Article

# ປະຫວັດທີ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້ຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ - ເລກສິບເອັດ

ເລກສິບເອັດ

Author

Jeff Pippenger

Published

May 21, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພຣະທຳໂຢເອນອາດຈະເປັນການສຳແດງຢ່າງກົງໄປກົງມາທີ່ສຸດເກືອບໃນພຣະຄຳພີທັງໝົດກ່ຽວກັບຝົນປາຍ, ແລະ ໂຢເອນເປີດຕົ້ນຂຶ້ນໂດຍກ່າວອ້າງເຖິງການຫັນໜີອອກຈາກຄວາມເຊື່ອ 4 ຊົ່ວອາຍຸ ທີ່ຄຣິດຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອັດເວັນຕິສ ແຫ່ງເລົາດີເຊຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. 4 ຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງການທຳລາຍທີ່ທະວີຂຶ້ນເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຂໍ້ເປີດຂອງໂຢເອນ ສອດຄ່ອງກັບ 4 ສິ່ງນ່າກຽດຊັງທີ່ທະວີຂຶ້ນໃນເອເຊກຽນ ບົດ 8. ປີ 1863 ເຖິງ 1888 ເປັນຕົວແທນຂອງຊົ່ວອາຍຸທຳອິດ, ແລະ ມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະຕິເສດຂ່າວສານພື້ນຖານຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນແຜນພູມບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850, ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຮາບາກຸກ ບົດ 2, ແລະ ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໂດຍແຜ່ນສອງແຜ່ນຂອງພຣະບັນຍັດສິບປະການ.

ປີ 1888 ຫາ 1919 ເປັນຕົວແທນຂອງຊົ່ວອາຍຸຄົນຮຸ່ນນັ້ນທີ່ໄດ້ປະຕິເສດປະສົບການແຫ່ງຄວາມຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ, ຊຶ່ງຜະລິດໃຫ້ເກີດປະສົບການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຣິສຕະຈັກເມືອງຟີລາເດນເຟຍ. ໃນຄົນຮຸ່ນທຳອິດ ການກະບົດໄດ້ມຸ່ງໄປທີ່ວຽກງານແຫ່ງຜູ້ນຳ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ William Miller, ແລະໃນຄົນຮຸ່ນທີສອງຂອງປີ 1888 ການນຳພາຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນກໍໄດ້ຖືກກະບົດຕໍ່ຕ້ານ. ຄົນຮຸ່ນທີສາມຂອງປີ 1919 ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍປຶ້ມຂອງ William Warren Prescott ຊື່ The Doctrine of Christ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍປຶ້ມ Questions on Doctrine ໃນປີ 1957. ຄົນຮຸ່ນທີສາມນັ້ນເປັນຄົນຮຸ່ນແຫ່ງການປະນີປະນອມກັບໂລກ ໃນຂະນະທີ່ອາດເວນຕິດສະມ໌ໄດ້ສະແຫວງຫາການຮັບຮອງວິທີປະຕິບັດທາງການແພດຈາກ American Medical Association, ແລະການຮັບຮອງວິທະຍາໄລຂອງພວກເຂົາຈາກນັກວິຊາການແຫ່ງໂປຣເຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະ Roman Catholicism.

ໃນຮຸ່ນທີສາມ ຄໍາແນະນໍາດ້ານການສຶກສາທີ່ມາຈາກປາກກາຂອງ Ellen White ໄດ້ຖືກປະຕິເສດ ແລະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍແນວປະຕິບັດການສຶກສາອັນເທັດຂອງໂລກ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍປັດຊະຍາການສຶກສາຂອງກຣີກ. ການສຶກສາແບບກຣີກຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເທບທິດາ Athena ຜູ້ຊຶ່ງຖືກປະດິດສະຖານຢູ່ໃນວິຫານ Parthenon ສໍາເນົາທີ່ນະຄອນ Nashville, ລັດ Tennessee.

ການສຶກສາທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ ໂດຍຜ່ານໂຮງຮຽນຂອງພວກສາດສະດາທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບສາດສະດາເອລີຊາ. ການກະບົດຂອງພວກມັກຄາບີໃນປີ 167 BC ແລະຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນເຖິງການທຳລາຍເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 70 AD ນັ້ນ ໃນສ່ວນໃຫຍ່ແລ້ວເປັນການປະທ້ວງຕໍ່ການແຊກຊຶມຂອງການສຶກສາແບບກຣີກເຂົ້າສູ່ວັດທະນະທຳແລະປະເທດຊາດຂອງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນໃນສະໄໝໂບຮານ. ການປະທ້ວງຂອງພວກມັກຄາບີເປັນການລຸກຮືຕໍ່ຕ້ານອິດທິພົນຂອງກຣີກໃນທຸກລະດັບ ແຕ່ອິດທິພົນດ້ານການສຶກສາຂອງກຣີກນັ້ນແຜ່ຊຶມຢ່າງກວ້າງຂວາງຫຼາຍໃນປະຫວັດສາດແລະໃນແຮງຈູງໃຈຂອງພວກຜູ້ຮັກແຮງກ້າຂອງມັກຄາບີ ຈົນບໍ່ອາດແຍກອອກຈາກຄວາມເປັນຈິງທີ່ວ່າ ການສຶກສາແບບກຣີກອາດເປັນປັດໃຈທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ກ່ຽວພັນກັບການປະຕິເສດພຣະເຢຊູຄຣິດໃນຖານະພຣະເມຊີອາຂອງພວກເຂົາໂດຍພວກຢິວ. ໄດ້ມີການຂຽນໜັງສືຕ່າງໆ ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນອິດທິພົນທາງລົບຂອງການສຶກສາແບບກຣີກທີ່ມີຕໍ່ພວກຢິວ ແລະການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງການສຶກສາອັນປອມໃນການປະຕິເສດແລະການຕຶງພຣະຄຣິດໄວ້ທີ່ກາງແຂນໂດຍພວກຢິວ.

ການກະບົດຂອງມັກຄາເບຍນັ້ນສອດຄ່ອງກັບການປະຕິວັດປີ 1776 ໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດທາງວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່. ໃນປະຈຸບັນນີ້ ມີມະຫາວິທະຍາໄລທີ່ຂຶ້ນທະບຽນແລ້ວຫຼາຍກວ່າ 4,000 ແຫ່ງໃນສະຫະລັດ ຊຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງພື້ນຖານປັດຊະຍາຂອງແນວປະຕິບັດການສຶກສາແບບກຣີກ ແລະ ເຢຊູອິດ. ຄວາມອະນາຄາ ແລະ ການບໍ່ຢູ່ໃຕ້ກົດໝາຍໃນຊ່ວງສິບກວ່າປີທີ່ຜ່ານມານັ້ນ ສາມາດສືບສາຍໂດຍກົງໄປຫາສູນການສຶກສາທີ່ຖືກເອີ້ນເຊັ່ນນັ້ນໃນສະຫະລັດ ຊຶ່ງຕະຫຼອດຫຼາຍທົດສະວັດໄດ້ປູກຝັງລັດທິໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນ ຜູ້ທີ່ກ່ອນໜ້ານັ້ນໄດ້ຖືກປັບສະພາບໂດຍສື່ມວນຊົນ ແລະ ແຫຼ່ງບັນເທີງໃຫ້ຍອມຮັບປັດຊະຍາໂລກາພິວັດ ຊຶ່ງມີທີ່ມາຈາກປັດຊະຍາແບບຊາຕານໃນຊ່ວງຍຸກການປະຕິວັດຝຣັ່ງ. ນັກສຶກສາໃນມະຫາວິທະຍາໄລສະໄໝນີ້ ໄດ້ຖືກປັບສະພາບໃຫ້ຍອມຮັບວິຖີດຳເນີນຊີວິດທີ່ໂຊໂດມ ແລະ ໂກໂມຣາເປັນຕົວແທນຢູ່ແລ້ວ ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະເຂົ້າສູ່ສູນການສຶກສາທີ່ຖືກອອກແບບເພື່ອໂຈມຕີຄົນຜິວຂາວ, ຄຣິດສະຕຽນ ແລະ ປະຫວັດສາດອາເມຣິກາທີ່ແທ້ຈິງ. ພົນລະເມືອງຄົນໜຶ່ງຂອງສະຫະລັດໃນປະຈຸບັນ ຜູ້ປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈລະບົບຍຸດຕິທຳສອງມາດຕະຖານທີ່ດຳລົງຢູ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະ ຄວາມຈິງທີ່ຖືກໂຍນລົງໃນຖະໜົນດັ່ງທີ່ລະບຸໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ ແລະ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າ ສະພາບການໃນປະຈຸບັນກຳລັງຖືກຜະລິດຂຶ້ນໂດຍການໂຈມຕີທີ່ຖືກອອກແບບໄວ້ຢ່າງຈົງໃຈ ຊຶ່ງຖືກປູກຝັງເປັນລັດທິຕັ້ງແຕ່ຊ່ວງປີແຫ່ງຊີວິດຕອນຕົ້ນ ໂດຍລະບົບການສຶກສາທີ່ຖືກອອກແບບເພື່ອນຳມະນຸດຊາດໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງພວກໂລກາພິວັດນິຍົມຊົນຊັ້ນນຳ—ອຳນາດຂອງພະຍານາກ!

ມີຫ້າຫົວຂໍ້ສໍາຄັນໃນບົດຂຽນຂອງ Ellen White ຄື: ການສຶກສາ, ການປະຕິຮູບສຸຂະພາບ, ການດໍາເນີນຊີວິດຄຣິສຕຽນ, ຫົວຂໍ້ແຫ່ງ The Great Controversy ແລະ ຄວາມເປັນພຣະທຳໃນຊີວິດປະຈໍາວັນ. ການສຶກສາເປັນໜຶ່ງໃນຫ້າຫົວຂໍ້ສໍາຄັນໃນພຣະວິນຍານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ, ແລະ Ellen White ກໍເປັນຜູ້ພະຍາກອນຕາມພຣະຄໍາພີພໍໆກັບຜູ້ພະຍາກອນທຸກຄົນທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນບັນດາສິ່ງອື່ນໆ, ສິ່ງນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ຊີວິດຂອງນາງເປັນແບບຢ່າງຂອງ ແລະ ສໍາລັບ ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ກ່ອນທີ່ຜູ້ໃດຈະຄິດວ່າ ພຣະຄຣິດຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນຄວນເປັນແບບຢ່າງຂອງພວກເຮົາ; ໂປໂລໄດ້ກ່າວວ່າ:

> ເພາະແມ່ນວ່າພວກທ່ານມີຄູອາຈານໃນພຣະຄຣິດເປັນໝື່ນໆຄົນ, ແຕ່ທ່ານກໍບໍ່ມີບິດາຫຼາຍຄົນ; ເພາະວ່າໃນພຣະຄຣິດເຢຊູ ໂດຍທາງຂ່າວປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດພວກທ່ານ. ເຫດສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງວິງວອນພວກທ່ານ ໃຫ້ເປັນຜູ້ຕາມແບບຢ່າງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. 1 ໂກຣິນໂທ 4:15, 16

ໃນຖານະຜູ້ພະຍາກອນ Ellen White ເປັນແບບຢ່າງໜຶ່ງ. ມີພຽງແຕ່ຄັ້ງດຽວທີ່ Ellen White ຍອມຮັບບົດບາດເປັນສະມາຊິກຄະນະກຳມະການ, ແລະຄັ້ງນັ້ນແມ່ນໃນການກໍ່ຕັ້ງວິທະຍາໄລແຫ່ງໜຶ່ງທີ່ຍຶດຖືຫຼັກການຂອງການສຶກສາອັນແທ້ຈິງ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ເປັນໜຶ່ງໃນຫ້າຫົວຂໍ້ໃຫຍ່ຂອງພາລະກິດຂອງນາງ. ວິທະຍາໄລນັ້ນ ຢູ່ທີ່ Madison, Tennessee ແລະຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນເຂດນະຄອນໃຫຍ່ຂອງ Nashville, Tennessee. ບໍ່ແຕ່ນາງໄດ້ຕົກລົງເປັນສະມາຊິກໃນຄະນະຜູ້ກໍ່ຕັ້ງຂອງ Madison college ຕັ້ງແຕ່ປີ 1904 ຈົນເຖິງໜຶ່ງປີກ່ອນການເສຍຊີວິດຂອງນາງໃນປີ 1915, ແຕ່ນາງຍັງມີບົດບາດສຳຄັນໃນການຄັດເລືອກທີ່ດິນທີ່ວິທະຍາໄລໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ. Nashville ແມ່ນສູນກາງຂອງລະບົບການສຶກສາກຣີກ ຊຶ່ງໄດ້ຊ່ວຍຂັດຂວາງຊາວຢິວບໍ່ໃຫ້ຍອມຮັບພຣະເມຊີອາຂອງພວກເຂົາ ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Maccabees, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງ Protestantism ທີ່ເສື່ອມຖອຍໃນຍຸກສະໄໝທີ່ພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຢູ່ໃນຂະນະນີ້. ແນວເລື່ອງຂອງພວກ Maccabees ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ, ໂດຍເປັນຕົວແທນຂອງ Protestantism ທີ່ເສື່ອມຖອຍ ຊຶ່ງບັດນີ້ໄດ້ຮັບການປູກຝັງຄຳສອນຢ່າງເຕັມທີດ້ວຍຜົນຜະລິດອັນທຳລາຍລ້າງຢ່າງດຽວກັນຂອງການສຶກສາກຣີກ, (ເຖິງແມ່ນວ່າເປັນຮູບແບບສະໄໝໃໝ່ກໍຕາມ).

ໃນລຸ້ນທີສາມຂອງຂະບວນການ Adventism, ຜູ້ນຳທີ່ໄດ້ປະຕິເສດພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນປີ 1888 ໄດ້ເລືອກມອບລະບົບການສຶກສາຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ໂຄງສ້າງການຮັບຮອງມາດຕະຖານຂອງໂລກ. Nashville ເປັນຕົວແທນຂອງສູນກາງເຊີງສັນຍາລັກຂອງທັງການສຶກສາທີ່ແທ້ ແລະ ການສຶກສາທີ່ປອມ. ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ເລືອກເມືອງດຽວກັນກັບທີ່ໂລກໄດ້ເລືອກເພື່ອສະຖາປະນາການສຶກສາແບບກຣີກໄວ້ຢ່າງຖາວອນ; ເພາະວ່າການສຶກສາແບບກຣີກນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງການແຍກຄວາມຈິງອອກເປັນຫົວຂໍ້ໂດດດ່ຽວ ເພື່ອທຳລາຍຄວາມຄົບຖ້ວນໂດຍລວມ. ການສຶກສາທີ່ແທ້ແມ່ນພື້ນຖານອັນຫຼັກຂອງອີກສີ່ຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງ Sister White ຄື ການປະຕິຮູບດ້ານສຸຂະພາບ, ຄວາມເປັນຄົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນທາງປະຕິບັດ, ການດຳເນີນຊີວິດຄຣິດສະຕຽນ, ແລະ ໂດຍສະເພາະ ຫົວຂໍ້ The Great Controversy.

ພຣະເຢຊູຊົງຍົກຈຸດຈົບຂຶ້ນມາອະທິບາຍໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ, ແລະການທົດສອບໃນສວນເອເດນກໍສະແດງເຖິງການທົດສອບທີ່ໂລກກຳລັງຖືກປະເຊີນຢູ່ໃນຂະນະນີ້. ການທົດສອບໃນວາລະສຸດທ້າຍນັ້ນເປັນອັນດຽວກັນກັບການທົດສອບທຸກຢ່າງໃນພຣະຄຳພີ, ເພາະພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ. ການທົດສອບຕາມພຣະຄຳພີແມ່ນຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນ ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄົນສອງພວກທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໃນຕອນທ້າຍຂອງຂະບວນການທົດສອບ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ສະແດງສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນວ່າ: ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ, ຖວາຍພຣະສິລິແກ່ພຣະອົງ, ເພາະວ່າຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາອັນເປັນບົດທົດສອບຊີ້ຂາດໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ຂັ້ນຕອນທຳອິດຄືພຣະບັນຊາບໍ່ໃຫ້ກິນຜົນຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ດີແລະຊົ່ວ. ເນື່ອງຈາກຂາດຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າຕາມທີ່ຈຳເປັນ, ເອວາຈຶ່ງສອບຕົກໃນການທົດສອບເລື່ອງຕົ້ນໄມ້ນັ້ນ ແລະໄດ້ກິນຜົນໄມ້ທີ່ຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນທັງດີແລະຊົ່ວ. ຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າຂອງອາດາມກໍບໍ່ໄດ້ຫ້າມລາວໄວ້ຈາກການເຂົ້າຮ່ວມໃນການກະບົດຂອງຕົ້ນໄມ້ນັ້ນ, ແລະການພິພາກສາກໍໄດ້ມາເຖິງທັງສອງຄົນ, ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ສະແດງຊີວິດທີ່ປາດສະຈາກການສະຖິດຢູ່ຢ່າງຖາວອນຂອງພຣະພາວະເທວະພາບ.

ການທົດສອບໃນວັນສຸດທ້າຍເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄຳເຕືອນໃຫ້ກິນຜົນເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດ ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະມາເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດ. ບໍ່ວ່າໃນຝ່າຍ Adventism ຫຼືໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກ Adventism, ການທົດສອບນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງການຮັບເອົາ ຫຼືການປະຕິເສດ ຄວາມ “ຮູ້” ທີ່ເພີ່ມພູນ ແລະຖືກເປີດຜະນຶກໃນຍຸກສະໄໝຂອງພວກເຮົາ. ການທົດສອບແຫ່ງຄວາມຮູ້ນັ້ນຖືກແທນຄ່າໂດຍຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງການທົດສອບໃນສວນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຮູ້ບໍ່ວ່າຝ່າຍດີຫຼືຝ່າຍຊົ່ວ. ການສຶກສາອັນແທ້ຈິງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາ ແລະຖືກທຳໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກຢູ່ເມືອງ Nashville, Tennessee ໃນປີ 1904, ແລະການສຶກສາອັນຜິດພາດໄດ້ຖືກສະຖາປະນາ ແລະຖືກທຳໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກຢູ່ໃນ Nashville ໃນປີ 1897, ແລ້ວຈຶ່ງຖືກກໍ່ສ້າງຄືນໃໝ່ເປັນໂຄງສ້າງຖາວອນໃນປີ 1920. ໃນຊີວິດຂອງສາດສະດາຍິງນັ້ນ ການສຶກສາອັນແທ້ຈິງໄດ້ຖືກປະດິດສະຖານໄວ້ໃນ Nashville, ແລະການສຶກສາອັນຜິດພາດກໍໄດ້ຖືກປະດິດສະຖານໄວ້ເຊັ່ນດຽວກັນ. ຫຼັງຈາກການຕາຍຂອງນາງໃນປີ 1915 ການສຶກສາອັນຜິດພາດໄດ້ຖືກຟື້ນຟູຄືນໃນການກໍ່ສ້າງຄັ້ງທີສອງ ແລະເປັນຖາວອນຂອງວິຫານ Parthenon, ແລະການສຶກສາອັນແທ້ຈິງໄດ້ຖືກປະຕິເສດຜ່ານການປະນີປະນອມກັບໂລກໂດຍຜູ້ນຳຂອງຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ຝ່າຍ Laodicean.

ສະຫຍານາມຂອງເມືອງ Nashville ວ່າ “Athens of the South” ໄດ້ມີອິດທິພົນຕໍ່ການເລືອກອາຄານຫຼັງນັ້ນໃຫ້ເປັນຈຸດເດັ່ນກາງຂອງງານສະແດງ Centennial Exposition ປີ 1897. ອາຄານຈຳນວນໜຶ່ງໃນງານສະແດງນັ້ນໄດ້ສ້າງຂຶ້ນໂດຍອີງໃສ່ຕົ້ນແບບໂບຮານ. ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Parthenon ເປັນພຽງຫຼັງດຽວທີ່ເປັນການຈຳລອງຂຶ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ. ໃນປັດຈຸບັນ, Nashville, Tennessee ມີຊື່ສຽງໃນເລື່ອງດົນຕີ, ແຕ່ກ່ອນທີ່ຈະມີ Johnny Cash Museum, Nashville ມີຊື່ສຽງໃນເລື່ອງການສຶກສາ, ບໍ່ແມ່ນການຂັບຮ້ອງ.

ພາຍໃນທົດສະວັດ 1850, ເມືອງ Nashville ໄດ້ຮັບສາຍານາມວ່າ “Athens of the South” ແລ້ວ ໂດຍເຫດທີ່ໄດ້ສ້າງຕັ້ງສະຖາບັນການສຶກສາຂັ້ນສູງຈໍານວນຫຼາຍ; ມັນເປັນເມືອງທໍາອິດໃນພາກໃຕ້ຂອງອາເມຣິກາທີ່ຈັດຕັ້ງລະບົບໂຮງຮຽນສາທາລະນະ. ເມື່ອສິ້ນສຸດສະຕະວັດນັ້ນ, Nashville ໄດ້ເຫັນ Fisk University, St. Cecilia Academy, Montgomery Bell Academy, Meharry Medical College, Belmont University, ແລະ Vanderbilt University ເປີດປະຕູຮັບນັກສຶກສາທັງສິ້ນ. ໃນເວລານັ້ນ, Nashville ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນໜຶ່ງໃນເມືອງທີ່ມີຄວາມປານີດ ແລະມີການສຶກສາສູງທີ່ສຸດໃນພາກໃຕ້, ອຸດົມໄປດ້ວຍຄວາມມັ່ງຄັ່ງ ແລະວັດທະນະທໍາ.

ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳ ໃນພຣະວັດຈະນະອັນດົນໃຈ ເປັນທັງນາມແລະກິລິຍາ. ການດົນໃຈໄດ້ຊີ້ບອກຊາຕານ ແລະ ສັນຕະປາປາ, ຜູ້ທີ່ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ເອີ້ນວ່າເປັນ “ມືຂວາ” ຂອງຊາຕານ, ວ່າເປັນຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳ. ແຕ່ “ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳ” ຍັງອະທິບາຍເຖິງການປະສົມປະສານຂອງຄວາມຈິງແລະຄວາມຜິດພາດ. ການຫລົງຜິດສີ່ຊົ່ວອາຍຸໃນພຣະທຳໂຢເອນ ສອດຄ່ອງກັບຄວາມໜ້າກຽດຊັງທີ່ທະວີຂຶ້ນສີ່ຂັ້ນໃນເອເຊກຽນບົດທີ 8. ພະຍານສອງປະການນັ້ນສອດຄ່ອງກັບຄຣິສຕະຈັກສີ່ແຫ່ງທຳອິດໃນພຣະນິມິດ, ແລະ ຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງທີສາມໄດ້ຖືກແທນໂດຍການປະນີປະນອມຂອງຄອນສະແຕນຕິນ ທີ່ນຳຄຣິດສະຕຽນມາປະສົມກັບຄວາມນັບຖືຮູບປັ້ນ. ຄຣິສຕະຈັກສີ່ແຫ່ງທຳອິດນັ້ນສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່.

ໃນຮຸ່ນທີສາມຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ ກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ສ້າງພັນທະມິດກັບບັນດາຊາດອື່ນໆ ທີ່ບໍ່ເຄີຍຄວນຖືກນຳເຂົ້າສູ່ພັນທະມິດກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄູ່ຂະໜານລະຫວ່າງອິດສະຣາເອນແທ້ຕາມຕົວອັກສອນໃນສະໄໝບູຮານ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກຄຣິສຕຽນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ເປັນຫົວຂໍ້ຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກນຳສະເໜີຢ່າງແຈ້ງເຈນໃນການສຶກສາທີ່ມີຊື່ວ່າ, Habakkuk’s Tables. ໂຢເອນໄດ້ຈັດຮຽງຮຸ່ນທີສີ່ ແລະ ຮຸ່ນສຸດທ້າຍ ຜູ້ຊຶ່ງ “ຖືກຕັດຂາດ” ອອກຈາກການເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບພວກຜູ້ເຖົ້າຊາວຊາວຫ້າຄົນ ຜູ້ກຳລັງກົ້ມກາບດວງອາທິດຢູ່ໃນບັນດາສິ່ງນ່າສະອິດສະອຽນສີ່ປະການທີ່ທະວີຂຶ້ນຂອງເອເຊກຽນ. ຮຸ່ນທີສີ່ນັ້ນ ທີ່ Seventh-day Adventism ແບບ Laodicean ຖືກຕັດຂາດ ເມື່ອພວກເຂົາກົ້ມກາບດວງອາທິດໃນຍາມກົດໝາຍວັນອາທິດ ສອດຄ່ອງກັບຄຣິສຕະຈັກທີສີ່ຄື Thyatira ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການຄອງອຳນາດຂອງລະບົບ papacy ບໍ່ວ່າຈະໃນປີ 538 ຫຼື ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ຄຣິສຕະຈັກທີສາມຄື Pergamos ເປັນຕົວແທນຂອງ “ການປະນີປະນອມ” ບໍ່ວ່າຈະເປັນອິດສະຣາເອນບູຮານທີ່ໄປສອດປະສານກັບອານາຈັກນອກສາສະໜາ, ຫຼື Constantine ທີ່ຜະສົມຜະສານຄວາມເປັນນອກສາສະໜາເຂົ້າກັບຄຣິສຕະສາສະໜາ, ແລະ ພະຍານສອງປະການນັ້ນໄດ້ກ່າວເຖິງຮຸ່ນທີສາມຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ.

ສີ່ຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຊຶ່ງໃນບັນດາຄວາມຈິງອື່ນໆນັ້ນ ໄດ້ຖືກພິມແບບໂດຍອີຢິບໃນລະຫວ່າງການເປັນທາດ 400/430 ປີ, ອັນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການທີ່ຟາໂຣຈົມນ້ຳໃນນ້ຳແຫ່ງທະເລແດງ. ນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊາດທີ່ຈະຖືກພິພາກສາ ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳເອົາການປົດປ່ອຍມາໃຫ້ແກ່ອິສຣາເອນບູຮານໂດຍຜ່ານສາດສະດາໂມເຊ. ສະຫະລັດອາເມຣິກາຖືກພິພາກສາໃນຊ່ວງເວລາທີ່ການພິພາກສານັ້ນສິ້ນສຸດລົງເຫນືອຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນສັງເກດວ່າ ນ້ຳທີ່ໄດ້ປິດຊີວິດຂອງຟາໂຣນັ້ນ ໄດ້ຖືກນຳມາເຫນືອຟາໂຣໂດຍການປ່ອຍລົມທິດຕາເວັນອອກ ຊຶ່ງກ່ອນນັ້ນໄດ້ຍຶດນ້ຳໄວ້ໃນບ່ອນຂອງມັນ ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຊ່ວຍກູ້ປະຊາຊົນທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກສັນຂອງພຣະອົງ. ລົມທິດຕາເວັນອອກນັ້ນຄືວິບັດປະການທີສາມ ທີ່ໂຈມຕີໃສ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອແຜ່ນດິນໄຫວແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີ 11 ມາເຖິງ.

ຊົ່ວອາຍຸຄົນຮຸ່ນທີ່ນຳໜ້າຊົ່ວອາຍຸຄົນຮຸ່ນທີສີ່ ແລະ ຮຸ່ນສຸດທ້າຍຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນຢູ່ໃນທັງເຂົາທັງສອງ ຄື ເຂົາ Republican ແລະ Protestant. ການປະນີປະນອມຂອງເຂົາ Republican ຊຶ່ງໄດ້ຖືກກະທຳໃຫ້ສຳເລັດໃນຮຸ່ນທີສາມຂອງມັນ ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາອັນຫ້ອມລ້ອມສົງຄາມໂລກຄັ້ງທຳອິດ, ແລະ ນັ້ນເປັນໝາຍສຳຄັນວ່າສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ມອບໂຄງສ້າງທາງເສດຖະກິດຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ພວກໂກລບາລິດແຫ່ງ Federal Reserve. ໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນ ຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventism ແຫ່ງ Laodicea ໄດ້ສະແຫວງຫາໃຫ້ງານດ້ານການແພດ ແລະ ການສຶກສາຂອງຕົນ “ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງ” ຕາມມາດຕະຖານຂອງການສຶກສາ ແລະ ການແພດຝ່າຍໂລກ. ໃນຖານະເປັນຄຳກິລິຍາ “ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ” ເປັນຕົວແທນຂອງການປະນີປະນອມຂອງ Constantine ແລະ ບັນດາກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນໂບຮານກັບອຳນາດຂອງໂລກ. ຄຳທີ່ການດົນໃຈໄດ້ໃຊ້ເພື່ອພັນນາການປະນີປະນອມນັ້ນຄື “amalgamation,” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກໃຫ້ຄຳນິຍາມໃນພົດຈະນານຸກົມໃນສະໄໝຂອງ Ellen White ດັ່ງນີ້; "to mix or unite in an amalgam; to blend." ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ດີ ແລະ ຊົ່ວ ແມ່ນຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງ amalgamation, ເປັນຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງການປະນີປະນອມ. “ຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍ,” ແມ່ນວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ ການຕຽມການຂອງຊາຕານສຳລັບວິກິດນັ້ນຄື “ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ,” ຊຶ່ງຜະສົມປັນຍາມະນຸດເຂົ້າກັບການເປີດເຜີຍແຫ່ງພຣະເຈົ້າ.

> “ຊາຕານກຳລັງຂະຫຍັນວາງແຜນຂອງມັນສຳລັບການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ເມື່ອທຸກຄົນຈະຕ້ອງເລືອກຢືນຢູ່ຂ້າງໃດຂ້າງໜຶ່ງ....”

> “ຈົ່ງຟັງສຽງຕ່າງໆ, ຈົ່ງພິຈາລະນາອຳນາດທັງຫຼາຍ, ທີ່ກຳລັງຄອບງຳໂລກ. ມີສຽງແຫ່ງການອະທິຖານຢູ່ບໍ? ທ່ານເຫັນເຄື່ອງໝາຍໃດໆບໍ ທີ່ສະແດງວ່າມະນຸດຍອມຮັບຮູ້ພຣະເຈົ້າ? ມີປະໂລຫິດຢູ່, ຫຼາຍເຫຼືອເກີນ; ແຕ່ພວກເຂົາກຳລັງຢຽບຍ່ຳກົດບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຮວາໄວ້ໃຕ້ຕີນ. ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງພວກເຂົາເປື້ອນເປະໄປດ້ວຍເລືອດແຫ່ງດວງວິນຍານ. ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍກຳລັງຖວາຍບູຊາແກ່ພວກຜີມານ. ຈົ່ງເບິ່ງ, ພວກທ່ານຜູ້ກຳລັງລັງເລຢູ່ລະຫວ່າງການເຊື່ອຟັງແລະການບໍ່ເຊື່ອຟັງ. ຈົ່ງເບິ່ງໃນຈິນຕະນາການເຖິງຝູງຊົນອັນມະຫາສານກຳລັງນະມັດສະການຢູ່ທີ່ແທ່ນບູຊາຂອງຊາຕານ. ຈົ່ງຟັງດົນຕີ, ຈົ່ງຟັງພາສາ, ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າການສຶກສາຊັ້ນສູງ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະກາດວ່າມັນເປັນຫຍັງ?—ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ.” Pamphlets, 004, 11.

ໃນຄວາມຂັດແຍ້ງຄັ້ງສຸດທ້າຍ ເມື່ອ “ທຸກຄົນຈະເລືອກຂ້າງ” ການທົດສອບແຫ່ງສວນເອເດນຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກ. ການທົດສອບທີ່ໃນເບື້ອງຕົ້ນຖືກຈຳກັດຢູ່ທີ່ຕົ້ນໄມ້ຕົ້ນຫນຶ່ງໃນກາງສວນ ຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນຕອນສຸດທ້າຍ ໃນທົ່ວໂລກທັງໝົດ. ການທຳງານຂອງຊາຕານກ່ອນໜ້າສົງຄາມຄັ້ງສຸດທ້າຍຄື “ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳ,” ຊຶ່ງຖືກນິຍາມວ່າເປັນ “ການສຶກສາຊັ້ນສູງ!” ສັນຍະລັກຂອງ “ການສຶກສາຊັ້ນສູງ” ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ພົບໄດ້ທີ່ນະຄອນ Nashville, Tennessee, “Athens of the South,” ບ່ອນທີ່ວິຫານ Parthenon ຕັ້ງຢູ່ ອັນເປັນການຕັດກັນກັບການສຶກສາທີ່ແທ້ຈິງ ຊຶ່ງເຄີຍຖືກເປັນຕົວແທນໃນ Nashville ໂດຍ Madison College. ຖ້ອຍຄຳຕໍ່ໄປນີ້ຈາກການດົນໃຈ ຖືກອ້າງມາທັງໝົດໃນຕອນທ້າຍຂອງບົດຄວາມນີ້, ແຕ່ມີບາງປະເດັນທີ່ຄວນພິຈາລະນາໃນຈຸດນີ້.

> “ທຸກຄົນລ້ວນຈຳເປັນຕ້ອງມີສະຕິປັນຍາເພື່ອສືບຄົ້ນຢ່າງຮອບຄອບເຖິງຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳ ຊຶ່ງມີບົດບາດຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນຊ່ວງປິດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້....”

> “ບໍ່ມີທາງສາຍກາງໃດໆໄປສູ່ສະຫວັນທີ່ໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນ. ຂ່າວສານທີ່ປະທານແກ່ມະນຸດສໍາລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ຖືກຫຼອມລວມເຂົ້າກັບການຄິດປະດິດຂອງມະນຸດ....”

> “ຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍົກຊູພວກເຂົາຂຶ້ນສູ່ຕໍາແໜ່ງສູງແຫ່ງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ອາດຫັນໄປຈາກຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງສະຫວັນໄປສູ່ປັນຍາຂອງມະນຸດ.... ບັນດາຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະມີລັກສະນະນິໄສທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຮ່ວມອອກແຮງກັບພຣະເຈົ້າ ແລະໄດ້ຮັບຄໍາຍ້ອງຍໍຈາກພຣະເຈົ້າ ຈໍາເປັນຕ້ອງແຍກຕົນເອງອອກຈາກສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຍຶດຖືຄວາມຈິງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນເພື່ອໃຫ້ແກ່ໂລກ.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.

“ທັງປວງ” ຜູ້ທີ່ຕ້ອງການ “ສະຕິປັນຍາ” ໝາຍເຖິງທຸກຄົນທີ່ຖືກນໍາເຂົ້າສູ່ຂະບວນການທົດສອບ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດຈະກໍາເນີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກ. “ຜູ້ມີປັນຍາ” ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບ “ສະຕິປັນຍາ” ອັນຈໍາເປັນນັ້ນໄວ້. ຂະບວນການທົດສອບເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອການສໍາແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດຖືກເປີດຜະນຶກ ກ່ອນໜ້າການປິດເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດເພີຍເລັກນ້ອຍ. ການເປີດຜະນຶກນັ້ນເປັນຈຸດເລີ່ມຂອງ “ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ.” ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເຜີຍໜ້າກັບການທົດສອບທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການສໍາແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຈະໄດ້ຮັບ “ນ້ໍາມັນ” ແຫ່ງຄວາມຮູ້ດ້ານຄໍາພະຍາກອນ ຊຶ່ງຖືກຈັດໄວ້ເພື່ອນໍາພາ, ຕຽມພ້ອມ, ແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດລ່ວງໜ້າກ່ອນການມາຮອດຂອງລົມຕາເວັນອອກໃນຍາມກົດໝາຍວັນອາທິດ. “ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ດີແລະຊົ່ວ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງຂົ້ວປັງແຫ່ງສະຫວັນອັນປອມ ທີ່ຈະຕ້ອງຖືກກິນ ຫຼື ຖືກປະຕິເສດ.

ໃນແຂວງຄາລິເລ, ທີ່ທຳມະສະພາເມືອງຄາເປີນາອຸມ ພຣະເຢຊູໄດ້ສູນເສຍຜູ້ຕິດຕາມເປັນຈຳນວນຫຼາຍກວ່າເຫດການໃດໆ ອື່ນໃນການຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ໃນທີ່ນັ້ນ ບົດທົດສອບແມ່ນຢູ່ທີ່ວ່າ ພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະຄຣິດເປັນຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນ ຫຼືເປັນຝ່າຍວິນຍານ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ສອບບໍ່ຜ່ານກໍສອບບໍ່ຜ່ານ—ເພາະພວກເຂົາລືມໄປວ່າ ມະນຸດຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍທຸກຖ້ອຍຄຳທີ່ອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະຄຣິດໄດ້ປະກາດໄວ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ພຣະອົງເປັນອາຫານແຫ່ງຊີວິດທີ່ຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ສອບບໍ່ຜ່ານໄດ້ນຳຄວາມຈິງໄປປະສົມກັບປັນຍາມະນຸດ, ອັນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊາວກຣີກ.

ກ່ອນທີ່ນາງເອວາຈະເລີ່ມຕົ້ນຄວາມລົ້ມເຫຼວໃນສວນນັ້ນ, ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສັ່ງທັງອາດາມແລະນາງເອວາບໍ່ໃຫ້ຮັບປະທານຜົນຈາກຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ດີແລະຊົ່ວ. ຂັ້ນຕອນທຳອິດໃນສາມຂັ້ນຕອນຂອງຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ ຄື ຄວາມຍຳເກງພຣະເຈົ້າ.

> “ຈົ່ງໃຫ້ຈິດໃຈເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນ່າພິສວົງແຫ່ງການສຳແດງພຣະທຳ, ແລ້ວມັນຈະບໍ່ພໍໃຈອີກຕໍ່ໄປທີ່ຈະນຳໃຊ້ກຳລັງຂອງຕົນໄປກັບເລື່ອງອັນເຫຼວໄຫຼໄຮ້ສາລະ; ມັນຈະຫັນໜີດ້ວຍຄວາມຂະແຍງໃຈຈາກວັນນະກຳອັນຕ່ຳຊ້າໄຮ້ຄຸນຄ່າ ແລະການບັນເທີງອັນເສຍເວລາ ທີ່ກຳລັງບັ່ນທອນສິນທຳຂອງເຢົາວະຊົນໃນປັດຈຸບັນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ສາມັກຄີສຳພັນກັບນັກກະວີ ແລະນັກປັນຍາໃນພຣະຄຳພີ, ແລະຜູ້ທີ່ຈິດວິນຍານຂອງຕົນໄດ້ຖືກປຸກເຮົ້າໂດຍວີລະກິດອັນຮຸ່ງໂລດຂອງບັນດາວີລະບຸລຸດແຫ່ງຄວາມເຊື່ອ, ຈະອອກມາຈາກທົ່ງນາແຫ່ງຄວາມຄິດອັນອຸດົມສົມບູນນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍລິສຸດຍິ່ງກວ່າ ແລະດ້ວຍຈິດຄິດທີ່ສູງສົ່ງຍິ່ງກວ່າ ຫາກທຽບກັບວ່າພວກເຂົາໄດ້ໝົກມຸ້ນຢູ່ກັບການສຶກສານັກປະພັນຝ່າຍໂລກທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດ, ຫຼືຢູ່ກັບການພິຈາລະນາ ແລະຍົກຍ້ອງວີລະກິດຂອງຟາໂຣ, ເຮໂຣດ, ແລະ ຊີຊາ ແຫ່ງໂລກນີ້.”

> “ພະລັງກຳຂອງຄົນໜຸ່ມສ່ວນໃຫຍ່ຍັງຢູ່ໃນສະພາບຫຼັບໄຫຼ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງປັນຍາ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານປັນຍາແລະຄວາມຮູ້ແກ່ດານີເອນ ເພາະທ່ານບໍ່ຍອມໃຫ້ອຳນາດໃດໆມາມີອິດທິພົນເໜືອຕົນ ອັນຈະເຂົ້າມາຂັດຂວາງຫຼັກການທາງສາສນາຂອງທ່ານ. ເຫດຜົນທີ່ວ່າເຮົາມີຄົນທີ່ມີປັນຍາ, ມີຄວາມໜັກແໜ້ນມັ່ນຄົງ ແລະມີຄຸນຄ່າອັນແທ້ຈິງຢູ່ໜ້ອຍຫຼາຍນັ້ນ ກໍເພາະພວກເຂົາຄິດວ່າຈະພົບຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ ໃນຂະນະທີ່ຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກສະຫວັນ.” Messages to Young People, 255, 256.

ເອວາໄດ້ສູນເສຍ “ຄວາມຢ້ານເກງພຣະເຈົ້າ” ຂອງນາງ. ນາງຄວນຈະສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ອັນເປັນລັກສະນະຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຄວາມຢ້ານເກງພຣະເຈົ້າເປັນການທົດສອບປະການທຳອິດໃນສາມປະການ, ແລະມັນເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອພຣະທຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຖືກເປີດຜະນຶກ, ໃນທີ່ສຸດກໍ່ໃຫ້ເກີດຄົນຈຳພວກຜູ້ສະຫລາດ ແລະຄົນຈຳພວກຜູ້ໂງ່. ການເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ເປັນຜູ້ສະຫລາດ ຄືການສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ເອວາບໍ່ໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນີ້, ແລະເມື່ອນາງຖືກເຜີຍໜ້າກັບຂັ້ນຕອນປະການທີສອງຂອງຂະບວນການທົດສອບ ນາງບໍ່ສາມາດຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າໄດ້, ແລະຕໍ່ມາໄດ້ຖືກເຜີຍໜ້າກັບໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ ບ່ອນທີ່ນາງໄດ້ສະແດງຄວາມເປືອຍກາຍຂອງລາວໂອດີເຊຍ.

> “ທຸກຄົນທີ່ປາຖະໜາຈະເຮັດໃຫ້ລັກສະນະຄຣິສຕຽນສົມບູນ ຈຳເປັນຕ້ອງແບກແອກຂອງພຣະຄຣິດ. ຖ້າພວກເຂົາປາຖະໜາຈະນັ່ງຮ່ວມກັນໃນສະຖານທີ່ສະຫວັນໃນພຣະຄຣິດເຢຊູ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຮຽນຈາກພຣະອົງໃນຂະນະທີ່ຍັງຢູ່ໃນໂລກນີ້. ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເອງພໍໃຈ. ຊີວິດທັງໝົດຂອງພຣະອົງເປັນການພັດທະນາແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາອັນບໍລິສຸດ ແລະບໍ່ເຫັນແກ່ປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ. ພຣະອົງຊົງຮັບເອົາສະພາບມະນຸດ ເພື່ອສຳແດງແກ່ໂລກທີ່ຕົກຕ່ຳ, ແກ່ຊາຕານແລະທຳມະສະພາຂອງມັນ, ແກ່ຈັກກະວານແຫ່ງສະຫວັນ, ແກ່ບັນດາໂລກທີ່ບໍ່ໄດ້ຕົກຢູ່ໃນບາບ ວ່າສະພາບມະນຸດເມື່ອຖືກຮ່ວມເຂົ້າກັບພຣະສະພາບອັນທິບຂອງພຣະອົງ ກໍສາມາດກາຍເປັນຜູ້ເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງສົມບູນ. ທຸກຄົນຈຳເປັນຕ້ອງສອບຖາມວ່າ, ‘ຂ້ານ້ອຍຈະຕ້ອງເຮັດຫຍັງຈຶ່ງຈະລອດ?’ ພຣະເຈົ້າຊົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຈິດໃຈທີ່ຖ່ອມຕົນ ແລະສຳນຶກຜິດຢ່າງແທ້ຈິງ ຊຶ່ງສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ. ມີແຕ່ຈາກແທ່ນບູຊາອັນທິບເທົ່ານັ້ນ ທີ່ພວກເຮົາຈະຮັບຄົບເພີງແຫ່ງສະຫວັນໄດ້, ຊຶ່ງເມື່ອຮັບແລ້ວ ຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາເຫັນຄວາມບໍ່ສາມາດຂອງຕົນເອງຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ແລະເປີດເຜີຍໃຫ້ເຮົາເຫັນສັກສີ ແລະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະຄຣິດ. ເມື່ອສິ່ງນີ້ຖືກເຫັນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າກໍຊົງວາງເຮົາໄວ້ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ແລະພຣະອົງຈະນຳພາເຮົາເຂົ້າໄປໃນຄວາມຈິງທັງປວງ.” Bible Echo, July 20, 1896.

ການຜະສົມປະສານລະຫວ່າງຄວາມຈິງກັບຄວາມຜິດພາດ ແມ່ນການກະທຳຂອງຊາຕານ ຊຶ່ງຖືກລະບຸວ່າເປັນຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ. ການປະນີປະນອມຂອງມວນມະນຸດທັງໝົດໃນເຫດການສຸດທ້າຍຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ໃນວິຫານພາເທນອນ ທີ່ນະຄອນແນຊວິລ, ລັດເທນເນສຊີ.

> “ການສົ່ງຊາວໜຸ່ມຂອງພວກເຮົາໄປຍັງມະຫາວິທະຍາໄລ ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາອຸທິດເວລາຂອງຕົນເພື່ອຮຽນຮູ້ພາສາກຣີກແລະລາຕິນ ໃນຂະນະທີ່ສະໝອງແລະຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາກຳລັງຖືກເຕີມເຕັມດ້ວຍແນວຄິດຂອງບັນດານັກປະພັນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ ຊຶ່ງພວກເຂົາສຶກສາເພື່ອໃຫ້ຊ່ຽວຊານໃນພາສາເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງສຸຂຸມ. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ຢ່າງໜຶ່ງທີ່ບໍ່ຈຳເປັນເລີຍ ຫຼືສອດຄ່ອງກັບບົດຮຽນຂອງພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ໂດຍທົ່ວໄປ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການສຶກສາໃນແນວນີ້ມັກມີຄວາມທະນົງຕົນຫຼາຍ. ພວກເຂົາຄິດວ່າຕົນໄດ້ບັນລຸເຖິງຈຸດສູງສຸດຂອງການສຶກສາຊັ້ນສູງແລ້ວ ແລະວາງຕົວຢ່າງຢິ່ງຍະໂສ ປະໜຶ່ງວ່າພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຜູ້ຮຽນອີກຕໍ່ໄປ. ພວກເຂົາຖືກທຳໃຫ້ເສຍໄປສຳລັບການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ. ເວລາ, ທຶນຊັບ, ແລະການສຶກສາທີ່ຫຼາຍຄົນໄດ້ໃຊ້ໄປໃນການຮັບເອົາການສຶກສາທີ່ຄ່ອນຂ້າງໄຮ້ປະໂຫຍດ ຄວນຈະໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອຮັບເອົາການສຶກສາທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຊາຍແລະຍິງທີ່ສົມບູນຮອບດ້ານ ເໝາະສົມສຳລັບຊີວິດທີ່ປະຕິບັດໄດ້ຈິງ. ການສຶກສາເຊັ່ນນັ້ນຈະມີຄຸນຄ່າສູງສຸດແກ່ພວກເຂົາ.”

> “ເມື່ອນັກຮຽນອອກຈາກໂຮງຮຽນຂອງພວກເຮົາ ພວກເຂົານຳຫຍັງຕິດຕົວໄປແນ່? ພວກເຂົາກຳລັງຈະໄປໃສ? ພວກເຂົາກຳລັງຈະໄປເຮັດຫຍັງ? ພວກເຂົາມີຄວາມຮູ້ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ສາມາດສອນຜູ້ອື່ນໄດ້ຫຼືບໍ? ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການອົບຮົມໃຫ້ເປັນບິດາ ແລະ ມານດາທີ່ມີປັນຍາຫຼືບໍ? ພວກເຂົາສາມາດຢືນຢູ່ໃນຖານະຫົວໜ້າຂອງຄອບຄົວ ໃນຖານະຜູ້ສັ່ງສອນທີ່ມີປັນຍາໄດ້ຫຼືບໍ? ໃນຊີວິດພາຍໃນຄອບຄົວ ພວກເຂົາສາມາດສັ່ງສອນລູກຂອງຕົນໄດ້ຢ່າງນັ້ນຫຼືບໍ ຈົນຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາຈະເປັນຄອບຄົວທີ່ພຣະເຈົ້າທອດພຣະເນດເຫັນດ້ວຍຄວາມພໍພຣະທັຍ ເພາະວ່າມັນເປັນສັນຍະລັກຂອງຄອບຄົວໃນສະຫວັນ? ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການສຶກສາພຽງຢ່າງດຽວທີ່ສາມາດເອີ້ນໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ‘ການສຶກສາຊັ້ນສູງ’ ຫຼືບໍ?”

> “ການສຶກສາຊັ້ນສູງແມ່ນຫຍັງ? ບໍ່ມີການສຶກສາໃດທີ່ຈະເອີ້ນໄດ້ວ່າເປັນການສຶກສາຊັ້ນສູງ ນອກຈາກວ່າມັນຈະສະທ້ອນພາບຄວາມຄ້າຍຄືແຫ່ງສະຫວັນ, ນອກຈາກວ່າມັນຈະນຳພາຊາຍໜຸ່ມແລະຍິງສາວໃຫ້ເປັນເໝືອນພຣະຄຣິດ, ແລະເຮັດໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍເໝາະສົມທີ່ຈະຢືນຢູ່ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງຄອບຄົວຂອງຕົນໃນຖານະແທນພຣະເຈົ້າ. ຖ້າໃນຊ່ວງຊີວິດໃນໂຮງຮຽນຂອງລາວ ຊາຍໜຸ່ມຄົນໜຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ພາສາກຣີກແລະລາຕິນ ແລະບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກແນວຄິດທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນຜົນງານຂອງບັນດານັກປະພັນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ, ລາວກໍບໍ່ໄດ້ສູນເສຍຫຼາຍແຕ່ຢ່າງໃດ. ຖ້າພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ຖືວ່າການສຶກສາປະເພດນີ້ເປັນສິ່ງຈຳເປັນ ພຣະອົງຈະບໍ່ໄດ້ປະທານມັນແກ່ບັນດາສາວົກຂອງພຣະອົງດອກຫຼື, ຜູ້ຊຶ່ງພຣະອົງກຳລັງຝຶກຝົນເພື່ອໃຫ້ກະທຳພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ເຄີຍຖືກມອບໝາຍແກ່ມະນຸດຜູ້ມີຊີວິດຕ້ອງຕາຍ, ຄືການເປັນຕົວແທນພຣະອົງໃນໂລກ? ແຕ່ຫາກກົງກັນຂ້າມ, ພຣະອົງໄດ້ມອບຄວາມຈິງອັນສັກສິດໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ, ເພື່ອໃຫ້ນຳໄປມອບແກ່ໂລກດ້ວຍຄວາມງ່າຍຕົງຂອງມັນ.”

> “ມີບາງເວລາທີ່ຈໍາເປັນຕ້ອງອາໄສນັກປາດດ້ານພາສາກຣີກແລະລາຕິນ. ບາງຄົນຈໍາເປັນຕ້ອງສຶກສາພາສາເຫຼົ່ານີ້. ສິ່ງນີ້ເປັນການດີ. ແຕ່ບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນ, ແລະບໍ່ແມ່ນຄົນຈໍານວນຫຼາຍ, ຄວນຈະສຶກສາພາສາເຫຼົ່ານັ້ນ. ຜູ້ທີ່ຄິດວ່າຄວາມຮູ້ພາສາກຣີກແລະລາຕິນເປັນສິ່ງຈໍາເປັນສໍາລັບການສຶກສາຊັ້ນສູງກວ່າ, ບໍ່ສາມາດມອງໄກອອກໄປໄດ້. ທັງຄວາມຮູ້ໃນຄວາມເລິກລັບຂອງສິ່ງທີ່ມະນຸດໃນໂລກເອີ້ນວ່າວິທະຍາສາດ ກໍບໍ່ແມ່ນສິ່ງຈໍາເປັນສໍາລັບການເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າເຊັ່ນກັນ. ຊາຕານເປັນຜູ້ທີ່ເຕີມໃຫ້ຈິດໃຈເຕັມໄປດ້ວຍການໃຫ້ເຫດຜົນອັນຫຼອກລວງແລະຂົນບັນຍັດສືບຕໍ່ກັນມາ, ຊຶ່ງກີດກັ້ນການສຶກສາຊັ້ນສູງອັນແທ້ຈິງ, ແລະຊຶ່ງຈະພິນາດໄປພ້ອມກັບຜູ້ຮຽນ.”

> “ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການສຶກສາອັນຜິດພາດ ບໍ່ໄດ້ເງີຍໜ້າຂຶ້ນເບິ່ງສະຫວັນ. ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຫັນພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງເປັນແສງສະຫວ່າງແທ້, ‘ຊຶ່ງໃຫ້ແສງແກ່ມະນຸດທຸກຄົນທີ່ເຂົ້າມາໃນໂລກ.’ ພວກເຂົາເບິ່ງຄວາມເປັນຈິງອັນນິລັນດອນເປັນດັ່ງພາບລວງຕາ, ເອີ້ນອະນຸພາກໜຶ່ງວ່າເປັນໂລກໜຶ່ງ, ແລະເອີ້ນໂລກໜຶ່ງວ່າເປັນອະນຸພາກໜຶ່ງ. ກ່ຽວກັບຄົນເປັນອັນຫຼາຍທີ່ໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ເອີ້ນກັນວ່າການສຶກສາຊັ້ນສູງນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າຊົງປະກາດວ່າ, ‘ເຈົ້າໄດ້ຖືກຊັ່ງໃນຕາຊັ່ງ ແລະຖືກພົບວ່າຂາດ,’—ຂາດໃນຄວາມຮູ້ເລື່ອງການງານທີ່ເປັນປະໂຫຍດ, ຂາດໃນຄວາມຮູ້ເລື່ອງວິທີໃຊ້ເວລາໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດສູງສຸດ, ຂາດໃນຄວາມຮູ້ເລື່ອງວິທີອອກແຮງເພື່ອພຣະເຢຊູ.” Review and Herald, August 17, 1897.

ຄຳເຕືອນເລື່ອງລູກໄຟແຫ່ງ Nashville ບໍ່ແມ່ນເມືອງໃດໜຶ່ງໂດຍບັງເອີນ; ມັນເປັນການພິພາກສາໂດຍກົງທີ່ຖືກນຳມາເໜືອຊາວ Seventh-day Adventists, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະໂລກ. ລູກໄຟແຫ່ງ Nashville ເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະອັນແຕກຕ່າງກັນສຳລັບປະເພດຕ່າງໆຂອງ Adventism, ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນ ແລະໂລກ. ລູກໄຟແຫ່ງ Nashville ແມ່ນການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອການສຶກສາອັນຈອມປອມ, ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍະລັກໂດຍຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ດີແລະຊົ່ວ.

ພວກເຮົາຈະດຳເນີນການສຶກສານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ດ້ວຍພາບພົດອັນຫຼາກຫຼາຍ ພຣະເຢຊູອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສະແດງແກ່ໂຢຮັນເຖິງລັກສະນະອັນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ອິດທິພົນອັນຍົ່ວຢວນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໂດດເດັ່ນໃນການຂົ່ມເຫງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ທຸກຄົນຈຳເປັນຕ້ອງມີປັນຍາ ເພື່ອຄົ້ນຄວ້າຢ່າງລະມັດລະວັງເຖິງຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ ຊຶ່ງມີບົດບາດຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນຊ່ວງສິ້ນສຸດແຫ່ງປະຫວັດສາດໂລກນີ້. ການຊົງນຳສະເໜີຂອງພຣະເຈົ້າເຖິງກິດຈະການອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນອຳນາດປົກຄອງຂອງໂລກ ຜູ້ທີ່ຜູກມັດຕົນເອງເຂົ້າໃນສັງຄົມລັບ ແລະ ພັນທະມິດຕ່າງໆ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ກຽດແກ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຄວນເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຜູ້ມີແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງສາມາດຫຼີກໄກຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທັງປວງເຫຼົ່ານີ້. ນັບມື້ນັບຫຼາຍ ບັນດາຜູ້ນັບຖືສາສະໜາອັນຈອມປອມທົ່ວໂລກຈະສະແດງການປະພຶດອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງຕົນ; ເພາະວ່າມີພຽງສອງຝ່າຍເທົ່ານັ້ນ, ຄື ຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ທີ່ເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ....”

> “ຄວາມເປັນສັດຕູລະຫວ່າງເຊື້ອສາຍຂອງຍິງ ແລະ ງູນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກໍານົດໄວ້ຢ່າງຊັດແຈ້ງ. ‘ແລະ ເຮົາຈະໃຫ້ມີຄວາມເປັນສັດຕູລະຫວ່າງເຈົ້າກັບຍິງນັ້ນ ແລະ ລະຫວ່າງເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າກັບເຊື້ອສາຍຂອງນາງ; ຝ່າຍນັ້ນຈະບົດຫົວຂອງເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າຈະກັດສົ້ນຕີນຂອງທ່ານ.’ ‘ແລະ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ອາດາມວ່າ ເນື່ອງດ້ວຍເຈົ້າໄດ້ຟັງສຽງຂອງພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ ແລະ ໄດ້ກິນຈາກຕົ້ນໄມ້ທີ່ເຮົາໄດ້ບັນຊາເຈົ້າໄວ້ວ່າ ເຈົ້າຢ່າກິນຈາກມັນ: ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຖືກສາບແຊ່ງເພາະເຈົ້າ; ເຈົ້າຈະຫາກິນຈາກມັນດ້ວຍຄວາມທຸກລໍາບາກຕະຫຼອດວັນເວລາແຫ່ງຊີວິດຂອງເຈົ້າ; ມັນຈະໃຫ້ໜາມ ແລະ ຫຍ້າມີໜາມງອກຂຶ້ນແກ່ເຈົ້າ; ແລະ ເຈົ້າຈະກິນພືດຜັກແຫ່ງທົ່ງນາ; ເຈົ້າຈະກິນເຂົ້າຈີ່ດ້ວຍເຫື່ອແຫ່ງໜ້າຂອງເຈົ້າ ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະກັບຄືນສູ່ແຜ່ນດິນ; ເພາະວ່າຈາກແຜ່ນດິນນັ້ນເຈົ້າຖືກນໍາອອກມາ: ເພາະເຈົ້າເປັນຂີ້ຝຸ່ນ ແລະ ເຈົ້າຈະກັບຄືນສູ່ຂີ້ຝຸ່ນນັ້ນ.’”

> “ໂດຍການດຳເນີນຕາມທາງຂອງຕົນເອງ, ໂດຍການກະທຳໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບການລໍ້ລວງຂອງຊາຕານ ແລະ ຂັດຂືນຕໍ່ພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຕົນຮູ້ຢູ່ແລ້ວ, ມະນຸດໄດ້ພະຍາຍາມຢ່າງໄຮ້ຜົນທີ່ຈະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນ ແລະ ອວຍພອນຕົນເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ຈາກການປະສົບດ້ວຍຕົນເອງເກື່ອງກັບການບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງຮູ້ຈັກຄວາມດີແລະຄວາມຊົ່ວ; ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາໄດ້ສູນເສຍຄວາມຊື່ສັດ ແລະ ຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ໄດ້ເປີດປະຕູນ້ຳຫຼາກແຫ່ງຄວາມຊົ່ວແລະຄວາມທຸກທໍລະມານໃຫ້ແກ່ມວນມະນຸດທັງປວງ. ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ມີຈັກຫຼາຍຄົນກຳລັງກະທຳການທົດລອງອັນດຽວກັນ! ມະນຸດຈະຮຽນຮູ້ເມື່ອໃດວ່າ ຫົນທາງດຽວແຫ່ງຄວາມປອດໄພຂອງເຂົາ ຄືການໄວ້ວາງໃຈຢ່າງສົມບູນໃນ ‘ພຣະອົງຕັດດັ່ງນີ້’?”

> “ຊາຕານກຳລັງພະຍາຍາມສອດແທກສິ່ງປະດິດຄິດຄົ້ນຂອງຕົນເອງເຂົ້າໄປໃນບັນດາບຸດຫຼານຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍອາໄສວິທີການຂອງມະນຸດ. ມັນກຳລັງພະຍາຍາມໃຫ້ຕົນເອງຖືກຍອມຮັບເປັນພຣະເຈົ້າ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃຫ້ຖືກຍົກໄວ້ເໜືອພຣະເຈົ້າ.”

> “ໃນການປ່ຽນວັນສະບາໂຕເປັນວັນທຳອິດແຫ່ງອາທິດ, ລາວໄດ້ນຳມະນຸດໃຫ້ບໍ່ເຊື່ອຄຳປະກາດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໃຫ້ເຂົາຍຶດຖືວິຖີທາງ ແລະແຜນການຂອງຕົນເອງ ຈົນເຫັນວ່າຕົນສະຫຼາດເຫຼືອເກີນໃນສາຍຕາຂອງຕົນ ແລະໃນການພິນິດພິຈາລະນາອັນບິດເບືອນຂອງຕົນ. ໂດຍນະໂຍບາຍຂອງມະນຸດ ລາວນຳມະນຸດໃຫ້ເຫັນວ່າພຣະບັນຍັດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງໄວ້ນັ້ນມີອຳນາດຜູກມັດນ້ອຍກວ່າປະເພນີຂອງມະນຸດ, ແລະໃຫ້ເຫັນວ່າການເບື່ອງເບນອອກຈາກພຣະບັນຍັດນັ້ນ—ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍເປັນອື່ນນອກຈາກບໍລິສຸດ ແລະຍຸດຕິທຳ ແລະດີ—ເປັນເລື່ອງເລັກນ້ອຍ. ລາວເຫັນວ່າ ໂດຍການຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ເປັນມະນຸດດຳເນີນຊີວິດດັ່ງບຸດທີ່ເຊື່ອຟັງ ໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັບພຣະເຈົ້າ, ລາວສາມາດຂັດຂວາງການສຳເລັດແຫ່ງພຣະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນໂລກຂອງພວກເຮົາ.”

> “ແຕ່ວ່າການສົມຄົບຄິດຂອງຊາຕານກັບຕົວແທນມະນຸດຜູ້ຢືນຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງແຫ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບ ກໍສົມຄວນທີ່ຈະຢ້ານກົວ ແລະຫຼີກເວັ້ນໃນເວລານີ້ພໍໆກັນ ຫຼັງຈາກທີ່ການທົດລອງແຫ່ງຄວາມບາບໄດ້ຖືກກະທຳແລ້ວ ເໝືອນດັ່ງໃນກໍລະນີຂອງບິດາມານດາຄູ່ທຳອິດຂອງພວກເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳໃຫ້ກ່າວວ່າ ບັນດາຜູ້ຊາຍຜູ້ຖືກວາງໄວ້ໃນຕຳແໜ່ງແຫ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ປະເມີນສິດຂອງຕົນໃນການຄວບຄຸມຄົນອື່ນສູງເກີນໄປ. ຕຳແໜ່ງທີ່ບຸກຄົນໜຶ່ງດຳຮົງຢູ່ ບໍ່ໄດ້ປ່ຽນແປງອຸປນິສັຍຂອງລາວ. ບາງຄົນເບິ່ງຄືວ່າຮູ້ສຶກວ່າ ຕົນຈຳເປັນຕ້ອງວາງແຜນກຳນົດໃຫ້ແກ່ຄຣິດຕະຈັກທັງຫຼາຍ ແລະແກ່ສະຖານພະຍາບານຕ່າງໆ ແລະວ່າຈະຕ້ອງບໍ່ມີການຕັ້ງຄຳຖາມຕໍ່ການພິນິດພິຈາລະນາຂອງພວກເຂົາ. ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຂົາຮຽນຈາກພຣະເຢຊູໃນທຸກຍ່າງກ້າວ. ພຣະອົງຄວນເປັນຜູ້ຊົງອຳນາດສູງສຸດສຳລັບມະນຸດທຸກຄົນ.

> “ພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຊົງເປັນພຣະອາຈານຂອງພວກເຮົາຢູ່ເລື້ອຍມາ ຕັດວ່າ, ‘ເປັນການຍາກພຽງໃດທີ່ມະນຸດຈະດຳເນີນຢ່າງຖ່ອມຕົນກັບພຣະເຈົ້າຂອງຕົນ, ໃນຈິດໃຈທີ່ສຳນຶກຜິດ ຍອມຮັບທາງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະປະຕິເສດຂໍ້ສະເໜີຂອງຊາຕານ ຊຶ່ງເບິ່ງເໝືອນຈະນຳສະເໜີຜົນປະໂຫຍດທາງໂລກອັນຍິ່ງໃຫຍ່.’ ອິດທິພົນຂອງການທີ່ມະນຸດເລືອກດຳເນີນຕາມທາງຂອງຕົນເອງ ແທນທີ່ຈະຢືນຢັດຢ່າງໝັ້ນຄົງເທິງຮາກຖານອັນແນ່ນຫນາທີ່ພຣະເຈົ້າພຽງພຣະອົງດຽວໄດ້ວາງໄວ້ນັ້ນ ໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ການປະຕິເສດທີ່ຈະດຳເນີນໃນທາງອັນທ່ຽງຕົງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງໄວ້ ຈະນຳພວກເຂົາໄປສູ່ຄວາມສັບສົນ ແລະຈະບໍ່ສອນສະຕິປັນຍາໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນຜູ້ກຳລັງປະສົບການທົດສອບແລະການລອງໃຈຢ່າງດຽວກັນ. ເມື່ອໃດມະນຸດຈະຮຽນຮູ້ວ່າ ພຣະເຈົ້າຄືພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ແມ່ນມະນຸດ ຈົນພຣະອົງຈະປ່ຽນແປງ?”

> “ບາງຄົນທີ່ໄດ້ຫັນອອກຈາກທາງອັນຖືກຕ້ອງ ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຮ້ອນຮົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເພື່ອຈະຄວ້າເອົາພາລະໜ້າທີ່ທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ວາງໄວ້ເທິງພວກເຂົາ. ພຣະເຈົ້າຊົງຮຽກໃຫ້ສາສະໜາຈານທຸກຄົນ ແລະ ນາຍແພດທຸກຄົນ ດຳລົງຮັກສາຄວາມຮຽບງ່າຍແຫ່ງຄວາມຈິງ. ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກສຳແດງໃນທັງພຣະຄຳພີເດີມ ແລະ ພຣະຄຳພີໃໝ່ ຄືພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຂອງໂລກເຮົາໃນວັນນີ້. ຈາກພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ທາງການແພດເພື່ອພັນທະກິດທຸກຄົນ ຄວນຮັບການຝຶກຝົນຂອງຕົນ. ຖ້າຫາກວ່າເຂົາບໍ່ແຍກຕົນອອກຈາກເຈົ້ານາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງອາກາດ, ເຂົາຈະນຳວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ໄວ້ວາງໃຈໃນເຂົາໄປຜິດທາງ. ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນຈົ່ງລະວັງຄົນທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຮັບການສຶກສາ ແລະ ຖືກຍົກຂຶ້ນສູງເສຍຈົນແຜນການຂອງເຂົາບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ໂດຍປະຊາຊົນສາມັນ.”

> “ກົນອຸບາຍຂອງບາບເກີນກວ່າທີ່ຄວາມຄິດອັນບໍ່ສິ້ນສຸດຈະຢັ່ງເຖິງໄດ້. ທຸກໄພພິບັດ, ທຸກຄວາມທຸກທໍລະມານ ແລະຄວາມຕາຍ, ເປັນຫຼັກຖານບໍ່ພຽງແຕ່ເຖິງອຳນາດຂອງຄວາມຊົ່ວ ແຕ່ຍັງເຖິງຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ເມື່ອໄດ້ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງແລ້ວ, ຄືພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ຊຶ່ງດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ, ແລະຊຶ່ງໂດຍການເຊື່ອຟັງປະທານຊີວິດ, ຄວາມອ່ອນແອຂອງມະນຸດໃນການຄ້ອຍຕາມຄວາມສະຫຼາດແກມກົນອຸບາຍຂອງຊາຕານນັ້ນ ນ່າປະຫຼາດຢ່າງຍິ່ງ. ຜູ້ທັງປວງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສັ່ງສອນ ຍ່ອມຮັບຮູ້ພຣະຄຣິດວ່າເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖ້ອຍປະກາດຂອງພຣະເຈົ້າອັນຕົນໄດ້ຮູ້ແຈ້ງແລ້ວ ສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມນິຍົມຂອງບາບ, ແລະບໍ່ໄດ້ທຳງານຢູ່ຝ່າຍຂອງຊີວິດ ແລະອະມະຕະພາບ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳມາເປີດແຈ້ງໂດຍການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງສົມບູນ. ຖ້າຫາກພວກເຂົາບໍ່ປ່ຽນແປງໃນລັກສະນະນິໄສ, ໃນຖ້ອຍຄຳ, ແລະໃນຈິດວິນຍານ, ຈິດວິນຍານທັງຫຼາຍຈະສູນເສຍ.”

> “ບໍ່ມີທາງກາງໃດໆສູ່ສະຫວັນທີ່ໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນ. ຂ່າວສານທີ່ປະທານແກ່ມະນຸດສໍາລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ແມ່ນໃຫ້ໄປປະສົມປະສານກັບອຸບາຍຄວາມຄິດຂອງມະນຸດ. ພວກເຮົາບໍ່ຄວນພຶ່ງພານະໂຍບາຍຂອງນັກກົດໝາຍຝ່າຍໂລກ. ພວກເຮົາຕ້ອງເປັນຄົນຖ່ອມຕົນແຫ່ງການອະທິຖານ, ບໍ່ປະພຶດຕົນເໝືອນຄົນທີ່ຖືກບັນດາເຄື່ອງມືຂອງຊາຕານເຮັດໃຫ້ຕາບອດ.”

> “ຫຼາຍຄົນມີຄວາມເຊື່ອ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຄວາມເຊື່ອທີ່ດຳເນີນການໂດຍຄວາມຮັກ ແລະ ຊຳລະຈິດວິນຍານໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຄວາມເຊື່ອທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມລອດ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການຍອມຮັບຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ. ‘ແມ່ນແຕ່ພວກຜີຮ້າຍກໍເຊື່ອ ແລະ ຕົວສັ່ນສະທ້ານ.’ ການດົນໃຈແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ປະທານໃຫ້ມະນຸດມີຄວາມເຊື່ອທີ່ເປັນພະລັງອຳນາດຜັກດັນ, ຊຶ່ງຫຼໍ່ຫຼອມອຸປນິສັຍ ແລະ ນຳພາມະນຸດໃຫ້ສູງຂຶ້ນກວ່າການປະພຶດຕາມຮູບແບບພາຍນອກເທົ່ານັ້ນ. ຄຳເວົ້າ, ການກະທຳ, ແລະ ຈິດວິນຍານ ຈະຕ້ອງເປັນພະຍານຢືນຢັນຄວາມຈິງວ່າ ພວກເຮົາເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດ.”

> “ແສງສະຫວ່າງແລະພຣະພອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຫຼັກປະກັນຄວາມປອດໄພຈາກການລະເມີດແລະການຫຼົງໄປໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍົກຂຶ້ນໄວ້ໃນຕຳແໜ່ງສູງອັນເປັນທີ່ໄວ້ວາງໃຈ ອາດຫັນໜີຈາກແສງສະຫວ່າງແຫ່ງສະຫວັນໄປຫາປັນຍາມະນຸດ. ແລ້ວແສງສະຫວ່າງຂອງເຂົາຈະກາຍເປັນຄວາມມືດ, ຄວາມສາມາດທີ່ພຣະເຈົ້າຝາກໄວ້ໃຫ້ຈະກາຍເປັນບ້ວງແຮ້ວ, ລັກສະນະນິໄສຂອງເຂົາຈະກາຍເປັນສິ່ງອັນໜ້າລັງກຽດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງຍອມໃຫ້ຜູ້ໃດເຢາະເຢັ້ຍພຣະອົງໄດ້. ການຫັນໜີຈາກພຣະອົງໄດ້ມີຜົນອັນແນ່ນອນຕາມມາ ແລະຈະເປັນດັ່ງນັ້ນສະເໝີໄປ. ການກະທຳບາບອັນເປັນທີ່ບໍ່ພໍພຣະໄທພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຖ້າຫາກບໍ່ໄດ້ກັບໃຈຢ່າງເດັດຂາດແລະລະຖິ້ມເສຍ, ແທນທີ່ຈະສະແຫວງຫາຂໍ້ແກ້ຕົວໃຫ້ມັນ, ຈະນຳພາຜູ້ກະທຳຊົ່ວໄປທີລະກ້າວໆໃນການຫຼອກລວງ ຈົນກວ່າບາບຫຼາຍປະການຈະຖືກກະທຳລົງໂດຍບໍ່ຖືກລົງໂທດ. ທຸກຄົນທີ່ປາຖະໜາຈະມີລັກສະນະນິໄສອັນຈະເຮັດໃຫ້ຕົນເປັນຜູ້ຮ່ວມທຳງານກັບພຣະເຈົ້າ ແລະໄດ້ຮັບຄຳຊົມເຊີຍຈາກພຣະເຈົ້າ ຈະຕ້ອງແຍກຕົນອອກຈາກສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຮັກສາຄວາມຈິງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນເພື່ອໃຫ້ມອບແກ່ໂລກ.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.

Back to Articles