Article

# The Book of Daniel - Number One-Hundred and Seven

ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ເລກໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດ

The Prophetic Narrative: From Jeroboam to Josiah and the Restoration of the Old Paths

ເລື່ອງລາວແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ: ຈາກເຢໂຣໂບອາມເຖິງໂຢສີຢາ ແລະ ການຟື້ນຟູບັນດາທາງເກົ່າ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 29, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

In 1844, the Protestants of the United States withdrew from the Millerite movement and took their prophetic position as a daughter of Babylon, as typified by Jeroboam instituting a counterfeit system of worship when his ten northern tribes separated from the southern kingdom of Judah. Jeroboam’s two golden calves, one in the city of Bethel (meaning “the house of God”/Church), and the other in Dan (meaning judgment/State) typified the false system of Church and State that typifies the United States. All the elements of Jeroboam’s counterfeit system of church and state were patterned after the very same structure set forth in the rebellion of Aaron. Thus, Jeroboam’s counterfeit system of worship was an image of Aaron’s counterfeit system of worship.

ໃນປີ 1844, ພວກໂປຣແຕສແຕນໃນສະຫະລັດໄດ້ຖອນຕົວອອກຈາກຂະບວນການມິນເລີ ແລະໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງທາງຄຳພະຍາກອນຂອງຕົນໃນຖານະເປັນບຸດສາວຂອງບາບີໂລນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍເຢໂຣໂບອາມເມື່ອລາວສະຖາປະນາລະບົບການນະມັດສະການປອມຂຶ້ນ ໃນເວລາທີ່ສິບເຜົ່າທາງເໜືອຂອງລາວແຍກອອກຈາກອານາຈັກທາງໃຕ້ຄື ຢູດາ. ລູກງົວຄຳສອງໂຕຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ໂຕໜຶ່ງຢູ່ໃນເມືອງເບັດເອນ (ຫມາຍຄວາມວ່າ “ພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ”/ຄຣິດຈັກ), ແລະອີກໂຕໜຶ່ງຢູ່ໃນດານ (ຫມາຍຄວາມວ່າ ການພິພາກສາ/ລັດ) ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງຂອງລະບົບປອມແຫ່ງຄຣິດຈັກແລະລັດ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງສະຫະລັດ. ອົງປະກອບທັງໝົດຂອງລະບົບປອມແຫ່ງຄຣິດຈັກແລະລັດຂອງເຢໂຣໂບອາມ ຖືກວາງແບບຕາມໂຄງສ້າງດຽວກັນທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງອອກໄວ້ໃນການກະບົດຂອງອາໂຣນ. ດັ່ງນັ້ນ ລະບົບການນະມັດສະການປອມຂອງເຢໂຣໂບອາມ ຈຶ່ງເປັນຮູບຈຳລອງຂອງລະບົບການນະມັດສະການປອມຂອງອາໂຣນ.

Jeroboam’s counterfeit system represented the system of worship that Protestantism upheld when it separated from the movement of the first angel and became a daughter, or an image of the Roman beast of the papacy. At the very institution of Jeroboam’s counterfeit system, a prophet from Judah confronted his altar and false system of worship. In 1844, at the very outset of the role of apostate Protestantism instituting a system of worship represented as the daughter of Rome, the Millerites, by faith, entered the Most Holy Place of the heavenly sanctuary and recognized the Sabbath, and thus represented a prophetic rebuke to the daughters of Rome, who chose to continue observing the mark of Rome’s authority—Sunday worship.

ລະບົບປອມແປງຂອງເຢໂຣໂບອາມເປັນຕົວແທນຂອງລະບົບການນະມັດສະການທີ່ຝ່າຍໂປຣແຕສແຕນໄດ້ຄ້ຳຊູ ເມື່ອມັນໄດ້ແຍກຕົວອອກຈາກຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະໄດ້ກາຍເປັນລູກສາວ ຫຼື ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໂຣມັນແຫ່ງລະບົບສັນຕະປາປາ. ໃນຂະນະທີ່ມີການສະຖາປະນາລະບົບປອມແປງຂອງເຢໂຣໂບອາມນັ້ນເອງ ຜູ້ພະຍາກອນຄົນໜຶ່ງຈາກຢູດາໄດ້ເຜີຍໜ້າປະເຊີນກັບແທ່ນບູຊາຂອງເຂົາ ແລະລະບົບການນະມັດສະການປອມນັ້ນ. ໃນປີ 1844 ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຢ່າງແທ້ຈິງຂອງບົດບາດຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ຫຼົງຖອຍ ໃນການສະຖາປະນາລະບົບການນະມັດສະການອັນຖືກພັນລະນາວ່າເປັນລູກສາວຂອງໂຣມ ພວກມິນເລີໄລຕ໌ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດແຫ່ງພະວິຫານສະຫວັນໂດຍຄວາມເຊື່ອ ແລະໄດ້ຮັບຮູ້ວັນຊະບາໂຕ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການຕຳໜິຕາມຄຳພະຍາກອນຕໍ່ບັນດາລູກສາວຂອງໂຣມ ຜູ້ທີ່ເລືອກຈະສືບຕໍ່ຖືຮັກສາເຄรື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງໂຣມ—ການນະມັດສະການໃນວັນອາທິດ.

The prophet of Judah that confronted Jeroboam, there and then set forth a prophecy.

ຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງຢູດາ ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຜີຍໜ້າປະເຊີນກັບເຢໂຣໂບອາມ ໃນທີ່ນັ້ນແລະໃນຂະນະນັ້ນ ໄດ້ປະກາດຄຳພະຍາກອນຂຶ້ນ.

> And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. 1 Kings 13:2, 3.

> ແລະລາວໄດ້ຮ້ອງປະກາດຕໍ່ຕ້ານແທ່ນບູຊາໂດຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວ ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ແທ່ນບູຊາ, ແທ່ນບູຊາເອີຍ, ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ຈະມີເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງເກີດໃນວົງຕະກູນຂອງດາວິດ, ໂຢສີຢາເປັນຊື່; ແລະເທິງເຈົ້ານັ້ນ ລາວຈະຖວາຍບັນດາປະໂລຫິດແຫ່ງບ່ອນສູງ ຜູ້ທີ່ເຜົາເຄື່ອງຫອມເທິງເຈົ້າ, ແລະກະດູກຂອງມະນຸດຈະຖືກເຜົາເທິງເຈົ້າ. ແລະໃນວັນນັ້ນລາວໄດ້ໃຫ້ໝາຍສຳຄັນໜຶ່ງໂດຍກ່າວວ່າ, ນີ້ແຫຼະແມ່ນໝາຍສຳຄັນທີ່ພຣະຢາເວໄດ້ຕັດໄວ້; ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ແທ່ນບູຊາຈະແຕກອອກ ແລະຂີ້ເຖົ່າທີ່ຢູ່ເທິງນັ້ນຈະຖືກເທອອກ. 1 ກະສັດ 13:2, 3.

The prophecy included the doubling of the word “altar.” A doubling of a word or phrase in prophecy represents a symbol of the second angel’s message, thus identifying the year 1844, when the second angel arrived and Protestantism fell, becoming a daughter of Babylon. At the same time the prophet provided a sign, just as the Millerites in 1844, recognized the sign of the Sabbath. As Jeroboam threatened the prophet in the following verses, his hand was paralyzed, thus referencing the mark of Babylon that is forced upon either the forehead or the hand, and which when received spiritually cripples a person for eternity.

ຄໍາພະຍາກອນນັ້ນໄດ້ຮວມເຖິງການກ່າວຄໍາວ່າ “ແທ່ນບູຊາ” ຊ້ໍາສອງເທື່ອ. ການຊ້ໍາຂອງຄໍາຫຼືວະລີໃນຄໍາພະຍາກອນເປັນຕົວແທນຂອງສັນຍາລັກແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກປີ 1844 ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສອງມາເຖິງ ແລະ ໂປຣແຕສຕັນໄດ້ຕົກລົງ, ກາຍເປັນບຸດສາວຂອງບາບີໂລນ. ໃນເວລາດຽວກັນ ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ສະໜອງໝາຍສໍາຄັນອັນໜຶ່ງ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໃນປີ 1844 ໄດ້ຮັບຮູ້ໝາຍສໍາຄັນຂອງວັນຊະບາໂຕ. ດັ່ງທີ່ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຂົ່ມຂູ່ຜູ້ພະຍາກອນໃນຂໍ້ພຣະຄໍາຕໍ່ໄປ, ມືຂອງລາວໄດ້ເປັນອໍາມະພາດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງອ້າງເຖິງເຄື່ອງໝາຍຂອງບາບີໂລນທີ່ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຮັບໄວ້ບໍ່ວ່າຈະທີ່ໜ້າຜາກຫຼືທີ່ມື, ແລະເມື່ອໄດ້ຮັບນັ້ນໃນທາງຈິດວິນຍານແລ້ວ ກໍທໍາໃຫ້ຄົນໜຶ່ງພິການໄປຕະຫຼອດນິລັນດອນ.

For the purposes of this study, we are considering the prediction the prophet set forth identifying that “a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee.” Josiah means “the foundation of God”, and represents the foundations of Adventism that were built in the very history typified by Jeroboam’s inauguration of his false system of worship. Upon the false system of worship instituted by Jeroboam, Josiah would punish the priests who led out in the counterfeit worship.

ເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງການສຶກສານີ້, ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຄຳທຳນາຍທີ່ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ປະກາດໄວ້ ໂດຍຊີ້ບອກວ່າ “ຈະມີເດັກຄົນໜຶ່ງເກີດແກ່ພົງພັນຂອງດາວິດ, ມີຊື່ວ່າ ໂຢຊີຢາ; ແລະເທິງເຈົ້ານັ້ນ ລາວຈະຖວາຍພວກປະໂຣຫິດແຫ່ງບັນດາບ່ອນສູງຜູ້ທີ່ເຜົາເຄື່ອງຫອມເທິງເຈົ້າ, ແລະກະດູກຂອງມະນຸດຈະຖືກເຜົາເທິງເຈົ້າ.” ໂຢຊີຢາໝາຍເຖິງ “ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າ”, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງຮາກຖານຕ່າງໆ ຂອງ Adventism ທີ່ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍການສະຖາປະນາລະບົບການນະມັດສະການອັນເທັດຂອງເຢໂຣໂບອາມ. ເທິງລະບົບການນະມັດສະການອັນເທັດທີ່ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ສະຖາປະນານັ້ນ, ໂຢຊີຢາຈະລົງໂທດພວກປະໂຣຫິດຜູ້ນຳໜ້າໃນການນະມັດສະການອັນປອມແປງ.

The prophet disobeyed the Lord’s command not to return the way he had come to Jeroboam’s inauguration, and not to eat or drink in Bethel. When he ate the food of the lying prophet of Bethel he was set forth as a symbol of the death that would be brought upon those who after 1844, would choose to return to and eat the doctrines and false prophetic methodologies of apostate Protestantism, as represented by the rebellion of 1863. The deathbed of those who rebelled in 1863, would be the same deathbed as the lying prophet of Bethel. The deathbed for apostate Protestantism was the history of August 11, 1840 through to 1844, when they; the former chosen people of God were passed by, and became the daughters of Rome. Laodicean Adventism’s deathbed will also be between the date when the mighty angel descended on September 11, 2001, as it had done in 1840, and the hour of the great earthquake, representing the soon coming Sunday law.

ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ຝ່າຝືນພຣະບັນຊາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທີ່ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ລາວກັບຄືນໄປທາງເດີມທີ່ລາວໄດ້ມາ ໃນເວລາໄປຍັງພິທີສະຖາປະນາຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ແລະທີ່ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ກິນຫຼືດື່ມໃນເບັດເອນ. ເມື່ອລາວໄດ້ກິນອາຫານຂອງຜູ້ພະຍາກອນມຸສາໃນເບັດເອນ ລາວຈຶ່ງຖືກສະແດງອອກເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງຄວາມຕາຍ ທີ່ຈະຖືກນຳມາເຖິງເຫຼົ່າຜູ້ທີ່ຫຼັງຈາກ 1844 ຈະເລືອກກັບໄປແລະກິນຄຳສອນ ແລະລະບຽບວິທີການພະຍາກອນອັນມຸສາຂອງພຣົດເຕສະແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໂດຍການກະບົດໃນປີ 1863. ຕຽງມໍລະນາຂອງຜູ້ທີ່ກະບົດໃນປີ 1863 ຈະເປັນຕຽງມໍລະນາດຽວກັນກັບຂອງຜູ້ພະຍາກອນມຸສາໃນເບັດເອນ. ຕຽງມໍລະນາຂອງພຣົດເຕສະແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແມ່ນປະຫວັດສາດຈາກວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງ 1844, ເມື່ອພວກເຂົາ; ຊົນຊາດທີ່ເຄີຍຖືກຊົງເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຖືກຜ່ານໄປ ແລະກາຍເປັນບັນດາທິດາຂອງໂຣມ. ຕຽງມໍລະນາຂອງແອັດເວັນຕິດແຫ່ງເລົາດີເຊຍ ຈະຢູ່ລະຫວ່າງວັນທີທີ່ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດໄດ້ລົງມາ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ດັ່ງທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນ 1840, ແລະຊົ່ວໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

On September 11, 2001, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began and the angel began to move through Jerusalem placing a mark on the forehead of those who sigh and cry for the abominations done in the land (the United States), and the church (Laodicean Adventism). On September 11, 2001, the sins of the fathers represented by the four abominations of Ezekiel, became present testing truths in the sealing process that then began.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ການປະທັບຕາຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະທູດສະຫວັນໄດ້ເລີ່ມເຄື່ອນຜ່ານເຢຣູຊາເລັມ ໂດຍປະທັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເພາະບັນດາສິ່ງນ່າກຽດຊັງທີ່ຖືກກະທຳຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ), ແລະໃນຄຣິດຕະຈັກ (Laodicean Adventism). ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ບາບຂອງບັນພະບຸລຸດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສີ່ສິ່ງນ່າກຽດຊັງໃນ Ezekiel, ໄດ້ກາຍເປັນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບທີ່ມີຢູ່ໃນຂະບວນການປະທັບຕາທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ.

The test of 1863, involved the foundations of the Millerite movement as represented by the “seven times,” of Leviticus twenty-six that had been rejected in 1863. The test involved a willingness or unwillingness to return to Jeremiah’s old paths in order to find the rest of the latter rain. The test of 1888, was the message to the Laodicean church as brought by Elders Jones and Waggoner, which was also the message of justification by faith.

ການທົດສອບໃນປີ 1863 ໄດ້ກ່ຽວພັນກັບຮາກຖານຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະບັນຍັດເລວີຕິກົດ ບົດ 26 ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະຕິເສດໃນປີ 1863. ການທົດສອບນັ້ນເກີ່ຍວຂ້ອງກັບຄວາມເຕັມໃຈ ຫຼື ຄວາມບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະກັບຄືນໄປຫາທາງເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ ເພື່ອຈະໄດ້ພົບການພັກສະຫງົບແຫ່ງຝົນປາຍ. ການທົດສອບໃນປີ 1888 ຄື ຂ່າວສານສຳລັບຄຣິດຈັກລາໂອດີເຊຍ ດັ່ງທີ່ຖືກນຳມາໂດຍຜູ້ເຖົ້າ Jones ແລະ Waggoner ຊຶ່ງກໍແມ່ນຂ່າວສານເລື່ອງການຖືກນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ.

In 1856, the message to Laodicea first arrived in the movement of the Millerites, and it arrived with the increased light of the “seven times,” but both the experience represented by the remedies in the message to Laodicea, and the message of prophetic history were rejected in 1863. The experience was represented by the vision (mareh) of “the appearance”, and the vision of the (chazon) “prophetic history” that were both rejected. Both of those visions had found their fulfillment on October 22, 1844, and nineteen years later they were both rejected, for Jesus always identifies the end with the beginning.

ໃນປີ 1856 ຂ່າວສານເຖິງ Laodicea ໄດ້ມາເຖິງການເຄື່ອນໄຫວຂອງພວກ Millerites ເປັນຄັ້ງທໍາອິດ, ແລະມັນໄດ້ມາພ້ອມກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຂອງ “ເຈັດເວລາ”, ແຕ່ທັງປະສົບການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຢາຮັກສາໃນຂ່າວສານເຖິງ Laodicea, ແລະທັງຂ່າວສານແຫ່ງປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນ ໄດ້ຖືກປະຕິເສດໃນປີ 1863. ປະສົບການນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນິມິດ (mareh) ແຫ່ງ “ການປາກົດ”, ແລະນິມິດ (chazon) ແຫ່ງ “ປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນ” ຊຶ່ງທັງສອງຢ່າງນັ້ນໄດ້ຖືກປະຕິເສດ. ນິມິດທັງສອງນັ້ນໄດ້ພົບການສໍາເລັດຂອງມັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະສິບເກົ້າປີຕໍ່ມາມັນທັງສອງກໍໄດ້ຖືກປະຕິເສດ, ເພາະພຣະເຢຊູຊົງລະບຸຈຸດຈົບໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ.

On September 11, 2001, the test of the rebellions of 1863 and 1888, became again testing truth, for they were both connected to the old paths of Jeremiah. On that date the latter rain message arrived, and the test of 1919, also arrived, for in 1919, the false gospel of a Christ who is void of any prophetic relevance was set forth as a counterfeit “peace and safety” message. When the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001, verses one through three were fulfilled, and verses one through three represent the message of the “first voice”.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ບົດທົດສອບແຫ່ງການກະບົດຂອງປີ 1863 ແລະ 1888 ໄດ້ກາຍມາເປັນຄວາມຈິງທີ່ໃຊ້ທົດສອບອີກຄັ້ງ, ເພາະວ່າທັງສອງສິ່ງນັ້ນລ້ວນແຕ່ເຊື່ອມໂຍງກັບວິຖີເກົ່າແກ່ຂອງ Jeremiah. ໃນວັນທີນັ້ນ ຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູໄດ້ມາເຖິງ, ແລະບົດທົດສອບຂອງປີ 1919 ກໍໄດ້ມາເຖິງເຊັ່ນກັນ, ເພາະວ່າໃນປີ 1919 ພຣະກິດຕິຄຸນຈອມປອມຂອງພຣະຄຣິດຜູ້ປາດຈາກຄວາມສຳຄັນທາງຄຳພະຍາກອນໃດໆ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີອອກມາເປັນຂ່າວສານ “ສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ” ອັນຈອມປອມ. ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດໃນ Revelation ບົດທີສິບແປດ ໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຂໍ້ 1 ຫາ 3 ກໍໄດ້ສຳເລັດ, ແລະຂໍ້ 1 ຫາ 3 ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງ “ສຽງທຳອິດ”.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ບັດນີ້ມີຄໍາກ່າວອອກໄປຫຼືວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ນະຄອນນິວຢອກຈະຖືກກວາດລ້າງໄປດ້ວຍຄື້ນນ້ໍາໃຫຍ່? ສິ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ກ່າວ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມອງເຫັນອາຄານໃຫຍ່ໆທີ່ກໍາລັງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ‘ຈະມີເຫດການອັນນ່າສະພຶງກົວພຽງໃດເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ! ແລ້ວຖ້ອຍຄໍາໃນ ພຣະນິມິດ 18:1–3 ຈະສໍາເລັດເປັນຈິງ.’ ພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດທັງບົດເປັນຄໍາເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໂລກ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງເປັນພິເສດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຈະມາເຖິງນະຄອນນິວຢອກ, ນອກຈາກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ວັນໜຶ່ງອາຄານໃຫຍ່ໆທີ່ນັ້ນຈະຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍການຫັນຜັນແລະການຄວໍ່າລົງແຫ່ງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຄວາມພິນາດກໍາລັງຢູ່ໃນໂລກ. ພຽງພຣະດໍາລັດຄໍາດຽວຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຽງການສໍາພັດຄັ້ງດຽວຈາກລິດອໍານາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ, ໂຄງສ້າງອັນມະຫາສານເຫຼົ່ານີ້ກໍຈະພັງທະລາຍລົງ. ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນ ຊຶ່ງຄວາມນ່າສະພຶງກົວຂອງມັນເກີນກວ່າທີ່ພວກເຮົາຈະຈິນຕະນາການໄດ້.” Review and Herald, July 5, 1906.

With the arrival of the angel of Revelation eighteen, the latter rain began to sprinkle, and the “prophetic debate” represented in Habakkuk chapter two, began. The debate was over two methodologies for understanding Bible prophecy, and a false and a true latter rain message. The debate ends when the “second voice” of Revelation eighteen arrives and identifies the beginning of God’s executive judgment upon modern Babylon, and calls God’s other flock out of Babylon. The arrival of the second voice marks the end of the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which is represented by the fourth abomination, that in turn represents the fourth and final generation of Laodicean Adventism as bowing down to the sun, at the soon-coming Sunday law.

ເມື່ອການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດ 18 ເກີດຂຶ້ນ, ຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໂປຍລົງ, ແລະ “ການໂຕ້ວາທີແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ” ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນ Habakkuk ບົດ 2 ກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ການໂຕ້ວາທີນັ້ນເປັນເລື່ອງວິທີການສອງຢ່າງໃນການເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ, ແລະຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູທີ່ເປັນເທັດຢ່າງໜຶ່ງ ແລະທີ່ເປັນຄວາມຈິງອີກຢ່າງໜຶ່ງ. ການໂຕ້ວາທີນັ້ນສິ້ນສຸດລົງເມື່ອ “ສຽງທີສອງ” ໃນ Revelation ບົດ 18 ມາເຖິງ ແລະຊີ້ບອກຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການພິພາກສາໃນພາກປະຕິບັດຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່, ແລະຮ້ອງເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ການມາເຖິງຂອງສຽງທີສອງເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການສິ້ນສຸດຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງການປະທັບຕາໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສິ່ງນ່າກຽດຊັງປະການທີສີ່, ແລະສິ່ງນັ້ນກໍເປັນຕົວແທນຕໍ່ໄປອີກຂອງຄົນຮຸ່ນທີສີ່ ແລະເປັນຮຸ່ນສຸດທ້າຍຂອງ Laodicean Adventism ທີ່ກົ້ມລົງນະມັດສະການດວງອາທິດ ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

The deathbed of apostate Protestantism, between the descent of the angel and the closed door of 1844, typified the deathbed of Laodicean Adventism between the descent of the angel and the closed door of the soon-coming Sunday law. The prophet from Judah was buried in the same grave as the lying prophet of Bethel, and when king Josiah initiated his reform, he stood before that very grave. The reformation of king Josiah, whose name represents “the foundations of God”, began when God began to lead His last day people back to the foundations on September 11, 2001. His reform had begun when the work of restoring the temple was taken up.

ຕຽງມໍລະນະຂອງພຣະໂປຣແຕສແຕນທີ່ຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອ, ລະຫວ່າງການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນແລະປະຕູທີ່ຖືກປິດໃນປີ 1844, ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຕຽງມໍລະນະແຫ່ງອັດເວັນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ລະຫວ່າງການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນແລະປະຕູທີ່ຖືກປິດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ສາດສະດາຈາກຢູດາໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ໃນອຸບມຸງດຽວກັນກັບສາດສະດາຜູ້ຕົວະຈາກເບັດເອນ, ແລະເມື່ອກະສັດໂຢຊີຢາໄດ້ເລີ່ມການປະຕິຮູບຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າອຸບມຸງນັ້ນເອງ. ການປະຕິຮູບຂອງກະສັດໂຢຊີຢາ, ຜູ້ຊຶ່ງນາມຂອງພຣະອົງເປັນຕົວແທນຂອງ “ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າ”, ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເລີ່ມນຳພາປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງກັບໄປສູ່ຮາກຖານໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ການປະຕິຮູບຂອງພຣະອົງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວເມື່ອວຽກງານແຫ່ງການຟື້ນຟູພຣະວິຫານໄດ້ຖືກຮັບຂຶ້ນມາ.

> And it came to pass in the eighteenth year of king Josiah, that the king sent Shaphan the son of Azaliah, the son of Meshullam, the scribe, to the house of the Lord, saying, Go up to Hilkiah the high priest, that he may sum the silver which is brought into the house of the Lord, which the keepers of the door have gathered of the people: And let them deliver it into the hand of the doers of the work, that have the oversight of the house of the Lord: and let them give it to the doers of the work which is in the house of the Lord, to repair the breaches of the house, Unto carpenters, and builders, and masons, and to buy timber and hewn stone to repair the house. Howbeit there was no reckoning made with them of the money that was delivered into their hand, because they dealt faithfully. And Hilkiah the high priest said unto Shaphan the scribe, I have found the book of the law in the house of the Lord. And Hilkiah gave the book to Shaphan, and he read it. And Shaphan the scribe came to the king, and brought the king word again, and said, Thy servants have gathered the money that was found in the house, and have delivered it into the hand of them that do the work, that have the oversight of the house of the Lord. And Shaphan the scribe showed the king, saying, Hilkiah the priest hath delivered me a book. And Shaphan read it before the king. And it came to pass, when the king had heard the words of the book of the law, that he rent his clothes. And the king commanded Hilkiah the priest, and Ahikam the son of Shaphan, and Achbor the son of Michaiah, and Shaphan the scribe, and Asahiah a servant of the king’s, saying, Go ye, inquire of the Lord for me, and for the people, and for all Judah, concerning the words of this book that is found: for great is the wrath of the Lord that is kindled against us, because our fathers have not hearkened unto the words of this book, to do according unto all that which is written concerning us. 2 Kings 22:3–13.

> ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນໃນປີທີສິບແປດແຫ່ງລາຊະການຂອງກະສັດໂຢຊີຢາ ວ່າກະສັດໄດ້ສົ່ງຊາຟານບຸດຂອງອາຊາລີຢາ ບຸດຂອງເມຊຸນລາມ ເລຂານຸການ ໄປຍັງພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນໄປຫາຮິນກີຢາ ມະຫາປະໂຣຫິດ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານນັບເງິນທີ່ໄດ້ນຳເຂົ້າມາໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ຊຶ່ງພວກຜູ້ເຝົ້າປະຕູໄດ້ເກັບຈາກປະຊາຊົນ; ແລະໃຫ້ພວກເຂົາມອບມັນໄວ້ໃນມືຂອງບັນດາຜູ້ປະກອບວຽກ ຜູ້ທີ່ມີໜ້າທີ່ຄຸ້ມຄອງພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ; ແລະໃຫ້ພວກເຂົາຈ່າຍແກ່ບັນດາຜູ້ປະກອບວຽກທີ່ຢູ່ໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ເພື່ອຊ່ອມແປງຮອຍແຕກຫັກຂອງພຣະນິເວດ, ໃຫ້ແກ່ຊ່າງໄມ້ ແລະຊ່າງກໍ່ສ້າງ ແລະຊ່າງຫີນ ແລະເພື່ອຊື້ໄມ້ກັບຫີນສະກັດ ເພື່ອຊ່ອມແປງພຣະນິເວດ. ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ບໍ່ໄດ້ມີການຄິດບັນຊີເງິນກັບພວກເຂົາ ສຳລັບເງິນທີ່ມອບໄວ້ໃນມືຂອງພວກເຂົາ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ກະທຳຢ່າງສັດຊື່. ແລະຮິນກີຢາ ມະຫາປະໂຣຫິດ ໄດ້ກ່າວແກ່ຊາຟານ ເລຂານຸການ ວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົບໜັງສືພຣະບັນຍັດໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ.” ແລະຮິນກີຢາໄດ້ມອບໜັງສືນັ້ນໃຫ້ຊາຟານ ແລະລາວໄດ້ອ່ານມັນ. ແລະຊາຟານ ເລຂານຸການ ໄດ້ມາເຝົ້າກະສັດ ແລະໄດ້ກາບທູນຂ່າວແດ່ກະສັດອີກ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງໄດ້ຮວບຮວມເງິນທີ່ພົບໃນພຣະນິເວດ ແລະໄດ້ມອບມັນໄວ້ໃນມືຂອງພວກຜູ້ເຮັດວຽກ ຜູ້ທີ່ຄຸ້ມຄອງພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ.” ແລະຊາຟານ ເລຂານຸການ ໄດ້ທູນແຈ້ງແກ່ກະສັດ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຮິນກີຢາ ປະໂຣຫິດ ໄດ້ມອບໜັງສືເລື່ອມໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ.” ແລະຊາຟານໄດ້ອ່ານມັນຖວາຍຕໍ່ໜ້າກະສັດ. ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອກະສັດໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳໃນໜັງສືພຣະບັນຍັດ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງສີກພຣະອາພອນຂອງພຣະອົງ. ແລະກະສັດໄດ້ບັນຊາຮິນກີຢາ ປະໂຣຫິດ ແລະອາຮີກາມ ບຸດຂອງຊາຟານ ແລະອັກໂບ ບຸດຂອງມີກາຢາ ແລະຊາຟານ ເລຂານຸການ ແລະອາຊາຢາ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງກະສັດ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງໄປ ຈົ່ງສອບຖາມພຣະຢາເວເພື່ອຂ້ານ້ອຍ ແລະເພື່ອປະຊາຊົນ ແລະເພື່ອຢູດາທັງປວງ ກ່ຽວກັບຖ້ອຍຄຳໃນໜັງສືນີ້ທີ່ໄດ້ພົບ; ເພາະພຣະພິໂລດຂອງພຣະຢາເວອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ລຸກໄໝ້ຕໍ່ພວກເຮົາ ເພາະບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳໃນໜັງສືນີ້ ເພື່ອກະທຳຕາມທຸກສິ່ງທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ກ່ຽວກັບພວກເຮົາ.” 2 ກະສັດ 22:3–13.

The prediction that a child would be born named Josiah, identifies September 11, 2001, when the mighty angel descended and led His last-day people back to the old paths. That descent had been typified by the descent of the same angel on August 11, 1840. Both descents marked a fulfillment of a prophecy of Islam. The historical figure whose name is associated with identifying in advance, and publishing the advance prediction of the fulfillment of the time prophecy of Islam found in Revelation chapter nine verse fifteen, was Josiah.

ການພະຍາກອນວ່າຈະມີເດັກນ້ອຍຜູ້ໜຶ່ງເກີດມາໂດຍມີຊື່ວ່າ Josiah ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດໄດ້ລົງມາ ແລະນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນວາລະສຸດທ້າຍໃຫ້ກັບໄປສູ່ບັນດາທາງເດີມ. ການລົງມານັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ກ່ອນໂດຍການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນອົງດຽວກັນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ການລົງມາທັງສອງຄັ້ງໄດ້ໝາຍເຖິງການສຳເລັດຜົນຂອງຄຳພະຍາກອນປະການໜຶ່ງກ່ຽວກັບ Islam. ບຸກຄົນທາງປະຫວັດສາດຜູ້ທີ່ຊື່ຂອງເຂົາຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບການຊີ້ລະບຸລ່ວງໜ້າ ແລະການຕີພິມການພະຍາກອນລ່ວງໜ້າເຖິງການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນເວລາກ່ຽວກັບ Islam ທີ່ພົບໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 ຂໍ້ 15 ນັ້ນ ຄື Josiah.

In both descents of the angel of Revelation chapter ten or eighteen, the name “Josiah” is marked. Josiah Litch presented the message of Islam that was fulfilled on August 11, 1840, and on September 11, 2001 the prophecy of the birth of a child named Josiah, that had been set forth by the disobedient prophet in the history of Jeroboam, was fulfilled in Laodicean Adventism as the angel led His last-day people back to the foundational history where the confrontation of the disobedient prophet and Jeroboam had met its fulfillment. The biblical testimony identified a prediction of a Josiah to come, and when the history typified by the disobedient prophet was repeated in 1844, his prediction of the name was once again placed into the prophetic narrative.

ໃນການສະເດັດລົງມາທັງສອງຄັ້ງຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດ ບົດ 10 ຫຼື 18, ຊື່ “Josiah” ຖືກກຳນົດໄວ້. Josiah Litch ໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານເກື່ອນກັບອິດສະລາມ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ແລະໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຄຳພະຍາກອນເກື່ອນກັບການເກີດຂອງເດັກຜູ້ໜຶ່ງຊື່ Josiah, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ໂດຍຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງໃນປະຫວັດຂອງ Jeroboam, ໄດ້ສຳເລັດລົງໃນ Laodicean Adventism ເມື່ອທູດສະຫວັນໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນຍຸກສຸດທ້າຍກັບຄືນໄປສູ່ປະຫວັດພື້ນຖານ ບ່ອນທີ່ການເຜຊິນໜ້າລະຫວ່າງຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງກັບ Jeroboam ໄດ້ພົບກັບການສຳເລັດຂອງມັນ. ພະຍານຫຼັກຖານໃນພຣະຄຳພີໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການທຳນາຍກ່ຽວກັບ Josiah ຜູ້ຈະມາ, ແລະເມື່ອປະຫວັດທີ່ຖືກເປັນແບບໂດຍຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງໄດ້ຖືກເຮັດຊ້ຳອີກໃນປີ 1844, ຄຳທຳນາຍຂອງລາວເກື່ອນກັບຊື່ນັ້ນກໍໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າມາໄວ້ໃນເນື້ອເລື່ອງຄຳພະຍາກອນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

On September 11, 2001, the Lion of the tribe of Judah led His last-day people back to Jeremiah’s old paths, which represented the forty-six years in which the Messenger of the Covenant had erected a temple to suddenly come to on October 22, 1844. Josiah had discovered the curse of Moses as he initiated the work of repairing the temple. The work of the one hundred and forty-four thousand is represented by Isaiah as a work of restoration.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ນຳປະຊາຊົນແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງກັບຄືນໄປສູ່ທາງເກົ່າຂອງເຢເຣມີຢາ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ສິບຫົກປີທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານເພື່ອຈະສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໂຢສີຢາໄດ້ຄົ້ນພົບຄຳສາບແຊ່ງຂອງໂມເຊໃນຂະນະທີ່ທ່ານໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພາລະກິດການສ້ອມແປງພຣະວິຫານ. ວຽກງານຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນຖືກອິຊາຢານຳສະເໜີເປັນວຽກງານແຫ່ງການຟື້ນຟູ.

> And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. Isaiah 61:4.

> ແລະພວກເຂົາຈະສ້າງບູຮານສະຖານທີ່ຮ້າງເປົ່າມາແຕ່ດັ້ງເດີມຂຶ້ນໃໝ່, ພວກເຂົາຈະຍົກຊູບ່ອນທີ່ຖືກທຳລາຍແຕ່ກ່ອນຂຶ້ນ, ແລະພວກເຂົາຈະຟື້ນຟູເມືອງທີ່ຮ້າງເປົ່າ, ບ່ອນທີ່ຖືກທຳລາຍລ້າງມາຫລາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ. ເອຊາຢາ 61:4.

The work of Josiah in repairing and restoring the temple, is the work Isaiah identifies is accomplished by God’s last-day people, for all the prophets speak more of the last days than the days in which they lived. That work was also typified by those who came out of Babylon in the time of Ezra.

ວຽກງານຂອງໂຢສີຢາໃນການສ້ອມແປງແລະຟື້ນຟູພຣະວິຫານ ແມ່ນວຽກງານທີ່ອິຊາຢາຊີ້ບອກວ່າຈະສຳເລັດໂດຍປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ເພາະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫລາຍລ້ວນເວົ້າເຖິງວັນສຸດທ້າຍຫລາຍກວ່າວັນເວລາທີ່ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດຢູ່. ວຽກງານນັ້ນຍັງໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນໃນສະໄໝຂອງເອຊະຣາ.

> For we were bondmen; yet our God hath not forsaken us in our bondage, but hath extended mercy unto us in the sight of the kings of Persia, to give us a reviving, to set up the house of our God, and to repair the desolations thereof, and to give us a wall in Judah and in Jerusalem. Ezra 9:9.

> ເພາະວ່າພວກເຮົາເປັນຂ້າຮັບໃຊ້; ແຕ່ວ່າພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຊົງປະຖິ້ມພວກເຮົາໃນຄວາມເປັນທາດນັ້ນ, ແຕ່ໄດ້ຊົງຂະຫຍາຍພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຮົາຕໍ່ໜ້າບັນດາກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ, ເພື່ອປະທານການຟື້ນຄືນແກ່ພວກເຮົາ, ເພື່ອສ້າງຕັ້ງພຣະນິເວດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ, ແລະເພື່ອຊ່ອມແປງບ່ອນຮ້າງພັງຂອງພຣະນິເວດນັ້ນ, ແລະເພື່ອປະທານກຳແພງແກ່ພວກເຮົາໃນແຜ່ນດິນຢູດາ ແລະໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. Ezra 9:9.

The work carried on by Ezra was accomplished when they had come out of Babylon, and it represents the work of temple restoration Josiah was doing, the work identified by Isaiah of God’s last-day people, and it began on September 11, 2001. In the Revelation John also identifies that work.

ວຽກງານທີ່ເອຊະຣາໄດ້ດຳເນີນນັ້ນ ສຳເລັດລົງເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ, ແລະມັນເປັນຕົວແທນຂອງວຽກງານການຟື້ນຟູພຣະວິຫານທີ່ໂຢສີຢາກຳລັງກະທຳ, ຄືວຽກງານທີ່ເອຊາຢາໄດ້ລະບຸວ່າເປັນຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະມັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ໃນພຣະນິມິດ ໂຢຮັນກໍໄດ້ລະບຸວຽກງານນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

> And the voice which I heard from heaven spake unto me again, and said, Go and take the little book which is open in the hand of the angel which standeth upon the sea and upon the earth. And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 10:8–11:3.

> ແລະສຽງທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນມາຈາກສະຫວັນນັ້ນ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍອີກ ແລະກ່າວວ່າ, ຈົ່ງໄປເອົາປຶ້ມນ້ອຍທີ່ເປີດຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ເທິງທະເລ ແລະເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ໄປຫາທູດສະຫວັນນັ້ນ ແລະກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, ຂໍໃຫ້ປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນແກ່ຂ້ານ້ອຍ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຈົ່ງເອົາມັນ ແລະກິນມັນເສຍ; ມັນຈະເຮັດໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າຂົມ, ແຕ່ໃນປາກຂອງເຈົ້າມັນຈະຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ. ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ເອົາປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນອອກຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນ ແລະໄດ້ກິນມັນເສຍ; ແລະໃນປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ ມັນຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ: ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍກິນມັນແລ້ວ ທ້ອງຂອງຂ້ານ້ອຍກໍຂົມ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ເຈົ້າຈະຕ້ອງພະຍາກອນອີກຕໍ່ໜ້າຫຼາຍຊົນຊາດ ແລະປະຊາຊາດ ແລະພາສາຕ່າງໆ ແລະກະສັດທັງຫຼາຍ. ແລະມີໄມ້ອໍ້ອັນໜຶ່ງຖືກປະທານແກ່ຂ້ານ້ອຍ ຄ້າຍຄືຄັນໄມ້ເທົ້າ: ແລະທູດສະຫວັນນັ້ນໄດ້ຢືນຢູ່ ແລະກ່າວວ່າ, ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະວັດພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ທັງແທ່ນບູຊາ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ນະມັດສະການຢູ່ໃນນັ້ນ. ແຕ່ລານຊັ້ນນອກທີ່ຢູ່ນອກພຣະວິຫານນັ້ນ ຈົ່ງປ່ອຍໄວ້ ແລະຢ່າວັດມັນ; ເພາະວ່າມັນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່າງຊາດແລ້ວ: ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະຢຽບຢໍ່ານະຄອນບໍລິສຸດນັ້ນເປັນເວລາສີ່ສິບສອງເດືອນ. ແລະເຮົາຈະປະທານອຳນາດແກ່ພະຍານສອງຄົນຂອງເຮົາ ແລະເຂົາທັງສອງຈະພະຍາກອນເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ ໂດຍນຸ່ງຫົ່ມຜ້າກະສອບ. ພຣະນິມິດ 10:8–11:3

In this passage John represents the Millerites who had eaten the message that was in the angel’s hand when He descended on August 11, 1840, but who had also suffered the bitter disappointment of October 22, 1844. Standing at the bitter disappointment of 1844, John was told that he, as a symbol of God’s last-day people, must repeat the experience represented by 1840 to 1844, thus pointing forward to September 11, 2001, and unto the soon coming Sunday law. He was told “Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings,” representing the whole world being lightened when the angel descends in Revelation eighteen, when the history of Revelation chapter ten is repeated—“line upon line.”

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ໂຢຮັນເປັນຕົວແທນຂອງພວກ Millerites ຜູ້ທີ່ໄດ້ກິນຂ່າວສານທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນ ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ທົນທຸກຕໍ່ຄວາມຜິດຫວັງອັນຂົມຂື່ນຂອງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ດ້ວຍ. ໃນຂະນະທີ່ຢືນຢູ່ທີ່ຄວາມຜິດຫວັງອັນຂົມຂື່ນຂອງປີ 1844 ນັ້ນ ໂຢຮັນໄດ້ຮັບຄໍາບອກວ່າ ລາວ ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ຈະຕ້ອງທຳຊ້ຳປະສົບການທີ່ຖືກສະແດງໂດຍໄລຍະ 1840 ຫາ 1844 ອີກ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ໄປຂ້າງໜ້າເຖິງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ລາວໄດ້ຖືກບອກວ່າ “ເຈົ້າຈະຕ້ອງພະຍາກອນອີກຄັ້ງຕໍ່ໜ້າຊົນຊາດ ແລະ ປະຊາຊາດ ແລະ ພາສາ ແລະ ກະສັດຫຼາຍຄົນ,” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນວ່າໂລກທັງໝົດຈະສະຫວ່າງໄສວ່າງຂຶ້ນ ເມື່ອທູດສະຫວັນລົງມາໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18 ເມື່ອປະຫວັດສາດຂອງພຣະນິມິດບົດທີ 10 ຖືກທຳຊ້ຳອີກ—“line upon line.”

In connection with identifying the history that would be repeated when God’s last day people prophesied again, John was told to “rise and measure” the temple of God. His “measuring” was specifically identified, for he had been placed in the year of 1844, where his stomach was made bitter by the disappointment of October, 22. He was told to measure the temple, but to leave off the courtyard, which he was informed represented the time of the Gentiles, when they would trample down the courtyard for twelve hundred and sixty years. The twelve hundred and sixty years ended in 1798. John was to begin his measuring in 1798, and leave off the previous twelve hundred and sixty years, where the spiritual temple and spiritual Jerusalem had been trodden down. He was standing at the disappointment of 1844, so from 1798 to 1844, is forty-six years. Those forty-six years represent the temple.

ໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບການຈຳແນກປະຫວັດສາດທີ່ຈະຖືກທຳຊ້ຳເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍພະຍາກອນອີກຄັ້ງ, ໂຢຮັນໄດ້ຮັບຄຳບອກໃຫ້ “ລຸກຂຶ້ນແລະວັດ” ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ. ການ “ວັດ” ຂອງລາວໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງຈຳເພາະ, ເພາະລາວຖືກນຳໄປວາງໄວ້ໃນປີ 1844, ບ່ອນທີ່ທ້ອງຂອງລາວຂົມຂື່ນເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ. ລາວໄດ້ຮັບຄຳບອກໃຫ້ວັດພຣະວິຫານ, ແຕ່ໃຫ້ລະເວັ້ນເດີ່ນຊັ້ນນອກ, ຊຶ່ງລາວໄດ້ຖືກແຈ້ງວ່າເປັນຕົວແທນເຖິງເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດ, ເມື່ອພວກເຂົາຈະຢຽບຍ່ຳເດີ່ນນັ້ນເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ. ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798. ໂຢຮັນຈະຕ້ອງເລີ່ມການວັດຂອງລາວໃນປີ 1798, ແລະລະເວັ້ນໄລຍະໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ໃນໄລຍະທີ່ພຣະວິຫານຝ່າຍວິນຍານແລະເຢຣູຊາເລັມຝ່າຍວິນຍານໄດ້ຖືກຢຽບຍ່ຳ. ລາວກຳລັງຢືນຢູ່ໃນຄວາມຜິດຫວັງແຫ່ງປີ 1844, ດັ່ງນັ້ນ ຈາກ 1798 ຫາ 1844 ຈຶ່ງເປັນສີ່ສິບຫົກປີ. ສີ່ສິບຫົກປີນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິຫານ.

When John, as God’s last-day people were to prophesy again, as they had done from 1840 to 1844, they would begin when the angel descended at the fulfillment of a prophecy of Islam. Their work of prophesying again would require a work of measuring the temple, and that work would represent an investigation of the “old paths”, which was the history represented by the “temple”, which began at the time of the end in 1798, and ended with the great disappointment of 1844. As they began their work of investigating Jeremiah’s old paths, which is John’s “temple of forty-six years”, the curse of Moses was found in the rubbish scattered all over the temple, and the prediction of the Josiah to come was fulfilled. The work of Josiah is also identified again by Isaiah:

ເມື່ອໂຢຮັນ, ດັ່ງທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍຈະຕ້ອງພະຍາກອນອີກຄັ້ງ, ເຊັ່ນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳມາແລ້ວໃນຊ່ວງປີ 1840 ຫາ 1844, ພວກເຂົາຈະເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາທີ່ທູດສະຫວັນລົງມາ ໃນການສຳເລັດຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງກ່ຽວກັບອິດສະລາມ. ວຽກງານແຫ່ງການພະຍາກອນອີກຄັ້ງຂອງພວກເຂົາ ຈະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີວຽກງານແຫ່ງການວັດພຣະວິຫານ, ແລະວຽກງານນັ້ນຈະເປັນຕົວແທນຂອງການສືບສວນ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ”, ຊຶ່ງແມ່ນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ພຣະວິຫານ”, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798, ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ໃນປີ 1844. ເມື່ອພວກເຂົາເລີ່ມວຽກງານແຫ່ງການສືບສວນເສັ້ນທາງເກົ່າຂອງເຢເຣມີຢາ, ຊຶ່ງແມ່ນ “ພຣະວິຫານສີ່ສິບຫົກປີ” ຂອງໂຢຮັນ, ຄຳສາບແຊ່ງຂອງໂມເຊໄດ້ຖືກພົບເຫັນໃນກອງເສດຫັກພັງທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ທົ່ວພຣະວິຫານ, ແລະຄຳທຳນາຍເຖິງໂຢຊີຢາຜູ້ຈະມານັ້ນກໍໄດ້ສຳເລັດລົງ. ວຽກງານຂອງໂຢຊີຢາຍັງໄດ້ຖືກຊີ້ບອກອີກຄັ້ງໂດຍເອຊາຢາ:

> And they that shall be of thee shall build the old waste places: thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. Isaiah 58:12.

> ແລະບັນດາຄົນຜູ້ອອກມາຈາກເຈົ້າຈະສ້າງບັນດາບ່ອນຮ້າງເກົ່າແກ່ຂຶ້ນໃໝ່; ເຈົ້າຈະຕັ້ງຮາກຖານຂອງຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຂຶ້ນ; ແລະເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນວ່າ, ຜູ້ຊ່ອມແປງຮອຍແຕກຫັກ, ຜູ້ຟື້ນຟູບັນດາທາງເດີນໃຫ້ເປັນບ່ອນຢູ່ອາໄສ. ເອຊາຢາ 58:12.

God’s last-day people were to restore the “paths to dwell in,” which are Jeremiah’s “old paths”. They were to rebuild the old waste places, as the workers in Josiah and Ezra’s histories were accomplishing. They were to employ the methodology of “line upon line,” for they would not simply “raise up” the foundational history of Adventism, that is represented by the temple of forty-six years, but in doing so they were to “raise up the foundations of many generations.” They were to identify that every reform movement represents a foundational work, that “line upon line,” identifies the last-day foundations of 1798 to 1844. They were to repair “the breach,” and the breach represents the initial break in a vessel or a wall that opens the way for further disaster. The “breach” that was to be repaired was the rebellion of 1863.

ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍຈະຕ້ອງຟື້ນຟູ “ເສັ້ນທາງເພື່ອຢູ່ອາໄສ,” ຊຶ່ງກໍຄື “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ຂອງເຢເຣມີຢາ. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງກໍ່ສ້າງບ່ອນຮ້າງເປົ່າເກົ່າແກ່ຂຶ້ນໃໝ່ ດັ່ງທີ່ຄົນງານໃນປະຫວັດຂອງໂຢຊີຢາ ແລະ ເອຊຣາກຳລັງກະທຳຢູ່. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງນຳໃຊ້ວິທີການ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ,” ເພາະພວກເຂົາຈະບໍ່ພຽງແຕ່ “ຍົກຂຶ້ນ” ປະຫວັດຮາກຖານຂອງຂະບວນການແອດເວັນຕິສຶມ ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍພຣະວິຫານສີ່ສິບຫົກປີ, ແຕ່ໃນການກະທຳນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງ “ຍົກຂຶ້ນຮາກຖານຂອງຫຼາຍຊົ່ວອາຍຸຄົນ.” ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບລ້ວນແທນໃຫ້ເຫັນວຽກງານຮາກຖານ, ແລະ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ຊີ້ບອກຮາກຖານໃນວັນສຸດທ້າຍຈາກ 1798 ຫາ 1844. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງສ້ອມແປງ “ຮອຍແຕກ,” ແລະ ຮອຍແຕກນັ້ນແທນເຖິງການແຕກຮ້າວເບື້ອງຕົ້ນໃນພາຊະນະ ຫຼື ກຳແພງ ທີ່ເປີດທາງໃຫ້ໄພພິບັດຕໍ່ໆໄປ. “ຮອຍແຕກ” ທີ່ຈະຕ້ອງຖືກສ້ອມແປງນັ້ນ ຄືການກະບົດໃນປີ 1863.

When Josiah arrived on September 11, 2001 God’s last-day people returned to Jeremiah’s old paths and began to measure Millerite history. They discovered the “breach.” They identified the truth of the jewels of Miller’s dream as they built “the old waste places.” They discovered the “seven times,” as had Josiah, and they restored the truth of Leviticus twenty-six, and thus raised “up the former desolations.” When they restored the “first” and the “last” desolations of Leviticus twenty-six they then recognized that one finished in 1798 and the other in 1844. Thus their work of raising up the former desolations, was the very “rod” that was given to John that allowed him to measure the temple.

ເມື່ອໂຢຊີຢາໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍໄດ້ກັບຄືນໄປສູ່ວິຖີເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ ແລະເລີ່ມຕົ້ນວັດແທກປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣດ໌. ພວກເຂົາໄດ້ຄົ້ນພົບ “ຮອຍແຕກ.” ພວກເຂົາໄດ້ລະບຸຄວາມຈິງແຫ່ງອັນມະນີຂອງຄວາມຝັນຂອງມິນເລີ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກໍ່ສ້າງ “ບ່ອນຮ້າງເສົ້າເກົ່າແກ່.” ພວກເຂົາໄດ້ຄົ້ນພົບ “ເຈັດເທື່ອ,” ເໝືອນດັ່ງທີ່ໂຢຊີຢາໄດ້ຄົ້ນພົບ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຟື້ນຟູຄວາມຈິງຂອງພຣະທຳເລວີນິຕິ ບົດທີ 26, ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຍົກຕັ້ງຂຶ້ນ “ຄວາມຮ້າງເສົ້າໃນອະດີດ.” ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຟື້ນຟູຄວາມຮ້າງເສົ້າ “ຄັ້ງທຳອິດ” ແລະ “ຄັ້ງສຸດທ້າຍ” ຂອງພຣະທຳເລວີນິຕິ ບົດທີ 26 ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຮັບຮູ້ວ່າອັນໜຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798 ແລະອີກອັນໜຶ່ງໃນປີ 1844. ດັ່ງນັ້ນ ວຽກງານຂອງພວກເຂົາໃນການຍົກຕັ້ງຄວາມຮ້າງເສົ້າໃນອະດີດຂຶ້ນ ຈຶ່ງເປັນ “ໄມ້ເທົ້າ” ນັ້ນເອງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານສາມາດວັດແທກພຣະວິຫານ.

The Lion of the tribe of Judah led His people back to the old paths, so they could find the latter rain message, and the latter rain message is the message of Islam of the third woe. When they ultimately discovered the two sacred tables of Habakkuk, as represented by the 1843 and 1850 pioneer charts, they saw that the foundation included the “three woes” of Revelation chapter eight, and that the second woe had concluded in the foundational history where the Millerite temple had been erected. They then recognized that the understanding of the rule of triple application of prophecies had been previously put in place by the Lion of the tribe of Judah, in order that when they returned to Jeremiah’s old paths, they could recognize “the rest and the refreshing”, which is the latter rain message of the third woe, that is identified and established with the two witnesses of the first and second woes.

ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກັບຄືນສູ່ບັນດາທາງເກົ່າແກ່ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ພົບຂ່າວສານຝົນລະດູທ້າຍ, ແລະຂ່າວສານຝົນລະດູທ້າຍນັ້ນກໍແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງອິດສະລາມຂອງວິບັດທີສາມ. ເມື່ອໃນທີ່ສຸດພວກເຂົາໄດ້ຄົ້ນພົບກະດານສັກສິດສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍແຜນພູມຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850, ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນວ່າຮາກຖານນັ້ນລວມເຖິງ “ວິບັດສາມປະການ” ໃນພຣະນິມິດບົດທີ່ແປດ, ແລະວ່າວິບັດທີສອງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວໃນປະຫວັດຮາກຖານທີ່ພຣະວິຫານຂອງພວກມິນເລີຣາຍທ໌ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈເກື່ອນກົດແຫ່ງການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນແບບສາມຊັ້ນນັ້ນ ໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງໄວ້ກ່ອນແລ້ວໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ເພື່ອວ່າເມື່ອພວກເຂົາຫວນກັບຄືນສູ່ທາງເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ ພວກເຂົາຈະສາມາດຮັບຮູ້ “ການພັກຜ່ອນ ແລະ ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຟື້ນຟູ” ຊຶ່ງແມ່ນຂ່າວສານຝົນລະດູທ້າຍຂອງວິບັດທີສາມ ອັນຖືກລະບຸແລະສະຖາປະນາໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບພະຍານສອງຄົນຂອງວິບັດທີໜຶ່ງ ແລະ ທີສອງ.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “The enemy is seeking to divert the minds of our brethren and sisters from the work of preparing a people to stand in these last days. His sophistries are designed to lead minds away from the perils and duties of the hour. They estimate as nothing the light that Christ came from heaven to give to John for His people. They teach that the scenes just before us are not of sufficient importance to receive special attention. They make of no effect the truth of heavenly origin and rob the people of God of their past experience, giving them instead a false science.

> ສັດຕູກໍາລັງພະຍາຍາມຫັນເຫຈິດໃຈຂອງພວກພີ່ນ້ອງຊາຍແລະພີ່ນ້ອງຍິງຂອງເຮົາໃຫ້ຫ່າງໄປຈາກພຣະລາດຕະການໃນການຕຽມຊົນຊາດໜຶ່ງໃຫ້ສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ການໂຕ້ແຍ້ງອັນແນບນຽນຂອງມັນຖືກອອກແບບເພື່ອນໍາຈິດໃຈໃຫ້ຫັນໜີໄປຈາກພັຍອັນຕະລາຍແລະໜ້າທີ່ແຫ່ງເວລານີ້. ພວກເຂົາຖືວ່າແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຈາກສະຫວັນເພື່ອປະທານແກ່ໂຢຮັນສໍາລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງນັ້ນເປັນດັ່ງບໍ່ມີຄ່າອັນໃດ. ພວກເຂົາສອນວ່າເຫດການຕ່າງໆທີ່ຢູ່ເບື້ອງໜ້າເຮົາໃນບໍ່ຊ້ານີ້ ບໍ່ມີຄວາມສໍາຄັນພຽງພໍທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມໃສ່ໃຈເປັນພິເສດ. ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ຄວາມຈິງທີ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດຈາກສະຫວັນກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ ແລະປຸ້ນເອົາປະສົບການໃນອະດີດຂອງປະຊາຊົນພຣະເຈົ້າໄປ ໂດຍໃຫ້ວິທະຍາສາດອັນຈອມປອມແກ່ພວກເຂົາແທນ.

> “‘Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein.’ Jeremiah 6:16.

> “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມຫົນທາງທັງຫລາຍ, ແລະຈົ່ງພິຈາລະນາ, ແລະຈົ່ງຖາມຫາບັນດາທາງເກົ່າແກ່ທັງຫລາຍວ່າ ທາງໃດເປັນທາງອັນດີ, ແລະຈົ່ງດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ.” ເຢເຣມີຢາ 6:16.

> “Let none seek to tear away the foundations of our faith—the foundations that were laid at the beginning of our work by prayerful study of the word and by revelation. Upon these foundations we have been building for the last fifty years. Men may suppose that they have found a new way and that they can lay a stronger foundation than that which has been laid. But this is a great deception. Other foundation can no man lay than that which has been laid.

> “ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດພະຍາຍາມຖອນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ—ຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພາລະກິດຂອງພວກເຮົາ ໂດຍການສຶກສາພຣະວັດຈະນະດ້ວຍຈິດໃຈແຫ່ງການອະທິຖານ ແລະໂດຍການສຳແດງພຣະທຳ. ເທິງຮາກຖານເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງມາຕະຫຼອດຫ້າສິບປີທີ່ຜ່ານມາ. ມະນຸດອາດຄິດວ່າຕົນໄດ້ພົບເຫັນທາງໃໝ່ ແລະວ່າຕົນສາມາດວາງຮາກຖານທີ່ໝັ້ນຄົງກວ່າຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວນັ້ນ. ແຕ່ນີ້ເປັນການລວງຫຼອກອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວນັ້ນ.”

> “In the past many have undertaken the building of a new faith, the establishment of new principles. But how long did their building stand? It soon fell, for it was not founded upon the Rock.

> “ໃນອະດີດ ມີຫຼາຍຄົນໄດ້ພາກັນສ້າງຄວາມເຊື່ອໃໝ່ ແລະສະຖາປະນາຫຼັກການໃໝ່ໆ. ແຕ່ການກໍ່ສ້າງຂອງເຂົາໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໄດ້ດົນປານໃດ? ໃນໄມ່ຊ້າມັນກໍພັງທະລາຍລົງ ເພາະມັນບໍ່ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນເທິງສີລາ.”

> “Did not the first disciples have to meet the sayings of men? Did they not have to listen to false theories, and then, having done all, to stand firm, saying: ‘Other foundation can no man lay than that is laid’? 1 Corinthians 3:11.

> “ພວກສາວົກຮຸ່ນທໍາອິດມິໄດ້ຕ້ອງພົບກັບຄໍາເວົ້າຂອງມະນຸດດອກຫລື? ພວກເຂົາມິໄດ້ຕ້ອງຟັງທິດສະດີອັນເທັດປອມດອກຫລື, ແລະແລ້ວ ເມື່ອໄດ້ເຮັດທຸກປະການແລ້ວ, ຈຶ່ງຢືນຢັດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໂດຍກ່າວວ່າ: ‘ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດວາງຮາກຖານອື່ນໃດໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວ’? 1 ໂກຣິນໂທ 3:11.”

> “So we are to hold the beginning of our confidence steadfast unto the end. Words of power have been sent by God and by Christ to this people, bringing them out from the world, point by point, into the clear light of present truth. With lips touched with holy fire, God’s servants have proclaimed the message. The divine utterance has set its seal to the genuineness of the truth proclaimed.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

> “ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງຍຶດຖືຄວາມໝັ້ນໃຈແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນຂອງເຮົາໄວ້ໃຫ້ໝັ້ນຄົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງລິດເດດໄດ້ຖືກສົ່ງມາໂດຍພຣະເຈົ້າແລະໂດຍພຣະຄຣິດເຖິງຊົນຊາດນີ້, ນຳພວກເຂົາອອກຈາກໂລກ ທີລະຂັ້ນ ເຂົ້າສູ່ແສງສະຫວ່າງອັນແຈ່ມແຈ້ງແຫ່ງຄວາມຈິງສຳລັບການປະຈຸບັນ. ດ້ວຍຮີມປາກທີ່ຖືກແຕະຕ້ອງດ້ວຍໄຟອັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ພຣະດຳລັດອັນຊົງພຣະອົງໄດ້ປະທັບຕາຮັບຮອງຄວາມແທ້ຈິງຂອງສັດຈະທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດນັ້ນ.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

Back to Articles