Article

# The Book of Daniel - Number Four

ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ພາກທີສີ່

The Plummet

ສາຍດິ່ງ

Author

Jeff Pippenger

Published

November 27, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We are addressing the “seven times” of Leviticus twenty-six as represented in the book of Daniel. We are doing so because one of the prophetic characteristics of the “seven times,” is that it represents the “stumbling stone” that the builders rejected. I am defining the stone of stumbling that is represented in the Scriptures as a truth that can be seen, but isn’t. For those that see it, it is precious, but for those that don’t see it, it is not only what they stumble over, but it is the stone that grinds them to powder.

ພວກເຮົາກຳລັງກ່າວເຖິງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ Leviticus ບົດທີ 26 ຕາມທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະທຳ Daniel. ພວກເຮົາກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ເນື່ອງຈາກວ່າ ໜຶ່ງໃນລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ນັ້ນ ຄືມັນເປັນຕົວແທນຂອງ “ຫີນສະດຸດ” ທີ່ບັນດາຊ່າງກໍ່ສ້າງໄດ້ປະຕິເສດ. ຂ້າພະເຈົ້າກຳນົດຄວາມໝາຍຂອງຫີນແຫ່ງການສະດຸດ ຕາມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນພຣະຄຳພີ ວ່າເປັນຄວາມຈິງອັນໜຶ່ງທີ່ສາມາດຖືກເຫັນໄດ້ ແຕ່ຫາກບໍ່ຖືກເຫັນ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ເຫັນມັນ ມັນເປັນສິ່ງລ້ຳຄ່າ ແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຫັນມັນ ມັນບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາສະດຸດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນຫີນທີ່ບົດພວກເຂົາໃຫ້ແຕກເປັນຜົງລະອຽດອີກດ້ວຍ.

When Christ presented the stone that the builders rejected, He identified that the corner stone would become the “head” of the corner. The message of the rejected stone in the Scriptures always has to do with God passing by a former covenant people, while at the same time God is entering into covenant with a people who had not formerly been the people of God.

ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງນຳເສີນຫີນກ້ອນທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ສ້າງໄດ້ປະຕິເສດນັ້ນ, ພຣະອົງຊົງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຫີນເອກຂອງມຸມນັ້ນຈະກາຍເປັນ “ຫົວ” ຂອງມຸມ. ຂໍ້ຄວາມເລື່ອງຫີນທີ່ຖືກປະຕິເສດໃນພຣະຄຳພີນັ້ນ ສະເໝີໄປກ່ຽວຂ້ອງກັບການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຂ້າມຜ່ານປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກຸ່ມເກົ່າ, ໃນຂະນະດຽວກັນພຣະເຈົ້າກໍຊົງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຊົນຊາດຜູ້ທີ່ແຕ່ກ່ອນບໍ່ເຄີຍເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

> Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. Matthew 21:42–44.

> ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕັດກັບເຂົາວ່າ, “ພວກທ່ານບໍ່ເຄີຍອ່ານໃນພຣະຄຳພີຫຼືວ່າ, ‘ຫີນທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ສ້າງປະຖິ້ມເສຍແລ້ວນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຫີນເອກປະຈຳມຸມແລ້ວ; ການນີ້ເກີດຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເປັນການອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ’? ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາບອກພວກທ່ານວ່າ ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເອົາໄປຈາກພວກທ່ານ ແລະຈະປະທານໃຫ້ແກ່ຊາດໜຶ່ງທີ່ເກີດຜົນຂອງອານາຈັກນັ້ນ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕົກລົງເທິງຫີນນີ້ ຈະແຕກຫັກເປັນຊິ້ນໆ; ແຕ່ຫາກຫີນນີ້ຕົກທັບຜູ້ໃດ ມັນຈະບົດຜູ້ນັ້ນໃຫ້ແຫຼກເປັນຜົງ.” ມັດທາຍ 21:42–44

The first “time prophecy” that William Miller was led to by the holy angels, was the “seven times” of Leviticus twenty-six. Laodicean Adventism started the process of tearing down the foundational truths which the Lord assembled through the ministry of Miller by rejecting the very first of Miller’s discoveries. Of course, any prophetic illustration of a sacred foundation is an illustration of Christ, who is “The Stone”, so the rejection of the “seven times” in 1863, identifies not only the beginning of the process of rejecting the foundational truths, it represents a rejection of Christ. As with Christ’s testimony of the rejected stone, Peter also identifies that one of the prophecies connected with the foundation stone is that it would ultimately become “the head of the corner”.

“ຄຳພະຍາກອນເວລາ” ຂໍ້ທຳອິດທີ່ທູດບໍລິສຸດໄດ້ນຳພາ William Miller ໃຫ້ເຂົ້າໃຈ ຄື “ເຈັດເວລາ” ໃນ ພຣະນິຕິກຳ ບົດທີຊາວຫົກ. ລາວໂອດີເຊຍນ ແອັດເວນຕິດສຶມ ໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການແຫ່ງການຮື້ທຳລາຍຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານ ຊຶ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສະຖາປະນາຂຶ້ນຜ່ານພັນທະກິດຂອງ Miller ໂດຍການປະຕິເສດການຄົ້ນພົບຂໍ້ທຳອິດທີ່ສຸດຂອງ Miller ນັ້ນເອງ. ແນ່ນອນວ່າ ຮູບປະກອບທາງພະຍາກອນໃດໆກ່ຽວກັບຮາກຖານອັນສັກສິດ ຍ່ອມເປັນຮູບປະກອບຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນ “ສີລາ”, ດັ່ງນັ້ນ ການປະຕິເສດ “ເຈັດເວລາ” ໃນປີ 1863 ຈຶ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ຊີ້ບອກເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການແຫ່ງການປະຕິເສດຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນຍັງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະຕິເສດພຣະຄຣິດອີກດ້ວຍ. ເໝືອນດັ່ງໃນຄຳພະຍານຂອງພຣະຄຣິດເກືອບກັບສີລາທີ່ຖືກປະຕິເສດ, Peter ກໍໄດ້ລະບຸເຊັ່ນກັນວ່າ ໜຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບສີລາຮາກຖານນັ້ນ ຄືວ່າ ໃນທີ່ສຸດມັນຈະກາຍເປັນ “ຫົວມຸມເອກ”.

> Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:6–8.

> ເພາະເຫດນີ້ດ້ວຍ ຈຶ່ງມີຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາວາງສີລາຫົວມຸມອັນສຳຄັນໄວ້ໃນຊີໂອນ, ເປັນສີລາທີ່ຊົງຄັດເລືອກແລ້ວ, ອັນປະເສີດລ້ຳຄ່າ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງ ຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ອັບອາຍ. ເຫດສະນັ້ນ ສຳລັບພວກທ່ານຜູ້ທີ່ເຊື່ອ ພຣະອົງຊົງເປັນອັນລ້ຳຄ່າ: ແຕ່ສຳລັບພວກທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ສີລາທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ສ້າງໄດ້ປະຕິເສດນັ້ນ ກໍໄດ້ກາຍເປັນສີລາຫົວມຸມເສຍແລ້ວ, ແລະເປັນຫີນທີ່ເຮັດໃຫ້ສະດຸດ, ແລະເປັນສີລາແຫ່ງການກະທົບໃຈ, ຄືແກ່ພວກທີ່ສະດຸດເພາະພຣະຄຳ, ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອຟັງ: ຊຶ່ງພວກເຂົາກໍຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອການນັ້ນດ້ວຍ. ແຕ່ພວກທ່ານເປັນຊາດພັນທີ່ຊົງຄັດເລືອກໄວ້, ເປັນພວກປະໂຣຫິດແຫ່ງກະສັດ, ເປັນຊົນຊາດບໍລິສຸດ, ເປັນຊົນຊາດອັນເປັນກຳມະສິດສ່ວນພຣະອົງ; ເພື່ອພວກທ່ານຈະໄດ້ປະກາດພຣະຄຸນອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານອອກຈາກຄວາມມືດ ເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນມະຫັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ: ຄືພວກທ່ານຜູ້ໃນກາລະກ່ອນບໍ່ແມ່ນຊົນຊາດໜຶ່ງ, ແຕ່ບັດນີ້ເປັນຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ: ຜູ້ທີ່ເຄີຍບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ, ແຕ່ບັດນີ້ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາແລ້ວ. 1 ເປໂຕ 2:6–8.

The foundation stone in the beginning of Adventism, becomes the head of the corner. Isaiah is in agreement with Christ and Peter, and Isaiah uses the foundation stone to represent a covenant people who are being passed by for a new covenant people. In his testimony he represents a class that has made a covenant with death, and who have received a lie. The lie they receive, is the lie that Paul identifies as bringing strong delusion upon those that make a covenant with death, because they did not receive the love of the truth.

ຫີນຮາກຖານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການ Adventism ກາຍເປັນຫີນສຳຄັນທີ່ຫົວມຸມ. ອິຊາຢາເຫັນພ້ອມກັບພຣະຄຣິດແລະເປໂຕ, ແລະອິຊາຢາໃຊ້ຫີນຮາກຖານເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາພວກໜຶ່ງທີ່ກຳລັງຖືກປະຖິ້ມໄປ ເພື່ອແທນທີ່ດ້ວຍຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃໝ່. ໃນຄຳພະຍານຂອງທ່ານ ທ່ານໄດ້ສະແດງເຖິງຄົນຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ ແລະໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຕົວະ. ຄວາມຕົວະທີ່ພວກເຂົາຮັບເອົານັ້ນ ຄືຄວາມຕົວະທີ່ໂປໂລໄດ້ຊີ້ບອກວ່ານຳມາຊຶ່ງຄວາມຫຼົງຜິດຢ່າງແຮງກ້າແກ່ຜູ້ທີ່ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ.

> Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:14–18.

> ເຫດສະນັ້ນ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນຄົນເຍາະເຍີ້ຍ ຜູ້ປົກຄອງປະຊາຊົນນີ້ທີ່ຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ ຈົ່ງຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຫວາ. ເພາະພວກທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ ແລະໄດ້ຕົກລົງກັນກັບແດນຜູ້ຕາຍ; ເມື່ອໄພພິບັດອັນຖາໂຖມຈະພັດຜ່ານມາ ມັນຈະບໍ່ມາເຖິງພວກເຮົາ; ເພາະພວກເຮົາໄດ້ໃຊ້ຄວາມຕົວະເປັນທີ່ລີ້ໄພ ແລະໄດ້ຊ່ອນຕົວຢູ່ໃຕ້ຄວາມເທັດ.” ເຫດສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ “ເບິ່ງແມ ເຮົາວາງຫີນກ້ອນໜຶ່ງໄວ້ໃນຊີໂອນເພື່ອເປັນຮາກຖານ ເປັນຫີນທີ່ໄດ້ຜ່ານການພິສູດແລ້ວ ເປັນຫີນເອກອັນປະເສີດ ເປັນຮາກຖານອັນໝັ້ນຄົງ; ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອຈະບໍ່ຮີບຮ້ອນ. ເຮົາຈະໃຫ້ຄວາມຍຸດຕິທຳເປັນເສັ້ນວັດ ແລະໃຫ້ຄວາມຊອບທຳເປັນລູກດິ່ງ; ແລະລູກເຫັບຈະກວາດເອົາທີ່ລີ້ໄພແຫ່ງຄວາມຕົວະໄປເສຍ ແລະນ້ຳຈະຖ້ວມບ່ອນຊ່ອນຕົວນັ້ນ. ແລະພັນທະສັນຍາຂອງພວກທ່ານກັບຄວາມຕາຍຈະຖືກລົບລ້າງ ແລະຂໍ້ຕົກລົງຂອງພວກທ່ານກັບແດນຜູ້ຕາຍຈະບໍ່ດຳລົງຢູ່; ເມື່ອໄພພິບັດອັນຖາໂຖມພັດຜ່ານມາ ເມື່ອນັ້ນພວກທ່ານຈະຖືກມັນຢຽບຢ່ຳລົງ.” ເອຊາຢາ 28:14–18.

The “seven times” has been hidden under falsehoods, and when God passes by His former covenant people and enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand, the stone that was formerly the rejected corner stone will ascend to be the “head” of the corner. For those that understand this truth, it is precious, and for those that don’t, the stone that becomes the head of the corner, not only crushes them, but it metaphorically becomes their headstone.

“ເຈັດເທື່ອ” ໄດ້ຖືກປົກປິດໄວ້ພາຍໃຕ້ຄວາມເທັດ, ແລະເມື່ອພຣະເຈົ້າສະເດັດຜ່ານຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມຂອງພຣະອົງ ແລະເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຫີນທີ່ໃນອະດີດເຄີຍເປັນຫີນມຸມທີ່ຖືກປະຕິເສດນັ້ນ ຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນ “ຫົວ” ຂອງມຸມ. ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງນີ້ ມັນເປັນສິ່ງລ້ໍາຄ່າ, ແລະສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈ, ຫີນທີ່ກາຍເປັນຫົວຂອງມຸມນັ້ນ ບໍ່ພຽງແຕ່ຈະບົດຂະຍີ້ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍອຸປະມາ ມັນຍັງກາຍເປັນຫີນຫົວຫຼຸມສົບຂອງພວກເຂົາອີກດ້ວຍ.

In the book of Daniel, in chapter eight and verse nineteen, we find the “last end” of the indignation, thus identifying that there must also be a “first end” of the indignation. The period of time from 677 BC, until October 22, 1844 represents the period of time that the sanctuary (and host) would be tread down. But the papacy was to prosper until the indignation was accomplished, according to Daniel chapter eleven, and verse thirty-six. If the end of the indignation of chapter eight, represents the end of a period of time, then the end of the indignation of chapter eleven, also represents the end of a period of time. This is what the Bible clearly teaches, though this truth has been covered up with lies by those who have made a covenant with death.

ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 19 ພວກເຮົາພົບເຫັນ “ວາລະສຸດທ້າຍ” ຂອງຄວາມພຣະພິໂຣດ ອັນເປັນການຊີ້ບອກວ່າ ຈະຕ້ອງມີ “ວາລະທໍາອິດ” ຂອງຄວາມພຣະພິໂຣດເຊັ່ນກັນ. ຊ່ວງເວລາຕັ້ງແຕ່ 677 ປີກ່ອນ ຄ.ສ. ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ສະຖານນະມັດສະການ (ແລະພົນໂຍທາ) ຈະຖືກຢຽບຍ່ຳລົງ. ແຕ່ອຳນາດສັນຕະປາປາຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຈົນກວ່າຄວາມພຣະພິໂຣດຈະສໍາເລັດລົງ ຕາມດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 36. ຖ້າການສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພຣະພິໂຣດໃນບົດທີ 8 ເປັນຕົວແທນຂອງການສິ້ນສຸດແຫ່ງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ ແລ້ວການສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພຣະພິໂຣດໃນບົດທີ 11 ກໍເປັນຕົວແທນຂອງການສິ້ນສຸດແຫ່ງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງເຊັ່ນດຽວກັນ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະຄຳພີສອນຢ່າງແຈ້ງຊັດ ເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມຈິງນີ້ໄດ້ຖືກປົກປິດດ້ວຍຄວາມຕົວະ ໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ.

The end of both indignations represent the end of an identical period of time, for both were a fulfillment of the same curse of twenty-five hundred and twenty years of scattering, captivity and slavery. The northern kingdom first suffered the scattering, captivity and slavery of the “seven times,” when in 723 BC, the king of Assyria took them captive. The southern kingdom suffered the same fate in 677 BC. Jeremiah confirms this fact.

ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພິໂລດທັງສອງ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊ່ວງເວລາອັນດຽວກັນ, ເພາະວ່າທັງສອງເປັນການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງຄຳສາບແຊ່ງອັນດຽວກັນ ຄື ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ, ການເປັນເຊີຍ, ແລະຄວາມເປັນທາດ. ອານາຈັກຝ່າຍເໜືອໄດ້ປະສົບກັບການກະຈັດກະຈາຍ, ການເປັນເຊີຍ, ແລະຄວາມເປັນທາດແຫ່ງ “ເຈັດເທື່ອ” ກ່ອນ, ເມື່ອໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ. ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ນຳພວກເຂົາໄປເປັນເຊີຍ. ອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ໄດ້ປະສົບຊະຕາກຳດຽວກັນໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເຢເຣມີຢາໄດ້ຢືນຢັນຂໍ້ເທັດຈິງນີ້.

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadnezzar king of Babylon hath broken his bones. Jeremiah 50:17.

> ອິດສະຣາເອນເປັນເໝືອນແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍ; ບັນດາສິງໄດ້ຂັບໄລ່ເຂົາໄປ: ກ່ອນອື່ນ ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ກັດກິນເຂົາ; ແລະໃນທີ່ສຸດ ເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນນີ້ ໄດ້ຫັກກະດູກຂອງເຂົາ. ເຢເຣມີຢາ 50:17.

Jeremiah is identifying a progressive judgment. The Assyrians remove the northern kingdom in 723 BC, then they take Manasseh to Babylon, their capital city, in 677 BC. Then Nebuchadnezzar takes Jehoiakim, thus marking the beginning of the seventy years of captivity in 606 BC. Then Nebuchadnezzar takes Zedekiah and destroys Jerusalem in 586 BC.

ເຢເຣມີຢາກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນການພິພາກສາທີ່ດຳເນີນໄປເປັນລຳດັບ. ຊາວອັດຊີເຣຍໄດ້ກວາດເອົາອານາຈັກຝ່າຍເໜືອໄປໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ., ຈາກນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ນຳມະນັດເຊໄປບາບີໂລນ ເມືອງຫຼວງຂອງພວກເຂົາ ໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຕໍ່ມາ ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ນຳເຢໂຮຢາກີມໄປ ອັນເປັນການໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນເຊີຍໃນປີ 606 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈາກນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ນຳເຊເດກີຢາໄປ ແລະທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 586 ກ່ອນ ຄ.ສ.

The southern kingdom had been warned that they would suffer the same fate as the northern kingdom if they continued in their rebellion. The judgment of the northern kingdom would be accomplished upon the southern kingdom, and the symbol of that judgment was a line that was to be stretched over Judah. In Isaiah’s testimony, it was simply the “line,” but in the following passage, the “line” is the “line of Samaria.”

ອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ໄດ້ຖືກເຕືອນແລ້ວວ່າ ພວກເຂົາຈະປະສົບຊະຕາກຳດຽວກັນກັບອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ຖ້າພວກເຂົາຍັງດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນການກະບົດຂອງຕົນ. ການພິພາກສາຂອງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຈະສຳເລັດລົງເໜືອອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້, ແລະສັນຍາລັກຂອງການພິພາກສານັ້ນຄືສາຍວັດເສັ້ນໜຶ່ງ ທີ່ຈະຖືກຂຶງອອກເໜືອຢູດາ. ໃນຄຳພະຍານຂອງເອຊາຢາ ມັນເປັນພຽງ “ສາຍວັດ” ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໃນຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ “ສາຍວັດ” ນັ້ນແມ່ນ “ສາຍວັດຂອງຊາມາເຣຍ.”

> Therefore thus saith the Lord God of Israel, Behold, I am bringing such evil upon Jerusalem and Judah, that whosoever heareth of it, both his ears shall tingle. And I will stretch over Jerusalem the line of Samaria, and the plummet of the house of Ahab: and I will wipe Jerusalem as a man wipeth a dish, wiping it, and turning it upside down. And I will forsake the remnant of mine inheritance, and deliver them into the hand of their enemies; and they shall become a prey and a spoil to all their enemies; Because they have done that which was evil in my sight, and have provoked me to anger, since the day their fathers came forth out of Egypt, even unto this day. 2 Kings 21:12–15.

> ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາກໍາລັງນໍາຄວາມພິນາດອັນຮ້າຍແຮງມາເຖິງເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ຢູດາ ຈົນຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນເຖິງ ຫູທັງສອງຂອງເຂົາຈະຊາໄປ. ແລະ ເຮົາຈະຂຶງສາຍວັດຂອງຊາມາເຣຍ ແລະ ລູກດິ່ງຂອງວົງຕະກູນອາຮາບເໜືອເຢຣູຊາເລັມ; ແລະ ເຮົາຈະເຊັດເຢຣູຊາເລັມເໝືອນດັ່ງຄົນໜຶ່ງເຊັດຖ້ວຍ, ເຊັດມັນແລ້ວ ພິກມັນຄວໍ້າລົງ. ແລະ ເຮົາຈະປະຖິ້ມຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງມໍລະດົກຂອງເຮົາ ແລະ ມອບເຂົາໄວ້ໃນມືຂອງສັດຕູຂອງເຂົາ; ແລະ ເຂົາຈະກາຍເປັນເຫຍື່ອ ແລະ ຂອງປຸ້ນແກ່ສັດຕູທັງປວງຂອງເຂົາ; ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ກະທໍາສິ່ງທີ່ຊົ່ວໃນສາຍຕາຂອງເຮົາ ແລະ ຍົວະເຮົາໃຫ້ໂກດຮ້າຍ ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາອອກມາຈາກອີຢິບ ຈົນເຖິງວັນນີ້. 2 ກະສັດ 21:12–15

There are two prophetic expressions in the verses just cited that must be considered. The first is the tingling of the ears, and the other is the plummet. In these verses the line of Samaria is also identified as the plummet of the house of Ahab. The line and the plummet are instruments of judgment, which are used in the building process. In the verses, they identify that the same judgment that was carried out against the northern kingdom, represented as Samaria and the house of Ahab, would be brought upon Judah and Jerusalem. When the warning was set forth, the northern kingdom of Israel had already been invaded, conquered, destroyed and taken into slavery. The message of God’s judgment produces the tingling of the ears of those that hear the warning. Both the plummet and the tingling of the ears are found three times each in the Scriptures. In each case, they represent God’s indignation against His own people.

ມີສອງສຳນວນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ຫາກໍໄດ້ອ້າງເຖິງນັ້ນ ທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາ. ປະການທຳອິດຄື ການທີ່ຫູຮູ້ສຶກຊາບຊ່າ ແລະ ອີກປະການໜຶ່ງຄື ລູກດິ່ງ. ໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ ເສັ້ນວັດຂອງຊາມາເຣຍຍັງຖືກລະບຸວ່າເປັນລູກດິ່ງຂອງວົງວານອາຫາບອີກດ້ວຍ. ເສັ້ນວັດ ແລະ ລູກດິ່ງ ເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ ຊຶ່ງຖືກນຳໃຊ້ໃນຂະບວນການກໍ່ສ້າງ. ໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ ມັນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການພິພາກສາດຽວກັນທີ່ໄດ້ຖືກດຳເນີນຕໍ່ອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍຊາມາເຣຍ ແລະ ວົງວານອາຫາບ ຈະຖືກນຳມາເໜືອຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ. ເມື່ອຄຳເຕືອນໄດ້ຖືກປະກາດອອກໄປນັ້ນ ອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຖືກບຸກລຸກ, ຖືກພິຊິດ, ຖືກທຳລາຍ ແລະ ຖືກກວາດຕ້ອນໄປເປັນທາດແລ້ວ. ຂ່າວສານແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຊາບຊ່າໃນຫູຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຄຳເຕືອນນັ້ນ. ທັງລູກດິ່ງ ແລະ ການຊາບຊ່າຂອງຫູ ປາກົດຢູ່ໃນພຣະຄຳພີຢ່າງລະສາມຄັ້ງ. ໃນແຕ່ລະກໍລະນີ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເອງ.

> And the Lord came, and stood, and called as at other times, Samuel, Samuel. Then Samuel answered, Speak; for thy servant heareth. And the Lord said to Samuel, Behold, I will do a thing in Israel, at which both the ears of every one that heareth it shall tingle. In that day I will perform against Eli all things which I have spoken concerning his house: when I begin, I will also make an end. 1 Samuel 3:10–12.

> ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະເດັດມາ ແລະປະທັບຢືນຢູ່ ແລະຊົງເອີ້ນເໝືອນດັ່ງຄັ້ງກ່ອນໆ ວ່າ, ຊາມູເອນ, ຊາມູເອນ. ແລ້ວຊາມູເອນທູນຕອບວ່າ, ຂໍຊົງຕັດເຖີດ; ເພາະຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງກໍາລັງຟັງຢູ່. ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດກັບຊາມູເອນວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາຈະກະທໍາການໜຶ່ງໃນອິດສະຣາເອນ ຈົນຫູຂອງທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນຈະຮູ້ສຶກຊາ. ໃນວັນນັ້ນ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ສໍາເລັດຕໍ່ເອລີທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບເຊື້ອສາຍຂອງລາວ; ເມື່ອເຮົາເລີ່ມຕົ້ນ ເຮົາກໍຈະກະທໍາໃຫ້ສິ້ນສຸດດ້ວຍ. 1 ຊາມູເອນ 3:10–12

The overthrow of Eli’s house is the prophecy that would make both ears tingle in anyone who heard it. The tingling of the ears, in the time of Samuel symbolizes the passing by of the house of Eli. The fulfillment of the prediction given to Samuel was the overthrow of Eli’s house and the establishment of Samuel as the prophet. Samuel represents a people who as Peter says, in times past were not the people of God, but now are, for when Samuel was established as prophet, the house of Eli was destroyed. Jeremiah also proclaims a judgment against the leadership of Jerusalem that causes ears to tingle.

ການລົ້ມລ້າງເຮືອນຂອງເອລີເປັນຄໍາພະຍາກອນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຫູທັງສອງຂ້າງຂອງຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນມັນຊ່າ. ການຊ່າຂອງຫູ, ໃນສະໄໝຂອງຊາມູເອນ, ເປັນສັນຍະລັກເຖິງການຜ່ານພົ້ນໄປຂອງເຮືອນເອລີ. ການສໍາເລັດເປັນຈິງຂອງຄໍາທໍານາຍທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຊາມູເອນ ຄື ການລົ້ມລ້າງເຮືອນຂອງເອລີ ແລະ ການສະຖາປະນາຊາມູເອນໃຫ້ເປັນສາດສະດາ. ຊາມູເອນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ດັ່ງທີ່ເປໂຕກ່າວໄວ້ວ່າ ໃນອະດີດບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ບັດນີ້ເປັນແລ້ວ, ເພາະເມື່ອຊາມູເອນໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາເປັນສາດສະດາ ເຮືອນຂອງເອລີກໍຖືກທໍາລາຍ. ເຢເຣມີຢາກໍປະກາດການພິພາກສາຕໍ່ບັນດາຜູ້ນໍາແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຫູຊ່າເຊັ່ນກັນ.

> And say, Hear ye the word of the Lord, O kings of Judah, and inhabitants of Jerusalem; Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Behold, I will bring evil upon this place, the which whosoever heareth, his ears shall tingle. Jeremiah 19:3.

> ແລະຈົ່ງກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະເຢໂຫວາ, ໂອ ບັນດາກະສັດແຫ່ງຢູດາ ແລະຊາວເມືອງເຢຣູຊາເລັມ; ພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ, ດັ່ງນີ້ຕັດວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະນຳພິບັດມາເໜືອສະຖານທີ່ນີ້, ຈົນຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນ, ຫູຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອື້ງໄປ. ເຢເຣມີຢາ 19:3.

All three references to ears tingling are associated with a covenant people who have made a covenant with death and are thereafter invaded, conquered, destroyed, scattered, and taken into slavery. The tingling ears is a symbol of the judgment of God’s indignation, and the symbol of that judgment is also represented three times in the Scriptures, with the word “plummet.” We have already read it in second Kings and Isaiah, but there is one other reference of the “plummet” in the Scriptures, and in that reference the word plummet is translated from a different Hebrew word, than the previous two references.

ທັງສາມຂໍ້ອ້າງອີງກ່ຽວກັບຫູທີ່ຊາບຊ່ານນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ກ່ຽວໂຍງກັບປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖືກບຸກລຸກ, ຖືກພິຊິດ, ຖືກທຳລາຍ, ຖືກກະຈັດກະຈາຍ, ແລະຖືກນຳໄປເປັນຂ້າທາດ. ຫູທີ່ຊາບຊ່ານເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະພິໂລດອັນຮ້ອນແຮງຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະສັນຍາລັກຂອງການພິພາກສານັ້ນກໍຍັງຖືກສະແດງໄວ້ອີກສາມຄັ້ງໃນພຣະຄຳພີ ໂດຍໃຊ້ຄຳວ່າ “plummet.” ພວກເຮົາໄດ້ອ່ານມັນແລ້ວໃນ 2 Kings ແລະ Isaiah, ແຕ່ຍັງມີຂໍ້ອ້າງອີງອື່ນອີກໜຶ່ງແຫ່ງກ່ຽວກັບ “plummet” ໃນພຣະຄຳພີ, ແລະໃນຂໍ້ອ້າງອີງນັ້ນ ຄຳວ່າ plummet ຖືກແປມາຈາກຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແຕກຕ່າງຈາກສອງຂໍ້ອ້າງອີງກ່ອນໜ້າ.

> And the angel that talked with me came again, and waked me, as a man that is wakened out of his sleep, And said unto me, What seest thou? And I said, I have looked, and behold a candlestick all of gold, with a bowl upon the top of it, and his seven lamps thereon, and seven pipes to the seven lamps, which are upon the top thereof: And two olive trees by it, one upon the right side of the bowl, and the other upon the left side thereof. So I answered and spake to the angel that talked with me, saying, What are these, my lord? Then the angel that talked with me answered and said unto me, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Who art thou, O great mountain? before Zerubbabel thou shalt become a plain: and he shall bring forth the headstone thereof with shoutings, crying, Grace, grace unto it. Moreover the word of the Lord came unto me, saying, The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it; and thou shalt know that the Lord of hosts hath sent me unto you. For who hath despised the day of small things? for they shall rejoice, and shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven; they are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth. Then answered I, and said unto him, What are these two olive trees upon the right side of the candlestick and upon the left side thereof? And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth. Zechariah 4:1–14.

> ແລະທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄດ້ສົນທະນາກັບຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກັບມາອີກ ແລະໄດ້ປຸກຂ້າພະເຈົ້າ ເໝືອນດັ່ງຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ຖືກປຸກຈາກການນອນຫຼັບຂອງຕົນ ແລະກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ເຈົ້າເຫັນຫຍັງ?” ແລະຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງແລ້ວ, ແລະເບິ່ງແມ, ຄັນປະທີບອັນໜຶ່ງທັງໝົດເຮັດດ້ວຍຄຳ, ມີອ່າງຢູ່ເທິງຍອດຂອງມັນ, ແລະມີປະທີບທັງເຈັດຢູ່ເທິງມັນ, ແລະມີທໍ່ເຈັດທໍ່ສຳລັບປະທີບທັງເຈັດ ທີ່ຢູ່ເທິງຍອດຂອງມັນ; ແລະມີຕົ້ນໝາກກອກສອງຕົ້ນຢູ່ຂ້າງມັນ, ຕົ້ນໜຶ່ງຢູ່ຂ້າງຂວາຂອງອ່າງ ແລະອີກຕົ້ນໜຶ່ງຢູ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງອ່າງນັ້ນ.” ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕອບ ແລະກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ສົນທະນາກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອີຍ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລ້ວທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ສົນທະນາກັບຂ້າພະເຈົ້າກໍຕອບ ແລະກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ດອກຫລືວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ບໍ່ຮູ້, ນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.” ແລ້ວທ່ານກໍຕອບ ແລະກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ນີ້ແມ່ນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວທີ່ມີມາເຖິງເຊຣຸບບາເບນ ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ບໍ່ແມ່ນໂດຍອຳນາດກຳລັງ ຫລືໂດຍລິດອຳນາດ, ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ,’ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດສະນີ້. ‘ໂອ ພູເຂົາໃຫຍ່ເອີຍ, ເຈົ້າເປັນໃຜ? ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຊຣຸບບາເບນ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນພື້ນຮາບ; ແລະລາວຈະນຳຫີນຫົວມຸມອອກມາ ທ່າມກາງສຽງໂຫ່ຮ້ອງວ່າ, ພຣະຄຸນ, ພຣະຄຸນ ແກ່ມັນ.’” ນອກຈາກນັ້ນ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ມືຂອງເຊຣຸບບາເບນໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງພຣະນິເວດນີ້; ມືຂອງລາວຈະສຳເລັດມັນດ້ວຍ; ແລ້ວເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ຊົງໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າມາຫາພວກເຈົ້າ. ເພາະວ່າ ຜູ້ໃດໄດ້ໝິ່ນປະໝາດວັນແຫ່ງສິ່ງນ້ອຍໆ? ເພາະພວກເຂົາຈະຊື່ນຊົມ ແລະຈະເຫັນລູກດິ່ງຢູ່ໃນມືຂອງເຊຣຸບບາເບນພ້ອມກັບທັງເຈັດນັ້ນ; ພວກມັນແມ່ນພຣະເນດຂອງພຣະຢາເວ ຊຶ່ງສອດສ່ອງໄປມາທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ.” ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍຕອບ ແລະກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, “ຕົ້ນໝາກກອກສອງຕົ້ນນີ້ ທີ່ຢູ່ຂ້າງຂວາຂອງຄັນປະທີບ ແລະຂ້າງຊ້າຍຂອງມັນ ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຕອບອີກ ແລະກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, “ກິ່ງໝາກກອກສອງກິ່ງນີ້ ທີ່ເທນນ້ຳມັນສີຄຳອອກຈາກຕົນຂອງມັນ ຜ່ານທໍ່ຄຳສອງທໍ່ນັ້ນ ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະທ່ານກໍຕອບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະກ່າວວ່າ, “ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ດອກຫລືວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ບໍ່ຮູ້, ນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.” ແລ້ວທ່ານກ່າວວ່າ, “ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເຈີມສອງທ່ານ ຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ.” ເຊກາຣິຢາ 4:1–14.

The word translated as “plummet” in second Kings and Isaiah twenty-eight, is “mishqâl” and it means a weight. In both passages a weight (plummet) was going to be added to the line. The weight is what is used in a scale, and represents judgment. The line with a weight is a line of judgment. The line of Samaria was the period of “seven times,” or twenty-five hundred and twenty years. The same period of time was going to be placed upon the southern kingdom that had been brought upon the northern kingdom. The ending of either line is identified in the book of Daniel as either the end of the last indignation or the end of the first indignation. The period is represented in Daniel as the period when Jerusalem and the host were to be trodden down by the two desolating powers of paganism and papalism. Both periods would begin when their respective capital cities were invaded, conquered, destroyed and their citizens carried into slavery.

ຄຳທີ່ແປວ່າ “plummet” ໃນ 2 ກະສັດ ແລະ ເອຊາຢາ 28 ແມ່ນ “mishqâl” ແລະມັນໝາຍເຖິງນ້ຳໜັກ. ໃນທັງສອງຂໍ້ຄວາມ ນ້ຳໜັກ (plummet) ກຳລັງຈະຖືກເພີ່ມເຂົ້າໃສ່ເສັ້ນ. ນ້ຳໜັກແມ່ນສິ່ງທີ່ໃຊ້ໃນຕາຊັ່ງ ແລະເປັນຕົວແທນແຫ່ງການພິພາກສາ. ເສັ້ນທີ່ມີນ້ຳໜັກແມ່ນເສັ້ນແຫ່ງການພິພາກສາ. ເສັ້ນຂອງຊາມາເຣຍແມ່ນຊ່ວງເວລາແຫ່ງ “ເຈັດເທື່ອ,” ຫຼື ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ. ຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນກຳລັງຈະຖືກນຳມາວາງໄວ້ເທິງອານາຈັກພາກໃຕ້ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາເທິງອານາຈັກພາກເໜືອແລ້ວ. ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເສັ້ນໃດເສັ້ນໜຶ່ງ ຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ ວ່າເປັນບໍ່ວ່າຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງຄວາມພະຍົດຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຫຼື ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງຄວາມພະຍົດຄັ້ງທຳອິດ. ຊ່ວງເວລານີ້ຖືກນຳສະເໜີໃນພຣະທຳດານີເອນ ວ່າເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ພົນໂຮດ ຈະຖືກຢຽບຍ່ຳໂດຍອຳນາດສອງປະການທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຄື ລັດທິນອກຮີດ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາ. ທັງສອງຊ່ວງເວລາຈະເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອນະຄອນຫຼວງຂອງແຕ່ລະຝ່າຍຖືກບຸກຮານ, ຖືກພິຊິດ, ຖືກທຳລາຍ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງພວກເຂົາຖືກນຳໄປເປັນທາດ.

But in Zechariah, the word “plummet” is formed by the combination of two Hebrew words. The first word is “‘eben”, and it means “to build”, and it also means “a stone”. It means “a building stone”. That word is then combined with the Hebrew word “bedı̂yl”, which means “to divide or separate”. The “plummet” in Zechariah, is the stone that is built upon and produces a separation and division. The division is between two classes of worshippers; one class that rejoices when they see the stone, make it the head of their corner, and build upon it, and the other that doesn’t see it, rejects it, stumbles over it, and is finally crushed by it, which then becomes their headstone or tombstone. One class makes a covenant with life, the other a covenant of death.

ແຕ່ໃນພຣະທຳເຊຄາຣິຢາ, ຄຳວ່າ “plummet” ເກີດຂຶ້ນຈາກການປະສົມກັນຂອງຄຳພາສາເຮັບເຣີສອງຄຳ. ຄຳທຳອິດແມ່ນ “‘eben”, ແລະມັນໝາຍເຖິງ “ກໍ່ສ້າງ”, ແລະຍັງໝາຍເຖິງ “ຫີນ” ອີກດ້ວຍ. ມັນໝາຍເຖິງ “ຫີນກໍ່ສ້າງ”. ຈາກນັ້ນຄຳນັ້ນຖືກນຳໄປປະສົມກັບຄຳພາສາເຮັບເຣີ “bedı̂yl”, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງ “ແບ່ງອອກ ຫຼື ແຍກອອກ”. “plummet” ໃນພຣະທຳເຊຄາຣິຢາ ຈຶ່ງແມ່ນຫີນທີ່ຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເທິງນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ເກີດການແຍກແລະການແບ່ງອອກ. ການແບ່ງແຍກນັ້ນແມ່ນລະຫວ່າງຜູ້ນະມັດສະການສອງພວກ; ພວກໜຶ່ງຊື່ນຊົມຍິນດີເມື່ອເຫັນຫີນນັ້ນ, ຕັ້ງມັນໃຫ້ເປັນຫີນເອກແຫ່ງມຸມຂອງຕົນ, ແລະກໍ່ສ້າງເທິງມັນ; ແລະອີກພວກໜຶ່ງບໍ່ເຫັນມັນ, ປະຕິເສດມັນ, ສະດຸດລົ້ມເພາະມັນ, ແລະໃນທີ່ສຸດກໍຖືກມັນບົດຂະຍີ້, ແລ້ວມັນຈຶ່ງກາຍເປັນຫີນປິດຫຼຸມສົບ ຫຼື ຫີນຫຼຸມສົບຂອງພວກເຂົາ. ພວກໜຶ່ງເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຊີວິດ, ອີກພວກໜຶ່ງເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ.

In the history of Zechariah, ancient Israel had just come out of Babylon to rebuild and restore Jerusalem. Zerubbabel was appointed the governor, and was to oversee the work. He laid the foundation stone at the beginning of the work and he placed the headstone, or capstone, at the end of the work. Zerubbabel means “the offspring of Babylon”. All the prophecies are identifying the last days, and Zerubbabel’s name is the symbol of the history of the first angel’s message when the foundation stone was laid, and his name is also the symbol of the third angel’s message, when the headstone, or capstone, is placed. The manifestation of the outpouring of the Holy Spirit in either the first movement or the second movement is represented by Zerubbabel’s name (offspring of Babylon), for it represents the message which calls for the final generation of the “offspring of Babylon”, to come out. It represents the message of the Midnight Cry that took place in the first movement, and that is about to take place in the last movement of the Loud Cry.

ໃນປະຫວັດຂອງເຊກາຣີຢາ, ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານຫາກໍອອກມາຈາກບາບີໂລນເພື່ອສ້າງຄືນແລະຟື້ນຟູນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ເຊຣຸບບາເບນໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງເປັນເຈົ້າເມືອງ ແລະຕ້ອງຄວບຄຸມດູແລວຽກງານນັ້ນ. ທ່ານໄດ້ວາງຫີນຮາກຖານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງງານ ແລະທ່ານໄດ້ວາງຫີນຍອດ ຫຼື ຫີນປິດຍອດ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງງານ. ຊື່ ເຊຣຸບບາເບນ ໝາຍຄວາມວ່າ “ລູກຫຼານຂອງບາບີໂລນ”. ຄຳພະຍາກອນທັງປວງກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະຊື່ຂອງເຊຣຸບບາເບນເປັນສັນຍາລັກຂອງປະຫວັດຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ເມື່ອຫີນຮາກຖານຖືກວາງລົງ, ແລະຊື່ຂອງທ່ານກໍເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍ ເມື່ອຫີນຍອດ ຫຼື ຫີນປິດຍອດ ຖືກວາງລົງ. ການສຳແດງອອກແຫ່ງການຫຼັ່ງເທລົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ບໍ່ວ່າໃນຂະບວນການທຳອິດ ຫຼື ໃນຂະບວນການທີສອງ ລ້ວນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊື່ຂອງເຊຣຸບບາເບນ (ລູກຫຼານຂອງບາບີໂລນ), ເພາະວ່າມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທີ່ເອີ້ນຮ້ອງໃຫ້ຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍຂອງ “ລູກຫຼານຂອງບາບີໂລນ” ອອກມາ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂະບວນການທຳອິດ ແລະກຳລັງຈະເກີດຂຶ້ນໃນຂະບວນການສຸດທ້າຍຂອງສຽງຮ້ອງດັງ.

The two olive trees, two olive branches, and the two anointed ones that represent the vessels into which the two golden pipes empty the oil into:

ຕົ້ນໝາກກອກສອງຕົ້ນ, ກິ່ງໝາກກອກສອງກິ່ງ, ແລະຜູ້ຖືກເຈີມສອງຄົນ ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງພາຊະນະທີ່ທໍ່ຄຳສອງທໍ່ເທນ້ຳມັນເຂົ້າໄປໃນນັ້ນ:

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການເຈີມ ຜູ້ຊຶ່ງຢືນຢູ່ຂ້າງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ ມີຕຳແໜ່ງອັນເຄີຍໄດ້ປະທານແກ່ຊາຕານໃນຖານະເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມ. ໂດຍຜ່ານບັນດາພາວະບໍລິສຸດຜູ້ຫ້ອມລ້ອມພຣະບັນລັງຂອງພຣະອົງ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງດຳລົງໄວ້ຊຶ່ງການສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນໂລກ. ນ້ຳມັນຄຳເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະຄຸນ ທີ່ດ້ວຍພຣະຄຸນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງຮັກສາໃຫ້ປະທີບຂອງບັນດາຜູ້ເຊື່ອມີນ້ຳມັນຫລໍ່ລ້ຽງຢູ່ເປັນນິດ ເພື່ອມັນຈະບໍ່ກະພິບແລະດັບໄປ. ຖ້າຫາກວ່ານ້ຳມັນອັນບໍລິສຸດນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກເທລົງມາຈາກສະຫວັນໃນຂ່າວສານແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ອຳນາດການຂອງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍກໍຈະມີການຄວບຄຸມມະນຸດຢ່າງສົມບູນ.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “ພຣະເຈົ້າຖືກລົບຫຼູ່ ເມື່ອພວກເຮົາບໍ່ຮັບຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງສົ່ງມາຫາພວກເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງປະຕິເສດນ້ຳມັນຄຳອັນພຣະອົງປາຖະໜາຈະເທລົງໃນຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອຈະຖືກສົ່ງຕໍ່ໄປຫາຜູ້ຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ເມື່ອສຽງເອີ້ນດັງຂຶ້ນວ່າ ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບລາວ,’ ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບນ້ຳມັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖະໜອມພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດໄວ້ໃນໃຈ, ຈະພົບວ່າ ເໝືອນດັ່ງພົມມະຈາຣີໂງ່, ພວກເຂົາບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ. ໃນຕົວພວກເຂົາເອງ ພວກເຂົາບໍ່ມີອຳນາດທີ່ຈະໄດ້ນ້ຳມັນນັ້ນມາ, ແລະຊີວິດຂອງພວກເຂົາກໍພັງທະລາຍ. ແຕ່ຖ້າມີການທູນຂໍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພວກເຮົາວິງວອນເໝືອນດັ່ງໂມເຊວ່າ, ‘ຂໍຊົງສຳແດງພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງແກ່ຂ້ານ້ອຍ,’ ຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເທລົງຢ່າງບໍລິບູນໃນໃຈຂອງພວກເຮົາ. ຜ່ານທໍ່ຄຳນັ້ນ, ນ້ຳມັນຄຳຈະຖືກສົ່ງມາເຖິງພວກເຮົາ. ‘ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍກຳລັງ, ຫຼືດ້ວຍອຳນາດ, ແຕ່ແມ່ນດ້ວຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວຫ໌ຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້.’ ໂດຍການຮັບແສງຮຸ່ງເຮືອງຈາກດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ບຸດຫຼານຂອງພຣະເຈົ້າສ່ອງສະຫວ່າງເປັນດວງປະທີບໃນໂລກ.” Review and Herald, July 20, 1897.

Zechariah had repeatedly asked who the two olive trees were, thus drawing attention to the various symbols of the two witnesses. Sister White identifies the two olive trees as the two witnesses of Revelation eleven.

ຊາກາຣີຢາໄດ້ຖາມຊ້ຳໆ ວ່າຕົ້ນມະກອກທັງສອງນັ້ນແມ່ນຜູ້ໃດ ໂດຍດຶງຄວາມສົນໃຈໄປສູ່ບັນດາສັນຍາລັກອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງພະຍານທັງສອງ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ ຕົ້ນມະກອກທັງສອງນັ້ນແມ່ນພະຍານທັງສອງໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 11.

> “Concerning the two witnesses the prophet declares further: ‘These are the two olive trees, and the two candlesticks standing before the God of the earth.’ ‘Thy word,’ said the psalmist, ‘is a lamp unto my feet, and a light unto my path.’ Revelation 11:4; Psalm 119:105. The two witnesses represent the Scriptures of the Old and the New Testament.” The Great Controversy, 267.

> ກ່ຽວກັບພະຍານສອງຄົນ ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ປະກາດຕໍ່ໄປອີກວ່າ: “ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຄືຕົ້ນໝາກກອກສອງຕົ້ນ ແລະຄັນປະທີບສອງອັນ ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.” ນັກຂຽນເພງສັນລະເສີນໄດ້ກ່າວວ່າ: “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ” “ເປັນປະທີບແກ່ຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະເປັນແສງສະຫວ່າງແກ່ທາງຂອງຂ້ານ້ອຍ.” ພຣະນິມິດ 11:4; ເພງສັນລະເສີນ 119:105. ພະຍານສອງຄົນນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄໍາພີແຫ່ງພຣະສັນຍາເດີມ ແລະພຣະສັນຍາໃໝ່.” The Great Controversy, 267.

Zechariah had wanted to understand who these two witnesses were. In the French Revolution they were the Old and New Testaments. They were represented as Moses and Elijah that were slain in the street by the beast that ascended out of the bottomless pit. They represent the ministry of Future for America that was slain on July 18, 2020.

ເຊກາຣິຢາໄດ້ປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈວ່າພະຍານສອງຄົນນີ້ແມ່ນໃຜ. ໃນການປະຕິວັດຝຣັ່ງ ພວກເຂົາແມ່ນພຣະຄຳພີເດີມ ແລະ ພຣະຄຳພີໃໝ່. ພວກເຂົາໄດ້ຖືກນຳສະແດງເປັນໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ຜູ້ທີ່ຖືກສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວລຶກລັບຂ້າເສຍໃນຖະໜົນ. ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະກິດຂອງ Future for America ທີ່ຖືກສັງຫານໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

In the beginning of the chapter, after Zechariah is awakened, when the dead dry bones are brought together, but not yet alive, Gabriel asks “What seest thou?” Zechariah describes what he has seen, and then asks “What are these my lord?” Gabriel emphasizes the subject of the question, by answering Zechariah’s question with a question. He asks Zechariah, “Knowest thou not what these be?” Gabriel then answers “This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts.”

ໃນຕອນຕົ້ນຂອງບົດນີ້ ຫຼັງຈາກທີ່ເຊກາຣີຢາຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນ ເມື່ອກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວຖືກນຳມາຮວບຮວມເຂົ້າກັນ ແຕ່ຍັງບໍ່ມີຊີວິດ ກາບຣີເອນໄດ້ຖາມວ່າ “ເຈົ້າເຫັນຫຍັງ?” ເຊກາຣີຢາໄດ້ພັນລະນາສິ່ງທີ່ຕົນໄດ້ເຫັນ ແລ້ວຈຶ່ງຖາມວ່າ “ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ?” ກາບຣີເອນເນັ້ນຫົວຂໍ້ຂອງຄຳຖາມນັ້ນ ໂດຍຕອບຄຳຖາມຂອງເຊກາຣີຢາດ້ວຍຄຳຖາມອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ທ່ານໄດ້ຖາມເຊກາຣີຢາວ່າ “ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ດອກຫລືວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ຈາກນັ້ນ ກາບຣີເອນຈຶ່ງຕອບວ່າ “ນີ້ແຫຼະແມ່ນພຣະຄຳຂອງພຣະຢາເວຫາເຊຣູບາເບນ ກ່າວວ່າ, ບໍ່ແມ່ນໂດຍກຳລັງ ຫຼືໂດຍອຳນາດ ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາກ່າວດັ່ງນັ້ນ.”

The Word of the Lord that was given to Zerubbabel was, “Not by might, nor by power, but by my spirit. Who art thou, O great mountain? before Zerubbabel thou shalt become a plain: and he shall bring forth the headstone thereof with shoutings, crying, Grace, grace unto it.”

ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ເຊຣຸບາເບນນັ້ນຄືວ່າ, “ບໍ່ແມ່ນໂດຍກຳລັງ, ຫຼືໂດຍອຳນາດ, ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ. ເຈົ້າເປັນຜູ້ໃດ, ໂອ ພູເຂົາໃຫຍ່? ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຊຣຸບາເບນ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນທົ່ງພຽງ; ແລະທ່ານຈະນຳຫີນຫົວມຸມນັ້ນອອກມາ ດ້ວຍສຽງໂຫ່ຮ້ອງ, ຮ້ອງວ່າ, ພຣະຄຸນ, ພຣະຄຸນ ແກ່ມັນ.”

Zerubbabel, the governor, represents the messenger that prepares the way in the beginning and ending history, before whom the mountain becomes as a plain. Isaiah identifies the work of the same messenger and says he will “make straight in the desert a highway for our God,” and that he will cause “every valley” to “be exalted.” He will also cause “every mountain and hill” to “be made low,” for the “great mountain” before governor Zerubbabel “shall become a plain.”

ເຊຣຸບບາເບນ, ເຈົ້າເມືອງ, ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ໃນປະຫວັດສາດເບື້ອງຕົ້ນແລະເບື້ອງປາຍ, ຕໍ່ໜ້າຜູ້ນັ້ນພູເຂົາຈະກາຍເປັນດັ່ງທົ່ງພຽງ. ເອຊາຢາໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງພາລະກິດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນດຽວກັນນັ້ນ ແລະກ່າວວ່າ ລາວຈະ “ເຮັດທາງໃນຖິ່ນກັນດານໃຫ້ກົງສໍາລັບພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ,” ແລະວ່າ ລາວຈະເຮັດໃຫ້ “ທຸກຫຸບເຂົາ” “ຖືກຍົກຂຶ້ນ.” ລາວຈະເຮັດໃຫ້ “ທຸກພູເຂົາແລະເນີນພູ” “ຕໍ່າລົງ” ດ້ວຍ, ເພາະວ່າ “ພູເຂົາໃຫຍ່” ທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າເມືອງເຊຣຸບບາເບນ “ຈະກາຍເປັນທົ່ງພຽງ.”

William Miller’s message of the “seven times” was given him by God. Zerubbabel represents William Miller who placed the foundation stone of the “seven times,” and he also represents the hands that “shall bring forth the headstone” with “shouting, crying, Grace, Grace unto it.” The doubling of the word “grace,” represents the message of the Midnight Cry. The “shouting” represents the same message as represented by the loud cry of the third angel and the “crying” represents the Midnight Cry. The entire passage is about the Midnight Cry message. It is about the virgins that were asleep in death on the streets of Revelation eleven, that runs through the valley of dead dry bones. It is about the resurrection of the dead dry bones, and it is about the prophetic role of the “plummet” that the wise virgins see that causes them to rejoice.

ຂ່າວສານເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງ William Miller ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ລາວໂດຍພຣະເຈົ້າ. ເຊຣຸບບາເບນເປັນຕົວແທນຂອງ William Miller ຜູ້ທີ່ໄດ້ວາງສິລາຮາກຖານຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ແລະທ່ານຍັງເປັນຕົວແທນຂອງມືທີ່ “ຈະນໍາສິລາຍອດອອກມາ” ພ້ອມກັບ “ການໂຫ່ຮ້ອງ, ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ພຣະຄຸນ, ພຣະຄຸນແກ່ມັນ.” ການກ່າວຊ້ຳຂອງຄໍາວ່າ “ພຣະຄຸນ” ສອງເທື່ອ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງ Midnight Cry. “ການໂຫ່ຮ້ອງ” ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານດຽວກັນກັບທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສຽງຮ້ອງດັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະ “ການຮ້ອງຂຶ້ນ” ເປັນຕົວແທນຂອງ Midnight Cry. ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ທັງໝົດເປັນເລື່ອງກ່ຽວກັບຂ່າວສານ Midnight Cry. ມັນເປັນເລື່ອງກ່ຽວກັບພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ນອນຫຼັບຢູ່ໃນຄວາມຕາຍຕາມຖະໜົນໃນ Revelation ບົດ 11, ຊຶ່ງພາດຜ່ານໄປຕາມຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງຕາຍ. ມັນເປັນເລື່ອງກ່ຽວກັບການຄືນຊີບຂອງກະດູກແຫ້ງຕາຍເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະມັນເປັນເລື່ອງກ່ຽວກັບບົດບາດທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງ “ລູກດິ່ງ” ທີ່ພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ສະຫລາດເຫັນ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຊື່ນຊົມຍິນດີ.

Then Zechariah says, “moreover.” Moreover, means to place the following passage over the top of the previous passage. It is a reference to the prophetic principle of line upon line. The previous dialogue identified the awakening at midnight of God’s people, represented by Zechariah. The previous dialogue repeatedly emphasized the desire of God’s people in the last days to understand who the two witnesses of Revelation eleven are. The previous dialogue identified that Zerubbabel represents the work in the first movement and also the work in the last movement. It identified Zerubbabel’s “hands” (representing human power), were to lay the foundation stone and the headstone, but the work of his hands was and is only accomplished through the divine power of the Comforter.

ແລ້ວ ເຊກາຣີຢາ ກ່າວວ່າ, “ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ.” ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຫມາຍເຖິງການນໍາຂໍ້ຄວາມຕອນຕໍ່ໄປວາງທັບເທິງຂໍ້ຄວາມຕອນກ່ອນ. ນີ້ເປັນການອ້າງເຖິງຫຼັກການຄໍາພະຍາກອນທີ່ວ່າ ເສັ້ນໜຶ່ງທັບເທິງອີກເສັ້ນໜຶ່ງ. ບົດສົນທະນາກ່ອນໜ້າໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການຕື່ນຂຶ້ນໃນຕອນທ່ຽງຄືນຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ເຊກາຣີຢາ. ບົດສົນທະນາກ່ອນໜ້າໄດ້ເນັ້ນຢ້ຳຊ້ຳໆເຖິງຄວາມປາຖະໜາຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່າ ພະຍານສອງຄົນໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 11 ແມ່ນໃຜ. ບົດສົນທະນາກ່ອນໜ້າໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ເຊຣຸບບາເບນ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໃນການເຄື່ອນໄຫວຄັ້ງທໍາອິດ ແລະທັງເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໃນການເຄື່ອນໄຫວຄັ້ງສຸດທ້າຍອີກດ້ວຍ. ມັນໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ “ມື” ຂອງ ເຊຣຸບບາເບນ (ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອໍານາດມະນຸດ) ຈະຕ້ອງວາງຫີນຮາກຖານ ແລະຫີນຍອດ, ແຕ່ວ່າພາລະກິດແຫ່ງມືຂອງເຂົານັ້ນ ໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ ແລະກໍສໍາເລັດຢູ່ ໂດຍອໍານາດຝ່າຍພຣະເຈົ້າຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນເທົ່ານັ້ນ.

The dialogue that followed, which is to be placed over the previous dialogue, identifies that when the “hands of Zerubbabel” are finishing the work, then God’s people in the last days, will “know that the Lord” “sent” Gabriel, the light bearer “unto” God’s people. They will recognize the heavenly communication process that is the first truth represented in connection with the Revelation of Jesus Christ. To refuse the message and work of Zerubbabel, is to refuse the message that comes from Gabriel, which he received from Christ, which He in turn received from the Father.

ບົດສົນທະນາທີ່ຕິດຕາມມາ ຊຶ່ງຕ້ອງຖືກວາງທັບເທິງບົດສົນທະນາກ່ອນໜ້ານັ້ນ ຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອ “ມືຂອງ Zerubbabel” ກຳລັງເຮັດໃຫ້ວຽກງານສຳເລັດ ແລ້ວປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍຈະ “ຮູ້ວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ໄດ້ “ສົ່ງ” Gabriel ຜູ້ນຳແສງສະຫວ່າງ “ມາຫາ” ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາຈະຮັບຮູ້ຂະບວນການສື່ສານຈາກສະຫວັນ ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງປະການທຳອິດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຄວາມເກື່ອງໂຍງກັບພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ການປະຕິເສດຂ່າວສານ ແລະ ພຣະລາຊະກິດຂອງ Zerubbabel ກໍເທົ່າກັບເປັນການປະຕິເສດຂ່າວສານທີ່ມາຈາກ Gabriel ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ຮັບມາຈາກພຣະຄຣິດ ແລະ ພຣະອົງກໍໄດ້ຮັບມາຈາກພຣະບິດາ.

Then the two classes of worshippers are defined. One class “hath despised the day of small things?” The other class “shall rejoice” when they “shall see the plummet in the hand of Zerubbabel with those seven” who “are the eyes of the Lord, which run to and fro through the whole earth.” Those that despise the day of small things, are despising the historical work of William Miller as represented by the “plummet.” They are contrasted with those who rejoice when they see the “plummet” in the hands of Zerubbabel. Zechariah’s “plummet” is the building stone that produces a division. One class despises the “plummet,” for they refuse to see that the “plummet” in the hand of Zerubbabel is with “those seven.” The word “seven” that is with the “plummet,” is the same Hebrew word that is translated as “seven times” in Leviticus twenty-six.

ແລ້ວຜູ້ນະມັດສະການສອງພວກນັ້ນກໍຖືກກຳນົດຂຶ້ນ. ພວກໜຶ່ງ “ໄດ້ດູໝິ່ນວັນແຫ່ງສິ່ງນ້ອຍນິດບໍ?” ອີກພວກໜຶ່ງ “ຈະຊື່ນຊົມຍິນດີ” ເມື່ອພວກເຂົາ “ຈະເຫັນລູກດິ່ງຢູ່ໃນມືຂອງເຊຣູບາເບນ ກັບທັງເຈັດນັ້ນ” ຜູ້ຊຶ່ງ “ເປັນພຣະເນດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທີ່ແລ່ນໄປມາທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ.” ບັນດາຜູ້ທີ່ດູໝິ່ນວັນແຫ່ງສິ່ງນ້ອຍນິດ ກໍກຳລັງດູໝິ່ນພາລະກິດທາງປະຫວັດສາດຂອງ William Miller ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ລູກດິ່ງ.” ພວກເຂົາຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຊື່ນຊົມຍິນດີ ເມື່ອເຫັນ “ລູກດິ່ງ” ຢູ່ໃນມືຂອງເຊຣູບາເບນ. “ລູກດິ່ງ” ຂອງເຊກາຣີຢາແມ່ນກ້ອນຫີນສຳລັບການກໍ່ສ້າງ ທີ່ກ່ອຍໃຫ້ເກີດການແບ່ງແຍກ. ພວກໜຶ່ງດູໝິ່ນ “ລູກດິ່ງ,” ເພາະພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະເຫັນວ່າ “ລູກດິ່ງ” ຢູ່ໃນມືຂອງເຊຣູບາເບນນັ້ນຢູ່ກັບ “ທັງເຈັດນັ້ນ.” ຄຳວ່າ “ເຈັດ” ຊຶ່ງຢູ່ກັບ “ລູກດິ່ງ” ນັ້ນ ແມ່ນຄຳພາສາເຮັບເຣີດຽວກັນທີ່ຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳລະບຽບພວກປະໂລຫິດ ບົດທີ ຊາວຫົກ.

Then Zechariah repeats the fact that when he wakes up, he does not know who the two witnesses are. He therefore asks another time, “What are these two olive trees?” He repeats it again, questioning “What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves?” And Gabriel emphasizes the question by once again answering Zechariah’s question with a question, “Knowest thou not what these be?” to which Zechariah answers, “No.” Gabriel then says “These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.”

ແລ້ວ ເຊກາຣີຢາ ກໍກ່າວຊ້ຳອີກເຖິງຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ເມື່ອທ່ານຕື່ນຂຶ້ນ ທ່ານບໍ່ຮູ້ວ່າພະຍານທັງສອງນັ້ນແມ່ນຜູ້ໃດ. ເພາະສະນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງຖາມອີກເປັນຄັ້ງທີສອງວ່າ, “ຕົ້ນຫມາກກອກເທດທັງສອງນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະທ່ານກໍກ່າວຊ້ຳອີກ ໂດຍຖາມວ່າ, “ກິ່ງຫມາກກອກເທດທັງສອງນີ້ແມ່ນຫຍັງ ຊຶ່ງທາງທໍ່ຄຳທັງສອງ ໄດ້ຖ່າຍນ້ຳມັນຄຳອອກຈາກຕົນເອງ?” ແລະ ກາບຣີເອນ ໄດ້ເນັ້ນຄຳຖາມນັ້ນ ໂດຍຕອບຄຳຖາມຂອງ ເຊກາຣີຢາ ດ້ວຍຄຳຖາມອີກຄັ້ງວ່າ, “ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ດອກຫລືວ່າ ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ຊຶ່ງ ເຊກາຣີຢາ ຕອບວ່າ, “ບໍ່ຮູ້.” ແລ້ວ ກາບຣີເອນ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ເຫລົ່ານີ້ຄືຜູ້ຮັບການເຈີມທັງສອງ ຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ.”

The chapter begins with Gabriel awakening Zechariah out of his sleep. Zechariah therefore represents the virgins that are awakened at midnight, and when those virgins are awakened, they are represented as having an overwhelming burden to understand what the two witnesses of Revelation chapter eleven represent. All the books of the Bible meet and end in the book of Revelation. All the prophets agree with one another, for God is not the author of confusion. All the prophets are speaking more about the last days, than the days in which they lived.

ບົດນີ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການທີ່ກາບຣີເອນປຸກເຊກາຣິຢາໃຫ້ຕື່ນຈາກການນອນຫຼັບຂອງທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ເຊກາຣິຢາຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພວກພົມມະຈາຣີທີ່ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນໃນເວລາທ່ຽງຄືນ, ແລະເມື່ອພວກພົມມະຈາຣີເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນ, ພວກເຂົາກໍຖືກສະແດງວ່າມີພາລະອັນໜັກໜ່ວງຢ່າງລົ້ນເຫຼືອທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່າພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງໃດ. ໜັງສືທັງປວງໃນພຣະຄຳພີມາພົບກັນ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງໃນພຣະນິມິດ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງສອດຄ່ອງກັນ, ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງກຳລັງກ່າວເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າຍຸກສະໄໝທີ່ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດຢູ່.

Gabriel employs the Alpha and Omega principle by identifying that Zerubbabel will begin and end the work of building the temple. His work is represented as laying the foundation stone at the beginning and the headstone at the end. Zerubbabel represents the movement of the Millerites and the movement of Future for America.

ກາເບຣຽນໄດ້ນຳໃຊ້ຫຼັກການ Alpha ແລະ Omega ໂດຍຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຊຣຸບບາເບນຈະເປັນຜູ້ເລີ່ມຕົ້ນແລະເປັນຜູ້ສິ້ນສຸດວຽກງານໃນການກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານ. ວຽກງານຂອງລາວໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເປັນການວາງຫີນຮາກຖານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະຫີນຍອດທີ່ຕອນສຸດທ້າຍ. ເຊຣຸບບາເບນເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການ Millerites ແລະຂະບວນການ Future for America.

What Gabriel presents to Zechariah is that the work of the Midnight Cry, whether in the movement of the first angel or in the movement of the third angel, is accomplished with the power of the Holy Spirit.

ສິ່ງທີ່ກາເບຣຍນໍາສະເໜີແກ່ເຊກາຣີຢາຄືວ່າ ພາລະກິດຂອງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ບໍ່ວ່າໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ຫຼືໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ລ້ວນແລ້ວແຕ່ສຳເລັດລົງໄດ້ດ້ວຍຣິດເດດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.

While they lay dead in the street, the world rejoiced over their dead bodies, but when they arose, the world then feared and they rejoiced. They rejoice because they see the plummet of those “seven times” in the hand of Zerubbabel. The plummet is the stone that is built upon, which separates the wise from the foolish.

ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົານອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ, ໂລກໄດ້ຊື່ນຊົມຍິນດີເໜືອຊາກສົບຂອງພວກເຂົາ; ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນ, ໂລກກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ພວກເຂົາກໍຊື່ນຊົມຍິນດີ. ພວກເຂົາຊື່ນຊົມຍິນດີ ເພາະພວກເຂົາເຫັນສາຍດິ່ງຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ຢູ່ໃນມືຂອງເຊຣູບາເບນ. ສາຍດິ່ງນັ້ນຄືຫີນທີ່ໃຊ້ເປັນຮາກຖານໃນການກໍ່ສ້າງ, ຊຶ່ງແຍກຄົນມີປັນຍາອອກຈາກຄົນໂງ່.

Zechariah does not say “the seven,” he says, “those seven.” They see both twenty-five hundred and twenty years of scattering. The word translated as “seven” is the same word that is translated as “seven times” in Leviticus twenty-six, and represents “the curse” of slavery that was brought upon both the northern and southern kingdoms of Israel. The book of Daniel identifies “those seven” as a first and a last indignation.

ເຊກາຣີຢາບໍ່ໄດ້ກ່າວວ່າ “ເຈັດ,” ແຕ່ທ່ານກ່າວວ່າ “ເຈັດນັ້ນ.” ພວກມັນເຫັນທັງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ. ຄຳທີ່ແປວ່າ “ເຈັດ” ແມ່ນຄຳດຽວກັນກັບຄຳທີ່ແປວ່າ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນ ພຣະນິຕິບັນຍັດ ບົດ 26, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງ “ຄຳສາບແຊ່ງ” ແຫ່ງຄວາມເປັນທາດ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳມາເຫນືອອານາຈັກທັງຝ່າຍເໜືອແລະຝ່າຍໃຕ້ຂອງອິສຣາເອນ. ໜັງສືດານີເອນໄດ້ລະບຸ “ເຈັດນັ້ນ” ວ່າເປັນຄວາມພິໂລດເທື່ອຕົ້ນ ແລະ ເທື່ອສຸດທ້າຍ.

The foundation stone laid by William Miller was the “seven times,” and the headstone laid by the movement of the third angel is the “seven times.” Those that rejoice when they see “those seven” in the awakening of the Midnight Cry of the last days, will witness a division and separation of the precious and the vile. The precious will rejoice as they come into full unity, and the vile will find out too late that they have not the oil that has been coming down through the two golden pipes. The truth that causes the rejoicing for one class will be a stone of stumbling for the other class, though it was available to see for all that were willing to see.

ຫີນຮາກຖານທີ່ວິນລຽມ ມິນເລີ ໄດ້ວາງໄວ້ຄື “ເຈັດເທື່ອ,” ແລະຫີນຫົວມຸມທີ່ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ວາງໄວ້ກໍຄື “ເຈັດເທື່ອ.” ບັນດາຜູ້ທີ່ຊື່ນຊົມເມື່ອພວກເຂົາເຫັນ “ທັງເຈັດນັ້ນ” ໃນການປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ ຈະເປັນພະຍານເຫັນການແບ່ງແຍກ ແລະການຄັດແຍກລະຫວ່າງຂອງມີຄ່າກັບຂອງໄຮ້ຄ່າ. ຂອງມີຄ່າຈະຊື່ນຊົມຍິນດີເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວຢ່າງບໍລິບູນ, ແລະຂອງໄຮ້ຄ່າຈະຮູ້ຕົວຊ້າເກີນໄປວ່າພວກເຂົາບໍ່ມີນ້ຳມັນທີ່ໄດ້ໄຫຼລົງມາທາງທໍ່ຄຳສອງທໍ່ນັ້ນ. ຄວາມຈິງທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນຈຳພວກໜຶ່ງຊື່ນຊົມຍິນດີ ຈະເປັນຫີນແຫ່ງການສະດຸດສຳລັບອີກຈຳພວກໜຶ່ງ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນໄດ້ມີໄວ້ໃຫ້ເຫັນແກ່ທຸກຄົນທີ່ເຕັມໃຈຈະເຫັນກໍຕາມ.

Just as the “seven times” became a test in the beginning in 1856, when Philadelphian Adventism transitioned unto Laodicean Adventism, the “seven times” is once again a test at the ending, right where Laodicean Adventism is transitioned unto Philadelphian Adventism. The test in the beginning was failed in 1863, with the rejection of the biblical doctrine of “seven times.” Those that fail the test at the ending in 2023, will do so for rejecting the experience demanded by the remedy identified by the “seven times” of Leviticus twenty-six.

ດັ່ງທີ່ “ເຈັດເທື່ອ” ໄດ້ກາຍເປັນບົດທົດສອບໃນເບື້ອງຕົ້ນໃນປີ 1856 ເມື່ອອັດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງຟີລາເດນເຟຍໄດ້ປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ອັດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ, “ເຈັດເທື່ອ” ກໍໄດ້ກາຍເປັນບົດທົດສອບອີກຄັ້ງໜຶ່ງໃນຕອນສິ້ນສຸດ, ໃນຈຸດດຽວກັນທີ່ອັດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍກຳລັງຖືກປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ອັດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງຟີລາເດນເຟຍ. ບົດທົດສອບໃນເບື້ອງຕົ້ນນັ້ນໄດ້ຖືກສອບຕົກໃນປີ 1863 ໂດຍການປະຕິເສດຄຳສອນຕາມພຣະຄຳພີເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ.” ບັນດາຜູ້ທີ່ສອບຕົກໃນບົດທົດສອບໃນຕອນສິ້ນສຸດໃນປີ 2023 ກໍຈະສອບຕົກດ້ວຍເຫດທີ່ພວກເຂົາປະຕິເສດປະສົບການທີ່ຖືກຮຽກຮ້ອງໂດຍວິທີແກ້ໄຂທີ່ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ Leviticus ບົດ 26 ໄດ້ຊີ້ບອກ.

It was important to identify that the book of Daniel fully upholds the “seven times,” before we begin to consider the prophetic message of the first six chapters of the book of Daniel, for chapters four and five are about the “seven times,” and they identify the beginning and ending of the two horns of the earth beast of Revelation chapter thirteen.

ມັນເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຮັບຮອງ “ເຈັດເວລາ” ຢ່າງສົມບູນ ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະເລີ່ມພິຈາລະນາຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງຫົກບົດທຳອິດໃນພຣະທຳດານີເອນ ເພາະວ່າບົດທີສີ່ ແລະ ບົດທີຫ້າ ກ່າວເຖິງ “ເຈັດເວລາ,” ແລະບົດເຫຼົ່ານັ້ນຊີ້ບອກຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເຂົາສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສາມ.

We will begin our consideration of those first six chapters in the next article.

ພວກເຮົາຈະເລີ່ມການພິຈາລະນາບົດທັງຫົກບົດແລກນັ້ນໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.

> “ແສງສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ໂດຍສະເພາະສໍາລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທັງຫຼາຍທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ຮິມແມ່ນ້ໍາອູລາຍ ແລະ ຮິດເດເກນ ອັນເປັນແມ່ນ້ໍາໃຫຍ່ຂອງຊີນາ ບັດນີ້ກໍາລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສໍາເລັດຕາມ, ແລະເຫດການທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນ ອີກບໍ່ດົນຈະບັງເກີດຂຶ້ນ.”

> “Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given.

> “ຈົ່ງພິຈາລະນາສະພາບການຂອງຊົນຊາດຢິວໃນເວລາທີ່ຄໍາພະຍາກອນຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກປະທານລົງ.”

> “Let us give more time to the study of the Bible. We do not understand the word as we should. The book of Revelation opens with an injunction to us to understand the instruction that it contains. ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy,’ God declares, ‘and keep those things which are written therein: for the time is at hand.’ When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival. We do not understand fully the lessons that it teaches, notwithstanding the injunction given us to search and study it.

> “ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໃຊ້ເວລາໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນໃນການສຶກສາພຣະຄຳພີ. ພວກເຮົາຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈພຣະຄຳນັ້ນຢ່າງທີ່ພວກເຮົາຄວນຈະເຂົ້າໃຈ. ພຣະທຳພຣະນິມິດເປີດຂຶ້ນດ້ວຍຄຳກຳຊັບແກ່ພວກເຮົາໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄຳສັ່ງສອນທີ່ມີຢູ່ໃນນັ້ນ. ‘ຜູ້ໃດທີ່ອ່ານ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ກໍເປັນສຸກ,’ ພຣະເຈົ້າປະກາດ, ‘ແລະ ຮັກສາບັນດາສິ່ງທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.’ ເມື່ອພວກເຮົາໃນຖານະເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າພຣະທຳເຫຼັ້ມນີ້ມີຄວາມໝາຍຢ່າງໃດສຳລັບພວກເຮົາ, ເມື່ອນັ້ນຈະປາກົດມີການຟື້ນຟູອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢູ່ທ່າມກາງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈບົດຮຽນທີ່ພຣະທຳນັ້ນສອນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເຖິງແມ່ນວ່າມີຄຳກຳຊັບໃຫ້ພວກເຮົາຄົ້ນຫາ ແລະ ສຶກສາມັນກໍຕາມ.”

> “In the past teachers have declared Daniel and the Revelation to be sealed books, and the people have turned from them. The veil whose apparent mystery has kept many from lifting it, God’s own hand has withdrawn from these portions of His word. The very name ‘Revelation’ contradicts the statement that it is a sealed book. ‘Revelation’ means that something of importance is revealed. The truths of this book are addressed to those living in these last days. We are standing with the veil removed in the holy place of sacred things. We are not to stand without. We are to enter, not with careless, irreverent thoughts, not with impetuous footsteps, but with reverence and godly fear. We are nearing the time when the prophecies of the book of Revelation are to be fulfilled.” Testimonies to Ministers, 113.

> “ໃນອະດີດ ບັນດາອາຈານໄດ້ປະກາດວ່າ ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດເປັນພຣະຄຳພີທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ແລະ ປະຊາຊົນກໍໄດ້ຫັນໜີຈາກພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າເອງໄດ້ເປີດຜ້າມ່ານອອກຈາກສ່ວນເຫຼົ່ານີ້ແຫ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງຄວາມລຶກລັບອັນປາກົດຢູ່ໃນນັ້ນໄດ້ກັກຂັງຄົນເປັນອັນຫຼາຍບໍ່ໃຫ້ກ້າເປີດມັນຂຶ້ນ. ແມ່ນແຕ່ຊື່ ‘ພຣະນິມິດ’ ເອງກໍຂັດແຍ້ງກັບຄຳກ່າວທີ່ວ່າ ມັນເປັນພຣະຄຳພີທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້. ‘ພຣະນິມິດ’ ໝາຍເຖິງວ່າ ມີບາງສິ່ງທີ່ສຳຄັນຖືກເປີດເຜີຍອອກມາ. ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍໃນພຣະທຳເຫຼັ້ມນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງແກ່ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ພວກເຮົາກຳລັງຢືນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດແຫ່ງສິ່ງອັນສັກສິດ ໂດຍມີຜ້າມ່ານຖືກເປີດອອກແລ້ວ. ພວກເຮົາບໍ່ຄວນຢືນຢູ່ພາຍນອກ. ພວກເຮົາຄວນເຂົ້າໄປ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມຄິດອັນບໍ່ລະມັດລະວັງ ແລະ ບໍ່ຄາລະວະ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍກ້າວເທົ້າອັນຫຸນຫັນ, ແຕ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ຄວາມຍຳເກງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ເວລານັ້ນ ເມື່ອຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.” Testimonies to Ministers, 113.

Back to Articles