Article

# The Book of Daniel - Number Forty-Seven

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສີ່ສິບເຈັດ

Unmasking Deceptive Doctrines: A Critical Analysis of Daniel 8 and the Challenges to Adventist Theology

ການເປີດເຜີຍຄຳສອນອັນຫລອກລວງ: ການວິເຄາະຢ່າງວິພາກສາຕໍ່ດານີເອນ 8 ແລະຄວາມທ້າທາຍຕໍ່ເທວະວິທະຍາຂອງແອດເວນຕິສท์

Author

Jeff Pippenger

Published

January 11, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

When the little horn of Rome is represented in verses nine through twelve of Daniel chapter eight, it is a corrupted symbol for it is a symbol of transvestitism, a cross-dresser oscillating between male and female. It agrees with the Millerite understanding that Rome was represented by two phases, the first phase being the Roman statecraft and the second phase being the Roman churchcraft, but in the oscillation of genders in the verses, the little horn is out of the historical and prophetic sequence (corrupted). Yet each of the four verses represents history directly associated with either Roman statecraft or Roman churchcraft. Pagan Rome persecuted all who resisted its imperial authority, but the persecution of papal Rome (feminine) in verse ten, is specifically directed against heaven.

ເມື່ອເຂົານ້ອຍຂອງໂຣມຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນຂໍ້ເກົ້າເຖິງສິບສອງຂອງດານີເອນ ບົດທີ 8, ມັນເປັນສັນຍາລັກທີ່ຖືກບິດເບືອນ ເພາະມັນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການແຕ່ງກາຍຂ້າມເພດ, ຜູ້ແຕ່ງກາຍສະຫຼັບໄປມາລະຫວ່າງເພດຊາຍແລະເພດຍິງ. ສິ່ງນີ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ວ່າ ໂຣມຖືກນໍາສະເໜີໂດຍສອງຂັ້ນຕອນ, ຂັ້ນຕອນທໍາອິດແມ່ນລັດການຂອງໂຣມ ແລະຂັ້ນຕອນທີສອງແມ່ນສາສນາຈັກການຂອງໂຣມ, ແຕ່ໃນການສະຫຼັບໄປມາຂອງເພດໃນຂໍ້ພຣະຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນ ເຂົານ້ອຍນັ້ນຢູ່ນອກລໍາດັບທາງປະຫວັດສາດແລະຄໍາພະຍາກອນ (ຖືກບິດເບືອນ). ແຕ່ລະຂໍ້ໃນສີ່ຂໍ້ນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດທີ່ກ່ຽວໂດຍກົງກັບບໍລິຫານລັດຂອງໂຣມ ຫຼື ບໍລິຫານສາສນາຈັກຂອງໂຣມ. ໂຣມນອກຮີດໄດ້ຂົ່ມເຫັງທຸກຄົນທີ່ຕໍ່ຕ້ານອໍານາດຈັກກະພັດຂອງຕົນ, ແຕ່ການຂົ່ມເຫັງຂອງໂຣມສັນຕະປາປາ (ເພດຍິງ) ໃນຂໍ້ສິບນັ້ນ ໄດ້ມຸ່ງໂດຍສະເພາະໄປຍັງສະຫວັນ.

In the Millerite understanding that Rome was the fourth and final kingdom, the oscillating from state to church to state to church again would not have been a concern. They had seen the mixture of iron and clay in the feet of Daniel chapter two, and simply understood it as two phases of Rome, with no concern to define a specific historical sequence of a fourth and fifth kingdom. They understood the same of chapter seven, where the horn that spake great things against the most High, had three horns plucked up from the original ten horns of the beast of Rome. Even if Miller did recognize the gender oscillation of verse nine through twelve, it would have been unimportant to his understanding of the fourth kingdom being Rome. In Millerite understanding the fourth kingdom ended in 1798, and the next prophetic event was the Second Coming of Christ.

ໃນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກ Millerite ທີ່ວ່າ ໂຣມແມ່ນອານາຈັກທີສີ່ ແລະເປັນອານາຈັກສຸດທ້າຍ ການແກວ່ງໄກວໄປມາຈາກລັດໄປສູ່ຄຣິສຕະຈັກ ແລ້ວກັບຈາກຄຣິສຕະຈັກໄປສູ່ລັດອີກຄັ້ງ ຄົງຈະບໍ່ເປັນຂໍ້ກັງວົນແກ່ພວກເຂົາ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນການປະສົມຂອງເຫຼັກແລະດິນໜຽວຢູ່ທີ່ຕີນໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 2 ແລະເຂົ້າໃຈມັນພຽງແຕ່ວ່າເປັນສອງໄລຍະຂອງໂຣມ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມກັງວົນທີ່ຈະກຳນົດລຳດັບທາງປະຫວັດສາດອັນຈຳເພາະຂອງອານາຈັກທີສີ່ ແລະອານາຈັກທີຫ້າ. ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈເຊັ່ນດຽວກັນໃນບົດທີ 7 ບ່ອນທີ່ເຂົານ້ອຍທີ່ກ່າວຄຳໃຫຍ່ໂຕຕໍ່ຕ້ານອົງຜູ້ສູງສຸດ ໄດ້ມີສາມເຂົາຖືກຖອນອອກຈາກສິບເຂົາເດີມຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງໂຣມ. ແມ່ນແຕ່ຖ້າ Miller ໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງການແກວ່ງໄກວຂອງເພດໄວຍາກອນໃນຂໍ້ 9 ຫາ 12 ກໍຕາມ ສິ່ງນັ້ນກໍຈະບໍ່ມີນ້ຳໜັກສຳຄັນຕໍ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາທີ່ວ່າອານາຈັກທີສີ່ແມ່ນໂຣມ. ໃນຄວາມເຂົ້າໃຈແບບ Millerite ອານາຈັກທີສີ່ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798 ແລະເຫດການພະຍາກອນຖັດໄປກໍຄື ການເສດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ.

The feminine horn identifies the woman who commits spiritual fornication with the masculine horn, and is represented in verses ten and twelve.

ເຂົາສັດເພດຍິງນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງຜູ້ຍິງຜູ້ທີ່ກໍ່ການຜິດປະເວນີທາງວິນຍານກັບເຂົາສັດເພດຊາຍ ແລະໄດ້ຖືກນໍາສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບ ແລະຂໍ້ທີສິບສອງ.

> And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Daniel 8:10.

> ແລະມັນໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນຈົນເຖິງກອງທັບແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ; ແລະມັນໄດ້ໂຍນບາງສ່ວນຂອງກອງທັບ ແລະຂອງດວງດາວລົງສູ່ພື້ນດິນ, ແລະໄດ້ຢຽບຍ່ຳເທິງພວກມັນ. ດານີເອນ 8:10.

The persecution of the papal power was directed against Christianity (the host of heaven), and in verse twelve papal Rome (feminine), receives the power to accomplish her murderous work through the transgression of fornicating with the kings of Europe.

ການຂົ່ມເຫັງຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກມຸ່ງໄປຕໍ່ຄຣິດສະຕຽນ (ພົນໂຍທາແຫ່ງສະຫວັນ), ແລະໃນຂໍ້ທີສິບສອງ ໂຣມແຫ່ງສັນຕະປາປາ (ເພດຍິງ) ໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ບັນລຸກິດການຂ້າຟັນຂອງນາງ ຜ່ານການລ່ວງລະເມີດແຫ່ງການຫລິ້ນຊູ້ກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງເອີຣົບ.

> And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:12.

> ແລະກອງທັບໜຶ່ງໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ມັນ ໃຫ້ຕໍ່ສູ້ກັບເຄື່ອງບູຊາເຜົາປະຈຳວັນ ເນື່ອງດ້ວຍການລະເມີດ; ແລະມັນໄດ້ໂຍນຄວາມຈິງລົງສູ່ພື້ນດິນ; ແລະມັນໄດ້ກະທຳ, ແລະຈະເລີນຂຶ້ນ. ດານີເອນ 8:12.

The “host” in the verse represents the military power that was given the papacy “against the daily.” The word “against” means “from”. From the pagan kings of Europe (pagan Rome), represented by “the daily,” military support (an host) was given to the papacy “by reason of transgression.” The combination of church and state, with the church in control of the relationship is the “transgression.” The wine of that transgression is Christian blood. Once the papacy had control of the armies of pagan Rome, papal Rome (“it”) “cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered.”

“ກອງທັບ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດທາງທະຫານທີ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ອຳນາດສັນຕະປາປາ “ຕໍ່ຕ້ານການຖວາຍປະຈຳວັນ.” ຄຳວ່າ “ຕໍ່ຕ້ານ” ຫມາຍເຖິງ “ຈາກ”. ຈາກບັນດາກະສັດນອກສາສະໜາໃນຢູໂຣບ (ໂຣມນອກສາສະໜາ) ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ການຖວາຍປະຈຳວັນ,” ການສະໜັບສະໜູນທາງທະຫານ (“ກອງທັບ” ໜຶ່ງ) ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ອຳນາດສັນຕະປາປາ “ເນື່ອງດ້ວຍການລະເມີດ.” ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກແລະລັດ ໂດຍທີ່ຄຣິດຕະຈັກເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ ຄື “ການລະເມີດ.” ເຫຼົ້າແຫ່ງການລະເມີດນັ້ນ ຄື ເລືອດຂອງຄຣິດສະຕຽນ. ເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຄວບຄຸມກອງທັບທັງຫຼາຍຂອງໂຣມນອກສາສະໜາແລ້ວ, ໂຣມຂອງສັນຕະປາປາ (“ມັນ”) “ໄດ້ໂຍນຄວາມຈິງລົງສູ່ພື້ນດິນ; ແລະມັນໄດ້ປະຕິບັດ, ແລະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ.”

In Daniel chapter eleven, verse thirty-one, the giving of the armies to papal Rome is also represented:

ໃນພຣະຄຳພີດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ, ການມອບກອງທັບໃຫ້ແກ່ໂຣມແຫ່ງສັນຕະປາປາກໍໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເຊັ່ນກັນ:

> And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.

> ແລະກອງກໍາລັງຈະລຸກຂຶ້ນຢູ່ຝ່າຍຂອງລາວ, ແລະພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ສະຖານບໍລິສຸດອັນເປັນທີ່ກໍາບັງແຂງແຮງເປັນມົນທິນ, ແລະຈະເອົາເຄรື່ອງບູຊາປະຈໍາວັນອອກໄປ, ແລະພວກເຂົາຈະຕັ້ງສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ. ດານີເອນ 11:31.

The verse is identifying the historical transition from pagan Rome to papal Rome. In the verse the “arms” are the European kings that began to stand up for the papacy beginning with Clovis, king of the Franks (France), in the year 496. The “arms” also polluted “the sanctuary of strength” (the city of Rome), through the continuous warfare from the fourth century onward to the year 538. The “arms” also removed the pagan resistance to the rise of the papacy, and by the year 508, the pagan resistance was finished.

ຂໍ້ພຣະຄໍານີ້ກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງການປ່ຽນຜ່ານທາງປະຫວັດສາດຈາກໂຣມນອກສາສະໜາມາສູ່ໂຣມສັນຕະປາປາ. ໃນຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນ “ແຂນ” ໝາຍເຖິງບັນດາກະສັດແຫ່ງເອີຣົບຜູ້ທີ່ເລີ່ມລຸກຂຶ້ນສະໜັບສະໜູນອໍານາດສັນຕະປາປາ ໂດຍເລີ່ມຈາກຄລອວິສ, ກະສັດແຫ່ງຊາວແຟຣງກ໌ (ຝຣັ່ງ), ໃນປີ 496. “ແຂນ” ນັ້ນຍັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ “ສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກໍາລັງ” (ນະຄອນໂຣມ) ເປື້ອນເປິ ໂດຍຜ່ານສົງຄາມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງນັບແຕ່ສັດຕະວັດທີສີ່ເປັນຕົ້ນມາຈົນເຖິງປີ 538. “ແຂນ” ນັ້ນຍັງໄດ້ກໍາຈັດການຕໍ່ຕ້ານຂອງພວກນອກສາສະໜາຕໍ່ການຜຸດຂຶ້ນຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ, ແລະໃນປີ 508, ການຕໍ່ຕ້ານຂອງພວກນອກສາສະໜາກໍໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ.

The word translated as “take away,” is the Hebrew word “sur” and means “to remove”. The “arms” placed the “abomination that maketh desolate” (the papacy), on the throne of the earth in the year 538. When Daniel chapter eight, verse twelve identifies that “an host” was given to the feminine little horn, it is agreeing with the witness of verse thirty-one of chapter eleven. The book of Revelation also gives witness to the same truth in chapter thirteen.

ຄຳທີ່ແປວ່າ “ເອົາອອກໄປ” ແມ່ນຄຳພາສາເຮັບຣິວ “sur” ແລະມີຄວາມໝາຍວ່າ “ເອົາອອກ”. “ແຂນທັງຫຼາຍ” ໄດ້ຕັ້ງ “ສິ່ງອັນເປັນທີ່ໜ້າກຽດຊັງຊຶ່ງກະທຳໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ” (ອຳນາດສັນຕະປາປາ) ໄວ້ເທິງບັນລັງຂອງແຜ່ນດິນໂລກໃນປີ 538. ເມື່ອດານີເອນ ບົດທີ່ແປດ ຂໍ້ທີ່ສິບສອງ ລະບຸວ່າ “ກອງທັບໜຶ່ງ” ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ເຂົານ້ອຍເພດຍິງນັ້ນ, ມັນກໍສອດຄ່ອງກັບພະຍານໃນຂໍ້ທີ່ສາມສິບເອັດຂອງບົດທີ່ສິບເອັດ. ພຣະທຳພຣະນິມິດກໍໃຫ້ພະຍານແກ່ຄວາມຈິງດຽວກັນນີ້ໃນບົດທີ່ສິບສາມ.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> ແລະສັດຮ້າຍທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນນັ້ນກໍເໝືອນດັ່ງເສືອດາວ, ແລະຕີນຂອງມັນກໍເປັນດັ່ງຕີນໝີ, ແລະປາກຂອງມັນກໍເປັນດັ່ງປາກສິງໂຕ: ແລະພະຍານາກໄດ້ໃຫ້ອຳນາດຂອງມັນ, ທັງບັນລັງຂອງມັນ, ແລະລິດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ມັນ. ພຣະນິມິດ 13:2

Sister White directly identifies the beast of verse two as the papacy, and that the dragon in the verse is pagan Rome. Pagan Rome gave three things to the papacy; “his power, and his seat, and great authority.”

ນາງ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸໂດຍກົງວ່າ ສັດຮ້າຍໃນຂໍ້ທີສອງແມ່ນສັນຕະປາປາ, ແລະວ່າ ມັງກອນໃນຂໍ້ນັ້ນແມ່ນໂຣມນອກສາສະໜາ. ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ມອບສາມສິ່ງໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ; “ອຳນາດຂອງມັນ, ແລະບັນລັງຂອງມັນ, ແລະອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່.”

The military power was given by pagan Rome beginning with Clovis in the year 496. The “seat” to rule from, was given to the papacy in the year 330, when the emperor Constantine moved his capitol to Constantinople, leaving his former capitol city of Rome to the control of the papal church. In the year 533, the emperor Justinian decreed that the pope was the head of the church and the corrector of heretics, turning his “great authority” over to the pope of Rome. Verse twelve of Daniel chapter eight, identifies the time when a “host” was given, and that prophetic truth is testified to on many witnesses. From that point in time (beginning in the year 496), the papacy “prospered.”

ອຳນາດທາງທະຫານໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ໂດຍໂຣມັນນອກຮີດ ເລີ່ມຕົ້ນກັບ Clovis ໃນປີ 496. “ບັນລັງ” ທີ່ໃຊ້ສຳລັບປົກຄອງນັ້ນ ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ລະບົບສັນຕະປາປາໃນປີ 330, ເມື່ອຈັກກະພັດ Constantine ໄດ້ຍ້າຍນະຄອນຫຼວງຂອງຕົນໄປຍັງ Constantinople, ໂດຍປະໄວ້ນະຄອນຫຼວງເກົ່າຂອງຕົນຄື ນະຄອນ Rome ໃຫ້ຢູ່ໃນການຄວບຄຸມຂອງສາສນະຈັກສັນຕະປາປາ. ໃນປີ 533, ຈັກກະພັດ Justinian ໄດ້ປະກາດກຳນົດວ່າ ພະສັນຕະປາປາແມ່ນປະມຸກຂອງສາສນະຈັກ ແລະເປັນຜູ້ແກ້ໄຂພວກນອກຮີດ, ໂອນ “ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ພະສັນຕະປາປາແຫ່ງ Rome. ຂໍ້ທີສິບສອງຂອງດານີເອນ ບົດທີແປດ ໄດ້ຊີ້ບອກເວລາທີ່ “ກອງທັບ” ຖືກມອບໃຫ້, ແລະຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນໄດ້ຮັບການເປັນພະຍານໂດຍພະຍານຫຼາຍປະການ. ນັບແຕ່ຈຸດເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ (ເລີ່ມໃນປີ 496), ລະບົບສັນຕະປາປາ “ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ.”

It would continue to “practice” and “prosper” until the end of the indignation against the northern kingdom of Israel ended in 1798, and the papacy received its deadly wound.

ມັນຈະຍັງຄົງ “ປະຕິບັດ” ແລະ “ຈະເລີນ” ຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າວາລະແຫ່ງຄວາມພິໂລດຕໍ່ອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນຈະສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798 ແລະອໍານາດສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງມັນ.

> And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

> ແລະກະສັດນັ້ນຈະກະທໍາຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນຂຶ້ນ ແລະເຊີດຊູຕົນເອງເໜືອພະທຸກອົງ, ແລະຈະກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນນ່າພິສະດານຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າເໜືອພະທັງປວງ, ແລະຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດຈະສໍາເລັດລົງ: ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ນັ້ນຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນ. ດານີເອນ 11:36.

Verse nine of chapter eight, describes masculine Rome (pagan Rome), and represents the three-step conquering process that pagan Rome accomplished, and which typified the three geographical areas that would be conquered in order for papal Rome to be established upon the throne of the earth, as represented by the three horns that were plucked up in chapter seven. Those two three-step conquering’s of pagan and papal Rome, represented the three geographical obstacles of modern Rome, in verses forty through forty-three of Daniel eleven. Then in chapter eight, verse eleven, the masculine little horn (pagan Rome) is again represented. In the verse, the sanctified logic is so sound, that the scornful men that rule Jerusalem were forced to introduce several theological lies in order to erect their counterfeit foundation.

ຂໍ້ທີ່ເກົ້າຂອງບົດທີ່ແປດ ອະທິບາຍເຖິງໂຣມຝ່າຍຊາຍ (ໂຣມນອກສາສະໜາ), ແລະເປັນຕົວແທນແຫ່ງຂະບວນການພິຊິດສາມຂັ້ນຕອນທີ່ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ບັນລຸ, ແລະຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງສາມເຂດພູມສາດທີ່ຈະຕ້ອງຖືກພິຊິດເພື່ອໃຫ້ໂຣມສັນຕະປາປາຈະຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງບັນລັງແຫ່ງໂລກ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຂົາສາມອັນທີ່ຖືກຖອນອອກໃນບົດທີ່ເຈັດ. ການພິຊິດສາມຂັ້ນຕອນສອງປະການນັ້ນຂອງໂຣມນອກສາສະໜາແລະໂຣມສັນຕະປາປາ ໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງອຸປະສັກທາງພູມສາດສາມປະການຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່ ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບຫາສິບສາມແຫ່ງດານີເອນ 11. ຕໍ່ມາໃນບົດທີ່ແປດ ຂໍ້ທີ່ສິບເອັດ, ເຂົານ້ອຍຝ່າຍຊາຍ (ໂຣມນອກສາສະໜາ) ຖືກສະແດງອີກຄັ້ງ. ໃນຂໍ້ນັ້ນ, ຕັກກະອັນບໍລິສຸດມີຄວາມແນ່ນອນຖືກຕ້ອງຢ່າງຍິ່ງ ຈົນຄົນເຍາະເຍີ້ຍຜູ້ປົກຄອງເຢຣູຊາເລັມຈຳຕ້ອງນຳເອົາຄຳຕົວະທາງທິດສະດີສາດຫຼາຍປະການເຂົ້າມາ ເພື່ອກໍ່ຕັ້ງຮາກຖານປອມຂອງພວກເຂົາ.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນໄດ້ຍົກຕົນເອງຂຶ້ນ ຈົນເທົ່າກັບຈອມໂຍທາແຫ່ງກອງທັບ; ແລະໂດຍມັນ ການຖວາຍບູຊາປະຈຳວັນໄດ້ຖືກຍົກອອກໄປ, ແລະສະຖານທີ່ແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງກໍຖືກໂຄ່ນລົງ. ດານີເອນ 8:11.

As we begin to address the counterfeit coins and jewels that have been introduced to Adventism since 1863, it should be noted that there are two primary fields of supposed theological expertise which Adventism boasts of, as their basis for upholding the doctrines of apostate Protestantism and Catholicism. The claim that the modern theologians of Adventism make is that they are either experts in biblical history, or experts in biblical languages. Their application of the verse, reveals the prophetic word has become as a sealed book unto them, and also reveals that their claim of being experts of the biblical languages is simply the modern manifestation of Pharisaism.

ເມື່ອພວກເຮົາເລີ່ມຕົ້ນພິຈາລະນາຫຼຽນ ແລະ ເພັດພອຍປອມທີ່ໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າມາສູ່ອັດເວນຕິສຶມນັບແຕ່ປີ 1863 ເປັນຕົ້ນມາ, ຄວນສັງເກດວ່າ ມີສອງຂົງເຂດຫຼັກແຫ່ງຄວາມຊ່ຽວຊານທາງທິດສະດີສາດທີ່ຖືກອ້າງວ່າມີ ຊຶ່ງອັດເວນຕິສຶມໄດ້ອວດອ້າງເປັນພື້ນຖານໃນການຄ້ຳຈູນຄຳສອນຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ຫຼົງທາງ ແລະ ຂອງຄາໂຕລິກ. ຂໍ້ອ້າງທີ່ນັກທິດສະດີສາດສະໄໝໃໝ່ຂອງອັດເວນຕິສຶມໄດ້ຍົກຂຶ້ນມາ ຄື ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານທາງປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີ, ຫຼືບໍ່ກໍເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານທາງພາສາຂອງພຣະຄຳພີ. ການນຳໃຊ້ຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນຂອງພວກເຂົາ ເຜີຍໃຫ້ເຫັນວ່າພຣະດຳລັດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ກາຍເປັນເໝືອນໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ, ແລະຍັງເຜີຍອີກວ່າ ການອ້າງວ່າເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານພາສາພຣະຄຳພີນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນພຽງການປາກົດຕົວໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ຂອງຟາຣິສາຍເທົ່ານັ້ນ.

First is the disregard of the oscillation of the genders for the little horn in verse nine through twelve. If they were actually experts in the Hebrew language, they would not deny, or water down, the fact that Daniel purposely employed gender oscillation in the verses. The little horn is represented in both genders, and those genders go back and forth through the verses. The theologians try to cover this fact with rubbish and counterfeit coins, for it clearly identifies that verse eleven is identifying pagan, not papal Rome. They of course insist that the little horn of verse eleven is the pope, when it is actually pagan Rome.

ປະການທຳອິດ ຄືການບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ການສະຫຼັບເພດຂອງ “ເຂົານ້ອຍ” ໃນຂໍ້ເກົ້າເຖິງສິບສອງ. ຖ້າພວກເຂົາເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນພາສາເຮັບເຣີຢ່າງແທ້ຈິງ, ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ປະຕິເສດ ຫຼື ບັນທອນຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ດານີເອນໄດ້ໃຊ້ການສະຫຼັບເພດໃນຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນໂດຍຕັ້ງໃຈ. “ເຂົານ້ອຍ” ຖືກນຳສະເໜີທັງໃນເພດຊາຍແລະເພດຍິງ, ແລະເພດເຫຼົ່ານັ້ນສະຫຼັບໄປສະຫຼັບມາຕະຫຼອດຂໍ້ພຣະຄຳ. ນັກເທວະວິທະຍາພະຍາຍາມປົກຄຸມຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ດ້ວຍສິ່ງໄຮ້ສາລະແລະເຫຼຽນປອມ, ເພາະມັນຊີ້ບອກຢ່າງແຈ້ງວ່າ ຂໍ້ສິບເອັດກຳລັງຊີ້ເຖິງໂຣມນອກຮີດ ບໍ່ແມ່ນໂຣມສັນຕະປາປາ. ແນ່ນອນວ່າ ພວກເຂົາຍືນຢັນວ່າ “ເຂົານ້ອຍ” ໃນຂໍ້ສິບເອັດແມ່ນສັນຕະປາປາ, ໃນຂະນະທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວມັນແມ່ນໂຣມນອກຮີດ.

Once it is acknowledged that two of the four little horn verses are male and two are female, then it is simple to incorporate the biblical truth that a woman in Bible prophecy represents a church, and a man represents a state. Knowing this allows all who wish to see, that the little horn of verse eleven, is masculine Rome (pagan Rome), not feminine Rome (papal Rome).

ເມື່ອຍອມຮັບແລ້ວວ່າ ໃນສີ່ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ກ່າວເຖິງເຂົານ້ອຍນັ້ນ ສອງຂໍ້ເປັນພາສາເພດຊາຍ ແລະ ອີກສອງຂໍ້ເປັນພາສາເພດຍິງ, ແລ້ວກໍເປັນເລື່ອງງ່າຍທີ່ຈະນຳເອົາຄວາມຈິງຕາມພຣະຄຳພີເຂົ້າມາປະກອບວ່າ ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ແມ່ຍິງເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິດຕະຈັກ ແລະ ຜູ້ຊາຍເປັນຕົວແທນຂອງລັດ. ການຮູ້ເຊັ່ນນີ້ເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນຜູ້ປາດຖະໜາຈະເຫັນ ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ ເຂົານ້ອຍໃນຂໍ້ທີສິບເອັດນັ້ນ ແມ່ນໂຣມັນເພດຊາຍ (ໂຣມັນນອກຮີດ), ບໍ່ແມ່ນໂຣມັນເພດຍິງ (ໂຣມັນສັນຕະປາປາ).

The verse then is understood as teaching that pagan Rome (he) magnified himself to the prince of the host, as did pagan Rome when it placed the prince of the host upon the cross of Calvary. Not only did pagan Rome magnify itself against Christ at the cross, the verse goes on to say that by him (pagan Rome) “the daily sacrifice was taken away.”

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ຈຶ່ງເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າ ສອນວ່າ ໂຣມນອກສາສະໜາ (ເຂົາ) ໄດ້ຍົກຕົນຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ເຈົ້ານາຍແຫ່ງກອງທັບ, ດັ່ງທີ່ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ກະທຳເມື່ອມັນໄດ້ນຳເຈົ້ານາຍແຫ່ງກອງທັບໄປໄວ້ເທິງກາງແຂນແຫ່ງການວາຣີ. ບໍ່ພຽງແຕ່ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ຍົກຕົນຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດທີ່ກາງແຂນເທົ່ານັ້ນ, ຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ຍັງກ່າວຕໍ່ໄປອີກວ່າ ໂດຍມັນ (ໂຣມນອກສາສະໜາ) “ການຖວາຍບູຊາປະຈຳວັນໄດ້ຖືກຍົກເລີກໄປ.”

In the book of Daniel there are two Hebrew words that are both translated as “take away.” The words are “sur” and “rum”. Both words are used in the sanctuary service. Sur means to take away or remove, and when the ashes from the altar in the sanctuary were removed, the word used to describe the removal of the ashes is “sur”. The word “rum” means to lift up and exalt, and when the priest in the sanctuary was to lift up a wave offering, he was to “rum” (lift up) the offering. In verse eleven, pagan Rome (“the daily”) would “rum” (take away) paganism by lifting up and exalting the religion of paganism.

ໃນພຣະທຳດານີເອນ ມີຄຳພາສາເຮັບເຣີສອງຄຳທີ່ທັງສອງຖືກແປວ່າ “ເອົາອອກໄປ.” ຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຄື “sur” ແລະ “rum”. ທັງສອງຄຳນີ້ຖືກໃຊ້ໃນພິທີບໍລິການແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດ. Sur ໝາຍເຖິງການເອົາອອກໄປ ຫຼື ການຍ້າຍອອກ, ແລະເມື່ອຂີ້ເທົ່າຈາກແທ່ນບູຊາໃນສະຖານບໍລິສຸດຖືກຍ້າຍອອກ, ຄຳທີ່ໃຊ້ເພື່ອພັນລະນາການນຳຂີ້ເທົ່າອອກນັ້ນຄື “sur”. ຄຳວ່າ “rum” ໝາຍເຖິງການຍົກຂຶ້ນ ແລະ ການຍົກຍ້ອງ, ແລະເມື່ອປະໂລຫິດໃນສະຖານບໍລິສຸດຕ້ອງຍົກເຄື່ອງບູຊາແບບໂບກຂຶ້ນ, ລາວຕ້ອງ “rum” (ຍົກຂຶ້ນ) ເຄື່ອງບູຊານັ້ນ. ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ, ໂຣມນອກສາສະໜາ (“the daily”) ຈະ “rum” (ເອົາອອກໄປ) ລັດທິນອກສາສະໜາໂດຍການຍົກຂຶ້ນ ແລະ ຍົກຍ້ອງສາສະໜາຂອງລັດທິນອກສາສະໜາ.

Pagan Rome would lift up and exalt the religion of paganism. The Adventist theologians that profess an expertise of biblical languages choose to treat every occurrence of “take away” in the book of Daniel as “remove”. They fail to acknowledge the distinct and precise writing of Daniel, and thus place themselves above the prophet Daniel.

ໂຣມນອກສາສະໜາຈະຍົກຂຶ້ນແລະເຊີດຊູສາສະໜານອກສາສະໜາ. ນັກເທວະວິທະຍາອາດເວນຕິດທີ່ອ້າງວ່າຕົນມີຄວາມຊ່ຽວຊານໃນພາສາພຣະຄຳພີ ເລືອກທີ່ຈະປະຕິບັດຕໍ່ການປາກົດຂຶ້ນທຸກຄັ້ງຂອງຄຳວ່າ “take away” ໃນພຣະທຳດານີເອນວ່າໝາຍເຖິງ “remove”. ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບຮູ້ການຂຽນຂອງດານີເອນທີ່ແຕກຕ່າງແລະແມ່ນຍຳຢ່າງຈົງໃຈ, ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງວາງຕົນເອງໄວ້ເໜືອສາດສະດາດານີເອນ.

The theologians that profess to understand the biblical languages provide arguments to justify why Daniel intended to mean the same thing, when he employed two different words. They provide long and tedious word studies to uphold their false claims. The theologians that profess to understand biblical history, argue that the false application is based upon recognizing that in different periods of history the same word might mean something different, and therefore when Daniel employed two different words, only a historical expert can identify what Daniel actually meant. It is important to identify these two false methods for they are employed often by the theologians who seek to hide from the methodology of “line upon line.”

ນັກເທວະວິທະຍາທີ່ອ້າງວ່າເຂົາເຂົ້າໃຈພາສາໃນພຣະຄຳພີ ໄດ້ນຳສະເໜີຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເພື່ອຫາເຫດຜົນຮອງຮັບວ່າ ເມື່ອດານີເອນໃຊ້ຄຳສອງຄຳທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ລາວຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝາຍເຖິງສິ່ງດຽວກັນ. ພວກເຂົານຳສະເໜີການສຶກສາຄຳສັບອັນຍືດຍາວແລະນ່າເບື່ອໜ່າຍ ເພື່ອຄ້ຳຈຸນຄຳອ້າງອັນເທັດຂອງຕົນ. ນັກເທວະວິທະຍາທີ່ອ້າງວ່າເຂົາເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດໃນພຣະຄຳພີ ໂຕ້ວ່າການນຳໄປໃຊ້ຢ່າງຜິດພາດນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ເທິງການຮັບຮູ້ວ່າໃນຊ່ວງເວລາຕ່າງໆ ຂອງປະຫວັດສາດ ຄຳດຽວກັນອາດຈະມີຄວາມໝາຍແຕກຕ່າງກັນ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອດານີເອນໃຊ້ຄຳສອງຄຳທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ມີແຕ່ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານປະຫວັດສາດເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະສາມາດຊີ້ບອກໄດ້ວ່າ ດານີເອນໝາຍເຖິງຫຍັງແທ້ໆ. ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະຈຳແນກວິທີການອັນເທັດສອງປະການນີ້ ເພາະວ່າພວກມັນຖືກນຳໃຊ້ຢູ່ເລື້ອຍໆໂດຍນັກເທວະວິທະຍາຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມຫຼີກໜີຈາກລະບຽບວິທີ “line upon line.”

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> ແມ່ນແທ້, ມັນໄດ້ຍົກຕົນຂຶ້ນແມ່ນກະທັ່ງເຖິງເຈົ້ານາຍແຫ່ງກອງທັບ, ແລະໂດຍມັນນັ້ນ ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນຖືກເອົາໄປ, ແລະສະຖານທີ່ແຫ່ງສຸກຂະສະຖານຂອງພຣະອົງຖືກໂຄ່ນລົງ. ດານີເອນ 8:11.

The word translated as “taken away” in the verse means to “lift up and exalt”. It does not mean to remove. This fact creates confusion and contradiction for the Adventist theologians, for their premises do not hold up under a simple evaluation of the verse, when the actual definition of the word Daniel used is applied to the verse. They argue the little horn of the verse is papal Rome, and therefore the verse would read that “by him” (papal Rome) “the daily was taken away.”

ຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “ຖືກເອົາອອກໄປ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ ຫມາຍເຖິງ “ຍົກຂຶ້ນ ແລະ ເຊີດຊູ”. ມັນບໍ່ໄດ້ຫມາຍເຖິງການກຳຈັດອອກ. ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນ ແລະ ຄວາມຂັດແຍ້ງແກ່ນັກທິດສະດີສາດແອັດເວັນຕິດ, ເພາະຂໍ້ຕັ້ງຕົ້ນຂອງເຂົາບໍ່ອາດຄົງຢູ່ໄດ້ເມື່ອຖືກກວດສອບຢ່າງງ່າຍໆຕາມຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນ, ເມື່ອນຳເອົາຄຳນິຍາມທີ່ແທ້ຈິງຂອງຄຳທີ່ດານີເອນໄດ້ໃຊ້ມາປະຍຸກຕໍ່ຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນ. ພວກເຂົາໂຕ້ຖຽງວ່າ ເຂົານ້ອຍໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນແມ່ນ ໂຣມັນກາໂຕລິກພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ, ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນຈະອ່ານໄດ້ວ່າ “ໂດຍເຂົາ” (ໂຣມພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ) “ສິ່ງທີ່ຕໍ່ເນື່ອງປະຈຳວັນ ຖືກຍົກຂຶ້ນແລະເຊີດຊູ.”

They of course have no problem including the added word that Sister White states directly was added by human wisdom and does not apply to the text.

ແນ່ນອນວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນວ່າເປັນບັນຫາໃນການລວມເອົາຄໍາທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາ ຊຶ່ງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວຢ່າງຊັດເຈນໂດຍກົງວ່າ ເປັນຄໍາທີ່ມະນຸດເພີ່ມເຂົ້າມາຕາມປັນຍາຂອງມະນຸດ ແລະ ບໍ່ໃຊ້ໄດ້ກັບຕົວບົດນັ້ນ.

> “Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” Early Writings, 74.

> “ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘ສິ່ງ​ປະຈຳ​ວັນ’ (ດານີເອນ 8:12) ວ່າ ຄຳ​ວ່າ ‘ການ​ຖວາຍ​ບູຊາ’ ເປັນ​ຄຳ​ທີ່​ປັນຍາ​ຂອງ​ມະນຸດ​ໄດ້​ເພີ່ມ​ເຂົ້າ​ມາ ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ສ່ວນ​ໜຶ່ງ​ຂອງ​ຂໍ້​ຄວາມ​ຕົ້ນ​ສະບັບ ແລະ​ວ່າ ອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຊົງ​ປະທານ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ໃນ​ເລື່ອງ​ນີ້​ແກ່​ຜູ້​ທັງ​ຫຼາຍ​ທີ່​ໄດ້​ປະກາດ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ເລື່ອງ​ໂມງ​ແຫ່ງ​ການ​ພິພາກສາ.” Early Writings, 74.

They identify “the daily” as Christ’s sanctuary ministry, so the “daily sacrifice” upholds the concept that “the daily” is Christ sacrificial work in the heavenly sanctuary. But inspiration identifies that the word “sacrifice” “does not belong to the text”.

ພວກເຂົາລະບຸວ່າ “ສິ່ງທີ່ດຳເນີນຢູ່ເປັນນິດ” ແມ່ນພຣະກິດການໃນພຣະວິຫານບໍຣິສຸດຂອງພຣະຄຣິດ, ດັ່ງນັ້ນ “ການຖວາຍບູຊາເປັນນິດ” ຈຶ່ງຄ້ຳຈູນແນວຄິດທີ່ວ່າ “ສິ່ງທີ່ດຳເນີນຢູ່ເປັນນິດ” ແມ່ນພຣະກິດແຫ່ງການຖວາຍບູຊາຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວິຫານບໍຣິສຸດເທິງສະຫວັນ. ແຕ່ການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າລະບຸວ່າ ຄຳວ່າ “ການຖວາຍບູຊາ” “ບໍ່ໄດ້ເປັນສ່ວນຂອງຕົວບົດ”.

When the drunkards of Ephraim identify “the daily” as Christ’s sanctuary work, the verse would then read, “by him” (papal Rome) “the daily was taken away,” or it would read, “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was taken away.” They actually teach this falsehood. They insist that through the darkness of the papal rule the true understanding of Christ’s sanctuary ministry was removed from the minds of men.

ເມື່ອພວກຄົນເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມລະບຸ “ການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນ” ວ່າເປັນພຣະລາຊກິດໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຄຣິດ, ຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນກໍຈະອ່ານວ່າ, “ໂດຍມັນ” (ໂຣມຂອງສັນຕະປາປາ) “ການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນຖືກເອົາໄປ,” ຫຼືມັນຈະອ່ານວ່າ, “ໂດຍອໍານາດຂອງສັນຕະປາປາ, ພຣະລາຊກິດໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຄຣິດຖືກເອົາໄປ.” ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາສັ່ງສອນຄວາມບໍ່ຈິງນີ້. ພວກເຂົາຍືນກະຕືລືລົ້ນວ່າ ຜ່ານຄວາມມືດມົນແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ, ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງກ່ຽວກັບພຣະລາຊກິດໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກລຶບອອກໄປຈາກຈິດໃຈຂອງມະນຸດ.

Yet the word translated as “take away,” does not mean to remove, it means to lift up and exalt. If the professed experts of biblical languages would correctly apply the meaning of the Hebrew word “rum,” to the passage, their rendition would need to say, “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was lifted up and exalted.” When did the papacy ever lift up and exalt Christ?

ແຕ່ຄໍາທີ່ຖືກແປວ່າ “ເອົາອອກໄປ” ນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງການຖອນອອກ ແຕ່ໝາຍເຖິງການຍົກຂຶ້ນ ແລະ ການເຊີດຊູ. ຖ້າບັນດາຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ອ້າງວ່າຮູ້ພາສາພຣະຄໍາພີ ຈະນໍາຄວາມໝາຍຂອງຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “rum” ມາໃຊ້ກັບຂໍ້ຄວາມນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄໍາແປຂອງພວກເຂົາກໍຈໍາເປັນຕ້ອງກ່າວວ່າ, “ໂດຍອໍານາດຂອງສັນຕະປາປາ ພັນທະກິດໃນສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະ ເຊີດຊູ.” ອໍານາດສັນຕະປາປາເຄີຍຍົກຂຶ້ນ ແລະ ເຊີດຊູພຣະຄຣິດເມື່ອໃດ?

They seek to impose the definition of the Hebrew word “sur” upon the Hebrew word “rum.” Daniel uses the word “sur,” which means to remove, in connection with “the daily” in two other verses, but in verse eleven, Daniel chose the word “rum” meaning to lift up and exalt. Not only is the dish of fables concerning this verse foolishness because of the wresting of the meaning of the word translated as “take away,” but there was never a time when Christ’s sanctuary ministry was in any way removed from men.

ພວກເຂົາພະຍາຍາມບັງຄັບນຳເອົາຄວາມໝາຍຂອງຄຳພາສາເຮັບເຣີ “sur” ໄປກຳນົດໃຫ້ແກ່ຄຳພາສາເຮັບເຣີ “rum.” ດານີເອນໃຊ້ຄຳວ່າ “sur,” ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ຍົກອອກ ຫຼື ເອົາອອກ, ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບ “the daily” ໃນອີກສອງຂໍ້ພຣະຄຳພີ, ແຕ່ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ດານີເອນໄດ້ເລືອກໃຊ້ຄຳວ່າ “rum” ທີ່ມີຄວາມໝາຍວ່າ ຍົກຂຶ້ນ ແລະ ເຊີດຊູ. ບໍ່ພຽງແຕ່ຊຸດນິທານອັນເຫຼວໄຫຼກ່ຽວກັບຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້ເປັນຄວາມໂງ່ເຂລາເນື່ອງຈາກການບິດເບືອນຄວາມໝາຍຂອງຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “take away,” ແຕ່ຍັງບໍ່ເຄີຍມີເວລາໃດເລີຍທີ່ພັນທະກິດໃນສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະຄຣິດຖືກເອົາອອກຈາກມະນຸດໃນທາງໃດໜຶ່ງ.

> But this man, because he continueth ever, hath an unchangeable priesthood. Wherefore he is able also to save them to the uttermost that come unto God by him, seeing he ever liveth to make intercession for them. Hebrews 7:24, 25.

> ແຕ່ພຣະອົງນີ້, ເນື່ອງຈາກພຣະອົງດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ, ຈຶ່ງມີຕຳແໜ່ງປະໂລຫິດທີ່ບໍ່ປ່ຽນແປງ. ເຫດສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງສາມາດຊ່ວຍບັນດາຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາເຖິງພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະອົງໃຫ້ລອດພົ້ນຢ່າງສົມບູນທີ່ສຸດ, ເພາະພຣະອົງຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດເພື່ອທູນຂໍແທນພວກເຂົາ. ເຮັບເຣີ 7:24, 25.

To claim, as the Adventist theologians do, in an attempt to prop up their false application of the verse, that there was a period of time when the papacy exercised some type of power to remove Christ’s sanctuary intercession is absurd!

ການອ້າງວ່າ—ດັ່ງທີ່ນັກເທວະວິທະຍາຂອງອັດເວນຕິສ໌ກະທຳ ໃນຄວາມພະຍາຍາມຈະຄ້ຳຈູນການນຳຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນໄປໃຊ້ຢ່າງຜິດພາດຂອງພວກເຂົາ—ວ່າເຄີຍມີຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ສັນຕະປາປາໄດ້ໃຊ້ອຳນາດບາງປະເພດເພື່ອຍົກເລີກການທູນຂໍຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວິຫານນັ້ນ ເປັນເລື່ອງໄຮ້ເຫດຜົນຢ່າງສິ້ນເຊີງ!

But the theologians do not teach that the verse identifies that the papacy lifted up and exalted Christ’s sanctuary ministry. They avoid the meaning of Daniel’s words, and the inspired counsel of Ellen White, to teach what they choose to teach in spite of the testimony of Daniel’s words.

ແຕ່ນັກເທວະວິທະຍາທັງຫຼາຍບໍ່ໄດ້ສອນວ່າ ຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນຊີ້ບອກວ່າລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຍົກຂຶ້ນແລະຍົກຍ້ອງພັນທະກິດການປະກອບພຣະລາຊະກິດໃນສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະຄຣິດ. ພວກເຂົາຫຼີກເວັ້ນຄວາມໝາຍແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງດານີເອນ ແລະຄຳແນະນຳອັນດົນໃຈຂອງ Ellen White ເພື່ອສອນຕາມທີ່ພວກເຂົາເລືອກຈະສອນ ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຄຳພະຍານແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງດານີເອນ.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

> ແມ່ນແທ້, ລາວໄດ້ຍົກຕົນເອງຂຶ້ນແມ່ນແຕ່ເຖິງເຈົ້ານາຍແຫ່ງພົນໂຍທາ, ແລະໂດຍລາວນັ້ນ ການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນໄດ້ຖືກຍົກອອກໄປ, ແລະສະຖານທີ່ແຫ່ງສະຖານນະມັດສະການອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງກໍໄດ້ຖືກໂຄ່ນລົງ. ດານີເອນ 8:11.

The theologians teach that the verse means “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was removed,” and the removal of Christ’s sanctuary ministry from the minds of men is supported by the fact that in association with the removal, the place of Christ’s “sanctuary was cast down.” There is not one verse in God’s Word that identifies the heavenly sanctuary, which is where Christ performs his intercession, has ever been cast down. Nor is there any biblical passage that identifies that heaven itself, which is the “place of his sanctuary”, is ever cast down. Once again, the theologians place themselves above the prophet Daniel, for they insist that “the place of his sanctuary” in the verse is referring to God’s sanctuary, in spite of the fact that Daniel teaches directly opposite of that idea.

ນັກເທວະສາດສອນວ່າ ຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນໝາຍເຖິງວ່າ “ໂດຍອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ ພັນທະກິດໃນພຣະວິຫານບໍຣິສຸດຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກຍົກອອກ,” ແລະການຍົກອອກພັນທະກິດໃນພຣະວິຫານບໍຣິສຸດຂອງພຣະຄຣິດອອກຈາກຈິດໃຈຂອງມະນຸດ ກໍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນໂດຍຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ຄຽງຄູ່ກັບການຍົກອອກນັ້ນ ສະຖານທີ່ແຫ່ງ “ພຣະວິຫານບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ” ຂອງພຣະຄຣິດ “ຖືກໂຍນລົງ.” ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຂໍ້ດຽວໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ລະບຸວ່າ ພຣະວິຫານບໍຣິສຸດໃນສະຫວັນ ອັນເປັນສະຖານທີ່ທີ່ພຣະຄຣິດຊົງປະກອບການທູນຂໍແທນ ເຄີຍຖືກໂຍນລົງ. ທັງບໍ່ມີຂໍ້ຄຳພີໃດໆທີ່ລະບຸວ່າ ສະຫວັນນັ້ນເອງ ຊຶ່ງເປັນ “ສະຖານທີ່ແຫ່ງພຣະວິຫານບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ” ເຄີຍຖືກໂຍນລົງ. ອີກເທື່ອໜຶ່ງ ນັກເທວະສາດໄດ້ວາງຕົນເອງໄວ້ເໜືອຜູ້ພະຍາກອນດານີເອນ ເພາະພວກເຂົາຍືນກະຕືລືລົ້ນວ່າ “ສະຖານທີ່ແຫ່ງພຣະວິຫານບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນ ໝາຍເຖິງພຣະວິຫານບໍຣິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ທັງໆທີ່ດານີເອນສອນຢ່າງກົງກັນຂ້າມກັບແນວຄິດນັ້ນໂດຍກົງ.

The professed experts of the Hebrew language insist that in the verse the Hebrew word “rum,” needs to be understood with the meaning of the Hebrew word “sur.” They also insist that the Hebrew word “miqdash” needs to be understood as the Hebrew word “qodesh.” “Miqdash” and “qodash” are both translated simply as “sanctuary” in the book of Daniel, yet they have different meanings. “Miqdash” represents any sanctuary, whether it is God’s sanctuary or a pagan sanctuary. It is the general word for sanctuary, but “qodesh” is only used in the Bible to represent God’s sanctuary.

ບັນດາຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ປະກາດຕົນເອງໃນດ້ານພາສາເຮັບຣິວຢືນຢັນວ່າ ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນ ຄຳພາສາເຮັບຣິວ “rum” ຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈດ້ວຍຄວາມໝາຍຂອງຄຳພາສາເຮັບຣິວ “sur.” ພວກເຂົາຍັງຢືນຢັນອີກວ່າ ຄຳພາສາເຮັບຣິວ “miqdash” ຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈເປັນຄຳພາສາເຮັບຣິວ “qodesh.” “Miqdash” ແລະ “qodash” ທັງສອງຄຳຖືກແປຢ່າງງ່າຍໆ ວ່າ “ສະຖານບໍລິສຸດ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ແຕ່ທັງສອງມີຄວາມໝາຍແຕກຕ່າງກັນ. “Miqdash” ໝາຍເຖິງສະຖານບໍລິສຸດໃດໆ ບໍ່ວ່າຈະເປັນສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼືສະຖານບໍລິສຸດຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ. ມັນເປັນຄຳທົ່ວໄປທີ່ໃຊ້ສຳລັບສະຖານບໍລິສຸດ, ແຕ່ “qodesh” ໃນພຣະຄຳພີນັ້ນ ໃຊ້ພຽງແຕ່ເພື່ອໝາຍເຖິງສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.

Daniel knew the difference between a pagan sanctuary and God’s sanctuary. If Daniel was going to identify a pagan sanctuary, he would use the word “miqdash.” It is amazing to me that the supposed experts of the Hebrew language never address the fact that in four consecutive verses, Daniel uses both words three times. Daniel’s usage of the two Hebrew words, both translated as “sanctuary” defines the meaning Daniel intended to be understood.

ດານີເອນຮູ້ຈັກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສະຖານນະມັດສະການຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ ແລະ ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ. ຖ້າດານີເອນຈະລະບຸເຖິງສະຖານນະມັດສະການຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ, ທ່ານຈະໃຊ້ຄຳວ່າ “miqdash.” ສິ່ງທີ່ນ່າພິສະດານສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າຄື ບັນດາຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານພາສາເຮັບຣິວ ບໍ່ເຄີຍກ່າວເຖິງຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ໃນສີ່ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ຕໍ່ເນື່ອງກັນ ດານີເອນໃຊ້ທັງສອງຄຳນັ້ນສາມເທື່ອ. ການໃຊ້ຄຳພາສາເຮັບຣິວສອງຄຳນີ້ຂອງດານີເອນ ຊຶ່ງທັງສອງຖືກແປວ່າ “sanctuary” ໄດ້ກຳນົດຄວາມໝາຍທີ່ດານີເອນມຸ່ງໃຫ້ເຂົ້າໃຈ.

> Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:11–14.

> ແມ່ນແທ້, ມັນໄດ້ຍົກຕົນຂຶ້ນແມ້ກະທັ້ງເຖິງເຈົ້ານາຍແຫ່ງກອງທັບ, ແລະໂດຍມັນ ການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນໄດ້ຖືກເອົາໄປ, ແລະສະຖານທີ່ແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງຖືກໂຄ່ນລົງ. ແລະກອງທັບໜຶ່ງໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ມັນເພື່ອຕໍ່ຕ້ານການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນເນື່ອງດ້ວຍການລ່ວງລະເມີດ, ແລະມັນໄດ້ໂຍນຄວາມຈິງລົງສູ່ພື້ນດິນ; ແລະມັນໄດ້ກະທໍາ, ແລະຈະເລີນຂຶ້ນ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ໜຶ່ງກ່າວຢູ່, ແລະຜູ້ບໍລິສຸດອີກຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ເວົ້າແກ່ຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ນັ້ນຜູ້ທີ່ກ່າວຢູ່ວ່າ, ນິມິດກ່ຽວກັບການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນ, ແລະການລ່ວງລະເມີດແຫ່ງຄວາມເປົ່າປ່ຽວ, ທີ່ຈະມອບທັງສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງທັບໃຫ້ຖືກຢຽບຍໍ່າຢູ່ໃຕ້ຕີນ, ຈະດໍາເນີນໄປອີກດົນພຽງໃດ? ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົນເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ; ຫຼັງຈາກນັ້ນສະຖານບໍລິສຸດຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ດານີເອນ 8:11–14.

In the very passage that includes the foundation of Adventism, Daniel employs two different Hebrew words that are both translated as “sanctuary.” In verses thirteen and fourteen Daniel chose to use the Hebrew word for “sanctuary,” that is only used biblically to identify God’s sanctuary, but in verse eleven, Daniel used the general or generic Hebrew word that can be God’s sanctuary, or it can be a pagan sanctuary.

ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີເອງທີ່ບັນຈຸພື້ນຖານຂອງລັດທິແອັດເວັນຕິສ ດານີເອນໄດ້ໃຊ້ຄຳພາສາເຮັບເຣີສອງຄຳທີ່ຕ່າງກັນ ແຕ່ທັງສອງຖືກແປວ່າ “ພຣະວິຫານ.” ໃນຂໍ້ທີສິບສາມແລະສິບສີ່ ດານີເອນໄດ້ເລືອກໃຊ້ຄຳພາສາເຮັບເຣີສຳລັບ “ພຣະວິຫານ” ຊຶ່ງໃນພຣະຄຳພີໃຊ້ສະເພາະເພື່ອລະບຸເຖິງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ດານີເອນໄດ້ໃຊ້ຄຳພາສາເຮັບເຣີທົ່ວໄປ ຫຼືຄຳທົ່ວໄປທີ່ອາດໝາຍເຖິງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ ຫຼືອາດໝາຍເຖິງພຣະວິຫານຂອງຄົນນອກສາສະໜາກໍໄດ້.

If Daniel had wanted to identify the “sanctuary” in verse eleven, as God’s sanctuary, he would have used the same Hebrew word that he used twice within the next three verses. It is absolutely clear that Daniel was making a distinction between a pagan sanctuary in verse eleven, and God’s sanctuary in verses thirteen and fourteen! But the drunkards of Ephraim argue that the “place of his sanctuary” that was “cast down,” in verse eleven, was the place of God’s sanctuary, though they avoid the word “place.”

ຖ້າດານີເອນໄດ້ປະສົງຈະລະບຸ “ສະຖານບໍລິສຸດ” ໃນຂໍ້ສິບເອັດວ່າເປັນສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ທ່ານກໍຈະໃຊ້ຄຳພາສາເຮັບເຣີດຽວກັນນັ້ນທີ່ທ່ານໄດ້ໃຊ້ສອງເທື່ອພາຍໃນສາມຂໍ້ຖັດໄປ. ເປັນທີ່ແຈ້ງຢ່າງສິ້ນເຊີງວ່າ ດານີເອນກຳລັງຈຳແນກລະຫວ່າງສະຖານບໍລິສຸດຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາໃນຂໍ້ສິບເອັດ ແລະ ສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າໃນຂໍ້ສິບສາມແລະສິບສີ່! ແຕ່ພວກຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງເອຟຣາອິມໂຕ້ຖຽງວ່າ “ສະຖານທີ່ແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງມັນ” ທີ່ “ຖືກໂຄ່ນລົງ” ໃນຂໍ້ສິບເອັດ ແມ່ນສະຖານທີ່ແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຫຼີກລ້ຽງຄຳວ່າ “ສະຖານທີ່.”

They teach that the papacy took away Christ’s ministry of intercession and cast down the truth of the heavenly sanctuary. But Daniel was clear that the “sanctuary” in verse eleven, was not God’s sanctuary, but a pagan sanctuary. Daniel was just as clear that it was not the “sanctuary” that was cast down, but “the place” of his sanctuary.

ພວກເຂົາສອນວ່າ ລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຍຶດເອົາພັນທະກິດແຫ່ງການທູນຂໍຂອງພຣະຄຣິດ ແລະໄດ້ໂຄ່ນລົງຄວາມຈິງກ່ຽວກັບສະຖານນະບໍລິສຸດໃນສະຫວັນ. ແຕ່ດານີເອນໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ “ສະຖານນະບໍລິສຸດ” ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ບໍ່ແມ່ນສະຖານນະບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ເປັນສະຖານນະບໍລິສຸດຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ. ດານີເອນກໍໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນເທົ່າກັນວ່າ ສິ່ງທີ່ຖືກໂຄ່ນລົງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນ “ສະຖານນະບໍລິສຸດ” ແຕ່ແມ່ນ “ສະຖານທີ່” ຂອງສະຖານນະບໍລິສຸດຂອງມັນ.

Refusing to acknowledge the purposeful gender oscillation of verses nine through twelve, the modern theologians adopted the definition of “the daily” that originated within apostate Protestantism, and began to construct a foundation upon the sand of human conjecture, tradition and custom. When they arrive at verse eleven, they even reject the inspired counsel of Sister White that identified that Miller’s understanding of “the daily” as paganism was correct, and begin to employ the art of misdirection and conjecture to defend their love of Catholic and Protestant theology.

ໂດຍປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບການສະຫຼັບສັບປ່ຽນທາງເພດຢ່າງມີເປົ້າໝາຍໃນຂໍ້ທີ່ເກົ້າຫາສິບສອງ, ນັກເທວະວິທະຍາສະໄໝໃໝ່ໄດ້ຍຶດຮັບຄຳນິຍາມຂອງ “the daily” ທີ່ມີຕົ້ນກຳເນີດຢູ່ໃນໂປຣເຕສະແຕນທີ່ຫຼົງຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ, ແລະເລີ່ມສ້າງຮາກຖານເທິງຜືນຊາຍແຫ່ງການຄາດເດົາຂອງມະນຸດ, ຂົນບັນທະນຽມ ແລະ ປະເພນີ. ເມື່ອພວກເຂົາມາເຖິງຂໍ້ທີ່ສິບເອັດ, ພວກເຂົາຍັງປະຕິເສດຄຳແນະນຳອັນດົນໃຈຈາກຊິດເຕີ ໄວທ໌ ທີ່ໄດ້ລະບຸວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມິນເລີກ່ຽວກັບ “the daily” ວ່າໝາຍເຖິງລັດທິນອກຮີດນັ້ນຖືກຕ້ອງ, ແລະເລີ່ມນຳໃຊ້ສິລະປະແຫ່ງການເບນປະເດັນ ແລະ ການຄາດເດົາ ເພື່ອປົກປ້ອງຄວາມຮັກຂອງຕົນທີ່ມີຕໍ່ເທວະວິທະຍາຂອງຄາທອລິກ ແລະ ໂປຣເຕສະແຕນ.

They change pagan Rome into papal Rome in the verse, and they force the definition of “remove” upon the word that means “lift up and exalt”. They define the satanic symbol of “the daily”, as a godly symbol, and then insist that a pagan temple is God’s temple, while avoiding the direct reference to “the place” of the sanctuary. And the “unlearned” (as Isaiah identifies them), who will only understand if the “learned” tell them it is so, accept the dish of fables unto their own destruction.

ພວກເຂົາປ່ຽນໂຣມນອກສາສະໜາໃຫ້ກາຍເປັນໂຣມສັນຕະປາປາໃນຂໍ້ພຣະຄຳ, ແລະພວກເຂົາຍັດເຢັດຄວາມໝາຍຂອງ “ເອົາອອກໄປ” ໃສ່ຄຳທີ່ໝາຍເຖິງ “ຍົກຂຶ້ນ ແລະ ຍົກຍ້ອງ”. ພວກເຂົານິຍາມສັນຍາລັກອັນຊາຕານຂອງ “ການປະຈຳວັນ” ໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກອັນຊອບທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວກໍຍືນການຢ່າງແນ່ນອນວ່າວິຫານນອກສາສະໜາແມ່ນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ຫຼີກເວັ້ນການອ້າງອີງໂດຍກົງເຖິງ “ສະຖານທີ່” ຂອງພະວິຫານ. ແລະ “ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຮຽນ” (ດັ່ງທີ່ເອຊາຢາໄດ້ລະບຸໄວ້), ຜູ້ຊຶ່ງຈະເຂົ້າໃຈກໍຕໍ່ເມື່ອ “ຜູ້ມີຄວາມຮຽນ” ບອກພວກເຂົາວ່າເປັນດັ່ງນັ້ນ, ກໍຍອມຮັບອາຫານແຫ່ງນິທານປະດິດເຫຼົ່ານັ້ນໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ.

We will continue our consideration of the increase of the knowledge represented as the jewels in Miller’s dream in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາຂອງເຮົາເກືອບກັບການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີເປັນອັນຍະມະນີໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “The apostle Paul warns us that ‘some shall depart from the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils.’ This is what we may expect. Our greatest trials will come because of that class who have once advocated the truth, but who turn from it to the world, and trample it under their feet in hate and derision. God has a work for his faithful servants to do. The attacks of the enemy must be met with the truth of his word. Falsehood must be unmasked, its true character must be revealed, and the light of the law of Jehovah must shine forth into the moral darkness of the world. We are to present the claims of his word. We shall not be held guiltless if we neglect this solemn duty. But while we stand in defense of the truth, let us not stand in defense of self, and make a great ado because we are called to bear reproach and misrepresentation. Let us not pity ourselves, but be very jealous for the law of the Most High.

> “ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ເຕືອນພວກເຮົາວ່າ ‘ບາງຄົນຈະຫັນໜີຈາກຄວາມເຊື່ອ, ໂດຍໃຫ້ຄວາມໃສ່ໃຈແກ່ວິນຍານຫຼອກລວງ ແລະ ຄຳສອນຂອງມານຮ້າຍ.’ ນີ້ແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາອາດຄາດໝາຍໄດ້. ການທົດລອງອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ສຸດຂອງພວກເຮົາຈະມາເນື່ອງຈາກຄົນຈຳພວກນັ້ນຜູ້ທີ່ເຄີຍສົ່ງເສີມຄວາມຈິງ, ແຕ່ຫັນຈາກມັນໄປສູ່ໂລກ ແລະ ຢຽບຍ່ຳມັນໄວ້ໃຕ້ຕີນຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຊັງ ແລະ ການເຍາະເຍີ້ຍ. ພຣະເຈົ້າມີພາລະກິດໜຶ່ງສຳລັບຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຂອງພຣະອົງໃຫ້ກະທຳ. ການໂຈມຕີຂອງສັດຕູຕ້ອງຖືກຮັບມືດ້ວຍຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ. ຄວາມເທັດຕ້ອງຖືກເປີດໂປງ, ລັກສະນະອັນແທ້ຈິງຂອງມັນຕ້ອງຖືກເປີດເຜີຍ, ແລະ ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຫວາຕ້ອງສ່ອງອອກໄປໃນຄວາມມືດມົນທາງສິນທຳຂອງໂລກ. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງນຳສະເໜີຂໍ້ຮຽກຮ້ອງແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ. ພວກເຮົາຈະບໍ່ພົ້ນຈາກຄວາມຜິດ ຖ້າພວກເຮົາລະເລີຍໜ້າທີ່ອັນເຄັ່ງຂຶມນີ້. ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາຢືນຢັດເພື່ອປົກປ້ອງຄວາມຈິງ, ຂໍຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາຢືນຢັດເພື່ອປົກປ້ອງຕົນເອງ ແລະ ກໍ່ເຮັດເລື່ອງໃຫຍ່ໂຕ ເພາະພວກເຮົາຖືກເອີ້ນໃຫ້ແບກຮັບການຕິຕຽນ ແລະ ການບິດເບືອນຄວາມຈິງ. ຂໍຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາສົງສານຕົນເອງ, ແຕ່ໃຫ້ມີຄວາມຫວງແຫນຢ່າງຍິ່ງເພື່ອພຣະບັນຍັດຂອງອົງສູງສຸດ.”

> “Says the apostle, ‘The time will come when they will not endure sound doctrine; but after their own lusts shall they heap to themselves teachers, having itching ears; and they shall turn away their ears from the truth, and shall be turned unto fables.’ On every side we see men easily led captive by the delusive imaginations of those who make void the word of God; but when the truth is brought before them, they are filled with impatience and anger. But the exhortation of the apostle to the servant of God is, ‘Watch thou in all things, endure afflictions, do the work of an evangelist, make full proof of thy ministry.’ In his day some left the cause of the Lord. He writes, ‘Demas hath forsaken me, having loved this present world;’ and again, he says, ‘Alexander the coppersmith did me much evil: the Lord reward him according to his works: of whom be thou ware also; for he hath greatly withstood our words.’

> “ອັກຄະສາວົກໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ເວລາໜຶ່ງຈະມາເຖິງ ເມື່ອພວກເຂົາຈະທົນຕໍ່ຄຳສອນອັນຖືກຕ້ອງບໍ່ໄດ້; ແຕ່ຈະສັ່ງສົມຄູອາຈານໄວ້ສຳລັບຕົນຕາມຕັນຫາຂອງຕົນເອງ, ດ້ວຍຫູທີ່ຄັນຢາກຟັງ; ແລະພວກເຂົາຈະຫັນຫູອອກຈາກຄວາມຈິງ ແລະຈະຫັນໄປສູ່ນິທານທັງຫຼາຍ.’ ທຸກດ້ານທີ່ພວກເຮົາເຫັນ ມະນຸດທັງຫຼາຍຖືກນຳພາໄປເປັນເຊລີຍໄດ້ໂດຍງ່າຍ ໂດຍຈິນຕະນາການອັນຫຼອກລວງຂອງຜູ້ທີ່ທຳໃຫ້ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າເປັນໂມຄະ; ແຕ່ເມື່ອຄວາມຈິງຖືກນຳມາສະເໜີຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອົດທົນບໍ່ໄດ້ ແລະຄວາມໂກດ. ແຕ່ຄຳຕັກເຕືອນຂອງອັກຄະສາວົກຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າກໍຄື, ‘ຈົ່ງລະວັງຕົວໃນທຸກສິ່ງ, ຈົ່ງອົດທົນຕໍ່ຄວາມທຸກຍາກ, ຈົ່ງເຮັດວຽກຂອງຜູ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດ, ຈົ່ງເຮັດພັນທະກິດຂອງເຈົ້າໃຫ້ສົມບູນ.’ ໃນສະໄໝຂອງທ່ານ ບາງຄົນໄດ້ລະທິ້ງພະລາຊະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ທ່ານຂຽນວ່າ, ‘ເດມາໄດ້ປະຖິ້ມຂ້າພະເຈົ້າ ເພາະໄດ້ຮັກໂລກປະຈຸບັນນີ້;’ ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ທ່ານກ່າວວ່າ, ‘ອາເລັກຊານເດີ ຊ່າງຕີທອງແດງ ໄດ້ເຮັດຮ້າຍຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ: ຂໍໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຕອບແທນແກ່ເຂົາຕາມການງານຂອງເຂົາ: ເຈົ້າກໍຈົ່ງລະວັງເຂົາໄວ້ດ້ວຍ; ເພາະເຂົາໄດ້ຕໍ່ຕ້ານຄຳຂອງພວກເຮົາຢ່າງແຂງຂືນຫຼາຍ.’”

> “Prophets and apostles experienced similar trials of opposition and reproach, and even the spotless Lamb of God was tempted in all points like as we are. He bore the contradiction of sinners against himself.

> “ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ແລະ ອັກຄະສາວົກໄດ້ປະສົບກັບການທົດລອງແຫ່ງການຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ການຕິຕຽນໃນທຳນອງດຽວກັນ, ແລະ ແມ່ນແຕ່ພຣະເມສານ້ອຍອັນປາດສະຈາກມົນທິນຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍຊົງຖືກຜະຈົນລອງໃນທຸກປະການເໝືອນດັ່ງພວກເຮົາ. ພຣະອົງຊົງອົດທົນຕໍ່ການຂັດຂືນຂອງຄົນບາບຕໍ່ພຣະອົງເອງ.”

> “Every warning for this time must be faithfully delivered; but ‘the servant of the Lord must not strive; but be gentle unto all men, apt to teach, patient; in meekness instructing those that oppose themselves.’ We must cherish carefully the words of our God lest we be contaminated by the deceptive workings of those who have left the faith. We are to resist their spirit and influence with the same weapon our Master used when assailed by the prince of darkness,—‘It is written.’ We should learn to use the word of God skillfully. The exhortation is, ‘Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth.’ There must be diligent work and earnest prayer and faith to meet the winding error of false teachers and seducers; for ‘in the last days perilous times shall come. For men shall be lovers of their own selves, covetous, boasters, proud, blasphemers, disobedient to parents, unthankful, unholy, without natural affection, truce-breakers, false accusers, incontinent, fierce, despisers of those that are good, traitors, heady, high-minded, lovers of pleasures more than lovers of God; having a form of godliness, but denying the power thereof: from such turn away.’ These words portray the character of the men the servants of God will have to meet. ‘False accusers,’ ‘despisers of those that are good,’ will attack those who are faithful to their God in this degenerate age. But the embassador of Heaven must manifest the spirit that was displayed in the Master. In humility and love he must labor for the salvation of men.

> “ຄຳເຕືອນທຸກປະການສຳລັບເວລານີ້ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດອອກໄປຢ່າງສັດຊື່; ແຕ່ ‘ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ວິວາດຖຽງກັນ; ແຕ່ຈົ່ງສຸພາບອ່ອນໂຍນຕໍ່ຄົນທັງປວງ, ສາມາດສອນໄດ້, ອົດທົນ; ສັ່ງສອນຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານຕົນເອງດ້ວຍຄວາມອ່ອນສຸພາບ.’ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງຖະໜອມຮັກສາພຣະດຳລັດຂອງພຣະເຈົ້າເຮົາໄວ້ຢ່າງລະມັດລະວັງ ຢ້ານວ່າພວກເຮົາຈະຖືກປົນເປື້ອນໂດຍການກະທຳອັນຫຼອກລວງຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ລະທິ້ງຄວາມເຊື່ອໄປແລ້ວ. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງຕໍ່ຕ້ານວິນຍານແລະອິດທິພົນຂອງເຂົາດ້ວຍອາວຸດອັນດຽວກັນທີ່ພຣະອາຈານຂອງພວກເຮົາໄດ້ໃຊ້ເມື່ອຖືກເຈົ້າຊາຍແຫ່ງຄວາມມືດໂຈມຕີ,—‘ມີຂຽນໄວ້ແລ້ວ.’ ພວກເຮົາຄວນຮຽນຮູ້ທີ່ຈະໃຊ້ພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງຊຳນານ. ຄຳຕັກເຕືອນຄື, ‘ຈົ່ງພາກພຽນສະແດງຕົນເອງຕໍ່ພຣະເຈົ້າວ່າເປັນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊອບພຣະໄທ, ເປັນຄົນງານທີ່ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງອັບອາຍ, ແບ່ງແຍກພຣະວັຈນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.’ ຈະຕ້ອງມີການງານຢ່າງຂະຫຍັນຂັນແຂງ ແລະການອະທິຖານຢ່າງຈິງໃຈ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ເພື່ອຮັບມືກັບຄວາມຜິດຫຼົງອັນຄົດຄຽວຂອງພວກຄູອາຈານປອມແລະຜູ້ລໍ້ລວງ; ເພາະວ່າ ‘ໃນວັນສຸດທ້າຍ ເວລາອັນອັນຕະລາຍຈະມາເຖິງ. ເພາະມະນຸດຈະຮັກຕົນເອງ, ໂລບ, ອວດຕົນ, ຈອງຫອງ, ກ່າວໝິ່ນປະມາດ, ບໍ່ເຊື່ອຟັງບິດາມານດາ, ອະກະຕັນຍູ, ບໍ່ບໍລິສຸດ, ປາສະຈາກຄວາມຮັກຕາມທຳມະຊາດ, ຜິດສັນຍາ, ໃສ່ຮ້າຍ, ບໍ່ຮູ້ຈັກຄວບຄຸມຕົນ, ດຸຮ້າຍ, ກຽດຊັງຄົນດີ, ທໍລະຍົດ, ຜະຫຍອງ, ຈອງຫອງ, ຮັກຄວາມສຳລານຫຼາຍກວ່າຮັກພຣະເຈົ້າ; ມີຮູບລັກຂອງຄວາມເປັນພຣະທຳ ແຕ່ປະຕິເສດຣິດອຳນາດຂອງມັນ: ຈົ່ງຫັນໜີຈາກຄົນເຊັ່ນນັ້ນເສຍ.’ ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ພັນລະນາລັກສະນະຂອງບຸລຸດທີ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງພົບ. ‘ຜູ້ໃສ່ຮ້າຍ,’ ‘ຜູ້ກຽດຊັງຄົນດີ,’ ຈະໂຈມຕີຜູ້ທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງຕົນໃນຍຸກທີ່ເສື່ອມຊາມນີ້. ແຕ່ທູດຜູ້ແທນແຫ່ງສະຫວັນຈະຕ້ອງສະແດງວິນຍານດຽວກັນທີ່ໄດ້ສຳແດງຢູ່ໃນພຣະອາຈານ. ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນແລະຄວາມຮັກ ເຂົາຈະຕ້ອງຕັ້ງໜ້າເຮັດວຽກເພື່ອຄວາມລອດຂອງມະນຸດ.”

> “Paul continues concerning those who oppose the work of God, comparing them to the men who made war against the faithful in the time of ancient Israel. He says: ‘Now as Jannes and Jambres withstood Moses, so do these also resist the truth; men of corrupt minds, reprobate concerning the faith. But they shall proceed no further: for their folly shall be manifest unto all men, as theirs also was.’ We know that the time is coming when the folly of warring against God will be revealed. We can afford to wait in calm patience and trust, no matter how much maligned and despised; for ‘nothing is secret, that shall not be made manifest,’ and those who honor God shall be honored by him in the presence of men and angels. We are to share in the sufferings of the reformers. It is written, ‘The reproaches of them that reproached thee fell on me.’ Christ understands our grief. Not one of us is called to bear the cross alone. The suffering Man of Calvary is touched with the feeling of our woes, and as he has suffered being tempted, he is able also to succor them that are in sorrow and trial for his sake. ‘Yea, and all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution. But evil men and seducers shall wax worse and worse, deceiving, and being deceived. But continue thou in the things which thou hast learned.’” Review and Herald, January 10, 1888.

> ໂປໂລຍັງກ່າວຕໍ່ໄປເຖິງຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍປຽບພວກເຂົາກັບບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ທຳສົງຄາມຕໍ່ສູ້ກັບຜູ້ສັດຊື່ໃນສະໄໝຂອງອິດສະຣາເອນໃນອະດີດ. ທ່ານກ່າວວ່າ: ‘ບັດນີ້ ເໝືອນດັ່ງຢານເນດ ແລະ ຢາມເບຣດ ໄດ້ຂັດຂວາງໂມເຊ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງເໝືອນກັນ; ເປັນຄົນທີ່ຈິດໃຈເສື່ອມຊາມ, ເປັນຜູ້ທີ່ຖືກປະຕິເສດໃນເລື່ອງຄວາມເຊື່ອ. ແຕ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ກ້າວໜ້າຕໍ່ໄປອີກ: ເພາະຄວາມໂງ່ເຂົາຂອງພວກເຂົາຈະປາກົດແຈ້ງແກ່ຄົນທັງປວງ, ເໝືອນດັ່ງຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກໍເຄີຍເປັນມາແລ້ວ.’ ພວກເຮົາຮູ້ວ່າເວລາກຳລັງຈະມາເຖິງ ເມື່ອຄວາມໂງ່ເຂົາຂອງການທຳສົງຄາມຕໍ່ສູ້ກັບພຣະເຈົ້າຈະຖືກເປີດເຜີຍ. ພວກເຮົາສາມາດຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມອົດທົນອັນສະຫງົບ ແລະ ຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ບໍ່ວ່າຈະຖືກກ່າວຮ້າຍ ແລະ ດູໝິ່ນຫຼາຍພຽງໃດກໍຕາມ; ເພາະວ່າ ‘ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ປິດບັງໄວ້ ທີ່ຈະບໍ່ຖືກເປີດໃຫ້ປາກົດ,’ ແລະ ຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຽດແກ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງຈະປະທານກຽດແກ່ເຂົາຕໍ່ໜ້າມະນຸດແລະທູດສະຫວັນ. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງມີສ່ວນໃນຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງບັນດາຜູ້ປະຕິຮູບ. ມີຂຽນໄວ້ວ່າ, ‘ຄຳຕິຕຽນຂອງພວກທີ່ຕິຕຽນພຣະອົງ ໄດ້ຕົກມາເທິງຂ້ານ້ອຍ.’ ພຣະຄຣິດຊົງເຂົ້າໃຈຄວາມເສົ້າໂສກຂອງພວກເຮົາ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາຖືກເອີ້ນໃຫ້ແບກໄມ້ກາງແຂນຕາມລຳພັງ. ພຣະບຸດແຫ່ງຄານວາຣີຜູ້ໄດ້ທົນທຸກ ຊົງຮູ້ສຶກສະເທືອນພຣະໄທຕໍ່ຄວາມທຸກລຳບາກຂອງພວກເຮົາ, ແລະ ເນື່ອງຈາກພຣະອົງໄດ້ທົນທຸກເມື່ອຖືກລໍ້ລວງ ພຣະອົງຈຶ່ງສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໂສກ ແລະ ການທົດລອງເພາະເຫັນແກ່ພຣະອົງ. ‘ແທ້ຈິງ ຄົນທັງປວງທີ່ປາຖະໜາຈະດຳເນີນຊີວິດຢ່າງຊອບພຣະໄທໃນພຣະຄຣິດເຢຊູ ຈະຖືກຂົ່ມເຫງ. ແຕ່ຄົນຊົ່ວ ແລະ ຄົນລໍ້ລວງຈະເລວຮ້າຍລົງເລື້ອຍໆ, ທັງຫຼອກລວງຄົນອື່ນ ແລະ ຖືກຫຼອກລວງເອງ. ແຕ່ຝ່າຍທ່ານ ຈົ່ງດຳລົງຢູ່ໃນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ຮຽນຮູ້ແລ້ວ.’ Review and Herald, January 10, 1888.

Back to Articles