Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seventy-Four

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບສີ່

Prophetic Insights and Divine Revelations: Understanding Daniel’s Vision and Its Last-Day Implications

ຄວາມເຂົ້າໃຈແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະ ການສຳແດງອັນພຣະເຈົ້າຊົງເປີດເຜີຍ: ການເຂົ້າໃຈນິມິດຂອງດານີເອນ ແລະ ຄວາມໝາຍຂອງມັນສຳລັບວາລະສຸດທ້າຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

As we address the third proxy war, represented in verses thirteen through fifteen, we will remind ourselves of what has led up to these verses. In chapter ten, Daniel receives his final vision, and in doing so he is identified as understanding both the internal and external prophetic visions. The Hebrew word “dabar,” meaning “word” is translated as “thing.” In chapter nine, when Gabriel came to make Daniel understand the vision of the twenty-three hundred days, the Hebrew word “dabar” was translated as “matter.”

ເມື່ອພວກເຮົາກ່າວເຖິງສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສາມຈົນເຖິງສິບຫ້າ ພວກເຮົາຈະລະນຶກເຖິງສິ່ງທີ່ໄດ້ນຳມາເຖິງຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້. ໃນບົດທີສິບ ດານີເອນໄດ້ຮັບນິມິດສຸດທ້າຍຂອງທ່ານ ແລະໃນການນັ້ນ ທ່ານຖືກລະບຸວ່າເປັນຜູ້ເຂົ້າໃຈທັງນິມິດພະຍາກອນພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກ. ຄຳພາສາເຮັບເຣີ “dabar,” ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຄຳ” ໄດ້ຖືກແປເປັນ “ສິ່ງ.” ໃນບົດທີເກົ້າ ເມື່ອກາບຣີເອນມາເພື່ອເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈນິມິດເລື່ອງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ ຄຳພາສາເຮັບເຣີ “dabar” ໄດ້ຖືກແປເປັນ “ເລື່ອງ.”

> Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to show thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:21–23.

> ແມ່ນແທ້, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງກໍາລັງເວົ້າໃນຄໍາອະທິຖານຢູ່ນັ້ນ, ກາບຣີເອນຜູ້ນັ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໃນນິມິດແຕ່ຕົ້ນ, ໄດ້ຖືກໃຫ້ບິນມາຢ່າງວ່ອງໄວ, ແລະໄດ້ມາແຕະຕ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃນເວລາປະມານການຖວາຍບູຊາຕອນແລງ. ແລະທ່ານໄດ້ແຈ້ງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ດານີເອນ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກມາເພື່ອປະທານຄວາມສາມາດແລະຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ທ່ານ. ຕັ້ງແຕ່ຕອນຕົ້ນແຫ່ງຄໍາວິງວອນຂອງທ່ານ ພຣະບັນຊາໄດ້ອອກໄປແລ້ວ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພື່ອສະແດງແກ່ທ່ານ; ເພາະທ່ານເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຮັກຢ່າງຍິ່ງ: ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເລື່ອງນັ້ນ ແລະພິຈາລະນານິມິດ. ດານີເອນ 9:21–23.

When Gabriel told Daniel to “understand the matter, and consider the vision,” the Hebrew word “biyn” was translated as both “understand” and also as “consider.” The word means to mentally separate. Gabriel informed Daniel to make a mental separation between the “dabar” translated as “matter” and the “mareh“, translated as “vision”. In order to understand the interpretation that Gabriel was providing to Daniel concerning the prophecy of twenty-three hundred years, Daniel was to recognize the distinction between the prophetic vision represented as the “matter” and the prophetic “mareh” vision. The “matter”, which is the “dabar,” meaning word, represents the external line of prophecy and the “mareh” vision represents the internal line of prophecy.

ເມື່ອກາເບຣຍນໄດ້ບອກດານີເອນໃຫ້ “ເຂົ້າໃຈເລື່ອງນັ້ນ ແລະ ພິຈາລະນານິມິດ,” ຄຳພາສາເຮັບຣິວ “biyn” ໄດ້ຖືກແປທັງເປັນ “ເຂົ້າໃຈ” ແລະ ເປັນ “ພິຈາລະນາ” ອີກດ້ວຍ. ຄຳນີ້ໝາຍເຖິງການແຍກອອກດ້ວຍຄວາມຄິດ. ກາເບຣຍນໄດ້ແຈ້ງແກ່ດານີເອນໃຫ້ເຮັດການແຍກອອກທາງຄວາມຄິດລະຫວ່າງ “dabar” ທີ່ຖືກແປວ່າ “ເລື່ອງ” ແລະ “mareh” ທີ່ຖືກແປວ່າ “ນິມິດ”. ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈຄຳອະທິບາຍທີ່ກາເບຣຍນກຳລັງມອບໃຫ້ແກ່ດານີເອນກ່ຽວກັບຄຳພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີນັ້ນ, ດານີເອນຕ້ອງຮັບຮູ້ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງນິມິດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກສະແດງເປັນ “ເລື່ອງ” ແລະ ນິມິດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ “mareh”. “ເລື່ອງ” ນັ້ນ ຊຶ່ງຄື “dabar” ມີຄວາມໝາຍວ່າ ຖ້ອຍຄຳ ເປັນຕົວແທນຂອງແນວຄຳພະຍາກອນພາຍນອກ ແລະ ນິມິດ “mareh” ເປັນຕົວແທນຂອງແນວຄຳພະຍາກອນພາຍໃນ.

In Daniel chapter ten, the first truth that is revealed to the student of prophecy is that Daniel represents God’s people in the last days who understand both the internal and external lines of prophecy.

ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 10 ຄວາມຈິງປະການທຳອິດທີ່ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ຜູ້ສຶກສາຄຳພະຍາກອນ ຄືວ່າ ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ຜູ້ຊຶ່ງເຂົ້າໃຈທັງແນວຄຳພະຍາກອນພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກ.

> In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.

> ໃນປີທີສາມແຫ່ງການຄອງລາດຂອງຊີຣັດ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ມີສິ່ງໜຶ່ງຖືກສຳແດງແກ່ດານີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງມີຊື່ຮຽກວ່າ ເບນເທຊັດຊາ; ແລະສິ່ງນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ ແຕ່ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ນັ້ນຍາວນານ: ແລະທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈສິ່ງນັ້ນ ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນນິມິດນັ້ນ. ດານີເອນ 10:1.

The “thing,” is the Hebrew word “dabar,” and the “vision,” is the “mareh” vision. As a prophet, Daniel represents God’s last day people, whose perfect fulfillment is the one hundred and forty-four thousand. The third year of Cyrus places Daniel in the reform line that began at the time of the end in 1989. In “those days,” representing the history of 1989 to the soon coming Sunday law in the United States, Daniel was mourning for three weeks. In the reform line of the one hundred and forty-four thousand, the period of mourning is marking the three and a half days that the two witnesses of Revelation chapter eleven, are dead in the street. The street of that great city of Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified, is also Ezekiel’s valley of dead dry bones.

“ສິ່ງ” ນັ້ນ ແມ່ນຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “dabar,” ແລະ “ນິມິດ” ນັ້ນ ແມ່ນນິມິດ “mareh.” ໃນຖານະເປັນຜູ້ພະຍາກອນ, ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງການສໍາເລັດອັນສົມບູນຂອງພວກເຂົາຄືໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນ. ປີທີສາມຂອງກະສັດ Cyrus ວາງດານີເອນໄວ້ໃນແນວປະຕິຮູບທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາແຫ່ງວາລະສິ້ນສຸດໃນປີ 1989. ໃນ “ວັນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ,” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດຫມາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ດານີເອນໄດ້ໄວ້ທຸກເປັນເວລາສາມອາທິດ. ໃນແນວປະຕິຮູບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນ, ໄລຍະເວລາແຫ່ງການໄວ້ທຸກນີ້ກໍາລັງໝາຍເຖິງສາມມື້ເຄິ່ງທີ່ພະຍານທັງສອງໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ. ຖະໜົນແຫ່ງນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ ຄື Sodom ແລະ Egypt, ບ່ອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ກໍເປັນຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງຕາຍຂອງ Ezekiel ເຊັ່ນກັນ.

In chapter ten, Daniel is transformed into the image of Christ, and touched three times in advance of Gabriel interpreting the vision which Daniel saw. The vision produced a separation of two classes of worshippers. The everlasting gospel always produces two classes of worshippers. Daniel represented the class of worshippers represented as the one hundred and forty-four thousand, in contrast with the class that fled in fear from the vision.

ໃນບົດທີສິບ, ດານີເອນໄດ້ຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນຕາມພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ ແລະໄດ້ຮັບການແຕະຕ້ອງສາມເທື່ອລ່ວງໜ້າ ກ່ອນທີ່ກາບຣີເອນຈະອະທິບາຍນິມິດທີ່ດານີເອນໄດ້ເຫັນ. ນິມິດນັ້ນໄດ້ກ່ອຍໃຫ້ເກີດການແຍກອອກຂອງຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດຍ່ອມກ່ອຍໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກຢູ່ສະເໝີ. ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຈຳພວກຜູ້ນະມັດສະການທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ກົງກັນຂ້າມກັບຈຳພວກທີ່ໜີໄປດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວຈາກນິມິດນັ້ນ.

Prior to chapter ten Gabriel came three times to Daniel to interpret a vision. He interpreted the visions of chapters seven and eight, which illustrated the kingdoms of Bible prophecy in both their political manifestation (chapter seven), and their religious manifestation (chapter eight). Then in chapter nine Gabriel interpreted the twenty-three-hundred-year prophecy. Gabriel arrives in chapter ten to finish the interpretation that was left incomplete in chapter nine, and to provide Daniel with the interpretation of the vision which produced the two classes of worshippers. Gabriel first provides Daniel with a general overview of the vision in verse fourteen.

ກ່ອນບົດທີສິບ ກາບຣີເອນໄດ້ມາຫາດານີເອນສາມເທື່ອເພື່ອຕີຄວາມນິມິດ. ທ່ານໄດ້ຕີຄວາມນິມິດໃນບົດທີເຈັດແລະແປດ ຊຶ່ງໄດ້ສະແດງບັນດາອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ທັງໃນການປາກົດອອກທາງການເມືອງຂອງມັນ (ບົດທີເຈັດ) ແລະໃນການປາກົດອອກທາງສາສະໜາຂອງມັນ (ບົດທີແປດ). ຕໍ່ມາໃນບົດທີເກົ້າ ກາບຣີເອນໄດ້ຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ. ກາບຣີເອນມາເຖິງໃນບົດທີສິບ ເພື່ອທຳໃຫ້ການຕີຄວາມທີ່ຖືກປະໄວ້ບໍ່ສົມບູນໃນບົດທີເກົ້ານັ້ນສຳເລັດລົງ ແລະເພື່ອມອບການຕີຄວາມນິມິດທີ່ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກແກ່ດານີເອນ. ກາບຣີເອນທຳອິດໄດ້ມອບພາບລວມທົ່ວໄປຂອງນິມິດນັ້ນແກ່ດານີເອນໃນຂໍ້ທີສິບສີ່.

> Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.

> ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພື່ອໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໃຈວ່າ ຈະມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນແກ່ຊົນຊາດຂອງທ່ານໃນວັນທັງຫຼາຍພາຍຫຼັງ; ເພາະວ່ານິມິດນັ້ນຍັງສຳລັບອີກຫຼາຍວັນ. ດານີເອນ 10:14.

The vision of Christ, which produced two classes of worshippers, represents what shall befall God’s people in the last days. The interpretation of chapters seven and eight was an interpretation of the history represented by the rise and fall of the kingdoms of Bible prophecy, as illustrated by beasts of prey and sanctuary animals respectively. The interpretation of chapter nine, was a detailed breakdown of the different prophetic periods represented within the prophecy of twenty-three hundred years. Somehow the vision of the glorified Christ in chapter ten represented what shall befall God’s people in the last days. Before Gabriel begins with the detailed outline of history, which is the interpretation of the vision of the glorified Christ, he reminds Daniel that he has already told Daniel what the interpretation represents.

ນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ, ເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຄຳອະທິບາຍຂອງບົດທີ່ເຈັດແລະແປດ ແມ່ນການຕີຄວາມໝາຍຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການຜຸດຂຶ້ນແລະການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍສັດຮ້າຍຜູ້ລ່າເຫຍື່ອ ແລະສັດຂອງສະຖານນະມັດສະການ ຕາມລຳດັບ. ຄຳອະທິບາຍຂອງບົດທີ່ເກົ້າ ແມ່ນການຈຳແນກຢ່າງລະອຽດຂອງຊ່ວງເວລາພະຍາກອນຕ່າງໆທີ່ຖືກສະແດງຢູ່ພາຍໃນຄຳພະຍາກອນເຈັດພັນສາມຮ້ອຍປີ. ບາງປະການ ນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດຜູ້ຊົງຮັບພຣະສະຫງ່າລາສີໃນບົດທີ່ສິບ ເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ. ກ່ອນທີ່ກາບຣີເອນຈະເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍໂຄງຮ່າງປະຫວັດສາດຢ່າງລະອຽດ, ຊຶ່ງເປັນຄຳອະທິບາຍຂອງນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດຜູ້ຊົງຮັບພຣະສະຫງ່າລາສີນັ້ນ, ທ່ານໄດ້ເຕືອນດານີເອນວ່າ ທ່ານໄດ້ບອກດານີເອນແລ້ວວ່າ ຄຳອະທິບາຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຫຍັງ.

> Then said he, Knowest thou wherefore I come unto thee? and now will I return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come. Daniel 10:20.

> ແລ້ວທ່ານນັ້ນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ເຈົ້າຮູ້ຫຼືບໍ່ວ່າເຫດໃດເຮົາຈຶ່ງມາຫາເຈົ້າ? ແລະບັດນີ້ເຮົາຈະກັບໄປເພື່ອສູ້ຮົບກັບເຈົ້ານາຍແຫ່ງເປີເຊຍ; ແລະເມື່ອເຮົາອອກໄປແລ້ວ, ເບິ່ງແມ, ເຈົ້ານາຍແຫ່ງກຣີຊຈະມາ.” ດານີເອນ 10:20.

Gabriel reminds Daniel that he had told Daniel in verse fourteen, that he had come to make Daniel understand what shall befall God’s people in the last days, and he expected Daniel to place the following presentation of prophetic history in that context. Daniel had been seeking a specific understanding from the first day in which he began to mourn.

ກາບຣີເອນໄດ້ເຕືອນດານີເອນວ່າ ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ດານີເອນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ແລ້ວວ່າ ທ່ານໄດ້ມາເພື່ອເຮັດໃຫ້ດານີເອນເຂົ້າໃຈວ່າ ສິ່ງໃດຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ແລະທ່ານຄາດໝາຍໃຫ້ດານີເອນນຳການນຳສະເໜີປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນຕໍ່ໄປນີ້ໄປພິຈາລະນາພາຍໃນບໍລິບົດນັ້ນ. ດານີເອນໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງຈຳເພາະມາຕັ້ງແຕ່ວັນທຳອິດທີ່ທ່ານເລີ່ມໄວ້ທຸກ.

> Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia. Daniel 10:12, 13.

> ແລ້ວທ່ານນັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ດານີເອນເອີຍ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ; ເພາະຕັ້ງແຕ່ວັນທໍາອິດທີ່ທ່ານໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະເຂົ້າໃຈ ແລະໄດ້ຖ່ອມຕົວລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ, ຄໍາຂອງທ່ານກໍໄດ້ຖືກຟັງແລ້ວ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາເພາະຄໍາຂອງທ່ານ. ແຕ່ເຈົ້ານາຍແຫ່ງອານາຈັກເປີເຊຍໄດ້ຂັດຂວາງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ຕະຫຼອດຊາວເອັດວັນ; ແຕ່ເບິ່ງແມ, ມີຄາເອນ, ຜູ້ໜຶ່ງໃນບັນດາເຈົ້ານາຍຊັ້ນສູງ, ໄດ້ມາຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງຄົງຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ. ດານີເອນ 10:12, 13.

After Daniel’s three weeks of mourning, he saw the vision of Christ, that prophetically aligned with the vision of Christ that John in Patmos had witnessed.

ຫຼັງຈາກການໄວ້ທຸກຂອງດານີເອນຕະຫຼອດສາມອາທິດ, ທ່ານໄດ້ເຫັນນິມິດຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງໃນທາງຄຳພະຍາກອນແລ້ວສອດຄ່ອງກັບນິມິດຂອງພຣະຄຣິດທີ່ໂຢຮັນເທິງເກາະປັດໂມໄດ້ເຫັນ.

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.

> ບຸກຄົນຜູ້ທີ່ປາກົດແກ່ດານີເອນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ໃດອື່ນ ນອກຈາກພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄຳພັນລະນານີ້ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຮັບເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກສຳແດງແກ່ທ່ານຢູ່ເກາະປັດໂມ. ບັດນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາສະເດັດມາພ້ອມກັບທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ ເພື່ອສອນດານີເອນເຖິງສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນວັນທ້າຍທັງຫຼາຍ. ຄວາມຮູ້ນີ້ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ດານີເອນ ແລະຖືກບັນທຶກໄວ້ໂດຍການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ ເພື່ອພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.

> “The great truths revealed by the world’s Redeemer are for those who search for truth as for hid treasures. Daniel was an aged man. His life had been passed amid the fascinations of a heathen court, his mind cumbered with the affairs of a great empire; yet he turns aside from all these to afflict his soul before God, and seek a knowledge of the purposes of the Most High. And in response to his supplications, light from the heavenly courts was communicated for those who should live in the latter days. With what earnestness, then, should we seek God, that he may open our understanding to comprehend the truths brought to us from Heaven.

> “ຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫລາຍທີ່ພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງໂລກໄດ້ຊົງເຜີຍສະແດງນັ້ນ ມີໄວ້ສຳລັບຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ດັ່ງກັບສະແຫວງຫາຊັບສົມບັດທີ່ຊ່ອນໄວ້. ດານີເອນເປັນຊາຍຊະລາຜູ້ໜຶ່ງ. ຊີວິດຂອງທ່ານໄດ້ຜ່ານໄປທ່າມກາງຄວາມຢົວະເຢົ້າແຫ່ງລາຊະສຳນັກຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ ຈິດໃຈຂອງທ່ານຖືກພະລະບົດດ້ວຍກິດຈະການແຫ່ງອານາຈັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໜຶ່ງ; ແຕ່ທ່ານກໍຫັນໜີຈາກສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນທັງໝົດ ເພື່ອຖ່ອມຈິດວິນຍານຂອງຕົນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະປະສົງຂອງອົງສູງສຸດ. ແລະເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ຄຳວິງວອນຂອງທ່ານ ແສງສະຫວ່າງຈາກລາຊະສຳນັກແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຖືກສື່ສານມາ ເພື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່ໃນວັນທ້າຍທັງຫລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຄວນສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງພຽງໃດ ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ຊົງເປີດຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຮົາ ໃຫ້ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາຫາພວກເຮົາຈາກສະຫວັນ.”

> “‘And I Daniel alone saw the vision; for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves…. And there remained no strength in me; for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.’ Such will be the experience of every one who is truly sanctified. The clearer their views of the greatness, glory, and perfection of Christ, the more vividly will they see their own weakness and imperfection. They will have no disposition to claim a sinless character; that which has appeared right and comely in themselves will, in contrast with Christ’s purity and glory, appear only as unworthy and corruptible. It is when men are separated from God, when they have very indistinct views of Christ, that they say, ‘I am sinless; I am sanctified.’

> “ແລະຂ້ານ້ອຍ ດານີເອນ ຜູ້ດຽວໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ; ເພາະຄົນທີ່ຢູ່ນຳຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຫັນນິມິດນັ້ນ; ແຕ່ຄວາມສັ່ນສະທ້ານຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ຕົກເໜືອພວກເຂົາ, ຈົນພວກເຂົາໄດ້ໜີໄປຊ່ອນຕົນເອງ…. ແລະບໍ່ມີກຳລັງເຫຼືອຢູ່ໃນຂ້ານ້ອຍເລີຍ; ເພາະຄວາມສະງ່າງາມຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ກາຍເປັນຄວາມເນົ່າເປື່ອຍຢູ່ໃນຕົວຂ້ານ້ອຍ, ແລະຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີກຳລັງເຫຼືອເລີຍ.” ນີ້ຈະເປັນປະສົບການຂອງທຸກຄົນທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງແທ້ຈິງ. ຍິ່ງພວກເຂົາເຫັນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່, ພຣະສິລິ, ແລະຄວາມສົມບູນຄົບຂອງພຣະຄຣິດຊັດເຈນເທົ່າໃດ, ພວກເຂົາຍິ່ງຈະເຫັນຄວາມອ່ອນແອ ແລະຄວາມບໍ່ສົມບູນຂອງຕົນເອງແຈ້ງຊັດເທົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະອ້າງວ່າຕົນມີລັກສະນະປາສະຈາກບາບ; ສິ່ງທີ່ເຄີຍປາກົດວ່າຖືກຕ້ອງ ແລະງາມດີໃນຕົວພວກເຂົາເອງນັ້ນ, ເມື່ອປຽບກັບຄວາມບໍລິສຸດ ແລະພຣະສິລິຂອງພຣະຄຣິດ, ຈະປາກົດແຕ່ພຽງວ່າເປັນສິ່ງບໍ່ສົມຄວນ ແລະເສື່ອມຊາມໄດ້ເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອໃດມະນຸດຖືກແຍກຫ່າງຈາກພຣະເຈົ້າ, ເມື່ອໃດພວກເຂົາມີທັດສະນະຕໍ່ພຣະຄຣິດຢ່າງບໍ່ແຈ້ງຊັດ, ເມື່ອນັ້ນແຫຼະພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, ‘ຂ້ານ້ອຍປາສະຈາກບາບ; ຂ້ານ້ອຍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ.’”

> “Gabriel then appeared to the prophet, and thus addressed him; ‘O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright; for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel; for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words.’

> “ແລ້ວກາບຣີເອນໄດ້ປາກົດແກ່ຜູ້ພະຍາກອນ ແລະໄດ້ກ່າວກັບທ່ານດັ່ງນີ້ວ່າ; ‘ໂອ ດານີເອນ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວແກ່ທ່ານ, ແລະຈົ່ງຢືນຂຶ້ນຢ່າງຕົງຕົງ; ເພາະບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສົ່ງມາຫາທ່ານ.’ ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຢືນຂຶ້ນດ້ວຍອາການສັ່ນ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ, ດານີເອນ; ເພາະຕັ້ງແຕ່ວັນທຳອິດທີ່ທ່ານໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະເຂົ້າໃຈ ແລະຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ, ຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານກໍໄດ້ຖືກສົດຟັງແລ້ວ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ມາເພາະຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ.’”

> “What great honor was shown to Daniel by the Majesty of Heaven! He comforts his trembling servant, and assures him that his prayer was heard in Heaven, and that in answer to that fervent petition, the angel Gabriel was sent to affect the heart of the Persian king. The monarch had resisted the impressions of the Spirit of God during the three weeks while Daniel was fasting and praying, but Heaven’s Prince, the archangel, Michael, was sent to turn the heart of the stubborn king to take some decided action to answer the prayer of Daniel.

> “ກຽດຕິຍົດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ປານໃດທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສົງ່າຣາສີແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ສະແດງແກ່ດານີເອນ! ພຣະອົງຊົງປອບໃຈຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງທີ່ກຳລັງສັ່ນເທືອນ ແລະຊົງຮັບຮອງແກ່ເຂົາວ່າ ຄຳອະທິຖານຂອງເຂົາໄດ້ຖືກຮັບຟັງໃນສະຫວັນ ແລະເພື່ອເປັນຄຳຕອບຕໍ່ຄຳອ້ອນວອນອັນແຮງກ້ານັ້ນ ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນຈຶ່ງຖືກສົ່ງມາເພື່ອໃຫ້ໃຈຂອງກະສັດເປີເຊຍຖືກກະທົບ. ຕະຫຼອດສາມອາທິດໃນຂະນະທີ່ດານີເອນກຳລັງອົດອາຫານແລະອະທິຖານຢູ່ນັ້ນ ກະສັດອົງນັ້ນໄດ້ຕໍ່ຕ້ານການດົນໃຈຈາກພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ; ແຕ່ເຈົ້າຊາຍແຫ່ງສະຫວັນ ຄື ອັກຄະທູດມີຄາເອນ ໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອຫັນໃຈຂອງກະສັດຜູ້ດື້ດຶງນັ້ນ ໃຫ້ກະທຳການບາງປະການຢ່າງແນ່ຊັດ ເພື່ອເປັນຄຳຕອບຕໍ່ຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນ.”

> “‘And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips…. And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee; be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me.’ So great was the divine glory revealed to Daniel that he could not endure the sight. Then the messenger of Heaven veiled the brightness of his presence and appeared to the prophet as ‘one like the similitude of the sons of men.’ By his divine power he strengthened this man of integrity and of faith, to hear the message sent to him from God.

> “‘ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳເຊັ່ນນັ້ນແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກົ້ມໜ້າລົງສູ່ພື້ນດິນ, ແລະຂ້ານ້ອຍກໍເປັນໃບ້. ແລະເບິ່ງແມ, ຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ມີລັກສະນະຄ້າຍກັບບຸດຂອງມະນຸດໄດ້ແຕະຕ້ອງຮິມຝີປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ…. ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ມະນຸດຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ: ສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ; ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງ, ແມ່ນແລ້ວ, ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງ. ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍແລ້ວ, ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຮັບກຳລັງ, ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂໍໃຫ້ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍກ່າວເຖີດ; ເພາະທ່ານໄດ້ເສີມກຳລັງແກ່ຂ້ານ້ອຍແລ້ວ.’ ພຣະສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກສຳແດງແກ່ດານີເອນນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ ຈົນເພິ່ນບໍ່ອາດທົນຕໍ່ພາບນັ້ນໄດ້. ແລ້ວຜູ້ສົ່ງຂ່າວຈາກສະຫວັນກໍໄດ້ປົກບັງຄວາມເຈິດຈ້າແຫ່ງການປະກົດຂອງຕົນ ແລະໄດ້ປາກົດແກ່ຜູ້ພະຍາກອນ “ເປັນດັ່ງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີລັກສະນະຄ້າຍກັບບຸດຂອງມະນຸດ.” ໂດຍລິດອຳນາດແຫ່ງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ເສີມກຳລັງຊາຍຜູ້ນີ້ ຜູ້ມີຄວາມຊື່ສັດທ່ຽງທຳ ແລະຄວາມເຊື່ອ, ເພື່ອໃຫ້ເຂົາໄດ້ຍິນຂ່າວສານທີ່ຖືກສົ່ງມາແກ່ເຂົາຈາກພຣະເຈົ້າ.

> “Daniel was a devoted servant of the Most High. His long life was filled up with noble deeds of service for his Master. His purity of character, and unwavering fidelity, are equaled only by his humility of heart and his contrition before God. We repeat, The life of Daniel is an inspired illustration of true sanctification.” Review and Herald, February 8, 1881.

> “ດານີເອນເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ. ຊີວິດອັນຍືນຍາວຂອງທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍການກະທຳອັນສູງສົ່ງໃນການຮັບໃຊ້ພຣະອາຈານຂອງທ່ານ. ຄວາມບໍລິສຸດໃນອຸປະນິໄສຂອງທ່ານ ແລະຄວາມສັດຊື່ອັນໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ມີສິ່ງດຽວທີ່ສະເໝີກັນຄື ຄວາມຖ່ອມໃຈໃນດວງໃຈຂອງທ່ານ ແລະຄວາມສຳນຶກຜິດຂອງທ່ານຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ພວກເຮົາຂໍກ່າວຊ້ຳອີກວ່າ ຊີວິດຂອງດານີເອນເປັນພາບປະກອບອັນໄດ້ຮັບການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າເຖິງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງແທ້ຈິງ.” Review and Herald, February 8, 1881.

Daniel’s experience in chapter ten, represents God’s people in the last days, who as Daniel and John, understand the Revelation of Jesus Christ. The key to placing Daniel into the prophetic history where his experience is located is based upon the fact that he was in mourning, and that Michael was sent at the conclusion of the twenty-one days. In the first verse, Daniel records that he had understanding of both the internal and external visions of prophecy. Prior to the twenty-one days Daniel had an incomplete understanding of the two visions, but with the interpretation of Gabriel, Daniel fully grasps the “thing” and the “vision” as different revelations.

ປະສົບການຂອງດານີເອນໃນບົດທີສິບ ເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ຜູ້ຊຶ່ງເຊັ່ນດຽວກັບດານີເອນແລະໂຢຮັນ ເຂົ້າໃຈການເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ກະແຈໃນການຈັດວາງດານີເອນເຂົ້າໄປໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ບ່ອນທີ່ປະສົບການຂອງທ່ານຕັ້ງຢູ່ ແມ່ນອີງຢູ່ໃນຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ທ່ານຢູ່ໃນການໂສກເສົ້າ ແລະວ່າ ມີກາເອນໄດ້ຖືກສົ່ງມາໃນຕອນສະຫຼຸບຂອງຊາວເອັດວັນ. ໃນຂໍ້ທຳອິດ ດານີເອນບັນທຶກວ່າ ທ່ານໄດ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທັງນິມິດພາຍໃນແລະນິມິດພາຍນອກຂອງຄຳພະຍາກອນ. ກ່ອນໜ້າຊາວເອັດວັນນັ້ນ ດານີເອນມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຍັງບໍ່ສົມບູນກ່ຽວກັບນິມິດທັງສອງ ແຕ່ເມື່ອໄດ້ຮັບການຕີຄວາມຈາກກາບຣີເອນ ດານີເອນກໍເຂົ້າໃຈຢ່າງຄົບຖ້ວນເຖິງ “ສິ່ງນັ້ນ” ແລະ “ນິມິດ” ວ່າເປັນການເປີດເຜີຍທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

> “As the time approached for the close of the seventy years’ captivity, Daniel’s mind became greatly exercised upon the prophecies of Jeremiah. He saw that the time was at hand when God would give his chosen people another trial; and with fasting, humiliation, and prayer, he importuned the God of Heaven in behalf of Israel, in these words: ‘O Lord, the great and dreadful God, keeping the covenant and mercy to them that love him, and to them that keep his commandments’; we have sinned, and have committed iniquity, and have done wickedly, and have rebelled, even by departing from thy precepts and from thy judgments; neither have we hearkened unto thy servants the prophets, which spake in thy name to our kings, our princes, and our fathers, and to all the people of the land.’

> “ເມື່ອເວລາໃກ້ເຂົ້າມາເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງການເປັນເຊີຍເປັນເວລາເຈັດສິບປີນັ້ນ, ຈິດໃຈຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກກະຕຸ້ນຢ່າງເລິກຊຶ້ງໂດຍຄຳພະຍາກອນຂອງເຢເຣມີຢາ. ທ່ານໄດ້ເຫັນວ່າເວລາໄດ້ໃກ້ມາເຖິງແລ້ວ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະປະທານການທົດລອງອີກຄັ້ງໜຶ່ງແກ່ປະຊາຊົນທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກສັນ; ແລະດ້ວຍການອົດອາຫານ, ການຖ່ອມຕົນ, ແລະການອະທິຖານ, ທ່ານໄດ້ວິງວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນໃນນາມຂອງອິດສະຣາເອນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້: ‘ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຄຳເກງ, ຜູ້ຊົງຮັກສາພັນທະສັນຍາແລະຄວາມເມດຕາໄວ້ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກພຣະອົງ ແລະແກ່ຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ’; ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບ ແລະໄດ້ກະທຳຄວາມອະທຳ ແລະໄດ້ເຮັດຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະໄດ້ກະບົດ ແມ່ນແຕ່ໂດຍການຫັນໜີໄປຈາກຂໍ້ກຳນົດແລະຈາກຄຳພິພາກສາຂອງພຣະອົງ; ພວກຂ້ານ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ຟັງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄືພວກຜູ້ພະຍາກອນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່າວໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງຕໍ່ບັນດາກະສັດ, ບັນດາເຈົ້ານາຍ, ບັນດາບິດາຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ, ແລະຕໍ່ປະຊາຊົນທັງໝົດໃນແຜ່ນດິນນີ້.’”

> “Notice these words. Daniel does not proclaim his own fidelity before the Lord. Instead of claiming to be pure and holy, he identifies himself with the really sinful of Israel. The wisdom which God imparted to him was as far superior to the wisdom of the wise men of the world as the light of the sun shining in the heavens at noonday is brighter than the feeblest star. Yet ponder the prayer from the lips of this man so highly favored of Heaven. With deep humiliation, with tears, and with rending of heart, he pleads for himself and for his people. He lays his soul open before God, confessing his own vileness, and acknowledging the Lord’s greatness and majesty.

> “ຈົ່ງສັງເກດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້. ດານີເອນບໍ່ໄດ້ປະກາດເຖິງຄວາມສັດຊື່ຂອງຕົນເອງຕໍ່ພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແທນທີ່ຈະອ້າງວ່າຕົນເອງບໍລິສຸດແລະບໍລິສຸດຊອບທຳ, ລາວກັບລະບຸຕົນເອງເຂົ້າກັບບັນດາຄົນບາບຢ່າງແທ້ຈິງແຫ່ງອິສຣາເອນ. ສະຕິປັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານແກ່ລາວນັ້ນສູງສົ່ງເໜືອສະຕິປັນຍາຂອງພວກນັກປັນຍາແຫ່ງໂລກຢ່າງໄກຫຼາຍ ດັ່ງທີ່ແສງຕາເວັນຊຶ່ງສ່ອງຢູ່ໃນທ້ອງຟ້າເວລາທ່ຽງວັນ ສະຫວ່າງກວ່າດາວທີ່ລິບຫຼີ່ທີ່ສຸດ. ແຕ່ຈົ່ງພິຈາລະນາຄຳອະທິຖານທີ່ອອກຈາກຮິມຝີປາກຂອງຊາຍຜູ້ນີ້ ຜູ້ທີ່ສະຫວັນໄດ້ປະທານຄວາມໂປດປານແກ່ລາວຢ່າງສູງຍິ່ງ. ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນຢ່າງເລິກຊຶ້ງ, ດ້ວຍນ້ຳຕາ, ແລະດ້ວຍການສະຫຼາຍໃຈຂອງຈິດໃຈ, ລາວອ້ອນວອນເພື່ອຕົນເອງແລະເພື່ອປະຊາຊົນຂອງລາວ. ລາວເປີດຈິດວິນຍານຂອງຕົນເອງຢ່າງແຈ້ງແຈງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ສາລະພາບຄວາມຊົ່ວຊ້າຕ່ຳຊ້າຂອງຕົນເອງ, ແລະຍອມຮັບເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແລະພຣະສິຣິສົງ່າຣາສີຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.”

> “What earnestness and fervor characterize his supplications! He is coming nearer and nearer to God. The hand of faith is reached upward to grasp the never-failing promises of the Most High. His soul is wrestling in agony. And he has the evidence that his prayer is heard. He feels that victory is his. If we as a people would pray as Daniel prayed, and wrestle as he wrestled, humbling our souls before God, we should realize as marked answers to our petitions as were granted to Daniel. Hear how he presses his case at the court of Heaven:

> “ຄວາມຈິງໃຈ ແລະ ຄວາມເຮັດຮ້ອນດ້ວຍໃຈອັນໃດໜໍ ທີ່ເປັນລັກສະນະແຫ່ງຄຳວິງວອນຂອງທ່ານ! ທ່ານກຳລັງເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ໃກ້ຂຶ້ນອີກ. ມືແຫ່ງຄວາມເຊື່ອໄດ້ຍື່ນຂຶ້ນເບື້ອງເທິງເພື່ອຈັບຍຶດພຣະສັນຍາອັນບໍ່ເຄີຍຂາດຕົກຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ. ຈິດວິນຍານຂອງທ່ານກຳລັງຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມທຸກລະທົມຢ່າງແສນສາຫັດ. ແລະ ທ່ານມີຫຼັກຖານວ່າຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານໄດ້ຖືກຮັບຟັງແລ້ວ. ທ່ານຮູ້ສຶກວ່າໄຊຊະນະເປັນຂອງທ່ານ. ຖ້າພວກເຮົາໃນຖານະເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງຈະອະທິຖານດັ່ງທີ່ດານີເອນອະທິຖານ, ແລະ ຕໍ່ສູ້ຢ່າງທີ່ທ່ານໄດ້ຕໍ່ສູ້, ໂດຍຖ່ອມຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ພວກເຮົາກໍຈະປະສົບຄຳຕອບອັນເດັ່ນຊັດຕໍ່ຄຳທູນຂໍຂອງພວກເຮົາ ດັ່ງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ດານີເອນ. ຈົ່ງຟັງເຖີດວ່າທ່ານໄດ້ຍົກຄະດີຂອງທ່ານຂຶ້ນທູນຕໍ່ສານແຫ່ງສະຫວັນຢ່າງໃດ:”

> “‘O my God, incline thine ear, and hear; open thine eyes, and behold our desolations, and the city which is called by thy name; for we do not present our supplications before thee for our righteousnesses, but for thy great mercies. O Lord, hear; O Lord, forgive; O Lord, hearken and do; defer not, for thine own sake, O my God; for thy city and thy people are called by thy name. And whilst I was speaking and praying, and confessing my sin and the sin of my people, … even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation.’

> “‘ໂອ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ, ຂໍພຣະອົງໂນ້ມພຣະກັນມາຟັງ; ຂໍຊົງເປີດພຣະເນດເບິ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າພິນາດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະເມືອງຊຶ່ງໄດ້ຮັບການເອີ້ນດ້ວຍພຣະນາມຂອງພຣະອົງ; ເພາະພວກຂ້ານ້ອຍມິໄດ້ນຳຄຳວິງວອນຂອງພວກຂ້ານ້ອຍມາຖວາຍຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງໂດຍອາໄສຄວາມຊອບທຳຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ, ແຕ່ໂດຍອາໄສພຣະເມດຕາອັນຫລວງຫລາຍຂອງພຣະອົງ. ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຊົງຟັງ; ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຊົງອະໄພ; ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຊົງສົນພຣະທັຍແລະຊົງກະທຳ; ຂໍຢ່າຊົງຊັກຊ້າ, ເພາະເຫັນແກ່ພຣະອົງເອງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ; ເພາະເມືອງຂອງພຣະອົງ ແລະປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຮັບການເອີ້ນດ້ວຍພຣະນາມຂອງພຣະອົງ. ແລະໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍຍັງກຳລັງເວົ້າ ແລະອະທິຖານ, ແລະສາລະພາບບາບຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະບາບຂອງປະຊາຊົນຂອງຂ້ານ້ອຍ, … ກາເບຣຽນ, ຊຶ່ງເປັນຊາຍຄົນນັ້ນທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນນິມິດໃນຕອນຕົ້ນ, ຖືກໃຫ້ບິນມາຢ່າງໄວ, ໄດ້ມາແຕະຕ້ອງຂ້ານ້ອຍໃນປະມານເວລາຖວາຍບູຊາຕອນແລງ.’”

> “As Daniel’s prayer is going forth, the angel Gabriel comes sweeping down from the heavenly courts, to tell him that his petitions are heard and answered. This mighty angel has been commissioned to give him skill and understanding,—to open before him the mysteries of future ages. Thus, while earnestly seeking to know and understand the truth, Daniel was brought into communion with Heaven’s delegated messenger.

> “ໃນຂະນະທີ່ຄໍາອະທິຖານຂອງດານີເອນກໍາລັງຖືກຍົກຂຶ້ນໄປນັ້ນ, ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນໄດ້ລົງມາຢ່າງວ່ອງໄວຈາກລານສະຫວັນ, ເພື່ອບອກແກ່ທ່ານວ່າ ຄໍາວິງວອນຂອງທ່ານໄດ້ຖືກຍິນ ແລະ ໄດ້ຮັບຄໍາຕອບແລ້ວ. ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດອໍານາດອົງນີ້ໄດ້ຮັບພະບັນຊາໃຫ້ມາປະທານຄວາມຊໍານານແລະຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ທ່ານ,—ເພື່ອເປີດເຜີຍຕໍ່ໜ້າທ່ານເຖິງຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຍຸກສະໄໝທີ່ຈະມາ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ດານີເອນກໍາລັງສະແຫວງຫາຢ່າງຈິງຈັງ ເພື່ອຈະຮູ້ແລະເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ທ່ານກໍໄດ້ຖືກນໍາເຂົ້າສູ່ການສາມັກຄີທໍາກັບຜູ້ສົ່ງສານທີ່ສະຫວັນໄດ້ມອບໝາຍ.”

> “The man of God was praying, not for a flight of happy feeling, but for a knowledge of the divine will. And he desired this knowledge, not merely for himself, but for his people. His great burden was for Israel, who were not, in the strictest sense, keeping the law of God. He acknowledges that all their misfortunes have come upon them in consequence of their transgressions of that holy law. He says, ‘We have sinned, we have done wickedly…. Because for our sins and for the iniquities of our fathers, Jerusalem and thy people are become a reproach to all that are about us.’ They had lost their peculiar, holy character as God’s chosen people. ‘Now therefore, O our God, hear the prayer of thy servant, and his supplications, and cause thy face to shine upon thy sanctuary that is desolate.’ Daniel’s heart turns with intense longing to the desolate sanctuary of God. He knows that its prosperity can be restored only as Israel shall repent of their transgressions of God’s law, and become humble, and faithful, and obedient.

> “ບຸລຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ນັ້ນໄດ້ອະທິຖານ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອການໂບຍບິນຂອງອາລົມຊື່ນບານຊົ່ວຄາວ ແຕ່ເພື່ອຄວາມຮູ້ແຫ່ງນ້ຳພຣະທັຍອັນສູງສຸດ. ແລະທ່ານປາຖະໜາຄວາມຮູ້ນີ້ ບໍ່ແມ່ນພຽງເພື່ອຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເພື່ອຊົນຊາດຂອງທ່ານດ້ວຍ. ພາລະອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນໃຈຂອງທ່ານແມ່ນເພື່ອອິສຣາເອນ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເຂັ້ມງວດຕາມຄວາມໝາຍອັນເຕັມສ່ວນ. ທ່ານຍອມຮັບວ່າ ຄວາມພິບັດທັງປວງຂອງພວກເຂົາໄດ້ມາເຖິງເນື່ອງຈາກການລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດນັ້ນ. ທ່ານກ່າວວ່າ, ‘ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດບາບ ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ກະທຳຄວາມອະທຳ…. ເພາະເຫດແຫ່ງບາບຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ເຢຣູຊາເລັມ ແລະປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຕິຕຽນແກ່ບັນດາຊົນທີ່ຢູ່ລ້ອມຮອບພວກຂ້ານ້ອຍ.’ ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍລັກສະນະອັນຈຳເພາະແລະບໍລິສຸດ ໃນຖານະເປັນຊົນຊາດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຊົງເລືອກ. ‘ບັດນີ້ສະນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ຂໍຊົງຟັງຄຳອະທິຖານຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະຄຳວິງວອນຂອງລາວ ແລະຂໍຊົງໃຫ້ພຣະພັກຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງເໜືອສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງທີ່ກາຍເປັນບ່ອນຮ້າງເປົ່າ.’ ຫົວໃຈຂອງດານີເອນຫັນໄປຫາສະຖານບໍລິສຸດອັນຮ້າງເປົ່າຂອງພຣະເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າ. ທ່ານຮູ້ວ່າ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງມັນຈະຖືກຟື້ນຟູຄືນມາໄດ້ ກໍ່ແຕ່ເມື່ອອິສຣາເອນກັບໃຈຈາກການລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະກາຍເປັນຜູ້ຖ່ອມຕົນ ສັດຊື່ ແລະເຊື່ອຟັງ.”

> “In answer to his petition, Daniel received not only the light and truth which he and his people most needed, but a view of the great events of the future, even to the advent of the world’s Redeemer. Those who claim to be sanctified, while they have no desire to search the Scriptures, or to wrestle with God in prayer for a clearer understanding of Bible truth, know not what true sanctification is.

> ເພື່ອເປັນການຕອບຄໍາອ້ອນວອນຂອງທ່ານ, ດານີເອນໄດ້ຮັບບໍ່ພຽງແຕ່ແສງສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມຈິງທີ່ທ່ານແລະຊົນຊາດຂອງທ່ານຈໍາເປັນທີ່ສຸດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໄດ້ຮັບນິມິດເຫັນເຖິງເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນອະນາຄົດ ຈົນເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງໂລກ. ບັນດາຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າຕົນເອງໄດ້ຮັບການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ, ແຕ່ຫາກບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະຄົ້ນຄວ້າພຣະຄໍາພີ, ຫຼືທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບພຣະເຈົ້າໃນການອະທິຖານເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຊັດເຈນຍິ່ງຂຶ້ນໃນຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄໍາພີ, ກໍບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນແມ່ນຫຍັງ.

> “All who believe with the heart the word of God will hunger and thirst for a knowledge of his will. God is the author of truth. He enlightens the darkened understanding, and gives to the human mind power to grasp and comprehend the truths which he has revealed.

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍໃຈ ຈະຫິວ ແລະ ກະຫາຍຢາກໄດ້ຄວາມຮູ້ເຖິງນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະອົງ. ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນພຣະຜູ້ຊົງເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງຄວາມຈິງ. ພຣະອົງຊົງສ່ອງແຈ້ງແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ມືດມົວ ແລະ ປະທານອຳນາດແກ່ຈິດໃຈຂອງມະນຸດ ໃຫ້ສາມາດຈັບໃຈ ແລະ ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທັງຫລາຍທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍ.”

> “Daniel talked with God. Heaven was opened before him. But the high honors granted him were the result of humiliation and earnest seeking. He did not think, as do many at the present day, that it is no matter what we believe, if we are only honest, and love Jesus. True love for Jesus will lead to the most close and earnest inquiry as to what is truth. Christ prayed that his disciples might be sanctified through the truth. He who is too indolent to make anxious, prayerful search for truth, will be left to receive errors which shall prove the ruin of his soul.

> “ດານີເອນໄດ້ສົນທະນາກັບພຣະເຈົ້າ. ຟ້າສະຫວັນໄດ້ຖືກເປີດອອກຕໍ່ໜ້າທ່ານ. ແຕ່ກຽດສັກສີອັນສູງສົ່ງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ທ່ານນັ້ນ ເປັນຜົນແຫ່ງການຖ່ອມຕົນ ແລະການສະແຫວງຫາຢ່າງຈິງຈັງ. ທ່ານບໍ່ໄດ້ຄິດ ດັ່ງທີ່ຫຼາຍຄົນໃນສະໄໝປັດຈຸບັນຄິດວ່າ ມັນບໍ່ສຳຄັນດອກວ່າພວກເຮົາເຊື່ອຫຍັງ ຖ້າພຽງແຕ່ພວກເຮົາຊື່ສັດ ແລະຮັກພຣະເຢຊູ. ຄວາມຮັກທີ່ແທ້ຈິງຕໍ່ພຣະເຢຊູ ຈະນຳໄປສູ່ການສອບຖາມຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະຢ່າງຈິງຈັງທີ່ສຸດ ວ່າສິ່ງໃດເປັນຄວາມຈິງ. ພຣະຄຣິດໄດ້ອະທິຖານວ່າ ຂໍໃຫ້ສາວົກຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງ. ຜູ້ໃດທີ່ເກີນໄປໃນຄວາມຄ້ານຄ້າງ ຈົນບໍ່ຍອມຄົ້ນຫາຄວາມຈິງດ້ວຍຄວາມກັງວົນ ແລະດ້ວຍການອະທິຖານ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກປ່ອຍໃຫ້ຮັບເອົາຄວາມຜິດພາດ ຊຶ່ງຈະພິສູດວ່າເປັນຄວາມພິນາດແກ່ຈິດວິນຍານຂອງລາວ.”

> “At the time of Gabriel’s visit, the prophet Daniel was unable to receive further instruction; but a few years afterward, desiring to know more of subjects not yet fully explained, he again set himself to seek light and wisdom from God. ‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all…. Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in color to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.’

> “ໃນເວລາທີ່ກາເບຣີເອນມາຢ້ຽມຢາມນັ້ນ, ຜູ້ພະຍາກອນດານີເອນບໍ່ສາມາດຮັບຄໍາສັ່ງສອນເພີ່ມເຕີມໄດ້; ແຕ່ອີກບໍ່ຫຼາຍປີຕໍ່ມາ, ເມື່ອປາຖະໜາຈະຮູ້ເລື່ອງຕ່າງໆໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນອີກ ຊຶ່ງຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບຄໍາອະທິບາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ທ່ານຈຶ່ງຕັ້ງໃຈອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເພື່ອສະແຫວງຫາແສງສະຫວ່າງແລະສະຕິປັນຍາຈາກພຣະເຈົ້າ. ‘ໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຄືດານີເອນ ໄດ້ໄວ້ທຸກຢູ່ເຕັມສາມອາທິດ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ກິນເຂົ້າອັນໂອຊາ, ເນື້ອໜັງຫຼືເຫຼົ້າອະງຸ່ນກໍບໍ່ໄດ້ເຂົ້າປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ, ແລະຂ້ານ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ເຈີມຕົນເອງເລີຍ…. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍເງີຍຕາຂຶ້ນແລະເບິ່ງ, ແລະເບິ່ງເຖີດ, ມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ ແອວຂອງທ່ານຄາດດ້ວຍຄໍາບໍລິສຸດແຫ່ງອຸຟາດ. ກາຍຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງຫີນເບຣິນ, ໃບໜ້າຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງແສງຟ້າແລບ, ດວງຕາຂອງທ່ານເປັນດັ່ງຄົບໄຟ, ແຂນແລະຕີນຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງທອງເຫຼືອງຂັດມັນ, ແລະສຽງແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງສຽງຂອງຝູງຊົນອັນຫຼວງຫຼາຍ.’”

> “No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. Our Lord now comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days. This knowledge was given to Daniel and recorded by inspiration for us upon whom the ends of the world are come.” Review and Herald, February 8, 1881.

> “ບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ປາກົດແກ່ດານີເອນ. ຄຳພັນນານີ້ຄ້າຍຄືກັບທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຮັບ ເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກສຳແດງແກ່ທ່ານຢູ່ເກາະປັດໂມສ. ບັດນີ້ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາສະເດັດມາພ້ອມກັບຜູ້ສົ່ງສານຈາກສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ ເພື່ອສອນດານີເອນເຖິງສິ່ງທີ່ຈະບັງເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຄວາມຮູ້ນີ້ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ດານີເອນ ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໂດຍການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ ເພື່ອພວກເຮົາ ຜູ້ຊຶ່ງຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.” Review and Herald, February 8, 1881.

The interpretation that Gabriel, “heaven’s delegated messenger,” was bringing to Daniel was the completion of the interpretation he had begun to provide to Daniel in chapter nine. The methodology of “line upon line,” requires that we align the interpretation and associated circumstances of both chapters nine and ten, together in order to rightly divide the prophetic illustration. It is in this interpretation that the visions of the Ulai and Hiddekel rivers join.

ການຕີຄວາມທີ່ກາບຣີເອນ, “ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກມອບໝາຍຈາກສະຫວັນ,” ນໍາມາສູ່ດານີເອນນັ້ນ ແມ່ນການເຮັດໃຫ້ການຕີຄວາມທີ່ລາວໄດ້ເລີ່ມໃຫ້ແກ່ດານີເອນໃນບົດທີເກົ້ານັ້ນສົມບູນ. ຫຼັກວິທີການຂອງ “ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ,” ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຮົານໍາການຕີຄວາມ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ກ່ຽວເນື່ອງຂອງທັງບົດທີເກົ້າ ແລະ ບົດທີສິບ ມາຈັດວາງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັນ ເພື່ອຈະແບ່ງແຍກພາບປະກອບຄໍາພະຍາກອນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຢູ່ໃນການຕີຄວາມນີ້ເອງ ນິມິດຂອງແມ່ນ້ໍາອູໄລ ແລະ ຮິດເດເກນ ຈຶ່ງມາບັນຈົບກັນ.

Daniel had understood from the books of Jeremiah and Moses that the deliverance of God’s people was at hand. In so doing, Daniel represents God’s people of the last days that understand that the final deliverance of God’s people is at hand. Those last-day people will recognize that they have been spiritually scattered, as represented by Daniel who had been scattered into the slavery of the seventy years captivity in Babylon. They will then understand that they, as Daniel, must manifest the response to their scattered condition that agrees with the remedy represented by the “seven times,” of Leviticus chapter twenty-six.

ດານີເອນໄດ້ເຂົ້າໃຈຈາກບັນດາປຶ້ມຂອງເຢເຣມີຢາ ແລະ ໂມເຊ ວ່າການຊ່ວຍກູ້ຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ. ໃນການນີ້ ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈວ່າການຊ່ວຍກູ້ຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ. ປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນຈະຮັບຮູ້ວ່າພວກເຂົາໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍທາງວິນຍານ ດັ່ງທີ່ດານີເອນເປັນຕົວແທນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍໄປສູ່ຄວາມເປັນທາດໃນການເປັນຊະເລີຍເຈັດສິບປີໃນບາບີໂລນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາຈະເຂົ້າໃຈວ່າ ພວກເຂົາເອງ ເຊັ່ນດຽວກັບດານີເອນ ຈະຕ້ອງສະແດງການຕອບສະໜອງຕໍ່ສະພາບການກະຈັດກະຈາຍຂອງຕົນ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບວິທີແກ້ໄຂທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ເຈັດເທື່ອ,” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີ ຊາວຫົກ.

When the experience of humility represented by Daniel, that is demanded by the remedy set forth in Leviticus twenty-six, is manifested in the last days, God’s last-day people will have been mourning for a specific period of time. That period of time concludes when Michael the archangel descends.

ເມື່ອປະສົບການແຫ່ງຄວາມຖ່ອມຕົນອັນດານີເອນເປັນຕົວແທນ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຖືກຮຽກຮ້ອງໂດຍການແກ້ໄຂທີ່ຖືກວາງໄວ້ໃນ ເລວີນິຕິ ບົດ 26 ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍກໍຈະໄດ້ໄວ້ທຸກມາແລ້ວເປັນໄລຍະເວລາໜຶ່ງໂດຍສະເພາະ. ໄລຍະເວລານັ້ນສິ້ນສຸດລົງເມື່ອມີຄາເອນ ຫົວໜ້າທູດສະຫວັນ ສະເດັດລົງມາ.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> And ye shall perish among the heathen, and the land of your enemies shall eat you up. And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. The land also shall be left of them, and shall enjoy her sabbaths, while she lieth desolate without them: and they shall accept of the punishment of their iniquity: because, even because they despised my judgments, and because their soul abhorred my statutes. And yet for all that, when they be in the land of their enemies, I will not cast them away, neither will I abhor them, to destroy them utterly, and to break my covenant with them: for I am the Lord their God. But I will for their sakes remember the covenant of their ancestors, whom I brought forth out of the land of Egypt in the sight of the heathen, that I might be their God: I am the Lord. Leviticus 26:38–45.

> ແລະພວກເຈົ້າຈະພິນາດໄປທ່າມກາງບັນດາຊົນຕ່າງຊາດ, ແລະແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າຈະກືນກິນພວກເຈົ້າເສຍ. ແລະຄົນທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ໃນພວກເຈົ້ານັ້ນຈະຊຸດໂຊມລົງເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າ; ແລະພວກເຂົາຈະຊຸດໂຊມລົງພ້ອມກັບພວກນັ້ນເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນດ້ວຍ. ຖ້າພວກເຂົາຈະສາລະພາບຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ ແລະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ, ພ້ອມດ້ວຍການລ່ວງລະເມີດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ລ່ວງລະເມີດຕໍ່ເຮົາ, ແລະທັງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ເຮົາ; ແລະວ່າເຮົາກໍໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ພວກເຂົາເໝືອນກັນ, ແລະໄດ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າມາໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງຕົນ; ຖ້າເຊັ່ນນັ້ນ ໃຈທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສຸນັດຂອງພວກເຂົາຖືກຖ່ອມລົງ, ແລະໃນເວລານັ້ນພວກເຂົາຍອມຮັບການລົງໂທດເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ: ເມື່ອນັ້ນເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບຢາໂຄບ, ແລະພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບອີຊາກ ແລະພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບອັບຣາຮາມ ເຮົາກໍຈະລະນຶກເຖິງເໝືອນກັນ; ແລະເຮົາຈະລະນຶກເຖິງແຜ່ນດິນນັ້ນ. ແຜ່ນດິນນັ້ນຈະຖືກປະຖິ້ມໄວ້ຈາກພວກເຂົາດ້ວຍ, ແລະຈະຊື່ນຊົມວັນສະບາໂຕຂອງນາງ, ໃນຂະນະທີ່ນາງນອນຮ້າງເປົ່າໂດຍປາດສະຈາກພວກເຂົາ: ແລະພວກເຂົາຈະຍອມຮັບການລົງໂທດເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ: ເພາະວ່າ, ຄືເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ດູຖູກຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ, ແລະເພາະຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາໄດ້ຊັງຊັງກົດບັນຍັດຂອງເຮົາ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ, ໃນເວລາທີ່ພວກເຂົາຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງສັດຕູຂອງຕົນ, ເຮົາຈະບໍ່ຖິ້ມພວກເຂົາເສຍ, ແລະຈະບໍ່ຊັງຊັງພວກເຂົາຈົນເຖິງຂັ້ນທຳລາຍພວກເຂົາໃຫ້ສິ້ນຊາກ, ແລະທຳລາຍພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບພວກເຂົາ: ເພາະວ່າເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ເພາະເຫັນແກ່ພວກເຂົາ ເຮົາຈະລະນຶກເຖິງພັນທະສັນຍາຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ, ຜູ້ທີ່ເຮົາໄດ້ນຳອອກມາຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບໃນສາຍຕາຂອງບັນດາຊົນຕ່າງຊາດ, ເພື່ອເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ: ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ. ພຣະທຳລະບຽບ 26:38–45.

Back to Articles