Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-One

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສາມສິບເອັດ

Unveiling the Prophetic Tapestry: Connecting the Dots from Revelation to Present Realities

ການເປີດເຜີຍຜືນຜ້າແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ: ເຊື່ອມໂຍງຈຸດຕ່າງໆຈາກພຣະນິມິດເຖິງຄວາມເປັນຈິງໃນປັດຈຸບັນ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In previous articles we identified that the Millerites recognized that they were fulfilling the parable of the ten virgins, Habakkuk chapter two and Ezekiel chapter twelve, verses twenty-one through twenty-eight. The verses in Ezekiel identify that when these three prophetic passages are perfectly fulfilled in the last days, “the effect of every vision” will be fulfilled. Sister White also addresses this phenomenon.

ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຊາວ Millerites ໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງເຮັດໃຫ້ຄຳອຸປະມາຂອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ພຣະທຳ Habakkuk ບົດທີສອງ ແລະ ພຣະທຳ Ezekiel ບົດທີສິບສອງ, ຂໍ້ທີຊາວເອັດເຖິງຊາວແປດ ໃຫ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຂໍ້ພຣະຄຳໃນ Ezekiel ໄດ້ລະບຸວ່າ ເມື່ອພຣະຄຳພະຍາກອນທັງສາມຕອນນີ້ສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນວັນສຸດທ້າຍ “ຜົນຂອງນິມິດທຸກຢ່າງ” ຈະສຳເລັດດ້ວຍ. ຊິດສະເຕີ White ກໍໄດ້ກ່າວເຖິງປະກົດການນີ້ເຊັ່ນກັນ.

> “In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation. The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.

> “ໃນພຣະນິມິດ ປຶ້ມທັງປວງໃນພຣະຄຳພີໄດ້ມາພົບກັນແລະສິ້ນສຸດລົງ. ທີ່ນີ້ມີສ່ວນທີ່ເຕີມໃຫ້ຄົບຂອງປຶ້ມດານີເອນ. ຫນຶ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນ; ອີກຫນຶ່ງເປັນການເປີດເຜີຍ. ປຶ້ມທີ່ຖືກປະທັບຕານັ້ນບໍ່ແມ່ນພຣະນິມິດ ແຕ່ເປັນສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວັນສຸດທ້າຍ. ທູດສະຫວັນໄດ້ສັ່ງວ່າ, ‘ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳໄວ້ ແລະປະທັບຕາປຶ້ມນັ້ນ ຈົນເຖິງເວລາອວະສານ.’ ດານີເອນ 12:4.” ກິດຈະການຂອງອັກຄະສາວົກ, 585.

The parable of the ten virgins is repeated to the very letter in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which began on September 11, 2001 and ends when the door is closed upon the foolish virgins at the soon-coming Sunday law. In that period of history the effect of every vision represented in “all the books of the Bible meet and end.”

ຄຳອຸປະມາເລື່ອງພຣະຍິງພົມຈັນສິບຄົນ ໄດ້ຖືກທຳໃຫ້ຊ້ຳອີກຢ່າງກົງຕາມຕົວອັກສອນ ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະຈະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອປະຕູຖືກປິດໃສ່ພວກພຣະຍິງພົມຈັນທີ່ໂງ່ເຂລາ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງປະຫວັດສາດນັ້ນ ຜົນສຳເລັດຂອງນິມິດທຸກຢ່າງ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນ “ປຶ້ມທຸກເລັ່ມໃນພຣະຄຳພີມາພົບກັນແລະສິ້ນສຸດລົງ” ຈະປາກົດຂຶ້ນ.

We have been building a platform of understanding in the previous article to set forth the external line of history that is represented in verse forty of Daniel eleven, which represents the political history of the earth beast’s Republican horn. That history runs parallel with the religious history of the earth beast’s true Protestant horn. We have identified a handful of prophetic lines which address the Republican horn of the earth beast, and are placing those lines upon the prophetic history that began at the time of the end in 1989.

ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງພື້ນຖານແຫ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈໄວ້ ເພື່ອນຳສະເໜີເສັ້ນທາງພາຍນອກຂອງປະຫວັດສາດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດທາງການເມືອງຂອງເຂົາສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຝ່າຍສາທາລະນະລັດ. ປະຫວັດສາດນັ້ນດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນກັບປະຫວັດສາດທາງສາສະໜາຂອງເຂົາສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຝ່າຍໂປຣແຕສະແຕນທີ່ແທ້ຈິງ. ພວກເຮົາໄດ້ລະບຸເສັ້ນຄຳພະຍາກອນຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ກ່າວເຖິງຝ່າຍສາທາລະນະລັດຂອງເຂົາສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະກຳລັງນຳເອົາເສັ້ນເຫຼົ່ານັ້ນໄປຈັດວາງໄວ້ເທິງປະຫວັດສາດເຊິ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບໃນປີ 1989.

The prophetic period of the earth beast that began in 1776, and concluded at the time of the end in 1798, is the line we intend to employ in an attempt to bring all of the lines which are now having their effect together. The period of 1776 to 1798 possesses the signature of Alpha and Omega, for it begins and ends with a legislative action, which is the speaking of a nation.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ຊຶ່ງເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1776 ແລະ ສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798 ແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ພວກເຮົາຕັ້ງໃຈຈະນຳໃຊ້ ເພື່ອພະຍາຍາມນຳເອົາເສັ້ນທາງທັງໝົດທີ່ບັດນີ້ກຳລັງສົ່ງຜົນຢູ່ໃຫ້ມາຮວບຮວມເຂົ້າກັນ. ໄລຍະເວລາຈາກປີ 1776 ຫາ 1798 ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ເພາະມັນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ສິ້ນສຸດດ້ວຍການກະທຳທາງນິຕິບັນຍັດ, ຊຶ່ງແມ່ນການເວົ້າຂອງຊາດໜຶ່ງ.

> “The speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 443.

> “ການເວົ້າຂອງຊາດນັ້ນ ແມ່ນການກະທຳຂອງອົງການນິຕິບັນຍັດ ແລະ ອົງການຕຸລາການຂອງຊາດນັ້ນ.” The Great Controversy, 443.

A primary characteristic of the earth beast is its speaking. The Constitution of the United States was a divine document that opened the doors for religious and political freedom, and in so doing swallowed the “flood” of persecution that had been carried on for centuries by the kings of Europe and the Catholic church.

ລັກສະນະສຳຄັນປະການໜຶ່ງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ແມ່ນການເວົ້າຂອງມັນ. ລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາເປັນເອກະສານແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ທີ່ໄດ້ເປີດປະຕູໃຫ້ແກ່ເສຣີພາບທາງສາສະໜາ ແລະທາງການເມືອງ, ແລະໃນການກະທຳດັ່ງກ່າວນັ້ນ ມັນໄດ້ກືນ “ນ້ຳຖ້ວມ” ແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກດຳເນີນສືບຕໍ່ມາຫຼາຍສັດຕະວັດ ໂດຍບັນດາກະສັດແຫ່ງຢຸໂຣບ ແລະຄຣິດຈັກຄາທອລິກ.

> And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. Revelation 12:15, 16.

> ແລະງູນັ້ນໄດ້ພົ່ນນ້ຳອອກຈາກປາກຂອງມັນດັ່ງນ້ຳຖ້ວມ ໄລ່ຕາມແມ່ຍິງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ນາງຖືກພັດພາໄປກັບກະແສນ້ຳຖ້ວມ. ແຕ່ແຜ່ນດິນໄດ້ຊ່ວຍແມ່ຍິງນັ້ນໄວ້ ແລະແຜ່ນດິນໄດ້ອ້າປາກຂອງມັນ ແລ້ວກືນກະແສນ້ຳຖ້ວມທີ່ມັງກອນໄດ້ພົ່ນອອກຈາກປາກຂອງມັນ. ພຣະນິມິດ 12:15, 16.

At the end of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy it will again speak, but then it will speak as a dragon, by enforcing the Sunday law.

ໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ມັນຈະກ່າວອີກຄັ້ງ ແຕ່ເມື່ອນັ້ນມັນຈະກ່າວດັ່ງມັງກອນ ໂດຍການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະມັນມີເຂົາສອງອັນຄ້າຍດັ່ງລູກແກະ, ແລະມັນເວົ້າດັ່ງພະຍານາກ. ພຣະນິມິດ 13:11.

The earth beast began as the sixth kingdom in 1798, when the papacy was robbed of its strength.

ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກໃນປີ 1798 ເມື່ອອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາຖືກປົດເອົາໄປ.

> “And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “ແລະເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາ ຖືກປົດເອົາກຳລັງຂອງຕົນໄປ ແລະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢຸດເຊົາການຂົ່ມເຫັງ ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນອຳນາດໃໝ່ໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນມາເພື່ອສະທ້ອນສຽງຂອງມັງກອນ ແລະສືບຕໍ່ພາລະກິດອັນໂຫດຮ້າຍແລະໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າຢ່າງດຽວກັນນັ້ນ. ອຳນາດນີ້ ຊຶ່ງເປັນອຳນາດສຸດທ້າຍທີ່ຈະທຳສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄຣິສຕະຈັກ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາຄ້າຍລູກແກະ.” Signs of the Times, November 1, 1899.

In 1798, when the papacy received its deadly wound, the United States spoke, and as is always the case with Alpha and Omega, the speaking at the beginning prefigured the speaking at the end. The Alien and Sedition Acts were spoken into law in 1798, prefiguring the laws that are implemented at the end addressing illegal immigration, and the media.

ໃນປີ 1798 ເມື່ອສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງມັນ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ເວົ້າ, ແລະດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ສະເໝີກັບ Alpha ແລະ Omega, ການເວົ້າໃນຕອນຕົ້ນໄດ້ເປັນພາບລ່ວງໜ້າຂອງການເວົ້າໃນຕອນທ້າຍ. ກົດໝາຍ Alien and Sedition Acts ໄດ້ຖືກປະກາດໃຫ້ເປັນກົດໝາຍໃນປີ 1798, ເພື່ອເປັນພາບລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍທີ່ຈະຖືກນຳໃຊ້ໃນຕອນທ້າຍ ເພື່ອຈັດການກັບການອົບພະຍົບເຂົ້າເມືອງທີ່ຜິດກົດໝາຍ, ແລະສື່ມວນຊົນ.

The period we are considering from 1776 to 1798 possesses the signature of Alpha and Omega, for it identifies the “speaking” of the Declaration of Independence in the beginning, which typifies the Alien and Sedition Acts of 1798. In the middle of that period, you find the Constitution of the United States. The period provides a prophetic representation of the earth beast’s reign, for it begins speaking as a lamb, but the period ends with legislation representing a dragon. But as is often the case the beginning and ending of a thing align with opposites. The first waymark of the period is represented in the last waymark, and the middle waymark was the Constitution of the United States, which was ratified by THIRTEEN states. The Hebrew word “truth” was created by the first letter, followed by the thirteenth letter, followed by the last letter of the Hebrew alphabet.

ໄລຍະເວລາທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນານີ້ ຕັ້ງແຕ່ປີ 1776 ຫາ 1798 ມີລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega, ເພາະວ່າມັນຊີ້ບອກເຖິງ “ການເວົ້າ” ຂອງຄຳປະກາດເອກະລາດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແບບຂອງ Alien and Sedition Acts ປີ 1798. ໃນກາງຂອງໄລຍະເວລານັ້ນ ທ່ານຈະພົບລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດ. ໄລຍະເວລານີ້ໃຫ້ພາບແທນໃນທາງຄຳພະຍາກອນຂອງການປົກຄອງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ, ເພາະວ່າມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການເວົ້າດັ່ງລູກແກະ, ແຕ່ໄລຍະເວລານັ້ນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍກົດໝາຍທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງມັງກອນ. ແຕ່ດັ່ງທີ່ມັກເປັນຢູ່ເລື້ອຍໆ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງໜຶ່ງສອດຄ່ອງກັບສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມ. ຫຼັກໝາຍທຳອິດຂອງໄລຍະເວລານີ້ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຫຼັກໝາຍສຸດທ້າຍ, ແລະຫຼັກໝາຍກາງແມ່ນລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດ, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຮັບຮອງໂດຍລັດ THIRTEEN ລັດ. ຄຳພາສາເຮັບເຣີ “truth” ຖືກປະກອບຂຶ້ນຈາກອັກສອນຕົວທຳອິດ, ຕາມດ້ວຍອັກສອນຕົວທີສິບສາມ, ແລ້ວຕາມດ້ວຍອັກສອນຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກສອນເຮັບເຣີ.

The period we are now considering bears the signature of the First and the Last, who is the Truth. The period represents a period that leads to the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it therefore represents a period that leads to the end of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy. That period began at the time of the end in 1989. 1776 to 1798 is to be laid upon 1989 to the soon coming Sunday law when the earth beast speaks as a dragon, as represented by the Alien and Sedition Acts.

ໄລຍະເວລາທີ່ບັດນີ້ເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້ ມີຕາປະທັບຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນອົງທໍາອິດ ແລະ ອົງສຸດທ້າຍ ຜູ້ຊົງເປັນຄວາມຈິງ. ໄລຍະເວລານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ນໍາໄປສູ່ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ, ແລະ ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ນໍາໄປສູ່ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ. ໄລຍະເວລານັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງອວະສານ ໃນປີ 1989. ປີ 1776 ຫາ 1798 ຈະຕ້ອງຖືກນໍາໄປວາງທັບໃສ່ເທິງປີ 1989 ຫາກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ເມື່ອສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກເວົ້າເໝືອນມັງກອນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Alien and Sedition Acts.

It is worthwhile to place another prophetic truth into our study. That truth is an element of the “time of the end” as a symbol that is often overlooked. Laodicean Adventism may very well know that 1798 was the “time of the end,” but their understanding generally ends there, for they have no clue that every reform line parallels the other reform lines. Every reform line begins with the “time of the end.”

ເປັນການສົມຄວນທີ່ຈະນໍາຄວາມຈິງທາງຄໍາພະຍາກອນອີກປະການໜຶ່ງເຂົ້າມາໃນການສຶກສາຂອງພວກເຮົາ. ຄວາມຈິງນັ້ນແມ່ນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກທີ່ມັກຖືກມອງຂ້າມ. ອາດເປັນໄດ້ຢ່າງຍິ່ງວ່າ ແອດເວັນຕິດແບບລາໂອດີເຊຍຮູ້ວ່າ ປີ 1798 ແມ່ນ “ເວລາສຸດທ້າຍ,” ແຕ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາໂດຍທົ່ວໄປກໍສິ້ນສຸດຢູ່ພຽງເທົ່ານັ້ນ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າ ທຸກໆແນວການປະຕິຮູບລ້ວນແຕ່ຂະໜານກັນກັບແນວການປະຕິຮູບອື່ນໆ. ທຸກໆແນວການປະຕິຮູບເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ “ເວລາສຸດທ້າຍ.”

Moses typified Christ, and Moses directly stated that fact, and Peter confirmed it in the book of Acts.

ໂມເຊໄດ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະ ໂມເຊໄດ້ກ່າວຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນໂດຍກົງ, ແລະ ເປໂຕກໍໄດ້ຢືນຢັນສິ່ງນັ້ນໃນພຣະທຳກິດຈະການ.

> The Lord thy God will raise up unto thee a Prophet from the midst of thee, of thy brethren, like unto me; unto him ye shall hearken. Deuteronomy 18:15.

> ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ຈະຊົງຍົກຕັ້ງຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ໜຶ່ງຂຶ້ນໃຫ້ແກ່ທ່ານ ຈາກທ່າມກາງທ່ານ, ຈາກບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ, ເໝືອນດັ່ງຂ້າພະເຈົ້າ; ພວກທ່ານຈົ່ງເຊື່ອຟັງທ່ານຜູ້ນັ້ນ. ພຣະບັນຍັດສອງ 18:15.

Jesus was to be “like unto” Moses.

ພຣະເຢຊູຈະຕ້ອງເປັນ “ເໝືອນດັ່ງ” ໂມເຊ.

> And now, brethren, I wot that through ignorance ye did it, as did also your rulers. But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:17–24.

> ແລະບັດນີ້ ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຢູ່ວ່າ ພວກທ່ານໄດ້ກະທໍາການນັ້ນໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ເໝືອນດັ່ງບັນດາຜູ້ປົກຄອງຂອງພວກທ່ານກໍໄດ້ກະທໍາເຊັ່ນກັນ. ແຕ່ເຫດການທັງຫຼາຍນັ້ນ ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳແດງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍປາກຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງຂອງພຣະອົງ ວ່າພຣະຄຣິດຈະຕ້ອງທົນທຸກ ບັດນີ້ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ສຳເລັດແລ້ວດັ່ງນັ້ນ. ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈໃໝ່ ແລະຫັນກັບຄືນມາ ເພື່ອວ່າບາບຂອງພວກທ່ານຈະຖືກລົບລ້າງເສຍ ເມື່ອວາລະແຫ່ງຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຈະມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກທ່ານໄວ້ກ່ອນແລ້ວນັ້ນມາ: ຜູ້ທີ່ສະຫວັນຈຳຕ້ອງຮັບໄວ້ ຈົນກວ່າຈະເຖິງວາລະແຫ່ງການຟື້ນຄືນສູ່ສະພາບເດີມຂອງສັບພະສິ່ງທັງປວງ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ໂດຍປາກຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນບໍລິສຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມໂລກມາ. ເພາະໂມເຊໄດ້ກ່າວແກ່ພວກບັນພະບຸລຸດແທ້ວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກທ່ານ ຈະຊົງຍົກຜູ້ພະຍາກອນອົງໜຶ່ງຂຶ້ນມາເພື່ອພວກທ່ານ ຈາກທ່າມກາງພວກພີ່ນ້ອງຂອງພວກທ່ານ ເໝືອນດັ່ງຂ້າພະເຈົ້າ; ພວກທ່ານຈະຕ້ອງຟັງຜູ້ນັ້ນໃນທຸກສິ່ງຕາມທີ່ຜູ້ນັ້ນຈະກ່າວແກ່ພວກທ່ານ. ແລະຈະເປັນດັ່ງນີ້ວ່າ ຈິດວິນຍານທຸກດວງທີ່ບໍ່ຍອມຟັງຜູ້ພະຍາກອນອົງນັ້ນ ຈະຖືກທຳລາຍໃຫ້ສູນໄປຈາກທ່າມກາງປະຊາຊົນ. ແທ້ຈິງ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫຼາຍ ຕັ້ງແຕ່ຊາມູເອນແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຕາມມາພາຍຫຼັງ ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ກ່າວ ກໍໄດ້ພະຍາກອນເຖິງວັນເວລາເຫຼົ່ານີ້ເຊັ່ນດຽວກັນ. ກິດຈະການ 3:17–24.

The time of the end in the history of Moses was his birth, and it typified the birth of Christ. At the births of both Christ and of Moses there was an increase of knowledge that would test that generation. The knowledge of both their births led both the dragon power of Egypt and of Rome to attempt to kill the promised ones of prophecy. The shepherds on the hills, the wise men from the east represent those who understood the increase of knowledge at the time of the end.

ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປະຫວັດຂອງໂມເຊ ຄື ການບັງເກີດຂອງທ່ານ, ແລະມັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການບັງເກີດຂອງພຣະຄຣິດ. ໃນຄາວການບັງເກີດຂອງທັງພຣະຄຣິດແລະໂມເຊ ໄດ້ມີການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ອັນຈະທົດສອບຊົ່ວຄົນໃນຍຸກນັ້ນ. ຄວາມຮູ້ເກືອບກັບການບັງເກີດຂອງທັງສອງ ໄດ້ນຳໃຫ້ອຳນາດມັງກອນທັງຂອງອີຢິບແລະຂອງໂຣມ ພະຍາຍາມຂ້າຜູ້ທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້. ບັນດາຜູ້ລ້ຽງແກະຢູ່ເທິງເນີນພູ ແລະພວກນັກປາດຈາກຕາເວັນອອກ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານ.

What is commonly missed is that there are two waymarks in the time of the end. It was not only Moses that was born, but three years prior his brother Aaron was born. Six months before Christ was born his cousin John was born. 1798 is the most common recognition of the “time of the end,” and in 1798 the beast (the political apparatus) (the whore) had ridden upon through the Dark Ages was killed, and a year later the “woman” who had ridden that beast also died.

ສິ່ງທີ່ໂດຍທົ່ວໄປມັກຖືກມອງຂ້າມໄປ ຄື ໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານນັ້ນມີໝຸດໝາຍສອງປະການ. ມິແມ່ນມີແຕ່ໂມເຊທີ່ໄດ້ເກີດມາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ອາໂຣນ ຜູ້ເປັນອ້າຍຂອງທ່ານ ກໍໄດ້ເກີດກ່ອນໜ້ານັ້ນສາມປີ. ຫົກເດືອນກ່ອນພຣະຄຣິດຈະປະສູດ ໂຢຮັນ ຜູ້ເປັນຍາດຂອງພຣະອົງ ກໍໄດ້ເກີດມາ. ປີ 1798 ເປັນການຮັບຮູ້ທີ່ພົບໄດ້ທົ່ວໄປທີ່ສຸດສຳລັບ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ,” ແລະໃນປີ 1798 ສັດຮ້າຍ (ກົນໄກທາງການເມືອງ) ທີ່ (ຍິງແພດ) ໄດ້ຂີ່ຢູ່ເທິງມັນຕະຫຼອດຍຸກມືດ ຖືກສັງຫານ, ແລະອີກໜຶ່ງປີຕໍ່ມາ “ຍິງ” ຜູ້ທີ່ໄດ້ຂີ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ ກໍໄດ້ຕາຍເຊັ່ນກັນ.

In 1989 there were two presidents. Reagan ruled until the inauguration in 1989, and then Bush the first began his reign. The end of the twelve hundred and sixty years had been typified by the seventy years of captivity in Babylon, and when General Cyrus, the nephew of Darius, executed Belshazzar on the night of the feast, Darius was the actual king. Darius and Cyrus represent the two waymarks of that time of the end.

ໃນປີ 1989 ມີປະທານາທິບໍດີສອງຄົນ. ເຣແກນໄດ້ປົກຄອງຈົນເຖິງພິທີສາບານຕົນເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງໃນປີ 1989, ແລ້ວບຸຊຜູ້ທຳອິດຈຶ່ງເລີ່ມການປົກຄອງຂອງລາວ. ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ ໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍໃນບາບີໂລນ, ແລະເມື່ອນາຍພົນໄຊຣັດ, ຫລານຊາຍຂອງດາຣິອຸດ, ໄດ້ປະຫານເບນຊັດຊາໃນຄືນແຫ່ງງານລ້ຽງ, ດາຣິອຸດເປັນກະສັດຕົວຈິງ. ດາຣິອຸດແລະໄຊຣັດເປັນຕົວແທນຂອງສອງຫຼັກໝາຍແຫ່ງເວລາແຫ່ງອວະສານນັ້ນ.

The prophetic relationship between Moses and Aaron, John and Jesus, Darius and Cyrus, the papacy and the pope and Reagan and Bush are all sources of prophetic light when studied with the correct methodology. What we would point to here is that John, Jesus’ cousin, was the voice in the wilderness, which had been typified by Moses’ brother Aaron, who travelled into the wilderness to meet Moses, in order to be his voice.

ຄວາມສຳພັນໃນຄຳພະຍາກອນລະຫວ່າງໂມເຊ ແລະ ອາໂຣນ, ໂຢຮັນ ແລະ ພຣະເຢຊູ, ດາຣິອຸສ ແລະ ຊີຣັສ, ສັນຕະປາປາຊີ ແລະ ພຣະສັນຕະປາປາ ແລະ ເຣແກນ ແລະ ບຸຊ ລ້ວນແຕ່ເປັນແຫຼ່ງຂອງແສງສະຫວ່າງໃນຄຳພະຍາກອນ ເມື່ອໄດ້ຖືກສຶກສາດ້ວຍວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງ. ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນໃນທີ່ນີ້ກໍຄື ໂຢຮັນ, ຜູ້ເປັນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງພຣະເຢຊູ, ແມ່ນສຽງໃນຖິ່ນກັນດານ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍອາໂຣນ ນ້ອງຊາຍຂອງໂມເຊ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ເດີນທາງເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານເພື່ອໄປພົບໂມເຊ ເພື່ອຈະເປັນສຽງຂອງລາວ.

In the thirty-year period preceding Christ’s anointing, and for the thirty years preceding the antichrist, there is a waymark identifying a “voice.” For Christ it was the voice of John crying in the wilderness. In 533 Justinian made a decree identifying the antichrist as the corrector of heretics and the head of the church. Justinian’s decree was the “voice” that prepared for the Sunday law “decree” at the Council of Orleans in 538.

ໃນຊ່ວງເວລາສາມສິບປີກ່ອນການຊົງເຈີມຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະໃນສາມສິບປີກ່ອນໜ້າຂອງຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ, ມີໝຸດໝາຍບອກທາງອັນໜຶ່ງທີ່ຊີ້ບອກເຖິງ “ສຽງ” ໜຶ່ງ. ສໍາລັບພຣະຄຣິດ ນັ້ນຄືສຽງຂອງໂຢຮັນທີ່ຮ້ອງໃນຖິ່ນກັນດານ. ໃນປີ 533 Justinian ໄດ້ອອກລັດຖະດໍາລັດໜຶ່ງ ທີ່ລະບຸຕົວຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດວ່າເປັນຜູ້ແກ້ໄຂພວກນອກຮີດ ແລະເປັນປະມຸກຂອງຄຣິສຕະຈັກ. ລັດຖະດໍາລັດຂອງ Justinian ເປັນ “ສຽງ” ທີ່ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບ “ດໍາລັດ” ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ສະພາ Orleans ໃນປີ 538.

General Cyrus’ army was the voice identifying that Darius’ conquering of Babylon was imminent.

ກອງທັບຂອງນາຍພົນ Cyrus ເປັນສຽງທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ການພິຊິດບາບີໂລນຂອງ Darius ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນບໍ່ຊ້າ.

> “The advent of the army of Cyrus before the walls of Babylon was to the Jews a sign that their deliverance from captivity was drawing nigh. More than a century before the birth of Cyrus, Inspiration had mentioned him by name, and had caused a record to be made of the actual work he should do in taking the city of Babylon unawares, and in preparing the way for the release of the children of the captivity. Through Isaiah the word had been spoken:

> “ການມາຮອດຂອງກອງທັບຂອງຊີຣັດຢູ່ຕໍ່ໜ້າກຳແພງນະຄອນບາບີໂລນ ເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ຊາວຢິວວ່າ ການຊ່ອຍໃຫ້ພວກເຂົາພົ້ນຈາກການເປັນເຊີຍກຳລັງໃກ້ເຂົ້າມາ. ຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງສະຕະວັດກ່ອນການກຳເນີດຂອງຊີຣັດ, ການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງທ່ານໂດຍອອກນາມ, ແລະໄດ້ຊົງໃຫ້ມີການບັນທຶກໄວ້ເຖິງພາລະກິດແທ້ຈິງທີ່ທ່ານຈະກະທຳ ໃນການຍຶດນະຄອນບາບີໂລນໂດຍທີ່ນະຄອນນັ້ນບໍ່ທັນຮູ້ຕົວ, ແລະໃນການຈັດຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບການປ່ອຍບັນດາລູກແຫ່ງການເປັນເຊີຍໃຫ້ເປັນອິດສະລະ. ໂດຍຜ່ານອິຊາຢາ ພຣະວັດຈະນະໄດ້ຖືກກ່າວຂຶ້ນວ່າ:”

> “‘Thus saith the Lord to His anointed, to Cyrus, whose right hand I have holden, to subdue nations before him; … to open before him the two-leaved gates; and the gates shall not be shut; I will go before thee, and make the crooked places straight: I will break in pieces the gates of brass, and cut in sunder the bars of iron: and I will give thee the treasures of darkness, and hidden riches of secret places, that thou mayest know that I, the Lord, which call thee by thy name, am the God of Israel.’ Isaiah 45:1–3.” Prophets and Kings, 551.

> “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ແກ່ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຈີມໄວ້, ແກ່ກະສັດໄຊຣັສ, ຜູ້ທີ່ເຮົາໄດ້ຈັບມືຂວາຂອງລາວໄວ້, ເພື່ອປາບປະຊາຊາດຕ່າງໆໄວ້ຕໍ່ໜ້າລາວ; … ເພື່ອເປີດບັນດາປະຕູສອງບານໄວ້ຕໍ່ໜ້າລາວ; ແລະປະຕູທັງຫຼາຍຈະບໍ່ຖືກປິດ; ເຮົາຈະໄປຂ້າງໜ້າເຈົ້າ, ແລະຈະເຮັດໃຫ້ບ່ອນຄົດງໍທັງຫຼາຍກາຍເປັນທາງຕົງ: ເຮົາຈະທຸບປະຕູທອງເຫຼືອງໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ, ແລະຈະຕັດລູກກອນເຫຼັກໃຫ້ຂາດອອກເປັນສອງທ່ອນ: ແລະເຮົາຈະໃຫ້ບັນດາຂຸມຊັບໃນຄວາມມືດ, ແລະຄວາມຮັ່ງມີທີ່ຊ່ອນໄວ້ໃນບ່ອນລັບ, ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ເຮົາ, ຄືພຣະເຢໂຫວາ, ຜູ້ທີ່ເອີ້ນເຈົ້າຕາມຊື່ຂອງເຈົ້າ, ເປັນພຣະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ.’ ເອຊາຢາ 45:1–3.” Prophets and Kings, 551.

When it is recognized that it is two witnesses or two waymarks by which a prophetic “time of the end,” is established, it can also be recognized that one of the two waymarks represents an identification, announcement or warning of the approaching history. Aaron, John, Cyrus, and Justinian represent a waymark that precedes the time of the end. The time of the end in 1798 is the end of the period represented from 1776 through to 1798. The waymark in the middle of that history is the voice crying in the wilderness for the approaching history. That history began with a publication rejecting the dictatorial rule of either a king or pope, and it ended with a publication representing the character of a dictator. The publication in the middle represented the “warning” of the coming history, and the warning was that the Constitution of the United States would be overturned at the end of the history.

ເມື່ອໄດ້ຮັບການຍອມຮັບວ່າ ເປັນພະຍານສອງຄົນ ຫຼື ໝຸດໝາຍສອງປະການ ທີ່ໃຊ້ສະຖາປະນາ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ກໍອາດຮັບຮູ້ໄດ້ດ້ວຍວ່າ ໜຶ່ງໃນໝຸດໝາຍສອງປະການນັ້ນ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຊີ້ບອກ, ການປະກາດ ຫຼື ການເຕືອນ ກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ. ອາໂຣນ, ໂຢຮັນ, ໄຊຣັສ, ແລະ ຈັສຕິນຽນ ເປັນຕົວແທນຂອງໝຸດໝາຍທີ່ນຳໜ້າ “ເວລາສຸດທ້າຍ.” ເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798 ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ຖືກສະແດງຕັ້ງແຕ່ 1776 ໄປຈົນເຖິງ 1798. ໝຸດໝາຍທີ່ຢູ່ກາງປະຫວັດສາດນັ້ນ ແມ່ນສຽງຂອງຜູ້ຮ້ອງໃນຖິ່ນກັນດານ ເພື່ອປະກາດເຖິງປະຫວັດສາດທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ. ປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສິ່ງພິມສະບັບໜຶ່ງທີ່ປະຕິເສດການປົກຄອງແບບເຜດັດການ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຂອງກະສັດ ຫຼື ສັນຕະປາປາ, ແລະ ມັນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍສິ່ງພິມອີກສະບັບໜຶ່ງທີ່ເປັນຕົວແທນເຖິງລັກສະນະຂອງຜູ້ເຜດັດການ. ສິ່ງພິມທີ່ຢູ່ກາງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງ “ຄຳເຕືອນ” ກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດທີ່ກຳລັງມາເຖິງ, ແລະ ຄຳເຕືອນນັ້ນກໍຄືວ່າ ລັດຖະທຳມະນູນແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ຈະຖືກລົ້ມລ້າງໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນ.

That line of history began to be repeated in 1989, and it ends at the Sunday law when the warning from the wilderness two hundred years earlier in 1789 is rejected. 1989 was the time of the end at the end of verse forty, and it aligns with the time of the end in 1798. 1989 aligns with 1776, and the Sunday law represents 1798. In the middle of the history where the effect of every vision is accomplished, the history that began on September 11, 2001, and continues until the warning of 1789, is fulfilled and the Constitution is overturned. There must be a waymark in the middle, for God never changes. That waymark would represent a warning for the prophetic history that begins at the soon-coming Sunday law.

ເສັ້ນປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນປີ 1989, ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອຄຳເຕືອນຈາກຖິ່ນກັນດານເມື່ອສອງຮ້ອຍປີກ່ອນໃນປີ 1789 ຖືກປະຕິເສດ. ປີ 1989 ແມ່ນເວລາແຫ່ງອະວະສານຢູ່ຕອນທ້າຍຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ, ແລະມັນສອດຄ່ອງກັບເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798. ປີ 1989 ສອດຄ່ອງກັບປີ 1776, ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1798. ໃນກາງຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນ ບ່ອນທີ່ຜົນຂອງນິມິດທຸກຢ່າງສຳເລັດບັນລຸ, ປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ເລີ່ມໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງຄຳເຕືອນຂອງປີ 1789 ກໍສຳເລັດບັນລຸ ແລະລັດຖະທຳມະນູນຖືກລົ້ມລ້າງ. ຈຳເປັນຕ້ອງມີຫຼັກໝາຍຢູ່ໃນກາງ, ເພາະພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ. ຫຼັກໝາຍນັ້ນຈະເປັນຕົວແທນຂອງຄຳເຕືອນສຳລັບປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດອັນໃກ້ຈະມາເຖິງ.

1989 marks the time of the end in verse forty that leads to the Sunday law in verse forty-one. The warning message that arrived after the time of the end, but before the Sunday law was September 11, 2001. It warns that at the conclusion of that period of history, the third Woe that arrived on September 11, 2001, and was immediately restrained, would strike again as an unexpected surprise, and thousands of cities would be destroyed. When that destruction arrives Satan would begin his marvelous work, and that work begins at the soon coming Sunday law.

ປີ 1989 ໝາຍເຖິງເວລາແຫ່ງອວສານໃນຂໍ້ສີ່ສິບ ອັນນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ. ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນທີ່ມາເຖິງຫຼັງຈາກເວລາແຫ່ງອວສານ ແຕ່ກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ ຄື ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ມັນເຕືອນວ່າ ເມື່ອຮອດບັ້ນປາຍຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງປະຫວັດສາດນັ້ນ, ວິບັດຄັ້ງທີສາມທີ່ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ໃນທັນທີ ຈະໂຈມຕີອີກຄັ້ງໃນຖານະຄວາມປະຫລາດໃຈທີ່ບໍ່ຄາດຄິດ, ແລະນະຄອນຫຼາຍພັນແຫ່ງຈະຖືກທຳລາຍ. ເມື່ອການທຳລາຍນັ້ນມາເຖິງ ຊາຕານຈະເລີ່ມຕົ້ນວຽກງານອັນອັດສະຈັນຂອງມັນ, ແລະວຽກງານນັ້ນເລີ່ມຂຶ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

> “O that God’s people had a sense of the impending destruction of thousands of cities, now almost given to idolatry! But many of those who should be proclaiming the truth are accusing and condemning their brethren. When the converting power of God comes upon minds, there will be a decided change. Men will have no inclination to criticize and tear down. They will not stand in a position that hinders the light from shining to the world. Their criticism, their accusing, will cease. The powers of the enemy are mustering for battle. Stern conflicts are before us. Press together, my brethren and sisters, press together. Bind up with Christ. ‘Say ye not, A confederacy, . . . neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offense to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.’

> “ໂອ ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າມີຄວາມຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມພິນາດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງຂອງເມືອງນັບພັນ, ຊຶ່ງບັດນີ້ເກືອບຈະຖືກຍົກມອບໃຫ້ແກ່ການນະມັດສະການຮູບເຄົາລົບ! ແຕ່ຫຼາຍຄົນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຄວນຈະປະກາດຄວາມຈິງ ກັບພາກັນກ່າວຫາແລະປະນາມພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ. ເມື່ອລິດເດດແຫ່ງການຊົງປ່ຽນໃຈຂອງພຣະເຈົ້າມາເຖິງເຫຼົ່າຈິດໃຈ, ການປ່ຽນແປງອັນແນ່ຊັດຈະເກີດຂຶ້ນ. ມະນຸດຈະບໍ່ມີໃຈໂນ້ມອຽງທີ່ຈະຕິຕຽນແລະທຳລາຍ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ຢືນຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ແສງສະຫວ່າງສ່ອງອອກໄປສູ່ໂລກ. ການຕິຕຽນຂອງພວກເຂົາ, ການກ່າວຫາຂອງພວກເຂົາ, ຈະຢຸດເຊົາລົງ. ອຳນາດທັງຫຼາຍຂອງສັດຕູກຳລັງລະດົມພົນເພື່ອສົງຄາມ. ຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຮຸນແຮງກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ຈົ່ງຊຸມຊິດກັນເຂົ້າ, ພີ່ນ້ອງຊາຍຍິງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຈົ່ງຊຸມຊິດກັນເຂົ້າ. ຈົ່ງຜູກພັນໄວ້ກັບພຣະຄຣິດ. ‘ຢ່າເວົ້າວ່າ, ການຮ່ວມສົມຄົບ,... ແລະຢ່າຢ້ານຕາມຄວາມຢ້ານຂອງເຂົາ, ຫຼືຢ່າຄວາມຕົກໃຈ. ຈົ່ງຖືວ່າພຣະຢາເວແຫ່ງບັນດາໂອດເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ; ແລະໃຫ້ພຣະອົງເປັນຄວາມຢ້ານຂອງພວກທ່ານ, ແລະໃຫ້ພຣະອົງເປັນຄວາມຄວນຄາມຂອງພວກທ່ານ. ແລະພຣະອົງຈະເປັນສະຖານບໍລິສຸດ; ແຕ່ຈະເປັນຫີນທີ່ເຮັດໃຫ້ສະດຸດ ແລະເປັນສີລາແຫ່ງການລ່ວງເກີນແກ່ວົງວານທັງສອງແຫ່ງຂອງອິສຣາເອນ, ເປັນບ້ວງແລະເປັນກັບດັກແກ່ຊາວເຢຣູຊາເລັມ. ແລະຫຼາຍຄົນໃນບັນດາເຂົາຈະສະດຸດ, ແລະລົ້ມລົງ, ແລະຖືກຫັກພັງ, ແລະຖືກດັກໄວ້, ແລະຖືກຈັບ.’

> “The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.

> “ໂລກນີ້ເປັນໂຮງລະຄອນ. ນັກສະແດງທັງຫຼາຍ, ຄືຜູ້ອາໄສຂອງມັນ, ກຳລັງຕຽມຕົນເພື່ອສະແດງບົດບາດຂອງຕົນໃນລະຄອນຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດທ້າຍ. ພຣະເຈົ້າຖືກມອງຂ້າມໄປ. ໃນບັນດາມະຫາຊົນມະນຸດທັງຫຼາຍ ບໍ່ມີຄວາມເປັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນ ນອກຈາກເມື່ອມະນຸດຮ່ວມສົມຄົບກັນເພື່ອບັນລຸຈຸດປະສົງອັນເຫັນແກ່ຕົວຂອງຕົນ. ພຣະເຈົ້າກຳລັງຊົງທອດພຣະເນດຢູ່. ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ຢູ່ໃຕ້ປົກຄອງທີ່ກະບົດຂອງພຣະອົງ ຈະສຳເລັດຢ່າງແນ່ນອນ. ໂລກນີ້ມິໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງມະນຸດ ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະເຈົ້າກຳລັງຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ບັນດາອົງປະກອບແຫ່ງຄວາມສັບສົນແລະຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບມີອຳນາດຢູ່ໄລຍະໜຶ່ງ. ອຳນາດໜຶ່ງຈາກເບື້ອງລຸ່ມກຳລັງດຳເນີນງານເພື່ອນຳໃຫ້ເກີດສາກສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນລະຄອນນີ້,—ຊາຕານມາໃນຖານະພຣະຄຣິດ, ແລະກະທຳການດ້ວຍຄວາມຫຼອກລວງອັນບໍ່ຊອບທຳທຸກຢ່າງໃນບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງຜູກມັດຕົນເຂົ້າຮ່ວມກັນໃນສັງຄົມລັບ. ບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງຍອມຈຳນົນຕໍ່ກິເລດແຫ່ງການສົມພັນເປັນພັນທະ ກຳລັງດຳເນີນແຜນການຂອງສັດຕູ. ເຫດຈະຖືກຕິດຕາມດ້ວຍຜົນ.”

> “Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.

> “ການລ່ວງລະເມີດເກືອບຈະເຖິງຂີດຈຳກັດຂອງມັນແລ້ວ. ຄວາມສັບສົນເຕັມລົ້ນຢູ່ໃນໂລກ, ແລະຄວາມຫວາດຫວັ່ນອັນໃຫຍ່ຫຼວງຈະມາເຖິງມະນຸດໃນບໍ່ຊ້າ. ຈຸດຈົບໃກ້ເຂົ້າມາຫຼາຍແລ້ວ. ພວກເຮົາຜູ້ທີ່ຮູ້ຄວາມຈິງຄວນກຳລັງຕຽມພ້ອມສຳລັບສິ່ງທີ່ໃນບໍ່ຊ້າຈະປະທຸເຂົ້າມາເໜືອໂລກດ້ວຍຄວາມປະຫຼາດໃຈຢ່າງທ່ວມທົ້ນ.” Review and Herald, September 10, 1903.

The warning that was typified by the introduction of the Constitution in 1789, is the warning of the third angel, which returns to the second Kadesh, when the sealing of the one hundred and forty-four thousand begins. That warning is the warning of the first voice of Revelation chapter eighteen, and not only did the great buildings of New York City come down at that time, but the very essence of the Constitution was changed. The Constitution was written and based upon English law, whose basic philosophy can be simply defined as “a person is innocent, until proven guilty.” The Constitution was written for the purpose of rejecting what is known as Roman law, whose basic philosophy can be simply defined as “a person is guilty, until proven innocent.”

ຄຳເຕືອນທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍການນຳລັດຖະທຳນູນມາໃຊ້ໃນປີ 1789 ນັ້ນ, ຄືຄຳເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ຊຶ່ງກັບຄືນໄປຫາກາເດັດຄັ້ງທີສອງ ເມື່ອການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນເລີ່ມຕົ້ນ. ຄຳເຕືອນນັ້ນຄືຄຳເຕືອນຂອງພຣະສຽງທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ, ແລະໃນເວລານັ້ນ ບໍ່ພຽງແຕ່ອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກໄດ້ພັງລົງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ແມ່ນແກ່ນແທ້ອັນເປັນສາລະສຳຄັນຂອງລັດຖະທຳນູນເອງກໍໄດ້ຖືກປ່ຽນແປງດ້ວຍ. ລັດຖະທຳນູນໄດ້ຖືກຂຽນຂຶ້ນແລະຕັ້ງຢູ່ເທິງກົດໝາຍອັງກິດ, ຊຶ່ງຫຼັກປັດຊະຍາພື້ນຖານຂອງມັນອາດຖືກນິຍາມຢ່າງງ່າຍໆໄດ້ວ່າ “ບຸກຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າມີຄວາມຜິດ.” ລັດຖະທຳນູນໄດ້ຖືກຂຽນຂຶ້ນເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການປະຕິເສດສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າກົດໝາຍໂຣມັນ, ຊຶ່ງຫຼັກປັດຊະຍາພື້ນຖານຂອງມັນອາດຖືກນິຍາມຢ່າງງ່າຍໆໄດ້ວ່າ “ບຸກຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ມີຄວາມຜິດ ຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າບໍ່ມີຄວາມຜິດ.”

The warning from the wilderness in 1789, represented by the Constitution, represents the warning of September 11, 2001, and not only did the burning buildings mark that history with a literal fulfillment, but the passage (speaking) of the Patriot Act also represented the warning.

ຄຳເຕືອນຈາກຖິ່ນກັນດານໃນປີ 1789, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລັດຖະທຳມະນູນ, ເປັນຕົວແທນຂອງຄຳເຕືອນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະບໍ່ພຽງແຕ່ຕຶກອາຄານທີ່ລຸກໄໝ້ໄດ້ໝາຍປະຫວັດສາດນັ້ນໄວ້ດ້ວຍການສຳເລັດຕາມຕົວອັກສອນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ການຜ່ານ (ການກ່າວອອກ) ຂອງ Patriot Act ກໍໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງຄຳເຕືອນນັ້ນດ້ວຍ.

The Patriot Act (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) was introduced in the United States Congress shortly after the terrorist attacks on September 11, 2001. The bill was introduced in the House of Representatives on October 23, 2001, and in the Senate on October 24, 2001. It was signed into law by President George W. Bush on October 26, 2001. The Patriot Act aimed to enhance the government’s ability to investigate and prevent acts of terrorism and expand surveillance and law enforcement powers, and it rejected the basic and fundamental principle of English law that identifies that a man is innocent, until proven guilty. It is still used today by the elite within the government to circumvent due process of law, privacy and fair trials.

ກົດໝາຍ Patriot Act (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) ໄດ້ຖືກສະເໜີເຂົ້າສູ່ລັດຖະສະພາສະຫະລັດ ໃນໄລຍະບໍ່ດົນຫຼັງຈາກການໂຈມຕີກໍ່ການຮ້າຍໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຮ່າງກົດໝາຍນີ້ໄດ້ຖືກສະເໜີໃນສະພາຜູ້ແທນລາດສະດອນໃນວັນທີ 23 ຕຸລາ 2001, ແລະໃນວຸດທິສະພາໃນວັນທີ 24 ຕຸລາ 2001. ປະທານາທິບໍດີ George W. Bush ໄດ້ລົງນາມໃຫ້ມີຜົນເປັນກົດໝາຍໃນວັນທີ 26 ຕຸລາ 2001. ກົດໝາຍ Patriot Act ມີເປົ້າໝາຍເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມສາມາດຂອງລັດຖະບານໃນການສືບສວນ ແລະປ້ອງກັນການກະທຳກໍ່ການຮ້າຍ ພ້ອມທັງຂະຫຍາຍອຳນາດໃນການສອດແນມ ແລະການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍ, ແລະມັນໄດ້ປະຕິເສດຫຼັກການພື້ນຖານແລະສາລະສຳຄັນຂອງກົດໝາຍອັງກິດ ທີ່ຖືວ່າບຸກຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າຜິດ. ຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້ ກົດໝາຍນີ້ຍັງຄົງຖືກນຳໃຊ້ໂດຍຊົນຊັ້ນນຳພາຍໃນລັດຖະບານ ເພື່ອຫຼີກລ້ຽງກະບວນການທາງກົດໝາຍອັນຄວນດຳເນີນ, ສິດຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ, ແລະການພິຈາລະນາຄະດີຢ່າງຍຸດຕິທຳ.

We will continue this study in our next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປຂອງພວກເຮົາ.

> “What is our condition in this fearful and solemn time? Alas, what pride is prevailing in the church, what hypocrisy, what deception, what love of dress, frivolity, and amusement, what desire for the supremacy! All these sins have clouded the mind, so that eternal things have not been discerned. Shall we not search the Scripture, that we may know where we are in this world’s history? Shall we not become intelligent in regard to the work that is being accomplished for us at this time, and the position that we as sinners should occupy while this work of atonement is going forward? If we have any regard for our souls’ salvation, we must make a decided change. We must seek the Lord with true penitence; we must with deep contrition of soul confess our sins, that they may be blotted out.

> “ສະພາບຂອງພວກເຮົາໃນເວລາອັນນ່າຢ້ານແລະສົງ່າງາມນີ້ແມ່ນຢ່າງໃດ? ໂອ້ ຄວາມຈອງຫອງອັນໃດກຳລັງມີອຳນາດຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກ, ຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດອັນໃດ, ການຫຼອກລວງອັນໃດ, ຄວາມຮັກໃນການນຸ່ງຫົ່ມ, ຄວາມເຫຼາະແຫຼະ ແລະຄວາມບັນເທີງອັນໃດ, ຄວາມປາຖະໜາອັນໃດທີ່ຈະເປັນໃຫຍ່ເໜືອຜູ້ອື່ນ! ບາບທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈມືດມົວ, ຈົນສິ່ງທັງຫຼາຍອັນເປັນນິດນິລັນດອນບໍ່ໄດ້ຖືກຢັ່ງຮູ້. ພວກເຮົາຈະບໍ່ຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີຫຼື, ເພື່ອພວກເຮົາຈະຮູ້ວ່າບັດນີ້ພວກເຮົາຢູ່ຈຸດໃດໃນປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້? ພວກເຮົາຈະບໍ່ກາຍເປັນຜູ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຫຼື ກ່ຽວກັບພະລະກິດທີ່ກຳລັງຖືກກະທຳເພື່ອພວກເຮົາໃນເວລານີ້, ແລະກ່ຽວກັບຖານະທີ່ພວກເຮົາໃນຖານະຄົນບາບຄວນດຳຮົງຢູ່ ໃນຂະນະທີ່ພະລະກິດແຫ່ງການລົບມົນທິນນີ້ກຳລັງດຳເນີນໄປ? ຖ້າພວກເຮົາຍັງໃສ່ໃຈຢູ່ແດ່ຕໍ່ຄວາມລອດແຫ່ງຈິດວິນຍານຂອງຕົນ, ພວກເຮົາຕ້ອງປ່ຽນແປງຢ່າງເດັດຂາດ. ພວກເຮົາຕ້ອງສະແຫວງຫາພຣະອົງດ້ວຍການກັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ; ພວກເຮົາຕ້ອງສາລະພາບບາບຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມສຳນຶກເສຍໃຈຢ່າງເລິກຊຶ້ງໃນຈິດວິນຍານ, ເພື່ອໃຫ້ບາບເຫຼົ່ານັ້ນຖືກລຶບອອກ.”

> “We must no longer remain upon the enchanted ground. We are fast approaching the close of our probation. Let every soul inquire, How do I stand before God? We know not how soon our names may be taken into the lips of Christ, and our cases be finally decided. What, oh, what will these decisions be! Shall we be counted with the righteous, or shall we be numbered with the wicked?

> “ພວກເຮົາຈະຢູ່ເທິງດິນແດນແຫ່ງມົນສະເນ່ນັ້ນຕໍ່ໄປອີກບໍ່ໄດ້. ພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງເຮົາຢ່າງຮວດເລັດ. ຂໍໃຫ້ທຸກດວງວິນຍານສອບຖາມວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່ເບື້ອງພຣະເຈົ້າຢ່າງໃດ? ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າອີກບໍ່ດົນປານໃດ ຊື່ຂອງເຮົາອາດຖືກນຳຂຶ້ນມາຢູ່ໃນພຣະໂອດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະກໍລະນີຂອງເຮົາຈະຖືກຕັດສິນເປັນທີ່ສຸດ. ອະນິຈາ, ອະນິຈາ, ຄຳຕັດສິນເຫຼົ່ານັ້ນຈະເປັນແນວໃດ! ພວກເຮົາຈະຖືກນັບຮວມກັບບັນດາຄົນຊອບທຳ ຫຼືຈະຖືກນັບເຂົ້າໃນຈຳພວກຄົນອະທຳ?”

> “Let the church arise, and repent of her back-slidings before God. Let the watchmen awake, and give the trumpet a certain sound. It is a definite warning that we have to proclaim. God commands his servants, ‘Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins.’ The attention of the people must be gained; unless this can be done, all effort is useless; though an angel from heaven should come down and speak to them, his words would do no more good than if he were speaking into the cold ear of death. The church must arouse to action. The Spirit of God can never come in until she prepares the way. There should be earnest searching of heart. There should be united, persevering prayer, and through faith a claiming of the promises of God. There should be, not a clothing of the body with sackcloth, as in ancient times, but a deep humiliation of soul. We have not the first reason for self-congratulation and self exaltation. We should humble ourselves under the mighty hand of God. He will appear to comfort and bless the true seekers.

> “ຈົ່ງໃຫ້ຄຣິດຈັກລຸກຂຶ້ນ ແລະ ກັບໃຈຈາກການຫັນຫຼັງຂອງນາງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ຈົ່ງໃຫ້ຍາມເຝົ້າຕື່ນຂຶ້ນ ແລະ ເປົ່າແກໃຫ້ມີສຽງອັນແນ່ນອນ. ນີ້ແມ່ນຄຳເຕືອນອັນແນ່ຊັດທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງປະກາດ. ພຣະເຈົ້າຊົງບັນຊາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງວ່າ, ‘ຈົ່ງຮ້ອງປະກາດດ້ວຍສຽງດັງ ຢ່າຍັບຍັ້ງ ຈົ່ງຍົກສຽງຂອງເຈົ້າຂຶ້ນເໝືອນດັ່ງແກ ແລະ ຈົ່ງສະແດງການລະເມີດຂອງພົນຂອງເຮົາແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ບາບຂອງວົງວານຢາໂຄບ.’ ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສົນໃຈຂອງປະຊາຊົນຖືກປຸກເຮົ້າ; ຖ້າຫາກສິ່ງນີ້ບໍ່ອາດຖືກກະທຳໄດ້ ຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງກໍເປັນປະໂຫຍດບໍ່ໄດ້; ເຖິງແມ່ນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງຈະລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລະ ເວົ້າກັບພວກເຂົາ ຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານກໍຈະບໍ່ເກີດຜົນດີໄປກວ່າການເວົ້າໃສ່ຫູອັນເຢັນຊາຂອງຄວາມຕາຍ. ຄຣິດຈັກຕ້ອງຖືກປຸກໃຫ້ລຸກຂຶ້ນສູ່ການກະທຳ. ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ອາດສະເດັດມາໄດ້ເລີຍ ຈົນກວ່ານາງຈະຕຽມທາງໄວ້. ຄວນຈະມີການກວດສອບໃຈຢ່າງຈິງຈັງ. ຄວນຈະມີການອະທິຖານຮ່ວມກັນຢ່າງພາກພຽນແລະອົດທົນ ແລະ ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອໃຫ້ຍຶດຖືພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວນຈະມີ ບໍ່ແມ່ນການນຸ່ງຫົ່ມຮ່າງກາຍດ້ວຍຜ້າກະສອບດັ່ງໃນສະໄໝບູຮານ ແຕ່ເປັນການຖ່ອມລົງຢ່າງເລິກຊຶ້ງຂອງຈິດວິນຍານ. ພວກເຮົາບໍ່ມີເຫດຜົນແມ້ແຕ່ປະການດຽວສຳລັບການຍົກຍ້ອງຕົນເອງ ແລະ ການເຊີດຊູຕົນເອງ. ພວກເຮົາຄວນຖ່ອມຕົນລົງພາຍໃຕ້ພຣະຫັດອັນຊົງຣິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງຈະປາກົດເພື່ອປອບໂຍນ ແລະ ອວຍພອນແກ່ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຢ່າງແທ້ຈິງ.”

> “The work is before us; will we engage in it? We must work fast, we must go steadily forward. We must be preparing for the great day of the Lord. We have no time to lose, no time to be engaged in selfish purposes. The world is to be warned. What are we doing as individuals to bring the light before others? God has left to every man his work; everyone has a part to act, and we cannot neglect this work except at the peril of our souls.

> “ພາລະກິດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ; ພວກເຮົາຈະເຂົ້າຮ່ວມໃນພາລະກິດນັ້ນຫຼືບໍ? ພວກເຮົາຕ້ອງເຮັດວຽກຢ່າງວ່ອງໄວ, ພວກເຮົາຕ້ອງກ້າວໜ້າຕໍ່ໄປຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ພວກເຮົາຕ້ອງກະກຽມຕົວສຳລັບວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພວກເຮົາບໍ່ມີເວລາໃຫ້ສູນເສຍ, ບໍ່ມີເວລາໃຫ້ໝົກມຸ່ນຢູ່ໃນເປົ້າໝາຍອັນເຫັນແກ່ຕົວ. ໂລກຕ້ອງຖືກເຕືອນ. ໃນຖານະບຸກຄົນແຕ່ລະຄົນ ພວກເຮົາກຳລັງເຮັດຫຍັງເພື່ອນຳແສງສະຫວ່າງໄປວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າຜູ້ອື່ນ? ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບວຽກງານຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ມະນຸດທຸກຄົນ; ທຸກຄົນມີສ່ວນທີ່ຈະຕ້ອງປະຕິບັດ, ແລະພວກເຮົາຈະລະເລີຍພາລະກິດນີ້ບໍ່ໄດ້ ນອກຈາກຈະເຮັດໃນອັນຕະລາຍຕໍ່ຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາ.”

> “O my brethren, will you grieve the Holy Spirit, and cause it to depart? Will you shut out the blessed Saviour, because you are unprepared for his presence? Will you leave souls to perish without the knowledge of the truth, because you love your ease too well to bear the burden that Jesus bore for you? Let us awake out of sleep. ‘Be sober, be vigilant; because your adversary the Devil, as a roaring lion, walketh about, seeking whom he may devour.’” Review and Herald, March 22, 1887.

> “ໂອ ພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອີຍ, ທ່ານຈະເຮັດໃຫ້ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໂສກເສົ້າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຈາກໄປບໍ? ທ່ານຈະປິດກັ້ນພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດອັນເປັນສຸກ ເພາະທ່ານບໍ່ພ້ອມສໍາລັບການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງບໍ? ທ່ານຈະປ່ອຍໃຫ້ບັນດາດວງວິນຍານພິນາດໄປໂດຍປາດສະຈາກຄວາມຮູ້ແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພາະທ່ານຮັກຄວາມສະດວກສະບາຍຂອງຕົນເອງຫຼາຍເກີນໄປ ຈົນບໍ່ຍອມແບກພາລະທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ແບກເພື່ອທ່ານບໍ? ໃຫ້ພວກເຮົາຕື່ນຂຶ້ນຈາກການນອນຫຼັບ. ‘ຈົ່ງສະຫງົບໃຈ, ຈົ່ງເຝົ້າລະວັງ; ເພາະວ່າມານຮ້າຍຄູ່ຕໍ່ສູ້ຂອງທ່ານ, ດັ່ງສິງໂຕຄໍາຮາມ, ທ່ອງທ່ຽວໄປມາ, ສະແຫວງຫາຜູ້ທີ່ມັນຈະກືນກິນໄດ້.’” Review and Herald, March 22, 1887.

Back to Articles