Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Sixty

ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຫົກສິບ

The Prophetic Significance of Daniel’s Last Vision: Unveiling Truth for the Last Days

ຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນຂອງນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ: ການເປີດເຜີຍຄວາມຈິງສຳລັບວັນສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 26, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel is identified in chapter ten, as being resurrected from the days of mourning by the three-step process of the everlasting gospel. Gabriel then provides Daniel with the prophetic history of chapter eleven, thus identifying the history of the light of the great River Hiddekel.

ໃນບົດທີສິບ ດານີເອນຖືກລະບຸວ່າໄດ້ຖືກຊຸກໃຫ້ຟື້ນຄືນຈາກວັນແຫ່ງການໄວ້ທຸກ ໂດຍກະບວນການສາມຂັ້ນຕອນຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ. ຈາກນັ້ນ ກາບຣີເອນໄດ້ມອບປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນບົດທີສິບເອັດແກ່ດານີເອນ ດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງລະບຸໃຫ້ເຫັນປະຫວັດສາດແຫ່ງແສງສະຫວ່າງຂອງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຮິດເດເກນ.

> “There is need of a much closer study of the Word of God. Especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy, but we should call attention to what the prophets and the apostles have written under the inspiration of the Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and the Lord God of heaven and His law are to be exalted.

> “ມີຄວາມຈໍາເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະສຶກສາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ໃກ້ຊິດຍິ່ງຂຶ້ນ. ໂດຍສະເພາະ ພຣະທຳ Daniel ແລະ Revelation ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມໃສ່ໃຈຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນໃນປະຫວັດການງານຂອງພວກເຮົາ. ໃນບາງແນວທາງ ພວກເຮົາອາດກ່າວເຖິງອໍານາດໂຣມັນ ແລະລະບົບສັນຕະປາປານ້ອຍລົງ, ແຕ່ພວກເຮົາຄວນເອີ້ນໃຫ້ເຫັນສິ່ງທີ່ພວກສາດສະດາ ແລະອັກຄະສາວົກໄດ້ຂຽນໄວ້ພາຍໃຕ້ການດົນໃຈຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຈັດວາງທຸກສິ່ງໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ ທັງໃນການປະທານຄໍາພະຍາກອນ ແລະໃນເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາໄວ້ ເພື່ອສັ່ງສອນວ່າ ຕົວແທນມະນຸດຕ້ອງຖືກໃຫ້ຢູ່ນອກສາຍຕາ, ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນພຣະຄຣິດ, ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງຖືກຍົກຂຶ້ນສູງ.”

> “Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust. God alone is represented as great. In the vision of the prophet He is seen casting down one mighty ruler and setting up another. He is revealed as the monarch of the universe, about to set up His everlasting kingdom—the Ancient of days, the living God, the Source of all wisdom, the Ruler of the present, the Revealer of the future. Read and understand how poor, how frail, how short-lived, how erring, how guilty, is man in lifting up his soul unto vanity.

> “ຈົ່ງອ່ານພຣະທຳດານີເອນ. ຈົ່ງເອີ້ນເອົາປະຫວັດຂອງບັນດາອານາຈັກທີ່ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນນັ້ນຂຶ້ນມາພິຈາລະນາເປັນຂໍ້ໆ. ຈົ່ງເບິ່ງນັກລັດບຸລຸດ, ສະພາທັງຫຼາຍ, ກອງທັບອັນມີອຳນາດ, ແລະຈົ່ງເຫັນວ່າພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳການເພື່ອຫັກລ້າງຄວາມຈອງຫອງຂອງມະນຸດ ແລະວາງສະຫງ່າຣາສີຂອງມະນຸດລົງໃນຜົງດິນ. ມີແຕ່ພຣະເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວທີ່ຖືກນຳສະເໜີວ່າຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນນິມິດຂອງຜູ້ພະຍາກອນ ພຣະອົງຖືກເຫັນວ່າຊົງໂຄ່ນລົ້ມຜູ້ປົກຄອງອັນເກັ່ງກ້າຜູ້ໜຶ່ງ ແລະຊົງຕັ້ງອີກຜູ້ໜຶ່ງຂຶ້ນ. ພຣະອົງຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນເປັນຈອມກະສັດແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ກຳລັງຈະສະຖາປະນາອານາຈັກອັນເປັນນິດຂອງພຣະອົງ—ພຣະຜູ້ຊົງພຣະຊົນມານານ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ແຫຼ່ງແຫ່ງປັນຍາທັງປວງ, ຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງປັດຈຸບັນ, ຜູ້ຊົງສຳແດງອະນາຄົດ. ຈົ່ງອ່ານ ແລະເຂົ້າໃຈວ່າ ມະນຸດນັ້ນຍາກຈົນພຽງໃດ, ອ່ອນແອພຽງໃດ, ດຳລົງຢູ່ພຽງຊົ່ວຄາວພຽງໃດ, ຜິດພາດພຽງໃດ, ມີຄວາມຜິດພຽງໃດ ເມື່ອເຂົາຍົກຈິດວິນຍານຂອງຕົນຂຶ້ນສູ່ຄວາມອະນິດຈັງ.”

> “The Holy Spirit through Isaiah points us to God, the living God, as the chief object of attention—to God as revealed in Christ. ‘Unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ [Isaiah 9:6].

> ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໂດຍຜ່ານອິຊາຢາໄດ້ຊີ້ນຳພວກເຮົາໄປຫາພຣະເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ໃຫ້ເປັນຈຸດມຸ່ງໝາຍສູງສຸດແຫ່ງການໃສ່ໃຈ—ໄປຫາພຣະເຈົ້າຕາມທີ່ຊົງສຳແດງໃນພຣະຄຣິດ. ‘ເພາະວ່າມີເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ບັງເກີດມາເພື່ອພວກເຮົາ, ມີບຸດອົງໜຶ່ງໄດ້ປະທານແກ່ພວກເຮົາ: ແລະການປົກຄອງຈະຢູ່ເທິງພຣະອັງສາຂອງພຣະອົງ: ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ມະຫັດສະຈັນ, ທີ່ປຶກສາ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດອຳນາດ, ພຣະບິດານິລັນດອນ, ອົງສັນຕິລາດ’ [Isaiah 9:6].

> “The light that Daniel received direct from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon have come to pass.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

> “ແສງສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບໂດຍກົງຈາກພຣະເຈົ້າ ນັ້ນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ໂດຍສະເພາະສຳລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ແຄມແມ່ນ້ຳອູລາຍ ແລະ ຮິດເດເກນ, ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ຂອງຊີນາ, ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດຜົນ, ແລະ ເຫດການທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກທຳນາຍໄວ້ນັ້ນ ອີກບໍ່ຊ້າຈະເກີດຂຶ້ນຄົບຖ້ວນ.” Manuscript Releases, ເຫຼັ້ມ 16, 333, 334.

The Holy Spirit “so shaped matters” in the giving of the prophecy “and events” of Daniel’s last vision that the first chapter (ten), represents the experience of God’s people in the latter days, as does the last chapter (twelve). The shaping of those three chapters that make up the light of the Hiddekel River, that “was given especially for these last days,” was designed to bear the three-step definition of “truth.” In the first agreeing with the last, and the middle representing rebellion, we have not only the structure of the Hebrew word “truth,” which was created by the first, thirteenth and last letter of the Hebrew alphabet, but we also see the signature of Alpha and Omega.

ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ “ຊົງຈັດຮູບການຕ່າງໆໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ” ໃນການປະທານຄຳພະຍາກອນ “ແລະເຫດການຕ່າງໆ” ຂອງນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ຈົນກະທັ່ງວ່າບົດທຳອິດ (ສິບ) ເປັນຕົວແທນປະສົບການຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ດັ່ງທີ່ບົດສຸດທ້າຍ (ສິບສອງ) ກໍເປັນຕົວແທນເຊັ່ນກັນ. ການຈັດຮູບຂອງສາມບົດນັ້ນ ທີ່ປະກອບເປັນແສງສະຫວ່າງແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກລ ຊຶ່ງ “ໄດ້ຖືກປະທານໂດຍສະເພາະສຳລັບຍຸກສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້” ນັ້ນ ໄດ້ຖືກອອກແບບໄວ້ເພື່ອຮອງຮັບຄຳນິຍາມສາມຂັ້ນຂອງ “ຄວາມຈິງ.” ໃນການທີ່ສ່ວນຕົ້ນສອດຄ່ອງກັບສ່ວນທ້າຍ ແລະສ່ວນກາງເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດ ພວກເຮົາບໍ່ພຽງແຕ່ເຫັນໂຄງສ້າງຂອງຄຳພາສາເຮັບເຣີ “ຄວາມຈິງ” ຊຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍຕົວອັກສອນຕົວທຳອິດ ຕົວທີສິບສາມ ແລະຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກສອນເຮັບເຣີເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ພວກເຮົາຍັງເຫັນລາຍເຊັນຂອງອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ ອີກດ້ວຍ.

Daniel chapter ten identifies the one hundred and forty-four thousand who understand both the “chazon” vision of the twenty-five hundred and twenty years, and the “mareh” vision of the twenty-three hundred years. Not only do they understand those two visions, but they possess the experience of justification by faith that is produced by the feminine and causative “marah” vision of “the appearance”.

ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 10 ຊີ້ບອກເຖິງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈທັງນິມິດ “chazon” ຂອງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ແລະນິມິດ “mareh” ຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ. ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ເຂົ້າໃຈນິມິດທັງສອງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງມີປະສົບການແຫ່ງການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໂດຍຜ່ານນິມິດ “marah” ທີ່ເປັນເພດຍິງແລະມີລັກສະນະກໍ່ໃຫ້ເກີດ ກ່ຽວກັບ “ການປາກົດ”.

> “For the mind and the soul, as well as for the body, it is God’s law that strength is acquired by effort. It is exercise that develops. In harmony with this law, God has provided in His word the means for mental and spiritual development.

> “ສໍາລັບສະຕິປັນຍາແລະຈິດວິນຍານ ດັ່ງດຽວກັນກັບຮ່າງກາຍ ກົດຂອງພຣະເຈົ້າຄື ກໍາລັງຈະໄດ້ມາໂດຍຄວາມພາກພຽນ. ການຝຶກຝົນເທົ່ານັ້ນທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດການພັດທະນາ. ໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັບກົດນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ໃນພຣະຄໍາຂອງພຣະອົງ ເຄື່ອງມືສໍາລັບການພັດທະນາທາງສະຕິປັນຍາແລະທາງຈິດວິນຍານ.”

> “The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.

> ພຣະຄຳພີມີຫຼັກການທັງປວງທີ່ມະນຸດຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈ ເພື່ອຈະໄດ້ຖືກຕຽມໃຫ້ເໝາະສົມ ທັງສຳລັບຊີວິດນີ້ ຫຼືສຳລັບຊີວິດທີ່ຈະມາ. ແລະຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ ທຸກຄົນອາດເຂົ້າໃຈໄດ້. ບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ມີຈິດໃຈຊື່ນຊົມຄຳສອນຂອງພຣະຄຳພີ ແລ້ວຈະອ່ານພຽງຂໍ້ດຽວຈາກພຣະຄຳພີ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບແນວຄວາມຄິດອັນເປັນປະໂຫຍດບາງປະການຈາກນັ້ນ. ແຕ່ຄຳສອນອັນມີຄ່າທີ່ສຸດຂອງພຣະຄຳພີ ຈະບໍ່ອາດໄດ້ຮັບໂດຍການສຶກສາເປັນຄັ້ງຄາວ ຫຼືແບບແຍກສ່ວນບໍ່ຕໍ່ເນື່ອງ. ລະບົບແຫ່ງຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະຄຳພີ ບໍ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນລັກສະນະທີ່ຜູ້ອ່ານຢ່າງຮີບດ່ວນ ຫຼືຂາດຄວາມເອົາໃຈໃສ່ ຈະສາມາດມອງເຫັນໄດ້. ຂຸມຊັບຫຼາຍປະການຂອງພຣະຄຳພີນອນຢູ່ເລິກໄປກວ່າພື້ນຜິວຫຼາຍ, ແລະຈະໄດ້ຮັບມາກໍແຕ່ໂດຍການຄົ້ນຄວ້າຢ່າງພາກພຽນ ແລະຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຄວາມຈິງຕ່າງໆທີ່ປະກອບກັນຂຶ້ນເປັນອົງລວມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈະຕ້ອງຖືກຄົ້ນຫາແລະຮວບຮວມເອົາ, “ທີນ້ອຍໜຶ່ງ ແລະທີນັ້ນນ້ອຍໜຶ່ງ.” ເອຊາຢາ 28:10.

> “When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.

> “ເມື່ອໄດ້ຄົ້ນຄວ້າອອກຢ່າງນັ້ນ ແລະນຳມາຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ຈະພົບວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເໝາະສົມກັນຢ່າງສົມບູນແບບ. ພຣະກິດຕິຄຸນແຕ່ລະເລື່ອງເປັນສ່ວນເສີມໃຫ້ແກ່ອີກເລື່ອງໜຶ່ງ, ຄຳພະຍາກອນທຸກຂໍ້ເປັນຄຳອະທິບາຍຂອງອີກຂໍ້ໜຶ່ງ, ຄວາມຈິງທຸກປະການເປັນການຄີ່ຄລາຍຂອງຄວາມຈິງອື່ນບາງປະການ. ບັນດາແບບເງົາໃນລະບົບພິທີຂອງຊາວຢິວໄດ້ຮັບການເຮັດໃຫ້ແຈ້ງໂດຍພຣະກິດຕິຄຸນ. ຫຼັກການທຸກປະການໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າມີທີ່ທາງຂອງຕົນ, ຂໍ້ເທັດຈິງທຸກປະການມີນັຍສຳຄັນຂອງຕົນ. ແລະໂຄງສ້າງອັນສົມບູນຄົບຖ້ວນນັ້ນ ທັງໃນດ້ານແບບແຜນ ແລະໃນການດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດ ກໍເປັນພະຍານຕໍ່ພຣະຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ປະພັນຂອງມັນ. ໂຄງສ້າງເຊັ່ນນີ້ ບໍ່ມີຈິດໃຈໃດນອກຈາກພຣະຈິດອັນອະນັນຕະການ ຈະສາມາດຄິດຄົ້ນ ຫຼືສ້າງຂຶ້ນໄດ້.”

> “In searching out the various parts and studying their relationship, the highest faculties of the human mind are called into intense activity. No one can engage in such study without developing mental power.

> ໃນການຄົ້ນຄວ້າສ່ວນຕ່າງໆຫຼາຍປະການ ແລະສຶກສາຄວາມສຳພັນຂອງສ່ວນເຫຼົ່ານັ້ນ, ຄວາມສາມາດຂັ້ນສູງສຸດຂອງຈິດໃຈມະນຸດຖືກເອີ້ນໃຫ້ອອກແຮງຢ່າງເຂັ້ມຂົ້ນ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຂົ້າຮ່ວມໃນການສຶກສາເຊັ່ນນີ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ພັດທະນາພະລັງທາງສະຕິປັນຍາ.

> “And not alone in searching out truth and bringing it together does the mental value of Bible study consist. It consists also in the effort required to grasp the themes presented. The mind occupied with commonplace matters only, becomes dwarfed and enfeebled. If never tasked to comprehend grand and far-reaching truths, it after a time loses the power of growth. As a safeguard against this degeneracy, and a stimulus to development, nothing else can equal the study of God’s word. As a means of intellectual training, the Bible is more effective than any other book, or all other books combined. The greatness of its themes, the dignified simplicity of its utterances, the beauty of its imagery, quicken and uplift the thoughts as nothing else can. No other study can impart such mental power as does the effort to grasp the stupendous truths of revelation. The mind thus brought in contact with the thoughts of the Infinite cannot but expand and strengthen.

> “ແລະ ຄຸນຄ່າທາງປັນຍາຂອງການສຶກສາພຣະຄຳພີ ມິແມ່ນຢູ່ແຕ່ໃນການຄົ້ນຫາຄວາມຈິງ ແລະ ນຳມັນມາຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນເທົ່ານັ້ນ. ມັນຍັງຢູ່ໃນຄວາມພາກພຽນທີ່ຈຳເປັນໃນການເຂົ້າໃຈຫົວຂໍ້ທັງຫຼາຍທີ່ຖືກນຳສະເໜີ. ຈິດໃຈທີ່ໝົກມຸ້ນຢູ່ແຕ່ກັບເລື່ອງທຳມະດາສາມັນເທົ່ານັ້ນ ຍ່ອມກາຍເປັນຈິດໃຈທີ່ຄັບແຄບ ແລະ ອ່ອນແອລົງ. ຖ້າມັນບໍ່ເຄີຍຖືກຝຶກໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ໄກກວ້າງເລິກຊຶ້ງ, ໃນບໍ່ຊ້າມັນກໍຈະສູນເສຍພະລັງແຫ່ງການເຕີບໂຕ. ເພື່ອເປັນການປ້ອງກັນຕໍ່ການເສື່ອມຖອຍນີ້ ແລະ ເປັນແຮງກະຕຸ້ນແກ່ການພັດທະນາ ບໍ່ມີສິ່ງໃດອື່ນຈະທຽບໄດ້ກັບການສຶກສາພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນຖານະເປັນວິທີການຝຶກຝົນທາງສະຕິປັນຍາ, ພຣະຄຳພີມີປະສິດທິຜົນຫຼາຍກວ່າໜັງສືໃດໆທັງສິ້ນ, ຫຼື ຫຼາຍກວ່າໜັງສືອື່ນໆທັງໝົດຮວມກັນ. ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຫົວຂໍ້ທັງຫຼາຍຂອງມັນ, ຄວາມງ່າຍດາຍອັນສົງ່າງາມແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງມັນ, ຄວາມງາມແຫ່ງພາບພົດຂອງມັນ, ປຸກເຮົ້າ ແລະ ຍົກສູງຄວາມຄິດໄດ້ຢ່າງທີ່ບໍ່ມີສິ່ງໃດອື່ນເຮັດໄດ້. ບໍ່ມີການສຶກສາອື່ນໃດທີ່ຈະປະທານພະລັງທາງປັນຍາໄດ້ເໝືອນດັ່ງຄວາມພາກພຽນໃນການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງອັນສະຫງ່າລື້ລັບແຫ່ງການສຳແດງພຣະອົງ. ຈິດໃຈທີ່ໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ສຳພັດກັບພຣະດຳລິຂອງພຣະອົງຜູ້ອັນຕະອນັນ ຍ່ອມຈະຂະຫຍາຍອອກ ແລະ ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນເປັນແນ່.”

> “And even greater is the power of the Bible in the development of the spiritual nature. Man, created for fellowship with God, can only in such fellowship find his real life and development. Created to find in God his highest joy, he can find in nothing else that which can quiet the cravings of the heart, can satisfy the hunger and thirst of the soul. He who with sincere and teachable spirit studies God’s word, seeking to comprehend its truths, will be brought in touch with its Author; and, except by his own choice, there is no limit to the possibilities of his development.

> “ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານັ້ນອີກ ຄືລິດອຳນາດຂອງພຣະຄຳພີໃນການພັດທະນາລັກສະນະຝ່າຍຈິດວິນຍານ. ມະນຸດ, ຜູ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອການສາມັກຄີທຳກັບພຣະເຈົ້າ, ຈະພົບຊີວິດແທ້ແລະການພັດທະນາຂອງຕົນໄດ້ກໍແຕ່ໃນການສາມັກຄີທຳເຊັ່ນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອຖືກສ້າງຂຶ້ນໃຫ້ພົບຄວາມຊື່ນຊົມສູງສຸດຂອງຕົນໃນພຣະເຈົ້າ, ເຂົາຈະບໍ່ອາດພົບໃນສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ ຊຶ່ງຈະສາມາດປອບປະໂລມຄວາມຖະຫນາອັນເລິກໃນຈິດໃຈ, ຫຼືອີ່ມເຕັມຄວາມຫິວແລະຄວາມຫາຍກະຫາຍຂອງຈິດວິນຍານ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ດ້ວຍຈິດໃຈຈິງໃຈແລະພ້ອມຮັບການສອນ ສຶກສາພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍສະແຫວງຫາທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທັງຫຼາຍໃນນັ້ນ, ຈະຖືກນຳໃຫ້ສຳພັດກັບພຣະຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ປະພັນຂອງພຣະຄຳນັ້ນ; ແລະນອກຈາກໂດຍການເລືອກຂອງຕົນເອງແລ້ວ ກໍບໍ່ມີຂອບເຂດໃດແກ່ຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃນການພັດທະນາຂອງເຂົາ.”

> “In its wide range of style and subjects the Bible has something to interest every mind and appeal to every heart. In its pages are found history the most ancient; biography the truest to life; principles of government for the control of the state, for the regulation of the household—principles that human wisdom has never equaled. It contains philosophy the most profound, poetry the sweetest and the most sublime, the most impassioned and the most pathetic. Immeasurably superior in value to the productions of any human author are the Bible writings, even when thus considered; but of infinitely wider scope, of infinitely greater value, are they when viewed in their relation to the grand central thought. Viewed in the light of this thought, every topic has a new significance. In the most simply stated truths are involved principles that are as high as heaven and that compass eternity.

> “ໃນຂອບເຂດອັນກວ້າງຂວາງຂອງຮູບແບບແລະເນື້ອຫາຂອງພຣະຄຳພີນັ້ນ ມີສິ່ງທີ່ດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຂອງທຸກປັນຍາ ແລະສຳຜັດເຖິງທຸກດວງໃຈ. ໃນໜ້າຕ່າງໆ ຂອງພຣະຄຳພີພົບໄດ້ທັງປະຫວັດສາດທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດ; ຊີວະປະຫວັດທີ່ສັດຈິງຕໍ່ຊີວິດທີ່ສຸດ; ຫຼັກການແຫ່ງການປົກຄອງສຳລັບການຄວບຄຸມລັດ ແລະສຳລັບການຈັດລະບຽບຄົວເຮືອນ—ເປັນຫຼັກການທີ່ປັນຍາມະນຸດບໍ່ເຄີຍທຽບທັນ. ໃນນັ້ນມີທັງປັດຊະຍາອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ, ບົດກະວີທີ່ອ່ອນຫວານແລະສູງສົ່ງທີ່ສຸດ, ທັງທີ່ເປັ່ງອາລົມແຮງກ້າທີ່ສຸດ ແລະຊວນໃຫ້ສະເທືອນໃຈທີ່ສຸດ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພິຈາລະນາພຽງໃນແງ່ນີ້ ບັນດາຂໍ້ຂຽນໃນພຣະຄຳພີກໍມີຄຸນຄ່າສູງສົ່ງກວ່າຜົນງານຂອງຜູ້ປະພັນມະນຸດຄົນໃດໆຢ່າງຫາປະມານມິໄດ້; ແຕ່ເມື່ອເບິ່ງໃນຄວາມສຳພັນຂອງມັນກັບແນວຄວາມຄິດສູນກາງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຂອບເຂດຂອງມັນກໍກວ້າງຂວາງຢ່າງຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້ ແລະຄຸນຄ່າຂອງມັນກໍຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງຫາປະມານມິໄດ້. ເມື່ອພິຈາລະນາພາຍໃຕ້ແສງສະຫວ່າງຂອງແນວຄວາມຄິດນີ້ ທຸກຫົວຂໍ້ກໍມີນັຍສຳຄັນໃໝ່. ໃນຄວາມຈິງທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ຢ່າງງ່າຍທີ່ສຸດນັ້ນ ມີຫຼັກການທີ່ສູງສົ່ງເທົ່າຟ້າສະຫວັນ ແລະຄອບຄຸມໄປຈົນເຖິງນິລັນດອນ.”

> “The central theme of the Bible, the theme about which every other in the whole book clusters, is the redemption plan, the restoration in the human soul of the image of God. From the first intimation of hope in the sentence pronounced in Eden to that last glorious promise of the Revelation, ‘They shall see His face; and His name shall be in their foreheads’ (Revelation 22:4), the burden of every book and every passage of the Bible is the unfolding of this wondrous theme,—man’s uplifting,—the power of God, ‘which giveth us the victory through our Lord Jesus Christ.’ 1 Corinthians 15:57.” Education, 123–125.

> “ແກ່ນສານກາງຂອງພຣະຄຳພີ ຄືຫົວຂໍ້ທີ່ຫົວຂໍ້ອື່ນໆ ທຸກຫົວຂໍ້ໃນທັງເຫຼັ້ມໄດ້ໄປລວມຕົວຢູ່ນັ້ນ ຄືແຜນການໄຖ່ກູ້ ການຟື້ນຟູພາບລັກຂອງພຣະເຈົ້າໃນຈິດວິນຍານມະນຸດ. ຕັ້ງແຕ່ການບົກບອກເຖິງຄວາມຫວັງເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນຄຳພິພາກສາທີ່ໄດ້ປະກາດໃນສວນເອເດນ ຈົນເຖິງພຣະສັນຍາອັນຮຸ່ງໂລດສຸດທ້າຍນັ້ນໃນພຣະນິມິດທີ່ວ່າ ‘ເຂົາທັງຫຼາຍຈະໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງຈະຢູ່ເທິງໜ້າຜາກຂອງເຂົາ’ (ພຣະນິມິດ 22:4), ໃຈຄວາມຫຼັກຂອງພຣະທຳທຸກເຫຼັ້ມ ແລະທຸກຂໍ້ຄວາມໃນພຣະຄຳພີ ຄືການຄ່ອຍໆເປີດເຜີຍຫົວຂໍ້ອັນອັດສະຈັນນີ້,—ການຍົກມະນຸດຂຶ້ນ,—ລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ, ‘ຜູ້ຊົງປະທານໄຊຊະນະແກ່ພວກເຮົາໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ.’ 1 ໂກຣິນໂທ 15:57.” Education, 123–125.

In the passage just cited it is identified that the Bible, when considered from any avenue of literature, is by far superior to any human production. Sister White stated, “In its pages are found history the most ancient; biography the truest to life; principles of government for the control of the state, for the regulation of the household—principles that human wisdom has never equaled. It contains philosophy the most profound, poetry the sweetest and the most sublime, the most impassioned and the most pathetic,” and that “such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.”

ໃນຂໍ້ຄວາມທີ່ຫາກໍໄດ້ອ້າງມານັ້ນ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະຄຳພີ ເມື່ອພິຈາລະນາຈາກແງ່ມຸມໃດໆຂອງວັນນະຄະດີ ກໍສູງສົ່ງເຫນືອຜົນງານໃດໆທີ່ມະນຸດຜະລິດຂຶ້ນຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ໃນໜ້າທັງຫຼາຍຂອງພຣະຄຳພີນັ້ນ ພົບເຫັນປະຫວັດສາດທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດ; ຊີວະປະຫວັດທີ່ສັດຈິງຕໍ່ຊີວິດທີ່ສຸດ; ຫຼັກການແຫ່ງການປົກຄອງສຳລັບການຄວບຄຸມລັດ, ສຳລັບການຈັດລະບຽບຄອບຄົວ—ເປັນຫຼັກການທີ່ສະຕິປັນຍາຂອງມະນຸດບໍ່ເຄີຍທຽບໄດ້. ພຣະຄຳພີນັ້ນບັນຈຸໄວ້ຊຶ່ງປັດຊະຍາທີ່ເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ, ບົດກະວີທີ່ອ່ອນຫວານແລະສູງສົ່ງທີ່ສຸດ, ທັງທີ່ເປັນໄປດ້ວຍອາລົມອັນແຮງກ້າທີ່ສຸດ ແລະທີ່ກະທົບໃຈທີ່ສຸດ,” ແລະວ່າ “ໂຄງສ້າງເຊັ່ນນີ້ ບໍ່ມີຈິດໃຈໃດນອກຈາກພຣະຈິດຂອງອົງອັນອະນັນຕະການ ຈະຄິດຮິເລີ່ມ ຫຼື ຈັດສ້າງຂຶ້ນໄດ້.”

All the recognized rules of humanity that identify the rules that provide the structure of literature are surpassed by the Bible. The principles that are presented in universities of humanity, which identify the difference between average or lesser literature, all the way to the masterpieces of human literature, are all surpassed by the Bible. With that in mind, it is worth recognizing that the climax, the grand conclusion of the prophetic testimony of the entire Bible, is represented in Daniel’s last vision. It is the capstone of the prophetic testimony, and there is no climax in human literature that comes close to the testimony of Daniel chapter eleven, beginning in verse one and continuing on through chapter twelve verse four.

ກົດເກນທັງປວງທີ່ມະນຸດຍອມຮັບ ຊຶ່ງໃຊ້ກຳນົດຫຼັກເກນອັນໃຫ້ໂຄງສ້າງແກ່ວັນນະຄະດີນັ້ນ ລ້ວນຖືກພຣະຄຳພີຢູ່ເໜືອກວ່າ. ຫຼັກການຕ່າງໆທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນມະຫາວິທະຍາໄລທາງດ້ານມະນຸດສາດ ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງວັນນະຄະດີສາມັນຫຼືວັນນະຄະດີຊັ້ນຕ່ຳ ຈົນໄປເຖິງຜົນງານເອກແຫ່ງວັນນະຄະດີມະນຸດ ລ້ວນຖືກພຣະຄຳພີຢູ່ເໜືອກວ່າທັງສິ້ນ. ໂດຍຄຳນຶງເຖິງຂໍ້ນີ້ ກໍສົມຄວນທີ່ຈະຕະໜັກວ່າ ຈຸດສູງສຸດ ຄືບົດສະຫຼຸບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງພະຍານຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີທັງໝົດ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ. ນິມິດນັ້ນເປັນຫີນຍອດແຫ່ງພະຍານຄຳພະຍາກອນ, ແລະບໍ່ມີຈຸດສູງສຸດໃດໃນວັນນະຄະດີຂອງມະນຸດທີ່ຈະເຂົ້າໃກ້ພະຍານໃນດານີເອນບົດທີ 11 ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ 1 ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງບົດທີ 12 ຂໍ້ 4.

In the book of Revelation, all the books of the Bible meet and end, and in the revelation the same lines of prophecy are taken up as in the book of Daniel, but in relation to one-another the book of Daniel is the first mention, and Revelation the last. Everything exists in the first mention, and everything exists in the book of Daniel, and the climax to the book is the vision given by the Hiddekel River. The climax to the events represented in that vision begin in verse forty, and continue until the book is sealed in verse four of chapter twelve. Those verses represent the grand finale of every prophetic truth ever uttered or recorded by the holy men of old, including Sister White.

ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ພຣະຄຳພີທັງປວງໄດ້ມາພົບກັນແລະສິ້ນສຸດລົງ; ແລະໃນພຣະນິມິດນັ້ນ ເສັ້ນທາງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນກໍຖືກຍົກຂຶ້ນມາດັ່ງທີ່ຢູ່ໃນພຣະທຳດານີເອນ; ແຕ່ໃນຄວາມສຳພັນຕໍ່ກັນນັ້ນ ພຣະທຳດານີເອນແມ່ນການກ່າວເຖິງຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ພຣະນິມິດແມ່ນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ທຸກສິ່ງມີຢູ່ໃນການກ່າວເຖິງຄັ້ງທຳອິດ, ແລະທຸກສິ່ງກໍມີຢູ່ໃນພຣະທຳດານີເອນ, ແລະຈຸດສູງສຸດຂອງພຣະທຳນັ້ນຄືນິມິດທີ່ໄດ້ຖືກປະທານຢູ່ທີ່ແມ່ນ້ຳ Hiddekel. ຈຸດສູງສຸດຂອງເຫດການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນນິມິດນັ້ນ ເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ສີ່ສິບ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າພຣະທຳນັ້ນຖືກປະທັບຕາໃນຂໍ້ສີ່ຂອງບົດທີສິບສອງ. ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງບົດສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທຸກປະການທີ່ເຄີຍຖືກກ່າວອອກ ຫຼື ບັນທຶກໄວ້ໂດຍບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດໃນສະໄໝໂບຮານ, ລວມທັງ Sister White.

What leads up to that conclusion in chapter eleven are histories within the chapter that provide witnesses to the correct understanding of the last six verses of chapter eleven, where the threefold enemies of the dragon, the beast and the false prophet are now leading the world to the close of human probation. Sister White directly identifies this internal principle.

ສິ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ຂໍ້ສະຫຼຸບນັ້ນໃນບົດທີສິບເອັດ ຄື ປະຫວັດສາດຕ່າງໆພາຍໃນບົດນັ້ນ ທີ່ໃຫ້ພະຍານແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງຂອງຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍແຫ່ງບົດທີສິບເອັດ, ບ່ອນທີ່ສັດຕູສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນທຽມ ກຳລັງນຳພາໂລກໄປສູ່ການປິດສິ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸຫຼັກການພາຍໃນນີ້ໂດຍກົງ.

> “We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.

> “ພວກເຮົາບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະເສຍໄປ. ເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ໂລກກຳລັງຖືກປຸກເຮົ້າດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງສົງຄາມ. ອີກບໍ່ດົນ ເຫດການແຫ່ງຄວາມລຳບາກທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນຈະເກີດຂຶ້ນ. ຄຳພະຍາກອນໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດໄດ້ເກືອບບັນລຸຄວາມສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ປະຫວັດສາດຫຼາຍສ່ວນທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນນີ້ສຳເລັດ ຈະຖືກຊ້ຳຄືນອີກ. ໃນຂໍ້ທີສາມສິບ ມີການກ່າວເຖິງອຳນາດໜຶ່ງວ່າ ‘ລາວຈະເສຍໃຈ ແລະຈະກັບຄືນໄປ ແລະຈະມີຄວາມໂກດຮ້າຍຕໍ່ພັນທະສັນຍາອັນບໍລິສຸດ: ລາວຈະກະທຳດັ່ງນັ້ນ; ແມ່ນແທ້ ລາວຈະກັບຄືນໄປ ແລະຈະເຂົ້າໃຈຮ່ວມກັບພວກທີ່ປະຖິ້ມພັນທະສັນຍາອັນບໍລິສຸດ. ແລະກອງກຳລັງຈະຢືນຢູ່ຂ້າງລາວ, ແລະພວກເຂົາຈະລົບຫຼູ່ສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງ, ແລະຈະຍົກເລີກເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ, ແລະພວກເຂົາຈະຕັ້ງສິ່ງອັນເປັນທີ່ໜ້າຊັງຊຶ່ງກະທຳໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ. ແລະຄົນທັງຫຼາຍທີ່ກະທຳຊົ່ວຕໍ່ພັນທະສັນຍາ ລາວຈະຊັກຈູງໃຫ້ເສື່ອມຊາມດ້ວຍຄຳປະຈົບສັນລະເສີນ: ແຕ່ປະຊາຊົນທີ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າຂອງຕົນຈະເຂັ້ມແຂງ ແລະຈະກະທຳການອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະພວກທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທ່າມກາງປະຊາຊົນຈະສັ່ງສອນຄົນເປັນອັນຫຼາຍ: ແຕ່ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງດ້ວຍດາບ ແລະດ້ວຍແປວໄຟ ດ້ວຍການເປັນເຊີຍ ແລະດ້ວຍການຖືກປຸ້ນສະດົມ ເປັນເວລາຫຼາຍມື້. ບັດນີ້ເມື່ອພວກເຂົາລົ້ມລົງ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອພຽງເລັກນ້ອຍ: ແຕ່ຄົນເປັນອັນຫຼາຍຈະເຂົ້າຕິດກັບພວກເຂົາດ້ວຍຄຳປະຈົບສັນລະເສີນ. ແລະບາງຄົນໃນພວກທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຈະລົ້ມລົງ ເພື່ອທົດລອງພວກເຂົາ ແລະເພື່ອຊຳລະພວກເຂົາ ແລະເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຂາວສະອາດ ຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ: ເພາະວ່າມັນຍັງຄົງສຳລັບເວລາທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້. ແລະກະສັດຈະກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນຂຶ້ນ ແລະຂະຫຍາຍຕົນເອງເໜືອພຣະທຸກອົງ, ແລະຈະເວົ້າສິ່ງທີ່ໜ້າພິສະດານຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະທັງຫຼາຍ, ແລະຈະຈະເລີນໄປຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດຈະສຳເລັດ: ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວນັ້ນຈະຖືກກະທຳ.’ ດານີເອນ 11:30–36.”

> “Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:

> “ເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ. ພວກເຮົາເຫັນຫຼັກຖານວ່າ ຊາຕານກຳລັງໄດ້ຮັບການຄອບງຳເຫນືອຈິດໃຈຂອງມະນຸດຢ່າງວ່ອງໄວ ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ. ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນອ່ານແລະເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນໃນປຶ້ມນີ້ ເພາະບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າສູ່ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງ:”

> “‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

> “‘ແລະໃນເວລານັ້ນ ມີຄາເອນ ເຈົ້ານາຍຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຢືນຢູ່ເພື່ອບຸດຫຼານແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າ ຈະລຸກຂຶ້ນ; ແລະຈະມີເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ ຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມານັບແຕ່ມີຊາດໜຶ່ງຈົນເຖິງເວລານັ້ນ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການຊ່ອຍໃຫ້ພົ້ນ ຄືທຸກຄົນທີ່ພົບວ່າມີຊື່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມນັ້ນ. ແລະຫຼາຍຄົນໃນພວກຜູ້ທີ່ນອນຢູ່ໃນຝຸ່ນດິນແຫ່ງໂລກ ຈະຕື່ນຂຶ້ນ ບາງຄົນເພື່ອຊີວິດນິລັນດອນ ແລະບາງຄົນເພື່ອຄວາມອັບອາຍ ແລະການຖືກດູໝິ່ນຢ່າງນິລັນດອນ. ແລະບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຈະສ່ອງແສງດັ່ງຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງທ້ອງຟ້າ; ແລະບັນດາຜູ້ນຳຄົນເປັນອັນຫຼາຍເຂົ້າສູ່ຄວາມຊອບທຳ ຈະເປັນດັ່ງດວງດາວຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ. ແຕ່ເຈົ້າ ໂອ ດານີເອນ ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ແລະປະທັບຕາປຶ້ມນັ້ນ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ: ຫຼາຍຄົນຈະແລ່ນໄປມາ ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ.’ ດານີເອນ 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

In this passage Sister White first references Daniel chapter eleven and then identifies the principle “that much of the history which has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.” She then directly quotes verse thirty to thirty-six and follows with the statement that, “scenes similar to those described in these words will take place.” After identifying verse thirty to thirty-six, and saying scenes similar to those verses will take place, she then identifies the close of probation, when Michael stands up in verse one of chapter twelve. In doing so, she is isolating those seven verses, and placing them in the history which immediately precedes Michael standing up.

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ອ້າງເຖິງພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 11 ກ່ອນ ແລະຕໍ່ມາໄດ້ລະບຸຫຼັກການວ່າ “ປະຫວັດສາດຈຳນວນຫຼາຍທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນນີ້ ຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ.” ຫຼັງຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ຍົກຂໍ້ຄວາມຈາກຂໍ້ 30 ຫາ 36 ໂດຍກົງ ແລະຕິດຕາມດ້ວຍຄຳກ່າວວ່າ, “ເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັບທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ ຈະເກີດຂຶ້ນ.” ຫຼັງຈາກລະບຸຂໍ້ 30 ຫາ 36 ແລະກ່າວວ່າເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັບຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ ຕໍ່ມານາງກໍໄດ້ລະບຸເຖິງການປິດແຫ່ງໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ ເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນໃນຂໍ້ 1 ຂອງບົດທີ 12. ໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ນາງກຳລັງແຍກຂໍ້ພຣະຄຳທັງເຈັດຂໍ້ນັ້ນອອກ ແລະຈັດວາງພວກມັນໄວ້ໃນປະຫວັດສາດທີ່ນຳໜ້າການທີ່ມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນໃນທັນທີ.

More than once we have addressed the history of verses thirty to thirty-six, and how they parallel verses forty to forty-five of Daniel eleven, and we will now begin to consider other periods of prophetic history in chapter eleven that is repeated in those final six verses. However, before we do we will once again present a brief summary of the parallel of verses thirty to thirty-six with verses forty to forty-five.

ຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຄັ້ງແລ້ວທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງປະຫວັດຂອງຂໍ້ທີສາມສິບເຖິງສາມສິບຫົກ ແລະວິທີທີ່ຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນຂະໜານກັນກັບຂໍ້ທີສີ່ສິບເຖິງສີ່ສິບຫ້າໃນດານີເອນບົດທີ 11, ແລະບັດນີ້ພວກເຮົາຈະເລີ່ມພິຈາລະນາຊ່ວງເວລາອື່ນໆໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນໃນບົດທີ 11 ທີ່ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍນັ້ນ. ແຕ່ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຮົາຈະນຳສະເໜີບົດສະຫຼຸບສັ້ນໆອີກຄັ້ງໜຶ່ງກ່ຽວກັບການຂະໜານກັນຂອງຂໍ້ທີສາມສິບເຖິງສາມສິບຫົກກັບຂໍ້ທີສີ່ສິບເຖິງສີ່ສິບຫ້າ.

Verse thirty marks the transition from pagan Rome to papal Rome. That transitional history is addressed in a variety of prophetic passages that identify such dates as the years 330, 508, 533 and 538. There are other prophetic markers in the transition from the fourth kingdom to the fifth kingdom of Bible prophecy, but in verse thirty-one pagan Rome stands up for the papacy, as represented by Clovis in the year 496. The pagan powers initially represented by Clovis in the verse accomplish the work of removing any pagan resistance (the daily) to the rise of the papacy by the year 508. The warfare of those times brings destruction against the City of Rome during that history as represented by the “sanctuary of strength”, and by the year 538, the pagan powers place the papacy on the throne of the earth, and she then passes a Sunday law at the Council of Orleans.

ຂໍ້ທີສາມສິບເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການຜ່ານຈາກໂຣມນອກສາສະໜາໄປສູ່ໂຣມສັນຕະປາປາ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງການຜ່ານນັ້ນຖືກກ່າວເຖິງໃນຂໍ້ພະຍາກອນຫຼາຍຕອນ ຊຶ່ງລະບຸປີເຊັ່ນ 330, 508, 533 ແລະ 538. ຍັງມີເຄື່ອງໝາຍທາງພະຍາກອນອື່ນໆ ໃນການຜ່ານຈາກອານາຈັກທີສີ່ໄປສູ່ອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພີພະຄຳພີ, ແຕ່ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ລຸກຂຶ້ນເພື່ອສະໜັບສະໜູນສັນຕະປາປາ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Clovis ໃນປີ 496. ອຳນາດນອກສາສະໜາທີ່ໃນເບື້ອງຕົ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Clovis ໃນຂໍ້ນັ້ນ ໄດ້ບັນລຸພາລະກິດໃນການກຳຈັດການຕໍ່ຕ້ານຂອງນອກສາສະໜາໃດໆ (the daily) ຕໍ່ການຜຸດຂຶ້ນຂອງສັນຕະປາປາພາຍໃນປີ 508. ສົງຄາມໃນຍຸກເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ນຳການທຳລາຍມາເຖິງນະຄອນໂຣມໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດນັ້ນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “sanctuary of strength”, ແລະພາຍໃນປີ 538 ອຳນາດນອກສາສະໜາໄດ້ຍົກສັນຕະປາປາຂຶ້ນເທິງບັນລັງແຫ່ງໂລກ, ແລະຈາກນັ້ນນາງໄດ້ອອກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ສະພາ Council of Orleans.

Verses thirty-two through thirty-six identify the murderous warfare the papacy then brought against God’s faithful during the twelve hundred and sixty years of the Dark Ages. Ultimately the papacy comes to her end in verse thirty-six. In verse forty, Reagan formed a secret alliance with the antichrist, marking when the resistance of Protestantism had been taken away, as represented by the year 508. Reagan’s commitment of finances and military might had been typified by the “arms” standing up for the papacy in 496. The destruction of pagan Rome’s sanctuary of strength, represented by the city of Rome, typifies the destruction of the US Constitution at the soon coming Sunday law, for the Constitution is the sanctuary of strength for the United States. At the Sunday law the papacy will once again be placed upon the throne of the earth, as represented by the year 538.

ຂໍ້ທີສາມສິບສອງເຖິງສາມສິບຫົກ ຊີ້ບອກເຖິງສົງຄາມແຫ່ງການຂ້າລ້າງທີ່ສັນຕະປາປາໄດ້ນຳມາຕໍ່ຕ້ານຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າໃນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງຍຸກມືດ. ໃນທີ່ສຸດ ສັນຕະປາປາກໍມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງນາງໃນຂໍ້ທີສາມສິບຫົກ. ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບ ເຣແກນໄດ້ສ້າງພັນທະມິດລັບກັບປໍລະປັກ, ເປັນເຄรື່ອງໝາຍເຖິງເວລາທີ່ການຕ້ານທານຂອງໂປຣເຕສຕັນໄດ້ຖືກນຳອອກໄປ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປີ 508. ການທຸ່ມເທດ້ານການເງິນ ແລະ ກຳລັງອຳນາດທາງທະຫານຂອງເຣແກນ ໄດ້ຖືກລ່ວງໜ້າເປັນນິມິດໂດຍ “ແຂນກຳລັງ” ທີ່ລຸກຂຶ້ນປົກປ້ອງສັນຕະປາປາໃນປີ 496. ການທຳລາຍສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງຂອງໂຣມນອກຮີດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນະຄອນໂຣມ ເປັນນິມິດລ່ວງໜ້າເຖິງການທຳລາຍລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນບໍ່ຊ້ານີ້, ເພາະລັດຖະທຳມະນູນເປັນສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງສຳລັບສະຫະລັດ. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ ສັນຕະປາປາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນໄປປະທັບເທິງບັນລັງຂອງໂລກອີກຄັ້ງ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປີ 538.

Then will begin the final period of murderous papal persecution brought against God’s faithful as occurred in the Dark Ages from 538 unto 1798. This will lead to the close of human probation, when Michael stands up, as represented by 1798, when the papacy, who had prospered for twelve hundred and sixty years, received the indignation of the deadly wound.

ແລ້ວຈະເລີ່ມຕົ້ນໄລຍະສຸດທ້າຍແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງອັນນອງເລືອດຂອງສັນຕະປາປາ ທີ່ຖືກນຳມາຕໍ່ສູ້ກັບບັນດາຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນຍຸກມືດຕັ້ງແຕ່ ຄ.ສ. 538 ຈົນເຖິງ 1798. ສິ່ງນີ້ຈະນຳໄປສູ່ການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ ເມື່ອ ມີຄາເອນ ລຸກຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍປີ 1798 ເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງມາເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ ໄດ້ຮັບຄວາມພິໂລດແຫ່ງບາດແຜຮ້າຍແຮງນັ້ນ.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “On one occasion, when in New York City, I was in the night season called upon to behold buildings rising story after story toward heaven. These buildings were warranted to be fireproof, and they were erected to glorify their owners and builders. Higher and still higher these buildings rose, and in them the most costly material was used. Those to whom these buildings belonged were not asking themselves: ‘How can we best glorify God?’ The Lord was not in their thoughts.

> “ໃນໂອກາດໜຶ່ງ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນະຄອນນິວຢອກ ໃນຍາມກາງຄືນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເຫັນອາຄານທີ່ສູງຂຶ້ນຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ ມຸ່ງຂຶ້ນໄປສູ່ຟ້າສະຫວັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນວ່າກັນໄຟໄດ້ ແລະຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເພື່ອເຊີດຊູເຈົ້າຂອງແລະຜູ້ກໍ່ສ້າງຂອງມັນ. ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ສູງຂຶ້ນ ແລະສູງຂຶ້ນອີກ ແລະໃນນັ້ນໄດ້ໃຊ້ວັດສະດຸທີ່ມີລາຄາແພງທີ່ສຸດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂອງເຂົາ ບໍ່ໄດ້ຖາມຕົນເອງວ່າ: ‘ພວກເຮົາຈະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ດີທີ່ສຸດໄດ້ແນວໃດ?’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຄິດຂອງເຂົາເລີຍ.”

> “I thought: ‘Oh, that those who are thus investing their means could see their course as God sees it! They are piling up magnificent buildings, but how foolish in the sight of the Ruler of the universe is their planning and devising. They are not studying with all the powers of heart and mind how they may glorify God. They have lost sight of this, the first duty of man.’

> ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄິດວ່າ: “ໂອ, ຖ້າຜູ້ທີ່ກໍາລັງໃຊ້ຈ່າຍຊັບສິນຂອງຕົນໃນລັກສະນະນີ້ ຈະສາມາດເຫັນແນວທາງຂອງຕົນດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນມັນໄດ້! ພວກເຂົາກໍາລັງກໍ່ສ້າງອາຄານອັນສະຫງ່າງາມຂຶ້ນເປັນກອງ, ແຕ່ໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະຜູ້ຄອບຄອງແຫ່ງຈັກກະວານ ການວາງແຜນແລະການຄິດຄົ້ນຂອງພວກເຂົາຊ່າງໂງ່ຈ້າເພີ່ງໃດ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງສຸດກໍາລັງແຫ່ງຈິດໃຈແລະສະຕິປັນຍາຂອງຕົນວ່າ ພວກເຂົາຈະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງໃດ. ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມສິ່ງນີ້ໄປ ຄື ໜ້າທີ່ປະການທໍາອິດຂອງມະນຸດ.”

> “As these lofty buildings went up, the owners rejoiced with ambitious pride that they had money to use in gratifying self and provoking the envy of their neighbors. Much of the money that they thus invested had been obtained through exaction, through grinding down the poor. They forgot that in heaven an account of every business transaction is kept; every unjust deal, every fraudulent act, is there recorded. The time is coming when in their fraud and insolence men will reach a point that the Lord will not permit them to pass, and they will learn that there is a limit to the forbearance of Jehovah.

> “ເມື່ອອາຄານສູງສົ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ບັນດາເຈົ້າຂອງກໍໄດ້ປິຕິຊົມຊື່ນດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງອັນເຕັມໄປດ້ວຍທະເຍີທະຍານ ທີ່ຕົນມີເງິນໃຊ້ເພື່ອປາບປື້ມຕົນເອງ ແລະກະຕຸ້ນຄວາມອິດສາຂອງເພື່ອນບ້ານ. ເງິນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ພວກເຂົາໄດ້ນຳໄປລົງທຶນໃນລັກສະນະນີ້ ໄດ້ມາໂດຍການບີບຄັ້ນ, ໂດຍການກົດຂີ່ຄົນຍາກຈົນຢ່າງໂຫດຮ້າຍ. ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົງລືມວ່າ ໃນສະຫວັນນັ້ນມີການບັນທຶກບັນຊີຂອງທຸກການທຳທຸລະກິດໄວ້; ທຸກການຊື້ຂາຍອັນບໍ່ຍຸດຕິທຳ, ທຸກການກະທຳອັນສໍ້ໂກງ, ລ້ວນແຕ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນທີ່ນັ້ນ. ເວລາກຳລັງຈະມາ ເມື່ອໃນການສໍ້ໂກງ ແລະໃນຄວາມອວດດື້ຂອງພວກເຂົາ ມະນຸດຈະໄປເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງຍອມໃຫ້ພວກເຂົາຂ້າມຜ່ານໄປ, ແລະພວກເຂົາຈະຮຽນຮູ້ວ່າ ຄວາມອົດທົນຍັບຍັ້ງຂອງພຣະເຢໂຮວານັ້ນມີຂອບເຂດ.”

> “The scene that next passed before me was an alarm of fire. Men looked at the lofty and supposedly fire-proof buildings and said: ‘They are perfectly safe.’ But these buildings were consumed as if made of pitch. The fire engines could do nothing to stay the destruction. The firemen were unable to operate the engines.

> “ພາບທີ່ຕໍ່ມາໄດ້ຜ່ານຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນສຽງເຕືອນໄພເລື່ອງໄຟໄໝ້. ຜູ້ຄົນເບິ່ງອາຄານສູງສົ່ງ ແລະທີ່ເຂົາຄິດວ່າປ້ອງກັນໄຟໄດ້ ແລະກ່າວວ່າ: ‘ພວກມັນປອດໄພຢ່າງສົມບູນແລ້ວ.’ ແຕ່ອາຄານເຫຼົ່ານີ້ຖືກໄຟເຜົາຜານໄປ ດັ່ງກັບວ່າເຮັດດ້ວຍຢາງສະໜິດ. ລົດດັບເພີງບໍ່ອາດເຮັດອັນໃດໄດ້ເພື່ອຢັບຍັ້ງການທຳລາຍນັ້ນ. ພະນັກງານດັບເພີງບໍ່ສາມາດໃຊ້ເຄື່ອງດັບເພີງໄດ້.”

> “I am instructed that when the Lord’s time comes, should no change have taken place in the hearts of proud, ambitious human beings, men will find that the hand that had been strong to save will be strong to destroy. No earthly power can stay the hand of God. No material can be used in the erection of buildings that will preserve them from destruction when God’s appointed time comes to send retribution on men for their disregard of His law and for their selfish ambition.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງສອນວ່າ ເມື່ອເວລາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມາເຖິງ ຖ້າບໍ່ໄດ້ມີການປ່ຽນແປງໃດໆເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງມະນຸດຜູ້ຈອງຫອງແລະທະເຍີທະຍານ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະພົບວ່າ ພຣະຫັດທີ່ເຄີຍຊົງມີຣິດເຂັ້ມແຂງໃນການຊ່ວຍໃຫ້ລອດນັ້ນ ຈະຊົງມີຣິດເຂັ້ມແຂງໃນການທຳລາຍເຊັ່ນກັນ. ບໍ່ມີອຳນາດໃດໆໃນໂລກທີ່ຈະຍັບຍັ້ງພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ບໍ່ມີວັດຖຸອັນໃດທີ່ຈະນຳໃຊ້ໃນການກໍ່ສ້າງອາຄານ ຊຶ່ງຈະປົກປັກຮັກສາອາຄານເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ພົ້ນຈາກການທຳລາຍໄດ້ ເມື່ອເຖິງເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ ເພື່ອຊົງສົ່ງການຕອບແທນລົງໂທດແກ່ມະນຸດ ເນື່ອງຈາກການບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມທະເຍີທະຍານເຫັນແກ່ຕົວຂອງພວກເຂົາ.”

> “There are not many, even among educators and statesmen, who comprehend the causes that underlie the present state of society. Those who hold the reins of government are not able to solve the problem of moral corruption, poverty, pauperism, and increasing crime. They are struggling in vain to place business operations on a more secure basis. If men would give more heed to the teaching of God’s word, they would find a solution of the problems that perplex them.

> “ມີບໍ່ຫຼາຍຄົນ, ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດານັກການສຶກສາ ແລະ ລັດບຸລຸດ, ທີ່ເຂົ້າໃຈສາເຫດທີ່ເປັນຮາກຖານຂອງສະພາບສັງຄົມໃນປັດຈຸບັນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ກຸມບັງຄັບບັງຊາການປົກຄອງ ບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາແຫ່ງຄວາມເສື່ອມຊາມທາງສິນທຳ, ຄວາມຍາກຈົນ, ຄວາມອະນາຖາຂັດສົນ, ແລະ ອາຊະຍາກຳທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ພວກເຂົາກຳລັງດິ້ນຮົນຢ່າງໄຮ້ຜົນ ເພື່ອຈັດໃຫ້ການດຳເນີນທຸລະກິດມີພື້ນຖານທີ່ໝັ້ນຄົງຍິ່ງຂຶ້ນ. ຖ້າມະນຸດຈະໃສ່ໃຈຕໍ່ຄຳສອນແຫ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ, ພວກເຂົາກໍຈະພົບທາງແກ້ໄຂສຳລັບບັນຫາທີ່ທຳໃຫ້ພວກເຂົາສັບສົນ.”

> “The Scriptures describe the condition of the world just before Christ’s second coming. Of the men who by robbery and extortion are amassing great riches, it is written: ‘Ye have heaped treasure together for the last days. Behold, the hire of the laborers who have reaped down your fields, which is of you kept back by fraud, crieth: and the cries of them which have reaped are entered into the ears of the Lord of Sabaoth. Ye have lived in pleasure on the earth, and been wanton; ye have nourished your hearts, as in a day of slaughter. Ye have condemned and killed the just; and he doth not resist you.’ James 5:3–6.

> “ພຣະຄຳພີໄດ້ພັນລະນາເຖິງສະພາບຂອງໂລກໃນຊ່ວງກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ຄົນທີ່ກຳລັງສັ່ງສົມຄວາມມັ່ງຄັ່ງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໂດຍການປຸ້ນສະດົມແລະການຂູດຮີດນັ້ນ ໄດ້ມີຂໍ້ຂຽນໄວ້ວ່າ: ‘ພວກທ່ານໄດ້ກອງສະສົມຊັບສົມບັດໄວ້ສຳລັບວັນສຸດທ້າຍ. ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ຄ່າຈ້າງຂອງຄົນງານຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່ຽວເກັບນາຂອງພວກທ່ານ ຊຶ່ງພວກທ່ານໄດ້ຫັກໄວ້ໂດຍການສໍ້ໂກງ ກຳລັງຮ້ອງຂຶ້ນ; ແລະສຽງຮ້ອງຂອງພວກຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່ຽວເກັບນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປເຖິງພຣະກັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂຍທາ. ພວກທ່ານໄດ້ດຳລົງຊີວິດໃນຄວາມສຳລານສຸກຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະໄດ້ປ່ອຍຕົນໃຫ້ເຫລີງລະເລີງ; ພວກທ່ານໄດ້ບຳລຸງຫົວໃຈຂອງຕົນ ເໝືອນດັ່ງໃນວັນແຫ່ງການຂ້າສັດ. ພວກທ່ານໄດ້ກ່າວໂທດແລະຂ້າຄົນຊອບທຳ; ແລະທ່ານນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ຕໍ່ຕ້ານພວກທ່ານ.’ ຢາໂກໂບ 5:3–6.”

> “But who reads the warnings given by the fast-fulfilling signs of the times? What impression is made upon worldlings? What change is seen in their attitude? No more than was seen in the attitude of the inhabitants of the Noachian world. Absorbed in worldly business and pleasure, the antediluvians ‘knew not until the Flood came, and took them all away.’ Matthew 24:39. They had heaven-sent warnings, but they refused to listen. And today the world, utterly regardless of the warning voice of God, is hurrying on to eternal ruin.

> “ແຕ່ວ່າ ຜູ້ໃດເລົ່າອ່ານຄຳເຕືອນທັງຫຼາຍທີ່ຖືກປະທານໂດຍໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຍຸກສະໄໝທີ່ກຳລັງສຳເລັດຢ່າງວ່ອງໄວ? ສິ່ງໃດເກີດເປັນຄວາມປະທັບໃຈແກ່ຄົນຝັກໃຝ່ໂລກ? ການປ່ຽນແປງໃດທີ່ປາກົດໃນທ່າທີຂອງພວກເຂົາ? ກໍບໍ່ຫຼາຍໄປກວ່າທີ່ເຄີຍເຫັນໃນທ່າທີຂອງຊາວໂລກໃນສະໄໝຂອງໂນອາ. ພວກກ່ອນນ້ຳຖ້ວມໝົກມຸ້ນຢູ່ກັບທຸລະກິດຂອງໂລກແລະຄວາມສຳລານ, ແລະ ‘ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈົນກວ່ານ້ຳຖ້ວມມາ ແລະກວາດພວກເຂົາໄປໝົດທຸກຄົນ.’ ມັດທາຍ 24:39. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນທີ່ສົ່ງມາຈາກສະຫວັນ, ແຕ່ພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງ. ແລະໃນທຸກມື້ນີ້, ໂລກທີ່ເມີນເສີຍຕໍ່ສຽງເຕືອນຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ກຳລັງຮີບເລັ່ງໄປສູ່ຄວາມພິນາດນິລັນດອນ.”

> “The world is stirred with the spirit of war. The prophecy of the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place.” Testimonies, volume 9, 12–14.

> “ໂລກກໍາລັງຖືກປຸກເຮົ້າດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງສົງຄາມ. ຄໍາພະຍາກອນໃນບົດທີສິບເອັດຂອງພຣະທໍາດານີເອນເກືອບໄດ້ບັນລຸການສໍາເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ອີກບໍ່ຊ້າ ເຫດການແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລໍາບາກທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄໍາພະຍາກອນທັງຫຼາຍຈະເກີດຂຶ້ນ.” Testimonies, volume 9, 12–14.

Back to Articles