Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວແປດ

ຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນຂອງການຮັບບັບຕິສະມາແລະການຖືກທົດລອງຂອງພຣະຄຣິດ: ການເປີດເຜີຍລັກສະນະຂອງອຳນາດໂລກສາມປະການ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 10, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີຣິດອຳນາດແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີ 18 ໄດ້ລົງມາ. ການລົງມາຂອງທ່ານໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ກ່ອນໂດຍການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 10 ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ແລະຍັງໂດຍການລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດໃນເວລາທີ່ພຣະຄຣິດຮັບບັບຕິສະມາ. ບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດຊີ້ໄປຂ້າງໜ້າເຖິງຝົນປາຍລະດູທີ່ຈະລົງມາ ເມື່ອຕຶກອາຄານໃຫຍ່ຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກທຳລາຍລົງ. ຣິດອຳນາດຈາກເບື້ອງເທິງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ຣິດອຳນາດຈາກເບື້ອງລຸ່ມ (ຫຸບເຫວເລິກໄຮ້ກົ້ນ) ກໍຈະຖືກສຳແດງອອກ, ເພາະວ່າພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວ.

ເມື່ອພຣະຄຣິດຮັບບັບຕິສະມາແລ້ວ, ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານໃນທັນທີ ແລະອົດອາຫານເປັນເວລາສີ່ສິບວັນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນພຣະອົງໄດ້ຖືກຊາຕານທົດລອງດ້ວຍການທົດລອງສາມປະການ. ການທົດລອງທັງສາມປະການນັ້ນແຕ່ລະປະການເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະພື້ນຖານຂອງອໍານາດທັງສາມຜູ້ນໍາໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ. ການທົດລອງທັງສາມປະການນັ້ນຄື ຄວາມຈອງຫອງ, ຊຶ່ງເປັນລັກສະນະຂອງມັງກອນ; ຕັນຫາໃນອາຫານ, ຊຶ່ງເປັນລັກສະນະຂອງສັດຮ້າຍ; ແລະຄວາມບັງອາດໂດຍປາສະຈາກຄວາມສົມຄວນ, ຊຶ່ງເປັນລັກສະນະຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ຄວາມຈອງຫອງ ແລະການຍົກຕົນເອງຂຶ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລູຊີເຟີ ໃນຄໍາພັນລະນາອັນເປັນແບບດັ້ງເດີມຂອງອິຊາຢາ.

> ໂອ ລູຊິເຟີ ບຸດແຫ່ງອາລຸນເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ຕົກຈາກຟ້າສະຫວັນລົງມາແນວໃດໜໍ! ເຈົ້າຜູ້ເຄີຍເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດອ່ອນກຳລັງ ໄດ້ຖືກຟັນລົງຮອດພື້ນດິນແນວໃດໜໍ! ເພາະວ່າເຈົ້າໄດ້ກ່າວໃນໃຈຂອງເຈົ້າວ່າ, “ຂ້າຈະຂຶ້ນໄປເທິງຟ້າສະຫວັນ, ຂ້າຈະຍົກບັນລັງຂອງຂ້າໃຫ້ສູງຂຶ້ນເໜືອດວງດາວທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ: ຂ້າຈະນັ່ງຢູ່ເທິງພູແຫ່ງທີ່ຊຸມນຸມ, ຢູ່ທາງສຸດເໜືອ: ຂ້າຈະຂຶ້ນໄປເໜືອຄວາມສູງຂອງເມກ; ຂ້າຈະເປັນເໝືອນອົງສູງສຸດ.” ແຕ່ທ່ານຈະຖືກນຳລົງໄປສູ່ນະລົກ, ລົງໄປຍັງສ່ວນລຶກແຫ່ງຫຼຸມ. ບັນດາຜູ້ທີ່ເຫັນເຈົ້າຈະຈ້ອງມອງເຈົ້າຢ່າງພິຈາລະນາ, ແລະຄິດໄຕ່ຕອງເຖິງເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຜູ້ນີ້ແມ່ນຊາຍຄົນນັ້ນຫລື ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ, ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ອານາຈັກທັງຫລາຍຫວັ່ນໄຫວ.” ເອຊາຢາ 14:12–16.

ຫ້າເທື່ອທີ່ລູຊິເຟີໄດ້ປະກາດໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ “ຂ້ອຍຈະ.” ຊາຕານ, ຜູ້ທີ່ເຄີຍຖືກເອີ້ນວ່າ “ຜູ້ນຳແສງ” (Lucifer), ແຕ່ບັດນີ້ມີແຕ່ນຳຄວາມມືດມົນເທົ່ານັ້ນ, ຄືຜູ້ “ທີ່ເຄີຍເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດສັ່ນສະທ້ານ.” ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ລາວຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບ “ບັນດາປະຊາຊາດ,” ເພາະລາວເປັນຜູ້ນຳຂອງສະຫະພັນຊົ່ວຮ້າຍແຫ່ງບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຂອງສະຫະພັນພໍ່ຄ້າທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 17 ແລະ 18.

> “ບັນດາກະສັດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງ ແລະ ເຈົ້າເມືອງ ໄດ້ນຳເອົາເຄື່ອງໝາຍຂອງຕ້ານພຣະຄຣິດມາໃສ່ແກ່ຕົນເອງ ແລະ ຖືກນຳສະເໜີເປັນມັງກອນຜູ້ທີ່ອອກໄປເຮັດສົງຄາມກັບພວກວິສຸດ—ກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ.” Testimonies to Ministers, 38.

ໃນເວລາທີ່ພຣະຄຣິດຮັບບັບຕິສະມາ ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງມາ ຊຶ່ງເປັນພາບລ່ວງໜ້າຂອງເຫດການຫຼັງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຫຼັງຈາກການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ ຊາຕານໄດ້ລໍ້ລວງພຣະຄຣິດໂດຍສະເໜີທີ່ຈະມອບອຳນາດທີ່ຊາຕານໃຊ້ເພື່ອປົກຄອງອານາຈັກທັງຫຼາຍຂອງໂລກໃຫ້ແກ່ພຣະຄຣິດ, ເພາະເມື່ອອາດາມຕົກໃນບາບ ຊາຕານໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງອານາຈັກທັງຫຼາຍຂອງໂລກ.

> ແລະມານໄດ້ພາພຣະອົງຂຶ້ນໄປເທິງພູສູງ ແລະໄດ້ສະແດງບັນດາອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນໂລກໃຫ້ພຣະອົງເຫັນໃນຊົ່ວຂະນະດຽວ. ແລະມານໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະອົງວ່າ, ອຳນາດທັງສິ້ນນີ້ເຮົາຈະໃຫ້ແກ່ທ່ານ ພ້ອມທັງສະຫງ່າລາສີຂອງອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ; ເພາະວ່າສິ່ງນັ້ນໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໃຫ້ເຮົາແລ້ວ; ແລະເຮົາປາດຖະໜາຈະໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດ ກໍໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ. ສະນັ້ນ ຖ້າທ່ານຈະກົ້ມນະມັດສະການເຮົາ, ທຸກສິ່ງຈະເປັນຂອງທ່ານ. ແລະພຣະເຢຊູຊົງຕອບແລະກ່າວແກ່ມັນວ່າ, ຈົ່ງຖອຍໄປຢູ່ຂ້າງຫຼັງເຮົາ, ຊາຕານເອີຍ: ເພາະມີຂຽນໄວ້ແລ້ວວ່າ, ທ່ານຈະຕ້ອງນະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ, ແລະຈະຕ້ອງປະຕິບັດຮັບໃຊ້ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວ. ລູກາ 4:5–8.

ລັກສະນະສຳຄັນສອງປະການຂອງໂຣມຂອງສັນຕະປາປາ (ສັດຮ້າຍ) ຄື ການຫຼິ້ນຊູ້ຂອງນາງ ແລະ “ອາຫານ” ກັບເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີພິດ ທີ່ນາງແຈກຢາຍ.

> ແຕ່ເຮົາຍັງມີຂໍ້ກ່າວໂທດເຈົ້າຢູ່ບາງປະການ, ເພາະວ່າເຈົ້າຍອມໃຫ້ຍິງນັ້ນຄື ເຢເຊເບນ, ຜູ້ທີ່ເອີ້ນຕົນເອງວ່າເປັນສາດສະດາພະຍາກອນ, ສັ່ງສອນແລະຊັກນຳພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາໃຫ້ປະພຶດຜິດທາງເພດ ແລະໃຫ້ກິນຂອງທີ່ຖວາຍແກ່ຮູບເຄົາລົບ. ພຣະນິມິດ 2:14.

“ອາຫານ” ແລະ ເຄື່ອງດື່ມທີ່ນາງຈັດຫາໃຫ້ນັ້ນ ຄື ຄຳສອນອັນເປັນເທັດຂອງນາງ.

> “ບາບໃຫຍ່ທີ່ຖືກກ່າວໂທດແກ່ບາບີໂລນກໍຄື ນາງ ‘ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກປະຊາຊາດດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດເນື່ອງຈາກການຫຼິ້ນຊູ້ຂອງນາງ.’ ຖ້ວຍແຫ່ງຄວາມມຶນເມົາທີ່ນາງຍື່ນໃຫ້ແກ່ໂລກນີ້ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄຳສອນອັນຜິດທີ່ນາງໄດ້ຍອມຮັບອັນເປັນຜົນມາຈາກຄວາມສຳພັນອັນຜິດກົດໝາຍຂອງນາງກັບບັນດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.” The Great Controversy, 388.

ສັດຮ້າຍແຫ່ງຄາທອລິກກໍຫລອກລວງໂລກດ້ວຍການໃຊ້ຄາຖາອາຄົມຂອງນາງເຊັ່ນກັນ, ຊຶ່ງນີ້ອີກເທື່ອໜຶ່ງແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກຮັບເຂົ້າໄປພາຍໃນ.

> ແລະແສງສະຫວ່າງຂອງທຽນຈະບໍ່ສ່ອງອີກເລີຍໃນເຈົ້າ; ແລະສຽງຂອງເຈົ້າບ່າວ ແລະຂອງເຈົ້າສາວຈະບໍ່ໄດ້ຍິນອີກເລີຍໃນເຈົ້າ: ເພາະພໍ່ຄ້າຂອງເຈົ້າເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງແຜ່ນດິນໂລກ; ເພາະດ້ວຍມົນສະເໜ່ຂອງເຈົ້າ ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງໄດ້ຖືກຫຼອກລວງ. ພຣະນິມິດ 18:23.

ຄໍາພາສາກຣີກທີ່ແປວ່າ “ຄາຖາອາຄົມ,” ແມ່ນ pharmakeia, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ຢາຮັກສາໂຣກ. ຖ້ວຍຄໍາຢູ່ໃນມືຂອງນາງ ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ຖ້ວຍສໍາລັບດື່ມເຫລົ້າເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໝາຍເຖິງຖ້ວຍທີ່ໃຊ້ຕຽມ ແລະ ສົ່ງມອບຢາວິເສດທາງແພດອັນມີລິດດັ່ງຄາຖາຂອງນາງອີກດ້ວຍ. ໃນໂລກສະໄໝໃໝ່ໃນປັດຈຸບັນນີ້, ຢາວິເສດອັນມີລິດດັ່ງຄາຖາເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກສົ່ງເຂົ້າໄປໂດຍເຂັມສັກ ຫລາຍກວ່າຈະມາທາງຖ້ວຍ. ເມື່ອຊາຕານປາກົດຕົວຫລັງຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ມັນຈະກະທໍາການອັດສະຈັນແຫ່ງການຮັກສາໂຣກ. ການອັດສະຈັນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບຢາປຸງ ແລະ ຄໍາສອນເທັດຂອງສັນຕະປາປາ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊາຕານບອກພຣະຄຣິດໃຫ້ກະທໍາການອັດສະຈັນໃນການປ່ຽນກ້ອນຫີນໃຫ້ເປັນເຂົ້າຈີ່.

ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ທັງກ່ອນແລະຫຼັງກົດໝາຍວັນອາທິດ ມີລັກສະນະດຽວກັນ. ໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບເລື່ອງຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍສຳລັບອັດເວັນຕິດ ທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບເລື່ອງຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍສຳລັບທົ່ວໂລກ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖືກແຈ້ງໃຫ້ຊາບວ່າ, “ວິກິດການອັນດຽວກັນນັ້ນ ຈະມາເຖິງຊົນຂອງພວກເຮົາໃນທຸກສ່ວນຂອງໂລກ.”

ການອັດສະຈັນແຫ່ງການຮັກສາແບບຊາຕານ ທີ່ຊາຕານກະທຳຫຼັງຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ຄາຖາອາຄົມ” ແຫ່ງສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າການແພດ ທີ່ຖືກນຳມາຫຼອກຂາຍຕະຫຼອດປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວວ່າ, “ມະນຸດຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານພຽງຢ່າງດຽວບໍ່ໄດ້ ແຕ່ດ້ວຍພຣະວັດຈະນະທຸກຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ.” “ອາຫານ” ຂອງໂຣມ ຄື ຂະນົບທຳນຽມ ແລະ ຈາຣີດປະເພນີ ທີ່ນາງຍົກໄວ້ເໜືອພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “ໃນການເຄື່ອນໄຫວທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາໃນຂະນະນີ້ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ສະຖາບັນແລະຂະບວນປະຕິບັດຂອງຄຣິດຕະຈັກໄດ້ຮັບການໜູນຫຼັງຈາກລັດ, ພວກໂປຣແຕສຕັງກຳລັງດຳເນີນຕາມຮອຍເທົ້າຂອງພວກປາປິດ. ຫາກຈະກ່າວໃຫ້ຫນັກແນ່ນກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາກຳລັງເປີດປະຕູໃຫ້ອຳນາດສັນຕະປາປາກັບຄືນມາຮັບເອົາອຳນາດສູງສຸດໃນອາເມລິກາທີ່ເປັນໂປຣແຕສຕັງ ຊຶ່ງນາງເຄີຍສູນເສຍໄປໃນໂລກເກົ່າ. ແລະສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວນີ້ມີນັຍສຳຄັນຫຼາຍຂຶ້ນອີກ ກໍຄືຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ຈຸດປະສົງຫຼັກທີ່ມຸ່ງໝາຍໄວ້ນັ້ນຄືການບັງຄັບໃຊ້ການຖືຮັກສາວັນອາທິດ—ຂະບວນປະຕິບັດຢ່າງໜຶ່ງຊຶ່ງມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກໂຣມ ແລະຊຶ່ງນາງອ້າງວ່າເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງນາງ. ນີ້ແຫຼະຄືຈິດວິນຍານຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ—ຈິດວິນຍານແຫ່ງການປັບຕົວໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຂະນົມທຳນຽມຂອງໂລກ, ການຍົກຍ້ອງປະເພນີຂອງມະນຸດໃຫ້ຢູ່ເໜືອພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ—ກຳລັງແຊກຊຶມເຂົ້າໄປທົ່ວບັນດາຄຣິດຕະຈັກໂປຣແຕສຕັງ ແລະກຳລັງນຳພາພວກເຂົາໄປໃຫ້ກະທຳວຽກງານຢ່າງດຽວກັນໃນການຍົກຊູວັນອາທິດ ຊຶ່ງອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ກະທຳມາກ່ອນພວກເຂົາ.” The Great Controversy, 573.

ປະເພນີແລະຈາລີດແມ່ນ “ອາຫານ” ທາງຄຳສອນທີ່ສັດຮ້າຍນັ້ນນຳມາແທນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອມັນຈະຍົກຊູການນັບຖືຮູບເຄົາລົບແບບນອກສາສະໜາຂອງຕົນ.

> “ພວກເຮົາບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ວ່າຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນຈະຊໍາລະຕົນເອງໃຫ້ພົ້ນຈາກຂໍ້ກ່າວຫາເລື່ອງການນັບຖືຮູບເຄົາລົບໄດ້ຢ່າງໃດ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ນາງອ້າງວ່ານາງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຜ່ານຮູບພາບເຫຼົ່ານີ້; ຊາວອິສຣາເອນກໍໄດ້ກະທໍາເຊັ່ນດຽວກັນເມື່ອພວກເຂົາກົ້ມກາບຕໍ່ໜ້າລູກງົວຄໍາ. ແຕ່ພຣະພິໂລດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ, ແລະຫຼາຍຄົນຖືກສັງຫານ. ພຣະເຈົ້າຊົງປະກາດວ່າພວກເຂົາເປັນຄົນອະທໍາຜູ້ນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ແລະໃນປັດຈຸບັນກໍມີການບັນທຶກຢ່າງດຽວກັນໄວ້ໃນປຶ້ມແຫ່ງສະຫວັນຕໍ່ຜູ້ທີ່ນະມັດສະການຮູບພາບຂອງພວກນັກບຸນແລະບຸກຄົນທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າຜູ້ບໍລິສຸດ.”

> “ແລະນີ້ແຫຼະແມ່ນສາສະໜາທີ່ພວກໂປຣແຕສຕັງກຳລັງເລີ່ມມອງດ້ວຍຄວາມນິຍົມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ແລະໃນທີ່ສຸດຈະຖືກຮວມເຂົ້າກັບລັດທິໂປຣແຕສຕັງ. ແຕ່ການຮວມກັນນີ້ຈະບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍການປ່ຽນແປງໃນຝ່າຍຄາທອລິກ; ເພາະໂຣມບໍ່ເຄີຍປ່ຽນ. ນາງອ້າງວ່າຕົນບໍ່ຜິດພາດ. ຝ່າຍທີ່ຈະປ່ຽນແປງແມ່ນລັດທິໂປຣແຕສຕັງ. ການຮັບເອົາແນວຄິດເສລີຂອງມັນຈະນຳມັນໄປສູ່ຈຸດທີ່ມັນສາມາດຈັບມືກັບຄາທອລິກ. ‘ພຣະຄຳພີ, ພຣະຄຳພີ, ແມ່ນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ,’ ເປັນສຽງຮ້ອງຂອງພວກໂປຣແຕສຕັງໃນສະໄໝຂອງລູເທີ, ໃນຂະນະທີ່ພວກຄາທອລິກຮ້ອງວ່າ, ‘ພວກບິດາ, ຈາລີດປະເພນີ, ຂະນົມທຳນຽມ.’ ບັດນີ້ພວກໂປຣແຕສຕັງຫຼາຍຄົນເຫັນວ່າເປັນການຍາກທີ່ຈະພິສູດຄຳສອນຂອງຕົນຈາກພຣະຄຳພີ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍບໍ່ມີຄວາມກ້າຫານທາງສິນທຳທີ່ຈະຍອມຮັບຄວາມຈິງຊຶ່ງກ່ຽວພັນກັບໄມ້ກາງແຂນ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງກຳລັງເຂົ້າໄປສູ່ຈຸດຍືນຂອງພວກຄາທອລິກຢ່າງວ່ອງໄວ, ແລະໂດຍໃຊ້ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງທີ່ດີທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ພວກເຂົາມີເພື່ອຫຼີກໜີຄວາມຈິງ, ພວກເຂົາອ້າງເຖິງຄຳພະຍານຂອງພວກບິດາ, ແລະຂະນົມທຳນຽມກັບຂໍ້ກຳນົດຂອງມະນຸດ. ແມ່ນແລ້ວ, ພວກໂປຣແຕສຕັງໃນສະຕະວັດທີສິບເກົ້າກຳລັງເຂົ້າໃກ້ພວກຄາທອລິກຢ່າງວ່ອງໄວໃນຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບພຣະຄຳພີ. ແຕ່ໃນມື້ນີ້ກໍຍັງມີຫ້ວຍເລິກກວ້າງໃຫຍ່ກັ້ນກາງລະຫວ່າງໂຣມກັບລັດທິໂປຣແຕສຕັງຂອງລູເທີ, Cranmer, Ridley, Hooper, ແລະກອງທັບອັນສູງສົ່ງຂອງພວກມະຕະສັກຂີ, ກວ້າງເທົ່າກັນກັບເມື່ອຄັ້ງທີ່ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ທຳການຄັດຄ້ານຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຮັບນາມວ່າ ໂປຣແຕສຕັງ.”

> “ພຣະຄຣິດຊົງເປັນໂປຣເຕສະແຕນ. ພຣະອົງຊົງຄັດຄ້ານຕໍ່ການນະມັດສະການທີ່ເປັນແຕ່ພິທີຮີດຄອງຂອງຊາດຢິວ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຄໍາຊົງແນະນໍາຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ຕ້ານຕົນເອງ. ພຣະອົງຊົງບອກເຂົາວ່າ ເຂົາໄດ້ສອນບັນຍັດຂອງມະນຸດເປັນຄໍາສອນ, ແລະວ່າເຂົາເປັນຜູ້ສ້າງພາບ ແລະເປັນຄົນໜ້າຊື່ໃຈຄົດ. ເຂົາເປັນເໝືອນອຸບໂມງສົບທີ່ທາສີຂາວ, ພາຍນອກງົດງາມ ແຕ່ພາຍໃນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສໂຄກ ແລະຄວາມເນົ່າເປື່ອຍ. ພວກປະຕິຮູບສາສະໜາມີຕົ້ນກໍາເນີດຍ້ອນກັບໄປເຖິງພຣະຄຣິດ ແລະພວກອັກຄະສາວົກ. ພວກເຂົາໄດ້ອອກມາ ແລະແຍກຕົນເອງອອກຈາກສາສະໜາທີ່ມີແຕ່ຮູບແບບ ແລະພິທີກໍາ. ລູເທີ ແລະບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງເຂົາບໍ່ໄດ້ປະດິດສາສະໜາປະຕິຮູບຂຶ້ນມາ. ພວກເຂົາພຽງແຕ່ຮັບເອົາມັນຕາມທີ່ພຣະຄຣິດ ແລະພວກອັກຄະສາວົກໄດ້ນໍາສະເໜີ. ພຣະຄໍາພີໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີແກ່ພວກເຮົາວ່າເປັນຄູ່ມືທີ່ພຽງພໍ; ແຕ່ສັນຕະປາປາ ແລະບັນດາຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວໄດ້ນໍາມັນອອກໄປຈາກປະຊາຊົນ ປານປະໜຶ່ງວ່າມັນເປັນຄໍາສາບແຊ່ງ, ເພາະມັນເປີດໂປງການສ້າງພາບຂອງເຂົາ ແລະຕໍາໜິການນັບຖືຮູບບູຊາຂອງເຂົາ.” Review and Herald, June 1, 1886.

ບັນດາການອັດສະຈັນແຫ່ງການຮັກສາໂຣກ ຊຶ່ງເປັນພື້ນຖານຂອງລັດທິວິນຍານນິຍົມ ແມ່ນສິ່ງທີ່ນາງຖືເປັນສິນຄ້າແລະອາຊີບຂອງນາງ.

> ຫຼາຍຄົນພະຍາຍາມອະທິບາຍປາກົດການຝ່າຍວິນຍານ ໂດຍຖືວ່າທັງໝົດເປັນແຕ່ການສໍ້ໂກງ ແລະ ກົນອຸບາຍມືໄວຂອງຄົນຊົງ. ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າເປັນຄວາມຈິງທີ່ຜົນຂອງການຫຼອກລວງໄດ້ຖືກນໍາມາສະແດງວ່າເປັນປາກົດການແທ້ຢູ່ຫຼາຍຄັ້ງ, ກໍຍັງໄດ້ມີການສະແດງອອກຢ່າງເດັ່ນຊັດຂອງອຳນາດເໜືອທຳມະຊາດດ້ວຍ. ສຽງເຄາະລຶກລັບທີ່ການຊົງວິນຍານສະໄໝໃໝ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເປັນຜົນຂອງການຫຼອກລວງ ຫຼື ເລ່ຫຼ່ຽມຂອງມະນຸດ, ແຕ່ເປັນການກະທຳໂດຍກົງຂອງທູດສະຫວັນຊົ່ວຮ້າຍ, ຜູ້ຊຶ່ງໂດຍວິທີນີ້ໄດ້ນໍາເຂົ້າມາຊຶ່ງຄວາມຫຼອກລວງອັນທໍາລາຍຈິດວິນຍານຢ່າງສຳເລັດຜົນທີ່ສຸດຢ່າງໜຶ່ງ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກດັກຈັບເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອວ່າການຊົງວິນຍານເປັນພຽງແຕ່ການຫຼອກລວງຂອງມະນຸດ; ເມື່ອຖືກນໍາໃຫ້ປະຈັນໜ້າກັບປາກົດການທີ່ພວກເຂົາຈຳຕ້ອງຖືວ່າເປັນເໜືອທຳມະຊາດ, ພວກເຂົາຈະຖືກຫຼອກລວງ ແລະ ຈະຖືກນໍາໃຫ້ຍອມຮັບປາກົດການເຫຼົ່ານັ້ນວ່າເປັນພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ມອງຂ້າມຄຳພະຍານຂອງພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບການອັດສະຈັນທີ່ຊາຕານແລະບັນດາຕົວແທນຂອງມັນໄດ້ກະທຳ. ໂດຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງຊາຕານ ພວກນັກມາຍາກົນຂອງຟາໂຣຈຶ່ງສາມາດປອມແປງພຣະຣາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ໂປໂລເປັນພະຍານວ່າ ກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ຈະມີການປາກົດອັນຄ້າຍຄືກັນແຫ່ງລິດເດດຂອງຊາຕານ. ການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຖືກນຳໜ້າໂດຍ “ການກະທຳຂອງຊາຕານ ດ້ວຍລິດອຳນາດທຸກປະການ ແລະດ້ວຍໝາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນຕົວະລວງ, ແລະດ້ວຍການຫຼອກລວງຂອງຄວາມອະທຳທຸກປະການ.” 2 ເທຊະໂລນິກ 2:9,10. ແລະອັກຄະສາວົກໂຢຮັນ ໃນຂະນະທີ່ພັນລະນາລິດອຳນາດແຫ່ງການກະທຳການອັດສະຈັນທີ່ຈະຖືກສະແດງອອກໃນວັນສຸດທ້າຍ ໄດ້ປະກາດວ່າ: “ມັນກະທຳການອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຈົນເຖິງກັບເຮັດໃຫ້ໄຟລົງມາຈາກຟ້າສວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫຼາຍ, ແລະມັນຫຼອກລວງບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໂດຍທາງການອັດສະຈັນທັງຫຼາຍນັ້ນ ຊຶ່ງມັນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ກະທຳ.” ພຣະນິມິດ 13:13, 14. ບໍ່ແມ່ນພຽງການສວມຮອຍຫຼອກລວງເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກພະຍາກອນໄວ້ໃນທີ່ນີ້. ມະນຸດຖືກຫຼອກລວງດ້ວຍການອັດສະຈັນທີ່ບັນດາຕົວແທນຂອງຊາຕານມີອຳນາດຈະກະທຳ ບໍ່ແມ່ນການອັດສະຈັນທີ່ພວກມັນພຽງແຕ່ອ້າງວ່າກະທຳ.” The Great Controversy, 553.

ຄໍາສອນເທັດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງຂະນົບທໍານຽມແລະປະເພນີ, ການສະແດງອັນອັດສະຈັນແບບວິນຍານນິຍົມ, ລະບົບອຸດສາຫະກໍາທາງການແພດອັນປອມແປງ, ແລະການຜະສົມປະສານລະຫວ່າງກົນອຸບາຍຂອງສາສນາຈັກກັບກົນອຸບາຍຂອງລັດ ທັງໝົດນີ້ແມ່ນລັກສະນະຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງຄາທອລິກ. ຄວາມຍິ່ງຈອງຫອງເປັນລັກສະນະຂອງອໍານາດແຫ່ງມັງກອນ. ຄວາມອາດຫານໂດຍບໍ່ສົມຄວນເປັນລັກສະນະຂອງສາດສະດາເທັດແຫ່ງໂປຣເຕສະແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ.

> ແລະພຣະເຢຊູຊົງເຕັມບໍລິບູນດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ໄດ້ສະເດັດກັບຈາກແມ່ນ້ຳຢໍແດນ ແລະຊົງຖືກນຳໂດຍພຣະວິນຍານເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານ, ຊົງຖືກມານທົດລອງຕະຫຼອດສີ່ສິບວັນ. ແລະໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນພຣະອົງບໍ່ໄດ້ສະເວີຍສິ່ງໃດເລີຍ; ແລະເມື່ອວັນເຫຼົ່ານັ້ນສິ້ນສຸດລົງ ພາຍຫຼັງພຣະອົງຊົງຫິວ. ແລະມານໄດ້ທູນພຣະອົງວ່າ, ຖ້າພຣະອົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍຈົ່ງບັນຊາກ້ອນຫີນນີ້ໃຫ້ກາຍເປັນເຂົ້າຈີ່. ແຕ່ພຣະເຢຊູຊົງຕອບມັນວ່າ, ມີຂຽນໄວ້ວ່າ, ມະນຸດຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍເຂົ້າຈີ່ຢ່າງດຽວບໍ່ໄດ້, ແຕ່ດ້ວຍພຣະວາຈາທຸກຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ລູກາ 4:1–4.

ການສັນນິດານ ແມ່ນນາມສັບທີ່ໝາຍເຖິງການກະທຳ ຫຼື ກໍລະນີໜຶ່ງຂອງການຖືວ່າບາງສິ່ງເປັນຄວາມຈິງ ໂດຍປາດສະຈາກຫຼັກຖານ ຫຼື ຂໍ້ພິສູດທີ່ພຽງພໍ. ມັນກ່ຽວພັນກັບການຕັດສິນ ຫຼື ການສະຫຼຸບຂໍ້ຄວາມ ໂດຍອາໄສຂໍ້ມູນທີ່ບໍ່ຄົບຖ້ວນ ຫຼື ບໍ່ພຽງພໍ. ການສັນນິດານຍັງອາດສື່ເຖິງລະດັບໜຶ່ງຂອງຄວາມໝັ້ນໃຈໃນຂໍ້ສັນນິດານຂອງຕົນເອງ ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາທີ່ມັນອາດບໍ່ມີເຫດຜົນຮອງຮັບຢ່າງສົມບູນ.

ພວກໂປຣແຕສແຕນທີ່ຫຼົງອອກນອກຄວາມເຊື່ອ ໄດ້ຮັບເອົາວັນອາທິດເປັນວັນນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍປາດສະຈາກຫຼັກຖານໃດໆຈາກພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຈະສະໜັບສະໜູນແນວຄິດອັນຜິດພາດນັ້ນ, ແລະພວກເຂົາກະທຳເຊັ່ນນັ້ນໃນຂະນະທີ່ຮູ້ທັງຮູ້ວ່າຕົນເອງປະກາດຕົວເປັນໂປຣແຕສແຕນ ຜູ້ມີຄຳຂວັນວ່າ “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ,” ຫຼືດັ່ງທີ່ Martin Luther ໄດ້ປະກາດໄວ້ວ່າ, “Sola Scriptura!” ພວກເຂົາເລືອກຍອມຮັບສິ່ງນີ້ໂດຍອີງໃສ່ຂະນົບທຳນຽມ ແລະຈາລີດປະເພນີຂອງຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນ, ຫຼືບາງທີກໍເພາະເຫັນວ່າມັນເປັນມໍລະດົກທີ່ຮັບສືບມາຈາກບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນຢ່າງທົ່ວໄປ. ໃນເວລາແຫ່ງສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຄວາມຈິງທີ່ວ່າບໍ່ມີການຊອບທຳໃດໆເລີຍສຳລັບການນະມັດສະການດວງອາທິດ ທີ່ຈະສາມາດນຳມາພິສູດໄດ້ຈາກພຣະຄຳພີ ຈະຖືກເປີດເຜີຍອອກຢ່າງແຈ້ງຊັດ, ແລະແລ້ວບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງດຳເນີນຢູ່ໃນຄວາມຄາດຄິດອັນຜິດພາດຂອງຕົນນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ.

> “ຖ້າແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີແກ່ທ່ານ, ເປີດເຜີຍໃຫ້ເຫັນວັນຊະບາໂຕແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່, ແລະສະແດງວ່າໃນພຣະຄຳພີຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ມີຮາກຖານໃດໆສຳລັບການຖືວັນອາທິດ, ແຕ່ທ່ານຍັງຄົງຍຶດຕິດກັບວັນຊະບາໂຕອັນປອມ, ປະຕິເສດທີ່ຈະຮັກສາວັນຊະບາໂຕໃຫ້ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນວ່າ ‘ວັນບໍລິສຸດຂອງເຮົາ,’ ທ່ານກໍຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນເມື່ອໃດ?—ເມື່ອທ່ານເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງທີ່ບັນຊາໃຫ້ທ່ານຢຸດຈາກການງານໃນວັນອາທິດ ແລະນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ທ່ານຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າໃນພຣະຄຳພີບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວທີ່ສະແດງວ່າວັນອາທິດເປັນສິ່ງອື່ນໄປນອກຈາກວັນເຮັດວຽກທົ່ວໄປ, ທ່ານກໍຍິນຍອມທີ່ຈະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະປະຕິເສດຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ຖ້າເຮົາຮັບເຄື່ອງໝາຍນີ້ໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຫຼືທີ່ມືຂອງເຮົາ, ການພິພາກສາທັງຫຼາຍທີ່ຖືກປະກາດໄວ້ຕໍ່ຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງກໍຈະຕ້ອງຕົກມາເຖິງເຮົາ. ແຕ່ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຖືກປະທັບໄວ້ເທິງຜູ້ທີ່ຮັກສາວັນຊະບາໂຕຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍຈິດສຳນຶກອັນຊື່ສັດ.” Review and Herald, ວັນທີ 27 ເມສາ, 1911.

ຄວາມອ່ອນແອທີ່ເຂົ້າໃຈກັນໂດຍທົ່ວໄປຂອງພັກ Republican ແມ່ນຄວາມເຕັມໃຈຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະສັນນິຖານວ່າຄູ່ຕໍ່ສູ້ທາງການເມືອງຂອງຕົນເປັນຄົນຍຸດຕິທຳແລະຊື່ສັດ, ໃນຂະນະທີ່ຜົນຜະລິດຂອງພັກ Democratic ເປີດເຜີຍຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າພວກເຂົາເປັນລູກຂອງບິດາແຫ່ງຄຳຕົວະ. ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ ແລະຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ພວກ Republican ຍອມຮັບຄຳເວົ້າຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້ທາງການເມືອງຕາມທີ່ພວກນັ້ນເວົ້າ, ທັງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າຄູ່ຕໍ່ສູ້ຂອງພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຮັກສາຄຳເວົ້າຂອງຕົນ. ພວກເຂົາສາຍພາບແຮງຈູງໃຈອັນຊື່ສັດໃສ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ສຳແດງຢ່າງຊ້ຳໆແລ້ວວ່າບໍ່ມີເຫດຜົນອັນສົມຄວນໃດໆທີ່ຈະຮອງຮັບການຄາດຄະເນອັນບົກຜ່ອງຂອງພັກ Republican ກ່ຽວກັບຄວາມຊື່ສັດແລະຄວາມມີກຽດສັດຕິທີ່ຄາດໝາຍໄວ້. ນອກຈາກນັ້ນ ກໍເປັນຄວາມຈິງດ້ວຍວ່າມີ Republican ຫຼາຍຄົນປະຕິເສດທີ່ຈະຍຶດຖືຫຼັກການເພາະຜົນປະໂຫຍດທາງການເງິນສ່ວນຕົວ ຫຼືເນື່ອງຈາກພຶດຕິກຳອັນຜິດສິນທຳອັນເປັນຄວາມລັບ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຖືກຄວບຄຸມຊັກຈູງໄດ້ໂດຍງ່າຍ, ແຕ່ຄຸນລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນອັນສຳຄັນເປັນປະຖົມຂອງພັກ Republican ແມ່ນຄວາມຖືດີໂດຍປາດສະຈາກຫຼັກຖານ.

ຄຸນລັກສະນະແຫ່ງຄວາມອວດດີຢ່າງປະໝາດຊຶ່ງໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໃນທາງຄຳພະຍາກອນວ່າເປັນລັກສະນະຂອງພວກໂປຣແຕສຕັງທີ່ຫຼົງຖອຍນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ເປີດໂອກາດໃຫ້ພວກເຂົາແສ້ງວ່າຕົນໄດ້ຍຶດຖືຈຸດຍືນທາງສິນທຳແລະທາງການເມືອງທີ່ສູງສົ່ງກວ່າ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມເປັນຈິງພວກເຂົາໄດ້ປະລະໜ້າທີ່ພົນລະເມືອງຂອງຕົນ ພາຍໃຕ້ຄວາມຄາດຫວັງອັນເປົ່າຫວ່າງວ່າຄູ່ຕໍ່ສູ້ທາງການເມືອງຂອງຕົນຈະຮັກສາຄຳພູດ. ຄຳນິຍາມຂອງຄວາມວິກົນຈິດທີ່ພົບເຫັນແຜ່ຫຼາຍຢ່າງໜຶ່ງຄື ການພະຍາຍາມເຮັດສິ່ງດຽວກັນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ໃນຂະນະທີ່ຫວັງຜົນທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປ ແຕ່ພວກຣີພັບລິກັນກັບໂຕ້ຖຽງວ່າ ຝ່າຍເດໂມແຄຣັດນັ້ນແຫຼະທີ່ໄດ້ຕິດເຊື້ອແຫ່ງຄວາມວິກົນຈິດ ດັ່ງທີ່ປະຈັກໃນຄວາມຊັງຊັງທີ່ພວກເຂົາມີຕໍ່ Trump.

ແຕ່ຄວາມວິກົນຈິດຂອງພັກຣີພັບລິກັນໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຍິນຍອມຕໍ່ການປະນີປະນອມ ໂດຍຢຶດຖືຂໍ້ສັນນິຖານວ່າ ການປະນີປະນອມເປັນວຽກງານຂອງຂະບວນການນິຕິບັນຍັດ, ໃນຂະນະທີ່ການປະນີປະນອມທາງການເມືອງຂອງພວກເຂົາ ຊຶ່ງພວກເຂົາອ້າງວ່າຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການຂອງ “ຂະບວນການນິຕິບັນຍັດ,” ກັບຖືກກະທໍາຂຶ້ນກັບຄົນຈໍາພວກໜຶ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍປະນີປະນອມເລີຍ. ພັກເດໂມແຄຣັດຈະຍອມຖອຍໃນຂະບວນການທາງການເມືອງ ກໍຕໍ່ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຈໍາກັດຢ່າງເຕັມທີ່ດ້ວຍຈໍານວນທີ່ຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາ. ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍສະແດງຫຼັກຖານວ່າໄດ້ທໍາງານເພື່ອຈຸດກາງຢ່າງແທ້ຈິງຜ່ານຂະບວນການທາງການເມືອງ. ຄວາມວິກົນຈິດຂອງພັກຣີພັບລິກັນ ຄືການຄາດຫວັງໃນແງ່ດີຕໍ່ຜູ້ອື່ນຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ ໂດຍປາສະຈາກເຫດອັນສົມຄວນຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

ໂດຍຫຼາຍລົ້ນເຫຼືອຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຂອງຜູ້ທີ່ສະໜັບສະໜູນ Donald Trump ຈະເປັນພະຍານຕໍ່ຄວາມຈິງວ່າ ລັກສະນະທີ່ເລວຮ້າຍທີ່ສຸດຂອງ Trump ແມ່ນຄວາມເຕັມໃຈຂອງລາວທີ່ຈະຍອມຮັບມະນຸດໃຫ້ເປັນຜູ້ສະໜັບສະໜູນວາລະຂອງລາວ, ໃນເມື່ອຫຼັກຖານທີ່ມີຢູ່ຊີ້ບອກວ່າ ການຕັດສິນໃຈເຊັ່ນນັ້ນເປັນການບັງອາດໂດຍສິ້ນເຊີງຝ່າຍ Trump. ຄວາມບັງອາດແມ່ນຄຸນລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງ Protestantism ທີ່ເສື່ອມຖອຍ. ຊາຕານໄດ້ລໍ້ລວງພຣະຄຣິດໂດຍການຍົກຂໍ້ຄຳພີຂຶ້ນກ່າວ, ແຕ່ໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ຊາຕານໄດ້ບິດເບືອນຂໍ້ຄວາມນັ້ນໃຫ້ກາຍເປັນການທົດສອບທີ່ປາດສະຈາກຄວາມຊອບທາງພຣະຄຳພີ ແລະບໍ່ມີພື້ນຖານຕາມພຣະຄຳພີ.

> ແລະເຂົາໄດ້ນຳພຣະອົງໄປຍັງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ເທິງຍອດພຣະວິຫານ ແລ້ວເວົ້າກັບພຣະອົງວ່າ, “ຖ້າທ່ານເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງໂຍນຕົນເອງລົງໄປຈາກທີ່ນີ້ເຖີດ; ເພາະມີຂຽນໄວ້ວ່າ, ‘ພຣະອົງຈະຊົງມອບໝູ່ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງໃຫ້ດູແລທ່ານ ເພື່ອປົກປັກຮັກສາທ່ານ; ແລະພວກເຂົາຈະອຸ້ມຊູທ່ານໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາ, ຢ້ານວ່າຕີນຂອງທ່ານຈະກະທົບຫີນໃນເວລາໃດໜຶ່ງ.’” ແລະພຣະເຢຊູຕອບກັບເຂົາວ່າ, “ມີກ່າວໄວ້ວ່າ, ‘ທ່ານຢ່າທົດລອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ.’” ລູກາ 4:9–12.

ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນບໍ່ຊ້ານີ້ ພວກໂປຣເຕສຕັນແຫ່ງສະຫະລັດອາເມລິກາຈະເປັນຜູ້ທີ່ນໍາເອົາຂໍ້ບັນຊາຕາມພຣະຄໍາພີໃຫ້ຢຸດຈາກການງານໃນວັນຊະບາໂຕ ແລ້ວບິດເບືອນພຣະບັນຍັດໃຫ້ນະມັດສະການພຣະເຈົ້າໃນວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ໃຫ້ກາຍເປັນຄໍາບັນຊາທີ່ປັ້ນແຕ່ງຂຶ້ນວ່າ ແທ້ຈິງແລ້ວມະນຸດຖືກກໍານົດໃຫ້ນະມັດສະການໃນວັນແຫ່ງດວງອາທິດຂອງລັດທິນອກສາສະໜາ. ພວກເຂົາຈະບິດເບືອນຂໍ້ພຣະຄໍາພີຕອນໜຶ່ງໃຫ້ກາຍເປັນບົດທົດສອບທີ່ຂາດມູນຖານອັນຊອບທໍາ ແລະຂັດກັບພຣະຄໍາພີ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ສັດຮ້າຍທີ່ມີສອງເຂົານັ້ນມີປາກຂອງມັງກອນ, ແລະອຳນາດຂອງມັນຢູ່ໃນຫົວຂອງມັນ, ແລະວ່າຄຳສັ່ງຈະອອກໄປຈາກປາກຂອງມັນ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນແມ່ແຫ່ງຍິງໂສເພນີທັງຫຼາຍ; ວ່າແມ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນບັນດາລູກສາວ, ແຕ່ແຍກຕ່າງຫາກ ແລະໂດດເດັ່ນຈາກພວກນາງ. ນາງໄດ້ມີວັນຂອງນາງແລ້ວ, ແລະມັນໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ, ແລະບັນດາລູກສາວຂອງນາງ, ຄືນິກາຍໂປຣແຕສຕັງທັງຫຼາຍ, ເປັນພວກຕໍ່ໄປທີ່ຈະຂຶ້ນມາບົນເວທີ ແລະສະແດງອອກຊຶ່ງຈິດໃຈອັນດຽວກັນທີ່ແມ່ເຄີຍມີ ເມື່ອນາງຂົ່ມເຫັງບັນດາໄພ່ພົນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ໃນຂະນະທີ່ແມ່ກຳລັງເສື່ອມຖອຍລົງໃນອຳນາດ, ບັນດາລູກສາວກໍກຳລັງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ແລະໃນບໍ່ຊ້ານີ້ ພວກນາງຈະໃຊ້ອຳນາດທີ່ແມ່ເຄີຍໃຊ້.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ຊື່ ແລະພວກແອັດເວນຕິສທີ່ມີແຕ່ຊື່ ຈະທໍລະຍົດພວກເຮົາໃຫ້ແກ່ພວກຄາທອລິກ ດັ່ງເຊັ່ນຢູດາ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ອິດທິພົນຂອງພວກເຂົາມາຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ. ໃນເວລານັ້ນ ພວກທີ່ບໍລິສຸດຈະເປັນຊົນກຸ່ມນ້ອຍທີ່ບໍ່ໂດດເດັ່ນ ແລະພວກຄາທອລິກຮູ້ຈັກພຽງໜ້ອຍ; ແຕ່ບັນດາຄຣິສຕະຈັກ ແລະພວກແອັດເວນຕິສທີ່ມີແຕ່ຊື່ ຜູ້ຮູ້ເຖິງຄວາມເຊື່ອແລະຂະທຳທຽມຂອງພວກເຮົາ (ເພາະພວກເຂົາກຽດຊັງພວກເຮົາເນື່ອງຈາກວັນຊະບາໂຕ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ອາດຫັກລ້າງມັນໄດ້) ຈະທໍລະຍົດພວກທີ່ບໍລິສຸດ ແລະຈະຟ້ອງພວກເຂົາຕໍ່ພວກຄາທອລິກວ່າເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ຖືຕາມສະຖາບັນຂອງປະຊາຊົນ; ນັ້ນຄື ພວກເຂົາຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແລະບໍ່ຖືວັນອາທິດ.”

> “ແລ້ວພວກຄາທອລິກຈະຊັກຊວນພວກໂປຣເຕສຕັງໃຫ້ດຳເນີນໜ້າຕໍ່ໄປ, ແລະອອກຄຳສັ່ງວ່າບັນດາຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຍອມຖືຮັກສາວັນທຳອິດຂອງອາທິດ ແທນວັນທີເຈັດ ຈະຕ້ອງຖືກປະຫານຊີວິດ. ແລະພວກຄາທອລິກ ຊຶ່ງມີຈຳນວນຫຼາຍ ຈະຢືນຢູ່ຂ້າງພວກໂປຣເຕສຕັງ. ພວກຄາທອລິກຈະມອບອຳນາດຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ແລະພວກໂປຣເຕສຕັງຈະກະທຳດັ່ງທີ່ມານດາຂອງພວກເຂົາໄດ້ກະທຳກ່ອນພວກເຂົາ ເພື່ອທຳລາຍພວກທ່ານວິສຸດ. ແຕ່ກ່ອນທີ່ຄຳສັ່ງຂອງພວກເຂົາຈະນຳມາ ຫຼື ເກີດຜົນ ພວກທ່ານວິສຸດຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໂດຍພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ.” Spalding and Magan, 1, 2.

Back to Articles