Article

# ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ - ເລກເກົ້າ

ເລື່ອງລາວຄຳພະຍາກອນສຸດທ້າຍຂອງເອຊາຢາ: ການເປີດເຜີຍພຣະຄຣິດ ແລະ ບົດບາດຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງ 144,000

Author

Jeff Pippenger

Published

November 1, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພຣະທຳເອຊາຢາ ແລະ ໂດຍສະເພາະບັນທຶກການພະຍາກອນຕອນທ້າຍຂອງເອຊາຢາທີ່ພົບໃນບົດທີສີ່ສິບຮອດຫົກສິບຫົກ ແມ່ນການນຳສະເໜີທີ່ເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມຈິງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນສຳຄັນຈຳນວນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ເມື່ອພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ. ໜຶ່ງໃນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນຄື ການສຳແດງຂອງອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ. ບໍ່ມີພຣະທຳອື່ນໃດໃນພຣະຄຳພີທີ່ຈະເຂົ້າໃກ້ຄຳພະຍານຂອງເອຊາຢາ ກ່ຽວກັບອົງປະກອບໃນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງໜຶ່ງຄວບຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ.

> ຜູ້ໃດໄດ້ກະທໍາ ແລະໄດ້ທໍາສໍາເລັດການນີ້, ໂດຍເອີ້ນບັນດາຊົ່ວອາຍຸມະນຸດຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ? ເຮົາຄືພຣະຢາເວ, ຜູ້ທໍາອິດ, ແລະຢູ່ກັບຜູ້ສຸດທ້າຍ; ເຮົາຄືຜູ້ນັ້ນ. ອິຊາຢາ 41:4.

ໃນພຣະທຳອິຊາຢານັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງລະບຸວ່າ ສິ່ງໃດແມ່ນສິ່ງທີ່ພິສູດວ່າ ພຣະເຈົ້າຄືພຣະເຈົ້າ.

> ພຣະເຢໂຫວາ ກະສັດແຫ່ງອິສຣາເອນ ແລະ ພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງເຂົາ ຄື ພຣະເຢໂຫວາແຫ່ງພົນໂຍທາ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາເປັນປະຖົມ ແລະ ເຮົາເປັນຜູ້ສຸດທ້າຍ; ນອກຈາກເຮົາແລ້ວບໍ່ມີພຣະເຈົ້າໃດ. ແລະ ມີຜູ້ໃດເໝືອນເຮົາ ຈະຮ້ອງເອີ້ນ ແລະ ຈະປະກາດມັນ ແລະ ຈະຈັດລຽງມັນໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາໄດ້, ຕັ້ງແຕ່ເຮົາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຊົນຊາດໂບຮານບໍ? ແລະ ສິ່ງທີ່ກຳລັງຈະມາ ແລະ ສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນນັ້ນ ໃຫ້ເຂົາສະແດງແກ່ພວກເຂົາເຖີດ. ຢ່າຢ້ານເລີຍ ແລະ ຢ່າຄວາມຫວາດຫວັ່ນ; ເຮົາບໍ່ໄດ້ບອກເຈົ້າມາແຕ່ເວລານັ້ນ ແລະ ປະກາດໄວ້ແລ້ວດອກຫລື? ພວກເຈົ້ານັ້ນແຫລະເປັນພະຍານຂອງເຮົາ. ມີພຣະເຈົ້າໃດນອກຈາກເຮົາອີກບໍ? ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າໃດເລີຍ; ເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກຜູ້ໃດອີກ. ເອຊາຢາ 44:6–8.

ບົດບັນຍາຍແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຕອນສຸດທ້າຍຂອງອິຊາຢາເນັ້ນຫນັກເຖິງການສໍາເລັດຜົນຢ່າງສົມບູນແບບແລະເປັນທີ່ສຸດຂອງການສະເດັດມາຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນ ທີ່ພຣະເຢຊູຊົງສັນຍາໄວ້.

> ຈົ່ງຟັງເຮົາ, ພວກເຈົ້າຜູ້ຕິດຕາມຄວາມຊອບທຳ, ພວກເຈົ້າຜູ້ສະແຫວງຫາພຣະຢາເວ: ຈົ່ງເບິ່ງໄປຍັງສີລາທີ່ພວກເຈົ້າຖືກສະກັດອອກມາ, ແລະໄປຍັງຮູຂອງບໍ່ທີ່ພວກເຈົ້າຖືກຂຸດອອກມາ. ຈົ່ງເບິ່ງໄປຍັງອັບຣາຮາມບິດາຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະໄປຍັງຊາຣາຜູ້ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດພວກເຈົ້າ: ເພາະເຮົາໄດ້ເອີ້ນເຂົາເມື່ອຍັງຢູ່ຕາມລຳພັງ, ແລະໄດ້ອວຍພອນເຂົາ, ແລະເຮັດໃຫ້ເຂົາທະວີຈຳນວນຂຶ້ນ. ເພາະພຣະຢາເວຈະປອບໂຍນຊີໂອນ: ພຣະອົງຈະປອບໂຍນບັນດາບ່ອນຮ້າງເປົ່າທັງຫມົດຂອງນາງ; ແລະພຣະອົງຈະເຮັດໃຫ້ຖິ່ນກັນດານຂອງນາງເປັນເໝືອນເອເດນ, ແລະດິນແຫ້ງແລ້ງຂອງນາງເປັນເໝືອນສວນຂອງພຣະຢາເວ; ຄວາມຊື່ນຊົມແລະຄວາມຍິນດີຈະຖືກພົບໃນນັ້ນ, ການຂອບພຣະຄຸນ ແລະສຽງແຫ່ງທຳນອງເພງ. ເອຊາຢາ 51:1–3

ພຣະຜູ້ປອບໂຍນໄດ້ມາເຖິງໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023. ຄວາມຈິງອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກເນັ້ນໄວ້ໃນບົດບັນຍາຍຂອງອິຊາຢາ ຄື ປະຫວັດສາດສາມຂັ້ນທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຊຶ່ງເປັນໂຄງສ້າງຂອງ “emeth,” ຄຳພາສາເຮັບເຣີວທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍຕົວອັກສອນຕົວທຳອິດ ຕົວທີສິບສາມ ແລະຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກສອນຮີບຣູ.

> ສຽງແຫ່ງຄວາມອຶກກະທຶກຈາກນະຄອນ, ສຽງຈາກພຣະວິຫານ, ສຽງຂອງພຣະຢາເວທີ່ຊົງຕອບແທນແກ່ສັດຕູຂອງພຣະອົງ. ອິຊາຢາ 66:6.

ຄວາມຈິງອັນສຳຄັນອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນພຣະທຳເອຊາຢາ ແມ່ນບົດບາດຂອງອິສລາມໃນຖານະເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາຂັ້ນບໍລິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຈະຕົກເຫນືອສະຫະລັດອາເມລິກາກ່ອນ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນເຫນືອໂລກ ເນື່ອງຈາກການປະກາດໃຊ້ການບັງຄັບວັນອາທິດ.

> ເມື່ອພຣະອົງລົງໂທດມັນຕາມຂະໜາດ, ເມື່ອມັນແຕກໜໍ່ອອກໄປ, ພຣະອົງຈະຊົງໂຕ້ແຍ້ງກັບມັນ; ໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ ພຣະອົງຊົງຫ້າມລົມອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງໄວ້. ອິດສະຢາ 27:8.

ຄວາມຈິງທັງໝົດນີ້ອາດຖືກຈັດເຂົ້າເປັນອົງປະກອບຂອງຂ່າວສານແຫ່ງການຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງເປັນຄໍາອຸປະມາເຖິງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ອັນເປັນການເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງພຣະບິດາໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພຣະເຢຊູ ແລະພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ກາບຣີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຂຽນມັນອອກມາ ແລະສົ່ງໄປຍັງຄຣິດຈັກຕ່າງໆ. ພວກເຮົາໄດ້ນຳໃຊ້ເລື່ອງລໍາດັບສຸດທ້າຍຂອງເອຊາຢາ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນເສັ້ນລໍາດັບຂອງເຫດການພະຍາກອນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ແລະບັດນີ້ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງບົດທີ 12 ບ່ອນທີ່ເຮົາພົບວ່າຍິງຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍດວງອາທິດຖືກນຳສະແດງໂດຍສັນຍະລັກ ອັນເປັນສິ່ງທີ່ເອຊາຢາໄດ້ຢືນຢັນໄວ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນ ກ່າວຄືວ່າ: ພຣະຄຣິດຊົງນຳສະແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງ ດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ.

> ແລະມີໝາຍສຳຄັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ປາກົດຂຶ້ນໃນສະຫວັນ; ຄືຜູ້ຍິງຜູ້ໜຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍດວງອາທິດ, ແລະມີດວງເດືອນຢູ່ໃຕ້ຕີນຂອງນາງ, ແລະເທິງສີສະຂອງນາງມີມົງກຸດປະດັບດ້ວຍດາວສິບສອງດວງ: ແລະນາງເປັນຜູ້ຖືພາໄດ້ຮ້ອງຄຳຄວນຄາງ ດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດໃນການຈະຄອດບຸດ. ແລະມີໝາຍສຳຄັນອີກຢ່າງໜຶ່ງປາກົດຂຶ້ນໃນສະຫວັນ; ແລະເບິ່ງແມ, ມີມັງກອນໃຫຍ່ສີແດງໂຕໜຶ່ງ, ມີເຈັດຫົວແລະສິບເຂົາ, ແລະເທິງຫົວຂອງມັນມີມົງກຸດເຈັດອັນ. ແລະຫາງຂອງມັນກວາດເອົາດາວໃນສະຫວັນໄປໜຶ່ງສ່ວນສາມ ແລະໂຍນພວກມັນລົງສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ: ແລະມັງກອນນັ້ນໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຍິງຜູ້ກຳລັງຈະຄອດບຸດ, ເພື່ອຈະກິນເດັກຂອງນາງເສຍທັນທີເມື່ອເກີດມາ. ແລະນາງໄດ້ຄອດບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະປົກຄອງບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງດ້ວຍຄັນທະນູເຫຼັກ: ແລະບຸດຂອງນາງໄດ້ຖືກຮັບຂຶ້ນໄປຫາພຣະເຈົ້າ ແລະຫາພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະອົງ. ພຣະນິມິດ 12:1–5.

ແມ່ຍິງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສອງເປັນສັນຍາລັກຂອງປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກສັນຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ. ສິບສອງເຜົ່າຂອງອິສຣາເອນແທ້ໃນສະໄໝບູຮານເປັນຕົວແທນເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ. ສິບສອງເຜົ່ານັ້ນເປັນແບບຢ່າງເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອິສຣາເອນແທ້ໃນສະໄໝບູຮານ ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຄັດເລືອກສາວົກສິບສອງຄົນ. ສາວົກສິບສອງຄົນນັ້ນ ໃນຕອນທ້າຍຂອງອິສຣາເອນແທ້ໃນສະໄໝບູຮານ ກໍເປັນອັກຄະສາວົກສິບສອງຄົນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກໃໝ່ດ້ວຍ. ພະຍານສອງຢ່າງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະພະຍານອີກໜຶ່ງຢ່າງໃນຕອນສິ້ນສຸດ ປະກອບກັນເປັນພະຍານສາມຢ່າງ ເພື່ອຊີ້ບອກວ່າ ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ເປັນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກໃໝ່.

ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ກໍແມ່ນທຸງສັນຍານດ້ວຍ ຊຶ່ງຖືກພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນຂັບໄລ່ອອກໄປ. ພວກເຂົາແມ່ນທຸງສັນຍານ ຊຶ່ງເຄີຍເປັນຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ ນອນຢູ່ໃນຖະໜົນແຫ່ງນະຄອນໃຫຍ່ຄື ໂຊໂດມ ແລະ ເອຢິບ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເລິກທີ່ບໍ່ມີກົ້ນຂ້າເສຍ. ພວກເຂົາແມ່ນທຸງສັນຍານ ຄືບັນດາແກ້ວຫີນແຫ່ງມົງກຸດ ຊຶ່ງແມ່ຍິງນັ້ນສວມຢູ່ເທິງສີສະຂອງນາງ.

> ແລະພຣະເຢໂຮວາ ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ ຈະຊົງຊ່ວຍເຂົາໃຫ້ພົ້ນໃນວັນນັ້ນ ດັ່ງຝູງແກະແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ເພາະວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະເປັນດັ່ງແກ້ວປະດັບໃນມົງກຸດ, ຖືກຍົກຂຶ້ນດັ່ງທຸງໝາຍເທິງແຜ່ນດິນຂອງພຣະອົງ. ເຊກາຣີຢາ 9:16.

ທຸງໝາຍ ຊຶ່ງແມ່ນວ່າ ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເປັນຫີນ, ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດກໍເປັນຫີນເຊັ່ນກັນ.

> ແລະທຸກຄົນໄດ້ດື່ມເຄື່ອງດື່ມຝ່າຍວິນຍານອັນດຽວກັນ; ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ດື່ມຈາກພະສິລາຝ່າຍວິນຍານທີ່ຕິດຕາມພວກເຂົາໄປ; ແລະພະສິລານັ້ນຄືພຣະຄຣິດ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:4.

ພຣະຄຣິດຊົງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ແລະ ເປໂຕກໍເຫັນພ້ອມກັບໂປໂລວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງເປັນ “ຫີນທີ່ມີຊີວິດ” ທີ່ຖືກປະຕິເສດ, ແລະ ເປໂຕຍັງໄດ້ຊີ້ວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍເປັນ “ຫີນທີ່ມີຊີວິດ” ເຊັ່ນກັນ.

> ເມື່ອທ່ານທັງຫຼາຍເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນດັ່ງສີລາທີ່ມີຊີວິດ, ອັນມະນຸດໄດ້ປະຕິເສດແລ້ວແທ້, ແຕ່ຊົງຖືກພຣະເຈົ້າຄັດເລືອກ ແລະ ຊົງມີຄ່າປະເສີດ, ທ່ານທັງຫຼາຍກໍເຊັ່ນກັນ, ເປັນດັ່ງສີລາທີ່ມີຊີວິດ, ກຳລັງຖືກກໍ່ຂຶ້ນເປັນນະມັດສະການຝ່າຍວິນຍານ, ເປັນຖານະປະໂລຫິດອັນບໍລິສຸດ, ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຝ່າຍວິນຍານ, ອັນເປັນທີ່ພໍພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. 1 ເປໂຕ 2:4, 5.

ຄົນ​ໜຶ່ງ​ແສນ​ສີ່​ໝື່ນ​ສີ່​ພັນ​ນັ້ນ ບໍ່​ແມ່ນ​ພຽງ​ແຕ່​ອັນ​ຍະ​ມະ​ນີ​ໃນ​ມົງ​ກຸດ​ຂອງ​ແມ່​ຍິງ​ນັ້ນ​ເທົ່າ​ນັ້ນ ແຕ່​ພວກ​ເຂົາ​ເປັນ​ມົງ​ກຸດ​ນັ້ນ​ເອງ.

> ເພາະເຫັນແກ່ຊີໂອນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ນິ່ງງຽບ, ແລະເພາະເຫັນແກ່ເຢຣູຊາເລັມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຢຸດພັກ, ຈົນກວ່າຄວາມຊອບທຳຂອງນາງຈະປາກົດອອກໄປດັ່ງຄວາມສະຫວ່າງ, ແລະຄວາມລອດພົ້ນຂອງນາງດັ່ງດວງປະທີບທີ່ລຸກໄໝ້. ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະເຫັນຄວາມຊອບທຳຂອງເຈົ້າ, ແລະກະສັດທັງປວງຈະເຫັນສະຫງ່າລາສີຂອງເຈົ້າ; ແລະເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມໃໝ່, ຊຶ່ງພຣະໂອດຖຂອງພຣະຢະໂຫວາຈະເປັນຜູ້ຕັ້ງໃຫ້. ເຈົ້າຈະເປັນມົງກຸດແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະຢະໂຫວາ, ແລະເປັນພຣະມົງກຸດຫຼວງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ. ອິຊາຢາ 62:1–3.

ພຣະຄຣິດເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ພຣະອົງເປັນສີລາ, ແລະພວກເຂົາເປັນ “ກ້ອນຫີນ.” ພວກເຂົາເປັນ “ມົງກຸດແຫ່ງລັດສະໝີພາບໃນພຣະຫັດຂອງພຣະເຢໂຫວາ,” ແລະພຣະຄຣິດຄືມົງກຸດແຫ່ງລັດສະໝີພາບ.

> ໃນວັນນັ້ນ ພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາຈະຊົງເປັນມົງກຸດແຫ່ງສະຫງ່າຣາສີ ແລະເປັນຊົງຄາດອັນງົດງາມ ແກ່ຊົນຊາດທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະອົງ; ແລະຈະຊົງເປັນພຣະວິນຍານແຫ່ງການພິພາກສາ ແກ່ຜູ້ທີ່ນັ່ງພິພາກສາ, ແລະເປັນກຳລັງແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຜະລັກການຮົບໃຫ້ກັບໄປຮອດປະຕູເມືອງ. ອິຊາຢາ 28:5, 6.

ເມື່ອພິຈາລະນາເລກສິບສອງໃນບໍລິບົດຂອງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດ, ຍິງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກເລືອກ ຈາກອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານທີ່ພູ Sinai ຈົນເຖິງປະຫວັດສາດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ພວກເຂົາໄດ້ຖືກພິມແບບໄວ້ໂດຍພຣະຄຣິດ, ແລະການປະສູດຂອງພຣະອົງເປັນພາບລ່ວງໜ້າຂອງການຟື້ນຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍຂອງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ ຈາກຖະໜົນທີ່ພວກເຂົາຖືກຂ້າໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ຂະບວນການສອງຂັ້ນຕອນທີ່ Ezekiel ບົດ 37 ໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງກະທັດຮັດ, ຊຶ່ງນຳຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນນັ້ນໃຫ້ມີຊີວິດ, ໄດ້ຖືກ “ກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ” ໃນການຊົງສ້າງ Adam.

ອາດາມໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນສອງຂັ້ນຕອນ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ທ່ານໄດ້ຖືກປັ້ນຂຶ້ນກ່ອນ, ແລ້ວພຣະຄຣິດຈຶ່ງຊົງພົ່ນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດເຂົ້າໃນທ່ານ, ດັ່ງທີ່ລົມຫາຍໃຈຈາກລົມທັງສີ່ທິດໃນເອເຊກຽນໄດ້ນຳກະດູກແຫ້ງໃຫ້ກັບມີຊີວິດ. ອາດາມໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນຊາຍທີ່ເຕັມວັຍສົມບູນ, ແຕ່ການຊົງສ້າງຂອງທ່ານກໍຍັງເປັນການເກີດຂອງທ່ານຢູ່ດີ. ຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເກີດຫຼັງຈາກນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນທີ່ພາດຜ່ານຮ່ອມພູແຫ່ງຄວາມຕາຍເປັນເວລາສາມມື້ເຄິ່ງໃນເຊີງສັນຍະລັກ. ຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນໄດ້ເກີດໂດຍຜູ້ຍິງຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດ “ບຸດຊາຍ: ຜູ້ທີ່ຈະປົກຄອງດ້ວຍຄັນທາດເຫຼັກ.” ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກຂອງຄຣິສຕະຈັກຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ, ຜູ້ຍິງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງສັນຍະລັກດຽວກັນກັບ “ພູເຂົາ” ໃນດານີເອນບົດທີສອງ.

> “ພຣະນິມິດເປັນພຣະທັມທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້, ແຕ່ກໍເປັນພຣະທັມທີ່ຖືກເປີດອອກເຊັ່ນກັນ. ພຣະທັມນີ້ບັນທຶກເຫດການອັນອັດສະຈັນຊຶ່ງຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດໂລກນີ້. ຄໍາສອນຂອງພຣະທັມນີ້ແນ່ນອນຊັດເຈນ, ບໍ່ແມ່ນລຶກລັບ ຫຼື ຍາກແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈ. ໃນພຣະທັມນີ້ ເສັ້ນແນວຄໍາພະຍາກອນດຽວກັນກໍຖືກຍົກຂຶ້ນມາເຊັ່ນດຽວກັບໃນດານີເອນ. ຄໍາພະຍາກອນບາງປະການ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊ້ໍາອີກ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສະແດງວ່າຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສໍາຄັນແກ່ຄໍາພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ຊ້ໍາສິ່ງໃດໆທີ່ບໍ່ມີຄວາມສໍາຄັນຢ່າງຍິ່ງ.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

ແນວຄຳພະຍາກອນດຽວກັນທີ່ພົບໃນພຣະທຳດານີເອນ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາຕໍ່ໃນພຣະນິມິດ. ຫີນຂອງດານີເອນ, ຊຶ່ງຖືກຕັດອອກຈາກພູໂດຍບໍ່ມີມື, ກໍຄື “ຫີນທີ່ມີຊີວິດ” ຂອງເປໂຕ, ຜູ້ “ກຳລັງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເປັນເຮືອນຝ່າຍວິນຍານ, ເປັນຖານະປະໂລຫິດອັນບໍລິສຸດ,” ແລະຫີນຂອງດານີເອນນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນດ້ວຍ. ພູນັ້ນຄືຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ.

> ແລະໃນສະໄໝຂອງບັນດາກະສັດເຫຼົ່ານີ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນຈະສະຖາປະນາອານາຈັກໜຶ່ງ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍເປັນນິດ; ແລະອານາຈັກນັ້ນຈະບໍ່ຕົກເປັນຂອງຊົນຊາດອື່ນ, ແຕ່ມັນຈະທຸບທຳລາຍແລະກຳຈັດອານາຈັກທັງປວງເຫຼົ່ານີ້, ແລະມັນຈະດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ. ເພາະດ້ວຍວ່າທ່ານໄດ້ເຫັນວ່າກ້ອນຫີນນັ້ນຖືກຕັດອອກຈາກພູເຂົາໂດຍບໍ່ມີມື, ແລະມັນໄດ້ທຸບເຫຼັກ, ທອງສຳລິດ, ດິນເຜົາ, ເງິນ, ແລະຄຳໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ; ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຊົງສຳແດງແກ່ກະສັດເຖິງສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນພາຍໜ້າ: ແລະຄວາມຝັນນັ້ນແນ່ນອນ, ແລະຄຳຕີຄວາມຂອງມັນກໍແນ່ແທ້. ດານີເອນ 2:44, 45.

ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ກໍຖືກນຳສະເໜີໄວ້ເຊັ່ນກັນໃນຖານະເປັນຝົນປາຍລະດູ, ແລະໃນເວລາແຫ່ງຝົນປາຍລະດູນັ້ນເອງ ທີ່ພຣະເຈົ້າ “ສະຖາປະນາ” ອານາຈັກທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຫີນຂອງດານີເອນ.

> “ຝົນລະດູຫຼັງກຳລັງຈະມາເຖິງເຫຼົ່າຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ—ແລ້ວໃນເວລານັ້ນທຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບມັນດັ່ງເຊັ່ນໃນອະດີດ.”

> “ເມື່ອທູດສະຫວັນທັງສີ່ປ່ອຍມື, ພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຮັບຝົນປາຍ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ກຳລັງເຮັດທຸກສິ່ງເທົ່າທີ່ຕົນສາມາດເຮັດໄດ້. ພຣະຄຣິດຈະຊົງຊ່ວຍເຮົາ. ທຸກຄົນສາມາດເປັນຜູ້ມີໄຊໄດ້ໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ, ໂດຍຜ່ານພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູ. ຟ້າສະຫວັນທັງສິ້ນລ້ວນສົນໃຈໃນພະລະກິດນີ້. ທູດສະຫວັນທັງຫລາຍກໍສົນໃຈເຊັ່ນກັນ.” Spalding and Magan, 3.

ລົມທັງສີ່ແຫ່ງອິດສະລາມຖືກປ່ອຍອອກໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະແລ້ວພຣະຄຣິດຈຶ່ງສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ການນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນສະໄໝຂອງອານາຈັກຝ່າຍຈິດວິນຍານຕາມດານີເອນບົດທີສອງ. ອານາຈັກຝ່າຍຈິດວິນຍານສີ່ອານາຈັກສຸດທ້າຍໃນຄວາມຝັນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍສີ່ອານາຈັກຕົວຈິງທຳອິດ. ບາບີໂລນຕົວຈິງ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີຊ ແລະ ໂຣມ ເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຝ່າຍຈິດວິນຍານ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີຊ ແລະ ໂຣມ.

ບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານແມ່ນຫົວຄຳ, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍໃນປີ 1798, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍເນບູກາດເນັດຊາ ທີ່ຖືກຖອນອອກຈາກອຳນາດຊົ່ວຄາວເປັນເວລາ “ເຈັດວາລະ.” ເມື່ອສະຫະພັນສາມຝ່າຍຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ສາດສະດາປອມ ກໍ່ຕັ້ງອານາຈັກທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດນັ້ນ, ມັນຈະປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍອານາຈັກຝ່າຍວິນຍານທັງໝົດ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາໃນບົດທີສອງ. ອຳນາດສັນຕະປາປາທີ່ຕາຍແລ້ວ ແລະ ອຳນາດສັນຕະປາປາທີ່ຖືກຊຸບຄືນມາ, ແມ່ນຫົວຄຳຝ່າຍວິນຍານໃນຕອນເລີ່ມ ແລະ ໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງສີ່ອານາຈັກຝ່າຍວິນຍານຂອງຮູບປັ້ນນັ້ນ. ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີສອງໃນບັນດາສີ່ອານາຈັກ, ຖືກແທນໄວ້ເປັນເມໂດ-ເປີເຊຍຝ່າຍວິນຍານ. ສະຫະປະຊາຊາດ, ໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີສາມໃນບັນດາສີ່ອານາຈັກ, ຖືກແທນໄວ້ເປັນກຣີກຝ່າຍວິນຍານ ແລະ ພ້ອມກັນນັ້ນ ພວກມັນທັງໝົດກໍ່ປະກອບເປັນສະຫະພັນສາມຝ່າຍຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ສາດສະດາປອມ ເພື່ອສະຖາປະນາອານາຈັກທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດ. ອຳນາດສັນຕະປາປາແມ່ນປໍລະປັກຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ສະແຫວງຫາທີ່ຈະປອມແປງພຣະຄຣິດ. ໃນແງ່ນີ້ ຂອງສີ່ອານາຈັກຝ່າຍວິນຍານສຸດທ້າຍ, ອຳນາດສັນຕະປາປາແມ່ນທັງອັນດັບທຳອິດ ແລະ ອັນດັບສຸດທ້າຍ.

ກ້ອນຫີນທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູ ກາຍເປັນອານາຈັກໜຶ່ງທີ່ເຕັມໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ, ແລະມັນຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍໃນ “ວັນເວລາຂອງກະສັດເຫຼົ່ານີ້,” ເພາະວ່າອານາຈັກຝ່າຍວິນຍານທັງໝົດຂອງຮູບປັ້ນນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນຢ່າງມີການເຄື່ອນໄຫວໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ.” ການຍົກທຸງໝາຍຂຶ້ນ, ຊຶ່ງກໍຄືການສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະຄຣິດ ເກີດຂຶ້ນເມື່ອລົມທັງສີ່ຂອງອິດສະລາມຖືກປ່ອຍອອກ, ແລະຝົນຊ້າຍຸກທ້າຍຖືກເທລົງຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ກ້ອນຫີນທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູເຂົາຈະທຳລາຍບັນດາອານາຈັກທາງວິນຍານທັງສິ້ນຂອງໂລກໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແທນໂດຍ “ເຫຼັກ, ທອງເຫຼືອງ, ດິນເຜົາ, ເງິນ, ແລະ ຄຳ.” ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດບົດ 12 ຖືກເອີ້ນວ່າ “ບຸດຊາຍ,” ການປະສູດຂອງພຣະອົງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການບັງເກີດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. “ບຸດຊາຍ” ຈະ “ປົກຄອງບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງດ້ວຍຄະທາເຫຼັກ.” ດ້ວຍຄະທານັ້ນ ພຣະອົງຈະທຳລາຍບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ແຕກສະຫຼາຍ.

> ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດພຣະດຳລັດນັ້ນ: ພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ເຈົ້າເປັນພຣະບຸດຂອງເຮົາ; ໃນວັນນີ້ເຮົາໄດ້ໃຫ້ເຈົ້າບັງເກີດ. ຈົ່ງທູນຂໍຈາກເຮົາ, ແລະເຮົາຈະໃຫ້ປະຊາຊາດທັງຫລາຍເປັນມໍລະດົກຂອງເຈົ້າ, ແລະປາຍແຜ່ນດິນໂລກທີ່ໄກທີ່ສຸດເປັນກຳມະສິດຂອງເຈົ້າ. ເຈົ້າຈະຕີເຂົາດ້ວຍຄະທາເຫຼັກ; ເຈົ້າຈະທຸບເຂົາໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆເໝືອນພາຊະນະຂອງຊ່າງປັ້ນ. Psalm 2:7–9.

ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຊົງຖືກບັງເກີດຈາກພຣະບິດາ. ຫຼາຍຄົນນຳຄວາມຈິງນີ້ໄປບິດເບືອນເພື່ອຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ. “ບັງເກີດ” ໝາຍເຖິງການໃຫ້ກຳເນີດ, ແຕ່ພວກເຮົາຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າບໍ່ເຄີຍມີເວລາໃດທີ່ພຣະຄຣິດບໍ່ດຳລົງຢູ່.

> “‘ບັດນີ້ ພຣະວິນຍານໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ໃນຍຸກທ້າຍຫລາຍຄົນຈະຫັນອອກຈາກຄວາມເຊື່ອ ໂດຍໄປໃສ່ໃຈວິນຍານທີ່ຫລອກລວງ ແລະຄຳສອນຂອງມານ; ເວົ້າຄຳມຸສາດ້ວຍຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດ; ມີມະໂນທຳຂອງຕົນຖືກຈີ້ດ້ວຍເຫຼັກແດງຮ້ອນ.’ ກ່ອນການພັດທະນາຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງວຽກງານແຫ່ງການຫັນເຫອອກນັ້ນ ຈະມີຄວາມສັບສົນໃນເລື່ອງຄວາມເຊື່ອ. ຈະບໍ່ມີແນວຄວາມຄິດທີ່ແຈ້ງຊັດແລະແນ່ນອນກ່ຽວກັບຄວາມລັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມຈິງຈະຖືກບິດເບືອນທີລະຢ່າງ. ‘ແລະໂດຍປາດຈາກການໂຕ້ແຍ້ງ ຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມຊອບທຳກໍຍິ່ງໃຫຍ່ນັກ: ພຣະເຈົ້າຊົງປາກົດໃນເນື້ອໜັງ, ຊົງຖືກພິສູດວ່າຊອບທຳໃນພຣະວິນຍານ, ທູດສະຫວັນໄດ້ເຫັນພຣະອົງ, ຖືກປະກາດແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ, ຊາວໂລກໄດ້ເຊື່ອໃນພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງຊົງຖືກຮັບຂຶ້ນໄປໃນພຣະສິຣິ.’ ມີຫລາຍຄົນທີ່ປະຕິເສດການດຳຮົງຢູ່ກ່ອນການບັງເກີດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງປະຕິເສດພຣະລັກສະນະແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະຂອງພຣະອົງ; ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບພຣະອົງເປັນພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດສ່ວນພຣະອົງ. ນີ້ເປັນການປະຕິເສດພຣະຄຣິດຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະບຸດອົງດຽວທີ່ບັງເກີດຈາກພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງຊົງເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບພຣະບິດາຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ. ໂລກທັງຫລາຍໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງ.” Signs of the Times, May 28, 1894.

ເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ພຣະບຸດຜູ້ຊົງຖືກບັງເກີດ” ຂອງພຣະບິດາ, ນັ້ນກໍຄືການລະບຸເຖິງຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງທີ່ກ່ຽວພັນກັບພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງຄວາມຈິງນັ້ນຈະຖືກທຳລາຍ ຫາກຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນແບບຢ່າງຂອງຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ຂອງມະນຸດ. ເຮົາບໍ່ອາດປະເມີນພຣະເຈົ້າຈາກທັດສະນະຂອງມະນຸດຂອງເຮົາໄດ້. ເຮົາອາດປະເມີນພຣະເຈົ້າໄດ້ແຕ່ພຽງຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງນຳສະເໜີແກ່ເຮົາເຖິງການປະເມີນພຣະອົງເອງຂອງພຣະອົງ.

> ຈົ່ງໃຫ້ຄົນອະທຳລະຖິ້ມທາງຂອງຕົນ, ແລະຄົນອະທຳລະຖິ້ມຄວາມຄິດຂອງຕົນ; ແລະຈົ່ງໃຫ້ເຂົາຫັນກັບມາຫາພຣະຢາເວ, ແລະພຣະອົງຈະມີພຣະເມດຕາຕໍ່ເຂົາ; ແລະຫາພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ, ເພາະພຣະອົງຈະໂຜດອະໄພຢ່າງອຸດົມ. ເພາະຄວາມຄິດຂອງເຮົາບໍ່ແມ່ນຄວາມຄິດຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະທາງຂອງພວກເຈົ້າກໍບໍ່ແມ່ນທາງຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້. ເພາະດັ່ງທ້ອງຟ້າສູງກວ່າແຜ່ນດິນໂລກສັນໃດ, ທາງຂອງເຮົາກໍສູງກວ່າທາງຂອງພວກເຈົ້າສັນນັ້ນ, ແລະຄວາມຄິດຂອງເຮົາກໍສູງກວ່າຄວາມຄິດຂອງພວກເຈົ້າ. ອິສະຢາ 55:7–9.

ການບິດເບືອນຄໍາວ່າ “ບັງເກີດ” ເພື່ອລະບຸວ່າເຄີຍມີເວລາໜຶ່ງທີ່ພຣະບິດາໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດແກ່ພຣະຄຣິດ ກໍເທົ່າກັບການ “ເອົາໃຈໃສ່ວິນຍານລໍ້ລວງ ແລະຄໍາສອນຂອງຜີມານ.” ສໍາລັບຈຸດປະສົງແຫ່ງການສຶກສາໃນປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ ຂ້າພະເຈົ້າພຽງແຕ່ກໍາລັງລະບຸວ່າ ແມ່ຍິງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສອງ ຈະໃຫ້ກໍາເນີດແກ່ “ບຸດຊາຍ” ຜູ້ຊຶ່ງຈະປົກຄອງບັນດາປະຊາຊາດດ້ວຍຄທາເຫຼັກ. ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນກໍຈະປົກຄອງບັນດາປະຊາຊາດດ້ວຍຄທາເຫຼັກເໝືອນກັນ.

ຄຣິດຈັກແຫ່ງທິອາທິຣາຈະກັບຄືນມາ ເມື່ອບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງອຳນາດພະສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ຄຳສັນຍາທີ່ປະທານແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຄືວ່າ ຜູ້ທີ່ຊະນະຈະປົກຄອງ “ບັນດາປະຊາຊາດ” ດ້ວຍ “ຄັນທະນູເຫຼັກ.”

> ແລະຜູ້ໃດທີ່ມີໄຊຊະນະ ແລະຮັກສາກິດຈະການຂອງເຮົາໄວ້ຈົນສຸດທ້າຍ ເຮົາຈະປະທານອຳນາດເໜືອບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ: ແລະຜູ້ນັ້ນຈະປົກຄອງເຂົາດ້ວຍຄະທາເຫຼັກ; ເຂົາຈະຖືກທຸບແຕກເປັນເສ່ຽງໆດັ່ງພາຊະນະຂອງຊ່າງປັ້ນໝໍ້: ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບຈາກພຣະບິດາຂອງເຮົາ. ພຣະນິມິດ 2:26, 27.

ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຢູ່ໃນການປະກົດສຸດທ້າຍຂອງຄຣິສຕະຈັກເທຍທີຣາ ແມ່ນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ແມ່ຍິງໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ພຣະຄຣິດ ແລະໃນບັ້ນປາຍ ນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍ.

> ແລະພວກເຂົາໄດ້ຮ້ອງເພງໜຶ່ງ ດັ່ງກັບວ່າເປັນເພງໃໝ່ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພະທີ່ນັ່ງ ແລະຕໍ່ໜ້າສັດມີຊີວິດທັງສີ່ ແລະພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່; ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຮຽນເພງນັ້ນໄດ້ ນອກຈາກຄົນທັງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ຖືກໄຖ່ມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ. ເຫຼົ່ານີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເປື້ອນເປິະກັບຜູ້ຍິງ; ເພາະພວກເຂົາເປັນພົມມະຈັນ. ເຫຼົ່ານີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ທີ່ຕິດຕາມລູກແກະໄປບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ. ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກໄຖ່ອອກມາຈາກມະນຸດທັງຫຼາຍ ເປັນຜົນແຫ່ງຜົນທຳອິດແດ່ພຣະເຈົ້າ ແລະແດ່ລູກແກະ. ພຣະນິມິດ 14:3, 4

ພຣະຄຣິດໄດ້ປະສູດເປັນ “ຜູ້ທຳອິດ”, ແລະຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກເກີດເປັນ “ຜູ້ສຸດທ້າຍ”. ພຣະຄຣິດຖືກ “ຮັບຂຶ້ນໄປຫາພຣະເຈົ້າ”, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ. ບຸດທັງສອງຂອງນາງໄດ້ຂຶ້ນໄປຫາພຣະບິດາ.

> ແລະນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງຈະປົກຄອງບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງດ້ວຍຄະທາເຫຼັກ; ແລະພຣະກຸມານຂອງນາງໄດ້ຖືກຮັບຂຶ້ນໄປຫາພຣະເຈົ້າ ແລະຫາພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະອົງ. ພຣະນິມິດ 2:5.

ພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະທີ່ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂຍທາ, ຍັງເປັນ “ສ່ວນແບ່ງຂອງຢາໂຄບ” ອີກດ້ວຍ, ແລະ ອິດສະຣາເອນແມ່ນ “ຄັນທະນູແຫ່ງມໍລະດົກຂອງພຣະອົງ,” ແລະ ອິດສະຣາເອນຍັງເປັນ “ຂວານສົງຄາມ” ແລະ “ອາວຸດແຫ່ງສົງຄາມ” ຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງພຣະອົງຊົງໃຊ້ເພື່ອ “ທຸບທຳລາຍບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ແຕກອອກເປັນຊິ້ນໆ.”

> ສ່ວນຂອງຢາໂຄບບໍ່ເປັນເໝືອນພວກເຫຼົ່ານັ້ນ; ເພາະພຣະອົງເປັນພຣະຜູ້ຊົງສ້າງສັນສິ່ງທັງປວງ; ແລະອິສຣາເອນເປັນຄະທາແຫ່ງມໍລະດົກຂອງພຣະອົງ: ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຊົງເປັນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ. ເຈົ້າເປັນຂວານສົງຄາມ ແລະອາວຸດແຫ່ງການສູ້ຮົບຂອງເຮົາ: ເພາະດ້ວຍເຈົ້າ ເຮົາຈະທຸບທໍາບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ, ແລະດ້ວຍເຈົ້າ ເຮົາຈະທໍາລາຍບັນດາອານາຈັກ. ເຢເຣມີຢາ 51:19, 20.

ພຣະຄຣິດ ແລະ ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ທັງສອງຈະປົກຄອງ ແລະ ທຸບທຳລາຍບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆດ້ວຍຄະທາເຫຼັກ. ພຣະຄຣິດແມ່ນ “ສ່ວນຂອງຢາໂຄບ,” ແຕ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກໍແມ່ນເຊັ່ນດຽວກັນ.

> ເພາະວ່າສ່ວນຂອງພຣະອົງຄືປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ຢາໂຄບເປັນສ່ວນແຫ່ງມໍລະດົກຂອງພຣະອົງ. ພຣະບັນຍັດສອງ 32:9

ຫີນກ້ອນນັ້ນທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູ ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄຣິດຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນການສຳແດງຂັ້ນສຸດທ້າຍແຫ່ງຄຣິດຈັກຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງເຕັມແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ ແລະພວກເຂົາຖືກໃຊ້ເປັນຂວານສົງຄາມຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຕີທີ່ຕີນຂອງຮູບນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນກາຍເປັນ “ແກບໃນລານນວດເຂົ້າໃນລະດູຮ້ອນ.” ອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນຖືກລົມພັດປັດໄປ.

> ແລ້ວເຫຼັກ, ດິນໜຽວ, ທອງແດງ, ເງິນ, ແລະຄຳ ກໍຖືກທຳລາຍແຕກເປັນຜົງພ້ອມກັນ, ແລະກາຍເປັນເໝືອນແກບໃນລານຟາດເຂົ້າໃນລະດູຮ້ອນ; ແລະລົມກໍພັດພາພວກມັນໄປ ຈົນບໍ່ພົບຮ່ອງຮອຍສະຖານທີ່ຂອງພວກມັນອີກເລີຍ; ແລະກ້ອນຫີນທີ່ຕີຮູບປັ້ນນັ້ນ ກໍກາຍເປັນພູໃຫຍ່ ແລະເຕັມໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ. ດານີເອນ 2:35.

ມັນເປັນການຈໍາເປັນທີ່ຈະຈັດວາງສັນຍາລັກຂອງຜູ້ຍິງໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ເພາະວ່າພຣະນິມິດບົດທີ 12 ລະບຸເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມລະຫວ່າງພຣະຄຣິດກັບຊາຕານ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນສະຫວັນ, ແລະໂດຍການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ມັນກໍກໍາລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນສົງຄາມໃນສະຫວັນອັນເປັນການບົ່ງບອກເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຂໍ້ຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ລະຫວ່າງພຣະຄຣິດກັບຊາຕານ. ພຣະນິມິດບົດທີ 12 ແລະ 13 ພັນລະນາສົງຄາມສຸດທ້າຍແຫ່ງຂໍ້ຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ, ແລະພວກມັນກໍກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນໂດຍການພັນລະນາຕົວແທນຂອງຊາຕານ ແລະຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ກໍາລັງຕໍ່ສູ້ກັນຢູ່ໃນສະຫວັນ.

ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ, ພວກເຮົາຈະດຳເນີນການພິຈາລະນາເຖິງສົງຄາມໃນສະຫວັນໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍສົງຄາມໃນສະຫວັນທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະມັນມີເຂົາສອງເຂົາເໝືອນລູກແກະ, ແຕ່ມັນເວົ້າເໝືອນມັງກອນ. ແລະມັນໃຊ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງສັດຮ້າຍໂຕທຳອິດຕໍ່ໜ້າມັນ, ແລະເຮັດໃຫ້ໂລກ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນໂລກນັ້ນນະມັດສະການສັດຮ້າຍໂຕທຳອິດ, ຜູ້ຊຶ່ງບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງມັນໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ. ແລະມັນກະທຳການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົນເຮັດໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫຼາຍ, ແລະລໍ້ລວງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງໂລກດ້ວຍການອັດສະຈັນທັງຫຼາຍນັ້ນ ທີ່ມັນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ກະທຳຕໍ່ໜ້າສັດຮ້າຍ; ໂດຍກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງໂລກໃຫ້ສ້າງຮູບເຄົາລົບແກ່ສັດຮ້າຍ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບບາດແຜດ້ວຍດາບ ແລະຍັງມີຊີວິດຢູ່. ແລະມັນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ປະທານລົມຫາຍໃຈແກ່ຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍ, ເພື່ອໃຫ້ຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນທັງເວົ້າໄດ້ ແລະເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມນະມັດສະການຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກຂ້າເສຍ. ແລະມັນເຮັດໃຫ້ຄົນທຸກຄົນ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ຜູ້ມັ່ງມີແລະຜູ້ຍາກຈົນ, ຜູ້ມີເສລີແລະທາດ, ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງຕົນ ຫຼືທີ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ: ແລະເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດຊື້ຫຼືຂາຍໄດ້ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ ຫຼືຊື່ຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ ຫຼືຈຳນວນແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນປັນຍາ. ໃຫ້ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຄິດໄລ່ຈຳນວນຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ: ເພາະມັນເປັນຈຳນວນຂອງມະນຸດຄົນໜຶ່ງ; ແລະຈຳນວນຂອງມັນຄື ຫົກຮ້ອຍຫົກສິບຫົກ. ພຣະນິມິດ 13:11–18.

Back to Articles