Article

# The Revelation of Jesus Christ - Number Seventeen

ການເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ - ເລກສິບເຈັດ

Awakening the Dry Bones: A Call to Purity and Faith in the Tarrying Time

ການປຸກໃຫ້ກະດູກແຫ້ງຟື້ນຕື່ນຂຶ້ນ: ການເອີ້ນເອົາສູ່ຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມເຊື່ອໃນເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ

Author

Jeff Pippenger

Published

November 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The dry bones that are laying dead in the street, who hear the “voice” of the one who is crying in the wilderness, do so because the Comforter has come, in fulfillment of Jesus’ promise to send him. In the first disappointment of the Millerites, the Millerites came to understand that they were in the tarrying time of the virgin’s parable.

ກະດູກແຫ້ງທີ່ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ, ຊຶ່ງໄດ້ຍິນ “ສຽງ” ຂອງຜູ້ທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ, ກໍເປັນເພາະວ່າພຣະຜູ້ປອບໂຍນໄດ້ສະເດັດມາແລ້ວ, ເປັນການສຳເລັດຕາມພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຢຊູທີ່ຈະຊົງສົ່ງພຣະອົງມາ. ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດຂອງພວກ Millerites, ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງຢູ່ໃນເວລາລໍຊ້າຕາມຄຳອຸປະມາເລື່ອງພຣະຍິງພົມມະຈັນ.

> “The disappointed ones saw from the Bible that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect him in 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 153.

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງໄດ້ເຫັນຈາກພຣະຄຳພີວ່າ ພວກເຂົາຢູ່ໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ, ແລະວ່າພວກເຂົາຈະຕ້ອງຄອຍຖ້າຢ່າງອົດທົນຕໍ່ການສຳເລັດເປັນຈິງຂອງນິມິດ. ຫຼັກຖານດຽວກັນທີ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄອຍຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843 ກໍໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄາດຫວັງພຣະອົງໃນປີ 1844.” Spiritual Gifts, ເຫຼັ້ມ 1, 153.

Those who have been typified by the Millerites repeat the experience of the first disappointment, and when they do, they must understand that they too, are in the tarrying time of the virgin’s parable. It is only the influence of the Comforter that allows them to see this truth. That recognition, brought about by the Comforter, is represented by the first prophecy that Ezekiel was instructed to proclaim to the valley of dry, dead bones.

ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍພວກ Millerites ຍ່ອມທຳຊ້ຳປະສົບການແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ແລະເມື່ອພວກເຂົາກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າ ພວກເຂົາເອງກໍຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງການຖ້າຄອຍຂອງຄຳອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈາລີເຊັ່ນກັນ. ມີແຕ່ອິດທິພົນຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນເທົ່ານັ້ນທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດເຫັນຄວາມຈິງນີ້. ການຮັບຮູ້ນັ້ນ, ຊຶ່ງຖືກນຳໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍພຣະຜູ້ປອບໂຍນ, ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຳພະຍາກອນຂໍ້ທຳອິດທີ່ Ezekiel ໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ປະກາດແກ່ຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ.

> Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:4–8.

> ພຣະອົງຍັງໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍອີກວ່າ, “ຈົ່ງພະຍາກອນເໜືອກະດູກເຫຼົ່ານີ້, ແລະກ່າວແກ່ມັນວ່າ, ໂອ ກະດູກແຫ້ງທັງຫຼາຍເອີຍ, ຈົ່ງຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ແກ່ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ວ່າ, ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະໃຫ້ລົມຫາຍໃຈເຂົ້າມາໃນພວກເຈົ້າ, ແລະພວກເຈົ້າຈະມີຊີວິດ; ແລະເຮົາຈະວາງເສັ້ນເອັນເທິງພວກເຈົ້າ, ແລະຈະໃຫ້ເນື້ອງອກຂຶ້ນມາເທິງພວກເຈົ້າ, ແລະປົກຄຸມພວກເຈົ້າດ້ວຍຜິວໜັງ, ແລະໃສ່ລົມຫາຍໃຈໃນພວກເຈົ້າ, ແລະພວກເຈົ້າຈະມີຊີວິດ; ແລະພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ.” ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງພະຍາກອນຕາມທີ່ໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາ; ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍກຳລັງພະຍາກອນຢູ່ນັ້ນ, ກໍມີສຽງໜຶ່ງ, ແລະເບິ່ງແມ, ມີການສັ່ນສະເທືອນ, ແລະກະດູກກໍມາຮວມກັນ, ກະດູກເຂົ້າກັບກະດູກຂອງມັນ. ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ, ເບິ່ງແມ, ເສັ້ນເອັນແລະເນື້ອກໍງອກຂຶ້ນມາເທິງພວກມັນ, ແລະຜິວໜັງປົກຄຸມພວກມັນຢູ່ເທິງ: ແຕ່ບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈໃນພວກມັນ. ເອເຊກຽນ 37:4–8.

The “noise” represents the Holy Spirit. At that point the virgins need to recognize that they are in the tarrying time. The biblical instructions of what the disappointed must do when they recognize they are in the tarrying time is abundant. Jeremiah teaches they must never return to the “assembly of mockers,” which in the message to Philadelphia, is the synagogue of Satan. They must also separate the precious from the vile. The precious contrasted with the vile has a dual meaning.

“ສຽງ” ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ໃນຈຸດນັ້ນ ພວກພົມມະຈາຣີຈຳເປັນຕ້ອງຕະໜັກວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າ. ຄຳຊີ້ແນະໃນພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຜູ້ຜິດຫວັງຈຳຕ້ອງເຮັດ ເມື່ອພວກເຂົາຕະໜັກວ່າຕົນຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງການລໍຖ້ານັ້ນ ມີຢູ່ຢ່າງອຸດົມສົມບູນ. ເຢເຣມີຢາສອນວ່າ ພວກເຂົາຕ້ອງບໍ່ຫວນກັບໄປຫາ “ທີ່ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ” ອີກເລີຍ ຊຶ່ງໃນຂ່າວສານເຖິງເມືອງຟີລາເດັນເຟຍ ກໍຄື ທຳມະສາລາຂອງຊາຕານ. ພວກເຂົາຕ້ອງແຍກສິ່ງອັນປະເສີດອອກຈາກສິ່ງອັນຕ່ຳຊ້າດ້ວຍ. ສິ່ງອັນປະເສີດທີ່ຖືກນຳໄປທຽບກັບສິ່ງອັນຕ່ຳຊ້ານັ້ນ ມີຄວາມໝາຍສອງຊັ້ນ.

I learned for myself this prophetic distinction years ago, when I made an application of William Miller’s dream. I correctly defined the jewels as truths of God’s word, and the spurious jewels as corrupted doctrines. Thereafter, it was pointed out to me that James White had also made an application of William Miller’s dream, and in his application, he identified the jewels as God’s faithful people, and the spurious jewels as the false professors of truth. When I investigated what James White had taught about the dream, I realized we were both correct. The jewels can represent God’s faithful, and the counterfeit jewels, the unfaithful, but the jewels can also represent the truths of God’s word and the counterfeit jewels can be false doctrines. James White applied Miller’s dream to the history that James White was then living in, but I had approached the dream as the history of the last days. Together the two applications identify that men become what they believe, and should they choose to hold to erroneous doctrines, they will be swept out the window by the dirt brush man, along with the doctrines they have become associated with. We are what we eat.

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງທາງຄຳພະຍາກອນນີ້ຫຼາຍປີມາແລ້ວ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຳຄວາມຝັນຂອງ William Miller ມາປະຍຸກຕ໌ໃຊ້. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນິຍາມອັນຍະມະນີຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າເປັນຄວາມຈິງທັງຫຼາຍແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອັນຍະມະນີປອມວ່າເປັນຄຳສອນທີ່ຖືກບິດເບືອນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ມີຜູ້ຊີ້ແນະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ James White ກໍໄດ້ນຳຄວາມຝັນຂອງ William Miller ມາປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ເຊັ່ນກັນ ແລະໃນການປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ຂອງລາວ ລາວໄດ້ລະບຸອັນຍະມະນີວ່າເປັນປະຊາຊົນຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອັນຍະມະນີປອມວ່າເປັນຜູ້ປະກາດຕົນວ່າຍຶດຖືຄວາມຈິງຢ່າງຫຼອກລວງ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າສືບສວນສິ່ງທີ່ James White ໄດ້ສອນກ່ຽວກັບຄວາມຝັນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຕະໜັກວ່າ ພວກເຮົາທັງສອງຖືກຕ້ອງ. ອັນຍະມະນີສາມາດເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອັນຍະມະນີປອມ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ບໍ່ສັດຊື່ ແຕ່ອັນຍະມະນີກໍສາມາດເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງທັງຫຼາຍແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອັນຍະມະນີປອມກໍສາມາດເປັນຄຳສອນເທັດ. James White ໄດ້ນຳຄວາມຝັນຂອງ Miller ມາປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ກັບປະຫວັດສາດທີ່ James White ກຳລັງດຳລົງຢູ່ໃນເວລານັ້ນ ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃກ້ຄວາມຝັນນັ້ນໃນຖານະເປັນປະຫວັດສາດຂອງວັນສຸດທ້າຍ. ເມື່ອນຳການປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ທັງສອງມາລວມກັນ ກໍຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ມະນຸດກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຕົນເຊື່ອ ແລະຖ້າພວກເຂົາເລືອກຍຶດໝັ້ນໃນຄຳສອນທີ່ຜິດພາດ ພວກເຂົາຈະຖືກກວາດອອກນອກໜ້າຕ່າງໂດຍຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ ພ້ອມກັບຄຳສອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຜູກພັນຕົນເອງເຂົ້າໄປ. ພວກເຮົາເປັນດັ່ງສິ່ງທີ່ພວກເຮົາກິນ.

When the disappointed find they are in the tarrying time, according to Jeremiah they are to separate the precious from the vile.

ເມື່ອຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງພົບວ່າພວກເຂົາກຳລັງຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າ, ຕາມຄຳຂອງເຢເຣມີຢາ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງແຍກສິ່ງທີ່ມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງທີ່ຕ່ຳຊ້າ.

> “How is it that men who are at war with the government of God come into possession of the wisdom which they sometimes display? Satan himself was educated in the heavenly courts, and he has a knowledge of good as well as of evil. He mingles the precious with the vile, and this is what gives him power to deceive. But because Satan has robed himself in garments of heavenly brightness, shall we receive him as an angel of light? The tempter has his agents, educated according to his methods, inspired by his spirit, and adapted to his work. Shall we co-operate with them? Shall we receive the works of his agents as essential to the acquirement of an education?” Ministry of Healing, 440.

> “ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ມະນຸດຜູ້ຢູ່ໃນສະພາບເຮັດສົງຄາມກັບການປົກຄອງຂອງພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງໄດ້ຄອບຄອງປັນຍາທີ່ບາງຄັ້ງພວກເຂົາສະແດງອອກ? ຊາຕານເອງໄດ້ຮັບການສຶກສາໃນລານແຫ່ງສະຫວັນ ແລະມັນມີຄວາມຮູ້ທັງຝ່າຍດີແລະຝ່າຍຊົ່ວ. ມັນນຳສິ່ງລ້ຳຄ່າມາປົນກັບສິ່ງຕ່ຳຊ້າ, ແລະນີ້ແຫຼະຄືສິ່ງທີ່ໃຫ້ອຳນາດແກ່ມັນໃນການຫຼອກລວງ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຊາຕານໄດ້ຫົ່ມຕົນເອງໃນອາພອນແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງອັນສົດໃສແຫ່ງສະຫວັນ ພວກເຮົາຈະຮັບມັນເປັນທູດສະຫວັນແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງບໍ? ຜູ້ລໍ້ລວງມີຕົວແທນຂອງມັນ, ຜູ້ຖືກອົບຮົມຕາມວິທີການຂອງມັນ, ໄດ້ຮັບແຮງດົນໃຈໂດຍຈິດວິນຍານຂອງມັນ, ແລະເໝາະສົມກັບວຽກງານຂອງມັນ. ພວກເຮົາຈະຮ່ວມມືກັບພວກເຂົາບໍ? ພວກເຮົາຈະຮັບເອົາຜົນງານຂອງຕົວແທນຂອງມັນວ່າເປັນສິ່ງຈຳເປັນຕໍ່ການໄດ້ມາຊຶ່ງການສຶກສາບໍ?” Ministry of Healing, 440.

The precious and vile represents truth and error. It also represents two classes of men.

ສິ່ງທີ່ມີຄ່າປະເສີດ ແລະ ສິ່ງທີ່ຕ່ຳຊ້າ ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງ ແລະ ຄວາມຜິດພາດ. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດສອງຈຳພວກອີກດ້ວຍ.

> “‘Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are His. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honor, and some to dishonor.’ The ‘great house’ represents the Church. In the Church will be found the vile as well as the precious. The net cast into the sea gathers both good and bad.” Review and Herald, February 5, 1901.

> “‘ແນວໃດກໍຕາມ ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າຍັງຄົງໝັ້ນຄົງ, ມີຕາປະທັບນີ້ວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮູ້ຈັກບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນຂອງພຣະອົງ. ແລະ, ໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ເອີ້ນອອກນາມຂອງພຣະຄຣິດ ຈົ່ງຫັນອອກຈາກຄວາມອະທຳ. ແຕ່ໃນເຮືອນໃຫຍ່ຫຼັງໜຶ່ງ ມິໄດ້ມີແຕ່ພາຊະນະທີ່ເປັນຄຳ ແລະເງິນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງມີທັງໄມ້ ແລະດິນດ້ວຍ; ແລະບາງຢ່າງກໍສຳລັບກຽດ, ແລະບາງຢ່າງກໍສຳລັບຄວາມບໍ່ມີກຽດ.’ ເຮືອນ ‘ໃຫຍ່’ ໝາຍເຖິງຄຣິດຕະຈັກ. ໃນຄຣິດຕະຈັກຈະພົບມີທັງສິ່ງທີ່ຕ່ຳຊ້າ ແລະສິ່ງທີ່ລ້ຳຄ່າ. ຕາໜ່າງທີ່ຫວ່ານລົງໃນທະເລຍ່ອມລວບຮວມໄດ້ທັງດີ ແລະຊົ່ວ.” Review and Herald, February 5, 1901.

Jeremiah was instructed that if he would return, he needed to separate from the foolish virgins, and he must also separate from the erroneous teachings of the foolish virgins. The one hundred and forty-four thousand are those who come into perfect unity. Jeremiah is representing the work that those called to be sealed by Ezekiel’s second message of the four winds must accomplish, if they are to be God’s “mouth,” when the vision speaks. The vision spoke in Millerite history when the judgment arrived, and it speaks in the history of the one hundred and forty-four thousand when the earth beast speaks, and the judgment of the third woe arrives. Then those who have accomplished the work identified by Jeremiah are lifted up as God’s watchmen.

ເຢເຣມີຢາໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງວ່າ ຖ້າຫາກລາວຈະກັບຄືນມາ ລາວຈໍາເປັນຕ້ອງແຍກຕົນອອກຈາກພວກຍິງພົມມະຈາລີທີ່ໂງ່ຈ້າ ແລະລາວຍັງຕ້ອງແຍກຕົນອອກຈາກຄໍາສອນທີ່ຜິດພາດຂອງພວກຍິງພົມມະຈາລີທີ່ໂງ່ຈ້ານັ້ນດ້ວຍ. ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນເອກະພາບອັນສົມບູນ. ເຢເຣມີຢາກໍາລັງເປັນຕົວແທນຂອງວຽກງານທີ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນໃຫ້ຮັບການປະທັບຕາໂດຍຂ່າວສານທີສອງຂອງເອເຊກຽນກ່ຽວກັບລົມທັງສີ່ ຈໍາຕ້ອງບັນລຸໃຫ້ໄດ້ ຖ້າພວກເຂົາຈະເປັນ “ປາກ” ຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອນິມິດເວົ້າ. ນິມິດໄດ້ເວົ້າໃນປະຫວັດສາດຍຸກມິນເລີໄຣທ໌ ເມື່ອການພິພາກສາມາເຖິງ, ແລະມັນເວົ້າໃນປະຫວັດສາດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເມື່ອສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກເວົ້າ ແລະການພິພາກສາຂອງວິບັດທີສາມມາເຖິງ. ແລ້ວບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸວຽກງານທີ່ຖືກຊີ້ບອກໂດຍເຢເຣມີຢານັ້ນ ຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນຄົນຍາມຂອງພຣະເຈົ້າ.

When the Lord sends the Comforter to awaken the disappointed from their death, He identifies a work of purification they must accomplish if they are to be His spokesmen in the Sunday law crisis. Isaiah agrees with Jeremiah’s counsel.

ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສົ່ງພຣະຜູ້ປອບໂຍນມາເພື່ອປຸກຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງໃຫ້ຟື້ນຂຶ້ນຈາກຄວາມຕາຍຂອງເຂົາ, ພຣະອົງຊົງຊີ້ບອກເຖິງພາລະກິດແຫ່ງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເຂົາທັງຫຼາຍຈຳເປັນຕ້ອງກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ ຖ້າເຂົາຈະເປັນຜູ້ກ່າວແທນພຣະອົງໃນວິກິດການແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເອຊາຢາເຫັນພ້ອມກັບຄຳຕັກເຕືອນຂອງເຢເຣມີຢາ.

> How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Break forth into joy, sing together, ye waste places of Jerusalem: for the Lord hath comforted his people, he hath redeemed Jerusalem. Isaiah 52:7–9.

> ຊ່າງງາມສັກປານໃດໜໍ ຢູ່ເທິງພູເຂົາ ແມ່ນຕີນຂອງຜູ້ທີ່ນຳຂ່າວດີມາ, ຜູ້ປະກາດສັນຕິສຸກ; ຜູ້ນຳຂ່າວດີແຫ່ງຄວາມດີມາ, ຜູ້ປະກາດຄວາມລອດພົ້ນ; ຜູ້ກ່າວແກ່ຊີໂອນວ່າ, ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າຊົງຄອບຄອງ! ຄົນຍາມຂອງເຈົ້າຈະເປັ່ງສຽງຂຶ້ນ; ພວກເຂົາຈະຮ້ອງເພງພ້ອມກັນດ້ວຍສຽງດຽວກັນ: ເພາະພວກເຂົາຈະເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດ, ເມື່ອພຣະຢາເວຈະນຳຊີໂອນກັບຄືນມາ. ຈົ່ງປະທຸຄວາມຊື່ນບານອອກມາ, ຈົ່ງຮ້ອງເພງພ້ອມກັນ, ໂອ ບັນດາບ່ອນຮ້າງພັງແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ: ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ຊົງປອບໂຍນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງໄຖ່ເຢຣູຊາເລັມແລ້ວ. ເອຊາຢາ 52:7–9.

Those that “bringeth good tidings” and who “publish peace and salvation” lift up “their voices together,” for they “shall see eye to eye.”

ບັນດາຜູ້ທີ່ “ນຳຂ່າວດີມາ” ແລະຜູ້ທີ່ “ປະກາດສັນຕິສຸກແລະຄວາມລອດ” ຍົກ “ສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນພ້ອມກັນ,” ເພາະວ່າພວກເຂົາ “ຈະເຫັນຕໍ່ຕາກັນ.”

> “A few others were shown me as joining their influence with those I have mentioned, and together they do what they can to draw off from the body and cause confusion; and their influence brings the truth of God into disrepute. Jesus and holy angels are bringing up and uniting God’s people into one faith, that they may all have one mind and one judgment. And while they are being brought into the unity of the faith, to see eye to eye upon the solemn, important truths for this time, Satan is at work to oppose their advancement. Jesus is at work through His instruments to gather and unite. Satan works through his instruments to scatter and divide. ‘For, lo, I will command, and I will sift the house of Israel among all nations, like as corn is sifted in a sieve, yet shall not the least grain fall upon the earth.’

> ມີອີກບາງຄົນໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ນຳອິດທິພົນຂອງຕົນເຂົ້າຮ່ວມກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງແລ້ວ, ແລະຮ່ວມກັນພວກເຂົາເຮັດທຸກຢ່າງເທົ່າທີ່ຈະເຮັດໄດ້ເພື່ອຊັກນຳໃຫ້ຫ່າງອອກຈາກກາຍອັນດຽວ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນ; ແລະອິດທິພົນຂອງພວກເຂົານຳຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າສູ່ຄວາມເສື່ອມເສຍຊື່ສຽງ. ພຣະເຢຊູ ແລະທູດສະຫວັນອັນບໍລິສຸດກຳລັງນຳຂຶ້ນແລະລວບລວມປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າສູ່ຄວາມເຊື່ອອັນດຽວ, ເພື່ອວ່າພວກເຂົາທັງໝົດຈະມີຈິດໃຈອັນດຽວ ແລະການພິຈາລະນາອັນດຽວ. ແລະໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງຖືກນຳເຂົ້າສູ່ເອກະພາບແຫ່ງຄວາມເຊື່ອ, ເພື່ອໃຫ້ເຫັນພ້ອມກັນເຖິງຄວາມຈິງອັນສຳຄັນ ແລະສົມຄວນເຄົາລົບສຳລັບເວລານີ້, ຊາຕານກໍກຳລັງເຮັດວຽກເພື່ອຕໍ່ຕ້ານການກ້າວໜ້າຂອງພວກເຂົາ. ພຣະເຢຊູກຳລັງທຳງານໂດຍຜ່ານເຄື່ອງມືຂອງພຣະອົງເພື່ອລວບລວມແລະເຮັດໃຫ້ເປັນອັນໜຶ່ງ. ຊາຕານທຳງານໂດຍຜ່ານເຄື່ອງມືຂອງມັນເພື່ອກະຈາຍແລະແບ່ງແຍກ. “ເພາະເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະອອກຄຳສັ່ງ ແລະເຮົາຈະຝັດລ້າງວົງວານອິສຣາເອນທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ ເໝືອນດັ່ງເມັດເຂົ້າຖືກຮ່ອນໃນຕະແກງ, ແຕ່ແມ່ນວ່າຈະບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ເມັດນ້ອຍທີ່ສຸດຕົກລົງເຖິງພື້ນດິນ.”

> “God is now testing and proving His people. Character is being developed. Angels are weighing moral worth, and keeping a faithful record of all the acts of the children of men. Among God’s professed people are corrupt hearts; but they will be tested and proved. That God who reads the hearts of everyone, will bring to light hidden things of darkness where they are often least suspected, that stumbling blocks which have hindered the progress of truth may be removed, and God have a clean and holy people to declare His statutes and judgments.

> “ໃນບັດນີ້ ພຣະເຈົ້າກຳລັງທົດສອບ ແລະພິສູດປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ອຸປນິສັຍກຳລັງຖືກພັດທະນາ. ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຊັ່ງນ້ຳໜັກຄຸນຄ່າທາງສິນທຳ ແລະບັນທຶກການກະທຳທັງປວງຂອງບຸດຫຼານແຫ່ງມະນຸດໄວ້ຢ່າງສັດຊື່. ໃນທ່າມກາງຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ມີໃຈທີ່ເສື່ອມຊາມຢູ່; ແຕ່ພວກເຂົາຈະຖືກທົດສອບ ແລະພິສູດ. ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງອ່ານຈິດໃຈຂອງທຸກຄົນ ຈະນຳເອົາສິ່ງລີ້ລັບແຫ່ງຄວາມມືດອອກມາເປີດເຜີຍ ໃນບ່ອນທີ່ມັກຈະຖືກສົງໄສນ້ອຍທີ່ສຸດ, ເພື່ອວ່າເຄື່ອງກີດຂວາງທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຂັດຂວາງຄວາມກ້າວໜ້າຂອງຄວາມຈິງຈະຖືກຍົກອອກໄປ ແລະພຣະເຈົ້າຈະມີປະຊາຊົນທີ່ສະອາດ ແລະບໍລິສຸດ ເພື່ອປະກາດຂໍ້ກຳນົດ ແລະຄຳພິພາກສາຂອງພຣະອົງ.”

> “The Captain of our salvation leads His people on step by step, purifying and fitting them for translation, and leaving in the rear those who are disposed to draw off from the body, who are not willing to be led, and are satisfied with their own righteousness. ‘If therefore the light that is in thee be darkness, how great is that darkness!’ No greater delusion can deceive the human mind than that which leads men to indulge a self-confident spirit, to believe that they are right and in the light, when they are drawing away from God’s people, and their cherished light is darkness.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

> “ພຣະຜູ້ນໍາແຫ່ງຄວາມລອດຂອງພວກເຮົາ ຊົງນໍາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄປທີລະຂັ້ນຕອນ ຊໍາລະພວກເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເໝາະສົມສໍາລັບການຖືກຍົກຍ້າຍໄປ, ແລະຊົງປະໃຫ້ໄວ້ທາງດ້ານຫຼັງ ບັນດາຜູ້ທີ່ມີໃຈໂນ້ມອອກຫ່າງຈາກກຸ່ມກາຍ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຈະຖືກນໍາພາ, ແລະພໍໃຈຢູ່ກັບຄວາມຊອບທໍາຂອງຕົນເອງ. ‘ເຫດສະນັ້ນ ຖ້າຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຢູ່ໃນທ່ານເປັນຄວາມມືດ ຄວາມມືດນັ້ນຈະໃຫຍ່ຫຼວງເພີຍໃດ!’ ບໍ່ມີຄວາມຫຼົງຜິດອັນໃດທີ່ຈະຫຼອກລວງຈິດໃຈມະນຸດໄດ້ຫຼາຍໄປກວ່າຄວາມຫຼົງຜິດອັນນັ້ນ ຊຶ່ງນໍາຄົນໃຫ້ປ່ອຍໃຈຕາມຈິດວິນຍານແຫ່ງຄວາມໝັ້ນໃຈໃນຕົນເອງ, ໃຫ້ເຊື່ອວ່າພວກເຂົາຖືກຕ້ອງ ແລະຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກໍາລັງຖອຍຫ່າງອອກຈາກປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມສະຫວ່າງທີ່ພວກເຂົາຖະໜອມໄວ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຄວາມມືດ.” Testimonies, volume 1, 332, 333.

The phrase “bringeth good tidings” is repeated twice in the passage of Isaiah to identify the history of the Midnight Cry, as does the verses that lead to Isaiah’s description of the unity that is accomplished when the precious is separated from the vile.

ຄຳວ່າ “ນຳຂ່າວປະເສີດມາ” ຖືກກ່າວຊ້ຳເຖິງສອງເທື່ອໃນຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຂອງພຣະທຳເອຊາຢາ ເພື່ອຊີ້ບອກປະຫວັດຂອງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ນຳໄປສູ່ຄຳບັນຍາຍຂອງເອຊາຢາກ່ຽວກັບຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວທີ່ສຳເລັດຂຶ້ນເມື່ອສິ່ງມີຄ່າຖືກແຍກອອກຈາກສິ່ງຊົ່ວຊ້າ.

> Awake, awake; put on thy strength, O Zion; put on thy beautiful garments, O Jerusalem, the holy city: for henceforth there shall no more come into thee the uncircumcised and the unclean. Shake thyself from the dust; arise, and sit down, O Jerusalem: loose thyself from the bands of thy neck, O captive daughter of Zion. Isaiah 52:1, 2.

> ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນ, ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນ; ຈົ່ງສວມໃສ່ກຳລັງຂອງເຈົ້າ, ໂອ ສີໂອນ; ຈົ່ງສວມໃສ່ອາພອນອັນງົດງາມຂອງເຈົ້າ, ໂອ ເຢຣູຊາເລັມ, ນະຄອນບໍລິສຸດ: ເພາະວ່ານັບແຕ່ນີ້ໄປ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ ແລະ ຜູ້ບໍ່ສະອາດ ຈະບໍ່ເຂົ້າມາໃນເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ. ຈົ່ງສັ່ນຝຸ່ນອອກຈາກຕົວເຈົ້າ; ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະ ນັ່ງລົງ, ໂອ ເຢຣູຊາເລັມ: ຈົ່ງແກ້ເຄື່ອງຈອງທີ່ຄໍຂອງເຈົ້າອອກ, ໂອ ບຸດສາວເຊີຍຂອງສີໂອນ. ເອຊາຢາ 52:1, 2.

Jeremiah represents those in the first disappointment, that recognize they are in the tarrying time. Isaiah commands those same persons to “awake, awake.” They awake and ultimately arrive to a point where there will no longer be any uncircumcised and unclean in God’s church, for they will have accomplished the work of separating the precious and the vile. “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ຜູ້ຊຶ່ງຮັບຮູ້ວ່າຕົນກຳລັງຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງການຄອຍຊ້າ. ອິຊາຢາໄດ້ບັນຊາບຸກຄົນດຽວກັນເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ “ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນ, ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນ.” ພວກເຂົາກໍຕື່ນຂຶ້ນ ແລະໃນທີ່ສຸດກໍມາເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບສຸໜັດ ແລະບໍ່ສະອາດຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ກະທຳວຽກແຫ່ງການແຍກສິ່ງທີ່ປະເສີດອອກຈາກສິ່ງທີ່ຊົ່ວຊ້າແລ້ວ. “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະສົງໃຫ້ຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ກ່ອນທີ່ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງຈະຕົກລົງເທິງໂລກຢ່າງແຈ້ງຊັດຍິ່ງຂຶ້ນ.”

> “We are rapidly nearing the close of this earth’s history. The end is very near, much nearer than many suppose, and I feel burdened to urge upon our people the necessity of seeking the Lord earnestly. Many are asleep, and what can be said to arouse them from their carnal slumber? The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.

> “ພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງປະຫວັດສາດໂລກນີ້ຢ່າງວ່ອງໄວ. ວາລະສຸດທ້າຍນັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາຫຼາຍຍິ່ງ, ໃກ້ກວ່າທີ່ຫຼາຍຄົນຄາດຄິດໄວ້ຫຼາຍນັກ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກໜັກໃຈທີ່ຈະເຕືອນປະຊາຊົນຂອງເຮົາເຖິງຄວາມຈຳເປັນໃນການສະແຫວງຫາພຣະອົງຢ່າງຈິງຈັງ. ຫຼາຍຄົນກຳລັງຫຼັບໄຫຼ, ແລະຈະກ່າວສິ່ງໃດໄດ້ເພື່ອປຸກພວກເຂົາໃຫ້ຕື່ນຈາກຄວາມຫຼັບໄຫຼຝ່າຍເນື້ອໜັງຂອງພວກເຂົາ? ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະສົງໃຫ້ຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ກ່ອນທີ່ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງຈະຕົກລົງເທິງໂລກຢ່າງແຈ້ງຊັດຍິ່ງຂຶ້ນ.”

> “‘Who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’

> “‘ຜູ້ໃດຈະອາດທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະຜູ້ໃດຈະຍືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດພຣະອົງ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫລອມ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຄົນຟອກຜ້າ: ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫລອມ ແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ: ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະບຸດທັງຫລາຍຂອງເລວີ ແລະຈະຊຳລະພວກເຂົາເໝືອນຄຳ ແລະເງິນ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະຢາເວດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ.’”

> “Christ will remove every pretentious cloak. No mingling of the true with the spurious can deceive him. ‘He is like a refiner’s fire,’ separating the precious from the vile, the dross from the gold.

> “ພຣະຄຣິດຈະຊົງເປີດເຜยໃຫ້ເຫັນທຸກໆເຄື່ອງປິດບັງແຫ່ງການເສແສ້ງ. ການປະປົນຂອງສິ່ງທີ່ແທ້ກັບສິ່ງທີ່ປອມບໍ່ອາດຫຼອກລວງພຣະອົງໄດ້. ‘ພຣະອົງຊົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫຼອມ,’ ຊຶ່ງແຍກສິ່ງອັນປະເສີດອອກຈາກສິ່ງອັນຕ່ຳຊ້າ, ແຍກຂີ້ຕະກອນອອກຈາກຄຳ.”

> “Like the Levites, God’s chosen people are set apart by him for his special work. Every true Christian bears priestly credentials. He is honored with the sacred responsibility of representing to the world the character of his Heavenly Father. He is to heed well the words, ‘Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.’

> “ດັ່ງເຊັ່ນຄົນເລວີ ປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄດ້ຖືກແຍກໄວ້ໂດຍພຣະອົງເພື່ອພຣະລາຊະກິດພິເສດຂອງພຣະອົງ. ຄຣິດສະຕຽນແທ້ທຸກຄົນມີຖານະແຫ່ງປຸໂຣຫິດ. ເຂົາໄດ້ຮັບກຽດດ້ວຍຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນສັກສິດ ໃນການເປັນຕົວແທນຕໍ່ໂລກເຖິງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະບິດາໃນສະຫວັນຂອງເຂົາ. ເຂົາຄວນຮັບຟັງພຣະດຳລັດນີ້ຢ່າງຖ່ອງແທ້ວ່າ, ‘ເຫດສະນັ້ນ ທ່ານທັງຫຼາຍຈົ່ງບໍລິບູນ ເໝືອນດັ່ງພຣະບິດາຂອງທ່ານຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນຊົງບໍລິບູນ.’”

> “‘But unto you that fear my name shall the Sun of Righteousness arise with healing in his wings; and ye shall go forth, and grow up as calves of the stall. And ye shall tread down the wicked; for they shall be ashes under the soles of your feet in the day that I shall do this, saith the Lord of hosts.

> “‘ແຕ່ສໍາລັບພວກເຈົ້າຜູ້ຍໍາເກງນາມຂອງເຮົາ ດວງຕາເວັນແຫ່ງຄວາມຊອບທໍາຈະຂຶ້ນມາ ພ້ອມດ້ວຍການຮັກສາໂລກຢູ່ໃນປີກຂອງພຣະອົງ; ແລະພວກເຈົ້າຈະອອກໄປ ແລະເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນດັ່ງລູກງົວທີ່ຢູ່ໃນຄອກ. ແລະພວກເຈົ້າຈະຢຽບຍ່ໍາຄົນອະທໍາ; ເພາະພວກເຂົາຈະເປັນຂີ້ເຖົ່າຢູ່ໃຕ້ຝ່າເທົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ໃນວັນທີ່ເຮົາຈະກະທໍາການນີ້, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້.”

> “‘Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and the judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: and he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse.’” Review and Herald, November 8, 1906.

> “‘ຈົ່ງລະນຶກເຖິງພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ, ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ບັນຊາແກ່ເຂົາທີ່ໂຮເຣັບ ເພື່ອຊາວອິສຣາເອນທັງປວງ, ພ້ອມດ້ວຍກົດເກນແລະຄຳຕັດສິນທັງຫລາຍ. ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າສະພຶງກົວຂອງພຣະເຢໂຮວາຈະມາເຖິງ; ແລະທ່ານຈະນຳໃຈຂອງພໍ່ທັງຫລາຍໃຫ້ຫັນໄປຫາລູກທັງຫລາຍ, ແລະໃຈຂອງລູກທັງຫລາຍໃຫ້ຫັນໄປຫາພໍ່ຂອງຕົນ, ຢ້ານວ່າເຮົາຈະມາ ແລະຕີແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງ.’” Review and Herald, November 8, 1906.

Those that hold to false doctrines will be separated in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. Those who refuse to allow the creative power of God to produce a personal sanctified experience, will be separated from the “gold” in the history that begins with the “voice” crying in the wilderness. They will remain as Laodiceans, right at the point where Laodicea transcends into Philadelphia.

ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືຄໍາສອນອັນຜິດພາດ ຈະຖືກແຍກອອກໃນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ “ສຽງ” ທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມໃຫ້ລິດເດດແຫ່ງການຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍ່ໃຫ້ເກີດປະສົບການແຫ່ງການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດສ່ວນຕົວ, ຈະຖືກແຍກອອກຈາກ “ຄໍາ” ໃນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ “ສຽງ” ທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ. ພວກເຂົາຈະຍັງຄົງເປັນຊາວລາວດີເຊຍ, ຢູ່ໃນຈຸດທີ່ລາວດີເຊຍຂ້າມຜ່ານໄປສູ່ຟີລາເດນເຟຍ.

The work of separating the precious from the vile is almost totally the work of the messenger of the covenant who comes suddenly to purify the sons of Levi, but we must participate.

ວຽກງານແຫ່ງການແຍກສິ່ງທີ່ມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງທີ່ຕໍ່າຊ້ານ ເກືອບທັງໝົດແມ່ນພຣະລາຊກິດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ຊຶ່ງມາຢ່າງກະທັນຫັນເພື່ອຊໍາລະບັນດາບຸດຫຼານຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ ແຕ່ພວກເຮົາຈໍາເປັນຕ້ອງມີສ່ວນຮ່ວມ.

> Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling. For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure. Do all things without murmurings and disputings: That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world. Philippians 2:12–15.

> ເຫດສະນັ້ນ, ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ານ້ອຍ, ເມື່ອທ່ານໄດ້ເຊື່ອຟັງຢູ່ສະເໝີມາ, ບໍ່ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາທີ່ຂ້ານ້ອຍຢູ່ນຳທ່ານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ບັດນີ້ຍິ່ງຫຼາຍຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ຢູ່ນຳ, ຈົ່ງດຳເນີນຄວາມລອດຂອງຕົນໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍຄວາມຢຳເກງແລະຕົວສັ່ນ. ເພາະວ່າແມ່ນພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງກະທຳຢູ່ໃນທ່ານ ທັງໃຫ້ປະສົງແລະໃຫ້ກະທຳຕາມພຣະປະສົງອັນດີຂອງພຣະອົງ. ຈົ່ງກະທຳທຸກສິ່ງໂດຍປາດສະຈາກການຈົ່ມບົ່ນແລະການໂຕ້ຖຽງ, ເພື່ອທ່ານຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຕຳໜິ ແລະບໍ່ມີໂທດ, ເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ປາດສະຈາກການຕິຕຽນ, ຢູ່ທ່າມກາງຊົນຊາດທີ່ຄົດຄ້ຽວແລະວິບັດ, ທ່າມກາງພວກເຂົານັ້ນທ່ານສ່ອງແສງດັ່ງດວງສະຫວ່າງໃນໂລກ. ຟີລິບປອຍ 2:12–15.

Jeremiah was told to separate the precious from the vile if he desired to be God’s spokesman in the coming judgment. The fact that Jeremiah was hearing God’s counsel to him, demonstrated the presence of the Comforter was already available if he chose to take up the work.

ເຢເຣມີຢາໄດ້ຮັບຄໍາບອກໃຫ້ແຍກສິ່ງທີ່ມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງທີ່ຊົ່ວຊ້າ ຖ້າຫາກລາວປາຖະໜາທີ່ຈະເປັນໂຄສົກຂອງພຣະເຈົ້າໃນການພິພາກສາທີ່ກໍາລັງຈະມາ. ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ເຢເຣມີຢາກໍາລັງໄດ້ຍິນຄໍາປຶກສາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມີຕໍ່ລາວ ນັ້ນໄດ້ສະແດງວ່າ ການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນໄດ້ມີພ້ອມຢູ່ແລ້ວ ຖ້າຫາກລາວເລືອກທີ່ຈະຮັບເອົາພາລະກິດນັ້ນ.

> “The work of gaining salvation is one of copartnership, a joint operation. There is to be co-operation between God and the repentant sinner. This is necessary for the formation of right principles in the character. Man is to make earnest efforts to overcome that which hinders him from attaining to perfection. But he is wholly dependent upon God for success. Human effort of itself is not sufficient. Without the aid of divine power it avails nothing. God works and man works. Resistance of temptation must come from man, who must draw his power from God. On the one side there is infinite wisdom, compassion, and power; on the other, weakness, sinfulness, absolute helplessness.

> “ວຽກງານແຫ່ງການໄດ້ຮັບຄວາມລອດນັ້ນເປັນການຮ່ວມມືກັນ, ເປັນການດໍາເນີນງານຮ່ວມກັນ. ຈະຕ້ອງມີການຮ່ວມມືລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບຄົນບາບຜູ້ກັບໃຈ. ສິ່ງນີ້ເປັນຄວາມຈໍາເປັນສໍາລັບການກໍ່ຮ່າງຫຼັກການອັນຖືກຕ້ອງໃນອຸປນິໄສ. ມະນຸດຈະຕ້ອງພະຍາຍາມຢ່າງຈິງຈັງເພື່ອເອົາຊະນະສິ່ງທີ່ຂັດຂວາງເຂົາຈາກການບັນລຸຄວາມຄົບຖ້ວນ. ແຕ່ເຂົາຕ້ອງພຶ່ງພາພຣະເຈົ້າໂດຍສິ້ນເຊີງເພື່ອຄວາມສໍາເລັດ. ຄວາມພະຍາຍາມຂອງມະນຸດໂດຍລໍາພັງນັ້ນບໍ່ພຽງພໍ. ປາດສະຈາກການຊ່ອຍເຫຼືອແຫ່ງລິດອໍານາດຈາກສະຫວັນ ມັນບໍ່ເກີດຜົນອັນໃດເລີຍ. ພຣະເຈົ້າຊົງກະທໍາ ແລະ ມະນຸດກໍກະທໍາ. ການຕ້ານທານຕໍ່ການລໍ້ລວງຈະຕ້ອງມາຈາກມະນຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງຕ້ອງດຶງເອົາກໍາລັງຂອງຕົນຈາກພຣະເຈົ້າ. ຝ່າຍໜຶ່ງມີພຣະປັນຍາ, ຄວາມກະລຸນາສົງສານ, ແລະ ລິດອໍານາດອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ; ອີກຝ່າຍໜຶ່ງມີຄວາມອ່ອນແອ, ຄວາມເປັນຄົນບາບ, ແລະ ຄວາມໝົດຫວັງໂດຍສິ້ນເຊີງ.”

> “God wishes us to have the mastery over ourselves. But He cannot help us without our consent and co-operation. The divine Spirit works through the powers and faculties given to man. Of ourselves, we are not able to bring the purposes and desires and inclinations into harmony with the will of God; but if we are ‘willing to be made willing,’ the Saviour will accomplish this for us, ‘Casting down imaginations, and every high thing that exalteth itself against the knowledge of God, and bringing into captivity every thought to the obedience of Christ.’ 2 Corinthians 10:5.” Acts of the Apostles, 482.

> “ພຣະເຈົ້າຊົງປາຖະໜາໃຫ້ພວກເຮົາມີອຳນາດຄອບງຳເໜືອຕົນເອງ. ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ອາດຊ່ວຍພວກເຮົາໄດ້ ຫາກປາດສະຈາກຄວາມຍິນຍອມແລະຄວາມຮ່ວມມືຂອງພວກເຮົາ. ພຣະວິນຍານອັນສະຫວັນດຳເນີນພຣະລາຊກິດຜ່ານທາງພະລັງແລະຄວາມສາມາດທີ່ປະທານແກ່ມະນຸດ. ໂດຍລຳພັງຕົວຂອງພວກເຮົາເອງ ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດນຳຈຸດປະສົງ ຄວາມປາຖະໜາ ແລະແນວໂນ້ມຂອງຈິດໃຈ ໃຫ້ກົງກັນກັບພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້; ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາ ‘ເຕັມໃຈທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ເຕັມໃຈ,’ ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຈະຊົງກະທຳສິ່ງນີ້ເພື່ອພວກເຮົາ, ‘ທຳລາຍຄວາມຄິດປຸງແຕ່ງ ແລະທຸກສິ່ງສູງສົ່ງທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານຄວາມຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ ແລະນຳທຸກຄວາມຄິດໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ການຈຳນົນເຊື່ອຟັງພຣະຄຣິດ.’ 2 Corinthians 10:5.” Acts of the Apostles, 482.

The three and a half days of Revelation eleven, when the dry bones are dead in the street, is a symbol of a “wilderness,” and a “wilderness” represents the “seven times” of Leviticus twenty-six. At the end of the scattering of the three and a half days, those called to be among the one hundred and forty-four thousand are to “awake” and “shake off the dust.” Sister White says “The Lord would have his church purified, before his judgments shall fall more signally upon the world.”

ສາມມື້ເຄິ່ງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11, ເມື່ອກະດູກແຫ້ງນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ, ເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ຖິ່ນກັນດານ,” ແລະ “ຖິ່ນກັນດານ” ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີ 26. ໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍຂອງສາມມື້ເຄິ່ງນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນໃຫ້ຢູ່ໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຈະຕ້ອງ “ຕື່ນຂຶ້ນ” ແລະ “ສັ່ນຝຸ່ນອອກ.” ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວວ່າ “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະສົງໃຫ້ຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ກ່ອນທີ່ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງຈະຕົກລົງເໜືອໂລກຢ່າງເດັ່ນຊັດຫຼາຍຂຶ້ນ.”

In connection with a “purified church” she references Jeremiah’s separation process that removes the “precious from the vile.” She also connects it with Malachi chapter three, where a messenger prepares the way for the messenger of the covenant. The messenger that prepares the way is Isaiah’s “voice crying in the wilderness.” The messenger of the covenant is Christ, who is preparing to enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand, who “like” “the Levites,” “are set apart by him for his special work.” She then identifies them as priests, and quotes Jesus who says, “Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.”

ໃນຄວາມເກື່ອງພັນກັບ “ຄຣິດຈັກທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ” ນາງໄດ້ອ້າງເຖິງຂະບວນການແຍກອອກຂອງເຢເຣມີຢາ ຊຶ່ງກຳຈັດ “ສິ່ງປະເສີດອອກຈາກສິ່ງຕ່ຳຊ້າ.” ນາງຍັງເຊື່ອມໂຍງເລື່ອງນີ້ເຂົ້າກັບມາລາກີບົດທີສາມ ບ່ອນທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນໜຶ່ງຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຕຽມທາງນັ້ນຄື “ສຽງຂອງຜູ້ຮ້ອງໃນຖິ່ນກັນດານ” ຂອງເອຊາຢາ. ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍານັ້ນຄືພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງກຳລັງຕຽມເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ຜູ້ທີ່ “ດັ່ງ” “ພວກເລວີ,” “ຖືກພຣະອົງແຍກໄວ້ສຳລັບພຣະລາຊກິດພິເສດຂອງພຣະອົງ.” ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ລະບຸພວກເຂົາວ່າເປັນປຸໂຣຫິດ, ແລະອ້າງພຣະເຢຊູຜູ້ຊົງຕັດວ່າ, “ເຫດສະນັ້ນ ພວກທ່ານຈົ່ງສົມບູນແບບ, ເໝືອນດັ່ງພຣະບິດາຂອງພວກທ່ານຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນຊົງສົມບູນແບບ.”

There is a purification process that is marked at the end of the period of the tarrying time, for the Lord has a special work for the one hundred and forty-four thousand to accomplish, and He will have a purified church before “his judgments shall fall more signally upon the world.” His judgments are already in the world, but at the Sunday law, “God’s destructive judgments” begin to fall.

ມີຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງໜຶ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນຕອນທ້າຍຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ, ເພາະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີພາລະກິດພິເສດສຳລັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃຫ້ສຳເລັດ, ແລະພຣະອົງຈະຊົງມີຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວກ່ອນທີ່ “ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງຈະຕົກລົງເໜືອໂລກຢ່າງເດັ່ນຊັດຍິ່ງຂຶ້ນ.” ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມີຢູ່ໃນໂລກແລ້ວ, ແຕ່ເມື່ອມີກົດໝາຍວັນອາທິດ “ການພິພາກສາແຫ່ງການທຳລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ” ຈະເລີ່ມຕົກລົງ.

Those judgments are a “time of mercy for those who have never known the truth.” But there is no mercy in those judgments for those who would not enter into the necessary purification process. The “judgments,” which “fall more signally” identify judgments that are signs. They represent a signal, and the Holy Spirit uses the chaos and confusion accomplished by those judgments, to mark a distinction between those who keep “the spurious rest day” and those who “conscientiously keep the Sabbath of the Lord,” for this is the only way the “world can be warned.” The judgments that are signals are the backdrop that the Holy Spirit uses to direct God’s children that are still in Babylon, to recognize the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

ການພິພາກສາເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນ “ເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ.” ແຕ່ໃນການພິພາກສາເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ມີພຣະກະລຸນາສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມເຂົ້າສູ່ຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດອັນຈໍາເປັນ. “ການພິພາກສາ,” ຊຶ່ງ “ຕົກລົງຢ່າງເດັ່ນຊັດຍິ່ງ,” ຊີ້ບອກເຖິງການພິພາກສາທີ່ເປັນໝາຍສໍາຄັນ. ມັນເປັນສັນຍານ, ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງໃຊ້ຄວາມວຸ່ນວາຍແລະຄວາມສັບສົນທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍການພິພາກສາເຫຼົ່ານັ້ນ ເພື່ອຂີດເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັກສາ “ວັນພັກອັນປອມປົນ” ກັບຜູ້ທີ່ “ຮັກສາວັນຊະບາໂຕຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍມະໂນທໍາຢ່າງຊື່ສັດ,” ເພາະນີ້ແມ່ນວິທີດຽວທີ່ “ໂລກຈະຖືກເຕືອນ.” ການພິພາກສາທີ່ເປັນສັນຍານນັ້ນເປັນພາບພື້ນຫຼັງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຊົງໃຊ້ເພື່ອນໍາພາບຸດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນ ໃຫ້ຮູ້ຈັກທຸງສັນຍານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ.

But Sister White doesn’t simply reference Malachi chapter three, she also includes the closing verses of the book of Malachi chapter four, and once again references the “voice” that was to prepare the way for the messenger of the covenant. Those closing verses are not about the preparation for the messenger of the covenant, they are about remembering the law of Moses, and the turning of the hearts of the fathers to the children and vice versa. The “voice” first prepares for Christ, as the messenger of the covenant, to suddenly come to His temple and purify His disappointed people who have been awakened, that they might accomplish the work of the ensign. Then Malachi addresses another aspect of the work of the “voice.”

ແຕ່ ຊິດສະເຕີ ວາຍ ບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ອ້າງເຖິງມາລາກີບົດທີສາມເທົ່ານັ້ນ; ນາງຍັງໄດ້ຮວມເອົາຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງພຣະທຳມາລາກີບົດທີສີ່ໄວ້ດ້ວຍ, ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງໄດ້ອ້າງເຖິງ “ສຽງ” ທີ່ຈະຕ້ອງຈັດຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ຂໍ້ສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງການຕຽມພ້ອມສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ແຕ່ກ່າວເຖິງການລະນຶກເຖິງພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ, ແລະການຫັນໃຈຂອງພໍ່ໄປຫາລູກ ແລະຂອງລູກໄປຫາພໍ່. “ສຽງ” ນັ້ນກ່ອນອື່ນໝົດໄດ້ຈັດຕຽມທາງສຳລັບພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ໃຫ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະຊຳລະປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຜູ້ຜິດຫວັງແຕ່ໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະສາມາດບັນລຸວຽກງານຂອງທຸງສັນຍານ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ມາລາກີຈຶ່ງກ່າວເຖິງອີກດ້ານໜຶ່ງຂອງພາລະກິດຂອງ “ສຽງ” ນັ້ນ.

He “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and He will do this work in relation to the law given at Horeb. Elijah, who is also Isaiah’s “voice,” will identify the sins of God’s people. It is part of the purification process. There is only one definition of sin, that being the transgression of the law given at Horeb. John the Baptist was Elijah, and his work included that very element.

ພຣະອົງ “ຈະຫັນໃຈຂອງພໍ່ໄປຫາລູກ, ແລະໃຈຂອງລູກໄປຫາພໍ່ຂອງພວກເຂົາ,” ແລະພຣະອົງຈະກະທຳພະລາຊະກິດນີ້ໃນຄວາມສຳພັນກັບພຣະບັນຍັດທີ່ໄດ້ປະທານໄວ້ທີ່ໂຮເຣັບ. ເອລີຢາ, ຜູ້ຊຶ່ງກໍແມ່ນ “ສຽງ” ຂອງເອຊາຢາດ້ວຍນັ້ນ, ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນບາບຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ມີຄຳນິຍາມຂອງບາບພຽງຢ່າງດຽວເທົ່ານັ້ນ, ຄືການລະເມີດພຣະບັນຍັດທີ່ໄດ້ປະທານໄວ້ທີ່ໂຮເຣັບ. ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາແມ່ນເອລີຢາ, ແລະພະລາຊະກິດຂອງທ່ານກໍລວມມີອົງປະກອບນັ້ນຢ່າງແນ່ນອນ.

> In those days came John the Baptist, preaching in the wilderness of Judaea, And saying, Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand. For this is he that was spoken of by the prophet Esaias, saying, The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight. And the same John had his raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey. Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come?

> ໃນສະໄໝນັ້ນ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາໄດ້ມາ ປະກາດຢູ່ໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານແຫ່ງແຂວງຢູດາຍ, ແລະເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງກັບໃຈເສຍໃໝ່ ເພາະວ່າອານາຈັກແຫ່ງສະຫວັນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.” ເພາະຜູ້ນີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ທີ່ສາດສະດາເອຊາຢາໄດ້ກ່າວເຖິງໄວ້ວ່າ, “ສຽງຂອງຜູ້ໜຶ່ງຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານວ່າ, ຈົ່ງຈັດຕຽມທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈົ່ງເຮັດເສັ້ນທາງຂອງພຣະອົງໃຫ້ກົງ.” ໂຢຮັນຄົນນັ້ນນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍຂົນອູດ ແລະຄາດແອວດ້ວຍສາຍໜັງ; ອາຫານຂອງລາວຄືຕັກແຕນ ແລະນ້ຳເຜິ້ງປ່າ. ແລ້ວຊາວເຢຣູຊາເລັມ, ຊາວຢູດາຍທັງໝົດ, ແລະປະຊາຊົນທົ່ວເຂດຮອບແມ່ນ້ຳຢໍແດນ ພາກັນອອກໄປຫາລາວ, ແລະໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາຈາກລາວໃນແມ່ນ້ຳຢໍແດນ ໂດຍສາລະພາບບາບຂອງຕົນ. ແຕ່ເມື່ອລາວເຫັນພວກຟາຣີຊາຍ ແລະພວກຊາດູກາຍຫຼາຍຄົນ ມາຮັບບັບຕິສະມາຈາກລາວ, ລາວກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ພວກຊາດງູຮ້າຍເອີຍ, ໃຜໄດ້ເຕືອນພວກທ່ານໃຫ້ໜີພົ້ນຈາກພຣະພິໂລດທີ່ຈະມານັ້ນ?”

> Bring forth therefore fruits meet for repentance: And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:1–12.

> ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເກີດຜົນອັນສົມຄວນແກ່ການກັບໃຈເສຍໃໝ່; ແລະຢ່າຄິດເວົ້າຢູ່ໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ພວກເຮົາມີອັບຣາຮາມເປັນບິດາ; ເພາະຂ້າພະເຈົ້າບອກພວກທ່ານວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງສາມາດຍົກບຸດຫຼານໃຫ້ແກ່ອັບຣາຮາມຈາກກ້ອນຫີນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ບັດນີ້ ຂວານກໍໄດ້ວາງໄວ້ທີ່ຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້ແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ທຸກຕົ້ນທີ່ບໍ່ເກີດຜົນດີ ກໍຈະຖືກຕັດລົງ ແລະຖືກໂຍນເຂົ້າໃນໄຟ. ຝ່າຍຂ້າພະເຈົ້າ ໃຫ້ບັບຕິສະມາແກ່ພວກທ່ານດ້ວຍນ້ຳເພື່ອການກັບໃຈເສຍໃໝ່; ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ສະເດັດມາພາຍຫຼັງຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ ຊົງລິດເດດຍິ່ງກວ່າຂ້າພະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ຈະຫາບເກີບຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ສົມຄວນ; ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ບັບຕິສະມາແກ່ພວກທ່ານດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະດ້ວຍໄຟ. ພຣະອົງຊົງຖືພັດວັດເຂົ້າຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງຈະຊົງຊຳລະລານນວດເຂົ້າຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະຈະຊົງເກັບເຂົ້າສາລີຂອງພຣະອົງເຂົ້າໄວ້ໃນຍຸ້ງ; ແຕ່ແກບນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງເຜົາເສຍດ້ວຍໄຟທີ່ບໍ່ດັບ. ມັດທາຍ 3:1–12.

John the Baptist came to the “wilderness” of the three and a half days of Revelation eleven, for all the prophets are speaking more of the last days, than the days in which they lived. He brought a message to repent from sin, for the kingdom of heaven was at hand, just as the Revelation of Jesus Christ is opened up when “the time is at hand.” John the Baptist illustrates the work of the “voice,” for according to Jesus, he was also Elijah that was to come.

ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ໄດ້ມາສູ່ “ຖິ່ນກັນດານ” ຂອງສາມມື້ເຄິ່ງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11, ເພາະວ່າບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫລາຍກຳລັງກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍຫລາຍກວ່າວັນເວລາທີ່ພວກເຂົາມີຊີວິດຢູ່. ທ່ານໄດ້ນຳຂ່າວສານໃຫ້ກັບໃຈຈາກບາບ, ເພາະວ່າອານາຈັກແຫ່ງສະຫວັນຢູ່ໃກ້ແລ້ວ, ດັ່ງດຽວກັນກັບທີ່ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດຖືກເປີດເຜີຍອອກເມື່ອ “ເວລາຢູ່ໃກ້ແລ້ວ.” ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ເປັນພາບປະກອບແຫ່ງພາລະກິດຂອງ “ສຽງ,” ເພາະຕາມພຣະເຢຊູແລ້ວ, ທ່ານກໍແມ່ນເອລີຢາຜູ້ທີ່ຈະມານັ້ນດ້ວຍ.

> For all the prophets and the law prophesied until John. And if ye will receive it, this is Elias, which was for to come. He that hath ears to hear, let him hear. Matthew 11:13–15.

> ເພາະວ່າບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ພຣະບັນຍັດໄດ້ພະຍາກອນມາຈົນເຖິງໂຢຮັນ. ແລະຖ້າທ່ານທັງຫຼາຍຍິນດີຮັບໄວ້, ຜູ້ນີ້ແມ່ນເອລີຢາຜູ້ທີ່ຈະຕ້ອງມາ. ຜູ້ໃດມີຫູສໍາລັບຟັງ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງເຖີດ. ມັດທາຍ 11:13–15.

Jesus identifies that the prophetic identity of John the Baptist was a test. He states directly, “if ye will receive it”. Then Jesus encourages His disciples to receive it by saying, “He that hath ears to hear, let him hear.” Let him hear what? Let him hear who the voice is that comes to the final wilderness of the Bible, and prepares the way for the messenger of the covenant to prepare the one hundred and forty-four thousand to do a special work during a time of the signal judgments of God.

ພຣະເຢຊູຊີ້ບອກວ່າ ອັດຕະລັກທາງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມານັ້ນເປັນການທົດສອບ. ພຣະອົງຕັດຢ່າງກົງໄປກົງມາວ່າ, “ຖ້າພວກທ່ານຈະຍອມຮັບສິ່ງນີ້”. ແລ້ວພຣະເຢຊູກໍຊົງໜຸນໃຈພວກສາວົກຂອງພຣະອົງໃຫ້ຮັບເອົາສິ່ງນັ້ນ ໂດຍການກ່າວວ່າ, “ຜູ້ໃດມີຫູສຳລັບຟັງ ກໍຈົ່ງຟັງເຖີດ.” ໃຫ້ເຂົາຟັງຫຍັງ? ໃຫ້ເຂົາຟັງວ່າ ຜູ້ໃດເປັນສຽງທີ່ມາສູ່ຖິ່ນກັນດານຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນພຣະຄຳພີ ແລະຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເພື່ອຈັດຕຽມຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ໃຫ້ກະທຳພາລະກິດພິເສດໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການພິພາກສາອັນເປັນໝາຍສຳຄັນຂອງພຣະເຈົ້າ.

John wore “a raiment of camel’s hair, and a leathern girdle about his loins; and his meat was locusts and wild honey.” His “meat” was the message of Islam, for the word “locusts” represents Islam, and honey is the word of God, that was sweet in his mouth. The sweet message he ate was about the “wild” Arabian ass, the very first symbol of Islam in the Scriptures. The sweet message of the wild Arabian ass of Islam, which is also represented by “locusts” was also woven into his raiment, for camel’s are another symbol of Islam. It is not a wresting of the word “locusts” to use it as a symbol of Islam, even if the food John ate was referencing the locust tree, and not the insects. The word “locusts” is a symbol of Islam, and John was not representing the eating of any physical food, his diet was a symbol of the prophetic message he had eaten.

ໂຢຮັນນຸ່ງ “ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍຂົນອູດ ແລະ ຄາດໜັງຮັດແອວຢູ່ຮອບແອວຂອງທ່ານ; ແລະ ອາຫານຂອງທ່ານແມ່ນຕັກແຕນ ແລະ ນ້ຳເຜິ້ງປ່າ.” “ອາຫານ” ຂອງທ່ານແມ່ນຂ່າວສານຂອງອິດສະລາມ, ເພາະວ່າຄຳວ່າ “ຕັກແຕນ” ເປັນຕົວແທນຂອງອິດສະລາມ, ແລະ ນ້ຳເຜິ້ງແມ່ນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຫວານຢູ່ໃນປາກຂອງທ່ານ. ຂ່າວສານອັນຫວານທີ່ທ່ານໄດ້ກິນນັ້ນ ແມ່ນກ່ຽວກັບ “ລາປ່າ” ແຫ່ງອາຣາເບຍ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກທຳອິດທີ່ສຸດຂອງອິດສະລາມໃນພຣະຄຳພີ. ຂ່າວສານອັນຫວານຂອງລາປ່າແຫ່ງອາຣາເບຍຂອງອິດສະລາມ, ຊຶ່ງກໍຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ຕັກແຕນ” ດ້ວຍນັ້ນ, ກໍໄດ້ຖືກຖັກທໍໄວ້ໃນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງທ່ານເຊັ່ນກັນ, ເພາະອູດກໍເປັນອີກສັນຍາລັກໜຶ່ງຂອງອິດສະລາມ. ການນຳໃຊ້ຄຳວ່າ “ຕັກແຕນ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນການບິດເບືອນພຣະຄຳ, ແມ່ນແມ່ນວ່າອາຫານທີ່ໂຢຮັນກິນນັ້ນຈະອ້າງເຖິງຕົ້ນຕັກແຕນ ແລະ ບໍ່ແມ່ນແມງໄມ້ກໍຕາມ. ຄຳວ່າ “ຕັກແຕນ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ, ແລະ ໂຢຮັນບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນການກິນອາຫານຝ່າຍກາຍໃດໆ; ອາຫານຂອງທ່ານເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ທ່ານໄດ້ກິນ.

His girdle was the “prophecy” represented in Habakkuk. That prophecy brings together the first disappointment, the tarrying time of the virgins, and the foundations of Adventism as represented upon the sacred charts. Habakkuk was the prophetic girdle that bound all those truths together.

ສາຍຄາດພຣະອົງນັ້ນຄື “ຄຳພະຍາກອນ” ທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະທຳຮາບາກຸກ. ຄຳພະຍາກອນນັ້ນໄດ້ລວບຮວມເອົາຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ເວລາຄອຍຖ້າຂອງພວກຍິງພົມມະຈັນ, ແລະຮາກຖານຂອງອັດເວັນຕິສຶມ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເທິງບັນດາແຜນພັງອັນສັກສິດ. ຮາບາກຸກເປັນດັ່ງສາຍຄາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ທີ່ຜູກມັດຄວາມຈິງທັງປວງນັ້ນໄວ້ດ້ວຍກັນ.

> For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:3, 4.

> ເພາະນິມິດນັ້ນຍັງຄົງມີສໍາລັບເວລາທີ່ກໍານົດໄວ້ ແຕ່ໃນບັ້ນປາຍມັນຈະກ່າວອອກ ແລະຈະບໍ່ມຸສາ; ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຊັກຊ້າ ຈົ່ງຄອຍຖ້າມັນ; ເພາະວ່າມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ. ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນນັ້ນບໍ່ທ່ຽງຕົງຢູ່ໃນຕົວເຂົາ: ແຕ່ຜູ້ຊອບທໍາຈະດໍາລົງຊີວິດໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ. ຮາບາກຸກ 2:3, 4.

The prophetic message that bound together as a girdle the messages that make up the warning of the “voice,” is the parable of the virgins in relation to the vision that tarried, but would speak. The vision of the Midnight Cry produces a distinction between the vile, whose “soul is lifted up” and the precious, who are justified by faith. Justification by faith is the girdle the “voice” wears.

ຂໍ້ຄວາມພະຍາກອນທີ່ມັດຂໍ້ຄວາມຕ່າງໆ ອັນປະກອບເປັນຄຳເຕືອນຂອງ “ສຽງ” ເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍກັນດັ່ງສາຍແອວ ຄື ຄຳອຸປະມາເຣື່ອງພວກຍິງພົມມະຈາຣີ ໃນຄວາມສຳພັນກັບນິມິດທີ່ລ່າຊ້າ ແຕ່ຈະກ່າວອອກມາ. ນິມິດແຫ່ງການຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຈຳແນກລະຫວ່າງຄົນຊົ່ວຊ້າ ຜູ້ຊຶ່ງ “ຈິດວິນຍານຂອງລາວຍົກຕົນຂຶ້ນ” ແລະຄົນປະເສີດ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ. ການຖືກນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ ຄືສາຍແອວທີ່ “ສຽງ” ສວມໃສ່.

> And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins. Isaiah 11:5.

> ຄວາມຊອບທຳຈະເປັນສາຍຄາດແອວແຫ່ງບັ້ນເອວຂອງພຣະອົງ, ແລະຄວາມສັດຊື່ຈະເປັນສາຍຄາດແຫ່ງສະໂພກຂອງພຣະອົງ. ເອຊາຢາ 11:5.

When the “voice crying in the wilderness” of the disappointment arrived, after the disappointment of July 18, 2020, his message was the same message that it had been since September 11, 2001. That message from Elijah to come, to the waiting disappointed dead dry bones is, that Islam is the “signal judgments,” that provide the backdrop for God’s other children in Babylon to learn righteousness.

ເມື່ອ “ສຽງຂອງຜູ້ຮ້ອງໃນຖິ່ນກັນດານ” ແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງໄດ້ມາເຖິງ, ຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ຂ່າວສານຂອງລາວກໍເປັນຂ່າວສານດຽວກັນກັບທີ່ເຄີຍເປັນມານັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຂ່າວສານນັ້ນຈາກເອລີຢາຜູ້ຈະມາ, ຖຶງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວອັນກໍາລັງຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ, ຄືວ່າ ອິສະລາມແມ່ນ “ການພິພາກສາອັນເປັນສັນຍານ,” ຊຶ່ງເປັນພາກພື້ນຫຼັງໃຫ້ແກ່ລູກອື່ນໆຂອງພຣະເຈົ້າໃນບາບີໂລນໄດ້ຮຽນຮູ້ຄວາມຊອບທໍາ.

> The way of the just is uprightness: thou, most upright, dost weigh the path of the just. Yea, in the way of thy judgments, O Lord, have we waited for thee; the desire of our soul is to thy name, and to the remembrance of thee. With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:7–9.

> ທາງຂອງຄົນຊອບທຳນັ້ນທ່ຽງຕົງ; ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຊອບທ່ຽງຢ່າງສູງສຸດ, ພຣະອົງຊົງຊັ່ງຕວງທາງຂອງຄົນຊອບທຳ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໃນທາງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງ, ຂ້າແຕ່ພຣະຢາເວ, ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ຄອຍຖ້າພຣະອົງ; ຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງຈິດວິນຍານຂອງພວກຂ້ານ້ອຍຄືມຸ່ງສູ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ແລະການລະນຶກເຖິງພຣະອົງ. ດ້ວຍຈິດວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ປາຖະໜາຫາພຣະອົງໃນເວລາກາງຄືນ; ແທ້ຈິງແລ້ວ, ດ້ວຍຈິດວິນຍານພາຍໃນຂອງຂ້ານ້ອຍ ຂ້ານ້ອຍຈະສະແຫວງຫາພຣະອົງແຕ່ເຊົ້າ; ເພາະເມື່ອການພິພາກສາຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກ, ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນໂລກຈະຮຽນຮູ້ຄວາມຊອບທຳ. ເອຊາຢາ 26:7–9.

John the Baptist, who was Elijah to come, is the “voice” in the “wilderness” of the three and a half days of Revelation chapter eleven. His work includes identifying the fourth and final generation of Adventism, whose souls are lifted up and who are trusting in the spiritual heritage of their fathers, but sense that the wrath of God is about to come. They are the fourth generation, for they have fully manifested into a generation that is just the opposite of Christ. They are the generation of vipers, but they still point to their father Abraham, to argue that they are actually the generation of the Lamb. The generation of the Lamb are Peter’s chosen generation, they are those who follow the Lamb whithersoever he goeth.

ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນເອລີຢາທີ່ຈະມາ, ເປັນ “ສຽງ” ໃນ “ຖິ່ນກັນດານ” ຂອງສາມມື້ເຄິ່ງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ. ພັນທະກິດຂອງທ່ານຮວມເຖິງການຊີ້ໃຫ້ເຫັນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ແລະຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍຂອງອັດເວັນຕິດ, ຜູ້ຊຶ່ງຈິດວິນຍານຂອງເຂົາຖືກຍົກສູງຂຶ້ນ ແລະກຳລັງວາງໃຈໃນມໍລະດົກທາງວິນຍານຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ, ແຕ່ຮູ້ສຶກວ່າພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຈະມາເຖິງ. ເຂົາເປັນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່, ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ສະແດງຕົນອອກຢ່າງສົມບູນເປັນຊົ່ວອາຍຸທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບພຣະຄຣິດໂດຍສິ້ນເຊີງ. ເຂົາເປັນຊົ່ວອາຍຸຂອງງູພິດ, ແຕ່ເຂົາຍັງອ້າງເຖິງອັບຣາຮາມຜູ້ເປັນບິດາຂອງເຂົາ ເພື່ອໂຕ້ແຍ້ງວ່າແທ້ຈິງແລ້ວເຂົາເປັນຊົ່ວອາຍຸຂອງພຣະເມສານ້ອຍ. ຊົ່ວອາຍຸຂອງພຣະເມສານ້ອຍແມ່ນຊົ່ວອາຍຸທີ່ຖືກເລືອກຂອງເປໂຕ, ຄືຜູ້ທີ່ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍໄປບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ.

John obviously presented the sins of those who came to hear his message, for they repented and were baptized. He also informed them that there is One who would follow him, that would thoroughly purge His floor. That Person is the messenger of the covenant, He is “the dirt brush man” who sweeps the counterfeit coins and jewels out the window and restores the original jewels, that then shine ten times brighter than they did when William Miller was directed by angels in the work of assembling the original jewels in the movement of the first angel.

ໂຢຮັນໄດ້ນຳສະເໜີບາບຂອງຜູ້ທີ່ມາຟັງຂ່າວສານຂອງລາວຢ່າງຊັດແຈ້ງ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ກັບໃຈ ແລະໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາ. ລາວຍັງໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຂົາອີກວ່າ ຈະມີພຣະອົງຜູ້ໜຶ່ງມາຕາມຫຼັງລາວ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຊຳລະລານນວດຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດໝົດຈົດ. ພຣະອົງນັ້ນຄືຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ພຣະອົງຄື “ຊາຍຖູຂີ້ຝຸ່ນ” ຜູ້ກວາດເງິນຕາ ແລະອັນມະນີປອມອອກໄປທາງໜ້າຕ່າງ ແລະຟື້ນຟູອັນມະນີແທ້ເດີມຂຶ້ນມາ ຊຶ່ງຈາກນັ້ນກໍສ່ອງປະກາຍສວ່າງກວ່າເກົ່າສິບເທົ່າ ຫຼາຍກວ່າເມື່ອຄາວທີ່ William Miller ໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳໂດຍທູດສະຫວັນ ໃນວຽກງານຮວບຮວມອັນມະນີແທ້ເດີມໃນການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງທູດອົງທຳອິດ.

John the Baptist was direct in his denunciation of the Laodicean Adventist’s confidence in their father Abraham, for Elijah to come was to turn the hearts of the fathers to the children and vice versa. The principle of biblical application of the first and the last is represented in that work, but so too, is the remedy for those who find themselves in a scattered condition, in the enemies’ land, dead in the wilderness. They must recognize their sins, and the sins of their fathers and repent. In conjunction with recognizing their sins and the father’s sins, they must also admit that they had not been walking with the Lord during the period of the wilderness of three and a half days. Furthermore, they must admit that God was not walking with them during that history.

ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາໄດ້ກ່າວປະນາມຢ່າງກົງໄປກົງມາຕໍ່ຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງອາດເວນຕິດລາໂອດີເຊຍໃນອັບຣາຮາມຜູ້ເປັນບິດາຂອງພວກເຂົາ, ເພາະວ່າເອລີຢາຜູ້ຈະມານັ້ນມີໜ້າທີ່ຫັນໃຈຂອງບັນດາບິດາໄປຫາບັນດາບຸດຫຼານ ແລະຂອງບັນດາບຸດຫຼານໄປຫາບັນດາບິດາເຊັ່ນດຽວກັນ. ຫຼັກການແຫ່ງການນຳໃຊ້ຕາມພຣະຄຳພີຂອງສິ່ງທຳອິດແລະສິ່ງສຸດທ້າຍໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພາລະກິດນັ້ນ, ແຕ່ໃນຂະນະດຽວກັນ ກໍເປັນການສະແດງເຖິງຢາຮັກສາສຳລັບຜູ້ທີ່ພົບວ່າຕົນຢູ່ໃນສະພາບກະຈັດກະຈາຍ, ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູ, ຕາຍຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຮັບຮູ້ບາບຂອງຕົນ, ແລະບາບຂອງບັນດາບິດາຂອງຕົນ ແລະກັບໃຈ. ຄວບຄູ່ໄປກັບການຮັບຮູ້ບາບຂອງຕົນ ແລະບາບຂອງບິດາຂອງພວກເຂົານັ້ນ, ພວກເຂົາຍັງຕ້ອງຍອມຮັບດ້ວຍວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ດຳເນີນຢູ່ກັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຖິ່ນກັນດານສາມມື້ເຄິ່ງ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາຕ້ອງຍອມຮັບວ່າ ພຣະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ດຳເນີນຢູ່ກັບພວກເຂົາໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ.

> And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. Leviticus 26:39–42.

> ແລະພວກທ່ານທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ຈະຊຸດໂຊມລົງເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງພວກທ່ານ; ແລະພວກເຂົາຈະຊຸດໂຊມລົງພ້ອມກັບພວກເຂົາ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນດ້ວຍ. ຖ້າພວກເຂົາຈະສາລະພາບຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ ແລະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ, ພ້ອມກັບການລ່ວງລະເມີດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ລ່ວງລະເມີດຕໍ່ເຮົາ, ແລະທັງຍອມຮັບວ່າພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນຕົນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ເຮົາ; ແລະວ່າເຮົາເອງກໍໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ພວກເຂົາດ້ວຍ, ແລະໄດ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງພວກເຂົາ; ຖ້າເຊັ່ນນັ້ນໃຈທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດຂອງພວກເຂົາຖ່ອມລົງ, ແລະພວກເຂົາຍອມຮັບການລົງໂທດເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ: ເມື່ອນັ້ນເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບຢາໂຄບ, ແລະພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບອີຊາກດ້ວຍ, ແລະເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບອັບຣາຮາມດ້ວຍ; ແລະເຮົາຈະລະນຶກເຖິງແຜ່ນດິນ. ພຣະທຳເລວີ 26:39–42.

The curse was because they didn’t remember the sabbaths of the land.

ຄຳສາບແຊ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ລະນຶກເຖິງວັນຊະບາໂຕຂອງແຜ່ນດິນ.

John the Baptist, who was Elijah to come, typified the “voice” in the wilderness of Revelation eleven’s three and a half days. He would direct the dead dry bones to “remember” Moses’ law at Horeb, and if they did, then the messenger of the covenant would “remember” the covenant of their fathers. But only if they confessed their sins, the sins of their fathers, and more humbling, they were to specify the trespasses “they trespassed against” God.

ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນເອລີຢາທີ່ຈະມາ, ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງ “ສຽງ” ໃນຖິ່ນກັນດານຂອງສາມມື້ເຄິ່ງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11. ທ່ານຈະນຳພາກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວໃຫ້ “ລະນຶກເຖິງ” ພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊຢູ່ໂຮເຣບ, ແລະຖ້າພວກເຂົາເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ, ແລ້ວຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຈະ “ລະນຶກເຖິງ” ພັນທະສັນຍາຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ຈະເປັນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອພວກເຂົາສາລະພາບບາບຂອງຕົນ, ບາບຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ, ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນອັນເປັນການຖ່ອມຕົນ, ພວກເຂົາຈະຕ້ອງລະບຸການລ່ວງລະເມີດທີ່ “ພວກເຂົາໄດ້ລ່ວງລະເມີດຕໍ່” ພຣະເຈົ້າ.

They would also need to admit that they had been walking “contrary” to God, and that God had been walking “contrary” to them.

ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຍອມຮັບດ້ວຍວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ດໍາເນີນຢູ່ “ຢ່າງຂັດຂືນ” ຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ແລະວ່າ ພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ດໍາເນີນ “ຢ່າງຂັດຂືນ” ຕໍ່ພວກເຂົາເຊັ່ນກັນ.

They would also need to recognize that they were the dead dry bones in the street of Revelation eleven, for they had to admit that God had brought them into the enemy’s land, and the enemy’s land is death.

ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຮັບຮູ້ດ້ວຍວ່າ ພວກເຂົາແມ່ນກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວຢູ່ຕາມຖະໜົນໃນ Revelation ບົດ 11, ເພາະພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຍອມຮັບວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູ, ແລະແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູນັ້ນຄືຄວາມຕາຍ.

According to John the Baptist, they would also need to answer the question of who the “voice” crying in the “wilderness” is, for John asked, “Who hath warned you to flee from the wrath to come?”

ຕາມຄໍາກ່າວຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ພວກເຂົາຍັງຈໍາເປັນຕ້ອງຕອບຄໍາຖາມວ່າ ຜູ້ໃດແມ່ນ “ສຽງ” ທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນ “ຖິ່ນກັນດານ,” ເພາະໂຢຮັນໄດ້ຖາມວ່າ, “ຜູ້ໃດໄດ້ເຕືອນພວກເຈົ້າໃຫ້ຫລົບໜີຈາກພຣະພິໂລດທີ່ຈະມາເຖິງ?”

We will continue these subjects in the next article.

ເຮົາຈະສືບຕໍ່ຫົວຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “The minister of God is commanded: ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show My people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The Lord says of these people: ‘They seek Me daily, and delight to know My ways, as a nation that did righteousness.’ Here is a people who are self-deceived, self-righteous, self-complacent, and the minister is commanded to cry aloud and show them their transgressions. In all ages this work has been done for God’s people, and it is needed now more than ever before.” Testimonies, volume 5, 299.

> “ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຖືກບັນຊາວ່າ: ‘ຈົ່ງຮ້ອງປະກາດຢ່າງດັງ, ຢ່າຍັ້ງໄວ້, ຈົ່ງຍົກສຽງຂອງເຈົ້າຂຶ້ນເໝືອນແກດ, ແລະສະແດງແກ່ປະຊາກອນຂອງເຮົາເຖິງການລ່ວງລະເມີດຂອງເຂົາ, ແລະແກ່ວົງວານຂອງຢາໂຄບເຖິງບາບຂອງເຂົາ.’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວເຖິງຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ວ່າ: ‘ພວກເຂົາສະແຫວງຫາເຮົາທຸກວັນ, ແລະຊື່ນຊົມທີ່ຈະຮູ້ຈັກທາງຂອງເຮົາ, ປານດັ່ງຊາດໜຶ່ງທີ່ໄດ້ປະພຶດຄວາມຊອບທໍາ.’ ນີ້ແມ່ນປະຊາຊົນພວກໜຶ່ງທີ່ຫຼອກລວງຕົນເອງ, ຖືວ່າຕົນເອງຊອບທໍາ, ແລະພໍໃຈໃນຕົນເອງ, ແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ຮ້ອງປະກາດຢ່າງດັງ ແລະສະແດງແກ່ພວກເຂົາເຖິງການລ່ວງລະເມີດຂອງຕົນ. ໃນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ວຽກງານນີ້ໄດ້ຖືກກະທໍາເພື່ອປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໃນບັດນີ້ຍິ່ງຈໍາເປັນຫຼາຍກວ່າເມື່ອໃດທັງໝົດ.” Testimonies, volume 5, 299.

Back to Articles