Article

# The Book of Daniel - Number Eighty-Four

ພຣະທັມດານີເອນ - ເລກທີ ແປດສິບສີ່

Unveiling the Four Generations of Laodicean Adventism: A Journey Through Biblical Parallelism and Prophetic Testing

ການເປີດເຜີຍສີ່ຊົ່ວຄົນຂອງແອດເວນຕິສຶມແບບລາໂອດີເກຍ: ການເດີນທາງຜ່ານຄວາມຂະໜານກັນທາງພຣະຄໍາພີ ແລະ ການທົດສອບແບບຄໍາພະຍາກອນ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 17, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Truth is established upon the testimony of two or three, and the application of the four abominations of Ezekiel chapter eight, as the four generations of Laodicean Adventism, has several witnesses. In earlier articles it was identified that the seven churches of Revelation chapters two and three not only represented the history of modern Israel from the time of the apostles unto the end of the world, but also that those seven churches represented the history of ancient Israel from the time of Moses unto the time of Christ.

ຄວາມຈິງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍອາໄສຄຳພະຍານຂອງສອງຫຼືສາມພະຍານ, ແລະການນຳໃຊ້ການອັນເປັນທີ່ໜ້າຊັງທັງສີ່ປະການໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 8 ໃນຖານະເປັນສີ່ຊົ່ວອາຍຸຂອງ Laodicean Adventism ນັ້ນ ກໍມີພະຍານຫຼາຍປະການ. ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນແລ້ວວ່າ ຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດແຫ່ງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 2 ແລະ 3 ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝອັກຄະສາວົກຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝໂມເຊຈົນເຖິງສະໄໝພຣະຄຣິດ.

The church of Ephesus represented both the early Christian church, and also ancient Israel from Moses unto the time of the Judges. The church of Smyrna represented the period of persecution from the time of the disciples, unto the Roman emperor Constantine, and also the period of the Judges, when every man did what was right in his own eyes. The church of Pergamos represented the period of compromise from Constantine unto the papacy in 538, but also the period when ancient Israel rejected God and chose a king, and continually compromised with the pagan kingdoms they were surrounded by. The fourth church of Thyatira represented by Jezebel, is the period of papal rule from the year 538 unto 1798, and also the seventy-year captivity of ancient Israel in Babylon.

ຄຣິສຕະຈັກເມືອງເອເຟໂຊ ເປັນຕົວແທນທັງຄຣິສຕະຈັກຄຣິສຕຽນໃນຍຸກແບ້ງຕົ້ນ ແລະອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ຕັ້ງແຕ່ໂມເຊຈົນເຖິງສະໄໝຂອງຜູ້ພິພາກສາ. ຄຣິສຕະຈັກເມືອງສະເມີນາ ເປັນຕົວແທນຂອງຍຸກແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງ ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງພວກສາວົກ ຈົນເຖິງຈັກກະພັດໂຣມັນ ຄອນສະແຕນຕິນ, ແລະຍັງເປັນຕົວແທນຂອງສະໄໝຜູ້ພິພາກສາອີກດ້ວຍ ເມື່ອທຸກຄົນເຮັດຕາມທີ່ຕົນເຫັນວ່າຖືກຕ້ອງ. ຄຣິສຕະຈັກເມືອງເປີກາໂມສ ເປັນຕົວແທນຂອງຍຸກແຫ່ງການປະນີປະນອມ ຕັ້ງແຕ່ຄອນສະແຕນຕິນຈົນເຖິງລະບົບສັນຕະປາປາໃນປີ 538, ແຕ່ກໍຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ອິສຣາເອນບູຮານປະຕິເສດພຣະເຈົ້າ ແລະເລືອກກະສັດ ແລະປະນີປະນອມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບບັນດາອານາຈັກນອກສາສະໜາທີ່ລາຍລ້ອມພວກເຂົາ. ຄຣິສຕະຈັກທີສີ່ຄື ທີອາທີຣາ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍເຢເຊເບນ ແມ່ນຍຸກແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ຕັ້ງແຕ່ປີ 538 ຈົນເຖິງ 1798, ແລະຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການເປັນເຊີຍເປັນເວລາເຈັດສິບປີຂອງອິສຣາເອນບູຮານໃນບາບີໂລນ.

Those four churches also represent the four generations of Adventism, and provide a witness to applying Ezekiel’s four abominations to the four generations. The rebellion of 1863, was represented by the first generation of ancient Israel as illustrated by the rebellion of Aaron’s golden calf. The first generation includes the counsel given to the church of Ephesus, which identifies that God’s people had left their first love, and needed to repent and return to their first love. In 1863, the first love, as represented by William Miller’s jewels (the foundational truths, especially the “seven times”), were set aside, and God’s people were counselled to return.

ຄຣິດຈັກທັງສີ່ນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງອັດເວັນຕິສຶມ ແລະ ເປັນພະຍານສຳລັບການນຳໃຊ້ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທັງສີ່ຂອງເອເຊກຽນແກ່ສີ່ຊົ່ວອາຍຸຄົນນັ້ນ. ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊົ່ວອາຍຸຄົນທຳອິດຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໃນການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ. ຊົ່ວອາຍຸຄົນທຳອິດນັ້ນລວມເຖິງຄຳຕັກເຕືອນທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຄຣິດຈັກເອເຟໂຊ ຊຶ່ງຊີ້ບອກວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມຄວາມຮັກແຮກຂອງຕົນ ແລະ ຈຳເປັນຕ້ອງກັບໃຈ ແລະ ຫວນກັບຄືນສູ່ຄວາມຮັກແຮກນັ້ນ. ໃນປີ 1863 ຄວາມຮັກແຮກນັ້ນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອັນມະນີຂອງ William Miller (ຄວາມຈິງພື້ນຖານ ໂດຍສະເພາະ “ເຈັດເວລາ”) ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຂ້າງ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບຄຳຕັກເຕືອນໃຫ້ຫວນກັບຄືນ.

> Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love. Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent. Revelation 2:4, 5.

> ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ເຮົາມີຂໍ້ຕໍ່ວ່າເຈົ້າຢູ່ບ້າງ ເພາະວ່າເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມຄວາມຮັກເດີມຂອງເຈົ້າເສຍແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະນຶກເຖິງວ່າເຈົ້າໄດ້ຕົກລົງມາຈາກທີ່ໃດ ແລະຈົ່ງກັບໃຈເສຍໃໝ່ ແລະຈົ່ງກະທຳການງານເດີມນັ້ນ; ບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ເຮົາຈະມາຫາເຈົ້າໂດຍໄວ ແລະຈະຍົກເອົາຄັນປະທີບຂອງເຈົ້າອອກຈາກທີ່ຂອງມັນ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າເຈົ້າຈະກັບໃຈ. ພຣະນິມິດ 2:4, 5.

The Millerites had struggled with apostate Protestantism, who Jeremiah called the “assembly of mockers,” and waited patiently for the vision to arrive, for when it did arrive it would not lie. The “assembly of mockers” were represented by the old prophet that lied to the prophet of Judah, who had presented the rebuke upon Jeroboam’s counterfeit worship.

ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບສາສະໜາໂປຣເຕສແຕນທີ່ຫຼົງຖອຍ, ຊຶ່ງເຢເຣມີຢາໄດ້ເອີ້ນວ່າ “ຊຸມນຸມແຫ່ງຜູ້ເຢາະເຢີ້ຍ,” ແລະໄດ້ຄອຍຖ້ານິມິດນັ້ນດ້ວຍຄວາມອົດທົນ, ເພາະເມື່ອນິມິດນັ້ນມາເຖິງ ມັນຈະບໍ່ມຸສາ. “ຊຸມນຸມແຫ່ງຜູ້ເຢາະເຢີ້ຍ” ຖືກເປັນພາບແທນໂດຍຜູ້ພະຍາກອນເຖົ້າຜູ້ໄດ້ຕົວະຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດການຕິຕຽນຕໍ່ການນະມັດສະການປອມຂອງເຢໂຣໂບອາມ.

> I know thy works, and thy labour, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars: And hast borne, and hast patience, and for my name’s sake hast laboured, and hast not fainted. Revelation 2:2, 3.

> ເຮົາຮູ້ຈັກການງານຂອງເຈົ້າ, ແລະການຕາກຕຳຂອງເຈົ້າ, ແລະຄວາມອົດທົນຂອງເຈົ້າ, ແລະວ່າເຈົ້າບໍ່ສາມາດທົນຕໍ່ພວກທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໄດ້; ແລະເຈົ້າໄດ້ທົດລອງພວກທີ່ກ່າວວ່າຕົນເປັນອັກຄະສາວົກ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ, ແລະໄດ້ພົບວ່າພວກເຂົາເປັນຄົນມຸສາ: ແລະເຈົ້າໄດ້ອົດທົນ, ແລະມີຄວາມອົດທົນ, ແລະເພາະເຫັນແກ່ນາມຂອງເຮົາ ເຈົ້າໄດ້ຕາກຕຳ ແລະບໍ່ໄດ້ອ່ອນແຮງລົງ. ພຣະນິມິດ 2:2, 3.

The second church of Smyrna represented the period of persecution in the early Christian church, that consisted of genuine martyrs and some who brought persecution upon themselves for less than holy motivations. It also represented the time of the Judges when every man in ancient Israel did whatever seemed right in his own eyes. The generation of rebellion that began in 1888, identified a period of persecution against the Spirit of Prophecy, the chosen messengers of the hour, and the Holy Spirit. It introduced a period when the ancient men of Laodicean Adventism chose to do whatever seemed right in their own eyes, as witnessed by men such as Kellogg, Prescott and Daniells.

ຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງທີສອງຄືສະໝິຣະ ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງໃນຄຣິສຕະຈັກຍຸກຕົ້ນ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍບັນດາຜູ້ພະຍານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອອັນແທ້ຈິງ ແລະບາງຄົນທີ່ໄດ້ນຳການຂົ່ມເຫັງມາໃສ່ຕົນເອງເນື່ອງດ້ວຍແຮງຈູງໃຈທີ່ຕ່ຳກວ່າຄວາມບໍລິສຸດ. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງສະໄໝຜູ້ວິນິດໄສ ເມື່ອທຸກຄົນໃນອິດສະຣາເອນບູຮານໄດ້ເຮັດທຸກສິ່ງຕາມທີ່ເຫັນວ່າຖືກຕ້ອງໃນສາຍຕາຂອງຕົນເອງ. ຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງການກະບົດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1888 ໄດ້ບົ່ງຊີ້ເຖິງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຕໍ່ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້ສຳລັບຍຸກນັ້ນ, ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ມັນໄດ້ນຳເຂົ້າສູ່ຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ ເມື່ອບັນດາຜູ້ນຳອາວຸໂສແຫ່ງອາດເວັນຕິດລາວໂອດີເຊຍໄດ້ເລືອກທີ່ຈະເຮັດທຸກສິ່ງຕາມທີ່ເຫັນວ່າຖືກຕ້ອງໃນສາຍຕາຂອງຕົນເອງ, ດັ່ງທີ່ເຫັນໄດ້ໃນບຸກຄົນເຊັ່ນ Kellogg, Prescott ແລະ Daniells.

The faithful few in that time were to be in mortal spiritual combat with a class that claimed to be Jews, but were not. Despite the positions of leadership, they were of the synagogue of Satan, as testified to by Sister White identifying that some were being directed “by angels that had been expelled from heaven.” They claimed to be wise, but were foolish. There was no condemnation placed upon the wise in that period of time, but an encouragement to be faithful unto death. In 1915, the last words Sister White ever spoke was, “I know in whom I have believed,” for she had been faithful unto death.

ຜູ້ສັດຊື່ຈຳນວນນ້ອຍໃນເວລານັ້ນ ຈະຕ້ອງຢູ່ໃນການຕໍ່ສູ້ຝ່າຍວິນຍານອັນເຖິງຕາຍກັບຊົນພວກໜຶ່ງທີ່ອ້າງວ່າຕົນເປັນຊາວຢິວ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາດຳລົງຕຳແໜ່ງຜູ້ນຳ ແຕ່ພວກເຂົາກໍເປັນຂອງສາລາຂອງຊາຕານ ດັ່ງທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ເປັນພະຍານໄວ້ໂດຍການຊີ້ວ່າ ບາງຄົນກຳລັງຖືກນຳພາ “ໂດຍທູດສະຫວັນທີ່ໄດ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກສະຫວັນ.” ພວກເຂົາອ້າງວ່າຕົນມີປັນຍາ ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວໂງ່ເຂົາ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ບໍ່ມີການກ່າວໂທດໃດໆຖືກວາງໄວ້ເທິງຜູ້ມີປັນຍາ ແຕ່ມີການໜຸນໃຈໃຫ້ສັດຊື່ຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ. ໃນປີ 1915 ຄຳສຸດທ້າຍທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ເຄີຍກ່າວມີວ່າ, “I know in whom I have believed,” ເພາະວ່ານາງໄດ້ສັດຊື່ຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ.

> I know thy works, and tribulation, and poverty, (but thou art rich) and I know the blasphemy of them which say they are Jews, and are not, but are the synagogue of Satan. Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:9, 10.

> ເຮົາຮູ້ຈັກການງານຂອງເຈົ້າ ແລະ ຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ ແລະ ຄວາມຍາກຈົນຂອງເຈົ້າ (ແຕ່ເຈົ້າມັ່ງມີ) ແລະ ເຮົາຮູ້ຈັກການໝິ່ນປະໝາດຂອງພວກທີ່ກ່າວວ່າຕົນເປັນຢິວ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ ຫາກແຕ່ເປັນສາລາຂອງຊາຕານ. ຢ່າຢ້ານສິ່ງໃດໆທີ່ເຈົ້າຈະຕ້ອງທົນທຸກ: ເບິ່ງແມ, ມານຮ້າຍຈະໂຍນບາງຄົນໃນພວກເຈົ້າເຂົ້າຄຸກ ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະຖືກທົດລອງ; ແລະ ພວກເຈົ້າຈະມີຄວາມທຸກຍາກລຳບາກສິບວັນ: ຈົ່ງສັດຊື່ຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ ແລະ ເຮົາຈະປະທານມົງກຸດແຫ່ງຊີວິດໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ພຣະນິມິດ 2:9, 10.

The church of Pergamos represented the compromise between truth and error, between paganism and Christianity, in the time of the emperor Constantine, and also the compromise of ancient Israel that occurred during the history of the kings. It represented the mixture of truth and error, which can only produce error. It was represented by the 1919 Bible conference where the publication of the book, “The Doctrine of Christ”, was brought about in order to create an Adventist message that more closely represented the false gospel of apostate Protestantism. It was in the third generation of Adventism where the great compromises of truth occurred.

ຄຣິດຈັກແຫ່ງເປີກາໂມສເປັນຕົວແທນຂອງການປະນີປະນອມລະຫວ່າງຄວາມຈິງກັບຄວາມຜິດພາດ, ລະຫວ່າງລັດທິນອກຮີດກັບຄຣິດສະຕຽນ, ໃນສະໄໝຂອງຈັກກະພັດຄອນສະແຕນຕິນ, ແລະຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການປະນີປະນອມຂອງອິດສະຣາເອນໂບຮານທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດຂອງບັນດາກະສັດ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປົນລະຫວ່າງຄວາມຈິງກັບຄວາມຜິດພາດ, ຊຶ່ງສາມາດຜະລິດໄດ້ພຽງແຕ່ຄວາມຜິດພາດເທົ່ານັ້ນ. ມັນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກອງປະຊຸມພຣະຄຳພີປີ 1919 ທີ່ໃນນັ້ນໄດ້ມີການຈັດພິມປຶ້ມ “The Doctrine of Christ” ຂຶ້ນ ເພື່ອສ້າງສານຂ່າວແບບແອດເວັນຕິສທ໌ທີ່ເປັນຕົວແທນໃກ້ຄຽງຍິ່ງຂຶ້ນຂອງຂ່າວປະເສີດເທັດຂອງພວກໂປຣແຕສຕັນທີ່ຫຼົງຖອຍ. ການປະນີປະນອມຄັ້ງໃຫຍ່ຂອງຄວາມຈິງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຄົນຮຸ່ນທີສາມຂອງຂະບວນການແອດເວັນຕິສທ໌.

It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that produced the Church Manual. It was in that generation, beginning in 1919, that the church began the compromise that required accreditation in both the schools of health and religion. It was in that generation that the move to the modern Catholic-based Bibles was initiated. It was in that history that the willingness of the leadership to establish relationships with regimes that were openly anti-Christian occurred.

ໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນນັ້ນ, ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1919, ຄຣິສຕະຈັກໄດ້ເລີ່ມການປະນີປະນອມທີ່ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ Church Manual. ໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນນັ້ນ, ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1919, ຄຣິສຕະຈັກໄດ້ເລີ່ມການປະນີປະນອມທີ່ກໍານົດໃຫ້ຕ້ອງມີການຮັບຮອງມາດຕະຖານທັງໃນໂຮງຮຽນດ້ານສຸຂະພາບແລະສາສະໜາ. ໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນນັ້ນ ການເຄື່ອນໄຫວໄປສູ່ພຣະຄຳພີສະບັບທັນສະໄໝທີ່ມີພື້ນຖານຈາກຄາທອລິກໄດ້ຖືກເລີ່ມຂຶ້ນ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ການທີ່ຜູ້ນໍາມີຄວາມເຕັມໃຈຈະສ້າງຄວາມສຳພັນກັບລະບອບປົກຄອງທີ່ຕໍ່ຕ້ານຄຣິດສະຕຽນຢ່າງເປີດເຜີຍກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

The practice had been born into infancy in the Civil War, when the Laodicean leadership formed a legal relationship with the government of the United States, in order to have a better outcome for the young men in the church that were to be drafted into the deadliest war in American history, was repeated at the outset of the First World War when the General Conference president, A. G. Daniells, interacted with the German government, giving his approval for Germany to draft and force young men to serve in the military, and to bear arms, and to disregard the Sabbath. That action by Daniells brought about a separation that produced the various splinters of the Seventh-day Adventist Reform movement that exist to this very day.

ການປະຕິບັດນັ້ນໄດ້ຖືກກໍ່ກຳເນີດຂຶ້ນມາຕັ້ງແຕ່ໄລຍະເລີ່ມຕົ້ນໃນສົງຄາມກາງເມືອງ, ເມື່ອຜູ້ນຳລາວດີເຊຍໄດ້ສ້າງຄວາມສຳພັນທາງກົດໝາຍກັບລັດຖະບານສະຫະລັດອາເມລິກາ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຜົນທີ່ດີກວ່າສຳລັບຊາຍໜຸ່ມໃນຄຣິສຕະຈັກຜູ້ທີ່ຈະຖືກເກນເຂົ້າສູ່ສົງຄາມທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດອາເມລິກາ; ແລະມັນໄດ້ຖືກກະທຳຊ້ຳອີກໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີໜຶ່ງ ເມື່ອປະທານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ A. G. Daniells ໄດ້ຕິດຕໍ່ປະສານງານກັບລັດຖະບານເຢຍລະມັນ ໂດຍໃຫ້ການອະນຸມັດຂອງຕົນແກ່ການທີ່ເຢຍລະມັນຈະເກນແລະບັງຄັບຊາຍໜຸ່ມໃຫ້ຮັບໃຊ້ໃນກອງທັບ, ໃຫ້ຖືອາວຸດ, ແລະໃຫ້ບໍ່ຄຳນຶງເຖິງວັນຊະບາໂຕ. ການກະທຳນັ້ນຂອງ Daniells ໄດ້ນຳໄປສູ່ການແຍກຕົວອອກອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດກຸ່ມແຕກແຍກຕ່າງໆຂອງຂະບວນການປະຕິຮູບເຊັບເວັນທ໌-ເດຍ ແອັດເວັນຕິສ ທີ່ຍັງຄົງດຳລົງຢູ່ຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້.

That compromise continued with Hitler’s Nazi Germany, and thereafter with the nations that made up the Soviet Union, and it is still upheld today in regimes such as China. The compromise of the third generation in its relation to statecraft had been typified by the compromise of the ancient kings of Israel and Constantine as symbolized in the church of Pergamos. That period also represented the compromise of its churchcraft with the false gospel of peace and safety represented by Prescott’s “The Doctrine of Christ”.

ການປະນີປະນອມນັ້ນໄດ້ດໍາເນີນຕໍ່ໄປພ້ອມກັບເຢຍລະມັນນາຊີຂອງຮິດເລີ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນກັບບັນດາປະເທດທີ່ປະກອບເປັນສະຫະພາບໂຊວຽດ, ແລະໃນປັດຈຸບັນນີ້ມັນຍັງຄົງຖືກຮັກສາໄວ້ຢູ່ໃນລະບອບຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ຈີນ. ການປະນີປະນອມຂອງຄົນຮຸ່ນທີສາມໃນຄວາມສຳພັນຂອງຕົນກັບການປົກຄອງແຫ່ງລັດ ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບຢ່າງໄວ້ແລ້ວໂດຍການປະນີປະນອມຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ແລະຂອງ Constantine ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນສັນຍາລັກໄວ້ໃນຄຣິດຕະຈັກເມືອງ Pergamos. ໄລຍະເວລານັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການປະນີປະນອມໃນການປົກຄອງຝ່າຍຄຣິດຕະຈັກຂອງມັນ ກັບຂ່າວປະເສີດອັນປອມຂອງສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “The Doctrine of Christ” ຂອງ Prescott.

> I know thy works and where thou dwellest, even where Satan’s seat is: and thou holdest fast my name, and hast not denied my faith, even in those days wherein Antipas was my faithful martyr, who was slain among you, where Satan dwelleth. But I have a few things against thee, because thou hast there them that hold the doctrine of Balaam, who taught Balac to cast a stumblingblock before the children of Israel, to eat things sacrificed unto idols, and to commit fornication. Revelation 2:13, 14.

> ເຮົາຮູ້ຈັກການງານຂອງເຈົ້າ ແລະຮູ້ວ່າເຈົ້າອາໄສຢູ່ບ່ອນໃດ, ຄືບ່ອນທີ່ບັນລັງຂອງຊາຕານຕັ້ງຢູ່; ແລະເຈົ້າຍຶດຖືນາມຂອງເຮົາໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດຄວາມເຊື່ອໃນເຮົາ ແມ່ນແຕ່ໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນເມື່ອອັນຕີປາສ ພະຍານຜູ້ຊື່ສັດຂອງເຮົາ ຖືກຂ້າຕາຍທ່າມກາງພວກເຈົ້າ, ໃນບ່ອນທີ່ຊາຕານອາໄສຢູ່. ແຕ່ເຮົາມີບາງສິ່ງຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ ເພາະວ່າໃນທີ່ນັ້ນເຈົ້າມີພວກທີ່ຍຶດຖືຄຳສອນຂອງບາລາອາມ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ສອນບາລາກໃຫ້ວາງສິ່ງສະດຸດລົ້ມໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກລູກຫຼານອິສຣາເອນ, ໃຫ້ກິນສິ່ງທີ່ຖວາຍແດ່ຮູບເຄົາລົບ ແລະໃຫ້ປະພຶດຜິດປະເວນີ. ພຣະນິມິດ 2:13, 14.

The fornication identifies the work of the General Conference in aligning themselves with nations such as Nazi Germany, and the Soviet Union under the pretext of maintaining necessary working relationships with the corrupt governments, while disregarding the faithful in those nations that suffered persecution from the various regimes they had joined with. The food sacrificed to idols represented the false methodology of apostate Protestantism and Catholicism that was then firmly established in universities of Laodicean Adventism, that had agreed to be governed by the guidelines of apostate methodologies, both in religion and health.

ການຜິດປະເວນີນັ້ນບົ່ງບອກເຖິງການກະທຳຂອງສະພາໃຫຍ່ (General Conference) ໃນການປັບຕົນເຂົ້າກັບບັນດາປະຊາຊາດ ເຊັ່ນ ເຢຍລະມັນພາຍໃຕ້ລັດນາຊີ ແລະ ສະຫະພາບໂຊເວຍ ໂດຍອ້າງເຫດວ່າເພື່ອດຳລົງໄວ້ຊຶ່ງຄວາມສຳພັນໃນການປະຕິບັດງານອັນຈຳເປັນກັບບັນດາລັດຖະບານອັນເສື່ອມຊາມ, ໃນຂະນະດຽວກັນກໍລະເລີຍບັນດາຜູ້ສັດຊື່ໃນປະເທດເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຂົ່ມເຫັງຈາກບັນດາລະບອບຕ່າງໆທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປຮ່ວມມືນຳ. ອາຫານທີ່ຖວາຍແກ່ຮູບເຄົາລົບນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງລະບຽບວິທີອັນຫຼອກລວງຂອງໂປຣເຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະ ຄາທອລິກ ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງແລ້ວໃນບັນດາມະຫາວິທະຍາໄລຂອງອັດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເກຍ, ຊຶ່ງໄດ້ຕົກລົງຍິນຍອມໃຫ້ຕົນເອງຖືກປົກຄອງຕາມແນວທາງຂອງລະບຽບວິທີອັນເສື່ອມຖອຍ ທັງໃນດ້ານສາສະໜາ ແລະ ດ້ານສຸຂະພາບ.

Jesus illustrated the end of the third generation as he did with the beginning, for He marked the arrival of the fourth generation with the publication of the book, Questions on Doctrine published in 1957, which fully rejected the primary salvation distinction that exists between truth and the erroneous ideas of apostate Protestantism and Catholicism. The book of course has several erroneous teachings, but essentially it teaches that it is impossible to live victorious in Christ, until after a person is miraculously changed at the Second Coming. The book marked the beginning of the generation where the twenty-five ancient men were to bow down to the sun. The political and religious elements necessary to allow the Laodicean Adventist church to accept the worship of Sunday at the soon coming Sunday law had arrived.

ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊົ່ວອາຍຸທີສາມ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ຊົງໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ໂດຍການຕີພິມປຶ້ມ Questions on Doctrine ໃນປີ 1957, ຊຶ່ງໄດ້ປະຕິເສດຢ່າງສິ້ນເຊີງຕໍ່ຄວາມແຕກຕ່າງຫຼັກດ້ານຄວາມລອດ ທີ່ມີຢູ່ລະຫວ່າງຄວາມຈິງ ກັບແນວຄວາມຄິດຜິດພາດຂອງໂປຣແຕສຕັງທີ່ຕົກຕໍ່າຈາກຄວາມເຊື່ອ ແລະຂອງຄາທອລິກ. ແນ່ນອນ ປຶ້ມດັ່ງກ່າວມີຄຳສອນທີ່ຜິດພາດຫຼາຍປະການ, ແຕ່ໂດຍແກ່ນສານແລ້ວ ມັນສອນວ່າເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະດຳລົງຊີວິດຢ່າງມີໄຊຊະນະໃນພຣະຄຣິດ ຈົນກວ່າຫຼັງຈາກບຸກຄົນນັ້ນຈະຖືກປ່ຽນແປງຢ່າງອັດສະຈັນໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ. ປຶ້ມນີ້ໄດ້ໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊົ່ວອາຍຸທີ່ຊາຍເຖົ້າແກ່ຈຳນວນຊາວຫ້າຄົນຈະກົ້ມກາບດວງອາທິດ. ອົງປະກອບທາງການເມືອງແລະທາງສາສະໜາທີ່ຈຳເປັນ ເພື່ອເປີດທາງໃຫ້ຄຣິສຕະຈັກ Adventist ແຫ່ງ Laodicea ຍອມຮັບການນະມັດສະການວັນອາທິດ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງນັ້ນ ໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.

The fourth abomination of Ezekiel occurs when the faithful few in chapter nine are receiving a seal upon their foreheads, just before the destroying angels begin their work. The vision begins in verse one, of chapter eight on the fifth day, of the sixth month, of the sixth year. The vision begins the day before the execution of the judgment upon those who bow down to the sun, which is the mark of papal authority, and the number of his name is “666.”

ສິ່ງນ່າສະອິດສະອອນປະການທີສີ່ໃນພຣະທຳເອເຊກຽນເກີດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ຄົນສັດຊື່ຈຳນວນນ້ອຍໃນບົດທີ່ເກົ້າກຳລັງໄດ້ຮັບຕາປະທັບໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງເຂົາ, ກ່ອນທີ່ທູດສະຫວັນຜູ້ນຳການທຳລາຍຈະເລີ່ມວຽກງານຂອງຕົນ. ນິມິດນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ທີ່ໜຶ່ງ ຂອງບົດທີ່ແປດ ໃນວັນທີຫ້າ ຂອງເດືອນທີຫົກ ຂອງປີທີຫົກ. ນິມິດນັ້ນເລີ່ມຂຶ້ນໃນມື້ກ່ອນການບັງຄັບໃຊ້ແຫ່ງການພິພາກສາເໜືອຜູ້ທີ່ກົ້ມກາບຕໍ່ດວງອາທິດ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ, ແລະເລກແຫ່ງນາມຂອງມັນຄື “666.”

The work of the sealing of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 with the attack upon the earth beast carried out by the third woe of Islam. That attack made the nations angry, and marked the arrival of the latter rain. But the latter rain would only be recognized by those who would be led back to the foundations of Adventism to see that the three Woes of Islam are a foundational truth. At that point in time, those who were led back to the old paths that Jeremiah identifies as “the rest” (which is the latter rain), would either become watchmen that blew the trumpet of the third Woe, or they would be those who refused to hearken to the sound of the trumpet, and thus refusing to walk in the old paths.

ວຽກງານແຫ່ງການປະທັບຕາຄົນທັງຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ດ້ວຍການໂຈມຕີເຫນືອສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຊຶ່ງຖືກດຳເນີນໂດຍວິບັດປະການທີສາມຂອງອິສລາມ. ການໂຈມຕີນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດເຄືອງແຄ້ນ ແລະເປັນເຄรື່ອງໝາຍແຫ່ງການມາເຖິງຂອງຝົນປາຍ. ແຕ່ຝົນປາຍນັ້ນຈະຖືກຮັບຮູ້ພຽງແຕ່ໂດຍຜູ້ທີ່ຈະຖືກນຳກັບຄືນໄປຫາຮາກຖານຂອງອັດເວນຕິສ ເພື່ອເຫັນວ່າວິບັດທັງສາມປະການຂອງອິສລາມເປັນຄວາມຈິງພື້ນຖານ. ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຖືກນຳກັບຄືນໄປສູ່ທາງເກົ່າທີ່ເຢເຣມີຢາເອີ້ນວ່າ “ການພັກຜ່ອນ” (ຊຶ່ງຄືຝົນປາຍ) ຈະກາຍເປັນຍາມເຝົ້າທີ່ເປົ່າແກສັນຍານເຖິງວິບັດປະການທີສາມ, ຫຼືບໍ່ກໍຈະເປັນຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຟັງສຽງຂອງແກນັ້ນ ແລະດັ່ງນັ້ນກໍປະຕິເສດບໍ່ຍອມດຳເນີນໃນທາງເກົ່າ.

They were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1863. At the very same point in time, a message arrived of the righteousness of Christ, which is “justification by faith in verity”. It was the Laodicean message of Jones and Waggoner, and it was the message of Ezekiel to the dead dry bones that came from the “four winds”, which are a symbol of Islam of the third woe (the “angry horse” seeking to break loose). Those faithful few were then tested by the sin of their father’s rebellion of 1888, as the mighty angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down, and Revelation chapter eighteen, verses one through three was fulfilled.

ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກທົດສອບໂດຍບາບແຫ່ງການກະບົດຂອງບິດາຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1863. ໃນຈຸດເວລາດຽວກັນນັ້ນແທ້ໆ ຂ່າວສານເລື່ອງຄວາມຊອບທໍາຂອງພຣະຄຣິດກໍໄດ້ມາເຖິງ, ຊຶ່ງແມ່ນ “ການຖືກນັບວ່າຊອບທໍາໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນຄວາມເປັນຈິງ”. ນັ້ນຄືຂ່າວສານແຫ່ງ Laodicea ຂອງ Jones ແລະ Waggoner, ແລະມັນແມ່ນຂ່າວສານຂອງ Ezekiel ຕໍ່ກັບກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ ຊຶ່ງມາຈາກ “ລົມທັງສີ່”, ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ (ມ້າແຫ່ງ “ຄວາມໂກດຮ້າຍ” ທີ່ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນອອກໄປ). ຈາກນັ້ນ ຜູ້ສັດຊື່ຈໍານວນນ້ອຍເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຖືກທົດສອບໂດຍບາບແຫ່ງການກະບົດຂອງບິດາຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1888, ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອໍານາດຍິ່ງໃຫຍ່ໃນ Revelation ບົດທີ 18 ໄດ້ລົງມາ ໃນເວລາທີ່ອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນ New York City ຖືກໂຄ່ນລົງ, ແລະ Revelation ບົດທີ 18 ຂໍ້ 1 ຫາ 3 ກໍໄດ້ສໍາເລັດຕາມ.

They were then tested by the identification of the message of the latter rain. Was the latter rain a manifestation of the power of God as in past ages, or were the manifestations of God’s power only in the past? The faithful few were then tested by the rebellion of their father’s rebellion in 1919. How the faithful few navigate through those three tests determines whether they will receive the seal of God in their foreheads, or find themselves bowing down to the sun with the twenty-five elders of Laodicean Adventism.

ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກທົດສອບໂດຍການຈຳແນກຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ. ຝົນປາຍນັ້ນເປັນການສຳແດງແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງໃນຍຸກສະໄໝກ່ອນ ຫຼືວ່າການສຳແດງແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນມີຢູ່ແຕ່ໃນອະດີດເທົ່ານັ້ນ? ຄົນສັດຊື່ຈຳນວນນ້ອຍໃນເວລານັ້ນຍັງໄດ້ຖືກທົດສອບໂດຍການກະບົດຂອງການກະບົດຂອງບິດາຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1919. ວິທີທີ່ຄົນສັດຊື່ຈຳນວນນ້ອຍນັ້ນຜ່ານພົ້ນການທົດສອບທັງສາມປະການນີ້ ຈະເປັນຕົວກຳນົດວ່າ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງຕົນ ຫຼືຈະພົບວ່າຕົນເອງກົ້ມກາບຕໍ່ດວງອາທິດພ້ອມກັບຜູ້ເຖົ້າທັງຊາວຫ້າຄົນແຫ່ງ Laodicean Adventism.

All the rebellions of the four generations of Laodicean Adventism find their counterpart in September 11, 2001. That date, which Isaiah identified as the “day of the east wind,” marks the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, and the sealing time is a period of time. The ending of the period has been illustrated by the beginning, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. In the final movements of the sealing process the tests that were represented at the beginning of the period are once again repeated.

ການກະບົດທັງໝົດຂອງສີ່ຊົ່ວຄົນແຫ່ງອັດເວັນຕິສ໌ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ ພົບຄູ່ສອດຄ່ອງຂອງມັນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ວັນທີນັ້ນ ຊຶ່ງອິຊາຢາໄດ້ລະບຸໄວ້ວ່າເປັນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ,” ເປັນເຄື່ອງໝາຍການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາຂອງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕານັ້ນເປັນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ. ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ເພາະພຣະເຢຊູຊົງສະແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຂອງສິ່ງນັ້ນສະເໝີ. ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຂະບວນການປະທັບຕາ ການທົດສອບທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໃນຕອນເລີ່ມຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນ ຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກເທື່ອໜຶ່ງ.

On September 11, 2001, the tests which were failed by the rebels of Laodicean Adventism as represented by the four abominations of Ezekiel, and by the first four churches of Revelation chapters two and three, arrived, marking the beginning of a testing process that leads either to the mark of the beast, or the seal of God, for those who profess to be Seventh-day Adventists.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ການທົດສອບທີ່ພວກກະບົດແຫ່ງອັດເວັນຕິດແບບລາວດິເກຍໄດ້ສອບຕົກ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍສີ່ສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ ແລະໂດຍຄຣິດຕະຈັກສີ່ແຫ່ງທໍາອິດໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 2 ແລະ 3 ໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການທົດສອບທີ່ນໍາໄປສູ່ບໍ່ວ່າເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ຫຼືຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນເຊັບເວັນທ໌-ເດ ອັດເວັນຕິດ.

The leadership of Laodicean Adventism has been trapped by the cords of their own deceits, and it is virtually impossible for them to “recognize” a repetition of the manifestation of the power of God as represented by previous reformatory movements, including the reform movement that brought Adventism into existence. The ancient men scattered and covered up the doctrines that are represented by Miller’s jewels with counterfeit coins and jewels. The casket of the King James Bible has been relegated to the times of archaic language and replaced with modern language Bibles that are expressed in the terminology of the man of sin.

ພາວະການນໍາຂອງອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເຊຍໄດ້ຕົກຢູ່ໃນບ່ວງຜູກແຫ່ງການຫລອກລວງຂອງຕົນເອງ, ແລະເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສໍາລັບພວກເຂົາທີ່ຈະ “ຮັບຮູ້” ການປາກົດຊ້ໍາອີກຄັ້ງໜຶ່ງຂອງການສໍາແດງພະລັງອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂະບວນການປະຕິຮູບໃນອະດີດ, ລວມທັງຂະບວນການປະຕິຮູບທີ່ໄດ້ນໍາອັດເວນຕິສຶມເຂົ້າສູ່ການດໍາຮົງຢູ່. ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ກະຈາຍແລະປົກປິດຄໍາສອນທັງຫລາຍທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອັນຍະມະນີຂອງ Miller ດ້ວຍຫຼຽນປອມ ແລະ ອັນຍະມະນີປອມ. ຫີບບັນຈຸຂອງພຣະຄໍາພີ King James ໄດ້ຖືກຜັກໄສໄປໄວ້ໃນຍຸກແຫ່ງພາສາໂບຮານ, ແລະຖືກແທນທີ່ໂດຍພຣະຄໍາພີສະບັບພາສາສະໄໝໃໝ່ທີ່ຖືກຖ່າຍທອດອອກມາໃນຄໍາສັບສະເພາະຂອງຄົນບາບ.

Were any of the ancient men willing to consider the possibility that the latter rain message is not a peace and safety message, it would be virtually impossible for them to recognize that the manifestations of the power of God in past sacred histories are what specifically identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand. More difficult yet for them to recognize is that the sacred histories that most directly identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand are the sacred histories that fulfill Malachi chapter three, for Malachi chapter three establishes that there is always a messenger who prepares the way for the sudden arrival of the Messenger of the Covenant. That messenger was represented by the prophet Elijah who boldly proclaimed that there would be no rain in his history, except if it comes through his ministry.

ຖ້າຫາກມີຜູ້ໃດໃນບັນດາບຸລຸດໂບຮານເຫຼົ່ານັ້ນຍິນຍອມພິຈາລະນາຄວາມເປັນໄປໄດ້ວ່າ ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍບໍ່ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ ກໍເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເລີຍສໍາລັບພວກເຂົາທີ່ຈະຮັບຮູ້ວ່າ ການສຳແດງແຫ່ງຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນບັນດາປະຫວັດສາດສັກສິດໃນອະດີດ ນັ້ນແຫຼະເປັນສິ່ງທີ່ຊີ້ບອກໂດຍຈົງເຖິງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ທີ່ຍາກຍິ່ງກວ່ານັ້ນສຳລັບພວກເຂົາທີ່ຈະຮັບຮູ້ ກໍຄືວ່າ ບັນດາປະຫວັດສາດສັກສິດທີ່ຊີ້ບອກໂດຍກົງທີ່ສຸດເຖິງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ແມ່ນບັນດາປະຫວັດສາດສັກສິດທີ່ເຮັດໃຫ້ມາລາກີບົດທີສາມສຳເລັດ ເພາະວ່າ ມາລາກີບົດທີສາມໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ວ່າ ຍ່ອມມີຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ສະເໝີ ຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບການມາຢ່າງກະທັນຫັນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ຜູ້ສົ່ງຂ່າວນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສາດສະດາເອລີຢາ ຜູ້ປະກາດຢ່າງກ້າຫານວ່າ ໃນປະຫວັດສາດຂອງທ່ານຈະບໍ່ມີຝົນຕົກເລີຍ ນອກຈາກວ່າມັນຈະມາໂດຍຜ່ານພາລະກິດຂອງທ່ານ.

Ezekiel’s seventy elders would find it ridiculous to accept that their claim to be the temple of the Lord, was unfounded, and actually represented the claim of a people who were being passed by, just as the vineyard was given to those who bear the fruits worthy of the vineyard. The message of the third Woe, the messenger that prepares the way, the song of the vineyard, all testify against the traditions and customs which they had placed their confidence in, and represents an almost insurmountable obstacle to recognizing the latter rain.

ພວກຜູ້ເຖົ້າເຈັດສິບຄົນຂອງເອເຊກຽນຈະເຫັນວ່າເປັນເລື່ອງນ່າຂັນທີ່ຈະຍອມຮັບວ່າການອ້າງຂອງພວກເຂົາວ່າຕົນເປັນພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນປາດສະຈາກຮາກຖານ, ແລະແທ້ຈິງແລ້ວເປັນການອ້າງຂອງຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ກຳລັງຖືກປ່ອຍໃຫ້ຜ່ານໄປ, ເໝືອນດັ່ງສວນອະງຸ່ນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ເກີດຜົນອັນສົມຄວນແກ່ສວນອະງຸ່ນນັ້ນ. ຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມວິບັດປະການທີສາມ, ຜູ້ນຳຂ່າວທີ່ຕຽມທາງໄວ້, ບົດເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ, ລ້ວນເປັນພະຍານກ່າວໂທດຕໍ່ປະເພນີແລະຂະນົບທຳນຽມທີ່ພວກເຂົາໄດ້ວາງຄວາມໄວ້ວາງໃຈໄວ້, ແລະສິ່ງນັ້ນເປັນອຸປະສັກເກືອບຈະເອົາຊະນະບໍ່ໄດ້ຕໍ່ການຮັບຮູ້ຝົນລະດູທ້າຍ.

The conclusion of the sealing of the one hundred and forty-four thousand manifests the same tests for those who have claimed to “recognize” the role of Islam of the third Woe. The “increase of knowledge” which launched the movement of the Millerites began at the end of “seven times” in 1798. The “increase of knowledge” which launched the movement of the one hundred and forty-four thousand began at the end of a symbolic “seven times” (one hundred and twenty-six years) in 1989. During those one hundred and twenty-six years of escalating apostasy, Laodicean Adventism has reached its fourth and final generation.

ການສະຫຼຸບຂອງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ສະແດງໃຫ້ເຫັນການທົດສອບດຽວກັນສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ອ້າງວ່າ “ຮັບຮູ້” ບົດບາດຂອງອິດສະລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມ. “ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້” ຊຶ່ງໄດ້ເປີດຕົວຂະບວນການຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ “ເຈັດເວລາ” ໃນປີ 1798. “ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້” ຊຶ່ງໄດ້ເປີດຕົວຂະບວນການຂອງຜູ້ຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ “ເຈັດເວລາ” ໃນຄວາມໝາຍເຊີງສັນຍາລັກ (ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີ) ໃນປີ 1989. ໃນຊ່ວງໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີແຫ່ງການຖອຍຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອອັນທະວີຄວາມຮຸນແຮງນີ້, ແອດເວັນຕິດລາໂອດີເຊຍ ໄດ້ບັນລຸເຖິງຮຸ່ນທີສີ່ ແລະເປັນຮຸ່ນສຸດທ້າຍຂອງຕົນ.

It is the third and fourth generation that a nation or people fill their cup of probationary time, and that time has now arrived. The “increase of knowledge” from the book of Daniel that is represented by the Hiddekel River is also the knowledge that is increased, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed just before probation closes.

ໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນຮຸ່ນທີສາມ ແລະ ທີສີ່ນັ້ນ ປະເທດຊາດ ຫຼື ປະຊາຊົນໜຶ່ງຈຶ່ງເຕັມຈອກແຫ່ງເວລາແຫ່ງການພິສູດຂອງຕົນ, ແລະ ບັດນີ້ເວລານັ້ນໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. “ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ” ຈາກພຣະທຳດານີເອນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແມ່ນ້ຳ Hiddekel ນັ້ນ ກໍແມ່ນຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເພີ່ມຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ ເມື່ອພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດຖືກເປີດຜະນຶກ ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການພິສູດຈະປິດລົງ.

We will take up the last three chapters of the book of Daniel in the next article.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະຍົກຂຶ້ນພິຈາລະນາສາມບົດສຸດທ້າຍຂອງພຣະທຳດານີເອນ.

> “The days are fast approaching when there will be great perplexity and confusion. Satan, clothed in angel robes, will deceive, if possible, the very elect. There will be gods many and lords many. Every wind of doctrine will be blowing. Those who have rendered supreme homage to ‘science falsely so called’ will not be the leaders then. Those who have trusted to intellect, genius, or talent will not then stand at the head of rank and file. They did not keep pace with the light. Those who have proved themselves unfaithful will not then be entrusted with the flock. In the last solemn work few great men will be engaged. They are self-sufficient, independent of God, and He cannot use them. The Lord has faithful servants, who in the shaking, testing time will be disclosed to view. There are precious ones now hidden who have not bowed the knee to Baal. They have not had the light which has been shining in a concentrated blaze upon you. But it may be under a rough and uninviting exterior the pure brightness of a genuine Christian character will be revealed. In the day time we look toward heaven but do not see the stars. They are there, fixed in the firmament, but the eye cannot distinguish them. In the night we behold their genuine luster.” Testimonies, volume 5, 80, 81.

> “ວັນເວລາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ຢ່າງໄວ ເມື່ອຈະມີຄວາມງົງງັນ ແລະ ຄວາມສັບສົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ຊາຕານ, ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍອາພອນຂອງທູດສະຫວັນ, ຈະຫລອກລວງ, ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກໄວ້. ຈະມີພຣະຫຼາຍອົງ ແລະ ນາຍຫຼາຍຄົນ. ທຸກລົມແຫ່ງຄຳສອນຈະພັດພາດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຖວາຍການນະມັດສະການສູງສຸດແກ່ ‘ວິທະຍາສາດທີ່ຖືກເອີ້ນຊື່ຢ່າງຜິດໆ’ ຈະບໍ່ເປັນຜູ້ນຳໃນເວລານັ້ນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ວາງໃຈໃນສະຕິປັນຍາ, ອັດສະລິຍະພາບ, ຫຼື ຄວາມສາມາດ ຈະບໍ່ຢືນຢູ່ຫົວແຖວໃນເວລານັ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ດຳເນີນໃຫ້ທັນກັບແສງສະຫວ່າງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ພິສູດຕົນວ່າບໍ່ສັດຊື່ ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຝູງແກະໃນເວລານັ້ນ. ໃນພາລະກິດອັນສຸດທ້າຍທີ່ຂຶ້ນກັບຄວາມຂຶ້ນຂັງອັນສົງ່າງາມນັ້ນ ຈະມີຄົນໃຫຍ່ບໍ່ຫຼາຍຄົນເຂົ້າຮ່ວມ. ພວກເຂົາພໍໃຈໃນຕົນເອງ, ເປັນອິດສະລະຈາກພຣະເຈົ້າ, ແລະ ພຣະອົງບໍ່ສາມາດໃຊ້ພວກເຂົາໄດ້. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່, ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລາແຫ່ງການສັ່ນຄອນ ແລະ ການທົດສອບ ຈະຖືກເປີດເຜີຍໃຫ້ປະຈັກ. ບັດນີ້ມີຜູ້ອັນລ້ຳຄ່າຊຶ່ງຖືກຊ່ອນໄວ້ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຄຸກເຂົ່າລົງແກ່ພຣະບາອານ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ສ່ອງສາຍຢ່າງຮວບຮວມ ແລະ ເຂັ້ມຂົ້ນມາເທິງທ່ານ. ແຕ່ອາດຈະເປັນວ່າ ພາຍໃຕ້ພາຍນອກທີ່ຫຍາບກະດ້າງ ແລະ ບໍ່ດຶງດູດນັ້ນ ຄວາມສຸກໃສອັນບໍລິສຸດແທ້ແຫ່ງລັກສະນະຄຣິດສະຕຽນທີ່ແທ້ຈິງຈະຖືກເປີດເຜີຍ. ໃນກາງເວັນພວກເຮົາແນມໄປຍັງຟ້າສະຫວັນ ແຕ່ບໍ່ເຫັນດາວທັງຫຼາຍ. ພວກມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນທ້ອງຟ້າ, ແຕ່ຕາບໍ່ສາມາດຈຳແນກພວກມັນໄດ້. ໃນກາງຄືນ ພວກເຮົາເຫັນຄວາມສຸກໃສອັນແທ້ຈິງຂອງພວກມັນ.” Testimonies, volume 5, 80, 81.

Back to Articles