Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-One

ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ເລກທີ ຫ້າສິບເອັດ

Palmoni: Unveiling the Master of Time and Language in Daniel and Revelation

ພາລໂມນີ: ການເປີດເຜີຍພຣະອາຈານແຫ່ງເວລາແລະພາສາໃນພຣະທຳດານີເອນແລະພຣະນິມິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

That “certain saint which spake” in Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen is Christ as Palmoni. In the book of Revelation, Christ is identified as Alpha and Omega, which among other wonderful truths, identifies Christ as the Wonderful Linguist, and together the books of Daniel and Revelation represent Christ as the Master of time and language. It is beyond human ability to understand the significance and depth of what it means that Christ, as Palmoni (the Numberer of Secrets), introduces that attribute of His character in the two verses that establish the central pillar of Adventism, but the secrets which the Numberer of Secrets chooses to reveal are our responsibility to recognize and defend.

“ນັກບຸນຄົນໜຶ່ງຜູ້ໄດ້ເວົ້າ” ໃນດານີເອນ ບົດ 8, ຂໍ້ 13 ແລະ 14 ນັ້ນ ຄືພຣະຄຣິດໃນຖານະ Palmoni. ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ພຣະຄຣິດຖືກລະບຸພຣະອົງວ່າເປັນ Alpha ແລະ Omega ຊຶ່ງ ທ່າມກາງຄວາມຈິງອັນອັດສະຈັນອື່ນໆ ຍັງຊີ້ບອກພຣະຄຣິດວ່າເປັນນັກພາສາຜູ້ອັດສະຈັນດ້ວຍ, ແລະເມື່ອພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ ພຣະທຳດານີເອນແລະພຣະນິມິດໄດ້ສະແດງພຣະຄຣິດໃຫ້ເຫັນເປັນອົງຈອມນາຍແຫ່ງເວລາແລະພາສາ. ມັນຢູ່ເໜືອຄວາມສາມາດຂອງມະນຸດທີ່ຈະເຂົ້າໃຈນັຍສຳຄັນແລະຄວາມເລິກລ້ຳຂອງສິ່ງທີ່ໝາຍເຖິງ ທີ່ວ່າພຣະຄຣິດ ໃນຖານະ Palmoni (ຜູ້ນັບຄວາມລັບ) ໄດ້ນຳສະເໜີຄຸນລັກສະນະປະການນັ້ນແຫ່ງພຣະອຸປນິສັຍຂອງພຣະອົງໃນສອງຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ສະຖາປະນາເສົາຫຼັກກາງຂອງ Adventism, ແຕ່ຄວາມລັບທັງຫຼາຍທີ່ຜູ້ນັບຄວາມລັບເລືອກທີ່ຈະເປີດເຜີຍນັ້ນ ເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຮົາທີ່ຈະຮັບຮູ້ແລະປົກປ້ອງ.

> The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:29.

> ສິ່ງລຶກລັບທັງຫຼາຍເປັນຂອງພຣະເຢໂຫວາພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ; ແຕ່ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຊົງສຳແດງແລ້ວນັ້ນເປັນຂອງພວກເຮົາ ແລະຂອງລູກຫຼານຂອງພວກເຮົາເປັນນິດ, ເພື່ອພວກເຮົາຈະກະທຳຕາມຖ້ອຍຄຳທັງປວງແຫ່ງພຣະບັນຍັດນີ້. ພຣະບັນຍັດສອງ 29:29.

A secret that has been revealed is that the Numberer of Secrets (Palmoni), is that “certain saint which spake,” and in the two verses where He reveals Himself, the central pillar of Adventism is identified. In those two verses the Wonderful Numberer identifies the “increase of knowledge” that He, as the Lion of the tribe of Judah unsealed in 1798. In those two verses, the jewels of Miller’s dream, that represent the “increase of knowledge,” were, by the direction of Palmoni’s hand, published upon the two tables of Habakkuk.

ຄວາມລັບອັນໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍແມ່ນວ່າ ຜູ້ນັບເລກແຫ່ງຄວາມລັບ (Palmoni) ນັ້ນ ຄື “ທ່ານຜູ້ບໍລິສຸດອົງໜຶ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້,” ແລະໃນສອງຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ພຣະອົງສຳແດງພຣະອົງເອງນັ້ນ ເສົາກາງຂອງ Adventism ຖືກຊີ້ບອກຢ່າງແນ່ຊັດ. ໃນສອງຂໍ້ນັ້ນ ຜູ້ນັບເລກອັນມະຫັດສະຈັນໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງ “ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້” ຊຶ່ງພຣະອົງ, ໃນຖານະສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ໄດ້ແກະຜະນຶກໃນປີ 1798. ໃນສອງຂໍ້ນັ້ນ ອັນຍະມະນີແຫ່ງຄວາມຝັນຂອງ Miller, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້,” ໄດ້ຖືກຕີພິມລົງໄວ້ເທິງສອງແຜ່ນຈາລຶກຂອງ Habakkuk ໂດຍການນຳພາແຫ່ງພຣະຫັດຂອງ Palmoni.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຜູ້ບໍລິສຸດອົງໜຶ່ງກ່າວຢູ່, ແລະມີຜູ້ບໍລິສຸດອີກອົງໜຶ່ງກ່າວແກ່ຜູ້ບໍລິສຸດອົງນັ້ນທີ່ກ່າວຢູ່ວ່າ, “ນິມິດເລື່ອງເຄື່ອງບູຊາປະຈໍາວັນ ແລະການລ່ວງລະເມີດອັນນໍາມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່ານັ້ນ ຈະດໍາເນີນໄປອີກດົນເທົ່າໃດ, ຈົນທັງສະຖານບໍລິສຸດແລະພົນບໍລິວານຖືກຢຽບຍ່ໍາລົງໃຕ້ຕີນ?” ແລະທ່ານກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົນຄົບສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ແລ້ວສະຖານບໍລິສຸດຈະໄດ້ຮັບການຊໍາລະ.” ດານີເອນ 8:13, 14.

After Daniel received the prophetic vision of the kingdoms of Bible prophecy, and then heard the heavenly dialogue in verses thirteen and fourteen, he sought to understand the “vision.”

ຫຼັງຈາກດານີເອນໄດ້ຮັບນິມິດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນເກື່ອງອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ, ແລ້ວໄດ້ຍິນການສົນທະນາຈາກສະຫວັນໃນຂໍ້ທີສິບສາມແລະສິບສີ່, ທ່ານໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈເຖິງ “ນິມິດ” ນັ້ນ.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> ແລະຢູ່ມາ, ເມື່ອຂ້ານ້ອຍ, ຄືຂ້ານ້ອຍດານີເອນ, ໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ ແລະໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມໝາຍຂອງມັນ, ແລ້ວເບິ່ງເຖີດ, ມີຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ ມີຮູບຮ່າງດັ່ງມະນຸດ. ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນສຽງຂອງມະນຸດຈາກລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງຂອງແມ່ນ້ຳອູລາຍ, ຊຶ່ງໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນ ແລະກ່າວວ່າ, ກາບຣີເອນ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຊາຍຜູ້ນີ້ເຂົ້າໃຈນິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 8:15, 16.

The “vision” which Daniel is seeking to understand is the “chazon” vision, but the “mareh” vision, is what Gabriel is told to make Daniel understand. Every fact has its bearing, and if this fact is missed, the structure and design of the passage is essentially destroyed. In verse fifteen, when Daniel seeks to understand the “chazon” vision, the “mareh” is hidden, but still represented, for with the “appearance of a man” (Gabriel), the Hebrew word “mareh” is translated as “appearance”. In verse fifteen both words which have been translated as “vision” are represented. Daniel, in verse fifteen, seeks to understand the “chazon,” but Palmoni commands Gabriel, in verse sixteen to make Daniel understand the “mareh.” The design of these two verses is purposeful, and emphasizes the connection and difference between the two words.

“ນິມິດ” ທີ່ດານີເອນກໍາລັງສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນ ແມ່ນນິມິດ “chazon,” ແຕ່ນິມິດ “mareh” ນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ກາບຣີເອນໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈ. ຂໍ້ເທັດຈິງທຸກປະການລ້ວນມີນ້ໍາໜັກແລະຄວາມກ່ຽວພັນຂອງມັນ, ແລະຖ້າຂໍ້ເທັດຈິງຂໍ້ນີ້ຖືກພາດໄປ, ໂຄງສ້າງແລະແບບແຜນຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ກໍຈະຖືກທໍາລາຍໃນແກ່ນສໍາຄັນຂອງມັນ. ໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າ, ເມື່ອດານີເອນສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈນິມິດ “chazon,” ນິມິດ “mareh” ຖືກປົກປິດໄວ້, ແຕ່ກໍຍັງຖືກສະແດງແທນຢູ່, ເພາະວ່າໃນຄໍາວ່າ “ຮູບຮ່າງຂອງມະນຸດ” (ກາບຣີເອນ), ຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “mareh” ຖືກແປວ່າ “ຮູບຮ່າງ”. ໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າ ຄໍາທັງສອງຄໍາທີ່ຖືກແປວ່າ “ນິມິດ” ລ້ວນຖືກສະແດງອອກ. ດານີເອນ, ໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າ, ສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈ “chazon,” ແຕ່ປານໂມນີໄດ້ບັນຊາກາບຣີເອນ, ໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ, ໃຫ້ເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈ “mareh.” ແບບແຜນຂອງສອງຂໍ້ນີ້ເປັນໄປດ້ວຍເຈດຈໍານົງ, ແລະເນັ້ນຫນັກເຖິງທັງຄວາມເຊື່ອມໂຍງແລະຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສອງຄໍານີ້.

It is Palmoni that commands Gabriel to make Daniel understand the “mareh,” for the One that commands Gabriel is the One who stands upon the water, and Gabriel heard His voice, “a man’s voice between the banks of Ulai.” It is the Ulai river that runs between the banks, and it is Christ who stands upon the water in the Scriptures. Accompanied with that fact, is the fact that Christ, as the archangel, is the One who commands the angels. The voice between the banks, is the voice of “that certain saint” in verse thirteen, and it is His word that commands Gabriel to make Daniel understand the “mareh” vision. In chapter twelve of Daniel, Christ once again is between the banks of the river. In chapter twelve He is clothed in linen, and swares by Him that liveth forever.

ແມ່ນ Palmoni ຜູ້ບັນຊາ Gabriel ໃຫ້ເຮັດໃຫ້ Daniel ເຂົ້າໃຈ “mareh,” ເພາະພຣະອົງຜູ້ບັນຊາ Gabriel ນັ້ນ ຄືພຣະອົງຜູ້ຊົງຢືນຢູ່ເທິງນ້ຳ, ແລະ Gabriel ໄດ້ຍິນພຣະສຽງຂອງພຣະອົງ, “ສຽງຂອງຜູ້ຊາຍຄົນໜຶ່ງຢູ່ລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງຂອງ Ulai.” ແມ່ນແມ່ນ້ຳ Ulai ທີ່ໄຫຼຢູ່ລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງ, ແລະແມ່ນພຣະຄຣິດຜູ້ຊົງຢືນຢູ່ເທິງນ້ຳໃນພຣະຄຳພີ. ຄຽງຄູ່ກັບຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນ ຍັງມີຂໍ້ເທັດຈິງອີກວ່າ ພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະເທວະທູດເອກ, ຄືພຣະອົງຜູ້ບັນຊາບັນດາທູດສະຫວັນ. ສຽງທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງນັ້ນ ຄືສຽງຂອງ “ນັກບຸນຜູ້ໜຶ່ງ” ໃນຂໍ້ທີສິບສາມ, ແລະແມ່ນພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງທີ່ບັນຊາ Gabriel ໃຫ້ເຮັດໃຫ້ Daniel ເຂົ້າໃຈນິມິດ “mareh.” ໃນບົດທີສິບສອງຂອງພຣະທຳ Daniel, ພຣະຄຣິດຊົງຢູ່ລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງຂອງແມ່ນ້ຳອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ໃນບົດທີສິບສອງ ພຣະອົງຊົງນຸ່ງຫົ່ມປ່ານ, ແລະຊົງປະຕິຍານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດ.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:4–7.

> ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້, ແລະປະທັບຕາໜັງສືນັ້ນໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາອະວະສານ: ຫຼາຍຄົນຈະແລ່ນໄປມາ, ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າ ຄື ດານີເອນ ໄດ້ເບິ່ງ, ແລະ, ເບິ່ງແມ, ຍັງມີອີກສອງຄົນຢືນຢູ່, ຄົນໜຶ່ງຢູ່ຝັ່ງນີ້ຂອງແມ່ນ້ຳ, ແລະອີກຄົນໜຶ່ງຢູ່ຝັ່ງນັ້ນຂອງແມ່ນ້ຳ. ແລະຄົນໜຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ, ຜູ້ຢູ່ເໜືອນ້ຳແມ່ນ້ຳນັ້ນ, ວ່າ, ຈະອີກດົນປານໃດຈຶ່ງຈະເຖິງທີ່ສຸດແຫ່ງການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້? ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ, ຜູ້ຢູ່ເໜືອນ້ຳແມ່ນ້ຳນັ້ນ, ເມື່ອທ່ານຍົກມືຂວາແລະມືຊ້າຍຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ, ແລະປະຕິຍານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງດຳລົງຢູ່ເປັນນິດວ່າ, ຈະເປັນເວລາໜຶ່ງ, ສອງເວລາ, ແລະເຄິ່ງເວລາ; ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກະທຳການກະຈາຍອຳນາດຂອງຊົນຊາດບໍລິສຸດໃຫ້ສຳເລັດແລ້ວ, ສິ່ງທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ຈະສຳເລັດລົງ. ດານີເອນ 12:4–7.

The Man who was “clothed in linen, which was upon the waters of the river,” “held up His right hand and His left hand unto heaven, and sware by Him that liveth forever,” and He is the same Man, who in chapter eight commanded Gabriel. In Revelation chapter ten, Christ also held up His hand and swore by Him who lives forever, but there He is standing upon both the water and the earth.

ບຸລຸດຜູ້ທີ່ “ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍຜ້າປ່ານ ຜູ້ຢູ່ເໜືອນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳ,” “ໄດ້ຍົກມືຂວາແລະມືຊ້າຍຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ ແລະໄດ້ສາບານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດ,” ແລະພຣະອົງກໍເປັນບຸລຸດອົງດຽວກັນນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໃນບົດທີແປດໄດ້ບັນຊາກາເບຣຽນ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບ, ພຣະຄຣິດກໍໄດ້ຍົກພຣະຫັດຂຶ້ນ ແລະສາບານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດເໝືອນກັນ, ແຕ່ທີ່ນັ້ນພຣະອົງຊົງຢືນຢູ່ເໜືອທັງນ້ຳແລະແຜ່ນດິນ.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> ແລະທູດສະຫວັນອົງນັ້ນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢືນຢູ່ເທິງທະເລແລະເທິງແຜ່ນດິນ ໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ແລະໄດ້ປະຕິຍານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດນິລັນດອນ, ຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແລະສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນນັ້ນ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກ ແລະສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນ, ແລະທະເລ ແລະສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ໃນທະເລນັ້ນ, ວ່າຈະບໍ່ມີເວລາອີກຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 10:5, 6.

The mighty angel of chapter ten of Revelation, is Palmoni, who spake to Gabriel from between the banks of the river in chapter eight, and identified when the “end of” the “wonders” would occur in chapter twelve. In Revelation chapter ten, He is the one who roared as a “lion,” for He is there represented as the Lion of the tribe of Judah.

ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບ ຄື ປານໂມນີ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ກາບຣີເອນຈາກລະຫວ່າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳໃນບົດທີແປດ, ແລະໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ “ທີ່ສຸດຂອງ” “ສິ່ງອັດສະຈັນ” ຈະມາເຖິງເມື່ອໃດໃນບົດທີສິບສອງ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບ, ພຣະອົງຄືພຣະອົງຜູ້ທີ່ຄຳລາມດັ່ງ “ສິງໂຕ,” ເພາະພຣະອົງໄດ້ຮັບການສຳແດງຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ.

> And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth. And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne. Revelation 5:5–7.

> ແລະຜູ້ເຖົ້າຄົນໜຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າຮ້ອງໄຫ້ເລີຍ: ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ຮາກແຫ່ງດາວິດ, ໄດ້ຊະນະແລ້ວ ເພື່ອຈະເປີດໜັງສືມ້ວນນັ້ນ ແລະແກ້ຕາປະທັບທັງເຈັດຂອງມັນ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງ, ແລະເບິ່ງແມ, ຢູ່ທ່າມກາງພະທີ່ນັ່ງ ແລະທ່າມກາງສັດມີຊີວິດທັງສີ່ ແລະທ່າມກາງພວກຜູ້ເຖົ້ານັ້ນ, ມີລູກແກະອົງໜຶ່ງຢືນຢູ່ ເໝືອນດັ່ງໄດ້ຖືກປະຫານແລ້ວ, ມີເຂົາເຈັດ ແລະຕາເຈັດດວງ, ຊຶ່ງແມ່ນພຣະວິນຍານທັງເຈັດຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກສົ່ງອອກໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ. ແລະພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາ ແລະຮັບໜັງສືມ້ວນນັ້ນອອກຈາກພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງປະທັບເທິງພະທີ່ນັ່ງ. ພຣະນິມິດ 5:5–7.

As the Lion of the tribe of Judah, Christ is the lamb that prevailed to unseal the book that was sealed with seven seals. Whether He is walking upon the water in the book of Daniel, or has one foot on the sea and the other on the earth in Revelation, each of the prophetic representations are associated with prophetic time. And as the Lion of the tribe of Judah, Christ both seals up and unseals His Word. As He sealed up the book of Daniel, He also sealed up the seven thunders in Revelation chapter ten.

ໃນຖານະທີ່ພຣະຄຣິດເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ພຣະອົງກໍເປັນລູກແກະຜູ້ຊົງມີໄຊ ເພື່ອຈະເປີດຜະນຶກປຶ້ມທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ດ້ວຍຕາປະທັບເຈັດອັນ. ບໍ່ວ່າພຣະອົງຈະຊົງດຳເນີນຢູ່ເທິງນ້ຳໃນພຣະທຳດານີເອນ, ຫຼືຊົງວາງພຣະບາດຂ້າງໜຶ່ງເທິງທະເລ ແລະອີກຂ້າງໜຶ່ງເທິງແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດ, ພາບສະແດງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນແຕ່ລະຢ່າງນັ້ນລ້ວນກ່ຽວພັນກັບເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ແລະໃນຖານະທີ່ພຣະອົງເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ພຣະຄຣິດຊົງທັງຜະນຶກ ແລະເປີດຜະນຶກພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຊົງຜະນຶກປຶ້ມຂອງດານີເອນ, ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງຜະນຶກຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບດ້ວຍ.

> “The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.

> “ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດຜູ້ໄດ້ສັ່ງສອນໂຢຮັນນັ້ນ ມິແມ່ນຜູ້ອື່ນໃດ ນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ. ການທີ່ພຣະອົງວາງພຣະບາດຂວາໄວ້ເທິງທະເລ ແລະພຣະບາດຊ້າຍໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນແຫ້ງ ສະແດງເຖິງພາກສ່ວນທີ່ພຣະອົງກໍາລັງຊົງກະທໍາຢູ່ໃນສາກສຸດທ້າຍຂອງການຕໍ່ສູ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກັບຊາຕານ. ທ່າທີນີ້ບົ່ງບອກເຖິງຣິດອໍານາດແລະສິດອໍານາດສູງສຸດຂອງພຣະອົງເໜືອໂລກທັງປວງ. ການຂັດແຍ້ງນີ້ໄດ້ທະວີຄວາມຮຸນແຮງ ແລະເດັດດ່ຽວຫນັກແໜ້ນຂຶ້ນຈາກຍຸກສູ່ຍຸກ ແລະຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປດັ່ງນັ້ນ ຈົນເຖິງສາກສຸດທ້າຍ ເມື່ອການກະທໍາອັນແຍບຍົນຂອງອໍານາດແຫ່ງຄວາມມືດຈະຂຶ້ນເຖິງຈຸດສູງສຸດ. ຊາຕານ ເມື່ອຮ່ວມກັບຄົນຊົ່ວ ຈະຫລອກລວງຊາວໂລກທັງຫມົດ ແລະບັນດາຄຣິດຕະຈັກທີ່ບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ. ແຕ່ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດຊົງເອີ້ນຮ້ອງໃຫ້ເອົາໃຈໃສ່. ພຣະອົງຮ້ອງດ້ວຍພຣະສຽງອັນດັງ. ພຣະອົງຈະສະແດງຣິດອໍານາດແລະສິດອໍານາດແຫ່ງພຣະສຽງຂອງພຣະອົງ ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮ່ວມກັບຊາຕານເພື່ອຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ.”

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.

> “ຫຼັງຈາກຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນີ້ໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງຕົນແລ້ວ, ຄຳບັນຊາກໍມາເຖິງໂຢຮັນ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ມາເຖິງດານີເອນ ກ່ຽວກັບໜັງສືນ້ອຍນັ້ນວ່າ: ‘ຈົ່ງປະທັບຕາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ເປັ່ງອອກ.’ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກ່ຽວພັນກັບເຫດການໃນອະນາຄົດ ຊຶ່ງຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລຳດັບຂອງມັນ. ດານີເອນຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນທີ່ກຳນົດໄວ້ຂອງຕົນ ໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງບັນດາວັນ. ໂຢຮັນເຫັນໜັງສືນ້ອຍນັ້ນຖືກແກະຕາປະທັບອອກແລ້ວ. ແລ້ວຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນຈຶ່ງມີບ່ອນອັນເໝາະສົມຂອງມັນໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ ທີ່ຈະຖືກປະກາດແກ່ໂລກ. ການແກະຕາປະທັບຂອງໜັງສືນ້ອຍນັ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ກ່ຽວກັບເລື່ອງເວລາ.”

> “The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.

> “ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ເປັນອັນດຽວກັນ. ຫນຶ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນ, ອີກຫນຶ່ງເປັນການສຳແດງເຜີຍ; ຫນຶ່ງເປັນພຣະທຳທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້, ອີກຫນຶ່ງເປັນພຣະທຳທີ່ຖືກເປີດອອກ. ໂຢຮັນໄດ້ຍິນຄວາມລັບທີ່ສຽງຟ້າຮ້ອງໄດ້ກ່າວອອກມາ, ແຕ່ທ່ານໄດ້ຖືກບັນຊາບໍ່ໃຫ້ຂຽນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.”

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ແສງສະຫວ່າງພິເສດທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນ ແລະຖືກສະແດງອອກໃນຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນັ້ນ ແມ່ນການພັນລະນາເຖິງເຫດການຕ່າງໆທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສອງ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, ເຫຼັ້ມ 7, 971.

Christ, represented as Palmoni, the Man in chapters eight and twelve who is upon the water, is also the mighty angel with the little book in His hand. He is the Lion of the tribe of Judah that seals and unseals His Word, and He is the one who commands Gabriel, for He is Michael the archangel.

ພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີໃນຐານະພາລໂມນີ ຊາຍຜູ້ນັ້ນໃນບົດທີ່ແປດແລະສິບສອງ ຜູ້ຊຶ່ງຢືນຢູ່ເທິງນ້ຳ ກໍຄືທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດທີ່ມີໜັງສືນ້ອຍຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງດ້ວຍ. ພຣະອົງຄືສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ຜູ້ຊົງປະທັບຕາແລະເປີດຜະນຶກພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງຄືຜູ້ທີ່ບັນຊາກາບຣີເອນ ເພາະວ່າພຣະອົງຄືມີຄາເອນ ຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ.

> Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 1:9.

> ແຕ່ມີກາເອນ ທູດສະຫວັນຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ເມື່ອກໍາລັງໂຕ້ຖຽງກັບມານ ເລື່ອງກ່ຽວກັບຮ່າງຂອງໂມເຊ ກໍບໍ່ກ້າກ່າວຄໍາກ່າວໂທດຢ່າງຫຍາບຄາຍຕໍ່ມັນ ແຕ່ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຫ້າມເຈົ້າເຖີດ.” ຢູດາ 1:9

Michael is Christ’s name, and that name represents that He is the commander of not only the angels, but He is also the one who has the power to resurrect. The name Michael means “who is like God”. When Nebuchadnezzar saw one like unto the son of God in the furnace with the three worthies, he saw Michael. And the archangel Michael, is also the prince of God’s people that the little horn of pagan Rome magnified themselves against at the cross in fulfillment of Daniel chapter eight, verse eleven.

ມີຄາເອນເປັນພຣະນາມຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະພຣະນາມນັ້ນສະແດງວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນຈອມພົນບັນຊາການບໍ່ແມ່ນແຕ່ເຫລົ່າທູດສະຫວັນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພຣະອົງຍັງເປັນພຣະອົງຜູ້ຊົງມີຣິດອຳນາດໃນການໃຫ້ຄົນຄືນຄືນມາມີຊີວິດອີກດ້ວຍ. ພຣະນາມ ມີຄາເອນ ຫມາຍຄວາມວ່າ “ຜູ້ໃດເປັນເໝືອນພຣະເຈົ້າ”. ເມື່ອເນບູກາດເນັດຊາເຫັນຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ຄ້າຍດັ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນເຕົາໄຟກັບຜູ້ຊອບທັງສາມນັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ເຫັນມີຄາເອນ. ແລະ ມີຄາເອນ ຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ ກໍເປັນເຈົ້ານາຍຂອງຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ເຂົານ້ອຍຂອງໂຣມນອກຮີດໄດ້ຍົກຕົນຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານຢູ່ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ຕາມການສຳເລັດແຫ່ງດານີເອນ ບົດທີ 8, ຂໍ້ 11.

> But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Daniel 10:21.

> ແຕ່ເຮົາຈະສະແດງແກ່ເຈົ້າເຖິງສິ່ງທີ່ໄດ້ຈາລຶກໄວ້ໃນພຣະຄຳພີແຫ່ງຄວາມຈິງ; ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ຍືນຢູ່ກັບເຮົາໃນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ ນອກຈາກມີຄາເອນ ເຈົ້ານາຍຂອງເຈົ້າ. ດານີເອນ 10:21.

It is Michael who commands the angels, who resurrects the dead and who decides when probation closes.

ແມ່ນມີຄາເອນເອງຜູ້ຊົງບັນຊາບັນດາທູດສະຫວັນ, ຜູ້ຊົງໃຫ້ຄົນຕາຍຟື້ນຄືນມາ ແລະ ຜູ້ຊົງກຳນົດວ່າເມື່ອໃດເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ.

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ When this time of trouble comes, every case is decided; there is no longer probation, no longer mercy for the impenitent. The seal of the living God is upon His people. This small remnant, unable to defend themselves in the deadly conflict with the powers of earth that are marshaled by the dragon host, make God their defense. The decree has been passed by the highest earthly authority that they shall worship the beast and receive his mark under pain of persecution and death. May God help His people now, for what can they then do in such a fearful conflict without His assistance!” Testimonies, volume 5, 212.

> “‘ແລະໃນເວລານັ້ນ ມີຄາເອນ ເຈົ້ານາຍອົງໃຫຍ່ ຜູ້ຍືນຢູ່ເພື່ອບຸດຫຼານແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າ ຈະລຸກຂຶ້ນ; ແລະຈະມີເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ ຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມານັບແຕ່ມີຊາດໃດໜຶ່ງຈົນເຖິງເວລານັ້ນ: ແລະໃນເວລານັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ຄືທຸກຄົນທີ່ຖືກພົບວ່າມີຊື່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມນັ້ນ.’ ເມື່ອເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກນີ້ມາເຖິງ ທຸກກໍລະນີກໍໄດ້ຖືກຕັດສິນແລ້ວ; ບໍ່ມີເວລາແຫ່ງການທົດລອງອີກຕໍ່ໄປ, ບໍ່ມີຄວາມເມດຕາອີກຕໍ່ໄປສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ກັບໃຈ. ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຢູ່ເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ເຫຼືອຢູ່ຈຳນວນໜ້ອຍນີ້ ຜູ້ບໍ່ສາມາດປ້ອງກັນຕົນເອງໄດ້ໃນການຕໍ່ສູ້ອັນນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍກັບອຳນາດຕ່າງໆແຫ່ງໂລກ ຊຶ່ງຖືກຈັດຂະບວນໂດຍກອງທັບຂອງມັງກອນ ໄດ້ໃຫ້ພຣະເຈົ້າເປັນທີ່ປ້ອງກັນຂອງພວກເຂົາ. ຄຳສັ່ງໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍອຳນາດທາງໂລກສູງສຸດແລ້ວວ່າ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນ ພາຍໃຕ້ການຂູ່ຂີ່ດ້ວຍການຂົ່ມເຫັງ ແລະຄວາມຕາຍ. ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊົງຊ່ວຍປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນເວລານີ້, ເພາະໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຈະສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ໃນການຕໍ່ສູ້ອັນນ່າຢ້ານກົວເຊັ່ນນັ້ນ ຫາກປາດສະຈາກການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພຣະອົງ!” Testimonies, volume 5, 212.

The final secret which the Lion of the tribe of Judah unseals is the Revelation of Jesus Christ, and it includes that He is in control of the design and structure of every element of His prophetic Word. The Man in linen that stands upon the waters, who lifts up His hand and swares by Him that liveth forever, and who cries as a Lion, which causes seven thunders to utter their voices, is He who seals up the book of Daniel and seals up the seven thunders of Revelation. It is He who unseals the book that is sealed with seven seals, who has the power to resurrect, and who is the great Prince that stands up and announces the end of probation. When Palmoni commanded Gabriel to make Daniel to understand the “mareh” vision, He meant exactly that.

ຄວາມລັບສຸດທ້າຍທີ່ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາຊົງເປີດຜະນຶກອອກນັ້ນ ຄື ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແລະສິ່ງນັ້ນຮວມເຖິງວ່າ ພຣະອົງຊົງຄວບຄຸມການອອກແບບແລະໂຄງສ້າງຂອງທຸກອົງປະກອບໃນພຣະວັດຈະນະພາກຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ. ບຸລຸດຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານລະອຽດຜູ້ຊຶ່ງຢືນຢູ່ເທິງນ້ຳ, ຜູ້ຊູມືຂຶ້ນແລະສາບານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດ, ແລະຜູ້ຮ້ອງດັງດັ່ງສິງໂຕ, ອັນເປັນເຫດໃຫ້ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດເປັ່ງສຽງຂອງຕົນອອກມາ, ແມ່ນພຣະອົງຜູ້ຊົງຜະນຶກປຶ້ມຂອງດານີເອນ ແລະຜະນຶກຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໃນພຣະນິມິດໄວ້. ພຣະອົງນັ້ນເອງເປັນຜູ້ຊົງເປີດຜະນຶກປຶ້ມທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ດ້ວຍຜະນຶກທັງເຈັດ, ຜູ້ຊົງມີອຳນາດໃນການໃຫ້ຄືນມາມີຊີວິດອີກ, ແລະຜູ້ຊົງເປັນເຈົ້ານາຍໃຫຍ່ຜູ້ຊົງລຸກຂຶ້ນແລະປະກາດການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ເມື່ອ Palmoni ຊົງບັນຊາ Gabriel ໃຫ້ເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈນິມິດ “mareh,” ພຣະອົງຊົງຫມາຍເຖິງຢ່າງນັ້ນໂດຍແທ້.

He did not command Gabriel to make Daniel understand the “chazon” vision. The “chazon” vision is the vision of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter eight, verses one through twelve, and it is also the “vision” that is referenced in verse thirteen, within a question of duration. “How long shall be the vision?” The “chazon” vision concerns the daily (paganism) and the transgression (papalism) desolating powers that trample down the sanctuary and host.

ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງບັນຊາໃຫ້ກາບຣີເອນເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈນິມິດ “chazon” ນັ້ນ. ນິມິດ “chazon” ແມ່ນນິມິດກ່ຽວກັບອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີໃນດານີເອນ ບົດ 8 ຂໍ້ 1 ຫາ 12, ແລະມັນຍັງແມ່ນ “ນິມິດ” ທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນຂໍ້ 13 ອີກດ້ວຍ ພາຍໃນຄໍາຖາມກ່ຽວກັບໄລຍະເວລາ. “ນິມິດນັ້ນຈະດໍາເນີນໄປອີກດົນປານໃດ?” ນິມິດ “chazon” ກ່ຽວຂ້ອງກັບອໍານາດແຫ່ງການທໍາລາຍລ້າງທີ່ເກີດຈາກການຖວາຍປະຈໍາວັນ (ລັດທິນອກສາສະໜາ) ແລະການລ່ວງລະເມີດ (ລັດທິສັນຕະປາປາ) ຊຶ່ງຢຽບຍໍ່າສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງທັບ.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຜູ້ບໍລິສຸດອົງໜຶ່ງກ່າວຢູ່, ແລະຜູ້ບໍລິສຸດອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ບໍລິສຸດອົງນັ້ນຜູ້ທີ່ກ່າວຢູ່ວ່າ, “ນິມິດຊຶ່ງກ່ຽວກັບການບູຊາປະຈຳວັນ ແລະການລະເມີດອັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່ານັ້ນ ຈະດຳເນີນໄປອີກດົນປານໃດ, ຈົນທັງສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງພົນຖືກຢຽບຍ່ຳລົງພາຍໃຕ້ຕີນ?” ດານີເອນ 8:13

Christ, as Palmoni (the Wonderful Numberer), is asked “how long” shall be the “chazon” vision, and he answers, “unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.” Daniel then desires to understand the “chazon” vision which concerns “the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot.” But Gabriel is commanded to make Daniel understand the “mareh” vision. Every fact has its bearing in God’s Word. The “mareh” vision, is the vision of the evening and mornings identified in verse twenty-six.

ພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະເປັນ Palmoni (ພຣະອົງຜູ້ນັບຈໍານວນຢ່າງອັດສະຈັນ), ຖືກທູນຖາມວ່າ “ດົນປານໃດ” ນິມິດ “chazon” ຈຶ່ງຈະເປັນໄປ, ແລະພຣະອົງຊົງຕອບວ່າ, “ຈົນເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ແລ້ວສະຖານບໍລິສຸດຈະໄດ້ຮັບການຊໍາລະ.” ຫຼັງຈາກນັ້ນ ດານີເອນປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈນິມິດ “chazon” ຊຶ່ງເກື່ອງກັບ “ເຄື່ອງບູຊາປະຈໍາວັນ, ແລະການລ່ວງລະເມີດແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ, ເພື່ອມອບທັງສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງພົນໃຫ້ຖືກຢຽບຍ່ຳລົງໃຕ້ຕີນ.” ແຕ່ກາບຣີເອນຖືກບັນຊາໃຫ້ເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈນິມິດ “mareh”. ທຸກຂໍ້ເທັດຈິງລ້ວນມີນ້ໍາໜັກຂອງມັນໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ນິມິດ “mareh” ນັ້ນ ຄືນິມິດເລື່ອງຄໍ່າແລະເຊົ້າທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ທີຊາວຫົກ.

> And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. Daniel 8:26.

> ແລະນິມິດເຖິງຕອນແລງແລະຕອນເຊົ້າທີ່ໄດ້ບອກໄວ້ນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປິດຜະນຶກນິມິດນັ້ນໄວ້ ເພາະວ່າມັນຈະເປັນໄປສໍາລັບອີກຫລາຍວັນຂ້າງໜ້າ. ດານີເອນ 8:26

The word “vision” is mentioned twice in the verse. The first reference is the “mareh” vision and the second is the “chazon” vision. The “mareh” vision is the vision of “the evening and mornings.” The Hebrew expression of “evening and mornings” is often found in the Bible, and it is always translated as “evening and mornings,” as it is in verse twenty-six. The only place in the Bible where it is translated differently than “evening and mornings,” is in verse fourteen, where it is translated as simply “days.” The actual Hebrew of verse fourteen would read, “Unto twenty-three hundred evenings and mornings.”

ຄໍາວ່າ “ນິມິດ” ຖືກກ່າວເຖິງສອງຄັ້ງໃນຂໍ້ພຣະຄໍານີ້. ການອ້າງອີງຄັ້ງທໍາອິດແມ່ນນິມິດ “mareh” ແລະ ຄັ້ງທີສອງແມ່ນນິມິດ “chazon.” ນິມິດ “mareh” ແມ່ນນິມິດກ່ຽວກັບ “ຕອນແລງແລະຕອນເຊົ້າ.” ສໍານວນພາສາເຮັບເຣີຂອງ “ຕອນແລງແລະຕອນເຊົ້າ” ພົບເຫັນຢູ່ເລື້ອຍໆໃນພຣະຄໍາພີ, ແລະ ມັນຖືກແປເປັນ “ຕອນແລງແລະຕອນເຊົ້າ” ສະເໝີ, ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນຂໍ້ທີຊາວຫົກ. ບ່ອນດຽວໃນພຣະຄໍາພີທີ່ມັນຖືກແປແຕກຕ່າງຈາກ “ຕອນແລງແລະຕອນເຊົ້າ” ແມ່ນໃນຂໍ້ທີສິບສີ່, ບ່ອນທີ່ມັນຖືກແປຢ່າງງ່າຍໆວ່າ “ວັນ.” ພາສາເຮັບເຣີຕາມຕົວຈິງຂອງຂໍ້ທີສິບສີ່ຈະອ່ານວ່າ, “ຈົນເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍຕອນແລງແລະຕອນເຊົ້າ.”

The verse that is the central pillar of Adventism, is the only verse in God’s Word where “evening and mornings” is expressed simply as “days.” Every fact has its bearing, and if nothing else, it is clear that Palmoni was purposely emphasizing the verse. He did so by directing the minds of those who translated the King James Bible to write the phrase differently than it is always written in His Word. The point that is to be derived from this fact, is that when Gabriel is told to make Daniel understand the “mareh” vision, he is being told to make Daniel understand the vision of the appearance of 1844, and not the “chazon” vision concerning the trampling down the sanctuary and the host.

ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ເປັນເສົາຫຼັກກາງຂອງລັດທິແອັດເວັນຕິດ ແມ່ນຂໍ້ດຽວໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຄຳວ່າ “evening and mornings” ຖືກຖ່າຍທອດອອກມາຢ່າງງ່າຍໆວ່າ “days.” ທຸກຂໍ້ເທັດຈິງລ້ວນມີນ້ຳໜັກຂອງມັນ, ແລະຖ້າບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດອີກ ກໍເຫັນໄດ້ແຈ້ງວ່າ Palmoni ໄດ້ເນັ້ນຂໍ້ນັ້ນຢ່າງຈົງໃຈ. ທ່ານໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນໂດຍຊົງນຳຈິດໃຈຂອງຜູ້ທີ່ແປພຣະຄຳພີ King James ໃຫ້ຂຽນວະລີນັ້ນໃນຮູບແບບທີ່ແຕກຕ່າງຈາກວິທີທີ່ພຣະຄຳຂອງພຣະອົງຂຽນໄວ້ຢູ່ເປັນນິດ. ປະເດັນທີ່ຕ້ອງດຶງອອກມາຈາກຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ ຄື ເມື່ອ Gabriel ຖືກບອກໃຫ້ເຮັດໃຫ້ Daniel ເຂົ້າໃຈນິມິດ “mareh” ກໍໝາຍຄວາມວ່າ ທ່ານຖືກບອກໃຫ້ເຮັດໃຫ້ Daniel ເຂົ້າໃຈນິມິດແຫ່ງການປາກົດຂອງປີ 1844 ແລະບໍ່ແມ່ນນິມິດ “chazon” ທີ່ກ່ຽວກັບການຢຽບຍ່ຳສະຖານບໍລິສຸດ ແລະພົນໄພ່.

The vision of the “evening and mornings” is about an appearance that occurs when the cleansing of the sanctuary began on October 22, 1844. The vision of the appearance of October 22, 1844, is not about the trampling down of the sanctuary, but of the cleansing of the sanctuary. Was there a prophetic appearance on that date?

ນິມິດເລື່ອງ “ຕອນແລງແລະຕອນເຊົ້າ” ແມ່ນກ່ຽວກັບການປາກົດອັນໜຶ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອການຊຳລະສະຖານບໍລິສຸດໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ນິມິດກ່ຽວກັບການປາກົດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນກ່ຽວກັບການຢຽບຍ່ຳສະຖານບໍລິສຸດລົງ, ແຕ່ແມ່ນກ່ຽວກັບການຊຳລະສະຖານບໍລິສຸດ. ມີການປາກົດແບບພະຍາກອນໃນວັນທີນັ້ນບໍ?

> “The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

> “ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະປະໂຣຫິດໃຫຍ່ຂອງພວກເຮົາ ເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ເພື່ອການຊຳລະສະຖານນະມັດສະການ ຕາມທີ່ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນ ດານີເອນ 8:14; ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດໄປຫາຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ແຕ່ບູຮານ ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນ ດານີເອນ 7:13; ແລະການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງມາລາຄີໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ ລ້ວນເປັນຄຳບັນຍາຍເຖິງເຫດການອັນດຽວກັນ; ແລະສິ່ງນີ້ຍັງຖືກນຳສະແດງໂດຍການມາຂອງເຈົ້າບ່າວສູ່ພິທີອະພິເສກ ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈັນສິບຄົນ ໃນ ມັດທາຍ 25.” The Great Controversy, 426.

Gabriel was instructed to make Daniel understand the prophetic appearance of Christ in His temple on October 22, 1844. For this reason, Gabriel gave Daniel a second witness to the date of October 22, 1844, for Gabriel led every Bible author that recorded some form of the biblical principle that identifies that truth is established upon the testimony of two. If Gabriel was to make Daniel understand October 22, 1844, he would need a second witness to establish “the vision of the appearance.”

ກາບຣີເອນໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈການປາກົດໃນແບບຄໍາພະຍາກອນຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ດ້ວຍເຫດນີ້ ກາບຣີເອນຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ພະຍານຄົນທີສອງແກ່ດານີເອນກ່ຽວກັບວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເພາະວ່າກາບຣີເອນໄດ້ນໍາພາຜູ້ຂຽນພຣະຄໍາພີທຸກຄົນທີ່ໄດ້ບັນທຶກຫຼັກການພຣະຄໍາພີບາງຮູບແບບທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ຄວາມຈິງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍຄໍາພະຍານຂອງສອງຄົນ. ຖ້າກາບຣີເອນຈະຕ້ອງເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ທ່ານກໍຈໍາເປັນຕ້ອງມີພະຍານຄົນທີສອງເພື່ອສະຖາປະນາ “ນິມິດແຫ່ງການປາກົດ.”

Gabriel begins his work by first addressing Daniel’s desire to understand the “chazon” vision, and he does so by identifying that the “chazon” vision, is the vision that concludes at the “time of the end” in 1798.

ກາບຣີເອນເລີ່ມຕົ້ນວຽກງານຂອງທ່ານໂດຍກ່າວເຖິງຄວາມປາຖະໜາຂອງດານີເອນທີ່ຈະເຂົ້າໃຈນິມິດ “chazon” ກ່ອນ, ແລະທ່ານໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນໂດຍຊີ້ບອກວ່ານິມິດ “chazon” ຄືນິມິດທີ່ສິ້ນສຸດລົງໃນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ” ໃນປີ 1798.

> And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Daniel 8:16, 17.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ລະຫວ່າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລ ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ກາບຣີເອນ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຊາຍຜູ້ນີ້ເຂົ້າໃຈນິມິດນັ້ນ.” ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງເຂົ້າມາໃກ້ບ່ອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່; ແລະເມື່ອທ່ານເຂົ້າມາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຢ້ານ ແລະລົ້ມລົງໜ້າຄະມຳ; ແຕ່ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເຖີດ, ໂອ ບຸດແຫ່ງມະນຸດ; ເພາະວ່ານິມິດນັ້ນຈະເປັນໄປໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ.” ດານີເອນ 8:16, 17.

The “vision” in the previous verse, that is “at the time of the end” is the “chazon” vision, and the “time of the end” in the book of Daniel is 1798. This is the “vision” which Daniel had sought to understand, but it was not the “vision” Gabriel was told to make Daniel to understand. For that Gabriel is going to provide a second witness.

“ນິມິດ” ໃນຂໍ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ຄື “ໃນເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ແມ່ນນິມິດ “chazon”, ແລະ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ໃນພຣະທຳດານີເອນແມ່ນປີ 1798. ນີ້ແມ່ນ “ນິມິດ” ຊຶ່ງດານີເອນໄດ້ພະຍາຍາມສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈ, ແຕ່ມັນບໍ່ແມ່ນ “ນິມິດ” ທີ່ກາບຣີເອນໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈ. ເພາະສໍາລັບເລື່ອງນັ້ນ ກາບຣີເອນຈະໃຫ້ພະຍານທີສອງ.

> So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:17–19.

> ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງເຂົ້າມາໃກ້ບ່ອນທີ່ຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່; ແລະເມື່ອທ່ານເຂົ້າມາ ຂ້ານ້ອຍກໍຢ້ານກົວ ແລະລົ້ມຄະມຳລົງໜ້າດິນ; ແຕ່ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈ, ໂອ ບຸດແຫ່ງມະນຸດ; ເພາະນິມິດນັ້ນຈະເປັນຂຶ້ນໃນຍາມສຸດທ້າຍ. ເມື່ອທ່ານກຳລັງເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍຢູ່ນັ້ນ, ຂ້ານ້ອຍກໍຫຼັບສະຫງົບຢ່າງເລິກ ໂດຍໜ້າຄວ່ຳລົງກັບພື້ນດິນ; ແຕ່ທ່ານໄດ້ແຕະຕ້ອງຂ້ານ້ອຍ ແລະຕັ້ງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ຢືນຂຶ້ນຊື່. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ວ່າ ອັນໃດຈະເກີດຂຶ້ນໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມພິໂລດນັ້ນ; ເພາະວ່າໃນເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ນັ້ນ ຈຸດຈົບຈະມາເຖິງ. Daniel 8:17–19.

Gabriel takes up his job assignment by informing Daniel to, “behold,” which is informing Daniel to consider the next fact. The next fact is that the “last indignation,” of the two “seven times” of Leviticus twenty-six, ends in 1844. The “last indignation” is directly identified as a time prophecy, for it has a “time appointed” that it will “end.” The “indignation” must represent a period of time, for it has a “time appointed” for its ending. If the “indignation” was simply a point in time it would not have an end, it would simply be the point when it took place.

ກາເບຣີເອນເລີ່ມຕົ້ນໜ້າທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຂອງຕົນ ໂດຍແຈ້ງແກ່ດານີເອນໃຫ້ “ເບິ່ງເຖິງ,” ຊຶ່ງເປັນການບອກໃຫ້ດານີເອນພິຈາລະນາຂໍ້ເທັດຈິງຖັດໄປ. ຂໍ້ເທັດຈິງຖັດໄປນັ້ນຄື ວ່າ “ຄວາມພິໂລດຄັ້ງສຸດທ້າຍ” ຂອງສອງ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນພຣະທຳເລວີ 26 ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1844. “ຄວາມພິໂລດຄັ້ງສຸດທ້າຍ” ນີ້ຖືກລະບຸໂດຍກົງວ່າເປັນຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບເວລາ, ເພາະມັນມີ “ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້” ທີ່ມັນຈະ “ສິ້ນສຸດ.” “ຄວາມພິໂລດ” ນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງໝາຍເຖິງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ, ເພາະມັນມີ “ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້” ສຳລັບການສິ້ນສຸດຂອງມັນ. ຖ້າ “ຄວາມພິໂລດ” ເປັນພຽງຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ ມັນກໍຈະບໍ່ມີຈຸດສິ້ນສຸດ, ແຕ່ຈະເປັນພຽງຈຸດເວລາທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.

The “indignation” had an ending point that is marked, so it represents the end of a period of time. The period of time is represented as “the last indignation.” If there is a last, then there must be a first. The “first indignation” is identified in Daniel chapter eleven, and there it is also a period of time, for the papacy was going to “practice and prosper” until the end of the “indignation”.

“ຄວາມໂກດພິໂລດ” ນັ້ນມີຈຸດສິ້ນສຸດທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້, ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການສິ້ນສຸດແຫ່ງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ. ຊ່ວງເວລານັ້ນຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ຄວາມໂກດພິໂລດຄັ້ງສຸດທ້າຍ.” ຖ້າມີຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ກໍຈຳເປັນຕ້ອງມີຄັ້ງທຳອິດ. “ຄວາມໂກດພິໂລດຄັ້ງທຳອິດ” ຖືກລະບຸໄວ້ໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ, ແລະໃນບ່ອນນັ້ນມັນກໍເປັນຊ່ວງເວລາເຊັ່ນກັນ, ເພາະວ່າອຳນາດສັນຕະປາປາກຳລັງຈະ “ປະຕິບັດ ແລະ ຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ” ຈົນເຖິງວາລະສິ້ນສຸດຂອງ “ຄວາມໂກດພິໂລດ”.

> And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:35, 36.

> ແລະບາງຄົນໃນພວກຜູ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຈະລົ້ມລົງ ເພື່ອທົດລອງພວກເຂົາ ແລະເພື່ອຊຳລະພວກເຂົາ ແລະເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຂາວບໍລິສຸດ ຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງອວະສານ; ເພາະວ່າຍັງຈະເປັນໄປຕາມເວລາທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້. ແລະກະສັດນັ້ນຈະກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນ ແລະຍົກຍ້ອງຕົນເອງເໜືອພະທຸກອົງ, ແລະຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນໜ້າອັດສະຈັນຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າແຫ່ງພະທັງຫລາຍ, ແລະຈະຈະເລີນຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດຈະສຳເລັດລົງ; ເພາະສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ນັ້ນຈະຕ້ອງສຳເລັດ. ດານີເອນ 11:35, 36.

In these two verses, the king that does according to his will and exalts himself is the subject. Verse thirty-six is the verse Paul paraphrases, as he identifies the “man of sin” who is seated in the temple of God showing himself that he is God. The persecution of the Dark Ages from the year 538 through to 1798 is identified in verse thirty-five, and it continues until “the time of the end” which was 1798, which was the “time appointed.” Verse thirty-six then identifies that the papacy would “prosper” “till the indignation be accomplished.” The verse identifies that the papacy prospered until 1798, at which point, the first “indignation,” had been “accomplished.” God’s prophetic Word had “determined” that the papacy would continue for twelve hundred and sixty years, until 1798, which was the “time of the end.”

ໃນສອງຂໍ້ນີ້, ກະສັດຜູ້ກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ ແລະ ຍົກຕົນເອງຂຶ້ນ ແມ່ນເປັນຫົວເລື່ອງ. ຂໍ້ທີສາມສິບຫົກແມ່ນຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ໂປໂລໄດ້ຖອດຄວາມ, ເມື່ອທ່ານລະບຸເຖິງ “ມະນຸດແຫ່ງບາບ” ຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍສະແດງຕົນວ່າຕົນເປັນພຣະເຈົ້າ. ການຂົ່ມເຫັງໃນຍຸກມືດ ນັບແຕ່ປີ 538 ຈົນເຖິງ 1798 ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ທີສາມສິບຫ້າ, ແລະມັນດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ” ຊຶ່ງຄື 1798, ອັນເປັນ “ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້.” ຈາກນັ້ນ ຂໍ້ທີສາມສິບຫົກລະບຸວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາຈະ “ຈະເລີນ” “ຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດຈະສຳເລັດ.” ຂໍ້ນີ້ລະບຸວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຈະເລີນຈົນເຖິງປີ 1798, ໃນເວລານັ້ນ “ຄວາມພິໂລດ” ຄັ້ງທຳອິດ ກໍໄດ້ “ສຳເລັດ” ແລ້ວ. ພຣະວະຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ “ກຳນົດ” ໄວ້ວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາຈະດຳລົງຢູ່ຕໍ່ໄປເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ ຈົນເຖິງປີ 1798, ຊຶ່ງເປັນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ.”

The first “indignation” ended in 1798, and “the last indignation” ended in 1844. Both indignations are represented as periods of time, which had specific endings, thus identifying them both as time prophecies. Gabriel was commanded by Palmoni to make Daniel understand the appearance vision (“mareh”), of the “evening and mornings” (days) that identified October 22, 1844, and he did so by providing a second witness to that date.

“ຄວາມພິໂລດ” ຄັ້ງທຳອິດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798, ແລະ “ຄວາມພິໂລດຄັ້ງສຸດທ້າຍ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1844. ຄວາມພິໂລດທັງສອງຄັ້ງນີ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນເປັນຊ່ວງເວລາ ຊຶ່ງມີຈຸດສິ້ນສຸດທີ່ແນ່ນອນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ວ່າທັງສອງເປັນຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບເວລາ. Gabriel ໄດ້ຖືກ Palmoni ບັນຊາໃຫ້ເຮັດໃຫ້ Daniel ເຂົ້າໃຈນິມິດແຫ່ງການປາກົດ (“mareh”), ກ່ຽວກັບ “ຕອນແລງແລະຕອນເຊົ້າ” (ວັນ) ທີ່ບົ່ງຊີ້ເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະທ່ານກໍໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນໂດຍຈັດໃຫ້ມີພະຍານຄົນທີສອງເພື່ອຢືນຢັນວັນທີນັ້ນ.

The “chazon” vision of verse thirteen, which Daniel desired to understand, was the vision of the trampling down that ended at the “time of the end” in 1798. The “mareh” vision of verse fourteen, ended with the appearance of Christ in the Most Holy Place on October 22, 1844, in fulfillment of the time prophecy of twenty-three hundred years, and also the fulfillment of the time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years. Both of those time prophecies are represented upon Habakkuk’s sacred tables, which Sister White identifies were directed by the hand of the Lord, and should not be altered.

ນິມິດ “chazon” ໃນຂໍ້ທີສິບສາມ, ຊຶ່ງດານີເອນປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈນັ້ນ, ແມ່ນນິມິດກ່ຽວກັບການຢຽບຍໍ່າທີ່ສິ້ນສຸດລົງໃນ “ເວລາແຫ່ງອວະສານ” ໃນປີ 1798. ນິມິດ “mareh” ໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການປາກົດຂອງພຣະຄຣິດໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເວລາສອງພັນສາມຮ້ອຍປີສຳເລັດຄົບຖ້ວນ, ແລະອີກທັງເປັນການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີດ້ວຍ. ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເວລາທັງສອງນັ້ນ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເທິງແຜ່ນຕາຕະລາງອັນສັກສິດຂອງຮາບາກຸກ, ຊຶ່ງ Sister White ລະບຸວ່າໄດ້ຖືກຊົງນຳໂດຍພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະບໍ່ຄວນຖືກປ່ຽນແປງ.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “We have many lessons to learn, and many, many to unlearn. God and heaven alone are infallible. Those who think that they will never have to give up a cherished view, never have occasion to change an opinion, will be disappointed. As long as we hold to our own ideas and opinions with determined persistency, we cannot have the unity for which Christ prayed.” Review and Herald, July 26, 1892.

> “ພວກເຮົາມີບົດຮຽນຫຼາຍຢ່າງທີ່ຕ້ອງຮຽນຮູ້, ແລະອີກຫຼາຍໆຢ່າງທີ່ຕ້ອງລະທິ້ງສິ່ງທີ່ເຄີຍຮຽນມາ. ພຣະເຈົ້າແລະສະຫວັນເທົ່ານັ້ນທີ່ບໍ່ຜິດພາດ. ຜູ້ທີ່ຄິດວ່າຕົນເອງຈະບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລະຖິ້ມຄວາມເຫັນອັນເປັນທີ່ຮັກຍຶດໄວ້, ຫຼືຈະບໍ່ເຄີຍມີເຫດໃຫ້ປ່ຽນຄວາມຄິດເຫັນໃດໆ, ຈະຕ້ອງຜິດຫວັງ. ຕາບໃດທີ່ພວກເຮົາຍັງຍຶດຖືແນວຄວາມຄິດແລະຄວາມເຫັນຂອງຕົນເອງຢ່າງແນ່ວແນ່ດ້ວຍຄວາມດື້ດຶງ, ພວກເຮົາກໍຈະບໍ່ອາດມີຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ອະທິຖານຂໍ.” Review and Herald, July 26, 1892.

Back to Articles