Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສາມສິບ

ເວລາແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 25, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຄວາມຢ້ານກົວຂອງເບນຊັດຊາຣ໌ຕໍ່ລາຍລັກອັກສອນລຶກລັບທີ່ປາກົດຂຶ້ນນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງພຽງແຕ່ການຕາຍຂອງລາວ ແລະ ການສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຊີ້ໄປເຖິງຈຸດໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ເມື່ອຄວາມຢ້ານກົວເຂົ້າຄອບຄອງບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ຄວາມຢ້ານກົວຂອງພວກເຂົາເກີດຈາກ “ລົມຕາເວັນອອກ” ຂອງອິດສະລາມ. ຄວາມຢ້ານກົວຂອງພວກເຂົາເປັນດັ່ງຍິງທີ່ກຳລັງເຈັບທ້ອງຄອດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມເຈັບປວດທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນເປັນລຳດັບ ແລະ ມາດ້ວຍຄວາມຖີ່ຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ຄວາມຢ້ານກົວນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ຂອງງານລ້ຽງຂອງເບນຊັດຊາຣ໌, ເຖິງແມ່ນວ່າໃນເບື້ອງຕົ້ນມັນໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ບັນດາລົມໄດ້ເລີ່ມຫຼຸດລອດອອກຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນສີ່ອົງ ຜູ້ກຳລັງຍຶດພວກມັນໄວ້ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ບົດຄ່ຳຄວນເພື່ອເມືອງຕີຣັດທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ລະບຸໄວ້ນັ້ນ ໄດ້ນິຍາມເມືອງຕີຣັດໂດຍການຕັ້ງຄຳຖາມເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນວ່າ, “ເມືອງໃດຈະເໝືອນຕີຣັດ, ເໝືອນກັບເມືອງທີ່ຖືກທຳລາຍຢູ່ທ່າມກາງທະເລ?”

> ບັນດາເຮືອແຫ່ງທາຊິດໄດ້ຂັບຮ້ອງເຖິງເຈົ້າໃນຕະຫຼາດຂາຍຂອງເຈົ້າ; ແລະເຈົ້າໄດ້ຖືກເຕີມໃຫ້ບໍລິບູນ ແລະຖືກກະທຳໃຫ້ມີສະຫງ່າລາສີຢ່າງຍິ່ງໃນທ່າມກາງທະເລ. ພວກຄົນພາຍເຮືອຂອງເຈົ້າໄດ້ນຳເຈົ້າເຂົ້າໄປສູ່ນ້ຳເລິກອັນກວ້າງໃຫຍ່; ລົມຕາເວັນອອກໄດ້ຫັກທຳລາຍເຈົ້າໃນທ່າມກາງທະເລ. ຊັບສິນຂອງເຈົ້າ, ສິນຄ້າແຫ່ງງານຕະຫຼາດຂອງເຈົ້າ, ສິນຄ້າຊື້ຂາຍຂອງເຈົ້າ, ພວກກະລາສີຂອງເຈົ້າ, ແລະພວກນາຍທ້າຍຂອງເຈົ້າ, ພວກຊ່າງອຸດຮອຍຮົ່ວຂອງເຈົ້າ, ແລະບັນດາຜູ້ຄ້າຂາຍສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ, ແລະບັນດານັກຮົບທັງປວງຂອງເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນເຈົ້າ, ພ້ອມທັງບໍລິວານທັງສິ້ນຂອງເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນທ່າມກາງເຈົ້າ, ຈະຕົກລົງໄປໃນທ່າມກາງທະເລໃນວັນແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າ. ບັນດາຊານເມືອງຈະສັ່ນສະເທືອນເນື່ອງດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງພວກນາຍທ້າຍຂອງເຈົ້າ. ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຈັບໄມ້ພາຍ, ພວກກະລາສີ, ແລະບັນດານາຍທ້າຍແຫ່ງທະເລທັງປວງ, ຈະລົງມາຈາກເຮືອຂອງພວກເຂົາ; ພວກເຂົາຈະຢືນຢູ່ເທິງຝັ່ງດິນ; ແລະຈະເຮັດໃຫ້ສຽງຂອງພວກເຂົາໄດ້ຖືກຍິນຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ, ແລະຈະຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ, ແລະຈະໂຍນຝຸ່ນຂຶ້ນເທິງຫົວຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈະກິ້ງເກືອກໄປມາຢູ່ໃນຂີ້ເທົ່າ; ແລະພວກເຂົາຈະໂກນຫົວຂອງຕົນໃຫ້ຫົວລ້ານເພາະເຈົ້າ, ແລະຄາດຜ້າກະສອບໄວ້, ແລະພວກເຂົາຈະຮ້ອງໄຫ້ເພາະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຂົມຂື່ນໃນຈິດໃຈ ແລະດ້ວຍການຄ່ຳຄວນອັນຂົມຂື່ນ. ແລະໃນການຄ່ຳຄວນຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາຈະເປັ່ງຄຳຄ່ຳຄວນເຖິງເຈົ້າ ແລະຄ່ຳຄວນເຫນືອເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, ນະຄອນໃດຈະເໝືອນເມືອງຕີເຣ, ເໝືອນເມືອງທີ່ຖືກທຳລາຍໃນທ່າມກາງທະເລ? ເມື່ອສິນຄ້າຂອງເຈົ້າອອກໄປຈາກທະເລ, ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊົນຊາດຫຼາຍຊົນຊາດອີ່ມໜຳ; ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຫຼາຍບໍລິບູນແຫ່ງຊັບສິນ ແລະສິນຄ້າຊື້ຂາຍຂອງເຈົ້າ. ໃນເວລາທີ່ເຈົ້າຈະຖືກທະເລຫັກທຳລາຍໃນຫ້ວງນ້ຳເລິກ, ສິນຄ້າຊື້ຂາຍຂອງເຈົ້າ ແລະບໍລິວານທັງສິ້ນທີ່ຢູ່ໃນທ່າມກາງເຈົ້າຈະຕົກລົງ. ບັນດາຊາວເກາະທັງປວງຈະຕົກຕະລຶງເນື່ອງດ້ວຍເຈົ້າ, ແລະບັນດາກະສັດຂອງພວກເຂົາຈະຫວາດຫວັ່ນຢ່າງຫນັກ, ໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາຈະສະແດງຄວາມຫວັ່ນໄຫວ. ບັນດາພໍ່ຄ້າທ່າມກາງຊົນຊາດຈະຟູ່ໃສ່ເຈົ້າ; ເຈົ້າຈະກາຍເປັນສິ່ງນ່າສະພຶງກົວ, ແລະຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປເປັນນິດ. ເອເຊກຽນ 27:25–36.

ຕີຣັສແມ່ນເມືອງ ຫຼື ອານາຈັກ ທີ່ພໍ່ຄ້າທັງຫຼາຍແຫ່ງໂລກຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນເຖິງ, ແລ້ວຈຶ່ງຖາມວ່າ, “ມີເມືອງໃດແດ່ທີ່ເໝືອນຕີຣັສ?” ພວກເຂົາເຮັດດັ່ງນັ້ນໃນ “ເວລາ” ເມື່ອເມືອງນັ້ນຖືກທຳລາຍຢູ່ໃນທະເລ. ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ, ໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນໂສເພນີແຫ່ງໂຣມ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງໂລກ ແລະ ຖືກລະບຸວ່າເປັນເມືອງໃຫຍ່ນັ້ນທີ່ການພິພາກສາຂອງນາງມາເຖິງໃນໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ ແລະ ໃນມື້ດຽວ. ນາງແມ່ນເມືອງນັ້ນທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄຳຖາມແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຈາກບັນດາກະສັດ ແລະ ພໍ່ຄ້າຜູ້ຮ້ອງຄວນຄາງ.

> ເຫດສະນັ້ນ ໄພພິບັດທັງຫລາຍຂອງນາງຈະມາເຖິງໃນມື້ດຽວ ຄື ຄວາມຕາຍ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ຄວາມອຶດຫິວ; ແລະ ນາງຈະຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໄຟຢ່າງສິ້ນເຊີງ: ເພາະວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ ຜູ້ພິພາກສານາງນັ້ນ ຊົງມີຣິດເດດເຂັ້ມແຂງ. ແລະ ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຜູ້ທີ່ໄດ້ລ່ວງປະເວນີ ແລະ ຢູ່ຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍກັບນາງ ຈະຮ້ອງໄຫ້ຄໍ່າຄວນເຖິງນາງ ແລະ ຄວນຄໍ່າຮໍາພັນເພາະນາງ ເມື່ອເຂົາເຫັນຄວັນແຫ່ງການເຜົາໄໝ້ຂອງນາງ, ພວກເຂົາຈະຢືນຢູ່ໄກໆ ເພາະຢ້ານຄວາມທໍລະມານຂອງນາງ ແລະ ເວົ້າວ່າ, ວິບັດເອີຍ, ວິບັດເອີຍ ນະຄອນໃຫຍ່ບາບີໂລນ ນະຄອນອັນຊົງອໍານາດນັ້ນ! ເພາະວ່າ ໃນຊົ່ວໂມງດຽວ ການພິພາກສາຂອງເຈົ້າໄດ້ມາເຖິງ. ແລະ ພໍ່ຄ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຈະຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ຄໍ່າຄວນເຖິງນາງ; ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດຊື້ສິນຄ້າຂອງພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ: ສິນຄ້າທອງຄໍາ ແລະ ເງິນ ແລະ ເພັດພອຍອັນມີຄ່າ ແລະ ໄຂ່ມຸກ ແລະ ຜ້າປ່ານລະອຽດ ແລະ ຜ້າສີມ່ວງ ແລະ ຜ້າໄໝ ແລະ ຜ້າສີແດງເຂັ້ມ ແລະ ໄມ້ຫອມທຸກຊະນິດ ແລະ ເຄື່ອງໃຊ້ທຸກຊະນິດທີ່ເຮັດດ້ວຍງາຊ້າງ ແລະ ເຄື່ອງໃຊ້ທຸກຊະນິດທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ອັນມີຄ່າສູງ ແລະ ທອງສໍາລິດ ແລະ ເຫຼັກ ແລະ ຫີນອ່ອນ, ແລະ ໄຄອົບເຊີຍ ແລະ ຂອງຫອມ ແລະ ນໍ້າມັນຫອມ ແລະ ກໍາຍານ ແລະ ເຫລົ້າອະງຸ່ນ ແລະ ນໍ້າມັນ ແລະ ແປ້ງລະອຽດ ແລະ ເຂົ້າສາລີ ແລະ ສັດໃຫຍ່ ແລະ ແກະ ແລະ ມ້າ ແລະ ລົດມ້າ ແລະ ທາດ ແລະ ວິນຍານຂອງມະນຸດ. ແລະ ຫມາກຜົນທີ່ຈິດໃຈຂອງເຈົ້າໂຫຍຫານັ້ນ ໄດ້ຈາກໄປຈາກເຈົ້າແລ້ວ, ແລະ ສິ່ງທັງປວງທີ່ຫລູຫລາ ແລະ ງົດງາມ ໄດ້ຈາກເຈົ້າໄປແລ້ວ, ແລະ ເຈົ້າຈະຫາສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນບໍ່ເຫັນອີກຕໍ່ໄປເລີຍ. ພໍ່ຄ້າສິ່ງເຫລົ່ານີ້ ຜູ້ທີ່ໄດ້ມັ່ງຄັ່ງເພາະນາງ ຈະຢືນຢູ່ໄກໆ ເພາະຢ້ານຄວາມທໍລະມານຂອງນາງ ຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ຄໍ່າຄວນ, ແລະ ເວົ້າວ່າ, ວິບັດເອີຍ, ວິບັດເອີຍ ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານລະອຽດ ແລະ ຜ້າສີມ່ວງ ແລະ ຜ້າສີແດງເຂັ້ມ ແລະ ປະດັບດ້ວຍທອງຄໍາ ແລະ ເພັດພອຍອັນມີຄ່າ ແລະ ໄຂ່ມຸກ! ເພາະວ່າ ໃນຊົ່ວໂມງດຽວ ຄວາມຮັ່ງມີອັນໃຫຍ່ຫລວງເຊັ່ນນີ້ ໄດ້ສູນເປົ່າໄປ. ແລະ ນາຍເຮືອທຸກຄົນ ແລະ ບັນດາຜູ້ໂດຍສານໃນເຮືອ ແລະ ລູກເຮືອ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຄ້າຂາຍທາງທະເລ ໄດ້ຢືນຢູ່ໄກໆ, ແລະ ຮ້ອງຂຶ້ນເມື່ອເຂົາເຫັນຄວັນແຫ່ງການເຜົາໄໝ້ຂອງນາງ ໂດຍເວົ້າວ່າ, ນະຄອນໃດຈະເຫມືອນນະຄອນໃຫຍ່ນີ້! ແລະ ພວກເຂົາໂຮຍຝຸ່ນໃສ່ຫົວຂອງຕົນ ແລະ ຮ້ອງຂຶ້ນ ພ້ອມກັບຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ຄໍ່າຄວນ ໂດຍເວົ້າວ່າ, ວິບັດເອີຍ, ວິບັດເອີຍ ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ ທີ່ບັນດາຜູ້ມີເຮືອໃນທະເລໄດ້ມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນເພາະຄວາມຫລູຫລາຂອງນາງ! ເພາະວ່າ ໃນຊົ່ວໂມງດຽວ ນາງໄດ້ກາຍເປັນຖິ່ນຮ້າງ. ພຣະນິມິດ 18:8–19.

ການເປີດຜະນຶກແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ລວມເອົາຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນໄວ້ດ້ວຍ. ຂ່າວສານນັ້ນແມ່ນຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງໃນ ເອເຊກຽນ ບົດ 37 ຊຶ່ງນຳກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ ຊຶ່ງໄດ້ນອນຢູ່ຕາມຖະໜົນເປັນເວລາສາມວັນເຄິ່ງ ໃຫ້ກັບຄືນມາມີຊີວິດເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ. ຂ່າວສານນັ້ນແມ່ນຂ່າວສານທີ່ລວມເອົາຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ອິດສະລາມ ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງນຳໃຊ້ເພື່ອນຳການພິພາກສາໃນຂັ້ນປະຕິບັດມາເໜືອສະຫະລັດອາເມລິກາ ເນື່ອງຈາກການບັງຄັບຖືວັນອາທິດ. ການພິພາກສານັ້ນມາເຖິງໃນ “ໂມງ” ແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວອັນໃຫຍ່, ຊຶ່ງກໍແມ່ນ “ໂມງ” ດຽວກັນທີ່ລາຍມືໄດ້ປາກົດຂຶ້ນເທິງຝາຂອງເບນຊັດຊາ. ລາຍມືນັ້ນໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ຊຶ່ງຖືກສະແດງວ່າເຂົ້າຄອບງຳກະສັດທັງປວງແລະພໍ່ຄ້າທັງປວງ ເມື່ອໂຄງສ້າງທາງເສດຖະກິດຂອງໂລກທັງໜ່ວຍຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍ “ລົມຕາເວັນອອກ” ແຫ່ງອິດສະລາມ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ລັກລອບແຊກເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກຂອງເບນຊັດຊາຢ່າງລັບໆ ຜ່ານ “ກຳແພງ” ຊັ້ນລຸ່ມທາງທິດໃຕ້ ທີ່ຖືກປະລະເລີຍ.

“ນະຄອນ” ຫຼື ອານາຈັກທີ່ບັນດາກະສັດ ແລະ ພໍ່ຄ້າພາກັນຄ່ຳຄວນເຖິງ ແລະ ຖາມວ່າ, “ມີນະຄອນໃດເໝືອນນະຄອນໃຫຍ່ນີ້ແດ່” ນັ້ນ ຄື ອານາຈັກຂອງຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງ Tyre, ຜູ້ທີ່ໃນຂະນະນັ້ນກໍາລັງຂັບຮ້ອງບົດເພງຂອງນາງ ແລະ ກໍາລັງກະທໍາການລ່ວງປະເວນີກັບກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນເອງ. ຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງເວົ້າເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ແລະ ພວກເຂົາເຫັນພ້ອມຕ້ອງກັນ, ດັ່ງນັ້ນ ພໍ່ຄ້າຂອງ Ezekiel ຈຶ່ງແມ່ນພໍ່ຄ້າກຸ່ມດຽວກັນກັບພໍ່ຄ້າໃນ Revelation ບົດທີສິບແປດ. ສາມເທື່ອໃນ Revelation ບົດທີສິບແປດ ພວກເຂົາຄ່ຳຄວນວ່າ “ວິບັດ, ວິບັດ,” ເມື່ອນະຄອນໃຫຍ່ ແລະ ໂຄງສ້າງທາງການເງິນຂອງໂລກທັງໝົດຖືກໂຄ່ນລົງ. ຄໍາພາສາກຣີກທີ່ຖືກແປວ່າ “ວິບັດ” ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ແມ່ນຄໍາດຽວກັນທຸກປະການກັບຄໍາທີ່ຖືກແປສາມເທື່ອໃນ Revelation ບົດທີແປດ ຂໍ້ທີສິບສາມ, ແລະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ຖືກແປດ້ວຍຄໍາພາສາອັງກິດອີກຄໍາໜຶ່ງ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງ ແລະໄດ້ຍິນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ ຮ້ອງຂຶ້ນດ້ວຍສຽງດັງວ່າ, ວິບັດ, ວິບັດ, ວິບັດ ແກ່ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເນື່ອງດ້ວຍສຽງແກອື່ນໆຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ຊຶ່ງຍັງຈະເປົ່າຢູ່ນັ້ນ! ພຣະນິມິດ 8:13

ກະສັດທັງຫລາຍແລະພໍ່ຄ້າທັງຫລາຍກຳລັງຄ່ຳຄວນເຖິງການທຳລາຍເສດຖະກິດຂອງໂລກດ້ວຍຄຳວ່າ “ອະນິຈາ, ອະນິຈາ,” ໝາຍຄວາມວ່າ “ວິບັດ, ວິບັດ,” ແລະ “ວິບັດ” ນັ້ນເປັນສັນຍະລັກຂອງອິດສະລາມ. ຄວາມຢ້ານກົວທີ່ຄອບງຳເບນຊັດຊາ ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງລາວ ເມື່ອລາຍລັກປາກົດຂຶ້ນເທິງກຳແພງ ແມ່ນຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອໂຄງສ້າງທາງເສດຖະກິດຂອງໂລກນີ້ຖືກທຳລາຍໂດຍການໂຈມຕີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈາກອິດສະລາມ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການຈັດຕຽມຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ເພື່ອນຳມາຊຶ່ງການພິພາກສາຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງເໜືອຜູ້ທັງຫລາຍທີ່ດື່ມເຫລົ້າອະງຸ່ນຂອງບາບີໂລນ ຄື ການບັງຄັບຖືວັນອາທິດ. ຄວາມຈິງນີ້ເປັນແກ່ນເລື່ອງຂອງ “ພາລະ” ໃນເອຊາຢາ ບົດທີ 23 ກ່ຽວກັບຍິງແພດແຫ່ງ “ໄທຣ໌.”

> ພາລະກ່ຽວກັບເມືອງຕີໂລ. ຈົ່ງຄ່ຳຄວນ, ໂອ ເຮືອທັງຫຼາຍແຫ່ງທາຊິດ; ເພາະມັນຖືກທຳລາຍແລ້ວ, ຈົນບໍ່ມີເຮືອນ, ບໍ່ມີທາງເຂົ້າອີກ; ຈາກແຜ່ນດິນຄິດຕິມ ຂ່າວນີ້ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ພວກເຂົາ. ຈົ່ງນິ່ງສງົບ, ຊາວເກາະເອີຍ; ເຈົ້າຜູ້ຊຶ່ງພໍ່ຄ້າແຫ່ງຊີໂດນ, ຜູ້ຂ້າມທະເລໄດ້ທຳໃຫ້ມັ່ງຄັ່ງ. ແລະໂດຍນ້ຳອັນຫຼວງຫຼາຍ, ເມັດພືດຂອງສີໂຫ ຄືຜົນກ່ຽວຂອງແມ່ນ້ຳ, ເປັນລາຍໄດ້ຂອງນາງ; ແລະນາງເປັນຕະຫຼາດຂອງບັນດາປະຊາຊາດ. ຈົ່ງອັບອາຍ, ໂອ ຊີໂດນ: ເພາະທະເລໄດ້ກ່າວແລ້ວ, ຄືກຳລັງຂອງທະເລ, ວ່າ, ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຈັບຄັນ, ຫຼືຄອດລູກ; ເຮົາບໍ່ໄດ້ລ້ຽງດູຊາຍໜຸ່ມ, ຫຼືອົບຮົມສາວພົມມະຈັນ. ເມື່ອມີລາຍງານເຖິງອີຢິບ, ພວກເຂົາຈະເຈັບປວດຢ່າງໜັກເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອໄດ້ຍິນລາຍງານເຖິງເມືອງຕີໂລ. ຈົ່ງຂ້າມໄປຫາທາຊິດ; ຈົ່ງຄ່ຳຄວນ, ຊາວເກາະເອີຍ. ນີ້ແມ່ນເມືອງແຫ່ງຄວາມຊື່ນບານຂອງພວກເຈົ້າຫຼື, ຊຶ່ງມີຄວາມເກົ່າແກ່ຕັ້ງແຕ່ວັນເກົ່າກ່ອນ? ຕີນຂອງນາງເອງຈະພານາງໄປໄກເພື່ອພຳນັກຢູ່ຕ່າງແດນ. ຜູ້ໃດໄດ້ກຳນົດແຜນການນີ້ຕໍ່ຕ້ານເມືອງຕີໂລ, ເມືອງຜູ້ສວມມົງກຸດ, ຊຶ່ງພໍ່ຄ້າຂອງນາງເປັນເຈົ້ານາຍ, ແລະພວກນາຍໜ້າການຄ້າຂອງນາງເປັນຜູ້ມີກຽດໃນແຜ່ນດິນໂລກ? ພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາໄດ້ດຳລິໄວ້ແລ້ວ, ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຈອງຫອງຂອງສະຫງ່າລາສີທັງສິ້ນເສື່ອມໝອງ, ແລະເພື່ອນຳບັນດາຜູ້ມີກຽດໃນແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມຖືກໝິ່ນປະໝາດ. ຈົ່ງຜ່ານໄປທົ່ວແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າເໝືອນແມ່ນ້ຳ, ໂອ ທິດາແຫ່ງທາຊິດ: ບໍ່ມີກຳລັງອີກຕໍ່ໄປ. ພຣະອົງໄດ້ຢືດພຣະຫັດອອກເໜືອທະເລ, ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ອານາຈັກທັງຫຼາຍສັ່ນສະເທືອນ: ພຣະເຢໂຫວາໄດ້ມີພຣະບັນຊາຕໍ່ສູ້ນະຄອນການຄ້ານັ້ນ, ໃຫ້ທຳລາຍປ້ອມປາການອັນແຂງແຮງຂອງມັນ. ແລະພຣະອົງຕັດວ່າ, ເຈົ້າຈະບໍ່ຊື່ນບານອີກຕໍ່ໄປ, ໂອ ພົມມະຈັນຜູ້ຖືກບີບຄັ້ນ, ທິດາແຫ່ງຊີໂດນ: ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ, ຂ້າມໄປຫາຄິດຕິມ; ແມ່ນແຕ່ທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ມີການພັກຜ່ອນ. ຈົ່ງເບິ່ງແຜ່ນດິນຂອງຊາວຄານເດຍ; ຊົນຊາດນີ້ບໍ່ເຄີຍມີມາ, ຈົນກວ່າຊາວອັດຊີເຣຍໄດ້ສ້າງມັນຂຶ້ນເພື່ອພວກທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ: ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງຫໍຄອຍຂອງມັນຂຶ້ນ, ພວກເຂົາໄດ້ຍົກພະລາຊະວັງຂອງມັນຂຶ້ນ; ແລະເຂົາໄດ້ນຳມັນໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ຈົ່ງຄ່ຳຄວນ, ໂອ ເຮືອທັງຫຼາຍແຫ່ງທາຊິດ: ເພາະກຳລັງຂອງພວກເຈົ້າຖືກທຳລາຍແລ້ວ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມືອງຕີໂລຈະຖືກລືມໄປເຈັດສິບປີ, ຕາມຈຳນວນວັນຂອງກະສັດອົງດຽວ; ຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີແລ້ວ ເມືອງຕີໂລຈະຮ້ອງເພງດັ່ງຍິງໂສເພນີ. ຈົ່ງເອົາພິນ, ເດີນອ້ອມເມືອງໄປ, ໂອ ຍິງໂສເພນີຜູ້ຖືກລືມແລ້ວ; ຈົ່ງບັນເລງທຳນອງຫວານ, ຮ້ອງເພງຫຼາຍບົດ, ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະຖືກຈົດຈຳອີກ. ແລະຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດເຈັດສິບປີແລ້ວ ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ພຣະເຢໂຫວາຈະສະເດັດມາຢ້ຽມເມືອງຕີໂລ, ແລະນາງຈະຫັນກັບໄປຫາຄ່າຈ້າງຂອງນາງ, ແລະຈະປະພຶດໂສເພນີກັບອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນໂລກ ທີ່ຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນໂລກ. ແລະສິນຄ້າຂອງນາງ ແລະຄ່າຈ້າງຂອງນາງ ຈະເປັນຄວາມບໍລິສຸດແດ່ພຣະເຢໂຫວາ: ມັນຈະບໍ່ຖືກສະສົມໄວ້ ຫຼືເກັບຮັກສາໄວ້; ເພາະສິນຄ້າຂອງນາງຈະເປັນສຳລັບພວກຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຢໂຫວາ, ເພື່ອຈະໄດ້ກິນຢ່າງພຽງພໍ, ແລະເພື່ອເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນຍືນຍົງ. ອິສາຢາ 23:1–18.

ເຈັດສິບປີ, ຊຶ່ງເປັນດັ່ງ “ວັນເວລາຂອງກະສັດອົງໜຶ່ງ”, ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອານາຈັກບາບີໂລນ, ເພາະວ່າກະສັດກໍຄືອານາຈັກ, ແລະບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນໄດ້ປົກຄອງຢູ່ເຈັດສິບປີ. ເຈັດສິບປີຂອງບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ລາຍມືໄດ້ປາກົດຂຶ້ນເທິງຝາໃນຫໍງານລ້ຽງຂອງເບນຊາຊາ. ໃນຄືນນັ້ນເອງເຂົາຖືກສັງຫານ, ໂດຍອຳນາດທີ່ເຂົ້າມາຜ່ານ “ກຳແພງ” ໂດຍບໍ່ມີໃຜສັງເກດເຫັນ, ເພາະວ່າເຂົາກຳລັງຈັດງານລ້ຽງ ດື່ມເຫຼົ້າແວງຂອງບາບີໂລນ, ໃນຂະນະທີ່ວົງດົນຕີຂອງເນບູກາດເນັດຊາກຳລັງບັນເລງດົນຕີ, ແລະໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣ ຂັບຮ້ອງທຳນອງອັນຫວານຊື່ນ, ແລະອິສຣາເອນຜູ້ຫັນຫຼັງໄດ້ເຕັ້ນລຳແລະກົ້ມນະມັດ.

ແລ້ວຄວາມຢ້ານກໍໄດ້ເຂົ້າຄອບງຳທຸກຄົນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເພາະວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ “ວາງແຜນຕໍ່ສູ້ເມືອງໄທເຣ” ແລະໄດ້ “ກຳນົດ” “ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄວາມຈອງຫອງແຫ່ງສະຫງ່າລາສີທັງປວງເປື້ອນເປະ ແລະເພື່ອນຳບັນດາຜູ້ມີກຽດທັງຫລາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກລົງສູ່ຄວາມຖືກດູໝິ່ນ.” ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ “ສັ່ນສະເທືອນບັນດາອານາຈັກ” ດ້ວຍ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ແຫ່ງ “ໂມງ” ນັ້ນ ເພາະພຣະເຈົ້າໄດ້ “ມີພຣະບັນຊາຕໍ່ອານາຈັກພໍ່ຄ້າ” ໃຫ້ “ທຳລາຍທີ່ໝັ້ນທັງຫລາຍຂອງມັນ.” ໃນ “ໂມງ” ແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວສຳລັບເບນຊັດຊາ ບັນດາກະສັດ ແລະພວກພໍ່ຄ້າ ໄດ້ເລີ່ມການຄົ້ນຫາເພື່ອເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຂອງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງໄຟທີ່ຢູ່ເທິງຝາ. ຄວາມຕາຍຂອງເບນຊັດຊາກຳລັງຈະເກີດຂຶ້ນ ແຕ່ໃນຈຸດນັ້ນ ລາວຍັງມີຊີວິດຢູ່. ເພາະສະນັ້ນ ລາວຈຶ່ງພະຍາຍາມຈະເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄຳລຶກລັບເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະໄດ້ສະເໜີລາງວັນແກ່ບັນດານັກປາດ ຖ້າພວກເຂົາສາມາດແປຄວາມຂໍ້ຂຽນນັ້ນໄດ້ ແຕ່ກໍບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ ເພາະວ່າ ບັນດານັກປາດແຫ່ງບາບີໂລນໃຊ້ວິທີການສຶກສາພຣະຄຳພີທີ່ເປັນສິ່ງປອມແປງຂອງຄວາມຈິງ. ຖ້ອຍຄຳລຶກລັບເຫຼົ່ານັ້ນເປັນດັ່ງນິມິດແຫ່ງໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້.

> ແລ້ວບັນດານັກປັນຍາທັງປວງຂອງກະສັດກໍໄດ້ເຂົ້າມາ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດອ່ານຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ຫຼືທຳໃຫ້ກະສັດຮູ້ແຈ້ງເຖິງຄຳຕີຄວາມຂອງມັນໄດ້. ເມື່ອນັ້ນ ກະສັດເບນຊັດຊາຣ໌ກໍວຸ່ນວາຍໃຈຢ່າງຫຼາຍ ແລະພຣະພັກຂອງພຣະອົງກໍປ່ຽນໄປ ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງພຣະອົງກໍຕົກຕະລຶງ. ຝ່າຍພຣະມະເຫສີ ເນື່ອງດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງກະສັດແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງເຂົ້າມາໃນຫໍການລ້ຽງ; ແລະພຣະມະເຫສີໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂ້າແຕ່ກະສັດ ຂໍຊົງພຣະເຈີນເປັນນິດ: ຂໍຢ່າໃຫ້ຄວາມຄິດຂອງພຣະອົງລົບກວນພຣະອົງ ຫຼືຢ່າໃຫ້ພຣະພັກຂອງພຣະອົງປ່ຽນໄປ: ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງມີວິນຍານຂອງບັນດາພະທີ່ບໍລິສຸດຢູ່ໃນຕົວເຂົາ; ແລະໃນສະໄໝຂອງພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ ຄວາມສະຫວ່າງ ຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະສະຕິປັນຍາ ດຸດດັ່ງສະຕິປັນຍາຂອງບັນດາພະ ໄດ້ຖືກພົບໃນຕົວເຂົາ; ຜູ້ທີ່ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາຣ໌ພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ, ຄືກະສັດ, ຂ້ານ້ອຍຂໍກ່າວວ່າ, ພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ຕັ້ງເຂົາໃຫ້ເປັນຫົວໜ້າເໜືອພວກນັກວິເສດ, ພວກນັກໂຫລາສາດ, ພວກຊາວຄັນເດອານ, ແລະພວກຄົນທຳນາຍ; ເພາະວ່າວິນຍານອັນປະເສີດ, ຄວາມຮູ້, ຄວາມເຂົ້າໃຈ, ການຕີຄວາມຄວາມຝັນ, ການໄຂຄວາມລຶກລັບຂອງຖ້ອຍຄຳທີ່ຍາກ, ແລະການຄລາຍຂໍ້ສົງໄສ ໄດ້ຖືກພົບໃນດານີເອນຄົນນີ້ເອງ ຜູ້ທີ່ກະສັດໄດ້ຕັ້ງຊື່ວ່າ ເບນເຕຊັດຊາຣ໌: ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ເອີ້ນດານີເອນມາ ແລະເຂົາຈະສະແດງຄຳຕີຄວາມໃຫ້ຮູ້ແຈ້ງ. ເມື່ອນັ້ນ ດານີເອນຈຶ່ງຖືກນຳເຂົ້າມາເຝົ້າກະສັດ. ແລະກະສັດໄດ້ກ່າວແກ່ດານີເອນວ່າ, ເຈົ້າແມ່ນດານີເອນຄົນນັ້ນ ຫຼື ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພວກເຊີຍຈາກຢູດາ ຊຶ່ງກະສັດຜູ້ເປັນພຣະບິດາຂອງເຮົາໄດ້ນຳອອກມາຈາກແຜ່ນດິນຢູດາ ຫຼື? ເຮົາໄດ້ຍິນເຖິງເຈົ້າແທ້ວ່າ ວິນຍານຂອງບັນດາພະຢູ່ໃນເຈົ້າ ແລະວ່າ ຄວາມສະຫວ່າງ ຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະສະຕິປັນຍາອັນປະເສີດ ໄດ້ຖືກພົບໃນເຈົ້າ. ແລະບັດນີ້ ບັນດານັກປັນຍາ ແລະພວກນັກໂຫລາສາດ ໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າມາເຝົ້າເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາອ່ານຂໍ້ຄວາມນີ້ ແລະທຳໃຫ້ເຮົາຮູ້ແຈ້ງເຖິງຄຳຕີຄວາມຂອງມັນ: ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດສະແດງຄຳຕີຄວາມຂອງເລື່ອງນັ້ນໄດ້: ແລະເຮົາໄດ້ຍິນເຖິງເຈົ້າວ່າ ເຈົ້າສາມາດຕີຄວາມໄດ້ ແລະຄລາຍຂໍ້ສົງໄສໄດ້: ບັດນີ້ ຖ້າເຈົ້າສາມາດອ່ານຂໍ້ຄວາມນີ້ ແລະທຳໃຫ້ເຮົາຮູ້ແຈ້ງເຖິງຄຳຕີຄວາມຂອງມັນ ເຈົ້າຈະໄດ້ນຸ່ງເຄື່ອງສີແດງເຂັ້ມ ແລະຈະມີສາຍຄໍຄຳຢູ່ຮອບຄໍຂອງເຈົ້າ ແລະຈະເປັນຜູ້ປົກຄອງອັນດັບທີສາມໃນອານາຈັກ. ດານີເອນ 5:8–16.

ພຣະມະເຫສີໃນພຣະລາຊະວັງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນພຣະຊາຍາຂອງເບນຊາຊາ, ແຕ່ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນພຣະອະໄຍກາ, ແລະນາງຮູ້ວ່າຜູ້ໃດສາມາດອ່ານລາຍຂຽນທີ່ປາກົດຢູ່ເທິງຝາໄດ້. ໃນອານາຈັກນັ້ນມີຄຣິດຕະຈັກໜຶ່ງ (ເພາະວ່າໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ຜູ້ຍິງໝາຍເຖິງຄຣິດຕະຈັກ) ທີ່ຮູ້ວ່າຜູ້ໃດສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມລັບຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້.

> ໃນພະລາຊະວັງນັ້ນມີຜູ້ຍິງຜູ້ໜຶ່ງຊຶ່ງມີປັນຍາຫຼາຍກວ່າພວກເຂົາທັງໝົດ—ຄືພະລາຊິນີຂອງພະອັຍກາຂອງເບນຊັດຊາ. ໃນຍາມຄັບຂັນນີ້ ນາງໄດ້ກາບທູນຕໍ່ກະສັດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ສົ່ງແສງສະຫວ່າງລຳໜຶ່ງເຂົ້າໄປໃນຄວາມມືດ. “ຂ້າແຕ່ກະສັດ ຂໍຊົງພະເຈີນຕະຫຼອດໄປ” ນາງກ່າວວ່າ “ຂໍຢ່າໃຫ້ຄວາມຄິດຂອງພະອົງຮົບກວນພະອົງ ແລະຂໍຢ່າໃຫ້ພະພັກຂອງພະອົງປ່ຽນໄປ. ໃນອານາຈັກຂອງພະອົງມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ມີຈິດວິນຍານແຫ່ງບັນດາພະເຈົ້າບໍລິສຸດຢູ່ໃນລາວ; ແລະໃນສະໄໝແຫ່ງພະບິດາຂອງພະອົງ ໄດ້ພົບເຫັນແສງສະຫວ່າງ ຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະປັນຍາ ດຸດດັ່ງປັນຍາຂອງບັນດາພະເຈົ້າຢູ່ໃນລາວ; ຜູ້ທີ່ກະສັດເນບູຄາດເນັດຊາ ພະບິດາຂອງພະອົງ, ຄືກະສັດ, ຂ້ານ້ອຍຂໍກ່າວອີກວ່າ ພະບິດາຂອງພະອົງ, ໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຫົວໜ້າເໜືອພວກນັກວິເສດ, ພວກນັກໂຫລາສາດ, ພວກຄານເດຍ, ແລະພວກຄົນທຳນວາຍ; …ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ເອີ້ນດານີເອນມາ, ແລະລາວຈະສະແດງຄຳຕີຄວາມນັ້ນ.”

> “‘ແລ້ວດານີເອນຈຶ່ງຖືກນຳເຂົ້າມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າກະສັດ.’ ເບນຊັດຊາ ໄດ້ພະຍາຍາມຕັ້ງສະຕິໃຫ້ໝັ້ນ ແລະສະແດງອຳນາດຂອງຕົນ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ‘ເຈົ້າແມ່ນດານີເອນຜູ້ນັ້ນຫລື ຜູ້ຊຶ່ງເປັນໃນພວກເຊີຍສະເລີຍແຫ່ງຢູດາ ທີ່ກະສັດຜູ້ເປັນບິດາຂອງເຮົາ ໄດ້ນຳອອກມາຈາກແຜ່ນດິນຢິວບໍ? ເຮົາໄດ້ຍິນເຖິງເຈົ້າດ້ວຍວ່າ ຈິດວິນຍານແຫ່ງພະທັງຫລາຍຢູ່ໃນເຈົ້າ ແລະວ່າ ແສງສະຫວ່າງ ຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະສະຕິປັນຍາອັນປະເສີດ ມີຢູ່ໃນເຈົ້າ…. ບັດນີ້ ຖ້າເຈົ້າສາມາດອ່ານຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ແລະແຈ້ງຄວາມໝາຍຂອງມັນໃຫ້ເຮົາຮູ້ໄດ້ ເຈົ້າຈະໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມສີແດງເຂັ້ມ ແລະຈະມີສາຍຄຳຄ້ອງຄໍຂອງເຈົ້າ ແລະຈະເປັນຜູ້ປົກຄອງອັນດັບທີສາມໃນອານາຈັກ.’”

> ດານີເອນບໍ່ໄດ້ຮູ້ສຶກຕື່ນຕະລຶງເນື່ອງດ້ວຍພາບລັກຂອງກະສັດ ແລະບໍ່ໄດ້ສັບສົນ ຫຼືຖືກຂົ່ມຂູ່ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງພະອົງ. ທ່ານໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂໍໃຫ້ຂອງປະທານຂອງພະອົງເປັນຂອງພະອົງເອງ ແລະຂໍຈົ່ງປະທານລາງວັນຂອງພະອົງແກ່ຄົນອື່ນເຖີດ; ແຕ່ຂ້ານ້ອຍຈະອ່ານຂໍ້ຄວາມນັ້ນຖວາຍແກ່ກະສັດ ແລະຈະທໍາໃຫ້ພະອົງຊົງຮູ້ຄໍາແປຄວາມຂອງມັນ. ຂ້າແດ່ກະສັດ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດໄດ້ປະທານອານາຈັກ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ ສະຫງ່າລາສີ ແລະກຽດສັກແກ່ເນບູກາດເນັດຊາ ພຣະບິດາຂອງພະອົງ…. ແຕ່ເມື່ອໃຈຂອງທ່ານຖືກຍົກສູງຂຶ້ນ ແລະຈິດໃຈຂອງທ່ານແຂງກະດ້າງໃນຄວາມຈອງຫອງ ທ່ານຈຶ່ງຖືກປົດລົງຈາກບັນລັງຂອງກະສັດ ແລະລາສີຂອງທ່ານຖືກນໍາໄປຈາກທ່ານ…. ແລະພະອົງຜູ້ເປັນໂອລົດຂອງທ່ານ, ໂອ ເບນຊາຊາ, ບໍ່ໄດ້ຖ່ອມໃຈຂອງພະອົງລົງ ເຖິງແມ່ນພະອົງຊົງຮູ້ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດແລ້ວ, ແຕ່ໄດ້ຍົກຕົນຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ; ແລະເຂົາໄດ້ນໍາພາຊະນະຂອງພຣະນິເວດຂອງພຣະອົງມາໄວ້ຕໍ່ໜ້າພະອົງ, ແລະພະອົງ ກັບພວກເຈົ້ານາຍ ມະເຫສີ ແລະນາງບໍາເລີຂອງພະອົງ ໄດ້ດື່ມໃນພາຊະນະເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະພະອົງໄດ້ສັນລະເສີນພຣະທຽມຂອງເງິນ ແລະຄໍາ, ທອງສໍາລິດ, ເຫຼັກ, ໄມ້ ແລະຫີນ, ຊຶ່ງບໍ່ເຫັນ ບໍ່ໄດ້ຍິນ ແລະບໍ່ຮູ້ສຶກ; ແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊຶ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງພະອົງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ແລະວິຖີທັງໝົດຂອງພະອົງກໍຂຶ້ນກັບພຣະອົງ, ພະອົງກັບບໍ່ໄດ້ຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະອົງ.”

> “‘ນີ້ແມ່ນຂໍ້ຂຽນທີ່ຖືກຂຽນໄວ້: ເມເນ, ເມເນ, ເຕເກນ, ອຸຟາຊິນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມແປຂອງຂໍ້ນັ້ນ: ເມເນ: ພຣະເຈົ້າໄດ້ນັບອານາຈັກຂອງທ່ານແລ້ວ ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນສິ້ນສຸດລົງ. ເຕເກນ: ທ່ານໄດ້ຖືກຊັ່ງໃນຕາຊັ່ງ ແລະຖືກພົບວ່າຂາດຕົກບົກຜ່ອງ. ເປເຣດ: ອານາຈັກຂອງທ່ານຖືກແບ່ງອອກ ແລະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຊາວເມດ ແລະຊາວເປີເຊຍ.’”

> “ດານີເອນບໍ່ໄດ້ຫັນເຫອອກຈາກໜ້າທີ່ຂອງຕົນ. ທ່ານໄດ້ວາງບາບຂອງກະສັດໄວ້ຕໍ່ໜ້າພະອົງ, ສະແດງໃຫ້ພະອົງເຫັນບົດຮຽນຕ່າງໆທີ່ພະອົງອາດໄດ້ຮຽນຮູ້ ແຕ່ຫາກບໍ່ໄດ້ຮຽນ. ເບນຊັດຊາບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈຕໍ່ເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງສຳລັບພະອົງ. ພະອົງບໍ່ໄດ້ອ່ານປະຫວັດຂອງພະອົງປູ່ຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການຮູ້ຈັກຄວາມຈິງໄດ້ຖືກວາງໄວ້ເທິງພະອົງ, ແຕ່ບົດຮຽນອັນເປັນຈິງທີ່ພະອົງອາດໄດ້ຮຽນຮູ້ ແລະນຳໄປປະຕິບັດນັ້ນ ກໍບໍ່ໄດ້ຖືກຈົດຈຳໄວ້ໃນໃຈ; ແລະແນວທາງການກະທຳຂອງພະອົງໄດ້ນຳມາຊຶ່ງຜົນອັນແນ່ນອນ.”

> “ນີ້ແມ່ນງານລ້ຽງແຫ່ງການໂອ້ອວດຄັ້ງສຸດທ້າຍທີ່ກະສັດຊາວຄານເດຍໄດ້ຈັດຂຶ້ນ; ເພາະພຣະອົງຜູ້ຊົງອົດທົນຕໍ່ຄວາມບິດເບືອນຂອງມະນຸດມາດົນນານ ໄດ້ຊົງປະກາດຄຳພິພາກສາອັນບໍ່ອາດຖອນຄືນໄດ້ແລ້ວ. ເບນຊັດຊາໄດ້ຫຍາມກຽດພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຊົງຍົກລາວຂຶ້ນເປັນກະສັດຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງຂອງລາວກໍຖືກຍຶດໄປຈາກລາວ. ໃນຂະນະທີ່ກະສັດແລະພວກຂຸນນາງຂອງລາວກຳລັງຢູ່ໃນຈຸດສູງສຸດແຫ່ງການສະຫຼອງຢ່າງເມົາມັນ, ຊາວເປີເຊຍໄດ້ປ່ຽນທິດທາງແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕີສອອກຈາກຮ່ອງນ້ຳຂອງມັນ, ແລະເດີນທັບເຂົ້າໄປໃນເມືອງທີ່ບໍ່ມີການຄຸ້ມກັນ. ໃນຂະນະທີ່ເບນຊັດຊາ ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງລາວ ກຳລັງດື່ມຈາກພາຊະນະສັກສິດຂອງພຣະເຢໂຮວາ, ແລະກຳລັງສັນລະເສີນພຣະຂອງພວກຕົນທີ່ເຮັດດ້ວຍເງິນແລະຄຳ, ໄຊຣັດແລະທະຫານຂອງລາວກໍຢືນຢູ່ໃຕ້ກຳແພງພະລາຊະວັງແລ້ວ. ‘ໃນຄືນນັ້ນ,’ ບັນທຶກໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ, ‘ເບນຊັດຊາ ກະສັດຂອງຊາວຄານເດຍ ຖືກຂ້າເສຍ. ແລະດາຣິອຸດຊາວມີເດຍ ໄດ້ຮັບອານາຈັກນັ້ນໄປ.’” Bible Echo, May 2, 1898.

ທ່າມກາງວິກິດການນັ້ນ, ພຣະລາຊິນີ (ຄຣິສຕະຈັກໜຶ່ງ) ໄດ້ຕະໜັກວ່າ ມີແຫຼ່ງອ້າງອີງໜຶ່ງທີ່ສາມາດຊີ້ບອກ “ອະນາຄົດຂອງອາເມຣິກາ” ໄດ້. ດານີເອນກໍຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງຕົນສຳເລັດໃນວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງວັນທັງຫຼາຍ. ພະຍານແຫ່ງທຸງສັນຍານ ທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໃນເຕົາໄຟອັນລຸກໂຊນໂດຍຊາດຣັກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະທານໂດຍດານີເອນ, ເມື່ອທ່ານໄດ້ເພີ່ມເຂົ້າໃນແນວເສັ້ນແຫ່ງຄວາມຈິງວ່າ ໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງວິກິດການກົດວັນອາທິດ, ຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງທຸງສັນຍານນັ້ນ ຈະຖືກນຳໄປຢືນຕໍ່ໜ້າເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງລັດ ເພື່ອເປັນພະຍານເຖິງຄວາມຈິງ.

> “‘ເຂົາທັງຫລາຍຈະມອບພວກທ່ານໄວ້ແກ່ສະພາທັງຫລາຍ, … ແທ້ຈິງ ພວກທ່ານຈະຖືກນຳໄປຕໍ່ໜ້າເຈົ້າແຂວງແລະກະສັດທັງຫລາຍເພາະເຫດແຫ່ງເຮົາ ເພື່ອເປັນພະຍານແກ່ເຂົາແລະແກ່ຊາວຕ່າງຊາດ.’ Matthew 10:17, 18, R. V. ການຂົ່ມເຫັງຈະເຮັດໃຫ້ແສງສະຫວ່າງແຜ່ອອກໄປ. ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຄຣິດຈະຖືກນຳໄປຢູ່ຕໍ່ໜ້າບຸກຄົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງໂລກ, ຜູ້ຊຶ່ງ ຖ້າປາດສະຈາກເຫດການນີ້ແລ້ວ ອາດຈະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນຂ່າວປະເສີດເລີຍ. ຄວາມຈິງໄດ້ຖືກບິດເບືອນຕໍ່ບຸກຄົນເຫລົ່ານີ້. ເຂົາໄດ້ຮັບຟັງຂໍ້ກ່າວຫາອັນເປັນເທັດກ່ຽວກັບຄວາມເຊື່ອຂອງສາວົກຂອງພຣະຄຣິດ. ຫລາຍຄັ້ງ ຫົນທາງດຽວຂອງເຂົາທີ່ຈະຮຽນຮູ້ລັກສະນະອັນແທ້ຈິງຂອງຄວາມເຊື່ອນັ້ນ ກໍຄືຄຳພະຍານຂອງຜູ້ທີ່ຖືກນຳມາຂຶ້ນສານເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ. ເມື່ອຖືກສອບສວນ ຄົນເຫລົ່ານີ້ຈຳເປັນຕ້ອງຕອບ, ແລະຜູ້ພິພາກສາຂອງເຂົາກໍຈຳເປັນຕ້ອງຮັບຟັງຄຳພະຍານທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດອອກໄປ. ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກປະທານແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເພື່ອໃຫ້ພຽງພໍແກ່ເຫດສຸກເສີນນັ້ນ. ພຣະເຢຊູກ່າວວ່າ, ‘ໃນເວລານັ້ນເອງ ຈະຊົງປະທານແກ່ພວກທ່ານວ່າພວກທ່ານຈະເວົ້າສິ່ງໃດ. ເພາະຜູ້ທີ່ເວົ້າບໍ່ແມ່ນພວກທ່ານເອງ ແຕ່ເປັນພຣະວິນຍານແຫ່ງພຣະບິດາຂອງພວກທ່ານ ຜູ້ຊົງກ່າວຢູ່ໃນພວກທ່ານ.’ ເມື່ອພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າສ່ອງແຈ້ງຈິດໃຈຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ, ຄວາມຈິງຈະຖືກນຳສະເໜີອອກໄປໃນພະລັງອຳນາດອັນຊອບທຳແລະຄວາມປະເສີດອັນມີຄ່າຂອງມັນ. ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຄວາມຈິງຈະຢືນຂຶ້ນເພື່ອກ່າວຫາແລະຂົ່ມເຫັງພວກສາວົກ. ແຕ່ທ່າມກາງການສູນເສຍແລະຄວາມທຸກທົນ ແມ້ຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ ບຸດທັງຫລາຍຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຕ້ອງສະແດງຄວາມອ່ອນສຸພາບຂອງແບບຢ່າງອັນຊອບທຳຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຕົວແທນຂອງຊາຕານກັບຜູ້ແທນຂອງພຣະຄຣິດຈະປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຈະຖືກຍົກຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າພວກຜູ້ຄອງອຳນາດແລະປະຊາຊົນ.” The Desire of Ages, 354.

ເຊັ່ນດຽວກັບຊາຍທັງສາມຜູ້ມີຄຸນຄ່າ ດານີເອນມິໄດ້ສົນໃຈໃນຂອງປະທານໃດໆ ແລະກໍມິໄດ້ຈໍາເປັນຕ້ອງຊ້ອມສິ່ງທີ່ທ່ານຈະກ່າວ. ທ່ານພຽງແຕ່ນໍາສະເໜີການຕີຄວາມໝາຍຂອງ “ເຈັດເວລາ,” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເທິງກໍາແພງ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ເລື່ອງຂອງເບນຊັດຊາໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ຍ່ອມຂາດຫຼັກການ; ແຮງຈູງໃຈຂອງເຂົາບໍ່ມີລັກສະນະອັນຈະນໍາເຂົາໃຫ້ເລືອກຝ່າຍທີ່ຖືກຕ້ອງໃນທຸກສະພາບການ. ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຄວນສໍານຶກຢູ່ທຸກເວລາວ່າ ຕົນຢູ່ພາຍໃຕ້ສາຍພະເນດຂອງພະອົງຜູ້ເປັນນາຍຈ້າງຂອງຕົນ. ພຣະອົງຜູ້ຊົງຈ້ອງເບິ່ງງານລ້ຽງອັນລ່ວງເກີນສິ່ງບໍລິສຸດຂອງເບນຊັດຊາ ຊົງສະຖິດຢູ່ໃນທຸກສະຖາບັນຂອງພວກເຮົາ, ໃນຫ້ອງບັນຊີຂອງພໍ່ຄ້າ, ໃນໂຮງງານສ່ວນຕົວ; ແລະພຣະຫັດອັນບໍ່ມີເລືອດນັ້ນກໍກໍາລັງບັນທຶກການລະເລີຍຂອງທ່ານຢ່າງແນ່ນອນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ໄດ້ບັນທຶກຄໍາພິພາກສາອັນນ່າສະພຶງກົວຂອງກະສັດຜູ້ໝິ່ນປະໝາດ. ການຖືກພິພາກສາຂອງເບນຊັດຊາໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ເປັນຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງໄຟວ່າ, ‘ທ່ານໄດ້ຖືກຊັ່ງໃນຕາຊັ່ງ ແລະຖືກເຫັນວ່າຂາດ’; ແລະຖ້າທ່ານລົ້ມເຫຼວທີ່ຈະປະຕິບັດພັນທະທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ທ່ານ ການຖືກພິພາກສາຂອງທ່ານກໍຈະເປັນດັ່ງດຽວກັນ.” Messages to Young People, 229.

Back to Articles