Article

# ອົງທີແປດແມ່ນມາຈາກທັງເຈັດ - ເລກສາມ

ດານີເອນ ສອງ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຄໍາຖາມທີ່ພວກເຮົາຈະພະຍາຍາມຊອກຫາຄໍາຕອບໃນບົດຄວາມນີ້ ແມ່ນວ່າ ການກ່າວເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄໍາພະຍາກອນຂອງພຣະຄໍາພີເປັນຄັ້ງທໍາອິດໃນດານີເອນບົດທີ 2 ສອດຄ່ອງກັບການກ່າວເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄໍາພະຍາກອນຂອງພຣະຄໍາພີເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17 ແນວໃດ. ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈທີ່ຈະຍົກຂຶ້ນມາບາງຄໍາຖາມກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວຖືກລະບຸຢູ່ໃນຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ແລະກ່ຽວກັບຈຸດຍືນຂອງຜູ້ບຸກເບີກຮຸ່ນທໍາອິດ ທີ່ວ່າ ປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາເປັນຈຸດເວລາທີ່ກ້ອນຫີນຈະຕີຖືກຕີນຂອງຮູບປັ້ນນັ້ນ.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ມາຮອດຈຸດທີ່ “ພຣະລາຊກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຕີນຂອງຮູບປັ້ນ ໃນທີ່ນັ້ນເຫຼັກໄດ້ປະສົມກັບດິນເຫນີຍ,” ຊຶ່ງທ່ານຍັງໄດ້ອະທິບາຍຕໍ່ໄປອີກວ່າ ເປັນ “ການປະປົນກັນລະຫວ່າງອຳນາດສາສະໜາ ແລະ ອຳນາດຂອງລັດ.”

> “ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງຍຸກໜຶ່ງທີ່ພຣະລາຊກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກແທນດ້ວຍຕີນຂອງຮູບປັ້ນ ໃນທີ່ຊຶ່ງເຫຼັກໄດ້ປະສົມກັບດິນເໝັນ. ພຣະເຈົ້າມີປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ, ຄືປະຊາກອນທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້, ຜູ້ຊຶ່ງການຈຳແນກຂອງເຂົາຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕ້ອງບໍ່ກາຍເປັນບໍ່ບໍລິສຸດໂດຍການນຳໄມ້, ຫຍ້າແຫ້ງ, ແລະເຟືອງ ມາວາງໄວ້ເທິງຮາກຖານ. ທຸກດວງວິນຍານທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະເຫັນວ່າລັກສະນະອັນແຕກຕ່າງຂອງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ ຄືວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ຖ້າລັດຖະບານໃຫ້ກຽດແກ່ວັນຊະບາໂຕຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນຊາ, ມັນກໍຈະຢືນຢູ່ໃນກຳລັງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໃນການປ້ອງກັນຄວາມເຊື່ອທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ບັນດາທ່ານບໍລິສຸດເທື່ອດຽວນັ້ນ. ແຕ່ບັນດານັກລັດຖະບຸລຸດຈະທະນຸບຳລຸງວັນຊະບາໂຕປອມ, ແລະຈະນຳຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາຂອງຕົນໄປປະປົນກັບການຖືຮັກສາສິ່ງນີ້ອັນເປັນລູກຂອງສັນຕະປາປາ, ໂດຍຍົກມັນໄວ້ເໜືອວັນຊະບາໂຕທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລະອວຍພອນ, ຊົງແຍກມັນໄວ້ສຳລັບມະນຸດໃຫ້ຖືຮັກສາໃຫ້ບໍລິສຸດ, ເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງພຣະອົງກັບປະຊາກອນຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດພັນຊົ່ວອາຍຸ. ການປະປົນກັນຂອງກົນອຸບາຍທາງຄຣິດຈັກແລະກົນອຸບາຍທາງລັດ ຖືກແທນດ້ວຍເຫຼັກແລະດິນເໝັນ. ສະຫະພັນນີ້ກຳລັງເຮັດໃຫ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງບັນດາຄຣິດຈັກອ່ອນລົງ. ການສະຖາປະນາໃຫ້ຄຣິດຈັກມີອຳນາດຂອງລັດນີ້ ຈະນຳມາຊຶ່ງຜົນຮ້າຍ. ມະນຸດເກືອບຈະກ້າວພົ້ນຈຸດແຫ່ງຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ນຳກຳລັງຂອງຕົນໄປລົງໃນການເມືອງ, ແລະໄດ້ຮ່ວມພັນກັບສັນຕະປາປາ. ແຕ່ເວລາຈະມາເຖິງ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະຊົງລົງໂທດຜູ້ທີ່ໄດ້ລົບລ້າງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງໃຫ້ເປັນໂມຄະ, ແລະວຽກຊົ່ວຂອງເຂົາຈະສະທ້ອນກັບມາເຖິງຕົນເອງ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

ເວລາທີ່ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງ ເມື່ອພຣະລາຊກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງປະປົນເຂົ້າກັບການສາສະໜາເພື່ອອໍານາດ ແລະ ການເມືອງເພື່ອອໍານາດ, ເປັນຄໍາບັນຍາຍຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ດໍາເນີນໄປຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ. ນາງກ່າວວ່າ ການປະປົນກັນນັ້ນ “ກໍາລັງບັ່ນທອນເອກະອໍານາດທັງໝົດຂອງບັນດາຄຣິດຈັກ,” ແລະ ມັນ “ຈະນໍາມາຊຶ່ງຜົນຮ້າຍ,” ແລະວ່າ “ເວລານັ້ນຈະມາເຖິງ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະລົງໂທດບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງເປັນໂມຄະ.”

ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ ອັນເຮັດໃຫ້ອຳນາດຂອງບັນດາຄຣິສຕະຈັກອ່ອນລົງ ແມ່ນຄຳບັນຍາຍກ່ຽວກັບຄຣິສຕະຈັກເປີກາໂມສ, ບ່ອນທີ່ການລວມເຂົ້າກັນຂອງການໃຊ້ອຸບາຍຂອງຄຣິສຕະຈັກແລະອຸບາຍຂອງລັດ ເປັນຕົວແທນຂອງການເສື່ອມຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນການປາກົດຂອງຄົນແຫ່ງບາບ. ເປີກາໂມສ ແລະ ຈັກກະພັດຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການປະນີປະນອມລະຫວ່າງຄຣິສຕະສາສະໜາກັບການນັບຖືຮູບປັ້ນ ເກີດຂຶ້ນໃນອານາຈັກທີສີ່ໃນດານີເອນ 2. ການປະນີປະນອມນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໃນດານີເອນ 2 ໂດຍການໃຊ້ຄຳວ່າ “ດິນໜຽວ.”

> ຂ້າແຕ່ພະມະຫາກະສັດ, ພະອົງໄດ້ທອດພະເນດເຫັນ, ແລະ ເບິ່ງແມ, ມີຮູບປັ້ນອັນໃຫຍ່ຫຼວງອົງໜຶ່ງ. ຮູບປັ້ນອັນໃຫຍ່ຫຼວງນີ້, ຊຶ່ງຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງມັນປະເສີດຫຼາຍ, ໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພະອົງ; ແລະ ຮູບຮ່າງຂອງມັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ. ສ່ວນຫົວຂອງຮູບປັ້ນນີ້ເປັນຄຳບໍລິສຸດ, ອົກ ແລະ ແຂນທັງສອງຂອງມັນເປັນເງິນ, ທ້ອງ ແລະ ຂາອ່ອນຂອງມັນເປັນທອງສຳລິດ, ຂາທັງສອງຂອງມັນເປັນເຫຼັກ, ຕີນຂອງມັນບາງສ່ວນເປັນເຫຼັກ ແລະ ບາງສ່ວນເປັນດິນເຜົາ. ພະອົງໄດ້ທອດພະເນດເຫັນຕໍ່ໄປຈົນກະທັ່ງມີກ້ອນຫີນກ້ອນໜຶ່ງຖືກຕັດອອກມາບໍ່ໄດ້ດ້ວຍມື, ແລະ ມັນໄດ້ຕີຮູບປັ້ນນັ້ນທີ່ຕີນຊຶ່ງເປັນເຫຼັກ ແລະ ດິນເຜົາ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ມັນແຕກເປັນຜຸຍຜົງ. ດານີເອນ 2:31–34.

ເມື່ອການຕີຄວາມຂອງດານີເອນດຳເນີນຕໍ່ໄປ ມັນກໍບໍ່ແມ່ນ “ດິນໜຽວ” ອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ໄດ້ກາຍເປັນດິນໜຽວທີ່ເປື້ອນ ຫຼື “ດິນໜຽວເປື້ອນຕົມ.”

> ແລະທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຕີນແລະນິ້ວຕີນ, ບາງສ່ວນເປັນດິນໜຽວຂອງຊ່າງປັ້ນ ແລະບາງສ່ວນເປັນເຫຼັກ, ອານາຈັກນັ້ນຈະຖືກແບ່ງອອກ; ແຕ່ວ່າໃນນັ້ນຈະຍັງມີຄວາມແຂງແຮງຂອງເຫຼັກຢູ່, ເພາະທ່ານໄດ້ເຫັນເຫຼັກປົນກັບດິນໜຽວຊຸ່ມ. ດານີເອນ 2:41.

ດິນເຜົາບໍລິສຸດຊຶ່ງເປັນດິນເຜົາຂອງຊ່າງປັ້ນ ກັບກາຍເປັນດິນເຜົາເປື້ອນຕົມ. ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນຊ່າງປັ້ນອັນສະຫວັນ ແລະພຣະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍເປັນດິນເຜົາເປື້ອນຕົມ.

> ແຕ່ບັດນີ້, ໂອ້ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະບິດາຂອງພວກຂ້າພະອົງ; ພວກຂ້າພະອົງເປັນດິນໜຽວ, ແລະພຣະອົງເປັນຊ່າງປັ້ນຂອງພວກຂ້າພະອົງ; ແລະພວກຂ້າພະອົງທຸກຄົນເປັນຝີພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ. ເອຊາຢາ 64:8.

ໃນປະຫວັດຂອງໂຣມນອກຮີດ, ຄຣິດຕະຈັກເມືອງສະເມີນາແມ່ນດິນໜຽວບໍລິສຸດ. ໃນປະຫວັດຂອງເພີກາໂມສ, ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກທີສີ່ໃນດານີເອນບົດທີ 2, ດິນໜຽວນັ້ນປ່ຽນເປັນດິນໜຽວປົນຕົມ. ສິ່ງທີ່ໃນຂໍ້ພຣະຄຳຕອນຕົ້ນໄດ້ກ່າວເຖິງພຽງແຕ່ວ່າ “ດິນໜຽວ”, ແລະຕໍ່ມາວ່າ “ດິນໜຽວຂອງຊ່າງປັ້ນ”, ໄດ້ປ່ຽນເປັນ “ດິນໜຽວປົນຕົມ” ຕາມທີ່ການຕີຄວາມດຳເນີນຕໍ່ໄປ. ເພີກາໂມສແມ່ນບ່ອນທີ່ການປ່ຽນແປງນັ້ນໄດ້ສຳເລັດລົງ ເພື່ອຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ທາຍາທີຣາ, ຫຼື ໂຣມສັນຕະປາປາ. ການປ່ຽນຈາກ “ດິນໜຽວ” ເປັນ “ດິນໜຽວປົນຕົມ” ຄືການຫລົ້ມຈາກຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ທາຍາທີຣາ, ຊຶ່ງໂປໂລໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ການຫລົ້ມຈາກຄວາມເຊື່ອກ່ອນ” ໃນ 2 ເທຊະໂລນິກ.

ພວກມິນເລີໄຣດ໌ບໍ່ສາມາດເຫັນໄກໄປກວ່າອານາຈັກທີສີ່ຄືໂຣມ ແລະໄດ້ຄາດຫວັງວ່າການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດຈະເປັນເຫດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນລຳດັບຕໍ່ໄປ ເພາະວ່າຫີນທີ່ຟາດຖືກຕີນຂອງຮູບປັ້ນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ. ແຕ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກໜຶ່ງໃນປີ 1798 ຫຼື? ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເພື່ອຮັບອານາຈັກໜຶ່ງ ແຕ່ອານາຈັກນັ້ນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃນເວລານັ້ນຫຼືບໍ?

ຄໍາຕອບຕໍ່ຄໍາຖາມທຳອິດໃນສອງຄໍາຖາມນັ້ນຄື ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນຂອງພຣະອົງໃນປີ 1798. ສ່ວນຄໍາຖາມທີສອງວ່າ ພຣະຄຣິດໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນຂອງພຣະອົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຫຼືບໍ່ ຄໍາຕອບກໍແມ່ນ ບໍ່.

ໄດ້ມີອານາຈັກໜຶ່ງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນສະໄໝຂອງໂຣມນອກສາສະໜາຫຼືບໍ? ຂ້າພະເຈົ້າຖາມສິ່ງນີ້ ເພາະບັນດາຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າອານາຈັກທີສີ່ແມ່ນທັງໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະ ໂຣມພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງລະບຸວ່າປີ 1798 ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີສີ່ ເມື່ອພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກອັນເປັນນິດ. ແຕ່ໜັງສືພຣະນິມິດໄດ້ລະບຸອານາຈັກສີ່ອານາຈັກທີ່ຕິດຕາມຫຼັງໂຣມນອກສາສະໜາ.

ຖ້າອານາຈັກທີສີ່ອັນເປັນເຫຼັກໃນດານີເອນ ບົດ 2 ເປັນພຽງການແທນຄວາມໝາຍຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ ບ່ອນທີ່ການປະນີປະນອມຂອງ Constantine ຖືກແທນດ້ວຍດິນໜຽວທີ່ກາຍເປັນດິນໜຽວປົນເປື້ອນ, ພຣະຄຣິດໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນຫຼືບໍ? ຄຳຕອບຄື ແມ່ນແລ້ວ. ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດຂອງ Pergamos ບໍ່ແມ່ນ Thyatira, ພຣະຄຣິດໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງ “ພຣະຄຸນ” ຂອງພຣະອົງ. ອານາຈັກນິລັນດອນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນທີ່ໄມ້ກາງແຂນ, ແລະບັນລັງຂອງອານາຈັກນັ້ນເປັນແບບຢ່າງຂອງບັນລັງໜຶ່ງທີ່ຈະຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນຊ່ວງຝົນປາຍ. ບັນລັງໃນຊ່ວງຝົນປາຍນັ້ນເປັນຕົວແທນອານາຈັກແຫ່ງ “ພຣະສິຣິ” ຂອງພຣະອົງ.

> “ການປະກາດທີ່ພວກສາວົກໄດ້ກະທໍາໃນພຣະນາມແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ຖືກຕ້ອງໃນທຸກປະການ ແລະ ເຫດການທີ່ມັນຊີ້ໄປເຖິງກໍກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນເວລານັ້ນເອງ. ‘ເວລາໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າມາໃກ້ແລ້ວ’ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອ ‘ເວລາ’ ນັ້ນສິ້ນສຸດລົງ—ຄືຫົກສິບເກົ້າອາທິດໃນດານີເອນ 9 ຊຶ່ງຈະຂະຫຍາຍໄປເຖິງພຣະເມຊີອາ, ‘ພຣະຜູ້ຖືກເຈີມ’—ພຣະຄຣິດໄດ້ຮັບການເຈີມດ້ວຍພຣະວິນຍານ ຫຼັງຈາກການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງໂດຍໂຢຮັນໃນແມ່ນ້ຳຢໍແດນ. ແລະ ‘ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ’ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະກາດວ່າມາໃກ້ແລ້ວນັ້ນ ກໍໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໂດຍການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ. ອານາຈັກນີ້ບໍ່ແມ່ນ ດັ່ງທີ່ພວກເຂົາເຄີຍຖືກສັ່ງສອນໃຫ້ເຊື່ອ ເປັນຈັກກະພັດທາງໂລກ. ແລະ ມັນກໍບໍ່ແມ່ນອານາຈັກອະມະຕະໃນອະນາຄົດນັ້ນ ຊຶ່ງຈະຖືກສະຖາປະນາເມື່ອ ‘ອານາຈັກ ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງ ແລະ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງອານາຈັກພາຍໃຕ້ຟ້າສະຫວັນທັງສິ້ນ ຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພວກທີ່ບໍລິສຸດຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ;’ ອານາຈັກອັນເປັນນິດນັ້ນ ໃນຊຶ່ງ ‘ອຳນາດປົກຄອງທັງປວງຈະຮັບໃຊ້ ແລະ ເຊື່ອຟັງພຣະອົງ.’ Daniel 7:27. ດັ່ງທີ່ຖືກໃຊ້ໃນພຣະຄຳພີ ຄຳວ່າ ‘ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ’ ຖືກໃຊ້ເພື່ອໝາຍເຖິງທັງອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະ ອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິຣິ. ອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນຖືກນຳມາໃຫ້ເຫັນໂດຍໂປໂລໃນຈົດໝາຍເຖິງຊາວເຮັບເຣີ. ຫຼັງຈາກໄດ້ຊີ້ໄປຫາພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊົງວິງວອນແທນອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຜູ້ທີ່ ‘ຊົງຮູ້ສຶກຮ່ວມໃນຄວາມອ່ອນແອຂອງພວກເຮົາ’ ອັກຄະສາວົກກ່າວວ່າ: ‘ເຫດສະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າມາຢ່າງກ້າຫານເຖິງພຣະທີ່ນັ່ງແຫ່ງພຣະຄຸນ ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ ແລະ ພົບພຣະຄຸນ.’ Hebrews 4:15, 16. ພຣະທີ່ນັ່ງແຫ່ງພຣະຄຸນເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນ; ເພາະການມີຢູ່ຂອງພຣະທີ່ນັ່ງຍ່ອມບົ່ງບອກການມີຢູ່ຂອງອານາຈັກ. ໃນຄຳອຸປະມາຫຼາຍຂໍ້ຂອງພຣະອົງ ພຣະຄຣິດຊົງໃຊ້ຄຳວ່າ ‘ອານາຈັກແຫ່ງສະຫວັນ’ ເພື່ອໝາຍເຖິງພຣະລາຊະກິດແຫ່ງພຣະຄຸນອັນສະຫວັນ ທີ່ກະທຳຕໍ່ຈິດໃຈຂອງມະນຸດ.”

> “ດັ່ງນັ້ນ ບັນລັງແຫ່ງລັດສະໝີພາບຍ່ອມເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກແຫ່ງລັດສະໝີພາບ; ແລະອານາຈັກນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະດຳລັດຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດວ່າ: ‘ເມື່ອບຸດມະນຸດຈະສະເດັດມາໃນລັດສະໝີພາບຂອງພຣະອົງ ແລະບັນດາທູດສະຫວັນບໍລິສຸດທັງຫມົດຈະມາກັບພຣະອົງ ເມື່ອນັ້ນພຣະອົງຈະປະທັບເທິງບັນລັງແຫ່ງລັດສະໝີພາບຂອງພຣະອົງ: ແລະຊົນຊາດທັງປວງຈະຖືກຮວບຮວມມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.’ ມັດທາຍ 25:31, 32. ອານາຈັກນີ້ຍັງເປັນອະນາຄົດ. ມັນຈະບໍ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນຈົນກວ່າການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ.”

> “ອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນທັນທີຫຼັງຈາກການຕົກໃນບາບຂອງມະນຸດ ເມື່ອແຜນການໜຶ່ງໄດ້ຖືກວາງໄວ້ເພື່ອການໄຖ່ກູ້ເຊື້ອຊາດທີ່ມີຄວາມຜິດ. ໃນເວລານັ້ນອານາຈັກນີ້ດຳລົງຢູ່ໃນພຣະປະສົງ ແລະໂດຍພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ມະນຸດກໍສາມາດເປັນພົນລະເມືອງຂອງອານາຈັກນີ້ໄດ້. ແຕ່ອານາຈັກນີ້ຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງແທ້ຈິງ ຈົນກວ່າການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ. ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໃນໂລກນີ້ແລ້ວ, ພຣະຜູ້ໄຖ່ຊຶ່ງເຫນື່ອຍອ່ອນເນື່ອງຈາກຄວາມດື້ດ້ານ ແລະຄວາມເນລະຄຸນຂອງມະນຸດ, ອາດຈະຖອນພຣະອົງກັບຈາກການບູຊາທີ່ຄານວາຣີ. ໃນເກັດເຊມາເນ ຖ້ວຍແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າໄດ້ສັ່ນຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ. ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງກໍອາດຈະເຊັດເຫື່ອເປັນເລືອດອອກຈາກພຣະນາງ ແລະປ່ອຍໃຫ້ເຊື້ອຊາດທີ່ມີຄວາມຜິດພິນາດໄປໃນບາບຊົ່ວຂອງຕົນ. ຖ້າພຣະອົງໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ກໍຈະບໍ່ມີການໄຖ່ກູ້ສຳລັບມະນຸດທີ່ຕົກໃນບາບ. ແຕ່ເມື່ອພຣະຜູ້ໄຖ່ໄດ້ຊົງມອບພຣະຊີວິດຂອງພຣະອົງ ແລະດ້ວຍພຣະລົມຫາຍໃຈສຸດທ້າຍໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ‘ສຳເລັດແລ້ວ,’ ເມື່ອນັ້ນການສຳເລັດຕາມແຜນການໄຖ່ກູ້ກໍແນ່ນອນ. ພຣະສັນຍາແຫ່ງຄວາມລອດທີ່ປະທານແກ່ຄູ່ຊາຍຍິງຜູ້ມີບາບໃນເອເດນໄດ້ຮັບການຮັບຮອງແລ້ວ. ແລະອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນ ຊຶ່ງແຕ່ກ່ອນນັ້ນມີຢູ່ໂດຍພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ.” The Great Controversy, 347.

ພຣະຄຣິດໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ, ບໍ່ແມ່ນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂຣມສັນຕະປາປາ. ພຣະອົງຍັງຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງລວມເຖິງປະຫວັດສາດຂອງຝົນປາຍລະດູ ເມື່ອລົມທັງສີ່ຂອງອິດສະລາມຖືກປ່ອຍອອກ.

> “ຝົນປາຍລະດູກຳລັງຈະຕົກມາເທິງບັນດາຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ—ແລ້ວທຸກຄົນກໍຈະໄດ້ຮັບມັນເໝືອນດັ່ງໃນອະດີດ.”

> “ເມື່ອທູດສະຫວັນທັງສີ່ປ່ອຍມື, ພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຮັບຝົນປາຍລະດູ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ກຳລັງເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ຕົນສາມາດເຮັດໄດ້. ພຣະຄຣິດຈະຊົງຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຮົາ. ທຸກຄົນສາມາດເປັນຜູ້ມີໄຊໄດ້ ໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜ່ານທາງພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູ. ຟ້າສະຫວັນທັງປວງມີຄວາມສົນໃຈໃນພະລະກິດນີ້. ທູດສະຫວັນທັງຫຼາຍມີຄວາມສົນໃຈ.” Spalding and Magan, 3.

ເມື່ອລົມທັງສີ່ຖືກປ່ອຍອອກ, ພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ທັງຝົນລະດູປາຍ ແລະ ການປ່ອຍລົມທັງສີ່ ຕ່າງກໍເປັນຕົວແທນຂອງເຫດການທີ່ຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປ, ແລະ ບໍ່ມີອັນໃດເປັນພຽງຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ. ລົມທັງສີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອິສລາມ.

> “ທູດສະຫວັນກຳລັງຍຶດກຸມລົມທັງສີ່, ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາເປັນດັ່ງມ້າທີ່ກຳລັງໂກດແຄ້ນ ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນ ແລະ ພຸ່ງແລ່ນໄປເໜືອພື້ນພິພົບທົ່ວໂລກ, ນຳເອົາການທຳລາຍ ແລະ ຄວາມຕາຍໄປຕາມທາງຂອງມັນ.”

> “ພວກເຮົາຈະນອນຫລັບຢູ່ໃນຂອບເຂດອັນໃກ້ຊິດຂອງໂລກນິລັນດອນແທ້ບໍ? ພວກເຮົາຈະເສື່ອມຊາ ເຢັນຊາ ແລະເໝືອນຄົນຕາຍບໍ? ໂອ, ຂໍໃຫ້ໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາມີພຣະວິນຍານ ແລະລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ ຖືກເປົ່າເຂົ້າໃສ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍລຸກຂຶ້ນຢືນຢູ່ເທິງຕີນຂອງຕົນ ແລະມີຊີວິດ. ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເຫັນວ່າ ທາງນັ້ນແຄບ ແລະປະຕູນັ້ນຄັບແຄບ. ແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາຜ່ານປະຕູອັນຄັບແຄບນັ້ນໄປແລ້ວ, ຄວາມກວ້າງຂອງມັນກໍບໍ່ມີຂອບເຂດ.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

ທູດສະຫວັນກຳລັງຢັບຍັ້ງມ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິໂລດຂອງອິດສະລາມ ຊຶ່ງກຳລັງພະຍາຍາມຫຼຸດພົ້ນອອກໄປ ໂດຍນຳເອົາຄວາມຕາຍແລະການທຳລາຍໄວ້ຕາມເສັ້ນທາງຂອງມັນ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເປົ່າລົງເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນແລະມີຊີວິດ. ກ່ອນທີ່ພຣະວິນຍານຈະຖືກເປົ່າລົງເທິງພວກເຂົາ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຄົນຕາຍ ເພາະວ່າລົມຫາຍໃຈແຫ່ງພຣະວິນຍານເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນຢືນແລະມີຊີວິດ. ເມື່ອຊິດສະເຕີ White ກ່າວວ່າ ບັດນີ້ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງເວລາທີ່ຕີນຂອງຮູບປັ້ນທີ່ປະສົມດ້ວຍເຫຼັກແລະດິນໜຽວປົນເປື້ອນ ເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມກັນລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກແລະລັດ, ການເທລົງມາຢ່າງອຸດົມຂອງຝົນປາຍຍັງເປັນເຫດການໃນອະນາຄົດຢູ່.

> “ຝົນປາຍລະດູຈະຕົກລົງເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດອົງໜຶ່ງຈະລົງມາຈາກສະຫວັນ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ.” Review and Herald, April 21, 1891.

ມີສອງສຽງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ.

> “ເມື່ອພຣະເຢຊູເລີ່ມພຣະລາຊະກິດຕໍ່ສາທາລະນະຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກການລົບຫລູ່ອັນສາມາດລົບລ້າງຄວາມບໍລິສຸດ. ໃນບັນດາການກະທຳສຸດທ້າຍແຫ່ງພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງ ຄືການຊຳລະພຣະວິຫານເປັນຄັ້ງທີສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນພະລະກິດສຸດທ້າຍເພື່ອການເຕືອນໂລກ ຈຶ່ງມີການເອີ້ນສອງປະການອັນແຈ້ງຊັດຖືກສົ່ງໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ.” Selected Messages, book 2, 118.

ສຽງທຳອິດແມ່ນການເອີ້ນໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຕື່ນຂຶ້ນ, ສ່ວນສຽງທີສອງແມ່ນການເອີ້ນໃຫ້ບັນດາລູກອື່ນໆຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນ ຕື່ນຂຶ້ນ.

> “ມີໂລກໜຶ່ງທີ່ນອນຈົມຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ໃນການຫລອກລວງ, ແລະໃນຄວາມຫລົງຜິດ, ຢູ່ໃນເງົາແຫ່ງຄວາມຕາຍນັ້ນເອງ,—ຫລັບຢູ່, ຫລັບຢູ່. ມີໃຜແດ່ທີ່ກຳລັງຮູ້ສຶກເຈັບປວດໃນວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ? ສຽງໃດຈະສາມາດເຂົ້າເຖິງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ? ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກນຳໄປສູ່ອະນາຄົດ ເມື່ອສັນຍານຈະຖືກໃຫ້ຂຶ້ນວ່າ, ‘ເບິ່ງເຖີດ ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພະອົງ.’ ແຕ່ບາງຄົນຈະໄດ້ຊັກຊ້າໃນການຈັດຫານ້ຳມັນສຳລັບເຕີມໂຄມຂອງຕົນ, ແລະຊ້າເກີນໄປເຂົາຈະພົບວ່າ ລັກສະນະນິສັຍ, ຊຶ່ງນ້ຳມັນເປັນຕົວແທນນັ້ນ, ບໍ່ສາມາດຖ່າຍໂອນໃຫ້ກັນໄດ້.” Bible Echo, May 4, 1896.

ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ມີຄໍາຖາມສອງຂໍ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນ. ຜູ້ໃດກໍາລັງຮູ້ສຶກຄວາມທຸກທໍລະມານແຫ່ງຈິດວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ? ສຽງໃດຈະສາມາດເຂົ້າເຖິງເຂົາໄດ້?

“ສຽງ” ທີ່ປຸກໂລກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ ແມ່ນສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດ 18 ທີ່ເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ທັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ໂລກ ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນໂດຍສຽງຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງເປັນພຽງອີກສັນຍະລັກໜຶ່ງຂອງຝົນປາຍ.

ພວກມິນເລີໄດ້ຖືກຕ້ອງຫຼືບໍ່ໃນການຊີ້ບອກວ່າ ໃນສະໄໝຂອງອານາຈັກທີສີ່ ພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນ? ແມ່ນແລ້ວ.

ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງ “ພຣະຄຸນ” ຂອງພຣະອົງໄວ້ທີ່ກາງແຂນ, ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດຂອງອານາຈັກທີສີ່ໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ. ອານາຈັກນັ້ນຄື ໂຣມນອກຮີດ. ໃນດານີເອນ 2 ການຖອຍຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອອັນນຳໜ້າຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງ Thyatira ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ບໍ? ແມ່ນແລ້ວ, ເພາະດິນຊາຍທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປ່ຽນຈາກດິນຊາຍໄປເປັນດິນຊາຍປົນເປື້ອນ. ດັ່ງນັ້ນ Thyatira ຢູ່ບ່ອນໃດໃນຮູບປັ້ນນັ້ນ? ຫຼືວ່າ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຮູບປັ້ນນັ້ນດ້ວຍບໍ? ມັນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຮູບປັ້ນນັ້ນ, ແລະ ເນບູຄັດເນັດຊາ ໄດ້ໃຫ້ແສງສະຫວ່າງແກ່ຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນ ເມື່ອທ່ານໄປເຖິງຈຸດສູງສຸດແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທະນົງຕົນຂອງທ່ານໃນບົດທີ 4 ຂອງດານີເອນ.

> ກະສັດໄດ້ກ່າວຂຶ້ນວ່າ, “ນີ້ບໍ່ແມ່ນບາບີໂລນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ດອກຫຼື, ທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນເປັນທີ່ປະທັບແຫ່ງອານາຈັກ ໂດຍລິດເດດແຫ່ງອຳນາດຂອງເຮົາ, ແລະເພື່ອສະຫງ່າລາສີແຫ່ງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຮົາ?” ດານີເອນ 4:30.

ກ່ອນໜ້າການພິພາກສາຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ຊຶ່ງເປັນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວວັນທີ່ດຳລົງຊີວິດດັ່ງສັດຮ້າຍໃນທົ່ງນານັ້ນ, ລາວໄດ້ສະແດງຄວາມຈອງຫອງຂອງຕົນໂດຍຕັ້ງຄຳຖາມວ່າ ອານາຈັກທີ່ເປັນບາບີໂລນໃຫຍ່ນັ້ນແມ່ນຕົນເອງບໍ່ແມ່ນຫຼືທີ່ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ? ຍິງໂສເພນີໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ມີຂໍ້ຄວາມຂຽນໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງນາງວ່າ, “ຄວາມລັບ, ບາບີໂລນໃຫຍ່, ແມ່ແຫ່ງຍິງໂສເພນີທັງຫຼາຍ ແລະ ແຫ່ງສິ່ງອັນນ່າກຽດຊັງທັງຫຼາຍຂອງແຜ່ນດິນໂລກ.” ຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນ ດັ່ງທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ເອີ້ນນາງນັ້ນ ແມ່ນບາບີໂລນໃຫຍ່. ຫົວຄຳໃນຮູບປັ້ນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ ແລະ ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານອີກດ້ວຍ, ຄືອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງມີລັກສະນະພິເສດຢ່າງເປັນເອກະລັກວ່າເປັນອຳນາດທີ່ໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດ. ໃນອິສະຢາບົດທີຊາວສາມ ອຳນາດສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍເມືອງຕີເຣ ຈະຖືກລືມໄປເຈັດສິບປີ ຕາມວັນເວລາຂອງກະສັດອົງດຽວ. ບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ ຊຶ່ງແທນໂດຍເນບູກາດເນັດຊາ ກໍໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດເຊັ່ນກັນ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍເມື່ອເນບູກາດເນັດຊາຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກອານາຈັກຂອງລາວເປັນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວວັນ. ບາບີໂລນໃຫຍ່ຕາມຕົວອັກສອນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງບາບີໂລນໃຫຍ່ຝ່າຍວິນຍານ ແລະ ທັງສອງຕ່າງກໍຖືກຖອນອານາຈັກຂອງຕົນໄປຊົ່ວຄາວ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນ. ຍິງໂສເພນີໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດບໍ່ໄດ້ຖືຈອກເງິນຢູ່ໃນມືຂອງນາງ ຫຼື ຈອກທອງເຫຼືອງ ຫຼື ຈອກເຫຼັກ, ແຕ່ນາງຖືຈອກຄຳ.

> ແລະຍິງນັ້ນໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍສີມ່ວງແລະສີແດງເຂັ້ມ, ປະດັບດ້ວຍຄໍາ, ແກ້ວມີຄ່າ ແລະໄຂ່ມຸກ, ຖືຈອກຄໍາໃນມືຂອງນາງ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງ ແລະຄວາມໂສໂຄກເປື້ອນເນື່ອງຈາກການຫຼິ້ນຊູ້ຂອງນາງ. ພຣະນິມິດ 17:4

ຄຳແທນໂດຍຄຳ “ທອງຄຳ” ເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ ແລະມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານດ້ວຍ, ຄືອານາຈັກທີຫ້າແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ທີ່ໄດ້ຮັບບາດແຜເຖິງຕາຍໃນປີ 1798, ເມື່ອອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີໄດ້ຂຶ້ນຄອງບັນລັງ. ບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນໃນຮູບປັ້ນນັ້ນ ຖືກຕາມມາໂດຍອານາຈັກເງິນ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍສອງອຳນາດ ຄືຊາວເມເດຍ ແລະຊາວເປີເຊຍ, ແລະເຂົາຂອງເປີເຊຍໃນດານີເອນບົດ 8 ໄດ້ງອກຂຶ້ນພາຍຫຼັງ ແລະສູງກວ່າ. ດາຣິອຸດຊາວເມເດຍເປັນເຂົາອັນທຳອິດ ແລະໄຊຣັດນາຍພົນຂອງທ່ານເປັນຊາວເປີເຊຍ ຜູ້ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດຈະຂຶ້ນສູ່ອຳນາດພາຍຫຼັງກະສັດດາຣິອຸດແຫ່ງຊາວເມເດຍ.

ຊີຣັດເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງຈະເລີ່ມກະບວນການປົດປ່ອຍປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກການເປັນຊະເລີຍ. ອານາຈັກເມໂດ-ເປີເຊຍເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງຄືສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ສະຫະລັດອາເມຣິກາມີສອງເຂົາ ເປັນຕົວແທນຂອງລັດທິຣີພັບລິກັນ ແລະ ລັດທິໂປຣແຕສຕັງ. ດາຣິອຸດເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາຝ່າຍຣີພັບລິກັນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ຊີຣັດເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາຝ່າຍໂປຣແຕສຕັງ. ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ຊີຣັດໄດ້ເລີ່ມກະບວນການປົດປ່ອຍປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເພື່ອສ້າງກຸງເຢຣູຊາເລັມແລະພຣະວິຫານຂຶ້ນໃໝ່, ສະຫະລັດອາເມຣິກາກໍເປັນແຜ່ນດິນຊຶ່ງໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອປົດປ່ອຍບັນດາຊະເລີຍອອກຈາກການເປັນຊະເລີຍຂອງບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ ເພື່ອກໍ່ຕັ້ງພຣະວິຫານຝ່າຍວິນຍານ ຊຶ່ງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ວາງຮາກຖານໄວ້. ການເປັນຊະເລີຍຕາມຕົວອັກສອນໃນບາບີໂລນທີ່ມີໄລຍະເຈັດສິບປີ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການເປັນຊະເລີຍໃນບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ. ສະຫະລັດອາເມຣິກາແມ່ນຫົວໄຫລ່ເງິນໃນຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ.

ອານາຈັກທີສາມທີ່ເປັນທອງສຳຣິດນັ້ນ ຄື ກຣີກ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກທົ່ວໂລກ. ອານາຈັກນັ້ນຄືອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17 ແມ່ນອານາຈັກທີ່ໃນປີ 1798 ຍັງບໍ່ທັນມາ. ກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17 ເຫັນພ້ອມກັນທີ່ຈະມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ ຄືອານາຈັກທີແປດ ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດອານາຈັກນັ້ນ. ພວກເຂົາເຮັດຂໍ້ຕົກລົງນີ້ ເນື່ອງຈາກຖືກສະຫະລັດອາເມຣິກາບັງຄັບ ແລະເນື່ອງຈາກໂລກກຳລັງຖືກທຳລາຍໂດຍ “ລົມທັງສີ່” ຂອງອິດສະລາມ ຊຶ່ງຖືກປ່ອຍອອກໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຝົນປາຍ ຊຶ່ງເລີ່ມຖືກເທອອກຢ່າງເຕັມບໍລິບູນໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດເກີດຂຶ້ນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ພຣະເຈົ້າຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງ “ລັດສະໝີ” ຂອງພຣະອົງ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຍົກປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ເພື່ອເອີ້ນບຸດທິດາຄົນອື່ນໆ ຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ອອກຈາກບາບີໂລນ. ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຂອງໂປຣແຕສຕັນຈຶ່ງຂຶ້ນມາເປັນອັນສຸດທ້າຍ ແລະ ສູງກວ່າເຂົາອັນທຳອິດ ສອດຄ້ອງກັບເຂົາສອງອັນຂອງມີໂດ-ເປີເຊຍ. ເມື່ອສະຫະປະຊາຊາດເຫັນດີມອບການຄວບຄຸມໂລກໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາແລ້ວ, ລົມທັງສີ່ຂອງອິດສະລາມຈະຖືກປ່ອຍອອກ ແລະ ອານາຈັກທົ່ວໂລກຈະປະເຊີນກັບສົງຄາມທີ່ຕິດຕາມມາພາຍຫຼັງການຕາຍຂອງເຂົາອັນທຳອິດຂອງກຣີກ ຊຶ່ງຖືກຫັກແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດເຂົາສີ່ອັນ.

ເມື່ອຮູບປັ້ນນັ້ນໄປເຖິງຕີນເຫຼັກ (ອຳນາດການປົກຄອງຂອງລັດ) ແລະ ດິນໜຽວປົນເປື້ອນ (ອຳນາດຂອງຄຣິສຕະຈັກ) ແລະ ນິ້ວຕີນສິບນິ້ວ (ກະສັດສິບອົງ), ຫີນກ້ອນນັ້ນທີ່ໄດ້ຖືກຕັດອອກຈາກພູໂດຍບໍ່ມີມື ກໍຕີໃສ່ຕີນຂອງຮູບປັ້ນນັ້ນ. ພວກ Millerites ໄດ້ເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມຮູບປັ້ນຂອງ Daniel ເທົ່າທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດຖືກຕ້ອງໄດ້ຈາກຈຸດຍືນຂອງພວກເຂົາໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ແຕ່ Alpha ແລະ Omega ຍ່ອມສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ, ແລະ ອານາຈັກສີ່ປະການໃນຮູບປັ້ນຂອງ Nebuchadnezzar ເປັນອານາຈັກຕົວຈິງສີ່ອານາຈັກ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງຄູ່ຂະໜານທາງວິນຍານຂອງມັນໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ.

ດ້ວຍອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນປະຫວັດສາດ ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດ ແລະເປັນຫນຶ່ງໃນເຈັດ. ໃນດານີເອນ 7 ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດ ແລະເປັນຫນຶ່ງໃນເຈັດ. ໃນດານີເອນ 8 ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດ ແລະເປັນຫນຶ່ງໃນເຈັດ. ໃນພຣະນິມິດ 17 ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດ ແລະເປັນຫນຶ່ງໃນເຈັດ. ໃນດານີເອນ 2 ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການກ່າວເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ໂຣມຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດ ແລະເປັນຫນຶ່ງໃນເຈັດ. ພາບປະກອບທຳອິດ (Alpha) ຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຊີ້ບອກເຖິງອັນສຸດທ້າຍ (Omega).

> “ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງເວລາໜຶ່ງທີ່ພຣະລາຊກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກແທນຄວາມໝາຍໂດຍຕີນຂອງຮູບປັ້ນ ຊຶ່ງໃນນັ້ນເຫຼັກໄດ້ຖືກປະສົມກັບດິນເຜົາອ່ອນ. ພຣະເຈົ້າມີປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ເປັນປະຊາຊົນທີ່ຖືກຊົງເລືອກ, ຜູ້ຊຶ່ງການຢັ່ງຮູ້ຈຳແນກຂອງເຂົາຈະຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕ້ອງບໍ່ກາຍເປັນບໍ່ບໍລິສຸດໂດຍການນຳໄມ້, ຫຍ້າແຫ້ງ, ແລະ ເຟືອງ ມາວາງໄວ້ເທິງຮາກຖານ. ທຸກດວງວິນຍານທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຈະເຫັນວ່າ ລັກສະນະອັນຈຳແນກແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາຄື ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ຖ້າລັດຖະບານຈະໃຫ້ກຽດແກ່ວັນຊະບາໂຕດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນຊາໄວ້, ມັນກໍຈະຢືນຢູ່ໃນກຳລັງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ໃນການປົກປ້ອງຄວາມເຊື່ອທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ພວກວິສຸດເທື່ອດຽວນັ້ນ. ແຕ່ບັນດາລັດບຸລຸດຈະຄ້ຳຈຸນວັນຊະບາໂຕອັນປອມ, ແລະ ຈະນຳຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາຂອງຕົນໄປປະສົມກັບການຖືຮັກສາບຸດຂອງສັນຕະປາປານີ້, ຍົກມັນໄວ້ເໜືອວັນຊະບາໂຕທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ອວຍພອນ, ແຍກມັນອອກໄວ້ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດຮັກສາໄວ້ຢ່າງບໍລິສຸດ, ເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງພຣະອົງກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດພັນຊົ່ວອາຍຸຄົນ. ການປະສົມປົນກັນຂອງກົນອຸບາຍທາງສາສະໜາຈັກ ແລະ ກົນອຸບາຍທາງລັດ ຖືກແທນຄວາມໝາຍໂດຍເຫຼັກແລະດິນເຜົາ. ສະຫະພາບນີ້ກຳລັງບັ່ນທອນອຳນາດທັງປວງຂອງບັນດາຄຣິດຕະຈັກ. ການສວມໃຫ້ຄຣິດຕະຈັກດ້ວຍອຳນາດຂອງລັດນີ້ ຈະນຳຜົນຮ້າຍມາ. ມະນຸດເກືອບໄດ້ກ້າວພົ້ນຈຸດແຫ່ງຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາໄດ້ລົງທຶນກຳລັງຂອງຕົນໃນການເມືອງ, ແລະ ໄດ້ຮ່ວມພັນກັບສັນຕະປາປາ. ແຕ່ເວລານັ້ນຈະມາເຖິງ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະລົງໂທດຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງເປັນໂມຄະ, ແລະ ການຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຂົາຈະຫວນກັບມາສູ່ຕົວເຂົາເອງ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

ພຣະອັນຟາແລະພຣະໂອເມກາໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງຜູ້ບຸກເບີກກ່ຽວກັບດານີເອນສອງກາຍເປັນ “ໃໝ່.”

> ແລະພຣະອົງຜູ້ປະທັບເທິງພະທີ່ນັ່ງໄດ້ຕັດວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາກະທຳໃຫ້ສິ່ງສາລະພັດໃໝ່ຂຶ້ນ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງຂຽນໄວ້: ເພາະຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈິງແທ້ແລະສັດຊື່. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າອີກວ່າ, ສຳເລັດແລ້ວ. ເຮົາແມ່ນອາລຟາແລະໂອເມກາ, ເປັນເບື້ອງຕົ້ນແລະເບື້ອງປາຍ. ເຮົາຈະໃຫ້ນ້ຳຈາກນ້ຳພຸແຫ່ງນ້ຳແຫ່ງຊີວິດແກ່ຜູ້ທີ່ຫິວກະຫາຍໂດຍບໍ່ເສຍຄ່າ. ພຣະນິມິດ 21:5, 6

Back to Articles