Article

# ພຣະທັມດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບເຈັດ

ການປະທັບຕາຂອງ 144,000 ຄົນ: ຂໍ້ເຂົ້າໃຈຈາກນິມິດຂອງດານີເອນ ແລະ ສັນຍະລັກແຫ່ງການພະຍາກອນ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 7, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ດານີເອນໄດ້ຖືກແຕະຕ້ອງສາມຄັ້ງໃນບົດທີສິບ, ຄັ້ງທໍາອິດແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍໂດຍກາບຣີເອນ ແລະການແຕະຕ້ອງຄັ້ງກາງແມ່ນໂດຍພຣະຄຣິດ. ໃນການແຕະຕ້ອງຄັ້ງກາງນັ້ນ ດານີເອນໄດ້ຮູ້ສຶກຢ່າງແຮງກ້າທີ່ສຸດເຖິງຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງຕົນ, ເພາະວ່າໝຸດໝາຍກາງຂອງຄວາມຈິງເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ແຕະຕ້ອງດານີເອນເປັນຄັ້ງທີສອງແມ່ນມີຄາເອນ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຊາວເອັດວັນ.

ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສາມວັນເຄິ່ງເຊິ່ງເປັນວັນແຫ່ງສັນຍະລັກ, ໃນເວລາທີ່ພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ, ມີສຽງໜຶ່ງໄດ້ຊຸບຊີວິດພະຍານທັງສອງຄືນມາ. ສຽງນັ້ນແມ່ນສຽງຂອງອັກຄະທູດ ຜູ້ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຟື້ນຄືນມາ. ການລົງມາຂອງມີຄາເອນໃນດານີເອນ ບົດທີ 10 ໃນວັນທີຊາວສອງ ສອດຄ່ອງກັບການຟື້ນຄືນມາຂອງພະຍານສອງຄົນໃນປີ 2023. ໃນຂະນະທີ່ພະຍານສອງຄົນນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນນັ້ນ, ເອເຊກຽນໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນກະດູກທີ່ກະຈັດກະຈາຍຂອງພວກເຂົາ ແລະຖືກຖາມວ່າ ລາວຄິດວ່າກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວເຫຼົ່ານັ້ນໃນຮ່ອມພູຈະສາມາດຖືກຊຸບຊີວິດຂຶ້ນມາໄດ້ຫຼືບໍ່, ແລະຄຳຕອບທັງໝົດທີ່ເອເຊກຽນໃຫ້ໄດ້ກໍແມ່ນ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງຊົງຊາບ.”

ຈາກນັ້ນ ເອເຊກຽນໄດ້ຖືກບອກໃຫ້ພະຍາກອນຕໍ່ບັນດາກະດູກ, ແລະທ່ານກໍໄດ້ກະທຳດັ່ງນັ້ນ; ເມື່ອທ່ານໄດ້ພະຍາກອນແລ້ວ, ກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກປະກອບເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ແຕ່ຍັງບໍ່ມີຊີວິດຢູ່. ການພະຍາກອນຄັ້ງທຳອິດຂອງເອເຊກຽນແມ່ນການຮວບຮວມກະດູກເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ແຕ່ຈະຕ້ອງອາໄສການພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງເພື່ອຊຸບຊີວິດກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ຄືນມາເປັນກອງທັບ. ການພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນແມ່ນຄຳພະຍາກອນເຖິງວິບັດປະການທີສາມ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍລົມທັງສີ່ທິດທີ່ໄດ້ນຳເອົາຊີວິດມາສູ່ກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນ. ອາດາມຄົນທຳອິດຖືກສ້າງຂຶ້ນຢ່າງສົມບູນ, ແຕ່ຕໍ່ມາໄດ້ເຮັດບາບ ແລະໄດ້ຖ່າຍທອດຄວາມຕາຍໄປສູ່ລູກຫລານທັງໝົດຂອງຕົນ. ການຄືນມາມີຊີວິດຂອງກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວຂອງເອເຊກຽນນັ້ນສອດຄ້ອງກັບການສ້າງອາດາມໃນຄວາມສົມບູນຂອງທ່ານ, ເພາະວ່າອາດາມໄດ້ຖືກປັ້ນຂຶ້ນກ່ອນ, ແລ້ວຕໍ່ມາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດເຂົ້າໃນທ່ານ.

ນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າພະຍານທັງສອງໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍທີ່ຖືກຍົກຍ້ອງເມື່ອພວກເຂົາຖືກນຳໃຫ້ຄືນມາມີຊີວິດອີກ, ເພາະສິ່ງນັ້ນຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນຈົນກວ່າການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ, ແຕ່ການເປັນຄືນມາຂອງພວກເຂົາສອດຄ່ອງກັບນິມິດຂອງດານີເອນກ່ຽວກັບນິມິດ “marah” ໃນຄວາມໝາຍແບບເຫດໃຫ້ເກີດ, ເມື່ອພວກເຂົາຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນຕາມພາບທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນໃນຂະນະນັ້ນ. ບັນທັດເທິງບັນທັດ, ຂະບວນການຂອງການປະທັບຕາໄດ້ຖືກວາງອອກຢ່າງຮອບຄອບຢ່າງຍິ່ງໂດຍຄຳພະຍານຝ່າຍຄຳພະຍາກອນ.

ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11, “ພາຍຫຼັງສາມວັນກັບເຄິ່ງ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່” ພະຍານທັງສອງ, “ແລະພວກເຂົາ” ໃນຂະນະນັ້ນ “ໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງໄດ້ຕົກເຫຼືອກໃສ່ຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ເຫັນພວກເຂົາ,” ແລະໃນຂະນະນັ້ນກໍມີ “ສຽງດັງກ້ອງຈາກສະຫວັນເວົ້າແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ຈົ່ງຂຶ້ນມາທີ່ນີ້. ແລະພວກເຂົາໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນເມກ; ແລະພວກສັດຕູຂອງພວກເຂົາໄດ້ເບິ່ງພວກເຂົາ.”

ປະການທຳອິດ, ພຣະວິນຍານໄດ້ເຂົ້າສູ່ເຂົາທັງຫຼາຍ, ຈາກນັ້ນເຂົາກໍໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ, ແລະເມື່ອເຂົາໄດ້ຢືນຂຶ້ນແລ້ວ, ຄວາມຢ້ານຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ຕົກເທິງສັດຕູຂອງເຂົາຜູ້ທີ່ກ່ອນນັ້ນໄດ້ຊື່ນຊົມຢູ່ໃນການຕາຍຂອງເຂົາ. ຈາກນັ້ນ ມີສຽງໜຶ່ງຮ້ອງເອີ້ນໃຫ້ເຂົາຂຶ້ນໄປ, ແລະສັດຕູຂອງເຂົາກໍເປັນພະຍານເຫດການນັ້ນ. ໃນກໍລະນີຂອງເອເຊກຽນ, ໃນຕອນທຳອິດ ພວກເຂົາຖືກສະແດງວ່າກະຈັດກະຈາຍ ແລະຕາຍຢູ່ໃນຫຸບເຂົາ, ຈາກນັ້ນ ຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງຖືກປະກາດອອກມາ ເພື່ອຮວບຮວມພວກເຂົາເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ແລ້ວຄຳພະຍາກອນທີສອງກໍເຮັດໃຫ້ເຂົາຢືນຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ. ໃນກໍລະນີຂອງດານີເອນ, ໃນຕອນທຳອິດ ທ່ານໄດ້ເຫັນນິມິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຍກອອກເປັນສອງຈຳພວກ, ແລະຈາກນັ້ນ ທ່ານກໍໄດ້ຖືກສຳຜັດສາມເທື່ອ.

ເມື່ອລາວຖືກແຕະຕ້ອງເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ລາວບໍ່ມີເຫຼືອແຮງ, ລາວຢູ່ໃນການຫຼັບສະນິດຢ່າງເລິກ, ແລະໃບໜ້າຂອງລາວຄວ່ຳລົງກັບພື້ນ. ການຫຼັບເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຕາຍ. ແຕ່ລາວກໍໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ຖືກກ່າວອອກມາ.

> ຢ່າປະຫລາດໃຈກັບເລື່ອງນີ້: ເພາະວ່າເວລານັ້ນກຳລັງຈະມາ ເມື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນອຸບໂມງຝັງສົບທັງໝົດຈະໄດ້ຍິນສຽງຂອງພຣະອົງ. ໂຢຮັນ 5:28.

ແລ້ວກາບຣີເອນໄດ້ນຳດານີເອນໃຫ້ລົງຢູ່ເທິງມືແລະຫົວເຂົ່າຂອງຕົນ, ແລ້ວໄດ້ບັນຊາໃຫ້ລາວຢືນຂຶ້ນ, ແລະລາວກໍໄດ້ເຮັດຕາມ ແມ່ນແຕ່ກຳລັງສັ່ນຢູ່. ແລ້ວລາວກໍໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງກາບຣີເອນ, ແຕ່ລາວຍັງຄົງເປັນໃບ້. ເອເຊກຽນກໍໄດ້ເຫັນນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດເຊັ່ນກັນ ແລະມັນໄດ້ກ່ອນໃຫ້ເກີດລຳດັບເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັນ.

> ແລະເໜືອພື້ນຟ້າທີ່ຢູ່ເໜືອຫົວຂອງພວກເຂົານັ້ນ ມີສິ່ງໜຶ່ງຄ້າຍດັ່ງພະທີ່ນັ່ງ ດັ່ງລັກສະນະຂອງແກ້ວໄພລິນ; ແລະເທິງສິ່ງທີ່ຄ້າຍດັ່ງພະທີ່ນັ່ງນັ້ນ ມີສິ່ງໜຶ່ງຄ້າຍດັ່ງຮູບລັກ ດັ່ງການປະກົດຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ເທິງນັ້ນ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສີດັ່ງອຳພັນ ດັ່ງການປະກົດຂອງໄຟຢູ່ຮອບດ້ານພາຍໃນພຣະອົງ, ຕັ້ງແຕ່ລັກສະນະຂອງແອວພຣະອົງຂຶ້ນໄປ; ແລະຕັ້ງແຕ່ລັກສະນະຂອງແອວພຣະອົງລົງມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນດັ່ງການປະກົດຂອງໄຟ, ແລະມີຄວາມສະຫວ່າງຮອບດ້ານ. ດັ່ງການປະກົດຂອງຮຸ້ງທີ່ຢູ່ໃນເມກໃນວັນຝົນຕົກ, ຄວາມສະຫວ່າງຮອບດ້ານນັ້ນກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນການປະກົດຂອງສິ່ງທີ່ຄ້າຍດັ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະເຢໂຫວາ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍກົ້ມໜ້າລົງກັບພື້ນ, ແລະໄດ້ຍິນສຽງຂອງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ກຳລັງກ່າວ. ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງເຈົ້າ, ແລະເຮົາຈະກ່າວກັບເຈົ້າ. ແລະພຣະວິນຍານໄດ້ເຂົ້າມາໃນຂ້າພະເຈົ້າເມື່ອພຣະອົງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຕັ້ງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນ, ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 1:26–2:2.

ນິມິດນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ທັງເອເຊກຽນ ແລະ ດານີເອນຖືກຖ່ອມລົງຈົນເຖິງຜົງດິນ, ໃນສະພາບທີ່ພວກເຂົານອນກົ້ມໜ້າລົງເທິງພື້ນດິນ. ໃນສະພາບນັ້ນ ພວກເຂົາທັງສອງຍັງໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ ພວກເຂົາທັງສອງກໍຖືກຍົກຂຶ້ນໃຫ້ຢືນເພື່ອຈະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ຖືກກ່າວແກ່ພວກເຂົາ, ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ “ພຣະວິນຍານກໍໄດ້ເຂົ້າມາໃນ” ພວກເຂົາ. ການປະສານຮ່ວມຂອງຄວາມເປັນພຣະຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໂດຍການຮັບເອົາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກຖ່າຍທອດໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. “ພຣະວັດຈະນະ” ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖ່າຍທອດຄວາມເປັນພຣະເຂົ້າສູ່ມະນຸດຊາດ. ຄວາມຈິງນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈຄວາມໜັກແໜ້ນ ແລະ ຄວາມສຳຄັນຂອງປະຫວັດສາດຝ່າຍຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງກາບຣີເອນໄດ້ຈັດຫາໃຫ້ດານີເອນໃນບົດທີສິບເອັດ. ປະຫວັດສາດຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນບົດທີສິບເອັດ ແມ່ນຊ່ອງທາງທີ່ນ້ຳມັນບໍລິສຸດຖືກຖ່າຍທອດໄປສູ່ພວກພົມມະຈາຣີທີ່ມີປັນຍາ.

ກັບເອເຊກຽນ ທ່ານໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃນທັນທີວ່າ ທ່ານຈະຕ້ອງນໍາສະເໜີຂ່າວສານແກ່ອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ, ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນເອເຊກຽນກໍໄດ້ຖືກແຈ້ງໃຫ້ຮູ້ວ່າ ອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເຊຍຈະບໍ່ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ, ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນວົງວານແຫ່ງການກະບົດ. ປະສົບການຂອງເອເຊກຽນຄືກັບປະສົບການຂອງອິຊາຢາໃນບົດທີຫົກ, ແລະສະນັ້ນ ເທິງພະຍານສອງຄົນ ເມື່ອພຣະເຈົ້າປຸກດານີເອນໃຫ້ຕື່ນຈາກການນອນ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ດານີເອນໄດ້ຮັບຂ່າວສານສໍາລັບວົງວານແຫ່ງການກະບົດຂອງອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ຟັງ.

ແລ້ວດານີເອນໄດ້ຮັບການສຳຜັດເປັນຄັ້ງທີສອງ ໂດຍພຣະຄຣິດເອງ, ຜູ້ຊົງແຕະຕ້ອງຮິມຝີປາກຂອງດານີເອນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ພຣະອົງເຄີຍແຕະຕ້ອງຮິມຝີປາກຂອງເອຊາຢາດ້ວຍຖ່ານໄຟຈາກແທ່ນບູຊາ. ແລ້ວດານີເອນຈຶ່ງສາມາດເວົ້າໄດ້, ແຕ່ລາວຍັງຄົງປາດສະຈາກກຳລັງ, ແລະຍັງບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈ. ຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງເອເຊກຽນ, ລົມຫາຍໃຈມາພ້ອມກັບຂ່າວສານເລື່ອງ “ລົມທັງສີ່”, ຊຶ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນ. ຄຳພະຍາກອນຂອງເອເຊກຽນເລື່ອງລົມທັງສີ່ສອດຄ່ອງກັບການສຳຜັດຄັ້ງທີສາມຂອງດານີເອນ, ເພາະໃນເວລານັ້ນລົມຫາຍໃຈໄດ້ເຂົ້າສູ່ກະດູກທັງຫຼາຍ ແລະພວກມັນກໍຢືນຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນການສຳຜັດຄັ້ງທີສາມຂອງດານີເອນນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໄດ້ຮັບກຳລັງ.

ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ປະຊາຊົນໃນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍ ແລະໄດ້ເຂົ້າສູ່ເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າຕາມຄຳອຸປະມາ. ປະຫວັດຂອງການປະທັບຕາໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນປະຫວັດຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຈົນເຖິງການກະບົດໃນປີ 1863. ເສັ້ນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ທີ່ນັ້ນຊ້ອນທັບກັບຊ່ວງຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ມັນຍັງຊ້ອນທັບກັບປະຫວັດຈາກວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດດ້ວຍ. ປະກົດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ສັນຍາລັກມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງປະການ, ແລະຄວາມໝາຍນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກກຳນົດໂດຍບໍລິບົດທີ່ມັນຖືກນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້.

ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາການມາເຖິງແລະພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງໃດອົງໜຶ່ງໃນສາມອົງນັ້ນ, ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນຖືກກໍານົດໂດຍລໍາດັບເຫດການອັນດຽວກັນ. ພວກເຂົາມາເຖິງໃນຈຸດເວລາທີ່ຄໍາພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວພັນກັບພວກເຂົານັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກ. ຄໍາພະຍາກອນນັ້ນຖືກຈັດວາງໄວ້ເທິງສາມຂັ້ນຕອນ: ການມາເຖິງຂອງມັນ, ການຮັບພະລັງອໍານາດຂອງມັນ, ແລະປະຕູທີ່ປິດລົງໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງມັນ. ພາຍໃນປະຫວັດສາດນັ້ນຍັງມີໝຸດໝາຍອື່ນໆອີກ, ແຕ່ສາມໝຸດໝາຍແຫ່ງການທົດສອບຂອງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງນັ້ນ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍໝຸດໝາຍທໍາອິດທີ່ຄໍາພະຍາກອນຖືກເປີດຜະນຶກ. ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນໄດ້ຮັບພະລັງອໍານາດຜ່ານການຢືນຢັນ, ແລະການຢືນຢັນພ້ອມທັງການຮັບພະລັງອໍານາດນັ້ນ ຈຶ່ງກາຍເປັນການທົດສອບບັນດາຊາຍແລະຍິງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ. ບົດສະຫຼຸບຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນນໍາໃຫ້ເກີດເຄື່ອງທົດສອບອັນເປັນຕົວຊີ້ຂາດ ຊຶ່ງສະແດງອອກວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ໃນການທົດສອບຄັ້ງທີສາມນັ້ນ ເປັນຄົນມີປັນຍາ ຫຼື ເປັນຄົນໂງ່.

ພາຍໃນປະຫວັດສາດຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ທ່ານສາມາດຈຳແນກເຫັນທູດສະຫວັນສາມອົງໄດ້. ອົງທຳອິດໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ອົງທີສອງໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະອົງທີສາມຈະມາເຖິງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ (ບົດທົດສອບຊີ້ຂາດ). ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ສອດຄ່ອງກັບວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະ 1856 ສອດຄ່ອງກັບວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະ 1863 ສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເມື່ອເປັນດັ່ງນັ້ນ, ຊ່ວງຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຫາ 1863 ຍັງສອດຄ່ອງກັບຊ່ວງຈາກວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດດ້ວຍ, ເພາະວ່າວັນທີ 18 ກໍລະກົດແມ່ນການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການປະທັບຕາ. ປະຫວັດສາດຕໍ່ໄປນີ້ຍັງຄົງຖືກຈຳແນກຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າເປັນພຽງໝຸດໝາຍຕ່າງໆຂອງທູດສະຫວັນໃດໆກໍຕາມ.

ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ໄດ້ມີຄວາມຈິງໜຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ຊຶ່ງມີໄວ້ເພື່ອທົດສອບຄົນຮຸ່ນນັ້ນ. ຂັ້ນຕອນທີສອງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ແມ່ນເມື່ອພະຍານທັງສອງຖືກຊຸບໃຫ້ຄືນມາ. ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກທົດສອບວ່າຈະຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໃນເວລານັ້ນຫຼືບໍ່, ຊຶ່ງກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນຂະນະນີ້. ຕໍ່ມາ ໃນເວລາຂອງກົດວັນອາທິດ (ບົດທົດສອບຊີ້ຂາດ), ຈະຖືກເປີດເຜີຍວ່າໃຜເປັນ ແລະ ໃຜບໍ່ເປັນຍິງພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫຼາດ. ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາປະຫວັດສາດນັ້ນວ່າເປັນພຽງໂຄງສ້າງຂອງທູດສະຫວັນອົງດຽວ ແລ້ວນຳເອົາວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄປຈົນເຖິງການກະບົດຂອງປີ 1863 ມາທາບລົງເທິງປະຫວັດສາດຈາກວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຈົນເຖິງກົດວັນອາທິດ, ພວກເຮົາພົບວ່າໃນປີ 1849 ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເພື່ອຮວບຮວມຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.

ນັບແຕ່ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຫາ 1849, ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍ. ໃນປີ 1850 ພວກເຂົາໄດ້ຈັດທຳຕາຕະລາງຮາບາກຸກສະບັບທີສອງໃນສອງສະບັບນັ້ນ. ໃນເດືອນມັງກອນ 1851 ພວກເຂົາໄດ້ໂຄສະນາແຜນພາບໃໝ່ນັ້ນໃນ Review. ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກກະຈັດກະຈາຍ, ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາພ້ອມກັບຄວາມສະຫວ່າງ. ແລ້ວພຣະເຈົ້າຈຶ່ງເລີ່ມຮວບຮວມພວກເຂົາອີກຄັ້ງ, ແລະຕໍ່ມາພຣະອົງໄດ້ປະທານພາບສະແດງດ້ວຍສາຍຕາຂອງຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງປະກາດ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໃນປີ 1842. ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແມ່ນການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້, ແລະມັນໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປພາຍໃຕ້ການຊົງນຳຂອງພຣະອົງໃຫ້ພັດທະນາ, ແລະໃນປີ 1856 ຈຸດຍອດສຸດທ້າຍຂອງຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີ. ຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນຢູ່ເທິງ “ເຈັດເທື່ອ,” ຊຶ່ງເປັນຄວາມສະຫວ່າງປະການທຳອິດທີ່ William Miller ໄດ້ຮັບຮູ້, ແລະຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງວ່າເປັນໜຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ສຳເລັດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

ແສງສະຫວ່າງຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນປີ 1856 ແມ່ນທັງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ Miller ຜູ້ສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍແມ່ນແສງສະຫວ່າງສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງໃນປີ 1856 ແມ່ນທັງການປະຕິເສດການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798 ແຕ່ກໍແມ່ນການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ດ້ວຍ, ແລະມັນໄດ້ຖືກປະຕິເສດໂດຍຜູ້ທີ່ໃນເວລາ ແລະ ສະຖານທີ່ນັ້ນໄດ້ປ່ຽນຜ່ານຈາກປະສົບການຂອງ Philadelphia ໄປສູ່ປະສົບການຂອງ Laodicea. ການກະບົດໃນປີ 1863 ແມ່ນຄັ້ງທີສາມ ແລະ ເປັນບົດທົດສອບຊີ້ຂາດ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງອອກໂດຍແຜນພູມປອມທີ່ໄດ້ລຶບເອົາແສງສະຫວ່າງຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ອອກ.

ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນແກ່ຂະບວນການຟີລາເດນເຟຍຂອງທູດອົງທຳອິດ ໂດຍພຣະເຈົ້າຊົງຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງປົກຄຸມຄວາມຜິດພາດໃນບາງຕົວເລກເທິງແຜນພັບບຸກເບີກປີ 1843. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນແກ່ຂະບວນການລາໂອດີເຊຍຂອງທູດອົງທີສາມ ໂດຍມະນຸດໄດ້ບໍ່ໃສ່ໃຈວ່າໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ພຣະຄຣິດໄດ້ຊູພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະຊົງປະຕິຍານວ່າ ເວລາຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ. ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຂ່າວສານໜຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ເພື່ອຈະທົດສອບບັນດາພົມມະຈັນໃນຊົ່ວອາຍຸນີ້. ດັ່ງເຊັ່ນໃນປີ 1850 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນປີ 2023 ໄດ້ຊົງຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອຮວບຮວມກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວຂອງເອເຊກຽນເຂົ້າດ້ວຍກັນ ຊຶ່ງໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ຮອດປີ 1851 ໄດ້ມີພາບສະແດງຂອງຂ່າວສານແບບໃໝ່ ຊຶ່ງເປັນການສໍາເລັດຕາມຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະທຳ Habakkuk ບົດທີສອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າ ຫຼັງຈາກປີ 2023 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງມີທຸງໝາຍອັນມີຊີວິດອັນໃໝ່ເພື່ອຊູຂຶ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກພິມພຽງໂດຍໂຕະສອງແຜ່ນຂອງ Habakkuk.

ແຜ່ນຈາລຶກສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍແຜ່ນຈາລຶກສອງແຜ່ນແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການ ແລະຍັງໂດຍເຂົ້າຈີ່ຖວາຍແບບໂບກສອງກ້ອນໃນເທດສະການເພັນເຕກອດອີກດ້ວຍ. ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນການຖວາຍຜົນແຮກ, ແລະພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະທຳມາລາກີທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງການຖວາຍນັ້ນດັ່ງຄຳວ່າ “ໃນວັນເກົ່າກ່ອນ, ດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ.” ພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນການຖວາຍແບບໂບກ ເພື່ອໃຫ້ຊາວໂລກທັງປວງໄດ້ເຫັນ.

ການປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຮວບຮວມເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍກັນ, ແລະການຮວບຮວມນັ້ນສຳເລັດໄດ້ໂດຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວຂອງເອເຊກຽນຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄວ້ໂດຍການໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ພວກມັນຍັງຕາຍຢູ່. ເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນຂອງເຄື່ອງມືມະນຸດທີ່ປະກາດຂ່າວສານທີ່ຮວບຮວມກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງເພື່ອຮວບຮວມຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະອົງ. ເອຊາຢາ, ເຢເຣມີຢາ, ດານີເອນ, ໂຢຮັນ ແລະ ເອເຊກຽນ ລ້ວນລະບຸເຖິງອົງປະກອບຝ່າຍມະນຸດທີ່ນຳສົ່ງຂ່າວສານອັນມາຈາກພຣະເຈົ້າໄປຫາກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ.

ເມື່ອກະດູກຖືກຮວບຮວມແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງເປີດເຜີຍການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງຖືກແກະອອກຈາກການປະທັບຕາພຽງກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ, ແລະຄວາມຮູ້ນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວາລະສຸດທ້າຍ.” ໃນຄຳພະຍາກອນທີສອງຂອງເອເຊກຽນ, ແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກແກະອອກຈາກການປະທັບຕານັ້ນ ແມ່ນວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງລົມຕາເວັນອອກທີ່ເປົ່າລົມແຫ່ງຊີວິດເຂົ້າໃນກະດູກ ແລະກໍໃຫ້ພວກມັນຢືນຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນມີອຳນາດ. ແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ດານີເອນ ແມ່ນແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນບົດທີສິບເອັດ. ເມື່ອຮ່ວມກັນແລ້ວ ເອເຊກຽນແລະດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງ “ສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວາລະສຸດທ້າຍ,” ຊຶ່ງແມ່ນຂ່າວສານຂອງລົມ (ຕາເວັນອອກ) ແລະກະສັດແຫ່ງ (ທິດເໜືອ).

> ແຕ່ຂ່າວຄາວຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະຈາກທິດເໜືອຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາວຸ່ນວາຍໃຈ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈະອອກໄປດ້ວຍຄວາມໂກດເຄືອງຢ່າງໃຫຍ່ ເພື່ອທຳລາຍ ແລະເພື່ອກຳຈັດຫລາຍຄົນໃຫ້ສິ້ນໄປ. ດານີເອນ 11:44.

ໃນປີ 1856 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມີພຣະປະສົງທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພຣະລາຊະກິດການປະທັບຕາແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງສຳເລັດລົງ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ກະບົດ. ຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງຕັ້ງພຣະໄວ້ທີ່ຈະໃຊ້ເພື່ອນຳພວກເຂົາອອກຈາກສະພາບ Laodicean ຂອງພວກເຂົາ ຄື “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ Leviticus ບົດ 26. ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເລີ່ມຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນເດືອນກໍລະກົດ, 2023, ພຣະອົງໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ” ແກ່ພວກເຂົາອີກຄັ້ງໜຶ່ງ, ແລະ ທ່າມກາງສິ່ງອື່ນໆ ພຣະອົງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນວັນລຶບມົນທິນແບບຕົວແທນສົມບູນ ແກຣ່ງແຫ່ງ Jubilee ຈະຕ້ອງດັງຂຶ້ນ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນເວລາທີ່ແກຣ່ງທີເຈັດຈະຕ້ອງດັງຂຶ້ນດ້ວຍເຊັ່ນກັນ. ແກຣ່ງແຫ່ງ Jubilee ເປັນສັນຍະລັກຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ແລະ ແກຣ່ງທີເຈັດຄືຄວາມວິບັດປະການທີສາມ. ເມື່ອ Michael ໄດ້ລົງມາໃນ Daniel ບົດ 10, Daniel ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບປະສົບການຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ອະທິຖານຄຳອະທິຖານຂອງ Leviticus ບົດ 26, ແລະ ຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈໃນຄວາມລັບທາງຄຳພະຍາກອນຂອງ Daniel ບົດ 2.

ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຮຽກໂຮມໂດຍພຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຕໍ່ມາກໍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ ໄດ້ຮັບກຳລັງເພື່ອປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງທິດຕາເວັນອອກແລະທິດເໜືອ. ພວກເຂົາປະກາດຂ່າວສານນັ້ນຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ຂະບວນການແຫ່ງການຍົກກອງທັບນັ້ນຂຶ້ນເປັນຫົວຂໍ້ຄຳພະຍາກອນທີ່ລະອຽດຢ່າງຫຼາຍ, ແລະຈຸດເວລາທີ່ພຣະພາວະເລີ່ມຖືກນຳມາຮ່ວມກັບມະນຸດສະພາບ ໃນການສຳເລັດຕາມການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຂໍ້ສິບເອັດຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກນຳສະເໜີຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ໜຶ່ງຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດຈົນເຖິງຂໍ້ສິບຫົກ ເປັນການເຕັມສ່ວນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ ນັ້ນຄື “ສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບວັນສຸດທ້າຍ.”

ເມື່ອພວກເຮົາເລີ່ມພິຈາລະນາຂໍ້ທີ່ສິບສາມເຖິງສິບຫ້າໃນດານີເອນບົດທີ 11, ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດເປັນຄັ້ງທໍາອິດໃນຍຸດທະການປານຽມ ໃນປີ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ., ການເຂົ້າໃຈຄວາມສຳຄັນຂອງຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ເປັນສິ່ງຈໍາເປັນຢ່າງຍິ່ງ. ປານຽມແມ່ນສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມໃນຈໍານວນສາມຄັ້ງ. ຍຸດທະການຄັ້ງທໍາອິດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໄຊຊະນະຂອງສັນຕະປາປາ ແລະກອງທັບຕົວແທນຂອງມັນ ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ໃນປີ 1989. ຍຸດທະການຕໍ່ໄປ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍຂໍ້ທີ່ສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ, ແລະໄດ້ສຳເລັດໂດຍຍຸດທະການຣາເຟຍ, ກະສັດຝ່າຍໃຕ້ (ຣັດເຊຍ), ຈະເອົາຊະນະກະສັດຝ່າຍເໜືອ ແລະກອງທັບຕົວແທນຂອງມັນ ໃນຢູເຄຣນ. ຍຸດທະການຄັ້ງທີສາມຈະເປັນເໝືອນຄັ້ງທໍາອິດ ໂດຍທີ່ສັນຕະປາປາ (ກະສັດຝ່າຍເໜືອ) ຈະມີໄຊຊະນະເໜືອລັດທິຄອມມູນິດ (ສະຫະປະຊາຊາດ), ດ້ວຍກອງທັບຕົວແທນຂອງມັນ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ). ແຕ່ສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມ ຊຶ່ງແມ່ນຍຸດທະການປານຽມ ຈະເປັນການເລີ່ມຕົ້ນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ III ອີກດ້ວຍ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ດັ່ງທີ່ວົງລໍ້ອັນສັບຊ້ອນທັງຫຼາຍຢູ່ໃຕ້ການນໍາພາຂອງພຣະຫັດທີ່ຢູ່ໃຕ້ປີກຂອງເຄຣູບີມ ສັນໃດ ການດໍາເນີນອັນສັບຊ້ອນຂອງເຫດການທັງຫຼາຍຂອງມະນຸດກໍຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມອັນສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າສັນນັ້ນ. ທ່າມກາງຄວາມຂັດແຍ້ງແລະຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງບັນດາປະຊາຊາດ, ພຣະອົງຜູ້ປະທັບຢູ່ເໜືອເຄຣູບີມຍັງຄົງຊົງນໍາພາການທັງຫຼາຍຂອງໂລກ.”

> “ປະຫວັດສາດຂອງບັນດາປະຊາຊາດ ທີ່ໄດ້ເຂົ້າຄອບຄອງເວລາແລະສະຖານທີ່ອັນໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ແກ່ພວກເຂົາຕາມລຳດັບ ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວໄດ້ເປັນພະຍານແກ່ຄວາມຈິງ ຊຶ່ງພວກເຂົາເອງກໍບໍ່ຮູ້ຄວາມໝາຍຂອງມັນ ກຳລັງກ່າວແກ່ພວກເຮົາ. ຕໍ່ທຸກປະຊາຊາດ ແລະຕໍ່ທຸກບຸກຄົນໃນວັນນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດບ່ອນຂອງເຂົາໄວ້ໃນແຜນການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ. ໃນວັນນີ້ ມະນຸດແລະບັນດາປະຊາຊາດກຳລັງຖືກວັດດ້ວຍລູກດິ່ງທີ່ຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຜູ້ບໍ່ທຳຜິດພາດ. ທຸກຄົນກຳລັງຕັດສິນຊະຕາກຳຂອງຕົນໂດຍທາງເລືອກຂອງຕົນເອງ ແລະພຣະເຈົ້າກໍຊົງຄວບຄຸມເໜືອສິ່ງທັງປວງເພື່ອໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງພຣະອົງສຳເລັດ.”

> “ປະຫວັດສາດທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ I AM ໄດ້ຊົງກຳນົດໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ, ໂດຍຊົງເຊື່ອມຕໍ່ຂໍ້ໜຶ່ງຫາອີກຂໍ້ໜຶ່ງໃນສາຍໂສ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນໃນອະດີດໄປຈົນເຖິງນິລັນດອນໃນອະນາຄົດ, ບອກໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ມື້ນີ້ພວກເຮົາຢູ່ບ່ອນໃດໃນຂະບວນແຫ່ງຍຸກສະໄໝ, ແລະສິ່ງໃດອາດຈະຄາດໝາຍໄດ້ໃນເວລາທີ່ຈະມາເຖິງ. ທຸກສິ່ງທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ບອກໄວ້ລ່ວງໜ້າວ່າຈະບັງເກີດຂຶ້ນ, ຈົນເຖິງເວລາປະຈຸບັນ, ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ແລ້ວໃນໜ້າປະຫວັດສາດ, ແລະພວກເຮົາອາດໝັ້ນໃຈໄດ້ວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ຍັງຈະມາເຖິງນັ້ນ ຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນຕາມລຳດັບຂອງມັນ.”

> “ການໂຄ່ນລົ້ມຢ່າງສິ້ນເຊີງຂອງອຳນາດປົກຄອງທັງປວງໃນໂລກນີ້ ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດໃນພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງ. ໃນຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ກ່າວອອກເມື່ອມີການປະກາດຄຳພິພາກສາຈາກພຣະເຈົ້າເໜືອກະສັດອົງສຸດທ້າຍຂອງອິສຣາເອນ ມີຂໍ້ຄວາມດັ່ງນີ້:”

> “ພຣະອົງເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງຍົກມົງກຸດຫົວອອກ ແລະ ຖອດມົງກຸດກະສັດອອກເສຍ: … ຈົ່ງຍົກຜູ້ທີ່ຕ່ຳຕ້ອຍຂຶ້ນ ແລະ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ສູງສົ່ງຕ່ຳລົງ. ເຮົາຈະຄວ້ຳມັນລົງ, ຄວ້ຳລົງ, ຄວ້ຳລົງ: ແລະ ມັນຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງມີສິດໂດຍຊອບທຳຈະສະເດັດມາ; ແລະ ເຮົາຈະມອບມັນໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ.” ເອເຊກຽນ 21:26, 27.

> “ມົງກຸດທີ່ຖືກຍົກອອກຈາກອິສຣາເອນນັ້ນ ໄດ້ຕົກທອດສືບຕໍ່ໄປຍັງອານາຈັກບາບີໂລນ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີຊ, ແລະ ໂຣມ. ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, ‘ມັນຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າພຣະອົງຜູ້ຊົງມີສິດອັນຊອບທຳໃນມັນຈະສະເດັດມາ; ແລະເຮົາຈະມອບມັນໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ.’”

> “ເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ໃນມື້ນີ້ ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຍຸກສະໄໝປະກາດວ່າ ພວກເຮົາກຳລັງຢືນຢູ່ທີ່ທາງເຂົ້າຂອງເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າສະຫງ່າງາມ. ທຸກສິ່ງໃນໂລກຂອງພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນຄວາມປັ່ນປ່ວນ. ຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາຂອງພວກເຮົາ ຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດກ່ຽວກັບເຫດການທີ່ຈະນຳໜ້າການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງກຳລັງສຳເລັດຢູ່: ‘ພວກທ່ານຈະໄດ້ຍິນເຖິງສົງຄາມ ແລະ ຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ…. ຊົນຊາດຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ຊົນຊາດ, ແລະ ອານາຈັກຕໍ່ສູ້ອານາຈັກ: ແລະ ຈະມີການອຶດຢາກ, ໂຣກລະບາດ, ແລະ ແຜ່ນດິນໄຫວ ໃນຫຼາຍບ່ອນ.’ Matthew 24:6, 7.”

> “ເວລາປະຈຸບັນແມ່ນເວລາແຫ່ງຄວາມສົນໃຈອັນທ່ວມທົ້ນສໍາລັບມວນມະນຸດທີ່ມີຊີວິດຢູ່ທັງປວງ. ບັນດາຜູ້ປົກຄອງ ແລະ ລັດບຸລຸດ, ຜູ້ຊາຍທີ່ດໍາລົງຕໍາແໜ່ງແຫ່ງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ແລະ ອໍານາດ, ຊາຍ ແລະ ຍິງຜູ້ມີຄວາມຄິດໄຕ່ຕອງໃນທຸກຊົນຊັ້ນ, ຕ່າງກໍາລັງເພ່ງເບິ່ງເຫດການທີ່ກໍາລັງອຸບັດຂຶ້ນຮອບດ້ານພວກເຮົາ. ພວກເຂົາກໍາລັງເຝົ້າມອງຄວາມສໍາພັນອັນຕຶງຄຽດ ແລະ ບໍ່ສະຫງົບ ທີ່ດໍາລົງຢູ່ທ່າມກາງບັນດາຊາດ. ພວກເຂົາສັງເກດເຫັນຄວາມເຂັ້ມຂັ້ນທີ່ກໍາລັງເຂົ້າຄรອບງໍາທຸກອົງປະກອບໃນໂລກນີ້, ແລະ ພວກເຂົາກໍຕະໜັກວ່າ ບາງສິ່ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຊີ້ຂາດກໍາລັງຈະເກີດຂຶ້ນ—ວ່າໂລກກໍາລັງຢືນຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງວິກິດການອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຫາທຽບມິໄດ້.”

> “ບັນດາທູດສະຫວັນບັດນີ້ກຳລັງຢັບຢັ້ງລົມແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ້ງໄວ້ ເພື່ອມິໃຫ້ມັນພັດຈົນກວ່າໂລກຈະໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນເຖິງຄວາມພິນາດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງນັ້ນ; ແຕ່ພາຍຸລູກໜຶ່ງກຳລັງກໍຕົວຂຶ້ນ ພ້ອມທີ່ຈະປະທຸລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະຊົງບັນຊາໃຫ້ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງປ່ອຍລົມນັ້ນ ຈະມີພາບແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ້ງຢ່າງທີ່ບໍ່ມີປາກກາດ້າມໃດສາມາດພັນລະນາໄດ້.”

> “ພຣະຄຳພີ, ແລະພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ໃຫ້ທັດສະນະອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ໃນນີ້ ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍເຖິງຉາກເຫດການສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງໂລກຂອງພວກເຮົາ, ເຫດການທີ່ບັດນີ້ກໍກຳລັງຖອດເງົາຂອງມັນລ່ວງໜ້າມາແລ້ວ, ສຽງແຫ່ງການເຂົ້າມາໃກ້ຂອງມັນເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ ແລະໃຫ້ໃຈຂອງມະນຸດຫມົດແຮງລົງດ້ວຍຄວາມຢ້ານ.”

> “‘“ເບິ່ງແມ່ນ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກຫວ່າງເປົ່າ, ແລະເຮັດໃຫ້ມັນຮ້າງເປົ່າ, ແລະຊົງພິກມັນຂຶ້ນລົງ, ແລະກະຈັດກະຈາຍບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ…. ພວກເຂົາໄດ້ລະເມີດບັນດາກົດໝາຍ, ປ່ຽນແປງຂໍ້ກຳນົດ, ລະເມີດພັນທະສັນຍາອັນເປັນນິດ. ດັ່ງນັ້ນຄຳສາບແຊ່ງໄດ້ກືນກິນແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນກໍຖືກເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ…. ຄວາມຮ່າເຮີງແຫ່ງກອງລຳມະນາໄດ້ຢຸດລົງ, ສຽງຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຊື່ນຊົມກໍສິ້ນສຸດລົງ, ຄວາມຍິນດີແຫ່ງພິນກໍຢຸດລົງ.’ ເອຊາຢາ 24:1–18.

> “‘“ວິບັດແກ່ວັນນັ້ນ! ເພາະວ່າວັນແຫ່ງພຣະຢາເວໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ, ແລະມັນຈະມາເໝືອນກັບຄວາມພິນາດຈາກພຣະຜູ້ຊົງລິດອຳນາດສູງສຸດ…. ເມັດພືດເນົ່າຢູ່ໃຕ້ກ້ອນດິນຂອງມັນ, ຍຸ້ງເຂົ້າຖືກປະປ່ອຍໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ, ສາງຖືກທຳລາຍພັງລົງ; ເພາະວ່າເຂົ້າຖືກຫ່ຽວແຫ້ງ. ຝູງສັດຮ້ອງຄາງດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງໃດ! ຝູງງົວຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນ, ເພາະບໍ່ມີຫຍ້າລ້ຽງ; ແມ່ນແທ້, ຝູງແກະກໍຖືກປະໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ.’ ‘ເຄືອອະງຸ່ນແຫ້ງໄປແລ້ວ, ແລະຕົ້ນໝາກເດື່ອກໍຫ່ຽວເສົາ; ຕົ້ນທັບທິມ, ຕົ້ນຕານດ້ວຍ, ແລະຕົ້ນໝາກໂປມ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ຕົ້ນໄມ້ທັງປວງໃນທົ່ງນາ ໄດ້ຫ່ຽວແຫ້ງໄປ: ເພາະວ່າຄວາມຊື່ນບານໄດ້ຫ່ຽວແຫ້ງໄປຈາກບຸດທັງຫລາຍຂອງມະນຸດ.’ Joel 1:15–18, 12.”

> “‘ໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຈັບປວດຢູ່ໃນສ່ວນເລິກທີ່ສຸດ; … ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດນິ່ງງຽບໄດ້, ເພາະຈິດວິນຍານຂອງເຈົ້າໄດ້ຍິນ, ໂອ ຈິດວິນຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ສຽງແກດ, ສັນຍານເຕືອນແຫ່ງສົງຄາມ. ຄວາມພິນາດຊ້ອນເທິງຄວາມພິນາດຖືກປະກາດຂຶ້ນ; ເພາະວ່າແຜ່ນດິນທັງສິ້ນຖືກທຳລາຍເສຍແລ້ວ.’”

> “‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໂລກ, ແລະ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ມັນປາດສະຈາກຮູບຮ່າງ ແລະ ວ່າງເປົ່າ; ແລະຟ້າສະຫວັນ, ແລະມັນບໍ່ມີແສງສະຫວ່າງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພູເຂົາທັງຫຼາຍ, ແລະ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ມັນສັ່ນສະທ້ານ, ແລະເນີນທັງປວງເຄື່ອນໄຫວໄປມາເບົາໆ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ, ແລະ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ບໍ່ມີມະນຸດເລີຍ, ແລະນົກທັງປວງແຫ່ງຟ້າສະຫວັນໄດ້ບິນໜີໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ, ແລະ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ບ່ອນອຸດົມສົມບູນໄດ້ກາຍເປັນຖິ່ນກັນດານ, ແລະບັນດານະຄອນທັງຫຼາຍຂອງມັນຖືກທຳລາຍລົງ.’ ເຢເຣມີຢາ 4:19, 20, 23–26.”

> “‘ໂອ້ ວັນນັ້ນຊ່າງໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍແທ້! ຈົນບໍ່ມີວັນໃດເໝືອນມັນ: ມັນເປັນເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກຂອງຢາໂຄບ; ແຕ່ທ່ານຈະຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນອອກຈາກມັນ.’ ເຢເຣມີຢາ 30:7.” Education, 178–181.

Back to Articles