Article

# Parallel Warnings - Number Five

ຄໍາເຕືອນທີ່ຂະໜານກັນ - ເລກຫ້າ

The Unveiling of the Lion of the Tribe of Judah: Understanding the Closing Scenes of the Great Controversy

ການເປີດເຜີຍພຣະສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ: ຄວາມເຂົ້າໃຈສາກສຸດທ້າຍຂອງຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Author

Jeff Pippenger

Published

August 8, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In the passage we are still addressing, which comments on Christ as the angel in Revelation ten that descends, Christ as the mighty angel illustrates “the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan.” The “position” Christ took when He placed his right foot on the sea and left foot on dry land “denotes His supreme power and authority over the whole earth.” When Christ cried “with a loud voice,” He “cried” “as when a lion roareth.”

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ເຮົາຍັງກຳລັງກ່າວເຖິງຢູ່ນີ້ ຊຶ່ງອະທິບາຍເຖິງພຣະຄຣິດໃນຐານະທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດທີ 10 ຜູ້ສະເດັດລົງມານັ້ນ ພຣະຄຣິດໃນຐານະທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດ ຊົງສະແດງໃຫ້ເຫັນ “ບົດບາດທີ່ພຣະອົງກຳລັງຊົງປະຕິບັດໃນເຫດການສຸດທ້າຍແຫ່ງການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກັບຊາຕານ.” “ທ່າທີ” ທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຮັບເມື່ອພຣະອົງຊົງວາງພຣະບາດຂວາເທິງທະເລ ແລະພຣະບາດຊ້າຍເທິງແຜ່ນດິນແຫ້ງ “ບົ່ງບອກເຖິງຣິດເດດ ແລະສິດອຳນາດສູງສຸດຂອງພຣະອົງເໜືອໂລກທັງປວງ.” ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງຮ້ອງ “ດ້ວຍພຣະສຸລະສຽງອັນດັງ” ພຣະອົງ “ຮ້ອງ” “ດັ່ງສິງໂຕຄຳລາມ.”

Christ will manifest His omnipotence in “the closing scenes of the great controversy” and when Christ manifests His omnipotence, He does so as the Lion of the tribe of Judah.

ພຣະຄຣິດຈະສະແດງພຣະອຳນາດອັນຫາທີ່ສຸດຂອງພຣະອົງໃນ “ເຫດການຊ່ວງສຸດທ້າຍແຫ່ງການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ແລະເມື່ອພຣະຄຣິດສະແດງພຣະອຳນາດອັນຫາທີ່ສຸດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງກໍສະແດງພຣະອົງໃນຖານະສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ.

> “The Saviour is presented before John under the symbols of ‘the Lion of the tribe of Judah’ and of ‘a Lamb as it had been slain.’ Revelation 5:5, 6. These symbols represent the union of omnipotent power and self-sacrificing love. The Lion of Judah, so terrible to the rejectors of His grace, will be the Lamb of God to the obedient and faithful.” Acts of the Apostles, 589.

> ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຖືກສະເໜີຕໍ່ໜ້າໂຢຮັນພາຍໃຕ້ສັນຍາລັກຂອງ “ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ” ແລະຂອງ “ລູກແກະໂຕໜຶ່ງເໝືອນດັ່ງຖືກຂ້າແລ້ວ.” ພຣະນິມິດ 5:5, 6. ສັນຍາລັກເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຮ່ວມກັນຂອງລິດອຳນາດອັນສູງສຸດ ແລະຄວາມຮັກທີ່ຍອມສະລະຕົນເອງ. ສິງໂຕແຫ່ງຢູດາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນທີ່ນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຫຼວງແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ, ຈະເປັນພຣະເມສານ້ອຍຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງ ແລະສັດຊື່. ກິດຈະການຂອງອັກຄະທູດ, 589.

Christ’s manifestation as the Lion of the tribe of Judah emphasizes his work in both sealing and unsealing biblical prophecy, according to His divine timing. Just before human probation closes, when “the time is at hand” there will be an unsealing of a special Bible truth identifying “things which must shortly come to pass.”

ການສຳແດງພຣະອົງຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ເນັ້ນໜັກເຖິງພະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງທັງໃນການປະທັບຕາ ແລະການເປີດຜະນຶກຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ຕາມກຳນົດເວລາອັນຊອບທຳຂອງພຣະອົງ. ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະປິດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ ເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ” ຈະມີການເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງພິເສດຈາກພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງ “ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ.”

> The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

> ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ພຣະອົງ ເພື່ອຈະສຳແດງແກ່ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເຖິງສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນໄມ່ຊ້າ; ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງມາ ເພື່ອສື່ຄວາມໝາຍນັ້ນແຈ້ງແກ່ໂຢຮັນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ: ຜູ້ທີ່ໄດ້ເປັນພະຍານເຖິງພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຖິງຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຄືບັນດາສິ່ງທັງປວງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນ. ຄວາມສຸກຈົ່ງມີແກ່ຜູ້ທີ່ອ່ານ ແລະແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ: ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 1:1–3.

When the “time” that is “at hand” actually arrives into history there is a blessing pronounced upon those who read, hear “and keep those things which are written therein.” The special message is a time-sensitive message that is only recognizable when “the time is at hand.” Then—at that time, and not before—persons will be able to read, hear “and keep those things which are written” in the book of Revelation. When the “time is at hand” the blessing pronounced upon those who “readeth”, “hear” “and keep those things which are written therein” parallels the opening up of the book of Daniel at the “time of the end.”

ເມື່ອ “ເວລາ” ທີ່ “ໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ” ນັ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດຢ່າງແທ້ຈິງ ພຣະພອນກໍຖືກປະກາດແກ່ຜູ້ທີ່ອ່ານ ຜູ້ທີ່ຟັງ “ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ.” ຂ່າວສານພິເສດນີ້ເປັນຂ່າວສານທີ່ຂຶ້ນກັບເວລາ ແລະຈະຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ກໍເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ” ເທົ່ານັ້ນ. ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ—ແລະບໍ່ແມ່ນກ່ອນໜ້ານັ້ນ—ຜູ້ຄົນຈຶ່ງຈະສາມາດອ່ານ ຟັງ “ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້” ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ” ພຣະພອນທີ່ຖືກປະກາດແກ່ຜູ້ທີ່ “ອ່ານ”, “ຟັງ” “ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ” ກໍສອດຄ່ອງກັນກັບການເປີດພຣະທຳດານີເອນໃນ “ຍາມສຸດທ້າຍ.”

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:4.

> ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້, ແລະປະທັບຕາໜັງສືນັ້ນໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ; ຫຼາຍຄົນຈະໄປມາຢ່າງຂວັກໄຂວ່, ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ. ດານີເອນ 12:4

The “many” that are running “to and fro,” (which represents the study of God’s Word) are doing so at the “time of the end” when “the words” that had been “shut up” in “the book” of Daniel are unsealed. But there is another class of virgins running to and fro just after the Sunday law in the United States.

“ຫຼາຍຄົນ” ທີ່ກໍາລັງແລ່ນ “ໄປມາ,” (ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການສຶກສາພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າ) ກໍາລັງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນໃນ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ເມື່ອ “ຖ້ອຍຄໍາ” ທີ່ເຄີຍຖືກ “ປິດໄວ້” ໃນ “ໜັງສື” ຂອງດານີເອນ ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ. ແຕ່ມີພວກພົມມະຈາລີອີກຈໍາພວກໜຶ່ງທີ່ກໍາລັງແລ່ນ “ໄປມາ” ຢູ່ໃນຊ່ວງຫຼັງຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

> Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ວັນເວລາກຳລັງມາ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້, ວ່າ ເຮົາຈະສົ່ງຄວາມອຶດຢາກມາໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນຄວາມອຶດຢາກເຂົ້າຈີ່ ຫຼື ຄວາມຫິວນ້ຳ, ແຕ່ເປັນຄວາມອຶດຢາກໃນການໄດ້ຍິນພຣະທຳຂອງພຣະເຢໂຫວາ: ແລະພວກເຂົາຈະພາກັນພະເນຈອນໄປຈາກທະເລໜຶ່ງສູ່ອີກທະເລໜຶ່ງ, ແລະຈາກທິດເໜືອໄປຈົນເຖິງທິດຕາເວັນອອກ, ພວກເຂົາຈະແລ່ນໄປມາເພື່ອສະແຫວງຫາພຣະທຳຂອງພຣະເຢໂຫວາ ແລະຈະບໍ່ພົບ. ໃນວັນນັ້ນ ບັນດາສາວພົມຈັນຜູ້ງາມ ແລະ ຊາຍໜຸ່ມທັງຫຼາຍຈະອ່ອນແຮງລົງເພາະຄວາມຫິວນ້ຳ. ບັນດາຜູ້ທີ່ສາບານໂດຍບາບຂອງສະມາເຣຍ ແລະເວົ້າວ່າ, “ໂອ ດານ, ພະຂອງເຈົ້າຊົງພຣະຊົນຢູ່”; ແລະວ່າ, “ວິຖີແຫ່ງເບເອີເຊບາຊົງພຣະຊົນຢູ່”; ແມ່ນແຕ່ພວກນັ້ນກໍຈະລົ້ມລົງ ແລະ ຈະບໍ່ລຸກຂຶ້ນອີກເລີຍ. ອາໂມດ 8:11–14.

The sin of Samaria was the sin represented by Ahab and Jezebel, Ahab representing the United States and Jezebel the Catholic church. Jezebel, Ahab and the false prophets at the confrontation with Elijah at Mount Carmel typify the Sunday law. At the confrontation there were two sets of unholy prophets, the prophets of Baal and the priests of the grove. Baal was one of the gods worshipped; the other that was worshipped in the groves was Ashtaroth. Baal was a male god and Ashtaroth was a female god. Together the male deity represents the state and the female the church.

ບາບຂອງຊາມາເຣຍແມ່ນບາບທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອາຮາບແລະເຢເຊເບນ, ໂດຍອາຮາບເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ເຢເຊເບນເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກ. ເຢເຊເບນ, ອາຮາບ ແລະ ພວກຜູ້ພະຍາກອນປອມໃນການປະຈັນໜ້າກັບເອລີຢາຢູ່ເຂົາຄາເມນ ເປັນແບບຢ່າງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນການປະຈັນໜ້ານັ້ນ ມີພວກຜູ້ພະຍາກອນອັນບໍ່ບໍລິສຸດສອງພວກ, ຄື ພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ ແລະ ພວກປະໂລຫິດຂອງປ່າພຸ່ມ. ບາອານເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາພະທີ່ຖືກນະມັດສະການ; ອີກອົງໜຶ່ງທີ່ຖືກນະມັດສະການໃນປ່າພຸ່ມນັ້ນແມ່ນອັດສະຕາໂຣດ. ບາອານເປັນພະເພດຊາຍ ແລະ ອັດສະຕາໂຣດເປັນພະເພດຍິງ. ໂດຍຮ່ວມກັນ ພະເຈົ້າເທບເພດຊາຍເປັນຕົວແທນຂອງລັດ ແລະ ເພດຍິງເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກ.

The god that was set up in Dan was set up by Samaria’s first king Jeroboam, who erected a golden calf in both Bethel and Dan. Bethel means house of God and Dan means judgment, and together they represent the combination of church and state, which takes place in the United States in advance of the enforcement of Sunday-keeping. Those two golden calves were represented by Aaron’s golden calf.

ພະທີ່ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນດານນັ້ນ ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍເຢໂຣໂບອາມ ກະສັດອົງທຳອິດຂອງສະມາເຣຍ ຜູ້ໄດ້ສ້າງລູກງົວຄຳຂຶ້ນທັງໃນເບັດເອນແລະໃນດານ. ເບັດເອນໝາຍເຖິງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ດານໝາຍເຖິງການພິພາກສາ, ແລະເມື່ອຮວມກັນແລ້ວ ທັງສອງເປັນຕົວແທນຂອງການຜະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາກ່ອນການບັງຄັບໃຊ້ການຖືວັນອາທິດ. ລູກງົວຄຳທັງສອງນັ້ນ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ.

A calf is a beast and a golden statue is an image, so the golden calf of Aaron and also the two golden calves of Jeroboam represent the combination of church and state that takes place just prior to the enforcement of the Sunday law in the United States. With Jeroboam, the two cities provide a second witness to the symbolism of the combination of church and state, which is defined as the image of the beast in the book of Revelation.

ລູກງົວເປັນສັດຮ້າຍ ແລະ ຮູບປັ້ນຄໍາເປັນຮູບພາບ; ດັ່ງນັ້ນ ລູກງົວຄໍາຂອງອາໂຣນ ແລະ ລູກງົວຄໍາສອງໂຕຂອງເຢໂຣໂບອາມ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກກັບລັດ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນໜ້າການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາພຽງເລັກນ້ອຍ. ໃນກໍລະນີຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ນະຄອນທັງສອງເປັນພະຍານຂໍ້ທີສອງແກ່ສັນຍະລັກແຫ່ງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກກັບລັດ, ຊຶ່ງຖືກນິຍາມວ່າເປັນຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ.

The manner of Beersheba represents the covenant of Abraham. The first mention of the name “Beersheba” is in Genesis twenty-one, which is a passage that the apostle Paul employs to oppose those who were suggesting in his day that you must retain the ceremonial laws and circumcision in order to be saved. Paul uses the passage where the first mention of Beersheba is located. He employs that history to address two different and opposite covenants in the same story. Paul uses the son of the bondwoman (Ishmael) to represent a covenant that is based upon human power and contrasts Ishmael with Isaac who he employs to represent a covenant that is based upon God’s power. This passage of the Bible is the first time that Beersheba is mentioned, and later in history Paul employs that history to describe a situation in his personal history that had been illustrated in biblical history. Paul believed and taught that biblical history repeats.

ແບບຢ່າງຂອງເບເອເຊບາ ເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາຮາມ. ການກ່າວເຖິງຊື່ “ເບເອເຊບາ” ເປັນຄັ້ງທຳອິດຢູ່ໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ ບົດ 21, ຊຶ່ງເປັນຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງທີ່ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ເພື່ອຄັດຄ້ານຜູ້ທີ່ໄດ້ສະເໜີໃນສະໄໝຂອງທ່ານວ່າ ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງຍຶດຮັກສາກົດບັນຍັດພິທີກຳ ແລະ ການຮັບພິທີຕັດ ເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ. ໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ການກ່າວເຖິງເບເອເຊບາເປັນຄັ້ງທຳອິດຕັ້ງຢູ່. ທ່ານໄດ້ນຳໃຊ້ປະຫວັດນັ້ນເພື່ອກ່າວເຖິງພັນທະສັນຍາສອງຢ່າງທີ່ແຕກຕ່າງ ແລະ ກົງກັນຂ້າມກັນ ພາຍໃນເລື່ອງລາວດຽວກັນ. ໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ບຸດຂອງຍິງທາດ (ອິຊະມາເອນ) ເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງອຳນາດຂອງມະນຸດ ແລະ ໄດ້ປຽບທຽບອິຊະມາເອນກັບອີຊາກ ຜູ້ທີ່ທ່ານນຳໃຊ້ເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂໍ້ພຣະຄຳພີຕອນນີ້ເປັນຄັ້ງທຳອິດທີ່ມີການກ່າວເຖິງເບເອເຊບາ, ແລະ ຕໍ່ມາໃນປະຫວັດສາດ ໂປໂລໄດ້ນຳໃຊ້ປະຫວັດນັ້ນເພື່ອພັນລະນາສະພາບການໜຶ່ງໃນປະຫວັດສ່ວນຕົວຂອງທ່ານ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງເປັນພາບໄວ້ແລ້ວໃນປະຫວັດພຣະຄຳພີ. ໂປໂລເຊື່ອ ແລະ ສັ່ງສອນວ່າ ປະຫວັດພຣະຄຳພີເກີດຊ້ຳອີກ.

Even though Paul uses this passage from Genesis twenty-one to illustrate two opposite covenants, in the passage there are two covenants that God makes with Abraham, but they are not the two covenants that Paul derives from the story. In the passage God again promised to fulfill His promise of making Abraham the father of many nations through Isaac and He also promised that He would make Ishmael the father of a great nation. One passage of Scripture, four covenants referenced, and it’s the first time Beersheba is mentioned in Scriptures.

ແມ່ນແມ່ນວ່າໂປໂລໄດ້ໃຊ້ຂໍ້ຄວາມນີ້ຈາກປະຖົມມະການ ບົດ 21 ເພື່ອອຸປະມາເຖິງພັນທະສັນຍາສອງຢ່າງທີ່ກົງກັນຂ້າມ, ແຕ່ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນມີພັນທະສັນຍາສອງປະການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳກັບອັບຣາຮາມ, ແຕ່ພັນທະສັນຍາເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ແມ່ນພັນທະສັນຍາສອງຢ່າງທີ່ໂປໂລໄດ້ສະຫຼຸບອອກມາຈາກເລື່ອງນັ້ນ. ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາອີກຄັ້ງວ່າຈະເຮັດໃຫ້ຄຳສັນຍາຂອງພຣະອົງສຳເລັດ ໂດຍການເຮັດໃຫ້ອັບຣາຮາມເປັນບິດາຂອງຫຼາຍປະຊາຊາດຜ່ານທາງອີຊາກ ແລະພຣະອົງຍັງໄດ້ຊົງສັນຍາດ້ວຍວ່າ ພຣະອົງຈະເຮັດໃຫ້ອິດຊະມາເອນເປັນບິດາຂອງປະຊາຊາດໃຫຍ່. ພຣະຄຳພີຕອນດຽວ, ມີການອ້າງເຖິງພັນທະສັນຍາສີ່ປະການ, ແລະນີ້ເປັນຄັ້ງທຳອິດທີ່ເບເອີເຊບາຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະຄຳພີ.

> Wherefore she said unto Abraham, Cast out this bondwoman and her son: for the son of this bondwoman shall not be heir with my son, even with Isaac. And the thing was very grievous in Abraham’s sight because of his son. And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. Genesis 21:10–14.

> ເຫດສະນັ້ນນາງຈຶ່ງກ່າວແກ່ອັບຣາຮາມວ່າ, “ຈົ່ງໄລ່ແມ່ຍິງທາດຄົນນີ້ ແລະລູກຊາຍຂອງນາງອອກໄປ; ເພາະວ່າລູກຊາຍຂອງແມ່ຍິງທາດຄົນນີ້ຈະບໍ່ໄດ້ເປັນທາຍາດຮ່ວມກັບລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຄືກັບອີຊາກ.” ແລະເລື່ອງນັ້ນເປັນຄວາມເສົ້າໂສກຢ່າງຍິ່ງໃນສາຍຕາຂອງອັບຣາຮາມ ເນື່ອງດ້ວຍລູກຊາຍຂອງຕົນ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າກ່າວແກ່ອັບຣາຮາມວ່າ, “ຢ່າໃຫ້ເລື່ອງນັ້ນເປັນຄວາມເສົ້າໂສກໃນສາຍຕາຂອງເຈົ້າ ເນື່ອງດ້ວຍເດັກນ້ອຍ ແລະເນື່ອງດ້ວຍແມ່ຍິງທາດຂອງເຈົ້າ; ໃນທຸກສິ່ງທີ່ຊາຣາໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ, ຈົ່ງຟັງສຽງຂອງນາງ; ເພາະວ່າເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນໃນອີຊາກ. ແລະຝ່າຍລູກຊາຍຂອງແມ່ຍິງທາດນັ້ນ ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ເປັນຊາດໜຶ່ງເໝືອນກັນ ເພາະວ່າເຂົາເປັນເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ.” ແລະອັບຣາຮາມກໍລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າຕູ່, ແລະໄດ້ເອົາເຂົ້າຈີ່ ແລະຖົງນ້ຳໜຶ່ງ ໃຫ້ແກ່ນາງຮາກາ, ວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງນາງ, ພ້ອມທັງເດັກນ້ອຍ, ແລະໄດ້ສົ່ງນາງໄປ; ແລະນາງກໍອອກໄປ ແລະຫລົງທາງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານເບເອີເຊບາ. ປະຖົມມະການ 21:10–14.

Beersheba represents the covenant of Abraham. In the very same chapter Abraham also made a covenant with Abimelech.

ເບອເຊບາເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາຮາມ. ໃນບົດດຽວກັນນັ້ນ ອັບຣາຮາມຍັງໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບອາບີເມເລັກດ້ວຍ.

> And it came to pass at that time, that Abimelech and Phichol the chief captain of his host spake unto Abraham, saying, God is with thee in all that thou doest: Now therefore swear unto me here by God that thou wilt not deal falsely with me, nor with my son, nor with my son’s son: but according to the kindness that I have done unto thee, thou shalt do unto me, and to the land wherein thou hast sojourned. And Abraham said, I will swear.

> ແລະເກີດຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນວ່າ ອາບີເມເລັກ ແລະ ຟີໂຄນ ແມ່ທັບໃຫຍ່ແຫ່ງກອງທັບຂອງທ່ານ ໄດ້ກ່າວແກ່ອັບຣາຮາມວ່າ, “ພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ກັບທ່ານໃນທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານກະທຳ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານສາບານແກ່ຂ້ານ້ອຍໃນທີ່ນີ້ ໂດຍອ້າງພຣະເຈົ້າວ່າ ທ່ານຈະບໍ່ປະພຶດຢ່າງຫຼອກລວງຕໍ່ຂ້ານ້ອຍ ຫຼືຕໍ່ລູກຊາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ ຫຼືຕໍ່ຫຼານຂອງຂ້ານ້ອຍ; ແຕ່ຕາມຄວາມເມດຕາທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ສະແດງແກ່ທ່ານນັ້ນ ທ່ານກໍຈະກະທຳຕໍ່ຂ້ານ້ອຍ ແລະຕໍ່ແຜ່ນດິນທີ່ທ່ານໄດ້ອາໄສຢູ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.” ແລະ ອັບຣາຮາມກ່າວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຈະສາບານ.”

> And Abraham reproved Abimelech because of a well of water, which Abimelech’s servants had violently taken away. And Abimelech said, I wot not who hath done this thing: neither didst thou tell me, neither yet heard I of it, but to day.

> ແລະອັບຣາຮາມໄດ້ຕຳນິອາບີເມເລັກເນື່ອງດ້ວຍບໍ່ນ້ຳແຫ່ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງອາບີເມເລັກໄດ້ຍຶດເອົາໄປດ້ວຍກຳລັງ. ແລະອາບີເມເລັກກ່າວວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຜູ້ໃດໄດ້ກະທຳການນີ້; ແລະທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າ, ທັງຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້ຈົນຮອດວັນນີ້.

> And Abraham took sheep and oxen, and gave them unto Abimelech; and both of them made a covenant. And Abraham set seven ewe lambs of the flock by themselves. And Abimelech said unto Abraham, What mean these seven ewe lambs which thou hast set by themselves?

> ແລະ ອັບຣາຮາມໄດ້ນຳແກະ ແລະ ງົວມາ ແລະ ມອບໃຫ້ແກ່ອາບີເມເລັກ; ແລະ ທັງສອງຝ່າຍໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັນ. ແລະ ອັບຣາຮາມໄດ້ແຍກລູກແກະແມ່ເຈັດໂຕຈາກຝູງໄວ້ຕ່າງຫາກ. ແລະ ອາບີເມເລັກໄດ້ກ່າວແກ່ອັບຣາຮາມວ່າ, ລູກແກະແມ່ເຈັດໂຕນີ້ທີ່ທ່ານໄດ້ແຍກໄວ້ຕ່າງຫາກນັ້ນ ມີຄວາມໝາຍວ່າຢ່າງໃດ?

> And he said, For these seven ewe lambs shalt thou take of my hand, that they may be a witness unto me, that I have digged this well. Wherefore he called that place Beersheba; because there they sware both of them. Thus they made a covenant at Beersheba: then Abimelech rose up, and Phichol the chief captain of his host, and they returned into the land of the Philistines. And Abraham planted a grove in Beersheba, and called there on the name of the Lord, the everlasting God.

> ແລະລາວໄດ້ກ່າວວ່າ, “ລູກແກະເພດແມ່ເຈັດຕົວນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງຮັບໄປຈາກມືຂອງຂ້ອຍ ເພື່ອມັນຈະເປັນພະຍານໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍວ່າ ຂ້ອຍເປັນຜູ້ໄດ້ຂຸດບໍ່ນ້ຳນີ້.” ເຫດສະນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເອີ້ນສະຖານທີ່ນັ້ນວ່າ ເບເອ-ເຊບາ; ເພາະວ່າທັງສອງໄດ້ສາບານກັນທີ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັນທີ່ ເບເອ-ເຊບາ: ແລ້ວອາບີເມເລັກໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ພ້ອມກັບ ຟີໂຄນ ແມ່ທັບໃຫຍ່ຂອງກອງທັບຂອງລາວ, ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ກັບຄືນໄປຍັງແຜ່ນດິນຂອງຊາວຟີລິດສະຕີນ. ແລະອັບຣາຮາມໄດ້ປູກຕົ້ນໄມ້ຢູ່ທີ່ ເບເອ-ເຊບາ ແລະໄດ້ຮ້ອງທູນພຣະນາມຂອງພຣະຢາເວ ຄືພຣະເຈົ້າອົງນິລັນດອນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

> And Abraham sojourned in the Philistines’ land many days. Genesis 21:22–34.

> ແລະອັບຣາຮາມໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງຊາວຟີລິດສະຕີນເປັນເວລາຫຼາຍວັນ. ປະຖົມມະການ 21:22–34.

Beersheba is the symbol of God’s covenant with Abraham. There are several covenant histories marked in the Bible that connect Beersheba with Abraham’s covenant. “Beer” means well and “sheba” means “seven.” Sheba is the same Hebrew word that is translated as “seven times” that William Miller correctly understood to represent the prophecy of twenty-five hundred and twenty years in Leviticus twenty-six. It was the very first “time prophecy” he discovered, and it was the first foundational truth to be set aside in 1863. In the passage where the word “sheba” is translated as “seven times” in four different verses, the punishment of God that is represented by the “seven times” is called “the quarrel of my covenant.”

ເບເອີເຊບາເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບອັບຣາຮາມ. ໃນພຣະຄຳພີມີປະຫວັດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຫຼາຍຕອນທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ ແລະເຊື່ອມໂຍງເບເອີເຊບາກັບພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາຮາມ. “Beer” ຫມາຍເຖິງ ບໍ່ນ້ຳ ແລະ “sheba” ຫມາຍເຖິງ “ເຈັດ.” Sheba ແມ່ນຄຳພາສາເຮັບເຣີດຽວກັນທີ່ຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທົ່າ” ຊຶ່ງ William Miller ໄດ້ເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າເປັນຕົວແທນຂອງຄຳພະຍາກອນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີໃນ ພຣະນິຕິບັນຍັດ ບົດ 26. ນັ້ນແມ່ນ “ຄຳພະຍາກອນເວລາ” ຂໍ້ທຳອິດທີ່ລາວໄດ້ຄົ້ນພົບ, ແລະມັນກໍແມ່ນຄວາມຈິງພື້ນຖານຂໍ້ທຳອິດທີ່ຖືກວາງຖິ້ມໃນປີ 1863. ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ຄຳວ່າ “sheba” ຖືກແປວ່າ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນສີ່ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ການລົງໂທດຂອງພຣະເຈົ້າຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ເຈັດເທົ່າ” ນັ້ນ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ການໂຕ້ຖຽງແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ.”

> Then will I also walk contrary unto you, and will punish you yet seven times for your sins. And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:24, 25.

> ແລ້ວເຮົາກໍຈະດຳເນີນຕໍ່ຕ້ານພວກເຈົ້າເໝືອນກັນ, ແລະຈະລົງໂທດພວກເຈົ້າອີກເຈັດເທົ່າເນື່ອງດ້ວຍບາບຂອງພວກເຈົ້າ. ແລະເຮົາຈະນຳດາບມາເໜືອພວກເຈົ້າ, ຊຶ່ງຈະແກ້ແຄ້ນການລະເມີດພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ; ແລະເມື່ອພວກເຈົ້າຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄປພາຍໃນຫົວເມືອງຂອງພວກເຈົ້າ, ເຮົາຈະສົ່ງໂລກລະບາດມາທ່າມກາງພວກເຈົ້າ; ແລະພວກເຈົ້າຈະຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງສັດຕູ. ພຣະນິຕິບັນຍັດ 26:24, 25.

The word translated as “seven times” and represents the “quarrel” of God’s covenant in Leviticus twenty-six, which is “sheba” in the word Beersheba, is also translated twice in the book of Daniel once as “the oath” that is written in the law of Moses and once as “the curse.” Both the “oath” and the “curse” are translated from the word “sheba” for it not only means ‘seven’ but it includes the concept of a covenant or “oath” that if broken produces a “curse.”

ຄໍາທີ່ໄດ້ແປວ່າ “ເຈັດເທື່ອ” ແລະເປັນຕົວແທນແຫ່ງ “ການໂຕ້ຖຽງ” ໃນພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນ Leviticus ບົດທີຊາວຫົກ ຊຶ່ງແມ່ນ “sheba” ໃນຄໍາວ່າ Beersheba, ຍັງໄດ້ຖືກແປອີກສອງຄັ້ງໃນພຣະທັມ Daniel: ຄັ້ງໜຶ່ງເປັນ “ຄໍາສາບານ” ທີ່ຂຽນໄວ້ໃນກົດບັນຍັດຂອງ Moses ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງເປັນ “ຄໍາສາບແຊ່ງ.” ທັງ “ຄໍາສາບານ” ແລະ “ຄໍາສາບແຊ່ງ” ລ້ວນແປມາຈາກຄໍາວ່າ “sheba” ເພາະວ່າມັນບໍ່ພຽງແຕ່ໝາຍເຖິງ ‘ເຈັດ’ ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຮວມເອົາແນວຄວາມຄິດເລື່ອງພັນທະສັນຍາ ຫຼື “ຄໍາສາບານ” ຊຶ່ງຖ້າຖືກລະເມີດ ກໍຈະກ່ອນໃຫ້ເກີດ “ຄໍາສາບແຊ່ງ.”

> Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. Daniel 9:11.

> ແມ່ນແລ້ວ, ອິດສະຣາເອນທັງປວງໄດ້ລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ໂດຍການຫັນໜີໄປ ເພື່ອຈະບໍ່ຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ; ເຫດສະນັ້ນ ຄຳສາບແຊ່ງຈຶ່ງຖືກເທລົງເໜືອພວກເຮົາ ແລະຄຳປະຕິຍານທີ່ຂຽນໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍໄດ້ຕົກມາເຖິງພວກເຮົາ ເພາະວ່າພວກເຮົາໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ພຣະອົງ. ດານີເອນ 9:11

The word “sheba” or seven that represented seven lambs offered at a well at Beersheba represents the covenant. And God’s covenant or His oath states that the obedient live and the disobedient die.

ຄຳວ່າ “sheba” ຫຼື ເລກເຈັດ ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງລູກແກະເຈັດຕົວທີ່ຖືກຖວາຍຢູ່ບໍ່ນ້ຳແຫ່ງເບເອີເຊບາ ເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະສັນຍາ. ແລະພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ຄຳສາບານຂອງພຣະອົງ ກ່າວວ່າ ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງຈະມີຊີວິດ ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຈະຕາຍ.

Beersheba symbolizes the covenant that is represented by the faith of Abraham. So, when the “fair virgins” of Amos eight, who are also the “foolish virgins” of Matthew twenty-five, who are also the “wicked” of Daniel twelve are swearing “by the sin of Samaria” they are swearing allegiance to the mark of Jezebel (the papacy) who has committed fornication with Ahab (the United Nations) and who rules over the image of the beast (the United States).

ເບເອີເຊບາ ເປັນສັນຍະລັກເຖິງພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງອັບຣາຮາມ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອ “ພົມມະຈາຣີທີ່ງາມ” ໃນ ອາໂມດ ແປດ ຜູ້ຊຶ່ງກໍຄື “ພົມມະຈາຣີໂງ່” ໃນ ມັດທາຍ ຊາວຫ້າ ແລະຜູ້ຊຶ່ງກໍຄື “ຄົນອະທຳ” ໃນ ດານີເອນ ສິບສອງ ກຳລັງສາບານ “ໂດຍບາບຂອງຊາມາເຣຍ” ພວກເຂົາກໍກຳລັງສາບານຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ເຄື່ອງໝາຍຂອງເຢເຊເບນ (ສັນຕະປາປາ) ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບອາຮາບ (ສະຫະປະຊາຊາດ) ແລະຜູ້ທີ່ປົກຄອງເໜືອຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ).

When those very same “fair virgins” say “Thy god, O Dan, liveth,” they are bowing down to the golden image of a calf as identified by two witnesses (Aaron and Jeroboam). The golden calf represents the image of the beast, which is the combination of church and state.

ເມື່ອ “ພົມມະຈາລີຜູ້ງົດງາມ” ເຫຼົ່ານັ້ນເວົ້າວ່າ “ຂໍໃຫ້ພຣະຂອງເຈົ້າ, ໂອ ດານ, ຊົງພຣະຊົນຢູ່” ພວກນາງກໍາລັງຂາບລົງນະມັດສະການຮູບທອງຄໍາຂອງລູກງົວ ຕາມທີ່ພະຍານສອງຄົນ (ອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມ) ໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້. ລູກງົວທອງຄໍາເປັນຕົວແທນຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງແມ່ນການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ.

When those same virgins claim the “manner” of Beersheba “liveth,” the word “manner” means “way.” This is the very same word that is used to identify the “ways” of the “old paths” in Jeremiah 6:16. Those virgins are saying that even though they have bowed to the image of the beast and accepted the mark of his authority that they are still children of Abraham. They are frantically running to and fro in God’s Word looking for the message represented by the “east” and the “north” and from “sea to sea,” and still claiming to be Seventh-day Adventists, but it is too late.

ເມື່ອພວກພຣະກັນຍາເຫຼົ່ານັ້ນອ້າງວ່າ “ວິຖີ” ຂອງເບເອີຊີບາ “ມີຊີວິດຢູ່,” ຄໍາວ່າ “ວິຖີ” ໝາຍເຖິງ “ທາງ.” ນີ້ແມ່ນຄໍາດຽວກັນຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ຖືກໃຊ້ເພື່ອລະບຸ “ທາງ” ຂອງ “ບັນດາທາງເດີມ” ໃນ ເຢເຣມີຢາ 6:16. ພວກພຣະກັນຍາເຫຼົ່ານັ້ນກໍາລັງກ່າວວ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກນາງໄດ້ກົ້ມຂາບຮູບຂອງສັດຮ້າຍ ແລະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອໍານາດຂອງມັນແລ້ວ ພວກນາງກໍຍັງເປັນລູກຫຼານຂອງອັບຣາຮາມຢູ່. ພວກນາງກໍາລັງແລ່ນໄປມາຢ່າງຮ້ອນຮົນໃນພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຊອກຫາຂ່າວສານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ຕາເວັນອອກ” ແລະ “ເໜືອ” ແລະຈາກ “ທະເລຫາທະເລ,” ແລະຍັງອ້າງວ່າເປັນ ເຊັບເວັນທ໌-ເດ ແອັດເວັນຕິສ ຢູ່, ແຕ່ກໍສາຍເກີນໄປແລ້ວ.

> But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

> ແຕ່ຂ່າວສານຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະຈາກທິດເໜືອຈະເຮັດໃຫ້ລາວຫວາດຫວັ່ນ; ດັ່ງນັ້ນລາວຈະອອກໄປດ້ວຍຄວາມພິໂລດຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ເພື່ອທຳລາຍ ແລະເພື່ອກຳຈັດຄົນຈຳນວນຫຼາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ແລະລາວຈະຕັ້ງພະພັກອາໄສແຫ່ງພະລາຊວັງຂອງລາວໄວ້ລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ ໃນພູບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດ; ແຕ່ລາວຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ແລະຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍລາວ. ດານີເອນ 11:44, 45.

Those virgins are looking for the message of these previous two verses. The final warning message that was unsealed at the time of the end in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the “countries” representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States, identifies the final rise and fall of the papacy. In these two verses a message represented by the east and the north enrages the king of the north (the pope) and the final persecution begins, and it ends in verse forty-five when the papacy plants the “tabernacles” which comes from the Hebrew word meaning “tent,” (tent is a symbol of a church), but it’s “the tabernacle” of his “palace,” which represents a state. Where he places the tent that represents the combination of church and state, or as John calls it in the Revelation, the image of the beast, is “between the seas,” in the plural. The fair virgins are looking for the final warning message represented in verses forty-four and forty-five of Daniel eleven, and in the very next verse Michael stands up and probation closes. And at that time Amos 8:14 says that the fair virgins “shall fall, and never rise up again.”

ພວກຍິງພົມມະຈາລີເຫຼົ່ານັ້ນກໍາລັງສະແຫວງຫາຂ່າວສານຂອງສອງຂໍ້ພຣະຄໍາກ່ອນໜ້ານີ້. ຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາສິ້ນສຸດໃນປີ 1989, ເມື່ອດັ່ງທີ່ຖືກພັນລະນາໄວ້ໃນ ດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 40, “ບັນດາປະເທດ” ອັນເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນອະດີດ ໄດ້ຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍສັນຕະປາປາ ແລະ ສະຫະລັດ, ຊຶ່ງລະບຸເຖິງການລຸກຂຶ້ນ ແລະ ການລົ້ມລົງຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ. ໃນສອງຂໍ້ນີ້ ຂ່າວສານໜຶ່ງຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດເໜືອ ເຮັດໃຫ້ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ (ຄື ສັນຕະປາປາ) ໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະ ການຂົ່ມເຫັງຄັ້ງສຸດທ້າຍກໍເລີ່ມຂຶ້ນ, ແລະ ມັນສິ້ນສຸດລົງໃນຂໍ້ 45 ເມື່ອອໍານາດສັນຕະປາປາຕັ້ງ “ພະພັກ” ຂຶ້ນ ຊຶ່ງມາຈາກຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ມີຄວາມໝາຍວ່າ “ເຕັນ,” (ເຕັນເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິດຕະຈັກ), ແຕ່ມັນແມ່ນ “ພະພັກ” ແຫ່ງ “ພະລາຊະວັງ” ຂອງມັນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງລັດ. ບ່ອນທີ່ມັນນໍາເອົາເຕັນທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກ ແລະ ລັດ, ຫຼືດັ່ງທີ່ໂຢຮັນເອີ້ນມັນໃນ ພຣະນິມິດ, ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ຄື “ລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ,” ໃນຮູບພະຫູພົດ. ພວກຍິງພົມມະຈາລີທີ່ງາມສະຫງ່າກໍາລັງສະແຫວງຫາຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໃນ ດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 44 ແລະ 45, ແລະ ໃນຂໍ້ຕໍ່ໄປທັນທີ ມີຄາເອນກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະ ເວລາແຫ່ງການພິສູດກໍປິດລົງ. ແລະ ໃນເວລານັ້ນ ອາໂມດ 8:14 ກ່າວວ່າ ພວກຍິງພົມມະຈາລີທີ່ງາມສະຫງ່າ “ຈະລົ້ມລົງ, ແລະ ຈະບໍ່ລຸກຂຶ້ນອີກເລີຍ.”

When the fair virgins claim to be Seventh-day Adventists at the very time they are bowing to the image of the beast they are represented by John as Jews who say they are Jews but are not. They are claiming to be the children of Abraham, but they do lie.

ເມື່ອພວກຍິງພົມມະຈາລີອັນງົດງາມອ້າງຕົນວ່າເປັນແອດເວນຕິສວັນເສົາ ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນທີ່ພວກນາງກຳລັງກົ້ມກາບຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ພວກນາງຖືກໂຢຮັນນາພັນລະນາວ່າເປັນຊາວຢິວທີ່ເວົ້າວ່າຕົນເປັນຊາວຢິວ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ. ພວກນາງກຳລັງອ້າງວ່າເປັນລູກຫຼານຂອງອັບຣາຮາມ ແຕ່ພວກນາງເວົ້າຄຳຕົວະ.

> Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Revelation 3:9.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ພວກເຂົາຜູ້ເປັນຝ່າຍທຳມະສາລາຂອງຊາຕານ, ຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າຕົນເປັນຢິວ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ, ຫາກແຕ່ກ່າວຄຳຕົວະ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ພວກເຂົາມາຂາບລົງຕໍ່ໜ້າຕີນຂອງເຈົ້າ ແລະໃຫ້ຮູ້ວ່າເຮົາໄດ້ຮັກເຈົ້າ. ພຣະນິມິດ 3:9

They have accepted the mark of the papacy and thus have accepted his character. They profess to be Jews, or they profess to be Sabbath-keeping Adventists, but they then have the character of the pope, who among other things sits “in the temple of God.” They profess to be Adventists, or they profess to be in the Adventist temple, but they are no more Adventists than the pope is Christian.

ພວກເຂົາໄດ້ຍອມຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັນຕະປາປາ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຍອມຮັບລັກສະນະນິສັຍຂອງລາວ. ພວກເຂົາອ້າງວ່າເປັນຊາວຢິວ ຫຼືອ້າງວ່າເປັນແອັດເວັນຕິສທີ່ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ແຕ່ແລ້ວພວກເຂົາກໍມີລັກສະນະນິສັຍຂອງສັນຕະປາປາ ຜູ້ທີ່ໃນບັນດາສິ່ງອື່ນໆນັ້ນນັ່ງຢູ່ “ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ.” ພວກເຂົາອ້າງວ່າເປັນແອັດເວັນຕິສ ຫຼືອ້າງວ່າຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງແອັດເວັນຕິສ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເປັນແອັດເວັນຕິສຫຼາຍໄປກວ່າທີ່ສັນຕະປາປາເປັນຄຣິສຕຽນ.

Those running “to and fro” seeking “the word of the Lord” are not “the wise” identified in the book of Daniel—but they are identified as “virgins.” It is obvious that those who are wandering, starving and dying of thirst in the verses do not “understand” the “words of the Lord” for they are seeking that very thing in the verses. The Word of the Lord that is revealed just before probation closes is the Revelation of Jesus Christ, and the foolish, wicked or “fair virgins” are those who did not understand the increase of knowledge from the book of Daniel. They did not have the necessary oil to follow on to the wedding as Matthew teaches.

ບັນດາຜູ້ທີ່ແລ່ນ “ໄປມາ” ເພື່ອສະແຫວງຫາ “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ” ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ—ແຕ່ພວກເຂົາຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ພົມມະຈາຣີ.” ເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ພະເນຈອນໄປມາ ຫິວໂຫຍ ແລະ ກຳລັງຈະຕາຍດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ “ເຂົ້າໃຈ” “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ” ເພາະວ່າ ໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາກຳລັງສະແຫວງຫາສິ່ງນັ້ນຢູ່. ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກເປີດເຜີຍອອກມາກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງນັ້ນ ຄື ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແລະ ບັນດາພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ເຂົາ ຊົ່ວຮ້າຍ ຫຼື “ພົມມະຈາຣີທີ່ງາມ” ກໍຄືຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ຈາກພຣະທຳດານີເອນ. ພວກເຂົາບໍ່ມີນ້ຳມັນອັນຈຳເປັນເພື່ອຕິດຕາມໄປຮ່ວມງານອະພິເສກສົມຣົດ ດັ່ງທີ່ພຣະກິດຕິຄຸນມັດທາຍໄດ້ສອນໄວ້.

That “famine” is the close of probation. Amos’ “virgins” who are seeking for bread (the Word of God) and water (the Holy Spirit) in the verses, are Daniel’s “wicked” that do not “understand”. They are Matthew’s foolish virgins who are seeking for the Holy Spirit, which together on three witnesses identifies those who realize their opportunity to prepare for the marriage is past and they have no garment to go to the wedding, for they refused to “hear” the special message that is now being unsealed. From the time when the special message is unsealed, until the close of probation is the time of the last call for salvation. To come to that time unprepared is to prepare to hear the words, “Too late!”

“ຄວາມອຶດຫິວ” ນັ້ນ ແມ່ນການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ. “ພວກພຣະກັນຍາ” ຂອງອາໂມດ ຜູ້ທີ່ກໍາລັງສະແຫວງຫາເຂົ້າຈີ່ (ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ) ແລະນ້ໍາ (ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ) ໃນຂໍ້ພຣະຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນ ຄື “ຄົນຊົ່ວຮ້າຍ” ຂອງດານີເອນ ທີ່ບໍ່ “ເຂົ້າໃຈ”. ພວກເຂົາຄືພວກພຣະກັນຍາໂງ່ຂອງມັດທາຍ ຜູ້ທີ່ກໍາລັງສະແຫວງຫາພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຊຶ່ງເມື່ອປະກອບກັນເຂົ້າໃນພະຍານສາມປະການ ກໍຊີ້ບອກເຖິງຜູ້ທີ່ຮູ້ຕົວວ່າໂອກາດຂອງຕົນໃນການຕຽມພ້ອມເພື່ອພິທີອະພິເສກໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ ແລະພວກເຂົາບໍ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເພື່ອໄປຮ່ວມງານອະພິເສກ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະ “ຟັງ” ຂ່າວສານພິເສດທີ່ບັດນີ້ກໍາລັງຖືກເປີດຜະເຜີຍ. ນັບແຕ່ເວລາທີ່ຂ່າວສານພິເສດນັ້ນຖືກເປີດຜະເຜີຍ ຈົນເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ ແມ່ນເວລາແຫ່ງການຮຽກເທື່ອສຸດທ້າຍເພື່ອຄວາມລອດ. ການມາເຖິງເວລານັ້ນໂດຍບໍ່ໄດ້ຕຽມພ້ອມ ກໍເທົ່າກັບຕຽມຕົນເອງເພື່ອໄດ້ຍິນຄໍາວ່າ, “ຊ້າເກີນໄປ!”

> “There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Review and Herald, February 11, 1896.

> “ມີໂລກໜຶ່ງທີ່ນອນຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ໃນການຫຼອກລວງແລະຄວາມຫຼົງຜິດ, ຢູ່ໃນເງົາຂອງຄວາມຕາຍນັ້ນເອງ,—ຫຼັບຢູ່, ຫຼັບຢູ່. ຜູ້ໃດແດ່ກຳລັງຮູ້ສຶກເຈັບປວດໃນຈິດວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ? ສຽງໃດຈະສາມາດໄປເຖິງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້? ຈິດໃຈຂອງຂ້ອຍໄດ້ຖືກນຳໄປສູ່ອະນາຄົດ, ເມື່ອສັນຍານຈະຖືກໃຫ້. ‘ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບທ່ານ.’ ແຕ່ບາງຄົນຈະໄດ້ຊັກຊ້າໃນການໄປຫານ້ຳມັນເພື່ອເພີ່ມໃສ່ຕະກຽງຂອງຕົນ, ແລະຊ້າເກີນໄປພວກເຂົາຈຶ່ງຈະພົບວ່າ ລັກສະນະນິໄສ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນ້ຳມັນນັ້ນ, ບໍ່ອາດຖ່າຍໂອນໄດ້.” Review and Herald, February 11, 1896.

The prophetic line represented by the parable of the ten virgins uses oil to represent character, but “the golden oil” and “holy oil” also represents the messages of “God’s Spirit.”

ເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກສະແດງໂດຍອຸປະມາເລື່ອງພຣະກັນຍາສິບຄົນ ໃຊ້ນ້ຳມັນເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະນິສັຍ, ແຕ່ “ນ້ຳມັນຄຳ” ແລະ “ນ້ຳມັນບໍລິສຸດ” ກໍເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງ “ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ” ດ້ວຍ.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “ຜູ້ທີ່ຖືກເຈີມ ຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ ມີຕຳແໜ່ງທີ່ເຄີຍຖືກມອບແກ່ຊາຕານໃນຖານະເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມ. ໂດຍຜ່ານບັນດາສິ່ງຊົງຊີວິດອັນບໍຣິສຸດທີ່ລ້ອມຮອບພຣະບັນລັງຂອງພຣະອົງ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮັກສາການສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບບັນດາຊາວໂລກ. ນ້ຳມັນຄຳເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະຄຸນ ຊຶ່ງໂດຍພຣະຄຸນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງຄ້ຳຈຸນຕະກຽງຂອງຜູ້ເຊື່ອໃຫ້ມີນ້ຳມັນຢູ່ສະເໝີ ເພື່ອວ່າຕະກຽງເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ກະພິບແລະດັບໄປ. ຖ້າຫາກວ່ານ້ຳມັນອັນບໍຣິສຸດນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກເທລົງມາຈາກສະຫວັນຜ່ານທາງຂ່າວສານແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ອຳນາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍກໍຈະຄອບງຳມະນຸດຢ່າງສິ້ນເຊີງ.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> ພຣະເຈົ້າຖືກລົບຫລູ່ເມື່ອພວກເຮົາບໍ່ຮັບຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງສົ່ງມາຫາພວກເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງປະຕິເສດນ້ຳມັນຄຳອັນພຣະອົງປາຖະໜາຈະເທລົງໃນຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ຖືກສື່ຕໍ່ໄປຍັງຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ເມື່ອສຽງຮ້ອງດັງຂຶ້ນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບລາວ,’ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບນ້ຳມັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖະໜອມພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ, ຈະພົບວ່າ ເຊັ່ນດຽວກັບພວກພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່, ພວກເຂົາບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ. ພວກເຂົາບໍ່ມີກຳລັງໃນຕົນເອງທີ່ຈະໄດ້ຮັບນ້ຳມັນນັ້ນ, ແລະຊີວິດຂອງພວກເຂົາກໍພັງທະລາຍ. ແຕ່ຖ້າມີການທູນຂໍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພວກເຮົາອ້ອນວອນເໝືອນດັ່ງໂມເຊວ່າ, ‘ຂໍຊົງສຳແດງສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງແກ່ຂ້ານ້ອຍ,’ ຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເທລົງຢ່າງໄຫລບ່າເຂົ້າໃນໃຈຂອງພວກເຮົາ. ຜ່ານທໍ່ຄຳ, ນ້ຳມັນຄຳຈະຖືກສື່ມາເຖິງພວກເຮົາ. ‘ບໍ່ແມ່ນໂດຍກຳລັງ, ຫລືໂດຍອຳນາດ, ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວກອງທັບກ່າວດັ່ງນີ້.’ ໂດຍການຮັບລຳແສງອັນເຈີດຈ້າຂອງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ບຸດທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າກໍສ່ອງແສງເປັນດວງສະຫວ່າງໃນໂລກ.” Review and Herald, July 20, 1897.

Those running “to and fro” in Amos add to the testimony identifying the class of Seventh-day Adventist’s that reject their responsibility to “understand” the special message from the book of Revelation that is unsealed when “the time is at hand.”

ຜູ້ທີ່ແລ່ນ “ໄປມາ” ໃນພຣະທຳ Amos ໄດ້ເພີ່ມເຕີມຕໍ່ຄຳພະຍານທີ່ຊີ້ບອກເຖິງກຸ່ມຂອງຊາວ Seventh-day Adventist ທີ່ປະຕິເສດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນທີ່ຈະ “ເຂົ້າໃຈ” ຂ່າວສານພິເສດຈາກພຣະທຳ Revelation ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກເມື່ອ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.”

> “We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis. It is as if they should go to their neighbors and say, Give me your character, or I shall be lost. Those that were wise could not impart their oil to the flickering lamps of the foolish virgins. Character is not transferable. It is not to be bought or sold; it is to be acquired. The Lord has given to every individual an opportunity to obtain a righteous character through the hours of probation; but he has not provided a way by which one human agent may impart to another the character which he has developed by going through hard experiences, by learning lessons from the great Teacher, so that he can manifest patience under trial, and exercise faith so that he can remove mountains of impossibility. It is impossible to impart the fragrance of love,—to give to another gentleness, tact, and perseverance. It is impossible for one human heart to pour into another the love of God and humanity.

> “ບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນເວລາທີ່ອັນຕະລາຍຍິ່ງນັກ, ແລະບໍ່ຄວນມີຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາຊັກຊ້າໃນການສະແຫວງຫາການຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດດຳເນີນຕາມຕົວຢ່າງຂອງພວກພົມມະຈາລີໂງ່, ແລະຄິດວ່າຈະປອດໄພທີ່ຈະຄອຍຖ້າຈົນກວ່າວິກິດຈະມາເຖິງ ກ່ອນຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບການຕຽມພ້ອມດ້ານລັກສະນະນິສັຍເພື່ອຈະຢືນຢູ່ໄດ້ໃນເວລານັ້ນ. ມັນຈະສາຍເກີນໄປທີ່ຈະສະແຫວງຫາຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດເມື່ອແຂກຖືກເອີ້ນເຂົ້າມາ ແລະຖືກກວດສອບ. ບັດນີ້ແຫຼະແມ່ນເວລາທີ່ຈະສວມໃສ່ຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ,—ເຄື່ອງນຸ່ງງານມົງຄຸນທີ່ຈະເໝາະສົມໃຫ້ທ່ານເຂົ້າຮ່ວມໃນງານລ້ຽງສົມຣົດຂອງພຣະເມສານ້ອຍ. ໃນຄຳອຸປະມານັ້ນ, ພວກພົມມະຈາລີໂງ່ຖືກນຳສະເໜີວ່າອ້ອນວອນຂໍນ້ຳມັນ ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບຕາມຄຳຂໍຂອງພວກນາງ. ນີ້ເປັນສັນຍາລັກເຖິງຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕຽມຕົນເອງໂດຍການພັດທະນາລັກສະນະນິສັຍໃຫ້ສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນຍາມວິກິດ. ມັນກໍເໝືອນກັບວ່າພວກເຂົາໄປຫາເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນແລ້ວເວົ້າວ່າ, ຂໍໃຫ້ລັກສະນະນິສັຍຂອງທ່ານແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ບໍ່ຊັ້ນຂ້ານ້ອຍຈະພິນາດ. ຜູ້ທີ່ສະຫລາດນັ້ນບໍ່ອາດຖ່າຍທອດນ້ຳມັນຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຕະກຽງທີ່ກຳລັງຫຼິບຫຼີ່ຂອງພວກພົມມະຈາລີໂງ່ໄດ້. ລັກສະນະນິສັຍບໍ່ສາມາດຖ່າຍໂອນໄດ້. ມັນບໍ່ອາດຊື້ຂາຍໄດ້; ມັນຕ້ອງຖືກສັ່ງສົມເອົາ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານໂອກາດແກ່ແຕ່ລະບຸກຄົນໃນການຮັບເອົາລັກສະນະນິສັຍອັນຊອບທຳໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ; ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຈັດຕຽມວິທີທາງໄວ້ໃຫ້ຕົວແທນມະນຸດຄົນໜຶ່ງຖ່າຍທອດໃຫ້ແກ່ອີກຄົນໜຶ່ງເຖິງລັກສະນະນິສັຍທີ່ຕົນໄດ້ພັດທະນາຂຶ້ນຜ່ານປະສົບການອັນຍາກລຳບາກ, ໂດຍການຮຽນບົດຮຽນຈາກພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ເພື່ອລາວຈະສຳແດງຄວາມອົດທົນພາຍໃຕ້ການທົດລອງ, ແລະຝຶກໃຊ້ຄວາມເຊື່ອເພື່ອລາວຈະຍ້າຍພູເຂົາແຫ່ງຄວາມເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໄດ້. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຖ່າຍທອດກິ່ນຫອມແຫ່ງຄວາມຮັກ,—ທີ່ຈະປະທານຄວາມອ່ອນໂຍນ, ຄວາມສຸຂຸມຮອບຄອບ, ແລະຄວາມບາກບັ່ນແກ່ອີກຜູ້ໜຶ່ງ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຫົວໃຈມະນຸດດວງໜຶ່ງຈະເທຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າແລະຂອງມະນຸດຊາດເຂົ້າໄປໃນອີກດວງໜຶ່ງ.”

> “But the day is coming, and it is close upon us, when every phase of character will be revealed by special temptation. Those who remain true to principle, who exercise faith to the end, will be those who have proved true under test and trial during the previous hours of their probation, and have formed characters after the likeness of Christ. It will be those who have cultivated close acquaintance with Christ, who, through his wisdom and grace, are partakers of the divine nature. But no human being can give to another, heart-devotion and noble qualities of mind, and supply his deficiencies with moral power. We can each do much for each other by giving to men a Christlike example, thus influencing them to go to Christ for the righteousness without which they cannot stand in the judgment. Men should prayerfully consider the important matter of character-building, and frame their characters after the divine model.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

> “ແຕ່ວັນນັ້ນກຳລັງຈະມາ, ແລະຢູ່ໃກ້ເຮົາເຂົ້າມາແລ້ວ, ເມື່ອທຸກແງ່ທຸກດ້ານຂອງລັກສະນະນິສັຍຈະຖືກເປີດເຜີຍໂດຍການລໍ້ລວງພິເສດ. ຜູ້ທີ່ຍັງຄົງສັດຊື່ຕໍ່ຫຼັກການ, ຜູ້ທີ່ໃຊ້ຄວາມເຊື່ອຈົນເຖິງທີ່ສຸດ, ຈະແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ພິສູດວ່າຕົນສັດຊື່ພາຍໃຕ້ການທົດສອບແລະການລອງໃຈໃນຊົ່ວໂມງກ່ອນໜ້າແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງເຂົາ, ແລະໄດ້ຫລໍ່ຫຼອມລັກສະນະນິສັຍຕາມພຣະສັນຖານຂອງພຣະຄຣິດ. ຈະແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ພັດທະນາຄວາມຄຸ້ນເຄີຍອັນໃກ້ຊິດກັບພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງໂດຍພຣະປັນຍາແລະພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງໄດ້ມີສ່ວນໃນພຣະທຳມະຊາດອັນຊົງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ບໍ່ມີມະນຸດຜູ້ໃດສາມາດມອບຄວາມອຸທິດຖວາຍແຫ່ງດວງໃຈ ແລະຄຸນລັກສະນະອັນສູງສົ່ງແຫ່ງຈິດໃຈໃຫ້ແກ່ອີກຄົນໜຶ່ງ, ຫຼືຊົດເຊີຍຄວາມຂາດຕົກບົກພ່ອງຂອງເຂົາດ້ວຍກຳລັງທາງສິນທຳ. ເຮົາແຕ່ລະຄົນສາມາດເຮັດສິ່ງອັນຫຼາຍໃຫ້ແກ່ກັນແລະກັນ ໂດຍການມອບແບບຢ່າງອັນຄືພຣະຄຣິດໃຫ້ແກ່ມະນຸດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີອິດທິພົນນຳພາເຂົາໃຫ້ໄປຫາພຣະຄຣິດເພື່ອຮັບຄວາມຊອບທຳຊຶ່ງຖ້າຂາດສິ່ງນີ້ແລ້ວ ເຂົາຈະຢືນຢູ່ໃນການພິພາກສາບໍ່ໄດ້. ມະນຸດຄວນພິຈາລະນາເລື່ອງສຳຄັນແຫ່ງການສ້າງລັກສະນະນິສັຍດ້ວຍໃຈອະທິຖານ, ແລະຫລໍ່ຫຼອມລັກສະນະນິສັຍຂອງຕົນຕາມແບບຢ່າງອັນຊົງພຣະເຈົ້າ.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

Back to Articles