Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍແປດສິບສີ່

ວັນຊະບາໂຕ ແລະ ການຊົງຮັບສະພາບມະນຸດ: ສິ່ງຮອງຮັບຫຼັກຂອງຂະບວນການປະທັບຕາແບບ Millerite

Author

Jeff Pippenger

Published

April 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍສໍາລັບຊົນຮຸ່ນ Millerite, ຜູ້ທີ່ລົ້ມເຫຼວໃນຂະບວນການທົດສອບ, ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1856 ພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນເກືອບກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດ 26. ຈາກປີ 1856 ເຖິງ 1863 ຂ່າວສານຂອງ Laodicea ໄດ້ໝາຍເຖິງຊ່ວງເວລາຂັ້ນສຸດທ້າຍໃນຊ່ວງເວລາທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊ່ວງເວລານັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ 13 ຫາ 15 ຂອງດານີເອນ ບົດ 11.

ໄລຍະເວລານັ້ນຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນບໍ່ພຽງແຕ່ໂດຍຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໂດຍປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ທຳໃຫ້ຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນສຳເລັດຄົບຖ້ວນ, ແລະອີກທັງໂດຍພະຍານທາງພູມສາດຂອງ Panium, ຊຶ່ງກໍແມ່ນ Caesarea Philippi ນັ້ນເອງ. Caesarea Philippi ໄດ້ຖືກພຣະຄຣິດສະເດັດໄປເຖິງໂດຍເຈດຕະນາກ່ອນໜ້າໄມ້ກາງແຂນ, ແລະໄມ້ກາງແຂນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງຖືກສະແດງໂດຍຂໍ້ທີສິບຫົກ. ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ຊີ້ບອກຫຼັກຄຳສອນເລື່ອງວັນສະບາໂຕໃນແສງສະຫວ່າງພິເສດປະການໜຶ່ງ. ແລ້ວເມື່ອເຖິງຕອນສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການທົດສອບນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ນຳເອົາຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ,” ແລະ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ Leviticus 26 ເປັນຫຼັກຄຳສອນເລື່ອງວັນສະບາໂຕ. ນັ້ນຄືພຣະບັນຍັດວັນສະບາໂຕເລື່ອງການໃຫ້ແຜ່ນດິນໄດ້ພັກສະຫງົບ ຊຶ່ງເປັນຄູ່ຂະໜານໂດຍກົງກັບພຣະບັນຍັດວັນສະບາໂຕເລື່ອງການໃຫ້ມະນຸດໄດ້ພັກສະຫງົບ. ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເວລາຂອງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ແລະ ສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ຕ່າງກໍໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

ໄລຍະສຸດທ້າຍຂອງຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ, ຈາກປີ 1856 ຫາ 1863, ເປັນການເປີດເຜີຍທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າກ່ຽວກັບວັນຊະບາໂຕ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ຢູ່ໃນແສງສະຫວ່າງພິເສດຕັ້ງແຕ່ຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການແຫ່ງການຜະນຶກແລະການທົດສອບ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກນໍາສະແດງໂດຍການສໍາເລັດຜົນຂອງຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າແຫ່ງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ສະແດງເຖິງໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບທີ່ຊຶ່ງຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບໄວ້ຕະຫຼອດນິລັນດອນເທິງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ໄມ້ທັງສອງອັນຂອງເອເຊກຽນຖືກເຂົ້າຮ່ວມເປັນອັນດຽວ. ການຮ່ວມເຂົ້າຂອງໄມ້ທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະສົມປະສານຂອງພຣະພາບກັບມະນຸດສະພາບ, ແລະຄໍາສອນທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງພິເສດໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ຄື ຄໍາສອນເລື່ອງການບັງເກີດເປັນມະນຸດ.

ດ້ວຍເຫດນີ້, ເມື່ອເປໂຕໄດ້ລະບຸພຣະຄຣິດວ່າເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າໃນເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ, ທ່ານກໍາລັງຍອມຮັບວ່າ ພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊົງສະແດງເຖິງສອງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ຄື ການເປັນພຣະບຸດຝ່າຍພຣະທໍາອັນຊົງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຊົງຮັບເອົາເນື້ອຫນັງມະນຸດໄວ້ໃນພຣະອົງເອງ, ແລະໃນການກະທໍານັ້ນເອງກໍໄດ້ກາຍເປັນບຸດມະນຸດ.

> “ເມື່ອພວກສາວົກໄດ້ຄົ້ນຄວ້າຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ເປັນພະຍານເຖິງພຣະຄຣິດ, ພວກເຂົາກໍຖືກນຳເຂົ້າສູ່ຄວາມສາມັກຄີທາງວິນຍານກັບພຣະເທວະພາບ, ແລະໄດ້ຮຽນຮູ້ເຖິງພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນເພື່ອທຳໃຫ້ພາລະກິດທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລີ່ມໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນສຳເລັດລົງ. ພວກເຂົາໄດ້ຕະໜັກໃນຄວາມຈິງວ່າ ໃນພຣະອົງນັ້ນສະຖິດຢູ່ຊຶ່ງຄວາມຮູ້ອັນມະນຸດຄົນໃດ ໂດຍປາດສະຈາກການຊ່ວຍເຫຼືອແຫ່ງອົງການຝ່າຍພຣະເຈົ້າ ຈະບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພຣະອົງຜູ້ທີ່ບັນດາກະສັດ, ຜູ້ພະຍາກອນ, ແລະຄົນຊອບທຳໄດ້ທຳນາຍໄວ້ລ່ວງໜ້າ. ດ້ວຍຄວາມປະຫລາດໃຈ ພວກເຂົາໄດ້ອ່ານແລ້ວອ່ານອີກເຖິງຄຳພັນລະນາຝ່າຍພະຍາກອນກ່ຽວກັບພຣະລັກສະນະ ແລະພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີພະຍາກອນຢ່າງເລືອນລາງພຽງໃດ! ພວກເຂົາຮັບເອົາຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເປັນພະຍານເຖິງພຣະຄຣິດໄດ້ຊ້າພຽງໃດ! ເມື່ອມອງເຫັນພຣະອົງໃນຄວາມຖ່ອມຕົນຂອງພຣະອົງ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງດຳເນີນໃນຖານະມະນຸດຄົນໜຶ່ງທ່າມກາງມະນຸດທັງຫຼາຍ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈຄວາມລຶກລັບແຫ່ງການຮັບສະພາບມະນຸດຂອງພຣະອົງ, ຄືລັກສະນະສອງປະການແຫ່ງພຣະທຳມະຊາດຂອງພຣະອົງ. ຕາຂອງພວກເຂົາຖືກຍຶດໄວ້ ຈົນພວກເຂົາບໍ່ອາດຮັບຮູ້ພຣະທຳມະຊາດຝ່າຍພຣະເຈົ້າໃນມະນຸດຊາດໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ແຕ່ພາຍຫຼັງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດແລ້ວ, ພວກເຂົາປາຖະໜາຢາກເຫັນພຣະອົງອີກສັກພຽງໃດ, ແລະຢາກມາຢືນຢູ່ແທບພຣະບາດຂອງພຣະອົງ!” The Desire of Ages, 507.

ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຈົນຮອດປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ໄລຍະເວລານັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການທີ່ວັນຊະບາໂຕຖືກຍົກຂຶ້ນໃຫ້ເປັນຄວາມຈິງພິເສດໃນບັນດາຄວາມຈິງຫຼາຍປະການທີ່ຖືກເປີດອອກໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ. ໄລຍະເວລານັ້ນໄດ້ເລີ່ມການເປົ່າແກຂອງທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດ ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ວ່າເມື່ອໃດຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າຈະສຳເລັດ.

> ແຕ່ໃນສະໄໝແຫ່ງສຽງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດ ເມື່ອທ່ານຈະເລີ່ມເປົ່າແກ ຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະສຳເລັດ ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະກາດໄວ້ແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄືບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ. ພຣະນິມິດ 10:7

ທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດກໍແມ່ນວິບັດຄັ້ງທີສາມດ້ວຍ, ເພາະວ່າການປະທັບຕາເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດໃນເວລາທີ່ສົງຄາມຂອງອິສລາມກຳລັງດຳເນີນຢູ່. ຖ້າຫາກວ່າຂະບວນການແອດເວນຕິສຂອງມິນເລີໄດ້ສັດຊື່ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຕາມຫຼັງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ອິສລາມທີ່ໄດ້ຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ກໍຈະໄດ້ຖືກປ່ອຍອອກ.

> “ຖ້າຫາກວ່າຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ໃນປີ 1844 ຊາວແອັດເວັນຕິສ໌ໄດ້ຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນຢ່າງແນ່ວແນ່ ແລະໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປດ້ວຍຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໃນພຣະຄຸນການຊົງນຳທີ່ກຳລັງເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ຮັບຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະໃນລິດເດດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະກາດຂໍ້ຄວາມນັ້ນແກ່ໂລກ, ພວກເຂົາກໍຄົງຈະໄດ້ເຫັນຄວາມພົ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຄົງຈະໄດ້ຊົງກະທຳການຢ່າງມີລິດອຳນາດຮ່ວມກັບຄວາມພະຍາຍາມຂອງພວກເຂົາ, ພຣະລາຊະກິດກໍຄົງຈະໄດ້ສຳເລັດລົງ, ແລະພຣະຄຣິດກໍຄົງຈະໄດ້ສະເດັດມາແລ້ວໃນກ່ອນນີ້ ເພື່ອຮັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຂົ້າສູ່ບຳເໜັດລາງວັນຂອງເຂົາ. ແຕ່ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມສົງໄສແລະຄວາມບໍ່ແນ່ນອນທີ່ຕິດຕາມມາຫຼັງຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນ, ຜູ້ເຊື່ອໃນການສະເດັດມາຫຼາຍຄົນໄດ້ປະຖິ້ມຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ.... ດັ່ງນັ້ນພຣະລາຊະກິດຈຶ່ງຖືກຂັດຂວາງ, ແລະໂລກກໍຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ. ຖ້າຫາກວ່າບັນດາຄະນະແອັດເວັນຕິສ໌ທັງໝົດໄດ້ສາມັກຄີກັນຢູ່ເທິງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ, ປະຫວັດຂອງພວກເຮົາຈະແຕກຕ່າງອອກໄປຢ່າງກວ້າງໄກພຽງໃດ!” Evangelism, 695.

ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແກແຫ່ງຄັ້ງທີເຈັດໄດ້ເລີ່ມດັງຂຶ້ນ ແລະ ແກແຫ່ງປີຢູບີລີກໍໄດ້ເລີ່ມດັງຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ.

> ແລະເຈົ້າຈົ່ງນັບວັນຊະບາໂຕແຫ່ງປີສໍາລັບຕົນ, ເຈັດເທື່ອຂອງເຈັດປີ; ແລະໄລຍະຂອງວັນຊະບາໂຕແຫ່ງປີທັງເຈັດນັ້ນ ຈະເປັນແກ່ເຈົ້າສີ່ສິບເກົ້າປີ. ແລ້ວເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ແກທີ່ເປັນສຽງຂອງປີຢູບິລີດັງຂຶ້ນໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນທີເຈັດ; ໃນວັນແຫ່ງການລົບລ້າງບາບ ພວກເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ສຽງແກດັງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນຂອງພວກເຈົ້າທັງໝົດ. ແລະພວກເຈົ້າຈົ່ງຊໍາລະປີທີຫ້າສິບໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະປະກາດເສລີພາບໄປທົ່ວແຜ່ນດິນແກ່ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນທັງໝົດ: ປີນັ້ນຈະເປັນປີຢູບິລີສໍາລັບພວກເຈົ້າ; ແລະທຸກຄົນຈະກັບຄືນໄປສູ່ກໍາມະສິດຂອງຕົນ, ແລະທຸກຄົນຈະກັບຄືນໄປສູ່ຄອບຄົວຂອງຕົນ. ພຣະທໍາ ເລວີ 25:8–10.

ເມື່ອເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ກໍມີສຽງແກທີ່ບົ່ງຊີ້ວ່າສົງຄາມທີ່ອິດສະລາມໄດ້ກະທຳສຳເລັດແລ້ວໄດ້ມາເຖິງ, ແລະມີສຽງແກທີ່ປະກາດເສລີພາບແກ່ຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນທາດຂອງບາບ. ສຽງແກອັນໜຶ່ງບົ່ງຊີ້ປະຫວັດສາດພາຍນອກ, ແລະອີກອັນໜຶ່ງເປັນຕົວແທນປະສົບການພາຍໃນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນ. ຄວາມເປັນທາດຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຖືກປົດເບົາລົງເມື່ອຄວາມເປັນມະນຸດຂອງເຂົາຖືກຜູກພັນເຂົ້າກັບພຣະພາວະພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດນິລັນດອນ. ບັນທັດເທິງບັນທັດ, ສຽງແກສອງອັນນັ້ນເປັນສຽງແກດຽວກັນ, ເພາະວ່າສຽງແກແຫ່ງປີຢູບິລີຈະຖືກເປົ່າຂຶ້ນກໍແຕ່ໃນວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນບາບເທົ່ານັ້ນ, ແລະວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນບາບເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອສຽງແກທີ່ເຈັດຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມດັງຂຶ້ນ. ຄຳສອນທີ່ເປັນຕົວແທນສຽງແກທັງສອງໃນຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ແມ່ນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງວັນຊະບາໂຕ. ແສງສະຫວ່າງທີ່ເປັນຕົວແທນແກທັງສອງໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ຄືຄຳສອນເລື່ອງການຊົງຮັບສະພາບມະນຸດ. ບັນທັດເທິງບັນທັດ, ວັນຊະບາໂຕ ແລະຄຳສອນເລື່ອງການຊົງຮັບສະພາບມະນຸດ ແມ່ນຄຳສອນດຽວກັນ.

ການສາລະພາບຂອງເປໂຕໄດ້ລະບຸພຣະເມຊີອາ, ແລະຍັງລະບຸພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍ. ພຣະເມຊີອາແມ່ນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະເມຊີອາແມ່ນພຣະຜູ້ສ້າງທີ່ວັນຊະບາໂຕເປັນຕົວແທນ.

> “ໂປໂລບໍ່ເຄີຍໄດ້ເຫັນພຣະຄຣິດໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງດຳລົງຢູ່ເທິງໂລກ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຍິນເຖິງພຣະອົງແລະພຣະກິດຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ທ່ານບໍ່ອາດເຊື່ອໄດ້ວ່າ ພຣະເມຊີອາຜູ້ຊຶ່ງຖືກຊົງສັນຍາໄວ້, ພຣະຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ, ພຣະຜູ້ປະທານພອນທັງສິ້ນ, ຈະປາກົດຢູ່ເທິງໂລກໃນຖານະເປັນພຽງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ.” Sketches from the Life of Paul, 256.

ວັນຊະບາໂຕເປັນເຄື່ອງບົ່ງຊີ້ພຣະຜູ້ສ້າງ ແລະ ພຣະຜູ້ສ້າງນັ້ນຄືພຣະຄຣິດຜູ້ທີ່ເປໂຕໄດ້ລະບຸ. ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ເປໂຕໄດ້ລະບຸນັ້ນ ຄືພຣະອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ຊົງຮວມເຂົ້າກັບເນື້ອໜັງມະນຸດເພື່ອກາຍເປັນບຸດແຫ່ງມະນຸດ. ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຕົວແທນແຫ່ງການບັງເກີດເປັນມະນຸດ.

> “ພຣະຄຣິດໄດ້ນຳອຳນາດມາໃຫ້ແກ່ຊາຍແລະຍິງເພື່ອຈະຊະນະໄດ້. ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາສູ່ໂລກນີ້ໃນຮູບກາຍມະນຸດ ເພື່ອດຳລົງຊີວິດເປັນມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງທ່າມກາງມະນຸດທັງຫລາຍ. ພຣະອົງຮັບເອົາພາລະຜູກພັນແຫ່ງທຳມະຊາດມະນຸດ ເພື່ອຈະຖືກພິສູດແລະທົດລອງ. ໃນຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງມີສ່ວນໃນພຣະທຳມະຊາດອັນຊົງພຣະເຈົ້າ. ໃນການຮັບສະພາບເປັນມະນຸດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ຮັບພຣະນາມ “ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ” ໃນຄວາມໝາຍໃໝ່. ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວແກ່ນາງມາຣີວ່າ, ‘ຣິດເດດຂອງອົງສູງສຸດຈະປົກຄຸມເຈົ້າໄວ້ ເພາະສະນັ້ນ ອົງບໍລິສຸດຜູ້ຈະບັງເກີດຈາກເຈົ້ານັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບການເອີ້ນວ່າ ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ’ (Luke 1:35). ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງເປັນບຸດຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ ພຣະອົງກໍໄດ້ກາຍເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າໃນຄວາມໝາຍໃໝ່. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຢືນຢູ່ໃນໂລກຂອງພວກເຮົາ—ເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ໂດຍການບັງເກີດ ກໍຊົງຜູກພັນກັບຊາດພັນມະນຸດ.” Selected Messages, book 1, 226.

ທີ່ເມືອງ Caesarea Philippi, ຄໍາສາລະພາບສອງປະການຂອງເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະເຢຊູຄືພຣະຄຣິດ, ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄໍາສອນເລື່ອງວັນຊະບາໂຕທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ແຈ້ງສະຫວ່າງໃນປີ 1844 ຄວບຄູ່ໄປກັບຄໍາສອນເລື່ອງການບັງເກີດມາເປັນມະນຸດ ຊຶ່ງຖືກຍອມຮັບໃນວັນສຸດທ້າຍ. ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງສອງປະການນີ້ຖືກເປີດເຜີຍອອກໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຕອນສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະແຫ່ງການປະທັບຕາ ດັ່ງທີ່ປະຫວັດການຂອງການປະທັບຕາຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຫາ 1863 ແລະ ປະຫວັດຂອງສອງສຽງໃນ Revelation ບົດ 18 ເປັນພະຍານ.

ທັງໃນແນວຂອງກຸ່ມ Millerite ກ່ຽວກັບຂະບວນການແຫ່ງການປະທັບຕາ, ແລະໃນແນວຄຳພະຍາກອນຂອງການປະທັບຕາໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ, ມີການທົດສອບໜຶ່ງໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງໄລຍະນັ້ນ ທີ່ຊົນພວກໜຶ່ງຖືກສຳແດງອອກວ່າເປັນພວກພຣະຍິງພົມຈັນຜູ້ໂງ່, ດັ່ງທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນຈາກປີ 1856 ຫາ 1863, ແລະຊົນພວກໜຶ່ງຖືກສຳແດງອອກວ່າເປັນພວກພຣະຍິງພົມຈັນຜູ້ສະຫລາດ ນັບແຕ່ເດືອນກໍລະກົດ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ໄລຍະສຸດທ້າຍແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນ ທຳຊ້ຳການເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄລຍະນັ້ນ. ທູດສະຫວັນອົງດຽວກັນຜູ້ໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄດ້ມາເຖິງໃນຖານະມີຄາເອນ ເພື່ອເອີ້ນຄົນຕາຍໃຫ້ຟື້ນຄືນສູ່ຊີວິດໃນປີ 2023 ບາງຄົນເພື່ອຊີວິດນິລັນດອນ ແລະບາງຄົນເພື່ອຄວາມຕາຍນິລັນດອນ. ເມື່ອພຣະອົງມາເຖິງ, ພຣະອົງໄດ້ນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກັບໄປສູ່ຮາກຖານ. ບາງຄົນປະຕິເສດທີ່ຈະດຳເນີນໃນທາງເກົ່າ, ບາງຄົນກໍດຳເນີນໃນທາງເກົ່າ. ບາງຄົນຮັບຟັງສຽງແຫ່ງແກ, ບາງຄົນປະຕິເສດທີ່ຈະໄດ້ຍິນ.

> ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມບັນດາຫົນທາງ ແລະ ເບິ່ງ, ແລະ ຈົ່ງຖາມຫາບັນດາທາງເກົ່າແກ່ວ່າ ທາງອັນໃດເປັນທາງທີ່ດີ, ແລ້ວຈົ່ງດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ, ແລະ ພວກເຈົ້າຈະພົບການພັກຜ່ອນສຳລັບຈິດວິນຍານຂອງຕົນ. ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ. ອີກທັງ ເຮົາໄດ້ຕັ້ງຍາມເຝົ້າໄວ້ເໜືອພວກເຈົ້າ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຟັງສຽງແກດັງ. ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ຟັງ. ເຢເຣມີຢາ 6:16, 17.

ຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສຽງແກທີ່ຍາມເປົ່ານັ້ນມີສອງດ້ານ. ມັນແມ່ນແກທີເຈັດຂອງອິດສະລາມ ແລະ ແກຢູບິລີແຫ່ງການປົດປ່ອຍ. ມັນແມ່ນຂໍ້ຄວາມແຫ່ງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດ, ຊຶ່ງສຳເລັດຂຶ້ນໂດຍຄວາມລຶກລັບແຫ່ງການຮັບສະພາບມະນຸດ, ແລະ ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດລັກສະນະນິສັຍທີ່ຖືກຕຽມໄວ້ສຳລັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຄືວັນຊະບາໂຕ. ຂໍ້ຄວາມ, ວຽກງານ ແລະ ສະພາບການຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບຊ່ວງເວລາສຸດທ້າຍແຫ່ງການປະທັບຕານັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023, ຊາວສອງປີຫຼັງຈາກ 2001, ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ທີ່ສິບສາມຫາສິບຫ້າໃນ Daniel ບົດທີ 11, ແລະ ໂດຍການສະເດັດໄປຢ້ຽມເມືອງ Caesarea Philippi ຂອງພຣະຄຣິດໃນ Matthew ບົດທີ 16.

ໃນຄໍາອຸປະມາເຣື່ອງພຣະພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ພຣະພົມມະຈາຣີທັງໝົດໄດ້ຫຼັບໄປໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຊັກຊ້ານັ້ນ. ພຣະເຢຊູໄດ້ຕັດແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ ລາຊະໂຣກໍາລັງນອນຫຼັບ.

> ພຣະອົງໄດ້ກ່າວສິ່ງເຫຼົ່ານີ້; ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ, “ລາຊະໂຣ ສະຫາຍຂອງພວກເຮົານັ້ນຫຼັບຢູ່; ແຕ່ເຮົາຈະໄປ ເພື່ອຈະປຸກເຂົາໃຫ້ຕື່ນຈາກການຫຼັບນັ້ນ.” ແລ້ວພວກສາວົກຂອງພຣະອົງທູນວ່າ, “ພຣະອົງເຈົ້າ, ຖ້າເຂົາຫຼັບຢູ່ ເຂົາກໍຈະຫາຍດີ.” ແຕ່ວ່າພຣະເຢຊູກ່າວເຖິງການຕາຍຂອງເຂົາ; ສ່ວນພວກເຂົາຄິດວ່າພຣະອົງກ່າວເຖິງການພັກຜ່ອນໃນການຫຼັບ. ດັ່ງນັ້ນພຣະເຢຊູຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາຢ່າງຊັດແຈ້ງວ່າ, “ລາຊະໂຣຕາຍແລ້ວ.” ໂຢຮັນ 11:10–14.

ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຊາວເອັດວັນ ດານີເອນໄດ້ເຫັນນິມິດ ແລະທ່ານໄດ້ຕົກຢູ່ໃນການຫຼັບອັນເລິກ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າ ດານີເອນ ຜູ້ດຽວໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ; ເພາະພວກບຸລຸດທີ່ຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ; ແຕ່ຄວາມສັ່ນສະເທືອນຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ຕົກເຫນືອພວກເຂົາ, ຈົນພວກເຂົາໄດ້ໜີໄປຊ່ອນຕົວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກປະໄວ້ຜູ້ດຽວ, ແລະໄດ້ເຫັນນິມິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້, ແລະບໍ່ມີກຳລັງໃດເຫຼືອຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ; ເພາະສະຫງ່າລາສີຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກັບກາຍເປັນຄວາມເສື່ອມຊາມຢູ່ໃນຕົວຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຮັກສາກຳລັງໄວ້ໄດ້. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ; ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານນັ້ນ, ເວລານັ້ນຂ້າພະເຈົ້າກໍຕົກຢູ່ໃນການຫຼັບລຶກໂດຍໜ້າຄວໍ່າລົງ, ແລະໃບໜ້າຫັນລົງສູ່ພື້ນດິນ. ດານີເອນ 10:7–9.

ພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນເປັນເວລາສາມມື້ເຄິ່ງ, ແລະກະດູກແຫ້ງຂອງເອເຊກຽນກໍຢູ່ໃນຮ່ອມພູ. ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ເວລາແຫ່ງການຖ່ວງຊ້າຂອງຄວາມຕາຍຝ່າຍວິນຍານ ແລະການຫຼັບໄຫຼ ໄດ້ມາເຖິງເຫຼົ່າພົມມະຈາຣີໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ສາມປີຕໍ່ມາ ຂະບວນການແຫ່ງການປຸກໃຫ້ຕື່ນ ແລະການຕຽມປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ໃຫ້ເປັນທຸງໝາຍຂອງພຣະອົງ ແລະເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ໄດ້ເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງ ດັ່ງທີ່ທູດສະຫວັນທັງຫຼາຍຍ່ອມກະທຳເມື່ອພວກເຂົາລົງມາ.

ຄວາມຈິງທີ່ພຣະອົງໄດ້ເປີດຜະນຶກນັ້ນ ຄື ປະສົບການແຫ່ງເວລາຄອຍຖ້າ ແລະ ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ. ໃນເວລານັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍຢູ່, ແລະ ເມື່ອຂະບວນການແຫ່ງການປຸກໃຫ້ພວກເຂົາຕື່ນຂຶ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຍອມຮັບ ແລະ ຮັບຮູ້ວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍ ແລະ ວ່າພວກເຂົາກໍາລັງຢູ່ໃນເວລາຄອຍຖ້າ. ແລ້ວມີທູດສະຫວັນຫຼາຍອົງ ຫຼື ຂ່າວສານຫຼາຍປະການ ຖືກສົ່ງມາເພື່ອເສີມກໍາລັງແກ່ຂ່າວສານເລື່ອງເວລາຄອຍຖ້າ.

> “ໃກ້ຈະຮອດຕອນສິ້ນສຸດຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈາກສະຫວັນສ່ອງສະຫວ່າງລົງມາເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ລັງສີຂອງແສງນັ້ນເບິ່ງຄືສຸກໃສເຈີດຈ້າດັ່ງດວງອາທິດ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງຂອງທູດສະຫວັນຮ້ອງປະກາດວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງສະເດັດມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງ!’”

> “ນີ້ແມ່ນສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ເສີມພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ທູດສະຫວັນທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກສົ່ງມາຈາກສະຫວັນເພື່ອປຸກໃຈບັນດາວິສຸດຊົນທີ່ທໍ້ຖອຍ ແລະຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ພ້ອມສຳລັບພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ບັນດາຄົນທີ່ມີພອນສະຫວັນຫຼາຍທີ່ສຸດບໍ່ແມ່ນກຸ່ມທຳອິດທີ່ຮັບຂ່າວສານນີ້. ທູດສະຫວັນໄດ້ຖືກສົ່ງໄປຫາຜູ້ທີ່ຖ່ອມຕົນ ແລະອຸທິດຕົນ ແລະໄດ້ດົນໃຈໃຫ້ພວກເຂົາເປັ່ງສຽງຮ້ອງວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງ!’ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຝາກສຽງຮ້ອງນັ້ນໄດ້ຮີບເຮັ່ງ ແລະດ້ວຍລິດເດດແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໄດ້ປະກາດຂ່າວສານນັ້ນອອກໄປ ແລະໄດ້ປຸກໃຈພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນທີ່ທໍ້ຖອຍ. ພາລະກິດນີ້ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງສະຕິປັນຍາ ແລະຄວາມຮຽນຮູ້ຂອງມະນຸດ ແຕ່ຕັ້ງຢູ່ໃນລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະວິສຸດຊົນຂອງພຣະອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງນັ້ນກໍບໍ່ອາດຕ້ານທານໄດ້. ຜູ້ທີ່ຝັກໃຝ່ໃນຝ່າຍວິນຍານທີ່ສຸດເປັນກຸ່ມທຳອິດທີ່ຮັບຂ່າວສານນີ້, ແລະຜູ້ທີ່ແຕ່ກ່ອນເຄີຍເປັນຜູ້ນຳໃນພາລະກິດນັ້ນ ກັບເປັນກຸ່ມສຸດທ້າຍທີ່ຮັບ ແລະຊ່ວຍໃຫ້ສຽງຮ້ອງນັ້ນດັງກ້ອງຍິ່ງຂຶ້ນວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງ!’”

> “ໃນທຸກສ່ວນຂອງແຜ່ນດິນ, ໄດ້ມີຄວາມສະຫວ່າງຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະສຽງຮ້ອງນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫົວໃຈຂອງຫຼາຍພັນຄົນອ່ອນລົງ. ມັນໄດ້ແຜ່ອອກຈາກເມືອງໜຶ່ງໄປຫາອີກເມືອງໜຶ່ງ, ແລະຈາກບ້ານໜຶ່ງໄປຫາອີກບ້ານໜຶ່ງ, ຈົນກວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຄອຍຖ້າຢູ່ນັ້ນໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຢ່າງເຕັມທີ. ໃນຫຼາຍຄຣິດຕະຈັກ ບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ປະກາດຂ່າວສານນີ້, ແລະຄະນະຊົນໃຫຍ່ຜູ້ມີພະຍານອັນມີຊີວິດໄດ້ອອກຈາກຄຣິດຕະຈັກທີ່ຕົກຕ່ຳເຫຼົ່ານີ້. ວຽກງານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ສຳເລັດໂດຍສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ. ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ກວດຄົ້ນຫົວໃຈ, ນຳພາຜູ້ເຊື່ອໃຫ້ສະແຫວງຫາປະສົບການອັນມີຊີວິດດ້ວຍຕົນເອງ. ພວກເຂົາຮູ້ວ່າຕົນຈະອາໄສພຶ່ງພາກັນແລະກັນບໍ່ໄດ້.” Early Writings, 238.

ການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານແຫ່ງ “ສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ” ໃນຄຳອຸປະມາ ຊີ້ບອກເວລາທີ່ຍິງພົມມະຈາລີສອງພວກໄດ້ສະແດງອອກວ່າພວກນາງມີນ້ຳມັນຫຼືບໍ່. ພວກສະຫຼາດມີນ້ຳມັນ, ພວກໂງ່ບໍ່ມີ. ຄຳອຸປະມານັ້ນໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງໂດຍຜ່ານພາລະກິດຂອງ Samuel Snow ໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite, ແລະໃນພາລະກິດນັ້ນ ຂ່າວສານທີ່ Snow ໄດ້ນຳສະເໜີ ໄດ້ຖືກພັດທະນາຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍບົດຄວາມຂອງລາວໃນສິ່ງພິມຂອງ Millerite ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອລາວໄດ້ໄປເຖິງການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter, ຊຶ່ງແມ່ນຈາກວັນທີ 12 ຫາ 17 ສິງຫາ, 1844, ໄລຍະເວລາໜຶ່ງກໍໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນເຊັ່ນກັນ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດໄດ້ນຳໄປສູ່ການທີ່ຜູ້ຄົນໃນການປະຊຸມໄດ້ອອກຈາກການປະຊຸມ ແລະປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ.

ມີ “ຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ” ເມື່ອຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງສົມບູນ, ແລະໃນຈຸດນັ້ນ, ອີງຕາມຄຳອຸປະມາ, ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງພວກພົມມະຈາຣີກໍປິດລົງ. “ຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ” ນັ້ນ ຖືກນຳໜ້າໂດຍ “ຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ” ທີ່ໃນນັ້ນຂ່າວສານກຳລັງຖືກພັດທະນາ. ນັບແຕ່ເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ເປັນຕົ້ນມາ ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນໄດ້ກຳລັງພັດທະນາ, ແລະບໍ່ເໝືອນກັບການສຳເລັດຕາມແບບມິນເລີໄຣຕ໌, ຂ່າວສານນີ້ໄດ້ຖືກຖ່າຍທອດໄປທົ່ວໂລກລ່ວງໜ້າກ່ອນ “ການປິດແຫ່ງເວລາທົດລອງ”. ເມື່ອເວລາທົດລອງໄດ້ປິດລົງໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການປະຊຸມ Exeter ແລ້ວ ຂ່າວສານນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ໄປສູ່ “ທຸກສ່ວນຂອງແຜ່ນດິນ,” ແລະ “ໄດ້ມີແສງສະຫວ່າງຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະສຽງຮ້ອງນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງຫຼາຍພັນຄົນອ່ອນລະລາຍ. ມັນໄດ້ໄປຈາກເມືອງໜຶ່ງສູ່ອີກເມືອງໜຶ່ງ, ແລະຈາກບ້ານໜຶ່ງສູ່ອີກບ້ານໜຶ່ງ, ຈົນກວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຄອຍຖ້າຈະຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ.”

ໃນປະຫວັດສາດປະຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ ຂ່າວສານທີ່ເລີ່ມຖືກເຜยແຜ່ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ບັດນີ້ໄດ້ໄປເຖິງໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວປະເທດທົ່ວໂລກແລ້ວ, ແລະບົດຄວາມຕ່າງໆທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງການພັດທະນາຂອງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ມີໃຫ້ໃນຫຼາຍກວ່າຫົກສິບພາສາ, ແລະບົດຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນສາມາດອ່ານໄດ້ ຫຼື ຟັງໄດ້.

> ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ພຣະອົງ ເພື່ອຈະສຳແດງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ເຖິງສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຈະຕ້ອງບັງເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້; ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງມາ ແລະສຳແດງເປັນໝາຍແກ່ຢອນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ: ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ເປັນພະຍານເຖິງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຖິງຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະເຖິງສິ່ງທັງປວງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນ. ຜູ້ໃດທີ່ອ່ານ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ ກໍເປັນສຸກ: ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 1:1–3.

ແສງສະຫວ່າງຂອງຂ່າວສານນີ້ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຜ່ານບົດຄວາມຕ່າງໆ ໄດ້ສຳເລັດລົງພາຍໃນເວລາປະມານຫົກເດືອນ ໂດຍຄົນສອງຄົນ.

> “ຖ້າຜູ້ທີ່ສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອໃນ — ບໍ່ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຕົວເຖິງໜ້າທີ່ຂອງຕົນ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ຮັບຮູ້ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຖືກໄດ້ຍິນ. ເມື່ອແສງສະຫວ່າງສ່ອງອອກໄປເພື່ອສ່ອງແຈ້ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແທນທີ່ຈະຂຶ້ນມາຊ່ວຍພຣະອົງ, ພວກເຂົາຈະຕ້ອງການຜູກມັດພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງໃຫ້ເຂົ້າກັບແນວຄິດອັນຄັບແຄບຂອງຕົນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍບອກທ່ານວ່າ ໃນພຣະລາຊະກິດສຸດທ້າຍນີ້ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງກະທຳໃນລັກສະນະທີ່ຢູ່ນອກເໜືອລະບຽບສາມັນຂອງສິ່ງຕ່າງໆຢ່າງຫຼາຍ, ແລະໃນວິທີການທີ່ຈະຂັດກັບການວາງແຜນຂອງມະນຸດທຸກຢ່າງ. ໃນທ່າມກາງພວກເຮົາຈະມີບາງຄົນຜູ້ທີ່ຢາກຄວບຄຸມພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ສະເໝີ, ຖຶງຂັ້ນບັນຊາກຳນົດແມ່ນແຕ່ວ່າຄວນຈະມີການເຄື່ອນໄຫວໃດແດ່ ເມື່ອພຣະລາຊະກິດດຳເນີນໄປພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ເຂົ້າຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນຂ່າວສານທີ່ຈະຕ້ອງປະກາດແກ່ໂລກ. ພຣະເຈົ້າຈະຊົງໃຊ້ວິທີການແລະເຄື່ອງມືທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເຫັນຊັດວ່າ ພຣະອົງກຳລັງຊົງຈັບບັງຄັບສາຍບັງເຫຼັກໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ. ບັນດາຄົນງານຈະປະຫລາດໃຈດ້ວຍວິທີການອັນຮຽບງ່າຍທີ່ພຣະອົງຈະຊົງໃຊ້ເພື່ອນຳມາເຊິ່ງ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະລາຊະກິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງສຳເລັດບໍລິບູນ.” Testimonies to Ministers, 300.

ບັດນີ້ ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງມາສູ່ຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າຂອງດານີເອນບົດ 11, ເປີດເຜີຍປະຫວັດສາດທີ່ຖືກແທນໂດຍປະຫວັດສາດຈາກ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເຖິງ 63 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະທັງມັດທາຍບົດ 16, ພ້ອມທັງປະຫວັດການສະເດັດຢ້ຽມຢາມເມືອງ Caesarea Philippi ຂອງພຣະຄຣິດ. ທັງຄຳພະຍາກອນ ແລະປະຫວັດສາດແຫ່ງການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ສອດຄ່ອງກັນກັບພາກສ່ວນຂອງພຣະທຳດານີເອນທີ່ໄດ້ຖືກປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງວັນສຸດທ້າຍ. ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ເປັນພຣະທຳດຽວກັນ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນສຸດທ້າຍ, ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ, ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດຖືກເປີດຜະເຜີຍອອກ, ແລະພຣະນິມິດນັ້ນລວມເຖິງພາກສ່ວນຂອງດານີເອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວັນສຸດທ້າຍ. ເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວສຳລັບການສິ້ນສຸດຂອງການປະຊຸມຄ່າຍ Exeter.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນໜັງສືນີ້ໄວ້ເລີຍ: ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຊອບທຳຕໍ່ໄປອີກ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໂສໂຄກຕໍ່ໄປອີກ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊອບທຳຕໍ່ໄປອີກ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດຕໍ່ໄປອີກ. ພຣະນິມິດ 22:10, 11.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ຈົ່ງເບິ່ງເຖິດ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ວັນເວລານັ້ນກຳລັງມາ, ເມື່ອເຮົາຈະສົ່ງຄວາມອຶດຢາກມາໃນແຜ່ນດິນ, ບໍ່ແມ່ນຄວາມອຶດຢາກເຂົ້າຈີ່ ຫຼືຄວາມຫິວນ້ຳ, ແຕ່ເປັນການອຶດຢາກໃນການໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວ: ແລະພວກເຂົາຈະລ່ອງໄປຈາກທະເລໜຶ່ງຫາອີກທະເລໜຶ່ງ, ແລະຈາກທິດເໜືອໄປຈົນເຖິງທິດຕາເວັນອອກ, ພວກເຂົາຈະແລ່ນໄປມາເພື່ອສະແຫວງຫາພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວ, ແຕ່ຈະບໍ່ພົບ. ໃນວັນນັ້ນ ຍິງພົມຈັນຜູ້ງາມສະງ່າ ແລະຊາຍໜຸ່ມທັງຫຼາຍຈະອ່ອນແຮງລົງເພາະຄວາມຫິວນ້ຳ. ບັນດາຜູ້ທີ່ສາບານໂດຍບາບຂອງຊາມາເຣຍ ແລະກ່າວວ່າ, “ໂອ ດານ, ພຣະຂອງທ່ານຊົງພຣະຊົນຢູ່”; ແລະ, “ວິຖີແຫ່ງເບເອີເຊບາຍັງຄົງຢູ່”; ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາກໍຈະລົ້ມລົງ ແລະຈະບໍ່ລຸກຂຶ້ນອີກເລີຍ. ອາໂມດ 8:11–14.

Back to Articles