Article

# Parallel Warnings - Number Three

ຄຳເຕືອນທີ່ຂະໜານກັນ - ເລກສາມ

The Empowerment of Prophetic Messages: The Sequential Testing Process of Revelation’s Angels

ການປະທານພະລັງແກ່ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ: ຂະບວນການທົດສອບຕາມລໍາດັບຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

We closed the last article identifying that all three of the angels of Revelation fourteen have a message in their hands. The second and third angel are identified as having a “parchment,” with them as they descend with their message. Each angel represents a message, and the arrival of each message causes an effect. The first angel arrived in 1798. That message was unsealed and there was an increase of knowledge concerning the impending judgment. That increase of knowledge produced two classes of worshippers. When the second angel arrived the message of the Protestants’ fall was unsealed and there was an increase of knowledge and two classes were produced. When the Midnight Cry message arrived on October 22, 1844, it was unsealed at Exeter camp meeting and there was an increase of knowledge and two classes of virgins were produced. When the third angel arrived on October 22, 1844 the message of the third angel and all that it represents was unsealed and there was an increase of knowledge and two classes were produced.

ໃນບົດຄວາມກ່ອນນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ສະຫຼຸບໄວ້ແລ້ວວ່າ ທູດສະຫວັນທັງສາມໃນ Revelation ບົດ 14 ຕ່າງກໍມີຂໍ້ຄວາມຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ. ທູດສະຫວັນອົງທີສອງແລະອົງທີສາມ ຖືກລະບຸວ່າມີ “ໜັງສືມ້ວນ” ຕິດຕົວມາກັບພວກເຂົາ ເມື່ອພວກເຂົາລົງມາພ້ອມກັບຂໍ້ຄວາມຂອງຕົນ. ທູດສະຫວັນແຕ່ລະອົງເປັນຕົວແທນຂອງຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງ, ແລະການມາເຖິງຂອງຂໍ້ຄວາມແຕ່ລະຢ່າງກໍເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນກະທົບ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1798. ຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະໄດ້ມີຄວາມຮູ້ເພີ່ມຂຶ້ນກ່ຽວກັບການພິພາກສາທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງ. ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນນັ້ນໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກ. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສອງມາເຖິງ ຂໍ້ຄວາມເລື່ອງການຕົກຕໍ່າຂອງພວກ Protestants ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະໄດ້ມີຄວາມຮູ້ເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເກີດສອງຈໍາພວກຂຶ້ນ. ເມື່ອຂໍ້ຄວາມ Midnight Cry ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ມັນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກທີ່ Exeter camp meeting ແລະໄດ້ມີຄວາມຮູ້ເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເກີດພົມມະຈັນສອງຈໍາພວກ. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຂໍ້ຄວາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ມັນເປັນຕົວແທນ ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະໄດ້ມີຄວາມຮູ້ເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເກີດສອງຈໍາພວກຂຶ້ນ.

Another characteristic that can be found in the angels has to do with the empowerment of the angel’s messages. The message of the second angel was empowered by the message of the Midnight Cry, as the previous article showed, but the Midnight Cry is not represented by a singular angel, it is represented by many angels. The history that corresponded to the second angel and the Midnight Cry shows that the second angel’s message was empowered when the Midnight cry joined with it. In the same book we are told:

ລັກສະນະອີກປະການໜຶ່ງທີ່ພົບໄດ້ໃນບັນດາທູດສະຫວັນ ກ່ຽວຂ້ອງກັບການປະທານອຳນາດແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ຮັບການປະທານອຳນາດໂດຍຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ດັ່ງທີ່ບົດຄວາມກ່ອນໜ້າໄດ້ສະແດງໄວ້, ແຕ່ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນບໍ່ໄດ້ຖືກແທນດ້ວຍທູດສະຫວັນອົງດຽວ, ຫາກແຕ່ຖືກແທນດ້ວຍທູດສະຫວັນຫຼາຍອົງ. ປະຫວັດສາດທີ່ສອດຄ່ອງກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະ ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ຮັບການປະທານອຳນາດເມື່ອສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບມັນ. ໃນປຶ້ມເຫຼັ້ມດຽວກັນນັ້ນ ພວກເຮົາໄດ້ຖືກບອກວ່າ:

> “I saw angels hurrying to and fro in heaven. They were descending to earth, and again ascending to heaven, preparing for the fulfillment of some important event. Then I saw another mighty angel commissioned to descend to earth, and unite his voice with the third angel, and give power and force to his message. Great power and glory were imparted to the angel, and as he descended, the earth was lightened with his glory. The light which went before and followed after this angel, penetrated everywhere, as he cried mightily, with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. The message of the fall of Babylon, as given by the second angel, is again given, with the addition of the corruptions which have been entering the churches since 1844. The work of this angel comes in at the right time, and joins in the last great work of the third angel’s message, as it swells into a loud cry. And the people of God are fitted up everywhere to stand in the hour of temptation which they are soon to meet. I saw a great light resting upon them, and they united in the message, and fearlessly proclaimed with great power the third angel’s message.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນທັງຫຼາຍຮີບເຮັ່ງໄປມາໃນສະຫວັນ. ພວກເຂົາໄດ້ລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຈາກນັ້ນກໍຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນອີກ, ກຳລັງຕຽມການເພື່ອຄວາມສຳເລັດບັງເກີດຂອງເຫດການສຳຄັນບາງປະການ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອີກອົງໜຶ່ງ ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຮ່ວມສຽງຂອງຕົນກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະເພີ່ມອຳນາດແລະພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງທ່ານ. ຣິດອຳນາດແລະລັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ, ແລະເມື່ອທ່ານລົງມາ ແຜ່ນດິນໂລກກໍຖືກສ່ອງໃຫ້ສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ແສງສະຫວ່າງຊຶ່ງໄດ້ນຳໜ້າ ແລະຕິດຕາມຫຼັງທູດສະຫວັນອົງນີ້ ໄດ້ແຜ່ເຂົ້າໄປທຸກແຫ່ງ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານຮ້ອງປະກາດຢ່າງອົງອາດ ດ້ວຍສຽງອັນແຂງກ້າວ່າ, ບາບີໂລນອັນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກມານ, ເປັນທີ່ຄຸມຂັງຂອງວິນຍານໂສໂຄກທຸກດວງ, ແລະເປັນກົງຂັງຂອງນົກທຸກຊະນິດທີ່ບໍ່ສະອາດແລະໜ້າຊັງ. ຂ່າວສານເລື່ອງການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນ ດັ່ງທີ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ປະກາດນັ້ນ ບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດອີກຄັ້ງ ໂດຍມີການເພີ່ມກ່າວເຖິງຄວາມເສື່ອມຊາມທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ແຊກເຂົ້າມາໃນຄຣິສຕະຈັກຕັ້ງແຕ່ປີ 1844. ພັນທະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງນີ້ມາຮອດໃນເວລາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະເຂົ້າຮ່ວມໃນພຣະລາຊະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ເມື່ອມັນທະວີຂຶ້ນເປັນສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງ. ແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າທົ່ວທຸກແຫ່ງຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ພ້ອມ ເພື່ອຍືນຢູ່ໃນຊົ່ວໂມງແຫ່ງການທົດລອງ ຊຶ່ງອີກບໍ່ດົນພວກເຂົາຈະຕ້ອງພົບ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສະຖິດຢູ່ເໜືອພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຮ່ວມໃນຂ່າວສານນັ້ນ ແລະປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍຣິດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ.”

> “Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound every where, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God’s people to come out of her; that they might escape her fearful doom.” Spiritual Gifts, volume 1, 193, 194.

> “ທູດສະຫວັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດຈາກສະຫວັນ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງຕ່າງໆຊຶ່ງເບິ່ງຄືວ່າດັງໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງວ່າ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ປະຊາກອນຂອງເຮົາເອີຍ, ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ, ແລະເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບພະຍາດລະບາດຂອງນາງ; ເພາະວ່າບາບຂອງນາງໄດ້ສູງຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນ, ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ລະນຶກເຖິງຄວາມອະທຳຂອງນາງແລ້ວ. ຂ່າວສານນີ້ເບິ່ງຄືວ່າເປັນການເພີ່ມເຕີມໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານທີສາມ, ແລະໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບມັນ, ດັ່ງທີ່ສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນປີ 1844. ສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສະຖິດຢູ່ເໜືອພວກວິສຸດຊຶ່ງອົດທົນແລະຄອຍຖ້າຢ່າງອົດທົນ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ປະກາດຄຳເຕືອນອັນຈິງຈັງຄັ້ງສຸດທ້າຍຢ່າງບໍ່ຢ້ານກົວ, ປະກາດການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນ, ແລະຮ້ອງເອີ້ນປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ອອກມາຈາກນາງ; ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຫຼີກໜີຈາກຊະຕາກຳອັນນ່າຢ້ານກົວຂອງນາງໄດ້.” Spiritual Gifts, volume 1, 193, 194.

The Midnight Cry joined the second angel, and the angel of Revelation eighteen joins the third angel, and when he joins the third angel, he is repeating the joining of the Midnight Cry and the second angel in the beginning of Adventism. Based upon two witnesses, the second and third angel, every angel’s message has a secondary message that empowers it. These two witnesses teach that when the first angel’s message arrived in history, there had to come a point thereafter where that message was empowered by a secondary message. This was of course also true of the first angel. In the first paragraph of the long passage, we just set forth, Sister White identifies the same characteristics to the first angel as John assigns to the angel of Revelation eighteen when she states, “I was told that his mission was to lighten the earth with his glory, and warn man of the coming wrath of God.” It is clear in the passage she is referring to the first angel.

ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດກໍເຂົ້າຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະເມື່ອທ່ານເຂົ້າຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ທ່ານກໍາລັງທໍາຊ້ຳການເຂົ້າຮ່ວມຂອງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການ Adventism. ໂດຍອາໄສພະຍານສອງປາກ, ຄືທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທຸກອົງລ້ວນມີຂ່າວສານຮອງອີກຊັ້ນໜຶ່ງທີ່ເພີ່ມພະລັງໃຫ້ແກ່ມັນ. ພະຍານສອງປາກນີ້ສອນວ່າ ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດ, ຫຼັງຈາກນັ້ນຈໍາເປັນຕ້ອງມີຈຸດໜຶ່ງທີ່ຂ່າວສານນັ້ນຖືກເພີ່ມພະລັງໂດຍຂ່າວສານຮອງ. ແນ່ນອນວ່າ ສິ່ງນີ້ກໍເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ. ໃນວັກທໍາອິດຂອງຂໍ້ຄວາມອັນຍາວທີ່ພວກເຮົາພຶ່ງໄດ້ຍົກຂຶ້ນມານັ້ນ, ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກໍານົດລັກສະນະຢ່າງດຽວກັນໃຫ້ແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ດັ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ກໍານົດໃຫ້ແກ່ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ເມື່ອນາງກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກບອກວ່າ ພັນທະກິດຂອງລາວຄືການສ່ອງແຈ້ງແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍລັດສະໝີຂອງລາວ ແລະເຕືອນມະນຸດເຖິງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງ.” ເປັນທີ່ຊັດແຈ້ງວ່າ ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ນາງກໍາລັງອ້າງເຖິງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ.

The first angel’s message arrived in 1798, and it was thereafter empowered on August 11, 1840, when the Ottoman supremacy ceased. At that point the mighty angel of Revelation ten came down out of heaven and placed one foot on the land and one on the sea. He represents the empowerment of the first angel, and this is what identifies the work of the first angel as the same work as the angel of Revelation eighteen. Both were to lighten the earth with their glory, but the angel of Revelation eighteen joins the third angel, just as the Midnight Cry joined the second angel and just as the angel that descended in Revelation ten joined the first angel.

ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1798, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍໄດ້ຮັບການເສີມອໍານາດໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ເມື່ອອໍານາດສູງສຸດຂອງອົດໂຕມັນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ໃນເວລານັ້ນ ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 10 ໄດ້ລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລະໄດ້ວາງຕີນຂ້າງໜຶ່ງເທິງແຜ່ນດິນ ແລະອີກຂ້າງໜຶ່ງເທິງທະເລ. ທ່ານນີ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເສີມອໍານາດໃຫ້ແກ່ທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ, ແລະນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບົ່ງຊີ້ວ່າພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດເປັນພາລະກິດດຽວກັນກັບຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18. ທັງສອງອົງຖືກກໍານົດໃຫ້ສ່ອງແສງແກ່ແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍສະຫງ່າຣາສີຂອງຕົນ, ແຕ່ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18 ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະເໝືອນດັ່ງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄດ້ລົງມາໃນພຣະນິມິດບົດທີ 10 ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ.

Therefore, when the first angel arrived, a message was unsealed that produced two classes of worshippers. When the first angel’s message was empowered by the angel of Revelation ten, he had in his hand a little book that he commanded John to eat, identifying that he brought a message, unsealed it and it produced two classes of worshippers. When the second angel, Midnight Cry and third angel arrived there was a message unsealed that tested and produced two classes of worshippers.

ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທຳອິດມາເຖິງ, ຂ່າວສານໜຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຮັບລິດອຳນາດໂດຍທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດ 10, ທ່ານໄດ້ຖືປຶ້ມນ້ອຍເຫຼັ້ມໜຶ່ງໄວ້ໃນມື ແລະໄດ້ບັນຊາໃຫ້ໂຢຮັນກິນມັນ, ອັນເປັນການຊີ້ບອກວ່າທ່ານໄດ້ນຳຂ່າວສານມາ, ໄດ້ເປີດຜະນຶກມັນ ແລະມັນໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມມາເຖິງ, ກໍມີຂ່າວສານໜຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກ ຊຶ່ງໄດ້ທົດສອບ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ.

The passage we are addressing emphasizes by comparing the history of Christ with the history of the Millerites that the sequential testing process that took place in the Millerite history also took place in the days of Christ, which was the end of ancient Israel. If a sequential testing process took place at the beginning of spiritual Israel and at the end of ancient Israel, then there will be a sequential testing process at the end of spiritual Israel, as there was at the beginning of ancient Israel.

ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາເນັ້ນຢ່າງຊັດເຈນ ໂດຍການປຽບທຽບປະຫວັດຂອງພຣະຄຣິດກັບປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ວ່າຂະບວນການທົດສອບທີ່ເກີດຂຶ້ນເປັນລຳດັບໃນປະຫວັດຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດເຊັ່ນກັນ ຊຶ່ງເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ. ຖ້າຂະບວນການທົດສອບເປັນລຳດັບໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ ດັ່ງນັ້ນ ກໍຈະມີຂະບວນການທົດສອບເປັນລຳດັບຢູ່ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ມີຢູ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານ.

In Millerite history this would represent five unsealing’s that tested and produced two classes of worshippers from 1798 until October 22, 1844. The passage clearly teaches that if you fail a test, you will not pass the next test, for you wont even try. It is also clear that in the time of Christ the testing process concludes with the former chosen covenant people being in total darkness in regards to the plan of salvation. Daniel and John represent those who listen to the voice behind them, those who passed through a progressive testing process that required individual investigation of each new truth that was unsealed.

ໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerite ສິ່ງນີ້ຈະເປັນຕົວແທນຂອງການເປີດຜະນຶກຫ້າຄັ້ງ ທີ່ໄດ້ທົດສອບ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ ຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຂໍ້ຄວາມນີ້ສອນຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ຖ້າທ່ານສອບບໍ່ຜ່ານໃນການທົດສອບໜຶ່ງ ທ່ານຈະບໍ່ຜ່ານການທົດສອບຕໍ່ໄປ ເພາະທ່ານຈະບໍ່ແມ່ນແມ້ແຕ່ພະຍາຍາມ. ນອກຈາກນັ້ນ ກໍເປັນທີ່ຊັດເຈນດ້ວຍວ່າ ໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຂະບວນການທົດສອບນັ້ນສິ້ນສຸດລົງໂດຍທີ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ຖືກເລືອກໃນອະດີດ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມມືດມົນຢ່າງສິ້ນເຊີງ ກ່ຽວກັບແຜນການແຫ່ງຄວາມລອດ. Daniel ແລະ John ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຟັງສຽງທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງພວກເຂົາ, ຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ຜ່ານຂະບວນການທົດສອບອັນກ້າວໜ້າ ຊຶ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການພິຈາລະນາສືບຄົ້ນເປັນລາຍບຸກຄົນ ຕໍ່ຄວາມຈິງໃໝ່ແຕ່ລະປະການທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກ.

The books of Daniel and Revelation are one book, and Daniel and John are the two witnesses of that one book. One witness is the beginning of the book, and the other witness is the end of the book. Both witnesses suffered death and resurrection symbolically; one was persecuted by the Medo-Persian kingdom, (typifying the United States) and the other persecuted by Rome, (typifying the papacy). John is being persecuted because he is a Sabbath-keeper in agreement with Daniel being persecuted for refusing to change his worship practices. Together they represent those at the end of the world who are persecuted for refusing to accept the worship of Sunday in place of the seventh-day Sabbath.

ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະທຳພຣະນິມິດ ເປັນພຣະທຳຫົວດຽວກັນ, ແລະ ດານີເອນ ກັບ ໂຢຮັນ ແມ່ນພະຍານສອງຄົນຂອງພຣະທຳຫົວດຽວນັ້ນ. ພະຍານຄົນໜຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງພຣະທຳ, ແລະ ພະຍານອີກຄົນໜຶ່ງເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງພຣະທຳ. ພະຍານທັງສອງໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຕາຍ ແລະ ການຄືນມາມີຊີວິດໃນທາງສັນຍາລັກ; ຄົນໜຶ່ງຖືກຂົ່ມເຫັງໂດຍອານາຈັກເມໂດ-ເປີເຊຍ, (ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ) ແລະ ອີກຄົນໜຶ່ງຖືກຂົ່ມເຫັງໂດຍໂຣມ, (ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງສັນຕະປາປາ). ໂຢຮັນກຳລັງຖືກຂົ່ມເຫັງ ເພາະວ່າລາວເປັນຜູ້ຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ຊຶ່ງສອດຄ້ອງກັບດານີເອນທີ່ຖືກຂົ່ມເຫັງເນື່ອງຈາກປະຕິເສດທີ່ຈະປ່ຽນແປງວິທີການນະມັດສະການຂອງຕົນ. ຮ່ວມກັນແລ້ວ ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຄົນໃນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ຜູ້ທີ່ຖືກຂົ່ມເຫັງເນື່ອງຈາກປະຕິເສດທີ່ຈະຍອມຮັບການນະມັດສະການວັນອາທິດແທນວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ.

The people represented by Daniel and John have been or will be those that are sealed, for when Daniel was placed in the lion’s den for not obeying the king’s “decree,” the king sealed the stone, in order that the purpose might not be changed. Daniel was sealed for eternity, because the king’s decree and also the authority of his seal could not be changed, according to the laws of the Medes and Persians. The king’s seal was placed upon a stone and the door was shut. The door is shut at the Sunday law, and no man can open that door, just as the door was shut on October 22, 1844. This was a simple illustration of the importance of considering not only the prophetic events that are set forth in a prophecy, but also the importance of applying the circumstances surrounding the prophet when he is illustrated within the story.

ປະຊາຊົນທີ່ດານີເອນ ແລະ ໂຢຮັນເປັນຕົວແທນນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບ ຫຼື ຈະໄດ້ຮັບການປະທັບຕາ; ເພາະເມື່ອດານີເອນຖືກນຳໄປໃສ່ໃນຖ້ຳສິງໂຕເນື່ອງຈາກບໍ່ຍອມເຊື່ອຟັງ “ກົດປະກາດ” ຂອງກະສັດ, ກະສັດໄດ້ປະທັບຕາກ້ອນຫີນໄວ້ ເພື່ອວ່າພະປະສົງນັ້ນຈະບໍ່ຖືກປ່ຽນແປງ. ດານີເອນຖືກປະທັບຕາໄວ້ສຳລັບນິລັນດອນ, ເພາະວ່າທັງກົດປະກາດຂອງກະສັດ ແລະ ອຳນາດແຫ່ງຕາປະທັບຂອງພະອົງກໍບໍ່ອາດປ່ຽນແປງໄດ້ ຕາມກົດໝາຍຂອງຊາວມີເດຍ ແລະ ເປີເຊຍ. ຕາປະທັບຂອງກະສັດຖືກປະທັບໄວ້ເທິງກ້ອນຫີນ ແລະ ປະຕູກໍຖືກປິດ. ປະຕູນັ້ນຖືກປິດໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ ບໍ່ມີມະນຸດຜູ້ໃດສາມາດເປີດປະຕູນັ້ນໄດ້, ເໝືອນດັ່ງທີ່ປະຕູໄດ້ຖືກປິດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ນີ້ເປັນພຽງຕົວຢ່າງອັນງ່າຍໆ ຂອງຄວາມສຳຄັນໃນການພິຈາລະນາ ບໍ່ແຕ່ເຫດການພະຍາກອນທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງລວມເຖິງຄວາມສຳຄັນໃນການນຳສະພາບແວດລ້ອມຮອບຕົວຜູ້ພະຍາກອນໃນເວລາທີ່ທ່ານຖືກນຳມາພາບປະກອບຢູ່ໃນເລື່ອງນັ້ນ.

Yet this is also an illustration of the power of considering the beginning (the book of Daniel) with the end (the book of Revelation) together as two witnesses of the same prophecy, for two witnesses are what is required to establish a biblical fact. The predicted events and the illustration of the prophets’ activities in connection with the prophecy are both inspired.

ແຕ່ສິ່ງນີ້ກໍເປັນຕົວຢ່າງໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ ຂອງພະລັງແຫ່ງການພິຈາລະນາເບື້ອງຕົ້ນ (ພຣະທຳດານີເອນ) ຄຽງຄູ່ກັບບັ້ນປາຍ (ພຣະທຳພຣະນິມິດ) ໃນຖານະພະຍານສອງປາກຂອງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນ, ເພາະວ່າການສະຖາປະນາຂໍ້ເທັດຈິງຕາມພຣະຄຳພີນັ້ນຈຳເປັນຕ້ອງອາໄສພະຍານສອງປາກ. ທັງເຫດການທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ ແລະທັງພາບປະກອບແຫ່ງກິດຈະກຳຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ໄດ້ຮັບການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ.

> All scripture is given by inspiration of God, and is profitable for doctrine, for reproof, for correction, for instruction in righteousness: That the man of God may be perfect, thoroughly furnished unto all good works. 2 Timothy 3:16, 17.

> ພຣະຄຳພີທັງສິ້ນໄດ້ຮັບການດົນບັນດານຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະເປັນປະໂຫຍດສຳລັບຄຳສອນ, ສຳລັບການຕິຕຽນ, ສຳລັບການແກ້ໄຂ, ສຳລັບການຝຶກຝົນໃນຄວາມຊອບທຳ: ເພື່ອຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ສົມບູນ ແລະຖືກຈັດຕຽມຢ່າງຄົບຖ້ວນສຳລັບການດີທຸກຢ່າງ. 2 ຕີໂມທຽວ 3:16, 17.

If the predicted events of the Bible are illustrating the end of the world, then the illustration of the prophet and his surroundings when he receives and testifies of the prediction are an illustration of the end of the world. Therefore, when a prophet’s surroundings and activities are prophetically illustrated—the prophet is an illustration of God’s people at the end of the world. With that understanding in place, when we bring the line of Malachi’s Elijah prediction together with the lines of Revelation fourteen and eighteen, they all testify of the history of the final warning message—but their testimony is two-fold.

ຖ້າເຫດການທີ່ຖືກພະຄຳພີພະຍາກອນໄວ້ກຳລັງສະແດງເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ, ແລ້ວພາບປະກອບຂອງຜູ້ພະຍາກອນແລະສະພາບແວດລ້ອມຂອງເຂົາ ໃນເວລາທີ່ເຂົາໄດ້ຮັບແລະເປັນພະຍານຢືນຢັນຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ກໍເປັນພາບປະກອບຂອງວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອສະພາບແວດລ້ອມແລະກິດຈະກຳຂອງຜູ້ພະຍາກອນຖືກສະແດງໄວ້ໃນລັກສະນະພະຍາກອນ—ຜູ້ພະຍາກອນນັ້ນກໍເປັນພາບປະກອບຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ. ເມື່ອເຮົາມີຄວາມເຂົ້າໃຈນີ້ເປັນພື້ນຖານແລ້ວ, ເມື່ອເຮົານຳເສັ້ນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເອລີຢາຂອງມາລາກີ ມາປະກອບເຂົ້າກັບເສັ້ນຕ່າງໆຂອງພຣະນິມິດ ບົດ 14 ແລະ 18, ທັງໝົດນັ້ນລ້ວນເປັນພະຍານຢືນຢັນປະຫວັດຂອງຂ່າວສານຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍ—ແຕ່ຄຳພະຍານຂອງມັນເປັນສອງຊັ້ນ.

The message consists of predicted events that are external to God’s people and a secondary testimony consists of the prophet’s experience while receiving and proclaiming the message. The prophetic concept of two prophetic lines representing the external and internal of the same history was recognized and put into the public record by the pioneers of Adventism. The classic example of this application by the pioneers, in my mind, is when they identify that the seven churches of Revelation and the seven seals of Revelation are parallel histories that identify the internal and external history of the church. The seals represent the external history the churches the internal.

ຂ່າວສານນັ້ນປະກອບດ້ວຍເຫດການທີ່ຖືກພະຍາກອນໄວ້ ຊຶ່ງຢູ່ພາຍນອກປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄຳພະຍານລຳດັບຮອງປະກອບດ້ວຍປະສົບການຂອງຜູ້ພະຍາກອນໃນຂະນະຮັບ ແລະປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ແນວຄວາມຄິດຝ່າຍພະຍາກອນເລື່ອງເສັ້ນພະຍາກອນສອງເສັ້ນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງດ້ານພາຍນອກ ແລະດ້ານພາຍໃນຂອງປະຫວັດສາດດຽວກັນ ໄດ້ຖືກຍອມຮັບ ແລະບັນທຶກໄວ້ໃນບັນທຶກສາທາລະນະໂດຍບັນດາຜູ້ບຸກເບີກແຫ່ງອັດເວນຕິດ. ຕົວຢ່າງຄລາສສິກຂອງການນຳໃຊ້ແນວຄິດນີ້ໂດຍບັນດາຜູ້ບຸກເບີກ ໃນຄວາມເຫັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຄື ເມື່ອພວກເຂົາຊີ້ວ່າ ເຈັດຄຣິສຕະຈັກໃນພຣະນິມິດ ແລະເຈັດດວງຕາໃນພຣະນິມິດ ເປັນປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານກັນ ທີ່ລະບຸເຖິງປະຫວັດພາຍໃນ ແລະພາຍນອກຂອງຄຣິສຕະຈັກ. ດວງຕາເປັນຕົວແທນປະຫວັດພາຍນອກ ສ່ວນຄຣິສຕະຈັກເປັນຕົວແທນປະຫວັດພາຍໃນ.

The Elijah message of Malachi, Revelation chapters fourteen and eighteen identify the same final warning message that is also addressed as “the Revelation of Jesus Christ” in chapter one of Revelation. In chapter one God the Father gave the message to Christ, who then gave it to Gabriel, who then gave it to John who then sent it to the churches. Elijah’s message, as well as the messages represented in Revelation chapters one, fourteen and eighteen are the very same message.

ຂໍ້ຄວາມຂອງເອລີຢາໃນພຣະທຳມາລາກີ, ແລະໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສີ່ ແລະ ສິບແປດ ຊີ້ບອກເຖິງຂ່າວສານເຕືອນສຸດທ້າຍອັນດຽວກັນ ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີໜຶ່ງ ກໍໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າ “ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ” ດ້ວຍ. ໃນບົດທີໜຶ່ງ ພຣະເຈົ້າພຣະບິດາໄດ້ປະທານຂ່າວສານນັ້ນແກ່ພຣະຄຣິດ, ແລ້ວພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານແກ່ກາບຣີເອນ, ແລ້ວກາບຣີເອນໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນ, ແລ້ວໂຢຮັນຈຶ່ງສົ່ງໄປຍັງຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍ. ຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ, ພ້ອມທັງຂ່າວສານຕ່າງໆທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີໜຶ່ງ, ສິບສີ່ ແລະ ສິບແປດ, ແມ່ນຂ່າວສານອັນດຽວກັນແທ້ໆ.

> And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.

> ແລະວິນຍານຂອງພວກສາດສະດາກໍຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບຂອງພວກສາດສະດາ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍ, ແຕ່ເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັນຕິສຸກ, ເໝືອນດັ່ງໃນບັນດາຄຣິສຕະຈັກທັງປວງຂອງພວກວິສຸດ. 1 ໂກຣິນໂທ 14:32, 33.

It is always the same message, for the “prophets are subject to the prophets.” The word translated as “subject” in the verses means, “to subordinate; reflexively to obey: – be under obedience (obedient), put under, subdue unto, (be, make) subject (to, unto), be (put) in subjection (to, under), submit self unto.” All the prophets agree with each other and are in subjection to one another or the message they gave would produce confusion.

ມັນເປັນຂ່າວສານດຽວກັນຢູ່ສະເໝີ ເພາະວ່າ “ພວກຜູ້ພະຍາກອນກໍຢູ່ໃນການຍອມຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນ.” ຄໍາທີ່ຖືກແປວ່າ “ຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບ” ໃນຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນໝາຍເຖິງ “ໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ລໍາດັບ; ໃນຮູບສະທ້ອນກັບຕົນເອງໝາຍເຖິງເຊື່ອຟັງ: – ຢູ່ໃຕ້ການເຊື່ອຟັງ (ເຊື່ອຟັງ), ວາງໄວ້ໃຕ້, ປາບໃຫ້ຢູ່ໃຕ້, ເຮັດໃຫ້ເປັນຜູ້ຂຶ້ນກັບ (ຕໍ່, ແກ່), ຢູ່ໃນການຂຶ້ນກັບ (ຕໍ່, ພາຍໃຕ້), ຍອມຈໍານົນຕົນເອງແກ່.” ພວກຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດເຫັນພ້ອມຕ້ອງກັນ ແລະຢູ່ໃນການຂຶ້ນກັບຕໍ່ກັນແລະກັນ ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາປະກາດຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນ.

All the prophetic illustrations of the final warning message represent the same message. It is the Lord’s design that those who are considered the “wise” in the parable of the ten virgins, who are also called the “wise” that “understand” “the increase of knowledge” when the book of Daniel is unsealed; it is the Lord’s will that the “wise” recognize the special message when it is unsealed. That recognition is accomplished by applying the methodology of biblical study that is specifically identified within the Bible itself. That methodology is accomplished in agreement with Isaiah twenty-eight through the process of bringing the various prophetic lines that address a biblical subject together in parallel to one another in order to establish the correct prophetic events.

ບັນດາພາບປະກອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຂອງຂ່າວສານຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍ ລ້ວນແທນຂ່າວສານດຽວກັນ. ນີ້ເປັນແຜນການຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກນັບວ່າເປັນ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ໃນຄຳອຸປະມາເຣື່ອງຍິງພົມມະຈັນສິບຄົນ, ຜູ້ທີ່ຍັງຖືກເອີ້ນວ່າເປັນ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຜູ້ທີ່ “ເຂົ້າໃຈ” “ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້” ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກ; ນີ້ເປັນພຣະປະສົງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທີ່ໃຫ້ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຮັບຮູ້ຂ່າວສານພິເສດນັ້ນ ເມື່ອມັນຖືກເປີດຜະນຶກ. ການຮັບຮູ້ນັ້ນຖືກບັນລຸໂດຍການນຳໃຊ້ລະບຽບວິທີແຫ່ງການສຶກສາພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງຖືກລະບຸຢ່າງຈຳເພາະພາຍໃນພຣະຄຳພີເອງ. ລະບຽບວິທີນັ້ນຖືກດຳເນີນໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບ ເອຊາຢາ 28 ໂດຍຜ່ານຂະບວນການນຳເອົາແນວຄຳພະຍາກອນຕ່າງໆ ທີ່ກ່າວເຖິງຫົວຂໍ້ໜຶ່ງໃນພຣະຄຳພີ ມາວາງໄວ້ຄຽງຄູ່ກັນ ເພື່ອຈະສ້າງຕັ້ງເຫດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກຕ້ອງ.

I solicit your patience as we conclude this article here and will continue these thoughts in the next article.

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນໃຫ້ທ່ານອົດທົນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາສະຫຼຸບບົດຄວາມນີ້ໄວ້ພຽງເທົ່ານີ້ ແລະຈະສືບຕໍ່ແນວຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles