Article

# The Book of Daniel - Number Forty

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກສີ່ສິບ

Paul

ໂປໂລ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel chapter one, when overlaid with Daniel chapter four, represents the history of the first and second angels, from 1798 to 1844. In that history the book of Daniel was unsealed, and the portion that was unsealed was chapters seven, eight and nine. “Line upon line” chapters one, four and then seven through nine, illustrate the history of the Millerite movement of the first angel.

ດານີເອນ ບົດທີໜຶ່ງ ເມື່ອນຳມາທັບຊ້ອນກັບ ດານີເອນ ບົດທີສີ່ ຍ່ອມເປັນຕົວແທນແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງ ຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຫາ 1844. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະ ສ່ວນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນຄື ບົດທີເຈັດ, ແປດ ແລະ ເກົ້າ. “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ບົດທີໜຶ່ງ, ສີ່ ແລ້ວຈຶ່ງເຈັດເຖິງເກົ້າ ສະແດງໃຫ້ເຫັນປະຫວັດສາດແຫ່ງຂະບວນການມິນເລີຣາຍທ໌ຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ.

In that history (1798 to 1844), the foundational truths of Adventism were established, and those truths were ultimately represented upon the 1843 pioneer chart. Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two, is on the chart. The visions of Daniel seven and eight are on the chart. “The daily” of chapter eight is represented, as is the “seven times” of Leviticus twenty-six. The three Woes of Islam, as represented in Revelation chapter nine, are there. God forewarned repeatedly that those foundational truths would be attacked.

ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ (1798 ຫາ 1844) ຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງຂະບວນການແອັດເວັນຕິສຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ, ແລະໃນທີ່ສຸດຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຖືກນໍາສະແດງໄວ້ເທິງແຜນພູມຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843. ຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໃນດານີເອນບົດ 2 ຢູ່ໃນແຜນພູມນັ້ນ. ນິມິດໃນດານີເອນບົດ 7 ແລະ 8 ກໍຢູ່ໃນແຜນພູມນັ້ນ. “ເຄື່ອງບູຊາເປັນນິດ” ໃນບົດ 8 ກໍຖືກນໍາສະແດງໄວ້, ເໝືອນກັນກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນເລວີນິຕິບົດ 26. ວິບັດທັງສາມຂອງອິດສະລາມ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ນໍາສະແດງໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດ 9, ກໍຢູ່ໃນນັ້ນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເຕືອນລ່ວງໜ້າຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າ ຄວາມຈິງພື້ນຖານເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກໂຈມຕີ.

> “Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.

> “ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ຢືນຢັດເປັນຄົນເຝົ້າຍາມຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ເທິງກຳແພງຂອງຊີໂອນເປັນຄົນທີ່ສາມາດເຫັນອັນຕະລາຍກ່ອນທີ່ມັນຈະມາເຖິງປະຊາຊົນ,—ເປັນຄົນທີ່ສາມາດຈຳແນກລະຫວ່າງຄວາມຈິງກັບຄວາມຜິດ, ຄວາມຊອບທຳກັບຄວາມບໍ່ຊອບທຳ.”

> “The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

> “ຄຳເຕືອນໄດ້ມາເຖິງແລ້ວວ່າ: ຢ່າໃຫ້ສິ່ງໃດໆເຂົ້າມາທີ່ຈະລົບກວນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງນັ້ນນັບແຕ່ຂ່າວສານໄດ້ມາໃນປີ 1842, 1843, ແລະ 1844. ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຂ່າວສານນີ້, ແລະນັບແຕ່ນັ້ນມາຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂລກ, ຊື່ສັດຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ. ພວກເຮົາບໍ່ມີເຈດຈຳນົງຈະຍົກເທົ້າຂອງພວກເຮົາອອກຈາກເວທີທີ່ພວກມັນໄດ້ຖືກວາງໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ວັນແລ້ວວັນເລົ່າພວກເຮົາໄດ້ສະແຫວງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍຄຳອະທິຖານອັນຈິງຈັງ, ສະແຫວງຫາແສງສະຫວ່າງ. ທ່ານຄິດຫຼືວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະສາມາດລະຖິ້ມແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ? ມັນຈະຕ້ອງເປັນດັ່ງສີລາແຫ່ງຍຸກສະໄໝທັງປວງ. ມັນໄດ້ນຳພາຂ້າພະເຈົ້າມາໂດຍຕະຫຼອດນັບແຕ່ເວລາທີ່ມັນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້.” Review and Herald, April 14, 1903.

The work of the dirt brush man, that is to be accomplished with the participation of God’s last day people, is also represented by Isaiah, when he identifies the last day people and the work they are called to do, for the foundations were destined to be buried with error before the last days arrived.

ວຽກງານຂອງຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ, ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກສຳເລັດໂດຍການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ກໍໄດ້ຖືກເປັນພາບແທນໂດຍອິຊາຢາເຊັ່ນກັນ, ເມື່ອທ່ານໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍ ແລະ ວຽກງານທີ່ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນໃຫ້ເຮັດ, ເພາະວ່າຮາກຖານທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ແລ້ວໃຫ້ຖືກຝັງກົບໄວ້ດ້ວຍຄວາມຜິດພາດກ່ອນວັນສຸດທ້າຍຈະມາເຖິງ.

> And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.

> ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຈະອອກມາຈາກເຈົ້າ ຈະສ້າງບັນດາບ່ອນຮ້າງເກົ່າແກ່ຂຶ້ນມາໃໝ່; ເຈົ້າຈະຍົກຮາກຖານຂອງຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຂຶ້ນ; ແລະເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນວ່າ, ຜູ້ສ້ອມແປງຮອຍແຕກຮ້າວ, ຜູ້ຟື້ນຟູບັນດາຫົນທາງເພື່ອໃຫ້ມີຄົນຢູ່ອາໄສ. ເອຊາຢາ 58:12.

The “old waste places,” refers to the doctrinal truths associated with the two desolating powers of paganism and papalism. The two desolating powers of paganism being followed by papalism is what William Miller used for his framework of every prophecy he presented.

“ບ່ອນຮ້າງເກົ່າແກ່” ໝາຍເຖິງຄວາມຈິງທາງຫຼັກຄຳສອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບອຳນາດສອງປະການແຫ່ງການທຳໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ ຄື ຄວາມນອກຮີດນອກຄອງ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາ. ອຳນາດສອງປະການແຫ່ງການທຳໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ ຄື ຄວາມນອກຮີດນອກຄອງ ຊຶ່ງຕໍ່ມາຖືກສືບຕໍ່ໂດຍລັດທິສັນຕະປາປາ ແມ່ນສິ່ງທີ່ William Miller ໄດ້ນຳໃຊ້ເປັນໂຄງຮ່າງສຳລັບຄຳພະຍາກອນທຸກຂໍ້ທີ່ທ່ານໄດ້ນຳສະເໜີ.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.

> ແລະພວກເຂົາຈະສ້າງບັນດາບ່ອນຮ້າງເກົ່າແກ່ຂຶ້ນໃໝ່, ພວກເຂົາຈະຍົກຊູບັນດາບ່ອນທີ່ເຄີຍຖືກທຳລາຍມາແຕ່ກ່ອນ, ແລະພວກເຂົາຈະບູຣະນະເມືອງທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ຄືບັນດາບ່ອນທີ່ຖືກທຳລາຍຕະຫຼອດຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ. ເອຊາຢາ 61:4.

The structure of prophecy that is represented as the framework, is the history and relationship of those two powers. To restore “the paths to dwell in,” is the restoration of Miller’s framework, that was represented in his dream by the work of the dirt brush man. Isaiah used the illustration of the history of Ezra and those who returned from Babylon and repaired Jerusalem, to identify the restoration of the former desolations.

ໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກນຳສະເໜີເປັນກອບນັ້ນ ແມ່ນປະຫວັດສາດແລະຄວາມສຳພັນຂອງອຳນາດທັງສອງນັ້ນ. ການຟື້ນຟູ “ທາງຫົນເພື່ອຢູ່ອາໄສ” ຄືການຟື້ນຟູກອບຂອງ Miller ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໃນຄວາມຝັນຂອງລາວໂດຍວຽກງານຂອງຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ. Isaiah ໄດ້ໃຊ້ອຸປະມາເຖິງປະຫວັດຂອງ Ezra ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ກັບຄືນມາຈາກ Babylon ແລະໄດ້ສ້ອມແປງ Jerusalem ເພື່ອຊີ້ບອກເຖິງການຟື້ນຟູບັນດາບ່ອນຮ້າງເປົ່າແຕ່ກ່ອນ.

> Since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face, as it is this day. And now for a little space grace hath been showed from the Lord our God, to leave us a remnant to escape, and to give us a nail in his holy place, that our God may lighten our eyes, and give us a little reviving in our bondage. For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:7–9.

> ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາມາຈົນເຖິງວັນນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມລ່ວງລະເມີດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ; ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຮົາ ພວກເຮົາ, ກະສັດຂອງພວກເຮົາ, ແລະປະໂລຫິດຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງດິນແດນທັງຫຼາຍ, ໃຫ້ແກ່ຄົມດາບ, ໃຫ້ແກ່ການຖືກຈັບເປັນເຊວຍ, ໃຫ້ແກ່ການຖືກປຸ້ນສະດົມ, ແລະໃຫ້ແກ່ຄວາມອັບອາຍໜ້າຕາ, ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນວັນນີ້. ແລະບັດນີ້ ໃນຊ່ວງເວລາອັນສັ້ນ ພຣະຄຸນໄດ້ຖືກສຳແດງຈາກພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອຈະປະໄວ້ຊາກທີ່ເຫຼືອໃຫ້ພົ້ນໜີໄດ້, ແລະເພື່ອປະທານຕະປູແກ່ພວກເຮົາໃນສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອວ່າພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຕາຂອງພວກເຮົາສະຫວ່າງຂຶ້ນ, ແລະປະທານການຟື້ນຄືນກຳລັງເລັກນ້ອຍແກ່ພວກເຮົາໃນການເປັນທາດຂອງພວກເຮົາ. ເພາະພວກເຮົາເປັນທາດຢູ່; ແຕ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາມິໄດ້ຊົງລະທິ້ງພວກເຮົາໃນການເປັນທາດນັ້ນ, ແຕ່ໄດ້ຊົງຂະຫຍາຍພຣະເມດຕາມາຍັງພວກເຮົາໃນສາຍຕາຂອງກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ, ເພື່ອປະທານການຟື້ນຄືນກຳລັງແກ່ພວກເຮົາ, ເພື່ອສ້າງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຂຶ້ນ, ແລະເພື່ອຊ່ອມແປງບ່ອນຮ້າງພັງຂອງມັນ, ແລະເພື່ອປະທານກຳແພງໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາໃນຢູດາ ແລະໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊະຣາ 9:7–9.

Ezra and those who repaired Jerusalem, represent the “remnant” who are the restorers of the paths to dwell in, and they are those who are accomplishing the work in the context of the Leviticus twenty-six prayer, which Ezra references that “since the days of our fathers have we been in a great trespass unto this day; and for our iniquities have we, our kings, and our priests, been delivered into the hand of the kings of the lands, to the sword, to captivity, and to a spoil, and to confusion of face.” The “day” he is referring to is the “day” that the “remnant” of the last days restore the paths to dwell in.

ເອຊະຣາ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ສ້ອມແປງເຢຣູຊາເລັມ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ຊາກທີ່ເຫຼືອຢູ່” ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ຟື້ນຟູບັນດາທາງເດີນເພື່ອໃຫ້ອາໄສຢູ່ໄດ້, ແລະ ພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ກຳລັງປະກອບພາລະກິດນັ້ນພາຍໃນບໍລິບົດຂອງຄຳອະທິຖານໃນ ເລວີນິຕິ 26, ຊຶ່ງເອຊະຣາໄດ້ອ້າງເຖິງວ່າ “ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາມາ ພວກເຮົາໄດ້ຢູ່ໃນການລ່ວງລະເມີດຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງຈົນເຖິງວັນນີ້; ແລະ ເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຮົາ ພວກເຮົາ, ກະສັດຂອງພວກເຮົາ, ແລະ ປະໂລຫິດຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນທັງຫຼາຍ, ໃຫ້ແກ່ດາບ, ແກ່ການຖືກກວາດຕ້ອນເປັນເຊລີຍ, ແກ່ການຖືກປຸ້ນເອົາ, ແລະ ແກ່ຄວາມອັບອາຍຂາຍໜ້າ.” “ວັນ” ທີ່ລາວກຳລັງກ່າວເຖິງນັ້ນ ຄື “ວັນ” ທີ່ “ຊາກທີ່ເຫຼືອຢູ່” ໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ຟື້ນຟູບັນດາທາງເດີນເພື່ອໃຫ້ອາໄສຢູ່ໄດ້.

Ezra’s remnant are the two witnesses who are resurrected at the end of three and a half days, and fulfill the Leviticus twenty-six prayer as illustrated by Daniel in chapter nine. When Ezra and his coworkers returned from exile and rebuilt Jerusalem, they typified the work of restoring Miller’s jewels, which is the work of restoring the foundational truths of Miller. For this reason, understanding the framework of Miller’s work is essential.

ຜູ້ເຫຼືອຢູ່ຂອງເອຊຣາແມ່ນພະຍານສອງຄົນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຄືນຊີວິດໃນຕອນທ້າຍຂອງສາມມື້ເຄິ່ງ, ແລະເຮັດໃຫ້ຄຳອະທິຖານໃນເລວີນິຕິບົດ ບົດທີ 26 ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ດັ່ງທີ່ດານີເອນໄດ້ສະແດງໄວ້ໃນບົດທີ 9. ເມື່ອເອຊຣາແລະຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວໄດ້ກັບຄືນມາຈາກການເປັນເຊີຍ ແລະໄດ້ສ້າງເຢຣູຊາເລັມຂຶ້ນໃໝ່, ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງພາລະກິດການຟື້ນຟູອັນລ້ຳຄ່າຂອງ Miller, ຊຶ່ງເປັນພາລະກິດແຫ່ງການຟື້ນຟູຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງ Miller. ດ້ວຍເຫດນີ້ ການເຂົ້າໃຈກອບໂຄງຂອງພາລະກິດຂອງ Miller ຈຶ່ງເປັນສິ່ງຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງ.

> “The apostles built upon a sure foundation, even the Rock of Ages. To this foundation they brought the stones that they quarried from the world. Not without hindrance did the builders labor. Their work was made exceedingly difficult by the opposition of the enemies of Christ. They had to contend against the bigotry, prejudice, and hatred of those who were building upon a false foundation. Many who wrought as builders of the church could be likened to the builders of the wall in Nehemiah’s day, of whom it is written: ‘They which builded on the wall, and they that bare burdens, with those that laded, everyone with one of his hands wrought in the work, and with the other hand held a weapon.’ Nehemiah 4:17.” Acts of the Apostles, 596.

> “ພວກອັກຄະສາວົກໄດ້ກໍ່ສ້າງເທິງຮາກຖານອັນໝັ້ນຄົງ, ຄືພຣະສິລາແຫ່ງຍຸກທັງປວງ. ເຂົາໄດ້ນຳເອົາກ້ອນຫີນທີ່ເຂົາສະກັດອອກມາຈາກໂລກມາສູ່ຮາກຖານນີ້. ບັນດາຜູ້ກໍ່ສ້າງບໍ່ໄດ້ອອກແຮງເຮັດວຽກໂດຍປາສະຈາກອຸປະສັກ. ວຽກງານຂອງເຂົາຖືກເຮັດໃຫ້ຍາກລຳບາກຢ່າງຍິ່ງຍວດໂດຍການຕໍ່ຕ້ານຂອງສັດຕູຂອງພຣະຄຣິດ. ເຂົາຕ້ອງຕໍ່ສູ້ກັບຄວາມດື້ດ້ານທາງສາສະໜາ, ອະຄະຕິ, ແລະຄວາມຊັງຊັງຂອງຜູ້ທີ່ກຳລັງກໍ່ສ້າງເທິງຮາກຖານອັນຜິດພາດ. ຫຼາຍຄົນຜູ້ທີ່ອອກແຮງເປັນຜູ້ກໍ່ສ້າງຄຣິສຕະຈັກ ອາດຖືກປຽບທຽບໄດ້ກັບພວກຜູ້ກໍ່ກຳແພງໃນສະໄໝຂອງເນເຮມີຢາ, ກ່ຽວກັບພວກເຂົາມີຄຳຂຽນໄວ້ວ່າ: ‘ບັນດາຜູ້ທີ່ກໍ່ຢູ່ເທິງກຳແພງ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ແບກຫາບພາລະ, ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ຂົນຂຶ້ນ, ທຸກຄົນໃຊ້ມືຂ້າງໜຶ່ງເຮັດວຽກ, ແລະມືອີກຂ້າງໜຶ່ງຖືອາວຸດ.’ ເນເຮມີຢາ 4:17.” Acts of the Apostles, 596.

In both passages of Isaiah, the work is to raise up the foundations and desolations of many generations. Isaiah is identifying a spiritual work that was illustrated by the literal work. The foundations were to be guarded, but instead they were eventually totally covered up by a false foundation of counterfeit jewels. Those who Isaiah identifies are restoring the foundational truths of the Millerites, not literal bricks and stones. The symbol of those truths is Miller’s framework of the two desolating powers which trampled down the sanctuary and the host for “seven times.”

ໃນທັງສອງຂໍ້ຄວາມໃນພຣະທຳອິຊາຢາ, ວຽກງານນັ້ນຄືການຍົກຂຶ້ນຟື້ນຟູຮາກຖານແລະບ່ອນຮ້າງເປົ່າຂອງຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ. ອິຊາຢາກໍາລັງຊີ້ບອກເຖິງວຽກງານຝ່າຍວິນຍານຢ່າງໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໂດຍວຽກງານຕາມຕົວອັກສອນ. ຮາກຖານເຫຼົ່ານັ້ນຄວນຖືກພິທັກຮັກສາ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ໃນທີ່ສຸດມັນໄດ້ຖືກປົກຄຸມໄວ້ຢ່າງໝົດສິ້ນໂດຍຮາກຖານເທັດອັນປອມແປງທີ່ທໍາດ້ວຍອັນມະນີປອມ. ບຸກຄົນທີ່ອິຊາຢາລະບຸເຖິງນັ້ນ ກໍາລັງຟື້ນຟູຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານຂອງພວກ Millerites, ບໍ່ແມ່ນອິດແລະຫີນຕາມຕົວອັກສອນ. ສັນຍາລັກຂອງຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ ຄືກອບແນວຄວາມຄິດຂອງ Miller ກ່ຽວກັບອໍານາດທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສອງປະການ ຊຶ່ງໄດ້ຢຽບຍໍ່າສະຖານນະມັດສະການແລະກອງທັບ ເປັນເວລາ “ເຈັດເທື່ອ.”

That work of restoration is represented as raising up “the foundations” and “desolations of many generations,” and represents the prophetic work of restoring the foundational truths through the methodology that brings prophetic line upon prophetic line, from here a little and there a little. The work of reestablishing the foundations and desolations is the work of presenting and defending the original truths represented upon the 1843 and 1850 pioneer charts, which are the two tables of Habakkuk chapter two. And the work is accomplished with the latter rain methodology of “line upon line”. It is the work of returning to Jeremiah’s old paths in the controversy of those who wish to uphold a counterfeit foundation, as represented by the false jewels of Miller’s dream.

ວຽກງານແຫ່ງການຟື້ນຟູນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ວ່າເປັນການຍົກຂຶ້ນ “ຮາກຖານ” ແລະ “ບ່ອນຮ້າງເປົ່າຂອງຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ,” ແລະມັນໝາຍເຖິງວຽກງານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນການຟື້ນຄືນຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານ ໂດຍຜ່ານວິທີການທີ່ນໍາເອົາເສັ້ນຄໍາພະຍາກອນຕໍ່ເສັ້ນຄໍາພະຍາກອນ, ນິດໜຶ່ງຈາກທີ່ນີ້ ແລະ ນິດໜຶ່ງຈາກທີ່ນັ້ນ. ວຽກງານແຫ່ງການສະຖາປະນາຂຶ້ນໃໝ່ຊຶ່ງຮາກຖານ ແລະ ບ່ອນຮ້າງເປົ່າ ແມ່ນວຽກງານແຫ່ງການນໍາສະເໜີ ແລະ ປົກປ້ອງຄວາມຈິງເດີມ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນແຜນພູມຂອງຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850, ຊຶ່ງແມ່ນຕາຕະລາງສອງແຜ່ນໃນຮາບາກຸກບົດທີສອງ. ແລະ ວຽກງານນີ້ສໍາເລັດລົງດ້ວຍວິທີການແຫ່ງຝົນປາຍລະດູຂອງ “ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ”. ມັນແມ່ນວຽກງານແຫ່ງການຫວນກັບໄປຫາທາງເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ ທ່າມກາງຂໍ້ຂັດແຍ້ງກັບບັນດາຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະຄໍ້າຈຸນຮາກຖານປອມ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອັນຍະມະນີປອມໃນຄວາມຝັນຂອງມິນເລີ.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> ສັດຕູກຳລັງສະແຫວງຫາທາງເບນຄວາມຄິດຈິດໃຈຂອງພີ່ນ້ອງຊາຍແລະພີ່ນ້ອງຍິງຂອງພວກເຮົາ ອອກຈາກພະລະກິດແຫ່ງການຕຽມຊົນຊາດໜຶ່ງໃຫ້ຢືນຢັດໄດ້ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ການໃຫ້ເຫດຜົນອັນຫຼອກລວງຂອງມັນ ຖືກວາງໄວ້ເພື່ອນຳພາຄວາມຄິດຈິດໃຈໃຫ້ຫັນໜີຈາກອັນຕະລາຍແລະໜ້າທີ່ແຫ່ງເວລານີ້. ພວກເຂົາຕີຄ່າວ່າບໍ່ເປັນສິ່ງໃດເລີຍ ຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຈາກສະຫວັນເພື່ອປະທານແກ່ໂຢຮັນ ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາສອນວ່າ ເຫດການຕ່າງໆທີ່ຢູ່ເບື້ອງໜ້າພວກເຮົາໃນບັດນີ້ ບໍ່ສຳຄັນພຽງພໍທີ່ຈະຮັບການເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດ. ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ຄວາມຈິງອັນມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກສະຫວັນເສຍຜົນ ແລະປຸ້ນເອົາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈາກປະສົບການໃນອະດີດຂອງພວກເຂົາ ໂດຍໃຫ້ສິ່ງແທນທີ່ເປັນວິທະຍາສາດອັນເທັດ.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມຫົນທາງທັງຫຼາຍ ແລະເບິ່ງ ແລະສອບຖາມຫາທາງເກົ່າແກ່ທັງຫຼາຍ ວ່າທາງອັນໃດເປັນທາງທີ່ດີ ແລະຈົ່ງດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ.” ເຢເຣມີຢາ 6:16.

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດສະແຫວງຫາທາງທີ່ຈະຮື້ຖອນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ—ຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພາລະກິດຂອງພວກເຮົາ ໂດຍການສຶກສາພຣະຄໍາຢ່າງອະທິຖານ ແລະໂດຍການຊົງສຳແດງ. ເທິງຮາກຖານເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງມາຕະຫຼອດຫ້າສິບປີຫຼ້າສຸດ. ມະນຸດອາດຄິດວ່າຕົນໄດ້ພົບທາງໃໝ່ ແລະວ່າຕົນສາມາດວາງຮາກຖານທີ່ໝັ້ນຄົງກວ່າຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ. ແຕ່ນີ້ເປັນການຫຼອກລວງຢ່າງໃຫຍ່. ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “ໃນອະດີດ ມີຫຼາຍຄົນໄດ້ລົງມືສ້າງຄວາມເຊື່ອໃໝ່ ແລະສະຖາປະນາຫຼັກການໃໝ່. ແຕ່ສິ່ງກໍ່ສ້າງຂອງເຂົາຍືນຢູ່ໄດ້ດົນປານໃດ? ມັນກໍພັງທະລາຍລົງໃນໄມ່ຊ້າ ເພາະມິໄດ້ວາງຮາກຖານໄວ້ເທິງພຣະສິລາ.”

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “ບັນດາສາວົກຮຸ່ນທຳອິດບໍ່ໄດ້ຕ້ອງປະເຊີນກັບຄຳເວົ້າຂອງມະນຸດດອກຫຼື? ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕ້ອງຟັງທິດສະດີອັນເປັນເທັດ ແລະຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ກະທຳທຸກສິ່ງແລ້ວ ຈຶ່ງຢືນຢັດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໂດຍກ່າວວ່າ: ‘ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະວາງຮາກຖານອື່ນໃດໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວ’? 1 Corinthians 3:11.”

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງຍຶດໝັ້ນຄວາມໝັ້ນໃຈແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນຂອງພວກເຮົາໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງລິດອຳນາດໄດ້ຖືກສົ່ງມາໂດຍພຣະເຈົ້າແລະໂດຍພຣະຄຣິດແກ່ປະຊາຊົນນີ້, ນຳພາພວກເຂົາອອກຈາກໂລກທີລະຂັ້ນຕອນ ເຂົ້າສູ່ແສງສະຫວ່າງອັນແຈ່ມແຈ້ງແຫ່ງຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປັດຈຸບັນ. ດ້ວຍຮີມປາກທີ່ໄດ້ຮັບການແຕະຕ້ອງດ້ວຍໄຟບໍລິສຸດ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ພຣະດຳລັດອັນມາຈາກສະຫວັນໄດ້ປະທັບຕາຮັບຮອງຄວາມແທ້ຈິງອັນແທ້ຂອງຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດນັ້ນ.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

The “work of preparing a people to stand in the last days,” is the work associated with the two prophecies of Ezekiel in chapter thirty-seven. A message is delivered by Isaiah’s voice in the wilderness, and the first message of Ezekiel brings those that have been dead in the street of the city of Sodom and Egypt for three-and-a-half days together. They then recognize they have been in Matthew’s tarrying time of the parable of the ten virgins. They then hear the call given to Jeremiah to separate the precious from the vile if they wish to return. They also recognize that Daniel’s prayer in chapter nine as present truth. Therefore if and when they choose to return by accepting and accomplishing the conditions of the gospel, then they receive Ezekiel’s second message and stand upon their feet a mighty army.

“ພະລະກິດແຫ່ງການຕຽມຊົນຊາດໜຶ່ງໃຫ້ສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນວັນສຸດທ້າຍ,” ແມ່ນພະລະກິດທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບຄຳພະຍາກອນສອງປະການຂອງ Ezekiel ໃນບົດທີສາມສິບເຈັດ. ຂ່າວສານໜຶ່ງຖືກປະກາດໂດຍສຽງຂອງ Isaiah ໃນຖິ່ນກັນດານ, ແລະຂ່າວສານທຳອິດຂອງ Ezekiel ໄດ້ນຳຜູ້ທີ່ໄດ້ຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນແຫ່ງເມືອງ Sodom ແລະ Egypt ເປັນເວລາສາມມື້ເຄິ່ງໃຫ້ມາຮວມກັນ. ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງຕະໜັກວ່າພວກເຂົາໄດ້ຢູ່ໃນເວລາຄອຍຖ້າຂອງ Matthew ໃນຄຳອຸປະມາເຣື່ອງຍິງພົມມະຈັນສິບຄົນ. ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຍິນການເອີ້ນທີ່ຖືກປະທານແກ່ Jeremiah ໃຫ້ແຍກສິ່ງປະເສີດອອກຈາກສິ່ງຕໍ່າຊ້າ ຖ້າພວກເຂົາປາຖະໜາຈະກັບຄືນ. ພວກເຂົາຍັງຕະໜັກອີກດ້ວຍວ່າຄຳອະທິຖານຂອງ Daniel ໃນບົດທີເກົ້າເປັນຄວາມຈິງສຳລັບເວລາປະຈຸບັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າແລະເມື່ອພວກເຂົາເລືອກທີ່ຈະກັບຄືນ ໂດຍການຍອມຮັບແລະປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດຕາມເງື່ອນໄຂແຫ່ງຂ່າວປະເສີດ, ແລ້ວພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຂ່າວສານທີສອງຂອງ Ezekiel ແລະຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນເອງ ເປັນກອງທັບອັນເກຣງຂາມ.

The “work of preparing a people to stand in the latter days” is accomplished through the latter rain methodology of “line upon line.” That work involves a work of restoring the Millerite truths that are represented on the 1843 and 1850 pioneer charts. Those two charts are Habakkuk’s two tables and they are to be laid upon one another (line upon line), and in so doing the two charts represent the foundational truths that are to be restored in the last days by the dirt brush man.

“ພາລະກິດແຫ່ງການຕຽມປະຊາຊົນໜຶ່ງໃຫ້ຢືນຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ” ສຳເລັດລົງໂດຍຜ່ານວິທີການແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ຄື “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ.” ພາລະກິດນັ້ນປະກອບມີວຽກງານແຫ່ງການຟື້ນຟູຄວາມຈິງຂອງພວກ Millerite ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນແຜນພູມບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850. ແຜນພູມທັງສອງນັ້ນແມ່ນຕາຕະລາງສອງອັນຂອງ Habakkuk ແລະພວກມັນຈະຕ້ອງຖືກວາງທັບກັນ (ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ), ແລະໂດຍການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ແຜນພູມທັງສອງຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງພື້ນຖານທີ່ຈະຖືກຟື້ນຟູໃນວັນສຸດທ້າຍໂດຍຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ.

When brought together, line upon line, they identify the mistake in the 1843 chart, which was thereafter corrected upon the 1850 chart. When considered as one table (line upon line) they then represent both the experience of God’s people and the hidden history of the seven thunders, for together they illustrate the first disappointment, the tarrying time, the Midnight Cry, and October 22, 1844, and the great disappointment.

ເມື່ອນຳມາຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ, ພວກມັນຊີ້ບອກເຖິງຄວາມຜິດພາດໃນແຜນພາບປີ 1843, ຊຶ່ງຫຼັງຈາກນັ້ນໄດ້ຖືກແກ້ໄຂໃນແຜນພາບປີ 1850. ເມື່ອພິຈາລະນາເປັນຕາຕະລາງດຽວ (ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ) ແລ້ວ, ພວກມັນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນທັງປະສົບການຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ, ເພາະວ່າເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນແລ້ວ ພວກມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນການຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ໄລຍະເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ, ສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ແລະວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະການຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

It is the first disappointment, Midnight Cry and great disappointment that is the hidden history of the seven thunders. It is the structure of truth, for truth is based upon the first and last letter of the Hebrew word “truth” being the same as is the first and last disappointment of that history. The middle and thirteenth letter is a symbol of rebellion as represented by those who reject the message of the Midnight Cry. The two charts when brought together provide two witnesses to the prophetic truths of the Millerites that are to be restored by the dirt brush man, but they also identify the experience that typifies the experience of the one hundred and forty-four thousand.

ມັນແມ່ນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ແລະ ຄວາມຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ເປັນປະຫວັດສາດອັນຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ. ນີ້ແມ່ນໂຄງສ້າງຂອງຄວາມຈິງ, ເພາະວ່າຄວາມຈິງຕັ້ງຢູ່ເທິງຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ຕົວອັກສອນຕົ້ນ ແລະ ຕົວອັກສອນສຸດທ້າຍຂອງຄຳພາສາເຮັບເຣີ “truth” ເປັນຢ່າງດຽວກັນກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນ. ຕົວອັກສອນກາງ ແລະ ຕົວອັກສອນທີສິບສາມ ເປັນສັນຍາລັກຂອງການກະບົດ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ. ແຜນພາບທັງສອງ ເມື່ອຖືກນຳມາລວມກັນແລ້ວ ກໍຈັດໃຫ້ມີພະຍານສອງປາກຕໍ່ຄວາມຈິງທາງຄຳພະຍາກອນຂອງພວກ Millerites ຊຶ່ງຈະຖືກຟື້ນຟູໂດຍຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນ ມັນຍັງຊີ້ບອກປະສົບການທີ່ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າແຫ່ງປະສົບການຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

Those called to be the ensign (the one hundred and forty-four thousand) were confronted with their first disappointment on July 18, 2020, and then in July of 2023, they were then presented with a message from a voice crying in the wilderness. The voice was calling them to return.

ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເປັນທຸງສັນຍານ (ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ) ໄດ້ປະເຊີນກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດຂອງພວກເຂົາໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະຕໍ່ມາໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023 ພວກເຂົາກໍໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີຂໍ້ຄວາມຈາກສຽງໜຶ່ງທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ. ສຽງນັ້ນໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນໃຫ້ພວກເຂົາກັບຄືນ.

It is at this point in the hidden history of the seven thunders that rebellion will be manifested, for the next waymark is when the dirt brush man gathers the jewels and casts them into the casket. They then shine ten times brighter. At that point Miller was awakened. When the virgins (Miller) awake, it is too late. The restoration of the desolations of many generations is a work that the two witnesses must participate in. That work is now being carried out.

ໃນຈຸດນີ້ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກປິດບັງຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ, ການກະບົດຈະຖືກສຳແດງອອກ, ເພາະຫຼັກໝາຍຖັດໄປແມ່ນເວລາທີ່ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນໄດ້ຮວບຮວມເພັດພອຍ ແລະໂຍນພວກມັນເຂົ້າໃສ່ຫີບ. ແລ້ວພວກມັນກໍສ່ອງແສງສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນສິບເທົ່າ. ໃນຈຸດນັ້ນ Miller ໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນ. ເມື່ອພວກພົມມະຈາຣີ (Miller) ຕື່ນຂຶ້ນ, ກໍສາຍເກີນໄປແລ້ວ. ການຟື້ນຟູບ່ອນຮ້າງເປົ່າຂອງຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ ແມ່ນເປັນພາລະກິດທີ່ພະຍານທັງສອງຈະຕ້ອງມີສ່ວນຮ່ວມ. ພາລະກິດນັ້ນກຳລັງຖືກດຳເນີນຢູ່ໃນບັດນີ້.

William Miller’s framework of the prophecies represented by the vision of the Ulai River, of Daniel chapters seven, eight and nine was the two desolating powers of paganism and papalism and the framework for Future for America is paganism (the dragon), followed by papalism (the beast) and apostate Protestantism (the false prophet). The key that establishes both frameworks is the writings of the apostle Paul. The apostle Paul was the prophetic voice that connected ancient Israel with spiritual Israel. Before his conversion, Paul’s name was Saul, which means “selected” or “set forth”.

ໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງ William Miller ທີ່ຖືກສະແດງໂດຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລ, ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດ 7, 8 ແລະ 9 ນັ້ນ ແມ່ນອໍານາດສອງປະການທີ່ນໍາຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ ຄື ລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາ; ແລະ ໂຄງຮ່າງສໍາລັບ Future for America ແມ່ນ ລັດທິນອກສາສະໜາ (ມັງກອນ), ຕິດຕາມດ້ວຍ ລັດທິສັນຕະປາປາ (ສັດຮ້າຍ) ແລະ ໂປຣແຕສະແຕນທີ່ຫລົງຖອຍ (ຜູ້ພະຍາກອນປອມ). ກຸນແຈທີ່ສະຖາປະນາທັງສອງໂຄງຮ່າງນີ້ ຄື ບັນດາຂໍ້ຂຽນຂອງອັກຄະສາວົກໂປໂລ. ອັກຄະສາວົກໂປໂລແມ່ນສຽງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ເຊື່ອມໂຍງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເຂົ້າກັບອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ. ກ່ອນການກັບໃຈຂອງທ່ານ, ໂປໂລມີຊື່ວ່າ Saul, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຖືກເລືອກສັນ” ຫຼື “ຖືກຈັດຕັ້ງອອກມາ”.

Paul was chosen (selected) to be the apostle to the Gentiles, and he was chosen among other things for his understanding of the Old Testament. Writing the majority of the New Testament, there is no other of the New Testament authors who possessed the understanding of the Old Testament as did Paul. He was chosen to lead out in presenting the gospel to the Gentiles, but he was also chosen to establish the relationship of the prophetic histories of the Old Testament with the prophetic history that followed the time period of the cross. Without Paul’s testimony the prophetic understanding of the Millerites, and that of Future for America would be non-existent. In the very history where literal Israel was divorced as God’s chosen people, Paul was chosen to identify that ancient Israel, though then divorced from God, was the symbol of the prophetic history of spiritual Israel. The necessary prophetic rules for the movements of the first and third angels are based primarily upon the writings of the apostle Paul.

ໂປໂລໄດ້ຖືກເລືອກ (ຄັດສັນ) ໃຫ້ເປັນອັກຄະສາວົກແກ່ຊາວຕ່າງຊາດ, ແລະນອກຈາກສິ່ງອື່ນແລ້ວ ທ່ານຍັງຖືກເລືອກເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງທ່ານຕໍ່ພຣະຄຳພີເດີມ. ໃນການຂຽນພຣະຄຳພີໃໝ່ເປັນສ່ວນໃຫຍ່ນັ້ນ, ບໍ່ມີຜູ້ຂຽນຄົນໃດໃນພຣະຄຳພີໃໝ່ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີເດີມເຊັ່ນດຽວກັບໂປໂລ. ທ່ານຖືກເລືອກໃຫ້ນຳໜ້າໃນການປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ຊາວຕ່າງຊາດ, ແຕ່ທ່ານຍັງຖືກເລືອກໃຫ້ສະຖາປະນາຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີເດີມ ກັບປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຕິດຕາມມາຫຼັງຈາກຊ່ວງເວລາແຫ່ງໄມ້ກາງແຂນ. ປາສະຈາກຄຳພະຍານຂອງໂປໂລ ຄວາມເຂົ້າໃຈດ້ານຄຳພະຍາກອນຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌, ແລະຂອງ Future for America, ຈະບໍ່ມີຢູ່ເລີຍ. ໃນປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ ທີ່ອິສຣາເອນຕາມເນື້ອໜັງຖືກຢ່າຮ້າງຈາກການເປັນປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ, ໂປໂລໄດ້ຖືກເລືອກໃຫ້ຊີ້ບອກວ່າ ອິສຣາເອນໃນສະໄໝໂບຮານນັ້ນ ເຖິງແມ່ນໃນເວລານັ້ນໄດ້ຖືກຢ່າຮ້າງຈາກພຣະເຈົ້າແລ້ວ, ກໍຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍຈິດວິນຍານ. ກົດເກນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຈຳເປັນສຳລັບຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສາມ ຕັ້ງຢູ່ເປັນຫຼັກເທິງບົດຂຽນຂອງອັກຄະສາວົກໂປໂລ.

For this reason, we will consider some of the prophetic principles that are identified by Paul that impacted the message of the Millerites, that was set within the framework of two desolating powers, and in so doing we will also consider how those principles impact upon the framework of three desolating powers.

ເນື່ອງດ້ວຍເຫດນີ້, ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາຫຼັກການບາງປະການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ໂປໂລໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້ ຊຶ່ງໄດ້ສົ່ງຜົນຕໍ່ຂ່າວສານຂອງພວກມິນເລີໄທ, ອັນຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນໂຄງສ້າງຂອງອຳນາດສອງປະການທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ, ແລະໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຮົາກໍຈະພິຈາລະນາດ້ວຍວ່າຫຼັກການເຫຼົ່ານັ້ນສົ່ງຜົນຕໍ່ໂຄງສ້າງຂອງອຳນາດສາມປະການທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາແນວໃດ.

> Moreover, brethren, I would not that ye should be ignorant, how that all our fathers were under the cloud, and all passed through the sea; And were all baptized unto Moses in the cloud and in the sea; And did all eat the same spiritual meat; And did all drink the same spiritual drink: for they drank of that spiritual Rock that followed them: and that Rock was Christ. But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. Neither murmur ye, as some of them also murmured, and were destroyed of the destroyer. Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:1–10.

> ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ, ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະໜາໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຂາດຄວາມຮູ້ວ່າ ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາທັງໝົດໄດ້ຢູ່ໃຕ້ເມກ ແລະທັງໝົດໄດ້ຜ່ານທະເລໄປ; ແລະທຸກຄົນໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນໂມເຊ ໃນເມກແລະໃນທະເລ; ແລະທຸກຄົນໄດ້ກິນອາຫານຝ່າຍວິນຍານຢ່າງດຽວກັນ; ແລະທຸກຄົນໄດ້ດື່ມເຄື່ອງດື່ມຝ່າຍວິນຍານຢ່າງດຽວກັນ: ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ດື່ມຈາກພຣະສີລາຝ່າຍວິນຍານທີ່ຕິດຕາມເຂົາໄປ: ແລະພຣະສີລານັ້ນຄືພຣະຄຣິດ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ພໍພຣະທັຍຄົນສ່ວນຫຼາຍໃນພວກເຂົາ: ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ລົ້ມຕາຍລົງໃນຖິ່ນກັນດານ. ບັດນີ້ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນເປັນຕົວຢ່າງແກ່ພວກເຮົາ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະບໍ່ປາດຖະໜາສິ່ງຊົ່ວ ເໝືອນຢ່າງທີ່ເຂົາໄດ້ປາດຖະໜານັ້ນ. ແລະຢ່າເປັນຄົນນັບຖືຮູບເຄົາລົບ ເໝືອນຢ່າງບາງຄົນໃນພວກເຂົາ; ຕາມທີ່ມີຂຽນໄວ້ວ່າ, ປະຊາຊົນໄດ້ນັ່ງລົງເພື່ອກິນແລະດື່ມ ແລະໄດ້ລຸກຂຶ້ນເພື່ອຫຼິ້ນ. ແລະຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາປະພຶດຜິດປະເວນີ ເໝືອນຢ່າງບາງຄົນໃນພວກເຂົາໄດ້ປະພຶດ ແລະໄດ້ລົ້ມຕາຍໃນມື້ດຽວສອງໝື່ນສາມພັນຄົນ. ແລະຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາທົດລອງພຣະຄຣິດ ເໝືອນຢ່າງບາງຄົນໃນພວກເຂົາກໍໄດ້ທົດລອງ ແລະຖືກງູທຳລາຍ. ແລະຢ່າຈົ່ມບົ່ນ ເໝືອນຢ່າງບາງຄົນໃນພວກເຂົາໄດ້ຈົ່ມບົ່ນ ແລະຖືກຜູ້ທຳລາຍທຳລາຍ. ບັດນີ້ ສິ່ງທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ເຂົາເພື່ອເປັນຕົວຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:1–10.

In ten short verses, Paul identifies that the rite of baptism was typified at the Red Sea crossing, that the Rock which followed ancient Israel, was a “spiritual Rock,” and that it was Christ. He identifies that ancient Israel was the example for those living in the last days. This passage is a warning, and the passage is a point of controversy between those who uphold truth and those who oppose truth. Adventist theologians teach that Paul was simply identifying that the histories of ancient Israel were illustrating moral lessons that needed to be understood by those living in the last days, but they insist Paul was not identifying that the histories of literal Israel were actually to be repeated by spiritual Israel. Sister White often uses this passage to confirm exactly what Paul meant.

ໃນສິບຂໍ້ພຣະຄໍາພີສັ້ນໆ, ໂປໂລໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ພິທີບັບຕິສະມາໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບລ່ວງໜ້າໃນການຂ້າມທະເລແດງ, ແລະວ່າ ພຣະສີລາທີ່ຕິດຕາມຊົນຊາດອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານນັ້ນ ເປັນ “ພຣະສີລາຝ່າຍວິນຍານ,” ແລະພຣະສີລານັ້ນຄືພຣະຄຣິດ. ທ່ານໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນແບບຢ່າງສໍາລັບບັນດາຜູ້ທີ່ດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ເປັນຄໍາເຕືອນ, ແລະຕອນນີ້ກໍເປັນປະເດັນແຫ່ງການໂຕ້ຖຽງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຍຶດຖືຄວາມຈິງ ແລະຜູ້ທີ່ຄັດຄ້ານຄວາມຈິງ. ນັກທິດສະດີສາດແອດເວັນຕິສທ໌ສອນວ່າ ໂປໂລພຽງແຕ່ກໍາລັງຊີ້ບອກວ່າ ປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ສະແດງບົດຮຽນທາງສິນທໍາທີ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໃຫ້ຜູ້ທີ່ດໍາລົງຊີວິດໃນວັນສຸດທ້າຍເຂົ້າໃຈ, ແຕ່ພວກເຂົາຍືນຢັນວ່າ ໂປໂລບໍ່ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ປະຫວັດການຂອງອິດສະຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວຈະຕ້ອງຖືກຊ້ໍາອີກໂດຍອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ. ຊິດເຕີວາຍມັກໃຊ້ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ເພື່ອຢືນຢັນຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ສິ່ງໃດຄືຄວາມໝາຍທີ່ໂປໂລຕັ້ງໃຈຈະສື່.

> “Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .

> “ຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະທ່ານໄດ້ກ່າວສຳລັບເວລາຂອງພວກເຮົາຫຼາຍກວ່າສຳລັບເວລາຂອງທ່ານເອງ, ດັ່ງນັ້ນການພະຍາກອນຂອງທ່ານຈຶ່ງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສຳລັບພວກເຮົາ. ‘ບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍເພື່ອເປັນແບບຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ, ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.’ 1 Corinthians 10:11. ‘ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນມິໄດ້ເປັນການຮັບໃຊ້ແກ່ຕົນເອງ, ແຕ່ເປັນການຮັບໃຊ້ແກ່ພວກເຮົາ, ໃນບັນດາສິ່ງທີ່ບັດນີ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກທ່ານໂດຍຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກທູດສະຫວັນປາຖະໜາຢາກເພັ່ງພິນິດເບິ່ງ.’ 1 Peter 1:12....”

> “The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

> “ພຣະຄຳພີໄດ້ສະສົມແລະຮວບຮວມຊັບສົມບັດຂອງຕົນໄວ້ສຳລັບຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍນີ້. ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ ແລະບັນດາການດຳເນີນອັນສະຫງ່າງາມແລະນ່າຄາລະວະໃນປະຫວັດສາດພຣະສັນຍາເດີມ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກ ແລະກຳລັງເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກໃນຄຣິດຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

The “great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days,” is how Sister White summarizes Paul’s meaning in the verses. In an attempt to undermine Paul’s identification of ancient Israel as symbolically illustrating literal Israel’s history, Satan has foisted two primary attacks against this prophetic principle. The first, that I already mentioned, is the claim that Paul was simply identifying that those histories represented moral lessons. That false teaching is a half-truth, and a half-truth is not truth at all. It is true that the moral lessons that might be derived from the history of ancient Israel, is for the benefit of those living in the last days, but when that is used to deny that those histories are also an illustration of events that will be repeated, it becomes a half-truth, which is designed to deny the truth.

ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ການດຳເນີນການອັນເຄັ່ງຂຶມໃນປະຫວັດສາດພຣະສັນຍາເກົ່າ “ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກ ແລະ ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກໃນຄຣິດຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້,” ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ Sister White ສະຫຼຸບຄວາມໝາຍຂອງໂປໂລໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ໃນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະບ່ອນທຳລາຍການລະບຸຂອງໂປໂລທີ່ວ່າ ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນພາບສັນຍະລັກທີ່ສະແດງປະຫວັດຂອງອິດສະຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນ, ຊາຕານໄດ້ຍັດເຢັດການໂຈມຕີຫຼັກສອງປະການຕໍ່ຫຼັກການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້. ປະການທຳອິດ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄປແລ້ວ ແມ່ນຄຳອ້າງທີ່ວ່າ ໂປໂລພຽງແຕ່ກຳລັງລະບຸວ່າ ປະຫວັດສາດເຫຼົ່ານັ້ນເປັນບົດຮຽນທາງສິນທຳ. ຄຳສອນອັນຜິດນັ້ນເປັນຄວາມຈິງເພີຍເຄິ່ງໜຶ່ງ ແລະ ຄວາມຈິງເຄິ່ງໜຶ່ງນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງເລີຍ. ເປັນຄວາມຈິງຢູ່ວ່າ ບົດຮຽນທາງສິນທຳທີ່ອາດຖອດອອກໄດ້ຈາກປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ນັ້ນມີໄວ້ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ; ແຕ່ເມື່ອສິ່ງນັ້ນຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອປະຕິເສດວ່າ ປະຫວັດສາດເຫຼົ່ານັ້ນຍັງເປັນພາບປະກອບຂອງເຫດການທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກດ້ວຍ, ມັນກໍກາຍເປັນຄວາມຈິງເພີຍເຄິ່ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງຖືກອອກແບບມາເພື່ອປະຕິເສດຄວາມຈິງ.

> “A blessing or a curse is now before the people of God—a blessing if they come out from the world and are separate, and walk in the path of humble obedience; and a curse if they unite with the idolatrous, who trample upon the high claims of heaven. The sins and iniquities of rebellious Israel are recorded and the picture presented before us as a warning that if we imitate their example of transgression and depart from God we shall fall as surely as did they. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’” Testimonies, volume 1, 609.

> “ບັດນີ້ ພຣະພອນຫຼືຄຳສາບແຊ່ງໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ—ເປັນພຣະພອນ ຖ້າພວກເຂົາອອກມາຈາກໂລກ ແລະແຍກຕົນອອກເປັນບໍລິສຸດ ແລະດຳເນີນໃນທາງແຫ່ງການເຊື່ອຟັງອັນຖ່ອມຕົນ; ແລະເປັນຄຳສາບແຊ່ງ ຖ້າພວກເຂົາສົມທົບກັບພວກບູຊາຮູບເຄົາລົບ ຜູ້ຢຽບຢໍ່ເທິງຂໍ້ຮຽກຮ້ອງອັນສູງສົ່ງຂອງສະຫວັນ. ບາບ ແລະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງອິດສະຣາເອນຜູ້ກະບົດໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ ແລະພາບນັ້ນຖືກນຳສະເໜີຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາເປັນຄຳເຕືອນ ວ່າຖ້າພວກເຮົາລອກແບບແບບຢ່າງແຫ່ງການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກເຂົາ ແລະຫັນໜີຈາກພຣະເຈົ້າ ພວກເຮົາຈະລົ້ມລົງຢ່າງແນ່ນອນເໝືອນດັ່ງພວກເຂົາໄດ້ລົ້ມ. ‘ບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ພວກເຂົາເພື່ອເປັນແບບຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ຊຶ່ງປາຍຍຸກຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.’” Testimonies, volume 1, 609.

One truth is not to be used to deny another truth, for when it is, it turns the truth of God into a lie.

ຄວາມຈິງຢ່າງໜຶ່ງບໍ່ຄວນຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອປະຕິເສດຄວາມຈິງອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ເພາະເມື່ອເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ມັນກໍປ່ຽນຄວາມຈິງຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ກາຍເປັນຄວາມຕົວະ.

> “One saying of the Saviour must not be made to destroy another.” The Great Controversy, 371.

> “ຖ້ອຍຄໍາຂໍ້ໜຶ່ງຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ຈະຕ້ອງບໍ່ຖືກນໍາມາໃຊ້ເພື່ອທໍາລາຍອີກຂໍ້ໜຶ່ງ.” The Great Controversy, 371.

The teaching that ancient Israel’s history represents moral lessons alone, is often used by Adventist theologians to destroy God’s prophetic Word, and it is one of the half-truths that is included in the dish of fables prepared to deceive God’s people into receiving a lie, and the lie they receive is identified in the writings of the apostle Paul.

ຄຳສອນທີ່ວ່າປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນພຽງບົດຮຽນທາງສິນທຳເທົ່ານັ້ນ ມັກຖືກນັກທິດສະດີສາດແອັດເວັນຕິດນຳໃຊ້ເພື່ອທຳລາຍພຣະຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະມັນເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາຄວາມຈິງເຄິ່ງໜຶ່ງທີ່ຖືກລວມໄວ້ໃນອາຫານແຫ່ງນິທານປະດິດທີ່ຈັດຕຽມເພື່ອຫລອກລວງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ຮັບເອົາຄຳຕົວະ, ແລະຄຳຕົວະທີ່ພວກເຂົາຮັບເອົານັ້ນຖືກລະບຸໄວ້ໃນບົດຂຽນຂອງອັກຄະສາວົກໂປໂລ.

The other primary attack against the principle that the history of ancient Israel illustrates the history of modern Israel was invented by Jesuits during the history of the counter reformation, and it consists of agreeing to the idea that the history of ancient Israel is repeated. The Jesuit lie is that the history is literally repeated, not spiritually repeated. The lie was invented as a way to prevent an understanding that the pope of Rome is the antichrist of Bible prophecy, for the teaching assents to the truth that there is an antichrist in the last days, but it argues that the antichrist is represented by a literal power, not a spiritual power. The whore in Revelation seventeen, who has mystery Babylon written on her forehead, would then be a whore that arises in the literal land of Babylon, which today is Iraq.

ການໂຈມຕີຫຼັກອີກປະການໜຶ່ງຕໍ່ຫຼັກການທີ່ວ່າປະຫວັດສາດຂອງອິສຣາເອນໂບຮານເປັນພາບປະກອບຂອງປະຫວັດສາດອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່ ໄດ້ຖືກຄິດປະດິດຂຶ້ນໂດຍພວກເຢຊູອິດໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດແຫ່ງການປະຕິຮູບຕອບໂຕ້, ແລະມັນປະກອບດ້ວຍການຍອມຮັບແນວຄວາມຄິດວ່າປະຫວັດສາດຂອງອິສຣາເອນໂບຮານຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ. ຄຳຕົວະຂອງພວກເຢຊູອິດກໍຄືວ່າ ປະຫວັດສາດນັ້ນຖືກເຮັດຊ້ຳຄືນຢ່າງຕາມຕົວອັກສອນ ບໍ່ແມ່ນຖືກເຮັດຊ້ຳຄືນໃນທາງຝ່າຍວິນຍານ. ຄຳຕົວະນັ້ນໄດ້ຖືກຄິດປະດິດຂຶ້ນເປັນວິທີໜຶ່ງເພື່ອຂັດຂວາງຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າ ສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມແມ່ນປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດຕາມຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ, ເພາະຄຳສອນນັ້ນຍອມຮັບຄວາມຈິງວ່າໃນວັນສຸດທ້າຍຈະມີປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ, ແຕ່ມັນໂຕ້ແຍ້ງວ່າປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດນັ້ນຖືກແທນຄວາມໂດຍອຳນາດທີ່ເປັນຕົວຈິງ, ບໍ່ແມ່ນອຳນາດຝ່າຍວິນຍານ. ດັ່ງນັ້ນ ຍິງໂສເພນີໃນພຣະນິມິດບົດ 17, ຜູ້ທີ່ມີຄຳວ່າ “ລຶກລັບ ບາບີໂລນ” ຂຽນຢູ່ເທິງໜ້າຜາກຂອງນາງ, ກໍຈະເປັນຍິງໂສເພນີຜູ້ໜຶ່ງທີ່ລຸກຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ, ຊຶ່ງໃນປັດຈຸບັນຄືອີຣັກ.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.

> “ຜູ້ທີ່ເກີດຄວາມສັບສົນໃນຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະວະຈະນະ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດເຫັນຄວາມໝາຍຂອງອັນຕີຄຣິດ, ຈະຕັ້ງຕົນຢູ່ຝ່າຍຂອງອັນຕີຄຣິດຢ່າງແນ່ນອນ.” Kress Collection, 105.

The pope is a literal person, representing a literal power (the Catholic church), but he and his organization has been prophetically identified by literal Babylon, and can only be correctly identified when the subject of the antichrist is set forth as the spiritual fulfillment of a literal example. Paul identified that literal Israel illustrates spiritual Israel, but it was not a new prophetic truth that he presented, for his understanding was generally based upon the Old Testament, and it is there that his testimony is grounded.

ສັນຕະປາປາແມ່ນບຸກຄົນຈິງຕາມຕົວອັກສອນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດຈິງຕາມຕົວອັກສອນ (ຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກ) ແຕ່ທ່ານແລະອົງການຂອງທ່ານໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ທາງຄຳພະຍາກອນໂດຍບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ ແລະຈະສາມາດຖືກລະບຸໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງກໍຕໍ່ເມື່ອຫົວຂໍ້ເລື່ອງປໍລະປັກແຫ່ງພຣະຄຣິດຖືກນຳສະເໜີໃນຖານະເປັນການສຳເລັດຝ່າຍວິນຍານຂອງແບບຢ່າງຕາມຕົວອັກສອນ. ໂປໂລໄດ້ລະບຸວ່າ ອິສຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນເປັນພາບປະກອບຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງທາງຄຳພະຍາກອນອັນໃໝ່ທີ່ທ່ານໄດ້ນຳສະເໜີ ເພາະວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງທ່ານໂດຍທົ່ວໄປໄດ້ອີງຢູ່ເທິງພຣະຄຳພີເດີມ ແລະຄຳພະຍານຂອງທ່ານກໍມີພື້ນຖານຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

> Thus saith the Lord the King of Israel, and his redeemer the Lord of hosts; I am the first, and I am the last; and beside me there is no God. And who, as I, shall call, and shall declare it, and set it in order for me, since I appointed the ancient people? and the things that are coming, and shall come, let them show unto them. Fear ye not, neither be afraid: have not I told thee from that time, and have declared it? ye are even my witnesses. Is there a God beside me? yea, there is no God; I know not any. Isaiah 44:6–8.

> ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະມະຫາກະສັດແຫ່ງອິສຣາເອນ ແລະພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງເຂົາ ຄື ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາເປັນຜູ້ຕົ້ນ ແລະ ເຮົາເປັນຜູ້ສຸດທ້າຍ; ນອກຈາກເຮົາແລ້ວບໍ່ມີພຣະເຈົ້າ. ແລະຜູ້ໃດເລົ່າຈະຮ້ອງປະກາດໄດ້ເໝືອນເຮົາ, ແລະຈະປະກາດມັນ ແລະຈັດລຽງມັນໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາ, ຕັ້ງແຕ່ເຮົາໄດ້ສະຖາປະນາຊົນຊາດໂບຮານ? ສ່ວນສິ່ງທີ່ກຳລັງຈະມາ ແລະສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນ, ໃຫ້ພວກເຂົາສະແດງແກ່ພວກເຂົາເຖີດ. ຢ່າຢ້ານເລີຍ ແລະຢ່າຄວັ່ນກົວ: ເຮົາບໍ່ໄດ້ບອກເຈົ້າຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນ ແລະໄດ້ປະກາດມັນແລ້ວດອກຫຼື? ພວກເຈົ້າເປັນພະຍານຂອງເຮົານັ້ນແຫຼະ. ມີພຣະເຈົ້າອື່ນນອກຈາກເຮົາຫຼື? ແມ່ນແລ້ວ, ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນ; ເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກຜູ້ໃດເລີຍ. ອິສາຢາ 44:6–8.

We are to be Christ’s witnesses, as was Paul, that the Alpha and Omega appointed not only ancient Israel, but all the biblical ancient people as symbols to show “the things that are coming,” upon those who live in the last days. Paul was an expert on the Old Testament, and he was raised up to be the prophetic connecting link between the dispensation of literal and spiritual Israel. It was his writings that guided those who understood the increase of knowledge at the time of the end in 1798, and also in 1989.

ພວກເຮົາຈະຕ້ອງເປັນພະຍານຂອງພຣະຄຣິດ ດັ່ງເຊັ່ນທ່ານໂປໂລ ວ່າ ພຣະອານຟາແລະພຣະໂອເມກາ ໄດ້ຊົງກຳນົດບໍ່ພຽງແຕ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຊົນຊາດບູຮານທັງປວງທີ່ມີຢູ່ໃນພຣະຄຳພີ ໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກເພື່ອສະແດງ “ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ” ເໜືອຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ. ທ່ານໂປໂລເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນພຣະສັນຍາເດີມ ແລະທ່ານໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃຫ້ເປັນຂໍ້ເຊື່ອມຕໍ່ທາງຄຳພະຍາກອນລະຫວ່າງຍຸກສະໄໝແຫ່ງອິດສະຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນ ແລະອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ. ບັນດາຂໍ້ຂຽນຂອງທ່ານນັ້ນແຫຼະ ທີ່ໄດ້ນຳທາງຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໃນເວລາສຸດທ້າຍ ໃນປີ 1798 ແລະໃນປີ 1989 ດ້ວຍ.

Ancient literal Babylon, the ancient children of the east, ancient Egypt, ancient Greece, and the ancient Medo-Persian empire are symbols of spiritual powers at the end of the world. The ancient symbols are the literal that precedes, and represent, the spiritual that follows. Paul goes so far as to identify that literal Adam symbolized spiritual Adam (who is Christ).

ບາບີໂລນໃນສະໄໝບູຮານຕາມຄວາມໝາຍຕົວອັກສອນ, ບັນດາບຸດແຫ່ງຕາເວັນອອກໃນສະໄໝບູຮານ, ອີຢິບໃນສະໄໝບູຮານ, ກຣີກໃນສະໄໝບູຮານ, ແລະອານາຈັກເມໂດ-ເປີເຊຍໃນສະໄໝບູຮານ ເປັນສັນຍາລັກຂອງອຳນາດຝ່າຍວິນຍານໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ. ສັນຍາລັກບູຮານເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນສິ່ງຕາມຕົວອັກສອນທີ່ມາກ່ອນ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງຝ່າຍວິນຍານທີ່ຕິດຕາມມາພາຍຫຼັງ. ໂປໂລເຖິງຂັ້ນລະບຸວ່າ ອາດາມຕາມຕົວອັກສອນນັ້ນເປັນສັນຍາລັກຂອງອາດາມຝ່າຍວິນຍານ (ຜູ້ຊຶ່ງຄືພຣະຄຣິດ).

> And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. The first man is of the earth, earthy: the second man is the Lord from heaven. As is the earthy, such are they also that are earthy: and as is the heavenly, such are they also that are heavenly. And as we have borne the image of the earthy, we shall also bear the image of the heavenly. 1 Corinthians 15:45–49.

> ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີຂຽນໄວ້ວ່າ, ອາດາມຄົນທຳອິດໄດ້ກາຍເປັນຈິດວິນຍານທີ່ມີຊີວິດ; ອາດາມຄົນສຸດທ້າຍໄດ້ກາຍເປັນພຣະວິນຍານຜູ້ປະທານຊີວິດ. ແຕ່ວ່າ ສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານນັ້ນບໍ່ໄດ້ມາກ່ອນ; ສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍທຳມະຊາດມາກ່ອນ, ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງເປັນຝ່າຍວິນຍານ. ຄົນທຳອິດແມ່ນມາຈາກແຜ່ນດິນ, ເປັນດິນ; ຄົນທີສອງແມ່ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈາກສະຫວັນ. ຄົນທີ່ເປັນດິນເປັນຢ່າງໃດ, ບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນດິນກໍເປັນຢ່າງນັ້ນດ້ວຍ; ແລະພຣະອົງຜູ້ມາຈາກສະຫວັນເປັນຢ່າງໃດ, ບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນຝ່າຍສະຫວັນກໍເປັນຢ່າງນັ້ນດ້ວຍ. ແລະດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ສວມພາບລັກຂອງຜູ້ທີ່ເປັນດິນແລ້ວ, ເຮົາກໍຈະໄດ້ສວມພາບລັກຂອງພຣະອົງຜູ້ມາຈາກສະຫວັນດ້ວຍ. 1 ໂກຣິນໂທ 15:45–49.

There are some very profound lessons Paul is teaching concerning the first and last Adam, but we are simply identifying the principle which he sets forth very clearly in the passage, when he states, “that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual.” The literal, which Paul here identifies as “natural,” is first, and the spiritual is last. Literal Israel was first, and natural, and spiritual Israel comes “afterward.”

ມີບົດຮຽນອັນເລິກຊຶ້ງຫຼາຍປະການທີ່ໂປໂລກຳລັງສອນເກືອບກັບອາດາມຜູ້ທຳອິດແລະອາດາມຜູ້ສຸດທ້າຍ, ແຕ່ພວກເຮົາພຽງແຕ່ກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນຫຼັກການທີ່ທ່ານໄດ້ວາງໄວ້ຢ່າງແຈ້ງແຈ້ງຫຼາຍໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ, “ສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານນັ້ນບໍ່ໄດ້ມາກ່ອນ, ແຕ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເປັນທຳມະຊາດ; ແລະພາຍຫຼັງຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານ.” ສິ່ງທີ່ເປັນຕົວອັກສອນ ຊຶ່ງໂປໂລໄດ້ລະບຸໃນທີ່ນີ້ວ່າເປັນ “ທຳມະຊາດ” ນັ້ນມາກ່ອນ, ແລະສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານແມ່ນມາພາຍຫຼັງ. ອິດສະຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນໄດ້ມາກ່ອນ, ແລະເປັນຕາມທຳມະຊາດ, ແລະອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານມາ “ພາຍຫຼັງ.”

Literal Babylon precedes spiritual Babylon. The next important point that is emphasized in Paul’s writings is the point in history when the change from literal to spiritual is to be applied. It is the time period of the cross when the prophetic change from literal to spiritual is identified.

ບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນເກີດຂຶ້ນກ່ອນບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ. ປະເດັນສໍາຄັນຖັດໄປທີ່ໄດ້ຮັບການເນັ້ນໃນບົດຂຽນຂອງໂປໂລ ຄືຈຸດເວລາໃນປະຫວັດສາດທີ່ການປ່ຽນຈາກຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນໄປສູ່ຄວາມໝາຍຝ່າຍວິນຍານຈະຕ້ອງຖືກນໍາມາປະຍຸກຕ໌ໃຊ້. ນັ້ນຄື ຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົນທຸກເທິງໄມ້ກາງແຂນ ເມື່ອການປ່ຽນແປງທາງຄໍາພະຍາກອນຈາກຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນໄປສູ່ຄວາມໝາຍຝ່າຍວິນຍານຖືກຊີ້ບອກໄວ້.

> For ye are all the children of God by faith in Christ Jesus. For as many of you as have been baptized into Christ have put on Christ. There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus. And if ye be Christ’s, then are ye Abraham’s seed, and heirs according to the promise. Galatians 3:26–29.

> ເພາະວ່າພວກທ່ານທັງປວງເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດເຢຊູ. ເພາະວ່າພວກທ່ານທັງຫຼາຍເທົ່າທີ່ໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນພຣະຄຣິດ ກໍໄດ້ສວມພຣະຄຣິດ. ບໍ່ມີທັງຢິວຫຼືກຣີກ ບໍ່ມີທັງທາດຫຼືໄທ ບໍ່ມີທັງຊາຍຫຼືຍິງ ເພາະວ່າພວກທ່ານທັງປວງເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນໃນພຣະຄຣິດເຢຊູ. ແລະຖ້າພວກທ່ານເປັນຂອງພຣະຄຣິດ ພວກທ່ານກໍເປັນເຊື້ອສາຍຂອງອັບຣາຮາມ ແລະເປັນທາຍາດຕາມພຣະສັນຍາ. ຄາລາເຕຍ 3:26–29.

It matters not what your birthright might be, if and when you accept Christ, you then become the seed of Abraham. You are not literal Israel; you are spiritual Israel. The transition from literal to spiritual was the cross. Paul divides mankind into two classes. Each class has their own covenant, each are descendants of Abraham. Each has a city that represents their family and covenant. Each is either a son of literal Adam or spiritual Adam.

ບໍ່ສຳຄັນວ່າສິດແຫ່ງການເກີດຂອງທ່ານຈະເປັນຢ່າງໃດ; ຖ້າແລະເມື່ອທ່ານຍອມຮັບພຣະຄຣິດ, ເມື່ອນັ້ນທ່ານກໍເປັນເຊື້ອສາຍຂອງອັບຣາຮາມ. ທ່ານບໍ່ແມ່ນອິດສະຣາເອນຕາມເນື້ອຫນັງ; ທ່ານແມ່ນອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ. ການຜ່ານຈາກສະພາບຕາມເນື້ອຫນັງໄປສູ່ສະພາບຝ່າຍວິນຍານນັ້ນ ຄື ໄມ້ກາງແຂນ. ໂປໂລໄດ້ແບ່ງມະນຸດຊາດອອກເປັນສອງຈຳພວກ. ແຕ່ລະຈຳພວກມີພັນທະສັນຍາຂອງຕົນເອງ, ແລະແຕ່ລະຈຳພວກກໍເປັນຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍຈາກອັບຣາຮາມ. ແຕ່ລະຈຳພວກມີນະຄອນໜຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄອບຄົວແລະພັນທະສັນຍາຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ລະຄົນຈະເປັນບຸດຂອງອາດາມຕາມເນື້ອຫນັງ ຫຼື ອາດາມຝ່າຍວິນຍານ.

> For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman. But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise. Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar. For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband. Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise. But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now. Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the freewoman. So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free. Galatians 4:22–30.

> ເພາະວ່າມີຄຳຂຽນໄວ້ວ່າ ອັບຣາຮາມມີບຸດສອງຄົນ, ຄົນໜຶ່ງເກີດຈາກແມ່ຍິງທາດ, ແລະອີກຄົນໜຶ່ງເກີດຈາກແມ່ຍິງເສລີ. ແຕ່ບຸດຜູ້ທີ່ເກີດຈາກແມ່ຍິງທາດນັ້ນ ໄດ້ເກີດຕາມເນື້ອໜັງ; ສ່ວນບຸດຜູ້ທີ່ເກີດຈາກແມ່ຍິງເສລີນັ້ນ ເກີດຕາມພຣະສັນຍາ. ເຫດການເຫຼົ່ານີ້ເປັນອຸປະມາໄມຍ: ເພາະວ່າແມ່ຍິງທັງສອງນີ້ໝາຍເຖິງພັນທະສັນຍາສອງປະການ; ປະການໜຶ່ງມາຈາກພູຊີນາຍ ຊຶ່ງໃຫ້ກຳເນີດເປັນທາດ, ແລະນາງນັ້ນຄື ຮາກາ. ເພາະວ່າຮາການີ້ຄືພູຊີນາຍໃນດິນແດນອາຣາເບຍ, ແລະກົງກັບເຢຣູຊາເລັມໃນປັດຈຸບັນ ເພາະວ່ານາງຕົກຢູ່ໃນສະພາບທາດພ້ອມກັບລູກທັງຫຼາຍຂອງນາງ. ແຕ່ເຢຣູຊາເລັມຊຶ່ງຢູ່ເບື້ອງເທິງນັ້ນເປັນເສລີ, ແລະນາງເປັນແມ່ຂອງພວກເຮົາທຸກຄົນ. ເພາະວ່າມີຄຳຂຽນໄວ້ວ່າ, ຈົ່ງຊື່ນຊົມຍິນດີເຖີດ, ໂອ ຍິງເປັນໝັນຜູ້ບໍ່ໄດ້ອອກລູກ; ຈົ່ງປະທຸຂຶ້ນແລະຮ້ອງດັງເຖີດ, ເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເຄີຍເຈັບຄັນຄອດ; ເພາະວ່າຍິງຜູ້ຖືກປະຖິ້ມນັ້ນມີລູກຫຼາຍກວ່າຍິງຜູ້ມີຜົວ. ບັດນີ້ ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ພວກເຮົາກໍເປັນລູກແຫ່ງພຣະສັນຍາເໝືອນດັ່ງອີຊາກ. ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ທີ່ເກີດຕາມເນື້ອໜັງໄດ້ຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ເກີດຕາມພຣະວິນຍານສັນໃດ, ບັດນີ້ກໍເປັນຢ່າງນັ້ນສັນນັ້ນ. ແຕ່ພຣະຄຳພີກ່າວວ່າຢ່າງໃດ? “ຈົ່ງຂັບໄລ່ແມ່ຍິງທາດນັ້ນກັບລູກຂອງນາງອອກໄປ; ເພາະວ່າບຸດຂອງແມ່ຍິງທາດຈະບໍ່ໄດ້ເປັນທາຍາດຮ່ວມກັບບຸດຂອງແມ່ຍິງເສລີ.” ເຫດສະນັ້ນ, ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ພວກເຮົາບໍ່ແມ່ນລູກຂອງແມ່ຍິງທາດ, ແຕ່ເປັນລູກຂອງແມ່ຍິງເສລີ. ຄາລາເຕຍ 4:22–30.

In the time period of the cross, the ancient literal became symbols of the modern spiritual. The apostle Paul clarified these essential prophetic truths that allowed William Miller to establish the framework of two desolating powers, which he based all of his prophetic conclusions upon. The same work accomplished by the apostle Paul is what identifies the three desolating powers that is the framework for all the prophetic conclusions of Future for America.

ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງໄມ້ກາງແຂນ ສິ່ງທີ່ເປັນຕົວຈິງແບບດັ້ງເດີມໃນສະໄໝບູຮານ ໄດ້ກາຍເປັນສັນຍາລັກຂອງຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່. ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ຊີ້ແຈງຄວາມຈິງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນອັນສຳຄັນເຫຼົ່ານີ້ ຊຶ່ງໄດ້ເປີດທາງໃຫ້ William Miller ສ້າງໂຄງຮ່າງຂອງອຳນາດສອງຝ່າຍຜູ້ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາສູ່ ໂດຍລາວໄດ້ອາໄສໂຄງຮ່າງນັ້ນເປັນພື້ນຖານສຳລັບຂໍ້ສະຫຼຸບຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຂອງລາວ. ພາລະກິດດຽວກັນທີ່ອັກຄະສາວົກໂປໂລໄດ້ກະທຳນັ້ນ ກໍແມ່ນສິ່ງທີ່ຊີ້ບອກອຳນາດສາມຝ່າຍຜູ້ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາສູ່ ຊຶ່ງເປັນໂຄງຮ່າງສຳລັບຂໍ້ສະຫຼຸບຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຂອງ Future for America.

The framework of Miller’s understanding of the increase of knowledge represented by the Ulai River vision of chapter seven, eight and nine was based upon his discovery that “the daily” in the book of Daniel represented pagan Rome. He made that discovery in Paul’s second letter to the Thessalonians. That understanding is the primary truth identified in association with the prophetic “lie,” that causes strong delusion to come upon Seventh-day Adventists in the last days.

ໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມິນເລີ ກ່ຽວກັບການເພີ່ມພູນຂຶ້ນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນິມິດແມ່ນ້ຳອູໄລໃນບົດທີ່ເຈັດ, ແປດ ແລະ ເກົ້າ ນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ເທິງການຄົ້ນພົບຂອງລາວວ່າ “ສິ່ງປະຈຳວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກຮີດ. ລາວໄດ້ຄົ້ນພົບສິ່ງນັ້ນໃນຈົດໝາຍສະບັບທີສອງຂອງໂປໂລເຖິງຊາວເທສະໂລນິກາ. ຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງຫຼັກທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຄວາມສຳພັນກັບ “ຄວາມຕົວະ” ໃນຄຳພະຍາກອນ, ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມຫຼົງຜິດອັນແຮງກ້າມາເຖິງຊາວແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດໃນວັນສຸດທ້າຍ.

We will continue our study of the increase of knowledge represented by the vision of the Ulai River in the next article by considering what Miller recognized in Paul’s letter.

ໃນບົດຕໍ່ໄປ ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສາຂອງເຮົາກ່ຽວກັບການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນິມິດເລື່ອງແມ່ນ້ຳອູໄລ ໂດຍການພິຈາລະນາສິ່ງທີ່ Miller ໄດ້ຮັບຮູ້ໃນຈົດໝາຍຂອງໂປໂລ.

> “One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

> “ພຣະອົງຜູ້ທອດພຣະເນດເຫັນລຶກລົງໄປໃຕ້ພື້ນຜິວ ຜູ້ຊົງອ່ານຫົວໃຈຂອງມະນຸດທຸກຄົນ ຕັດວ່າເຖິງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຫຼວງຫຼາຍວ່າ: ‘ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ທຸກໃຈ ຫຼື ຕົກຕະລຶງເນື່ອງດ້ວຍສະພາບທາງສິນທຳ ແລະ ທາງຈິດວິນຍານຂອງຕົນ.’ ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ເລືອກທາງຂອງຕົນເອງ ແລະ ຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາຍິນດີໃນສິ່ງອັນນ່າກຽດຊັງຂອງຕົນ. ເຮົາກໍຈະເລືອກຄວາມຫລົງຜິດຂອງພວກເຂົາເໝືອນກັນ ແລະ ຈະນຳຄວາມທີ່ພວກເຂົາຢ້ານກົວມາເຖິງພວກເຂົາ; ເພາະເມື່ອເຮົາເອີ້ນ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕອບ; ເມື່ອເຮົາກ່າວ ພວກເຂົາກໍບໍ່ຟັງ: ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕາຂອງເຮົາ ແລະ ໄດ້ເລືອກສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ພໍໃຈ.’ ‘ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງຄວາມຫລົງຜິດອັນຮຸນແຮງມາເຖິງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຄຳມຸສາ,’ ‘ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຮອດຄວາມພົ້ນ,’ ‘ແຕ່ພັດພໍໃຈໃນຄວາມອະທຳ.’ ເອຊາຢາ 66:3, 4; 2 ເທຊະໂລນິກ 2:11, 10, 12.”

> “The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

> ພຣະອາຈານຈາກສະຫວັນໄດ້ຊົງຖາມວ່າ: “ຈະມີການຫລອກລວງອັນໃດອີກທີ່ແຮງກວ່ານີ້ທີ່ສາມາດຊັກຈູງຈິດໃຈໄດ້ ນອກຈາກການແສ້ງວ່າທ່ານກໍາລັງກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງຮາກຖານທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຮັບເອົາການງານຂອງທ່ານ ໃນຂະນະທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານກໍາລັງກະທໍາຫລາຍສິ່ງຕາມນະໂຍບາຍຂອງໂລກ ແລະກໍາລັງເຮັດບາບຕໍ່ພຣະເຢໂຮວາ? ໂອ, ນີ້ເປັນການຫລອກລວງອັນໃຫຍ່ຫລວງແທ້ໆ, ເປັນຄວາມຫລົງຜິດອັນດຶງດູດໃຈ, ຊຶ່ງເຂົ້າຄອບຄອງຈິດໃຈເມື່ອມະນຸດຜູ້ທີ່ເຄີຍຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ ກັບເຂົ້າໃຈຮູບແບບແຫ່ງຄວາມຊອບທໍາວ່າເປັນພຣະວິນຍານແລະລິດເດດຂອງມັນ; ເມື່ອພວກເຂົາຄິດວ່າຕົນເອງຮໍ່າລວຍ ແລະເພີ່ມພູນດ້ວຍຊັບສິນ ແລະບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດເລີຍ, ໃນຂະນະທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາຂັດສົນໃນທຸກສິ່ງ.” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles