Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number One

ການສຳແດງພຣະທຳຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ - ໝາຍເລກໜຶ່ງ

Seeds of Revelation: Unveiling the Prophetic Tapestry from Parables to the Final Warning

ແກ່ນແຫ່ງການສຳແດງ: ການເປີດເຜີຍຜືນຜ້າແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຈາກຄຳອຸປະມາເຖິງຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

July 29, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The United States is specifically identified in the Bible. There are several biblical passages that specifically identify the United States at the end of the world. In Revelation chapter thirteen the United States is the second, or the two-horned beast that comes up out of the earth and forbids the entire world from buying or selling—except they have the mark of the beast.

ສະຫະລັດອາເມລິກາຖືກລະບຸໄວ້ໂດຍສະເພາະໃນພຣະຄຳພີ. ມີຫຼາຍຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ລະບຸໂດຍສະເພາະເຖິງສະຫະລັດອາເມລິກາໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ ສະຫະລັດອາເມລິກາແມ່ນສັດຮ້າຍຕົວທີສອງ ຫຼື ສັດຮ້າຍທີ່ມີສອງເຂົາ ທີ່ຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນ ແລະຫ້າມທົ່ວໂລກທັງສິ້ນບໍ່ໃຫ້ຊື້ຫຼືຂາຍ—ນອກຈາກວ່າເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນຈະມີເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. And he doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, And deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do in the sight of the beast; saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live. And he had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed. And he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: And that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະມັນມີເຂົາສອງເຂົາຄ້າຍກັບລູກແກະ, ແລະມັນເວົ້າດັ່ງມັງກອນ. ແລະມັນໃຊ້ອຳນາດທັງສິ້ນຂອງສັດຮ້າຍໂຕທຳອິດຕໍ່ໜ້າມັນ, ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນນະມັດສະການສັດຮ້າຍໂຕທຳອິດ, ຜູ້ທີ່ບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງມັນໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ. ແລະມັນໄດ້ເຮັດການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົນເຖິງກະທັ້ງມັນເຮັດໃຫ້ໄຟລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດ, ແລະມັນຫຼອກລວງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍບັນດາໝາຍສຳຄັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງມັນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ເຮັດຕໍ່ໜ້າສັດຮ້າຍ; ໂດຍກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ສ້າງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍໂຕນັ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບບາດແຜດ້ວຍດາບ ແລະຍັງມີຊີວິດຢູ່. ແລະມັນມີອຳນາດຈະໃຫ້ລົມຫາຍໃຈແກ່ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ, ເພື່ອວ່າຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນຈະທັງເວົ້າໄດ້, ແລະເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມນະມັດສະການຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍຖືກຂ້າເສຍ. ແລະມັນເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ທັງຄົນຮັ່ງມີແລະຄົນຍາກຈົນ, ທັງຄົນເສລີແລະຂ້າທາດ, ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງຕົນ ຫຼືທີ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ: ແລະເພື່ອວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະສາມາດຊື້ຫຼືຂາຍໄດ້ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ, ຫຼືຊື່ຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ, ຫຼືເລກຈຳນວນແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ.

> Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:11–18.

> ນີ້ແຫລະແມ່ນປັນຍາ. ໃຫ້ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈນັບຈໍານວນຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ; ເພາະວ່າມັນເປັນຈໍານວນຂອງມະນຸດຄົນໜຶ່ງ; ແລະຈໍານວນຂອງມັນແມ່ນ ຫົກຮ້ອຍຫົກສິບຫົກ. ພຣະນິມິດ 13:11–18.

There are seven primary prophetic characteristics in this passage associated with the two-horned earth-beast. He exercises the power of the beast that preceded him; he causes everyone in the world to worship the beast that was before him; he does great wonders that all men see; he deceives the entire world and commands the world to make an image of the beast before him; he gives life to the image of the beast and it speaks; he forces with the penalty of death the entire world to worship the image to the beast; and he forces the entire world to receive the mark either in the forehead or hand and forbids buying and selling against those who do not have the mark, name or number of the beast.

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ມີລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຫຼັກເຈັດປະການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນທີ່ມີສອງເຂົາ. ມັນໃຊ້ອຳນາດຂອງສັດຮ້າຍທີ່ຢູ່ກ່ອນມັນ; ມັນເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນໃນໂລກນະມັດສະການສັດຮ້າຍທີ່ຢູ່ກ່ອນມັນ; ມັນກະທຳການອັດສະຈັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ມະນຸດທັງປວງເຫັນ; ມັນຫຼອກລວງຊາວໂລກທັງສິ້ນ ແລະ ສັ່ງໃຫ້ໂລກສ້າງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍທີ່ຢູ່ກ່ອນມັນ; ມັນປະທານລົມຫາຍໃຈແກ່ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ແລະ ຮູບນັ້ນກໍເວົ້າໄດ້; ມັນບັງຄັບໂລກທັງສິ້ນໃຫ້ນະມັດສະການຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ໂດຍມີໂທດເຖິງຕາຍ; ແລະ ມັນບັງຄັບໂລກທັງສິ້ນໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍບໍ່ວ່າທີ່ໜ້າຜາກ ຫຼື ທີ່ມື ແລະ ຫ້າມການຊື້ຂາຍແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍ ຫຼື ຊື່ ຫຼື ເລກຈຳນວນຂອງສັດຮ້າຍ.

The work of deception accomplished by the beast that comes “up out of the earth” in verse eleven is so delusive and powerful that it “deceiveth them that dwell on the earth.” The entire world will be deceived by the United States. That is, with the exception of God’s church—the entire world is to be deceived into accepting the mark of antichrist. The prophetic events that precede this world-wide deception are already under way.

ວຽກງານແຫ່ງການລໍ້ລວງທີ່ສັດຮ້າຍຜູ້ທີ່ຂຶ້ນມາ “ຈາກແຜ່ນດິນໂລກ” ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດໄດ້ກະທຳນັ້ນ ມີຄວາມຫຼອກລວງແລະມີອຳນາດຢ່າງຍິ່ງ ຈົນມັນ “ຫຼອກລວງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ.” ໂລກທັງໝົດຈະຖືກສະຫະລັດອາເມລິກາຫຼອກລວງ. ນັ້ນຄື ຍົກເວັ້ນແຕ່ຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ—ໂລກທັງໝົດຈະຖືກຫຼອກລວງໃຫ້ຍອມຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງປໍລະປັກ. ເຫດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ນຳໜ້າການຫຼອກລວງທົ່ວໂລກນີ້ ໄດ້ເລີ່ມດຳເນີນໄປແລ້ວ.

There are stories from the Bible that most people know, if only at a surface level. Most have heard about the confrontations between Moses and Pharoah, Daniel and Nebuchadnezzar or Jesus and Pilate. Persons know these Bible stories at varying levels of understanding, but don’t necessarily recognize that Bible prophecy directly and very specifically identifies kings and kingdoms. It was certainly the case with Moses, Daniel and Christ. Egypt, Babylon and Rome were all specifically identified in Bible prophecy in advance of the history where they fulfilled the predictions concerning their respective kingdoms. God never changes.

ມີເລື່ອງລາວຈາກພຣະຄຳພີທີ່ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຮູ້ຈັກ ແມ່ນແມ່ນຈະຮູ້ພຽງແຕ່ໃນລະດັບຜິວເຜີນກໍຕາມ. ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບການປະທະກັນລະຫວ່າງ ໂມເຊ ແລະ ຟາໂຣ, ດານີເອນ ແລະ ເນບູກາດເນັດຊາ ຫຼື ພຣະເຢຊູ ແລະ ປີລາດ. ຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກເລື່ອງລາວໃນພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍລະດັບຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ບໍ່ຈຳເປັນວ່າຈະຕະໜັກວ່າ ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີໄດ້ລະບຸກະສັດແລະອານາຈັກໄວ້ໂດຍກົງ ແລະຢ່າງຈົງແຈ້ງຫຼາຍ. ສິ່ງນີ້ເປັນຄວາມຈິງຢ່າງແນ່ນອນໃນກໍລະນີຂອງ ໂມເຊ, ດານີເອນ ແລະ ພຣະຄຣິດ. ອີຢິບ, ບາບີໂລນ ແລະ ໂຣມ ລ້ວນແຕ່ຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງຈົງແຈ້ງໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີລ່ວງໜ້າກ່ອນປະຫວັດສາດທີ່ພວກມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳທຳນາຍກ່ຽວກັບອານາຈັກຂອງຕົນສຳເລັດຜົນ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງປ່ຽນແປງເລີຍ.

> For I am the Lord, I change not; therefore ye sons of Jacob are not consumed. Malachi 3:6.

> ເພາະວ່າເຮົາຄືພຣະຢາເວ ເຮົາບໍ່ປ່ຽນແປງ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າ ລູກຫຼານຂອງຢາໂຄບ ຈຶ່ງບໍ່ຖືກທຳລາຍ. ມາລາຄີ 3:6.

> Jesus Christ the same yesterday, and today, and forever. Hebrews 13:8.

> ພຣະເຢຊູຄຣິດຍັງຄົງເປັນພຣະອົງດຽວກັນ ໃນວານນີ້ ແລະ ໃນວັນນີ້ ແລະ ຕະຫຼອດໄປ. ເຮັບເຣີ 13:8.

The fact that God never changes allows us to apply some simple logic to our consideration of the two-horned earth-beast of Revelation thirteen. Because we know that God set forth predictions directly identifying the kingdoms of Egypt, Babylon and Rome as they each interacted with and persecuted God’s church, we can establish some facts concerning the earth-beast of Revelation thirteen. The earth-beast, as with Egypt, Babylon and Rome, will be directly identified in Bible prophecy in advance of the history where the prediction concerning that nation is fulfilled. I say we can establish this fact based upon a very simple but important biblical rule. The rule identifies that truth is established based upon a testimony of two.

ຄວາມຈິງທີ່ວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງປ່ຽນແປງເລີຍ ເຮັດໃຫ້ເຮົາສາມາດນຳໃຊ້ເຫດຜົນອັນງ່າຍໆບາງປະການໃນການພິຈາລະນາຂອງເຮົາເກືອບເຖິງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນທີ່ມີສອງເຂົາໃນ Revelation ບົດ 13. ເນື່ອງຈາກເຮົາຮູ້ວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສະແດງຄຳພະຍາກອນໄວ້ຢ່າງກົງໄປກົງມາ ໂດຍລະບຸອານາຈັກຂອງອີຢິບ ບາບີໂລນ ແລະ ໂຣມ ໃນຂະນະທີ່ແຕ່ລະອານາຈັກໄດ້ມີປະຕິສຳພັນກັບ ແລະຂົ່ມເຫັງຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ເຮົາຈຶ່ງສາມາດສ້າງຂໍ້ເທັດຈິງບາງປະການເກືອບເຖິງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນ Revelation ບົດ 13. ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນນັ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັບອີຢິບ ບາບີໂລນ ແລະ ໂຣມ ຈະຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງກົງໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີລ່ວງໜ້າກ່ອນປະຫວັດສາດທີ່ຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບຊາດນັ້ນຈະສຳເລັດຜົນ. ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ ເຮົາສາມາດສະຖາປະນາຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ໄດ້ ໂດຍອີງໃສ່ກົດພຣະຄຳພີອັນງ່າຍ ແຕ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຂໍ້ໜຶ່ງ. ກົດນັ້ນລະບຸວ່າ ຄວາມຈິງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍອາໄສຄຳພະຍານສອງປາກ.

> At the mouth of two witnesses, or three witnesses, shall he that is worthy of death be put to death; but at the mouth of one witness he shall not be put to death. Deuteronomy 17:6.

> ໃຫ້ປະຫານຊີວິດຜູ້ທີ່ສົມຄວນແກ່ຄວາມຕາຍໂດຍຄຳພະຍານຂອງພະຍານສອງຄົນ ຫຼືສາມຄົນ; ແຕ່ຈະບໍ່ໃຫ້ປະຫານຊີວິດລາວໂດຍຄຳພະຍານຂອງພະຍານຄົນດຽວ. ພຣະບັນຍັດສອງ 17:6

> One witness shall not rise up against a man for any iniquity, or for any sin, in any sin that he sinneth: at the mouth of two witnesses, or at the mouth of three witnesses, shall the matter be established. Deuteronomy 19:15.

> ພະຍານຄົນດຽວຈະບໍ່ລຸກຂຶ້ນກ່າວໂທດຕໍ່ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງເນື່ອງດ້ວຍຄວາມອະທຳໃດໆ ຫຼືຄວາມບາບໃດໆ ໃນບັນດາຄວາມບາບທີ່ເຂົາໄດ້ກະທຳ; ແຕ່ເລື່ອງນັ້ນຈະຕັ້ງໝັ້ນຂຶ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອມີຄຳຂອງພະຍານສອງຄົນ ຫຼືຄຳຂອງພະຍານສາມຄົນ. ພຣະບັນຍັດສອງ 19:15

> This is the third time I am coming to you. In the mouth of two or three witnesses shall every word be established. 2 Corinthians 13:1.

> ນີ້ແມ່ນຄັ້ງທີສາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະມາຫາພວກທ່ານ. ທຸກຄຳເວົ້າຈະຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໂດຍປາກຂອງພະຍານສອງຫຼືສາມຄົນ. 2 ໂກຣິນໂທ 13:1

> Against an elder receive not an accusation, but before two or three witnesses. 1 Timothy 5:19.

> ຢ່າຮັບຄຳກ່າວຫາຕໍ່ຜູ້ປົກຄອງອາວຸໂສ ນອກຈາກມີພະຍານສອງຄົນຫຼືສາມຄົນ. 1 ຕີໂມທຽວ 5:19

Bible prophecy predicted ancient Egypt’s demise when God dealt with Egypt’s rebellious Pharaoh. Bible prophecy predicted ancient Babylon’s rise and fall while also dealing with Babylon’s rebellious kings. Bible prophecy predicted the rise and fall of the empire of pagan Rome and identified and dealt with Rome’s corrupt representatives. The consistency of God’s never-changing character identifies that the most significant kingdom mentioned within Bible prophecy—the earth-beast of Revelation thirteen—will most definitely be identified by Bible prophecy.

ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ເຖິງຄວາມພິນາດຂອງອີຢິບໃນສະໄໝບູຮານ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງຈັດການກັບຟາໂຣຜູ້ກະບົດຂອງອີຢິບ. ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ເຖິງການຜຸດຂຶ້ນແລະການລົ້ມສະລາຍຂອງບາບີໂລນໃນສະໄໝບູຮານ ໃນຂະນະດຽວກັນກໍຊົງຈັດການກັບກະສັດຜູ້ກະບົດຂອງບາບີໂລນ. ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີໄດ້ພະຍາກອນເຖິງການຜຸດຂຶ້ນແລະການລົ້ມສະລາຍຂອງອານາຈັກໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະໄດ້ຊີ້ບອກແລະຈັດການກັບຕົວແທນຜູ້ເສື່ອມຊົ່ວຂອງໂຣມ. ຄວາມສະໝ່ຳສະເໝີແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ອານາຈັກທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ—ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ—ຈະຕ້ອງຖືກຊີ້ບອກໂດຍຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີຢ່າງແນ່ນອນ.

When the prophecy of the earth-beast of Revelation thirteen is fulfilled, God’s church will be in confrontation with the political and religious leadership of the earth-beast as prophetically illustrated by Moses, Daniel and Christ. The United States’ prophetic role at the end of the world is a primary subject of Bible prophecy. As we develop the biblical information that identifies the United States’ role in Bible prophecy, we will employ rules that are found within the Bible, for the Word of God needs no human definition. Ancient Israel was given ceremonial rules, health rules, ten moral rules, rules for agriculture and on and on. God is orderly.

ເມື່ອຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ ສຳເລັດຄວາມແລ້ວ, ຄຣິດຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຢູ່ໃນການເຜຊິນໜ້າກັບຜູ້ນຳທາງການເມືອງແລະທາງສາສະໜາຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກພາບປະກອບໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນໂດຍໂມເຊ, ດານີເອນ ແລະ ພຣະຄຣິດ. ບົດບາດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດໃນຕອນປາຍຂອງໂລກ ເປັນຫົວຂໍ້ສຳຄັນປະການໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ເມື່ອພວກເຮົາຂະຫຍາຍຂໍ້ມູນຕາມພຣະຄຳພີທີ່ບົ່ງຊີ້ບົດບາດຂອງສະຫະລັດໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີນັ້ນ, ພວກເຮົາຈະໃຊ້ຫຼັກເກນທີ່ພົບໄດ້ພາຍໃນພຣະຄຳພີເອງ, ເພາະພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງການຄຳນິຍາມຈາກມະນຸດ. ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ຮັບກົດລະບຽບພິທີກຳ, ກົດລະບຽບດ້ານສຸຂະພາບ, ກົດສິນທຳສິບປະການ, ກົດລະບຽບສຳລັບການກະສິກຳ ແລະອື່ນໆ ອີກຫຼາຍ. ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນພຣະອົງແຫ່ງລະບຽບ.

> Let all things be done decently and in order. 1 Corinthians 14:40.

> ຈົ່ງໃຫ້ທຸກສິ່ງກະທຳດ້ວຍຄວາມສົມຄວນ ແລະ ດ້ວຍລະບຽບ. 1 ໂກຣິນໂທ 14:40

The biblical record supplies no witness that suggests that a person would be blessed by simply ignoring rules given by God. Who can expect to be blessed if they ignore the rules of prophetic interpretation established in and by the Bible for the purpose of prophetic study?

ບັນທຶກໃນພຣະຄຳພີບໍ່ໄດ້ໃຫ້ພະຍານໃດໆທີ່ຊີ້ວ່າ ບຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນໂດຍພຽງແຕ່ເພີກເສີຍຕໍ່ກົດເກນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໄວ້. ຜູ້ໃດຈະຄາດຫວັງໄດ້ວ່າຕົນຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນ ຖ້າເຂົາເພີກເສີຍກົດເກນແຫ່ງການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນ ແລະ ໂດຍພຣະຄຳພີ ເພື່ອຈຸດປະສົງແຫ່ງການສຶກສາຄຳພະຍາກອນ?

> Come now, and let us reason together, saith the Lord: though your sins be as scarlet, they shall be as white as snow; though they be red like crimson, they shall be as wool. Isaiah 1:18.

> ຈົ່ງມາບັດນີ້ ແລະໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ໄຕ່ຕອງຮ່ວມກັນ ພຣະຢາເວກ່າວວ່າ: ເຖິງແມ່ນວ່າບາບຂອງພວກເຈົ້າຈະແດງດັ່ງສີຊາເລັດ ມັນຈະຂາວດັ່ງຫິມະ; ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຈະແດງດັ່ງສີຄຣິມຊັນ ມັນຈະເປັນດັ່ງຂົນແກະ. ອິຊາຢາ 1:18.

As we employ the biblical rules we will allow the Bible to establish and validate whether the rules are genuine or false. As with all of God’s various rules there is always a satanic counterfeit to the rules. It is therefore a necessity that when a rule is employed to establish a truth, that both the truth identified and the rule employed should be tested.

ເມື່ອເຮົານຳໃຊ້ກົດເກນຕາມພຣະຄຳພີ ເຮົາຈະປ່ອຍໃຫ້ພຣະຄຳພີເປັນຜູ້ສະຖາປະນາແລະຢືນຢັນວ່າ ກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ຈິງຫຼືປອມ. ເຊັ່ນດຽວກັບກົດເກນອັນຫຼາກຫຼາຍທັງປວງຂອງພຣະເຈົ້າ ຍ່ອມມີຂອງປອມອັນເປັນການລຽນແບບຂອງຊາຕານຢູ່ສະເໝີ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນຳກົດເກນໜຶ່ງມາໃຊ້ເພື່ອສະຖາປະນາຄວາມຈິງໃດໜຶ່ງ ຈຶ່ງເປັນຄວາມຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ທັງຄວາມຈິງທີ່ຖືກຊີ້ບອກນັ້ນ ແລະກົດເກນທີ່ນຳມາໃຊ້ ຄວນຖືກທົດສອບ.

> Beloved, believe not every spirit, but try the spirits whether they are of God: because many false prophets are gone out into the world. 1 John 4:1.

> ທ່ານທີ່ຮັກ, ຢ່າໄດ້ເຊື່ອທຸກໆວິນຍານ, ແຕ່ຈົ່ງທົດລອງບັນດາວິນຍານວ່າເປັນມາຈາກພຣະເຈົ້າຫຼືບໍ່; ເພາະວ່າຜູ້ພະຍາກອນປອມຫຼາຍຄົນໄດ້ອອກໄປໃນໂລກແລ້ວ. 1 ໂຢຮັນ 4:1.

Another purpose, beyond identifying the prophetic role of the United States in this study, is to identify the secret message from the book of Revelation that Jesus hid until this particular generation.

ຈຸດປະສົງອີກປະການໜຶ່ງ, ນອກເໜືອຈາກການລະບຸບົດບາດທາງຄຳພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນການສຶກສານີ້, ແມ່ນເພື່ອລະບຸຂ່າວສານລັບຈາກພຣະທຳພຣະນິມິດທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຊ່ອນໄວ້ຈົນເຖິງຄົນຮຸ່ນນີ້ໂດຍສະເພາະ.

> The secret things belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever, that we may do all the words of this law. Deuteronomy 29:29.

> ສິ່ງລຶກລັບທັງຫຼາຍເປັນຂອງພຣະເຢໂຮວາພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ; ແຕ່ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກເປີດເຜີຍນັ້ນເປັນຂອງພວກເຮົາແລະຂອງລູກຫຼານຂອງພວກເຮົາເປັນນິດ, ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາທັງໝົດແຫ່ງພຣະບັນຍັດນີ້. ພຣະບັນຍັດສອງ 29:29.

God’s prophetic secrets that are revealed are for the purpose of allowing those who receive the secret to keep His law. Men can only keep His law if it is written upon their heart. The secret that is being unsealed in the book of Revelation is part of the process of the Holy Spirit writing God’s law on our inward parts and hearts. The secret that is opened up to God’s people, when and if accepted by faith, establishes the new covenant.

ຄວາມລັບຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກເປີດເຜີຍນັ້ນ ມີຈຸດປະສົງເພື່ອໃຫ້ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມລັບນັ້ນສາມາດຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ມະນຸດຈະຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອພຣະບັນຍັດນັ້ນຖືກຂຽນໄວ້ເທິງຫົວໃຈຂອງເຂົາ. ຄວາມລັບທີ່ກຳລັງຖືກແກະຕາໃນພຣະທຳພຣະນິມິດນັ້ນ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂະບວນການທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກຳລັງຂຽນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ໃນສ່ວນເລິກພາຍໃນແລະໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຮົາ. ຄວາມລັບທີ່ຖືກເປີດໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ເມື່ອແລະຖ້າພວກເຂົາຍອມຮັບໂດຍຄວາມເຊື່ອ ກໍສະຖາປະນາພັນທະສັນຍາໃໝ່.

> Behold, the days come, saith the Lord, that I will make a new covenant with the house of Israel, and with the house of Judah: Not according to the covenant that I made with their fathers in the day that I took them by the hand to bring them out of the land of Egypt; which my covenant they brake, although I was an husband unto them, saith the Lord: But this shall be the covenant that I will make with the house of Israel; After those days, saith the Lord, I will put my law in their inward parts, and write it in their hearts; and will be their God, and they shall be my people. Jeremiah 31:31–33.

> ຈົ່ງເບິ່ງແມ່ນ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ວັນເວລາກຳລັງມາເຖິງ ເມື່ອເຮົາຈະກະທຳພັນທະສັນຍາໃໝ່ກັບວົງວານອິສຣາເອນ ແລະກັບວົງວານຢູດາ: ບໍ່ເໝືອນພັນທະສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ກະທຳກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາໃນວັນທີ່ເຮົາໄດ້ຈັບມືເຂົາເພື່ອນຳເຂົາອອກຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ; ພັນທະສັນຍາຂອງເຮົານັ້ນ ເຂົາໄດ້ລະເມີດເສຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຮົາເປັນດັ່ງສາມີແກ່ເຂົາ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ແຕ່ນີ້ແຫຼະຈະເປັນພັນທະສັນຍາທີ່ເຮົາຈະກະທຳກັບວົງວານອິສຣາເອນ; ຫຼັງຈາກວັນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ເຮົາຈະໃສ່ພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາໄວ້ໃນສ່ວນເລິກພາຍໃນຂອງເຂົາ ແລະຈະຂຽນມັນໄວ້ເທິງຈິດໃຈຂອງເຂົາ; ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ ແລະເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ. Jeremiah 31:31–33.

> “In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.

> “ໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້, ພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດ ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູຂຶ້ນໃໝ່.” Review and Herald, February 26, 1914.

Revelation 1:1–3 The Final Warning Message:

ພຣະນິມິດ 1:1–3 ຂ່າວສານຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍ:

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ພຣະອົງ ເພື່ອສຳແດງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເຖິງສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຈະຕ້ອງບັງເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້; ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງໄປ ແລະສຳແດງໝາຍສຳຄັນນັ້ນແກ່ໂຢຮັນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ: ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ເປັນພະຍານເຖິງພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຖິງຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະເຖິງສິ່ງທັງປວງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນ. ຜູ້ໃດອ່ານ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ ກໍເປັນສຸກ: ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 1:1–3

The first three verses of Revelation chapter one identify that the “Revelation of Jesus Christ” is the final message for mankind. It is clearly a message, because “the Revelation of Jesus Christ” was given to Him from the Heavenly Father to show his servants what “must shortly come to pass.”

ສາມ​ຂໍ້​ທໍາ​ອິດ​ຂອງ​ພຣະ​ນິມິດ ບົດ​ທີ​ໜຶ່ງ ຊີ້​ບອກ​ວ່າ “ພຣະ​ນິມິດ​ຂອງ​ພຣະ​ເຢຊູ​ຄຣິດ” ແມ່ນ​ຂ່າວສານ​ສຸດ​ທ້າຍ​ສໍາລັບ​ມະນຸດ​ຊາດ. ມັນ​ເປັນ​ຂ່າວສານ​ຢ່າງ​ແຈ້ງ​ເຈນ, ເພາະ​ວ່າ “ພຣະ​ນິມິດ​ຂອງ​ພຣະ​ເຢຊູ​ຄຣິດ” ໄດ້​ຖືກ​ປະທານ​ແກ່​ພຣະ​ອົງ​ຈາກ​ພຣະ​ບິດາ​ໃນ​ສະຫວັນ ເພື່ອ​ສໍາແດງ​ແກ່​ບັນດາ​ຜູ້​ຮັບໃຊ້​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ​ເຖິງ​ສິ່ງ​ທັງຫຼາຍ​ທີ່ “ຈະ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ບໍ່​ຊ້າ.”

We are told to consider that the “Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy” and also “in the events portrayed.”.

ພວກເຮົາໄດ້ຖືກບອກໃຫ້ພິຈາລະນາວ່າ “ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຊົງຈັດວາງສິ່ງຕ່າງໆໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ ທັງໃນການປະທານຄຳພະຍາກອນ” ແລະອີກທັງ “ໃນເຫດການຕ່າງໆທີ່ຖືກພັນລະນາ.”

> “The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດໄດ້ຊົງຈັດແຕ່ງສິ່ງທັງປວງໄວ້ຢ່າງນັ້ນ ທັງໃນການປະທານຄຳພະຍາກອນ ແລະໃນເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາ ເພື່ອສອນວ່າ ຕົວແທນມະນຸດຈະຕ້ອງຖືກກັນອອກຈາກສາຍຕາ ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນພຣະຄຣິດ ແລະວ່າ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງຖືກຍົກຍ້ອງ. ຈົ່ງອ່ານພຣະທຳດານີເອນ. ຈົ່ງທົບທວນຂຶ້ນມາເປັນຂໍ້ໆ ເຖິງປະຫວັດຂອງອານາຈັກທັງຫຼາຍທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນນັ້ນ.” Testimonies to Ministers, 112.

The “events portrayed” and also the “giving of the prophecy” in the first three verses of Revelation chapter one specifically illustrates the step-by-step process of how God communicates to men, and also identifies that the message that is communicated is called “the Revelation of Jesus Christ.”

“ເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາ” ແລະຍັງລວມທັງ “ການປະທານຄຳພະຍາກອນ” ໃນສາມຂໍ້ທຳອິດຂອງພຣະນິມິດບົດທີ່ໜຶ່ງ ໄດ້ສະແດງຢ່າງຈຳເພາະເຈາະຈົງເຖິງຂະບວນການເປັນລຳດັບຂັ້ນຕອນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງສື່ສານກັບມະນຸດແນວໃດ, ແລະຍັງລະບຸອີກວ່າ ຂ່າວສານທີ່ຖືກສື່ສານນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ.”

Jesus Christ then did two things with the message which he received from God. He sent the message by his angel and he also signified his message by that angel. His angel then took the message to the prophet John who wrote it down, and sent it to the churches for you and me. The first three verses were “so shaped” by “the Holy Spirit” as to emphasize both the “message” and “the process of communication” involved in delivering the message.

ພຣະເຢຊູຄຣິດຈຶ່ງໄດ້ກະທໍາສອງປະການກັບຂໍ້ຄວາມທີ່ພຣະອົງຊົງໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງຊົງສົ່ງຂໍ້ຄວາມນັ້ນຜ່ານທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງສະແດງນັຍຂອງຂໍ້ຄວາມນັ້ນໂດຍທາງທູດສະຫວັນອົງນັ້ນດ້ວຍ. ຈາກນັ້ນທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງໄດ້ນໍາຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄປເຖິງຜູ້ພະຍາກອນໂຢຮັນ ຜູ້ໄດ້ບັນທຶກມັນໄວ້ ແລະໄດ້ສົ່ງໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກເພື່ອພວກເຮົາແລະທ່ານ. ສາມຂໍ້ທໍາອິດໄດ້ຖືກ “ຈັດຮູບໄວ້” ໂດຍ “ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ” ເພື່ອເນັ້ນຢ່າງແຈ້ງຊັດທັງ “ຂໍ້ຄວາມ” ແລະ “ຂະບວນການແຫ່ງການສື່ສານ” ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃນການນໍາສົ່ງຂໍ້ຄວາມນັ້ນ.

The three verses we are considering present the final message to mankind, but not simply the final message—more importantly, the three verses represent the final “warning” message to planet earth. The “warning” attribute of the message is identified when a class of persons are identified as “blessed” for having read, heard and kept “those things which are written therein.” There is a class of persons who will not read, nor hear a warning represented as “the Revelation of Jesus Christ”. It is impossible for them to be blessed. It is obvious that if there is a class that is blessed for reading, hearing and keeping those things which are written, then there is a class that is not blessed. Will a person read, hear and keep the message of the Revelation of Jesus Christ? If so, he will be blessed, if not he will be cursed.

ພຣະຄຳທັງສາມຂໍ້ທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້ ນຳສະເໜີຂ່າວສານສຸດທ້າຍແກ່ມະນຸດຊາດ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຂ່າວສານສຸດທ້າຍເທົ່ານັ້ນ—ທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ, ພຣະຄຳທັງສາມຂໍ້ນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານ “ຄຳເຕືອນ” ສຸດທ້າຍແກ່ໂລກໜ່ວຍນີ້. ລັກສະນະທີ່ເປັນ “ຄຳເຕືອນ” ຂອງຂ່າວສານນີ້ ຖືກລະບຸໄວ້ເມື່ອມີການກ່າວເຖິງຄົນຈຳພວກໜຶ່ງວ່າເປັນ “ຜູ້ມີພອນ” ເພາະໄດ້ອ່ານ, ໄດ້ຍິນ ແລະໄດ້ຖືຮັກສາ “ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ.” ມີຄົນຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ຈະບໍ່ອ່ານ ຫຼືບໍ່ຍິນ ຄຳເຕືອນທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ເປັນ “ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ”. ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເລີຍທີ່ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ມີພອນ. ເຫັນໄດ້ຢ່າງແນ່ຊັດວ່າ ຖ້າມີຄົນຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ເປັນຜູ້ມີພອນເພາະອ່ານ, ຍິນ ແລະຖືຮັກສາສິ່ງທີ່ຂຽນໄວ້ເຫຼົ່ານັ້ນ, ກໍຍ່ອມມີອີກຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ບໍ່ເປັນຜູ້ມີພອນ. ຄົນໜຶ່ງຈະອ່ານ, ຈະຍິນ ແລະຈະຖືຮັກສາຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດຫຼືບໍ? ຖ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ລາວຈະເປັນຜູ້ມີພອນ; ຖ້າບໍ່ເປັນ ລາວຈະຖືກສາບ.

> “Says the prophet: ‘Blessed is he that readeth’—there are those who will not read; the blessing is not for them. ‘And they that hear’—there are some, also, who refuse to hear anything concerning the prophecies; the blessing is not for this class. ‘And keep those things which are written therein’—many refuse to heed the warnings and instructions contained in the Revelation; none of these can claim the blessing promised. All who ridicule the subjects of the prophecy and mock at the symbols here solemnly given, all who refuse to reform their lives and to prepare for the coming of the Son of man, will be unblessed.” The Great Controversy, 341.

> “ຜູ້ພະຍາກອນກ່າວວ່າ: ‘ຜູ້ໃດທີ່ອ່ານ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ’—ມີບາງຄົນທີ່ຈະບໍ່ອ່ານ; ພຣະພອນນັ້ນບໍ່ໄດ້ສຳລັບເຂົາ. ‘ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຟັງ’—ຍັງມີບາງຄົນເໝືອນກັນ ຜູ້ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຟັງສິ່ງໃດໆກ່ຽວກັບຄຳພະຍາກອນ; ພຣະພອນນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ສຳລັບຄົນຈຳພວກນີ້. ‘ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ’—ຫຼາຍຄົນປະຕິເສດທີ່ຈະໃສ່ໃຈຄຳເຕືອນແລະຄຳຊີ້ນຳທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນພຣະນິມິດ; ບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນບັນດາຄົນເຫຼົ່ານີ້ສາມາດອ້າງສິດໃນພຣະພອນທີ່ໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້. ບັນດາຜູ້ທີ່ເຍາະເຍີ້ຍຫົວຂໍ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະເຢາະເຢີ້ຍບັນດາສັນຍາລັກທີ່ໄດ້ຖືກປະທານຢ່າງສົງ່າງາມໄວ້ທີ່ນີ້, ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມປະຕິຮູບຊີວິດຂອງຕົນ ແລະຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະບຸດແຫ່ງມະນຸດ, ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະພອນ.” The Great Controversy, 341.

The expression “the time is at hand” in verse three identifies that it is a specific time when the last warning message arrives in history. “The time,”—(a specific time) “is at hand.” A specific time is about to arrive, for it is at hand, and God’s people (represented by John) understand the message before the “time” arrives. John penned the book of Revelation around the end of the first century, yet these verses identify that there will be a point in the history long after the year 100, when the final warning message will be proclaimed. When that “time is” “at hand,” the message that identifies the “things which must shortly come to pass” will be revealed to God’s servants.

ຄໍາສະແດງວ່າ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ” ໃນຂໍ້ທີສາມ ຊີ້ບອກວ່າ ມັນເປັນເວລາຈໍາເພາະໜຶ່ງ ເມື່ອຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດ. “ເວລານັ້ນ”—(ເວລາຈໍາເພາະໜຶ່ງ) “ໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.” ເວລາຈໍາເພາະໜຶ່ງກໍາລັງຈະມາເຖິງ, ເພາະມັນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ, ແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຢຮັນ) ເຂົ້າໃຈຂ່າວສານນັ້ນກ່ອນທີ່ “ເວລາ” ນັ້ນຈະມາເຖິງ. ໂຢຮັນໄດ້ຂຽນພຣະທໍາພຣະນິມິດປະມານຊ່ວງທ້າຍຂອງສັດຕະວັດທີໜຶ່ງ, ແຕ່ຂໍ້ພຣະຄໍາເຫຼົ່ານີ້ຊີ້ບອກວ່າ ຈະມີຈຸດໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດ ຫຼັງຈາກປີ 100 ໄປອີກດົນນານ, ເມື່ອຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍຈະຖືກປະກາດ. ເມື່ອ “ເວລານັ້ນ” “ໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ,” ຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກເຖິງ “ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະຕ້ອງບັງເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້” ຈະຖືກເປີດເຜີຍແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ.

In this series of articles, the Bible and the writings of Ellen White will be used as the authority to uphold the explanation of the biblical passages we cite.

ໃນຊຸດບົດຄວາມນີ້ ພຣະຄຳພີ ແລະ ຂໍ້ຂຽນຂອງ Ellen White ຈະຖືກນຳໃຊ້ເປັນອຳນາດອ້າງອີງເພື່ອສະໜັບສະໜູນຄຳອະທິບາຍຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ພວກເຮົາອ້າງເຖິງ.

We will also refer to the rules of prophetic interpretation assembled by William Miller and to the rules identified in the compilation titled Prophetic Keys. We will also employ the prophetic study called Habakkuk’s Tables.

ພວກເຮົາຈະອ້າງອີງເຖິງກົດເກນແຫ່ງການຕີຄວາມຄໍາພະຍາກອນທີ່ William Miller ໄດ້ຮວບຮວມໄວ້ ແລະເຖິງກົດເກນທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນບົດຮວບຮວມທີ່ມີຊື່ວ່າ Prophetic Keys. ພວກເຮົາຈະນໍາໃຊ້ການສຶກສາຄໍາພະຍາກອນທີ່ເອີ້ນວ່າ Habakkuk’s Tables ດ້ວຍ.

We do not intend to define every rule we employ. For brevity we will simply reference the Prophetic Keys compilation for any who wish to read a more detailed proof of the rule. With the Habakkuk’s Tables series, we intend to point out certain presentations where a subject we will briefly touch upon, is taken up in greater depth.

ພວກເຮົາບໍ່ມຸ່ງໝາຍທີ່ຈະກຳນົດກົດທຸກຂໍ້ທີ່ພວກເຮົານຳໃຊ້. ເພື່ອຄວາມຫຍໍ້ ພວກເຮົາຈະພຽງແຕ່ອ້າງອີງເຖິງການລວບລວມ Prophetic Keys ສຳລັບຜູ້ໃດທີ່ປາຖະໜາຈະອ່ານຫຼັກຖານຂອງກົດນັ້ນຢ່າງລະອຽດຍິ່ງຂຶ້ນ. ສ່ວນຊຸດ Habakkuk’s Tables ນັ້ນ ພວກເຮົາມຸ່ງໝາຍຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນບາງການນຳສະເໜີທີ່ເນື້ອຫາບາງປະເດັນ ຊຶ່ງພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງພຽງແຕ່ໂດຍຫຍໍ້ ໄດ້ຖືກນຳໄປພິຈາລະນາຢ່າງເລິກຊຶ້ງກວ່າ.

As we work through a study of the book of Revelation we encourage public response, but we will only respond to input that contributes to the ongoing study. The scope of our discussion will involve the current series of presentations, the prophetic rules we exercise and the information found in Habakkuk’s Tables.

ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາດຳເນີນການສຶກສາພຣະທຳພຣະນິມິດນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍສົ່ງເສີມການຕອບສະໜອງຈາກສາທາລະນະ, ແຕ່ພວກເຮົາຈະຕອບສະໜອງພຽງແຕ່ຂໍ້ຄວາມທີ່ມີສ່ວນຊ່ວຍຕໍ່ການສຶກສາທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ເທົ່ານັ້ນ. ຂອບເຂດຂອງການສົນທະນາຂອງພວກເຮົາຈະກ່ຽວຂ້ອງກັບຊຸດການນຳສະເໜີໃນປັດຈຸບັນ, ຫຼັກເກນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ພວກເຮົາໃຊ້, ແລະຂໍ້ມູນທີ່ພົບໃນຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກ.

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ພຣະອົງ ເພື່ອສຳແດງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ເຖິງເຫດການທັງຫລາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ; ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງນຳມາສຳແດງແກ່ໂຢຮັນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ: ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເປັນພະຍານເຖິງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຖິງຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຄືທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນ. ຄວາມສຸກມີແກ່ຜູ້ທີ່ອ່ານ ແລະແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ: ເພາະວ່າເວລານັ້ນຢູ່ໃກ້ແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 1:1–3.

The Greek word translated as “signified” means to “indicate”. He sent the message by “his” angel and he signified it by “his” angel. “His” angel is Gabriel.

ຄໍາພາສາກຣີກທີ່ແປວ່າ “ສະແດງໃຫ້ຮູ້” ມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຊີ້ບອກ”. ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງຂ່າວສານນັ້ນໂດຍທາງທູດສະຫວັນ “ຂອງພຣະອົງ” ແລະພຣະອົງໄດ້ສະແດງມັນໃຫ້ຮູ້ໂດຍທາງທູດສະຫວັນ “ຂອງພຣະອົງ”. ທູດສະຫວັນ “ຂອງພຣະອົງ” ຄື ກາເບຣຽນ.

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1.” The Desire of Ages, 99.

> “ຖ້ອຍຄຳຂອງທູດສະຫວັນທີ່ວ່າ, ‘ຂ້ານ້ອຍແມ່ນກາບຣີເອນ, ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ໃນພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ,’ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າທ່ານດຳລົງຕຳແໜ່ງອັນສູງສົ່ງແຫ່ງກຽດຕິຍົດໃນລາຊສຳນັກແຫ່ງສະຫວັນ. ເມື່ອທ່ານມາພ້ອມຂ່າວສານເຖິງດານີເອນ, ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ຢືນຢັດກັບຂ້ານ້ອຍໃນການເຫຼົ່ານີ້ ນອກຈາກມີຄາເອນ [ພຣະຄຣິດ] ເຈົ້ານາຍຂອງທ່ານ.’ ດານີເອນ 10:21. ກ່ຽວກັບກາບຣີເອນ ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນພຣະນິມິດວ່າ ‘ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ທູດຂອງພຣະອົງມາສຳແດງໃຫ້ແກ່ຢອນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.’ ພຣະນິມິດ 1:1.” The Desire of Ages, 99.

The angel Gabriel is sent with the message and the angel Gabriel also represents the message. When mankind arrives at the point in history when “the time is at hand” for the final warning message to be proclaimed, that final message is represented by an angel. In the book of Revelation “messages” are often represented as angels, and of course the Greek word translated as “angel” in Revelation means messenger.

ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນຖືກສົ່ງມາພ້ອມກັບຂ່າວສານ ແລະ ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນກໍເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍ. ເມື່ອມະນຸດຊາດມາເຖິງຈຸດໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດ ເມື່ອ “ເວລາໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ” ສຳລັບການປະກາດຂ່າວຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍ, ຂ່າວສານສຸດທ້າຍນັ້ນກໍຖືກແທນໂດຍທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ. ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ “ຂ່າວສານ” ຫຼາຍເທື່ອຖືກແທນໂດຍທູດສະຫວັນ ແລະ ແນ່ນອນ ຄຳພາສາກຣີກທີ່ແປວ່າ “ທູດສະຫວັນ” ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດນັ້ນ ໝາຍເຖິງຜູ້ນຳຂ່າວສານ.

Every revelation of God’s truth that has arrived in history is certainly a revelation of Jesus Christ, but the Revelation of Jesus Christ in Revelation chapter one is the final warning for mankind and it occurs at a specific moment that is represented as being a “time.” There is another passage in the book of Revelation where John references that “the time is at hand”. That other passage provides a second witness to test the initial claims I have made about verses one through three.

ການສຳແດງຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າທຸກຢ່າງທີ່ໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດ ແນ່ນອນວ່າເປັນການສຳແດງເຖິງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແຕ່ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 1 ແມ່ນຄຳເຕືອນຂັ້ນສຸດທ້າຍສຳລັບມະນຸດຊາດ ແລະມັນເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະອັນຈຳເພາະໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ວ່າເປັນ “ເວລາ” ໜຶ່ງ. ຍັງມີຂໍ້ຄວາມອີກຕອນໜຶ່ງໃນພຣະນິມິດ ທີ່ໂຢຮັນໄດ້ກ່າວອ້າງວ່າ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ”. ຂໍ້ຄວາມອີກຕອນນັ້ນໃຫ້ພະຍານທີສອງ ເພື່ອທົດສອບຂໍ້ອ້າງເບື້ອງຕົ້ນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບຂໍ້ 1 ຫາ 3.

> And he said unto me, These sayings are faithful and true: and the Lord God of the holy prophets sent his angel to shew unto his servants the things which must shortly be done. Behold, I come quickly: blessed is he that keepeth the sayings of the prophecy of this book.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ເປັນຄວາມສັດຊື່ ແລະ ເປັນຄວາມຈິງ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນບໍລິສຸດ ໄດ້ຊົງສົ່ງທູດຂອງພຣະອົງມາ ເພື່ອສະແດງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ເຖິງສິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້. ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາມາໂດຍໄວ; ຄວາມສຸກມີແກ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນໜັງສືນີ້.”

> And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which shewed me these things.

> ແລະຂ້ານ້ອຍໂຢຮັນໄດ້ເຫັນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະໄດ້ຍິນມັນ. ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນແລະເຫັນແລ້ວ ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກົ້ມລົງເພື່ອນະມັດສະການຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕີນຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄດ້ສະແດງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ.

> Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God.

> ແລ້ວທ່ານນັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ຢ່າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ; ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຮ່ວມກັບທ່ານ ແລະກັບພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານຄືພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແລະກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກສາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງປຶ້ມນີ້; ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ.”

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:6–11.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ໄວ້ ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໂສໂຄກຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 22:6–11.

At the end of the book of Revelation we find the same subject as in the beginning of Revelation. The communication process and message are once again referred to when “the Lord God” “sent his angel to shew unto his servants the things which must shortly be done.” And just as soon as the servants are shown the message identifying “things which must shortly be done” Christ announces that He is coming quickly. This is the message that precedes Christ’s second coming, and it therefore is the final warning message—the very same message represented as “the Revelation of Jesus Christ” in verse one of chapter one. The blessing that is promised in the first three verses of Revelation is repeated with the statement of “blessed is he that keepeth the sayings of the prophecy of this book.”

ໃນຕອນທ້າຍຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ ພວກເຮົາພົບເຫັນຫົວຂໍ້ດຽວກັນກັບໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ. ຂະບວນການສື່ສານແລະຂ່າວສານໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງອີກຄັ້ງ ເມື່ອ “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ” “ໄດ້ຊົງສົ່ງທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງມາ ເພື່ອສະແດງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້.” ແລະທັນທີທີ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ໄດ້ຖືກສະແດງຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກເຖິງ “ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້” ພຣະຄຣິດກໍຊົງປະກາດວ່າ ພຣະອົງກຳລັງສະເດັດມາໂດຍໄວ. ນີ້ຄືຂ່າວສານທີ່ນຳໜ້າການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ແລະດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງເປັນຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ—ເປັນຂ່າວສານດຽວກັນນັ້ນເອງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ວ່າເປັນ “ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ” ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງຂອງບົດທີໜຶ່ງ. ພຣະພອນທີ່ໄດ້ມີຄຳສັນຍາໄວ້ໃນສາມຂໍ້ທຳອິດຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ ຖືກກ່າວຊ້ຳອີກດ້ວຍຄຳຖ້ອຍທີ່ວ່າ “ຄວາມສຸກມີແກ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້.”

In these verses we find an expansion of the process of communication set forth in chapter one, for we find that after Gabriel delivers the message to John, John is so overwhelmed with the message that he seeks to worship Gabriel, who then uses John’s misunderstanding to identify that heavenly angels, earthly prophets, and all that keep the sayings of the message, are “fellow servants” who are to worship the Creator-God, not the creation of God.

ໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາພົບເຫັນການຂະຫຍາຍຄວາມແຫ່ງຂະບວນການສື່ສານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນບົດທີໜຶ່ງ; ເພາະພວກເຮົາເຫັນວ່າ ຫຼັງຈາກກາບຣີເອນໄດ້ນຳຂ່າວສານມາສົ່ງໃຫ້ແກ່ໂຢຮັນແລ້ວ ໂຢຮັນກໍຖືກຖ້ວມທົ່ວດ້ວຍຂ່າວສານນັ້ນຈົນເຂົາພະຍາຍາມນະມັດສະການກາບຣີເອນ; ແລ້ວກາບຣີເອນຈຶ່ງໃຊ້ຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດຂອງໂຢຮັນນັ້ນ ເພື່ອຊີ້ແຈງວ່າ ບັນດາທູດສະຫວັນໃນສະຫວັນ, ຜູ້ພະຍາກອນໃນໂລກ, ແລະຄົນທັງປວງທີ່ຮັກສາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຂ່າວສານນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ເປັນ “ຜູ້ຮັບໃຊ້ຮ່ວມກັນ” ຜູ້ຊຶ່ງຄວນນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງສ້າງ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ.

These verses are describing the same events and message that we are considering in chapter one. They are repeating the faithful and true sayings that show God’s servants what must shortly be done. The message is once again set in the context of the process of communication between God and His servants. In chapter twenty-two we find more evidence that the message is the final warning message, for the “time” that is “at hand” is marked as taking place right before human probation closes, for the pronouncement that he “that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still,” marks the close of probation, marking the beginning of the seven last plagues, which in turn conclude with the Second Coming of Christ.

ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງບັນຍາຍເຖິງເຫດການແລະຂ່າວສານດຽວກັນກັບທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ໃນບົດທີໜຶ່ງ. ພວກມັນກຳລັງກ່າວຊ້ຳຖ້ອຍຄຳອັນສັດຊື່ແລະເປັນຄວາມຈິງ ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າເຫັນວ່າ ສິ່ງໃດແດ່ທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ. ຂ່າວສານນີ້ຖືກຈັດວາງອີກຄັ້ງໃນບໍລິບົດຂອງຂະບວນການສື່ສານລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ໃນບົດທີຊາວສອງ ພວກເຮົາພົບຫຼັກຖານເພີ່ມອີກວ່າ ຂ່າວສານນີ້ແມ່ນຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ເພາະວ່າ “ເວລາ” ທີ່ “ຢູ່ໃກ້ແລ້ວ” ນັ້ນ ຖືກກຳນົດໄວ້ວ່າເກີດຂຶ້ນໃນທັນທີກ່ອນທີ່ໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະປິດລົງ, ເພາະວ່າຄຳປະກາດທີ່ວ່າ “ຜູ້ໃດບໍ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໂສໂຄກຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ,” ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການປິດລົງຂອງໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງ, ແລະເປັນການໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ.

> “‘At that time shall Michael stand up, the great Prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ Daniel 12:1.

> “‘ໃນເວລານັ້ນ ມີຄາເອນ ເຈົ້ານາຍຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຊຶ່ງຢືນຢູ່ເພື່ອລູກຫລານແຫ່ງຊົນຊາດຂອງທ່ານ ຈະລຸກຂຶ້ນ; ແລະຈະມີເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ ຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາແຕ່ມີປະຊາຊາດຈົນເຖິງເວລານັ້ນ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ຊົນຊາດຂອງທ່ານຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ຄືທຸກຄົນທີ່ພົບວ່າມີຊື່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມນັ້ນ.’ ດານີເອນ 12:1.”

> “When the third angel’s message closes, mercy no longer pleads for the guilty inhabitants of the earth. The people of God have accomplished their work. They have received ‘the latter rain,’ ‘the refreshing from the presence of the Lord,’ and they are prepared for the trying hour before them. Angels are hastening to and fro in heaven. An angel returning from the earth announces that his work is done; the final test has been brought upon the world, and all who have proved themselves loyal to the divine precepts have received ‘the seal of the living God.’ Then Jesus ceases His intercession in the sanctuary above. He lifts His hands and with a loud voice says, ‘It is done;’ and all the angelic host lay off their crowns as He makes the solemn announcement: ‘He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.’ Revelation 22:11. Every case has been decided for life or death.” The Great Controversy, 613.

> “ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມສິ້ນສຸດລົງ, ພຣະກະລຸນາຈະບໍ່ອ້ອນວອນແທນບັນດາຊາວໂລກຜູ້ມີຄວາມຜິດອີກຕໍ່ໄປ. ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດວຽກງານຂອງພວກເຂົາແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບ ‘ຝົນຊ້າຍ,’ ‘ການຊົງໃຫ້ສົດຊື່ນຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,’ ແລະພວກເຂົາກໍຖືກຕຽມພ້ອມສຳລັບຊົ່ວໂມງແຫ່ງການທົດລອງທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ. ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຮີບເຮັ່ງໄປມາໃນສະຫວັນ. ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງທີ່ກັບມາຈາກໂລກປະກາດວ່າວຽກຂອງຕົນສຳເລັດແລ້ວ; ການທົດສອບສຸດທ້າຍໄດ້ມາເຖິງໂລກແລ້ວ, ແລະທຸກຄົນທີ່ໄດ້ພິສູດຕົນວ່າຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ບັນຍັດອັນສັກສິດໄດ້ຮັບ ‘ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່.’ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະເຢຊູກໍຢຸດການທູນຂໍຂອງພຣະອົງໃນສະຖານນະມັດສະການເບື້ອງເທິງ. ພຣະອົງຊູພຣະຫັດຂຶ້ນ ແລະກ່າວດ້ວຍພຣະສຸລະສຽງອັນດັງວ່າ, ‘ສຳເລັດແລ້ວ;’ ແລະບັນດາໝູ່ທູດສະຫວັນທັງປວງກໍວາງມົງກຸດຂອງຕົນລົງ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງປະກາດຖ້ອຍຄຳອັນເຄັ່ງຂັງນັ້ນວ່າ: ‘ຜູ້ໃດທີ່ອະທຳ ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນອະທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ໂສໂຄກ ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໂສໂຄກຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ຊອບທຳ ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດ ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ.’ ພຣະນິມິດ 22:11. ທຸກກໍລະນີໄດ້ຖືກຕັດສິນແລ້ວ ສຳລັບຊີວິດຫຼືຄວາມຕາຍ.” The Great Controversy, 613.

At the beginning of the book of Revelation and at the end of the book of Revelation the same story is presented. Combining the two passages allows us to understand that the “Revelation of Jesus Christ” is the final warning message to mankind before Christ’s Second Coming. The message is symbolically represented by an angel that arrives just before the close of probation. The message divides mankind into two classes based upon whether they read, hear and keep the message that is unsealed when the “time is at hand,”—just before probation closes.

ໃນຕອນຕົ້ນຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ ແລະໃນຕອນທ້າຍຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ ໄດ້ນຳສະເໜີເລື່ອງດຽວກັນ. ການນຳສອງຂໍ້ຄວາມນັ້ນມາປະກອບກັນ ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈວ່າ “ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ” ແມ່ນຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍແກ່ມະນຸດກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ຂ່າວສານນີ້ຖືກສະແດງໂດຍນັຍຍະເປັນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ ຜູ້ມາເຖິງກ່ອນເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາຈະປິດລົງ. ຂ່າວສານນີ້ແບ່ງມະນຸດອອກເປັນສອງຈຳພວກ ຕາມວ່າເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນອ່ານ, ຟັງ ແລະຮັກສາຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ,”—ຄືກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາຈະປິດລົງ.

> “As we near the close of this world’s history, the prophecies relating to the last days especially demand our study. The last book of the New Testament is full of truth that we need to understand. Satan has blinded the minds of many, so that they have been glad of any excuse for not making the Revelation their study.

> “ເມື່ອເຮົາເຂົ້າໃກ້ວາລະສຸດທ້າຍຂອງປະຫວັດສາດໂລກນີ້, ຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວກັບຍຸກສຸດທ້າຍຍິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເຮົາສຶກສາເປັນພິເສດ. ພຣະທຳເຫຼັ້ມສຸດທ້າຍຂອງພຣະສັນຍາໃໝ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈິງທີ່ເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈ. ຊາຕານໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງຄົນເປັນອັນຫຼາຍຕາບອດ, ຈົນພວກເຂົາພໍໃຈທີ່ຈະຍຶດເອົາຂໍ້ອ້າງໃດໆ ເພື່ອຈະບໍ່ໃຫ້ພຣະທຳພຣະນິມິດເປັນສິ່ງທີ່ຕົນສຶກສາ.”

> “The book of Revelation, in connection with the book of Daniel, demands close study. Let every God-fearing teacher consider how most clearly to comprehend and present the Gospel that our Saviour came in person to make known to His servant John,—‘The revelation of Jesus Christ, which God gave unto Him, to show unto His servants things which must shortly come to pass.’ None should become discouraged in their study of Revelation because of its apparently mystical symbols. ‘If any of you lack wisdom, let him ask of God, that giveth to all men liberally, and upbraideth not.’ ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein; for the time is at hand.’ We are to proclaim to the world the great and solemn truths contained in the book of Revelation. Into the very designs and principles of the church of God these truths are to enter. There should be a closer and more diligent study of this book, a more earnest presentation of the truths it contains, truths which concern all who are living in these last days. All who are preparing to meet their Lord should make this book the subject of earnest study and prayer. It is just what its name signifies,—a revelation of the most important events that are to take place in the last days of this earth’s history. John, because of his faithful trust in the word of God, and the testimony of Christ, was banished to the Isle of Patmos. But his banishment did not separate him from Christ. The Lord visited His faithful servant in his banishment, and gave him instruction regarding what was to come upon the world.

> “ພຣະທຳພຣະນິມິດ ໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບພຣະທຳດານີເອນ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການສຶກສາຢ່າງຖີ່ຖ້ວນ. ໃຫ້ຄູອາຈານທຸກຄົນທີ່ຍຳເກງພຣະເຈົ້າ ພິຈາລະນາວ່າຈະເຂົ້າໃຈ ແລະນຳສະເໜີຂ່າວປະເສີດໃຫ້ແຈ້ງຊັດທີ່ສຸດໄດ້ແນວໃດ ຊຶ່ງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ສະເດັດມາດ້ວຍພຣະອົງເອງເພື່ອສຳແດງໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຄືໂຢຮັນ,—‘ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ພຣະອົງ ເພື່ອສຳແດງໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເຫັນ ເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້ານີ້.’ ບໍ່ຄວນມີຜູ້ໃດທໍ້ຖອຍໃຈໃນການສຶກສາພຣະທຳພຣະນິມິດ ເນື່ອງຈາກສັນຍາລັກອັນດູເໝືອນລຶກລັບຂອງມັນ. ‘ຖ້າຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານຂາດສະຕິປັນຍາ ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນທູນຂໍຈາກພຣະເຈົ້າ ຜູ້ປະທານໃຫ້ແກ່ຄົນທັງປວງຢ່າງເອື້ອເຟື້ອ ແລະບໍ່ຊົງຕິຕຽນ.’ ‘ຄວາມສຸກມີແກ່ຜູ້ທີ່ອ່ານ ແລະແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ; ເພາະເວລາໃກ້ຈະມາແລ້ວ.’ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງປະກາດແກ່ໂລກເຖິງຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະອັນເຄັ່ງຂຶມ ທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງເຂົ້າໄປຢູ່ໃນແບບແຜນ ແລະຫຼັກການແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ. ຄວນມີການສຶກສາພຣະທຳນີ້ຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະພາກພຽນຫຼາຍຂຶ້ນ ມີການນຳສະເໜີຄວາມຈິງທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນຢ່າງຈິງຈັງຫຼາຍຂຶ້ນ ຄວາມຈິງອັນກ່ຽວເນື່ອງກັບທຸກຄົນທີ່ກຳລັງມີຊີວິດຢູ່ໃນວາລະສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງຕຽມພ້ອມເພື່ອພົບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ ຄວນເຮັດໃຫ້ພຣະທຳນີ້ເປັນຫົວຂໍ້ແຫ່ງການສຶກສາ ແລະການອະທິຖານຢ່າງຈິງຈັງ. ພຣະທຳນີ້ເປັນຕາມຄວາມໝາຍຂອງຊື່ຂອງມັນຢ່າງແທ້ຈິງ,—ເປັນການສຳແດງເຖິງເຫດການອັນສຳຄັນທີ່ສຸດ ຊຶ່ງຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດໂລກນີ້. ໂຢຮັນ ເນື່ອງຈາກຄວາມວາງໃຈຢ່າງສັດຊື່ຂອງທ່ານໃນພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໃນຄຳພະຍານຂອງພຣະຄຣິດ ຈຶ່ງຖືກເນລະເທດໄປຍັງເກາະປັດໂມ. ແຕ່ການຖືກເນລະເທດຂອງທ່ານບໍ່ໄດ້ແຍກທ່ານອອກຈາກພຣະຄຣິດ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະເດັດມາຢ້ຽມຢາມຜູ້ຮັບໃຊ້ອັນສັດຊື່ຂອງພຣະອົງໃນຍາມທີ່ຖືກເນລະເທດ ແລະໄດ້ປະທານຄຳສັ່ງສອນແກ່ທ່ານກ່ຽວກັບສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະມາເຖິງໂລກ.”

> “This instruction is of the greatest importance to us; for we are living in the last days of this earth’s history. Soon we shall enter upon the fulfilment of the events which Christ showed John were to take place. As the messengers of the Lord present these solemn truths, they must realize that they are handling subjects of eternal interest, and they should seek for the baptism of the Holy Spirit, that they may speak, not their own words, but the words given them by God.

> “ຄຳແນະນຳນີ້ມີຄວາມສຳຄັນສູງສຸດສຳລັບພວກເຮົາ; ເພາະວ່າພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້. ອີກບໍ່ຊ້າພວກເຮົາຈະກ້າວເຂົ້າສູ່ການສຳເລັດເປັນຈິງຂອງເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະແດງແກ່ໂຢຮັນວ່າຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນ. ເມື່ອຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານຳສະເໜີຄວາມຈິງອັນຈິງຈັງເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຂົາຕ້ອງຕະໜັກວ່າພວກເຂົາກຳລັງຈັບຕ້ອງເລື່ອງທີ່ມີຄວາມສຳພັນກັບຄວາມນິລັນດອນ, ແລະພວກເຂົາຄວນສະແຫວງຫາບັບຕິສະມາແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ກ່າວ, ບໍ່ແມ່ນຖ້ອຍຄຳຂອງຕົນເອງ, ແຕ່ເປັນຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.”

> “The book of Revelation must be opened to the people. Many have been taught that it is a sealed book, but it is sealed to those only who reject truth and light. The truths that it contains must be proclaimed, that people may have an opportunity to prepare for the events which are so soon to take place. The Third Angel’s Message must be presented as the only hope for the salvation of a perishing world.

> “ພຣະທຳພຣະນິມິດຕ້ອງຖືກເປີດເຜີຍແກ່ປະຊາຊົນ. ມີຫຼາຍຄົນໄດ້ຖືກສອນວ່າ ພຣະທຳນີ້ເປັນພຣະທຳທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້, ແຕ່ມັນຖືກຜະນຶກໄວ້ສຳລັບຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຄວາມຈິງແລະຄວາມສະຫວ່າງເທົ່ານັ້ນ. ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ພຣະທຳນີ້ບັນຈຸຢູ່ ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດ ເພື່ອວ່າປະຊາຊົນຈະໄດ້ມີໂອກາດຕຽມພ້ອມສຳລັບເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະຕ້ອງຖືກນຳສະເໜີໃນຖານະເປັນຄວາມຫວັງດຽວສຳລັບຄວາມພົ້ນຂອງໂລກທີ່ກຳລັງພິນາດ.”

> “The perils of the last days are upon us, and in our work we are to warn the people of the danger they are in. Let not the solemn scenes that prophecy has revealed are soon to take place be left untouched. We are God’s messengers, and we have no time to lose. Those who would be co-workers with our Lord Jesus Christ will show a deep interest in the truths found in this book. With pen and voice they will strive to make plain the wonderful things that Christ came from heaven to reveal.” Signs of the Times, July 4, 1906.

> “ອັນຕະລາຍຂອງວັນສຸດທ້າຍກຳລັງມາເຖິງເຮົາ, ແລະໃນພັນທະກິດຂອງເຮົາ ເຮົາຕ້ອງເຕືອນປະຊາຊົນເຖິງອັນຕະລາຍທີ່ເຂົາກຳລັງຢູ່ໃນນັ້ນ. ຢ່າໃຫ້ເຫດການອັນເຄັ່ງຂຶມທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ເຜີຍໃຫ້ຮູ້ວ່າຈະເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້ ຖືກປະລະໄວ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ແຕະຕ້ອງ. ເຮົາເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເຮົາບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະເສຍໄປ. ບັນດາຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະເປັນເພື່ອນຮ່ວມງານກັບພຣະອົງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາ ຈະສຳແດງຄວາມສົນໃຈຢ່າງເລິກຊຶ້ງຕໍ່ຄວາມຈິງທີ່ພົບໃນໜັງສືເລັ່ມນີ້. ດ້ວຍປາກກາແລະດ້ວຍສຽງ ເຂົາຈະພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ແຈ້ງຊັດເຖິງສິ່ງອັນມະຫັດສະຈັນທັງຫຼາຍທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຈາກສະຫວັນເພື່ອເປີດເຜີຍ.” Signs of the Times, July 4, 1906.

Over a hundred years ago, in 1906, we were informed that soon “we shall enter upon the fulfilment of the events which Christ showed John were to take place.” The message was still sealed up in 1906. It is important to understand that the message of the Revelation of Jesus Christ is opened up to God’s people just before the events take place. We are told the book of Revelation “is just what its name signifies,—a revelation of the most important events that are to take place in the last days of this earth’s history.”

ຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຮ້ອຍປີກ່ອນ, ໃນປີ 1906, ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ໃນໄວໆນີ້ “ພວກເຮົາຈະເຂົ້າສູ່ການສຳເລັດຕາມເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສະແດງແກ່ໂຢຮັນວ່າຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນ.” ຂ່າວສານນັ້ນຍັງຄົງຖືກຜະນຶກໄວ້ໃນປີ 1906. ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່າ ຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ກ່ອນໜ້າເຫດການທັງຫຼາຍຈະເກີດຂຶ້ນພຽງເລັກນ້ອຍ. ພວກເຮົາໄດ້ຖືກບອກວ່າ ໜັງສືພຣະນິມິດ “ເປັນດັ່ງທີ່ຊື່ຂອງມັນບົ່ງບອກແທ້ໆ,—ເປັນການເປີດເຜີຍເຖິງເຫດການອັນສຳຄັນທີ່ສຸດທັງຫຼາຍ ຊຶ່ງຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້.”

They are opened up so that God’s people might give the warning so those who are hearing the warning might “have an opportunity to prepare for the events which are so soon to take place.” It is worth noting (for John represents God’s people in the history when the message is to be proclaimed), that John identifies the two issues which he was being persecuted over. It was “because of his faithful trust in the word of God, and the testimony of Christ,” that he “was banished to the Isle of Patmos.” He was banished because he accepted both the Bible and the Spirit of Prophecy, which is the “testimony of Jesus.”

ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເປີດເຜີຍຂຶ້ນ ເພື່ອວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະສາມາດໃຫ້ຄຳເຕືອນໄດ້ ເພື່ອວ່າຜູ້ທີ່ກຳລັງໄດ້ຍິນຄຳເຕືອນນັ້ນຈະ “ມີໂອກາດຕຽມພ້ອມສຳລັບເຫດການຕ່າງໆທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນໄມ່ຊ້ານີ້.” ເປັນສິ່ງທີ່ຄວນສັງເກດວ່າ (ເພາະໂຢຮັນເປັນຕົວແທນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນປະຫວັດສາດໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຂ່າວສານນີ້ຈະຖືກປະກາດ), ວ່າໂຢຮັນໄດ້ລະບຸສອງປະເດັນທີ່ເຂົາຖືກຂົ່ມເຫັງເນື່ອງຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ. ເປັນ “ເພາະຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັດຊື່ຂອງເຂົາໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄຳພະຍານຂອງພຣະຄຣິດ,” ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົາ “ຖືກເນລະເທດໄປຍັງເກາະປັດໂມ.” ເຂົາຖືກເນລະເທດເພາະເຂົາຍອມຮັບທັງພຣະຄຳພີ ແລະ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງເປັນ “ຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ.”

> And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

> ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ລົ້ມ​ລົງ​ທີ່​ຕີນ​ຂອງ​ທ່ານ​ເພື່ອ​ນະ​ມັດ​ສະ​ການ​ທ່ານ. ແຕ່​ທ່ານ​ໄດ້​ກ່າວ​ແກ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ວ່າ, “ຈົ່ງ​ລະ​ວັງ ຢ່າ​ເຮັດ​ຢ່າງ​ນັ້ນ; ເຮົາ​ເປັນ​ເພື່ອນ​ຮັບ​ໃຊ້​ຮ່ວມ​ກັບ​ເຈົ້າ, ແລະ​ຮ່ວມ​ກັບ​ພວກ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຜູ້​ທີ່​ມີ​ຄຳ​ພະ​ຍານ​ເຖິງ​ພຣະ​ເຢ​ຊູ; ຈົ່ງ​ນະ​ມັດ​ສະ​ການ​ພຣະ​ເຈົ້າ; ເພາະ​ວ່າ​ຄຳ​ພະ​ຍານ​ເຖິງ​ພຣະ​ເຢ​ຊູ ແມ່ນ​ຈິດ​ວິນ​ຍານ​ແຫ່ງ​ຄຳ​ພະ​ຍາ​ກອນ.” ພຣະ​ນິ​ມິດ 19:10

John is representing a people at the end of the world who understand the message of the Revelation of Jesus Christ, and who are persecuted for upholding both the Bible and the Spirit of Prophecy.

ໂຢຮັນກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນໜຶ່ງໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ຜູ້ຊຶ່ງເຂົ້າໃຈຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະຖືກຂົ່ມເຫັງເພາະຍຶດໝັ້ນທັງພຣະຄຳພີ ແລະພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ.

In the first three verses of chapter one the communication process between God the Father and his servants is emphasized. Chapter twenty-two adds to the narrative of the communication process. The two passages represent the beginning and the ending of the book Revelation and together they detail the role of John in the prophetic illustration. He is not simply the one who wrote the words of Revelation, but he also represents those at the end of the world who communicate the final warning message.

ໃນສາມຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີໜຶ່ງ ຂະບວນການສື່ສານລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າພຣະບິດາ ແລະ ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຖືກເນັ້ນຢ່າງເດັ່ນຊັດ. ບົດທີຊາວສອງໄດ້ເພີ່ມເຕີມເນື້ອເລື່ອງກ່ຽວກັບຂະບວນການສື່ສານນັ້ນ. ຂໍ້ຄວາມສອງຕອນນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ ແລະ ເມື່ອນຳມາພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ ກໍສະແດງລາຍລະອຽດເຖິງບົດບາດຂອງໂຢຮັນໃນພາບປະກອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ທ່ານບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຂຽນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ຢູ່ໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ຜູ້ປະກາດສານແຫ່ງຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍ.

> The Lord gave the word: great was the company of those that published it. Psalms 68:11

> ພຣະອົງໄດ້ປະທານພຣະດຳລັດ; ບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຂ່າວນັ້ນມີຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ເພງສັນລະເສີນ 68:11

John “saw” and “heard” the “things” that make up the message and was commanded to write and send the message to the churches.

ໂຢຮັນໄດ້ “ເຫັນ” ແລະ “ໄດ້ຍິນ” “ສິ່ງຕ່າງໆ” ທີ່ປະກອບເປັນຂ່າວສານນັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ຂຽນ ແລະສົ່ງຂ່າວສານນັ້ນໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ.

> Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:19.

> ຕັດວ່າ, ເຮົາແມ່ນອາລະຟາແລະໂອເມກາ, ເປັນຕົ້ນແລະເປັນປາຍ: ແລະວ່າ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຫັນນັ້ນ ຈົ່ງຂຽນລົງໃນປຶ້ມເຫຼັ້ມໜຶ່ງ, ແລະສົ່ງໄປຍັງຄຣິດຕະຈັກທັງເຈັດທີ່ຢູ່ໃນອາຊີ; ໄປຍັງເອເຟໂຊ, ແລະສະເມີນາ, ແລະເປີກາໂມ, ແລະທິຢາທີຣາ, ແລະຊາດິສ, ແລະຟິລາເດນເຟຍ, ແລະລາວໂອດີເຊຍ. ພຣະນິມິດ 1:19.

What he “heard” and “saw” he was commanded to write down and send to the seven churches of Asia minor, but when it came to the individual churches Jesus dictated the messages directly to John, for every message to each of the seven churches begins with the phrase “And unto the angel of the church in … write.” Jesus dictated the individual messages to the churches.

ສິ່ງທີ່ລາວ “ໄດ້ຍິນ” ແລະ “ໄດ້ເຫັນ” ນັ້ນ ລາວໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ຂຽນລົງແລະສົ່ງໄປຫາຄຣິດຈັກທັງເຈັດໃນແຂວງອາເຊຍນ້ອຍ, ແຕ່ເມື່ອເຖິງເຣື່ອງຄຣິດຈັກແຕ່ລະແຫ່ງ ພຣະເຢຊູໄດ້ບອກຂໍ້ຄວາມແກ່ໂຢຮັນໂດຍກົງ, ເພາະວ່າຂໍ້ຄວາມທຸກສະບັບທີ່ສົ່ງເຖິງຄຣິດຈັກທັງເຈັດ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາວ່າ “ແລະຈົ່ງຂຽນເຖິງທູດສະຫວັນແຫ່ງຄຣິດຈັກໃນ ….” ພຣະເຢຊູໄດ້ບອກຂໍ້ຄວາມເປັນລາຍບຸກຄົນແກ່ຄຣິດຈັກທັງຫຼາຍ.

Jesus dictated to John, and also Jesus told John to write what he saw and heard, and once Jesus told John “not” to write what he had heard.

ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງບອກແກ່ໂຢຮັນໂດຍການບອກຄຳ, ແລະພຣະເຢຊູຍັງໄດ້ຊົງບອກໃຫ້ໂຢຮັນຂຽນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນ, ແລະມີຄັ້ງໜຶ່ງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງບອກໂຢຮັນວ່າ “ຢ່າ” ຂຽນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ຍິນ.

> And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:3, 4.

> ແລະຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງ, ດັ່ງເມື່ອສິງໂຕຄຳລາມ: ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ຮ້ອງແລ້ວ, ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດກໍໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງມັນອອກມາ. ແລະເມື່ອຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງມັນອອກມາແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຈະຂຽນ: ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງຈາກສະຫວັນກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງຜະນຶກຂໍ້ຄວາມທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ເປັ່ງອອກມານັ້ນໄວ້, ແລະຢ່າຂຽນມັນ. ພຣະນິມິດ 10:3, 4.

John was told to seal up what the seven thunders uttered and in so doing he was sealing up the message of the seven thunders, just as Daniel was commanded to seal up his book until the time of the end.

ໂຢຮັນ​ໄດ້​ຮັບ​ຄໍາ​ບັນຊາ​ໃຫ້​ປິດ​ຜະນຶກ​ສິ່ງ​ທີ່​ຟ້າ​ຮ້ອງ​ເຈັດ​ປະການ​ໄດ້​ກ່າວ​ອອກ​ມາ, ແລະ​ໃນ​ການ​ກະທໍາ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ​ທ່ານ​ກໍ​ໄດ້​ປິດ​ຜະນຶກ​ຂ່າວສານ​ຂອງ​ຟ້າ​ຮ້ອງ​ເຈັດ​ປະການ​ນັ້ນ, ເໝືອນ​ດັ່ງ​ທີ່​ດານີເອນ​ໄດ້​ຮັບ​ຄໍາ​ບັນຊາ​ໃຫ້​ປິດ​ຜະນຶກ​ໜັງສື​ຂອງ​ທ່ານ​ໄວ້​ຈົນ​ເຖິງ​ເວລາ​ສຸດທ້າຍ.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. . . . And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Daniel 12:4, 9.

> ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ໄວ້, ແລະປະທັບຕາໜັງສືນັ້ນໄວ້, ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ: ຫຼາຍຄົນຈະແລ່ນໄປມາ, ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ.... ແລະພຣະອົງຕັດວ່າ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າເຖີດ, ດານີເອນ: ເພາະຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ຖືກປິດໄວ້ ແລະປະທັບຕາໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ. ດານີເອນ 12:4, 9.

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ຫຼັງຈາກຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນີ້ໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງພວກມັນແລ້ວ, ຄຳສັ່ງກໍໄດ້ມາເຖິງໂຢຮັນ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ມາເຖິງດານີເອນ ກ່ຽວກັບປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນວ່າ: ‘ຈົ່ງຜະນຶກສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວອອກມານັ້ນໄວ້.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

What we are identifying is that at both the end and beginning of the book of Revelation a message is identified. The process of communicating that message is also identified. The part which John plays in communicating the message is specifically addressed. Sometimes he simply wrote what he saw and heard. Other times he was dictated to, and once he was told to not write what he had heard. The message of the Revelation of Jesus Christ is given by the Father, to Jesus, to Gabriel and then to the prophet John who was given the responsibility of writing the message and sending it to the churches.

ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາກຳລັງຊີ້ບອກຢູ່ ຄື ທັງໃນຕອນທ້າຍແລະຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ ໄດ້ລະບຸເຖິງຂ່າວສານໜຶ່ງ. ຂະບວນການໃນການສື່ສານຂ່າວສານນັ້ນກໍໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ເຊັ່ນກັນ. ບົດບາດທີ່ໂຢຮັນມີໃນການສື່ສານຂ່າວສານນັ້ນ ໄດ້ຮັບການກ່າວເຖິງໂດຍຈົງເຈາະ. ບາງຄັ້ງທ່ານພຽງແຕ່ຂຽນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນ. ໃນບາງເທື່ອ ທ່ານໄດ້ຮັບການບອກຄຳຕໍ່ຄຳໃຫ້ຂຽນ, ແລະໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ທ່ານຖືກບອກບໍ່ໃຫ້ຂຽນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ຍິນ. ຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ໄດ້ຖືກປະທານຈາກພຣະບິດາ ແກ່ພຣະເຢຊູ, ແກ່ກາບຣີເອນ, ແລ້ວຈຶ່ງເຖິງຜູ້ພະຍາກອນໂຢຮັນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບໜ້າທີ່ໃນການຂຽນຂ່າວສານນັ້ນແລະສົ່ງໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ.

> Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:19.

> ຈົ່ງຂຽນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເປັນຢູ່ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນພາຍຫຼັງ. ພຣະນິມິດ 1:19.

It might be possible to read the verse and not recognize the prophetic principle identified within the command for John to write. Writing down “things” seen and heard is to record current history, for in John’s time those “things” were. Recording current history, and in so doing simultaneously writing down the things that shall be in the future, is the primary prophetic rule in the book of Revelation. John is used to emphasize and illustrate that very principle and its importance for he was essentially told to write “the things which are, and” in so doing you shall be writing “the things which shall be hereafter” because history repeats. This prophetic technique is Jesus’ signature, for a signature is a name and His name in chapter one of Revelation is the Alpha and Omega. He identifies the end with the beginning.

ອາດເປັນໄດ້ທີ່ຈະອ່ານຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນໂດຍບໍ່ຮັບຮູ້ຫຼັກການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກຊີ້ບອກຢູ່ໃນຄຳສັ່ງໃຫ້ໂຢຮັນຂຽນ. ການຂຽນບັນທຶກ “ສິ່ງທັງຫຼາຍ” ທີ່ໄດ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນ ແມ່ນການບັນທຶກປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນ ເພາະໃນສະໄໝຂອງໂຢຮັນ “ສິ່ງທັງຫຼາຍ” ເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ມີຢູ່ແລ້ວ. ການບັນທຶກປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນ ແລະໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນກໍເປັນການຂຽນບັນທຶກສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດພ້ອມກັນໄປດ້ວຍ ແມ່ນຫຼັກເກນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ໂຢຮັນຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອເນັ້ນຢ້ຳແລະສະແດງໃຫ້ເຫັນຫຼັກການນັ້ນໂດຍກົງ ພ້ອມທັງຄວາມສຳຄັນຂອງມັນ ເພາະໂດຍແທ້ແລ້ວລາວໄດ້ຖືກບອກໃຫ້ຂຽນ “ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເປັນຢູ່, ແລະ” ໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ເຈົ້າກໍຈະກຳລັງຂຽນ “ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ” ເພາະປະຫວັດສາດຊ້ຳຮອຍ. ເທັກນິກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ເປັນລາຍເຊັນຂອງພຣະເຢຊູ ເພາະລາຍເຊັນຄືຊື່ ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງໃນບົດທີໜຶ່ງຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດຄື ອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ. ພຣະອົງຊົງລະບຸຈຸດສິ້ນສຸດໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ.

We are just beginning the study of “The Revelation of Jesus Christ” and we are currently considering the first three verses of chapter one. The final warning message titled “The Revelation of Jesus Christ” is communicated from the heavenly Father unto Jesus unto Gabriel unto John who records it in a book to be sent to the churches. Because the message is so directly named as “The Revelation of Jesus Christ” it is important to note that of all the elements that have been written to men through the inspired Word revealing Christ, the one characteristic of who and what Jesus is, is illustrated in the activity of John in recording the message. As he wrote the things that then were, he was also writing the things that would yet be.

ພວກເຮົາກຳລັງເລີ່ມການສຶກສາ “ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ” ແລະໃນຂະນະນີ້ກຳລັງພິຈາລະນາສາມຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີໜຶ່ງ. ຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍທີ່ມີຊື່ວ່າ “ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ” ຖືກສື່ສານຈາກພຣະບິດາເຈົ້າໃນສະຫວັນ ໄປຫາພຣະເຢຊູ ໄປຫາກາເບຣີເອນ ໄປຫາໂຢຮັນ ຜູ້ທີ່ບັນທຶກຂ່າວສານນັ້ນໄວ້ໃນໜັງສືເພື່ອສົ່ງໄປຫາຄຣິດຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ເນື່ອງຈາກວ່າຂ່າວສານນີ້ຖືກເອີ້ນຢ່າງຊັດເຈນໂດຍກົງວ່າ “ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ” ຈຶ່ງເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະສັງເກດວ່າ ໃນບັນດາອົງປະກອບທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ແກ່ມະນຸດຜ່ານພຣະວັດຈະນະທີ່ດົນໃຈ ອັນເປີດເຜີຍພຣະຄຣິດນັ້ນ ລັກສະນະອັນໜຶ່ງຂອງວ່າພຣະເຢຊູຄືຜູ້ໃດ ແລະພຣະອົງເປັນສິ່ງໃດ ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນກິດຈະກຳຂອງໂຢຮັນໃນການບັນທຶກຂ່າວສານນັ້ນ. ເມື່ອທ່ານໄດ້ຂຽນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເປັນຢູ່ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານກໍຍັງໄດ້ຂຽນສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະຍັງມາເຖິງອີກດ້ວຍ.

The truth of repeating history is represented when John writes out a warning for his day and age, which is also a warning for a future time. When John wrote to the seven churches at the beginning of the Christian church, he was also penning a warning for the Christian church at the end of the world. This attribute of Christ’s character is represented when Christ is called the Alpha and Omega, or the beginning and the ending, or the first and the last. In fact, the Bible identifies this attribute of Christ’s character as what proves that he is the only God.

ຄວາມຈິງເລື່ອງການທີ່ປະຫວັດສາດຊ້ຳຮອຍນັ້ນ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເມື່ອໂຢຮັນຂຽນຄຳເຕືອນສຳລັບຍຸກແລະສະໄໝຂອງທ່ານ ຊຶ່ງກໍເປັນຄຳເຕືອນສຳລັບເວລາໃນອະນາຄົດດ້ວຍ. ເມື່ອໂຢຮັນຂຽນເຖິງຄຣິສຕະຈັກເຈັດແຫ່ງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄຣິສຕະຈັກຄຣິດສະຕຽນ ທ່ານກໍກຳລັງຂຽນຄຳເຕືອນເຖິງຄຣິສຕະຈັກຄຣິດສະຕຽນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກດ້ວຍ. ຄຸນລັກສະນະປະການນີ້ໃນພຣະອຸປະນິສັຍຂອງພຣະຄຣິດ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກເອີ້ນວ່າ Alpha ແລະ Omega ຫຼື ຕົ້ນ ແລະ ປາຍ ຫຼື ຜູ້ທຳອິດ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍ. ແທ້ທີ່ສຸດແລ້ວ ພຣະຄຳພີໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຄຸນລັກສະນະປະການນີ້ໃນພຣະອຸປະນິສັຍຂອງພຣະຄຣິດ ແມ່ນສິ່ງທີ່ພິສູດວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ.

In the first chapter of Revelation we find Jesus identifying Himself as the Alpha and Omega.

ໃນບົດທຳອິດຂອງພຣະນິມິດ ພວກເຮົາເຫັນພຣະເຢຊູຊົງສະແດງພຣະອົງເອງວ່າເປັນອັນຟາແລະໂອເມກາ.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea.

> ໃນວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນພຣະວິນຍານ ແລະໄດ້ຍິນສຽງອັນດັງຢູ່ຂ້າງຫຼັງເໝືອນດັ່ງສຽງແກ, ກ່າວວ່າ, ເຮົາແມ່ນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ເປັນຕົ້ນ ແລະ ເປັນປາຍສຸດ; ແລະວ່າ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຫັນນັ້ນ ຈົ່ງຂຽນລົງໃນໜັງສື ແລະສົ່ງໄປຍັງຄຣິດຕະຈັກທັງເຈັດທີ່ຢູ່ໃນອາຊີ; ຄືແກ່ ເອເຟໂຊ, ແລະ ສະມີຣະນາ, ແລະ ເປີກາໂມ, ແລະ ທິອາທີຣາ, ແລະ ຊາດິສ, ແລະ ຟີລາເດນເຟຍ, ແລະ ລາໂອດີເຊຍ.

> And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫັນໄປເພື່ອເບິ່ງສຽງທີ່ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະເມື່ອໄດ້ຫັນໄປແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄັນປະທີບຄຳເຈັດອັນ; ແລະໃນທ່າມກາງຄັນປະທີບທັງເຈັດນັ້ນ ມີຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍດັ່ງບຸດແຫ່ງມະນຸດ, ນຸ່ງຫົ່ມເສື້ອຄຸມຍາວລົງເຖິງຕີນ, ແລະຄາດອົກດ້ວຍສາຍແອວຄຳ. ສີສະແລະເສັ້ນຜົມຂອງພຣະອົງຂາວດັ່ງຂົນແກະ, ຂາວດັ່ງຫິມະ; ແລະພຣະເນດຂອງພຣະອົງເປັນດັ່ງແປວໄຟ; ແລະພຣະບາດຂອງພຣະອົງຄ້າຍດັ່ງທອງສຳລິດອັນງາມ, ດັ່ງກັບວ່າໄດ້ຖືກເຜົາໃນເຕົາໄຟ; ແລະພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງເປັນດັ່ງສຽງນ້ຳຫຼາຍສາຍ. ແລະພຣະອົງຊົງຖືດາວເຈັດດວງໄວ້ໃນພຣະຫັດເບື້ອງຂວາ; ແລະອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງມີດາບຄົມສອງຄົມ; ແລະພຣະພັກຂອງພຣະອົງເປັນດັ່ງດວງອາທິດທີ່ສ່ອງແສງເມື່ອຢູ່ໃນກຳລັງຂອງມັນ.

> And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last. Revelation 1:10–17.

> ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍລົ້ມລົງແທບພຣະບາດຂອງພຣະອົງເໝືອນດັ່ງຄົນຕາຍ. ແລະພຣະອົງຊົງວາງພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງເທິງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ; ເຮົາເປັນຜູ້ຕົ້ນ ແລະເປັນຜູ້ສຸດທ້າຍ. ພຣະນິມິດ 1:10–17.

There is much truth within these verses, but here I would simply point out that when John heard Christ’s trumpet-like voice and turned to see Who it was that spoke to him, he saw Jesus Christ as the heavenly High Priest within the holy place of the heavenly sanctuary. Jesus then identified Himself as Alpha and Omega and as the first and the last. In the message and its communication in the first three verses we found a line of truth that corresponded with the line of truth at the end of Revelation. As the Alpha and Omega Jesus illustrates the end with the beginning, the last with the first. At the end of the book of Revelation as in the beginning He once again identifies Himself as the Alpha and Omega.

ມີຄວາມຈິງຫຼາຍປະການຢູ່ໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້, ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນພຽງວ່າ ເມື່ອໂຢຮັນໄດ້ຍິນພຣະສຸຣະສຽງຂອງພຣະຄຣິດອັນດັງດຸດສຽງແກ ແລະໄດ້ຫັນໄປເພື່ອເບິ່ງວ່າພຣະອົງຜູ້ໃດຊົງກ່າວກັບທ່ານ, ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູຄຣິດໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດແຫ່ງສະຫວັນ ຢູ່ໃນສະຖານບໍຣິສຸດແຫ່ງພຣະວິຫານສັກສິດຝ່າຍສະຫວັນ. ຈາກນັ້ນພຣະເຢຊູຈຶ່ງຊົງສຳແດງພຣະອົງເອງວ່າເປັນ Alpha ແລະ Omega ແລະເປັນຜູ້ຕົ້ນ ແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ. ໃນຂ່າວສານນັ້ນ ແລະໃນການຖ່າຍທອດຂອງມັນໃນສາມຂໍ້ທຳອິດ ພວກເຮົາໄດ້ພົບແນວສາຍແຫ່ງຄວາມຈິງອັນໜຶ່ງ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບແນວສາຍແຫ່ງຄວາມຈິງຢູ່ຕອນທ້າຍຂອງພຣະນິມິດ. ໃນຖານະ Alpha ແລະ Omega ພຣະເຢຊູຊົງສະແດງຕອນຈົບດ້ວຍຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ສິ່ງສຸດທ້າຍດ້ວຍສິ່ງທຳອິດ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງພຣະນິມິດ ເໝືອນດັ່ງໃນຕອນຕົ້ນ ພຣະອົງກໍຊົງສຳແດງພຣະອົງອີກຄັ້ງວ່າເປັນ Alpha ແລະ Omega.

> And he said unto me, These sayings are faithful and true: and the Lord God of the holy prophets sent his angel to shew unto his servants the things which must shortly be done. Behold, I come quickly: blessed is he that keepeth the sayings of the prophecy of this book.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ສັດຊື່ ແລະ ຈິງແທ້; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຄື ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນບໍລິສຸດ ໄດ້ຊົງສົ່ງທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງ ມາສະແດງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນໄມ່ຊ້ານີ້. ເບິ່ງແມ, ເຮົາມາໂດຍໄວ; ຜູ້ໃດທີ່ຮັກສາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນປື້ມນີ້ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ.

> And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which shewed me these things. Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າ ໂຢຮັນ ໄດ້ເຫັນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະໄດ້ຍິນມັນ. ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນແລະເຫັນແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ລົ້ມລົງເພື່ອນະມັດສະການຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕີນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີ່ໄດ້ສະແດງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຢ່າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ; ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຮ່ວມກັນກັບທ່ານ ແລະກັບພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານຄືບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ແລະກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກສາຖ້ອຍຄຳໃນປຶ້ມນີ້: ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ.”

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນປຶ້ມນີ້ໄວ້; ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.

> He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.

> ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໂສໂຄກຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ.

> And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:7–13.

> ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາມາໂດຍໄວ; ແລະ ບຳເໜັດຂອງເຮົາກໍຢູ່ກັບເຮົາ, ເພື່ອຈະປະທານແກ່ທຸກຄົນຕາມທີ່ການງານຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເປັນ. ເຮົາເປັນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ເບື້ອງຕົ້ນ ແລະ ເບື້ອງປາຍ, ຜູ້ທຳອິດ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍ. ພຣະນິມິດ 22:7–13.

The book of Revelation carefully describes that when John records the message that the message would be premised upon the principle of the beginning illustrating the end. The message is the first truth opened up in the book of Revelation and the very same truth is the last to be spoken in the book. And in the testimony at the beginning and at the ending of the book of Revelation, Jesus identifies Himself as the Alpha and Omega, the beginning and ending and as the first and the last.

ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ພັນລະນາຢ່າງລະມັດລະວັງວ່າ ເມື່ອໂຢຮັນບັນທຶກຂ່າວສານນັ້ນ ຂ່າວສານນັ້ນຈະຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການທີ່ວ່າ ການເລີ່ມຕົ້ນເປັນພາບສະແດງຂອງຈຸດຈົບ. ຂ່າວສານນີ້ເປັນຄວາມຈິງປະການທຳອິດທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ແລະຄວາມຈິງດຽວກັນນັ້ນກໍເປັນສິ່ງສຸດທ້າຍທີ່ຖືກກ່າວໃນພຣະທຳນີ້. ແລະໃນຄຳພະຍານທັງຕອນຕົ້ນແລະຕອນທ້າຍຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດນັ້ນ ພຣະເຢຊູຊົງຊີ້ບອກພຣະອົງເອງວ່າເປັນອາລະຟາແລະໂອເມກາ ເປັນເບື້ອງຕົ້ນແລະເບື້ອງປາຍ ແລະເປັນຜູ້ທຳອິດແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ.

The first three verses of the book of Revelation identify the final warning message for mankind. It is the warning that precedes the seven last plagues and the Second Coming of Christ. The message of the Revelation of Jesus Christ was “sent and signified” “by his angel.”

ສາມຂໍ້ທຳອິດແຫ່ງພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ລະບຸຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍສຳລັບມະນຸດຊາດ. ນີ້ແມ່ນຄຳເຕືອນທີ່ມາກ່ອນໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ ແລະການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ຂ່າວສານແຫ່ງການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ຖືກ “ສົ່ງມາແລະສຳແດງໂດຍໝາຍສຳຄັນ” “ໂດຍທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງ.”

That same warning message is then identified in the last passage of Revelation, and it is also represented as the third angel of Revelation fourteen.

ຂໍ້ຄຳເຕືອນອັນດຽວກັນນັ້ນ ຕໍ່ມາໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ຄວາມສຸດທ້າຍຂອງພຣະນິມິດ ແລະມັນຍັງຖືກນຳສະເໜີເປັນທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນພຣະນິມິດບົດທີ 14 ອີກດ້ວຍ.

> And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Revelation 14:9–11.

> ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຕິດຕາມພວກເຂົາໄປ, ຮ້ອງປະກາດດ້ວຍສຽງດັງວ່າ, ຖ້າຜູ້ໃດນະມັດສະການສັດຮ້າຍແລະຮູບຂອງມັນ, ແລະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ ຫຼື ທີ່ມືຂອງຕົນ, ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຖືກຖອກລົງໂດຍບໍ່ມີສິ່ງໃດປະສົມໃນຈອກແຫ່ງພຣະຄວາມໂກດພິໂລດຂອງພຣະອົງ; ແລະລາວຈະຖືກທໍລະມານດ້ວຍໄຟແລະກຳມະຖັນ ຕໍ່ໜ້າບັນດາທູດສະຫວັນອັນບໍລິສຸດ ແລະຕໍ່ໜ້າພຣະເມສານ້ອຍ; ແລະຄວັນແຫ່ງການທໍລະມານຂອງພວກເຂົາກໍລອຍຂຶ້ນໄປຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ: ແລະພວກທີ່ນະມັດສະການສັດຮ້າຍແລະຮູບຂອງມັນ, ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີການພັກຜ່ອນທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ. ພຣະນິມິດ 14:9–11.

The final warning message is the message represented as the third angel. It’s the final warning for it directly identifies the last test for mankind. There is another angel that follows and joins the third angel, and that angel is also the final warning message.

ຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຖືກແທນໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ມັນເປັນຄຳເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ເພາະວ່າມັນລະບຸການທົດສອບຄັ້ງສຸດທ້າຍສຳລັບມະນຸດຊາດໂດຍກົງ. ຍັງມີທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງທີ່ຕິດຕາມມາ ແລະຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະທູດສະຫວັນອົງນັ້ນກໍເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍເຊັ່ນດຽວກັນ.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies.

> ຫຼັງຈາກເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນແຂງກ້າວ່າ, ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກຜີຮ້າຍ, ເປັນທີ່ຄຸມຂັງຂອງວິນຍານໂສໂຄກທຸກຢ່າງ, ແລະເປັນກົງຂັງຂອງນົກທຸກຊະນິດທີ່ບໍ່ສະອາດແລະໜ້າຊັງ. ເພາະວ່າບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດອັນເນື່ອງມາຈາກການຫຼິ້ນຊູ້ຂອງນາງ, ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ຫຼິ້ນຊູ້ກັບນາງ, ແລະພວກພໍ່ຄ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍອັນອຸດົມຂອງນາງ.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:1–5.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງອື່ນຈາກສະຫວັນ ກ່າວວ່າ, “ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ ເພື່ອພວກທ່ານຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ ແລະເພື່ອພວກທ່ານຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະວ່າບາບຂອງນາງໄດ້ກອງຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນແລ້ວ ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມອະທຳຂອງນາງ.” ພຣະນິມິດ 18:1–5

The message that is the Revelation of Jesus Christ is represented in chapter one, chapter fourteen, chapter eighteen and chapter twenty-two. The message is signified by an angel that is identified in the first and the last reference in Revelation as the angel Gabriel, and then in chapters fourteen and eighteen the message is symbolically represented by an angel flying in heaven or coming down out of heaven.

ຂ່າວສານທີ່ເປັນພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ໄດ້ຖືກນໍາສະແດງໄວ້ໃນບົດທີ 1, ບົດທີ 14, ບົດທີ 18 ແລະ ບົດທີ 22. ຂ່າວສານນັ້ນຖືກສື່ໝາຍໂດຍທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ໃນການອ້າງອີງຄັ້ງທໍາອິດແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນພຣະນິມິດ ຖືກລະບຸວ່າເປັນທູດສະຫວັນຄາບຣີເອນ, ແລ້ວໃນບົດທີ 14 ແລະ 18 ຂ່າວສານນັ້ນກໍຖືກນໍາສະແດງໃນເຊີງສັນຍາລັກໂດຍທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງທີ່ບິນຢູ່ໃນສະຫວັນ ຫຼື ລົງມາຈາກສະຫວັນ.

The angel that comes down out of heaven in chapter eighteen is typified earlier in chapter ten when an angel descends and places one foot on the land and another on the sea. That angel has a book that John is commanded to eat that makes his mouth sweet and his belly bitter. The book John eats is a message, and the message represented by the little book typifies the message of the angel of Revelation eighteen, so it too is a representation of the final warning message.

ທູດສະຫວັນອົງທີ່ລົງມາຈາກສະຫວັນໃນບົດທີສິບແປດ ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ກ່ອນແລ້ວໃນບົດທີສິບ ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງລົງມາ ແລະວາງຕີນຂ້າງໜຶ່ງໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນ ແລະອີກຂ້າງໜຶ່ງເທິງທະເລ. ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນມີໜັງສືມ້ວນເຫຼັ້ມໜຶ່ງ ທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ກິນ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ປາກຂອງລາວຫວານ ແຕ່ທ້ອງຂອງລາວຂົມ. ໜັງສືມ້ວນທີ່ໂຢຮັນກິນນັ້ນແມ່ນຂ່າວສານໜຶ່ງ ແລະຂ່າວສານທີ່ຖືກແທນໂດຍໜັງສືມ້ວນນ້ອຍນັ້ນ ກໍເປັນແບບຢ່າງຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງເປັນການເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍເຊັ່ນກັນ.

We are told that God’s message was sent and signified by an angel and when we closely look for the final warning message to be illustrated in the book of Revelation, we find that seven times an angel signifies the final warning message. In the first and the last instances it was the angel, Gabriel. Then in Revelation ten we have an angel come down with a little book in his hand. In Revelation fourteen we have three more angels, all representing the final warning message. Then in Revelation eighteen we have another angel representing the very same final warning message. Seven final warning messages are represented by angels. The first and the last are the angel Gabriel and the five angels in the middle of the first and last are symbolic angels.

ພວກເຮົາໄດ້ຮັບການບອກວ່າ ຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກສົ່ງມາ ແລະຖືກສະແດງໂດຍທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ; ແລະເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາຄົ້ນຫາຢ່າງໃກ້ຊິດເຖິງຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍທີ່ຖືກພັນລະນາໄວ້ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ, ພວກເຮົາພົບວ່າມີເຈັດຄັ້ງທີ່ທູດສະຫວັນເປັນເຄື່ອງໝາຍແທນຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ໃນກໍລະນີທຳອິດ ແລະກໍລະນີສຸດທ້າຍ ທູດສະຫວັນນັ້ນຄື ກາບຣີເອນ. ຕໍ່ມາໃນພຣະນິມິດບົດ 10 ພວກເຮົາເຫັນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງລົງມາ ໂດຍມີປຶ້ມນ້ອຍຢູ່ໃນມືຂອງທ່ານ. ໃນພຣະນິມິດບົດ 14 ພວກເຮົາມີທູດສະຫວັນອີກສາມອົງ ທັງໝົດລ້ວນແທນຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ແລ້ວໃນພຣະນິມິດບົດ 18 ພວກເຮົາມີທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ ຊຶ່ງແທນຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍອັນດຽວກັນນັ້ນ. ຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍເຈັດປະການຖືກແທນໂດຍທູດສະຫວັນ. ອົງທຳອິດ ແລະອົງສຸດທ້າຍ ຄື ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນ; ແລະທູດສະຫວັນຫ້າອົງທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງອົງທຳອິດກັບອົງສຸດທ້າຍນັ້ນ ເປັນທູດສະຫວັນໃນຄວາມໝາຍເຊິງສັນຍະລັກ.

Of course, each of the seven churches have an angel as well, but they are carrying a message to the churches, whereas the final warning message we have been discussing is a message which includes the entire world as its audience.

ແນ່ນອນວ່າ ແຕ່ລະໃນເຈັດຄຣິສຕະຈັກກໍມີທູດສະຫວັນຂອງຕົນເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ພວກເຂົາກຳລັງນຳສານໄປຫາຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ, ໃນຂະນະທີ່ຂ່າວສານເຕືອນສຸດທ້າຍທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວພິຈາລະນາຢູ່ນັ້ນ ເປັນຂ່າວສານທີ່ມີໂລກທັງໝົດເປັນຜູ້ຮັບສານ.

Each of the seven prophetic lines representing the final warning message should be closely evaluated and aligned with each other, but at this juncture I wish to simply define a basic principle of Alpha and Omega. The first time a subject is mentioned in God’s word is the most important reference. The first time “seed” is mentioned in the Bible is in Genesis 1:11 where we are told that the seed would produce “after its kind.” The first mention of the seed emphasizes that it has the DNA necessary to reproduce itself. Jesus identified God’s Word as a seed.

ແຕ່ລະເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທັງເຈັດ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຄວນໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດໃກ້ຊິດ ແລະປັບໃຫ້ສອດຄ່ອງກັນ, ແຕ່ໃນຂະນະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາພຽງແຕ່ກຳນົດຫຼັກການພື້ນຖານຂອງ Alpha ແລະ Omega. ຄັ້ງທຳອິດທີ່ຫົວຂໍ້ໜຶ່ງຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນການອ້າງອີງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ. ຄັ້ງທຳອິດທີ່ “ເມັດພັນ” ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະຄຳພີ ແມ່ນໃນ Genesis 1:11 ບ່ອນທີ່ພວກເຮົາຖືກບອກວ່າ ເມັດພັນຈະເກີດຜົນ “ຕາມຊະນິດຂອງມັນ.” ການກ່າວເຖິງເມັດພັນເປັນຄັ້ງທຳອິດ ເນັ້ນຢ້ຳວ່າມັນມີ DNA ທີ່ຈຳເປັນເພື່ອສືບພັນຕົນເອງ. ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງລະບຸພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າວ່າເປັນເມັດພັນ.

> The same day went Jesus out of the house, and sat by the sea side. And great multitudes were gathered together unto him, so that he went into a ship, and sat; and the whole multitude stood on the shore. And he spake many things unto them in parables, saying,

> ໃນມື້ດຽວກັນນັ້ນ ພຣະເຢຊູໄດ້ອອກຈາກເຮືອນ ແລະໄດ້ປະທັບນັ່ງຢູ່ຊາຍທະເລ. ແລະຝູງຊົນເປັນອັນຫລວງຫລາຍໄດ້ພາກັນມາຊຸມນຸມຢູ່ກັບພຣະອົງ ຈົນພຣະອົງໄດ້ລົງໄປນັ່ງໃນເຮືອລຳໜຶ່ງ; ແລະຝູງຊົນທັງໝົດກໍຢືນຢູ່ທີ່ຊາຍຝັ່ງ. ແລະພຣະອົງໄດ້ກ່າວຫລາຍສິ່ງແກ່ເຂົາທັງຫລາຍເປັນຄຳອຸປະມາວ່າ,

> Behold, a sower went forth to sow; And when he sowed, some seeds fell by the way side, and the fowls came and devoured them up: Some fell upon stony places, where they had not much earth: and forthwith they sprung up, because they had no deepness of earth: And when the sun was up, they were scorched; and because they had no root, they withered away. And some fell among thorns; and the thorns sprung up, and choked them: But other fell into good ground, and brought forth fruit, some an hundredfold, some sixtyfold, some thirtyfold. Who hath ears to hear, let him hear.

> ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ມີຜູ້ຫວ່ານຄົນໜຶ່ງອອກໄປເພື່ອຫວ່ານ; ແລະເມື່ອເຂົາຫວ່ານນັ້ນ, ເມັດພືດບາງສ່ວນຕົກລົງຂ້າງທາງ, ແລະນົກທັງຫຼາຍໄດ້ມາກິນເສຍ: ບາງສ່ວນຕົກລົງເທິງບ່ອນຫີນ, ບ່ອນທີ່ມີດິນບໍ່ຫຼາຍ; ແລະທັນໃດນັ້ນມັນກໍງອກຂຶ້ນ, ເພາະດິນບໍ່ເລິກ: ແຕ່ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ, ມັນກໍຖືກແຜດເຜົາ; ແລະເພາະບໍ່ມີຮາກ, ມັນຈຶ່ງຫ່ຽວແຫ້ງໄປ. ແລະບາງສ່ວນຕົກຢູ່ກາງໝາກໜາມ; ແລະໝາກໜາມກໍເຕີບຂຶ້ນ ແລະບີບຮັດມັນໄວ້: ແຕ່ບາງສ່ວນຕົກລົງໃນດິນດີ, ແລະເກີດຜົນ, ບາງສ່ວນໄດ້ຮ້ອຍເທົ່າ, ບາງສ່ວນໄດ້ຫົກສິບເທົ່າ, ບາງສ່ວນໄດ້ສາມສິບເທົ່າ. ຜູ້ໃດມີຫູສຳລັບຟັງ, ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງ.

> And the disciples came, and said unto him, Why speakest thou unto them in parables?

> ແລະພວກສາວົກໄດ້ເຂົ້າມາທູນພຣະອົງວ່າ, “ເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍເປັນຄໍາອຸປະມາ?”

> He answered and said unto them, Because it is given unto you to know the mysteries of the kingdom of heaven, but to them it is not given. For whosoever hath, to him shall be given, and he shall have more abundance: but whosoever hath not, from him shall be taken away even that he hath. Therefore speak I to them in parables: because they seeing see not; and hearing they hear not, neither do they understand. And in them is fulfilled the prophecy of Esaias, which saith, By hearing ye shall hear, and shall not understand; and seeing ye shall see, and shall not perceive: For this people’s heart is waxed gross, and their ears are dull of hearing, and their eyes they have closed; lest at any time they should see with their eyes, and hear with their ears, and should understand with their heart, and should be converted, and I should heal them.

> ພຣະອົງຈຶ່ງຕອບແລະກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ, ເພາະວ່າໄດ້ຊົງປະທານໃຫ້ພວກທ່ານຮູ້ຄວາມລັບເລິກແຫ່ງອານາຈັກສະຫວັນ, ແຕ່ສຳລັບພວກເຂົານັ້ນບໍ່ໄດ້ຊົງປະທານ. ເພາະຜູ້ໃດທີ່ມີ, ຈະໄດ້ຮັບເພີ່ມອີກ, ແລະຜູ້ນັ້ນຈະມີຢ່າງອຸດົມສົມບູນ; ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ມີ, ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຜູ້ນັ້ນມີຢູ່ ກໍຈະຖືກເອົາໄປຈາກຜູ້ນັ້ນ. ເຫດສະນັ້ນເຮົາຈຶ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາເປັນຄຳອຸປະມາ: ເພາະວ່າເຂົາທັງຫຼາຍເຫັນກໍບໍ່ເຫັນ; ແລະໄດ້ຍິນກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ, ທັງບໍ່ເຂົ້າໃຈ. ແລະຄຳພະຍາກອນຂອງເອຊາຢາກໍສຳເລັດໃນພວກເຂົາ, ຊຶ່ງກ່າວວ່າ, ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນແທ້ ແຕ່ຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈ; ແລະຈະເຫັນແທ້ ແຕ່ຈະບໍ່ຮັບຮູ້: ເພາະວ່າໃຈຂອງຊົນຊາດນີ້ໄດ້ແຂງກະດ້າງ, ຫູຂອງເຂົາກໍຫນັກຕໍ່ການໄດ້ຍິນ, ແລະຕາຂອງເຂົາກໍໄດ້ປິດໄວ້; ຢ້ານວ່າໃນເວລາໃດໜຶ່ງເຂົາຈະເຫັນດ້ວຍຕາ, ແລະຈະໄດ້ຍິນດ້ວຍຫູ, ແລະຈະເຂົ້າໃຈດ້ວຍໃຈ, ແລະຈະຫັນກັບຄືນ, ແລະເຮົາຈະຮັກສາເຂົາໃຫ້ຫາຍ.

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them.

> ແຕ່ຕາຂອງທ່ານທັງຫຼາຍເປັນສຸກ ເພາະວ່າຕານັ້ນໄດ້ເຫັນ; ແລະຫູຂອງທ່ານກໍເປັນສຸກ ເພາະວ່າຫູນັ້ນໄດ້ຍິນ. ເພາະເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນແລະຄົນຊອບທຳຫຼາຍຄົນໄດ້ປາຖະໜາຢາກເຫັນສິ່ງທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍເຫັນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະຢາກໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ຍິນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ.

> Hear ye therefore the parable of the sower.

> ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຄຳອຸປະມາເລື່ອງຜູ້ຫວ່ານເຖີດ.

> When any one heareth the word of the kingdom, and understandeth it not, then cometh the wicked one, and catcheth away that which was sown in his heart. This is he which received seed by the way side.

> ເມື່ອຜູ້ໃດໄດ້ຍິນພຣະວາຈາແຫ່ງອານາຈັກ ແລະບໍ່ເຂົ້າໃຈ ເມື່ອນັ້ນມານຮ້າຍກໍມາ ແລະຊິງເອົາສິ່ງທີ່ຫວ່ານໄວ້ໃນໃຈຂອງເຂົາໄປ ຜູ້ນັ້ນແຫລະຄືຜູ້ທີ່ຮັບເມັດພືດຕົກຕາມແຄມທາງ.

> But he that received the seed into stony places, the same is he that heareth the word, and anon with joy receiveth it; Yet hath he not root in himself, but dureth for a while: for when tribulation or persecution ariseth because of the word, by and by he is offended.

> ແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບເມັດພືດຕົກໃນບ່ອນຫີນນັ້ນ ຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະ ແລະໃນທັນໃດນັ້ນກໍຮັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ; ແຕ່ວ່າລາວບໍ່ມີຮາກຢູ່ໃນຕົນເອງ ຈຶ່ງທົນຢູ່ໄດ້ພຽງຊົ່ວຄາວເທົ່ານັ້ນ: ເພາະເມື່ອຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ ຫຼືການຂົ່ມເຫງອັນເກີດຂຶ້ນເນື່ອງດ້ວຍພຣະວັດຈະນະ ໃນບັດນັ້ນລາວກໍສະດຸດໃຈ.

> He also that received seed among the thorns is he that heareth the word; and the care of this world, and the deceitfulness of riches, choke the word, and he becometh unfruitful.

> ສ່ວນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບເມັດພືດຕົກຢູ່ທ່າມກາງໜາມ ກໍຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະນັ້ນ; ແຕ່ຄວາມກັງວົນແຫ່ງໂລກນີ້ ແລະຄວາມຫຼອກລວງແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີ ບີບຄັ້ນພຣະວັດຈະນະນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດຜົນ.

> But he that received seed into the good ground is he that heareth the word, and understandeth it; which also beareth fruit, and bringeth forth, some an hundredfold, some sixty, some thirty. Matthew 13:1–23.

> ແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບເມັດພືດຕົກໃນດິນດີ ຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະ ແລະເຂົ້າໃຈພຣະວັດຈະນະນັ້ນ; ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງເກີດຜົນ ແລະເກີດດອກອອກຜົນ, ບາງຄົນໄດ້ຮ້ອຍເທົ່າ, ບາງຄົນໄດ້ຫົກສິບເທົ່າ, ບາງຄົນໄດ້ສາມສິບເທົ່າ. ມັດທາຍ 13:1–23.

A seed, which is God’s Word, has all the DNA necessary to produce a complete plant. The first mention of a subject in God’s Word includes all the elements of that subject that there is. This fact is identified as “the rule of first mention.” The closer this rule is examined the surer it becomes.

ເມັດພັນໜຶ່ງ, ຊຶ່ງແມ່ນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ມີ DNA ທັງໝົດທີ່ຈໍາເປັນເພື່ອຜະລິດຕົ້ນພືດທີ່ສົມບູນແບບ. ການກ່າວເຖິງເລື່ອງໃດໜຶ່ງເປັນຄັ້ງທໍາອິດໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຍ່ອມບັນຈຸອົງປະກອບທັງໝົດຂອງເລື່ອງນັ້ນທີ່ມີຢູ່. ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ຖືກຮູ້ຈັກວ່າ “ກົດແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທໍາອິດ.” ຍິ່ງກວດສອບກົດນີ້ຢ່າງໃກ້ຊິດເທົ່າໃດ ມັນກໍຍິ່ງເປັນທີ່ແນ່ນອນຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Before we continue on in our explanation of the Alpha and Omega and the definition of God’s Word as a seed, it is worth considering from the passage we just cited in Matthew some relevant points in our consideration of the book of Revelation. All the prophets are speaking of the end of the world.

ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນການອະທິບາຍເລື່ອງອານຟາແລະໂອເມກາ ແລະນິຍາມຂອງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າວ່າເປັນເມັດພັນ, ສົມຄວນທີ່ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາຈາກຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ອ້າງໃນພຣະທຳມັດທາຍ ເຖິງບາງປະເດັນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງ ສຳລັບການພິຈາລະນາພຣະນິມິດ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫມົດກຳລັງກ່າວເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “ຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະຄົນໄດ້ກ່າວເພື່ອຍຸກຂອງພວກເຮົາຫຼາຍກວ່າເພື່ອຍຸກຂອງຕົນເອງ, ເພາະສະນັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງຍັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສຳລັບພວກເຮົາ. ‘ບັນດາເຫດການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາເປັນອຸທາຫອນ: ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ, ຜູ້ທີ່ວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.’ 1 Corinthians 10:11. ‘ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຕົນເອງ, ແຕ່ເພື່ອພວກເຮົາ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດຮັບໃຊ້ໃນສິ່ງທັງຫຼາຍ, ຊຶ່ງບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກທ່ານໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ຊົງຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ; ສິ່ງທັງຫຼາຍນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນບັນດາທູດສະຫວັນຍັງປາຖະໜາຈະເຝົ້າເບິ່ງ.’ 1 Peter 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “ພຣະຄຳພີໄດ້ສະສົມແລະຮວບຮວມຂຸມຊັບຂອງມັນໄວ້ສຳລັບຄົນຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍນີ້. ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ ແລະການດຳເນີນອັນເຄັ່ງຂຶມແຫ່ງປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີເດີມ ໄດ້ເຄີຍເກີດຂຶ້ນມາແລ້ວ ແລະກຳລັງເກີດຊ້ຳອີກໃນຄຣິສຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

This passage provides three witnesses, (Paul, Peter and Ellen White) testifying to the fact that all the prophets are speaking about the end of the world, which is the very time when the secret in the book of Revelation is unsealed. Therefore, in Matthew thirteen when Jesus said, “blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them,” He was expressing the same blessing that is noted in the first three verses of Revelation chapter one.

ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ໄດ້ສະເໜີພະຍານສາມປະການ (ໂປໂລ, ເປໂຕ ແລະ Ellen White) ເພື່ອເປັນພະຍານຢືນຢັນຄວາມຈິງວ່າ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດກໍາລັງກ່າວເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ຊຶ່ງເປັນເວລາດຽວກັນທີ່ຄວາມລັບໃນພຣະທຳພຣະນິມິດຖືກເປີດຜະນຶກອອກ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນມັດທາຍບົດທີສິບສາມ ເມື່ອພຣະເຢຊູຕັດວ່າ, “ຕາຂອງພວກທ່ານເປັນສຸກ ເພາະພວກມັນເຫັນ; ແລະຫູຂອງພວກທ່ານກໍເປັນສຸກ ເພາະພວກມັນໄດ້ຍິນ. ເພາະເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນແລະຄົນຊອບທຳເປັນອັນຫຼາຍ ໄດ້ປາຖະໜາທີ່ຈະເຫັນສິ່ງທີ່ພວກທ່ານເຫັນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະທີ່ຈະໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຍິນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ,” ພຣະອົງກໍາລັງຊົງສະແດງພຣະພອນດຽວກັນນັ້ນທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ໃນສາມຂໍ້ທໍາອິດຂອງພຣະນິມິດບົດທີໜຶ່ງ.

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

> ຜູ້ໃດທີ່ອ່ານ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງປວງທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ ກໍເປັນສຸກ; ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 1:3.

Jesus presented the parable of the Sower and then the disciples are led to engage him on the parable. But before they are brought into interaction with Jesus, He stated for them and more importantly for us, “Who hath ears to hear, let him hear.”

ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງນໍາສະເໜີຄໍາອຸປະມາເລື່ອງຜູ້ຫວ່ານ ແລ້ວບັນດາສາວົກກໍຖືກນໍາໃຫ້ເຂົ້າມາສົນທະນາກັບພຣະອົງເກືອບກັບຄໍາອຸປະມານັ້ນ. ແຕ່ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຖືກນໍາເຂົ້າສູ່ປະຕິສຳພັນກັບພຣະເຢຊູ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງກ່າວໄວ້ສໍາລັບພວກເຂົາ ແລະສໍາຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນສໍາລັບພວກເຮົາວ່າ, “ຜູ້ໃດມີຫູສໍາລັບຟັງ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງ.”

Jesus gives the parable and concludes it with the warning for those who will—to hear. Then the disciples are led into the discussion where Jesus addresses at least three significant thoughts. He identifies a distinction between two classes of hearers, and in doing so he refers to a passage from the book of Isaiah to provide a second witness of two classes of hearers (for remember it is all set in the context of those that will hear). The third idea he sets forth, beyond the two classes of hearers and the book of Isaiah as a second witness, is the fact that the Word of God is a seed. The fact that the Word of God is a seed is therefore part of what is to be heard by those that hear the Revelation of Jesus Christ in Revelation chapter one. There are two hearers in the first three verses, just as there are two classes of hearers in Matthew thirteen. Matthew thirteen simply adds some insight to the various ways those who refuse to hear make the choice not to hear. And the witness of Isaiah adds even more to the message we are to hear.

ພຣະເຢຊູຊົງປະທານຄໍາອຸປະມານີ້ ແລະຊົງສະຫຼຸບດ້ວຍຄໍາເຕືອນແກ່ຜູ້ທີ່ຈະຟັງ. ຈາກນັ້ນ ພວກສາວົກຈຶ່ງຖືກນໍາເຂົ້າສູ່ການສົນທະນາ ທີ່ໃນນັ້ນພຣະເຢຊູຊົງກ່າວເຖິງຢ່າງນ້ອຍສາມແນວຄິດທີ່ສໍາຄັນ. ພຣະອົງຊົງຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ຟັງສອງຈໍາພວກ, ແລະໃນການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະອົງຊົງອ້າງເຖິງຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຈາກພຣະທໍາເອຊາຢາ ເພື່ອເປັນພະຍານທີສອງກ່ຽວກັບຜູ້ຟັງສອງຈໍາພວກ (ເພາະຈົ່ງຈໍາໄວ້ວ່າ ທັງໝົດນີ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງຜູ້ທີ່ຈະຟັງ). ແນວຄິດທີສາມທີ່ພຣະອົງຊົງນໍາສະເໜີ ນອກເໜືອຈາກຜູ້ຟັງສອງຈໍາພວກ ແລະພຣະທໍາເອຊາຢາໃນຖານະເປັນພະຍານທີສອງ ຄືຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເມັດພັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເມັດພັນ ຈຶ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງຖືກຟັງໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ຟັງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດໃນພຣະນິມິດບົດທີໜຶ່ງ. ໃນສາມຂໍ້ທໍາອິດນັ້ນມີຜູ້ຟັງສອງຝ່າຍ ເຫມືອນດັ່ງທີ່ໃນມັດທາຍບົດທີສິບສາມມີຜູ້ຟັງສອງຈໍາພວກ. ມັດທາຍບົດທີສິບສາມພຽງແຕ່ເພີ່ມຄວາມເຂົ້າໃຈບາງປະການ ກ່ຽວກັບວິທີອັນຫຼາກຫຼາຍທີ່ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຈະຟັງ ເລືອກທີ່ຈະບໍ່ຟັງ. ແລະພະຍານຂອງເອຊາຢາກໍເພີ່ມເຕີມຕໍ່ຂ່າວສານທີ່ເຮົາຈະຕ້ອງຟັງຍິ່ງຂຶ້ນອີກ.

> In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke.

> ໃນປີທີ່ກະສັດອຸດຊີຢາສິ້ນພະຊົນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທັບເທິງບັນລັງ ສູງສົ່ງ ແລະຖືກຍົກຂຶ້ນໄວ້ ແລະຊາຍສະໄບຂອງພຣະອົງເຕັມພຣະວິຫານ. ເບື້ອງເທິງພຣະອົງມີເຊຣາຟີມຢືນຢູ່: ແຕ່ລະຕົນມີຫົກປີກ; ດ້ວຍສອງປີກກໍປົກໜ້າຂອງຕົນ, ດ້ວຍສອງປີກກໍປົກຕີນຂອງຕົນ, ແລະດ້ວຍສອງປີກກໍບິນ. ແລະຕົນໜຶ່ງຮ້ອງເຖິງອີກຕົນໜຶ່ງວ່າ, “ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ ຄືພຣະຢາເວແຫ່ງພົນໂຍທາ: ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ.” ແລະວົງກົບປະຕູກໍສັ່ນໄຫວເພາະສຽງຂອງຜູ້ທີ່ຮ້ອງນັ້ນ ແລະພຣະນິເວດກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວັນ.

> Then said I, Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts.

> ແລ້ວ​ຂ້ານ້ອຍ​ກ່າວ​ວ່າ, “ວິບັດແກ່ຂ້ານ້ອຍ! ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍພິນາດແລ້ວ; ເພາະຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນປາກບໍ່ສະອາດ, ແລະຂ້ານ້ອຍອາໄສຢູ່ທ່າມກາງຊົນຊາດທີ່ມີປາກບໍ່ສະອາດ; ເພາະຕາຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນກະສັດ, ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາ.”

> Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged.

> ແລ້ວໜຶ່ງໃນພວກເຊຣາຟີມໄດ້ບິນມາຫາຂ້ານ້ອຍ ໃນມືຂອງລາວມີຖ່ານໄຟກ້ອນໜຶ່ງທີ່ລາວໄດ້ໃຊ້ຄີມຄີບມາຈາກແທ່ນບູຊາ; ແລະລາວໄດ້ແຕະມັນໃສ່ປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະກ່າວວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ສິ່ງນີ້ໄດ້ແຕະຮິມຝີປາກຂອງເຈົ້າແລ້ວ; ແລະຄວາມອະທຳຂອງເຈົ້າກໍຖືກຍົກອອກໄປ ແລະບາບຂອງເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບການຊຳລະແລ້ວ.

> Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me.

> ຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ຍິນພຣະສຽງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, “ເຮົາຈະໃຊ້ຜູ້ໃດໄປ ແລະ ຜູ້ໃດຈະໄປເພື່ອພວກເຮົາ?” ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າທູນວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້; ຂໍຊົງໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.”

> And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed.

> ແລະພຣະອົງຕັດວ່າ, “ຈົ່ງໄປ ແລະບອກຊົນຊາດນີ້ວ່າ, ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນແທ້ໆ ແຕ່ຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈ; ແລະຈະໄດ້ເຫັນແທ້ໆ ແຕ່ຈະບໍ່ຢັ່ງຮູ້. ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງຊົນຊາດນີ້ອ້ວນຫນາຂຶ້ນ, ແລະເຮັດໃຫ້ຫູຂອງເຂົາໜັກ, ແລະປິດຕາຂອງເຂົາໄວ້; ຢ້ານວ່າເຂົາຈະເຫັນດ້ວຍຕາຂອງເຂົາ, ແລະໄດ້ຍິນດ້ວຍຫູຂອງເຂົາ, ແລະເຂົ້າໃຈດ້ວຍໃຈຂອງເຂົາ, ແລະຫັນກັບມາ, ແລະໄດ້ຮັບການຮັກສາ.”

> Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:1–13.

> ແລ້ວຂ້ານ້ອຍທູນວ່າ, “ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈະດົນປານໃດ?” ແລະພຣະອົງຕອບວ່າ, “ຈົນກວ່າບັນດາເມືອງຈະຖືກທຳລາຍຈົນບໍ່ມີຜູ້ອາໄສ, ແລະບັນດາເຮືອນຈະບໍ່ມີຜູ້ຄົນ, ແລະແຜ່ນດິນຈະຮ້າງເປົ່າຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະພຣະຢາເວຈະຊົງຂັບໄລ່ມະນຸດໃຫ້ໄປໄກ, ແລະຈະມີການຖືກປະຖິ້ມຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ທ່າມກາງແຜ່ນດິນນັ້ນ. ແຕ່ຍັງຈະມີໜຶ່ງໃນສິບສ່ວນຫຼົງເຫຼືອຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລະມັນຈະກັບຄືນມາ, ແລະຈະຖືກຜານຜົນ; ດັ່ງຕົ້ນເທວ ແລະດັ່ງຕົ້ນໂອກ ຊຶ່ງແກ່ນສານຂອງມັນຍັງຢູ່ໃນມັນ ເມື່ອມັນຫຼົ່ນໃບ: ດັ່ງນັ້ນ ເຊື້ອສາຍອັນບໍລິສຸດຈະເປັນແກ່ນສານຂອງມັນ.” ເອຊາຢາ 6:1–13.

Of course, this passage from Isaiah is absolutely amazing in the depth of prophetic subjects it addresses. Many of these subjects have been repeatedly discussed in Habakkuk’s Tables, so we will simply summarize the points from the passage that support our consideration of Jesus’ reference to His word being a seed.

ແນ່ນອນ, ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຈາກພຣະທຳເອຊາຢາເປັນສິ່ງທີ່ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນຄວາມເລິກຊຶ້ງຂອງຫົວຂໍ້ທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ມັນໄດ້ກ່າວເຖິງ. ຫຼາຍຫົວຂໍ້ໃນບັນດາຫົວຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກກ່າວຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກໃນ ຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະພຽງແຕ່ສະຫຼຸບຈຸດຕ່າງໆຈາກຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ທີ່ສະໜັບສະໜູນການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບການທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ອ້າງອີງພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງວ່າເປັນເມັດພັນ.

In has been established that Isaiah in the passage represents a prophet, and therefore God’s people at the end of time. More importantly for our point, Isaiah represents a people who were living in sin, while functioning within God’s church. Until Isaiah had the revelation of God’s glory, he did not recognize his own sinfulness. He was Laodicean, he was blind.

ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາແລ້ວວ່າ ອີຊາຢາໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ພະຍາກອນ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ທີ່ສຳຄັນຍິ່ງສຳລັບປະເດັນຂອງພວກເຮົາ, ອີຊາຢາເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມບາບ ໃນຂະນະທີ່ຍັງປະຕິບັດພາລະໜ້າທີ່ຢູ່ພາຍໃນຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈົນກວ່າອີຊາຢາຈະໄດ້ຮັບນິມິດແຫ່ງພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າ, ເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ຄວາມບາບຜິດຂອງຕົນເອງ. ເຂົາເປັນຊາວລາໂອດີເກຍ; ເຂົາຕາບອດ.

> “Isaiah had denounced the sin of others; but now he sees himself exposed to the same condemnation he had pronounced upon them. He had been satisfied with a cold, lifeless ceremony in his worship of God. He had not known this until the vision was given him of the Lord. How little now appeared his wisdom and talents as he looked upon the sacredness and majesty of the sanctuary. How unworthy he was! how unfitted for sacred service! His view of himself might be expressed in the language of the apostle Paul, ‘O wretched man that I am! who shall deliver me from the body of this death?’

> “ເອຊາຢາໄດ້ປະນາມບາບຂອງຜູ້ອື່ນ; ແຕ່ບັດນີ້ ລາວເຫັນຕົນເອງຖືກເປີດເຜີຍຢູ່ພາຍໃຕ້ການກ່າວໂທດດຽວກັນທີ່ລາວໄດ້ປະກາດແກ່ພວກເຂົາ. ໃນການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຂອງລາວ ລາວໄດ້ພໍໃຈກັບພຽງພິທີກຳອັນເຢັນຊາ ແລະ ປາດສະຈາກຊີວິດ. ລາວບໍ່ໄດ້ຮູ້ສິ່ງນີ້ຈົນກວ່ານິມິດເຖິງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຖືກປະທານແກ່ລາວ. ບັດນີ້ ປັນຍາ ແລະ ພອນສະຫວັນຂອງລາວເບິ່ງຄືວ່ານ້ອຍນິດພຽງໃດ ເມື່ອລາວໄດ້ເພ່ງມອງຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມສົງ່າງາມສູງສົ່ງຂອງພຣະວິຫານ. ລາວບໍ່ສົມຄວນພຽງໃດ! ລາວບໍ່ເໝາະສົມຕໍ່ການຮັບໃຊ້ອັນສັກສິດພຽງໃດ! ທັດສະນະຂອງລາວຕໍ່ຕົນເອງອາດຈະຖືກຖ່າຍທອດອອກມາໃນພາສາຂອງອັກຄະສາວົກໂປໂລວ່າ, ‘ໂອ ຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນທຸກເວທະນາພຽງໃດ! ຜູ້ໃດຈະຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກກາຍແຫ່ງຄວາມຕາຍນີ້?’”

> “But relief was sent to Isaiah in his distress. ‘Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged.” Isaiah 6:6, 7.

> ແຕ່ຄວາມບັນເທົາໄດ້ຖືກສົ່ງມາເຖິງເອຊາຢາໃນຄວາມທຸກລຳບາກຂອງທ່ານ. “ແລ້ວມີເຊຣາຟິມຕົນໜຶ່ງບິນມາຫາຂ້ານ້ອຍ ມືຂອງມັນຖືຖ່ານໄຟກ້ອນໜຶ່ງ ຊຶ່ງມັນໄດ້ໃຊ້ຄີມຄີບອອກມາຈາກແທ່ນບູຊາ; ແລະມັນໄດ້ແຕະລົງເທິງປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະກ່າວວ່າ ນີ້ແຫຼະ ສິ່ງນີ້ໄດ້ແຕະຕ້ອງຮິມປາກຂອງເຈົ້າແລ້ວ; ແລະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງເຈົ້າກໍຖືກຍົກອອກໄປ ແລະບາບຂອງເຈົ້າກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.” ເອຊາຢາ 6:6, 7.

> “The vision given to Isaiah represents the condition of God’s people in the last days. They are privileged to see by faith the work that is going forward in the heavenly sanctuary. ‘And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament.’ As they look by faith into the holy of holies, and see the work of Christ in the heavenly sanctuary, they perceive that they are a people of unclean lips,—a people whose lips have often spoken vanity, and whose talents have not been sanctified and employed to the glory of God. Well may they despair as they contrast their own weakness and unworthiness with the purity and loveliness of the glorious character of Christ. But if they, like Isaiah, will receive the impression the Lord designs shall be made upon the heart, if they will humble their souls before God, there is hope for them. The bow of promise is above the throne, and the work done for Isaiah will be performed in them. God will respond to the petitions coming from the contrite heart.

> ນິມິດທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ເອຊາຢາ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງສະພາບຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບສິດພິເສດໃນການເຫັນໂດຍຄວາມເຊື່ອເຖິງພະລະກິດທີ່ກໍາລັງດໍາເນີນຢູ່ໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ. “ແລະພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າໃນສະຫວັນກໍໄດ້ເປີດອອກ ແລະໃນພຣະວິຫານນັ້ນກໍປະກົດຫີບແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ.” ເມື່ອພວກເຂົາມອງເຂົ້າໄປໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ບໍລິສຸດຍິ່ງ ແລະເຫັນພະລະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ, ພວກເຂົາກໍຕະໜັກວ່າຕົນເປັນຊົນຊາດທີ່ມີຮິມຝີປາກບໍ່ສະອາດ,—ເປັນຊົນຊາດທີ່ຮິມຝີປາກໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາອັນໄຮ້ສາລະມາແລ້ວຫຼາຍຄັ້ງ ແລະຄວາມສາມາດທັງຫຼາຍຂອງພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະນໍາໃຊ້ເພື່ອສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຂົາທັງຫຼາຍຍ່ອມອາດສິ້ນຫວັງໄດ້ເປັນຢ່າງຍິ່ງ ເມື່ອເຂົານໍາຄວາມອ່ອນແອ ແລະຄວາມບໍ່ສົມຄວນຂອງຕົນ ໄປປຽບທຽບກັບຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຄວາມນ່າຮັກແຫ່ງພຣະລັກສະນະອັນສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະຄຣິດ. ແຕ່ຖ້າພວກເຂົາ, ເຊັ່ນດຽວກັບເອຊາຢາ, ຈະຍອມຮັບຄວາມປະທັບໃຈທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະສົງໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈ, ຖ້າພວກເຂົາຈະຖ່ອມຈິດວິນຍານຂອງຕົນລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, ກໍຍັງມີຄວາມຫວັງສໍາລັບພວກເຂົາ. ຄັນທະນູແຫ່ງພຣະສັນຍາຢູ່ເໜືອບັນລັງ, ແລະພະລະກິດທີ່ໄດ້ກະທໍາແກ່ເອຊາຢານັ້ນ ຈະຖືກກະທໍາໃນພວກເຂົາດ້ວຍ. ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຕອບສະໜອງຄໍາອະທິຖານທີ່ອອກມາຈາກໃຈອັນສໍານຶກຜິດແລະຖ່ອມຕົນ.

> “The object of this great and solemn work of God is to gather together the sheaves for the heavenly garner; for the earth is to be filled with the glory of the Lord. Then let none be dismayed as they see the prevailing wickedness and hear the language coming from unclean lips. When the powers of darkness set themselves in array against the people of God; when Satan shall muster his forces for the last great conflict, and his power seems to be great and almost overwhelming, [then] the clear view of the divine glory, the throne high and lifted up, arched with the bow of promise, will give comfort, assurance, and peace.” Review and Herald, December 22, 1896.

> “ຈຸດປະສົງຂອງພະລາຊະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສັກສິດນີ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືການຮວບຮວມຟ່ອນເຂົ້າໄວ້ໃນຍຸ້ງສະຫວັນ; ເພາະວ່າແຜ່ນດິນໂລກຈະເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດທໍ້ໃຈເມື່ອເຫັນຄວາມອະທຳທີ່ແຜ່ຫຼາຍຢູ່ ແລະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ອອກມາຈາກຮິມຝີປາກອັນບໍ່ບໍລິສຸດ. ເມື່ອອຳນາດແຫ່ງຄວາມມືດຈັດຂະບວນຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ; ເມື່ອຊາຕານຈະລະດົມກຳລັງທັງຫມົດຂອງມັນສຳລັບການຕໍ່ສູ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ແລະອຳນາດຂອງມັນເບິ່ງຄືວ່າຍິ່ງໃຫຍ່ແລະເກືອບຈະທົ່ວທົນບໍ່ໄຫວ, [ເມື່ອນັ້ນ] ນິມິດອັນແຈ່ມແຈ້ງແຫ່ງພຣະສິຣິອັນຊອບທຳ, ພຣະບັນລັງທີ່ສູງແລະຖືກຍົກຂຶ້ນ, ທີ່ຖືກໂຄ້ງຄຸ້ມໄວ້ດ້ວຍຄັນທະນູແຫ່ງພຣະສັນຍາ, ຈະນຳມາເຊິ່ງການປອບໂຍນ, ຄວາມໝັ້ນໃຈ, ແລະສັນຕິສຸກ.” Review and Herald, December 22, 1896.

The vision “represents the condition of God’s people in the last days.” God’s people in the last days are Laodiceans.

ນິມິດນັ້ນ “ເປັນຕົວແທນສະພາບຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ.” ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍແມ່ນຊາວລາໂອດີເຊຍ.

> And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.

> ຈົ່ງຂຽນເຖິງທູດສະຫວັນແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກຂອງຊາວເລົາດີເກຍວ່າ: ພຣະອາແມນ, ພະຍານຜູ້ສັດຊື່ແລະແທ້ຈິງ, ຜູ້ເປັນປະຖົມແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ, ກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາຮູ້ຈັກການງານຂອງເຈົ້າ ວ່າເຈົ້າບໍ່ເຢັນ ແລະບໍ່ຮ້ອນ; ເຮົາປາຖະໜາໃຫ້ເຈົ້າເຢັນຫຼືຮ້ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ເພາະວ່າເຈົ້າອຸ່ນໆ ແລະບໍ່ເຢັນບໍ່ຮ້ອນ, ເຮົາຈະຄາຍເຈົ້າອອກຈາກປາກຂອງເຮົາ. ເພາະວ່າເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ເຮົາຮັ່ງມີແລ້ວ, ມີຊັບສົມບັດເພີ່ມພູນ, ແລະບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ; ແຕ່ບໍ່ຮູ້ວ່າເຈົ້າເປັນຄົນນ່າສົມເພດ, ນ່າສົງສານ, ຍາກຈົນ, ຕາບອດ, ແລະເປືອຍກາຍ: ເຮົາແນະນຳເຈົ້າໃຫ້ຊື້ຄຳທີ່ຖືກຫຼອມໃນໄຟຈາກເຮົາ ເພື່ອເຈົ້າຈະຮັ່ງມີ; ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມສີຂາວ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມ, ແລະເພື່ອຄວາມອັບອາຍແຫ່ງການເປືອຍກາຍຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ປາກົດ; ແລະຈົ່ງທາຕາຂອງເຈົ້າດ້ວຍຢາທາຕາ ເພື່ອເຈົ້າຈະເຫັນ.

> As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne.

> ບັນດາຄົນທີ່ເຮົາຮັກ ເຮົາກໍຕຳນິແລະຕີສອນ; ສະນັ້ນ ຈົ່ງມີໃຈຮ້ອນຮົນ ແລະກັບໃຈເສຍໃໝ່. ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ ແລະເຄາະຢູ່; ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ຍິນສຽງຂອງເຮົາ ແລະເປີດປະຕູ, ເຮົາຈະເຂົ້າໄປຫາຜູ້ນັ້ນ ແລະຈະຮ່ວມຮັບປະທານອາຫານກັບລາວ ແລະລາວກັບເຮົາ. ຜູ້ໃດທີ່ຊະນະ ເຮົາຈະໂຜດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນນັ່ງກັບເຮົາເທິງບັນລັງຂອງເຮົາ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາເອງໄດ້ຊະນະ ແລະໄດ້ນັ່ງກັບພຣະບິດາຂອງເຮົາເທິງບັນລັງຂອງພຣະອົງ.

> He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:14–22.

> ຜູ້ໃດທີ່ມີຫູ ກໍຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານກ່າວແກ່ຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍ. ພຣະນິມິດ 3:14–22.

> “The message to the church of the Laodiceans is a startling denunciation, and is applicable to the people of God at the present time.

> “ຂໍ້ຄວາມທີ່ມີເຖິງຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງຊາວລາໂອດີເຊຍ ເປັນການປະກາດກ່າວໂທດຢ່າງນ່າຕົກໃຈ ແລະໃຊ້ໄດ້ກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນເວລາປັດຈຸບັນ.”

> “‘And unto the angel of the church of the Laodiceans write: These things saith the Amen, the faithful and true Witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spew thee out of My mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’

> “‘ຈົ່ງຂຽນເຖິງທູດສະຫວັນແຫ່ງຄຣິດຕະຈັກຂອງຊາວລາໂອດີເຊຍວ່າ: ພຣະອົງຜູ້ເປັນອາແມນ, ພະຍານທີ່ສັດຊື່ ແລະ ແທ້ຈິງ, ເປັນປະຖົມແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ, ຕັດດັ່ງນີ້; ເຮົາຮູ້ການງານຂອງເຈົ້າວ່າ ເຈົ້າບໍ່ເຢັນ ແລະ ບໍ່ຮ້ອນ: ເຮົາປາຖະໜາໃຫ້ເຈົ້າເຢັນ ຫຼື ຮ້ອນ. ສະນັ້ນ ເນື່ອງຈາກເຈົ້າອຸ່ນໆ, ແລະ ບໍ່ເຢັນ ແລະ ບໍ່ຮ້ອນ, ເຮົາຈະຄາຍເຈົ້າອອກຈາກປາກຂອງເຮົາ. ເພາະເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ເຮົາຮັ່ງມີ, ແລະ ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຊັບສິນ, ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດເລີຍ; ແຕ່ບໍ່ຮູ້ວ່າ ເຈົ້າເປັນຄົນໜ້າສົມເພດ, ໜ້າສົງສານ, ຍາກຈົນ, ຕາບອດ, ແລະ ເປືອຍກາຍ.’”

> “The Lord here shows us that the message to be borne to His people by ministers whom He has called to warn the people is not a peace-and-safety message. It is not merely theoretical, but practical in every particular. The people of God are represented in the message to the Laodiceans as in a position of carnal security. They are at ease, believing themselves to be in an exalted condition of spiritual attainments. ‘Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນທີ່ນີ້ຊົງສະແດງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ຂ່າວສານທີ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ທັງຫຼາຍ ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຊົງເອີ້ນໃຫ້ຕັກເຕືອນປະຊາຊົນ ຕ້ອງນຳໄປປະກາດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ບໍ່ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ. ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ພາກທິດສະດີເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເປັນພາກປະຕິບັດໃນທຸກລາຍລະອຽດ. ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກພັນລະນາໃນຂ່າວສານເຖິງຊາວເລົາດີເກຍວ່າ ຢູ່ໃນສະພາບແຫ່ງຄວາມໝັ້ນໃຈຕາມເນື້ອຫນັງ. ພວກເຂົາຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃຈ ໂດຍເຊື່ອວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນສະພາບອັນສູງສົ່ງແຫ່ງຄວາມບັນລຸຝ່າຍວິນຍານ. ‘ເພາະເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຮັ່ງມີ ແລະມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນດ້ວຍຊັບສິນ ແລະບໍ່ຂັດສົນສິ່ງໃດ; ແລະບໍ່ຮູ້ວ່າເຈົ້າເປັນຄົນທຸກຍາກ ໜ້າສົມເພດ ຍາກຈົນ ຕາບອດ ແລະເປືອຍກາຍ.’”

> “What greater deception can come upon human minds than a confidence that they are right when they are all wrong! The message of the True Witness finds the people of God in a sad deception, yet honest in that deception. They know not that their condition is deplorable in the sight of God. While those addressed are flattering themselves that they are in an exalted spiritual condition, the message of the True Witness breaks their security by the startling denunciation of their true condition of spiritual blindness, poverty, and wretchedness. The testimony, so cutting and severe, cannot be a mistake, for it is the True Witness who speaks, and His testimony must be correct.

> “ຈະມີການຫຼອກລວງອັນໃດອີກທີ່ໃຫຍ່ໄປກວ່າການທີ່ຈິດໃຈຂອງມະນຸດມີຄວາມໝັ້ນໃຈວ່າຕົນຖືກຕ້ອງ ໃນຂະນະທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວພວກເຂົາຜິດໝົດທຸກປະການ! ຂ່າວສານຂອງພະຍານທີ່ສັດຊື່ ພົບວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຕົກຢູ່ໃນການຫຼອກລວງອັນໜ້າເສົ້າ ແຕ່ຍັງຊື່ສັດຢູ່ໃນການຫຼອກລວງນັ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າສະພາບຂອງຕົນເປັນທີ່ໜ້າສັງເວດໃນພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ທີ່ຖືກກ່າວເຖິງກຳລັງຍົກຍ້ອງຕົນເອງວ່າພວກເຂົາຢູ່ໃນສະພາບຝ່າຍວິນຍານອັນສູງສົ່ງ, ຂ່າວສານຂອງພະຍານທີ່ສັດຊື່ໄດ້ທຳລາຍຄວາມຮູ້ສຶກປອດໄພຂອງພວກເຂົາ ດ້ວຍການກ່າວປະນາມອັນນ່າຕົກໃຈກ່ຽວກັບສະພາບອັນແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາ ຄືຄວາມຕາບອດຝ່າຍວິນຍານ, ຄວາມຍາກຈົນ, ແລະຄວາມນ່າສົມເພດ. ຄຳພະຍານນັ້ນ ທີ່ແຫຼມຄົມແລະຮ້າຍແຮງຢ່າງຍິ່ງ ຈະເປັນຄວາມຜິດພາດບໍ່ໄດ້, ເພາະຜູ້ທີ່ກ່າວນັ້ນຄືພະຍານທີ່ສັດຊື່ ແລະຄຳພະຍານຂອງພຣະອົງຍ່ອມຖືກຕ້ອງ.”

> “It is difficult for those who feel secure in their attainments, and who believe themselves to be rich in spiritual knowledge, to receive the message which declares that they are deceived and in need of every spiritual grace. The unsanctified heart is ‘deceitful above all things, and desperately wicked.’ I was shown that many are flattering themselves that they are good Christians, who have not a ray of light from Jesus. They have not a living experience for themselves in the divine life. They need a deep and thorough work of self-abasement before God before they will feel their true need of earnest, persevering effort to secure the precious graces of the Spirit.” Testimonies, volume 3, 252, 253.

> “ມັນເປັນການຍາກສໍາລັບຜູ້ທີ່ຮູ້ສຶກວ່າຕົນປອດໄພໃນສິ່ງທີ່ຕົນໄດ້ບັນລຸ, ແລະເຊື່ອວ່າຕົນມັ່ງຄັ່ງໃນຄວາມຮູ້ຝ່າຍວິນຍານ, ທີ່ຈະຮັບຂ່າວສານທີ່ປະກາດວ່າ ພວກເຂົາກໍາລັງຖືກຫລອກລວງ ແລະຂັດສົນຕໍ່ພຣະຄຸນຝ່າຍວິນຍານທຸກປະການ. ໃຈທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ‘ຫລອກລວງຍິ່ງກວ່າສິ່ງໃດທັງປວງ ແລະຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້.’ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ມີຫລາຍຄົນກໍາລັງຍົກຍ້ອງຕົນເອງວ່າ ພວກເຂົາເປັນຄຣິດສະຕຽນທີ່ດີ, ທັງທີ່ພວກເຂົາບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ລໍາແສງແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງຈາກພຣະເຢຊູ. ພວກເຂົາບໍ່ມີປະສົບການອັນມີຊີວິດສໍາລັບຕົນເອງໃນຊີວິດຝ່າຍພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາຈໍາເປັນຕ້ອງມີການທໍາງານອັນເລິກຊຶ້ງ ແລະຮອບດ້ານແຫ່ງການຖ່ອມຕົນລົງຂອງຕົນເອງຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມຈໍາເປັນແທ້ຈິງຂອງຕົນ ສໍາລັບຄວາມພາກພຽນຢ່າງຈິງຈັງ ແລະອົດທົນບໍ່ຍໍ້ທໍ້ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມາຊຶ່ງພຣະຄຸນອັນລ້ໍາຄ່າແຫ່ງພຣະວິນຍານ.” Testimonies, volume 3, 252, 253.

Once Isaiah was converted out of his Laodicean condition, he volunteered to take the final warning message to the world. Verse three of chapter six connects Isaiah’s prophetic history with the prophetic history of Revelation eighteen when the angel descends and lightens the earth with its glory.

ເມື່ອຄັ້ງໜຶ່ງ ຫຼັງຈາກທີ່ອິຊາຢາໄດ້ກັບໃຈອອກຈາກສະພາບລາໂອດີເຊຍຂອງຕົນແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ອາສາສະໝັກທີ່ຈະນໍາຂ່າວສານແຫ່ງຄໍາເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍໄປສູ່ໂລກ. ຂໍ້ສາມໃນບົດທີຫົກເຊື່ອມໂຍງປະຫວັດການພະຍາກອນຂອງອິຊາຢາເຂົ້າກັບປະຫວັດການພະຍາກອນຂອງ Revelation ສິບແປດ ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງນັ້ນລົງມາ ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວຍພຣະສິລິຂອງທ່ານ.

> And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. Revelation 18:1.

> ແລະພາຍຫຼັງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ພຣະນິມິດ 18:1

Isaiah is representing God’s people during the time when the angel of Revelation eighteen descends, for when he was taken into the heavenly sanctuary, he heard the seraphim proclaiming “Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory.” Isaiah, as with John in the Revelation, represent God’s people who proclaim the final warning message. John called God’s people “the remnant” and Isaiah referred to them as “a tenth,” or a tithe. The root word in the Hebrew means “to tithe.”

ເອຊາຢາກໍາລັງເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນໄລຍະເວລາທີ່ທູດສະຫວັນໃນ Revelation 18 ລົງມາ, ເພາະເມື່ອທ່ານຖືກນໍາເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ ທ່ານໄດ້ຍິນເສຣາຟິມປະກາດວ່າ “ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ ແມ່ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈອມໂຍທາ: ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະອົງ.” ເອຊາຢາ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບໂຢຮັນໃນ Revelation, ເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ປະກາດຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ໂຢຮັນເອີ້ນປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າວ່າ “ຜູ້ເຫຼືອຢູ່,” ແລະເອຊາຢາເອີ້ນພວກເຂົາວ່າ “ໜຶ່ງສ່ວນສິບ,” ຫຼື ສ່ວນສິບ. ຄໍາຮາກໃນພາສາເຮັບເຣີ ໝາຍຄວາມວ່າ “ຖວາຍສ່ວນສິບ.”

The prophetic question of “how long?” that Isaiah asked is asked repeatedly in God’s word (and for brevity’s sake, the answer for the question of “how long?” is that it marks the arrival of the national Sunday law in the United States.) According to Ellen White, at that time “national apostasy will be followed by national ruin,” and according to Isaiah it is when “the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land.” The “great forsaking in the midst of the land” is the “many” who are overthrown at the Sunday Law according to Daniel 11:41. These are the persons of Isaiah six and Matthew thirteen that have eyes, but don’t see and have ears, but don’t hear, and also those in Revelation three that refuse the counsel to the Laodicean church.

ຄໍາຖາມແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນວ່າ “ອີກດົນປານໃດ?” ທີ່ອິຊາຢາໄດ້ຖາມນັ້ນ ໄດ້ຖືກຖາມຊ້ໍາແລ້ວຊ້ໍາອີກໃນພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າ (ແລະເພື່ອຄວາມກະທັດຮັດ ຄໍາຕອບຂອງຄໍາຖາມ “ອີກດົນປານໃດ?” ກໍຄື ມັນໝາຍເຖິງການມາຮອດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດແຫ່ງຊາດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ.) ຕາມຄໍາຂອງ Ellen White ໃນເວລານັ້ນ “ການຫັນຫຼັງຈາກພຣະເຈົ້າຂອງຊາດຈະຖືກຕິດຕາມດ້ວຍຄວາມພິນາດຂອງຊາດ,” ແລະຕາມອິຊາຢາ ມັນແມ່ນເວລາທີ່ “ເມືອງທັງຫຼາຍຈະຖືກທໍາລາຍຈົນບໍ່ມີຜູ້ອາໄສຢູ່, ແລະເຮືອນທັງຫຼາຍຈະປາດສະຈາກມະນຸດ, ແລະແຜ່ນດິນຈະຮ້າງເປົ່າຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະພຣະຢາເວຈະໄດ້ຊົງຍ້າຍມະນຸດໃຫ້ໄປໄກ, ແລະຈະມີການປະຖິ້ມອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ກາງແຜ່ນດິນ.” “ການປະຖິ້ມອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ກາງແຜ່ນດິນ” ນັ້ນ ຄື “ຫຼາຍຄົນ” ທີ່ຖືກຄວໍ້າລົງໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຕາມ Daniel 11:41. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຄືບຸກຄົນໃນ Isaiah ຫົກ ແລະ Matthew ສິບສາມ ທີ່ມີຕາແຕ່ບໍ່ເຫັນ ແລະມີຫູແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ, ແລະຍັງລວມເຖິງຜູ້ເຫຼົ່ານັ້ນໃນ Revelation ສາມ ທີ່ປະຕິເສດຄໍາຕັກເຕືອນຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກ Laodicean.

> He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41

> ເຂົາຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນດ້ວຍ, ແລະຫຼາຍປະເທດຈະຖືກໂຄ່ນລົ້ມ; ແຕ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະພົ້ນຈາກມືຂອງເຂົາ ຄື ເອໂດມ, ໂມອາບ, ແລະຫົວໜ້າແຫ່ງບັນດາລູກຫຼານອຳໂມນ. ດານີເອນ 11:41

Isaiah had a vision of Jesus Christ in His sanctuary, as did John in the Revelation. Isaiah represents the “tenth” or tithe that “returns” and “shall be eaten” as a tree. The Hebrew word translated as “eaten” means to consume by fire. Yet the “tenth” have a “substance” within them that the fire does not consume. Evidently nine-tenths did not have that substance? The fire represented as eating up and consuming the teil and oak tree is the fire of the Messenger of the Covenant who comes suddenly to His temple in the book of Malachi.

ອິຊາຢາໄດ້ຮັບນິມິດເຫັນພຣະເຢຊູຄຣິດໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບໂຢຮັນໃນພຣະນິມິດ. ອິຊາຢາເປັນຕົວແທນຂອງ “ໜຶ່ງສ່ວນສິບ” ຫຼື ສ່ວນສິບ ທີ່ “ກັບຄືນມາ” ແລະ “ຈະຖືກກິນ” ດັ່ງຕົ້ນໄມ້. ຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ຖືກກິນ” ໝາຍເຖິງການຖືກເຜົາຜານດ້ວຍໄຟ. ແຕ່ “ໜຶ່ງສ່ວນສິບ” ນັ້ນມີ “ເນື້ອແກ່ນ” ຢູ່ພາຍໃນ ຊຶ່ງໄຟບໍ່ອາດເຜົາຜານໄດ້. ສະນັ້ນ ເຫັນໄດ້ຊັດວ່າ ເກົ້າສ່ວນສິບບໍ່ມີເນື້ອແກ່ນນັ້ນຢູ່ພາຍໃນກະມັງ? ໄຟທີ່ຖືກພາບພັນວ່າກິນແລະເຜົາຜານຕົ້ນເທອິລ ແລະ ຕົ້ນໂອກນັ້ນ ຄືໄຟຂອງທູດແຫ່ງພຣະສັນຍາ ຜູ້ຊຶ່ງມາເຖິງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ໃນພຣະທຳມາລາກີ.

> Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະສົ່ງທູດຂອງເຮົາໄປ ແລະລາວຈະຕຽມທາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າສະແຫວງຫາ ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໃນທັນທີ, ຄືທູດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າຊື່ນຊົມ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດສະນັ້ນ.

> But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.

> ແຕ່ຜູ້ໃດຈະອາໄສຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະຜູ້ໃດຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປະກົດ? ເພາະພຣະອົງຊົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫລອມ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຄົນຊັກຟອກ: ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫລອມແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ: ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລູກຫລານຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະກຳຈັດມົນທິນຂອງເຂົາເໝືອນຄຳແລະເງິນ, ເພື່ອວ່າເຂົາຈະນຳຖວາຍແກ່ພຣະຢາເວເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນຄວາມຊອບທຳ. ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາແລະເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນທີ່ພໍພຣະໄທແກ່ພຣະຢາເວ, ດັ່ງໃນວັນເກົ່າກ່ອນ, ແລະດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ. ມາລາກີ 3:1–4.

Isaiah’s tenth, (which is a tithe) is also Malachi’s “offering in righteousness.” Malachi’s offering is God’s people, represented as “the sons of Levi” who are purified by fire to produce an “offering in righteousness” and those who are “eaten” by fire in Isaiah’s testimony are the tenth, or a tithe.

ສ່ວນທີສິບຂອງເອຊາຢາ (ຊຶ່ງເປັນສ່ວນສິບ) ກໍແມ່ນ “ເຄື່ອງຖວາຍໃນຄວາມຊອບທໍາ” ຂອງມາລາກີດ້ວຍ. ເຄື່ອງຖວາຍຂອງມາລາກີແມ່ນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ບຸດຫລານຂອງເລວີ” ຜູ້ທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍໄຟ ເພື່ອໃຫ້ເກີດເປັນ “ເຄື່ອງຖວາຍໃນຄວາມຊອບທໍາ” ແລະຜູ້ທີ່ຖືກໄຟ “ເຜົາຜານ” ໃນຄໍາພະຍານຂອງເອຊາຢານັ້ນ ກໍແມ່ນສ່ວນທີສິບ ຫຼື ສ່ວນສິບ.

> According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. Now if any man build upon this foundation gold, silver, precious stones, wood, hay, stubble; Every man’s work shall be made manifest: for the day shall declare it, because it shall be revealed by fire; and the fire shall try every man’s work of what sort it is. 1 Corinthians 3:10–13.

> ຕາມພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ດັ່ງນາຍຊ່າງກໍ່ສ້າງຜູ້ສະຫຼາດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວາງຮາກຖານໄວ້ແລ້ວ ແລະຜູ້ອື່ນກໍກໍ່ສ້າງຕໍ່ເທິງຮາກຖານນັ້ນ. ແຕ່ໃຫ້ທຸກຄົນຈົ່ງລະມັດລະວັງວ່າຕົນກໍ່ສ້າງເທິງຮາກຖານນັ້ນຢ່າງໃດ. ເພາະວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວ ຊຶ່ງຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ. ບັດນີ້ ຖ້າຜູ້ໃດກໍ່ສ້າງເທິງຮາກຖານນີ້ດ້ວຍຄຳ, ເງິນ, ແກ້ວປະເສີດ, ໄມ້, ຫຍ້າແຫ້ງ, ເຟືອງ; ຜົນງານຂອງແຕ່ລະຄົນຈະຖືກເຮັດໃຫ້ປະກົດແຈ້ງ ເພາະວັນນັ້ນຈະສຳແດງມັນ ເນື່ອງຈາກວ່າມັນຈະຖືກເຜີຍໃຫ້ປະຈັກໂດຍໄຟ; ແລະໄຟນັ້ນຈະທົດສອບຜົນງານຂອງແຕ່ລະຄົນວ່າເປັນຊະນິດໃດ. 1 ໂກຣິນໂທ 3:10–13

Paul here declares that every man’s works will be revealed by “fire”. In Malachi the fire burns away the dross. In Isaiah the purification of the “tenth” takes place “when” they cast off their leaves. Leaves are a symbol of hidden sin, pretension and presumption as testified to by Adam and Eve.

ໂປໂລໄດ້ປະກາດໃນທີ່ນີ້ວ່າ ຜົນງານຂອງທຸກຄົນຈະຖືກເປີດເຜยໂດຍ “ໄຟ”. ໃນພຣະທຳມາລາຄີ ໄຟນັ້ນເຜົາຜານຂີ້ຕະກອນໃຫ້ສູນໄປ. ໃນພຣະທຳເອຊາຢາ ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງ “ສ່ວນສິບ” ເກີດຂຶ້ນ “ເມື່ອ” ພວກເຂົາປະຖິ້ມໃບຂອງຕົນ. ໃບໄມ້ເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນ, ການສະແດງຕົນຢ່າງຈອມປອມ ແລະ ຄວາມອວດດີໂດຍປາດສະຈາກເຫດອັນສົມຄວນ ດັ່ງທີ່ອາດາມ ແລະ ເອວາໄດ້ເປັນພະຍານ.

Isaiah’s “tenth” have a substance in them that cannot be burnt away, and that substance is the “holy seed”. They have Christ within them, the hope of glory. Isaiah is a “holy seed” himself and also the “tenth” that he identifies. Both the “holy seed” and the “tenth” return from a Laodicean condition to the Philadelphian condition through the Revelation of Jesus Christ in His sanctuary.

“ສ່ວນສິບ” ຂອງອິຊາຢາມີທາດແທ້ຢູ່ພາຍໃນພວກເຂົາ ຊຶ່ງບໍ່ອາດຖືກເຜົາທຳລາຍໄດ້, ແລະທາດແທ້ນັ້ນຄື “ເຊື້ອພັນອັນບໍລິສຸດ”. ພວກເຂົາມີພຣະຄຣິດຢູ່ພາຍໃນ, ອັນເປັນຄວາມຫວັງແຫ່ງພຣະສິຣິ. ອິຊາຢາເອງກໍເປັນ “ເຊື້ອພັນອັນບໍລິສຸດ” ແລະອີກທັງເປັນ “ສ່ວນສິບ” ທີ່ທ່ານໄດ້ລະບຸໄວ້. ທັງ “ເຊື້ອພັນອັນບໍລິສຸດ” ແລະ “ສ່ວນສິບ” ໄດ້ກັບຄືນຈາກສະພາບແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ໄປສູ່ສະພາບແຫ່ງຟີລາເດນເຟຍ ໂດຍຜ່ານການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ.

The vision of God’s glory that causes Isaiah to cry out that he is undone, that he is a person that is unclean and a sinner in need of forgiveness, takes place in the heavenly sanctuary when the trees cast off their leaves. The word “cast” means to “throw out”, or to “cut down” a tree. The casting out of Laodicea is here represented. A “tenth” or remnant will go through the cleansing “fire” brought about by Malachi’s Messenger of the Covenant, thus having their human works spiritually burnt away, and thus leaving only “the substance” that can’t be burnt away which is the “Holy Seed”. Those that refuse to hear will be cast off like dead dry leaves, or spewed out of the mouth of the Lord.

ນິມິດແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ເອຊາຢາຮ້ອງອອກມາວ່າ ຕົນເອງພິນາດແລ້ວ, ວ່າຕົນເປັນຄົນບໍ່ສະອາດ ແລະເປັນຄົນບາບຜູ້ຕ້ອງການການອະໄພໂທດ, ເກີດຂຶ້ນໃນພຣະວິຫານສະຫວັນເມື່ອຕົ້ນໄມ້ປ່ອຍໃບຂອງມັນລົງ. ຄຳວ່າ “ປ່ອຍ” ໝາຍເຖິງ “ຂັບອອກ”, ຫຼື “ຕັດໂຄ່ນ” ຕົ້ນໄມ້. ການຖືກຂັບອອກຂອງລາໂອດີເຊຍໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ຢູ່ທີ່ນີ້. “ໜຶ່ງສ່ວນສິບ” ຫຼື ຜູ້ເຫຼືອຢູ່ ຈະຜ່ານ “ໄຟ” ແຫ່ງການຊຳລະ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງມາລາຄີ, ດັ່ງນັ້ນ ຜົນງານຝ່າຍມະນຸດຂອງເຂົາຈຶ່ງຖືກເຜົາໄໝ້ໄປຝ່າຍວິນຍານ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ເຫຼືອໄວ້ພຽງ “ແກ່ນແທ້” ທີ່ບໍ່ອາດຖືກເຜົາໄໝ້ໄປໄດ້ ຊຶ່ງກໍຄື “ເຊື້ອພັນບໍລິສຸດ”. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຟັງ ຈະຖືກປ່ອຍຖິ້ມເສຍເໝືອນໃບໄມ້ແຫ້ງຕາຍ, ຫຼືຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Jesus is the Holy Seed, and a seed has all the necessary DNA to produce the entire plant. The Word of God is a seed, and therefore the first mention of a thing in the Word of God contains all the information necessary to bring that subject to full maturity in the believer, if rightly understood.

ພຣະເຢຊູຊົງເປັນເມັດພັນອັນບໍລິສຸດ ແລະ ເມັດພັນໜຶ່ງຍ່ອມມີຂໍ້ມູນພັນທຸກຳທີ່ຈຳເປັນທັງໝົດເພື່ອໃຫ້ເກີດເປັນພືດທັງຕົ້ນ. ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເມັດພັນ ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ການກ່າວເຖິງສິ່ງໃດໜຶ່ງເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຍ່ອມບັນຈຸຂໍ້ມູນທັງໝົດທີ່ຈຳເປັນເພື່ອນຳເລື່ອງນັ້ນໄປສູ່ຄວາມຈະເລີນເຕັມບໍລິບູນໃນຜູ້ເຊື່ອ ຫາກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Isaiah chapter six identifies a people who will not “hear” in the time period when you MUST hear in order to be blessed with the message of the Revelation of Jesus Christ. The people who Jesus referred to were the chosen people of God, they were His wife, they were His covenant people, they were ancient Israel.

ພຣະທຳເອຊາຢາ ບົດທີ 6 ຊີ້ໃຫ້ເຫັນປະຊາຊົນໜຶ່ງທີ່ຈະບໍ່ “ໄດ້ຍິນ” ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຍິນ ເພື່ອຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນຈາກຂ່າວສານແຫ່ງການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຢຊູຊົງກ່າວເຖິງນັ້ນແມ່ນປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້, ພວກເຂົາແມ່ນພຣະຊາຍາຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາແມ່ນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາຄື ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ.

Ancient Israel or the first Israel typifies modern Israel or the last Israel. The people of God at the end of the world are Seventh-day Adventists, His chosen people, His wife, His covenant people—modern Israel. The witness of Isaiah’s history, combined with the history of Christ, provides two witnesses that establish that at the end of the world Seventh-day Adventism will be in a lost and unsaveable “condition” represented in the message to Laodicea.

ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ຫຼື ອິດສະຣາເອນທຳອິດ ເປັນແບບຢ່າງຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ ຫຼື ອິດສະຣາເອນສຸດທ້າຍ. ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ຄື ຄຣິສຕະຈັກເຊັບເວັນທ໌-ເດ ແອັດເວນຕິສ ຜູ້ເປັນປະຊາຊົນທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກສັນ, ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງພຣະອົງ, ເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ—ອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່. ຄຳພະຍານແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງອິຊາຢາ ເມື່ອປະກອບເຂົ້າກັບປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ ກໍໃຫ້ພະຍານສອງປະການທີ່ສະຖາປະນາວ່າ ໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ຂະບວນການເຊັບເວັນທ໌-ເດ ແອັດເວນຕິສ ຈະຢູ່ໃນ “ສະພາບ” ອັນສູນຫາຍ ແລະ ບໍ່ອາດໄຖ່ໃຫ້ລອດໄດ້ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂ່າວສານເຖິງລາໂອດີເຊຍ.

They are not actually unsaveable, but simply unsaveable in their Laodicean condition, as was Isaiah before his experience and as were the Jews of Christ’s history.

ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຈະຮັບຄວາມລອດໄດ້ໂດຍແທ້ຈິງ, ແຕ່ເປັນພຽງຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຈະຮັບຄວາມລອດໄດ້ໃນສະພາບແບບລາໂອດີເກຍຂອງພວກເຂົາ, ດັ່ງທີ່ອິຊາຢາເປັນກ່ອນປະສົບການນັ້ນຂອງທ່ານ ແລະດັ່ງທີ່ພວກຢິວເປັນໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງພຣະຄຣິດ.

One of the things a Laodicean must “hear” is the parable of the Sower. He must “hear” in that parable that the Word of God is a “seed”, a holy seed. When that is “heard”, then there is a foundation laid that begins to open up the secret message of Revelation, for that message is wrapped up in the profound recognition that Jesus is the Alpha and Omega, the First and the Last, the Beginning and Ending. To understand the relationship of the end with the beginning includes understanding that Jesus is the Word, and He is the Seed.

ສິ່ງໜຶ່ງໃນບັນດາສິ່ງທີ່ຊາວລາໂອດີເຊຍຕ້ອງ “ໄດ້ຍິນ” ຄືຄຳອຸປະມາເລື່ອງຜູ້ຫວ່ານເມັດ. ເຂົາຕ້ອງ “ໄດ້ຍິນ” ໃນຄຳອຸປະມານັ້ນວ່າ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າເປັນ “ເມັດພັນ”, ເປັນເມັດພັນອັນບໍລິສຸດ. ເມື່ອສິ່ງນັ້ນຖືກ “ໄດ້ຍິນ” ແລ້ວ ກໍມີການວາງຮາກຖານອັນເລີ່ມເປີດເຜີຍຂ່າວສານອັນລຶກລັບໃນພຣະນິມິດ ເພາະວ່າຂ່າວສານນັ້ນຖືກຫໍ່ຫຸ້ມຢູ່ໃນການຕະໜັກຮູ້ອັນເລິກຊຶ້ງວ່າ ພຣະເຢຊູຄືອັນຟາແລະໂອເມກາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນເບື້ອງຕົ້ນແລະເບື້ອງປາຍ, ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດ. ການເຂົ້າໃຈຄວາມສຳພັນຂອງບັ້ນປາຍກັບບັ້ນຕົ້ນ ຮວມທັງການເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະເຢຊູຄືພຣະວັດຈະນະ ແລະພຣະອົງຄືເມັດພັນ.

> In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not anything made that was made. In him was life; and the life was the light of men. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not. John 1:1–5.

> ໃນຕອນຕົ້ນມີພຣະວາຈາ, ແລະພຣະວາຈາຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະວາຈານັ້ນເປັນພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງນັ້ນຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າໃນຕອນຕົ້ນ. ສັບພະສິ່ງໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງ; ແລະນອກຈາກພຣະອົງແລ້ວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນມາ. ໃນພຣະອົງມີຊີວິດ; ແລະຊີວິດນັ້ນເປັນຄວາມສະຫວ່າງຂອງມະນຸດທັງປວງ. ແລະຄວາມສະຫວ່າງສ່ອງຢູ່ໃນຄວາມມືດ; ແລະຄວາມມືດບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນ. ໂຢຮັນ 1:1–5.

> Now to Abraham and his seed were the promises made. He saith not, And to seeds, as of many; but as of one, And to thy seed, which is Christ. Galatians 3:16.

> ບັດນີ້ ພຣະສັນຍາທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກປະທານແກ່ອັບຣາຮາມ ແລະແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຕັດວ່າ, “ແລະແກ່ເຊື້ອສາຍທັງຫຼາຍ,” ດັ່ງກ່າວເຖິງຫຼາຍຄົນ; ແຕ່ດັ່ງກ່າວເຖິງຄົນດຽວວ່າ, “ແລະແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານ,” ຊຶ່ງຄືພຣະຄຣິດ. ຄາລາເຕຍ 3:16.

To understand the relationship with the end and the beginning requires the understanding of the “rule of first mention.” The rule of first mention identifies that the beginning of a subject is the most important reference for it contains the entire story, for as the Word of God it is a seed. The last reference is the second in importance in the sense that it is there that all the elements of the story are tied together leaving no loose ends. But it is the middle references on a subject that add the strength and clarity to the story, and in that sense the middle is as essential as the beginning or the ending.

ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຈຸດສິ້ນສຸດກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈ “ຫຼັກການແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ.” ຫຼັກການແຫ່ງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການກ່າວເຖິງເລື່ອງໃດໜຶ່ງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນເປັນຂໍ້ອ້າງອີງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ ເພາະວ່າມັນບັນຈຸເລື່ອງລາວທັງໝົດໄວ້ ດ້ວຍເຫດທີ່ວ່າ ໃນຖານະທີ່ເປັນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ມັນເປັນເມັດພັນ. ຂໍ້ອ້າງອີງສຸດທ້າຍເປັນອັນດັບສອງໃນດ້ານຄວາມສຳຄັນ ໃນຄວາມໝາຍທີ່ວ່າ ຢູ່ທີ່ນັ້ນອົງປະກອບທັງປວງຂອງເລື່ອງລາວໄດ້ຖືກຮ້ອຍຮວບເຂົ້າດ້ວຍກັນ ໂດຍບໍ່ປະໄວ້ສ່ວນໃດໃຫ້ຄ້າງຄາ. ແຕ່ບັນດາຂໍ້ອ້າງອີງກາງໆກ່ຽວກັບເລື່ອງນັ້ນເພີ່ມພະລັງແລະຄວາມແຈ້ງຊັດໃຫ້ແກ່ເລື່ອງລາວ, ແລະໃນຄວາມໝາຍນັ້ນ ສ່ວນກາງກໍເປັນສິ່ງຈຳເປັນພໍໆກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ຫຼື ຈຸດສິ້ນສຸດ.

There is much more to address on this subject, but returning to the passage in Matthew thirteen we can note that Jesus identified two classes of persons who hear or don’t hear. He identifies more than one way to not hear, but he then pronounces a blessing upon those that do hear.

ຍັງມີອີກຫຼາຍປະເດັນທີ່ຈະຕ້ອງກ່າວເຖິງໃນເລື່ອງນີ້, ແຕ່ເມື່ອກັບໄປຫາຂໍ້ພຣະຄຳໃນ ມັດທາຍ ບົດ 13 ພວກເຮົາສາມາດສັງເກດໄດ້ວ່າ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຈຳແນກຄົນສອງປະເພດຄື ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນ ຫຼື ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ. ພຣະອົງຊົງຊີ້ໃຫ້ເຫັນຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງວິທີທີ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ, ແຕ່ຕໍ່ມາພຣະອົງກໍຊົງປະກາດພຣະພອນແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນ.

> But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Hear ye therefore the parable of the sower. Matthew 13:16–18.

> ແຕ່ວ່າ ຕາຂອງພວກທ່ານກໍເປັນສຸກ ເພາະມັນເຫັນ; ແລະ ຫູຂອງພວກທ່ານກໍເປັນສຸກ ເພາະມັນໄດ້ຍິນ. ເພາະເຮົາບອກພວກທ່ານຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ຜູ້ທຳນວາຍແລະຄົນຊອບທຳຫຼາຍຄົນ ໄດ້ປາຖະໜາຢາກເຫັນສິ່ງທີ່ພວກທ່ານເຫັນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະຢາກໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຍິນ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ. ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຄຳອຸປະມາເລື່ອງຜູ້ຫວ່ານເຖີດ. ມັດທາຍ 13:16–18.

Prophetically this “blessing” is therefore the very same blessing as Revelation 1:3:

ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ດັ່ງນັ້ນ “ພອນ” ນີ້ຈຶ່ງເປັນພອນດຽວກັນຢ່າງແທ້ຈິງກັບ ພຣະນິມິດ 1:3:

> Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand.

> ຜູ້ທີ່ອ່ານກໍເປັນສຸກ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ ກໍເປັນສຸກ: ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ.

Jesus’ reference in Matthew thirteen to Isaiah six, in conjunction with the writings of Ellen White, confirms that there are things that are seen and heard at the end of the world that were so tremendous that many righteous men and prophets desired to live in that period of time when the final warning message was to be unsealed, and that people would then “see” and “hear” them.

ການອ້າງອີງຂອງພຣະເຢຊູໃນ ມັດທາຍ ບົດທີ 13 ຕໍ່ ເອຊາຢາ ບົດທີ 6 ຮ່ວມກັບບົດຂຽນຂອງ Ellen White ຢືນຢັນວ່າ ມີບາງສິ່ງທີ່ຈະຖືກເຫັນແລະໄດ້ຍິນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ ຊຶ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງຫາທີ່ປຽບມິໄດ້ ຈົນຄົນຊອບທຳແລະຜູ້ພະຍາກອນຫຼາຍຄົນປາຖະໜາທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ເມື່ອຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍຈະຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະເມື່ອນັ້ນຜູ້ຄົນຈະ “ເຫັນ” ແລະ “ໄດ້ຍິນ” ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.

John was told to seal up what the “Seven Thunders” uttered in chapter ten, and in chapter twenty-two the pronouncement is made to “Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand.” The next verse identifies the close of human probation. Just before probation closes there is a pronouncement to unseal the “Seven Thunders”, which is the only passage in the book of Revelation that is sealed up at that time. Of the “Seven Thunders” we are informed that they represent the beginning and ending of Adventism.

ໂຢຮັນໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ຜະນຶກສິ່ງທີ່ “ສຽງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ” ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນບົດທີສິບ, ແລະໃນບົດທີຊາວສອງ ກໍມີຄໍາປະກາດວ່າ “ຢ່າຜະນຶກຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນໜັງສືນີ້ ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ.” ຂໍ້ຖັດໄປໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ. ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ ຈະມີຄໍາປະກາດໃຫ້ເປີດຜະນຶກ “ສຽງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ,” ຊຶ່ງເປັນພາກຕອນດຽວໃນພຣະທຳພຣະນິມິດທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ໃນເວລານັ້ນ. ກ່ຽວກັບ “ສຽງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ” ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ມັນເປັນຕົວແທນເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງ Adventism.

> “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. . . .

> “ແສງສະຫວ່າງພິເສດທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສຳແດງອອກໃນສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນັ້ນ ເປັນການພັນລະນາເຫດການຕ່າງໆ ທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ....”

> “After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ຫຼັງຈາກຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນີ້ໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງຕົນແລ້ວ ຄຳສັ່ງກໍໄດ້ມາເຖິງໂຢຮັນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ມາເຖິງດານີເອນກ່ຽວກັບໜັງສືນ້ອຍນັ້ນວ່າ: ‘ຈົ່ງປະທັບຕາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວອອກມາ.’ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກ່ຽວພັນກັບເຫດການໃນອະນາຄົດ ຊຶ່ງຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

The Seven Thunders represent the events during the beginning of Adventism in the history of the first and second angel’s message, from 1798 until October 22, 1844, and in the same article noted above we are informed that the Seven Thunders “relate to future events which will be disclosed in their order.” The beginning history of Adventism illustrates the ending of Adventism, for Jesus Christ, as the Alpha and Omega, places His signature upon the entire history of Adventism, for it is as sacred a history as was the history of ancient Israel.

ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ເປັນຕົວແທນເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງຕົ້ນແຫ່ງອັດເວນຕິສຶມ ໃນປະຫວັດຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະໃນບົດຄວາມດຽວກັນທີ່ໄດ້ກ່າວເຖິງຂ້າງເທິງນັ້ນ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ “ກ່ຽວຂ້ອງກັບເຫດການໃນອະນາຄົດ ຊຶ່ງຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” ປະຫວັດຊ່ວງຕົ້ນຂອງອັດເວນຕິສຶມ ສະແດງໃຫ້ເຫັນປາຍທາງຂອງອັດເວນຕິສຶມ, ເພາະພຣະເຢຊູຄຣິດ ໃນຖານະທີ່ພຣະອົງເປັນ Alpha ແລະ Omega ຊົງປະທັບລາຍເຊັນຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງປະຫວັດທັງໝົດຂອງອັດເວນຕິສຶມ, ເພາະວ່າປະຫວັດນັ້ນເປັນປະຫວັດອັນສັກສິດ ດັ່ງດຽວກັນກັບປະຫວັດຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ.

According to Jesus in Matthew thirteen these events are what the prophets desired to see, and which the disciples were blessed for knowing. Those disciples represent God’s people at the end of the world who are blessed for what they see and hear. What they see and hear is the message of the Revelation of Jesus Christ, that is also represented by the message of the Seven Thunders, that represent both Millerite history and the history of the one hundred and forty-four thousand.

ຕາມທີ່ພຣະເຢຊູຊົງກ່າວໄວ້ໃນມັດທາຍບົດທີ 13 ເຫດການເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນປາຖະໜາຢາກເຫັນ ແລະເປັນສິ່ງທີ່ພວກສາວົກໄດ້ຮັບພຣະພອນເນື່ອງຈາກການຮູ້. ສາວົກເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບພຣະພອນເນື່ອງຈາກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຫັນແລະໄດ້ຍິນ. ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຫັນແລະໄດ້ຍິນນັ້ນຄືຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງກໍຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂ່າວສານຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນທັງປະຫວັດສາດຂອງຝ່າຍ Millerite ແລະປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> “All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

> “ຂໍ້ຄວາມທັງໝົດທີ່ໄດ້ຖືກປະທານຕັ້ງແຕ່ປີ 1840–1844 ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດຢ່າງມີພະລັງໃນເວລານີ້, ເພາະວ່າມີຜູ້ຄົນຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ສູນເສຍທິດທາງຂອງຕົນ. ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງໄປເຖິງຄຣິດຕະຈັກທັງປວງ.”

> “Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

> ພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ຕາຂອງທ່ານທັງຫຼາຍເປັນສຸກ ເພາະມັນໄດ້ເຫັນ; ແລະ ຫູຂອງທ່ານກໍເປັນສຸກ ເພາະມັນໄດ້ຍິນ. ເພາະເຮົາບອກທ່ານທັງຫຼາຍຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ຄົນຊອບທຳຫຼາຍຄົນໄດ້ປາຖະໜາຢາກເຫັນສິ່ງທີ່ພວກທ່ານເຫັນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະ ຢາກໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຍິນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ’ [Matthew 13:16, 17]. ຕາທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ຖືກເຫັນໃນປີ 1843 ແລະ 1844 ກໍເປັນສຸກ.

> “The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

> “ຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແລ້ວ. ແລະບໍ່ຄວນມີການຊັກຊ້າໃນການປະກາດຂໍ້ຄວາມນັ້ນຊໍ້າອີກ, ເພາະວ່າໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຍຸກສະໄໝກຳລັງສຳເລັດຄົບຖ້ວນ; ພາລະກິດໃນວາລະສຸດທ້າຍຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ຈະມີພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຖືກກະທຳໃນເວລາອັນສັ້ນ. ອີກບໍ່ຊ້າ ຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງຈະຖືກປະທານຕາມການຊົງກຳນົດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຈະທະວີຂຶ້ນເປັນສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງ. ແລ້ວດານີເອນຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍານຂອງທ່ານ.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

Ellen White identifies the history which Christ identified as the history that righteous men desired to see, as the history of the Millerites from 1840 through 1844, and then says that a “message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry.” The “loud cry” symbolizes the final warning of the third angel, and when that message is given, it will repeat the history of the beginning of Adventism. The final warning message is the “messages” that are “to go to all the churches,” and all “the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now.”

ເອເລນ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ ປະຫວັດສາດທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຊີ້ວ່າເປັນປະຫວັດສາດທີ່ບຸລຸດຜູ້ຊອບທຳປາຖະໜາຢາກເຫັນນັ້ນ ແມ່ນປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີໄລດ໌ ຕັ້ງແຕ່ປີ 1840 ຈົນເຖິງ 1844, ແລ້ວນາງກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ “ຂ່າວສານໜຶ່ງຈະຖືກປະທານໃນໄວໆນີ້ຕາມການກຳນົດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຈະພອງຕົວເປັນສຽງຮ້ອງດັງ.” “ສຽງຮ້ອງດັງ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນຖືກປະທານ ມັນຈະຊ້ຳຄືນປະຫວັດສາດແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອັດເວັນຕິສຶມ. ຂ່າວສານເຕືອນສຸດທ້າຍນັ້ນ ຄື “ຂ່າວສານຕ່າງໆ” ທີ່ “ຈະຕ້ອງຖືກນຳໄປຫາຄຣິດຕະຈັກທັງປວງ,” ແລະ “ຂ່າວສານທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໃນຊ່ວງປີ 1840–1844 ຈະຕ້ອງຖືກທຳໃຫ້ມີພະລັງໃນເວລານີ້.”

The Alpha and Omega illustrates the end with the beginning. Ellen White states that “the messages are to go to all the churches,” and Jesus told John “I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea.”

ອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ ສະແດງເຖິງຈຸດຈົບດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ. Ellen White ກ່າວວ່າ “ຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ຕ້ອງຖືກປະກາດໄປຍັງຄຣິສຕະຈັກທັງປວງ,” ແລະ ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວແກ່ໂຢຮັນວ່າ “ເຮົາເປັນອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ເປັນຜູ້ຕົ້ນ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍ: ແລະ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຫັນນັ້ນ ຈົ່ງຂຽນລົງໃນໜັງສື, ແລະ ສົ່ງໄປຍັງຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດທີ່ຢູ່ໃນແຂວງອາຊີ; ໄປຍັງເມືອງເອເຟໂຊ, ແລະ ສະເມີນາ, ແລະ ເປີກາໂມ, ແລະ ທິອາທິຣາ, ແລະ ຊາດິສ, ແລະ ຟີລາເດນເຟຍ, ແລະ ລາໂອດີເກຍ.”

The messages of 1840 through 1844 are part of what is to be sent to the churches.

ຂ່າວສານຕ່າງໆໃນຊ່ວງປີ 1840 ຫາ 1844 ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງຖືກສົ່ງໄປຍັງຄຣິດຈັກທັງຫຼາຍ.

Back to Articles