Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-One

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບເອັດ

Geopolitical Chess: The Vatican, Communism, and the Quest for World Dominion

ໝາກຮຸກພູມສາດການເມືອງ: ວາຕິກັນ, ຄອມມູນິສຶມ, ແລະ ການສະແຫວງຫາອຳນາດຄອບງຳໂລກ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 1, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The book The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West, was written by Malachi Martin, and it was first published in 1990. Martin examines the role of Pope John Paul II as a transformative figure in global politics and diplomacy during the latter half of the 20th century. He discusses the Pope’s role in the collapse of Communism in Eastern Europe. The book presents a Catholic perspective of the dynamics that brought about the fulfillment of verse forty of Daniel eleven, at the time of the end in 1989.

ປຶ້ມ The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West ໄດ້ຖືກຂຽນໂດຍ Malachi Martin ແລະໄດ້ຮັບການຕີພິມເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 1990. Martin ກວດສອບບົດບາດຂອງ Pope John Paul II ໃນຖານະບຸກຄົນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງໃນການເມືອງໂລກ ແລະການທູດ ໃນຊ່ວງຄຶ່ງຫຼັງຂອງສັດຕະວັດທີ 20. ລາວໄດ້ກ່າວເຖິງບົດບາດຂອງ Pope ໃນການລົ້ມສະລາຍຂອງລັດທິຄອມມູນິດໃນຢູໂຣບຕາເວັນອອກ. ປຶ້ມເຫຼັ້ມນີ້ນຳສະເໜີທັດສະນະແບບຄາທອລິກກ່ຽວກັບພະລັງການແລະຄວາມເຄື່ອນໄຫວຕ່າງໆ ທີ່ໄດ້ນຳໄປສູ່ການສຳເລັດຕາມຂໍ້ທີສີ່ສິບຂອງດານີເອນບົດທີ 11 ໃນເວລາສຸດທ້າຍ ໃນປີ 1989.

Martin analyzes the internal dynamics of the Soviet Union under the leadership of Mikhail Gorbachev, particularly focusing on Gorbachev’s policies of “glasnost” (openness) and “perestroika” (restructuring). He discusses the challenges facing the Soviet Union and Gorbachev’s attempts to reform the Communist system. He explores the geopolitical tensions and power struggles between the Soviet Union (the king of the south—the dragon), the Catholic Church (the king of the north—the beast), and what he calls the capitalist West (the king of the north’s proxy army—the false prophet). He discusses the ideological conflicts, espionage, and covert operations that characterized the Cold War era and examines the efforts of various actors to shape the future of the world.

ມາຕິນໄດ້ວິເຄາະພະລະດຳເນີນພາຍໃນຂອງສະຫະພາບໂຊເວຍດພາຍໃຕ້ການນຳຂອງມີຄາອິນ ກອບາເຊຟ ໂດຍເນັ້ນເປັນພິເສດໃສ່ນະໂຍບາຍ “glasnost” (ຄວາມເປີດເຜີຍ) ແລະ “perestroika” (ການປັບໂຄງສ້າງໃໝ່) ຂອງກອບາເຊຟ. ລາວໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມທ້າທາຍຕ່າງໆທີ່ສະຫະພາບໂຊເວຍດກຳລັງປະເຊີນ ແລະຄວາມພະຍາຍາມຂອງກອບາເຊຟໃນການປະຕິຮູບລະບົບຄອມມູນິດ. ລາວໄດ້ສຳຫຼວດຄວາມຕຶງຄຽດທາງພູມສາດການເມືອງ ແລະການຕໍ່ສູ້ແຍ່ງຊິງອຳນາດລະຫວ່າງສະຫະພາບໂຊເວຍດ (ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້—ມັງກອນ), ຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກ (ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ—ສັດຮ້າຍ), ແລະສິ່ງທີ່ລາວເອີ້ນວ່າຝ່າຍຕາເວັນຕົກທຶນນິຍົມ (ກອງທັບຕົວແທນຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ—ຜູ້ພະຍາກອນປອມ). ລາວໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມຂັດແຍ້ງທາງອຸດົມການ, ການສອດແນມ, ແລະປະຕິບັດການລັບຕ່າງໆທີ່ເປັນລັກສະນະຈຳເພາະຂອງຍຸກສົງຄາມເຢັນ ແລະໄດ້ພິຈາລະນາຄວາມພະຍາຍາມຂອງບັນດາຜູ້ກະທຳການຫຼາຍຝ່າຍໃນການຫຼໍ່ຫຼອມອະນາຄົດຂອງໂລກ.

Martin emphasizes the significance of Catholicism as a force in global politics and diplomacy. He argues that the Catholic Church, under the leadership of Pope John Paul II, played a pivotal role in shaping the course of history during this period and influencing the outcome of the Cold War. He places John Pauls’ influence in the context of the Marian apparitions at Fatima, Portugal, and identifies the influence of Fatima upon global events and the Catholic Church’s role in shaping the course of history. Martin suggests that the events at Fatima hold significant prophetic and geopolitical implications, particularly in the context of the Cold War era.

ມາຕິນເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງຄາທອລິກໃນຖານະເປັນພະລັງອຳນາດໃນການເມືອງໂລກແລະການທູດ. ລາວໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ພຣະສາສນະຈັກຄາທອລິກ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງສັນຕະປາປາຢອນ ປາໂລ ທີ II ໄດ້ມີບົດບາດສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງໃນການກຳນົດທິດທາງຂອງປະຫວັດສາດໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ແລະໃນການຊີ້ນຳຜົນສຸດທ້າຍຂອງສົງຄາມເຢັນ. ລາວວາງອິດທິພົນຂອງຢອນ ປາໂລ ໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງການປາກົດພຣະນາງມາຣີອາທີ່ຟາຕິມາ, ປອກຕຸຍການ, ແລະລະບຸເຖິງອິດທິພົນຂອງຟາຕິມາທີ່ມີຕໍ່ເຫດການໃນລະດັບໂລກ ແລະຕໍ່ບົດບາດຂອງພຣະສາສນະຈັກຄາທອລິກໃນການກຳນົດທິດທາງຂອງປະຫວັດສາດ. ມາຕິນຊີ້ວ່າ ເຫດການທີ່ຟາຕິມາມີນັຍສຳຄັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍທັງໃນດ້ານຄຳພະຍາກອນ ແລະພູມລັດສາດການເມືອງ ໂດຍສະເພາະໃນບໍລິບົດຂອງຍຸກສົງຄາມເຢັນ.

Martin explores the three secrets of Fatima, which were allegedly revealed by the Virgin Mary to three young shepherd children in Fatima in 1917. He suggests that the third secret, which was initially kept secret by the Vatican and only revealed in 2000, contained apocalyptic warnings about the future of the Catholic Church and the world. Martin argues that the events at Fatima, including the apparitions and the messages conveyed by the Virgin Mary, had significant implications for global politics and the struggle between communism and capitalism during the Cold War era.

ມາຕິນໄດ້ສຳຫຼວດຄວາມລັບສາມປະການແຫ່ງຟາຕິມາ ຊຶ່ງຖືກກ່າວອ້າງວ່າໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໂດຍພຣະນາງພົມມະຈາຣີມາຣີ ແກ່ເດັກລ້ຽງແກະນ້ອຍສາມຄົນທີ່ຟາຕິມາໃນປີ 1917. ລາວສະເໜີວ່າ ຄວາມລັບປະການທີສາມ ຊຶ່ງໃນເບື້ອງຕົ້ນຖືກປິດເປັນຄວາມລັບໂດຍວາຕິກັນ ແລະໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍພຽງແຕ່ໃນປີ 2000 ເທົ່ານັ້ນ ມີຄຳເຕືອນແບບອະພິບັດການກ່ຽວກັບອະນາຄົດຂອງພຣະສາສນາຈັກຄາໂຕລິກ ແລະຂອງໂລກ. ມາຕິນໂຕ້ວ່າ ເຫດການທີ່ຟາຕິມາ ລວມທັງການປາກົດພຣະອົງ ແລະຂໍ້ຄວາມທີ່ພຣະນາງພົມມະຈາຣີມາຣີໄດ້ຖ່າຍທອດນັ້ນ ມີນັຍສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ການເມືອງໂລກ ແລະຕໍ່ການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງຄອມມູນິດ ແລະທຶນນິຍົມໃນຍຸກສົງຄາມເຢັນ.

Martin highlights the role of Pope John Paul II as a key figure in the fulfillment of the prophecies of Fatima. He suggests that John Paul II saw himself as the “bishop in white” mentioned in the third secret of Fatima and that he viewed his papacy as a mission to confront the forces of evil and promote spiritual renewal within the Catholic Church and society at large.

Martin ເນັ້ນໃຫ້ເຫັນບົດບາດຂອງ Pope John Paul II ໃນຖານະເປັນບຸກຄົນສຳຄັນໃນການເຮັດໃຫ້ຄຳພະຍາກອນແຫ່ງ Fatima ສຳເລັດເປັນຈິງ. ລາວສະເໜີວ່າ John Paul II ເຫັນຕົນເອງເປັນ “bishop in white” ທີ່ໄດ້ກ່າວເຖິງໃນຄວາມລັບປະການທີສາມຂອງ Fatima ແລະວ່າພຣະອົງຊົງມອງເຫັນຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາຂອງພຣະອົງເປັນພາລະກິດເພື່ອເຜີຍໜ້າຕໍ່ຕ້ານກຳລັງແຫ່ງຄວາມຊົ່ວ ແລະສົ່ງເສີມການຟື້ນຟູຝ່າຍຈິດວິນຍານພາຍໃນພຣະສາສນາຈັກກາໂຕລິກ ແລະໃນສັງຄົມໂດຍກວ້າງ.

Martin suggests that the messages of Fatima emphasized the importance of spiritual warfare and the need for the Catholic Church to confront the forces of evil, both within and outside the Church. He argues that the events at Fatima provided a spiritual and moral framework for understanding and addressing the challenges facing humanity in the modern world. The Fatima messages represent the satanic message which conditions Catholicism to accept Satan as Christ, when he “personates” Christ at the soon coming Sunday law.

Martin ເສີນວ່າ ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງ Fatima ໄດ້ເນັ້ນຫນັກເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງສົງຄາມທາງຈິດວິນຍານ ແລະ ຄວາມຈຳເປັນທີ່ພຣະສາສນາຈັກກາໂຕລິກຈະຕ້ອງເຜີຍໜ້າກັບອຳນາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ທັງພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກພຣະສາສນາຈັກ. ລາວໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ເຫດການທີ່ Fatima ໄດ້ຈັດຫາກອບຂອງຈິດວິນຍານ ແລະ ສິນທຳ ສຳລັບການເຂົ້າໃຈ ແລະ ການຮັບມືກັບບັນດາຄວາມທ້າທາຍທີ່ມະນຸດຊາດກຳລັງປະເຊີນໃນໂລກສະໄໝໃໝ່. ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງ Fatima ເປັນຂໍ້ຄວາມຊາຕານ ຊຶ່ງປັບສະພາບໃຫ້ກາໂຕລິກະສາດຍອມຮັບຊາຕານເປັນພຣະຄຣິດ ເມື່ອມັນ “ສວມບົດບາດ” ເປັນພຣະຄຣິດ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆ ນີ້.

> “Satan will work miracles to deceive those who dwell upon the earth. Spiritualism will do its work by causing the dead to be personated. Those religious bodies who refuse to hear God’s messages of warning will be under strong deception, and will unite with the civil power to persecute the saints. The Protestant churches will unite with the papal power in persecuting the commandment-keeping people of God. This is that power which constitutes the great system of persecution which will exercise spiritual tyranny over the consciences of men.

> “ຊາຕານຈະກະທໍາການອັດສະຈັນເພື່ອຫລອກລວງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ລັດທິຕິດຕໍ່ກັບວິນຍານຈະປະຕິບັດງານຂອງມັນໂດຍເຮັດໃຫ້ມີການປອມຕົວເປັນຄົນຕາຍ. ບັນດາອົງການທາງສາສະໜາທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຟັງຂ່າວສານແຫ່ງຄໍາເຕືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະຢູ່ພາຍໃຕ້ການຫລອກລວງອັນແຮງກ້າ, ແລະຈະຮ່ວມມືກັບອໍານາດຝ່າຍບ້ານເມືອງເພື່ອຂົ່ມເຫັງບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດ. ບັນດາຄຣິດຈັກໂປຣແຕສຕັງຈະຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງກັບອໍານາດສັນຕະປາປາໃນການຂົ່ມເຫັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດ. ນີ້ແມ່ນອໍານາດນັ້ນທີ່ປະກອບເປັນລະບົບໃຫຍ່ແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງ ຊຶ່ງຈະໃຊ້ອໍານາດແບບຜະເດັດການທາງຈິດວິນຍານເໜືອມະນຸດໃນເລື່ອງມະໂນທໍາ.”

> “‘He had two horns like a lamb, and he spake as a dragon.’ Though professing to be followers of the Lamb of God, men become imbued with the spirit of the dragon. They profess to be meek and humble but they speak and legislate with the spirit of Satan, showing by their actions that they are the opposite of what they profess to be. This lamb-like power unites with the dragon in making war upon those who keep the commandments of God and have the testimony of Jesus Christ. And Satan unites with Protestants and papists, acting in consort with them as the god of this world, dictating to men as if they were the subjects of his kingdom, to be handled and governed and controlled as he pleases.

> “‘ມັນມີເຂົາສອງອັນຄ້າຍກັບລູກແກະ, ແລະມັນເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.’ ແມ່ນແມ່ນວ່າມະນຸດທັງຫຼາຍປະກາດຕົນວ່າເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາກັບຖືກຊຶມຊາບດ້ວຍຈິດວິນຍານຂອງມັງກອນ. ພວກເຂົາປະກາດຕົນວ່າອ່ອນສຸພາບແລະຖ່ອມຕົນ, ແຕ່ພວກເຂົາເວົ້າແລະອອກກົດໝາຍດ້ວຍຈິດວິນຍານຂອງຊາຕານ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນໂດຍການກະທຳຂອງຕົນວ່າພວກເຂົາເປັນຕົງກັນຂ້າມກັບສິ່ງທີ່ຕົນປະກາດ. ອຳນາດທີ່ຄ້າຍລູກແກະນີ້ຮ່ວມມືກັບມັງກອນໃນການເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະມີຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ແລະຊາຕານກໍຮ່ວມຕົວກັບພວກໂປຣເຕສແຕນ ແລະພວກປາປິດ, ກະທຳຮ່ວມກັບພວກເຂົາໃນຖານະພຣະຂອງໂລກນີ້, ບັນຊາມະນຸດເໝືອນດັ່ງວ່າພວກເຂົາເປັນພົນລະເມືອງໃນອານາຈັກຂອງມັນ, ໃຫ້ຖືກຈັດການ ແລະປົກຄອງ ແລະຄວບຄຸມຕາມທີ່ມັນພໍໃຈ.

> “If men will not agree to trample underfoot the commandments of God, the spirit of the dragon is revealed. They are imprisoned, brought before councils, and fined. ‘He causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads’ [Revelation 13:16]. ‘He had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed’ [verse 15]. Thus Satan usurps the prerogatives of Jehovah. The man of sin sits in the seat of God, proclaiming himself to be God, and acting above God.” Manuscript Releases, volume 14, 162.

> “ຖ້າມະນຸດບໍ່ຍອມເຫັນດີໃນການຢຽບຍ່ຳພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ໃຕ້ຕີນ, ຈິດວິນຍານຂອງພະຍານາກກໍຖືກເປີດເຜยອອກ. ພວກເຂົາຖືກຈຳຄຸກ, ຖືກນຳໄປຢືນຕໍ່ໜ້າສະພາ, ແລະຖືກປັບໃໝ. ‘ມັນກະທຳໃຫ້ທຸກຄົນ ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ຄົນຮັ່ງມີແລະຄົນຍາກຈົນ, ຄົນເສລີແລະທາດ, ໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງຕົນ ຫຼືທີ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ’ [Revelation 13:16]. ‘ມັນມີອຳນາດທີ່ຈະໃຫ້ລົມຫາຍໃຈແກ່ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ເພື່ອໃຫ້ຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນທັງເວົ້າໄດ້, ແລະເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ບໍ່ຍອມນະມັດສະການຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກຂ້າ’ [verse 15]. ດັ່ງນັ້ນ ຊາຕານຈຶ່ງຍຶດຊິງເອົາສິດອຳນາດອັນເປັນພະລິຂິດສະເພາະຂອງ Jehovah. ມະນຸດແຫ່ງບາບນັ້ນນັ່ງຢູ່ໃນບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າ, ປະກາດຕົນເອງວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ, ແລະກະທຳຕົນຢູ່ເໜືອພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, volume 14, 162.

Antichrist is a symbol of both the pope of Rome, and Satan, for the pope of Rome is Satan’s earthly representative. “Thus Satan usurps the prerogatives of Jehovah. The man of sin sits in the seat of God, proclaiming himself to be God, and acting above God.” Satan intends to so control the world when he takes control that he will dictate “to men as if they were the subjects of his kingdom, to be handled and governed and controlled as he pleases.” In order to have a religious throne to rule from He created the Catholic Church, and in order to have a political throne to rule from he created the United Nations.

ປໍ໊ບຕ້ານພຣະຄຣິດເປັນສັນຍະລັກທັງຂອງສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ ແລະຂອງຊາຕານ, ເພາະສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມເປັນຜູ້ແທນຂອງຊາຕານໃນໂລກ. “ດັ່ງນັ້ນ ຊາຕານຈຶ່ງຍຶດເອົາສິດອຳນາດພິເສດຂອງພຣະເຢໂຮວາ. ມະນຸດແຫ່ງບາບນັ່ງຢູ່ໃນບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າ, ປະກາດຕົນເອງວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ, ແລະກະທຳຕົນຢູ່ເໜືອພຣະເຈົ້າ.” ຊາຕານມຸ່ງໝາຍວ່າ ເມື່ອມັນເຂົ້າຄວບຄຸມໂລກໄດ້ແລ້ວ ມັນຈະຄວບຄຸມໂລກຢ່າງເຕັມສ່ວນ ຈົນມັນຈະອອກຄຳສັ່ງ “ແກ່ມະນຸດທັງຫຼາຍປານປະໜຶ່ງວ່າພວກເຂົາເປັນໄພ່ຟ້າແຫ່ງອານາຈັກຂອງມັນ, ໃຫ້ຖືກຈັດການ ແລະປົກຄອງ ແລະຄວບຄຸມຕາມຄວາມພໍໃຈຂອງມັນ.” ເພື່ອຈະມີບັນລັງທາງສາສະໜາສຳລັບປົກຄອງ ມັນຈຶ່ງສ້າງຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກຂຶ້ນ, ແລະເພື່ອຈະມີບັນລັງທາງການເມືອງສຳລັບປົກຄອງ ມັນຈຶ່ງສ້າງສະຫະປະຊາຊາດຂຶ້ນ.

> “This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.

> “ການປະນີປະນອມລະຫວ່າງຄວາມເຊື່ອນອກຮີດກັບຄຣິດສະຕຽນນີ້ ໄດ້ນຳໄປສູ່ການກໍ່ຕົວຂຶ້ນຂອງ ‘ມະນຸດແຫ່ງບາບ’ ທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ທຳນາຍໄວ້ວ່າ ເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ຍົກຕົນເອງຂຶ້ນເໜືອພຣະເຈົ້າ. ລະບົບສາສະໜາປອມອັນມະຫຶມານັ້ນ ເປັນຜົນງານຊັ້ນເອກແຫ່ງອຳນາດຂອງຊາຕານ—ເປັນອະນຸສອນແຫ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງມັນທີ່ຈະນັ່ງເທິງບັນລັງ ເພື່ອປົກຄອງໂລກຕາມຄວາມປະສົງຂອງຕົນ.” The Great Controversy, 50.

The miracle of Fatima, and its satanic prophecy is what Satan has employed to prepare a prophetic setting that allows Catholicism to quickly surrender their church into His control, when he appears, and personates Christ. His personation of Christ begins at the soon coming Sunday law, represented in verse sixteen, verse twenty-two, verse thirty-one and verse forty-one of Daniel chapter eleven.

ປາຏິຫານແຫ່ງຟາຕິມາ ແລະ ຄຳພະຍາກອນຂອງຊາຕານທີ່ຄູ່ກັນນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຊາຕານໄດ້ນຳໃຊ້ເພື່ອຈັດຕຽມສະພາບການທາງຄຳພະຍາກອນ ອັນເຮັດໃຫ້ສາສະໜາຄາທອລິກສາມາດຍອມມອບຄຣິດຈັກຂອງຕົນເຂົ້າສູ່ອຳນາດຄວບຄຸມຂອງມັນໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ເມື່ອມັນປາກົດຕົວ ແລະ ສວມບົດບາດເປັນພຣະຄຣິດ. ການສວມບົດບາດເປັນພຣະຄຣິດຂອງມັນເລີ່ມຕົ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂໍ້ 16, ຂໍ້ 22, ຂໍ້ 31 ແລະ ຂໍ້ 41 ຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11.

> “By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

> “ໂດຍພຣະບັນຍັດທີ່ບັງຄັບໃຫ້ສະຖາບັນຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາເປັນທາງການ ອັນເປັນການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊາດຂອງເຮົາຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຄວາມຊອບທໍາຢ່າງສົມບູນ. ເມື່ອນິກາຍໂປຣແຕສຕັງຈະເອື້ອມມືຂອງຕົນຂ້າມຫ້ວງເຫວເພື່ອໄປຈັບມືຂອງອໍານາດໂຣມັນ, ເມື່ອນາງຈະເຫຍື້ອມຂ້າມຫ້ວງເລິກເພື່ອໄປຈັບມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ເມື່ອພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງສະຫະພັນສາມປະການນີ້ ປະເທດຂອງເຮົາຈະປະຕິເສດຫຼັກການທຸກປະການແຫ່ງລັດຖະທໍາມະນູນຂອງຕົນ ໃນຖານະລັດຖະບານໂປຣແຕສຕັງແລະສາທາລະນະລັດ, ແລະຈະຈັດໃຫ້ມີທາງສໍາລັບການເຜີຍແຜ່ຄໍາສອນຜິດແລະການຫຼອກລວງຂອງສັນຕະປາປາ, ເມື່ອນັ້ນເຮົາກໍອາດຈະຮູ້ໄດ້ວ່າ ເວລາສໍາລັບການກະທໍາຢ່າງອັດສະຈັນຂອງຊາຕານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ແລະອະວະສານກໍໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.” Testimonies, volume 5, 451.

At the Sunday law in the United States, the “time has come for the marvelous working of Satan.” In Revelation chapter thirteen, verse eleven, the United States “speaks” as a dragon, and then in verse thirteen, which is simply identifying what happens when the United States “speaks,” by passing the Sunday law, Satan appears to call fire down out of heaven.

ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດຖືກປະກາດໃຊ້, “ເວລາໄດ້ມາເຖິງສໍາລັບການກະທໍາອັນນ່າພິສະດານຂອງຊາຕານ.” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ຂໍ້ 11, ສະຫະລັດ “ເວົ້າ” ດັ່ງມັງກອນ, ແລະຕໍ່ມາໃນຂໍ້ 13, ຊຶ່ງເປັນພຽງການຊີ້ບອກວ່າຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນເມື່ອສະຫະລັດ “ເວົ້າ” ໂດຍການອອກກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊາຕານປາກົດວ່າເອີ້ນໄຟໃຫ້ຕົກລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ.

> “Servants of God, with their faces lighted up and shining with holy consecration, will hasten from place to place to proclaim the message from heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given. Miracles will be wrought, the sick will be healed, and signs and wonders will follow the believers. Satan also works, with lying wonders, even bringing down fire from heaven in the sight of men. Revelation 13:13. Thus the inhabitants of the earth will be brought to take their stand.” The Great Controversy, 611, 612.

> “ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ, ດ້ວຍໃບໜ້າຂອງເຂົາທີ່ເປັ່ງປະກາຍແລະສ່ອງແສງດ້ວຍການອຸທິດຖວາຍອັນບໍລິສຸດ, ຈະຮີບເຮັ່ງຈາກບ່ອນໜຶ່ງໄປອີກບ່ອນໜຶ່ງ ເພື່ອປະກາດຂ່າວສານຈາກສະຫວັນ. ດ້ວຍສຽງນັບພັນໆສຽງ, ທົ່ວໂລກ, ຄຳເຕືອນນັ້ນຈະຖືກປະກາດອອກໄປ. ການອັດສະຈັນຈະຖືກກະທຳຂຶ້ນ, ຄົນເຈັບປ່ວຍຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ, ແລະໝາຍສຳຄັນກັບການອັດສະຈັນຕ່າງໆຈະຕິດຕາມບັນດາຜູ້ເຊື່ອ. ຊາຕານກໍກະທຳການດ້ວຍ, ດ້ວຍການອັດສະຈັນອັນຫຼອກລວງ, ແມ່ນແຕ່ເຮັດໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາຈາກສະຫວັນຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫຼາຍ. Revelation 13:13. ດັ່ງນັ້ນ ຊາວໂລກທັງຫຼາຍຈະຖືກນຳໃຫ້ເຂົ້າຂ້າງຈຸດຍືນຂອງຕົນ.” The Great Controversy, 611, 612.

The messages of Fatima were confirmed by a miracle that was testified to by the atheistic government newspapers that attended the event in order to refute the claims that had been made about the so-called Virgin Mary visiting the three children on the thirteenth day of the month from May until the miracle on October 13, 1917. Every atheistic news organization that was at Fatima at the time of the miracle confirmed the event. It was a genuine miracle (of Satan).

ຂ່າວສານແຫ່ງຟາຕິມາໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍອັດສະຈັນຫນຶ່ງ ຊຶ່ງຫນັງສືພິມຂອງລັດຖະບານອະເທວະນິຍົມທີ່ໄດ້ໄປຮ່ວມໃນເຫດການນັ້ນເພື່ອຫັກລ້າງຄໍາອ້າງທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວຂຶ້ນກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າພຣະນາງມາຣີພຣົມມະຈາຣີ ຜູ້ມາຢ້ຽມຢາມເດັກນ້ອຍສາມຄົນໃນວັນທີສິບສາມຂອງແຕ່ລະເດືອນ ຕັ້ງແຕ່ເດືອນພຶດສະພາ ຈົນເຖິງອັດສະຈັນໃນວັນທີ 13 ຕຸລາ 1917. ອົງການຂ່າວອະເທວະນິຍົມທຸກແຫ່ງທີ່ຢູ່ໃນຟາຕິມາໃນເວລາທີ່ເກີດອັດສະຈັນນັ້ນ ໄດ້ຢືນຢັນເຫດການດັ່ງກ່າວ. ມັນເປັນອັດສະຈັນແທ້ຈິງ (ຂອງຊາຕານ).

As Malachi Martin identified in his book, Pope John Paul was guided by his devotion to Mary of Fatima. The secret prophecy of Fatima, that was not revealed until the year 2000, was of course a satanic prophecy, but in the last days Jesus repeats the first days. The oldest book in the Bible, the first book that Moses wrote is the book of Job, and it identifies that Job, who represents the one hundred and forty-four thousand, for all the prophecies are fulfilled most perfectly in the last days. Satan, in the story of Job, is allowed to bring death and destruction upon Job, for the purpose of testing Job. The miracles that Satan is allowed to accomplish in the last days, are genuine miracles. They are satanic miracles, but God has allowed Satan to accomplish his crowning act, for the same purpose that he allowed Satan to test Job.

ດັ່ງທີ່ Malachi Martin ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນໃນໜັງສືຂອງລາວ, Pope John Paul ໄດ້ຖືກນຳພາໂດຍຄວາມອຸທິດຂອງລາວຕໍ່ Mary of Fatima. ຄຳພະຍາກອນລັບຂອງ Fatima, ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍຈົນເຖິງປີ 2000, ແນ່ນອນວ່າເປັນຄຳພະຍາກອນຂອງຊາຕານ, ແຕ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ ພຣະເຢຊູຊົງກະທຳຊ້ຳຄືນວັນທຳອິດ. ໜັງສືທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ, ໜັງສືເຫຼັ້ມທຳອິດທີ່ Moses ໄດ້ຂຽນ ແມ່ນໜັງສື Job, ແລະມັນຊີ້ບອກວ່າ Job, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ເພາະຄຳພະຍາກອນທັງປວງຈະສຳເລັດຢ່າງສົມບູນທີ່ສຸດໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຊາຕານ, ໃນເລື່ອງຂອງ Job, ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ນຳຄວາມຕາຍແລະຄວາມພິນາດມາເໜືອ Job, ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການທົດສອບ Job. ບັນດາການອັດສະຈັນທີ່ຊາຕານໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ກະທຳໃນວັນສຸດທ້າຍ ແມ່ນການອັດສະຈັນທີ່ແທ້ຈິງ. ພວກມັນເປັນການອັດສະຈັນຂອງຊາຕານ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ຊາຕານກະທຳການອັນເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງມັນ, ເພື່ອຈຸດປະສົງດຽວກັນກັບທີ່ພຣະອົງໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ຊາຕານທົດສອບ Job.

> “Many endeavor to account for spiritual manifestations by attributing them wholly to fraud and sleight of hand on the part of the medium. But while it is true that the results of trickery have often been palmed off as genuine manifestations, there have been, also, marked exhibitions of supernatural power. The mysterious rapping with which modern spiritualism began was not the result of human trickery or cunning, but was the direct work of evil angels, who thus introduced one of the most successful of soul-destroying delusions. Many will be ensnared through the belief that spiritualism is a merely human imposture; when brought face to face with manifestations which they cannot but regard as supernatural, they will be deceived, and will be led to accept them as the great power of God.

> “ຫຼາຍຄົນພະຍາຍາມອະທິບາຍປະກົດການທາງວິນຍານໂດຍຖືວ່າທັງໝົດເກີດຈາກການສໍ້ໂກງແລະກົນອຸບາຍມືໄວຂອງຄົນຊົງ. ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ເປັນຄວາມຈິງວ່າ ຜົນອັນເກີດຈາກການຫຼອກລວງນັ້ນມັກຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນການສຳແດງອັນແທ້ຈິງ, ກໍຍັງໄດ້ມີການສຳແດງອຳນາດເໜືອທຳມະຊາດຢ່າງເດັ່ນຊັດດ້ວຍ. ສຽງເຄາະອັນລີ້ລັບ ຊຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງລັດທິວິນຍານນິຍົມສະໄໝໃໝ່ ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກການຫຼອກກົນຫຼືຄວາມເຈົ້າເລ່ຫ໌ຂອງມະນຸດ ແຕ່ເປັນການກະທຳໂດຍກົງຂອງທູດສະຫວັນຊົ່ວ ຜູ້ຊຶ່ງດ້ວຍວິທີນີ້ໄດ້ນຳເຂົ້າການຫຼອກລວງອັນທຳລາຍຈິດວິນຍານທີ່ສຳເລັດຜົນທີ່ສຸດຢ່າງໜຶ່ງ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກດັກຈັບເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອວ່າ ລັດທິວິນຍານນິຍົມເປັນພຽງການປອມແປງຂອງມະນຸດ; ເມື່ອພວກເຂົາຖືກນຳໃຫ້ປະເຊີນໜ້າກັບປະກົດການທີ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ອາດເຫັນເປັນຢ່າງອື່ນນອກຈາກວ່າເປັນເໜືອທຳມະຊາດ, ພວກເຂົາຈະຖືກຫຼອກລວງ ແລະຈະຖືກນຳໃຫ້ຍອມຮັບສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນວ່າເປັນພະລັງອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “These persons overlook the testimony of the Scriptures concerning the wonders wrought by Satan and his agents. It was by satanic aid that Pharaoh’s magicians were enabled to counterfeit the work of God. Paul testifies that before the second advent of Christ there will be similar manifestations of satanic power. The coming of the Lord is to be preceded by ‘the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:9,10. And the apostle John, describing the miracle-working power that will be manifested in the last days, declares: ‘He doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, and deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do.’ Revelation 13:13, 14. No mere impostures are here foretold. Men are deceived by the miracles which Satan’s agents have power to do, not which they pretend to do.” The Great Controversy, 553.

> “ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ມອງຂ້າມຄຳພະຍານຂອງພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບການອັດສະຈັນທັງຫຼາຍທີ່ຊາຕານແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງມັນໄດ້ກະທຳ. ໂດຍການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຊາຕານນັ້ນເອງ ພວກນັກໄສຍະສາດຂອງຟາໂຣຈຶ່ງສາມາດປອມແປງພຣະລາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ໂປໂລເປັນພະຍານວ່າ ກ່ອນການສະເດັດມາເທື່ອທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ຈະມີການສຳແດງລິດອຳນາດຂອງຊາຕານໃນລັກສະນະຄ້າຍຄືກັນ. ການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຖືກນຳໜ້າໂດຍ ‘ການກະທຳຂອງຊາຕານພ້ອມດ້ວຍລິດອຳນາດທັງປວງ ແລະໝາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນຕົວະລວງ, ແລະດ້ວຍການຫຼອກລວງແຫ່ງຄວາມອະທຳທັງປວງ.’ 2 ເທຊະໂລນິກ 2:9,10. ແລະອັກຄະສາວົກໂຢຮັນ ໃນຂະນະທີ່ບັນຍາຍເຖິງລິດອຳນາດແຫ່ງການກະທຳການອັດສະຈັນທີ່ຈະຖືກສຳແດງໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ໄດ້ປະກາດວ່າ: ‘ມັນກະທຳການອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຈົນເຮັດໃຫ້ໄຟລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫຼາຍ, ແລະມັນຫຼອກລວງຄົນທັງຫຼາຍທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໂດຍອາໄສການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ມັນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ກະທຳ.’ ພຣະນິມິດ 13:13, 14. ສິ່ງທີ່ຖືກພະຍາກອນໄວ້ໃນທີ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນພຽງການຫຼອກລວງອັນຈອມປອມເທົ່ານັ້ນ. ມະນຸດຖືກຫຼອກລວງໂດຍການອັດສະຈັນທີ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຊາຕານມີອຳນາດທີ່ຈະກະທຳໄດ້ ບໍ່ແມ່ນໂດຍສິ່ງທີ່ພວກມັນພຽງແຕ່ອ້າງວ່າຈະກະທຳ.” The Great Controversy, 553.

The messages of Fatima in Malachi Martin’s book are represented as the prophetic structure of Catholicism in the last days, in relation to an internal struggle within the church, that can be represented as either the good pope versus the bad pope, or the conservative pope versus the liberal pope. The conservative, and according to Martin’s reading of the miracle, the good pope, bases his understanding upon the First Vatican Council, also known as Vatican I, which took place from December 8, 1869 to July 20, 1870, convened by Pope Pius IX and primarily focused on defining the dogma of papal infallibility and addressing various theological and doctrinal issues facing the Catholic Church at the time. The Second Vatican Council, commonly known as Vatican II, was held much later, from October 11, 1962 to December 8, 1965. It was convened by Pope John XXIII and continued by Pope Paul VI after John XXIII’s death.

ຂໍ້ຄວາມຕ່າງໆແຫ່ງ Fatima ໃນປຶ້ມຂອງ Malachi Martin ຖືກນຳສະເໜີໃນຖານະເປັນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສາສະໜາຄາທອລິກໃນວັນສຸດທ້າຍ ໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບການຕໍ່ສູ້ພາຍໃນສາສນະຈັກ ຊຶ່ງອາດຖືກນຳສະເໜີໄດ້ວ່າເປັນທັງ ພະສັນຕະປາປາທີ່ດີ ຕໍ່ສູ້ກັບ ພະສັນຕະປາປາທີ່ບໍ່ດີ ຫຼື ພະສັນຕະປາປາສາຍອະນຸລັກນິຍົມ ຕໍ່ສູ້ກັບ ພະສັນຕະປາປາສາຍເສລີນິຍົມ. ຝ່າຍອະນຸລັກນິຍົມ ແລະ ຕາມການອ່ານຂອງ Martin ຕໍ່ກັບປາຕິຫານ ຄືພະສັນຕະປາປາທີ່ດີ ວາງພື້ນຖານຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຕົນໄວ້ເທິງສັງຄະຍາສະພາ Vatican ຄັ້ງທຳອິດ ຊຶ່ງຮູ້ຈັກກັນອີກວ່າ Vatican I ອັນໄດ້ຈັດຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 8 ທັນວາ 1869 ຫາ 20 ກໍລະກົດ 1870 ໂດຍຖືກເອີ້ນປະຊຸມໂດຍ Pope Pius IX ແລະມຸ່ງເນັ້ນເປັນຫຼັກໃນການກຳນົດຫຼັກຄຳສອນເລື່ອງຄວາມບໍ່ຜິດພາດຂອງພະສັນຕະປາປາ ແລະ ການແກ້ໄຂບັນຫາທາງເທວະວິທະຍາແລະຫຼັກຄຳສອນຫຼາຍປະການທີ່ສາສະໜາຈັກຄາທອລິກກຳລັງຜະເຊີນຢູ່ໃນເວລານັ້ນ. ສັງຄະຍາສະພາ Vatican ຄັ້ງທີສອງ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນໂດຍທົ່ວໄປວ່າ Vatican II ໄດ້ຖືກຈັດຂຶ້ນໃນເວລາຕໍ່ມາຫຼາຍ ຄືຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ຕຸລາ 1962 ຫາ 8 ທັນວາ 1965. ມັນໄດ້ຖືກເອີ້ນປະຊຸມໂດຍ Pope John XXIII ແລະ ໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປໂດຍ Pope Paul VI ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ John XXIII.

The last days of Catholicism, as Martin expressed it, identifies the struggle between the infallibility and primacy of the church of Rome as set forth in Vatican I, versus the liberalism that is currently on display by Francis the woke-pope, and represented in the documents of Vatican II. Martin suggests that within the struggle for these two approaches of controlling the church, the third world war breaks out, and Jesus returns, comes down to earth and places his blessing upon the good pope and takes the throne of the Catholic church.

ວັນສຸດທ້າຍຂອງຄາທອລິກ, ຕາມທີ່ Martin ໄດ້ກ່າວໄວ້, ລະບຸເຖິງການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງຄໍາສອນເລື່ອງຄວາມບໍ່ຜິດພາດ ແລະ ຄວາມເປັນປະມຸກສູງສຸດຂອງສາສນະຈັກໂຣມ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນ Vatican I ຕໍ່ຕ້ານກັບເສລີນິຍົມທີ່ກໍາລັງປາກົດຢູ່ໃນປັດຈຸບັນໂດຍ Francis ຜູ້ເປັນ pope ແນວ woke, ແລະ ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນເອກະສານຂອງ Vatican II. Martin ຊີ້ແນະວ່າ ພາຍໃນການຕໍ່ສູ້ເພື່ອສອງແນວທາງນີ້ໃນການຄວບຄຸມສາສນະຈັກ, ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສາມຈະປະທຸຂຶ້ນ, ແລະ ພຣະເຢຊູຈະສະເດັດກັບຄືນມາ, ສະເດັດລົງມາເຖິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ປະທານພອນຂອງພຣະອົງແກ່ pope ຜູ້ດີ ແລະ ຂຶ້ນຄອງບັນລັງຂອງສາສນະຈັກຄາທອລິກ.

In verses thirteen through fifteen, of Daniel eleven, the history that immediately precedes the Sunday law of verse sixteen, describes the third and final battle of the proxy wars. It is the battle that follows Putin’s victory in verses eleven and twelve, but in the middle of those three verses, verse fourteen identifies when Catholicism enters into the history of the last days.

ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າ ຂອງດານີເອນ 11 ປະຫວັດສາດທີ່ນຳໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສິບຫົກໂດຍທັນທີ ໄດ້ພັນລະນາການຮົບຄັ້ງທີສາມ ແລະເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຂອງສົງຄາມຕົວແທນ. ມັນເປັນການຮົບທີ່ຕິດຕາມຫຼັງໄຊຊະນະຂອງ Putin ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດແລະສິບສອງ, ແຕ່ຢູ່ກາງຂອງສາມຂໍ້ນັ້ນ, ຂໍ້ທີສິບສີ່ໄດ້ຊີ້ບອກເວລາທີ່ສາສະໜາຄາທອລິກເຂົ້າມາໃນປະຫວັດສາດຂອງວັນສຸດທ້າຍ.

According to Isaiah the whore of Rome is forgotten during the symbolic seventy-year reign of the sixth kingdom of Bible prophecy. The first time the papacy was enthroned upon the earth in 538, the waymark that preceded her enthronement was the decree of Justinian in 533.

ຕາມພຣະທຳອິຊາຢາ ຍິງໂສເພນີແຫ່ງໂຣມຖືກລືມໄປໃນລະຫວ່າງການປົກຄອງເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກຫຼາຍເຈັດສິບປີຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ. ໃນຄັ້ງທຳອິດທີ່ລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃນປີ 538, ຫຼັກໝາຍທີ່ນຳໜ້າການສະຖາປະນາຂອງນາງຄື ພຣະລາຊະກຳນົດຂອງຈັກກະພັດຈຸສຕິນຽນໃນປີ 533.

The history surrounding Justinian’s decree identifies that Justinian sought to consolidate his control over his kingdom by bringing an end to the religious argument that had been causing turmoil in the kingdom. That argument was whether the church in Constantinople in the east, or the church in Rome in the west was the head of the so-called Christian church. In verse thirteen, the last president of the United States will be confronted with a controversy that forces him to parallel the history of Justinian, and declare that the Catholic church is the head of the churches, and the corrector of heretics, in order to establish the necessary political support to consolidate his power.

ປະຫວັດສາດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບລັດຖະດຳລັດຂອງ Justinian ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ Justinian ໄດ້ພະຍາຍາມລວບອຳນາດການຄວບຄຸມຂອງຕົນເໜືອອານາຈັກຂອງຕົນ ໂດຍການນຳມາຊຶ່ງຈຸດຈົບແກ່ການໂຕ້ຖຽງທາງສາສະໜາທີ່ກຳລັງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມປັ່ນປ່ວນໃນອານາຈັກ. ການໂຕ້ຖຽງນັ້ນຄື ວ່າຈະເປັນຄຣິດຕະຈັກໃນ Constantinople ທາງຕາເວັນອອກ ຫຼື ຄຣິດຕະຈັກໃນ Rome ທາງຕາເວັນຕົກ ທີ່ເປັນຫົວໜ້າຂອງສິ່ງທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າຄຣິດຕະຈັກຄຣິດສະຕຽນ. ໃນຂໍ້ທີສິບສາມ, ປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາຈະຖືກເຜີຍໜ້າກັບຂໍ້ຂັດແຍ້ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງບັງຄັບໃຫ້ເຂົາດຳເນີນໄປຕາມປະຫວັດສາດຂອງ Justinian, ແລະປະກາດວ່າ ຄຣິດຕະຈັກກາໂຕລິກເປັນຫົວໜ້າຂອງບັນດາຄຣິດຕະຈັກ, ແລະເປັນຜູ້ແກ້ໄຂພວກນອກຮີດ, ເພື່ອສະຖາປະນາການສະໜັບສະໜູນທາງການເມືອງທີ່ຈຳເປັນ ໃນການລວບອຳນາດຂອງເຂົາ.

We should not place any confidence in the satanic predictions of Fatima, but we are required to see what is revealed in God’s Word. In the beginning of the twentieth century both horns of the earth beast entered into their third generation, which is the generation of compromise. The Republican horn surrendered its financial system to the world bankers, which trace their origins back to the house of the Red Shield, the Rothschilds, and its mysterious connection with the Illuminati, Freemasonry, secret societies and the Jesuit order. Sister White directly warns of these entities. During the same period of time Laodicean Adventism, as the Protestant horn, surrendered its educational and religious institutions to the governing of the world.

ພວກເຮົາບໍ່ຄວນວາງຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃດໆໃນຄຳພະຍາກອນຊາຕານຂອງຟາຕິມາ, ແຕ່ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເຫັນສິ່ງທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໄວ້ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງສະຕະວັດທີຊາວ, ທັງສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໄດ້ເຂົ້າສູ່ລຸ້ນທີສາມຂອງພວກມັນ, ຊຶ່ງເປັນລຸ້ນແຫ່ງການປະນີປະນອມ. ເຂົາຝ່າຍຣີພັບລິກັນໄດ້ຍອມມອບລະບົບການເງິນຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ນາຍທະນາຄານຂອງໂລກ, ຜູ້ຊຶ່ງສືບຮາກຖານກຳເນີດຂອງຕົນຍ້ອນກັບໄປເຖິງຕະກູນໂລ່ສີແດງ, ຄື ຕະກູນ Rothschild, ແລະຄວາມເຊື່ອມໂຍງອັນເລິກລັບຂອງມັນກັບ Illuminati, Freemasonry, ສະມາຄົມລັບ ແລະ ຄະນະ Jesuit. ຊິດສະເຕີ White ໄດ້ເຕືອນເຖິງບັນດາອົງການເຫຼົ່ານີ້ໂດຍກົງ. ໃນໄລຍະເວລາດຽວກັນນັ້ນ, ອັດເວັນຕິສຶມແບບ Laodicean, ໃນຖານະເປັນເຂົາຝ່າຍໂປຣເຕສແຕນ, ໄດ້ຍອມມອບສະຖາບັນການສຶກສາແລະສະຖາບັນທາງສາສະໜາຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ການປົກຄອງຂອງໂລກ.

In that very time period, the modern king of the south begins its history with the Russian Revolution, and the modern king of the north begins its history with the miracle of Fatima. As Malachi Martin emphasizes in his book, beyond the internal struggle of the good and bad pope, the Fatima messages identified the struggle of Catholicism against atheism in general, but more specifically against the atheism of Russia. The secret that the pope in 1917 was to act upon contained the (satanic) promise, that if the pope would call a conclave and dedicate Russia to the Virgin Mary, then there would not be a second world war. It also identified that if the pope refused Russia would spread its philosophy far and wide and there would then be another world war.

ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນເອງ, ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ສະໄໝໃໝ່ເລີ່ມປະຫວັດຂອງຕົນດ້ວຍການປະຕິວັດຣັດເຊຍ, ແລະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອສະໄໝໃໝ່ເລີ່ມປະຫວັດຂອງຕົນດ້ວຍປາຏິຫານແຫ່ງ Fatima. ດັ່ງທີ່ Malachi Martin ເນັ້ນຢ່າງຊັດໃນໜັງສືຂອງລາວ, ນອກເໜືອຈາກການຕໍ່ສູ້ພາຍໃນລະຫວ່າງສັນຕະປາປາທີ່ດີແລະສັນຕະປາປາທີ່ຊົ່ວແລ້ວ, ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງ Fatima ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການຕໍ່ສູ້ຂອງຄາທໍລິກຕໍ່ຕ້ານລັດທິອະເທວະນິຍົມໂດຍທົ່ວໄປ, ແຕ່ໂດຍຈຳເພາະຍິ່ງກວ່ານັ້ນຄືຕໍ່ຕ້ານລັດທິອະເທວະນິຍົມຂອງຣັດເຊຍ. ຄວາມລັບທີ່ສັນຕະປາປາໃນປີ 1917 ຈະຕ້ອງນຳໄປປະຕິບັດນັ້ນ ບັນຈຸຄຳສັນຍາ (ຂອງຊາຕານ) ວ່າ ຖ້າຫາກສັນຕະປາປາຈະເອີ້ນປະຊຸມ conclave ແລະອຸທິດຣັດເຊຍແດ່ພຣະນາງພົມມະຈາຣີມາຣີ, ແລ້ວຈະບໍ່ມີສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ມັນຍັງລະບຸອີກດ້ວຍວ່າ ຖ້າຫາກສັນຕະປາປາປະຕິເສດ ຣັດເຊຍຈະເຜີຍແຜ່ປັດຊະຍາຂອງຕົນອອກໄປຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະຕໍ່ມາກໍຈະມີສົງຄາມໂລກອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

The second world war included the war of Catholicism against the Communism of Russia. Catholicism’s proxy army in that war was Nazi Germany. The papacy always employs proxy armies. In 1933 the Catholic church, through the work of Cardinal Pacelli, signed a concordat with Adolph Hitler that allowed Hitler to take control of Germany, and by Hitler’s own testimony, that contract (concordat), was what allowed Hitler to solve the Jewish question. The Nazi’s were the papacy’s proxy against atheistic Russia in World War II, and in the second battle of the proxy wars, now being accomplished in the Ukraine, it is being carried out by another Nazi proxy army.

ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງໄດ້ຮວມເຖິງສົງຄາມຂອງລັດທິຄາໂຕລິກຕໍ່ຕ້ານລັດທິຄອມມິວນິດຂອງຣັດເຊຍ. ກອງທັບຕົວແທນຂອງລັດທິຄາໂຕລິກໃນສົງຄາມນັ້ນຄື ເຢຍລະມັນນາຊີ. ສັນຕະປາປາລາດມັກໃຊ້ກອງທັບຕົວແທນຢູ່ສະເໝີ. ໃນປີ 1933 ຄຣິສຕະຈັກຄາໂຕລິກ, ໂດຍຜ່ານການດຳເນີນງານຂອງ Cardinal Pacelli, ໄດ້ລົງນາມສັນຍາ concordat ກັບ Adolph Hitler ຊຶ່ງເປີດທາງໃຫ້ Hitler ສາມາດເຂົ້າຄວບຄຸມເຢຍລະມັນ, ແລະຕາມຄຳຢືນຢັນຂອງ Hitler ເອງ, ສັນຍານັ້ນ (concordat) ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ Hitler ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາຊາວຢິວໄດ້. ພວກນາຊີເປັນກອງກຳລັງຕົວແທນຂອງສັນຕະປາປາລາດໃນການຕໍ່ຕ້ານຣັດເຊຍທີ່ບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ II, ແລະໃນຍຸດທະການຄັ້ງທີສອງຂອງສົງຄາມໂດຍຕົວແທນ, ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດໃນ Ukraine, ມັນກໍກຳລັງຖືກດຳເນີນໂດຍກອງທັບຕົວແທນນາຊີອີກກອງໜຶ່ງ.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “Through the two great errors, the immortality of the soul and Sunday sacredness, Satan will bring the people under his deceptions. While the former lays the foundation of spiritualism, the latter creates a bond of sympathy with Rome. The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.

> “ຜ່ານຄວາມຜິດພາດອັນໃຫຍ່ສອງປະການ ຄື ຄວາມເຊື່ອວ່າວິນຍານເປັນອະມະຕະ ແລະ ການຖືວັນອາທິດວ່າສັກສິດ ຊາຕານຈະນຳປະຊາຊົນໃຫ້ຕົກຢູ່ໃຕ້ການລວງຫຼອກຂອງມັນ. ໃນຂະນະທີ່ປະການທຳອິດວາງຮາກຖານໃຫ້ແກ່ລັດທິຕິດຕໍ່ກັບວິນຍານ ປະການທີສອງກໍສ້າງສາຍສຳພັນແຫ່ງຄວາມເຫັນພ້ອງກັບໂຣມ. ພວກໂປຣແຕສແຕນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາຈະເປັນພວກທຳອິດໃນການຍື່ນມືຂ້າມຫວ່າງເຫວເພື່ອຈັບມືຂອງລັດທິຕິດຕໍ່ກັບວິນຍານ; ພວກເຂົາຈະເອື້ອມຂ້າມເຫວເລິກເພື່ອຈັບມືກັບອຳນາດໂຣມັນ; ແລະ ພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງສະຫະພາບສາມປະການນີ້ ປະເທດນີ້ຈະດຳເນີນຕາມຮອຍເທົ້າຂອງໂຣມໃນການຢຽບຍ່ຳສິດແຫ່ງຈິດສຳນຶກ.”

> “As spiritualism more closely imitates the nominal Christianity of the day, it has greater power to deceive and ensnare. Satan himself is converted, after the modern order of things. He will appear in the character of an angel of light. Through the agency of spiritualism, miracles will be wrought, the sick will be healed, and many undeniable wonders will be performed. And as the spirits will profess faith in the Bible, and manifest respect for the institutions of the church, their work will be accepted as a manifestation of divine power.

> “ເມື່ອລັດທິວິນຍານນິຍົມລອກແບບຄຣິສຕຽນນາມສົມມຸດໃນສະໄໝນີ້ໄດ້ໃກ້ຄຽງຍິ່ງຂຶ້ນ, ມັນຍ່ອມມີອຳນາດຫຼາຍຂຶ້ນໃນການຫຼອກລວງແລະດັກຈັບ. ຊາຕານເອງກໍຈະປ່ຽນຕົນໃໝ່ຕາມແບບແຜນອັນທັນສະໄໝຂອງສິ່ງທັງປວງ. ມັນຈະປາກົດຕົວໃນລັກສະນະຂອງທູດສະຫວັນແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ. ໂດຍຜ່ານຕົວການຂອງລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ການອັດສະຈັນຈະຖືກກະທຳຂຶ້ນ, ຄົນເຈັບປ່ວຍຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາ, ແລະບັນດາການອັດສະຈັນອັນບໍ່ອາດປະຕິເສດໄດ້ຫຼາຍປະການຈະຖືກສຳແດງຂຶ້ນ. ແລະເນື່ອງຈາກວິນຍານເຫຼົ່ານັ້ນຈະປະກາດຕົນວ່າມີຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຳພີ ແລະສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ສະຖາບັນຂອງຄຣິສຕະຈັກ, ຜົນງານຂອງພວກມັນຈະຖືກຍອມຮັບວ່າເປັນການສຳແດງແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “The line of distinction between professed Christians and the ungodly is now hardly distinguishable. Church members love what the world loves and are ready to join with them, and Satan determines to unite them in one body and thus strengthen his cause by sweeping all into the ranks of spiritualism. Papists, who boast of miracles as a certain sign of the true church, will be readily deceived by this wonder-working power; and Protestants, having cast away the shield of truth, will also be deluded. Papists, Protestants, and worldlings will alike accept the form of godliness without the power, and they will see in this union a grand movement for the conversion of the world and the ushering in of the long-expected millennium.

> “ເສັ້ນແຫ່ງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ແລະຄົນອະທຳໃນບັດນີ້ແທບຈະແຍກອອກບໍ່ໄດ້. ສະມາຊິກຄຣິສຕະຈັກຮັກສິ່ງທີ່ໂລກຮັກ ແລະພ້ອມທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມກັບພວກເຂົາ, ແລະຊາຕານກໍມຸ່ງໝັ້ນທີ່ຈະຮວບຮວມພວກເຂົາໃຫ້ເປັນຮ່າງກາຍດຽວ ແລະໂດຍວິທີນັ້ນຈະເສີມກຳລັງແກ່ກິດການຂອງມັນ ໂດຍກວາດຕ້ອນທຸກຄົນເຂົ້າສູ່ແຖວແຫ່ງລັດທິວິນຍານນິຍົມ. ພວກຄາທອລິກ, ຜູ້ທີ່ໂອ້ອວດເຖິງການອັດສະຈັນວ່າເປັນໝາຍສຳຄັນອັນແນ່ນອນຂອງຄຣິສຕະຈັກແທ້, ຈະຖືກຫລອກລວງໄດ້ໂດຍງ່າຍໂດຍອຳນາດທີ່ກໍ່ການອັດສະຈັນນີ້; ແລະພວກໂປຣເຕສແຕນ, ເມື່ອໄດ້ຖິ້ມໂລ່ແຫ່ງຄວາມຈິງເສຍແລ້ວ, ກໍຈະຖືກລໍ້ລວງເຊັ່ນກັນ. ພວກຄາທອລິກ, ພວກໂປຣເຕສແຕນ, ແລະຊາວໂລກ ລ້ວນແຕ່ຈະຍອມຮັບເອົາຮູບແບບແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າໂດຍປາດສະຈາກລິດເດດ, ແລະພວກເຂົາຈະເຫັນໃນການຮວມຕົວນີ້ວ່າເປັນຂະບວນການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເພື່ອການນຳໂລກໃຫ້ກັບໃຈ ແລະເພື່ອນຳເຂົ້າມາຊຶ່ງພັນປີອັນລໍຄອຍມາດົນນານ.”

> “Through spiritualism, Satan appears as a benefactor of the race, healing the diseases of the people, and professing to present a new and more exalted system of religious faith; but at the same time he works as a destroyer. His temptations are leading multitudes to ruin. Intemperance dethrones reason; sensual indulgence, strife, and bloodshed follow. Satan delights in war, for it excites the worst passions of the soul and then sweeps into eternity its victims steeped in vice and blood. It is his object to incite the nations to war against one another, for he can thus divert the minds of the people from the work of preparation to stand in the day of God.

> ຜ່ານລັດທິນິຍົມທາງວິນຍານ, ຊາຕານປາກົດຕົນເປັນຜູ້ອຸປະຖຳແກ່ມະນຸດຊາດ, ຮັກສາພະຍາດໄພຂອງປະຊາຊົນ, ແລະອ້າງວ່າຈະນຳສະເໜີລະບົບຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາແບບໃໝ່ທີ່ສູງສົ່ງຍິ່ງກວ່າ; ແຕ່ໃນເວລາດຽວກັນ ມັນກໍກະທຳວຽກເປັນຜູ້ທຳລາຍ. ການລໍ້ລວງຂອງມັນກຳລັງນຳພາຝູງຊົນຈຳນວນຫຼາຍໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ການຂາດການຢັບຢັ້ງຕົນເອງໂຄ່ນລົ້ມເຫດຜົນ; ການປ່ອຍຕົວຕາມຕັນຫາ, ການແກ່ງແຍ່ງ, ແລະການນອງເລືອດຕິດຕາມມາ. ຊາຕານຍິນດີໃນສົງຄາມ, ເພາະມັນປຸກເຮົ້າກິເລດອັນຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດຂອງຈິດວິນຍານ ແລ້ວກວາດເອົາເຫຍື່ອຂອງມັນເຂົ້າສູ່ນິລັນດອນ ໂດຍທີ່ພວກເຂົາຊຸ່ມໂຊກຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຊ້າແລະເລືອດ. ເປົ້າໝາຍຂອງມັນຄືການຍຸແຍງບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານກັນແລະກັນ, ເພາະດ້ວຍວິທີນີ້ ມັນຈຶ່ງສາມາດເບນຄວາມຄິດຂອງປະຊາຊົນອອກຈາກພາລະກິດແຫ່ງການຕຽມພ້ອມເພື່ອຢືນຢູ່ໃນວັນແຫ່ງພຣະເຈົ້າ.

> “Satan works through the elements also to garner his harvest of unprepared souls. He has studied the secrets of the laboratories of nature, and he uses all his power to control the elements as far as God allows. When he was suffered to afflict Job, how quickly flocks and herds, servants, houses, children, were swept away, one trouble succeeding another as in a moment. It is God that shields His creatures and hedges them in from the power of the destroyer. But the Christian world have shown contempt for the law of Jehovah; and the Lord will do just what He has declared that He would—He will withdraw His blessings from the earth and remove His protecting care from those who are rebelling against His law and teaching and forcing others to do the same. Satan has control of all whom God does not especially guard. He will favor and prosper some in order to further his own designs, and he will bring trouble upon others and lead men to believe that it is God who is afflicting them.” The Great Controversy, 588, 589.

> “ຊາຕານຍັງເຮັດວຽກຜ່ານບັນດາອົງປະກອບທັງຫຼາຍເພື່ອເກັບກ່ຽວຜົນຜະລິດຂອງມັນຈາກບັນດາດວງວິນຍານທີ່ບໍ່ພ້ອມ. ມັນໄດ້ສຶກສາຄວາມລັບຂອງຫ້ອງປະລອງແຫ່ງທຳມະຊາດ ແລະມັນໃຊ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງມັນເພື່ອຄວບຄຸມບັນດາອົງປະກອບ ເທົ່າທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງອະນຸຍາດ. ເມື່ອມັນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ທຳຄວາມທຸກລຳບາກແກ່ໂຢບ, ຝູງແກະ ແລະຝູງງົວ, ບ່າວໄພ່, ເຮືອນ, ລູກໆ, ກໍຖືກກວາດລ້າງໄປຢ່າງໄວພຽງໃດ, ຄວາມທຸກຢ່າງໜຶ່ງຕິດຕາມອີກຢ່າງໜຶ່ງ ດັ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຊົ່ວຂະນະດຽວ. ພຣະເຈົ້ານັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງບັນດາສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງສ້າງ ແລະລ້ອມຮົ້ວພວກເຂົາໄວ້ຈາກອຳນາດຂອງຜູ້ທຳລາຍ. ແຕ່ໂລກຄຣິດສະຕຽນໄດ້ສະແດງການດູໝິ່ນຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຮວາ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະກະທຳຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນ—ພຣະອົງຈະຊົງຖອນພຣະພອນຂອງພຣະອົງອອກຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຈະຊົງເອົາການດູແລປົກປ້ອງຂອງພຣະອົງອອກໄປຈາກບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງກະບົດຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະຄຳສອນຂອງພຣະອົງ ແລະບັງຄັບຄົນອື່ນໃຫ້ເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ. ຊາຕານມີອຳນາດເໜືອຄົນທັງປວງທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງຄຸ້ມຄອງເປັນພິເສດ. ມັນຈະໃຫ້ຄວາມໂປດປານ ແລະເຮັດໃຫ້ບາງຄົນຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ເພື່ອສົ່ງເສີມແຜນການຂອງມັນເອງ, ແລະມັນຈະນຳຄວາມທຸກລຳບາກມາໃສ່ຄົນອື່ນ ແລະນຳພາໃຫ້ມະນຸດເຊື່ອວ່າເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງທຳໃຫ້ພວກເຂົາທຸກທໍລະມານ.” The Great Controversy, 588, 589.

Back to Articles