Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຊາວສາມ

ບັນດາຄົນຜູ້ດູໝິ່ນຢ່າງເຢາະເຢີ້ຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 18, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າ ເມື່ອບັນດາອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກທຳລາຍລົງ, ພຣະນິມິດ ບົດທີ 18 ຂໍ້ 1–3 ຈະສຳເລັດຄວາມ.

> ຫຼັງຈາກເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍສະຫວ່າງໄສວາບຂຶ້ນດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງກ້າ ກ່າວວ່າ, ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ອາໄສຂອງພວກຜີຮ້າຍ ແລະເປັນບ່ອນກັກຂັງຂອງວິນຍານຊົ່ວມົນທິນທຸກຢ່າງ ແລະເປັນກົງຂັງຂອງນົກທຸກຊະນິດທີ່ບໍ່ສະອາດແລະໜ້າກຽດຊັງ. ເພາະວ່າຊົນຊາດທັງປວງໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງການຫຼິ້ນຊູ້ຂອງນາງ, ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ຫຼິ້ນຊູ້ກັບນາງ, ແລະພໍ່ຄ້າທັງຫຼາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນໂດຍອາໄສຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍອັນອຸດົມຂອງນາງ. ພຣະນິມິດ 18:1–3.

ພໍເຖິງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, “ບັນດາກະສັດ” ຂອງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ລ່ວງປະເວນີກັບຄຣິດຕະຈັກໂຣມແລ້ວ. ຫຼັງຈາກສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, ປະທານາທິບໍດີ Harry S. Truman ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເອກອັກຄະລັດຖະທູດປະຈຳນະຄອນວາຕິກັນເປັນຄັ້ງທຳອິດ ໃນປີ 1951. ຄວາມພະຍາຍາມຂອງທ່ານໃນການສ້າງຄວາມສຳພັນທາງການເມືອງກັບສັນຕະສຳນັກໄດ້ຖືກສະພາຄອງເກຣສຂອງສະຫະລັດປະຕິເສດຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແຕ່ຫາກບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ເມື່ອຫຼາຍທົດສະວັດຕໍ່ມາ ປະທານາທິບໍດີ Ronald Reagan ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເອກອັກຄະລັດຖະທູດປະຈຳນະຄອນວາຕິກັນ ໃນປີ 1984. ພໍເຖິງປີ 2001, ບັນດາປະເທດທັງປວງໄດ້ລ່ວງປະເວນີກັບນະຄອນວາຕິກັນ ໂດຍທາງການສ້າງຄວາມສຳພັນທາງການທູດກັບຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງ Tyre.

ຮອດວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, “ບັນດາປະຊາຊາດ” ທັງໝົດໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດໃນການລ່ວງປະເວນີຂອງນາງແລ້ວ. ເຫຼົ້າຂອງບາບີໂລນເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຄວາມເທັດທັງຫຼາຍອັນຫຼາກຫຼາຍທີ່ຖືກນຳສະເໜີໂດຍອຳນາດສັນຕະປາປາ, ແຕ່ເຫຼົ້າຊະນິດພິເສດປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກຊີ້ບອກໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນເຫຼົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດໃນການລ່ວງປະເວນີຂອງນາງ. ຄວາມພິໂລດຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ ຄືການຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ນາງບໍ່ເຫັນພ້ອມນຳ. ນາງດຳເນີນການຂົ່ມເຫັງນັ້ນໂດຍໃຊ້ອຳນາດຂອງລັດເປັນເຄື່ອງມືເຮັດງານອັນເປື້ອນເປິະຂອງນາງ. ເຫຼົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດຂອງນາງ ແມ່ນຂວດແຫ່ງຄວາມຜິດພາດອັນພິເສດຂອງນາງ ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງການກະທຳໃນການໃຊ້ລັດຕໍ່ຕ້ານຜູ້ທີ່ນາງຖືວ່າເປັນພວກນອກຮີດ.

ໃນຊ່ວງເວລາຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຂະບວນການ Adventism ແບບ Millerite, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເອີ້ນອອກຈາກຍຸກມືດ, ແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ແຍກອອກຈາກບັນດາຄຣິສຕະຈັກໂປຣເຕສຕັນ ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນໄດ້ກາຍເປັນບຸດສາວຂອງໂຣມ, ຈາກນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນເຂົາໂປຣເຕສຕັນທີ່ແທ້ຈິງ ຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທີ່ຫາກໍປາກົດຂຶ້ນໃໝ່. ເປໂຕໄດ້ລະບຸລັກສະນະຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກຊົງເລືອກໃໝ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ໃນຖານະເປັນຊາດໜຶ່ງ.

> ແຕ່ພວກທ່ານເປັນຊາດພັນທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້, ເປັນພວກປະໂຣຫິດແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ, ເປັນຊົນຊາດອັນບໍລິສຸດ, ເປັນຊົນຊາດສຳລັບພຣະອົງເອງ; ເພື່ອພວກທ່ານຈະປະກາດພຣະຄຸນອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ໄດ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານອອກຈາກຄວາມມືດ ເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ: ເມື່ອກ່ອນພວກທ່ານບໍ່ແມ່ນຊົນຊາດ, ແຕ່ບັດນີ້ເປັນຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າ; ເມື່ອກ່ອນບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ, ແຕ່ບັດນີ້ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາແລ້ວ. 1 ເປໂຕ 2:9, 10.

ຮອດວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຄຣິສຕະຈັກເຊເວັນທ໌ເດ ແອດເວນຕິສ ໄດ້ໃຊ້ ແລະໄດ້ໃຊ້ຢ່າງເລື້ອຍໆ ໂຄງສ້າງທາງການເມືອງຂອງລັດຖະບານແຫ່ງສະຫະລັດ ເພື່ອໂຈມຕີຜູ້ທີ່ຕົນເຫັນວ່າເປັນພວກນອກຮີດ. ດົນກ່ອນປີ 2001, ຊາວແອດເວນຕິສໄດ້ດື່ມດ່ຳໃນເຫຼົ້າອະງຸ່ນພິເສດຂອງບາບີໂລນແລ້ວ ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແທນການນຳໃຊ້ອຳນາດແຫ່ງລັດເພື່ອໂຈມຕີຜູ້ທີ່ຕົນເຫັນວ່າເປັນພວກນອກຮີດ.

ເອຟຣາອິມເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການກະບົດຂອງເຢໂຣໂບອາມ ແລະອານາຈັກອິດສະຣາເອນຝ່າຍເໜືອ, ແລະອິຊາຢາໄດ້ເລີ່ມບົດທີຊາວແປດ ໂດຍກ່າວເຖິງຄຣິສຕະຈັກແອດເວັນຕິສວັນທີເຈັດ ວ່າເປັນຄົນເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ.

> ວິບັດຈົ່ງມີແກ່ມົງກຸດແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງ ຄືພວກຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ ຊຶ່ງຄວາມງາມອັນຮຸ່ງໂຣດຂອງເຂົາເປັນດັ່ງດອກໄມ້ທີ່ກຳລັງຫ່ຽວໂຫຍ ອັນຢູ່ເທິງຫົວແຫ່ງຫຸບເຂົາອັນອຸດົມສົມບູນຂອງຜູ້ທີ່ຖືກເຫຼົ້າຊະນະ! ເບິ່ງແມ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມີຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີລິດແລະເຂັ້ມແຂງ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນດັ່ງພາຍຸລູກເຫັບແລະລົມພາຍຸທຳລາຍ ເປັນດັ່ງນ້ຳຖ້ວມແຫ່ງຫ້ວງນ້ຳອັນແຮງກ້າທີ່ລົ້ນຝັ່ງ ຈະໂຍນລົງສູ່ພື້ນດິນດ້ວຍມື. ມົງກຸດແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງ ຄືພວກຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ ຈະຖືກຢຽບຢ່ຳໄວ້ໃຕ້ຕີນ; ແລະຄວາມງາມອັນຮຸ່ງໂຣດ ຊຶ່ງຢູ່ເທິງຫົວແຫ່ງຫຸບເຂົາອັນອຸດົມສົມບູນ ຈະເປັນດັ່ງດອກໄມ້ທີ່ຫ່ຽວໂຫຍ ແລະເປັນດັ່ງໝາກສຸກຕົ້ນລະດູກ່ອນໜ້າຮ້ອນ; ຊຶ່ງເມື່ອຜູ້ໃດທີ່ເຫັນມັນແລ້ວ ໃນຂະນະທີ່ມັນຍັງຢູ່ໃນມື ກໍກິນມັນເສຍ. ໃນວັນນັ້ນ ພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາຈະຊົງເປັນມົງກຸດແຫ່ງພຣະສິຣິ ແລະເປັນຊູ່ມະລີແຫ່ງຄວາມງາມ ແກ່ຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະເປັນພຣະວິນຍານແຫ່ງການພິພາກສາແກ່ຜູ້ທີ່ນັ່ງພິພາກສາ, ແລະເປັນກຳລັງແກ່ຜູ້ທີ່ຫັນສົງຄາມກັບໄປທີ່ປະຕູເມືອງ. ແຕ່ພວກເຂົາເຫຼົ່ານີ້ກໍໄດ້ຫຼົງຜິດເພາະເຫຼົ້າເຊັ່ນກັນ ແລະເພາະເຄື່ອງດື່ມອັນມຶນເມົາຈຶ່ງອອກນອກທາງ; ປະໂລຫິດແລະຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ຫຼົງຜິດເພາະເຄື່ອງດື່ມອັນມຶນເມົາ, ພວກເຂົາຖືກເຫຼົ້າກືນກິນ, ພວກເຂົາອອກນອກທາງເພາະເຄື່ອງດື່ມອັນມຶນເມົາ; ພວກເຂົາຫຼົງຜິດໃນນິມິດ, ພວກເຂົາສະດຸດໃນການພິພາກສາ. ເພາະວ່າໂຕະທຸກໂຕະເຕັມໄປດ້ວຍອາເມັນແລະຄວາມໂສໂຄກ ຈົນບໍ່ມີບ່ອນໃດສະອາດເລີຍ. ອິຊາຢາ 28:1–8.

ວິບັດຄັ້ງທີສາມໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະມັນໄດ້ມາເຖິງເໜືອ “ມົງກຸດ,” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພາວະຜູ້ນຳຂອງ “ຄົນເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ.” ມັນບໍ່ໄດ້ໂຈມຕີສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງຄຣິສຕະຈັກໃນ Maryland ດ້ວຍເຮືອບິນທີ່ບັນທຸກນ້ຳມັນເຕັມລຳ, ແຕ່ມັນໄດ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມບໍ່ສາມາດຂອງພວກເຂົາໃນການຕະໜັກຮູ້ວ່າ ການມາເຖິງຂອງອິສລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມ ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ນັ້ນຄືຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂ່າວສານແລະພາລະກິດນັ້ນເອງ ທີ່ພວກເຂົາປະກາດຕົນວ່າໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາເພື່ອປະກາດ. ພວກເຂົາຖືກລະບຸວ່າບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນມົງກຸດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພາວະຜູ້ນຳເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນ “ມົງກຸດແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງ” ອີກດ້ວຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງລະບຸໃຫ້ເຫັນຜູ້ນະມັດສະການຊັ້ນໜຶ່ງໃນສອງຊັ້ນ ທີ່ໄດ້ຖືກຜະລິດຂຶ້ນໃນການໂຕ້ວາທີຂອງ Habakkuk ບົດທີສອງ ແລະຍັງຄົງຖືກຜະລິດຢູ່. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຜູ້ເຝົ້າຍາມຂອງ Habakkuk ໄດ້ເຂົ້າປະຈຳຕຳແໜ່ງຂອງຕົນໃນສົງຄາມທີ່ປະຕູ.

ປະຕູເມືອງເຢຣູຊາເລັມແມ່ນບ່ອນທີ່ການປະສານສຳພັນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຖືກດຳເນີນໄປ. ການສູ້ຮົບທີ່ປະຕູນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງ “ການໂຕ້ວາທີ” ໃນບົດກ່ອນໜ້າຂອງພຣະຄຳອິສະຢາ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ (ວັນແຫ່ງອິສລາມ). ຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກຂອງຮາບາກຸກໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍມົງກຸດສອງອົງ. ພວກຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນໄດ້ນຳໃຊ້ອຳນາດຂອງລັດເພື່ອເອົາຊະນະຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຂອງພວກຕົນຕໍ່ຜູ້ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຖືວ່າເປັນພວກນອກຮີດ ໄດ້ຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບມົງກຸດຂອງພຣະຜູ້ເປັນຈອມພົນແຫ່ງພົນໂຍທາ. ເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກນຳສະເໜີໃນຖານະພຣະຜູ້ເປັນຈອມພົນແຫ່ງພົນໂຍທາ ນັ້ນເປັນສັນຍະລັກເຖິງພຣະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະຜູ້ນຳກອງທັບຂອງພຣະອົງ. ການສູ້ຮົບທີ່ປະຕູນັ້ນ ຄືສົງຄາມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການໂຕ້ວາທີກ່ຽວກັບເທວະວິທະຍາແທ້ ແລະ ເທວະວິທະຍາປອມ.

ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຄະນະນໍາຂອງກອງປະຊຸມໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນຄົນເມົາຂອງເອຟຣາອິມ, ແຕ່ພວກປະໂລຫິດ (ຄະນະຜູ້ຮັບໃຊ້ດ້ານສັດສະນາ), ແລະພວກຜູ້ພະຍາກອນ (ນັກເທວະວິທະຍາ ແລະ ນັກການສຶກສາ) ກໍໄດ້ຫຼົງທາງໄປເຊັ່ນກັນ ເນື່ອງດ້ວຍນ້ຳເມົາອັນແຮງກ້າ. ດັ່ງທີ່ອິຊາຢາໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຂໍ້ເປີດຂອງຄໍາພະຍາກອນຂອງທ່ານ, ມັນແມ່ນຄຣິດຕະຈັກທັງໝົດ.

> ນິມິດຂອງເອຊາຢາ ບຸດຂອງອາໂມດ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ເຫັນກ່ຽວກັບຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ ໃນສະໄໝຂອງອຸດຊີຢາ ໂຢທາມ ອາຮາດ ແລະ ເຮເຊກີຢາ ກະສັດແຫ່ງຢູດາ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ້ ຟ້າສະຫວັນ ແລະ ຈົ່ງງ່ຽງຫູ ໂອ້ ແຜ່ນດິນໂລກ: ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວວ່າ, “ເຮົາໄດ້ລ້ຽງດູ ແລະ ອົບຮົມບຸດທັງຫລາຍ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ກະບົດຕໍ່ເຮົາ. ງົວຮູ້ຈັກເຈົ້າຂອງຂອງມັນ ແລະ ລາຮູ້ຈັກຮາງອາຫານຂອງນາຍຂອງມັນ: ແຕ່ອິດສະຣາເອນບໍ່ຮູ້ຈັກ, ປະຊາຊົນຂອງເຮົາບໍ່ໃສ່ໃຈພິຈາລະນາ.” ວິບັດແກ່ຊາດທີ່ເຕັມດ້ວຍບາບ, ຊົນຊາດທີ່ໜັກອຶ້ງດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຊ້າ, ເຊື້ອສາຍຂອງຄົນກະທຳຊົ່ວ, ບຸດຫລານຜູ້ເສື່ອມຊາມ: ພວກເຂົາໄດ້ປະຖິ້ມພຣະຢາເວ, ພວກເຂົາໄດ້ຍົ່ວພຣະໄທພຣະອົງຜູ້ບໍລິສຸດແຫ່ງອິດສະຣາເອນໃຫ້ພຣະພິໂລດ, ພວກເຂົາໄດ້ຫັນກັບໄປຖອຍຫລັງ. ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງຈະຖືກຕີສອນອີກ? ພວກເຈົ້າຈະກະບົດຫນັກຂຶ້ນອີກເທົ່າໃດ: ສີສະທັງໝົດເຈັບປ່ວຍ ແລະ ໃຈທັງໝົດອ່ອນແຮງ. ເອຊາຢາ 1:1–5.

ປະຊາຊາດຜູ້ບາບນັ້ນເຈັບປ່ວຍ ແລະໄດ້ຜ່ານພົ້ນເວລາທີ່ຈະມີການຢຽວຢາໃດໆທີ່ຈະປ່ຽນໃຈ ແລະຄວາມຄິດຂອງນາງໄດ້. ອິຊາຢາຊີ້ວ່າຄົນຂີ້ເຫຼົ້າໄດ້ຫຼົງອອກນອກທາງ ແລະເຢເຣມີຢາໄດ້ລະບຸວ່າທາງນັ້ນແມ່ນ “ທາງເກົ່າ.” ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຝົນຊ້າຍໄດ້ເລີ່ມຕົກ ແລະເຢເຣມີຢາລະບຸວ່າ ເມື່ອພວກເຮົາດຳເນີນໃນທາງເກົ່າ ຊຶ່ງແມ່ນ “ທາງ” ທີ່ຄົນຂີ້ເຫຼົ້າໄດ້ຫຼົງອອກໄປນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງພົບການພັກສະຫງົບຂອງຝົນຊ້າຍ.

> ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມຫົນທາງທັງຫຼາຍ ແລະຈົ່ງເບິ່ງ, ແລະຈົ່ງສອບຖາມເຖິງທາງເກົ່າແກ່ທັງຫຼາຍວ່າ ທາງອັນໃດເປັນທາງອັນດີ, ແລະຈົ່ງດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ; ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະພົບການພັກສະຫງົບແກ່ຈິດວິນຍານຂອງພວກເຈົ້າ. ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ. ນອກຈາກນັ້ນ ເຮົາໄດ້ຕັ້ງຍາມເຝົ້າໄວ້ເໜືອພວກເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຟັງສຽງແກອັນດັງຂຶ້ນ. ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ຟັງ. ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈົ່ງຮູ້, ໂອ ທີ່ຊຸມນຸມ, ວ່າມີຫຍັງຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ແຜ່ນດິນໂລກ: ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະນຳຄວາມຮ້າຍມາເໜືອຊົນຊາດນີ້, ຄືຜົນແຫ່ງຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ, ແລະບໍ່ໄດ້ຟັງພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ, ແຕ່ໄດ້ປະຕິເສດມັນ. ເຢເຣມີຢາ 6:16–19.

ຄົນຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມໄດ້ຫຼົງທາງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະໄດ້ຫັນ “ຖອຍຫຼັງໄປ” ໃນປີ 1863 ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການປະຕິເສດ “ວິຖີເກົ່າແກ່.” ຢູ່ໃນ “ວິຖີເກົ່າແກ່” ນັ້ນເອງ ທີ່ການພັກຜ່ອນ ແລະຄວາມຊຸ່ມຊື່ນແຫ່ງຝົນປາຍລະດູຈະຖືກພົບເຫັນ, ແລະຝົນນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາດຽວກັນພໍດີທີ່ “ວິບັດ” ໄດ້ຖືກປະກາດເໜືອພວກເຂົາ. “ວິບັດ” ຄັ້ງທີສາມຂອງອິດສະລາມເປັນສິ່ງທີ່ມົງກຸດແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງຂອງເອຟຣາອິມບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາໄດ້ຄ່ອຍໆປະຕິເສດຄວາມຈິງພື້ນຖານທີ່ບົ່ງຊີ້ບົດບາດຂອງອິດສະລາມໃນຄຳພະຍາກອນ. ເຢເຣມີຢາໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າ ໃນເວລານັ້ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຍົກຕັ້ງຍາມເຝົ້າຂຶ້ນ, ຊຶ່ງແມ່ນຍາມເຝົ້າຂອງຮາບາກຸກ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ປະກາດແກ່ຄົນຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມໃນການສູ້ຮົບທີ່ປະຕູເມືອງ ວ່າພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງເຊື່ອຟັງສຽງແຫ່ງແກ. “ວິບັດ” ຄັ້ງທີສາມທີ່ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ນັ້ນ ຄື ແກຄັ້ງທີເຈັດ.

ເອຊາຢາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ “ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງທາງເພາະນ້ຳເມົາອັນແຮງ; ພວກເຂົາຜິດພາດໃນນິມິດ, ພວກເຂົາສະດຸດໃນການຕັດສິນ. ເພາະວ່າໂຕະທັງຫມົດເຕັມໄປດ້ວຍອາເມັນແລະຄວາມໂສໂຄກ, ຈົນບໍ່ມີບ່ອນໃດສະອາດ.” ໂຕະປອມທີ່ຖືກນຳເຂົ້າມາໃນປີ 1863, ຊຶ່ງໄດ້ຕັດ “ເຈັດເທື່ອ” ອອກໄປ, ແລະຕ້ອງການແຜ່ນຄຳອະທິບາຍປະກອບໄປກັບມັນ, ເປັນຕົວແທນຂອງຂອງປອມຂອງສອງໂຕະສັກສິດຂອງຮາບາກຸກ, ແຕ່ວ່າ “ໂຕະ” ປອມທີ່ພວກຂີ້ເມົາໄດ້ນຳໃຊ້ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍອາເມັນ, ແລະພວກເຂົາຜິດພາດໃນນິມິດ. ພວກຍາມຂອງຮາບາກຸກແລະເຢເຣມີຢາໄດ້ຖືກບອກວ່າ ໃນການໂຕ້ວາທີເລື່ອງວິທີການນັ້ນ ພວກເຂົາຕ້ອງຂຽນ “ນິມິດ” ລົງໃສ່ “ໂຕະ,” ແຕ່ໂຕະປອມຂອງພວກຂີ້ເມົານຳສະເໜີນິມິດທີ່ຜິດພາດ.

> ບ່ອນໃດບໍ່ມີນິມິດ ປະຊາຊົນກໍພິນາດ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ ຜູ້ນັ້ນເປັນສຸກ. ສຸພາສິດ 29:18.

ພວກຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມໄດ້ປະຕິເສດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ບໍລິບົດຂອງ “ການໂຕ້ຖຽງ,” ຂອງສົງຄາມທີ່ປະຕູເມືອງ, ແມ່ນພຣະບັນຍັດພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໃນວິທີການທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສາມ. ເມື່ອອິຊາຢາໄດ້ວາງສະພາບການໄວ້ແລ້ວໃນແປດຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີຊາວແປດ, ຈາກນັ້ນທ່ານຈຶ່ງຊີ້ບອກວິທີການຊຶ່ງເປັນຝົນປາຍລະດູ, ແລະໄດ້ລະບຸໂດຍຈົງໃຈວ່າພວກຂີ້ເມົານັ້ນແມ່ນ “ພວກຄົນດູໝິ່ນ, ຜູ້ທີ່ປົກຄອງ” “ໃນເຢຣູຊາເລັມ.”

> ພຣະອົງຈະສອນຄວາມຮູ້ແກ່ຜູ້ໃດ? ແລະຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄຳສອນ? ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ຢ່ານົມແລ້ວ ແລະຖືກແຍກອອກຈາກອົກ. ເພາະວ່າຕ້ອງເປັນຂໍ້ກຳຊັບເໜືອຂໍ້ກຳຊັບ, ຂໍ້ກຳຊັບເໜືອຂໍ້ກຳຊັບ; ບັນທັດເໜືອບັນທັດ, ບັນທັດເໜືອບັນທັດ; ນິດໜ່ອຍທີ່ນີ້ ແລະນິດໜ່ອຍທີ່ນັ້ນ. ເພາະວ່າພຣະອົງຈະກ່າວແກ່ຊົນຊາດນີ້ດ້ວຍຮິມຝີປາກທີ່ຕິດຂັດ ແລະດ້ວຍພາສາອື່ນ. ແກ່ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, “ນີ້ແຫຼະເປັນການພັກ ທີ່ດ້ວຍສິ່ງນີ້ພວກເຈົ້າອາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ອ່ອນເພຍໄດ້ພັກ; ແລະນີ້ແຫຼະເປັນຄວາມຊຸ່ມຊື່ນໃຈ”; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ. ແຕ່ພຣະຄຳຂອງພຣະເຢໂຫວາໄດ້ເປັນແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ຂໍ້ກຳຊັບເໜືອຂໍ້ກຳຊັບ, ຂໍ້ກຳຊັບເໜືອຂໍ້ກຳຊັບ; ບັນທັດເໜືອບັນທັດ, ບັນທັດເໜືອບັນທັດ; ນິດໜ່ອຍທີ່ນີ້ ແລະນິດໜ່ອຍທີ່ນັ້ນ; ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄປ ແລະຫງາຍຫຼັງລົ້ມລົງ, ແລະຖືກຫັກທຳລາຍ, ແລະຖືກດັກຈັບ, ແລະຖືກຈັບໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າບັນດາຄົນທີ່ເຍາະເຍີ້ຍ ຜູ້ປົກຄອງຊົນຊາດນີ້ຊຶ່ງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ, ຈົ່ງຟັງພຣະຄຳຂອງພຣະເຢໂຫວາ. ເພາະພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ, ແລະກັບແດນຄົນຕາຍພວກເຮົາກໍມີຂໍ້ຕົກລົງ; ເມື່ອໄພພິບັດອັນຖ້ວມລົ້ນຈະຜ່ານມາ, ມັນຈະບໍ່ມາເຖິງພວກເຮົາ; ເພາະພວກເຮົາໄດ້ເຮັດຄຳມຸສາໃຫ້ເປັນທີ່ລີ້ໄພຂອງພວກເຮົາ, ແລະໄດ້ຊ່ອນຕົວເອງໄວ້ພາຍໃຕ້ຄວາມເທັດ.” ເພາະສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, “ເບິ່ງແມ, ເຮົາວາງຫີນກ້ອນໜຶ່ງໄວ້ໃນຊີໂອນເພື່ອເປັນຮາກຖານ, ເປັນຫີນທີ່ຜ່ານການທົດສອບແລ້ວ, ເປັນຫີນມຸມອັນລ້ຳຄ່າ, ເປັນຮາກຖານອັນໝັ້ນຄົງ; ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອຈະບໍ່ຮີບຮ້ອນ. ເຮົາຈະວາງການພິພາກສາໄວ້ຕາມເສັ້ນວັດ, ແລະຄວາມຊອບທຳຕາມລູກດິ່ງ; ແລະລູກເຫັບຈະກວາດເອົາທີ່ລີ້ໄພແຫ່ງຄຳມຸສາໄປ, ແລະນ້ຳຈະຖ້ວມບ່ອນຊ່ອນຕົວ. ແລະພັນທະສັນຍາຂອງພວກເຈົ້າກັບຄວາມຕາຍຈະຖືກລົບລ້າງ, ແລະຂໍ້ຕົກລົງຂອງພວກເຈົ້າກັບແດນຄົນຕາຍຈະບໍ່ຢືນຢົງ; ເມື່ອໄພພິບັດອັນຖ້ວມລົ້ນຈະຜ່ານມາ, ເມື່ອນັ້ນພວກເຈົ້າຈະຖືກມັນຢຽບຢ່ຳລົງ. ອິສະຢາ 28:9–18.

“ການໂຕ້ຖຽງ” ຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້ຖືກນິຍາມໃນແງ່ຂອງ “ພຣະອົງຈະສອນຄວາມຮູ້ແກ່ຜູ້ໃດ? ແລະຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄຳສອນ?” “ຜູ້ໃດ” ນັ້ນກຳລັງກ່າວເຖິງບັນດາຜູ້ຮຽນທີ່ເປັນໄປໄດ້, ແຕ່ປະເດັນຫຼັກແມ່ນກ່ຽວກັບການເຂົ້າໃຈຄຳສອນ ຊຶ່ງເປັນຄວາມຮູ້. ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກ, ກໍມີຄວາມຮູ້ເພີ່ມຂຶ້ນ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນໃນຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄຳວ່າ “ຄຳສອນ” ຫມາຍເຖິງຊຸດຂອງຄວາມເຊື່ອ, ຫຼັກການ, ຄຳສັ່ງສອນ, ຫຼື ກົດເກນ ທີ່ປະກອບກັນເປັນລະບົບແຫ່ງແນວຄິດສະເພາະ ຫຼື ເປັນອົງຄວາມຮູ້ຊຸດໜຶ່ງ. ການຈະເຂົ້າໃຈ “ຄຳສອນ” ຕາມພຣະຄຳພີນັ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງອາໄສວິທີການຕາມພຣະຄຳພີ ເພື່ອສ້າງຂຶ້ນເປັນອົງຄວາມຮູ້ນັ້ນ.

ວິທີການນີ້ຖືກລະບຸໄວ້ວ່າ “ຂໍ້ບັນຍັດຕ້ອງຢູ່ເທິງຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດເທິງຂໍ້ບັນຍັດ; ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ, ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ; ທີ່ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະ ທີ່ນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ.” ວິທີການທີ່ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນການມາເຖິງຂອງ “ວິບັດ” ອັນທີສາມ ຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການທີ່ນຳເສັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງ “ວິບັດ” ອັນທຳອິດມາຮ່ວມກັບເສັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງ “ວິບັດ” ອັນທີສອງ, ຊຶ່ງໃຫ້ພະຍານສອງປະການແກ່ເສັ້ນຂອງ “ວິບັດ” ອັນທີສາມ. ວິທີການນັ້ນເປັນບົດທົດສອບແຫ່ງ “ການໂຕ້ຖຽງ” ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ, ເພາະວ່າ “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢະໂຮວາໄດ້ມາເຖິງເຂົາທັງຫຼາຍເປັນຂໍ້ບັນຍັດເທິງຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດເທິງຂໍ້ບັນຍັດ; ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ, ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ; ທີ່ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະ ທີ່ນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະໄປ, ແລະ ຫງາຍຫຼັງລົງ, ແລະ ແຕກຫັກ, ແລະ ຕິດບ້ວງ, ແລະ ຖືກຈັບໄປ.”

ການສະດຸດລົ້ມຫ້າປະການຂອງພວກຄົນຫຍາມໝິ່ນຜູ້ປົກຄອງເຢຣູຊາເລັມ ເປັນຕົວແທນຂອງພວກພົມມະຈາຣີໂງ່ຫ້າຄົນ. ວິທີການນີ້ເປັນການທົດສອບຢ່າງແຈ້ງເຈນ, ເພາະວ່າພວກຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມໄດ້ປະຕິເສດຫົນທາງເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ, ປະຕິເສດທີ່ຈະເຊື່ອຟັງຄຳເຕືອນດັ່ງສຽງແກຂອງຜູ້ຍາມ, ຈັດເຮັດໂຕະປອມແປງ, ແລະໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ; ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ບັນດາຜູ້ທີ່ສວມມົງກຸດແຫ່ງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໃນສົງຄາມທີ່ປະຕູເມືອງ ກໍກຳລັງເຮັດພັນທະສັນຍາແຫ່ງຊີວິດ.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງເປັນການພັກຜ່ອນແລະຄວາມຊື່ນບານ, ໄດ້ເລີ່ມຕົກລົງ, ແລະການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ມັນໄດ້ເລີ່ມການໂຕ້ຖຽງກ່ຽວກັບວິທີການຂອງຄົນຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມ, ແລະວິທີການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາ. “ຫຼາຍຄົນ” ຈະລົ້ມລົງກັບຄົນຂີ້ເຫຼົ້າ, ແຕ່ຄົນຈຳນວນນ້ອຍທີ່ຈະຖືກເລືອກນັ້ນ ຄືຜູ້ທີ່ລໍຄອຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

> ເພາະວ່າພຣະຢາເວໄດ້ຕັດກັບຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພຣະຫັດອັນຊົງລິດ ແລະໄດ້ຊົງສັ່ງສອນຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ບໍ່ໃຫ້ດຳເນີນໄປໃນທາງຂອງຊົນຊາດນີ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຢ່າໄດ້ເວົ້າວ່າ “ການຮ່ວມສົມຄົບ” ຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຊົນຊາດນີ້ຈະເວົ້າວ່າ “ການຮ່ວມສົມຄົບ”; ຢ່າເກງກົວຕາມຄວາມຢ້ານກົວຂອງເຂົາ ແລະຢ່າຄວັ່ນຄ້ານ. ຈົ່ງຖືວ່າພຣະຢາເວຈອມໂຍທາເປັນຜູ້ບໍຣິສຸດ; ແລະໃຫ້ພຣະອົງເປັນຄວາມເກງກົວຂອງພວກທ່ານ ແລະເປັນຄວາມຫວາດຫວັ່ນຂອງພວກທ່ານ. ແລະພຣະອົງຈະເປັນບ່ອນສັກສິດ; ແຕ່ຈະເປັນຫີນທີ່ເຮັດໃຫ້ສະດຸດ ແລະເປັນສີລາແຫ່ງການສະດຸດລົ້ມແກ່ທັງສອງວົງວານຂອງອິສຣາເອນ, ເປັນບ້ວງດັກ ແລະເປັນກັບດັກແກ່ຊາວເຢຣູຊາເລັມ. ແລະຫຼາຍຄົນໃນພວກເຂົາຈະສະດຸດ, ແລະລົ້ມລົງ, ແລະແຕກຫັກ, ແລະຖືກດັກ, ແລະຖືກຈັບໄປ. ຈົ່ງມັດພະຍານໄວ້, ປະທັບຕາພຣະບັນຍັດໄວ້ທ່າມກາງບັນດາສາວົກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຄອຍຖ້າພຣະຢາເວ, ຜູ້ຊົງເຊື່ອງພຣະພັກຂອງພຣະອົງຈາກວົງວານຢາໂຄບ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຄອຍຄຳນຶງຫາພຣະອົງ. ເອຊາຢາ 8:8–17.

ແນ່ນອນທີ່ສຸດ ອິດສາຢາເຫັນພ້ອມກັບຖ້ອຍຄໍາຂອງຕົນເອງ, ດັ່ງນັ້ນ ຄົນຈໍານວນຫຼາຍທີ່ລົ້ມລົງໃນບົດທີຊາວແປດ ກໍແມ່ນຄົນກຸ່ມດຽວກັນກັບຜູ້ທີ່ລົ້ມລົງໃນບົດທີແປດ. ໃນບົດທີແປດ ພວກເຮົາພົບວ່າການລົ້ມຂອງພວກເຂົາເກີດຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຄໍາເຕືອນໃນບົດທີແປດຄື ຢ່າດໍາເນີນໃນ “ທາງ” ຂອງປະຊາຊົນນີ້, ເພາະພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ປະຕິເສດການດໍາເນີນໃນທາງຂອງເຢເຣມີຢາ ຄື ທາງເກົ່າແກ່, ບ່ອນທີ່ຂ່າວສານຝົນປາຍຕັ້ງຢູ່. ຜູ້ທີ່ລົ້ມລົງໃນບົດທີແປດ ຄືຜູ້ທີ່ວາງໃຈໃນພັນທະມິດ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງເຫຼົ້າອະງຸ່ນພິເສດຂອງບາບິໂລນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການຮ່ວມພັນລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຕໍ່ຕ້ານຜູ້ທີ່ຖືກຈັດວ່າເປັນພວກນອກຮີດ. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສະດຸດໃນບົດທີແປດ ຄື ຫີນແຫ່ງການສະດຸດ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການປະຕິເສດຄວາມຈິງພື້ນຖານເປັນຄັ້ງທໍາອິດໃນປີ 1863, ຄື “ເຈັດເທື່ອ” ໃນເລວີຕິກົດບົດທີຊາວຫົກ, ຊຶ່ງຖືກປະຕິເສດໂດຍ “ພວກຊ່າງກໍ່” ໃນປີ 1863. ໃນການປະຕິເສດນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຫວນກັບໄປສູ່ວິທີການຂອງໂປຣແຕສແຕນຜູ້ຕົກຕໍ່າ ເພື່ອປະຕິເສດຂ່າວສານທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ William Miller.

ໃນບົດທີຊາວແປດ, ການປະຕິເສດສີລານັ້ນນຳມາຊຶ່ງການພິພາກສາໂດຍໄພພິບັດອັນຖາໂຖມລົ້ນຫຼາກ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຕາມພຣະຄຳພີຂອງເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລ້ວຈຶ່ງຖາໂຖມໄປທົ່ວໂລກທັງໝົດ. ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ພັນທະສັນຍາທີ່ຄຣິດຈັກແອັດເວນຕິສໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບ “ຄວາມຕາຍ” ແລະ “ນະລົກ” ຈະຖືກກວາດລ້າງໄປ. ໃນການກວາດລ້າງພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍຂອງພວກຄົນເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມນັ້ນ, “ທີ່ລີ້ໄພແຫ່ງຄວາມຕົວະ” ຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຍົກອອກໄປ. “ທີ່ລີ້ໄພແຫ່ງຄວາມຕົວະ” ນັ້ນ, ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ສະແດງໄວ້ວ່າເປັນຄວາມຕົວະທີ່ນຳມາຊຶ່ງການຫຼົງຜິດຢ່າງແຮງກ້າ, ແລະການຫຼົງຜິດຢ່າງແຮງກ້າທີ່ຖືກເທລົງເທິງບັນດາຄົນເຍາະເຍີ້ຍຜູ້ປົກຄອງເຢຣູຊາເລັມນັ້ນ ເປັນການຕອບສະໜອງຕໍ່ຄວາມກຽດຊັງຄວາມຈິງຂອງພວກເຂົາ.

> ແມ່ນຜູ້ນັ້ນເອງ, ຜູ້ຊຶ່ງການມາຂອງລາວເປັນໄປຕາມການກະທຳຂອງຊາຕານ ພ້ອມດ້ວຍລິດອຳນາດທັງປວງ ແລະໝາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນເທັດ, ແລະດ້ວຍການຫລອກລວງແຫ່ງຄວາມອະທຳທັງປວງໃນບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງພິນາດ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມພົ້ນ. ແລະເພາະເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງຄວາມຫລົງຜິດຢ່າງແຮງກ້າມາເຖິງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຄວາມມຸສາ: ເພື່ອວ່າຄົນທັງຫລາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຄວາມຈິງ ແຕ່ພໍໃຈໃນຄວາມອະທຳນັ້ນ ຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດທັງສິ້ນ. ແຕ່ພວກເຮົາຈຳຕ້ອງຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າສະເໝີເພາະພວກທ່ານ, ພີ່ນ້ອງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເລືອກພວກທ່ານໄວ້ແຕ່ເດີມເພື່ອຄວາມພົ້ນ ໂດຍການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງພຣະວິນຍານ ແລະໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນຄວາມຈິງ: ສຳລັບການນີ້ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານໂດຍຂ່າວປະເສີດຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ. ສະນັ້ນແຫລະ, ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ, ຈົ່ງຢືນໝັ້ນ ແລະຍຶດຖືຂົນທຳນຽມຄຳສອນທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຮຽນຮູ້ແລ້ວນັ້ນ, ບໍ່ວ່າໂດຍຄຳເວົ້າ ຫລືໂດຍຈົດໝາຍຂອງພວກເຮົາ. 2 ເທຊະໂລນິກ 2:9–15.

“ບ່ອນລີ້ໄພແຫ່ງຄວາມຕົວະ,” ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ “ການຫລົງເຊື່ອອັນແຂງກ້າ,” ໃນທີ່ສຸດນຳມາຊຶ່ງການລົງໂທດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງຈຳພວກຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ, ແລະຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງອ້າງເຖິງສອງຈຳພວກໃນການໂຕ້ຖຽງໃນພຣະທຳຮາບາກຸກບົດທີສອງ. ໃນບົດທີຊາວເກົ້າ, ເອຊາຢາເລີ່ມຕົ້ນໂດຍກ່າວຄຳວ່າ ອາຣີເອນ ຊ້ຳສອງເທື່ອ, ຊຶ່ງເປັນອີກນາມໜຶ່ງຂອງເຢຣູຊາເລັມ.

> ວິບັດແກ່ອາຣິເອນ, ແກ່ອາຣິເອນ, ນະຄອນທີ່ດາວິດໄດ້ອາໄສຢູ່! ຈົ່ງເພີ່ມປີຕໍ່ປີ; ໃຫ້ພວກເຂົາຂ້າເຄື່ອງບູຊາເສຍ. ອິຊາຢາ 29:1

ການກ່າວຊ້ຳເຊິງສັນຍາລັກຂອງ “Ariel” (ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ) ຖືກປະກາດໂທດອີກຄັ້ງໜຶ່ງດ້ວຍ “ວິບັດ.” ການຂ້າເຄື່ອງບູຊາຈາກ “ປີຕໍ່ປີ” ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການກະບົດທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1863. ຂໍ້ພຣະຄຳຕໍ່ໄປນີ້ໄດ້ສະແດງໂທດພິພາກສາທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນເໜືອຄຣິດຈັກ Seventh-day Adventist ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນຂໍ້ທີ່ເກົ້າ ມີການລະບຸເຖິງ “ຄວາມອັດສະຈັນ” ປະການໜຶ່ງ ຊຶ່ງເນັ້ນໜັກເຖິງການໂຕ້ວາທີເລື່ອງວິທີການ ພ້ອມທັງລະບຸສະພາບການກະບົດຂອງ Adventism ໃຫ້ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານແຫ່ງ Midnight Cry ຊຶ່ງກໍສຳພັນກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງເຊັ່ນກັນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການກ່າວຊ້ຳຂອງ “Ariel” ໃນຂໍ້ທຳອິດ.

> ຈົ່ງຢຸດນິ່ງຢູ່ ແລະ ປະຫລາດໃຈເຖີດ; ຈົ່ງຮ້ອງອອກ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ເຖີດ: ເຂົາທັງຫລາຍເມົາແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຫລົ້າອະງຸ່ນ; ເຂົາສະດຸດເຊ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍນ້ຳເມົາແຮງ. ເພາະວ່າພຣະຢາເວໄດ້ຖອກເທລົງເທິງພວກເຈົ້າແລ້ວຊຶ່ງວິນຍານແຫ່ງຄວາມຫລັບລຶກ, ແລະ ໄດ້ປິດຕາຂອງພວກເຈົ້າໄວ້: ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ບັນດາຜູ້ນຳຂອງພວກເຈົ້າ, ຄືບັນດາຜູ້ເຫັນນິມິດ ພຣະອົງໄດ້ຄຸມເຂົາໄວ້. ແລະ ນິມິດທັງສິ້ນໄດ້ກາຍເປັນແກ່ພວກເຈົ້າເໝືອນຖ້ອຍຄຳໃນໜັງສືທີ່ປະທັບຕາໄວ້, ຊຶ່ງຄົນທັງຫລາຍໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ຮຽນໜັງສືແລ້ວ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນທ່ານ, ຈົ່ງອ່ານສິ່ງນີ້ເຖີດ: ແລະ ເຂົາກ່າວວ່າ, ຂ້ານ້ອຍອ່ານບໍ່ໄດ້; ເພາະວ່າມັນຖືກປະທັບຕາໄວ້: ແລະ ໜັງສືນັ້ນກໍຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮຽນໜັງສື ໂດຍກ່າວວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນທ່ານ, ຈົ່ງອ່ານສິ່ງນີ້ເຖີດ: ແລະ ເຂົາກ່າວວ່າ, ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ຮຽນໜັງສື. ເຫດສັນນັ້ນພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວວ່າ, ເພາະວ່າຊົນຊາດນີ້ເຂົ້າມາໃກ້ເຮົາດ້ວຍປາກຂອງເຂົາ, ແລະ ຍົກຍ້ອງເຮົາດ້ວຍຮີມປາກຂອງເຂົາ, ແຕ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງເຂົາຫ່າງໄກຈາກເຮົາ, ແລະ ຄວາມຢຳເກງຂອງເຂົາຕໍ່ເຮົານັ້ນເປັນການສອນຕາມຂໍ້ບັນຍັດຂອງມະນຸດ: ເຫດສັນນັ້ນ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະດຳເນີນການເຮັດການອັນອັດສະຈັນທ່າມກາງຊົນຊາດນີ້ຕໍ່ໄປ, ຄືການອັນອັດສະຈັນ ແລະ ມະຫັດສະຈັນ: ເພາະວ່າສະຕິປັນຍາຂອງບັນດາຄົນປັນຍາຂອງເຂົາຈະພິນາດໄປ, ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງບັນດາຄົນສຸຂຸມຮອບຄອບຂອງເຂົາຈະຖືກຊ່ອນໄວ້. ເອຊາຢາ 29:9–14.

ໃນ “ການໂຕ້ຖຽງ” ທີ່ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນບົດທີຊາວເຈັດ, ແລະຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການໂຕ້ແຍ້ງລະຫວ່າງວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງແທ້ ກັບວິທີການທີ່ຜິດພາດ, ຄວາມມຶນເມົາຂອງພວກຊາຍຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍທີ່ປົກຄອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຖືກລະບຸວ່າເປັນຄວາມຕາບອດຊຶ່ງຂັດຂວາງບັນດາຜູ້ນຳຂອງອາດເວັນຕິດສຶມບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີມ້ວນທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້. ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ແມ່ນພຣະຄຳພີມ້ວນດຽວກັນ, ແລະສ່ວນຂອງພຣະຄຳພີມ້ວນນັ້ນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດ ຄື ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ນັ້ນຮວມເຖິງປິດສະໜາຂອງ “ອົງທີແປດຊຶ່ງມາຈາກເຈັດ”. ສິ່ງນີ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍ “ຄວາມລັບ” ທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບໃຫ້ເຂົ້າໃຈໃນບົດທີສອງ. ມັນຄື “ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້” ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ. ມັນແມ່ນຂ່າວສານເກື່ອນກັບອິດສະລາມຂອງ “ວິບັດ” ທີສາມ, ແລະເປັນຂ່າວສານຂອງ “ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ”.

ພຣະທຳດານີເອນແລະພຣະນິມິດທີ່ເປັນປື້ມດຽວນັ້ນ ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍສະພາຊານເຮດຣິນໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແທນລະບົບການນຳພາທີ່ອ້າງວ່າຍຶດຖືແລະປົກປ້ອງຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ໃນທີ່ສຸດກັບມີສ່ວນຮ່ວມໃນການຕຶງຄວາມຈິງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ລະບົບທີ່ສະພາຊານເຮດຣິນເປັນແບບຢ່າງໄວ້ນັ້ນ ຄືບັນດາຄົນທີ່ເຍາະເຍີ້ຍ ຜູ້ປົກຄອງເຢຣູຊາເລັມ. ປື້ມທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້ນັ້ນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ແລະຄຳຕອບຂອງພວກເຂົາອັນເປັນຄຳຕອບຂອງຜູ້ມີຊື່ສຽງ ມີການສຶກສາ ແລະເປັນນັກວິຊາການ ກ່ຽວກັບວ່າປື້ມນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ ກໍຄືພວກເຂົາອ່ານມັນບໍ່ໄດ້ ເພາະມັນຖືກປະທັບຕາໄວ້. ຈາກນັ້ນ ຝູງແກະທີ່ໄດ້ຖືກຝຶກໃຫ້ຕິດຕາມແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກແຍກຕັ້ງໄວ້ເປັນຜູ້ນຳເທົ່ານັ້ນ ກໍໄດ້ຮັບປື້ມດຽວກັນນັ້ນ ແລະຄຳຕອບຂອງພວກເຂົາກໍຄື ພວກເຂົາຈະເຂົ້າໃຈມັນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບັນດາຄົນທີ່ເຍາະເຍີ້ຍ ຜູ້ປົກຄອງເຢຣູຊາເລັມ ຄືສະພາຊານເຮດຣິນໃນວາລະສຸດທ້າຍ ບອກພວກເຂົາວ່າມັນໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ.

ວິທີການທີ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ William Miller ແລະຕໍ່ມາແກ່ Future for America ແມ່ນໝຸດໝາຍໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ມັນເປັນໝຸດໝາຍທີ່ຊີ້ບອກເຖິງຄຳຖາມແຫ່ງການທົດສອບອັນກ່ຽວພັນກັບຊີວິດແລະຄວາມຕາຍ. ຖ້າປາສະຈາກວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງ ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນຊ້າຍຈະເປັນ “ດັ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງປຶ້ມທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້.” ຖ້າປາສະຈາກຂ່າວສານແຫ່ງຝົນຊ້າຍ ປະສົບການທີ່ຂ່າວສານນັ້ນກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນຍ່ອມເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ. ວິທີການນັ້ນຄືຂະບວນການນຳເອົາເສັ້ນຄຳພະຍາກອນມາວາງຊ້ອນເທິງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນ, ຈາກບ່ອນນີ້ໃນພຣະຄຳພີ ແລະຈາກບ່ອນນັ້ນໃນພຣະຄຳພີ. ການໂຕ້ວາທີກ່ຽວກັບວິທີການໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອຂ່າວສານທຳອິດໄດ້ຮັບການປະທານພະລັງ ທັງໃນປະຫວັດຕອນຕົ້ນ ແລະຕອນທ້າຍຂອງຍຸກສຸດທ້າຍ.

ໃນປະຫວັດຊ່ວງເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ການໂຕ້ວາທີໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ແລະໄດ້ຖືກຊ້ຳອີກໃນຕອນທ້າຍຂອງປະຫວັດນັ້ນ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ແຫ່ງຟິລາເດນເຟຍໄດ້ປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ. ການໂຕ້ວາທີໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນອີກຄັ້ງໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການລາໂອດີເຊຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະມັນໄດ້ຖືກຊ້ຳອີກໃນຕອນທ້າຍຂອງຂະບວນການນັ້ນ ເມື່ອຂະບວນການລາໂອດີເຊຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ຂະບວນການຟິລາເດນເຟຍຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ໃນການທົດສອບເບື້ອງຕົ້ນຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ ແລະໃນການທົດສອບຕອນທ້າຍຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ ການທົດສອບນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວິທີການຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາ. ພຣະເຢຊູ ໃນຖານະເປັນອັນຟາແລະໂອເມກາ ຊົງສະແດງຕອນຈົບໂດຍຜ່ານຕອນເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ.

ວິທີການນຳເສັ້ນເທິງເສັ້ນມາວາງຕໍ່ກັນນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ບັດນີ້ພວກເຮົາຈະນຳມາໃຊ້ ເມື່ອພວກເຮົາເລີ່ມພິຈາລະນາດານີເອນ ບົດທີ 4 ແລະ 5 ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ບໍ່ມີຜູ້ໃດມີຂ່າວສານທີ່ແທ້ຈິງກ່ຽວກັບການກຳນົດເວລາວ່າເມື່ອໃດພຣະຄຣິດຈະສະເດັດມາ ຫຼື ຈະບໍ່ສະເດັດມາ. ຈົ່ງໝັ້ນໃຈເຖີດວ່າ ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະທານສິດອຳນາດໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດ ໃນການກ່າວວ່າພຣະຄຣິດຊົງຊັກຊ້າການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງໄປອີກຫ້າປີ, ສິບປີ, ຫຼື ຊາວປີ. ‘ພວກທ່ານກໍຈົ່ງຕຽມພ້ອມໄວ້ເໝືອນກັນ ເພາະວ່າບຸດມະນຸດຈະມາໃນໂມງທີ່ພວກທ່ານບໍ່ຄາດຄິດ’ (Matthew 24:44). ນີ້ຄືຂ່າວສານຂອງພວກເຮົາ ແມ່ນຂ່າວສານນັ້ນເອງທີ່ທູດສະຫວັນສາມອົງຜູ້ບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າກຳລັງປະກາດ. ພະລະກິດທີ່ຈະຕ້ອງກະທຳໃນເວລານີ້ ຄືການເປົ່າປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງພຣະກະລຸນາຄັ້ງສຸດທ້າຍນີ້ແກ່ໂລກທີ່ຕົກຢູ່ໃນບາບ. ຊີວິດໃໝ່ກຳລັງມາຈາກສະຫວັນ ແລະ ກຳລັງເຂົ້າຄອບຄອງຊົນຊາດທັງປວງຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ການແຕກແຍກຈະເກີດຂຶ້ນໃນຄຣິດຈັກ. ສອງຝ່າຍຈະຖືກທຳໃຫ້ປາກົດຂຶ້ນ. ເຂົ້າສາລີ ແລະ ຫຍ້າລານຈະເຕີບໂຕຂຶ້ນຄຽງຄູ່ກັນໄປຈົນຮອດການກ່ຽວ.”

> “ພຣະລາຊະກິດນັ້ນຈະຍິ່ງເລິກຊຶ້ງຂຶ້ນ ແລະຈະຍິ່ງຈິງຈັງຫນັກແນ່ນຂຶ້ນຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງການເວລາ. ແລະທຸກຄົນທີ່ເປັນຜູ້ຮ່ວມງານກັບພຣະເຈົ້າ ຈະຕໍ່ສູ້ຢ່າງສຸດກຳລັງເພື່ອຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ພວກທ່ານບໍຣິສຸດແລ້ວເທື່ອດຽວ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກຫັນເຫອອກຈາກຂ່າວສານແຫ່ງປະຈຸບັນນີ້ ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງສ່ອງແສງໃຫ້ແກ່ແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍລັດສະໝີຂອງມັນ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດຄູ່ຄວນແກ່ການຕໍ່ສູ້ ນອກຈາກພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າ. ສີລາອັນດຽວທີ່ຈະຕັ້ງຢູ່ໄດ້ ຄື ສີລາແຫ່ງຍຸກສະໄໝ. ຄວາມຈິງຕາມທີ່ມັນເປັນໃນພຣະເຢຊູ ແມ່ນບ່ອນລີ້ໄພໃນວັນເວລາແຫ່ງຄວາມຫຼົງຜິດນີ້….”

> “ຄຳພະຍາກອນໄດ້ສຳເລັດຕາມລຳດັບ, ບັນທັດເໜືອບັນທັດ. ຍິ່ງພວກເຮົາຢືນຢ່າງໝັ້ນຄົງພາຍໃຕ້ທຸງແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຫຼາຍເທົ່າໃດ, ພວກເຮົາກໍຈະເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ; ເພາະພຣະນິມິດເປັນພາກເສີມຂອງດານີເອນ. ຍິ່ງພວກເຮົາຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງສະແດງຜ່ານຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກຊຳລະແລ້ວຢ່າງຄົບຖ້ວນຫຼາຍເທົ່າໃດ, ຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນບູຮານກໍຈະປາກົດເລິກຊຶ້ງ ແລະ ໝັ້ນຄົງແນ່ນອນຫຼາຍຂຶ້ນ, ແມ່ນດັ່ງພຣະທີ່ນັ່ງນິລັນດອນ; ພວກເຮົາຈະໝັ້ນໃຈວ່າມະນຸດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວອອກມາຕາມທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງດົນໃຈເຂົາ. ມະນຸດເອງຈຳເປັນຕ້ອງຢູ່ພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະວິນຍານທີ່ຊົງຕັດຜ່ານບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ. ຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະທານໃຫ້ ບໍ່ແມ່ນສຳລັບຜູ້ທີ່ກ່າວຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນ, ແຕ່ສຳລັບພວກເຮົາ ຜູ້ກຳລັງດຳລົງຊີວິດຢູ່ທ່າມກາງເຫດການແຫ່ງການສຳເລັດຂອງມັນ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າຄົງຈະບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າຂ້າພະເຈົ້າສາມາດນຳສະເໜີສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ ຖ້າຫາກວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະທານພາລະກິດນີ້ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດ. ນອກຈາກທ່ານແລ້ວ ຍັງມີຄົນອື່ນອີກ ແລະບໍ່ແມ່ນພຽງໜຶ່ງສອງຄົນ ຜູ້ຊຶ່ງເຊັ່ນດຽວກັບທ່ານ ຄິດວ່າຕົນເອງມີແສງສະຫວ່າງໃໝ່ ແລະພ້ອມທັງໝົດທີ່ຈະນຳສະເໜີມັນແກ່ປະຊາຊົນ. ແຕ່ຈະເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍແກ່ພຣະເຈົ້າຫາກພວກເຂົາຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານໄວ້ແລ້ວ ແລະດຳເນີນຢູ່ໃນແສງສະຫວ່າງນັ້ນ ແລະຕັ້ງຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນໄວ້ເທິງພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງຄ້ຳຈຸນຫຼັກຈຸດຍືນທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືຮັກສາມາເປັນເວລາຫຼາຍປີ. ຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດຈະຕ້ອງຖືກປະກາດໂດຍຕົວແທນມະນຸດ. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງປະກາດສານຂອງທູດສະຫວັນທັງຫຼາຍ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາວ່າກຳລັງບິນຢູ່ກາງຟ້າ ພ້ອມດ້ວຍຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍແກ່ໂລກທີ່ຕົກຕ່ຳແລ້ວ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຖືກຮຽກໃຫ້ພະຍາກອນ ພວກເຮົາກໍຖືກຮຽກໃຫ້ເຊື່ອບັນດາຄຳພະຍາກອນ ແລະໃຫ້ຮ່ວມມືກັບພຣະເຈົ້າໃນການປະທານແສງສະຫວ່າງແກ່ຈິດໃຈອື່ນໆ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພະຍາຍາມເຮັດ.” Selected Messages, book 2, 113, 114.

Back to Articles