Article

# ໂຣມສ້າງຕັ້ງນິມິດ — ໝາຍເລກແປດ

ຮາກຖານເທິງຊາຍ: ການປະຕິເສດຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນອັດເວັນຕິສທ໌ແຫ່ງລາໂອດິເຊຍ

Author

Jeff Pippenger

Published

August 18, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນບົດຄວາມສຸດທ້າຍ ພວກເຮົາໄດ້ອ້າງເຖິງພຣະດຳລັດຕໍ່ໄປນີ້ຂອງພຣະເຢຊູ.

> ຈົ່ງລະວັງຜູ້ພະຍາກອນປອມ, ຜູ້ມາຫາພວກທ່ານໃນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງແກະ ແຕ່ພາຍໃນເຂົາເປັນໝາປ່າທີ່ຕະກະລາມ. ພວກທ່ານຈະຮູ້ຈັກເຂົາໄດ້ໂດຍຜົນຂອງເຂົາ. ມະນຸດເກັບໝາກອະງຸ່ນຈາກໜາມ ຫຼື ໝາກເດື່ອຈາກຫຍ້າມີໜາມໄດ້ຫຼື? ສັນນັ້ນແຫຼະ, ຕົ້ນໄມ້ທີ່ດີທຸກຕົ້ນຍ່ອມເກີດຜົນດີ; ແຕ່ຕົ້ນໄມ້ເນົ່າເສຍຍ່ອມເກີດຜົນຊົ່ວ. ຕົ້ນໄມ້ດີຈະເກີດຜົນຊົ່ວບໍ່ໄດ້, ແລະຕົ້ນໄມ້ເນົ່າເສຍຈະເກີດຜົນດີບໍ່ໄດ້. ຕົ້ນໄມ້ທຸກຕົ້ນທີ່ບໍ່ເກີດຜົນດີຍ່ອມຖືກຕັດລົງ ແລະ ຖືກໂຍນເຂົ້າໄຟ. ສະນັ້ນ ພວກທ່ານຈະຮູ້ຈັກເຂົາໄດ້ດ້ວຍຜົນຂອງເຂົາ. ບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນທີ່ກ່າວແກ່ເຮົາວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,’ ຈະໄດ້ເຂົ້າໃນອານາຈັກສະຫວັນ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມນ້ຳພຣະໄທຂອງພຣະບິດາຂອງເຮົາຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນນັ້ນ. ໃນວັນນັ້ນຫຼາຍຄົນຈະກ່າວແກ່ເຮົາວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພວກຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ພະຍາກອນໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງດອກຫຼື? ແລະໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຜີອອກດອກຫຼື? ແລະໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ກະທຳການອັດສະຈັນຫຼາຍປະການດອກຫຼື?’ ແລ້ວເຮົາຈະປະກາດແກ່ເຂົາຢ່າງແຈ້ງວ່າ, ‘ເຮົາບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກພວກເຈົ້າເລີຍ: ຈົ່ງຖອຍໄປຈາກເຮົາ, ພວກເຈົ້າຜູ້ກະທຳຄວາມອະທຳ.’ ເຫດສະນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຂອງເຮົາ ແລະ ປະຕິບັດຕາມ, ເຮົາຈະປຽບຜູ້ນັ້ນເໝືອນດັ່ງຄົນສະຫລາດ ຜູ້ໄດ້ສ້າງເຮືອນຂອງຕົນໄວ້ເທິງສີລາ: ເມື່ອຝົນຕົກລົງ, ນ້ຳຖ້ວມກໍມາ, ລົມພັດ ແລະ ປະທະໃສ່ເຮືອນນັ້ນ; ແຕ່ມັນບໍ່ພັງລົງ, ເພາະຮາກຖານຂອງມັນຕັ້ງຢູ່ເທິງສີລາ. ແລະທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຂອງເຮົາ ແຕ່ບໍ່ປະຕິບັດຕາມ, ຈະຖືກປຽບເໝືອນດັ່ງຄົນໂງ່ ຜູ້ໄດ້ສ້າງເຮືອນຂອງຕົນໄວ້ເທິງຫາດຊາຍ: ເມື່ອຝົນຕົກລົງ, ນ້ຳຖ້ວມກໍມາ, ລົມພັດ ແລະ ປະທະໃສ່ເຮືອນນັ້ນ; ແລະມັນກໍພັງລົງ: ການພັງທະລາຍຂອງມັນກໍໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍ. Matthew 7:15–27.

ການກະບົດໃນປີ 1863 ເປັນເຄື່ອງໝາຍເລີ່ມຕົ້ນຂອງການທີ່ອັດເວນຕິດວັນທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ກໍ່ສ້າງຮາກຖານອັນເປັນເທັດເທິງຜືນຊາຍ. ຊາຍເປັນຕົວແທນຂອງຫຼັກການຊາຕານແຫ່ງພະຫຸນິຍົມ, ກົງກັນຂ້າມກັບສີລາແຫ່ງຄວາມຈິງສົມບູນ. ຄວາມຈິງສົມບູນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ເທິງພະຍານສອງຄົນ, ແລະຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ເທິງແຜນພູມິສັກສິດສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກ, ຊຶ່ງອັດເວນຕິດໄດ້ຄ່ອຍໆປະຖິ້ມໄປ, ນັ້ນໄດ້ມາຈາກພຣະຄຳພີ ແລະໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຄວາມຈິງສົມບູນ.

> “ສັດຕູກໍາລັງພະຍາຍາມເບນຄວາມຄິດຈິດໃຈຂອງພວກພີ່ນ້ອງຊາຍຍິງຂອງພວກເຮົາອອກຈາກພັນທະກິດໃນການຕຽມປະຊາຊົນໜຶ່ງໃຫ້ຢືນຢູ່ໄດ້ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ຄໍາໂຕ້ແຍ້ງອັນຫຼອກລວງຂອງມັນຖືກຈັດຂຶ້ນເພື່ອຊັກນໍາຈິດໃຈໃຫ້ຫັນໜີອອກຈາກອັນຕະລາຍແລະໜ້າທີ່ແຫ່ງເວລານີ້. ພວກເຂົາປະເມີນແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຈາກສະຫວັນເພື່ອປະທານແກ່ໂຢຮັນສໍາລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງນັ້ນວ່າມີຄ່າພຽງເລັກນ້ອຍ. ພວກເຂົາສັ່ງສອນວ່າເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົານີ້ ບໍ່ສໍາຄັນພໍທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດ. ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ຄວາມຈິງທີ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດຈາກສະຫວັນເສຍຜົນໄປ ແລະປຸ້ນຊິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈາກປະສົບການໃນອະດີດຂອງພວກເຂົາ ໂດຍໃຫ້ວິທະຍາສາດອັນປອມແປງແກ່ພວກເຂົາແທນ. ‘ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງຢືນຢູ່ໃນຫົນທາງທັງຫຼາຍ ແລະເບິ່ງເຖິງ, ແລະຈົ່ງຖາມຫາວິຖີເກົ່າແກ່ທັງຫຼາຍ ວ່າທາງອັນດີຢູ່ໃສ, ແລະຈົ່ງດໍາເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ.’ [Jeremiah 6:16.]”

> “ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດພະຍາຍາມຮື້ຖອນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ—ຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພາລະກິດຂອງພວກເຮົາ ໂດຍການສຶກສາພຣະຄຳດ້ວຍຄຳອະທິຖານ ແລະໂດຍການສຳແດງຈາກພຣະເຈົ້າ. ເທິງຮາກຖານເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງມາເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າຫ້າສິບປີ. ມະນຸດອາດຄິດວ່າຕົນໄດ້ພົບທາງໃໝ່ ແລະວ່າຕົນສາມາດວາງຮາກຖານທີ່ໝັ້ນຄົງກວ່າຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ; ແຕ່ນີ້ເປັນການຫຼອກລວງຢ່າງໃຫຍ່. ‘ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ.’ [1 Corinthians 3:11.] ໃນອະດີດ ຫຼາຍຄົນໄດ້ພະຍາຍາມສ້າງຄວາມເຊື່ອໃໝ່ ແລະສະຖາປະນາຫຼັກການໃໝ່; ແຕ່ສິ່ງກໍ່ສ້າງຂອງເຂົາຢືນຢູ່ໄດ້ດົນປານໃດ? ມັນກໍພັງລົງໃນໄມ່ຊ້າ; ເພາະມັນບໍ່ໄດ້ຖືກສ້າງໄວ້ເທິງສີລາ.” Testimonies, volume 8, 296–297.

ເມື່ອວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ມາເຖິງ ຝົນແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍໄດ້ມາເຖິງດ້ວຍ.

> “ຝົນຊ່ວງປາຍຈະຕົກລົງເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດອົງໜຶ່ງຈະລົງມາຈາກສະຫວັນ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະສ່ອງແສງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ.” Review and Herald, April 21, 1891.

ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆແຫ່ງນະຄອນນິວຢອກຖືກໂຄ່ນລົງດ້ວຍການແຕະຕ້ອງຈາກພຣະເຈົ້າ, ຝົນປາຍກໍໄດ້ເລີ່ມພອຍລົງ. ເມື່ອວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ມາເຖິງ, ປະຕູນ້ຳທີ່ກັກຫຼັກການແຫ່ງສັນຕະປາປາໄວ້ກໍໄດ້ຖືກເປີດອອກ.

> “ໃນເວລາແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າອັນແຜ່ຫຼາຍນີ້, ບັນດາຄຣິດຕະຈັກໂປຣເຕສແຕນທີ່ໄດ້ປະຕິເສດ ‘ດັ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ,’ ຈະໄປເຖິງສະພາບອັນແປກປະຫຼາດ. ພວກເຂົາຈະຖືກປ່ຽນໃຫ້ເຂົ້າກັບໂລກ. ໃນການແຍກຕົນອອກຈາກພຣະເຈົ້ານັ້ນ, ພວກເຂົາຈະສະແຫວງທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມເທັດແລະການທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະເຈົ້າກາຍເປັນກົດໝາຍຂອງຊາດ. ພວກເຂົາຈະຊັກຈູງຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນໃຫ້ອອກກົດໝາຍເພື່ອຟື້ນຟູອຳນາດຄວາມເປັນໃຫຍ່ທີ່ສູນເສຍໄປຂອງຄົນແຫ່ງບາບ, ຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ, ສະແດງຕົນເອງວ່າຕົນເປັນພຣະເຈົ້າ. ຫຼັກການຂອງໂຣມັນຄາໂຕລິກຈະຖືກນຳເຂົ້າມາຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ. ຄຳຄັດຄ້ານຂອງຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີຈະບໍ່ຖືກຍອມຮັບອີກຕໍ່ໄປໂດຍຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືເອົາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຫຼັກເກນແຫ່ງຊີວິດຂອງຕົນ.” Review and Herald, ວັນທີ 21 ທັນວາ, 1897.

ກົດໝາຍ Patriot Act ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການປົກປ້ອງຫຼັກການຂອງໂຣມັນຄາທອລິກ ຊຶ່ງຈະນຳໄປຢ່າງຄ່ອຍໆສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ລົມທັງສີ່ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອິດສະລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມ ໄດ້ເລີ່ມພັດ.

> “ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຍຶດກຸມລົມທັງສີ່, ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາເປັນດັ່ງມ້າທີ່ໂກດແຄ້ນ ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນແລະແລ່ນກວາດໄປເທິງຜິວໜ້າແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ, ນຳພາການທຳລາຍແລະຄວາມຕາຍໄປຕາມທາງຂອງມັນ.”

> “ພວກເຮົາຈະນອນຫຼັບຢູ່ໃນຂອບເຂດອັນໃກ້ຊິດຂອງໂລກນິລັນດອນນັ້ນຫຼື? ພວກເຮົາຈະຊຶມຊາ ແລະ ເຢັນຊາ ແລະ ດັ່ງຄົນຕາຍຫຼື? ໂອ, ຂໍໃຫ້ໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາມີພຣະວິນຍານ ແລະ ລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະເຈົ້າຖືກພົ່ນເຂົ້າໃນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ ແລະ ມີຊີວິດ. ພວກເຮົາຕ້ອງເຫັນວ່າ ຫົນທາງນັ້ນຄັບແຄບ, ແລະ ປະຕູກໍຄັບແຄບ. ແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາຜ່ານເຂົ້າໄປທາງປະຕູອັນຄັບແຄບນັ້ນແລ້ວ, ຄວາມກວ້າງຂອງມັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

ຝົນ, ລົມ, ແລະ ນ້ຳຖ້ວມ ໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອັດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ໄດ້ຖືກທົດສອບ ເໝືອນດັ່ງທີ່ຊາວຢິວເຄີຍຖືກທົດສອບໃນການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກໂປຣແຕສຕັນເຄີຍຖືກທົດສອບ ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ຈົນເຖິງຄຳພະຍາກອນແຫ່ງການກະບົດໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ເຮືອນແຫ່ງລາໂອດີເຊຍເຊວັນທ໌-ເດ ແອັດເວນຕິສ ໄດ້ພັງລົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຢ່າງແນ່ນອນພຽງເທົ່າກັນກັບທີ່ພຣະວິຫານຂອງຊາວຢິວໄດ້ຖືກປະກາດວ່າຮ້າງເປົ່າກ່ອນໄມ້ກາງແຂນ, ແລະ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກໂປຣແຕສຕັນໄດ້ຜ່ານເຂົ້າສູ່ໂປຣແຕສຕັນທີ່ຕົກໃນຄວາມນອກຮີດ ໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດຂອງວັນທີ 19 ເມສາ 1844.

ແລ້ວຂະບວນການລາໂອດີເຊຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າສູ່ຂະບວນການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງມັນ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັບການທົດສອບທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ພວກພົມມະຈາລີໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ກັບຄືນໄປຫາບັນດາວິຖີເດີມ, ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງພື້ນຖານ ບໍ່ພຽງແຕ່ຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍ.

ສັນຍະລັກຂອງການປະຕິເສດຄວາມຈິງພື້ນຖານເຫຼົ່ານັ້ນ ໃນບໍລິບົດຂອງຄວາມຫຼົງຜິດອັນແຮງກ້າ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ໂປໂລໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນ 2 ເທຊະໂລນິກ. ຂ່າວສານນັ້ນຖືກເປັນສັນຍະລັກໂດຍ “ເຄື່ອງບູຊາປະຈໍາວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ເພາະວ່າໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນຂອງເທຊະໂລນິກ ວິນລຽມ ມິນເລີ ໄດ້ມາເຂົ້າໃຈວ່າ “ເຄື່ອງບູຊາປະຈໍາວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກຮີດ.

ມີປຶ້ມຕ່າງໆທີ່ໄດ້ຂຽນຂຶ້ນເພື່ອກ່າວເຖິງຄຳນິຍາມຂອງ “the daily” ໃນພຣະທຳດານີເອນ. ສ່ວນໃຫຍ່ເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຜິດພາດ, ແມ່ນແຕ່ຖ້າທ່ານປາຖະໜາຈະທົບທວນບົດຂຽນໜຶ່ງຈາກນັກສາດສະໜາສາດແອັດເວນຕິສທີ່ເຂົ້າໃຈໄດ້ຖືກຕ້ອງ, ທ່ານອາດຈະຄົ້ນຫາ The Mystery of the Daily, ໂດຍ John W. Peters. ໃນບົດຄວາມນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີເຈດຕະນາຈະກ່າວເຖິງອົງປະກອບນັ້ນຂອງ “the daily.” ຍັງມີປຶ້ມອື່ນໆອີກທີ່ກວມເອົາປະຫວັດຂອງ “ໃຜ, ອັນໃດ ແລະ ເປັນຫຍັງ” ທີ່ທັດສະນະອັນຜິດຂອງ “the daily” ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນທີ່ສຸດພາຍໃນຄວາມເຊື່ອເຊເວັນທ໌-ເດແອັດເວນຕິສຝ່າຍລາໂອດີເຊຍ.

ຄໍານິຍາມຂອງຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “the daily”, ແລະປະຫວັດຂອງການກະບົດຕໍ່ຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງ “the daily” ທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນຢ່າງແທ້ຈິງໃນປີ 1901, ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີຢ່າງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກໃນ Habakkuk’s Tables ແລະໃນບົດຄວາມຫຼ້າສຸດກ່ຽວກັບພຣະທຳດານີເອນ.

ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈຈະຮັກສາຈຸດເນັ້ນຂອງ “ສິ່ງທີ່ຖືກຖອນອອກປະຈຳວັນ” ໃນບົດຄວາມນີ້ໄວ້ທີ່ລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວໂຍງກັບສັນຍາລັກແຫ່ງການທີ່ໂຣມຖືກປະຕິເສດ. ບັນດາຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຍອມຮັບອຳນາດຂອງບົດຂຽນຂອງ Ellen White ຢ່າງແທ້ຈິງ ພຽງແຕ່ຈຳເປັນຕ້ອງອ່ານຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ ກໍຈະຮູ້ໄດ້ວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນໃດແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງ “ສິ່ງທີ່ຖືກຖອນອອກປະຈຳວັນ.”

> “ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘Daily’ ວ່າ ຄໍາ​ວ່າ ‘ການ​ຖວາຍ​ບູຊາ’ ເປັນ​ຄໍາ​ທີ່​ຖືກ​ເພີ່ມ​ເຂົ້າ​ໂດຍ​ປັນ​ຍາ​ຂອງ​ມະ​ນຸດ ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ສ່ວນ​ໜຶ່ງ​ຂອງ​ຕົວ​ບົດ; ແລະ​ອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ທັດ​ສະ​ນະ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ​ມັນ​ແກ່​ຜູ້​ທີ່​ປະ​ກາດ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ເລື່ອງ​ໂມງ​ແຫ່ງ​ການ​ພິ​ພາກ​ສາ. ເມື່ອ​ຄວາມ​ເປັນ​ນ້ຳ​ໜຶ່ງ​ໃຈ​ດຽວ​ກັນ​ຍັງ​ດໍາ​ລົງ​ຢູ່ ກ່ອນ​ປີ 1844 ເກືອບ​ທັງ​ໝົດ​ຕ່າງ​ກໍ​ເປັນ​ນ້ຳ​ໜຶ່ງ​ໃຈ​ດຽວ​ກັນ​ໃນ​ທັດ​ສະ​ນະ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘Daily;’ ແຕ່​ນັບ​ແຕ່​ປີ 1844 ເປັນ​ຕົ້ນ​ມາ ໃນ​ທ່າມ​ກາງ​ຄວາມ​ສັບ​ສົນ ທັດ​ສະ​ນະ​ອື່ນໆ​ໄດ້​ຖືກ​ຮັບ​ເອົາ ແລະ​ຄວາມ​ມືດ​ມົນ​ກັບ​ຄວາມ​ສັບ​ສົນ​ກໍ​ໄດ້​ຕາມ​ມາ.” Review and Herald, November 1, 1850.

ການປະຕິເສດຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ William Miller ກ່ຽວກັບ “the daily” ເທົ່າກັບເປັນການປະຕິເສດອຳນາດຂອງບົດຂຽນຂອງ Ellen White ໃນເວລາດຽວກັນ ເພາະນາງໄດ້ເຫັນ “ວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງເລື່ອງນີ້ແກ່ຜູ້ທີ່ປະກາດສຽງຮ້ອງເລື່ອງຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ.” ນາງຍັງໄດ້ຮັບການສຳແດງອີກວ່າ ທັດສະນະອື່ນໆ ກ່ຽວກັບ “the daily” ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ “ຄວາມມືດມົນແລະຄວາມສັບສົນ” ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ. Miller ໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ “the daily” ແມ່ນ Rome ໃນສະໄໝນອກຮີດ ເມື່ອລາວສຶກສາ Second Thessalonians.

> “ຂ້າພະເຈົ້າອ່ານຕໍ່ໄປ ແລະບໍ່ສາມາດພົບກໍລະນີອື່ນໃດທີ່ພົບຄໍານີ້ [the daily] ນອກຈາກໃນພຣະທໍາດານີເອນ. ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າ [ໂດຍອາໄສຄູ່ມືຄໍາສອດຄ່ອງ] ໄດ້ນໍາເອົາຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຢືນຢູ່ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບມັນ ຄື ‘take away;’ ລາວຈະເອົາ the daily ອອກໄປ; ‘from the time the daily shall be taken away,’ ແລະອື່ນໆ. ຂ້າພະເຈົ້າອ່ານຕໍ່ໄປ ແລະຄິດວ່າຄົງຈະບໍ່ພົບແສງສະຫວ່າງໃດໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ; ໃນທີ່ສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍມາເຖິງ 2 ເທຊະໂລນິກ 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work; only he who now letteth will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ ແລະອື່ນໆ. ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມາເຖິງຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນ ໂອ, ຄວາມຈິງໄດ້ປະກົດຢ່າງແຈ້ງຊັດ ແລະສະຫງ່າງາມພຽງໃດ! ນັ້ນແຫຼະ! ນັ້ນຄື the daily! ດີລະ, ບັດນີ້ ໂປໂລໝາຍເຖິງຫຍັງໂດຍຄໍາວ່າ ‘he who now letteth,’ ຫຼືຜູ້ທີ່ຂັດຂວາງ? ໂດຍ ‘the man of sin,’ ແລະ ‘the wicked,’ ໝາຍເຖິງລະບົບໂປເປີຣີ. ດີລະ, ແລ້ວສິ່ງໃດຄືສິ່ງທີ່ຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ລະບົບໂປເປີຣີຖືກເປີດເຜີຍ? ເຫດໃດຫຼື, ມັນຄື Paganism; ດັ່ງນັ້ນ ‘the daily’ ຈຶ່ງຕ້ອງໝາຍເຖິງ Paganism.’—William Miller, Second Advent Manual, ໜ້າ 66.” Advent Review and Sabbath Herald, ວັນທີ 6 ມັງກອນ 1853.

ໃນທີ່ສຸດ, ແອດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດິເຊຍໄດ້ລະທິ້ງຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງທີ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ Miller ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດສຽງຮ້ອງເຖິງໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ, ເພື່ອຮັບເອົາແນວຄິດອັນຜິດພາດຂອງໂປຣແຕສຕັນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ຊຶ່ງຖືວ່າ “the daily” ເປັນຕົວແທນພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວິຫານ. ຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນເປັນເລື່ອງໄຮ້ເຫດຜົນຢ່າງຍິ່ງໃນຫຼາຍດ້ານ, ແຕ່ຫຼາຍກວ່າການເປັນຄວາມຜິດພາດ, ມັນຍັງອ້າງວ່າສັນຍະລັກຂອງຊາຕານເປັນສັນຍະລັກຂອງພຣະຄຣິດ.

> “ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂັ້ນຕົ້ນ ມັງກອນເປັນຕົວແທນຂອງຊາຕານ ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍຂັ້ນຮອງ ມັນເປັນສັນຍະລັກຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ.” The Great Controversy, 439.

ມິນເລີໄດ້ລະບຸວ່າ “ການຖວາຍປະຈໍາວັນ” ແມ່ນໂຣມັນນອກຮີດ, ຄືມັງກອນ; ແຕ່ອັດເວັນຕິດລາວດີເຊຍໄດ້ຮັບເອົາແນວຄິດຈາກໂປຣແຕສແຕນທີ່ຕົກຕໍ່າວ່າ ມັນໝາຍເຖິງພະລາຊະກິດການຮັບໃຊ້ໃນສະຖານບໍລິສຸດຝ່າຍສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດ. ການປະຕິເສດການລະບຸຂອງມິນເລີທີ່ວ່າ “ການຖວາຍປະຈໍາວັນ” ແມ່ນໂຣມັນນອກຮີດ ນັ້ນເປັນການປະຕິເສດຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ເທິງແຜນພະຍາກອນອັນສັກສິດທັງສອງ ທີ່ເປັນການສໍາເລັດຕາມຮາບາກຸກບົດທີສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງເປັນການປະຕິເສດຄວາມຈິງພື້ນຖານປະການໜຶ່ງ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການປະຕິເສດເລື່ອງເຈັດສະໄໝໃນພຣະບັນຍັດລະບຽບ 26.

ການປະຕິເສດຄວາມຈິງທີ່ວ່າ “the daily” ເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກຮີດ ກໍເທົ່າກັບການປະຕິເສດຮາກຖານຂອງອັດເວນຕິສຶມ ແລະອຳນາດຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ການລະບຸສັນຍະລັກອັນໜຶ່ງຂອງຊາຕານໃຫ້ເປັນສັນຍະລັກຂອງພຣະຄຣິດ ກໍຄຽງຄູ່ກັບການລະບຸພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດວ່າເປັນພະລາຊະກິດຂອງຊາຕານ.

> “ໃນການປະຕິເສດພຣະຄຣິດ ຊົນຊາດຢິວໄດ້ກະທໍາບາບທີ່ບໍ່ອາດຮັບອະໄພໄດ້; ແລະໂດຍການປະຕິເສດຄໍາເຊີນແຫ່ງພຣະກະລຸນາ ພວກເຮົາກໍອາດກະທໍາຄວາມຜິດພາດຢ່າງດຽວກັນໄດ້. ພວກເຮົາໄດ້ຖວາຍຄວາມອັບອາຍແກ່ເຈົ້າຊາຍແຫ່ງຊີວິດ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຖືກປະຈານໜ້າທີ່ປະຊຸມຂອງຊາຕານ ແລະໜ້າຈັກກະວານສະຫວັນ ເມື່ອພວກເຮົາປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງຜູ້ສື່ຂ່າວທີ່ພຣະອົງຊົງມອບໝາຍ ແລະແທນທີ່ນັ້ນກັບໄປຟັງບັນດາຕົວແທນຂອງຊາຕານ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຊັກນໍາຈິດວິນຍານໃຫ້ຫ່າງອອກຈາກພຣະຄຣິດ. ຕາບໃດທີ່ບຸກຄົນໜຶ່ງຍັງກະທໍາເຊັ່ນນີ້ ເຂົາຈະບໍ່ອາດພົບຄວາມຫວັງຫຼືການອະໄພໄດ້ເລີຍ ແລະໃນທີ່ສຸດເຂົາຈະສູນເສຍແມ່ນແຕ່ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະຄືນດີກັບພຣະເຈົ້າ.” The Desire of Ages, 324.

ເມື່ອອັດເວັນຕິດແຫ່ງລາວດີເຊຍໄດ້ປະຕິເສດຄວາມເຂົ້າໃຈພື້ນຖານກ່ຽວກັບ “the daily” ແລະ the seven times, ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ໄດ້ປະຕິເສດສິດອຳນາດຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະບັນດາຮາກຖານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງໄດ້ປະຕິເສດຜົນງານຂອງ William Miller ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການນຳພາໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຕ່າງໆ ຂອງທ່ານໂດຍທູດສະຫວັນ Gabriel ແລະທູດສະຫວັນອື່ນໆ.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງທູດຂອງພຣະອົງໄປດົນໃຈຫົວໃຈຂອງຊາວນາຄົນໜຶ່ງຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອພຣະຄຳພີ ເພື່ອນຳພາເຂົາໃຫ້ຄົ້ນຄວ້າຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍ. ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກຜູ້ນັ້ນຢ່າງຊ້ຳໆ ເພື່ອນຳທາງຄວາມຄິດຂອງເຂົາ ແລະເປີດຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ເຄີຍມືດມົວສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ແຈ້ງແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາ. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ເຂົາ ແລະເຂົາໄດ້ຖືກນຳພາໃຫ້ສືບຄົ້ນຫາຂໍ້ເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ລະຂໍ້ ຈົນກະທັ້ງເຂົາໄດ້ເບິ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມພິສະວົງ ແລະຄວາມຊື່ນຊົມ. ເຂົາໄດ້ເຫັນຢູ່ໃນນັ້ນເຖິງສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງອັນສົມບູນ. ພຣະຄຳນັ້ນ ຊຶ່ງເຂົາເຄີຍຖືວ່າບໍ່ໄດ້ມາໂດຍການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ ບັດນີ້ໄດ້ເປີດອອກຢູ່ຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງເຂົາໃນຄວາມງົດງາມ ແລະສະຫງ່າຣາສີຂອງມັນ. ເຂົາໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະຄຳພີຕອນໜຶ່ງອະທິບາຍອີກຕອນໜຶ່ງ ແລະເມື່ອຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງຖືກປິດບັງໄວ້ຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາ ເຂົາກໍພົບໃນອີກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະຄຳນັ້ນ ສິ່ງທີ່ໃຫ້ຄຳອະທິບາຍແກ່ມັນ. ເຂົາໄດ້ຖືພຣະຄຳອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຄວາມຢຳເກງອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ.” Early Writings, 230.

“ທູດຂອງພຣະອົງ” ແມ່ນສຳນວນທີ່ບົ່ງຊີ້ເຖິງທູດສະຫວັນກາເບຣຽນ.

> ຖ້ອຍຄໍາຂອງທູດສະຫວັນທີ່ວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຄື ກາບຣີເອນ, ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ໃນພະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ,” ສະແດງວ່າທ່ານດໍາລົງຕໍາແໜ່ງອັນສູງສົ່ງແຫ່ງກຽດຕິຍົດໃນລານພະຣາຊວັງແຫ່ງສະຫວັນ. ເມື່ອທ່ານມາພ້ອມຂ່າວສານເຖິງດານີເອນ, ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, “ບໍ່ມີຜູ້ໃດຢືນຢູ່ຝ່າຍຂ້ານ້ອຍໃນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ ນອກຈາກ ມີຄາເອນ [ພຣະຄຣິດ] ເຈົ້ານາຍຂອງທ່ານ.” ດານີເອນ 10:21. ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຊົງກ່າວເຖິງກາບຣີເອນໃນພຣະນິມິດ ໂດຍກ່າວວ່າ “ພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງແລະຊົງສໍາແດງຂ່າວນັ້ນໂດຍທູດຂອງພຣະອົງແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄືໂຢຮັນ.” ພຣະນິມິດ 1:1.” ຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງຍຸກສະໄໝ, 99.

ການລະບຸສັນຍາລັກຂອງຊາຕານໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກຂອງພຣະຄຣິດ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ພຽງເປັນຄູ່ຂະໜານກັບບາບທີ່ອະໄພບໍ່ໄດ້ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ບາບທີ່ອະໄພບໍ່ໄດ້ນັ້ນຍັງເກີ່ຍວຂ້ອງກັບການປະຕິເສດບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະຄຣິດຊົງສົ່ງມາ. ດັ່ງນັ້ນ “the daily” ຈຶ່ງກາຍເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບທີ່ອະໄພບໍ່ໄດ້, ແລະເມື່ອເຂົ້າໃຈວ່າ “chosen one,” William Miller ໄດ້ຖືກນຳພາໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ແລະຕໍ່ມາຄວາມຈິງນັ້ນໄດ້ຖືກປະຕິເສດ, ມັນກໍສອດຄ່ອງໂດຍກົງກັບ 2 ເທຊະໂລນິກ, ຊຶ່ງເປັນພຣະຄຳພີຕອນດຽວກັນທີ່ Miller ໄດ້ຄົ້ນພົບຂອງຕົນ. ການປະຕິເສດຄວາມຈິງນັ້ນ ເປັນຫຼັກຖານວ່າບໍ່ໄດ້ຮັກຄວາມຈິງ, ແລະການກະບົດນັ້ນກໍກ່ອນໃຫ້ເກີດການຖອນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດອອກໄປ ແລະການມອບວິນຍານທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດຂອງຊາຕານເຂົ້າມາ, ຊຶ່ງໂປໂລເອີ້ນວ່າ ການຫຼົງຜິດຢ່າງຮ້າຍແຮງ.

ເໝືອນດັ່ງທີ່ “ພວກໂຈນປົ້ນໃນໝູ່ຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ”, ຜູ້ທີ່ “ສະຖາປະນານິມິດ”, ແມ່ນສັນຍາລັກເຖິງໂຣມັນນອກຮີດ, “ສິ່ງທີ່ຕໍ່ເນື່ອງປະຈໍາ” ກໍເປັນສັນຍາລັກເຖິງໂຣມັນນອກຮີດເຊັ່ນກັນ. ໃນບໍລິບົດຂອງພຣະທໍາ 2 ເທຊະໂລນິກ, ໂປໂລສອນວ່າ ການປະຕິເສດຂ່າວສານໃນບົດທີສອງ ເປັນຫຼັກຖານວ່າ ຜູ້ທີ່ກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ. ເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ຮັກຄວາມຈິງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນບົດນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບການຫຼອກລວງອັນແຮງກ້າ.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫມົດກຳລັງກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະຂໍ້ຄວາມທີ່ດົນໃຈໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້ໃນບົດຄວາມນີ້ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຄວາມຫຼົງເຊື່ອອັນແຮງກ້າຈະມາເຖິງເທິງຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ ໃນລະຫວ່າງການຫຼັ່ງເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຄົນກຸ່ມໜຶ່ງກຳລັງໄດ້ຮັບນ້ຳມັນ, ແລະອີກກຸ່ມໜຶ່ງກຳລັງໄດ້ຮັບຄວາມຫຼົງເຊື່ອອັນແຮງກ້າ.

ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກເທລົງໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກຳລັງຖືກຖອນອອກຈາກຜູ້ທີ່ປະຕິເສດການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໃນລະຫວ່າງສອງໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ. ຂໍກ່າວຊ້ຳຂໍ້ຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້:

> “ເມື່ອທອດພະເນດລົງມາເຖິງວັນສຸດທ້າຍ ພຣະຣິດອັນຫາຂອບເຂດມິໄດ້ອົງດຽວກັນນັ້ນຊົງປະກາດກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ ‘ບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຮອດພົ້ນ,’ ວ່າ ‘ເພາະເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງຄວາມຫລົງຜິດອັນແຮງກ້າມາເຖິງພວກເຂົາ ເພື່ອພວກເຂົາຈະເຊື່ອຄຳຕົວະ: ເພື່ອວ່າພວກເຂົາທັງປວງຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ ຄືຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຄວາມຈິງ ແຕ່ຍິນດີໃນຄວາມອະທຳ.’ ເມື່ອພວກເຂົາປະຕິເສດຄຳສອນແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງຖອນພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ ແລະປະພວກເຂົາໄວ້ໃຫ້ແກ່ການຫລອກລວງທີ່ພວກເຂົາຮັກ.” Early Writings, 46.

ບັນທັດເທິງບັນທັດ, ດານີເອນສອນວ່າ ໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ຜູ້ປຸ້ນສະດົມແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ, (ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງໂຣມ) ແມ່ນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດ. ຜູ້ປຸ້ນສະດົມນັ້ນຍັງຖືກນຳສະເໜີໄວ້ວ່າເປັນ “ການຖວາຍປະຈຳວັນ.” ໂຊໂລໂມນສອນວ່າ ໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີນິມິດຍ່ອມພິນາດ, ຊຶ່ງກໍຄືການຖືກເຮັດໃຫ້ເປືອຍກາຍ. ການຖືກເຮັດໃຫ້ເປືອຍກາຍນັ້ນຄືການເປັນຊາວລາໂອດີເຊຍ, ແລະຊາວລາໂອດີເຊຍກໍແມ່ນພົມມະຈາລີໂງ່.

> “ສະພາບຂອງຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືກແທນດ້ວຍພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ໂງ່ເຂົາ, ກໍຖືກກ່າວເຖິງອີກວ່າເປັນສະພາບແຫ່ງລາວດີເກຍ.” Review and Herald, August 19, 1890.

ການເປັນພົມມະຈາລີທີ່ໂງ່ເຂົາເມື່ອຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນມາເຖິງ ແມ່ນການສະແດງໃຫ້ປະຈັກເຖິງສິ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບຫົກ ວ່າ, “ຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຄວາມເປືອຍກາຍຂອງເຈົ້າ.” ຄຳເຕືອນຂອງໂຢຮັນໃນໄພພິບັດປະການທີຫົກ ແມ່ນກ່ຽວເນື່ອງກັບສະຫະພັນສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ ຜູ້ຊຶ່ງນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1989 ເປັນຕົ້ນມາ ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການນຳພາໂລກໄປສູ່ອາມາເກດໂດນ.

ຂ່າວສານຂອງໂປໂລໃນ 2 ເທສະໂລນິກາ ບໍ່ແມ່ນເພີຍແຕ່ກ່ຽວກັບວ່າ ໂຣມນອກສາສະໜາຖືກດານີເອນແທນໄວ້ເປັນ “ສິ່ງທີ່ເປັນປະຈຳ” ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ບົດນັ້ນກຳລັງເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງໂຣມນອກສາສະໜາກັບໂຣມພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ. ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ກີດກັ້ນ (ຍັບຢັ້ງ) ມະນຸດແຫ່ງບາບບໍ່ໃຫ້ຂຶ້ນສູ່ບັນລັງແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນປີ 538. ເມື່ອໂຣມນອກສາສະໜາຖືກນຳອອກໄປແລ້ວ, ເມື່ອນັ້ນ “ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ,” “ຜູ້ອະທຳນັ້ນ” ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ, ຈຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍ. ໃນບົດນັ້ນ ໂປໂລກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງຄວາມສຳພັນທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ຈຳເພາະລະຫວ່າງໂຣມນອກສາສະໜາກັບໂຣມພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ. ການປະຕິເສດຄຳສອນຂອງບົດນັ້ນ ກໍຄືການປະຕິເສດຄວາມຈິງ ແລະຮັບເອົາຄວາມຫຼົງຜິດຢ່າງແຮງ.

> ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດລໍ້ລວງພວກທ່ານໂດຍທາງໃດໆເລີຍ; ເພາະວັນນັ້ນຈະບໍ່ມາ ນອກຈາກວ່າການຫັນໜີອອກໄປຈາກຄວາມເຊື່ອຈະມາກ່ອນ ແລະມະນຸດແຫ່ງບາບຈະຖືກເຜີຍອອກ ຄືບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ; ຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານ ແລະຍົກຕົນຂຶ້ນເໜືອສິ່ງສາລະພັດທີ່ເອີ້ນວ່າພຣະ ຫຼືທີ່ມີການນະມັດສະການ; ຈົນເຖິງວ່າຜູ້ນັ້ນນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງກັບວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ ສະແດງຕົນວ່າຕົນເອງເປັນພຣະເຈົ້າ. ພວກທ່ານບໍ່ຈື່ບໍ ວ່າເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຍັງຢູ່ກັບພວກທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ແກ່ພວກທ່ານແລ້ວບໍ? ແລະບັດນີ້ພວກທ່ານກໍຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າ ສິ່ງໃດກຳລັງຂັດຂວາງຜູ້ນັ້ນໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກເຜີຍອອກໃນເວລາຂອງຕົນ. ເພາະວ່າຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳກຳລັງເຮັດການຢູ່ແລ້ວ: ແຕ່ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ຍັງຂັດຂວາງຢູ່ນັ້ນ ຈະຂັດຂວາງຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າຜູ້ນັ້ນຈະຖືກຍົກອອກໄປຈາກທາງ. ແລ້ວໃນເວລານັ້ນຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນຈະຖືກເຜີຍອອກ ຜູ້ຊຶ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຜານຜູ້ນັ້ນເສຍດ້ວຍລົມແຫ່ງພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ແລະຈະທຳລາຍຜູ້ນັ້ນດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ: ຄືຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ການມາຂອງເຂົາເປັນໄປຕາມການກະທຳຂອງຊາຕານ ພ້ອມດ້ວຍລິດເດດ ໝາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນອັນຕົວະລວງທັງປວງ, ແລະດ້ວຍການລໍ້ລວງທຸກຢ່າງແຫ່ງຄວາມອະທຳ ໃນພວກທີ່ກຳລັງພິນາດ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຮັກໃນຄວາມຈິງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະຮອດຄວາມລອດ. ແລະເພາະເຫດນີ້ ພຣະເຈົ້າຈະສົ່ງຄວາມລຸ່ມຫຼົງອັນແຮງກ້າມາເຖິງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຄວາມຕົວະ: ເພື່ອພວກເຂົາທັງປວງຈະຖືກພິພາກສາລົງໂທດ ຄືພວກທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຄວາມຈິງ ແຕ່ພໍໃຈໃນຄວາມອະທຳ. 2 ເທຊະໂລນິກ 2:3–12.

ເປັນຫຍັງຜູ້ຄົນໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງຖືກ “ພິພາກສາລົງໂທດ”? ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກສົ່ງ “ຄວາມຫຼົງຜິດອັນແຮງກ້າ” ມາໃຫ້? ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງ “ພິນາດ” ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປີດເຜີຍຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຄວາມເປືອຍກາຍຂອງຕົນ? ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ລະບຸວ່າ ເປັນເພາະພວກເຂົາບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ, ແລະຄວາມຈິງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນບົດນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໂຣມນອກຮີດ, ອານາຈັກທີສີ່ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ຈະຂັດຂວາງໂຣມສັນຕະປາປາ, ອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ບໍ່ໃຫ້ຂຶ້ນຄອງບັນລັງຈົນກວ່າລັດທິນອກຮີດຈະຖືກຍົກອອກໄປ.

ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງໂຣມນອກສາສະໜາແລະໂຣມຂອງສັນຕະປາປາທີ່ໄດ້ຖືກຊີ້ບອກໄວ້ໃນບົດນັ້ນ ກໍໄດ້ຖືກໂຢຮັນລະບຸໄວ້ເຊັ່ນກັນໂດຍຜ່ານຄວາມສຳພັນຂອງຄຣິສຕະຈັກເມືອງເປີກາໂມນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເມືອງທີອາທີຣາ. ເປີກາໂມນສອດຄ້ອງກັບໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະ ທີອາທີຣາແມ່ນໂຣມຂອງສັນຕະປາປາ. ໂປໂລແລະໂຢຮັນໄດ້ໃຫ້ພະຍານສອງປາກກ່ຽວກັບຄວາມສຳພັນຂອງອຳນາດທັງສອງນັ້ນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະທຳດານີເອນກໍໄດ້ເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ.

ໃນພຣະຄຳພີດານີເອນ, ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງໂຣມັນນອກສາສະໜາກັບໂຣມັນສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຊ້ຳໆ. ໃນດານີເອນບົດ 2, ມັນຖືກສະແດງໂດຍການປະສົມຂອງເຫຼັກກັບດິນໜຽວປົນ. ໃນດານີເອນບົດ 7 ທັງໂຣມັນນອກສາສະໜາແລະໂຣມັນສັນຕະປາປາແມ່ນອານາຈັກ “ທີ່ແຕກຕ່າງ,” ແລະເຖິງແມ່ນວ່າດານີເອນບົດ 2 ຈະພາບໃຫ້ເຫັນອຳນາດທັງສອງເປັນການປະສົມກັນ, ບົດ 7 ກໍລະບຸວ່າອຳນາດສັນຕະປາປາເກີດອອກມາຈາກອານາຈັກສິບເຂົາຂອງໂຣມັນນອກສາສະໜາ. ໃນດານີເອນບົດ 8, ເຂົານ້ອຍໃນຂໍ້ 9 ເຖິງ 12 ແມ່ນໂຣມໃນທັງສອງຂັ້ນຂອງມັນ. ຂໍ້ 9 ແລະ 11 ກ່າວເຖິງເຂົານ້ອຍໃນຮູບເພດຊາຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງໂຣມັນນອກສາສະໜາ, ແລະຂໍ້ 10 ແລະ 12 ກ່າວເຖິງເຂົານ້ອຍໃນຮູບເພດຍິງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງໂຣມັນສັນຕະປາປາ.

ໃນດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ທີ 13, ໂຣມນອກຮີດແລະໂຣມສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກພັນລະນາເປັນອຳນາດສອງປະການທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ. ໂຣມນອກຮີດເປັນອຳນາດແຫ່ງ “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ, ແລະໂຣມສັນຕະປາປາເປັນການລະເມີດທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ. ໃນບົດທີ 11 ຂໍ້ທີ 31 “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ຊຶ່ງເປັນອຳນາດທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາຂອງໂຣມນອກຮີດ ໄດ້ສະຖາປະນາອຳນາດແຫ່ງສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ ຊຶ່ງຄືອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ. ໃນບົດທີ 12 ຂໍ້ທີ 11 “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ຊຶ່ງເປັນອຳນາດທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາຂອງໂຣມນອກຮີດ ຖືກຍົກອອກໄປເພື່ອຈະສະຖາປະນາອຳນາດແຫ່ງສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາຂອງຝ່າຍສັນຕະປາປາ.

ຄວາມສຳພັນຂອງອຳນາດທຳລາຍລ້າງທັງສອງຂອງໂຣມ ເປັນຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ, ແລະ ຄວາມສຳພັນນັ້ນແຫຼະທີ່ໂປໂລລະບຸວ່າເປັນຄວາມຈິງທີ່ຈະຕ້ອງຖືກຮັກ ຖ້າຜູ້ໃດຈະຫຼີກເວັ້ນການຫຼົງລວງອັນແຮງກ້າ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນຈາກການເຊື່ອຄຳມຸສາ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍກ່າວຊ້ຳຊ້ອນໂດຍປາດຈາກເປົ້າໝາຍ, ແລະ ທຸກພາບແທນຂອງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງໂຣມນອກຮີດກັບໂຣມສັນຕະປາປາ ລ້ວນແຕ່ໃຫ້ຄຳພະຍານພິເສດຂອງຕົນເອງໃນເລື່ອງນັ້ນ; ແຕ່ການປະຕິເສດສັນຍາລັກຂອງໂຣມໃນວັນສຸດທ້າຍ ກໍແມ່ນການປະຕິເສດຝົນປາຍລະດູ ແລະ ຮັບເອົາການຫຼົງລວງອັນແຮງກ້າເຂົ້າມາແທນທີ່. ນັ້ນຄືການຖືກຈົດຈຳໄວ້ຕະຫຼອດໄປວ່າເປັນລາໂອດີເຊຍຜູ້ເປືອຍກາຍ.

ນັກປະຫວັດສາດແອດເວນຕິສ໌ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ, ແມ່ນແມ່ນວ່າບໍ່ໄດ້ສະແດງຄວາມເຄົາລົບອັນສັກສິດຕໍ່ບົດບາດແລະພະລະກິດຂອງ William Miller, ແຕ່ກໍຍັງຊີ້ບອກວ່າ ການທີ່ລາວຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງໂຣມນອກຮີດແລະໂຣມສັນຕະປາປາ ເປັນໂຄງສ້າງທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ລາວໄດ້ສ້າງການປະຍຸກຕ໌ທາງຄຳພະຍາກອນ “ທັງໝົດ” ຂອງລາວໄວ້ເທິງນັ້ນ. Gabriel ແລະທູດສະຫວັນອື່ນໆໄດ້ນຳພາ Miller ໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງໂຣມນອກຮີດແລະໂຣມສັນຕະປາປາ, ແຕ່ໃນປະຫວັດຂອງລາວ ລາວບໍ່ໄດ້ເຫັນໂຣມເປັນພາວະສາມປະການ ອັນປະກອບດ້ວຍພະຍານາກ, ສັດຮ້າຍ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

ໃນສະໄໝຂອງທ່ານນັ້ນ ສະຫະລັດອາເມລິກາຍັງບໍ່ທັນເລີ່ມບົດບາດຂອງຕົນໃນຖານະສາດສະດາປອມ ເພາະວ່າພວກໂປຣແຕສຕັງໃນສະຫະລັດອາເມລິກາບໍ່ໄດ້ກາຍເປັນບຸດສາວຂອງໂຣມຈົນກວ່າປີ 1844, ແລະວຽກງານຮາກຖານຂອງ Miller ກໍໄດ້ຖືກຈັດວາງລົງແລ້ວໃນແຜນພາບ 1843 ຊຶ່ງຖືກຈັດພິມຂຶ້ນໃນເດືອນພຶດສະພາ ປີ 1842.

ໃນປີ 1989 ຂໍ້ພຣະຄຳພີຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນດານີເອນ ບົດທີ 11 ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍ ແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວສຳລັບຊ່ວງເວລານັ້ນໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ມີອຳນາດສາມປະການທີ່ກິດຈະການທາງຄຳພະຍາກອນຂອງພວກມັນດຳເນີນຜ່ານຂໍ້ທີ 40 ຫາ 45 ຂອງບົດທີ 11. ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ໃນຂໍ້ທີ 40 ແມ່ນອຳນາດແຫ່ງມັງກອນ; ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອແມ່ນອຳນາດສັນຕະປາປາ ຜູ້ຊຶ່ງໃນຕອນຕົ້ນຂອງຂໍ້ນັ້ນ ໃນປີ 1798 ໄດ້ຮັບບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງມັນ ດ້ວຍນ້ຳມືຂອງອຳນາດແຫ່ງມັງກອນຂອງຝຣັ່ງນາໂປເລອອນ. ໃນຂໍ້ນັ້ນ ອຳນາດສັນຕະປາປາເລີ່ມຕົ້ນວຽກງານແຫ່ງການຮັກສາບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງມັນ. ໃນປີ 1989 ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໄດ້ໂຕ້ຕອບກັບອຳນາດແຫ່ງມັງກອນຂອງສະຫະພາບໂຊເວຍ ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນໄດ້ກາຍເປັນກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້. ເມື່ອສັດຮ້າຍແຫ່ງຄາທອລິກໄດ້ໂຕ້ຕອບຕໍ່ສະຫະພາບໂຊເວຍ ມັນໄດ້ມາພ້ອມກັບກອງທັບຕົວແທນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ຊຶ່ງແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນປອມແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດທີ 16. ກະສັດມັງກອນແຫ່ງທິດໃຕ້, ກະສັດສັດຮ້າຍແຫ່ງທິດເໜືອ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມແຫ່ງລົດຮົບ, ທະຫານມ້າ ແລະເຮືອ ລ້ວນຖືກພາບປະກອບໄວ້ໃນຂໍ້ທີ 40, ແລະແນວຄຳພະຍາກອນນັ້ນສິ້ນສຸດລົງໃນຂໍ້ທີ 45 ເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາ “ມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍມັນ.”

ອາມາເກດດອນ ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 16 ເປັນເຂດພູມສາດເຊີງສັນຍາລັກ ທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການກະບົດຂອງມະນຸດຊາດ ອັນເກີດຂຶ້ນກ່ອນການສະເດັດກັບມາຂອງພຣະຄຣິດ. ອາມາເກດດອນເປັນສັນຍາລັກ ໂດຍຄໍານີ້ປະກອບຂຶ້ນຈາກສອງຄໍາຄື “Har” ໝາຍເຖິງພູເຂົາ ແລະ “Megiddo” ຊຶ່ງແມ່ນຮ່ອມພູເຢດເຣເອນ. ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ນໍາພູເຂົາມາປະກອບກັບເມກິດໂດ ໃນເມື່ອເມກິດໂດເປັນຮ່ອມພູ ຍ່ອມແຈ້ງໃຫ້ນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນເຂົ້າໃຈວ່າ ອາມາເກດດອນເປັນສັນຍາລັກ ຊຶ່ງມີການອ້າງອີງທາງພູມສາດຢູ່ພາຍໃນ ເພາະວ່າບໍ່ມີພູເຂົາໃດໆຢູ່ໃນຮ່ອມພູເຢດເຣເອນ.

ຫຸບເຂົາເຢສເຣເອນຕັ້ງຢູ່ລະຫວ່າງທະເລທັງສາມ (ທະເລເມດິເຕີເຣນຽນ, ທະເລຄາລິເລ, ແລະ ທະເລຕາຍ) ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ. ມັນຕັ້ງຢູ່ຄ່ອນຂ້າງໃຈກາງຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍເໜືອ, ໂດຍທະເລທັງສາມນີ້ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມຕັ້ງຢູ່ອ້ອມຮອບມັນໃນທິດທາງຕ່າງໆ. ຂໍ້ສີ່ສິບຫ້າໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດແມ່ນບ່ອນທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອມາຮອດຈຸດຈົບຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍເຫຼືອ; ແລະ ຂໍ້ນັ້ນລະບຸຈຸດຈົບທາງພູມສາດຂອງເຂົາວ່າຢູ່ລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ ແລະ ພູບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ. ຂໍ້ສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດນຳສະເໜີອຳນາດທັງສາມທີ່ເປັນຫົວຂໍ້ຂອງການຮັກສາບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ ແລະ ຈຸດຈົບສຸດທ້າຍຂອງມັນ.

ຖ້ອຍຄຳຕອນຕົ້ນຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນລະບຸເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798 ເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດຮ້າຍເຖິງຕາຍຂອງມັນ ແລະຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບຫ້າໄດ້ລະບຸບາດແຜສາຫັດຮ້າຍເຖິງຕາຍຢ່າງຖາວອນຂອງມັນ. ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນລະຫວ່າງການຕາຍຄັ້ງທຳອິດແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການກະບົດຂອງມວນມະນຸດ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາທັງຫຼາຍຟື້ນຟູຄວາມເປັນໃຫຍ່ຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ ເມື່ອບາດແຜສາຫັດຮ້າຍເຖິງຕາຍຂອງມັນໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ ກ່ອນໜ້າການພິນາດໃນທີ່ສຸດຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ. ຂໍ້ພຣະຄຳພີທັງຫົກຂໍ້ນັ້ນມີລາຍເຊັນແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພາະວ່າທັງຕອນຕົ້ນແລະຕອນທ້າຍລ້ວນແຕ່ເປັນການຕາຍຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ ແລະຂໍ້ພຣະຄຳພີຕອນກາງແມ່ນການກະບົດຂອງມວນມະນຸດ ໃນຂະນະທີ່ບາດແຜສາຫັດຮ້າຍເຖິງຕາຍຄັ້ງທຳອິດໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ.

ມິນເລີ ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຈາກທູດສະຫວັນເກີ່ຍວກັບຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງໂຣມນອກສາສະໜາແລະໂຣມຂອງສັນຕະປາປາ. ກຸນແຈສຳລັບຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມິນເລີຕໍ່ແບບແຜນຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງເຂົາໄດ້ນຳໃຊ້ກັບການປະຍຸກຕ໌ຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຂອງເຂົາ ຄື “ສິ່ງປະຈຳ” ໃນ Second Thessalonians. “ສິ່ງປະຈຳ” ໃນບົດນັ້ນແມ່ນໂຣມນອກສາສະໜາ, ຊຶ່ງນັ້ນແຫຼະເປັນສິ່ງທີ່ສະຖາປະນານິມິດທີ່ William Miller ໄດ້ມາເຂົ້າໃຈ, ເພາະວ່າແມ່ນໂຣມ, ພວກຜູ້ປຸ້ນຮ້າຍໃນຊົນຊາດຂອງທ່ານ ໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ຂອງບົດທີສິບເອັດ, ທີ່ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ.

ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອເຂົ້າໃຈການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ໃນປີ 1989 ໄດ້ເຂົ້າໃຈທໍາມະຊາດສາມປະການຂອງໂຣມ. Miller ເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງ, ແລະລາວໄດ້ເຂົ້າໃຈການປະກົດອອກສອງປະການທໍາອິດຂອງໂຣມເພື່ອສະຖາປະນານິມິດທີ່ລາວໄດ້ນໍາສະເໜີແກ່ໂລກ. ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ເຂົ້າໃຈການປະກົດອອກທັງສາມປະການຂອງໂຣມ ເພື່ອສະຖາປະນານິມິດທີ່ລາວໄດ້ຮັບໃຫ້ປະກາດແກ່ໂລກ.

ການປະກົດຕົວຄັ້ງທຳອິດຂອງໂຣມແມ່ນໂຣມນອກສາສະໜາ. ອອກມາຈາກໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ເກີດມີໂຣມສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງເປັນການປະກົດຕົວຄັ້ງທີສອງ. ອອກມາຈາກການປະກົດຕົວສອງປະການທຳອິດນັ້ນ ໄດ້ເກີດມີໂຣມສະໄໝໃໝ່, ຊຶ່ງເປັນພັນທະມິດສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເລື່ອງ “the daily” ໃນປະຫວັດສາດແອັດເວັນ.

> “ພຣະອົງຜູ້ຊົງເຫັນລຶກລົງໄປໃຕ້ຜິວໜ້າ, ຜູ້ຊົງອ່ານໃຈຂອງມະນຸດທຸກຄົນ, ກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ວ່າ: ‘ເຂົາທັງຫຼາຍບໍ່ໄດ້ທຸກໃຈແລະຕົກຕະລຶງເນື່ອງຈາກສະພາບຝ່າຍສິນທຳແລະຝ່າຍວິນຍານຂອງຕົນ.’ ແທ້ຈິງ, ເຂົາໄດ້ເລືອກທາງຂອງຕົນເອງ, ແລະຈິດວິນຍານຂອງເຂົາກໍຍິນດີຢູ່ໃນສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງເຂົາ. ເຮົາກໍຈະເລືອກຄວາມລວງຜິດຂອງເຂົາເຊັ່ນກັນ, ແລະຈະນຳຄວາມຢ້ານກົວຂອງເຂົາມາເຖິງເຂົາ; ເພາະເມື່ອເຮົາເອີ້ນ, ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕອບ; ເມື່ອເຮົາເວົ້າ, ເຂົາບໍ່ຟັງ: ແຕ່ເຂົາໄດ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວຊ້າຕໍ່ໜ້າຕາເຮົາ, ແລະເລືອກສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ພໍໃຈ.’ ‘ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງຄວາມລວງຜິດອັນແຮງກ້າມາເຖິງເຂົາ, ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຊື່ອຄຳມຸສາ,’ ເພາະເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພື່ອເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ,’ ‘ແຕ່ກັບຊື່ນຊົມໃນຄວາມອະທຳ.’ ເອຊາຢາ 66:3, 4; 2 ເທຊະໂລນິກ 2:11, 10, 12.”

> ພຣະອາຈານແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຖາມວ່າ: “ຈະມີຄວາມຫຼອກລວງອັນໃດທີ່ຮ້າຍແຮງກວ່ານີ້ ທີ່ສາມາດລໍ້ລວງຈິດໃຈໄດ້ ນອກຈາກການສະແດງຕົນວ່າພວກທ່ານກຳລັງກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງຮາກຖານອັນຖືກຕ້ອງ ແລະວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຮັບເອົາການງານຂອງພວກທ່ານ, ໃນຂະນະທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກທ່ານກຳລັງກະທຳຫຼາຍຢ່າງຕາມນະໂຍບາຍຂອງໂລກ ແລະກຳລັງເຮັດບາບຕໍ່ພຣະເຢໂຮວາ? ໂອ, ນີ້ເປັນການຫຼອກລວງອັນໃຫຍ່ຫຼວງແທ້ໆ, ເປັນຄວາມຫຼົງຜິດອັນເຢ້າຍວນ, ທີ່ເຂົ້າຄອບຄອງຈິດໃຈ ເມື່ອມະນຸດຜູ້ເຄີຍຮູ້ຈັກຄວາມຈິງແລ້ວ ກັບເຂົ້າໃຈຮູບແບບແຫ່ງຄວາມເກງກົວພຣະເຈົ້າຜິດໄປວ່າເປັນວິນຍານແລະລິດອຳນາດຂອງມັນ; ເມື່ອພວກເຂົາຄິດໄປວ່າຕົນເອງຮັ່ງມີ ແລະມີຊັບສິ່ງຂອງບໍລິບູນ ແລະບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາຂາດທຸກສິ່ງ.”

> “ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປ່ຽນແປງທ່າທີຂອງພຣະອົງຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ກຳລັງຮັກສາອາພອນຂອງຕົນໃຫ້ປາດສະຈາກມົນທິນ. ແຕ່ມີຫຼາຍຄົນກຳລັງຮ້ອງວ່າ, ‘ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ,’ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມພິນາດຢ່າງກະທັນຫັນກຳລັງມາເຖິງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ. ຖ້າບໍ່ມີການກັບໃຈຢ່າງໝົດສິ້ນ, ຖ້າມະນຸດບໍ່ຖ່ອມໃຈຂອງຕົນລົງໂດຍການສາລະພາບ ແລະ ຮັບເອົາຄວາມຈິງຕາມທີ່ມັນຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ, ເຂົາຈະບໍ່ເຂົ້າສະຫວັນເລີຍ. ເມື່ອການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເກີດຂຶ້ນໃນທ່າມກາງພວກເຮົາ, ເຮົາຈະບໍ່ພັກຢູ່ຢ່າງສະບາຍອີກຕໍ່ໄປ, ໂອ້ອວດວ່າຕົນມັ່ງມີ ແລະ ເພີ່ມພູນດ້ວຍຊັບສິນ, ບໍ່ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ.”

> “ຜູ້ໃດຈະສາມາດເວົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມຈິງໄດ້ວ່າ: ‘ຄຳຂອງພວກເຮົາໄດ້ຖືກຫລອມໃນໄຟແລ້ວ; ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພວກເຮົາປາດສະຈາກມົນທິນຂອງໂລກ’? ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະອາຈານຂອງພວກເຮົາຊົງຊີ້ໄປທີ່ເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງຄວາມຊອບທຳທີ່ອ້າງວ່າມີນັ້ນ. ເມື່ອຊົງຖອດມັນອອກ ພຣະອົງກໍຊົງເປີດເຜີຍຄວາມເປື້ອນເປິະທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້. ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງຕັດກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: ‘ເຈົ້າບໍ່ເຫັນດອກຫລືວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ປົກປິດຄວາມເປື້ອນເປິະແລະຄວາມເນົ່າເປື່ອຍແຫ່ງອຸປະນິສັຍຂອງຕົນດ້ວຍທ່າທາງໂອ້ອວດພຽງໃດ! ‘ນະຄອນອັນສັດຊື່ໄດ້ກາຍເປັນຍິງໂສເພນີໄປໄດ້ຢ່າງໃດ!’ ພຣະນິເວດຂອງພຣະບິດາຂອງເຮົາໄດ້ກາຍເປັນເຮືອນແຫ່ງການຊື້ຂາຍ ເປັນສະຖານທີ່ຊຶ່ງພຣະສະຖິດແລະພຣະສິຣິອັນສະຫງ່າໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ! ດ້ວຍເຫດນີ້ຈຶ່ງມີຄວາມອ່ອນແອ ແລະກຳລັງກໍຂາດໄປ.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

Back to Articles