Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Fifty-Four

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບສີ່

Understanding Daniel’s Last Vision: The Significance of Belteshazzar and the Unveiling of Prophecy

ເຂົ້າໃຈນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ: ຄວາມສຳຄັນຂອງເບນເຕຊັດຊາ ແລະ ການເປີດເຜີຍຄຳພະຍາກອນ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 23, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last vision of Daniel consists of the last three chapters. The first of those chapters, as with the last of those three chapters identifies the experience of Daniel, and the middle chapter identifies the prophetic history that addresses the final rise and fall of the counterfeit king of the north. The first chapter is as the last, and the middle chapter represents the rebellion of the counterfeit king of the north. Daniel’s last vision, the vision of the Hiddekel River, bears the signature of Alpha and Omega, who is the Truth. As we begin to address Daniel’s last vision, we will start with verse one.

ນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນປະກອບດ້ວຍສາມບົດສຸດທ້າຍ. ບົດທໍາອິດໃນບັນດາບົດເຫຼົ່ານັ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັບບົດສຸດທ້າຍໃນສາມບົດນັ້ນ ລະບຸເຖິງປະສົບການຂອງດານີເອນ, ແລະບົດກາງລະບຸເຖິງປະຫວັດສາດຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນ ຊຶ່ງກ່າວເຖິງການຜົງຂຶ້ນແລະການລົ້ມລົງໃນບັ້ນປາຍຂອງກະສັດເໜືອຈອມປອມ. ບົດທໍາອິດເປັນດັ່ງບົດສຸດທ້າຍ, ແລະບົດກາງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການກະບົດຂອງກະສັດເໜືອຈອມປອມ. ນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ, ຄືນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ໍາຮິດເດເກນ, ມີລາຍເຊັນຂອງອັນຟາແລະໂອເມກາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງ. ເມື່ອພວກເຮົາເລີ່ມພິຈາລະນານິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ, ພວກເຮົາຈະເລີ່ມທີ່ຂໍ້ທີໜຶ່ງ.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> ໃນປີທີສາມແຫ່ງການຄອງລາຊຂອງ ຊີຣັດ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ມີການເປີດເຜີຍສິ່ງໜຶ່ງແກ່ ດານີເອນ, ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນຊື່ວ່າ ເບນເທຊັດຊາ; ແລະສິ່ງນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ, ແຕ່ເວລາທີ່ກໍານົດໄວ້ນັ້ນຍາວນານ: ແລະທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈສິ່ງນັ້ນ, ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 10:1.

There are several truths wrapped up in this verse. The first is Daniel’s name of “Belteshazzar”.

ມີຄວາມຈິງຫຼາຍປະການທີ່ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມຢູ່ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້. ປະການທຳອິດຄືນາມຂອງດານີເອນວ່າ “ເບນເທຊັດຊາ”.

> Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. Daniel 1:7.

> ເຈົ້ານາຍເໜືອຂັນທີໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ແກ່ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ: ໂດຍທ່ານໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ແກ່ດານີເອນວ່າ ເບນເທຊາຊາ; ແລະແກ່ຮານານີຢາວ່າ ຊາດຣາກ; ແລະແກ່ມີຊາເອນວ່າ ເມຊາກ; ແລະແກ່ອາຊາຣີຢາວ່າ ອາເບດເນໂກ. ດານີເອນ 1:7.

Daniel was given the name “Belteshazzar” in chapter one, and he is never identified as “Belteshazzar” again until his last vision is introduced. Belteshazzar is therefore his name in his first and last testimony. The change of a name in prophecy represents a symbol of the covenant relation between God and His people. When the Lord entered into covenant with Abram and Sarai, He changed their names to Abraham and Sarah. He changed Jacob’s name to Israel, and He promises to give His last day covenant people a new name.

ດານີເອນໄດ້ຮັບຊື່ວ່າ “Belteshazzar” ໃນບົດທຳອິດ, ແລະທ່ານບໍ່ໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າ “Belteshazzar” ອີກເລີຍ ຈົນກວ່ານິມິດສຸດທ້າຍຂອງທ່ານຈະຖືກນຳສະເໜີ. ດັ່ງນັ້ນ Belteshazzar ຈຶ່ງເປັນຊື່ຂອງທ່ານໃນຄຳພະຍານຄັ້ງທຳອິດ ແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ການປ່ຽນຊື່ໃນຄຳພະຍາກອນເປັນສັນຍະລັກແທນຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃນພັນທະສັນຍາກັບ Abram ແລະ Sarai, ພຣະອົງໄດ້ປ່ຽນຊື່ຂອງເຂົາທັງສອງເປັນ Abraham ແລະ Sarah. ພຣະອົງໄດ້ປ່ຽນຊື່ຂອງ Jacob ເປັນ Israel, ແລະພຣະອົງຊົງສັນຍາວ່າຈະປະທານຊື່ໃໝ່ໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງໃນວັນສຸດທ້າຍ.

> For Zion’s sake will I not hold my peace, and for Jerusalem’s sake I will not rest, until the righteousness thereof go forth as brightness, and the salvation thereof as a lamp that burneth. And the Gentiles shall see thy righteousness, and all kings thy glory: and thou shalt be called by a new name, which the mouth of the Lord shall name. Isaiah 61:1, 2.

> ເພາະເຫດແຫ່ງຊີໂອນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ນິ່ງເງີຍ, ແລະເພາະເຫດແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ພັກຜ່ອນ, ຈົນກວ່າຄວາມຊອບທຳຂອງນາງຈະປາກົດອອກໄປດັ່ງຄວາມສະຫວ່າງ, ແລະຄວາມລອດພົ້ນຂອງນາງດັ່ງດວງປະທີບທີ່ເຜົາໄຫມ້. ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະເຫັນຄວາມຊອບທຳຂອງເຈົ້າ, ແລະກະສັດທັງປວງຈະເຫັນສະຫງ່າຣາສີຂອງເຈົ້າ: ແລະເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມໃໝ່, ຊຶ່ງພຣະໂອດຖ໌ຂອງພຣະຢາເວຈະຊົງຕັ້ງໃຫ້. ເອຊາຢາ 61:1, 2.

To the Philadelphians, who are the one hundred and forty-four thousand of the last days, He also makes this promise.

ແກ່ບັນດາຜູ້ຟີລາເດນເຟຍ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນວັນສຸດທ້າຍ ພຣະອົງກໍຊົງປະທານຄໍາສັນຍານີ້ເຊັ່ນດຽວກັນ.

> Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

> ຜູ້ໃດທີ່ຊະນະ ເຮົາຈະໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເປັນເສົາໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ, ແລະຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ອອກໄປອີກເລີຍ; ແລະເຮົາຈະຂຽນພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາໄວ້ເທິງຜູ້ນັ້ນ, ແລະຊື່ຂອງນະຄອນຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ ຄື ເຢຣູຊາເລັມໃໝ່ ຊຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນແຕ່ພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ: ແລະເຮົາຈະຂຽນນາມໃໝ່ຂອງເຮົາໄວ້ເທິງຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ. ຜູ້ໃດມີຫູ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານກ່າວແກ່ຄຣິດຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ພຣະນິມິດ 3:12, 13.

The prophets illustrate God’s people of the last days, and unlike Abraham, Sarah and Israel the precise meaning of Belteshazzar is unknown. The name God gives to His last day people to represent His covenant relationship is an unknown name until the time when He gives them the name. The name Belteshazzar is identifying Daniel as God’s covenant people of Philadelphia in the last days, but the actual name is hidden until the sealing, for the name is written upon their foreheads, which is also where the seal is written.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ພັນລະນາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະບໍ່ເໝືອນອັບຣາຮາມ, ຊາຣາ ແລະ ອິສຣາເອນ, ຄວາມໝາຍອັນແນ່ນອນຂອງຊື່ ເບນເທຊາຊາ ນັ້ນບໍ່ຖືກຮູ້ຈັກ. ຊື່ທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນວັນສຸດທ້າຍເພື່ອເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ ແມ່ນເປັນຊື່ທີ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຮູ້ຈົນກວ່າເວລາທີ່ພຣະອົງປະທານຊື່ນັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ຊື່ ເບນເທຊາຊາ ກຳລັງບົ່ງຊີ້ດານີເອນໃຫ້ເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຟີລາເດນເຟຍໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແຕ່ຊື່ທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນຖືກຊ່ອນໄວ້ຈົນກວ່າການປະທັບຕາ, ເພາະຊື່ນັ້ນຖືກຂຽນໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນບ່ອນທີ່ຕາປະທັບຖືກຂຽນໄວ້ເຊັ່ນກັນ.

> And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. Revelation 14:1.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງ, ແລະ ເບິ່ງເຖີດ, ລູກແກະອົງໜຶ່ງຢືນຢູ່ເທິງພູຊີໂອນ, ແລະມີຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຢູ່ກັບພຣະອົງ, ມີພຣະນາມຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງຂຽນໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງເຂົາທັງຫລາຍ. ພຣະນິມິດ 14:1

Daniel is called Belteshazzar in chapter one and then in chapter ten, thus identifying himself as a symbol of the movement of the first angel, and the movement of the third angel, for chapter one, represents the first angel’s message, as previously identified in detail in earlier articles. Chapter ten therefore represents the movement of the third angel, and the covenant people of the last days. The verse then identifies Belteshazzar as a symbol of those who understand the increase of knowledge that was unsealed in the reform movement that began in 1989. This is represented by the emphasis upon what Daniel (Belteshazzar) knew.

ດານີເອນໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ເບນເທຊັດຊາ ໃນບົດທີໜຶ່ງ ແລະອີກຄັ້ງໃນບົດທີສິບ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າທ່ານເປັນສັນຍາລັກຂອງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະຂອງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ເພາະວ່າບົດທີໜຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ຕາມທີ່ໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງລະອຽດແລ້ວໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີສິບຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຈາກນັ້ນ ຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນຈຶ່ງລະບຸວ່າ ເບນເທຊັດຊາ ເປັນສັນຍາລັກຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນຂະບວນການປະຕິຮູບທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1989. ສິ່ງນີ້ຖືກສະແດງອອກໂດຍການເນັ້ນໜັກເຖິງສິ່ງທີ່ດານີເອນ (ເບນເທຊັດຊາ) ຮູ້.

Daniel is identified as knowing the “thing” which “was revealed unto Daniel,” “and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision.” Daniel understood the “thing,” and also “the vision.” The Hebrew word “dabar,” is translated as “thing” in the verse, and it means “word.” Prophetically the “word” represents both the vision of the “seven times,” but also it represents Christ, who is the Word. Both the “seven times,” and Christ are the Rock which the builders rejected, and Daniel represents a people who understand both elements of the symbolism of the Word.

ດານີເອນໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນຜູ້ຮູ້ເຖິງ “ສິ່ງ” ທີ່ “ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ດານີເອນ,” “ແລະສິ່ງນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ, ແຕ່ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ນັ້ນຍາວນານ; ແລະທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈສິ່ງນັ້ນ, ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດ.” ດານີເອນໄດ້ເຂົ້າໃຈ “ສິ່ງ” ນັ້ນ, ແລະຍັງເຂົ້າໃຈ “ນິມິດ” ດ້ວຍ. ຄຳພາສາເຮັບເຣີ “dabar” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນໄດ້ຖືກແປວ່າ “ສິ່ງ,” ແລະມັນໝາຍເຖິງ “ພຣະວາຈາ.” ໃນແງ່ຄຳພະຍາກອນ, “ພຣະວາຈາ” ເປັນຕົວແທນທັງນິມິດເລື່ອງ “ເຈັດຄັ້ງ,” ແຕ່ກໍຍັງເປັນຕົວແທນພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພຣະວາຈາ, ດ້ວຍ. ທັງ “ເຈັດຄັ້ງ,” ແລະພຣະຄຣິດ ແມ່ນສີລາທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ສ້າງໄດ້ປະຕິເສດ, ແລະດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນໜຶ່ງທີ່ເຂົ້າໃຈທັງສອງອົງປະກອບແຫ່ງສັນຍະລັກຂອງພຣະວາຈາ.

In Daniel chapter nine, verse twenty-three we find one of the most important verses connected with the time prophecies of the twenty-three hundred years and twenty-five hundred and twenty years, which are represented by the question of Daniel chapter eight, verse thirteen, and the answer in verse fourteen. The question asks, “How long shall be the “chazon” vision identifying the trampling down of the sanctuary and host that was accomplished by paganism and then papalism?” The trampling down took twenty-five hundred and twenty years, in fulfillment of Leviticus twenty-six’s “seven times.”

ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 9 ຂໍ້ 23 ພວກເຮົາພົບຂໍ້ພຣະຄຳໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂໍ້ໜຶ່ງ ທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເວລາຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ແລະ ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍຄຳຖາມໃນດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 13 ແລະ ຄຳຕອບໃນຂໍ້ 14. ຄຳຖາມນັ້ນຖາມວ່າ, “ນິມິດ ‘chazon’ ທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການຢຽບຍ່ຳສະຖານບໍລິສຸດ ແລະ ກອງປະຊາຄົມ ອັນໄດ້ຖືກກະທຳໂດຍລັດທິນອກຮີດ ແລ້ວຕໍ່ມາໂດຍລະບົບສັນຕະປາປາ ຈະດຳເນີນໄປອີກດົນພຽງໃດ?” ການຢຽບຍ່ຳນັ້ນໄດ້ກິນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕາມ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີນິຕິ ບົດທີ 26.

The answer to verse thirteen’s question was unto twenty-three hundred years, then shall the sanctuary that has been trampled down, be cleansed, and the “mareh” vision of twenty-three hundred years ties the two time prophecies together, and in verse twenty-three of Daniel nine, Gabriel is leading Daniel to understand the relation of the two visions.

ຄໍາຕອບຕໍ່ຄໍາຖາມໃນຂໍ້ສິບສາມແມ່ນວ່າ ຈົນເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ, ແລ້ວສະຖານບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ຖືກຢຽບຍໍ່າລົງນັ້ນຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະນິມິດ “mareh” ຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີນັ້ນໄດ້ເຊື່ອມຄໍາພະຍາກອນເວລາທັງສອງເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ແລະໃນຂໍ້ສິບສາມຂອງດານີເອນບົດທີເກົ້າ, ກາບຣີເອນກໍາລັງນໍາພາດານີເອນໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມສໍາພັນຂອງນິມິດທັງສອງ.

> At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:23.

> ໃນຕອນເລີ່ມແຫ່ງຄຳອ້ອນວອນຂອງເຈົ້າ ພຣະບັນຊາໄດ້ອອກມາ ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພື່ອແຈ້ງແກ່ເຈົ້າ; ເພາະວ່າເຈົ້າເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຮັກຢ່າງຫຼາຍ: ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເລື່ອງນັ້ນ ແລະພິຈາລະນານິມິດ. ດານີເອນ 9:23.

The word translated both as “understand,” “consider” in the verse is the Hebrew word “biyn,” and it means “to mentally separate”. Gabriel informs Daniel to make a mental separation between “the matter” and “the vision.” The “vision” in the verse is the Hebrew word “mareh,” and it is the vision of the twenty-three hundred years that concluded on October 22, 1844. The Hebrew word translated as “matter,” is the same word translated as “thing,” in verse one of chapter ten. It is the Hebrew word “dabar,” and it represents the vision of the twenty-five hundred and twenty years that also concluded on October 22, 1844.

ຄໍາທີ່ຖືກແປທັງເປັນ “ເຂົ້າໃຈ,” ແລະ “ພິຈາລະນາ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນ ແມ່ນຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “biyn,” ແລະມັນໝາຍເຖິງ “ການແຍກອອກໃນຄວາມຄິດ.” ກາບຣີເອນແຈ້ງແກ່ດານີເອນໃຫ້ທໍາການແຍກອອກໃນຄວາມຄິດລະຫວ່າງ “ເລື່ອງນັ້ນ” ແລະ “ນິມິດ.” “ນິມິດ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນ ແມ່ນຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “mareh,” ແລະມັນແມ່ນນິມິດເລື່ອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ, 1844. ຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “ເລື່ອງ,” ແມ່ນຄໍາດຽວກັນກັບທີ່ຖືກແປວ່າ “thing,” ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງຂອງບົດທີສິບ. ມັນແມ່ນຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “dabar,” ແລະມັນເປັນຕົວແທນຂອງນິມິດເລື່ອງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງເຊັ່ນກັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ, 1844.

In verse one of chapter ten, God’s covenant people of the last days are represented by Belteshazzar, and they have understood the increase of knowledge that arrived at the time of the end in 1989, that allowed them to understand the connection of the two visions, which the Millerites of the movement of the first angel only partially understood. In the verse, the vision represented as the “thing” is identified as the longest of the two prophecies, because coupled in between the two references in the verse to the “thing,” Daniel identifies the time appointed to the “thing” (the dabar) was “long”, in relation to the vision (mareh).

ໃນຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີສິບ, ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍຖືກນຳສະເໜີໂດຍເບນເທຊັດຊາ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ມາເຖິງໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1989, ຊຶ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງນິມິດທັງສອງ, ຊຶ່ງພວກມິນເລີໄຣທ໌ໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເຂົ້າໃຈພຽງແຕ່ບາງສ່ວນເທົ່ານັ້ນ. ໃນຂໍ້ນັ້ນ, ນິມິດທີ່ຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ສິ່ງນັ້ນ” ຖືກລະບຸວ່າເປັນຄຳພະຍາກອນທີ່ຍາວທີ່ສຸດໃນສອງຄຳພະຍາກອນ, ເພາະວ່າລະຫວ່າງການອ້າງເຖິງ “ສິ່ງນັ້ນ” ທັງສອງຄັ້ງໃນຂໍ້ນັ້ນ, ດານີເອນໄດ້ລະບຸວ່າເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ແກ່ “ສິ່ງນັ້ນ” (the dabar) ແມ່ນ “ຍາວ”, ໃນຄວາມສຳພັນກັບນິມິດ (mareh).

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> ໃນປີທີສາມແຫ່ງການຄອງລາດຂອງກະສັດໄຊຣັສແຫ່ງເປີເຊຍ ມີຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍແກ່ດານີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງມີຊື່ຖືກເອີ້ນວ່າ ເບນເທຊາຊາ; ແລະຂໍ້ຄວາມນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ ແຕ່ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ນັ້ນຍາວນານ; ແລະທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 10:1.

The subtle truth that the “seven times,” is the longest time prophecy which the Millerites proclaimed, is denied by Laodicean Adventism, based upon a passage that they wrest to their own destruction. By rejecting the “seven times,” in the rebellion of 1863, they do not see the relation of the two prophecies, and can only, or will only, see the next passage as identifying the twenty-three hundred years.

ຄວາມຈິງອັນລະອຽດອ່ອນທີ່ວ່າ “ເຈັດເວລາ” ແມ່ນຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເວລາທີ່ຍາວນານທີ່ສຸດຊຶ່ງພວກ Millerites ໄດ້ປະກາດນັ້ນ ຖືກປະຕິເສດໂດຍ Adventism ແບບ Laodicean ໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ພຣະຄຳພີຕອນໜຶ່ງທີ່ພວກເຂົາບິດເບືອນເພື່ອນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ. ໂດຍການປະຕິເສດ “ເຈັດເວລາ” ໃນການກະບົດປີ 1863, ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ເຫັນຄວາມສຳພັນຂອງຄຳພະຍາກອນທັງສອງ, ແລະຈຶ່ງສາມາດເຫັນໄດ້ພຽງແຕ່, ຫຼືຈະເຫັນພຽງແຕ່, ວ່າຂໍ້ຄວາມຕອນຖັດໄປນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ.

> “The experience of the disciples who preached the ‘gospel of the kingdom’ at the first advent of Christ, had its counterpart in the experience of those who proclaimed the message of His second advent. As the disciples went out preaching, ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ so Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire, that the judgment was at hand, and the everlasting kingdom was to be ushered in. The preaching of the disciples in regard to time was based on the seventy weeks of Daniel 9. The message given by Miller and his associates announced the termination of the 2300 days of Daniel 8:14, of which the seventy weeks form a part. The preaching of each was based upon the fulfillment of a different portion of the same great prophetic period.” The Great Controversy, 351.

> “ປະສົບການຂອງພວກສາວົກຜູ້ໄດ້ປະກາດ ‘ຂ່າວປະເສີດແຫ່ງອານາຈັກ’ ໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທໍາອິດຂອງພຣະຄຣິດ ກໍມີຄູ່ຂະໜານຂອງມັນໃນປະສົບການຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວສານເລື່ອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ. ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກສາວົກໄດ້ອອກໄປປະກາດວ່າ, ‘ເວລາໄດ້ຄົບແລ້ວ ແລະອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າກໍມາໃກ້ແລ້ວ,’ ດັ່ງນັ້ນ ມິນເລີ ແລະ ຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວ ກໍໄດ້ປະກາດວ່າ ຊ່ວງເວລາຄໍາພະຍາກອນທີ່ຍາວທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຊ່ວງສຸດທ້າຍທີ່ຖືກນໍາມາໃຫ້ເຫັນໃນພຣະຄໍາພີ ກໍາລັງຈະສິ້ນສຸດລົງ, ການພິພາກສາກໍມາໃກ້ແລ້ວ, ແລະອານາຈັກນິລັນດອນກໍກໍາລັງຈະຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ. ການປະກາດຂອງພວກສາວົກໃນເລື່ອງເວລາ ຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນຖານຂອງເຈັດສິບອາທິດໃນດານີເອນ 9. ຂ່າວສານທີ່ມິນເລີ ແລະ ຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວໄດ້ມອບນັ້ນ ປະກາດການສິ້ນສຸດຂອງ 2300 ວັນໃນດານີເອນ 8:14 ຊຶ່ງໃນນັ້ນ ເຈັດສິບອາທິດເປັນສ່ວນໜຶ່ງ. ການປະກາດຂອງແຕ່ລະຝ່າຍ ຕັ້ງຢູ່ເທິງການສໍາເລັດຄົບຖ້ວນຂອງສ່ວນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ຂອງຊ່ວງເວລາຄໍາພະຍາກອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອັນດຽວກັນ.” The Great Controversy, 351.

Don’t miss the inherent logic of this last passage. Laodicean Adventism does not teach the world that the Millerites thought the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary, for they, and any who wish to look at the historical record, know that the Millerites believed the sanctuary to be cleansed was the earth. The passage Laodicean Adventism wrests to their own destruction is “so Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire”, which they insist is the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen.

ຢ່າໄດ້ພາດຕົກຈາກເຫດຜົນອັນຢູ່ໃນຕົວຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນສຸດທ້າຍນີ້. ອັດເວນຕິສ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍບໍ່ໄດ້ສອນແກ່ໂລກວ່າ ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ເຄີຍເຊື່ອວ່າສະຖານບໍລິສຸດທີ່ຈະຖືກຊຳລະນັ້ນແມ່ນສະຖານບໍລິສຸດໃນສະຫວັນ, ເພາະວ່າພວກເຂົາ, ແລະທຸກຄົນທີ່ປາຖະໜາຈະພິຈາລະນາບັນທຶກທາງປະຫວັດສາດ, ຍ່ອມຮູ້ວ່າພວກມິນເລີໄຣຕ໌ເຊື່ອວ່າສະຖານບໍລິສຸດທີ່ຈະຖືກຊຳລະນັ້ນແມ່ນໂລກ. ຂໍ້ຄວາມທີ່ອັດເວນຕິສ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍບິດເບືອນໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງນັ້ນຄື “ດັ່ງນັ້ນ ມິນເລີ ແລະ ບັນດາຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວ ຈຶ່ງໄດ້ປະກາດວ່າ ໄລຍະເວລາຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ຍາວທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຊ່ວງສຸດທ້າຍທີ່ພຣະຄຳພີໄດ້ນຳອອກມາໃຫ້ເຫັນ ກຳລັງຈະສິ້ນສຸດລົງ”, ຊຶ່ງພວກເຂົາຍືນກະຕືລືລົ້ນວ່ານັ້ນແມ່ນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີຂອງດານີເອນ ບົດທີ່ແປດ ຂໍ້ທີ່ສິບສີ່.

Adventism’s own history books identify that the three hundred Millerite preachers ALL used the 1843 pioneer chart in their presentations, and it is crystal clear on the chart, in the rest of the historical testimony, that the “seven times,” (twenty-five hundred and twenty years), was the prophecy they identified as the “longest and last prophetic period,” which was “about to expire.” Due to their rebellion of 1863, when they rejected the foundation stone of the “seven times,” they now blindly insist that Sister White is re-writing established history in the passage from The Great Controversy.

ປຶ້ມປະຫວັດສາດຂອງ Adventism ເອງໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ນັກເທດຊາວ Millerite ຈຳນວນສາມຮ້ອຍຄົນທັງໝົດໄດ້ໃຊ້ແຜນພະຍາກອນຂອງຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ໃນການນຳສະເໜີຂອງພວກເຂົາ, ແລະໃນແຜນນັ້ນກໍແຈ້ງຊັດຢ່າງສຸດວ່າ, ໃນຄຳພະຍານທາງປະຫວັດສາດອື່ນໆທັງໝົດດ້ວຍ, “ເຈັດເວລາ,” (ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ), ແມ່ນຄຳພະຍາກອນທີ່ພວກເຂົາລະບຸວ່າເປັນ “ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຍາວທີ່ສຸດແລະເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ,” ຊຶ່ງ “ກຳລັງຈະໝົດລົງ.” ເນື່ອງຈາກການກະບົດຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1863, ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດສີລາພື້ນຖານຂອງ “ເຈັດເວລາ,” ບັດນີ້ພວກເຂົາຈຶ່ງຢືນຢັນຢ່າງມືດບອດວ່າ Sister White ກຳລັງຂຽນປະຫວັດສາດທີ່ຕັ້ງໝັ້ນແລ້ວຂຶ້ນໃໝ່ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນຈາກ The Great Controversy.

In verse one of Daniel chapter ten, Belteshazzar represents God’s people of the last days, and they understand both the question and answer of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen, that Sister White identifies as the foundation and central pillar of the Advent faith. The portrayal that Daniel represents in the verse, he is marking a distinction between God’s covenant people of the last days, and Laodicean Adventism, for they are those who understand the increase of knowledge in 1989.

ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງຂອງພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີສິບ, ເບນເທຊັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະພວກເຂົາເຂົ້າໃຈທັງຄຳຖາມແລະຄຳຕອບໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີແປດ ຂໍ້ທີສິບສາມ ແລະ ສິບສີ່, ຊຶ່ງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນຮາກຖານແລະເສົາຫຼັກກາງຂອງຄວາມເຊື່ອແອດເວນຕິສ. ພາບການນຳສະເໜີທີ່ດານີເອນເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂໍ້ນັ້ນ ແມ່ນລາວກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ແລະ ແອດເວນຕິສແຫ່ງລາໂອດີເກຍ, ເພາະວ່າພວກເຂົານັ້ນແມ່ນຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໃນປີ 1989.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> ໃນປີທີສາມແຫ່ງລາຊະການຂອງຊີຣັສ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ມີພຣະດຳລັດຫນຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍແກ່ດານີເອນ ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນຊື່ວ່າ ເບນເທຊັດຊາ; ແລະພຣະດຳລັດນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ ແຕ່ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ນັ້ນຍາວນານ; ແລະທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈພຣະດຳລັດນັ້ນ ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດ. ດານີເອນ 10:1.

Verse one is the beginning of the vision given by the Hiddekel River that ends in chapter twelve. It is there where we find the unsealing of the book of Daniel at the time of the end, so the representation of Daniel understanding both the “thing” and the “vision,” is connected with those who understand, and who are identified as the “wise,” in contrast with those who do not understand, and are identified as “wicked.” In verse ten of chapter twelve, the distinction between the two classes is represented.

ຂໍ້​ທີໜຶ່ງ​ແມ່ນ​ການ​ເລີ່ມ​ຕົ້ນ​ຂອງ​ນິມິດ​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ຢູ່​ແມ່ນ້ຳ Hiddekel ຊຶ່ງ​ສິ້ນ​ສຸດ​ລົງ​ໃນ​ບົດ​ທີ​ສິບ​ສອງ. ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ເຮົາ​ພົບ​ການ​ເປີດ​ຜະນຶກ​ຂອງ​ພຣະ​ທຳ​ດານີເອນ​ໃນ​ເວລາ​ຂອງ​ວາລະ​ສຸດທ້າຍ, ດັ່ງ​ນັ້ນ​ການ​ສະແດງ​ເຖິງ​ດານີເອນ​ທີ່​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທັງ “ສິ່ງນັ້ນ” ແລະ “ນິມິດ” ຈຶ່ງ​ເຊື່ອມ​ໂຍງ​ກັບ​ບັນດາ​ຜູ້​ທີ່​ເຂົ້າ​ໃຈ ແລະ​ຜູ້​ທີ່​ຖືກ​ລະບຸ​ວ່າ​ເປັນ “ຜູ້​ມີ​ປັນຍາ,” ອັນ​ກົງ​ກັນ​ຂ້າມ​ກັບ​ບັນດາ​ຜູ້​ທີ່​ບໍ່​ເຂົ້າ​ໃຈ ແລະ​ຖືກ​ລະບຸ​ວ່າ​ເປັນ “ຄົນ​ອະທຳ.” ໃນ​ຂໍ້​ທີ​ສິບ​ຂອງ​ບົດ​ທີ​ສິບ​ສອງ, ຄວາມ​ແຕກ​ຕ່າງ​ລະຫວ່າງ​ຄົນ​ສອງ​ພວກ​ນີ້​ຖືກ​ສະແດງ​ໄວ້.

> Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.

> ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວສະອາດ, ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທໍາຈະກະທໍາຄວາມອະທໍາຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຄົນອະທໍາຜູ້ໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຜູ້ມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ. ດານີເອນ 12:10.

The “wise” understand, and the wicked don’t understand, and the word translated as “understand” is the same word we identified in verse twenty-three of chapter nine. It is the Hebrew word “biyn,” which means to mentally separate. The wicked do not understand the increase of knowledge, for they are unwilling to make the mental separation of the two visions that are the truths which Belteshazzar is identified as understanding in verse one, when he is identified as Belteshazzar instead of Daniel. In verse one he is identified as God’s last day covenant people, and he is identified as those who understand the two visions, that God’s people are to make a mental distinction between. Jesus illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and in chapter twelve, the wise are those who understand the prophecy of twenty-three hundred years, and its direct relationship to “the longest and last” time prophecy, which is the twenty-five hundred and twenty years.

ບັນດາ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ເຂົ້າໃຈ, ແລະຄົນອະທໍາບໍ່ເຂົ້າໃຈ, ແລະຄໍາທີ່ແປວ່າ “ເຂົ້າໃຈ” ກໍແມ່ນຄໍາດຽວກັນກັບທີ່ພວກເຮົາໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ທີຊາວສາມຂອງບົດທີເກົ້າ. ຄໍານັ້ນຄືຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “biyn,” ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ການແຍກອອກດ້ວຍຈິດໃຈ. ຄົນອະທໍາບໍ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະກະທໍາການແຍກອອກດ້ວຍຈິດໃຈລະຫວ່າງນິມິດທັງສອງ, ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ເບນເທຊັດຊາ ຖືກລະບຸວ່າເປັນຜູ້ເຂົ້າໃຈໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງ, ເມື່ອລາວຖືກລະບຸວ່າເປັນເບນເທຊັດຊາແທນທີ່ຈະເປັນດານີເອນ. ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງ ລາວຖືກລະບຸວ່າເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະລາວຖືກລະບຸວ່າເປັນບັນດາຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈນິມິດທັງສອງ, ຊຶ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າພຶງກະທໍາການຈໍາແນກດ້ວຍຈິດໃຈລະຫວ່າງນິມິດນັ້ນ. ພຣະເຢຊູຊົງສະແດງເຖິງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງໂດຍອ້າງອີງກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ, ແລະໃນບົດທີສິບສອງ, ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາແມ່ນຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈຄໍາພະຍາກອນເລື່ອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ, ແລະຄວາມສຳພັນໂດຍກົງຂອງມັນກັບຄໍາພະຍາກອນເວລາ “ທີ່ຍາວນານທີ່ສຸດ ແລະ ສຸດທ້າຍ,” ຊຶ່ງຄືສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ.

We will continue our study of Daniel’s last vision in the next article.

ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ.

> My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.

> ປະຊາກອນຂອງເຮົາພິນາດໄປເພາະຂາດຄວາມຮູ້; ເພາະເຈົ້າໄດ້ປະຕິເສດຄວາມຮູ້, ເຮົາຈະປະຕິເສດເຈົ້າເຊັ່ນກັນ ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະບໍ່ເປັນປະໂລຫິດໃຫ້ເຮົາອີກຕໍ່ໄປ; ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ລືມພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ, ເຮົາຈະລືມລູກຫຼານຂອງເຈົ້າເຊັ່ນກັນ. Hosea 4:6.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:5–10.

> ພວກທ່ານກໍເໝືອນກັນ, ເປັນດັ່ງຫີນທີ່ມີຊີວິດ, ກຳລັງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເປັນພະນິເວດຝ່າຍວິນຍານ, ເປັນພວກປຸໂຣຫິດອັນບໍລິສຸດ, ເພື່ອຖວາຍບັນດາເຄรື່ອງບູຊາຝ່າຍວິນຍານ, ອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. ເຫດສະນັ້ນຈຶ່ງມີຂໍ້ຄວາມໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາວາງສິລາຫົວມຸມເອກໄວ້ໃນຊີໂອນ, ຊຶ່ງຖືກຄັດເລືອກ, ປະເສີດຍິ່ງ: ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງ ຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ອັບອາຍ. ສະນັ້ນສຳລັບພວກທ່ານຜູ້ທີ່ເຊື່ອ ພຣະອົງຊົງປະເສີດຍິ່ງ: ແຕ່ສຳລັບພວກທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ຫີນທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ປະຕິເສດນັ້ນ, ຫີນດຽວກັນນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນຫົວມຸມສຳຄັນ, ແລະເປັນຫີນທີ່ເຮັດໃຫ້ສະດຸດ, ແລະເປັນຜາທີ່ເຮັດໃຫ້ຂຸ່ນເຄືອງ, ແມ່ນແກ່ພວກທີ່ສະດຸດເພາະພຣະຄຳ, ໂດຍເປັນຄົນບໍ່ເຊື່ອຟັງ: ຊຶ່ງພວກເຂົາກໍຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອການນັ້ນເໝືອນກັນ. ແຕ່ພວກທ່ານເປັນຊາດພັນທີ່ຖືກຄັດເລືອກ, ເປັນພວກປຸໂຣຫິດແຫ່ງກະສັດ, ເປັນຊົນຊາດອັນບໍລິສຸດ, ເປັນຊົນຊາດສະເພາະຂອງພຣະອົງ; ເພື່ອພວກທ່ານຈະໄດ້ປະກາດກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານອອກຈາກຄວາມມືດ ເຂົ້າສູ່ແສງສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ: ຊຶ່ງໃນອະດີດພວກທ່ານບໍ່ເປັນຊົນຊາດ, ແຕ່ບັດນີ້ເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ: ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ, ແຕ່ບັດນີ້ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາແລ້ວ. 1 Peter 2:5–10.

> And account that the longsuffering of our Lord is salvation; even as our beloved brother Paul also according to the wisdom given unto him hath written unto you; As also in all his epistles, speaking in them of these things; in which are some things hard to be understood, which they that are unlearned and unstable wrest, as they do also the other scriptures, unto their own destruction. Ye therefore, beloved, seeing ye know these things before, beware lest ye also, being led away with the error of the wicked, fall from your own stedfastness. 2 Peter 3:15–17.

> ແລະຈົ່ງນັບຖືຄວາມອົດກັ້ນຍາວນານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາວ່າເປັນຄວາມລອດ; ດັ່ງທີ່ໂປໂລ ພີ່ນ້ອງທີ່ຮັກຂອງເຮົາ ກໍໄດ້ຂຽນມາເຖິງພວກທ່ານຕາມສະຕິປັນຍາທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ທ່ານນັ້ນ; ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຈົດໝາຍທຸກສະບັບຂອງທ່ານເຖິງເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້; ໃນຈົດໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນມີບາງຂໍ້ຄວາມທີ່ເຂົ້າໃຈໄດ້ຍາກ, ຊຶ່ງຄົນທີ່ຂາດຄວາມຮູ້ແລະບໍ່ໝັ້ນຄົງໄດ້ບິດເບືອນເສຍ, ເໝືອນດັ່ງພວກເຂົາບິດເບືອນພຣະຄຳພີອື່ນໆດ້ວຍ, ຈົນເຖິງຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ. ເຫດສະນັ້ນ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເມື່ອຮູ້ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ່ວງໜ້າແລ້ວ, ຈົ່ງລະວັງ ຢ່າໃຫ້ຖືກນຳພາໄປດ້ວຍຄວາມຫຼົງຜິດຂອງຄົນຊົ່ວ ແລະຕົກໄປຈາກຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຕົນເອງ. 2 ເປໂຕ 3:15–17.

> Of these things put them in remembrance, charging them before the Lord that they strive not about words to no profit, but to the subverting of the hearers. Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. But shun profane and vain babblings: for they will increase unto more ungodliness. 2 Timothy 2:14–16.

> ຈົ່ງເຕືອນເຂົາທັງຫລາຍເຖິງສິ່ງເຫລົ່ານີ້ ໂດຍກຳຊັບເຂົາຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າວ່າ ຢ່າໂຕ້ຖຽງກັນເຣື່ອງຖ້ອຍຄຳອັນບໍ່ເປັນປະໂຫຍດ ຊຶ່ງມີແຕ່ຈະນຳໄປສູ່ການທຳລາຍຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນ. ຈົ່ງພາກພຽນສະແດງຕົນເອງຕໍ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ເປັນຜູ້ທີ່ຊົງຮັບຮອງແລ້ວ ເປັນຄົນງານຜູ້ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງອາຍ ຜູ້ແບ່ງແຍກພຣະວາຈາແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແຕ່ຈົ່ງຫລີກເວັ້ນຖ້ອຍຄຳອັນຫຍາບຊ້າແລະໄຮ້ສາລະ ເພາະວ່າສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນຈະນຳໄປສູ່ຄວາມອະທຳຍິ່ງຂຶ້ນ. 2 ຕີໂມທຽວ 2:14–16

Back to Articles