Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Eighty-Three

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍແປດສິບສາມ

The Eternal Foundation: Christ in Prophetic History and the Believer’s Faith

ຮາກຖານອັນເປັນນິດນິລັນດອນ: ພຣະຄຣິດໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ເຊື່ອ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 13, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The “truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life.” That “truth” identified two aspects of Christ. The first was that Christ is an element of prophetic history. The waymarks that represent the events of prophetic history, represent Christ. His association with the events identifies the sacredness of the prophetic waymarks, and provides the logic for Sister White so often saying that we must guard the waymarks, for those waymarks represent Jesus Christ. The waymark that represented the testing theme in the time of Christ was His baptism, and it aligned with other events in the sacred reform lines, distinguished by the descent of a Divine symbol.

“ຄວາມຈິງທີ່ເປໂຕໄດ້ສາລະພາບນັ້ນ ເປັນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ເຊື່ອ. ນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ພຣະຄຣິດເອງໄດ້ປະກາດວ່າເປັນຊີວິດນິລັນດອນ.” “ຄວາມຈິງ” ນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກສອງດ້ານຂອງພຣະຄຣິດ. ດ້ານທຳອິດຄື ພຣະຄຣິດເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ. ຫຼັກໝາຍຕ່າງໆທີ່ເປັນຕົວແທນເຫດການໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ກໍເປັນຕົວແທນພຣະຄຣິດ. ການທີ່ພຣະອົງຊົງສຳພັນກັບເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມສັກສິດຂອງຫຼັກໝາຍແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ, ແລະໃຫ້ເຫດຜົນແກ່ການທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວຢູ່ເລື້ອຍໆວ່າ ພວກເຮົາຕ້ອງປົກປ້ອງຫຼັກໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນ, ເພາະຫຼັກໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນພຣະເຢຊູຄຣິດ. ຫຼັກໝາຍທີ່ເປັນຕົວແທນແກ່ຫົວຂໍ້ແຫ່ງການທົດສອບໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຄືການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ, ແລະມັນໄດ້ສອດຄ່ອງກັບເຫດການອື່ນໆໃນແນວເສັ້ນແຫ່ງການປະຕິຮູບອັນສັກສິດ, ຊຶ່ງເປັນທີ່ຈຳແນກໂດຍການສະເດັດລົງມາຂອງສັນຍາລັກອັນເປັນພຣະເຈົ້າ.

In the reform line of Moses, Divinity descended and abode in a burning bush, a symbol of the creator combining with the creation. In the reform line at the end of the seventy years, Michael descended to empower Cyrus to move forward with the first decree, and at the same time Daniel was changed into the image of Christ. In the reform line of Christ, the Holy Spirit descended in the form of a dove to anoint God’s Son, the symbol of Divinity combined with humanity. In Millerite history the angel that descended on August 11, 1840 was “no less a personage than Jesus Christ,” who descended with a little book that was to be eaten, and He was that little book. There He demonstrated that the combination of Divinity with humanity is accomplished by eating and drinking the flesh and blood of the Bread of Heaven.

ໃນເສັ້ນປະຕິຮູບຂອງໂມເຊ ພຣະພາວະໄດ້ສະເດັດລົງມາແລະສະຖິດຢູ່ໃນພຸ່ມໄມ້ທີ່ລຸກໄໝ້ ອັນເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງພຣະຜູ້ສ້າງທີ່ລວມເຂົ້າກັບສິ່ງຊົງສ້າງ. ໃນເສັ້ນປະຕິຮູບໃນຕອນທ້າຍຂອງເຈັດສິບປີ ມີຄາເອນໄດ້ສະເດັດລົງມາເພື່ອປະທານພະລັງແກ່ໄຊຣັດ ໃຫ້ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າກັບພຣະບັນຍັດສະບັບທຳອິດ ແລະໃນເວລາດຽວກັນ ດານີເອນກໍໄດ້ຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ. ໃນເສັ້ນປະຕິຮູບຂອງພຣະຄຣິດ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນຮູບຂອງນົກເຂົາ ເພື່ອຊົງເຈີມພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ອັນເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງພຣະພາວະທີ່ລວມເຂົ້າກັບມະນຸດຊາດ. ໃນປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣດ ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ສະເດັດລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ນັ້ນ “ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນໃດນ້ອຍໄປກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ” ຜູ້ຊຶ່ງສະເດັດລົງມາພ້ອມກັບໜັງສືນ້ອຍມ້ວນໜຶ່ງທີ່ຈະຕ້ອງຖືກກິນ ແລະພຣະອົງເອງກໍຄືໜັງສືນ້ອຍມ້ວນນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການລວມກັນຂອງພຣະພາວະກັບມະນຸດຊາດນັ້ນ ສຳເລັດລົງໂດຍການກິນແລະດື່ມເນື້ອໜັງແລະເລືອດຂອງອາຫານແຫ່ງສະຫວັນ.

Sacred history is sacred because it is embodied by the presence of Christ. The predictions of God’s Word that identify future events, are Jesus Christ, for He is the “Word.” When those predictions are fulfilled in history, the events represent the fulfillment of His word, and His Word is Truth. It is His Word that sets forth the prediction, and it is His Word that is fulfilled when the event arrives, so at the beginning and at the ending it is Jesus Christ, for He is the Alpha and Omega. Therefore, when Peter proclaimed that Jesus was the Christ and the Son of the living God, he was identifying a waymark that was Jesus Christ and a waymark that reaches its perfect fulfillment in the last days. September 11, 2001 was the perfect fulfillment of Christ.

ປະຫວັດສາດອັນສັກສິດເປັນສິ່ງສັກສິດ ເພາະວ່າມັນໄດ້ຮັບການສຳແດງອອກໂດຍການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະຄຣິດ. ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຊີ້ບອກເຫດການໃນອະນາຄົດ ກໍແມ່ນພຣະເຢຊູຄຣິດ, ເພາະພຣະອົງຄື “ພຣະວາຈາ.” ເມື່ອຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນສຳເລັດລົງໃນປະຫວັດສາດ, ເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນກໍເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສຳເລັດຂອງພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງຄືຄວາມຈິງ. ແມ່ນພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງທີ່ວາງອອກເປັນຄຳພະຍາກອນ, ແລະແມ່ນພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງນັ້ນເອງທີ່ສຳເລັດເມື່ອເຫດການນັ້ນມາເຖິງ; ດັ່ງນັ້ນ ທັງໃນຕອນຕົ້ນແລະໃນຕອນປາຍກໍຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ, ເພາະພຣະອົງຄືອັນຟາແລະໂອເມກາ. ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອເປໂຕປະກາດວ່າ ພຣະເຢຊູເປັນພຣະຄຣິດ ແລະເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ເຂົາກໍໄດ້ຊີ້ບອກເຄື່ອງໝາຍຫຼັກໜຶ່ງທີ່ຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະເຄື່ອງໝາຍຫຼັກໜຶ່ງທີ່ບັນລຸຄວາມສົມບູນຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງພຣະຄຣິດ.

To reject the prophetic fulfillment of September 11, 2001, is to reject Christ, the Son of the living God. That truth, expressed by Peter, was “the foundation of the believer’s faith,” and on September 11, 2001 Christ led His last-day people back to Jeremiah’s “old paths,” which represent the “foundations” of the movement of the first and third angels’ messages. Peter represented the one hundred and forty-four thousand, who are sealed during the period when the four angels are restraining the four winds. The sealing time is a specific prophetic period, beginning on September 11, 2001 and ending at the soon coming Sunday law. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

ການປະຕິເສດການສໍາເລັດສົມຄວນຕາມຄໍາພະຍາກອນຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ກໍຄືການປະຕິເສດພຣະຄຣິດ, ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ຄວາມຈິງນັ້ນ, ທີ່ເປໂຕໄດ້ກ່າວອອກມາ, ແມ່ນ “ຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ເຊື່ອ,” ແລະໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງນໍາພາປະຊາຊົນໃນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງກັບໄປສູ່ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ຂອງເຢເຣມີຢາ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ຮາກຖານ” ແຫ່ງຂະບວນການຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສາມ. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການປະທັບຕາໃນຊ່ວງເວລາທີ່ທູດສະຫວັນສີ່ອົງກໍາລັງຢັບຢັ້ງລົມທັງສີ່. ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາແມ່ນຊ່ວງເວລາຄໍາພະຍາກອນທີ່ຈໍາເພາະ, ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະ ສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ພຣະເຢຊູຊົງສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ.

At the beginning of the sealing time the angel of Revelation eighteen descended, as had the Holy Spirit at the baptism, and that angel was “no less a personage than Jesus Christ,” for the angel that descended to lighten the earth with His glory in the Millerite history was “no less a personage than Jesus Christ.” At the soon coming Sunday law “no less a personage than Jesus Christ,” descends again and presents the second of the two messages of Revelation eighteen, as He calls His other flock out of Babylon. In the middle of the period of the sealing time, an angel descended, as the second angel descended on April 19, 1844, at the first disappointment of the Millerite movement.

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ທູດສະຫວັນແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໄດ້ສະເດັດລົງມາ ດັ່ງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນພິທີບັບຕິສະມາ ແລະທູດສະຫວັນນັ້ນ “ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ” ເພາະວ່າທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ສະເດັດລົງມາເພື່ອໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງໃນປະຫວັດການເຄື່ອນໄຫວມິນເລີໄລດ໌ນັ້ນ “ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ.” ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ “ມິໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ” ຈະສະເດັດລົງມາອີກຄັ້ງ ແລະຊົງປະກາດຂ່າວສານທີສອງໃນສອງຂ່າວສານຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ເມື່ອພຣະອົງຊົງເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະອົງອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ໃນທ່າມກາງຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ສະເດັດລົງມາ ດັ່ງທີ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດຂອງການເຄື່ອນໄຫວມິນເລີໄລດ໌.

Between the arrival of that second angel, and the arrival of the third angel on October 22, 1844, many angels were sent to add power to the second angel as the Midnight Cry message arrived. Speaking of the history when these angels arrived in Millerite history, Sister White informs us that those that rejected these messages had crucified Christ just as assuredly as the Jews crucified Christ.

ລະຫວ່າງການມາຮອດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງນັ້ນ ແລະການມາຮອດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ມີທູດສະຫວັນຫຼາຍອົງຖືກສົ່ງມາເພື່ອເພີ່ມລິດອຳນາດໃຫ້ແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ໃນຂະນະທີ່ຂ່າວສານ Midnight Cry ໄດ້ມາຮອດ. ເມື່ອກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດໃນຊ່ວງທີ່ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ມາຮອດໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite, Sister White ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ຄຶງພຣະຄຣິດໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນຢ່າງແນ່ນອນພໍໆກັນກັບທີ່ຊາວຢິວໄດ້ຄຶງພຣະຄຣິດ.

> “I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there.” Early Writings, 261.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເໝືອນດັ່ງທີ່ຊາວຢິວໄດ້ຄຶງພຣະເຢຊູໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ດັ່ງນັ້ນບັນດາຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ນາມກໍໄດ້ຄຶງຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ເຊັ່ນກັນ ແລະເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເຖິງທາງເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະພວກເຂົາບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການທູນຂໍຂອງພຣະເຢຊູໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ.” Early Writings, 261.

The messages represented by the angels, when rejected, represent the crucifixion of Christ, for He embodies the messages and their historical fulfillment. On July 18, 2020, “no less a personage than Jesus Christ” descended, marking the first disappointment and the beginning of the tarrying time. Slain in the streets, the dead dry bones of His last-day people were to be awakened by hearing the only voice that can bring people back to life.

ຂໍ້ຄວາມຕ່າງໆທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອຖືກປະຕິເສດ ກໍເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຄຶງພຣະຄຣິດໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ເພາະພຣະອົງຊົງເປັນພາບຮ່ວມຂອງຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະຂອງຄວາມສໍາເລັດສົມບູນທາງປະຫວັດສາດຂອງມັນ. ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, “ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕໍ່າຕ້ອຍໄປກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ” ໄດ້ສະເດັດລົງມາ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ ແລະເປັນການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ. ຖືກປະຫານຢູ່ຕາມຖະໜົນ ກະດູກແຫ້ງອັນຕາຍແລ້ວຂອງປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນໂດຍການໄດ້ຍິນພຽງພຣະສຽງດຽວທີ່ສາມາດນໍາຜູ້ຄົນກັບຄືນສູ່ຊີວິດໄດ້.

> Verily, verily, I say unto you, The hour is coming, and now is, when the dead shall hear the voice of the Son of God: and they that hear shall live. For as the Father hath life in himself; so hath he given to the Son to have life in himself; And hath given him authority to execute judgment also, because he is the Son of man. Marvel not at this: for the hour is coming, in the which all that are in the graves shall hear his voice, And shall come forth; they that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation. John 5:25–29.

> ເຮົາບອກທ່ານທັງຫຼາຍຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ເວລານັ້ນກຳລັງມາ ແລະບັດນີ້ກໍແມ່ນແລ້ວ ເມື່ອຄົນຕາຍຈະໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຈະມີຊີວິດ. ເພາະດັ່ງທີ່ພຣະບິດາຊົງມີຊີວິດຢູ່ໃນພຣະອົງເອງສັນໃດ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງປະທານໃຫ້ພຣະບຸດມີຊີວິດຢູ່ໃນພຣະອົງເອງສັນນັ້ນ; ແລະໄດ້ຊົງປະທານອຳນາດໃຫ້ພຣະອົງພິພາກສາດ້ວຍ ເພາະພຣະອົງເປັນບຸດມະນຸດ. ຢ່າປະຫລາດໃຈໃນເລື່ອງນີ້: ເພາະເວລານັ້ນກຳລັງມາ ເມື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນອຸບໂມງຝັງສົບຈະໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ, ແລະຈະອອກມາ; ຝ່າຍຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດການດີ ຈະໄປສູ່ການຄືນມາຈາກຕາຍແຫ່ງຊີວິດ; ແລະຝ່າຍຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດການຊົ່ວ ຈະໄປສູ່ການຄືນມາຈາກຕາຍແຫ່ງການຖືກພິພາກສາລົງໂທດ. ໂຢຮັນ 5:25–29.

In July of 2023, His voice called the dead dry bones to life, and Alpha and Omega then repeated the beginning of the sealing time, for July 2023, marks the ending period of the sealing time. His people were then again called back to Jeremiah’s old paths, to the foundations of Millerite history. The foundational message of the Millerites’ beginning and ending were the first and last messages of Millerite history, which was the “seven times” of Leviticus chapter twenty-six.

ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ພຣະສຽງຂອງພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວໃຫ້ກັບມີຊີວິດ, ແລະ Alpha ແລະ Omega ໄດ້ທຳຊ້ຳອີກຄັ້ງເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ເພາະວ່າເດືອນກໍລະກົດ 2023 ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຊ່ວງສຸດທ້າຍຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ. ແລ້ວປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນອີກຄັ້ງໃຫ້ກັບໄປສູ່ວິຖີເກົ່າແກ່ຂອງ Jeremiah, ຄືໄປສູ່ຮາກຖານແຫ່ງປະຫວັດສາດ Millerite. ຂ່າວສານຮາກຖານແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດຂອງພວກ Millerites ແມ່ນຂ່າວສານທຳອິດແລະຂ່າວສານສຸດທ້າຍໃນປະຫວັດສາດ Millerite, ຊຶ່ງກໍຄື “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳ Leviticus ບົດທີຊາວຫົກ.

In July 2023, God’s last day people were once again commanded to take the little book and eat it. As they eat the little book, they are then tested to see if they will acknowledge the message of the third Woe in Revelation chapter nine (the tidings of the east) and the message of Daniel chapter eleven (the tidings of the north). The testing process leads them to verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, which is the Battle of Panium, which is Caesarea Philippi and which is the message of the Midnight Cry where the two classes who have heard His voice are manifested, one class “that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation.”

ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກບັນຊາອີກຄັ້ງໃຫ້ຮັບເອົາປຶ້ມນ້ອຍແລະກິນມັນ. ເມື່ອພວກເຂົາກິນປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນແລ້ວ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກທົດສອບເພື່ອເບິ່ງວ່າຈະຍອມຮັບຂ່າວສານຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 (ຂ່າວສານຈາກທິດຕາເວັນອອກ) ແລະຂ່າວສານຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11 (ຂ່າວສານຈາກທິດເໜືອ) ຫຼືບໍ່. ຂະບວນການທົດສອບນຳພວກເຂົາໄປສູ່ຂໍ້ 13 ຫາ 15 ຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11, ຊຶ່ງແມ່ນຍຸດທະການແຫ່ງ Panium, ຊຶ່ງແມ່ນ Caesarea Philippi ແລະຊຶ່ງແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ທີ່ໃນນັ້ນຄົນສອງຈຳພວກຜູ້ໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງຖືກສະແດງອອກ, ຈຳພວກໜຶ່ງ “ທີ່ໄດ້ກະທຳດີ ກໍເຖິງການຄືນມາມີຊີວິດເພື່ອຊີວິດ; ແລະພວກທີ່ໄດ້ກະທຳຊົ່ວ ກໍເຖິງການຄືນມາມີຊີວິດເພື່ອການພິພາກສາ.”

There are three voices in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand and they are all the voice of “no less a personage than Jesus Christ.” The first voice of Revelation eighteen sounded when the great buildings of New York city were brought down by a touch from God. The second voice is the voice of Michael the archangel who calls the dead out of their graves. The third voice is the second voice of Revelation chapter eighteen that calls His other flock out of Babylon in the hour of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The perfect fulfillment of Peter’s confession at Caesarea Philippi is made when Christ leads His last day people to “that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

ມີສາມສຽງໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະສຽງທັງໝົດນັ້ນລ້ວນເປັນສຽງຂອງ “ບຸກຄົນຜູ້ບໍ່ຕ່ຳກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ.” ສຽງທຳອິດຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໄດ້ດັງຂຶ້ນເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ທັງຫຼາຍໃນນະຄອນນິວຢອກຖືກເຮັດໃຫ້ພັງທະລາຍລົງໂດຍການແຕະຕ້ອງຈາກພຣະເຈົ້າ. ສຽງທີສອງແມ່ນສຽງຂອງມີຄາເອນ ຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ ຜູ້ຊົງຮຽກຄົນຕາຍອອກມາຈາກອຸບໂມງຝັງສົບຂອງເຂົາ. ສຽງທີສາມຄືສຽງທີສອງຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຊຶ່ງຮຽກຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະອົງອອກຈາກບາບີໂລນ ໃນໂມງແຫ່ງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ. ຄວາມສຳເລັດບໍລິບູນຂອງການສາລະພາບຂອງເປໂຕທີ່ເມືອງເກຊາຣິຢາ ຟີລິບປີ ເກີດຂຶ້ນເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງນຳພາປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງໄປສູ່ “ສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວັນສຸດທ້າຍ.”

Panium of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, is the “portion” of the prophecy of Daniel that was sealed up that identifies the message of the Midnight Cry. Panium is the Exeter camp meeting in August of 1844, it’s a history that is fulfilled in the second term of Donald Trump, and it is the prophetic message that impresses the seal of God upon the foreheads of the one hundred and forty-four thousand. The verses we are now studying are very holy ground.

ພານຽມ ຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີ ຂໍ້ 13 ຫາ 15 ໃນ ດານີເອນ 11 ແມ່ນ “ສ່ວນ” ຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນ ທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ ຊຶ່ງລະບຸຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ. ພານຽມ ແມ່ນການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter ໃນເດືອນສິງຫາ ປີ 1844, ມັນເປັນປະຫວັດສາດໜຶ່ງທີ່ສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນວາລະທີສອງຂອງ Donald Trump, ແລະມັນເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ປະທັບຕາຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ພວກເຮົາກຳລັງສຶກສາຢູ່ໃນຂະນະນີ້ ເປັນພື້ນທີ່ອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ.

> “The truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life. But the possession of this knowledge was no ground for self-glorification. Through no wisdom or goodness of his own had it been revealed to Peter. Never can humanity, of itself, attain to a knowledge of the divine. ‘It is as high as heaven; what canst thou do? deeper than hell; what canst thou know?’ Job 11:8. Only the spirit of adoption can reveal to us the deep things of God, which ‘eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man.’ ‘God hath revealed them unto us by His Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.’ 1 Corinthians 2:9, 10. ‘The secret of the Lord is with them that fear Him;’ and the fact that Peter discerned the glory of Christ was an evidence that he had been ‘taught of God.’ Psalm 25:14; John 6:45. Ah, indeed, ‘blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee.’

> “ຄວາມຈິງທີ່ເປໂຕໄດ້ສາລະພາບນັ້ນ ເປັນຮາກຖານຂອງຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ເຊື່ອ. ນັ້ນແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະຄຣິດເອງໄດ້ປະກາດວ່າເປັນຊີວິດນິລັນດອນ. ແຕ່ການມີຢູ່ຂອງຄວາມຮູ້ນີ້ ບໍ່ແມ່ນເຫດໃຫ້ຍົກຍໍຕົນເອງ. ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກສຳແດງແກ່ເປໂຕໂດຍປັນຍາຫຼືຄວາມດີໃດໆຂອງຕົນເອງ. ມະນຸດຈະບໍ່ມີວັນສາມາດບັນລຸຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະເຈົ້າໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ. ‘ມັນສູງກວ່າຟ້າສະຫວັນ; ເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງໄດ້? ມັນເລິກກວ່າແດນຄົນຕາຍ; ເຈົ້າຈະຮູ້ຫຍັງໄດ້?’ ໂຢບ 11:8. ມີແຕ່ພຣະວິນຍານແຫ່ງການຮັບເປັນບຸດເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະສຳແດງສິ່ງເລິກລັບຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ພວກເຮົາ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ ‘ຕາບໍ່ໄດ້ເຫັນ ຫູບໍ່ໄດ້ຍິນ ແລະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າມາໃນໃຈຂອງມະນຸດ.’ ‘ພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳແດງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແກ່ພວກເຮົາໂດຍພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ: ເພາະພຣະວິນຍານຊົງຄົ້ນຫາທຸກສິ່ງ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງເລິກລັບຂອງພຣະເຈົ້າ.’ 1 ໂກຣິນໂທ 2:9, 10. ‘ຄວາມລັບຂອງພຣະຢາເວຢູ່ກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຍຳເກງພຣະອົງ;’ ແລະຄວາມຈິງທີ່ວ່າເປໂຕໄດ້ເຫັນແຈ້ງເຖິງລັດສະໝີຂອງພຣະຄຣິດ ກໍເປັນຫຼັກຖານວ່າເຂົາໄດ້ຖືກ ‘ສອນໂດຍພຣະເຈົ້າ.’ ຄຳເພງສັນລະເສີນ 25:14; ໂຢຮັນ 6:45. ອ້າ, ແທ້ຈິງແລ້ວ, ‘ຊີໂມນ ບາ-ໂຢນາ ເຈົ້າເປັນສຸກ: ເພາະເນື້ອແລະເລືອດບໍ່ໄດ້ສຳແດງການນີ້ແກ່ເຈົ້າ.’”

> “Jesus continued: ‘I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build My church; and the gates of hell shall not prevail against it.’ The word Peter signifies a stone,—a rolling stone. Peter was not the rock upon which the church was founded. The gates of hell did prevail against him when he denied his Lord with cursing and swearing. The church was built upon One against whom the gates of hell could not prevail.” The Desire of Ages, 413

> ພຣະເຢຊູຊົງຕັດຕໍ່ໄປວ່າ: “ເຮົາກ່າວແກ່ທ່ານດ້ວຍວ່າ ທ່ານແມ່ນເປໂຕ ແລະເຮົາຈະສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງເຮົາເທິງສີລານີ້; ແລະປະຕູແຫ່ງນະລົກຈະບໍ່ມີຊັຍຊະນະຕໍ່ມັນ.” ຄຳວ່າ ເປໂຕ ໝາຍເຖິງກ້ອນຫີນໜຶ່ງ,—ກ້ອນຫີນທີ່ກິ້ງໄປມາ. ເປໂຕບໍ່ແມ່ນສີລາທີ່ຄຣິສຕະຈັກຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງນັ້ນ. ປະຕູແຫ່ງນະລົກໄດ້ມີຊັຍຊະນະເໜືອລາວແທ້ເມື່ອລາວໄດ້ປະຕິເສດພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາວດ້ວຍການສາບແຊ່ງແລະການສາບານ. ຄຣິສຕະຈັກໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງພຣະອົງໜຶ່ງຜູ້ທີ່ປະຕູແຫ່ງນະລົກບໍ່ອາດມີຊັຍຊະນະຕໍ່ພຣະອົງໄດ້.” The Desire of Ages, 413

The message Christ was presenting to His disciples at Caesarea Philippi was and is the message of the Midnight Cry, and it is placed within the context of a spiritual war between the Greek god Pan, whose temple was called “the gates of hell,” and the two apostate horns of the earth beast. The Maccabees were God’s apostate people, who professed to be the defenders of God’s church, as they were warring against the religion of the Greeks. They identified themselves as both the religious and political leaders. They represent the apostate Protestantism of those fallen churches that, with the government of the United States, are now forming an image of the beast and are warring against the globalist’s religion of woke-ism and Mother Earth. The apostate horns prevail in their struggle with the religious and political elements of globalism, and at the same time the true Protestant horn is being purified by the removal of the last remnants of the foolish virgins, in advance of being lifted up as an ensign at the “great earthquake” of the soon coming Sunday law.

ຂ່າວສານທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະແດງແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງທີ່ Caesarea Philippi ນັ້ນ ແມ່ນແລະຍັງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ແລະມັນຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງສົງຄາມຝ່າຍວິນຍານລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າເທບກຣີກ Pan, ຊຶ່ງພຣະວິຫານຂອງມັນຖືກເອີ້ນວ່າ “ປະຕູແຫ່ງນະລົກ,” ແລະເຂົາສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນທີ່ໄດ້ຫຼົງຖອຍໄປ. ພວກ Maccabees ເປັນປະຊາຊົນທີ່ຫຼົງຖອຍຈາກພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນຜູ້ພິທັກຄຸ້ມຄອງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກໍາລັງທໍາສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານສາສະໜາຂອງຊາວກຣີກ. ພວກເຂົາໄດ້ລະບຸຕົນເອງວ່າເປັນທັງຜູ້ນໍາທາງສາສະໜາແລະທາງການເມືອງ. ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງໂປຣເຕສແຕນທີ່ໄດ້ຫຼົງຖອຍໄປ ຂອງບັນດາຄຣິສຕະຈັກທີ່ລົ້ມລົງເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງບັດນີ້ກໍາລັງຮ່ວມກັບລັດຖະບານຂອງສະຫະລັດ ໃນການສ້າງຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍ ແລະກໍາລັງທໍາສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານສາສະໜາຂອງພວກໂກລບາລິສ ຄື woke-ism ແລະ Mother Earth. ເຂົາທີ່ຫຼົງຖອຍທັງສອງໄດ້ມີໄຊໃນການຕໍ່ສູ້ຂອງພວກມັນກັບອົງປະກອບທາງສາສະໜາແລະທາງການເມືອງຂອງໂກລບາລິຊຶມ, ແລະໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ເຂົາໂປຣເຕສແຕນແທ້ກໍາລັງຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການກໍາຈັດຊາກສ່ວນສຸດທ້າຍຂອງພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ໂງ່ເຂົາ, ກ່ອນທີ່ຈະຖືກຊູຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານຢູ່ໃນ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

The portion of the prophecy of the book of Daniel that relates to the last days, which is also the Revelation of Jesus Christ, and is the message of the Midnight Cry, is unsealed by the Lion of the tribe of Judah at Caesarea Philippi, which is Panium. It is unsealed in the midst of the warfare between atheistic beast from the bottomless pit and the horn of Republicanism that began to stir up that beast in 2015, and against the genuine horn of Protestantism that is now being resurrected as a mighty army.

ສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະທໍາດານີເອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວາລະສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງກໍແມ່ນພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະເປັນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາທີ່ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ຊຶ່ງແມ່ນປານີອຸມ. ມັນຖືກເປີດຜະນຶກຂຶ້ນທ່າມກາງສົງຄາມລະຫວ່າງສັດຮ້າຍອະເທວະນິຍົມທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນ ແລະເຂົາແຫ່ງລັດທິຣີພັບລິກັນ ຊຶ່ງເລີ່ມປຸກປັ່ນສັດຮ້າຍນັ້ນໃນປີ 2015, ແລະຕໍ່ຕ້ານເຂົາອັນແທ້ຈິງແຫ່ງໂປຣເຕສແຕນ ຊຶ່ງບັດນີ້ກໍາລັງຖືກຊຸບຊີວິດຂຶ້ນອີກເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ.

The truth that Peter confessed represents the waymark of September 11, 2001, and also that Christ is the Son of the living God. The truth of what is represented by Jesus being the Son of God, is a testing truth as certainly as was whether Jesus was the Messiah or not in the days of Peter. The proclamation that Jesus is the Son of God represents everything that had been revealed of who the Son is. It represents not only that He was God’s Son, but that He was also the son of man. It is the truth of the incarnation of divinity into humanity, which is the very work that is accomplished during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The truth of the “incarnation,” is the truth at the end that was typified by the truth of the “Sabbath” at the beginning.

ຄວາມຈິງທີ່ເປໂຕໄດ້ສາລະພາບນັ້ນ ເປັນເຄື່ອງໝາຍຕາມທາງຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະຍັງເປັນຄວາມຈິງດ້ວຍວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ຄວາມຈິງແຫ່ງສິ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການທີ່ພຣະເຢຊູຊົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ເປັນຄວາມຈິງສໍາລັບການທົດສອບ ແນ່ນອນພຽງເທົ່າກັນກັບທີ່ໃນສະໄໝຂອງເປໂຕໄດ້ມີຄໍາຖາມວ່າ ພຣະເຢຊູຊົງເປັນພຣະເມຊີອາຫຼືບໍ່. ການປະກາດວ່າ ພຣະເຢຊູຊົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ເປັນຕົວແທນຂອງທຸກສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສໍາແດງໄວ້ກ່ຽວກັບວ່າ ພຣະບຸດເປັນຜູ້ໃດ. ມັນເປັນຕົວແທນບໍ່ພຽງແຕ່ວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນບຸດມະນຸດອີກດ້ວຍ. ນີ້ຄືຄວາມຈິງແຫ່ງການບັງເກີດເປັນມະນຸດຂອງພຣະລັກສະນະແຫ່ງພຣະພາບ ຊຶ່ງເປັນພະລະກິດຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ຖືກສໍາເລັດໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ. ຄວາມຈິງແຫ່ງ “ການບັງເກີດເປັນມະນຸດ” ຄືຄວາມຈິງໃນຕອນສຸດທ້າຍ ທີ່ໄດ້ຖືກແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຄວາມຈິງຂອງ “ວັນຊະບາໂຕ” ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ.

October 22, 1844 marked the arrival of the third angel. When an angel arrives, a special truth adapted to the period where the truth is unsealed is opened by the Lion of the tribe of Judah, and that truth then tests the generation where that truth is opened up. On October 22, 1844 the truths associated with the work of Christ, who suddenly came unto the temple He had raised in the forty-six years from 1798 unto 1844, were revealed. Christ’s work of judgment, the law of God, His role as High Priest, the issue of the mark of the beast and the sealing of the one hundred and forty-four thousand were all opened up. Sister White was shown that of those truths, there was one truth which the Alpha and Omega identified in a special light.

ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແມ່ນໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງໃດອົງໜຶ່ງມາເຖິງ, ຄວາມຈິງພິເສດອັນເໝາະສົມກັບຍຸກສະໄໝທີ່ຄວາມຈິງນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກ ຈະຖືກເປີດເຜີຍໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ແລະຈາກນັ້ນຄວາມຈິງນັ້ນຈະເປັນບົດທົດສອບແກ່ຄົນຮຸ່ນນັ້ນທີ່ຄວາມຈິງນັ້ນຖືກເປີດອອກ. ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບພຣະກິດຂອງພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ສະເດັດມາເຖິງພຣະວິຫານຢ່າງກະທັນຫັນ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຍົກຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງສີ່ສິບຫົກປີຈາກ 1798 ຈົນເຖິງ 1844, ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍ. ພຣະກິດແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະຄຣິດ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ບົດບາດຂອງພຣະອົງໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດ, ປະເດັນເລື່ອງເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະ ການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ລ້ວນແຕ່ຖືກເປີດອອກ. ຊິດສະເຕີ White ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນບັນດາຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ ມີຄວາມຈິງຢູ່ປະການໜຶ່ງ ຊຶ່ງ Alpha and Omega ໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້ໃນແສງສະຫວ່າງພິເສດ.

> “I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

> “ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກປະຫລາດໃຈເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ຢູ່ກາງສຸດຂອງພຣະບັນຍັດສິບປະການ ໂດຍມີລັດສະຫມີແຫ່ງແສງສະຫວ່າງອ່ອນໆລ້ອມຮອບຢູ່. ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ນີ້ແມ່ນຂໍ້ດຽວໃນພຣະບັນຍັດສິບປະການທີ່ບອກຊັດເຈນເຖິງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະສັບພະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ. ເມື່ອຮາກຖານຂອງໂລກຖືກວາງລົງ ເວລານັ້ນຮາກຖານຂອງວັນຊະບາໂຕກໍຖືກວາງລົງເຊັ່ນກັນ.’” Testimonies, volume 1, 75.

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand had arrived, but it was to be delayed by the rebellion of 1863. On September 11, 2001 the sealing process began when Christ, represented as the mighty angel of Revelation chapter eighteen, descended with a hidden book in His hand that God’s last day people were to eat. The Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, so in the last days there was another truth that was placed in a special light, and it was directly connected to the Sabbath truth that was highlighted the first time Christ attempted to seal the one hundred and forty-four thousand.

ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ແຕ່ມັນຈະຕ້ອງຖືກເລື່ອນອອກໄປເນື່ອງດ້ວຍການກະບົດໃນປີ 1863. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຂະບວນການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ເມື່ອພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກແທນພາບເປັນທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ, ໄດ້ສະເດັດລົງມາພ້ອມກັບໜັງສືທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງກິນ. ອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ ຊົງສະແດງຈຸດຈົບໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ, ດັ່ງນັ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍຈຶ່ງມີຄວາມຈິງອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກນຳມາວາງໄວ້ໃນແສງສະຫວ່າງພິເສດ, ແລະມັນໄດ້ຜູກພັນໂດຍກົງກັບຄວາມຈິງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕ ຊຶ່ງເຄີຍຖືກຍົກຂຶ້ນເນັ້ນໃນຄັ້ງທໍາອິດທີ່ພຣະຄຣິດຊົງພະຍາຍາມປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> “The time has come for Daniel to stand in his lot. The time has come for the light given him to go to the world as never before. If those for whom the Lord has done so much will walk in the light, their knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased as they near the close of this earth’s history.

> “ເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວທີ່ດານີເອນຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນມອບຂອງຕົນ. ເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວທີ່ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ທ່ານຈະອອກໄປສູ່ໂລກຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍເປັນມາກ່ອນ. ຖ້າບັນດາຜູ້ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳສິ່ງຫຼວງຫຼາຍເພື່ອເຂົາຈະດຳເນີນໃນຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນ, ຄວາມຮູ້ຂອງເຂົາກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ ແລະ ຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບພຣະອົງ ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້.”

> “Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. They are of infinite worth in God’s sight, for they are one with Christ. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key which unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will not be able to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus will see light in God’s light.” Manuscript Releases, number 21, 406, 407.

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ສາມັກຄີທຳກັບພຣະເຈົ້າ ຍ່າງຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ລົບຫຼູ່ພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງຕົນ ໂດຍການເຮັດໃຫ້ທາງຂອງຕົນເສື່ອມຊາມຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມສະຫວ່າງຈາກສະຫວັນສ່ອງສະຫວ່າງເທິງພວກເຂົາ. ໃນພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກເຂົາມີຄຸນຄ່າອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ເພາະພວກເຂົາເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບພຣະຄຣິດ. ສຳລັບພວກເຂົາ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າງົດງາມ ແລະ ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າສິ່ງໃດທັງປວງ. ພວກເຂົາເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງພຣະວັດຈະນະນັ້ນ. ຄວາມຈິງຖືກເປີດເຜີຍແກ່ພວກເຂົາ. ຄຳສອນເລື່ອງການຮັບສະພາບມະນຸດຂອງພຣະຄຣິດຖືກຫຸ້ມໄວ້ດ້ວຍລັດສະໝີອັນອ່ອນໂຍນ. ພວກເຂົາເຫັນວ່າ ພຣະຄຳພີເປັນກະແຈທີ່ໄຂຄວາມລັບລຶກທັງປວງ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມຍາກລຳບາກທັງສິ້ນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຮັບເອົາຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ຍ່າງໃນຄວາມສະຫວ່າງ ຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະທຳໄດ້, ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ລັງເລໃນການຍົກໄມ້ກາງແຂນຂຶ້ນ ແລະ ຕິດຕາມພຣະເຢຊູ ຈະເຫັນຄວາມສະຫວ່າງໃນຄວາມສະຫວ່າງຂອງພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, ເລກ 21, 406, 407.

The doctrine of the incarnation is the truth that Divinity combined with humanity does not sin, and the sign of those who have reached that experience in the last days is the Sabbath.

ຄຳສອນເລື່ອງການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບສະພາບເປັນມະນຸດ ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ພຣະພາບແຫ່ງພຣະເຈົ້າເມື່ອລວມເຂົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດແລ້ວຍ່ອມບໍ່ເຮັດບາບ, ແລະໝາຍສຳຄັນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸປະສົບການນັ້ນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ແມ່ນວັນຊະບາໂຕ.

> Moreover also I gave them my sabbaths, to be a sign between me and them, that they might know that I am the Lord that sanctify them. Ezekiel 20:12.

> ນອກຈາກນັ້ນ ເຮົາໄດ້ປະທານວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາໃຫ້ແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ ເພື່ອເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງເຮົາກັບເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ຜູ້ຊຳລະເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດ. ເອເຊກຽນ 20:12.

The one hundred and forty-four thousand are sealed for eternity, and the process of the sealing identifies a short period of time at the end of the sealing process, just before the Sunday law, when the seal is impressed. In that short period of time Divinity is combined with humanity, permanently.

ຜູ້​ໜຶ່ງ​ແສນ​ສີ່​ໝື່ນ​ສີ່​ພັນ​ຄົນ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ປະທັບ​ຕາ​ໄວ້​ສໍາລັບ​ນິລັນດອນ, ແລະ​ຂະບວນການ​ແຫ່ງ​ການ​ປະທັບ​ຕາ​ນັ້ນ​ຊີ້​ບອກ​ເຖິງ​ໄລຍະ​ເວລາ​ສັ້ນ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ຕອນ​ທ້າຍ​ຂອງ​ຂະບວນການ​ປະທັບ​ຕາ, ກ່ອນ​ໜ້າ​ກົດໝາຍ​ວັນ​ອາທິດ​ເລັກ​ນ້ອຍ, ເມື່ອ​ຕາ​ປະທັບ​ນັ້ນ​ຖືກ​ປະທັບ​ລົງ. ໃນ​ຊ່ວງ​ເວລາ​ສັ້ນ​ນັ້ນ ຄວາມ​ເປັນ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ຖືກ​ປະສານ​ເຂົ້າ​ກັບ​ຄວາມ​ເປັນ​ມະນຸດ​ຢ່າງ​ຖາວອນ.

> “What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.

> “ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ, ທ່ານກຳລັງເຮັດອັນໃດຢູ່ໃນພະລາຊະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ? ຜູ້ທີ່ກຳລັງຮ່ວມປະສານກັບໂລກ ກຳລັງຮັບແບບພິມຂອງໂລກ ແລະກຳລັງຕຽມພ້ອມເພື່ອຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນຕົນເອງ, ຜູ້ທີ່ກຳລັງຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະຊຳລະຈິດວິນຍານຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງຮັບແບບພິມແຫ່ງສະຫວັນ ແລະກຳລັງຕຽມພ້ອມເພື່ອຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອຄຳປະກາດຖືກປະກາດອອກໄປ ແລະການປະທັບຕາໄດ້ຖືກປະທັບລົງ, ລັກສະນະນິໄສຂອງພວກເຂົາຈະຄົງຢູ່ບໍລິສຸດ ແລະໄຮ້ມົນທິນຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ.”

> “Now is the time to prepare. The seal of God will never be placed upon the forehead of an impure man or woman. It will never be placed upon the forehead of the ambitious, world-loving man or woman. It will never be placed upon the forehead of men or women of false tongues or deceitful hearts. All who receive the seal must be without spot before God—candidates for heaven. Go forward, my brethren and sisters. I can only write briefly upon these points at this time, merely calling your attention to the necessity of preparation. Search the Scriptures for yourselves, that you may understand the fearful solemnity of the present hour.” Testimonies, volume 5, 216.

> “ເວລານີ້ແມ່ນເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ. ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ມີວັນຖືກປະທັບໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງຊາຍຫຼືຍິງຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດ. ມັນຈະບໍ່ມີວັນຖືກປະທັບໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງຊາຍຫຼືຍິງຜູ້ມີຄວາມທະເຍີທະຍານ ແລະຮັກໂລກ. ມັນຈະບໍ່ມີວັນຖືກປະທັບໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງຊາຍຫຼືຍິງຜູ້ມີລີ້ນອັນບໍ່ສັດຊື່ ຫຼືມີຫົວໃຈຫຼອກລວງ. ທຸກຄົນທີ່ຮັບຕາປະທັບນັ້ນຈະຕ້ອງປາສະຈາກມົນທິນຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ—ເປັນຜູ້ສະໝັກສົມຄວນສຳລັບສະຫວັນ. ຈົ່ງກ້າວໜ້າໄປ, ພີ່ນ້ອງຊາຍແລະພີ່ນ້ອງຍິງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນເວລານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຂຽນໄດ້ພຽງແຕ່ສັ້ນໆກ່ຽວກັບປະເດັນເຫຼົ່ານີ້, ເພີຍແຕ່ເອີ້ນໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຫັນຄວາມສົນໃຈໄປສູ່ຄວາມຈຳເປັນແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ. ຈົ່ງຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນເອງ, ເພື່ອວ່າທ່ານທັງຫຼາຍຈະເຂົ້າໃຈຄວາມນ່າຄ້ານຢ້ານອັນສະຫງ່າງາມຂອງຊົ່ວໂມງປະຈຸບັນນີ້.” Testimonies, volume 5, 216.

The previous passage might suggest that the seal is impressed at the Sunday law, but this is not the case. Sister White is clear that the Sunday law is a great crisis, and she also teaches clearly that character is manifested in a crisis, but never developed in a crisis. The seal is impressed at the Sunday law in the sense that it then becomes visible, for those who then have the seal are lifted up as an ensign. The seal is impressed in a short period of time, just before probation closes, and for Sabbath-keepers, probation closes at the Sunday law. The sealing began on September 11, 2001, and no one then received the seal of God, for as illustrated in the period of time following October 22, 1844, there was first to be a testing process.

ຂໍ້ຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ອາດເຮັດໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ການປະທັບຕານັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ຫາເປັນເຊັ່ນນັ້ນບໍ່. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນວິກິດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະນາງຍັງສອນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງອີກວ່າ ລັກສະນະນິໄສຖືກສະແດງອອກໃນຍາມວິກິດ, ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຖືກພັດທະນາໃນຍາມວິກິດ. ການປະທັບຕາເກີດຂຶ້ນໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ ໃນຄວາມໝາຍວ່າ ໃນເວລານັ້ນມັນຈຶ່ງປາກົດໃຫ້ເຫັນ, ເພາະວ່າຜູ້ທີ່ມີຕານັ້ນໃນເວລານັ້ນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ. ການປະທັບຕາເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາສັ້ນໆ, ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ, ແລະສຳລັບຜູ້ຮັກສາວັນຊະບາໂຕ, ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນເວລານັ້ນຍັງບໍ່ມີໃຜໄດ້ຮັບຕາຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຊ່ວງເວລາພາຍຫຼັງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຕ້ອງມີຂະບວນການທົດສອບເກີດຂຶ້ນກ່ອນ.

In every reform movement, when the divine symbol descends to empower the message that was unsealed at the time of the end, a testing process begins. When Michael descended to empower Cyrus to move forward with the first decree, the Jews were then tested as to whether they would leave the home they had lived in for the previous seventy years and return to a ruined city and rebuild it. When the Holy Spirit descended at the baptism of Christ, the Jews were tested on the subject of the Messiah. When the mighty angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, that generation was tested on whether they would eat the little book, and all that the little book represented.

ໃນທຸກໆການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການປະຕິຮູບ ເມື່ອສັນຍາລັກອັນສັກສິດເສດັດລົງມາເພື່ອປະທານລິດເດດແກ່ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກແກະຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ ຂະບວນການທົດສອບກໍເລີ່ມຂຶ້ນ. ເມື່ອມີຄາເອນເສດັດລົງມາເພື່ອປະທານລິດເດດແກ່ກະສັດໄຊຣັດໃຫ້ດໍາເນີນໜ້າດ້ວຍພະຣາຊະກຳນົດສະບັບທໍາອິດ ຊາວຢິວກໍໄດ້ຖືກທົດສອບໃນເລື່ອງວ່າ ພວກເຂົາຈະອອກຈາກບ້ານເຮືອນທີ່ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນໄລຍະເຈັດສິບປີກ່ອນໜ້ານັ້ນ ແລະກັບຄືນໄປຍັງນະຄອນທີ່ຖືກທໍາລາຍ ແລະສ້າງມັນຂຶ້ນໃໝ່ຫຼືບໍ່. ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເສດັດລົງມາໃນພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ ຊາວຢິວກໍໄດ້ຖືກທົດສອບໃນເລື່ອງຂອງພຣະເມຊີອາ. ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອໍານາດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເສດັດລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຄົນໃນຍຸກນັ້ນກໍໄດ້ຖືກທົດສອບວ່າ ພວກເຂົາຈະກິນໜັງສືນ້ອຍ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ໜັງສືນ້ອຍນັ້ນເປັນຕົວແທນ ຫຼືບໍ່.

A testing process began on August 11, 1840 that produced two classes of worshippers, and the class that followed the Lamb into the Most Holy Place were candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. The final test for that generation, who failed the testing process, began with the arrival of increased light upon the “seven times,” of Leviticus twenty-six. From 1856 unto 1863, the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບໜຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ, ແລະຈຳພວກທີ່ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແມ່ນຜູ້ສະໝັກທີ່ຈະຢູ່ໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ການທົດສອບສຸດທ້າຍສຳລັບຄົນຮຸ່ນນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ຜ່ານຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ, ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງຄວາມສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ,” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດ 26. ຕັ້ງແຕ່ປີ 1856 ຈົນເຖິງ 1863, ຂ່າວສານແຫ່ງລາໂອດີເກຍໄດ້ໝາຍເຖິງຊ່ວງເວລາສຸດທ້າຍໜຶ່ງ ພາຍໃນຊ່ວງເວລາທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊ່ວງເວລານັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ 13 ຫາ 15 ຂອງດານີເອນ ບົດ 11.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “‘In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. In him was life; and the life was the light of men. And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not.’ ‘And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth’ (John 1:1–5, 14).

> “ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນມີພຣະວັດຈະນະ, ແລະພຣະວັດຈະນະຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະວັດຈະນະນັ້ນເປັນພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງນີ້ຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ. ສັບພະສິ່ງໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງ; ແລະຖ້າປາດສະຈາກພຣະອົງແລ້ວ ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໄດ້. ໃນພຣະອົງມີຊີວິດ; ແລະຊີວິດນັ້ນເປັນຄວາມສະຫວ່າງຂອງມະນຸດ. ແລະຄວາມສະຫວ່າງສ່ອງຢູ່ໃນຄວາມມືດ; ແລະຄວາມມືດບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈມັນ.” “ແລະພຣະວັດຈະນະໄດ້ບັງເກີດເປັນເນື້ອໜັງ, ແລະດຳລົງຢູ່ທ່າມກາງພວກເຮົາ, (ແລະພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ, ເປັນພຣະສິຣິດັ່ງຂອງພຣະບຸດອົງດຽວຈາກພຣະບິດາ,) ບໍລິບູນດ້ວຍພຣະຄຸນ ແລະຄວາມຈິງ” (John 1:1–5, 14).

> “This chapter delineates the character and importance of the work of Christ. As one who understands his subject, John ascribes all power to Christ, and speaks of His greatness and majesty. He flashes forth divine rays of precious truth, as light from the sun. He presents Christ as the only Mediator between God and humanity.

> “ບົດນີ້ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງເຖິງລັກສະນະແລະຄວາມສຳຄັນຂອງພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດ. ໂຢຮັນ, ໃນຖານະຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈເນື້ອຫາທີ່ຕົນກ່າວເຖິງ, ຍົກຍ້ອງພະລັງອຳນາດທັງປວງແກ່ພຣະຄຣິດ ແລະກ່າວເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແລະພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ. ທ່ານສ່ອງປະກາຍລຳແສງແຫ່ງຄວາມຈິງອັນລ້ຳຄ່າຈາກພຣະເຈົ້າ ດັ່ງແສງສະຫວ່າງຈາກດວງອາທິດ. ທ່ານນຳສະເໜີພຣະຄຣິດໃນຖານະຜູ້ກາງແຕ່ພຽງພຣະອົງດຽວລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າແລະມະນຸດຊາດ.”

> “The doctrine of the incarnation of Christ in human flesh is a mystery, ‘even the mystery which hath been hid from ages and from generations’ (Colossians 1:26). It is the great and profound mystery of godliness. ‘The Word was made flesh, and dwelt among us’ (John 1:14). Christ took upon Himself human nature, a nature inferior to His heavenly nature. Nothing so shows the wonderful condescension of God as this. He ‘so loved the world, that he gave his only begotten Son’ (John 3:16). John presents this wonderful subject with such simplicity that all may grasp the ideas set forth, and be enlightened.

> ຄໍາສອນເລື່ອງການຊົງຮັບສະພາບເປັນມະນຸດຂອງພຣະຄຣິດໃນເນື້ອໜັງມະນຸດເປັນຄວາມລຶກລັບ, “ຄືຄວາມລຶກລັບທີ່ໄດ້ຖືກປິດບັງໄວ້ຕັ້ງແຕ່ບັນດາຍຸກສະໄໝ ແລະຈາກບັນດາຊົ່ວອາຍຸຄົນ” (Colossians 1:26). ນີ້ແມ່ນຄວາມລຶກລັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເລິກຊຶ້ງແຫ່ງຄວາມເປັນທາງພຣະເຈົ້າ. “ພຣະວັດຈະນະໄດ້ຊົງບັງເກີດເປັນເນື້ອໜັງ ແລະໄດ້ຊົງສະຖິດຢູ່ຖ້າມກາງພວກເຮົາ” (John 1:14). ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຮັບເອົາສະພາບມະນຸດ, ສະພາບທີ່ຕໍ່າກວ່າສະພາບແຫ່ງສະຫວັນຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດສະແດງໃຫ້ເຫັນການຖ່ອມພຣະອົງລົງຢ່າງອັດສະຈັນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເທົ່າກັບສິ່ງນີ້. ພຣະອົງ “ໄດ້ຊົງຮັກໂລກຫຼາຍປານນັ້ນ ຈົນໄດ້ປະທານພຣະບຸດອົງດຽວຂອງພຣະອົງ” (John 3:16). ໂຢຮັນໄດ້ນໍາສະເໜີເລື່ອງອັນອັດສະຈັນນີ້ດ້ວຍຄວາມຮຽບງ່າຍຢ່າງຍິ່ງ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນສາມາດເຂົ້າໃຈແນວຄວາມຄິດທີ່ຖືກນໍາສະເໜີ ແລະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງ.

> “Christ did not make believe take human nature; He did verily take it. He did in reality possess human nature. ‘As the children are partakers of flesh and blood, he also himself likewise took part of the same’ (Hebrews 2:14). He was the son of Mary; He was of the seed of David according to human descent. He is declared to be a man, even the Man Christ Jesus. ‘This man,’ writes Paul, ‘was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house’ (Hebrews 3:3).

> “ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ສະແດງວ່າຮັບເອົາສະພາບມະນຸດ; ພຣະອົງໄດ້ຮັບເອົາຢ່າງແທ້ຈິງ. ພຣະອົງມີສະພາບມະນຸດຢ່າງເປັນຈິງ. ‘ເມື່ອລູກທັງຫຼາຍໄດ້ມີສ່ວນໃນເນື້ອໜັງແລະເລືອດ ພຣະອົງເອງກໍໄດ້ຊົງມີສ່ວນໃນສິ່ງດຽວກັນນັ້ນດ້ວຍ’ (Hebrews 2:14). ພຣະອົງເປັນບຸດຂອງນາງມາຣີ; ຕາມສາຍເລືອດຝ່າຍມະນຸດ ພຣະອົງສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກດາວິດ. ພຣະອົງຖືກປະກາດວ່າເປັນມະນຸດ ແມ່ນຄື ມະນຸດຄືພຣະຄຣິດເຢຊູ. ‘ບຸກຄົນນີ້,’ ໂປໂລຂຽນວ່າ, ‘ໄດ້ຖືກນັບວ່າສົມຄວນໄດ້ຮັບພຣະສະຫງ່າລາສີຫຼາຍກວ່າໂມເຊ ເພາະວ່າຜູ້ທີ່ສ້າງເຮືອນຍ່ອມມີກຽດຫຼາຍກວ່າເຮືອນ’ (Hebrews 3:3).”

> “But while God’s Word speaks of the humanity of Christ when upon this earth, it also speaks decidedly regarding His pre-existence. The Word existed as a divine being, even as the eternal Son of God, in union and oneness with His Father. From everlasting He was the Mediator of the covenant, the one in whom all nations of the earth, both Jews and Gentiles, if they accepted Him, were to be blessed. ‘The Word was with God, and the Word was God’ (John 1:1). Before men or angels were created, the Word was with God, and was God.

> “ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າກ່າວເຖິງຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພຣະຄຣິດເມື່ອພຣະອົງຢູ່ເທິງໂລກນີ້ ພຣະວັດຈະນະນັ້ນກໍກ່າວຢ່າງແນ່ຊັດເຊັ່ນກັນກ່ຽວກັບການດຳຮົງຢູ່ກ່ອນຂອງພຣະອົງ. ພຣະວັດຈະນະດຳຮົງຢູ່ເປັນພຣະພາວະອັນຊົງພຣະເຈົ້າ ຄືດັ່ງພຣະບຸດນິລັນດອນຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຄວາມເປັນເອກະພາບແລະຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ. ຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນ ພຣະອົງຊົງເປັນຄົນກາງແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເປັນພຣະອົງຜູ້ທີ່ຊົນຊາດທັງປວງໃນແຜ່ນດິນໂລກ ທັງຊາວຢິວແລະຄົນຕ່າງຊາດ ຖ້າຫາກພວກເຂົາຍອມຮັບພຣະອົງ ກໍຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນ. ‘ພຣະວັດຈະນະຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ ແລະພຣະວັດຈະນະຊົງເປັນພຣະເຈົ້າ’ (John 1:1). ກ່ອນທີ່ມະນຸດຫຼືທູດສະຫວັນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນ ພຣະວັດຈະນະກໍຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ ແລະຊົງເປັນພຣະເຈົ້າ.”

> “The world was made by Him, ‘and without him was not anything made that was made’ (John 1:3). If Christ made all things, He existed before all things. The words spoken in regard to this are so decisive that no one need be left in doubt. Christ was God essentially, and in the highest sense. He was with God from all eternity, God over all, blessed forevermore.

> ໂລກໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງ, “ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນນອກຈາກພຣະອົງ” (John 1:3). ຖ້າພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສ້າງສັບພະສິ່ງ, ພຣະອົງກໍດຳຮົງຢູ່ກ່ອນສັບພະສິ່ງທັງປວງ. ຖ້ອຍຄຳທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ນັ້ນແນ່ຊັດຢ່າງຍິ່ງ, ຈົນບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປ່ອຍໃຫ້ຜູ້ໃດຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສ. ພຣະຄຣິດຊົງເປັນພຣະເຈົ້າໂດຍສະພາບແທ້, ແລະໃນຄວາມໝາຍສູງສຸດ. ພຣະອົງຊົງຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນ, ຊົງເປັນພຣະເຈົ້າເໜືອສິ່ງທັງປວງ, ຜູ້ຊົງຮັບພຣະພອນສືບໄປເປັນນິດ.

> “The Lord Jesus Christ, the divine Son of God, existed from eternity, a distinct person, yet one with the Father. He was the surpassing glory of heaven. He was the commander of the heavenly intelligences, and the adoring homage of the angels was received by Him as His right. This was no robbery of God. ‘The Lord possessed me in the beginning of his way,’ He declares, ‘before his works of old. I was set up from everlasting, from the beginning, or ever the earth was. When there were no depths, I was brought forth; when there were no fountains abounding with water. Before the mountains were settled, before the hills was I brought forth: while as yet he had not made the earth, nor the fields, nor the highest part of the dust of the world. When he prepared the heavens, I was there: when he set a compass upon the face of the depth’ (Proverbs 8:22–27).

> ພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າ, ດຳຮົງຢູ່ຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນ, ເປັນພຣະບຸກຄົນທີ່ແຕກຕ່າງ, ແຕ່ກໍເປັນອັນໜຶ່ງດຽວກັບພຣະບິດາ. ພຣະອົງຊົງເປັນລັດສະໝີອັນເລີດລ້ຳຂອງສະຫວັນ. ພຣະອົງຊົງເປັນຈອມພົນແຫ່ງບັນດາສະຕິປັນຍາໃນສະຫວັນ, ແລະການນົບໄຫວ້ສັກກາລະບູຊາຂອງພວກທູດສະຫວັນກໍໄດ້ຖືກຮັບໂດຍພຣະອົງເປັນສິດອັນຊອບທຳຂອງພຣະອົງ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນການຊິງເອົາສິດຂອງພຣະເຈົ້າແຕ່ປະການໃດ. “ພຣະເຢໂຮວາຊົງຄອບຄອງຂ້ານ້ອຍໄວ້ໃນການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງວິຖີຂອງພຣະອົງ,” ພຣະອົງຊົງປະກາດ, “ກ່ອນບັນດາພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງໃນຄາວບູຮານ. ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນ, ຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ, ກ່ອນແຜ່ນດິນໂລກຈະມີຂຶ້ນ. ເມື່ອຍັງບໍ່ມີຫ້ວງເລິກ, ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຖືກນຳອອກມາ; ເມື່ອຍັງບໍ່ມີນ້ຳພຸອັນອຸດົມດ້ວຍນ້ຳ. ກ່ອນທີ່ພູເຂົາຈະຖືກສະຖາປະນາໄວ້, ກ່ອນເນີນເຂົາທັງຫຼາຍ ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຖືກນຳອອກມາ: ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຍັງບໍ່ໄດ້ສ້າງແຜ່ນດິນໂລກ, ຫຼືທົ່ງນາ, ຫຼືສ່ວນສູງສຸດແຫ່ງຝຸ່ນທີ່ຢູ່ໃນໂລກ. ເມື່ອພຣະອົງຈັດຕຽມຟ້າສະຫວັນ, ຂ້ານ້ອຍກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ: ເມື່ອພຣະອົງຂີດວົງໄວ້ເທິງໜ້າແຫ່ງຫ້ວງເລິກ” (ສຸພາສິດ 8:22–27).

> “There are light and glory in the truth that Christ was one with the Father before the foundation of the world was laid. This is the light shining in a dark place, making it resplendent with divine, original glory. This truth, infinitely mysterious in itself, explains other mysterious and otherwise unexplainable truths, while it is enshrined in light, unapproachable and incomprehensible.” Selected Messages, book 1, 246–248.

> “ມີຄວາມສະຫວ່າງແລະສະຫງ່າລາສີຢູ່ໃນຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບພຣະບິດາກ່ອນການວາງຮາກຖານຂອງໂລກ. ນີ້ແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງສາຍຢູ່ໃນບ່ອນມືດ ເຮັດໃຫ້ບ່ອນນັ້ນເຫຼື້ອມປະກາຍດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນດັ້ງເດີມຈາກພຣະເຈົ້າ. ຄວາມຈິງນີ້, ຊຶ່ງໃນຕົວຂອງມັນເອງເປັນຄວາມລຶກລັບຢ່າງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ໄດ້ອະທິບາຍຄວາມຈິງອື່ນໆທີ່ລຶກລັບ ແລະຊຶ່ງຖ້າບໍ່ມີຄວາມຈິງນີ້ແລ້ວກໍບໍ່ອາດອະທິບາຍໄດ້, ໃນຂະນະທີ່ຄວາມຈິງນີ້ເອງກໍຖືກຫໍ່ຫຸ້ມໄວ້ໃນຄວາມສະຫວ່າງ ທີ່ບໍ່ອາດເຂົ້າໃກ້ໄດ້ ແລະເຫຼືອທີ່ມະນຸດຈະເຂົ້າໃຈໄດ້.” Selected Messages, book 1, 246–248.

Back to Articles