Article

# ພຣະທັມດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍເກົ້າສິບເຈັດ

ການຄ່ອຍໆເປີດເຜີຍໃນພຣະຄໍາພະຍາກອນ: ການຮວບຮວມຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ບົດບາດໃນປາຍການຂອງອິດສະລາມໃນເລື່ອງລາວແຫ່ງພຣະນິມິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ບັດນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງຊີ້ບົ່ງວ່າ ໜຶ່ງໃນເຫດການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຄື ພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການຮວບຮວມປະຊາກອນຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງເລີ່ມກະທຳໃນເດືອນກໍລະກົດ, 2023. ປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ຊີ້ບົ່ງວ່າ ພະລາຊະກິດນີ້ສຳເລັດລົງໂດຍມີສົງຄາມຂອງອິສລາມເປັນພາບພື້ນຫຼັງຂອງຂ່າວສານ.

ຂ່າວສານນັ້ນຄື ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນກ່ອນເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ, ແຕ່ຂ່າວສານນັ້ນຖືກນຳສົ່ງໂດຍ (ຖືກຈັດໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງ) ຂ່າວສານແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ. ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນເອງ ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງຢຽດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງໃນປີ 1849, ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ກໍກຳລັງກ່າວຄຳເຫັນເຖິງການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາປະຊາຊາດຜູ້ໂກດແຄ້ນ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງອິດສະລາມ.

> “ໃນວັນທີ 16 ທັນວາ 1848 ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານນິມິດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເກືອບກັບການສັ່ນຄອນຂອງອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ ‘ຟ້າສະຫວັນ,’ ໃນການປະທານໝາຍສຳຄັນທີ່ບັນທຶກໄວ້ໂດຍ Matthew, Mark, ແລະ Luke, ພຣະອົງຫມາຍເຖິງຟ້າສະຫວັນ; ແລະເມື່ອພຣະອົງຕັດວ່າ ‘ແຜ່ນດິນໂລກ’ ພຣະອົງຫມາຍເຖິງແຜ່ນດິນໂລກ. ອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ຄື ດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນປົກຄອງຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນ. ອຳນາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຄື ບັນດາຜູ້ທີ່ປົກຄອງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ອຳນາດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນຈະຖືກສັ່ນຄອນໂດຍພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລ້ວດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ ຈະຖືກເຄື່ອນອອກຈາກທີ່ຂອງຕົນ. ພວກມັນຈະບໍ່ສູນຫາຍໄປ, ແຕ່ຈະຖືກສັ່ນຄອນໂດຍພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “ເມກດຳທຶບໜັກໄດ້ລອຍຂຶ້ນມາ ແລະປະທະກັນເອງ. ບັນຍາກາດໄດ້ແຍກອອກ ແລະມ້ວນຖອຍກັບໄປ; ແລ້ວພວກເຮົາກໍສາມາດແຫງນເບິ່ງຂຶ້ນໄປຜ່ານຊ່ອງທີ່ເປີດອອກໃນກຸ່ມດາວ Orion ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ສຽງຂອງພຣະເຈົ້າດັງອອກມາ. ນະຄອນບໍລິສຸດຈະລົງມາທາງຊ່ອງທີ່ເປີດອອກນັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າບັນດາອຳນາດແຫ່ງໂລກບັດນີ້ກຳລັງຖືກສັ່ນສະເທືອນ ແລະເຫດການທັງຫຼາຍກໍເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບ. ສົງຄາມ ແລະຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ, ດາບ, ກັນດານອາຫານ, ແລະພະຍາດລະບາດ ແມ່ນສິ່ງທຳອິດທີ່ຈະສັ່ນສະເທືອນບັນດາອຳນາດແຫ່ງໂລກ, ຫຼັງຈາກນັ້ນສຽງຂອງພຣະເຈົ້າຈະສັ່ນສະເທືອນດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ, ແລະໂລກນີ້ດ້ວຍ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາອຳນາດໃນຢູໂຣບບໍ່ແມ່ນ, ດັ່ງທີ່ບາງຄົນສອນ, ການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາອຳນາດແຫ່ງສະຫວັນ, ແຕ່ເປັນການສັ່ນສະເທືອນຂອງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ໂກດແຄ້ນ.” Early Writings, 41.

ນັກປະຫວັດສາດທັງຫຼາຍຢືນຢັນວ່າ ສິ່ງທີ່ກຳລັງສັ່ນສະເທືອນບັນດາປະຊາຊາດໃນຍຸໂຣບໃນປີ 1848 ນັ້ນ ຄືກິດຈະກຳຂອງກອງທັບແຫ່ງອິດສະລາມ, ເພາະໃນຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກເຖິງອຳນາດທີ່ກະຕຸ້ນໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ. ໃນພະຍານຄັ້ງທຳອິດເຖິງການທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ໃນປະຫວັດສາດຊ່ວງປີ 1840 ຫາ 1844, ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໄດ້ມາຮອດການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter. ຈາກບ່ອນນັ້ນໄປຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ແຜ່ກວາດຜ່ານຕາມຊາຍຝັ່ງຕາເວັນອອກຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາດັ່ງດື່ນນ້ຳທະເລຖາໂຖມ. ການເຄື່ອນໄຫວນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍການເສດັດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະເປັນລາຕົວໜຶ່ງທີ່ໄດ້ບັນທຸກພຣະຄຣິດເຂົ້າໄປໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານພະຍາກອນທັງໝົດແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແຕ່ພຣະນິມິດນັ້ນຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ, ເພາະວ່າອິດສະລາມເປັນຜູ້ນຳຂ່າວສານອັນເປັນພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ພຣະເຢຊູຊົງເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ແລະພຣະອົງຊົງຖືກຜູກພັນກັບຂ່າວສານຂອງ “ລໍ”.

> ຢູດາເອີຍ, ພວກອ້າຍນ້ອງຂອງເຈົ້າຈະສັນລະເສີນເຈົ້າ; ມືຂອງເຈົ້າຈະຢູ່ເທິງຄໍຂອງສັດຕູທັງຫລາຍຂອງເຈົ້າ; ບັນດາລູກຂອງບິດາເຈົ້າຈະກົ້ມກາບລົງຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ. ຢູດາເປັນລູກສິງໂຕ: ລູກເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກເຫຍື່ອ; ມັນໄດ້ກົ້ມລົງ, ມັນໄດ້ໝອບນອນດັ່ງສິງ, ແລະດັ່ງສິງແກ່; ຜູ້ໃດຈະປຸກມັນໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ? ຄທາອຳນາດຈະບໍ່ພົ້ນໄປຈາກຢູດາ, ຫລືຜູ້ບັນຍັດກົດໝາຍຈາກລະຫວ່າງຕີນຂອງລາວ, ຈົນກວ່າຊີໂລຈະມາ; ແລະການຊຸມນຸມຂອງຊົນຊາດທັງຫລາຍຈະເປັນຂອງທ່ານ. ທ່ານຜູກລານ້ອຍຂອງທ່ານໄວ້ກັບເຄືອອະງຸ່ນ, ແລະຜູກລູກລາຂອງແມ່ລາຂອງທ່ານໄວ້ກັບເຄືອອະງຸ່ນອັນດີເລີດ; ທ່ານໄດ້ຊຳລະເສື້ອຜ້າຂອງທ່ານໃນເຫລົ້າອະງຸ່ນ, ແລະອາພອນຂອງທ່ານໃນເລືອດຂອງຜົນອະງຸ່ນ: ດວງຕາຂອງທ່ານຈະແດງດ້ວຍເຫລົ້າອະງຸ່ນ, ແລະຟັນຂອງທ່ານຂາວດ້ວຍນ້ຳນົມ. ປະຖົມມະການ 49:8–12.

ໂດຍຜ່ານຢູດາ “ການຊຸມນຸມຂອງປະຊາຊົນ” ຈຶ່ງສຳເລັດຜົນ. ພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະເປັນຢູດາ, ກໍເປັນ “ເຄືອອະງຸ່ນ” ເຊັ່ນກັນ, ແລະ “ເຄືອອະງຸ່ນອັນປະເສີດ” ນັ້ນ ຖືກຜູກໄວ້ກັບ “ລູກລາ.” “ເຄື່ອງນຸ່ງ” ຂອງພຣະອົງຖືກຊຳລະໃນ “ເຫລົ້າອະງຸ່ນ,” ຊຶ່ງເປັນ “ເລືອດແຫ່ງອະງຸ່ນ.” ພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມຫຼັ່ງພຣະໂລຫິດຂອງພຣະອົງທີ່ເກັດເຊມາເນ, ເມື່ອພຣະອົງຊົງເຫື່ອເປັນເລືອດ, ແລະ ເກັດເຊມາເນ ໝາຍເຖິງ “ບ່ອນບີບນ້ຳມັນມະກອກ.” ຕັ້ງແຕ່ເກັດເຊມາເນໄປຈົນເຖິງໄມ້ກາງແຂນ ພຣະອົງໄດ້ຫຼັ່ງພຣະໂລຫິດອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຮວບຮວມມະນຸດທັງປວງເຂົ້າມາຫາພຣະອົງເອງ.

> ບັດນີ້ແມ່ນການພິພາກສາໂລກນີ້; ບັດນີ້ເຈົ້ານາຍແຫ່ງໂລກນີ້ຈະຖືກຂັບອອກໄປ. ແລະຝ່າຍເຮົາ ຖ້າເຮົາຖືກຍົກຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ເຮົາຈະຊັກນຳມະນຸດທັງປວງໃຫ້ມາຫາເຮົາ. ພຣະອົງກ່າວຢ່າງນີ້ ເພື່ອຊົງສຳແດງເຖິງການຕາຍທີ່ພຣະອົງຈະສິ້ນພຣະຊົນ. ໂຢຮັນ 12:31–33.

ພຣະກິດຈະການຂອງພຣະຄຣິດໃນການດຶງດູດມະນຸດທັງປວງເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ ເປັນຂະບວນການສອງຂັ້ນຕອນ ເພາະວ່າກ່ອນອື່ນພຣະອົງຊົງຮວບຮວມ “ຜູ້ທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກອິສຣາເອນ” ແລ້ວຈຶ່ງຊົງໃຊ້ພວກເຂົາເປັນທຸງສັນຍານ ເພື່ອດຶງດູດຝູງແກະອີກຝູງໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ.

> ເຮົາເປັນຜູ້ລ້ຽງທີ່ດີ ແລະ ຮູ້ຈັກແກະຂອງເຮົາ ແລະ ພວກຂອງເຮົາກໍຮູ້ຈັກເຮົາ. ດັ່ງທີ່ພຣະບິດາຊົງຮູ້ຈັກເຮົາ ເຮົາກໍຮູ້ຈັກພຣະບິດາສັນນັ້ນ: ແລະ ເຮົາວາງຊີວິດຂອງເຮົາລົງເພື່ອແກະທັງຫລາຍ. ແລະ ເຮົາຍັງມີແກະອື່ນອີກ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຂອງຄອກນີ້: ເຮົາຈຳຕ້ອງນຳພວກນັ້ນມາດ້ວຍ ແລະ ພວກມັນຈະຟັງສຽງຂອງເຮົາ; ແລະ ຈະມີຄອກດຽວ ແລະ ຜູ້ລ້ຽງຜູ້ດຽວ. ໂຢຮັນ 10:14–16.

ຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນແມ່ນ “ແກະ” ຜູ້ຮູ້ຈັກພຣະອົງ. “ແກະອື່ນ” ແມ່ນຝູງຂອງພຣະອົງທີ່ອອກມາຈາກບາບີໂລນ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນແລະໄດ້ຍິນທຸງສັນຍາ. ກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຍົກທຸງສັນຍາຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ, ຊຶ່ງກໍຄືແກະຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງຊົງຮວບຮວມພວກເຂົາເປັນຄັ້ງທີສອງກ່ອນ. ແນວເສັ້ນແຫ່ງປະຫວັດສາດອັນສັກສິດນັ້ນສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ທີສິບສາມຫາສິບຫ້າຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງແນວເສັ້ນຂອງເຂົາສັດໂປຣເຕສຕັງທີ່ແທ້ຈິງ ຊຶ່ງດຳເນີນຢູ່ພາຍໃນປະຫວັດຂອງເຂົາສັດໂປຣເຕສຕັງທີ່ຫລົງອອກ, ເຂົາສັດຣີພັບລິກັນທີ່ຫລົງອອກ ແລະການມາເຖິງຂອງຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣ, ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດເລັກນ້ອຍ. ແນວເສັ້ນຂອງເຂົາສັດໂປຣເຕສຕັງທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນ ເປັນຕົວແທນທັງປະຫວັດສາດ ແລະຍັງເປັນຂ່າວສານທີ່ຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກປະທັບຕາ.

“ພວກທີ່ຖືກຂັບໄລອອກຈາກອິສຣາເອນ” ເປັນແນວສາຍໜຶ່ງທີ່ຢືນຢູ່ຕົງກັນຂ້າມກັບ “ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ” ດັ່ງທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ລະບຸໄວ້, ຫຼືດັ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ບົດທີສອງ ແລະ ບົດທີສາມ ວ່າເປັນ “ສາລາຂອງຊາຕານ” ບ່ອນທີ່ຄຣິດຈັກເມືອງສະມີຣະນາ ແລະ ຟີລາເດນເຟຍ ຖືກກ່າວເຖິງ. ຊາວຟີລາເດນເຟຍເປັນຕົວແທນຂອງ “ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ” ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ບົດທີເຈັດ, ແລະ ສະມີຣະນາແມ່ນ “ຝູງຊົນໃຫຍ່” ໃນບົດດຽວກັນນັ້ນ ຊຶ່ງບໍ່ອາດນັບຈຳນວນໄດ້. ຄົນທີ່ໄດ້ຮັບການໄຖ່ສອງຈຳພວກໃນວາລະສຸດທ້າຍ ກຳລັງຢູ່ໃນການໂຕ້ຖຽງກັບພວກທີ່ກ່າວຄຳມຸສາ ແລະ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນສາລາຂອງຊາຕານ ແລະ ອ້າງວ່າພວກຕົນເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະພວກເຂົາກ່າວວ່າພວກຕົນເປັນຢິວ.

ແນວຂອງເຂົາທີ່ແທ້ຈິງຂອງເຂົາພຣອເຕສະແຕນ ປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍການໂຕ້ຖຽງທີ່ມີຢູ່ລະຫວ່າງພວກເຂົາເອງ ແລະປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມ ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ. ໃນປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ກໍຢູ່ໃນການໂຕ້ຖຽງກັບແນວຂອງພຣອເຕສະແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະກາໂຕລິກ. ອົງປະກອບທາງສາສະໜາທັງສາມນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ ໃນລະດັບຈຸລະພາກພາຍໃນແນວຂອງເຂົາທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣອເຕສະແຕນ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ຊື່ ແລະ ພວກແອດເວນຕິດທີ່ມີແຕ່ຊື່ ເໝືອນດັ່ງຢູດາ ຈະທໍລະຍົດພວກເຮົາໃຫ້ແກ່ຄາທອລິກ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ອິດທິພົນຂອງເຂົາ ໃນການມາຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ. ແລ້ວບັນດາທຳມະຊົນບໍລິສຸດຈະເປັນປະຊາຊົນທີ່ບໍ່ໂດດເດັ່ນ, ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຫຼາຍແກ່ພວກຄາທອລິກ; ແຕ່ບັນດາຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ພວກແອດເວນຕິດທີ່ມີແຕ່ຊື່ ຜູ້ຮູ້ຈັກຄວາມເຊື່ອ ແລະ ຂົນທຳນຽມຂອງພວກເຮົາ (ເພາະເຂົາກຽດຊັງພວກເຮົາເນື່ອງຈາກວັນຊະບາໂຕ, ເພາະເຂົາບໍ່ສາມາດຫັກລ້າງມັນໄດ້) ຈະທໍລະຍົດບັນດາທຳມະຊົນບໍລິສຸດ ແລະ ລາຍງານພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ພວກຄາທອລິກ ວ່າເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ສະຖາບັນຂອງປະຊາຊົນ; ນັ້ນຄື ວ່າພວກເຂົາຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແລະ ບໍ່ນັບຖືວັນອາທິດ.” Spalding and Magan, 1, 2.

ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ມາແລ້ວກ່ອນໜ້ານີ້, ແລະໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນກໍໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຄຳວ່າ “ຄຣິສຕະຈັກຕາມນາມ” ແລະຄຳວ່າ “ແອດເວນຕິສຕ໌ຕາມນາມ” ຈະມີຄວາມໝາຍແລະການນຳໃຊ້ທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປໃນເວລາທີ່ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຂຽນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ແຕ່ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າທີ່ພວກເຂົາກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດໃນສະໄໝຂອງຕົນເອງ, ດັ່ງນັ້ນໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ຄຣິສຕະຈັກຕາມນາມໃນຍຸກສຸດທ້າຍຈຶ່ງໝາຍເຖິງ ໂປຣແຕສແຕນຕ໌ຜູ້ຫຼົງຖອຍ. ຄຳວ່າ “nominal” ໝາຍເຖິງ “ມີແຕ່ໃນນາມເທົ່ານັ້ນ”.

ຄຣິສຕະຈັກທີ່ເອີ້ນກັນວ່າ ໂປຣເຕສແຕນ ໄດ້ຢຸດເຊົາການປະທ້ວງຕໍ່ໂຣມໃນປີ 1844 ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ກະບົດຕໍ່ການເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໂດຍຄວາມເຊື່ອ, ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາອາດຈະໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ແມ່ນວັນນະມັດສະການທີ່ຖືກຕ້ອງ. ແທນທີ່ຈະເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ, ພວກເຂົາຍັງຄົງຮັກສາການນະມັດສະການດວງອາທິດໄວ້, ຊຶ່ງເປັນເຄรື່ອງໝາຍຂອງຄາທອລິກ. ການ “ປະທ້ວງ” ຕໍ່ໂຣມ, ຊຶ່ງເປັນຄຳນິຍາມພຽງປະການດຽວຂອງຄຳວ່າ “ໂປຣເຕສແຕນ,” ນັ້ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ຖ້າຫາກທ່ານໄດ້ຍອມຮັບສັນຍາລັກແຫ່ງອຳນາດຂອງນາງ, ຊຶ່ງຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນໄດ້ລະບຸຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າ ນັ້ນແມ່ນອຳນາດຂອງນາງທີ່ຈະປ່ຽນວັນນະມັດສະການໃນພຣະຄຳພີ ຈາກວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດໄປເປັນວັນອາທິດ.

“ຊາວແອັດເວັນຕິສທ໌ໃນນາມ” ແມ່ນຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນເຊວັນທ໌-ເດ ແອັດເວັນຕິສທ໌, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຖືກລະບຸວ່າເປັນຢູດາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງສາວົກທີ່ໄດ້ທໍລະຍົດຕໍ່ຄຳສາລະພາບຂອງຕົນ. ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອັດເວັນຕິສທ໌ໃນນາມຈະກຽດຊັງ “ພວກທ່ານບໍລິສຸດ” ແລະຕໍ່ມາພວກທ່ານບໍລິສຸດເຫຼົ່ານັ້ນ “ຈະ” ກາຍເປັນ “ຊົນຊາດທີ່ບໍ່ໂດດເດັ່ນ.” ພວກເຂົາກຽດຊັງພວກທ່ານບໍລິສຸດທີ່ບໍ່ໂດດເດັ່ນນັ້ນ “ເນື່ອງດ້ວຍເລື່ອງວັນຊະບາໂຕ,” ຄວາມຈິງທີ່ພວກເຂົາບໍ່ອາດ “ຫັກລ້າງ” ໄດ້. ຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕໃນປະຫວັດຂອງ Sister White ແມ່ນວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ແຕ່ມັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕໃນວັນສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງບໍ່ອາດຖືກຫັກລ້າງໄດ້, ແລະນັ້ນຄືຄຳສອນທີ່ Laodicean Seventh-day Adventism ໄດ້ປະຕິເສດເປັນອັນດັບທຳອິດໃນການກະບົດຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1863. ຄຳສອນນັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງພື້ນຖານປະການທຳອິດທີ່ William Miller ໄດ້ຄົ້ນພົບ, ແລະມັນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງ Adventism ທີ່ຊາວແອັດເວັນຕິສທ໌ໃນນາມປະຕິເສດທີ່ຈະດຳເນີນໃນນັ້ນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໂດຍທາງເກົ່າຂອງ Jeremiah. ຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕນັ້ນຄື “ເຈັດເທື່ອ,” ຂອງ Leviticus ບົດ 26.

ແນວສາຍຂອງພຣົດເຕສະແຕນທີ່ແທ້ຈິງ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍ Philadelphia ແລະ Smyrna ຖືກຫັກຫຼັງໂດຍຜູ້ທີ່ຖືກແທນໄວ້ເປັນ Judas. Judas ໄດ້ເຮັດພັນທະເພື່ອຫັກຫຼັງພຣະເຢຊູສາມເທື່ອ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຫັກຫຼັງຢ່າງເປັນຂັ້ນຕອນ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນໜ້າ ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກາງແຂນ. ຂໍ້ທີສິບຫົກຂອງ Daniel ບົດທີ 11 ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງກາງແຂນເປັນເງົາລ່ວງໜ້າຂອງມັນ. ເຫດສະນັ້ນ ໃນຂໍ້ຕ່າງໆທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ ຊຶ່ງກໍເປັນກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດເຊັ່ນດຽວກັນ ການຫັກຫຼັງສາມຂັ້ນຕອນໄດ້ຖືກນຳມາເຖິງເຫຼົ່າທ່ານບໍລິສຸດໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ການຫັກຫຼັງນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງຮວບຮວມທຸງໝາຍຂອງພຣະອົງໃນຍຸກສຸດທ້າຍເປັນຄັ້ງທີສອງ.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະມີຮາກໜໍ່ຂອງເຢຊາຍ ຊຶ່ງຈະຢືນເປັນທຸງໝາຍແກ່ປະຊາຊົນ; ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະສະແຫວງຫາທ່ານ; ແລະທີ່ພັກຂອງທ່ານຈະມີສະຫງ່າລາສີ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອກູ້ຄືນຜູ້ຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຍັງເຫຼືອຢູ່ ຈາກອັດຊີເຣຍ, ແລະຈາກເອຢິບ, ແລະຈາກປັດໂຣສ, ແລະຈາກຄູດ, ແລະຈາກເອລາມ, ແລະຈາກຊີນາ, ແລະຈາກຮາມາດ, ແລະຈາກເກາະທັງຫຼາຍໃນທະເລ. ແລະພຣະອົງຈະຕັ້ງທຸງໝາຍຂຶ້ນໃຫ້ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈະຮວບຮວມພວກທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກອິສຣາເອນ, ແລະຈະຮວບຮວມພວກຢູດາທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ ຈາກສີ່ມຸມໂລກ. ຄວາມອິດສາຂອງເອຟຣາອິມກໍຈະຫາຍໄປດ້ວຍ, ແລະບັນດາສັດຕູຂອງຢູດາຈະຖືກຕັດອອກ: ເອຟຣາອິມຈະບໍ່ອິດສາຢູດາ, ແລະຢູດາຈະບໍ່ຮົບກວນເອຟຣາອິມ. ແຕ່ພວກເຂົາຈະໂຈນບິນໃສ່ບ່າໄຫລ່ຂອງຊາວຟີລິດສະຕິນໄປທາງຕາເວັນຕົກ; ພວກເຂົາຈະປຸ້ນສະດົມຊາວຕາເວັນອອກຮ່ວມກັນ: ພວກເຂົາຈະຍື່ນມືອອກເທິງເອໂດມແລະໂມອາບ; ແລະບັນດາລູກຫຼານຂອງອຳໂມນຈະເຊື່ອຟັງພວກເຂົາ. ເອຊາຢາ 11:10–14.

ອິຊາຢາໄດ້ລະບຸສະພາບການທາງປະຫວັດສາດສໍາລັບຂໍ້ຄວາມນີ້ໃນຂໍ້ທີສິບ ດ້ວຍສໍານວນວ່າ “ໃນວັນນັ້ນ.” ດັ່ງນັ້ນ “ວັນ” ນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ແລ້ວໃນຂໍ້ພຣະຄໍາທີ່ນໍາຫນ້າຂໍ້ທີສິບ. ເມື່ອເຮົາຕິດຕາມການບັນຍາຍແບບຄໍາພະຍາກອນນີ້ຍ້ອນກັບໄປຫາຂໍ້ອ້າງອີງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາສາມາດລະບຸໄດ້ວ່າ “ວັນນັ້ນ” ແມ່ນເມື່ອໃດ ເຮົາກໍມາເຖິງຂໍ້ທີຫນຶ່ງ ຂອງບົດທີສິບ.

> ວິບັດແກ່ພວກທີ່ອອກກົດໝາຍອັນບໍ່ຊອບທຳ, ແລະແກ່ພວກທີ່ຂຽນຄວາມກົດຂີ່ອັນໜັກໜ່ວງຕາມທີ່ຕົນໄດ້ກຳນົດໄວ້. ອິຊາຢາ 10:1.

ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ຊີ້ບອກວ່າ “ຂໍ້ກຳນົດອັນບໍ່ຊອບທຳ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ ໝາຍເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້:

> “ໄດ້ມີການຕັ້ງວັນຊະບາໂຕແຫ່ງຮູບເຄົາລົບຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຮູບທອງຄໍາໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນທົ່ງດູຣາ. ແລະດັ່ງທີ່ເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ໄດ້ອອກຄໍາສັ່ງວ່າ ທຸກຄົນຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມກົ້ມລົງ ແລະນະມັດສະການຮູບນີ້ ຈະຕ້ອງຖືກຂ້າ, ສະນັ້ນກໍຈະມີການປະກາດອອກໄປວ່າ ທຸກຄົນຜູ້ທີ່ບໍ່ໃຫ້ຄວາມເຄົາລົບແກ່ສະຖາບັນວັນອາທິດ ຈະຖືກລົງໂທດດ້ວຍການຈໍາຄຸກ ແລະຄວາມຕາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ວັນຊະບາໂຕຂອງພຣະອົງຈຶ່ງຖືກຢ່ຳຢີຢູ່ໃຕ້ຕີນ. ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ປະກາດໄວ້ວ່າ, ‘ວິບັດແກ່ພວກທີ່ອອກກົດອັນບໍ່ຊອບທໍາ ແລະຂຽນຄວາມທຸກລໍາບາກທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກໍານົດໄວ້’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18]” Manuscript Releases, volume 14, 92.

ບໍລິບົດຂອງການທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງ ຖືກຈັດໄວ້ໃນປະຫວັດສາດຂອງວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ, ເພາະໃນຂໍ້ສິບສອງຂອງບົດທີສິບ ອິຊາຢາໄດ້ກ່າວເຖິງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າພຣະອົງຈະສຳເລັດພຣະລາຊກິດຢ່າງໜຶ່ງທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະນຳການພິພາກສາແຫ່ງການບໍລິຫານຂອງພຣະອົງມາເໜືອຄຳສັ່ງອັນບໍ່ຊອບທຳ ຊຶ່ງກໍຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> ສະນັ້ນ ຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳພຣະລາຊກິດທັງສິ້ນຂອງພຣະອົງເທິງພູເຂົາຊີໂອນ ແລະໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມແລ້ວ ເຮົາຈະລົງໂທດຜົນແຫ່ງໃຈອັນຈອງຫອງຂອງກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ແລະສະຫງ່າລາສີແຫ່ງສາຍຕາອັນຍະໂສຂອງເຂົາ. ອິຊາຢາ 10:12

“ພຣະກິດເທິງສີໂອນ ແລະ ເທິງເຢຣູຊາເລັມ” ຊຶ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ “ຊົງກະທຳ” ກ່ອນທີ່ການລົງໂທດຕໍ່ລະບົບສັນຕະປາປາຈະເລີ່ມຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ຄືການປະທັບຕາແກ່ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ໃນເອເຊກຽນ ບົດ 9, ຊາຍຜູ້ຖືກະບອກໝຶກຂອງນັກຂຽນໄດ້ໄປທົ່ວເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອໝາຍເຄรື່ອງໄວ້ເທິງຜູ້ທີ່ “ຖອນຫາຍໃຈ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາສິ່ງອັນໜ້າສະອິດສະອົມທີ່ໄດ້ກະທຳໃນແຜ່ນດິນ” ແລະ ໃນຄຣິດຕະຈັກ. ພຣະກິດນັ້ນຮວມເຖິງຂະບວນການທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮວບຮວມບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ຂອງອິດສະຣາເອນເປັນຄັ້ງທີສອງ. ພຣະອົງຊົງຮວບຮວມເຂົາຈາກສີ່ມຸມໂລກ, ແລະ “ສີ່ມຸມໂລກ” ນັ້ນໄດ້ຖືກແທນຄວາມໂດຍເຂດພູມສາດແປດແຫ່ງ. ເລກແປດເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຂະບວນການທົດສອບຂອງຮູບສັດຮ້າຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າການຮວບຮວມຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ທີ່ຈະເປັນທຸງໝາຍນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາທີ່ການທົດສອບເລື່ອງຮູບສັດຮ້າຍກຳລັງຖືກດຳເນີນໃນໂລກ.

ຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ເອຟຣາອິມ” ທີ່ “ບໍ່ອິດສາຢູດາ, ແລະ ຢູດາ” ທີ່ “ບໍ່ຂົ່ມເຫັງເອຟຣາອິມ,” ເກີດຂຶ້ນເມື່ອບັນດາສັດຕູຂອງຢູດາຖືກຕັດຂາດ. ໃນທາງພະຍາກອນ, ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ຢູດາສ໌, ຫຼື ທໍາມະສາລາຂອງຊາຕານ, ຫຼື ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ, ຫຼື ພວກໂປຣເຕສະແຕນໃນປະຫວັດສາດແບບມິນເລີໄຣຕ໌, ຫຼື ຊາວຢິວໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ, ຖືກ “ຕັດຂາດ” ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ. ເມື່ອເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນໂດຍສະເພາະ, ທ່ານໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງວ່າທ່ານຈະບໍ່ອາດກັບຄືນໄປຫາຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍນັ້ນໄດ້ເລີຍ, ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາອາດຈະກັບຄືນມາຫາທ່ານໄດ້ ຖ້າພວກເຂົາເລືອກທີ່ຈະກັບໃຈ.

ນັບແຕ່ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮວບຮວມປະຊາກອນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງ. ພຣະອົງຊົງຮວບຮວມເຂົາທັງຫຼາຍຈາກທົ່ວໂລກ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະອົງກໍາລັງທໍາໃຫ້ພາລະກິດທັງໝົດຂອງພຣະອົງສໍາເລັດລົງເໜືອຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ. ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕານັ້ນ ປະຊາກອນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຈະຢູ່ຢ່າງບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຖືກເຜີຍໜ້າຕໍ່ສະຫະພັນສາມປະການຊຶ່ງຕໍ່ຕ້ານພາລະກິດຂອງພວກເຂົາ.

ຄາທອລິກແມ່ນສັດຮ້າຍແຫ່ງສະຫະພັນສາມປະການ, ແລະໜຶ່ງໃນບັນດາລູກສາວຂອງນາງຄືກຸ່ມຊົນຊັ້ນທີ່ Sister White ລະບຸວ່າເປັນຄຣິສຕະຈັກແຕ່ໃນນາມ. ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ຊາວແອດເວນຕິດ Laodicean ແຕ່ໃນນາມ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Judas, ແມ່ນມັງກອນໃນການເປັນຕົວແທນນີ້. ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບໂດຍການກະບົດຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານທີ່ Kadesh ຄັ້ງທໍາອິດ, ເມື່ອພວກເຂົາເລືອກທີ່ຈະປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງ Joshua ແລະ Caleb ແລະກັບຄືນໄປອີຢິບ. ອີຢິບເປັນສັນຍະລັກຂອງມັງກອນ.

> ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າໄປຕໍ່ສູ້ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ, ແລະຈົ່ງພະຍາກອນຕໍ່ຕ້ານລາວ ແລະຕໍ່ຕ້ານປະເທດເອຢິບທັງໝົດ: ຈົ່ງກ່າວ ແລະຈົ່ງເວົ້າວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ, ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງເອຢິບ, ເຈົ້າມັງກອນໃຫຍ່ຜູ້ນອນຢູ່ທ່າມກາງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍຂອງຕົນ, ຜູ້ໄດ້ກ່າວວ່າ, ແມ່ນ້ຳຂອງເຮົາເປັນຂອງເຮົາເອງ, ແລະເຮົາໄດ້ສ້າງມັນຂຶ້ນເພື່ອຕົນເອງ. ເອເຊກຽນ 29:2, 3.

ການກະບົດທີ່ກາເດັດເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຄັ້ງທີສິບໃນຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການຖືກປະຕິເສດແລະຄວາມຕາຍຂອງປະຊາຊົນທີ່ຖືກເລືອກ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກນຳອອກມາຈາກອີຢິບ, ແລະເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍໃນຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ ທີ່ໄດ້ມາເຖິງ Philadelphian Millerite Adventism ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການກະບົດໃນປີ 1863. ໃນຕອນທ້າຍສຸດແຫ່ງປະຫວັດຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ, ຊາວຢິວໄດ້ “ຮ້ອງອອກມາວ່າ, ‘ເອົາມັນໄປ, ເອົາມັນໄປ, ຈົ່ງຄຶງພຣະອົງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ’. ປີລາດຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ‘ຂ້ອຍຈະຄຶງກະສັດຂອງພວກເຈົ້າໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນຫລື?’ ພວກປະໂລຫິດໃຫຍ່ຕອບວ່າ, ‘ພວກເຮົາບໍ່ມີກະສັດນອກຈາກ Caesar.’” ໃນການກະບົດຄັ້ງທຳອິດແລະການກະບົດຄັ້ງສຸດທ້າຍ ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມໄດ້ເລືອກທີ່ຈະລະບຸຕົນເອງກັບສັນຍາລັກຂອງມັງກອນ (ອີຢິບ ແລະ pagan Rome) ໃຫ້ເປັນກະສັດຂອງພວກເຂົາ.

ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, “ສັດຕູຂອງຢູດາ” ໄດ້ “ຖືກຕັດອອກ,” ແລະ ພຣະວິຫານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນກໍໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ. ສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ກໍມີແຕ່ໃຫ້ພຣະວິຫານໄດ້ຮັບການຊໍາລະໃຫ້ສະອາດ, ເພື່ອຕຽມພ້ອມກ່ອນທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ. ພຣະວິຫານແຫ່ງປະຫວັດສາດ Millerite ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນສີ່ສິບຫົກປີ ນັບແຕ່ 1798 ຈົນເຖິງ 1844. ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844, ພວກ Protestant ໄດ້ຖືກຕັດອອກ ແລະ ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງທໍາມະສາລາຂອງຊາຕານ, ທີ່ຊຸມນຸມຂອງພວກຜູ້ເຢາະເຢີ້ຍ, ເປັນບຸດສາວຂອງໂຣມ. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ກະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອຕຽມພ້ອມກ່ອນທີ່ຜູ້ຊື່ສັດຈະຕິດຕາມພຣະຄຣິດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ເພື່ອວ່າພຣະອົງຈະສໍາເລັດພາລະກິດໃນການຮ່ວມພຣະທໍາມະຊາດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງເຂົ້າກັບມະນຸດສະພາບຂອງພວກເຂົາ.

ປະຫວັດຂອງເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງ, ຊຶ່ງຖືກຮວບຮວມເປັນຄັ້ງທີສອງກ່ອນພຣະບັນຍັດອັນບໍ່ຊອບທຳຈະອອກມາເລັກນ້ອຍ, ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເປັນທຸງສັນຍານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ເພື່ອເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະອົງອອກຈາກບາບີໂລນ, ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນກັບທີ່ເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນແລະໂປຣແຕສແຕນທີ່ຫຼົງຈາກຄວາມເຊື່ອກຳລັງເຂົ້າຮ່ວມກັນ, ກະທຳການຜິດປະເວນີທາງວິນຍານ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກາຍເປັນເນື້ອດຽວກັນ, ຫຼື ເປັນພຣະວິຫານດຽວກັນ, ຊຶ່ງເປັນຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າກໍກຳລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດໃນເວລາດຽວກັນ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ຖ້ອຍຄຳທີ່ມາເຖິງເຢເຣມີຢາຈາກພຣະຢາເວ ວ່າ, “ຈົ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ແລະປະກາດຖ້ອຍຄຳນີ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວ ບັນດາຄົນຢູດາທັງປວງ ຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາທາງປະຕູເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອນະມັດສະການພຣະຢາເວ. ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ, ກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງແກ້ໄຂທາງດຳເນີນ ແລະການປະພຶດຂອງພວກເຈົ້າ ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້. ຢ່າໄວ້ວາງໃຈໃນຖ້ອຍຄຳຕົວະ ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ,’ ແມ່ນເຫຼົ່ານີ້. ເພາະຖ້າພວກເຈົ້າແກ້ໄຂທາງດຳເນີນ ແລະການປະພຶດຂອງພວກເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ; ຖ້າພວກເຈົ້າພິພາກສາລະຫວ່າງຄົນໜຶ່ງກັບເພື່ອນບ້ານຂອງລາວຢ່າງທ່ຽງທຳແທ້ຈິງ; ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ບີບບັງຄົນຕ່າງດ້າວ ລູກກຳພ້າ ແລະແມ່ໝ້າຍ ແລະບໍ່ຫຼັ່ງເລືອດຜູ້ບໍ່ມີຜິດໃນສະຖານທີ່ນີ້ ທັງບໍ່ດຳເນີນຕາມພຣະອື່ນໆເພື່ອນຳໂທດມາໃສ່ຕົນເອງ: ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ. ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ພວກເຈົ້າໄວ້ວາງໃຈໃນຖ້ອຍຄຳຕົວະ ຊຶ່ງບໍ່ອາດໃຫ້ປະໂຫຍດໄດ້. ພວກເຈົ້າຈະລັກ, ຂ້າຄົນ, ລ່ວງປະເວນີ, ສາບານເທັດ, ເຜົາເຄື່ອງຫອມບູຊາແກ່ພຣະບາອານ ແລະດຳເນີນຕາມພຣະອື່ນໆທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກ; ແລ້ວມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາໃນພຣະນິເວດນີ້ ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ ແລະກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຮົາພົ້ນແລ້ວ’ ເພື່ອຈະໄດ້ກະທຳບັນດາສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດຫຼື? ພຣະນິເວດນີ້ ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ ໄດ້ກາຍເປັນຖ້ຳໂຈນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຈົ້າແລ້ວຫຼື? ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ແມ່ນເຮົາເອງກໍໄດ້ເຫັນແລ້ວ,” ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນັ້ນ.

> ແຕ່ບັດນີ້ ຈົ່ງໄປຍັງສະຖານທີ່ຂອງເຮົາທີ່ຢູ່ໃນຊີໂລ, ບ່ອນທີ່ເຮົາໄດ້ຕັ້ງນາມຂອງເຮົາໄວ້ແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ, ແລະຈົ່ງເບິ່ງວ່າເຮົາໄດ້ເຮັດອັນໃດແກ່ບ່ອນນັ້ນເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງປະຊາຊົນອິສຣາເອນຂອງເຮົາ. ແລະບັດນີ້ ເພາະວ່າພວກເຈົ້າໄດ້ກະທຳບັນດາການເຫຼົ່ານີ້, ພຣະຢາເວກ່າວວ່າ, ແລະເຮົາໄດ້ເວົ້າກັບພວກເຈົ້າ, ລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າຕູ່ແລະເວົ້າ, ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຟັງ; ແລະເຮົາໄດ້ເອີ້ນພວກເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕອບ; ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະເຮັດແກ່ນະຄອນນີ້ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ, ທີ່ພວກເຈົ້າໄວ້ໃຈນັ້ນ, ແລະແກ່ສະຖານທີ່ທີ່ເຮົາໄດ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າແລະແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດແກ່ຊີໂລ. ແລະເຮົາຈະຂັບໄລ່ພວກເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກໜ້າຂອງເຮົາ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຂັບໄລ່ບັນດາພີ່ນ້ອງທັງຫມົດຂອງພວກເຈົ້າ, ຄື ເຊື້ອສາຍທັງສິ້ນຂອງເອຟຣາອິມ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າອະທິຖານເພື່ອຊົນຊາດນີ້ເລີຍ, ຢ່າຍົກຂຶ້ນທັງສຽງຮ້ອງຫຼືຄຳອະທິຖານເພື່ອເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະຢ່າທູນຂໍຕໍ່ເຮົາແທນພວກເຂົາ: ເພາະເຮົາຈະບໍ່ຟັງເຈົ້າ. ເຈົ້າບໍ່ເຫັນຫຼືວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງເຮັດອັນໃດຢູ່ໃນບັນດາເມືອງແຫ່ງຢູດາ ແລະຕາມຖະໜົນຫົນທາງແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ? ເຢເຣມີຢາ 7:1–17.

Back to Articles