Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Seven

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຫ້າສິບເຈັດ

Unveiling the Prophetic Secrets of Revelation: A Journey Through End-Time Prophecies

ການເປີດເຜີຍຄວາມລັບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ: ການເດີນທາງຜ່ານຄຳພະຍາກອນແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 21, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

All the prophets speak of the end of the world, and all the prophecies meet and end in the book of Revelation. In the book of Revelation, the same line is taken up as in the book of Daniel, for they are the same book. All of these prophetic principles have been firmly recorded in the previous articles. In the book of Revelation, we are informed that just before probation closes there is a prophecy that has been sealed up that is unsealed. These articles have been setting forth the prophetic elements connected to the message in the book of Revelation that is now being unsealed. The message is not a singular prophetic truth, and every element of the message that is being unsealed falls into the category of the Revelation of Jesus Christ.

ຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງໄດ້ກ່າວເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ, ແລະຄຳພະຍາກອນທັງໝົດກໍມາພົບກັນແລະສິ້ນສຸດລົງໃນພຣະທຳ Revelation. ໃນພຣະທຳ Revelation ນັ້ນ, ເສັ້ນແນວດຽວກັນໄດ້ຖືກສືບຕໍ່ຂຶ້ນດັ່ງທີ່ຢູ່ໃນພຣະທຳ Daniel, ເພາະວ່າພຣະທຳທັງສອງນັ້ນເປັນພຣະທຳດຽວກັນ. ຫຼັກການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ແລ້ວ. ໃນພຣະທຳ Revelation ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການພິສູດຈະປິດລົງພຽງເລັກນ້ອຍນັ້ນ ມີຄຳພະຍາກອນອັນໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຖືກຜະນຶກໄວ້ ແລະຈະຖືກເປີດຜະນຶກ. ບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ນຳສະເໜີອົງປະກອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບຂ່າວສານໃນພຣະທຳ Revelation ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກ. ຂ່າວສານນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນພຽງປະການດຽວ, ແລະທຸກອົງປະກອບຂອງຂ່າວສານທີ່ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນ ລ້ວນຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດ.

The message is unsealed just before the close of probation, when the “time is at hand.” The books of Daniel and Revelation, in association with the commentary from the writings of the Spirit of Prophecy, are very specific concerning the process associated with the unsealing of a prophetic message. It is the Lion of the tribe of Judah who accomplishes the unsealing, and when he does so he employs a structured method for presenting the message. He receives the message from the Father, who is represented as holding the Bible as it is sealed with seven seals. The Lion of the tribe of Judah, who is also the root of David and the Lamb that was slain, takes the book from the Father and removes the seals.

ຂ່າວສານນີ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນໄລຍະກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການປິດປະຕູແຫ່ງໂອກາດພຣະຄຸນຈະສິ້ນສຸດລົງ ເມື່ອ “ເວລາຢູ່ໃກ້ແລ້ວ.” ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ໂດຍສຳພັນກັບຄຳອະທິບາຍຈາກບົດຂຽນແຫ່ງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງຈະແຈ້ງຢ່າງຍິ່ງເກືອບກັບຂະບວນການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການເປີດຜະນຶກຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ຜູ້ທີ່ຊົງກະທຳການເປີດຜະນຶກນັ້ນແມ່ນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ແລະ ເມື່ອພຣະອົງຊົງກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະອົງຊົງໃຊ້ວິທີການອັນມີໂຄງສ້າງໃນການນຳສະເໜີຂ່າວສານ. ພຣະອົງຮັບຂ່າວສານນັ້ນມາຈາກພຣະບິດາ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີວ່າຊົງຖືພຣະຄຳພີຢູ່ ໃນຂະນະທີ່ມັນຖືກຜະນຶກໄວ້ດ້ວຍຜະນຶກເຈັດດວງ. ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນທັງຮາກເຫງົ້າຂອງດາວິດ ແລະ ລູກແກະຜູ້ຖືກປະຫານ ໄດ້ຮັບເອົາໜັງສືນັ້ນຈາກພຣະບິດາ ແລະ ຊົງແກະຜະນຶກອອກ.

Jesus then gives the message to Gabriel, who along with other angels conveys the message to a prophet who writes the message and sends it to the churches. When the time to unseal the prophetic message is at hand the opening of the prophetic message produces a three-step testing process, that tests those within the churches who are the target audience of the prophet’s writing, and based upon the individual response of those church members, they determine whether they are in one of two classes. Those that accept the increase of knowledge which is produced by the message that is unsealed are identified as the “wise,” and those who do not are identified by Daniel as the “wicked,” and by Matthew as the “foolish”.

ຈາກນັ້ນ ພຣະເຢຊູຊົງປະທານຂ່າວສານນັ້ນແກ່ກາບຣິເອນ ຜູ້ຊຶ່ງພ້ອມທັງທູດສະຫວັນອື່ນໆ ໄດ້ຖ່າຍທອດຂ່າວສານນັ້ນແກ່ຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ຂຽນຂ່າວສານນັ້ນໄວ້ ແລະສົ່ງມັນໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ. ເມື່ອເຖິງເວລາທີ່ຈະເປີດຜະນຶກຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ການເປີດຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຍ່ອມກໍ່ໃຫ້ເກີດຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ ຊຶ່ງທົດສອບຜູ້ທັງຫຼາຍພາຍໃນບັນດາຄຣິສຕະຈັກ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ຮັບສານເປົ້າໝາຍຂອງບົດຂຽນຂອງຜູ້ພະຍາກອນນັ້ນ, ແລະອີງຕາມການຕອບສະໜອງສ່ວນບຸກຄົນຂອງສະມາຊິກໃນຄຣິສຕະຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຍ່ອມກຳນົດວ່າຕົນຢູ່ໃນໜຶ່ງໃນສອງຈຳພວກ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຮັບເອົາຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ ອັນເກີດຂຶ້ນໂດຍຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນ ຖືກຈຳແນກວ່າເປັນ “ຜູ້ມີປັນຍາ,” ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັບເອົາ ດານີເອນເອີ້ນພວກເຂົາວ່າ “ຄົນອະທຳ,” ແລະມັດທາຍເອີ້ນວ່າ “ຄົນໂງ່”.

All of these factors connected with the unsealing of the final prophetic secret are addressed and emphasized in verse nine of Revelation seventeen, for it identifies an element of the Revelation of Jesus Christ that will test the two classes of worshippers. It does so by identifying that it is the “wise” that will understand the message that follows the warning flag of the verse.

ປັດໃຈທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ທີ່ເກັ່ງຂ້ອງກັບການເປີດຜະນຶກຄວາມລັບທາງຄຳພະຍາກອນຂັ້ນສຸດທ້າຍ ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງແລະເນັ້ນຢ່າງແຈ້ງໃນຂໍ້ທີ່ເກົ້າຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ, ເພາະວ່າຂໍ້ນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ທີ່ຈະທົດສອບຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ມັນກະທຳເຊັ່ນນັ້ນໂດຍການລະບຸວ່າ ຜູ້ທີ່ “ມີປັນຍາ” ເທົ່ານັ້ນຈະເຂົ້າໃຈຂ່າວສານທີ່ຕາມຫຼັງສັນຍານເຕືອນຂອງຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນ.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> ແລະນີ້ແມ່ນຈິດໃຈທີ່ມີປັນຍາ. ຫົວທັງເຈັດນັ້ນແມ່ນພູເຂົາເຈັດລູກ ທີ່ຍິງນັ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງ. ແລະມີກະສັດເຈັດອົງ: ຫ້າອົງໄດ້ລົ້ມໄປແລ້ວ, ໜຶ່ງອົງກໍມີຢູ່, ແລະອີກອົງໜຶ່ງຍັງບໍ່ມາ; ແລະເມື່ອລາວມາແລ້ວ, ລາວຕ້ອງຢູ່ໄດ້ແຕ່ໄລຍະສັ້ນໆ. ແລະສັດຮ້າຍທີ່ເຄີຍມີຢູ່ ແຕ່ບັດນີ້ບໍ່ມີ, ມັນນັ້ນແຫຼະແມ່ນອົງທີ່ແປດ, ແລະເປັນມາຈາກທັງເຈັດ, ແລະກຳລັງໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ພຣະນິມິດ 17:9–11.

The “mind that has wisdom,” is the mind of the “wise.” The “wise” understand the increase of knowledge, and the increase of knowledge that is represented immediately after the prophetic marker, which identifies a truth that will be understood by the wise and rejected by the wicked, is the truth associated with the kingdoms of Bible prophecy set forth in the verses that follow. Those verses represent the last illustration of the kingdoms of Bible prophecy, and what is unsealed in the last days is that those eight kingdoms have also been represented in the first illustration of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter two.

“ຈິດໃຈທີ່ມີປັນຍາ” ຄືຈິດໃຈຂອງ “ຄົນມີປັນຍາ.” “ຄົນມີປັນຍາ” ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້, ແລະການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ທັນທີຫຼັງຈາກເຄື່ອງໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນ, ຊຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງຄວາມຈິງທີ່ຈະຖືກເຂົ້າໃຈໂດຍຄົນມີປັນຍາ ແລະຖືກປະຕິເສດໂດຍຄົນຊົ່ວ, ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ກ່ຽວພັນກັບອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ຕາມມາ. ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພາບປຽບທຽບສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ແລະສິ່ງທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນວັນສຸດທ້າຍກໍຄື ອານາຈັກທັງແປດນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ແລ້ວເຊັ່ນກັນໃນພາບປຽບທຽບທຳອິດຂອງອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີໃນດານີເອນ ບົດ 2.

The revelation of the truth upholds the limited view of the kingdoms of Bible prophecy that made up one of Miller’s jewels, but it shone ten times brighter, for it possesses much more truth than the Millerites understood from their limited point in history, and it represents a test as represented by the number “ten,” and by the warning beacon of the introductory warning of “here is the mind that has wisdom,” prophetically interpreted as, the following truth will test the churches that are sent the message that is unsealed just before the close of probation.

ການເປີດເຜີຍແຫ່ງຄວາມຈິງນີ້ຍຶດຖືທັດສະນະທີ່ຈຳກັດກ່ຽວກັບອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ອັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນອັນມະນີຂອງ Miller, ແຕ່ມັນສ່ອງແສງສົດໃສກວ່າເກົ່າສິບເທົ່າ ເພາະວ່າມັນຄອບຄອງຄວາມຈິງຫຼາຍກວ່າທີ່ພວກ Millerites ເຂົ້າໃຈຈາກຈຸດຍືນອັນຈຳກັດຂອງພວກເຂົາໃນປະຫວັດສາດ, ແລະມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການທົດສອບ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນດ້ວຍເລກ “ສິບ,” ແລະໂດຍສັນຍານເຕືອນອັນແຈ້ງຊັດໃນຄຳເຕືອນເບື້ອງຕົ້ນວ່າ “ນີ້ແຫຼະຄືຈິດໃຈທີ່ມີປັນຍາ,” ຊຶ່ງໃນຄວາມໝາຍແບບຄຳພະຍາກອນຖືກຕີຄວາມວ່າ, ຄວາມຈິງຕໍ່ໄປນີ້ຈະທົດສອບບັນດາຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືກສົ່ງຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກກ່ອນເວລາປິດແຫ່ງພຣະຄຸນເລັກນ້ອຍ.

In Revelation seventeen John was carried into the wilderness of twelve hundred and sixty years of papal darkness. He was placed at the very end of that period in 1798, which is the identical history he was placed at in Revelation thirteen.

ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 17 ໂຢຮັນໄດ້ຖືກນຳໄປສູ່ຖິ່ນກັນດານແຫ່ງໄລຍະເວລາ 1,260 ປີຂອງຄວາມມືດແຫ່ງອຳນາດສັນຕະປາປາ. ທ່ານໄດ້ຖືກວາງໄວ້ທີ່ປາຍສຸດຂອງໄລຍະເວລານັ້ນໃນປີ 1798, ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດດຽວກັນຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ທ່ານໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13.

> And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. Revelation 13:1.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢືນຢູ່ເທິງຫາດຊາຍແຫ່ງທະເລ, ແລະໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກທະເລ, ມີເຈັດຫົວແລະສິບເຂົາ, ແລະເທິງເຂົາຂອງມັນມີສິບມົງກຸດ, ແລະເທິງຫົວຂອງມັນມີນາມແຫ່ງການໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ພຣະນິມິດ 13:1

The “sand of the sea” represents 1798, for it represents the historical vantage point where John was shown the papacy (the beast of the sea) in the past tense, and the United States (the beast of the earth) rising up, and ultimately speaking as a dragon at the soon-coming Sunday law. Then the earth beast forces the world to accept the “image of the beast,” that would speak and implement Sunday legislation upon the entire world.

“ຊາຍແຫ່ງທະເລ” ເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1798, ເພາະມັນເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດຍືນທາງປະຫວັດສາດຈາກທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນລະບົບສັນຕະປາປາ (ສັດຮ້າຍຈາກທະເລ) ໃນຮູບການອະດີດ, ແລະສະຫະລັດອາເມຣິກາ (ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ) ກຳລັງລຸກຂຶ້ນ, ແລະໃນທີ່ສຸດຈະເວົ້າດັ່ງມັງກອນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນບໍ່ຊ້າ. ແລ້ວສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນຈະບັງຄັບໂລກໃຫ້ຍອມຮັບ “ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ,” ຊຶ່ງຈະເວົ້າ ແລະບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດເໜືອໂລກທັງໝົດ.

> “At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.

> “ໃນເວລາທີ່ສັນຕະປາປາ, ຖືກປົດຊິງກຳລັງອຳນາດຂອງຕົນໄປ, ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢຸດເຊົາຈາກການຂົ່ມເຫັງ, ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນອຳນາດໃໝ່ໜຶ່ງກຳລັງຜຸດຂຶ້ນມາເພື່ອສະທ້ອນສຽງຂອງມັງກອນ, ແລະດຳເນີນງານອັນໂຫດຮ້າຍແລະໝິ່ນປະໝາດພະເຈົ້າແບບດຽວກັນຕໍ່ໄປ. ອຳນາດນີ້, ຊຶ່ງເປັນອຳນາດສຸດທ້າຍທີ່ຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄຣິສຕະຈັກ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖືກນຳສະແດງໂດຍສັດຮ້າຍຕົວໜຶ່ງທີ່ມີເຂົາເໝືອນລູກແກະ. ສັດຮ້າຍທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ກ່ອນມັນໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກທະເລ; ແຕ່ສັດຮ້າຍນີ້ໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນ, ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນຢ່າງສັນຕິຂອງຊາດທີ່ມັນເປັນສັນຍາລັກ—ສະຫະລັດອາເມລິກາ.” Signs of the Times, February 8, 1910.

John is taken to the same vantage point of history to receive the final presentation of the kingdoms of Bible prophecy in chapter seventeen. Standing at that vantage point the kingdoms are presented. He is first informed that the beast controls both church and state, for she is seated upon not only seven heads, but also seven mountains. The seating of the great whore is identifying that she is the one riding the beast, and the one who rides the beast is the one who controls the beast.

ໂຢຮັນຖືກນຳໄປຍັງຈຸດຍືນມອງດຽວກັນໃນປະຫວັດສາດ ເພື່ອຮັບການນຳສະເໜີຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກຕ່າງໆແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີໃນບົດທີສິບເຈັດ. ເມື່ອຢືນຢູ່ໃນຈຸດຍືນມອງນັ້ນ ອານາຈັກຕ່າງໆຖືກນຳສະເໜີອອກມາ. ກ່ອນອື່ນ ທ່ານໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ສັດຮ້າຍນັ້ນຄວບຄຸມທັງຄຣິດຈັກແລະລັດ ເພາະນາງນັ່ງຢູ່ເທິງບໍ່ພຽງແຕ່ເຈັດຫົວເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຢູ່ເທິງເຈັດພູອີກດ້ວຍ. ການນັ່ງຢູ່ຂອງຍິງແພດໃຫຍ່ນັ້ນຊີ້ບອກວ່າ ນາງແມ່ນຜູ້ທີ່ຂີ່ສັດຮ້າຍ, ແລະຜູ້ທີ່ຂີ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຄວບຄຸມສັດຮ້າຍ.

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> ແລະຍິງນັ້ນທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ແມ່ນນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ ຊຶ່ງປົກຄອງເໜືອບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 17:18

The word “reigneth” means to hold and to rule over. A rider rules over the beast by holding the reins. The papacy rules over seven heads and also over seven mountains. In Daniel chapter two, Daniel informs Nebuchadnezzar that he is the “head” of gold. In Isaiah chapter seven a “head” is also a king, a capitol or a kingdom.

ຄໍາ​ວ່າ “ປົກຄອງ” ໝາຍ​ເຖິງ​ການ​ຍຶດ​ກຸມ​ແລະ​ປົກຄອງ​ເໜືອ. ຜູ້​ຂີ່​ສັດ​ນັ້ນ​ປົກຄອງ​ເໜືອ​ສັດ​ເດຍລະສານ​ໂດຍ​ການ​ກຳ​ບັງເຫີຍນ. ສັນຕະປາປາ​ປົກຄອງ​ເໜືອ​ເຈັດ​ຫົວ ແລະ​ຍັງ​ປົກຄອງ​ເໜືອ​ເຈັດ​ພູ​ອີກ​ດ້ວຍ. ໃນ​ພຣະທໍາ​ດານີເອນ ບົດ​ທີ 2 ດານີເອນ​ແຈ້ງ​ແກ່​ເນບູກາດເນັດຊາ​ວ່າ​ພະອົງ​ເປັນ “ຫົວ” ຄໍາ. ໃນ​ພຣະທໍາ​ເອຊາຢາ ບົດ​ທີ 7 “ຫົວ” ຍັງ​ໝາຍ​ເຖິງ​ກະສັດ, ນະຄອນຫຼວງ ຫຼື​ອານາຈັກ​ອີກ​ດ້ວຍ.

> For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.

> ເພາະວ່າຫົວໜ້າຂອງຊີເຣຍຄືດາມາເຊັກ ແລະຫົວໜ້າຂອງດາມາເຊັກຄືເຣຊິນ; ແລະພາຍໃນຫົກສິບຫ້າປີ ເອຟຣາອິມຈະຖືກຫັກພັງ ຈົນບໍ່ເປັນຊົນຊາດອີກຕໍ່ໄປ. ແລະຫົວໜ້າຂອງເອຟຣາອິມຄືຊາມາເຣຍ ແລະຫົວໜ້າຂອງຊາມາເຣຍຄືບຸດຂອງເຣມາລິຢາ. ຖ້າພວກທ່ານບໍ່ເຊື່ອ ແນ່ນອນພວກທ່ານຈະບໍ່ຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ໝັ້ນຄົງ. ອິດສະຢາ 7:7, 8.

The papacy, which is the woman riding the beast, rules over all the kings of the earth. Those kings are represented as “ten kings,” that are the dragon-power of the last days. They are the kings the whore of Tyre commits fornication with. Those “ten kings” have been forced to accept the authority of the papacy, but the premier king of those ten kings is the United States. The United States is therefore also represented by Ahab, the king of the ten northern kingdoms of Israel. The number “seven” represents “complete,” and when the papacy is portrayed as reigning over the kings of the earth, she is also reigning over the ten kings and she is seated upon the seven heads.

ລະບົບສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງແມ່ນຍິງທີ່ຂີ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ, ປົກຄອງເໜືອກະສັດທັງປວງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ. ກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນຖືກນໍາສະເໜີເປັນ “ກະສັດສິບອົງ,” ຊຶ່ງເປັນອໍານາດແຫ່ງມັງກອນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ພວກເຂົາແມ່ນກະສັດທີ່ໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທໂຣໄດ້ກະທໍາການລ່ວງປະເວນີກັບ. “ກະສັດສິບອົງ” ເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຍອມຮັບອໍານາດຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ແຕ່ກະສັດເອກໃນບັນດາກະສັດສິບອົງນັ້ນແມ່ນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ດັ່ງນັ້ນ ສະຫະລັດອາເມຣິກາຈຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີດ້ວຍໂດຍອາຮາບ, ກະສັດແຫ່ງສິບອານາຈັກຝ່າຍເໜືອຂອງອິສຣາເອນ. ຈໍານວນ “ເຈັດ” ເປັນຕົວແທນຂອງ “ຄວາມສົມບູນຄົບຖ້ວນ,” ແລະເມື່ອລະບົບສັນຕະປາປາຖືກພັນລະນາວ່າກໍາລັງປົກຄອງເໜືອກະສັດທັງປວງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ, ນາງກໍກໍາລັງປົກຄອງເໜືອກະສັດສິບອົງເຊັ່ນກັນ ແລະນາງກໍນັ່ງຢູ່ເໜືອເຈັດຫົວ.

Here is the mind that has wisdom, for the wise of the last days employ the methodology of “line upon line,” and they recognize that each of the symbols of the statecraft that the whore rules over identify the same truth. She also rules over seven mountains, and the Millerites identified a “mountain” in Bible prophecy as a symbol of a kingdom, but they also identified that symbols have more than one meaning.

ນີ້ແມ່ນຈິດໃຈທີ່ມີສະຕິປັນຍາ, ເພາະວ່າຜູ້ມີປັນຍາໃນວາລະສຸດທ້າຍໃຊ້ວິທີການ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ,” ແລະພວກເຂົາຮັບຮູ້ວ່າ ແຕ່ລະສັນຍະລັກແຫ່ງການປົກຄອງລັດທີ່ຍິງແພດນັ້ນຄອບງຳຢູ່ ລ້ວນຊີ້ບອກຄວາມຈິງອັນດຽວກັນ. ນາງຍັງປົກຄອງເທິງພູເຈັດລູກອີກດ້ວຍ, ແລະພວກ Millerites ໄດ້ຈຳແນກ “ພູ” ໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີວ່າເປັນສັນຍະລັກຂອງອານາຈັກໜຶ່ງ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍໄດ້ຈຳແນກອີກດ້ວຍວ່າ ສັນຍະລັກຕ່າງໆມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງ.

Mountains are also a symbol of a church. The “glorious holy mountain” in the Scriptures represents God’s church.

ພູເຂົາຍັງເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິສຕະຈັກດ້ວຍ. “ພູເຂົາບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດ” ໃນພຣະຄຳພີເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ.

> The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:1–3.

> ພຣະຄຳທີ່ອິຊາຢາ ບຸດຂອງອາໂມດ ໄດ້ເຫັນ ກ່ຽວກັບຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ. ແລະໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫລາຍ ຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ພູແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ຈະຖືກສະຖາປະນາໄວ້ເທິງຍອດພູທັງຫລາຍ ແລະ ຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເໜືອເນີນທັງຫລາຍ; ແລະ ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງ ຈະຫລັ່ງໄຫລເຂົ້າຫາພູນັ້ນ. ແລະ ຊົນຊາດເປັນອັນຫລາຍ ຈະພາກັນໄປ ແລະ ກ່າວວ່າ, ມາເຖີດ, ໃຫ້ພວກເຮົາຂຶ້ນໄປຍັງພູຂອງພຣະຢາເວ, ເຖິງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຢາໂຄບ; ແລະ ພຣະອົງຈະຊົງສອນພວກເຮົາເຖິງທາງທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງ, ແລະ ພວກເຮົາຈະດຳເນີນໃນວິຖີທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງ: ເພາະວ່າ ພຣະບັນຍັດຈະອອກມາຈາກຊີໂອນ ແລະ ພຣະຄຳຂອງພຣະຢາເວຈາກເຢຣູຊາເລັມ. ອິຊາຢາ 2:1–3.

The “Lord’s house” is His church, and it is a “mountain.” The great whore is seated upon seven mountains, thus identifying that she rules over all the churches, just as she rules over all the kings. She has control over all the churches and all the states in all the world.

“ເຮືອນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ແມ່ນຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ, ແລະມັນເປັນ “ພູເຂົາ” ໜຶ່ງ. ຍິງແພດໃຫຍ່ນັ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງພູເຂົາເຈັດລູກ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່ານາງປົກຄອງເໜືອຄຣິສຕະຈັກທັງໝົດ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ນາງປົກຄອງເໜືອກະສັດທັງປວງ. ນາງຄວບຄຸມຄຣິສຕະຈັກທັງໝົດ ແລະລັດທັງປວງໃນທົ່ວໂລກ.

The vision that Isaiah is identifying that came to him “concerning Judah and Jerusalem,” that we just cited, continues on, and it is still the same passage in chapter four, and according to Isaiah it is the “same day” that people say, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob.” In that same period of time “seven women” are identified.

ນິມິດທີ່ເອຊາຢາໄດ້ລະບຸວ່າໄດ້ມາເຖິງທ່ານ “ກ່ຽວກັບຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ,” ທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ອ້າງເຖິງນັ້ນ, ດຳເນີນຕໍ່ໄປ, ແລະມັນຍັງເປັນຂໍ້ຄວາມຕອນດຽວກັນໃນບົດທີສີ່, ແລະຕາມທີ່ເອຊາຢາກ່າວ ມັນແມ່ນ “ວັນດຽວກັນ” ທີ່ຜູ້ຄົນເວົ້າວ່າ, “ມາເຖີດ, ແລະໃຫ້ພວກເຮົາຂຶ້ນໄປຍັງພູເຂົາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໄປຍັງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງຢາໂຄບ.” ໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນ “ແມ່ຍິງເຈັດຄົນ” ຖືກລະບຸໄວ້.

> And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem: When the Lord shall have washed away the filth of the daughters of Zion, and shall have purged the blood of Jerusalem from the midst thereof by the spirit of judgment, and by the spirit of burning. And the Lord will create upon every dwelling place of mount Zion, and upon her assemblies, a cloud and smoke by day, and the shining of a flaming fire by night: for upon all the glory shall be a defence. And there shall be a tabernacle for a shadow in the daytime from the heat, and for a place of refuge, and for a covert from storm and from rain. Isaiah 4:1–6.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ແມ່ຍິງເຈັດຄົນຈະຈັບຊາຍຄົນດຽວໄວ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາຈະກິນອາຫານຂອງພວກເຮົາເອງ ແລະນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພວກເຮົາເອງ: ຂໍພຽງແຕ່ໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຖືກເອີ້ນຕາມຊື່ຂອງທ່ານ ເພື່ອຈະຍົກອອກຄວາມອັບອາຍຂອງພວກເຮົາ. ໃນວັນນັ້ນ ກິ່ງແຫ່ງພຣະຢາເວຈະງົດງາມແລະເປັນສະຫງ່າລາສີ ແລະຜົນຂອງແຜ່ນດິນຈະດີເລີດແລະງາມສົມ ສໍາລັບບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ລອດພົ້ນຂອງອິສຣາເອນ. ແລະມັນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ຜູ້ທີ່ຖືກເຫຼືອໄວ້ໃນຊີໂອນ ແລະຜູ້ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ ຈະຖືກເອີ້ນວ່າບໍລິສຸດ ຄື ທຸກຄົນທີ່ຖືກຂຽນໄວ້ໃນໝູ່ຜູ້ມີຊີວິດໃນເຢຣູຊາເລັມ: ເມື່ອພຣະຢາເວໄດ້ຊໍາລະຄວາມໂສໂຄກຂອງບັນດາທິດາແຫ່ງຊີໂອນອອກໄປ ແລະໄດ້ຊໍາລະເລືອດຂອງເຢຣູຊາເລັມອອກຈາກທ່າມກາງຂອງນາງ ໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງການພິພາກສາ ແລະໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງການເຜົາໄໝ້. ແລະພຣະຢາເວຈະຊົງສ້າງເໜືອທຸກບ່ອນອາໄສໃນພູຊີໂອນ ແລະເໜືອບັນດາທີ່ປະຊຸມຂອງນາງ ເມກແລະຄວັນໃນເວລາກາງເວັນ ແລະແສງເຈີດຈ້າຂອງໄຟລຸກໂຊນໃນເວລາກາງຄືນ: ເພາະວ່າເໜືອສະຫງ່າລາສີທັງປວງນັ້ນຈະມີການປົກປ້ອງ. ແລະຈະມີພັບພະລາ ເປັນຮົ່ມໃນຍາມກາງເວັນຈາກຄວາມຮ້ອນ ແລະເປັນບ່ອນລີ້ໄພ ແລະເປັນທີ່ກໍາບັງຈາກພາຍຸແລະຈາກຝົນ. ເອຊາຢາ 4:1–6.

The “day” which is the subject of Isaiah’s vision is the “hour” of the great earthquake of Revelation chapter eleven. The wise that have accepted the admonition to “return” from the disappointment of July 18, 2020, and met the requirements of Leviticus twenty-six, and who have been brought together by Ezekiel’s first prophecy, are sealed when they accept Ezekiel’s second message of the four winds of Islam. They are then lifted up into heaven as an ensign, and God’s other children in Babylon begin to respond to the call to come out of Babylon, that begins at the earthquake, which is the soon-coming Sunday law. God’s other flock hear the message to come out of Babylon, and they proclaim, “Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob.”

“ວັນ” ທີ່ເປັນເນື້ອໃນແຫ່ງນິມິດຂອງອິຊາຢານັ້ນ ຄື “ໂມງ” ແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 11. ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາທີ່ໄດ້ຍອມຮັບຄໍາຕັກເຕືອນໃຫ້ “ກັບຄືນ” ຈາກຄວາມຜິດຫວັງຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະໄດ້ບັນລຸຂໍ້ກໍານົດແຫ່ງ ພຣະບັນຍັດ ບົດທີ 26, ແລະຜູ້ທີ່ຖືກນໍາມາຮ່ວມກັນໂດຍຄໍາພະຍາກອນຄັ້ງທໍາອິດຂອງເອເຊກຽນ, ຈະຖືກປະທັບຕາເມື່ອພວກເຂົາຍອມຮັບຂ່າວສານຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນ ກ່ຽວກັບລົມທັງສີ່ຂອງອິສລາມ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນເປັນທຸງສັນຍານ, ແລະບຸດຫຼານອື່ນໆ ຂອງພຣະເຈົ້າໃນບາບີໂລນ ກໍເລີ່ມຕອບສະໜອງຕໍ່ຄໍາເອີ້ນໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາແຜ່ນດິນໄຫວ ອັນເປັນກົດວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ຝູງອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຍິນຂ່າວສານໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ, ແລະພວກເຂົາປະກາດວ່າ, “ຈົ່ງມາເຖີດ, ແລະໃຫ້ພວກເຮົາຂຶ້ນໄປຍັງພູເຂົາຂອງພຣະຢາເວ, ໄປຍັງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຢາໂຄບ.”

In that “hour” the great whore begins to sing her songs and commit fornication with the kings of the earth. Those who are not written in the Lamb’s book of life follow the whore, and their churches come under her authority. Those churches are represented by Isaiah as “seven women.” Those “seven women” are the “seven mountains” that the papacy shall rule over, as the United States forces the entire world to erect an image of the beast that will both speak and cause all to receive the mark of papal authority.

ໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນ ຍິງໂສເພນີໃຫຍ່ເລີ່ມຂັບຮ້ອງເພງຂອງນາງ ແລະກໍ່ການຫລິ້ນຊູ້ກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງໂລກ. ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຊື່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມແຫ່ງຊີວິດຂອງພຣະເມສານ້ອຍກໍຕິດຕາມຍິງໂສເພນີນັ້ນ ແລະຄຣິສຕະຈັກຂອງເຂົາກໍຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງນາງ. ຄຣິສຕະຈັກເຫຼົ່ານັ້ນຖືກອີຊາຢາເປັນຕົວແທນວ່າເປັນ “ຍິງເຈັດຄົນ.” “ຍິງເຈັດຄົນ” ເຫຼົ່ານັ້ນຄື “ພູເຈັດລູກ” ທີ່ຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາຈະປົກຄອງຢູ່ເທິງ, ໃນຂະນະທີ່ສະຫະລັດອາເມລິກາບັງຄັບໃຫ້ທົ່ວໂລກທັງໝົດຕັ້ງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍຂຶ້ນ ຊຶ່ງຈະທັງເວົ້າ ແລະເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ.

Those “seven women shall take hold of one man,” and that “man” is the “man” Paul identifies as “the man of sin.” In that testing period those who remain “in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem.” God’s people are those in the period of time whose names are written in the book of life, the book of the Lamb who was slain from the foundation of the world. The other class, who take hold of the “man of sin” are those in Revelation chapter thirteen that worship the man of sin.

ບັນດາ “ແມ່ຍິງເຈັດຄົນຈະຈັບຍຶດຊາຍຄົນດຽວ,” ແລະ “ຊາຍ” ຜູ້ນັ້ນຄື “ຄົນ” ທີ່ໂປໂລໄດ້ຊີ້ບອກວ່າເປັນ “ຄົນແຫ່ງບາບ.” ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ “ໃນເຢຣູຊາເລັມ ຈະຖືກເອີ້ນວ່າບໍລິສຸດ ຄືທຸກຄົນທີ່ມີຊື່ຖືກຂຽນໄວ້ໃນບັນດາຜູ້ມີຊີວິດໃນເຢຣູຊາເລັມ.” ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຄືບັນດາຜູ້ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນທີ່ມີຊື່ຖືກຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມແຫ່ງຊີວິດ ຄືປຶ້ມຂອງພຣະເມສານ້ອຍຜູ້ຖືກປະຫານຕັ້ງແຕ່ກ່ອນການວາງຮາກຖານຂອງໂລກ. ອີກຈຳພວກໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ຈັບຍຶດ “ຄົນແຫ່ງບາບ” ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຄຳພີພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສາມ ທີ່ນະມັດສະການຄົນແຫ່ງບາບ.

> And all that dwell upon the earth shall worship him, whose names are not written in the book of life of the Lamb slain from the foundation of the world. If any man have an ear, let him hear. Revelation 13:8, 9.

> ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະນະມັດສະການມັນ ຄືຜູ້ທັງຫລາຍທີ່ຊື່ຂອງຕົນບໍ່ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ໃນພຣະທຳມ້ວນແຫ່ງຊີວິດຂອງພຣະເມສານ້ອຍຜູ້ຖືກປະຫານຕັ້ງແຕ່ການວາງຮາກຖານຂອງໂລກ. ຖ້າຜູ້ໃດມີຫູ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງ. ພຣະນິມິດ 13:8, 9

The “hour” of the great earthquake, which is the Sunday law crisis, is the conclusion of the investigative judgment, and the judgment is based upon whether your name is found or not found entered within the book of life, thus in that time the two classes represented by the relation to the book of life is identifying the very closing scenes of judgment. Those who take hold of the “man of sin,” proclaim that they will “eat” their “own bread, and wear” their “own apparel,” but their primary desire is to “be called by thy name”.

“ຊົ່ວໂມງ” ຂອງແຜ່ນດິນໄຫວອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຊຶ່ງຄືວິກິດແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ, ແລະການພິພາກສານັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງວ່າຊື່ຂອງທ່ານຖືກພົບ ຫຼື ບໍ່ຖືກພົບວ່າໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປຶ້ມແຫ່ງຊີວິດ, ດັ່ງນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ຄົນສອງຈຳພວກທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄວາມສຳພັນຕໍ່ປຶ້ມແຫ່ງຊີວິດ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງພາບເຫດການສຸດທ້າຍແທ້ໆຂອງການພິພາກສາ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດໝັ້ນໃນ “ຄົນແຫ່ງບາບ” ປະກາດວ່າພວກເຂົາຈະ “ກິນ” “ເຂົ້າຈີ່ຂອງຕົນເອງ, ແລະ ສວມໃສ່” “ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງຕົນເອງ,” ແຕ່ຄວາມປາຖະໜາຫຼັກຂອງພວກເຂົາຄືການ “ໃຫ້ຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມຂອງທ່ານ”.

They will retain their own doctrinal statement of beliefs (eat their own bread), and retain their denominational profession (their own apparel), but accept the name of the “man of sin.” The name of the “man of sin,” is “catholic”, which means “universal”. Those who take hold of the “man of sin,” wish to become part of the “universal church”, which is the Catholic church. They desire that relationship in order to “take away” their “reproach.”

ພວກເຂົາຈະຍັງຄົງຮັກສາຖະແຫຼງຄຳສອນແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນເອງໄວ້ (ກິນເຂົ້າຈີ່ຂອງຕົນເອງ), ແລະຍັງຄົງຮັກສາການປະກາດຕົນຕາມນິກາຍຂອງຕົນ (ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງຕົນເອງ), ແຕ່ຈະຍອມຮັບນາມຂອງ “ຄົນແຫ່ງບາບ.” ນາມຂອງ “ຄົນແຫ່ງບາບ” ຄື “ຄາໂທລິກ”, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງ “ສາກົນ”. ບັນດາຜູ້ທີ່ຈັບຍຶດ “ຄົນແຫ່ງບາບ” ປາຖະໜາທີ່ຈະກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ “ຄຣິສຕະຈັກສາກົນ”, ຊຶ່ງແມ່ນຄຣິສຕະຈັກຄາໂທລິກ. ພວກເຂົາປາຖະໜາຄວາມສຳພັນນັ້ນເພື່ອ “ເອົາອອກໄປ” ຊຶ່ງ “ຄວາມອັບອາຍ” ຂອງພວກເຂົາ.

The “reproach” addresses two significant elements of the beast that reigns over all the churches and all the nations in the last days. In the “hour of the great earthquake” in Revelation eleven, “the third woe cometh quickly”. The “third woe” is Islam. In the “hour of the great earthquake” in Revelation eleven, the Seventh Trumpet sounds. The Seventh Trumpet is Islam. Islam strikes in the “hour of the great earthquake,” for all of the Trumpets are the prophetic tools God has employed in judgment upon forced Sunday worship throughout world history.

“ການຕິຕຽນ” ໄດ້ກ່າວເຖິງສອງອົງປະກອບສຳຄັນຂອງສັດຮ້າຍທີ່ປົກຄອງເຫນືອຄຣິດຈັກທັງຫມົດ ແລະ ບັນດາປະຊາຊາດທັງຫມົດໃນວັນສຸດທ້າຍ. ໃນ “ຊົ່ວໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນ Revelation ບົດ 11, “ວິບັດປະການທີສາມມາຢ່າງໄວ”. “ວິບັດປະການທີສາມ” ຄື ອິດສະລາມ. ໃນ “ຊົ່ວໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນ Revelation ບົດ 11, ແກສຽງທີເຈັດດັງຂຶ້ນ. ແກສຽງທີເຈັດແມ່ນ ອິດສະລາມ. ອິດສະລາມໂຈມຕີໃນ “ຊົ່ວໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່,” ເພາະວ່າແກສຽງທັງຫມົດແມ່ນເຄື່ອງມືທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງນຳໃຊ້ໃນການພິພາກສາເຫນືອການນະມັດສະການວັນອາທິດທີ່ຖືກບັງຄັບຕະຫຼອດປະຫວັດສາດໂລກ.

When the “national ruin” of the United States is brought about, at the soon-coming Sunday law, the “nations will be angry.” It is Islam that angers the nations in Bible prophecy, as represented by the first reference to Islam in the book of Genesis.

ເມື່ອ “ຄວາມພິນາດແຫ່ງຊາດ” ຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາຖືກນຳໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, “ບັນດາປະຊາຊາດຈະພາກັນໂກດແຄ້ນ.” ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ສາສະໜາອິສລາມເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດແຄ້ນ, ຕາມທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍການອ້າງອີງເຖິງສາສະໜາອິສລາມເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> ແລະທູດສະຫວັນຂອງພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ນາງວ່າ, ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າກຳລັງມີຄັນ, ແລະຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງ, ແລະເຈົ້າຈະເອີ້ນນາມຂອງເຂົາວ່າ ອິດຊະມາເອນ; ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ຊົງຟັງຄວາມທຸກລຳບາກຂອງເຈົ້າ. ແລະເຂົາຈະເປັນຄົນປ່າເຖື່ອນ; ມືຂອງເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານທຸກຄົນ, ແລະມືຂອງທຸກຄົນຈະຕໍ່ຕ້ານເຂົາ; ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ຕໍ່ໜ້າພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງເຂົາ. ປະຖົມມະການ 16:11, 12.

The “reproach” of the last days is the religion of Islam. The churches and the nations of the world will come under the authority of the New World Order of a United Nations, which is ruled over by the Catholic church. The pope will be seated upon the one-world system, just as Constantine gave the papacy its seat in the year 330. The nations will determine that their ability to deal with the warfare being brought against mankind by Islam, can only be accomplished by a united effort, which will require a subjection to some moral authority, which the United States will insist is the Roman church. Just as Justinian gave the Catholic church its great authority in the year 533, history is repeated. The United States will force the world through its military might to obey, just as Clovis did for the Catholic church in the year 496. The history of verse two of Revelation thirteen will be repeated.

“ຄວາມອັບອາຍ” ໃນວັນສຸດທ້າຍ ຄືສາສະໜາອິສລາມ. ຄຣິດຕະຈັກທັງຫລາຍ ແລະ ບັນດາປະຊາຊາດຂອງໂລກ ຈະຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງລະບຽບໂລກໃໝ່ຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ຊຶ່ງຖືກປົກຄອງໂດຍຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກ. ພະສັນຕະປາປາຈະປະທັບຢູ່ເທິງລະບົບໂລກດຽວນັ້ນ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ Constantine ໄດ້ມອບທີ່ປະທັບແກ່ຕຳແໜ່ງພະສັນຕະປາປາໃນປີ 330. ບັນດາປະຊາຊາດຈະຕັດສິນວ່າ ຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາໃນການຈັດການກັບສົງຄາມທີ່ອິສລາມນຳມາຕໍ່ມະນຸດຊາດ ຈະສຳເລັດໄດ້ແຕ່ໂດຍຄວາມພະຍາຍາມອັນເປັນເອກະພາບເທົ່ານັ້ນ, ຊຶ່ງຈະຕ້ອງອາໄສການຢອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດທາງສິນທຳບາງປະການ, ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະຍືນຍັນວ່າ ອຳນາດນັ້ນຄືຄຣິດຕະຈັກໂຣມັນ. ເໝືອນດັ່ງທີ່ Justinian ໄດ້ມອບອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກໃນປີ 533, ປະຫວັດສາດກໍຈະຖືກຊ້ຳຮອຍອີກ. ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະບັງຄັບໂລກດ້ວຍອຳນາດທາງທະຫານຂອງຕົນໃຫ້ເຊື່ອຟັງ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ Clovis ໄດ້ກະທຳເພື່ອຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກໃນປີ 496. ປະຫວັດສາດຂອງ ພຣະນິມິດ 13:2 ຈະຖືກຊ້ຳຮອຍອີກ.

> And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

> ແລະສັດຮ້າຍທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນນັ້ນ ຄ້າຍດັ່ງເສືອດາວ, ແລະຕີນຂອງມັນເປັນດັ່ງຕີນໝີ, ແລະປາກຂອງມັນເປັນດັ່ງປາກສິງ; ແລະພະຍານາກໄດ້ມອບລິດອຳນາດຂອງມັນ, ບັນລັງຂອງມັນ, ແລະອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃຫ້ແກ່ມັນ. ພຣະນິມິດ 13:2

Once the image is set up, then the kings of the earth, who have been angered by the attacks of Islam, will recognize that the universal “reproach” against Islam that has been used to bring the worldwide image of the beast into existence, was not the “reproach” that the “man of sin” (Jezebel) was actually concerned with. Too late, the world will find out that Jezebel cares nothing about Islam, but that her heart desires to kill Elijah, as Herodias killed John the Baptist.

ເມື່ອຮູບປັ້ນນັ້ນຖືກຕັ້ງຂຶ້ນແລ້ວ, ບັນດາກະສັດແຫ່ງໂລກ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ໂກດແຄ້ນໂດຍການໂຈມຕີຂອງອິສລາມ, ຈະຮັບຮູ້ວ່າ “ການຕິຕຽນ” ສາກົນຕໍ່ອິສລາມ ທີ່ໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອນໍາໃຫ້ຮູບປັ້ນຂອງສັດຮ້າຍທົ່ວໂລກເກີດຂຶ້ນນັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນ “ການຕິຕຽນ” ທີ່ “ຄົນແຫ່ງບາບ” (Jezebel) ເປັນຫ່ວງຢ່າງແທ້ຈິງ. ສາຍເກີນໄປ, ໂລກຈະພົບວ່າ Jezebel ບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈອັນໃດເລີຍກ່ຽວກັບອິສລາມ, ແຕ່ໃນໃຈຂອງນາງປາຖະໜາຈະຂ້າ Elijah, ດັ່ງທີ່ Herodias ໄດ້ຂ້າ John the Baptist.

The “mind which hath wisdom,” is the “mind of the wise,” and the “wise” are those who understand the “increase of knowledge” that is produced when the Lion of the tribe of Judah, unseals the Revelation of Jesus Christ, just before probation closes.

“ຈິດໃຈທີ່ມີປັນຍາ” ແມ່ນ “ຈິດໃຈຂອງຜູ້ມີປັນຍາ,” ແລະ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຄືຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈ “ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້” ທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ຊົງເປີດຕາຜະນຶກພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ.

> And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ໄວ້: ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ. ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຍັງຄົງບໍ່ຊອບທຳຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຍັງຄົງໂສໂຄກຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຍັງຄົງຊອບທຳຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຍັງຄົງບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. Revelation 22:10, 11.

The “seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth,” represents the truth that the papacy will reign over both church and state. Symbols have more than one meaning, and the symbols are to be defined and understood by the context of the passage where the symbols are represented. The argument arises that the verse identifies that the heads are the mountains, so what would be the justification for identifying a distinction between the heads (statecraft) and the mountains (churchcraft)? The distinction is established in Daniel chapters seven and eight. In chapter seven both pagan Rome and papal Rome are identified as “diverse,” from the beasts that preceded them.

“ຫົວທັງເຈັດແມ່ນພູເຂົາເຈັດລູກ ທີ່ຍິງນັ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງ,” ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ສັນຕະປາປາຈະປົກຄອງທັງຄຣິດຈັກ ແລະ ລັດ. ສັນຍາລັກມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຢ່າງ, ແລະ ສັນຍາລັກເຫຼົ່ານັ້ນຕ້ອງຖືກກຳນົດແລະເຂົ້າໃຈຕາມບໍລິບົດຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ສັນຍາລັກໄດ້ຖືກນຳສະເໜີ. ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເກີດຂຶ້ນວ່າ ຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້ລະບຸວ່າຫົວແມ່ນພູເຂົາ, ດັ່ງນັ້ນ ຈະມີເຫດຜົນອັນໃດໃນການຈຳແນກລະຫວ່າງຫົວ (ການເມືອງຂອງລັດ) ແລະ ພູເຂົາ (ການປົກຄອງຂອງຄຣິດຈັກ)? ການຈຳແນກນັ້ນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີເຈັດ ແລະ ແປດ. ໃນບົດທີເຈັດ ທັງໂຣມັນນອກຮີດ ແລະ ໂຣມັນພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ ໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ຕ່າງອອກ” ຈາກສັດຮ້າຍທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ກ່ອນໜ້ານັ້ນ.

When chapter seven is brought upon chapter eight (line upon line), we find in chapter eight the little horn of Rome, oscillating between man, woman, man, woman. One symbol (the little horn) that represents two powers. In those chapters, a horn is a kingdom, and a kingdom is also a head. In chapter eight, the little horn represents two kingdoms, the fourth and fifth kingdom of Bible prophecy. The little horn symbolically represents two kingdoms, and the two kingdoms it represents are kingdoms that identify the union of statecraft and churchcraft. The seven heads, which are also seven mountains, represent two kingdoms, and the one kingdom is churchcraft and the other is statecraft.

ເມື່ອນຳບົດທີເຈັດມາວາງເທິງບົດທີແປດ (ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ), ພວກເຮົາພົບໃນບົດທີແປດວ່າ ເຂົານ້ອຍຂອງໂຣມ ແກວ່ງໄກວລະຫວ່າງຜູ້ຊາຍ, ແມ່ຍິງ, ຜູ້ຊາຍ, ແມ່ຍິງ. ສັນຍະລັກອັນດຽວ (ເຂົານ້ອຍ) ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງສອງອຳນາດ. ໃນບົດເຫຼົ່ານັ້ນ, ເຂົາໜຶ່ງອັນແມ່ນອານາຈັກໜຶ່ງ, ແລະອານາຈັກໜຶ່ງກໍເປັນຫົວໜຶ່ງດ້ວຍ. ໃນບົດທີແປດ, ເຂົານ້ອຍເປັນຕົວແທນຂອງສອງອານາຈັກ, ອານາຈັກທີສີ່ ແລະ ອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ເຂົານ້ອຍເປັນຕົວແທນໃນເຊີງສັນຍະລັກຂອງສອງອານາຈັກ, ແລະສອງອານາຈັກທີ່ມັນເປັນຕົວແທນນັ້ນແມ່ນອານາຈັກທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການຮ່ວມກັນຂອງອຳນາດລັດ ແລະ ອຳນາດສາສະໜາຈັກ. ຫົວທັງເຈັດ, ຊຶ່ງກໍເປັນພູເຂົາທັງເຈັດດ້ວຍ, ເປັນຕົວແທນຂອງສອງອານາຈັກ, ແລະອານາຈັກໜຶ່ງແມ່ນອຳນາດສາສະໜາຈັກ ແລະ ອີກອານາຈັກໜຶ່ງແມ່ນອຳນາດລັດ.

In Daniel chapter two, there is another witness to this prophetic symbolism, for there the last kingdom, which the Millerites understood to be the fourth kingdom of Rome, is represented by iron and clay. The iron and clay are combined, though in reality iron does not combine with clay. Yet when Sister White comments upon the “iron and clay,” she identifies it as a symbol of churchcraft and statecraft, as is represented by chapter eight’s little horn, and the Revelation seventeen heads that are also mountains.

ໃນດານີເອນບົດທີສອງ ມີພະຍານອີກປະການໜຶ່ງຕໍ່ສັນຍະລັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້, ເພາະໃນບົດນັ້ນ ອານາຈັກສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງພວກມິນເລີໄຣທ໌ເຂົ້າໃຈວ່າເປັນອານາຈັກທີສີ່ຄືໂຣມ, ຖືກແທນຄ່າດ້ວຍເຫຼັກແລະດິນເຜົາ. ເຫຼັກແລະດິນເຜົານັ້ນຖືກນຳມາລວມກັນ, ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ ເຫຼັກບໍ່ອາດປະສົມເຂົ້າກັບດິນເຜົາໄດ້. ແຕ່ເມື່ອຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໃຫ້ຄຳອະທິບາຍກ່ຽວກັບ “ເຫຼັກແລະດິນເຜົາ,” ນາງລະບຸວ່າມັນເປັນສັນຍາລັກຂອງອຳນາດສາສະໜາແລະອຳນາດລັດ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍເຂົານ້ອຍໃນບົດທີແປດ, ແລະບັນດາຫົວໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ຊຶ່ງເປັນພູເຂົາດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168, 1169.

> “ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງເວລາໜຶ່ງທີ່ພຣະລາຊກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສະແດງໂດຍຕີນຂອງຮູບປັ້ນ ຊຶ່ງເຫຼັກໄດ້ປະສົມກັບດິນເຜົາປົນເປື້ອນ. ພຣະເຈົ້າຊົງມີຊົນຊາດໜຶ່ງ, ເປັນຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້, ຊຶ່ງການຢັ່ງຮູ້ຈຳແນກຂອງເຂົາຈະຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕ້ອງບໍ່ກາຍເປັນບໍ່ບໍລິສຸດໂດຍການວາງໄມ້, ຫຍ້າແຫ້ງ, ແລະ ເຟືອງ ລົງເທິງຮາກຖານ. ທຸກດວງວິນຍານທີ່ຊື່ສັດຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຈະເຫັນວ່າ ລັກສະນະອັນຈຳແນກແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາຄື ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ຖ້າລັດຖະບານໃຫ້ກຽດແກ່ວັນຊະບາໂຕຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງບັນຊາໄວ້, ມັນກໍຈະຢືນຢູ່ໃນພະລັງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ໃນການປົກປ້ອງຄວາມເຊື່ອທີ່ຄັ້ງໜຶ່ງໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກວິສຸດ. ແຕ່ບັນດານັກລັດຖະບຸລຸດຈະຄ້ຳຊູວັນຊະບາໂຕປອມ, ແລະ ຈະນຳຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາຂອງຕົນໄປປະສົມກັບການຖືຮັກສາສິ່ງນີ້ອັນເປັນລູກຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ຍົກມັນໄວ້ເໜືອວັນຊະບາໂຕທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ອວຍພອນໄວ້, ຊົງແຍກມັນອອກໄວ້ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດຖືຮັກສາໃຫ້ບໍລິສຸດ, ເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງພຣະອົງກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດພັນຊົ່ວອາຍຸ. ການປະສົມປົນກັນຂອງອຳນາດສາສະໜາຈັກ ແລະ ອຳນາດລັດ ຖືກສະແດງໂດຍເຫຼັກແລະດິນເຜົາ. ສະຫະພັນນີ້ກຳລັງເຮັດໃຫ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງບັນດາຄຣິດຕະຈັກອ່ອນແອລົງ. ການປະທານອຳນາດຂອງລັດໃຫ້ແກ່ຄຣິດຕະຈັກນີ້ຈະນຳຜົນຮ້າຍມາ. ມະນຸດເກືອບຈະລ່ວງເກີນຈຸດແຫ່ງຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ທຸ່ມກຳລັງຂອງຕົນໃນການເມືອງ, ແລະ ໄດ້ຮ່ວມສຳພັນກັບລະບົບສັນຕະປາປາ. ແຕ່ເວລາຈະມາເຖິງ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະລົງໂທດຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງເສຍໄປ, ແລະ ການງານຊົ່ວຂອງເຂົາຈະຫວນກັບມາຕົກໃສ່ຕົນເອງ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168, 1169.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “In the scene representing the work of Christ for us, and the determined accusation of Satan against us, Joshua stands as the high priest, and makes request in behalf of God’s commandment-keeping people. At the same time Satan represents the people of God as great sinners, and presents before God the list of sins he has tempted them to commit through their lifetime, and urges that because of their transgressions, they be given into his hands to destroy. He urges that they should not be protected by ministering angels against the confederacy of evil. He is full of anger because he cannot bind the people of God into bundles with the world, to render to him complete allegiance. Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus. In their enmity against the people of God, they show themselves guilty also of the choice of Barabbas instead of Christ.

> “ໃນພາບເຫດການທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະກິດຂອງພຣະຄຣິດເພື່ອພວກເຮົາ ແລະການກ່າວໂທດຢ່າງແນ່ວແນ່ຂອງຊາຕານຕໍ່ພວກເຮົານັ້ນ ໂຢຊວຍືນຢູ່ໃນຖານະມະຫາປະໂລຫິດ ແລະທູນຂໍແທນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດ. ໃນເວລາດຽວກັນ ຊາຕານກໍເປັນຕົວແທນສະແດງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າວ່າເປັນຄົນບາບຢ່າງໃຫຍ່ ແລະນຳບັນຊີລາຍຊື່ບາບທັງຫຼາຍທີ່ມັນໄດ້ລໍ້ລວງໃຫ້ພວກເຂົາກະທຳຕະຫຼອດຊ່ວງຊີວິດຂອງເຂົາມາສະເໜີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະຍືນຍັນຢ່າງໜັກແນ່ນວ່າ ເນື່ອງດ້ວຍການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາຄວນຖືກມອບໃຫ້ຢູ່ໃນມືຂອງມັນເພື່ອຖືກທຳລາຍ. ມັນຍືນຍັນວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍທູດສະຫວັນຜູ້ຮັບໃຊ້ ໃຫ້ພົ້ນຈາກການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວ. ມັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ເພາະມັນບໍ່ອາດຜູກມັດປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນມັດໆໄວ້ກັບໂລກ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາຖວາຍຄວາມພັກດີຢ່າງສົມບູນແກ່ມັນ. ກະສັດແລະຜູ້ປົກຄອງ ແລະເຈົ້າເມືອງທັງຫຼາຍ ໄດ້ປະທັບເຄື່ອງໝາຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງຕົນເອງ ແລະຖືກພາບແທນເປັນມັງກອນຜູ້ອອກໄປທຳສົງຄາມກັບບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດ—ຄືກັບຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະມີຄວາມເຊື່ອແຫ່ງພຣະເຢຊູ. ໃນຄວາມເປັນສັດຕູຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ເຂົາທັງຫຼາຍຍັງສຳແດງຕົນເອງວ່າມີຄວາມຜິດດ້ວຍ ໃນການເລືອກບາຣາບາດແທນພຣະຄຣິດ.”

> “God has a controversy with the world. When the judgment shall sit, and the books shall be opened, He has an awful account to settle, which would now make the world fear and tremble were men not blinded and bewitched by satanic delusions and deceptions. God will call the world to account for the death of His only-begotten Son, whom to all intents and purposes the world has crucified afresh, and put to open shame in the persecution of His people. The world has rejected Christ in the person of His saints, has refused His messages in the refusal of the messages of prophets, apostles, and messengers. They have rejected those who have been colaborers with Christ, and for this they will have to render an account.” Testimonies to Ministers, 38, 39.

> “ພຣະເຈົ້າມີຂໍ້ພິພາດກັບໂລກ. ເມື່ອການພິພາກສາຈະຕັ້ງຂຶ້ນ ແລະ ປື້ມທັງຫຼາຍຈະຖືກເປີດອອກ, ພຣະອົງມີບັນຊີອັນນ່າສະພຶງກົວທີ່ຈະຊຳລະ, ຊຶ່ງບັດນີ້ຄົງຈະເຮັດໃຫ້ໂລກຢ້ານກົວແລະສັ່ນສະເທືອນ ຖ້າຫາກມະນຸດບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຕາບອດ ແລະ ຖືກສະກົດໂດຍຄວາມຫຼອກລວງແລະການຫຼອກເອົາຂອງຊາຕານ. ພຣະເຈົ້າຈະເອີ້ນໂລກໃຫ້ຮັບຜິດຊອບເພາະຄວາມຕາຍແຫ່ງພຣະບຸດອົງດຽວຜູ້ບັງເກີດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ໂລກໄດ້ຕອກກາງແຂນຂຶ້ນອີກໃໝ່ ແລະ ນຳໄປປະຈານຢ່າງເປີດເຜີຍ ໃນການຂົ່ມເຫງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຕາມນັຍທຸກປະການ. ໂລກໄດ້ປະຕິເສດພຣະຄຣິດໃນຕົວບຸກຄົນຂອງບັນດາໄພ່ພົນຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງພຣະອົງໂດຍການປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນ, ອັກຄະສາວົກ, ແລະ ຜູ້ນຳຂ່າວສານ. ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເປັນຜູ້ຮ່ວມງານກັບພຣະຄຣິດ, ແລະ ເພາະເຫດນີ້ພວກເຂົາຈະຕ້ອງໃຫ້ການ.” Testimonies to Ministers, 38, 39.

Back to Articles