Article

# ເອລີຢາ — ໝາຍເລກ ສາມ

ຈົ່ງໃຫ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 29, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

> ແລະເກີດຂຶ້ນວ່າ ໃນເວລາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຕອນແລງ ເອລີຢາຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະກ່າວວ່າ, ຂ້າແດ່ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມ, ອີຊາກ ແລະຂອງອິດສະຣາເອນ, ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງໃນວັນນີ້ວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າໃນອິດສະຣາເອນ ແລະວ່າ ຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະວ່າ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດຕາມພຣະດຳລັດຂອງພຣະອົງ. 1 ກະສັດ 18:36

ພວກເຮົາໄດ້ກໍາລັງລະບຸລັກສະນະຂອງເອລີຢາໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກ. ໜຶ່ງໃນລັກສະນະເຫຼົ່ານັ້ນຄື ວ່າພັນທະກິດແລະຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ William Miller ເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ. ພຣະອົງຊົງໃຊ້ຂ່າວສານຂອງພວກເຂົາເພື່ອທົດສອບປະຫວັດສາດແຕ່ລະຊ່ວງຂອງພວກເຂົາ. ພຣະເຢຊູຊົງກ່າວວ່າ ຖ້າພຣະອົງບໍ່ໄດ້ສະເດັດມາ ຊາວຢິວຜູ້ຊອກຫາຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເຫຼົ່ານັ້ນກໍຈະບໍ່ມີບາບ.

> ຖ້າເຮົາບໍ່ໄດ້ມາ ແລະໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍຄົງບໍ່ມີບາບ; ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຂົາບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວສໍາລັບບາບຂອງຕົນ. ໂຢຮັນ 15:22.

ເອເຊກຽນໄດ້ຊີ້ບອກຫຼັກການດຽວກັນນີ້ສຳລັບຊາວຢິວຜູ້ມັກໂຕ້ແຍ້ງໃນປະຫວັດສາດຂອງທ່ານ.

> ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນລູກຫຼານທີ່ດື້ດ້ານ ແລະ ໃຈແຂງກະດ້າງ. ເຮົາສົ່ງເຈົ້າໄປຫາພວກເຂົາ; ແລະ ເຈົ້າຈະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້. ແລະ ພວກເຂົາ, ບໍ່ວ່າຈະຟັງ ຫຼື ບໍ່ຟັງ, (ເພາະພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ,) ພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ວ່າ ມີຜູ້ພະຍາກອນຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ເອເຊກຽນ 2:4, 5.

ສັນຍະລັກຂອງເອລີຢາຮວມເຖິງບົດບາດຂອງທ່ານໃນຖານະເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ.

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງມີສ່ວນໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ກຳລັງຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີຕາມແບບແຜນດຽວກັນທີ່ບິດາ Miller ໄດ້ຍຶດຖື. ໃນປຶ້ມນ້ອຍທີ່ມີຊື່ວ່າ Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, ບິດາ Miller ໄດ້ໃຫ້ກົດລະບຽບຕໍ່ໄປນີ້ອັນຮຽບງ່າຍ ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍປັນຍາ ແລະມີຄວາມສຳຄັນ ສຳລັບການສຶກສາ ແລະການຕີຄວາມພຣະຄຳພີ:”

> “‘1. ທຸກໆຖ້ອຍຄຳຕ້ອງມີນ້ຳໜັກອັນເໝາະສົມຕໍ່ຫົວຂໍ້ທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ; 2. ພຣະຄຳພີທັງໝົດເປັນສິ່ງຈຳເປັນ ແລະສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ໂດຍການທຸ່ມເທ ແລະການສຶກສາຢ່າງພາກພຽນ; 3. ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຖືກສຳແດງໄວ້ໃນພຣະຄຳພີຈະຖືກປິດບັງ ຫຼືຈະຖືກຊ່ອນໄວ້ຈາກຜູ້ທີ່ທູນຂໍດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ໂດຍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ; 4. ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈຄຳສອນ ຈົ່ງນຳຂໍ້ພຣະຄຳພີທັງໝົດມາຮ່ວມກັນໃນເລື່ອງທີ່ທ່ານປາຖະໜາຈະຮູ້ ແລ້ວຈົ່ງໃຫ້ທຸກໆຖ້ອຍຄຳມີອິດທິພົນອັນເໝາະສົມຂອງມັນ; ແລະຖ້າທ່ານສາມາດຈັດຮູບເປັນທິດສະດີຂອງທ່ານໄດ້ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຂັດແຍ້ງ ທ່ານກໍບໍ່ອາດຢູ່ໃນຄວາມຜິດພາດ; 5. ພຣະຄຳພີຕ້ອງເປັນຜູ້ອະທິບາຍຕົນເອງ ເນື່ອງຈາກມັນເປັນຫຼັກເກນຂອງຕົນເອງ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງພຶ່ງພາອາຈານຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ອະທິບາຍແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຫາກລາວຄາດເດົາຄວາມໝາຍຂອງມັນ ຫຼືປາຖະໜາໃຫ້ມັນເປັນເຊັ່ນນັ້ນເນື່ອງດ້ວຍຫຼັກຄວາມເຊື່ອຝ່າຍນິກາຍຂອງລາວ ຫຼືເພື່ອໃຫ້ຄົນເຫັນວ່າລາວສະຫຼາດ ແລ້ວການຄາດເດົາ, ຄວາມປາຖະໜາ, ຫຼັກຄວາມເຊື່ອ, ຫຼືສະຕິປັນຍາຂອງລາວນັ້ນ ກໍກາຍເປັນຫຼັກເກນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະບໍ່ແມ່ນພຣະຄຳພີ.’”

> “ຂ້າງເທິງນີ້ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງກົດເກນເຫຼົ່ານີ້; ແລະໃນການສຶກສາພຣະຄຳພີຂອງພວກເຮົາ ພວກເຮົາທຸກຄົນຄວນຈະເອົາໃຈໃສ່ຫຼັກການທີ່ໄດ້ວາງໄວ້.”

> “ຄວາມເຊື່ອອັນແທ້ຈິງມີຮາກຖານຢູ່ເທິງພຣະຄຳພີ; ແຕ່ຊາຕານໃຊ້ອຸບາຍອັນຫຼາກຫຼາຍເພື່ອບິດເບືອນພຣະຄຳພີ ແລະນຳເອົາຄວາມຜິດພາດເຂົ້າມາ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີຄວາມລະມັດລະວັງຢ່າງຍິ່ງ ຫາກຜູ້ໃດປາຖະໜາຈະຮູ້ວ່າແທ້ຈິງແລ້ວພຣະຄຳພີສອນຫຍັງ. ການໝົກມຸ່ນຢູ່ກັບຄວາມຮູ້ສຶກຢ່າງຫຼາຍ ແລະອ້າງວ່າຕົນສັດຊື່ ໃນຂະນະທີ່ເມີນເສີຍຖ້ອຍຄຳອັນແຈ້ງຊັດຂອງພຣະວະຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະພຣະວະຈະນະນັ້ນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຮູ້ສຶກ—ນີ້ເປັນໜຶ່ງໃນຄວາມລວງອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນສະໄໝນີ້. ຫຼາຍຄົນບໍ່ມີຮາກຖານສຳລັບຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນນອກຈາກອາລົມ. ສາສະໜາຂອງເຂົາປະກອບດ້ວຍຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ; ເມື່ອສິ່ງນັ້ນສິ້ນສຸດລົງ, ຄວາມເຊື່ອຂອງເຂົາກໍຫາຍໄປ. ຄວາມຮູ້ສຶກອາດເປັນແກບ, ແຕ່ພຣະວະຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເຂົ້າສາລີ. ແລະ “ອັນໃດ,” ຜູ້ພະຍາກອນກ່າວວ່າ, “ແກບຈະປຽບກັບເຂົ້າສາລີໄດ້ແນວໃດ?””

> “ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຮູ້ທີ່ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍມີ ແລະບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນປະຕິເສດທີ່ຈະເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງທີ່ຖືກນຳສະເໜີແກ່ພວກເຂົາໂດຍທູດຕ່າງໆຂອງພຣະຄຣິດ ເພາະພວກເຂົາປາຖະໜາຈະປັບຕົນໃຫ້ເຂົ້າກັບມາດຕະຖານຂອງໂລກ; ແລະຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ເຂົ້າເຖິງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາ, ແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ສ່ອງແສງໃນຈິດວິນຍານ, ຈະກ່າວໂທດພວກເຂົາໃນວັນແຫ່ງການພິພາກສາ. ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາມີແສງສະຫວ່າງອັນສັ່ງສົມທີ່ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງມາຕະຫຼອດທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ແລະພວກເຮົາຈະຖືກຖາມຮັບຜິດຊອບຕາມສັດສ່ວນນັ້ນ. ທາງແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນລະດັບດຽວກັນກັບໂລກ; ມັນເປັນທາງຫຼວງທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ. ຖ້າພວກເຮົາດຳເນີນໃນທາງນີ້, ຖ້າພວກເຮົາແລ່ນໃນທາງແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພວກເຮົາຈະພົບວ່າ ‘ທາງຂອງຄົນຊອບທຳນັ້ນເປັນເໝືອນແສງສະຫວ່າງອັນສ່ອງໄສ ຊຶ່ງສ່ອງແຈ້ງຂຶ້ນເລື້ອຍໆຈົນເຖິງເວລາກາງວັນອັນສົມບູນ.’” Review and Herald, November 25, 1884.

ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ “ຖືກລົງໂທດເພາະບໍ່ເຊື່ອຟັງຄວາມສະຫວ່າງແລະຄວາມຮູ້ທີ່” ພວກເຮົາ “ບໍ່ເຄີຍມີ, ແລະ” ພວກເຮົາ “ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ.” ປະເດັນສຳຄັນຂອງຄຳກ່າວນີ້ຄືສຳນວນ “ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ.” Elijah, John ແລະ Miller ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງສຳລັບຊົ່ວອາຍຸຂອງແຕ່ລະທ່ານ ຊຶ່ງສາມາດໄດ້ຮັບເຖິງ. ການປະກົດຂອງຂ່າວສານຂອງພວກທ່ານໄດ້ຍົກເອົາຜ້າຄຸມຂອງສິ່ງທີ່ໃນທາງນິຕິກຳຂອງສະຫະລັດເອີ້ນວ່າ “plausible deniability.” ຂ່າວສານຂອງ Elijah ໃນທຸກຊົ່ວອາຍຸທີ່ມັນຖືກສຳແດງອອກ ຈະຍົກເລີກ “plausible deniability” ທຸກຮູບແບບ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຊົ່ວອາຍຸນັ້ນທັງໝົດຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໃນເວລານັ້ນ.

> “ຄັ້ງໜຶ່ງ ນ້ອງຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ລາວຈະບໍ່ຟັງສິ່ງໃດໆກ່ຽວກັບຄຳສອນທີ່ພວກເຮົາຍຶດຖືຢູ່ ເພາະຢ້ານວ່າຕົນເອງຈະຖືກນຳໃຫ້ເຊື່ອ. ລາວບໍ່ຍອມມາຮ່ວມປະຊຸມ ຫຼືຟັງຄຳບັນຍາຍ; ແຕ່ຕໍ່ມາລາວໄດ້ປະກາດວ່າ ລາວເຫັນແລ້ວວ່າ ຕົນເອງມີຄວາມຜິດບາບບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກວ່າໄດ້ຟັງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໂອກາດແກ່ລາວໃຫ້ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ ແລະພຣະອົງຈະຖືລາວໃຫ້ຮັບຜິດຊອບສຳລັບໂອກາດນີ້. ໃນທ່າມກາງພວກເຮົາມີຫຼາຍຄົນທີ່ມີອະຄະຕິຕໍ່ຄຳສອນທີ່ກຳລັງຖືກນຳມາພິຈາລະນາໃນຂະນະນີ້. ພວກເຂົາບໍ່ຍອມມາຟັງ, ບໍ່ຍອມສືບສວນຢ່າງສະຫງົບສຸຂຸມ, ແຕ່ກັບຍົກຂໍ້ຄັດຄ້ານຂອງຕົນຂຶ້ນມາໃນຄວາມມືດ. ພວກເຂົາພໍໃຈຢ່າງສົມບູນກັບຈຸດຍືນຂອງຕົນ. ‘ເຈົ້າເວົ້າວ່າ, ຂ້ອຍຮັ່ງມີແລ້ວ, ມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນດ້ວຍຊັບສິນ, ແລະບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ; ແຕ່ບໍ່ຮູ້ວ່າ ເຈົ້າເປັນຄົນທຸກຍາກໜ້າສົມເພດ, ໜ້າສົງສານ, ຍາກຈົນ, ຕາບອດ, ແລະເປືອຍກາຍ: ເຮົາແນະນຳເຈົ້າໃຫ້ຊື້ຄຳຈາກເຮົາ ຄຳທີ່ໄດ້ຖືກຫລອມໃນໄຟ ເພື່ອເຈົ້າຈະຮັ່ງມີ; ແລະເສື້ອຜ້າສີຂາວ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເພື່ອຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຄວາມເປືອຍກາຍຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ປາກົດ; ແລະຈົ່ງເອົາຢາທາຕາທາຕາຂອງເຈົ້າ ເພື່ອເຈົ້າຈະເຫັນ. ເຮົາຕັກເຕືອນແລະຕີສອນຜູ້ທີ່ເຮົາຮັກທຸກຄົນ: ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມີໃຈຮ້ອນຮົນ ແລະກັບໃຈໃໝ່’ (Revelation 3:17–19).

> “ພຣະຄຳພີຂໍ້ນີ້ນຳໃຊ້ກັບຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ພາຍໃຕ້ສຽງແຫ່ງຂ່າວສານ ແຕ່ຫາກບໍ່ຍອມມາຟັງມັນ. ທ່ານຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງປະທານຫຼັກຖານໃໝ່ໆແຫ່ງຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ ໂດຍວາງມັນໄວ້ໃນບໍລິບົດໃໝ່ ເພື່ອທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະໄດ້ຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ພ້ອມ? ທ່ານໄດ້ວາງແຜນອັນໃດໄວ້ແດ່ ເພື່ອໃຫ້ແສງສະຫວ່າງໃໝ່ຖືກຖ່າຍທອດເຂົ້າໄປທົ່ວແຖວຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ? ທ່ານມີຫຼັກຖານອັນໃດວ່າ ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສົ່ງແສງສະຫວ່າງມາຍັງບຸດຫຼານຂອງພຣະອົງ? ການພໍໃຈໃນຕົນເອງທັງປວງ, ຄວາມຫຼົງຕົນເອງ, ແລະຄວາມຈອງຫອງໃນຄວາມຄິດເຫັນ ຈະຕ້ອງຖືກລະທິ້ງໄປ. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງມາຢູ່ແທບພຣະບາດຂອງພຣະເຢຊູ ແລະຮຽນຈາກພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງຊົງອ່ອນສຸພາບແລະຖ່ອມພຣະທັຍ. ພຣະເຢຊູບໍ່ໄດ້ສອນສາວົກຂອງພຣະອົງດັ່ງທີ່ພວກຮັບບີສອນສາວົກຂອງຕົນ. ຊາວຢິວຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ມາ ແລະຟັງເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງເປີດເຜยຄວາມເລິກລັບແຫ່ງຄວາມລອດ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມາເພື່ອຮຽນຮູ້; ພວກເຂົາມາເພື່ອຕິຕຽນ, ເພື່ອຈັບຜິດພຣະອົງໃນຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງບາງປະການ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະມີສິ່ງໃດໜຶ່ງໄປສ້າງອະຄະຕິໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ. ພວກເຂົາພໍໃຈກັບຄວາມຮູ້ຂອງຕົນ, ແຕ່ບຸດຫຼານຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງຮູ້ຈັກສຽງຂອງຜູ້ລ້ຽງແທ້. ນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາດອກຫຼື ທີ່ຈະເໝາະສົມຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະອົດອາຫານແລະອະທິຖານຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ? ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຂອງການແຕກແຍກ, ຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຂອງການເຂົ້າຂ້າງໃນປະເດັນທີ່ຖົກຖຽງກັນ; ແລະພວກເຮົາບໍ່ຄວນສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງ ພ້ອມດ້ວຍການຖ່ອມຈິດວິນຍານ ເພື່ອພວກເຮົາຈະຮູ້ວ່າອັນໃດແມ່ນຄວາມຈິງດອກຫຼື?” Selected Messages, book 1, 413.

ຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ ແມ່ນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາໃນຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ອັນເປັນການຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເພື່ອຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ສະອາດ. ໃນການສຳເລັດພາລະກິດແຫ່ງການຊຳລະພຣະວິຫານນັ້ນ ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງປະຈຸບັນຈະຖືກເປີດເຜີຍ. ຖ້າຫາກວ່າມັນບໍ່ຖືກເປີດເຜີຍ ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສະແຫວງຫາ ແລະກຳລັງຊົງຊຳລະຢູ່ນັ້ນ ກໍຈະຍັງຄົງຮັກສາເສື້ອຄຸມແຫ່ງການຫລອກລວງຕົນເອງແບບເລົາດີເຊຍໄວ້. ເອລີຢາເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພັນທະກິດທີ່ນຳສະເໜີຄວາມຈິງໃນຖານະເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ. ດ້ວຍເຫດນີ້ເອງ ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ນຳໃຫ້ຫວນກັບໄປຍັງການປະກາດເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຄຣິດ. ໂຢຮັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາໃນວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ ເພື່ອຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະເຢຊູ. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດພະຍານຂອງໂຢຮັນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສັ່ງສອນຂອງພຣະເຢຊູ.” Early Writings, 258.

ໃນປະຫວັດການພະຍາກອນທີ່ເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງການຊຳລະປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປັດຈຸບັນຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄົນຮຸ່ນນີ້ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການເລືອກຄວາມມືດ ຫຼື ຄວາມສະຫວ່າງ.

> ແຕ່ສ່ວນເຈົ້າ ໂອ ດານີເອນ ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ແລະປະທັບຕາໜັງສືນັ້ນໄວ້ ຈົນຮອດເວລາສຸດທ້າຍ: ຫຼາຍຄົນຈະໄປມາທົ່ວໄປ ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ…. ແລະພຣະອົງກ່າວວ່າ, ດານີເອນ ເອີຍ ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າ: ເພາະວ່າຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປິດໄວ້ ແລະປະທັບຕາໄວ້ ຈົນຮອດເວລາສຸດທ້າຍ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທຳຈະປະພຶດຢ່າງອະທຳ: ແລະບໍ່ມີຄົນອະທຳຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ. ດານີເອນ 12:4, 9, 10.

ບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານເອລີຢາສຳລັບແຕ່ລະຊົ່ວອາຍຸຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ຖືກພຣະຄຣິດຊົງລະບຸວ່າເປັນອັກຄະທູດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຈະຊົງໃຊ້ພວກເຂົາເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ. ນີ້ແຫຼະຄືສິ່ງທີ່ເອລີຢາກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ, “ໃນວັນນີ້ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງເຖິງວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າໃນອິສຣາເອນ, ແລະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ, ແລະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດສິ່ງທັງປວງນີ້ຕາມພຣະດຳລັດຂອງພຣະອົງ.”

ຄວາມຈິງນີ້ກໍໄດ້ຖືກພຣະເຢຊູຊົງສະແດງໄວ້ເຊັ່ນກັນ ກ່ຽວກັບໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ.

> ແລະເມື່ອພວກເຂົາກໍາລັງຈາກໄປ, ພຣະເຢຊູໄດ້ເລີ່ມກ່າວແກ່ຝູງຊົນທັງຫຼາຍກ່ຽວກັບໂຢຮັນວ່າ, ພວກທ່ານໄດ້ອອກໄປໃນຖິ່ນກັນດານເພື່ອເບິ່ງຫຍັງ? ກົກອໍ້ທີ່ຖືກລົມພັດໄຫວຫວັ່ນບໍ? ແຕ່ພວກທ່ານອອກໄປເພື່ອເບິ່ງຫຍັງ? ຄົນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງອ່ອນນຸ່ມບໍ? ຈົ່ງເບິ່ງ, ຜູ້ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມອ່ອນນຸ່ມນັ້ນຢູ່ໃນພະລາຊວັງຂອງກະສັດ. ແຕ່ພວກທ່ານອອກໄປເພື່ອເບິ່ງຫຍັງ? ສາດສະດາບໍ? ແມ່ນແທ້, ເຮົາບອກພວກທ່ານວ່າ, ແລະຫຼາຍກວ່າສາດສະດາອີກ. ເພາະຜູ້ນີ້ແຫຼະຄືຜູ້ທີ່ມີຄໍາຂຽນໄວ້ເຖິງວ່າ, ເບິ່ງແມ, ເຮົາໃຊ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງເຮົາໄປຂ້າງໜ້າພັກຂອງທ່ານ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕຽມທາງຂອງທ່ານໄວ້ຂ້າງໜ້າທ່ານ. ມັດທາຍ 11:7–10.

ໂຢຮັນເປັນຫຼາຍກວ່າຜູ້ພະຍາກອນ; ທ່ານເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ, ແລະພາລະກິດຂອງທ່ານໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ແກ່ຄົນຮຸ່ນຂອງທ່ານຢ່າງຊັດເຈນ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ອອກໄປຍັງຖິ່ນທຸລະກັນດານເພື່ອເບິ່ງທ່ານ, ດັ່ງທີ່ອິສຣາເອນທັງໝົດໄດ້ມາຍັງກາເມນຕາມຄຳສັ່ງຂອງອາຮັບຢ່າງແນ່ນອນ. William Miller ໄດ້ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798. ລາວເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ແລ່ນໄປແລ່ນມາໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອຄວາມຮູ້ໄດ້ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ. ຂ່າວສານຂອງລາວຕັ້ງຢູ່ເທິງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະໃນປີ 1840 ຂ່າວສານແລະພາລະກິດຂອງລາວໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເຂົ້າສູ່ຄົນຮຸ່ນຂອງລາວໃນລັກສະນະທີ່ໂລກໂປຣເຕສຕັງທັງໝົດໄດ້ເຝົ້າຄອຍເບິ່ງວ່າວິທີການຂອງລາວຈະໄດ້ຜົນຫຼືບໍ່. ເມື່ອສິ່ງນັ້ນໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ, ຂ່າວສານຂອງລາວກໍໄດ້ຖືກນຳໄປທົ່ວໂລກ.

> “ໃນປີ 1840 ມີການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນອັນໂດດເດັ່ນອີກປະການໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ປຸກເລົ້າຄວາມສົນໃຈຢ່າງແຜ່ຫຼາຍ. ສອງປີກ່ອນໜ້ານັ້ນ Josiah Litch, ຫນຶ່ງໃນບັນດາສາສນາຈານຊັ້ນນຳຜູ້ປະກາດເຣື່ອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ, ໄດ້ຕີພິມຄຳອະທິບາຍ Revelation 9 ໂດຍທຳນາຍການລົ້ມສະລາຍຂອງຈັກກະພັດ Ottoman. ຕາມການຄຳນວນຂອງເຂົາ, ອຳນາດນີ້ຈະຖືກໂຄ່ນລົ້ມ... ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ເມື່ອອຳນາດ Ottoman ໃນ Constantinople ອາດຈະຖືກຄາດໝາຍວ່າຈະແຕກຫັກ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອວ່າ ສິ່ງນີ້ຈະປາກົດວ່າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.’”

> “ໃນເວລາອັນແນ່ນອນຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ນັ້ນ, ຕວກກີ, ຜ່ານທາງທູດຂອງນາງ, ໄດ້ຍອມຮັບການຄຸ້ມຄອງຈາກມະຫາອໍານາດພັນທະມິດແຫ່ງຢູໂຣບ, ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ນໍາຕົນເອງເຂົ້າຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງບັນດາຊາດຄຣິສຕຽນ. ເຫດການນັ້ນໄດ້ສໍາເລັດຕາມຄໍາພະຍາກອນຢ່າງຖືກຕ້ອງທຸກປະການ. ເມື່ອຂ່າວນີ້ເປັນທີ່ຮັບຊາບ, ຝູງຊົນຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ເຊື່ອໝັ້ນໃນຄວາມຖືກຕ້ອງແຫ່ງຫຼັກການການຕີຄວາມຄໍາພະຍາກອນທີ່ Miller ແລະບັນດາຜູ້ຮ່ວມງານຂອງເຂົາໄດ້ຍຶດຖື, ແລະການເຄື່ອນໄຫວເຣື່ອງການສະເດັດມາໄດ້ຮັບແຮງຜັກດັນອັນນ່າພິສະຈັນ. ບຸກຄົນຜູ້ມີຄວາມຮູ້ແລະມີຖານະໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບ Miller ທັງໃນການເທດສະໜາ ແລະໃນການຕີພິມເຜີຍແຜ່ທັດສະນະຂອງເຂົາ, ແລະຕັ້ງແຕ່ປີ 1840 ຫາ 1844 ພາລະກິດນີ້ໄດ້ຂະຫຍາຍອອກຢ່າງວ່ອງໄວ.” The Great Controversy, 334, 335.

ຊ່ວງເວລາຈາກ “1840 ຫາ 1844” ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງ “ສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 10. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດອັນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນມາລາກີ ບົດທີ 3 ແລະໃນການຊໍາລະພຣະວິຫານສອງຄັ້ງຂອງພຣະຄຣິດ ໄດ້ຖືກເລີ່ມຕົ້ນ. ຂະບວນການແຫ່ງການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ເປັນຂະບວນການທົດສອບທີ່ຄ່ອຍໆດໍາເນີນໄປ ໂດຍອີງໃສ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Miller ກ່ຽວກັບຫຼັກການ “ໜຶ່ງວັນເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ.” ຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ ໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ໃຫ້ມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ, ແລະພວກເຂົາເປັນສັນຍາລັກຂອງເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ ທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ໃຊ້ ເພື່ອກວາດຂັບຜູ້ທີ່ເລືອກຄວາມມືດແທນຄວາມສະຫວ່າງ.

> ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ບັບຕິສະມາແກ່ພວກທ່ານດ້ວຍນ້ຳ ເພື່ອການກັບໃຈໃໝ່; ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ສະເດັດມາພາຍຫຼັງຂ້າພະເຈົ້າ ຊົງມີລິດອຳນາດຍິ່ງກວ່າຂ້າພະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ຈະຖືຮອງທ້າວຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ສົມຄວນ: ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ບັບຕິສະມາແກ່ພວກທ່ານດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະດ້ວຍໄຟ: ພັດຝັດຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລານນວດເຂົ້າຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະຈະຮວບຮວມເຂົ້າສາລີຂອງພຣະອົງເຂົ້າໄວ້ໃນຍຸ້ງ; ແຕ່ແກບນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງເຜົາເສຍດ້ວຍໄຟທີ່ບໍ່ມີວັນມອດ. ມັດທາຍ 3:11, 12.

ໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນ ໂຢຮັນ 6:66 ພຣະອົງໄດ້ສູນເສຍສາວົກຫຼາຍກວ່າເວລາໃດໆທັງໝົດ. ໃນ The Desire of Ages ບ່ອນທີ່ໄດ້ກ່າວເຖິງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຂອງໂຢຮັນ ວິທີການແຫ່ງການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນນັ້ນເອງເປັນເຫດຜົນແທ້ທີ່ສາວົກໄດ້ຈາກໄປ. ພວກເຂົາບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າ ສິ່ງທີ່ເປັນຕົວອັກສອນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງຝ່າຍວິນຍານ, ແລະຕາມທີ່ອັກຄະສາວົກໂປໂລກ່າວໄວ້ ສິ່ງທີ່ເປັນຕົວອັກສອນມາກ່ອນສິ່ງຝ່າຍວິນຍານ.

> ເຫດສະນັ້ນຈຶ່ງມີຂຽນໄວ້ວ່າ, ອາດາມຜູ້ເປັນມະນຸດຄົນທຳອິດ ໄດ້ກາຍເປັນຈິດວິນຍານທີ່ມີຊີວິດ; ອາດາມຜູ້ສຸດທ້າຍໄດ້ກາຍເປັນພຣະວິນຍານຜູ້ປະທານຊີວິດ. ແຕ່ວ່າ ສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານນັ້ນບໍ່ແມ່ນມາກ່ອນ, ຫາກແມ່ນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍທຳມະຊາດມາກ່ອນ; ແລະພາຍຫຼັງຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານ. 1 ໂກຣິນໂທ 15:45, 46.

ພວກຢິວບໍ່ເຕັມໃຈ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະຄຣິດ ເມື່ອພຣະອົງຊົງປະກາດວ່າ ພຣະອົງເປັນຂົ້ງປັງແຫ່ງສະຫວັນທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງກິນ. ຂົນທຳນຽມ ແລະປະເພນີໄດ້ເຂົ້າຄອບງຳເໜືອວິທີການທີ່ພຣະຄຣິດພຣະອົງເອງໄດ້ຊົງນຳໃຊ້. ກ່ຽວກັບປະຫວັດການນີ້ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ວ່າ:

> “ໂດຍການຕຳໜິຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຂົາຕໍ່ໜ້າສາທາລະນະ ສາວົກເຫຼົ່ານີ້ຍິ່ງຖືກແຍກຫ່າງອອກຈາກພຣະເຢຊູຫຼາຍຂຶ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ແລະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະທຳຮ້າຍພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ແລະເພື່ອສະໜອງຄວາມມຸ່ງຮ້າຍຂອງພວກຟາຣີຊາຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງຫັນຫຼັງໃຫ້ພຣະອົງ ແລະຈາກພຣະອົງໄປດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນ. ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກແລ້ວ ໄດ້ຮັບເອົາຮູບແບບທີ່ປາສະຈາກວິນຍານ, ເປືອກນອກທີ່ບໍ່ມີແກ່ນແທ້ຢູ່ພາຍໃນ. ການຕັດສິນໃຈຂອງພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຖືກປ່ຽນກັບໃນພາຍຫຼັງ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ດຳເນີນໄປກັບພຣະເຢຊູອີກຕໍ່ໄປ.”

> “‘ພຣະອົງຊົງຖືກະດົງເຂົ້າໄວ້ໃນພຣະຫັດ ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລານນວດເຂົ້າຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະຈະຮວບຮວມເຂົ້າສາລີຂອງພຣະອົງເຂົ້າໄວ້ໃນຍຸ້ງ.’ ມັດທາຍ 3:12. ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນເວລາແຫ່ງການຊຳລະ. ໂດຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຈິງ ແກບໄດ້ຖືກແຍກອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາຫຍິ່ງຍະໂສ ແລະຖືຕົນວ່າຊອບທຳຫຼາຍເກີນໄປທີ່ຈະຍອມຮັບການຕັກເຕືອນ, ຮັກໂລກຫຼາຍເກີນໄປທີ່ຈະຍອມຮັບຊີວິດແຫ່ງຄວາມຖ່ອມຕົນ, ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຫັນໜີຈາກພຣະເຢຊູ. ຫຼາຍຄົນກໍຍັງຄົງກະທຳເຊັ່ນດຽວກັນນີ້. ໃນວັນນີ້ ຈິດວິນຍານທັງຫຼາຍກຳລັງຖືກທົດສອບ ເໝືອນດັ່ງພວກສາວົກເຫຼົ່ານັ້ນໃນທຳມະສາລາທີ່ກາເປີນາອຸມ. ເມື່ອຄວາມຈິງຖືກນຳມາເຖິງໃຈ ພວກເຂົາເຫັນວ່າຊີວິດຂອງຕົນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາເຫັນຄວາມຈຳເປັນແຫ່ງການປ່ຽນແປງຕົນເອງຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຮັບເອົາວຽກງານແຫ່ງການປະຕິເສດຕົນເອງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອບາບຂອງພວກເຂົາຖືກເປີດເຜີຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງໂກດຮ້າຍ. ພວກເຂົາຈາກໄປດ້ວຍຄວາມຂຸ່ນເຄືອງໃຈ ເໝືອນດັ່ງພວກສາວົກທີ່ຈາກພຣະເຢຊູໄປ ໂດຍບົ່ນວ່າ, ‘ຄຳນີ້ແຂງເຫຼືອເກີນ; ໃຜຈະຟັງໄດ້?’” The Desire of Ages, 392.

ແມ່ນຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງມາລາຄີທີ່ຊໍາລະລ້າງບັນດາບຸດຂອງເລວີດ້ວຍໄຟ. ພຣະອົງຊໍາລະລານຂອງພຣະອົງຢ່າງສົມບູນ ໂດຍແຍກເຂົ້າສາລີອອກຈາກແກບ. ພຣະອົງກະທໍາພາລະກິດນີ້ດ້ວຍພັດ. ພັດເປັນສິ່ງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຍກອອກ, ແລະພັດນັ້ນຄືຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຈິງປະຈຸບັນສໍາລັບແຕ່ລະປະຫວັດສາດຕາມລໍາດັບ ໃນທີ່ຊຶ່ງພຣະອົງຊໍາລະບັນດາບຸດຂອງເລວີ. ພັດນັ້ນຄືຂ່າວສານເອລີຢາ ແລະບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະສົ່ງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງເຮົາໄປ, ແລະເຂົາຈະຈັດຕຽມທາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າສະແຫວງຫາ, ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ, ຄືຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າຍິນດີໃນພຣະອົງ: ຈົ່ງເບິ່ງ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແຕ່ຜູ້ໃດຈະທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະຜູ້ໃດຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຖະຫຼຸງ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຄົນຊັກຟອກ: ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຖະຫຼຸງ ແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ: ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລູກຫຼານຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຊຳລະພວກເຂົາດັ່ງຄຳ ແລະເງິນ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະເຢໂຮວາດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ. ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາ ແລະເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນທີ່ພໍພຣະໄທແດ່ພຣະເຢໂຮວາ, ເໝືອນໃນວັນເກົ່າກ່ອນ, ແລະເໝືອນໃນປີກ່ອນໆ. ມາລາກີ 3:1–4.

ພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງສະເດັດມາພາຍຫຼັງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແມ່ນພຣະອົງຜູ້ຊໍາລະລານນວດຂອງພຣະອົງດ້ວຍພັດ ແລະຊົງເປັນດັ່ງໄຟຂອງຜູ້ຫຼອມໂລຫະ. ຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ສໍາເລັດໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ແລະເພາະສະນັ້ນ ຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງປະຫວັດສາດໜຶ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍາລັງສະເດັດເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ຖືກຊົງເລືອກໃໝ່. ເມື່ອອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກການເປັນທາດໃນອີຢິບ ຫົວຂໍ້ໜຶ່ງຂອງປະຫວັດສາດອັນສັກສິດນັ້ນ ຄືປະເດັນເລື່ອງ “ບຸດຫົວປີ.” ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຕາຍຂອງບຸດຫົວປີແຫ່ງອີຢິບ ຫຼືການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງລະບຸອິສຣາເອນວ່າເປັນບຸດຫົວປີຂອງພຣະອົງ.

> ແລະເຈົ້າຈົ່ງກ່າວແກ່ຟາໂຣວ່າ, ພຣະຢາເວຫັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ອິສຣາເອນເປັນບຸດຂອງເຮົາ, ຄືບຸດຫົວປີຂອງເຮົາ; ແລະເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງປ່ອຍບຸດຂອງເຮົາໄປ ເພື່ອເຂົາຈະໄດ້ປະຕິບັດຮັບໃຊ້ເຮົາ; ແຕ່ຖ້າເຈົ້າປະຕິເສດບໍ່ຍອມປ່ອຍເຂົາໄປ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະປະຫານບຸດຂອງເຈົ້າ, ຄືບຸດຫົວປີຂອງເຈົ້າ. ອົບພະຍົບ 4:22, 23.

ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິດສະຣາເອນໃນການຊ່ວຍກູ້ອອກຈາກອີຢິບ ແຜນການອັນສະຫວັນຂອງພຣະອົງຄື ໃຫ້ບຸດຊາຍຫົວປີຂອງແຕ່ລະເຜົ່າຖືກອຸທິດແດ່ພາລະກິດແຫ່ງຖານະປະໂຣຫິດ. ແຕ່ໃນການກະບົດເຣື່ອງລູກງົວຄຳນັ້ນ ມີພຽງແຕ່ເຜົ່າເລວີເທົ່ານັ້ນທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງໂມເຊໃນທ່າມກາງການກະບົດ. ເນື່ອງຈາກຄວາມສັດຊື່ຂອງພວກເຂົາ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງຍົກເລີກແຜນການຂອງພຣະອົງທີ່ໃຫ້ບຸດຫົວປີຈາກທຸກເຜົ່າຖືກອຸທິດແດ່ຖານະປະໂຣຫິດ ແລະພຣະອົງໄດ້ຂ້າມບັນດາເຜົ່າອື່ນໆໄປ ແລ້ວປະທານສິດອັນຈຳເພາະແຕ່ຜູ້ດຽວໃນຖານະປະໂຣຫິດໃຫ້ແກ່ເຜົ່າເລວີ. ເມື່ອຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຊຳລະບຸດທັງຫຼາຍຂອງເລວີ ນັ້ນເປັນພາບແທນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມກຳລັງຖືກວາງໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງເພື່ອປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃໝ່. ສິ່ງນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກັບໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ແລະຈະເກີດຂຶ້ນກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຕັ້ງແຕ່ປີ 1840 ຫາ 1844 ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ຖືກເລີ່ມຂຶ້ນໂດຍປະເດັນແຫ່ງການທົດສອບຂອງຂ່າວສານຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ William Miller. ມັນໄດ້ນຳໄປສູ່ການທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນໃນວັນທີ October 22, 1844, ແຕ່ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນບໍ່ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງຈົນກວ່າປີ 1863.

> ທັງຄຳພະຍາກອນໃນ ດານີເອນ 8:14, “ຈົນເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ແລ້ວພະວິຫານຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ,” ແລະຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, “ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມາເຖິງແລ້ວ,” ໄດ້ຊີ້ໄປຫາການປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ໄປຫາການພິພາກສາສືບສວນ, ແລະບໍ່ໄດ້ຊີ້ໄປຫາການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດເພື່ອໄຖ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແລະເພື່ອທຳລາຍຄົນອະທຳ. ຄວາມຜິດພາດບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນການຄຳນວນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແຕ່ຢູ່ໃນເຫດການທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອຄົບ 2300 ວັນ. ໂດຍຄວາມຜິດພາດນີ້ ຜູ້ເຊື່ອທັງຫຼາຍໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຜິດຫວັງ, ແຕ່ທຸກສິ່ງທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ທຳນາຍໄວ້, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ເຂົາທັງຫຼາຍມີຫຼັກຖານຈາກພຣະຄຳພີໃຫ້ຄາດຫວັງໄດ້, ກໍໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ. ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນເອງ ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍກຳລັງຄ່ຳຄວນເຖິງຄວາມລົ້ມເຫລວແຫ່ງຄວາມຫວັງຂອງຕົນ, ເຫດການທີ່ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ທຳນາຍໄວ້ກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ, ແລະເຫດການນັ້ນຈະຕ້ອງສຳເລັດກ່ອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະປາກົດພຣະອົງເພື່ອປະທານບຳເນັດແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.

> “ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາ ບໍ່ແມ່ນມາຍັງໂລກ ດັ່ງທີ່ພວກເຂົາຄາດໝາຍໄວ້ ແຕ່ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກບົ່ງບອກໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍແບບຢ່າງນັ້ນ ຄື ສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າໃນສະຫວັນ. ພຣະອົງໄດ້ຖືກພະຍາກອນດານີເອນພັນລະນາວ່າ ໃນເວລານີ້ພຣະອົງສະເດັດມາຫາຜູ້ຊົງພຣະຊົນນິລັນດອນ: ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໃນນິມິດກາງຄືນ ແລະ ເບິ່ງແມ, ມີຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍດັ່ງບຸດແຫ່ງມະນຸດ ມາກັບເມກແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ໄດ້ມາ’—ບໍ່ແມ່ນມາຍັງໂລກ ແຕ່—’ມາຫາຜູ້ຊົງພຣະຊົນນິລັນດອນ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ນຳພຣະອົງເຂົ້າມາໃກ້ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ.’ ດານີເອນ 7:13.”

> “ການສະເດັດມານີ້ ໄດ້ຖືກພະຍາກອນມາລາຄີທຳນາຍໄວ້ດ້ວຍວ່າ: ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ພວກທ່ານສະແຫວງຫາ, ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໂດຍກະທັນຫັນ, ຄືທູດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ທີ່ພວກທ່ານຍິນດີໃນພຣະອົງ: ເບິ່ງແມ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາກ່າວດັ່ງນີ້.’ ມາລາຄີ 3:1. ການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ເປັນການມາຢ່າງກະທັນຫັນ, ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຄາດໝາຍ, ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຄອຍຖ້າພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ພວກເຂົາຄາດວ່າພຣະອົງຈະສະເດັດມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ, ‘ໃນແປວໄຟອັນລຸກໂຊນ ເພື່ອປະທານການແກ້ແຄ້ນແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ເຊື່ອຟັງຂ່າວປະເສີດ.’ 2 ເທຊະໂລນິກ 1:8.”

> “ແຕ່ປະຊາຊົນຍັງບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະໄປພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ. ຍັງມີພະລະກິດແຫ່ງການຕຽມພ້ອມທີ່ຈະຕ້ອງໄດ້ສຳເລັດເພື່ອເຂົາທັງຫລາຍ. ຄວາມສະຫວ່າງຈະຕ້ອງຖືກປະທານໃຫ້ ເພື່ອນຳຄວາມຄິດຂອງເຂົາໄປສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າໃນສະຫວັນ; ແລະເມື່ອເຂົາຈະຕິດຕາມມະຫາປະໂລຫິດຂອງຕົນໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນການປະຕິບັດພະລະກິດຂອງພຣະອົງທີ່ນັ້ນ, ຫນ້າທີ່ໃໝ່ທັງຫລາຍຈະຖືກເປີດເຜยໃຫ້ຮູ້. ຂ່າວສານອີກປະການໜຶ່ງແຫ່ງຄຳເຕືອນແລະຄຳສັ່ງສອນຈະຕ້ອງຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຄຣິສຕະຈັກ.”

> ຜູ້ພະຍາກອນກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດຈະອາໄສຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະຜູ້ໃດຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫລອມ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຜູ້ຟອກຜ້າ: ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫລອມ ແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ: ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະກັ່ນກອງພວກເຂົາເໝືອນຄຳແລະເງິນ, ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະຢາເວໃນຄວາມຊອບທຳ.” ມາລາກີ 3:2, 3. ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກເມື່ອການທູນຂໍຂອງພຣະຄຣິດຈະສິ້ນສຸດລົງໃນພຣະວິຫານເບື້ອງເທິງ ຈະຕ້ອງຢືນຢູ່ຕໍ່ພະເນດຂອງພຣະເຈົ້າອັນບໍລິສຸດໂດຍບໍ່ມີຄົນກາງ. ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງພວກເຂົາຈະຕ້ອງປາດສະຈາກມົນທິນ, ລັກສະນະນິໄສຂອງພວກເຂົາຈະຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບໂດຍພຣະໂລຫິດແຫ່ງການປະພົມ. ໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໂດຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງບໍ່ຍໍ້ທໍ້ຂອງພວກເຂົາເອງ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເປັນຜູ້ມີໄຊໃນການຕໍ່ສູ້ກັບຄວາມຊົ່ວ. ໃນຂະນະທີ່ການພິພາກສາໄຕ່ສວນກຳລັງດຳເນີນໄປໃນສະຫວັນ, ໃນຂະນະທີ່ບາບຂອງບັນດາຜູ້ເຊື່ອທີ່ກັບໃຈກຳລັງຖືກຍົກອອກຈາກພຣະວິຫານ, ຈະຕ້ອງມີພາລະກິດພິເສດແຫ່ງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຄືການລະທິ້ງບາບ, ໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ພາລະກິດນີ້ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນຍິ່ງຂຶ້ນໃນຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດ 14.

> “ເມື່ອພະລະກິດນີ້ໄດ້ສຳເລັດລົງແລ້ວ, ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດຈະພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ‘ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ ຈະເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍແກ່ພຣະເຢໂຮວາ ເໝືອນດັ່ງໃນວັນເກົ່າກ່ອນ ແລະ ເໝືອນດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ.’ ມາລາກີ 3:4. ແລ້ວຄຣິດຕະຈັກທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາ ໃນເວລາທີ່ພຣະອົງສະເດັດມາ ຈະຮັບໄວ້ເປັນຂອງພຣະອົງເອງນັ້ນ ຈະເປັນ ‘ຄຣິດຕະຈັກອັນຮຸ່ງໂລດ ທີ່ບໍ່ມີດ່າງພ້ອຍ ຫຼື ຮອຍຍັບ ຫຼື ສິ່ງໃດໆທີ່ຄ້າຍກັນນັ້ນ.’ ເອເຟໂຊ 5:27. ແລ້ວນາງຈະປາກົດ ‘ງາມສົດໃສເໝືອນຮຸ່ງອະລຸນ, ງາມເໝືອນດວງຈັນ, ແຈ່ມໃສເໝືອນດວງອາທິດ, ແລະ ນ່າຄร້າມເກງດັ່ງກອງທັບທີ່ຊູທຸງຢູ່.’ ເພງຊາໂລໂມນ 6:10.”

> “ນອກຈາກການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ມາລາຄີຍັງໄດ້ພະຍາກອນເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ, ຄືການສະເດັດມາເພື່ອດຳເນີນການພິພາກສາ, ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ວ່າ: ‘ແລະເຮົາຈະເຂົ້າມາໃກ້ພວກເຈົ້າເພື່ອພິພາກສາ; ແລະເຮົາຈະເປັນພະຍານຢ່າງວ່ອງໄວຕໍ່ສູ້ພວກຜູ້ຖືຄາຖາ, ແລະຕໍ່ສູ້ພວກຜູ້ຫຼິ້ນຊູ້, ແລະຕໍ່ສູ້ພວກຜູ້ສາບານເທັດ, ແລະຕໍ່ສູ້ພວກທີ່ບີບບັງຄັບລູກຈ້າງໃນຄ່າຈ້າງຂອງເຂົາ, ແມ່ໝ້າຍ, ແລະລູກກຳພ້າ, ແລະພວກທີ່ເບືອນໜ້າຄົນຕ່າງດ້າວອອກຈາກສິດຂອງເຂົາ, ແລະບໍ່ຢຳເກງເຮົາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້.’ ມາລາຄີ 3:5. ຢູດາໄດ້ກ່າວເຖິງເຫດການດຽວກັນນີ້ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດມາກັບພວກທ່ານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງນັບໝື່ນໆ, ເພື່ອດຳເນີນການພິພາກສາເໜືອທຸກຄົນ, ແລະເພື່ອພິສູດຄວາມຜິດແກ່ບັນດາຄົນອະທຳໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ ດ້ວຍການກະທຳອະທຳທັງສິ້ນຂອງພວກເຂົາ.’ ຢູດາ 14, 15. ການສະເດັດມານີ້ ແລະການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ເປັນເຫດການທີ່ແຕກຕ່າງ ແລະແຍກອອກຈາກກັນ.”

> “ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດຂອງພວກເຮົາໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ເພື່ອການຊຳລະພຣະວິຫານ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ປາກົດໃນດານີເອນ 8:14; ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດເຖິງພຣະອົງຜູ້ຊົງດຳລົງຢູ່ແຕ່ບູຮານ ດັ່ງທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ໃນດານີເອນ 7:13; ແລະການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ມາລາກີໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ ລ້ວນແຕ່ເປັນຄຳພັນລະນາຂອງເຫດການດຽວກັນ; ແລະສິ່ງນີ້ຍັງໄດ້ຖືກເປັນພາບແທນໂດຍການມາຂອງເຈົ້າບ່າວໄປສູ່ພິທີອະພິເສກສົມຣົດ ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ ໃນມັດທາຍ 25.” The Great Controversy, 424–426.

ການ “ສະເດັດມາ” ສີ່ປະການໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນວັກສຸດທ້າຍ ແລະ ທັງໝົດນັ້ນເປັນການສະເດັດມາດຽວກັນ ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກໃນສີ່ຮູບແບບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ໜຶ່ງໃນ “ການສະເດັດມາ” ເຫຼົ່ານັ້ນ ຄື ຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າມັກຖືກນໍາໃຫ້ໄປສູ່ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ໃນນັ້ນຫ້າຄົນສະຫຼາດ ແລະ ຫ້າຄົນໂງ່. ຄໍາອຸປະມານີ້ໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະສໍາເລັດຕາມຕົວອັກສອນຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ເພາະມັນມີການນໍາໃຊ້ເປັນພິເສດກັບເວລານີ້, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ມັນໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະຄົງເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບເວລາປັດຈຸບັນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າຈະສິ້ນສຸດການເວລາ.” Review and Herald, August 19, 1890.

ຖ້າຫາກວ່າ “ການສະເດັດມາ” ທັງສີ່ “ເປັນຄຳພັນລະນາຂອງເຫດການດຽວກັນ,” ແລ້ວ “ການສະເດັດມາ” ທັງສີ່ນັ້ນທີ່ໄດ້ສຳເລັດລົງແລ້ວໃນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Adventism ໃນຂະບວນການ Millerite, “ຈະໄດ້ຮັບການສຳເລັດ” ອີກຄັ້ງ “ຢ່າງກົງຕົວອັກສອນທຸກປະການ” ໃນຂະບວນການ Elijah ໃນຕອນທ້າຍຂອງ Adventism.

ວິນລຽມ ມິນເລີ ແລະ ພວກ Millerites ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະ ໃນຂໍ້ຄວາມດຽວກັນຈາກ Early Writings ທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ອ້າງເຖິງນັ້ນ, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດມີລັກສະນະດຽວກັນທຸກປະການກັບຂອງໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ. ພວກເຮົາໄດ້ອ້າງຂໍ້ຄວາມທີ່ກ່າວວ່າ ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ຍ່ອມບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ. ໃນວັກຖັດໄປ ນາງກ່າວວ່າ, “ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ ຍ່ອມບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງໄດ້; ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງມີໄວ້ເພື່ອຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໄປກັບພຣະເຢຊູໂດຍຄວາມເຊື່ອ ເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດແຫ່ງພະວິຫານສະຫວັນ.” ທັງວິນລຽມ ມິນເລີ ແລະ ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ເປັນຕົວແທນຂອງເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ.

ຖ້າຫາກບໍ່ມີທັງສອງປາກົດຂຶ້ນ, ຄົນໃນຍຸກຂອງເຂົາແຕ່ລະຄົນກໍຈະບໍ່ຖືກໃຫ້ຮັບຜິດຊອບສໍາລັບການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຊ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານສອງຄົນນັ້ນເພື່ອຖອດເສື້ອຄຸມແຫ່ງບາບຂອງລາໂອດີເຊຍອອກ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສໍາແດງຄວາມເປືອຍກາຍແບບລາໂອດີເຊຍຂອງປະຊາຊົນຜູ້ຖືກເລືອກໃນອະດີດ, ໂດຍການນໍາຂ່າວສານໜຶ່ງເຂົ້າມາ ຊຶ່ງບໍ່ວ່າຈະຖືກຍອມຮັບຫຼືຖືກປະຕິເສດ ກໍຈະຖືກໃຊ້ໃນການພິພາກສາເປັນໝາຍສໍາຄັນວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນຄົນໜຶ່ງໄດ້ຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາແລ້ວ. ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ ຄ.ສ. 1840 ຫາ 1844 ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍໄຟທີ່ລົງມາເທິງເຄື່ອງບູຊາຂອງເອລີຢາເທິງພູຄາເມນ. ຜູ້ພະຍາກອນແທ້ໄດ້ຖືກແຍກໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ້ງຈາກພວກຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

ພວກເຮົາມາເຖິງຈຸດທີ່ຄວນຈະວາງໂຄງຮ່າງກ່ຽວກັບຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປຫຼັງຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ ຫຼັງຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 “ປະຊາຊົນຍັງບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ. ຍັງມີພະລະກິດແຫ່ງການຕຽມພ້ອມທີ່ຈະຕ້ອງສຳເລັດເພື່ອພວກເຂົາ. ແສງສະຫວ່າງຈະຕ້ອງຖືກປະທານໃຫ້ ເພື່ອນຳທິດຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາໄປສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າໃນສະຫວັນ; ແລະເມື່ອພວກເຂົາຕິດຕາມມະຫາປະໂລຫິດຂອງຕົນໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນການປະຕິບັດພະລະກິດຂອງພຣະອົງໃນທີ່ນັ້ນ ໜ້າທີ່ໃໝ່ຈະຖືກເປີດເຜີຍ. ອີກຂ່າວສານໜຶ່ງແຫ່ງການເຕືອນແລະການສັ່ງສອນຈະຕ້ອງຖືກປະທານແກ່ຄຣິສຕະຈັກ.”

ເມື່ອອັດເວັນຕິດສະມ໌ໄດ້ປະຕິເສດ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ ລະບຽບພຣະບັນຍັດ ບົດ 26 ຊຶ່ງດານີເອນໄດ້ເອີ້ນວ່າ “ຄຳປະຕິຍານ” ຂອງໂມເຊ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ສູນເສຍຄວາມສາມາດໃນການຮັບຮູ້ວ່າ ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນຍັງດຳເນີນຕໍ່ໄປນອກເໜືອຈາກວຽກງານເບື້ອງຕົ້ນຂອງພວກເຂົາ ໃນການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວພັນກັບການເປີດຂອງການພິພາກສາ.

ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດທີ່ດໍາເນີນຕໍ່ໄປນັ້ນໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ແລະ ເລີ່ມຈັດໃຫ້ເຂົ້າແນວກັນລະຫວ່າງເຂົາແຫ່ງ Protestantism ແທ້ ທີ່ Millerite Adventism ໄດ້ຮັບໃນທົດສະວັດ 1840 ກັບເຂົາແຫ່ງ Republicanism.

Back to Articles