Article

# ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສີ່ສິບຫ້າ

ການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ແລະ ເຫດການປັດຈຸບັນ: ມຸມມອງໜຶ່ງກ່ຽວກັບການເມືອງສະໄໝໃໝ່ ແລະ ສັນຍະລັກທາງສາສະໜາ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ສາສະໜາແຫ່ງ woke-ism (ໂສໂດມ) ແລະ ການເມືອງແຫ່ງ Communism (ອີຢິບ) ໄດ້ລຸກຂຶ້ນເມື່ອປະທານາທິບໍດີຜູ້ຮ່ຳລວຍທີ່ສຸດໄດ້ປະກາດເຈດຈຳນົງຂອງຕົນວ່າຈະລົງສະໝັກຮັບເລືອກເປັນປະທານາທິບໍດີໃນປີ 2015, ແລະ ຫຼັງຈາກລາວໄດ້ໃຫ້ຄຳພະຍານທາງການເມືອງຂອງຕົນແລ້ວ, ລາວກໍຖືກສັງຫານໃນປີ 2020. ສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກສັງຫານໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນໃນປີ 1798, ຫຼັງຈາກທ່ານໄດ້ໃຫ້ຄຳພະຍານແຫ່ງຊາຕານຂອງທ່ານເປັນເວລາສາມວັນເຄິ່ງໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນ. ແຕ່ພຣະວາຈາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າຊີ້ບອກວ່າສັນຕະປາປາເປັນຝ່າຍຊະນະໃນສົງຄາມຂອງທ່ານກັບມັງກອນ.

> ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າໄປຕໍ່ຕ້ານຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ, ແລະຈົ່ງພະຍາກອນຕໍ່ຕ້ານລາວ ແລະຕໍ່ຕ້ານອີຢິບທັງໝົດ; ຈົ່ງກ່າວ ແລະວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ, ຟາໂຣ ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ, ເຈົ້າມັງກອນໃຫຍ່ຜູ້ນອນຢູ່ທ່າມກາງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍຂອງຕົນ, ຜູ້ໄດ້ກ່າວວ່າ, ແມ່ນ້ຳຂອງເຮົາເປັນຂອງເຮົາເອງ, ແລະເຮົາໄດ້ສ້າງມັນໄວ້ເພື່ອຕົນເອງ. ເອເຊກຽນ 29:2, 3.

ອີຢິບແມ່ນມັງກອນໃຫຍ່, ແລະລັດທິປະຕິເສດພຣະເຈົ້າຂອງຟາໂຣໄດ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງລັດທິປະຕິເສດພຣະເຈົ້າໃນການປະຕິວັດຝຣັ່ງ, ແລະຂອງລັດທິໂລກາພິວັດໃນສັດຕະວັດທີຊາວເອັດ. ລັດທິໂລກາພິວັດນັ້ນ ພາຍໃນຂອບເຂດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງພິພົບໂລກໃນສັດຕະວັດທີຊາວເອັດ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພັກປະຊາທິປະໄຕ. ເອເຊກຽນລະບຸວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງຕໍ່ຕ້ານອີຢິບ, ແລະຕໍ່ມາອີກໃນບົດນັ້ນ ເອເຊກຽນລະບຸວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງມອບອີຢິບໃຫ້ແກ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນຖືກລະບຸວ່າແມ່ນ Nebuchadnezzar, ແລະຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປອມໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປອມນັ້ນແມ່ນລະບົບສັນຕະປາປາ, ແລະໂດຍຜ່ານເອເຊກຽນ ພຣະເຈົ້າຊົງລະບຸວ່າ ພຣະອົງຈະຊົງມອບອີຢິບໃຫ້ແກ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ເພາະການຮັບໃຊ້ທີ່ Nebuchadnezzar ໄດ້ຈັດຫາໄວ້ ໃນຖານະເປັນໄມ້ເທົ້າແຫ່ງການຕີສອນຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງລະບຸວ່າ ພຣະອົງຈະຊົງມອບອີຢິບໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຝົນປາຍລະດູມາເຖິງ.

> ແລະເຫດການໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປີທີຊາວເຈັດ, ໃນເດືອນທຳອິດ, ໃນວັນທຳອິດຂອງເດືອນນັ້ນ, ພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ໄດ້ໃຫ້ກອງທັບຂອງຕົນຮັບໃຊ້ການງານອັນໜັກຫນ່ວງຕໍ່ຕ້ານເມືອງຕີໂຣ; ທຸກຫົວກໍຖືກເຮັດໃຫ້ລ້ານ, ແລະທຸກບ່າກໍຖືກຖອກເປືອກ; ແຕ່ທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຄ່າຈ້າງ, ທັງກອງທັບຂອງທ່ານດ້ວຍ, ຈາກເມືອງຕີໂຣ, ສຳລັບການຮັບໃຊ້ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະມອບແຜ່ນດິນເອຢິບໃຫ້ແກ່ເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ; ແລະທ່ານຈະຍຶດເອົາຝູງຊົນຂອງນາງ, ແລະຍຶດເອົາຂອງປຸ້ນຂອງນາງ, ແລະຍຶດເອົາເຫຍື່ອຂອງນາງ; ແລະນັ້ນຈະເປັນຄ່າຈ້າງໃຫ້ແກ່ກອງທັບຂອງທ່ານ. ເຮົາໄດ້ມອບແຜ່ນດິນເອຢິບໃຫ້ແກ່ທ່ານເປັນຄ່າແຮງງານຂອງທ່ານ ທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານມັນ, ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ກະທຳເພື່ອເຮົາ,” ພຣະອົງພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. “ໃນວັນນັ້ນ ເຮົາຈະໃຫ້ເຂົາຂອງວົງວານອິສຣາເອນແຕກໜໍ່ຂຶ້ນ, ແລະເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າມີການເປີດປາກຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ; ແລະພວກເຂົາຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ.” ເອເຊກຽນ 29:17–21.

“ວັນ” ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຮັດໃຫ້ “ເຂົາຂອງວົງວານອິສຣາເອນແຕກໜໍ່ອອກ” ຄື ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອຝົນປາຍລະດູເລີ່ມພົ່ນລົງ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຍົກຜູ້ຍາມຂຶ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ “ຈົ່ງຟັງສຽງແກທີ່ເປົ່າ” ຂອງວິບັດປະການທີສາມ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ຊົງຊີ້ບອກວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະ “ປະທານການເປີດປາກໃຫ້ແກ່ເຈົ້າໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ.” ຄໍາວ່າ “ໃນທ່າມກາງ” ບົ່ງຊີ້ເຖິງຊ່ວງເວລາລະຫວ່າງການພົ່ນຂອງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກເທລົງມາຢ່າງບໍ່ຈໍາກັດ. ໃນກາງຄັນ (ທ່າມກາງ) ຂອງຫຼັກໝາຍທັງສອງນັ້ນ, ພະຍານສອງຄົນ ຫຼື ເຂົາສອງອັນ ຈະໃຫ້ຄໍາພະຍານຂອງພວກເຂົາ ຈົນກວ່າພວກເຂົາທັງສອງຈະຖືກຂ້າລົງໃນຖະໜົນໃນປີ 2020.

ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຖືກປະຫານ, ພວກເຂົາໄດ້ໃຫ້ຄຳພະຍານຂອງຕົນ, ແລະຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຂົາຖືກປະຫານແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍຖືກໃຫ້ຟື້ນຄືນມາເປັນອົງທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນມາຈາກທັງເຈັດ. ພວກເຂົາຖືກປະຫານໂດຍອຳນາດມັງກອນແຫ່ງອະເທວະນິຍົມ (Egypt) ແລະຄວາມຜິດສິນທຳ (Sodom). ເນື່ອງດ້ວຍການຮັບໃຊ້ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳແດ່ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າຈະປະທານ Egypt ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາເປັນບຳເນັດ. ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຍຶດຄອງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຂອງ United States ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດຂອງ Daniel ບົດທີສິບເອັດ, ແລ້ວເຂົາຈຶ່ງຍຶດເອົາ Egypt, ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນຄ່າຕອບແທນຂອງເຂົາສຳລັບການຮັບໃຊ້ທີ່ໄດ້ກະທຳໃນພຣະປະສົງຈັດຕຽມຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ໂອ ອັດຊີເຣຍ, ເຈົ້າແມ່ນໄມ້ຮຽວແຫ່ງຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາ, ແລະໄມ້ເທົ້າໃນມືຂອງເຂົາຄືຄວາມພິໂລດອັນຮ້າຍແຮງຂອງເຮົາ. ເຮົາຈະສົ່ງເຂົາໄປຕໍ່ຕ້ານຊົນຊາດອັນໜ້າຊື່ໃຈຄົດ, ແລະຈະມອບຄຳສັ່ງໃຫ້ເຂົາຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ເປັນເປົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາ, ໃຫ້ໄປຍຶດເອົາຂອງລິບ, ແລະຍຶດເອົາເຫຍື່ອ, ແລະຢຽບຍ່ຳພວກເຂົາລົງດັ່ງຕົມຕາມຖະໜົນ. ເອຊາຢາ 10:5, 6.

ຊາວອັດຊີເຣຍແມ່ນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ, ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປອມໃນວາລະສຸດທ້າຍ. ອັດຊີເຣຍແລະບາບີໂລນໄດ້ຖືກໃຊ້ເພື່ອນຳການພິພາກສາມາເໜືອອິດສະຣາເອນ, ທັງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອແລະຝ່າຍໃຕ້, ເນື່ອງຈາກການກະບົດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງພວກເຂົາ.

> “‘ດັ່ງນັ້ນ ອິດສະຣາເອນຈຶ່ງຖືກກວາດຕ້ອນອອກຈາກແຜ່ນດິນຂອງຕົນໄປຍັງອັດຊີເຣຍ,’ ‘ເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງພຣະສຸຣະສຽງຂອງພຣະຢາເວຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຕົນ ແຕ່ໄດ້ລ່ວງລະເມີດພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ໂມເຊ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຢາເວ ໄດ້ບັນຊາໄວ້.’ 2 Kings 17:7, 11, 14–16, 20, 23; 18:12.”

> “ໃນບັນດາການພິພາກສາອັນນ່າສະພຶງກົວທີ່ຖືກນໍາມາເໜືອສິບເຜົ່ານັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີພຣະປະສົງອັນສະຫລາດແລະເຕັມໄປດ້ວຍພຣະເມດຕາ. ສິ່ງທີ່ພຣະອົງບໍ່ອາດກະທໍາໄດ້ອີກໂດຍຜ່ານພວກເຂົາໃນແຜ່ນດິນຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາ ພຣະອົງຈະຊົງສະແຫວງຫາທີ່ຈະໃຫ້ສໍາເລັດໂດຍການກະຈາຍພວກເຂົາໄປທ່າມກາງບັນດາຊົນຕ່າງຊາດ. ແຜນການຂອງພຣະອົງສໍາລັບຄວາມລອດພົ້ນຂອງຄົນທັງປວງຜູ້ທີ່ຈະເລືອກໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກການອະໄພໂທດຜ່ານພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຂອງມະນຸດຊາດ ຈໍາຕ້ອງໄດ້ຮັບການເຮັດໃຫ້ສໍາເລັດ; ແລະໃນຄວາມທຸກລໍາບາກທີ່ຖືກນໍາມາເໜືອອິດສະຣາເອນນັ້ນ ພຣະອົງກໍາລັງຊົງຕຽມທາງໄວ້ເພື່ອໃຫ້ພຣະສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະອົງຖືກເປີດເຜີຍແກ່ບັນດາປະຊາຊາດແຫ່ງໂລກ. ບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນທີ່ຖືກກວາດຕ້ອນໄປເປັນເຊວຍນັ້ນຈະບໍ່ກັບໃຈ. ໃນບັນດາພວກເຂົາມີບາງຄົນທີ່ຍັງຄົງສັດຊື່ຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ແລະມີອີກບາງຄົນທີ່ໄດ້ຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ພຣະອົງ. ໂດຍຜ່ານຄົນເຫຼົ່ານີ້, ‘ບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່’ (Hosea 1:10), ພຣະອົງຈະຊົງນໍາຄົນເປັນອັນຫລາຍໃນອານາເຂດອັດຊີເຣຍໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະລັກສະນະໃນພຣະອຸປະນິໄສຂອງພຣະອົງ ແລະແຫ່ງພຣະຄຸນອັນເປັນປະໂຫຍດຂອງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ.” Prophets and Kings, 292.

ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໃຊ້ບັນດາກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງ, ແລະຫຼັກການໃນພຣະຄຳພີທີ່ພຣະອົງຊົງດຳເນີນຕໍ່ບັນດາກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອເຫຼົ່ານັ້ນ ຄືວ່າ ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບຄ່າຕອບແທນສຳລັບການຮັບໃຊ້ທີ່ໄດ້ກະທຳ.

> ແລະຈົ່ງພັກຢູ່ໃນເຮືອນດຽວນັ້ນ, ກິນແລະດື່ມສິ່ງທີ່ເຂົາໃຫ້; ເພາະວ່າຄົນງານກໍສົມຄວນໄດ້ຮັບຄ່າຈ້າງຂອງຕົນ. ຢ່າໄປຈາກເຮືອນນີ້ສູ່ເຮືອນນັ້ນ. ລູກາ 10:7.

ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໃຊ້ອຳນາດສັນຕະປາປາເພື່ອລົງໂທດສະຫະລັດເມື່ອພວກເຂົາເຕັມຈອກແຫ່ງເວລາແຫ່ງການພິສູດຂອງຕົນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ແລະຄ່າຕອບແທນຂອງພຣະອົງກໍຄື ພຣະອົງຊົງມອບອີຢິບໃຫ້ແກ່ອຳນາດສັນຕະປາປາເພື່ອເປັນຄ່າຕອບແທນສຳລັບການຮັບໃຊ້ທີ່ໄດ້ກະທຳ. ພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າແຈ້ງຊັດວ່າ ອີຢິບຖືກມອບໃຫ້ແກ່ອຳນາດສັນຕະປາປາ, ແລະຂໍ້ສີ່ສິບສອງແລະສີ່ສິບສາມໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ຢືນຢັນຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້. ຄ່າຕອບແທນຂອງສັນຕະປາປາສຳລັບການຮັບໃຊ້ທີ່ໄດ້ກະທຳ ກໍຄື ລາວໄດ້ກາຍເປັນຫົວທີ່ກະສັດສິບອົງຍົກຂຶ້ນ ແລະເປັນຜູ້ປົກຄອງເໜືອຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍທົ່ວໂລກ.

ທຣຳຊະນະເໜືອອຳນາດຂອງມັງກອນ ເພາະວ່າເຂົາເປັນຫົວທີແປດ ຊຶ່ງມາຈາກເຈັດຫົວນັ້ນ ໃນເວລາແຫ່ງຮູບຂອງສັດຮ້າຍໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ການພັງທະລາຍຂອງພັກເດໂມແຄຣັດ ຊຶ່ງເປັນອຳນາດຂອງມັງກອນທີ່ໄດ້ສັງຫານທຣຳໃນປີ 2020 ບັດນີ້ກຳລັງເກີດຂຶ້ນ. ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ. “ເຟືອງເສັ້ນສຸດທ້າຍທີ່ເຮັດໃຫ້ຫຼັງອູດຫັກ” ຂອງພັກເດໂມແຄຣັດ ຄືຜູ້ພະຍາກອນປອມຂອງອິດສະລາມ. ການໂຈມຕີໃນວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023 ໄດ້ສອດແຊກຄວາມແຕກແຍກເຂົ້າໄປໃນຖານສະໜັບສະໜູນຂອງມັນ ຊຶ່ງສາມາດອະທິບາຍໄດ້ພຽງແຕ່ວ່າເປັນບົດບາດຂອງອິດສະລາມທີ່ກະຕຸ້ນຄວາມໂກດແຄ້ນແລະຄວາມທຸກຮ້ອນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ. ສິ່ງນີ້ຈະມີການໂຈມຕີເພີ່ມເຕີມຕິດຕາມມາ ອັນຈະກ່ອນໃຫ້ເກີດການແຕກແຍກທີ່ໃຫຍ່ຂຶ້ນ ໃນຂະນະດຽວກັນກໍຮວບຮວມພົນລະເມືອງຈຳພວກໜຶ່ງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຜູ້ຊຶ່ງຕະໜັກເຫັນຄວາມໂງ່ເຂົາຂອງກະແສການອົບພະຍົບຜິດກົດໝາຍທີ່ກຳລັງຫຼັ່ງໄຫຼ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປ່ອຍອອກມາໂດຍກຳລັງຂອງມັງກອນ. ມັນຈະກ່ອນໃຫ້ເກີດວິກິດທາງເສດຖະກິດດ້ວຍ ເຖິງແມ່ນວ່າວິກິດນັ້ນໄດ້ມາຮອດແລ້ວກໍຕາມ.

> “ແລະແລ້ວຜູ້ຫຼອກລວງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຈະຊັກຈູງມະນຸດໃຫ້ເຊື່ອວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າເປັນຕົ້ນເຫດຂອງໄພຮ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ຊົນຈຳພວກທີ່ໄດ້ຍົວະໂທດໃຫ້ຄວາມບໍ່ພໍພຣະໄທຂອງສະຫວັນ ຈະໂຍນຄວາມລຳບາກທັງປວງຂອງຕົນໃສ່ບັນດາຜູ້ທີ່ການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ ເປັນຄຳຕິເຕືອນຢ່າງຖາວອນແກ່ບັນດາຜູ້ລະເມີດ. ຈະມີການປະກາດວ່າ ມະນຸດກຳລັງລ່ວງເກີນຕໍ່ພຣະເຈົ້າໂດຍການລະເມີດວັນຊະບາໂຕຂອງວັນອາທິດ; ວ່າບາບນີ້ໄດ້ນຳຄວາມວິບັດມາຊຶ່ງຈະບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ຈົນກວ່າການຖືຮັກສາວັນອາທິດຈະຖືກບັງຄັບໃຊ້ຢ່າງເຂັ້ມງວດ; ແລະວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ສະເໜີຂໍ້ຮຽກຮ້ອງຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ ອັນເປັນການທຳລາຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ວັນອາທິດນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ ໂດຍຂັດຂວາງການຟື້ນຄືນສູ່ຄວາມໂຜດປານຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຝ່າຍໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຄຳກ່າວຫາທີ່ໄດ້ຍົກຂຶ້ນມາແຕ່ບູຮານຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະຖືກນຳມາກ່າວຊ້ຳອີກ ໂດຍອາໄສເຫດຜົນທີ່ເບິ່ງຄືວ່າໝັ້ນຄົງພໍໆກັນ: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. ເມື່ອຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງປະຊາຊົນຖືກປຸກເຮົ້າຂຶ້ນໂດຍຄຳກ່າວຫາອັນເປັນເທັດ ພວກເຂົາຈະດຳເນີນທ່າທີຕໍ່ບັນດາຜູ້ສານຂອງພຣະເຈົ້າ ຄ້າຍຄືກັນຢ່າງຍິ່ງກັບທີ່ອິສຣາເອນຜູ້ຫັນຫຼັງໄດ້ປະພຶດຕໍ່ເອລີຢາ.” The Great Controversy, 590.

ຜູ້ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕຈະຖືກລະບຸວ່າເປັນເຫດຜົນທີ່ “ຄວາມໂຜດປານອັນສະຫວັນ ແລະ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຊົ່ວຄາວ” ໄດ້ຖືກຖອນອອກໄປ. ໃນການພັນລະນາໄລຍະເວລານີ້ທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກເຮົາອັນໃກ້ນີ້, ນາງໄດ້ກ່າວເຖິງເອລີຢາ ແລະ ການປະສານສຳພັນຂອງເຂົາກັບອາຮາບ. ການກ່າວຫາກັນແລະກັນຂອງທັງສອງໄດ້ເກີດຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າພູເຂົາກາເມນ. ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຊົ່ວຄາວ ແລະ ຄວາມໂຜດປານອັນສະຫວັນ ຖືກຖອນອອກໂດຍການພິພາກສາທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ຂໍ້ຄວາມທີ່ຫາກໍໄດ້ອ້າງມານັ້ນ ກ່າວເຖິງລຳດັບເຫດການຊຸດໜຶ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ວ່າມີເວລາແຫ່ງການທົດສອບຢູ່ສອງຄັ້ງ. ການທົດສອບເລື່ອງຮູບສັດຮ້າຍ ທີ່ເກີດຂຶ້ນພາຍໃນຂອບເຂດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນໂລກທັງໝົດ. ເຫດການທັງປວງທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ພົບການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນໃນປະຫວັດສາດທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ແລະ ໃນປະຫວັດສາດຂອງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດໃນໂລກ ຊຶ່ງຕິດຕາມມາຫຼັງຈາກນັ້ນ.

ວັກທຳອິດຂອງ Testimonies ເຫຼັ້ມທີ 9, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ໜ້າ 11, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງ NINE-ELEVEN, ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນເວລາສຸດທ້າຍ. ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຍຸກສະໄໝທີ່ກຳລັງສຳເລັດຜົນຢ່າງວ່ອງໄວ ປະກາດວ່າການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດຢູ່ໃກ້ແລ້ວ. ວັນເວລາທີ່ພວກເຮົາດຳລົງຢູ່ນັ້ນເປັນວັນເວລາອັນຂຶ້ນຂອງຄວາມຂັງຂຶມ ແລະສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຖືກຖອນອອກໄປຈາກໂລກຢ່າງຄ່ອຍໆ ແຕ່ແນ່ນອນ. ໄພພິບັດ ແລະການພິພາກສາກຳລັງຕົກລົງເທິງຜູ້ທີ່ດູໝິ່ນພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ. ໄພພິບັດທັງທາງບົກ ແລະທາງທະເລ, ສະພາບສັງຄົມທີ່ບໍ່ໝັ້ນຄົງ, ສັນຍານເຕືອນແຫ່ງສົງຄາມ, ລ້ວນເປັນລາງບອກເຫດອັນນ່າສະພຶງ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນບອກລ່ວງໜ້າເຖິງເຫດການທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ ຊຶ່ງມີຄວາມໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຍິ່ງ.” ເມື່ອຄຳບັນຍາຍດຳເນີນຕໍ່ໄປ, ພວກເຮົາພົບຢູ່ໜ້າ 14 ວ່າ, “ມີບໍ່ຫຼາຍຄົນ, ແມ່ນແຕ່ໃນໝູ່ນັກການສຶກສາ ແລະລັດບຸລຸດ, ທີ່ເຂົ້າໃຈສາເຫດອັນເປັນຮາກຖານຂອງສະພາບສັງຄົມໃນປັດຈຸບັນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ກຳບັງເຫຼັ້ມບັງຄັບແຫ່ງການປົກຄອງ ບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາຂອງຄວາມເສື່ອມຊາມທາງສິນທຳ, ຄວາມທຸກຍາກ, ຄວາມອະນາຖາ, ແລະອາຊະຍາກຳທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ພວກເຂົາກຳລັງດິ້ນຮົນຢ່າງໄຮ້ຜົນ ເພື່ອໃຫ້ການດຳເນີນທາງທຸລະກິດຢູ່ເທິງຮາກຖານທີ່ໝັ້ນຄົງຍິ່ງຂຶ້ນ. ຖ້າມະນຸດທັງຫຼາຍຈະໃສ່ໃຈຕໍ່ຄຳສອນແຫ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ຫຼາຍກວ່ານີ້, ພວກເຂົາຈະພົບຄຳຕອບຂອງບັນຫາທີ່ເຮັດໃຫ້ຕົນສັບສົນ.”

> “ພຣະຄຳພີໄດ້ພັນລະນາສະພາບຂອງໂລກໃນຊ່ວງກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ກ່ຽວກັບບັນດາຄົນຜູ້ທີ່ກຳລັງສັ່ງສົມຄວາມຮັ່ງມີຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໂດຍການປຸ້ນຊິງແລະການຂູດຮີດ ມີຂຽນໄວ້ວ່າ: ‘ພວກທ່ານໄດ້ສັ່ງສົມຊັບສົມບັດໄວ້ເພື່ອວັນສຸດທ້າຍ. ຈົ່ງເບິ່ງ, ຄ່າຈ້າງຂອງຄົນງານຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່ຽວເກັບນາຂອງພວກທ່ານ ຊຶ່ງພວກທ່ານໄດ້ຍຶດໄວ້ດ້ວຍການສໍ້ໂກງ ກຳລັງຮ້ອງຂຶ້ນ; ແລະສຽງຮ້ອງຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່ຽວເກັບນັ້ນໄດ້ເຂົ້າໄປເຖິງພຣະກັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສະບາໂອດ. ພວກທ່ານໄດ້ດຳລົງຊີວິດໃນຄວາມສຸກສຳລານເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະໄດ້ປ່ອຍຕົນໃນຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍ; ພວກທ່ານໄດ້ລ້ຽງຫົວໃຈຂອງຕົນ ດັ່ງໃນວັນແຫ່ງການຂ້າສັດ. ພວກທ່ານໄດ້ກ່າວໂທດແລະຂ້າຄົນຊອບທຳ; ແລະເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຕໍ່ຕ້ານພວກທ່ານ.’ ຢາໂກໂບ 5:3–6.”

ໃນວັນສຸດທ້າຍ ມະນຸດກຳລັງ “ດິ້ນຮົນຢ່າງໄຮ້ຜົນເພື່ອຈັດວາງການດຳເນີນທາງທຸລະກິດໃຫ້ມີພື້ນຖານທີ່ໝັ້ນຄົງຍິ່ງຂຶ້ນ.” ພັກເດໂມແຄຣັດ, ເຄື່ອງຈັກໂຄສະນາຊວນເຊື່ອຂອງພວກເຂົາ, ແລະນາຍທະນາຄານໂລກາພິວັດ ກຳລັງດິ້ນຮົນຢ່າງໄຮ້ຜົນ, ແລະພວກເຂົາກຳລັງຕົວະກ່ຽວກັບສະຖຽນະພາບທາງການເງິນທີ່ແທ້ຈິງ ຊຶ່ງພວກເຂົາອ້າງວ່າຝ່າຍບໍລິຫານ Biden ໄດ້ບັນລຸ. ໜຶ່ງໃນສັນຍະລັກຂອງ “ໂລກໃນໄລຍະກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ,” ແມ່ນ “ມະນຸດຜູ້ຊຶ່ງໂດຍການປຸ້ນຈີ້ແລະການຂູດຮີດ” ໄດ້ “ສັ່ງສົມຄວາມມັ່ງຄັ່ງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.” ສາມຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ຢູ່ກ່ອນໜ້າຂໍ້ພຣະຄຳພີຈາກພຣະທຳຢາໂກໂບ ທີ່ Sister White ໄດ້ອ້າງເຖິງ ມີດັ່ງນີ້:

> ບັດນີ້ ພວກເຈົ້າຄົນມັ່ງມີເອີຍ ຈົ່ງຮ້ອງໄຫ້ແລະຄວນຄາງ ເພາະຄວາມທຸກລຳບາກທັງຫຼາຍທີ່ຈະມາເຖິງພວກເຈົ້າ. ຊັບສົມບັດຂອງພວກເຈົ້າເນົ່າເສຍແລ້ວ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງພວກເຈົ້າກໍຖືກແມງກິນ. ຄຳແລະເງິນຂອງພວກເຈົ້າຂຶ້ນສົນິມແລ້ວ; ແລະສົນິມນັ້ນຈະເປັນພະຍານຕໍ່ສູ້ພວກເຈົ້າ ແລະຈະກິນເນື້ອຫນັງຂອງພວກເຈົ້າເໝືອນດັ່ງໄຟ. ພວກເຈົ້າໄດ້ສະສົມຊັບສົມບັດໄວ້ສຳລັບວັນສຸດທ້າຍ. ຢາໂກໂບ 5:1–3.

ລັກສະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນປະການໜຶ່ງຂອງ “ວັນສຸດທ້າຍ” ແມ່ນເມື່ອມີມະນຸດບາງຄົນທີ່ຖືກຮັບຮູ້ໂດຍຄວາມມັ່ງຄັ່ງອັນນ່າພິສະວົງຂອງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍການສໍ້ໂກງ. ບັນດາຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ໃນຂ່າວທຸກວັນ. ເວລານັ້ນໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມມັ່ງຄັ່ງຂອງນາຍທະນາຄານຂອງໂລກແລະມະຫາເສດຖີເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກນຳສະເໜີເປັນຄຳແລະເງິນ, ຊຶ່ງກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຂຶ້ນສະນິມ. ເງິນແລະຄຳບໍ່ຂຶ້ນສະນິມ, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຄຳພີກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ບໍ່ໄດ້ຄາດຄິດເລີຍວ່າຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຄວາມມັ່ງຄັ່ງຂອງຄົນຮັ່ງມີໃນວັນສຸດທ້າຍ, ເພາະຄຳແລະເງິນຂອງພວກເຂົາຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຂຶ້ນສະນິມ. ລາງບອກເຫດຂອງການພັງທະລາຍທາງເສດຖະກິດນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັບການມາຮອດຂອງວິບັດປະການທີສາມ, ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມ ແມ່ນລົມຕາເວັນອອກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ແລະໃນວັນສຸດທ້າຍ ລົມຕາເວັນອອກນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຈົມລົງ, ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໂດຍເຮືອແຫ່ງ Tarshish.

> ເພາະເບິ່ງເຖີດ, ບັນດາກະສັດໄດ້ຊຸມນຸມກັນ, ພວກເຂົາໄດ້ຜ່ານໄປດ້ວຍກັນ. ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍພິລຶກປະຫລາດ; ພວກເຂົາຕົກໃຈວຸ້ນວາຍ ແລະ ຮີບໜີໄປ. ຄວາມຢ້ານກົວໄດ້ຄອບງຳພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແລະ ຄວາມເຈັບປວດ ດັ່ງແມ່ຍິງທີ່ກຳລັງເຈັບທ້ອງຄອດລູກ. ພະອົງຊົງທຳລາຍເຮືອຂອງທາຊິດດ້ວຍລົມຕາເວັນອອກ. ພຣະຄຳສັນລະເສີນ 48:4–7.

ກະສັດນິຍົມໂລກ, ມະຫາເສດຖີພັນລ້ານ ແລະ ນາຍທະນາຄານທັງຫລາຍ ກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ຄວາມເຈັບປວດຄອບງຳ ເມື່ອລົມຕາເວັນອອກ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກເຖິງຄວາມຄຽດແຄ້ນທີ່ທະວີຂຶ້ນຂອງບັນດາປະຊາຊາດ (ດັ່ງຍິງທີ່ກຳລັງເຈັບທ້ອງຄອດ), ອັນເກີດຈາກອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮືອແຫ່ງ Tarshish ຈົມລົງ. ອິດສະລາມກຳລັງຈະທຳລາຍເສດຖະກິດທັງໃນທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ທົ່ວໂລກ ແລະ ກ່ອຍໃຫ້ເກີດສະພາບແວດລ້ອມທາງເສດຖະກິດ ແລະ ການເມືອງທີ່ເຂົ້າກັນຢ່າງສົມບູນກັບຈຸດແຂງຂອງ Trump, ບໍ່ແມ່ນຂອງພັກເດໂມແຄຣັດ ຫຼື ພວກນິຍົມໂລກ, ເພາະອຳນາດຂອງມັງກອນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຫົວທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດນັ້ນ, ເພາະ “services rendered”. ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຊ້ Trump ເພື່ອປຸກປັ່ນອານາເຂດທັງສິ້ນຂອງຊາວ Grecians, ເພາະບັດນີ້ພຣະເຈົ້າກຳລັງນຳໃຫ້ເກີດພາວະການທີ່ທົ່ວໂລກທັງສິ້ນຈະຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຈຳພວກ.

ລະບົບເສດຖະກິດທີ່ບັດນີ້ຖືກດຳເນີນງານໂດຍພວກໂກລບາລິດ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນສະໄໝປະທານາທິບໍດີຂອງ Woodrow Wilson, ນັກການເມືອງພັກເດໂມແຄຣັດຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບເລືອກຕັ້ງໂດຍໃຫ້ຄຳສັນຍາວ່າຈະຮັກສາສະຫະລັດອາເມຣິກາໃຫ້ຢູ່ນອກຈາກສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີໜຶ່ງທີ່ກຳລັງຈະປະທຸຂຶ້ນ, ແຕ່ທ້າຍທີ່ສຸດກໍກາຍເປັນປະທານາທິບໍດີຜູ້ກຳກັບດູແລໃນຊ່ວງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີໜຶ່ງ. Wilson ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຫຼາຍທີ່ສຸດໃນເລື່ອງການຜັກດັນສັນນິບາດຊາດ, ຊຶ່ງເປັນອົງການກ່ອນໜ້າຂອງສະຫະປະຊາຊາດ. ໃນສະໄໝປະທານາທິບໍດີຂອງລາວ ໂຄງສ້າງທາງການເງິນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງພວກໂກລບາລິດ ເມື່ອ Wilson ໄດ້ມອບທິດທາງທາງເສດຖະກິດຂອງຊາດໄວ້ພາຍໃຕ້ການອຸປະຖຳຂອງລະບົບ Federal Reserve ໃນປີ 1913.

ລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງປະທານາທິບໍດີໃນຊ່ວງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທຳອິດ ຄືຄຳສັນຍາຂອງລາວວ່າຈະບໍ່ເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ ຊຶ່ງເປັນຄຳຕົວະ. ລາວເປັນບຸກຄົນສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດຜູ້ນຳໃນການສົ່ງເສີມລັດຖະບານໂລກດຽວຂອງສັນນິບາດຊາດ ແລະລາວເປັນຜູ້ກຳກັບດູແລການມອບການຄວບຄຸມການເງິນຂອງສະຫະລັດໃຫ້ແກ່ນາຍທະນາຄານຂອງໂລກ. ລາວຄອງອຳນາດຕັ້ງແຕ່ປີ 1913 ຫາ 1921. ໃນປີ 1919 ຄົນຮຸ່ນທີສາມຂອງອັດເວັນຕິສ ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍການປະນີປະນອມກັບໂລກ ໄດ້ດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັບການປະນີປະນອມຂອງ Wilson ກັບໂລກ ເພາະວ່າເຂົາທັງສອງແຫຼມນັ້ນດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນ. ໃນຄົນຮຸ່ນທີສາມຂອງ Laodicean Adventism ພວກເຂົາໄດ້ຍອມມອບການຄວບຄຸມລະບົບການແພດແລະລະບົບການສຶກສາຂອງຕົນໄວ້ໃນມືຂອງຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກເໜືອອະທິປະໄຕທາງວິນຍານຂອງພວກເຂົາ. ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ Wilson ໄດ້ຍອມມອບອະທິປະໄຕທາງການເງິນຂອງສະຫະລັດໃຫ້ແກ່ນາຍທະນາຄານໂລກາພິວັດ ແລະລາວໄດ້ທຸ່ມເທຢ່າງບໍ່ຮູ້ເຫນື່ອຍ ແຕ່ບໍ່ສຳເລັດ ໃນການຍອມມອບອະທິປະໄຕທາງການເມືອງຂອງສະຫະລັດໃຫ້ແກ່ພວກໂລກາພິວັດ.

ວິນສັນ, ໃນຖານະປະທານາທິບໍດີໃນລະຫວ່າງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີໜຶ່ງ, ເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະທາງຄໍາພະຍາກອນທີ່ບົ່ງຊີ້ເຖິງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສາມ. ລາວເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດໜຶ່ງທີ່ລະບົບທະນາຄານກາງແຫ່ງສະຫະລັດ (Federal Reserve) ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງໃນການຄວບຄຸມເສດຖະກິດໂລກໃຫ້ດໍາເນີນໄປໃນທິດທາງທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດກັບວາລະຂອງພວກໂລກາພິວັດ, ບໍ່ແມ່ນອະທິປະໄຕຂອງອາເມຣິກາ. ລາວເປັນຕົວແທນຂອງປະທານາທິບໍດີຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງເມື່ອລະບຽບໂລກໃໝ່ (New World Order) ບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງຕົນໃນການກາຍເປັນອານາຈັກທີເຈັດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີໃນທີ່ສຸດ, ແມ່ນແຕ່ການປົກຄອງຂອງພວກເຂົາມີອາຍຸສັ້ນ. ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ເທິງພະຍານສອງປາກ, ເພາະວ່າຄວາມພະຍາຍາມທີ່ລົ້ມເຫຼວຂອງວິນສັນໃນການເຂົ້າຮ່ວມສັນນິບາດຊາດ (League of Nations) ຫຼັງຈາກສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີໜຶ່ງ, ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງເຖິງການທີ່ສະຫະລັດເຂົ້າຮ່ວມສະຫະປະຊາຊາດ (United Nations) ທັນທີຫຼັງຈາກສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ເທິງພະຍານສອງປາກນີ້, ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ຊຶ່ງນໍາການພິນາດແຫ່ງຊາດຕາມຫຼັງມາ, ນໍາໄປສູ່ການຈັດຕັ້ງສະຫະປະຊາຊາດໃຫ້ເປັນລັດຖະບານໂລກໜຶ່ງດຽວ ຊຶ່ງພວກໂລກາພິວັດໄດ້ຜັກດັນມາຕັ້ງແຕ່ສະໄໝປະທານາທິບໍດີວູດໂຣ ວິນສັນ.

ລັກສະນະແຫ່ງການພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ຈຳເປັນຕ້ອງມີຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງປະທານປະເທດຂອງປະທານຄົນທີແປດແລະຄົນສຸດທ້າຍ, ຜູ້ຊຶ່ງມາຈາກເຈັດຄົນນັ້ນ. ຫຼັງຈາກ Wilson ກໍມີ Warren Harding ຊາວຣີພັບລິກັນຂຶ້ນມາຕໍ່, ຜູ້ທີ່ໄດ້ເປີດເຂົ້າສູ່ຍຸກທີ່ເອີ້ນວ່າ “the roaring twenties,” ຊຶ່ງໄດ້ນຳໄປສູ່ການພັງທະລາຍໃນປີ 1929, ຊຶ່ງໄດ້ນຳໄປສູ່ວິກິດເສດຖະກິດໃຫຍ່, ຊຶ່ງໄດ້ນຳໄປສູ່ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ການເປັນປະທານສະໄໝທຳອິດຂອງ Trump ແມ່ນ “the roaring twenties,” ແລະ Biden ກຳລັງຈະນຳເຂົ້າມາຊຶ່ງວິກິດເສດຖະກິດຄັ້ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ວິກິດເສດຖະກິດນັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍການພັງທະລາຍໃນປີ 1929, ແຕ່ຍັງໂດຍ “panic of 1837” ໃນສະໄໝຂອງ Ellen White ອີກດ້ວຍ.

ພາວະເສດຖະກິດຕົກຕ່ຳໃນຊ່ວງທົດສະວັດ 1830 ໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຖືກເອີ້ນວ່າ “ຄວາມຕື່ນຕະໜົກແຫ່ງປີ 1837.” ນີ້ເປັນພາວະຖົດຖອຍທາງເສດຖະກິດຢ່າງຮ້າຍແຮງ ທີ່ດຳເນີນຕັ້ງແຕ່ປີ 1837 ຈົນເຖິງກາງທົດສະວັດ 1840, ຄອບຄຸມເກືອບຕະຫຼອດທົດສະວັດ 1830. ຄວາມຕື່ນຕະໜົກແຫ່ງປີ 1837 ມີລັກສະນະໂດດເດັ່ນດ້ວຍວິກິດການທາງການເງິນ, ການລົ້ມເຫຼວຂອງທະນາຄານ, ການວ່າງງານຢ່າງແຜ່ຫຼາຍ, ແລະໄລຍະເວລາອັນຍາວນານຂອງຄວາມລຳບາກທາງເສດຖະກິດ.

ວິກິດຄວາມຕື່ນຕະໜົກໃນປີ 1837 ໄດ້ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍ “ຟອງສະເພາະກິດ,” ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການພັງທະລາຍໃນປີ 1929. ໃນປີ 1837, ເມື່ອຟອງນັ້ນແຕກລົງ, ມັນໄດ້ນຳໄປສູ່ການລົ້ມລະລາຍຢ່າງແຜ່ຫຼາຍ ແລະການສູນເສຍທາງການເງິນ. ໄດ້ເກີດມີການລົ້ມເຫຼວຂອງທະນາຄານເປັນລຳດັບຕາມມາພາຍຫຼັງຟອງສະເພາະກິດນັ້ນ, ອັນນຳໄປສູ່ການສູນເສຍຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນລະບົບທະນາຄານ ແລະຄວາມຕື່ນຕະໜົກທາງການເງິນຢ່າງແຜ່ຫຼາຍ. ການຖົດຖອຍທາງເສດຖະກິດທົ່ວໂລກ, ຊຶ່ງຮ້າຍແຮງຂຶ້ນໂດຍການຫຼຸດລົງຂອງການຄ້າລະຫວ່າງປະເທດ ແລະການຫຼຸດລົງຂອງຄວາມຕ້ອງການຕໍ່ສິນຄ້າສົ່ງອອກຂອງອາເມຣິກາ, ໄດ້ມີສ່ວນເພີ່ມພູນຄວາມທຸກຍາກທາງເສດຖະກິດໃນສະຫະລັດ.

ວິກິດການພັງທະລາຍໃນປີ 1929, ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງພາວະເສດຖະກິດຕົກຕໍ່າຄັ້ງໃຫຍ່, ໄດ້ຖືກນຳໜ້າໂດຍພາວະຟອງສະບູ່ແຫ່ງການເກງກຳໄລໃນຕະຫຼາດຫຸ້ນ. ໃນຊ່ວງທົດສະວັດ 1920, ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ປະສົບກັບໄລຍະແຫ່ງຄວາມຈະເລີນທາງເສດຖະກິດ, ຊຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ Roaring Twenties, ອັນມີລັກສະນະໂດດເດັ່ນດ້ວຍການເຕີບໂຕທາງອຸດສາຫະກຳຢ່າງວ່ອງໄວ, ນະວັດຕະກຳທາງເທັກໂນໂລຊີ, ແລະຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃນແງ່ດີຢ່າງແຜ່ຫຼາຍ. ໃນໄລຍະເວລານີ້, ການເກງກຳໄລໃນຕະຫຼາດຫຸ້ນໄດ້ພຸ່ງສູງຂຶ້ນຢ່າງຫຼາຍ, ໂດຍໄດ້ຮັບແຮງຜັກດັນຈາກສິນເຊື່ອທີ່ຫາໄດ້ງ່າຍ, ການຊື້ຂາຍແບບ margin (ການຊື້ຫຸ້ນດ້ວຍເງິນທີ່ກູ້ຢືມມາ), ແລະການຊື້ຫຸ້ນເພື່ອການເກງກຳໄລໂດຍອາໄສການຄາດໝາຍວ່າລາຄາຈະເພີ່ມຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ ແທນທີ່ຈະອີງໃສ່ມູນຄ່າພື້ນຖານທີ່ແທ້ຈິງ. ລາຄາຫຸ້ນໄດ້ປັບຕົວສູງຂຶ້ນໄປຮອດລະດັບທີ່ບໍ່ອາດຮອງຮັບໄດ້, ສູງເກີນກວ່າມູນຄ່າແທ້ພາຍໃນຂອງບໍລິສັດທີ່ຫຸ້ນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

ນັບແຕ່ເດືອນມີນາ ຄ.ສ. 2000 ຫາເດືອນຕຸລາ ຄ.ສ. 2002 “ຟອງສະບູ່ດອດ-ຄອມ” ໄດ້ແຕກສະລາຍ. ເຫດການວັນທີ 11 ກັນຍາ ຄ.ສ. 2001 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນທ່າມກາງວິກິດເສດຖະກິດນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ຟອງສະບູ່ອະສັງຫາລິມະຊັບໄດ້ແຕກສະລາຍໃນ ຄ.ສ. 2008, ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ວິກິດການເງິນໂລກ ຫຼື ການຖົດຖອຍຄັ້ງໃຫຍ່.

ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດຈະມາເຖິງ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຊົ່ວຄາວຂອງພົນລະເມືອງແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາຈະຖືກນຳອອກໄປ. ການນຳອອກໄປແຫ່ງຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຊົ່ວຄາວນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຫຼັກໝາຍທາງພະຍາກອນປະການທຳອິດຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ພາຍໃນວິກິດເສດຖະກິດ. ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແມ່ນການປະທານອຳນາດແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະເມື່ອທູດສະຫວັນອົງດຽວກັນນັ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1844 ປະຫວັດສາດນັ້ນກໍໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ພາຍໃນວິກິດເສດຖະກິດ. ປີ 1844 ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນບໍ່ຊ້ານີ້, ແລະວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງເປັນພາບປະກອບຂອງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ. ວິກິດການປີ 1929 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກ່ອນ ແລະໄດ້ນຳໄປສູ່ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ໄດ້ມີການລະເລີຍອັນເກີນຄວນ ແລະ ການບໍ່ເຊື່ອອັນເປັນຄວາມຜິດຮ້າຍແຮງຢູ່ທ່າມກາງພວກເຮົາໃນຖານະປະຊາຊົນຫນຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ກັ້ນຂວາງພວກເຮົາໄວ້ຈາກການກະທຳພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະໄວ້ໃຫ້ພວກເຮົາເຮັດ ໃນການໃຫ້ແສງສະຫວ່າງຂອງພວກເຮົາສ່ອງອອກໄປຫາຜູ້ຄົນແຫ່ງບັນດາຊາດອື່ນ. ມີຄວາມຫວາດຫວັ່ນໃນການກ້າອອກໄປ ແລະ ການຍອມສ່ຽງໃນພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ໂດຍຢ້ານວ່າການໃຊ້ຈ່າຍຊັບສິນຈະບໍ່ນຳຜົນຕອບແທນກັບຄືນມາ. ຖ້າຫາກວ່າໄດ້ໃຊ້ຊັບສິນໄປແລ້ວ ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ວ່າຈິດວິນຍານໃດໄດ້ຮັບຄວາມພົ້ນໂດຍທາງນັ້ນເລົ່າ? ຖ້າຫາກວ່າຊັບສິນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງພວກເຮົາສູນເປົ່າໄປໂດຍສິ້ນເຊີງເລົ່າ? ການເຮັດວຽກ ແລະ ຍັງຄົງເຮັດວຽກຕໍ່ໄປ ຍ່ອມດີກວ່າການບໍ່ເຮັດຫຍັງເລີຍ. ພວກທ່ານບໍ່ຮູ້ດອກວ່າສິ່ງນີ້ຫຼືສິ່ງນັ້ນອັນໃດຈະຈະເລີນ. ມະນຸດທັງຫຼາຍຍັງລົງທຶນໃນສິດທິບັດສິ່ງປະດິດ ແລະ ປະສົບກັບການຂາດທຶນຢ່າງຫນັກ ແລະ ກໍຖືວ່າເປັນເລື່ອງທຳມະດາ. ແຕ່ໃນພາລະກິດ ແລະ ພຣະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ມະນຸດກັບຢ້ານການກ້າສ່ຽງ. ເງິນຕາປາກົດແກ່ເຂົາເປັນເສມືອນການສູນເປົ່າ ຖ້າຫາກມັນບໍ່ນຳຜົນຕອບແທນມາທັນທີ ເມື່ອຖືກລົງໄປໃນພາລະກິດແຫ່ງການຊ່ວຍຈິດວິນຍານໃຫ້ພົ້ນ. ຊັບສິນນັ້ນເອງທີ່ບັດນີ້ຖືກລົງໄວ້ໃນພຣະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງຕະຫນີ່ຖີ່ ແລະ ຖືກກັກໄວ້ຢ່າງເຫັນແກ່ຕົວ ອີກບໍ່ດົນຈະຖືກຖິ້ມໄປພ້ອມກັບບັນດາຮູບເຄົາລົບ ໃຫ້ແກ່ຕົວໜູດິນ ແລະ ເຈຍ. ໃນບໍ່ຊ້າເງິນຕາຈະເສື່ອມລົງໃນມູນຄ່າຢ່າງກະທັນຫັນຫຼາຍ ເມື່ອຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງເຫດການນິລັນດອນເປີດແຈ້ງຕໍ່ປະສາດສຳຜັດຂອງມະນຸດ.” The True Missionary, January 1, 1874.

Back to Articles