Article

# The Book of Daniel - Number Twenty

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຊາວ

Daniel and the Revelation: Unveiling the Prophetic Tapestry of Kingdoms Rise and Fall

ດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ: ການເປີດເຜີຍຜືນຜ້າແຫ່ງຄຳພະຍາກອນວ່າດ້ວຍການຮຸ່ງຂຶ້ນ ແລະ ການລົ້ມສະລາຍຂອງອານາຈັກທັງຫຼາຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 15, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Sister White often identifies that the prophetic lessons that are needed to be understood are portrayed with the rise and fall of kingdoms.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ມັກຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ບົດຮຽນຝ່າຍພະຍາກອນທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈນັ້ນ ຖືກສະແດງໃຫ້ປາກົດຜ່ານການຮຸ່ງຂຶ້ນແລະການຕົກຕ່ຳຂອງອານາຈັກທັງຫຼາຍ.

> “From the rise and fall of nations as made plain in the books of Daniel and the Revelation, we need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass,’ it has perished. James 1:10. So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome. And so perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose, and expresses His character, can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Prophets and Kings, 548.

> “ຈາກການລຸກຂຶ້ນແລະການຕົກລົງຂອງບັນດາປະຊາຊາດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ປາກົດແຈ້ງໃນປຶ້ມດານີເອນແລະພຣະນິມິດ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງຮຽນຮູ້ວ່າ ສະຫງ່າລາສີພາຍນອກແລະທາງໂລກລ້ວນໆນັ້ນໄຮ້ຄ່າພຽງໃດ. ບາບີໂລນ ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດແລະຄວາມສະຫງ່າງາມທັງໝົດຂອງມັນ ຊຶ່ງໂລກຂອງພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ເຫັນອີກນັບແຕ່ນັ້ນມາ,—ອຳນາດແລະຄວາມສະຫງ່າງາມຊຶ່ງໃນສາຍຕາຂອງຜູ້ຄົນໃນສະໄໝນັ້ນເບິ່ງຄືວ່າໝັ້ນຄົງແລະຍືນຍາວຢ່າງຫຼາຍ,—ໄດ້ສູນຫາຍໄປຢ່າງສົມບູນພຽງໃດ! ດັ່ງກັບ “ດອກໄມ້ແຫ່ງຫຍ້າ,” ມັນໄດ້ພິນາດໄປ. ຢາໂກໂບ 1:10. ອານາຈັກມີໂດ-ເປີເຊຍ ແລະອານາຈັກຂອງກຣີກກັບໂຣມ ກໍໄດ້ພິນາດໄປດັ່ງນັ້ນເໝືອນກັນ. ແລະທຸກສິ່ງທີ່ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າເປັນຮາກຖານຂອງຕົນ ກໍພິນາດໄປດັ່ງນັ້ນ. ມີແຕ່ສິ່ງທີ່ຜູກພັນໄວ້ກັບພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະສະແດງລັກສະນະຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງສາມາດດຳລົງຢູ່ໄດ້. ຫຼັກການຂອງພຣະອົງແມ່ນສິ່ງດຽວທີ່ໝັ້ນຄົງ ທີ່ໂລກຂອງພວກເຮົາຮູ້ຈັກ.” Prophets and Kings, 548.

The “rise and fall” of the kingdoms that are represented in the books of Daniel and Revelation are the focal point of a correct approach to the study of prophecy. The fall of Babylon is typified by the fall of Nimrod’s Babel in Genesis eleven. Then in Daniel chapter five, Babylon falls again. The papacy’s history of its rise to power in the year 538, and its subsequent fall in 1798, also typifies the final fall of Babylon, for the papal power is prophetically spiritual Babylon. The papacy fell in 1798, and Revelation chapter eighteen outlines its final fall. In Daniel chapter eleven, and verse forty-five, the papacy, represented there as the king of the north, comes to its end with none to help. This takes place when probation closes, for verses forty-five of chapter eleven, and verse one of chapter twelve, represent the same history.

ການ “ລຸກຂຶ້ນແລະການຕົກລົງ” ຂອງບັນດາອານາຈັກທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ແມ່ນຈຸດໃຈກາງຂອງແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງໃນການສຶກສາຄຳພະຍາກອນ. ການຕົກລົງຂອງບາບີໂລນ ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍການຕົກລົງຂອງບາເບນຂອງນິມໂຣດໃນ ປະຖົມມະການ ບົດ 11. ຈາກນັ້ນໃນ ດານີເອນ ບົດ 5, ບາບີໂລນກໍຕົກລົງອີກຄັ້ງ. ປະຫວັດຂອງສັນຕະປາປາທີ່ໄດ້ລຸກຂຶ້ນສູ່ອຳນາດໃນປີ 538 ແລະ ການຕົກລົງຂອງມັນຕໍ່ມາໃນປີ 1798 ກໍເປັນແບບຢ່າງໄວ້ລ່ວງໜ້າຂອງການຕົກລົງຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນເຊັ່ນດຽວກັນ, ເພາະອຳນາດສັນຕະປາປາ ໃນຄຳພະຍາກອນແລ້ວ ຄື ບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ. ສັນຕະປາປາໄດ້ຕົກລົງໃນປີ 1798, ແລະ ພຣະນິມິດ ບົດ 18 ໄດ້ວາງເຄົ້າໂຄງການຕົກລົງຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງມັນ. ໃນ ດານີເອນ ບົດ 11 ແລະ ຂໍ້ 45, ສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງຖືກສະແດງໄວ້ທີ່ນັ້ນເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ຈະມາເຖິງຈຸດອວສານຂອງຕົນໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍ. ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນເມື່ອປະຕູແຫ່ງການພິສູດຖືກປິດລົງ, ເພາະວ່າ ຂໍ້ 45 ຂອງບົດ 11 ແລະ ຂໍ້ 1 ຂອງບົດ 12 ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດດຽວກັນ.

> And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. Daniel 11:45, 12:1.

> ແລະເຂົາຈະຕັ້ງພະພັກຂອງພະລາຊະວັງຂອງເຂົາລະຫວ່າງທະເລທັງຫລາຍ ໃນພູບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດ; ແຕ່ເຂົາຈະມາເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງເຂົາ, ແລະຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍເຂົາ. ແລະໃນເວລານັ້ນ ມີຄາເອນຈະລຸກຂຶ້ນ, ເຈົ້ານາຍອົງໃຫຍ່ຜູ້ຊຶ່ງຍືນຢູ່ເພື່ອບຸດຫລານແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງທ່ານ: ແລະຈະມີເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ, ຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມານັບຕັ້ງແຕ່ໄດ້ມີຊາດໜຶ່ງຈົນເຖິງເວລານັ້ນ: ແລະໃນເວລານັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງທ່ານຈະໄດ້ຮັບການຊ່ອຍໃຫ້ພົ້ນ, ຄືທຸກຄົນທີ່ພົບວ່າມີຊື່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມ. ດານີເອນ 11:45, 12:1.

The message of the second angel is structured upon the fact that Babylon has fallen twice. Literal Babylon, represented by Nimrod and Belshazzar fell twice, and spiritual Babylon fell in 1798, and does so again, when human probation closes.

ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງຖືກຈັດວາງຢູ່ເທິງຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງສອງຄັ້ງ. ບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນິມໂຣດແລະເບນຊັດຊາ, ໄດ້ລົ້ມລົງສອງຄັ້ງ; ແລະບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານໄດ້ລົ້ມລົງໃນປີ 1798, ແລະຈະລົ້ມລົງອີກຄັ້ງ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດສິ້ນສຸດລົງ.

> And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.

> ແລະໄດ້ມີທູດອີກອົງໜຶ່ງຕາມມາ ໂດຍກ່າວວ່າ ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ຄືນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ເພາະວ່ານາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊາດທັງປວງດື່ມນ້ຳອະງຸ່ນແຫ່ງພະພິໂລດເນື່ອງຈາກການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ. ພຣະນິມິດ 14:8

The repetition of the fall of Babylon in the second angel provides the prophetic justification for identifying the doubling of words and phrases within the Scriptures as a symbol of the combined messages of the second angel and the Midnight Cry. It also upholds the principle identified by Sister White, concerning the study of prophecy being based upon the rise and fall of the kingdoms represented in the books of Daniel and Revelation. It illustrates the concept that to understand the fall of Babylon, the student of prophecy must bring together all of Babylon’s falls, “line upon line,” to establish the correct prophetic message of the final fall of Babylon.

ການກ່າວຊ້ຳເຖິງການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ໄດ້ໃຫ້ຄວາມຊອບທາງພະຍາກອນສຳລັບການລະບຸວ່າ ການທະວີຄຳແລະວະລີພາຍໃນພຣະຄຳພີນັ້ນເປັນສັນຍະລັກຂອງຂ່າວສານທີ່ຖືກປະສານເຂົ້າກັນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະ ສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ມັນຍັງຄ້ຳຈູນຫຼັກການທີ່ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸໄວ້ ກ່ຽວກັບການສຶກສາຄຳພະຍາກອນວ່າ ຕ້ອງຕັ້ງຢູ່ເທິງການເກີດຂຶ້ນແລະການລົ້ມລົງຂອງອານາຈັກທັງຫຼາຍທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ. ສິ່ງນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນແນວຄວາມຄິດວ່າ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນ ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນຈະຕ້ອງນຳການລົ້ມລົງທັງໝົດຂອງບາບີໂລນມາຮ້ອຍຮວມກັນ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ເພື່ອສະຖາປະນາຂ່າວສານພະຍາກອນອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບການລົ້ມລົງຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນ.

Babylon falling twice in the message of the second angel, is based upon the prophetic rule which identifies that truth is established upon the testimony of two witnesses. The doubling of Babylon’s fall within the message, represents the prophetic methodology that is identified in the Bible as the latter rain. That sacred methodology, which is the latter rain, is the application of bringing various lines of prophecy together “line upon line.” When employed by the student of prophecy, the methodology establishes the “message” of the latter rain. The latter rain message that is established through the application of the sacred methodology, is thereafter proclaimed in the combined prophetic histories of the second angel and the Midnight Cry. This was true in the history of the movement of the first angel, and it is true today, in the history of the movement of the third angel.

ການທີ່ບາບີໂລນລົ້ມລົງສອງຄັ້ງໃນຂ່າວສານຂອງທູດອົງທີສອງ ມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງກົດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຊີ້ວ່າ ຄວາມຈິງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍຄຳພະຍານຂອງພະຍານສອງຄົນ. ການກ່າວຊ້ຳເຖິງການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນພາຍໃນຂ່າວສານນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງວິທີການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງໃນພຣະຄຳພີຖືກລະບຸວ່າເປັນຝົນປາຍລະດູ. ວິທີການອັນສັກສິດນັ້ນ ຊຶ່ງກໍຄືຝົນປາຍລະດູ ແມ່ນການນຳເອົາແນວຄຳພະຍາກອນຫຼາຍແນວມາປະກອບເຂົ້າດ້ວຍກັນ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ.” ເມື່ອນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນນຳວິທີການນີ້ໄປໃຊ້ ວິທີການນັ້ນກໍສະຖາປະນາ “ຂ່າວສານ” ແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ. ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູທີ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍຜ່ານການນຳໃຊ້ວິທີການອັນສັກສິດນັ້ນ ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖືກປະກາດອອກໄປໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກປະສານຮ່ວມກັນຂອງທູດອົງທີສອງແລະສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ. ສິ່ງນີ້ເປັນຄວາມຈິງໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການຂອງທູດອົງທຳອິດ ແລະໃນປັດຈຸບັນນີ້ກໍເປັນຄວາມຈິງເຊັ່ນກັນ ໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການຂອງທູດອົງທີສາມ.

Chapters four and five of the book of Daniel, represent the line of history which covers the rise and beginning of Babylon, represented by Nebuchadnezzar in chapter four, and then the fall and ending of Babylon, represented by Belshazzar in chapter five. Together they produce one prophetic line. The prophetic line produced by those two chapters is to be laid over the top of Daniel chapters one through three, in order to establish the latter rain message.

ບົດທີສີ່ ແລະ ບົດທີຫ້າໃນພຣະທຳດານີເອນ ເປັນຕົວແທນຂອງແນວເສັ້ນແຫ່ງປະຫວັດສາດ ຊຶ່ງຄອບຄຸມການລຸກຂຶ້ນ ແລະ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງບາບີໂລນ ອັນເປັນຕົວແທນໂດຍເນບູກາດເນັດຊາໃນບົດທີສີ່ ແລະ ຕໍ່ມາຄືການລົ້ມສະລາຍ ແລະ ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງບາບີໂລນ ອັນເປັນຕົວແທນໂດຍເບນຊັດຊາໃນບົດທີຫ້າ. ທັງສອງບົດຮ່ວມກັນກໍ່ໃຫ້ເກີດເປັນແນວເສັ້ນຄຳພະຍາກອນອັນດຽວ. ແນວເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທີ່ເກີດຈາກສອງບົດນັ້ນ ຈະຕ້ອງຖືກວາງທັບລົງເທິງພຣະທຳດານີເອນບົດທີໜຶ່ງຮອດບົດທີສາມ ເພື່ອຈະສະຖາປະນາຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູ.

The two chapters present the fall and rising again of Nebuchadnezzar and the fall and destruction of Belshazzar, and therefore present the fall of Babylon in the beginning and ending of the line. The line of prophecy created by the two chapters is structured upon Babylon falling, rising, and then falling again. That fact alone identifies that those two chapters represent the message of the second angel. The two chapters represent the history of the earth beast of Revelation thirteen, and in that history the message of the second angel and Midnight Cry is twice proclaimed.

ສອງບົດນີ້ໄດ້ນໍາສະເໜີການລົ້ມລົງແລະການລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ແລະການລົ້ມລົງກັບການຖືກທໍາລາຍຂອງເບນຊັດຊາ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງນໍາສະເໜີການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແລະຕອນສິ້ນສຸດຂອງແນວລໍາດັບ. ແນວລໍາດັບແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍສອງບົດນີ້ ຖືກຈັດໂຄງສ້າງໄວ້ເທິງພື້ນຖານທີ່ວ່າ ບາບີໂລນລົ້ມລົງ, ລຸກຂຶ້ນ, ແລະຈາກນັ້ນກໍລົ້ມລົງອີກຄັ້ງ. ຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນພຽງຢ່າງດຽວກໍຊີ້ບອກແລ້ວວ່າ ສອງບົດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດອົງທີສອງ. ສອງບົດນີ້ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກໃນ Revelation ບົດທີສິບສາມ, ແລະໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ຂ່າວສານຂອງທູດອົງທີສອງແລະຂ່າວຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ຖືກປະກາດສອງຄັ້ງ.

Therefore, before we begin our consideration of chapters four and five of Daniel, we will identify the sacred methodology which is the latter rain, and then by employing that methodology we will identify the message of the latter rain.

ດັ່ງນັ້ນ ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະເລີ່ມການພິຈາລະນາບົດທີສີ່ ແລະ ບົດທີຫ້າຂອງດານີເອນ ພວກເຮົາຈະຊີ້ບອກວິທີການອັນສັກສິດ ຊຶ່ງແມ່ນຝົນປາຍລະດູ ແລ້ວຈາກນັ້ນໂດຍການນໍາໃຊ້ວິທີການນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຈໍາແນກຂ່າວສານຂອງຝົນປາຍລະດູ.

A significant waymark of the history of the first and second angel was the methodology represented by William Miller’s rules of prophetic interpretation. Those rules were used by men to identify the message of the Midnight Cry, and that message was the latter rain message for that history. A significant waymark of the history of the third angel is the methodology represented as “Prophetic Keys”. Those rules are to be used in conjunction with the rules of William Miller to identify the message of the Midnight Cry in our current history, and the message that is now being established by those rules is the latter rain message of the last days. Miller’s rules represent the early rain in the prophetic history of the earth beast, and those rules combined with the “Prophetic Keys” represent the latter rain in the prophetic history of the earth beast.

ໝາຍສຳຄັນປະການໜຶ່ງໃນປະຫວັດຂອງທູດອົງທຳອິດແລະທູດອົງທີສອງ ຄື ວິທີການທີ່ຖືກສະແດງອອກໂດຍກົດເກນຂອງ William Miller ສຳລັບການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນ. ກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ໂດຍມະນຸດເພື່ອລະບຸຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ, ແລະຂ່າວສານນັ້ນກໍແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍໃນສຳລັບປະຫວັດນັ້ນ. ໝາຍສຳຄັນປະການໜຶ່ງໃນປະຫວັດຂອງທູດອົງທີສາມ ຄື ວິທີການທີ່ຖືກສະແດງເປັນ “Prophetic Keys”. ກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງຖືກນຳໃຊ້ຄວບຄູ່ກັນກັບກົດເກນຂອງ William Miller ເພື່ອລະບຸຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນໃນປະຫວັດປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ, ແລະຂ່າວສານທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຖືກສະຖາປະນາໂດຍກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍໃນຂອງວັນສຸດທ້າຍ. ກົດເກນຂອງ Miller ເປັນຕົວແທນຂອງຝົນຕົ້ນໃນປະຫວັດຄຳພະຍາກອນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ແລະກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນເມື່ອປະສົມກັນກັບ “Prophetic Keys” ກໍເປັນຕົວແທນຂອງຝົນປາຍໃນໃນປະຫວັດຄຳພະຍາກອນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນ.

The latter rain is the methodology employed to produce the message. There are those who are deceived because they seek for the latter rain experience, without first seeking the message that produces the experience. The Pentecostal churches of Christianity are a clear example of that deception. That same type of misguided direction is available to those who do seek for the latter rain message, but refuse to seek for the methodology that identifies and establishes the latter rain message. Without the correct methodology, the correct message cannot be identified. Without the correct message, the correct experience is an impossibility.

ຝົນປາຍລະດູແມ່ນວິທີການທີ່ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອໃຫ້ເກີດຂ່າວສານນັ້ນ. ມີບາງຄົນຖືກຫລອກລວງ ເພາະພວກເຂົາສະແຫວງຫາປະສົບການແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ໂດຍບໍ່ໄດ້ສະແຫວງຫາຂ່າວສານທີ່ກ່ອນ ຊຶ່ງເປັນຕົນເຫດໃຫ້ເກີດປະສົບການນັ້ນ. ຄຣິດຕະຈັກເພນເຕຄອດໃນຄຣິດສາສະໜາເປັນຕົວຢ່າງອັນແຈ້ງເຈນຂອງການຫລອກລວງນັ້ນ. ແນວທາງທີ່ຫລົງຜິດປະເພດດຽວກັນນັ້ນ ກໍມີຢູ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູດ້ວຍ ແຕ່ປະຕິເສດທີ່ຈະສະແຫວງຫາວິທີການທີ່ລະບຸແລະສະຖາປະນາຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ. ຫາກບໍ່ມີວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງ ກໍບໍ່ອາດລະບຸຂ່າວສານທີ່ຖືກຕ້ອງໄດ້. ຫາກບໍ່ມີຂ່າວສານທີ່ຖືກຕ້ອງ ປະສົບການທີ່ຖືກຕ້ອງກໍເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເລີຍ.

The significance of this biblical fact goes unrecognized by most, for they have never considered the possibility that there is one right way to study the Bible, and that there are many wrong ways to study the Bible. The wrong way to study the Bible, that is by far the most often chosen, is to trust other men’s opinions of what the Bible teaches. It is such a common issue with men, that every church organizes a system to address this falsely perceived need of their flocks. That false need, produces the false work of establishing a system of leaders who are identified as the spiritual experts of biblical understanding that will correctly direct the understanding of the untrained flock. The Bible does identify a very organized system for the structure of a church, which includes elders, prophets and teachers, but the Bible never endorses the corruption of church organization that produces a system of leaders who have been ordained to identify what is or what isn’t truth, and thereafter, who is and who isn’t a heretic.

ຄວາມສຳຄັນຂອງຂໍ້ເທັດຈິງໃນພຣະຄຳພີຂໍ້ນີ້ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຫາໄດ້ສັງເກດເຫັນບໍ່, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍພິຈາລະນາຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ວ່າ ມີວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງພຽງວິທີດຽວໃນການສຶກສາພຣະຄຳພີ, ແລະມີຫຼາຍວິທີທີ່ຜິດໃນການສຶກສາພຣະຄຳພີ. ວິທີທີ່ຜິດໃນການສຶກສາພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງເປັນວິທີທີ່ຖືກເລືອກຫຼາຍທີ່ສຸດໂດຍຫ່າງໄກ, ຄືການໄວ້ວາງໃຈຄວາມຄິດເຫັນຂອງມະນຸດອື່ນ ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ພຣະຄຳພີສອນ. ນີ້ເປັນບັນຫາທີ່ພົບໄດ້ທົ່ວໄປຢ່າງຍິ່ງໃນບັນດາມະນຸດ ຈົນທຸກຄຣິສຕະຈັກຈັດຕັ້ງລະບົບໜຶ່ງຂຶ້ນເພື່ອຈັດການກັບຄວາມຈຳເປັນທີ່ຮັບຮູ້ຜິດນີ້ຂອງຝູງແກະຂອງຕົນ. ຄວາມຈຳເປັນອັນປອມນັ້ນ ໄດ້ກ່ອນໃຫ້ເກີດການງານອັນປອມ ຄືການສ້າງລະບົບຂອງຜູ້ນຳຜູ້ທີ່ຖືກລະບຸວ່າເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານຝ່າຍວິນຍານໃນຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີ ຜູ້ທີ່ຈະຊີ້ນຳຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຝູງແກະທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ພຣະຄຳພີໄດ້ລະບຸລະບົບອັນມີລະບຽບຢ່າງຊັດເຈນສຳລັບໂຄງສ້າງຂອງຄຣິສຕະຈັກ ຊຶ່ງລວມມີພວກຜູ້ອາວຸໂສ, ຜູ້ພະຍາກອນ ແລະຄູອາຈານ, ແຕ່ພຣະຄຳພີບໍ່ເຄີຍຮັບຮອງການເສື່ອມຊາມຂອງການຈັດອົງການຄຣິສຕະຈັກ ທີ່ກ່ອນໃຫ້ເກີດລະບົບຂອງຜູ້ນຳຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ລະບຸວ່າ ສິ່ງໃດເປັນຄວາມຈິງ ຫຼືສິ່ງໃດບໍ່ເປັນຄວາມຈິງ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຜເປັນພວກນອກຮີດ ແລະໃຜບໍ່ເປັນພວກນອກຮີດ.

> Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. 2 Timothy 2:15.

> ຈົ່ງຂະຫຍັນພຽນເພື່ອສະແດງຕົນໃຫ້ເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ເປັນຄົນງານຜູ້ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລະອາຍ ທີ່ແບ່ງແຍກພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. 2 ຕີໂມທຽວ 2:15

A church leader is to exhort, rebuke, teach and guard against false doctrines and those who promote the false doctrines, but we are each to “study to show” ourselves “approved unto God,” by “rightly dividing the word of truth.” In doing so, we must know the methodology that the Bible identifies as the correct way to rightly divide the word of truth. The book of Isaiah sets forth these issues in the context of the latter rain, so it is there that we will begin.

ຜູ້ນໍາຄຣິສຕະຈັກພຶງຕ້ອງຕັກເຕືອນ, ຕໍາໜິ, ສັ່ງສອນ ແລະ ປົກປ້ອງຕ້ານທານຫຼັກຄໍາສອນເທັດ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ເຜີຍແຜ່ຫຼັກຄໍາສອນເທັດນັ້ນ, ແຕ່ພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນພຶງຕ້ອງ “ຂະຫຍັນສຶກສາເພື່ອສະແດງ” ຕົນເອງໃຫ້ເປັນ “ທີ່ຊອບພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າ,” ໂດຍ “ແບ່ງພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.” ໃນການກະທໍາດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຮົາຈໍາຕ້ອງຮູ້ຈັກວິທີການທີ່ພຣະຄໍາພີລະບຸວ່າເປັນວິທີອັນຖືກຕ້ອງໃນການແບ່ງພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ພຣະທໍາເອຊາຢາໄດ້ວາງປະເດັນເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງຝົນປາຍລະດູ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

> In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea. In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:1–13.

> ໃນວັນນັ້ນ ພຣະເຢໂຫວາຈະໃຊ້ດາບອັນແຫຼມຄົມ ອັນໃຫຍ່ ແລະອັນແຂງແຮງຂອງພຣະອົງ ລົງໂທດເລວີອາທານ ງູອັນແລ່ນໄວ ຄືເລວີອາທານ ງູອັນຄົດງໍ; ແລະພຣະອົງຈະປະຫານມັງກອນທີ່ຢູ່ໃນທະເລ. ໃນວັນນັ້ນ ຈົ່ງຮ້ອງເພງແກ່ນາງວ່າ, “ສວນອະງຸ່ນແຫ່ງເຫຼົ້າອະງຸ່ນແດງ. ເຮົາຄືພຣະເຢໂຫວາເປັນຜູ້ເຝົ້າຮັກສາມັນ; ເຮົາຈະລົດນ້ຳມັນທຸກເວລາ: ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດທຳອັນຕະລາຍແກ່ມັນ ເຮົາຈະເຝົ້າຮັກສາມັນທັງກາງຄືນແລະກາງວັນ. ຄວາມພິໂລດບໍ່ຢູ່ໃນເຮົາ: ຜູ້ໃດຈະຕັ້ງໜາມໄມ້ແລະພຸ່ມໜາມຕໍ່ສູ້ເຮົາໃນສົງຄາມ? ເຮົາຈະຍ່າງຜ່ານພວກມັນ ເຮົາຈະເຜົາມັນພ້ອມກັນ. ຫຼືໃຫ້ເຂົາຍຶດເອົາກຳລັງຂອງເຮົາ ເພື່ອເຂົາຈະໄດ້ທຳສັນຕິກັບເຮົາ; ແລະເຂົາຈະທຳສັນຕິກັບເຮົາ. ພຣະອົງຈະໃຫ້ຜູ້ທີ່ມາຈາກຢາໂຄບຢັ່ງຮາກລົງ: ອິສຣາເອນຈະອອກດອກແລະແຕກໜໍ່ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ໜ້າໂລກເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ. ພຣະອົງໄດ້ຕີເຂົາ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕີພວກທີ່ຕີເຂົາຫຼື? ຫຼືເຂົາຖືກຂ້າຕາມຢ່າງການຂ້າບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເຂົາຂ້າຫຼື? ໂດຍມາດຕາ ເມື່ອມັນແຕກຫນໍ່ອອກ ພຣະອົງກໍຊົງພິຈາລະນາກັບມັນ: ພຣະອົງຫ້າມລົມອັນຮ້າຍແຮງຂອງພຣະອົງໄວ້ໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ. ເຫດສະນັ້ນ ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ໝົດໄປ; ແລະນີ້ແຫຼະເປັນຜົນທັງໝົດ ຄືການເອົາບາບຂອງເຂົາອອກໄປ; ເມື່ອເຂົາເຮັດໃຫ້ຫີນທັງຫມົດຂອງແທ່ນບູຊາ ເປັນເໝືອນຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກທຸບແຕກອອກເປັນຊິ້ນໆ ບັນດາເສົາບູຊາແລະຮູບເຄົາລົບຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່ອີກ. ແຕ່ນະຄອນທີ່ມີກຳແພງແນ່ນໜາຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າ ແລະບ່ອນຢູ່ອາໄສຈະຖືກປະຖິ້ມ ແລະຖືກປ່ອຍໄວ້ເໝືອນຖິ່ນກັນດານ: ທີ່ນັ້ນລູກງົວຈະຫາກິນ ແລະມັນຈະນອນລົງທີ່ນັ້ນ ແລະກິນກິ່ງຂອງມັນເສຍ. ເມື່ອກິ່ງຂອງມັນແຫ້ງແລ້ວ ມັນກໍຈະຖືກຫັກອອກ: ພວກຜູ້ຍິງຈະມາ ແລະເອົາມັນໄປຈຸດໄຟ: ເພາະວ່ານັ້ນເປັນຊົນຊາດທີ່ບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ: ເຫດສະນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງເມດຕາພວກເຂົາ ແລະພຣະອົງຜູ້ຊົງປັ້ນແຕ່ງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງສະແດງພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຂົາ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເປັນດັ່ງນີ້ ພຣະເຢໂຫວາຈະຕີເກັບຈາກຊ່ອງນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳນັ້ນ ຈົນເຖິງຫ້ວຍຂອງອີຢິບ ແລະພວກເຈົ້າຈະຖືກຮວບຮວມມາທີລະຄົນ ໂອ ບຸດທັງຫຼາຍຂອງອິສຣາເອນ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເປັນດັ່ງນີ້ ຈະມີການເປົ່າແກໃຫຍ່ ແລະພວກທີ່ໃກ້ຈະພິນາດໃນແຜ່ນດິນອັດຊີເຣຍ ແລະບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ໃນແຜ່ນດິນອີຢິບ ຈະມາ ແລະຈະນະມັດສະການພຣະເຢໂຫວາຢູ່ເທິງພູບໍລິສຸດໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊາຢາ 27:1–13.

In the previous articles, we have repeatedly addressed the “ensign” that is lifted up to call God’s other children out of Babylon. The last verse of Isaiah chapter twenty-seven, addresses the work of the ensign when it says “the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria.” Assyria is a symbol of Babylon in the last days, and those that hear the warning message to come out of Babylon in the verse, come and worship with those represented as the one hundred and forty-four thousand who are prophetically located at “the holy mount at Jerusalem.”

ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງ “ທຸງສັນຍານ” ຢ່າງຊ້ຳໆ ຊຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອເອີ້ນບຸດຫຼານອື່ນໆຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງອິດສະຢາ ບົດທີ ຊາວເຈັດ ໄດ້ກ່າວເຖິງພາລະກິດຂອງທຸງສັນຍານນັ້ນ ເມື່ອກ່າວວ່າ “ແລະຈະເປົ່າແກໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ແລະພວກທີ່ໃກ້ຈະພິນາດໃນແຜ່ນດິນອັດຊີເຣຍຈະມາ.” ອັດຊີເຣຍເປັນສັນລັກຂອງບາບີໂລນໃນວາລະສຸດທ້າຍ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວສານເຕືອນໃຫ້ອອກຈາກບາບີໂລນໃນຂໍ້ນັ້ນ ກໍຈະມາ ແລະນະມັດສະການຮ່ວມກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກແທນຄ່າເປັນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນໄດ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ທີ່ “ພູບໍລິສຸດທີ່ເຢຣູຊາເລັມ.”

The verse says, “and it shall come to pass in that day.” “That day,” which is the day when the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other children out of Babylon, is the setting for the entire chapter. The second voice of Revelation chapter eighteen, cries at the Sunday law, when the whore of Tyre is remembered.

ຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ກ່າວວ່າ, “ແລະມັນຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນນັ້ນ.” “ວັນນັ້ນ,” ຊຶ່ງເປັນວັນທີ່ສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຮຽກບຸດອື່ນໆຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາຈາກບາບີໂລນ, ເປັນສະພາບແວດລ້ອມຂອງທັງບົດ. ສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຮ້ອງປະກາດໃນເວລາທີ່ມີກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອແມ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂລຖືກລະນຶກເຖິງ.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:4, 5.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງອື່ນໜຶ່ງຈາກສະຫວັນ ກ່າວວ່າ, “ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ ເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ ແລະເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະບໍ່ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະບາບຂອງນາງໄດ້ກອງສູງເຖິງສະຫວັນແລ້ວ ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງນາງ.” ພຣະນິມິດ 18:4, 5.

Isaiah chapter twenty-seven, begins by identifying the same day that the chapter ends with, when it says, “In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea.”

ອິດສະຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ ເລີ່ມຕົ້ນໂດຍລະບຸເຖິງວັນດຽວກັນກັບທີ່ບົດນັ້ນສິ້ນສຸດລົງ, ເມື່ອມັນກ່າວວ່າ, “ໃນວັນນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ດ້ວຍພຣະແສງອັນຮ້າຍແຮງ ໃຫຍ່ ແລະແຂງກ້າຂອງພຣະອົງ ຈະລົງໂທດເລວີອາທານ ງູຜູ້ແລ່ນໄວ, ຄື ເລວີອາທານ ງູຜູ້ຄົດຄ້ຽວ; ແລະພຣະອົງຈະປະຫານມັງກອນທີ່ຢູ່ໃນທະເລ.”

At the Sunday law God’s executive, retributive judgment begins upon the kingdoms of the dragon (the United Nations), the beast (the papacy) and the false prophet (the United States). At the Sunday law the false prophet is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy, and national apostasy produces national ruin. The Sunday law is where God’s executive judgments begin to fall upon the dragon, who is Satan (and whose earthly kingdom is represented as the dragon), the beast and the false prophet. It is a progressive punishment, that begins at the Sunday law. The beginning and the ending of chapter twenty-seven of Isaiah is the Sunday law, and the chapter represents specific issues that are directly connected with the history that leads up to and follows after the Sunday law.

ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ການພິພາກສາແບບບໍລິຫານ ແລະແບບຕອບແທນຂອງພຣະເຈົ້າ ເລີ່ມຕົ້ນຕົກລົງເຫນືອອານາຈັກທັງຫລາຍຂອງມັງກອນ (ສະຫະປະຊາຊາດ), ສັດຮ້າຍ (ລະບົບສັນຕະປາປາ) ແລະຜູ້ພະຍາກອນທຽມ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ). ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຜູ້ພະຍາກອນທຽມຖືກໂຄ່ນລົ້ມໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ, ແລະການຫັນຫຼັງລະດັບຊາດນຳມາຊຶ່ງຄວາມພິນາດລະດັບຊາດ. ກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນຈຸດທີ່ການພິພາກສາແບບບໍລິຫານຂອງພຣະເຈົ້າເລີ່ມຕົ້ນຕົກລົງເຫນືອມັງກອນ ຜູ້ຊຶ່ງຄືຊາຕານ (ແລະອານາຈັກຝ່າຍໂລກຂອງມັນຖືກນຳສະເໜີເປັນມັງກອນ), ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນທຽມ. ນີ້ເປັນການລົງໂທດແບບຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງບົດທີຊາວເຈັດໃນເອຊາຢາ ຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະບົດນັ້ນໄດ້ນຳສະເໜີປະເດັນສະເພາະຕ່າງໆທີ່ເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບປະຫວັດການທີ່ນຳໄປສູ່ ແລະຕິດຕາມຫຼັງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

We are considering chapter twenty-seven, for it establishes the prophetic setting for chapters twenty-eight and twenty-nine. In those chapters we will find the definition of the latter rain as a methodology, which will allow us to understand the significance of laying chapters four and five of Daniel over the top of chapters one through three of Daniel. After Isaiah chapter twenty-seven, identifies the beginning of the progressive punishment of the dragon’s kingdom, he records that in that period of time, God’s people are commanded to “sing unto her.” Sing unto who?

ພວກເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາບົດທີຊາວເຈັດ ເພາະວ່າບົດນີ້ໄດ້ສະຖາປະນາພື້ນຖານທາງຄໍາພະຍາກອນສໍາລັບບົດທີຊາວແປດ ແລະ ຊາວເກົ້າ. ໃນບົດເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຈະພົບຄໍານິຍາມຂອງຝົນລະດູທ້າຍໃນຖານະເປັນວິທີການ ຊຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈນັຍສໍາຄັນຂອງການວາງບົດທີສີ່ ແລະ ຫ້າ ຂອງດານີເອນ ຊ້ອນທັບເທິງບົດທີໜຶ່ງຫາບົດທີສາມຂອງດານີເອນ. ຫຼັງຈາກອິຊາຢາບົດທີຊາວເຈັດໄດ້ລະບຸການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການລົງໂທດອັນຄ່ອຍໆດໍາເນີນໄປຕໍ່ອານາຈັກຂອງມັງກອນແລ້ວ ທ່ານກໍໄດ້ບັນທຶກວ່າ ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກບັນຊາໃຫ້ “ຮ້ອງເພງແດ່ນາງ.” ຮ້ອງເພງແດ່ໃຜ?

The answer of who is to be sung to is in the title of the song, for they are to sing “a vineyard of red wine, that the Lord keeps.” The story of the vineyard is the story of God’s people, and it is first mentioned by Isaiah in chapter five.

ຄຳຕອບວ່າຈະຕ້ອງຂັບຮ້ອງແກ່ຜູ້ໃດນັ້ນຢູ່ໃນຊື່ເພງນັ້ນເອງ, ເພາະວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະຂັບຮ້ອງເຖິງ “ສວນອະງຸ່ນແຫ່ງເຫຼົ້າອະງຸ່ນສີແດງ ທີ່ພຣະຢາເວຊົງຮັກສາໄວ້.” ເລື່ອງຂອງສວນອະງຸ່ນນັ້ນແມ່ນເລື່ອງຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະອິດສະຢາໄດ້ກ່າວເຖິງມັນເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນບົດທີຫ້າ.

> Now will I sing to my wellbeloved a song of my beloved touching his vineyard. My wellbeloved hath a vineyard in a very fruitful hill: And he fenced it, and gathered out the stones thereof, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also made a winepress therein: and he looked that it should bring forth grapes, and it brought forth wild grapes. And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard. What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes? And now go to; I will tell you what I will do to my vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; and break down the wall thereof, and it shall be trodden down: And I will lay it waste: it shall not be pruned, nor digged; but there shall come up briers and thorns: I will also command the clouds that they rain no rain upon it. For the vineyard of the Lord of hosts is the house of Israel, and the men of Judah his pleasant plant: and he looked for judgment, but behold oppression; for righteousness, but behold a cry. Isaiah 5:1–5.

> ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂັບຮ້ອງເພງໜຶ່ງແດ່ຜູ້ອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ເປັນເພງຂອງຜູ້ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກ່ຽວກັບສວນອະງຸ່ນຂອງທ່ານ. ຜູ້ອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າມີສວນອະງຸ່ນຢູ່ເທິງເນີນທີ່ອຸດົມຫຼາຍ. ທ່ານໄດ້ລ້ອມຮົ້ວມັນໄວ້, ເກັບກ້ອນຫີນອອກຈາກມັນ, ແລະປູກມັນດ້ວຍເຄືອອະງຸ່ນທີ່ດີເລີດ, ທັງໄດ້ສ້າງຫໍຄອຍໄວ້ກາງສວນນັ້ນ, ແລະຍັງໄດ້ເຮັດບ່ອນບີບນ້ຳອະງຸ່ນໄວ້ໃນນັ້ນດ້ວຍ; ແລະທ່ານໄດ້ຄາດຫວັງວ່າມັນຈະເກີດຜົນເປັນໝາກອະງຸ່ນ, ແຕ່ມັນກັບເກີດຜົນເປັນໝາກອະງຸ່ນປ່າ. ບັດນີ້ ໂອ ຊາວເຢຣູຊາເລັມ ແລະບັນດາຊາຍແຫ່ງຢູດາ, ຂໍພວກທ່ານຈົ່ງຕັດສິນລະຫວ່າງຂ້າພະເຈົ້າກັບສວນອະງຸ່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຍັງມີສິ່ງໃດອີກທີ່ຄວນກະທຳໃຫ້ແກ່ສວນອະງຸ່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກະທຳໃນນັ້ນ? ເຫດໃດເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຄາດຫວັງວ່າມັນຈະເກີດຜົນເປັນໝາກອະງຸ່ນ, ມັນກັບເກີດຜົນເປັນໝາກອະງຸ່ນປ່າ? ບັດນີ້ ມາເຖີດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກພວກທ່ານວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຢ່າງໃດກັບສວນອະງຸ່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະເອົາຮົ້ວຂອງມັນອອກໄປ, ແລະມັນຈະຖືກກິນເສຍ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍກຳແພງຂອງມັນລົງ, ແລະມັນຈະຖືກຢຽບຢໍ່າລົງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ມັນຮ້າງເປົ່າ: ມັນຈະບໍ່ຖືກຕັດແຕ່ງ ຫຼືພວນດິນ; ແຕ່ໜາມ ແລະພືດມີໜາມຈະງອກຂຶ້ນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບັນຊາແກ່ເມກໃຫ້ບໍ່ຫຼັ່ງຝົນລົງເທິງມັນອີກ. ເພາະວ່າສວນອະງຸ່ນຂອງພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາ ຄືວົງວານອິດສະຣາເອນ, ແລະບັນດາຊາຍແຫ່ງຢູດາເປັນຕົ້ນພືດອັນໜ້າຊື່ນຊົມຂອງພຣະອົງ; ແລະພຣະອົງຄອຍຫາການພິພາກສາອັນທ່ຽງທຳ, ແຕ່ເບິ່ງເຖີດ, ມີແຕ່ການບີບຄັ້ນ; ຄອຍຫາຄວາມຊອບທຳ, ແຕ່ເບິ່ງເຖີດ, ມີແຕ່ສຽງຮ້ອງ. ເອຊາຢາ 5:1–5.

In the history of the Sunday law crisis, God’s people are to sing the song of the vineyard to God’s people, for the song says, “And now, O inhabitants of Jerusalem, and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard.” The song of the vineyard is the song identifying the passing by of a former covenant people, while God enters into covenant with those whom Peter says were “in time past were not a people, but are now the people of God.” It identifies that no rain has fallen upon the vineyard, thus identifying the work of Elijah who comes in that period of time, and who alone can produce rain during that period. We know the song is about the passing by of a covenant people, for the song of the vineyard was sung by Christ to ancient Israel, in the period that ancient Israel was being passed by, while God was simultaneously entering into covenant with spiritual Israel.

ໃນປະຫວັດຂອງວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ, ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງຂັບຮ້ອງບົດເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນໃຫ້ແກ່ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະບົດເພງນັ້ນກ່າວວ່າ, “ແລະບັດນີ້, ໂອ ຊາວເຢຣູຊາເລັມ ແລະຊາຍຊາວຢູດາ, ຂໍໃຫ້ພິພາກສາລະຫວ່າງເຮົາກັບສວນອະງຸ່ນຂອງເຮົາ.” ບົດເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນເປັນບົດເພງທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການຖືກຂ້າມຜ່ານໄປຂອງຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາກ່ອນໜ້າ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຈົ້າກຳລັງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຜູ້ທີ່ເປໂຕໄດ້ກ່າວວ່າ “ໃນເວລາກ່ອນບໍ່ແມ່ນຊົນຊາດໜຶ່ງ, ແຕ່ບັດນີ້ເປັນປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ.” ມັນຊີ້ບອກວ່າບໍ່ມີຝົນຕົກລົງເທິງສວນອະງຸ່ນນັ້ນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງພັນທະກິດຂອງເອລີຢາຜູ້ທີ່ມາໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ, ແລະຜູ້ຊຶ່ງພຽງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນສາມາດໃຫ້ເກີດຝົນໄດ້ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ. ພວກເຮົາຮູ້ວ່າບົດເພງນີ້ເກີ່ຍວກັບການຖືກຂ້າມຜ່ານໄປຂອງຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ເພາະວ່າບົດເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນໄດ້ຖືກຂັບຮ້ອງໂດຍພຣະຄຣິດແກ່ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ອິສຣາເອນບູຮານກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ, ໃນຂະນະດຽວກັນນັ້ນພຣະເຈົ້າກຳລັງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ.

> Hear another parable: There was a certain householder, which planted a vineyard, and hedged it round about, and digged a winepress in it, and built a tower, and let it out to husbandmen, and went into a far country: And when the time of the fruit drew near, he sent his servants to the husbandmen, that they might receive the fruits of it. And the husbandmen took his servants, and beat one, and killed another, and stoned another. Again, he sent other servants more than the first: and they did unto them likewise. But last of all he sent unto them his son, saying, They will reverence my son. But when the husbandmen saw the son, they said among themselves, This is the heir; come, let us kill him, and let us seize on his inheritance. And they caught him, and cast him out of the vineyard, and slew him. When the lord therefore of the vineyard cometh, what will he do unto those husbandmen? They say unto him, He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons. Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. Matthew 21:33–45.

> ຈົ່ງຟັງຄໍາອຸປະມາອີກບົດໜຶ່ງວ່າ: ມີເຈົ້າຂອງເຮືອນຜູ້ໜຶ່ງ ໄດ້ປູກສວນອະງຸ່ນໄວ້, ແລະເຮັດຮົ້ວລ້ອມຮອບ, ຂຸດບ່ອນບີບນ້ໍາອະງຸ່ນໄວ້ໃນນັ້ນ, ສ້າງຫໍຄອຍຂຶ້ນ, ແລ້ວໃຫ້ຊາວສວນເຊົ່າ, ແລະໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງປະເທດທີ່ຫ່າງໄກ. ເມື່ອຮອດລະດູເກັບຜົນ, ທ່ານຈຶ່ງສົ່ງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານໄປຫາຊາວສວນນັ້ນ ເພື່ອຈະຮັບເອົາຜົນຂອງສວນ. ແຕ່ຊາວສວນໄດ້ຈັບບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານໄວ້, ຕີຄົນໜຶ່ງ, ຂ້າອີກຄົນໜຶ່ງ, ແລະຂວ້າງຫີນໃສ່ອີກຄົນໜຶ່ງ. ອີກເທື່ອໜຶ່ງ ທ່ານໄດ້ສົ່ງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ອື່ນໆ ຈໍານວນຫຼາຍກວ່າຄັ້ງທໍາອິດ; ແລະຊາວສວນກໍໄດ້ກະທໍາຕໍ່ພວກເຂົາເໝືອນດັ່ງກັນ. ແຕ່ໃນທີ່ສຸດ ທ່ານໄດ້ສົ່ງບຸດຂອງຕົນໄປຫາພວກເຂົາ ໂດຍກ່າວວ່າ, ພວກເຂົາຄົງຈະນັບຖືບຸດຂອງເຮົາ. ແຕ່ເມື່ອຊາວສວນເຫັນບຸດນັ້ນ ພວກເຂົາກໍເວົ້າກັນເອງວ່າ, ຜູ້ນີ້ແຫຼະເປັນທາຍາດ; ມາເຖີດ, ພວກເຮົາຈະຂ້າເຂົາ ແລະຍຶດເອົາມໍລະດົກຂອງເຂົາ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍຈັບເຂົາ, ໂຍນອອກໄປນອກສວນອະງຸ່ນ, ແລະຂ້າເຂົາເສຍ. ເຫດສະນັ້ນ ເມື່ອເຈົ້າຂອງສວນອະງຸ່ນມາ ທ່ານຈະກະທໍາປະການໃດແກ່ຊາວສວນເຫຼົ່ານັ້ນ? ພວກເຂົາທູນຕອບພຣະອົງວ່າ, ທ່ານຈະທໍາລາຍຄົນຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງອະເນດອະນາດ, ແລະຈະໃຫ້ສວນອະງຸ່ນແກ່ຊາວສວນອື່ນເຊົ່າ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະມອບຜົນໃຫ້ແກ່ທ່ານຕາມລະດູຂອງມັນ. ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕັດກັບພວກເຂົາວ່າ, ພວກທ່ານບໍ່ເຄີຍອ່ານໃນພຣະຄໍາພີຫຼືວ່າ, ຫີນທີ່ຊ່າງກໍ່ສ້າງປະຖິ້ມເສຍນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຫີນເອກປະຈໍາມຸມແລ້ວ; ການນີ້ເກີດມາຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະເປັນການອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ? ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາບອກພວກທ່ານວ່າ ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເອົາໄປຈາກພວກທ່ານ ແລະຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ເກີດຜົນຂອງອານາຈັກນັ້ນ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕົກໃສ່ຫີນນີ້ ຈະແຕກຫັກ; ແຕ່ຖ້າຫີນນີ້ຕົກທັບຜູ້ໃດ ມັນຈະບົດຜູ້ນັ້ນໃຫ້ລະອຽດເປັນຜົງ. ເມື່ອພວກປະໂຣຫິດໃຫຍ່ ແລະພວກຟາຣີຊາຍໄດ້ຍິນຄໍາອຸປະມາຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາກໍຮູ້ວ່າ ພຣະອົງກໍາລັງຕັດເຖິງພວກເຂົາ. ມັດທາຍ 21:33–45.

When Jesus sang the song of God’s vineyard to ancient Israel, they were so drawn into the logic and strength of the message, that when Jesus asked the quibbling Jews, what the Lord of the vineyard would do to those who slew the Son, they could not help but provide the correct answer, when they said, “He will miserably destroy those wicked men, and will let out his vineyard unto other husbandmen, which shall render him the fruits in their seasons.”

ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ຂັບຂານບົດເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ພວກເຂົາກໍຖືກດຶງເຂົ້າໄປໃນຕັກກະແລະພະລັງອັນແຂງກ້າຂອງຂໍ້ຄວາມນັ້ນຢ່າງເລິກຊຶ້ງ, ຈົນເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງຖາມພວກຢິວທີ່ຄອຍໂຕ້ແຍ້ງຫາເລື່ອງວ່າ ເຈົ້າຂອງສວນອະງຸ່ນຈະເຮັດອັນໃດແກ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ໄດ້ຂ້າພຣະບຸດ, ພວກເຂົາກໍອົດບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະໃຫ້ຄໍາຕອບອັນຖືກຕ້ອງ, ເມື່ອພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ທ່ານຈະທໍາລາຍຄົນຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງອະນາດ, ແລະຈະຍົກສວນອະງຸ່ນຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຊາວສວນອື່ນ, ຜູ້ຈະຖວາຍຜົນຂອງສວນແກ່ທ່ານຕາມລະດູຂອງມັນ.”

Jesus then immediately added another verse to the song, when he sang about the rejected stone, and pulled their answer together with the closing stanza when he stated, “Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.” The “grinding him to powder,” echoes Isaiah twenty-seven making “all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up.” Both are references to the work of revival carried out by Josiah, who symbolized those in the last days that rediscover the “seven times”, which is the stumbling stone that crushes those who refuse to find it precious.

ຈາກນັ້ນ ພຣະເຢຊູໄດ້ເພີ່ມອີກຂໍ້ໜຶ່ງເຂົ້າໃນບົດເພງນັ້ນທັນທີ ເມື່ອພຣະອົງຂັບຮ້ອງເຖິງຫີນທີ່ຖືກປະຕິເສດ ແລະໄດ້ຮວບຮວມຄຳຕອບຂອງພວກເຂົາເຂົ້າກັບບົດສຸດທ້າຍ ເມື່ອພຣະອົງກ່າວວ່າ, “ເພາະສະນັ້ນ ເຮົາຂໍບອກທ່ານທັງຫລາຍວ່າ ແຜ່ນດິນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເອົາໄປຈາກພວກທ່ານ ແລະຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ເກີດຜົນຂອງມັນ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕົກລົງເທິງຫີນກ້ອນນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະແຕກຫັກ; ແຕ່ຫີນນັ້ນຈະຕົກໃສ່ຜູ້ໃດ ມັນຈະບົດຜູ້ນັ້ນໃຫ້ກາຍເປັນຜົງ.” ຄຳວ່າ “ບົດ…ໃຫ້ກາຍເປັນຜົງ” ນັ້ນ ສະທ້ອນກ້ອງໄປຫາເອຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ ທີ່ເວົ້າເຖິງການເຮັດໃຫ້ “ຫີນທັງໝົດຂອງແທ່ນບູຊາເປັນເໝືອນຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກທຸບໃຫ້ແຕກອອກ, ສະຖານບູຊາໃນດົງໄມ້ ແລະຮູບເຄົາລົບຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່.” ທັງສອງສິ່ງນີ້ເປັນການອ້າງເຖິງພາລະກິດແຫ່ງການຟື້ນຟູທີ່ໂຢຊີຢາໄດ້ດຳເນີນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແທນຜູ້ຄົນໃນວັນສຸດທ້າຍຜູ້ຄົ້ນພົບ “ເຈັດເທື່ອ” ອີກຄັ້ງ ອັນເປັນຫີນສະດຸດທີ່ບົດທຳລາຍຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມເຫັນວ່າມັນມີຄ່າປະເສີດ.

In the day of the Sunday law, as represented in Isaiah chapter twenty-seven, those who “in time past were not a people,” are to sing the song of the Lord’s vineyard of red wine. These articles have often identified that there is no third message, without a first and a second message. The Sunday law is the third message, and the day of the Sunday law includes the history of the first and second messages. In chapter twenty-seven of Isaiah, the Sunday law is identifying the period represented in Daniel chapter one, and then again in Daniel chapters one through three. Prophetically, the day of the Sunday law in chapter twenty-seven is identifying the history of September 11, 2001, when the first message was empowered through to the soon-coming Sunday law.

ໃນວັນແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນອິຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ ຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ “ໃນເວລາກ່ອນບໍ່ແມ່ນຊົນຊາດໜຶ່ງ” ຈະຮ້ອງເພງເຖິງສວນອະງຸ່ນແຫ່ງເຫຼົ້າແດງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຢູ່ເລື້ອຍໆວ່າ ບໍ່ມີຂ່າວສານທີສາມ ຫາກປາດສະຈາກຂ່າວສານທີໜຶ່ງແລະທີສອງ. ກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນຂ່າວສານທີສາມ, ແລະວັນແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນລວມເອົາປະຫວັດຂອງຂ່າວສານທີໜຶ່ງແລະທີສອງໄວ້ດ້ວຍ. ໃນອິຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ ກົດໝາຍວັນອາທິດກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງຊ່ວງເວລາທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນດານີເອນ ບົດທີໜຶ່ງ, ແລະຈາກນັ້ນອີກຄັ້ງໃນດານີເອນ ບົດທີໜຶ່ງຮອດບົດທີສາມ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ, ວັນແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນບົດທີຊາວເຈັດ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງປະຫວັດຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອຂ່າວສານທີໜຶ່ງໄດ້ຮັບພະລັງ ໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

We will continue on in our consideration of the song that the redeemed are to proclaim in the time leading up to the point where the whore of Rome will begin to sing her song, in the next article.

ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາເຖິງບົດເພງທີ່ບັນດາຜູ້ໄຖ່ຄວນຈະປະກາດໃນຊ່ວງເວລາທີ່ນໍາໄປສູ່ຈຸດທີ່ໂສເພນີແຫ່ງໂຣມຈະເລີ່ມຂັບຮ້ອງບົດເພງຂອງນາງ.

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. And I heard a voice from heaven, as the voice of many waters, and as the voice of a great thunder: and I heard the voice of harpers harping with their harps: And they sung as it were a new song before the throne, and before the four beasts, and the elders: and no man could learn that song but the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God. Revelation 14:1–5.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງ, ແລະ ເບິ່ງແມ່, ລູກແກະອົງໜຶ່ງຢືນຢູ່ເທິງພູຊີໂອນ, ແລະກັບພຣະອົງມີຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ມີພຣະນາມຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງຖືກຂຽນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາທັງຫລາຍ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງຈາກສະຫວັນ, ດັ່ງສຽງນ້ຳຫລາຍສາຍ, ແລະດັ່ງສຽງຟ້າຮ້ອງອັນດັງກ້ອງ: ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງຂອງຜູ້ຫລິ້ນພິນ ກຳລັງຫລິ້ນພິນຂອງເຂົາ. ແລະເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຮ້ອງເພງເໝືອນຢ່າງເພງໃໝ່ຕໍ່ໜ້າພຣະທີ່ນັ່ງ, ແລະຕໍ່ໜ້າສັດມີຊີວິດທັງສີ່, ແລະພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່: ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຮຽນເພງນັ້ນໄດ້ ນອກຈາກຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນນັ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກໄຖ່ມາຈາກໂລກ. ເຫລົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກມົນທິນດ້ວຍຜູ້ຍິງ; ເພາະວ່າເຂົາເປັນພົມມະຈັນ. ເຫລົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ຕິດຕາມລູກແກະໄປ ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ. ເຫລົ່ານີ້ໄດ້ຖືກໄຖ່ອອກມາຈາກທ່າມກາງມະນຸດ, ເປັນຜົນທຳອິດຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າແລະແກ່ລູກແກະ. ແລະໃນປາກຂອງເຂົາບໍ່ພົບການລໍ້ລວງໃດໆເລີຍ: ເພາະວ່າເຂົາປາດສະຈາກຕຳໜິຕໍ່ໜ້າພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະນິມິດ 14:1–5.

Back to Articles