Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Three

ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເກຍ - ເລກທີ ຊາວສາມ

Number Twenty-Three

ເລກ ຊາວສາມ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 4, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

In article twenty-two I wrote, “Then in chapter eleven, the genealogy of the chosen people is represented by ten names from Shem to Abram. Chapter eleven is the story of the tower of Babel, but also the genealogy of the chosen people, as represented by Abraham. Chapter eleven introduces a chosen people who were to enter into a threefold covenant with God. The third and final step was the sacrifice of Isaac in chapter twenty-two. Chapter “eleven” is the alpha beginning and chapter “twenty-two” is the omega ending. The faith required to hear God’s voice in the meaning of names, is no different than the faith required to hear His voice in the numbering of His Word.”

ໃນບົດຄວາມທີຊາວສອງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂຽນວ່າ, “ຈາກນັ້ນໃນບົດທີສິບເອັດ, ລໍາດັບເຊື້ອສາຍຂອງປະຊາຊົນທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໂດຍຊື່ສິບຊື່ຈາກ Shem ເຖິງ Abram. ບົດທີສິບເອັດແມ່ນເລື່ອງຂອງຫໍຄອຍ Babel, ແຕ່ກໍເປັນລໍາດັບເຊື້ອສາຍຂອງປະຊາຊົນທີ່ຖືກຊົງເລືອກດ້ວຍ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Abraham. ບົດທີສິບເອັດໄດ້ນໍາເຂົ້າປະຊາຊົນທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ຜູ້ຊຶ່ງຈະເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາສາມຊັ້ນກັບພຣະເຈົ້າ. ຂັ້ນທີສາມ ແລະ ຂັ້ນສຸດທ້າຍ ຄືການຖວາຍ Isaac ເປັນບູຊາໃນບົດທີຊາວສອງ. ບົດ “ສິບເອັດ” ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ alpha ແລະ ບົດ “ຊາວສອງ” ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດ omega. ຄວາມເຊື່ອທີ່ຈໍາເປັນເພື່ອຈະໄດ້ຍິນພຣະສຽງຂອງພຣະອົງໃນຄວາມໝາຍຂອງຊື່ຕ່າງໆ, ບໍ່ແຕກຕ່າງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອທີ່ຈໍາເປັນເພື່ອຈະໄດ້ຍິນພຣະສຽງຂອງພຣະອົງໃນການນັບເລກແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ.”

Chapter eleven presents the covenant of Cain, and the covenant of Abel. We have repeatedly shown through the years that the prophetic characteristics of the tower of Babel represent a counterfeit covenant. After the flood, there was a change of dispensations from worshipping at the gate of Eden before the flood, and after the flood, worship was to be at an altar. The altar had specific biblical requirements. It needed to be erected of natural stone, with no human chipping or chiseling the stone. It had to be rock upon rock, with no mortar.

ບົດທີສິບເອັດນຳສະເໜີພັນທະສັນຍາຂອງກາອິນ ແລະ ພັນທະສັນຍາຂອງອາເບນ. ຕະຫຼອດຫຼາຍປີມານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ສະແດງຢ່າງຊ້ຳໆວ່າ ລັກສະນະທາງພະຍາກອນຂອງຫໍບາເບນເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາປອມ. ຫຼັງຈາກນ້ຳຖ້ວມແລ້ວ ໄດ້ມີການປ່ຽນແປງຍຸກການຈັດສັນ ຈາກການນະມັດສະການຢູ່ທີ່ປະຕູເອເດນກ່ອນນ້ຳຖ້ວມ ແລະ ຫຼັງນ້ຳຖ້ວມ ການນະມັດສະການຕ້ອງກະທຳຢູ່ທີ່ແທ່ນບູຊາ. ແທ່ນບູຊານັ້ນມີຂໍ້ກຳນົດສະເພາະຕາມພຣະຄຳພີ. ມັນຕ້ອງຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍຫີນທຳມະຊາດ ໂດຍບໍ່ມີການກະເທາະ ຫຼື ການສະກັດແຕ່ງຫີນໂດຍມືມະນຸດ. ມັນຕ້ອງເປັນຫີນຊ້ອນເທິງຫີນ ໂດຍບໍ່ມີປູນປະສານ.

The purpose of the tower was to make Nimrod’s cohorts a name, which represents character. In the tower we see man attempting to save themselves, and lifting themselves up as the gods of heaven. The tower is a symbol of a church that thinks it can save itself, and thinks that it should be lifted up, as the ten kings do in Psalm 83, when they lift up the papal head at the evil confederacy of Bible prophecy, which takes place at the Sunday law.

ຈຸດປະສົງຂອງຫໍຄອຍນັ້ນຄືເພື່ອໃຫ້ພວກພັນພວກຂອງນິມໂຣດສ້າງຊື່ໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະນິໄສ. ໃນຫໍຄອຍນັ້ນ ພວກເຮົາເຫັນມະນຸດພະຍາຍາມຊ່ວຍໃຫ້ຕົນເອງພົ້ນລອດ ແລະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນເປັນດັ່ງພະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ. ຫໍຄອຍນັ້ນເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິດຈັກໜຶ່ງທີ່ຄິດວ່າຕົນເອງສາມາດຊ່ວຍຕົນເອງໃຫ້ພົ້ນລອດໄດ້ ແລະຄິດວ່າຕົນເອງຄວນຖືກຍົກຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ກະສັດສິບອົງໄດ້ກະທຳໃນ Psalm 83 ເມື່ອພວກເຂົາຍົກຫົວສັນຕະປາປາຂຶ້ນໃນສະຫະພັນອັນຊົ່ວຮ້າຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. Psalms 83:1, 2.

> ເພງ ຫຼື ບົດສັນລະເສີນຂອງອາສາຟ. ໂອ ພຣະເຈົ້າເອີຍ, ຂໍຢ່າຊົງນິ່ງງຽບ; ຂໍຢ່າຊົງສະງົບ, ແລະ ຂໍຢ່າຊົງຢູ່ນິ່ງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າເອີຍ. ເພາະເບິ່ງແມ, ບັນດາສັດຕູຂອງພຣະອົງກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍຂຶ້ນ; ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ກຽດຊັງພຣະອົງໄດ້ເງີຍຫົວຂຶ້ນ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 83:1, 2.

The world had just been destroyed by Noah’s flood, and the reason God identified the closing probation on the antediluvian world was that man’s thoughts had become evil continually. The Bible speaks of unity in various ways, one of which is to see “eye to eye.” Can two walk together, except they be agreed?

ໂລກໄດ້ຖືກທໍາລາຍໄປພຽງແຕ່ໂດຍນໍ້າຖ້ວມໃນສະໄໝຂອງໂນອາ, ແລະເຫດຜົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງລະບຸວ່າເວລາແຫ່ງການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນສໍາລັບໂລກກ່ອນນໍ້າຖ້ວມໄດ້ມາເຖິງນັ້ນ ກໍເພາະວ່າຄວາມຄິດຂອງມະນຸດໄດ້ກາຍເປັນຄວາມຊົ່ວຢູ່ເນື່ອງນິດ. ພຣະຄໍາພີກ່າວເຖິງຄວາມເປັນນໍ້າໜຶ່ງໃຈດຽວໃນຫຼາຍລັກສະນະ, ໜຶ່ງໃນນັ້ນຄືການເຫັນ “ຕາຕໍ່ຕາ.” ສອງຄົນຈະເດີນໄປດ້ວຍກັນໄດ້ຫຼື ນອກຈາກວ່າພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພ້ອມກັນ?

> Now I beseech you, brethren, by the name of our Lord Jesus Christ, that ye all speak the same thing, and that there be no divisions among you; but that ye be perfectly joined together in the same mind and in the same judgment. 1 Corinthians 1:10.

> ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນພວກທ່ານ, ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ໂດຍພຣະນາມແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ, ໃຫ້ພວກທ່ານທຸກຄົນກ່າວເປັນສຽງດຽວກັນ, ແລະຢ່າໃຫ້ມີການແຕກແຍກກັນໃນພວກທ່ານ; ແຕ່ຈົ່ງຖືກຜູກພັນເຂົ້າເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນຢ່າງສົມບູນ ໃນຄວາມຄິດດຽວກັນ ແລະໃນຄຳຕັດສິນດຽວກັນ. 1 ໂກຣິນໂທ 1:10

When God confused the language at the judgment upon Nimrod’s kingdom, it identifies that prior to the confusion, they were all in unity, and therefore they were all the same character, and that character was a religion based upon human works—as opposed to those in the very same chapter that are represented by Abraham. Shem was a faithful soul in the time of Nimrod. Historians point to Shem as the one who killed Nimrod, the mighty rebel before the Lord. The point stands without the historian’s ideas, for Shem is a covenant man, who traces his blood to Noah, a covenant man, who traces his blood back to Seth, another covenant man, who came into covenant history to replace his brother Abel, who was another covenant man who was a direct descendant of Adam.

ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງໃຫ້ພາສາສັບສົນໃນການພິພາກສາເໜືອອານາຈັກຂອງ Nimrod, ນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າກ່ອນການສັບສົນນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດຈຶ່ງມີລັກສະນະອັນດຽວກັນ, ແລະລັກສະນະນັ້ນຄືສາສະໜາທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຜົນງານຂອງມະນຸດ—ຕົງກັນຂ້າມກັບບຸກຄົນໃນບົດດຽວກັນນັ້ນທີ່ຖືກນໍາສະເໜີໂດຍ Abraham. Shem ເປັນຈິດວິນຍານທີ່ສັດຊື່ໃນສະໄໝຂອງ Nimrod. ນັກປະຫວັດສາດຊີ້ໄປຫາ Shem ວ່າເປັນຜູ້ທີ່ຂ້າ Nimrod, ຜູ້ກະບົດຜູ້ມີອໍານາດຕໍ່ພຣະພັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ປະເດັນນີ້ຍັງຄົງຕັ້ງຢູ່ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງອາໄສຄວາມຄິດເຫັນຂອງນັກປະຫວັດສາດ, ເພາະວ່າ Shem ເປັນຄົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ສືບສາຍເລືອດຂອງຕົນໄປຫາ Noah, ຄົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ສືບສາຍເລືອດຂອງຕົນຍ້ອນກັບໄປຫາ Seth, ອີກຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເປັນຄົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາຢູ່ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາເພື່ອແທນທີ່ນ້ອງຊາຍຂອງຕົນ Abel, ຜູ້ທີ່ເປັນອີກຄົນໜຶ່ງແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ເປັນຜູ້ສືບສາຍໂດຍກົງຈາກ Adam.

Genesis eleven is the great controversy between Christ and Satan, in the context of a covenant of life and a covenant of death. Nimrod represents the great hunter before the Lord, for he represents a church that has many devotees. Abram, through Shem, represents a church that has but few devotees. Shem was the covenant man when Nimrod was building his tower, but the two covenants in chapter eleven are represented not by Shem and Nimrod, but by Nimrod and Abraham. Paul clearly identifies this prophetic rule.

ປະຖົມມະການ ບົດທີ 11 ແມ່ນການໂຕ້ຖຽງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ລະຫວ່າງພຣະຄຣິດແລະຊາຕານ ໃນບໍລິບົດຂອງພັນທະສັນຍາແຫ່ງຊີວິດ ແລະພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ນິມໂຣດເປັນນາຍພານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເພາະວ່າເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິດຕະຈັກໜຶ່ງທີ່ມີຜູ້ອຸທິດຕົນຈໍານວນຫຼາຍ. ອັບຣາມ ໂດຍທາງເຊມ ເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິດຕະຈັກໜຶ່ງທີ່ມີຜູ້ອຸທິດຕົນພຽງແຕ່ໜ້ອຍ. ເຊມເປັນຄົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນເວລາທີ່ນິມໂຣດກໍາລັງສ້າງຫໍຄອຍຂອງເຂົາ, ແຕ່ພັນທະສັນຍາສອງປະການໃນບົດທີ 11 ນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຊມແລະນິມໂຣດ, ແຕ່ໂດຍນິມໂຣດແລະອັບຣາຮາມ. ໂປໂລໄດ້ລະບຸກົດເກນແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນນີ້ຢ່າງຊັດເຈນ.

> For this Melchisedec, king of Salem, priest of the most high God, who met Abraham returning from the slaughter of the kings, and blessed him; To whom also Abraham gave a tenth part of all; first being by interpretation King of righteousness, and after that also King of Salem, which is, King of peace; Without father, without mother, without descent, having neither beginning of days, nor end of life; but made like unto the Son of God; abideth a priest continually. Now consider how great this man was, unto whom even the patriarch Abraham gave the tenth of the spoils.

> ເພາະວ່າ ເມນຄີເຊເດັກ ຜູ້ນີ້, ກະສັດແຫ່ງຊາເລັມ, ປະໂຣຫິດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດ, ຜູ້ໄດ້ອອກໄປພົບ ອັບຣາຮາມ ເມື່ອທ່ານກັບມາຈາກການປາບກະສັດທັງຫຼາຍ ແລະໄດ້ອວຍພອນແກ່ທ່ານ; ແລະ ອັບຣາຮາມ ກໍໄດ້ຖວາຍສ່ວນສິບຂອງທຸກສິ່ງແກ່ທ່ານ; ຕາມຄວາມໝາຍຂອງນາມນັ້ນ ທ່ານເປັນກ່ອນອື່ນ “ກະສັດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ” ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍເປັນ “ກະສັດແຫ່ງຊາເລັມ” ຄື “ກະສັດແຫ່ງສັນຕິສຸກ”; ບໍ່ມີບິດາ, ບໍ່ມີມານດາ, ບໍ່ມີລຳດັບເຊື້ອສາຍ, ບໍ່ມີທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງວັນເວລາ ຫຼື ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງຊີວິດ; ແຕ່ໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເໝືອນກັບພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະດຳລົງຢູ່ເປັນປະໂຣຫິດຕະຫຼອດໄປ. ບັດນີ້ ຈົ່ງພິຈາລະນາເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຜູ້ນີ້ ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ ອັບຣາຮາມ ຜູ້ເປັນບັນພະບຸລຸດ ກໍຍັງໄດ້ຖວາຍສ່ວນສິບຈາກຂອງທີ່ຍຶດມາໄດ້ແກ່ທ່ານ.

> And verily they that are of the sons of Levi, who receive the office of the priesthood, have a commandment to take tithes of the people according to the law, that is, of their brethren, though they come out of the loins of Abraham:

> ແລະແທ້ຈິງແລ້ວ ບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງເລວີ ຜູ້ຮັບຕຳແໜ່ງປະໂລຫິດ ກໍມີພຣະບັນຍັດໃຫ້ຮັບສ່ວນສິບຈາກປະຊາຊົນຕາມພຣະບັນຍັດ ຄື ຈາກພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາກໍອອກມາຈາກບັ້ນແອວຂອງອັບຣາຮາມ:

> But he whose descent is not counted from them received tithes of Abraham, and blessed him that had the promises. And without all contradiction the less is blessed of the better. And here men that die receive tithes; but there he receiveth them, of whom it is witnessed that he liveth. And as I may so say, Levi also, who receiveth tithes, payed tithes in Abraham. For he was yet in the loins of his father, when Melchisedec met him. Hebrews 7:1–10.

> ແຕ່ຜູ້ທີ່ຊາດກຳເນີດຂອງທ່ານບໍ່ໄດ້ນັບເຂົ້າໃນພວກເຂົາ ໄດ້ຮັບສ່ວນສິບຈາກອັບຣາຮາມ ແລະໄດ້ອວຍພອນແກ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພຣະສັນຍານັ້ນ. ແລະໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງໃດໆເລີຍ ຜູ້ທີ່ຕໍ່າກວ່າຍ່ອມໄດ້ຮັບພອນຈາກຜູ້ທີ່ປະເສີດກວ່າ. ແລະໃນທີ່ນີ້ ມະນຸດຜູ້ຕ້ອງຕາຍເປັນຜູ້ຮັບສ່ວນສິບ; ແຕ່ໃນທີ່ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບສ່ວນສິບນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ມີຄຳພະຍານວ່າທ່ານມີຊີວິດຢູ່. ແລະເພື່ອຈະກ່າວດັ່ງນີ້ກໍໄດ້ວ່າ ເລວີຜູ້ຮັບສ່ວນສິບ ກໍໄດ້ຖວາຍສ່ວນສິບໃນອັບຣາຮາມເຊັ່ນກັນ. ເພາະວ່າເມື່ອເມັນຄີເຊເດັກໄດ້ພົບອັບຣາຮາມນັ້ນ ເລວີຍັງຢູ່ໃນບັ້ນເອວຂອງບິດາຂອງຕົນ. ເຮັບເຣີ 7:1–10.

There is a great deal of present truth in the subject of Melchizedek, but I am simply identifying that Paul teaches directly that the prophetic characteristics of covenant men, and by that, I mean, men and women in the inspired testimony whose scriptural testimony is identifying a waymark in the prophetic line of God’s covenant with mankind. Paul teaches that Melchizedek, who lived before the Levitical priesthood was established at Sinai, and therefore over four hundred years before there was a Levitical priesthood, had accepted tithe from Levi. In order to be in the Levitical priesthood, you had to be a Levite who could prove his blood descent from Levi. Melchizedek could not show his descent was from the line of Levi, for Levi was not yet born.

ມີຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປະຈຸບັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຢູ່ໃນຫົວຂໍ້ເຣື່ອງເມນຄີເຊເດັກ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າພຽງແຕ່ກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໂປໂລໄດ້ສອນໂດຍກົງວ່າ ລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງມະນຸດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ແລະດ້ວຍຄຳນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໝາຍເຖິງ ບັນດາຊາຍແລະຍິງໃນພະຍານທີ່ໄດ້ຮັບດົນໃຈ ຜູ້ຊຶ່ງຄຳພະຍານຕາມພຣະຄຳພີຂອງເຂົາກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງຫຼັກໝາຍໜຶ່ງໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດຊາດ. ໂປໂລສອນວ່າ ເມນຄີເຊເດັກ, ຜູ້ຊຶ່ງມີຊີວິດຢູ່ກ່ອນທີ່ລະບົບປຸໂຣຫິດເລວີຈະຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນທີ່ຊີນາຍ, ແລະເພາະສະນັ້ນກ່ອນທີ່ຈະມີປຸໂຣຫິດເລວີເຖິງສີ່ຮ້ອຍກວ່າປີ, ໄດ້ຮັບສ່ວນສິບຈາກເລວີແລ້ວ. ເພື່ອຈະຢູ່ໃນລະບົບປຸໂຣຫິດເລວີ, ທ່ານຈະຕ້ອງເປັນຄົນເລວີຜູ້ສາມາດພິສູດການສືບສາຍເລືອດຂອງຕົນຈາກເລວີໄດ້. ເມນຄີເຊເດັກບໍ່ສາມາດສະແດງໄດ້ວ່າການສືບສາຍຂອງຕົນມາຈາກສາຍເລວີ, ເພາະວ່າເລວີຍັງບໍ່ທັນເກີດ.

The line of prophecy that represents God’s covenant with Adam and Eve is actually two covenants. The first was a covenant of life with a simple test. After the fall and the failed test, the next covenant included the blood of a lamb in order to provide clothing. Then there was God’s covenant with mankind, represented by the rainbow, Noah and altar worship. Then there was Genesis eleven where God’s covenant with a chosen people, who would be called Hebrews began. In each of those stories the biblical characters are covenant men or women.

ແນວແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບອາດາມແລະເອວາ ແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນສອງພັນທະສັນຍາ. ພັນທະສັນຍາປະການທຳອິດແມ່ນພັນທະສັນຍາແຫ່ງຊີວິດ ພ້ອມກັບການທົດສອບອັນງ່າຍດາຍ. ຫຼັງຈາກການຕົກລົງໃນບາບ ແລະການທົດສອບທີ່ລົ້ມເຫຼວແລ້ວ, ພັນທະສັນຍາຖັດໄປໄດ້ລວມເອົາເລືອດຂອງລູກແກະ ເພື່ອຈັດຫາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກໍມີພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດຊາດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຮຸ້ງກິນນ້ຳ, ໂນອາ ແລະການນະມັດສະການທີ່ແທ່ນບູຊາ. ຕໍ່ມາກໍມີປະຖົມມະການ ບົດ 11 ບ່ອນທີ່ພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຖືກເອີ້ນວ່າພວກເຮັບເຣີ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ. ໃນແຕ່ລະເລື່ອງເຫຼົ່ານັ້ນ ບຸກຄົນໃນພຣະຄຳພີເປັນຊາຍຫຼືຍິງແຫ່ງພັນທະສັນຍາ.

In Genesis eleven, the beginning of the covenant of life with a chosen people is set forth, and it is set forth, right where Nimrod establishes the covenant of death, as represented by the bricks and mortar, that were the counterfeit of the unchiseled rocks and no mortar represented by the altar. Sister White informs us the altar represents Christ, thus Nimrod’s religion, which is a counterfeit religion, represents a counterfeit Christ.

ໃນປະຖົມມະການ ບົດທີ 11 ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງຊີວິດກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້, ແລະມັນຖືກສະແດງໄວ້ໃນບ່ອນດຽວກັນກັບທີ່ນິມໂຣດໄດ້ສ້າງຕັ້ງພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອິດແລະປູນ, ຊຶ່ງເປັນຂອງປອມຂອງຫີນທີ່ບໍ່ໄດ້ສະກັດແຕ່ງ ແລະການບໍ່ໃຊ້ປູນ ອັນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແທ່ນບູຊາ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ແທ່ນບູຊາເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດ; ດັ່ງນັ້ນ ສາສະໜາຂອງນິມໂຣດ, ຊຶ່ງເປັນສາສະໜາປອມ, ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດປອມ.

> And they said one to another, Go to, let us make brick, and burn them thoroughly. And they had brick for stone, and slime had they for mortar. Genesis 11:3.

> ແລະພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າແກ່ກັນແລະກັນວ່າ, “ມາເຖີດ, ໃຫ້ພວກເຮົາເຮັດດິນຈີ່ ແລະເຜົາມັນໃຫ້ສຸກດີ.” ແລະພວກເຂົາໃຊ້ດິນຈີ່ແທນຫີນ, ແລະໃຊ້ຢາງມະຕອຍແທນປູນ. ປະຖົມມະການ 11:3.

> And if thou wilt make me an altar of stone, thou shalt not build it of hewn stone: for if thou lift up thy tool upon it, thou hast polluted it. Exodus 20:25.

> ແລະຖ້າເຈົ້າຈະສ້າງແທ່ນບູຊາເຮັດດ້ວຍຫີນໃຫ້ແກ່ເຮົາ ເຈົ້າຢ່າສ້າງມັນດ້ວຍຫີນທີ່ສະກັດແຕ່ງແລ້ວ; ເພາະຖ້າເຈົ້າຍົກເຄື່ອງມືຂອງເຈົ້າຂຶ້ນເທິງມັນ ເຈົ້າກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນມົນທິນແລ້ວ. ອົບພະຍົບ 20:25.

> “We are in danger of mingling the sacred and the common. The holy fire from God is to be used in our efforts. The true altar is Christ; the true fire is the Holy Spirit. This is our inspiration. It is only as the Holy Spirit leads and guides a man that he is a safe counselor. If we turn aside from God and from His chosen ones to inquire at strange altars we shall be answered according to our works.” Selected Messages, book 3, 300.

> “ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍທີ່ຈະນຳເອົາສິ່ງສັກສິດມາປະປົນກັບສິ່ງສາມັນ. ໄຟບໍລິສຸດຈາກພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງຖືກໃຊ້ໃນຄວາມພາກພຽນຂອງພວກເຮົາ. ແທ່ນບູຊາທີ່ແທ້ຈິງຄືພຣະຄຣິດ; ໄຟທີ່ແທ້ຈິງຄືພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ນີ້ແມ່ນແຮງດົນໃຈຂອງພວກເຮົາ. ກໍແຕ່ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດນຳພາແລະຊີ້ນຳມະນຸດຄົນໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ ຄົນນັ້ນຈຶ່ງເປັນທີ່ປຶກສາທີ່ປອດໄພໄດ້. ຖ້າພວກເຮົາຫັນອອກຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະຈາກຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກໄວ້ ເພື່ອໄປສອບຖາມທີ່ແທ່ນບູຊາແປກປະຫຼາດ ພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບຄຳຕອບຕາມການກະທຳຂອງພວກເຮົາ.” Selected Messages, book 3, 300.

Among other truths, one of the lessons that is derived prophetically from Genesis eleven is that it represents the beginning of a prophetic line. The flood of Noah marks a prophetic separation. When Noah left the ark there was to be a new method of worship, and the method of worship always produces two classes of worshippers, as set forth in the history of Cain and Abel. Genesis eleven is a new world, with a beginning history that becomes the foundational story of the ending history, as God’s last day covenant people call the eleventh-hour workers out of Babylon during the Sunday law crisis. Nimrod is the man of sin during the Sunday law crisis, and Shem, who is Abraham is the man of God in that very same crisis. Genesis eleven’s scattering and confusion of languages, began soon after Noah left the ark. The theme of chapter eleven is the two covenants, and the story reaches its conclusion when the third step of the Abrahamic covenant is set forth in chapter twenty-two.

ໃນບັນດາຄວາມຈິງອື່ນໆ, ບົດຮຽນປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກດຶງອອກມາໃນທາງຄຳພະຍາກອນຈາກ ປະຖົມມະການ ບົດທີ 11 ກໍຄື ມັນເປັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ນ້ຳຖ້ວມໃນສະໄໝຂອງໂນອາເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການແຍກອອກໃນທາງຄຳພະຍາກອນ. ເມື່ອໂນອາອອກຈາກນາວາ ຈະຕ້ອງມີວິທີການນະມັດສະການແບບໃໝ່, ແລະວິທີການນະມັດສະການນັ້ນຍ່ອມກ່ອດໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກສະເໝີ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສຳແດງໄວ້ໃນປະຫວັດຂອງຄາອິນ ແລະ ອາເບນ. ປະຖົມມະການ ບົດທີ 11 ເປັນໂລກໃໝ່ໜຶ່ງ, ພ້ອມດ້ວຍປະຫວັດແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນ ຊຶ່ງກາຍເປັນເລື່ອງລາວພື້ນຖານຂອງປະຫວັດໃນຕອນສຸດທ້າຍ, ເມື່ອປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ ເອີ້ນຄົນງານໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດອອກຈາກບາບີໂລນ ໃນລະຫວ່າງວິກິດແຫ່ງກົດຫມາຍວັນອາທິດ. ນິມໂຣດແມ່ນຄົນບາບໃນລະຫວ່າງວິກິດແຫ່ງກົດຫມາຍວັນອາທິດ, ແລະ ເຊມ, ຜູ້ຄືອັບຣາຮາມ ແມ່ນຄົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວິກິດດຽວກັນນັ້ນ. ການກະຈາຍອອກ ແລະ ຄວາມສັບສົນແຫ່ງພາສາໃນ ປະຖົມມະການ ບົດທີ 11 ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນໄມ່ດົນຫຼັງຈາກໂນອາອອກຈາກນາວາ. ຫົວຂໍ້ຂອງບົດທີ 11 ຄືພັນທະສັນຍາສອງປະການ, ແລະເລື່ອງລາວນີ້ບັນລຸບົດສະຫຼຸບຂອງມັນ ເມື່ອຂັ້ນຕອນທີສາມຂອງພັນທະສັນຍາອັບຣາຮາມໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນບົດທີ 22.

Chapter eleven is the alpha history of the line of Abraham that reaches omega history in chapter twenty-two. The beginning story of Nimrod’s Babel and the ending story of the offering of Isaac, both represent the final judgment upon mankind. The line begins at Nimrod’s tower, and extends to the offering of Isaac, and the line culminates in two opposite offerings. Nimrod’s offering receives God’s executive judgment, and Abraham’s judgment receives God’s blessing. Nimrod is the alpha of chapter eleven and Abraham is the omega of chapter twenty-two. The omega is always greater, by at least twenty-two times according to the Hebrew alphabet, and the power manifested in confusing the languages and scattering the nations abroad, was far exceeded by the power of the cross. Nimrod’s tower represents the Twin Towers of 9/11 and the offering of Isaac represents the Sunday law.

ບົດທີ​ສິບເອັດ​ແມ່ນ​ປະຫວັດສາດ alpha ຂອງ​ສາຍເຊື້ອ​ອັບຣາຮາມ ຊຶ່ງ​ໄປເຖິງ​ປະຫວັດສາດ omega ໃນ​ບົດທີ​ຊາວສອງ. ເລື່ອງ​ໃນ​ຕອນ​ຕົ້ນ​ຂອງ​ບາເບນ​ຂອງ​ນິມໂຣດ ແລະ​ເລື່ອງ​ໃນ​ຕອນ​ທ້າຍ​ຂອງ​ການ​ຖວາຍ​ອີຊາກ ທັງ​ສອງ​ລ້ວນ​ເປັນ​ຕົວແທນ​ຂອງ​ການ​ພິພາກສາ​ຄັ້ງ​ສຸດທ້າຍ​ເຫນືອ​ມະນຸດຊາດ. ສາຍນີ້​ເລີ່ມຕົ້ນ​ທີ່​ຫໍຄອຍ​ຂອງ​ນິມໂຣດ ແລະ​ຂະຫຍາຍ​ໄປເຖິງ​ການ​ຖວາຍ​ອີຊາກ, ແລະ​ສາຍນີ້​ສິ້ນສຸດ​ລົງ​ໃນ​ການ​ຖວາຍ​ສອງ​ຢ່າງ​ທີ່​ຕົງກັນຂ້າມ. ການ​ຖວາຍ​ຂອງ​ນິມໂຣດ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ພິພາກສາ​ບັງຄັບ​ຂອງ​ພຣະເຈົ້າ, ແລະ​ການ​ພິພາກສາ​ຂອງ​ອັບຣາຮາມ​ໄດ້​ຮັບ​ພຣະພອນ​ຂອງ​ພຣະເຈົ້າ. ນິມໂຣດ​ແມ່ນ alpha ຂອງ​ບົດທີ​ສິບເອັດ ແລະ​ອັບຣາຮາມ​ແມ່ນ omega ຂອງ​ບົດທີ​ຊາວສອງ. omega ຍ່ອມ​ຍິ່ງໃຫຍ່​ກວ່າ​ສະເໝີ, ຢ່າງ​ນ້ອຍ​ສອງສິບສອງ​ເທົ່າ​ຕາມ​ອັກສອນ​ເຮັບເຣີ, ແລະ​ລິດອຳນາດ​ທີ່​ສຳແດງ​ອອກ​ໃນ​ການ​ເຮັດໃຫ້​ພາສາ​ສັບສົນ ແລະ​ການ​ກະຈັດກະຈາຍ​ບັນດາ​ຊາດ​ໄປ​ທົ່ວ​ໄດ້ນັ້ນ ຖືກ​ອຳນາດ​ຂອງ​ກາງແຂນ​ເກີນ​ໜ້າ​ໄປ​ຢ່າງ​ຫຼວງຫຼາຍ. ຫໍຄອຍ​ຂອງ​ນິມໂຣດ​ເປັນ​ຕົວແທນ​ຂອງ Twin Towers ໃນ 9/11 ແລະ​ການ​ຖວາຍ​ອີຊາກ​ເປັນ​ຕົວແທນ​ຂອງ​ກົດໝາຍ​ວັນອາທິດ.

The line of the covenant with a chosen people begins with the symbol of the number eleven and it ends with the symbol of twenty-two. The line ends at the close of probation in the alpha history of Nimrod and also the omega history of Abraham. The very history of Nimrod and Abraham is set forth in the first book of the Bible, and it is set within the context of picking up the pieces from the very recent destruction of Noah’s flood. In the first book of the Bible the illustration of the two covenants, provides two witnesses that set forth the close of probation in the line of chapter eleven through to twenty-two.

ແນວສາຍແຫ່ງພັນທະສັນຍາກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງເລກສິບເອັດ ແລະ ມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງຊາວສອງ. ແນວສາຍນີ້ສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາປິດແຫ່ງການທົດລອງໃນປະຫວັດ alpha ຂອງ Nimrod ແລະ ພ້ອມທັງໃນປະຫວັດ omega ຂອງ Abraham. ປະຫວັດຂອງ Nimrod ແລະ Abraham ນັ້ນເອງໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນພຣະຄຳພີເລັ່ມທໍາອິດ, ແລະ ມັນໄດ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການເກັບກູ້ຊິ້ນສ່ວນຈາກການທໍາລາຍອັນເກີດຂຶ້ນໃໝ່ໆຂອງນໍ້າຖ້ວມໃນສະໄໝ Noah. ໃນພຣະຄຳພີເລັ່ມທໍາອິດ ພາບປະກອບຂອງພັນທະສັນຍາສອງປະການ ໄດ້ຈັດໃຫ້ມີພະຍານສອງປະການທີ່ນໍາສະເໜີການປິດແຫ່ງການທົດລອງໃນແນວສາຍຈາກບົດທີສິບເອັດໄປຈົນເຖິງຊາວສອງ.

> He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:11.

> ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຊອບທຳ ກໍຈົ່ງໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ເປື້ອນມົນທິນ ກໍຈົ່ງໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເປື້ອນມົນທິນຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ຊອບທຳ ກໍຈົ່ງໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດ ກໍຈົ່ງໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 22:11.

Nimrod is unjust and filthy still, and Abraham is righteous and holy still as identified in the alpha of Genesis 11–22, and also in the omega of Revelation 22:11. Just before probation closes, a pronouncement in verse 10 is made to seal not the sayings of the prophecy of this book. Just before probation closes in the very next verse, there is to be a prophecy in Revelation that is to be unsealed. Two verses after verse eleven, Christ supplies the key to unseal that prophecy.

ນິມໂຣດຍັງຄົງອະທຳ ແລະ ມົນທິນຢູ່ເຊັ່ນເດີມ, ແລະ ອັບຣາຮາມຍັງຄົງຊອບທຳ ແລະ ບໍລິສຸດຢູ່ເຊັ່ນເດີມ ດັ່ງທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນອັນຟາຂອງ ປະຖົມມະການ 11–22, ແລະ ອີກດ້ວຍໃນໂອເມກາຂອງ ພຣະນິມິດ 22:11. ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງເລັກນ້ອຍ, ຄຳປະກາດໃນຂໍ້ 10 ຖືກກ່າວຂຶ້ນເພື່ອປະທັບຕາບໍ່ໃຫ້ຄຳກ່າວແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນໜັງສືນີ້ຖືກປິດຜະນຶກ. ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງໃນຂໍ້ຖັດໄປທັນທີ, ຈະຕ້ອງມີຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງໃນ ພຣະນິມິດ ທີ່ຈະຖືກເປີດຜະນຶກ. ສອງຂໍ້ຫຼັງຈາກຂໍ້ສິບເອັດ, ພຣະຄຣິດຊົງປະທານກຸນແຈເພື່ອເປີດຜະນຶກຄຳພະຍາກອນນັ້ນ.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນປື້ມນີ້ໄວ້ ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ຜູ້ໃດບໍ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໂສໂຄກຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. ແລະ ເບິ່ງແມ, ເຮົາມາໂດຍໄວ; ແລະບຳເໜັດຂອງເຮົາຢູ່ກັບເຮົາ ເພື່ອຈະຕອບແທນແກ່ທຸກຄົນຕາມການງານຂອງຜູ້ນັ້ນ.

> I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.

> ເຮົາແມ່ນອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ຄືຕົ້ນ ແລະ ປາຍ, ຄືຜູ້ທໍາອິດ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍ. ພຣະນິມິດ 22:10–13.

Chapter twenty-two is the omega chapter of the entire Bible and the key to opening the prophecy in Revelation that is sealed up, is the principle that Christ identified above all others in chapter one of Revelation. Chapter one is the first letter of the Hebrew alphabet, and chapter twenty-two is the last. In verses nine through eleven of chapter one, John introduces himself, and identifies Christ as Alpha and Omega.

ບົດທີຊາວສອງແມ່ນບົດໂອເມກາຂອງພຣະຄຳພີທັງໝົດ ແລະກຸນແຈສຳລັບເປີດຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ ຄືຫຼັກການທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຊີ້ບອກໄວ້ເໜືອກວ່າສິ່ງອື່ນໃດທັງໝົດໃນບົດທີໜຶ່ງຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ. ບົດທີໜຶ່ງແມ່ນອັກສອນຕົວທຳອິດຂອງອັກສອນເຮັບເຣີ, ແລະບົດທີຊາວສອງແມ່ນຕົວສຸດທ້າຍ. ໃນຂໍ້ເກົ້າເຖິງຂໍ້ສິບເອັດຂອງບົດທີໜຶ່ງ, ໂຢຮັນໄດ້ແນະນຳຕົນເອງ ແລະໄດ້ລະບຸພຣະຄຣິດວ່າເປັນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ.

> I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:9-11.

> ຂ້າພະເຈົ້າ ໂຢຮັນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພີ່ນ້ອງຂອງພວກທ່ານ ແລະເປັນຜູ້ຮ່ວມໃນຄວາມທຸກລຳບາກ ແລະໃນອານາຈັກ ແລະໃນຄວາມອົດທົນຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ໄດ້ຢູ່ໃນເກາະທີ່ເອີ້ນວ່າ ປັດໂມສ, ເພາະພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເພາະຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ໃນວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢູ່ໃນພຣະວິນຍານ, ແລະໄດ້ຍິນສຽງດັງຢູ່ຂ້າງຫຼັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ດັ່ງສຽງແກ, ກ່າວວ່າ, ເຮົາເປັນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ເປັນຕົ້ນ ແລະເປັນປາຍ: ແລະສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າເຫັນ ຈົ່ງຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມ ແລະສົ່ງໄປຍັງເຈັດຄຣິສຕະຈັກທີ່ຢູ່ໃນແຂວງອາຊີ; ໄປຍັງເມືອງເອເຟໂຊ, ແລະເມືອງສະເມີນາ, ແລະເມືອງເປີກາໂມ, ແລະເມືອງເທຍາທີຣາ, ແລະເມືອງຊາຣດິສ, ແລະເມືອງຟີລາເດນເຟຍ, ແລະເມືອງລາໂອດີເຊຍ. ພຣະນິມິດ 1:9-11.

In verse eleven, John is in Patmos, but he turns around in verse twelve, and from there on, he is in the heavenly sanctuary. Thus, in verses 9/11, we find the testimony of John, which identifies Jesus as Alpha and Omega, something Jesus already identified of Himself in verse 8:

ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ, ໂຢຮັນຍັງຢູ່ເກາະປັດໂມດ, ແຕ່ໃນຂໍ້ທີສິບສອງ ທ່ານໄດ້ຫັນກັບໄປ, ແລະນັບຈາກນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ທ່ານຢູ່ໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂໍ້ 9/11 ພວກເຮົາພົບຄຳພະຍານຂອງໂຢຮັນ ຊຶ່ງລະບຸພຣະເຢຊູວ່າເປັນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ລະບຸເຖິງພຣະອົງເອງແລ້ວໃນຂໍ້ 8:

> I am Alpha and Omega, the beginning and the ending, saith the Lord, which is, and which was, and which is to come, the Almighty. Revelation 1:8.

> ເຮົາແມ່ນອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ເປັນຕົ້ນ ແລະ ເປັນປາຍ, ພຣະອົງເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຢູ່, ແລະ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ເປັນມາແລ້ວ, ແລະ ຜູ້ຊຶ່ງຈະສະເດັດມາ, ອົງຜູ້ຊົງຣິດທານຸພາບທັງສິ້ນ. ພຣະນິມິດ 1:8

In verse eight, John is writing what he heard Christ speak of Himself. In verses nine through eleven, it is John speaking of himself. That represents two witnesses in the first eleven verses that identify Christ as Alpha and Omega. Verses nine through eleven represents its own unit of thought. Though connected with the entire chapter, in these verses John is speaking of himself, whereas; in verses four through eight, John is speaking for the godhead to His churches. Verse four begins a unit of thought, that ends in verse eight. This is recognized by the opening characteristics of Christ who was and is and is yet to come, being identified in verse four and then again in verse eight.

ໃນຂໍ້ທີແປດ, ໂຢຮັນກໍາລັງຂຽນສິ່ງທີ່ລາວໄດ້ຍິນພຣະຄຣິດກ່າວເຖິງພຣະອົງເອງ. ໃນຂໍ້ທີເກົ້າຫາຂໍ້ທີສິບເອັດ, ເປັນໂຢຮັນກ່າວເຖິງຕົນເອງ. ນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພະຍານສອງຄົນໃນສິບເອັດຂໍ້ທໍາອິດ ທີ່ລະບຸພຣະຄຣິດວ່າເປັນອາລຟາແລະໂອເມກາ. ຂໍ້ທີເກົ້າຫາຂໍ້ທີສິບເອັດເປັນຫົວໜ່ວຍແຫ່ງແນວຄວາມຄິດຂອງມັນເອງ. ເຖິງແມ່ນຈະເຊື່ອມໂຍງກັບບົດທັງໝົດ, ແຕ່ໃນຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ ໂຢຮັນກໍາລັງກ່າວເຖິງຕົນເອງ, ໃນຂະນະທີ່ໃນຂໍ້ທີສີ່ຫາຂໍ້ທີແປດ ໂຢຮັນກໍາລັງກ່າວແທນພຣະພາຄະພຣະເຈົ້າຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ. ຂໍ້ທີສີ່ເລີ່ມຕົ້ນຫົວໜ່ວຍແຫ່ງແນວຄວາມຄິດໜຶ່ງ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງໃນຂໍ້ທີແປດ. ສິ່ງນີ້ຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ໂດຍລັກສະນະເປີດເຜີຍຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງເຄີຍມີຢູ່ ແລະມີຢູ່ ແລະຈະສະເດັດມາອີກ, ຊຶ່ງຖືກລະບຸໃນຂໍ້ທີສີ່ ແລະຈາກນັ້ນອີກຄັ້ງໃນຂໍ້ທີແປດ.

> John to the seven churches which are in Asia: Grace be unto you, and peace, from him which is, and which was, and which is to come; and from the seven Spirits which are before his throne; And from Jesus Christ, who is the faithful witness, and the first begotten of the dead, and the prince of the kings of the earth. Unto him that loved us, and washed us from our sins in his own blood, And hath made us kings and priests unto God and his Father; to him be glory and dominion for ever and ever. Amen. Behold, he cometh with clouds; and every eye shall see him, and they also which pierced him: and all kindreds of the earth shall wail because of him. Even so, Amen.

> ໂຢຮັນ ເຖິງຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດທີ່ຢູ່ໃນແຂວງອາຊີຍາ: ຂໍພຣະຄຸນ ແລະ ສັນຕິສຸກ ຈົ່ງມີແກ່ທ່ານທັງຫລາຍ ຈາກພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນຢູ່, ຜູ້ຊົງໄດ້ເປັນຢູ່ມາແລ້ວ, ແລະ ຜູ້ຊົງຈະສະເດັດມາ; ແລະ ຈາກພຣະວິນຍານທັງເຈັດ ຜູ້ຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະອົງ; ແລະ ຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຜູ້ຊົງເປັນພະຍານອັນສັດຊື່, ເປັນບຸດຫົວປີແຫ່ງບັນດາຜູ້ຕາຍ, ແລະ ເປັນຈອມກະສັດເໜືອບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງຮັກພວກເຮົາ ແລະ ຊົງຊຳລະພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບຂອງພວກເຮົາໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະອົງເອງ, ແລະ ຊົງຕັ້ງພວກເຮົາໃຫ້ເປັນກະສັດ ແລະ ປະໂລຫິດຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ; ຂໍສະຫງ່າຣາສີ ແລະ ອຳນາດຈົ່ງມີແດ່ພຣະອົງຕະຫລອດໄປເປັນນິດ. ອາແມນ. ເບິ່ງເຖີດ, ພຣະອົງສະເດັດມາພ້ອມກັບເມກ; ແລະ ຕາທຸກດວງຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ, ລວມທັງຜູ້ທີ່ໄດ້ແທງພຣະອົງດ້ວຍ; ແລະ ບັນດາເຜົ່າພັນແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງຫລາຍຈະຄ່ຳຄວນເພາະພຣະອົງ. ຢ່າງນັ້ນແຫລະ, ອາແມນ.

> I am Alpha and Omega, the beginning and the ending, saith the Lord, which is, and which was, and which is to come, the Almighty. Revelation 1:4–8.

> ເຮົາແມ່ນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ເປັນຕົ້ນ ແລະ ເປັນປາຍ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້, ຜູ້ຊຶ່ງດຳລົງຢູ່, ແລະ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ດຳລົງຢູ່, ແລະ ຜູ້ຊຶ່ງຈະສະເດັດມາ, ຄືອົງຜູ້ຊົງລິດອຳນາດສູງສຸດ. ພຣະນິມິດ 1:4–8.

The first three verses of chapter one present the revelation of Jesus Christ, which is unsealed just before probation closes, for verse three says, “the time is at hand.” “The time is at hand” is the identical statement of verse ten, of chapter twenty-two, that says “seal not the sayings of the prophecy of this book for the time is at hand.” The prophecy that is unsealed is the Revelation of Jesus Christ.

ສາມຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີໜຶ່ງນຳສະເໜີການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນບໍ່ດົນກ່ອນເວລາແຫ່ງການສິ້ນສຸດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ ເພາະຂໍ້ທີສາມກ່າວວ່າ, “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.” “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ” ເປັນຖ້ອຍຄຳດຽວກັນກັບຂໍ້ທີສິບ ຂອງບົດທີຊາວສອງ ທີ່ກ່າວວ່າ “ຢ່າປິດຜະນຶກຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນໜັງສືເລັ່ມນີ້ ເພາະວ່າເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.” ຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກນັ້ນ ຄື ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ.

Verse four begins the unsealing, and verse four begins with John’s testimony of, “I John,” and then in verse eight it is Christ who identifies Himself. A human witness in the first of the five verses and a divine witness at the end. Verse four identifies the Heavenly Father as the one who “is, and which was, and which is to come.” Verse eight identifies Christ as the one who “is, and which was, and which is to come.”

ຂໍ້ທີສີ່ເລີ່ມຕົ້ນການເປີດຜະນຶກ, ແລະຂໍ້ທີສີ່ເລີ່ມດ້ວຍຄຳພະຍານຂອງໂຢຮັນວ່າ, “ເຮົາ ຄື ໂຢຮັນ,” ແລ້ວໃນຂໍ້ທີແປດແມ່ນພຣະຄຣິດຜູ້ຊົງສຳແດງພຣະອົງເອງ. ມີພະຍານມະນຸດໃນຂໍ້ທຳອິດຂອງຫ້າຂໍ້ນັ້ນ ແລະມີພະຍານຝ່າຍພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນຕອນທ້າຍ. ຂໍ້ທີສີ່ລະບຸພຣະບິດາຝ່າຍສະຫວັນວ່າເປັນພຣະອົງຜູ້ “ຊົງດຳຮົງຢູ່, ແລະໄດ້ດຳຮົງຢູ່, ແລະຈະສະເດັດມາ.” ຂໍ້ທີແປດລະບຸພຣະຄຣິດວ່າເປັນພຣະອົງຜູ້ “ຊົງດຳຮົງຢູ່, ແລະໄດ້ດຳຮົງຢູ່, ແລະຈະສະເດັດມາ.”

The key to unsealing the Revelation of Jesus Christ is the principle of alpha and omega. As the first and last, Christ also exists in the present, though He was in the past and will be in the future. The fact that Jesus and the Father are both the God who was, and is, and is yet to come is another presentation of Christ as Alpha and Omega. He is Alpha and Omega, the First and the Last, the Beginning and Ending and He was in the beginning and will be in the ending. The “keys” of the kingdom, that are given to the church at Caesarea Philippi, is also the “key” placed upon Eliakim’s shoulder in Isaiah 22:22. The alpha of the book of Revelation is chapter one and the omega is chapter twenty-two, so we find all the Hebrew alphabet, in the chapters of Revelation. Chapter thirteen represents the rebellion of the United States and thereafter the world. Chapter one presents Christ as Alpha and Omega and chapter twenty-two identifies the same truth, but in connection with the unsealing mentioned in chapter one. Chapters one, thirteen and twenty-two represent the three Hebrew letters that together form the word “truth.”

ກຸນແຈໃນການເປີດຜະນຶກພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແມ່ນຫຼັກການຂອງອັນຟາແລະໂອເມກາ. ໃນຖານະເປັນພຣະອົງຜູ້ທຳອິດແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ ພຣະຄຣິດກໍດຳລົງຢູ່ໃນປະຈຸບັນດ້ວຍ ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະອົງໄດ້ຢູ່ໃນອະດີດ ແລະຈະຢູ່ໃນອະນາຄົດ. ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າພຣະເຢຊູແລະພຣະບິດາຕ່າງກໍເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຊຶ່ງເຄີຍເປັນຢູ່ ແລະເປັນຢູ່ ແລະຈະສະເດັດມາ ກໍເປັນການນຳສະເໜີພຣະຄຣິດໃນຖານະອັນຟາແລະໂອເມກາອີກຮູບແບບໜຶ່ງ. ພຣະອົງເປັນອັນຟາແລະໂອເມກາ ເປັນຜູ້ທຳອິດແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ ເປັນບ່ອນເລີ່ມຕົ້ນແລະບ່ອນສິ້ນສຸດ ແລະພຣະອົງຢູ່ໃນການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະຈະຢູ່ໃນການສິ້ນສຸດ. “ລູກກະແຈ” ຂອງອານາຈັກ ທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຄຣິດຈັກທີ່ເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ກໍແມ່ນ “ລູກກະແຈ” ດຽວກັນນັ້ນທີ່ຖືກວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງເອລີອາກີມໃນເອຊາຢາ 22:22. ອັນຟາຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດແມ່ນບົດທີໜຶ່ງ ແລະໂອເມກາແມ່ນບົດທີຊາວສອງ ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງພົບອັກສອນເຮັບເຣີທັງໝົດຢູ່ໃນບົດຕ່າງໆຂອງພຣະນິມິດ. ບົດທີສິບສາມເປັນຕົວແທນແຫ່ງການກະບົດຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະພາຍຫຼັງນັ້ນຂອງໂລກ. ບົດທີໜຶ່ງນຳສະເໜີພຣະຄຣິດໃນຖານະອັນຟາແລະໂອເມກາ ແລະບົດທີຊາວສອງກໍຊີ້ບອກຄວາມຈິງດຽວກັນນັ້ນ ແຕ່ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການເປີດຜະນຶກທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນບົດທີໜຶ່ງ. ບົດທີໜຶ່ງ ບົດທີສິບສາມ ແລະບົດທີຊາວສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງອັກສອນເຮັບເຣີສາມຕົວ ຊຶ່ງເມື່ອປະກອບກັນແລ້ວຈຶ່ງເກີດເປັນຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ.”

In chapter twenty-three of Matthew Jesus sets forth eight woes upon the Pharisees and Sadducees. In the final verse of chapter twenty-two the interaction of Christ with the quibbling Jews ended with the enigma of David, an enigma that can only be solve if you understand the principle of alpha and omega.

ໃນບົດທີຊາວສາມຂອງພຣະທຳມັດທາຍ ພຣະເຢຊູໄດ້ປະກາດວິບັດແປດປະການແກ່ພວກຟາຣິຊາຍແລະຊາດູຊາຍ. ໃນຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດທີຊາວສອງ ການໂຕ້ຕອບລະຫວ່າງພຣະຄຣິດກັບພວກຢິວຜູ້ຊອບໂຕ້ຖຽງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍປິດສະນາເຣື່ອງດາວິດ ອັນເປັນປິດສະນາທີ່ຈະແກ້ໄຂໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອທ່ານເຂົ້າໃຈຫຼັກການຂອງອາລຟາແລະໂອເມກາ.

> While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he?

> ເມື່ອພວກຟາຣິສີໄດ້ຊຸມນຸມກັນຢູ່ນັ້ນ, ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຊົງຖາມເຂົາວ່າ, “ພວກທ່ານຄິດຢ່າງໃດເກືອບພຣະຄຣິດ? ພຣະອົງເປັນພຣະບຸດຂອງຜູ້ໃດ?”

> They say unto him, The Son of David.

> ພວກເຂົາທູນພຣະອົງວ່າ, “ພຣະບຸດຂອງດາວິດ.”

> He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?

> ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດແກ່ເຂົາທັງຫລາຍວ່າ, ດັ່ງນັ້ນ ດາວິດໂດຍພຣະວິນຍານຈຶ່ງເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດແກ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຈົ່ງນັ່ງຢູ່ເບື້ອງຂວາມືຂອງເຮົາ ຈົນກວ່າເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ສັດຕູຂອງທ່ານເປັນທີ່ວາງຕີນຂອງທ່ານ? ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າດາວິດເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອົງຈະເປັນບຸດຂອງດາວິດໄດ້ຢ່າງໃດ?

> And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.

> ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຕອບພະອົງໄດ້ແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວ; ແລະນັບແຕ່ວັນນັ້ນໄປ ບໍ່ມີຜູ້ໃດກ້າທີ່ຈະຖາມພະອົງອີກ. ມັດທາຍ 22:41–46.

The conclusion of chapter twenty-two identifies a waymark of covenant history. Jeremiah addresses this line of truth as well:

ຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງບົດທີຊາວສອງໄດ້ຊີ້ບອກເຄື່ອງໝາຍໜຶ່ງໃນປະຫວັດສັນຍາພັນທະສັນຍາ. ເຢເຣມີຢາກໍໄດ້ກ່າວເຖິງແນວຄວາມຈິງນີ້ເຊັ່ນກັນ:

> The word that came to Jeremiah from the Lord, saying, Stand in the gate of the Lord’s house, and proclaim there this word, and say, Hear the word of the Lord, all ye of Judah, that enter in at these gates to worship the Lord. Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel, Amend your ways and your doings, and I will cause you to dwell in this place. Trust ye not in lying words, saying, The temple of the Lord, The temple of the Lord, The temple of the Lord, are these.

> ຖ້ອຍຄຳທີ່ມາເຖິງເຢເຣມີຢາຈາກພຣະຢາເວ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູແຫ່ງພຣະນิเวດຂອງພຣະຢາເວ ແລະປະກາດຖ້ອຍຄຳນີ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະຈົ່ງກ່າວວ່າ, ຢູດາທັງປວງຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາທາງປະຕູເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອນະມັດສະການພຣະຢາເວ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຢາເວ. ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ, ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງແກ້ໄຂວິຖີທາງແລະການກະທຳຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ດີຂຶ້ນ ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້. ຢ່າໄວ້ໃຈໃນຖ້ອຍຄຳຫລອກລວງ ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ ແມ່ນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້.’”

> For if ye throughly amend your ways and your doings; if ye throughly execute judgment between a man and his neighbour; If ye oppress not the stranger, the fatherless, and the widow, and shed not innocent blood in this place, neither walk after other gods to your hurt: Then will I cause you to dwell in this place, in the land that I gave to your fathers, for ever and ever. Behold, ye trust in lying words, that cannot profit. Will ye steal, murder, and commit adultery, and swear falsely, and burn incense unto Baal, and walk after other gods whom ye know not; And come and stand before me in this house, which is called by my name, and say, We are delivered to do all these abominations?

> ເພາະຖ້າພວກເຈົ້າແກ້ໄຂທາງຂອງພວກເຈົ້າແລະການປະພຶດຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ຖືກຕ້ອງໂດຍສິ້ນເຊີງ; ຖ້າພວກເຈົ້າດຳເນີນຄວາມຍຸດຕິທຳຢ່າງຖືກຕ້ອງແທ້ຈິງລະຫວ່າງຄົນໜຶ່ງກັບເພື່ອນບ້ານຂອງລາວ; ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ບີບບັງຄົນຕ່າງດ້າວ, ລູກກຳພ້າ ແລະ ແມ່ໝ້າຍ, ແລະບໍ່ຫຼັ່ງເລືອດອັນບໍລິສຸດໃນສະຖານທີ່ນີ້, ທັງບໍ່ຕິດຕາມພຣະອື່ນເພື່ອນຳຄວາມພິນາດມາແກ່ພວກເຈົ້າເອງ: ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້, ໃນແຜ່ນດິນຊຶ່ງເຮົາໄດ້ປະທານແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ, ຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ. ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ພວກເຈົ້າວາງໃຈໃນຖ້ອຍຄຳຕົວະລວງທີ່ບໍ່ອາດໃຫ້ປະໂຫຍດໄດ້. ພວກເຈົ້າຈະລັກ, ຂ້າຄົນ, ແລະຜິດປະເວນີ, ແລະສາບານເທັດ, ແລະເຜົາເຄື່ອງຫອມບູຊາແກ່ພະບາອານ, ແລະຕິດຕາມພຣະອື່ນທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກ; ແລ້ວຈຶ່ງມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາໃນນະຄອນນີ້, ຊຶ່ງເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ, ແລະກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາພົ້ນແລ້ວເພື່ອຈະກະທຳບັນດາສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດຫລື?

> Is this house, which is called by my name, become a den of robbers in your eyes? Behold, even I have seen it, saith the Lord. But go ye now unto my place which was in Shiloh, where I set my name at the first, and see what I did to it for the wickedness of my people Israel.

> ພຣະນิเวศນີ້, ຊຶ່ງເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ, ໄດ້ກາຍເປັນຖ້ຳຂອງພວກໂຈນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຈົ້າແລ້ວຫລື? ຈົ່ງເບິ່ງ, ແມ່ນເຮົາເອງກໍໄດ້ເຫັນແລ້ວ, ພຣະເຢໂຮວາຕັດດັ່ງນີ້. ແຕ່ບັດນີ້ ຈົ່ງໄປຍັງສະຖານທີ່ຂອງເຮົາ ຊຶ່ງຢູ່ໃນຊີໂລ, ບ່ອນທີ່ເຮົາໄດ້ຕັ້ງນາມຂອງເຮົາໄວ້ແຕ່ຕົ້ນ, ແລະຈົ່ງເບິ່ງວ່າ ເຮົາໄດ້ກະທຳຫຍັງແກ່ບ່ອນນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຂອງເຮົາ.

> And now, because ye have done all these works, saith the Lord, and I spake unto you, rising up early and speaking, but ye heard not; and I called you, but ye answered not; Therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim. Therefore pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee. Jeremiah 7:1–16.

> ແລະບັດນີ້ ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າໄດ້ກະທຳການທັງປວງເຫຼົ່ານີ້, ພຣະຢາເວກ່າວວ່າ, ແລະເຮົາໄດ້ເວົ້າແກ່ພວກເຈົ້າ, ລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າແລະເວົ້າ, ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຟັງ; ແລະເຮົາໄດ້ເອີ້ນພວກເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕອບ; ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະກະທຳຕໍ່ວິຫານນີ້, ຊຶ່ງເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ, ທີ່ພວກເຈົ້າວາງໃຈຢູ່, ແລະຕໍ່ສະຖານທີ່ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າແລະແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກະທຳຕໍ່ຊີໂລ. ແລະເຮົາຈະຂັບໄລ່ພວກເຈົ້າອອກຈາກສາຍພຣະເນດຂອງເຮົາ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຂັບໄລ່ພີ່ນ້ອງທັງປວງຂອງພວກເຈົ້າອອກໄປ, ຄື ເຊື້ອສາຍທັງສິ້ນຂອງເອຟຣາອິມ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າອະທິຖານເພື່ອຊົນຊາດນີ້, ຫຼືຍົກສຽງຮ້ອງທູນ ຫຼືຄຳອະທິຖານເພື່ອເຂົາເລີຍ, ແລະຢ່າວິງວອນຕໍ່ເຮົາ: ເພາະເຮົາຈະບໍ່ຟັງເຈົ້າ. Jeremiah 7:1–16.

Jeremiah was told to not pray for ancient Israel, for they had reached a point of no return, as did the quibbling Jews at the end of chapter twenty-two. When Moses, (a covenant man) was confronted with God’s decision to destroy the chosen covenant people, Moses interceded with prayer. In chapter seven, Jeremiah is told not to pray for the very same covenant people. The prophetic history of Shiloh is identified as the line upon line evidence of God rejecting a chosen covenant people when their sin reaches an unredeemable point, as expressed in one verse.

ເຢເຣມີຢາໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງວ່າຢ່າອະທິຖານເພື່ອອິສຣາເອນໃນສະໄໝໂບຮານ, ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ມາເຖິງຈຸດທີ່ບໍ່ອາດຫວນກັບຄືນໄດ້ແລ້ວ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພວກຢິວທີ່ໂຕ້ຖຽງກັນໃນຕອນທ້າຍຂອງບົດທີຊາວສອງ. ເມື່ອໂມເຊ, (ຜູ້ຊາຍແຫ່ງພັນທະສັນຍາ) ໄດ້ປະເຊີນກັບການຕັດສິນພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຈະທໍາລາຍປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ຊຶ່ງຖືກຊົງເລືອກ, ໂມເຊໄດ້ທູນຂໍແທນພວກເຂົາດ້ວຍການອະທິຖານ. ໃນບົດທີເຈັດ, ເຢເຣມີຢາໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງວ່າບໍ່ໃຫ້ອະທິຖານເພື່ອປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກຸ່ມດຽວກັນນັ້ນ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງການພະຍາກອນຂອງຊີໂລໄດ້ຖືກຊີ້ບອກວ່າເປັນຫຼັກຖານທີ່ສະສົມຕາມລໍາດັບ ຊຶ່ງສະແດງເຖິງການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະຕິເສດປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ຖືກຊົງເລືອກ ເມື່ອບາບຂອງພວກເຂົາໄປເຖິງຈຸດທີ່ບໍ່ອາດຮັບການໄຖ່ຄືນໄດ້, ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄໍາພຽງຂໍ້ດຽວ.

> Ephraim is joined to idols: let him alone. Hosea 4:17.

> ເອຟະຣາອິມໄດ້ຜູກຕິດກັບຮູບເຄົາລົບ: ຈົ່ງປ່ອຍເຂົາໄວ້ຕາມລຳພັງ. ໂຮເຊຢາ 4:17.

In covenant history the point where God ends His covenant relationship is a specific waymark. The rejection of the report of Joshua and Caleb marking the tenth test is another example. Jeremiah is also told to not pray for this people a few chapters later.

ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຈຸດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຢຸດຕິຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ ເປັນໝຸດໝາຍສະເພາະຢ່າງໜຶ່ງ. ການປະຕິເສດລາຍງານຂອງໂຢຊວຍ ແລະ ຄາເລບ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍການທົດລອງຄັ້ງທີສິບ ເປັນອີກຕົວຢ່າງໜຶ່ງ. ອີກສອງສາມບົດຕໍ່ມາ ເຢເຣມີຢາກໍຖືກບອກດ້ວຍວ່າ ບໍ່ໃຫ້ອະທິຖານເພື່ອຊົນຊາດນີ້.

> Therefore pray not thou for this people, neither lift up a cry or prayer for them: for I will not hear them in the time that they cry unto me for their trouble. Jeremiah 11:14.

> ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າອະທິຖານເພື່ອຊົນຊາດນີ້ ແລະ ຢ່າຍົກສຽງຮ້ອງຂໍ ຫຼື ຄຳອະທິຖານເພື່ອເຂົາທັງຫຼາຍ: ເພາະເຮົາຈະບໍ່ຟັງເຂົາ ໃນເວລາທີ່ເຂົາຮ້ອງຫາເຮົາ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກຂອງເຂົາ. ເຢເຣມີຢາ 11:14។

In chapter seven, the spewing out of the Laodiceans at the Sunday law as represented by the symbolism of Shiloah and is identifying what He “will do,” in the near future.

ໃນບົດທີເຈັດ, ການຖົ່ມອອກຂອງຊາວລາໂອດີເຊຍໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍສັນຍະລັກຂອງຊີໂລອາ ກຳລັງລະບຸວ່າພຣະອົງ “ຈະກະທຳ” ສິ່ງໃດ ໃນອະນາຄົດອັນໃກ້.

> Therefore will I do unto this house, which is called by my name, wherein ye trust, and unto the place which I gave to you and to your fathers, as I have done to Shiloh. And I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brethren, even the whole seed of Ephraim. Therefore pray not thou for this people, neither lift up cry nor prayer for them, neither make intercession to me: for I will not hear thee. Jeremiah 7:14–16.

> ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະກະທຳຕໍ່ນິເວດນີ້ ຊຶ່ງເອີ້ນຕາມນາມຂອງເຮົາ ອັນເປັນທີ່ທ່ານທັງຫລາຍວາງໃຈ ແລະຕໍ່ສະຖານທີ່ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ປະທານແກ່ທ່ານແລະແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກະທຳຕໍ່ຊີໂລ. ແລະເຮົາຈະຂັບໄລ່ພວກທ່ານອອກໄປຈາກສາຍພະເນດຂອງເຮົາ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຂັບໄລ່ບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານທັງປວງ ຄືວົງພັນທັງໝົດຂອງເອຟຣາອິມ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າອະທິຖານເພື່ອຊົນຊາດນີ້ ແລະຢ່າປ່ອຍສຽງຮ້ອງທູນຫລືຄຳອະທິຖານເພື່ອເຂົາ ແລະຢ່າທູນຂໍຕໍ່ເຮົາແທນເຂົາເລີຍ; ເພາະເຮົາຈະບໍ່ຟັງເຈົ້າ. ເຢເຣມີຢາ 7:14–16.

In chapter eleven, the command to not pray is about the fear that shall overtake the Laodiceans when they find themselves in the time of trouble that follows the Sunday law. The fear they experience is set within the history of their rejection of the covenant.

ໃນບົດທີສິບເອັດ, ຄໍາສັ່ງທີ່ບໍ່ໃຫ້ອະທິຖານນັ້ນ ໝາຍເຖິງຄວາມຢ້ານກົວທີ່ຈະເຂົ້າຄອບງໍາຊາວລາໂອດີເກຍ ເມື່ອພວກເຂົາພົບຕົນເອງຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງຄວາມລໍາບາກ ອັນຕິດຕາມຫຼັງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຄວາມຢ້ານກົວທີ່ພວກເຂົາປະສົບນັ້ນ ຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນປະຫວັດການປະຕິເສດພັນທະສັນຍາຂອງພວກເຂົາ.

> Hear ye the words of this covenant, and speak unto the men of Judah, and to the inhabitants of Jerusalem; And say thou unto them,

> ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງພັນທະສັນຍານີ້, ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ບັນດາຊາຍແຫ່ງຢູດາ ແລະແກ່ຊາວເມືອງເຢຣູຊາເລັມ; ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ,

> Thus saith the Lord God of Israel;

> ດັ່ງນີ້ພຣະອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນຊົງຕັດດັ່ງນີ້;

> Cursed be the man that obeyeth not the words of this covenant, Which I commanded your fathers in the day that I brought them forth out of the land of Egypt, from the iron furnace, saying, Obey my voice, and do them, according to all which I command you: so shall ye be my people, and I will be your God: That I may perform the oath which I have sworn unto your fathers, to give them a land flowing with milk and honey, as it is this day.

> ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງ, ຄືມະນຸດທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງພັນທະສັນຍານີ້, ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ບັນຊາແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າໃນວັນທີ່ເຮົາໄດ້ນຳພວກເຂົາອອກມາຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ, ຈາກເຕົາຫຼອມເຫຼັກນັ້ນ, ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງເຊື່ອຟັງສຽງຂອງເຮົາ ແລະຈົ່ງປະຕິບັດຕາມ, ຕາມທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາບັນຊາເຈົ້າ; ແລ້ວເຈົ້າທັງຫຼາຍຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ,” ເພື່ອເຮົາຈະສຳເລັດຄຳສາບານທີ່ເຮົາໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າ, ວ່າຈະປະທານແຜ່ນດິນທີ່ມີນ້ຳນົມແລະນ້ຳເຜິ້ງໄຫຼບ່າຫຼັ່ງໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ, ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນວັນນີ້.

> Then answered I, and said, So be it, O Lord. Then the Lord said unto me,

> ແລ້ວຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຕອບແລະກ່າວວ່າ, ຂໍໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ, ໂອ້ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແລ້ວອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ,

> Proclaim all these words in the cities of Judah, and in the streets of Jerusalem, saying, Hear ye the words of this covenant, and do them. For I earnestly protested unto your fathers in the day that I brought them up out of the land of Egypt, even unto this day, rising early and protesting, saying, Obey my voice. Yet they obeyed not, nor inclined their ear, but walked everyone in the imagination of their evil heart: therefore I will bring upon them all the words of this covenant, which I commanded them to do; but they did them not.

> ຈົ່ງປະກາດຖ້ອຍຄຳທັງປວງນີ້ໃນບັນດາເມືອງຂອງຢູດາ ແລະໃນຕາມຖະໜົນຫົນທາງຂອງເຢຣູຊາເລັມ ໂດຍກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງພັນທະສັນຍານີ້ ແລະຈົ່ງປະຕິບັດຕາມ. ເພາະເຮົາໄດ້ເຕືອນຢ່າງໜັກແໜ້ນແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າ ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ່ເຮົານຳພວກເຂົາຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ ຈົນເຖິງວັນນີ້ ໂດຍລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າເພື່ອເຕືອນຢ່າງຈິງຈັງ ໂດຍກ່າວວ່າ: ຈົ່ງເຊື່ອຟັງສຽງຂອງເຮົາ. ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງ ຫຼືບໍ່ໄດ້ງ່ຽງຫູຟັງ ແຕ່ແຕ່ລະຄົນໄດ້ດຳເນີນໄປຕາມຄວາມຄິດຝັນແຫ່ງໃຈຊົ່ວຂອງຕົນ; ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະນຳຖ້ອຍຄຳທັງປວງແຫ່ງພັນທະສັນຍານີ້ມາເໜືອພວກເຂົາ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ບັນຊາໃຫ້ພວກເຂົາປະຕິບັດ; ແຕ່ພວກເຂົາຫາໄດ້ປະຕິບັດບໍ່.

> And the Lord said unto me, A conspiracy is found among the men of Judah, and among the inhabitants of Jerusalem. They are turned back to the iniquities of their forefathers, which refused to hear my words; and they went after other gods to serve them: the house of Israel and the house of Judah have broken my covenant which I made with their fathers.

> ແລະພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ການຄົບຄິດກັນໄດ້ຖືກພົບໃນທ່າມກາງພວກຜູ້ຊາຍແຫ່ງຢູດາ ແລະໃນທ່າມກາງຊາວເຢຣູຊາເລັມ. ພວກເຂົາໄດ້ຫັນກັບໄປສູ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ; ແລະພວກເຂົາໄດ້ຕິດຕາມພຣະອື່ນໆເພື່ອປະຕິບັດຮັບໃຊ້ພຣະເຫຼົ່ານັ້ນ: ເຊື້ອສາຍອິດສະຣາເອນ ແລະເຊື້ອສາຍຢູດາໄດ້ທຳລາຍພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ.

> Therefore thus saith the Lord, Behold, I will bring evil upon them, which they shall not be able to escape; and though they shall cry unto me, I will not hearken unto them. Then shall the cities of Judah and inhabitants of Jerusalem go, and cry unto the gods unto whom they offer incense: but they shall not save them at all in the time of their trouble. For according to the number of thy cities were thy gods, O Judah; and according to the number of the streets of Jerusalem have ye set up altars to that shameful thing, even altars to burn incense unto Baal.

> ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາຈະນຳຄວາມຮ້າຍມາເໜືອພວກເຂົາ ຊຶ່ງພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດໜີພົ້ນໄດ້; ແລະເຖິງແມ່ນພວກເຂົາຈະຮ້ອງທູນຫາເຮົາ ເຮົາກໍຈະບໍ່ຟັງພວກເຂົາ. ແລ້ວເມືອງຕ່າງໆຂອງຢູດາ ແລະຊາວເຢຣູຊາເລັມຈະໄປ ແລະຮ້ອງທູນຫາພະທັງຫຼາຍທີ່ພວກເຂົາເຜົາເຄື່ອງຫອມຖວາຍແກ່; ແຕ່ພະເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ຊ່ວຍພວກເຂົາເລີຍໃນຍາມແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກຂອງພວກເຂົາ. ເພາະວ່າ ໂອ ຢູດາເອີຍ, ຕາມຈຳນວນເມືອງຂອງເຈົ້າ ກໍມີພະຂອງເຈົ້າຫຼາຍສະນັ້ນ; ແລະຕາມຈຳນວນຖະໜົນໃນເຢຣູຊາເລັມ ພວກເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງແທ່ນບູຊາແກ່ສິ່ງອັນໜ້າອັບອາຍນັ້ນ ຄືແທ່ນບູຊາເພື່ອເຜົາເຄື່ອງຫອມຖວາຍແກ່ພຣະບາອານ.

> Therefore pray not thou for this people, neither lift up a cry or prayer for them: for I will not hear them in the time that they cry unto me for their trouble. Jeremiah 11:1–14.

> ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຢ່າອະທິຖານເພື່ອຊົນຊາດນີ້ ແລະຢ່າຍົກສຽງຮ້ອງທູນ ຫຼືຄໍາອະທິຖານເພື່ອເຂົາ; ເພາະເມື່ອເຂົາຮ້ອງຫາເຮົາໃນເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລໍາບາກຂອງເຂົາ ເຮົາຈະບໍ່ຟັງເຂົາ. ເຢເຣມີຢາ 11:1–14.

The resurrection of the candidates, to be among the one hundred and forty-four thousand, is identified in Revelation 11:11; and their final gathering is identified in Isaiah 11:11; and the external line of the dragon, the beast and the false prophet is identified in Daniel 11:11; The Sunday law judgment of the tares is identified in Ezekiel 11:11 and the punishment and fear that comes upon the foolish virgins is identified in Jeremiah 11:11.

ການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ສະໝັກເພື່ອຈະຢູ່ໃນໝູ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຖືກລະບຸໄວ້ໃນ ພຣະນິມິດ 11:11; ແລະການຮວບຮວມຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພວກເຂົາ ຖືກລະບຸໄວ້ໃນ ເອຊາຢາ 11:11; ແລະແນວພາຍນອກຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ ຖືກລະບຸໄວ້ໃນ ດານີເອນ 11:11; ການພິພາກສາໂດຍກົດໝາຍວັນອາທິດຕໍ່ຂ້າວລາຍ ຖືກລະບຸໄວ້ໃນ ເອເຊກຽນ 11:11 ແລະການລົງໂທດພ້ອມທັງຄວາມຢ້ານກົວທີ່ມາເຖິງເຫລົ່າພົມມະຈາລີທີ່ໂງ່ຈ້າ ຖືກລະບຸໄວ້ໃນ ເຢເຣມີຢາ 11:11.

The command to not pray for this people is the waymark in the last verses of Matthew chapter twenty-two, and chapter twenty-three identifies eight woes upon Adventism. Chapter twenty-three is either October 22, 1844, or the Sunday law. Both of those waymarks are a fulfillment of the marriage, and the marriage is between a bride and a husband, who come together as one flesh. The consummation of the marriage represents atonement, or “at-one-ment.” Man was created in the image of God, and He created male and female. Their offspring are represented by twenty-three chromosomes from the man and twenty-three from the woman. Together their forty-six chromosomes make up the temple. Each individual is a temple, for know ye not that ye are the temple of the Lord?

ຄຳສັ່ງທີ່ບໍ່ໃຫ້ອະທິຖານເພື່ອຊົນຊາດນີ້ ແມ່ນໝຸດໝາຍຢູ່ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີສຸດທ້າຍຂອງພຣະທຳມັດທາຍ ບົດທີ ຊາວສອງ, ແລະ ບົດທີ ຊາວສາມ ໄດ້ລະບຸເຖິງວິບັດແປດປະການເໜືອ Adventism. ບົດທີ ຊາວສາມ ແມ່ນບໍ່ຢ່າງໃດກໍ່ຢ່າງໜຶ່ງ ຄື ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຫຼື ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ທັງສອງໝຸດໝາຍນັ້ນເປັນຄວາມສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງການສົມຣົດ, ແລະ ການສົມຣົດນັ້ນແມ່ນລະຫວ່າງເຈົ້າສາວກັບຜົວ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ມາຮ່ວມກັນເປັນເນື້ອດຽວ. ການສົມບູນແຫ່ງການສົມຣົດເປັນຕົວແທນຂອງການຄືນດີ, ຫຼື “ການເປັນໜຶ່ງດຽວ.” ມະນຸດຖືກສ້າງຂຶ້ນຕາມພຣະສາຍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງຊາຍແລະຍິງ. ລູກຫຼານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຄຣໂມໂຊມຊາວສາມຈາກຊາຍ ແລະ ຊາວສາມຈາກຍິງ. ເມື່ອຮ່ວມກັນແລ້ວ ໂຄຣໂມໂຊມສີ່ສິບຫົກຂອງເຂົາ ປະກອບເປັນພຣະວິຫານ. ແຕ່ລະບຸກຄົນກໍເປັນພຣະວິຫານ, ເພາະວ່າ ພວກທ່ານບໍ່ຮູ້ດອກຫຼືວ່າ ພວກທ່ານເປັນພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ?

The consummation of the marriage, when the two become one is the combination of two temples of twenty-three, to form one temple of forty-six. Christ is the one who builds the temple, and He builds His church as the female temple that is to join with His male temple. The connection is when the human temple is joined with the Divine in the Most Holy Place of God’s temple. “Twenty-three” is a symbol of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and that work began at the end of the twenty-three hundred year prophecy. Matthew twenty-three is the pronouncement against Laodicean Seventh-day Adventists, who are a counterfeit of the one hundred and forty-four thousand.

ການສົມລົດທີ່ສົມບູນ, ເມື່ອຄົນທັງສອງກາຍເປັນໜຶ່ງດຽວ ແມ່ນການຮວມກັນຂອງພຣະວິຫານສອງຫຼັງທີ່ມີຈຳນວນຊາວສາມ, ເພື່ອໃຫ້ເກີດເປັນພຣະວິຫານໜຶ່ງດຽວທີ່ມີຈຳນວນສີ່ສິບຫົກ. ພຣະຄຣິດແມ່ນພຣະອົງຜູ້ກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານ, ແລະພຣະອົງຊົງສ້າງຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະອົງເປັນພຣະວິຫານຝ່າຍຍິງ ເພື່ອຈະໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບພຣະວິຫານຝ່າຍຊາຍຂອງພຣະອົງ. ການເຊື່ອມຕໍ່ນັ້ນເກີດຂຶ້ນເມື່ອພຣະວິຫານຂອງມະນຸດໄດ້ຖືກຮ່ວມເຂົ້າກັບພຣະພາກພຣະເຈົ້າໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດແຫ່ງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ. “ຊາວສາມ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະວຽກງານນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຕອນທ້າຍຂອງຄຳພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ. ມັດທາຍ ຊາວສາມ ແມ່ນຄຳປະກາດຕໍ່ຕ້ານພວກ Laodicean Seventh-day Adventists, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຂອງປອມຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

The one hundred and forty-four thousand are the eighth that is of the seven, and they are those who are resurrected on the eighth day, and the are the eight souls on Noah’s ark, they are the eight descendants of Seth and the seal upon their foreheads was typified by circumcision, that was carried out on the eighth day. They are the priests that are anointed for service on the eighth day, and the pronouncement of eight woes upon Adventism in chapter twenty-three, is a pronouncement against the counterfeit eight.

ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນແມ່ນອົງທີແປດຊຶ່ງອອກມາຈາກເຈັດ, ແລະພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກຟື້ນຄືນໃນວັນທີແປດ, ແລະເຂົາເຈົ້າແມ່ນແປດດວງວິນຍານຢູ່ໃນນາວາຂອງໂນອາ, ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ສືບເຊື້ອແປດຄົນຂອງເຊດ, ແລະຕາປະທັບເທິງໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົານັ້ນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍການຕັດຮອບ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະຕິບັດໃນວັນທີແປດ. ພວກເຂົາແມ່ນປະໂລຫິດຜູ້ຖືກເຈີມເພື່ອຮັບໃຊ້ໃນວັນທີແປດ, ແລະການປະກາດຄຳວິບັດແປດປະການເໜືອ Adventism ໃນບົດທີຊາວສາມ ກໍແມ່ນການປະກາດຕໍ່ຕ້ານແປດປອມ.

The pronouncement of woe upon the foolish virgins is proceeded by the sealing of God’s people in the final verse of chapter twenty-two. Chapter twenty-two aligns with chapter twenty-two in Genesis, for the first book of the Old Testament typifies the first book of the New Testament. In the heart of the prophetic line of Matthew eleven through chapter twenty-two representing twelve chapters, and the sixth of those twelve chapters is chapter sixteen, where Simon Barjona’s name was changed to Peter.

ການປະກາດຄວາມວິບັດແກ່ພວກຍິງພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ເຂົາ ໄດ້ຖືກນຳໜ້າໂດຍການປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດທີຊາວສອງ. ບົດທີຊາວສອງສອດຄ່ອງກັບບົດທີຊາວສອງໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ, ເພາະວ່າພຣະທຳເລັ່ມຕົ້ນຂອງພຣະຄຳພີເດີມເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງພຣະທຳເລັ່ມຕົ້ນໃນພຣະຄຳພີໃໝ່. ໃນໃຈກາງຂອງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳມັດທາຍບົດທີສິບເອັດໄປຈົນເຖິງບົດທີຊາວສອງ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງສິບສອງບົດນັ້ນ, ແລະບົດທີຫົກໃນສິບສອງບົດນັ້ນແມ່ນບົດທີສິບຫົກ, ບ່ອນທີ່ຊື່ຂອງຊີໂມນ ບາຣໂຢນາ ໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນ ເປໂຕ.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> ແລະ ເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າດ້ວຍວ່າ ເຈົ້າແມ່ນເປໂຕ, ແລະເທິງສີລານີ້ ເຮົາຈະສ້າງຄຣິດຕະຈັກຂອງເຮົາ; ແລະປະຕູແຫ່ງນະລົກຈະບໍ່ມີຊັຍເໜືອມັນ. ມັດທາຍ 16:18.

There are 459 verses in Matthew eleven through twenty-two. The middle verse is verse seventeen, of chapter sixteen, but that verse cannot be separated from verses eighteen and nineteen, for they are one statement.

ໃນມັດທາຍ ບົດ 11 ຫາ 22 ມີ 459 ຂໍ້. ຂໍ້ກາງແມ່ນຂໍ້ 17 ຂອງບົດ 16, ແຕ່ຂໍ້ນັ້ນບໍ່ອາດຖືກແຍກອອກຈາກຂໍ້ 18 ແລະ 19 ໄດ້, ເພາະວ່າພວກມັນເປັນຖ້ອຍຄໍາດຽວກັນ.

> And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:17–19.

> ແລະ ພຣະເຢຊູຊົງຕອບກ່າວແກ່ລາວວ່າ, “ຊີໂມນ ບາຣໂຢນາ, ເຈົ້າເປັນສຸກ; ເພາະວ່າເນື້ອໜັງແລະເລືອດບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍສິ່ງນີ້ແກ່ເຈົ້າ, ແຕ່ເປັນພຣະບິດາຂອງເຮົາຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນ. ແລະ ເຮົາຂໍບອກເຈົ້າດ້ວຍວ່າ ເຈົ້າແມ່ນເປໂຕ, ແລະເທິງສີລານີ້ ເຮົາຈະສ້າງຄຣິດຕະຈັກຂອງເຮົາ; ແລະປະຕູແຫ່ງນະລົກຈະບໍ່ມີໄຊຊະນະເໜືອຄຣິດຕະຈັກນັ້ນ. ແລະ ເຮົາຈະມອບກະແຈແຫ່ງອານາຈັກສະຫວັນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ: ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຈະຜູກໄວ້ໃນໂລກ ກໍຈະຖືກຜູກໄວ້ໃນສະຫວັນ: ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຈະແກ້ອອກໃນໂລກ ກໍຈະຖືກແກ້ອອກໃນສະຫວັນ.” ມັດທາຍ 16:17–19.

The very center of chapters eleven unto twenty-two is the foundational covenant statement for Christianity. In that statement, Simon’s name is changed to Peter, which; when you apply the numerical position that each letter of the English language holds; such as “a” is one, and “z” is twenty-six—you find “p” is 16, “e” is 5, and “t” is 20, and another “e” is 5 and “r” is 18. When you multiply 16 X 5 X 20 X 5 X 18 it equals 144,000, and the reference to Peter’s name change, a symbol of covenant relationship, is found in chapter 16 verse 18, and the first letter of Peter is the number 16 and the last letter is the number 18. All of this is in the center of twelve chapters that begin with the symbol of eleven and end with the symbol of twenty-two.

ຈຸດໃຈກາງແທ້ໆຂອງບົດທີ່ສິບເອັດຈົນເຖິງບົດທີ່ຊາວສອງ ແມ່ນຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງພັນທະສັນຍາອັນເປັນຮາກຖານສໍາລັບຄຣິດສະຕຽນ. ໃນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ຊື່ຂອງຊີໂມນຖືກປ່ຽນເປັນເປໂຕ ຊຶ່ງ; ເມື່ອທ່ານນໍາຕໍາແໜ່ງຕົວເລກທີ່ຕົວອັກສອນແຕ່ລະຕົວໃນພາສາອັງກິດຖືຄອງມາໃຊ້; ເຊັ່ນ “a” ແມ່ນ 1 ແລະ “z” ແມ່ນ 26—ທ່ານຈະພົບວ່າ “p” ແມ່ນ 16, “e” ແມ່ນ 5, ແລະ “t” ແມ່ນ 20, ແລະ “e” ອີກຕົວໜຶ່ງແມ່ນ 5 ແລະ “r” ແມ່ນ 18. ເມື່ອທ່ານນໍາ 16 X 5 X 20 X 5 X 18 ມາຄູນກັນ ຜົນທີ່ໄດ້ເທົ່າກັບ 144,000, ແລະການອ້າງເຖິງການປ່ຽນຊື່ຂອງເປໂຕ, ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ພົບໄດ້ໃນບົດທີ 16 ຂໍ້ 18, ແລະຕົວອັກສອນຕົວທຳອິດຂອງ Peter ແມ່ນເລກ 16 ແລະຕົວອັກສອນຕົວສຸດທ້າຍແມ່ນເລກ 18. ທັງໝົດນີ້ຢູ່ໃນຈຸດໃຈກາງຂອງສິບສອງບົດ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງ 11 ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງ 22.

That line is also found in Genesis chapters eleven through twenty-two, and in that line, there are 305 verses, which identifies chapter seventeen and verse eleven as the center of that line. That line of twelve chapters of the first book of the Old Testament identifies the covenant with Abraham, and represents the alpha line that meets the omega line, in the same chapters of the first book of the New Testament. The center of the line of the omega in Matthew is the high point of the covenant relationship of the one hundred and forty-four thousand, who are the covenant sign that is lifted up at the Sunday law. The center verse of Genesis’s line identifies not only the center verse, but also the second or middle step of the threefold covenant with Abraham, and just as significantly the sign of the covenant.

ເສັ້ນນັ້ນຍັງພົບໄດ້ໃນພຣະຄຳປະຖົມມະການ ບົດທີ 11 ຫາ 22 ດ້ວຍ, ແລະໃນເສັ້ນນັ້ນມີ 305 ຂໍ້, ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ວ່າ ບົດທີ 17 ຂໍ້ 11 ເປັນຈຸດກາງຂອງເສັ້ນນັ້ນ. ເສັ້ນຂອງສິບສອງບົດໃນພຣະທຳເລັ່ມຕົ້ນຂອງພຣະຄຳພີເດີມນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງພັນທະສັນຍາກັບອັບຣາຮາມ, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງເສັ້ນອັນຟາທີ່ມາພົບກັບເສັ້ນໂອເມກາ ໃນບົດດຽວກັນຂອງພຣະທຳເລັ່ມຕົ້ນໃນພຣະຄຳພີໃໝ່. ຈຸດກາງຂອງເສັ້ນໂອເມກາໃນພຣະທຳມັດທາຍ ແມ່ນຈຸດສູງສຸດຂອງຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກຊູຂຶ້ນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຂໍ້ກາງຂອງເສັ້ນໃນພຣະຄຳປະຖົມມະການ ບໍ່ພຽງແຕ່ຊີ້ບອກເຖິງຂໍ້ກາງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຊີ້ບອກເຖິງຂັ້ນທີສອງ ຫຼືຂັ້ນກາງ ຂອງພັນທະສັນຍາສາມປະການກັບອັບຣາຮາມ, ແລະຢ່າງສຳຄັນບໍ່ຍິ່ງຫຍ່ອນກັນ ຄື ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ.

> And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.

> ແລະພວກເຈົ້າຈົ່ງຮັບພິທີຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍອະວັຍະວະຂອງພວກເຈົ້າ; ແລະສິ່ງນັ້ນຈະເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງເຮົາກັບພວກເຈົ້າ. ປະຖົມມະການ 17:11.

We will continue these things in the next article.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.

> “ແລ້ວ, ໃນຂະນະທີ່ລາວກວາດຂີ້ຝຸ່ນ ແລະ ສິ່ງເສດເຫຼືອ, ອັນຍະມະນີປອມ ແລະ ຫຼຽນເງິນປອມ, ທັງໝົດກໍພາກັນລອຍຂຶ້ນ ແລະ ອອກໄປທາງປ່ອງຢ້ຽມດັ່ງເມກໝອກ, ແລະ ລົມກໍພັດພາພວກມັນໄປ. ໃນທ່າມກາງຄວາມວຸ່ນວາຍນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຫຼັບຕາລົງຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ; ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເປີດຕາຂຶ້ນ, ສິ່ງເສດເຫຼືອນັ້ນກໍໝົດໄປສິ້ນ. ອັນຍະມະນີອັນລ້ຳຄ່າ, ເພັດ, ຫຼຽນຄຳ ແລະ ຫຼຽນເງິນ, ນອນກະຈັດກະຈາຍຢ່າງອຸດົມສົມບູນຢູ່ທົ່ວທັງຫ້ອງ.”

> “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.

> “ແລ້ວທ່ານໄດ້ວາງຫີບໜຶ່ງໄວ້ເທິງໂຕະ, ຊຶ່ງໃຫຍ່ກວ່າແລະງົດງາມກວ່າຫີບເກົ່າຫຼາຍ, ແລະໄດ້ເກັບເອົາອັນຍະມະນີ, ເພັດ, ຫຼຽນເງິນ, ເປັນກຳມືໆ ແລ້ວໂຍນລົງໃນຫີບນັ້ນ, ຈົນບໍ່ເຫຼືອແມ່ນແຕ່ຊິ້ນດຽວ, ເຖິງແມ່ນວ່າບາງເມັດຂອງເພັດນັ້ນຈະບໍ່ໃຫຍ່ໄປກວ່າປາຍເຂັມກໍຕາມ.”

> “He then called upon me to ‘come and see.’

> “ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຊົງເອີ້ນຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ ‘ມາ ແລະ ເບິ່ງ.’”

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, every one in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 83.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແນມເຂົ້າໄປໃນຫີບນັ້ນ, ແຕ່ຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກແສງຈາກພາບທີ່ເຫັນນັ້ນສ່ອງຈ້າຈົນພະລຶງ. ມັນສຸກໃສດ້ວຍສະຫງ່າຣາສີເພີ່ມຂຶ້ນເຖິງສິບເທົ່າຈາກເດີມ. ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ ມັນໄດ້ຖືກຂັດຖູໃນຊາຍໂດຍຕີນຂອງບຸກຄົນຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະຈາຍມັນອອກ ແລະຢຽບຍ່ຳມັນໃນຝຸ່ນດິນ. ມັນຖືກຈັດວາງໄວ້ຢ່າງເປັນລະບຽບອັນງົດງາມໃນຫີບນັ້ນ, ແຕ່ລະອັນຢູ່ໃນບ່ອນຂອງຕົນ, ໂດຍບໍ່ປາກົດຮ່ອງຮອຍໃດໆແຫ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງຊາຍຜູ້ທີ່ໂຍນມັນເຂົ້າໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າຮ້ອງອອກດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ແລະສຽງຮ້ອງນັ້ນໄດ້ປຸກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຕື່ນ.” Early Writings, 83.

> “You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

> “ທ່ານກໍາລັງເຫັນວ່າການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍັງຢູ່ໄກເກີນໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າຝົນປາຍກໍາລັງຈະມາ ຢ່າງກະທັນຫັນດັ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ແລະດ້ວຍລິດອໍານາດຫຼາຍກວ່າສິບເທົ່າ.” Spalding and Magan, 5.

> And in all matters of wisdom and understanding, that the king inquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:20.

> ແລະໃນທຸກເລື່ອງແຫ່ງສະຕິປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ ທີ່ກະສັດໄດ້ຊົງສອບຖາມເຂົາທັງຫຼາຍນັ້ນ ພຣະອົງກໍພົບວ່າເຂົາທັງຫຼາຍດີກວ່າພວກນັກວິເສດແລະພວກໂຫລາຈານທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງສິບເທົ່າ. ດານີເອນ 1:20.

Back to Articles