະອົງຜູ້ທີ່ຊົງຮັກໂລກຢ່າງເຫຼືອຄະນານາຈົນໄດ້ປະທານຊີວິດຂອງພຣະອົງເປັນເຄື່ອງບູຊາອັນສົມບູນເພື່ອຊ່ວຍໂລກໃຫ້ພົ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາວ່າ ເມື່ອເຂົາເຂົ້າສູ່ວຽກງານໃນນະຄອນທັງຫຼາຍຂອງເຮົາ ຂໍໃຫ້ມີຄວາມສະຫງົບແລະຄວາມສັກສິດອັນເຄົາລົບຫຸ້ມຫໍ່ການຮັບໃຊ້ແຫ່ງພຣະວັຈນະ. ເຮົາບໍ່ອາດສ້າງຄວາມປະທັບໃຈອັນເໝາະສົມໃສ່ຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນໄດ້ ຖ້າພວກເຮົາ...”

> “I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil’s side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.

> “ຂ້າພະເຈົ້າຄັດລອກມາຈາກບັນທຶກປະຈໍາວັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຄວາມຈິງດັ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ—ຈົ່ງກ່າວມັນ, ຈົ່ງອະທິຖານມັນ, ແລະຈົ່ງເຊື່ອທຸກຖ້ອຍຄໍາຂອງມັນໃນຄວາມງ່າຍຕົງຂອງມັນ. ທ່ານຈະໄດ້ຫຍັງ ຖ້າຫາກຄວາມຜິດພາດຖືກນໍາໄປວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ຫັນໜີຈາກຄວາມເຊື່ອ ແລະໄດ້ໃສ່ໃຈຕໍ່ວິນຍານທີ່ຫລອກລວງ, ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ດົນມານີ້ຍັງຢູ່ກັບພວກເຮົາໃນຄວາມເຊື່ອ? ທ່ານຈະຢືນຢູ່ຝ່າຍຂອງມານບໍ? ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມສົນໃຈຂອງທ່ານແກ່ທົ່ງນາທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ທໍາງານ. ພາລະກິດລະດັບໂລກກໍາລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພາບສໍາແດງກ່ຽວກັບ John Kellogg.”

> “A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.

> “ບຸກຄົນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີສະເໜ່ດຶງດູດຢ່າງຫຼາຍ ກຳລັງເປັນຕົວແທນແຫ່ງແນວຄວາມຄິດຂອງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງອັນແນບນຽນທີ່ເຂົາກຳລັງນຳສະເໜີຢູ່, ຊຶ່ງເປັນຄວາມຄິດເຫັນທີ່ແຕກຕ່າງຈາກຄວາມຈິງແທ້ຂອງພຣະຄຳພີ. ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງຫິວແລະກະຫາຍຫາບາງສິ່ງໃໝ່ນັ້ນ ກໍກຳລັງສົ່ງເສີມແນວຄວາມຄິດ [ທີ່ແນບນຽນເຊັ່ນນັ້ນ] ຈົນເຮັດໃຫ້ Elder Prescott ຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຢ່າງຍິ່ງ. Elder Daniells ກໍຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຢ່າງຍິ່ງ [ທີ່ຈະ] ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງຜິດ ຄືກັບວ່າ ຖ້າຄວາມຄິດເຫັນເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດໄປທຸກແຫ່ງ ມັນຈະເປັນດັ່ງໂລກໃໝ່ໂລກໜຶ່ງ.”

> “Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect. I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter, when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the ‘Daily,’ the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strange crops of evil would take the place of truth.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

> “ແມ່ນແລ້ວ, ມັນຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ, ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາຖືກຄອບງຳຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພີ່ນ້ອງ Daniells ແລະ ພີ່ນ້ອງ Prescott ກຳລັງຖັກທໍເຂົ້າໄປໃນປະສົບການຂອງພວກເຂົາ ແນວຄວາມຄິດທີ່ມີຮູບລັກທາງວິນຍານ[ນິຍົມ] ແລະກຳລັງນຳປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາໄປສູ່ຄວາມຮູ້ສຶກອັນງົດງາມທີ່ຈະຫລອກລວງ, ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກໄວ້. ຂ້າພະເຈົ້າຈຳຕ້ອງຂຽນດ້ວຍປາກກາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ [ຂໍ້ເທັດຈິງ] ວ່າ ພີ່ນ້ອງເຫຼົ່ານີ້ຈະເຫັນຂໍ້ບົກພ່ອງໃນແນວຄິດອັນຫລອກລວງຂອງຕົນ ອັນຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຈິງຕົກຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ; ແລະ [ແຕ່ກໍຕາມ] ພວກເຂົາ [ຈະ] ຍືນຕົວອອກມາດັ່ງກັບ [ວ່າພວກເຂົາມີ] ການຢັ່ງຮູ້ຝ່າຍວິນຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງບອກພວກເຂົາ [ວ່າ] ເມື່ອເລື່ອງນີ້ຖືກສຳແດງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ເມື່ອ ອາວຸໂສ Daniells ກຳລັງຍົກສຽງຂອງຕົນດັ່ງແກດໃນການສົ່ງເສີມແນວຄິດຂອງຕົນກ່ຽວກັບ ‘Daily,’ ຜົນຕາມມາພາຍຫຼັງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໃຫ້ເຫັນ. ປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາກຳລັງເກີດຄວາມສັບສົນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຜົນນັ້ນ, ແລະໃນເວລານັ້ນຄຳເຕືອນຕ່າງໆໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຖ້າ ອາວຸໂສ Daniells ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຜົນທີ່ຈະຕາມມາ ຍັງຈະຖືກຄວາມປະທັບໃຈນຳພາເຊັ່ນນັ້ນ ແລະຍອມໃຫ້ຕົນເອງເຊື່ອວ່າຕົນຢູ່ໃຕ້ການດົນໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ, ຄວາມສົງໄສແຄລງແລະຄວາມລະແວງສົງໄສຈະຖືກຫວ່ານລົງໃນທ່າມກາງແຖວຂອງພວກເຮົາໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ແລະພວກເຮົາຈະໄປຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ຊາຕານຈະນຳຂ່າວສານຂອງມັນມາ. ຄວາມບໍ່ເຊື່ອ ແລະຄວາມລະແວງສົງໄສອັນໜັກແນ່ນອນຈະຖືກຫວ່ານລົງໃນຈິດໃຈຂອງມະນຸດ, ແລະພືດຜົນອັນແປກປະຫຼາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຈະເຂົ້າມາແທນທີ່ຄວາມຈິງ.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

The history of the second generation identifies an escalation of rebellion. The spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery illustrate that “Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritualistic appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect.” The spiritualism associated with the false view of “the daily,” is the symbol of what, if possible, would deceive the very elect. She ties together the spiritualism of pantheism that was being promoted by Kellogg with Prescott and Daniells’ push to define “the daily” as Christ’s sanctuary ministry.

ປະຫວັດຂອງຄົນຮຸ່ນທີສອງບົ່ງຊີ້ເຖິງການທະວີຄວາມກະບົດຂຶ້ນ. ລັດທິວິນຍານນິຍົມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຫ້ອງແຫ່ງພາບລັກຂອງເອເຊກຽນ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ “ພີ່ນ້ອງ Daniells ແລະ ພີ່ນ້ອງ Prescott ກຳລັງຖັກທໍຄວາມຮູ້ສຶກນຶກຄິດທີ່ມີລັກສະນະແຫ່ງລັດທິວິນຍານນິຍົມເຂົ້າໄປໃນປະສົບການຂອງພວກເຂົາ ແລະ ກຳລັງຊັກນຳປະຊາຊົນຂອງເຮົາໄປສູ່ຄວາມຮູ້ສຶກນຶກຄິດອັນງົດງາມທີ່ຈະຫຼອກລວງ, ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກ.” ລັດທິວິນຍານນິຍົມທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງກັບທັດສະນະຜິດກ່ຽວກັບ “the daily,” ເປັນສັນຍາລັກຂອງສິ່ງທີ່, ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ຈະຫຼອກລວງແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກ. ນາງໄດ້ເຊື່ອມໂຍງລັດທິວິນຍານນິຍົມແຫ່ງສະພາວະທີ່ພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນທຸກສິ່ງ ຊຶ່ງ Kellogg ກຳລັງສົ່ງເສີມຢູ່ ກັບການຜັກດັນຂອງ Prescott ແລະ Daniells ໃນການນິຍາມ “the daily” ໃຫ້ເປັນພັນທະກິດໃນພຣະວິຫານສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດ.

She informs them to leave the books alone, by which she was addressing the push by Prescott and Daniells to re-write Uriah Smith’s book, Daniel and the Revelation, in order to remove his teaching that identified “the daily,” just as Miller identified it. The historical revisionists of Laodicea, who Isaiah identifies as “the learned”, have accomplished a wonderful work upon the unlearned of Adventism, for they have misrepresented the testimony of the history to lead those with itching ears and shallow study habits to think that the subject of “the daily,” is unimportant, and that Miller was incorrect on the subject. That work of revision is part of the rubbish Miller was shown that was to be swept away by the dirt brush man, in the time when the manifestation of the power of God in the Midnight Cry is repeated.

ນາງໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຂົາປະໄວ້ປຶ້ມເຫຼົ່ານັ້ນດັ່ງເດີມ, ໂດຍທີ່ໃນການນັ້ນນາງກໍາລັງກ່າວຕໍ່ຕ້ານການຜັກດັນຂອງ Prescott ແລະ Daniells ທີ່ຈະຂຽນປຶ້ມຂອງ Uriah Smith ຄື Daniel and the Revelation ຂຶ້ນໃໝ່ ເພື່ອຈະລຶບຄໍາສອນຂອງລາວທີ່ລະບຸ “the daily” ໄວ້, ດັ່ງທີ່ Miller ໄດ້ລະບຸໄວ້ເຊັ່ນກັນ. ນັກແກ້ໄຂປະຫວັດສາດແນວໃໝ່ແຫ່ງ Laodicea, ຜູ້ທີ່ Isaiah ລະບຸວ່າເປັນ “the learned”, ໄດ້ກະທໍາວຽກອັນນ່າພິສະດານເໜືອບັນດາຜູ້ບໍ່ຮຽນຮູ້ໃນ Adventism, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ບິດເບືອນຄໍາພະຍານຂອງປະຫວັດສາດ ເພື່ອນໍາພາຜູ້ທີ່ມີຫູຄັນ ແລະນິໄສການສຶກສາອັນຕື້ນເຂີນ ໃຫ້ຄິດວ່າເລື່ອງຂອງ “the daily” ນັ້ນບໍ່ສໍາຄັນ, ແລະວ່າ Miller ໄດ້ເຂົ້າໃຈຜິດໃນເລື່ອງນີ້. ວຽກແຫ່ງການແກ້ໄຂໃໝ່ນັ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ Miller ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຈະຕ້ອງຖືກກວາດອອກໄປໂດຍຊາຍຜູ້ຖືແປງກວາດຝຸ່ນ, ໃນເວລາທີ່ການສະແດງອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນ Midnight Cry ຖືກທໍາຊ້ໍາອີກ.

We will continue our consideration of the second generation of Laodicean Adventism in the next article.

ພວກເຮົາຈະດຳເນີນການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບລຸ້ນທີສອງຂອງ Laodicean Adventism ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “The message ‘Go forward’ is still to be heard and respected. The varying circumstances taking place in our world call for labor which will meet these peculiar developments. The Lord has need of men who are spiritually sharp and clear-sighted, men worked by the Holy Spirit, who are certainly receiving manna fresh from heaven. Upon the minds of such, God’s Word flashes light, revealing to them more than ever before the safe path. The Holy Spirit works upon mind and heart. The time has come when through God’s messengers the scroll is being unrolled to the world. Instructors in our schools should never be bound about by being told that they are to teach only what has been taught hitherto. Away with these restrictions. There is a God to give the message His people shall speak. Let not any minister feel under bonds or be gauged by men’s measurement. The gospel must be fulfilled in accordance with the messages God sends. That which God gives His servants to speak today would not perhaps have been present truth twenty years ago, but it is God’s message for this time.” The 1888 Materials, 133.

> ຂໍ້ຄວາມ “ຈົ່ງກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ” ຍັງຄົງຕ້ອງໄດ້ຍິນ ແລະ ຮັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ສະພາບການອັນຫຼາກຫຼາຍທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນໃນໂລກຂອງເຮົາ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຮັບໃຊ້ທີ່ຈະສາມາດຮອງຮັບການພັດທະນາອັນພິເສດເຫຼົ່ານີ້. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຕ້ອງການຄົນທີ່ມີຄວາມໄວທາງວິນຍານ ແລະ ມີສາຍຕາອັນແຈ່ມແຈ້ງ, ຄົນທີ່ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງກະທຳງານຢູ່ໃນເຂົາ, ຜູ້ທີ່ກຳລັງຮັບມານາອັນສົດໃໝ່ຈາກສະຫວັນຢ່າງແນ່ນອນ. ເຫນືອຄວາມຄິດຂອງຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າສ່ອງແສງອອກມາ, ເປີດເຜີຍແກ່ເຂົາໃຫ້ເຫັນທາງອັນປອດໄພ ຫຼາຍກວ່າທີ່ເຄີຍເປັນມາກ່ອນ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງກະທຳງານຕໍ່ທັງສະຕິປັນຍາ ແລະ ຫົວໃຈ. ເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວທີ່ຜ່ານຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະເຈົ້າ ມ້ວນຄຳພີກຳລັງຖືກຄີ່ອອກໃຫ້ແກ່ໂລກ. ບັນດາຜູ້ສອນໃນໂຮງຮຽນຂອງເຮົາ ບໍ່ຄວນຖືກຜູກມັດໄວ້ໂດຍການຖືກບອກວ່າ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງສອນແຕ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສອນມາແຕ່ກ່ອນເທົ່ານັ້ນ. ຂໍໃຫ້ຂໍ້ຈຳກັດເຫຼົ່ານີ້ຫາຍໄປເສຍ. ມີພຣະເຈົ້າອົງໜຶ່ງ ຜູ້ຈະປະທານຂ່າວສານທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈະຕ້ອງກ່າວ. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຄົນໃດຮູ້ສຶກວ່າຕົນຖືກພັນທະໄວ້ ຫຼື ຖືກວັດແທກຕາມມາດຕະຖານຂອງມະນຸດ. ຂ່າວປະເສີດຈະຕ້ອງສຳເລັດຕາມຂ່າວສານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງມາ. ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງກ່າວໃນວັນນີ້ ອາດຈະບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງສຳລັບເວລານັ້ນເມື່ອຊາວປີກ່ອນ, ແຕ່ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າສຳລັບເວລານີ້.” The 1888 Materials, 133.

Back to Articles