Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Nine

ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ພາກທີ ເກົ້າ

Number Nine

ເລກເກົ້າ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 11, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

I have reached the point in this introduction to the book of Joel to briefly summarize some of the points from the first eight articles and identify what we should expect from the book of Joel now that we take it up more directly, and then of course what does that have to do with the battles of Raphia and Panium of Daniel 11:11–16?

ບັດນີ້​ໃນ​ຄໍານໍາ​ເຖິງ​ພຣະຄໍາ​ໂຢເອນ​ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າ​ໄດ້​ມາ​ເຖິງ​ຈຸດ​ທີ່​ຈະ​ສະຫຼຸບ​ໂດຍ​ຫຍໍ້​ບາງ​ປະເດັນ​ຈາກ​ບົດຄວາມ​ແປດ​ຕອນ​ທໍາອິດ ແລະ​ຊີ້​ໃຫ້​ເຫັນ​ວ່າ ພວກ​ເຮົາ​ຄວນ​ຄາດ​ໝາຍ​ຫຍັງ​ຈາກ​ພຣະຄໍາ​ໂຢເອນ ເມື່ອ​ບັດນີ້​ພວກ​ເຮົາ​ຫັນ​ມາ​ພິຈາລະນາ​ມັນ​ໂດຍ​ກົງ​ຫຼາຍ​ຂຶ້ນ ແລະ​ແນ່ນອນ​ວ່າ ສິ່ງ​ນັ້ນ​ກ່ຽວ​ຂ້ອງ​ອັນ​ໃດ​ກັບ​ສົງຄາມ​ແຫ່ງ​ຣາຟີຢາ ແລະ ປານີຢຳ ໃນ​ດານີເອນ 11:11–16?

We have placed an emphasis upon the song of the vineyard for “experience” is represented by a “song” prophetically. One of the characteristics of the one hundred and forty-four thousand as they sing the song of Moses and the Lamb, which is simply John’s way to represent Isaiah’s vineyard song. Every major prophet begins their books with condemnations against Israel for their rebellion, or you could say that every major prophet first sings the song of the vineyard. I contend that Joel’s song of the vineyard in chapter one is one of the most important revelations about the vineyard song. I could not say if I am correct or not, but the reason I am of this conviction is the prophetic connections that are symbolically represented in the book of Joel appear to be a key, or perhaps an axle for several spokes. Joel’s testimony not only connects with the other parallel lines, but it seems to set a point of reference, especially through the symbolism of the vineyard being destroyed in chapter one, and the next two chapters identifying both the image of the beast testing time in the United States and also the image of the beast testing time for the world. And it is all set within the context of a vineyard, and a vineyard isn’t a living vineyard—if it gets no rain.

ພວກເຮົາໄດ້ເນັ້ນໜັກເຖິງເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ ເພາະວ່າໃນຄຳພະຍາກອນ “ປະສົບການ” ຖືກແທນດ້ວຍ “ເພງ”. ນີ້ເປັນລັກສະນະປະການໜຶ່ງຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເມື່ອເຂົາຮ້ອງເພງຂອງໂມເຊ ແລະຂອງພຣະເມສານ້ອຍ ຊຶ່ງເປັນພຽງວິທີຂອງໂຢຮັນໃນການນຳສະເໜີເພງສວນອະງຸ່ນຂອງເອຊາຢາ. ຜູ້ພະຍາກອນໃຫຍ່ທຸກຄົນເລີ່ມປື້ມຂອງຕົນດ້ວຍການກ່າວໂທດຕໍ່ອິດສະຣາເອນເນື່ອງຈາກການກະບົດຂອງນາງ, ຫຼືອາດກ່າວໄດ້ວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນໃຫຍ່ທຸກຄົນລ້ວນຮ້ອງເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນເສຍກ່ອນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຍືນຢັນວ່າ ເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນຂອງໂຢເອນໃນບົດທີໜຶ່ງ ເປັນການເປີດເຜີຍອັນສຳຄັນທີ່ສຸດຢ່າງໜຶ່ງກ່ຽວກັບເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຕ້ອງຫຼືບໍ່, ແຕ່ເຫດຜົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມເຊື່ອໝັ້ນນີ້ ກໍເພາະວ່າຄວາມເຊື່ອມໂຍງໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນ ທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຮູບສັນຍາລັກໃນປື້ມໂຢເອນ ປາກົດວ່າເປັນກຸນແຈ ຫຼືບາງທີອາດເປັນແກນສຳລັບກ້ານຫຼາຍກ້ານ. ຄຳພະຍານຂອງໂຢເອນບໍ່ພຽງແຕ່ເຊື່ອມກັບເສັ້ນຂະໜານອື່ນໆເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເບິ່ງຄືວ່າມັນໄດ້ກຳນົດຈຸດອ້າງອີງໜຶ່ງໄວ້, ໂດຍສະເພາະຜ່ານສັນຍາລັກຂອງສວນອະງຸ່ນທີ່ຖືກທຳລາຍໃນບົດທີໜຶ່ງ, ແລະອີກສອງບົດຕໍ່ມາທີ່ລະບຸທັງພາບຂອງສັດຮ້າຍໃນເວລາແຫ່ງການທົດສອບໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະຍັງລະບຸພາບຂອງສັດຮ້າຍໃນເວລາແຫ່ງການທົດສອບສຳລັບໂລກດ້ວຍ. ແລະທັງໝົດນີ້ຖືກຈັດວາງຢູ່ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງສວນອະງຸ່ນ, ແລະສວນອະງຸ່ນນັ້ນກໍບໍ່ແມ່ນສວນອະງຸ່ນທີ່ມີຊີວິດ—ຖ້າຫາກມັນບໍ່ໄດ້ຮັບຝົນ.

We have also placed an emphasis on the prophetic period that is represented by the symbol of “how long?” I felt the necessity of reminding us of this previously established principle about “how long” to put an emphasis upon the “capstone” that was, and is also the foundation and corner stone. The final full development of the Midnight Cry message that is now under way is the “capstone.” Based upon the foundations that capstone is Miller’s jewels shining ten times brighter than in the beginning.

ພວກເຮົາຍັງໄດ້ເນັ້ນໜັກເຖິງໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍສັນຍາລັກຂອງ “ອີກດົນປານໃດ?” ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະເຕືອນພວກເຮົາເຖິງຫຼັກການທີ່ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້ກ່ຽວກັບ “ອີກດົນປານໃດ” ເພື່ອເນັ້ນໜັກໃສ່ “ຫີນຍອດ” ຊຶ່ງເຄີຍເປັນ ແລະຍັງເປັນຮາກຖານແລະຫີນມຸມດ້ວຍ. ການພັດທະນາອັນສົມບູນຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຂ່າວສານ Midnight Cry ທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ໃນບັດນີ້ ແມ່ນ “ຫີນຍອດ.” ບົນພື້ນຖານເຫຼົ່ານັ້ນ ຫີນຍອດນັ້ນຄືອັນມະນີຂອງ Miller ທີ່ສ່ອງປະກາຍສະຫວ່າງກວ່າເດີມສິບເທົ່າດັ່ງໃນເບື້ອງຕົ້ນ.

Based upon God’s “marvelous works” the capstone is when His people transition from a Laodicean experience unto a Philadelphian experience, which is when those people become the 8th that is of the 7 and also when they transition from the church militant to the church triumphant. This transition is the capstone. The transition is accomplished when God’s people hear and see the “capstone” message and it is marvelous in their eyes. The capstone message is the climax for it brings together all of the symbolic “capstone” truths together. The message of “seven times” was Miller’s foundation stone, and it was to be the Millerite capstone. Pentecost was the capstone to the Pentecostal season, just as was the Midnight Cry the capstone of the Millerite movement of the first and second angels.

ອີງຕາມ “ພຣະລາຊກິດອັນອັດສະຈັນ” ຂອງພຣະເຈົ້າ ສິ່ງສູງສຸດທ້າຍຄື ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງປ່ຽນຜ່ານຈາກປະສົບການແບບ Laodicean ໄປສູ່ປະສົບການແບບ Philadelphian ຊຶ່ງເປັນເວລາທີ່ປະຊາຊົນນັ້ນກາຍເປັນອົງທີ 8 ຊຶ່ງອອກມາຈາກ 7 ແລະຍັງເປັນເວລາທີ່ພວກເຂົາປ່ຽນຜ່ານຈາກຄຣິດຈັກຜູ້ຕໍ່ສູ້ ໄປສູ່ຄຣິດຈັກຜູ້ມີໄຊ. ການປ່ຽນຜ່ານນີ້ແຫຼະແມ່ນຫີນສຸດຍອດ. ການປ່ຽນຜ່ານນີ້ສໍາເລັດລົງເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຍິນແລະໄດ້ເຫັນຂ່າວສານ “ຫີນສຸດຍອດ” ແລະມັນເປັນສິ່ງອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ. ຂ່າວສານຂອງ “ຫີນສຸດຍອດ” ແມ່ນຈຸດສູງສຸດ ເພາະມັນນໍາເອົາຄວາມຈິງເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກທັງໝົດຂອງ “ຫີນສຸດຍອດ” ມາຮວມເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍກັນ. ຂ່າວສານເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ” ແມ່ນຫີນຮາກຖານຂອງ Miller ແລະມັນຖືກກໍານົດໃຫ້ເປັນຫີນສຸດຍອດຂອງຂະບວນການ Millerite. Pentecost ເປັນຫີນສຸດຍອດຂອງລະດູການ Pentecostal ເໝືອນດັ່ງທີ່ Midnight Cry ເປັນຫີນສຸດຍອດຂອງຂະບວນການ Millerite ຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສອງ.

As the climax or capstone of the 46-year period in which Christ built the Millerite temple of the first and second angels, the capstone was to become the foundation stone for Christ’s work of building the temple of the one hundred and forty-four thousand. That foundation stone was set up in 1844 as the light to lighten the path to heaven, and for this reason God’s people at the end of the world are to return to the “old paths” in order to find rest. If and when they return to the pioneer history of the Millerites, they find that the message of the Midnight Cry was the climax of the foundational history. The Midnight Cry was a manifestation of the outpouring of the Holy Spirit. When a soul returns to the “old paths” and finds the “bright light” that was set up at the beginning or foundational point of the path he finds the Midnight Cry, which Jeremiah identifies as “rest.”

ເປັນຈຸດສູງສຸດ ຫຼື ສີລາຍອດຂອງໄລຍະເວລາ 46 ປີ ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານແຫ່ງມິນເລີໄຣທ໌ຂອງທູດອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງນັ້ນ, ສີລາຍອດນັ້ນຈະຕ້ອງກາຍເປັນສີລາຮາກຖານສຳລັບພຣະລາຊກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ສີລາຮາກຖານນັ້ນຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນປີ 1844 ເປັນແສງສະຫວ່າງເພື່ອສ່ອງແຈ້ງເສັ້ນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ, ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຕອນປາຍຂອງໂລກຈຶ່ງຕ້ອງກັບຄືນໄປຫາ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ເພື່ອຈະໄດ້ພົບການພັກສະຫງົບ. ຖ້າແລະເມື່ອພວກເຂົາກັບຄືນໄປຫາປະຫວັດສາດຂອງພວກບຸກເບີກມິນເລີໄຣທ໌, ພວກເຂົາຈະພົບວ່າ ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງປະຫວັດສາດຮາກຖານ. ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນເປັນການສຳແດງແຫ່ງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ເມື່ອຈິດວິນຍານໜຶ່ງກັບຄືນໄປຫາ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ແລະພົບ “ແສງສະຫວ່າງອັນສົດໃສ” ທີ່ໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ຫຼື ຈຸດຮາກຖານຂອງເສັ້ນທາງນັ້ນ, ເຂົາຍ່ອມພົບສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງເຢເຣມີຢາໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ການພັກສະຫງົບ.”

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> “ພວກເຂົາມີແສງສະຫວ່າງອັນແຈ້ງຈ້າຖືກຕັ້ງໄວ້ທາງຫຼັງພວກເຂົາຢູ່ຕອນຕົ້ນຂອງເສັ້ນທາງ, ຊຶ່ງທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າແມ່ນ ‘ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ.’ ແສງສະຫວ່າງນີ້ສ່ອງສະຫວ່າງຕະຫຼອດຕາມເສັ້ນທາງ, ແລະໃຫ້ແສງແກ່ຕີນຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ສະດຸດ.”

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

> “ຖ້າພວກເຂົາຈ້ອງຕາຢູ່ທີ່ພຣະເຢຊູຢ່າງແນ່ວແນ່, ຜູ້ຊຶ່ງຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກເຂົາ, ນໍາພາພວກເຂົາໄປສູ່ນະຄອນນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍປອດໄພ. ແຕ່ບໍ່ດົນ ບາງຄົນກໍເກີດຄວາມເມື່ອຍອ່ອນ, ແລະເວົ້າວ່າ ນະຄອນນັ້ນຍັງຢູ່ໄກຫຼາຍ, ແລະພວກເຂົາຄາດຫວັງວ່າຄົງໄດ້ເຂົ້າໄປແລ້ວກ່ອນນີ້. ແລ້ວພຣະເຢຊູກໍຈະຊົງໜູນໃຈພວກເຂົາໂດຍການຍົກພຣະກອນຂວາອັນມີສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ, ແລະຈາກພຣະກອນຂອງພຣະອົງກໍມີແສງສະຫວ່າງສ່ອງອອກມາ ໂບກພັດຢູ່ເໜືອຄະນະຜູ້ຄອຍຖ້າການສະເດັດມາ, ແລະພວກເຂົາກໍຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ ‘Alleluia!’ ຄົນອື່ນໆໄດ້ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງທີ່ຢູ່ທາງຫຼັງພວກເຂົາຢ່າງບຸ່ມບ່າມ, ແລະເວົ້າວ່າ ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ນໍາພາພວກເຂົາອອກມາໄກເຖິງປານນັ້ນ. ແສງສະຫວ່າງທາງຫຼັງພວກເຂົາກໍດັບລົງ, ປະຖິ້ມໃຫ້ຕີນຂອງພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມມືດສິ້ນເຊີງ, ແລະພວກເຂົາກໍສະດຸດ, ສູນເສຍການເຫັນເຄື່ອງໝາຍ ແລະພຣະເຢຊູ, ແລະຕົກອອກຈາກເສັ້ນທາງລົງໄປສູ່ໂລກເບື້ອງລຸ່ມທີ່ມືດມົນ ແລະຊົ່ວຮ້າຍ.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

The capstone of Millerite history is the foundation stone for the history of the one hundred and forty-four thousand. From the beginning of the three angels in 1798 until the church triumphant is raised up in fulfillment of cleansing of the sanctuary at the Sunday law the path is illuminated with the message of the Midnight Cry, for the parable is about Adventism, and how God raises up a people to perfectly reflect His character as probation closes for mankind during the Sunday law crisis.

ຫີນຍອດສຸດຂອງປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄທ ແມ່ນຫີນຮາກຖານສໍາລັບປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ນັບແຕ່ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສາມອົງໃນປີ 1798 ຈົນເຖິງເວລາທີ່ຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຖືກຍົກຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ຄໍາພະຍາກອນເລື່ອງການຊໍາລະສະຖານນະມັດສະການສໍາເລັດລົງໃນຍາມກົດໝາຍວັນອາທິດ ເສັ້ນທາງນັ້ນຖືກສ່ອງແຈ້ງດ້ວຍຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ເພາະຄໍາອຸປະມານັ້ນເວົ້າເຖິງຂະບວນການແອດເວັນຕິດ, ແລະເຖິງວິທີທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຍົກຊົນຊາດໜຶ່ງຂຶ້ນ ໃຫ້ສະທ້ອນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງຢ່າງສົມບູນ ໃນຂະນະທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຊາດກໍາລັງປິດລົງ ໃນວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ.

On the path, Jesus is leading and He continues to lighten the path by raising His glorious right arm. There is therefore a bright light at the beginning of the path and a bright light leading to the end of the path. Jesus as Alpha and Omega illustrates the end with the beginning, so the light at both ends of the path is the message of the Midnight Cry.

ຕາມທາງນັ້ນ, ພຣະເຢຊູກໍາລັງຊົງນໍາພາ ແລະ ພຣະອົງຍັງຄົງຊົງເຮັດໃຫ້ທາງນັ້ນສະຫວ່າງຂຶ້ນໂດຍການຍົກພຣະກອນຂວາອັນຮຸ່ງໂລດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງມີແສງສະຫວ່າງອັນເຈີດຈ້າຢູ່ໃນຕອນຕົ້ນຂອງທາງ ແລະ ມີແສງສະຫວ່າງອັນເຈີດຈ້ານໍາໄປສູ່ຕອນປາຍຂອງທາງ. ພຣະເຢຊູໃນຖານະ Alpha ແລະ Omega ຊົງສໍາແດງຕອນຈົບໄວ້ກັບຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ດັ່ງນັ້ນ ແສງສະຫວ່າງທີ່ທັງສອງປາຍຂອງທາງນັ້ນ ຄືຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ.

The first angel arrived in 1798 and announced that the hour of His judgment had arrived, “Saying … the hour of his judgment is come.” The hour of judgment came in 1798 and when it began the marriage between Christ and His new bride—Philadelphian Millerite Adventism began. Christ was to be married on October 22, 1844 and from 1798 to 1844 the bride was made ready. The bride was Philadelphian, for there was no condemnation upon Christ’s bride, for she made herself ready—she was pure. The announcement of the judgment is the announcement of the marriage at the beginning in 1798 that arrived at the end in 1844.

ທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1798 ແລະໄດ້ປະກາດວ່າ ຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, “ກ່າວວ່າ … ຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.” ຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1798 ແລະເມື່ອມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ການອະພິເສກສົມລົດລະຫວ່າງພຣະຄຣິດກັບເຈົ້າສາວໃໝ່ຂອງພຣະອົງ—ຂະບວນການ Adventism ແບບ Millerite ແຫ່ງ Philadelphia—ກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ພຣະຄຣິດຈະຊົງເຂົ້າພິທີອະພິເສກສົມລົດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຫາ 1844 ເຈົ້າສາວກໍໄດ້ຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ພ້ອມ. ເຈົ້າສາວນັ້ນເປັນແຫ່ງ Philadelphia, ເພາະບໍ່ມີການກ່າວໂທດໃດໆເໜືອເຈົ້າສາວຂອງພຣະຄຣິດ, ເພາະນາງໄດ້ຈັດຕຽມຕົນເອງໃຫ້ພ້ອມ—ນາງບໍລິສຸດ. ການປະກາດເລື່ອງການພິພາກສາ ແມ່ນການປະກາດເລື່ອງການອະພິເສກສົມລົດຕັ້ງແຕ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798 ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດໃນປີ 1844.

The foundational light and the capstone light for the Millerite movement was the message announcing the marriage—the message of the Midnight Cry. The Midnight Cry was the foundation and capstone of the history of the first and second angels as well as Millerite history and the capstone of Millerite history is the foundation stone of the history of the one hundred and forty-four thousand as well as being the capstone. The temple construction is finished when the capstone is placed and the work of placing that final “marvelous” stone began in July 2023.

ແສງສະຫວ່າງພື້ນຖານ ແລະ ແສງສະຫວ່າງຫີນຍອດສຸດທ້າຍສໍາລັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງມິນເລີໄຣທ໌ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ປະກາດເລື່ອງການອະພິເສກສົມຣົດ—ຂ່າວສານແຫ່ງ Midnight Cry. Midnight Cry ເປັນທັງພື້ນຖານ ແລະ ຫີນຍອດສຸດທ້າຍຂອງປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງ ພ້ອມທັງຂອງປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣທ໌, ແລະ ຫີນຍອດສຸດທ້າຍຂອງປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣທ໌ ກໍເປັນຫີນພື້ນຖານຂອງປະຫວັດສາດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ພ້ອມກັບເປັນຫີນຍອດສຸດທ້າຍອີກດ້ວຍ. ການກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານຈະສໍາເລັດເມື່ອຫີນຍອດສຸດທ້າຍຖືກວາງລົງ, ແລະ ວຽກງານໃນການວາງຫີນ “ອັນມະຫັດສະຈັນ” ກ້ອນສຸດທ້າຍນັ້ນ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023.

There are various prophetic fulfillments that will make up the capstone, but the capstone also represents the climax of a message. Pentecost was the capstone of the message of the Pentecostal season, just as the light of the “seven times” that came through the pen of Hiram Edson in 1856, was the intended capstone to Miller’s message, for the first foundational truth Miller discovered was the “seven times.” In 1856, rejecting the new light of the capstone truth equated to choosing to die in the wilderness of Laodicea, as ancient Israel had done over a forty-year period. This identifies July of 2023 as 1856, the turning point from Philadelphia to Laodicea in Millerite history and the reversal from Laodicea unto Philadelphia in the history of the one hundred and forty-four thousand. Christ did not marry an impure woman in 1844, for she was Philadelphian and He will marry a bride from Philadelphia at the Sunday law. But first she must make herself ready. Are you ready?

ມີການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຫຼາຍປະການທີ່ຈະປະກອບກັນເປັນຫີນຍອດ, ແຕ່ຫີນຍອດນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດສູງສຸດຂອງຂ່າວສານໜຶ່ງດ້ວຍ. ເພັນເຕຄອສເປັນຫີນຍອດຂອງຂ່າວສານໃນລະດູການເພັນເຕຄອສ, ດັ່ງທີ່ແສງສະຫວ່າງຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ທີ່ມາຜ່ານປາກກາຂອງ Hiram Edson ໃນປີ 1856 ເປັນຫີນຍອດທີ່ຖືກມຸ່ງໝາຍໄວ້ສຳລັບຂ່າວສານຂອງ Miller, ເພາະວ່າຄວາມຈິງພື້ນຖານປະການທຳອິດທີ່ Miller ຄົ້ນພົບຄື “ເຈັດເທື່ອ.” ໃນປີ 1856, ການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງໃໝ່ແຫ່ງຄວາມຈິງຂອງຫີນຍອດ ທຽບເທົ່າກັບການເລືອກທີ່ຈະຕາຍຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານຂອງ Laodicea, ດັ່ງທີ່ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ກະທຳຕະຫຼອດໄລຍະສີ່ສິບປີ. ສິ່ງນີ້ຊີ້ບອກວ່າ ເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ແມ່ນ 1856, ເປັນຈຸດຫັນປ່ຽນຈາກ Philadelphia ໄປສູ່ Laodicea ໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerite ແລະເປັນການຫັນກັບຈາກ Laodicea ໄປສູ່ Philadelphia ໃນປະຫວັດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ອະພິເສກກັບຍິງທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດໃນປີ 1844, ເພາະນາງເປັນຝ່າຍ Philadelphia ແລະພຣະອົງຈະອະພິເສກກັບເຈົ້າສາວຈາກ Philadelphia ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ແຕ່ກ່ອນອື່ນ ນາງຈະຕ້ອງຈັດຕຽມຕົນເອງໃຫ້ພ້ອມ. ທ່ານພ້ອມແລ້ວຫຼືບໍ?

> Fear not, little flock; for it is your Father’s good pleasure to give you the kingdom. Luke 12:32.

> ຢ່າຢ້ານ, ຝູງນ້ອຍເອີຍ; ເພາະວ່າເປັນຄວາມພໍພະໄທອັນດີຂອງພຣະບິດາຂອງພວກທ່ານ ທີ່ຈະປະທານອານາຈັກໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານ. ລູກາ 12:32.

On October 22, 1844 the Lord married the bride He had made ready to follow Him into the history of the third angel, and all that the third angel represents, but by 1863 the history of the third angel was diverted into the wilderness of Laodicea. The history of 1844 unto 1863 represents the period of the third angel, thus providing an illustration of the foolish virgins in the time period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The virgins are wheat and tares who are being separated by messages typified by angels—for it is the angels that do the work of separating.

ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ອະພິເສກກັບເຈົ້າສາວທີ່ພຣະອົງໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ໃຫ້ພ້ອມເພື່ອຕິດຕາມພຣະອົງເຂົ້າສູ່ປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ທູດສະຫວັນອົງທີສາມເປັນຕົວແທນ, ແຕ່ພໍຮອດປີ 1863 ປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຖືກເບນອອກເຂົ້າສູ່ຖິ່ນກັນດານຂອງ Laodicea. ປະຫວັດຕັ້ງແຕ່ປີ 1844 ຈົນເຖິງ 1863 ເປັນຕົວແທນເຖິງຊ່ວງເວລາຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໃຫ້ພາບປະກອບຂອງພວກພົມມະຈາຣີໂງ່ໃນຊ່ວງເວລາຂອງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ພວກພົມມະຈາຣີນັ້ນແມ່ນເຂົ້າສາລີ ແລະ ຫຍ້າລ້ານທີ່ກໍາລັງຖືກແຍກອອກໂດຍຂ່າວສານທີ່ມີທູດສະຫວັນເປັນແບບຢ່າງ—ເພາະວ່າບັນດາທູດສະຫວັນນັ້ນເປັນຜູ້ກະທໍາວຽກແຫ່ງການແຍກ.

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.

> “ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ທູດສະຫວັນຜູ້ຕິດຕາມຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ພາລະກິດຂອງລາວເປັນສິ່ງທີ່ນ່າຄວາມຢ້ານກົວ. ພັນທະກິດຂອງລາວເປັນສິ່ງທີ່ນ່າຄວາມຄາລົບຢ່າງຍິ່ງ. ລາວເປັນທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຈະຄັດເລືອກເຂົ້າສາລີອອກຈາກຫຍ້າລະຫວ່າງເຂົ້າ, ແລະປະທັບຕາ ຫຼື ມັດຮວບ ເຂົ້າສາລີນັ້ນໄວ້ສໍາລັບຍຸ້ງສະຫວັນ. ບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄວນຄອບງໍາຈິດໃຈທັງໝົດ, ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ທັງໝົດ.’” Early Writings, 119.

The three angel’s messages of Revelation fourteen are the latter rain message that divides and binds the two classes.

ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 14 ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນລະດູປາຍ ຊຶ່ງແຍກແລະຜູກມັດຄົນສອງຈຳພວກເຂົ້າໄວ້.

> “To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.” The Great Controversy, 341.

> “ແກ່ໂຢຮັນໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍພາບເຫດການທີ່ເລິກຊຶ້ງແລະນ່າສະທ້ານໃຈ ກ່ຽວກັບປະສົບການຂອງຄຣິສຕະຈັກ. ທ່ານໄດ້ເຫັນສະພາບ, ອັນຕະລາຍ, ການຕໍ່ສູ້, ແລະການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໃນທີ່ສຸດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ທ່ານໄດ້ບັນທຶກຂ່າວສານສຸດທ້າຍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການກ່ຽວເກັບຂອງໂລກສຸກງອມ ບໍ່ວ່າຈະເປັນເຂົ້າຟ່ອນສໍາລັບຍຸ້ງສະຫວັນ ຫຼືເປັນມັດຟືນສໍາລັບໄຟແຫ່ງການທໍາລາຍ. ເລື່ອງທັງຫຼາຍທີ່ມີຄວາມສໍາຄັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ທ່ານ ໂດຍສະເພາະສໍາລັບຄຣິສຕະຈັກໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ເພື່ອວ່າຜູ້ທີ່ຈະຫັນອອກຈາກຄວາມຜິດໄປສູ່ຄວາມຈິງ ຈະໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງສອນກ່ຽວກັບພະຍັນຕະລາຍແລະການຕໍ່ສູ້ທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກເຂົາ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈໍາເປັນຕ້ອງຢູ່ໃນຄວາມມືດ ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງເທິງໂລກ.” The Great Controversy, 341.

It is “words of truth” which in this generation are “the closing messages which are to ripen the harvest,” and which separate the two classes. That work is also the work of the “dirt brush man” from Miller’s dream.

ສິ່ງທີ່ເປັນ “ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຈິງ” ນັ້ນແຫຼະ ໃນຄົນລຸ້ນນີ້ ຄື “ຂ່າວສານປິດທ້າຍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການເກັບກ່ຽວສຸກງອມ,” ແລະເປັນສິ່ງທີ່ແຍກຄົນທັງສອງຈຳພວກອອກຈາກກັນ. ວຽກງານນັ້ນກໍເປັນວຽກງານຂອງ “ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ” ຈາກຄວາມຝັນຂອງ Miller ດ້ວຍ.

> “‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.

> “‘ພັດຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລານນວດເຂົ້າຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດໝົດສິ້ນ, ແລະຈະຮວບຮວມເຂົ້າສາລີຂອງພຣະອົງໄວ້ໃນຍຸ້ງ.’ ມັດທາຍ 3:12. ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນເວລາແຫ່ງການຊຳລະ. ໂດຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຈິງ, ແກບກໍກຳລັງຖືກແຍກອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ເພາະວ່າພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອວດດີແລະຄວາມເຫັນວ່າຕົນຊອບທຳເກີນໄປທີ່ຈະຮັບຄຳຕຳໜິ, ຮັກໂລກຫຼາຍເກີນໄປທີ່ຈະຍອມຮັບຊີວິດແຫ່ງຄວາມຖ່ອມຕົນ, ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຫັນໜີໄປຈາກພຣະເຢຊູ. ທຸກມື້ນີ້ຫຼາຍຄົນກໍຍັງກະທຳແບບດຽວກັນ. ໃນປະຈຸບັນ ຈິດວິນຍານທັງຫຼາຍກຳລັງຖືກທົດສອບ ເໝືອນດັ່ງພວກສາວົກເຫຼົ່ານັ້ນໃນທຳມະສາລາທີ່ກາເປີນາອຸມ. ເມື່ອຄວາມຈິງຖືກນຳມາປະທັບໃສ່ດວງໃຈ, ພວກເຂົາກໍເຫັນວ່າຊີວິດຂອງຕົນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາເຫັນຄວາມຈຳເປັນແຫ່ງການປ່ຽນແປງຕົນເອງຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເຕັມໃຈຈະຮັບເອົາວຽກງານແຫ່ງການປະຕິເສດຕົນເອງນັ້ນ. ເຫດສະນັ້ນ ເມື່ອບາບຂອງພວກເຂົາຖືກເປີດເຜີຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງໂກດຮ້າຍ. ພວກເຂົາຈາກໄປດ້ວຍຄວາມຂຸ່ນເຄືອງ, ເໝືອນດັ່ງພວກສາວົກທີ່ລະພຣະເຢຊູໄປ ໂດຍບົ່ນພຶມພຳວ່າ, ‘ຖ້ອຍຄຳນີ້ໜັກເກີນໄປ; ໃຜຈະຟັງໄດ້?’” The Desire of Ages, 392.

Beginning at the great disappointment of 1844 the waymarks and transactions through to 1863 represent the history of 9/11 unto the Sunday law. Why is 1844 9/11 you ask?

ເລີ່ມຕົ້ນຈາກຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ໃນປີ 1844 ເຄື່ອງໝາຍທາງ ແລະ ເຫດການຕ່າງໆ ຈົນເຖິງປີ 1863 ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ທ່ານຖາມວ່າ ເປັນຫຍັງ 1844 ຈຶ່ງແມ່ນ 9/11?

Sister White’s writings are clear that the third angel arrived on October 22, 1844, but also arrived in 1888 which typifies 9/11. More importantly all the prophets isolate the very history of 9/11 unto the Sunday law, so it is not the testimony of two or three, but the united testimony of every witness from God’s Word that 9/11 to the Sunday law is the period where “the effect of every vision” is accomplished.

ຂໍ້ຂຽນຂອງຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຊີ້ແຈງຢ່າງແນ່ຊັດວ່າ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແຕ່ກໍໄດ້ມາເຖິງອີກໃນປີ 1888 ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງ 9/11. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນຄື ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດໄດ້ແຍກກຳນົດປະຫວັດສາດແທ້ໆຂອງ 9/11 ໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ; ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນຄຳພະຍານຂອງສອງຫຼືສາມຄົນ, ແຕ່ເປັນຄຳພະຍານອັນເປັນເອກະພາບຂອງພະຍານທຸກຄົນຈາກພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າວ່າ ຊ່ວງຈາກ 9/11 ເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນໄລຍະເວລາທີ່ “ຜົນຂອງນິມິດທຸກຢ່າງ” ສຳເລັດລົງ.

The history of the third angel’s arrival and conclusion was from 1844 to 1863 and represents the period of God’s marvelous works from 9/11 unto the Sunday law. That history is also represented by 1840 to 1844, and in that line 1840 is the alpha and 1844 the omega. In the line of 1844 to 1863, 1844 is the alpha and 1863 is the omega. 1844 is both alpha and omega.

ປະຫວັດຂອງການມາເຖິງແລະການສິ້ນສຸດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມແມ່ນຈາກປີ 1844 ຫາ 1863 ແລະເປັນຕົວແທນແຫ່ງຊ່ວງເວລາຂອງພຣະກິດອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະເຈົ້າຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ປະຫວັດນັ້ນຍັງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊ່ວງ 1840 ຫາ 1844 ດ້ວຍ, ແລະໃນເສັ້ນນັ້ນ 1840 ແມ່ນອາລະຟາ ແລະ 1844 ແມ່ນໂອເມກາ. ໃນເສັ້ນຂອງ 1844 ຫາ 1863, 1844 ແມ່ນອາລະຟາ ແລະ 1863 ແມ່ນໂອເມກາ. 1844 ເປັນທັງອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ.

The cross aligns with 1844, and the Alpha and Omega shed His blood at the cross. From 9/11 (1840) we find Revelation ten setting forth the history that begins with John eating the little book in 1840 and then the disappointment in his stomach in 1844. The eating is the beginning; the stomach marks the end. The last verse of chapter ten represents the history being repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

ໄມ້ກາງແຂນສອດຄ່ອງກັບປີ 1844, ແລະອັນຟາແລະໂອເມກາໄດ້ຫຼັ່ງພຣະໂລຫິດຂອງພຣະອົງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ. ຈາກ 9/11 (1840) ພວກເຮົາເຫັນວ່າ ພຣະນິມິດບົດທີສິບໄດ້ນຳສະເໜີປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອໂຢຮັນກິນປຶ້ມນ້ອຍໃນປີ 1840 ແລະຕໍ່ມາເກີດຄວາມຜິດຫວັງໃນທ້ອງຂອງເຂົາໃນປີ 1844. ການກິນແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ; ທ້ອງເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກຈຸດສິ້ນສຸດ. ຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດທີສິບເປັນຕົວແທນເຖິງປະຫວັດສາດນັ້ນທີ່ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນປະຫວັດສາດຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. Revelation 10:10, 11.

> ແລະ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ເອົາ​ປຶ້ມ​ນ້ອຍ​ນັ້ນ​ອອກ​ຈາກ​ມື​ຂອງ​ທູດ​ສະ​ຫວັນ ແລະ​ກິນ​ມັນ​ເສຍ; ແລະ​ໃນ​ປາກ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ມັນ​ຫວານ​ດັ່ງ​ນໍ້າ​ເຜິ້ງ; ແລະ​ເມື່ອ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ກິນ​ມັນ​ແລ້ວ, ທ້ອງ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ກໍ​ຂົມ. ແລະ​ທ່ານ​ໄດ້​ກ່າວ​ແກ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ວ່າ, ເຈົ້າ​ຈະ​ຕ້ອງ​ພະຍາກອນ​ອີກ​ຄັ້ງ​ໜຶ່ງ​ຕໍ່​ໜ້າ​ຊົນ​ຊາດ​ຫຼາຍ​ປະ​ຊາ​ຊົນ, ຫຼາຍ​ປະ​ເທດ, ຫຼາຍ​ພາສາ, ແລະ​ກະສັດ​ທັງ​ຫຼາຍ. ພຣະນິມິດ 10:10, 11.

Revelation chapter ten and Habakkuk chapter two represent two chapters that provide witness to the prophetic period of 1840 unto 1844. The history of 1844 unto 1863 begins at a waymark of disappointment, followed by a scattering that is followed by a gathering. In that period the prophetic history of Habakkuk’s two tables concludes when the second table was printed in 1849 and published abroad in 1850. The period of Habakkuk’s tables was from May of 1842 when the 1843 chart was published and the prophetic period ended where it began with the publication of one of Habakkuk’s two tables. The 1843 chart is the alpha and the 1850 chart is the omega.

ພຣະນິມິດ ບົດທີ 10 ແລະ ຮາບາກຸກ ບົດທີ 2 ເປັນສອງບົດທີ່ເປັນພະຍານຕໍ່ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຈາກປີ 1840 ເຖິງ 1844. ປະຫວັດສາດຈາກປີ 1844 ເຖິງ 1863 ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຈຸດໝາຍແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງ ຕາມດ້ວຍການກະຈັດກະຈາຍ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນຕາມດ້ວຍການຮວບຮວມ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສອງຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກສິ້ນສຸດລົງ ເມື່ອຕາຕະລາງທີສອງໄດ້ຖືກພິມໃນປີ 1849 ແລະເຜີຍແຜ່ອອກໄປຕ່າງປະເທດໃນປີ 1850. ຊ່ວງເວລາຂອງຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກແມ່ນຈາກເດືອນພຶດສະພາ ປີ 1842 ເມື່ອແຜນພູມປີ 1843 ໄດ້ຖືກຈັດພິມ ແລະຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງບ່ອນທີ່ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ ດ້ວຍການຈັດພິມຕາຕະລາງໜຶ່ງໃນສອງຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກ. ແຜນພູມປີ 1843 ແມ່ນອັນອາລະຟາ ແລະ ແຜນພູມປີ 1850 ແມ່ນອັນໂອເມກາ.

In 1856 Hiram Edson wrote a series of articles which took William Miller’s understanding of the “seven times” to a new level. Edson’s work was the omega of Miller’s work bringing Miller’s foundation truth to the position of a capstone which was intended to empower God’s people. Miller’s light on the “seven times” was the alpha and Edson’s light on the “seven times” was the omega.

ໃນປີ 1856 Hiram Edson ໄດ້ຂຽນບົດຄວາມເປັນຊຸດໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຍົກຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ William Miller ກ່ຽວກັບ “ເຈັດເວລາ” ໄປສູ່ລະດັບໃໝ່. ຜົນງານຂອງ Edson ແມ່ນ omega ຂອງຜົນງານຂອງ Miller ໂດຍນຳຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານຂອງ Miller ໄປສູ່ຕຳແໜ່ງຂອງຫີນຍອດ ຊຶ່ງມີຈຸດປະສົງເພື່ອເສີມກຳລັງໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ແສງສະຫວ່າງຂອງ Miller ກ່ຽວກັບ “ເຈັດເວລາ” ແມ່ນ alpha ແລະ ແສງສະຫວ່າງຂອງ Edson ກ່ຽວກັບ “ເຈັດເວລາ” ແມ່ນ omega.

In 1863 the movement changed into the church which would ultimately bring about a movement from its own body, the same way that the Millerites came from Protestants, and just as the disciples came out of Judaism to Christianity and just as Joshua and Caleb came from the former covenant people who were destined to die in the wilderness.

ໃນປີ 1863 ຂະບວນການນັ້ນໄດ້ປ່ຽນສະພາບເປັນຄຣິດຈັກ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຂະບວນການໜຶ່ງອອກມາຈາກຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງ ໃນທຳນອງດຽວກັນກັບທີ່ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ອອກມາຈາກພວກໂປຣເຕສແຕນ ແລະດັ່ງທີ່ພວກສາວົກໄດ້ອອກຈາກຢູດາຍໄປສູ່ຄຣິດສະຕຽນ ແລະດັ່ງທີ່ໂຢຊວຍ ແລະ ຄາເລັບ ໄດ້ອອກມາຈາກປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກກຳນົດໃຫ້ຕາຍຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ.

In the very same history, (1844 to 1863) the Republican horn of the earth beast is going through a parallel struggle that ultimately breaks out into the Civil War which all historians agree reached its midpoint in 1863 with Lincoln’s Emancipation Proclamation. Lincoln represents the first Republican president, who took the oath of Presidency following the worst Democratic President in history up to that point. He was later assassinated. All these prophetic characteristics and others are repeated with the last Republican president.

ໃນປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ (1844 ຫາ 1863) ເຂົາ Republican ຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນກໍາລັງຜ່ານການຕໍ່ສູ້ຄູ່ຂະໜານກັນ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດໄດ້ປະທຸຂຶ້ນເປັນສົງຄາມກາງເມືອງ ຊຶ່ງນັກປະຫວັດສາດທັງປວງເຫັນພ້ອມກັນວ່າໄດ້ບັນລຸຈຸດກາງຂອງມັນໃນປີ 1863 ດ້ວຍຖະແຫຼງການ Emancipation Proclamation ຂອງ Lincoln. Lincoln ເປັນຕົວແທນຂອງປະທານາທິບໍດີ Republican ຄົນທໍາອິດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິຍານຕົນເຂົ້າຮັບຕໍາແໜ່ງປະທານາທິບໍດີ ພາຍຫຼັງປະທານາທິບໍດີ Democratic ທີ່ເລວຮ້າຍທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຈົນເຖິງເວລານັ້ນ. ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຖືກລອບສັງຫານ. ລັກສະນະຝ່າຍພະຍາກອນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ຖືກຊ້ໍາອີກໃນປະທານາທິບໍດີ Republican ຄົນສຸດທ້າຍ.

1844 unto 1863 included a scattering and gathering. 1863 represents the Sunday law, so the scattering that took place in 1844 is the only scattering until 1863 when the Laodicean Seventh-day Adventists were scattered unto the wilderness of Laodicea. 1844 produced a scattering and 1863 produced a scattering, thus witnessing to the fact that the history is an identified prophetic symbol, for it begins with an alpha scattering in 1844 and ends with an omega scattering in 1863. The first scattering arrived on July 18, 2020 and the final omega scattering is fulfilled at the Sunday law.

ໄລຍະຈາກ 1844 ຫາ 1863 ປະກອບດ້ວຍການກະຈາຍອອກ ແລະ ການຮວບຮວມເຂົ້າ. 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ດັ່ງນັ້ນການກະຈາຍອອກທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນ 1844 ຈຶ່ງເປັນການກະຈາຍອອກພຽງຄັ້ງດຽວຈົນຮອດ 1863 ເມື່ອ Seventh-day Adventists ແຫ່ງ Laodicea ໄດ້ຖືກກະຈາຍອອກໄປສູ່ຖິ່ນກັນດານຂອງ Laodicea. 1844 ໄດ້ນຳໃຫ້ເກີດການກະຈາຍອອກ ແລະ 1863 ໄດ້ນຳໃຫ້ເກີດການກະຈາຍອອກ, ດ້ວຍເຫດນີ້ຈຶ່ງເປັນພະຍານຢືນຢັນວ່າ ປະຫວັດສາດນີ້ເປັນສັນຍະລັກຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້, ເພາະວ່າມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການກະຈາຍອອກ alpha ໃນ 1844 ແລະ ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການກະຈາຍອອກ omega ໃນ 1863. ການກະຈາຍອອກຄັ້ງທຳອິດໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ແລະ ການກະຈາຍອອກ omega ຄັ້ງສຸດທ້າຍຈະສຳເລັດບັນລຸໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “The time is coming when we shall be separated and scattered, and each one of us will have to stand without the privilege of communion with those of like precious faith; and how can you stand unless God is by your side, and you know that he is leading and guiding you?” Review and Herald, March 25, 1890.

> “ເວລານັ້ນກຳລັງຈະມາເຖິງ ເມື່ອພວກເຮົາຈະຖືກແຍກອອກແລະກະຈັດກະຈາຍໄປ ແລະແຕ່ລະຄົນໃນພວກເຮົາຈະຕ້ອງຢືນຢັດຢ່າງປາສະຈາກສິດພິເສດແຫ່ງການສາມັກຄີທຳກັບຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຊື່ອອັນລ້ຳຄ່າດຽວກັນ; ແລະທ່ານຈະຢືນຢັດໄດ້ຢ່າງໃດ ຖ້າພຣະເຈົ້າບໍ່ຢູ່ຂ້າງທ່ານ ແລະທ່ານຮູ້ວ່າພຣະອົງກຳລັງນຳພາແລະຊົງນຳທາງທ່ານ?” Review and Herald, March 25, 1890.

Its not enough for God to stand “by your side,” you must also “know that he is leading and guiding you.” This fact is a subject of prophecy represented by the various phrases based upon when “ye shall know the Lord.”

ມັນຍັງບໍ່ພຽງພໍທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຢືນຢູ່ “ຂ້າງທ່ານ,” ແຕ່ທ່ານຍັງຈຳເປັນຕ້ອງ “ຮູ້ວ່າພຣະອົງກຳລັງນຳພາແລະຊົງຊີ້ນຳທ່ານ.” ຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້ເປັນຫົວຂໍ້ໜຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນ ທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍວະລີຕ່າງໆ ທີ່ອີງໃສ່ເວລາເມື່ອ “ພວກທ່ານຈະຮູ້ຈັກພຣະອົງ.”

> And ye shall eat in plenty, and be satisfied, and praise the name of the Lord your God, that hath dealt wondrously with you: and my people shall never be ashamed. And ye shall know that I am in the midst of Israel, and that I am the Lord your God, and none else: and my people shall never be ashamed. … So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more. Joel 2:26, 27, 3:17.

> ແລະພວກເຈົ້າຈະໄດ້ກິນຢ່າງອຸດົມ ແລະອິ່ມໜຳ, ແລະຈະສັນລະເສີນພຣະນາມແຫ່ງພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງໄດ້ກະທຳການອັນອັດສະຈັນແກ່ພວກເຈົ້າ; ແລະປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈະບໍ່ມີວັນອັບອາຍອີກເລີຍ. ແລະພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຢູ່ທ່າມກາງອິສຣາເອນ, ແລະວ່າເຮົາຄືພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະບໍ່ມີອື່ນໃດອີກ; ແລະປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈະບໍ່ມີວັນອັບອາຍອີກເລີຍ. … ດັ່ງນັ້ນພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນຊີໂອນ, ພູບໍລິສຸດຂອງເຮົາ: ແລ້ວເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນບໍລິສຸດ, ແລະຈະບໍ່ມີຄົນຕ່າງດ້າວຜ່ານເຂົ້າໄປໃນນາງອີກຕໍ່ໄປ. Joel 2:26, 27, 3:17.

When Jerusalem is holy, she is the church triumphant, for the church militant is defined is a church made up of wheat and tares, and when “no strangers pass through” “Jerusalem” “anymore” God’s people “shall know” “that he is leading and guiding.” They know, for they are those who have fulfilled the prayer of “seven times,” which includes confessing that God had not been leading you as a Laodicean, but when your change to a Philadelphian you will know “that he is leading and guiding” and that God is “in the midst of Israel.”

ເມື່ອເຢຣູຊາເລັມເປັນເມືອງບໍລິສຸດ, ນາງກໍເປັນຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ, ເພາະວ່າຄຣິສຕະຈັກຜູ້ຕໍ່ສູ້ນັ້ນຖືກນິຍາມວ່າເປັນຄຣິສຕະຈັກທີ່ປະກອບດ້ວຍເຂົ້າສາລີແລະຫຍ້າລ້າຍ, ແລະເມື່ອ “ບໍ່ມີຄົນແປກໜ້າຜ່ານໄປ” “ເຢຣູຊາເລັມ” “ອີກຕໍ່ໄປ” ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ “ຈະຮູ້” “ວ່າພຣະອົງກຳລັງນຳພາແລະຊີ້ນຳ.” ພວກເຂົາຮູ້, ເພາະພວກເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸຄຳອະທິຖານຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ຊຶ່ງລວມເຖິງການສາລະພາບວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງນຳພາທ່ານໃນຂະນະທີ່ທ່ານເປັນຊາວລາໂອດີເຊຍ, ແຕ່ເມື່ອທ່ານປ່ຽນເປັນຊາວຟີລາເດວເຟຍ ທ່ານຈະຮູ້ “ວ່າພຣະອົງກຳລັງນຳພາແລະຊີ້ນຳ” ແລະວ່າພຣະເຈົ້າຢູ່ “ທ່າມກາງອິສຣາເອນ.”

The alpha scattering (disappointment) of April 19 and the omega scattering (disappointment) of October 22 is marked by the first official publication after the great disappointment of October 22. Publishing is a prophetic marker in Millerite history and the prophetic history of the United States, so the first thing officially published after 1844 is a waymark of that history, and the waymark identifies a scattering.

ການກະຈາຍຕົວຂອງອາລຟາ (ຄວາມຜິດຫວັງ) ໃນວັນທີ 19 ເມສາ ແລະ ການກະຈາຍຕົວຂອງໂອເມກາ (ຄວາມຜິດຫວັງ) ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການຕີພິມຢ່າງເປັນທາງການຄັ້ງທໍາອິດ ຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ. ການຕີພິມເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ ແລະ ໃນປະຫວັດຄໍາພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດ, ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທໍາອິດທີ່ຖືກຕີພິມຢ່າງເປັນທາງການຫຼັງຈາກປີ 1844 ຈຶ່ງເປັນໝຸດໝາຍຂອງປະຫວັດນັ້ນ, ແລະ ໝຸດໝາຍນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງການກະຈາຍຕົວ.

## 1847—The Remnant Scattered Abroad

1847—ພວກທີ່ເຫຼືອຢູ່ທີ່ກະຈັດກະຈາຍໄປໃນຕ່າງແດນ

> “A Word to the ‘Little Flock.’

> “ພຣະວາຈາໜຶ່ງເຖິງ ‘ຝູງນ້ອຍ.’”

> “The following articles were written for The Day-Dawn, which has been published at Canandaigua, New York, by O. R. L. Crosier. But as that paper is not now published, and as we do not know as it will be published again, it is thought best by some of us in Maine, to have them given in this form. I wish to call the attention of the ‘little flock’ to those things which will very soon take place on this earth. . . .

> “ບົດຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ໄດ້ຖືກຂຽນຂຶ້ນສຳລັບ The Day-Dawn, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຈັດພິມທີ່ Canandaigua, New York, ໂດຍ O. R. L. Crosier. ແຕ່ເນື່ອງຈາກວ່າໃນຂະນະນີ້ໜັງສືພິມນັ້ນບໍ່ໄດ້ຈັດພິມແລ້ວ, ແລະເນື່ອງຈາກພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າມັນຈະຖືກຈັດພິມອີກຫຼືບໍ່, ພວກເຮົາບາງຄົນໃນ Maine ຈຶ່ງເຫັນວ່າຄວນຈັດພິມບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້ໃນຮູບແບບນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜາຈະຮ້ອງເອີ້ນຄວາມສົນໃຈຂອງ ‘ຝູງນ້ອຍ’ ໃຫ້ມາສູ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ໃນບໍ່ຊ້ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນເທິງແຜ່ນດິນໂລກນີ້....”

> “The reader will have observed that three communications from the pen of Mrs. E. G. White were included in A Word to the ‘Little Flock.’ . . .

> “ຜູ້ອ່ານຄົງໄດ້ສັງເກດແລ້ວວ່າ ມີຂໍ້ຄວາມສາມສະບັບຈາກປາກກາຂອງ ນາງ E. G. White ຖືກບັນຈຸໄວ້ໃນ A Word to the ‘Little Flock.’...”

> “The second communication from Mrs. White, found on pages 14–18, is an account of her first vision under the title, To the Remnant Scattered Abroad. This was written December 20, 1845, as a personal letter to Enoch Jacobs, and was first published by the recipient in The Day-Star of January 24, 1846. Then on April 6, 1846, it was reprinted in broadside form by James White and H. S. Gurney. The statement as it appears in A Word to the ‘Little Flock,’ with the exception of minor editorial changes and added scripture references, is identical with the full account of the vision as first printed.” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.

> “ຂໍ້ຄວາມສື່ສານສະບັບທີສອງຈາກ ນາງ White, ທີ່ພົບໄດ້ໃນໜ້າ 14–18, ແມ່ນບັນທຶກເລື່ອງນິມິດຄັ້ງທໍາອິດຂອງນາງ ພາຍໃຕ້ຫົວຂໍ້ To the Remnant Scattered Abroad. ຂໍ້ຄວາມນີ້ໄດ້ຖືກຂຽນໃນວັນທີ 20 ທັນວາ 1845 ເປັນຈົດໝາຍສ່ວນຕົວເຖິງ Enoch Jacobs, ແລະໄດ້ຖືກຕີພິມເປັນຄັ້ງທໍາອິດໂດຍຜູ້ຮັບໃນ The Day-Star ສະບັບວັນທີ 24 ມັງກອນ 1846. ຕໍ່ມາ ໃນວັນທີ 6 ເມສາ 1846, ມັນໄດ້ຖືກພິມຊໍ້າໃນຮູບແບບແຜ່ນພິມໃບປິວ ໂດຍ James White ແລະ H. S. Gurney. ຂໍ້ຄວາມຕາມທີ່ປາກົດຢູ່ໃນ A Word to the ‘Little Flock,’ ນອກຈາກການປັບແກ້ທາງບັນນາທິການເພີຍເລັກນ້ອຍ ແລະການເພີ່ມຂໍ້ອ້າງອີງພຣະຄໍາພີ, ກໍຄືກັນທຸກປະການກັບບັນທຶກນິມິດສະບັບສົມບູນຕາມທີ່ໄດ້ຖືກຕີພິມເປັນຄັ້ງທໍາອິດ.” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.

1844 marks the arrival of an angel and a disappointment. In 1845 the first vision is written and it is published in 1846. The first vision is to “the remnant scattered abroad.” I doubt that the unmarried teenage prophetess knew when she wrote out her first vision that a prophetic characteristic of the “remnant” is that the remnant would of prophetic necessity need to be “scattered abroad,” as one of the characteristics of the one hundred and forty-four thousand. In 1846 the Whites were married, thus changing Ellen’s last name to White. In the same year the Whites began to keep the seventh-day Sabbath. In 1846 the covenant is marked as finalized, the prophetic marriage that began in 1844 was consummated in 1846, and in 1847 the first official publication is printed and mailed.

ປີ 1844 ເປັນຈຸດໝາຍຂອງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ ແລະຂອງຄວາມຜິດຫວັງ. ໃນປີ 1845 ນິມິດທຳອິດໄດ້ຖືກບັນທຶກເປັນລາຍລັກອັກສອນ ແລະມັນໄດ້ຖືກຕີພິມໃນປີ 1846. ນິມິດທຳອິດນັ້ນມີເຖິງ “ຜູ້ເຫຼືອຢູ່ທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ຕ່າງແດນ.” ຂ້າພະເຈົ້າສົງໄສວ່າ ຜູ້ພະຍາກອນຍິງວັຍຮຸ່ນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ສົມລົດນັ້ນ ໃນເວລາທີ່ນາງຂຽນນິມິດທຳອິດຂອງນາງອອກມາ ຈະຮູ້ຫຼືບໍ່ວ່າ ລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນປະການໜຶ່ງຂອງ “ຜູ້ເຫຼືອຢູ່” ກໍຄື ດ້ວຍຄວາມຈຳເປັນທາງຄຳພະຍາກອນ ຜູ້ເຫຼືອຢູ່ນັ້ນຈະຕ້ອງ “ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ຕ່າງແດນ,” ເປັນໜຶ່ງໃນລັກສະນະຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ໃນປີ 1846 ຄອບຄົວ White ໄດ້ສົມລົດກັນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ນາມສະກຸນຂອງ Ellen ປ່ຽນເປັນ White. ໃນປີດຽວກັນນັ້ນ ຄອບຄົວ White ໄດ້ເລີ່ມຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ໃນປີ 1846 ພັນທະສັນຍາໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ວ່າສຳເລັດສົມບູນແລ້ວ, ການສົມລົດທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ເລີ່ມໃນປີ 1844 ໄດ້ສຳເລັດລົງໃນປີ 1846, ແລະໃນປີ 1847 ສິ່ງພິມທາງການສະບັບທຳອິດໄດ້ຖືກພິມ ແລະສົ່ງທາງໄປສະນີ.

## May, 1850

ເດືອນພຶດສະພາ, 1850

> “DEAR READER—My object in this review has been to expose error by the light of sacred truth. . . .

> “ຜູ້ອ່ານທີ່ຮັກ—ຈຸດປະສົງຂອງຂ້ານ້ອຍໃນການທົບທວນນີ້ ກໍເພື່ອເປີດເຜີຍຄວາມຜິດພາດໂດຍອາໄສແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງອັນສັກສິດ....”

> “In presenting this little work to the scattered flock, I have discharged my duty to them, in this respect, and may God add his blessing. Amen.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.

> “ໃນການນຳສະເໜີຜົນງານນ້ອຍໆ ນີ້ແກ່ຝູງແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຕໍ່ພວກເຂົາໃນດ້ານນີ້ແລ້ວ, ແລະຂໍພຣະເຈົ້າຊົງເພີ່ມພຣະພອນຂອງພຣະອົງ. ອາແມນ.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.

The publication by James White is identifying that his audience was still a scattered flock, but it is also the defense of the seventh-day Sabbath. This is the message of the third angel in its infancy in terms of Millerite Adventism understanding of the Sabbath and the third angel. It is published the same year the 1850 chart is published and together they represent the raising up of the Lord’s army for the approaching Sunday law crisis. Jesus always illustrates the end with the beginning and those who presented the message in 1844 who employed the 1843 chart, were typifying those who would present the message employing the 1850 chart. The beginning of the period of Habakkuk’s two tables, men were proclaiming the message of the hour in conjunction with Habakkuk’s table and in 1850 James White is presenting the message of the third angel along with the 1850 chart. The chart was made by Brother Nichols in the 1849 time period, a period of time when James and Ellen White were living with Brother Nichols. James White was directly associated with the 1850 chart’s production and in that year he began to proclaim the third angel’s message.

ສິ່ງພິມຂອງ James White ກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຜູ້ຟັງຂອງທ່ານຍັງເປັນຝູງແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນ ມັນກໍເປັນການປົກປ້ອງວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດດ້ວຍ. ນີ້ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນໄລຍະແຫ່ງຄວາມເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນ ໃນແງ່ຂອງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Millerite Adventism ກ່ຽວກັບວັນຊະບາໂຕ ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ມັນໄດ້ຖືກພິມໃນປີດຽວກັນກັບທີ່ແຜນພາບປີ 1850 ຖືກຈັດພິມຂຶ້ນ, ແລະທັງສອງຮ່ວມກັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຍົກຕັ້ງກອງທັບຂອງພຣະເຈົ້າຂຶ້ນ ເພື່ອຮັບມືກັບວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຢູ່ສະເໝີ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານໃນປີ 1844 ໂດຍໃຊ້ແຜນພາບປີ 1843, ກໍກຳລັງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຜູ້ທີ່ຈະນຳສະເໜີຂ່າວສານໂດຍໃຊ້ແຜນພາບປີ 1850. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງສອງຕາຕະລາງຂອງ Habakkuk, ມະນຸດທັງຫຼາຍໄດ້ປະກາດຂ່າວສານສຳລັບຊົ່ວໂມງນັ້ນຄວບຄູ່ໄປກັບຕາຕະລາງຂອງ Habakkuk, ແລະໃນປີ 1850 James White ກໍກຳລັງນຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຄວບຄູ່ໄປກັບແຜນພາບປີ 1850. ແຜນພາບນັ້ນໄດ້ຖືກຈັດທຳໂດຍ Brother Nichols ໃນຊ່ວງເວລາປີ 1849, ເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ James ແລະ Ellen White ກຳລັງອາໄສຢູ່ກັບ Brother Nichols. James White ມີສ່ວນກ່ຽວພັນໂດຍກົງກັບການຈັດທຳແຜນພາບປີ 1850, ແລະໃນປີນັ້ນເອງ ທ່ານກໍໄດ້ເລີ່ມປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

> “September 23d, [1850] the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “ວັນທີ 23 ກັນຍາ, [1850] ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສຳແດງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຢື່ນພຣະຫັດອອກເປັນຄັ້ງທີສອງເພື່ອກູ້ຄືນຊາກທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະວ່າ ຄວາມພະຍາຍາມທັງຫຼາຍຈຳເປັນຕ້ອງຖືກເພີ່ມທະວີຂຶ້ນເປັນສອງເທົ່າໃນເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມນີ້. ໃນເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ ອິສຣາເອນໄດ້ຖືກຕີ ແລະຖືກຉີກອອກ; ແຕ່ບັດນີ້ ໃນເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມ ພຣະເຈົ້າຈະຮັກສາ ແລະພັນບາດແຜໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ໃນເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ໄດ້ກະທຳເພື່ອເຜີຍແຜ່ຄວາມຈິງນັ້ນມີຜົນພຽງເລັກນ້ອຍ, ບັນລຸໄດ້ພຽງເລັກນ້ອຍຫຼືແທບຈະບໍ່ມີຫຍັງເລີຍ; ແຕ່ໃນເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມ ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເພື່ອຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຄວາມພະຍາຍາມໃນການເຜີຍແຜ່ຄວາມຈິງຈະມີຜົນຕາມທີ່ໄດ້ມຸ່ງໝາຍໄວ້. ທຸກຄົນຄວນມີໃຈເປັນໜຶ່ງດຽວກັນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຮົນໃນພຣະລາຊກິດນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເປັນເລື່ອງນ່າອັບອາຍສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະອ້າງເຖິງເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍເພື່ອນຳມາເປັນແບບຢ່າງຄວບຄຸມພວກເຮົາໃນບັດນີ້ ໃນເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມ; ເພາະຖ້າພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ກະທຳເພື່ອພວກເຮົາໃນບັດນີ້ໃຫ້ຫຼາຍກວ່າທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໃນເວລານັ້ນ ອິສຣາເອນກໍຈະບໍ່ມີວັນຖືກຮວບຮວມເລີຍ. ຄວາມຈິງຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຕີພິມລົງໃນໜັງສືພິມ ພໍໆກັນກັບການຖືກປະກາດເທດສະໜາ.” Review and Herald, November 1, 1850.

> “The view that the Lord ‘had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people,’ on page 74, refers only to the union and strength once existing among those looking for Christ, and to the fact that He had begun to unite and to raise up His people again.” Early Writings, 86.

> “ທັດສະນະທີ່ວ່າ ພຣະອົງ ‘ໄດ້ຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອກູ້ຄືນຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງຊົນຂອງພຣະອົງ,’ ໃນໜ້າ 74, ໝາຍເຖິງແຕ່ພຽງຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນ ແລະພະລັງອັນເຄີຍມີຢູ່ທ່າມກາງຜູ້ທີ່ຄອຍຖ້າພຣະຄຣິດ, ແລະໝາຍເຖິງຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ພຣະອົງໄດ້ເລີ່ມຮວບຮວມ ແລະຊົງຍົກຊູຊົນຂອງພຣະອົງຂຶ້ນອີກຄັ້ງ.” Early Writings, 86.

Sister White in Early Writings is commenting upon the passage from Review and Herald in connection with her employing the prophet Isaiah’s words when she said, “the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people.” He stretched out His hand in 1850. When He gathered those people into the Most Holy Place on October 22, 1844 it was at the conclusion of the scattering from 677 BC until October 22, 1844. Literal Judah residing in the literal glorious land were scattered for 2520 years in agreement with the “seven times” of Leviticus twenty-six in 677 BC. At the conclusion of the 2520 years spiritual Israel was gathered on October 22, 1844 and they were immediately scattered and the scattering concluded when the Lord stretches forth His hand a second time. He gathers them the second time in the passage to accomplish two things; to “bind up his people” and to “raise up” His people.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໃນ Early Writings ກໍາລັງອະທິບາຍກ່ຽວກັບຂໍ້ຄວາມຈາກ Review and Herald ໂດຍເຊື່ອມໂຍງກັບການທີ່ນາງໄດ້ນໍາໃຊ້ຖ້ອຍຄໍາຂອງຜູ້ພະຍາກອນ ອິຊາຢາ ເມື່ອນາງກ່າວວ່າ, “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສໍາແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອກູ້ຄືນຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.” ພຣະອົງໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກໃນປີ 1850. ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຮວບຮວມຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ນັ້ນ ເປັນເວລາສິ້ນສຸດຂອງການກະຈັດກະຈາຍຕັ້ງແຕ່ 677 BC ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຢູດາຕາມຕົວອັກສອນ ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນອັນສະຫງ່າງາມຕາມຕົວອັກສອນ ໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍເປັນເວລາ 2520 ປີ ສອດຄ່ອງກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງເລວີນິຕິ ບົດ 26 ໃນປີ 677 BC. ເມື່ອສິ້ນສຸດ 2520 ປີ ອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໄດ້ຖືກຮວບຮວມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະພວກເຂົາກໍຖືກກະຈັດກະຈາຍອີກໃນທັນທີ, ແລະການກະຈັດກະຈາຍນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ. ພຣະອົງຊົງຮວບຮວມພວກເຂົາເປັນຄັ້ງທີສອງໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ເພື່ອບັນລຸສອງປະການ; ເພື່ອ “ພັນບາດແຜໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ” ແລະເພື່ອ “ຍົກຊູປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ.”

> “I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his word, awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal or bind the wheat for the heavenly garner.’ These things should engage the whole mind, the whole attention. Again I was shown the necessity of those who believe we are having the last message of mercy, being separate from those who are daily receiving or imbibing new error. I saw that neither young nor old should attend the assemblies of those who are in error and darkness. Said the angel, ‘Let the mind cease to dwell on things of no profit.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

> “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຕິດຕາມຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ, ‘ພຣະດຳລັດຂອງທ່ານນັ້ນນ່າຢ້ານເກງຂາມ, ພັນທະກິດຂອງທ່ານນັ້ນນ່າສະພຶງກົວ. ທ່ານແມ່ນທູດສະຫວັນອົງທີ່ຈະຄັດເລືອກເຂົ້າສາລີອອກຈາກຫຍ້າປົ່ງ, ແລະປະທັບຕາ ຫຼື ມັດຮວບເຂົ້າສາລີໄວ້ສຳລັບຍຸ້ງສະຫວັນ.’ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄວນຄອບຄອງຈິດໃຈທັງໝົດ, ຄວນດຶງຄວາມໃສ່ໃຈທັງໝົດ. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຈຳເປັນຂອງຜູ້ທີ່ເຊື່ອວ່າ ພວກເຮົາກຳລັງມີຂ່າວສານແຫ່ງພຣະກະລຸນາຄັ້ງສຸດທ້າຍ ທີ່ຈະຕ້ອງແຍກອອກຈາກຜູ້ທີ່ກຳລັງຮັບ ຫຼື ດູດຊຶມຄວາມຜິດພາດໃໝ່ໆຢູ່ທຸກວັນ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ບໍ່ວ່າຄົນໜຸ່ມຫຼືຄົນເຖົ້າ ກໍບໍ່ຄວນເຂົ້າຮ່ວມການຊຸມນຸມຂອງຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມຜິດພາດແລະຄວາມມືດ. ທູດສະຫວັນກ່າວວ່າ, ‘ໃຫ້ຈິດໃຈຢຸດເຊົາຈາກການໝົກມຸ່ນຢູ່ກັບສິ່ງທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.

The second gathering that began in 1850 typified the sealing (binding) of God’s people as they are lifted up “raised” as an ensign. 1850 identifies when the Lord gathers the one hundred and forty-four thousand. Of prophetic necessity they must have been scattered prior to being gathered. Thus, “the three and a half days” of Revelation 11:11 which symbolize 1260, which is half of 2520 and represents the scattering that followed July 18, 2020. Revelation 11:11 is representing the second gathering of those who are to be the one hundred and forty-four thousand and the ensign that is lifted up to the nations as set forth in Isaiah 11:11!

ການຮວບຮວມຄັ້ງທີສອງທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1850 ເປັນຮູບແບບຕົວຢ່າງຂອງການປະທັບຕາ (ຜູກມັດ) ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນ “ຖືກຊູຂຶ້ນ” ເປັນທຸງສັນຍານ. ປີ 1850 ບົ່ງຊີ້ເຖິງເວລາທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຮວບຮວມຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຕາມຄວາມຈຳເປັນທາງຄຳພະຍາກອນ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍກ່ອນທີ່ຈະຖືກຮວບຮວມ. ດັ່ງນັ້ນ, “ສາມມື້ເຄິ່ງ” ໃນ Revelation 11:11 ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງ 1260, ຊຶ່ງເປັນເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງ 2520 ແລະເປັນຕົວແທນເຖິງການກະຈັດກະຈາຍທີ່ຕິດຕາມຫຼັງ July 18, 2020. Revelation 11:11 ກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງການຮວບຮວມຄັ້ງທີສອງຂອງຜູ້ທີ່ຈະເປັນຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະຂອງທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຊູຂຶ້ນແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນ Isaiah 11:11!

> And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະມີຮາກເຫງົ້າຂອງເຢຊີ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຢືນເປັນທຸງສັນຍານແກ່ປະຊາຊົນ; ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະສະແຫວງຫາພຣະອົງ: ແລະທີ່ພັກຂອງພຣະອົງຈະຮຸ່ງໂລດດ້ວຍສະຫງ່າລາສີ.

> And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອຮຽກກູ້ຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຈະຍັງເຫຼືອຢູ່ ຈາກອັດຊີເຣຍ ແລະຈາກອີຢິບ ແລະຈາກປັດໂຣດ ແລະຈາກຄູດ ແລະຈາກເອລາມ ແລະຈາກຊີນາ ແລະຈາກຮາມາດ ແລະຈາກເກາະຕ່າງໆໃນທະເລ.

> And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10, 11, 12.

> ແລະພຣະອົງຈະຊົງຍົກທຸງເປັນສັນຍານແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ ແລະຈະຊົງຮວບຮວມພວກທີ່ຖືກຂັບໄລອອກແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ແລະຈະຊົງລວບລວມຜູ້ທີ່ກະຈັດກະຈາຍແຫ່ງຢູດາ ຈາກສີ່ມຸມໂລກ. ເອຊາຢາ 11:10, 11, 12.

In 1850 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the people who were presenting the third angel’s message in conjunction with the message of the Midnight Cry as represented by Habakkuk’s two tables. In July of 2023 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the people who were presenting the third angel’s message in conjunction with the message of the Midnight Cry as represented by Habakkuk’s two tables. Both 1850 and July 2023 identify the gathering of “the remnant of his people” as Isaiah states in verse 11 of chapter 11. Verse 11 is sandwiched between verses ten and twelve, and both those verses identify the lifting up of the ensign to the world.

ໃນປີ 1850 ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອຮວບຮວມປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ກຳລັງປະກາດຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຄວບຄູ່ກັບຂໍ້ຄວາມແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍສອງແຜ່ນຈາລຶກຂອງຮາບາກຸກ. ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອຮວບຮວມປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ກຳລັງປະກາດຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຄວບຄູ່ກັບຂໍ້ຄວາມແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍສອງແຜ່ນຈາລຶກຂອງຮາບາກຸກ. ທັງປີ 1850 ແລະ ເດືອນກໍລະກົດ 2023 ຕ່າງຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຮວບຮວມ “ຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ” ດັ່ງທີ່ເອຊາຢາໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຂໍ້ 11 ຂອງບົດ 11. ຂໍ້ 11 ຖືກວາງຢູ່ລະຫວ່າງຂໍ້ 10 ແລະ ຂໍ້ 12, ແລະທັງສອງຂໍ້ນັ້ນຕ່າງລະບຸເຖິງການຊູທຸງສັນຍານຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າໂລກ.

Each of the three verses are identifying the ensign, though the middle verse identifies them as the “remnant.” The remnant there is gathered a second time and the number of tribes who they are gathered from is eight. “8” represents not only those in the Noah’s ark that went from old world to the new world without seeing death, but “8” also represents those who are the 8th church that is of the seven. The two witnesses of Revelation 11:11 are those who have been resurrected. The number “8” is the symbol of the resurrection, a symbol of the one hundred and forty-four thousand, a symbol of baptism and a symbol of those who transition from Laodicea unto Philadelphia and become Isaiah’s ensign to the nations. The Lord stretches forth His hand a second time in 1850 to 1865 and again in July of 2023.

ແຕ່ລະຂໍ້ໃນສາມຂໍ້ນັ້ນກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງທຸງໝາຍ, ແມ່ນແຕ່ຂໍ້ກາງໄດ້ລະບຸພວກເຂົາວ່າເປັນ “ຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່.” ຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນຖືກຮວບຮວມເປັນຄັ້ງທີສອງ ແລະ ຈໍານວນເຜົ່າທີ່ພວກເຂົາຖືກຮວບຮວມອອກມານັ້ນມີແປດເຜົ່າ. “8” ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນນາວາຂອງໂນອາ ຜູ້ທີ່ຜ່ານຈາກໂລກເກົ່າໄປສູ່ໂລກໃໝ່ໂດຍບໍ່ໄດ້ເຫັນຄວາມຕາຍ, ແຕ່ “8” ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ເປັນຄຣິສຕະຈັກທີ່ແປດ ຊຶ່ງອອກມາຈາກເຈັດຄຣິສຕະຈັກນັ້ນ. ພະຍານສອງຄົນໃນ Revelation 11:11 ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍແລ້ວ. ເລກ “8” ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ, ເປັນສັນຍາລັກຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ເປັນສັນຍາລັກຂອງບັບຕິສະມາ ແລະ ເປັນສັນຍາລັກຂອງຜູ້ທີ່ຂ້າມຜ່ານຈາກ Laodicea ໄປສູ່ Philadelphia ແລະ ກາຍເປັນທຸງໝາຍຂອງ Isaiah ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງໃນຊ່ວງປີ 1850 ຫາ 1865 ແລະ ອີກຄັ້ງໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023.

In 2023, there was new light upon the seven times just as there had been in 1856. The period of 1856 unto 1863 is representing the history of the one hundred and forty-four thousand when the Lord raises up His remnant people as an army.

ໃນປີ 2023 ມີແສງສະຫວ່າງໃໝ່ກ່ຽວກັບເຈັດຄັ້ງ ດັ່ງເຊັ່ນທີ່ເຄີຍມີໃນປີ 1856. ຊ່ວງເວລາຈາກປີ 1856 ຫາ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຍົກຕັ້ງປະຊາຊົນຜູ້ເຫຼືອຂອງພຣະອົງຂຶ້ນເປັນກອງທັບ.

Isaiah 11:11 aligns perfectly with Revelation 11:11 which aligns perfectly with Daniel 11:11. Isaiah and John are portraying an internal history and Daniel an external history. Daniel’s external line of 11:11 runs parallel with John’s internal line of 11:11 and Isaiah’s 11:11 presents the ensign of the internal line who calls God’s other flock out of the external line. Palmoni has tied these passages together into a nice bundle that could only be accomplished by the One who is Creator of all things.

ເອຊາຢາ 11:11 ສອດຄ່ອງຢ່າງສົມບູນກັບ ພຣະນິມິດ 11:11 ຊຶ່ງກໍສອດຄ່ອງຢ່າງສົມບູນກັບ ດານີເອນ 11:11. ເອຊາຢາ ແລະ ໂຢຮັນ ກຳລັງນຳສະເໜີປະຫວັດສາດພາຍໃນ ແລະ ດານີເອນນຳສະເໜີປະຫວັດສາດພາຍນອກ. ເສັ້ນພາຍນອກຂອງ ດານີເອນ 11:11 ດຳເນີນຂະໜານກັບເສັ້ນພາຍໃນຂອງ ໂຢຮັນ 11:11 ແລະ ເອຊາຢາ 11:11 ນຳສະເໜີທຸງໝາຍຂອງເສັ້ນພາຍໃນ ຜູ້ທີ່ເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາຈາກເສັ້ນພາຍນອກ. ປານໂມນີ ໄດ້ຜູກມັດຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າໄວ້ນຳກັນເປັນມັດອັນງົດງາມ ຊຶ່ງຈະສຳເລັດໄດ້ກໍແຕ່ໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນພຣະຜູ້ສ້າງສັນພະສິ່ງທັງປວງ.

We will continue these things in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

## Dialogue with Artificial Information:

ການສົນທະນາກັບຂໍ້ມູນປັນຍາປະດິດ:

Does the math world find any significance in the number “11”?

ໂລກຄະນິດສາດເຫັນຄວາມສຳຄັນໃດໆໃນຕົວເລກ “11” ຫຼືບໍ?

Yes, the number 11 holds several points of genuine mathematical interest and significance (beyond just being a prime number). Here are the main ones that mathematicians and math enthusiasts often highlight:

ແມ່ນແທ້, ຈໍານວນ 11 ມີຫຼາຍປະເດັນທີ່ມີຄວາມນ່າສົນໃຈແລະຄວາມສໍາຄັນທາງຄະນິດສາດຢ່າງແທ້ຈິງ (ນອກເໜືອໄປຈາກການເປັນພຽງຈໍານວນອະສູດ). ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນປະເດັນສໍາຄັນຫຼັກໆທີ່ນັກຄະນິດສາດແລະຜູ້ນິຍົມຄະນິດສາດມັກຈະຍົກຂຶ້ນເນັ້ນ:

11 is fifth prime number, the smallest two-digit prime and the first prime that is a palindrome in base 10. “11” is the smallest repunit (a number consisting of repeated units that is a prime. It is the only two-digit prime where the two digits are the same. 11, 22, 33, 44 ect. Only works with “11.” “11” is a Mersenne prime exponent. The decimal expansion of 1/11 = 0.090909… has a repeating period of just 2, but 1/11 is famous in another way: the sequence of primes 11, 101, 1009, 10007, 100003, etc., shows up in discussions of primes in arithmetic progression. The dihedral group of order 22 (symmetries of a regular 11-gon) is notable because “11” is the smallest prime for which the dihedral group has a non-abelian center-free structure of interest in group theory. In theoretical physics (string theory / M-theory), the universe is often modeled in 11 spacetime dimensions, and physicists and mathematicians who work in that area frequently remark on 11’s appearance. “11” is the only palindromic prime with an even number of digits (all others with even digits greater than 2 are divisible by 11 and hence composite). This is a theorem in recreational number theory.

11 ແມ່ນຈຳນວນສະເພາະລຳດັບທີຫ້າ, ເປັນຈຳນວນສະເພາະສອງຫຼັກທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຈຳນວນສະເພາະທຳອິດທີ່ເປັນ palindrome ໃນຖານ 10. “11” ແມ່ນ repunit ທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ (ຄື ຈຳນວນທີ່ປະກອບດ້ວຍເລກ 1 ທີ່ຊ້ຳກັນ) ທີ່ເປັນຈຳນວນສະເພາະ. ມັນເປັນຈຳນວນສະເພາະສອງຫຼັກເພີຍຈຳນວນດຽວທີ່ສອງຫຼັກເປັນເລກດຽວກັນ. 11, 22, 33, 44 ແລະອື່ນໆ. ໃຊ້ໄດ້ພຽງກັບ “11” ເທົ່ານັ້ນ. “11” ແມ່ນເລກຊີ້ກຳລັງຂອງ Mersenne prime. ການຂະຫຍາຍໃນລະບົບທົດສະນິຍົມຂອງ 1/11 = 0.090909… ມີຄາບການຊ້ຳພຽງ 2, ແຕ່ 1/11 ມີຊື່ສຽງໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ: ລຳດັບຂອງຈຳນວນສະເພາະ 11, 101, 1009, 10007, 100003, ແລະອື່ນໆ, ປາກົດໃນການສົນທະນາກ່ຽວກັບຈຳນວນສະເພາະໃນ arithmetic progression. ກຸ່ມ dihedral ທີ່ມີອັນດັບ 22 (ສົມມາດຂອງຮູບ 11 ຫຼ່ຽມດ້ານເທົ່າປົກກະຕິ) ມີຄວາມໂດດເດັ່ນ ເພາະ “11” ເປັນຈຳນວນສະເພາະທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດທີ່ສຳລັບມັນ ກຸ່ມ dihedral ຈຶ່ງມີໂຄງສ້າງບໍ່ແບບ abelian ແລະ ບໍ່ມີສູນກາງ ອັນເປັນທີ່ສົນໃຈໃນທິດສະດີກຸ່ມ. ໃນຟີຊິກສາດທາງທິດສະດີ (string theory / M-theory), ຈັກກະວານມັກຖືກຈຳລອງໃນ 11 ມິຕິຂອງ space-time, ແລະ ນັກຟີຊິກ ແລະ ນັກຄະນິດສາດຜູ້ເຮັດວຽກໃນຂົງເຂດນັ້ນມັກກ່າວເຖິງການປາກົດຂຶ້ນຂອງ 11. “11” ແມ່ນຈຳນວນສະເພາະແບບ palindrome ເພີຍຈຳນວນດຽວທີ່ມີຈຳນວນຫຼັກເປັນຈຳນວນຄູ່ (ຈຳນວນອື່ນທັງໝົດທີ່ມີຫຼັກຄູ່ແລະຫຼາຍກວ່າ 2 ຫຼັກ ຈະຫານດ້ວຍ 11 ລົງຕົວ ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຈຳນວນປະສົມ). ນີ້ແມ່ນທິດສະດີບົດໜຶ່ງໃນ recreational number theory.

Bottom line:

ສະຫຼຸບສຸດທ້າຍ:

While “11” doesn’t have the same superstar status as π, e, or the golden ratio, it pops up repeatedly as the smallest or first example of many phenomena (first repunit prime, only even-digit palindromic prime, early appearance in many proofs and counterexamples, 11 dimensions in M-theory, etc.). So yes—the math world does consider 11 a significant number.

ແມ່ນແທ້ວ່າ “11” ບໍ່ໄດ້ມີສະຖານະໂດດເດັ່ນດຸດດັ່ງ π, e, ຫຼື ອັດຕາສ່ວນຄໍາ, ແຕ່ມັນປາກົດຂຶ້ນຊ້ຳໆໃນຖານະເປັນຕົວຢ່າງນ້ອຍທີ່ສຸດ ຫຼື ຕົວຢ່າງທໍາອິດຂອງປະກົດການຫຼາຍຢ່າງ (ເປັນ repunit prime ຕົວທໍາອິດ, ເປັນ palindromic prime ທີ່ມີຈໍານວນຫຼັກຄູ່ເພີຍຕົວດຽວ, ປາກົດຂຶ້ນແຕ່ຕົ້ນໃນຫຼາຍການພິສູດແລະຕົວຢ່າງໂຕ້ແຍ້ງ, ມີ 11 ມິຕິໃນທິດສະດີ M, ແລະອື່ນໆ). ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແທ້—ໃນໂລກຄະນິດສາດ 11 ຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນຈໍານວນທີ່ສໍາຄັນ.

> “He who inspired the Word was the true expositor of the Word. Christ illustrated his teachings by calling the attention of his hearers to the simple laws of nature, and to the familiar objects which they daily saw and handled. Thus he led their minds from the natural to the spiritual. Many failed of grasping at once the meaning of his parables; but as they day by day came in contact with the objects with which the Great Teacher had associated spiritual truths, some discerned the lessons of divine truth he had sought to impress, and these were convinced of the truth of his mission and converted to the gospel.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> “ພຣະອົງຜູ້ດົນບັນດານພຣະວັດຈະນະ ຄືຜູ້ອະທິບາຍພຣະວັດຈະນະທີ່ແທ້ຈິງ. ພຣະຄຣິດໄດ້ອະທິບາຍຄຳສອນຂອງພຣະອົງໂດຍດຶງຄວາມສົນໃຈຂອງຜູ້ຟັງໄປສູ່ກົດງ່າຍໆແຫ່ງທຳມະຊາດ ແລະໄປສູ່ບັນດາສິ່ງທີ່ຄຸ້ນເຄີຍ ຊຶ່ງພວກເຂົາໄດ້ເຫັນ ແລະຈັບຕ້ອງຢູ່ທຸກວັນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງນຳຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາຈາກສິ່ງທາງທຳມະຊາດໄປສູ່ສິ່ງທາງວິນຍານ. ຫຼາຍຄົນບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍແຫ່ງຄຳອຸປະມາຂອງພຣະອົງໄດ້ໃນທັນທີ; ແຕ່ເມື່ອວັນແລ້ວວັນເລົ່າ ພວກເຂົາໄດ້ມາພົບກັບສິ່ງຕ່າງໆທີ່ພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຊົງເຊື່ອມໂຍງໄວ້ກັບຄວາມຈິງຝ່າຍວິນຍານ, ບາງຄົນກໍໄດ້ເຫັນແຈ້ງເຖິງບົດຮຽນແຫ່ງຄວາມຈິງອັນສູງສົ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງປາຖະໜາຈະປະທັບໄວ້ໃນໃຈຂອງພວກເຂົາ, ແລະຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍໄດ້ຖືກຊັກຈູງໃຫ້ໝັ້ນໃຈໃນຄວາມຈິງແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະກັບໃຈມາສູ່ພຣະກິດຕິຄຸນ.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.

> “Leading thus from the natural to the spiritual kingdom, Christ’s parables are links in the chain of truth that unites man with God, and earth with heaven.” Christ’s Object Lessons, 17.

> “ດ້ວຍການນໍາທາງເຊັ່ນນີ້ຈາກອານາຈັກຕາມທໍາມະຊາດໄປສູ່ອານາຈັກຝ່າຍວິນຍານ, ຄໍາອຸປະມາຂອງພຣະຄຣິດເປັນຂໍ້ເຊື່ອມໃນສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງ ທີ່ຮວມມະນຸດເຂົ້າກັບພຣະເຈົ້າ ແລະໂລກເຂົ້າກັບສະຫວັນ.” Christ’s Object Lessons, 17.

Back to Articles