Article

# The Eighth is of the Seven - Number One

ອັນທີແປດແມ່ນມາຈາກທັງເຈັດ - ເລກໜຶ່ງ

Miller’s Two Rome’s

ໂຣມສອງປະເພດຂອງມິນເລີร์

Author

Jeff Pippenger

Published

September 13, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

William Miller based his prophetic message upon the framework of two desolating powers, which he correctly identified as pagan Rome and papal Rome.

ວິນລຽມ ມິນເລີ ໄດ້ຕັ້ງຂໍ້ຄວາມພະຍາກອນຂອງທ່ານໄວ້ເທິງໂຄງສ້າງຂອງອໍານາດສອງປະການທີ່ນໍາຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ, ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ລະບຸຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າແມ່ນ ໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ.

> “William Miller, when applying his hermeneutic, noticed in the various apocalyptic passages a recurring theme of controversy between the people of God and their enemies. In his analysis of the persecuting powers of God’s people throughout the ages he developed the concept of the two abominations, defined as paganism (the first abomination) symbolizing the persecuting force outside the church, and the papacy (the second abomination) representing the persecuting power within the church. It was the motif of the two abominations that characterized most of his following prophetic interpretations.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.

> “ເມື່ອ William Miller ນຳໃຊ້ຫຼັກການຕີຄວາມຂອງລາວ ລາວໄດ້ສັງເກດເຫັນໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີແນວອະພິປຣາຍຫຼາຍແຫ່ງວ່າ ມີຫົວຂໍ້ທີ່ປາກົດຊ້ຳຢູ່ເລື້ອຍໆ ຄື ການໂຕ້ແຍ້ງລະຫວ່າງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກັບສັດຕູຂອງເຂົາ. ໃນການວິເຄາະຂອງລາວກ່ຽວກັບອຳນາດທີ່ຂົ່ມເຫັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຕະຫຼອດຍຸກສະໄໝທັງຫຼາຍ ລາວໄດ້ພັດທະນາແນວຄິດເລື່ອງ “ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງ” ສອງປະການ ໂດຍນິຍາມວ່າ ລັດທິນອກສາສະໜາ (ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງປະການທຳອິດ) ເປັນສັນຍະລັກແທນກຳລັງຂົ່ມເຫັງທີ່ຢູ່ນອກຄຣິດຕະຈັກ, ແລະ ລະບົບສັນຕະປາປາ (ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງປະການທີສອງ) ເປັນຕົວແທນອຳນາດຂົ່ມເຫັງທີ່ຢູ່ພາຍໃນຄຣິດຕະຈັກ. ແບບແຜນຂອງສິ່ງໜ້າກຽດຊັງສອງປະການນີ້ເອງ ເປັນລັກສະນະທີ່ກຳນົດການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນສ່ວນໃຫຍ່ຂອງລາວໃນເວລາຕໍ່ມາ.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.

The theologians of Adventism acknowledge the fact that Miller’s framework of prophetic application was the two desolating powers of paganism and papalism, even if they only consider it as an analysis of Millerite history, and not as a truth that was given him by God.

ນັກເທວະວິທະຍາແຫ່ງອັດເວນຕິດນິຍົມຍອມຮັບຂໍ້ເທັດຈິງວ່າ ກອບແຫ່ງການນໍາຄໍາພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ຂອງມິນເລີ ແມ່ນອໍານາດສອງປະການທີ່ນໍາຄວາມຮົກຮ້າງມາ ຄື ລັດທິນອກຮີດ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະຖືວ່າສິ່ງນັ້ນເປັນພຽງການວິເຄາະປະຫວັດສາດແບບມິນເລີໄລທ໌ ແລະ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົາ.

> “God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງທູດຂອງພຣະອົງໃຫ້ມາດົນໃຈຫົວໃຈຂອງຊາວນາຄົນໜຶ່ງຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍເຊື່ອພຣະຄຳພີ, ເພື່ອນຳພາເຂົາໃຫ້ຄົ້ນຄວ້າຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍ. ທູດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເລືອກຜູ້ນັ້ນຊ້ຳໆ, ເພື່ອນຳທາງຄວາມຄິດຂອງເຂົາ ແລະເປີດຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ເຄີຍເປັນສິ່ງມືດມົນແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ເຂົາ, ແລະເຂົາໄດ້ຖືກນຳພາໃຫ້ຄົ້ນຫາຂໍ້ເຊື່ອມຕໍ່ທີລະຂໍ້, ຈົນກະທັ່ງເຂົາໄດ້ເບິ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມພິສວົງ ແລະຄວາມຊື່ນຊົມ. ເຂົາໄດ້ເຫັນຢູ່ໃນນັ້ນວ່າ ມີສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງອັນສົມບູນຄົບຖ້ວນ. ພຣະຄຳນັ້ນ ຊຶ່ງເຂົາເຄີຍຖືວ່າບໍ່ໄດ້ຮັບການດົນໃຈ ບັດນີ້ໄດ້ເປີດອອກຕໍ່ສາຍຕາຂອງເຂົາໃນຄວາມງາມ ແລະສະຫງ່າລາສີຂອງມັນ. ເຂົາໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະຄຳພີຕອນໜຶ່ງອະທິບາຍອີກຕອນໜຶ່ງ, ແລະເມື່ອຂໍ້ຕອນໜຶ່ງຖືກປິດບັງຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາ, ເຂົາກໍພົບໃນອີກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະຄຳນັ້ນ ຊຶ່ງອະທິບາຍມັນ. ເຂົາໄດ້ຖືພຣະຄຳອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບນັບຖື ແລະຄວາມຍຳເກງອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ.” Early Writings, 230.

“His angel” is identified directly as Gabriel by Sister White.

“ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງ” ໄດ້ຖືກລະບຸໂດຍກົງວ່າແມ່ນ ກາບຣີເອນ ໂດຍ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌.

> “The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1. And to John the angel declared, ‘I am a fellow servant with thee and with thy brethren the prophets.’ Revelation 22:9, R.V. Wonderful thought—that the angel who stands next in honor to the Son of God is the one chosen to open the purposes of God to sinful men.” The Desire of Ages, 99.

> ຖ້ອຍຄຳຂອງທູດສະຫວັນທີ່ວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍແມ່ນກາບຣີເອນ, ຜູ້ຢືນຢູ່ໃນພະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ,” ສະແດງວ່າທ່ານດຳລົງຕຳແໜ່ງອັນມີກຽດສູງໃນລານພິພາກສາແຫ່ງສະຫວັນ. ເມື່ອທ່ານໄດ້ມາພ້ອມຂ່າວສານເຖິງດານີເອນ, ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, “ບໍ່ມີຜູ້ໃດຢືນຢັດຢູ່ຄຽງຂ້ານ້ອຍໃນການເຫຼົ່ານີ້ ນອກຈາກມີຄາເອນ [ພຣະຄຣິດ] ເຈົ້ານາຍຂອງທ່ານ.” ດານີເອນ 10:21. ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໄດ້ຕັດເຖິງກາບຣີເອນໃນພຣະນິມິດໂດຍກ່າວວ່າ, “ພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງແລະຊົງສຳແດງມັນໂດຍທູດຂອງພຣະອົງແກ່ຍອນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.” ພຣະນິມິດ 1:1. ແລະທູດສະຫວັນນັ້ນໄດ້ປະກາດແກ່ຍອນວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍເປັນເພື່ອນຮັບໃຊ້ຮ່ວມກັບທ່ານ ແລະກັບພວກພີ່ນ້ອງຜູ້ເປັນຜູ້ພະຍາກອນຂອງທ່ານ.” ພຣະນິມິດ 22:9, R.V. ຊ່າງເປັນຄວາມຄິດອັນອັດສະຈັນແທ້—ວ່າທູດສະຫວັນຜູ້ຢືນຖັດຈາກພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າໃນກຽດສັກ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກໃຫ້ເປີດເຜີຍພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ມະນຸດຜູ້ມີບາບ.” The Desire of Ages, 99.

“Wonderful thought—that the angel who stands next in honor to the Son of God is the one chosen to open the purposes of God” to William Miller’s mind. Not only Gabriel, but angels in the plural guided his understanding of the prophecies “which had ever been dark to God’s people.” Gabriel and other angels led Miller through the Bible consecutively from Genesis onward. He therefore was led to the longest time prophecy in the Bible, which is the “seven times” (twenty-five hundred and twenty years) of Leviticus twenty-six, well before he was led to the twenty-three hundred days of Daniel chapter eight and verse fourteen.

“ແນວຄວາມຄິດທີ່ອັດສະຈັນ—ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຖັດຈາກພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າໃນດ້ານກຽດຕິຍົດ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກໃຫ້ເປີດເຜີຍພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ” ແກ່ຈິດໃຈຂອງ William Miller. ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ Gabriel ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ທູດສະຫວັນຫຼາຍອົງໄດ້ນຳພາຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງລາວໃນເລື່ອງຄຳພະຍາກອນ “ຊຶ່ງເຄີຍມືດມົນແກ່ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າສະເໝີ.” Gabriel ແລະທູດສະຫວັນອື່ນໆໄດ້ນຳ Miller ຜ່ານພຣະຄຳພີຕາມລຳດັບຕັ້ງແຕ່ປະຖົມມະການເປັນຕົ້ນໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຖືກນຳໃຫ້ໄປເຖິງຄຳພະຍາກອນດ້ານເວລາທີ່ຍາວນານທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ ຄື “ເຈັດເວລາ” (ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ) ໃນ Leviticus ບົດ 26, ກ່ອນທີ່ລາວຈະຖືກນຳໃຫ້ໄປເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນໃນ Daniel ບົດ 8 ຂໍ້ 14.

> “I then devoted myself to prayer and to the reading of the word. I determined to lay aside all my prepossessions, to thoroughly compare Scripture with Scripture, and to pursue its study in a regular and methodical manner. I commenced with Genesis, and read verse by verse, proceeding no faster than the meaning of the several passages should be so unfolded, as to leave me free from embarrassment respecting any mysticism or contradictions. Whenever I found anything obscure, my practice was to compare it with all collateral passages; and by the help of CRUDEN, I examined all the texts of Scripture in which were found any of the prominent words contained in any obscure portion. Then by letting every word have its proper bearing on the subject of the text, if my view of it harmonized with every collateral passage in the Bible, it ceased to be a difficulty. In this way I pursued the study of the Bible, in my first perusal of it, for about two years, and was fully satisfied that it is its own interpreter. I found that by a comparison of Scripture with history, all the prophecies, as far as they have been fulfilled, had been fulfilled literally; that all the various figures, metaphors, parables, similitudes, etc. of the Bible, were either explained in their immediate connection, or the terms in which they were expressed were defined in other portions of the word, and when thus explained, are to be literally understood in accordance with such explanation. I was thus satisfied that the Bible is a system of revealed truths, so clearly and simply given, that the “wayfaring man, though a fool, need not err therein.’ …

> “ຈາກນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອຸທິດຕົນເອງໃຫ້ແກ່ການອະທິຖານ ແລະ ແກ່ການອ່ານພຣະຄຳ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງໃຈວາງອະຄະຕິ ແລະ ຄວາມເຊື່ອທີ່ຍຶດຖືມາກ່ອນທັງປວງໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງ, ເພື່ອປຽບທຽບພຣະຄຳພີກັບພຣະຄຳພີຢ່າງລະອຽດຖີ່ຖ້ວນ, ແລະ ສືບຕໍ່ການສຶກສາຂອງມັນຢ່າງເປັນລະບຽບ ແລະ ມີແບບແຜນ. ຂ້າພະເຈົ້າເລີ່ມຈາກປະຖົມມະການ ແລະ ອ່ານຂໍ້ຕໍ່ຂໍ້, ດຳເນີນໄປບໍ່ໄວເກີນກວ່າທີ່ຄວາມໝາຍຂອງແຕ່ລະຂໍ້ຄວາມຈະຖືກເປີດເຜີຍອອກຢ່າງພຽງພໍ, ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກຄວາມຂ້ອງໃຈໃດໆກ່ຽວກັບນັຍລຶກລັບ ຫຼື ຂໍ້ຂັດແຍ້ງ. ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າພົບສິ່ງໃດທີ່ຄຸມເຄືອ, ວິທີປະຕິບັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄືການນຳມັນໄປປຽບທຽບກັບຂໍ້ຄຳພີທີ່ກ່ຽວເນື່ອງທັງປວງ; ແລະ ໂດຍອາໄສຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຂອງ CRUDEN, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກວດຄົ້ນຂໍ້ພຣະຄຳພີທັງຫມົດທີ່ພົບຄຳສຳຄັນໃດໆທີ່ປາກົດຢູ່ໃນຕອນທີ່ຄຸມເຄືອນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ ໂດຍປ່ອຍໃຫ້ທຸກຄຳມີນ້ຳໜັກອັນເໝາະສົມຂອງມັນຕໍ່ຫົວເລື່ອງຂອງຂໍ້ຄວາມ, ຖ້າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກ່ຽວກັບມັນສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ຄຳພີທີ່ກ່ຽວເນື່ອງທຸກຂໍ້ໃນພຣະຄຳພີ, ມັນກໍບໍ່ເປັນຄວາມຍຸ່ງຍາກອີກຕໍ່ໄປ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສືບຕໍ່ການສຶກສາພຣະຄຳພີ, ໃນການອ່ານທົບທວນຄັ້ງທຳອິດຂອງຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ, ເປັນເວລາປະມານສອງປີ, ແລະ ກໍໄດ້ເກີດຄວາມພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ວ່າພຣະຄຳພີເປັນຜູ້ອະທິບາຍຕົນເອງ. ຂ້າພະເຈົ້າພົບວ່າ ໂດຍການປຽບທຽບພຣະຄຳພີກັບປະຫວັດສາດ, ຄຳພະຍາກອນທັງປວງ ເທົ່າທີ່ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ກໍໄດ້ສຳເລັດຢ່າງຕົງຕາມຕົວອັກສອນ; ແລະ ຮູບພາບ, ອຸປະມາ, ຄຳອຸປະມານິທັດ, ຄວາມປຽບປຽບ ແລະ ອື່ນໆ ອັນຫຼາກຫຼາຍທັງໝົດໃນພຣະຄຳພີ, ບໍ່ວ່າຈະຖືກອະທິບາຍໃນບໍລິບົດທີ່ຕິດກັນຂອງມັນເອງ, ຫຼື ຄຳທີ່ໃຊ້ສະແດງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກໃຫ້ຄຳນິຍາມໄວ້ໃນພາກອື່ນຂອງພຣະຄຳ; ແລະ ເມື່ອໄດ້ຮັບການອະທິບາຍດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ກໍຕ້ອງເຂົ້າໃຈມັນຕາມຕົວອັກສອນ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄຳອະທິບາຍນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງແນ່ໃຈວ່າ ພຣະຄຳພີເປັນລະບົບແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ຖືກຊົງເປີດເຜີຍ ຊຶ່ງຖືກປະທານໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ ແລະ ງ່າຍດາຍເຫຼືອເກີນ, ຈົນ “ຄົນເດີນທາງ ເຖິງແມ່ນໂງ່ ກໍບໍ່ຈະຫຼົງທາງໃນນັ້ນ.” …”

> “From a farther study of the Scriptures, I concluded that the seven times of Gentile supremacy must commence when the Jews ceased to be an independent nation at the captivity of Manasseh, which the best chronologers assigned to B. C. 677; that the 2300 days commenced with the seventy weeks, which the best chronologers dated from B. C. 457; and that the 1335 days commencing with the taking away of the daily, and the setting up of the abomination that maketh desolate, Daniel chapter seven verse eleven, were to be dated from the setting up of the Papal supremacy, after the taking away of Pagan abominations, and which, according to the best historians I could consult, should be dated from about A. D. 508. Reckoning all these prophetic periods from the several dates assigned by the best chronologers for the events from which they should evidently be reckoned, they all would terminate together, about A. D. 1843. I was thus brought, in 1818, at the close of my two years study of the Scriptures, to the solemn conclusion, that in about twenty-five years from that time all the affairs of our present state would be wound up…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.

> “ຈາກການສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງເລິກຊຶ້ງຕໍ່ໄປ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະຫຼຸບວ່າ ເຈັດສະໄໝແຫ່ງອຳນາດສູງສຸດຂອງຄົນຕ່າງຊາດ ຈະຕ້ອງເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອຊາວຢິວໄດ້ເລີກເປັນຊາດເອກະລາດ ໃນຄາວການຖືກກວາດຕ້ອນໃນສະໄໝຂອງມານາເສ, ຊຶ່ງນັກລຳດັບເຫດການທີ່ດີທີ່ສຸດກຳນົດໄວ້ວ່າເປັນ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ.; ແລະວ່າ 2300 ມື້ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພ້ອມກັບເຈັດສິບອາທິດ, ຊຶ່ງນັກລຳດັບເຫດການທີ່ດີທີ່ສຸດໄດ້ລົງວັນທີໄວ້ຕັ້ງແຕ່ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ.; ແລະວ່າ 1335 ມື້, ຊຶ່ງເລີ່ມຈາກການຍົກເລີກການຖວາຍປະຈຳວັນ ແລະການຕັ້ງຂຶ້ນຂອງສິ່ງໜ້າກຽດຊັງອັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ, ດານີເອນ ບົດທີ 7 ຂໍ້ 11, ຈະຕ້ອງນັບຈາກການສະຖາປະນາອຳນາດສູງສຸດຂອງສັນຕະປາປາ, ຫຼັງຈາກການຍົກເລີກສິ່ງໜ້າກຽດຊັງແບບນອກສາສະໜາ, ແລະຊຶ່ງຕາມນັກປະຫວັດສາດທີ່ດີທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປຶກສາ ຄວນຈະລົງວັນທີປະມານ ຄ.ສ. 508. ເມື່ອນັບໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ຈາກວັນທີຕ່າງໆ ທີ່ນັກລຳດັບເຫດການທີ່ດີທີ່ສຸດໄດ້ກຳນົດໄວ້ສຳລັບເຫດການຕ່າງໆ ທີ່ເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າຄວນຈະນັບຈາກນັ້ນ, ໄລຍະເວລາທັງໝົດນັ້ນຈະສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັນ ປະມານ ຄ.ສ. 1843. ດັ່ງນັ້ນ ໃນປີ 1818, ເມື່ອສິ້ນສຸດການສຶກສາພຣະຄຳພີຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນເວລາສອງປີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກນຳມາເຖິງຂໍ້ສະຫຼຸບອັນຈິງຈັງແລະໜ້າຄາລົບຢ່າງຍິ່ງວ່າ ພາຍໃນປະມານຊາວຫ້າປີນັບແຕ່ເວລານັ້ນ ກິດຈະການທັງປວງແຫ່ງສະພາບປັດຈຸບັນຂອງເຮົາ ຈະຖືກສະສາງລົງ…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.

The rule of first mention establishes that the first thing mentioned is of the greatest importance, and the first thing mentioned in Revelation chapter one verse one is the communication process that the Father employs as He gives a message to Jesus, who in turn gives it to His angel, which then gives it to a prophet that then writes it out and sends it to the churches. When Adventism rejected the work and discoveries of William Miller, they not only rejected their foundations, but they also rejected the very communication process which led Miller to in his understandings, and they rejected the process which is the only avenue for men to understand the Revelation of Jesus Christ that is opened up just before probation closes.

ຫຼັກການແຫ່ງການກ່າວເຖິງເທື່ອທຳອິດສະຖາປະນາວ່າ ສິ່ງທຳອິດທີ່ຖືກກ່າວເຖິງນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ມີຄວາມສຳຄັນຍິ່ງທີ່ສຸດ, ແລະສິ່ງທຳອິດທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 1 ຂໍ້ 1 ແມ່ນຂະບວນການສື່ສານທີ່ພຣະບິດາຊົງໃຊ້ ເມື່ອພຣະອົງປະທານຂໍ້ຄວາມແກ່ພຣະເຢຊູ, ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍປະທານມັນແກ່ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງ, ແລ້ວທູດສະຫວັນນັ້ນກໍປະທານແກ່ຜູ້ພະຍາກອນ, ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ມາໄດ້ຂຽນມັນອອກແລະສົ່ງໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ. ເມື່ອອາດເວນຕິດສຶມປະຕິເສດພາລະກິດແລະການຄົ້ນພົບຂອງ William Miller, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດພຽງແຕ່ຮາກຖານຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໄດ້ປະຕິເສດຂະບວນການສື່ສານນັ້ນເອງ ຊຶ່ງໄດ້ນຳພາ Miller ໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຕ່າງໆ ຂອງລາວ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດຂະບວນການນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນວິຖີທາງດຽວສຳລັບມະນຸດທີ່ຈະເຂົ້າໃຈພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ທີ່ຖືກເປີດເຜີຍຂຶ້ນກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ.

Miller was led to understand that the seven times of Leviticus commenced in 677BC. It was not until 1856 that the Lord used Hiram Edson to identify that the scattering of the seven times was also carried out against the northern ten tribes of Israel. The Lord was attempting to develop the understanding of the seven times in agreement with, but well beyond Miller’s foundational discovery of the seven times. But in 1856 the light presented by Hiram Edson came mysteriously to an end, for the eighth article in the series ended with the words of James White, then the Editor of the Review and Herald, “To be continued.” It was to be “continued” but not until post September 11, 2001 when the Lord led his people to the “old paths” and ultimately to the unfinished series of articles penned by Hiram Edson.

ມິນເລີຖືກນຳໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ເຈັດກຳນົດເວລາໃນ Leviticus ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 677BC. ຈົນຮອດປີ 1856 ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ໃຊ້ Hiram Edson ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການກະຈັດກະຈາຍຂອງເຈັດກຳນົດເວລານັ້ນ ໄດ້ຖືກດຳເນີນການຕໍ່ຕ້ານສິບເຜົ່າທາງເໜືອຂອງອິສຣາເອນດ້ວຍ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງພະຍາຍາມພັດທະນາຄວາມເຂົ້າໃຈເລື່ອງເຈັດກຳນົດເວລາໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບ ແຕ່ກໍໄກກວ່າ ການຄົ້ນພົບພື້ນຖານຂອງມິນເລີກ່ຽວກັບເຈັດກຳນົດເວລາ. ແຕ່ໃນປີ 1856 ແສງສະຫວ່າງທີ່ Hiram Edson ໄດ້ນຳສະເໜີນັ້ນ ໄດ້ມາເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຢ່າງເປັນປິດລັບ ເພາະບົດຄວາມທີ່ແປດໃນຊຸດນັ້ນໄດ້ຈົບລົງດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງ James White, ຜູ້ເປັນບັນນາທິການຂອງ Review and Herald ໃນເວລານັ້ນ, ວ່າ “ຈະມີຕໍ່.” ມັນຈະ “ມີຕໍ່” ແທ້, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຈົນກວ່າຫຼັງຈາກ September 11, 2001 ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄປສູ່ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ແລະໃນທີ່ສຸດໄປສູ່ຊຸດບົດຄວາມທີ່ຍັງບໍ່ສຳເລັດ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໂດຍ Hiram Edson.

We are not currently addressing the rebellion that began shortly after the great disappointment, but to simply point out that even though Miller was led to the “seven times” of Leviticus twenty-six, it is clear that the Lord purposed to increase the initial understanding of the seven times beyond Miller’s foundational understanding of the subject. He chose Hiram Edson, the same servant from that very history that He had previously chosen to give the vision of Christ moving into the Most Holy Place on October 23, 1844.

ໃນເວລານີ້ ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງການກະບົດທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນບໍ່ດົນຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່, ແຕ່ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນພຽງວ່າ ເຖິງແມ່ນມິນເລີຈະໄດ້ຮັບການນໍາໄປສູ່ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະບັນຍັດເລວີນິຕິ ບົດ 26, ກໍເປັນທີ່ແຈ້ງຊັດວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມີພຣະປະສົງທີ່ຈະຂະຫຍາຍຄວາມເຂົ້າໃຈໃນເບື້ອງຕົ້ນກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ໃຫ້ກວ້າງໄກເກີນກວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈພື້ນຖານຂອງມິນເລີໃນເລື່ອງນີ້. ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໄຮແຣມ ເອັດສັນ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຄົນດຽວກັນຈາກປະຫວັດສາດນັ້ນເອງ ຜູ້ທີ່ພຣະອົງເຄີຍໄດ້ຊົງເລືອກມາກ່ອນແລ້ວ ເພື່ອປະທານນິມິດກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດກໍາລັງເຂົ້າໄປໃນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ໃນວັນທີ 23 ຕຸລາ 1844.

This is why I used the Adventist theologian’s words to acknowledge that the framework for all of Miller’s prophetic applications was based upon his understanding of the two desolating powers that in the book of Daniel are represented as the “daily” (paganism), which is always associated with either the “transgression” or “abomination,” both representing different aspects of the desolating power of papalism. Miller’s foundational understanding of the Roman powers has greatly increased since the history he represents.

ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຳໃຊ້ຖ້ອຍຄຳຂອງນັກເທວະວິທະຍາອັດເວນຕິສ ເພື່ອຍອມຮັບວ່າ ໂຄງຮ່າງສຳລັບການນຳຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຂອງ Miller ໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງລາວກ່ຽວກັບອຳນາດສອງປະການທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຊຶ່ງໃນພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກແທນຄ່າໄວ້ວ່າເປັນ “ສິ່ງປະຈຳ” (ລັດທິນອກສາສະໜາ), ຊຶ່ງມັກຈະຖືກເຊື່ອມໂຍງຢູ່ສະເໝີກັບທັງ “ການລະເມີດ” ຫຼື “ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງ,” ໂດຍທັງສອງນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງແງ່ມຸມທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງອຳນາດທຳລາຍລ້າງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ. ຄວາມເຂົ້າໃຈພື້ນຖານຂອງ Miller ກ່ຽວກັບອຳນາດໂຣມັນໄດ້ເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍນັບຕັ້ງແຕ່ປະຫວັດສາດທີ່ລາວເປັນຕົວແທນ.

The angels of God, including Gabriel, led Miller to the understandings he proclaimed. Those understandings included the prophecies he proclaimed, the rules of biblical interpretation he used and also the framework that allowed him to organize the prophecies correctly. Miller was given the framework that the two desolating powers addressed in Daniel were pagan Rome and papal Rome. Future for America was led to the framework of the three desolating powers of the dragon, the beast and false prophet.

ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າ, ລວມທັງ Gabriel, ໄດ້ນຳພາ Miller ໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ລາວໄດ້ປະກາດ. ຄວາມເຂົ້າໃຈເຫຼົ່ານັ້ນລວມມີຄຳພະຍາກອນທີ່ລາວໄດ້ປະກາດ, ຫຼັກເກນໃນການຕີຄວາມພຣະຄຳພີທີ່ລາວໄດ້ໃຊ້, ແລະຍັງລວມເຖິງໂຄງຮ່າງທີ່ເຮັດໃຫ້ລາວສາມາດຈັດລະບຽບຄຳພະຍາກອນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. Miller ໄດ້ຮັບໂຄງຮ່າງທີ່ວ່າ ອຳນາດທຳລາຍລ້າງສອງປະການທີ່ກ່າວເຖິງໃນ Daniel ແມ່ນ Rome ນອກຮີດ ແລະ Rome ຂອງສັນຕະປາປາ. Future for America ໄດ້ຖືກນຳພາໄປສູ່ໂຄງຮ່າງຂອງອຳນາດທຳລາຍລ້າງສາມປະການ ຄື ມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

> And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Revelation 16:13, 14.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວິນຍານສົກກະປົກສາມຕົນຄ້າຍຄືກົບ ອອກມາຈາກປາກຂອງມັງກອນ, ແລະຈາກປາກຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະຈາກປາກຂອງຜູ້ພະຍາກອນເທັດ. ເພາະວ່າພວກມັນເປັນວິນຍານຂອງພວກຜີຮ້າຍ, ກະທຳການອັດສະຈັນ, ຊຶ່ງອອກໄປຫາບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຂອງຊາວໂລກທັງສິ້ນ ເພື່ອຮວບຮວມພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ສົງຄາມແຫ່ງວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບ. ພຣະນິມິດ 16:13, 14.

Future for America’s framework is built upon Miller’s work, but goes beyond where his work left off. Adventism left his framework and returned to the theology of apostate Protestantism and Rome. The same line of prophecy is taken up in the book of Revelation that is began in the book of Daniel.

ກອບໂຄງສໍາລັບອະນາຄົດຂອງອາເມຣິກາໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງພື້ນຖານຂອງຜົນງານຂອງ Miller, ແຕ່ໄດ້ກ້າວໄປໄກກວ່າຈຸດທີ່ຜົນງານຂອງລາວໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ລັດທິ Adventism ໄດ້ລະຖິ້ມກອບໂຄງຂອງລາວ ແລະຫວນກັບໄປຫາເທວະສາດຂອງ Protestantism ທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະຂອງ Rome. ແນວຄໍາພະຍາກອນອັນດຽວກັນນັ້ນໄດ້ຖືກຮັບຊ່ວງຕໍ່ໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນພຣະທໍາດານີເອນ.

> “Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

> “ພຣະນິມິດເປັນພຣະທຳທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍເປັນພຣະທຳທີ່ຖືກເປີດອອກແລ້ວ. ພຣະທຳນີ້ໄດ້ບັນທຶກເຫດການອັນມະຫັດສະຈັນທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້. ຄຳສອນຕ່າງໆໃນພຣະທຳນີ້ຊັດເຈນແນ່ນອນ, ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງລຶກລັບທີ່ຍາກຈະເຂົ້າໃຈ. ໃນພຣະທຳນີ້ ໄດ້ຍົກເອົາແນວຄຳພະຍາກອນເສັ້ນດຽວກັນກັບທີ່ມີຢູ່ໃນດານີເອນ. ຄຳພະຍາກອນບາງປະການ ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຊ້ຳອີກ, ເພື່ອຊົງສະແດງວ່າຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ຊົງກ່າວຊ້ຳເລື່ອງຕ່າງໆທີ່ບໍ່ມີຄວາມສຳຄັນຍິ່ງໃຫຍ່.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

Miller could not grasp the prophecies of the book of Revelation, for the line of paganism and papalism that is so firmly identified in Daniel is expanded in the book of Revelation to include the next persecuting power to arrive on the stage of prophetic history.

ມິນເລີ ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້, ເພາະວ່າແນວສາຍຂອງລັດທິນອກສາສະໜາແລະລັດທິອຳນາດສັນຕະປາປາ ທີ່ຖືກບົ່ງຊີ້ໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນໃນພຣະທຳດານີເອນ ໄດ້ຖືກຂະຫຍາຍໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ໃຫ້ຄรອບຄຸມເຖິງອຳນາດຜູ້ຂົ່ມເຫັງຕໍ່ໄປ ທີ່ຈະປາກົດຂຶ້ນເທິງເວທີແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ.

> “Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.

> “ໂດຍຜ່ານລັດທິນອກຮີດ, ແລະຕໍ່ມາໂດຍຜ່ານອຳນາດສັນຕະປາປາ, ຊາຕານໄດ້ໃຊ້ອຳນາດຂອງມັນຕະຫຼອດຫຼາຍສະຕະວັດໃນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະລົບລ້າງພະຍານທີ່ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກແຜ່ນດິນໂລກ. ພວກນອກຮີດ ແລະພວກຖືສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຈິດວິນຍານແຫ່ງມັງກອນດຽວກັນ. ພວກເຂົາແຕກຕ່າງກັນພຽງແຕ່ວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາ, ໂດຍສ້າງພາບເສແສ້ງວ່າຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ, ເປັນສັດຕູທີ່ອັນຕະລາຍ ແລະໂຫດຮ້າຍກວ່າ. ໂດຍຜ່ານການດຳເນີນງານຂອງລັດທິໂຣມັນ, ຊາຕານໄດ້ຈັບໂລກໄວ້ເປັນເຊວຍ. ຄຣິດຈັກຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກພັດພາເຂົ້າໄປໃນແຖວແຫ່ງຄວາມຫຼົງຜິດນີ້, ແລະເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງພັນປີ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ທົນທຸກຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມພິໂລດຂອງມັງກອນ. ແລະເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາ, ຖືກປົດເອົາກຳລັງຂອງມັນໄປ, ຖືກບີບບັງຄັບໃຫ້ຢຸດຕິການຂົ່ມເຫັງ, ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນອຳນາດໃໝ່ໜຶ່ງກຳລັງຜຸດຂຶ້ນເພື່ອສະທ້ອນສຽງຂອງມັງກອນ, ແລະສືບຕໍ່ດຳເນີນວຽກງານອັນໂຫດຮ້າຍ ແລະໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າແບບດຽວກັນ. ອຳນາດນີ້, ອັນເປັນອຳນາດສຸດທ້າຍທີ່ຈະທຳສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄຣິດຈັກ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖືກໝາຍເຖິງໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາຄ້າຍລູກແກະ. ສັດຮ້າຍທັງຫຼາຍທີ່ມາກ່ອນມັນໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກທະເລ, ແຕ່ອັນນີ້ໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງການກໍ່ຕົວຂຶ້ນຢ່າງສະຫງົບຂອງຊາດທີ່ຖືກໝາຍເຖິງນັ້ນ. ‘ສອງເຂົາຄ້າຍລູກແກະ’ ເປັນຕົວແທນໄດ້ຢ່າງດີຕໍ່ລັກສະນະຂອງລັດຖະບານສະຫະລັດ, ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງອອກໃນຫຼັກການພື້ນຖານສອງປະການຂອງມັນ ຄື ລັດທິສາທາລະນະນິຍົມ ແລະ ໂປຣແຕສຕັງ. ຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ເປັນເຄັດລັບແຫ່ງອຳນາດ ແລະຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງເຮົາໃນຖານະປະເທດຊາດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ທຳອິດໄດ້ພົບບ່ອນລີ້ໄພຢູ່ຕາມຊາຍຝັ່ງຂອງອາເມຣິກາໄດ້ປິຕິຍິນດີທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໄປເຖິງປະເທດໜຶ່ງທີ່ປອດຈາກການອ້າງສິດຢ່າງຈອງຫອງຂອງສັນຕະປາປາ ແລະຈາກການປົກຄອງອັນກົດຂີ່ຂອງລາຊາ. ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງໃຈທີ່ຈະສ້າງລັດຖະບານໜຶ່ງເທິງພື້ນຖານອັນກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງເສລີພາບທາງພົນລະເຮືອນ ແລະທາງສາສະໜາ.”

> “But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that ‘he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.’ Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.

> “ແຕ່ການລາກເສັ້ນອັນເຂັ້ມງວດແຫ່ງດິນສໍພະຍາກອນ ເຜີຍໃຫ້ເຫັນການປ່ຽນແປງໃນພາບອັນສະຫງົບສຸກນີ້. ສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາຄືລູກແກະ ເວົ້າດ້ວຍສຽງຂອງມັງກອນ ແລະ ‘ໃຊ້ອຳນາດທັງສິ້ນຂອງສັດຮ້າຍໂຕທຳອິດຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັນ.’ ຄຳພະຍາກອນປະກາດວ່າ ມັນຈະບອກແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ສ້າງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ, ແລະວ່າ ‘ມັນເຮັດໃຫ້ຄົນທັງປວງ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ຄົນຮັ່ງມີແລະຄົນຍາກຈົນ, ຄົນເສລີແລະຂ້າທາດ, ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງພວກເຂົາ ຫຼືທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ; ແລະບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດຊື້ຫຼືຂາຍໄດ້ ເວັ້ນແຕ່ຜູ້ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ ຫຼືຊື່ຂອງສັດຮ້າຍ ຫຼືເລກຈຳນວນຂອງຊື່ຂອງມັນ.’ ດັ່ງນັ້ນ ຝ່າຍໂປຣແຕສແຕນຈຶ່ງດຳເນີນຕາມຮອຍຕີນຂອງສັນຕະປາປາ.” Signs of the Times, November 1, 1899.

For Miller the sea beast and earth beast of Revelation thirteen represented pagan Rome followed by papal Rome. Miller also attempted to apply his framework to Revelation seventeen, but the healing of the deadly wound of the papacy, the prophetic role of the United States and the United Nations were outside the divine framework that had been given him by angels. For him the beast that came up out of the earth in Revelation thirteen was the papacy.

ສໍາລັບ Miller, ສັດຮ້າຍຈາກທະເລ ແລະ ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກຮີດ ຕິດຕາມດ້ວຍໂຣມສັນຕະປາປາ. Miller ຍັງໄດ້ພະຍາຍາມນໍາໃຊ້ກອບແນວຄິດຂອງຕົນກັບພຣະນິມິດ ບົດທີ 17, ແຕ່ການຫາຍດີຂອງບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ບົດບາດທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ສະຫະປະຊາຊາດ ຢູ່ນອກເໜືອກອບຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ລາວ. ສໍາລັບລາວ, ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ຄືລະບົບສັນຕະປາປາ.

Miller was the messenger that was to be used to remove the mantle of Protestantism from the hands of the professed Protestants that had come out of the Dark Ages. The period when the United States would speak as a dragon, when Republicanism turned into a democracy and apostate Protestantism would combine with the apostate government and repeat the combination of church and state that is the image of the papacy was still future to his day. For that reason, he attempted to place the book of Revelation into the divine framework he had been given by angels.

ມິນເລີ ແມ່ນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຈະຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອຍົກເສື້ອຄຸມແຫ່ງໂປຣແຕສຕັນອອກຈາກມືຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນໂປຣແຕສຕັນ ຊຶ່ງໄດ້ອອກມາຈາກຍຸກມືດ. ຊ່ວງເວລາທີ່ສະຫະລັດຈະເວົ້າດັ່ງມັງກອນ, ເມື່ອລັດທິສາທາລະນະນິຍົມກາຍເປັນປະຊາທິປະໄຕ ແລະ ໂປຣແຕສຕັນທີ່ເສື່ອມຖອຍຈະຮ່ວມມືກັບລັດຖະບານທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະ ກະທໍາຊໍ້າການຮ່ວມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ ຊຶ່ງເປັນພາບຈໍາລອງຂອງສັນຕະປາປາ ຍັງເປັນເຫດການໃນອະນາຄົດສໍາລັບສະໄໝຂອງລາວ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ລາວຈຶ່ງພະຍາຍາມຈັດວາງພຣະທໍາພຣະນິມິດເຂົ້າໄວ້ໃນກອບໂຄງອັນຊົງສິດທິເທດທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ປະທານແກ່ລາວ.

He was chosen to understand the increase of knowledge that was produced in 1798 when the Ulai River vision of Daniel eight and nine was unsealed. Future for America was to understand the vision of the Hiddekel River of Daniel chapters ten through twelve that was unsealed in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States.

ທ່ານໄດ້ຖືກເລືອກໃຫ້ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1798 ເມື່ອນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູລາຍໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດ 8 ແລະ 9 ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ. ສຳລັບອະນາຄົດ ອາເມຣິກາຈະຕ້ອງເຂົ້າໃຈນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດ 10 ຫາ 12 ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989 ເມື່ອດັ່ງທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນດານີເອນ 11:40 ບັນດາປະເທດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດເດີມໄດ້ຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍສັນຕະສຳນັກແລະສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

The framework that was given by angels to Future for America was based upon the identification of, and application of prophecy in the context of the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet.

ໂຄງຮ່າງທີ່ຖືກປະທານໂດຍທູດສະຫວັນແກ່ Future for America ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງການຈຳແນກ ແລະການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນພາຍໃນບໍລິບົດຂອງສະຫະພັນສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນເທັດ.

> “The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.

> “ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້າ ຖືກປະທານໃຫ້ໂດຍສະເພາະສໍາລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ຮິມຝັ່ງແມ່ນ້ໍາອູໄລ ແລະ ຮິດເດເກນ, ແມ່ນ້ໍາໃຫຍ່ທັງຫຼາຍແຫ່ງຊີນາ, ບັດນີ້ກໍາລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ, ແລະ ເຫດການທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້ານີ້.” Testimonies to Ministers, 112.

The Millerites presented the first and second angel’s message, announcing the opening of the judgment. Future for America is presenting the third angel’s message.

ພວກມິນເລີໄດ້ປະກາດຂ່າວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ໂດຍປະກາດການເປີດສານພິພາກສາ. Future for America ກຳລັງປະກາດຂ່າວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

> I have planted, Apollos watered; but God gave the increase. So then neither is he that planteth any thing, neither he that watereth; but God that giveth the increase. Now he that planteth and he that watereth are one: and every man shall receive his own reward according to his own labour. For we are labourers together with God: ye are God’s husbandry, ye are God’s building. According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:6–11.

> ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປູກ, ອາໂປໂລໄດ້ຫົດນ້ຳ; ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່. ເຫດສະນັ້ນ ຜູ້ທີ່ປູກກໍບໍ່ແມ່ນສິ່ງໃດ, ຜູ້ທີ່ຫົດນ້ຳກໍບໍ່ແມ່ນສິ່ງໃດ; ມີແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນ. ບັດນີ້ ຜູ້ທີ່ປູກແລະຜູ້ທີ່ຫົດນ້ຳເປັນອັນດຽວກັນ: ແລະທຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບບຳເໜັດຂອງຕົນຕາມການງານຂອງຕົນ. ເພາະວ່າ ພວກເຮົາເປັນຜູ້ຮ່ວມງານກັບພຣະເຈົ້າ: ພວກທ່ານເປັນໄຮ່ນາຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກທ່ານເປັນອາຄານຂອງພຣະເຈົ້າ. ຕາມພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າຊຶ່ງໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ດັ່ງນາຍຊ່າງກໍ່ສ້າງຜູ້ສະຫລາດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວາງຮາກຖານໄວ້, ແລະຄົນອື່ນກໍກໍ່ສ້າງທັບເທິງຮາກຖານນັ້ນ. ແຕ່ໃຫ້ທຸກຄົນລະວັງວ່າຕົນກໍ່ສ້າງເທິງຮາກຖານນັ້ນແນວໃດ. ເພາະວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວ, ຊຶ່ງຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ. 1 ໂກຣິນໂທ 3:6–11.

To correctly present the third angel’s message you must also present the first two angels’ messages, for we are informed that there cannot be a third without a first and second. The first and second messages are the foundation and the third is the capstone, but the third message will never deny or contradict the first and second. If it does it is not the genuine message.

ເພື່ອປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສອງອົງທຳອິດດ້ວຍ ເພາະພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ຈະມີອົງທີສາມໂດຍປາດສະຈາກອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງບໍ່ໄດ້. ຂ່າວສານອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງເປັນຮາກຖານ ແລະຂ່າວສານອົງທີສາມເປັນຫີນຍອດ ແຕ່ຂ່າວສານອົງທີສາມຈະບໍ່ປະຕິເສດ ຫຼື ຂັດແຍ້ງກັບຂ່າວສານອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງເປັນອັນຂາດ. ຖ້າມັນເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ມັນກໍບໍ່ແມ່ນຂ່າວສານແທ້ຈິງ.

> “The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

> “ຂ່າວສານທີ່ໜຶ່ງແລະທີ່ສອງໄດ້ຖືກປະກາດໃນປີ 1843 ແລະ 1844, ແລະບັດນີ້ພວກເຮົາຢູ່ພາຍໃຕ້ການປະກາດຂອງຂ່າວສານທີ່ສາມ; ແຕ່ຂ່າວສານທັງສາມຍັງຄົງຈະຕ້ອງຖືກປະກາດຕໍ່ໄປ. ບັດນີ້ກໍຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງບໍ່ແພ້ເວລາໃດໆໃນອະດີດ ທີ່ຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກກ່າວຊ້ຳອີກແກ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ. ໂດຍປາກກາແລະໂດຍສຽງ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງສົ່ງສຽງແຫ່ງການປະກາດນີ້ ໂດຍສະແດງລຳດັບຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະການນຳໃຊ້ຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ນຳພວກເຮົາມາເຖິງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຈະມີຂ່າວສານທີ່ສາມບໍ່ໄດ້ ຫາກປາດສະຈາກຂ່າວສານທີ່ໜຶ່ງແລະທີ່ສອງ. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງນຳຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ໄປສູ່ໂລກໂດຍທາງສິ່ງພິມ ແລະໂດຍຄຳບັນຍາຍ ໂດຍສະແດງໃນແນວປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນເຖິງສິ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ແລະສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

There is a very nice observation of Millerite history and our history. The Millerites were the beginning and we are the end. They presented and lived the first and second angel’s messages. We present the third angel. Their unsealed message (the Ulai vision) is found in two chapters of Daniel, and ours (the Hiddekel vision) is found in three chapters. They identified the first and second woes, and lived within the fulfillment of the second woe. We identify and live within the fulfillment of the third woe. Their framework of prophetic application was pagan Rome (the dragon) and papal Rome (the beast). Our framework for prophetic application is modern Rome as a three-fold beast.

ມີຂໍ້ສັງເກດອັນດີຫຼາຍປະການໜຶ່ງກ່ຽວກັບປະຫວັດຂອງກຸ່ມມິນເລີໄຣຕ໌ ແລະ ປະຫວັດຂອງພວກເຮົາ. ກຸ່ມມິນເລີໄຣຕ໌ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ພວກເຮົາເປັນຈຸດສິ້ນສຸດ. ພວກເຂົາໄດ້ນຳສະເໜີ ແລະ ດຳເນີນຊີວິດຕາມຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງ. ພວກເຮົານຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຂ່າວສານທີ່ຍັງບໍ່ຖືກເປີດຜະນຶກຂອງພວກເຂົາ (ນິມິດແມ່ນ້ຳອູໄລ) ພົບໄດ້ໃນດານີເອນສອງບົດ, ແລະ ຂອງພວກເຮົາ (ນິມິດແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ) ພົບໄດ້ໃນສາມບົດ. ພວກເຂົາໄດ້ຊີ້ຈຳແນກວິບັດອັນທຳອິດ ແລະ ອັນທີສອງ, ແລະ ໄດ້ດຳລົງຢູ່ພາຍໃນການສຳເລັດຂອງວິບັດອັນທີສອງ. ພວກເຮົາຊີ້ຈຳແນກ ແລະ ດຳລົງຢູ່ພາຍໃນການສຳເລັດຂອງວິບັດອັນທີສາມ. ໂຄງຮ່າງຂອງການນຳຄຳພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ຂອງພວກເຂົາຄື ໂຣມນອກຮີດ (ມັງກອນ) ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ (ສັດຮ້າຍ). ໂຄງຮ່າງສຳລັບການນຳຄຳພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ຂອງພວກເຮົາຄື ໂຣມສະໄໝໃໝ່ໃນຖານະສັດຮ້າຍສາມປະການ.

As we begin to consider the characteristic of papal Rome in chapter seventeen of Revelation being the eighth that is of the seven it is worthwhile to consider what the Millerites understood of Rome during the foundational history. The third angel will have additional light, but that light will never contradict established truth.

ເມື່ອເຮົາເລີ່ມພິຈາລະນາລັກສະນະຂອງໂຣມພາບາໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ວ່າເປັນອົງທີແປດຊຶ່ງອອກມາຈາກເຈັດນັ້ນ ກໍເຫັນສົມຄວນທີ່ຈະພິຈາລະນາວ່າ ພວກມິນເລີໄຣທ໌ໄດ້ເຂົ້າໃຈເລື່ອງໂຣມຢ່າງໃດໃນປະຫວັດສາດຊ່ວງພື້ນຖານ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງເພີ່ມເຕີມ ແຕ່ແສງສະຫວ່າງນັ້ນຈະບໍ່ຂັດແຍ້ງກັບຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ແລ້ວເດັດຂາດ.

Daniel chapter two, seven, eight, eleven and twelve identify Rome, among other powers. We are considering Rome’s two phases prior to 1798; pagan and papal as the framework for Miller’s prophetic applications. Miller and the pioneers identify that “the robbers of thy people” in Daniel chapter eleven and verse fourteen represents Rome.

ດານີເອນ ບົດທີ 2, 7, 8, 11 ແລະ 12 ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງໂຣມ ທ່າມກາງອຳນາດອື່ນໆ. ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາສອງໄລຍະຂອງໂຣມກ່ອນປີ 1798; ຄື ໄລຍະນອກຮີດ ແລະ ໄລຍະສັນຕະປາປາ ເປັນກອບສຳລັບການນຳຄຳພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕາມແນວຂອງມິນເລີ. ມິນເລີ ແລະ ບັນດາຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ລະບຸວ່າ “ພວກຂີ້ຮ້າຍແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ໃນ ດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 14 ໝາຍເຖິງໂຣມ.

> And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

> ແລະໃນສະໄໝເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະມີຄົນເປັນອັນຫຼາຍລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້; ແລະພວກຄົນປຸ້ນສະດົມໃນໝູ່ຊົນຂອງເຈົ້າກໍຈະຍົກຕົນຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນານິມິດ; ແຕ່ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງ. ດານີເອນ 11:14.

There are at least two important points to consider within this verse. The word “vision” in the verse is one of two Hebrew words in the book of Daniel that are translated as “vision.” One of the Hebrew words translated as “vision” is châzôn, and means a dream, or a prophecy or a vision. The word châzôn identifies prophetic history, or a period of time, and it is found ten times in Daniel and always translated as “vision.”

ມີຢ່າງໜ້ອຍສອງປະເດັນສຳຄັນທີ່ຄວນພິຈາລະນາພາຍໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້. ຄຳວ່າ “ນິມິດ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້ ເປັນໜຶ່ງໃນສອງຄຳພາສາເຮັບເຣີໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ຖືກແປວ່າ “ນິມິດ.” ໜຶ່ງໃນຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “ນິມິດ” ແມ່ນ châzôn, ແລະມີຄວາມໝາຍວ່າ ຄວາມຝັນ ຫຼື ຄຳພະຍາກອນ ຫຼື ນິມິດ. ຄຳວ່າ châzôn ບົ່ງຊີ້ເຖິງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຫຼື ຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ, ແລະພົບເຫັນໃນພຣະທຳດານີເອນສິບຄັ້ງ ແລະຖືກແປວ່າ “ນິມິດ” ຢູ່ສະເໝີ.

The other Hebrew word that is also translated as “vision” is mar-eh’ and means appearance. The word mar-eh’ is identifying a singular sight, a point in time. The Hebrew word mar-eh’ is found thirteen times in Daniel and it is translated as “vision” six times, four times as “countenance,” twice as “appearance” and once as “well favored.”

ຄຳພາສາເຮັບຣິວອີກຄຳໜຶ່ງທີ່ຖືກແປວ່າ “ນິມິດ” ເຊັ່ນກັນ ຄື mar-eh’ ແລະມີຄວາມໝາຍວ່າ ຮູບປະກົດ. ຄຳ mar-eh’ ບົ່ງຊີ້ເຖິງພາບທີ່ເຫັນອັນດຽວ ຄືເຫດການໃນຈຸດເວລາໜຶ່ງ. ຄຳພາສາເຮັບຣິວ mar-eh’ ພົບ 13 ເທື່ອໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະຖືກແປເປັນ “ນິມິດ” 6 ເທື່ອ, 4 ເທື່ອເປັນ “ໃບໜ້າ,” 2 ເທື່ອເປັນ “ຮູບປະກົດ,” ແລະ 1 ເທື່ອເປັນ “ງາມນ່າເບິ່ງ.”

The robbers of thy people represent Rome and it is therefore the prophetic subject of Rome that establishes the prophetic “vision” in the book of Daniel. For this reason, it is important to understand the significance of Rome as a prophetic symbol.

ພວກປຸ້ນສະດົມໃນຫມູ່ຊົນຂອງທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມ ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ຫົວຂໍ້ຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນກ່ຽວກັບໂຣມນັ້ນເອງ ຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ສະຖາປະນາ “ນິມິດ” ຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະທໍາດານີເອນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງເປັນສິ່ງສໍາຄັນທີ່ຈະເຂົ້າໃຈນັຍສໍາຄັນຂອງໂຣມໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນ.

Prophetic logic demands that the word “vision” representing prophetic history is the same “vision” that is addressed in the book of Revelation, for inspiration identifies that Daniel and Revelation are the same book, that they complement each other, that they bring each other to perfection and that the same line of prophecy that is located in Daniel is taken up in the Revelation. Those points set forth in the Spirit of Prophecy have already been included in this series of articles, so I won’t include them again. I will add another point that we have also already included from Sister White. That point is that all the books of the Bible meet and end in the book of Revelation. The “vision” of prophetic history (châzôn) that is found in Daniel and is established with the prophetic subject of Rome, represents the vision of prophetic history throughout the Bible. All the books of the Bible meet and end in the Revelation and God never contradicts Himself. Never! If you think He has, you are misunderstanding something. The very same Hebrew word (châzôn) is also translated as vision in the book of Proverbs.

ຕາມຕັກກະຂອງຄຳພະຍາກອນ ຄຳວ່າ “ນິມິດ” ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນ “ນິມິດ” ດຽວກັນກັບທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ເພາະການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າລະບຸວ່າ ພຣະທຳດານີເອນແລະພຣະນິມິດເປັນພຣະທຳເຫຼັ້ມດຽວກັນ, ວ່າທັງສອງສົມບູນເກື້ອກູນກັນ, ວ່າທັງສອງນຳກັນແລະກັນໄປສູ່ຄວາມບໍລິບູນ, ແລະວ່າແນວຄຳພະຍາກອນດຽວກັນທີ່ປາກົດຢູ່ໃນພຣະທຳດານີເອນ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາຕໍ່ໃນພຣະນິມິດ. ປະເດັນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ໄດ້ຖືກລວມເຂົ້າໄວ້ໃນຊຸດບົດຄວາມນີ້ແລ້ວ ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະບໍ່ນຳມັນມາກ່າວຊ້ຳອີກ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເພີ່ມອີກຈຸດໜຶ່ງ ຊຶ່ງພວກເຮົາໄດ້ລວມໄວ້ແລ້ວເຊັ່ນກັນຈາກຊິດເຕີໄວທ໌. ຈຸດນັ້ນຄື ພຣະທຳທຸກເຫຼັ້ມໃນພຣະຄຳພີມາບັນຈົບ ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. “ນິມິດ” ແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ (châzôn) ທີ່ພົບໄດ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະຖືກສະຖາປະນາໄວ້ດ້ວຍຫົວຂໍ້ຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບໂຣມ ເປັນຕົວແທນຂອງນິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນຕະຫຼອດທົ່ວພຣະຄຳພີ. ພຣະທຳທຸກເຫຼັ້ມໃນພຣະຄຳພີມາບັນຈົບ ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນພຣະນິມິດ ແລະພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຂັດແຍ້ງກັບພຣະອົງເອງ. ບໍ່ເຄີຍເລີຍ! ຖ້າທ່ານຄິດວ່າພຣະອົງໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນ ທ່ານກຳລັງເຂົ້າໃຈບາງສິ່ງຜິດພາດ. ຄຳພາສາເຮັບເຣີດຽວກັນນັ້ນແທ້ໆ (châzôn) ກໍຖືກແປວ່າ ນິມິດ ໃນພຣະທຳສຸພາສິດເຊັ່ນກັນ.

> Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

> ບ່ອນທີ່ບໍ່ມີນິມິດ, ປະຊາຊົນຍ່ອມພິນາດ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນສຸກ. ສຸພາສິດ 29:18.

That is the first point to consider about the verse. If we misunderstand Rome, then we cannot establish the vision of prophetic history. That fact essentially defines the efforts of Jesuits and others throughout history who have introduced counterfeit theology to destroy the prophetic subject of Rome. As we consider the foundational understanding of Rome, we should bear this in mind.

ນັ້ນຄືປະເດັນທຳອິດທີ່ຄວນພິຈາລະນາເກືອບກັບຂໍ້ພຣະຄຳນີ້. ຖ້າພວກເຮົາເຂົ້າໃຈໂຣມຜິດພາດ ແລ້ວພວກເຮົາກໍຈະບໍ່ສາມາດສ້າງຕັ້ງນິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນໄດ້. ຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນໂດຍແກ່ນແທ້ແລ້ວໄດ້ກຳນົດລັກສະນະແຫ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງພວກເຢຊູອິດ ແລະຄົນອື່ນໆ ຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ ຜູ້ໄດ້ນຳເອົາເທວະວິທະຍາອັນປອມປົນເຂົ້າມາ ເພື່ອທຳລາຍຫົວຂໍ້ຄຳພະຍາກອນເກືອບກັບໂຣມ. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາພິຈາລະນາຄວາມເຂົ້າໃຈພື້ນຖານເກືອບກັບໂຣມນີ້ ພວກເຮົາຄວນຈົ່ງຈື່ໄວ້ໃນໃຈ.

> “Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.

> “ຜູ້ທີ່ເກີດຄວາມສັບສົນໃນຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະວັດຈະນະ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດເຫັນຄວາມໝາຍຂອງຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ, ຈະຕັ້ງຕົນຢູ່ຝ່າຍຂອງຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດຢ່າງແນ່ນອນ. ບັດນີ້ບໍ່ມີເວລາອີກແລ້ວສຳລັບພວກເຮົາທີ່ຈະກົມກືນເຂົ້າກັບໂລກ. ດານີເອນກຳລັງຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ ແລະໃນຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ. ຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນ ແລະຂອງໂຢຮັນ ຈະຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈ. ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນອະທິບາຍຊຶ່ງກັນແລະກັນ. ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນມອບສັດຈະທັມແກ່ໂລກ ຊຶ່ງທຸກຄົນຄວນເຂົ້າໃຈ. ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນພະຍານໃນໂລກ. ໂດຍການສຳເລັດຂອງມັນໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້, ມັນຈະອະທິບາຍຕົນເອງ.” Kress Collection, 105.

If you fail to see the meaning of antichrist (Rome) you will join Rome, and this warning is placed within the context of being able to or not being able to understand the books of Daniel and Revelation. The Millerites built the foundational understanding of Adventism upon their identification of Rome. They understood that Rome was represented by two desolating powers, that both were phases of Rome, but they were not at a place in history to see Rome as a three-fold union as represented in the book of Revelation. Daniel is therefore the foundation represented by the Millerites and Revelation is the capstone represented by Future for America. There is another point from Daniel eleven verse fourteen which we wish to identify.

ຖ້າທ່ານບໍ່ເຫັນຄວາມໝາຍຂອງອັນຕິຄຣິດ (ໂຣມ) ທ່ານຈະເຂົ້າຮ່ວມກັບໂຣມ, ແລະຄຳເຕືອນນີ້ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການສາມາດ ຫຼື ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ. ພວກມິນເລີໄດ້ສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈຮາກຖານຂອງລັດທິແອັດເວັນຕິດໄວ້ເທິງການຊີ້ບົ່ງຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບໂຣມ. ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ ໂຣມໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອຳນາດສອງຢ່າງທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ, ວ່າທັງສອງຢ່າງນັ້ນເປັນຂັ້ນຕອນຂອງໂຣມ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຈຸດແຫ່ງປະຫວັດສາດທີ່ຈະເຫັນໂຣມເປັນສະຫະພັນສາມປະການ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໃນພຣະນິມິດ. ເພາະສະນັ້ນ ດານີເອນຈຶ່ງເປັນຮາກຖານທີ່ພວກມິນເລີເປັນຕົວແທນ ແລະ ພຣະນິມິດແມ່ນຫີນຍອດທີ່ Future for America ເປັນຕົວແທນ. ຍັງມີອີກຈຸດໜຶ່ງຈາກດານີເອນ 11:14 ທີ່ພວກເຮົາປາດຖະໜາຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນ.

Miller and the pioneers understood that the image of Nebuchadnezzar’s dream represented the four kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece and Rome. They could not see beyond the fourth kingdom, for they understood that papal Rome was simply a second phase of Rome and therefore that the fourth kingdom had ended in 1798. From their vantage point of history the only prophetic waymark left was the Second Coming of Christ, where the rock that was cut out of the mountain would strike the feet of the image. The Millerites recognized prophetic distinctions between pagan and papal Rome, but being forced to align 1798 with Christ’s return they could see no further than four kingdoms.

ມິນເລີ ແລະ ບັນດາຜູ້ບຸກເບີກເຂົ້າໃຈວ່າ ຮູບປັ້ນໃນຄວາມຝັນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ອານາຈັກ ຄື ບາບີໂລນ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີກ ແລະ ໂຣມ. ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຫັນໄກໄປກວ່າອານາຈັກທີສີ່ໄດ້, ເພາະພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ ໂຣມສັນຕະປາປາ ເປັນພຽງໄລຍະທີສອງຂອງໂຣມ ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ອານາຈັກທີສີ່ຈຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798. ຈາກຈຸດຍືນທາງປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາ, ຫຼັກໝາຍຄຳພະຍາກອນອັນດຽວທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ ຄື ການເສດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ, ເມື່ອຫີນທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູເຂົາຈະພຸ່ງເຂົ້າກະທົບທີ່ຕີນຂອງຮູບປັ້ນ. ພວກມິນເລີໄທສ໌ໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງທາງຄຳພະຍາກອນລະຫວ່າງໂຣມນອກຮີດ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ, ແຕ່ເມື່ອຖືກບັງຄັບໃຫ້ຈັດໃຫ້ປີ 1798 ສອດຄ່ອງກັບການສະເດັດກັບມາຂອງພຣະຄຣິດ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ໄກໄປກວ່າສີ່ອານາຈັກ.

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> “ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງເວລາໜຶ່ງແລ້ວ ເມື່ອພຣະລາຊະກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຕີນຂອງຮູບປັ້ນ ໃນຊຶ່ງເຫຼັກໄດ້ປະສົມກັບດິນເຜົາທີ່ເປື່ອຍ. ພຣະເຈົ້າມີຊົນຊາດໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ, ເປັນຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້, ຜູ້ຊຶ່ງການຈໍາແນກຕ້ອງຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕ້ອງບໍ່ກາຍເປັນບໍ່ບໍລິສຸດໂດຍການວາງໄມ້, ຫຍ້າແຫ້ງ, ແລະຟາງ ລົງເທິງຮາກຖານ. ທຸກດວງວິນຍານທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະເຫັນວ່າລັກສະນະອັນແຕກຕ່າງຂອງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາຄື ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ຖ້າລັດຖະບານໃຫ້ກຽດແກ່ວັນຊະບາໂຕຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນຊາ, ມັນຈະຢືນຢູ່ໃນກໍາລັງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໃນການປົກປ້ອງຄວາມເຊື່ອທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ພວກວິສຸດແລ້ວເທື່ອໜຶ່ງ. ແຕ່ບັນດານັກລັດຖະບຸລຸດຈະຄ້ຳຈຸນວັນຊະບາໂຕປອມ, ແລະຈະນໍາຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາຂອງພວກເຂົາໄປປະສົມກັບການຖືຮັກສາລູກຂອງລະບົບປາປານີ້, ຍົກມັນຂຶ້ນເໜືອວັນຊະບາໂຕທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລະຊົງອວຍພອນ, ຊົງແຍກມັນອອກໄວ້ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດຖືໄວ້ເປັນບໍລິສຸດ, ເປັນໝາຍສໍາຄັນລະຫວ່າງພຣະອົງກັບຊົນຊາດຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນຊົ່ວອາຍຸ. ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງກົນອຸບາຍຂອງຄຣິສຕະຈັກແລະກົນອຸບາຍຂອງລັດ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຫຼັກແລະດິນເຜົາ. ການຮ່ວມປະສານນີ້ກໍາລັງທໍາໃຫ້ອໍານາດທັງປວງຂອງຄຣິສຕະຈັກອ່ອນແຮງລົງ. ການມອບອໍານາດຂອງລັດໃຫ້ແກ່ຄຣິສຕະຈັກນີ້ ຈະນໍາຜົນຊົ່ວຮ້າຍມາ. ມະນຸດເກືອບຈະຜ່ານຈຸດແຫ່ງຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າໄປແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ລົງທຶນກໍາລັງຂອງຕົນໃນການເມືອງ, ແລະໄດ້ຮ່ວມມືກັບລະບົບປາປາ. ແຕ່ເວລານັ້ນຈະມາເຖິງ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະລົງໂທດຜູ້ທີ່ໄດ້ທໍາໃຫ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງເປັນໂມຄະ, ແລະການກະທໍາອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາຈະສະທ້ອນກັບຄືນສູ່ຕົວພວກເຂົາເອງ.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

Revelation seventeen is the last identification of the kingdoms of Bible prophecy, and it identifies that seven kingdoms have fallen and that the eighth kingdom is the three-fold union of modern Rome. If the first reference to the kingdoms of Bible prophecy is Daniel chapter two, and it most certainly is; then the last reference should be illustrated by the first reference. How can the four kingdoms of Daniel chapter two agree with eight kingdoms in Revelation seventeen?

ພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເຈັດ ແມ່ນການລະບຸຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ, ແລະມັນລະບຸວ່າອານາຈັກເຈັດອານາຈັກໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ ແລະອານາຈັກທີແປດແມ່ນສະຫະພາບສາມປະການຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່. ຖ້າການອ້າງອີງຄັ້ງທຳອິດເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີແມ່ນດານີເອນ ບົດທີສອງ, ແລະແນ່ນອນວ່າແມ່ນຢ່າງນັ້ນ; ແລ້ວການອ້າງອີງຄັ້ງສຸດທ້າຍກໍຄວນຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໂດຍການອ້າງອີງຄັ້ງທຳອິດ. ອານາຈັກສີ່ອານາຈັກໃນດານີເອນ ບົດທີສອງ ຈະສອດຄ່ອງກັບອານາຈັກແປດອານາຈັກໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເຈັດ ໄດ້ຢ່າງໃດ?

Remember therefore as we proceed, the Millerites could not see prophetic events beyond their history. The message they understood and proclaimed identified the Second Coming of Christ as the next waymark of prophetic history. But if the Millerite understanding of Rome as the symbol that establishes the vision of prophetic history and also Daniel chapter two are both Millerite foundational truths, how can this agree with the eight kingdoms of chapter seventeen of Revelation?

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຈົດຈຳໄວ້ເມື່ອເຮົາດຳເນີນຕໍ່ໄປວ່າ ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ບໍ່ສາມາດເຫັນເຫດການພະຍາກອນເກີນໄປຈາກປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາ. ຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈແລະປະກາດນັ້ນ ໄດ້ລະບຸການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດວ່າເປັນໝຸດໝາຍຖັດໄປແຫ່ງປະຫວັດສາດພະຍາກອນ. ແຕ່ຖ້າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ກ່ຽວກັບໂຣມໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກທີ່ສະຖາປະນານິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດພະຍາກອນ ແລະດານີເອນບົດທີສອງກໍເປັນທັງສອງຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ແລ້ວສິ່ງນີ້ຈະສອດຄ່ອງກັບອານາຈັກແປດປະການໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດໄດ້ແນວໃດ?

If you are uncertain if the image of Daniel two is foundational, all you need to do is consider the 1843 and 1850 pioneer charts. Both have the image of Daniel two portrayed upon them. Just as significantly is that Ellen White identifies that both charts were made by God’s direction and by His design.

ຖ້າທ່ານຍັງບໍ່ແນ່ໃຈວ່າຮູບພາບໃນດານີເອນບົດ 2 ເປັນພື້ນຖານຫຼືບໍ່, ສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງເຮັດມີພຽງແຕ່ພິຈາລະນາແຜນພູມຂອງບັນພະບຸລຸດຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850. ທັງສອງແຜນພູມນັ້ນມີການສະແດງຮູບພາບໃນດານີເອນບົດ 2 ຢູ່ເທິງນັ້ນ. ທີ່ສຳຄັນບໍ່ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນຄື Ellen White ໄດ້ລະບຸວ່າທັງສອງແຜນພູມນັ້ນຖືກຈັດເຮັດຂຶ້ນໂດຍການຊົງນຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຕາມແບບແຜນຂອງພຣະອົງ.

> “I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ແຜນພາບປີ 1843 ໄດ້ຖືກຊົງນຳໂດຍພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະວ່າມັນບໍ່ຄວນຖືກດັດແກ້; ວ່າຕົວເລກຕ່າງໆເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ; ວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຢູ່ເໜືອມັນ ແລະໄດ້ປິດບັງຄວາມຜິດພາດໃນບາງຕົວເລກ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີໃຜສາມາດເຫັນມັນໄດ້ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.” Early Writings, 74, 75.

Of the 1850 chart she stated:

ກ່ຽວກັບແຜນພາບປີ 1850 ນັ້ນ ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ:

> “I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ໃນການຈັດພິມແຜນພາບນັ້ນໂດຍບຣາເດີ Nichols. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ມີຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບແຜນພາບນັ້ນຢູ່ໃນພຣະຄຳພີ, ແລະຖ້າແຜນພາບນີ້ໄດ້ຖືກຈັດທຳຂຶ້ນເພື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າມັນພຽງພໍສຳລັບຄົນໜຶ່ງ ມັນກໍພຽງພໍສຳລັບອີກຄົນໜຶ່ງ, ແລະຖ້າຄົນໜຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີແຜນພາບໃໝ່ທີ່ວາດຂຶ້ນໃນຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າ, ທຸກຄົນກໍຈຳເປັນຕ້ອງມີມັນຫຼາຍພໍໆກັນ.” Manuscript Releases, ເຫຼັ້ມ 13, 359.

There is an ancient proverb from the world that states, “Error has many paths, but truth has only one.” There are several various errors that have been employed to prevent people from recognizing that modern Rome in Revelation seventeen is the eighth head that is of the seven. One of those errors which is employed by the theologians of Adventism is a misrepresentation of the kingdoms of history. I am not here referring to the kingdoms of Bible prophecy, these are two different designations. The kingdoms of Bible prophecy are established upon the first mention in Daniel chapter two, but there were kingdoms of history that preceded Babylon. Ellen White clearly identifies who the kingdoms of history were, but the theologians of Adventism ignore the inspired testimony and create a sequence of kingdoms of history that clouds the understanding that Rome always comes up eighth and is of the seven. Yet it is Rome that establishes the vision.

ມີສຸພາສິດບູຮານບົດໜຶ່ງຈາກໂລກທີ່ກ່າວວ່າ, “ຄວາມຜິດພາດມີຫຼາຍຫົນທາງ, ແຕ່ຄວາມຈິງມີພຽງຫົນທາງດຽວ.” ມີຄວາມຜິດພາດຫຼາຍປະການທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາໃຊ້ເພື່ອຂັດຂວາງມະນຸດບໍ່ໃຫ້ຮັບຮູ້ວ່າ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ແມ່ນຫົວທີແປດທີ່ເປັນຂອງເຈັດນັ້ນ. ໜຶ່ງໃນຄວາມຜິດພາດເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ນັກເທວະສາດຂອງລັດທິແອດເວັນຕິດນຳມາໃຊ້ ແມ່ນການບິດເບືອນອານາຈັກຕ່າງໆໃນປະຫວັດສາດ. ໃນທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ; ນີ້ແມ່ນການກຳນົດສອງຢ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນດານີເອນບົດທີສອງ, ແຕ່ກ່ອນໜ້າບາບີໂລນນັ້ນ ກໍມີອານາຈັກໃນປະຫວັດສາດຢູ່ແລ້ວ. Ellen White ໄດ້ລະບຸຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ອານາຈັກໃນປະຫວັດສາດເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນໃຜ, ແຕ່ນັກເທວະສາດຂອງລັດທິແອດເວັນຕິດກັບເມີນເສີຍພະຍານທີ່ໄດ້ຮັບດົນໃຈນັ້ນ ແລະສ້າງລຳດັບຂອງອານາຈັກໃນປະຫວັດສາດຂຶ້ນມາ ອັນເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ວ່າ ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນລຳດັບທີແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດນັ້ນ ຖືກບົດບັງໄປ. ແຕ່ກໍແມ່ນໂຣມນັ້ນເອງທີ່ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ.

The theologians of Adventism and apostate Protestantism suggest that the kingdoms of history were Egypt, Assyria, Babylon, Medo-Persia, Greece, Rome and on. Sister White informs us that there is a third kingdom of history, which they choose to leave out. Are they leaving out that kingdom, or are they leaving out the Spirit of Prophecy? Both.

ນັກເທວະສາດຂອງອັດເວນຕິສມ໌ ແລະ ໂປຣເຕສຕັນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ໄດ້ສະເໜີວ່າ ອານາຈັກຕ່າງໆໃນປະຫວັດສາດແມ່ນ ອີຢິບ, ອັດຊີເຣຍ, ບາບີໂລນ, ມີເດ-ເປີເຊຍ, ກຣີຊ, ໂຣມ ແລະ ອື່ນໆຕໍ່ໄປ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ມີອານາຈັກລໍາດັບທີສາມໃນປະຫວັດສາດ, ຊຶ່ງພວກເຂົາເລືອກທີ່ຈະປະໄວ້ບໍ່ກ່າວເຖິງ. ພວກເຂົາກໍາລັງປະໄວ້ອານາຈັກນັ້ນບໍ, ຫຼື ພວກເຂົາກໍາລັງປະໄວ້ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ? ທັງສອງ.

> “The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.

> “ປະຫວັດສາດຂອງບັນດາປະຊາຊາດ ທີ່ໄດ້ຄອບຄອງເວລາແລະສະຖານທີ່ອັນໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບຕົນ ຕາມລຳດັບຕໍ່ໆ ກັນໄປ ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວວ່າກຳລັງເປັນພະຍານແກ່ຄວາມຈິງ ຊຶ່ງພວກເຂົາເອງກໍບໍ່ໄດ້ຮູ້ຄວາມໝາຍຂອງມັນ ກຳລັງເວົ້າກັບພວກເຮົາ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກຳນົດບ່ອນທີ່ໃຫ້ແກ່ທຸກປະຊາຊາດ ແລະແກ່ທຸກບຸກຄົນໃນປັດຈຸບັນ ໃນແຜນການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ. ໃນວັນນີ້ ມະນຸດແລະປະຊາຊາດທັງຫຼາຍກຳລັງຖືກວັດໂດຍລູກດິ່ງ ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ. ທຸກຄົນກຳລັງຕັດສິນຊະຕາກຳຂອງຕົນເອງໂດຍການເລືອກຂອງຕົນ, ແລະພຣະເຈົ້າກໍຊົງຄວບຄຸມເໜືອສິ່ງທັງປວງ ເພື່ອໃຫ້ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງສຳເລັດ.”

> “The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.

> “ປະຫວັດສາດທີ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນ I AM ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ, ໂດຍຊົງເຊື່ອມໂຍງຂໍ້ຕໍ່ຂໍ້ໃນໂສ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນໃນອະດີດໄປຈົນເຖິງນິລັນດອນໃນອະນາຄົດ, ບອກໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າໃນມື້ນີ້ພວກເຮົາຢູ່ບ່ອນໃດໃນຂະບວນແຫ່ງຍຸກສະໄໝ, ແລະສິ່ງໃດອາດຖືກຄາດໝາຍໄດ້ໃນເວລາທີ່ຈະມາເຖິງ. ທຸກສິ່ງທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ວ່າຈະບັງເກີດຂຶ້ນ, ຈົນເຖິງເວລາປະຈຸບັນນີ້, ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນໜ້າປະຫວັດສາດແລ້ວ, ແລະພວກເຮົາອາດໝັ້ນໃຈໄດ້ວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ຍັງຈະມາເຖິງນັ້ນຈະສຳເລັດເປັນຈິງຕາມລຳດັບຂອງມັນ.”

> “The final overthrow of all earthly dominions is plainly foretold in the word of truth. In the prophecy uttered when sentence from God was pronounced upon the last king of Israel is given the message: ‘Thus saith the Lord God; Remove the diadem, and take off the crown: … exalt him that is low, and abase him that is high. I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’ Ezekiel 21:26, 27.

> “ການລົ້ມລ້າງຢ່າງສິ້ນເຊິງຂອງອຳນາດປົກຄອງທາງໂລກທັງປວງ ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງໃນພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງ. ໃນຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ກ່າວອອກເມື່ອຄຳພິພາກສາຈາກພຣະເຈົ້າຖືກປະກາດເໜືອກະສັດອົງສຸດທ້າຍຂອງອິສຣາເອນ ມີຂໍ້ຄວາມວ່າ: ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງຍົກມົງກຸດຫົວອອກ ແລະ ຖອດມົງກຸດລາຊາອອກເສຍ: … ຈົ່ງຍົກຜູ້ທີ່ຕ່ຳຕ້ອຍຂຶ້ນ ແລະ ຈົ່ງຫຼຸດຜູ້ທີ່ສູງສົ່ງລົງ. ເຮົາຈະຄວ່ຳມັນ, ຄວ່ຳມັນ, ຄວ່ຳມັນ: ແລະ ມັນຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າພຣະອົງຜູ້ທີ່ມີສິດອັນຊອບທຳຈະມາ; ແລະ ເຮົາຈະມອບມັນໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ.’ ເອເຊກຽນ 21:26, 27.”

> “The crown removed from Israel passed successively to the kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. God says, ‘It shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’

> “ມົງກຸດທີ່ຖືກຖອນອອກຈາກອິດສະຣາເອນໄດ້ຕົກທອດຕໍ່ໆ ໄປສູ່ອານາຈັກບາບີໂລນ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີຊ, ແລະ ໂຣມ. ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, ‘ມັນຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງສິດນັ້ນເປັນຂອງພຣະອົງຈະສະເດັດມາ; ແລະ ເຮົາຈະມອບມັນໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ.’”

> “That time is at hand. Today the signs of the times declare that we are standing on the threshold of great and solemn events. Everything in our world is in agitation. Before our eyes is fulfilling the Saviour’s prophecy of the events to precede His coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars…. Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places.’ Matthew 24:6, 7.

> “ເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ໃນວັນນີ້ ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຍຸກສະໄໝປະກາດວ່າ ພວກເຮົາກຳລັງຢືນຢູ່ເທິງທາງເຂົ້າແຫ່ງເຫດການອັນໃຫຍ່ຫຼວງແລະອັນເຄັ່ງຂຶມ. ທຸກສິ່ງໃນໂລກຂອງພວກເຮົາກຳລັງປັ່ນປ່ວນ. ຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດກ່ຽວກັບເຫດການທີ່ຈະນຳໜ້າການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ ກຳລັງສຳເລັດຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕ່ອຕາພວກເຮົາ: ‘ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນເລື່ອງສົງຄາມ ແລະ ຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ…. ຊົນຊາດຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ຊົນຊາດ ແລະ ອານາຈັກຕໍ່ສູ້ອານາຈັກ: ແລະ ຈະມີທັງການອຶດຢາກ, ໂລກລະບາດ, ແລະ ແຜ່ນດິນໄຫວ ໃນຫຼາຍບ່ອນ.’ ມັດທາຍ 24:6, 7.”

> “The present is a time of overwhelming interest to all living. Rulers and statesmen, men who occupy positions of trust and authority, thinking men and women of all classes, have their attention fixed upon the events taking place about us. They are watching the strained, restless relations that exist among the nations. They observe the intensity that is taking possession of every earthly element, and they recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.

> “ເວລາປະຈຸບັນເປັນຍຸກແຫ່ງຄວາມສົນໃຈອັນລົ້ນເຫຼືອສຳລັບທຸກຄົນທີ່ມີຊີວິດຢູ່. ບັນດາຜູ້ປົກຄອງແລະນັກລັດບຸລຸດ, ບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ດຳຮົງຕຳແໜ່ງແຫ່ງຄວາມໄວ້ວາງໃຈແລະອຳນາດ, ບັນດາຊາຍແລະຍິງຜູ້ມີຄວາມຄິດໄຕ່ຕອງໃນທຸກຊົນຊັ້ນ, ຕ່າງຈົດຈ້ອງຄວາມສົນໃຈໄປຍັງເຫດການທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຮອບຕົວເຮົາ. ພວກເຂົາກຳລັງເຝົ້າມອງຄວາມສຳພັນອັນຕຶງຄຽດ ແລະບໍ່ສະຫງົບ ທີ່ດຳລົງຢູ່ທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດ. ພວກເຂົາສັງເກດເຫັນຄວາມເຂັ້ມຂົ້ນທີ່ກຳລັງເຂົ້າຄອບງຳທຸກອົງປະກອບຝ່າຍໂລກ, ແລະພວກເຂົາຕະໜັກວ່າບາງສິ່ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະຊີ້ຂາດກຳລັງຈະເກີດຂຶ້ນ—ຄືວ່າໂລກກຳລັງຢືນຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງວິກິດການອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຫາທຽບມິໄດ້.”

> “Angels are now restraining the winds of strife, that they may not blow until the world shall be warned of its coming doom; but a storm is gathering, ready to burst upon the earth; and when God shall bid His angels loose the winds, there will be such a scene of strife as no pen can picture.

> “ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຍັບຢັ້ງລົມແຫ່ງການຂັດແຍ້ງໄວ້ຢູ່ໃນບັດນີ້ ເພື່ອມິໃຫ້ມັນພັດຂຶ້ນ ຈົນກວ່າໂລກຈະໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນເຖິງຄວາມພິນາດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ; ແຕ່ພາຍຸລູກໜຶ່ງກຳລັງກໍຕົວຂຶ້ນ ພ້ອມທີ່ຈະປະທຸລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະມີພຣະບັນຊາໃຫ້ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງປ່ອຍລົມນັ້ນ ຈະເກີດພາບແຫ່ງການຂັດແຍ້ງອັນຮຸນແຮງຢ່າງທີ່ບໍ່ມີປາກກາດ້າມໃດຈະພັນນາໄດ້.”

> “The Bible, and the Bible only, gives a correct view of these things. Here are revealed the great final scenes in the history of our world, events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.” Education, 178–180.

> “ພຣະຄຳພີ, ແລະພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ເປັນຜູ້ໃຫ້ທັດສະນະອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ໃນນີ້ ພາບເຫດການສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດໂລກຂອງເຮົາຖືກເປີດເຜີຍໄວ້, ເຫດການທີ່ເງົາຂອງມັນໄດ້ທອດນຳຫນ້າມາແລ້ວ, ແລະສຽງແຫ່ງການເຂົ້າມາໃກ້ຂອງມັນກໍເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ ແລະໃຫ້ຈິດໃຈຂອງມະນຸດຫມົດແຮງເພາະຄວາມຢ້ານ.” Education, 178–180.

This passage has much light for our time, but what I want to point out is that Sister White clearly identifies that the kingdom of history that preceded Babylon was Israel, not Assyria. The kingdoms of history that is used by theologians leave out Israel as a kingdom of history, in spite of the power and glory that was established during the reign of king Solomon, and in spite of inspiration’s direct testimony through Ezekiel and Ellen White that the crown of Israel passed to Babylon.

ຂໍ້ຄວາມນີ້ມີແສງສະຫວ່າງຫຼາຍສໍາລັບຍຸກສະໄໝຂອງພວກເຮົາ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍປາດຖະໜາຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນກໍຄື ວ່າ Sister White ໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ອານາຈັກໃນປະຫວັດສາດທີ່ນໍາໜ້າບາບີໂລນນັ້ນຄື ອິສຣາເອນ, ບໍ່ແມ່ນອັດຊີເຣຍ. ບັນດາອານາຈັກໃນປະຫວັດສາດທີ່ນັກເທວະວິທະຍານໍາໃຊ້ນັ້ນ ໄດ້ລະເວັ້ນອິສຣາເອນໃນຖານະເປັນອານາຈັກໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດ, ທັງໆ ທີ່ມີລິດອໍານາດແລະສະຫງ່າລາສີທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃນລະຫວ່າງການຄອງລາດຂອງກະສັດຊາໂລໂມນ, ແລະທັງໆ ທີ່ມີພະຍານໂດຍກົງຈາກການດົນໃຈຜ່ານເອເຊກຽນ ແລະ Ellen White ວ່າ ມົງກຸດຂອງອິສຣາເອນໄດ້ຕົກທອດໄປສູ່ບາບີໂລນ.

If we apply the inspired commentary to the kingdoms of history, we find that Israel needs to be counted among those kingdoms. Israel, Assyria and Egypt are kingdoms of history that preceded the first kingdom of Bible prophecy which was Babylon. Therefore, the fourth kingdom of “history” was Babylon, the fifth was Medo-Persia, the sixth was Greece, the seventh was pagan Rome, and the eighth was papal Rome, which was of the seven for it represents the second phase of pagan Rome. With the kingdoms of history papal Rome is the eighth, and is of the seven.

ຖ້າພວກເຮົານຳເອົາຄຳອະທິບາຍທີ່ໄດ້ຮັບການດົນບັນດານນັ້ນໄປປະຍຸກຕໍ່ອານາຈັກຕ່າງໆໃນປະຫວັດສາດ, ພວກເຮົາກໍພົບວ່າ ອິສຣາເອນ ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກນັບລວມຢູ່ທ່າມກາງອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ. ອິສຣາເອນ, ອັດຊີເຣຍ ແລະ ອີຢິບ ແມ່ນອານາຈັກແຫ່ງປະຫວັດສາດທີ່ມາກ່ອນອານາຈັກທຳອິດໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງກໍຄື ບາບີໂລນ. ດັ່ງນັ້ນ ອານາຈັກທີສີ່ໃນ “ປະຫວັດສາດ” ແມ່ນ ບາບີໂລນ, ທີຫ້າແມ່ນ ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ທີຫົກແມ່ນ ກຣີກ, ທີເຈັດແມ່ນ ໂຣມນອກຮີດ, ແລະ ທີແປດແມ່ນ ໂຣມສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດ ເພາະມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂັ້ນທີສອງຂອງໂຣມນອກຮີດ. ເມື່ອນັບຕາມອານາຈັກແຫ່ງປະຫວັດສາດ, ໂຣມສັນຕະປາປາເປັນອັນທີແປດ ແລະ ເປັນຂອງເຈັດ.

In Daniel seven we have the kingdoms of Bible prophecy represented by beasts. Babylon is the lion that was followed by the bear of Medo-Persia. The third was Greece as the leopard, and then Rome as the “dreadful and terrible” beast that had “iron teeth.” The terrible beast in agreement with the image of Daniel two is Rome, the fourth kingdom of Bible prophecy.

ໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີ 7 ພວກເຮົາເຫັນອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຖືກສະແດງແທນໂດຍສັດຮ້າຍທັງຫຼາຍ. ບາບີໂລນແມ່ນສິງ ຊຶ່ງຕໍ່ມາຖືກຕາມດ້ວຍໝີຂອງມີໂດ-ເປີເຊຍ. ຕົວທີສາມແມ່ນກຣີກໃນຮູບຂອງເສືອດາວ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນໂຣມໃນຮູບຂອງສັດຮ້າຍທີ່ “ນ່າຢ້ານກົວແລະໜ້າສະພຶງກົວ” ທີ່ມີ “ແຂ້ວເຫຼັກ.” ສັດຮ້າຍທີ່ນ່າຢ້ານນັ້ນ ສອດຄ່ອງກັບຮູບປັ້ນໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີ 2 ແລະແມ່ນໂຣມ, ອານາຈັກທີສີ່ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ.

The Millerites understood the fourth kingdom to be Rome, so they understood the characteristics of the terrible beast as such, and simply applied all the prophetic characteristics of the beast unto the fourth kingdom. They saw the distinction between pagan Rome and papal Rome in the passage, but could not see a fifth kingdom of Bible prophecy, for they correctly used the first mention of the kingdoms of Bible prophecy as their point of reference. But the distinction between the two Rome’s is in the passage, which allows us to consider the distinction between the two Rome’s as representing two kingdoms. But this is not the point we are considering.

ພວກມິນເລີໄທດ໌ໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າອານາຈັກທີສີ່ແມ່ນໂຣມ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າໃຈລັກສະນະຂອງສັດຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານນັ້ນຕາມນັ້ນ, ແລະໄດ້ນຳລັກສະນະທາງພະຍາກອນທັງໝົດຂອງສັດຮ້າຍໄປປະຍຸກຕໍ່ອານາຈັກທີສີ່ໂດຍກົງ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງໂຣມນອກຮີດກັບໂຣມສັນຕະປາປາໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ, ແຕ່ບໍ່ອາດເຫັນອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີໄດ້, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ໃຊ້ການກ່າວເຖິງອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີເປັນຄັ້ງທຳອິດຢ່າງຖືກຕ້ອງເປັນຈຸດອ້າງອີງຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ການຈຳແນກລະຫວ່າງໂຣມທັງສອງນັ້ນມີຢູ່ໃນຂໍ້ຄວາມ, ຊຶ່ງເປີດໂອກາດໃຫ້ພວກເຮົາພິຈາລະນາການຈຳແນກລະຫວ່າງໂຣມທັງສອງນັ້ນວ່າເປັນຕົວແທນຂອງສອງອານາຈັກ. ແຕ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນປະເດັນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາ.

> Thus he said, The fourth beast shall be the fourth kingdom upon earth, which shall be diverse from all kingdoms, and shall devour the whole earth, and shall tread it down, and break it in pieces. And the ten horns out of this kingdom are ten kings that shall arise: and another shall rise after them; and he shall be diverse from the first, and he shall subdue three kings. And he shall speak great words against the most High, and shall wear out the saints of the most High, and think to change times and laws: and they shall be given into his hand until a time and times and the dividing of time. But the judgment shall sit, and they shall take away his dominion, to consume and to destroy it unto the end. Daniel 7:23–26.

> ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ສັດຮ້າຍຕົວທີສີ່ນັ້ນຈະເປັນອານາຈັກທີສີ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ຊຶ່ງຈະແຕກຕ່າງຈາກອານາຈັກທັງປວງ, ແລະຈະກືນກິນທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະຈະຢຽບຍ່ຳມັນລົງ, ແລະທຳລາຍມັນໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ. ແລະເຂົາສິບເຂົາທີ່ອອກມາຈາກອານາຈັກນີ້ຄືກະສັດສິບອົງທີ່ຈະລຸກຂຶ້ນ; ແລະອີກອົງໜຶ່ງຈະລຸກຂຶ້ນພາຍຫຼັງພວກເຂົາ; ແລະທ່ານນັ້ນຈະແຕກຕ່າງຈາກອົງກ່ອນໆ, ແລະຈະປາບກະສັດສາມອົງໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ. ແລະທ່ານນັ້ນຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳໃຫຍ່ໂຕຕໍ່ຕ້ານອົງສູງສຸດ, ແລະຈະຂົ່ມເຫງບັນດາວິສຸດຊົນຂອງອົງສູງສຸດໃຫ້ອ່ອນແຮງລົງ, ແລະຈະຄິດປ່ຽນແປງການກຳນົດເວລາແລະກົດໝາຍ; ແລະພວກເຂົາຈະຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານນັ້ນຈົນເຖິງເວລາໜຶ່ງ ແລະສອງເວລາ ແລະເຄິ່ງເວລາ. ແຕ່ການພິພາກສາຈະຕັ້ງຂຶ້ນ, ແລະພວກເຂົາຈະຍຶດເອົາອຳນາດປົກຄອງຂອງທ່ານນັ້ນໄປ, ເພື່ອຜານມັນໃຫ້ໝົດສິ້ນ ແລະທຳລາຍມັນເສຍຈົນຮອດທີ່ສຸດ. ດານີເອນ 7:23–26.

The fourth kingdom in Daniel two is Rome. The ten horns represent the ten nations that represent the kingdom of pagan Rome, and before papal Rome would take control of the world in 538, three of those kingdoms would be removed, or plucked up. Then the “little” “horn” of verse eight with “eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things,” would arise. If we have ten horns in the fourth kingdom and three are removed in order for the “little horn” to replace those three horns, then when the three horns are removed it leaves seven horns, and the little horn is the eighth, for Rome always comes up eighth and is of the seven. There is much light concerning Rome in its two phases in this chapter, but we are simply here providing a second witness that prophetically as well as historically, Rome comes up eighth and is of the seven.

ອານາຈັກທີ່ສີ່ໃນດານີເອນ ບົດ 2 ແມ່ນໂຣມ. ສິບເຂົານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສິບປະຊາຊາດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກໂຣມນອກຮີດ, ແລະກ່ອນທີ່ໂຣມສັນຕະປາປາຈະເຂົ້າຄວບຄຸມໂລກໃນປີ 538, ສາມອານາຈັກໃນນັ້ນຈະຖືກກຳຈັດອອກ ຫຼືຖືກຖອນຮາກຖອນໂຄນ. ແລ້ວ “ເຂົາ” “ນ້ອຍ” ໃນຂໍ້ 8 ທີ່ມີ “ຕາເໝືອນຕາຂອງມະນຸດ, ແລະປາກເວົ້າຄຳໃຫຍ່ໂຕ” ຈະເກີດຂຶ້ນ. ຖ້າໃນອານາຈັກທີ່ສີ່ພວກເຮົາມີສິບເຂົາ ແລະມີສາມເຂົາຖືກກຳຈັດໄປເພື່ອໃຫ້ “ເຂົານ້ອຍ” ເຂົ້າມາແທນທີ່ສາມເຂົານັ້ນ, ເມື່ອສາມເຂົານັ້ນຖືກກຳຈັດອອກ ກໍຈະເຫຼືອເຈັດເຂົາ, ແລະເຂົານ້ອຍກໍແມ່ນເຂົາທີ່ແປດ, ເພາະວ່າໂຣມຍ່ອມຂຶ້ນມາເປັນທີ່ແປດສະເໝີ ແລະເປັນຂອງເຈັດນັ້ນ. ໃນບົດນີ້ມີແສງສະຫວ່າງຫຼາຍປະການກ່ຽວກັບໂຣມໃນສອງຂັ້ນຕອນຂອງມັນ, ແຕ່ທີ່ນີ້ພວກເຮົາພຽງແຕ່ສະເໜີພະຍານອີກຄົນໜຶ່ງວ່າ ທັງໃນແງ່ຄຳພະຍາກອນ ແລະໃນແງ່ປະຫວັດສາດ, ໂຣມຂຶ້ນມາເປັນທີ່ແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດ.

In chapter eight we find the enlargement of chapter seven. The chapter once again identifies the kingdoms of Bible prophecy but leaves off the first kingdom of Babylon for when Daniel received the vision of chapter eight it was very close to the end of Babylon. In the chapter Medo-Persia is represented by a ram that had two horns. Greece is represented by a goat with one horn that is broken and produces four horns out of the broken horn. Then a “little horn” follows after Greece, and once again the little horn is representing Rome. Though Rome was not a direct descendant from the empire of Greece, the passage portrays the little horn as coming out of one of the four horns that arose in the Greek kingdom after the first horn—representing Alexander the Great—was broken. Rome was not a descendant of the Greeks, but it began its conquering of the world from the area of Greece, and in that sense, it came out of one of those four horns.

ໃນບົດທີແປດ ພວກເຮົາເຫັນການຂະຫຍາຍຄວາມຂອງບົດທີເຈັດ. ບົດນີ້ໄດ້ຊີ້ບອກອີກຄັ້ງເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ແຕ່ໄດ້ລະເວັ້ນອານາຈັກທຳອິດ ຄື ບາບີໂລນ ເພາະເມື່ອດານີເອນໄດ້ຮັບນິມິດໃນບົດທີແປດນັ້ນ ກໍໃກ້ຈະຮອດວາລະສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນແລ້ວ. ໃນບົດນີ້ ມີໂດ-ເປີເຊຍຖືກແທນດ້ວຍແກະຜູ້ຕົວໜຶ່ງທີ່ມີເຂົາສອງອັນ. ກຣີກຖືກແທນດ້ວຍແບ້ຕົວໜຶ່ງທີ່ມີເຂົາອັນດຽວ ຊຶ່ງຖືກຫັກອອກ ແລະເກີດມີເຂົາສີ່ອັນງອກຂຶ້ນມາແທນເຂົາທີ່ຖືກຫັກນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ “ເຂົານ້ອຍ” ກໍປາກົດຂຶ້ນພາຍຫຼັງກຣີກ ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເຂົານ້ອຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມ. ເຖິງແມ່ນວ່າໂຣມບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍໂດຍກົງຈາກອານາຈັກກຣີກ ແຕ່ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ພັນລະນາເຂົານ້ອຍນັ້ນວ່າອອກມາຈາກເຂົາສີ່ອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນອານາຈັກກຣີກພາຍຫຼັງຈາກເຂົາອັນທຳອິດ—ອັນເປັນຕົວແທນຂອງ Alexander the Great—ຖືກຫັກລົງ. ໂຣມບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍຈາກຊາວກຣີກ ແຕ່ໄດ້ເລີ່ມການພິຊິດໂລກຂອງຕົນຈາກພື້ນທີ່ຂອງກຣີກ ແລະໃນຄວາມໝາຍນັ້ນ ມັນຈຶ່ງອອກມາຈາກເຂົາສີ່ອັນໜຶ່ງນັ້ນ.

We therefore find in chapter eight a second witness to chapter seven. Medo-Persia had two horns, Greece had one and thereafter four more horns. That equals seven horns before Rome’s as the little horn came out of one of Greece’s four horns. Two plus one plus four equals seven, then Rome, the little horn, is the eighth and it is of the seven. It is worth noting that in this passage that identifies that Rome comes out of one of the Greek horns is one of the greatest prophetic arguments that Miller and his co-laborers had to meet in their history.

ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງພົບເຫັນໃນບົດທີແປດພະຍານອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຮັບຮອງບົດທີເຈັດ. ມີໂດ-ເປີເຊຍມີສອງເຂົາ, ກຣີກມີເຂົາໜຶ່ງ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນອີກສີ່ເຂົາ. ນັ້ນເທົ່າກັບເຈັດເຂົາກ່ອນໜ້າຂອງໂຣມ, ເນື່ອງຈາກວ່າເຂົານ້ອຍໄດ້ອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນສີ່ເຂົາຂອງກຣີກ. ສອງບວກໜຶ່ງບວກສີ່ເທົ່າກັບເຈັດ, ແລ້ວໂຣມ, ຄືເຂົານ້ອຍ, ເປັນອັນດັບທີແປດ ແລະມັນກໍເປັນຂອງທັງເຈັດນັ້ນ. ເປັນການສົມຄວນທີ່ຈະສັງເກດວ່າ ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ທີ່ຊີ້ບອກວ່າໂຣມອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນເຂົາຂອງກຣີກ ແມ່ນໜຶ່ງໃນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ສຳຄັນຍິ່ງທີ່ສຸດ ຊຶ່ງ Miller ແລະຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວໄດ້ຕ້ອງປະເຊີນໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາ.

The Protestants of that history insisted that the little horn of Rome could not be Rome, for the prophecy identifies that the little horn came out from one of the four Grecian horns. They therefore argued that the little horn represented Antiochus Epiphanes who was one of the Seleucid kings that carried on through history after the division of Alexander the Great’s demise. The argument of Millerite history over this issue was so great that on the 1843 chart the argument against the Protestant teaching that was based upon the fact that Daniel saw the little horn come out from one of the four Grecian horns and therefore could not identify Rome, for Rome did not descend from Greece. The argument impacted all the passages in Daniel where Rome is identified. The Protestant position included that the “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel eleven had to be Antiochus Epiphanes. The Millerites therefore included upon the chart that Sister White identified was “directed by the hand of the Lord and should not be altered,” a reference to Antiochus Epiphanes identifying why he could not have been that fourth kingdom. Does Rome establish the vision of prophetic history or did a Seleucid king that died over a hundred years before Christ was born represent the power that stood up against Christ at his crucifixion?

ພວກໂປຣເຕສແຕນໃນປະຫວັດສາດແນວນັ້ນຢືນຢັນວ່າ ເຂົານ້ອຍຂອງໂຣມບໍ່ອາດເປັນໂຣມໄດ້ ເພາະຄຳພະຍາກອນລະບຸວ່າ ເຂົານ້ອຍນັ້ນເກີດອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນສີ່ເຂົາກຣີກ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ເຂົານ້ອຍນັ້ນແທນ Antiochus Epiphanes ຜູ້ຊຶ່ງເປັນໜຶ່ງໃນກະສັດເຊເລວຊິດ ທີ່ສືບຕໍ່ຢູ່ໃນປະຫວັດສາດຫຼັງຈາກການແບ່ງອານາຈັກພາຍຫຼັງການສິ້ນຊີວິດຂອງ Alexander the Great. ການໂຕ້ແຍ້ງໃນປະຫວັດສາດ Millerite ກ່ຽວກັບປະເດັນນີ້ມີຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍ ຈົນໃນແຜນພາບ 1843 ມີການສະແດງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຕໍ່ຕ້ານຄຳສອນຂອງພວກໂປຣເຕສແຕນ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຂໍ້ເທັດຈິງວ່າ Daniel ໄດ້ເຫັນເຂົານ້ອຍເກີດອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນສີ່ເຂົາກຣີກ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ອາດລະບຸວ່າເປັນໂຣມໄດ້ ເພາະໂຣມບໍ່ໄດ້ສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກກຣີກ. ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນີ້ໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ທຸກຂໍ້ພຣະຄຳໃນ Daniel ທີ່ລະບຸໂຣມ. ຈຸດຍືນຂອງພວກໂປຣເຕສແຕນລວມເຖິງວ່າ “ພວກໂຈນປຸ້ນໃນຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ໃນຂໍ້ສິບສີ່ຂອງ Daniel ບົດທີ 11 ຈະຕ້ອງເປັນ Antiochus Epiphanes. ດັ່ງນັ້ນ ພວກ Millerites ຈຶ່ງໄດ້ບັນຈຸໄວ້ໃນແຜນພາບ ຊຶ່ງ Sister White ໄດ້ລະບຸວ່າ “ໄດ້ຖືກນຳພາໂດຍພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະບໍ່ຄວນຖືກປ່ຽນແປງ,” ເຖິງການອ້າງອີງເຖິງ Antiochus Epiphanes ເພື່ອລະບຸວ່າເປັນເຫດໃດເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດເປັນອານາຈັກທີສີ່ນັ້ນໄດ້. ໂຣມເປັນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ຫຼືວ່າ ກະສັດເຊເລວຊິດຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ຕາຍໄປກ່ອນພຣະຄຣິດປະສູດຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ແມ່ນຜູ້ແທນອຳນາດທີ່ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດໃນເວລາທີ່ພຣະອົງຖືກຄຶງໄວ້ທີ່ກາງແຂນ?

The question that could be raised is, why was Daniel shown Rome coming out of one of the Grecian horns, if Rome was not a direct descendant of Greece? The answer is that the beginning of Rome’s rise to power began in that region which had formerly been Greek territory, but why was the prophecy portrayed in such a way to allow for that confusion?

ຄຳຖາມທີ່ອາດຖືກຍົກຂຶ້ນມາແມ່ນວ່າ ເປັນຫຍັງດານີເອນຈຶ່ງໄດ້ຮັບການສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໂຣມເກີດຂຶ້ນມາຈາກເຂົາອັນໜຶ່ງຂອງອານາຈັກກຣີກ, ຖ້າວ່າໂຣມບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍໂດຍກົງຈາກກຣີກ? ຄຳຕອບກໍຄືວ່າ ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການກ້າວຂຶ້ນສູ່ອຳນາດຂອງໂຣມໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນພາກພື້ນນັ້ນ ຊຶ່ງແຕ່ກ່ອນເຄີຍເປັນດິນແດນຂອງກຣີກ, ແຕ່ເປັນຫຍັງຄຳພະຍາກອນຈຶ່ງຖືກສຳແດງອອກໃນລັກສະນະເຊັ່ນນັ້ນ ເພື່ອເປີດຊ່ອງໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນນັ້ນ?

At least one answer, beyond the importance of noting where Rome began to rise, is that the enigma of Rome always coming up eighth and being of the seven is answered by Rome being associated with the territory of Greece, in order to retain the enigma’s point of Rome being of the seven. The enigma is that important, though the Millerites could never had understood that concept from their vantage point in history. The fact that all the references upon not only the 1843, but also the 1850 chart are illustrations of subjects that are directly addressed in God’s prophetic Word, except for the one reference that emphasizes that Antiochus Epiphanes is not the power that stood against Christ, makes the addition to the chart very significant. How sad is it that when Adventism left their foundations, they find themselves today teaching that the power of verse fourteen of Daniel eleven is Antiochus Epiphanes and not Rome! They now teach what the Millerites opposed so strongly that they represented that controversy upon the 1843 chart!

ຢ່າງນ້ອຍຄໍາຕອບຫນຶ່ງ—ນອກເໜືອຈາກຄວາມສໍາຄັນຂອງການສັງເກດວ່າໂຣມເລີ່ມລຸກຂຶ້ນຢູ່ບ່ອນໃດ—ກໍຄືວ່າ ປິດສະນາທີ່ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດສະເໝີ ແລະເປັນຂອງທັງເຈັດ ນັ້ນ ໄດ້ຮັບຄໍາຕອບໂດຍການທີ່ໂຣມຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບດິນແດນຂອງກຣີຊ ເພື່ອຮັກສາໃຈຄວາມຂອງປິດສະນາທີ່ວ່າໂຣມເປັນຂອງທັງເຈັດ. ປິດສະນານັ້ນສໍາຄັນຢ່າງຍິ່ງ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກ Millerites ບໍ່ອາດຈະເຂົ້າໃຈແນວຄວາມຄິດນັ້ນໄດ້ຈາກຈຸດຍືນຂອງພວກເຂົາໃນປະຫວັດສາດ. ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ບັນດາການອ້າງອີງທັງຫມົດໃນບໍ່ພຽງແຕ່ແຜນພາບ 1843 ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຮວມທັງແຜນພາບ 1850 ດ້ວຍ ລ້ວນແຕ່ເປັນພາບປະກອບຂອງຫົວຂໍ້ຕ່າງໆທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໂດຍກົງໃນພຣະວັດຈະນະພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຍົກເວັ້ນພຽງການອ້າງອີງອັນດຽວທີ່ເນັ້ນວ່າ Antiochus Epiphanes ບໍ່ແມ່ນອໍານາດທີ່ຢືນຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ ກໍເຮັດໃຫ້ການເພີ່ມສິ່ງນັ້ນເຂົ້າໃນແຜນພາບມີຄວາມສໍາຄັນຢ່າງຫຼາຍ. ນ່າເສົ້າເພີຍໃດຫນໍ ທີ່ເມື່ອ Adventism ປະຖິ້ມຮາກຖານຂອງຕົນ, ໃນທຸກມື້ນີ້ພວກເຂົາກັບພົບຕົນເອງກໍາລັງສອນວ່າ ອໍານາດໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ຂອງດານີເອນ 11 ແມ່ນ Antiochus Epiphanes ແລະບໍ່ແມ່ນໂຣມ! ບັດນີ້ພວກເຂົາກໍາລັງສອນສິ່ງທີ່ພວກ Millerites ຄັດຄ້ານຢ່າງແຂງຂັນຈົນເຖິງກັບໄດ້ສະແດງການໂຕ້ແຍ້ງນັ້ນໄວ້ເທິງແຜນພາບ 1843!

The kingdoms of history identify that Rome comes up eighth and is of the seven. The “little horn” in chapter seven that speaks “great words against the Most High” comes up eighth and is of the seven. The horns of chapter eight identify that Rome comes up eighth and is of the seven.

ອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນປະຫວັດສາດຊີ້ບອກວ່າ ໂຣມຂຶ້ນມາເປັນອັນດັບທີແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດ. “ເຂົານ້ອຍ” ໃນບົດທີເຈັດ ທີ່ເວົ້າ “ຖ້ອຍຄຳອັນໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ສູ້ອົງສູງສຸດ” ຂຶ້ນມາເປັນອັນດັບທີແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດ. ເຂົາທັງຫຼາຍໃນບົດທີແປດຊີ້ບອກວ່າ ໂຣມຂຶ້ນມາເປັນອັນດັບທີແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດ.

In the next article we will consider how modern Rome, as represented in Revelation seventeen comes up eighth and is of the seven. We will then return to Daniel two and identify why Daniel two’s four kingdoms, which is the first mention of the kingdoms of Bible prophecy, is in agreement with Revelation seventeen’s eight kingdoms.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາວ່າ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 17 ນັ້ນ ຂຶ້ນມາເປັນອານາຈັກທີ່ແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຮົາຈະກັບໄປຫາ ດານີເອນ ບົດ 2 ແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເປັນຫຍັງອານາຈັກສີ່ຢ່າງໃນ ດານີເອນ ບົດ 2 ຊຶ່ງເປັນການກ່າວເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີເປັນຄັ້ງທຳອິດ ຈຶ່ງສອດຄ່ອງກັບອານາຈັກແປດຢ່າງໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 17.

Back to Articles