Article

# The Book of Daniel - Number Seventy-Three

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ເຈັດສິບສາມ

Unveiling the Historical Parallels: Jeroboam’s Deception and the Adventist Movement’s Test of Faith

ເປີດເຜີຍຄວາມຂະໜານທາງປະຫວັດສາດ: ການຫຼອກລວງຂອງເຢໂຣໂບອາມ ແລະ ການທົດສອບແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຂະບວນການແອດເວັນຕິດส์

Author

Jeff Pippenger

Published

February 6, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The northern and southern kingdoms were scattered under God’s indignation for twenty-five hundred and twenty years in fulfillment of the broken covenant of Leviticus twenty-five and twenty-six. The forty-six years between the conclusion of the first and last indignations represented the gathering of those two kingdoms into one kingdom of spiritual modern Israel in 1844. The gathering of those two nations was represented by the two sticks which Ezekiel joined together and the two sticks the widow of Zarephath gathered in the story of Elijah. On October 22, 1844 the prophetic history of the northern and southern kingdoms concluded and in so doing it repeated the history of the beginning of those two kingdoms.

ອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ແລະ ຝ່າຍໃຕ້ ໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍຢູ່ໃຕ້ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກລະເມີດໃນເລວີຕິກ 25 ແລະ 26 ສຳເລັດບັງເກີດ. ຊ່ວງເວລາສີ່ສິບຫົກປີລະຫວ່າງການສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພິໂລດຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ຄັ້ງສຸດທ້າຍ ເປັນຕົວແທນຂອງການຮວບຮວມອານາຈັກທັງສອງນັ້ນເຂົ້າເປັນອານາຈັກດຽວ ຄື ອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່ຝ່າຍວິນຍານ ໃນປີ 1844. ການຮວບຮວມຂອງສອງປະເທດນັ້ນ ໄດ້ຖືກເປັນພາບແທນໂດຍໄມ້ສອງອັນທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ນຳມາປະກອບເຂົ້າກັນ ແລະ ໄມ້ສອງອັນທີ່ແມ່ໝ້າຍເມືອງຊາເຣຟາດເກັບມາໃນເລື່ອງຂອງເອລີຢາ. ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ປະຫວັດສາດຝ່າຍພະຍາກອນຂອງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ແລະ ຝ່າຍໃຕ້ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ ແລະ ໃນການນັ້ນເອງ ມັນໄດ້ທຳຊ້ຳປະຫວັດສາດແຫ່ງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກທັງສອງນັ້ນ.

Jeroboam instituted a counterfeit system of worship in the northern kingdom in order to prevent his subjects from travelling to Judah and worshipping God in the sanctuary in Jerusalem.

ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ສະຖາປະນາລະບົບການນະມັດສະການປອມຂຶ້ນໃນອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງຕົນເດີນທາງໄປຍັງຢູດາ ແລະນະມັດສະການພຣະເຈົ້າໃນພຣະວິຫານທີ່ເຢຣູຊາເລັມ.

> And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.

> ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກ່າວໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ບັດນີ້ອານາຈັກນີ້ຈະກັບຄືນໄປສູ່ວົງວານຂອງດາວິດ: ຖ້າປະຊາຊົນນີ້ຂຶ້ນໄປເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວທີ່ເຢຣູຊາເລັມ, ແລ້ວໃຈຂອງປະຊາຊົນນີ້ຈະຫັນກັບໄປຫາເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາ, ຄືເຣໂຫໂບອາມກະສັດແຫ່ງຢູດາ, ແລະພວກເຂົາຈະຂ້າເຮົາ ແລະຈະກັບໄປຫາເຣໂຫໂບອາມກະສັດແຫ່ງຢູດາອີກ. ດັ່ງນັ້ນກະສັດຈຶ່ງໄດ້ປຶກສາຫາລື ແລະໄດ້ສ້າງລູກງົວຄຳສອງຕົວ ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ການຂຶ້ນໄປເຢຣູຊາເລັມນັ້ນເປັນພາລະໜັກເກີນໄປສຳລັບພວກທ່ານ: ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ອິດສະຣາເອນເອີຍ, ນີ້ແມ່ນພຣະຂອງທ່ານ ຜູ້ໄດ້ນຳທ່ານຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ. ແລະທ່ານໄດ້ຕັ້ງອົງໜຶ່ງໄວ້ໃນເບັດເອນ ແລະອີກອົງໜຶ່ງທ່ານໄດ້ຕັ້ງໄວ້ໃນດານ. ແລະການນີ້ໄດ້ກາຍເປັນບາບ: ເພາະປະຊາຊົນໄດ້ໄປນະມັດສະການຢູ່ຕໍ່ໜ້າອົງໜຶ່ງນັ້ນ ຄືຈົນເຖິງດານ. ແລະທ່ານໄດ້ສ້າງສະຖານທີ່ສູງແຫ່ງໜຶ່ງ ແລະໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງປະໂລຫິດຈາກພວກປະຊາຊົນຊັ້ນຕ່ຳສຸດ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນລູກຫຼານຂອງເລວີ. ແລະເຢໂຣໂບອາມໄດ້ກຳນົດເທດສະການໜຶ່ງໃນເດືອນທີແປດ ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນ ເໝືອນກັບເທດສະການທີ່ມີຢູ່ໃນຢູດາ ແລະທ່ານໄດ້ຖວາຍຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາ. ທ່ານໄດ້ກະທຳດັ່ງນັ້ນໃນເບັດເອນ ໂດຍຖວາຍແກ່ລູກງົວທັງຫຼາຍທີ່ທ່ານໄດ້ສ້າງໄວ້: ແລະທ່ານໄດ້ຈັດຕັ້ງໃນເບັດເອນຊຶ່ງປະໂລຫິດຂອງສະຖານທີ່ສູງທັງຫຼາຍທີ່ທ່ານໄດ້ສ້າງ. ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງໄດ້ຖວາຍຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາທີ່ທ່ານໄດ້ສ້າງໃນເບັດເອນ ໃນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນທີແປດ ຄືໃນເດືອນທີ່ທ່ານໄດ້ຄິດຂຶ້ນເອງໃນໃຈຂອງຕົນ; ແລະໄດ້ກຳນົດເທດສະການໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ບຸດຫຼານແຫ່ງອິດສະຣາເອນ: ແລະທ່ານໄດ້ຖວາຍຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາ ແລະເຜົາກຳຍານ. 1 ກະສັດ 12:26–33.

His system of worship was typical of Catholicism (paganism), for as with Aaron’s rebellion, it established an image to and of the beast. The two calf images were made of gold, symbolizing Babylon. The images were dedicated to the gods of Egypt, who were identified as Aaron had also identified them; as “the gods that had brought them up out of the land of Egypt.” He built two altars in two cities, which when considered together represent the combination of church (Bethel) and state (Dan). The altars were counterfeits of the true altar, which is Christ, just as Catholicism claims to be Christ’s earthly representative. He raised up a corrupted priesthood, as are the priests of Catholicism. He selected a day for his worship service that was specifically different from the days of any of God’s true feast days, thus representing the controversy over the true and false day of worship.

ລະບົບການນະມັດສະການຂອງລາວເປັນແບບຢ່າງຂອງຄາທອລິກ (ລັດທິບູຊາຮູບປັ້ນ), ເພາະວ່າດັ່ງເຊັ່ນການກະບົດຂອງອາໂຣນ, ມັນໄດ້ສ້າງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ ແລະ ຂອງສັດຮ້າຍ. ຮູບລູກງົວສອງຮູບນັ້ນຖືກເຮັດດ້ວຍຄຳ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບີໂລນ. ຮູບເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກອຸທິດແດ່ບັນດາພະຂອງອີຢິບ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກລະບຸດັ່ງທີ່ອາໂຣນເຄີຍລະບຸໄວ້ເຊັ່ນກັນວ່າ; “ນີ້ຄືພະຂອງພວກເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳພວກເຈົ້າຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ.” ລາວໄດ້ສ້າງແທ່ນບູຊາສອງແທ່ນໃນສອງເມືອງ, ຊຶ່ງເມື່ອພິຈາລະນາຮ່ວມກັນແລ້ວ ກໍເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກ (ເບເທນ) ແລະ ລັດ (ດານ). ແທ່ນບູຊາເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຂອງປອມຂອງແທ່ນບູຊາທີ່ແທ້ຈິງ, ຊຶ່ງຄືພຣະຄຣິດ, ດັ່ງທີ່ຄາທອລິກອ້າງວ່າຕົນເປັນຜູ້ແທນຂອງພຣະຄຣິດເທິງໂລກ. ລາວໄດ້ສະຖາປະນາລະບຽບປະໂລຫິດທີ່ເສື່ອມຊາມຂຶ້ນ, ດັ່ງເຊັ່ນບັນດາປະໂລຫິດຂອງຄາທອລິກ. ລາວໄດ້ເລືອກວັນໜຶ່ງສຳລັບພິທີນະມັດສະການຂອງລາວ ທີ່ຖືກກຳນົດໃຫ້ແຕກຕ່າງຢ່າງຈົງໃຈຈາກບັນດາວັນແຫ່ງເທດສະການອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂໍ້ຂັດແຍ້ງກ່ຽວກັບວັນນະມັດສະການທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ວັນນະມັດສະການທີ່ປອມ.

In the inauguration of his false system of worship, God sent a prophet from Judah to rebuke his counterfeit system of worship.

ໃນການເປີດຕັ້ງລະບົບການນະມັດສະການອັນປອມຂອງລາວ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງຜູ້ພະຍາກອນຄົນໜຶ່ງມາຈາກຢູດາເພື່ອຕຳໜິລະບົບການນະມັດສະການອັນປອມແປງນັ້ນ.

> And, behold, there came a man of God out of Judah by the word of the Lord unto Bethel: and Jeroboam stood by the altar to burn incense. And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. 1 Kings 13:1–3.

> ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ມີຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ໜຶ່ງອອກມາຈາກຢູດາໄປຍັງເບັດເອນໂດຍພຣະຄຳຂອງພຣະຢາເວ; ແລະ ເຢໂຣໂບອາມກໍຢືນຢູ່ຂ້າງແທ່ນບູຊາເພື່ອເຜົາເຄື່ອງຫອມ. ແລະ ທ່ານໄດ້ຮ້ອງກ່າວຕໍ່ສູ້ແທ່ນບູຊານັ້ນຕາມພຣະຄຳຂອງພຣະຢາເວ, ແລະ ກ່າວວ່າ, ໂອ ແທ່ນບູຊາ, ແທ່ນບູຊາເອີຍ, ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້; ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ຈະມີເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງເກີດແກ່ວົງວານຂອງດາວິດ, ມີຊື່ວ່າ ໂຢຊີຢາ; ແລະ ບົນເຈົ້ານີ້ເຂົາຈະຖວາຍພວກປະໂລຫິດແຫ່ງບ່ອນສູງທັງຫລາຍຜູ້ເຜົາເຄື່ອງຫອມຢູ່ເທິງເຈົ້າ, ແລະ ກະດູກຂອງມະນຸດຈະຖືກເຜົາຢູ່ເທິງເຈົ້າ. ແລະ ໃນມື້ດຽວກັນນັ້ນ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ໝາຍສຳຄັນໄວ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, ນີ້ແມ່ນໝາຍສຳຄັນທີ່ພຣະຢາເວໄດ້ຕັດໄວ້; ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ແທ່ນບູຊານັ້ນຈະແຕກອອກ, ແລະ ຂີ້ເຖົ່າທີ່ຢູ່ເທິງນັ້ນຈະຖືກເທອອກ. 1 ກະສັດ 13:1–3

The prophet from Judah proclaimed a threefold prophecy identifying the future birth of king Josiah. He predicted that Josiah would slay the wicked priests who were employed at the counterfeit altar and that Josiah would also burn men’s bones upon that very altar. He also gave Jeroboam a sign, identifying that Jeroboam’s altar would be broken open and the ashes would pour out. All of these things were fulfilled according to the Word of the Lord, but when Jeroboam heard the proclamation of the prophet he was angered and sought to deal with the prophet, but God was in control.

ຜູ້ພະຍາກອນຈາກແຜ່ນດິນຢູດາໄດ້ປະກາດຄຳພະຍາກອນສາມປະການ ຊຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງການບັງເກີດໃນອະນາຄົດຂອງກະສັດໂຢສີຢາ. ທ່ານໄດ້ພະຍາກອນວ່າ ໂຢສີຢາຈະສັງຫານບັນດາປະໂຣຫິດຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຢູ່ທີ່ແທ່ນບູຊາປອມນັ້ນ ແລະວ່າໂຢສີຢາຈະເຜົາກະດູກມະນຸດເທິງແທ່ນບູຊານັ້ນເອງດ້ວຍ. ທ່ານຍັງໄດ້ໃຫ້ໝາຍສຳຄັນແກ່ເຢໂຣໂບອາມ ໂດຍຊີ້ບອກວ່າແທ່ນບູຊາຂອງເຢໂຣໂບອາມຈະແຕກອອກ ແລະຂີ້ເຖົ່າຈະໄຫຼອອກມາ. ສິ່ງທັງປວງນີ້ໄດ້ສຳເລັດຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແຕ່ເມື່ອເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຍິນການປະກາດຂອງຜູ້ພະຍາກອນ ທ່ານກໍເກີດຄວາມພິໂລດ ແລະພະຍາຍາມຈັດການກັບຜູ້ພະຍາກອນ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງຄວບຄຸມຢູ່.

> And it came to pass, when king Jeroboam heard the saying of the man of God, which had cried against the altar in Bethel, that he put forth his hand from the altar, saying, Lay hold on him. And his hand, which he put forth against him, dried up, so that he could not pull it in again to him. The altar also was rent, and the ashes poured out from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of the Lord. 1 Kings 13:4, 5.

> ແລະເມື່ອກະສັດເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ໄດ້ຮ້ອງປະກາດຕໍ່ຕ້ານແທ່ນບູຊາທີ່ເບັດເອນ ພະອົງກໍຢື່ນພຣະຫັດອອກຈາກແທ່ນບູຊາ ຕັດສັ່ງວ່າ, “ຈົ່ງຈັບຕົວລາວໄວ້.” ແລະພຣະຫັດທີ່ພະອົງໄດ້ຢື່ນອອກຕໍ່ຕ້ານລາວນັ້ນກໍແຫ້ງລີບໄປ ຈົນພະອົງບໍ່ອາດດຶງກັບເຂົ້າມາໄດ້ອີກ. ແທ່ນບູຊານັ້ນກໍແຕກອອກດ້ວຍ ແລະຂີ້ເຖົ່າກໍໄຫຼອອກຈາກແທ່ນບູຊາ ຕາມໝາຍສໍາຄັນທີ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ໄວ້ໂດຍພຣະວັຈນະຂອງພຣະຢາເວ. 1 ກະສັດ 13:4, 5

The sign was immediately fulfilled, and Jeroboam’s hand was paralyzed.

ໝາຍສຳຄັນນັ້ນໄດ້ສຳເລັດທັນທີ, ແລະມືຂອງເຢໂຣໂບອາມກໍຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນອຳມະພາດ.

> And the king answered and said unto the man of God, Intreat now the face of the Lord thy God, and pray for me, that my hand may be restored me again. And the man of God besought the Lord, and the king’s hand was restored him again, and became as it was before. And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 13:6–10.

> ແລະກະສັດໄດ້ຕອບແລະກ່າວແກ່ຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າວ່າ, ບັດນີ້ຂໍວິງວອນຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຢໂຮວາພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ແລະອະທິຖານເພື່ອຂ້ານ້ອຍ ເພື່ອວ່າມືຂອງຂ້ານ້ອຍຈະໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນດັ່ງເກົ່າອີກ. ແລະຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະເຢໂຮວາ ແລະມືຂອງກະສັດກໍໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນດັ່ງເກົ່າອີກ ແລະກັບເປັນເໝືອນແຕ່ກ່ອນ. ແລະກະສັດໄດ້ກ່າວແກ່ຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງກັບບ້ານໄປກັບເຮົາ ແລະຮັບການຟື້ນແຮງເຖີດ ແລະເຮົາຈະໃຫ້ບຳເໜັດແກ່ທ່ານ. ແຕ່ຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ກະສັດວ່າ, ແມ່ນທ່ານຈະໃຫ້ເຮືອນຂອງທ່ານເຄິ່ງໜຶ່ງແກ່ຂ້ານ້ອຍ ຂ້ານ້ອຍກໍຈະບໍ່ເຂົ້າໄປກັບທ່ານ ແລະຈະບໍ່ກິນເຂົ້າ ຫຼືດື່ມນ້ຳໃນສະຖານທີ່ນີ້ເລີຍ: ເພາະວ່າພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຮວາໄດ້ບັນຊາຂ້ານ້ອຍດັ່ງນີ້ວ່າ, ຢ່າກິນເຂົ້າ ຢ່າດື່ມນ້ຳ ແລະຢ່າກັບຄືນໄປຕາມທາງດຽວກັນກັບທີ່ເຈົ້າໄດ້ມາ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງໄປອີກທາງໜຶ່ງ ແລະບໍ່ໄດ້ກັບຄືນໄປຕາມທາງທີ່ທ່ານໄດ້ມາຍັງເບັດເອນ. 1 ກະສັດ 13:6–10

Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the beginning of the northern and southern kingdoms of literal ancient Israel end in the history where the two sticks are joined into one stick, representing the nation of spiritual modern Israel.

ພຣະເຢຊູຊົງຍົກຕົວຢ່າງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ, ແລະຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກເໜືອແລະອານາຈັກໃຕ້ຂອງອິດສະຣາເອນບູຮານຕາມຕົວອັກສອນ ສິ້ນສຸດລົງໃນປະຫວັດສາດຕອນທີ່ໄມ້ສອງອັນຖືກຮວບເຂົ້າເປັນໄມ້ອັນດຽວ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງຊາດອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກປະຈຸບັນ.

In the history where the two sticks were joined a three-step testing process was initiated at the time of the end in 1798. Both sticks (kingdoms) were being gathered in advance of the outpouring of the Holy Spirit in the Midnight Cry. At the first disappointment in the spring of 1844, the Protestants failed the testing process and became the daughters of Catholicism, thus repeating the inauguration of a counterfeit system of worship, as had been typified by Jeroboam.

ໃນປະຫວັດສາດທີ່ໄມ້ສອງອັນໄດ້ຖືກຮວມເຂົ້າກັນນັ້ນ, ຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນໄດ້ຖືກເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798. ໄມ້ທັງສອງອັນ (ອານາຈັກ) ກຳລັງຖືກຮວບຮວມໄວ້ລ່ວງໜ້າກ່ອນການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນລະດູປະໄມ້ປົ່ງຂອງປີ 1844, ຝ່າຍໂປຣເຕສຕັງໄດ້ສອບຕົກໃນຂະບວນການທົດສອບນັ້ນ ແລະໄດ້ກາຍເປັນບັນດາທິດາຂອງຄາທອລິກ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດຊ້ຳອີກການສະຖາປະນາເປີດຕົ້ນຂອງລະບົບການນະມັດສະການປອມ, ດັ່ງທີ່ເຄີຍຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍເຢໂຣໂບອາມ.

The Protestant Reformation was a work which God accomplished in order to bring the church in the wilderness out of the superstitions, traditions and customs of the Roman church. From the time of Martin Luther more and more truths were revealed identifying the whore of Tyre as nothing more than a pagan system of worship covered with a false profession of Christianity. It was the Lord’s purpose to bring his captive people out of darkness, as He had done when His people were slaves in Egypt. He delivered them from the bondage of Egypt to give them His law. The Protestant’s refusal to follow after the increasing light of the knowledge that was unsealed in 1798, prevented them from recognizing the law and the true sanctuary work of Christ in 1844.

ການປະຕິຮູບຝ່າຍໂປຣແຕສຕັນເປັນພະລາຊະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳເພື່ອນຳຄຣິດຕະຈັກໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານອອກຈາກຄວາມງົມງາຍງົດຖື, ຈາກຈາຮີດປະເພນີ ແລະຂະນົມທຳນຽມຂອງຄຣິດຕະຈັກໂຣມັນ. ນັບແຕ່ສະໄໝຂອງ Martin Luther ເປັນຕົ້ນມາ ຄວາມຈິງຕ່າງໆ ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ໂດຍຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າໂສເພນີແຫ່ງ Tyre ບໍ່ແມ່ນຫຍັງອື່ນນອກເໜືອຈາກລະບົບການນະມັດສະການນອກຮີດ ທີ່ຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍການປະກາດຕົນວ່າເປັນຄຣິດສະຕຽນອັນຈອມປອມ. ພຣະປະສົງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄືການນຳປະຊາຊົນຜູ້ຖືກກັກເປັນເຊີຍຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມມືດ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍຊົງກະທຳເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເປັນທາດຢູ່ໃນອີຢິບ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງໄຖ່ພວກເຂົາອອກຈາກພັນທະນາການແຫ່ງອີຢິບເພື່ອປະທານພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງແກ່ພວກເຂົາ. ການປະຕິເສດຂອງຝ່າຍໂປຣແຕສຕັນທີ່ຈະບໍ່ດຳເນີນຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງຖືກແກະຜະນຶກໃນປີ 1798 ໄດ້ຂັດຂວາງພວກເຂົາບໍ່ໃຫ້ຮັບຮູ້ພຣະບັນຍັດ ແລະພະລາຊະກິດໃນສະຖານບໍລິສຸດອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະຄຣິດໃນປີ 1844.

Their rejection of the judgment-hour message represented their becoming daughters of the Roman church, and they then raised up a false system of worship identified in the Scriptures as the false prophet (apostate Protestantism). The faithful Millerites that entered into the sanctuary by faith on October 22, 1844, received the light of the third angel and presented a rebuke to the false system of worship that professes to be Protestant, while holding to the primary tradition of paganism, that being the worship of the sun. The prophet from Judah typified Millerite Adventism recognizing and presenting the message of the third angel that arrived on October 22, 1844.

ການປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງໂມງແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພວກເຂົາ ສະແດງເຖິງການທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນລູກສາວຂອງຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນ, ແລະຈາກນັ້ນພວກເຂົາກໍໄດ້ສ້າງລະບົບການນະມັດສະການອັນເປັນເທັດຂຶ້ນ ຊຶ່ງຖືກລະບຸໃນພຣະຄຳພີວ່າເປັນສາດສະດາປອມ (ໂປຣເຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ). ພວກມິນເລີໄຣດຜູ້ສັດຊື່ ຜູ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະໄດ້ປະກາດຄຳຕິຕຽນຕໍ່ລະບົບການນະມັດສະການອັນເປັນເທັດ ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນໂປຣເຕສແຕນ ໃນຂະນະທີ່ຍຶດຖືປະເພນີຫຼັກຂອງລັດທິນອກຮີດ ຄືການນະມັດສະການດວງອາທິດ. ສາດສະດາຈາກຢູດາໄດ້ເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງ Adventism ແບບມິນເລີໄຣດ ໃນການຮັບຮູ້ແລະປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ທີ່ໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

When confronted by Jeroboam’s request for the prophet to come to his home and refresh himself, the prophet expressed his specific directions that had been given to him by the Lord. That command was also given to Millerite Adventism. The command was to not return the way they had come, and Millerite Adventism had come out of the Protestant denominations. They had been separated from the Protestants at the first disappointment in the spring of 1844, and Jeremiah provides an example of the identical directions that had been given to the Judean prophet.

ເມື່ອເຜີຍໜ້າຕໍ່ຄຳຮ້ອງຂໍຂອງເຢໂຣໂບອາມໃຫ້ສາດສະດາໄປທີ່ເຮືອນຂອງຕົນແລະຟື້ນກຳລັງຕົນເອງ, ສາດສະດາໄດ້ກ່າວເຖິງຄຳຊີ້ນຳອັນຈຳເພາະທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ລາວ. ພຣະບັນຊານັ້ນໄດ້ຖືກປະທານແກ່ Millerite Adventism ເຊັ່ນດຽວກັນ. ພຣະບັນຊານັ້ນຄືບໍ່ໃຫ້ກັບຄືນໄປທາງທີ່ພວກເຂົາເຄີຍມາ, ແລະ Millerite Adventism ໄດ້ອອກມາຈາກນິກາຍ Protestant. ພວກເຂົາໄດ້ຖືກແຍກອອກຈາກພວກ Protestant ໃນການຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນລະດູບານໃໝ່ຂອງປີ 1844, ແລະ Jeremiah ກໍໄດ້ສະໜອງຕົວຢ່າງໜຶ່ງຂອງຄຳຊີ້ນຳອັນດຽວກັນນັ້ນທີ່ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ສາດສະດາຊາວຢູດາ.

> Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brasen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.

> ພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກພົບແລ້ວ, ແລະຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກິນມັນ; ແລະພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຊື່ນບານ ແລະຄວາມປິຕິຍິນດີແຫ່ງໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ: ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍຖືກເອີ້ນຕາມພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຈອມໂຍທາ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນທ່າມກາງທີ່ຊຸມນຸມຂອງຄົນທີ່ເຍາະເຍີ້ຍ, ແລະບໍ່ໄດ້ຊື່ນບານ; ຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ຕາມລຳພັງເພາະພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ: ເພາະພຣະອົງໄດ້ເຕັມຂ້ານ້ອຍດ້ວຍຄວາມຄັບແຄ້ນ. ເຫດໃດຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຍືນຍາວບໍ່ສິ້ນສຸດ, ແລະບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຮັກສາບໍ່ໄດ້, ຊຶ່ງບໍ່ຍອມຮັບການຮັກສາ? ພຣະອົງຈະເປັນເໝືອນຄົນລວງລວງແກ່ຂ້ານ້ອຍແທ້ຫລື, ແລະເປັນເໝືອນນ້ຳທີ່ຫົດແຫ້ງໄປບໍ? ເພາະສະນັ້ນພຣະຢາເວຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຖ້າເຈົ້າຫັນກັບມາ, ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບຄືນມາອີກ, ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ: ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງລ້ຳຄ່າອອກຈາກສິ່ງຊົ່ວຊ້າ, ເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງປາກຂອງເຮົາ: ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຫັນໄປຫາພວກເຂົາ. ແລະເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ເຈົ້າເປັນກຳແພງທອງສຳລິດອັນແຂງແຮງແກ່ປະຊາຊົນນີ້: ແລະພວກເຂົາຈະຕໍ່ສູ້ກັບເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ຊະນະເຈົ້າ: ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າເພື່ອຊ່ອຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນ ແລະເພື່ອຊ່ວຍກູ້ເຈົ້າ, ພຣະຢາເວກ່າວ. ແລະເຮົາຈະຊ່ອຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະເຮົາຈະໄຖ່ເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ເຢເຣມີຢາ 15:16–21.

At the fulfillment of the time prophecy of the second Woe, on August 11, 1840, the mighty angel of Revelation ten descended with a little book open in his hand, and John was told to go and take the book and eat it. Jeremiah represents those that ate the little book at that point in history, and the words were sweet as honey, for they were “the joy and rejoicing of” his “heart.” But because of God’s “hand,” Jeremiah was “filled” “with indignation,” he was “wounded” and in “perpetual pain.” Because of God’s “hand” Jeremiah suggested that God had been “unto” Jeremiah “as a liar,” and as “failed waters.” The Lord had held his “hand” over a mistake in some of the figures of the 1843 chart.

ໃນເວລາທີ່ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງວິບັດຄັ້ງທີສອງໄດ້ສຳເລັດຕາມກຳນົດເວລາ, ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດໃນ Revelation ບົດ 10 ໄດ້ລົງມາ ໂດຍມີໜັງສືນ້ອຍທີ່ເປີດຢູ່ໃນມືຂອງທ່ານ, ແລະ ໂຢຮັນ ໄດ້ຮັບຄຳບອກໃຫ້ໄປຮັບໜັງສືນັ້ນ ແລະ ກິນມັນ. ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ກິນໜັງສືນ້ອຍນັ້ນໃນຈຸດເວລານັ້ນຂອງປະຫວັດສາດ, ແລະ ຖ້ອຍຄຳນັ້ນຫວານດຸດນ້ຳເຜິ້ງ, ເພາະມັນເປັນ “ຄວາມຊື່ນຊົມ ແລະ ຄວາມຍິນດີ” ຂອງ “ໃຈ” ຂອງລາວ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກ “ມື” ຂອງພຣະເຈົ້າ, ເຢເຣມີຢາຈຶ່ງ “ເຕັມໄປ” ດ້ວຍ “ຄວາມຄັບແຄ້ນ,” ລາວຖືກ “ບາດເຈັບ” ແລະ ຢູ່ໃນ “ຄວາມເຈັບປວດຕະຫຼອດໄປ.” ເນື່ອງຈາກ “ມື” ຂອງພຣະເຈົ້າ ເຢເຣມີຢາຈຶ່ງກ່າວຊີ້ວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ເປັນ “ແກ່” ເຢເຣມີຢາ “ດັ່ງຜູ້ມຸສາ,” ແລະ ເປັນດັ່ງ “ນ້ຳທີ່ຂາດໄປ.” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງວາງ “ມື” ຂອງພຣະອົງໄວ້ເໜືອຄວາມຜິດພາດຢ່າງໜຶ່ງໃນບາງຕົວເລກຂອງແຜນພາບ 1843.

Jeremiah represents the first disappointment of the Millerites, when the vision of Habakkuk tarried. It appeared to those represented by Jeremiah that the message, which is represented as “rain,” had failed. But Habakkuk had stated “the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.” Jeremiah had thought God lied, and that the message (rain) had failed, but it had only tarried.

ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດຂອງພວກມິນເລີໄຣທ໌ ເມື່ອນິມິດຂອງຮາບາກຸກຊັກຊ້າໄປ. ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຖືກເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນນັ້ນ ມັນປາກົດວ່າຂ່າວສານ ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາວ່າເປັນ “ຝົນ” ໄດ້ລົ້ມເຫຼວ. ແຕ່ຮາບາກຸກໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ “ນິມິດນັ້ນຍັງຄອຍເຖິງເວລາທີ່ກໍານົດໄວ້ ແຕ່ໃນຕອນສຸດທ້າຍມັນຈະກ່າວ ແລະຈະບໍ່ມຸສາ: ເຖິງແມ່ນມັນຊັກຊ້າ ກໍຈົ່ງຄອຍຖ້າມັນ; ເພາະມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ.” ເຢເຣມີຢາໄດ້ຄິດວ່າພຣະເຈົ້າມຸສາ ແລະວ່າຂ່າວສານ (ຝົນ) ໄດ້ລົ້ມເຫຼວ ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວມັນພຽງແຕ່ຊັກຊ້າເທົ່ານັ້ນ.

Then God instructed Jeremiah that “if thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them.” After the disappointment Jeremiah, representing God’s people who must return to the service of the Lord and shake off the discouragement that had been produced when it appeared the message had failed. If Jeremiah would meet the designated requirements, God would allow him to be His spokesman.

ແລ້ວ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັ່ງແກ່ເຢເຣມີຢາວ່າ: “ຖ້າເຈົ້າກັບຄືນມາ, ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບມາອີກ, ແລະ ເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ: ແລະ ຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງທີ່ມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງທີ່ໄຮ້ຄ່າ, ເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງປາກຂອງເຮົາ: ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຫັນກັບໄປຫາພວກເຂົາ.” ຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນ ເຢເຣມີຢາ, ໃນຖານະເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງກັບຄືນສູ່ການຮັບໃຊ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ສະຫຼັດຖິ້ມຄວາມທໍ້ຖອຍທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເມື່ອປາກົດວ່າຂ່າວສານນັ້ນລົ້ມເຫຼວ. ຖ້າເຢເຣມີຢາຈະປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້, ພຣະເຈົ້າຈະຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ເຂົາເປັນໂຄສົກຂອງພຣະອົງ.

More importantly for our study at this time is what God told Jeremiah concerning the “assembly of mockers” who were “rejoicing” over his disappointment. He told Jeremiah that the mockers could return to Jeremiah, but he was never to return to them. Jeremiah represented those who stood against the Protestants who had just chosen to return to the fold of Catholicism and became the daughters of Babylon, the false prophets of Baal and Ashtaroth. Jeremiah represented the Judean prophet who at the same point in the prophetic line had rebuked Jeroboam’s false system of worship at the beginning of the northern kingdom, thus typifying the introduction of a false system of worship that was an image of Catholicism at the end of the history of the northern kingdom. The prophet told Jeroboam, when Jeroboam offered to form an alliance, that he was not to eat, drink or return the way he came.

ແຕ່ສິ່ງທີ່ສຳຄັນຍິ່ງສຳລັບການສຶກສາຂອງພວກເຮົາໃນເວລານີ້ ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຢເຣມີຢາກ່ຽວກັບ “ທີ່ຊຸມນຸມຂອງຄົນເຍາະເຢີ້ຍ” ຜູ້ທີ່ “ກຳລັງຊື່ນຊົມຍິນດີ” ຕໍ່ຄວາມຜິດຫວັງຂອງລາວ. ພຣະອົງໄດ້ບອກເຢເຣມີຢາວ່າ ບັນດາຄົນເຍາະເຢີ້ຍນັ້ນອາດຈະກັບມາຫາເຢເຣມີຢາໄດ້, ແຕ່ລາວຈະບໍ່ຕ້ອງກັບໄປຫາພວກເຂົາເປັນອັນຂາດ. ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຢືນຕໍ່ຕ້ານພວກໂປຣແຕສແຕນ ຜູ້ທີ່ຫາກໍໄດ້ເລືອກກັບຄືນໄປສູ່ຄອກຂອງຄາທອລິກ ແລະໄດ້ກາຍເປັນບັນດາທິດາຂອງບາບີໂລນ, ຄືພວກຜູ້ພະຍາກອນເທັດຂອງພະບາອານ ແລະ ອາຊະຕາໂຣດ. ເຢເຣມີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ພະຍາກອນຊາວຢູດາ ຜູ້ທີ່ໃນຈຸດດຽວກັນຂອງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນໄດ້ຕຳນິລະບົບນະມັດສະການອັນເທັດຂອງເຢໂຣໂບອາມ ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກເໜືອ; ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການນຳເຂົ້າມາຂອງລະບົບນະມັດສະການອັນເທັດ ຊຶ່ງເປັນຮູບຈຳລອງຂອງຄາທອລິກ ໃນຕອນທ້າຍຂອງປະຫວັດຂອງອານາຈັກເໜືອ. ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ບອກເຢໂຣໂບອາມ, ເມື່ອເຢໂຣໂບອາມສະເໜີທີ່ຈະສ້າງພັນທະມິດ, ວ່າລາວບໍ່ຄວນກິນ ດື່ມ ຫຼືກັບຄືນທາງທີ່ລາວໄດ້ມາ.

> And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. 1 Kings 13:7–9.

> ແລະກະສັດໄດ້ກ່າວແກ່ຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງກັບບ້ານໄປກັບເຮົາ ແລະ ຟື້ນກຳລັງຂອງທ່ານ ແລະ ເຮົາຈະໃຫ້ບຳເໜັດແກ່ທ່ານ.” ແລະຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ກະສັດວ່າ, “ແມ່ນວ່າທ່ານຈະໃຫ້ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງພະລາຊວັງຂອງທ່ານແກ່ເຮົາ ເຮົາກໍຈະບໍ່ເຂົ້າໄປກັບທ່ານ ແລະ ເຮົາກໍຈະບໍ່ກິນເຂົ້າ ຫຼື ດື່ມນ້ຳໃນສະຖານທີ່ນີ້; ເພາະພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວໄດ້ບັນຊາເຮົາໄວ້ດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ຢ່າກິນເຂົ້າ ຫຼື ດື່ມນ້ຳ ແລະ ຢ່າກັບຄືນຕາມທາງເດີມທີ່ເຈົ້າໄດ້ມາ.’ ” 1 ກະສັດ 13:7–9

The expression of the Judean prophet aligns with the work of the false prophets of Baal and Ashtaroth in the story of Elijah. Of course, the history of the Millerites is also the history of Elijah, for Miller was Elijah. In the story of Elijah, the prophets of Baal and Ashtaroth performed a dance of deception, which was exposed as foolishness when fire came down from God and consumed Elijah’s offering, thus typifying the outpouring of the Holy Spirit in the Midnight Cry of Millerite history. The confrontation of that history represented the confrontation of the second Elijah, which was John the Baptist during the dance of deception performed by the daughter of Herodias (Salome). Herodias was typified by Jezebel, and Jezebel is a symbol of the Catholic church.

ການສະແດງອອກຂອງຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງຢູດາ ສອດຄ່ອງກັບການງານຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມຂອງພະບາອານ ແລະ ອັດຊະທາໂຣດ ໃນເລື່ອງລາວຂອງເອລີຢາ. ແນ່ນອນ, ປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ກໍເປັນປະຫວັດສາດຂອງເອລີຢາດ້ວຍ, ເພາະວ່າ ມິນເລີ ແມ່ນ ເອລີຢາ. ໃນເລື່ອງລາວຂອງເອລີຢາ, ພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານ ແລະ ອັດຊະທາໂຣດ ໄດ້ສະແດງການເຕັ້ນແຫ່ງການຫຼອກລວງ, ຊຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍວ່າເປັນຄວາມໂງ່ເຂົາ ເມື່ອໄຟໄດ້ລົງມາຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຜົາຜານເຄື່ອງບູຊາຂອງເອລີຢາ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການເທລົງມາແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໃນສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ ຂອງປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣຕ໌. ການເຜຊິນໜ້າໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງການເຜຊິນໜ້າຂອງເອລີຢາອົງທີສອງ, ຜູ້ຊຶ່ງຄື ໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ໃນລະຫວ່າງການເຕັ້ນແຫ່ງການຫຼອກລວງ ທີ່ຖືກສະແດງໂດຍລູກສາວຂອງນາງເຮໂຣເດຍສ໌ (ຊາໂລເມ). ນາງເຮໂຣເດຍສ໌ ຖືກໃຊ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍ ເຢເຊເບນ, ແລະ ເຢເຊເບນ ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິດຈັກຄາທອລິກ.

In 1844, the Protestant churches became Salome, the daughter of Herodias (Jezebel). In the dance of deception Herod had promised half his kingdom, and he did so on his birthday, thus typifying the last days when the ten kings, who are typified by Ahab (the king of the ten northern kingdoms), agree to give their kingdom to the papacy (Jezebel). Giving “half your kingdom” is a symbol of a confederacy, and the prophet from Judea was clearly informing Jeroboam that he would never form an alliance with the apostate king or support his counterfeit system of worship.

ໃນປີ 1844 ຄຣິສຕະຈັກໂປຣແຕສຕັນໄດ້ກາຍເປັນຊາໂລເມ ບຸດສາວຂອງເຮໂຣເດຍ (ເຢເຊເບນ). ໃນການຟ້ອນຮຳແຫ່ງການລໍ້ລວງນັ້ນ ເຮໂຣດໄດ້ສັນຍາວ່າຈະມອບອານາຈັກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຕົນ ແລະເຂົາກໍໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນໃນວັນເກີດຂອງຕົນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນພາບລ່ວງໜ້າຂອງວັນສຸດທ້າຍ ເມື່ອກະສັດສິບອົງ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກເປັນພາບໂດຍອາຫັບ (ກະສັດແຫ່ງສິບອານາຈັກທາງເໜືອ) ຕົກລົງຈະມອບອານາຈັກຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາ (ເຢເຊເບນ). ການໃຫ້ “ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງອານາຈັກຂອງເຈົ້າ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງສະຫະພັນ ແລະສາດສະດາຈາກຢູເດຍໄດ້ແຈ້ງແກ່ເຢໂຣໂບອາມຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ທ່ານຈະບໍ່ເຄີຍສ້າງພັນທະມິດກັບກະສັດຜູ້ຫຼົງຖອຍນັ້ນ ຫຼືສະໜັບສະໜູນລະບົບການນະມັດສະການປອມຂອງລາວ.

That is what the Lord also told Jeremiah, when He said the “assembly of mockers” (apostate Protestantism) can return to Jeremiah, but Jeremiah must never return to them, or return by the way he came. But the Judean prophet did that very thing, for he was deceived by a false and lying prophet before he returned to Judea—before he finished the work he had been given.

ນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຢເຣມີຢາເຊັ່ນກັນ, ເມື່ອພຣະອົງຕັດວ່າ “ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ” (ນິກາຍໂປຣແຕສຕັງທີ່ຫຼົງຫາຍໄປຈາກຄວາມເຊື່ອ) ອາດຈະຫວນກັບມາຫາເຢເຣມີຢາໄດ້, ແຕ່ເຢເຣມີຢາຈະຕ້ອງບໍ່ຫວນກັບໄປຫາພວກເຂົາເປັນອັນຂາດ, ຫຼືກັບໄປທາງເດີມທີ່ລາວໄດ້ມາ. ແຕ່ຜູ້ພະຍາກອນຊາວຢູດາໄດ້ກະທໍາສິ່ງນັ້ນຈິງໆ, ເພາະວ່າລາວຖືກລໍ້ລວງໂດຍຜູ້ພະຍາກອນປອມ ແລະຜູ້ພະຍາກອນມຸສາ, ກ່ອນທີ່ລາວຈະກັບໄປຍັງຢູດາ—ກ່ອນທີ່ລາວຈະເຮັດພາລະກິດທີ່ລາວໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ສຳເລັດ.

> Now there dwelt an old prophet in Bethel; and his sons came and told him all the works that the man of God had done that day in Bethel: the words which he had spoken unto the king, them they told also to their father. And their father said unto them, What way went he? For his sons had seen what way the man of God went, which came from Judah. And he said unto his sons, Saddle me the ass. So they saddled him the ass: and he rode thereon, And went after the man of God, and found him sitting under an oak: and he said unto him, Art thou the man of God that camest from Judah? And he said, I am. Then he said unto him, Come home with me, and eat bread. And he said, I may not return with thee, nor go in with thee: neither will I eat bread nor drink water with thee in this place: For it was said to me by the word of the Lord, Thou shalt eat no bread nor drink water there, nor turn again to go by the way that thou camest. He said unto him, I am a prophet also as thou art; and an angel spake unto me by the word of the Lord, saying, Bring him back with thee into thine house, that he may eat bread and drink water. But he lied unto him. So he went back with him, and did eat bread in his house, and drank water. And it came to pass, as they sat at the table, that the word of the Lord came unto the prophet that brought him back: And he cried unto the man of God that came from Judah, saying, Thus saith the Lord, Forasmuch as thou hast disobeyed the mouth of the Lord, and hast not kept the commandment which the Lord thy God commanded thee, But camest back, and hast eaten bread and drunk water in the place, of the which the Lord did say to thee, Eat no bread, and drink no water; thy carcase shall not come unto the sepulchre of thy fathers.

> ໃນເບັດເອນມີຜູ້ພະຍາກອນເຖົ້າຄົນໜຶ່ງອາໄສຢູ່; ແລະບັນດາລູກຊາຍຂອງລາວໄດ້ມາເລົ່າໃຫ້ລາວຟັງເຖິງບັນດາການທັງປວງທີ່ຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ກະທຳໃນວັນນັ້ນທີ່ເບັດເອນ; ຄຳທັງຫລາຍທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ກະສັດນັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ບິດາຂອງຕົນຟັງດ້ວຍ. ແລະບິດາຂອງພວກເຂົາຖາມພວກເຂົາວ່າ, “ລາວໄປທາງໃດ?” ເພາະບັນດາລູກຊາຍຂອງລາວໄດ້ເຫັນວ່າຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ມາຈາກຢູດາໄປທາງໃດ. ແລະລາວກ່າວແກ່ບັນດາລູກຊາຍຂອງລາວວ່າ, “ຈົ່ງຜູກອານໃຫ້ລາແກ່ຂ້ອຍ.” ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຜູກອານໃຫ້ລາແກ່ລາວ; ແລະລາວກໍໄດ້ຂີ່ລານັ້ນໄປ, ແລະໄປຕາມຫາຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າ, ແລະພົບທ່ານນັ່ງຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໂອກ; ແລະລາວກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, “ທ່ານແມ່ນຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ມາຈາກຢູດາຫລື?” ແລະທ່ານຕອບວ່າ, “ແມ່ນແລ້ວ.” ແລ້ວລາວຈຶ່ງກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, “ຈົ່ງກັບໄປເຮືອນກັບຂ້ອຍ ແລະກິນເຂົ້າ.” ແລະທ່ານຕອບວ່າ, “ຂ້ອຍຈະກັບໄປກັບທ່ານ ຫລືເຂົ້າໄປກັບທ່ານບໍ່ໄດ້; ແລະຂ້ອຍຈະບໍ່ກິນເຂົ້າ ຫລືດື່ມນ້ຳກັບທ່ານໃນສະຖານທີ່ນີ້ເດັດຂາດ; ເພາະມີພຣະດຳລັດແກ່ຂ້ອຍໂດຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວວ່າ, ‘ຢ່າກິນເຂົ້າ ຫລືດື່ມນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະຢ່າກັບຄືນໄປທາງເດີມທີ່ເຈົ້າໄດ້ມາ.’ ” ລາວຈຶ່ງກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, “ຂ້ອຍກໍເປັນຜູ້ພະຍາກອນເໝືອນທ່ານ; ແລະທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ອຍໂດຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວວ່າ, ‘ຈົ່ງພາລາວກັບຄືນໄປກັບເຈົ້າເຂົ້າໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າ ເພື່ອລາວຈະໄດ້ກິນເຂົ້າແລະດື່ມນ້ຳ.’ ” ແຕ່ລາວໄດ້ຕົວະທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງກັບໄປກັບລາວ, ແລະໄດ້ກິນເຂົ້າໃນເຮືອນຂອງລາວ ແລະດື່ມນ້ຳ. ແລະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອພວກເຂົານັ່ງຢູ່ທີ່ໂຕະນັ້ນ, ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳທ່ານກັບຄືນ; ແລະລາວໄດ້ຮ້ອງປະກາດແກ່ຄົນແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ມາຈາກຢູດາວ່າ, “ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ຂັດຂືນຕໍ່ພຣະໂອວາດຂອງພຣະຢາເວ, ແລະບໍ່ໄດ້ຮັກສາພຣະບັນຊາທີ່ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າໄດ້ບັນຊາເຈົ້າໄວ້, ແຕ່ໄດ້ກັບຄືນມາ, ແລະໄດ້ກິນເຂົ້າແລະດື່ມນ້ຳໃນສະຖານທີ່ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າວ່າ, ‘ຢ່າກິນເຂົ້າ ແລະຢ່າດື່ມນ້ຳ’; ສົບຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ມາເຖິງອຸບໂມງຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າ.”

> And it came to pass, after he had eaten bread, and after he had drunk, that he saddled for him the ass, to wit, for the prophet whom he had brought back. And when he was gone, a lion met him by the way, and slew him: and his carcase was cast in the way, and the ass stood by it, the lion also stood by the carcase. And, behold, men passed by, and saw the carcase cast in the way, and the lion standing by the carcase: and they came and told it in the city where the old prophet dwelt. And when the prophet that brought him back from the way heard thereof, he said, It is the man of God, who was disobedient unto the word of the Lord: therefore the Lord hath delivered him unto the lion, which hath torn him, and slain him, according to the word of the Lord, which he spake unto him. And he spake to his sons, saying, Saddle me the ass. And they saddled him. And he went and found his carcase cast in the way, and the ass and the lion standing by the carcase: the lion had not eaten the carcase, nor torn the ass. And the prophet took up the carcase of the man of God, and laid it upon the ass, and brought it back: and the old prophet came to the city, to mourn and to bury him. And he laid his carcase in his own grave; and they mourned over him, saying, Alas, my brother! And it came to pass, after he had buried him, that he spake to his sons, saying, When I am dead, then bury me in the sepulchre wherein the man of God is buried; lay my bones beside his bones: For the saying which he cried by the word of the Lord against the altar in Bethel, and against all the houses of the high places which are in the cities of Samaria, shall surely come to pass. 1 Kings 13:11–32.

> ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ຫຼັງຈາກທ່ານໄດ້ກິນເຂົ້າ ແລະຫຼັງຈາກໄດ້ດື່ມແລ້ວ ຊາຍເຖົ້ານັ້ນໄດ້ຜູກອານໃສ່ລາໃຫ້ແກ່ທ່ານ ຄືແກ່ຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ທີ່ລາວໄດ້ພາກັບມາ. ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ອອກໄປແລ້ວ ສິງໂຕໜຶ່ງໄດ້ພົບທ່ານລະຫວ່າງທາງ ແລະໄດ້ຂ້າທ່ານເສຍ; ແລະຊາກສົບຂອງທ່ານຖືກຖິ້ມໄວ້ໃນທາງ ແລະລາກໍຢືນຢູ່ຂ້າງຊາກສົບນັ້ນ ສິງໂຕກໍຢືນຢູ່ຂ້າງຊາກສົບເຊັ່ນກັນ. ແລະເບິ່ງແມ, ມີຄົນເດີນຜ່ານມາ ແລະເຫັນຊາກສົບຖືກຖິ້ມຢູ່ໃນທາງ ແລະເຫັນສິງໂຕຢືນຢູ່ຂ້າງຊາກສົບ; ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ມາບອກເລື່ອງນັ້ນໃນເມືອງທີ່ຜູ້ພະຍາກອນເຖົ້າອາໄສຢູ່. ແລະເມື່ອຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ທີ່ໄດ້ພາທ່ານກັບມາຈາກທາງໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນ ລາວກ່າວວ່າ, “ນີ້ແມ່ນຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ; ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຈຶ່ງໄດ້ມອບທ່ານໃຫ້ແກ່ສິງໂຕ ຜູ້ໄດ້ຈີກທ່ານ ແລະຂ້າທ່ານເສຍ ຕາມພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ ທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານ.” ແລະລາວໄດ້ກ່າວແກ່ພວກລູກຊາຍຂອງລາວວ່າ, “ຈົ່ງຜູກອານໃສ່ລາໃຫ້ເຮົາ.” ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຜູກອານໃສ່ລາໃຫ້ລາວ. ແລະລາວໄດ້ໄປ ແລະພົບຊາກສົບຂອງທ່ານຖືກຖິ້ມໄວ້ໃນທາງ ແລະເຫັນລາກັບສິງໂຕຢືນຢູ່ຂ້າງຊາກສົບນັ້ນ; ສິງໂຕບໍ່ໄດ້ກິນຊາກສົບ ຫຼືຈີກລາແຕ່ຢ່າງໃດ. ແລະຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ຍົກຊາກສົບຂອງຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຂຶ້ນ ແລະວາງໄວ້ເທິງຫຼັງລາ ແລ້ວນຳກັບມາ; ແລະຜູ້ພະຍາກອນເຖົ້າໄດ້ມາຮອດເມືອງ ເພື່ອໄວ້ທຸກ ແລະເພື່ອຝັງທ່ານ. ແລະລາວໄດ້ວາງຊາກສົບຂອງທ່ານໄວ້ໃນຫຼຸມສົບຂອງຕົນເອງ; ແລະພວກເຂົາໄດ້ໄວ້ທຸກໃຫ້ທ່ານ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ໂອ້, ພີ່ນ້ອງຂອງເຮົາເອີຍ!” ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ຫຼັງຈາກລາວໄດ້ຝັງທ່ານແລ້ວ ລາວໄດ້ກ່າວແກ່ພວກລູກຊາຍຂອງລາວວ່າ, “ເມື່ອເຮົາຕາຍແລ້ວ ຈົ່ງຝັງເຮົາໄວ້ໃນອຸບໂມງຝັງສົບທີ່ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກຝັງຢູ່; ຈົ່ງວາງກະດູກຂອງເຮົາໄວ້ຂ້າງກະດູກຂອງທ່ານ: ເພາະຄຳທີ່ທ່ານໄດ້ປະກາດດ້ວຍພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ ຕໍ່ຕ້ານແທ່ນບູຊາໃນເບັດເອນ ແລະຕໍ່ຕ້ານບັນດາວິຫານແຫ່ງບ່ອນສູງທັງຫຼາຍ ຊຶ່ງຢູ່ໃນຫົວເມືອງທັງຫຼາຍຂອງຊາມາເຣຍ ຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງແນ່ນອນ.” 1 ກະສັດ 13:11–32.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະດຳເນີນການສຶກສານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No after suppositions contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light, which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit. A few are still alive who passed through the experience gained in the establishment of this truth. God has graciously spared their lives to repeat, and repeat till the close of their lives, the experience through which they passed even as did John the apostle till the very close of his life. And the standard bearers who have fallen in death are to speak through the reprinting of their writings. I am instructed that thus their voices are to be heard. They are to bear their testimony as to what constitutes the truth for this time.

> “ເມື່ອລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນພະຍານວ່າສິ່ງໃດແມ່ນຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງນັ້ນຈະຕ້ອງດຳລົງຢູ່ເປັນຄວາມຈິງຕະຫຼອດໄປ. ບໍ່ຄວນຍອມຮັບຂໍ້ສັນນິຖານໃນພາຍຫຼັງທີ່ຂັດແຍ້ງກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານ. ຈະມີຄົນລຸກຂຶ້ນມາພ້ອມກັບການຕີຄວາມພຣະຄຳພີທີ່ສຳລັບເຂົາແລ້ວເປັນຄວາມຈິງ, ແຕ່ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ. ຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາເປັນຮາກຖານຂອງຄວາມເຊື່ອ. ພຣະອົງເອງໄດ້ຊົງສອນພວກເຮົາວ່າສິ່ງໃດແມ່ນຄວາມຈິງ. ຄົນໜຶ່ງຈະລຸກຂຶ້ນມາ, ແລະອີກຄົນໜຶ່ງກໍເຊັ່ນກັນ, ພ້ອມກັບແສງສະຫວ່າງໃໝ່ ຊຶ່ງຂັດແຍ້ງກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານພາຍໃຕ້ການສຳແດງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ. ຍັງມີຢູ່ຈຳນວນໜ້ອຍທີ່ຍັງມີຊີວິດ ຜູ້ໄດ້ຜ່ານປະສົບການທີ່ໄດ້ຮັບໃນການສະຖາປະນາຄວາມຈິງນີ້. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງປະທານພຣະກະລຸນາສະຫງວນຊີວິດຂອງເຂົາໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາກ່າວຊ້ຳ ແລະກ່າວຊ້ຳອີກ ຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດຂອງຕົນ ເຖິງປະສົບການທີ່ເຂົາໄດ້ຜ່ານມາ ດັ່ງທີ່ອັກຄະສາວົກໂຢຮັນໄດ້ກະທຳຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດຂອງທ່ານ. ແລະຜູ້ຖືທຸງມາດຕະຖານຜູ້ໄດ້ລົ້ມລົງໃນຄວາມຕາຍນັ້ນ ຈະຕ້ອງເວົ້າຕໍ່ໄປຜ່ານການພິມຊ້ຳງານຂຽນຂອງເຂົາ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳວ່າ ດ້ວຍປະການນີ້ສຽງຂອງເຂົາຈະຖືກໄດ້ຍິນ. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເປັນພະຍານຂອງຕົນວ່າ ສິ່ງໃດເປັນອົງປະກອບແຫ່ງຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້.

> “We are not to receive the words of those who come with a message that contradicts the special points of our faith. They gather together a mass of Scripture, and pile it as proof around their asserted theories. This has been done over and over again during the past fifty years. And while the Scriptures are God’s word, and are to be respected, the application of them, if such application moves one pillar from the foundation that God has sustained these fifty years, is a great mistake. He who makes such an application knows not the wonderful demonstration of the Holy Spirit that gave power and force to the past messages that have come to the people of God.

> “ພວກເຮົາບໍ່ຄວນຮັບຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ທີ່ມາພ້ອມກັບຂ່າວສານທີ່ຂັດແຍ້ງກັບຈຸດພິເສດແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ. ພວກເຂົາຮວບຮວມພຣະຄຳພີເປັນຈຳນວນຫຼາຍ ແລະ ສັ່ງສົມມັນໄວ້ເປັນຫຼັກຖານອ້ອມຮອບທິດສະດີທີ່ພວກເຂົາຍືນຍັນ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ຖືກກະທຳຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກຕະຫຼອດຫ້າສິບປີທີ່ຜ່ານມາ. ແລະ ໃນຂະນະທີ່ພຣະຄຳພີເປັນພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ສົມຄວນໄດ້ຮັບຄວາມເຄົາລົບ, ການນຳພຣະຄຳພີໄປໃຊ້ເຊັ່ນນັ້ນ, ຖ້າການນຳໄປໃຊ້ນັ້ນເຮັດໃຫ້ເສົາຫຼັກອັນໜຶ່ງເຄື່ອນອອກຈາກຮາກຖານທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຄ້ຳຈຸນມາຕະຫຼອດຫ້າສິບປີນີ້, ກໍເປັນຄວາມຜິດພາດອັນໃຫຍ່. ຜູ້ທີ່ນຳພຣະຄຳພີໄປໃຊ້ເຊັ່ນນັ້ນ ຍ່ອມບໍ່ຮູ້ຈັກການສຳແດງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ທີ່ໄດ້ປະທານລິດເດດ ແລະ ພະລັງແກ່ຂ່າວສານໃນອະດີດ ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.”

> “Elder G’s proofs are not reliable. If received, they would destroy the faith of God’s people in the truth that has made us what we are.

> “ຫຼັກຖານຂອງຜູ້ເຖົ້າ G ບໍ່ເປັນທີ່ໜ້າໄວ້ວາງໃຈ. ຖ້າຖືກຮັບເອົາ, ມັນຈະທຳລາຍຄວາມເຊື່ອຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ທຳໃຫ້ພວກເຮົາເປັນຢ່າງທີ່ພວກເຮົາເປັນ.”

> “We must be decided on this subject; for the points that he is trying to prove by Scripture, are not sound. They do not prove that the past experience of God’s people was a fallacy. We had the truth; we were directed by the angels of God. It was under the guidance of the Holy Spirit that the presentation of the sanctuary question was given. It is eloquence for everyone to keep silent in regard to the features of our faith in which they acted no part. God never contradicts Himself. Scripture proofs are misapplied if forced to testify to that which is not true. Another and still another will arise and bring in supposedly great light, and make their assertions. But we stand by the old landmarks. [1 John 1:1–10 quoted.]

> “ພວກເຮົາຕ້ອງຕັດສິນຢ່າງແນ່ວແນ່ໃນເລື່ອງນີ້; ເພາະວ່າປະເດັນຕ່າງໆທີ່ເຂົາກຳລັງພະຍາຍາມພິສູດດ້ວຍພຣະຄຳພີນັ້ນ ບໍ່ຖືກຕ້ອງໝັ້ນຄົງ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ພິສູດວ່າປະສົບການໃນອະດີດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຄວາມຜິດພາດ. ພວກເຮົາໄດ້ຖືຄວາມຈິງ; ພວກເຮົາໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳໂດຍທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າ. ການນຳສະເໜີເລື່ອງບັນຫາພຣະວິຫານນັ້ນ ໄດ້ຖືກປະທານພາຍໃຕ້ການຊົງນຳຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ເປັນຄວາມສຸຂຸມຮອບຄອບສຳລັບທຸກຄົນທີ່ຈະສະງົບງຽບໃນເລື່ອງລັກສະນະຕ່າງໆແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ ທີ່ໃນນັ້ນພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມີສ່ວນກະທຳໃດໆ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງຂັດແຍ້ງພຣະອົງເອງຈັກເທື່ອ. ຂໍ້ພິສູດຈາກພຣະຄຳພີຖືກນຳໃຊ້ຜິດ ຖ້າຖືກບັງຄັບໃຫ້ເປັນພະຍານແກ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ. ຄົນນັ້ນອີກ ແລະຍັງອີກຄົນໜຶ່ງ ຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະນຳເອົາແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕາມທີ່ອ້າງວ່າເປັນມາ ແລະກ່າວຄຳຢືນຢັນຂອງຕົນ. ແຕ່ພວກເຮົາຍືນຢູ່ຄຽງຂ້າງໝຸດໝາຍເກົ່າແກ່. [1 John 1:1–10 quoted.]”

> “I am instructed to say that these words we may use as appropriate for this time, for the time has come when sin must be called by its right name. We are hindered in our work by men who are not converted, who seek their own glory. They wish to be thought originators of new theories, which they present claiming that they are truth. But if these theories are received, they will lead to a denial of the truth that for the past fifty years God has been giving to His people, substantiating it by the demonstration of the Holy Spirit.” Selected Messages, book 1, 161.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ກ່າວວ່າ ຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ເຮົາອາດໃຊ້ໄດ້ຢ່າງເໝາະສົມກັບເວລານີ້, ເພາະວ່າເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວທີ່ຈະຕ້ອງເອີ້ນບາບຕາມຊື່ທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງມັນ. ວຽກງານຂອງເຮົາຖືກຂັດຂວາງໂດຍຄົນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ກັບໃຈໃໝ່, ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາສະຫງ່າລາສີຂອງຕົນເອງ. ພວກເຂົາປາຖະໜາໃຫ້ຄົນຄິດວ່າຕົນເປັນຜູ້ລິເລີ່ມທິດສະດີໃໝ່ໆ, ຊຶ່ງພວກເຂົານໍາສະເໜີໂດຍອ້າງວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຄວາມຈິງ. ແຕ່ຖ້າທິດສະດີເຫຼົ່ານີ້ຖືກຍອມຮັບ, ມັນຈະນໍາໄປສູ່ການປະຕິເສດຄວາມຈິງທີ່ຕະຫຼອດຫ້າສິບປີທີ່ຜ່ານມາ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ໂດຍຢືນຢັນມັນດ້ວຍການສໍາແດງພະລັງອໍານາດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.” Selected Messages, ເຫຼັ້ມ 1, 161.

Back to Articles