Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສິບ

ພັນທະມິດສາມປະການຂອງໂຣມ: ການເປີດເຜີຍຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນຂອງສຽງແກໃນພຣະນິມິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 1, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ອິດສະລາມໃນວິບັດທີໜຶ່ງ ແລະ ວິບັດທີສອງ ໃນພຣະນິມິດບົດທີເກົ້າ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການພິພາກສາທີ່ໄດ້ນຳມາເໜືອໂຣມ. William Miller ໄດ້ເອີ້ນແກແຫ່ງຄຳເຕືອນເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ, “ການພິພາກສາອັນພິເສດ” ທີ່ຖືກນຳມາເໜືອໂຣມ, ແຕ່ Miller ບໍ່ສາມາດເຫັນໂຣມສະໄໝໃໝ່ ໃນຖານະເປັນພັນທະມິດສາມປະການ ຊຶ່ງນຳພາໂລກໄປສູ່ Armageddon. Uriah Smith ໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ແກແຫ່ງຄຳເຕືອນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອໂຣມ, ແລະວ່າ ແກທີຫ້າ ແລະ ແກທີຫົກ (ວິບັດທີໜຶ່ງ ແລະ ວິບັດທີສອງ) ເປັນການພິພາກສາເໜືອຄຣິດຈັກກາໂຕລິກ.

> “ສໍາລັບຄໍາອະທິບາຍເຖິງແກທຣັມເປັດນີ້, ພວກເຮົາຈະອ້າງອີງອີກຄັ້ງຈາກບົດຂຽນຂອງ ທ່ານ Keith. ຜູ້ຂຽນທ່ານນີ້ໄດ້ກ່າວຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ: ‘ແທບຈະບໍ່ມີຄວາມເຫັນພ້ອມອັນສະເໝີສະເມີກັນໃນບັນດາຜູ້ຕີຄວາມ ກ່ຽວກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງອື່ນໆ ຂອງ Apocalypse ເທົ່າກັບທີ່ມີຕໍ່ການນໍາໃຊ້ແກທຣັມເປັດທີຫ້າແລະທີຫົກ, ຫຼືວິບັດຄັ້ງທີໜຶ່ງແລະຄັ້ງທີສອງ, ກັບຊາຣາເຊັນ ແລະ ເຕີກ. ມັນເປັນສິ່ງປາກົດແຈ້ງຢ່າງຍິ່ງ ຈົນແທບຈະບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຜິດໄດ້. ແທນທີ່ຈະມີພຽງຂໍ້ໜຶ່ງຫຼືສອງຂໍ້ທີ່ຊີ້ບອກເຖິງແຕ່ລະຢ່າງ, ພຣະນິມິດບົດທີເກົ້າທັງໝົດ ໄດ້ຖືກໃຊ້ໃນສັດສ່ວນອັນເທົ່າກັນ ເພື່ອພັນນາທັງສອງຢ່າງນີ້.

> “‘ຈັກກະພັດໂຣມັນໄດ້ຕົກຕ່ຳລົງ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ມັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ດ້ວຍການພິຊິດ; ແຕ່ຊາຣາເຊັນ ແລະ ຊາວເຕີກ ເປັນເຄື່ອງມືທີ່ໂດຍທາງນັ້ນສາສະໜາອັນປອມໄດ້ກາຍເປັນໄມ້ຮຽວແຫ່ງການລົງໂທດຕໍ່ຄຣິດຕະຈັກທີ່ໄດ້ຖອຍຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອ; ແລະເຫດສະນັ້ນ ແທນທີ່ແກແຕຣທີຫ້າ ແລະ ທີຫົກ ເຊັ່ນດຽວກັບອັນກ່ອນໜ້ານັ້ນ ຈະຖືກເອີ້ນດ້ວຍຊື່ນັ້ນພຽງຢ່າງດຽວ, ພວກມັນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ວິບັດ.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.

ສິ່ງທີ່ Miller ແລະ Smith ບໍ່ໄດ້ຕະໜັກເກືອບກັບແກຣງເປັນການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ກັບໂຣມ ກໍຄືວ່າ ການພິພາກສາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍຜ່ານການບັງຄັບໃຊ້ການນະມັດສະການດວງອາທິດ. ໃນປີ 321, Constantine ໄດ້ອອກກົດໝາຍວັນອາທິດສະບັບທຳອິດ, ແລະເກົ້າປີຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຍ້າຍນະຄອນຫຼວງຈາກນະຄອນໂຣມ ໄປຍັງນະຄອນ Constantinople, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການເລີ່ມຕົ້ນຂະບວນການແຕກສະຫຼາຍຂອງຈັກກະພັດໂຣມັນ. ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 11, ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ປົກຄອງຢ່າງສູງສຸດເປັນເວລາ “ໜຶ່ງກາລະ,” ຊຶ່ງໝາຍເຖິງສາມຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ນັບແຕ່ຍຸດທະການທີ່ Actium ໃນປີ 31 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈົນເຖິງປີ 330, ເມື່ອ Constantine ໄດ້ແບ່ງອານາຈັກອອກເປັນຝ່າຍຕາເວັນຕົກ ແລະ ຝ່າຍຕາເວັນອອກ.

> ລາວຈະເຂົ້າໄປຢ່າງສະຫງົບ ແມ່ນແຕ່ໃນບ່ອນທີ່ອຸດົມສົມບູນທີ່ສຸດຂອງແຂວງ; ແລະລາວຈະກະທໍາສິ່ງທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວບໍ່ເຄີຍກະທໍາ ຫຼືບັນພະບຸລຸດຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງລາວກໍບໍ່ເຄີຍກະທໍາ; ລາວຈະແບ່ງປັນຂອງທີ່ຍຶດໄດ້, ຂອງປຸ້ນ, ແລະຄວາມມັ່ງຄັ່ງ ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ: ແທ້ຈິງແລ້ວ ລາວຈະວາງແຜນກົນອຸບາຍຂອງລາວຕໍ່ບັນດາປ້ອມປາການທີ່ແຂງແຮງ ແມ່ນແຕ່ພຽງຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ. ດານີເອນ 11:24។

ໃນຊ່ວງສາມຮ້ອຍຫົກສິບປີນັ້ນ, ຈັກກະພັດໂຣມັນໂດຍພື້ນຖານແລ້ວເປັນອຳນາດທີ່ບໍ່ອາດຖືກເອົາຊະນະໄດ້, ແຕ່ເມື່ອໄດ້ຍ້າຍນະຄອນຫຼວງໄປສູ່ພາກຕາເວັນອອກແລ້ວ, ຄວາມສາມາດໃນການປົກຄອງຈັກກະພັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງເຊັ່ນນັ້ນກໍບໍ່ອາດເປັນໄປໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ຄອນສະແຕນຕິນໄດ້ພະຍາຍາມຮັກສາການຄວບຄຸມໄວ້ໂດຍການແບ່ງອານາຈັກອອກລະຫວ່າງບຸດຊາຍທັງສາມຂອງຕົນ, ແຕ່ສິ່ງນັ້ນກໍຍິ່ງເຮັດໃຫ້ການແຕກສະຫຼາຍຂອງຈັກກະພັດເກົ່າເດີມທະວີຂຶ້ນ.

ເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຂຶ້ນຄອງບັນລັງແຫ່ງໂລກໃນປີ 538, ໃນສະພາອໍເລອັງຄັ້ງທີສາມໄດ້ມີການປະກາດກົດໝາຍວັນອາທິດ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນປີ 606 ມູຮຳມັດໄດ້ເລີ່ມພາລະກິດພະຍາກອນຂອງລາວ, ແລະໃນເຊີງສັນຍະລັກໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງແກສຽງທີ່ຈະເປັນສິ່ງທີ່ນັກປະຫວັດສາດລະບຸວ່າເປັນ “ໄພພິບັດຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກທີ່ໄດ້ຫັນໜີຈາກຄວາມເຊື່ອ.” ປະຫວັດຂອງວິບັດຄັ້ງທຳອິດ ແລະຄັ້ງທີສອງ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຈາກພາລະກິດຂອງມູຮຳມັດໃນປີ 606 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເມື່ອແກສຽງທີເຈັດໄດ້ດັງຂຶ້ນ.

> ວິບັດຄັ້ງທີສອງໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ວິບັດຄັ້ງທີສາມກໍາລັງຈະມາໂດຍໄວ. ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດໄດ້ເປົ່າແກ; ແລະ ມີສຽງອັນດັງໃຫຍ່ໃນສະຫວັນ ກ່າວວ່າ, ບັນດາອານາຈັກແຫ່ງໂລກນີ້ໄດ້ກາຍເປັນອານາຈັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ແລະ ຂອງພຣະຄຣິດຂອງພຣະອົງ; ແລະ ພຣະອົງຈະຊົງປົກຄອງສືບໄປເປັນນິດນິລັນດອນ. ພຣະນິມິດ 11:14, 15

ໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດຂອງວິບັດສອງປະການທຳອິດນັ້ນ, ຄອນສະຕັນຕິໂນເປີນ, ນະຄອນຫຼວງຂອງໂຣມຕາເວັນອອກ, ຖືກພິຊິດໃນປີ 1453, ແລະ ໂຣມຂອງສັນຕະປາປາທາງຕາເວັນຕົກໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍຂອງມັນໃນປີ 1798. “ໄພພິບັດແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກທີ່ໄດ້ຫັນຫຼັງ,” ໄດ້ນຳລົງມາຊຶ່ງການລົ້ມສະລາຍຂອງທັງໂຣມຝ່າຍພົນລະເຮືອນ ແລະ ໂຣມຝ່າຍສາສະໜາ. ສະຫະພັນສາມປະການຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່ຈະສຳເລັດຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນບໍ່ຊ້ານີ້ໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

> “ພວກໂປຣແຕສຕັງໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາຈະເປັນຜູ້ນໍາໜ້າໃນການຍື່ນມືຂອງພວກເຂົາຂ້າມຫ້ວຍເຫວເພື່ອຈັບມືຂອງລັດທິວິນຍານນິຍົມ; ພວກເຂົາຈະເອື້ອມຂ້າມເຫວເລິກເພື່ອປະສານມືກັບອໍານາດໂຣມັນ; ແລະພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງສະຫະພັນສາມປະການນີ້, ປະເທດນີ້ຈະດໍາເນີນຕາມຮອຍຂອງໂຣມໃນການຢຽບຍໍ້າສິດແຫ່ງຈິດສໍານຶກ.” The Great Controversy, 588.

ໃນເວລານັ້ນ, ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມຈະສຳເລັດການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ໂຣມສະໄໝໃໝ່ ເນື່ອງດ້ວຍການບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການໃນວັນອາທິດຂອງມັນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳກັບໂຣມນອກຮີດ ແລະ ໂຣມຂອງສັນຕະປາປາ. ກັບໂຣມນອກຮີດນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ໃຊ້ແກທັງສີ່ອັນທຳອິດເພື່ອນຳການປົກຄອງຂອງໂຣມໃນນະຄອນຫຼວງຂອງໂຣມຕາເວັນຕົກໃຫ້ສິ້ນສຸດລົງພາຍໃນປີ 476, ເພາະວ່າຫຼັງຈາກປີ 476 ແລ້ວ, ບໍ່ມີຜູ້ປົກຄອງຄົນໃດຂອງນະຄອນນັ້ນມີເຊື້ອສາຍໂຣມ. ຮອດປີ 1453 ແກອັນທີຫ້າຂອງອິດສະລາມໄດ້ນຳການປົກຄອງຂອງໂຣມແຫ່ງຕາເວັນອອກໃຫ້ສິ້ນສຸດລົງ. ຮອດປີ 1798, ການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາເໜືອການແບ່ງອອກເປັນສິບສ່ວນໃນອະດີດຂອງປະຊາຊາດໃນທະວີບຢູໂຣບ ໄດ້ຖືກນຳໄປສູ່ຈຸດສິ້ນສຸດໃນປະຫວັດຂອງແກອັນທີຫົກຂອງອິດສະລາມ. ຄວາມພິນາດຂອງອານາຈັກພົນລະເຮືອນຂອງໂຣມ, ທັງຝ່າຍຕາເວັນຕົກແລະຕາເວັນອອກ, ແລະອານາຈັກທາງສາສະໜາຂອງໂຣມ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງການບັງຄັບໃຊ້ການນະມັດສະການດວງອາທິດແບບນອກຮີດ.

> “ປະຊາຊົນແຫ່ງສະຫະລັດອາເມລິກາເຄີຍເປັນປະຊາຊົນທີ່ໄດ້ຮັບພຣະຄຸນເປັນພິເສດ; ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາຈຳກັດເສລີພາບທາງສາສະໜາ, ລະຖິ້ມຝ່າຍໂປຣແຕສແຕນ, ແລະໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນແກ່ສາສະໜາສັນຕະປາປາ, ຂະໜາດແຫ່ງຄວາມຜິດຂອງພວກເຂົາຈະເຕັມບໍລິບູນ, ແລະ ‘ການຫຼົງເຊື່ອແຫ່ງຊາດ’ ຈະຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປື້ມແຫ່ງສະຫວັນ. ຜົນອັນເກີດຈາກການຫຼົງເຊື່ອນີ້ຄືຄວາມພິນາດແຫ່ງຊາດ.” Review and Herald, May 2, 1893.

ການນຳຄຳພະຍາກອນໄປໃຊ້ສາມຊັ້ນໄດ້ສະຖາປະນາລັກສະນະຂອງການສຳເລັດສຸດທ້າຍຂອງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ໂດຍອາໄສລັກສະນະຂອງການສຳເລັດສອງຄັ້ງທຳອິດ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ວິບັດຄັ້ງທີສາມໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນໄດ້ມາເຖິງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເພາະວ່າວິບັດຄັ້ງທີສາມຄືສຽງແກທີເຈັດ, ແລະສຽງແກນັ້ນໄດ້ເລີ່ມດັງຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ. ແຕ່ດັ່ງເຊັ່ນອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ໄດ້ເລືອກການກະບົດ ແລະໄດ້ນຳມາຊຶ່ງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ ແທນທີ່ຈະທຳໃຫ້ພາລະກິດສຳເລັດ. ເພາະສະນັ້ນ ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈຶ່ງຖືກເລື່ອນອອກໄປ ຈົນກວ່າມັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນອີກຄັ້ງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

> “ເປັນເວລາສີ່ສິບປີ ຄວາມບໍ່ເຊື່ອ, ການຈົ່ມບົ່ນ, ແລະການກະບົດ ໄດ້ປິດກັ້ນອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານອອກຈາກແຜ່ນດິນການາອານ. ບາບຢ່າງດຽວກັນນີ້ໄດ້ຖ່ວງເວລາການເຂົ້າສູ່ການາອານແຫ່ງສະຫວັນຂອງອິດສະຣາເອນໃນຍຸກປະຈຸບັນ. ໃນທັງສອງກໍລະນີ ຄຳສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເປັນຝ່າຍຜິດ. ມັນແມ່ນຄວາມບໍ່ເຊື່ອ, ຄວາມເປັນຝ່າຍໂລກ, ການບໍ່ອຸທິດຖວາຍຕົນ, ແລະການແກ່ງແຍ່ງກັນທ່າມກາງຊົນຊາດທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນປະຊາຊົນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຍັງຄົງຢູ່ໃນໂລກແຫ່ງບາບແລະຄວາມໂສກເສົ້ານີ້ມາເປັນເວລາຫຼາຍປີແລ້ວ.” Selected Messages, book 2, 69.

ພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງປ່ຽນແປງ, ແລະພຣະອົງຊົງພິພາກສາຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ມີຢູ່. ອິດສະຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຫຼາຍກວ່າອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ແລະພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ “ບາບຊະນິດດຽວກັນໄດ້ທຳໃຫ້ການເຂົ້າສູ່ຄານາອານແຫ່ງສະຫວັນຂອງອິດສະຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ຖືກຊັກຊ້າ.” ຖ້າອິດສະຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ຖືກຖືວ່າຮັບຜິດຊອບພຽງແຕ່ຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານຖືກຖືວ່າຮັບຜິດຊອບ, ນັ້ນກໍຈະພຽງພໍແລ້ວ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຫຼາຍກວ່າ. ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າເປັນ “ບາບຊະນິດດຽວກັນ” ທີ່ເຮັດໃຫ້ “ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ” ຕ້ອງພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານເປັນເວລາ “ສີ່ສິບປີ,” ແລ້ວອິດສະຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ກໍບໍ່ພຽງແຕ່ຖືກເນລະເທດໄປສູ່ “ຖິ່ນກັນດານ” ໃນການກະບົດປີ 1863 ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງຖືກກຳນົດໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນເທົ່າກັນວ່າຈະຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ. “ບາບ” ຂອງພວກເຂົາໄດ້ທຳໃຫ້ພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຖືກຊັກຊ້າມາຈົນຮອດບັດນີ້.

> ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ທູດສະຫວັນອົງທີສາມກຳລັງຜູກພວກເຂົາເປັນມັດໆ ຫຼື ປະທັບຕາພວກເຂົາໄວ້ ສຳລັບຍຸ້ງສາງແຫ່ງສະຫວັນ.” ກຸ່ມນ້ອຍນີ້ເບິ່ງຄືຖືກຄວາມກັງວົນແລະຄວາມເຫນັດເຫນື່ອຍກົດທັບ, ປານປະໜຶ່ງວ່າພວກເຂົາໄດ້ຜ່ານການທົດລອງແລະການຕໍ່ສູ້ອັນຮ້າຍແຮງມາ. ແລະປາກົດປານປະໜຶ່ງວ່າດວງອາທິດຫາກໍ່ຂຶ້ນຈາກຫຼັງເມກ ແລະສ່ອງແສງໃສ່ໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ ທຳໃຫ້ພວກເຂົາເບິ່ງມີໄຊຊະນະ, ດັ່ງກັບວ່າໄຊຊະນະຂອງພວກເຂົາເກືອບຈະໄດ້ຮັບແລ້ວ.” Early Writings, 88.

ບາບອັນດຽວກັນທີ່ໄດ້ຂັບໄລ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໃຫ້ໄປຕາຍໃນຖິ່ນກັນດານ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພະລາຊະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຜູ້ມາຮອດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ລ່າຊ້າອອກໄປ.

> “ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ເປີດປະຕູແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດແລ້ວ, ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງວັນຊະບາໂຕກໍໄດ້ຖືກເຫັນ, ແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ຖືກທົດສອບ, ດັ່ງທີ່ບຸດຫຼານອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເຄີຍຖືກທົດສອບມາແລ້ວ, ເພື່ອຈະເຫັນວ່າເຂົາຈະຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຫຼືບໍ່. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອົງທີສາມຊີ້ຂຶ້ນໄປເບື້ອງເທິງ, ສະແດງທາງໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງໄປສູ່ສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ. ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດໂດຍຄວາມເຊື່ອ, ເຂົາກໍພົບພຣະເຢຊູ, ແລະຄວາມຫວັງກັບຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີກໍປຸດຂຶ້ນໃໝ່ອີກ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຂົາທັງຫຼາຍຫັນກັບໄປເບິ່ງອະດີດ, ທົບທວນເຫດການທີ່ຜ່ານມາ, ນັບແຕ່ການປະກາດເລື່ອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະເຢຊູ ຕະຫຼອດລົງມາຕາມປະສົບການຂອງເຂົາ ຈົນເຖິງການຜ່ານພົ້ນຂອງເວລາໃນປີ 1844. ເຂົາທັງຫຼາຍເຫັນວ່າຄວາມຜິດຫວັງຂອງຕົນໄດ້ຮັບຄຳອະທິບາຍ, ແລະຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີກັບຄວາມແນ່ນອນກໍກັບມາປຸກໃຫ້ເຂົາມີຊີວິດຊີວາອີກຄັ້ງ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ສ່ອງແສງໃຫ້ແກ່ອະດີດ, ປະຈຸບັນ, ແລະອະນາຄົດ, ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຮູ້ວ່າ ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງນຳພາເຂົາມາໂດຍການຈັດຕຽມອັນລຶກລັບຂອງພຣະອົງ.” Early Writings, 254.

ທູດສະຫວັນອົງທີສາມແມ່ນທູດສະຫວັນແຫ່ງການປະທັບຕາ, ແລະທ່ານໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແຕ່ພາລະກິດຂອງທ່ານໄດ້ຖືກຊັກຊ້າໂດຍບາບດຽວກັນນັ້ນທີ່ເຮັດໃຫ້ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານຕ້ອງຕາຍໃນຖິ່ນກັນດານ. ການຊັກຊ້າອັນເກີດຈາກການກະບົດໃນປີ 1863 ແມ່ນການຊັກຊ້າຂອງພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ການປະທັບຕາຈຶ່ງໄດ້ຖືກຂັດຂວາງແລະຊັກຊ້າມາເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຮ້ອຍປີ.

> “[ຈົດເລກ 32:6–15, quoted.] ພຣະອົງເຈົ້າຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຫວງແໜ, ແຕ່ພຣະອົງຊົງອົດທົນຢ່າງຍາວນານຕໍ່ບາບແລະການລ່ວງລະເມີດຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງໃນຊົ່ວອາຍຸນີ້. ຖ້າຫາກປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ດໍາເນີນຕາມຄໍາປຶກສາຂອງພຣະອົງ ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະໄດ້ກ້າວໜ້າໄປ, ຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຈິງກໍຈະໄດ້ຖືກນໍາໄປສູ່ມະນຸດທຸກຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງໜ້າພິພົບທົ່ວໂລກ. ຖ້າຫາກປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເຊື່ອພຣະອົງ ແລະເປັນຜູ້ປະຕິບັດຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ, ຖ້າເຂົາໄດ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ທູດສະຫວັນກໍຈະບໍ່ໄດ້ມາໂຜບບິນຢູ່ກາງຟ້າສະຫວັນພ້ອມຂ່າວສານເຖິງທູດສະຫວັນທັງສີ່ ຜູ້ທີ່ຈະປ່ອຍລົມທັງຫຼາຍໃຫ້ພັດຖະຫຼົ່ມລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໂດຍຮ້ອງວ່າ, ຈົ່ງຢຸດ, ຈົ່ງຢຸດລົມທັງສີ່ໄວ້ ຢ່າໃຫ້ມັນພັດຖະຫຼົ່ມລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ຈົນກວ່າເຮົາໄດ້ປະທັບຕາບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາແລ້ວ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກປະຊາຊົນບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ບໍ່ຮູ້ບຸນຄຸນ, ບໍ່ບໍລິສຸດ ເໝືອນຢ່າງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ເວລາຈຶ່ງຖືກຍືດອອກໄປ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນໄດ້ຍິນຂ່າວສານແຫ່ງພຣະກະລຸນາຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຖືກປະກາດອອກໄປດ້ວຍສຽງດັງ. ພາລະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖືກຂັດຂວາງ, ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໄດ້ຖືກຊັກຊ້າອອກໄປ. ຫຼາຍຄົນຍັງບໍ່ໄດ້ຍິນຄວາມຈິງ. ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະປະທານໂອກາດແກ່ເຂົາໃຫ້ໄດ້ຍິນ ແລະກັບໃຈໃໝ່, ແລະພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປ.” Manuscript Releases, volume 15, 292.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາຮອດອີກຄັ້ງ, ແລະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຊັກຊ້ານັບແຕ່ການກະບົດໃນປີ 1863 ກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນອີກ. ນັ້ນຄືການມາຮອດຂອງອິສລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນແກແຕຣອັນທີເຈັດດ້ວຍ ທີ່ໝາຍບອກການເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ. ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັບການມາຮອດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເມື່ອແກແຕຣອັນທີເຈັດເລີ່ມເປົ່າຂຶ້ນ, ແຕ່ແກແຕຣນັ້ນໄດ້ຖືກຂັດຂວາງ ແລະ ຊັກຊ້າ.

> ແລະທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢືນຢູ່ເທິງທະເລ ແລະເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ແລະໄດ້ປະຕິຍານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດນິລັນດອນ, ຜູ້ຊົງສ້າງສະຫວັນ ແລະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນນັ້ນ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກ ແລະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນ, ແລະທະເລ ແລະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນທະເລນັ້ນ, ວ່າເວລາຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ: ແຕ່ໃນວັນເວລາແຫ່ງສຽງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດ, ເມື່ອທ່ານຈະເລີ່ມເປົ່າແກ, ຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະສຳເລັດລົງ, ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄື ພວກຜູ້ພະຍາກອນ. ພຣະນິມິດ 10:5–7

“ສຽງ” ຂອງທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດ ແມ່ນສຽງຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ ຜູ້ໄດ້ລົງມາໃນເວລາທີ່ຕຶກອາຄານໃຫຍ່ໆ ຂອງນະຄອນນິວຢອກ ຖືກໂຄ່ນລົງ.

> ຫຼັງຈາກເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍສະຫວ່າງໄສວາບໄປດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງປະກາດດ້ວຍສຽງອັນເຂັ້ມແຂງວ່າ, ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກຜີຮ້າຍ, ແລະເປັນທີ່ກັກຂັງຂອງວິນຍານມົນທິນທຸກຢ່າງ, ແລະເປັນກົງຂັງຂອງນົກມົນທິນແລະໜ້າຊັງທຸກຊະນິດ. ເພາະວ່າບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພຣະພິໂລດອັນເກີດຈາກການລ່ວງປະເວນີຂອງນາງ, ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ລ່ວງປະເວນີກັບນາງ, ແລະພວກພໍ່ຄ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ຮັ່ງມີຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍອັນອຸດົມຂອງນາງ. ພຣະນິມິດ 18:1–3.

“ສຽງ” ຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດ ຜູ້ລົງມາ ແລະຊົງບັນຊາໃຫ້ບັນດາທູດສະຫວັນຍັບຢັ້ງລົມທັງສີ່ໄວ້ ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາເປັນ “ມ້າຄຸ້ມຄັ່ງ” ທີ່ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນ ແລະນຳຄວາມຕາຍກັບຄວາມພິນາດມາຕາມເສັ້ນທາງຂອງມັນ.

> “ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ໂດຍຍັບຍັ້ງລົມແຫ່ງໂລກໄວ້ ເພື່ອວ່າລົມນັ້ນຈະບໍ່ພັດເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືເທິງທະເລ ຫຼືເທິງຕົ້ນໄມ້ໃດໆ ຈົນກວ່າຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການປະທັບຕາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາ. ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ຖືກເຫັນວ່າກຳລັງຂຶ້ນມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ (ຫຼືບ່ອນຕາເວັນຂຶ້ນ). ທູດສະຫວັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດອົງນີ້ ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ໃນມືຂອງທ່ານ ຫຼືຂອງພຣະອົງຜູ້ດຽວທີ່ສາມາດປະທານຊີວິດ ຜູ້ຊົງສາມາດຈາລຶກເຄື່ອງໝາຍ ຫຼືຂໍ້ຄວາມຈາລຶກໄວ້ເທິງໜ້າຜາກ ແກ່ຜູ້ທີ່ຈະໄດ້ຮັບການປະທານຄວາມບໍ່ຕາຍ ຄືຊີວິດນິລັນດອນ. ສຽງຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ສູງສຸດອົງນີ້ແຫຼະ ທີ່ມີອຳນາດຈະບັນຊາທູດສະຫວັນທັງສີ່ ໃຫ້ຄວບຄຸມລົມທັງສີ່ໄວ້ ຈົນກວ່າວຽກງານນີ້ຈະສຳເລັດລົງ ແລະຈົນກວ່າທ່ານຈະອອກຄຳສັ່ງໃຫ້ປ່ອຍພວກມັນ.” Testimonies to Ministers, 445.

ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ສັ່ງໃຫ້ທູດສະຫວັນທັງສີ່ກັກລົມໄວ້ນັ້ນ ແມ່ນທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຜູ້ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ ແລະ “ສຽງອັນແຂງກ້າ” ຂອງທ່ານກໍຄືສຽງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດ.

> “ແລະໃນພຣະນິມິດ 7 ນັ້ນ ຊ່າງເປັນພາບສະແດງອັນໃດສຳລັບການພິຈາລະນາ ແລະ ການປອບໂຍນ ແລະ ການໜຸນໃຈຂອງພວກເຮົາ! ທູດສະຫວັນທັງສີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ກະທຳວຽກງານໜຶ່ງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງຊື້ໂລກໄວ້ໂດຍການປະທານພຣະອົງເອງເປັນຄ່າໄຖ່ນັ້ນ ມີຊົນທີ່ຊົງເລືອກໄວ້ຈຳນວນໜຶ່ງ. ຄືຜູ້ໃດ? ຄືຜູ້ທີ່ກຳລັງຮັກສາພຣະບັນຍັດທັງໝົດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ມີຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ.”

> ຄວາມສົນໃຈຂອງໂຢຮັນໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ໄປສູ່ອີກສາກໜຶ່ງ: “ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງກຳລັງຂຶ້ນມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຖືຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່” (ພຣະນິມິດ 7:2). ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ? ຄືທູດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ພຣະອົງສະເດັດມາຈາກການຂຶ້ນຂອງດວງອາທິດ. ພຣະອົງຄືແສງຮຸ່ງອະລຸນຈາກເບື້ອງສູງ. ພຣະອົງຄືຄວາມສະຫວ່າງຂອງໂລກ. “ໃນພຣະອົງມີຊີວິດ ແລະຊີວິດນັ້ນເປັນຄວາມສະຫວ່າງຂອງມະນຸດ” (ໂຢຮັນ 1:4). ນີ້ແຫຼະຄືພຣະອົງຜູ້ທີ່ເອຊາຢາໄດ້ພັນລະນາໄວ້ວ່າ: “ເພາະມີພຣະກຸມານອົງໜຶ່ງໄດ້ບັງເກີດແກ່ພວກເຮົາ ມີພຣະບຸດອົງໜຶ່ງໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ແລະການປົກຄອງຈະຢູ່ເທິງພຣະອັງສາຂອງພຣະອົງ; ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ມະຫັດສະຈັນ, ທີ່ປຶກສາ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດ, ພຣະບິດານິລັນດອນ, ເຈົ້ານາຍແຫ່ງສັນຕິສຸກ” (ເອຊາຢາ 9:6). ພຣະອົງໄດ້ຮ້ອງປະກາດ ໃນຖານະພຣະອົງຜູ້ຊົງມີສິດອຳນາດເໜືອກອງທູດສະຫວັນໃນສະຫວັນ “ແກ່ບັນດາອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນໂລກແລະທະເລ ວ່າ, ‘ຢ່າໄດ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືແກ່ທະເລ ຫຼືແກ່ຕົ້ນໄມ້ ຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະໄດ້ປະທັບຕາບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາ’” (ພຣະນິມິດ 7:2, 3).

> “ນີ້ແມ່ນການທີ່ພຣະທຳມະຊາດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມເປັນມະນຸດຖືກຮວມເຂົ້າເປັນອັນໜຶ່ງ. ຄຳບັນຊາໄດ້ຖືກປະທານແກ່ທູດສະຫວັນທັງສີ່ ໃຫ້ຢັບຢັ້ງລົມທັງສີ່ໄວ້ ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບພຣະສຽງເອີ້ນຂອງພຣະອົງ. ຈົ່ງອ່ານທັງບົດ. ສຽງຮ້ອງວ່າ, ‘ຢ່າເຮັດອັນຕະລາຍ,’ ໄດ້ຖືກເປັ່ງອອກໂດຍພຣະຜູ້ຟື້ນຟູ, ພຣະຜູ້ໄຖ່.”

> “ການພິພາກສາ ແລະ ພຣະພິໂລດ ຈະຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ພຽງແຕ່ຊ່ວງເວລາສັ້ນໜຶ່ງ ຈົນກວ່າວຽກງານບາງປະການຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ຂ່າວສານນັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານສຸດທ້າຍແຫ່ງຄຳເຕືອນ ແລະ ພຣະກະລຸນາ, ໄດ້ຖືກຖ່ວງຊັກໃນການເຮັດວຽກຂອງມັນ ໂດຍເພາະຄວາມຮັກເງິນຢ່າງເຫັນແກ່ຕົວ, ຄວາມຮັກຄວາມສະດວກສະບາຍຢ່າງເຫັນແກ່ຕົວ, ແລະ ຄວາມບໍ່ເໝາະສົມຂອງມະນຸດທີ່ຈະເຮັດວຽກທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດ. ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະສິຣີຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຄອຍຖ້າເຄື່ອງມືມະນຸດ ຜ່ານຊຶ່ງແສງສະຫວ່າງແຫ່ງສະຫວັນຈະສ່ອງອອກໄດ້, ແລະ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຮ່ວມມືກັນເພື່ອປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ ໃນຄວາມສັກສິດ ແລະ ຄວາມເຄັ່ງຂຶມອັນສຳຄັນຂອງມັນ, ຄືຂ່າວສານທີ່ຈະຕັດສິນຈຸດໝາຍປາຍທາງຂອງໂລກ.” Manuscript Releases, volume 15, 222.

ທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນພຣະຄຣິດ, ຍັງເປັນທູດສະຫວັນແຫ່ງການປະທັບຕາຜູ້ທີ່ໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ, 1844, ແຕ່ເນື່ອງຈາກການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພຣະລາຊກິດແຫ່ງການປະທັບຕາໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໄດ້ຖືກລ່າຊ້າອອກໄປຈົນເຖິງວັນທີ 11 ກັນຍາ, 2001. ແລ້ວອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ໄດ້ໂຄ່ນລົງອາຄານໃຫຍ່ທັງຫຼາຍຂອງນະຄອນນິວຢອກ, ແລະຂະບວນການປະທັບຕາກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ໃນຈຸດນັ້ນ ບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ “ໂກດຮ້າຍ, ແຕ່ຍັງຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້”. ພຣະສຽງທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ແມ່ນພຣະສຽງທີ່ສັ່ງແກ່ທູດສະຫວັນທັງສີ່ໃຫ້ຍຶດໄວ້, ໃນຂະນະທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຖືກປະທັບຕາ.

ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດສິ້ນສຸດຢູ່ສະເໝີ, ແລະ ໃນວັນທີ 26 ກຸມພາ 1993, ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມໄດ້ຈຸດລະເບີດລົດບັນທຸກຄັນໜຶ່ງຢູ່ໃນໂຮງຈອດລົດໃຕ້ດິນຂອງຫໍຄອຍເໜືອແຫ່ງສູນການຄ້າໂລກ. ການລະເບີດນັ້ນໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງໜັກແກ່ອາຄານ, ເຮັດໃຫ້ມີຜູ້ເສຍຊີວິດຫົກຄົນ ແລະ ບາດເຈັບອີກຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງພັນຄົນ. ເຖິງແມ່ນວ່າການໂຈມຕີນັ້ນບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫໍຄອຍທັງສອງພັງທະລາຍລົງ, ແຕ່ມັນກໍເປັນການກໍ່ການຮ້າຍທີ່ສໍາຄັນຄັ້ງໜຶ່ງໃນແຜ່ນດິນຂອງສະຫະລັດ ແລະ ເປັນການບົ່ງບອກລ່ວງໜ້າເຖິງເຫດການຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແຕ່ມັນໄດ້ລວມເອົາຄຳເຕືອນລ່ວງໜ້າໄວ້ແປດປີກ່ອນນັ້ນ. ການໂຈມຕີຂອງອິດສະລາມຕໍ່ອິດສະຣາເອນໃນວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023 ເປັນຄຳເຕືອນລ່ວງໜ້າເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ. ລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດທີສາມໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນຄຽງຄູ່ກັບລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດສອງຢ່າງທຳອິດ. ໃນຂໍ້ເປີດຕົ້ນຂອງບົດທີ 9 ແຫ່ງພຣະນິມິດ ການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໄດ້ຖືກພັນລະນາໄວ້.

ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາຫົວຂໍ້ນັ້ນໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ຖ້າເຫດການຢ່າງນີ້ຈະຕ້ອງມາເຖິງ, ຖ້າການພິພາກສາອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຕົກລົງເຫນືອໂລກທີ່ມີຄວາມຜິດ, ແລ້ວບ່ອນລີ້ໄພຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຢູ່ບ່ອນໃດ? ພວກເຂົາຈະຖືກປົກປ້ອງໄວ້ແນວໃດຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດນັ້ນຈະຜ່ານພົ້ນໄປ? ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນບັນດາອົງປະກອບແຫ່ງທຳມະຊາດ—ແຜ່ນດິນໄຫວ, ພາຍຸ, ແລະຄວາມຂັດແຍ້ງທາງການເມືອງ—ຖືກສະແດງເປັນດັ່ງຖືກຍຶດໄວ້ໂດຍທູດສະຫວັນສີ່ອົງ. ລົມເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຈົນກວ່າພຣະເຈົ້າຈະປະທານພຣະດຳລັດໃຫ້ປ່ອຍພວກມັນໄປ. ໃນນັ້ນແຫຼະແມ່ນຄວາມປອດໄພຂອງຄຣິດຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າກະທຳຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ, ຢັບຢັ້ງລົມຂອງແຜ່ນດິນໂລກໄວ້, ເພື່ອວ່າລົມນັ້ນຈະບໍ່ພັດເທິງແຜ່ນດິນ, ຫຼືເທິງທະເລ, ຫຼືເທິງຕົ້ນໄມ້ໃດໆ, ຈົນກວ່າບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການປະທັບຕາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດອົງນັ້ນຖືກເຫັນວ່າກຳລັງຂຶ້ນມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ (ຫຼືບ່ອນຕາເວັນຂຶ້ນ). ທູດສະຫວັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດອົງນີ້ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ໃນມືຂອງທ່ານ, ຫຼືຂອງພຣະອົງຜູ້ດຽວທີ່ສາມາດປະທານຊີວິດໄດ້, ຜູ້ສາມາດຈາລຶກເຄື່ອງໝາຍ ຫຼືຂໍ້ຄວາມຈາລຶກໄວ້ເທິງໜ້າຜາກ, ແກ່ຜູ້ທີ່ຈະໄດ້ຮັບການປະທານຄວາມບໍ່ຕາຍ, ຄືຊີວິດນິລັນດອນ. ແມ່ນສຽງຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ສູງສຸດອົງນີ້ທີ່ມີອຳນາດບັນຊາທູດສະຫວັນສີ່ອົງໃຫ້ຍັບຢັ້ງລົມທັງສີ່ໄວ້ຈົນກວ່າວຽກງານນີ້ຈະສຳເລັດ, ແລະຈົນກວ່າທ່ານຈະໄດ້ອອກຄຳເອີ້ນໃຫ້ປ່ອຍພວກມັນເປັນອິດສະຫຼະ.”

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ຊະນະໂລກ ເນື້ອຫນັງ ແລະ ມານ ຈະເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມໂປດປານ ຜູ້ຊຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ບັນດາຜູ້ທີ່ມືບໍ່ສະອາດ ຜູ້ທີ່ໃຈບໍ່ບໍລິສຸດ ຈະບໍ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງຄິດວາງແຜນການບາບ ແລະ ກະທຳມັນຢູ່ ຈະຖືກຜ່ານໄປ. ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ ໃນທ່າທີຂອງຕົນຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ກຳລັງດຳລົງຢູ່ໃນຖານະຂອງຜູ້ທີ່ກັບໃຈ ແລະ ສາລະພາບບາບຂອງຕົນໃນວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແບບຕົວຈິງນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ ແລະ ຖືກໝາຍໄວ້ວ່າສົມຄວນແກ່ການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າ. ຊື່ຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ເຝົ້າຄອຍ ແລະ ລໍຖ້າ ແລະ ຈັບຕາເບິ່ງການສະເດັດມາປາກົດຂອງພຣະຜູ້ໂຜດໃຫ້ພົ້ນຂອງພວກເຂົາ—ດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາຫຼາຍຍິ່ງກວ່າຜູ້ທີ່ລໍຖ້າຍາມເຊົ້າ—ຈະຖືກນັບຮວມເຂົ້າກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກປະທັບຕາ. ບັນດາຜູ້ທີ່ ໃນຂະນະທີ່ມີແສງສະຫວ່າງຄວາມຈິງທັງສິ້ນສ່ອງສະທ້ອນເຂົ້າໃສ່ຈິດວິນຍານຂອງຕົນ ຄວນຈະມີການງານທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມເຊື່ອທີ່ຕົນປະກາດຮັບຮອງໄວ້ ແຕ່ກັບຖືກລໍ້ລວງໂດຍບາບ ຕັ້ງຮູບເຄົາລົບໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ ເຮັດໃຫ້ຈິດວິນຍານຂອງຕົນເສື່ອມຊາມຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະ ທຳໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ຮ່ວມກັບຕົນໃນບາບເປັນມົນທິນ ຈະມີຊື່ຂອງຕົນຖືກລຶບອອກຈາກປຶ້ມແຫ່ງຊີວິດ ແລະ ຈະຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດທ່າມກາງທ່ຽງຄືນ ໂດຍບໍ່ມີນ້ຳມັນໃນພາຊະນະຂອງຕົນພ້ອມກັບໂຄມໄຟ. ‘ແຕ່ສຳລັບພວກເຈົ້າຜູ້ຢຳເກງນາມຂອງເຮົາ ດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຈະຂຶ້ນ ພ້ອມດ້ວຍການຮັກສາໃນປີກຂອງພຣະອົງ.’”

> “ການປະທັບຕາບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້ານີ້ ແມ່ນສິ່ງດຽວກັນກັບທີ່ໄດ້ສຳແດງແກ່ເອເຊກຽນໃນນິມິດ. ໂຢຮັນກໍໄດ້ເປັນພະຍານແຫ່ງການເປີດເຜີຍອັນນ່າຕົກຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງນີ້ເຊັ່ນກັນ. ທ່ານໄດ້ເຫັນທະເລ ແລະຄື້ນຟອງຄຳຮາມ, ແລະໃຈຂອງມະນຸດທັງຫຼາຍອ່ອນແຮງລົງເພາະຄວາມຢ້ານກົວ. ທ່ານໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນໂລກຖືກສັ່ນສະເທືອນ, ແລະພູເຂົາຖືກຫາມເຂົ້າໄປຢູ່ທ່າມກາງທະເລ (ຊຶ່ງກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ), ນ້ຳໃນນັ້ນຄຳຮາມແລະປັ່ນປ່ວນ, ແລະພູເຂົາທັງຫຼາຍສັ່ນສະທ້ານເພາະການພອງຂຶ້ນຂອງນ້ຳນັ້ນ. ທ່ານໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນໄພພິບັດ, ໂລກລະບາດ, ຄວາມອຶດຢາກ, ແລະຄວາມຕາຍ ກຳລັງປະຕິບັດພັນທະກິດອັນນ່າສະພຶງກົວຂອງພວກມັນ.” Testimonies to Ministers, 445.

Back to Articles