Article

# Elijah - Number Fourteen

ເອລີຢາ - ເລກສິບສີ່

The Prophetic Parallel: From the Millerites to Future for America in the Spirit of Elijah

ຄວາມຂະໜານກັນແບບຄຳພະຍາກອນ: ຈາກຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ເຖິງ Future for America ໃນຈິດວິນຍານຂອງເອລີຢາ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

At the time of the end in 1798, the prophetic message of the Ulai river of Daniel chapters eight and nine was unsealed, and William Miller was raised up in the spirit and power of Elijah to announce the nearness of God’s judgment.

ໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1798 ຂ່າວພະຍາກອນກ່ຽວກັບແມ່ນ້ຳອູໄລໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 8 ແລະ 9 ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະ ວິນລຽມ ມິນເລີ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ ເພື່ອປະກາດຄວາມໃກ້ເຂົ້າມາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “To William Miller and his co-laborers it was given to preach the warning in America. This country became the center of the great Advent movement. It was here that the prophecy of the first angel’s message had its most direct fulfillment. The writings of Miller and his associates were carried to distant lands. Wherever missionaries had penetrated in all the world, were sent the glad tidings of Christ’s speedy return. Far and wide spread the message of the everlasting gospel, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his Judgment is come.’” The Great Controversy, 368.

> “ແກ່ William Miller ແລະຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ປະກາດຄຳເຕືອນນັ້ນໃນອາເມຣິກາ. ປະເທດນີ້ໄດ້ກາຍເປັນສູນກາງຂອງຂະບວນການ Advent ອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ຢູ່ທີ່ນີ້ເອງທີ່ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຮັບການສຳເລັດຢ່າງກົງທີ່ສຸດ. ບົດຂຽນຂອງ Miller ແລະພວກຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວໄດ້ຖືກນຳສົ່ງໄປຍັງດິນແດນອັນຫ່າງໄກ. ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພວກມິຊຊັນນາຣີໄດ້ເຂົ້າໄປທົ່ວໂລກ, ຂ່າວດີແຫ່ງການສະເດັດກັບມາໂດຍໄວຂອງພຣະຄຣິດກໍໄດ້ຖືກສົ່ງໄປ. ຂ່າວສານແຫ່ງຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດໄດ້ແຜ່ຂະຫຍາຍອອກໄປຢ່າງກວ້າງໄກ, ‘ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’” The Great Controversy, 368.

At the time of the end in 1989, the prophetic message of the Hiddekel river of Daniel chapters ten through twelve was unsealed, and Future for America was raised up in the spirit and power of Elijah to announce the nearness of God’s judgment.

ໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 10 ຫາ 12 ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ, ແລະ Future for America ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານ ແລະ ລິດເດດຂອງເອລີຢາ ເພື່ອປະກາດຄວາມໃກ້ເຂົ້າມາຂອງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ.

The Millerites announced the opening of the judgment, and Future for America announces the close of the judgment. The Millerites’ prophetic framework was the two desolating powers of paganism, followed by papalism. The prophetic framework of Future for America is the three desolating powers of paganism, followed by papalism and then followed by apostate Protestantism.

ພວກ Millerites ໄດ້ປະກາດການເປີດຂອງການພິພາກສາ, ແລະ Future for America ປະກາດການປິດຂອງການພິພາກສາ. ໂຄງຮ່າງຄຳພະຍາກອນຂອງພວກ Millerites ແມ່ນອຳນາດສອງຢ່າງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຄື ລັດທິນອກສາສະໜາ, ແລ້ວຈຶ່ງຕາມດ້ວຍອຳນາດສັນຕະປາປາ. ໂຄງຮ່າງຄຳພະຍາກອນຂອງ Future for America ແມ່ນອຳນາດສາມຢ່າງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຄື ລັດທິນອກສາສະໜາ, ຕາມດ້ວຍອຳນາດສັນຕະປາປາ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນຄື ພວກໂປຣແຕສຕັງທີ່ຫັນເຫຈາກຄວາມເຊື່ອ.

The Millerites began as Philadelphians, and transitioned into Laodiceans. Future for America began as Laodiceans, and transitions into Philadelphians. The transition from Philadelphia unto Laodicea for the Millerites was in connection with the death of Elijah and his message of Moses’ oath. The transition of Future for America is in connection with the death and resurrection of Elijah and Moses in Revelation eleven.

ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເປັນຊາວຟີລາເດນເຟຍ, ແລະໄດ້ປ່ຽນຜ່ານໄປເປັນຊາວລາວດີເຊຍ. Future for America ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເປັນຊາວລາວດີເຊຍ, ແລະກຳລັງປ່ຽນຜ່ານໄປເປັນຊາວຟີລາເດນເຟຍ. ການປ່ຽນຈາກຟີລາເດນເຟຍໄປສູ່ລາວດີເຊຍສຳລັບພວກມິນເລີໄຣດ໌ນັ້ນ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການຕາຍຂອງເອລີຢາ ແລະຂ່າວສານຂອງຄຳສາບານຂອງໂມເຊ. ການປ່ຽນຜ່ານຂອງ Future for America ນັ້ນ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການຕາຍ ແລະການຄືນຊີວິດຂອງເອລີຢາ ແລະໂມເຊ ໃນພຣະນິມິດ ບົດ 11.

At the opening of the judgment in 1844, the Millerites had fulfilled the work of Elijah at Mount Carmel. At the close of judgement, at the Sunday law, the movement of Future for America will have fulfilled the work of Elijah at Mount Carmel. In Millerite history the three waymarks of the sixty-five year prophecy that are identified in Isaiah chapter seven, verse eight, were repeated as two nations were joined together as one nation to establish the Protestant horn of the earth beast of Revelation thirteen. In the history of Future for America the three waymarks of the same sixty-five years are repeated when two nations come together to form the horn of Republicanism that speaks as a dragon.

ໃນເວລາເປີດຕົ້ນຂອງການພິພາກສາໃນປີ 1844, ກຸ່ມ Millerites ໄດ້ສຳເລັດວຽກງານຂອງເອລີຢາເທິງພູ Carmel. ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາ, ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຂະບວນການ Future for America ຈະໄດ້ສຳເລັດວຽກງານຂອງເອລີຢາເທິງພູ Carmel. ໃນປະຫວັດສາດຂອງ Millerite, ຫຼັກໝາຍສາມປະການຂອງຄຳພະຍາກອນຫົກສິບຫ້າປີ ຊຶ່ງຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະທຳ Isaiah ບົດທີ 7, ຂໍ້ 8, ໄດ້ຖືກຊ້ຳອີກ ເມື່ອສອງປະເທດຖືກນຳມາຮວມກັນເປັນປະເທດດຽວ ເພື່ອສະຖາປະນາເຂົາໂປຣແຕສແຕນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນ Revelation 13. ໃນປະຫວັດສາດຂອງ Future for America, ຫຼັກໝາຍສາມປະການຂອງຫົກສິບຫ້າປີດຽວກັນນັ້ນ ຖືກຊ້ຳອີກ ເມື່ອສອງປະເທດມາຮວມກັນເພື່ອກໍ່ຮ່າງເຂົາແຫ່ງ Republicanism ທີ່ເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.

The first of those three waymarks in the prophetic history of Future for America, was the time of the end in 1989. The second was September 11, 2001 and the third will be the soon coming Sunday law. In Millerite history the sequence of waymarks identified in Isaiah seven was reversed from the sequence of waymarks in the history of Isaiah. In the history of Future for America the sequence aligns with the first reference of the sixty-five years, though at the end there is no longer any element of time. Since October 22, 1844, any application of prophetic time is a satanic delusion.

ຫຼັກໝາຍອັນທຳອິດໃນສາມຫຼັກໝາຍນັ້ນ ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງ Future for America ແມ່ນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989. ຫຼັກໝາຍທີສອງແມ່ນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະ ຫຼັກໝາຍທີສາມຈະເປັນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ລຳດັບຂອງຫຼັກໝາຍທີ່ລະບຸໄວ້ໃນເອຊາຢາບົດ 7 ໄດ້ຖືກກັບດ້ານຈາກລຳດັບຂອງຫຼັກໝາຍໃນປະຫວັດສາດຂອງເອຊາຢາ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງ Future for America ລຳດັບນັ້ນສອດຄ່ອງກັບການອ້າງອີງຄັ້ງທຳອິດຂອງຫົກສິບຫ້າປີ, ແຕ່ໃນຕອນທ້າຍນັ້ນບໍ່ມີອົງປະກອບແຫ່ງເວລາອີກຕໍ່ໄປ. ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນຕົ້ນມາ ການນຳໃຊ້ເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃດໆ ແມ່ນຄວາມຫຼອກລວງຂອງຊາຕານ.

The prophetic justification for holding to the sequence of the three waymarks as they are set forth in Isaiah seven, as opposed to their reversed order in Millerite history, is partially based upon the rule of first mention. The order of the sixty-five years is first mentioned in Isaiah seven, and though there is no longer an element of the time of sixty-five years, when the final fulfillment of the prophetic history represented with those years occurs in the movement at the end, the three waymarks are still identified, and they retain the order as in Isaiah’s history.

ການໃຫ້ຄວາມຊອບທາງພະຍາກອນສຳລັບການຍຶດຖືລຳດັບຂອງໝຸດໝາຍທັງສາມຕາມທີ່ໄດ້ຖືກວາງສະແດງໄວ້ໃນ ເອຊາຢາ ເຈັດ ນັ້ນ ຕົງກັນຂ້າມກັບລຳດັບທີ່ຖືກກັບດ້ານໃນປະຫວັດຂອງມິນເລີໄຣດ໌ ໂດຍສ່ວນໜຶ່ງແມ່ນຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການຂອງການກ່າວເຖິງເທື່ອທຳອິດ. ລຳດັບຂອງຫົກສິບຫ້າປີໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເປັນເທື່ອທຳອິດໃນ ເອຊາຢາ ເຈັດ, ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າບັດນີ້ຈະບໍ່ມີອົງປະກອບເລື່ອງເວລາຫົກສິບຫ້າປີອີກຕໍ່ໄປ, ເມື່ອຄວາມສຳເລັດສຸດທ້າຍຂອງປະຫວັດພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປີເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຂະບວນການໃນຕອນທ້າຍ, ໝຸດໝາຍທັງສາມກໍຍັງຄົງຖືກລະບຸຢູ່, ແລະ ພວກມັນຍັງຄົງຮັກສາລຳດັບຕາມຢ່າງໃນປະຫວັດຂອງເອຊາຢາ.

A second justification for retaining the first order of the waymarks, is the relationship of the Millerite history where the sixty-five years were fulfilled, and the continuity that the Millerite movement has with the movement of Future for America. Millerite history was the beginning and Future for America is the ending.

ເຫດຜົນປະການທີສອງສໍາລັບການຮັກສາລໍາດັບທໍາອິດຂອງ waymarks ໄວ້, ແມ່ນຄວາມສໍາພັນຂອງປະຫວັດສາດ Millerite ບ່ອນທີ່ຫົກສິບຫ້າປີໄດ້ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ, ແລະຄວາມຕໍ່ເນື່ອງທີ່ຂະບວນການ Millerite ມີກັບຂະບວນການຂອງ Future for America. ປະຫວັດສາດ Millerite ເປັນການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ Future for America ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດ.

The movement of the Millerites ended in 1863, when the legally organized Seventh-day Adventist church began. At that point the Elijah messenger that had arrived at the time of the end in 1798, when the vision of the Ulai river was unsealed, was silenced and sealed up. In 1989, at the time of the end, when the vision of the Hiddekel river was unsealed the Elijah messenger returned.

ການເຄື່ອນໄຫວຂອງພວກ Millerites ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1863, ເມື່ອຄຣິດຕະຈັກ Seventh-day Adventist ທີ່ໄດ້ຈັດຕັ້ງຂຶ້ນຢ່າງຖືກຕາມກົດໝາຍເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ. ໃນຈຸດນັ້ນ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງເອລີຢາຜູ້ທີ່ໄດ້ມາຮອດໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798, ເມື່ອນິມິດຂອງແມ່ນ້ຳ Ulai ຖືກເປີດຜະນຶກ, ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ງຽບ ແລະ ຖືກຜະນຶກໄວ້. ໃນປີ 1989, ໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານ, ເມື່ອນິມິດຂອງແມ່ນ້ຳ Hiddekel ຖືກເປີດຜະນຶກ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງເອລີຢາໄດ້ກັບຄືນມາ.

A third justification for retaining the original sequence of waymarks, is found in the line of prophecy that addresses the earth beast and its two horns. In Millerite history, two nations were joined to form the horn of Protestantism. In the history of Future for America the two horns of apostate Protestantism and apostate Republicanism will be joined to form the one nation that is an “image of,” and also an “image to” the beast. The two nations that come together in the ending history to form the single horn of church and state, reach that fulfillment at the Sunday law.

ເຫດຜົນປະການທີສາມສໍາລັບການຮັກສາລໍາດັບເດີມຂອງ waymarks ໄວ້ ພົບໄດ້ໃນແນວຄໍາພະຍາກອນທີ່ກ່າວເຖິງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ເຂົາທັງສອງຂອງມັນ. ໃນປະຫວັດສາດ Millerite, ສອງຊາດໄດ້ຖືກນໍາມາຮ່ວມກັນເພື່ອກໍ່ຮ່າງເປັນເຂົາແຫ່ງ Protestantism. ໃນປະຫວັດສາດຂອງ Future for America, ເຂົາທັງສອງຂອງ Protestantism ທີ່ຕົກຫຼົ່ນໃນຄວາມເຊື່ອ ແລະ Republicanism ທີ່ຕົກຫຼົ່ນໃນຄວາມເຊື່ອ ຈະຖືກນໍາມາຮ່ວມກັນເພື່ອກໍ່ຮ່າງເປັນຊາດດຽວ ຊຶ່ງເປັນ “image of” ແລະ ພ້ອມກັນນັ້ນກໍເປັນ “image to” ແກ່ສັດຮ້າຍ. ສອງຊາດທີ່ມາຮ່ວມກັນໃນປະຫວັດສາດສຸດທ້າຍເພື່ອກໍ່ຮ່າງເປັນເຂົາອັນດຽວຂອງຄຣິດຈັກແລະລັດ, ບັນລຸຄວາມສໍາເລັດສົມບູນນັ້ນຢູ່ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ.

When the image of the beast is fully developed, its conclusion is attested to by its ability to pass the Sunday law. The development of that image is a process of time, but the mark of the beast is a point in time. The time of developing the image is represented by the forty-six years that the temple was erected from 1798 to 1844. The Republican horn erects a religious-political temple during the period of time that the image of the beast is being developed.

ເມື່ອຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໄດ້ພັດທະນາຢ່າງສົມບູນແລ້ວ, ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງມັນກໍຖືກຢືນຢັນໂດຍຄວາມສາມາດຂອງມັນໃນການຜ່ານກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການພັດທະນາຂອງຮູບຈຳລອງນັ້ນເປັນຂະບວນການໃນໄລຍະເວລາ, ແຕ່ເຄรື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍເປັນຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ. ເວລາແຫ່ງການພັດທະນາຮູບຈຳລອງນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສີ່ສິບຫົກປີທີ່ພຣະວິຫານໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ຈາກ 1798 ຫາ 1844. ເຂົາສັດແຫ່ງພັກ Republican ໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານທາງສາສະໜາ-ການເມືອງຂຶ້ນໃນຊ່ວງໄລຍະເວລາທີ່ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍກຳລັງຖືກພັດທະນາ.

The development of the image of the beast began prophetically on September 11, 2001. That crisis marked the arrival of the Patriot Act, which marked the change in Constitutional law from the premise of English law unto the premise of Roman law. English law is based upon the principle that a person is innocent until proven guilty, and Roman law is based upon the principle that a person is guilty until proven innocent.

ການພັດທະນາຂອງຮູບລັກຂອງສັດຮ້າຍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນທາງຄໍາພະຍາກອນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ວິກິດການນັ້ນໄດ້ໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງ Patriot Act, ຊຶ່ງໄດ້ໝາຍເຖິງການປ່ຽນແປງໃນກົດໝາຍລັດຖະທໍາມະນູນ ຈາກຫຼັກຕັ້ງຂອງກົດໝາຍອັງກິດ ໄປສູ່ຫຼັກຕັ້ງຂອງກົດໝາຍໂຣມັນ. ກົດໝາຍອັງກິດມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງຫຼັກການວ່າ ບຸກຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ບໍລິສຸດຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າຜິດ, ແລະ ກົດໝາຍໂຣມັນມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງຫຼັກການວ່າ ບຸກຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ຜິດຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າບໍລິສຸດ.

The political temple that is erected from September 11, 2001 until the Sunday law is also illustrated by the formation of the image of the beast. Prophetic time is no longer applicable, so the forty-six years that the horn of Protestantism erected the spiritual temple, illustrates a period, not a point in time, when the horn of Republicanism raises up its religious-political temple.

ພຣະວິຫານທາງການເມືອງທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ກໍຖືກສະແດງໄວ້ເຊັ່ນກັນໂດຍການກໍ່ຕັ້ງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນບໍ່ອາດນຳມາໃຊ້ໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ, ດັ່ງນັ້ນ ສີ່ສິບຫົກປີທີ່ເຂົາຂອງຝ່າຍໂປຣເຕສແຕນໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານຝ່າຍຈິດວິນຍານນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນພາບປະກອບເຖິງຊ່ວງເວລາ ບໍ່ແມ່ນຈຸດເວລາໜຶ່ງ ເມື່ອເຂົາຂອງຝ່າຍຣີພັບລິກັນຍົກຕັ້ງພຣະວິຫານທາງສາສະໜາ-ການເມືອງຂອງມັນ.

The three primary justifications for applying the same sequence of three waymarks of the sixty-five years represented in Isaiah seven are; first, the rule of first mention; 742 BC, 723 BC and 677 BC, thus nineteen years followed by forty-six years. It was opposite in Millerite history; 1798, 1844 and 1863, thus forty-six years followed by nineteen years.

ເຫດຜົນຫຼັກສາມປະການສໍາລັບການນໍາໃຊ້ລໍາດັບດຽວກັນຂອງໝາຍຫຼັກສາມປະການຂອງຫົກສິບຫ້າປີທີ່ຖືກນໍາສະແດງໃນ Isaiah ເຈັດ ມີດັ່ງນີ້; ປະການທໍາອິດ, ກົດຂອງການກ່າວເຖິງຄັ້ງທໍາອິດ; 742 BC, 723 BC ແລະ 677 BC, ດັ່ງນັ້ນສິບເກົ້າປີ ຕາມດ້ວຍ ສີ່ສິບຫົກປີ. ມັນເປັນກົງກັນຂ້າມໃນປະຫວັດສາດຂອງ Millerite; 1798, 1844 ແລະ 1863, ດັ່ງນັ້ນສີ່ສິບຫົກປີ ຕາມດ້ວຍ ສິບເກົ້າປີ.

The second justification is continuity of the message of the role and work of Elijah. Elijah arrived at the time of the end in 1798, when the book of Daniel was unsealed (Daniel 8:14) and then arrived at the contest at Mount Carmel from 1840 to 1844, and he was then sealed up with the theology of custom and tradition in 1863. Elijah arrived again at the time of the end in 1989, when the book of Daniel was unsealed. He prophetically traveled to September 11, 2001, where the contest of Mount Carmel begins, only to end at the soon coming Sunday law. The continuity of the role and work of Elijah supports the sequence of waymarks identified in Isaiah seven.

ເຫດຜົນປະການທີສອງແມ່ນຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງຂ່າວສານກ່ຽວກັບບົດບາດແລະພະລະກິດຂອງເອລີຢາ. ເອລີຢາໄດ້ມາເຖິງໃນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1798, ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດອອກ (Daniel 8:14) ແລະຈາກນັ້ນລາວໄດ້ມາເຖິງການປະລອງທີ່ພູເຂົາກາເມນ ຈາກປີ 1840 ຫາ 1844, ແລະຕໍ່ມາລາວກໍໄດ້ຖືກປະທັບຕາໄວ້ພ້ອມກັບເທວະວິທະຍາແຫ່ງຂົນບທຳນຽມແລະປະເພນີໃນປີ 1863. ເອລີຢາໄດ້ມາອີກຄັ້ງໃນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1989, ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດອອກ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ລາວໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ບ່ອນທີ່ການປະລອງແຫ່ງພູເຂົາກາເມນເລີ່ມຕົ້ນ, ເພື່ອຈະສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງບົດບາດແລະພະລະກິດຂອງເອລີຢາໄດ້ສະໜັບສະໜູນລຳດັບຂອງໝຸດໝາຍຕາມທາງທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນເອຊາຢາບົດທີ 7.

The context of the two horns of the earth beast identifies that both horns transition from two powers unto one, one in the beginning and one in the ending of the sixth kingdom of Bible prophecy. When the two sticks of either the beginning or ending are gathered and joined together as one nation, they are represented as building either a spiritual temple in the beginning or as a religious-political spiritual temple at the end. The counterfeit temple is an image of the papal temple, where the pope is seated in the temple of God proclaiming himself to be God.

ບໍລິບົດຂອງເຂົາສອງຂ້າງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ບົ່ງຊີ້ວ່າ ທັງສອງເຂົານັ້ນໄດ້ປ່ຽນຜ່ານຈາກສອງອຳນາດໄປເປັນອຳນາດດຽວ ໂດຍມີອັນໜຶ່ງຢູ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະອີກອັນໜຶ່ງຢູ່ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ເມື່ອໄມ້ສອງອັນບໍ່ວ່າຈະເປັນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຫຼືໃນຕອນສິ້ນສຸດ ຖືກຮວບຮວມແລະເຊື່ອມເຂົ້າກັນເປັນຊາດດຽວ, ພວກມັນຖືກນຳສະເໜີວ່າກຳລັງສ້າງວິຫານຝ່າຍວິນຍານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ຫຼືວິຫານຝ່າຍວິນຍານທາງສາສະໜາ-ການເມືອງໃນຕອນສຸດທ້າຍ. ວິຫານປອມນັ້ນເປັນຮູບຈຳລອງຂອງວິຫານຂອງສັນຕະປາປາ, ບ່ອນທີ່ສັນຕະປາປານັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະປະກາດຕົນເອງວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ.

When the United States speaks as a dragon at the Sunday law, it will be fulfilling that very image, for it will have built a counterfeit temple where church and state are combined into one stick, and the church will be in control of the relationship.

ເມື່ອສະຫະລັດອາເມລິກາກ່າວເວົ້າດຸດັ່ງມັງກອນໃນເລື່ອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ມັນຈະກຳລັງເຮັດໃຫ້ພາບນັ້ນສຳເລັດຢ່າງແທ້ຈິງ ເພາະວ່າມັນຈະໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານປອມຂຶ້ນ ບ່ອນທີ່ຄຣິດຈັກແລະລັດຖະບານຖືກຮວມເຂົ້າເປັນໄມ້ອັນດຽວ ແລະຄຣິດຈັກຈະເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ.

In Isaiah seven the prophet Isaiah, took his son, to proclaim the message to king Ahaz by the conduit of the upper pool, by the fuller’s field.

ໃນພຣະທຳອິຊາຢາ ບົດທີ່ 7 ຜູ້ພະຍາກອນອິຊາຢາໄດ້ນຳບຸດຊາຍຂອງຕົນໄປ ເພື່ອປະກາດຂ່າວສານແກ່ກະສັດອາຫັດ ທີ່ທາງລຳນ້ຳຂອງສະນ້ຳເບື້ອງເທິງ ຂ້າງທົ່ງຂອງຊ່າງຊັກຜ້າ.

> Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Isaiah 7:3.

> ແລ້ວພຣະຢາເວດຕຣັດແກ່ອິຊາຢາວ່າ, “ຈົ່ງອອກໄປດຽວນີ້ເພື່ອພົບອາຮາດ, ທັງເຈົ້າ ແລະເຊອາຣຢາຊູບບຸດຊາຍຂອງເຈົ້າ, ທີ່ປາຍທໍ່ລະບາຍນ້ຳຂອງສະນ້ຳເທິງ ຕາມທາງຫຼວງໄປຍັງທົ່ງຂອງຄົນຟອກຜ້າ.” ອິຊາຢາ 7:3

The word “shearjashub” means “a remnant will return.” The remnant of the beginning movement of Millerites returned in the movement of Future for America in 1989. Isaiah and his son represent a beginning and an ending, through their relationship as father and son. They convey the spirit of Elijah that was to turn the hearts of the fathers to the children and the hearts of the children to the fathers. Isaiah was proclaiming an Elijah message to the wicked king Ahaz. Among other wicked acts, Ahaz is known for closing down the services of the sanctuary and erecting a copy of an Assyrian temple in its place.

ຄໍາວ່າ “shearjashub” ຫມາຍຄວາມວ່າ “ຊາກທີ່ເຫຼືອຈະກັບຄືນມາ.” ຊາກທີ່ເຫຼືອຂອງຂະບວນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງພວກ Millerites ໄດ້ກັບຄືນມາໃນຂະບວນການ Future for America ໃນປີ 1989. ອິຊາຢາ ແລະ ບຸດຊາຍຂອງທ່ານ ເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດ ໂດຍຜ່ານຄວາມສຳພັນຂອງພໍ່ແລະລູກຊາຍ. ພວກເຂົາຖ່າຍທອດພຣະວິນຍານຂອງເອລີຢາ ຊຶ່ງຈະຫັນໃຈຂອງພໍ່ທັງຫລາຍໃຫ້ໄປຫາລູກທັງຫລາຍ ແລະຫັນໃຈຂອງລູກທັງຫລາຍໃຫ້ໄປຫາພໍ່ທັງຫລາຍ. ອິຊາຢາກໍາລັງປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງເອລີຢາແກ່ກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ. ໃນບັນດາການກະທໍາອັນຊົ່ວຮ້າຍອື່ນໆ, ອາຮາດເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນການປິດການປະກອບພິທີໃນສະຖານບໍລິສຸດ ແລະສ້າງແບບຈໍາລອງຂອງພຣະວິຫານອັດຊີເຣຍຂຶ້ນແທນທີ່ນັ້ນ.

> Twenty years old was Ahaz when he began to reign, and reigned sixteen years in Jerusalem, and did not that which was right in the sight of the Lord his God, like David his father. But he walked in the way of the kings of Israel, yea, and made his son to pass through the fire, according to the abominations of the heathen, whom the Lord cast out from before the children of Israel. And he sacrificed and burnt incense in the high places, and on the hills, and under every green tree. Then Rezin king of Syria and Pekah son of Remaliah king of Israel came up to Jerusalem to war: and they besieged Ahaz, but could not overcome him. At that time Rezin king of Syria recovered Elath to Syria, and drave the Jews from Elath: and the Syrians came to Elath, and dwelt there unto this day. So Ahaz sent messengers to Tiglathpileser king of Assyria, saying, I am thy servant and thy son: come up, and save me out of the hand of the king of Syria, and out of the hand of the king of Israel, which rise up against me. And Ahaz took the silver and gold that was found in the house of the Lord, and in the treasures of the king’s house, and sent it for a present to the king of Assyria. And the king of Assyria hearkened unto him: for the king of Assyria went up against Damascus, and took it, and carried the people of it captive to Kir, and slew Rezin. And king Ahaz went to Damascus to meet Tiglathpileser king of Assyria, and saw an altar that was at Damascus: and king Ahaz sent to Urijah the priest the fashion of the altar, and the pattern of it, according to all the workmanship thereof. And Urijah the priest built an altar according to all that king Ahaz had sent from Damascus: so Urijah the priest made it against king Ahaz came from Damascus. And when the king was come from Damascus, the king saw the altar: and the king approached to the altar, and offered thereon. And he burnt his burnt offering and his meat offering, and poured his drink offering, and sprinkled the blood of his peace offerings, upon the altar. And he brought also the brazen altar, which was before the Lord, from the forefront of the house, from between the altar and the house of the Lord, and put it on the north side of the altar. And king Ahaz commanded Urijah the priest, saying, Upon the great altar burn the morning burnt offering, and the evening meat offering, and the king’s burnt sacrifice, and his meat offering, with the burnt offering of all the people of the land, and their meat offering, and their drink offerings; and sprinkle upon it all the blood of the burnt offering, and all the blood of the sacrifice: and the brazen altar shall be for me to inquire by. Thus did Urijah the priest, according to all that king Ahaz commanded. And king Ahaz cut off the borders of the bases, and removed the laver from off them; and took down the sea from off the brazen oxen that were under it, and put it upon a pavement of stones. And the covert for the sabbath that they had built in the house, and the king’s entry without, turned he from the house of the Lord for the king of Assyria. 2 Kings 16:2–18.

> ອາຮາດ​ມີ​ອາຍຸ​ຊາວ​ປີ​ເມື່ອ​ພະອົງ​ເລີ່ມ​ຄອງ​ລາດ, ແລະ​ຄອງ​ລາດ​ຢູ່​ໃນ​ເຢຣູຊາເລັມ​ສິບ​ຫົກ​ປີ; ແລະ​ພະອົງ​ບໍ່​ໄດ້​ກະທຳ​ສິ່ງ​ທີ່​ຖືກຕ້ອງ​ໃນ​ພຣະເນດ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ​ພຣະເຈົ້າ​ຂອງ​ພະອົງ ເໝືອນ​ດາວິດ​ບິດາ​ຂອງ​ພະອົງ. ແຕ່​ພະອົງ​ໄດ້​ດຳເນີນ​ໃນ​ທາງ​ຂອງ​ບັນດາ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອິດສະຣາເອນ; ແທ້​ຈິງ​ແລ້ວ ພະອົງ​ຍັງ​ໄດ້​ໃຫ້​ບຸດ​ຂອງ​ຕົນ​ລອດ​ໄຟ​ອີກ, ຕາມ​ບັນດາ​ສິ່ງ​ອັນ​ໜ້າ​ກຽດຊັງ​ຂອງ​ປະຊາຊາດ​ຕ່າງໆ ຜູ້​ທີ່​ພຣະຢາເວ​ໄດ້​ຂັບໄລ່​ອອກ​ໄປ​ຈາກ​ໜ້າ​ບັນດາ​ລູກ​ຫລານ​ແຫ່ງ​ອິດສະຣາເອນ. ແລະ​ພະອົງ​ໄດ້​ຖວາຍ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ ແລະ​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ຫອມ​ຢູ່​ເທິງ​ສະຖານ​ສູງ, ຕາມ​ເນີນ​ພູ, ແລະ​ໃຕ້​ຕົ້ນໄມ້​ຂຽວ​ທຸກ​ຕົ້ນ. ແລ້ວ​ເຣຊິນ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ຊີເຣຍ ແລະ​ເປກາ​ບຸດ​ຂອງ​ເຣມາລິຢາ ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອິດສະຣາເອນ ໄດ້​ຂຶ້ນ​ມາ​ທີ່​ເຢຣູຊາເລັມ​ເພື່ອ​ເຮັດ​ສົງຄາມ; ແລະ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ປິດລ້ອມ​ອາຮາດ ແຕ່​ບໍ່​ສາມາດ​ເອົາຊະນະ​ພະອົງ​ໄດ້. ໃນ​ເວລາ​ນັ້ນ ເຣຊິນ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ຊີເຣຍ​ໄດ້​ຍຶດ​ເອລາດ​ຄືນ​ໃຫ້​ແກ່​ຊີເຣຍ, ແລະ​ໄດ້​ຂັບໄລ່​ຊາວ​ຢູດາ​ອອກ​ຈາກ​ເອລາດ; ແລະ​ຊາວ​ຊີເຣຍ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ມາ​ຢູ່​ໃນ​ເອລາດ ແລະ​ອາໄສ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ຈົນ​ເຖິງ​ທຸກ​ມື້​ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ອາຮາດ​ຈຶ່ງ​ສົ່ງ​ຜູ້​ສື່ສານ​ໄປ​ຫາ​ຕິກລາດປິເລເຊ ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ ທູນ​ວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍ​ເປັນ​ຜູ້ຮັບໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ ແລະ​ເປັນ​ບຸດ​ຂອງ​ທ່ານ; ຂໍ​ຂຶ້ນ​ມາ ແລະ​ຊ່ວຍ​ຂ້ານ້ອຍ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ມື​ຂອງ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ຊີເຣຍ ແລະ​ຈາກ​ມື​ຂອງ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອິດສະຣາເອນ ຜູ້​ທີ່​ລຸກຂຶ້ນ​ຕໍ່ສູ້​ຂ້ານ້ອຍ.” ແລະ​ອາຮາດ​ໄດ້​ນຳ​ເງິນ ແລະ​ຄຳ​ທີ່​ພົບ​ໃນ​ພຣະວິຫານ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ ແລະ​ໃນ​ຄັງ​ສົມບັດ​ແຫ່ງ​ພະລາຊວັງ ສົ່ງ​ໄປ​ເປັນ​ບັນນາການ​ແກ່​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ. ແລະ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ​ກໍ​ໄດ້​ຟັງ​ພະອົງ; ເພາະ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ​ໄດ້​ຂຶ້ນ​ໄປ​ໂຈມຕີ​ດາມາດຊະກັດ, ແລະ​ຍຶດ​ເອົາ​ເມືອງ​ນັ້ນ, ແລະ​ກວາດ​ຕ້ອນ​ປະຊາຊົນ​ຂອງ​ມັນ​ໄປ​ເປັນ​ເຊີຍ​ທີ່​ກີຣ ແລະ​ປະຫານ​ເຣຊິນ​ເສຍ. ແລະ​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ໄປ​ຍັງ​ດາມາດຊະກັດ​ເພື່ອ​ພົບ​ຕິກລາດປິເລເຊ ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ, ແລະ​ໄດ້​ເຫັນ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ດາມາດຊະກັດ; ແລະ​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ສົ່ງ​ແບບ​ຮ່າງ​ຂອງ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ນັ້ນ ແລະ​ແຜນ​ແບບ​ຂອງ​ມັນ ຕາມ​ການ​ປະດິດ​ທັງ​ໝົດ​ຂອງ​ມັນ ໄປ​ໃຫ້​ອຸຣີຢາ​ປະໂຣຫິດ. ແລະ​ອຸຣີຢາ​ປະໂຣຫິດ​ໄດ້​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ຕາມ​ທຸກ​ປະການ​ທີ່​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ສົ່ງ​ມາ​ຈາກ​ດາມາດຊະກັດ; ດັ່ງນັ້ນ ອຸຣີຢາ​ປະໂຣຫິດ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ສ້າງ​ມັນ​ໃຫ້​ສຳເລັດ​ກ່ອນ​ທີ່​ກະສັດ​ອາຮາດ​ຈະ​ກັບ​ມາ​ຈາກ​ດາມາດຊະກັດ. ແລະ​ເມື່ອ​ກະສັດ​ກັບ​ມາ​ຈາກ​ດາມາດຊະກັດ, ກະສັດ​ກໍ​ໄດ້​ເຫັນ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ນັ້ນ; ແລະ​ກະສັດ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃກ້​ແທ່ນ​ບູຊາ ແລະ​ຖວາຍ​ບູຊາ​ເທິງ​ມັນ. ແລະ​ພະອົງ​ໄດ້​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ເຜົາ​ທັງ​ໝົດ ແລະ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ທັນຍາຫານ​ຂອງ​ພະອົງ, ແລະ​ຖອກ​ເຄື່ອງ​ດື່ມ​ບູຊາ​ຂອງ​ພະອົງ, ແລະ​ໄດ້​ປະພອຍ​ເລືອດ​ແຫ່ງ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ສັນຕິ​ຂອງ​ພະອົງ​ລົງ​ເທິງ​ແທ່ນ​ບູຊາ. ແລະ​ພະອົງ​ຍັງ​ໄດ້​ນຳ​ແທ່ນ​ທອງສຳລິດ ຊຶ່ງ​ຢູ່​ຕໍ່​ພຣະພັກ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ ອອກ​ຈາກ​ດ້ານ​ໜ້າ​ພຣະນิเวດ, ຈາກ​ລະຫວ່າງ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ນັ້ນ​ກັບ​ພຣະວິຫານ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ, ແລະ​ໄດ້​ວາງ​ມັນ​ໄວ້​ທາງ​ທິດ​ເໜືອ​ຂອງ​ແທ່ນ​ບູຊາ. ແລະ​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ສັ່ງ​ອຸຣີຢາ​ປະໂຣຫິດ​ວ່າ, “ໃຫ້​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ເຜົາ​ຕອນ​ເຊົ້າ, ແລະ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ທັນຍາຫານ​ຕອນ​ແລງ, ແລະ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ເຜົາ​ຂອງ​ກະສັດ ແລະ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ທັນຍາຫານ​ຂອງ​ພະອົງ, ພ້ອມ​ທັງ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ເຜົາ​ຂອງ​ປະຊາຊົນ​ທັງ​ສິ້ນ​ໃນ​ແຜ່ນດິນ, ແລະ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ທັນຍາຫານ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ, ແລະ​ເຄື່ອງ​ດື່ມ​ບູຊາ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ, ໄວ້​ເທິງ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ໃຫຍ່​ນີ້; ແລະ​ໃຫ້​ປະພອຍ​ເລືອດ​ທັງ​ໝົດ​ຂອງ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ເຜົາ​ທັງ​ໝົດ, ແລະ​ເລືອດ​ທັງ​ໝົດ​ຂອງ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ, ລົງ​ເທິງ​ມັນ; ສ່ວນ​ແທ່ນ​ທອງສຳລິດ​ນັ້ນ​ຈະ​ເປັນ​ຂອງ​ຂ້າ​ເພື່ອ​ໃຊ້​ໃນ​ການ​ສອບຖາມ.” ອຸຣີຢາ​ປະໂຣຫິດ​ກໍ​ໄດ້​ກະທຳ​ຕາມ​ທຸກ​ປະການ​ທີ່​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ສັ່ງ. ແລະ​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ຕັດ​ຂອບ​ຂອງ​ແທ່ນຕັ້ງ​ອອກ ແລະ​ໄດ້​ຍົກ​ອ່າງ​ອອກ​ຈາກ​ເທິງ​ພວກ​ນັ້ນ; ແລະ​ໄດ້​ຍົກ​ທະເລ​ອອກ​ຈາກ​ເທິງ​ງົວ​ທອງສຳລິດ​ທີ່​ຮອງ​ມັນ​ຢູ່, ແລະ​ວາງ​ມັນ​ໄວ້​ເທິງ​ພື້ນ​ຫີນ. ແລະ​ສາລາ​ສຳລັບ​ວັນ​ຊະບາໂຕ​ທີ່​ເຂົາ​ໄດ້​ສ້າງ​ໄວ້​ໃນ​ພຣະນิเวດ, ແລະ​ທາງ​ເຂົ້າ​ຂອງ​ກະສັດ​ທີ່​ຢູ່​ພາຍນອກ, ພະອົງ​ກໍ​ໄດ້​ປ່ຽນ​ຈາກ​ພຣະວິຫານ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ ເພາະ​ເຫັນ​ແກ່​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ. 2 ກະສັດ 16:2–18.

The king of Assyria represents the king of the north, which is a symbol of the papacy. The wicked king Ahaz was the literal leader of Judah, the literal glorious land. When Isaiah and his son met with him at the conduit of the upper pool by the fuller’s field, with the message that a remnant would return, the wicked king was in the crisis of a civil war between the north and the south. In that crisis, he rejected the message offered by God through the prophet Isaiah, and reached out to the literal king of the north for protection.

ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ. ກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍເປັນຜູ້ນໍາຕາມຕົວອັກສອນຂອງຢູດາ ຄືແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນ. ເມື່ອອິຊາຢາ ແລະ ບຸດຂອງທ່ານໄດ້ໄປພົບກັບລາວທີ່ທໍ່ນໍ້າຂອງສະນໍ້າເທິງ ໃກ້ທົ່ງນາຂອງຊ່າງຊັກຜ້າ ພ້ອມກັບຂ່າວສານວ່າຈະມີພວກທີ່ເຫຼືອຢູ່ຈໍານວນໜຶ່ງກັບຄືນມາ, ກະສັດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນກໍາລັງຢູ່ໃນວິກິດຂອງສົງຄາມກາງເມືອງລະຫວ່າງພາກເໜືອກັບພາກໃຕ້. ໃນວິກິດນັ້ນ ລາວໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະທານຜ່ານຜູ້ພະຍາກອນອິຊາຢາ ແລະໄດ້ຫັນໄປຫາກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອຕາມຕົວອັກສອນເພື່ອຂໍການຄຸ້ມຄອງ.

The setting of Isaiah seven portrays a leader of the spiritual glorious land who reaches out to the papacy for an alliance in a time of civil war, instead of reaching out to God. Ahaz’s rebellion against God is represented by him visiting the king of the north and making a pattern of the temple of the god of the king of the north, and sending the pattern of the temple to the high priest in Jerusalem, who then erected a duplicate of the counterfeit temple in the sacred grounds of God’s sanctuary. Wicked king Ahaz represents the state, and the high priest’s cooperation represents a combination of church and state.

ບັນບົດຂອງເອຊາຢາບົດທີ່ເຈັດ ພາບໃຫ້ເຫັນຜູ້ນຳຄົນໜຶ່ງແຫ່ງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດທາງວິນຍານ ຜູ້ທີ່ໃນເວລາແຫ່ງສົງຄາມພາຍໃນໄດ້ຫັນໄປຂໍພັນທະມິດຈາກສັນຕະປາປາ ແທນທີ່ຈະຫັນໄປຫາພຣະເຈົ້າ. ການກະບົດຂອງອາຮາດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການທີ່ລາວໄປຢ້ຽມກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະເຮັດແບບແຜນຂອງພຣະວິຫານແຫ່ງພະຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອນັ້ນ ແລ້ວສົ່ງແບບແຜນຂອງພຣະວິຫານນັ້ນໄປຫາມະຫາປະໂຣຫິດໃນເຢຣູຊາເລັມ ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ມາໄດ້ກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານປອມອັນຈຳລອງຂຶ້ນໃນເຂດອັນສັກສິດແຫ່ງສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າ. ກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍເປັນຕົວແທນຂອງລັດ ແລະຄວາມຮ່ວມມືຂອງມະຫາປະໂຣຫິດເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດ.

That literal rebellion represents the rebellion of the leader of the spiritual glorious land who duplicates the worship service of the papacy (the king of the north) and shuts down the true worship of God’s sanctuary. Ahaz’s rebellion represents the leadership of the United States, that erects a counterfeit temple in the glorious land, that is a copy of the temple of the king of the north.

ການກະບົດຕາມຕົວອັກສອນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດຂອງຜູ້ນໍາແຫ່ງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານ ຜູ້ຊຶ່ງເຮັດຊ້ໍາການນະມັດສະການຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ (ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ) ແລະປິດກັ້ນການນະມັດສະການອັນແທ້ຈິງແຫ່ງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ. ການກະບົດຂອງອາຮາດເປັນຕົວແທນຂອງພາວະຜູ້ນໍາຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ຊຶ່ງສ້າງພຣະວິຫານປອມຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ ອັນເປັນສໍາເນົາຂອງພຣະວິຫານຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ.

The prophetic setting of Isaiah seven represents the beginning sixty-five years of the earth beast, and more directly the ending period of the earth beast. There is much light to be gleaned from the prophetic setting of Isaiah seven, but at this point we are simply employing the principle that Christ illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. We are here making this application, not so much to dig deeply into the ramifications of the historical setting of Isaiah seven. We are identifying that when the horn of apostate Republicanism joins with the horn of apostate Protestantism it is a representation of the erection of a counterfeit temple.

ບັນບົດພະຍາກອນຂອງອິດສະຢາ ບົດທີ 7 ເປັນຕົວແທນຂອງຫົກສິບຫ້າປີແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະໂດຍກົງຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຄືຊ່ວງລົງທ້າຍຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ. ມີແສງສະຫວ່າງຫຼາຍປະການທີ່ສາມາດເກັບກ່ຽວໄດ້ຈາກບັນບົດພະຍາກອນຂອງອິດສະຢາ ບົດທີ 7, ແຕ່ໃນຈຸດນີ້ ພວກເຮົາພຽງແຕ່ນຳໃຊ້ຫຼັກການທີ່ວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງໜຶ່ງ ໂດຍຜ່ານຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ. ໃນທີ່ນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງນຳໃຊ້ການປະຍຸກຕ໌ນີ້ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຂຸດຄົ້ນລົງເລິກເຖິງຜົນສະທ້ອນຕ່າງໆຂອງບັນບົດທາງປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຢາ ບົດທີ 7 ຫຼາຍປານໃດ. ພວກເຮົາກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອເຂົາສັດຂອງລັດທິຣີພັບລິກັນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ເຂົ້າຮ່ວມກັບເຂົາສັດຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ, ສິ່ງນັ້ນເປັນພາບແທນຂອງການສ້າງພຣະວິຫານປອມ.

The erection of the counterfeit temple, that is patterned after the temple of the king of the north, represents the history when the image of the beast is formed, and it is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.

ການສ້າງຕັ້ງພຣະວິຫານປອມ ຊຶ່ງຖືກຈັດຮູບແບບຕາມພຣະວິຫານຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດການໃນເວລາທີ່ຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແລະນັ້ນແມ່ນການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍການທົດສອບນັ້ນ ຈຸດໝາຍປາຍທາງນິລັນດອນຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຕັດສິນ.

> “The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ; ເພາະວ່າ ນັ້ນຈະເປັນການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍທີ່ຊະຕາກຳນິລັນດອນຂອງເຂົາຈະຖືກຕັດສິນ.”

> “This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

> “ນີ້ແມ່ນບົດທົດສອບທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຕ້ອງປະສົບກ່ອນພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການປະທັບຕາ. ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ພິສູດຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງຕົນຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ໂດຍການຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕທີ່ປອມແປງ, ຈະຢືນຢູ່ພາຍໃຕ້ທຸງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເຢໂຮວາ, ແລະຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ສ່ວນຜູ້ທີ່ຍອມປະຖິ້ມຄວາມຈິງທີ່ມີແຫຼ່ງກຳເນີດຈາກສະຫວັນ ແລະຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕແຫ່ງວັນອາທິດ, ຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

Seventh-day Adventists, who are the Laodicean “people of God,” have a “great test” that takes place before probation closes. It is “the test” they must pass “before they are sealed.” The seal of God and the close of probation take place at the Sunday law. The formation of the image of the beast takes place in a period that leads to and culminates at the Sunday law. The image of the beast and its formation is a truth that will decide our eternal destiny. The formation of that image has been illustrated as the joining of two sticks to make one nation. The joining of the two sticks happens at the beginning of the history of the United States and then again at its ending. Two sticks were joined in the beginning to establish the Protestant horn and two sticks are joined at the end to establish the Republican horn.

ຄຣິສຕະຈັກແອດເວັນຕິດວັນທີເຈັດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນ “ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ” ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ, ມີ “ການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ອນເວລາແຫ່ງການປິດປະຕູແຫ່ງພຣະຄຸນ. ນີ້ແມ່ນ “ການທົດສອບ” ທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຜ່ານ “ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຖືກປະທັບຕາ.” ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການປິດປະຕູແຫ່ງພຣະຄຸນ ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການກໍ່ຕົວຂອງຮູບສັດຮ້າຍເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ ແລະ ບັນລຸຈຸດສູງສຸດໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຮູບສັດຮ້າຍ ແລະ ການກໍ່ຕົວຂອງມັນ ເປັນຄວາມຈິງທີ່ຈະຕັດສິນຈຸດໝາຍປາຍທາງນິລັນດອນຂອງພວກເຮົາ. ການກໍ່ຕົວຂອງຮູບນັ້ນໄດ້ຖືກພາບປະກອບໄວ້ເປັນການນຳໄມ້ສອງທ່ອນມາຕໍ່ກັນໃຫ້ເປັນຊາດດຽວ. ການຕໍ່ໄມ້ສອງທ່ອນເຂົ້າດ້ວຍກັນນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຫວັດສາດສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ຈາກນັ້ນກໍເກີດຂຶ້ນອີກໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງມັນ. ໄມ້ສອງທ່ອນໄດ້ຖືກຕໍ່ເຂົ້າດ້ວຍກັນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະຖາປະນາເຂົາໂປຣແຕສແຕນ ແລະ ໄມ້ສອງທ່ອນໄດ້ຖືກຕໍ່ເຂົ້າດ້ວຍກັນໃນຕອນສຸດທ້າຍເພື່ອສະຖາປະນາເຂົາຣີພັບລິກັນ.

In the beginning history of 1798 to 1844, the temple of the Protestant horn was erected. Nineteen years later, the first Republican president of the Republican horn spake as a lamb, and in so doing began the process of freeing the slaves, but it cost him his life. The Lamb of God died on the cross to free mankind from the slavery of sin, but it cost him his life. The cross is the Emancipation Proclamation. In the history where the Republican horn was freeing the slaves, the Protestant horn rejected the prophecy of slavery. In the history of the Sunday law, when the Republican horn is re-establishing spiritual slavery, the Protestant horn will be proclaiming the message that sets the captives free.

ໃນປະຫວັດສາດເບື້ອງຕົ້ນຂອງປີ 1798 ຫາ 1844, ພຣະວິຫານຂອງເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ອີກສິບເກົ້າປີຕໍ່ມາ, ປະທານາທິບໍດີຣີພັບບລິກຄົນທຳອິດຂອງເຂົາສັດຣີພັບບລິກໄດ້ເວົ້າດັ່ງລູກແກະ, ແລະໂດຍການກະທຳນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການປົດປ່ອຍທາດ, ແຕ່ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານຕ້ອງເສຍຊີວິດ. ພຣະເມສານ້ອຍຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນເພື່ອປົດປ່ອຍມະນຸດຊາດອອກຈາກຄວາມເປັນທາດແຫ່ງບາບ, ແຕ່ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຕ້ອງສິ້ນພຣະຊົນ. ໄມ້ກາງແຂນຄືຄຳປະກາດການປົດປ່ອຍທາດ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ເຂົາສັດຣີພັບບລິກກຳລັງປົດປ່ອຍທາດ, ເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນໄດ້ປະຕິເສດຄຳພະຍາກອນເລື່ອງຄວາມເປັນທາດ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອເຂົາສັດຣີພັບບລິກກຳລັງສະຖາປະນາຄວາມເປັນທາດຝ່າຍວິນຍານຂຶ້ນໃໝ່, ເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນຈະປະກາດຂ່າວສານທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ຖືກຈອງຈຳໄດ້ຮັບອິດສະລະ.

The last president of the earth beast’s Republican horn will speak as a dragon, and when he does, the true Protestant horn will be lifted up as an ensign. That is typified in the two horns of the literal and spiritual Medo-Persian Empire. The literal Medo-Persian Empire was the second kingdom of Bible prophecy, and the sixth kingdom of Bible prophecy is the spiritual Medo-Persian Empire. In the book of Daniel, the ram of Medo-Persia had two horns, as does the United States, but the second horn came up last.

ປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍຂອງເຂົາສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຝ່າຍຂອງພັກຣີພັບລິກັນຈະເວົ້າດັ່ງມັງກອນ, ແລະເມື່ອລາວເວົ້າເຊັ່ນນັ້ນ, ເຂົາທີ່ແທ້ຈິງຂອງໂປຣເຕສຕັນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ. ສິ່ງນັ້ນຖືກເປັນແບບໄວ້ໃນເຂົາສອງອັນຂອງອານາຈັກເມໂດ-ເປີເຊຍທັງຕາມຕົວອັກສອນແລະທາງຝ່າຍວິນຍານ. ອານາຈັກເມໂດ-ເປີເຊຍຕາມຕົວອັກສອນແມ່ນອານາຈັກທີສອງໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ, ແລະອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີແມ່ນອານາຈັກເມໂດ-ເປີເຊຍຝ່າຍວິນຍານ. ໃນພຣະທຳດານີເອນ, ແກະແກ້ວແຫ່ງເມໂດ-ເປີເຊຍມີເຂົາສອງອັນ, ເໝືອນດັ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແຕ່ເຂົາອັນທີສອງໄດ້ງອກຂຶ້ນພາຍຫຼັງ.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເງີຍຕາຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນ; ແລະເບິ່ງແມ, ມີແກະໂຕຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າແມ່ນ້ຳ, ຊຶ່ງມີເຂົາສອງເຂົາ; ແລະເຂົາທັງສອງນັ້ນສູງ; ແຕ່ເຂົາໜຶ່ງສູງກວ່າອີກເຂົາໜຶ່ງ, ແລະເຂົາທີ່ສູງກວ່ານັ້ນໄດ້ງອກຂຶ້ນພາຍຫຼັງ. ດານີເອນ 8:3.

In the prophetic history of the earth beast and its two horns, the Protestant horn was identified first, but instead of ascending and finishing the work it retreated into the wilderness of Laodicean blindness. In the history when the Republican horn speaks as a dragon, and passes the soon-coming Sunday law, the true Protestant horn will at last be lifted up as an ensign. Only those Laodicean Seventh-day Adventists that recognize the test represented by the formation of the image of the beast will receive the seal of God when probation closes. The message that identifies this testing process is now being unsealed for any who wish to be benefited thereby.

ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ເຂົາທັງສອງຂອງມັນ ເຂົາແຫ່ງໂປຣແຕສຕັນໄດ້ຖືກລະບຸກ່ອນ ແຕ່ແທນທີ່ຈະຂຶ້ນສູງ ແລະ ສຳເລັດພາລະກິດ ມັນກັບຖອຍເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານແຫ່ງຄວາມຕາບອດແບບລາໂອດີເຊຍ. ໃນປະຫວັດສາດເວລາທີ່ເຂົາແຫ່ງຣີພັບລິກັນເວົ້າດັ່ງມັງກອນ ແລະ ອອກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ ເຂົາແຫ່ງໂປຣແຕສຕັນທີ່ແທ້ຈິງຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍໃນທີ່ສຸດ. ມີພຽງແຕ່ຜູ້ເຊື່ອ Seventh-day Adventists ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ການທົດສອບທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການກໍ່ຮູບຂອງຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍ ຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າເມື່ອເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນປິດລົງ. ຂ່າວສານທີ່ລະບຸຂະບວນການທົດສອບນີ້ ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ເພື່ອຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຈະໄດ້ຮັບປະໂຫຍດໂດຍສິ່ງນັ້ນ.

> And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. 1 Kings 18:21.

> ແລະ ເອລີຢາໄດ້ເຂົ້າມາຫາປະຊາຊົນທັງປວງ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ພວກທ່ານຈະລັງເລຢູ່ລະຫວ່າງສອງຄວາມຄິດເຫັນນີ້ອີກດົນປານໃດ? ຖ້າພຣະເຢໂຫວາເປັນພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງຕິດຕາມພຣະອົງ; ແຕ່ຖ້າບາອານເປັນ, ກໍຈົ່ງຕິດຕາມມັນ.” ແລະ ປະຊາຊົນກໍບໍ່ໄດ້ຕອບທ່ານແມ່ນແຕ່ຄໍາດຽວ. 1 ກະສັດ 18:21.

Back to Articles