Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Seven

ພຣະທໍາໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ເຈັດ

Number Seven

ເລກເຈັດ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 9, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the first few articles we included the passage from The Desire of Ages which addresses Christ presenting the parable of the vineyard to the quibbling Jews. The parable of the song of the vineyard is also the song of Moses and the Lamb which the one hundred and forty-four thousand, and inspiration informs us that a “song” in prophecy represents an “experience.” The one hundred and forty-four thousand follow the Lamb whithersoever He goeth, so they will walk through the same experience as did Christ and Moses. Christ as the omega of ancient Israel’s prophetic history and Moses the alpha of ancient Israel’s prophetic history both lived in parallel periods when a former covenant people were being passed by and as a new covenant people were being chosen. The one hundred and forty-four thousand sing the song of Moses and of the Lamb by experiencing a history when a former covenant people are being passed by—while the Lord enters into covenant with His final covenant people.

ໃນບົດຄວາມຊ່ວງຕົ້ນໆ ພວກເຮົາໄດ້ລວມຂໍ້ຄວາມຈາກ The Desire of Ages ຊຶ່ງກ່າວເຖິງພຣະຄຣິດຊົງສະເໜີຄຳອຸປະມາເລື່ອງສວນອະງຸ່ນແກ່ພວກຢິວຜູ້ທີ່ຊອກຫາຂໍ້ຖຽງ. ຄຳອຸປະມາຂອງບົດເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ ກໍແມ່ນບົດເພງຂອງໂມເຊ ແລະ ຂອງພຣະເມສານ້ອຍ ຊຶ່ງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະຮ້ອງ, ແລະ ການດົນໃຈໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ “ບົດເພງ” ໃນຄຳພະຍາກອນເປັນຕົວແທນຂອງ “ປະສົບການ.” ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍໄປທຸກແຫ່ງທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະດຳເນີນຜ່ານປະສົບການດຽວກັນກັບທີ່ພຣະຄຣິດ ແລະ ໂມເຊໄດ້ດຳເນີນຜ່ານ. ພຣະຄຣິດ ໃນຐານະເປັນໂອເມກາແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນຂອງອິສຣາເອນບູຮານ, ແລະ ໂມເຊ ໃນຐານະເປັນອານຟາແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນຂອງອິສຣາເອນບູຮານ, ທັງສອງໄດ້ດຳລົງຊີວິດໃນຊ່ວງເວລາຄູ່ຂະໜານ ເມື່ອຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ ແລະ ຂະນະທີ່ຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃໝ່ກຳລັງຖືກຊົງເລືອກ. ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຮ້ອງບົດເພງຂອງໂມເຊ ແລະ ຂອງພຣະເມສານ້ອຍ ໂດຍການປະສົບກັບປະຫວັດສາດໜຶ່ງ ໃນເວລາທີ່ຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ—ໃນຂະນະທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ.

Prophetically when Christ was presenting the parable it aligns with Peter addressing the quibbling Jews at Pentecost. In the final crisis, Jesus presenting the parable to the quibbling Jews, represents those who are singing the song of the vineyard to the drunkards of Ephraim. Peter is presenting the same song at Pentecost, only he is singing in the key of Joel. The song of the vineyard is the song of a former covenant people being divorced during the same time that a new covenant people are being married to the Lord. The virgins who were disappointed and entered into the tarrying time were waiting for the marriage, and the perfect fulfillment would be that they are waiting for the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ເມື່ອພຣະຄຣິດກຳລັງຊົງສະເໜີອຸປະມານັ້ນ ມັນສອດຄ່ອງກັບເປໂຕທີ່ກຳລັງກ່າວຕໍ່ພວກຢິວຜູ້ຊອກຫາເລື່ອງໂຕ້ຖຽງໃນວັນເພນເຕກອດ. ໃນວິກິດການສຸດທ້າຍ ການທີ່ພຣະເຢຊູຊົງສະເໜີອຸປະມາແກ່ພວກຢິວຜູ້ຊອກຫາເລື່ອງໂຕ້ຖຽງ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ກຳລັງຂັບຮ້ອງເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນໃຫ້ແກ່ຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ. ເປໂຕກຳລັງສະເໜີເພງດຽວກັນນັ້ນໃນວັນເພນເຕກອດ ແຕ່ພຽງແຕ່ລາວຂັບຮ້ອງໃນທຳນອງຂອງໂຢເອນ. ເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ ແມ່ນເພງແຫ່ງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າທີ່ກຳລັງຖືກຢ່າຮ້າງ ໃນເວລາດຽວກັນກັບທີ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃໝ່ກຳລັງຖືກອະພິເສກກັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພວກພົມມະຈັນຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງ ແລະໄດ້ເຂົ້າສູ່ເວລາແຫ່ງການຄອຍຊ້າ ກຳລັງລໍຖ້າການອະພິເສກ; ແລະຄວາມສຳເລັດສົມບູນແບບຢ່າງເຕັມທີ່ກໍຄື ພວກເຂົາກຳລັງລໍຖ້າການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

The book of Joel begins with its first chapter describing how God’s vineyard has been destroyed by the drinkers of wine and strong drink, who have had the “new wine” cut off from their mouths. As soon as Jesus informed the Jews their kingdom would be taken from them and given to a group of husbandmen who will bring forth the genuine fruits of the vineyard, Jesus switched gears and cited the cornerstone in the temple that was set aside, but which was destined to become the capstone. The beginning was going to be repeated at the end, and when this truth is set forth, it is represented as “marvelous.”

ພຣະຄຳພີໂຢເອນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການພັນລະນາໃນບົດທຳອິດວ່າ ສວນອະງຸ່ນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກທຳລາຍໂດຍບັນດາຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນແລະເຫຼົ້າແຮງ ຜູ້ຊຶ່ງ “ນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່” ໄດ້ຖືກຕັດອອກຈາກປາກຂອງເຂົາ. ທັນທີທີ່ພຣະເຢຊູຊົງແຈ້ງແກ່ຊາວຢິວວ່າ ອານາຈັກຂອງເຂົາຈະຖືກຍຶດໄປຈາກເຂົາ ແລະຈະຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ກຸ່ມຄົນງານສວນອະງຸ່ນຜູ້ຈະນຳຜົນແທ້ຂອງສວນອະງຸ່ນອອກມາ, ພຣະອົງກໍຊົງຫັນໄປກ່າວອ້າງເຖິງຫີນສຳຄັນເອກໃນພຣະວິຫານ ທີ່ເຄີຍຖືກປະລະໄວ້ ແຕ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ກາຍເປັນຫີນຍອດ. ຕົ້ນເລື່ອງກຳລັງຈະຖືກທວນຄືນອີກໃນຕອນທ້າຍ, ແລະເມື່ອຄວາມຈິງນີ້ຖືກນຳສະເໜີອອກມາ ມັນກໍຖືກພັນລະນາວ່າເປັນ “ສິ່ງອັນອັດສະຈັນ.”

The “rule of first mention” in God’s Word informs us that because Joel first addresses the destruction of the vineyard that it is the primary point of his testimony. Joel is not alone for every major prophet begins their testimony addressing the sins and lost condition of Israel.

“ກົດເກນແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ” ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຊີ້ແຈງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ເນື່ອງຈາກໂຢເອນໄດ້ກ່າວເຖິງການທຳລາຍສວນອະງຸ່ນເປັນອັນດັບທຳອິດ ສິ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຈຸດສຳຄັນຫຼັກໃນຄຳພະຍານຂອງທ່ານ. ໂຢເອນບໍ່ໄດ້ຢູ່ລຳພັງໃນເລື່ອງນີ້ ເພາະວ່າຜູ້ພະຍາກອນໃຫຍ່ທຸກຄົນຕ່າງເລີ່ມຄຳພະຍານຂອງຕົນໂດຍກ່າວເຖິງບາບ ແລະ ສະພາບອັນຫຼົ້ມຫາຍຂອງອິສຣາເອນ.

In Isaiah twenty-eight the “scornful men which rule” “Jerusalem” are represented as the “drunkards of Ephraim,” and as the “crown of pride.” “Crown” represents leadership and “pride” represents a satanic character.

ໃນອິດສະຢາ ບົດທີ 28 “ພວກຄົນຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍທີ່ປົກຄອງ” “ເຢຣູຊາເລັມ” ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເປັນ “ພວກຂີ້ເມົາຂອງເອຟຣາອິມ,” ແລະເປັນ “ມົງກຸດແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງ.” “ມົງກຸດ” ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເປັນຜູ້ນຳ ແລະ “ຄວາມຈອງຫອງ” ເປັນຕົວແທນຂອງອຸປະນິໄສແບບຊາຕານ.

The drunkards are contrasted with the remnant (“residue”) who become God’s “crown” of glory, for during the latter rain the Lord sets up His “kingdom of glory” as typified by Him setting up the “kingdom of grace” at the cross. The kingdom of grace at the cross typifies the kingdom of glory at the Sunday law.

ບັນດາຄົນເມົາເຫຼົ້າຖືກນໍາມາປຽບທຽບກັບຊາກເຫຼືອ (“residue”) ຜູ້ຊຶ່ງກາຍເປັນ “ມົງກຸດ” ແຫ່ງພຣະສິລິຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະວ່າໃນລະຫວ່າງຝົນປາຍລະດູ ພຣະອົງຊົງສະຖາປະນາ “ອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິລິ” ຂອງພຣະອົງ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍການທີ່ພຣະອົງຊົງສະຖາປະນາ “ອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນ” ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ. ອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິລິໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ.

The latter rain began on 9/11 when the sealing of the one hundred and forty-four thousand and the judgment of the living also began. In the sealing time the outpouring of the Holy Spirit began at 9/11, as Jesus breathed a few drops. It is the foundation and the outpouring of the Holy Spirit at the Midnight Cry that is the capstone. “Marvelous” is a symbol of the period of the outpouring of the spirit from “9/11 unto the Sunday law.”

ຝົນຊ່ວງທ້າຍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 9/11 ເມື່ອການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະການພິພາກສາຜູ້ມີຊີວິດກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ. ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 9/11 ດັ່ງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຫາຍໃຈພົ່ນຢອດເລັກນ້ອຍອອກມາ. ນັ້ນແມ່ນຮາກຖານ ແລະການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນເວລາ Midnight Cry ແມ່ນຫີນຍອດ. “Marvelous” ແມ່ນສັນຍະລັກຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານ ຕັ້ງແຕ່ “9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.”

The parallel, yet opposite symbolism of the “crown” representing leadership is set forth in the narrative of Isaiah twenty-eight when the drunkards who rule Jerusalem are passed by and the leadership of God’s church is given to the residue. This illustrates the parable of the vineyard. The drunkard’s crown is removed and the one hundred and forty-four thousand are then the crown which represents Christ’s kingdom. Isaiah teaches the same truth in chapter twenty-two when Shebna is cast into a far country and replaced with Eliakim. Whether it is the drunkards of Ephraim or Shebna in chapter twenty-two they both represent the leadership of God’s former covenant people being passed by.

ສັນຍະລັກຄູ່ຂະໜານ ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ຂອງ “ມົງກຸດ” ທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການນຳ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນບົດເລື່ອງຂອງ ເອຊາຢາ ບົດທີ 28 ເມື່ອພວກຂີ້ເມົາທີ່ປົກຄອງເຢຣູຊາເລັມຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ ແລະການນຳແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່. ນີ້ເປັນພາບປະກອບຂອງອຸປະມາເລື່ອງສວນອະງຸ່ນ. ມົງກຸດຂອງຄົນຂີ້ເມົາຖືກຍົກອອກໄປ ແລະໃນເວລານັ້ນ ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຈຶ່ງເປັນມົງກຸດທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງອານາຈັກຂອງພຣະຄຣິດ. ເອຊາຢາໄດ້ສອນຄວາມຈິງດຽວກັນນີ້ໃນບົດທີ 22 ເມື່ອ ເຊັບນາ ຖືກໂຍນໄປຍັງດິນແດນອັນຫ່າງໄກ ແລະຖືກແທນທີ່ໂດຍ ເອລີອາກິມ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນພວກຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ ຫຼື ເຊັບນາ ໃນບົດທີ 22 ກໍຕາມ ທັງສອງລ້ວນເປັນຕົວແທນຂອງການນຳຂອງຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ.

Zechariah identifies the Triumphal Entry, which is also the Midnight Cry, and the verses that follow agree with Isaiah by identifying God’s people as a crown.

ຊາກາຣີຢາໄດ້ລະບຸການເສດັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊຊະນະ ຊຶ່ງເປັນສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນດ້ວຍ, ແລະຂໍ້ພຣະຄໍາທີ່ຕາມມາກໍສອດຄ່ອງກັບອິຊາຢາ ໂດຍລະບຸປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າວ່າເປັນມົງກຸດ.

> Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. And I will cut off the chariot from Ephraim, and the horse from Jerusalem, and the battle bow shall be cut off: and he shall speak peace unto the heathen: and his dominion shall be from sea even to sea, and from the river even to the ends of the earth.

> ຈົ່ງຊື່ນຊົມຢ່າງຍິ່ງເຖີດ, ໂອ ທິດາແຫ່ງຊີໂອນ; ຈົ່ງໂຫ່ຮ້ອງ, ໂອ ທິດາແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ: ເບິ່ງແມ, ກະສັດຂອງເຈົ້າສະເດັດມາຫາເຈົ້າ; ພຣະອົງຊອບທຳ ແລະ ຊົງນຳຄວາມລອດມາ; ຊົງອ່ອນໂຍນ ແລະ ສະເດັດເທິງຫຼັງລາ, ແມ່ນເທິງຫຼັງລູກລາ, ລູກອ່ອນຂອງລາ. ແລະ ເຮົາຈະຕັດລົດຮົບອອກຈາກເອຟຣາອິມ, ແລະ ມ້າອອກຈາກເຢຣູຊາເລັມ, ແລະ ຄັນທະນູສົງຄາມຈະຖືກຕັດອອກ: ແລະ ພຣະອົງຈະກ່າວສັນຕິສຸກແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ: ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງຂອງພຣະອົງຈະຈາກທະເລເຖິງທະເລ, ແລະ ຈາກແມ່ນ້ຳໄປຈົນເຖິງທີ່ສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ.

> As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water.

> ສ່ວນເຈົ້າດ້ວຍ, ເນື່ອງດ້ວຍເລືອດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງເຈົ້າ ເຮົາໄດ້ປ່ອຍບັນດານັກໂທດຂອງເຈົ້າອອກຈາກບໍ່ທີ່ບໍ່ມີນ້ຳ.

> Turn you to the strong hold, ye prisoners of hope: even today do I declare that I will render double unto thee; When I have bent Judah for me, filled the bow with Ephraim, and raised up thy sons, O Zion, against thy sons, O Greece, and made thee as the sword of a mighty man.

> ຈົ່ງຫັນກັບສູ່ທີ່ກຳບັງອັນແຂງແຮງ, ໂອ ບັນດານັກໂທດແຫ່ງຄວາມຫວັງ; ແມ່ນໃນວັນນີ້ເອງ ເຮົາຂໍປະກາດວ່າ ເຮົາຈະຕອບແທນແກ່ເຈົ້າເປັນສອງເທົ່າ; ເມື່ອເຮົາໄດ້ໂກ່ງຢູດາເພື່ອເຮົາ, ບັນຈຸຄັນທະນູດ້ວຍເອຟຣາອິມ, ແລະປຸກບຸດທັງຫລາຍຂອງເຈົ້າຂຶ້ນ, ໂອ ຊີໂອນ, ໃຫ້ຕໍ່ສູ້ກັບບຸດທັງຫລາຍຂອງເຈົ້າ, ໂອ ກຣີກ, ແລະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເປັນດັ່ງດາບຂອງນັກຮົບຜູ້ມີລິດເດດ.

> And the Lord shall be seen over them, and his arrow shall go forth as the lightning: and the Lord God shall blow the trumpet, and shall go with whirlwinds of the south. The Lord of hosts shall defend them; and they shall devour, and subdue with sling stones; and they shall drink, and make a noise as through wine; and they shall be filled like bowls, and as the corners of the altar. And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Zechariah 9:9–17.

> ແລະພຣະຢາເວຈະປາກົດຢູ່ເໜືອພວກເຂົາ, ແລະລູກທະນູຂອງພຣະອົງຈະພຸ່ງອອກໄປດັ່ງຟ້າແມບ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຈະເປົ່າແກ, ແລະຈະສະເດັດໄປກັບພາຍຸລົມໝຸນຂອງທາງໃຕ້. ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຈະປ້ອງກັນພວກເຂົາ; ແລະພວກເຂົາຈະກິນຜານ, ແລະປາບໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ດ້ວຍກ້ອນຫີນສະລິງ; ແລະພວກເຂົາຈະດື່ມ, ແລະໂຮຮ້ອງດັ່ງຄົນເມົາເຫຼົ້າອະງຸ່ນ; ແລະພວກເຂົາຈະເຕັມບໍລິບູນເໝືອນຊາມ, ແລະເໝືອນມຸມທັງຫຼາຍຂອງແທ່ນບູຊາ. ແລະໃນວັນນັ້ນ ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາຈະຊົງຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນດັ່ງຝູງແກະຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ: ເພາະພວກເຂົາຈະເປັນເໝືອນອັນມະນີແຫ່ງມົງກຸດ, ຖືກຊູຂຶ້ນດັ່ງທຸງສັນຍາລັກເທິງແຜ່ນດິນຂອງພຣະອົງ. ເພາະຄວາມດີຂອງພຣະອົງຍິ່ງໃຫຍ່ພຽງໃດ, ແລະຄວາມງາມຂອງພຣະອົງຍິ່ງໃຫຍ່ພຽງໃດ! ເຂົ້າຈະເຮັດໃຫ້ຊາຍໜຸ່ມຊື່ນບານ, ແລະນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່ຈະເຮັດໃຫ້ຍິງສາວເບີກບານ. ຊາກາຣີຢາ 9:9–17។

Verse eleven (9/11) states, “As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water.” Christ confirmed the covenant with many for one week, and the week began at His baptism. For three and a half years Christ walked among men and in the concluding period of those three and a half years Christ fulfilled Zechariah’s prediction identifying the triumphal entry of the Messiah into Jerusalem. The Midnight Cry began a period which led to Christ’s death, burial and resurrection. Christ’s baptism represents His death, burial and resurrection, so the beginning and ending of the period of three and a half years are the same.

ຂໍ້ທີສິບເອັດ (9/11) ກ່າວວ່າ, “ສ່ວນເຈົ້າກໍເຊັ່ນກັນ, ໂດຍພຣະໂລຫິດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງເຈົ້າ ເຮົາໄດ້ປ່ອຍບັນດານັກໂທດຂອງເຈົ້າອອກຈາກບໍ່ທີ່ບໍ່ມີນ້ຳ.” ພຣະຄຣິດໄດ້ຢືນຢັນພັນທະສັນຍາກັບຄົນເປັນອັນຫຼາຍເປັນເວລາໜຶ່ງອາທິດ, ແລະອາທິດນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ. ເປັນເວລາສາມປີເຄິ່ງ ພຣະຄຣິດໄດ້ດຳເນີນຢູ່ທ່າມກາງມະນຸດ, ແລະໃນຊ່ວງສຸດທ້າຍຂອງສາມປີເຄິ່ງນັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳພະຍາກອນຂອງເຊກາຣີຢາສຳເລັດ ໂດຍຊີ້ບອກເຖິງການເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຂອງພຣະເມຊີອາ. ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໄລຍະໜຶ່ງຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການສິ້ນພຣະຊົນ, ການຝັງສົບ ແລະການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ. ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສິ້ນພຣະຊົນ, ການຝັງສົບ ແລະການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະສາມປີເຄິ່ງຈຶ່ງເປັນສິ່ງດຽວກັນ.

Christ’s baptism typifies 9/11, and 9/11 marks the beginning of a period that ends at the Sunday law. At 9/11 the latter rain began to sprinkle and at the Sunday law it is poured out without measure as typified by Christ breathing upon the disciples a few drops of rain in advance of the outpouring at Pentecost.

ພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດເປັນຕົວແທນຂອງ 9/11, ແລະ 9/11 ເປັນເຄື່ອງໝາຍເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄລຍະເວລາໜຶ່ງທີ່ສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນ 9/11 ຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມພົມລົງ, ແລະໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ມັນຖືກເທລົງຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງເປັນຕົວແທນໂດຍພຣະຄຣິດຊົງຫາຍໃຈເປົ່າໃສ່ພວກສາວົກເປັນຝົນສອງສາມຢອດລ່ວງໜ້າ ກ່ອນການເທລົງຢ່າງບໍລິບູນໃນວັນເພນເຕຄອດ.

Zechariah 9:11 aligns with 9/11 and also the Midnight Cry which leads to the Sunday law. At 9/11 the Laodicean message arrived as present truth as it had done in 1856 and 1888. The Laodicean message is given to people who are unaware that they are dead. They are in a “pit” with no latter rain message, for their pit has no water. If Laodicea would just respond to the knocking on their hearts the Lord would raise them out of the pit, for until probation closes at the Sunday law they are “prisoners of hope.”

ເຊກາຣີຢາ 9:11 ສອດຄ່ອງກັບ 9/11 ແລະຍັງສອດຄ່ອງກັບສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນເຫດການ 9/11 ຂ່າວສານເຖິງຊາວລາໂອດີເຊຍໄດ້ມາເຖິງໃນຖານະຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປັດຈຸບັນ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1856 ແລະ 1888. ຂ່າວສານເຖິງຊາວລາໂອດີເຊຍຖືກປະທານແກ່ຜູ້ຄົນທີ່ບໍ່ຮູ້ຕົວວ່າຕົນເອງໄດ້ຕາຍແລ້ວ. ພວກເຂົາຢູ່ໃນ “ຂຸມ” ທີ່ບໍ່ມີຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູ ເພາະວ່າຂຸມຂອງພວກເຂົາບໍ່ມີນ້ຳ. ຖ້າຫາກລາໂອດີເຊຍຈະພຽງແຕ່ຕອບສະໜອງຕໍ່ການເຄາະທີ່ຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍົກພວກເຂົາຂຶ້ນຈາກຂຸມນັ້ນ ເພາະຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນຈະປິດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ພວກເຂົາເປັນ “ນັກໂທດແຫ່ງຄວາມຫວັງ.”

> As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water. Turn you to the strong hold, ye prisoners of hope: even to day do I declare that I will render double unto thee. Zechariah 9:11, 12.

> ສ່ວນເຈົ້ານັ້ນດ້ວຍ, ເພາະເລືອດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງເຈົ້າ ເຮົາໄດ້ປ່ອຍບັນດານັກໂທດຂອງເຈົ້າອອກຈາກບໍ່ອັນບໍ່ມີນ້ຳ. ຈົ່ງກັບໄປຍັງທີ່ກຳບັງອັນໝັ້ນຄົງເຖີດ, ໂອ້ ບັນດານັກໂທດແຫ່ງຄວາມຫວັງ: ໃນວັນນີ້ເອງ ເຮົາປະກາດວ່າ ເຮົາຈະຕອບແທນແກ່ເຈົ້າເປັນສອງເທົ່າ. ເຊກາຣີຢາ 9:11, 12.

9/11 empowered the message which arrived in 1989. That message is the third angel’s message, but in the structure and terms of the Millerite reformatory movement, 1989 marked the arrival of the first angel. The first angel’s message was empowered on August 11, 1840 by a fulfillment of a prophecy concerning Islam, and it identifies that 1989’s arrival of the third angel would be empowered by a fulfillment of a prophecy concerning Islam.

9/11 ໄດ້ເສີມອຳນາດໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1989. ຂ່າວສານນັ້ນຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແຕ່ໃນໂຄງສ້າງແລະຖ້ອຍຄຳຂອງຂະບວນການປະຕິຮູບແບບ Millerite, ປີ 1989 ໄດ້ໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຮັບການເສີມອຳນາດໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ໂດຍການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງຄຳພະຍາກອນຂໍ້ໜຶ່ງທີ່ກ່ຽວກັບອິດສະລາມ, ແລະສິ່ງນັ້ນຊີ້ບອກວ່າການມາເຖິງໃນປີ 1989 ຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະໄດ້ຮັບການເສີມອຳນາດໂດຍການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງຄຳພະຍາກອນຂໍ້ໜຶ່ງທີ່ກ່ຽວກັບອິດສະລາມ.

When the prophecy of Islam was confirmed on August 11, 1840 the angel of Revelation ten descended, thus typifying the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. The empowerment of the first angel in 1840, and the empowerment of the second angel in 1844 both typify the empowerment of the third angel on 9/11. July 18, 2020 was the arrival of the second angel as typified by the first disappointment of the Millerites on April 19, 1844. The histories of both empowerments of the first and second angels of Millerite history, and also the history of the empowerment of the third angel on 9/11 provide witnesses to the empowerment of the message of the Midnight Cry that arrived in July 2023.

ເມື່ອຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິດສະລາມໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບໄດ້ລົງມາ, ອັນເປັນການເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໃນວັນທີ 9/11. ການຮັບກຳລັງອຳນາດຂອງທູດອົງທຳອິດໃນປີ 1840, ແລະການຮັບກຳລັງອຳນາດຂອງທູດອົງທີສອງໃນປີ 1844 ລ້ວນແຕ່ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການຮັບກຳລັງອຳນາດຂອງທູດອົງທີສາມໃນວັນທີ 9/11. ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ແມ່ນການມາເຖິງຂອງທູດອົງທີສອງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດຂອງພວກມິນເລີໄຣທ໌ໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844. ປະຫວັດສາດຂອງການຮັບກຳລັງອຳນາດທັງສອງຄັ້ງຂອງທູດອົງທຳອິດ ແລະ ທູດອົງທີສອງໃນປະຫວັດຂອງມິນເລີໄຣທ໌, ແລະທັງປະຫວັດຂອງການຮັບກຳລັງອຳນາດຂອງທູດອົງທີສາມໃນວັນທີ 9/11, ໄດ້ໃຫ້ພະຍານແກ່ການຮັບກຳລັງອຳນາດຂອງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ທີ່ໄດ້ມາເຖິງໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023.

The period of the sealing begins at 9/11 and ends at the Sunday law. It begins with Christ breathing a few drops of the latter rain and ends with tongues of fire carrying a message to the world at Pentecost. Peter identified Pentecost as a fulfillment of Joel. That being the fact of the matter it establishes that Christ’s breathing was also a fulfillment of Joel, for the Pentecostal season has a specific beginning and ending that demonstrates that the alpha is also the omega. The day of Christ’s resurrection the barley first fruit offering was made, and fifty days later on Pentecost the wheat first fruit offering was lifted up. 9/11 typifies the Midnight Cry that arrives just before and leads to the Sunday law. The perfect fulfillment of Zechariah 9:9 representation of the Midnight Cry is post-July 2023.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 9/11 ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ມັນເລີ່ມດ້ວຍພຣະຄຣິດຊົງຫາຍໃຈພົ່ນຝົນປາຍລະດູລົງມາພຽງສອງສາມຢອດ ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍລີ້ນແຫ່ງໄຟທີ່ນຳຂ່າວສານໄປສູ່ໂລກໃນວັນເພນເຕກອສ. ເປໂຕໄດ້ຊີ້ວ່າວັນເພນເຕກອສເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງໂຢເອນ. ເມື່ອເປັນຂໍ້ເທັດຈິງດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງສະຖາປະນາວ່າການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຫາຍໃຈພົ່ນນັ້ນກໍເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງໂຢເອນເຊັ່ນກັນ, ເພາະວ່າລະດູການເພນເຕກອສມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດທີ່ແນ່ນອນ ອັນສະແດງວ່າອາລະຟາກໍເປັນໂອເມກາດ້ວຍ. ໃນວັນແຫ່ງການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ ການຖວາຍຜົນແຮກຂອງເຂົ້າບາເລໄດ້ຖືກຖວາຍຂຶ້ນ, ແລະຫ້າສິບວັນຕໍ່ມາໃນວັນເພນເຕກອສ ການຖວາຍຜົນແຮກຂອງເຂົ້າສາລີໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນ. 9/11 ເປັນແບບຢ່າງຂອງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງມາເຖິງກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດເລັກນ້ອຍ ແລະນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ. ການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງພາບຕົວແທນໃນ ເຊກາຣີຢາ 9:9 ຂອງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ແມ່ນຫຼັງເດືອນກໍລະກົດ 2023.

> Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. Zechariah 9:9.

> ຈົ່ງຊື່ນຊົມຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ທິດາແຫ່ງຊີໂອນ; ຈົ່ງຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງ, ໂອ ທິດາແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ: ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ພຣະມະຫາກະສັດຂອງເຈົ້າສະເດັດມາຫາເຈົ້າ: ພຣະອົງຊອບທໍາ, ແລະຊົງນໍາຄວາມລອດມາ; ອ່ອນສຸພາບ, ແລະຊົງຂີ່ຫຼັງລາ, ແລະລູກລາໂຕຜູ້, ອັນເປັນລູກຂອງລາ. ເຊກາຣິຢາ 9:9.

So Zechariah agrees with Isaiah’s symbolization of God’s people being a crown, but he adds that the crown is also the ensign when he recorded, “for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land“, and Zechariah further echoes the joy associated with Joel’s symbols of “corn” and “new wine,” by stating, “corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids.” As we consider the record of the drunkards of Ephraim in chapter twenty-eight, take note that this is the biblical chapter that identifies the “rest and the refreshing.” This is one of the primary passages in the Scriptures concerning the latter rain, so these drunkards of Ephraim must be the same drunks Joel speaks of.

ດັ່ງນັ້ນ ເຊກາຣີຢາຈຶ່ງເຫັນພ້ອມກັບການໃຊ້ສັນຍາລັກຂອງອິຊາຢາທີ່ວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນມົງກຸດ, ແຕ່ທ່ານໄດ້ເພີ່ມອີກວ່າ ມົງກຸດນັ້ນຍັງເປັນທຸງໝາຍອີກດ້ວຍ ເມື່ອທ່ານໄດ້ບັນທຶກວ່າ, “for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land“, ແລະເຊກາຣີຢາຍັງສະທ້ອນສຽງຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີທີ່ຜູກພັນຢູ່ກັບສັນຍາລັກ “corn” ແລະ “new wine” ຂອງໂຢເອນ ໂດຍກ່າວວ່າ, “corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids.” ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາບັນທຶກເລື່ອງຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມໃນບົດທີຊາວແປດ, ຈົ່ງສັງເກດວ່າ ນີ້ແມ່ນບົດໃນພຣະຄຳພີທີ່ລະບຸເຖິງ “rest and the refreshing.” ນີ້ເປັນໜຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີຫຼັກໆກ່ຽວກັບຝົນປາຍລະດູ ໃນພຣະຄຳພີ, ດັ່ງນັ້ນ ຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງຕ້ອງເປັນຄົນຂີ້ເມົາກຸ່ມດຽວກັນກັບທີ່ໂຢເອນໄດ້ກ່າວເຖິງ.

> Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet: And the glorious beauty, which is on the head of the fat valley, shall be a fading flower, and as the hasty fruit before the summer; which when he that looketh upon it seeth, while it is yet in his hand he eateth it up. In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. …

> ວິບັດແກ່ມົງກຸດແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງ, ແກ່ພວກຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມ, ຜູ້ຊຶ່ງຄວາມງາມອັນຮຸ່ງໂລດຂອງເຂົາເປັນດັ່ງດອກໄມ້ທີ່ກຳລັງຫ່ຽວໂຫຍ, ຊຶ່ງຢູ່ເທິງຍອດແຫ່ງຫຸບເຂົາອັນອຸດົມຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ພ່າຍແພ້ດ້ວຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນ! ຈົ່ງເບິ່ງ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມີຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ມີລິດແລະເຂັ້ມແຂງ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນດັ່ງພາຍຸລູກເຫັບແລະພາຍຸທຳລາຍ, ດັ່ງນ້ຳຖ້ວມແຫ່ງນ້ຳອັນແຮງກ້າທີ່ຫຼັ່ງລົ້ນ, ຈະຟາດລົງສູ່ແຜ່ນດິນດ້ວຍພຣະຫັດ. ມົງກຸດແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງ, ຄືພວກຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມ, ຈະຖືກຢຽບຢ່ຳລົງໃຕ້ຕີນ; ແລະຄວາມງາມອັນຮຸ່ງໂລດ, ຊຶ່ງຢູ່ເທິງຍອດແຫ່ງຫຸບເຂົາອັນອຸດົມ, ຈະເປັນດັ່ງດອກໄມ້ທີ່ກຳລັງຫ່ຽວໂຫຍ, ແລະດັ່ງໝາກຜົນແລກສຸກກ່ອນລະດູຮ້ອນ; ຊຶ່ງເມື່ອຜູ້ໃດເຫັນມັນ, ຂະນະທີ່ມັນຍັງຢູ່ໃນມືຂອງເຂົາ ເຂົາກໍກິນມັນເສຍ. ໃນວັນນັ້ນ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຈະຊົງເປັນມົງກຸດແຫ່ງລັດສະໝີ ແລະເປັນພວງມາໄລແຫ່ງຄວາມງາມ ແກ່ຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ, ແລະເປັນພຣະວິນຍານແຫ່ງການພິພາກສາແກ່ຜູ້ທີ່ນັ່ງພິພາກສາ, ແລະເປັນກຳລັງແກ່ພວກຜູ້ທີ່ຕ້ານການຮົບຢູ່ທີ່ປະຕູເມືອງ. ແຕ່ພວກເຂົາກໍໄດ້ຜິດພາດໄປເພາະເຫຼົ້າອະງຸ່ນ, ແລະໄດ້ຫຼົງອອກນອກທາງເພາະເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາ; ປະໂລຫິດແລະຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ຜິດພາດໄປເພາະເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາ, ພວກເຂົາຖືກເຫຼົ້າອະງຸ່ນກືນກິນ, ພວກເຂົາຫຼົງອອກນອກທາງເພາະເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາ; ພວກເຂົາຜິດພາດໃນນິມິດ, ພວກເຂົາສະດຸດໃນການພິພາກສາ. ເພາະວ່າທຸກໂຕະເຕັມໄປດ້ວຍອາເມັນແລະຄວາມໂສໂຄກ, ຈົນບໍ່ມີທີ່ໃດສະອາດ. …

> Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned.

> ຈົ່ງຢຸດຢືນຢູ່ ແລະ ພິສູດໃຈ; ຈົ່ງຮ້ອງອອກ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້: ພວກເຂົາເມົາ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນ; ພວກເຂົາໂຊເຊ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຄື່ອງດື່ມແຮງ. ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ເທລົງເທິງພວກເຈົ້າຊຶ່ງວິນຍານແຫ່ງການຫຼັບລຶກ, ແລະ ໄດ້ປິດຕາຂອງພວກເຈົ້າໄວ້: ພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ບັນດາຜູ້ນຳຂອງພວກເຈົ້າ, ຄືພວກຜູ້ເຫັນນິມິດ ພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມເຂົາໄວ້. ແລະ ນິມິດທັງປວງໄດ້ກາຍເປັນແກ່ພວກເຈົ້າເໝືອນຄຳເວົ້າໃນໜັງສືທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້, ຊຶ່ງຄົນທັງຫຼາຍນຳໄປໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຮຽນຮູ້ແລ້ວ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຂໍວອນທ່ານ, ຈົ່ງອ່ານສິ່ງນີ້ແດ່”; ແລະ ລາວກ່າວວ່າ, “ຂ້ອຍອ່ານບໍ່ໄດ້; ເພາະມັນຖືກຜະນຶກໄວ້.” ແລະ ໜັງສືນັ້ນກໍຖືກນຳໄປໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຂໍວອນທ່ານ, ຈົ່ງອ່ານສິ່ງນີ້ແດ່”; ແລະ ລາວກ່າວວ່າ, “ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຮຽນຮູ້.”

> Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 28:1–8; 29:9–16.

> ເຫດສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ເພາະວ່າຊົນຊາດນີ້ເຂົ້າມາໃກ້ເຮົາແຕ່ພຽງດ້ວຍປາກຂອງເຂົາ, ແລະໃຫ້ກຽດເຮົາດ້ວຍຮິມຝີປາກຂອງເຂົາ, ແຕ່ໃຈຂອງເຂົາໄດ້ຫ່າງໄກຈາກເຮົາ, ແລະຄວາມຢຳເກງຂອງເຂົາທີ່ມີຕໍ່ເຮົານັ້ນເປັນພຽງຄຳສັ່ງສອນຂອງມະນຸດທີ່ຖືກສອນຕໍ່ໆ ກັນມາ: ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະດຳເນີນການອັນມະຫັດສະຈັນທ່າມກາງຊົນຊາດນີ້, ແມ່ນແທ້, ງານອັນມະຫັດສະຈັນແລະສິ່ງອັນນ່າພິສະດານ: ເພາະສະຕິປັນຍາຂອງບັນດາຄົນສະຫລາດຂອງເຂົາຈະພິນາດໄປ, ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງບັນດາຄົນຮອບຄອບຂອງເຂົາຈະຖືກຊ່ອນໄວ້. ວິບັດແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ສະແຫວງຢ່າງເລິກລັບເພື່ອປິດບັງແຜນການຂອງຕົນຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະການກະທຳຂອງເຂົາຢູ່ໃນຄວາມມືດ, ແລະເຂົາກ່າວວ່າ, ໃຜເຫັນພວກເຮົາ? ແລະໃຜຮູ້ຈັກພວກເຮົາ? ແນ່ນອນ ການກັບຕາລະປັດຂອງພວກເຈົ້າຈະຖືກນັບຖືປະດຸດດັ່ງດິນຂອງຊ່າງປັ້ນ: ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ສ້າງມັນວ່າ, ລາວບໍ່ໄດ້ສ້າງຂ້ອຍບໍ? ຫຼືສິ່ງທີ່ຖືກປັ້ນຂຶ້ນຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ປັ້ນມັນວ່າ, ລາວບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈບໍ? ເອຊາຢາ 28:1–8; 29:9–16.

The Lord is going to do a “marvelous work” among the drunkards of Ephraim as he removes their wisdom and understanding, the very two elements associated with understanding the increase of knowledge when a prophetic message is unsealed. It is the wise who understand. Part of the “marvelous work” is removing the knowledge that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah from the minds of the drunkards of Ephraim. The separation of the wise and wicked is part of the Lord’s “marvelous work.” It is the everlasting gospel. After Christ led the quibbling Jews through the parable of the vineyard and thus trapped them into pronouncing their own judgment, He asked a question from Psalm 118:

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງຈະກະທຳ “ພຣະກິດອັນອັດສະຈັນ” ທ່າມກາງພວກຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມ ເມື່ອພຣະອົງຊົງນຳເອົາປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາອອກໄປ ຊຶ່ງແມ່ນສອງອົງປະກອບນັ້ນເອງທີ່ກ່ຽວພັນກັບການເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ເມື່ອຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຖືກເປີດຜະນຶກ. ຜູ້ມີປັນຍາເທົ່ານັ້ນທີ່ເຂົ້າໃຈ. ສ່ວນໜຶ່ງຂອງ “ພຣະກິດອັນອັດສະຈັນ” ຄືການນຳເອົາຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ອອກຈາກຈິດໃຈຂອງພວກຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມ. ການແຍກຜູ້ມີປັນຍາອອກຈາກຄົນຊົ່ວ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ “ພຣະກິດອັນອັດສະຈັນ” ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ນີ້ແຫຼະຄືຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ. ຫຼັງຈາກພຣະຄຣິດໄດ້ນຳພາພວກຢິວຜູ້ມັກໂຕ້ຖຽງຜ່ານອຸປະມາເຣື່ອງສວນອະງຸ່ນ ແລະດັ່ງນັ້ນໄດ້ດັກໃຫ້ເຂົາອອກຄຳພິພາກສາຕໍ່ຕົນເອງ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຖາມຄຳຖາມໜຶ່ງຈາກ Psalm 118:

> The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvelous in our eyes. This is the day which the Lord hath made; we will rejoice and be glad in it. Psalms 118:22–24.

> ຫີນທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ສ້າງໄດ້ປະຖິ້ມເສຍນັ້ນ ໄດ້ກາຍມາເປັນຫີນເອກຂອງມຸມແລ້ວ. ການນີ້ເປັນພຣະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ມັນເປັນສິ່ງອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ. ນີ້ແມ່ນວັນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທໍາໄວ້; ພວກເຮົາຈະຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະປິຕິຍິນດີໃນວັນນັ້ນ. ພຣະຄໍາເພງ 118:22–24.

The Lord is to accomplish “a marvelous work and a wonder” upon the drunkards of Ephraim and it includes removing their ability to recognize truth. The “head stone of the corner” is marvelous in the eyes of those who possess Joel’s “new wine.”

ພຣະອົງຈະຊົງກະທຳ “ການງານອັນອັດສະຈັນ ແລະ ການອັດສະຈັນ” ເໜືອບັນດາຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ ແລະ ມັນລວມເຖິງການຊົງເອົາຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາໃນການຮັບຮູ້ຄວາມຈິງອອກໄປ. “ສີລາເອກແຫ່ງມຸມ” ເປັນສິ່ງອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງຜູ້ທີ່ຄອບຄອງ “ນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່” ຂອງໂຢເອນ.

The drunkards cannot read the book that is sealed whether it is the leadership represented as “learned” or the laity represented by the “not learned.” It is impossible for the drunkards to understand rightly the prophetic testimony of Scriptures as represented as “the book that is sealed.” The drunkards are also twice identified as being “out of the way.” Once again this is recorded in Isaiah twenty-eight a premier latter rain passage of Scripture, where Isaiah identifies the “rest and refreshing” that the drunkards would not hear. The “rest and refreshing” is a message, for it can be heard.

ພວກຂີ້ເຫຼົ້າບໍ່ສາມາດອ່ານປື້ມທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ໄດ້ ບໍ່ວ່າຈະເປັນພວກຜູ້ນຳທີ່ຖືກແທນຄວາມໝາຍວ່າ “ຜູ້ຮຽນຮູ້” ຫຼືພວກຄະນະສະມາຊິກທົ່ວໄປທີ່ຖືກແທນດ້ວຍຄຳວ່າ “ຜູ້ບໍ່ໄດ້ຮຽນ.” ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ພວກຂີ້ເຫຼົ້າຈະເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງເຖິງຄຳພະຍານແຫ່ງຄຳພະຄຳພີຝ່າຍຄຳພະຍາກອນ ອັນຖືກແທນໄວ້ເປັນ “ປື້ມທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້.” ພວກຂີ້ເຫຼົ້າຍັງຖືກລະບຸອີກສອງຄັ້ງວ່າເປັນພວກທີ່ “ອອກນອກທາງ.” ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເລື່ອງນີ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນເອຊາຢາ ບົດ 28 ອັນເປັນພຣະຄຳຕອນສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງກ່ຽວກັບຝົນປາຍລະດູ, ບ່ອນທີ່ເອຊາຢາລະບຸເຖິງ “ການພັກຜ່ອນແລະຄວາມຊື່ນບານ” ຊຶ່ງພວກຂີ້ເຫຼົ້າບໍ່ຍອມຟັງ. “ການພັກຜ່ອນແລະຄວາມຊື່ນບານ” ເປັນຂ່າວສານໜຶ່ງ ເພາະມັນສາມາດຖືກໄດ້ຍິນ.

That drunkenness has taken the drunkards out of the way of Jeremiah’s “old paths” which is the “way” to walk in and find the latter rain, represented as “rest” by Jeremiah. The rejection of the latter rain message by the drunkards of Ephraim is a specific subject of God’s Word. They are drunk because they refused to return to the foundational history which provides the blueprint for the history of the one hundred and forty-four thousand which is the history of the latter rain.

ຄວາມເມົານັ້ນໄດ້ນຳພວກຄົນເມົາໃຫ້ອອກໄປຈາກທາງແຫ່ງ “ບັນດາທາງເກົ່າ” ຂອງເຢເຣມີຢາ ຊຶ່ງເປັນ “ທາງ” ທີ່ຈະຕ້ອງດຳເນີນໃນນັ້ນ ແລະພົບຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງເຢເຣມີຢາໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ໃນຖານະ “ການພັກຜ່ອນ.” ການປະຕິເສດຂ່າວສານເລື່ອງຝົນປາຍລະດູໂດຍພວກຄົນເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ ເປັນຫົວຂໍ້ໜຶ່ງທີ່ລະບຸໄວ້ໂດຍຈົງໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາເມົາ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະກັບຄືນໄປຫາປະຫວັດສາດຮາກຖານ ຊຶ່ງເປັນແບບແຜນສຳລັບປະຫວັດສາດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ອັນເປັນປະຫວັດສາດຂອງຝົນປາຍລະດູ.

The “marvelous work” that is accomplished upon the drunkards of Ephraim occurs during the outpouring of the latter rain. During the latter rain a testing message produces two classes of worshippers, which are illustrated by the “wine” which they partake of. The wicked have refused to base their prophetic application upon the lines of sacred history and those who employ the “line upon line” methodology of Isaiah twenty-eight partake of the “new wine.” The wicked’s drunkenness is manifested by their inability to understand prophecy, and their blind condition was caused by an unwillingness to return to the foundational old paths. Jesus rebuked the quibbling Jews by asking if they had ever read about the stone which is rejected, and becomes the head of the corner.

“ກິດຈະການອັນອັດສະຈັນ” ທີ່ໄດ້ຖືກກະທຳຂຶ້ນເໜືອພວກຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ ເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງການເທລົງຂອງຝົນປາຍ. ໃນລະຫວ່າງຝົນປາຍ ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກພາບປະກອບໄວ້ໂດຍ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນ” ທີ່ພວກເຂົາດື່ມເຂົ້າໄປ. ຄົນອະທຳໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະຕັ້ງການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນຂອງຕົນເທິງແນວທາງແຫ່ງປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ, ແລະຜູ້ທີ່ໃຊ້ວິທີການ “ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ” ຂອງເອຊາຢາບົດທີຊາວແປດ ກໍໄດ້ຮັບສ່ວນໃນ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່.” ອາການເມົາຂອງຄົນອະທຳຖືກສຳແດງອອກໂດຍຄວາມບໍ່ສາມາດຂອງພວກເຂົາໃນການເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນ, ແລະສະພາບຕາບອດຂອງພວກເຂົານັ້ນ ໄດ້ເກີດມາຈາກການບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຫັນກັບໄປສູ່ທາງເດີມອັນເປັນຮາກຖານ. ພຣະເຢຊູໄດ້ຕຳໜິຊາວຢິວຜູ້ຊອບໂຕ້ຖຽງ ໂດຍຊົງຖາມວ່າ ພວກເຂົາເຄີຍອ່ານຫຼືບໍ່ ກ່ຽວກັບຫີນກ້ອນນັ້ນທີ່ຖືກປະຕິເສດ ແລະກາຍເປັນຫົວມຸມເອກ.

The stone which becomes the head of the corner represents that the prophetic truth that the foundation or cornerstone is duplicated in the capstone. The alpha stone is also the omega stone. The primary prophetic principle which establishes and upholds the methodology of line upon line, (which is the methodology of the latter rain) is that the beginning of a thing illustrates the end of a thing. The primary prophetic principle in the Millerite movement was the day for a year principle that was confirmed when the angel of Revelation ten descended. The primary prophetic principle in the movement of the one hundred and forty-four thousand is that the beginning illustrates the end which was confirmed when the angel of Revelation eighteen descended.

ຫີນທີ່ກາຍເປັນຫົວມຸມ ເປັນຕົວແທນວ່າ ຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ວ່າ ຮາກຖານ ຫຼື ຫີນມຸມ ໄດ້ຖືກເຮັດຊ້ຳອີກໃນຫີນຍອດ. ຫີນອາລະຟາ ກໍແມ່ນ ຫີນໂອເມກາ ເຊັ່ນກັນ. ຫຼັກການພະຍາກອນຂັ້ນປະຖົມທີ່ສະຖາປະນາແລະຄ້ຳຈູນລະບຽບວິທີ “ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ” ນັ້ນ (ຊຶ່ງເປັນລະບຽບວິທີຂອງຝົນປາຍ) ຄື ວ່າ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໃດໜຶ່ງ ສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຂອງສິ່ງນັ້ນ. ຫຼັກການພະຍາກອນຂັ້ນປະຖົມໃນຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ແມ່ນ ຫຼັກການ “ໜຶ່ງວັນເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ” ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຢືນຢັນເມື່ອທູດສະຫວັນໃນ Revelation ten ໄດ້ລົງມາ. ຫຼັກການພະຍາກອນຂັ້ນປະຖົມໃນຂະບວນການຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຢືນຢັນເມື່ອທູດສະຫວັນໃນ Revelation eighteen ໄດ້ລົງມາ.

God’s prophetic Word is very detailed in its explanation of the factors involved with the latter rain. One of those facts is that the drunkards of Ephraim are not capable of recognizing the latter rain, and this was typified by the Jews who were suggesting to Peter that the disciples were drunk. The main principle of the methodology is directly set forth as Alpha and Omega repeatedly within God’s Word, but the Word has been sealed unto them. The methodology, the main prophetic rule and the message of the latter rain are some of the sanctified themes in a prophetic line of history that is represented as a “marvelous work.”

ພຣະວາຈາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍບັນດາປັດໃຈທີ່ກ່ຽວພັນກັບຝົນປາຍລະດູຢ່າງລະອຽດຫຼາຍ. ຂໍ້ເທັດຈິງປະການໜຶ່ງໃນບັນດາຂໍ້ເທັດຈິງເຫຼົ່ານັ້ນກໍຄື ຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມບໍ່ສາມາດຈຳແນກຮັບຮູ້ຝົນປາຍລະດູໄດ້, ແລະສິ່ງນີ້ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍພວກຢິວທີ່ກຳລັງກ່າວແນະແກ່ເປໂຕວ່າພວກສາວົກເມົາເຫຼົ້າ. ຫຼັກການສຳຄັນຂອງວິທີການນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍກົງເປັນ Alpha ແລະ Omega ຢ່າງຊ້ຳໆຢູ່ໃນພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພຣະວາຈານັ້ນໄດ້ຖືກປະທັບຕາໄວ້ຕໍ່ເຂົາທັງຫຼາຍ. ວິທີການ, ກົດພະຍາກອນຫຼັກ, ແລະຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ແມ່ນບາງຫົວຂໍ້ອັນໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃນເສັ້ນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສາຍໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ພຣະລາຊກິດອັນອັດສະຈັນ.”

> Again the word of the Lord of hosts came to me, saying, Thus saith the Lord of hosts; I was jealous for Zion with great jealousy, and I was jealous for her with great fury. Thus saith the Lord; I am returned unto Zion, and will dwell in the midst of Jerusalem: and Jerusalem shall be called a city of truth; and the mountain of the Lord of hosts the holy mountain. Thus saith the Lord of hosts; There shall yet old men and old women dwell in the streets of Jerusalem, and every man with his staff in his hand for very age. And the streets of the city shall be full of boys and girls playing in the streets thereof.

> ພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາໄດ້ມາເຖິງຂ້ານ້ອຍອີກ ໂດຍກ່າວວ່າ, ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາຫວງແຫນຊີໂອນດ້ວຍຄວາມຫວງແຫນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະເຮົາຫວງແຫນນາງດ້ວຍຄວາມພິໂລດອັນແຮງກ້າ. ພຣະເຢໂຮວາຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາໄດ້ກັບຄືນມາຫາຊີໂອນ ແລະຈະສະຖິດຢູ່ທ່າມກາງເຢຣູຊາເລັມ; ແລະເຢຣູຊາເລັມຈະໄດ້ຮັບການເອີ້ນວ່າ ນະຄອນແຫ່ງຄວາມຈິງ; ແລະພູເຂົາຂອງພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາວ່າ ພູເຂົາບໍລິສຸດ. ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈະຍັງມີຄົນເຖົ້າຊາຍ ແລະຄົນເຖົ້າຍິງອາໄສຢູ່ຕາມຖະໜົນແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ, ແຕ່ລະຄົນຖືໄມ້ເທົ້າໄວ້ໃນມືເພາະອາຍຸອັນຫຼາຍ. ແລະຕາມຖະໜົນແຫ່ງນະຄອນຈະເຕັມໄປດ້ວຍເດັກຊາຍ ແລະເດັກຍິງທີ່ກຳລັງຫຼິ້ນຢູ່ຕາມຖະໜົນຂອງນະຄອນນັ້ນ.

> Thus saith the Lord of hosts; If it be marvellous in the eyes of the remnant of this people in these days, should it also be marvellous in mine eyes? saith the Lord of hosts. Thus saith the Lord of hosts; Behold, I will save my people from the east country, and from the west country; And I will bring them, and they shall dwell in the midst of Jerusalem: and they shall be my people, and I will be their God, in truth and in righteousness. Thus saith the Lord of hosts; Let your hands be strong, ye that hear in these days these words by the mouth of the prophets, which were in the day that the foundation of the house of the Lord of hosts was laid, that the temple might be built. For before these days there was no hire for man, nor any hire for beast; neither was there any peace to him that went out or came in because of the affliction: for I set all men every one against his neighbour. But now I will not be unto the residue of this people as in the former days, saith the Lord of hosts. Zechariah 8:1–11.

> ດັ່ງນີ້ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຕັດວ່າ: ຖ້າສິ່ງນີ້ເປັນເລື່ອງອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງຊາກທີ່ເຫຼືອຂອງປະຊາຊົນນີ້ໃນວັນເຫຼົ່ານີ້, ມັນຄວນຈະເປັນເລື່ອງອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງເຮົາດ້ວຍຫຼື? ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ດັ່ງນີ້ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຕັດວ່າ: ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະຊ່ວຍປະຊາຊົນຂອງເຮົາໃຫ້ລອດພົ້ນຈາກປະເທດຕາເວັນອອກ ແລະຈາກປະເທດຕາເວັນຕົກ; ແລະເຮົາຈະນຳພວກເຂົາມາ, ແລະພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ທ່າມກາງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ; ແລະພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ, ໃນຄວາມຈິງ ແລະໃນຄວາມຊອບທຳ. ດັ່ງນີ້ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຕັດວ່າ: ຈົ່ງໃຫ້ມືຂອງພວກທ່ານເຂັ້ມແຂງ, ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນໃນວັນເຫຼົ່ານີ້ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໂດຍປາກຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ, ຜູ້ຊຶ່ງຢູ່ໃນວັນທີ່ຮາກຖານຂອງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຖືກວາງລົງ, ເພື່ອວ່າພຣະວິຫານນັ້ນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ເພາະກ່ອນວັນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ມີຄ່າຈ້າງສຳລັບມະນຸດ, ແລະບໍ່ມີຄ່າຈ້າງສຳລັບສັດ; ແລະບໍ່ມີສັນຕິສຸກແກ່ຜູ້ທີ່ອອກໄປ ຫຼືເຂົ້າມາເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ; ເພາະເຮົາໄດ້ໃຫ້ມະນຸດທຸກຄົນຕໍ່ສູ້ກັບເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນ. ແຕ່ບັດນີ້ ເຮົາຈະບໍ່ເປັນຕໍ່ຊາກທີ່ເຫຼືອຂອງປະຊາຊົນນີ້ເໝືອນດັ່ງໃນວັນກ່ອນໆ, ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເຊກາຣີຢາ 8:1–11.

Zechariah states, “Let your hands be strong, ye that hear in these days these words by the mouth of the prophets, which were in the day that the foundation of the house of the Lord of hosts was laid, that the temple might be built.” What strengthens God’s people is the message of the foundation that becomes the headstone. That message is that the Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

ເຊກາຣີຢາໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງໃຫ້ມືຂອງທ່ານເຂັ້ມແຂງ, ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນໃນວັນເຫຼົ່ານີ້ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈາກປາກຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ, ຊຶ່ງຢູ່ໃນວັນທີ່ຮາກຖານແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຖືກວາງລົງ, ເພື່ອວ່າພຣະວິຫານນັ້ນຈະຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນ.” ສິ່ງທີ່ເສີມກຳລັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືຂ່າວສານເລື່ອງຮາກຖານທີ່ກາຍເປັນສີລາຫົວມຸມ. ຂ່າວສານນັ້ນຄືວ່າ ປະຫວັດຂອງກຸ່ມມິນເລີໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນປະຫວັດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

Christ askes, “If it be marvellous in the eyes of the remnant of this people in these days, should it also be marvellous in mine eyes?” That question identifies the prophetic period of God’s “marvelous work” that is the subject of every prophet, but it also identifies when the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand changes unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. It is the same point as when they are sealed, and the same point the movement changes from militant to triumphant, which is also where the work of combining divinity with humanity among this group of people is finalized as the sanctuary is truly cleansed. This can be recognized in the verses for the prophetic history represented by His “marvelous work” is marvelous in God’s eyes and the eyes of the remnant, and eye to eye is a symbol of unity. The unity here represented is speaking of the sealing of God’s people who follow the Lamb withersoever He goeth who have reached a point that they would die rather than sin and misrepresent the character of Christ.

ພຣະຄຣິດຊົງຖາມວ່າ, “ຖ້າສິ່ງນີ້ເປັນສິ່ງອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງຜູ້ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງຊົນນີ້ໃນວັນເຫຼົ່ານີ້, ມັນຈະເປັນສິ່ງອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງເຮົາດ້ວຍຫຼື?” ຄຳຖາມນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງ “ພະລາຊະກິດອັນອັດສະຈັນ” ຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງເປັນຫົວເລື່ອງຂອງຜູ້ພະຍາກອນທຸກຄົນ, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍຊີ້ບອກເວລາທີ່ຂະບວນການລາວດີເກຍຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ປ່ຽນໄປເປັນຂະບວນການຟີລາເດນເຟຍຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ນັ້ນແມ່ນຈຸດດຽວກັນກັບເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຮັບການປະທັບຕາ, ແລະເປັນຈຸດດຽວກັນທີ່ຂະບວນການປ່ຽນຈາກສະພາບຕໍ່ສູ້ໄປສູ່ສະພາບມີໄຊ, ຊຶ່ງກໍເປັນບ່ອນທີ່ພະລາຊະກິດແຫ່ງການປະສານພຣະພາບເຂົ້າກັບມະນຸດພາບໃນທ່າມກາງກຸ່ມຊົນນີ້ສຳເລັດສົມບູນ ເມື່ອສະຖານນະມັດສະການໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງແທ້ຈິງ. ສິ່ງນີ້ອາດຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳ ເພາະປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກແທນຄວາມໂດຍ “ພະລາຊະກິດອັນອັດສະຈັນ” ຂອງພຣະອົງ ເປັນສິ່ງອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າແລະໃນສາຍຕາຂອງຜູ້ເຫຼືອຢູ່, ແລະ “ຕາຕໍ່ຕາ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວ. ຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນທີ່ນີ້ ກຳລັງກ່າວເຖິງການປະທັບຕາຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍໄປທຸກບ່ອນທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ ຜູ້ໄດ້ບັນລຸຈຸດທີ່ພວກເຂົາຍອມຕາຍດີກວ່າເຮັດບາບ ແລະບິດເບືອນສະແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ.

Micah identifies the foundational history of ancient Israel as “marvelous things.”

ມີກາໄດ້ລະບຸປະຫວັດສາດພື້ນຖານຂອງອິສຣາເອນບູຮານວ່າເປັນ “ສິ່ງອັນນ່າອັດສະຈັນ.”

> According to the days of thy coming out of the land of Egypt will I show unto him marvellous things. Micah 7:15.

> ຕາມວັນທັງຫຼາຍແຫ່ງການທີ່ເຈົ້າໄດ້ອອກມາຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ ເຮົາຈະສະແດງສິ່ງອັດສະຈັນແກ່ເຂົາ. ມີກາ 7:15.

The “marvelous works” are foundational history which is “marvelous” because the foundational history is repeated in the ending history, represented by the capstone. The “marvelous works” are the history that begins with the corner stone and ends with the “cap stone.” His “marvelous works” were manifested in the history of Moses and repeated in the history of Christ. Moses was the corner stone and Christ was the cap stone. Moses is alpha and Christ omega prophetically.

“ການອັດສະຈັນ” ແມ່ນປະຫວັດສາດພື້ນຖານ ຊຶ່ງເປັນ “ອັດສະຈັນ” ເພາະວ່າປະຫວັດສາດພື້ນຖານນັ້ນໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນປະຫວັດສາດຕອນສິ້ນສຸດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ຫີນຍອດ.” “ການອັດສະຈັນ” ແມ່ນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ “ຫີນມຸມ” ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍ “ຫີນຍອດ.” “ການອັດສະຈັນ” ຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກສຳແດງອອກໃນປະຫວັດສາດຂອງໂມເຊ ແລະໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ. ໂມເຊເປັນ “ຫີນມຸມ” ແລະພຣະຄຣິດເປັນ “ຫີນຍອດ.” ໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ໂມເຊແມ່ນ alpha ແລະພຣະຄຣິດແມ່ນ omega.

> “Beginning at Moses, the very Alpha of Bible history, Christ expounded in all the Scriptures the things concerning Himself.” The Desire of Ages, 797.

> “ເລີ່ມຕົ້ນແຕ່ໂມເຊ, ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງອະທິບາຍໃນພຣະຄຳພີທັງສິ້ນເຖິງບັນດາສິ່ງທີ່ກ່ຽວກັບພຣະອົງ.” The Desire of Ages, 797.

Moses taught, and Peter used Moses’ words at Pentecost to identify that Moses typified Christ.

ໂມເຊໄດ້ສັ່ງສອນ, ແລະ ເປໂຕໄດ້ນໍາຖ້ອຍຄໍາຂອງໂມເຊມາໃຊ້ໃນວັນເພນເຕຄອດ ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໂມເຊເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງພຣະຄຣິດ.

> But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:18–24.

> ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳແດງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍປາກຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງພຣະອົງທັງໝົດວ່າ ພຣະຄຣິດຈະຕ້ອງທົນທຸກ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງໃຫ້ສຳເລັດແລ້ວດັ່ງນັ້ນ. ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈເສຍໃໝ່ ແລະຫັນກັບມາ ເພື່ອບາບຂອງທ່ານຈະຖືກລຶບອອກ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການຊົງຟື້ນຟູຈະມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ທ່ານໄວ້ກ່ອນແລ້ວ: ຜູ້ທີ່ສະຫວັນຈະຕ້ອງຮັບໄວ້ຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການຟື້ນຄືນສູ່ສະພາບເດີມຂອງສັບພະສິ່ງທັງປວງ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດຜ່ານປາກຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມໂລກມາ. ເພາະໂມເຊໄດ້ກ່າວແກ່ບັນພະບຸລຸດໄວ້ຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ຈະຊົງຍົກຜູ້ພະຍາກອນອົງໜຶ່ງຂຶ້ນໃຫ້ແກ່ທ່ານຈາກພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ເໝືອນດັ່ງເຮົາ; ພວກທ່ານຈົ່ງຟັງຜູ້ນັ້ນໃນສິ່ງສາລະພັດທີ່ຜູ້ນັ້ນຈະກ່າວແກ່ທ່ານ.’ ແລະຈະເປັນໄປວ່າ ທຸກດວງຈິດໃດທີ່ບໍ່ຍອມຟັງຜູ້ພະຍາກອນອົງນັ້ນ ຈະຖືກທຳລາຍເສຍຈາກທ່າມກາງປະຊາຊົນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທຸກຄົນນັບຕັ້ງແຕ່ຊາມູເອນ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຕາມມາພາຍຫຼັງ ຄືທຸກຄົນທີ່ໄດ້ກ່າວນັ້ນ ກໍໄດ້ພະຍາກອນເຖິງວັນເຫຼົ່ານີ້ເໝືອນກັນ. ກິດຈະການ 3:18–24.

Moses as alpha and Christ as omega was established by Peter’s second witness of Moses at the Pentecostal outpouring, and in so doing Peter is emphasizing and identifying that a primary component of the latter rain message (and the controversy raised against it) is the prophetic principle of “alpha and omega.” That principle is the one hundred and forty-four thousand’s counterpart to the year/day principle in Millerite history. The principle of “alpha and omega” is the principle of ‘the foundation becoming the cap stone,’ it is the principles of ‘Moses and the Lamb;’ and therefore is identified by inspiration as one of the verses in the song of the vineyard, which is also the song of Moses and the Lamb.

ການສະຖາປະນາໃຫ້ໂມເຊເປັນອັນຟາ ແລະ ພຣະຄຣິດເປັນໂອເມກາ ໄດ້ຖືກຢືນຢັນໂດຍພະຍານຄັ້ງທີສອງຂອງເປໂຕກ່ຽວກັບໂມເຊໃນການເທລົງມາໃນວັນເພນເຕກອດ, ແລະ ໃນການກະທຳດັ່ງກ່າວນັ້ນ ເປໂຕກຳລັງເນັ້ນຫນັກ ແລະ ຊີ້ລະບຸວ່າ ອົງປະກອບຫຼັກປະການໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານຝົນປາຍ (ແລະ ຂໍ້ຂັດແຍ້ງທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານມັນ) ຄື ຫຼັກການພະຍາກອນແຫ່ງ “ອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ.” ຫຼັກການນັ້ນແມ່ນຄູ່ຂະໜານຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ກັບຫຼັກການປີ/ວັນໃນປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີໄຣທ໌. ຫຼັກການຂອງ “ອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ” ແມ່ນຫຼັກການຂອງ ‘ຮາກຖານກາຍເປັນຫີນຍອດ,’ ມັນແມ່ນຫຼັກການຂອງ ‘ໂມເຊ ແລະ ພຣະເມສານ້ອຍ;’ ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງຖືກລະບຸວ່າເປັນໜຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີໃນເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນເພງຂອງໂມເຊ ແລະ ຂອງພຣະເມສານ້ອຍ.

The beginning and ending that is represented by the various prophetic lines represent the history where God accomplishes His “marvelous works,” and it is the light that is brought out from recognizing what the symbol of “marvelous works” represents that transforms a Laodicean unto a Philadelphia thus becoming a stone in a temple that is being built, as was the Millerite temple built in 46 years leading up to October 22, 1844 when the Lord suddenly came to His temple.

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເສັ້ນພະຍາກອນຕ່າງໆ ນັ້ນ ເປັນຕົວແທນເຖິງປະຫວັດສາດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳ “ພຣະລາຊກິດອັນອັດສະຈັນ” ຂອງພຣະອົງ, ແລະແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກນຳອອກມາຈາກການຕະໜັກວ່າສັນຍາລັກຂອງ “ພຣະລາຊກິດອັນອັດສະຈັນ” ເປັນຕົວແທນຫຍັງນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ປ່ຽນແປງຊາວ Laodicean ໃຫ້ເປັນ Philadelphia ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງກາຍເປັນຫີນກ້ອນໜຶ່ງໃນພຣະວິຫານທີ່ກຳລັງຖືກກໍ່ສ້າງ, ເໝືອນດັ່ງພຣະວິຫານ Millerite ທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນໄລຍະ 46 ປີ ນຳໄປສູ່ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ.

> If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:3–10.

> ຖ້າແມ່ນວ່າພວກທ່ານໄດ້ລິ້ມຊີມແລ້ວວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເປັນພຣະຄຸນ. ເມື່ອພວກທ່ານເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ, ດັ່ງມາຫາສີລາທີ່ມີຊີວິດ, ຊຶ່ງມະນຸດໄດ້ປະຕິເສດແລ້ວ ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງຄັດເລືອກໄວ້ ແລະຊົງເຫັນວ່າມີຄ່າປະເສີດ, ພວກທ່ານກໍເໝືອນກັນ, ເປັນສີລາທີ່ມີຊີວິດ, ກຳລັງຖືກກໍ່ຂຶ້ນເປັນພຣະນิเวດຝ່າຍວິນຍານ, ເປັນຄະນະປະໂຣຫິດອັນບໍຣິສຸດ, ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຝ່າຍວິນຍານ ອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. ເພາະສະນັ້ນ ຈຶ່ງມີຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, “ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາວາງສີລາຫົວມຸມອັນສຳຄັນໄວ້ໃນຊີໂອນ, ເປັນສີລາທີ່ຄັດເລືອກແລ້ວ, ມີຄ່າປະເສີດ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງ ຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ອັບອາຍ.” ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງມີຄ່າປະເສີດສຳລັບພວກທ່ານຜູ້ເຊື່ອ; ແຕ່ສຳລັບພວກທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງ, “ສີລາທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ສ້າງປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນສີລາຫົວມຸມເສຍແລ້ວ,” ແລະ, “ເປັນກ້ອນຫີນທີ່ເຮັດໃຫ້ສະດຸດ, ແລະເປັນສີລາທີ່ເຮັດໃຫ້ຂຸ່ນເຄືອງ” ແກ່ພວກທີ່ສະດຸດເພາະພຣະຄຳ, ເນື່ອງດ້ວຍການບໍ່ເຊື່ອຟັງ; ຊຶ່ງເຂົາທັງຫຼາຍກໍຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບການນັ້ນເໝືອນກັນ. ແຕ່ພວກທ່ານເປັນຊາດພັນທີ່ຊົງຄັດເລືອກໄວ້, ເປັນຄະນະປະໂຣຫິດຝ່າຍກະສັດ, ເປັນປະຊາຊາດອັນບໍຣິສຸດ, ເປັນຊົນຊາດພິເສດຂອງພຣະອົງ; ເພື່ອພວກທ່ານຈະປະກາດພຣະກຽດຄຸນຂອງພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານອອກຈາກຄວາມມືດ ເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ: ພວກທ່ານຜູ້ໃນຄາວກ່ອນບໍ່ເປັນຊົນຊາດໃດເລີຍ, ແຕ່ບັດນີ້ເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ; ຜູ້ທີ່ໃນຄາວກ່ອນບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ, ແຕ່ບັດນີ້ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາແລ້ວ. 1 ເປໂຕ 2:3–10.

To be called into His marvelous light identifies when the call is made, for the waymark of 1888, which is aligned by inspiration as the rebellion of Korah in the alpha history of Moses is brought to the last days it aligns with 9/11, when the Laodicean message arrives with the third angel according to inspiration. Laodiceans in prophecy are “blind,” meaning they are in darkness, and the call to come out of darkness began when the Laodicean message arrived in 1856, 1888 and 9/11. At 9/11 the “call out of darkness” was not only a call to understand the light of the angel of Revelation eighteen, but also a call to the hearer into the very history where God’s “marvelous works” will find their perfect fulfillments.

ການຖືກຮຽກເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ ບົ່ງຊີ້ເວລາທີ່ການຮຽກນັ້ນຖືກກະທຳ, ເພາະຫຼັກໝາຍຂອງປີ 1888, ຊຶ່ງໂດຍການດົນໃຈໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບການກະບົດຂອງໂກຣາໃນປະຫວັດສາດອັນຟາຂອງໂມເຊ, ເມື່ອຖືກນຳມາສູ່ວັນສຸດທ້າຍ ມັນກໍສອດຄ່ອງກັບ 9/11, ເມື່ອຂ່າວສານຂອງລາໂອດີເກຍມາເຖິງພ້ອມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມຕາມການດົນໃຈ. ຊາວລາໂອດີເກຍໃນຄຳພະຍາກອນແມ່ນ “ຕາບອດ,” ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມມືດ, ແລະການຮຽກໃຫ້ອອກຈາກຄວາມມືດໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອຂ່າວສານຂອງລາໂອດີເກຍມາເຖິງໃນປີ 1856, 1888 ແລະ 9/11. ໃນເຫດການ 9/11 “ການຮຽກໃຫ້ອອກຈາກຄວາມມືດ” ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ການຮຽກໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນການຮຽກຜູ້ຟັງເຂົ້າໄປສູ່ປະຫວັດສາດນັ້ນເອງ ບ່ອນທີ່ “ພຣະລາຊະກິດອັນອັດສະຈັນ” ຂອງພຣະເຈົ້າຈະພົບການສຳເລັດອັນສົມບູນຂອງມັນ.

It has been demonstrated repeatedly over the past three decades that the prophetic definition of the “everlasting gospel” is a history where a prophetic truth is unsealed which initiates a three-step testing process, with two characteristics of distinction in the three tests. The first two tests are different in nature than the third, for the third is a litmus test which demonstrates whether you passed the first and second tests. The other distinction in the everlasting gospel is that you must pass the current test to be involved with the following test.

ໄດ້ຖືກພິສູດຢ່າງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກຕະຫຼອດສາມທົດສະວັດທີ່ຜ່ານມາວ່າ ຄຳນິຍາມໃນທາງພະຍາກອນຂອງ “ຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ” ແມ່ນປະຫວັດສາດໜຶ່ງທີ່ໃນນັ້ນ ຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ຊຶ່ງເປັນການເລີ່ມຕົ້ນຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນ ໂດຍມີລັກສະນະແຫ່ງຄວາມແຕກຕ່າງສອງປະການໃນການທົດສອບທັງສາມ. ການທົດສອບສອງປະການທຳອິດມີລັກສະນະແຕກຕ່າງຈາກການທົດສອບປະການທີສາມ ເພາະວ່າການທົດສອບປະການທີສາມເປັນການທົດສອບຊີ້ຂາດທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ທ່ານໄດ້ຜ່ານການທົດສອບປະການທຳອິດແລະປະການທີສອງຫຼືບໍ່. ຄວາມແຕກຕ່າງອີກປະການໜຶ່ງໃນຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນຄື ທ່ານຈະຕ້ອງຜ່ານການທົດສອບປັດຈຸບັນ ເພື່ອຈະມີສ່ວນຮ່ວມໃນການທົດສອບທີ່ຕິດຕາມມາ.

The history of the “marvelous works” is also the history where the “everlasting gospel” reaches its climax, for the hour of judgment that is announced by the first angel and identified as the everlasting gospel finds its perfect fulfillment beginning at 9/11. The judgment that is being warned about for the Millerites was October 22, 1844 when the door closed in the parable of the ten virgins, thus typifying the Sunday law when the door closes again in the parable of the ten virgins. 9/11 is announcing that the hour of God’s executive judgment begins at the Sunday law, just as the Millerites announced that the hour of the investigative judgment began on October 22, 1844.

ປະຫວັດຂອງ “ການກະທຳອັນອັດສະຈັນ” ກໍແມ່ນປະຫວັດທີ່ “ຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ” ບັນລຸເຖິງຈຸດສູງສຸດຂອງມັນເຊັ່ນກັນ, ເພາະວ່າຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາທີ່ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດປະກາດ ແລະຖືກລະບຸວ່າເປັນຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດນັ້ນ ໄດ້ພົບການສຳເລັດອັນສົມບູນຂອງມັນໂດຍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ 9/11. ການພິພາກສາທີ່ກຳລັງຖືກເຕືອນແກ່ພວກມິນເລີໄຮຕ໌ນັ້ນ ແມ່ນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເມື່ອປະຕູຖືກປິດໃນອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອປະຕູຈະປິດອີກຄັ້ງໃນອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ. 9/11 ກຳລັງປະກາດວ່າ ຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາໃນພາກປະຕິບັດຂອງພຣະເຈົ້າເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກມິນເລີໄຮຕ໌ໄດ້ປະກາດວ່າ ຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາໄຕ່ສວນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

From 9/11 unto the Sunday law is a period that is represented as “Gods’ marvelous works,” and just as the foundational stone that becomes “the head of the corner,” and just as the “Pentecostal season,” and just as “Habakkuk chapter two,” and as “the sealing time of the one hundred and forty-four thousand,” and as “the image of the beast testing time,” and as “the everlasting gospel,” and as “the sacred history of 1840 to 1844,” and as the history of “Revelation chapter ten,” and as “the history from Christ’s baptism unto His death.”

ນັບແຕ່ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ຖືກນໍາສະເໜີວ່າເປັນ “ພຣະກິດອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະເຈົ້າ,” ແລະດັ່ງເຊັ່ນຫີນຮາກຖານທີ່ກາຍເປັນ “ຫີນຫົວມຸມ,” ແລະດັ່ງເຊັ່ນ “ລະດູການເພນເຕກອດ,” ແລະດັ່ງເຊັ່ນ “ຮາບາກຸກ ບົດທີສອງ,” ແລະເປັນ “ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ,” ແລະເປັນ “ເວລາແຫ່ງການທົດສອບເລື່ອງຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍ,” ແລະເປັນ “ຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ,” ແລະເປັນ “ປະຫວັດສາດອັນສັກສິດຈາກ 1840 ຫາ 1844,” ແລະເປັນປະຫວັດຂອງ “ພຣະນິມິດ ບົດທີສິບ,” ແລະເປັນ “ປະຫວັດຕັ້ງແຕ່ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດຈົນເຖິງການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ.”

The history represented in a fractal by His baptism began the period of 2520 days that ended at the cross. Christ’s baptism represented His death, burial and resurrection which was literally fulfilled at the end of the 1260 days.

ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກນໍາສະແດງໃນຮູບແບບ fractal ໂດຍການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເປີດເລີ່ມໄລຍະເວລາ 2520 ວັນ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ. ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສິ້ນພຣະຊົນ, ການຖືກຝັງໄວ້, ແລະການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງໄດ້ສໍາເລັດສົມບູນຢ່າງເປັນຈິງໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ 1260 ວັນ.

When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism it typified the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. 1260 prophetic days later the events symbolized by baptism were literally fulfilled at the cross. The history from the baptism to the cross contains a symbolic alpha history which is fulfilled literally at the end of the period. The alpha and omega histories are fractals of the entire overall history. The history from the baptism to the cross is “God’s marvelous works,” and that history is also represented by “Christ’s baptism” and also by His literal “death, burial and resurrection,” and therefore also by “the baptism of ancient Israel at the Red Sea,” and also by “the baptism of the eight souls during the history of Noah.” All of these periods represent the history of His “marvelous works.”

ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນຂະນະທີ່ພຣະຄຣິດຮັບບັບຕິສະມາ ນັ້ນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການສະເດັດລົງມາຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ໃນວັນທີ 9/11. ຫຼັງຈາກນັ້ນ 1260 ວັນພະຍາກອນ ເຫດການທີ່ການຮັບບັບຕິສະມາໄດ້ເປັນສັນຍາລັກໄວ້ກໍໄດ້ສຳເລັດລົງຢ່າງແທ້ຈິງຢູ່ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ. ປະຫວັດສາດຈາກການຮັບບັບຕິສະມາເຖິງໄມ້ກາງແຂນບັນຈຸໄວ້ດ້ວຍປະຫວັດສາດແບບສັນຍາລັກຂອງອັນຟາ ຊຶ່ງຖືກສຳເລັດຢ່າງແທ້ຈິງໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະນັ້ນ. ປະຫວັດສາດອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ ເປັນແຟຣັກຕອນຂອງປະຫວັດສາດລວມທັງໝົດ. ປະຫວັດສາດຈາກການຮັບບັບຕິສະມາເຖິງໄມ້ກາງແຂນ ແມ່ນ “ພຣະກິດອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະເຈົ້າ,” ແລະປະຫວັດສາດນັ້ນຍັງຖືກແທນໄວ້ໂດຍ “ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ” ແລະຍັງໂດຍ “ການຕາຍ, ການຝັງ, ແລະ ການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ” ຕາມຄວາມໝາຍຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຍັງໂດຍ “ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງອິສຣາເອນບູຮານທີ່ທະເລແດງ” ແລະຍັງໂດຍ “ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງແປດວິນຍານໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດຂອງໂນອາ.” ໄລຍະທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງ “ພຣະກິດອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ.”

When it comes to the number 8 as a symbol of resurrection it was those eight souls on the ark that are the first mention of the number eight as a symbol, and with the rule of first mention, all the prophetic details are in the first mention. The eight souls are going from the old earth to a new earth, are they not?

ເມື່ອກ່າວເຖິງເລກ 8 ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງການຄືນມາມີຊີວິດນັ້ນ, ວິນຍານທັງແປດຢູ່ໃນນາວາເປັນການກ່າວເຖິງເລກ 8 ເປັນສັນຍະລັກເປັນຄັ້ງທຳອິດ; ແລະຕາມຫຼັກເກນແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ລາຍລະອຽດທາງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຢູ່ໃນການກ່າວເຖິງຄັ້ງທຳອິດນັ້ນ. ວິນຍານທັງແປດກຳລັງຂ້າມຈາກໂລກເກົ່າໄປສູ່ໂລກໃໝ່, ບໍ່ແມ່ນດັ່ງນັ້ນຫຼື?

Those eight souls lived through the time of the rain, but all who refused the warning message of the rain died, correct? The “8” souls that go to the new earth that are represented with the history of the rejected warning message, the closed door, the rain and the new earth went through a dispensational change from the old world to the new world.

ຈິດວິນຍານແປດຄົນນັ້ນໄດ້ມີຊີວິດຜ່ານໄລຍະເວລາແຫ່ງຝົນນັ້ນ, ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານເຕືອນເລື່ອງຝົນນັ້ນກໍໄດ້ຕາຍທັງໝົດ, ຖືກຕ້ອງບໍ? ຈິດວິນຍານ “8” ຄົນທີ່ຈະເຂົ້າໄປສູ່ໂລກໃໝ່, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປະຫວັດຂອງຂ່າວສານເຕືອນທີ່ຖືກປະຕິເສດ, ປະຕູທີ່ຖືກປິດ, ຝົນ ແລະ ໂລກໃໝ່, ໄດ້ຜ່ານການປ່ຽນແປງຂອງຍຸກການຈັດສັນຈາກໂລກເກົ່າໄປສູ່ໂລກໃໝ່.

The dispensational change that marks the eight souls who are the one hundred and forty-four thousand is the transition from Laodicea unto Philadelphia, which is also the transition from the church militant composed of wheat and tares unto the church triumphant composed of only the first fruit wheat offering that is lifted up as an ensign offering for all the world to see, similar to viewing a lone boat upon stormy waters. Those people are the 8 that is of the 7, and the history of the ark crossing and the Red Sea crossing are both illustrations of His “marvelous works.”

ການປ່ຽນແປງໃນຍຸກການຈັດສັນ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງແປດຊີວິດຜູ້ເປັນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນການຜ່ານຈາກ Laodicea ໄປສູ່ Philadelphia, ຊຶ່ງກໍເປັນການຜ່ານຈາກຄຣິດຈັກຜູ້ຕໍ່ສູ້ຢູ່ ທີ່ປະກອບດ້ວຍເຂົ້າສາລີແລະຂ້າວລະມານ ໄປສູ່ຄຣິດຈັກຜູ້ມີໄຊ ທີ່ປະກອບດ້ວຍພຽງແຕ່ເຄື່ອງຖວາຍເຂົ້າສາລີຜົນແຮກ ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງໝາຍທຸງສໍາລັບໃຫ້ຊາວໂລກທັງປວງໄດ້ເຫັນ, ຄ້າຍກັບການເຫັນເຮືອລໍາດຽວຢູ່ເທິງນ້ໍາທີ່ປັ່ນປ່ວນດ້ວຍພະຍຸ. ຊົນເຫຼົ່ານັ້ນຄື 8 ທີ່ອອກມາຈາກ 7, ແລະປະຫວັດຂອງການຂ້າມຂອງເຮືອນາວາ ແລະການຂ້າມທະເລແດງ ລ້ວນແຕ່ເປັນພາບປະກອບຂອງ “ພຣະລາຊກິດອັນອັດສະຈັນ” ຂອງພຣະອົງ.

Those souls are they who were resurrected in fulfillment of Revelation 11:11. They are God’s covenant people, represented by their father Abraham who bore the token of the covenant through circumcision that was to take place on the eighth day.

ວິນຍານເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກຊຸບໃຫ້ຄືນມາມີຊີວິດຕາມການສຳເລັດແຫ່ງ ພຣະນິມິດ 11:11. ພວກເຂົາແມ່ນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍມີບິດາຂອງພວກເຂົາຄືອັບຣາຮາມເປັນຕົວແທນ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພັນທະສັນຍາໂດຍການຕັດຮອບ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງໄດ້ກະທຳໃນວັນທີແປດ.

All these lines represent the same period of time, and that period of time begins with the foundations of 9/11 and ends at the Sunday law. 9/11 is the foundation stone and the Sunday law is the cap stone. In the history of rebuilding Jerusalem in the time of Nehemiah and Ezra the foundation was completed during the history of the first decree and the temple itself was finished well before the third decree. In Millerite history the foundations were established in May of 1842 when the 1843 chart was published. The Millerite temple was to be forty-six years in erecting, from 1798 unto 1844. Before October 22, 1844 the Millerite temple was finished, the cap stone being the Midnight Cry. When the Midnight Cry concluded on October 22, 1844 the alpha and third decree of 457 BC had met its counterpart in the omega of 1844. 457 BC as the alpha to the 2300 years and 1844 as the omega. Both the same at one level, for a decree or an angel are both messages, and they both typify the Sunday law, where there will be a decree and where the third angel’s message swells to a loud cry.

ເສັ້ນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາດຽວກັນ, ແລະຊ່ວງເວລານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນຈາກຮາກຖານຂອງ 9/11 ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. 9/11 ເປັນຫີນຮາກຖານ ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດເປັນຫີນຍອດ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງການກໍ່ສ້າງເຢຣູຊາເລັມຂຶ້ນໃໝ່ໃນສະໄໝຂອງເນເຫມີຢາ ແລະ ເອສຣາ ຮາກຖານໄດ້ສຳເລັດໃນຊ່ວງປະຫວັດຂອງພຣະລາຊກຳນົດຄັ້ງທຳອິດ ແລະພຣະວິຫານເອງໄດ້ສຳເລັດລົງກ່ອນພຣະລາຊກຳນົດຄັ້ງທີສາມຢ່າງຫຼາຍ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣຕ໌ ຮາກຖານໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນເດືອນພຶດສະພາ ປີ 1842 ເມື່ອແຜນພາບ 1843 ໄດ້ຖືກຕີພິມ. ພຣະວິຫານຂອງມິນເລີໄຣຕ໌ຈະຕ້ອງໃຊ້ເວລາສີ່ສິບຫົກປີໃນການກໍ່ສ້າງ, ຈາກ 1798 ຈົນເຖິງ 1844. ກ່ອນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ພຣະວິຫານຂອງມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ, ໂດຍຫີນຍອດຄືການຮ້ອງປະກາດຕອນທ່ຽງຄືນ. ເມື່ອການຮ້ອງປະກາດຕອນທ່ຽງຄືນສິ້ນສຸດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ອານຟາ ແລະພຣະລາຊກຳນົດຄັ້ງທີສາມຂອງ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄດ້ພົບກັບຄູ່ທຽບຂອງມັນໃນໂອເມກາຂອງ 1844. 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເປັນອານຟາຂອງ 2300 ປີ ແລະ 1844 ເປັນໂອເມກາ. ທັງສອງເປັນສິ່ງດຽວກັນໃນລະດັບໜຶ່ງ, ເພາະວ່າພຣະລາຊກຳນົດຫຼືທູດສະຫວັນກໍເປັນຂ່າວສານດ້ວຍກັນທັງສອງ, ແລະທັງສອງນັ້ນລ້ວນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ບ່ອນທີ່ຈະມີພຣະລາຊກຳນົດ ແລະບ່ອນທີ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະພອງຂຶ້ນເປັນສຽງຮ້ອງອັນດັງ.

From 457 BC until 408 BC, forty-nine years were identified by Daniel as the period of time when the Jews would finish building “the street shall be built again, and the wall, even in troublous times.”

ຕັ້ງແຕ່ປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈົນເຖິງປີ 408 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເປັນເວລາສີ່ສິບເກົ້າປີ ຊຶ່ງດານີເອນໄດ້ລະບຸວ່າເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ຊາວຢິວຈະກໍ່ສ້າງໃຫ້ສໍາເລັດ: “ຖະໜົນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນອີກ, ແລະກໍາແພງດ້ວຍ, ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທີ່ລໍາບາກ.”

> Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:25.

> ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮູ້ແລະເຂົ້າໃຈວ່າ ຕັ້ງແຕ່ການອອກຄໍາສັ່ງໃຫ້ຟື້ນຟູແລະສ້າງເຢຣູຊາເລັມຂຶ້ນໃໝ່ ຈົນເຖິງພຣະເມຊີອາ ເຈົ້ານາຍ ຈະເປັນເຈັດອາທິດ ແລະຫົກສິບສອງອາທິດ; ຖະໜົນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ ແລະກໍາແພງດ້ວຍ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທີ່ຍາກລໍາບາກ. ດານີເອນ 9:25.

457 BC and 1844 are the alpha and omega to the prophecy of the 2300 years. They both typify the Sunday law, for as an alpha and omega they are the same, and the disappointment of 1844 is aligned by inspiration with the disappointment of the cross. If 1844 typifies the cross, and it does, then its alpha counterpart (457 BC) does so as well. 1844 unto 1863 illustrates the testing process of the third angel. That testing process is represented by the 49 years between the third decree, the Sunday law decree and the finishing of the work of the street and the wall that takes place in troublous time.

457 ປີ ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະ 1844 ແມ່ນອາລະຟາແລະໂອເມກາຂອງຄຳພະຍາກອນ 2300 ປີ. ທັງສອງນີ້ຕ່າງເປັນແບບຢ່າງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເພາະວ່າໃນຖານະເປັນອາລະຟາແລະໂອເມກາ ພວກມັນເປັນອັນດຽວກັນ, ແລະຄວາມຜິດຫວັງໃນປີ 1844 ກໍໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງໂດຍການດົນໃຈກັບຄວາມຜິດຫວັງແຫ່ງກາງແຂນ. ຖ້າຫາກວ່າ 1844 ເປັນແບບຢ່າງຂອງກາງແຂນ, ແລະມັນເປັນດັ່ງນັ້ນຈິງ, ແລ້ວຄູ່ສົມພັນຝ່າຍອາລະຟາຂອງມັນ (457 ປີ ກ່ອນ ຄ.ສ.) ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ. 1844 ໄປຈົນເຖິງ 1863 ສະແດງໃຫ້ເຫັນຂະບວນການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຂະບວນການທົດສອບນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 49 ປີລະຫວ່າງພຣະລາຊະດຳລັດສະບັບທີສາມ, ພຣະລາຊະດຳລັດກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະການທຳງານໃຫ້ສຳເລັດຂອງຖະໜົນແລະກຳແພງ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ.

457 BC unto 408 BC is the alpha history of the 2300 years that illustrates the omega history of 1844 unto 1863. Those two histories illustrate the history of the one hundred and forty-four thousand after they are sealed at the Sunday law until human probation closes. The work of the one hundred and forty-four thousand is to call men and women back to the “old paths” which is portrayed by Isaiah as rebuilding the old waste places, and which Jeremiah identifies as the path that leads to the latter rain message. The “wall” is the law of God which the one hundred and forty-four thousand will represent unto the entire world as an ensign. This will take place in the troublous times of the third woe of Islam, for it is Islam that angers the nations. The work and the troublous times continue until Michael stands up.

457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເຖິງ 408 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແມ່ນປະຫວັດສາດອາລຟາຂອງ 2300 ປີ ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນປະຫວັດສາດໂອເມກາຂອງ 1844 ເຖິງ 1863. ປະຫວັດສາດທັງສອງນັ້ນສະແດງເຖິງປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຫຼັງຈາກພວກເຂົາໄດ້ຮັບການປະທັບຕາໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະປິດລົງ. ພາລະກິດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນເພື່ອເອີ້ນຊາຍແລະຍິງກັບຄືນໄປສູ່ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ຊຶ່ງອິຊາຢາໄດ້ພັນລະນາໄວ້ວ່າເປັນການກໍ່ສ້າງບ່ອນຮ້າງເປົ່າເກົ່າແກ່ຂຶ້ນໃໝ່, ແລະຊຶ່ງເຢເຣມີຢາໄດ້ຊີ້ບອກວ່າເປັນເສັ້ນທາງທີ່ນຳໄປສູ່ຂ່າວສານຝົນປາຍ. “ກຳແພງ” ແມ່ນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະຍົກຂຶ້ນສະແດງແກ່ໂລກທັງມວນເປັນທຸງໝາຍ. ສິ່ງນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກຂອງວິບັດປະການທີສາມຂອງອິສລາມ, ເພາະວ່າອິສລາມເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ. ພາລະກິດ ແລະ ເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກນັ້ນຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າມີຄາເອນຈະລຸກຂຶ້ນ.

So, if you can see it 457 BC to 408 BC is a prophetic period that began at the third decree and typified a prophetic period that began in 1844 with the arrival of the third angel and ended in 1863, then you can see that their connection with the 2300-year prophecy as either starting point or and ending point identifies them as alpha and omega in relation to each other. The troublous times of Nehemiah illustrate the troublous time leading up to and including the Civil War. The forty-nine-year period in the alpha history represents the 19-year-period in the omega history. That 19-year-period was also represented by the 19 years at the beginning of the 65-year prophecy of Isaiah.

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າທ່ານສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຫາ 408 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເປັນໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນທີ່ພຣະລາຊະດຳລັດສະບັບທີສາມ ແລະເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງຊຶ່ງເລີ່ມໃນປີ 1844 ພ້ອມກັບການມາຮອດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະສິ້ນສຸດໃນປີ 1863, ແລ້ວທ່ານກໍຈະເຫັນໄດ້ວ່າ ຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງພວກມັນກັບຄຳພະຍາກອນ 2300 ປີ ໃນຖານະເປັນທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ຫຼື ແລະຈຸດສິ້ນສຸດ ບົ່ງຊີ້ພວກມັນວ່າເປັນອັນຟາແລະໂອເມກາເມື່ອພິຈາລະນາໃນຄວາມສຳພັນຕໍ່ກັນ. ເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກໃນສະໄໝຂອງເນເຮມີຢາ ເປັນພາບປະກອບຂອງເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກທີ່ນຳໄປສູ່ ແລະລວມເຖິງ ສົງຄາມກາງເມືອງ. ໄລຍະເວລາສີ່ສິບເກົ້າປີໃນປະຫວັດສາດອັນຟາ ເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາ 19 ປີໃນປະຫວັດສາດໂອເມກາ. ໄລຍະເວລາ 19 ປີນັ້ນ ຍັງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 19 ປີໃນຕອນຕົ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນ 65 ປີຂອງອິຊາຢາ.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. Isaiah 7:8.

> ເພາະຫົວໜ້າຂອງຊີເຣຍແມ່ນນະຄອນດາມາສກັດ, ແລະຫົວໜ້າຂອງນະຄອນດາມາສກັດແມ່ນເຣຊິນ; ແລະພາຍໃນຫົກສິບຫ້າປີ ເອຟຣາອິມຈະຖືກຫັກທຳລາຍ ຈົນບໍ່ເປັນຊົນຊາດອີກ. ອິຊາຢາ 7:8

Isaiah set forth this prophecy in 742 BC and 19 years later in 723 BC the northern kingdom was carried away into captivity for 2520 years ending in 1798. The 19 years from 742 BC unto 723 BC align with the 19 years from 1844 unto 1863, for the first 19 years is the alpha of this prophecy and the last 19 is the omega. In the history of 19 years wicked king Ahaz was confronted by Isaiah with the message of the latter rain as represented in verse eight as the message of the “seven times.” Ahaz rejected the message, as did Laodicean Millerite Adventism in 1863.

ເອຊາຢາໄດ້ນຳສະເໜີຄຳພະຍາກອນນີ້ໃນປີ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະ 19 ປີຕໍ່ມາ ໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ. ອານາຈັກເໜືອໄດ້ຖືກກວາດໄປສູ່ການເປັນເຊີຍຢູ່ເປັນເວລາ 2520 ປີ ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798. ໄລຍະ 19 ປີຈາກ 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເຖິງ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ. ສອດຄ່ອງກັບໄລຍະ 19 ປີຈາກ 1844 ເຖິງ 1863, ເພາະວ່າ 19 ປີທຳອິດແມ່ນ alpha ຂອງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະ 19 ປີສຸດທ້າຍແມ່ນ omega. ໃນປະຫວັດສາດ 19 ປີນັ້ນ ກະສັດອາຮາດຜູ້ອະທຳໄດ້ຖືກເອຊາຢາເຜີຍໜ້າດ້ວຍຂ່າວສານເລື່ອງຝົນລະດູທ້າຍ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີ່ແປດ ເປັນຂ່າວສານຂອງ “ເຈັດເທື່ອ.” ອາຮາດໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານນັ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ Laodicean Millerite Adventism ໃນປີ 1863.

During that period, Ahaz’s high priest visited Assyria, brought back the design of their pagan temple, and Ahaz had it constructed in the courtyard of the God’s temple. This line is parallel to the story of the disobedient prophet who was not to return to Judah the same way he came, but did and was deceived by a false and lying prophet, representing the return to apostate Protestant methodology in order to hide from the Millerite understanding of the “seven times” in a classic fulfillment of a dog returning to its own vomit.

ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ, ປະໂລຫິດໃຫຍ່ຂອງອາຮາດໄດ້ໄປຢ້ຽມອັດຊີເຣຍ, ນຳແບບແຜນຂອງພຣະວິຫານນອກຮີດຂອງພວກເຂົາກັບມາ, ແລະອາຮາດໄດ້ໃຫ້ກໍ່ສ້າງມັນຂຶ້ນໃນເດີ່ນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ. ແນວຄວາມຄິດນີ້ຂະໜານກັບເລື່ອງຂອງສາດສະດາຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງ ຜູ້ທີ່ບໍ່ຄວນກັບຄືນໄປຢູດາດ້ວຍເສັ້ນທາງດຽວກັນທີ່ຕົນໄດ້ມາ, ແຕ່ກໍໄດ້ກັບໄປ ແລະຖືກຫລອກລວງໂດຍສາດສະດາປອມຜູ້ຕົວະຫຼອກ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການຫວນກັບໄປຫາວິທີການຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ຕົກຕໍ່າໃນຄວາມເຊື່ອ, ເພື່ອຫຼົບຊ່ອນຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈແບບມິນເລີໄຣດ໌ເກືອບກັບ “ເຈັດເທື່ອ,” ອັນເປັນການສຳເລັດຕາມແບບຢ່າງຄລາສສິກຂອງໝາທີ່ກັບໄປຫາອາເມັດຂອງຕົນເອງ.

This was taking place while a Civil War between the northern kingdom and southern kingdom is getting under way, thus typifying the Civil War in the United States when the period of 19 years was repeated. 742 BC unto 723 BC represents the 19-year-period of 1844 unto 1863, which represents the period from the Sunday law until the close of probation. The history of 9/11 unto the Sunday law is the history of the image of the beast test within the United States that is duplicated in the world image of the beast test beginning at the Sunday law. For this reason, the 19-year periods that represent the Sunday law to the close of probation, also represent the history of 9/11 unto the Sunday law, which is the history of His “marvelous works.”

ສິ່ງນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ສົງຄາມກາງເມືອງລະຫວ່າງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ແລະ ອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ກຳລັງເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງສົງຄາມກາງເມືອງໃນສະຫະລັດ ເມື່ອຊ່ວງເວລາ 19 ປີໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳອີກຄັ້ງ. 742 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຫາ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາ 19 ປີຈາກ 1844 ຫາ 1863, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດຈົນເຖິງການປິດແຫ່ງພຣະກະລຸນາ. ປະຫວັດສາດຈາກ 9/11 ຫາກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນປະຫວັດຂອງການທົດສອບຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍພາຍໃນສະຫະລັດ ຊຶ່ງຖືກທຳຊ້ຳໃນການທົດສອບຮູບຈຳລອງສັດຮ້າຍໃນລະດັບໂລກ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ຊ່ວງເວລາ 19 ປີທີ່ເປັນຕົວແທນຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດຫາການປິດແຫ່ງພຣະກະລຸນາ ກໍເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຈາກ 9/11 ຫາກົດໝາຍວັນອາທິດດ້ວຍ, ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດຂອງ “ພຣະລາຊການອັນມະຫັດສະຈັນ” ຂອງພຣະອົງ.

We will continue in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nr flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God.

> ແລະພຣະວັຈນະຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ສຸພາສິດນັ້ນທີ່ພວກເຈົ້າມີກັນຢູ່ໃນແຜ່ນດິນອິດສະຣາເອນ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ວັນເວລາຖືກຍືດອອກໄປ, ແລະນິມິດທຸກຢ່າງກໍລົ້ມເຫລວ” ນັ້ນແມ່ນຫຍັງ? ເພາະສະນັ້ນ ຈົ່ງບອກພວກເຂົາວ່າ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ສຸພາສິດນີ້ສິ້ນສຸດໄປ, ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ໃຊ້ມັນເປັນສຸພາສິດໃນອິດສະຣາເອນອີກຕໍ່ໄປ; ແຕ່ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ວັນເວລາໄດ້ໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ, ແລະຜົນສຳເລັດຂອງນິມິດທຸກຢ່າງ.” ເພາະຈະບໍ່ມີນິມິດອັນໄຮ້ຄ່າ ຫຼືການທຳນາຍອັນປະຈົບປະແຈງຢູ່ພາຍໃນວົງວານຂອງອິດສະຣາເອນອີກຕໍ່ໄປ. ເພາະເຮົາຄືພຣະຢາເວ: ເຮົາຈະກ່າວ, ແລະພຣະວັຈນະທີ່ເຮົາຈະກ່າວນັ້ນຈະສຳເລັດຜົນ; ມັນຈະບໍ່ຖືກຍືດອອກໄປອີກຕໍ່ໄປ: ເພາະໃນວັນທັງຫຼາຍຂອງພວກເຈົ້າ, ໂອ ພົງພັນທີ່ກະບົດເອີຍ, ເຮົາຈະກ່າວພຣະວັຈນະນັ້ນ ແລະຈະກະທຳມັນໃຫ້ສຳເລັດ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢາເວຕັດດັ່ງນັ້ນ.

> Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.

> ພຣະທຳຂອງພຣະເຢໂຫວາໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າອີກ ວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ຄົນໃນວົງວານອິດສະຣາເອນກ່າວວ່າ, ນິມິດທີ່ເຂົາເຫັນນັ້ນເປັນເລື່ອງຂອງຫຼາຍວັນຂ້າງໜ້າ, ແລະເຂົາພະຍາກອນເຖິງເວລາທີ່ຢູ່ໄກອອກໄປ. ເພາະສະນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈະບໍ່ມີຖ້ອຍຄຳໃດໆຂອງເຮົາຖືກຍືດອອກໄປອີກຕໍ່ໄປ; ແຕ່ຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວແລ້ວນັ້ນຈະສຳເລັດ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເອເຊກຽນ 12:21–28.

Back to Articles