Article

# ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ - ເລກແປດ

ການບັງເກີດຂອງຊາດໜຶ່ງ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 31, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງ “ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ” ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາເປີດຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ, ແລະ ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງ “ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ” ກໍສິ້ນສຸດລົງເຊັ່ນກັນ ໃນເວລາເປີດຂອງການພິພາກສາລົງໂທດ. ວິບັດຄັ້ງທີສາມຂອງອິສລາມນຳການພິພາກສາມາເຖິງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ເນື່ອງຈາກການຜ່ານກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ ມັນເປັນຕົວແທນຂອງການພິພາກສາທີ່ດຳເນີນຕໍ່ໄປແລະທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນເໝືອໂລກທັງປວງ ເນື່ອງຈາກການຍອມຮັບກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງຕົນເອງ ພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນຂອງອຳນາດພົນລະເຮືອນຜູ້ຂົ່ມເຫັງ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກະສັດສິບອົງຜູ້ໄດ້ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບເຢເຊເບນ ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງ Tyre.

> “ເມື່ອອາເມຣິກາ ແຜ່ນດິນແຫ່ງເສຣີພາບທາງສາສະໜາ ຈະຮ່ວມມືກັບສັນຕະປາປາໃນການບັງຄັບມະໂນທຳ ແລະບີບບັງຄັບມະນຸດໃຫ້ໃຫ້ກຽດແກ່ວັນສະບາໂຕຈອມປອມ ປະຊາຊົນໃນທຸກປະເທດທົ່ວໂລກຈະຖືກນຳໃຫ້ດຳເນີນຕາມແບບຢ່າງຂອງນາງ.” Testimonies, volume 6, 18.

ສົງຄາມເລື່ອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ການຕໍ່ສູ້ຢ່າງເຕັມຮູບແບບ. ແລ້ວຊາຕານກໍປາກົດຕົວຂຶ້ນໂດຍສວມບົດເປັນພຣະຄຣິດ.

> “ໂດຍຄຳສັ່ງທີ່ບັງຄັບໃຫ້ສະຖາບັນລະບົບສັນຕະປາປາຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ອັນເປັນການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ປະເທດຊາດຂອງເຮົາຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຄວາມຊອບທຳຢ່າງສົມບູນ. ເມື່ອໂປຣແຕສແຕນຈະຍື່ນມືຂອງນາງຂ້າມເຫວເລິກເພື່ອຈັບມືຂອງອຳນາດແຫ່ງໂຣມ, ເມື່ອນາງຈະເອື້ອມຂ້າມຫຸບເຫວເພື່ອປະສານມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ເມື່ອພາຍໃຕ້ອິດທິພົນແຫ່ງສະຫະພັນສາມປະການນີ້ ປະເທດຂອງເຮົາຈະປະຕິເສດທຸກຫຼັກການໃນລັດຖະທຳມະນູນຂອງຕົນ ໃນຖານະເປັນລັດຖະບານໂປຣແຕສແຕນແລະແບບສາທາລະນະລັດ, ແລະຈະຈັດຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບການເຜີຍແຜ່ຄວາມເທັດແລະການຫຼອກລວງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ເມື່ອນັ້ນເຮົາກໍອາດຮູ້ໄດ້ວ່າ ເວລາສຳລັບການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງຊາຕານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ແລະວາລະສຸດທ້າຍກໍໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.” Testimonies, volume 5, 451.

ການຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອຂອງຊາດ ຍ່ອມຕາມມາດ້ວຍຄວາມພິນາດຂອງຊາດ.

> “ປະຊາຊົນແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາເຄີຍເປັນຊົນຊາດທີ່ໄດ້ຮັບພຣະຄຸນເປັນພິເສດ; ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາຈຳກັດເສລີພາບທາງສາສະໜາ, ຍອມປະຖິ້ມຝ່າຍໂປຣແຕສຕັງ, ແລະໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນແກ່ລັດທິສັນຕະປາປາ, ຂະໜາດແຫ່ງຄວາມຜິດຂອງພວກເຂົາຈະເຕັມບໍລິບູນ, ແລະ ‘ການຫຼົງຖອຍແຫ່ງຊາດ’ ຈະຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນສົມຸດແຫ່ງສະຫວັນ. ຜົນທີ່ຕາມມາຈາກການຫຼົງຖອຍນີ້ຄືຄວາມພິນາດຂອງຊາດ.” Review and Herald, May 2, 1893.

ພວກແອັດເວັນຕິສລາວໂອດີເຊຍຜູ້ໂງ່ເຂົາ ໄດ້ຈັບມືກັບອຳນາດສັນຕະປາປາ ແລະຖືກໂຄ່ນລົ້ມລົງ, ໃນຂະນະທີ່ຝູງອື່ນຂອງພຣະຄຣິດທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນນັ້ນ ໜີພົ້ນຈາກມືຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ.

> ເຂົາຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນດ້ວຍ, ແລະຫຼາຍປະເທດຈະຖືກລົ້ມລ້າງ; ແຕ່ພວກນີ້ຈະພົ້ນອອກຈາກມືຂອງເຂົາ, ຄື ເອໂດມ, ໂມອາບ, ແລະບັນດາຜູ້ນໍາໜ້າໃນບັນດາລູກຫຼານຂອງອຳໂມນ. Daniel 11:41.

ອິດສະລາມໂຈມຕີສະຫະລັດອາເມຣິກາຢ່າງກະທັນຫັນ ເມື່ອແກທີເຈັດນຳມາຊຶ່ງວິບັດແຫ່ງການພິພາກສາ ເນື່ອງດ້ວຍການຜ່ານກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງ ແລະໄດ້ຍິນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງບິນຢູ່ກາງຟ້າ ຮ້ອງກ່າວດ້ວຍສຽງດັງວ່າ, “ວິບັດ, ວິບັດ, ວິບັດ ຈົ່ງມີແກ່ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເນື່ອງດ້ວຍສຽງແກຂອງທູດສະຫວັນອີກສາມອົງ ຊຶ່ງຍັງຈະເປົ່າຢູ່ນັ້ນ!” ພຣະນິມິດ 8:13

ທຸງສັນຍາລັກທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງພະຍານທັງສອງໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ຈາກນັ້ນ ໂຢຮັນ ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 12 ວ່າເປັນຍິງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍດວງອາທິດ ແລະຖືກພັນລະນາໃນທາງຄຳພະຍາກອນດ້ວຍສັນຍາລັກແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດຈົບ.

> ແລະໄດ້ປາກົດໝາຍສຳຄັນອັນໃຫຍ່ໃນສະຫວັນ; ມີຍິງຜູ້ໜຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍດວງອາທິດ ແລະມີດວງຈັນຢູ່ໃຕ້ຕີນຂອງນາງ ແລະເທິງຫົວຂອງນາງມີມົງກຸດປະກອບດ້ວຍດາວສິບສອງດວງ; ແລະນາງກໍມີຄັນ ຮ້ອງດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດໃນການຈະຄອດບຸດ ແລະທຸກທໍລະມານຢາກຈະຄອດ. ແລະໄດ້ປາກົດໝາຍສຳຄັນອື່ນໜຶ່ງໃນສະຫວັນ; ແລະເບິ່ງແມ, ມີພະຍານາກສີແດງຕົວໃຫຍ່ ມີເຈັດຫົວ ແລະສິບເຂົາ ແລະມີມົງກຸດເຈັດອັນຢູ່ເທິງຫົວຂອງມັນ. ແລະຫາງຂອງມັນໄດ້ກວາດເອົາດາວໃນສະຫວັນສ່ວນທີສາມ ແລະໂຍນລົງມາທີ່ແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະພະຍານາກນັ້ນໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຍິງຜູ້ທີ່ກຳລັງຈະຄອດ ເພື່ອຈະກືນກິນບຸດຂອງນາງທັນທີທີ່ເກີດມາ. ແລະນາງໄດ້ຄອດບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງຈະປົກຄອງຊົນຊາດທັງປວງດ້ວຍຄັນທະນູເຫຼັກ; ແລະບຸດຂອງນາງຖືກຮັບຂຶ້ນໄປຫາພຣະເຈົ້າ ແລະໄປຫາບັນລັງຂອງພຣະອົງ. ພຣະນິມິດ 12:1–5.

ນາງກໍາລັງຢືນຢູ່ເທິງດວງຈັນ ແລະ ສວມຄຸມດ້ວຍດວງອາທິດ. ດວງຈັນເປັນພາບສະທ້ອນຂອງດວງອາທິດ ແລະ ດັ່ງນັ້ນໃນທາງຄໍາພະຍາກອນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງດວງອາທິດ. ດາວສິບສອງດວງໃນມົງກຸດຂອງນາງເປັນຕົວແທນຂອງສິບສອງເຜົ່າແຫ່ງອິດສະຣາເອນໂບຮານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນໂບຮານ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງສາວົກສິບສອງຄົນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອິດສະຣາເອນໂບຮານ. ດາວສິບສອງດວງນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນສາວົກສິບສອງຄົນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອິດສະຣາເອນໂບຮານ ກໍເປັນອັກຄະສາວົກສິບສອງຄົນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ດ້ວຍ. ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນທັງສາວົກ ແລະ ອັກຄະສາວົກ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຫວັດສາດ ບ່ອນທີ່ສາວົກເປັນຕົວແທນທັງການສິ້ນສຸດຂອງອິດສະຣາເອນໂບຮານ ແລະ ອັກຄະສາວົກເປັນຕົວແທນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ນັ້ນ, ຍິງຜູ້ນັ້ນຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄຣິດຈັກ ໄດ້ຖືພາພຣະຄຣິດ. ພຣະອົງຄື “ບຸດຊາຍ” ຜູ້ທີ່ຈະຖືກຮັບຂຶ້ນໄປຫາພຣະເຈົ້າຫຼັງຈາກການສິ້ນພຣະຊົນ ແລະ ການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ.

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ຍິງນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນເຖິງການບັງເກີດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຖືກຍົກຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນເຊັ່ນກັນ ຫຼັງຈາກໄດ້ຖືກຊຸບຊີວິດຄືນມາຈາກຫຸບເຂົາແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ເມື່ອພວກເຂົາຢູ່ໃນສະຫວັນແລ້ວ, ນາງຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດອີກຄົນໜຶ່ງ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງຝູງແກະອີກຝູງໜຶ່ງທີ່ອອກມາຈາກບາບີໂລນໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> ກ່ອນນາງຈະເຈັບຄັນອອກລູກ, ນາງກໍໄດ້ຄອດແລ້ວ; ກ່ອນຄວາມເຈັບປວດຂອງນາງຈະມາເຖິງ, ນາງກໍໄດ້ຄອດບຸດຊາຍ. ໃຜເຄີຍໄດ້ຍິນສິ່ງເຊັ່ນນີ້? ໃຜເຄີຍໄດ້ເຫັນເຫດການເຊັ່ນນີ້? ແຜ່ນດິນຈະໃຫ້ກຳເນີດໃນມື້ດຽວໄດ້ຫຼື? ຫຼືຊາດໜຶ່ງຈະຖືກໃຫ້ກຳເນີດໃນທັນໃດບໍ? ເພາະເມື່ອສີໂອນເລີ່ມເຈັບຄັນອອກລູກ, ນາງກໍໄດ້ຄອດລູກຂອງນາງ. “ເຮົາຈະນຳມາເຖິງເວລາຄອດ ແຕ່ຈະບໍ່ໃຫ້ຄອດອອກມາຫຼື?” ພຣະຢາເວຫ໌ຕັດດັ່ງນັ້ນ. “ຫຼືເຮົາຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດ ຈະປິດຄັນເສຍຫຼື?” ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເອຊາຢາ 66:7–9.

ໃນເວລາແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ, ຊາດໜຶ່ງກໍໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນໃນທັນທີ. ຊາດນັ້ນຄືໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ເພາະພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ສະທ້ອນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດຢ່າງສົມບູນ. ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເປັນແບບໂດຍ “ບຸດຊາຍ” ຄືພຣະເຢຊູ. ພວກເຂົາແມ່ນ “ບຸດຊາຍ” ຂອງອິຊາຢາ, ຜູ້ທີ່ບັງເກີດກ່ອນທີ່ແມ່ຍິງຈະເຈັບທ້ອງຄອດ. ກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ ຊຶ່ງໂລກໄດ້ຊື່ນຊົມຍິນດີເມື່ອພວກເຂົາຖືກຂ້າໂດຍສັດຮ້າຍຈາກເຫວເລິກທີ່ບໍ່ມີກົ້ນ, ຈະໄດ້ຮັບການປອບໂຍນໃນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະແລ້ວພວກເຂົາຈະຍິນດີຮ່ວມກັບແມ່ຍິງຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດ “ບຸດຊາຍ.” ພວກເຂົາຖືກນຳອອກມາກ່ອນທີ່ນາງຈະເຈັບທ້ອງຄອດ ແລ້ວນາງຈຶ່ງເຈັບທ້ອງຄອດແລະໃຫ້ກຳເນີດ “ລູກ” ອື່ນໆ ຂອງ “ນາງ,” ເມື່ອບັນດາຄົນຕ່າງຊາດໃນເວລານັ້ນຕອບສະໜອງຕໍ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດັ່ງແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼບ່າ, ເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນກວາດຜ່ານແຜ່ນດິນດັ່ງຄື້ນຍັກໃຫຍ່. ພວກເຂົາບັງເກີດໃນວິກິດການອັນໃຫຍ່, ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເຈັບທ້ອງຄອດຂອງນາງ. ແມ່ຍິງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 12, ໃນສາລະສຳຄັນແລ້ວ, ມີລູກແຝດ. ຜູ້ທີ່ເກີດກ່ອນແມ່ນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ຖືກລະບຸວ່າເປັນຜົນຫົວປີ, ແລະບັນດາຄົນຕ່າງຊາດເປັນການເກັບກ່ຽວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການເກັບກ່ຽວໃນລະດູຮ້ອນ.

> ຈົ່ງຊື່ນຊົມກັບເຢຣູຊາເລັມ ແລະຈົ່ງປິຕິຍິນດີກັບນາງ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ຮັກນາງ; ຈົ່ງຊື່ນບານເພາະຄວາມຍິນດີກັບນາງ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ໄວ້ທຸກໃຫ້ນາງ; ເພື່ອວ່າທ່ານຈະໄດ້ດູດ ແລະອິ່ມໜຳດ້ວຍເຕົ້ານົມແຫ່ງການປອບໂຍນຂອງນາງ; ເພື່ອວ່າທ່ານຈະໄດ້ດູດນົມຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະຊື່ນບານໃນຄວາມອຸດົມແຫ່ງສະຫງ່າຣາສີຂອງນາງ. ເພາະພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະແຜ່ຂະຫຍາຍສັນຕິສຸກໄປສູ່ນາງເໝືອນແມ່ນ້ຳ, ແລະສະຫງ່າຣາສີຂອງບັນດາປະຊາຊາດເໝືອນລຳທານທີ່ໄຫຼລົ້ນ; ແລ້ວທ່ານຈະໄດ້ດູດນົມ, ທ່ານຈະຖືກອຸ້ມຢູ່ຂ້າງກາຍຂອງນາງ, ແລະຖືກໄກວໄປມາຢູ່ເທິງເຂົ່າຂອງນາງ. ເໝືອນຢ່າງຄົນຜູ້ທີ່ແມ່ຂອງຕົນປອບໂຍນລາວ, ເຮົາກໍຈະປອບໂຍນພວກທ່ານຢ່າງນັ້ນ; ແລະພວກທ່ານຈະໄດ້ຮັບການປອບໂຍນໃນເຢຣູຊາເລັມ. ແລະເມື່ອທ່ານທັງຫຼາຍເຫັນສິ່ງນີ້, ໃຈຂອງທ່ານຈະຊື່ນຊົມ, ແລະກະດູກຂອງທ່ານຈະຈຳເລີນຂຶ້ນເໝືອນຫຍ້າອ່ອນ; ແລະພຣະຫັດຂອງພຣະຢາເວຈະປະຈັກແຈ້ງແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ, ແລະຄວາມພິໂລດຂອງພຣະອົງຈະປະຈັກແກ່ສັດຕູຂອງພຣະອົງ. ອິຊາຢາ 66:10–14.

ຜູ້ທີ່ “ໂສກເສົ້າ” ເພາະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຄືຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງຄໍ່າຄວນເນື່ອງດ້ວຍບັນດາສິ່ງນ່າສະອິດທີ່ໄດ້ກະທໍາຂຶ້ນພາຍໃນນາງ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກປະທັບຕາແລ້ວ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຖືກປະທັບຕາໄວ້ລ່ວງໜ້າກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາກໍາລັງຢູ່ໃນ “ວຽກງານປິດທ້າຍສໍາລັບຄຣິສຕະຈັກ,” ຊຶ່ງເປັນຊ່ວງເວລາສຸດທ້າຍຂອງການປະທັບຕາໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> “ປະຊາຊົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ມີຈິດວິນຍານແຫ່ງພາລະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະການຊ່ວຍໃຫ້ວິນຍານທັງຫຼາຍລອດພົ້ນຢູ່ໃນໃຈ, ຈະເບິ່ງຄວາມບາບຢູ່ສະເໝີໃນສະພາບທີ່ແທ້ຈິງ ແລະເປັນບາບຂອງມັນ. ພວກເຂົາຈະຢູ່ຂ້າງການຈັດການກັບຄວາມບາບຢ່າງຊື່ສັດ ແລະຢ່າງກົງໄປກົງມາ ຊຶ່ງຄວາມບາບເຫຼົ່ານັ້ນມັກຈະລ້ອມຮອບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ໂດຍງ່າຍ. ໂດຍສະເພາະໃນພາລະກິດສຸດທ້າຍສໍາລັບຄຣິສຕະຈັກ, ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຢືນຢູ່ໂດຍປາດຈາກຕໍາໜິຕໍ່ໜ້າພຣະບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກຢ່າງເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດຕໍ່ຄວາມຜິດທັງຫຼາຍຂອງຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີຢ່າງຊັດແຈ້ງແລະມີພະລັງ ໂດຍອຸປະມາຂອງຜູ້ພະຍາກອນເຖິງພາລະກິດສຸດທ້າຍ ພາຍໃຕ້ພາບຂອງບຸລຸດຫຼາຍຄົນ ຜູ້ທີ່ຕ່າງກໍຖືອາວຸດສໍາລັບການສັງຫານໄວ້ໃນມື. ໃນບັນດາພວກເຂົາມີຊາຍຄົນໜຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ ແລະມີກະບອກໝຶກຂອງສະເມີຍຢູ່ຂ້າງກາຍ. ‘ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ຈົ່ງໄປທົ່ວກາງເມືອງ, ຜ່ານກາງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຄົນທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາສິ່ງອັນນ່າຊັງຊັງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກກະທໍາຢູ່ໃນທ່າມກາງນະຄອນນັ້ນ.’” Testimonies, volume 3, 266.

ບັນດາຜູ້ທີ່ “ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້” ໄດ້ຮັບການປະທັບຕາໄວ້ກ່ອນທີ່ທູດສະຫວັນຜູ້ທຳລາຍທີ່ຖືອາວຸດແຫ່ງການສັງຫານຈະເຄື່ອນຜ່ານຄຣິດຕະຈັກ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຢຣູຊາເລັມ.

> ພຣະບັນຊານັ້ນຄື: “ຈົ່ງໄປທົ່ວກາງເມືອງ, ທົ່ວກາງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນໃນທ່າມກາງນັ້ນ.” ບັນດາຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເຫລົ່ານີ້ ໄດ້ຖືການປະກາດຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຊີວິດ; ພວກເຂົາໄດ້ຕັກເຕືອນ, ໃຫ້ຄຳປຶກສາ, ແລະອ້ອນວອນ. ບາງຄົນຜູ້ທີ່ໄດ້ລົບຫລູ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກັບໃຈ ແລະຖ່ອມໃຈລົງຕໍ່ພຣະອົງ. ແຕ່ສະຫງ່າລາສີຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈາກອິສຣາເອນໄປແລ້ວ; ເຖິງແມ່ນວ່າຫລາຍຄົນຍັງຄົງດຳເນີນຮູບແບບຂອງສາສະໜາຕໍ່ໄປ, ຣິດອຳນາດ ແລະການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງກໍຂາດໄປ.

> “ໃນເວລາທີ່ພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງຈະອອກໄປໃນການພິພາກສາ ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດທີ່ຖ່ອມຕົນແລະອຸທິດຕົນເຫຼົ່ານີ້ ຈະຖືກແຍກອອກຈາກຄົນອື່ນໆໃນໂລກໂດຍຄວາມທຸກລະທົມແຫ່ງຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາ ຊຶ່ງສະແດງອອກໃນການຄ່ຳຄວນແລະການຮ້ອງໄຫ້ ການຕັກເຕືອນ ແລະການເຕືອນສະຕິ. ໃນຂະນະທີ່ຄົນອື່ນພະຍາຍາມເອົາເສື້ອຄຸມມາປົກປິດຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທີ່ມີຢູ່ ແລະແກ້ຕົວໃຫ້ແກ່ຄວາມອະທຳອັນໃຫຍ່ຫຼວງຊຶ່ງແຜ່ຫຼາຍຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ບັນດາຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮ້ອນຮົນເພື່ອກຽດສັກສີຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະມີຄວາມຮັກຕໍ່ດວງວິນຍານ ຈະບໍ່ນິ່ງງຽບເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຄວາມໂປດປານຈາກຜູ້ໃດ. ດວງວິນຍານອັນຊອບທຳຂອງພວກເຂົາຖືກບີບຄັ້ນຢ່າງຫນັກທຸກມື້ ດ້ວຍການກະທຳອັນບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະຄຳເວົ້າຂອງຄົນອະທຳ. ພວກເຂົາບໍ່ມີອຳນາດທີ່ຈະຢຸດກະແສແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າທີ່ກຳລັງໄຫຼບ່າລົງຢ່າງຮຸນແຮງນັ້ນໄດ້ ແລະເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເສົ້າໂສກແລະຄວາມຕົກໃຈ. ພວກເຂົາໄວ້ທຸກຢູ່ຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ເມື່ອເຫັນວ່າສາສະໜາຖືກໝິ່ນປະໝາດໃນບ້ານເຮືອນນັ້ນເອງຂອງຜູ້ທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ພວກເຂົາຄ່ຳຄວນແລະຂົ່ມໃຈດວງວິນຍານຂອງຕົນ ເພາະວ່າຄວາມຈອງຫອງ ຄວາມໂລບມາກ ຄວາມເຫັນແກ່ຕົວ ແລະການຫລອກລວງເກືອບທຸກຊະນິດ ມີຢູ່ໃນຄຣິດຈັກ. ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງກະຕຸ້ນໃຫ້ມີການຕັກເຕືອນ ຖືກຢຽບຍ່ຳລົງໃຕ້ຕີນ ໃນຂະນະທີ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຊາຕານກຳລັງຊະນະໃຈ. ພຣະເຈົ້າຖືກລົບຫລູ່ ແລະຄວາມຈິງກໍຖືກເຮັດໃຫ້ໄຮ້ຜົນ.”

> “ພວກຄົນທີ່ບໍ່ຮູ້ສຶກໂສກເສົ້າເນື່ອງດ້ວຍການຖອຍຕົກທາງຝ່າຍວິນຍານຂອງຕົນເອງ ຫຼືບໍ່ຄໍ່າຄວນຄ່ຳຄວນເຖິງບາບຂອງຜູ້ອື່ນ ຈະຖືກປ່ອຍໄວ້ໂດຍບໍ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບໝາຍແກ່ຜູ້ສົ່ງສານຂອງພຣະອົງ ຄືບຸລຸດທີ່ມີອາວຸດສັງຫານຢູ່ໃນມືຂອງຕົນວ່າ: ‘ຈົ່ງໄປຕາມຫຼັງເຂົາໄປທົ່ວນະຄອນ ແລະຈົ່ງຟາດຟັນ; ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງພວກເຈົ້າປານີ ແລະຢ່າໄດ້ມີຄວາມສົງສານເລີຍ: ຈົ່ງຂ້າເສຍໃຫ້ສິ້ນຊາຍແກ່ແລະຊາຍໜຸ່ມ ທັງຍິງສາວ ແລະເດັກນ້ອຍນ້ອຍ ພ້ອມທັງແມ່ຍິງ; ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຢູ່ເທິງຕົວເຂົາ; ແລະຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ຊຶ່ງຢູ່ຂ້າງໜ້າພຣະນິເວດ.’

> “ທີ່ນີ້ເຮົາເຫັນວ່າ ຄຣິສຕະຈັກ—ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ເປັນສິ່ງທຳອິດທີ່ໄດ້ຮັບການປະທະແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່, ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃຫ້ ແລະໄດ້ຍືນຢູ່ເປັນຜູ້ພິທັກຜົນປະໂຫຍດຝ່າຍຈິດວິນຍານຂອງປະຊາຊົນ, ໄດ້ທໍລະຍົດຕໍ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ຝາກໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ. ພວກເຂົາໄດ້ຖືຈຸດຍືນວ່າ ເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄາດຫວັງການອັດສະຈັນ ແລະການສຳແດງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເດັ່ນຊັດເຊັ່ນໃນວັນເກົ່າກ່ອນ. ກາລະເວລາໄດ້ປ່ຽນໄປແລ້ວ. ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ເສີມກຳລັງໃຫ້ແກ່ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາກ່າວວ່າ: ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ກະທຳຄວາມດີ ແລະພຣະອົງກໍຈະບໍ່ກະທຳຄວາມຊົ່ວ. ພຣະອົງຊົງເມດຕາເກີນໄປທີ່ຈະມາຢ້ຽມຢາມປະຊາກອນຂອງພຣະອົງດ້ວຍການພິພາກສາ. ດັ່ງນັ້ນ ‘ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ’ ຈຶ່ງເປັນສຽງຮ້ອງຈາກບັນດາຄົນຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ຍົກສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນອີກເລີຍດັ່ງແກຣ ເພື່ອສຳແດງການລ່ວງລະເມີດຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະບາບຂອງວົງວານຢາໂຄບ. ໝາບໍ່ເວົ້າເຫົ່າເຫຼົ່ານີ້ທີ່ບໍ່ຍອມເຫົ່າ ແມ່ນຄົນທີ່ຮັບຮູ້ການແກ້ແຄ້ນອັນຊອບທຳຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືກລ່ວງເກີນ. ຜູ້ຊາຍ, ຍິງສາວ, ແລະເດັກນ້ອຍ ລ້ວນພິນາດໄປພ້ອມກັນ.” Testimonies, volume 5, 210, 211.

ເອຊາຢາ ບົດ 40 ເລີ່ມຕົ້ນໂດຍໃຊ້ສັນຍະລັກແຫ່ງການຊໍ້າສອງ, ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນຂອງຂ່າວສານສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ອັນເປັນຂ່າວສານທີສອງທີ່ຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງກັບຂ່າວສານເລື່ອງການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນ. ການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນຖືກຊໍ້າສອງເມື່ອມັນຖືກສະແດງອອກໃນຮູບແບບຄຳພະຍາກອນ. ວະລີນັ້ນຄື “ບາບີໂລນລົ້ມແລ້ວ, ລົ້ມແລ້ວ.”

> ແລະມີທູດສະຫວັນອົງອື່ນໜຶ່ງຕາມມາ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ເພາະວ່ານາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດອັນເນື່ອງມາຈາກການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ.” ພຣະນິມິດ 14:8

ມີການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນສອງຄັ້ງໃນພຣະຄຳພີ, ແລະມີການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານສອງຄັ້ງໃນພຣະຄຳພີ. ທັງໝົດນີ້ຮ່ວມກັນເປັນພະຍານທາງປະຫວັດສາດສີ່ປະການ ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງລັກສະນະຝ່າຍຄຳພະຍາກອນແຫ່ງການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນ.

> ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນແຮງກ້າວ່າ, “ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກຜີຮ້າຍ, ແລະເປັນບ່ອນສະຖິດຂອງທຸກວິນຍານທີ່ໂສໂຄກ, ແລະເປັນກົງຂັງຂອງນົກທຸກຊະນິດທີ່ບໍ່ສະອາດແລະໜ້າກຽດຊັງ.” ພຣະນິມິດ 18:2

ບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນໄດ້ລົ້ມລົງໃນຖານະບາເບນໃນສະໄໝຂອງນິມໂຣດ, ແລະບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນກໍໄດ້ລົ້ມລົງອີກໃນສະໄໝຂອງເບນຊັດຊາ. ບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານໄດ້ລົ້ມລົງໃນປີ 1798, ແລະການລົ້ມລົງຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງມັນຖືກສະແດງໄວ້ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກໃນພຣະຄຳພີ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ່າວສານເລື່ອງການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນຈຶ່ງບັນຈຸໄວ້ຊຶ່ງສັນຍະລັກທາງຄຳພະຍາກອນແຫ່ງການທະວີຄູນ. ໃນການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນນັ້ນມີການທະວີຄູນ, ແຕ່ຍັງມີເຫດຜົນທາງຄຳພະຍາກອນຫຼັກອີກສອງປະການສຳລັບປະກົດການແຫ່ງການທະວີຄູນນີ້.

ເຫດຜົນປະການທີສອງຄື ໃນຖານະເປັນຂ່າວສານ ມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານໜຶ່ງທີ່ຖືກປະສານເຂົ້າກັບຂ່າວສານທີສອງ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສອງປະການ. ຍັງມີຄວາມຈິງສຳຄັນອື່ນໆອີກທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບຄວາມໝາຍແລະໂຄງສ້າງຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແຕ່ພວກເຮົາພຽງແຕ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ບົດບັນຍາຍຄຳພະຍາກອນສຸດທ້າຍຂອງເອຊາຢາ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນບົດທີສີ່ສິບ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນດ້ວຍການເຮັດໃຫ້ສັນຍາລັກຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ ຊຶ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າຈະປະທານໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົງຄອຍຢູ່ໃນສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງສະຫວັນ.

> ຈົ່ງປອບໂຍນ, ຈົ່ງປອບໂຍນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ຈົ່ງກ່າວຢ່າງອ່ອນໂຍນແກ່ເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ຮ້ອງປະກາດແກ່ນາງວ່າ ການຮົບຂອງນາງສິ້ນສຸດແລ້ວ, ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງນາງໄດ້ຮັບການອະໄພແລ້ວ: ເພາະວ່ານາງໄດ້ຮັບຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະຢາເວເປັນສອງເທົ່າສໍາລັບບາບທັງປວງຂອງນາງ. ເອຊາຢາ 40:1, 2

ບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມຕອນໃດອື່ນໃນພຣະຄໍາພີທີ່ກ່າວຢ່າງຈົງແຈ້ງຍິ່ງໄປກວ່ານີ້ເກືອບເຖິງອົງປະກອບແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະເປັນອາລະຟາແລະໂອເມກາ ດັ່ງທີ່ປາກົດໃນຂໍ້ຄວາມຕັ້ງແຕ່ເອຊາຢາບົດທີສີ່ສິບໄປຈົນເຖິງທ້າຍຂອງປຶ້ມ. ໃນຖານະເປັນອາລະຟາແລະໂອເມກາ ພຣະຄຣິດຊົງປະທັບລາຍເຊັນແຫ່ງພຣະນາມຂອງພຣະອົງວ່າອາລະຟາແລະໂອເມກາໄວ້ເທິງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ເພາະເມື່ອທ່ານໄປຮອດທ້າຍຂອງເອຊາຢາ ທ່ານຈະເຫັນວ່າທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງພຣະຜູ້ປອບໂຍນອີກຄັ້ງ ເພາະພຣະຄຣິດຄືພຣະວັຈນະ ແລະພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງເປັນເບື້ອງຕົ້ນແລະເບື້ອງປາຍ.

> ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ຟ້າສະຫວັນເປັນພະທີ່ນັ່ງຂອງເຮົາ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກເປັນທີ່ວາງພະບາດຂອງເຮົາ: ເຮືອນໃດໜໍທີ່ພວກເຈົ້າຈະສ້າງໃຫ້ເຮົາ? ແລະບ່ອນໃດແມ່ນສະຖານທີ່ພັກຂອງເຮົາ? ເພາະສິ່ງທັງປວງເຫຼົ່ານັ້ນມືຂອງເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ, ແລະສິ່ງທັງປວງເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງເກີດມີຂຶ້ນ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ: ແຕ່ເຮົາຈະເຫຼືອບເບິ່ງຄົນນີ້, ຄືຜູ້ທີ່ຍາກຈົນ ແລະມີຈິດໃຈສໍານຶກຜິດ, ແລະຕົວສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະວາຈາຂອງເຮົາ. ຜູ້ທີ່ຂ້າງົວກໍເໝືອນກັບວ່າໄດ້ຂ້າຄົນໜຶ່ງ; ຜູ້ທີ່ຖວາຍລູກແກະເປັນບູຊາ ກໍເໝືອນກັບວ່າໄດ້ຕັດຄໍໝາ; ຜູ້ທີ່ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ ກໍເໝືອນກັບວ່າໄດ້ຖວາຍເລືອດໝູ; ຜູ້ທີ່ເຜົາກໍາຍານ ກໍເໝືອນກັບວ່າໄດ້ອວຍພອນແກ່ຮູບເຄົາລົບ. ແທ້ຈິງ, ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກທາງຂອງຕົນເອງ, ແລະຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາກໍປິຕິຍິນດີໃນສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງພວກເຂົາ. ຝ່າຍເຮົາກໍຈະເລືອກຄວາມລຸ່ມຫຼົງຂອງພວກເຂົາ, ແລະຈະນໍາຄວາມຢ້ານກົວຂອງພວກເຂົາມາເຖິງພວກເຂົາ; ເພາະເມື່ອເຮົາເອີ້ນ, ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕອບ; ເມື່ອເຮົາກ່າວ, ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ: ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທໍາຄວາມຊົ່ວຕໍ່ໜ້າຕາເຮົາ, ແລະໄດ້ເລືອກສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ພໍໃຈ. ເອຊາຢາ 66:1–4.

ມີການຍົກຂຶ້ນມາເປັນຄຳຖາມວ່າ ຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງເຮືອນໃດໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ? ພວກເຂົາໄດ້ກໍ່ສ້າງເຮືອນຝ່າຍວິນຍານຂອງເປໂຕ ຫຼື ທຳມະສາລາຂອງຊາຕານ? ພຣະເຈົ້າຊົງລະບຸວ່າ ເຮືອນທີ່ພຣະອົງຊົງສ້າງນັ້ນ ປະກອບດ້ວຍບັນດາຜູ້ທີ່ “ຍາກຈົນ ແລະ ມີຈິດໃຈສຳນຶກຜິດ” ແລະ ຜູ້ທີ່ “ສັ່ນສະທ້ານຕໍ່” “ພຣະວັດຈະນະ” ຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງວາງຄວາມຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ ກັບອີກຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນມົນທິນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ເລືອກທາງຂອງຕົນເອງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຈຳພວກທີ່ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນມົນທິນນັ້ນ ຈະພົບວ່າ ເໝືອນດັ່ງພວກຢິວໄດ້ພົບມາແລ້ວ ວ່າເຮືອນຂອງພວກເຂົາຈະຖືກປະໄວ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາຢ່າງຮ້າງເປົ່າ.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງໄດ້ກ່າວເຖິງອະວະສານຂອງໂລກ, ແລະນີ້ເປັນພາບປະກອບຂອງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນສະຫຼາດ, ຜູ້ທີ່ສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ, ແລະຄົນໂງ່ທີ່ກໍາລັງຖວາຍສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງແດ່ພຣະເຈົ້າ, ຄືສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທີ່ຈິດວິນຍານຂອງເຂົາຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເລືອກຄວາມຫຼອກລວງໃຫ້ແກ່ພວກຍິງພົມມະຈາລີລາໂອດີເກຍຜູ້ໂງ່, ຊຶ່ງເປັນຄວາມຫຼອກລວງທີ່ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ລະບຸວ່າເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກການຍອມຮັບ “ຄວາມຕົວະ.”

“ຄຳຕົວະ” ແມ່ນສັນຍະລັກສະເພາະອັນໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດຂອງ Adventism, ແລະມັນໄດ້ຖືກຍອມຮັບໂດຍບັນດາຜູ້ກໍ່ສ້າງໃນປີ 1863, ແລະໄດ້ຖືກກໍ່ສ້າງຕໍ່ເນື່ອງຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ Advent. ມັນເປັນຄຳຕົວະທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຮາກຖານອັນປອມ, ແລະໃນທີ່ນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມຕັ້ງກໍ່ພຣະວິຫານປອມອັນປອມແປງ. ວຽກງານແຫ່ງການປອມແປງພຣະວິຫານແທ້ຂອງພວກເຂົາຍັງດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງ “ວັນສຸດທ້າຍ.” ອິຊາຢາໄດ້ວາງບໍລິບົດຂອງບົດທີຫົກສິບຫົກໄວ້ພາຍໃນການແຍກອອກລະຫວ່າງພົມມະຈາລີຜູ້ສະຫຼາດແລະພົມມະຈາລີຜູ້ໂງ່. ອິຊາຢາກຳລັງລະບຸປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ທ່ານໄດ້ໝາຍໄວ້ໃນຂໍ້ທຳອິດຂອງອິຊາຢາສີ່ສິບ ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ສັນຍາວ່າຈະສົ່ງພຣະຜູ້ປອບໂຍນມາ ສາມວັນເຄິ່ງແບບສັນຍະລັກ ຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

> ຈົ່ງຟັງພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຢໂຮວາ, ພວກເຈົ້າຜູ້ສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະວັຈນະຂອງພຣະອົງ; ພວກພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຈົ້າທີ່ກຽດຊັງພວກເຈົ້າ, ທີ່ຂັບໄລ່ພວກເຈົ້າອອກໄປເນື່ອງດ້ວຍນາມຂອງເຮົາ, ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ້ພຣະເຢໂຮວາຮັບພຣະສິລິເສີດ”; ແຕ່ພຣະອົງຈະປາກົດເພື່ອຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະພວກເຂົາຈະຖືກເຮັດໃຫ້ອັບອາຍ. ມີສຽງອຶກກະທຶກຈາກນະຄອນ, ສຽງຈາກພຣະວິຫານ, ເປັນສຽງຂອງພຣະເຢໂຮວາຜູ້ປະທານການຕອບແທນແກ່ສັດຕູທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງ. ເອຊາຢາ 66:5, 6.

ຈາກປີ 1798 ຫາ 1844, ໃນຂະບວນການຂອງພວກ Millerites, ພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານຝ່າຍວິນຍານຫຼັງໜຶ່ງຂຶ້ນ, ຊຶ່ງໃນຖານະທີ່ພຣະອົງເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ພຣະອົງໄດ້ເສັດມາຍັງພຣະວິຫານນັ້ນຢ່າງກະທັນຫັນໃນປີ 1844. ພຣະເຈົ້າຊົງສ້າງພຣະວິຫານຝ່າຍວິນຍານຂຶ້ນໃນຂະບວນການຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ເພື່ອວ່າພຣະອົງຈະເສັດມາຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບພຣະວິຫານນັ້ນ. ເປໂຕ, ໃນຈົດໝາຍສະບັບທໍາອິດຂອງທ່ານ, ບົດທີສອງ, ເອີ້ນພຣະວິຫານນັ້ນວ່າ “ເຮືອນຝ່າຍວິນຍານ.” ບັນດາຜູ້ທີ່ “ໄດ້ຍິນພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ” ຄືຜູ້ທີ່ໂຢຮັນໃນພຣະນິມິດໄດ້ກ່າວເຖິງ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນນັ້ນເປັນ “ຜູ້ມີພອນ.” ພວກເຂົາຄືເຄື່ອງໝາຍ, ເພາະວ່າເຄື່ອງໝາຍນັ້ນປະກອບດ້ວຍ “ພວກທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກແຫ່ງອິສຣາເອນ.” ພວກລາໂອດີເກຍທີ່ໂງ່ເຂົາຈະອັບອາຍ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງສຳແດງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງໃນພວກຟີລາເດນເຟຍຜູ້ທີ່ສັ່ນສະເທືອນຕໍ່ພຣະທໍາຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະທໍາຂອງພຣະອົງນັ້ນຄື “ຄວາມຈິງ.”

ສຽງສາມສຽງທີ່ໄດ້ຍິນໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຄົນມີປັນຍາ ແລະ ຄົນໂງ່ຖືກແຍກອອກຈາກອີກຈຳພວກໜຶ່ງນັ້ນ ມາຈາກ “ນະຄອນ,” ຈາກ “ພຣະວິຫານ” ແລະ ຈາກ “ພຣະອົງຜູ້ປະທານການຕອບແທນ.” “ສຽງ” ທຳອິດຈາກນະຄອນແມ່ນ “ສຽງແຫ່ງຄວາມອຶກກະທຶກ,” ແລະ “ຄວາມອຶກກະທຶກ” ນັ້ນຄືການສະເດັດມາເຖິງຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນ ຜູ້ສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນ.

> ເມື່ອວັນເພນເຕກອດມາເຖິງຄົບແລ້ວ, ພວກເຂົາທຸກຄົນໄດ້ຢູ່ພ້ອມກັນດ້ວຍໃຈດຽວໃນສະຖານທີ່ດຽວ. ແລະທັນໃດນັ້ນ ກໍມີສຽງມາຈາກສະຫວັນ ເໝືອນດັ່ງສຽງລົມພາຍຸອັນແຮງກ້າພັດມາ, ແລະສຽງນັ້ນໄດ້ເຕັມທົ່ວເຮືອນທັງຫມົດທີ່ພວກເຂົາກຳລັງນັ່ງຢູ່. ແລະມີສິ່ງໜຶ່ງປາກົດແກ່ພວກເຂົາເໝືອນລິ້ນທີ່ແຍກອອກເປັນຄືໄຟ, ແລະມັນໄດ້ມາສະຖິດຢູ່ເທິງແຕ່ລະຄົນ. ກິດຈະການ 2:1-3

ຄໍາ​ທີ່​ຖືກ​ແປ​ວ່າ “ສຽງ” ໃນ ກິດຈະການ ບົດ​ທີ​ສອງ ຂໍ້​ທີ​ສອງ ຫມາຍ​ເຖິງ “ສຽງ​ອຶກກະທຶກ” ແລະ “ຂ່າວ​ລື.” “ຂ່າວ​ລື” ນັ້ນ ແມ່ນ​ຄໍາ​ພະຍາກອນ. “ສຽງ” ຫລື “ສຽງ​ອຶກກະທຶກ” ທີ່​ອອກ​ມາ​ຈາກ “ນະຄອນ” ຖືກ​ສະແດງ​ໂດຍ “ລົມ​ແຮງ​ກ້າ.” “ສຽງ​ແຫ່ງ​ສຽງ​ອຶກກະທຶກ​ຈາກ​ນະຄອນ” ຄື “ຂ່າວ​ລື” ຫລື​ຂໍ້ຄວາມ​ແຫ່ງ​ຄໍາ​ພະຍາກອນ​ຂອງ​ອິສລາມ ທີ່​ໝາຍ​ເຖິງ​ການ​ມາ​ເຖິງ​ຂອງ​ພຣະ​ຜູ້​ປອບໂຍນ ໃນ​ຫຸບ​ເຂົາ​ແຫ່ງ​ກະດູກ​ແຫ້ງ​ທີ່​ຖືກ​ຂ້າ​ຕາຍ​ໃນ “ຖະໜົນ​ຂອງ​ນະຄອນ​ໃຫຍ່ ຊຶ່ງ​ໃນ​ທາງ​ຝ່າຍ​ວິນຍານ​ເອີ້ນ​ວ່າ ໂຊໂດມ ແລະ ເອຢິບ ບ່ອນ​ທີ່​ອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ​ຖືກ​ຄຶງ​ໄວ້​ທີ່​ກາງ​ແຂນ​ດ້ວຍ.”

ໃນບົດທີສີ່ສິບຂອງເອຊາຢາ, “ສຽງ” ທີ່ຈະຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບ “ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ,” ໄດ້ຖາມວ່າລາວຄວນ “ຮ້ອງປະກາດ” ຂໍ້ຄວາມໃດ. ລາວໄດ້ຖືກບອກໃຫ້ “ຮ້ອງປະກາດ” ຂໍ້ຄວາມຂອງອິສລາມ. ໃນກິດຈະການ, “ສຽງ” ທີ່ເຕັມເຮືອນທາງວິນຍານຂອງເປໂຕນັ້ນເປັນ “ລົມແຮງກ້າທີ່ພັດມາຢ່າງຮຸນແຮງ,” ຊຶ່ງໃນເອເຊກຽນບົດສາມສິບເຈັດ, ໄດ້ມາຈາກລົມທັງສີ່ຂອງອິສລາມ.

> ສຽງແຫ່ງຄວາມອຶກກະທຶກຈາກນະຄອນ, ສຽງຈາກພຣະວິຫານ, ສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະທານການຕອບແທນແກ່ບັນດາສັດຕູຂອງພຣະອົງ. ເອຊາຢາ 66:6

ຈາກຖະໜົນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຖືກຄຶງໄວ້ນັ້ນ ພຣະຜູ້ປອບໂຍນຊົງແຈ້ງໃຫ້ “ສຽງ” ຂອງຜູ້ທີ່ຮ້ອງໃນຖິ່ນກັນດານກ່ອນເປັນອັນດັບທຳອິດວ່າ ຂ່າວສານນັ້ນຈະເປັນຫຍັງ. ຈາກນັ້ນ ກອງທັບອັນຊົງພະລັງ ອັນເປັນພຣະວິຫານທີ່ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໃນການເຄື່ອນໄຫວເລີ່ມຕົ້ນຈາກ 1798 ຫາ 1844 ກໍເຮັດໃຫ້ສຽງຮ້ອງນັ້ນດັງຂຶ້ນ. ການເຄື່ອນໄຫວຂອງກອງທັບອັນຊົງພະລັງ ເມື່ອພວກເຂົາປະກາດສຽງຮ້ອງເລື່ອງອິດສະລາມ ນຳໄປສູ່ “ສຽງ” ທີສາມ ຊຶ່ງລະບຸສຽງຂອງພຣະເຈົ້າວ່າເປັນການພິພາກສາເໜືອສະຫະລັດ ເນື່ອງດ້ວຍການຜ່ານກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະທານການສະໜອງຕອບແທນ. ສາມສຽງນີ້ຖືກຄວບຄຸມຢູ່ພາຍໃນໂຄງສ້າງຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອັກສອນຕົ້ນ ຕົວກາງ ແລະຕົວສຸດທ້າຍ ຂອງຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍນັກພາສາອັນມະຫັດສະຈັນ ແລະໄດ້ຖືກແປວ່າ “ຄວາມຈິງ”. ສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ມະນຸດຈະຄິດແຕ່ງຂຶ້ນເອງໄດ້!

ສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງຊີ້ບອກຢູ່ນັ້ນ, ຕໍ່ມາອິຊາຢາໄດ້ກ່າວເຖິງການບັງເກີດຂອງຊາດໜຶ່ງ.

> ກ່ອນທີ່ນາງຈະເຈັບທ້ອງຄອດ ນາງກໍໄດ້ຄອດແລ້ວ; ກ່ອນທີ່ຄວາມເຈັບປວດຂອງນາງຈະມາເຖິງ ນາງກໍໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ. ຜູ້ໃດເຄີຍໄດ້ຍິນສິ່ງຢ່າງນີ້? ຜູ້ໃດເຄີຍເຫັນເຫດການຢ່າງນີ້? ແຜ່ນດິນຈະໃຫ້ກຳເນີດຂຶ້ນໃນວັນດຽວໄດ້ຫລື? ຫຼືຊາດໜຶ່ງຈະເກີດຂຶ້ນໃນທັນທີໄດ້ຫລື? ເພາະທັນທີທີ່ຊີໂອນເຈັບທ້ອງຄອດ ນາງກໍໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຫຼານຂອງນາງ. ເຮົາຈະນຳໄປເຖິງຄາວຄອດ ແລ້ວບໍ່ໃຫ້ຄອດອອກໄດ້ຫລື? ພຣະຢະໂຫວາຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາຜູ້ເຮັດໃຫ້ຄອດອອກ ຈະປິດຄັນທະວານເສຍຫລື? ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້. ອິສະຢາ 66:7–9.

ປະຊາຊາດທີ່ເກີດກ່ອນທີ່ຍິງນັ້ນຈະເຈັບທ້ອງຄອດ ໄມ່ນານມານີ້ໄດ້ນອນຢູ່ໃນຖະໜົນ ຕາຍແລະແຫ້ງຜາກ ໃນຂະນະທີ່ຊາວໂລກທັງໝົດຊື່ນຊົມຍິນດີຕໍ່ສະພາບການຂອງນາງ. ແຕ່ເມື່ອພະຍານທັງສອງໄດ້ຢືນຂຶ້ນ ບັນດາຜູ້ທີ່ເຄີຍຍິນດີຕໍ່ການຕາຍຂອງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວ. ເມື່ອຮ່າງກາຍທີ່ຕາຍ ແຫ້ງຜາກ ແລະຖືກຂ້າ ລຸກຂຶ້ນຢືນເປັນປະຊາຊາດແລ້ວ ບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກເຢຣູຊາເລັມທັງໝົດກໍຈະຊື່ນຊົມຍິນດີກັບນາງໃນເວລານັ້ນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກເຢຣູຊາເລັມນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ລວມມີແຕ່ປະຊາຊາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງລວມມີຝູງອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນຖືກເອີ້ນອອກຈາກບາບີໂລນດ້ວຍ. ການຟື້ນຄືນຈາກຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ສຳເລັດລົງໂດຍການມາຮອດຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນ ຊຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ “ກະດູກ” ທີ່ “ຕາຍແຫ້ງ” ນັ້ນ “ຈະງອກງາມດັ່ງຫຍ້າອ່ອນ.”

> ຈົ່ງຊື່ນຊົມຍິນດີກັບເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງປິຕິຍິນດີກັບນາງ, ທ່ານທັງຫລາຍທີ່ຮັກນາງ; ຈົ່ງປິຕິຍິນດີກັບນາງຢ່າງເຕັມລົ້ນ, ທ່ານທັງຫລາຍທີ່ເຄີຍໂສກເສົ້າເພາະນາງ: ເພື່ອວ່າທ່ານຈະໄດ້ດູດ ແລະອິ່ມໜຳດ້ວຍເຕົ້ານົມແຫ່ງການເລົ້າໂລມຂອງນາງ; ເພື່ອວ່າທ່ານຈະໄດ້ດູດນົມຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະປິຕິຍິນດີໃນຄວາມອຸດົມແຫ່ງລັດສະຫມີຂອງນາງ. ເພາະພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະໃຫ້ສັນຕິສຸກຫລັ່ງໄຫລໄປຫານາງດັ່ງແມ່ນ້ຳ, ແລະລັດສະຫມີຂອງບັນດາປະຊາຊາດດັ່ງຫ້ວຍນ້ຳທີ່ໄຫລລົ້ນ; ແລ້ວທ່ານຈະໄດ້ດູດນົມ, ທ່ານຈະຖືກອຸ້ມໄວ້ຂ້າງສີຂ້າງຂອງນາງ, ແລະຖືກໂອ້ລົມເທິງຫົວເຂົ່າຂອງນາງ. ດັ່ງຄົນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມານດາຂອງຕົນເລົ້າໂລມ, ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈະເລົ້າໂລມພວກເຈົ້າ; ແລະພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການເລົ້າໂລມໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເມື່ອພວກເຈົ້າເຫັນສິ່ງນີ້, ໃຈຂອງພວກເຈົ້າຈະຊື່ນຊົມຍິນດີ, ແລະກະດູກຂອງພວກເຈົ້າຈະຈະເລີນດັ່ງຫຍ້າອ່ອນ; ແລະພຣະຫັດຂອງພຣະຢາເວຈະເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ, ແລະຄວາມພິໂລດຂອງພຣະອົງແກ່ບັນດາສັດຕູຂອງພຣະອົງ. ອິສາຢາ 66:10–14.

ພຣະອັນຟາແລະພຣະໂອເມກາໄດ້ຈັດວາງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເລື່ອງລາວສຸດທ້າຍຂອງອິຊາຢາໄວ້ຢູ່ບ່ອນດຽວກັນກັບບ່ອນທີ່ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນຕອນຕົ້ນ ໂດຍການລະບຸເຖິງການມາຮອດຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນ. ແລະດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ສະເໝີ, ກັບທຸກຂໍ້ຄວາມທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຂໍ້ຄວາມເອລີຢາ, ມັນຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດແຫ່ງການທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຕີແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງ.

> ເພາະວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສະເດັດມາດ້ວຍໄຟ, ແລະດ້ວຍລົດຮົບຂອງພຣະອົງດັ່ງລົມພາຍຸຫມຸນ, ເພື່ອຈະສຳແດງຄວາມພິໂລດຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເດືອດດານ, ແລະຄຳຕິເຕືອນຂອງພຣະອົງດ້ວຍແປວໄຟ. ເພາະວ່າດ້ວຍໄຟ ແລະດ້ວຍພຣະແສງຂອງພຣະອົງ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງພິພາກສາກັບມະນຸດທັງປວງ: ແລະຜູ້ທີ່ຖືກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະຫານຈະມີຫລາຍ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຊຳລະຕົນເອງໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຊຳລະຕົນເອງໃຫ້ສະອາດໃນສວນທັງຫລາຍຢູ່ຫລັງຕົ້ນໄມ້ຕົ້ນໜຶ່ງທີ່ຢູ່ກາງ, ກິນຊີ້ນໝູ, ແລະສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງ, ແລະໜູ, ຈະຖືກຜະຫລານໄປພ້ອມກັນ, ພຣະຢາເວກ່າວ. ເພາະວ່າເຮົາຮູ້ການງານຂອງເຂົາ ແລະຄວາມຄິດຂອງເຂົາ: ເວລານັ້ນຈະມາເຖິງ, ທີ່ເຮົາຈະຮວບຮວມບັນດາຊາດ ແລະພາສາທັງປວງ; ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈະມາ ແລະເຫັນສະຫງ່າລາສີຂອງເຮົາ. ເອຊາຢາ 66:15–18.

ພວກແອດເວນຕິສຕ໌ຝ່າຍລາໂອດີເຊຍທີ່ໂງ່ເຂົາລ້າຫຼັງ “ຕົ້ນໄມ້” ແຫ່ງຄວາມຮູ້ດີແລະຊົ່ວ ຊຶ່ງຢູ່ “ທ່າມກາງ” ຂອງ “ສວນ” ເອເດນ ອ້າງຕົນວ່າກຳລັງຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດແລະຊຳລະຕົນໃຫ້ສະອາດ, ໃນຂະນະທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວພວກເຂົາກຳລັງກິນຄຳສອນທີ່ບໍ່ສະອາດຂອງບາບີໂລນ, ແລະຊ່ອນຕົວເໝືອນດັ່ງອາດາມແລະເອວາ ເນື່ອງຈາກບາບທີ່ພວກເຂົາຮັກຫຼາຍເກີນກວ່າຈະຍອມສະລະ. ພວກເຂົາຈະຖືກເຜົາຜານໄປພ້ອມກັບບັນດາປະຊາຊາດອື່ນທັງໝົດ. ພວກເຂົາຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບຜູ້ມີປັນຍາທີ່ຈະເປັນ “ໝາຍສຳຄັນ.” “ໝາຍສຳຄັນ” ນັ້ນຄື “ທຸງສັນຍານ,” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງວັນຊະບາໂຕ, ຊຶ່ງເປັນໝາຍສຳຄັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ຜູ້ຊຶ່ງຊຳລະປະຊາກອນຂອງພຣະອົງໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງແທ້ຈິງ.

> ເຫດສະນັ້ນ ພວກລູກຫລານຂອງອິສຣາເອນຈະຕ້ອງຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ເພື່ອຖືປະຕິບັດວັນຊະບາໂຕຕະຫຼອດຊົ່ວອາຍຸຂອງເຂົາ ເປັນພັນທະສັນຍາອັນຖາວອນ. ມັນເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງເຮົາກັບພວກລູກຫລານຂອງອິສຣາເອນເປັນນິດ: ເພາະວ່າໃນຫົກວັນ ພຣະຢາເວໄດ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ ແລະໃນວັນທີເຈັດ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຢຸດພັກ ແລະຊົງຟື້ນກຳລັງ. ອົບພະຍົບ 31:16, 17

ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ໄດ້ຫຼົບຊ່ອນຢູ່ຫຼັງຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງການປະກາດຕົນ, ແຕ່ພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ, ສະແດງພຣະສິລີຂອງພຣະເຈົ້າໃນເຫດການສຸດທ້າຍແຫ່ງການໂຕ້ແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະສິລີຂອງພຣະອົງຄືພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ, ແລະອົງປະກອບໃນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງທີ່ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຕໍ່ໂລກນັ້ນ ຄື Alpha ແລະ Omega, ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດ, ຜູ້ທຳອິດແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຖືກສະແດງວ່າເປັນ “ຄວາມຈິງ.”

> ແລະເຮົາຈະຕັ້ງໝາຍສຳຄັນໄວ້ທ່າມກາງພວກເຂົາ, ແລະເຮົາຈະສົ່ງຜູ້ທີ່ຫຼົບໜີລອດຈາກພວກເຂົາໄປຍັງບັນດາປະຊາຊາດ, ໄປຍັງທາຊິດ, ພູນ, ແລະລຸດ, ຜູ້ທີ່ຊັກຄັນທະນູ, ໄປຍັງທູບານ, ແລະຢາວານ, ໄປຍັງເກາະທັງຫຼາຍອັນຢູ່ໄກອອກໄປ, ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນກຽດຕິສັກຂອງເຮົາ ແລະບໍ່ເຄີຍເຫັນພຣະສິຣິຂອງເຮົາ; ແລະພວກເຂົາຈະປະກາດພຣະສິຣິຂອງເຮົາທ່າມກາງຄົນຕ່າງຊາດ. ແລະພວກເຂົາຈະນຳພີ່ນ້ອງທັງໝົດຂອງພວກເຈົ້າຈາກທຸກປະຊາຊາດມາເປັນເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະຢາເວ, ບົນຫຼັງມ້າ, ແລະໃນລົດຮົບ, ແລະໃນແປ, ແລະເທິງຫຼັງລໍ, ແລະເທິງສັດທີ່ແລ່ນໄວ, ມາຍັງພູບໍຣິສຸດຂອງເຮົາຄືເຢຣູຊາເລັມ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ເໝືອນຢ່າງທີ່ລູກຫຼານອິສຣາເອນນຳເຄື່ອງບູຊາໃນພາຊະນະອັນສະອາດເຂົ້າມາໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ. ແລະເຮົາຈະເລືອກເອົາບາງຄົນໃນພວກເຂົາໃຫ້ເປັນປະໂລຫິດ ແລະເປັນຄົນເລວີ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ເພາະດັ່ງທ້ອງຟ້າໃໝ່ແລະແຜ່ນດິນໂລກໃໝ່ ຊຶ່ງເຮົາຈະສ້າງ ຈະດຳລົງຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ເຊື້ອສາຍຂອງພວກເຈົ້າແລະນາມຂອງພວກເຈົ້າກໍຈະດຳລົງຢູ່ດັ່ງກັນ. ແລະຕໍ່ມາຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ, ຈາກວົງເດືອນໃໝ່ໜຶ່ງໄປຫາອີກວົງເດືອນໃໝ່ໜຶ່ງ, ແລະຈາກວັນຊະບາໂຕໜຶ່ງໄປຫາອີກວັນຊະບາໂຕໜຶ່ງ, ມະນຸດທຸກເນື້ອໜັງຈະມານະມັດສະການຕໍ່ໜ້າເຮົາ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ແລະພວກເຂົາຈະອອກໄປ ແລະເບິ່ງຊາກສົບຂອງຄົນທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ລະເມີດຕໍ່ເຮົາ; ເພາະວ່າໜອນຂອງພວກເຂົາຈະບໍ່ຕາຍ ແລະໄຟຂອງພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກດັບ; ແລະພວກເຂົາຈະເປັນທີ່ໜ້າລັງກຽດແກ່ມະນຸດທຸກເນື້ອໜັງ. ເອຊາຢາ 66:16–24.

ເລື່ອງລາວແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນສຸດທ້າຍຂອງອິຊາຢາ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການມາເຖິງຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ແລະເລື່ອງລາວນັ້ນກໍສິ້ນສຸດລົງຢູ່ບ່ອນເດີມທີ່ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ມັນປາກົດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ. ມັນຊີ້ບອກເຖິງການຊໍ້າຄືນຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ກັບປະຫວັດຂອງຂະບວນການຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນຕອນທ້າຍ. ມັນນໍາສະເໜີຂ່າວສານແຫ່ງຄໍາສາບແຊ່ງ ຊຶ່ງຄຽງຄູ່ໄປກັບຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ ເປັນຂ່າວສານແຫ່ງພັນທະກິດທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງອິສລາມ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດແຄ້ນ ດັ່ງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໃຊ້ມັນເພື່ອນໍາການພິພາກສາມາ “ກ່ອນ” ເໜືອສະຫະລັດອາເມຣິກາ ເນື່ອງຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ “ສຸດທ້າຍ” ເໜືອທົ່ວໂລກທັງໝົດ ເນື່ອງຈາກການກະບົດຢ່າງດຽວກັນນັ້ນ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາບົດບັນຍາຍສຸດທ້າຍຂອງອິຊາຢາໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles