Article

# The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Fifteen

ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິດຈັກສະເວັນທ໌ເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ສິບຫ້າ

Number Fifteen

ເລກສິບຫ້າ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 21, 2025

Formats

PDF
Word
Song MP3

I contend that it is important to understand the connection of the symbol of four generations with the latter rain message to have the best hope of recognizing the significance of the opening four verses of Joel chapter one. Joel sings the song of the vineyard, but his opening stanza is the covenant’s prophetic association with four generations.

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຢືນຢັນວ່າ ການເຂົ້າໃຈຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງສັນຍະລັກແຫ່ງສີ່ຊົ່ວຄົນກັບຂ່າວສານເລື່ອງຝົນປາຍລະດູນັ້ນ ເປັນສິ່ງສຳຄັນ ເພື່ອຈະມີຄວາມຫວັງອັນດີທີ່ສຸດໃນການຕະໜັກເຫັນຄວາມໝາຍສຳຄັນຂອງສີ່ຂໍ້ເປີດຕົ້ນໃນໂຢເອນ ບົດທີ 1. ໂຢເອນຂັບຮ້ອງບົດເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ, ແຕ່ບົດສະແດງເປີດຂອງທ່ານແມ່ນການເຊື່ອມໂຍງທາງຄຳພະຍາກອນຂອງພັນທະສັນຍາກັບສີ່ຊົ່ວຄົນ.

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.

> ແລະພຣະອົງຕັດກັບອັບຣາມວ່າ, “ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ແນ່ນອນວ່າ ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຈະເປັນຄົນຕ່າງດ້າວຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທີ່ບໍ່ແມ່ນຂອງຕົນ ແລະຈະຮັບໃຊ້ຊາດນັ້ນ; ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະບີບຄັ້ນເຊື້ອສາຍນັ້ນເປັນເວລາສີ່ຮ້ອຍປີ. ແລະຊາດນັ້ນດ້ວຍ, ຊາດທີ່ເຂົາຈະຕ້ອງຮັບໃຊ້ນັ້ນ, ເຮົາຈະພິພາກສາ; ແລະພາຍຫຼັງເຂົາຈະອອກມາພ້ອມດ້ວຍຊັບສິນອັນຫຼວງຫຼາຍ. ສ່ວນເຈົ້າ ຈະໄປຫາບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າຢ່າງສະຫງົບ; ເຈົ້າຈະຖືກຝັງໃນວັຍຊະລາອັນດີ. ແຕ່ໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນຮຸ່ນທີສີ່ ເຂົາຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ; ເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາວອາໂມໄຣຍັງບໍ່ເຕັມ.” ປະຖົມມະການ 15:13–16.

This passage is the prophecy that was fulfilled through the life of Moses. When the book of Joel begins the song of the vineyard by referencing four generations of escalating destruction, it is aligning the book of Joel with the prophetic fourth and final generation. That generation is Peter’s “chosen generation” who have been called out of darkness into His “marvelous light.” They are contrasted with their generational counterpart represented as a generation of vipers. That fourth and final generation is represented by John, who is a symbol of the one hundred and forty-four thousand, who “are called, and chosen, and faithful.”

ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ແມ່ນຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ສຳເລັດລົງຜ່ານຊີວິດຂອງໂມເຊ. ເມື່ອພຣະທຳໂຢເອນເລີ່ມບົດເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນໂດຍອ້າງເຖິງສີ່ຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງການທຳລາຍທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ, ນັ້ນກຳລັງຈັດໃຫ້ພຣະທຳໂຢເອນສອດຄ່ອງກັບຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ ແລະ ຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍໃນທາງຄຳພະຍາກອນ. ຊົ່ວອາຍຸນັ້ນຄື “ຊາດພັນທີ່ຊົງເລືອກໄວ້” ຂອງເປໂຕ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກຮຽກອອກຈາກຄວາມມືດເຂົ້າສູ່ “ຄວາມສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນ” ຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບຄູ່ກົງຂ້າມຕາມຊົ່ວອາຍຸຂອງພວກເຂົາ ຊຶ່ງຖືກແທນພາບວ່າເປັນຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງງູພິດ. ຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ ແລະ ສຸດທ້າຍນັ້ນຖືກແທນພາບໂດຍໂຢຮັນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັນລັກຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຜູ້ທີ່ “ໄດ້ຮັບການຮຽກ, ແລະ ຖືກເລືອກ, ແລະ ສັດຊື່.”

Called at 9/11, chosen in the Midnight Cry and faithful at the Sunday law crisis, just as the Levites were faithful in Aarons and Jeroboams’ golden calf rebellions. The souls who are purified as silver in Malachi three, are Levites who are chosen during the message of the Midnight Cry, for the sealing is accomplished with, and by, an outpouring of the Holy Spirit.

ຖືກເອີ້ນໃນເວລາ 9/11, ຖືກຄັດເລືອກໃນສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ແລະ ຊື່ສັດໃນວິກິດແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ດັ່ງທີ່ພວກເລວີໄດ້ຊື່ສັດໃນການກະບົດເລື່ອງລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມ. ຈິດວິນຍານທັງຫຼາຍທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດັ່ງເງິນໃນມາລາກີ ບົດ 3 ແມ່ນພວກເລວີທີ່ຖືກຄັດເລືອກໃນລະຫວ່າງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ເພາະວ່າການປະທັບຕານັ້ນສຳເລັດຂຶ້ນພ້ອມກັບ, ແລະ ໂດຍ, ການເທລົງມາຢ່າງອຸດົມຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.

In the previous article we brought out lines from the history of Moses, who Sister White identifies as the alpha of Bible prophecy, who prophetically connects with Christ as the omega of Bible prophecy. Moses is the foundation stone and Christ is the capstone. They both are symbols of deliverance from sin, as represented by the deliverance from Egypt with Moses. Yet all the manifestations of the power of God that occurred at the hands of Moses, were far surpassed, when Christ confirmed the covenant with many for one week. Moses is the alpha and Christ is the omega, and the omega is the number “22” and the alpha is the number “1.”

ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ນຳສະເໜີແນວຄວາມຈາກປະຫວັດຂອງໂມເຊ ຜູ້ທີ່ Sister White ລະບຸວ່າເປັນອານຟາຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ຜູ້ຊຶ່ງໃນທາງຄຳພະຍາກອນເຊື່ອມໂຍງກັບພຣະຄຣິດ ໃນຖານະໂອເມກາຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ໂມເຊເປັນຫີນຮາກຖານ ແລະ ພຣະຄຣິດເປັນຫີນຍອດ. ທັງສອງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການໄຖ່ໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກອີຢິບໂດຍໂມເຊ. ແຕ່ວ່າ ການສຳແດງທັງປວງແຫ່ງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນຜ່ານມືຂອງໂມເຊນັ້ນ ຍັງຖືກລື່ນກວ່າຢ່າງໄກ ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ຢືນຢັນພັນທະສັນຍາກັບຄົນເປັນອັນຫຼາຍ ຕະຫຼອດໜຶ່ງອາທິດ. ໂມເຊແມ່ນອານຟາ ແລະ ພຣະຄຣິດແມ່ນໂອເມກາ ແລະ ໂອເມກາແມ່ນເລກ “22” ແລະ ອານຟາແມ່ນເລກ “1.”

Dealing with Moses we find the deliverance which pervades his prophetic testimony is set within water. His deliverance from the water of the Nile at his birth, typified Noah in the ark. The baptism at the Red Sea aligns with Noah and the eight within the ark, which in turn aligns with the baptism of Joshua at the Jordan River, that was repeated by Christ at the very same spot. The testimony of Moses begins with deliverance at the Nile River and ends at the banks of the Jordan River. The baptism of Christ was His anointing to witness for three and a half years leading up to His death, which was represented at the beginning at His baptism. At His resurrection there was a few drops until the full outpouring at Pentecost.

ເມື່ອກ່າວເຖິງໂມເຊ ພວກເຮົາພົບວ່າການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນທີ່ແຜ່ຊຶມຢູ່ໃນຄຳພະຍານແຫ່ງຄວາມເປັນຜູ້ພະຍາກອນຂອງທ່ານນັ້ນ ຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນນ້ຳ. ການຊ່ວຍທ່ານໃຫ້ພົ້ນຈາກນ້ຳແມ່ນ້ຳນາຍລ໌ໃນເວລາເກີດຂອງທ່ານ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງໂນອາໃນນາວາ. ການບັບຕິສະມາທີ່ທະເລແດງສອດຄ່ອງກັບໂນອາແລະຄົນທັງແປດຜູ້ຢູ່ໃນນາວາ ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍສອດຄ່ອງກັບການບັບຕິສະມາຂອງໂຢຊວຍທີ່ແມ່ນ້ຳຢອດແດນ ອັນພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງກະທຳຊ້ຳອີກຢູ່ບ່ອນດຽວກັນນັ້ນ. ຄຳພະຍານຂອງໂມເຊເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນທີ່ແມ່ນ້ຳນາຍລ໌ ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຢອດແດນ. ການບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດເປັນການເຈີມຂອງພຣະອົງເພື່ອເປັນພະຍານຕະຫຼອດສາມປີເຄິ່ງ ອັນນຳໄປສູ່ການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນໃນການບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ. ໃນການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ ມີພຽງສອງສາມຢອດ ຈົນກວ່າຈະເຖິງການເທລົງຢ່າງເຕັມບໍລິບູນໃນວັນເພນເຕກອດ.

God’s covenant promise to mankind begins with Noah, and His covenant promise to a chosen people through Abraham was fulfilled with Moses. Moses the alpha typified Jesus the omega who would come and confirm the covenant with “many,” not just a chosen people. As a type of Christ, Moses’ birth aligns with the covenant given to Noah, with the rainbow as the sign for all people. Moses also aligns with the covenant given to a chosen people, with circumcision as the sign for the chosen people. Moses’ covenant work was with “many,” not simply a chosen people. If that had not been the case, they would not have been constantly plagued by the mixed multitude.

ພຣະສັນຍາແຫ່ງຄໍາຊົງສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ມະນຸດຊາດເລີ່ມຕົ້ນກັບໂນອາ, ແລະພຣະສັນຍາແຫ່ງຄໍາຊົງສັນຍາຂອງພຣະອົງແກ່ຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກຜ່ານອັບຣາຮາມໄດ້ສໍາເລັດລົງກັບໂມເຊ. ໂມເຊຜູ້ເປັນອາລຟາໄດ້ເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງພຣະເຢຊູຜູ້ເປັນໂອເມກາ ຜູ້ຈະສະເດັດມາ ແລະຢືນຢັນພຣະສັນຍານັ້ນກັບ “ຫຼາຍຄົນ,” ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກເທົ່ານັ້ນ. ໃນຖານະເປັນແບບຂອງພຣະຄຣິດ, ການກໍາເນີດຂອງໂມເຊສອດຄ່ອງກັບພຣະສັນຍາທີ່ປະທານແກ່ໂນອາ ໂດຍມີຮຸ້ງເປັນໝາຍສໍາລັບປະຊາຊົນທັງປວງ. ໂມເຊຍັງສອດຄ່ອງກັບພຣະສັນຍາທີ່ປະທານແກ່ຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກ ໂດຍມີພິທີຕັດເນື້ອໜັງເປັນໝາຍສໍາລັບຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກ. ພາລະກິດແຫ່ງພຣະສັນຍາຂອງໂມເຊແມ່ນກັບ “ຫຼາຍຄົນ,” ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກ. ຖ້າຫາກບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ໄດ້ຖືກລົບກວນຢູ່ເລື້ອຍໆໂດຍຝູງຊົນປະສົມ.

In the middle of all the various ‘waters of deliverance’ represented throughout the life of Moses, the baptism at Bethabara on the Jordan River connects the beginning of ancient Israel’s covenant history in the Promised Land with the end of its history, during the week that Christ confirmed the covenant with many. Christ’s baptism aligns with ancient Israel’s baptism and both histories speak to His resurrection when He breathed a few drops of rain, before the plentiful showers at Pentecost fifty days later. The entire line of alpha and omega in terms of Moses to Christ is portrayed within the waters of deliverance.

ທ່າມກາງ “ນ້ຳແຫ່ງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ” ອັນຫຼາກຫຼາຍທັງປວງ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຕະຫຼອດຊີວິດຂອງໂມເຊ, ພິທີບັບຕິສະມາທີ່ເບັດທາບາຣາ ທີ່ແມ່ນ້ຳຢອດານ ເຊື່ອມໂຍງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງປະຫວັດສາດພັນທະສັນຍາຂອງອິສຣາເອນບູຮານໃນແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ ກັບຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງປະຫວັດສາດນັ້ນ ໃນລະຫວ່າງສັບດາທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາກັບຄົນເປັນອັນຫຼາຍ. ພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດສອດຄ່ອງກັບພິທີບັບຕິສະມາຂອງອິສຣາເອນບູຮານ ແລະປະຫວັດສາດທັງສອງນີ້ກ່າວເຖິງການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ ເມື່ອພຣະອົງຊົງປ່ອຍຝົນສອງສາມຫຍອດ ກ່ອນທີ່ຈະມີຝົນຫ່າໃຫຍ່ອັນອຸດົມໃນວັນເພນເຕກອດ ຫ້າສິບວັນຕໍ່ມາ. ແນວທັງໝົດຂອງອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ ໃນແງ່ຈາກໂມເຊຈົນເຖິງພຣະຄຣິດ ຖືກພັນລະນາຢູ່ພາຍໃນນ້ຳແຫ່ງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ.

> “In teaching these disciples, Jesus showed the importance of the Old Testament as a witness to His mission. Many professed Christians now discard the Old Testament, claiming that it is no longer of any use. But such is not Christ’s teaching. So highly did He value it that at one time He said, ‘If they hear not Moses and the prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.’ Luke 16:31.

> ໃນການສັ່ງສອນບັນດາສາວົກເຫຼົ່ານີ້, ພຣະເຢຊູໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາເດີມ ໃນຖານະເປັນພະຍານແກ່ພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ບັດນີ້ ມີຄຣິສຕຽນຫຼາຍຄົນທີ່ອ້າງຕົນ ປະຕິເສດພຣະຄຳພີພັນທະສັນຍາເດີມ ໂດຍອ້າງວ່າມັນບໍ່ມີປະໂຫຍດອີກຕໍ່ໄປ. ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄຳສອນຂອງພຣະຄຣິດ. ພຣະອົງຊົງໃຫ້ຄຸນຄ່າແກ່ມັນຢ່າງສູງຍິ່ງ ຈົນໃນຄັ້ງໜຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຕັດວ່າ, ‘ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຟັງໂມເຊ ແລະພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແມ່ນແຕ່ຈະມີຜູ້ໜຶ່ງຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ຍອມເຊື່ອ.’ ລູກາ 16:31.

> “It is the voice of Christ that speaks through patriarchs and prophets, from the days of Adam even to the closing scenes of time. The Saviour is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. It is the light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Christ are a proof of His divinity; but a stronger proof that He is the world’s Redeemer is found in comparing the prophecies of the Old Testament with the history of the New.” The Desire of Ages, 799.

> “ນັ້ນແມ່ນພຣະສຽງຂອງພຣະຄຣິດທີ່ກ່າວຜ່ານບັນດາປິຕຸບຸລຸດແລະພວກຜູ້ພະຍາກອນ ນັບແຕ່ສະໄໝຂອງອາດາມ ຈົນເຖິງສາກສຸດທ້າຍຂອງການເວລາ. ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຖືກສຳແດງໃນພຣະສັນຍາເດີມຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ ພໍໆກັບໃນພຣະສັນຍາໃໝ່. ແມ່ນແສງສະຫວ່າງຈາກອະດີດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນເອງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພະຊົນຊີວິດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະຄຳສອນໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ປາກົດອອກດ້ວຍຄວາມແຈ່ມແຈ້ງແລະຄວາມງົດງາມ. ການອັດສະຈັນຂອງພຣະຄຣິດເປັນຫຼັກຖານຢືນຢັນເຖິງພຣະທຳມະຊາດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງ; ແຕ່ຫຼັກຖານທີ່ໜັກແໜ້ນຍິ່ງກວ່າວ່າພຣະອົງເປັນພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງໂລກ ພົບໄດ້ໃນການນຳຄຳພະຍາກອນໃນພຣະສັນຍາເດີມມາປຽບທຽບກັບປະຫວັດສາດໃນພຣະສັນຍາໃໝ່.” The Desire of Ages, 799.

In the articles addressing the book of Joel, we have been “comparing the prophecies of the Old Testament with the history of the New,” and also the history of modern spiritual Israel. Whether it is the Old or New Testaments or the history of the three angels that began in 1798, all of those lines are represented as “the voice of Christ.” The written testimony of the Bible and the Spirit of Prophecy is the voice of Christ, and the voice of Christ, is the voice of He who is the Word of God.

ໃນບົດຄວາມທີ່ກ່າວເຖິງພຣະທຳໂຢເອນ ພວກເຮົາໄດ້ “ນຳຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີເດີມມາປຽບທຽບກັບປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຳພີໃໝ່” ແລະກັບປະຫວັດສາດຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ດ້ວຍ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນພຣະຄຳພີເດີມ ຫຼື ພຣະຄຳພີໃໝ່ ຫຼື ປະຫວັດສາດຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນສາມອົງທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1798 ບັນດາແນວເສັ້ນເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນ “ພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຄຣິດ.” ຄຳພະຍານທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ ແລະ ໃນພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແມ່ນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຄຣິດ ກໍຄືພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.

The “voice” of the Word of God, is God’s message as represented in His written Word. His message in the last days is the message of the latter rain, which includes a former rain, followed by a former and latter rain, according to Joel.

“ສຽງ” ຂອງພຣະວາຈານະຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະວາຈານະທີ່ຖືກບັນທຶກເປັນລາຍລັກອັກສອນຂອງພຣະອົງ. ຂ່າວສານຂອງພຣະອົງໃນວັນສຸດທ້າຍ ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນຊ້າຍ, ຊຶ່ງລວມມີຝົນຕົ້ນ ຕາມດ້ວຍຝົນຕົ້ນແລະຝົນຊ້າຍ, ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນໂຢເອນ.

John the Revelator represents the one hundred and forty-four thousand who return to the old paths, for he hears a “voice” behind him. The “voice” behind is the voice of Christ “from the days of Adam” onward.

ໂຢຮັນຜູ້ຮັບການເປີດເຜີຍ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ຫວນຄືນສູ່ວິຖີທາງເກົ່າແກ່ ເພາະວ່າທ່ານໄດ້ຍິນ “ສຽງ” ຢູ່ຂ້າງຫຼັງຂອງທ່ານ. “ສຽງ” ທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງນັ້ນ ຄືພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຄຣິດ “ຕັ້ງແຕ່ວັນເວລາຂອງອາດາມ” ເປັນຕົ້ນມາ.

> And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks. Revelation 1:12.

> ແລະ​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ຫັນ​ໄປ​ເພື່ອ​ຈະ​ເຫັນ​ສຽງ​ນັ້ນ​ທີ່​ໄດ້​ກ່າວ​ກັບ​ຂ້ອຍ. ແລະ​ເມື່ອ​ຂ້ອຍ​ຫັນ​ໄປ​ແລ້ວ, ຂ້ອຍ​ໄດ້​ເຫັນ​ຄັນ​ປະ​ທີບ​ຄຳ​ເຈັດ​ຄັນ. ພຣະນິມິດ 1:12

The verse represents a break in chapter one, for up until the previous verse John was in the isle which is called Patmos, but in verse twelve he turns, and from there on John is in the Heavenly Sanctuary. When he turns, he is doing so, for in verse ten he had heard a voice from behind.

ຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ເປັນຈຸດແບ່ງຕອນໃນບົດທີໜຶ່ງ ເພາະຈົນຮອດຂໍ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໂຢຮັນຍັງຢູ່ໃນເກາະທີ່ເອີ້ນວ່າ Patmos, ແຕ່ໃນຂໍ້ທີສິບສອງ ທ່ານໄດ້ຫັນກັບ, ແລະນັບຈາກຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ໂຢຮັນຢູ່ໃນພຣະວິຫານແຫ່ງສະຫວັນ. ເມື່ອທ່ານຫັນກັບ ກໍເພາະວ່າໃນຂໍ້ທີສິບ ທ່ານໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງມາຈາກທາງຫຼັງ.

> I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:10, 11.

> ໃນວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນພຣະວິນຍານ ແລະໄດ້ຍິນສຽງດັງຢູ່ຂ້າງຫຼັງດັ່ງສຽງແກດັງຂຶ້ນວ່າ, ເຮົາເປັນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ເປັນຕົ້ນ ແລະ ເປັນປາຍ; ແລະວ່າ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຫັນນັ້ນ ຈົ່ງຂຽນລົງໃນໜັງສື ແລະສົ່ງໄປຫາຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດທີ່ຢູ່ໃນແຂວງອາຊີ; ໄປຫາເມືອງເອເຟໂຊ, ແລະສະເມີນາ, ແລະເປີກາໂມ, ແລະທີອາທີຣາ, ແລະຊາຣດິສ, ແລະຟີລາເດນເຟຍ, ແລະລາວດີເຊຍ. ພຣະນິມິດ 1:10, 11.

John represents those who hear the voice of Christ behind them. He hears Jeremiah’s trumpet message to return to the old paths, the paths the wicked refused to walk in and the warning trumpet they refuse to listen to. John listened, and the voice behind him identified himself as Alpha and Omega—the One who illustrates the new path, with the old path.

ໂຢຮັນເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຄຣິດຢູ່ທາງຫຼັງຂອງຕົນ. ທ່ານໄດ້ຍິນສານແຫ່ງແກເຕືອນຂອງເຢເຣມີຢາ ໃຫ້ຫວນກັບຄືນໄປສູ່ບັນດາທາງເກົ່າ ຄືບັນດາທາງທີ່ຄົນອະທຳປະຕິເສດບໍ່ຍອມດຳເນີນໃນນັ້ນ ແລະແກເຕືອນທີ່ພວກເຂົາປະຕິເສດບໍ່ຍອມຟັງ. ໂຢຮັນໄດ້ຟັງ, ແລະພຣະສຸລະສຽງຈາກທາງຫຼັງຂອງທ່ານນັ້ນໄດ້ສຳແດງພຣະອົງເອງວ່າເປັນອັນຟາແລະໂອເມກາ—ພຣະອົງຜູ້ຊົງສຳແດງທາງໃໝ່ ໂດຍທາງເກົ່າ.

> And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. Revelation 1:13–16.

> ແລະໃນທ່າມກາງຄັນປະທີບທັງເຈັດນັ້ນ ມີຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍກັບບຸດແຫ່ງມະນຸດ ນຸ່ງເຄື່ອງຍາວຮອດຕີນ ແລະຄາດເອິກດ້ວຍສາຍຄາດຄຳ. ສ່ວນສີສະແລະພະເກສາຂອງພຣະອົງຂາວເໝືອນຂົນແກະ ຂາວດັ່ງຫິມະ; ແລະພຣະເນດຂອງພຣະອົງກໍເໝືອນແປວໄຟ; ແລະພຣະບາດຂອງພຣະອົງກໍຄ້າຍທອງສຳລິດອັນງາມ ປານດັ່ງວ່າຖືກເຜົາໃນເຕົາໄຟ; ແລະພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງກໍເໝືອນສຽງນ້ຳຫຼາຍສາຍ. ແລະໃນພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງມີດາວເຈັດດວງ; ແລະຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງມີດາບຄົມສອງຄົມອັນແຫຼມອອກມາ; ແລະພຣະພັກຂອງພຣະອົງກໍເໝືອນດວງອາທິດທີ່ສ່ອງແສງຢູ່ໃນລິດເດດຂອງມັນ. ພຣະນິມິດ 1:13–16.

In verse twelve John turns around and sees a vision of Christ which Sister White aligns with the vision of Christ that Daniel had, which is the vision Isaiah, Jeremiah, Ezekiel and Paul had.

ໃນຂໍ້ທີສິບສອງ ໂຢຮັນໄດ້ຫັນກັບໄປ ແລະເຫັນນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບ ອັນເປັນນິມິດດຽວກັນກັບທີ່ ອິຊາຢາ, ເຢເຣມີຢາ, ເອເຊກຽນ ແລະ ໂປໂລ ໄດ້ຮັບ.

> “It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

> “ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າ ຂ້າພະເຈົ້າເຝົ້າຄອຍເວລາເມື່ອເຫດການໃນວັນເພນເຕກອດຈະຖືກເຮັດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນອີກ ດ້ວຍລິດອຳນາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າໃນເຫດການຄັ້ງນັ້ນ. ໂຢຮັນກ່າວວ່າ, ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າລາສີຂອງທ່ານ.’ ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ດັ່ງເຊັ່ນໃນລະດູເພນເຕກອດ ປະຊາຊົນຈະໄດ້ຍິນຄວາມຈິງຖືກປະກາດແກ່ເຂົາ, ທຸກຄົນໃນພາສາຂອງຕົນເອງ.”

> “God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him [Adam and Ezekiel’s valley of bones], and can touch the lips with a live coal from off the altar [Isaiah], and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed [Isaiah’s other tongue], and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement [Malachi’s Levites], and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

> “ພຣະເຈົ້າສາມາດຊົງປະທານຊີວິດໃໝ່ແກ່ທຸກດວງວິນຍານທີ່ປາຖະໜາຢ່າງຈິງໃຈທີ່ຈະຮັບໃຊ້ພຣະອົງ [ອາດາມ ແລະ ຫຸບເຂົາກະດູກຂອງເອເຊກຽນ], ແລະສາມາດຊົງແຕະຕ້ອງຮິມສົບດ້ວຍຖ່ານໄຟທີ່ມີຊີວິດຈາກແທ່ນບູຊາ [ເອຊາຢາ], ແລະຊົງເຮັດໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍເວົ້າສັນລະເສີນພຣະອົງຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວ. ສຽງນັບພັນຈະໄດ້ຮັບການເຕັມລົ້ນດ້ວຍລິດອຳນາດໃນການປະກາດຄວາມຈິງອັນອັດສະຈັນໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ລີ້ນທີ່ເວົ້າຕິດຂັດຈະຖືກປົດປ່ອຍ [ລີ້ນອື່ນຂອງເອຊາຢາ], ແລະຜູ້ທີ່ຂີ້ອາຍຈະຖືກເຮັດໃຫ້ເຂັ້ມແຂງເພື່ອເປັນພະຍານຕໍ່ຄວາມຈິງດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ. ຂໍໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຊ່ວຍປະຊາກອນຂອງພຣະອົງໃຫ້ຊຳລະພຣະວິຫານແຫ່ງຈິດວິນຍານໃຫ້ສະອາດຈາກມົນທິນທຸກຢ່າງ [ພວກເລວີຂອງມາລາກີ], ແລະໃຫ້ດຳລົງການສຳພັນອັນໃກ້ຊິດເຊັ່ນນັ້ນກັບພຣະອົງ ເພື່ອວ່າເຂົາຈະໄດ້ມີສ່ວນໃນຝົນລະດູທ້າຍ ເມື່ອມັນຈະຖືກເທລົງມາ.” Review and Herald, July 20, 1886.

The vision we are considering includes the description of Christ’s voice. When John turns and hears Christ’s voice, it is as the sound of “many waters.” When Christ’s voice speaks of His covenant with men or with a chosen people it is associated with many waters. The message of Daniel seven through nine was unsealed in 1798, and then, in 1989 the message of Daniel ten through twelve was unsealed. 1798 is associated with the voice of the Ulai River and 1989 is the voice of the Hiddekel River.

ນິມິດທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້ ລວມເຖິງຄຳບັນຍາຍເຖິງສຽງຂອງພຣະຄຣິດ. ເມື່ອໂຢຮັນຫັນໄປ ແລະໄດ້ຍິນສຽງຂອງພຣະຄຣິດ ສຽງນັ້ນເປັນດັ່ງສຽງຂອງ “ນ້ຳຫຼາຍສາຍ.” ເມື່ອສຽງຂອງພຣະຄຣິດກ່າວເຖິງພຣະສັນຍາຂອງພຣະອົງກັບມະນຸດ ຫຼືກັບປະຊາຊົນທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ກໍຈະຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບນ້ຳຫຼາຍສາຍ. ຂ່າວສານຂອງດານີເອນ ບົດເຈັດເຖິງບົດເກົ້າ ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798, ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນປີ 1989 ຂ່າວສານຂອງດານີເອນ ບົດສິບເຖິງບົດສິບສອງ ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ. ປີ 1798 ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບສຽງຂອງແມ່ນ້ຳ Ulai ແລະປີ 1989 ແມ່ນສຽງຂອງແມ່ນ້ຳ Hiddekel.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້ານັ້ນ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ໂດຍສະເພາະສຳລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທັງຫຼາຍທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ຮິມຝັ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລ ແລະ ແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ, ອັນເປັນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ຂອງຊີນາ, ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດຕາມ, ແລະເຫດການທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກບອກໄວ້ລ່ວງໜ້ານັ້ນ ຈະມາເຖິງໃນບໍ່ຊ້າ.” Testimonies to Ministers, 112.

The River Jordan is the link between the alpha covenant history and the omega covenant history of ancient Israel. The word Jordan means ‘descender’ and represents Christ ‘the great descender.’

ແມ່ນ້ຳຢໍແດນແມ່ນຈຸດເຊື່ອມລະຫວ່າງປະຫວັດພັນທະສັນຍາແຫ່ງອັນຟາ ແລະ ປະຫວັດພັນທະສັນຍາແຫ່ງໂອເມກາຂອງອິສຣາເອນໂບຮານ. ຄຳວ່າ ຢໍແດນ ໝາຍເຖິງ ‘ຜູ້ລົງມາ’ ແລະ ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດ ‘ພຣະອົງຜູ້ລົງມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່.’

> Let this mind be in you, which was also in Christ Jesus: Who, being in the form of God, thought it not robbery to be equal with God: But made himself of no reputation, and took upon him the form of a servant, and was made in the likeness of men: And being found in fashion as a man, he humbled himself, and became obedient unto death, even the death of the cross. Philippians 2:5–9.

> ຈົ່ງໃຫ້ຈິດໃຈນີ້ມີຢູ່ໃນພວກທ່ານ, ຊຶ່ງກໍມີຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດດ້ວຍ: ພຣະອົງ, ຜູ້ຊົງດຳລົງຢູ່ໃນສະພາບຂອງພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ໄດ້ຖືວ່າການທີ່ສະເໝີພາບກັບພຣະເຈົ້ານັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຈະຍຶດໄວ້: ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ທຳໃຫ້ພຣະອົງເອງບໍ່ມີຊື່ສຽງໃດໆ, ແລະຊົງຮັບເອົາສະພາບຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້, ແລະໄດ້ບັງເກີດມາໃນລັກສະນະຂອງມະນຸດ: ແລະເມື່ອຖືກພົບເຫັນໃນຮູບລັກສະນະເປັນມະນຸດ, ພຣະອົງກໍຖ່ອມພຣະອົງລົງ, ແລະເຊື່ອຟັງຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ, ແມ່ນແຕ່ຄວາມຕາຍເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ຟີລິບປອຍ 2:5–9.

The Jordan River represents Christ ‘the great descender’ and the Jordan is the connection between the alpha and omega history of the chosen people of God, who were given a vineyard to maintain. Moses’ waters of deliverance represent the voice of Christ, that can be heard if a soul would but turn around, to hear ‘the voice behind them,’ and the voice they would then hear is—the voice of many waters. From the flood of Noah to the destruction of Jerusalem in 70 AD, waters of deliverance are set forth as waymarks for God’s covenant people. Those waymarks represent the internal history of God’s final covenant people, the one hundred and forty-four thousand. The water that supplies the Jordan River originates in the dew and snow that accumulates in the Hermon mountains, which form the head waters of the Jordan River.

ແມ່ນ້ຳຢໍແດນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດ “ຜູ້ລົງມາຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່” ແລະ ແມ່ນ້ຳຢໍແດນເປັນຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງປະຫວັດສາດ alpha ແລະ omega ຂອງຊົນຊາດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບສວນອະງຸ່ນໃຫ້ດູແລຮັກສາ. ນ້ຳແຫ່ງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຂອງໂມເຊເປັນຕົວແທນຂອງພຣະສຽງຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງສາມາດໄດ້ຍິນໄດ້ ຖ້າຫາກວ່າຈິດວິນຍານໜຶ່ງພຽງແຕ່ຫັນກັບຄືນ ເພື່ອຈະໄດ້ຍິນ “ພຣະສຽງທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງເຂົາ,” ແລະ ພຣະສຽງທີ່ເຂົາຈະໄດ້ຍິນໃນເວລານັ້ນຄື—ພຣະສຽງແຫ່ງນ້ຳຫຼາຍສາຍ. ນັບແຕ່ນ້ຳຖ້ວມໃນສະໄໝຂອງໂນອາຈົນເຖິງການທຳລາຍກຸງເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 70 AD, ນ້ຳແຫ່ງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຖືກນຳສະເໜີໄວ້ເປັນໝຸດໝາຍລະຫວ່າງທາງສຳລັບປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ໝຸດໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດພາຍໃນຂອງປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ຄື ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ນ້ຳທີ່ຫຼໍ່ລ້ຽງແມ່ນ້ຳຢໍແດນມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກນ້ຳຄ້າງ ແລະ ຫິມະທີ່ສະສົມຢູ່ໃນພູເຂົາເຮີໂມນ ຊຶ່ງເປັນຕົ້ນນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳຢໍແດນ.

> A Song of degrees of David. Behold, how good and how pleasant it is for brethren to dwell together in unity! It is like the precious ointment upon the head, that ran down upon the beard, even Aaron’s beard: that went down to the skirts of his garments; As the dew of Hermon, and as the dew that descended upon the mountains of Zion: for there the Lord commanded the blessing, even life for evermore. Psalms 133:1–3.

> ບົດເພງຂັ້ນຂອງດາວິດ. ຈົ່ງເບິ່ງ, ການທີ່ພີ່ນ້ອງອາໄສຢູ່ຮ່ວມກັນດ້ວຍໃຈເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວ ຊ່າງດີແລະຊ່າງໜ້າຊື່ນຊົມພຽງໃດ! ມັນເໝືອນນ້ຳມັນເຈີມອັນປະເສີດເທິງສີສະ, ທີ່ໄຫຼລົງມາເທິງໜວດ, ຄືໜວດຂອງອາໂຣນ: ທີ່ໄຫຼລົງມາເຖິງຂອບເສື້ອຜ້າຂອງທ່ານ; ເໝືອນນ້ຳຄ້າງຂອງເຮີໂມນ, ແລະເໝືອນນ້ຳຄ້າງທີ່ລົງມາເທິງພູເຂົາຊີໂອນ: ເພາະທີ່ນັ້ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນຊາພຣະພອນ, ຄືຊີວິດເປັນນິດ. ພຣະຄຳພີເພງສັນລະເສີນ 133:1–3.

Those waters also produce the grotto of Pan, a deep pool, set within a cave located in Panium of Daniel 11:13–15, and Caesarea Philippi in the days of Peter. The head waters of the Jordan River also produce the satanic pool of the grotto of Pan. The voice of many waters identifies that the great controversy between Christ and Satan originated in the high mountain peaks of the Hermon mountains.

ນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນຍັງກໍ່ໃຫ້ເກີດຖ້ຳສັກສິດຂອງ Pan, ຊຶ່ງເປັນສະນ້ຳເລິກແຫ່ງໜຶ່ງ ຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນຖ້ຳທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນ Panium ຂອງ Daniel 11:13–15, ແລະໃນ Caesarea Philippi ໃນສະໄໝຂອງເປໂຕ. ຕົ້ນນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນຍັງກໍ່ໃຫ້ເກີດສະນ້ຳຂອງຊາຕານ ຄືຖ້ຳສັກສິດຂອງ Pan. ສຽງຂອງນ້ຳຫຼາຍສາຍຊີ້ບອກວ່າ ການໂຕ້ແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ລະຫວ່າງພຣະຄຣິດ ແລະ ຊາຕານ ມີຈຸດກຳເນີດຢູ່ໃນຍອດພູສູງຂອງເຂົາ Hermon.

> And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. Matthew 16:18.

> ແລະເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າດ້ວຍວ່າ ເຈົ້າຄືເປໂຕ, ແລະເທິງສີລານີ້ເຮົາຈະສ້າງຄຣິດຈັກຂອງເຮົາໄວ້; ແລະປະຕູແຫ່ງນະລົກຈະບໍ່ມີໄຊຊະນະເໜືອຄຣິດຈັກນັ້ນ. ມັດທາຍ 16:18.

The name “Hermon” means “sacred, consecrated, devoted, or set apart,” and is a symbol of Heaven, the source of all water and the beginning of the great controversy as represented by “the gates of hell,” which was the label Jesus attached to the grotto of Pan, when at Caesarea Philippi. In that setting Simon Barjona's name was changed to Peter. Simon means ‘one who hears,’ and Barjona means ‘son of the dove.’ Simon was a symbol of the soul who heard the message of Jesus baptism that was represented by the Holy Spirit in the form of a dove. As one who heard the message of Christ’s baptism, Peter is changed, representing the 144,000. Peter was sealed while at Panium, which is verses thirteen through fifteen of Daniel eleven.

ຊື່ “Hermon” ຫມາຍເຖິງ “ສັກສິດ, ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຖວາຍໄວ້, ຫຼື ແຍກອອກໄວ້ເປັນພິເສດ,” ແລະເປັນສັນຍາລັກຂອງສະຫວັນ, ແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງນ້ຳທັງປວງ ແລະ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຕາມທີ່ຖືກສະແດງໂດຍ “ປະຕູແຫ່ງນະລົກ,” ຊຶ່ງເປັນຄຳເອີ້ນທີ່ພຣະເຢຊູຊົງຕັ້ງໃຫ້ແກ່ຖ້ຳບູຊາຂອງ Pan ເມື່ອຢູ່ທີ່ Caesarea Philippi. ໃນສະພາບການນັ້ນ ຊື່ຂອງ Simon Barjona ໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນ Peter. Simon ຫມາຍເຖິງ ‘ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນ,’ ແລະ Barjona ຫມາຍເຖິງ ‘ບຸດແຫ່ງນົກເຂົາ.’ Simon ເປັນສັນຍາລັກຂອງຈິດວິນຍານຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວສານແຫ່ງບັບຕິສະມາຂອງພຣະເຢຊູ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຮູບຂອງນົກເຂົາ. ໃນຖານະເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວສານແຫ່ງບັບຕິສະມາຂອງພຣິດ, Peter ຖືກປ່ຽນແປງ, ເປັນຕົວແທນຂອງ 144,000. Peter ໄດ້ຖືກປະທັບຕາໃນຂະນະທີ່ຢູ່ທີ່ Panium, ຊຶ່ງແມ່ນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ.

From Hermon’s waters, the Jordan river, a symbol of Christ—the great descender concludes His journey at the Dead Sea. From Heaven, where the dew of life originates, Christ descended to the death of the cross, represented by the Dead Sea. The Dead Sea shoreline is the deepest exposed surface land on earth. The Jordon river that descends, descends to the lowest water level on earth, as Christ descended to His death on the cross. From the water of life to the water of death, the River Jordan represents the descent of Christ from heaven to the cross.

ຈາກນ້ຳຂອງເຮີມົນ, ແມ່ນ້ຳຈໍແດນ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງພຣະຄຣິດ—ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນການສະເດັດລົງ—ໄດ້ສິ້ນສຸດການເດີນທາງຂອງພຣະອົງທີ່ທະເລຕາຍ. ຈາກສະຫວັນ, ບ່ອນທີ່ນ້ຳຄ້າງແຫ່ງຊີວິດມີຕົ້ນກຳເນີດ, ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດລົງໄປສູ່ຄວາມຕາຍແຫ່ງໄມ້ກາງແຂນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນພາບແທນໂດຍທະເລຕາຍ. ແນວຊາຍຝັ່ງຂອງທະເລຕາຍເປັນພື້ນດິນທີ່ເປີດເຜີຍຢູ່ຕ່ຳທີ່ສຸດໃນໂລກ. ແມ່ນ້ຳຈໍແດນທີ່ໄຫຼລົງນັ້ນ, ໄຫຼລົງໄປສູ່ລະດັບນ້ຳທີ່ຕ່ຳທີ່ສຸດໃນໂລກ, ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດລົງໄປສູ່ຄວາມຕາຍຂອງພຣະອົງເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ຈາກນ້ຳແຫ່ງຊີວິດໄປສູ່ນ້ຳແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ແມ່ນ້ຳຈໍແດນເປັນພາບແທນການສະເດັດລົງຂອງພຣະຄຣິດຈາກສະຫວັນໄປສູ່ໄມ້ກາງແຂນ.

Important themes of Bible prophecy are associated with water, and Bible prophecy is the voice of Christ, which is a voice of many waters. The whore of Babylon is seated upon many waters, and the waters of the Euphrates are dried up to prepare the way of the kings of the east, and the merchants and kings stand a far off and lament for the ships of Tarshish are destroyed in the midst of the seas, and the covenant of death that the drunkards of Ephraim accepted when the hid themselves under lies, is disannulled by the overwhelming flood of the papal Sunday law.

ຫົວຂໍ້ສຳຄັນຕ່າງໆຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບນ້ຳ, ແລະຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີກໍແມ່ນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງເປັນພຣະສຸລະສຽງເໝືອນສຽງນ້ຳຫຼາຍສາຍ. ຍິງແພດແຫ່ງບາບີໂລນນັ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງນ້ຳຫຼາຍສາຍ, ແລະນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕີສກໍແຫ້ງລົງເພື່ອຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ບັນດາກະສັດຈາກທິດຕາເວັນອອກ, ແລະພວກພໍ່ຄ້າກັບບັນດາກະສັດກໍຢືນຢູ່ແຕ່ໄກແລະຄ່ຳຄວນ ເພາະວ່າເຮືອແຫ່ງທາຊີດໄດ້ຖືກທຳລາຍຢູ່ທ່າມກາງທະເລ, ແລະພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ພວກຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມໄດ້ຍອມຮັບເມື່ອພວກເຂົາຊ່ອນຕົນຢູ່ໃຕ້ຄວາມຕົວະນັ້ນ ກໍຖືກຍົກເລີກໂດຍນ້ຳຖ້ວມອັນທ່ວມລົ້ນແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງສັນຕະປາປາ.

When Sister White references the “great rivers of Shinar,” she is addressing the Tigris and Euphrates Rivers. Those waters can be traced back to the Garden of Eden where they are the third and fourth river to come out of Eden.

ເມື່ອ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ອ້າງເຖິງ “ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ທັງຫຼາຍແຫ່ງຊີນາ,” ນາງກຳລັງກ່າວເຖິງແມ່ນ້ຳ Tigris ແລະ Euphrates. ສາຍນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນສາມາດສືບຍ້ອນກັບໄປເຖິງສວນເອເດນ ບ່ອນທີ່ມັນເປັນແມ່ນ້ຳສາຍທີສາມແລະສາຍທີສີ່ທີ່ໄຫຼອອກມາຈາກເອເດນ.

> And the name of the third river is Hiddekel: that is it which goeth toward the east of Assyria. And the fourth river is Euphrates. Genesis 2:14.

> ແລະຊື່ຂອງແມ່ນ້ຳສາຍທີສາມແມ່ນ ຮິດເດເກນ; ຊຶ່ງແມ່ນສາຍທີ່ໄຫຼໄປທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງອັດຊີເຣຍ. ແລະແມ່ນ້ຳສາຍທີສີ່ແມ່ນ ເອຟຣາຕີສ. ປະຖົມມະການ 2:14.

The Hiddekel is the Tigris, and of course, the Euphrates was the Euphrates, though modern historians and theologians disagree. They insist that the Ulai was not a great river, but simply a man-made aqueduct in Persia, not Shinar. Those same human authorities identify that the only two rivers of any note that are associated with Shinar, were the Tigris and Euphrates, and the prophetess states that the Ulai and the Hiddekel were “the great rivers of Shinar.”

ແມ່ນ້ຳ Hiddekel ຄື ແມ່ນ້ຳ Tigris, ແລະແນ່ນອນ ແມ່ນ້ຳ Euphrates ກໍຄື ແມ່ນ້ຳ Euphrates ນັ້ນເອງ, ແມ່ນແມ້ວ່ານັກປະຫວັດສາດແລະນັກເທວະວິທະຍາສະໄໝໃໝ່ຈະບໍ່ເຫັນດີກໍຕາມ. ພວກເຂົາຍືນຢັນວ່າ Ulai ບໍ່ແມ່ນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່, ແຕ່ເປັນພຽງຄອງສົ່ງນ້ຳທີ່ມະນຸດສ້າງຂຶ້ນໃນ Persia, ບໍ່ແມ່ນ Shinar. ບັນດາຜູ້ມີອຳນາດທາງມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນຍັງລະບຸອີກວ່າ ແມ່ນ້ຳພຽງສອງສາຍເທົ່ານັ້ນທີ່ສຳຄັນແລະກ່ຽວພັນກັບ Shinar, ຄື Tigris ແລະ Euphrates, ແຕ່ຜູ້ພະຍາກອນຍິງໄດ້ກ່າວວ່າ Ulai ແລະ Hiddekel ແມ່ນ “ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ທັງຫຼາຍຂອງ Shinar.”

The prophetess words on the message of water opposes the modern experts, as did the ancient experts—who opposed Noah’s message of water. We are informed that the two visions represented by the two rivers are in the process of fulfillment, and therefore, everything represented within those two visions that were given by “the two great rivers of Shinar,” will soon come to pass. The message associated with those rivers is the voice of Christ, for His voice is as many waters. The Tigris and Euphrates represent a major prophetic theme, and their testimony is related to the covenant that the alpha Moses set forth, which is the same covenant that the omega Christ confirmed.

ຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງຜູ້ພະຍາກອນກ່ຽວກັບຂ່າວສານແຫ່ງນ້ໍານັ້ນຂັດຕໍ່ບັນດາຜູ້ຊ່ຽວຊານສະໄໝໃໝ່ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ບັນດາຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ຄັດຄ້ານຂ່າວສານເລື່ອງນ້ໍາຂອງໂນອາ. ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່ານິມິດທັງສອງທີ່ຖືກແທນດ້ວຍແມ່ນ້ໍາສອງສາຍນັ້ນ ກໍາລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ, ແລະເພາະສະນັ້ນ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ຖືກແທນໄວ້ພາຍໃນນິມິດທັງສອງນັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະທານໂດຍ “ແມ່ນ້ໍາໃຫຍ່ສອງສາຍແຫ່ງຊີນາ” ຈະເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້. ຂ່າວສານທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບແມ່ນ້ໍາເຫຼົ່ານັ້ນຄືພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຄຣິດ, ເພາະພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງເປັນດັ່ງນ້ໍາຫຼາຍສາຍ. ແມ່ນ້ໍາຕີກຣິສ ແລະ ຢູເຟຣດ ເປັນຕົວແທນຂອງແກ່ນຫົວຂໍ້ພະຍາກອນອັນສໍາຄັນຢ່າງຍິ່ງ, ແລະຄໍາພະຍານຂອງແມ່ນ້ໍາທັງສອງນັ້ນກ່ຽວເນື່ອງກັບພັນທະສັນຍາທີ່ໂມເຊຜູ້ເປັນອາລະຟາໄດ້ວາງໄວ້ ຊຶ່ງເປັນພັນທະສັນຍາດຽວກັນກັບທີ່ພຣະຄຣິດຜູ້ເປັນໂອເມກາໄດ້ຢືນຢັນ.

In prophecy the Tigris represents Assyria and the Euphrates is Babylon. In this relation they are the two powers, represented as lions by Jeremiah who would carry first the northern kingdom and thereafter the southern kingdom into captivity.

ໃນຄຳພະຍາກອນ ແມ່ນ້ຳໄທກຣິສເປັນຕົວແທນຂອງອັດຊີເຣຍ ແລະ ແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕີສເປັນບາບິໂລນ. ໃນຄວາມສຳພັນນີ້ ພວກມັນແມ່ນສອງອຳນາດ ຊຶ່ງເຢເຣມີຢາໄດ້ພັນລະນາເປັນສິງໂຕ ຜູ້ຊຶ່ງຈະນຳອານາຈັກຝ່າຍເໜືອໄປສູ່ການເປັນຊະເລີຍກ່ອນ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງນຳອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ໄປສູ່ການເປັນຊະເລີຍ.

> Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadrezzar king of Babylon hath broken his bones. Jeremiah 50:17.

> ອິດສະຣາເອນເປັນເໝືອນແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍ; ສິງໂຕທັງຫຼາຍໄດ້ຂັບໄລ່ເຂົາໃຫ້ໜີໄປ: ກ່ອນອື່ນ ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍໄດ້ກືນກິນເຂົາ; ແລະພາຍຫຼັງ ເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນນີ້ ໄດ້ຫັກກະດູກຂອງເຂົາ. ເຢເຣມີຢາ 50:17.

Both Assyria and Babylon were northern enemies in relation to either kingdom of Israel, and are therefore types of the counterfeit king of the north—the papal power. Essentially the same political and religious traditions were carried out by the two powers that arose from the same cultural setting, but Assyria’s political structure emphasized statecraft, whereas; Babylon emphasized churchcraft, though very similar. Pagan Rome and papal Rome at some levels are identical, but still, pagan Rome represents statecraft and papal Rome churchcraft. Assyria, in prophetic relation to Babylon was a kingdom of statecraft, followed by Babylon a similar power that emphasized churchcraft. Assyria represented pagan Rome and Babylon represents papal Rome. All four of these powers trampled down God’s sanctuary and host. Assyria is associated with the Tigris and Babylon the Euphrates. This is in agreement with the drying up of the Euphrates in the book of Revelation, to prepare the way for the kings of the east as typified by the work of Cyrus in diverting the Euphrates to bring down Babylon. Babylon is the Euphrates; Assyria is the Tigris.

ທັງອັດຊີເຣຍ ແລະ ບາບີໂລນ ລ້ວນເປັນສັດຕູຈາກທິດເໜືອເມື່ອພິຈາລະນາສຳພັນກັບອານາຈັກໃດໜຶ່ງຂອງອິສຣາເອນ ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປອມ—ຄື ອຳນາດສັນຕະປາປາ. ໂດຍເນື້ອແທ້ແລ້ວ ປະເພນີທາງການເມືອງ ແລະ ທາງສາສະໜາຢ່າງດຽວກັນ ໄດ້ຖືກດຳເນີນໂດຍອຳນາດທັງສອງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກພື້ນຖານທາງວັດທະນະທຳດຽວກັນ, ແຕ່ວ່າໂຄງສ້າງທາງການເມືອງຂອງອັດຊີເຣຍເນັ້ນໜັກທີ່ການປົກຄອງຝ່າຍລັດ, ໃນຂະນະທີ່ ບາບີໂລນເນັ້ນໜັກທີ່ການປົກຄອງຝ່າຍສາສະໜາ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຄ້າຍຄືກັນຫຼາຍກໍຕາມ. ໂຣມນອກຮີດ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ ໃນບາງລະດັບແມ່ນເຫມືອນກັນ, ແຕ່ກະນັ້ນ ໂຣມນອກຮີດເປັນຕົວແທນຂອງການປົກຄອງຝ່າຍລັດ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາເປັນຕົວແທນຂອງການປົກຄອງຝ່າຍສາສະໜາ. ອັດຊີເຣຍ, ໃນຄວາມສຳພັນເຊິ່ງພະຍາກອນມີຕໍ່ບາບີໂລນ, ເປັນອານາຈັກແຫ່ງການປົກຄອງຝ່າຍລັດ, ແລະ ຕໍ່ມາມີບາບີໂລນຊຶ່ງເປັນອຳນາດທີ່ຄ້າຍຄືກັນແຕ່ເນັ້ນໜັກທີ່ການປົກຄອງຝ່າຍສາສະໜາ. ອັດຊີເຣຍເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກຮີດ ແລະ ບາບີໂລນເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມສັນຕະປາປາ. ອຳນາດທັງສີ່ນີ້ລ້ວນແຕ່ໄດ້ຢຽບຍ່ຳລົງເທິງສະຖານນະມັດສະການ ແລະ ກອງພົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ອັດຊີເຣຍສຳພັນກັບແມ່ນ້ຳໄທກຣິສ ແລະ ບາບີໂລນສຳພັນກັບແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕິສ. ນີ້ສອດຄ່ອງກັບການທີ່ນ້ຳຢູເຟຣຕິສແຫ້ງລົງໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ເພື່ອຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ແກ່ກະສັດທັງຫຼາຍຈາກທິດຕາເວັນອອກ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກພິມແບບໄວ້ໂດຍພາລະກິດຂອງໄຊຣັດ ໃນການຜັນນ້ຳຢູເຟຣຕິສອອກ ເພື່ອນຳຄວາມພິນາດລົງມາເຫນືອບາບີໂລນ. ບາບີໂລນຄືຢູເຟຣຕິສ; ອັດຊີເຣຍຄືໄທກຣິສ.

The king of the north in prophecy conquers the world during the Sunday law crisis and thereafter falls, but the conquering is often represented as an overwhelming flood. The story of the king of the north, as represented by Assyria and Babylon, is symbolized by rivers for the story is told by the voice of many waters.

ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນຄຳພະຍາກອນໄດ້ພິຊິດໂລກໃນລະຫວ່າງວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍລົ້ມລົງ, ແຕ່ການພິຊິດນັ້ນມັກຖືກນຳສະເໜີເປັນດັ່ງນ້ຳຖ້ວມອັນທ່ວມທົ້ນ. ເລື່ອງຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໂດຍອັດຊີເຣຍ ແລະ ບາບີໂລນ ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ເພາະວ່າເລື່ອງນີ້ຖືກເລົ່າອອກມາໂດຍສຽງຂອງນ້ຳຫຼາຍ.

The land between the two rivers is called Mesopotamia, which means ‘the land between two rivers.’ The two rivers represent the northern power which God employs to chastise His apostate people by scattering them into captivity. One of the tributary streams of the voice of many waters is found in the name “Padanaram,” which is referenced only ten times in the Scriptures. The first mention is in association with the covenant, for it identifies the blood roots of Rebekah, the wife of Isaac. The verse says:

ແຜ່ນດິນລະຫວ່າງແມ່ນ້ຳສອງສາຍເອີ້ນວ່າ ເມໂຊໂປເຕເມຍ, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ແຜ່ນດິນລະຫວ່າງແມ່ນ້ຳສອງສາຍ.” ແມ່ນ້ຳສອງສາຍນັ້ນເປັນສັນຍະລັກແທນອຳນາດຈາກທິດເໜືອ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງນຳໃຊ້ເພື່ອຕີສອນປະຊາຊົນຜູ້ຫັນໜີຈາກຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະອົງ ໂດຍການກະຈາຍພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ການເປັນເຊລີຍ. ໜຶ່ງໃນສາຂານ້ຳຍ່ອຍຂອງສຽງແຫ່ງນ້ຳຫຼາຍສາຍພົບໄດ້ໃນຊື່ “Padanaram,” ຊຶ່ງຖືກກ່າວເຖິງພຽງສິບເທື່ອໃນພຣະຄຳພີ. ການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດນັ້ນສຳພັນກັບພັນທະສັນຍາ ເພາະມັນບົ່ງຊີ້ເຖິງຮາກເລືອດເນື້ອຂອງ ເຣເບກາ ພັນລະຍາຂອງ ອີຊາກ. ຂໍ້ພຣະຄຳພີກ່າວວ່າ:

> And Isaac was forty years old when he took Rebekah to wife, the daughter of Bethuel the Syrian of Padanaram, the sister to Laban the Syrian.

> ແລະ ອີຊາກມີອາຍຸສີ່ສິບປີ ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮັບເຣເບກາເປັນພັນລະຍາ, ນາງເປັນບຸດສາວຂອງເບທູເອນຊາວຊີເຣຍ ແຫ່ງປາດານາຣາມ, ແລະເປັນນ້ອງສາວຂອງລາບານຊາວຊີເຣຍ.

The end of forty years has been shown upon the three witnesses of Moses to lead to Kadesh, 1863 and the Sunday law. The marriage of Isaac is a covenant marriage typifying the marriage of Christ to the one hundred and forty-four thousand at the Sunday law, which is 1863, which is Kadesh, which is the end of a forty-year covenant history. Rebekah was a daughter of a Syrian and the sister of Laban a Syrian, (who in the next generation of covenant history, broke a covenant with Isaac’s son Jacob.)

ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສີ່ສິບປີໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເທິງພະຍານສາມປະການຂອງໂມເຊ ເພື່ອນຳໄປສູ່ກາເດັດ, 1863 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການສົມລົດຂອງອີຊາກເປັນການສົມລົດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ອັນເປັນແບບຢ່າງເຖິງການສົມລົດຂອງພຣະຄຣິດກັບໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງຄື 1863, ຊຶ່ງຄືກາເດັດ, ຊຶ່ງຄືຈຸດສິ້ນສຸດຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາສີ່ສິບປີ. ເຣເບກາເປັນທິດາຂອງຊາວຊີເຣຍຄົນໜຶ່ງ ແລະເປັນນ້ອງສາວຂອງລາບານຊາວຊີເຣຍ, (ຜູ້ຊຶ່ງໃນລຸ້ນຖັດໄປຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ໄດ້ລະເມີດພັນທະສັນຍາກັບຢາໂຄບ ບຸດຂອງອີຊາກ.)

Bethuel means ‘house of desolation or desolator,’ so Rebekah was the daughter of “the house of the desolator.’ Syria means highland and plateau, and Padanaram means Mesopotamia, or the land between. Rebekah was from the bloodline of Syrians who came from Mesopotamia the highland between ‘the Tigris of Assyria’ and ‘the Euphrates of Babylon,’ who represent the lions which the Lord used to scatter his apostate sheep. The house of the desolators was joined with the house of God in the marriage of Isaac and Rebekah. It is not an accident that in the first mention of Padanaram, these two rivers representing the prophetic king of the north who is represented as an overflowing flood is first mentioned in Genesis 25:20.

ເບທູເອນ ໝາຍເຖິງ “ເຮືອນແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຫຼື ຜູ້ທຳລາຍ” ດັ່ງນັ້ນ ເຣເບກາຈຶ່ງເປັນທິດາຂອງ “ເຮືອນແຫ່ງຜູ້ທຳລາຍ.” ຊີເຣຍ ໝາຍເຖິງ ດິນແດນເນີນສູງແລະພູພຽງ, ແລະ ປາດານາຣາມ ໝາຍເຖິງ ເມໂຊໂປເຕເມຍ, ຫຼື ແຜ່ນດິນລະຫວ່າງ. ເຣເບກາມາຈາກສາຍເລືອດຂອງຊາວຊີເຣຍ ຜູ້ຊຶ່ງມາຈາກເມໂຊໂປເຕເມຍ ດິນແດນເນີນສູງທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງ “ໄທກຣິສຂອງອັດຊີເຣຍ” ແລະ “ຢູເຟຣຕີສຂອງບາບີໂລນ,” ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສິງໂຕທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຊ້ເພື່ອກະຈັດກະຈາຍແກະຜູ້ຫັນເຫອອກຈາກພຣະອົງຂອງພຣະອົງ. ເຮືອນແຫ່ງຜູ້ທຳລາຍໄດ້ຖືກເຂົ້າຮ່ວມກັບເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນການສົມຣົດຂອງອີຊາກ ແລະ ເຣເບກາ. ມັນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງບັງເອີນທີ່ໃນການກ່າວເຖິງປາດານາຣາມເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ແມ່ນແມ່ນ້ຳສອງສາຍນີ້ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນກະສັດຝ່າຍເໜືອໃນຄຳພະຍາກອນ ຜູ້ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນນ້ຳຖ້ວມອັນໄຫລລົ້ນ ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນ ປະຖົມມະການ 25:20.

The connection of the house of desolation with God’s covenant people continues when Jacob flees from Esau, and ends up at his uncle Laban’s and there serves two periods’ of 2520 days in order to secure the next covenant marriage. One marriage ends with the scattering of the northern kingdom of Israel and the other marriage ends with the scattering of the southern kingdom. When those two kingdoms respective period of scattering ended in 1798 and 1844, the marriage that Jacob labored to accomplish over two periods of 2520 was fulfilled, as the bridegroom came to the marriage on October 22, 1844.

ຄວາມເກື່ອມໂຍງຂອງເຮືອນແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າກັບປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າຍັງດຳເນີນຕໍ່ໄປເມື່ອຢາໂຄບໜີຈາກເອຊາວ ແລະໄປຮອດເຮືອນຂອງລາບານ ລຸງຂອງຕົນ ແລະທີ່ນັ້ນໄດ້ຮັບໃຊ້ຢູ່ສອງຊ່ວງເວລາ ໆ ລະ 2520 ວັນ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມາຊຶ່ງການສົມຣົດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຄັ້ງຕໍ່ໄປ. ການສົມຣົດໜຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການກະຈັດກະຈາຍຂອງອານາຈັກອິດສະຣາເອນຝ່າຍເໜືອ ແລະການສົມຣົດອີກໜຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການກະຈັດກະຈາຍຂອງອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້. ເມື່ອຊ່ວງເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍຂອງສອງອານາຈັກນັ້ນສິ້ນສຸດລົງຕາມລຳດັບໃນປີ 1798 ແລະ 1844, ການສົມຣົດທີ່ຢາໂຄບໄດ້ລຳບາກເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕະຫຼອດສອງຊ່ວງເວລາຂອງ 2520 ນັ້ນກໍໄດ້ສຳເລັດສົມບູນ ເມື່ອເຈົ້າບ່າວໄດ້ມາຮ່ວມການສົມຣົດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

Did Christ then marry Leah, which means ‘weary and tired,’ or did He marry Rachel, which means ‘a good traveler?’ Leah and Rachel represent two classes of travelling virgins, one virgin who ‘grows weary’ and one virgin who ‘travels well’ on the path to marry Jacob on October 22, 1844.

ແລ້ວພຣະຄຣິດໄດ້ອະພິເສກກັບເລອາ, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ເມື່ອຍລ້າແລະອິດເຫນື່ອຍ,” ຫຼືພຣະອົງໄດ້ອະພິເສກກັບຣາເຊນ, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ນັກເດີນທາງທີ່ດີ?” ເລອາແລະຣາເຊນເປັນຕົວແທນຂອງພົມມະຈາຣີທີ່ກຳລັງເດີນທາງສອງຈຳພວກ, ພົມມະຈາຣີຄົນໜຶ່ງທີ່ “ອ່ອນເມື່ອຍລົງ” ແລະພົມມະຈາຣີອີກຄົນໜຶ່ງທີ່ “ເດີນທາງໄດ້ດີ” ຢູ່ເທິງເສັ້ນທາງໄປສູ່ການອະພິເສກກັບຢາໂຄບໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

> “They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.

> “ພວກເຂົາມີແສງສະຫວ່າງອັນເຈີດຈ້າຕັ້ງຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພວກເຂົາ ຢູ່ໃນຕອນຕົ້ນຂອງເສັ້ນທາງ, ຊຶ່ງທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ນັ້ນແມ່ນ ‘ສຽງຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນ.’ ແສງສະຫວ່າງນີ້ສ່ອງຕະຫຼອດໄປຕາມເສັ້ນທາງ ແລະໃຫ້ແສງແກ່ຕີນຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອພວກເຂົາຈະບໍ່ສະດຸດ.”

> “If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Early Writings, 15.

> “ຖ້າພວກເຂົາຮັກສາສາຍຕາຂອງຕົນໃຫ້ຈັບຈ້ອງຢູ່ທີ່ພຣະເຢຊູ, ຜູ້ຊຶ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາພຽງເລັກນ້ອຍ ແລະຊົງນໍາພາພວກເຂົາໄປສູ່ນະຄອນ, ພວກເຂົາກໍປອດໄພ. ແຕ່ບໍ່ຊ້າ ບາງຄົນກໍເກີດຄວາມອິດເມື່ອຍ ແລະເວົ້າວ່າ ນະຄອນນັ້ນຍັງຢູ່ໄກຫຼາຍ ແລະພວກເຂົາໄດ້ຄາດວ່າຈະໄດ້ເຂົ້າໄປເຖິງທີ່ນັ້ນກ່ອນນີ້ແລ້ວ. ແລ້ວພຣະເຢຊູກໍຊົງໜູນໃຈພວກເຂົາໂດຍການຍົກພຣະຫັດຂວາອັນຊົງຮຸ່ງໂລດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນ, ແລະຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງກໍມີແສງສະຫວ່າງອອກມາ ຊຶ່ງສ່ອງແກວ່ງຢູ່ເໜືອຄະນະແອດເວນ, ແລະພວກເຂົາກໍຮ້ອງວ່າ ‘ອາເລລູຢາ!’ ຄົນອື່ນໆອີກບາງຄົນໄດ້ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງທີ່ຢູ່ທາງຫຼັງພວກເຂົາຢ່າງຫຸນຫັນ, ແລະເວົ້າວ່າ ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ນໍາພາພວກເຂົາອອກມາໄກເຖິງພຽງນີ້. ແສງສະຫວ່າງທາງຫຼັງພວກເຂົາກໍດັບມອດລົງ, ປະໃຫ້ຕີນຂອງພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມມືດສະໜິດຢ່າງສົມບູນ, ແລະພວກເຂົາກໍສະດຸດ, ສູນເສຍພາບເຫັນຂອງໝາຍນັ້ນແລະຂອງພຣະເຢຊູ, ແລະຕົກລົງຈາກທາງລົງໄປສູ່ໂລກເບື້ອງລຸ່ມທີ່ມືດມົນແລະຊົ່ວຮ້າຍ.” Early Writings, 15.

In 1844, the Philadelphian Millerite movement went into the marriage. The marriage of October 22, 1844 separated two classes of worshippers represented by Rachel and Leah. Rachel, represents a class who had successfully travelled on the path to the marriage of October 22, 1844, but Leah’s class grew weary. They were then separated and the testing process of the third angel began, right where the testing-process of the Midnight Cry concluded.

ໃນປີ 1844, ຂະບວນການ Millerite ແຫ່ງ Philadelphia ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ການອະພິເສກ. ການອະພິເສກໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ແຍກຜູ້ນະມັດສະການອອກເປັນສອງຈຳພວກ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Rachel ແລະ Leah. Rachel ເປັນຕົວແທນຂອງຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ໄດ້ເດີນທາງຕາມເສັ້ນທາງໄປສູ່ການອະພິເສກໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຢ່າງສຳເລັດ, ແຕ່ຈຳພວກຂອງ Leah ໄດ້ອ່ອນແຮງແລະເມື່ອຍລ້າ. ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກແຍກອອກ ແລະຂະບວນການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ຢູ່ຈຸດດຽວກັນກັບທີ່ຂະບວນການທົດສອບຂອງ Midnight Cry ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ.

The marriage had commenced and it was to thereafter to be consummated and tested. The marriage was consummated in 1846, and the testing process of the third angel began. In 1849 and 1850 the Lord was stretching out His hand a second time to gather His remnant. The second table of Habakkuk was then placed into history, as typified by the second set of Commandments. After Moses broke the first set, the second set of tables were set forth. The 1850 chart replaced the 1843, and in 1850, the testing of ancient Israel as God’s new covenant bride continued towards Kadesh and 1863.

ການອະພິເສກໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ ແລະຈາກນັ້ນໄປກໍຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ແລະຖືກທົດສອບ. ການອະພິເສກໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນໃນປີ 1846 ແລະຂະບວນການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ໃນປີ 1849 ແລະ 1850 ພຣະອົງໄດ້ຢຽດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອລວບລວມຜູ້ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະອົງ. ໃນເວລານັ້ນ ແຜ່ນຈາລຶກທີສອງຂອງຮາບາກຸກໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດ ຕາມພາບລາງທີ່ສະແດງໄວ້ໂດຍແຜ່ນພຣະບັນຍັດຊຸດທີສອງ. ຫຼັງຈາກໂມເຊໄດ້ຫັກແຜ່ນຊຸດທຳອິດ ແຜ່ນຈາລຶກຊຸດທີສອງກໍໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນ. ແຜນພາບປີ 1850 ໄດ້ເຂົ້າມາແທນທີ່ແຜນພາບປີ 1843, ແລະໃນປີ 1850 ການທົດສອບຂອງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ໃນຖານະເປັນເຈົ້າສາວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃໝ່ຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປສູ່ກາເດັດ ແລະ 1863.

In 1856, more water from the two rivers came through the pen of Hiram Edson. The light upon the “seven times” which came through Edson’s pen, was the light represented by the two rivers that began their prophetic testimony at the Garden of Eden. The Garden of Eden is a symbol of mankind’s rebellion against God’s law, and is where the waters of the Ulai and Hiddekel rivers begin their journey. They travel through covenant history, for that Garden, the symbol of rebellion, is also where a lamb was slain to provide clothes to replace the fig leaves upon Adam and Eve. Covenant history begins with the covenant of life between Adam and God. That covenant symbolized by the tree of life, led to the broken covenant by Adam and Eve, that initiated a new covenant of life, when the Lamb slain from the foundation of the world provided clothing for the naked and lost pair. The two rivers which flow from that Garden ultimately become the symbols of the powers God employs as His rod of chastisement.

ໃນປີ 1856, ນ້ຳອີກຫຼາຍຈາກແມ່ນ້ຳສອງສາຍໄດ້ໄຫຼຜ່ານປາກກາຂອງ Hiram Edson. ແສງສະຫວ່າງເກືອບກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ທີ່ມາຜ່ານປາກກາຂອງ Edson ນັ້ນ, ເປັນແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກແທນໂດຍແມ່ນ້ຳສອງສາຍທີ່ເລີ່ມຄຳພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງມັນທີ່ສວນເອເດນ. ສວນເອເດນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການກະບົດຂອງມະນຸດຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເປັນບ່ອນທີ່ນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳ Ulai ແລະ Hiddekel ເລີ່ມຕົ້ນການເດີນທາງຂອງມັນ. ມັນໄຫຼຜ່ານປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ເພາະວ່າສວນນັ້ນ, ອັນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການກະບົດ, ກໍເປັນບ່ອນທີ່ລູກແກະໂຕໜຶ່ງຖືກຂ້າເພື່ອຈັດຫາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມມາແທນໃບໝາກເດື່ອທີ່ຢູ່ເທິງ Adam ແລະ Eve. ປະຫວັດສາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍພັນທະສັນຍາແຫ່ງຊີວິດລະຫວ່າງ Adam ແລະພຣະເຈົ້າ. ພັນທະສັນຍານັ້ນທີ່ຖືກແທນໂດຍຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊີວິດ, ໄດ້ນຳໄປສູ່ພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກທຳລາຍໂດຍ Adam ແລະ Eve, ອັນເປັນການເລີ່ມຕົ້ນພັນທະສັນຍາແຫ່ງຊີວິດອັນໃໝ່, ເມື່ອພຣະເມສານ້ອຍຜູ້ຖືກຂ້າຕັ້ງແຕ່ຮາກຖານຂອງໂລກ ໄດ້ຈັດຫາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໃຫ້ແກ່ຄູ່ຊາຍຍິງທີ່ເປືອຍກາຍແລະຫຼົງຫາຍນັ້ນ. ແມ່ນ້ຳສອງສາຍທີ່ໄຫຼອອກຈາກສວນນັ້ນ ໃນທີ່ສຸດກາຍເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງອຳນາດທັງຫຼາຍທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ເປັນໄມ້ພະຄ້ອນແຫ່ງການຕີສອນຂອງພຣະອົງ.

> O Assyrian, the rod of mine anger, and the staff in their hand is mine indignation. I will send him against an hypocritical nation, and against the people of my wrath will I give him a charge, to take the spoil, and to take the prey, and to tread them down like the mire of the streets. Isaiah 10:5, 6.

> ໂອ ອັດຊີເຣຍ, ເຈົ້າແມ່ນໄມ້ທັງແຫ່ງຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາ, ແລະໄມ້ເທົ້າທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງເຂົາກໍແມ່ນຄວາມພິໂລດອັນແຮງກ້າຂອງເຮົາ. ເຮົາຈະສົ່ງເຂົາໄປຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊາດທີ່ໜ້າໄຫວ້ຫຼອກ, ແລະເຮົາຈະມອບຄໍາສັ່ງໃຫ້ເຂົາໄປຕໍ່ຕ້ານຊົນຊາດແຫ່ງຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາ, ໃຫ້ຍຶດເອົາຂອງລິບ, ແລະໃຫ້ຈັບເອົາເຫຍື່ອ, ແລະໃຫ້ຢຽບຍ່ຳພວກເຂົາລົງດັ່ງຕົມໃນຖະໜົນ. ເອຊາຢາ 10:5, 6.

Those two rivers flowed out of Eden into the lineage of Rebekah and her covenant marriage to Isaac, and onward to Jacob, where the water of the two rivers is represented as two distinct periods of seven times. Then, the same two rivers flow through the last six chapters of Daniel, where three chapters are represented by each river. One river represents the increase of knowledge which was unsealed in chapters seven, eight and nine and the other river represents the increase of knowledge which was unsealed in chapters ten, eleven and twelve.

ແມ່ນ້ຳສອງສາຍນັ້ນໄດ້ໄຫຼອອກຈາກເອເດນເຂົ້າສູ່ເຊື້ອສາຍຂອງເຣເບກາ ແລະການສົມລົດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງນາງກັບອີຊາກ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຫາຢາໂຄບ ບ່ອນທີ່ນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳສອງສາຍນັ້ນຖືກສະແດງເປັນສອງຊ່ວງເວລາເຈັດເທື່ອທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ແມ່ນ້ຳສອງສາຍດຽວກັນນັ້ນກໍໄຫຼຜ່ານຫົກບົດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບ່ອນທີ່ສາມບົດຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແມ່ນ້ຳແຕ່ລະສາຍ. ແມ່ນ້ຳສາຍໜຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກໃນບົດທີເຈັດ, ແປດ ແລະ ເກົ້າ ແລະອີກແມ່ນ້ຳສາຍໜຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກໃນບົດທີສິບ, ສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ.

Chapters seven, eight and nine are represented as the vision of the Ulai and Christ is portrayed in a similar way in chapters ten, eleven and twelve. In both river visions, represented by three chapters—Christ is represented as standing upon the water.

ບົດທີເຈັດ, ແປດ ແລະ ເກົ້າ ຖືກນຳສະເໜີເປັນນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລ ແລະ ພຣະຄຣິດຖືກພັນລະນາໃນລັກສະນະຄ້າຍຄືກັນໃນບົດທີສິບ, ສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ. ໃນນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງສອງ, ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີຜ່ານສາມບົດ—ພຣະຄຣິດຖືກນຳສະເໜີວ່າຊົງປະທັບຢືນຢູ່ເທິງນ້ຳ.

> And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

> ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນເມື່ອຂ້ານ້ອຍ, ຄືຂ້ານ້ອຍເອງຄືດານີເອນ, ໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ ແລະໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມໝາຍຂອງມັນ, ແລ້ວ ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ມີຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ ມີຮູບຮ່າງຄ້າຍດັ່ງມະນຸດ. ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນສຽງຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງຂອງແມ່ນ້ຳອູໄລ, ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນ ແລະກ່າວວ່າ, ກາບຣີເອນ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຊາຍຜູ້ນີ້ເຂົ້າໃຈນິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 8:15, 16.

The vision of Christ in chapter ten is similar to the vision John witnessed in Revelation chapter one, and in Daniel’s vision of chapter eight Palmoni is upon the waters, as He was in chapter twelve, where He was clothed in linen.

ນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດໃນບົດທີສິບ ມີຄວາມຄ້າຍຄືກັບນິມິດທີ່ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີໜຶ່ງ, ແລະໃນນິມິດຂອງດານີເອນໃນບົດທີແປດ ພາລໂມນີປະທັບຢູ່ເໜືອນ້ຳ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຢູ່ໃນບົດທີສິບສອງ ບ່ອນທີ່ພຣະອົງຊົງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ.

> “At the time of Gabriel’s visit, the prophet Daniel was unable to receive further instruction; but a few years afterward, desiring to know more of subjects not yet fully explained, he again set himself to seek light and wisdom from God. ‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all…. Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in color to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.’

> “ໃນເວລາທີ່ຄາບຣີເອນມາຢ້ຽມຢາມນັ້ນ, ຜູ້ພະຍາກອນດານີເອນບໍ່ສາມາດຮັບຄໍາສັ່ງສອນເພີ່ມຕື່ມໄດ້; ແຕ່ສອງສາມປີຕໍ່ມາ, ເມື່ອປາຖະໜາຈະຮູ້ເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບບັນດາເລື່ອງທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກອະທິບາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ທ່ານຈຶ່ງຕັ້ງໃຈອີກຄັ້ງໜຶ່ງເພື່ອສະແຫວງຫາແສງສະຫວ່າງແລະສະຕິປັນຍາຈາກພຣະເຈົ້າ. ‘ໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້ານ້ອຍ ຄືດານີເອນ ໄດ້ໄວ້ທຸກຢູ່ສາມອາທິດເຕັມ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ກິນເຂົ້າອັນໂອຊາ, ຊີ້ນຫຼືເຫຼົ້າກໍບໍ່ໄດ້ເຂົ້າປາກຂ້ານ້ອຍ, ແລະຂ້ານ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ຊະໂລມກາຍເລີຍ…. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍຍົກຕາຂຶ້ນເບິ່ງ, ແລະເຫັນຊາຍຜູ້ໜຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ, ແອວຂອງທ່ານຄາດດ້ວຍຄໍາບໍລິສຸດແຫ່ງອຸຟາດ. ກາຍຂອງທ່ານກໍເໝືອນດັ່ງແກ້ວເບຣິນ, ໃບໜ້າຂອງທ່ານດັ່ງແສງຟ້າແລບ, ຕາຂອງທ່ານເປັນດັ່ງດວງໄຟ, ແຂນແລະຕີນຂອງທ່ານເໝືອນທອງສຳລິດຂັດເງົາ, ແລະສຽງຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານກໍດັ່ງສຽງຂອງຝູງຊົນອັນຫຼວງຫຼາຍ.’”

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.” Review and Herald, February 8, 1881.

> “ບຸກຄົນຜູ້ທີ່ປາກົດແກ່ດານຽນນັ້ນ ມິໃຊ່ຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ. ຄຳພັນນານີ້ຄ້າຍຄືກັບທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຮັບ ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງສຳແດງພຣະອົງແກ່ລາວເທິງເກາະປາດໂມສ. ບັດນີ້ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາສະເດັດມາພ້ອມກັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານແຫ່ງສະຫວັນອີກຕົນໜຶ່ງ ເພື່ອສອນດານຽນເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນທັງຫຼາຍອັນຢູ່ພາຍຫຼັງ. ຄວາມຮູ້ນີ້ໄດ້ປະທານແກ່ດານຽນ ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໂດຍການດົນໃຈ ເພື່ອພວກເຮົາຜູ້ຊຶ່ງປາຍສຸດຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.” Review and Herald, February 8, 1881.

In the Hiddekel vision of Christ in chapter ten, Christ is upon the water and clothed in linen and in the Ulai vision He is upon the water. The vision of Revelation one aligns with the vision presented in the Ulai and Hiddekel visions, where Sister White identifies that it is “no less a personage than the Son of God.” When she identifies the angel of Revelation ten she states the angel was “no less a personage than Jesus Christ.” The angel in Revelation ten lifts up His hand to heaven and swears by Him that liveth forever and ever, connected with the vision of Christ in chapter twelve who lifts up both His hands to heaven and swears by Him that liveth forever and ever. In Revelation ten He is upon both the water and land.

ໃນນິມິດແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນຂອງພຣະຄຣິດໃນບົດທີສິບ, ພຣະຄຣິດຊົງປະທັບຢູ່ເທິງນ້ຳ ແລະຊົງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ, ແລະໃນນິມິດອູໄລ ພຣະອົງກໍຊົງປະທັບຢູ່ເທິງນ້ຳເຊັ່ນກັນ. ນິມິດໃນພຣະນິມິດ 1 ສອດຄ່ອງກັບນິມິດທີ່ຖືກສະແດງໃນນິມິດອູໄລ ແລະ ຮິດເດເກນ, ບ່ອນທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ ພຣະອົງແມ່ນ “ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນໃດນອກຈາກພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.” ເມື່ອນາງລະບຸທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດ 10 ນາງກ່າວວ່າ ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນແມ່ນ “ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນໃດນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ.” ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດ 10 ຍົກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະປະຕິຍານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ, ອັນເຊື່ອມໂຍງກັບນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດໃນບົດທີ 12 ຜູ້ຊົງຍົກພຣະຫັດທັງສອງຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະປະຕິຍານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ. ໃນພຣະນິມິດ 10 ພຣະອົງຊົງປະທັບຢູ່ເທິງທັງນ້ຳ ແລະ ແຜ່ນດິນ.

What exists “between the banks” of a river is water, and Daniel heard “a man’s voice between the banks,” so the voice came from the man upon the water, and the voice was the sound of the waters of the Ulai river.

ສິ່ງທີ່ຢູ່ “ລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງ” ຂອງແມ່ນ້ຳກໍຄືນ້ຳ, ແລະດານີເອນໄດ້ຍິນ “ສຽງຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ລະຫວ່າງຝັ່ງທັງສອງ,” ດັ່ງນັ້ນສຽງນັ້ນຈຶ່ງມາຈາກຊາຍຜູ້ຢູ່ເທິງນ້ຳ, ແລະສຽງນັ້ນກໍເປັນສຽງແຫ່ງນ້ຳຫຼາຍຂອງແມ່ນ້ຳອູລາຍ.

> And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. …

> ແລະໃນວັນທີຊາວສີ່ແຫ່ງເດືອນທຳອິດ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຂ້າງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່, ຊຶ່ງແມ່ນແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ; ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເງີຍຕາຂຶ້ນແລະເບິ່ງ, ແລະເບິ່ງເຖີດ, ມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ, ແອວຂອງທ່ານຄາດໄວ້ດ້ວຍຄຳບໍລິສຸດຈາກອູຟາດ: ກາຍຂອງທ່ານກໍຄ້າຍດັ່ງເບຣິນ, ແລະໃບໜ້າຂອງທ່ານດັ່ງລັກສະນະຂອງຟ້າແມບ, ດວງຕາຂອງທ່ານດັ່ງຄົມໄຟ, ແລະແຂນທັງສອງພ້ອມທັງຕີນທັງສອງຂອງທ່ານມີສີດັ່ງທອງເຫຼືອງຂັດມັນ, ແລະສຽງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານກໍຄ້າຍດັ່ງສຽງຂອງຝູງຊົນເປັນອັນຫຼາຍ. …

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.

> ແຕ່ທ່ານ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ແລະຜະນຶກໜັງສືນັ້ນ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ: ຫຼາຍຄົນຈະແລ່ນໄປມາ ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າ ດານີເອນ ໄດ້ເບິ່ງ, ແລະເບິ່ງແມ, ມີອີກສອງຄົນຢືນຢູ່, ຄົນໜຶ່ງຢູ່ຝັ່ງນີ້ຂອງແມ່ນ້ຳ ແລະອີກຄົນໜຶ່ງຢູ່ຝັ່ງນັ້ນຂອງແມ່ນ້ຳ. ແລະຄົນໜຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມປ່ານ, ຜູ້ຢູ່ເໜືອນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳນັ້ນວ່າ, “ເຫດອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້ຈະສິ້ນສຸດເມື່ອໃດ?” ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມປ່ານ, ຜູ້ຢູ່ເໜືອນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳນັ້ນ, ເມື່ອລາວໄດ້ຍົກມືຂວາ ແລະມືຊ້າຍຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ແລະໄດ້ສາບານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດວ່າ, “ຈະເປັນເວລາໜຶ່ງ, ສອງເວລາ, ແລະເຄິ່ງເວລາ; ແລະເມື່ອລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ກຳລັງຂອງຊົນບໍລິສຸດກະຈັດກະຈາຍຈົນສຳເລັດ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດຈະສຳເລັດ.”

> And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 10:4–6; 12:4–10.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈ: ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ໂອ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຈຸດຈົບຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນຢ່າງໃດ? ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ດານີເອນ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າເຖີດ: ເພາະຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກປິດໄວ້ ແລະ ປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວສະອາດ, ແລະ ຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນຊົ່ວຈະປະພຶດຄວາມຊົ່ວຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຄົນຊົ່ວຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ. ດານີເອນ 10:4–6; 12:4–10.

The great rivers of Shinar as Sister White identifies them, are both attached to a vision where Christ is upon the water speaking, for His voice is as the sound of many waters. In both visions the question of “how long” is asked. Both rivers are also represented in Daniel’s ‘question and answer’ of chapter eight, which is the central pillar and foundation of Adventism. There, the two rivers are symbols of the “seven times” of scattering and trampling down of both the sanctuary and the host. The two rivers fulfill their role as God’s rod of chastisement, only to thereafter flow into the Millerite history of the first angel, where William Miller discovered his first prophetic jewel, which was the line of the “seven times” in Leviticus twenty-six. The two rivers represent the two scatterings of 2520 years, which were accomplished by the two lions of Assyria and Babylon, who are represented by the Tigris and Euphrates, and of course by Leah and Rachel, nieces of Rebekah, whose covenant marriage occurred when Isaac was forty years old, as recorded in Genesis 2520.

ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ທັງຫຼາຍແຫ່ງຊິນາ ດັ່ງທີ່ຊິສເຕີ ໄວທ໌ໄດ້ລະບຸໄວ້ນັ້ນ, ຕ່າງກໍຜູກພັນຢູ່ກັບນິມິດທີ່ພຣະຄຣິດປະທັບຢູ່ເທິງນ້ຳແລະກຳລັງຕັດ, ເພາະພຣະສຽງຂອງພຣະອົງເປັນດັ່ງສຽງແຫ່ງນ້ຳຫຼາຍສາຍ. ໃນນິມິດທັງສອງ ມີການຖາມຄຳຖາມວ່າ “ອີກດົນປານໃດ”. ແມ່ນ້ຳທັງສອງນີ້ຍັງຖືກນຳສະເໜີຢູ່ໃນ “ຄຳຖາມແລະຄຳຕອບ” ຂອງດານີເອນໃນບົດທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນເສົາຫຼັກແລະຮາກຖານສຳຄັນກາງຂອງອັດເວັນຕິສຶມ. ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ຳທັງສອງເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ເຈັດເວລາ” ແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍແລະການຢຽບຍ່ຳລົງຂອງທັງສະຖານບໍລິສຸດແລະພົນໄພ່. ແມ່ນ້ຳທັງສອງໄດ້ປະຕິບັດບົດບາດຂອງມັນໃນຖານະເປັນໄມ້ເທົ້າແຫ່ງການຕີສອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວຈາກນັ້ນຈຶ່ງໄຫຼເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດມິນເລີໄລທ໌ຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ບ່ອນທີ່ William Miller ໄດ້ຄົ້ນພົບອັນມະນີພະຍາກອນເມັດທຳອິດຂອງລາວ, ຊຶ່ງກໍຄືເສັ້ນຂອງ “ເຈັດເວລາ” ໃນພຣະທຳເລວີນິຕິບັນຍັດ ບົດ 26. ແມ່ນ້ຳທັງສອງເປັນຕົວແທນຂອງການກະຈັດກະຈາຍສອງຄັ້ງເປັນເວລາ 2520 ປີ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກກະທຳໃຫ້ສຳເລັດໂດຍສິງໂຕສອງຕົວຄື ອັດຊີເຣຍ ແລະ ບາບີໂລນ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີໂດຍແມ່ນ້ຳ Tigris ແລະ Euphrates, ແລະແນ່ນອນຍັງໂດຍ Leah ແລະ Rachel, ຫຼານສາວຂອງ Rebekah, ຜູ້ທີ່ການສົມຣົດແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ເກີດຂຶ້ນເມື່ອ Isaac ອາຍຸສີ່ສິບປີ ດັ່ງທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນ Genesis 2520.

Miller only presented the scattering of “seven times” against the southern kingdom of Judah, which was fulfilled with the 2300-year prophecy in 1844. In 1856, the “new wine” of the “seven times” identified the same scattering upon the northern kingdom ending in 1798. As the first prophetic discovery of William Miller, the water of the river Euphrates arrived as the alpha doctrine in the history of the first angel. The water of the Ulai river arrived with the third angel. The alpha discovery of Miller was the seven times represented by the river Ulai and the omega discovery of Hiram Edson was the seven times represented by the Hiddekel river.

ມິນເລີໄດ້ນຳສະເໜີພຽງແຕ່ການກະຈັດກະຈາຍຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ຕໍ່ອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ຄືຢູດາ ເທົ່ານັ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນ 2300 ປີໃນປີ 1844. ໃນປີ 1856, “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່” ຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໄດ້ຊີ້ບອກການກະຈັດກະຈາຍອັນດຽວກັນນັ້ນເໜືອອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ໂດຍສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798. ໃນຖານະເປັນການຄົ້ນພົບທາງຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທຳອິດຂອງ William Miller, ນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳ Euphrates ໄດ້ມາເຖິງໃນຖານະຄຳສອນອັນອາລະຟາໃນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳ Ulai ໄດ້ມາເຖິງພ້ອມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ການຄົ້ນພົບອັນອາລະຟາຂອງ Miller ແມ່ນເຈັດເທື່ອທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແມ່ນ້ຳ Ulai ແລະການຄົ້ນພົບອັນໂອເມກາຂອງ Hiram Edson ແມ່ນເຈັດເທື່ອທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແມ່ນ້ຳ Hiddekel.

The 2520 represents the length of the period that is the same for each kingdom, but that begins and ends forty-six years apart. 1798 marks the time of the end and the arrival of the first angel of Revelation fourteen. 1798 is the fulfillment of the 2520 years of scattering brought upon the northern kingdom by the lion of Assyria. 1844 is the fulfillment of the “seven times” brought upon the southern kingdom and is represented by the lion of Babylon. The two rivers are the bookends for the history of the first and second angels’ messages that ended with the arrival of the third on October 22, 1844, when both the seventh trumpet and also the jubilee trumpet were sounded on the antitypical Day of Atonement.

2520 ເປັນຕົວແທນໄລຍະເວລາຂອງຊ່ວງໜຶ່ງທີ່ເທົ່າກັນສຳລັບແຕ່ລະອານາຈັກ, ແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດຫ່າງກັນສີ່ສິບຫົກປີ. ປີ 1798 ໝາຍເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ ແລະການມາຮອດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 14. ປີ 1798 ແມ່ນການສຳເລັດຄົບຂອງ 2520 ປີແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາເໜືອອານາຈັກຝ່າຍເໜືອໂດຍສິງໂຕແຫ່ງອັດຊີເຣຍ. ປີ 1844 ແມ່ນການສຳເລັດຄົບຂອງ “ເຈັດເວລາ” ທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາເໜືອອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ ແລະຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສິງໂຕແຫ່ງບາບີໂລນ. ແມ່ນ້ຳທັງສອງເປັນດັ່ງບຸກເອັນຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການມາຮອດຂອງອົງທີສາມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເມື່ອທັງແກທີເຈັດ ແລະແກຢູບິລີ ໄດ້ຖືກເປົ່າຂຶ້ນໃນວັນລົບລ້າງບາບແບບຕົວຈິງ.

> Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:9.

> ແລ້ວເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ເປົ່າແກຢູບີລີໃນວັນທີສິບແຫ່ງເດືອນທີເຈັດ; ໃນວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ເປົ່າແກໄປທົ່ວແຜ່ນດິນຂອງພວກເຈົ້າ. ລະບຽບພວກປະໂລຫິດ 25:9.

The sounding of the seventh trumpet is a symbol of Christ’s work in combining His Divinity with humanity, and is represented by the 2300 years of the Ulai River vision, and the sounding of the jubilee trumpet is a symbol of the covenant of the land that was broken and brought upon God’s people, what Daniel called the curse and oath of Moses, and what Moses called the “quarrel of God’s covenant.”

ການເປົ່າແກສຽງຄັ້ງທີເຈັດເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພຣະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການຮວມພຣະລັກສະນະແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງເຂົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດ, ແລະຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 2300 ປີແຫ່ງນິມິດແມ່ນ້ຳ Ulai, ແລະການເປົ່າແກ Jubilee ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາເລື່ອງແຜ່ນດິນທີ່ໄດ້ຖືກລະເມີດ ແລະນຳມາເຖິງເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງດານີເອນເອີ້ນວ່າຄຳສາບແຊ່ງ ແລະຄຳປະຕິຍານຂອງໂມເຊ, ແລະຊຶ່ງໂມເຊເອີ້ນວ່າ “ຂໍ້ພິພາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. Daniel 9:11.

> ແມ່ນແລ້ວ, ອິດສະຣາເອນທັງໝົດໄດ້ລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ແມ່ນເຖິງຂັ້ນໄດ້ຫັນຫນີໄປ, ເພື່ອຈະບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ; ເພາະສະນັ້ນ ຄຳສາບແຊ່ງໄດ້ຖືກເທລົງເທິງພວກເຮົາ, ແລະຄຳສາບານທີ່ຂຽນໄວ້ໃນກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະພວກເຮົາໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ພຣະອົງ. ດານີເອນ 9:11

The “curse” and the “oath” written of “in the law of Moses” is the “seven times” of Leviticus twenty-six. The word translated as “oath” is the same Hebrew word that in Leviticus is translated as “seven times.” The curse, for breaking the oath of the covenant in chapter twenty-five, is set forth in chapter twenty-six, where Moses identifies the curse as the “quarrel of the covenant.”

“ຄຳສາບແຊ່ງ” ແລະ “ຄຳສາບານ” ທີ່ຖືກຂຽນໄວ້ “ໃນກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊ” ຄື “ເຈັດເທົ່າ” ໃນພຣະທຳເລວີວິນັຍ ບົດ 26. ຄຳທີ່ຖືກແປເປັນ “ຄຳສາບານ” ນັ້ນ ແມ່ນຄຳພາສາເຮັບເຣີດຽວກັນກັບຄຳທີ່ໃນພຣະທຳເລວີວິນັຍຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທົ່າ.” ຄຳສາບແຊ່ງອັນເນື່ອງມາຈາກການລະເມີດຄຳສາບານແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນບົດ 25 ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນບົດ 26 ບ່ອນທີ່ໂມເຊລະບຸຄຳສາບແຊ່ງນັ້ນວ່າເປັນ “ການໂຕ້ຖຽງແຫ່ງພັນທະສັນຍາ.”

> Then will I also walk contrary unto you, and will punish you yet seven times for your sins. And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:24, 25.

> ແລ້ວເຮົາກໍຈະດຳເນີນຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າເຊັ່ນກັນ, ແລະຈະລົງໂທດເຈົ້າອີກເຈັດເທົ່າເພາະບາບຂອງເຈົ້າ. ແລະເຮົາຈະນຳດາບມາເໜືອເຈົ້າ, ຊຶ່ງຈະລ້າງແຄ້ນເພາະການລະເມີດພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ: ແລະເມື່ອເຈົ້າຖືກຮວບຮວມຢູ່ພາຍໃນບັນດາເມືອງຂອງເຈົ້າ, ເຮົາຈະສົ່ງໂລກລະບາດເຂົ້າມາທ່າມກາງເຈົ້າ; ແລະເຈົ້າຈະຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງສັດຕູ. ພຣະນິຕິບັນຍັດ 26:24, 25.

The Lord brought the sword of the lion of Assyria upon the northern kingdom to “punish” them by delivering them into “the hand of the enemy,” in 723 BC. Forty-six years later in 677 BC, the southern kingdom felt the curse of Moses. The curse of Moses is the quarrel of the covenant. For forty-six years the lions of Mesopotamia were employed by God to remove and trample down the host. At the end of that period of forty-six years Nebuchadnezzar destroyed the sanctuary. The host of Daniel’s question in verse thirteen of Daniel eight was enslaved by their enemies over a forty-six-year period that culminated with the destruction of the sanctuary, which was the other subject that was to be trampled down in verse thirteen. When those rivers reached 1798 and 1844 respectably, a host had been gathered together as a temple, for the host is a body, and the body is a temple. At the end of that period the temple erected over the forty-six years was to join with the heavenly temple in the marriage of Divinity with humanity. Marriage is between two temples, and what God joins together is not to be apart.

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນຳດາບຂອງສິງໂຕແຫ່ງອັດຊີເຣຍມາເໜືອອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ເພື່ອ “ລົງໂທດ” ພວກເຂົາ ໂດຍມອບພວກເຂົາໄວ້ໃນ “ມືຂອງສັດຕູ” ໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ. ສີ່ສິບຫົກປີຕໍ່ມາ ໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ. ອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ໄດ້ຮູ້ສຶກເຖິງຄຳສາບແຊ່ງຂອງໂມເຊ. ຄຳສາບແຊ່ງຂອງໂມເຊແມ່ນຂໍ້ພິພາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ຕະຫຼອດສີ່ສິບຫົກປີ ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຊ້ສິງໂຕແຫ່ງເມໂຊໂປເຕເມຍເພື່ອກຳຈັດແລະຢຽບຍ່ຳກອງພົນລົງ. ເມື່ອສິ້ນສຸດໄລຍະສີ່ສິບຫົກປີນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ທຳລາຍສະຖານບໍລິສຸດ. ກອງພົນຕາມຄຳຖາມຂອງດານີເອນໃນຂໍ້ທີສິບສາມຂອງດານີເອນບົດທີແປດ ໄດ້ຖືກກົດຂີ່ເປັນທາດໂດຍສັດຕູຂອງພວກເຂົາຕະຫຼອດໄລຍະສີ່ສິບຫົກປີ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການທຳລາຍສະຖານບໍລິສຸດ ອັນເປັນອີກຫົວຂໍ້ໜຶ່ງທີ່ຈະຖືກຢຽບຍ່ຳລົງໃນຂໍ້ທີສິບສາມ. ເມື່ອແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນໄປເຖິງປີ 1798 ແລະ 1844 ຕາມລຳດັບ ກອງພົນໜຶ່ງໄດ້ຖືກຮວບຮວມເຂົ້າເປັນພຣະວິຫານ ເພາະກອງພົນນັ້ນແມ່ນກາຍ ແລະກາຍນັ້ນແມ່ນພຣະວິຫານ. ເມື່ອສິ້ນສຸດໄລຍະນັ້ນ ພຣະວິຫານທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນຕະຫຼອດສີ່ສິບຫົກປີນັ້ນ ຈະຕ້ອງຮ່ວມເຂົ້າກັບພຣະວິຫານຝ່າຍສະຫວັນ ໃນການສົມຣົດລະຫວ່າງພຣະພາວະກັບມະນຸດຊາດ. ການສົມຣົດແມ່ນລະຫວ່າງພຣະວິຫານສອງແຫ່ງ ແລະສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຜູກພັນເຂົ້າດ້ວຍກັນນັ້ນ ບໍ່ຄວນຖືກແຍກອອກ.

The water of the Tigris came to 1798 and the water of the Euphrates came to 1844. Just before the arrival of the third angel, the second angel arrived, and thereafter at the Exeter, New Hampshire camp meeting on August 12–17, 1844, the message of the Midnight Cry was poured out. Exeter means “a water fortress,” and at the camp meeting, there was a counterfeit meeting held in a different tent, set up by a group from Watertown, Massachusetts. The waters that originated in Eden, according to Sister White, were about to be dispersed as “a tidal wave” across the eastern seaboard of the United States. The earthquake which triggered that tidal wave occurred in the Garden of Eden when Satan conquered mankind, causing a seismic upheaval in Eden whose waves reached the Midnight Cry of the Millerite history. That tidal wave floods into the Midnight Cry in the history of the one hundred and forty-four thousand, and the wave that began at the earthquake of Adam’s sin reaches to the earthquake of the Sunday law of Revelation chapter eleven.

ນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳຕີກຣິສໄດ້ມາເຖິງປີ 1798 ແລະນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕີສໄດ້ມາເຖິງປີ 1844. ກ່ອນການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມພຽງເລັກນ້ອຍ, ທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ມາເຖິງ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໃນການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter, New Hampshire ໃນວັນທີ 12–17 ສິງຫາ 1844, ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໄດ້ຖືກເທລົງມາ. Exeter ຫມາຍຄວາມວ່າ “ປ້ອມປາການແຫ່ງນ້ຳ,” ແລະໃນການປະຊຸມຄ້າຍນັ້ນ ຍັງມີການປະຊຸມປອມອີກການຫນຶ່ງຖືກຈັດຂຶ້ນໃນເຕັນອື່ນ, ໂດຍກຸ່ມຄົນຈາກ Watertown, Massachusetts. ນ້ຳທັງຫຼາຍທີ່ມີຕົ້ນກຳເນີດຢູ່ໃນເອເດນ, ຕາມທີ່ Sister White ໄດ້ກ່າວໄວ້, ກຳລັງຈະຖືກກະຈາຍອອກໄປດັ່ງ “ຄື້ນຍັກ” ທົ່ວຕາມແນວຝັ່ງທະເລຕາເວັນອອກຂອງສະຫະລັດ. ແຜ່ນດິນໄຫວຊຶ່ງໄດ້ກະຕຸ້ນຄື້ນຍັກນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນສວນເອເດນ ເມື່ອຊາຕານໄດ້ພິຊິດມະນຸດຊາດ, ເຮັດໃຫ້ເກີດການສັ່ນສະເທືອນດັ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃນເອເດນ ຊຶ່ງຄື້ນຂອງມັນໄດ້ແຜ່ໄປເຖິງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄຣດ. ຄື້ນຍັກນັ້ນໄຫຼຖ້ວມເຂົ້າສູ່ສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໃນປະຫວັດສາດຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະຄື້ນທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຈາກແຜ່ນດິນໄຫວແຫ່ງບາບຂອງອາດາມ ກໍໄປເຖິງແຜ່ນດິນໄຫວແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11.

The voice of Christ is the voice of many waters, and the waters combined, make up the message of the latter rain. Isaiah and his son Shearjashub are standing in verse three of chapter seven at the pool from the upper conduit, presenting the latter rain message in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. There Isaiah’s pronouncement upon the foolish and wicked king Ahaz is that the Lord would send upon Ahaz the waters of Assyria, king Sennacherib and his water would flow up to the neck.

ພຣະສຽງຂອງພຣະຄຣິດແມ່ນພຣະສຽງແຫ່ງນ້ຳຫຼາຍສາຍ, ແລະນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນເມື່ອລວມກັນແລ້ວ ກໍປະກອບເປັນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ. ອີຊາຢາ ແລະ ບຸດຂອງທ່ານ ເຊອາຣຢາຊູບ ກໍາລັງຢືນຢູ່ໃນຂໍ້ທີສາມຂອງບົດທີເຈັດ ທີ່ໜອງນ້ຳແຫ່ງທໍ່ສົ່ງນ້ຳເທິງ, ນໍາສະເໜີຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ທີ່ນັ້ນ ຄໍາປະກາດຂອງອີຊາຢາຕໍ່ກະສັດອາຮາດຜູ້ໂງ່ຈ້າແລະຊົ່ວຮ້າຍ ກໍຄືວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງນໍານ້ຳແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ຄືກະສັດເຊນນາເຄຣິບ ມາເໜືອອາຮາດ ແລະ ນ້ຳຂອງທ່ານຈະໄຫຼຂຶ້ນຈົນຮອດຄໍ.

> The Lord spake also unto me again, saying, Forasmuch as this people refuseth the waters of Shiloah that go softly, and rejoice in Rezin and Remaliah’s son; Now therefore, behold, the Lord bringeth up upon them the waters of the river, strong and many, even the king of Assyria, and all his glory: and he shall come up over all his channels, and go over all his banks: And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:5–8.

> ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດກັບຂ້ານ້ອຍອີກຄັ້ງໜຶ່ງວ່າ, “ເພາະວ່າຊົນຊາດນີ້ປະຕິເສດນ້ຳແຫ່ງຊີໂລອາທີ່ໄຫຼຢ່າງແຜ່ວເບົາ ແລະປິຕິຍິນດີໃນເຣຊິນ ແລະບຸດຂອງເຣມາລີຢາ; ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງນຳນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳອັນແຮງກ້າແລະຫຼວງຫຼາຍຂຶ້ນມາເໜືອພວກເຂົາ ຄື ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ແລະສະຫງ່າຣາສີທັງສິ້ນຂອງທ່ານ; ແລະທ່ານຈະຂຶ້ນລົ້ນເໜືອລຳນ້ຳທັງປວງຂອງຕົນ ແລະຖ້ວມຂ້າມຝັ່ງທັງຫມົດຂອງຕົນ: ແລະທ່ານຈະຜ່ານເຂົ້າໄປໃນຢູດາ; ທ່ານຈະຖ້ວມລົ້ນແລະທະລັກຂ້າມໄປ, ມັນຈະຂຶ້ນເຖິງແມ່ນຄໍ; ແລະການແຜ່ອອກແຫ່ງປີກຂອງມັນຈະເຕັມຄວາມກວ້າງແຫ່ງແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າ, ໂອ ອິມມານູເອນ.” ອິສະຢາ 8:5–8.

Ahaz refused the waters that were ‘sent’ by the Lord, so the Lord ‘sent’ the waters of Assyria to Ahaz. Ahaz “rejoiced” in the confederacy of “Rezin and Remaliah’s son.” Ahaz “rejoices” in a counterfeit latter rain message represented by Rezin and Remaliah’s son.

ອາຫາດໄດ້ປະຕິເສດນ້ຳທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ “ສົ່ງ” ມາ, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ “ສົ່ງ” ນ້ຳແຫ່ງອັດຊີເຣຍມາສູ່ອາຫາດ. ອາຫາດໄດ້ “ຊື່ນຊົມ” ໃນພັນທະມິດຂອງ “ເຣຊິນ ແລະ ບຸດຂອງເຣມາລິຢາ.” ອາຫາດ “ຊື່ນຊົມ” ໃນຂ່າວສານຝົນປາຍປີອັນປອມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຣຊິນ ແລະ ບຸດຂອງເຣມາລິຢາ.

Rezin and the son of Remaliah, who is Pekah, king of the northern kingdom, represent a counterfeit of Isaiah and his son. The foolish and wicked king Ahaz “rejoices” in the confederacy represented by the ten northern tribes of Israel and Syria, typifying the unlawful relationship of church and state at the Sunday law. Ahaz rejoices, for shame and joy are the two opposite emotions that are employed by inspiration to address those who are represented in the debate of the latter rain. When Jeremiah ate the little book it was the joy and rejoicing of his heart, and Joel informs us God’s people will never be ashamed. Ahaz, as a Laodicean is blind, so he is rejoicing in the false water message and rejecting Isaiah’s true water message. He should be ashamed for trusting in the counterfeit latter rain message represented by the flood of the king of the north, but he has rejected the message of Shiloah.

ເຣຊິນ ແລະ ບຸດຂອງເຣມາລີຢາ, ຜູ້ຊຶ່ງຄື ເປກາ ກະສັດແຫ່ງອານາຈັກເໜືອ, ເປັນຕົວແທນຂອງການປອມແປງຂອງອິຊາຢາ ແລະ ບຸດຂອງທ່ານ. ກະສັດອາຮາດຜູ້ໂງ່ຈ້າ ແລະ ຊົ່ວຮ້າຍ “ຊື່ນຊົມຍິນດີ” ຢູ່ໃນພັນທະມິດຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສິບເຜົ່າເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນ ແລະ ຊີເຣຍ, ອັນເປັນແບບຂອງຄວາມສຳພັນອັນຜິດກົດໝາຍລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກ ແລະ ລັດໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ອາຮາດຊື່ນຊົມຍິນດີ, ເພາະຄວາມລະອາຍ ແລະ ຄວາມຍິນດີແມ່ນອາລົມສອງຢ່າງທີ່ກົງກັນຂ້າມ ຊຶ່ງການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳມາໃຊ້ເພື່ອກ່າວແກ່ຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນການໂຕ້ວາທີຂອງຝົນປາຍ. ເມື່ອເຢເຣມີຢາໄດ້ກິນປື້ມນ້ອຍນັ້ນ ມັນເປັນຄວາມຊື່ນຊົມ ແລະ ຄວາມຍິນດີແຫ່ງໃຈຂອງທ່ານ, ແລະ ໂຢເອນແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ມີວັນລະອາຍ. ອາຮາດ, ໃນຖານະເປັນຄົນລາໂອດີເຊຍ, ແມ່ນຕາບອດ, ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງກຳລັງຊື່ນຊົມຍິນດີໃນຂ່າວສານເລື່ອງນ້ຳອັນປອມ ແລະ ປະຕິເສດຂ່າວສານເລື່ອງນ້ຳອັນແທ້ຂອງອິຊາຢາ. ທ່ານຄວນຈະລະອາຍເພາະໄວ້ວາງໃຈໃນຂ່າວສານຝົນປາຍອັນປອມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນ້ຳຖ້ວມຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ແຕ່ທ່ານໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງຊີໂລອາ.

The message of Shiloah in Isaiah eight is the message of the latter rain. The pool of Shiloah is identified in the New Testament as the pool of Siloam. In Hebrew or Greek it means “sent.” It was expedient for Christ to leave that He might “send” the Holy Spirit. Isaiah and Ahaz are at the pool of Shiloah, and the test is based upon whether to have faith in the pool Shiloah as represented by Isaiah and his son, or faith in Rezin and Remaliah’s son? Ahaz is choosing between two waters, the waters of Shiloah or the waters of the King of Assyria. Ahaz rejoiced in the alliance and message represented by Rezin and Remaliah’s son and he therefore received the flood of desolation, instead of the water that runs softly at his judgment. His judgment represents the Sunday law when the king of the north overflows the entire world like a flood. It does so from the Sunday law onward, when the flood of the Midnight Cry is also sweeping the world.

ຂໍ້ຄວາມຂອງຊີໂລອາໃນເອຊາຢາ ບົດ 8 ແມ່ນຂໍ້ຄວາມແຫ່ງຝົນປາຍ. ສະລະຂອງຊີໂລອາໄດ້ຖືກລະບຸໃນພຣະສັນຍາໃໝ່ວ່າເປັນສະລະຂອງສີໂລອາມ. ໃນພາສາເຮັບເຣີ ຫຼື ພາສາກຣີກ ຄຳນີ້ຫມາຍວ່າ “ຖືກສົ່ງ.” ເປັນການສົມຄວນທີ່ພຣະຄຣິດຈະຈາກໄປ ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ “ສົ່ງ” ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ເອຊາຢາ ແລະ ອາຮາດ ຢູ່ທີ່ສະລະຊີໂລອາ, ແລະການທົດສອບນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງວ່າ ຈະມີຄວາມເຊື່ອໃນສະລະຊີໂລອາ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເອຊາຢາ ແລະ ບຸດຂອງລາວ, ຫຼື ຈະມີຄວາມເຊື່ອໃນເຣຊິນ ແລະ ບຸດຂອງເຣມາລີຢາ? ອາຮາດກຳລັງເລືອກລະຫວ່າງນ້ຳສອງຢ່າງ, ຄື ນ້ຳແຫ່ງຊີໂລອາ ຫຼື ນ້ຳຂອງກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ. ອາຮາດໄດ້ຊື່ນຊົມຢູ່ໃນພັນທະມິດ ແລະ ຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຣຊິນ ແລະ ບຸດຂອງເຣມາລີຢາ, ແລະເພາະສະນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໄດ້ຮັບນ້ຳຖ້ວມແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ແທນທີ່ຈະໄດ້ຮັບນ້ຳທີ່ໄຫຼຢ່າງອ່ອນໂຍນໃນຍາມພິພາກສາຂອງລາວ. ການພິພາກສາຂອງລາວເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອໄຫຼຖ້ວມທົ່ວທັງໂລກເໝືອນດັ່ງນ້ຳຖ້ວມ. ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນນັບແຕ່ກົດໝາຍວັນອາທິດເປັນຕົ້ນໄປ, ເມື່ອນ້ຳຖ້ວມແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນກໍກຳລັງກວາດຜ່ານໂລກເຊັ່ນກັນ.

Ahaz rejoices in the alliance of the ten northern tribes and Syria, and thus rejoices in the message that combines church and state, as represented by every unlawful alliance found within God’s Word. Isaiah represents a Philadelphian and Ahaz a Laodicean. Christ connects Isaiah’s testimony with His own when He cures the blind man, a Laodicean at the pool of Siloam.

ອາຮາດໄດ້ຊື່ນຊົມຍິນດີໃນພັນທະມິດຂອງສິບເຜົ່າທາງເໜືອແລະຊີເຣຍ, ແລະເພາະສະນັ້ນກໍຊື່ນຊົມຍິນດີໃນຂ່າວສານທີ່ປະສົມປະສານຄຣິດຕະຈັກແລະລັດ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍທຸກພັນທະມິດອັນຜິດກົດໝາຍທີ່ພົບໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ອິຊາຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຝ່າຍຟີລາເດນເຟຍ ແລະ ອາຮາດເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຝ່າຍລາໂອດີເຊຍ. ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງເຊື່ອມໂຍງຄຳພະຍານຂອງອິຊາຢາເຂົ້າກັບຂອງພຣະອົງເອງ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຮັກສາຄົນຕາບອດຜູ້ໜຶ່ງ, ຄືຜູ້ຝ່າຍລາໂອດີເຊຍ, ທີ່ສະນ້ຳສີໂລອາມ.

> And as Jesus passed by, he saw a man which was blind from his birth. And his disciples asked him, saying, Master, who did sin, this man, or his parents, that he was born blind?

> ແລະເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງຜ່ານໄປນັ້ນ ພຣະອົງຊົງເຫັນຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ຕາບອດມາແຕ່ກຳເນີດ. ແລະພວກສາວົກຂອງພຣະອົງໄດ້ທູນຖາມພຣະອົງວ່າ, “ພຣະອາຈານ, ຜູ້ໃດໄດ້ເຮັດບາບ, ຄົນນີ້ ຫຼື ພໍ່ແມ່ຂອງເຂົາ, ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຂົາເກີດມາຕາບອດ?”

> Jesus answered, Neither hath this man sinned, nor his parents: but that the works of God should be made manifest in him. I must work the works of him that sent me, while it is day: the night cometh, when no man can work. As long as I am in the world, I am the light of the world. When he had thus spoken, he spat on the ground, and made clay of the spittle, and he anointed the eyes of the blind man with the clay, And said unto him, Go, wash in the pool of Siloam, (which is by interpretation, Sent.) He went his way therefore, and washed, and came seeing.

> ພຣະເຢຊູຕອບວ່າ, “ຊາຍຄົນນີ້ກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບ ຫຼືບິດາມານດາຂອງເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບ; ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ພຣະກິດຕິຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດຢ່າງແຈ້ງໃນຕົວເຂົາ. ເຮົາຕ້ອງກະທຳພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງສົ່ງເຮົາມາ ໃນຂະນະທີ່ຍັງເປັນກາງວັນ; ກາງຄືນກຳລັງມາ, ເມື່ອບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດກະທຳງານໄດ້. ຕາບໃດທີ່ເຮົາຍັງຢູ່ໃນໂລກ, ເຮົາເປັນແສງສະຫວ່າງຂອງໂລກ.” ເມື່ອພຣະອົງກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະອົງກໍຖົ່ມລົງເທິງພື້ນດິນ, ແລະເຮັດເປັນດິນຕົມດ້ວຍນ້ຳລາຍ, ແລ້ວຊົງທາດິນຕົມນັ້ນທີ່ຕາຂອງຄົນຕາບອດ, ແລະຕັດກັບເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງໄປລ້າງທີ່ສະນ້ຳສີໂລອາມ” (ຊຶ່ງແປວ່າ, ຜູ້ທີ່ຖືກສົ່ງມາ). ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງໄປລ້າງ ແລະກັບຄືນມາດ້ວຍການເຫັນໄດ້.

> The neighbours therefore, and they which before had seen him that he was blind, said, Is not this he that sat and begged? Some said, This is he: others said, He is like him: but he said, I am he. Therefore said they unto him, How were thine eyes opened?

> ເຫດສະນັ້ນ ພວກເພື່ອນບ້ານ ແລະຜູ້ທີ່ແຕ່ກ່ອນເຄີຍເຫັນລາວວ່າເປັນຄົນຕາບອດ ຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ຄົນນີ້ບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ເຄີຍນັ່ງຂໍທານຢູ່ດອກຫລື?” ບາງຄົນເວົ້າວ່າ, “ແມ່ນລາວນັ້ນແຫຼະ”; ຄົນອື່ນໆ ເວົ້າວ່າ, “ລາວຄ້າຍກັບຄົນນັ້ນ.” ແຕ່ລາວເວົ້າວ່າ, “ແມ່ນຂ້ອຍເອງ.” ເຫດສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖາມລາວວ່າ, “ຕາຂອງທ່ານຖືກເປີດອອກໄດ້ຢ່າງໃດ?”

> He answered and said, A man that is called Jesus made clay, and anointed mine eyes, and said unto me, Go to the pool of Siloam, and wash: and I went and washed, and I received sight. John 9:1–11.

> ເຂົາຈຶ່ງຕອບວ່າ, ຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຣະເຢຊູ ໄດ້ເຮັດຂີ້ຕົມ, ແລະໄດ້ຊະໂລມຕາຂອງຂ້ານ້ອຍ, ແລ້ວກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຈົ່ງໄປທີ່ສະນໍ້າສີໂລອາມ ແລະລ້າງເສຍ; ແລະຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ໄປລ້າງ, ແລະຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ເຫັນ. ໂຢຮັນ 9:1–11.

The blind man along with the foolish and wicked king Ahaz are tested as to whether to place their confidence in the pool of Siloam or the flood of Assyria. The blind man knows he is blind, but Ahaz is rich, increased with goods and in need of nothing. Ahaz is the foolish virgin at the pool of the latter rain, and the blind man a wise virgin. The waters that are Sent from, or the waters that are sent from Assyria are the test.

ຊາຍຕາບອດພ້ອມກັບກະສັດອາຮາດຜູ້ໂງ່ເຂົາ ແລະ ຊົ່ວຮ້າຍ ຖືກທົດສອບວ່າຈະວາງຄວາມໄວ້ວາງໃຈຂອງຕົນໃນສະນ້ຳສີໂລອາມ ຫຼື ໃນກະແສນ້ຳຖ້ວມຂອງອັດຊີເຣຍ. ຊາຍຕາບອດຮູ້ວ່າຕົນເອງຕາບອດ, ແຕ່ອາຮາດນັ້ນຮັ່ງມີ, ເພີ່ມພູນດ້ວຍຊັບສິນ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດເລີຍ. ອາຮາດແມ່ນພົມມະຈາລີໂງ່ທີ່ຢູ່ຂ້າງສະນ້ຳແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ແລະ ຊາຍຕາບອດເປັນພົມມະຈາລີມີປັນຍາ. ນ້ຳທີ່ຖືກສົ່ງມາຈາກ, ຫຼື ນ້ຳທີ່ຖືກສົ່ງມາຈາກອັດຊີເຣຍ ແມ່ນບົດທົດສອບ.

A pool is where water is gathered together, and prophetically a pool is where the various streams, rivers, creeks, seas, oceans, lakes, rain and dew of all the “waters” which represent the voice of Christ are gathered together. The pool of the latter rain is formed by the water which flows from the upper pool. The pool represents the message of the latter rain in the context of a test. Ahaz rejected the waters that flow softly, but the blind man was obedient to the message connected with the pool. Jesus took some of His Divinity, represented as “spit” and combined it with clay, representing the combination of Divinity with humanity that is accomplished by Christ in the Most Holy Place.

ສະນ້ຳແມ່ນບ່ອນທີ່ນ້ຳຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄວ້ນຳກັນ, ແລະໃນຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນ ສະນ້ຳແມ່ນບ່ອນທີ່ສາຍນ້ຳ, ແມ່ນ້ຳ, ຫ້ວຍ, ທະເລ, ມະຫາສະໝຸດ, ໜອງ, ຝົນ ແລະ ນ້ຳຄ້າງ ອັນເປັນ “ນ້ຳ” ທັງປວງທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຄຣິດ ຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄວ້ນຳກັນ. ສະນ້ຳຂອງຝົນປາຍຖືກກໍ່ຕັ້ງຂຶ້ນດ້ວຍນ້ຳທີ່ໄຫຼລົງມາຈາກສະນ້ຳເທິງ. ສະນ້ຳນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍໃນບໍລິບົດຂອງການທົດສອບ. ອາຮາດໄດ້ປະຕິເສດນ້ຳທີ່ໄຫຼຢ່າງອ່ອນໂຍນ, ແຕ່ຄົນຕາບອດນັ້ນໄດ້ເຊື່ອຟັງຕໍ່ຂ່າວສານທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບສະນ້ຳ. ພຣະເຢຊູໄດ້ນຳພຣະພາບຄວາມເປັນພຣະຂອງພຣະອົງບາງສ່ວນ, ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ດ້ວຍ “ນ້ຳລາຍ,” ມາປະສົມກັບດິນໜຽວ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການຮວມເຂົ້າກັນລະຫວ່າງພຣະພາບຄວາມເປັນພຣະກັບມະນຸດສະພາບ ຊຶ່ງພຣະຄຣິດຊົງກະທຳໃຫ້ສຳເລັດໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ.

Christ spat on the ground and mixed His spit to form clay. He used the message of the combination of Divinity and humanity to anoint the eyes of the blind man. The message represented by the combination of Divinity and humanity is the message of 1888, and it is designed to transform a person from the condition of Laodicea unto the condition of Philadelphia. But the message requires human participation. They must go to the pool, then wash.

ພຣະຄຣິດໄດ້ຖ່ມລົງໃນດິນ ແລະຜະສົມນ້ຳລາຍຂອງພຣະອົງໃຫ້ເປັນຕົມ. ພຣະອົງໄດ້ໃຊ້ຂ່າວສານແຫ່ງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າ ແລະມະນຸດສະພາບ ເພື່ອຊະໂລມຕາຂອງຄົນຕາບອດ. ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການປະສົມປະສານລະຫວ່າງພຣະລັກສະນະພຣະເຈົ້າ ແລະມະນຸດສະພາບ ຄືຂ່າວສານຂອງປີ 1888, ແລະມັນຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອປ່ຽນແປງບຸກຄົນໜຶ່ງຈາກສະພາບຂອງລາໂອດີເຊຍ ໄປສູ່ສະພາບຂອງຟີລາເດນເຟຍ. ແຕ່ຂ່າວສານນັ້ນຕ້ອງອາໄສການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງມະນຸດ. ພວກເຂົາຕ້ອງໄປທີ່ສະນ້ຳ ແລ້ວຈຶ່ງລ້າງ.

All have sinned and come short of the glory of God, but Jesus said the blind man and his parents had not sinned. Jesus is removing the question of blame from the blind man’s condition, and identifies him as a man that was raised up to glorify the Lord, and the prophetic man in Bible prophecy that is raised up for the purpose that “the works of God should be made manifest” are the ensign, which is made up of men and women who have transitioned from Laodicea to Philadelphia. The ensign is where the works of God are manifested, for His work was to combine Divinity with humanity (as represented by the ointment of clay), and the trophies of that work are those who not only heard the Laodicean message, but those who followed the prescription in the message. The prescription for the blind man was to go and wash. Once he could see he did not need to try and glorify God, the circumstances surrounding him made that happen.

ທຸກຄົນໄດ້ເຮັດບາບ ແລະ ຂາດຈາກພຣະສິລິສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພຣະເຢຊູກ່າວວ່າ ຊາຍຕາບອດຄົນນັ້ນ ແລະ ບິດາມານດາຂອງເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບ. ພຣະເຢຊູກຳລັງຍົກຄຳຖາມເລື່ອງການກ່າວໂທດອອກຈາກສະພາບຕາບອດຂອງຊາຍຄົນນັ້ນ, ແລະ ຊົງລະບຸເຂົາວ່າເປັນຊາຍຜູ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາເພື່ອຖວາຍພຣະສິລິແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະ ມະນຸດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ຜູ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາເພື່ອຈຸດປະສົງທີ່ວ່າ “ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກສະແດງໃຫ້ປາກົດ” ນັ້ນ ຄື ທຸງສັນຍານ, ຊຶ່ງປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍຊາຍແລະຍິງຜູ້ໄດ້ຍ້າຍຜ່ານຈາກ Laodicea ໄປສູ່ Philadelphia. ທຸງສັນຍານແມ່ນບ່ອນທີ່ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສະແດງໃຫ້ປາກົດ, ເພາະວ່າພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງຄືການຮວມເອົາຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າເຂົ້າກັບມະນຸດຊາດ (ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂີ້ຕົມທີ່ທາລົງນັ້ນ), ແລະ ຖ້ວຍລາງວັນແຫ່ງພຣະລາຊກິດນັ້ນ ຄື ຜູ້ທີ່ບໍ່ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນຂ່າວສານ Laodicea ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຮັກສາໃນຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍ. ຄຳສັ່ງຮັກສາສຳລັບຊາຍຕາບອດຄື ໃຫ້ໄປ ແລະ ຊຳລະລ້າງ. ເມື່ອເຂົາສາມາດເຫັນແລ້ວ ເຂົາກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພະຍາຍາມຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະເຈົ້າ; ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ລ້ອມຮອບເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສິ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ.

It began with Christ’s approach, followed by Christ’s work. The last work of Christ in the Heavenly sanctuary in relation to man is to transform a human being from a valley of dead dry bones, or from being dead in the streets or from being blind as a bat. His last work is to recreate His people into His image, and that is the very work He did when He created Adam out of the dust of the ground, then breathed into him the breath of life. The last work is the first work, for He first made the clay and then anointed that clay with the life of His Spirit. With Adam the Spirit was His breath, with the blind man it was the water. With Ezekiel’s valley of dead bones it was a gathering message which created the body. Then a message of the four winds was breathed upon the body, and then it stood up as an mighty army.

ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການເຂົ້າມາໃກ້ຂອງພຣະຄຣິດ ຕາມມາດ້ວຍພຣະກິດຂອງພຣະຄຣິດ. ພຣະກິດສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຣິດໃນສະຖານບໍລິສຸດໃນສະຫວັນ ທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບມະນຸດ ແມ່ນການປ່ຽນມະນຸດຄົນໜຶ່ງຈາກຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກແຫ້ງຕາຍ ຫຼືຈາກການເປັນດັ່ງຄົນຕາຍຢູ່ຕາມຖະໜົນ ຫຼືຈາກການຕາບອດສິ້ນເຊີງ. ພຣະກິດສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ ຄືການສ້າງຊົນຊາດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນໃໝ່ໃຫ້ເປັນຕາມພຣະສຸລັກຂອງພຣະອົງ, ແລະນັ້ນແຫຼະແມ່ນພຣະກິດດຽວກັນທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳເມື່ອພຣະອົງຊົງສ້າງອາດາມຈາກຜົງດິນແຫ່ງແຜ່ນດິນ ແລ້ວຊົງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດເຂົ້າໃນເຂົາ. ພຣະກິດສຸດທ້າຍຄືພຣະກິດທຳອິດ ເພາະໃນຕອນຕົ້ນພຣະອົງຊົງປັ້ນດິນກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຊົງເຈີມດິນນັ້ນດ້ວຍຊີວິດແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ. ສຳລັບອາດາມ ພຣະວິນຍານນັ້ນຄືລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະອົງ; ສຳລັບຄົນຕາບອດ ມັນຄືນ້ຳ. ສຳລັບຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກແຫ້ງຕາຍຂອງເອເຊກຽນ ມັນແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງການຮວບຮວມ ຊຶ່ງໄດ້ສ້າງຮ່າງກາຍຂຶ້ນ. ແລ້ວຂ່າວສານເລື່ອງລົມທັງສີ່ທິດໄດ້ຖືກພົ່ນລົງເທິງຮ່າງກາຍນັ້ນ, ແລະເມື່ອນັ້ນມັນກໍລຸກຂຶ້ນຢືນເປັນກອງທັບອັນເກີນກຳລັງ.

While the blind man was yet blind, Jesus saw Him and then approached him. He approaches the blind man within the context of a question that was raised by His disciples, thus allowing Him to establish the proper prophetic setting for the illustration. The “works of God” are a prophetic symbol upon many various lines of witnesses in the Bible. Every manifestation of the “works of God” in the Scriptures is fulfilled in the time of the latter rain. Jesus is placing the context of the story in terms of the final message, as represented by Elijah in the last verses of Malachi.

ໃນຂະນະທີ່ຊາຍຕາບອດຄົນນັ້ນຍັງຄົງຕາບອດຢູ່, ພຣະເຢຊູໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນລາວ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາລາວ. ພຣະອົງເຂົ້າໄປຫາຊາຍຕາບອດນັ້ນພາຍໃນບໍລິບົດຂອງຄຳຖາມໜຶ່ງທີ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງໄດ້ຍົກຂຶ້ນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊົງໃຫ້ພຣະອົງສາມາດສະຖາປະນາສະພາບແວດລ້ອມທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກຕ້ອງສຳລັບອຸປະມານີ້. “ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ” ເປັນສັນຍາລັກທາງຄຳພະຍາກອນໃນຫຼາຍແນວທາງອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງພະຍານຫຼັກຖານໃນພຣະຄຳພີ. ທຸກການສຳແດງຂອງ “ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ” ໃນພຣະຄຳພີຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໃນເວລາແຫ່ງຝົນປາຍ. ພຣະເຢຊູກຳລັງວາງບໍລິບົດຂອງເລື່ອງນີ້ໃນແງ່ຂອງຂ່າວສານສຸດທ້າຍ, ດັ່ງທີ່ເອລີຢາເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີສຸດທ້າຍແຫ່ງມາລາກີ.

The parents and the blind child are not condemned as sinners, for this is the time of God’s marvelous works, and in that time the hearts of the parents and the hearts of the children will get turned to see the issue at hand. The issue being—whether the blind Laodicean man has been changed into a anointed Philadelphian man. That is the issue that confronts the parents and the child in the time of the latter rain, for that is also the time of judgment. And the time of judgment is carried out during the third and fourth generations according to Abraham’s covenant prophecy. The blind man is the last and fourth generation, and his parents are the third. In that period the Elijah message places families into circumstances where they are forced to accept or reject the message of the pool of Siloam. The foolish and wicked king Ahaz rejected the message of that pool, but the blind man accepted. The Elijah message of Malachi is set in the context of a curse before the great and terrible day of the Lord.

ບິດາມານດາ ແລະ ເດັກນ້ອຍຕາບອດ ບໍ່ໄດ້ຖືກພິພາກສາລົງໂທດວ່າເປັນຄົນບາບ, ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນເວລາແຫ່ງພຣະລາຊການອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໃນເວລານັ້ນ ໃຈຂອງບິດາມານດາ ແລະ ໃຈຂອງບຸດຫຼານ ຈະຖືກຫັນໃຫ້ເຫັນປະເດັນທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ປະເດັນນັ້ນຄື—ວ່າຊາຍລາວດິເຊຍຜູ້ຕາບອດ ໄດ້ຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນຊາຍຟີລາເດລເຟຍຜູ້ໄດ້ຮັບການເຈີມແລ້ວ ຫຼື ບໍ່. ນັ້ນແຫຼະແມ່ນປະເດັນທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າບິດາມານດາ ແລະ ເດັກນ້ອຍ ໃນເວລາແຫ່ງຝົນປາຍ, ເພາະວ່ານັ້ນກໍແມ່ນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາດ້ວຍ. ແລະ ເວລາແຫ່ງການພິພາກສານັ້ນ ຖືກດຳເນີນໄປໃນຊົ່ວອາຍຸທີສາມ ແລະ ທີສີ່ ຕາມຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາຮາມ. ຊາຍຕາບອດແມ່ນຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍ ແລະ ເປັນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່, ແລະ ບິດາມານດາຂອງລາວແມ່ນຊົ່ວອາຍຸທີສາມ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ ໄດ້ນຳຄອບຄົວທັງຫຼາຍເຂົ້າສູ່ສະພາບການທີ່ພວກເຂົາຖືກບັງຄັບໃຫ້ຍອມຮັບ ຫຼື ປະຕິເສດ ຂ່າວສານແຫ່ງສະນ້ຳສີໂລອາມ. ກະສັດອາຫາດຜູ້ໂງ່ຈ້າ ແລະ ຊົ່ວຮ້າຍ ໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງສະນ້ຳນັ້ນ, ແຕ່ຊາຍຕາບອດໄດ້ຍອມຮັບ. ຂ່າວສານເອລີຢາໃນພຣະທຳມາລາກີ ຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງຄຳສາບແຊ່ງ ກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ນ່າຢ້ານກົວຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

When Jesus organized the setting we are considering, He included in His summary of the purpose of the miracle was that He must work then, for a time will come when no man can work. The work He referred to takes place in the daylight, and the end of work is represented as night. His reference is to the close of probation.

ເມື່ອພຣະເຢຊູຈັດວາງສະພາບການທີ່ເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ລວມເຂົ້າໃນຄຳສະຫຼຸບກ່ຽວກັບຈຸດປະສົງຂອງການອັດສະຈັນນັ້ນວ່າ ພຣະອົງຈະຕ້ອງກະທຳພະລາຊະກິດໃນເວລານັ້ນ, ເພາະຈະມີເວລາໜຶ່ງມາເຖິງເມື່ອບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດກະທຳການໄດ້. ພະລາຊະກິດທີ່ພຣະອົງກ່າວເຖິງນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຍາມກາງເວັນ, ແລະການສິ້ນສຸດຂອງວຽກງານກໍຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍຍາມກາງຄືນ. ການອ້າງເຖິງຂອງພຣະອົງແມ່ນໝາຍເຖິງການປິດສິ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ.

When He finishes His work of judgment, he takes off His priestly garments and puts on His garments of vengeance. When He finishes that work of separating the lost from the saved, the work of salvation ends. Probation is closed and it is now nighttime when no man can work. Christ’s message was not only the Laodicean message to a blind man, but it was the Elijah message set within the context of the nearness of the close of probation, which is Christ’s sanctified motivation to work for the saving of souls.

ເມື່ອພຣະອົງສຳເລັດພຣະລາຊກິດແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງແລ້ວ ພຣະອົງກໍຖອດສະຫຼອງພຣະອາພອນແຫ່ງປະໂລຫິດຂອງພຣະອົງອອກ ແລະຊົງສວມສະຫຼອງພຣະອາພອນແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ. ເມື່ອພຣະອົງສຳເລັດພຣະລາຊກິດນັ້ນຄືການແຍກຜູ້ສູນຫາຍອອກຈາກຜູ້ທີ່ຖືກຊ່ອຍໃຫ້ລອດ ພຣະລາຊກິດແຫ່ງຄວາມພົ້ນກໍສິ້ນສຸດລົງ. ເວລາແຫ່ງການທົດລອງໄດ້ປິດລົງແລ້ວ ແລະບັດນີ້ເປັນເວລາກາງຄືນ ເມື່ອບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຮັດວຽກໄດ້. ຂ່າວສານຂອງພຣະຄຣິດບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຂ່າວສານເຖິງຊາວລາໂອດີເກຍແກ່ຄົນຕາບອດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເປັນຂ່າວສານຂອງເອລີຢາທີ່ຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດແຫ່ງຄວາມໃກ້ເຂົ້າມາຂອງການປິດເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ຊຶ່ງເປັນແຮງຈູງພຣະໄທອັນບໍຣິສຸດຂອງພຣະຄຣິດໃນການທຳງານເພື່ອຊ່ອຍດວງວິນຍານໃຫ້ພົ້ນ.

First Christ approached the blind man, then prepared and applied the ointment, then gave instructions for a work that the blind man must do for himself, and just as importantly is that as he takes up the work his sight is restored. Once he has sight he has transformed from a blind Laodicean into a Philadelphian. The transformation period of those two churches was fulfilled in the beginning from 1856 unto 1863.

ກ່ອນອື່ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ເຂົ້າຫາຊາຍຕາບອດຜູ້ນັ້ນ, ແລ້ວຈຶ່ງຕຽມແລະທາຂີ້ເຜິ້ງ, ຈາກນັ້ນກໍປະທານຄໍາຊີ້ແນະສໍາລັບກິດງານທີ່ຊາຍຕາບອດຈໍາເປັນຕ້ອງເຮັດດ້ວຍຕົນເອງ; ແລະສໍາຄັນບໍ່ຍິ່ງຫຍ່ອນໄປກວ່າກັນກໍຄື ໃນຂະນະທີ່ເຂົາລົງມືເຮັດກິດງານນັ້ນ ສາຍຕາຂອງເຂົາກໍໄດ້ຖືກຟື້ນຄືນ. ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຫັນແລ້ວ ເຂົາກໍໄດ້ຖືກປ່ຽນຈາກຊາວລາໂອດີເກຍທີ່ຕາບອດ ໃຫ້ກາຍເປັນຊາວຟີລາເດັນເຟຍ. ໄລຍະແຫ່ງການປ່ຽນຜ່ານຂອງຄຣິສຕະຈັກສອງແຫ່ງນັ້ນ ໄດ້ສໍາເລັດລົງໃນຊ່ວງເລີ່ມຕົ້ນ ຕັ້ງແຕ່ປີ 1856 ຈົນຮອດ 1863.

That period represents the separation of the wheat and tares, and the final sealing of the one hundred and forty-four thousand who are thereafter lifted up as an ensign. The blind man immediately became the public focus—once he changed from a Laodicean unto a Philadelphian. The blind man is the one hundred and forty-four thousand and the wicked and foolish king Ahaz are the former covenant people who are spewed out of the mouth of the Lord. At the same point in history, Jesus is either using his spit to anoint His new covenant people, or He is spitting the old covenant people out of His mouth.

ໄລຍະເວລານັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການແຍກຂ້າວສາລີອອກຈາກຫຍ້າລ້ານ, ແລະການປະທັບຕາຄັ້ງສຸດທ້າຍແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ຈາກນັ້ນຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ. ທັນທີນັ້ນຄົນຕາບອດກາຍເປັນຈຸດສົນໃຈຂອງສາທາລະນະ—ເມື່ອເຂົາໄດ້ປ່ຽນຈາກຊາວ Laodicean ໄປເປັນຊາວ Philadelphian. ຄົນຕາບອດນັ້ນຄືໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ແລະກະສັດ Ahaz ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍແລະໂງ່ຈ້າ ແມ່ນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າ ຜູ້ຖືກພົ່ນອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ໃນຈຸດດຽວກັນຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນ, ພຣະເຢຊູກຳລັງໃຊ້ນ້ຳລາຍຂອງພຣະອົງເພື່ອເຈີມຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃໝ່ຂອງພຣະອົງ, ຫຼືບໍ່ກໍພຣະອົງກຳລັງຖົ່ມປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ.

We will continue these thoughts in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “The Coming Crisis

> “ວິກິດການທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ”

> “With unerring accuracy the Infinite One keeps an account with all nations. While his mercy is offered with calls to repentance, this account will remain open; but when a certain limit which God has fixed is reached, the ministry of his wrath begins. The account is then closed; divine patience ceases; there is no more pleading for mercy in their behalf.

> “ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດຊົງຖືບັນຊີກັບທຸກປະຊາຊາດດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງຢ່າງບໍ່ຜິດພາດ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງຍັງຖືກສະເໜີພ້ອມກັບຄຳເຊີນໃຫ້ກັບໃຈ, ບັນຊີນີ້ຈະຍັງຄົງເປີດຢູ່; ແຕ່ເມື່ອເຖິງຂີດຈຳກັດອັນໜຶ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້, ພັນທະກິດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງກໍເລີ່ມຕົ້ນ. ເມື່ອນັ້ນບັນຊີກໍຖືກປິດ; ຄວາມອົດທົນອັນຊອບທຳຂອງສະຫວັນກໍສິ້ນສຸດລົງ; ບໍ່ມີການວິງວອນຂໍພຣະເມດຕາເພື່ອພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ.”

> “The prophet, looking down the ages, had our time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of Heaven’s blessings have been given them; but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude, are written against them. They are fast closing up their account with God.

> “ຜູ້ພະຍາກອນ, ເມື່ອເບິ່ງລົງໄປຕາມຍຸກສະໄໝທັງຫຼາຍ, ໄດ້ເຫັນເວລາຂອງພວກເຮົາຖືກນຳສະເໜີຢູ່ຕໍ່ໜ້ານິມິດຂອງທ່ານ. ບັນດາປະຊາຊາດໃນຍຸກນີ້ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ພຣະພອນອັນປະເສີດທີ່ສຸດຈາກສະຫວັນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ; ແຕ່ຄວາມຈອງຫອງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ຄວາມໂລບ, ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ການໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມອະກະຕັນຍູອັນຕ່ຳຊ້າ, ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ເປັນຂໍ້ກ່າວຫາຕໍ່ພວກເຂົາ. ພວກເຂົາກຳລັງປິດບັນຊີຂອງຕົນກັບພຣະເຈົ້າຢ່າງຮວດເລັວ.”

> “The days are fast approaching when there will be great perplexity and confusion in the religious world. There will be gods many and lords many; every wind of doctrine will be blowing; and Satan, clothed in angel robes, would deceive, if it were possible, the very elect.

> “ວັນເວລາກຳລັງເຂົ້າມາຢ່າງວ່ອງໄວ ເມື່ອຈະມີຄວາມງົງງັນແລະຄວາມສັບສົນຢ່າງໃຫຍ່ໃນໂລກແຫ່ງສາສະໜາ. ຈະມີພະຫຼາຍອົງ ແລະ ນາຍຫຼາຍນາຍ; ລົມແຫ່ງຄຳສອນທຸກຢ່າງຈະພັດໂຊກ; ແລະ ຊາຕານ, ຜູ້ສວມເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງທູດສະຫວັນ, ຈະຫລອກລວງແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກໄວ້, ຖ້າເປັນໄປໄດ້.”

> “The universal scorn thrown upon true piety and holiness, leads those who have not a living connection with God to lose their reverence for his law. And as the disrespect for the divine law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world and a world-loving church will become more distinct. Love of God’s precepts increases with one class, according as contempt for them increases with the other.

> “ການເຍາະເຍີ້ຍດູໝິ່ນຢ່າງທົ່ວໄປທີ່ຖືກໂຍນໃສ່ຄວາມເຄັ່ງຄັດໃນທາງພຣະເຈົ້າແລະຄວາມບໍລິສຸດອັນແທ້ຈິງ ນຳໃຫ້ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຜູກພັນອັນມີຊີວິດກັບພຣະເຈົ້າ ສູນເສຍຄວາມເຄົາລົບຂອງຕົນຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ແລະເມື່ອການຂາດຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະບັນຍັດອັນຊົງພຣະເຈົ້າປາກົດແຈ້ງຂຶ້ນຫຼາຍເທົ່າໃດ ເສັ້ນແຫ່ງການແບ່ງແຍກລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດນັ້ນກັບໂລກ ແລະກັບຄຣິດຕະຈັກທີ່ຮັກໂລກ ກໍຈະແຈ້ງຊັດຍິ່ງຂຶ້ນ. ຄວາມຮັກຕໍ່ຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະເຈົ້າເພີ່ມພູນຂຶ້ນໃນຄົນຈຳພວກໜຶ່ງ ຕາມສັດສ່ວນທີ່ການດູໝິ່ນພວກມັນເພີ່ມຂຶ້ນໃນອີກຈຳພວກໜຶ່ງ.”

> “The great I AM is vindicating his law. He is speaking to those who make it void in storms, in floods, in tempests, in earthquakes, in perils by land and by sea. Now is the time for his people to show themselves true to principle.

> “ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ‘ເຮົາເປັນ’ ກໍາລັງປົກປ້ອງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງກໍາລັງຕັດຕໍ່ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ມັນເສື່ອມຄ່າ ໂດຍຜ່ານພາຍຸ, ນ້ໍາຖ້ວມ, ລົມພາຍຸຮ້າຍ, ແຜ່ນດິນໄຫວ, ແລະອັນຕະລາຍທັງທາງບົກແລະທາງທະເລ. ບັດນີ້ເປັນເວລາທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈະຕ້ອງສະແດງຕົນວ່າຊື່ສັດຕໍ່ຫຼັກການ.”

> “We are standing on the threshold of great and solemn events. The Lord is at the door. Upon the Mount of Olives the Saviour rehearsed the scenes that were to precede this great event: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars,’ he said. ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom; and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfilment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application in the last days.

> “ພວກເຮົາກໍາລັງຢືນຢູ່ເທິງທາງເຂົ້າແຫ່ງເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສັກສິດນ່າຄວາມຄາລົບ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຢູ່ທີ່ປະຕູແລ້ວ. ບົນພູມະກອກ ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໄດ້ຊົງທົບທວນພາບເຫດການທີ່ຈະເກີດກ່ອນເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ວ່າ: ‘ພວກທ່ານຈະໄດ້ຍິນເລື່ອງສົງຄາມ ແລະຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ,’ ພຣະອົງຕັດ. ‘ຊາດໜຶ່ງຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ອີກຊາດໜຶ່ງ, ແລະອານາຈັກໜຶ່ງຕໍ່ຕ້ານອີກອານາຈັກໜຶ່ງ; ແລະຈະມີຄວາມອຶດຢາກ, ໂລກລະບາດ, ແລະແຜ່ນດິນໄຫວໃນບ່ອນຕ່າງໆ. ສິ່ງທັງໝົດນີ້ເປັນພຽງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຄວາມເຈັບປວດ.’ ແມ່ນວ່າຄໍາພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການສໍາເລັດບາງສ່ວນໃນການທໍາລາຍກຸງເຢຣູຊາເລັມ, ແຕ່ມັນມີການນໍາໃຊ້ໂດຍກົງຫຼາຍກວ່າໃນວັນສຸດທ້າຍ.”

> “John and the other prophets also were witnesses of the terrible scenes that will take place as signs of Christ’s coming. They saw armies mustering for battle, and men’s hearts failing them for fear. They saw the earth moved out of its place, the mountains carried into the midst of the sea, the waves thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. They saw the vials of God’s wrath opened, and pestilence, famine, and death come upon the inhabitants of the earth.

> “ໂຢຮັນ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນອື່ນໆ ກໍເປັນພະຍານເຊັ່ນກັນຕໍ່ເຫດການອັນນ່າສະພຶງກົວທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ ເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນກອງທັບຕ່າງໆ ລະດົມກັນເພື່ອເຮັດສົງຄາມ, ແລະ ໃຈຂອງມະນຸດທັງຫຼາຍກໍລົ້ມເຫຼວລົງເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນໂລກຖືກເຄື່ອນອອກຈາກທີ່ຂອງມັນ, ພູເຂົາຖືກຫາບໄປໄວ້ໃນທ່າມກາງທະເລ, ຄື້ນນ້ຳຂອງມັນຄຳຮາມແລະປັ່ນປ່ວນ, ແລະ ພູເຂົາທັງຫຼາຍສັ່ນສະເທືອນເນື່ອງດ້ວຍການພອງຂຶ້ນຂອງມັນ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຂັນແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເປີດອອກ, ແລະ ໂລກລະບາດ, ກັນດານອາຫານ, ແລະ ຄວາມຕາຍ ໄດ້ມາເຖິງບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກ.”

> “Already the restraining Spirit of God is being withdrawn from the world. And hurricanes, tempests, disasters by sea and land, follow each other in quick succession. Science seeks to explain all these. The signs thickening around us, telling of the near approach of the Son of God, are attributed to any other than the true cause. Men cannot discern the sentinel angels restraining the four winds that they may not blow until the servants of God are sealed; but when God shall bid his angels loose the winds, there will be such a scene of his avenging wrath as no pen can picture.

> “ບັດນີ້ ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງຢັບຢັ້ງ ກຳລັງຖືກຖອນອອກຈາກໂລກ. ແລະພາຍຸເຮີຣິເຄນ, ພາຍຸຮ້າຍ, ໄພພິບັດທາງທະເລແລະທາງບົກ, ກໍຕິດຕາມກັນມາຢ່າງຮວດເລັວ. ວິທະຍາສາດພະຍາຍາມຈະອະທິບາຍທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້. ໝາຍສຳຄັນທີ່ໜາແໜ້ນຂຶ້ນອ້ອມຮອບພວກເຮົາ, ຊຶ່ງບອກເຖິງການເຂົ້າມາໃກ້ຂອງພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ, ຖືກຍົກໃຫ້ເປັນເຫດຜົນອື່ນໃດໜຶ່ງ ນອກຈາກສາເຫດທີ່ແທ້ຈິງ. ມະນຸດທັງຫຼາຍບໍ່ສາມາດຢັ່ງຮູ້ເຫັນບັນດາທູດສະຫວັນຜູ້ເຝົ້າລະວັງ ທີ່ກຳລັງຢັບຢັ້ງລົມທັງສີ່ ເພື່ອມິໃຫ້ມັນພັດ ຈົນກວ່າບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກປະທັບຕາ; ແຕ່ເມື່ອໃດພຣະເຈົ້າຈະຊົງບັນຊາໃຫ້ທູດຂອງພຣະອົງປ່ອຍລົມເຫຼົ່ານັ້ນ, ເມື່ອນັ້ນຈະມີພາບເຫດການແຫ່ງພຣະພິໂລດອັນລ້າງແຄ້ນຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງບໍ່ມີປາກກາດ້າມໃດສາມາດພັນລະນາໄດ້.”

> “A crisis is just upon us; but God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, Ezekiel, and John, we see how closely heaven is connected with the events transpiring upon the earth. We see the care of God for those who are loyal to him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of his church, in his own keeping.

> “ວິກິດການໜຶ່ງກຳລັງຈະມາເຖິງເຮົາໃນບໍ່ຊ້ານີ້; ແຕ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ຄວນໄວ້ວາງໃຈໃນຕົນເອງໃນຍາມສຸກເສີນອັນໃຫຍ່ຫຼວງນີ້. ໃນນິມິດທີ່ປະທານແກ່ເອຊາຢາ, ເອເຊກຽນ, ແລະ ໂຢຮັນ, ພວກເຮົາເຫັນວ່າສະຫວັນມີຄວາມຜູກພັນຢ່າງໃກ້ຊິດພຽງໃດກັບເຫດການທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ພວກເຮົາເຫັນພຣະການເອົາໃຈໃສ່ຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ຜູ້ທີ່ສັດຊື່ພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ. ໂລກນີ້ບໍ່ໄດ້ປາດສະຈາກຜູ້ປົກຄອງ. ແຜນການແຫ່ງເຫດການທີ່ຈະມານັ້ນຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພຣະບາລະມີແຫ່ງສະຫວັນຊົງຖືກຳຊະຕາກຳຂອງບັນດາປະຊາຊາດ ຄຽງຄູ່ກັບກິດຈະການຂອງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ ໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເອງ.”

> “God has revealed what is to take place in the last days, that his people may be prepared to stand against the tempests of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter his faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ ເພື່ອວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈະໄດ້ຕຽມພ້ອມທີ່ຈະຢືນຢັດຕໍ່ຕ້ານພາຍຸແຫ່ງການຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ຄວາມພິໂລດ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນເຖິງເຫດການທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກເຂົາ ບໍ່ຄວນນັ່ງຄອຍຢ່າງສະຫງົບຕໍ່ການມາຂອງພາຍຸນັ້ນ ໂດຍປອບໃຈຕົນເອງວ່າ ພຣະອົງຈະຊົງຄຸ້ມຄອງບັນດາຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ. ພວກເຮົາຄວນເປັນເໝືອນຄົນທີ່ຄອຍຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນນາຍຂອງຕົນ ບໍ່ແມ່ນໃນການຄອຍຖ້າຢ່າງເຉື່ອຍໄຊ້ ແຕ່ໃນການທຳງານຢ່າງຈິງຈັງ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມເຊື່ອອັນໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ. ບັດນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາທີ່ຈະປ່ອຍໃຫ້ຈິດໃຈຂອງພວກເຮົາໝົກມຸ້ນຢູ່ກັບສິ່ງທີ່ສຳຄັນຮອງ.”

> “While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the under-current is tending. Its professions are mild, and apparently Christian; but when it shall speak, it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should bring before the people the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures, and be able to give the reason for our faith. Says the prophet, ‘The wicked shall do wickedly, and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’

> “ໃນຂະນະທີ່ມະນຸດກຳລັງນອນຫຼັບຢູ່ ຊາຕານກໍກຳລັງຈັດແຈງການຢ່າງຂະຫຍັນຂັນແຂງ ເພື່ອວ່າປະຊາຊົນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາຫຼືຄວາມຍຸດຕິທຳ. ບັດນີ້ ຂະບວນການວັນອາທິດກຳລັງເຄື່ອນຕົວໄປທ່າມກາງຄວາມມືດ. ບັນດາຜູ້ນຳກຳລັງປົກປິດບັນຫາທີ່ແທ້ຈິງໄວ້ ແລະຫຼາຍຄົນຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນຂະບວນການນັ້ນ ກໍບໍ່ເຫັນດ້ວຍຕົນເອງວ່າກະແສໃຕ້ດິນກຳລັງມຸ່ງໄປສູ່ໃສ. ຄຳປະກາດຂອງມັນຟັງເບິ່ງອ່ອນໂຍນ ແລະເໝືອນຈະເປັນຄຣິດສະຕຽນ; ແຕ່ເມື່ອມັນເລີ່ມເວົ້າ ມັນຈະເປີດເຜີຍຈິດວິນຍານຂອງມັງກອນ. ໜ້າທີ່ຂອງພວກເຮົາຄື ທຳທຸກຢ່າງເທົ່າທີ່ອຳນາດຂອງພວກເຮົາຈະທຳໄດ້ ເພື່ອຫັນເຫອອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງຄຸກຄາມຢູ່ນັ້ນ. ພວກເຮົາຄວນນຳເອົາຄຳຖາມອັນແທ້ຈິງທີ່ກຳລັງເປັນປະເດັນຢູ່ນັ້ນ ມາສະເໜີຕໍ່ປະຊາຊົນ ໂດຍວິທີນີ້ຈຶ່ງເປັນການຄັດຄ້ານທີ່ມີປະສິດທິຜົນທີ່ສຸດ ຕໍ່ມາດຕະການທີ່ຈະຈຳກັດເສລີພາບແຫ່ງມະໂນທຳ. ພວກເຮົາຄວນຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີ ແລະສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນສຳລັບຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ. ສາດສະດາກ່າວວ່າ, ‘ຄົນອະທຳຈະກະທຳຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ ແລະບໍ່ມີຄົນອະທຳຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ.’”

> “The important future is before us. To meet its trials and temptations, and to perform its duties, will require great faith, energy, and perseverance. But we may triumph gloriously; for not one watching, praying, believing soul will be ensnared by the devices of the enemy. All heaven is interested in our welfare, and waits our demand upon its wisdom and strength. Every opposing influence, whether open or secret, may be successfully resisted, ‘not by might nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of hosts.’ God is just as willing now as anciently to work through human efforts, and to accomplish great things through weak instrumentalities. We shall not gain the victory through numbers, but through full surrender of the soul to Jesus.

> “ອະນາຄົດອັນສໍາຄັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ເພື່ອຈະຜ່ານພົ້ນການທົດລອງແລະການລໍ້ລວງຂອງມັນ, ແລະເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ທັງຫຼາຍຂອງມັນ, ຈໍາເປັນຕ້ອງມີຄວາມເຊື່ອອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ພະລັງງານ, ແລະຄວາມອົດທົນພາກພຽນ. ແຕ່ພວກເຮົາອາດຈະມີໄຊຊະນະຢ່າງສະຫງ່າງາມ; ເພາະວ່າບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຈິດວິນຍານດວງດຽວທີ່ເຝົ້າລະວັງ, ອະທິຖານ, ແລະເຊື່ອຖື ຈະຖືກດັກຈັບໂດຍອຸບາຍຂອງສັດຕູ. ສະຫວັນທັງປວງສົນໃຈໃນສະຫວັດດີພາບຂອງພວກເຮົາ, ແລະຄອຍຖ້າໃຫ້ພວກເຮົາຮ້ອງຂໍຕໍ່ສະຕິປັນຍາແລະກໍາລັງຂອງມັນ. ອິດທິພົນທຸກຢ່າງທີ່ຕໍ່ຕ້ານ, ບໍ່ວ່າຈະເປີດເຜີຍຫຼືລັບລີ້, ອາດຖືກຕ້ານທານໄດ້ຢ່າງສໍາເລັດ, ‘ບໍ່ແມ່ນໂດຍກໍາລັງ ຫຼືໂດຍອໍານາດ, ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ.’ ພຣະເຈົ້າຍັງຄົງເຕັມພຣະໄທທີ່ຈະຊົງກະທໍາການໂດຍຜ່ານຄວາມພາກພຽນຂອງມະນຸດໃນເວລານີ້ ເໝືອນດັ່ງໃນສະໄໝບູຮານ, ແລະຊົງບັນລຸສິ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ຜ່ານເຄື່ອງມືອັນອ່ອນແອ. ພວກເຮົາຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໂດຍຈໍານວນ, ແຕ່ໂດຍການຍອມມອບຈິດວິນຍານຢ່າງຄົບຖ້ວນແກ່ພຣະເຢຊູ.”

> “Now, while mercy still lingers, while Jesus is making intercession for us, let us make thorough work for eternity.” Southern Watchman, December 25, 1906.

> “ບັດນີ້, ໃນຂະນະທີ່ພຣະກະລຸນາຍັງຄົງຢູ່, ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຢຊູກໍາລັງທູນຂໍເພື່ອພວກເຮົາ, ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາກະທໍາວຽກຂອງເຮົາສໍາລັບນິລັນດອນຢ່າງຮອບຄອບແລະສົມບູນ.” Southern Watchman, December 25, 1906.

Back to Articles