Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ່ໜຶ່ງຮ້ອຍສິບສາມ

ການເປີດເຜີຍການປະຍຸກໃຊ້ຄຳພະຍາກອນສາມຊັ້ນ: ການເຂົ້າໃຈຄວາມສຳຄັນຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໃນບໍລິບົດພຣະຄຳພີ

Author

Jeff Pippenger

Published

March 3, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນຳປະຊາຊົນໃນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງກັບຄືນໄປຫາ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ຂອງເຢເຣມີຢາ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ພຣະອົງໄດ້ຊົງຊີ້ບອກຫຼັກການແຫ່ງການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນສາມຊັ້ນໄວ້ແລ້ວ.

> ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, “ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມຫົນທາງທັງຫລາຍ ແລະຈົ່ງເບິ່ງ, ຈົ່ງສອບຖາມຫາທາງເກົ່າແກ່ທັງຫລາຍ ວ່າທາງອັນໃດເປັນທາງອັນດີ ແລະຈົ່ງດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະພົບການພັກຜ່ອນສຳລັບຈິດວິນຍານຂອງຕົນ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ.” ອີກທັງເຮົາໄດ້ຕັ້ງຍາມເຝົ້າເໜືອພວກເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຟັງສຽງແກດ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ຟັງ.” ເຢເຣມີຢາ 6:16, 17

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກັບຄືນສູ່ທາງເດີມບູຮານ, ພວກເຂົາຈະພົບການພັກຜ່ອນ (ຝົນປາຍລະດູ), ແລະໃນເວລານັ້ນຜູ້ຍາມກໍໄດ້ຮັບຂ່າວສານແຫ່ງແກສັງ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງລ້ວນຊີ້ບອກຢ່າງຊັດແຈ້ງທີ່ສຸດເຖິງອະວະສານແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ, ດັ່ງນັ້ນຂ່າວສານແຫ່ງແກສັງໃນວັນສຸດທ້າຍຈຶ່ງເປັນແກສັງສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງແມ່ນແກສັງທີເຈັດ, ຊຶ່ງແມ່ນວິບັດຄັ້ງທີສາມ.

ເມື່ອປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງເລີ່ມດຳເນີນຢູ່ໃນທາງເກົ່າແກ່, ກໍໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ລັກສະນະຂອງວິບັດຄັ້ງທຳອິດ ໄດ້ຊີ້ບອກຜູ້ນຳທາງປະຫວັດສາດເຊີງສັນຍາລັກຜູ້ໜຶ່ງໂດຍຈຳເພາະ (Mohammed), ແລະວິບັດຄັ້ງທີສອງກໍໄດ້ເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ (Osman). ໄດ້ພົບວ່າ ແຕ່ລະສຽງແກທັງສີ່ຄັ້ງທຳອິດ ກໍມີຜູ້ນຳເຊີງສັນຍາລັກທີ່ຈຳເພາະເພື່ອລະບຸສຽງແກນັ້ນ, ແລະໃນເວລານັ້ນກໍໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ Osama bin Laden ແມ່ນຜູ້ນຳເຊີງສັນຍາລັກຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ.

ມູຮຳມັດໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບອາຣາເບຍ, ແລະ ອອສະມານເປັນສັນຍາລັກຂອງຈັກກະພັດອອດໂຕມັນໃນປະເທດຕຸຣະກີ, ແລະ ໂອຊາມາ ບິນ ລາເດັນ ເປັນຕົວແທນຂອງການກໍ່ການຮ້າຍອິດສະລາມທົ່ວໂລກ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວ, ເຊັ່ນດຽວກັບມູຮຳມັດ, ກໍເປັນຊາວອາຣາເບຍ.

ໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ອີກດ້ວຍວ່າ ວິບັດຄັ້ງທໍາອິດໄດ້ທໍາຮ້າຍກອງທັບຂອງໂຣມ ແລະວິບັດຄັ້ງທີສອງໄດ້ສັງຫານກອງທັບຂອງໂຣມ. ຈາກນັ້ນ ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈຶ່ງໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນຈຸດເວລາທີ່ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ໄດ້ທໍາຮ້າຍກອງທັບຂອງໂຣມ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ), ແຕ່ວ່າໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ມັນຈະສັງຫານກອງທັບຂອງໂຣມ, ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາມາເຖິງບົດສະຫຼຸບຂອງຕົນໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ ແລະຍອມມອບອະທິປະໄຕແຫ່ງຊາດຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສະຫະພັນສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນທຽມ.

ໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແມ່ນສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນທີ່ມີເຂົາສອງເຂົາແຫ່ງອໍານາດ. ລັກສະນະຄໍາພະຍາກອນປະການສໍາຄັນປະການໜຶ່ງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ຄື ມັນປ່ຽນຈາກລູກແກະເປັນມັງກອນ. ໃນທາງຄໍາພະຍາກອນ ເຂົາໝາຍເຖິງກໍາລັງ, ແລະ ກໍາລັງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ຄື ລະບອບສາທາລະນະລັດ ແລະ ໂປຣແຕສແຕນຕິຊຶມ, ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ໂດຍເຂົາສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ. ແຕ່ບັດນີ້ ໃນວັນສຸດທ້າຍ ກໍາລັງສອງປະການຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ໄດ້ປ່ຽນເປັນອໍານາດທາງທະຫານ ແລະ ອໍານາດທາງເສດຖະກິດ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມ ໄດ້ໂຈມຕີແຜ່ນດິນ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ, ເພນຕາກອນ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງອໍານາດທາງທະຫານຂອງມັນ, ແລະ ຕຶກຄູ່ແຝດໃນນະຄອນນິວຢອກ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງກໍາລັງທາງເສດຖະກິດຂອງມັນ.

ເມື່ອໄດ້ມີການຮັບຮູ້ອີກດ້ວຍວ່າ ປະຫວັດຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດທີໜຶ່ງ ແລະ ປະຫວັດຕອນສິ້ນສຸດຂອງວິບັດທີສອງ ຕ່າງກໍໄດ້ນຳສະເໜີພາບປະກອບຂອງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຈຶ່ງໄດ້ມີການຮັບຮູ້ວ່າ ໃນເວລາທີ່ວິບັດທີສາມມາເຖິງ ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ທັງຫຼາຍຂອງນິວຢອກຖືກທຳລາຍລົງ ນັ້ນເອງໄດ້ຖືກລະບຸວ່າ ຂະບວນການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ.

> “ບັດນີ້ມີຄໍາກ່າວອອກມາວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ນະຄອນ New York ຈະຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍຄື້ນນ້ໍາຖ້ວມຂະໜາດໃຫຍ່ບໍ? ສິ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ກ່າວເລີຍ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງຕຶກອາຄານອັນໃຫຍ່ໂຕທີ່ພວກເຂົາກໍ່ສ້າງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ, ‘ຈະມີເຫດການອັນນ່າສະພຶງກົວພຽງໃດເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງນ່າຫວາດຫວັ່ນ! ເມື່ອນັ້ນ ຖ້ອຍຄໍາໃນ Revelation 18:1–3 ຈະສໍາເລັດເປັນຈິງ.’ ພຣະທໍາ Revelation ບົດທີສິບແປດທັງບົດເປັນຄໍາເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໂລກ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງໂດຍສະເພາະກ່ຽວກັບວ່າ ສິ່ງໃດຈະມາເຖິງ New York, ນອກຈາກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ວັນໜຶ່ງ ຕຶກອາຄານອັນໃຫຍ່ໂຕຢູ່ທີ່ນັ້ນຈະຖືກໂຄ່ນລົງໂດຍການພິກຜັນແລະການລົ້ມຄວໍ່າແຫ່ງລິດອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກແສງສະຫວ່າງທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຄວາມພິນາດຢູ່ໃນໂລກ. ພຽງພຣະດໍາລັດຄໍາດຽວຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຽງການແຕະຕ້ອງຄັ້ງດຽວແຫ່ງລິດອໍານາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ, ແລະໂຄງສ້າງອັນມະໂຫລານເຫຼົ່ານີ້ຈະພັງທະລາຍລົງ. ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນ ຊຶ່ງຄວາມນ່າຫວາດກົວຂອງມັນເກີນກວ່າທີ່ພວກເຮົາຈະຈິນຕະນາການໄດ້.” Review and Herald, July 5, 1906.

“ຄວາມພິນາດທີ່ຢູ່ໃນໂລກ” ຄື ລັກສະນະຂອງອິດສະລາມ, ເພາະລັກສະນະຂອງມັນໄດ້ຖືກພັນລະນາໄວ້ເປັນ Apollyon ແລະ Abaddon ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 ຂໍ້ 11.

> ແລະພວກມັນມີກະສັດອົງໜຶ່ງປົກຄອງເທິງພວກມັນ, ຄືທູດສະຫວັນແຫ່ງຫຸບເຫວເລິກສຸດ; ນາມຂອງລາວໃນພາສາເຮັບເຣີແມ່ນ Abaddon, ແຕ່ໃນພາສາກຣີກນັ້ນ ລາວມີຊື່ວ່າ Apollyon. ພຣະນິມິດ 9:11 (ເກົ້າ ສິບເອັດ).

ຄວາມໝາຍຂອງຊື່ ຫຼື ລັກສະນະ ຂອງກະສັດຜູ້ປົກຄອງອິດສະລາມ ທັງໃນພາສາເຮັບເຣີ ແລະ ພາສາກຣີກ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍສອງຊື່ນັ້ນ ແມ່ນ “ຄວາມຕາຍ” ແລະ “ຄວາມພິນາດ,” ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກໂຄ່ນລົງ. ໃນຈຸດນັ້ນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 18 ຂໍ້ 1 ຫາ 3 ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນສຳເລັດເປັນຈິງ.

ໄດ້ມີການຮັບຮູ້ວ່າ ການກ່າວເຖິງຄັ້ງທຳອິດເຖິງຄົນປ່າແຫ່ງອິດສະລາມໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ ໄດ້ໃຊ້ຄຳພາສາເຮັບເຣີສຳລັບ “ລາປ່າອາຣະເບຍ,” ຊຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນໄດ້ຖືກແປວ່າ “ຄົນປ່າ.” ສັນຍະລັກຂອງອິດສະລາມແມ່ນຕະກູນມ້າ, ແລະໃນພຣະນິມິດບົດທີ່ເກົ້າ ມັນກໍໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເຊັ່ນກັນໃນຮູບຂອງມ້າສົງຄາມ. ບົນແຜນພູມອັນສັກສິດແຫ່ງຮາບາກຸກ, ຊຶ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກແຈ້ງໄວ້ວ່າ “ບໍ່ຄວນຖືກປ່ຽນແປງ,” ອິດສະລາມກໍໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍມ້າສົງຄາມເຊັ່ນກັນ.

> ແລະທູດສະຫວັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ນາງວ່າ, ເບິ່ງເຖີດ, ເຈົ້າກຳລັງມີຄັນ, ແລະຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງ, ແລະຈົ່ງເອີ້ນນາມຂອງເຂົາວ່າ ອິດຊະມາເອນ; ເພາະວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຮັບຟັງຄວາມທຸກລຳບາກຂອງເຈົ້າ. ແລະເຂົາຈະເປັນຄົນປ່າດຸ; ມືຂອງເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານທຸກຄົນ, ແລະມືຂອງທຸກຄົນຈະຕໍ່ຕ້ານເຂົາ; ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກພີ່ນ້ອງທັງຫມົດຂອງເຂົາ. ປະຖົມມະການ 16:11, 12.

ການກ່າວເຖິງການເກີດຂອງອິດຊະມາເອນເປັນຄັ້ງທຳອິດ ໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບ “ການຫ້າມປາມ,” ຊຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນສັນຍະລັກຫຼັກທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບອິສລາມ.

> ບັດນີ້ ນາງຊາຣາຍ ພັນລະຍາຂອງອັບຣາມ ຍັງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດທິດາແກ່ທ່ານ; ແລະນາງມີສາວໃຊ້ຄົນໜຶ່ງເປັນຊາວເອຢິບ ຊື່ວ່າ ຮາກາ. ແລະນາງຊາຣາຍໄດ້ເວົ້າກັບອັບຣາມວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ບັດນີ້ ພຣະຢາເວໄດ້ຫ້າມຂ້ານ້ອຍບໍ່ໃຫ້ມີບຸດທິດາ; ຂໍໃຫ້ທ່ານເຂົ້າຫາສາວໃຊ້ຂອງຂ້ານ້ອຍ; ບາງທີຂ້ານ້ອຍອາດຈະໄດ້ບຸດທິດາໂດຍນາງ. ແລະອັບຣາມກໍໄດ້ຟັງສຽງຂອງນາງຊາຣາຍ. ປະຖົມມະການ 16:1, 2

ໃນການກ່າວເຖິງອິສລາມເປັນຄັ້ງທໍາອິດນັ້ນເອງ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການເກີດຂອງອິຊະມາເອນ ໄດ້ເນັ້ນຫນັກເຖິງການຍອມຈໍານົນ. ແນວຄິດເລື່ອງການຍອມຈໍານົນເປັນຮາກຖານພື້ນຖານຂອງສາສະໜາອິສລາມ. ຄໍາວ່າ “Islam” ມີຮາກມາຈາກຄໍາພາສາອາຣັບສອງຄໍາຄື “salaam” ຊຶ່ງໝາຍເຖິງ “ສັນຕິພາບ” ແລະ “aslama” ຊຶ່ງໝາຍເຖິງ “ຍອມຈໍານົນ” ຫຼື “ຍອມຈໍາແພ້”. ອິສລາມສອນວ່າ ຜູ້ເຊື່ອຄວນຍອມໃຫ້ນ້ໍາໃຈຂອງຕົນຢູ່ໃຕ້ພຣະປະສົງຂອງອັນລາຮ໌ (ພຣະເຈົ້າ) ໃນທຸກດ້ານຂອງຊີວິດ. ເມື່ອຊາຣາໄດ້ຮູ້ວ່ານາງໄດ້ຕັດສິນໃຈຜິດໂດຍການຊຸກຍູ້ອັບຣາຮາມໃຫ້ຮັບຮາກາ ແລະໃຫ້ກໍາເນີດອິຊະມາເອນ ນາງຈຶ່ງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກອັບຣາຮາມໃຫ້ປະຕິບັດຕໍ່ຮາກາຢ່າງໂຫດຮ້າຍ ເຮັດໃຫ້ຮາກາຫຼົບໜີອອກຈາກເຮືອນຂອງອັບຣາຮາມ. ທີ່ນັ້ນນາງໄດ້ຮັບຂ່າວສານຈາກທູດສະຫວັນ.

> ແຕ່ອັບຣາມໄດ້ກ່າວແກ່ຊາຣາຍວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ສາວໃຊ້ຂອງເຈົ້າຢູ່ໃນມືຂອງເຈົ້າ; ຈົ່ງເຮັດແກ່ນາງຕາມທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເຈົ້າ. ແລະເມື່ອຊາຣາຍໄດ້ກະທໍາຕໍ່ນາງຢ່າງຫຍາບຄາຍ, ນາງກໍໄດ້ຫລົບໜີຈາກໜ້າຂອງນາງ. ແລະທູດສະຫວັນຂອງພຣະຢາເວໄດ້ພົບນາງຢູ່ຂ້າງນ້ຳພຸແຫ່ງໜຶ່ງໃນຖິ່ນກັນດານ, ຄືຂ້າງນ້ຳພຸທີ່ຢູ່ໃນທາງໄປສູ່ຊູຣ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ຮາກາ, ສາວໃຊ້ຂອງຊາຣາຍ, ເຈົ້າມາຈາກໃສ? ແລະເຈົ້າຈະໄປໃສ? ແລະນາງໄດ້ຕອບວ່າ, ຂ້ານ້ອຍກຳລັງຫລົບໜີຈາກໜ້າຂອງນາຍຍິງຂອງຂ້ານ້ອຍຄືຊາຣາຍ. ແລະທູດສະຫວັນຂອງພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ນາງວ່າ, ຈົ່ງກັບໄປຫານາຍຍິງຂອງເຈົ້າ, ແລະຈົ່ງຍອມຕົນຢູ່ໃຕ້ມືຂອງນາງ. ແລະທູດສະຫວັນຂອງພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ນາງອີກວ່າ, ເຮົາຈະເພີ່ມພູນເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຢ່າງຫລວງຫລາຍ, ຈົນຈະບໍ່ອາດນັບໄດ້ເນື່ອງຈາກມີຈຳນວນຫລາຍ. ແລະທູດສະຫວັນຂອງພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ນາງວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຈົ້າກຳລັງມີຄັນ ແລະຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງ, ແລະຈົ່ງເອີ້ນຊື່ຂອງເຂົາວ່າ ອິດສະມາເອນ; ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ຊົງຟັງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກຂອງເຈົ້າ. ແລະເຂົາຈະເປັນດັ່ງລາປ່າໃນທ່າມກາງມະນຸດ; ມືຂອງເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານທຸກຄົນ, ແລະມືຂອງທຸກຄົນຈະຕໍ່ຕ້ານເຂົາ; ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກພີ່ນ້ອງທັງປວງຂອງເຂົາ. ປະຖົມມະການ 16:6–12.

ການຍັບຍັ້ງຂອງອິດສະລາມ, “ການຍອມຈຳນົນ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງລັກສະນະຂອງສາສະໜາອິດສະລາມ, ແລະບົດບາດຂອງອິດສະລາມ ລ້ວນແຕ່ປາກົດຢູ່ໃນການກ່າວເຖິງອິດຊະມາເອນເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງ DNA ທາງຄຳພະຍາກອນຂອງອິດສະລາມ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວິບັດທັງສາມໃນພຣະນິມິດ. ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນຳປະຊາກອນຂອງພຣະອົງກັບຄືນສູ່ທາງເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ຕະໜັກອີກດ້ວຍວ່າ “ລົມທັງສີ່” ທີ່ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ໂດຍທູດສະຫວັນທັງສີ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 7 ນັ້ນ, ໂດຍຈຳເພາະແລ້ວແມ່ນລົມທັງສີ່ຂອງອິດສະລາມ.

> “ທູດສະຫວັນກຳລັງຍຶດກັ້ນລົມທັງສີ່ ຊຶ່ງຖືກສະແດງເປັນມ້າຄຸ້ມຄັ່ງດ້ວຍຄວາມໂກດ ທີ່ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນ ແລະພຸ້ງຜ່ານໄປເທິງພື້ນພິພົບທັງໝົດ ໂດຍນຳເອົາຄວາມພິນາດ ແລະຄວາມຕາຍໄປຕາມເສັ້ນທາງຂອງມັນ.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

“ມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍ” ຂອງອິດສະລາມ ຊຶ່ງກໍແມ່ນ “ລົມທັງສີ່” ທີ່ຖືກ “ຍັບຍັ້ງ” ໄວ້ໃນຂະນະທີ່ການປະທັບຕາໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນກຳລັງຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດນັ້ນ, ໄດ້ນຳເອົາ “ຄວາມຕາຍ ແລະ ຄວາມພິນາດ” (Abaddon ແລະ Apollyon) ຢູ່ໃນ “ເສັ້ນທາງ” ຂອງພວກມັນ. ດັ່ງທີ່ການຍັບຍັ້ງທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ເທິງ Hagar ໄດ້ນຳລັກສະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນເຂົ້າໄປສູ່ສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ, ລົມທັງສີ່ ແລະ ມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍ ກໍຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ, ແລະ ເມື່ອຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ ກໍໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ວ່າ ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດປະການທີໜຶ່ງ ຊີ້ບອກເຖິງການຍັບຍັ້ງທີ່ມີຕໍ່ອິດສະລາມ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຳສັ່ງທາງປະຫວັດສາດຂອງ Abubakar.

> ແລະໄດ້ມີຄຳສັ່ງແກ່ພວກມັນວ່າ ຢ່າໃຫ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ຫຍ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືສິ່ງໃດໆທີ່ຂຽວ ຫຼືຕົ້ນໄມ້ໃດໆ; ແຕ່ໃຫ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ມະນຸດເທົ່ານັ້ນຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ. ພຣະນິມິດ 9:4

ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ, ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ, ຊຶ່ງໃນການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງວິບັດທັງສາມໄດ້ຖືກວາງທັບເທິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດຄັ້ງທຳອິດ, ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການປ່ອຍທູດສະຫວັນສີ່ອົງ, ຊຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປ່ອຍຍິຮາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງທີສອງຂອງອິດສະລາມ.

> ຈົ່ງກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີ່ຫົກ ຜູ້ຊຶ່ງມີແກ ວ່າ ຈົ່ງປ່ອຍທູດສະຫວັນທັງສີ່ອົງທີ່ຖືກຜູກມັດໄວ້ທີ່ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ເອີຟະຣາດ. ພຣະນິມິດ 9:14

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ໃນເວລາເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ອິດສະລາມຈະຖືກປ່ອຍອອກ ແລະຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ໃນຂະນະດຽວກັນ ຊຶ່ງນີ້ແມ່ນຄຳພະຍານຢ່າງແທ້ຈິງຂອງຊິດເຕີ ໄວທ໌.

> “ໃນເວລານັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພະລາຊະກິດແຫ່ງຄວາມລອດພົ້ນກຳລັງຈະປິດລົງ ຄວາມທຸກຍາກລຳບາກຈະມາເຖິງເທິງໂລກ ແລະ ບັນດາປະຊາຊາດຈະເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ ແຕ່ຈະຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂັດຂວາງພະລາຊະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ໃນເວລານັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ,’ ຫຼື ການຟື້ນຊື່ນຈາກເບື້ອງພະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະມາເຖິງ ເພື່ອປະທານລິດອຳນາດແກ່ສຽງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະ ຕຽມບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດໃຫ້ຢືນຢູ່ໄດ້ໃນຊ່ວງເວລາເມື່ອໄພພິບັດສຸດທ້າຍທັງເຈັດປະການຈະຖືກເທລົງມາ.” Early Writings, 85.

ເມື່ອໄດ້ມີການສືບສວນບັນທຶກທາງປະຫວັດສາດຂອງອິດສະລາມ ກໍພົບວ່າ ສົງຄາມແລະຜົນສຳເລັດຂອງອິດສະລາມອາຣັບໃນວິບັດຄັ້ງທຳອິດ ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈໂດຍອິດສະລາມວ່າເປັນ “ຍີຮາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງທຳອິດ,” ແລະວ່າ ສົງຄາມຂອງຈັກກະພັດອອດໂຕມັນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນທັງສີ່ຖືກປ່ອຍອອກ ກໍໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈໂດຍອິດສະລາມວ່າເປັນ “ຍີຮາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງທີສອງ.” ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນນັ້ນ ອິດສະລາມເຊື່ອວ່າ ຍີຮາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງທີສາມແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ດັ່ງທີ່ William Miller ເຄີຍຂຽນໄວ້ວ່າ, “History and prophecy, doth agree.”

ການນຳໃຊ້ແບບ “line upon line” ຂອງການປ່ອຍອອກ ແລະ ການຍັບຢັ້ງພ້ອມກັນ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍການນຳເສັ້ນຄຳພະຍາກອນເບື້ອງຕົ້ນຂອງວິບັດຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ຄັ້ງທີສອງ ມາວາງທັບເທິງກັນ, ໄດ້ຖືກຢືນຢັນຢ່າງສົມບູນໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະ ທັນທີຫຼັງຈາກອິດສະລາມໄດ້ໂຈມຕີໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ປະທານາທິບໍດີ George W. Bush ໄດ້ວາງການຍັບຢັ້ງທົ່ວໂລກໄວ້ເທິງອິດສະລາມ ໂດຍການລິເລີ່ມສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານການກໍ່ການຮ້າຍຂອງລາວ. ການປ່ອຍອອກ ແລະ ການຍັບຢັ້ງພ້ອມກັນຂອງ “ມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍ” ຂອງອິດສະລາມ ໄດ້ຖືກຢືນຢັນໂດຍພຣະຄຳພີ, ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະ ຍັງໂດຍປະຫວັດສາດອີກດ້ວຍ.

ຜູ້ທີ່ “ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍ” ກັບຄືນສູ່ທາງເກົ່າຂອງພວກ Millerite ຈະພົບ “ການພັກຜ່ອນ,” ຊຶ່ງຄືຝົນປາຍລະດູ ທີ່ Sister White ລະບຸວ່າເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອບັນດາປະຊາຊາດໂກດຮ້າຍ ແຕ່ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

> “ໃນເວລານັ້ນ ຂະນະທີ່ພາລະກິດແຫ່ງຄວາມລອດພົ້ນກໍາລັງຈະປິດລົງ ຄວາມທຸກຍາກລໍາບາກຈະເກີດຂຶ້ນເທິງໂລກ ແລະ ບັນດາປະຊາຊາດຈະໂກດແຄ້ນ ແຕ່ກໍຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂັດຂວາງພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ໃນເວລານັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ,’ ຫຼື ຄວາມຊື່ນບານຈາກການປະທັບຢູ່ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈະມາເຖິງ ເພື່ອປະທານຣິດອໍານາດແກ່ສຽງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະ ຕຽມພວກວິສຸດໃຫ້ຢືນຢັດຢູ່ໄດ້ໃນຊ່ວງເວລາເມື່ອໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງມາ.” Early Writings, 85.

ຜູ້ທີ່ “ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍ” ກັບຄືນໄປສູ່ວິຖີເກົ່າແບບ Millerite ຈະພົບ “ການພັກຜ່ອນ” ຊຶ່ງແມ່ນຝົນປາຍ ທີ່ Sister White ລະບຸວ່າເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

> “ຝົນປາຍລະດູຈະຕົກລົງເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ທູດສະຫວັນຜູ້ມີຣິດອຳນາດອົງໜຶ່ງຈະລົງມາຈາກສະຫວັນ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າຣາສີຂອງທ່ານ.” Review and Herald, April 21, 1891.

ເມື່ອອາຄານທັງຫຼາຍໃນນະຄອນນິວຢອກຖືກໂຄ່ນລົງ, ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດນັ້ນໄດ້ລົງມາ, ການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ແລະຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມໂປຍລົງ. ຜູ້ທີ່ຖືກນຳກັບໄປສູ່ຫົນທາງເກົ່າແກ່ຂອງ Jeremiah, ແລະໄດ້ພົບ “ການພັກຜ່ອນ” ຊຶ່ງຄືຝົນປາຍລະດູ, ໃນເວລານັ້ນກໍໄດ້ຕະໜັກວ່າ “ການພັກຜ່ອນ ແລະ ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ” ຂອງ Isaiah ກໍແມ່ນຝົນປາຍລະດູເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ມັນຍັງເປັນການຊີ້ບອກເຖິງການທົດສອບທີ່ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄດ້ມາປະເຊີນໜ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໂດຍສະເພາະ “ບັນດາຄົນຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ” ຜູ້ “ປົກຄອງ Jerusalem”. ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ການທົດສອບນັ້ນມີສອງດ້ານ, ເພາະມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງ Islam ແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ແລະທີ່ສຳຄັນບໍ່ຍິ່ງຫຍ່ອນກັນ, ມັນເປັນຕົວແທນຂອງວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ສະຖາປະນາຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

> ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ນີ້ແຫຼະແມ່ນການພັກຜ່ອນ ຊຶ່ງເຈົ້າທັງຫຼາຍຈະໃຫ້ຜູ້ອ່ອນເມື່ອຍໄດ້ພັກ; ແລະນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມຊື່ນບານໃຈ”; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ. ແຕ່ພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວໄດ້ເປັນແກ່ພວກເຂົາ “ຂໍ້ບັນຍັດເທິງຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດເທິງຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດເທິງບັນທັດ, ບັນທັດເທິງບັນທັດ; ທີ່ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະທີ່ນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ”; ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄປ, ແລະຫງາຍຫຼັງລົງ, ແລະແຕກຫັກ, ແລະຕິດບ້ວງ, ແລະຖືກຈັບ. ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງຟັງພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ, ພວກທ່ານຜູ້ເປັນຄົນເຍາະເຢີ້ຍ, ຜູ້ປົກຄອງຊົນນີ້ຊຶ່ງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊາຢາ 28:12–14.

ການດໍາເນີນໃນບັນດາທາງເກົ່າ ໄດ້ເປີດໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ເຫັນວ່າ ອຸປະມາເລື່ອງພຣະຍິງພົມຈັນສິບຄົນ ຊຶ່ງ “ສະແດງໃຫ້ເຫັນປະສົບການຂອງປະຊາຊົນແອດເວນຕິສ” ຈະຕ້ອງຖືກທໍາຊ້ໍາອີກ “ຢ່າງຕົງຕາມທຸກປະການ” ໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ຄໍາພະຍານຂອງປະຫວັດສາດ ໃນບ່ອນທີ່ອຸປະມານັ້ນໄດ້ສໍາເລັດເປັນຄັ້ງທໍາອິດ ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ພຣະທໍາຮາບາກຸກ ບົດທີ 2 ມີຄວາມເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍກົງ ແລະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງອຸປະມານັ້ນ. ເພາະສະນັ້ນ “ການໂຕ້ວາທີ” ໃນຮາບາກຸກ 2 ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບເລື່ອງການພັກຜ່ອນ ແລະການສົດຊື່ນ ຊຶ່ງພວກຄົນເຍາະເຍີ້ຍໄດ້ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຟັງ. ເມື່ອນັກສຶກສາພຣະຄໍາພີທີ່ສັດຊື່ ຍັງຄົງສືບສວນບັນດາທາງເກົ່າຕໍ່ໄປ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຕະໜັກວ່າ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ອຸປະມາເລື່ອງພຣະຍິງພົມຈັນສິບຄົນ ແລະ ຮາບາກຸກ 2 ເປັນຄໍາພະຍາກອນດຽວກັນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ ເອເຊກຽນ ບົດທີ 12 ກໍເປັນດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.

> ສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນຂອງເອເຊກຽນກໍເປັນແຫຼ່ງແຫ່ງກຳລັງແລະການປອບໃຈແກ່ບັນດາຜູ້ເຊື່ອດ້ວຍ: ‘ພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ສຸພາສິດອັນນີ້ແມ່ນຫຍັງທີ່ພວກເຈົ້າມີຢູ່ໃນແຜ່ນດິນອິດສະຣາເອນ ໂດຍກ່າວວ່າ, ວັນເວລາຍືດອອກໄປ ແລະນິມິດທຸກຢ່າງກໍລົ້ມເຫຼວ? ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້.... ວັນເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ ແລະຜົນສຳເລັດຂອງນິມິດທຸກຢ່າງ.... ເຮົາຈະກ່າວ ແລະຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາຈະກ່າວນັ້ນຈະສຳເລັດ; ມັນຈະບໍ່ຖືກຍືດອອກໄປອີກ.’ ‘ພວກເຂົາແຫ່ງວົງວານອິດສະຣາເອນກ່າວວ່າ, ນິມິດທີ່ເຂົາເຫັນນັ້ນເປັນສຳລັບອີກຫຼາຍວັນຂ້າງໜ້າ ແລະເຂົາພະຍາກອນເຖິງເວລາທີ່ຢູ່ໄກອອກໄປ. ເພາະສະນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້; ຈະບໍ່ມີຖ້ອຍຄຳໃດໆຂອງເຮົາຖືກຍືດອອກໄປອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນຈະສຳເລັດ.’ ເອເຊກຽນ 12:21–25, 27, 28.” ສົງຄາມໃຫຍ່ແຫ່ງການໂຕ້ແຍ້ງ, 393.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂະບວນການ Advent ຈາກປີ 1840 ຫາ 1844, ເປັນຕົວແທນແຫ່ງໄລຍະເວລາໃນວັນສຸດທ້າຍ ເມື່ອ “ຜົນຂອງນິມິດທຸກຢ່າງ” “ຈະບັງເກີດຂຶ້ນ.” ປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທໍາອິດ, ເມື່ອຖືກວາງຊ້ອນລົງເທິງປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ, ຍ່ອມຊີ້ບອກປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ນັ້ນຍັງເປັນປະຫວັດສາດຂອງປີ 1840 ຫາ 1844 ອີກດ້ວຍ. ນັ້ນຍັງເປັນປະຫວັດສາດທີ່ພາລະກິດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສໍາເລັດ. ນັ້ນເປັນປະຫວັດສາດທີ່ເຂົາສອງອັນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຜ່ານການປ່ຽນຜ່ານຈາກອັນທີຫົກໄປສູ່ “ອັນທີແປດ” ທີ່ “ເປັນຈາກເຈັດ”. ນັ້ນເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນຖືກຂ້າຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ, ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ.

ແຕ່ທີ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍຄືຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ເນື່ອງຈາກພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫລວ ຄວບຄູ່ໄປກັບຫຼັກການທີ່ວ່າ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫມົດໄດ້ກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າຍຸກສະໄໝອື່ນໃດ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 “ວັນເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ມາເຖິງ” ເມື່ອ “ຖ້ອຍຄຳທັງຫຼາຍທີ່” ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ “ຈະສຳເລັດເປັນຈິງ” ແລະ “ມັນຈະບໍ່ຖືກຍືດເວລາອອກໄປອີກ.”

ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ອາດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດິເຊຍຕ້ອງພະເນຈອນໄປໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ ຈົນກວ່າພວກເຂົາທັງໝົດຈະຕາຍ. ພຣະອົງໄດ້ຫວນກັບຄືນສູ່ປະຫວັດການນັ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍກະທຳກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານທີ່ຄາເດັດ.

ການໄປເຖິງກາເດດຄັ້ງທຳອິດໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການກະບົດຂອງສາຍລັບສິບຄົນ ແລະໄດ້ນຳມາຊຶ່ງເວລາແຫ່ງການພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ. ເມື່ອສີ່ສິບປີສິ້ນສຸດລົງ ພວກເຂົາໄດ້ກັບຄືນສູ່ກາເດດອີກຄັ້ງ ແລະທີ່ນັ້ນໂມເຊໄດ້ຕີພຣະສີລາເປັນຄັ້ງທີສອງ ແລະຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປກັບໂຢຊວຍ. ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ບົ່ງຊີ້ເຖິງຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍ, ແລະພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງຍືດເວລາພຣະວັຈນະຂອງພຣະອົງອອກໄປອີກ.

ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ປະຫວັດຂອງຊີວິດໃນຖິ່ນກັນດານຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງອິດສະຣາເອນຂອງພຣະເຈົ້າຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງເວລາ. ການຈັດການຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ພວກຜູ້ພະເນຈອນໃນຖິ່ນກັນດານ ໃນການເດີນທາງໄປມາທັງປວງຂອງພວກເຂົາ ໃນການປະເຊີນກັບຄວາມຫິວ ຄວາມຫິວນ້ຳ ແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າ ແລະໃນການສະແດງລິດອຳນາດຂອງພຣະອົງຢ່າງເດັ່ນຊັດເພື່ອບັນເທົາພວກເຂົາ, ເປັນອຸປະມາອັນສັກສິດ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄຳເຕືອນແລະຄຳສັ່ງສອນສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ. ປະສົບການອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງຊາວເຮັບເຣີເປັນໂຮງຮຽນແຫ່ງການຕຽມພ້ອມສຳລັບບ້ານອັນຊົງສັນຍາໄວ້ຂອງພວກເຂົາໃນຄານາອານ. ພຣະເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ທົບທວນຄືນດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຖ່ອມລົງ ແລະດ້ວຍຈິດວິນຍານທີ່ພ້ອມຮຽນຮູ້ ເຖິງການທົດລອງອັນເຜົາໄໝ້ທີ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ຜ່ານພົ້ນມາ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການສັ່ງສອນໃນການຕຽມພ້ອມສຳລັບຄານາອານແຫ່ງສະຫວັນ.”

> “ຫີນຜາທີ່ເມື່ອຖືກຕີຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວໄດ້ປ່ອຍນ້ຳແຫ່ງຊີວິດຂອງມັນອອກມານັ້ນ ເປັນສັນຍະລັກເຖິງພຣະຄຣິດ ຜູ້ຖືກຕີແລະຖືກບີບຊ້ຳ ເພື່ອວ່າໂດຍໂລຫິດຂອງພຣະອົງ ບໍ່ນ້ຳໜຶ່ງຈະໄດ້ຖືກຈັດຕຽມໄວ້ເພື່ອຄວາມລອດຂອງມະນຸດຜູ້ກຳລັງພິນາດ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ຫີນຜາໄດ້ຖືກຕີພຽງແຕ່ເທື່ອດຽວ ພຣະຄຣິດກໍຈະຕ້ອງ “ຖືກຖວາຍພຽງຄັ້ງດຽວ ເພື່ອແບກບາບຂອງຄົນເປັນອັນຫຼາຍ.” ແຕ່ເມື່ອໂມເຊໄດ້ຕີຫີນຜາຢ່າງຜົນຜາມຢູ່ກາເດດ ສັນຍະລັກອັນງົດງາມຂອງພຣະຄຣິດນັ້ນກໍຖືກເຮັດໃຫ້ເສຍໄປ. ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຂອງພວກເຮົາຈະບໍ່ຖືກຖວາຍເປັນບູຊາເປັນຄັ້ງທີສອງ. ເນື່ອງຈາກການຖວາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ຖືກກະທຳພຽງຄັ້ງດຽວ ສິ່ງທີ່ຈຳເປັນສຳລັບຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາພຣະພອນແຫ່ງພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ ກໍມີພຽງແຕ່ການທູນຂໍໃນພຣະນາມຂອງພຣະເຢຊູ,—ການເທອອກຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງໃຈໃນການອະທິຖານດ້ວຍຈິດໃຈສຳນຶກຜິດ. ຄຳອະທິຖານເຊັ່ນນັ້ນຈະນຳບາດແຜຂອງພຣະເຢຊູຂຶ້ນສູ່ເບື້ອງພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂຍທາ ແລ້ວໂລຫິດອັນໃຫ້ຊີວິດຈະໄຫຼອອກມາໃໝ່ອີກຄັ້ງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍະລັກໄວ້ໂດຍການໄຫຼອອກຂອງນ້ຳແຫ່ງຊີວິດສຳລັບອິສຣາເອນຜູ້ຫິວກະຫາຍ.”

> “ມະນຸດຈະຫວັງໄດ້ທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມໂປດປານຈາກພຣະເຈົ້າ ກໍແຕ່ໂດຍການດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມເຊື່ອອັນມີຊີວິດໃນພຣະອົງ ແລະການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນເທົ່ານັ້ນ. ໃນເຫດການຂອງການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນທີ່ກາເດດ, ໂມເຊ ຜູ້ເຫນັດເຫນື່ອຍຈາກການຈົ່ມບົ່ນແລະການກະບົດຂອງປະຊາຊົນຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ໄດ້ຫຼົງລືມພຣະຜູ້ຊ່ວຍອົງຊົງຣິດຂອງຕົນ; ລາວບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈຕໍ່ພຣະບັນຊາວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າຈົ່ງເວົ້າກັບຫີນນັ້ນ ແລະມັນຈະໃຫ້ນ້ຳຂອງມັນໄຫຼອອກມາ;’ ແລະເມື່ອຂາດພະລັງແຫ່ງສະຫວັນ ລາວກໍຖືກປະໄວ້ໃຫ້ເຮັດໃຫ້ປະຫວັດຂອງຕົນເສຍຫາຍ ດ້ວຍການສະແດງອາລົມໂກດ ແລະຄວາມອ່ອນແອແບບມະນຸດ. ບຸກຄົນຜູ້ທີ່ຄວນຈະ ແລະອາດຈະ ຍືນຢູ່ຢ່າງບໍລິສຸດ, ໜັກແໜ້ນ, ແລະປາສະຈາກຄວາມເຫັນແກ່ຕົວ ຈົນເຖິງວາລະສິ້ນສຸດແຫ່ງພາລະກິດຂອງລາວ, ໃນທີ່ສຸດກໍໄດ້ພ່າຍແພ້. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກລົບຫຼູ່ຕໍ່ໜ້າຊຸມນຸມຊົນອິດສະຣາເອນ ໃນເມື່ອພຣະອົງອາດຈະໄດ້ຮັບການຖວາຍກຽດ ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງອາດຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ.”

> “ການພິພາກສາທີ່ປະກາດລົງໂທດໂມເຊໃນທັນທີນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ເຈັບແສບແລະນ່າອັບອາຍຢ່າງຍິ່ງ—ຄືວ່າ ທ່ານຈະຕ້ອງຕາຍກ່ອນທີ່ຈະຂ້າມແມ່ນ້ຳຢໍແດນໄປ ພ້ອມກັບອິສຣາເອນຜູ້ກະບົດ. ແຕ່ມະນຸດຈະກ້າກ່າວຫຼືວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈັດການຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຢ່າງຮຸນແຮງເກີນໄປ ເພາະການລ່ວງລະເມີດພຽງຄັ້ງດຽວນັ້ນບໍ? ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານກຽດແກ່ໂມເຊ ຢ່າງທີ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປະທານແກ່ມະນຸດຜູ້ໃດອື່ນທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ໃນເວລານັ້ນ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງປົກປ້ອງແລະຢືນຢັນຄະດີຂອງທ່ານຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງຟັງຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານ ແລະໄດ້ຊົງກ່າວກັບທ່ານໜ້າຕໍ່ໜ້າ ດັ່ງທີ່ຄົນໜຶ່ງເວົ້າກັບມິດສະຫາຍຂອງຕົນ. ຄວາມຜິດອັນເປັນໂທດຂອງໂມເຊກໍໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນ ຕາມສັດສ່ວນຂອງແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຮູ້ທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບ.” Signs of the Times, October 7, 1880.

Back to Articles