Article

# ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິດຕະຈັກເຊວັນທ໌ເດ ແອັດເວັນຕິດ ລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ຊາວເຈັດ

ເລກທີ ຊາວເຈັດ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 14, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພວກເຮົາກຳລັງບັນທຶກຄວາມຈິງທັງຫຼາຍຊຶ່ງບັດນີ້ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາກຳລັງເປີດຜະນຶກອອກ. ພວກເຮົາກຳລັງຈັດຄວາມຈິງທັງຫຼາຍໃຫ້ສອດຄ່ອງກັນ ເພື່ອຈະກ່າວເຖິງຂ່າວສານຂອງໂຢເອນ ຊຶ່ງເປໂຕໄດ້ລະບຸວ່າເປັນຂ່າວສານເລື່ອງຝົນປາຍລະດູໃນພຣະທຳກິດຈະການ. ພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດຜົນ ໃນຖານະເປັນຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກະທຳໃຫ້ເກີດການແຍກຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຄົນສອງພວກ ຊຶ່ງຖືກສຳແດງອອກຢູ່ສະເໝີເມື່ອຄວາມຈິງທີ່ໃຊ້ທົດສອບຖືກເປີດຜະນຶກອອກ. ພວກເຮົາຍັງກຳລັງກ່າວເຖິງຄວາມຈິງທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກຊຸດດຽວກັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເປັນຖ້ອຍຄຳຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຜູ້ທີ່ແຍກອອກເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນຖ້ອຍຄຳທີ່ກະທຳໃຫ້ການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນສຳເລັດອີກດ້ວຍ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມທັງຊຳລະລ້າງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ.

ນັບຕັ້ງແຕ່ເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ເປັນຕົ້ນມາ ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ຊົງເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບເສັ້ນພາຍນອກແລະເສັ້ນພາຍໃນໃນປະຫວັດຂອງປະຊາຊົນຜູ້ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາກໍາລັງເປີດພຣະທຳມັດທາຍ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການເຂົ້າໃຈບົດບາດຂອງເປໂຕ. ເປໂຕເປັນສັນຍະລັກຂອງຄວາມສຳພັນແຫ່ງພຣະສັນຍາຂອງພຣະຄຣິດກັບເຈົ້າສາວຄຣິສຕຽນຂອງພຣະອົງ—ຄືຄຣິສຕະຈັກທີ່ພຣະອົງຈະຊົງສ້າງໄວ້ເທິງສີລາ. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງເຈົ້າສາວຄຣິສຕຽນຄົນທຳອິດ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍເປັນຄົນສຸດທ້າຍດ້ວຍ. ເປໂຕໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໃຫ້ເປັນສັນຍະລັກນັ້ນໂດຍຕົງໃນຂໍ້ກາງຂອງບົດທີສິບເອັດ ແລະບົດທີຊາວສອງຂອງພຣະທຳມັດທາຍ, ແລະບົດເຫຼົ່ານັ້ນກໍເປັນບົດກາງຂອງເສັ້ນຄູ່ຂະໜານຂອງປະຖົມມະການ ແລະ ພຣະນິມິດ ຄືຈາກບົດທີສິບເອັດຮອດບົດທີຊາວສອງ. ເປໂຕກໍາລັງເປັນຕົວແທນຂອງຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ແລະໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ ລາວຢູ່ທີ່ Caesarea Philippi, ຊຶ່ງແມ່ນ Panium ໃນ Daniel 11:13–15.

ເປໂຕຢູ່ທີ່ Panium, ແລະທ່ານກໍຢູ່ໃນວັນເພນເຕກອດດ້ວຍ, ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ, ແລ້ວຕໍ່ມາຢູ່ໃນພຣະວິຫານໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ຫົກຊົ່ວໂມງນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຊ່ວງເວລາທີ່ຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນຖືກປະທັບຕາ ອັນນຳໄປສູ່ການມາເຖິງຂອງກົດວັນອາທິດ. ການຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະຄຣິດກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະພຣະອົງໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ, ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການຟື້ນຄືນພຣະຊົນ ອັນໄດ້ເລີ່ມລະດູການເພນເຕກອດ ທີ່ສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັບເປໂຕໃນວັນເພນເຕກອດ ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ເມື່ອພຣະຈັດການອັນສູງສຸດໄດ້ສົ່ງຂ່າວປະເສີດໄປຫາຄົນຕ່າງຊາດ, ໂຄເນລີອຸດໄດ້ສົ່ງຄົນໄປເຊີນເປໂຕໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ຊົ່ວໂມງທີສາມຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການຖວາຍບູຊາໃນຕອນເຊົ້າ ແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າແມ່ນການຖວາຍບູຊາໃນຕອນແລງ.

ໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໄລຍະເວລາຂອງການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter ແລະຄວາມຜິດຫວັງຢ່າງໃຫຍ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໃນພຣະທຳກິດຈະການ, ເປໂຕຖືກສະແດງວ່າໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນກັບຄົນອື່ນໆ ຜູ້ຊຶ່ງປະກອບເປັນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນຕອນທ້າຍຂອງບົດທີໜຶ່ງ, ເມື່ອຢູດາຖືກແທນທີ່ໂດຍມັດທິອາ. ໃນເວລານັ້ນ ຈຳນວນກໍໄດ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ມີລຳດັບຄວາມຄືບໜ້າທີ່ຈຳເພາະອັນໜຶ່ງ ຖືກຊີ້ບອກໄວ້ໃນເລື່ອງນີ້.

ເປໂຕຢູ່ເປັນຄົນທຳອິດໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໃນພຣະວິຫານ. ເມື່ອທ່ານຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ ເປັນຊົ່ວໂມງທີສາມ, ແລະໃນພຣະວິຫານ ເປັນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ການສະແດງອອກໃນຊົ່ວໂມງທີສາມໄດ້ກ່ອນໃຫ້ເກີດພິທີບັບຕິສະມາຂອງສາມພັນດວງວິນຍານ.

> ແລ້ວບັນດາຜູ້ທີ່ຍິນດີຮັບພຣະວາຈາຂອງທ່ານນັ້ນ ກໍໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາ; ແລະໃນມື້ດຽວກັນນັ້ນ ມີປະມານສາມພັນດວງວິນຍານໄດ້ຖືກເພີ່ມເຂົ້າກັບເຂົາ. ກິດຈະການ 2:41

ນັບແຕ່ການນັບເລກຢູ່ທ້າຍບົດທີໜຶ່ງ ຈົນເຖິງພຣະວິຫານໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ໄລຍະເວລານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະນຳສະເໜີຂ່າວສານເລື່ອງການຖືກນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນຄວາມຈິງແທ້. ການຖືກນັບວ່າຊອບທຳແມ່ນພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນການເຮັດໃຫ້ສະຫງ່າລາສີຂອງມະນຸດລົງສູ່ຜົງທຸລີ, ດັ່ງທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງເໝາະສົມຢ່າງຍິ່ງ.

> “ການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອແມ່ນຫຍັງ? ມັນແມ່ນພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນການທຳໃຫ້ສະຫງ່າລາສີຂອງມະນຸດຕົກລົງໃນຜົງດິນ ແລະກະທຳເພື່ອມະນຸດໃນສິ່ງທີ່ມະນຸດບໍ່ຢູ່ໃນອຳນາດທີ່ຈະກະທຳເພື່ອຕົນເອງໄດ້. ເມື່ອມະນຸດເຫັນຄວາມບໍ່ເປັນອັນໃດຂອງຕົນເອງ ພວກເຂົາກໍພ້ອມທີ່ຈະຖືກສວມໃສ່ດ້ວຍຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ. ເມື່ອພວກເຂົາເລີ່ມສັນລະເສີນ ແລະຍົກຍ້ອງພຣະເຈົ້າຕະຫຼອດວັນ ແລ້ວໂດຍການເພັ່ງມອງ ພວກເຂົາກໍກຳລັງຖືກປ່ຽນແປງໃຫ້ເປັນພາບດຽວກັນນັ້ນ. ການບັງເກີດໃໝ່ແມ່ນຫຍັງ? ມັນແມ່ນການເປີດເຜยແກ່ມະນຸດໃຫ້ເຫັນວ່າ ທຳມະຊາດອັນແທ້ຈິງຂອງຕົນແມ່ນຫຍັງ, ຄືວ່າໃນຕົວເອງແລ້ວເຂົາບໍ່ມີຄ່າອັນໃດເລີຍ. ບົດຮຽນເຫຼົ່ານີ້ ທ່ານຍັງບໍ່ເຄີຍຮຽນ. ໂອ, ຂໍໃຫ້ທ່ານສາມາດຕະໜັກເຖິງຄຸນຄ່າຂອງຈິດວິນຍານມະນຸດ.” Manuscript Releases, volume 20, 117.

ຕົວຢ່າງໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານເລື່ອງການຊອບທໍາ ດັ່ງທີ່ຖືກປະກາດໂດຍຄົນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນກິເດໂອນ, ຜູ້ເປັນຄົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ເພາະຊື່ຂອງເຂົາໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນ ເຢຣຸບບາອານ. ຂ່າວສານຂອງກິເດໂອນປະກອບດ້ວຍການທີ່ເຂົາໄດ້ວາງຄົບໄຟທີ່ຈຸດຕິດແລ້ວໄວ້ພາຍໃນພາຊະນະດິນເຜົາ, ແລ້ວຈຶ່ງທຸບພາຊະນະນັ້ນໃຫ້ແຕກ, ເປົ່າແກ ແລະຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ດາບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຂອງກິເດໂອນ.” ດາບຂອງກິເດໂອນກໍເປັນດາບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍ, ເພາະດາບນັ້ນຄືພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງເປັນການປະສານກັນຂອງພຣະພາວະທິບ ກັບມະນຸດສະພາບ. ຂ່າວສານນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແກ ແລະສຽງຮ້ອງຂອງເຂົາ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາທຸບພາຊະນະໃຫ້ແຕກ. ພາຊະນະນັ້ນແມ່ນມະນຸດສະພາບ, ຊຶ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກທໍາໃຫ້ແຕກຫັກ, ຫຼືຖືກຖ່ອມລົງສູ່ຜົງດິນ, ເພື່ອສະຫງ່າລາສີແຫ່ງແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະເຈົ້າຈະໄດ້ສ່ອງອອກມາ.

ກ່ອນທີ່ຈະປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ, ກີເດໂອນໄດ້ຮວບຮວມຊາຍສາມຮ້ອຍຄົນໂດຍຜ່ານຂະບວນການທົດສອບ. ເມື່ອຂະບວນການນັ້ນສິ້ນສຸດລົງ, ກີເດໂອນກໍມີຊາຍສາມຮ້ອຍຄົນ. 300 ແມ່ນໜຶ່ງໃນສິບຂອງສາມພັນຄົນໃນເທດສະການເພນເຕຄອດ. ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງກອງທັບທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 37, ຜູ້ຊຶ່ງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍານິລັນດອນ.

> ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພະຍາກອນຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງບັນຊາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະລົມຫາຍໃຈໄດ້ເຂົ້າມາໃນພວກມັນ, ແລະພວກມັນກໍມີຊີວິດ, ແລະຢືນຂຶ້ນຢູ່ເທິງຕີນຂອງພວກມັນ, ເປັນກອງທັບໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ຄືວົງວານອິດສະຣາເອນທັງສິ້ນ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, “ກະດູກຂອງພວກເຮົາແຫ້ງແລ້ວ, ແລະຄວາມຫວັງຂອງພວກເຮົາກໍສູນສິ້ນໄປ; ພວກເຮົາຖືກຕັດຂາດອອກແລ້ວ.” ເອເຊກຽນ 37:10, 11.

ເຊື້ອສາຍອິສຣາເອນໄດ້ຖືກຕັດແຍກອອກຕາມສ່ວນຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ເອເຊກຽນກໍຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ສ່ວນຂອງຢູດາ ແລະ ເອຟຣາອິມທີ່ໄດ້ຖືກຕັດແຍກອອກນັ້ນ ຈະກາຍເປັນຊາດດຽວ. ກອງທັບນັ້ນປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍໄມ້ທ່ອນສອງອັນທີ່ເຄີຍແຍກຈາກກັນ, ແຕ່ຈະຖືກເຊື່ອມເຂົ້າເປັນໄມ້ທ່ອນດຽວ ເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບພຣະເຈົ້າ.

> ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເຮົາຈະເຮັດພັນທະສັນຍາແຫ່ງສັນຕິສຸກກັບພວກເຂົາ; ມັນຈະເປັນພັນທະສັນຍາອັນເປັນນິດກັບພວກເຂົາ: ແລະ ເຮົາຈະຕັ້ງພວກເຂົາໄວ້, ແລະ ເພີ່ມທະວີພວກເຂົາ, ແລະ ຈະຕັ້ງສະຖານນະມັດສະການອັນບໍລິສຸດຂອງເຮົາໄວ້ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາເປັນນິດ. ພະພັກຂອງເຮົາກໍຈະຢູ່ກັບພວກເຂົາດ້ວຍ: ແທ້ຈິງ ເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ. ແລະ ບັນດາປະຊາຊາດຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄື ພຣະເຢໂຫວາ ຜູ້ຊໍາລະອິດສະຣາເອນໃຫ້ບໍລິສຸດ, ເມື່ອສະຖານນະມັດສະການອັນບໍລິສຸດຂອງເຮົາຈະຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາເປັນນິດ. ເອເຊກຽນ 37:26–28.

ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະຮູ້ວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຊຳລະອິສຣາເອນໃຫ້ບໍລິສຸດ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຕັ້ງສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະອົງໄວ້ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ການທີ່ສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເຊື່ອມເຂົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເປັນຕົວແທນຂອງການເຊື່ອມຮວມພຣະວິຫານຂອງມະນຸດກັບພຣະວິຫານຝ່າຍພຣະເຈົ້າ, ແລະເມື່ອສິ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ບັນດາ 300 ຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າກໍຖືກປະທັບຕາ, ແລະໂລກຈະຖືກເຕືອນໄດ້ແຕ່ໂດຍການເຫັນປະຊາຊົນໜຶ່ງຜູ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃນລະຫວ່າງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “ໜ້າທີ່ຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ໂລກຖືກຊັກຊວນໃຫ້ປະຈັກເຖິງບາບ, ເຖິງຄວາມຊອບທຳ ແລະເຖິງການພິພາກສາ. ໂລກຈະໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນກໍແຕ່ໂດຍການເຫັນຜູ້ທີ່ເຊື່ອຄວາມຈິງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດໂດຍຄວາມຈິງ, ດຳເນີນຊີວິດຕາມຫຼັກການອັນສູງສົ່ງແລະບໍຣິສຸດ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງສູງສົ່ງແລະແຈ່ມແຈ້ງ ເຖິງເສັ້ນແຫ່ງການແບ່ງແຍກລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບຜູ້ທີ່ຢຽບຍ່ຳພຣະບັນຍັດນັ້ນໄວ້ໃຕ້ຕີນ. ການຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດໂດຍພຣະວິນຍານ ເປັນເຄື່ອງຊີ້ບອກເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບຜູ້ທີ່ຮັກສາວັນພັກອັນປອມ. ເມື່ອການທົດສອບມາເຖິງ, ຈະຖືກສະແດງຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍແມ່ນຫຍັງ. ມັນຄືການຖືວັນອາທິດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ ຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແລ້ວ ຍັງຄົງຖືວັນນີ້ວ່າເປັນວັນບໍຣິສຸດ ຍ່ອມແບກຮັບລາຍເຊັນຂອງມະນຸດແຫ່ງບາບ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຄິດຈະປ່ຽນແປງເວລາ ແລະພຣະບັນຍັດ.” Bible Training School, December 1, 1903.

ພະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເຊື່ອມເຂົ້າກັບຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກນັ້ນປ່ຽນຈາກຄຣິສຕະຈັກຜູ້ຕໍ່ສູ້ ໄປເປັນຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ. ພັນທະສັນຍາທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບການນຳໄມ້ສອງອັນມາຕໍ່ເຂົ້າກັນ ເພື່ອໃຫ້ເປັນຊາດດຽວ.

> ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະນຳໄມ້ທ່ອນຂອງໂຢເຊັບ ຊຶ່ງຢູ່ໃນມືຂອງເອຟຣາອິມ ແລະບັນດາເຜົ່າຂອງອິສຣາເອນຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງລາວ ມາລວມເຂົ້າກັບລາວ ຄືກັບໄມ້ທ່ອນຂອງຢູດາ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ມັນເປັນໄມ້ທ່ອນດຽວ ແລະມັນຈະເປັນອັນດຽວໃນມືຂອງເຮົາ. ແລະໄມ້ທ່ອນທັງຫຼາຍທີ່ເຈົ້າຂຽນໄວ້ນັ້ນ ຈະຢູ່ໃນມືຂອງເຈົ້າຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາຂອງພວກເຂົາ. ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ,

> ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະນຳພວກລູກຫລານອິສຣາເອນອອກຈາກທ່າມກາງບັນດາຊົນຕ່າງຊາດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໄປຢູ່ນັ້ນ, ແລະຈະຮວບຮວມພວກເຂົາຈາກທຸກດ້ານ, ແລະຈະນຳພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນຂອງຕົນເອງ: ແລະເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຊາດດຽວໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ ເທິງພູເຂົາແຫ່ງອິສຣາເອນ; ແລະກະສັດອົງດຽວຈະເປັນກະສັດເໜືອພວກເຂົາທັງໝົດ: ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ເປັນສອງຊາດອີກຕໍ່ໄປ, ທັງຈະບໍ່ຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງອານາຈັກອີກເລີຍ: ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປື້ອນມົນທິນອີກດ້ວຍຮູບເຄົາລົບຂອງຕົນ, ຫລືດ້ວຍສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທັງຫລາຍຂອງຕົນ, ຫລືດ້ວຍການລ່ວງລະເມີດໃດໆຂອງພວກເຂົາ: ແຕ່ເຮົາຈະຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນອອກຈາກບັນດາບ່ອນອາໄສທັງຫລາຍຂອງພວກເຂົາ ທີ່ຊຶ່ງໃນບ່ອນນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ເຮັດບາບ, ແລະຈະຊຳລະພວກເຂົາໃຫ້ສະອາດ: ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ. ເອເຊກຽນ 37:19–23.

ໄມ້ທ່ອນຂອງເອຟຣາອິມ ແລະ ໄມ້ທ່ອນຂອງຢູດາ ແມ່ນການກະຈັດກະຈາຍສອງຄັ້ງເປັນເວລາ 2520 ປີ ທີ່ມາຕໍ່ຕ້ານເອຟຣາອິມ ແລະ ຢູດາ ຊຶ່ງໄດ້ບັນລຸຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງມັນໃນປີ 1798 ແລະ ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຕາມລໍາດັບ. ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນປະຊາຊາດດຽວຂອງອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເມື່ອພາລະກິດແຫ່ງການຊໍາລະປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ຫຼື ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນແບບຢ່າງຂອງປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ຈະຖືກກໍາຈັດສິ່ງມົນທິນ ແລະ ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ (ຖືກຊໍາລະ) ໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ຊຶ່ງມາຢ່າງກະທັນຫັນຍັງພຣະວິຫານຂອງທ່ານ ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເມື່ອການກໍາຈັດສິ່ງມົນທິນນັ້ນສໍາເລັດລົງ, ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດພຽງເລັກນ້ອຍ, ຄຣິດຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຈະມີກະສັດປົກຄອງເໜືອພວກເຂົາ, ແລະ ກະສັດນັ້ນຄື ດາວິດ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ເລີ່ມຄອງລາດເມື່ອອາຍຸສາມສິບປີ. ດາວິດຄົນດຽວກັນນີ້ແຫຼະ ທີ່ໃນພຣະທຳມັດທາຍ ບົດທີ 1 ເປັນລໍາດັບຊົ່ວອາຍຸທີສິບສີ່ນັບແຕ່ອັບຣາຮາມ. ສິ່ງນີ້ລະບຸເຖິງພະຍານຄົນທີສາມຂອງດາວິດ ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນມາຈາກໄມ້ທ່ອນສອງອັນນັ້ນ ຖືກນໍາພາໂດຍກະສັດດາວິດ ເມື່ອຄຣິດຕະຈັກຖືກຊໍາລະໃຫ້ພົ້ນຈາກຂ້າວລວງ.

> ແລະດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະເປັນກະສັດເໜືອພວກເຂົາ; ແລະພວກເຂົາທັງໝົດຈະມີຜູ້ລ້ຽງພຽງຜູ້ດຽວ: ພວກເຂົາຈະດຳເນີນຕາມຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາດ້ວຍ, ແລະຈະຮັກສາກົດເກນຂອງເຮົາ, ແລະປະຕິບັດຕາມນັ້ນ. ແລະພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານແກ່ຢາໂຄບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ, ຊຶ່ງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ; ແລະພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ, ຄືພວກເຂົາ ແລະລູກຫລານຂອງພວກເຂົາ ແລະລູກຫລານຂອງລູກຫລານຂອງພວກເຂົາເປັນນິດ; ແລະດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາຕະຫລອດໄປ. ເອເຊກຽນ 37:24, 25.

ກອງທັບນັ້ນກໍແມ່ນປະໂຣຫິດຕາມ 1 ເປໂຕ ບົດທີ 2 ດ້ວຍ, ຜູ້ທີ່ມີອາຍຸສາມສິບປີເມື່ອເຂົາເລີ່ມຮັບໃຊ້.

> ພວກທ່ານດ້ວຍເໝືອນກັນ, ເປັນດັ່ງກ້ອນຫີນທີ່ມີຊີວິດ, ກໍຖືກກໍ່ຂຶ້ນເປັນພະນິເວດຝ່າຍວິນຍານ, ເປັນຄະນະປະໂຣຫິດອັນບໍລິສຸດ, ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຝ່າຍວິນຍານ ຊຶ່ງເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. 1 ເປໂຕ 2:5

ປະໂລຫິດເຫຼົ່ານັ້ນຍັງໄດ້ຖືກທຳນາຍເປັນແບບໂດຍນັກເທດສະໜາຂອງຂະບວນການມິນເລີຣາຍ 300 ຄົນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳໃຊ້ແຜນພາບປີ 1843 ຈຳນວນ 300 ສະບັບທີ່ໄດ້ຈັດພິມຂຶ້ນ ແລະໃຊ້ແຜນພາບເຫຼົ່ານັ້ນເພື່ອນຳຂ່າວສານໄປສູ່ຄົນຮຸ່ນຂອງພວກເຂົາ.

> “ຫຼັງຈາກການພິຈາລະນາຫາລືກັນບາງປະການໃນເລື່ອງນັ້ນ, ກໍໄດ້ມີມະຕິເປັນເອກະສັນໃຫ້ພິມແບບຫີນເພີ່ມອີກສາມຮ້ອຍແຜ່ນທີ່ຄ້າຍກັນກັບແຜ່ນນີ້, ຊຶ່ງກໍໄດ້ດຳເນີນການສຳເລັດໃນໄມ່ຊ້າ. ແຜ່ນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ແຜນພາບ ’43.’ ການປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງນີ້ເປັນການປະຊຸມທີ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ.” The Autobiography of Joseph Bates, 263.

> “ບັດນີ້ ປະຫວັດຂອງພວກເຮົາສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໄດ້ມີຄົນຫຼາຍຮ້ອຍຄົນທີ່ສອນຈາກແຜນພູມລຳດັບເວລາດຽວກັນກັບທີ່ William Miller ໄດ້ໃຊ້ ແລະທັງໝົດກໍເປັນແບບດຽວກັນ. ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວຂອງຂ່າວສານໄດ້ຢູ່ເທິງຫົວຂໍ້ດຽວກັນ ຄື ການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະເຢຊູອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນເວລາທີ່ແນ່ນອນ ຄື ປີ 1844.” Joseph Bates, Early SDA Pamphlets, 17.

ນັກເທດສະໜາຝ່າຍ Millerite ຈຳນວນ 300 ຄົນໄດ້ສຳເລັດວຽກງານຂອງພວກເຂົາໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະພຣະວິນຍານແຫ່ງການດົນໃຈແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດນັ້ນເປັນແບບຢ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຕາມຄຳກ່າວຂອງ Joseph Bates, ພວກເຂົາ “all of one stamp.” ກິເດໂອນໄດ້ສັ່ງກອງທັບຂອງຕົນຈຳນວນສາມຮ້ອຍຄົນໃຫ້ເຮັດຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດ. ນັກເທດສະໜາ Millerite 300 ຄົນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບໂດຍກອງທັບຂອງກິເດໂອນຈຳນວນສາມຮ້ອຍຄົນ, ຈະຕ້ອງຖືກຈັດໃຫ້ຢູ່ໃນແນວດຽວກັນທີ່ 9/11, ບ່ອນທີ່ຂ່າວສານທຳອິດໄດ້ຮັບການເສີມອຳນາດ ແລະການທົດສອບເລີ່ມຕົ້ນ.

> ແລ້ວ ເຢຣຸບບາອານ ຜູ້ຊຶ່ງຄື ກີເດໂອນ ພ້ອມທັງປະຊາຊົນທັງໝົດທີ່ຢູ່ກັບທ່ານ ໄດ້ລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າຕູ່ ແລະ ຕັ້ງຄ້າຍຢູ່ຂ້າງນ້ຳພຸຮາໂຣດ; ສ່ວນກອງທັບຂອງຊາວມີດີອານຢູ່ທາງເໜືອຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ ໃກ້ເນີນພູໂມເຣ ໃນຮ່ອມພູ. ແລະ ພຣະຢາເວຊົງຕັດແກ່ກີເດໂອນວ່າ, “ປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ກັບເຈົ້າມີຫຼາຍເກີນໄປ ສຳລັບເຮົາທີ່ຈະມອບຊາວມີດີອານໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ, ຢ້ານວ່າອິສຣາເອນຈະໂອ້ອວດຕໍ່ຕ້ານເຮົາ ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ມືຂອງຂ້ານ້ອຍເອງໄດ້ຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນ.’ ບັດນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງໄປປະກາດໃນຫູຂອງປະຊາຊົນ ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຢ້ານ ແລະ ຄວາມກົວຄອບງຳຢູ່ ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນກັບຄືນໄປ ແລະ ອອກໄປແຕ່ເຊົ້າຈາກພູກີເລອາດ.’” ແລະ ມີປະຊາຊົນກັບຄືນໄປສອງໝື່ນສອງພັນຄົນ; ແລະ ຍັງເຫຼືອຢູ່ໜຶ່ງໝື່ນຄົນ. ແລະ ພຣະຢາເວຊົງຕັດແກ່ກີເດໂອນວ່າ, “ປະຊາຊົນຍັງຫຼາຍເກີນໄປຢູ່; ຈົ່ງນຳເຂົາທັງຫຼາຍລົງໄປຫານ້ຳ, ແລະ ເຮົາຈະທົດລອງເຂົາທັງຫຼາຍເພື່ອເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະ ຈະເປັນດັ່ງນີ້, ຄົນໃດທີ່ເຮົາບອກເຈົ້າວ່າ, ‘ຄົນນີ້ຈະໄປກັບເຈົ້າ,’ ຄົນນັ້ນກໍຈະໄປກັບເຈົ້າ; ແລະ ຄົນໃດກໍຕາມທີ່ເຮົາບອກເຈົ້າວ່າ, ‘ຄົນນີ້ຈະບໍ່ໄປກັບເຈົ້າ,’ ຄົນນັ້ນກໍຈະບໍ່ໄປ.”

> ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງພາປະຊາຊົນລົງໄປຫານ້ຳ; ແລະພຣະຢາເວຫ໌ຊົງກ່າວແກ່ກິເດໂອນວ່າ, ທຸກຄົນທີ່ເລຍນ້ຳດ້ວຍລີ້ນຂອງຕົນ ເໝືອນດັ່ງຫມາເລຍນ້ຳ, ເຈົ້າຈົ່ງແຍກຜູ້ນັ້ນໄວ້ຕ່າງຫາກ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ທຸກຄົນທີ່ຄຸກເຂົ່າລົງເພື່ອດື່ມນ້ຳ. ຈຳນວນຂອງຜູ້ທີ່ເລຍນ້ຳ ໂດຍໃຊ້ມືຕັກຂຶ້ນຫາປາກ ມີສາມຮ້ອຍຄົນ; ແຕ່ປະຊາຊົນທີ່ເຫຼືອທັງໝົດໄດ້ຄຸກເຂົ່າລົງດື່ມນ້ຳ. ພວກຜູ້ປົກຄອງ 7:1–6.

ຊື່ຂອງກີເດໂອນຖືກປ່ຽນເປັນ ເຢຣຸບບາອານ, ມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຕໍ່ສູ້ກັບບາອານ.” ກີເດໂອນມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຜູ້ຕັດໂຄ່ນ,” ແລະ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາໄດ້ວາງຂວານໄວ້ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້. ໂຢຮັນເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງ William Miller, ຜູ້ສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ຊຶ່ງແມ່ນຈຸດທີ່ກີເດໂອນສອດຄ່ອງກັນ. ກີເດໂອນຄື Miller, ເອລີຢາ alpha, ໃນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ.

ພວກມີດີອານແມ່ນສັດຕູຈາກຝ່າຍເໜືອ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງຄ້າຍຢູ່ໃກ້ເນີນພູໂມເຣ, ສ່ວນກີເດໂອນຢູ່ຂ້າງບໍ່ນ້ຳຮາໂຣດ, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ຄວາມສະພຶງກົວ. 9/11 ໄດ້ນຳເຂົ້າການກໍ່ການຮ້າຍ, ແລະຂ່າວສານປະການທຳອິດແມ່ນຄຳເອີ້ນໃຫ້ຍຳເກງພຣະເຈົ້າ. ກີເດໂອນຢູ່ທີ່ 9/11, ຄືບໍ່ນ້ຳຮາໂຣດ (ການກໍ່ການຮ້າຍ), ແລະສັດຕູຈາກຝ່າຍເໜືອຢູ່ໃນຫຸບເຂົາໃກ້ເນີນພູໂມເຣ, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ຝົນຕົ້ນລະດູ. ໃນເວລາ 9/11 ການໂປະພອຍຂອງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງເປັນຝົນຕົ້ນລະດູ, ໄດ້ເລີ່ມຕົກລົງມາຈາກເນີນພູໂມເຣ. ຫຼັງຈາກການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດໃນສອງຄັ້ງ, ຄົນຈຳນວນສອງໝື່ນສອງພັນໄດ້ຖືກສົ່ງກັບບ້ານຈາກພູກິເລອາດ. ກິເລອາດໝາຍເຖິງເຄື່ອງໝາຍທາງ, ແລະເຄື່ອງໝາຍທາງທີ່ຄົນສອງໝື່ນສອງພັນໄດ້ຖືກສົ່ງກັບບ້ານນັ້ນ ແມ່ນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ຂອງວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ຫຼື 18 ກໍລະກົດ 2020. ຈຳນວນຊາວສອງເປັນເຄື່ອງໝາຍທາງຂອງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ 22 ບົ່ງຊີ້ວັນທີ່ຄວາມຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

ການທົດສອບຕໍ່ໄປແມ່ນການທົດສອບເລື່ອງນ້ຳ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ໂດຍການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter, ບ່ອນທີ່ມີສອງເຕັນທີ່ກ່ຽວພັນກັບນ້ຳ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. Exeter ຫມາຍເຖິງ “ປ້ອມປາການເທິງນ້ຳ,” ແລະເຕັນອີກຫຼັງໜຶ່ງນັ້ນຖືກຄອບຄອງໂດຍພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ໂງ່ຈ້າຈາກ Watertown. Exeter ເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບເລື່ອງນ້ຳຂອງ Gideon, ແຕ່ສິ່ງສຳຄັນບໍ່ແມ່ນນ້ຳຫຼາຍເທົ່າໃດ, ຫາກແມ່ນວິທີການທີ່ໃຊ້ໃນການດື່ມນ້ຳ. ຄົນຈຳພວກໜຶ່ງເມື່ອຍລ້າເກີນໄປທີ່ຈະເຄື່ອນຕໍ່ໄປໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາວິດນ້ຳຂຶ້ນມາ, ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງກໍຍັງເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າຕໍ່. ຄົນຈຳພວກໜຶ່ງແມ່ນຈຳພວກທີ່ເມື່ອຍລ້າ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Leah ເມື່ອທຽບກັບ Rachel, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ເດີນທາງທີ່ດີ.

ພາລະກິດຮັບໃຊ້ຂອງ Future for America ແມ່ນ Gideon ໃນເຫດການ 9/11, ເມື່ອການທົດສອບທຳອິດໃນສອງການທົດສອບຈະຊຳລະຄົນກຸ່ມໃຫຍ່ອອກຈາກກອງຂອງ Gideon. ການກໍ່ການຮ້າຍໃນ 9/11 ບົ່ງຊີ້ບໍ່ນ້ຳຂອງ Harod ແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວແລະຄວາມຫວາດຫວັ່ນ, ແລະເນີນພູຂອງ Moreh ບົ່ງຊີ້ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຝົນປາຍລະດູ. ການແຍກອອກໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ເມື່ອສອງໝື່ນສອງພັນຄົນໄດ້ຈາກໄປ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງເວລາແຫ່ງການຄອຍຊ້າດ້ວຍຈຳນວນຊາວສອງ. ສາມຮ້ອຍຄົນຂອງ Gideon ແມ່ນຜູ້ທີ່ຜ່ານການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ, ຊຶ່ງແມ່ນການທົດສອບເກື່ອນວິທີການຂອງຝົນປາຍລະດູ ຕາມທີ່ໄດ້ບົ່ງຊີ້ໄວ້ໃນ Isaiah ບົດທີຊາວແປດ.

ເປໂຕຢູ່ທີ່ Panium ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ Pentecost. Pentecost ແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ Daniel ບົດ 11 ຂໍ້ 16 ກໍແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດເຊັ່ນກັນ. ຂໍ້ 13 ຫາ 15 ຂອງ Daniel ບົດ 11 ແມ່ນ Panium, ແລະຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນພາຍນອກທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະເປໂຕໃນພຣະທຳ Acts, ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມແລະທີເກົ້າ, ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນພາຍໃນທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ແນວພາຍນອກກຳລັງລະບຸປະຫວັດສາດທີ່ນຳໄປສູ່ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະແນວພາຍໃນລະບຸປະຫວັດສາດຂອງການປະທັບຕາຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເນື່ອງຈາກເປໂຕເປັນສັນຍະລັກທີ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງທັງໃນປະຫວັດສາດພາຍນອກແລະພາຍໃນທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດ, ຈຶ່ງເຫັນວ່າເໝາະສົມທີ່ຈະວາງເປໂຕໄວ້ໃນບໍລິບົດຄຳພະຍາກອນທີ່ດຳເນີນຢູ່ພາຍໃຕ້ການອ່ານພຣະຄຳພີແບບຜິວໜ້າ.

ຄຳພະຍາກອນພຣະເມຊີອາສິບສອງປະການທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ວ່າໄດ້ສຳເລັດແລ້ວໃນພຣະທຳມັດທາຍ ເປັນຕົວແທນປະຫວັດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. “ເວລາສຸດທ້າຍ” ເປັນເຄື່ອງໝາຍການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການປະຕິຮູບ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ການເກີດຂອງອາໂຣນ ແລະ ໂມເຊ ໄດ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ໃນສາຍຂອງໂມເຊ ຄື alpha ຂອງພຣະຄຣິດ, ດັ່ງນັ້ນການເກີດຂອງໂຢຮັນ ແລະ ພຣະເຢຊູ ຜູ້ເປັນລູກພີ່ລູກນ້ອງຂອງລາວ ກໍໄດ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1989 ເຊັ່ນກັນ. ການພິຈາລະນາຄຳພະຍາກອນພຣະເມຊີອາສິບສອງປະການນັ້ນຈະຄຸ້ມຄ່າຫຼືບໍ່ ຍິ່ງນ່າຄົ້ນຄິດຂຶ້ນເມື່ອຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດ ໂດຍການຍົກອີກຄຳຖາມໜຶ່ງຂຶ້ນມາ. ມີພຣະຄຳພີເຫຼັ້ມອື່ນໃດອີກ ທີ່ໝາຍໄວ້ເຖິງການສຳເລັດຂອງພຣະເມຊີອາຫຼາຍເທົ່າກັບທີ່ພົບໃນມັດທາຍ?

> “ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນແຜ່ນດິນໂລກ ສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມຄ້າຍຄືກັນຢ່າງເດັ່ນຊັດ ຈາກຍຸກສະໄໝໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຍຸກສະໄໝໜຶ່ງ ໃນທຸກການປະຕິຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຫຼືການເຄື່ອນໄຫວທາງສາສະໜາ. ຫຼັກການໃນການຈັດການຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ມະນຸດນັ້ນ ຄົງຢູ່ເໝືອນເດີມຢູ່ສະເໝີ. ການເຄື່ອນໄຫວສຳຄັນໃນປະຈຸບັນ ມີສິ່ງທີ່ຂະໜານຄຽງກັນກັບບັນດາການເຄື່ອນໄຫວໃນອະດີດ, ແລະປະສົບການຂອງຄຣິດຈັກໃນຍຸກກ່ອນໆ ມີບົດຮຽນອັນມີຄຸນຄ່າຢ່າງຍິ່ງສຳລັບເວລາຂອງພວກເຮົາເອງ.” The Great Controversy, 343.

ການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການປະຕິຮູບທຸກປະການລ້ວນມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ຊຶ່ງໃນພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ.” ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການປະຕິຮູບຂອງພຣະຄຣິດ ຄືການບັງເກີດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າທັງຂອງປີ 1798 ແລະ 1989,

## ໝຸດໝາຍເມຊີອານິກທຳອິດ—1989

> ພວກເຂົາທູນຕອບພະອົງວ່າ, “ໃນເບັດເລເຮັມ ແຫ່ງແຂວງຢູເດຍ; ເພາະວ່າສາດສະດາໄດ້ຂຽນໄວ້ດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ແລະເຈົ້າ ເບັດເລເຮັມ ໃນແຜ່ນດິນຂອງຢູດາ, ບໍ່ແມ່ນເມືອງນ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງຢູດາ; ເພາະວ່າຈາກເຈົ້າຈະມີຜູ້ຄອງຄອງອົງໜຶ່ງອອກມາ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະປົກຄອງຊົນຊາດອິສຣາເອນຂອງເຮົາ.’ ມັດທາຍ 2:5, 6.”

## ຄຳພະຍາກອນ

> ແຕ່ເຈົ້າ, ເບັດເລເຮັມ ເອຟຣາທາ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າເປັນເມືອງນ້ອຍໃນບັນດາພັນຄົນຂອງຢູດາ, ແຕ່ຈາກເຈົ້າຈະມີຜູ້ໜຶ່ງອອກມາເພື່ອເຮົາ, ຜູ້ທີ່ຈະເປັນຜູ້ຄອບຄອງໃນອິສຣາເອນ; ການອອກມາຂອງພຣະອົງໄດ້ມີມາແຕ່ບູຮານ, ແຕ່ນິລັນດອນ. ມີກາ 5:2.

ປີ 1989 ເປັນເວລາແຫ່ງອວສານຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ມັນໄດ້ມາເຖິງຫຼັງຈາກ 126 ປີນັບແຕ່ການກະບົດຂອງປີ 1863, ແລະໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Ronald Reagan ແລະ George Bush ຜູ້ພໍ່. ເວລາແຫ່ງອວສານໃນປະຫວັດຂອງໂມເຊ ແມ່ນການບັງເກີດຂອງ Aaron ແລະ Moses, ເຊັ່ນດຽວກັນ ເວລາແຫ່ງອວສານໃນປະຫວັດຂອງພຣະຄຣິດ ກໍແມ່ນການບັງເກີດຂອງ John the Baptist ແລະ ພຣະຄຣິດ. ເມື່ອພຣະທຳພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1989, ຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມຂຶ້ນ. ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ນັ້ນນຳໄປສູ່ໝຸດໝາຍທີສອງ ໂດຍຊີ້ບອກເວລາທີ່ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບໄດ້ຮັບການພັດທະນາຈາກຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນ.

ທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບລ້ວນແຕ່ໝາຍເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ຂ່າວສານຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນທາງການ ແລະຈາກນັ້ນມາກໍກາຍເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບ. ພຣະຄຣິດຊົງອະທິບາຍການທົດສອບນັ້ນລ່ວງໜ້າສະເໝີ ກ່ອນທີ່ຈະຊົງໃຫ້ຊາຍແລະຍິງຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການທົດສອບນັ້ນ. ອາດາມ ແລະ ເອວາ ໄດ້ຖືກບອກໄວ້ລ່ວງໜ້າເຖິງຜົນທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ ຫາກພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ແລະພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງປ່ຽນແປງເລີຍ.

> ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າໄດ້ບັນຊາມະນຸດນັ້ນວ່າ, “ເຈົ້າຈະກິນຜົນຈາກຕົ້ນໄມ້ທຸກຕົ້ນໃນສວນນີ້ໄດ້ຢ່າງເສລີ; ແຕ່ຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ດີແລະຊົ່ວ ເຈົ້າຢ່າກິນຈາກມັນເດັດຂາດ; ເພາະວັນໃດທີ່ເຈົ້າກິນຈາກມັນ ເຈົ້າຈະຕ້ອງຕາຍແນ່ນອນ.” ປະຖົມມະການ 2:16, 17.

ວິລລຽມ ມິລເລີ ໄດ້ “ຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບ” ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນລະຫວ່າງປີ 1831 ຫາ 1833. ຂ່າວສານຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບໃນປີ 1996 ດ້ວຍການຕີພິມນິຕິຍະສານ Time of the End ຊຶ່ງກວມເອົາຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989. ໃນປີນັ້ນ ສິ່ງພິມທີ່ມີຊື່ວ່າ Prophetic Time Lines ກໍໄດ້ຖືກຕີພິມເຊັ່ນກັນ, ແລະໄດ້ນຳສະເໜີວິທີການທີ່ມີພະລັງຫຼາຍກວ່າກົດເກນທີ່ ວິລລຽມ ມິລເລີ ຮັບເອົາໄວ້ເຖິງຊາວສອງເທົ່າ. ບັດນີ້ ກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນສິ່ງພິມ Prophetic Keys. ກົດເກນທີ່ບັນດາຜູ້ປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມທຸກຄົນຈະນຳໃຊ້ ກໍຄືກົດເກນຂອງ ມິລເລີ.

> “ຜູ້ທີ່ກໍາລັງມີສ່ວນຮ່ວມໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ກໍາລັງຄົ້ນຄວ້າພຣະຄໍາພີຕາມແຜນການດຽວກັນທີ່ບິດາ Miller ໄດ້ຍຶດຖື.” Review and Herald, November 25, 1884.

ກົດເກນຂອງ Miller ເປັນອັນຟາ ແລະ ກະແຈແຫ່ງຄຳພະຍາກອນເປັນໂອເມກາ. ວິທີດຽວທີ່ຈະຜ່ານຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບທາງຄຳພະຍາກອນໄດ້ ຄື ຕ້ອງນຳໃຊ້ວິທີການສຶກສາທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂ່າວສານທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ອາດຖືກແຍກອອກຈາກວິທີການທີ່ແທ້ຈິງ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງສ້າງຕັ້ງຂ່າວສານນັ້ນ. ໃນທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບ ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບສຳລັບຄົນຮຸ່ນນັ້ນຖືກນຳສະເໜີອອກມາ ແລະ ມັນລວມເອົາວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງໄວ້ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງຫຼັກໝາຍ. ຂ່າວສານຂອງ Miller ຕັ້ງຢູ່ເທິງການເປີດຜະນຶກໜັງສືດານີເອນ. ຂ່າວສານຂອງລາວແມ່ນຂ່າວສານຂອງ Gideon, ເພາະວ່າມັນໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດກອງທັບສາມຮ້ອຍຄົນເຊັ່ນກັນ.

> ແລະທ່ານໄດ້ແບ່ງຜູ້ຊາຍສາມຮ້ອຍຄົນອອກເປັນສາມກອງ, ແລະໄດ້ໃຫ້ແກ່ມືຂອງທຸກຄົນມີແກປະກາດອັນໜຶ່ງ, ພ້ອມດ້ວຍໄຫເປົ່າ ແລະມີຄົບໄຟຢູ່ພາຍໃນໄຫ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງຂ້ານ້ອຍ ແລະກະທຳຕາມຢ່າງດຽວກັນ; ແລະເບິ່ງເຖິງ, ເມື່ອຂ້ານ້ອຍໄປເຖິງຊາຍຄ້າຍດ້ານນອກ, ກໍໃຫ້ເປັນວ່າ, ດັ່ງທີ່ຂ້ານ້ອຍກະທຳ ພວກທ່ານກໍຈົ່ງກະທຳດ້ວຍ. ເມື່ອຂ້ານ້ອຍເປົ່າແກປະກາດ, ທັງຂ້ານ້ອຍແລະທຸກຄົນທີ່ຢູ່ກັບຂ້ານ້ອຍ, ແລ້ວພວກທ່ານກໍຈົ່ງເປົ່າແກປະກາດເໝືອນກັນຢູ່ທຸກດ້ານຮອບຄ້າຍທັງໝົດ, ແລະກ່າວວ່າ, ດາບຂອງພຣະຢາເວ ແລະຂອງກິເດໂອນ. ຜູ້ວິນິດໄສ 7:16–18.

ຂ່າວສານຂອງ Miller ແມ່ນ “ແກ” ແລະ “ດາບ.” ແຕ່ມັນເປັນດາບຂອງທັງ Gideon ແລະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖືກຕີພິມໃນປີ 1611, ແລະ 220 ປີຕໍ່ມາ Miller ໄດ້ຕີພິມຂ່າວສານຂອງລາວກ່ຽວກັບທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ຄຳປະກາດເອກະລາດໄດ້ຖືກຕີພິມໃນປີ 1776, ແລະ 220 ປີຕໍ່ມາໃນປີ 1996, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຖືກຕີພິມ. ຂ່າວສານຂອງ Miller ແມ່ນຂ່າວສານພາຍໃນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳ Ulai, ຊຶ່ງປະກາດການເປີດຂອງການພິພາກສາ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຂອງ Future for America ແມ່ນຂ່າວສານພາຍນອກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳ Hiddekel, ຊຶ່ງປະກາດການປິດຂອງການພິພາກສາ.

ວິທີການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຳພະຍາກອນເມສຊີອາອົງໜຶ່ງ ທີ່ມັດທາຍໄດ້ລະບຸວ່າສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນພຣະຄຣິດ, ແລະໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ມັນກໍເປັນແບບຢ່າງຂອງປີ 1831, ໂດຍທີ່ “ພໍ່” ເປັນຕົວແທນຂອງລູກຊາຍຂອງຕົນໃນປີ 1996. ພະຍານສອງຄົນຂອງວິທີການນີ້ແມ່ນອັນຟາແລະໂອເມກາ, ແລະດ້ວຍການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວມະນຸດ, ພວກເຂົາຮ່ວມກັນສະຖາປະນາຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງພໍ່ກັບລູກຊາຍ, ຊຶ່ງເປັນຄວາມສຳພັນຂອງຂ່າວສານເອລີຢາຂອງມາລາກີ. ໃຈຂອງພໍ່ຖືກຫັນໄປຫາລູກໆ, ແລະໃຈຂອງລູກໆກໍຫັນກັບໄປຫາພໍ່ເຊັ່ນດຽວກັນ. ກົດເກນຂອງ Miller ຕ້ອງຖືກນຳມາປະສານເຂົ້າກັບກົດເກນທີ່ມີຊື່ວ່າ Prophetic Keys. ແສງສະຫວ່າງໃໝ່ຕ້ອງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເທິງແສງສະຫວ່າງເກົ່າ. ຜູ້ທີ່ເລືອກບໍ່ໃຊ້ວິທີການຂອງປີ 1831 ແລະ 1996 ຖືກສາບແຊ່ງ. ຄົນຈຳພວກໜຶ່ງຖືກສາບແຊ່ງ, ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງໄດ້ຮັບພອນ. ທາງເລືອກເປັນຂອງທ່ານ?

## ໝຸດໝາຍແຫ່ງພຣະເມຊີອາຄັ້ງທີສອງ —1996

> ເພື່ອວ່າຈະສຳເລັດຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໂດຍຜູ້ພະຍາກອນວ່າ, ເຮົາຈະເປີດປາກຂອງເຮົາເປັນຄຳອຸປະມາ; ເຮົາຈະກ່າວເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກປິດບັງໄວ້ຕັ້ງແຕ່ການວາງຮາກຖານຂອງໂລກ. ມັດທາຍ 13:35.

## ຄຳທຳນາຍ

> ຂ້າພະເຈົ້າຈະອ້າປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄຳອຸປະມາ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳລຶກລັບແຕ່ເກົ່າກ່ອນ. ພຣະຄຳເພງ 78:2.

ຖ້ອຍຄໍາອັນເລິກລັບ; ຄໍາອຸປະມາທັງຫຼາຍທີ່ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ “ປະກາດອອກ” ນັ້ນ ເປັນການນໍາສະເໜີຄວາມຈິງແບບເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຜະນຶກໄວ້ ຫຼືຖືກປິດບັງໄວ້ ນັບແຕ່ການວາງຮາກຖານຂອງໂລກ. ເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນຖືກຈັດຮູບໃຫ້ເປັນທາງການແລ້ວ ຈາກນັ້ນມັນກໍໄດ້ຮັບການປະທານລິດເດດໂດຍການສໍາເລັດຂອງຄໍາພະຍາກອນ ຊຶ່ງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາຂອງການທົດສອບ.

ເມື່ອຝົນປາຍຫຼັງເລີ່ມຕົກປະພອຍໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ການກະບົດແຫ່ງປີ 1888 ແລະຂອງໂຄຣາກໍໄດ້ຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ. ໃນການກະບົດທີ່ Minneapolis ໃນປີ 1888 ແລະໃນການກະບົດຂອງໂຄຣາ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະເຈົ້າຄັດເລືອກໄວ້ໄດ້ຖືກປະຕິເສດ ພ້ອມກັບຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົານຳສະເໜີ. ທັງເດັກນ້ອຍແລະນ້ຳອາບກໍຖືກຖິ້ມອອກໄປພ້ອມກັນ. ພວກມັນຖືກຖິ້ມອອກໄປໂດຍອ້າງເຫດວ່າ ຊຸມນຸມຊົນທັງໝົດບໍລິສຸດເທົ່າກັນກັບຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຄັດເລືອກ. ພວກກະບົດບໍ່ສາມາດມອງເຫັນຄວາມເປັນພຣະຈັກໃນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ເປັນມະນຸດ. ສິ່ງດຽວທີ່ພວກເຂົາມອງເຫັນໄດ້ຄືຕົນເອງ, ຄືມະນຸດທີ່ປາດສະຈາກຄວາມເປັນພຣະຈັກ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຄິດວ່າທຸກຄົນກໍເໝືອນກັນ.

> ເມື່ອນັ້ນ ໂກຣາ ບຸດຂອງອິດຊາ ບຸດຂອງໂກຮັດ ບຸດຂອງເລວີ ພ້ອມກັບ ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ບຸດທັງຫຼາຍຂອງເອລີອາບ ແລະ ໂອນ ບຸດຂອງເປເລັດ ຊຶ່ງເປັນລູກຫຼານຂອງຣູເບນ ໄດ້ພາກັນຊວນຜູ້ຄົນຂຶ້ນມາ; ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າໂມເຊ ພ້ອມດ້ວຍບາງຄົນໃນພວກລູກຫຼານອິດສະຣາເອນ ຈໍານວນສອງຮ້ອຍຫ້າສິບຄົນ ຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍໃນທີ່ປະຊຸມ ເປັນຄົນມີຊື່ສຽງໃນຊຸມນຸມ ເປັນບຸລຸດມີກຽດ; ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຊຸມນຸມກັນເຂົ້າຕໍ່ຕ້ານໂມເຊ ແລະ ຕໍ່ຕ້ານອາໂຣນ ແລະ ກ່າວແກ່ທັງສອງວ່າ, “ພວກທ່ານຍົກຕົນເອງເກີນໄປແລ້ວ ເພາະທີ່ປະຊຸມທັງໝົດນັ້ນບໍລິສຸດ ທຸກຄົນໃນພວກເຂົາກໍບໍລິສຸດ ແລະ ພຣະຢາເວຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ: ດັ່ງນັ້ນ ເຫດໃດພວກທ່ານຈຶ່ງຍົກຕົນຂຶ້ນເໜືອຊຸມນຸມຂອງພຣະຢາເວ?” ກັນດານວິຖີ 16:1–3.

ການກະບົດຂອງໂຄຣາ, 1888 ແລະ 9/11 ຖືກນໍາສະເໜີວ່າເປັນການປະຕິເສດທີ່ຈະຍອມຢູ່ໃຕ້ການນໍາຂອງຜູ້ນໍາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້, ໃນຂະນະດຽວກັນກໍວາງຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນຄໍານິຍາມອັນເປັນເທັດຂອງຊຸມນຸມຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຢເຣມີຢາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນປາກົດການດຽວກັນເມື່ອພວກກະບົດໄດ້ອ້າງວ່າ “ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ ຄືພວກນີ້.”

> ພຣະຄໍາທີ່ມາເຖິງເຢເຣມີຢາຈາກພຣະຢາເວ, ມີວ່າ,

> ຈົ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູແຫ່ງພຣະນิเวດຂອງພຣະຢາເວ, ແລະປະກາດຖ້ອຍຄຳນີ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຟັງພຣະວະຈະນະຂອງພຣະຢາເວ, ບັນດາຊາວຢູດາທັງປວງ, ຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາທາງປະຕູເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອນະມັດສະການພຣະຢາເວ. ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ, ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງແກ້ໄຂວິຖີທາງ ແລະການປະພຶດຂອງພວກເຈົ້າ, ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້. ຢ່າໄວ້ວາງໃຈໃນຖ້ອຍຄຳມຸສາ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ແມ່ນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້.”

> ເພາະວ່າ ຖ້າພວກເຈົ້າແກ້ໄຂທາງຂອງຕົນ ແລະການປະພຶດຂອງຕົນໃຫ້ດີແທ້ໆ; ຖ້າພວກເຈົ້າພິພາກສາຢ່າງຍຸດຕິທໍາແທ້ຈິງລະຫວ່າງຄົນໜຶ່ງກັບເພື່ອນບ້ານຂອງລາວ; ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ບີບບັງຄົນຕ່າງດ້າວ, ລູກກໍາພ້າ ແລະແມ່ໝ້າຍ, ແລະບໍ່ຫຼັ່ງເລືອດຜູ້ບໍລິສຸດໃນສະຖານທີ່ນີ້, ແລະບໍ່ດໍາເນີນຕາມພະອື່ນເພື່ອນໍາຄວາມພິນາດມາສູ່ຕົນເອງ: ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້, ໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ, ຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ.

> ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ພວກທ່ານໄວ້ວາງໃຈໃນຖ້ອຍຄຳມຸສາ ຊຶ່ງບໍ່ອາດໃຫ້ປະໂຫຍດໄດ້. ເຢເຣມີຢາ 7:1–8.

ຖ້ອຍຄຳເທັດຂອງພວກຢິວໃນສະໄໝຂອງເຢເຣມີຢາ ແມ່ນຖ້ອຍຄຳເທັດຂອງໂຄຣາ ແລະພວກສະຫາຍຂອງລາວ, ພວກກະບົດໃນປີ 1888 ແລະແນ່ນອນ, ພວກກະບົດຂອງ 9/11. ພວກມັນແມ່ນຄວາມຕົວະທີ່ພວກຂີ້ເຫຼົ້າຂອງເອຟຣາອິມໃຊ້ຫຼົບຊ່ອນຢູ່ພາຍໃຕ້ໃນ ເອຊາຢາ 28.

> ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງຟັງພຣະທໍາຂອງພຣະຢາເວ ພວກທ່ານຜູ້ເປັນຄົນເຍາະເຍີ້ຍ ຜູ້ປົກຄອງປະຊາຊົນນີ້ທີ່ຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເພາະພວກທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ ແລະໄດ້ຕົກລົງກັນກັບແດນມໍລະນາ; ເມື່ອໄພພິບັດອັນຖ້ວມລົ້ນພັດຜ່ານມາ ມັນຈະບໍ່ມາເຖິງພວກເຮົາ; ເພາະພວກເຮົາໄດ້ເຮັດຄວາມຕົວະໃຫ້ເປັນທີ່ລີ້ໄພຂອງພວກເຮົາ ແລະໄດ້ຊ່ອນຕົວຢູ່ໃຕ້ຄວາມເທັດ. ເອຊາຢາ 28:14, 15.

ນີ້ຍັງເປັນຄວາມຕົວະທີ່ສະແດງເຖິງການຂາດຄວາມຮັກຕໍ່ຄວາມຈິງ ຊຶ່ງນຳມາຊຶ່ງການຫລົງເຊື່ອຢ່າງແຮງກ້າໃນ 2 ເທຊະໂລນິກ.

> ແລະເພາະເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງຄວາມຫຼົງຜິດອັນແຮງກ້າມາເຖິງເຂົາທັງຫຼາຍ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຊື່ອຄວາມຕົວະ: ເພື່ອວ່າຄົນທັງປວງທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຄວາມຈິງ ແຕ່ຍິນດີໃນຄວາມອະທໍາ ຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ. 2 ເທຊະໂລນິກ 2:11, 12.

“ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງການມຸສາ” ເປັນຕົວແທນຂອງແນວຄິດອັນໂງ່ຈ້າທີ່ວ່າ ຄວາມພົ້ນຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກ ບໍ່ແມ່ນຢູ່ໃນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໄວ້ ແລະໃນຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໄວ້. ການເຊື່ອມສຳພັນລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດ ສຳເລັດລົງ ແລະຖືກຮັກສາໄວ້ໄດ້ ກໍແຕ່ໂດຍພຣະຄຳຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ພຣະອົງຄືພຣະຄຳ, ແລະບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຈະມາເຖິງພຣະບິດາໄດ້ ນອກຈາກທາງພຣະຄຳ. ພຣະຄຣິດຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໄວ້ ແລະໂດຍຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົານຳສະເໜີ. ການເຊື່ອເປັນຢ່າງອື່ນ ກໍເທົ່າກັບການກຽດຊັງຄວາມຈິງ ແລະເຊື່ອຄຳມຸສາ. ເຢເຣມີຢາໄດ້ປະນາມພວກຢິວຜູ້ທີ່ວາງໃຈໃນພຣະວິຫານ ໂດຍເຕືອນໃຫ້ພວກເຂົາລະນຶກເຖິງຊີໂລ ບ່ອນທີ່ຫີບພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າເຄີຍຕັ້ງຢູ່ນັບແຕ່ການເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນທີ່ຊົງສັນຍາໄວ້.

> ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະກະທຳຕໍ່ນາມຂອງເຮົາ ຊຶ່ງພວກເຈົ້າວາງໃຈຢູ່ນັ້ນ ແລະຕໍ່ສະຖານທີ່ທີ່ເຮົາໄດ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າແລະແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກະທຳຕໍ່ຊີໂລ. ແລະເຮົາຈະຂັບໄລ່ພວກເຈົ້າອອກຈາກສາຍພະເນດຂອງເຮົາ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຂັບໄລ່ບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຈົ້າທັງໝົດ ຄື ພົງພັນທັງສິ້ນຂອງເອຟຣາອິມ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຢ່າອະທິຖານເພື່ອຊົນຊາດນີ້ ແລະຢ່າຍົກສຽງຮ້ອງຫຼືຄຳອ້ອນວອນເພື່ອເຂົາທັງຫຼາຍ ແລະຢ່າວິງວອນຕໍ່ເຮົາ ເພາະເຮົາຈະບໍ່ຟັງເຈົ້າ. ເຢເຣມີຢາ 7:14–16.

ເອລີຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ບຸດຊາຍສອງຄົນຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຂອງລາວ ຄື ໂຮຟນີ ແລະ ຟີເນຮາດ ມີຄວາມຂະໜານ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບ ໂກຣາ ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ໃນການຍອມໃຫ້ການຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອທີ່ທະວີຄວາມຮ້າຍແຮງຂຶ້ນເກີດຂຶ້ນ ຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ ແລະ ທັງສາມກໍໄດ້ຕາຍໃນວັນດຽວກັນ ເໝືອນດັ່ງ ໂກຣາ ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ. ພວກເຂົາທັງໝົດຕາຍໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ!

ໃນການກະບົດຂອງໂກຣາທີ່ 9/11, ແລະການກະບົດຂອງເອລີ, ການກະບົດຂອງຊາວຢິວໃນຄໍາພະຍານຂອງເຢເຣມີຢາ ແລະພວກກະບົດໃນປີ 1888 ໄດ້ປະຕິເສດ ແລະກະບົດຕໍ່ຂ່າວສານ ແລະຜູ້ນໍາຂ່າວສານຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນ. ຊ່ວງເວລານັ້ນສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ຫຼັງຈາກການທົດສອບສອງຄັ້ງ. ການທົດສອບຄັ້ງທໍາອິດແມ່ນຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະການທົດສອບຄັ້ງທີສອງແມ່ນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະການປະທັບຕາ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂ່າວສານຂອງການຮ້ອງຂຶ້ນຕອນທ່ຽງຄືນ. ອອກຈາກຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ກິເດໂອນ ແລະສາມຮ້ອຍຄົນຂອງທ່ານ ຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ເປົ່າແກ, ແລະພວກເຂົາກໍກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນເມື່ອຊາມູເອນຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງແມ່ນເວລາທີ່ຫີບພັນທະສັນຍາຖືກຊາວຟີລິສຕິນຍຶດໄປ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄຣິດຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ.

ຄຣິດຈັກນັ້ນມີກະສັດອົງໜຶ່ງ ມີນາມວ່າ ດາວິດ, ແລະມີຜູ້ພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ເອເຊກຽນ ແລະ ຊາມູເອນ ໃນຄາວການພັງທະລາຍຂອງ ຊີໂລ. ຄຣິດຈັກນັ້ນຈະມີຖານະປະໂລຫິດດ້ວຍ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ໂຢເຊັບ. ເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງກົດວັນອາທິດ ແມ່ນບ່ອນທີ່ໄຟແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກເທລົງມາຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຕາປະທັບທີເຈັດ. ໄຟນັ້ນທຳລາຍບັນດາບຸລຸດຜູ້ມີຊື່ສຽງຜູ້ກະບົດຮ່ວມກັບ ໂຄຣາ, ດາທານ, ອາບີຣາມ, ເອລີ, ໂຮບນີ, ຟີເນຮາດ ແລະ ພວກກະບົດໃນປີ 1888.

ໄຟນັ້ນເອງແຫ່ງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ແມ່ນພາບພື້ນຫຼັງຂອງລະຄອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຄຣິດຈັກຜູ້ມີໄຊ. ຄຣິດຈັກຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກະສັດດາວິດ, ຜູ້ພະຍາກອນເອເຊກຽນ ແລະ ໂຢເຊັບຜູ້ປະໂຣຫິດ. ທັງສາມຄົນນັ້ນກໍາລັງຢືນຢູ່ໃນໄຟທີ່ທໍາລາຍຜູ້ຊາຍຜູ້ມີຊື່ສຽງ 250 ຄົນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ໄຟຂອງເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ທໍາລາຍຜູ້ຊາຍທີ່ໂຍນຜູ້ທີ່ຄູ່ຄວນທັງສາມລົງໃນເຕົາໄຟ. ໃນຖານະເປັນຄຣິດຈັກຜູ້ມີໄຊ, ທົ່ວໂລກກໍາລັງເຝົ້າເບິ່ງເມື່ອພວກເຂົາຖືກໂຍນເຂົ້າໃນເຕົາໄຟອັນຮ້ອນແຮງ, ແລະທັນໃດນັ້ນ ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າກໍປາກົດຢູ່ກັບຜູ້ພະຍາກອນ, ຜູ້ປະໂຣຫິດ ແລະ ກະສັດຂອງຄຣິດຈັກ—ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊາດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ. ຄົນອາຍຸສາມສິບປີທັງສີ່ໃນເຕົາໄຟ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຈິງວ່າ ພຣະລັກສະນະອັນເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ຮວມເຂົ້າກັບມະນຸດສະພາບນັ້ນ ບໍ່ເຮັດບາບ!

ໂຄຣາ, ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ, ຜູ້ຊຶ່ງກໍຄື ເອລີ, ໂຮຟນີ ແລະ ຟີເນຮາດ, ເປັນຂອງປອມຂອງຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍສາດສະດາ, ປະໂລຫິດ ແລະ ກະສັດ. ທັງສາມນັ້ນຄື 300 ຄົນຂອງກີເດໂອນ, ສາມພັນດວງວິນຍານໃນວັນເພນເຕກອສ, ນັກເທດ Millerite 300 ຄົນ, ແຜນພູມ 1843 ຈຳນວນສາມຮ້ອຍ, ຜູ້ຊຶ່ງມີອາຍຸສາມສິບປີເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດມາເຖິງ ແລະ ໄຟລົງມາຈາກສະຫວັນ. ໃນສະໄໝຂອງເອລີຢາ, ໄຟນັ້ນໄດ້ມີໄວ້ເພື່ອແຍກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສາດສະດາແທ້ ແລະ ສາດສະດາປອມ. ໄຟທີ່ລົງມາໃນພຣະທຳເລວີນິຕິ ໃນວັນທີ “ແປດ”, ເມື່ອອາໂຣນເລີ່ມປະຕິບັດການຮັບໃຊ້, ໄດ້ເຜົາຜານເຄື່ອງບູຊາຂອງອາໂຣນ, ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນມາລາກີ ບົດ 3, ອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ. ໄຟດຽວກັນນັ້ນກໍທຳລາຍຜູ້ທີ່ຖວາຍໄຟແປກປະຫຼາດ ຫຼື ໄຟສາມັນ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ໂຮຟນີ ແລະ ຟີເນຮາດ, ບຸດຂອງອາໂຣນ.

ເມື່ອພຣະເຈົ້າກຳລັງຢືນຢັນຜູ້ພະຍາກອນທີ່ແທ້ຈິງດ້ວຍເອລີຢາ, ຫຼືປະໂລຫິດທີ່ແທ້ຈິງດ້ວຍອາໂຣນ, ໄຟນັ້ນນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມຂອງພະບາອານ, ຜູ້ຊຶ່ງກໍຄື ໂຮບນີ ແລະ ຟີເນຮາດ ດ້ວຍ. ໂຮບນີ ແລະ ຟີເນຮາດ ເປັນບຸດຂອງອາໂຣນ; ພວກເຂົາເປັນຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍຂອງຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ຖືກພົ່ນອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ມິແມ່ນຖ້ອຍຄຳຂອງຊິສເຕີ ໄວທ໌, ແຕ່ເປັນຖ້ອຍຄຳຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະອົງໄດ້ມອບຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້ານຳມາມອບແກ່ພວກທ່ານ. ພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນຮ້ອງພວກທ່ານ ບໍ່ໃຫ້ດຳເນີນການຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງອີກຕໍ່ໄປ. ໄດ້ມີການໃຫ້ຄຳສັ່ງສອນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍກ່ຽວກັບຄົນທີ່ອ້າງວ່າຕົນເປັນຄຣິສຕຽນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງສຳແດງລັກສະນະອຸປນິໄສຂອງຊາຕານ, ແລະໂດຍນ້ຳໃຈ, ຖ້ອຍຄຳ, ແລະການກະທຳ ໄດ້ຂັດຂວາງການກ້າວໜ້າຂອງຄວາມຈິງ, ແລະແນ່ນອນກຳລັງດຳເນີນຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຊາຕານກຳລັງນຳພາພວກເຂົາໄປ. ໃນຄວາມແຂງກະດ້າງແຫ່ງໃຈຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາໄດ້ຍຶດກຳອຳນາດທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງຕົນແມ່ນແຕ່ຢ່າງໃດ, ແລະເປັນອຳນາດທີ່ພວກເຂົາບໍ່ຄວນນຳໃຊ້. ພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຕັດວ່າ, ‘ເຮົາຈະຄວ້ຳລົງ, ຄວ້ຳລົງ, ຄວ້ຳລົງ.’ ມະນຸດໃນ Battle Creek ເວົ້າວ່າ, ‘ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແມ່ນພວກເຮົາ’ ແຕ່ພວກເຂົາກຳລັງໃຊ້ໄຟສາມັນ. ໃຈຂອງພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນລົງ ແລະຢູ່ໃນການຄອບຄອງຢ່າງສະຫງົບໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

“ໄຟທົ່ວໄປ” ແມ່ນໄຟທີ່ບຸດຊາຍຂອງອາໂຣນໄດ້ໃຊ້ເມື່ອຕຳແໜ່ງປະໂລຫິດໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ຈຳນວນ “81” ເປັນສັນຍະລັກຂອງຕຳແໜ່ງປະໂລຫິດ, ແລະໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 1 ໄດ້ພາບປະກອບເຖິງເຈັດວັນແຫ່ງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະການອຸທິດຕົວຂອງປະໂລຫິດ. ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງເຂົາຖືກຖອດອອກ ແລະຖືກປ່ຽນແທນດ້ວຍເຄື່ອງທຣົງຂອງມະຫາປະໂລຫິດແຫ່ງສະຫວັນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ພາບປະກອບໄວ້ໃນນິມິດຂອງຊາກາຣິຢາກ່ຽວກັບໂຢຊວຍ ແລະທູດສະຫວັນໃນບົດທີ 3. ຄົນ 300 ໃນພຣະທຳຊາກາຣິຢາຖືກສະແດງວ່າເປັນ “ຜູ້ທີ່ຄົນທັງຫລາຍປະຫລາດໃຈ,” ເພາະພວກເຂົາເປັນຕົວແທນໃນປະຫວັດສາດເຖິງເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຍົກເອົາຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງອອກໄປ, ຊຶ່ງກໍຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກຖືກປ່ຽນສະພາບຈາກຄຣິສຕະຈັກທີ່ຕໍ່ສູ້ໄປເປັນຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີໄຊຊະນະ. ຫຼັງຈາກເຈັດວັນແຫ່ງການອຸທິດຕົວ, ພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມຮັບໃຊ້ໃນວັນທີແປດ.

> ແລະພວກເຈົ້າຢ່າອອກໄປຈາກປະຕູແຫ່ງພະພັກແຫ່ງການຊຸມນຸມຕະຫຼອດເຈັດວັນ ຈົນກວ່າວັນແຫ່ງການຊົງຊໍາລະພວກເຈົ້າໃຫ້ບໍລິສຸດຈະສິ້ນສຸດລົງ; ເພາະວ່າພະອົງຈະຊົງຊໍາລະພວກເຈົ້າໃຫ້ບໍລິສຸດຕະຫຼອດເຈັດວັນ. ພຣະທຳ ເລວີນິຕິ 8:33

ວັນທີແປດ ເປັນສັນຍະລັກຂອງຜູ້ທີແປດ ຊຶ່ງເປັນຂອງທັງເຈັດ, ຂອງລາໂອດີເຊຍທີ່ກາຍເປັນຟີລາເດນເຟຍ, ຂອງແປດຊີວິດໃນນາວາຂອງໂນອາ, ຂອງວັນທີແປດແຫ່ງການຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍ, ແລະຂອງວັນທີແປດແຫ່ງການຄືນພຣະຊົນ. ວັນນັ້ນຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອບາດແຜອັນຮ້າຍແຮງຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຟື້ນຄືນແລ້ວ ມັນຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ທີແປດ ຊຶ່ງເປັນຂອງທັງເຈັດ.

> ແລະເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີແປດ ໂມເຊໄດ້ເອີ້ນອາໂຣນ ແລະບັນດາບຸດຊາຍຂອງທ່ານ ພ້ອມທັງພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ແຫ່ງອິດສະຣາເອນ. ພຣະທຳເລວີ 9:1

ໃນວັນທີແປດ ພວກປະໂລຫິດໄດ້ເລີ່ມຮັບໃຊ້, ແຕ່ບັນດາບຸດຊາຍຂອງອາໂຣນໄດ້ຖວາຍ “ໄຟສາມັນ.” ລັດທິ Adventism ອ້າງວ່າພວກເຂົາເປັນພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ Sister White ໄດ້ລະບຸວ່າຄຳອ້າງນັ້ນເປັນໄຟສາມັນ. ມັນບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຄຳຕົວະເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນໄຟສາມັນອີກດ້ວຍ, ຊຶ່ງຖືກວາງໃຫ້ຕົງກັນຂ້າມກັບໄຟບໍລິສຸດ. ໄຟບໍລິສຸດແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນ, ແລະ ໄຟສາມັນແມ່ນຂ່າວສານສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພອັນປອມ, ຊຶ່ງຈະເປັນຂ່າວສານສຸດທ້າຍທີ່ປະກາດໂດຍບັນດາໝາໃບ້ທີ່ປະຕິເສດທີ່ຈະເຫົ່າ ແລະໃຫ້ຂ່າວສານເຕືອນ. ໃນບົດທີເກົ້າ, ອາໂຣນໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ, ແລະໄຟໄດ້ລົງມາຈາກສະຫວັນແລະເຜົາຜານເຄື່ອງບູຊານັ້ນ. ຈາກນັ້ນບຸດຊາຍຊົ່ວສອງຄົນຂອງທ່ານໄດ້ຖວາຍໄຟສາມັນ ແລະໄຟຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ເຜົາຜານພວກເຂົາ.

> ແລະອາໂຣນໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນໄປຫາປະຊາຊົນ ແລະອວຍພອນແກ່ເຂົາທັງຫລາຍ, ແລ້ວລົງມາຈາກການຖວາຍບູຊາໄຖ່ບາບ, ແລະເຄື່ອງບູຊາເຜົາທັງໝົດ, ແລະເຄື່ອງບູຊາສັນຕິສຸກ. ໂມເຊ ແລະອາໂຣນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພະເຕັນນັດພົບຊຸມນຸມ, ແລະໄດ້ອອກມາ, ແລະອວຍພອນແກ່ປະຊາຊົນ; ແລະພະສິຣິສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະຢາເວໄດ້ປາກົດແກ່ປະຊາຊົນທັງປວງ. ແລະໄຟໄດ້ອອກມາຈາກພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວ ແລະເຜົາຜານເຄື່ອງບູຊາເຜົາທັງໝົດ ແລະໄຂມັນທີ່ຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາ: ເມື່ອປະຊາຊົນທັງປວງເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ, ພວກເຂົາຮ້ອງໂຮ່ ແລະຊົບໜ້າລົງກັບພື້ນ. ແລະນາດາບ ແລະອາບີຮູ ບຸດຂອງອາໂຣນ, ຕ່າງຄົນຕ່າງໄດ້ເອົາກະຖາງຖືຖ່ານຂອງຕົນ, ແລະໃສ່ໄຟໄວ້ໃນນັ້ນ, ແລະໃສ່ກຳຍານເທິງໄຟນັ້ນ, ແລະຖວາຍໄຟແປກປະຫລາດຕໍ່ພຣະພັກພຣະຢາເວ, ຊຶ່ງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງບັນຊາແກ່ພວກເຂົາ. ແລະໄຟໄດ້ອອກມາຈາກພຣະຢາເວ ແລະຜານຜະຫລາຍພວກເຂົາເສຍ, ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຕາຍຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະຢາເວ. ພຣະທຳເລວີ 9:22–10:2.

ບັນດາຊາຍແຫ່ງ Battle Creek ແມ່ນສະພາ Sanhedrin ໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ຜູ້ທີ່ວາງໃຈໃນໂຄງສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງຕົນເອງຢູ່ເໜືອຂ່າວສານຂອງພະຍານທີ່ແທ້ຈິງແກ່ Laodicea. ພະຍານທີ່ແທ້ຈິງແກ່ Laodicea ຄືພຣະຄຣິດ, ແລະພຣະອົງບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ, ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ມະນຸດທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກເອງມາໂດຍຕະຫຼອດ ເພື່ອນຳສະເໜີຂ່າວສານແກ່ປະຊາຊົນຜູ້ກຳລັງສະແດງລັກສະນະຂອງ Laodicea. ບໍ່ມີອັນໃດໃໝ່ຢູ່ໃຕ້ດວງອາທິດ.

ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໂມເຊ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນໂດຍພຣະເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວເປັນເວລາສີ່ສິບປີ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ພຣະເຢຊູ ແລະ ໂຢຮັນ ຜູ້ເປັນລູກພີ່ລູກນ້ອງຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໂມເຊ, ພຣະຄຣິດ ແລະ ໂຢຮັນ ເປັນແບບຢ່າງຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນຢູ່ນອກລະບົບການສຶກສາຢ່າງເປັນທາງການ. ນາຊາເຣັດເປັນສັນຍາລັກແທນບຸກຄົນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຮັບການຊົງເລືອກ, ດັ່ງທີ່ບັນດາຜູ້ກ້າວຂຶ້ນໃໝ່; Jones ແລະ Waggoner ໃນການກະບົດ Minneapolis ປີ 1888. ນາຊາເຣັດເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຊົງເອີ້ນ ແລະ ການອຸທິດຕົນຂອງຊາຍຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເລືອກ, ແຕ່ຊາຍຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເລືອກນັ້ນເປັນພົນລະເມືອງຂອງເມືອງໜຶ່ງທີ່ຖືກເບິ່ງໝິ່ນ.

> ແລະ ນາທານາເອນ ໄດ້ທູນພຣະອົງວ່າ, “ຈະມີສິ່ງດີອັນໃດເກີດອອກມາຈາກນາຊາເຣັດໄດ້ບໍ?” ຟີລິບໄດ້ກ່າວແກ່ລາວວ່າ, “ຈົ່ງມາເບິ່ງ.” ໂຢຮັນ 1:46.

ລີ້ນທີ່ເວົ້າຕິດຂັດໃນເອຊາຢາ 28 ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ມາຈາກນາຊາເຣັດ. ຫຼັງຈາກການຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບທາງການຂອງຂ່າວສານຂອງ Miller ໃນປີ 1831 ແລ້ວ, ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ຮັບພະລັງອຳນາດໂດຍການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ, ອັນເປັນແບບຢ່າງຂອງການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມໃນ 9/11. ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະເມຊີອາອົງທີສາມໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ສາມຄືນກ່ອນທີ່ສຳນັກງານ Review ຈະຖືກໄຟໄໝ້, ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຄວາມທຸກທໍລະມານອັນຖ້ວມທົ່ວທີ່ຖ້ອຍຄຳບໍ່ອາດພັນລະນາໄດ້. ຂ້ອຍນອນບໍ່ຫຼັບ. ຂ້ອຍເດີນໄປມາໃນຫ້ອງ, ອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂໍໃຫ້ຊົງເມດຕາແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ແລ້ວຂ້ອຍກໍເຫັນເໝືອນວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນສຳນັກງານ Review ກັບບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ມີໜ້າທີ່ບໍລິຫານສະຖາບັນນັ້ນ. ຂ້ອຍກຳລັງພະຍາຍາມເວົ້າກັບເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະໂດຍທາງນັ້ນເພື່ອຊ່ວຍເຂົາ. ຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ມີອຳນາດໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລະກ່າວວ່າ, ‘ພວກທ່ານເວົ້າວ່າ, ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແມ່ນພວກເຮົາ; ເພາະສະນັ້ນ, ພວກເຮົາຈຶ່ງມີອຳນາດທີ່ຈະເຮັດສິ່ງນີ້ ແລະສິ່ງນັ້ນ ແລະອີກສິ່ງໜຶ່ງ. ແຕ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຫ້າມຫຼາຍສິ່ງທີ່ພວກທ່ານສະເໜີຈະເຮັດ.’ ໃນການເສດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຄຣິດ, ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ສະອາດ. ກ່ອນການເສດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຈະຊຳລະພຣະວິຫານອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກຳລັງຊຳລະພຣະວິຫານ. ເປັນຫຍັງ? ເພາະວ່າວຽກງານທາງການຄ້າໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າມາ, ແລະພຣະເຈົ້າກໍຖືກຫຼົງລືມ. ດ້ວຍຄວາມຮີບເຮັ່ງທີ່ນີ້ ແລະຄວາມຮີບເຮັ່ງທີ່ນັ້ນ ແລະຄວາມຮີບເຮັ່ງໃນອີກບ່ອນໜຶ່ງ, ບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະຄິດເຖິງສະຫວັນ. ຫຼັກການແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກນຳສະເໜີ, ແລະຂ້ອຍໄດ້ຍິນຄຳຖາມຖືກຖາມວ່າ, ‘ພວກທ່ານໄດ້ເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດນັ້ນຫຼາຍປານໃດ?’ ແລ້ວມີຖ້ອຍຄຳກ່າວອອກມາວ່າ, ‘ພຣະເຈົ້າຈະຊຳລະ ແລະຊຳຮະພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໃຫ້ບໍລິສຸດ ໃນຄວາມບໍ່ພໍພຣະໄທຂອງພຣະອົງ.’”

> “ໃນນິມິດໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນດາບແຫ່ງໄຟຖືກຊັກອອກເໜືອ Battle Creek.

> “ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ພຣະເຈົ້າຊົງຈິງຈັງກັບພວກເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້າຢາກບອກທ່ານທັງຫຼາຍວ່າ ຖ້າພາຍຫຼັງຄຳເຕືອນທີ່ໄດ້ປະທານຜ່ານເຫດໄຟໄໝ້ເຫຼົ່ານີ້ ບັນດາຜູ້ນຳໃນໝູ່ຊົນຂອງພວກເຮົາຍັງຄົງດຳເນີນຕໍ່ໄປ ດັ່ງທີ່ເຂົາເຄີຍກະທຳມາໃນອະດີດ ຄືຍົກຕົນຂຶ້ນ, ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເອົາຊີວິດຂອງເຂົາເປັນລຳດັບຕໍ່ໄປ. ແນ່ນອນພຽງໃດທີ່ພຣະອົງຊົງພຣະຊົນຢູ່ ພຣະອົງຈະຊົງກ່າວແກ່ເຂົາດ້ວຍພາສາທີ່ເຂົາຈະບໍ່ອາດບໍ່ເຂົ້າໃຈໄດ້.”

> “ພຣະເຈົ້າກຳລັງທອດພຣະເນດພວກເຮົາ ເພື່ອຈະເຫັນວ່າ ພວກເຮົາຈະຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ພຣະອົງເໝືອນດັ່ງເດັກນ້ອຍເລັກໆຫຼືບໍ່. ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໃນບັດນີ້ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະໄດ້ມາຫາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນແລະຄວາມສຳນຶກຜິດ ແລະຮູ້ວ່າພຣະອົງຊົງຮຽກຮ້ອງສິ່ງໃດຈາກພວກເຮົາ.’ Publishing Ministry, 170, 171.

> “ຂ່າວສານສຳລັບເວລານີ້ບໍ່ແມ່ນວ່າ, ‘ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແມ່ນພວກເຮົາ.’ ຜູ້ໃດທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮັບໄວ້ເປັນພາຊະນະອັນມີກຽດ?—ຄືຜູ້ທີ່ຮ່ວມມືກັບພຣະຄຣິດ; ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຄວາມຈິງ, ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມຄວາມຈິງ, ຜູ້ທີ່ປະກາດຄວາມຈິງໃນທຸກດ້ານຂອງມັນ.” Review and Herald, October 22, 1903.

> “ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນຖ້ອຍຄຳຂອງຊິດເຕີ ໄວທ໌, ແຕ່ເປັນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຂອງພຣະອົງໄດ້ມອບຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້ານຳມາມອບແກ່ພວກທ່ານ. ພຣະເຈົ້າຊົງຮ້ອງເອີ້ນພວກທ່ານບໍ່ໃຫ້ທຳງານຂັດແຍ້ງກັບພຣະອົງອີກຕໍ່ໄປ. ຄຳສັ່ງສອນຫຼາຍປະການໄດ້ຖືກປະທານໄວ້ກ່ຽວກັບຄົນທີ່ອ້າງວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງສະແດງລັກສະນະຂອງຊາຕານ, ຂັດຂວາງຄວາມຈະເລີນກ້າວໜ້າຂອງຄວາມຈິງດ້ວຍຈິດໃຈ, ດ້ວຍຄຳພູດ, ແລະດ້ວຍການກະທຳ, ແລະແນ່ນອນວ່າກຳລັງດຳເນີນຕາມທາງທີ່ຊາຕານກຳລັງນຳພາພວກເຂົາໄປ. ໃນຄວາມແຂງກະດ້າງແຫ່ງໃຈຂອງເຂົາ ເຂົາໄດ້ຍຶດເອົາອຳນາດຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງເຂົາແຕ່ຢ່າງໃດເລີຍ, ແລະຊຶ່ງເຂົາບໍ່ຄວນໃຊ້. ອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຕັດວ່າ, ‘ເຮົາຈະຄວ່ຳລົງ, ຄວ່ຳລົງ, ຄວ່ຳລົງ.’ ມະນຸດທັງຫຼາຍໃນ Battle Creek ເວົ້າວ່າ, ‘ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແມ່ນພວກເຮົາ’ ແຕ່ພວກເຂົາກຳລັງໃຊ້ໄຟສາມັນ. ໃຈຂອງເຂົາບໍ່ໄດ້ອ່ອນນ້ອມ ແລະຖ່ອມລົງໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

Back to Articles