Article

# Laodicea - Number Three

ລາໂອດີເຊຍ - ເລກສາມ

What are the Rules?

ກົດເກນແມ່ນຫຍັງ?

Author

Jeff Pippenger

Published

August 30, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> “We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” The 1888 Materials, 403.

> “ພວກເຮົາຄວນຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ສິ່ງໃດແມ່ນຄວາມເປັນຄຣິດສະຕຽນ, ສິ່ງໃດແມ່ນຄວາມຈິງ, ສິ່ງໃດແມ່ນຄວາມເຊື່ອທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບໄວ້, ກົດເກນແຫ່ງພຣະຄຳພີແມ່ນຫຍັງ—ກົດເກນທີ່ປະທານແກ່ພວກເຮົາຈາກສິດອຳນາດສູງສຸດ.” The 1888 Materials, 403.

For several years Future for America has identified that the seven churches of Revelation not only represent the history of modern Israel from the time of the apostles until the end of the world, but that the seven churches also represent ancient Israel from the time of Moses until the stoning of Stephen. The pioneers of Adventism did not teach this truth, but they understood and employed the principles that establish this truth. Jesus identifies the end from the beginning and ancient Israel represents modern Israel. Therefore, any truth that is part of the prophetic characteristics of modern Israel also existed in ancient Israel.

ເປັນເວລາຫຼາຍປີແລ້ວທີ່ Future for America ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄຣິດຕະຈັກທັງເຈັດໃນພຣະນິມິດ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ ນັບແຕ່ສະໄໝຂອງອັກຄະສາວົກຈົນເຖິງອະວະສານຂອງໂລກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຄຣິດຕະຈັກທັງເຈັດນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ນັບແຕ່ສະໄໝຂອງໂມເຊຈົນເຖິງການຂວ້າງຫີນສະເຕຟາໂນ. ບັນດາຜູ້ບຸກເບີກແຫ່ງ Adventism ບໍ່ໄດ້ສັ່ງສອນຄວາມຈິງນີ້, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໃຈ ແລະ ນຳໃຊ້ຫຼັກການຕ່າງໆທີ່ສະຖາປະນາຄວາມຈິງນີ້. ພຣະເຢຊູຊົງລະບຸອະວະສານໄວ້ຕັ້ງແຕ່ປະຖົມການ ແລະ ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນຕົວແທນຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຈິງໃດໆກໍຕາມທີ່ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ ກໍໄດ້ມີຢູ່ແລ້ວໃນອິດສະຣາເອນສະໄໝບູຮານ.

Before Millerite history the traditional Christian view of the seven churches was that they represented the actual churches in Asia minor during the time of John. The traditional view also understood that the counsel to the individual churches may also be understood to represent specific counsel to various churches throughout Christian history, and also that the very same counsel and warnings is for individual Christians. They also understood that the seven churches represent seven periods of church history from the time of the disciples until the end of the world. These perspectives pre-dated the Millerite history. Those four recognitions of the seven churches that make up the traditional view that pre-dated William Miller were and are based upon the “historicist” interpretation of the Bible. It is that methodology that God’s angels led William Miller to adopt.

ກ່ອນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄລທ໌ ທັດສະນະຄຣິດສະຕຽນແບບດັ້ງເດີມກ່ຽວກັບຄຣິດຈັກທັງເຈັດ ຄືວ່າ ພວກມັນເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິດຈັກທີ່ມີຢູ່ຈິງໃນອາຊີນ້ອຍໃນສະໄໝຂອງໂຢຮັນ. ທັດສະນະແບບດັ້ງເດີມນີ້ຍັງເຂົ້າໃຈອີກດ້ວຍວ່າ ຄໍາຕັກເຕືອນແກ່ຄຣິດຈັກແຕ່ລະແຫ່ງ ອາດຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າເປັນຄໍາຕັກເຕືອນສະເພາະແກ່ຄຣິດຈັກຕ່າງໆ ຕະຫຼອດປະຫວັດສາດຄຣິດສະຕຽນ ແລະອີກທັງວ່າ ຄໍາຕັກເຕືອນແລະຄໍາເຕືອນອັນດຽວກັນນັ້ນ ກໍສໍາລັບຄຣິດສະຕຽນແຕ່ລະຄົນດ້ວຍ. ພວກເຂົາຍັງເຂົ້າໃຈອີກວ່າ ຄຣິດຈັກທັງເຈັດເປັນຕົວແທນຂອງເຈັດຊ່ວງເວລາໃນປະຫວັດສາດຄຣິດຈັກ ນັບແຕ່ເວລາຂອງພວກສາວົກຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ. ທັດສະນະເຫຼົ່ານີ້ມີມາກ່ອນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄລທ໌. ການຮັບຮູ້ທັງສີ່ປະການນັ້ນກ່ຽວກັບຄຣິດຈັກທັງເຈັດ ຊຶ່ງປະກອບເປັນທັດສະນະແບບດັ້ງເດີມທີ່ມີມາກ່ອນ William Miller ນັ້ນ ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງການຕີຄວາມພຣະຄໍາພີແບບ “historicist”. ແລະກໍແມ່ນວິທີການນັ້ນເອງ ທີ່ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ນໍາ William Miller ໃຫ້ຮັບເອົາ.

> “The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.

> “ຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດແຫ່ງເອເຊຍ ແມ່ນປະຫວັດຂອງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະຄຣິດໃນຮູບແບບທັງເຈັດຂອງນາງ, ໃນການຄົດໂຄ້ງແລະການຫັນປ່ຽນທັງປວງຂອງນາງ, ໃນຄວາມຈະເລີນແລະຄວາມທຸກຍາກລຳບາກທັງສິ້ນຂອງນາງ, ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງອັກຄະສາວົກ ຈົນເຖິງວາລະອະວະສານຂອງໂລກ. ຕາປະທັບທັງເຈັດ ແມ່ນປະຫວັດຂອງການດຳເນີນການຂອງອຳນາດແລະກະສັດທັງຫລາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກ, ແລະແຫ່ງການປົກປ້ອງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນ. ແກທັງເຈັດ ແມ່ນປະຫວັດຂອງການພິພາກສາອັນພິເສດແລະຮ້າຍແຮງຈຳນວນເຈັດປະການ ທີ່ຖືກສົ່ງລົງມາເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືອານາຈັກໂຣມັນ. ແລະຂັນທັງເຈັດ ແມ່ນໄພພິບັດສຸດທ້າຍທັງເຈັດ ທີ່ຖືກສົ່ງລົງມາເທິງໂຣມແຫ່ງສັນຕະປາປາ. ປະສົມປະສານຢູ່ໃນບັນດາສິ່ງເຫລົ່ານີ້ ຍັງມີເຫດການອື່ນອີກຫລາຍປະການ, ຖັກທໍປະສານເຂົ້າໄປດັ່ງສາຍນ້ຳສາຂາ, ແລະເຕີມເຕັມແມ່ນ້ຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ຈົນກວ່າທັງໝົດນັ້ນຈະສິ້ນສຸດລົງໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງນິລັນດອນ.”

> “This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

> “ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ນີ້ແມ່ນແຜນການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຢຮັນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈພຣະທຳນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງມີຄວາມຮູ້ອັນລະອຽດຖີ່ຖ້ວນກ່ຽວກັບພາກສ່ວນອື່ນໆ ຂອງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ຮູບພາບແລະອຸປະມາທີ່ໃຊ້ໃນຄຳພະຍາກອນນີ້ ບໍ່ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ທັງໝົດໃນພຣະທຳດຽວກັນນັ້ນ ແຕ່ຈະຕ້ອງຄົ້ນພົບໃນບັນດາຜູ້ພະຍາກອນອື່ນໆ ແລະຮັບການອະທິບາຍໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີອື່ນໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ້ງວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງອອກແບບໃຫ້ມີການສຶກສາພຣະຄຳພີທັງໝົດ ແມ່ນແມ່ນເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ອັນແຈ້ງຊັດ ແມ່ນແຕ່ກ່ຽວກັບພາກສ່ວນໃດໜຶ່ງ.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

Sister White agrees with and upholds the “historicist” view held by Miller, but she added a deeper insight to the book of Revelation than Miller saw, for Miller had not recognized the sanctuary as it truly is. He understood the sanctuary to be the earth. Sister White recognized that when Jesus presented the predictions represented in the book of Revelation, that Christ was doing so in conjunction with His work as the heavenly High Priest.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ເຫັນດີພ້ອມທັງຢືນຢັນທັດສະນະ “historicist” ທີ່ Miller ຍຶດຖື, ແຕ່ນາງໄດ້ເພີ່ມຄວາມເຂົ້າໃຈອັນເລິກຊຶ້ງກວ່າກ່ຽວກັບພຣະທຳພຣະນິມິດເຂົ້າໄປຫຼາຍກວ່າທີ່ Miller ໄດ້ເຫັນ, ເພາະວ່າ Miller ບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງສະຖານນະບໍລິສຸດຕາມທີ່ມັນເປັນຢ່າງແທ້ຈິງ. ລາວເຂົ້າໃຈວ່າສະຖານນະບໍລິສຸດແມ່ນໂລກ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງນຳສະເໜີຄຳທຳນາຍທັງຫຼາຍທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດນັ້ນ, ພຣະຄຣິດກໍຊົງກະທຳການນັ້ນຄຽງຄູ່ກັບພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະມະຫາປະໂລຫິດແຫ່ງສະຫວັນ.

When John turns and sees Christ, He is walking among the candlesticks in priestly garments, and the candlesticks are located in the holy place, and therefore in the history after His ascension, but before He moved into the Most Holy Place in 1844. Miller could not have understood the significance of this reality. Neither would have Tyndale, Luther or John Wycliffe or any of the early reformers. Truth is progressive, shining brighter and still brighter unto the perfect day.

ເມື່ອໂຢຮັນຫັນໄປແລະເຫັນພຣະຄຣິດ, ພຣະອົງກໍາລັງດໍາເນີນຢູ່ທ່າມກາງຄັນປະທີບ ໃນສະພາບເຄື່ອງຊົງຂອງປະໂລຫິດ, ແລະຄັນປະທີບນັ້ນຕັ້ງຢູ່ໃນບ່ອນບໍລິສຸດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຢູ່ໃນປະຫວັດສາດພາຍຫຼັງການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຍ້າຍເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນປີ 1844. Miller ບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ເຖິງຄວາມສໍາຄັນຂອງຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້. Tyndale, Luther ຫຼື John Wycliffe ຫຼືບັນດານັກປະຕິຮູບຍຸກຕົ້ນໆ ກໍຄົງຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈເໝືອນກັນ. ຄວາມຈິງເປັນສິ່ງທີ່ກ້າວໜ້າໄປເລື້ອຍໆ, ສ່ອງແສງແຈ້ງຂຶ້ນ ແລະແຈ້ງຂຶ້ນອີກ ຈົນເຖິງວັນອັນສົມບູນ.

> “The great principle so nobly advocated by Robinson and Roger Williams, that truth is progressive, that Christians should stand ready to accept all the light which may shine from God’s holy word, was lost sight of by their descendants. The Protestant churches of America,—and those of Europe as well,—so highly favored in receiving the blessings of the Reformation, failed to press forward in the path of reform. Though a few faithful men arose, from time to time, to proclaim new truth and expose long-cherished error, the majority, like the Jews in Christ’s day or the papists in the time of Luther, were content to believe as their fathers had believed and to live as they had lived. Therefore religion again degenerated into formalism; and errors and superstitions which would have been cast aside had the church continued to walk in the light of God’s word, were retained and cherished. Thus the spirit inspired by the Reformation gradually died out, until there was almost as great need of reform in the Protestant churches as in the Roman Church in the time of Luther. There was the same worldliness and spiritual stupor, a similar reverence for the opinions of men, and substitution of human theories for the teachings of God’s word.” The Great Controversy, 297.

> “ຫຼັກການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຊຶ່ງ Robinson ແລະ Roger Williams ໄດ້ປົກປ້ອງແລະສົ່ງເສີມຢ່າງສູງສົ່ງນັ້ນ ຄືວ່າ ຄວາມຈິງເປັນສິ່ງທີ່ເປີດເຜີຍກ້າວໜ້າຕໍ່ໄປ ແລະຄຣິສຕຽນຄວນຈະຢືນພ້ອມທີ່ຈະຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງທັງປວງທີ່ອາດສ່ອງມາຈາກພຣະວະຈະນະອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຖືກບັນດາຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍຂອງພວກເຂົາມອງຂ້າມໄປ. ຄຣິສຕະຈັກໂປຣແຕສຕັນໃນອາເມຣິກາ—ແລະຄຣິສຕະຈັກໃນເອີຣົບດ້ວຍເຊັ່ນກັນ—ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມໂປດປານຢ່າງສູງໃນການຮັບພຣະພອນແຫ່ງການປະຕິຮູບ ກັບບໍ່ໄດ້ກ້າວຕໍ່ໄປໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງການປະຕິຮູບ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ເປັນບາງຄັ້ງບາງຄາວ ມີຊາຍຜູ້ສັດຊື່ຈຳນວນໜ້ອຍລຸກຂຶ້ນມາເພື່ອປະກາດຄວາມຈິງໃໝ່ ແລະເປີດໂປງຄວາມຜິດພາດທີ່ຖືຮັກສາກັນມາເປັນເວລາຍາວນານ ແຕ່ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ ກໍເໝືອນພວກຢິວໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຫຼືພວກຄາທອລິກໃນເວລາຂອງ Luther ພໍໃຈທີ່ຈະເຊື່ອຕາມທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນເຄີຍເຊື່ອ ແລະດຳເນີນຊີວິດຕາມທີ່ພວກເຂົາເຄີຍດຳເນີນ. ດັ່ງນັ້ນ ສາສະໜາຈຶ່ງເສື່ອມລົງອີກຄັ້ງເປັນແຕ່ຮູບແບບພາຍນອກ; ແລະຄວາມຜິດພາດກັບຄວາມເຊື່ອງມງາຍທີ່ຄົງຈະຖືກປະຖິ້ມໄປ ຖ້າຫາກຄຣິສຕະຈັກຍັງຄົງດຳເນີນໃນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະວະຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍຖືກຮັກສາໄວ້ແລະທະນຸຖະໜອມຢູ່. ດັ່ງນີ້ ຈິດວິນຍານທີ່ການປະຕິຮູບໄດ້ດົນໃຈຂຶ້ນນັ້ນ ຄ່ອຍໆ ຕາຍຫາຍໄປ ຈົນເກືອບວ່າໃນຄຣິສຕະຈັກໂປຣແຕສຕັນມີຄວາມຈຳເປັນຕ້ອງປະຕິຮູບຫຼາຍພໍໆກັນກັບໃນຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນໃນສະໄໝຂອງ Luther. ມີຄວາມເປັນໂລກຢ່າງດຽວກັນ ແລະຄວາມຊາດ້ານທາງວິນຍານຢ່າງດຽວກັນ, ມີການຍົກຍ້ອງນັບຖືຄວາມຄິດເຫັນຂອງມະນຸດໃນທຳນອງດຽວກັນ, ແລະມີການນຳທິດສະດີຂອງມະນຸດມາແທນຄຳສອນແຫ່ງພຣະວະຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Great Controversy, 297.

If the fact that truth develops progressively throughout history is not recognized, then the significance of any new light in this final generation may very well be impossible to recognize. Once a person ceases to understand the progressive nature of “truth,” they automatically begin to rely upon traditions, customs and fallen human guidance.

ຖ້າຫາກບໍ່ຍອມຮັບຮູ້ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ຄວາມຈິງໄດ້ພັດທະນາຢ່າງເປັນລຳດັບຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ ແລ້ວຄວາມສຳຄັນຂອງແສງສະຫວ່າງໃໝ່ໃດໆໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນສຸດທ້າຍນີ້ ກໍອາດຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເລີຍທີ່ຈະຮັບຮູ້. ເມື່ອບຸກຄົນໃດໜຶ່ງຢຸດເຂົ້າໃຈລັກສະນະອັນພັດທະນາໄປຕາມລຳດັບຂອງ “ຄວາມຈິງ” ເຂົາກໍຈະເລີ່ມພຶ່ງພາປະເພນີ, ຂົນບັນຍັດ ແລະການຊີ້ນຳຂອງມະນຸດທີ່ຕົກໃນບາບໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

The methodology that Miller employed is a waymark that runs through the entire prophetic line which presents a testimony of the development of biblical truth that began with the apostles. Yet in the waymark represented by Miller, we find a beginning that demands a counterpart at the end. Most never understand these realities, but not so with Satan.

ວິທີການທີ່ Miller ໄດ້ນຳໃຊ້ນັ້ນເປັນຫຼັກໝາຍໜຶ່ງທີ່ພາດຜ່ານໄປຕະຫຼອດເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທັງໝົດ ຊຶ່ງສະແດງເປັນພະຍານເຖິງການພັດທະນາຂອງຄວາມຈິງໃນພຣະຄຳພີທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນກັບພວກອັກຄະສາວົກ. ແຕ່ວ່າ ໃນຫຼັກໝາຍທີ່ Miller ເປັນຕົວແທນນັ້ນ ພວກເຮົາພົບການເລີ່ມຕົ້ນອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຄູ່ສົມກັນຢູ່ໃນຕອນທ້າຍ. ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ເຄີຍເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ເລີຍ, ແຕ່ຊາຕານບໍ່ເປັນດັ່ງນັ້ນ.

Satan has resisted the truth and its development from his rebellion in heaven onward. When it reached the point in history that the reformers began to distinctly understand how to study the Bible, Satan did as he always does and he introduced counterfeits. The historical evidence of his work of counterfeiting the truth identifies that Jesuits such as Ribera and Louis de Alcazar focused their counterfeit methodology specifically against the book of Revelation. The corrupted methodology that is called “preterism” began in the second and third centuries with two primary representatives of that false methodology. One was Eusebius of Caesarea (260–339), and Victorinus of Pettau (died circa 304). Both of these early historical figures promoted the methodology suggesting the book of Revelation was fulfilled during the time of the Roman Empire by such historical figures as the infamous emperor Nero.

ຊາຕານໄດ້ຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ ແລະ ການພັດທະນາຂອງມັນ ຕັ້ງແຕ່ການກະບົດຂອງມັນໃນສະຫວັນເປັນຕົ້ນມາ. ເມື່ອປະຫວັດສາດດຳເນີນມາເຖິງຈຸດທີ່ພວກປະຕິຮູບເລີ່ມເຂົ້າໃຈຢ່າງຊັດເຈນວ່າຄວນສຶກສາພຣະຄຳພີແນວໃດ, ຊາຕານກໍໄດ້ກະທຳດັ່ງທີ່ມັນເຄີຍກະທຳສະເໝີ ຄື ມັນໄດ້ນຳເອົາຂອງປອມເຂົ້າມາ. ຫຼັກຖານທາງປະຫວັດສາດແຫ່ງການປອມແປງຄວາມຈິງຂອງມັນ ຊີ້ບອກວ່າ ພວກ Jesuits ເຊັ່ນ Ribera ແລະ Louis de Alcazar ໄດ້ມຸ່ງເນັ້ນວິທີການປອມແປງຂອງພວກເຂົາໂດຍຈົງໃຈໄປທີ່ພຣະນິມິດ. ວິທີການທີ່ເສື່ອມເສຍຊຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “preterism” ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນສັດຕະວັດທີສອງ ແລະ ທີສາມ ໂດຍມີຕົວແທນຫຼັກສອງຄົນຂອງວິທີການອັນເທັດນັ້ນ. ຄົນໜຶ່ງຄື Eusebius of Caesarea (260–339), ແລະ Victorinus of Pettau (ເສຍຊີວິດປະມານປີ 304). ບຸກຄົນທາງປະຫວັດສາດຍຸກຕົ້ນທັງສອງນີ້ໄດ້ສົ່ງເສີມວິທີການທີ່ສະເໜີວ່າ ພຣະນິມິດໄດ້ສຳເລັດໄປແລ້ວໃນສະໄໝຂອງຈັກກະພັດໂຣມັນ ໂດຍຜ່ານບຸກຄົນທາງປະຫວັດສາດເຊັ່ນ ຈັກກະພັດ Nero ຜູ້ອື້ສາວ.

In the nineteenth century John Darby (1800–1882) from the United Kingdom introduced another satanic methodology which was also inserted to the foot notes of the Trojan horse Bible called the Scofield Reference Bible which we have previously identified. “Dispensationalism” is a theological framework that divides history and God’s interaction with humanity into distinct periods, or ‘dispensations,’ in which God administers His plan in different ways. I note this at this point for this is one of the falsehoods that was introduced to the movement of Future for America by voices from the same area Darby had propagated his satanic ideas. Darby’s ideas that attacked Future for America were accompanied by the philosophy of the so-called modern-day “woke” movement which promotes the same anarchy represented by the French Revolution and the same licentiousness represented by Sodom and Gomorrah.

ໃນສະຕະວັດທີສິບເກົ້າ John Darby (1800–1882) ຈາກສະຫະລາຊະອານາຈັກໄດ້ນຳເຂົ້າວິທີການອີກປະການໜຶ່ງຂອງຊາຕານ ຊຶ່ງຖືກແຊກເຂົ້າໄປໃນໝາຍເຫດທ້າຍໜ້າຂອງພຣະຄຳພີມ້າໂທຣຈັນທີ່ເອີ້ນວ່າ Scofield Reference Bible ຊຶ່ງພວກເຮົາໄດ້ລະບຸໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້ແລ້ວ. “Dispensationalism” ແມ່ນກອບແນວຄິດທາງເທວະວິທະຍາທີ່ແບ່ງປະຫວັດສາດແລະການປະຕິສຳພັນຂອງພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດຊາດອອກເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ຫຼື “ຍຸກການຈັດສັນ” ໂດຍໃນແຕ່ລະຍຸກນັ້ນ ພຣະເຈົ້າບໍລິຫານແຜນການຂອງພຣະອົງໃນວິທີການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສັງເກດເລື່ອງນີ້ໄວ້ໃນຈຸດນີ້ ເພາະນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາຄວາມເທັດທີ່ຖືກນຳເຂົ້າມາສູ່ຂະບວນການ Future for America ໂດຍສຽງຕ່າງໆຈາກພື້ນທີ່ດຽວກັນທີ່ Darby ໄດ້ເຜີຍແຜ່ແນວຄິດຂອງຊາຕານຂອງລາວ. ແນວຄິດຂອງ Darby ທີ່ໂຈມຕີ Future for America ໄດ້ມາພ້ອມກັບປັດຊະຍາຂອງຂະບວນການ “woke” ໃນຍຸກປະຈຸບັນທີ່ເອີ້ນກັນເຊັ່ນນັ້ນ ຊຶ່ງສົ່ງເສີມຄວາມອະນາທິປະໄຕແບບດຽວກັນກັບທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການປະຕິວັດຝຣັ່ງ ແລະຄວາມປ່ອຍຕົນໃນທາງກາມາລົມແບບດຽວກັນກັບທີ່ຖືກສະແດງໂດຍ Sodom and Gomorrah.

Today the theologians of modern Adventism employ a system of dissecting the truths of the Bible based upon a two-fold system of biblical interpretation they employ to undermine and deny both the Bible and the Spirit of Prophecy. They identify men as either experts in biblical languages or as experts in biblical history. Thus, the theologians of Adventism today control the minds of Laodicean Adventism either by interpreting God’s Word based upon a fallen man’s understanding of history or fallen man’s understanding of language. These modern manifestations of error which have been often used to attack the message you are now reading will be addressed further in these articles when we consider the symbolism of the French Revolution. Satan is alive, and he knows his time is short. The last rule of Miller’s rules, number fourteen concludes with the following paragraph.

ໃນປັດຈຸບັນ ນັກເທວະວິທະຍາຂອງອາດເວັນຕິດສະໄໝໃໝ່ ໄດ້ນຳໃຊ້ລະບົບໜຶ່ງໃນການແຍກວິເຄາະຄວາມຈິງຂອງພຣະຄຳພີ ໂດຍອີງໃສ່ລະບົບການຕີຄວາມພຣະຄຳພີສອງປະການ ຊຶ່ງພວກເຂົານຳມາໃຊ້ເພື່ອບ່ອນທຳລາຍແລະປະຕິເສດທັງພຣະຄຳພີແລະພຣະວິນຍານແຫ່ງການພະຍາກອນ. ພວກເຂົາຈຳແນກມະນຸດອອກເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນພາສາພຣະຄຳພີ ຫຼືເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີ. ດັ່ງນັ້ນ ນັກເທວະວິທະຍາຂອງອາດເວັນຕິດໃນທຸກມື້ນີ້ ຈຶ່ງຄວບຄຸມຄວາມຄິດຂອງອາດເວັນຕິດລາໂອດີເຊຍ ບໍ່ວ່າຈະໂດຍການຕີຄວາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດຜູ້ຕົກຢູ່ໃນບາບກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດ ຫຼືຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດຜູ້ຕົກຢູ່ໃນບາບກ່ຽວກັບພາສາ. ການປາກົດຮູບແບບສະໄໝໃໝ່ຂອງຄວາມຜິດພາດເຫຼົ່ານີ້ ຊຶ່ງມັກຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອໂຈມຕີຂ່າວສານທີ່ທ່ານກຳລັງອ່ານຢູ່ໃນຂະນະນີ້ ຈະຖືກກ່າວເຖິງຕື່ມອີກໃນບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້ ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາສັນຍະລັກຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ. ຊາຕານຍັງມີຊີວິດຢູ່, ແລະມັນຮູ້ວ່າເວລາຂອງມັນສັ້ນນັກ. ກົດຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນກົດຕ່າງໆຂອງ Miller, ຄື ຂໍ້ທີສິບສີ່, ສະຫຼຸບລົງດ້ວຍວັກຕອນຕໍ່ໄປນີ້.

> “The divinity taught in our schools is always founded on some sectarian creed. It may do to take a blank mind and impress it with this kind, but it will always end in bigotry. A free mind will never be satisfied with the views of others. Were I a teacher of youth in divinity, I would first learn their capacity and mind. If these were good, I would make them study the Bible for themselves, and send them out free to do the world good. But if they had no mind, I would stamp them with another’s mind, write bigot on their forehead, and send them out as slaves!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

> “ວິຊາເທວະວິທະຍາທີ່ສອນກັນຢູ່ໃນໂຮງຮຽນຂອງພວກເຮົານັ້ນ ຍ່ອມຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກຄວາມເຊື່ອຂອງນິກາຍໃດນິກາຍໜຶ່ງສະເໝີ. ການນຳເອົາຈິດໃຈທີ່ວ່າງເປົ່າມາປະທັບດ້ວຍແນວນີ້ອາດຈະໃຊ້ໄດ້, ແຕ່ຜົນສຸດທ້າຍຍ່ອມຈົບລົງໃນຄວາມຖືອຄະຕິ. ຈິດໃຈທີ່ເປັນອິດສະລະຈະບໍ່ພໍໃຈກັບທັດສະນະຂອງຄົນອື່ນຈັກເທື່ອ. ຖ້າຫາກຂ້າພະເຈົ້າເປັນອາຈານສອນຊາວໜຸ່ມໃນວິຊາເທວະວິທະຍາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮຽນຮູ້ຄວາມສາມາດແລະຈິດໃຈຂອງເຂົາກ່ອນ. ຖ້າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ດີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ເຂົາສຶກສາພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນເອງ, ແລະສົ່ງເຂົາອອກໄປຢ່າງເສລີເພື່ອເຮັດຄຸນປະໂຫຍດແກ່ໂລກ. ແຕ່ຖ້າເຂົາບໍ່ມີຈິດໃຈ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທັບຈິດໃຈຂອງຄົນອື່ນລົງໃນເຂົາ, ຂຽນຄຳວ່າ ຄົນຖືອຄະຕິ ໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາ, ແລະສົ່ງເຂົາອອກໄປເປັນທາດ!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.

In the period just after John the Revelator lived, and in the days of the Reformation, Satan was actively producing false prophetic methodology to confuse and destroy true biblical analysis. What is sometimes missed in these historical facts is that all those satanic methodologies were aimed directly at no other book than the book of Revelation. That was the subject of each of these promoters of satanic confusion. The book of Revelation has always been Satan’s target. Satan knows it is the book of Revelation that he must war against. When we recognize this fact, we can then recognize another unseen reality, that is obscured by another significant truth.

ໃນຊ່ວງເວລາພາຍຫຼັງທີ່ຢອນຜູ້ໄດ້ຮັບນິມິດໄດ້ມີຊີວິດຢູ່ ແລະໃນສະໄໝແຫ່ງການປະຕິຮູບ ຊາຕານໄດ້ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງແຂງຂັນໃນການຜະລິດວິທີການພະຍາກອນອັນປອມເພື່ອກໍ່ຄວາມສັບສົນ ແລະທຳລາຍການວິເຄາະພຣະຄຳພີອັນແທ້ຈິງ. ສິ່ງໜຶ່ງທີ່ບາງຄັ້ງມັກຖືກມອງຂ້າມໃນຂໍ້ເທັດຈິງທາງປະຫວັດສາດເຫຼົ່ານີ້ ກໍຄືວ່າ ວິທີການອັນເປັນຊາຕານທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກມຸ່ງໄປໂດຍກົງຫາບໍ່ມີໜັງສືອື່ນໃດ ນອກຈາກພຣະນິມິດ. ນັ້ນແມ່ນຫົວຂໍ້ຂອງຜູ້ສົ່ງເສີມຄວາມສັບສົນອັນເປັນຊາຕານເຫຼົ່ານີ້ແຕ່ລະຄົນ. ພຣະນິມິດໄດ້ເປັນເປົ້າໝາຍຂອງຊາຕານຢູ່ສະເໝີ. ຊາຕານຮູ້ວ່າ ພຣະນິມິດເປັນພຣະທຳທີ່ມັນຈຳເປັນຕ້ອງທຳສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານ. ເມື່ອເຮົາຕະໜັກເຖິງຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ແລ້ວ ເຮົາຈຶ່ງສາມາດຕະໜັກເຖິງອີກຄວາມເປັນຈິງໜຶ່ງທີ່ມອງບໍ່ເຫັນ ຊຶ່ງຖືກບັງໄວ້ໂດຍຄວາມຈິງອັນສຳຄັນອີກປະການໜຶ່ງ.

The false methodology of the Jesuits was intended to prevent a clear understanding that the pope of the Roman church is the antichrist of Bible prophecy. Every single Protestant reformer came to recognize and identify this truth. Therefore, when the accurate history of men such as Ribera and Louis de Alcazar have been publicly presented in the past through word and publication the history men such as Ribera and Louis de Alcazar was used for the purpose of demonstrating the satanic efforts to prevent a correct understanding of the “man of sin.” The written or spoken testimonies exposing the purpose of the introduction of these satanic methodologies are correct as far as they go, but Satan was attempting to cover up more than simply the biblical proofs that identify the antichrist as the pope of Rome.

ວິທີການອັນເປັນເທັດຂອງພວກເຢຊູອິດໄດ້ຖືກມຸ່ງໝາຍໄວ້ເພື່ອຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ສັນຕະປາປາແຫ່ງຄຣິດຈັກໂຣມັນແມ່ນປໍລະປັກແຫ່ງຄຣິດຕາມຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ. ນັກປະຕິຮູບໂປຣແຕສຕັງທຸກຄົນລ້ວນໄດ້ມາຮັບຮູ້ ແລະຊີ້ລະບຸຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໃນອະດີດ ປະຫວັດອັນຖືກຕ້ອງຂອງບຸກຄົນເຊັ່ນ Ribera ແລະ Louis de Alcazar ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີຕໍ່ສາທາລະນະຜ່ານຖ້ອຍຄໍາ ແລະສິ່ງພິມ, ປະຫວັດຂອງບຸກຄົນເຊັ່ນ Ribera ແລະ Louis de Alcazar ກໍໄດ້ຖືກໃຊ້ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມພະຍາຍາມແຫ່ງຊາຕານເພື່ອຂັດຂວາງຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບ “ຄົນແຫ່ງບາບ.” ຄໍາພະຍານທີ່ຖືກຂຽນຂຶ້ນ ຫຼືຖືກກ່າວອອກມາ ເຊິ່ງເປີດໂປງຈຸດປະສົງແຫ່ງການນໍາເອົາວິທີການອັນເປັນຊາຕານເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າມານັ້ນ ຖືກຕ້ອງເທົ່າທີ່ມັນໄດ້ດໍາເນີນໄປ, ແຕ່ຊາຕານກໍາລັງພະຍາຍາມປົກປິດຫຼາຍກວ່າພຽງແຕ່ຫຼັກຖານຈາກພຣະຄໍາພີທີ່ຊີ້ລະບຸວ່າປໍລະປັກແຫ່ງຄຣິດແມ່ນສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ.

There are truths in the book of Revelation that have been covered up with the confusion produced by these false systems of biblical interpretation that are outside the subject of the man whose number is six, six, six. One of those truths is most definitely the truth represented when the seven churches are understood in their fullest development. There are truths located within the seven churches that speak directly to the history that got under way on September 11, 2001 and ends in the Sunday law crisis. Satan has been seeking to keep this light buried, and he invented the satanic methodologies to obscure several gems of truth located in the book of Revelation, not only the identification of the pope of Rome as the antichrist.

ມີຄວາມຈິງຕ່າງໆຢູ່ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ທີ່ໄດ້ຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍຄວາມສັບສົນທີ່ຖືກຜະລິດຂຶ້ນໂດຍລະບົບອັນເປັນເທັດເຫຼົ່ານີ້ໃນການຕີຄວາມພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງຢູ່ນອກຂອບເຂດຂອງຫົວຂໍ້ເລື່ອງມະນຸດຜູ້ທີ່ເລກຂອງລາວແມ່ນ ຫົກ ຫົກ ຫົກ. ໜຶ່ງໃນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ ແນ່ນອນທີ່ສຸດ ຄືຄວາມຈິງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນເມື່ອຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດຖືກເຂົ້າໃຈໃນການພັດທະນາອັນຄົບຖ້ວນທີ່ສຸດຂອງມັນ. ມີຄວາມຈິງຕ່າງໆຢູ່ພາຍໃນຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດ ທີ່ເວົ້າໂດຍກົງເຖິງປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຊາຕານໄດ້ພະຍາຍາມທີ່ຈະຮັກສາໃຫ້ແສງສະຫວ່າງນີ້ຖືກຝັງກົບໄວ້, ແລະມັນໄດ້ປະດິດຄິດຄົ້ນວິທີການແບບຊາຕານເພື່ອປົກບັງອັນມະນີແຫ່ງຄວາມຈິງຫຼາຍປະການທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ, ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການລະບຸຕົວສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມວ່າເປັນປໍລະປັກ.

Before “the man of sin” was revealed in 538, men such as Eusebius and Victorinus attacked the book of Revelation in an attempt to obscure the rise of the papal power. Later in history Christ fulfilled His promise to Thyatira and brought forth the morning star of the reformation (Wycliffe), and Satan thereafter brought forth two prominent historical figures to champion and carry on his satanic work. The long-drawn-out war over the development of truth that reaches its climax when the secret of the book of Revelation is unsealed, (just before the close of probation) includes light from the seven churches that Miller never recognized, nor did Sister White, but it can be easily shown that both Miller and the Spirit of Prophecy uphold the new light, for new light never contradicts old light.

ກ່ອນທີ່ “ມະນຸດແຫ່ງບາບ” ຈະຖືກເປີດເຜີຍໃນປີ 538, ບຸກຄົນເຊັ່ນ Eusebius ແລະ Victorinus ໄດ້ໂຈມຕີພຣະທຳພຣະນິມິດ ໃນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະບັງບົດບາດການລຸກຂຶ້ນຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ. ຕໍ່ມາໃນປະຫວັດສາດ ພຣະຄຣິດໄດ້ສຳເລັດຕາມຄຳສັນຍາຂອງພຣະອົງແກ່ Thyatira ແລະໄດ້ນຳເອົາດາວປະຈຳຮຸ່ງແຫ່ງການປະຕິຮູບ (Wycliffe) ອອກມາ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ ຊາຕານໄດ້ນຳເອົາບຸກຄົນສຳຄັນສອງຄົນໃນປະຫວັດສາດອອກມາ ເພື່ອເປັນຜູ້ນຳແລະສືບຕໍ່ພາລະກິດອັນເປັນຊາຕານຂອງມັນ. ສົງຄາມອັນຍືດເຢື້ອຍາວນານກ່ຽວກັບການພັດທະນາຂອງຄວາມຈິງ ຊຶ່ງໄປຮອດຈຸດສູງສຸດເມື່ອຄວາມລັບຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດຖືກແກະຜະນຶກ, (ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງເພີຍເລັກນ້ອຍ) ລວມເອົາແສງສະຫວ່າງຈາກເຈັດຄຣິດຈັກ ຊຶ່ງ Miller ບໍ່ເຄີຍຮັບຮູ້ ແລະ Sister White ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ສາມາດສະແດງໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າ ທັງ Miller ແລະພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ສະໜັບສະໜູນແສງສະຫວ່າງໃໝ່ນີ້, ເພາະວ່າແສງສະຫວ່າງໃໝ່ບໍ່ເຄີຍຂັດແຍ້ງກັບແສງສະຫວ່າງເກົ່າ.

> “It is a fact that we have the truth, and we must hold with tenacity to the positions that cannot be shaken; but we must not look with suspicion upon any new light which God may send, and say, Really, we cannot see that we need any more light than the old truth which we have hitherto received, and in which we are settled. While we hold to this position, the testimony of the True Witness applies to our cases its rebuke, ‘And knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Those who feel rich and increased with goods and in need of nothing, are in a condition of blindness as to their true condition before God, and they know it not.” Review and Herald, August 7, 1894.

> “ເປັນຄວາມຈິງວ່າເຮົາມີຄວາມຈິງ, ແລະເຮົາຕ້ອງຍຶດໝັ້ນຕໍ່ຈຸດຍືນທີ່ບໍ່ອາດຖືກສັ່ນຄອນໄດ້ດ້ວຍຄວາມໜຽວແນ່; ແຕ່ເຮົາຕ້ອງບໍ່ມອງດ້ວຍຄວາມລະແວງສົງໄສຕໍ່ແສງສະຫວ່າງໃໝ່ໃດໆທີ່ພຣະເຈົ້າອາດຊົງປະທານມາ, ແລະກ່າວວ່າ, ແທ້ຈິງແລ້ວ, ເຮົາບໍ່ເຫັນວ່າເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງມີແສງສະຫວ່າງຫຼາຍໄປກວ່າຄວາມຈິງເກົ່າທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບມາຈົນເຖິງບັດນີ້ ແລະໃນນັ້ນເຮົາກໍຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ແລ້ວ. ຂະນະທີ່ເຮົາຍຶດຖືຕຳແໜ່ງນີ້, ພະຍານຂອງພຣະອົງຜູ້ສັດຈິງຍ່ອມນຳຄຳຕຳໜິຂອງພຣະອົງມາປະຍຸກຕໍ່ກໍລະນີຂອງເຮົາວ່າ, ‘ແລະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍວ່າ ເຈົ້ານັ້ນທຸກຍາກນ່າສົງເວດ, ໜ້າສົມເພດ, ຍາກຈົນ, ຕາບອດ, ແລະເປືອຍກາຍ.’ ບັນດາຜູ້ທີ່ຮູ້ສຶກວ່າຕົນຮັ່ງມີ ແລະມີຊັບສິນເພີ່ມພູນ ແລະບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ, ກຳລັງຢູ່ໃນສະພາບແຫ່ງຄວາມຕາບອດຕໍ່ສະພາບທີ່ແທ້ຈິງຂອງຕົນຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ຕົວ.” Review and Herald, August 7, 1894.

The primary test for new light is whether it contradicts established truth, and whether it upholds the foundational truths.

ການທົດສອບຫຼັກສຳລັບແສງສະຫວ່າງໃໝ່ ແມ່ນວ່າມັນຂັດແຍ້ງກັບຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ແລ້ວຫຼືບໍ່ ແລະວ່າມັນຄ້ຳຈູນຄວາມຈິງພື້ນຖານຫຼືບໍ່.

> “When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No after suppositions, contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time, God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit.” Selected Messages, book 1, 162.

> “ເມື່ອລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນພະຍານຢືນຢັນວ່າອັນໃດແມ່ນຄວາມຈິງ ຄວາມຈິງນັ້ນຈະຕ້ອງດຳລົງຢູ່ເປັນຄວາມຈິງຕະຫຼອດໄປ. ບໍ່ຄວນຍອມຮັບຂໍ້ສັນນິຖານໃນພາຍຫຼັງໃດໆທີ່ຂັດແຍ້ງກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້. ຈະມີມະນຸດລຸກຂຶ້ນມາພ້ອມກັບການຕີຄວາມພຣະຄຳພີທີ່ສຳລັບເຂົາແລ້ວເປັນຄວາມຈິງ ແຕ່ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ. ຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາເປັນຮາກຖານສຳລັບຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ. ພຣະອົງເອງໄດ້ສອນພວກເຮົາວ່າອັນໃດແມ່ນຄວາມຈິງ. ຄົນໜຶ່ງຈະລຸກຂຶ້ນມາ ແລະອີກຄົນໜຶ່ງກໍຈະລຸກຂຶ້ນມາອີກ ພ້ອມກັບແສງສະຫວ່າງໃໝ່ທີ່ຂັດແຍ້ງກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໂດຍການສຳແດງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ.” Selected Messages, book 1, 162.

Satan has had the book of Revelation as his target of attack from the time John recorded the messages contained therein. Jesus said:

ຊາຕານໄດ້ເລັງເປົ້າໂຈມຕີພຣະທຳພຣະນິມິດມາຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ໂຢຮັນໄດ້ບັນທຶກຂ່າວສານທັງຫຼາຍທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນນັ້ນ. ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວວ່າ:

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:16, 17.

> ແຕ່ຕາຂອງທ່ານທັງຫຼາຍເປັນສຸກ ເພາະມັນເຫັນ; ແລະຫູຂອງທ່ານ ເພາະມັນໄດ້ຍິນ. ເພາະເຮົາບອກທ່ານທັງຫຼາຍຕາມຈິງວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນແລະຄົນຊອບທຳຫຼາຍຄົນ ໄດ້ປາຖະໜາຢາກເຫັນສິ່ງທີ່ທ່ານເຫັນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະຢາກໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ຍິນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ. ມັດທາຍ 13:16, 17.

The blessing attached to seeing and hearing is the blessing of understanding the message of the Revelation of Jesus Christ. When John represented those in the “last days” who see and hear the message he fell down to worship the angel Gabriel, who immediately informed John not to do it.

ພຣະພອນທີ່ຜູກພັນກັບການເຫັນແລະການໄດ້ຍິນ ແມ່ນພຣະພອນແຫ່ງການເຂົ້າໃຈຂ່າວສານໃນພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ເມື່ອໂຢຮັນເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ຢູ່ໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ຜູ້ທີ່ເຫັນແລະໄດ້ຍິນຂ່າວສານນັ້ນ ທ່ານໄດ້ລົ້ມລົງເພື່ອນະມັດສະການທູດສະຫວັນກາບຣີເອນ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ແຈ້ງແກ່ໂຢຮັນໃນທັນທີວ່າຢ່າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ.

> And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which showed me these things. Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God. Revelation 22:8, 9.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າ ໂຢຮັນ ໄດ້ເຫັນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະໄດ້ຍິນມັນ. ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນແລະໄດ້ເຫັນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍລົ້ມລົງເພື່ອນະມັດສະການຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕີນຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄດ້ສະແດງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ແລ້ວທ່ານຈຶ່ງກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງລະວັງ ຢ່າເຮັດດັ່ງນັ້ນເລີຍ; ເພາະຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຮ່ວມກັບທ່ານ ແລະກັບບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານຄືພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແລະກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກສາຖ້ອຍຄຳໃນພຣະຄຳພີເຫຼັ້ມນີ້; ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ.” ພຣະນິມິດ 22:8, 9

Gabriel and John are both created beings, who are only to worship the Creator. Many prophets and righteous men, including angels have desired to “see” and “hear” the message of the Midnight Cry when it is repeated at the end of the world.

ກາບຣີເອນ ແລະ ໂຢຮັນ ລ້ວນແຕ່ເປັນສິ່ງຊົງສ້າງ, ຜູ້ຊຶ່ງມີໜ້າທີ່ນະມັດສະການພຣະຜູ້ສ້າງເທົ່ານັ້ນ. ຜູ້ພະຍາກອນຫຼາຍທ່ານ ແລະ ຄົນຊອບທຳຫຼາຍຄົນ, ລວມທັງບັນດາທູດສະຫວັນ, ໄດ້ປາຖະໜາທີ່ຈະ “ເຫັນ” ແລະ “ໄດ້ຍິນ” ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ເມື່ອມັນຖືກປະກາດຊ້ຳອີກໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ.

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> ພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຕາຂອງພວກທ່ານເປັນສຸກ ເພາະມັນໄດ້ເຫັນ; ແລະຫູຂອງພວກທ່ານກໍເປັນສຸກ ເພາະມັນໄດ້ຍິນ. ເພາະເຮົາບອກພວກທ່ານຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນແລະຄົນຊອບທຳຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ປາຖະໜາຢາກເຫັນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ພວກທ່ານເຫັນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະຢາກໄດ້ຍິນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ພວກທ່ານຍິນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ” [Matthew 13:16, 17]. ຕາທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ເຫັນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກເຫັນໃນປີ 1843 ແລະ 1844 ກໍເປັນສຸກ.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ຖືກປະທານແລ້ວ. ແລະບໍ່ຄວນມີການຊັກຊ້າໃນການກ່າວຂ່າວສານນັ້ນຊ້ຳອີກ, ເພາະວ່າໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຍຸກສະໄໝກຳລັງສຳເລັດຕາມ; ວຽກງານປິດທ້າຍຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ຈະມີວຽກງານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຖືກເຮັດໃນເວລາອັນສັ້ນ. ອີກບໍ່ດົນ ຂ່າວສານໜຶ່ງຈະຖືກປະກາດຕາມການຊົງກຳນົດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຈະຂະຫຍາຍຕົວເປັນສຽງຮ້ອງດັງກ້ອງ. ແລ້ວດານີເອນຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ, ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍານຂອງທ່ານ.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

What righteous men (John) and their fellow servants (angels) desired to see was the final fulfillment of the Midnight Cry at the end of Adventism when the earth would be lightened by God’s glory. That final manifestation of power in the latter rain is brought about by the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.

ສິ່ງທີ່ບັນດາຜູ້ຊອບທຳ (ໂຢຮັນ) ແລະເພື່ອນຮ່ວມຮັບໃຊ້ຂອງພວກເຂົາ (ທູດສະຫວັນ) ປາຖະໜາຢາກເຫັນ ຄືການສຳເລັດຜົນຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການແອດເວັນຕິສ ເມື່ອແຜ່ນດິນໂລກຈະຖືກສ່ອງແຈ້ງດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າ. ການສຳແດງລິດເດດອັນເປັນຂັ້ນສຸດທ້າຍນັ້ນໃນຝົນປາຍ ເກີດຂຶ້ນໂດຍການເປີດຜະນຶກແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ.

> Of which salvation the prophets have inquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into. Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ. 1 Peter 1:10–13.

> ເລື່ອງຄວາມລອດນັ້ນ ພວກຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ໄດ້ພະຍາກອນເຖິງພຣະຄຸນທີ່ຈະມາເຖິງພວກທ່ານ ໄດ້ສືບຖາມແລະຄົ້ນຫາຢ່າງພາກພຽນ, ຄົ້ນຫາວ່າ ເປັນເວລາໃດ ຫຼື ເປັນເວລາແບບໃດ ທີ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນພວກເຂົາ ໄດ້ຊີ້ແຈງໄວ້ ເມື່ອພຣະວິນຍານນັ້ນໄດ້ເປັນພະຍານລ່ວງໜ້າເຖິງຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ສະຫງ່າລາສີທີ່ຈະຕາມມາພາຍຫຼັງ. ແລະໄດ້ມີການຊົງເປີດເຜີຍແກ່ພວກເຂົາວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ພວກເຂົາຮັບໃຊ້ຢູ່ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຕົນເອງ ແຕ່ເພື່ອພວກເຮົາ ຄືສິ່ງທີ່ບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແຈ້ງແກ່ພວກທ່ານໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຜູ້ຊົງຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນດາທູດສະຫວັນປາຖະໜາຢາກເພ່ງເບິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຄາດແອວແຫ່ງຈິດໃຈຂອງພວກທ່ານໄວ້, ຈົ່ງສຳລວມຕົນ, ແລະ ຈົ່ງວາງຄວາມຫວັງຂອງພວກທ່ານໄວ້ຈົນສຸດທ້າຍໃນພຣະຄຸນທີ່ຈະຖືກນຳມາປະທານແກ່ພວກທ່ານ ເມື່ອພຣະເຢຊູຄຣິດຊົງຖືກສຳແດງ. 1 ເປໂຕ 1:10–13.

The prophets, righteous men and angels have desired to live in the time when the “grace” or the power of God, is poured out during the final fulfillment of the Midnight Cry. That “grace,” which is God’s creative power is brought to men when the Revelation of Jesus Christ is unsealed. Satan knows that the avenue to convey the creative power of God unto His people is accomplished by the message that is unsealed in the book of Revelation, and it has therefore been his supreme effort to confuse, suppress and cover up the light contained in the book of Revelation. That light is not simply the identification of the man of sin, for that truth has been fully documented by all the Protestant reformers centuries ago.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ, ຄົນຊອບທຳ ແລະ ທູດສະຫວັນ ໄດ້ປາຖະໜາຢາກມີຊີວິດຢູ່ໃນເວລາທີ່ “ພຣະຄຸນ” ຫຼື ຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ຖືກເທລົງໃນລະຫວ່າງການສຳເລັດອັນສຸດທ້າຍຂອງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ. “ພຣະຄຸນ” ນັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນຣິດອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖືກນຳມາເຖິງມະນຸດເມື່ອການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດຖືກເປີດຜະນຶກ. ຊາຕານຮູ້ວ່າຊ່ອງທາງໃນການຖ່າຍທອດຣິດອຳນາດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າໄປສູ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແມ່ນສຳເລັດໄດ້ໂດຍຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນພຣະນິມິດ, ແລະ ເພາະສະນັ້ນ ຄວາມພະຍາຍາມອັນສູງສຸດຂອງມັນ ຈຶ່ງເປັນການເຮັດໃຫ້ສັບສົນ, ກົດໄວ້ ແລະ ປົກປິດແສງສະຫວ່າງທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນພຣະນິມິດ. ແສງສະຫວ່າງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການຊີ້ບອກຕົວຕົນຂອງຄົນແຫ່ງຄວາມບາບ ເທົ່ານັ້ນ, ເພາະຄວາມຈິງນັ້ນໄດ້ຖືກບັນທຶກພິສູດໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນໂດຍບັນດານັກປະຕິຮູບໂປເຕສະຕັງທັງຫມົດ ຕັ້ງແຕ່ຫຼາຍສັດຕະວັດກ່ອນ.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last: I am he that liveth, and was dead; and, behold, I am alive for evermore, Amen; and have the keys of hell and of death. Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:10–19.

> ໃນວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້ານ້ອຍຢູ່ໃນພຣະວິນຍານ ແລະໄດ້ຍິນສຽງດັງຢູ່ຂ້າງຫຼັງດຸດດັ່ງສຽງແກ, ກ່າວວ່າ, ເຮົາເປັນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ຜູ້ຕົ້ນ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍ; ແລະວ່າ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຫັນນັ້ນ ຈົ່ງຂຽນໄວ້ໃນໜັງສື ແລະສົ່ງໄປຍັງເຈັດຄຣິດຈັກທີ່ຢູ່ໃນອາຊີ; ໄປຍັງເອເຟໂຊ, ແລະສະເມີນາ, ແລະເປີກາໂມນ, ແລະທີອາທີຣາ, ແລະຊາດິດ, ແລະຟີລາເດນເຟຍ, ແລະລາໂອດີເກຍ. ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຫັນໄປເພື່ອເບິ່ງສຽງທີ່ກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍ. ເມື່ອຫັນໄປແລ້ວ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນຄັນປະທີບຄຳເຈັດອັນ; ແລະທ່າມກາງຄັນປະທີບທັງເຈັດນັ້ນ ມີຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍຄືບຸດແຫ່ງມະນຸດ, ນຸ່ງເສື້ອຍາວຈົນເຖິງຕີນ ແລະຄາດອົກດ້ວຍສາຍແອວຄຳ. ພຣະສຽນ ແລະພຣະເກສາຂອງພຣະອົງຂາວດຸດດັ່ງຂົນແກະ, ຂາວດຸດດັ່ງຫິມະ; ແລະພຣະເນດຂອງພຣະອົງດຸດດັ່ງແປວໄຟ; ແລະພຣະບາດຂອງພຣະອົງຄ້າຍຄືທອງສຳລິດອັນປະເສີດ, ເໝືອນດັ່ງຖືກເຜົາໃນເຕົາໄຟ; ແລະພຣະສຸຣະສຽງຂອງພຣະອົງດຸດດັ່ງສຽງນ້ຳຫຼາຍສາຍ. ແລະໃນພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງມີດາວເຈັດດວງ; ແລະມີດາບຄົມສອງຄົມອັນແຫຼມອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ; ແລະພຣະພັກຂອງພຣະອົງກໍດຸດດັ່ງດວງອາທິດທີ່ສ່ອງແສງໃນກຳລັງອັນແຮງກ້າຂອງມັນ. ເມື່ອຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຂ້ານ້ອຍກໍລົ້ມລົງທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງດຸດຄົນຕາຍ. ແລະພຣະອົງໄດ້ວາງພຣະຫັດຂວາເທິງຂ້ານ້ອຍ ຕັດກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ; ເຮົາເປັນຜູ້ຕົ້ນ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍ: ເຮົາເປັນຜູ້ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ ແລະໄດ້ຕາຍແລ້ວ; ແລະເບິ່ງແມ, ເຮົາມີຊີວິດຢູ່ຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ, ອາແມນ; ແລະເຮົາຖືກະແຈແຫ່ງນະລົກ ແລະແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ຈົ່ງຂຽນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ, ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເປັນຢູ່, ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງນີ້. ພຣະນິມິດ 1:10–19.

While Adventism upheld the “historicist” methodology they recognized that all the churches of Revelation two and three are repeated in the final church. Unfortunately, at the end of the nineteenth century Satan was already closing Adventism’s eyes to the sacred methodology, the protection of, and the practice of being an essential part of their responsibility as “the depositaries of the great truths of prophecy.” Even as the methodology was being set aside in Adventism, there were still those who applied the sacred methodology. We use the book, Story of the Seer of Patmos as a witness to the fact that applying all the churches to the history of Laodicea is a valid application of prophecy. The following are excerpts from that book that make the point I am referring to.

ໃນຂະນະທີ່ອັດເວັນຕິສ໌ໄດ້ຍຶດຖືວິທີການແບບ “historicist” ພວກເຂົາໄດ້ຕະໜັກວ່າບັນດາຄຣິສຕະຈັກທັງໝົດໃນພຣະນິມິດບົດທີສອງ ແລະ ສາມ ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນຄຣິສຕະຈັກສຸດທ້າຍ. ເປັນທີ່ໜ້າເສຍດາຍວ່າ ໃນຕອນທ້າຍຂອງສັດຕະວັດທີສິບເກົ້າ ຊາຕານໄດ້ເລີ່ມປິດຕາຂອງອັດເວັນຕິສ໌ໃຫ້ມືດມົນຕໍ່ວິທີການອັນສັກສິດ, ຕໍ່ການປົກປ້ອງວິທີການນັ້ນ, ແລະ ຕໍ່ການປະຕິບັດວິທີການນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນສ່ວນສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງໃນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາໃນຖານະ “ຜູ້ຮັກສາຝາກໄວ້ແຫ່ງຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຄຳພະຍາກອນ.” ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ວິທີການນັ້ນກຳລັງຖືກລະທິ້ງໄປໃນອັດເວັນຕິສ໌ ກໍຍັງມີຜູ້ບາງຄົນທີ່ໄດ້ນຳໃຊ້ວິທີການອັນສັກສິດນັ້ນ. ພວກເຮົາໃຊ້ປຶ້ມ Story of the Seer of Patmos ເປັນພະຍານຢືນຢັນຄວາມຈິງວ່າ ການນຳບັນດາຄຣິສຕະຈັກທັງໝົດໄປປະຍຸກຕໍ່ປະຫວັດຂອງລາໂອດີເຊຍ ເປັນການປະຍຸກໃຊ້ຄຳພະຍາກອນທີ່ຊອບທຳ. ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນຂໍ້ຄັດຕອນຈາກປຶ້ມນັ້ນທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນປະເດັນທີ່ຂ້ອຍກຳລັງກ່າວເຖິງ.

> “It should be remembered that, as the experience of Ephesus, Smyrna, and Pergamos, will be repeated in the last church before the second coming of Christ, so the history of Thyatira will have its counterpart in the last generation.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> “ຄວນຈົດຈຳໄວ້ວ່າ ດັ່ງທີ່ປະສົບການຂອງເອເຟໂຊ, ສະເມີນາ, ແລະເປີກາໂມ ຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນຄຣິສຕະຈັກສຸດທ້າຍກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ, ດັ່ງນັ້ນ ປະຫວັດຂອງທະຍາທິຣາກໍຈະມີສິ່ງທີ່ສອດຄ້ອງກັນໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍ.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

Haskell correctly points out that the experience of the first four churches is repeated, or as he says, “will have its counterpart in the last generation.”

Haskell ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ ປະສົບການຂອງສີ່ຄຣິສຕະຈັກທຳອິດນັ້ນຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ ຫຼືດັ່ງທີ່ລາວໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ, “ຈະມີສິ່ງທຽບຄຽງຂອງມັນໃນຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍ.”

> “He applied the test, but all pointed forward to the year 1843 as the time when the world must welcome its Saviour. The condition of the people at the first advent of Christ was now repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

> “ລາວໄດ້ນຳການທົດສອບນັ້ນມາໃຊ້, ແຕ່ທຸກສິ່ງລ້ວນຊີ້ໄປຂ້າງໜ້າສູ່ປີ 1843 ວ່າເປັນເວລາທີ່ໂລກຈະຕ້ອນຮັບພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຂອງຕົນ. ສະພາບຂອງປະຊາຊົນໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທໍາອິດຂອງພຣະຄຣິດ ບັດນີ້ໄດ້ຖືກທໍາໃຫ້ເກີດຂຶ້ນຊໍ້າອີກ.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.

Haskell was speaking of William Miller identifying 1843 as the Second Coming of Christ, and identifies that the conditions of the first advent was repeated in the time of the Millerites. Haskell was correct, and Sister White confirms that Miller himself was represented by John the Baptist.

Haskell ກໍາລັງກ່າວເຖິງການທີ່ William Miller ໄດ້ກໍານົດປີ 1843 ວ່າເປັນເວລາແຫ່ງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າສະພາບການໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທໍາອິດໄດ້ຖືກຊ້ໍາຄືນອີກໃນຍຸກຂອງພວກ Millerites. Haskell ຖືກຕ້ອງ, ແລະ Sister White ຢືນຢັນວ່າ Miller ເອງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ John the Baptist.

> “As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229.

> “ເຫມືອນດັ່ງທີ່ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາໄດ້ປະກາດລ່ວງໜ້າເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະເຢຊູ ແລະໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ ສັນໃດ, ວິນລຽມ ມິນເລີ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບເຂົາ ກໍໄດ້ປະກາດເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ສັນນັ້ນ.” Early Writings, 229.

Haskel even identifies that during the history of Pergamos, (the third church representing the compromise of Christianity with idolatry), the history of Sardis, the fifth church was repeated.

ແມ່ນແຕ່ Haskel ຍັງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນອີກວ່າ ໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດຂອງ Pergamos (ຄຣິສຕະຈັກທີສາມ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການປະນີປະນອມຂອງຄຣິສຕຽນສາສະໜາກັບການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ) ນັ້ນ, ປະຫວັດສາດຂອງ Sardis, ຄຣິສຕະຈັກທີຫ້າ ກໍໄດ້ຖືກຊ້ຳຄືນອີກ.

> “There was a time in the history of Pergamos, when Christianity thought Paganism was dead; but in reality, the religion which was apparently vanquished, had conquered. Paganism baptized, stepped into the church. In the days of Sardis this history was repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

> “ເຄີຍມີເວລາໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດຂອງ Pergamos ເມື່ອຄຣິດສາສະໜາຄິດວ່າຄວາມເປັນນອກຮີດຕາຍໄປແລ້ວ; ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ ສາສະໜາທີ່ເບິ່ງຄືວ່າຖືກພ່າຍແພ້ນັ້ນ ໄດ້ເປັນຝ່າຍພິຊິດ. ຄວາມເປັນນອກຮີດໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາ ແລະກ້າວເຂົ້າມາໃນຄຣິດຕະຈັກ. ໃນສະໄໝຂອງ Sardis ປະຫວັດສາດນີ້ໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳອີກ.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.

Sardis was the church of the Reformation that woke up and protested against the satanic fallacies of the papacy, but before their work was finished, they had already began returning to Rome. They thought as did the church of Pergamos that papalism was dead, but in reality, it was still living. Haskell also identifies that upon the remnant church shines “the accumulated rays of all past ages.”

ສາຣດິສແມ່ນຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງການປະຕິຮູບທີ່ໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນ ແລະໄດ້ປະທ້ວງຕໍ່ຄວາມຫຼອກລວງອັນເປັນຂອງຊາຕານຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ແຕ່ກ່ອນທີ່ວຽກງານຂອງພວກເຂົາຈະສໍາເລັດ ພວກເຂົາກໍໄດ້ເລີ່ມກັບຄືນໄປສູ່ໂຣມແລ້ວ. ພວກເຂົາຄິດເໝືອນດັ່ງຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງເປີກາໂມສວ່າລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຕາຍແລ້ວ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ ມັນຍັງຄົງມີຊີວິດຢູ່. ຮາສເກວລ໌ຍັງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນອີກວ່າ ເທິງຄຣິສຕະຈັກເຫຼືອຢູ່ນັ້ນ ມີ “ແສງສະຫວ່າງອັນສັ່ງສົມຂອງທຸກຍຸກສະໄໝໃນອະດີດ” ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່.

> “Upon this last church—the remnant,—shine the accumulated rays of all past ages.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

> “ເທິງຄຣິດຈັກສຸດທ້າຍນີ້—ຄື ພວກທີ່ເຫຼືອຢູ່,—ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັງສີທີ່ສັ່ງສົມມາຈາກທຸກຍຸກທຸກສະໄໝໃນອະດີດ.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.

I am not suggesting that Haskell recognized that the progressive history represented by the seven churches, was also fulfilled in the history of ancient Israel, but he certainly upholds that truth when he writes that “the accumulated rays of all past ages” “shine” upon “the last church.” Ancient Israel is included in the “rays of” “past ages.” And though he upholds the principles necessary to recognize the symbolism of the seven churches in ancient Israel’s history, I am uncertain how deeply he recognized the parallels represented in those symbols. I am also certain he did not recognize an even more important aspect of the histories represented by the seven churches, an aspect we are leading to.

ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໄດ້​ກ່າວ​ແນະ​ນຳ​ວ່າ Haskell ໄດ້​ຮັບ​ຮູ້​ວ່າ ປະຫວັດສາດ​ທີ່​ດຳເນີນ​ໄປ​ເປັນ​ລຳດັບ​ຕາມ​ທີ່​ຖືກ​ເປັນ​ຕົວແທນ​ໂດຍ​ຄຣິສຕະຈັກ​ເຈັດ​ແຫ່ງ ນັ້ນ ໄດ້​ສຳເລັດ​ການ​ບັງເກີດ​ຂຶ້ນ​ອີກ​ດ້ວຍ​ໃນ​ປະຫວັດສາດ​ຂອງ​ອິສຣາເອນ​ບູຮານ; ແຕ່​ເຂົາ​ກໍ​ຍຶດ​ຖື​ຄວາມ​ຈິງ​ນັ້ນ​ຢ່າງ​ແນ່ນອນ ເມື່ອ​ເຂົາ​ຂຽນ​ວ່າ “ລຳແສງ​ທີ່​ສະສົມ​ໄວ້​ຈາກ​ທຸກ​ຍຸກ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາ” ໄດ້ “ສ່ອງ​ແສງ” ມາ​ເຖິງ “ຄຣິສຕະຈັກ​ສຸດທ້າຍ.” ອິສຣາເອນ​ບູຮານ​ຖືກ​ຮວມ​ຢູ່​ໃນ “ລຳແສງ​ຂອງ” “ຍຸກ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາ.” ແລະ​ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ເຂົາ​ຍຶດ​ຖື​ຫຼັກການ​ທີ່​ຈຳເປັນ​ສຳລັບ​ການ​ຮັບ​ຮູ້​ສັນຍະລັກ​ຂອງ​ຄຣິສຕະຈັກ​ເຈັດ​ແຫ່ງ​ໃນ​ປະຫວັດສາດ​ຂອງ​ອິສຣາເອນ​ບູຮານ, ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ກໍ​ບໍ່​ແນ່ໃຈ​ວ່າ​ເຂົາ​ໄດ້​ຮັບ​ຮູ້​ຄວາມ​ຂະໜານ​ກັນ​ທີ່​ຖືກ​ເປັນ​ຕົວແທນ​ໃນ​ສັນຍະລັກ​ເຫຼົ່ານັ້ນ​ຢ່າງ​ເລິກ​ຊຶ້ງ​ພຽງ​ໃດ. ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໝັ້ນໃຈ​ດ້ວຍ​ວ່າ ເຂົາ​ບໍ່​ໄດ້​ຮັບ​ຮູ້​ອີກ​ດ້ານ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ສຳຄັນ​ຍິ່ງ​ກວ່າ​ໃນ​ບັນດາ​ປະຫວັດສາດ​ທີ່​ຖືກ​ເປັນ​ຕົວແທນ​ໂດຍ​ຄຣິສຕະຈັກ​ເຈັດ​ແຫ່ງ, ຄື​ດ້ານ​ທີ່​ພວກ​ເຮົາ​ກຳລັງ​ນຳ​ໄປ​ສູ່.

We will address this truth in our next article.

ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປຂອງພວກເຮົາ.

Back to Articles