Article

# ເອລີຢາ - ເລກແປດ

ເຢຣິໂຄ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 9, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນໂບຮານຕາມຕົວອັກສອນ ແລະຍັງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນຝ່າຍຈິດວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ທີ່ການຂ້າມທະເລແດງ ແລະຕໍ່ມາທີ່ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່, ໄດ້ມີລໍາດັບແຫ່ງການທົດສອບອັນກ້າວໜ້າເລີ່ມຂຶ້ນ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດໄດ້ມາເຖິງການທົດສອບສຸດທ້າຍ. ຄວາມລົ້ມເຫຼວໃນການທົດສອບສຸດທ້າຍນັ້ນ ໃນພຣະທຳຈໍານວນ ແລະໃນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣດ໌ ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການພະເນຈອນໃນຖິ່ນກັນດານ.

> “ເປັນເວລາສີ່ສິບປີ, ຄວາມບໍ່ເຊື່ອ, ການຈົ່ມພຶມ, ແລະການກະບົດ ໄດ້ກັ້ນຂວາງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄວ້ຈາກແຜ່ນດິນການາອານ. ບາບຢ່າງດຽວກັນນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ການເຂົ້າສູ່ການາອານຝ່າຍສະຫວັນຂອງອິດສະຣາເອນໃນຍຸກປະຈຸບັນຊັກຊ້າອອກໄປ. ໃນທັງສອງກໍລະນີ ມິໄດ້ເປັນເພາະພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າບົກພ່ອງແຕ່ປະການໃດ. ແຕ່ເປັນເພາະຄວາມບໍ່ເຊື່ອ, ຄວາມຝັກໃຝ່ໃນໂລກ, ການບໍ່ຖວາຍຕົນຢ່າງບໍລິບູນ, ແລະການແກ່ງແຍ່ງກັນທ່າມກາງຊົນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຍັງຄົງຢູ່ໃນໂລກແຫ່ງບາບແລະຄວາມໂສກເສົ້ານີ້ມາເປັນເວລາຫຼາຍປີແລ້ວ.”

> “ເຮົາອາດຈະຕ້ອງຢູ່ທີ່ນີ້ໃນໂລກນີ້ອີກຫຼາຍປີ ເນື່ອງຈາກຄວາມດື້ດ້ານບໍ່ຍອມຟັງ ເຫມືອນດັ່ງລູກຫຼານຂອງອິດສະຣາເອນ; ແຕ່ເພື່ອເຫັນແກ່ພຣະຄຣິດ ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງບໍ່ຄວນເພີ່ມບາບຊ້ອນໃສ່ບາບ ໂດຍກ່າວໂທດພຣະເຈົ້າສໍາລັບຜົນຕາມມາຈາກແນວທາງການກະທໍາທີ່ຜິດຂອງຕົນເອງ.” Evangelism, 696.

ໃນຕອນທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ ເຫມືອນດັ່ງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ໄດ້ມີຂະບວນການທົດສອບທີ່ຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອອິດສະຣາເອນແທ້ຕາມຕົວອັກສອນໃນສະໄໝບູຮານຖືກນຳໄປເປັນເຊີຍໃນບາບີໂລນ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານສະໄໝໃໝ່ ພວກເຂົາກໍຈະຕ້ອງເຜີຍໜ້າກັບຂະບວນການທົດສອບທີ່ຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປເຊັ່ນກັນ. ຂະບວນການນັ້ນຈະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອອາດເວັນຕິສລາວໂອດີເກຍຖືກໂຄ່ນລົ້ມໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ດັ່ງເຊັ່ນອິດສະຣາເອນບູຮານ ອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ກໍຈະຖືກນຳໄປເປັນເຊີຍໂດຍບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ.

ຂະບວນການມິນເລີໄທທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນທາງຄຳພະຍາກອນໃນປີ 1798 ແລະໄດ້ສິ້ນສຸດລົງຢ່າງເປັນທາງການໃນປີ 1863 ເປັນແບບຢ່າງຂອງຂະບວນການຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1989 ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາປິດແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ ແລະການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ລະຫວ່າງການສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄທ ແລະການມາເຖິງຂອງຂະບວນການອັນຊົງອຳນາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແມ່ນປະຫວັດຂອງຄຣິດຕະຈັກເຊເວັນທ໌ເດ ແອດເວນຕິສ ຝ່າຍລາວໂອດີເຊຍ ທີ່ໄດ້ຈົດທະບຽນຕາມກົດໝາຍ.

> “ມີພຽງແຕ່ໄລຍະທາງເດີນທາງສິບເອັດວັນເທົ່ານັ້ນ ລະຫວ່າງຊີນາຍກັບກາເດດ ທີ່ຊາຍແດນຂອງຄານາອານ; ແລະໂດຍມີພາບຫວັງວ່າຈະໄດ້ເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນອັນດີງາມນັ້ນໃນໄວໆນີ້ ກອງພົນຂອງອິສຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມອອກເດີນທາງອີກຄັ້ງ ເມື່ອເມກໄດ້ໃຫ້ສັນຍານໃຫ້ເຄື່ອນໜ້າໃນທີ່ສຸດ. ພຣະເຢໂຮວາໄດ້ຊົງກະທຳການອັດສະຈັນໃນການນຳພວກເຂົາອອກຈາກອີຢິບ, ແລະບັດນີ້ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໃນພັນທະສັນຍາຢ່າງເປັນທາງການວ່າຈະຍອມຮັບພຣະອົງເປັນພຣະຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດຂອງພວກເຂົາ ແລະໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້ວ່າເປັນຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກສັນຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ, ພອນອັນໃດແດ່ທີ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ອາດຄາດຫວັງໄດ້?” Patriarchs and Prophets, 376.

ການເດີນທາງອັນສັ້ນຂອງເຂົາທັງຫຼາຍກັບກາຍເປັນສີ່ສິບປີ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມບໍ່ເຊື່ອແລະການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງເຂົາ. ຖ້າພວກເຂົາໄດ້ສະແດງຄວາມເຊື່ອທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງການຊ່ວຍກູ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຕົນອອກຈາກຄວາມເປັນທາດ ພວກເຂົາກໍຄົງຈະໄດ້ຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນໃນໄມ່ຊ້າ ແລະເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ. ອຸປະສັກປະການທຳອິດຂອງເຂົາຫຼັງຈາກນັ້ນ ກໍຈະເປັນອຸປະສັກດຽວກັນກັບທີ່ໂຢຊວຍໄດ້ຮັບໄປຈັດການໃນເວລາຕໍ່ມາ. ຫຼັງຈາກສີ່ສິບປີ ອິສຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນໄດ້ອອກຈາກຖິ່ນກັນດານໄປສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ ແລະເຢຣິໂຄເປັນກ້າວທຳອິດຂອງເຂົາ ແລະມັນຕັ້ງຢູ່ເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າເພື່ອຄວາມພົ້ນແກ່ທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອ. ເຢຣິໂຄຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງພາລະກິດທີ່ຂະບວນການ Millerite ຈະຕ້ອງເຜີຍໜ້າໃນປີ 1863, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ຖອຍກັບເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານ. ສັນຍະລັກຂອງເອລີຢາເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບສັນຍະລັກຂອງເຢຣິໂຄ ແລະເປັນປະໂຫຍດທີ່ຈະພິຈາລະນາຄວາມເຊື່ອມພັນທາງປະຫວັດສາດຂອງເອລີຢາກັບເຢຣິໂຄ.

> ບັນດາກິດຈະການອື່ນໆ ຂອງອົມຣີທີ່ທ່ານໄດ້ກະທຳ ແລະ ອຳນາດຂອງທ່ານທີ່ໄດ້ສະແດງນັ້ນ ມິໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນໜັງສືພົງສາວະດານຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນດອກຫລື? ອົມຣີຈຶ່ງໄດ້ລ່ວງຫລັບໄປກັບບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານ ແລະ ຖືກຝັງໄວ້ທີ່ຊາມາເຣຍ; ແລະ ອາຮາບ ບຸດຂອງທ່ານ ໄດ້ຂຶ້ນຄອງລາຊແທນທ່ານ. ໃນປີທີສາມສິບແປດແຫ່ງການຄອງລາຊຂອງອາຊາ ກະສັດແຫ່ງຢູດາ ອາຮາບ ບຸດຂອງອົມຣີ ໄດ້ເລີ່ມຄອງລາຊເໜືອອິດສະຣາເອນ; ແລະ ອາຮາບ ບຸດຂອງອົມຣີ ໄດ້ຄອງລາຊເໜືອອິດສະຣາເອນທີ່ຊາມາເຣຍ ຊາວສອງປີ. ອາຮາບ ບຸດຂອງອົມຣີ ໄດ້ກະທຳຊົ່ວໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະຢາເວ ຍິ່ງກວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ກ່ອນທ່ານທັງໝົດ. ແລະ ຢ່າງກັບວ່າການດຳເນີນໄປໃນບາບຂອງເຢໂຣໂບອາມ ບຸດຂອງເນບາດ ເປັນເລື່ອງເບົາບາງເກີນໄປສຳລັບທ່ານ, ທ່ານຍັງໄດ້ເອົານາງເຢເຊເບນ ທິດາຂອງເອັດບາອານ ກະສັດແຫ່ງຊີໂດນ ເປັນພັນລະຍາ, ແລະ ໄດ້ໄປປະຕິບັດບາອານ ແລະ ນະມັດສະການມັນ. ແລະ ທ່ານໄດ້ຕັ້ງແທ່ນບູຊາແກ່ບາອານໃນວິຫານຂອງບາອານ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ສ້າງໄວ້ໃນຊາມາເຣຍ. ອາຮາບຍັງໄດ້ສ້າງເສົາພຣະນາງອາເຊຣາ; ແລະ ອາຮາບໄດ້ກະທຳຫລາຍກວ່າບັນດາກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນທີ່ຢູ່ກ່ອນທ່ານທັງໝົດ ໃນການຍົວະພຣະພິໂລດຂອງພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ. ໃນສະໄໝຂອງທ່ານ ຮີເອນຊາວເບັດເອນໄດ້ສ້າງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່: ເຂົາໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງມັນດ້ວຍອາບີຣາມ ບຸດຫົວປີຂອງເຂົາ, ແລະ ໄດ້ຕັ້ງປະຕູຂອງມັນຂຶ້ນດ້ວຍເຊກຸບ ບຸດຄົນສຸດທ້ອງຂອງເຂົາ, ຕາມຖ້ອຍພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ກ່າວໂດຍໂຢຊວຍ ບຸດຂອງນູນ. ແລະ ເອລີຢາ ຊາວທິດສະບີ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄົນໜຶ່ງໃນບັນດາຊາວກິເລອາດ ໄດ້ກ່າວແກ່ອາຮາບວ່າ, “ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຊຶ່ງຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງນັ້ນ ຂໍສາບານວ່າ ໃນຫລາຍປີນີ້ຈະບໍ່ມີທັງນ້ຳຄ້າງ ຫລື ຝົນ ນອກຈາກຕາມຄຳຂອງຂ້ານ້ອຍເທົ່ານັ້ນ.” 1 ກະສັດ 16:27–17:1

ການເຜີຍໜ້າປະທະກັນທີ່ເອລີຢາໄດ້ມີກັບບັນດາພຣະຂອງອາຮາບແລະເຢເຊເບນທີ່ພູເຂົາກາເມນ ເກີດຂຶ້ນເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ການຫັນໜີຈາກຄວາມເຊື່ອຂອງກະສັດອົງທີເຈັດແຫ່ງອານາຈັກເໜືອຂອງອິສຣາເອນ ຜູ້ຊຶ່ງ “ໄດ້ກະທຳຫຼາຍກວ່າບັນດາກະສັດແຫ່ງອິສຣາເອນທັງປວງທີ່ຢູ່ກ່ອນໜ້າລາວ ໃນການຍົວະໃຫ້ພຣະເຢໂຮວາພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນພິໂລດ.” ຄຳວ່າ “ຍົວະ” ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ ເປັນການອ້າງເຖິງ “ວັນແຫ່ງການຍົວະ” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການທົດສອບຄັ້ງທີສິບໃນພຣະທຳກັນດາຣະວິຖີບົດທີສິບສີ່. ການຍົວະພຣະເຈົ້າຂອງອາຮາບ ເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນຈຳນວນສິບຄັ້ງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳມາໂດຍລາຍງານອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງສາຍລັບສິບຄົນໃນພຣະທຳກັນດາຣະວິຖີບົດທີສິບສີ່. ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງນີ້ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຄັ້ງສຸດທ້າຍສຳລັບຂະບວນການມິນເລີໄຣທ໌ ແລະການທົດສອບຄັ້ງສຸດທ້າຍສຳລັບຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> ດັ່ງນັ້ນ ດັ່ງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຕັດວ່າ, “ໃນວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ, ຢ່າເຮັດໃຈຂອງພວກທ່ານໃຫ້ແຂງກະດ້າງ ເໝືອນໃນຄາວແຫ່ງການກະບົດ ໃນວັນແຫ່ງການທົດລອງໃນຖິ່ນກັນດານ.” ເຮັບເຣີ 3:7, 8

ໃນ “ວັນແຫ່ງການຍຸແຍງ” ທາງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງອາຫັບເປັນຕົວແທນນັ້ນ, ສາດສະດາເອລີຢາໄດ້ອະທິຖານວ່າ ຖ້າຈຳເປັນ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງນຳການພິພາກສາມາເໜືອອິສຣາເອນ ເພື່ອວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈະໄດ້ກັບໃຈຈາກບາບທີ່ພວກເຂົາກຳລັງມີສ່ວນຮ່ວມຢູ່.

> ປະຊາຊົນອິສຣາເອນໄດ້ຄ່ອຍໆສູນເສຍຄວາມຢໍາເກງແລະຄວາມເຄົາລົບພຣະເຈົ້າ ຈົນກະທັ້ງພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງທີ່ຕັດຜ່ານໂຢຊວຍບໍ່ມີນໍ້າໜັກສໍາລັບພວກເຂົາ. “ໃນສະໄໝຂອງອາຮາບ ຮີເອນຊາວເບັດເອນໄດ້ສ້າງເມືອງເຢຣິໂກຂຶ້ນໃໝ່: ລາວໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງເມືອງນັ້ນດ້ວຍອາບີຣາມບຸດຫົວປີຂອງຕົນ, ແລະໄດ້ຕັ້ງປະຕູຂອງມັນໄວ້ດ້ວຍເຊກູບບຸດຄົນສຸດທ້າຍຂອງຕົນ, ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວ ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕັດໄວ້ໂດຍໂຢຊວຍບຸດຂອງນູນ.”

> “ໃນຂະນະທີ່ອິດສະຣາເອນກຳລັງຫັນເຫອອກຈາກຄວາມເຊື່ອ, ເອລີຢາຍັງຄົງເປັນຜູ້ພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ສັດຊື່ແລະແທ້ຈິງ. ຈິດວິນຍານອັນຊື່ສັດຂອງທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເມື່ອທ່ານເຫັນວ່າຄວາມບໍ່ເຊື່ອແລະຄວາມບໍ່ສັດຊື່ກຳລັງແຍກບັນດາລູກຫຼານຂອງອິດສະຣາເອນອອກຈາກພຣະເຈົ້າຢ່າງໄວ, ແລະທ່ານໄດ້ອະທິຖານຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊົງຊ່ວຍປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ. ທ່ານໄດ້ວິງວອນຂໍຕໍ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວ່າຢ່າຊົງຖິ້ມປະຊາກອນຜູ້ມີບາບຂອງພຣະອົງໂດຍສິ້ນເຊີງ, ແຕ່ຂໍໃຫ້ຊົງໃຊ້ການພິພາກສາ ຫາກຈຳເປັນ ເພື່ອປຸກເຂົາໃຫ້ກັບໃຈ, ແລະບໍ່ຊົງຍອມໃຫ້ເຂົາໄປຈົນເຖິງຂັ້ນທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຍິ່ງກວ່າເກົ່າໃນບາບ ແລະດັ່ງນັ້ນຍົ່ວຍຸໃຫ້ພຣະອົງຊົງທຳລາຍເຂົາໃນຖານະເປັນຊາດໜຶ່ງ.”

> “ພຣະທຳຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມາເຖິງເອລີຢາ ໃຫ້ໄປຫາອາຮາບພ້ອມດ້ວຍການປະກາດໂທດແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງ ເນື່ອງດ້ວຍບາບຂອງອິສຣາເອນ. ເອລີຢາໄດ້ເດີນທາງທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ຈົນກະທັ່ງລາວໄປເຖິງພະລາຊະວັງຂອງອາຮາບ. ລາວບໍ່ໄດ້ຮ້ອງຂໍການອະນຸຍາດໃຫ້ເຂົ້າເຝົ້າ ແລະບໍ່ໄດ້ລໍຖ້າໃຫ້ມີການປະກາດແນະນຳຢ່າງເປັນທາງການ. ໂດຍທີ່ອາຮາບບໍ່ຄາດຄິດຫຍັງໄວ້ເລີຍ ເອລີຢາກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງກະສັດແຫ່ງສະມາຣີຢາຜູ້ຕົກຕະລຶງ ໃນເຄື່ອງນຸ່ງຫຍາບທີ່ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນນິຍົມນຸ່ງ. ລາວບໍ່ໄດ້ກ່າວຄຳຂໍອະໄພໃດໆສຳລັບການປາກົດຕົວຢ່າງກະທັນຫັນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄຳເຊີນນັ້ນ; ແຕ່ໂດຍການຍົກມືຂອງລາວຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ ລາວໄດ້ຢືນຢັນຢ່າງເຄັ່ງຂຶມໂດຍພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ ເຖິງການພິພາກສາທີ່ຈະມາເຖິງອິສຣາເອນວ່າ: ‘ຫຼາຍປີນີ້ຈະບໍ່ມີທັງນ້ຳຄ້າງແລະຝົນ ນອກຈາກຕາມຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.’”

> “ການປະກາດໂທດຢ່າງນ່າຕົກໃຈນີ້ເຖິງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ ເນື່ອງດ້ວຍບາບຂອງອິດສະຣາເອນ ໄດ້ຕົກໃສ່ກະສັດຜູ້ຫັນຫຼັງນັ້ນດັ່ງຟ້າຜ່າ. ພຣະອົງເບິ່ງຄືວ່າເປັນອຳມະພາດດ້ວຍຄວາມປະຫລາດໃຈແລະຄວາມຫວາດກົວ; ແລະກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຟື້ນຈາກຄວາມຕົກຕະລຶງຂອງຕົນ, ເອລີຢາ ໂດຍບໍ່ລໍຖ້າຈະເຫັນຜົນຂອງຂ່າວສານຂອງຕົນ, ກໍໄດ້ຫາຍໄປຢ່າງກະທັນຫັນເໝືອນດັ່ງເວລາທີ່ລາວມາ. ພາລະກິດຂອງລາວຄືການກ່າວພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມວິບັດຈາກພຣະເຈົ້າ, ແລະລາວກໍຖອນຕົວໄປໃນທັນທີ. ຄຳຂອງລາວໄດ້ປິດລັອກຊັບສົມບັດແຫ່ງສະຫວັນໄວ້, ແລະຄຳຂອງລາວນັ້ນເອງເປັນກຸນແຈພຽງດອກດຽວທີ່ສາມາດເປີດມັນໄດ້ອີກ.” Testimonies, volume 3, 273.

ອິສຣາເອນໄດ້ຫຼົງລືມວ່າ ໂຢຊວຍໄດ້ກຳຊັບພວກເຂົາຢ່າງເຄັ່ງຄรັດ ບໍ່ໃຫ້ຄົບຄ້າສົມຄົບກັບບັນດາປະຊາຊາດຄົນຕ່າງສາສະໜາ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ສ້າງເມືອງເຢຣິໂຄຂຶ້ນອີກເປັນອັນຂາດ. ເຖິງແມ່ນວ່າການຮົບທີ່ເຢຣິໂຄເປັນການສຳແດງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງພຣະສັນຍາຂອງພຣະອົງທີ່ຈະນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ, ແຕ່ກໍຍັງມີບາບ, ຄຳສາບແຊ່ງ ແລະ ການຊ່ວຍກູ້ ທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບເຢຣິໂຄດ້ວຍ. “ບາບ” ນັ້ນ ແມ່ນບາບຂອງອາຄານ ຜູ້ໂລບຢາກຄວາມມັ່ງຄັ່ງແລະອິດທິພົນຂອງເຢຣິໂຄ; “ຄຳສາບແຊ່ງ” ນັ້ນ ຕົກຢູ່ເໜືອຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະກໍ່ສ້າງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່; ແລະ ນາງຣາຮາບຜູ້ເປັນຍິງໂສເພນີ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ການຊ່ວຍກູ້”. ອາຄານປາຖະໜາເຄື່ອງນຸ່ງອັນງາມຈາກບາບິໂລນ. ລາວຄິດວ່າລາວສາມາດຊ່ອນບາບຂອງຕົນໄວ້ໄດ້ ດັ່ງທີ່ອາດາມແລະເອວາໄດ້ພະຍາຍາມຊ່ອນບາບຂອງຕົນດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ຖັກຈາກໃບໝາກເດື່ອ. ອາຄານປາຖະໜາຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງທີ່ເຢຣິໂຄເປັນຕົວແທນ, ແລະ ລາວປາຖະໜາທີ່ຈະຜູກພັນຕົນເອງໄວ້ກັບບາບິໂລນ.

ເມືອງເຢຣິໂຄຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນສັນຍະລັກຂອງພະລະກິດໃນການນຳຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄປສູ່ໂລກ, ແຕ່ມັນກໍມີຄຳເຕືອນເກືອບກັບບາບແຫ່ງການຮັກແລະໄວ້ວາງໃຈໃນໂລກ. ສັນຍະລັກຂອງເຢຣິໂຄຍັງບັນຈຸຄຳສາບແຊ່ງຕໍ່ການສ້າງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່, ແລະນາງຣາຮາບເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນ ຜູ້ຊຶ່ງອອກມາເມື່ອການປະກາດອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຖືກປະກາດ.

> ຈິດວິນຍານອັນສັດຊື່ຂອງເອລີຢາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເສົ້າໂສກ. ຄວາມພິໂລດອັນຊອບທຳຂອງທ່ານໄດ້ຖືກປຸກເຮົ້າຂຶ້ນ, ແລະທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫຶງຫວງເພື່ອພຣະສິລິສະຫງ່າຂອງພຣະເຈົ້າ. ທ່ານໄດ້ເຫັນວ່າອິດສະຣາເອນໄດ້ຈົມລົງໃນການທໍລະຍົດຫ່າງຈາກພຣະເຈົ້າຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ. ແລະເມື່ອທ່ານລະນຶກເຖິງການຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳເພື່ອພວກເຂົາ, ທ່ານກໍຖືກຄວາມເສົ້າໂສກແລະຄວາມປະຫລາດໃຈຖ້ວມທົ່ວ. ແຕ່ປະຊາຊົນສ່ວນໃຫຍ່ໄດ້ຫຼົງລືມສິ່ງທັງໝົດນີ້ໄປ. ທ່ານໄດ້ເຂົ້າເຝົ້າພຣະອົງ, ແລະດ້ວຍຈິດວິນຍານທີ່ບີບຄັ້ນດ້ວຍຄວາມທຸກລະທົມ, ໄດ້ອ້ອນວອນຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊ່ວຍປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ ຖ້າຈຳເປັນກໍໂດຍການພິພາກສາ. ທ່ານໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ຫັກຫ້າມນ້ຳຄ້າງແລະຝົນໄວ້ຈາກປະຊາຊົນຜູ້ເນລະຄຸນຂອງພຣະອົງ, ຄືຂຸມຊັບແຫ່ງສະຫວັນ, ເພື່ອວ່າອິດສະຣາເອນຜູ້ທໍລະຍົດນັ້ນຈະເຝົ້າຫາພຣະຂອງຕົນ, ຮູບເຄົາລົບອັນເຮັດດ້ວຍຄຳ, ໄມ້, ແລະຫີນ, ດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ, ຢ່າງເສຍເປົ່າ, ເພື່ອໃຫ້ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນລົງນ້ຳແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນອຸດົມສົມບູນ, ແລະໃຫ້ມັນບັງເກີດຜົນຢ່າງອຸດົມ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດກັບເອລີຢາວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຟັງຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານແລ້ວ ແລະຈະຫັກຫ້າມນ້ຳຄ້າງແລະຝົນໄວ້ຈາກປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະຫັນມາຫາພຣະອົງດ້ວຍການກັບໃຈ.

> ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງພິທັກຮັກສາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄວ້ເປັນພິເສດ ບໍ່ໃຫ້ປະປົນກັບບັນດາຊາດທີ່ນັບຖືຮູບເຄົາລົບທີ່ຢູ່ລ້ອມຮອບເຂົາ, ເກງວ່າໃຈຂອງເຂົາຈະຖືກລໍ້ລວງໂດຍປ່າສັກສິດແລະສະຖານບູຊາ, ວິຫານແລະແທ່ນບູຊາ, ຊຶ່ງໄດ້ຈັດແຕ່ງຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍແລະຍົ່ວຍວນທີ່ສຸດ ເພື່ອບິດເບືອນປະສາດສຳນຶກ ຈົນພຣະເຈົ້າຈະຖືກແທນທີ່ອອກໄປຈາກຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນ.

> “ນະຄອນເຢຣິໂກໄດ້ຖືກອຸທິດໄວ້ແກ່ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍທີ່ສຸດ. ຊາວເມືອງນັ້ນມັ່ງຄັ່ງຫຼາຍ, ແຕ່ຄວາມຮັ່ງມີທັງໝົດທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົານັ້ນ ເຂົາກັບນັບຖືວ່າເປັນຂອງປະທານຈາກພະຂອງເຂົາ. ເຂົາມີຄຳແລະເງິນຢ່າງອຸດົມສົມບູນ; ແຕ່ເໝືອນດັ່ງຜູ້ຄົນກ່ອນນ້ຳຖ້ວມໂລກ, ເຂົາເປັນຄົນເສື່ອມຊາມແລະໝິ່ນປະໝາດ, ແລະໄດ້ດູໝິ່ນແລະຍົວະໂທດພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນດ້ວຍການກະທຳຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຂົາ. ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ເຢຣິໂກ. ມັນເປັນປ້ອມປາການອັນແຂງແຮງ. ແຕ່ຈອມພົນແຫ່ງພົນໂຍທາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງ ໄດ້ສະເດັດມາຈາກສະຫວັນເພື່ອນຳພາກອງທັບແຫ່ງສະຫວັນໃນການໂຈມຕີນະຄອນນັ້ນ. ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຈັບກຳແພງອັນໃຫຍ່ມະຫາສານໄວ້ ແລະເຮັດໃຫ້ມັນພັງລົງສູ່ພື້ນດິນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດວ່າ ນະຄອນເຢຣິໂກຈະຕ້ອງຖືກສາບແຊ່ງ ແລະທຸກຄົນຈະຕ້ອງພິນາດ ຍົກເວັ້ນນາງຣາຮາບແລະຄອບຄົວຂອງນາງ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ຮັບການຊ່ອຍໃຫ້ລອດ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມໂຜດປານທີ່ຣາຮາບໄດ້ສະແດງຕໍ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພຣະດຳລັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕໍ່ປະຊາຊົນມີວ່າ: ‘And ye, in anywise keep yourselves from the accursed thing, lest ye make yourselves accursed, when ye take of the accursed thing, and make the camp of Israel a curse, and trouble it.’ ‘And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his first-born, and in his youngest son shall he set up the gates of it.’”

> “ພຣະເຈົ້າຊົງເຂັ້ມງວດຢ່າງຍິ່ງກ່ຽວກັບເມືອງເຢຣິໂຄ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ປະຊາຊົນຖືກສະກົດໃຈດ້ວຍສິ່ງທີ່ຊາວເມືອງນັ້ນໄດ້ນະມັດສະການ ແລະໃຈຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະຫັນເຫຼືອມຈາກພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງຊົງຄຸ້ມຄອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໂດຍພຣະບັນຊາທີ່ແນ່ນອນຢ່າງຍິ່ງ; ແຕ່ເຖິງກະນັ້ນ ເຖິງແມ່ນຈະມີຄຳສັ່ງກຳຊັບອັນເຂັ້ມຂັງຈາກພຣະເຈົ້າຜ່ານປາກຂອງໂຢຊວຍ ອາຄານກໍຍັງກ້າທີ່ຈະຝ່າຝືນ. ຄວາມໂລບຂອງເຂົາໄດ້ນຳໃຫ້ເຂົາເອົາບາງສ່ວນຂອງຊັບສົມບັດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຫ້າມເຂົາບໍ່ໃຫ້ແຕະຕ້ອງ ເພາະຄຳສາບແຊ່ງຂອງພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເຫນືອສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ. ແລະເນື່ອງຈາກບາບຂອງຊາຍຜູ້ນີ້ ອິສຣາເອນຂອງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງອ່ອນແອດັ່ງນ້ຳຕໍ່ໜ້າສັດຕູຂອງຕົນ.”

> “ໂຢຊວຍ ແລະ ພວກຜູ້ເຖົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນຢູ່ໃນຄວາມທຸກລຳບາກຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ. ພວກເຂົານອນຫມອບຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີບຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນຢ່າງສຸດຂີດ ເພາະວ່າພຣະຢາເວຊົງພິໂລດຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາໄດ້ອະທິຖານແລະຮ້ອງໄຫ້ຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ພຣະຢາເວໄດ້ຕັດກັບໂຢຊວຍວ່າ: ‘ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ; ເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງນອນຫມອບຢູ່ເຊັ່ນນີ້? ອິສຣາເອນໄດ້ເຮັດບາບ ແລະ ພວກເຂົາຍັງໄດ້ລະເມີດພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາທີ່ເຮົາໄດ້ບັນຊາໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ; ເພາະພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາຂອງຕ້ອງຄຳສາບນັ້ນໄປ, ແລະ ຍັງໄດ້ລັກ, ທັງຍັງປິດບັງຫຼອກລວງອີກ, ແລະ ໄດ້ເກັບມັນໄວ້ທ່າມກາງຂອງໃຊ້ຂອງຕົນເອງ. ເພາະສະນັ້ນ ພວກລູກຫຼານອິສຣາເອນຈຶ່ງບໍ່ອາດຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າສັດຕູຂອງຕົນໄດ້ ແຕ່ໄດ້ຫັນຫຼັງໜີຕໍ່ໜ້າສັດຕູ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຄຳສາບແຊ່ງ; ເຮົາຈະບໍ່ຢູ່ກັບພວກເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ ນອກຈາກພວກເຈົ້າຈະທຳລາຍຂອງຕ້ອງຄຳສາບນັ້ນອອກໄປຈາກທ່າມກາງພວກເຈົ້າ.’”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນທີ່ນີ້ພຣະເຈົ້າຊົງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະອົງຊົງຖືກເບິ່ງຄວາມບາບຢ່າງໃດໃນບັນດາຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງໃຫ້ກຽດເປັນພິເສດໂດຍການໃຫ້ເປັນພະຍານເຫັນການສະແດງລິດເດດອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ ດັ່ງເຊັ່ນອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ແລະເຖິງກະນັ້ນຍັງກ້າທີ່ຈະບໍ່ສົນໃຈຄຳຊີ້ແຈງອັນແນ່ຊັດຂອງພຣະອົງ, ຈະເປັນຜູ້ຮັບພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງປະສົງຈະສອນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງວ່າ ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຟັງແລະຄວາມບາບເປັນສິ່ງທີ່ກະທົບພຣະທັຍພຣະອົງຢ່າງຍິ່ງ ແລະບໍ່ຄວນຖືເບົາແມ້ແຕ່ນ້ອຍ.” Testimonies, volume 3, 263, 264.

ເລື່ອງຂອງເຢຣິໂຄລວມມີຄຳເຕືອນວ່າຢ່າໄວ້ວາງໃຈໃນພະລັງ ແລະ ລັດສະຫມີທີ່ປາກົດຂອງເມືອງອັນຊົ່ວຊ້າ ແລະ ມັ່ງຄັ່ງ. “ເມືອງ” ໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີໝາຍເຖິງອານາຈັກໜຶ່ງ, ແລະ ອາຄານໄດ້ເອົາເສື້ອຜ້າຊາວບາບີໂລນຜືນໜຶ່ງ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ເສື້ອຜ້າເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະນິໄສ, ດັ່ງນັ້ນ ໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ,” ການທີ່ອາຄານຊ່ອນເສື້ອຜ້າບາບີໂລນໄວ້ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມປາຖະໜາອັນຖືກປິດບັງທີ່ຢາກຄອບຄອງລັກສະນະນິໄສຂອງບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ. ລັກສະນະນິໄສ ຫຼື ຮູບລັກ ຂອງບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ ຄືສິ່ງທີ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາປາຖະໜາເມື່ອມັນນຳເອົາຄຣິດຕະຈັກ ແລະ ລັດໃຫ້ມາຮ່ວມກັນ.

ເມື່ອຖືກເຜີຍໜ້າກັບຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ຊາວໜຸ່ມໃນຂະບວນການມິນເລີໄຣທ໌ຈະຖືກເກນເຂົ້າຮັບໃຊ້ໃນສົງຄາມກາງເມືອງ, ແລະເມື່ອຕະໜັກເຖິງຄວາມຈໍາເປັນຂອງການຈັດຕັ້ງ, ຜູ້ນໍາຂອງຂະບວນການນັ້ນຈຶ່ງເຂົ້າຜູກພັນທາງກົດໝາຍກັບປະເທດອັນມັ່ງຄັ່ງນັ້ນ ຊຶ່ງພວກເຂົາບໍ່ຄວນຈະກົມກືນເຂົ້າໄປເປັນອັນດຽວກັນເລີຍ. ແມ່ນແຕ່ລັດຖະທໍາມະນູນຂອງປະເທດອັນມັ່ງຄັ່ງນັ້ນເອງກໍໄດ້ກໍານົດໄວ້ວ່າ ບໍ່ເຄີຍຈໍາເປັນເລີຍທີ່ຄຣິດຕະຈັກຈະຕ້ອງຜູກພັນກັບລັດ. ມີນິກາຍຕ່າງໆທີ່ດໍາລົງຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາຂອງມິນເລີໄຣທ໌ ແລະຍັງດໍາລົງຢູ່ຈົນທຸກມື້ນີ້; ບາງນິກາຍໃນບັນດານັ້ນບໍ່ເຄີຍເຂົ້າສູ່ຄວາມສຳພັນທາງກົດໝາຍກັບລັດຖະບານສະຫະລັດເລີຍ, ແລະການເລືອກຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະບໍ່ສ້າງຕັ້ງຄວາມສຳພັນນັ້ນ ກໍບໍ່ເຄີຍຂັດຂວາງພວກເຂົາໃນທາງໃດໆເລີຍຈາກການຈັດຕັ້ງຄຣິດຕະຈັກຂອງຕົນຕາມລໍາດັບ.

ຫຼັງຈາກທີ່ໂຢຊວຍໄດ້ຮົບຢູ່ເຢຣິໂຄເປັນເວລາດົນນານ, ໃນສະໄໝຂອງອາຮັບ, ບັນດາຄຳເຕືອນທັງປວງເກືອບກັບການກະບົດຫຼົງໄປຂອງອາຄານ ແລະ ການທຳລາຍເມືອງເຢຣິໂຄ ໄດ້ຖືກລືມເລືອນໄປໝົດແລ້ວໂດຍປະຊາຊົນຜູ້ຫຼົງໄປຈາກພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງ. ເອລີຢາໄດ້ອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ໂດຍທູນຂໍວ່າ ຖ້າຈຳເປັນກໍຂໍໃຫ້ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງຖືກນຳມາໃຊ້ ເພື່ອນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ກັບໃຈ. ເມື່ອມາລາຄີໄດ້ບັນທຶກຖ້ອຍຄຳສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຳພີເດີມ ຄຳສັນຍານັ້ນຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ຈະຕີໂລກດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງ. ຄຳສາບແຊ່ງທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບເຢຣິໂຄນັ້ນ ໄດ້ຕົກຢູ່ເໜືອຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະສ້າງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່. ຄຳສາບແຊ່ງນັ້ນຕົກຢູ່ເໜືອຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເໝືອນອາຄານ ປາຖະໜາຈະວາງໃຈໃນຄວາມມັ່ງຄັ່ງ ແລະ ຄວາມອຸດົມສົມບູນທີ່ກ່ຽວພັນກັບເຢຣິໂຄ. “ບາບ” ຂອງອາຄານເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມປາຖະໜາພາຍໃນທີ່ເຊື່ອງຢູ່ ແລະ ຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ທີ່ຢາກຈະນຸ່ງຫົ່ມບາບີໂລນ. ສ່ວນ “ຄຳສາບແຊ່ງ” ນັ້ນ ມີໄວ້ສຳລັບການກະທຳທີ່ສະແດງອອກຕາມຄວາມປາຖະໜາພາຍໃນເຫຼົ່ານັ້ນ.

ຂໍ້ຄວາມຂອງ Miller ແມ່ນຂໍ້ຄວາມແຫ່ງເອລີຢາສຳລັບຍຸກຂອງລາວ ແລະ ສົງຄາມກາງເມືອງໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງການພິພາກສາທັງຫຼາຍທີ່ຕິດຕາມມາກັບຂໍ້ຄວາມແຫ່ງເອລີຢາ. ໃນທ່າມກາງສົງຄາມກາງເມືອງໃນປີ 1863, ອັດເວັນຕິດແບບ Millerite ໄດ້ສ້າງເມືອງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່ ດັ່ງທີ່ລາຍລະອຽດໃນຄຳສາບແຊ່ງຂອງໂຢຊວຍາທີ່ມີຕໍ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ.

> ແລະໂຢຊວຍໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົາສາບານໃນເວລານັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບຸກຄົນໃດທີ່ລຸກຂຶ້ນມາສ້າງເມືອງເຢຣິໂຄນີ້ຂຶ້ນໃໝ່ ຈະຖືກສາບແຊ່ງຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວ; ເຂົາຈະວາງຮາກຖານຂອງມັນໂດຍເສຍບຸດຫົວປີຂອງຕົນ, ແລະເຂົາຈະຕັ້ງປະຕູຂອງມັນຂຶ້ນໂດຍເສຍບຸດຄົນນ້ອຍສຸດຂອງຕົນ. ໂຢຊວຍ 6:26.

ຄໍາວ່າ “adjured” ໃນຄໍາສັ່ງຂອງໂຢຊວຍນັ້ນ ເປັນທັງຄໍາປະຕິຍານ ແລະ ຄໍາສາບແຊ່ງ. ຖ້າທ່ານລະເມີດຄໍາສັ່ງຂອງໂຢຊວຍ ກໍຈະຖືກສາບແຊ່ງ, ແລະ ຖ້າທ່ານຮັກສາຄໍາປະຕິຍານໄວ້ ກໍຈະໄດ້ຮັບພອນ. ຄໍາທີ່ແປວ່າ “adjured” ນັ້ນ ຍັງຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳລະບຽບພວກປະໂລຫິດ ບົດທີ 26 ອີກດ້ວຍ. ຄໍາປະຕິຍານ ແລະ ຄໍາສາບແຊ່ງຂອງໂມເຊ, ດັ່ງທີ່ດານີເອນໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນບົດທີ 9, ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການສ້າງເມືອງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່.

> ແທ້ຈິງແລ້ວ ຊາວອິສຣາເອນທັງປວງໄດ້ລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ໂດຍຫັນໜີໄປ ເພື່ອຈະບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ; ເພາະສະນັ້ນ ຄຳສາບແຊ່ງຈຶ່ງຖືກເທລົງມາເທິງພວກເຮົາ ແລະຄຳສາບານທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະວ່າພວກເຮົາໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ພຣະອົງ. ດານີເອນ 9:11.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຊົງເຄັ່ງຄັດຢ່າງຍິ່ງກ່ຽວກັບເຢຣິໂຄ, ເພາະຢ້ານວ່າປະຊາຊົນຈະຖືກສິ່ງທີ່ຊາວເມືອງນັ້ນໄດ້ນະມັດສະການຊັກນຳໃຈ ແລະ ຫົວໃຈຂອງເຂົາຈະຫັນເຫີນໄປຈາກພຣະເຈົ້າ.” ພຣະເຈົ້າຊົງເຄັ່ງຄັດຢ່າງຍິ່ງໃນການໃຫ້ເກີດການທຳລາຍເຢຣິໂຄ ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງເຄັ່ງຄັດຢ່າງຍິ່ງໃນການບັນທຶກຄຳເຕືອນທີ່ອາຄານເປັນຕົວແທນ. ພຣະອົງຊົງລະມັດລະວັງໃນການບັນທຶກຄຳສາບແຊ່ງທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການກໍ່ສ້າງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່ ແລະ ຍັງຊົງລະມັດລະວັງໃນການກຳນົດຍຸດວິທີແຫ່ງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກນຳໃຊ້ໃນການເຮັດໃຫ້ກຳແພງນັ້ນພັງລົງ.

ແນ່ນອນທີ່ສຸດວ່າ ພຣະເຢຊູ ໃນຖານະແມ່ທັບແຫ່ງພົນໂຍທາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊົງເປັນຜູ້ຊົງຊີ້ນຳບັນດາທູດສະຫວັນໃຫ້ນຳກຳແພງເມືອງເຢຣິໂກໃຫ້ພັງທະລາຍລົງ; ແລະໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນໂດຍບັງເອີນ, ແຕ່ໃນກໍລະນີນີ້ ຜູ້ພະຍາກອນຍິງໄດ້ບອກແກ່ພວກເຮົາວ່າ “ພຣະເຈົ້າຊົງຮອບຄອບຢ່າງຍິ່ງກ່ຽວກັບເຢຣິໂກ.” ຫີບພັນທະສັນຍາຖືກຫາມອ້ອມເມືອງເປັນເວລາເຈັດວັນ, ແລະໃນຄຳພະຍາກອນ ໜຶ່ງວັນເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ. ຫຼັກການນັ້ນໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສີ່ສິບປີແຫ່ງການພະເນຈອນໃນຖິ່ນກັນດານ, ແລະໃນຕອນທ້າຍຂອງສີ່ສິບປີນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ອ້ອມເມືອງເຢຣິໂກເປັນເວລາເຈັດວັນ.

> ຕາມຈໍານວນມື້ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ສອດແນມແຜ່ນດິນນັ້ນ ຄືສີ່ສິບມື້, ໃຫ້ນັບແຕ່ລະມື້ເປັນໜຶ່ງປີ; ພວກເຈົ້າຈະແບກຮັບຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນເປັນເວລາສີ່ສິບປີ, ແລະພວກເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກການທີ່ເຮົາຖອນຄໍາສັນຍາຂອງເຮົາ. ກັນດານວິຖີ 14:34

ເປັນເວລາເຈັດມື້ ຫີບພັນທະສັນຍາໄດ້ຖືກແບກອ້ອມເມືອງ ແລະໃນມື້ທີເຈັດ ມັນໄດ້ຖືກນຳອ້ອມເມືອງ “ເຈັດເທື່ອ.” ສິ່ງນີ້ໃຫ້ພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສອງປະການວ່າ ເຢຣິໂຄມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ແຫ່ງຄຳສາບານຂອງໂມເຊ. ປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າເປັນປະໂລຫິດ ແລະມີປະໂລຫິດເຈັດຄົນເປົ່າແກເຈັດອັນ.

> ພວກທ່ານດ້ວຍເຊັ່ນກັນ ເປັນດັ່ງຫີນທີ່ມີຊີວິດ ກໍກຳລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນພຣະນิเวດທາງວິນຍານ ເປັນຖານະປຸໂຣຫິດອັນບໍລິສຸດ ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາທາງວິນຍານ ອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. 1 ເປໂຕ 2:5

ແກແຕນເປັນຕົວແທນໄດ້ທັງຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນ, ຫຼືການພິພາກສາ, ຫຼືການເອີ້ນໃຫ້ມາຊຸມນຸມບໍລິສຸດ ຕາມແຕ່ບໍລິບົດທີ່ມັນປາກົດຢູ່. ໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ຈະຕ້ອງມີການເປົ່າແກໂດຍຍາມເຝົ້າ, ດັ່ງທີ່ພວກ Millerites ໄດ້ເປົ່າມັນໃນປະຫວັດສາດຂອງເຂົາ. ພວກປະໂລຫິດເປັນຕົວແທນຂອງຍາມເຝົ້າບົນກຳແພງແຫ່ງຊີໂອນ ຜູ້ທີ່ເປົ່າແກ, ເຕືອນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເຖິງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງຈະມາ, ພ້ອມທັງເອີ້ນປະຊາຊົນກຸ່ມດຽວກັນນັ້ນໃຫ້ເຂົ້າສູ່ການຊຸມນຸມບໍລິສຸດ.

> ຈົ່ງເປົ່າແກທີ່ຊີໂອນ ແລະຈົ່ງສົ່ງສຽງເຕືອນໃນພູອັນບໍລິສຸດຂອງເຮົາ; ໃຫ້ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນນັ້ນສັ່ນສະເທືອນ; ເພາະວ່າວັນແຫ່ງພຣະຢາເວກຳລັງມາ, ເພາະມັນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ … ຈົ່ງເປົ່າແກທີ່ຊີໂອນ, ຈົ່ງຊຳລະຕັ້ງການອົດອາຫານ, ຈົ່ງເອີ້ນປະຊຸມອັນສັກສິດ: ຈົ່ງຮວບຮວມປະຊາຊົນ, ຈົ່ງຊຳລະປະຊາຄົມໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຈົ່ງເອີ້ນປະຊຸມພວກຜູ້ເຖົ້າ, ຈົ່ງຮວບຮວມເດັກນ້ອຍ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງດູດນົມແມ່; ໃຫ້ເຈົ້າບ່າວອອກມາຈາກຫ້ອງຂອງຕົນ, ແລະໃຫ້ເຈົ້າສາວອອກມາຈາກຫ້ອງຊັ້ນໃນຂອງນາງ. ໃຫ້ພວກປະໂຣຫິດ, ຜູ້ປະຕິບັດພຣະລາຊະການຂອງພຣະຢາເວ, ຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ລະຫວ່າງມຸກໜ້າວິຫານກັບແທ່ນບູຊາ, ແລະໃຫ້ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ໂອ ພຣະຢາເວ, ຂໍໂຜດປານປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະຢ່າຊົງຍອມໃຫ້ມໍລະດົກຂອງພຣະອົງຕົກເປັນທີ່ຕິຕຽນ, ເພື່ອວ່າບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະປົກຄອງເຂົາ; ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງຄວນກ່າວທ່າມກາງປະຊາຊາດວ່າ, ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາຢູ່ໃສ? Joel 2:1, 15–17.

ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງແກເຕືອນນັ້ນ ຄືຂໍ້ຄວາມແຫ່ງເອລີຢາ. ການໃຊ້ຄຳວ່າ “ເຈັດ” ທີ່ຫຼາກຫຼາຍທັງໝົດໃນໂຢຊວຍ ບົດທີ 6 ນັ້ນ ເປັນຄຳດຽວກັນ ຫຼືເປັນຮູບຄຳທີ່ສືບເນື່ອງມາຈາກຄຳດຽວກັນ ກັບຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີ 26. ແຕ່ບັນດານັກເທວະວິທະຍາລາວໂລດີເຊຍໄດ້ແຈກຢາຍອາຫານແຫ່ງນິທານປັ້ນແຕ່ງ ໂດຍອ້າງວ່າ ຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີ 26 ນັ້ນ ເປັນພຽງແຕ່ຕົວແທນຂອງຄວາມບໍລິບູນແຫ່ງລິດເດດ ຫຼືຄວາມຄົບຖ້ວນ ຫຼືຄວາມຜັນແປອັນໂງ່ເຂົາອື່ນໆ ຂອງການປະຕິເສດຂອງພວກເຂົາທີ່ວ່າ ມິນເລີໄດ້ຖືກຕ້ອງໃນການນຳຄ່າເຊິ່ງເປັນຕົວເລກມາໃຊ້ກັບຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ.” ພວກປະໂລຫິດໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນເດີນອ້ອມເມືອງເຈັດເທື່ອ ບໍ່ແມ່ນອ້ອມເຢຣິໂກຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຫຼືຢ່າງບໍລິບູນ. ຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ” ນັ້ນ ໝາຍເຖິງຄ່າທາງຕົວເລກ!

ທີ່ເຢຣິໂຄ ເມື່ອປະຊາຊົນຮ້ອງສຽງດັງ, ນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງຮ້ອຍສີ່ສິບສີ່ພັນ, ຜູ້ທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູໂດຍບໍ່ໃຊ້ມື ຕາມພຣະທຳດານີເອນບົດທີສອງ, ຜູ້ທີ່ໂຈມຕີແລະທຳລາຍຮູບປັ້ນນັ້ນໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ.

> ແລະໃນສະໄໝຂອງບັນດາກະສັດເຫຼົ່ານີ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນຈະສະຖາປະນາອານາຈັກໜຶ່ງຂຶ້ນ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍເລີຍ; ແລະອານາຈັກນັ້ນຈະບໍ່ຖືກມອບໄວ້ໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດອື່ນ, ແຕ່ມັນຈະທຳລາຍແລະກຳຈັດອານາຈັກທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ແຕກສະຫລາຍ, ແລະມັນຈະຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດ. ເນື່ອງຈາກພຣະອົງໄດ້ເຫັນວ່າ ກ້ອນຫີນນັ້ນຖືກຕັດອອກຈາກພູໂດຍບໍ່ໃຊ້ມື, ແລະວ່າມັນໄດ້ທຳລາຍເຫຼັກ, ທອງສຳລິດ, ດິນໜຽວ, ເງິນ, ແລະຄຳ ໃຫ້ແຕກສະຫລາຍ; ພຣະເຈົ້າອົງຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຊົງແຈ້ງໃຫ້ກະສັດຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ: ແລະຄວາມຝັນນັ້ນແນ່ນອນ, ແລະຄຳຕີຄວາມຂອງມັນກໍແນ່ນອນດ້ວຍ. ດານີເອນ 2:44, 45.

ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະມັດລະວັງໃນການລະບຸໂລຫະອັນມີຄ່າທີ່ພົບໃນເມືອງເຢຣິໂຄ ວ່າເປັນຄຳ, ເງິນ, ທອງເຫຼືອງ ແລະ ເຫຼັກ. ໃນຄວາມໝາຍເຊິ່ງຄຳພະຍາກອນ, ດິນໜຽວເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແບບຢ່າງໄວ້ໃນນາງຣາຮາບ. ເມືອງເຢຣິໂຄເປັນຕົວແທນຂອງອະວະສານແຫ່ງອານາຈັກທັງປວງທາງໂລກໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງສຽງຮ້ອງດັງກ້ອງຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> ແຕ່ເງິນ ແລະ ຄໍາທັງໝົດ ພ້ອມທັງພາຊະນະທີ່ເຮັດດ້ວຍທອງເຫຼືອງ ແລະ ເຫຼັກ ເປັນຂອງທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະຢາເວ; ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງນໍາເຂົ້າໄວ້ໃນຄັງຂອງພຣະຢາເວ. ໂຢຊວຍ 6:19.

ເຢຣິໂຄເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໃນການພິຊິດແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງພາລະກິດແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວອັນຊົງລິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ພາລະກິດນັ້ນປະກອບມີຄຳເຕືອນ, ຄຳສາບແຊ່ງ ແລະການຊ່ອຍໃຫ້ລອດແກ່ຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກຖານະປຸໂຣຫິດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຍິງໂສເພນີ ຣາຮາບ.

ຄຳ “ສາບແຊ່ງ” ໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນຂອງ Joshua ໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງໃນພາຍຫຼັງ ໃນສະໄໝຂອງ Ahab ແລະ Elijah. ຄຳສາບແຊ່ງທີ່ຕໍ່ຕ້ານການສ້າງ Jericho ຂຶ້ນໃໝ່ ມີຄຳທຳນາຍຢ່າງສະເພາະວ່າ ຊາຍຜູ້ທີ່ກະທຳການນັ້ນ ຈະສູນເສຍບຸດຄົນນ້ອຍສຸດຂອງຕົນເມື່ອຕັ້ງປະຕູເມືອງ Jericho ຂຶ້ນ ແລະຈະສູນເສຍບຸດຄົນໃຫຍ່ສຸດຂອງຕົນເມື່ອວາງຮາກຖານຂອງມັນ. ໃນສະໄໝຂອງ Elijah, Hiel ຊາວ Bethel ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳພະຍາກອນນັ້ນສຳເລັດເປັນຈິງ, ແລະບຸດຄົນນ້ອຍສຸດຂອງລາວໄດ້ຕາຍເມື່ອລາວຕັ້ງປະຕູຂຶ້ນ ແລະບຸດຄົນໃຫຍ່ສຸດຂອງລາວໄດ້ຕາຍເມື່ອລາວວາງຮາກຖານ. “ຄຳສາບແຊ່ງ” ຊຶ່ງເກີ່ຍວພັນກັບຂ່າວສານຂອງ Elijah ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍງານແຫ່ງການສ້າງ Jericho ຂຶ້ນໃໝ່.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນແຫ່ງພຣະຢາເວ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຈະມາເຖິງ; ແລະທ່ານຈະຫັນໃຈຂອງບິດາໄປຫາບຸດຫຼານ, ແລະໃຈຂອງບຸດຫຼານໄປຫາບິດາຂອງພວກເຂົາ, ຢ້ານວ່າເຮົາຈະມາແລະໂຈມຕີແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງ. ມາລາກີ 4:5, 6.

ຄຳສາບແຊ່ງແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງກັບຂ່າວສານເອລີຢາຂອງ Miller ໄດ້ຖືກທຳນວາຍໄວ້ໂດຍໂຢຊວຍ ແລະໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງໃນສະໄໝຂອງເອລີຢາ ແລະອາຮາບ.

> ໃນສະໄໝຂອງທ່ານ ຮີເອນຊາວເບັດເອນໄດ້ສ້າງເມືອງເຢຣິໂກຂຶ້ນໃໝ່; ທ່ານໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງເມືອງນັ້ນໂດຍເສຍອາບີຣາມບຸດຫົວປີຂອງທ່ານ, ແລະໄດ້ຕັ້ງປະຕູຂອງມັນໂດຍເສຍເຊກຸບບຸດຄົນນ້ອຍສຸດຂອງທ່ານ, ຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຕັດຜ່ານໂຢຊວຍບຸດຂອງນູນ. 1 ກະສັດ 16:34.

ຄຳສາບແຊ່ງຂອງການສ້າງເຢຣິໂກຂຶ້ນໃໝ່ ບໍ່ອາດແຍກອອກຈາກການສຳແດງອຳນາດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳໃນການໃຫ້ກຳແພງເຢຣິໂກພັງທະລາຍລົງ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະທານກຽດເປັນພິເສດ ໃຫ້ເປັນພະຍານເຫັນການສຳແດງອັນນ່າອັດສະຈັນແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝໂບຮານໄດ້ເປັນ, ແລະເຖິງແມ່ນໃນເວລານັ້ນກໍຍັງກ້າຝ່າຝືນຄຳຊີ້ນຳອັນແຈ້ງຊັດຂອງພຣະອົງ, ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະເປັນຜູ້ຮັບພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງ.” ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ຫາກໍໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການສຳແດງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງບັນລຸຈຸດສູງສຸດໃນສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດຄຳສາບານຂອງໂມເຊເຣື່ອງເຈັດເທື່ອ ຊຶ່ງດານຽນກໍໄດ້ລະບຸເຊັ່ນກັນວ່າເປັນຄຳສາບແຊ່ງຂອງໂມເຊ.

ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຊື່ເປັນສັນຍາລັກຂອງລັກສະນະນິສັຍ, ແລະຊື່ຂອງຊາຍຜູ້ທີ່ສ້າງເມືອງເຢຣິໂກຂຶ້ນໃໝ່ ພ້ອມທັງຊື່ຂອງບຸດຄົນໂຕ ແລະບຸດຄົນນ້ອຍຂອງລາວ ລ້ວນໃຫ້ຂໍ້ມູນຢ່າງຫຼາຍ. Hiel ໝາຍເຖິງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ແຫ່ງກໍາລັງ ແລະຊີ້ວ່າ Hiel ເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າລາວຖືກລະບຸວ່າເປັນຊາວເບັດເອນ ກໍລະບຸລາວໃຫ້ກ່ຽວໂຍງກັບຄຣິສຕະຈັກ. Abiram ບຸດຫົວປີຂອງລາວ ໝາຍເຖິງ ບິດາແຫ່ງຄວາມສູງສົ່ງ ໃນຄວາມໝາຍຂອງການຖືກຍົກຊູ ແລະຖືກຍົກຂຶ້ນ. ບຸດຄົນນ້ອຍຂອງລາວ Segub ໝາຍເຖິງ ສູງສົ່ງ ແລະ ການຍົກຊູກັບການຍົກຂຶ້ນ. ຊື່ທັງສາມນີ້ລ້ວນເປັນຕົວແທນອົງປະກອບຂອງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ໃນບໍລິບົດຂອງຄໍາພະຍາກອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສໍາເລັດນັ້ນ, ພວກມັນເປັນຕົວແທນຂອງຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ກໍາລັງຍົກຕົນຂຶ້ນ ແລະຍົກຊູຕົນເອງເໜືອພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດອໍານາດສູງສຸດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ທໍາໃຫ້ເຢຣິໂກພັງລົງ. “ປະຕູ” ໃນຄໍາພະຍາກອນ ເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກ.

> “ສຳລັບຈິດວິນຍານທີ່ຖ່ອມຕົນແລະເຊື່ອ, ພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າໃນໂລກນີ້ແມ່ນປະຕູແຫ່ງສະຫວັນ. ບົດເພງແຫ່ງການສັນລະເສີນ, ຄຳອະທິຖານ, ຖ້ອຍຄຳທີ່ຜູ້ແທນຂອງພຣະຄຣິດກ່າວອອກ, ແມ່ນບັນດາວິທີການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້ເພື່ອຕຽມຊົນຊາດໜຶ່ງສຳລັບຄຣິດຕະຈັກເບື້ອງເທິງ, ສຳລັບການນະມັດສະການອັນສູງສົ່ງກວ່ານັ້ນ ຊຶ່ງບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ດ່າງພ້ອຍຈະເຂົ້າໄປໄດ້.” Testimonies, volume 5, 491.

ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງພາລະກິດເພື່ອສ້າງຕັ້ງຄຣິສຕະຈັກໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1860 ດັ່ງທີ່ນັກປະຫວັດສາດອາດເວນຕິສ໌ ເຊັ່ນ Arthur White, ຫຼານຊາຍຂອງ Ellen White, ໄດ້ເປັນພະຍານໄວ້.

> ໃນຂະນະທີ່ Ellen White ໄດ້ຂຽນແລະຕີພິມຢ່າງພໍສົມຄວນກ່ຽວກັບຄວາມຈໍາເປັນແຫ່ງລະບຽບໃນການບໍລິຫານພາລະກິດຂອງຄຣິສຕະຈັກ (ເບິ່ງ Early Writings, 97–104), ແລະໃນຂະນະທີ່ James White ໄດ້ຍ້ຳເຕືອນຄວາມຈໍາເປັນນີ້ໄວ້ຕໍ່ໜ້າບັນດາຜູ້ເຊື່ອທັງຫຼາຍໃນຄໍາປາໄສແລະບົດຄວາມໃນ Review, ຄຣິສຕະຈັກກໍຍັງຊັກຊ້າໃນການດໍາເນີນໄປ. ສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໃນລັກສະນະທົ່ວໄປນັ້ນໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບເປັນຢ່າງດີ, ແຕ່ເມື່ອມາເຖິງການແປສິ່ງນັ້ນໃຫ້ເປັນມາດຕະການທີ່ສ້າງສັນຢ່າງເປັນຮູບທໍາ ກໍເກີດມີການຕໍ່ຕ້ານແລະການຄັດຄ້ານ. ບົດຄວາມສັ້ນໆ ຂອງ James White ໃນເດືອນກຸມພາໄດ້ປຸກບໍ່ແມ່ນນ້ອຍໃຫ້ອອກຈາກຄວາມນິ່ງນອນໃຈ, ແລະບັດນີ້ກໍມີການເວົ້າກັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

> “J. N. Loughborough, ຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກຮ່ວມກັບ White ໃນລັດ Michigan, ເປັນຄົນທຳອິດທີ່ຕອບສະໜອງ. ຖ້ອຍຄຳຂອງລາວເປັນໄປໃນທາງຢືນຢັນ, ແຕ່ເປັນການຕອບໂຕ:”

> “‘ມີຜູ້ໜຶ່ງກ່າວວ່າ, ຖ້າພວກທ່ານຈັດຕັ້ງເພື່ອໃຫ້ຖືກຳມະສິດຊັບສິນຕາມກົດໝາຍ, ພວກທ່ານກໍຈະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງບາບີໂລນ. ບໍ່ແມ່ນ; ຂ້ານ້ອຍເຂົ້າໃຈວ່າມີຄວາມແຕກຕ່າງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍລະຫວ່າງການທີ່ພວກເຮົາຢູ່ໃນຖານະທີ່ສາມາດປົກປ້ອງຊັບສິນຂອງເຮົາຕາມກົດໝາຍ ກັບການໃຊ້ກົດໝາຍເພື່ອປົກປ້ອງແລະບັງຄັບໃຫ້ຖືຕາມທັດສະນະທາງສາສະໜາຂອງເຮົາ. ຖ້າການປົກປ້ອງຊັບສິນຂອງຄຣິດຈັກເປັນສິ່ງຜິດ, ເຫດໃດການທີ່ບຸກຄົນຈະຖືກຳມະສິດຊັບສິນໃດໆຕາມກົດໝາຍຈຶ່ງບໍ່ເປັນສິ່ງຜິດ?—Review and Herald, ວັນທີ 8 ມີນາ 1860.’”

> “ເຈມສ໌ ໄວທ໌ ໄດ້ປິດຖ້ອຍຄໍາຖະແຫຼງຂອງທ່ານໃນ Review ໂດຍໄດ້ນໍາເລື່ອງຄວາມຈໍາເປັນແຫ່ງການຈັດລະບຽບວຽກງານການພິມອອກເຜີຍແຜ່ມາວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າຄຣິສຕະຈັກ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາວ່າ ‘ຖ້າມີຜູ້ໃດຄັດຄ້ານຕໍ່ຂໍ້ສະເໜີຂອງພວກເຮົາ ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາກະລຸນາຂຽນແຜນການອອກມາ ທີ່ພວກເຮົາໃນຖານະຊົນຊາດໜຶ່ງຈະສາມາດດໍາເນີນຕາມໄດ້’—Ibid., February 23, 1860. ຜູ້ປະກາດຄົນທໍາອິດທີ່ກໍາລັງອອກໄປເຮັດວຽກໃນພາກສະໜາມແລະຕອບສະໜອງຕໍ່ເລື່ອງນີ້ ຄື R. F. Cottrell, ບັນນາທິການຜູ້ສື່ສານອັນໜັກແໜ້ນຂອງ Review. ປະຕິກິລິຍາໃນທັນທີຂອງລາວເປັນໄປໃນທາງລົບຢ່າງຊັດເຈນ:”

> “‘ບຣາເດີ ໄວທ໌ ໄດ້ຂໍໃຫ້ພວກພີ່ນ້ອງກ່າວເຖິງຂໍ້ສະເໜີຂອງທ່ານ ກ່ຽວກັບການຈັດໃຫ້ຊັບສິນຂອງຄຣິສຕະຈັກຢູ່ໃນຄວາມຄຸ້ມຄອງທາງກົດໝາຍ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ແນ່ຊັດວ່າ ມາດຕະການໃດທີ່ທ່ານມຸ່ງໝາຍໃນຄຳແນະນຳນີ້, ແຕ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ມັນແມ່ນການຈົດທະບຽນເປັນອົງການສາສະໜາຕາມກົດໝາຍ. ສຳລັບຕົວຂ້າພະເຈົ້າເອງ, ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ ການນັ້ນຈະເປັນສິ່ງຜິດ ທີ່ຈະ ‘ເຮັດຊື່ໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ,’ ເນື່ອງຈາກວ່າ ສິ່ງນັ້ນຢູ່ທີ່ຮາກຖານຂອງບາບີໂລນ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄິດວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງອະນຸມັດສິ່ງນັ້ນ.—Ibid., ວັນທີ 22 ມີນາ 1860.’” Arthur White, Ellen G. White, ເຫຼັ້ມ 1, 420, 421.

ເຈມສ໌ ໄວທ໌ ໄດ້ເລີ່ມຄວາມພະຍາຍາມຂອງລາວເພື່ອໃຫ້ກາຍເປັນຄຣິດຕະຈັກໃນປີ 1860, ແລະຄຣິດຕະຈັກໜຶ່ງໄດ້ຖືກແທນຄ່າໂດຍ “ປະຕູ”. ເອັນເລນ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວສິ່ງນີ້ກ່ຽວກັບປີ 1860.

> “ໃນປີ 1860 ຄວາມຕາຍໄດ້ກ້າວຂ້າມທາງເຂົ້າເຮືອນຂອງພວກເຮົາ ແລະໄດ້ຫັກກິ່ງອ່ອນທີ່ອ່ອນນ້ອຍທີ່ສຸດໃນຕົ້ນໄມ້ຄອບຄົວຂອງພວກເຮົາ. ເຮີເບີດນ້ອຍ, ຜູ້ເກີດໃນວັນທີ 20 ກັນຍາ 1860, ໄດ້ເສຍຊີວິດໃນວັນທີ 14 ທັນວາ ຂອງປີດຽວກັນ.” Testimonies, ເຫຼັ້ມ 1, 103.

ໃນປີ 1863, ຄອບຄົວ White ຍັງໄດ້ສູນເສຍບຸດຊາຍຄົນໂຕຂອງພວກເຂົາອີກດ້ວຍ. ຫຼັງຈາກໄດ້ຫຼິ້ນແລະຮ່າງກາຍຮ້ອນເກີນໄປແລ້ວ, ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງທີ່ຈັດກຽມແຜນຜັງຜ້າໄວ້ ແລະໄດ້ນອນຫຼັບຢູ່ເທິງຜ້າຊຸ່ມບາງຜືນທີ່ໃຊ້ໃນການຕຽມແຜນຜັງເຫຼົ່ານັ້ນ. ແຜນຜັງປີ 1843 ແລະ 1850 ເປັນຕົວແທນຂອງຮາກຖານແຫ່ງຂະບວນການ Millerite. ແຜນຜັງທີ່ຈັດທຳຂຶ້ນໃນປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງການປະຕິເສດ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນ Leviticus ບົດ 26 ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້ໃນຕາຕະລາງສອງແຜ່ນຂອງ Habakkuk. ມັນນຳສະເໜີຂ່າວສານຮາກຖານອັນປອມ.

> “ເມື່ອໃນວັນສຸກ ທີ 27 ພະຈິກ [1863] ພໍ່ແມ່ໄດ້ໄປເຖິງ Topsham, ພວກເຂົາພົບລູກຊາຍທັງສາມຄົນ ແລະ Adelia ກຳລັງຄອຍຮັບຢູ່ທີ່ສະຖານີ. ທຸກຄົນເບິ່ງຄືວ່າມີສຸຂະພາບດີ, ຍົກເວັ້ນ Henry, ຜູ້ທີ່ເປັນຫວັດ. ແຕ່ໃນວັນອັງຄານຖັດໄປ, ວັນທີ 1 ທັນວາ, Henry ໄດ້ປ່ວຍໜັກດ້ວຍໂຣກປອດອັກເສບ. ຫຼາຍປີຕໍ່ມາ Willie, ນ້ອງຊາຍຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດຂອງລາວ, ໄດ້ຖອດຄືນເຫດການນັ້ນດັ່ງນີ້:”

> “ໃນລະຫວ່າງທີ່ບິດາມານດາຂອງພວກເຂົາບໍ່ຢູ່, Henry ແລະ Edson ພາຍໃຕ້ການກຳກັບເບິ່ງແຍງຂອງ Brother Howland ໄດ້ຂະຫຍັນຂັນແຂງຢ່າງຫຼາຍໃນການຕິດແຜນພາບໃສ່ຜ້າ ເພື່ອຈັດກຽມໄວ້ສຳລັບຂາຍ. ພວກເຂົາເຮັດວຽກຢູ່ໃນອາຄານຮ້ານທີ່ເຊົ່າໄວ້ ຫ່າງຈາກເຮືອນຂອງ Howland ປະມານໜຶ່ງບລັອກ. ໃນທີ່ສຸດ ພວກເຂົາກໍມີເວລາພັກຢູ່ສອງສາມມື້ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງລໍຖ້າໃຫ້ແຜນພາບຖືກສົ່ງມາຈາກ Boston.... ຫຼັງຈາກກັບມາຈາກການຍ່າງໄກລຽບແມ່ນ້ຳ, ລາວ [Henry] ໄດ້ນອນລົງໂດຍບໍ່ທັນຄິດ ແລະຫຼັບໄປເທິງຜ້າຊຸ່ມໆສອງສາມຜືນທີ່ໃຊ້ສຳລັບຮອງຕິດແຜນພາບເຈ້ຍ. ລົມເຢັນໄດ້ພັດເຂົ້າມາຈາກປ່ອງຢ້ຽມທີ່ເປີດຢູ່. ຄວາມຂາດຄວາມລະມັດລະວັງໃນເທື່ອນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດໄຂ້ຫວັດຢ່າງຮ້າຍແຮງ.” Arthur White, Ellen G. White, volume 2, 70.

ໃນປີ 1863, ຂະບວນການມິນເລີຣາຍທ໌ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັບການຈັດຕັ້ງເປັນຄຣິສຕະຈັກ ແລະການປະຕິເສດຄວາມຈິງພື້ນຖານທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ເທິງແຜ່ນທັງສອງຂອງຮາບາກຸກ. ຜູ້ນໍາຫຼັກ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນແບບໂດຍຮີເອນຊາວເບັດເອນ, ໄດ້ເລີ່ມວຽກງານແຫ່ງການຕັ້ງປະຕູຂຶ້ນໃນປີ 1860 ແລະໄດ້ສູນເສຍບຸດຄົນນ້ອຍທີ່ສຸດຂອງຕົນເພາະການກະທໍານັ້ນ. ໃນປີ 1863, ແຜນພູມປອມໄດ້ກາຍເປັນບ່ອນພັກທີ່ບຸດຄົນໂຕທີ່ສຸດຂອງຮີເອນໄດ້ເອນນອນຫຼັບຢູ່. ລາວໄດ້ຮັບຄວາມໜາວເຂົ້າ ແລະເສຍຊີວິດໃນປີດຽວກັນ. ການຕາຍຂອງລາວມີຄວາມເກື່ອງໂຍງໂດຍກົງກັບການນອນຫຼັບເທິງແຜນພູມທີ່ກໍາລັງຖືກຜະລິດໃນເວລານັ້ນ. ແຕ່ແຜນພູມທີ່ກໍາລັງຖືກຜະລິດໃນປີ 1863 ນັ້ນ ແມ່ນຂອງປອມຂອງພື້ນຖານທີ່ເອລີຢາ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍມິນເລີ, ໄດ້ຍົກຕັ້ງຂຶ້ນ.

ພຣະບັນຊາຂອງໂຢຊວຍທີ່ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ສ້າງເມືອງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່ ໄດ້ຖືກກ່າວອອກດ້ວຍຄຳວ່າ “ສາບານຜູກມັດ.” ຄຳນີ້ໝາຍເຖິງທັງຄຳສາບານແລະຄຳສາບແຊ່ງ, ແລະເປັນຄຳດຽວກັນກັບທີ່ແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະນິຕິບັນຍັດ ບົດ 26. ມັນຄືຄຳສາບແຊ່ງທີ່ມາພ້ອມກັບຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ, ແລະຄຳສາບແຊ່ງນັ້ນໄດ້ສຳເລັດລົງໃນປີ 1860 ແລະ 1863 ເມື່ອແອດເວັນຕິດແບບມິນເລີຣາຍ ໄດ້ສ້າງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່ ໂດຍການຈັດຕັ້ງຄຣິສຕະຈັກທາງກົດໝາຍ ແລະໂດຍການປະຕິເສດຫີນສະດຸດຂອງມິນເລີ. ຮີເອນເປັນຊາວເບັດເອນ, ດັ່ງນັ້ນ ໃນຄວາມໝາຍເຊິງຄຳພະຍາກອນ ຈຶ່ງເນັ້ນຢ້ຳວ່າວຽກງານຂອງຮີເອນໃນການສ້າງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່ ເປັນວຽກງານແຫ່ງການສ້າງຄຣິສຕະຈັກ.

“ຄຳສາບແຊ່ງ” ຂອງໂຢຊວຍໄດ້ຖືກປະກາດຄຽງຄູ່ກັບເລື່ອງລາວແຫ່ງຍຸດທະການທີ່ເຢຣິໂກ, ຊຶ່ງເປັນຍຸດທະການທີ່ບໍ່ອາດບອກເລົ່າໄດ້ໂດຍບໍ່ກ່າວເຖິງ “ເຈັດເທື່ອ” ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

ໃນປີ 1863 ຂ່າວສານ ຫຼື “ຄຳສາບານ” ຂອງໂມເຊ, ຕາມທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີໂດຍເອລີຢາ, ແລະຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ William Miller ໄດ້ກ່ອຍໃຫ້ເກີດ “ຄຳສາບແຊ່ງ.” ທັງຂ່າວສານຂອງໂມເຊ ແລະ ພາລະກິດຂອງເອລີຢາ ໄດ້ຖືກປະຕິເສດ. ເອລີຢາໄດ້ກັບຄືນມາໃນປີ 1989, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງຄືນໃໝ່ກັບໂມເຊ ຈົນກວ່າຫຼັງຈາກ September 11, 2001. ຂໍ້ມູນນັ້ນຍັງຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການພິສູດປົກປ້ອງ, ແຕ່ມັນແນ່ນອນຮັດກຸມຢ່າງຍິ່ງ.

> “ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດກຳລັງຈັດຕົນເອງຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ. ເຂົາກຳລັງສັນລະເສີນພຣະຄຣິດ ແລະພຣະຂອງໂລກນີ້ໃນລົມຫາຍໃຈດຽວກັນ. ໃນຂະນະທີ່ອ້າງຕົນວ່າຮັບເອົາພຣະຄຣິດ, ເຂົາກັບໂອບກອດບາຣາບາສ, ແລະໂດຍການກະທຳຂອງເຂົາກ່າວວ່າ, ‘ບໍ່ແມ່ນຄົນນີ້, ແຕ່ແມ່ນບາຣາບາສ.’ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ອ່ານຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈົ່ງລະວັງ. ຊາຕານໄດ້ໂອ້ອວດໃນສິ່ງທີ່ມັນສາມາດເຮັດໄດ້. ມັນຄິດວ່າຈະທຳລາຍຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນ ຊຶ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ອະທິຖານໄວ້ວ່າຄວນຈະມີຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ. ມັນກ່າວວ່າ, ‘ຂ້ອຍຈະອອກໄປ ແລະເປັນວິນຍານມຸສາເພື່ອຫລອກລວງຜູ້ທີ່ຂ້ອຍສາມາດ, ໃຫ້ຕິຕຽນ, ແລະກ່າວໂທດ, ແລະບິດເບືອນຄວາມຈິງ.’ ຖ້າບຸດແຫ່ງການຫລອກລວງ ແລະພະຍານເທັດ ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບໂດຍຄຣິສຕະຈັກໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຫລວງຫລາຍ, ຫລັກຖານອັນຫລວງຫລາຍ, ຄຣິສຕະຈັກນັ້ນຈະປະຖິ້ມຂ່າວສານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສົ່ງມາ, ແລະຈະຮັບເອົາຄຳອ້າງທີ່ຂາດເຫດຜົນຢ່າງຍິ່ງ ແລະຂໍ້ສັນນິຖານອັນເປັນເທັດ ແລະທິດສະດີອັນເປັນເທັດ. ຊາຕານຫົວເຮາະໃນຄວາມໂງ່ເຂລາຂອງເຂົາ, ເພາະມັນຮູ້ດີວ່າຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ.”

> “ຫຼາຍຄົນຈະຢືນຢູ່ໃນທີ່ປະກາດພຣະຄໍາຂອງພວກເຮົາ ໂດຍຖືຄົບໄຟແຫ່ງຄຳພະຍາກອນປອມໄວ້ໃນມືຂອງຕົນ ຊຶ່ງຖືກຈຸດຂຶ້ນຈາກຄົບໄຟແຫ່ງນະລົກຂອງຊາຕານ. ຖ້າຄວາມສົງໄສແລະຄວາມບໍ່ເຊື່ອຖືກທະນຸຖະໜອມໄວ້, ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຈະຖືກນຳອອກໄປຈາກທ່າມກາງປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ຄິດວ່າຕົນຮູ້ຫຼາຍເຫຼືອເກີນ. ‘ຖ້າເຈົ້າໄດ້ຮູ້,’ ພຣະຄຣິດຕັດວ່າ, ‘ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າເອງ, ຢ່າງໜ້ອຍໃນວັນນີ້ຂອງເຈົ້າ, ບັນດາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເປັນຂອງສັນຕິສຸກຂອງເຈົ້າ! ແຕ່ບັດນີ້ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປິດບັງໄວ້ຈາກນັຍຕາຂອງເຈົ້າ.’”

> “ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງຕັ້ງໝັ້ນຢ່າງແນ່ນອນ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮູ້ຈັກຜູ້ທີ່ເປັນຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດຈະຕ້ອງບໍ່ມີການຫລອກລວງໃນປາກຂອງຕົນ. ເຂົາຈະຕ້ອງເປີດເຜີຍແຈ້ງຊັດເຫມືອນແສງກາງເວັນ, ເປັນອິດສະລະຈາກມົນທິນແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທຸກຢ່າງ. ການຮັບໃຊ້ ແລະ ສື່ສິ່ງພິມທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດ ຈະເປັນລິດເດດໃນການສ່ອງແສງແຫ່ງຄວາມຈິງໄປຍັງຄົນຮຸ່ນທີ່ຄົດຄະເນນີ້. ແສງສະຫວ່າງ, ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ພວກເຮົາຕ້ອງການແສງສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນ. ຈົ່ງເປົ່າແກໃນຊີໂອນ; ຈົ່ງປະກາດສັນຍານເຕືອນໃນພູອັນບໍຣິສຸດ. ຈົ່ງຮວບຮວມກອງທັບຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດ, ເພື່ອຟັງວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະກ່າວຫຍັງແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ເພາະພຣະອົງໄດ້ເພີ່ມແສງສະຫວ່າງໄວ້ສຳລັບທຸກຄົນຜູ້ທີ່ຈະຟັງ. ໃຫ້ພວກເຂົາຖືອາວຸດ ແລະ ຈັດຕຽມພ້ອມ, ແລ້ວຂຶ້ນໄປສູ່ການຮົບ—ເພື່ອຊ່ວຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕໍ່ສູ້ກັບຜູ້ມີກຳລັງ. ພຣະເຈົ້າເອງຈະຊົງກະທຳການເພື່ອອິສຣາເອນ. ທຸກລີ້ນທີ່ມຸສາຈະຖືກທຳໃຫ້ນິ່ງສະງົບ. ມືຂອງທູດສະຫວັນຈະຄວ່ຳແຜນການຫລອກລວງທີ່ກຳລັງຖືກກໍ່ຂຶ້ນ. ປ້ອມປາການຂອງຊາຕານຈະບໍ່ມີວັນຊະນະ. ໄຊຊະນະຈະຕິດຕາມຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ດັ່ງທີ່ຈອມທັບແຫ່ງກອງທັບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍກຳແພງເມືອງເຢຣີໂຄ, ດັ່ງນັ້ນປະຊາຊົນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຈະຊະນະ, ແລະ ອົງປະກອບທຸກຢ່າງທີ່ຕໍ່ຕ້ານຈະຖືກພ່າຍແພ້. ຢ່າໃຫ້ຈິດວິນຍານໃດຈົ່ມບ່ນຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ມາຫາພວກເຂົາດ້ວຍຂ່າວສານທີ່ສົ່ງມາຈາກສະຫວັນ. ຢ່າຄົ້ນຫາຂໍ້ບົກພ່ອງໃນພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຂົາໜັກແນ່ນເກີນໄປ; ພວກເຂົາເວົ້າຮຸນແຮງເກີນໄປ.’ ພວກເຂົາອາດເວົ້າຢ່າງຮຸນແຮງ; ແຕ່ມັນບໍ່ຈຳເປັນດອກຫລື? ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຫູຂອງຜູ້ຟັງເກີດຄວາມສະທ້ານຫວັ່ນ ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງສຽງຂອງພຣະອົງ ຫຼື ຂ່າວສານຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຈະຊົງປະກາດໂທດຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “ຊາຕານໄດ້ວາງທຸກມາດຕະການທີ່ເປັນໄປໄດ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນທ່າມກາງພວກເຮົາໃນຖານະເປັນຊົນຊາດ ເພື່ອຕັກເຕືອນ ແລະ ກ່າວກຳຊັບພວກເຮົາ ແລະ ຕັກເຕືອນໃຫ້ພວກເຮົາລະຖິ້ມຄວາມຜິດພາດຂອງຕົນ. ແຕ່ຈະມີຊົນກຸ່ມໜຶ່ງຜູ້ຈະແບກຫາບຫີບແຫ່ງພຣະເຈົ້າ. ບາງຄົນຈະອອກໄປຈາກທ່າມກາງພວກເຮົາ ຜູ້ຈະບໍ່ແບກຫາບຫີບອີກຕໍ່ໄປ. ແຕ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ສາມາດສ້າງກຳແພງເພື່ອຂັດຂວາງຄວາມຈິງໄດ້; ເພາະວ່າຄວາມຈິງນັ້ນຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປ ແລະ ສູງຂຶ້ນເລື້ອຍໆຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍ. ໃນອະດີດ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍົກຊູບຸລຸດຂຶ້ນມາ, ແລະ ພຣະອົງຍັງຄົງມີບຸລຸດແຫ່ງໂອກາດຄອຍຢູ່, ຕຽມພ້ອມທີ່ຈະກະທຳຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ—ເປັນບຸລຸດຜູ້ຈະຝ່າຂ້າມຂໍ້ຈຳກັດຕ່າງໆ ຊຶ່ງເປັນພຽງດັ່ງກຳແພງທີ່ສາບດ້ວຍປູນທີ່ບໍ່ໄດ້ຜະສົມຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງເໜືອບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາຈະກະທຳງານ. ພວກເຂົາຈະປະກາດພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ພວກເຂົາຈະເປັ່ງສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນດັ່ງສຽງແກ. ຄວາມຈິງຈະບໍ່ຖືກທຳໃຫ້ຫຼຸດນ້ອຍລົງ ຫຼື ສູນເສຍລິດອຳນາດຂອງມັນໄປໃນມືຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈະຊີ້ໃຫ້ປະຊາຊົນເຫັນການລ່ວງລະເມີດຂອງຕົນ ແລະ ໃຫ້ວົງວານຂອງຢາໂຄບເຫັນບາບທັງຫຼາຍຂອງຕົນ.” Testimonies to Ministers, 409–411.

Back to Articles