Article

# ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສາມສິບຫົກ

ການປ່ຽນຜ່ານແບບຄຳພະຍາກອນຂອງລະບອບສາທາລະນະລັດ ແລະ ໂປຣເຕສແຕນຕິສຶມ: ຈາກຄວາມຕາຍໄປສູ່ການຄືນຊີວິດ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ມີການປ່ຽນຜ່ານຂອງທັງເຂົາແຫ່ງພັກ Republican ແລະເຂົາ Protestant ທີ່ແທ້ຈິງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 2020. ເຂົາ Protestant ທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ຖືກສັງຫານໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະເຂົາແຫ່ງພັກ Republican ໄດ້ຖືກສັງຫານໃນວັນທີ 3 ພະຈິກ 2020. ຕາມພຣະນິມິດ ບົດທີ 11, ຫຼັງຈາກສາມວັນເຄິ່ງອັນເປັນສັນຍາລັກ ພວກເຂົາຈະຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ເມື່ອພວກເຂົາຢືນຂຶ້ນ, ເຂົາ Protestant ທີ່ແທ້ຈິງຈະປ່ຽນຜ່ານຈາກ Laodiceans ໄປເປັນ Philadelphians. ພວກເຂົາຈະໄດ້ຖືກນຳອອກຈາກຄຣິດຈັກ ແລະຖືກນຳເຂົ້າສູ່ຂະບວນການໜຶ່ງ. ພວກເຂົາໄດ້ຖືກນຳອອກຈາກປະສົບການຂອງຄຣິດຈັກທີເຈັດ ເຂົ້າສູ່ປະສົບການຂອງຄຣິດຈັກທີຫົກ. ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນອົງທີແປດ ຊຶ່ງມາຈາກເຈັດ.

ການເຄື່ອນໄຫວໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Adventism ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວຟີລາເດນເຟຍ, ແລະການເຄື່ອນໄຫວຟີລາເດນເຟຍນັ້ນຖືກຟື້ນຟູຂຶ້ນອີກໃນຕອນສຸດທ້າຍ. ພະລະກິດຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 14 ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນເປັນການເຄື່ອນໄຫວ, ແລະມັນຈະສິ້ນສຸດລົງເປັນການເຄື່ອນໄຫວເຊັ່ນກັນ. ການເຄື່ອນໄຫວຟີລາເດນເຟຍ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຣິດຕະຈັກທີຫົກແຫ່ງຟີລາເດນເຟຍ, ໄດ້ຕາຍລົງໃນປີ 1856, ແລະເລີ່ມແຕ່ທ້າຍເດືອນກໍລະກົດໃນປີ 2023 ມັນກໍາລັງຖືກຊຸບຊີວິດຂຶ້ນອີກເປັນອົງທີແປດ, ຄືອົງທີເປັນຂອງເຈັດ.

ໃນປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ, ເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນກໍາລັງປະສົບການຕາຍແລະການຄືນຊີວິດຄູ່ຂະໜານກັນ, ໂດຍທີ່ປະທານາທິບໍດີຄົນທີຫົກນັບຈາກ Reagan ໃນເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດໃນປີ 1989 ກາຍເປັນປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນມາຈາກເຈັດຄົນນັ້ນ. ຂະບວນການປ່ຽນຜ່ານຂອງເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການຫຼວມເຂົ້າກັນຂອງມັນກັບເຂົາສັດຂອງ Protestantism ຜູ້ຫຼົງຖອຍ, ຊຶ່ງແມ່ນການຜິດປະເວນີທາງວິນຍານ ແລະເປັນຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນກາຍເປັນອົງທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນມາຈາກເຈັດ, ເພາະວ່າມັນເປັນຕົວແທນຂອງຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງ Catholicism, ນັ້ນຄືຫົວທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນມາຈາກເຈັດຫົວ, ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ, ແລະໃນດານີເອນບົດທີສອງ.

ການປ່ຽນຜ່ານທາງການເມືອງຂອງເຂົາສັດແຫ່ງລັດທິສາທາລະນະນິຍົມ ຖືກເປັນຕົວແທນໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມຕັ້ງແຕ່ 1776 ຈົນເຖິງ 1798. ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນເປັນກະແຈທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຮັບຮູ້ການເປີດຜະນຶກຂອງຄວາມລັບທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນພາບຮູບແຫ່ງສັດຮ້າຍຂອງເນບູກາດເນັດຊາ. ໄລຍະເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໄລຍະເວລາການຕຽມພ້ອມສາມສິບປີສຳລັບທັງພຣະຄຣິດ ແລະ ປໍລະປັກຂອງພຣະຄຣິດ.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕານັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້ານີ້ ແມ່ນໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຜົນຂອງນິມິດທຸກຢ່າງສຳເລັດລົງ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາທີ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການທີ່ສັນຕະປາປາກັບຄືນສູ່ບັນລັງຂອງໂລກໃນຖານະອານາຈັກທີແປດ ຊຶ່ງອອກມາຈາກເຈັດ ໃນຍາມແຫ່ງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ຂອງພຣະນິມິດ ບົດທີ 11. ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງໄດ້ຖືກວາງແບບໄວ້ໂດຍໄລຍະເວລາທີ່ນຳໜ້າກ່ອນຄັ້ງທຳອິດທີ່ສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງບັນລັງໃນປີ 538. ໃນປີ 538 ສັນຕະປາປາໄດ້ອອກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ສະພາເມືອງອອຣ໌ລີອັງ, ອັນເປັນການຊີ້ບອກເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງສາມສິບປີແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ ແລະເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້ານີ້. ພຣະເຢຊູບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈະຕ້ອງມີໄລຍະເວລາໜຶ່ງທີ່ນຳໜ້າກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງໃນນັ້ນບາດແຜຮ້າຍແຮງໄດ້ຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນໃນຄັ້ງທຳອິດທີ່ສັນຕະປາປາຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງບັນລັງ.

ໄລຍະເວລານັ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປະຫວັດສາດທີ່ເກື່ອງພັນກັບໝຸດໝາຍແຫ່ງປີ 508, 533 ແລະ 538. ໃນປີ 508 ໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ ຫຼື ການສະຖາປະນາອຳນາດສັນຕະປາປາ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ. ອານາຈັກທີສີ່ແຫ່ງໂຣມນອກສາສະໜາ, ຊຶ່ງເປັນອຳນາດແຫ່ງມັງກອນ, ໄດ້ຖືກປາບລົງແລ້ວ, ແລະໃນປີ 533 ຈັກກະພັດ Justinian ໄດ້ປະກາດວ່າ ສັນຕະປາປາເປັນ “ຫົວໜ້າຂອງຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ, ແລະຍັງເປັນຜູ້ແກ້ໄຂພວກນອກຮີດ” ອີກດ້ວຍ. ທຸກສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ ເພື່ອໃຫ້ສັນຕະປາປາເຂົ້າຄວບຄຸມໃນປີ 538 ກໍຄື ການກຳຈັດພວກ Goths ອອກຈາກນະຄອນໂຣມ, ແລະເຫດການນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປີ 538. ເສັ້ນປະຫວັດສາດສາມສິບປີນັ້ນໄດ້ດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັບການບັງເກີດຂອງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງຕິດຕາມມາດ້ວຍພັນທະກິດຂອງ John, ອັນໄດ້ນຳໄປສູ່ການປະທານລິດອຳນາດແກ່ພຣະເຢຊູໃນຖານະພຣະເມຊີອາໃນການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ.

ໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັບເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ແລະມັນກ່າວເຖິງເສັ້ນທາງພາຍໃນຂອງເຂົາສັດທີ່ເປັນໂປຣເຕສແຕນ, ໃນຂະນະທີ່ໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມສຳລັບຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດກ່າວເຖິງເສັ້ນທາງພາຍນອກຂອງເຂົາສັດທີ່ເປັນຣີພັບລິກັນ. ໄລຍະທັງສອງນັ້ນໃຫ້ພະຍານສອງປະການແກ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023, ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ໄລຍະໜຶ່ງກຳລັງເນັ້ນໜັກເຖິງພະຍານພາຍນອກ ແລະອີກໄລຍະໜຶ່ງເນັ້ນໜັກເຖິງພະຍານພາຍໃນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ພັນທະກິດຂອງໂຢຮັນ, ໃນຖານະເປັນສຽງໜຶ່ງໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ໄດ້ຂະໜານກັນກັບພຣະລາຊະກໍານົດຂອງ Justinian ທີ່ໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຄົນແຫ່ງບາບ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງຄວາມຕາຍ. ວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023 ເປັນຄໍາເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກບັງຄັບໃຊ້, ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນໃນປີ 538. ວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023 ຂະໜານກັບປີ 533 ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຕຽມການ ສໍາລັບຄັ້ງທໍາອິດທີ່ອໍານາດສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນປະທັບເທິງບັນລັງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ. ນີ້ເປັນຄໍາເຕືອນວ່າ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ດັ່ງໃນປີ 538, ສັນຕະປາປາຈະກາຍເປັນທັງຫົວໜ້າຂອງບັນດາຄຣິດຕະຈັກ, ແລະເປັນຜູ້ແກ້ໄຂພວກນອກຮີດອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ນີ້ຍັງເປັນຄໍາເຕືອນຂອງສົງຄາມອັນກໍາລັງທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນຂອງອິດສະລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມ.

ນີ້ແມ່ນຄຳເຕືອນທີ່ຊີ້ບອກເຖິງອິດສະລາມ (ຂ່າວສານຈາກທິດຕາເວັນອອກ), ແລະຄຳເຕືອນເຖິງການຟື້ນຟູອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ (ຂ່າວສານຈາກທິດເໜືອ). ຄຳເຕືອນນັ້ນສອດຄ່ອງກັບພາລະກິດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຕຽມທາງໃນວັນສຸດທ້າຍ, ເພາະວ່າຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນຈະເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ສາມໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ (ສາມສິບປີຂອງພຣະຄຣິດ ແລະອັນຕິຄຣິດ, ແລະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ) ກໍຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຊ່ວງເວລາຈາກ 1776 ເຖິງ 1798 ເຊັ່ນກັນ. ການສິ້ນສຸດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກມີຊ່ວງເວລາສະເພາະອັນໜຶ່ງທີ່ນຳໜ້າການສິ້ນສຸດຂອງມັນໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ; ດັ່ງນັ້ນ ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ກໍຈຳເປັນຕ້ອງມີຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ນຳໜ້າການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກນັ້ນ. ອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ ຍ່ອມສະແດງໃຫ້ເຫັນສະເໝີເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງໜຶ່ງ ຄວບຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ.

1776, 1789 ແລະ 1798 ເປັນຕົວແທນຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023, ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ. ຈາກ 1776 ຈົນເຖິງ 1798 ການຕຽມພ້ອມໃນຄຳພະຍາກອນສຳລັບການສະຖາປະນາອານາຈັກທີຫົກໄດ້ສຳເລັດລົງ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ປີ 508, 533, ແລະ 538 ເປັນຕົວແທນຂອງການຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະຖາປະນາອານາຈັກທີຫ້າ. ພວກມັນຈຳເປັນຕ້ອງມີລັກສະນະໃນຄຳພະຍາກອນດຽວກັນເຫຼົ່ານີ້, ເພາະວ່າອານາຈັກທີຫົກຈະເປັນພາບລັກຂອງອານາຈັກທີຫ້າ.

ສາມສິບປີແຫ່ງການຕຽມພ້ອມຂອງພຣະຄຣິດທີ່ນໍາໄປສູ່ພຣະບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນ, ເພາະເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອຢືນຢັນພັນທະສັນຍາເປັນເວລາໜຶ່ງອາທິດ, ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພຣະບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງກໍາລັງສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ. ໃນການສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງໃນເຈັດປີນັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ຫຼັ່ງພຣະໂລຫິດຂອງພຣະອົງເພື່ອຢືນຢັນອານາຈັກນັ້ນ, ແລະໃນການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປະທານແບບຢ່າງໄວ້ວ່າພຣະອົງຈະສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງເມື່ອໃດ. ອານາຈັກແຫ່ງສະຫງ່າລາສີນັ້ນ ຄືອານາຈັກໃນດານີເອນບົດທີສອງ, ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ວ່າເປັນຫີນກ້ອນໜຶ່ງທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູໂດຍບໍ່ໄດ້ອາໄສມື. ຊິດເຕີ White ໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ອານາຈັກນັ້ນຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງຝົນປາຍລະດູ, ແລະຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

> “ຝົນລະດູທ້າຍກຳລັງຈະມາເຖິງເຫຼົ່າຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ—ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ທຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບມັນ ເຫມືອນດັ່ງແຕ່ກ່ອນ.”

> “ເມື່ອທູດສະຫວັນທັງສີ່ປ່ອຍມື, ພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຮັບຝົນຊ່ວງປາຍ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ກໍາລັງເຮັດທຸກຢ່າງເທົ່າທີ່ຕົນສາມາດເຮັດໄດ້. ພຣະຄຣິດຈະຊົງຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຮົາ. ທຸກຄົນສາມາດເປັນຜູ້ຊະນະໄດ້ໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ, ໂດຍຜ່ານພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູ. ສະຫວັນທັງປວງສົນໃຈໃນພາລະກິດນີ້. ບັນດາທູດສະຫວັນກໍສົນໃຈເຊັ່ນກັນ.” Spalding and Magan, 3.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ລົມທັງສີ່, ຊຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີເປັນມ້າທີ່ໂກດແຄ້ນ (ອິດສະລາມ), ໄດ້ຖືກປ່ອຍອອກ ແລະຕໍ່ມາຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນກໍາລັງຖືກປະທັບຕາ. ປີ 1776, 1789 ແລະ 1798 ເປັນຕົວແທນໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະວັນທີທັງສາມນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການບັງຄັບໃຊ້ທາງກົດໝາຍທີ່ນໍາໄປສູ່ການສະຖາປະນາອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ. ວັນທີທີສອງຄື 1789 ຊີ້ບອກເຖິງລັດຖະທໍາມະນູນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງເປັນຂ່າວສານທີ່ຊີ້ບອກລັດຖະທໍາມະນູນວ່າເປັນອໍານາດສອງປະການທີ່ຈະມາເຖິງໃນປີ 1798, ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ 533 ເປັນການປະກາດເຖິງອໍານາດສອງປະການທີ່ຈະມາເຖິງໃນ 538, ແລະດັ່ງທີ່ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາໄດ້ປະກາດເຖິງອໍານາດສອງປະການທີ່ຈະມາເຖິງໃນການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ.

ອຳນາດສອງປະການທີ່ປະກອບເປັນອຳນາດສອງຊັ້ນຂອງພຣະຄຣິດ ຄື ແບບຢ່າງຂອງພຣະອົງທີ່ສຳແດງວ່າ ພາວະພຣະເຈົ້າທີ່ລວມເຂົ້າກັບພາວະມະນຸດບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບ. ອຳນາດສອງປະການທີ່ປະກອບເປັນອຳນາດສອງຊັ້ນຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ ຄື ການຖືກຍົກຂຶ້ນຄອງບັນລັງຂອງມັນເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ, ແລະ ການຖືກຍົກຂຶ້ນຄອງບັນລັງຂອງມັນເປັນຜູ້ແກ້ໄຂພວກນອກຮີດ. ອຳນາດສອງປະການທີ່ປະກອບເປັນອຳນາດສອງຊັ້ນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ຄື ເຂົາສອງຂ້າງຂອງລັດທິສາທາລະນະນິຍົມ ແລະ ໂປຣແຕສແຕນຕິຊຶມ.

> “‘ແລະມັນມີເຂົາສອງອັນຄ້າຍດັ່ງລູກແກະ.’ ເຂົາທີ່ຄ້າຍດັ່ງລູກແກະນັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມໜຸ່ມ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ແລະຄວາມອ່ອນໂຍນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຢ່າງເໝາະສົມຂອງລັກສະນະແຫ່ງສະຫະລັດອາເມລິກາ ເມື່ອຖືກນໍາສະເໜີແກ່ຜູ້ພະຍາກອນວ່າກໍາລັງ ‘ຂຶ້ນມາ’ ໃນປີ 1798. ໃນບັນດາຜູ້ລີ້ໄພຄຣິດສະຕຽນທີ່ໄດ້ຫລົບໜີມາອາເມລິກາເປັນກຸ່ມທໍາອິດ ແລະສະແຫວງຫາບ່ອນລີ້ໄພຈາກການກົດຂີ່ຂອງລາຊະອໍານາດ ແລະຄວາມບໍ່ອົດກັ້ນຂອງພວກປະໂລຫິດນັ້ນ ມີຫລາຍຄົນທີ່ຕັ້ງໃຈຈະສ້າງຕັ້ງລັດຖະບານເທິງຮາກຖານອັນກວ້າງຂວາງແຫ່ງເສລີພາບພົນລະເມືອງ ແລະເສລີພາບທາງສາສະໜາ. ທັດສະນະຂອງເຂົາໄດ້ຮັບການບັນຈຸໄວ້ໃນຄໍາປະກາດເອກະລາດ, ຊຶ່ງປະກາດຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ວ່າ ‘ມະນຸດທຸກຄົນຖືກສ້າງຂຶ້ນມາຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ’ ແລະໄດ້ຮັບການປະທານສິດອັນຖອນຖອຍບໍ່ໄດ້ໃນ ‘ຊີວິດ, ເສລີພາບ, ແລະການສະແຫວງຫາຄວາມສຸກ.’ ແລະລັດຖະທໍາມະນູນຮັບປະກັນແກ່ປະຊາຊົນເຖິງສິດໃນການປົກຄອງຕົນເອງ, ໂດຍກໍານົດໃຫ້ຜູ້ແທນທີ່ຖືກເລືອກໂດຍຄະແນນສຽງຂອງປະຊາຊົນເປັນຜູ້ຕັ້ງແລະບໍລິຫານກົດໝາຍ. ເສລີພາບໃນຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາກໍໄດ້ຮັບການປະທານເຊັ່ນກັນ, ໂດຍອະນຸຍາດໃຫ້ທຸກຄົນນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຕາມຄໍາຊັກນໍາຂອງຈິດສໍານຶກຂອງຕົນ. ລັດທິສາທາລະນະລັດ ແລະ ໂປຣແຕສແຕນຕິສຶມ ໄດ້ກາຍເປັນຫຼັກການພື້ນຖານຂອງຊາດ. ຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄັດລັບແຫ່ງອໍານາດ ແລະຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງມັນ. ບັນດາຜູ້ຖືກກົດຂີ່ ແລະຜູ້ຖືກຍໍ້າຍີທົ່ວຄຣິດສະຕະຈັກໄດ້ຫັນມາຫາແຜ່ນດິນນີ້ດ້ວຍຄວາມສົນໃຈ ແລະຄວາມຫວັງ. ຫຼາຍລ້ານຄົນໄດ້ສະແຫວງຫາຝັ່ງຂອງມັນ, ແລະສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ຂຶ້ນສູ່ຖານະໜຶ່ງໃນບັນດາຊາດທີ່ຊົງອໍານາດທີ່ສຸດໃນໂລກ.” The Great Controversy, 441.

ປີ 1776, 1789 ແລະ 1798 ເປັນຕົວແທນຂອງສາມປະຫວັດສາດທີ່ເນັ້ນຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ອົງທີແປດນັ້ນ ແມ່ນມາຈາກເຈັດ. ປີ 1776 ເປັນຕົວແທນຂອງການປະກາດໃຊ້ຖະແຫຼງການເອກະລາດ ແລະປະຫວັດສາດຂອງສະພາຄອນຕິເນັນທັນ ຄັ້ງທີໜຶ່ງ ແລະຄັ້ງທີສອງ. ປີ 1789 ເປັນຕົວແທນຂອງການປະກາດໃຊ້ລັດຖະທໍາມະນູນ ແລະປະຫວັດຂອງຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງສະຫະພັນ. ປີ 1798 ເປັນຕົວແທນຂອງການປະກາດໃຊ້ກົດໝາຍຄົນຕ່າງດ້າວ ແລະກົດໝາຍຍຸຍົງ, ແລະເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ.

ສະພາທະວີບຄັ້ງທຳອິດເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1774 ແລະເປັນສະຖາບັນທີ່ມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງໃນປະຫວັດສາດຍຸກຕົ້ນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ໂດຍເຮັດໜ້າທີ່ເປັນອົງການປົກຄອງໃນລະຫວ່າງສົງຄາມປະຕິວັດອາເມຣິກາ. ສະພາທະວີບທັງຫຼາຍຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຄື ສະພາຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ສະພາຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ສະພາທະວີບຄັ້ງທຳອິດມີປະທານສອງຄົນ ແລະໄດ້ປະຊຸມຢູ່ນະຄອນຟິລາເດລເຟຍ ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 5 ກັນຍາ ຫາ 26 ຕຸລາ 1774. Peyton Randolph ເປັນປະທານຄົນທຳອິດຂອງການປະຊຸມ ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 5 ກັນຍາ ຫາ 22 ຕຸລາ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ Henry Middleton ໄດ້ເປັນປະທານໃນຫ້າວັນຕໍ່ມາ ຈົນເຖິງວັນທີ 26 ຕຸລາ 1774.

ສະພາ Continental ຄັ້ງທີສອງ ໄດ້ດຳເນີນຢູ່ຕັ້ງແຕ່ປີ 1775 ຈົນເຖິງປີ 1781. ສະພາ Continental ຄັ້ງທີສອງ ມີປະທານທັງໝົດຫົກຄົນຕະຫຼອດໄລຍະທີ່ດຳລົງຢູ່. Peyton Randolph ໄດ້ປະທັບໜ້າທີ່ເປັນປະທານຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 10 ພຶດສະພາ 1775 ຈົນເຖິງວັນທີ 24 ພຶດສະພາ 1775. ລາວເປັນປະທານຄົນທຳອິດຂອງທັງສະພາ Continental ຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ສະພາ Continental ຄັ້ງທີສອງດ້ວຍ. ຕະຫຼອດປະຫວັດຂອງສະພາ Continental ຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ຄັ້ງທີສອງ ມີປະທານລວມທັງໝົດແປດຄົນ.

ປະທານຄົນທີສອງຂອງສະພາ Continental Congress ຄັ້ງທີສອງ ແມ່ນ John Hancock, ແລະ Hancock ໄດ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນປະທານຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 24 ພຶດສະພາ 1775 ຈົນເຖິງວັນທີ 31 ຕຸລາ 1777. Henry Laurens ໄດ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນປະທານຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 1 ພະຈິກ 1777 ຈົນເຖິງວັນທີ 9 ທັນວາ 1778. John Jay ໄດ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນປະທານຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 10 ທັນວາ 1778 ຈົນເຖິງວັນທີ 28 ກັນຍາ 1779. Samuel Huntington ໄດ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນປະທານຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 28 ກັນຍາ 1779 ຈົນເຖິງວັນທີ 9 ກໍລະກົດ 1781. Thomas McKean ໄດ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນປະທານຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 10 ກໍລະກົດ 1781 ຈົນເຖິງວັນທີ 4 ພະຈິກ 1781.

ເພຕັນ ແຣນດອລຟ໌ ເປັນປະທານຄົນທໍາອິດຂອງທັງສະພາຄອນຕິເນນຕອນຄັ້ງທໍາອິດ ແລະ ຄັ້ງທີສອງ. ສິ່ງນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນລະຫວ່າງສອງຊ່ວງເວລາຂອງສະພາຄອນຕິເນນຕອນນັ້ນ ມີປະທານຢູ່ແປດວາລະ, ແຕ່ປະທານຜູ້ທີ່ເປັນຄົນທໍາອິດຂອງແຕ່ລະໜຶ່ງໃນສອງຊ່ວງນັ້ນແມ່ນບຸກຄົນດຽວກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າມີວາລະປະທານແປດວາລະ ແທ້ຈິງແລ້ວກໍມີປະທານພຽງເຈັດຄົນເທົ່ານັ້ນ. ປະທານຄົນທໍາອິດແມ່ນໜຶ່ງໃນເຈັດຄົນຜູ້ທີ່ເປັນປະທານ, ແຕ່ເນື່ອງຈາກແຣນດອລຟ໌ໄດ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນປະທານສອງຄັ້ງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄົນທີແປດ ຊຶ່ງຢູ່ໃນຈໍານວນເຈັດຄົນນັ້ນດ້ວຍ.

ໃນປະຫວັດຂອງສະພາຄອນຕິເນນທັນ ສົງຄາມປະຕິວັດໄດ້ຖືກບໍລິຫານໂດຍສະພານັ້ນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ George Washington ຈຶ່ງບໍ່ເຄີຍເປັນປະທານາທິບໍດີໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ເພາະທ່ານໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນຜູ້ບັນຊາການສູງສຸດຄົນທໍາອິດເໜືອກອງທັບ.

ໂດຍເປັນປະທານຄົນທຳອິດຂອງທັງສອງຊ່ວງເວລາ Randolph ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພະຍານສອງຄົນ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງເຖິງປະທານຕົວຈິງຄົນທຳອິດ ຄື George Washington. Washington ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Randolph ແລະເພາະສະນັ້ນ Randolph, ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງ Washington, ຈຶ່ງສື່ຖືງທັງລັກສະນະພະຍາກອນຂອງ Randolph ຜູ້ເປັນປະທານຄົນທຳອິດ, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍສື່ວ່າ Randolph ເປັນຄົນທີ່ແປດ, ຊຶ່ງເປັນຜູ້ໜຶ່ງໃນເຈັດ. ດັ່ງນັ້ນ George Washington, ໃນຖານະເປັນປະທານຄົນທຳອິດ ແລະເປັນ Commander in Chief ຄົນທຳອິດ, ຕາມຄຳພະຍາກອນແລ້ວກໍເປັນຄົນທີ່ແປດເຊັ່ນກັນ, ແລະເປັນຜູ້ໜຶ່ງໃນເຈັດ.

ພຣະເຢຊູຊົງນໍາຈຸດເລີ່ມຕົ້ນມາອຸປະມາເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງໜຶ່ງ ດັ່ງນັ້ນ ປະທານາທິບໍດີ ແລະ ຜູ້ບັນຊາການສູງສຸດຄົນສຸດທ້າຍ ຈະເປັນອົງທີແປດ ຄືອອົງທີ່ອອກມາຈາກເຈັດ. ຂໍ້ເທັດຈິງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນນີ້ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນປະຫວັດຂອງສະພາ Continental ຄັ້ງທີໜຶ່ງ ແລະ ຄັ້ງທີສອງ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນທີຂອງ waymark ທໍາອິດ ຄື 1776, ແລະ ການປະກາດເຜີຍແຜ່ຖະແຫຼງການເອກະລາດ.

ໝາຍຫຼັກຂອງປີ 1776 ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະ Patriot Act ຊຶ່ງໃນເຫດການນັ້ນ ເອກະລາດຂອງອາເມຣິກາໄດ້ຖືກນຳໄປຢູ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງກົດໝາຍໂຣມັນ ແລະບໍ່ໄດ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍອັງກິດອີກຕໍ່ໄປ. ມັນເປັນເຄື່ອງໝາຍເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບສັນຕະປາປາໃຫ້ກັບຄືນມາຮັບບັນລັງຂອງໂລກອີກຄັ້ງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 1776, ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນໄດ້ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຈາກການສິ້ນສຸດຂອງ Second Continental Congress ໃນປີ 1781 ເຖິງປີ 1789, ຊຶ່ງເປັນວັນທີທີ່ຊີ້ບອກ waymark ທີ່ກ່ຽວໂຍງກັບການປະກາດໃຊ້ Constitution. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນກໍມີປະທານາທິບໍດີແປດຄົນເຊັ່ນກັນ. ປະຫວັດສາດຂອງປີ 1781 ຫາ 1789 ແມ່ນປະຫວັດສາດຂອງ Articles of Confederation. Articles of Confederation ເປັນຕົວແທນຂອງ Constitution ສະບັບທຳອິດ, ແຕ່ຄວາມອ່ອນແອຂອງ Articles of Confederation ໄດ້ນຳໄປສູ່ການຖືກແທນທີ່ຂອງມັນ ແລະ ການໃຫ້ສັດຕະຍາບັນ Constitution ໃນປີ 1789.

ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ປະທານທັງແປດຄົນປະກອບດ້ວຍປະທານເຈັດຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນປະທານໃນປະຫວັດຂອງສອງສະພາ Continental Congresses ແລະ ອີກໜຶ່ງຄົນຜູ້ຊຶ່ງເປັນປະທານດ້ວຍໃນຊ່ວງພະຍາກອນທຳອິດນັ້ນ. John Hancock ໄດ້ຮັບໃຊ້ທັງໃນສະພາ Continental Congress ຄັ້ງທີສອງ ແລະ ອີກທັງໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Articles of Confederation. ໃນລະດັບພະຍາກອນ ມີພຽງແຕ່ເຈັດຄົນເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນປະທານໃນລະຫວ່າງສອງສະພາ Continental Congresses; ດັ່ງນັ້ນ ໃນແງ່ພະຍາກອນ John Hancock ຈຶ່ງເປັນໜຶ່ງໃນປະທານແປດຄົນໃນຊ່ວງເວລາຂອງ Articles of Confederation, ແຕ່ລາວກໍເປັນໜຶ່ງໃນເຈັດຄົນຈາກຊ່ວງເວລາກ່ອນໜ້ານັ້ນດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເປັນຄົນທີ່ແປດ ຜູ້ຊຶ່ງມາຈາກທັງເຈັດຄົນ.

ໄລຍະເວລາພະຍາກອນທີສອງ ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍປີ 1789 ກໍມີປະທານາທິບໍດີຜູ້ໜຶ່ງ (Hancock) ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄົນທີແປດ ແຕ່ກໍຢູ່ໃນຈຳນວນເຈັດ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ Payton Randolph ໃນໄລຍະເວລາພະຍາກອນຄັ້ງທຳອິດ ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍປີ 1776. ປີ 1789 ສອດຄ່ອງກັບ ແລະ ເປັນຕົວແທນຂອງການພິຈາລະນາຄະດີ Pelosi ໃນວັນທີ 6 ມັງກອນ 2021.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມີຍາມເຝົ້າທີ່ສັດຊື່ຢູ່ເທິງກຳແພງແຫ່ງຊີໂອນ ເພື່ອຮ້ອງປະກາດດ້ວຍສຽງດັງ ແລະບໍ່ຍັບຍັ້ງ, ເພື່ອຍົກສຽງຂຶ້ນເໝືອນສຽງແກ, ແລະສຳແດງແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຖິງການລະເມີດຂອງເຂົາ ແລະແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງຢາໂຄບເຖິງບາບທັງຫຼາຍຂອງເຂົາ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ສັດຕູແຫ່ງຄວາມຈິງພະຍາຍາມຢ່າງແນ່ວແນ່ຕໍ່ວັນຊະບາໂຕແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່. ໂດຍວິທີນີ້ ມັນມີເຈດຈຳນົງທີ່ຈະປຸກເຮົ້າຄວາມສົນໃຈຢ່າງແນ່ຊັດໃນຄຳຖາມນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນບົດທົດສອບສຳລັບວັນສຸດທ້າຍ. ສິ່ງນີ້ຈະເປີດທາງໃຫ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຖືກປະກາດດ້ວຍລິດອຳນາດ.”

> “ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເຊື່ອຄວາມຈິງ ນິ່ງງຽບຢູ່ໃນເວລານີ້. ບໍ່ຄວນມີຜູ້ໃດປະມາດໃນເວລານີ້; ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນວິງວອນຄຳອະທິຖານຂອງຕົນຕໍ່ໜ້າພະທີ່ນັ່ງແຫ່ງພຣະຄຸນ ໂດຍຍຶດໝັ້ນໃນພຣະສັນຍາທີ່ວ່າ, ‘ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພວກທ່ານຂໍໃນນາມຂອງເຮົາ ເຮົາຈະກະທຳສິ່ງນັ້ນ’ (John 14:13). ເວລານີ້ເປັນເວລາອັນເຕັມໄປດ້ວຍອັນຕະລາຍ. ຖ້າແຜ່ນດິນນີ້ ຊຶ່ງໂອ້ອວດເຖິງເສລີພາບຂອງຕົນ ກຳລັງຕຽມຈະສະຫລະຫຼັກການທຸກປະການທີ່ເປັນສ່ວນປະກອບໃນລັດຖະທຳມະນູນຂອງນາງ ໂດຍອອກຂໍ້ກຳນົດເພື່ອກົດຂີ່ເສລີພາບທາງສາສະໜາ ແລະເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ຍອມຮັບຄວາມເທັດ ແລະຄວາມຫລອກລວງຂອງສັນຕະປາປາ, ແລ້ວປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງຖວາຍຄຳອະທິຖານຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມເຊື່ອຕໍ່ອົງຜູ້ສູງສຸດ. ມີການໜຸນໃຈຢ່າງບໍລິບູນຢູ່ໃນພຣະສັນຍາທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ສຳລັບຜູ້ທີ່ວາງໃຈໃນພຣະອົງ. ພາບຄາດໝາຍທີ່ວ່າອາດຈະຖືກນຳເຂົ້າໄປສູ່ອັນຕະລາຍ ແລະຄວາມທຸກລຳບາກສ່ວນຕົວ ບໍ່ຄວນເຮັດໃຫ້ທໍ້ຖອຍໃຈ ແຕ່ຄວນປຸກເລົ້າກຳລັງ ແລະຄວາມຫວັງຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ; ເພາະເວລາແຫ່ງອັນຕະລາຍຂອງພວກເຂົາ ກໍແມ່ນລະດູການທີ່ພຣະເຈົ້າຈະປະທານການສຳແດງລິດອຳນາດຂອງພຣະອົງຢ່າງແຈ້ງຊັດຍິ່ງຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ.”

> “ພວກເຮົາບໍ່ຄວນນັ່ງຄອຍຢ່າງສະຫງົບສະງົບຕໍ່ການກົດຂີ່ແລະຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ, ແລະພັບມືໄວ້ ໂດຍບໍ່ເຮັດສິ່ງໃດເລີຍເພື່ອຂັດຂວາງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ. ຂໍໃຫ້ສຽງຮ້ອງຮ່ວມກັນຂອງພວກເຮົາຖືກສົ່ງຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ. ຈົ່ງອະທິຖານແລະເຮັດວຽກ, ແລະເຮັດວຽກແລະອະທິຖານ. ແຕ່ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດກະທຳຢ່າງຜະລີຜະລາມ. ຈົ່ງຮຽນຮູ້ຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍເປັນມາກ່ອນວ່າ ທ່ານທັງຫຼາຍຕ້ອງອ່ອນໂຍນແລະຖ່ອມຕົວໃນໃຈ. ທ່ານຕ້ອງບໍ່ນຳຄຳກ່າວຫາອັນຮຸນແຮງມາກ່າວຕໍ່ຜູ້ໃດ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນບຸກຄົນຫຼືຄຣິດຕະຈັກ. ຈົ່ງຮຽນຮູ້ທີ່ຈະປະຕິບັດຕໍ່ຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ກະທຳ. ບາງຄັ້ງຈຳເປັນຕ້ອງເວົ້າຖ້ອຍຄຳທີ່ເຂັ້ມງວດ; ແຕ່ຈົ່ງແນ່ໃຈວ່າ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງທ່ານກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເວົ້າຄວາມຈິງອັນແຈ້ງຊັດນັ້ນ; ແລ້ວຈົ່ງໃຫ້ຄວາມຈິງນັ້ນຕັດທາງຂອງມັນເອງ. ທ່ານບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ຈະເຮັດການຕັດ.” Selected Messages, book 2, 370.

ໝາຍຫຼັກອັນທີສອງໃນໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມທາງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລັດຖະທຳມະນູນ ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ລັດຖະທຳມະນູນນັ້ນຈະຖືກຄວ່ຳລົງໃນໝາຍຫຼັກຖັດໄປ. ໝາຍຫຼັກອັນທີສອງນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບໂດຍໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະຍັງໂດຍພຣະບັນຍັດຂອງ Justinian ອີກດ້ວຍ, ຊຶ່ງທັງສອງໄດ້ລະບຸ ແລະນຳສະເໜີຄຳເຕືອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການມາເຖິງຂອງເຫດການສຸດທ້າຍທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນໄລຍະນັ້ນ. ສຳລັບໂຢຮັນ ມັນແມ່ນການຮັບອຳນາດຂອງພຣະຄຣິດ ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຢືນຢັນພັນທະສັນຍາແຫ່ງຊີວິດຂອງພຣະອົງດ້ວຍໂລຫິດອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ, ແລະສຳລັບ Justinian ມັນແມ່ນການຮັບອຳນາດຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຮັບຮອງພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງຕົນດ້ວຍເລືອດຂອງບັນດາມໍຣະນະສັກຂີ.

ລັດຖະທຳມະນູນໃນປີ 1789 ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການຮັບອຳນາດຂອງສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະໃນການກະທຳນັ້ນເອງ, ປີ 1789 ກໍໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການທຳລາຍໃນໄວໆນີ້ຂອງສອງເຂົາແຫ່ງອຳນາດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Alien and Sedition Acts ໃນປີ 1798. ເມື່ອພະຍານສອງຄົນຖືກສັງຫານຢູ່ຕາມຖະໜົນໃນປີ 2020, ພວກເຂົາໄດ້ຊີ້ບອກ ແລະເຕືອນເຖິງການໂຈມຕີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕໍ່ລັດຖະທຳມະນູນ ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍະລັກໂດຍການພິຈາລະນາ Pelosi ໃນວັນທີ 6 ມັງກອນ 2021.

ວັນທີ 6 ມັງກອນ 2021 ແມ່ນຄຳເຕືອນກ່ຽວກັບການມອບອຳນາດໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຊຶ່ງຈະມາໃນໄວໆນີ້, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍພຣະລາຊະກຳນົດຂອງ Justinian ໃນປີ 533. ວັນທີ 6 ມັງກອນ 2021 ແລະປີ 533 ທັງສອງລ້ວນເປັນຄຳເຕືອນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍກົດໝາຍວັນອາທິດໃນປີ 538 ທີ່ສະພາ Orleans, ແລະໂດຍ Alien and Sedition Acts ໃນປີ 1798, ຊຶ່ງໄດ້ເປັນແບບໄວ້ເຖິງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທີ່ເວົ້າດັ່ງມັງກອນໃນຍາມກົດໝາຍວັນອາທິດຊຶ່ງຈະມາໃນໄວໆນີ້.

ເມື່ອມີກົດໝາຍວັນອາທິດ ບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງສັນຕະປາປາຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ ແລະ ຫົວທີແປດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ຊຶ່ງເປັນຫົວໜຶ່ງໃນເຈັດຫົວນັ້ນ ຈະຖືກຊຸບຊີວິດຄືນມາ. ກົດໝາຍ Alien and Sedition Acts ຂອງປີ 1798 ເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທີ່ເວົ້າດັ່ງມັງກອນ ເມື່ອມັນບໍ່ພຽງແຕ່ບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການດວງອາທິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນຍັງບັງຄັບໂລກທັງໝົດໃຫ້ຍອມຮັບອຳນາດຂອງສັດຮ້າຍຈາກທະເລໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ ໃນຖານະເປັນຫົວທີແປດຊຶ່ງເປັນຫົວໜຶ່ງໃນເຈັດຫົວ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນແຕ່ລະໄລຍະທັງສາມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ພາຍໃນໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມໂດຍ 1776, 1789 ແລະ 1798 ປິດສະນາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບຫົວທີແປດ ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດຫົວ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນ.

ໝຸດໝາຍສອງປະການທຳອິດ (1776 ແລະ 1789), ຊຶ່ງລະບຸເຖິງປິດສະໜານັ້ນ, ກ່າວເຖິງຄຳທາຍທີ່ກຳລັງສຳເລັດລົງພາຍໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະ ໝຸດໝາຍປະການທີສາມລະບຸເຖິງປິດສະໜາທີ່ກຳລັງສຳເລັດລົງສຳລັບອຳນາດສັນຕະປາປາ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “‘ໂດຍກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໃຫ້ພວກເຂົາສ້າງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ.’ ໃນທີ່ນີ້ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງເຖິງຮູບແບບໜຶ່ງຂອງລັດຖະບານ ທີ່ອຳນາດນິຕິບັນຍັດຕັ້ງຢູ່ກັບປະຊາຊົນ ອັນເປັນຫຼັກຖານທີ່ໂດດເດັ່ນຢ່າງຍິ່ງວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາແມ່ນຊາດທີ່ຖືກຊີ້ໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນ.

> “ແຕ່ ‘ຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ’ ແມ່ນຫຍັງ? ແລະມັນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດ? ຮູບຈຳລອງນັ້ນຖືກສ້າງໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ມີສອງເຂົາ, ແລະເປັນຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ມັນຍັງຖືກເອີ້ນວ່າເປັນຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຈະຮຽນຮູ້ວ່າຮູບຈຳລອງນັ້ນເປັນເຊັ່ນໃດ ແລະຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງສຶກສາລັກສະນະຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນເອງ—ຄື ລະບົບສັນຕະປາປາ.”

> “ເມື່ອຄຣິດຈັກໃນຍຸກທຳອິດໄດ້ເກີດຄວາມເສື່ອມຊາມໂດຍການຫັນໜີຈາກຄວາມຮຽບງ່າຍຂອງຂ່າວປະເສີດ ແລະຍອມຮັບພິທີກຳແລະຂະບວນປະເພນີຂອງຄົນນອກສາສະໜາ, ນາງກໍໄດ້ສູນເສຍພຣະວິນຍານແລະຣິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະເພື່ອຈະຄວບຄຸມຈິດສຳນຶກຂອງປະຊາຊົນ, ນາງຈຶ່ງໄດ້ສະແຫວງຫາການສະໜັບສະໜູນຈາກອຳນາດຝ່າຍໂລກ. ຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນກໍຄືລະບົບສັນຕະປາປາ, ຄຣິດຈັກໜຶ່ງທີ່ຄວບຄຸມອຳນາດຂອງລັດ ແລະນຳໃຊ້ອຳນາດນັ້ນເພື່ອສົ່ງເສີມຈຸດປະສົງຂອງນາງເອງ, ໂດຍສະເພາະເພື່ອລົງໂທດ ‘ຄວາມເຊື່ອຜິດ.’ ເພື່ອໃຫ້ສະຫະລັດອາເມຣິກາສາມາດສ້າງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໄດ້, ອຳນາດຝ່າຍສາສະໜາຈະຕ້ອງຄວບຄຸມລັດຖະບານຝ່າຍພົນລະເຮືອນໃນລະດັບທີ່ອຳນາດຂອງລັດຈະຖືກຄຣິດຈັກນຳໄປໃຊ້ເພື່ອບັນລຸຈຸດປະສົງຂອງນາງເອງດ້ວຍ.”

> “ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຄຣິສຕະຈັກໄດ້ຮັບອຳນາດຝ່າຍໂລກ, ນາງກໍໄດ້ນຳໃຊ້ອຳນາດນັ້ນເພື່ອລົງໂທດຜູ້ທີ່ເຫັນຕ່າງຈາກຄຳສອນຂອງນາງ. ຄຣິສຕະຈັກໂປຣແຕສແຕນທີ່ໄດ້ດຳເນີນຕາມຮອຍຂອງໂຣມໂດຍການສ້າງພັນທະມິດກັບອຳນາດຂອງໂລກ ກໍໄດ້ສະແດງຄວາມປາຖະໜາຄ້າຍຄືກັນໃນການຈຳກັດເສລີພາບແຫ່ງມະໂນທຳ. ຕົວຢ່າງໜຶ່ງຂອງສິ່ງນີ້ປາກົດຢູ່ໃນການຂົ່ມເຫັງອັນຍາວນານຕໍ່ຜູ້ຄັດຄ້ານໂດຍຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງອັງກິດ. ໃນລະຫວ່າງສັດຕະວັດທີສິບຫົກແລະສິບເຈັດ, ສັນຍາບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ບໍ່ຍອມຄ້ອຍຕາມຫຼາຍພັນຄົນຖືກບັງຄັບໃຫ້ໜີອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກຂອງຕົນ, ແລະຫຼາຍຄົນ, ທັງບັນດາສິດຍາພິບານແລະປະຊາຊົນ, ໄດ້ຖືກປັບໃໝ, ຈຳຄຸກ, ທໍລະມານ, ແລະຖືກປະຫານເປັນພະຍານ.”

> “ມັນແມ່ນການຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອທີ່ໄດ້ນຳພາຄຣິສຕະຈັກໃນຍຸກຕົ້ນໃຫ້ໄປສະແຫວງຫາການອຸປະຖຳຈາກລັດຖະບານຝ່າຍບ້ານເມືອງ, ແລະສິ່ງນີ້ໄດ້ປູທາງໄວ້ສຳລັບການພັດທະນາຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ—ສັດຮ້າຍ. ໂປໂລໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: ‘ຈະ’ ມີ ‘ການຫລົງໄປກ່ອນ, … ແລະຄົນແຫ່ງບາບນັ້ນຈະຖືກເຜີຍອອກ.’ 2 ເທຊະໂລນິກ 2:3. ສະນັ້ນ ການຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອໃນຄຣິສຕະຈັກຈະປູທາງໄວ້ສຳລັບຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ.”

> ພຣະຄຳພີປະກາດວ່າ ກ່ອນການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະມີສະພາບແຫ່ງຄວາມຕົກຕ່ຳທາງສາສະໜາຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ເກີດໃນສັດຕະວັດທຳອິດໆ. “ໃນວັນສຸດທ້າຍ ເວລາອັນຕະລາຍຈະມາເຖິງ. ເພາະມະນຸດຈະຮັກຕົນເອງ, ຮັກເງິນຄຳ, ໂອ້ອວດ, ຈອງຫອງ, ກ່າວຫຍາບຊ້າຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ເຊື່ອຟັງບິດາມານດາ, ບໍ່ຮູ້ຄຸນ, ບໍ່ບໍຣິສຸດ, ປາດສະຈາກຄວາມຮັກຕາມທຳມະຊາດ, ຜິດສັນຍາ, ໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີ, ບໍ່ອາດຄວບຄຸມຕົນ, ດຸຮ້າຍ, ຊັງຄົນດີ, ທໍລະຍົດ, ຫຸນຫັນພາລະນາ, ຈອງຫອງສູງໃຈ, ຮັກຄວາມເພີດເພີນຫຼາຍກວ່າຮັກພຣະເຈົ້າ; ມີຮູບແບບແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າ ແຕ່ປະຕິເສດລິດເດດຂອງມັນ.” 2 ຕີໂມທຽວ 3:1–5. “ບັດນີ້ ພຣະວິນຍານກ່າວຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ໃນກາຍຫຼັງຈະມີບາງຄົນຫັນອອກຈາກຄວາມເຊື່ອ ໂດຍໃສ່ໃຈຕໍ່ວິນຍານຫຼອກລວງ ແລະຄຳສອນຂອງຜີມານ.” 1 ຕີໂມທຽວ 4:1. ຊາຕານຈະກະທຳການ “ດ້ວຍອຳນາດທັງສິ້ນ ແລະໝາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນເທັດ, ພ້ອມກັບການຫຼອກລວງທຸກຢ່າງຂອງຄວາມອະທຳ.” ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ “ບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອຕົນຈະໄດ້ຮອດຄວາມລອດ” ຈະຖືກປະໃຫ້ຍອມຮັບ “ຄວາມຫຼົງຜິດອັນແຮງກ້າ ເພື່ອພວກເຂົາຈະເຊື່ອຄຳຕົວະ.” 2 ເທຊະໂລນີກ 2:9–11. ເມື່ອສະພາບແຫ່ງຄວາມອະທຳນີ້ບັນລຸເຖິງແລ້ວ ຜົນທີ່ຕາມມາຢ່າງດຽວກັນກໍຈະເກີດຂຶ້ນເໝືອນດັ່ງໃນສັດຕະວັດທຳອິດໆ.” The Great Controversy, 443, 444.

Back to Articles