Article

# ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກແອັດເວນຕິສວັນສະບາໂຕວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ສິບເອັດ

ໝາຍເລກສິບເອັດ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 14, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍແມ່ນຄຳເຕືອນເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ ຄຽງຄູ່ກັບການຊົງເຊີນໃຫ້ມີການຕຽມພ້ອມສ່ວນບຸກຄົນ. ແນວຄວາມຄິດສອງປະການນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນບົດທີສິບ ແລະ ສິບເອັດແຫ່ງນິມິດຂອງອິຊາຢາ, ແລະການເປັນຕົວແທນນັ້ນຖືກນຳສະເໜີຢູ່ໃນບໍລິບົດຂອງຂ່າວສານແຫ່ງດານີເອນ 11 ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989, ແລະປະຫວັດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງມັນຖືກເປີດຜະນຶກໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຜະນຶກຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໃນນິມິດໂດຍອິຊາຢາ ແລະ ບຸດຊາຍຂອງທ່ານ. ສອງແນວນັ້ນຮ່ວມກັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄຳເຕືອນສຳລັບອາຮາດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຊາວລາໂອດີເຊຍຜູ້ບໍ່ມີ “ຄວາມເຂົ້າໃຈ” ຕໍ່ສອງແນວພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກນີ້ ຊຶ່ງແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ.

ດານີເອນ 11:11 ແລະ ພຣະນິມິດ 11:11 ນໍາສະເໜີພາບແທນທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກອັນດຽວກັນ ໂດຍທີ່ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງພາຍນອກ ແລະ ພຣະນິມິດເປັນຕົວແທນຂອງພາຍໃນ. “ບົດແລະຂໍ້” ທັງສອງນີ້ ຊຶ່ງເປັນພາຍໃນແລະພາຍນອກ ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບຂໍ້ຄວາມພາຍນອກແລະພາຍໃນຂອງບົດທີສິບແລະສິບເອັດ ແລະ ພວກມັນກໍເຮັດເຊັ່ນນັ້ນໃນ ອິຊາຢາ 11:11.

ອິດສະຢາ ບົດທີ 6 ແມ່ນ 9/11 ແລະລະບຸເຖິງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະການເຈີມຕັ້ງຂອງອິດສະຢາໃຫ້ເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວໃນເວລາ 9/11. ຕັ້ງແຕ່ບົດທີ 7 ເປັນຕົ້ນໄປ ແມ່ນໂຄງຮ່າງຂອງຂ່າວສານທີ່ມາເຖິງໃນເວລາ 9/11. ບົດທີ 10 ກຳລັງລະບຸບົດບາດຂອງຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11, ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາສິ້ນສຸດໃນປີ 1989.

ບົດທີສິບເອັດຂອງເອຊາຢາເປັນຕົວແທນຂອງ 9/11 ແລະການເຈີມຕັ້ງເອຊາຢາພ້ອມທັງຂ່າວສານຂອງທ່ານ. ຂໍ້ທີໜຶ່ງເຊື່ອມໂຍງກັບຂໍ້ທີສິບໂດຍຄຳວ່າ “Jessie” ແລະຂໍ້ທີສິບກ່າວວ່າ, “And in that day” ແລະຂໍ້ທີສິບເອັດກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປໂດຍກ່າວວ່າ, “And it shall come to pass in that day that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people.”

ວັນນັ້ນແມ່ນປີ 1850.

> ແລະຈະມີໜໍ່ໜຶ່ງງອກອອກມາຈາກຕໍແຫ່ງເຢຊີ, ແລະກິ່ງໜຶ່ງຈະເຕີບໃຫຍ່ອອກມາຈາກຮາກຂອງທ່ານ: ແລະພຣະວິນຍານແຫ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສະຖິດເໜືອທ່ານ, ພຣະວິນຍານແຫ່ງສະຕິປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ, ພຣະວິນຍານແຫ່ງການປຶກສາແລະລິດເດດ, ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຮູ້ ແລະແຫ່ງຄວາມຢຳເກງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະຈະເຮັດໃຫ້ທ່ານໄວໃນຄວາມເຂົ້າໃຈ ໃນຄວາມຢຳເກງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ: ແລະທ່ານຈະບໍ່ພິພາກສາຕາມທີ່ຕາຂອງທ່ານເຫັນ, ທັງຈະບໍ່ຕັດສິນຕາມທີ່ຫູຂອງທ່ານໄດ້ຍິນ: ແຕ່ດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ ທ່ານຈະພິພາກສາຄົນຍາກຈົນ, ແລະຈະຕັດສິນດ້ວຍຄວາມທ່ຽງທຳເພື່ອຄົນອ່ອນສຸພາບແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ: ແລະທ່ານຈະຕີແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍໄມ້ເທົ້າແຫ່ງປາກຂອງທ່ານ, ແລະດ້ວຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຮິມຝີປາກຂອງທ່ານ ທ່ານຈະປະຫານຄົນອະທຳ. ແລະຄວາມຊອບທຳຈະເປັນສາຍຮັດແອວຂອງທ່ານ, ແລະຄວາມຊື່ສັດຈະເປັນສາຍຮັດບັ້ນເອວຂອງທ່ານ. ໝາປ່າຈະອາໄສຢູ່ກັບລູກແກະດ້ວຍ, ແລະເສືອດາວຈະນອນລົງກັບລູກແບ້; ແລະລູກງົວ ແລະສິງໜຸ່ມ ແລະສັດທີ່ຖືກລ້ຽງໃຫ້ອ້ວນ ຈະຢູ່ນຳກັນ; ແລະເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງຈະນຳພາພວກມັນ. ແລະງົວກັບໝີຈະກິນຫຍ້າ; ລູກຂອງພວກມັນຈະນອນລົງນຳກັນ: ແລະສິງຈະກິນເຟືອງເໝືອນງົວ. ແລະເດັກທີ່ຍັງດູດນົມຈະຫຼິ້ນຢູ່ໃກ້ຮູຂອງງູຮ້າຍ, ແລະເດັກທີ່ຢ່ານົມແລ້ວຈະຍື່ນມືຂອງຕົນເຂົ້າໄປເທິງຮັງຂອງງູພິດ. ພວກມັນຈະບໍ່ເຮັດອັນຕະລາຍ ຫຼືທຳລາຍໃນພູບໍລິສຸດທັງສິ້ນຂອງເຮົາ: ເພາະວ່າແຜ່ນດິນໂລກຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ດັ່ງນ້ຳປົກຄຸມທະເລ.

> 11:10 ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະມີຮາກໜໍ່ຂອງເຢຊຊີ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຢືນເປັນທຸງໝາຍແກ່ບັນດາຊົນຊາດ; ຄົນຕ່າງຊາດຈະສະແຫວງຫາທ່ານ; ແລະບ່ອນພັກຂອງທ່ານຈະມີສະຫງ່າລາສີ.

> 11:11 ແລະໃນວັນນັ້ນຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອກູ້ເອົາຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຈະເຫຼືອຢູ່ ຈາກອັດຊີເຣຍ ແລະຈາກອີຢິບ ແລະຈາກປັດໂຣສ ແລະຈາກຄູດ ແລະຈາກເອລາມ ແລະຈາກຊີນາຣ໌ ແລະຈາກຮາມາດ ແລະຈາກເກາະທັງຫຼາຍແຫ່ງທະເລ.

> 11:12 ແລະພຣະອົງຈະຕັ້ງທຸງໝາຍໄວ້ສໍາລັບບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈະຮວບຮວມບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ຂອງອິສຣາເອນ, ແລະຈະຮວບໂຮມບັນດາຜູ້ກະຈັດກະຈາຍຂອງຢູດາຈາກສີ່ມຸມໂລກ.

> ຄວາມອິດສາຂອງເອຟຣາອິມຈະສິ້ນໄປດ້ວຍ, ແລະບັນດາສັດຕູຂອງຢູດາຈະຖືກຕັດຂາດ; ເອຟຣາອິມຈະບໍ່ອິດສາຢູດາ, ແລະຢູດາຈະບໍ່ຂົ່ມເຫງເອຟຣາອິມ. ແຕ່ເຂົາທັງຫຼາຍຈະໂຈນບິນເຂົ້າໃສ່ບ່າຂອງຊາວຟີລິດສະຕີນທາງທິດຕາເວັນຕົກ; ເຂົາທັງຫຼາຍຈະປຸ້ນເອົາຜູ້ຄົນທາງທິດຕາເວັນອອກຮ່ວມກັນ: ເຂົາທັງຫຼາຍຈະຍື່ນມືອອກເໜືອເອໂດມແລະໂມອາບ; ແລະບຸດທັງຫຼາຍຂອງອຳໂມນຈະເຊື່ອຟັງເຂົາທັງຫຼາຍ.

> ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະທຳລາຍອ່າວແຫ່ງທະເລຂອງອີຢິບໃຫ້ສິ້ນຊາກ; ແລະດ້ວຍລົມອັນຊົງລິດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຈະໂບກພຣະຫັດເໜືອແມ່ນ້ຳ, ແລະຈະຕີມັນໃຫ້ແຕກອອກເປັນເຈັດສາຍ, ແລະຈະໃຫ້ຄົນທັງຫຼາຍຂ້າມໄປໄດ້ໂດຍບໍ່ປຽກຕີນ. ແລະຈະມີທາງຫຼວງສຳລັບຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ຜູ້ຊຶ່ງຍັງເຫຼືອຢູ່ຈາກອັດຊີເຣຍ; ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນແກ່ອິດສະຣາເອນໃນວັນທີ່ເຂົາໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ. ເອຊາຢາ 11:1–16។

ຂໍ້ທີໜຶ່ງກ່າວວ່າ, “ແລະຈະມີກິ່ງໜຶ່ງງອກອອກມາຈາກຕົ້ນຂອງເຢຊີ, ແລະກິ່ງອ່ອນໜຶ່ງຈະເຕີບໂຕຂຶ້ນມາຈາກຮາກຂອງທ່ານ: ແລະພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ເໜືອພຣະອົງ.” ຄຳພັນລະນາອັນຊົງພະລັງກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດນີ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປ, ແຕ່ຄຳພັນລະນານັ້ນໃຊ້ໄດ້ກັບຍຸກສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າຍຸກຂອງເອຊາຢາ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຍຸກເມື່ອພຣະຄຣິດດຳເນີນຢູ່ທ່າມກາງມະນຸດ.

ການອ່ານຢ່າງລະມັດລະວັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຂໍ້ທີໜຶ່ງເຖິງຂໍ້ທີເກົ້າລ້ວນແຕ່ເປັນລັກສະນະທີ່ບົ່ງຊີ້ພຣະຄຣິດ ແລະໃນຂໍ້ທີສິບກ່າວວ່າ, “ແລະຈະມີໜໍ່ອອກມາຈາກລໍາຕົ້ນ.” ບໍ່ມີການຂາດຕອນໃນກະແສແຫ່ງແນວຄວາມຄິດ ຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ທີໜຶ່ງໄປຈົນເຖິງຂໍ້ທີສິບ. ຂໍ້ທີສິບກ່າວວ່າ, “ແລະໃນວັນນັ້ນ” ຊຶ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນວັນດຽວກັນກັບຂໍ້ທີໜຶ່ງ. ທັງຂໍ້ທີສິບແລະຂໍ້ທີໜຶ່ງລ້ວນບົ່ງຊີ້ເຖິງ “ຮາກ” ແລະໃນການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ກໍໄດ້ຜູກໂຍງຂໍ້ທັງສອງເຂົ້າດ້ວຍກັນ ເປັນບັນທັດເໜືອບັນທັດ.

ເມື່ອນຳເອົາຂໍ້ທີໜຶ່ງແລະຂໍ້ທີສິບມາພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ ມັນກ່າວວ່າ, “ແລະຈະມີໜໍ່ໜຶ່ງອອກມາຈາກລຳຕົ້ນຂອງເຢຊຊີ, ແລະກິ່ງໜຶ່ງຈະເຕີບໂຕອອກມາຈາກຮາກຂອງລາວ: ແລະໃນວັນນັ້ນຈະມີຮາກຂອງເຢຊຊີ, ຊຶ່ງຈະຢືນຢູ່ເພື່ອເປັນທຸງໝາຍແກ່ບັນດາຊົນຊາດ; ພວກຄົນຕ່າງຊາດຈະສະແຫວງຫາທ່ານ; ແລະທີ່ພັກຂອງທ່ານຈະມີສະຫງ່າລາສີ.”

“ໄມ້ເທົ້າ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງອຳນາດ.

> ແລະນາງໄດ້ປະສູດບຸດຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງຈະປົກຄອງບັນດາຊາດທັງປວງດ້ວຍຄັນທະນູເຫຼັກ; ແລະບຸດຂອງນາງຖືກຮັບຂຶ້ນໄປຫາພຣະເຈົ້າ ແລະເຖິງພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະອົງ. ພຣະນິມິດ 12:5

“ໄມ້ເທົ້າ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງການຄັດເລືອກ, ການແບ່ງແຍກ ແລະ ການແຍກອອກ.

> ແລະໂມເຊໄດ້ວາງໄມ້ເທົ້າເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ຕໍ່ພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນພະເຕັນແຫ່ງພະຍານ. ແລະຢູ່ມາໃນວັນຮຸ່ງຂຶ້ນ ໂມເຊໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພະເຕັນແຫ່ງພະຍານ; ແລະເບິ່ງແມ, ໄມ້ເທົ້າຂອງອາໂຣນສໍາລັບເຊື້ອວົງເລວີໄດ້ແຕກໜໍ່, ແລະອອກຕາ, ແລະບານເປັນດອກ, ແລະເກີດເປັນໝາກອາລມອນ. ແລະໂມເຊໄດ້ນໍາໄມ້ເທົ້າທັງໝົດອອກມາຈາກເບື້ອງພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມາຫາບັນດາລູກຫລານອິດສະຣາເອນທັງປວງ: ແລະພວກເຂົາໄດ້ເບິ່ງ, ແລະຕ່າງຄົນກໍໄດ້ຮັບໄມ້ເທົ້າຂອງຕົນຄືນ. ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດກັບໂມເຊວ່າ, “ຈົ່ງນໍາໄມ້ເທົ້າຂອງອາໂຣນໄປວາງໄວ້ອີກຕໍ່ໜ້າພະຍານ ເພື່ອຮັກສາໄວ້ເປັນໝາຍສໍາຄັນຕໍ່ຕ້ານພວກກະບົດ; ແລະເຈົ້າຈະໄດ້ເອົາການຈົ່ມວ່າຂອງພວກເຂົາອອກໄປໃຫ້ພົ້ນຈາກເຮົາໂດຍສິ້ນເຊີງ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະບໍ່ຕາຍ.” ແລະໂມເຊກໍໄດ້ກະທໍາດັ່ງນັ້ນ: ຕາມທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ບັນຊາທ່ານໄວ້ ທ່ານກໍໄດ້ກະທໍາຕາມນັ້ນ. ກັນດານວິຖີ 17:7–11.

ໄມ້ເທົ້າຂອງອາໂຣນທີ່ແຕກໜໍ່ນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງ “ໄມ້ເທົ້າ” ອັນໜຶ່ງໃນຊ່ວງເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູ, ເພາະວ່າໄມ້ເທົ້າຂອງອາໂຣນເປັນໄມ້ເທົ້າພຽງອັນດຽວທີ່ແຕກໜໍ່ອອກຈາກໄມ້ເທົ້າທັງສິບສາມອັນ. ການແຕກໜໍ່ນັ້ນເປັນສັນຍະລັກຂອງຊ່ວງເວລາຝົນປາຍລະດູ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະຊົງສຳແດງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ “ໄມ້ເທົ້າ” ກະບົດທັງສິບສອງອັນທີ່ອ້າງວ່າຕົນມີຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ແລະດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ອີກໃນການພິສູດຂອງເອລີຢາດ້ວຍໄຟ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການຈຳແນກລະຫວ່າງຂອງແທ້ແລະຂອງປອມ. “ໄມ້ເທົ້າ” ຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງການວັດແທກ ແລະການພິພາກສາອີກດ້ວຍ.

> ແລະໄດ້ມີການມອບໄມ້ອໍ້ອັນໜຶ່ງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ມີລັກສະນະຄ້າຍຄືໄມ້ເທົ້າ; ແລະທູດສະຫວັນອົງນັ້ນໄດ້ຢືນຢູ່ ແລະກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະວັດພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ພ້ອມທັງແທ່ນບູຊາ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ນະມັດສະການຢູ່ໃນນັ້ນ.” ພຣະນິມິດ 11:1

“ໄມ້ເທົ້າ” ອອກມາຈາກລໍາຕົ້ນຂອງ Jessie ແລະ “Jessie” ຫມາຍເຖິງ ‘ການຢືນເດັ່ນອອກມາ’ ດັ່ງເຊັ່ນ waymarks ໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. Pharez ແມ່ນ “ຮາກ” ທີ່ແທ້ຈິງຂອງ Jessie, ແລະ Pharez ຫມາຍເຖິງ “ຮອຍແຕກ, ການປະທຸອອກ ຫຼື ການກະຈັດກະຈາຍ.” Pharez ແມ່ນຮາກ ຫຼື ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສາຍເລືອດຂອງ Jessie. ດັ່ງນັ້ນ “ຮາກຂອງ Jessie” ຈຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງ alpha ຄື Pharez ແລະ omega ຄື Jessie, ຄືຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຈຸດສິ້ນສຸດ. ຮາກຂອງ Jessie ເລີ່ມດ້ວຍການກະຈັດກະຈາຍ (Pharez) ແລະ ສິ້ນສຸດລົງທີ່ waymark ແຫ່ງຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ກຳລັງຢືນ. ການທີ່ຜູ້ຊາຍລຸກຂຶ້ນຢືນໃນຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນ ເປັນເຄรື່ອງໝາຍບອກເຖິງອານາຈັກໜຶ່ງ. ໃນພຣະຄຳພີ Pharez ເປັນຈຸດເລີ່ມຂອງສາຍເລືອດໜຶ່ງ ໂດຍບໍ່ມີການເຊື່ອມໂຍງໃດໆກ່ອນການປາກົດຂອງລາວ ແລະ ຊື່ຂອງລາວຫມາຍເຖິງການແຕກອອກ, ດັ່ງນັ້ນ ບັນທຶກລຳດັບເຊື້ອສາຍຂອງລາວ ແລະ ຊື່ຂອງລາວ ຈຶ່ງກຳລັງຊີ້ບອກ Pharez ວ່າເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ເຮັດໃຫ້ Jessie ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດ. Melchizedek ກໍເປັນບຸກຄົນໃນພຣະຄຳພີຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຖືກລະບຸວ່າບໍ່ມີເຊື້ອສາຍກ່ອນໜ້າ, ດັ່ງທີ່ເປັນກໍລະນີຂອງ Pharez. ຮາກຂອງ Pharez ບັນຈຸຄວາມຈິງວ່າ ລາວເປັນຕົວແທນຂອງຖານະປະໂລຫິດຕາມແບບ Melchizedek, ຜູ້ທີ່ Abraham ໄດ້ຖວາຍສ່ວນສິບແກ່ທ່ານ.

ລຳດັບຂອງເມນຄີເສເດັກ ແມ່ນລຳດັບປະໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດ.

> ບ່ອນທີ່ຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ນຳໜ້າໄດ້ເຂົ້າໄປແລ້ວເພື່ອພວກເຮົາ, ຄືພຣະເຢຊູ, ຜູ້ຊົງຖືກສະຖາປະນາເປັນມະຫາປຸໂຣຫິດຕະຫຼອດໄປ ຕາມລະບຽບຂອງເມລຄີເຊເດັກ. ເຮັບເຣີ 6:20

ຮາກຂອງເຢດຊີແມ່ນຖານະປະໂລຫິດຕາມລະບຽບຂອງເມນຄີເຊເດັກ ແລະຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຈະຕ້ອງສະທ້ອນເຖິງຈຸດຈົບ. ເຢດຊີເປັນຕົວແທນຂອງກຸ່ມສຸດທ້າຍແຫ່ງຖານະປະໂລຫິດຕາມລະບຽບຂອງເມນຄີເຊເດັກທີ່ຈະລຸກຂຶ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງຕາມຄໍາຂອງອິຊາຢາແລ້ວ ເປັນທຸງໝາຍແກ່ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ.

“ລຳຕົ້ນ” ຫມາຍເຖິງ ‘ການຕັດລົງ (ຕົ້ນໄມ້); ລຳຕົ້ນ ຫຼື ຕໍໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ (ໃນຖານະທີ່ຖືກໂຄ່ນລົງ ຫຼື ຖືກປູກໄວ້),’ ແລະ “ລຳຕົ້ນ” ນັ້ນເຕີບອອກຈາກອານາຈັກໜຶ່ງທີ່ຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ ດັ່ງທີ່ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ເປັນໃນດານີເອນ ບົດທີ 4. ຕາມຄຳພະຍາກອນ ຕົ້ນໄມ້ແມ່ນອານາຈັກໜຶ່ງ, ແລະເມື່ອອານາຈັກໜຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນກໍໄດ້ຖືກຕັດລົງ.

“ລໍາຕົ້ນ” ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ງອກອອກມາຈາກຕໍຕົ້ນ—ບໍ່ແມ່ນຈາກກິ່ງເທິງ. ຈາກອານາຈັກເກົ່າກ່ອນທີ່ຖືກແທນດ້ວຍຕໍຕົ້ນນັ້ນ, “ຄັນທອນ” ອັນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງອໍານາດ ໄດ້ປະກົດອອກມາ, ແລະອໍານາດນັ້ນກໍຕັ້ງຢູ່ເທິງວ່າ “ຄັນທອນ” ນັ້ນໄດ້ແບກຫາບ “ຕາອ່ອນແລະດອກບານ” ຂອງຂ່າວສານແຫ່ງຝົນລະດູທ້າຍຫຼືບໍ່. ອໍານາດນັ້ນສືບມາຈາກອານາຈັກກ່ອນໜ້າ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກໂຄ່ນລົງແລ້ວ.

“ຮາກ” ແມ່ນ “ຮາກຂອງເຢຊີ” ແລະ “ລໍາຕົ້ນ” ທີ່ງອກອອກມາຈາກ “ຕໍໄມ້” ກໍອອກມາຈາກ “ຕໍໄມ້” ທີ່ຮາກຂອງມັນຄືຮາກຂອງເຢຊີ. ລໍາຕົ້ນທີ່ໃຫ້ກໍາເນີດແກ່ອໍານາດນັ້ນອອກມາຈາກຕໍໄມ້, ແຕ່ “ກິ່ງ” ອອກມາຈາກຮາກ—ແລະຮາກນັ້ນຄືເຄື່ອງໝາຍ. ຮາກແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຈຸດສິ້ນສຸດແມ່ນກິ່ງ.

ຄໍາວ່າ “ກິ່ງ” ຫມາຍເຖິງຜູ້ເຝົ້າຍາມ ຫຼື ເຄື່ອງໝາຍບອກທາງ. ອິຊາຢາແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ກິ່ງນັ້ນມາໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ຍິງເຈັດຄົນຈະຈັບຊາຍຄົນດຽວໄວ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາຈະກິນເຂົ້າຂອງພວກເຮົາເອງ ແລະນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພວກເຮົາເອງ; ຂໍແຕ່ໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຖືກເອີ້ນຕາມຊື່ຂອງທ່ານ ເພື່ອຈະເອົາຄວາມອັບອາຍຂອງພວກເຮົາໄປ. ໃນວັນນັ້ນ ກິ່ງງອກຂອງພຣະຢາເວຈະງົດງາມແລະເປັນສະຫງ່າລາສີ ແລະຜົນແຫ່ງແຜ່ນດິນຈະດີເລີດແລະສວຍສົດ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ລອດພົ້ນຂອງອິສຣາເອນ. ແລະຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ຜູ້ໃດທີ່ຖືກເຫຼືອໄວ້ໃນຊີໂອນ ແລະຜູ້ໃດທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ ຈະຖືກເອີ້ນວ່າບໍລິສຸດ, ຄື ທຸກຄົນທີ່ຖືກຂຽນໄວ້ທ່າມກາງຜູ້ມີຊີວິດໃນເຢຣູຊາເລັມ: ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊໍາລະຄວາມໂສໂຄກຂອງບັນດາທິດາແຫ່ງຊີໂອນອອກໄປ ແລະໄດ້ຊໍາລະເລືອດແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມອອກຈາກທ່າມກາງຂອງນະຄອນນັ້ນ ໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງການພິພາກສາ ແລະໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງການເຜົາໄໝ້. ເອຊາຢາ 4:1–4.

“ຜູ້ຊາຍຄົນດຽວ” ທີ່ຍິງເຈັດຄົນເຂົ້າຍຶດໄວ້ນັ້ນ ຄື ສັນຕະປາປາ, ຜູ້ຊຶ່ງກາຍເປັນອົງທີແປດທີ່ອອກມາຈາກທັງເຈັດ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເປັນການປອມແປງ 8 ຊີວິດຢູ່ເທິງນາວາ. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, “ໃນວັນນັ້ນ” “ກິ່ງງ່າຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະງົດງາມ ແລະ ມີລັດສະໝີ” “ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊຳລະຄວາມໂສໂຄກຂອງບັນດາທິດາແຫ່ງຊີໂອນອອກໄປ ແລະ ໄດ້ຊຳລະເລືອດແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມຈາກທ່າມກາງຂອງນາງ ໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງການພິພາກສາ ແລະ ໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງການເຜົາໄໝ້.” ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງການພິພາກສາ ແລະ ແຫ່ງການເຜົາໄໝ້ ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໂດຍທູດແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນ ມາລາກີ ສາມ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. “ກິ່ງງ່າອັນງົດງາມ” ຄື ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ມາຈາກຕໍຕົ້ນ, ແຕ່ມາຈາກຮາກຂອງ ເຢດຊີ, ຊຶ່ງເປັນທຸງສັນຍານ.

ອຳນາດຂອງພວກເຂົາຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄັນຖືທີ່ອອກມາຈາກກິ່ງງ່າໜຶ່ງຂອງອານາຈັກທີ່ຕົກລົງແລ້ວ. ອານາຈັກແຫ່ງ Philadelphia ໄດ້ຕົກລົງຕັ້ງແຕ່ປີ 1856 ຈົນເຖິງ 1863, ແລະອຳນາດທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃນອານາຈັກທີ່ຕົກລົງນັ້ນ ຈະຖືກສະຖາປະນາຄືນໃໝ່ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເມື່ອກິ່ງງ່າທີ່ເປັນທຸງສັນຍານນັ້ນຖືກຍົກຂຶ້ນ, ຂະບວນການ Laodicean ຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຈະປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ຂະບວນການ Philadelphian ຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ແລ້ວໃນເວລານັ້ນເອງ ອຳນາດ ຫຼື ຄັນຖື ທີ່ອອກມາຈາກອານາຈັກ Millerite ຫຼື Philadelphian ຈຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລູກກະແຈທີ່ຖືກວາງໄວ້ເທິງ Eliakim ໃນ Isaiah 22:22.

> ແລະເຮົາຈະວາງກະແຈແຫ່ງວົງວານຂອງດາວິດໄວ້ເທິງບ່າຂອງລາວ; ເມື່ອລາວເປີດ ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດປິດໄດ້; ແລະເມື່ອລາວປິດ ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດເປີດໄດ້. ອິສາຢາ 22:22.

ຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້ຊີ້ໄປເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະກຳລັງລະບຸວ່າ ເອລີອາກີມໄດ້ຮັບ “ກະແຈ” ໜຶ່ງ. ໃນສອງຂໍ້ກ່ອນໜ້ານີ້ ອຳນາດຂອງລາໂອດີເຊຍຖືກຍຶດໄປຈາກ ເຊບນາ ແລະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ ເອລີອາກີມ. ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ອຳນາດທີ່ເຄີຍຖືກມອບໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ຖືກເລືອກ ຈະຖືກຍຶດໄປຈາກອານາຈັກຂອງແອດເວັນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ແລະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ອານາຈັກຂອງຂະບວນການຟີລາເດນເຟຍຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ—ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກແຫ່ງລັດສະໝີ.

> ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດຖາມເຂົາທັງຫລາຍວ່າ, “ແຕ່ພວກທ່ານເລົ່າ, ທ່ານກ່າວວ່າເຮົາເປັນຜູ້ໃດ?” ຝ່າຍຊີໂມນເປໂຕຈຶ່ງທູນຕອບວ່າ, “ພຣະອົງຄືພຣະຄຣິດ, ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່.” ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕັດກັບເຂົາວ່າ, “ຊີໂມນ ບາຣໂຢນາ ເອີຍ, ທ່ານເປັນສຸກແລ້ວ; ເພາະວ່າມິໄດ້ແມ່ນເນື້ອແລະເລືອດເປັນຜູ້ເປີດເຜີຍຂໍ້ນີ້ແກ່ທ່ານ, ແຕ່ແມ່ນພຣະບິດາຂອງເຮົາຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນ. ແລະເຮົາຂໍບອກທ່ານດ້ວຍວ່າ, ທ່ານຄືເປໂຕ, ແລະເທິງສີລານີ້ເຮົາຈະສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງເຮົາໄວ້; ແລະປະຕູແຫ່ງນະລົກຈະບໍ່ຊະນະມັນໄດ້. ເຮົາຈະມອບລູກກະແຈແຫ່ງອານາຈັກສະຫວັນໃຫ້ແກ່ທ່ານ; ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ທ່ານຈະຜູກໄວ້ໃນແຜ່ນດິນໂລກ ສິ່ງນັ້ນຈະຖືກຜູກໄວ້ໃນສະຫວັນ; ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ທ່ານຈະແກ້ອອກໃນແຜ່ນດິນໂລກ ສິ່ງນັ້ນຈະຖືກແກ້ອອກໃນສະຫວັນ.” ມັດທາຍ 16:16–19។

ໄມ້ເທົ້າແຫ່ງອຳນາດ ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ເປັນກຸນແຈທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ເປໂຕ ຖືກວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງເອລີອາກີມໃນ ເອຊາຢາ 22:22. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງກິ່ງກ້ານແຫ່ງຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບພຣະຄຣິດກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດພຽງເລັກນ້ອຍ. ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ເປໂຕຢູ່ໃນເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ຊຶ່ງຄື Panium ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າຂອງ ດານີເອນ 11. ຊື່ຂອງເພິ່ນຖືກປ່ຽນ ເພື່ອເປັນຕົວແທນຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ແລະ ຊື່ Peter ເມື່ອນຳໄປຄຳນວນໂດຍການຄູນລຳດັບຕົວເລກຂອງແຕ່ລະອັກສອນ ຈະເທົ່າກັບ 144,000. ອຳນາດນັ້ນ ຫຼື ໄມ້ເທົ້ານັ້ນ ຫຼື ກຸນແຈນັ້ນ ທີ່ຖືກວາງໄວ້ເທິງເອລີອາກີມ ເມື່ອ Shebna ຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນທົ່ງນາດັ່ງລູກບານ ແລະ ເປັນ “ໄມ້ເທົ້າ” ທີ່ອອກມາຈາກຕໍໄມ້ຂອງ Philadelphian Millerite Adventism ຊຶ່ງຖືກຕັດລົງຕັ້ງແຕ່ 1856 ຈົນເຖິງ 1863.

ເປໂຕກຳລັງໄດ້ຮັບສິດອຳນາດຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນເວລາແຫ່ງການແຍກເຂົ້າສາລີອອກຈາກຫຍ້າອ້າຍ, ເພາະວ່າເຂົ້າສາລີນັ້ນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນຖວາຍເຂົ້າຈີ່ແກວ່ງໃນວັນເພນເຕກອດ. ຫຍ້າອ້າຍຖືກແຍກອອກກ່ອນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍເຊື້ອຟູໃນເຂົ້າຈີ່ແກວ່ງຂອງເພນເຕກອດ ຊຶ່ງຖືກກຳຈັດອອກຜ່ານຂະບວນການອົບ. ສິດອຳນາດຂອງຄັນທອນຫຼືກະແຈນັ້ນມາຈາກຕໍໄມ້ຂອງອານາຈັກທີ່ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະກິ່ງທີ່ເປັນທຸງໝາຍນັ້ນມາຈາກຮາກຂອງເຢຊຊີ ແລະເປັນຮາກຂອງເຢຊຊີນັ້ນເອງ, ເພາະພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງເພື່ອສຳແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງນັ້ນ. ຮາກແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ກິ່ງແມ່ນຈຸດຈົບ. ການນຳໃຊ້ໃນທາງຄຳພະຍາກອນນີ້ບໍ່ອາດຖືກເຂົ້າໃຈໂດຍພວກຢິວຜູ້ມັກໂຕ້ຖຽງໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຫຼືໃນປັດຈຸບັນນີ້, ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນຫຼັກການຂັ້ນພື້ນຖານແຫ່ງວິທີການຂອງຝົນປາຍ, ແລະມັນຍັງຖືກແທນໄວ້ດ້ວຍກະແຈແຫ່ງພະວັງຂອງດາວິດອີກດ້ວຍ. ກະແຈນັ້ນເປີດປະຕູໄປສູ່ພະວັງຂອງດາວິດທີ່ໄດ້ຖືກປິດໄວ້. ກະແຈນັ້ນເປີດປະຕູເຂົ້າສູ່ສະຖານນະມັດສະການຝ່າຍສະຫວັນ, ຄືພະວັງຂອງດາວິດ. ອາລຟາຂອງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນໂອເມກາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ດາວິດ, ບຸດຂອງເຢຊີ ໄດ້ບັນທຶກຂໍ້ປິດສະໜາອັນໜຶ່ງໄວ້ ຊຶ່ງໄດ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການໂຕ້ຖຽງຕໍ່ໄປອີກກັບພວກຢິວຜູ້ຊ່າງໂຕ້ແຍ້ງໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງພຣະພະຍານຂອງພຣະອົງຕໍ່ພວກຢິວ.

> ເພງສັນລະເສີນຂອງດາວິດ. ພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ຈົ່ງປະທັບນັ່ງຢູ່ເບື້ອງຂວາຂອງເຮົາ ຈົນກວ່າເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ສັດຕູຂອງທ່ານເປັນທີ່ຮອງຕີນຂອງທ່ານ.” ພຣະຢາເວຈະຊົງສົ່ງຄະທາແຫ່ງກຳລັງຂອງທ່ານອອກຈາກຊີໂອນ: “ຈົ່ງຄອບຄອງຢູ່ທ່າມກາງສັດຕູຂອງທ່ານ.” ປະຊາຊົນຂອງທ່ານຈະສະໝັກໃຈໃນວັນແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງທ່ານ, ໃນຄວາມງາມແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດ ຈາກຄັນຮຸ່ງອະລຸນ: ທ່ານມີນ້ຳຄ້າງແຫ່ງຄວາມໜຸ່ມຂອງທ່ານ. ພຣະຢາເວໄດ້ຊົງສາບານແລ້ວ ແລະຈະບໍ່ຊົງປ່ຽນພຣະໄທວ່າ, “ທ່ານເປັນປະໂລຫິດຕະຫຼອດໄປ ຕາມລຳດັບຂອງເມັນຄີເຊເດັກ.” ເພງສັນລະເສີນ 110:1–4.

ພາລໂມນີໄດ້ກຳນົດໃຫ້ນຳຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ໄວ້ໃນ Psalm 110, ຊຶ່ງແນ່ນອນວ່າເປັນອີກຈຳນວນໜຶ່ງໃນໂລກຂອງຄະນິດສາດທີ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບວ່າເປັນຈຳນວນພິເສດ. ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງ “220” ແລະ ສິບເທົ່າຂອງ “11” ຍ່ອມນຳຈິດວິນຍານໜຶ່ງໃຫ້ຄາດໝາຍວ່າຈຳນວນ “110” ຍ່ອມມີນັຍສຳຄັນບາງປະການ, ແລະມັນກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ—ເໝືອນດັ່ງຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນເອງ. ນີ້ເປັນບົດເພງຂອງດາວິດ, ແລະ ດາວິດເປັນສັນຍາລັກຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ຈຶ່ງເປັນຂໍ້ພຣະຄຳຈາກບົດເພງຂອງສວນອະງຸ່ນ, ຊຶ່ງແມ່ນບົດເພງຂອງໂມເຊ ແລະ ລູກແກະ. ມັນຊີ້ບອກເວລາທີ່ຊາວສວນອະງຸ່ນຜູ້ເປັນສາມີເກົ່າໃນອະດີດຖືກຂ້າມພົ້ນໄປ ແລະ ສວນອະງຸ່ນນັ້ນຖືກມອບໃຫ້ແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເມື່ອສິ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ, ມັນຄື “ວັນແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ” ທີ່ສອດຄ່ອງກັບລິດອຳນາດຂອງເພນເຕກອດ ໃນຈຸດສູງສຸດຂອງລະດູການເພນເຕກອດ.

ໃນວັນແຫ່ງການອອກມາຈາກ “ຄັນມານຂອງອາລຸນ” ພ້ອມດ້ວຍ “ນ້ຳຄ້າງແຫ່ງຄວາມໜຸ່ມຂອງເຈົ້າ” ຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ “ເຕັມໃຈ.” ການບັງເກີດໃໝ່ເປັນພາບປຽບຂອງການຫັນໃຈໃໝ່ແລະຊີວິດ. ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ຖືກນຳອອກຈາກຄັນມານໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ແລະພວກເຂົາໄດ້ບັງເກີດມາພ້ອມກັບນ້ຳຄ້າງແຫ່ງຄວາມໜຸ່ມຂອງພວກເຂົາ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ບັງເກີດເຂົ້າສູ່ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນກັບກຸ່ມ Millerites ດ້ວຍເຊັ່ນກັນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ຫຼືໃນ “ຄວາມໜຸ່ມ” ຂອງພວກເຂົາ. ນີ້ແມ່ນນ້ຳຄ້າງອັນດຽວກັນ, ເພາະມັນເປັນການທວນຄືນຂອງປະຫວັດ alpha ພາຍໃນປະຫວັດຂອງ omega. ໃນ “ວັນແຫ່ງ” ‘ການຮັບອຳນາດ’ ຂອງພວກເຂົາ, ເມື່ອ Shebna ຖືກຂັບໄລ່ “ອອກຈາກ” “ຕຳແໜ່ງ” ຂອງລາວ, ແລະ “ຈາກ” “ສະຖານະ” ຂອງລາວ ແລະຖືກດຶງ “ລົງ,” Eliakim, ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກສ້າງໃຫ້ເປັນປະໂລຫິດ omega, ເພາະພວກເຂົາຖືກສ້າງຕາມລຳດັບຂອງ Melchizedek, ເພາະໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະບໍ່ໄດ້ຊີມຄວາມຕາຍ, ຫຼືເໝືອນດັ່ງ Melchizedek ພວກເຂົາເປັນປະໂລຫິດຕະຫຼອດໄປ.

ໃນ “ວັນແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງ “ຄັນເທົ້າແຫ່ງກຳລັງຂອງພຣະອົງອອກຈາກຊີໂອນ.” ສິດອຳນາດແຫ່ງລາຊະອານາຈັກຂອງພຣະອົງ ທັງພຣະຄຸນ (ການຖືກນັບວ່າຊອບທຳ) ແລະ ລັດສະໝີ (ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ) ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ເທິງບັນດາຜູ້ທີ່ສວມມົງກຸດແຫ່ງລັດສະໝີຂອງພຣະອົງ ເພາະພວກເຂົາເປັນຕົວແທນແຫ່ງລາຊະອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາຖືກສົ່ງອອກຈາກຊີໂອນ ເພາະຄວາມໝາຍຂອງຊີໂອນເປັນຕົວແທນເຄື່ອງໝາຍປະຈຳການຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> ໃນຂະນະທີ່ພວກຟາຣິຊາຍກຳລັງຊຸມນຸມກັນຢູ່ນັ້ນ ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຊົງຖາມເຂົາວ່າ, “ພວກທ່ານຄິດເຫັນຢ່າງໃດເລື່ອງພຣະຄຣິດ? ພຣະອົງເປັນພຣະບຸດຂອງຜູ້ໃດ?” ພວກເຂົາທູນຕອບພຣະອົງວ່າ, “ເປັນພຣະບຸດຂອງດາວິດ.”

> ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດແກ່ເຂົາວ່າ, ຖ້າດັ່ງນັ້ນ ເປັນໄດ້ຢ່າງໃດທີ່ດາວິດ ໂດຍພຣະວິນຍານ ຈຶ່ງເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຈົ່ງປະທັບຢູ່ເບື້ອງຂວາຂອງເຮົາ ຈົນກວ່າເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ສັດຕູຂອງທ່ານເປັນແທ່ນຮອງຕີນຂອງທ່ານ? ຖ້າດາວິດເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລ້ວພຣະອົງຈະເປັນບຸດຂອງດາວິດໄດ້ຢ່າງໃດ?

> ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຕອບພຣະອົງໄດ້ແມ່ນແຕ່ຄໍາດຽວ ແລະນັບແຕ່ມື້ນັ້ນໄປ ກໍບໍ່ມີຜູ້ໃດກ້າຖາມພຣະອົງອີກ. ມັດທາຍ 24:41–46.

ຄວາມສຳພັນແບບພະຍາກອນຂອງດາວິດກັບພຣະຄຣິດໃນແງ່ຂອງອັນຟາແລະໂອເມກາ—ຄື ເບື້ອງຕົ້ນແລະເບື້ອງປາຍ—ແມ່ນຫຼັກເກນຂັ້ນພື້ນຖານຂອງວິທີການ “ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ,” ແລະຫຼັກເກນນັ້ນພວກຢິວຜູ້ມັກຖົງຖຽງຈັບຜິດກໍບໍ່ອາດຢັ່ງເຖິງໄດ້ ພໍໆກັນກັບທີ່ຊາວແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍຄົນໜຶ່ງຈະເຂົ້າໃຈວ່າ ປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີໄລຕ໌ໃນຊ່ວງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ແມ່ນບ່ອນທີ່ນ້ຳຄ້າງແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຖືກເທລົງໃນໄລຍະເຍົາວະໄວຂອງຂະບວນການແອດເວນຕິສ. “ນ້ຳຄ້າງ” ແຫ່ງຄວາມໜຸ່ມຂອງທ່ານຢູ່ເໜືອຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະມັນເລີ່ມພົມລົງໃນ 9/11, ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນ “ວັນແຫ່ງລິດອຳນາດ,” ເມື່ອຜູ້ເຫຼືອຢູ່ຖືກເຈີມຕັ້ງເປັນປະໂຣຫິດຕາມລຳດັບຂອງເມັນຄີເຊເດັກ.

ອອກມາຈາກຕໍໄມ້ຂອງລາວດີເຊຍນ ເຊວເວນທ໌-ເດ ແອັດເວນຕິດສ໌ (ຄຣິດຈັກທີ່ຕໍ່ສູ້) ມີກິ່ງງ່າເກີດຂຶ້ນ (ຄຣິດຈັກທີ່ມີໄຊຊະນະ), ໃນຂະນະທີ່ອອກມາຈາກຮາກຂອງເຢຊຊີ ນັ້ນ, ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ—ເປັນກິ່ງງ່າແຫ່ງຜົນອັນຮຸ່ງໂລດ ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງຖວາຍແບບຍົກໂບກໃນວັນແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ແນວຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ສຸພາສິດ ບົດທີ່ໜຶ່ງ”

> “ວັນທີ 1 ເມສາ, 1850 ເຖິງ ‘ຝູງນ້ອຍ.’”

> “ພີ່ນ້ອງທີ່ຮັກ.—ໃນວັນທີ 26 ມັງກອນ ພຣະອົງໄດ້ປະທານນິມິດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕໍ່ໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ບາງຄົນໃນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າມີຄວາມມຶນຊາແລະຫຼັບໄຫຼ; ແລະຕື່ນຢູ່ພຽງເຄິ່ງດຽວ, ແລະບໍ່ຕະໜັກເຖິງເວລາທີ່ບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຢູ່; ແລະວ່າ ‘ຊາຍ’ ຜູ້ມີ ‘ແປງປັດຝຸ່ນ’ ໄດ້ເຂົ້າມາແລ້ວ, ແລະມີບາງຄົນກຳລັງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍທີ່ຈະຖືກກວາດໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວິງວອນຕໍ່ພຣະເຢຊູໃຫ້ຊົງຊ່ວຍພວກເຂົາ, ໃຫ້ຊົງໄວ້ຊີວິດພວກເຂົາອີກໜ່ອຍໜຶ່ງ, ແລະຊົງໃຫ້ພວກເຂົາເຫັນອັນຕະລາຍອັນນ່າຢ້ານຂອງຕົນ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຕຽມພ້ອມກ່ອນທີ່ມັນຈະສາຍເກີນໄປຕະຫຼອດການ. ທູດສະຫວັນກ່າວວ່າ, ‘ຄວາມພິນາດກຳລັງມາດັ່ງລົມພາຍຸຮ້າຍແຮງ.’ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວິງວອນຕໍ່ທູດສະຫວັນໃຫ້ເມດຕາ ແລະຊ່ວຍບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກໂລກນີ້, ແລະຜູກພັນຢູ່ກັບຊັບສິນຂອງຕົນ, ແລະບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຕັດຂາດຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະສະຫຼະມັນເພື່ອເລັ່ງບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວໃນເສັ້ນທາງຂອງພວກເຂົາ ໃຫ້ໄປຫຼໍ່ລ້ຽງຝູງແກະທີ່ຫິວໂຫຍ, ຜູ້ກຳລັງພິນາດເນື່ອງຈາກຂາດອາຫານຝ່າຍວິນຍານ.”

> “ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຈິດວິນຍານທີ່ນ່າສົງສານກຳລັງຕາຍໄປເພາະຂາດຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປະຈຸບັນ, ແລະບາງຄົນທີ່ປະກາດຕົນວ່າເຊື່ອຄວາມຈິງນັ້ນພັດປ່ອຍໃຫ້ເຂົາຕາຍໄປ ໂດຍການກັກໄວ້ບໍ່ຍອມໃຫ້ປັດໄຈອັນຈຳເປັນເພື່ອສືບຕໍ່ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ພາບນັ້ນເຈັບປວດເຫຼືອເກີນ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວິງວອນທູດສະຫວັນໃຫ້ນຳມັນໄປໃຫ້ພົ້ນຈາກຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງເອົາຊັບສິນບາງສ່ວນຂອງເຂົາ, ເຊັ່ນດຽວກັບຊາຍໜຸ່ມຄົນນັ້ນທີ່ໄດ້ມາຫາພຣະເຢຊູ, [Matthew 19:16–22.] ເຂົາກໍໄດ້ໄປຈາກດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ; ແລະວ່າອີກບໍ່ຊ້າ ໄພພິບັດອັນຖາໂຖມລົ້ນເຫຼືອຈະຜ່ານທັບມາ ແລະກວາດເອົາຊັບສິນຂອງເຂົາໄປເສຍໝົດສິ້ນ, ແລ້ວເມື່ອນັ້ນຈະສາຍເກີນໄປທີ່ຈະຖວາຍສະລະຊັບສິ່ງຂອງຝ່າຍໂລກ ແລະສະສົມຊັບສົມບັດໄວ້ໃນສະຫວັນ.”

> “ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ໄຖ່ອັນຊົງສະຫງ່າລາສີ, ຜູ້ງົດງາມແລະເປັນທີ່ຮັກ, ວ່າພຣະອົງໄດ້ຊົງລະຈາກຂອບເຂດແຫ່ງພຣະສິຣິ, ແລະໄດ້ສະເດັດມາສູ່ໂລກອັນມືດມົນແລະໂດດດ່ຽວນີ້, ເພື່ອຊົງປະທານພຣະຊີວິດອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ແລະສິ້ນພຣະຊົນ, ຄືຜູ້ຊອບທຳເພື່ອຜູ້ອະທຳ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງທົນຕໍ່ການເຍາະເຢີ້ຍອັນໂຫດຮ້າຍແລະການໂບຍຕີ, ແລະຊົງສວມມົງກຸດໜາມທີ່ຖັກໄວ້, ແລະຊົງຫຼັ່ງເຫື່ອເປັນຢອດເລືອດໃຫຍ່ໆໃນສວນ; ໃນຂະນະທີ່ພາລະແຫ່ງບາບຂອງຊາວໂລກທັງປວງໄດ້ຢູ່ເໜືອພຣະອົງ. ທູດສະຫວັນໄດ້ຖາມວ່າ, ‘ເພາະຫຍັງ?’ ໂອ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນແລະຮູ້ວ່າ ກໍເພາະພວກເຮົານັ້ນເອງ; ເພາະບາບຂອງພວກເຮົາ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງທົນທຸກສິ່ງນີ້, ເພື່ອວ່າໂດຍພຣະໂລຫິດອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຈະຊົງໄຖ່ພວກເຮົາໃຫ້ແກ່ພຣະເຈົ້າ.”

> “ແລ້ວ​ອີກ​ຄັ້ງ​ໜຶ່ງ ໄດ້​ມີ​ການ​ນໍາ​ສະເໜີ​ຕໍ່​ໜ້າ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເຖິງ​ບັນດາ​ຜູ້​ທີ່​ບໍ່​ເຕັມ​ໃຈ​ຈະ​ສະຫຼະ​ຊັບ​ສິນ​ຂອງ​ໂລກ​ນີ້ ເພື່ອ​ຊ່ວຍ​ດວງ​ວິນຍານ​ທີ່​ກໍາລັງ​ພິນາດ ໂດຍ​ສົ່ງ​ຄວາມ​ຈິງ​ໄປ​ຫາ​ພວກ​ເຂົາ ໃນ​ຂະນະ​ທີ່​ພຣະ​ເຢຊູ​ຊົງ​ປະທັບ​ຢືນ​ຢູ່​ຕໍ່​ໜ້າ​ພຣະ​ບິດາ ທູນ​ອ້ອນ​ວອນ​ໂດຍ​ອ້າງ​ເຖິງ​ພຣະ​ໂລຫິດ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ຄວາມ​ທຸກ​ທໍລະມານ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ແລະ​ການ​ສິ້ນ​ພຣະ​ຊົນ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ເພື່ອ​ພວກ​ເຂົາ; ແລະ​ໃນ​ຂະນະ​ທີ່​ຜູ້​ສານ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ກໍາລັງ​ຄອຍ​ຖ້າ ພ້ອມ​ຢູ່​ທີ່​ຈະ​ນໍາ​ຄວາມ​ຈິງ​ອັນ​ນໍາ​ຄວາມ​ລອດ​ໄປ​ຫາ​ພວກ​ເຂົາ ເພື່ອ​ວ່າ​ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ປະທັບ​ຕາ​ດ້ວຍ​ຕາ​ປະທັບ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ຊົງ​ພຣະ​ຊົນ​ຢູ່. ສໍາລັບ​ບາງ​ຄົນ​ທີ່​ປະກາດ​ວ່າ​ຕົນ​ເຊື່ອ​ຄວາມ​ຈິງ​ສໍາລັບ​ຍຸກ​ປະຈຸບັນ ແມ່ນ​ເປັນ​ເລື່ອງ​ຍາກ​ແມ່ນ​ແຕ່​ຈະ​ເຮັດ​ພຽງ​ເລັກ​ນ້ອຍ​ນີ້ ຄື​ການ​ມອບ​ເງິນ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ເອງ​ໃຫ້​ແກ່​ຜູ້​ສານ ຊຶ່ງ​ພຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຊົງ​ປ່ອຍ​ຢືມ​ໄວ້​ແກ່​ພວກ​ເຂົາ ໃຫ້​ເປັນ​ຜູ້​ຈັດ​ການ​ດູແລ.”

> “ແລ້ວພຣະເຢຊູຜູ້ທົນທຸກ, ການຖວາຍບູຊາຂອງພຣະອົງ ແລະຄວາມຮັກອັນເລິກຊຶ້ງຂອງພຣະອົງ, ຈົນເຖິງຂັ້ນປະທານຊີວິດຂອງພຣະອົງເພື່ອພວກເຂົາ, ກໍໄດ້ຖືກສະແດງຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າອີກຄັ້ງ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍແມ່ນຊີວິດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະອົງ, ຜູ້ທີ່ມີຊັບສິ່ງຂອງໂລກນີ້, ແລະຖືວ່າການຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ພະລາຊະກິດແຫ່ງຄວາມລອດເປັນເລື່ອງໃຫຍ່ຫຼາຍ. ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງກ່າວວ່າ, ‘ຄົນເຊັ່ນນີ້ຈະເຂົ້າສະຫວັນໄດ້ຫຼື?’ ທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງຕອບວ່າ, ‘ບໍ່, ບໍ່ມີວັນ, ບໍ່ມີວັນ, ບໍ່ມີວັນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ສົນໃຈຕໍ່ພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນໂລກນີ້, ຈະບໍ່ສາມາດຂັບຮ້ອງເພງແຫ່ງຄວາມຮັກທີ່ໄຖ່ກູ້ໄດ້ໃນເບື້ອງເທິງເປັນອັນຂາດ.’”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະລາຊະກິດອັນຮີບດ່ວນທີ່ພຣະເຈົ້າກຳລັງກະທຳຢູ່ໃນໂລກນີ້ ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດລົງໃນຄວາມຊອບທຳໃນໄວໆນີ້, ແລະບັນດາຜູ້ສື່ຂ່າວອັນວ່ອງໄວຈະຕ້ອງເລັ່ງຮີບໄປຕາມທາງຂອງຕົນ ເພື່ອສືບຄົ້ນຫາຝູງແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍ. ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ທຸກຄົນເປັນຜູ້ສື່ຂ່າວບໍ? ບໍ່, ບໍ່, ຜູ້ສື່ຂ່າວຂອງພຣະເຈົ້າມີຂ່າວສານ.’”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກຂັດຂວາງ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ເສື່ອມກຽດ ໂດຍບາງຄົນທີ່ເດີນທາງໄປມາໂດຍບໍ່ມີຂ່າວສານຈາກພຣະເຈົ້າ. ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຈະຕ້ອງໃຫ້ບັນຊີແກ່ພຣະເຈົ້າ ສຳລັບທຸກໆໂດລາທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໃຊ້ໄປໃນການເດີນທາງໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງຕົນທີ່ຈະໄປ; ເພາະເງິນນັ້ນອາດໄດ້ຊ່ວຍສົ່ງເສີມພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເນື່ອງຈາກຂາດເງິນນັ້ນ ຈິດວິນຍານທັງຫຼາຍໄດ້ອຶດຫິວ ແລະຕາຍໄປ ເພາະຂາດອາຫານຝ່າຍວິນຍານ ຊຶ່ງອາດໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຮຽກ ແລະເລືອກໄວ້ ຖ້າຫາກວ່າພວກເຂົາມີປັດໄຈ.”

> “ການສັ່ນສະເທືອນອັນມີລິດເດດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ, ແລະຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປ, ແລະທຸກຄົນທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຈະຍຶດຫມັ້ນ ແລະຢືນຢັດຢ່າງບໍ່ຍອມອ່ອນຂໍ້ເພື່ອຄວາມຈິງ, ແລະເສຍສະຫຼະເພື່ອພຣະເຈົ້າແລະພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ຈະຖືກສັ່ນໃຫ້ຫຼຸດອອກໄປ. ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າຄິດຫຼືວ່າຈະມີຜູ້ໃດຖືກບັງຄັບໃຫ້ເສຍສະຫຼະ? ບໍ່, ບໍ່. ມັນຕ້ອງເປັນເຄື່ອງຖວາຍດ້ວຍໃຈສະໝັກ. ຈະຕ້ອງໃຊ້ທຸກສິ່ງເພື່ອຊື້ທົ່ງນານັ້ນ.’—ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ໄວ້ຊີວິດປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ບາງຄົນໃນພວກເຂົາກໍາລັງອ່ອນແຮງລົງ ແລະກໍາລັງຈະຕາຍ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຜູ້ທີ່ມີກຳລັງທີ່ຈະເຮັດວຽກດ້ວຍມືຂອງຕົນ ແລະຊ່ວຍຄ້ຳຈູນພຣະລາຊກິດນັ້ນ ຍ່ອມມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ກຳລັງນັ້ນ ເທົ່າກັນກັບທີ່ຄົນອື່ນມີຕໍ່ຊັບສິນຂອງຕົນ.”

> “ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດອຳນາດສູງສຸດກຳລັງຈະມາເຖິງໂດຍໄວ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວິງວອນທູດສະຫວັນໃຫ້ກ່າວດ້ວຍພາສາຂອງທ່ານແກ່ປະຊາຊົນ. ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ຟ້າຮ້ອງແລະຟ້າແລບທັງໝົດແຫ່ງພູເຂົາຊີນາຍກໍຈະບໍ່ສາມາດຂັບເຄື່ອນຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຄວາມຈິງອັນແຈ້ງຊັດແຫ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນກໍຈະບໍ່ປຸກເຂົາໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນໄດ້.’” Review and Herald, April 1, 1850.

Back to Articles