Article

# The Book of Daniel - Number Fifty-Six

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຫ້າສິບຫົກ

Unlocking the Mystery of Revelation 17: The Final Prophecy of the Great Whore and the Beast

ເປີດເຜີຍຄວາມລັບແຫ່ງພຣະນິມິດ 17: ຄຳພະຍາກອນສຸດທ້າຍກ່ຽວກັບຍິງໂສເພນີໃຫຍ່ ແລະ ສັດຮ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 20, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

The last representation of the kingdoms of Bible prophecy is found in Revelation chapter seventeen. In that chapter, in verse three, John is carried into the “wilderness”, so that the angel can show John the judgment of the “great whore” of prophecy, who sits upon “many waters” and who committed “fornication” with the “kings of the earth.”

ພາບຕົວແທນສຸດທ້າຍຂອງບັນດາອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ພົບໄດ້ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເຈັດ. ໃນບົດນັ້ນ, ໃນຂໍ້ທີສາມ, ໂຢຮັນຖືກນຳໄປສູ່ “ຖິ່ນທຸລະກັນດານ”, ເພື່ອທູດສະຫວັນຈະໄດ້ສະແດງແກ່ໂຢຮັນເຖິງການພິພາກສາ “ຍິງໂສເພນີໃຫຍ່” ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ຜູ້ຊຶ່ງນັ່ງຢູ່ເທິງ “ນ້ຳຫຼາຍສາຍ” ແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳ “ການຫຼິ້ນຊູ້” ກັບ “ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.”

> And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will show unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:1–3.

> ແລະມີທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໃນເຈັດອົງທີ່ຖືຂັນທັງເຈັດໄດ້ມາ ແລະເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງມາທີ່ນີ້; ເຮົາຈະສະແດງແກ່ເຈົ້າເຖິງການພິພາກສາຍິງໂສເພນີໃຫຍ່ຜູ້ນັ່ງຢູ່ເໜືອນ້ຳຫຼາຍ: ບັນດາກະສັດແຫ່ງໂລກໄດ້ລ່ວງປະເວນີກັບນາງ, ແລະຊາວໂລກທັງຫຼາຍກໍໄດ້ເມົາດ້ວຍເຫຼົ້າແຫ່ງການລ່ວງປະເວນີຂອງນາງ.” ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປໃນພຣະວິນຍານສູ່ຖິ່ນກັນດານ: ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຍິງຜູ້ໜຶ່ງນັ່ງເທິງສັດຮ້າຍສີແດງເຂັ້ມ, ເຕັມໄປດ້ວຍນາມແຫ່ງການໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າ, ມີເຈັດຫົວ ແລະສິບເຂົາ. ພຣະນິມິດ 17:1–3.

By John’s own words the “wilderness” represents the twelve hundred and sixty years of papal rule from the year 538, unto the time of the end in 1798.

ຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງໂຢຮັນເອງ, “ຖິ່ນກັນດານ” ເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ນັບແຕ່ປີ 538 ຈົນຮອດເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798.

> And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. … And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.

> ແລະຍິງນັ້ນໄດ້ໜີເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານ ບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຕຽມໄວ້ສຳລັບນາງ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍລ້ຽງດູນາງຢູ່ທີ່ນັ້ນໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ. … ແລະໄດ້ປະທານປີກສອງປີກຂອງນົກອິນຊີໃຫຍ່ແກ່ຍິງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ນາງບິນເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານ ເຂົ້າໄປໃນບ່ອນຂອງນາງ ບ່ອນທີ່ນາງໄດ້ຮັບການລ້ຽງດູຕະຫຼອດໜຶ່ງການ, ສອງການ, ແລະເຄິ່ງການ ໃຫ້ພົ້ນຈາກໜ້າງູ. ພຣະນິມິດ 12:6, 14.

In the spirit, John was transported into the twelve hundred and sixty years of papal rule. Those years had been typified by the three and a half years of drought during the history of Jezebel, Ahab and Elijah. Those years were to continue until the papacy received its deadly wound in 1798, for that had been “determined” to occur at the end of the first indignation, which was the end of the war brought upon the sanctuary and host through the two desolating powers of paganism and papalism. All of these facts have been set forth in recent articles.

ໃນພຣະວິນຍານ, ໂຢຮັນໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າໄປສູ່ໄລຍະເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ. ປີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍສາມປີເຄິ່ງແຫ່ງຄວາມແຫ້ງແລ້ງໃນປະຫວັດຂອງ ເຢເຊເບນ, ອາຮາບ ແລະ ເອລີຢາ. ປີເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າລະບົບສັນຕະປາປາຈະໄດ້ຮັບບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງມັນໃນປີ 1798, ເພາະວ່າການນັ້ນໄດ້ຖືກ “ກຳນົດໄວ້” ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຄວາມຄຽດແຄ້ນຄັ້ງທຳອິດ, ຊຶ່ງເປັນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສົງຄາມທີ່ໄດ້ນຳມາເໜືອພຣະວິຫານ ແລະ ພົນໄພ່ ໂດຍຜ່ານອຳນາດທັງສອງອັນເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ ຄື ລັດທິຄວາມເປັນນອກສາສະໜາ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາ. ຂໍ້ເທັດຈິງທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ແລ້ວໃນບົດຄວາມເມື່ອໄມ່ນານມານີ້.

The “great whore,” is Isaiah’s whore of Tyre, who was to be forgotten for seventy symbolic years, which were the “days of one king.” The history of the United States, is the history of the symbolic seventy years, which had been typified by the seventy years of captivity during the reign of Babylon, the first kingdom of Bible prophecy. During that history the great whore of Tyre was to be forgotten. At the end of that history she was to be remembered and once again to go forth and sing her songs, thus committing fornication with the kings of the earth. John was spiritually conveyed into the history of papal rule in order to see the judgment of the papal power. The judgment of a daughter of a priest who committed fornication was that she was to be burnt with fire.

“ຍິງໂສເພນີຜູ້ໃຫຍ່,” ແມ່ນຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທໂຣຂອງອິຊາຢາ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຖືກຫຼົງລືມໄປເປັນເວລາເຈັດສິບປີເຊີງສັນຍະລັກ, ຊຶ່ງເປັນ “ວັນເວລາຂອງກະສັດອົງດຽວ.” ປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ແມ່ນປະຫວັດສາດຂອງເຈັດສິບປີເຊີງສັນຍະລັກນັ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍໃນລະຫວ່າງການຄອງອຳນາດຂອງບາບີໂລນ, ອານາຈັກທຳອິດໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ. ໃນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດນັ້ນ ຍິງໂສເພນີຜູ້ໃຫຍ່ແຫ່ງເມືອງໄທໂຣຈະຖືກຫຼົງລືມ. ເມື່ອຮອດປາຍສຸດຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນ ນາງຈະຖືກລະນຶກເຖິງອີກຄັ້ງ ແລະຈະອອກໄປຮ້ອງເພງຂອງນາງອີກຄັ້ງໜຶ່ງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກະທຳການຜິດປະເວນີກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ໂຢຮັນໄດ້ຖືກນຳພາໃນຝ່າຍວິນຍານເຂົ້າໄປໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາ ເພື່ອຈະເຫັນການພິພາກສາເທິງອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ. ຄຳພິພາກສາຂອງບຸດສາວຂອງປະໂຣຫິດຜູ້ກະທຳການຜິດປະເວນີ ຄືນາງຈະຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟ.

> And the daughter of any priest, if she profane herself by playing the whore, she profaneth her father: she shall be burnt with fire. Leviticus 21:9.

> ແລະຖ້າບຸດສາວຂອງປະໂລຫິດຄົນໃດຄົນໜຶ່ງເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປັນມົນທິນໂດຍການຫຼິ້ນຊູ້ ນາງກໍເຮັດໃຫ້ບິດາຂອງນາງເປັນມົນທິນດ້ວຍ: ນາງຈະຕ້ອງຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟ. ພຣະທຳເລວີ 21:9.

In the vision of the judgment of the great whore that was given to John by one of the angels who poured out one of the seven last plagues was that she was burnt with fire.

ໃນນິມິດເລື່ອງການພິພາກສາຍິງແພດໃຫຍ່ ຊຶ່ງຖືກມອບໃຫ້ແກ່ໂຢຮັນໂດຍທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໃນບັນດາຜູ້ທີ່ເທນໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍນັ້ນ ຄືວ່ານາງຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟ.

> And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. Revelation 17:16.

> ແລະເຂົາສິບເຂົາທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ, ເຂົາເຫຼົ່ານີ້ຈະຊັງຍິງແພດ, ແລະຈະເຮັດໃຫ້ນາງຮ້າງເປົ່າແລະເປືອຍກາຍ, ແລະຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ, ແລະຈະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ. ພຣະນິມິດ 17:16.

The waters that the great whore is sitting upon are the people of the world, who will be brought under her authority when the United States deceives the entire world to worship the beast, who is also the great whore. The United States then becomes the premier king of the ten kings who are represented in the prophecy of Revelation seventeen, and in this illustration the United States represents the first king to commit fornication with the whore, though she will accomplish that act with all the kings thereafter.

ນ້ຳຫຼາຍທີ່ໂສເພນີໃຫຍ່ນັ່ງຢູ່ເທິງນັ້ນ ໝາຍເຖິງບັນດາປະຊາຊົນໃນໂລກ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຖືກນຳເຂົ້າມາຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງນາງ ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາລໍ້ລວງໂລກທັງສິ້ນໃຫ້ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງກໍແມ່ນໂສເພນີໃຫຍ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ຈາກນັ້ນສະຫະລັດອາເມຣິກາຈຶ່ງກາຍເປັນກະສັດເອກໃນບັນດາກະສັດສິບອົງ ຜູ້ທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ, ແລະໃນພາບປະກອບນີ້ ສະຫະລັດອາເມຣິກາເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດອົງທຳອິດທີ່ໄດ້ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບໂສເພນີນັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່ານາງຈະກະທຳການນັ້ນກັບບັນດາກະສັດທັງໝົດໃນເວລາຕໍ່ມາ.

The first king of many kings is represented by Ahab, who was married to the great whore, who is represented as Jezebel in the church of Thyatira. The judgment of Jezebel (the great whore), is accomplished by the ten kings, who will be forced into a church and state alliance by the power of the United States. Those kings will agree to allow the papacy to rule the world (sit upon the waters), in spite of their hatred for the whore.

ກະສັດອົງທໍາອິດໃນບັນດາກະສັດຫຼາຍອົງ ຖືກແທນດ້ວຍອາຮາບ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ແຕ່ງງານກັບຍິງແພດໃຫຍ່ ຜູ້ທີ່ຖືກແທນເປັນເຢເຊເບນໃນຄຣິດຈັກເທຍທີຣາ. ການພິພາກສາເຢເຊເບນ (ຍິງແພດໃຫຍ່) ສໍາເລັດລົງໂດຍກະສັດສິບອົງ ຜູ້ທີ່ຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະມິດລະຫວ່າງສາສະໜາຈັກແລະລັດ ໂດຍອໍານາດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນຈະເຫັນດີຍອມໃຫ້ອໍານາດສັນຕະປາປາຄອບຄອງໂລກ (ນັ່ງເທິງນ້ໍາທັງຫຼາຍ) ທັງໆ ທີ່ພວກເຂົາກຽດຊັງຍິງແພດນັ້ນ.

> And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. And he saith unto me, The waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues. And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:12–18.

> ແລະເຂົາສິບເຂົາທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນ ແມ່ນກະສັດສິບອົງ ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບອານາຈັກເທື່ອ; ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບອຳນາດເປັນກະສັດຢູ່ຊົ່ວໂມງໜຶ່ງຮ່ວມກັບສັດຮ້າຍ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີໃຈດຽວກັນ ແລະຈະມອບອຳນາດແລະເລີ່ຍວແຮງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດສົງຄາມກັບພຣະເມສານ້ອຍ ແລະພຣະເມສານ້ອຍຈະຊົງມີໄຊເໜືອເຂົາ; ເພາະວ່າພຣະອົງເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອເຈົ້າທັງປວງ ແລະເປັນກະສັດເໜືອກະສັດທັງປວງ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ກັບພຣະອົງນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເອີ້ນ ແລະຖືກຊົງເລືອກໄວ້ ແລະສັດຊື່. ແລະທ່ານກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ນ້ຳທັງຫຼາຍທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ບ່ອນທີ່ຍິງແພດນັ່ງຢູ່ນັ້ນ ແມ່ນຊົນຊາດທັງຫຼາຍ ແລະຝູງຊົນ ແລະປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ ແລະພາສາທັງຫຼາຍ. ແລະເຂົາສິບເຂົາທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະກຽດຊັງຍິງແພດ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ນາງຮ້າງເປົ່າແລະເປືອຍກາຍ ແລະຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະຈະເຜົານາງເສຍດ້ວຍໄຟ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃສ່ໄວ້ໃນໃຈຂອງເຂົາ ໃຫ້ກະທຳຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ເຫັນພ້ອມກັນ ແລະມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ ຈົນກວ່າພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າຈະສຳເລັດ. ແລະຍິງນັ້ນທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ຄືນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ ຊຶ່ງຄອບຄອງເໜືອບັນດາກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 17:12–18.

The “ten kings” (the United Nations), actually hate the papacy, but are forced by circumstances to turn their short-lived kingdom over to the papal power in a vain hope to save the world from its increasing calamities. When they realize her deception, they become the instrument to burn her with fire in fulfillment of the law in Leviticus.

“ກະສັດສິບອົງ” (ສະຫະປະຊາຊາດ) ແທ້ຈິງແລ້ວກຽດຊັງລະບົບສັນຕະປາປາ, ແຕ່ຖືກບັງຄັບໂດຍສະພາບການໃຫ້ມອບອານາຈັກອັນມີອາຍຸສັ້ນຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ອຳນາດສັນຕະປາປາ ດ້ວຍຄວາມຫວັງອັນເປົ່າປ່າວວ່າຈະຊ່ວຍໂລກໃຫ້ພົ້ນຈາກໄພພິບັດທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ. ເມື່ອພວກເຂົາຕະໜັກເຖິງການຫລອກລວງຂອງນາງ, ພວກເຂົາກໍກາຍເປັນເຄື່ອງມືໃນການເຜົານາງດ້ວຍໄຟ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕາມກົດບັນຍັດໃນ Leviticus.

The “ten kings” “make war with the Lamb” through the persecution they bring upon God’s last day people.

“ກະສັດສິບອົງ” “ເຮັດສົງຄາມກັບລູກແກະ” ຜ່ານທາງການຂົ່ມເຫັງທີ່ພວກເຂົານຳມາເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ.

> Why do the heathen rage, and the people imagine a vain thing? The kings of the earth set themselves, and the rulers take counsel together, against the Lord, and against his anointed, saying, Let us break their bands asunder, and cast away their cords from us. He that sitteth in the heavens shall laugh: the Lord shall have them in derision. Then shall he speak unto them in his wrath, and vex them in his sore displeasure. Psalms 2:1–5.

> ເຫດໃດບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງໆຈຶ່ງກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍ, ແລະບັນດາຊົນຊາດຈຶ່ງຄິດໄຕ່ຕອງສິ່ງທີ່ໄຮ້ປະໂຫຍດ? ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຕັ້ງຕົວຂຶ້ນ, ແລະບັນດາຜູ້ປົກຄອງພ້ອມໃຈກັນປຶກສາ, ຕໍ່ຕ້ານພຣະເຢໂຫວາ ແລະຕໍ່ຕ້ານຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຈີມໄວ້, ໂດຍກ່າວວ່າ, “ໃຫ້ພວກເຮົາຫັກເຄື່ອງພັນທະຂອງພວກເຂົາເສຍ, ແລະໂຍນເຊືອກຮັດຂອງພວກເຂົາອອກໄປໃຫ້ພົ້ນຈາກພວກເຮົາ.” ພຣະອົງຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນສະຫວັນຈະຊົງຫົວຮໍ້; ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງເຍາະເຢີ້ຍພວກເຂົາ. ແລ້ວພຣະອົງຈະຊົງກ່າວແກ່ພວກເຂົາໃນພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງ, ແລະຈະຊົງກະທົບໃຫ້ພວກເຂົາຫວາດຫວັ່ນດ້ວຍຄວາມບໍ່ພໍພຣະທັຍອັນຮ້າຍແຮງຂອງພຣະອົງ. ເພງສັນລະເສີນ 2:1–5.

The persecution that is accomplished for the papacy by the kings of the earth, was also done against Christ at the cross.

ການຂົ່ມເຫັງທີ່ກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງໂລກໄດ້ກະທຳເພື່ອສັນຕະປາປານັ້ນ ກໍໄດ້ຖືກກະທຳຕໍ່ພຣະຄຣິດເຊັ່ນກັນທີ່ກາງແຂນ.

> Who by the mouth of thy servant David hast said, Why did the heathen rage, and the people imagine vain things? The kings of the earth stood up, and the rulers were gathered together against the Lord, and against his Christ. For of a truth against thy holy child Jesus, whom thou hast anointed, both Herod, and Pontius Pilate, with the Gentiles, and the people of Israel, were gathered together, For to do whatsoever thy hand and thy counsel determined before to be done. Acts 4:25–28.

> ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ກ່າວໂດຍປາກຂອງດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງວ່າ, ເຫດໃດບັນດາຊາດຕ່າງໆຈຶ່ງເດືອດດານ, ແລະບັນດາປະຊາຊົນຈຶ່ງຄິດການອັນໄຮ້ປະໂຫຍດ? ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ລຸກຂຶ້ນ, ແລະບັນດາຜູ້ປົກຄອງໄດ້ຊຸມນຸມກັນຕໍ່ຕ້ານອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດຂອງພຣະອົງ. ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວ ເຮໂຣດ ແລະ ປົນທິອຸດ ປີລາດ ພ້ອມທັງຄົນຕ່າງຊາດ ແລະຊົນຊາດອິດສະຣາເອນ ໄດ້ຊຸມນຸມກັນຕໍ່ຕ້ານພຣະເຢຊູ ບຸດບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງເຈີມໄວ້, ເພື່ອກະທຳທຸກສິ່ງຕາມທີ່ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະດຳລິຂອງພຣະອົງໄດ້ກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າໃຫ້ເປັນໄປ. ກິດຈະການ 4:25–28.

The “kings of the earth” that stood up against Christ at his crucifixion represents the “ten kings” of Revelation seventeen that make war with the Lamb again by persecuting his people. At the cross, those kings were the “assembly of the wicked” who “compassed” Christ, and who do so again with his last day people.

“ກະສັດທັງຫລາຍແຫ່ງໂລກ” ທີ່ໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຖືກຕອກກາງແຂນ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ກະສັດສິບອົງ” ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17 ຜູ້ຊຶ່ງກະທຳສົງຄາມກັບພຣະເມສານ້ອຍອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍການຂົ່ມເຫັງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ທີ່ກາງແຂນ, ກະສັດເຫລົ່ານັ້ນແມ່ນ “ທີ່ຊຸມນຸມຂອງຄົນອະທຳ” ຜູ້ທີ່ “ຫ້ອມລ້ອມ” ພຣະຄຣິດ, ແລະຜູ້ທີ່ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນອີກຄັ້ງກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນວັນສຸດທ້າຍ.

> For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet. I may tell all my bones: they look and stare upon me. They part my garments among them, and cast lots upon my vesture. Psalms 22:16–18.

> ເພາະວ່າຝູງໝາໄດ້ລ້ອມຂ້ານ້ອຍໄວ້; ທີ່ປະຊຸມຂອງຄົນອະທຳໄດ້ປິດລ້ອມຂ້ານ້ອຍ; ພວກເຂົາໄດ້ແທງມືແລະຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍ. ຂ້ານ້ອຍອາດນັບກະດູກຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ທັງໝົດ; ພວກເຂົາຈ້ອງມອງແລະເພັ່ງດູຂ້ານ້ອຍ. ພວກເຂົາແບ່ງເສື້ອຜ້າຂອງຂ້ານ້ອຍກັນເອງ, ແລະຈັບສະຫລາກເພື່ອເສື້ອຄຸມຂອງຂ້ານ້ອຍ. ພຣະຄຳພີເພງສັນລະເສີນ 22:16–18.

The ten kings, who bring judgment upon the great whore burn her with fire, for she is a whore that professes to be a priest’s daughter. Those kings are also represented as “dogs,” and the ten kings will not only burn the great whore with fire, but will “eat her flesh.” The death of Jezebel was brought about when she was thrown from the wall and splattered on the ground, and then the dogs came and ate her flesh.

ກະສັດສິບອົງ, ຜູ້ນຳການພິພາກສາມາເຫນືອຍິງແມ່ຈ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ, ຈະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ, ເພາະນາງເປັນຍິງແມ່ຈ້າງຜູ້ອ້າງຕົນວ່າເປັນບຸດສາວຂອງປະໂລຫິດ. ກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນຍັງຖືກພັນລະນາໄວ້ດ້ວຍວ່າເປັນ “ໝາ,” ແລະກະສັດສິບອົງນັ້ນຈະບໍ່ພຽງແຕ່ເຜົາຍິງແມ່ຈ້າງໃຫຍ່ນັ້ນດ້ວຍໄຟເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຈະ “ກິນເນື້ອຂອງນາງ” ອີກດ້ວຍ. ຄວາມຕາຍຂອງເຢເຊເບນໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນເມື່ອນາງຖືກຖິ້ມລົງມາຈາກກຳແພງ ແລະແຕກກະຈາຍລົງເທິງພື້ນດິນ, ແລ້ວພວກໝາກໍມາ ແລະກິນເນື້ອຂອງນາງ.

> And when Jehu was come to Jezreel, Jezebel heard of it; and she painted her face, and tired her head, and looked out at a window. And as Jehu entered in at the gate, she said, Had Zimri peace, who slew his master? And he lifted up his face to the window, and said, Who is on my side? who? And there looked out to him two or three eunuchs. And he said, Throw her down. So they threw her down: and some of her blood was sprinkled on the wall, and on the horses: and he trode her under foot. And when he was come in, he did eat and drink, and said, Go, see now this cursed woman, and bury her: for she is a king’s daughter. And they went to bury her: but they found no more of her than the skull, and the feet, and the palms of her hands. Wherefore they came again, and told him. And he said, This is the word of the Lord, which he spake by his servant Elijah the Tishbite, saying, In the portion of Jezreel shall dogs eat the flesh of Jezebel: And the carcase of Jezebel shall be as dung upon the face of the field in the portion of Jezreel; so that they shall not say, This is Jezebel. 2 Kings 9:30–37.

> ເມື່ອເຢຮູໄດ້ມາເຖິງເຢດຊະເຣເອນ ເຢເຊເບນກໍໄດ້ຍິນເຖິງເລື່ອງນັ້ນ; ແລະນາງໄດ້ແຕ່ງໜ້າ, ແຕ່ງຜົມຂອງນາງ, ແລ້ວຊະໂງກເບິ່ງອອກທາງປ່ອງຢ້ຽມ. ເມື່ອເຢຮູເຂົ້າມາທາງປະຕູເມືອງ ນາງກ່າວວ່າ, “ຊິມຣີ ຜູ້ທີ່ຂ້ານາຍຂອງຕົນນັ້ນ ໄດ້ມີສັນຕິຫຼື?” ແລ້ວເຢຮູກໍເງີຍໜ້າຂຶ້ນໄປທາງປ່ອງຢ້ຽມ ແລະກ່າວວ່າ, “ໃຜຢູ່ຂ້າງເຮົາ? ໃຜ?” ແລະມີຂັນທີສອງສາມຄົນຊະໂງກເບິ່ງລົງມາຫາທ່ານ. ທ່ານຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ຜັກນາງລົງມາ.” ພວກເຂົາຈຶ່ງຜັກນາງລົງມາ; ແລະເລືອດຂອງນາງບາງສ່ວນກໍກະເດັນໃສ່ກຳແພງ ແລະໃສ່ມ້າ; ແລະເຢຮູກໍຢຽບນາງຢູ່ພາຍໃຕ້ຕີນ. ເມື່ອທ່ານເຂົ້າໄປແລ້ວ ທ່ານກໍກິນແລະດື່ມ ແລະກ່າວວ່າ, “ບັດນີ້ ຈົ່ງໄປເບິ່ງຍິງຜູ້ຖືກສາບແຊ່ງນີ້ ແລະຝັງນາງເສຍ; ເພາະນາງເປັນທິດາຂອງກະສັດ.” ພວກເຂົາກໍໄປເພື່ອຈະຝັງນາງ; ແຕ່ພົບວ່າບໍ່ເຫຼືອອັນໃດຂອງນາງນອກຈາກກະໂຫຼກສີສະ, ຕີນ, ແລະຝາມືທັງສອງ. ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງກັບມາອີກ ແລະບອກທ່ານ. ແລະທ່ານກ່າວວ່າ, “ນີ້ແມ່ນພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ກ່າວໂດຍຜ່ານເອລີຢາ ຊາວທິດຊະໄບ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ວ່າ, ‘ໃນເຂດດິນຂອງເຢດຊະເຣເອນ ໝາຈະກິນເນື້ອໜັງຂອງເຢເຊເບນ; ແລະຊາກສົບຂອງເຢເຊເບນຈະເປັນເໝືອນຂີ້ສັດຢູ່ເທິງໜ້າດິນໃນເຂດດິນຂອງເຢດຊະເຣເອນ; ຈົນຄົນທັງຫຼາຍຈະບໍ່ສາມາດເວົ້າວ່າ, “ນີ້ແມ່ນເຢເຊເບນ.”’” 2 ກະສັດ 9:30–37

The ten kings, who are the United Nations, whose premier king is the United States, will bring judgment upon the papacy by burning her with fire and eating her flesh. That judgment is what the angel came to show to John, and in order to do so he carried John into the history of the wilderness, but not simply a random point in the history of the wilderness, but to the very end of the period. It is evident that John was placed at the end of the twelve hundred and sixty years, for when he sees the woman she was already drunk with the blood of persecution and already identified as the mother of harlots.

ກະສັດສິບອົງ, ຊຶ່ງແມ່ນສະຫະປະຊາຊາດ, ໂດຍທີ່ກະສັດເອກຂອງພວກເຂົາຄືສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຈະນຳການພິພາກສາມາເໜືອລະບົບສັນຕະປາປາ ໂດຍເຜົານາງດ້ວຍໄຟ ແລະກິນເນື້ອຂອງນາງ. ການພິພາກສານັ້ນແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ທູດສະຫວັນມາເພື່ອສຳແດງແກ່ໂຢຮັນ, ແລະເພື່ອຈະກະທຳດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ພາໂຢຮັນເຂົ້າໄປໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຖິ່ນກັນດານ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນພຽງຈຸດໃດຈຸດໜຶ່ງແບບສຸ່ມໆໃນປະຫວັດສາດຂອງຖິ່ນກັນດານນັ້ນ, ຫາກແມ່ນໄປເຖິງທ້າຍສຸດຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນໂດຍກົງ. ເປັນທີ່ປະຈັກຊັດວ່າ ໂຢຮັນໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ຢູ່ໃນຕອນທ້າຍຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ເພາະເມື່ອທ່ານເຫັນຍິງນັ້ນ ນາງໄດ້ເມົາດ້ວຍເລືອດແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຢູ່ແລ້ວ ແລະໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ແລ້ວວ່າເປັນແມ່ຂອງຍິງໂສເພນີທັງຫຼາຍ.

> So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.

> ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ນໍາຂ້າພະເຈົ້າໄປໃນພຣະວິນຍານເຂົ້າສູ່ຖິ່ນກັນດານ; ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຍິງຜູ້ໜຶ່ງນັ່ງຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍສີແດງເຂັ້ມ, ເຕັມໄປດ້ວຍຊື່ແຫ່ງການໝິ່ນປະໝາດ, ມີເຈັດຫົວ ແລະ ສິບເຂົາ. ແລະ ຍິງນັ້ນໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີມ່ວງ ແລະ ສີແດງເຂັ້ມ, ແລະ ຖືກປະດັບດ້ວຍຄໍາ ແລະ ເພັດພອຍອັນລ້ໍາຄ່າ ແລະ ໄຂ່ມຸກ, ໃນມືຂອງນາງມີຈອກຄໍາ ເຕັມໄປດ້ວຍສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງ ແລະ ຄວາມໂສໂຄກແຫ່ງການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ: ແລະ ທີ່ໜ້າຜາກຂອງນາງມີຊື່ຂຽນໄວ້ວ່າ, ຄວາມລັບລີ້, ບາບີໂລນໃຫຍ່, ແມ່ແຫ່ງຍິງໂສເພນີ ແລະ ສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທັງຫລາຍແຫ່ງໂລກ. ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຍິງນັ້ນເມົາມາຍດ້ວຍເລືອດຂອງພວກວິສຸດ, ແລະ ດ້ວຍເລືອດຂອງພວກພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ: ແລະ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຫັນນາງ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະນິມິດ 17:3–6.

The whore of Tyre, who is also the “great whore” that is represented in Revelation seventeen, was to be forgotten until the time when she would once again sing her songs and commit fornication with the kings of the earth.

ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣ, ຜູ້ຊຶ່ງກໍແມ່ນ “ຍິງໂສເພນີຍິ່ງໃຫຍ່” ທີ່ຖືກພັນລະນາໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດ 17, ຈະຕ້ອງຖືກລືມໄປ ຈົນເຖິງເວລາທີ່ນາງຈະຮ້ອງເພງຂອງນາງອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ແລະກະທຳການຜິດປະເວນີກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.

Any reputable dictionary that was published before 1950 identifies that the woman arrayed in scarlet in Revelation seventeen is a symbol of the Roman Catholic church, but today the world thinks the Catholic church is a Christian church. The world has forgotten who she really is.

ພະຈະນານຸກົມທີ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບໃດໆ ທີ່ໄດ້ຕີພິມກ່ອນປີ 1950 ລ້ວນແຕ່ລະບຸວ່າ ຍິງຜູ້ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມສີແດງເຂັ້ມໃນ Revelation ບົດທີ 17 ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນຄາທອລິກ, ແຕ່ໃນທຸກມື້ນີ້ ໂລກກັບຄິດວ່າ ຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກເປັນຄຣິສຕະຈັກຄຣິດສະຕຽນ. ໂລກໄດ້ລືມໄປແລ້ວວ່າ ນາງແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນໃຜ.

When John saw her the persecution of the Dark Ages was at its end, for she was already drunk with the blood of the saints. The natural illustrates the spiritual, and a person gets drunk after they drink, not before.

ເມື່ອໂຢຮັນໄດ້ເຫັນນາງ ການຂົ່ມເຫັງໃນຍຸກມືດໄດ້ມາເຖິງປາຍທາງແລ້ວ ເພາະວ່ານາງໄດ້ເມົາແລ້ວດ້ວຍເລືອດຂອງບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດ. ສິ່ງທີ່ເປັນທຳມະຊາດສະແດງໃຫ້ເຫັນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍວິນຍານ, ແລະຄົນເຮົາຍ່ອມເມົາຫຼັງຈາກດື່ມ ບໍ່ແມ່ນກ່ອນດື່ມ.

The Protestants that broke from Catholicism centuries before 1798, had already begun their journey back to the Catholic communion by 1798, for she was identified as the “MOTHER OF HARLOTS.” When John saw her and wondered, the churches that had formerly separated from her fellowship had already returned. Thus John was carried to 1798, when the great whore already had murdered millions of Christians, and who had already seduced the former Protestant churches to accept her presumptuous claim that she was the head of the churches, as Justinian had identified her in the year 533.

ພວກໂປຣເຕສະແຕນທີ່ໄດ້ແຍກຕົວອອກຈາກຄາທອລິກຫຼາຍສະຕະວັດກ່ອນປີ 1798 ນັ້ນ, ໄດ້ເລີ່ມການເດີນທາງກັບຄືນສູ່ສາມັກຄີທຳຄາທອລິກແລ້ວໃນປີ 1798, ເພາະນາງຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ແມ່ແຫ່ງຍິງໂສເພນີ.” ເມື່ອໂຢຮັນໄດ້ເຫັນນາງແລະຮູ້ສຶກປະຫລາດໃຈ, ບັນດາຄຣິດຕະຈັກທີ່ເຄີຍແຍກອອກຈາກຄວາມສາມັກຄີຂອງນາງກໍໄດ້ກັບຄືນແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂຢຮັນຈຶ່ງຖືກນຳໄປຍັງປີ 1798, ເມື່ອຍິງແພດໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ສັງຫານຄຣິດສະຕຽນຫຼາຍລ້ານຄົນແລ້ວ, ແລະໄດ້ລໍ້ລວງບັນດາຄຣິດຕະຈັກໂປຣເຕສະແຕນໃນອະດີດໃຫ້ຍອມຮັບຂໍ້ອ້າງອັນອາດຫານຂອງນາງທີ່ວ່າ ນາງເປັນຫົວໜ້າຂອງບັນດາຄຣິດຕະຈັກ, ດັ່ງທີ່ຈັສຕິນຽນໄດ້ລະບຸນາງໄວ້ໃນປີ 533.

From the prophetic vantage point of 1798, the angel then presented John with the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

ຈາກຈຸດຍືນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງປີ 1798, ທູດສະຫວັນຈຶ່ງໄດ້ສະແດງແກ່ໂຢຮັນຮູບພາບສຸດທ້າຍຂອງບັນດາອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ.

> And the angel said unto me, Wherefore didst thou marvel? I will tell thee the mystery of the woman, and of the beast that carrieth her, which hath the seven heads and ten horns. The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. Revelation 17:7–12.

> ແລະທູດສະຫວັນນັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງປະຫລາດໃຈ? ຂ້ານ້ອຍຈະບອກແກ່ເຈົ້າເຖິງຄວາມລຶກລັບຂອງຍິງນັ້ນ ແລະຂອງສັດຮ້າຍທີ່ແບກນາງໄວ້, ຊຶ່ງມີເຈັດຫົວ ແລະສິບເຂົາ. ສັດຮ້າຍທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນ ເຄີຍມີຢູ່ ແລະບັດນີ້ບໍ່ມີ; ແລະມັນຈະຂຶ້ນມາຈາກເຫວເລິກທີ່ບໍ່ມີກົ້ນ ແລະຈະໄປສູ່ຄວາມພິນາດ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ຜູ້ທີ່ຊື່ຂອງເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມແຫ່ງຊີວິດຕັ້ງແຕ່ການສ້າງໂລກ, ຈະປະຫລາດໃຈເມື່ອເຫັນສັດຮ້າຍທີ່ເຄີຍມີຢູ່ ແລະບັດນີ້ບໍ່ມີ ແຕ່ຍັງຈະມີຢູ່. ແລະນີ້ແຫຼະຄວາມຄິດທີ່ມີປັນຍາ. ເຈັດຫົວນັ້ນຄືເຈັດພູ ທີ່ຍິງນັ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງ. ແລະຍັງເປັນກະສັດເຈັດອົງ: ຫ້າອົງໄດ້ລົ້ມໄປແລ້ວ, ອົງໜຶ່ງກຳລັງມີຢູ່, ແລະອີກອົງໜຶ່ງຍັງບໍ່ທັນມາ; ແລະເມື່ອລາວມາແລ້ວ ລາວຕ້ອງຢູ່ພຽງຊົ່ວໄລຍະສັ້ນໆ. ແລະສັດຮ້າຍທີ່ເຄີຍມີຢູ່ ແລະບັດນີ້ບໍ່ມີນັ້ນ, ມັນເອງເປັນອົງທີແປດ ແລະກໍມາຈາກເຈັດອົງນັ້ນ, ແລະກຳລັງໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ແລະສິບເຂົາທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນຄືກະສັດສິບອົງ ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບອານາຈັກ; ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບອຳນາດດັ່ງກະສັດຢູ່ຮ່ວມກັບສັດຮ້າຍເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ພຣະນິມິດ 17:7–12.

A beast is a kingdom in Bible prophecy as easily identified in chapters seven and eight of Daniel, and the mystery that the angel is presenting to John is the mystery of the beast and the woman that rides upon the beast. The woman on the beast is the great whore who commits fornication with the kings of the earth. She is Jezebel and her husband is Ahab.

ສັດຮ້າຍແມ່ນອານາຈັກໜຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ດັ່ງທີ່ສາມາດຈຳແນກໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນໃນດານີເອນບົດທີ 7 ແລະ 8; ແລະຄວາມລຶກລັບທີ່ທູດສະຫວັນກຳລັງນຳສະເໜີແກ່ໂຢຮັນນັ້ນ ກໍຄືຄວາມລຶກລັບຂອງສັດຮ້າຍແລະຂອງແມ່ຍິງຜູ້ຂີ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ. ແມ່ຍິງຜູ້ຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນແມ່ນຍິງໂສເພນີໃຫຍ່ ຜູ້ທີ່ກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງໂລກ. ນາງຄື ເຢເຊເບນ ແລະສາມີຂອງນາງຄື ອາຮາບ.

> Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. Genesis 2:24.

> ເຫດສະນັ້ນ ຊາຍຈະລະຈາກບິດາແລະມານດາຂອງຕົນ ແລະຈະຕິດພັນກັບພັນລະຍາຂອງຕົນ; ແລະທັງສອງຈະເປັນເນື້ອດຽວກັນ. ປະຖົມມະການ 2:24.

A man is a man and a woman is a woman, but together they are one flesh. The mystery of the beast is that it is a combination of church and state, the combination of woman (church) and beast (kings) that are one kingdom, which consists of two parts. Statecraft and churchcraft combined, with the woman in control of the relationship, is the “image of the beast.” John is shown the woman being carried by the beast, for she is the one in control of the relationship.

ຜູ້ຊາຍຄືຜູ້ຊາຍ ແລະ ຜູ້ຍິງຄືຜູ້ຍິງ, ແຕ່ເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ທັງສອງເປັນເນື້ອດຽວກັນ. ຄວາມລຶກລັບຂອງສັດຮ້າຍຄື ມັນເປັນການປະສົມກັນຂອງຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ລັດ, ເປັນການປະສົມກັນຂອງແມ່ຍິງ (ຄຣິສຕະຈັກ) ແລະ ສັດຮ້າຍ (ບັນດາກະສັດ) ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກດຽວ ແຕ່ປະກອບດ້ວຍສອງພາກສ່ວນ. ການປົກຄອງຂອງລັດ ແລະ ການປົກຄອງຂອງຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືກຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນ ໂດຍທີ່ແມ່ຍິງເປັນຜູ້ຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ ແມ່ນ “ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ.” ໂຢຮັນໄດ້ຮັບການສຳແດງໃຫ້ເຫັນແມ່ຍິງຖືກສັດຮ້າຍບັນທຸກໄປ, ເພາະນາງເປັນຜູ້ຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ.

> And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.

> ແລະຍິງຄົນນັ້ນທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ກໍຄືນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ ຊຶ່ງຄອບຄອງເໜືອກະສັດທັງຫຼາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 17:18

Together the beast and the woman represent one kingdom (one flesh), but the angel is emphasizing the relationship of the great whore with the kings of the earth. “The beast that” “was, and is not”, which “shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition,” that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the papacy when the great whore’s deadly wound is healed. She “was” the fifth kingdom of Bible prophecy, but it was “determined” that she would receive a deadly wound in 1798.

ຮ່ວມກັນແລ້ວ ສັດຮ້າຍແລະຍິງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກດຽວກັນ (ເນື້ອໜັງດຽວ), ແຕ່ທູດສະຫວັນກຳລັງເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມສຳພັນຂອງຍິງໂສເພນີໃຫຍ່ກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງໂລກ. “ສັດຮ້າຍນັ້ນ” ທີ່ “ເຄີຍມີ, ແລະບັດນີ້ບໍ່ມີ”, ຊຶ່ງ “ຈະຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວທີ່ບໍ່ມີກົ້ນ ແລະຈະໄປສູ່ຄວາມພິນາດ,” ແລະທີ່ “ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະປະຫລາດໃຈຕາມມັນ” ນັ້ນ ຄືຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ ເມື່ອບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງຍິງໂສເພນີໃຫຍ່ໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ດີຂຶ້ນ. ນາງ “ເຄີຍເປັນ” ອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ, ແຕ່ໄດ້ຖືກ “ກຳນົດໄວ້” ວ່ານາງຈະໄດ້ຮັບບາດແຜເຖິງຕາຍໃນປີ 1798.

When John was spiritually transported to 1798, she was “not” a beast, and “yet” when her deadly wound is healed at the end of the seventy symbolic years that conclude at the soon-coming Sunday law, she “is” again alive, singing her songs, committing fornication and murdering Christians.

ເມື່ອໂຢຮັນຖືກນຳໃນຝ່າຍວິນຍານໄປຍັງປີ 1798, ນາງ “ບໍ່ແມ່ນ” ສັດຮ້າຍ; ແລະ “ແຕ່ກໍຍັງ” ເມື່ອບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງນາງຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍດີໃນຕອນທ້າຍຂອງເຈັດສິບປີແຫ່ງສັນຍະລັກ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້ານີ້, ນາງ “ແມ່ນ” ມີຊີວິດອີກຄັ້ງ, ຮ້ອງເພງຂອງນາງ, ກະທຳການຜິດປະເວນີ ແລະ ຂ້າຄຣິສຕຽນ.

Chapter seventeen is the last presentation of the kingdoms of Bible prophecy, and as such it must agree with the first mention of the kingdoms of Bible prophecy. The first mention of those kingdoms is found in Daniel chapter two, which is represented upon both of the charts that were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables.

ບົດທີສິບເຈັດເປັນການນຳສະເໜີຄັ້ງສຸດທ້າຍກ່ຽວກັບອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ແລະດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບການກ່າວເຖິງຄັ້ງທຳອິດຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ. ການກ່າວເຖິງອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນຄັ້ງທຳອິດພົບໄດ້ໃນດານີເອນບົດທີສອງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນແຜນພູມທັງສອງສະບັບ ອັນເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳບັນຊາຂອງຮາບາກຸກທີ່ໃຫ້ຂຽນນິມິດນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງໄວ້ເທິງແຜ່ນຕາຕະລາງ.

The Millerites were correct in their understanding of Daniel’s kingdoms of Bible prophecy as represented in chapters two, seven and eight, but their understanding was incomplete. Miller’s jewels of Daniel chapter two, shines ten times brighter in the last days, for it is recognized as identifying the first reference, not only of the kingdoms of Bible prophecy, but also of the first reference of the revelation that the eighth is of the seven. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.

ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ເຂົ້າໃຈຖືກຕ້ອງໃນການເຂົ້າໃຈອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີຂອງດານີເອນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນໍາສະແດງໄວ້ໃນບົດທີ 2, 7 ແລະ 8, ແຕ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາຍັງບໍ່ຄົບຖ້ວນ. ອັນມະນີອັນລ້ໍາຄ່າຂອງມິນເລີໃນດານີເອນບົດທີ 2 ສ່ອງປະກາຍສະຫວ່າງຍິ່ງກວ່າເກົ່າສິບເທົ່າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ເພາະວ່າມັນໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນການລະບຸເຖິງການກ່າວເຖິງຄັ້ງທໍາອິດ ບໍ່ພຽງແຕ່ຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນການກ່າວເຖິງຄັ້ງທໍາອິດຂອງການເປີດເຜີຍວ່າ ອົງທີແປດນັ້ນມາຈາກເຈັດ. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງເພື່ອສະແດງປາຍທາງຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ.

All the prophets are speaking of the last days, and John, in Revelation seventeen is identifying the last earthly kingdom when he presents “the beast that” “was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition.” The beast ascends out of “the bottomless pit,” which is a symbol of a “new manifestation of satanic power.”

ຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງກຳລັງກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະ ໂຢຮັນ, ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 17 ກຳລັງຊີ້ບອກອານາຈັກຝ່າຍໂລກອັນສຸດທ້າຍ ເມື່ອທ່ານນຳສະເໜີ “ສັດຮ້າຍທີ່” “ເຄີຍມີຢູ່, ແລະ ບໍ່ມີຢູ່; ແລະ ຈະຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເລິກທີ່ບໍ່ມີກົ້ນ, ແລະ ຈະໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.” ສັດຮ້າຍນັ້ນຂຶ້ນມາຈາກ “ຫຸບເລິກທີ່ບໍ່ມີກົ້ນ,” ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ການປາກົດອອກໃໝ່ຂອງອຳນາດແຫ່ງຊາຕານ.”

> “‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.

> “‘ເມື່ອເຂົາຈະໄດ້ສິ້ນສຸດ [ກໍາລັງຈະສິ້ນສຸດ] ຄໍາພະຍານຂອງເຂົາ.’ ຊ່ວງເວລາທີ່ພະຍານທັງສອງຈະຕ້ອງພະຍາກອນໂດຍນຸ່ງຫົ່ມຜ້າກະສອບໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798. ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກໍາລັງເຂົ້າໃກ້ການສິ້ນສຸດແຫ່ງພາລະກິດຂອງເຂົາໃນຄວາມມືດມົວ ສົງຄາມຈະຖືກກໍ່ຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ເຂົາໂດຍອໍານາດທີ່ຖືກແທນຄ່າວ່າ ‘ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນ.’ ໃນຫຼາຍປະເທດໃນທະວີບຢູໂຣບ ອໍານາດທີ່ປົກຄອງຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກແລະລັດໄດ້ຖືກຊາຕານຄວບຄຸມມາເປັນເວລາຫຼາຍສະຕະວັດ ໂດຍຜ່ານສື່ກາງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ. ແຕ່ໃນບ່ອນນີ້ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໃຫ້ເຫັນການສະແດງອອກແບບໃໝ່ຂອງອໍານາດແຫ່ງຊາຕານ.” The Great Controversy, 268.

Some of the theologians will argue that because the “beast that ascendeth out of the bottomless pit” in Revelation eleven, is identified in the passage as the atheism of the French Revolution, that the expression “bottomless pit” is a symbol of atheism. But Islam ascended out of the “bottomless pit” in Revelation nine, and Islam is not atheism. The bottomless pit represents a satanic manifestation.

ນັກເທວະວິທະຍາບາງຄົນຈະໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ເນື່ອງຈາກ “ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນ” ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ໄດ້ຖືກລະບຸໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນວ່າເປັນລັດທິບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າຂອງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ, ດັ່ງນັ້ນສຳນວນ “ຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນ” ຈຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ອິດສະລາມໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກ “ຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນ” ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 9, ແລະອິດສະລາມບໍ່ແມ່ນລັດທິບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ. ຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະກົດສຳແດງຂອງຊາຕານ.

> “I told him that the Lord had shown me in vision that mesmerism was from the Devil, from the bottomless pit, and that it would soon go there, with those who continued to use it.” Review and Herald, July 21, 1851.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກເຂົາວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນໃນນິມິດວ່າ ວິຊາສະກົດຈິດນັ້ນມາຈາກມານຮ້າຍ, ຈາກຫຸບເຫວເລິກສຸດ, ແລະໃນໄມ່ຊ້າມັນຈະໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ພ້ອມກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງຄົງໃຊ້ມັນຕໍ່ໄປ.” Review and Herald, July 21, 1851.

Something from “the Devil,” is something from “the bottomless pit.” In Revelation seventeen the beast that ascends out of the bottomless pit is the power that goes into perdition and those whose names are not written in the book shall wonder after. “Perdition” means eternal damnation and is represented in Revelation as the “lake of fire,” which is where the beast is cast into.

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ມາຈາກ “ມານຮ້າຍ,” ກໍແມ່ນສິ່ງທີ່ມາຈາກ “ຫຸບເຫວລຶກສຸດຢັ່ງ.” ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວລຶກສຸດຢັ່ງນັ້ນ ແມ່ນອຳນາດທີ່ໄປສູ່ຄວາມພິນາດສູນ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຊື່ຂອງຕົນບໍ່ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ໃນປຶ້ມນັ້ນ ຈະພາກັນພິດສະວົງຕາມມັນ. “ຄວາມພິນາດສູນ” ໝາຍເຖິງການຖືກລົງໂທດນິລັນດອນ ແລະໃນພຣະນິມິດໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເປັນ “ບຶງໄຟ,” ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ສັດຮ້າຍຖືກໂຍນລົງໄປ.

> And the beast was taken, and with him the false prophet that wrought miracles before him, with which he deceived them that had received the mark of the beast, and them that worshipped his image. These both were cast alive into a lake of fire burning with brimstone. Revelation 19:20.

> ແລະສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກຈັບໄວ້, ແລະພ້ອມກັບມັນກໍມີສາດສະດາຈອມປອມຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳການອັດສະຈັນຕໍ່ໜ້າມັນ, ຊຶ່ງໂດຍການອັດສະຈັນນັ້ນໄດ້ລໍ້ລວງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ນະມັດສະການຮູບຂອງມັນ. ທັງສອງນັ້ນຖືກໂຍນລົງໄປທັງເປັນໃນບຶງໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ດ້ວຍກຳມະຖັນ. ພຣະນິມິດ 19:20

In chapter thirteen the first beast that comes from the sea, which Sister White directly identifies as the papacy is identified. In that passage the world wonders after the papal beast.

ໃນບົດທີສິບສາມ ສັດຮ້າຍຕົວທໍາອິດທີ່ຂຶ້ນມາຈາກທະເລ ຊຶ່ງຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸຢ່າງຊັດເຈນວ່າແມ່ນສັນຕະປາປາ ຖືກລະບຸໄວ້. ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ຊາວໂລກພາກັນພິສະວົງຕິດຕາມສັດຮ້າຍຂອງສັນຕະປາປາ.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:13.

> ແລະ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ຫົວ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ຫົວ​ທັງຫຼາຍ​ຂອງ​ມັນ​ປານ​ກັບ​ຖືກ​ຟັນ​ຈົນ​ເຖິງ​ຕາຍ; ແລະ​ບາດແຜ​ອັນ​ເຖິງ​ຕາຍ​ນັ້ນ​ຂອງ​ມັນ​ກໍ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ຮັກສາ​ໃຫ້​ຫາຍ; ແລະ​ຊາວ​ໂລກ​ທັງ​ໝົດ​ກໍ​ພາກັນ​ປະຫລາດໃຈ​ຕາມ​ສັດຮ້າຍ​ນັ້ນ. ພຣະນິມິດ 13:13.

The beast of Revelation seventeen that “they that dwell on the earth shall wonder” after is the final manifestation of satanic power that occurs when the deadly wound of the papacy is healed at the soon-coming Sunday law. Every prophetic characteristic of the woman and the beast she rides upon in chapter seventeen, identifies the church of Rome, just as the dictionaries published before 1950 identified.

ສັດຮ້າຍໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ທີ່ “ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະພາກັນພິສວົງ” ຕາມມັນນັ້ນ ແມ່ນການສຳແດງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງອຳນາດຊາຕານ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນເມື່ອບາດແຜສາຫັດຂອງລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ທຸກລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງຍິງນັ້ນ ແລະຂອງສັດຮ້າຍທີ່ນາງຂີ່ຢູ່ໃນບົດທີສິບເຈັດ ລ້ວນຊີ້ບອກເຖິງຄຣິດຈັກໂຣມ ດັ່ງທີ່ພົດຈະນານຸກົມທີ່ຈັດພິມກ່ອນປີ 1950 ໄດ້ລະບຸໄວ້.

The beast of Revelation seventeen, is a symbol of the combination of church and state, which is the image of the beast. The beast with seven heads and ten horns is the kingdom that is composed of the ten kings (the United Nations), which the woman rides upon and rules over. The woman is the papacy, who is identified as Babylon the great, the mother of harlots. After the symbols are identified we can return to 1798; the point in history where John was carried to in order to receive the last representation of the kingdoms of Bible prophecy.

ສັດຮ້າຍໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17 ເປັນສັນຍາລັກຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກແລະລັດ ຊຶ່ງເປັນຮູບຂອງສັດຮ້າຍ. ສັດຮ້າຍທີ່ມີເຈັດຫົວແລະສິບເຂົານັ້ນ ຄືອານາຈັກທີ່ປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍກະສັດສິບອົງ (ສະຫະປະຊາຊາດ) ຊຶ່ງແມ່ຍິງນັ້ນຂີ່ຢູ່ເທິງແລະປົກຄອງເໜືອ. ແມ່ຍິງນັ້ນຄືລະບົບສັນຕະປາປາ ຜູ້ທີ່ຖືກລະບຸວ່າເປັນ ບາບີໂລນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແມ່ຂອງຍິງແພດ. ຫຼັງຈາກໄດ້ລະບຸສັນຍາລັກຕ່າງໆແລ້ວ ເຮົາສາມາດກັບໄປຍັງປີ 1798 ໄດ້; ຈຸດໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດທີ່ໂຢຮັນຖືກນຳໄປເຖິງ ເພື່ອຮັບການສະແດງພາບສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ.

We shall address those kingdoms, and their representation in Daniel chapter two, in the next article.

ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະການເປັນຕົວແທນຂອງມັນໃນດານີເອນບົດທີ 2 ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another.

> “ທຸກຊາດທີ່ໄດ້ຂຶ້ນມາສູ່ເວທີແຫ່ງການກະທຳ ໄດ້ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ຄອບຄອງບ່ອນຂອງຕົນເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເພື່ອຈະໄດ້ປາກົດວ່າ ມັນຈະປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດຕາມພຣະປະສົງຂອງ ‘ພະຍາມເຝົ້າ ແລະ ຜູ້ບໍຣິສຸດ’ ຫຼືບໍ່. ຄຳພະຍາກອນໄດ້ຕິດຕາມການຮຸ່ງຂຶ້ນແລະການຕົກຕ່ຳຂອງອານາຈັກໃຫຍ່ໆຂອງໂລກ—ບາບີໂລນ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີກ, ແລະ ໂຣມ. ກັບແຕ່ລະອານາຈັກເຫຼົ່ານີ້ ກໍເໝືອນກັນກັບບັນດາຊາດທີ່ມີອຳນາດນ້ອຍກວ່າ, ປະຫວັດສາດໄດ້ຊ້ຳຮອຍຕົນເອງ. ແຕ່ລະອານາຈັກມີໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຂອງຕົນ, ແຕ່ລະອານາຈັກລົ້ມເຫຼວ, ລັດສະໝີຂອງມັນຈາງຫາຍໄປ, ອຳນາດຂອງມັນສູນສິ້ນໄປ, ແລະ ບ່ອນຂອງມັນກໍຖືກອີກອັນໜຶ່ງເຂົ້າຄອບຄອງ.”

> “While the nations rejected God’s principles, and in this rejection wrought their own ruin, it was still manifest that the divine, overruling purpose was working through all their movements.” Education, 177.

> “ໃນຂະນະທີ່ບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ປະຕິເສດຫຼັກການຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໃນການປະຕິເສດນັ້ນໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ, ແຕ່ກໍຍັງປາກົດຢ່າງແຈ້ງວ່າ ພຣະປະສົງອັນສູງສຸດຂອງພຣະເຈົ້າຊຶ່ງຄອບຄອງເໜືອທຸກສິ່ງ ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ຜ່ານການເຄື່ອນໄຫວທັງປວງຂອງພວກເຂົາ.” Education, 177.

Back to Articles