Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Thirteen

ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ - ເລກທີສິບສາມ

Number Thirteen

ເລກສິບສາມ

Author

Jeff Pippenger

Published

May 28, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

As a primary symbol of the one hundred and forty-four thousand, Peter is standing at Panium in 2026 working to correct the false prediction of July 18, 2020. His work in that regard aligns with the work of Josiah Litch’s correction of August 11, 1840 and Samuel Snow’s identification of October 22, 1844. Litch’s correction empowered the first angel’s message and Snow’s empowered the second angel’s message. The empowerment of the first and second angels’ messages typify the empowerment of the third angel’s message. The characteristics of the first and second are represented in the third as a combination of an external woe message and the internal message of the midnight cry of the parable of the ten virgins.

ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຫຼັກຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ເປໂຕກໍາລັງຢືນຢູ່ທີ່ Panium ໃນປີ 2026 ໂດຍເຮັດວຽກເພື່ອແກ້ໄຂຄໍາພະຍາກອນຜິດຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ວຽກງານຂອງລາວໃນດ້ານນັ້ນສອດຄ່ອງກັບວຽກງານການແກ້ໄຂຂອງ Josiah Litch ຕໍ່ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະການລະບຸຂອງ Samuel Snow ຕໍ່ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ການແກ້ໄຂຂອງ Litch ໄດ້ເສີມພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ ແລະການລະບຸຂອງ Snow ໄດ້ເສີມພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ການເສີມພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດແລະອົງທີສອງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການເສີມພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ລັກສະນະຂອງອົງທໍາອິດແລະອົງທີສອງຖືກສະແດງຢູ່ໃນອົງທີສາມໃນຖານະເປັນການປະສົມກັນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງວິບັດຈາກພາຍນອກ ແລະຂ່າວສານພາຍໃນແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນຂອງຄໍາອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ.

In a triple application of prophecy, the first and third, which are also the beginning and ending will possess parallel characteristics. Recently, a brother has uncovered several truths associated with the first woe of Revelation nine, which, when applied under the principle of Alpha and Omega identify another profound confirmation of Revelation eleven’s “earthquake.” The Sunday law in the United States is the “earthquake” that was first fulfilled in the French Revolution when France, who was one part of the ten nations that made of the prophetic structure of pagan Rome in the book of Daniel was overthrown. Thus, chapter eleven says a tenth part of the city fell.

ໃນການນຳຄຳພະຍາກອນໄປໃຊ້ສາມຊັ້ນນັ້ນ, ສ່ວນທຳອິດ ແລະ ສ່ວນທີສາມ, ຊຶ່ງເປັນທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຈຸດສິ້ນສຸດ, ຈະມີລັກສະນະຂະໜານກັນ. ເມື່ອໄມ່ດົນມານີ້, ພີ່ນ້ອງຄົນໜຶ່ງໄດ້ຄົ້ນພົບຄວາມຈິງຫຼາຍປະການທີ່ກ່ຽວພັນກັບວິບັດປະການທຳອິດໃນ Revelation 9 ຊຶ່ງເມື່ອນຳໄປປະຍຸກຕາມຫຼັກການ Alpha ແລະ Omega ແລ້ວ ກໍຊີ້ບອກການຢືນຢັນອັນເລິກຊຶ້ງອີກປະການໜຶ່ງຂອງ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ໃນ Revelation 11. ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາແມ່ນ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ນັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນການປະຕິວັດຝຣັ່ງ ເມື່ອຝຣັ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບຊາດທີ່ປະກອບເປັນໂຄງສ້າງທາງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຣມນອກສາສະໜາໃນພຣະທຳ Daniel ໄດ້ຖືກໂຄ່ນລົ້ມ. ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 11 ຈຶ່ງກ່າວວ່າ ເມືອງນັ້ນສ່ວນສິບສ່ວນໜຶ່ງໄດ້ລົ້ມລົງ.

> And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:13.

> ແລະໃນໂມງນັ້ນເອງໄດ້ເກີດແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງນະຄອນໄດ້ພັງທະລາຍລົງ, ແລະໃນແຜ່ນດິນໄຫວນັ້ນມະນຸດເຈັດພັນຄົນໄດ້ຖືກຂ້າຕາຍ; ແລະຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ແລະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ. ພຣະນິມິດ 11:13.

Immediately after this verse Islam of the third woe arrives.

ທັນທີຫຼັງຈາກຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມກໍມາເຖິງ.

> The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:14.

> ໄພພິບັດອັນທີສອງໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ແລະ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖິງ, ໄພພິບັດອັນທີສາມກຳລັງມາຢ່າງວ່ອງໄວ. ພຣະນິມິດ 11:14.

The pioneers expected that “the third woe” would immediately follow the second woe, but the word translated as “quickly,” means suddenly and unexpectedly, which is the characteristic of Islam’s surprise attacks. The third woe wasn’t to arrive on October 22, 1844 as the pioneers conjectured, but when it arrived it would happen “suddenly and unexpectedly,” as it did at 9/11, thus marking the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which ends shortly before the earthquake of the Sunday law.

ພວກຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ຄາດໝາຍວ່າ “ວິບັດຄັ້ງທີສາມ” ຈະຕິດຕາມມາທັນທີຫຼັງຈາກວິບັດຄັ້ງທີສອງ, ແຕ່ຄຳທີ່ແປວ່າ “ໂດຍໄວ” ນັ້ນ ໝາຍເຖິງການມາຢ່າງກະທັນຫັນແລະບໍ່ຄາດຄິດ, ຊຶ່ງເປັນລັກສະນະຂອງການໂຈມຕີແບບບໍ່ໃຫ້ຮູ້ຕົວຂອງອິດສະລາມ. ວິບັດຄັ້ງທີສາມບໍ່ໄດ້ຈະມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ດັ່ງທີ່ພວກຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ຄາດຄະເນໄວ້, ແຕ່ເມື່ອມັນມາເຖິງ ມັນຈະເກີດຂຶ້ນ “ຢ່າງກະທັນຫັນແລະບໍ່ຄາດຄິດ,” ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນເຫດການ 9/11, ອັນເປັນການໝາຍເລີ່ມຕົ້ນຂອງການປະທັບຕາພວກໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຊຶ່ງຈະສິ້ນສຸດລົງໃນໄມ່ດົນກ່ອນແຜ່ນດິນໄຫວຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

The “earthquake” of the Sunday law is the shaking of the “earth” beast, and when 9/11 arrived, Sister White identified that the Lord arose to “shake terribly the earth.” At the beginning of the sealing and the end, the earth beast is shaken, thus the “great earthquake.”

“ແຜ່ນດິນໄຫວ” ຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຄືການສັ່ນສະເທືອນຂອງສັດຮ້າຍ “ແຜ່ນດິນ,” ແລະເມື່ອ 9/11 ມາເຖິງ, Sister White ໄດ້ລະບຸວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງລຸກຂຶ້ນເພື່ອ “ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນສະເທືອນຢ່າງນ່າຫວາດຫວັ່ນ.” ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງການປະທັບຕາ ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດ, ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນຖືກສັ່ນສະເທືອນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່.”

> “This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເວົ້າສິ່ງນີ້ເລີຍ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າວ່າ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າແນມເບິ່ງອາຄານໃຫຍ່ໆທີ່ກຳລັງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ, ‘ເຫດການທີ່ໜ້າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງຈະເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງນ່າຄວາມສະພຶງກົວ! ແລ້ວຖ້ອຍຄຳໃນ Revelation 18:1–3 ຈະສຳເລັດເປັນຈິງ.’” Review and Herald, July 5, 1906.

The Lord “arises” when there is a change in His dispensational work, as was the case when Stephen was stoned and October 22, 1844, when the judgment of the dead commenced. When the judgment of the living began on 9/11, the Lord again arose, and then he shook the earth beast, as He will do at the end of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, when He changes His dispensational work from His church to His other flock of those still in Babylon.

ພຣະອົງ “ລຸກຂຶ້ນ” ເມື່ອມີການປ່ຽນແປງໃນພຣະລາຊກິດຕາມຍຸກສະໄໝຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອສະເຕຟາໂນຖືກຂວ້າງຫີນໃສ່ ແລະ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເມື່ອການພິພາກສາຄົນຕາຍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ເມື່ອການພິພາກສາຄົນເປັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 9/11, ພຣະອົງກໍໄດ້ລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ, ແລ້ວຈຶ່ງສັ່ນສະເທືອນສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ເຊັ່ນທີ່ພຣະອົງຈະຊົງກະທຳໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ເມື່ອພຣະອົງປ່ຽນພຣະລາຊກິດຕາມຍຸກສະໄໝຂອງພຣະອົງຈາກຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ ໄປສູ່ຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະອົງ ຄືຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນ.

What brother Daniel has discovered is the characteristics of the first woe, that align with the testimony of the “great earthquake” of chapter eleven in agreement with history and the pioneer’s understanding of the history that fulfilled the first woe.

ສິ່ງທີ່ອ້າຍນ້ອງ Daniel ໄດ້ຄົ້ນພົບນັ້ນ ແມ່ນລັກສະນະຂອງວິບັດປະການທຳອິດ ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບພະຍານຂອງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນບົດທີສິບເອັດ ໂດຍສອດຄ່ອງກັນກັບປະຫວັດສາດ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງບັນດາຜູ້ບຸກເບີກຕໍ່ປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ວິບັດປະການທຳອິດສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

> And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit; and there arose a smoke out of the pit, as the smoke of a great furnace; and the sun and the air were darkened by reason of the smoke of the pit. And there came out of the smoke locusts upon the earth: and unto them was given power, as the scorpions of the earth have power. And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:1–4.

> ແລະທູດສະຫວັນອົງທີຫ້າໄດ້ເປົ່າແກ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນດາວດວງໜຶ່ງຕົກຈາກຟ້າສະຫວັນລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະກຸນແຈແຫ່ງຫຼຸມເລິກອັນບໍ່ມີກົ້ນນັ້ນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ລາວ. ແລະລາວໄດ້ເປີດຫຼຸມເລິກອັນບໍ່ມີກົ້ນນັ້ນ; ແລະມີຄວັນພຸ່ງຂຶ້ນມາຈາກຫຼຸມນັ້ນ, ດັ່ງຄວັນຈາກເຕົາໄຟໃຫຍ່; ແລະດວງອາທິດກັບອາກາດໄດ້ມືດມົວລົງເນື່ອງຈາກຄວັນຈາກຫຼຸມນັ້ນ. ແລະມີຝູງຕັກແຕນອອກມາຈາກຄວັນນັ້ນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະອຳນາດໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກມັນ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ແມງປ່ອງແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກມີອຳນາດ. ແລະໄດ້ມີຄຳສັ່ງແກ່ພວກມັນວ່າ ຢ່າໃຫ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ຫຍ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ຫຼືສິ່ງຂຽວໃດໆ, ຫຼືຕົ້ນໄມ້ໃດໆ; ແຕ່ໃຫ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ມະນຸດພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ພຣະນິມິດ 9:1–4.

The pioneers correctly applied these verses to the history that introduced Mohammed, who was born in 570, unified the tribes in 606, received his first revelation in 610, migrated to Medina in 622, started his warfare in 624 and died in 632. The “bottomless pit” prophetically represents a new manifestation of Satan, but Mohammed began in Arabia, which is also known as the bottomless pit because of the vast deserts.

ບັນດາຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ນຳຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານີ້ໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງກັບປະຫວັດສາດທີ່ນຳໄປສູ່ການປາກົດຂຶ້ນຂອງ Mohammed, ຜູ້ທີ່ເກີດໃນປີ 570, ໄດ້ຮວບຮວມເຜົ່າຕ່າງໆໃຫ້ເປັນໜຶ່ງໃນປີ 606, ໄດ້ຮັບການສຳແດງພຣະທຳເທື່ອທຳອິດໃນປີ 610, ໄດ້ອົບພະຍົບໄປ Medina ໃນປີ 622, ເລີ່ມການສົງຄາມຂອງຕົນໃນປີ 624 ແລະເສຍຊີວິດໃນປີ 632. “ຫຸບເຫວເລິກສຸດ” ໃນຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປາກົດອີກຮູບແບບໜຶ່ງຂອງຊາຕານ, ແຕ່ Mohammed ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນ Arabia, ຊຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍວ່າເປັນຫຸບເຫວເລິກສຸດ ເນື່ອງຈາກທະເລຊາຍອັນກວ້າງໃຫຍ່.

Mohammed became the prophetic king, or as he was labelled, “the trustworthy one” in 606, when he resolved a dispute among the various tribes who were in a dilemma about who should be allowed to return the “black rock” cornerstone of the Kaaba. The Kaaba is a cube-shaped building (hence the name “Kaaba,” which means “cube” in Arabic) located in the center of the Great Mosque of Mecca in Saudi Arabia. It is approximately 43 feet high, eleven foot wide and 10 foot long, built of granite and marble, with a black silk and cotton cloth covering it. The Kaaba existed long before Muhammad and according to Islamic tradition, it was originally built by Abraham and his son Ishmael as a house of worship for the One God (Allah). Over the centuries, it became filled with idols and was used as a pagan shrine by the Arab tribes.

ມູຮໍາມັດໄດ້ກາຍເປັນກະສັດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ, ຫຼືຕາມທີ່ລາວຖືກເອີ້ນ, “ຜູ້ທີ່ໄວ້ວາງໃຈໄດ້” ໃນປີ 606, ເມື່ອລາວໄດ້ແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງບັນດາເຜົ່າຕ່າງໆ ທີ່ກໍາລັງຕົກຢູ່ໃນພາວະລໍາບາກວ່າຜູ້ໃດຄວນຈະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ນໍາ “ຫີນດໍາ” ອັນເປັນຫີນຫົວມຸມກັບຄືນສູ່ກະອະບະ. ກະອະບະແມ່ນອາຄານຮູບລູກບາດ (ເຫດນັ້ນຈຶ່ງມີຊື່ວ່າ “ກະອະບະ,” ຊຶ່ງໃນພາສາອາຣັບໝາຍເຖິງ “ລູກບາດ”) ຕັ້ງຢູ່ໃຈກາງຂອງມະຫາວິຫານເມືອງເມັກກາ ໃນປະເທດຊາອຸດິອາຣາເບຍ. ມັນມີຄວາມສູງປະມານ 43 ຟຸດ, ກວ້າງ 11 ຟຸດ ແລະ ຍາວ 10 ຟຸດ, ກໍ່ສ້າງດ້ວຍຫີນແກຣນິດແລະຫິນອ່ອນ, ໂດຍມີຜ້າຄຸມທີ່ທໍດ້ວຍໄໝແລະຝ້າຍສີດໍາປົກຄຸມຢູ່. ກະອະບະມີຢູ່ກ່ອນມູຮໍາມັດມາດົນແລ້ວ, ແລະຕາມຂະນົບອິດສະລາມ ມັນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນແຕ່ເດີມໂດຍອັບຣາຮາມ ແລະ ອິຊະມາເອນ ບຸດຂອງທ່ານ ໃຫ້ເປັນສະຖານນະມັດສະການແດ່ພຣະເຈົ້າອົງດຽວ (ອັລລາຮ). ຕະຫຼອດຫຼາຍສັດຕະວັດ, ມັນໄດ້ເຕັມໄປດ້ວຍຮູບເຄົາລົບ ແລະ ຖືກໃຊ້ເປັນສະຖານບູຊານອກສາສະໜາໂດຍບັນດາເຜົ່າອາຣັບ.

The Kaaba is the spiritual center of the Islamic world—a simple, ancient building that symbolizes monotheism, unity, and the connection between Abrahamic faith and Islam. Muslims do not consider it “God’s house” in a literal sense, but rather a divinely appointed focal point for worship. Mohammed’s actions during a period when the Kaaba had been destroyed and was then rebuilt are where his leadership began.

ກະອະບະແມ່ນສູນກາງຝ່າຍຈິດວິນຍານຂອງໂລກອິສລາມ—ເປັນອາຄານທີ່ຮຽບງ່າຍ ແລະ ເກົ່າແກ່ ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າອົງດຽວ, ຄວາມເປັນໜຶ່ງດຽວ, ແລະ ຄວາມເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງຄວາມເຊື່ອສາຍອັບຣາຮາມກັບອິສລາມ. ຊາວມຸດສະລິມບໍ່ໄດ້ຖືວ່າມັນເປັນ “ພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ” ໃນຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນ ແຕ່ຖືວ່າເປັນຈຸດສູນຮວມແຫ່ງການນະມັດສະການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້. ການກະທຳຂອງໂມຮຳເມັດໃນຊ່ວງເວລາທີ່ກະອະບະໄດ້ຖືກທຳລາຍ ແລະ ຕໍ່ມາຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ ແມ່ນຈຸດທີ່ການນຳຂອງທ່ານໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ.

A flash flood damaged the Kaaba and the Quraysh tribe rebuilt it. When it came time to place the Black Stone (Hajar al-Aswad) back in its corner, the different clans quarreled over who should have the honor. They agreed that the next person to enter the area would decide. Muhammad walked in, and he resolved the dispute wisely: He placed the Black Stone on a cloth, had a representative from each clan lift it together, carrying it together, and then he personally set it in place. This event earned him great respect and the title Al-Amin (“the Trustworthy”) among the people of Mecca. It is one of the key pre-prophetic events highlighted in many timelines. The “Black Stone” was the cornerstone that was placed by Mohammed, who is the prophetic king over Islam. The black cornerstone is an obvious counterfeit of Christ (the true cornerstone), and the corruption of the house of Kaaba after years of the introduction of idols was also resolved by Mohammed.

ນ້ຳຖ້ວມປ່າຢ່າງຮຸນແຮງໄດ້ທຳລາຍກະອະບະ ແລະ ຊົນເຜົ່າກຸເຣຊໄດ້ສ້າງມັນຂຶ້ນໃໝ່. ເມື່ອເຖິງເວລາຈະນຳຫີນດຳ (Hajar al-Aswad) ກັບໄປປະດິດໄວ້ໃນມຸມຂອງມັນອີກຄັ້ງ, ບັນດາຕະກູນຕ່າງໆໄດ້ຂັດແຍ້ງກັນວ່າຜູ້ໃດຄວນໄດ້ຮັບກຽດນັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ຕົກລົງກັນວ່າ ຜູ້ຄົນຕໍ່ໄປທີ່ເຂົ້າມາໃນບໍລິເວນນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຕັດສິນ. ມູຮຳມັດໄດ້ເດີນເຂົ້າມາ, ແລະ ທ່ານໄດ້ແກ້ໄຂຂໍ້ພິພາດນັ້ນຢ່າງສະຫຼາດ: ທ່ານໄດ້ວາງຫີນດຳໄວ້ເທິງຜ້າຜືນໜຶ່ງ, ໃຫ້ຕົວແທນຈາກແຕ່ລະຕະກູນຍົກມັນຂຶ້ນຮ່ວມກັນ, ແບກຫາມມັນໄປຮ່ວມກັນ, ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນທ່ານກໍໄດ້ປະດິດມັນເຂົ້າທີ່ດ້ວຍຕົນເອງ. ເຫດການນີ້ໄດ້ນຳມາຊຶ່ງຄວາມນັບຖືຢ່າງສູງແກ່ທ່ານ ແລະ ບັນດາປະຊາຊົນໃນເມືອງເມັກກະໄດ້ຂະໜານນາມທ່ານວ່າ Al-Amin (“ຜູ້ທີ່ໄວ້ວາງໃຈໄດ້”). ນີ້ເປັນໜຶ່ງໃນເຫດການສຳຄັນກ່ອນການເປັນສາດສະດາທີ່ຖືກເນັ້ນໃຫ້ເຫັນໃນເສັ້ນເວລາຫຼາຍສະບັບ. “ຫີນດຳ” ເປັນຫີນຫົວມຸມທີ່ຖືກວາງໂດຍມູຮຳມັດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນກະສັດພະຍາກອນເໜືອອິສລາມ. ຫີນຫົວມຸມສີດຳນັ້ນເປັນຂອງປອມທີ່ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດແຈ້ງຂອງພຣະຄຣິດ (ຫີນຫົວມຸມທີ່ແທ້ຈິງ), ແລະ ຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງເຮືອນກະອະບະຫຼັງຈາກຫຼາຍປີແຫ່ງການນຳເອົາຮູບເຄົາລົບເຂົ້າມາ ກໍໄດ້ຖືກແກ້ໄຂໂດຍມູຮຳມັດເຊັ່ນກັນ.

After the Quraysh broke the Treaty of Hudaybiyyah, Muhammad marched on Mecca with an army of about 10,000 Muslims. The city surrendered with very little fighting. Muhammad then entered the Kaaba, destroyed the 360 idols inside it, and rededicated the shrine to the worship of the one God (Allah). Thus, Mohammed the king of Islam, laid the cornerstone, and he cleansed the temple of idolatry.

ຫຼັງຈາກຊົນເຜົ່າກຸໄຣຊ໌ໄດ້ລະເມີດສັນຍາຮຸໄດບິຍະຫ໌ແລ້ວ, ມູຮຳມັດໄດ້ຍົກທັບເຂົ້າສູ່ເມືອງເມັກກະຫ໌ ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບມຸດສະລິມປະມານ 10,000 ຄົນ. ນະຄອນໄດ້ຍອມຈຳນົນໂດຍມີການສູ້ຮົບພຽງເລັກນ້ອຍຫຼາຍ. ຈາກນັ້ນ ມູຮຳມັດໄດ້ເຂົ້າໄປໃນກະອະບະຫ໌, ທຳລາຍຮູບເຄົາລົບ 360 ອົງທີ່ຢູ່ພາຍໃນ, ແລະໄດ້ອຸທິດສະຖານບູຊານັ້ນຄືນໃໝ່ແດ່ການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າອົງດຽວ (ອັນລໍຫ໌). ດັ່ງນັ້ນ, ມູຮຳມັດ ກະສັດແຫ່ງອິດສະລາມ, ໄດ້ວາງສີລາຫົວມຸມ, ແລະທ່ານໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກການບູຊາຮູບປັ້ນ.

There are three powers that come from the bottomless pit in the book of Revelation, and each of the three represents a counterfeit Christ. Satan, the dragon seeks to be as the Most High, seated on His throne and His church.

ມີອຳນາດສາມປະການທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວເລິກອັນບໍ່ມີກົ້ນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ, ແລະແຕ່ລະປະການໃນສາມປະການນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດປອມ. ຊາຕານ, ຄືພະຍານາກ, ສະແຫວງຫາທີ່ຈະເປັນເໝືອນອົງຜູ້ສູງສຸດ, ປະທັບຢູ່ເທິງພຣະທີ່ນັ່ງ ແລະ ຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະອົງ.

> How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, I will ascend into heaven, I will exalt my throne above the stars of God: I will sit also upon the mount of the congregation, in the sides of the north: I will ascend above the heights of the clouds; I will be like the most High. Yet thou shalt be brought down to hell, to the sides of the pit. Isaiah 14:12–15.

> ໂອ ລູຊິເຟີ ບຸດແຫ່ງອະລຸນເອີຍ ເຈົ້າໄດ້ຕົກຈາກຟ້າສະຫວັນລົງມາແນວໃດໜໍ! ເຈົ້າຜູ້ເຄີຍເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດອ່ອນກຳລັງ ຖືກຟັນລົງຈົນເຖິງດິນແນວໃດໜໍ! ເພາະວ່າເຈົ້າໄດ້ກ່າວໃນໃຈຂອງເຈົ້າວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂຶ້ນໄປເຖິງຟ້າສະຫວັນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍົກບັນລັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ສູງຂຶ້ນເໜືອດວງດາວທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະນັ່ງເທິງພູແຫ່ງຊຸມນຸມ, ຢູ່ທາງທິດເໜືອອັນສຸດໄກ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂຶ້ນເໜືອຄວາມສູງແຫ່ງເມກ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນເໝືອນອົງສູງສຸດ.” ແຕ່ເຈົ້າຈະຖືກນຳລົງໄປສູ່ນະລົກ, ລົງໄປຍັງສ່ວນເລິກທີ່ສຸດຂອງຫລຸມ. ເອຊາຢາ 14:12–15។

The dragon of atheism came from the bottomless pit in Revelation eleven and the beast of Catholicism ascends out of the bottomless pit when her deadly wound is healed.

ມັງກອນແຫ່ງລັດທິບໍ່ເຊື່ອວ່າມີພຣະເຈົ້າໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກຂຸມເລິກສຸດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ແລະສັດຮ້າຍແຫ່ງລັດທິຄາທອລິກກໍຂຶ້ນມາຈາກຂຸມເລິກສຸດເມື່ອບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງນາງໄດ້ຮັບການຮັກສາ.

> The beast that thou sawest was, and is not; and shall ascend out of the bottomless pit, and go into perdition: and they that dwell on the earth shall wonder, whose names were not written in the book of life from the foundation of the world, when they behold the beast that was, and is not, and yet is. Revelation 17:8.

> ສັດຮ້າຍທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນນັ້ນ ເຄີຍມີຢູ່ ແລະບັດນີ້ບໍ່ມີ; ແລະມັນຈະຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ແລະຈະໄປສູ່ຄວາມພິນາດ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະປະຫລາດໃຈ, ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ຊື່ຂອງຕົນບໍ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໃນປື້ມແຫ່ງຊີວິດຕັ້ງແຕ່ການວາງຮາກຖານຂອງໂລກ, ເມື່ອເຂົາທັງຫລາຍເຫັນສັດຮ້າຍນັ້ນທີ່ເຄີຍມີຢູ່ ແລະບັດນີ້ບໍ່ມີ ແຕ່ກໍຍັງມີຢູ່. ພຣະນິມິດ 17:8

The beast of Catholicism ascends to the throne of the earth at the Sunday law when the threefold union is put in place. Like unto the dragon, Catholicism claims to be God, as Paul so aptly identified.

ສັດຮ້າຍແຫ່ງລັດທິຄາໂຕລິກຈະຂຶ້ນສູ່ບັນລັງແຫ່ງໂລກໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກປະກາດໃຊ້ ເມື່ອການຮ່ວມສາມປະການໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ. ເໝືອນດັ່ງມັງກອນ, ລັດທິຄາໂຕລິກອ້າງວ່າຕົນເປັນພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ໂປໂລໄດ້ຊີ້ໄວ້ຢ່າງເໝາະສົມ.

> Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, shewing himself that he is God. 2 Thessalonians 2:3, 4.

> ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຫລອກລວງພວກທ່ານດ້ວຍວິທີໃດໆ; ເພາະວັນນັ້ນຈະບໍ່ມາ ນອກຈາກວ່າຈະມີການຫັນເຫອອກກ່ອນ ແລະມະນຸດແຫ່ງບາບນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ ຄືບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ; ຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານ ແລະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນເໜືອທຸກສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າພຣະເຈົ້າ ຫລືທີ່ຖືກນະມັດສະການ; ຈົນເຖິງວ່າລາວໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງພຣະເຈົ້າ ສະແດງຕົນເອງວ່າລາວເປັນພຣະເຈົ້າ. 2 ເທສະໂລນິກ 2:3, 4

Like the dragon, the beast of Catholicism is antichrist, both profess to be God, and both have their final destruction associated with their biblical testimony, for the dragon is brought down to hell, and the beast is the son of perdition. Perdition being final destruction.

ເຊັ່ນດຽວກັບມັງກອນ, ສັດຮ້າຍແຫ່ງຄາໂທລິກກໍເປັນປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ; ທັງສອງອ້າງຕົນວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ, ແລະທັງສອງມີການພິນາດໃນບັ້ນປາຍອັນສຳພັນກັບຄຳພະຍານຕາມພຣະຄຳພີຂອງພວກມັນ, ເພາະມັງກອນຖືກຖິ້ມລົງສູ່ນະລົກ, ແລະສັດຮ້າຍເປັນບຸດແຫ່ງຄວາມພິນາດ. ຄວາມພິນາດນັ້ນຄືການທຳລາຍໃນບັ້ນສຸດທ້າຍ.

> “The determination of antichrist to carry out the rebellion he began in heaven will continue to work in the children of disobedience.” Testimonies, volume 9, 230.

> “ຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຂອງອັນຕິຄຣິດທີ່ຈະດຳເນີນການກະບົດທີ່ເຂົາໄດ້ເລີ່ມໄວ້ໃນສະຫວັນນັ້ນ ຈະຍັງຄົງທຳງານຢູ່ໃນບັນດາລູກແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອຟັງ.” Testimonies, volume 9, 230.

> “Through the pope of Rome the same work has been carried on here on earth as was carried on in the courts of heaven before the expulsion of the prince of darkness. Satan sought to correct the law of God in heaven, and to supply an amendment of his own. He exalted his own judgment above that of his Creator, and placed his will above the will of Jehovah, and in this way virtually declared God to be fallible. The pope also takes the same course and, claiming infallibility for himself, seeks to adjust the law of God to meet his own ideas, thinking himself able to correct the mistakes he thinks he sees in the statutes and commands of the Lord of heaven and earth. He virtually says to the world, I will give you better laws than those of Jehovah. What an insult is this to the God of heaven!” Signs of the Times, November 19, 1894.

> “ໂດຍຜ່ານສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ ງານອັນດຽວກັນນັ້ນໄດ້ຖືກດຳເນີນຢູ່ທີ່ນີ້ໃນໂລກ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກດຳເນີນຢູ່ໃນລານແຫ່ງສະຫວັນກ່ອນການຂັບໄລ່ເຈົ້າຊາຍແຫ່ງຄວາມມືດ. ຊາຕານໄດ້ພະຍາຍາມແກ້ໄຂພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໃນສະຫວັນ ແລະເພີ່ມຂໍ້ແກ້ໄຂຂອງຕົນເອງເຂົ້າໄປ. ມັນໄດ້ຍົກການພິຈາລະນາຂອງຕົນເອງໃຫ້ສູງກວ່າການພິພາກສາຂອງພຣະຜູ້ສ້າງຂອງມັນ ແລະວາງຄວາມປະສົງຂອງຕົນເອງເໜືອພຣະປະສົງຂອງພຣະເຢໂຮວາ ແລະໂດຍວິທີນີ້ກໍເທົ່າກັບໄດ້ປະກາດໂດຍນັຍວ່າ ພຣະເຈົ້າອາດຜິດພາດໄດ້. ສັນຕະປາປາກໍດຳເນີນຕາມວິຖີດຽວກັນນັ້ນ ແລະໂດຍອ້າງວ່າຕົນເອງບໍ່ຜິດພາດ ຈຶ່ງພະຍາຍາມດັດປັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບແນວຄິດຂອງຕົນເອງ ໂດຍຄິດວ່າຕົນສາມາດແກ້ໄຂຄວາມຜິດພາດທີ່ຕົນຄິດວ່າເຫັນຢູ່ໃນພຣະກົດ ແລະພຣະບັນຊາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ. ໂດຍນັຍແລ້ວ ມັນກ່າວແກ່ໂລກວ່າ, ຂ້ອຍຈະໃຫ້ກົດໝາຍທີ່ດີກວ່າພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຢໂຮວາແກ່ພວກທ່ານ. ສິ່ງນີ້ເປັນການໝິ່ນປະໝາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງພຽງໃດຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ!” Signs of the Times, November 19, 1894.

Islam, represented by Mohammed in the history of the seventh century also came out of the bottomless pit when the key that was given to Mohammed was turned. When the pit was opened “smoke” came out that darkened the sun and the air. The pioneers correctly identified that the “key” that opened the pit was the battle of Nineveh.

ອິດສະລາມ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Mohammed ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງສະຕະວັດທີເຈັດ, ກໍໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວອັນບໍ່ມີກົ້ນ ເມື່ອກະແຈທີ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ Mohammed ນັ້ນຖືກໝຸນ. ເມື່ອຫຸບເຫວນັ້ນຖືກເປີດອອກ “ຄວັນ” ກໍໄດ້ພຸ່ງອອກມາ ອັນເຮັດໃຫ້ດວງອາທິດ ແລະ ອາກາດມືດມົວໄປ. ບັນດາຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ລະບຸຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ “ກະແຈ” ທີ່ເປີດຫຸບເຫວນັ້ນ ຄື ຍຸດທະການແຫ່ງ Nineveh.

When we approach the first three verses on Revelation chapter nine from the pioneer understanding in the context of a triple application of prophecy, we find the prophetic characteristics of those verses that represent the first woe, typify the prophetic characteristics of the third woe that arrives “quickly” at the great earthquake. The Sunday law is represented by the battle of Nineveh.

ເມື່ອເຮົາເຂົ້າໃກ້ຂໍ້ພຣະຄຳພີສາມຂໍ້ທຳອິດໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ່ເກົ້າ ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກບຸກເບີກ ໃນບໍລິບົດຂອງການນຳຄຳພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ສາມຊັ້ນ, ເຮົາພົບວ່າ ລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງວິບັດປະການທຳອິດ ເປັນແບບຢ່າງຂອງລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດປະການທີສາມ ຊຶ່ງມາເຖິງ “ໂດຍໄວ” ໃນເວລາແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່. ກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສົງຄາມຂອງນີນະເວ.

Peter is responsible for correcting the false prediction of the fireballs of Nashville, and he recognizes that the correct application of Ellen Whites warning of fireballs upon Nashville marks the beginning of “the destruction of thousands of cities almost fully given to idolatry.”

ເປໂຕມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການແກ້ໄຂຄຳພະຍາກອນອັນເປັນເທັດກ່ຽວກັບລູກໄຟແຫ່ງ Nashville, ແລະລາວຮັບຮູ້ວ່າການນຳຄຳເຕືອນຂອງ Ellen White ກ່ຽວກັບລູກໄຟທີ່ຈະຕົກເຫນືອ Nashville ມາໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງ “ການທຳລາຍເມືອງນັບພັນ ຊຶ່ງເກືອບຈະຖືກມອບຕົນໃຫ້ແກ່ການບູຊາຮູບເຄົາລົບຢ່າງສົມບູນ.”

The fireballs of Nashville mark the beginning of a period of destruction upon the cities, and it also marks the beginning of the proclamation of the short midnight cry message. That message begins with an unexpected attack from Islam and the period ends with an unexpected attack from Islam at the great earthquake. The period of the proclamation of the midnight cry marks the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which began with the unexpected attack of Islam on 9/11.

ລູກໄຟແຫ່ງເມືອງ Nashville ໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງໄລຍະເວລາຂອງຄວາມພິນາດທີ່ມາເຖິງເມືອງທັງຫຼາຍ, ແລະມັນຍັງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການປະກາດຂ່າວສານສຽງຮ້ອງກາງຄືນອັນສັ້ນ. ຂ່າວສານນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການໂຈມຕີທີ່ບໍ່ຄາດຄິດຈາກອິດສະລາມ ແລະໄລຍະເວລານັ້ນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການໂຈມຕີທີ່ບໍ່ຄາດຄິດຈາກອິດສະລາມໃນເຫດແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່. ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະກາດສຽງຮ້ອງກາງຄືນນັ້ນໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນມາພ້ອມກັບການໂຈມຕີທີ່ບໍ່ຄາດຄິດຈາກອິດສະລາມໃນວັນທີ 9/11.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand then began in agreement with the line of Balaam and the ass, where there are three strikes that culminate at the Sunday law, but where the second unexpected attack includes October 7, 2023 upon the ancient glorious land and then at the fireballs of Nashville. All the lines agree, and Peter understands that the unsealing of these truths, which are represented as the dirt brush man gathering up the scattered jewels and casting them into the casket is the work of the Lion of the tribe of Judah.

ເມື່ອນັ້ນ ການປະທັບຕາຂອງຄົນທັງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ສອດຄ່ອງກັບເສັ້ນເລື່ອງຂອງບາລາອາມແລະລາ, ໃນທີ່ນັ້ນມີການຕີສາມຄັ້ງທີ່ໄປສູ່ຈຸດສຸດຍອດຢູ່ທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ໃນນັ້ນການໂຈມຕີທີສອງອັນບໍ່ຄາດຄິດ ຮວມເອົາວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023 ຕໍ່ແຜ່ນດິນອັນສະຫງ່າງາມແຕ່ບູຮານ ແລະຕໍ່ມາທີ່ລູກໄຟແຫ່ງ Nashville. ທຸກເສັ້ນເລື່ອງສອດຄ່ອງກັນ, ແລະເປໂຕເຂົ້າໃຈວ່າ ການເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແທນດ້ວຍພາບຊາຍຖືແປງປັດຝຸ່ນ ກຳລັງເກັບຮວບເອົາອັນຍະມະນີທີ່ກະຈັດກະຈາຍ ແລະໂຍນພວກມັນລົງໃນຫີບ, ເປັນພະລາຊະກິດຂອງສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ.

The Lion of Judah identifies Peter’s corrected message of Nashville as occurring in the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is represented in the hidden history of verse forty of Daniel eleven, and more specifically in the portion of that hidden history represented in verses eleven through fifteen of the same chapter. In those verses the battle of Raphia and the battle of Panium lead to the Sunday law of verse sixteen, which is represented by the battle of Actium. When the battle of Panium joins the battle of Actium at the Sunday law, the battle of Nineveh is also repeated.

ສິງໂຕແຫ່ງຢູດາໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຂ່າວສານທີ່ຖືກແກ້ໄຂຂອງເປໂຕສຳລັບ Nashville ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງສຸດທ້າຍແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ, ແລະໂດຍສະເພາະແມ່ນໃນສ່ວນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນນັ້ນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂໍ້ສິບເອັດເຖິງຂໍ້ສິບຫ້າແຫ່ງບົດດຽວກັນ. ໃນຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ສົງຄາມທີ່ Raphia ແລະສົງຄາມທີ່ Panium ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ສິບຫົກ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສົງຄາມທີ່ Actium. ເມື່ອສົງຄາມທີ່ Panium ເຂົ້າຮ່ວມກັບສົງຄາມທີ່ Actium ທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ສົງຄາມທີ່ Nineveh ກໍຖືກທຳຊ້ຳອີກດ້ວຍ.

The “key” given to Mohammed, the king of Islam, whose name is not only the character of Islam, but also the place of the destruction marked by the battle of Nineveh. The king’s name “in the Hebrew tongue is Abaddon,” and “in the Greek tongue hath his name Apollyon.” The Greek and Hebrew emphasize the Old and New Testaments and instruct us that Abaddon means “the place of destruction” and Apollyon means “the destroyer.” In verse eleven of Revelation nine the king over Islam is Mohammed, but it is also the “angel of the bottomless pit,” which is Satan. Just as the pope is the antichrist as Satan’s right-hand man on earth, Mohammed is also directly controlled by Satan, the angel of the bottomless pit.

“ກະແຈ” ທີ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ Mohammed, ກະສັດແຫ່ງອິດສະລາມ, ຜູ້ຊຶ່ງນາມຂອງລາວບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນລັກສະນະຂອງອິດສະລາມເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນສະຖານທີ່ແຫ່ງການທຳລາຍທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍຍຸດທະການທີ່ Nineveh ດ້ວຍ. ນາມຂອງກະສັດນັ້ນ “ໃນພາສາເຮັບເຣີ ແມ່ນ Abaddon,” ແລະ “ໃນພາສາກຣີກ ນັ້ນມີນາມວ່າ Apollyon.” ພາສາກຣີກແລະພາສາເຮັບເຣີເນັ້ນໃສ່ພຣະຄຳພີເດີມແລະພຣະຄຳພີໃໝ່ ແລະສອນໃຫ້ພວກເຮົາວ່າ Abaddon ໝາຍເຖິງ “ສະຖານທີ່ແຫ່ງການທຳລາຍ” ແລະ Apollyon ໝາຍເຖິງ “ຜູ້ທຳລາຍ.” ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີເກົ້າ ກະສັດເໜືອອິດສະລາມຄື Mohammed, ແຕ່ລາວກໍຍັງເປັນ “ທູດສະຫວັນແຫ່ງຫຸບເຫວລຶກລັບ” ຊຶ່ງກໍຄືຊາຕານ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ສັນຕະປາປາເປັນປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດໃນຖານະຜູ້ຮັບໃຊ້ມືຂວາຂອງຊາຕານເທິງໂລກ, Mohammed ກໍຖືກຊາຕານຄວບຄຸມໂດຍກົງເຊັ່ນກັນ, ຄືທູດສະຫວັນແຫ່ງຫຸບເຫວລຶກລັບ.

At the Sunday law, the threefold union is forced upon the world and the deadly wound that was delivered to the papacy in 1798, thus marking the end of the Dark Ages is healed. When the deadly wound is healed, the second period of the Dark Ages arrives, and at the great earthquake that is the Sunday law Islam turns the key and smoke as from a furnace blots out the sun and stars as darkness returns. The battle of Nineveh is repeated at the Sunday law, for it is the key that brings the second period of darkness. There national apostasy is followed by national ruin. There “active despotism” bears full sway, for the smoke of Islam that darkens the sun and stars at the battle of Nineveh is as a burning furnace. The “burning furnace” was an element of God’s covenant with Abraham.

ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ການຮ່ວມພັນສາມປະການຖືກບັງຄັບໃຫ້ແກ່ໂລກ, ແລະບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ໄດ້ຖືກກະທຳຕໍ່ລັດສັນຕະປາປາໃນປີ 1798, ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຍຸກມືດ, ກໍຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍ. ເມື່ອບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍນັ້ນຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍ, ຍຸກມືດໄລຍະທີສອງກໍມາເຖິງ, ແລະໃນເວລາແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ຊຶ່ງແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ, ອິສລາມໄດ້ບິດກະແຈ ແລະຄວັນດັ່ງອອກມາຈາກເຕົາເຜົາ ກໍປົກຄຸມດວງອາທິດແລະດາວທັງຫຼາຍໄວ້ ເມື່ອຄວາມມືດຫວນຄືນມາ. ການສູ້ຮົບແຫ່ງນີເນເວຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເພາະມັນແມ່ນກະແຈທີ່ນຳມາຊຶ່ງຄວາມມືດໄລຍະທີສອງ. ທີ່ນັ້ນ ການຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອໃນລະດັບຊາດ ຖືກຕິດຕາມມາດ້ວຍຄວາມພິນາດໃນລະດັບຊາດ. ທີ່ນັ້ນ “ລັດທິເຜດັດການທີ່ກະທຳການຢ່າງແຂງຂັນ” ມີອຳນາດຄອບງຳຢ່າງເຕັມທີ, ເພາະຄວັນຂອງອິສລາມທີ່ເຮັດໃຫ້ດວງອາທິດແລະດາວທັງຫຼາຍມືດມົນໃນການສູ້ຮົບແຫ່ງນີເນເວນັ້ນ ເປັນດັ່ງເຕົາເຜົາທີ່ລຸກໄໝ້. “ເຕົາເຜົາທີ່ລຸກໄໝ້” ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບອັບຣາຮາມ.

> And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold a smoking furnace, and a burning lamp that passed between those pieces. Genesis 15:17.

> ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອຕາເວັນຕົກລົງ ແລະຄວາມມືດໄດ້ມາເຖິງ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ມີເຕົາຄວັນໜຶ່ງ ແລະຄົບໄຟທີ່ລຸກໄໝ້ ຊຶ່ງໄດ້ຜ່ານໄປລະຫວ່າງຊິ້ນເຫຼົ່ານັ້ນ. ປະຖົມມະການ 15:17.

The smoking furnace that passed between Abram’s covenant offerings identified the bondage in Egypt represented in the passage in verse thirteen.

ເຕົາໄຟທີ່ມີຄວັນຊຶ່ງຜ່ານລະຫວ່າງເຄື່ອງບູຊາແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາມ ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການເປັນທາດໃນອີຢິບ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສາມຂອງຕອນນັ້ນ.

> And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years. Genesis 15:13.

> ແລະພຣະອົງຕັດກັບອັບຣາມວ່າ, “ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ແນ່ນອນວ່າ ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຈະເປັນຄົນຕ່າງດ້າວຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທີ່ບໍ່ແມ່ນຂອງຕົນ, ແລະຈະຮັບໃຊ້ຊາວແຜ່ນດິນນັ້ນ; ແລະພວກເຂົາຈະບີບບັງຄັບເຊື້ອສາຍນັ້ນເປັນເວລາສີ່ຮ້ອຍປີ.” ປະຖົມມະການ 15:13.

A “burning furnace,” such as Nebuchadnezzar’s furnace in chapter three of Daniel represents bondage and slavery, as was the condition of Shadrach, Meshach and Abednego.

“ເຕົາໄຟທີ່ລຸກໄໝ້,” ເຊັ່ນເຕົາໄຟຂອງເນບູກາດເນັດຊາໃນດານີເອນ ບົດທີ 3 ເປັນສັນຍາລັກແທນການຜູກມັດແລະຄວາມເປັນທາດ ດັ່ງທີ່ເປັນສະພາບຂອງຊາດຣາກ ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ.

> “But like the stars in the vast circuit of their appointed path, God’s purposes know no haste and no delay. Through the symbols of the great darkness and the smoking furnace, God had revealed to Abraham the bondage of Israel in Egypt, and had declared that the time of their sojourning should be four hundred years. “Afterward,” He said, “shall they come out with great substance.” Genesis 15:14.” The Desire of Ages, 33.

> “ແຕ່ດັ່ງເຊັ່ນດວງດາວທັງຫຼາຍໃນວົງຈອນອັນກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງວິຖີທາງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ຂອງພວກມັນ, ພຣະປະສົງທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າຍ່ອມບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະ ບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຊັກຊ້າ. ໂດຍຜ່ານສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມມືດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ເຕົາໄຟທີ່ມີຄວັນ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງແກ່ອັບຣາຮາມເຖິງການເປັນທາດຂອງອິດສະຣາເອນໃນປະເທດເອຢິບ, ແລະໄດ້ຊົງປະກາດວ່າເວລາແຫ່ງການອາໄສຢູ່ຊົ່ວຄາວຂອງພວກເຂົານັ້ນຈະເປັນສີ່ຮ້ອຍປີ. “ພາຍຫຼັງນັ້ນ,” ພຣະອົງຕັດວ່າ, “ພວກເຂົາຈະອອກມາພ້ອມດ້ວຍຊັບສິນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.” Genesis 15:14.” ຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງຍຸກສະໄໝ, 33.

> But the Lord hath taken you, and brought you forth out of the iron furnace, even out of Egypt, to be unto him a people of inheritance, as ye are this day. Deuteronomy 4:20.

> ແຕ່ພຣະຢາເວໄດ້ຊົງຮັບເອົາພວກທ່ານ ແລະໄດ້ຊົງນຳພາພວກທ່ານອອກມາຈາກເຕົາເຫຼັກ ຄືອອກມາຈາກອີຢິບ ເພື່ອໃຫ້ເປັນຊົນຊາດທີ່ເປັນມໍຣະດົກຂອງພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນວັນນີ້. ພຣະບັນຍັດສອງ 4:20.

The smoke that darkens the sun and moon when the key of the battle of Nineveh is turned identifies the persecution that begins in earnest at the Sunday law. The persecution of the Dark Ages then is repeated. The pioneers correctly identified that the battle of Nineveh was the “key” that brought Islam into prophetic history as the first woe in 627. The battle was between Rome and Persia, and it represented a victory for Rome, but it was what is called a Pyrrhic victory. A victory that is actually detrimental to the victor. The phrase comes from a victory by king Pyrrhus of Epirus. After two battles against the Romans (Heraclea in 280 BC and Asculum in 279 BC), he defeated the Roman army but lost a huge portion of his own troops. According to legend, he then said, “One more such victory and we are lost.”

ຄວັນທີ່ເຮັດໃຫ້ດວງອາທິດແລະດວງຈັນມືດມົວເມື່ອກະແຈແຫ່ງສົງຄາມທີ່ເມືອງ Nineveh ຖືກບິດໄຂນັ້ນ ບົ່ງຊີ້ເຖິງການຂົ່ມເຫັງທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນຢ່າງແທ້ຈິງໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ. ດັ່ງນັ້ນ ການຂົ່ມເຫັງໃນຍຸກມືດຈຶ່ງຖືກເຮັດຊ້ຳອີກຄັ້ງ. ບັນດາຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ລະບຸຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ ສົງຄາມທີ່ Nineveh ເປັນ “ກະແຈ” ທີ່ນຳເອົາອິສລາມເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນໃນຖານະເປັນວິບັດປະການທຳອິດໃນປີ 627. ສົງຄາມນັ້ນແມ່ນລະຫວ່າງໂຣມແລະເປີເຊຍ, ແລະມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງໄຊຊະນະຂອງໂຣມ, ແຕ່ມັນເປັນສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າໄຊຊະນະແບບ Pyrrhic. ໄຊຊະນະທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວກາຍເປັນໂທດແກ່ຜູ້ຊະນະເອງ. ວະລີນີ້ມາຈາກໄຊຊະນະຂອງກະສັດ Pyrrhus ແຫ່ງ Epirus. ຫຼັງຈາກການຮົບສອງຄັ້ງກັບຊາວໂຣມັນ (Heraclea ໃນປີ 280 BC ແລະ Asculum ໃນປີ 279 BC), ພຣະອົງໄດ້ເອົາຊະນະກອງທັບໂຣມັນ ແຕ່ສູນເສຍທະຫານຂອງພຣະອົງເອງໄປເປັນຈຳນວນຫຼາຍຫຼວງ. ຕາມຕຳນານເລົ່າວ່າ ຈາກນັ້ນພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຖ້າໄດ້ໄຊຊະນະເຊັ່ນນີ້ອີກພຽງຄັ້ງດຽວ ພວກເຮົາກໍຈະພິນາດ.”

The battle of Nineveh was a strategic victory for Rome, but when finished neither Rome or Persia had the power to thereafter effectively resist the onslaught of Islam. Persia is the United States and Rome is the papacy in the modern fulfillment of the battle of Nineveh. Medo-Persia as a two-horned power represent the two-horned power of the United States. At the Sunday law the United States is simply one horn, for leading to the Sunday law the image of the beast has been formed, and that formation consists of combining both horns into one. In Daniel eight, there are two horns representing the Medo-Persian Empire, and the Persian horn came up last.

ການຮົບທີ່ນີເນເວເປັນໄຊຊະນະທາງຍຸດທະສາດສຳລັບໂຣມ, ແຕ່ເມື່ອສິ້ນສຸດລົງ ທັງໂຣມແລະເປີເຊຍກໍບໍ່ມີອຳນາດທີ່ຈະຕໍ່ຕ້ານການບຸກໂຈມອັນຮຸນແຮງຂອງອິສລາມໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນອີກຕໍ່ໄປ. ເປີເຊຍແມ່ນສະຫະລັດ ແລະ ໂຣມແມ່ນສັນຕະປາປາ ໃນການສຳເລັດໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ຂອງການຮົບທີ່ນີເນເວ. ເມໂດ-ເປີເຊຍໃນຖານະອຳນາດສອງເຂົາ ເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດສອງເຂົາຂອງສະຫະລັດ. ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ສະຫະລັດເປັນພຽງເຂົາດຽວເທົ່ານັ້ນ, ເພາະວ່າກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນແລ້ວ, ແລະການກໍ່ຮູບນັ້ນປະກອບດ້ວຍການລວມເອົາເຂົາທັງສອງໃຫ້ເປັນອັນດຽວ. ໃນດານີເອນ 8 ມີສອງເຂົາທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຈັກກະພັດເມໂດ-ເປີເຊຍ, ແລະເຂົາຂອງເປີເຊຍໄດ້ງອກຂຶ້ນພາຍຫຼັງ.

> Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.

> ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ກໍ​ເງີຍ​ຕາ​ຂຶ້ນ​ແລະ​ເຫັນ; ແລະ​ເບິ່ງ​ເຖີດ, ມີ​ແກະ​ໂຕ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ຢືນ​ຢູ່​ຕໍ່​ໜ້າ​ແມ່ນ້ຳ, ຊຶ່ງ​ມີ​ສອງ​ເຂົາ; ແລະ​ເຂົາ​ທັງ​ສອງ​ນັ້ນ​ສູງ; ແຕ່​ເຂົາ​ອັນ​ໜຶ່ງ​ສູງ​ກວ່າ​ອີກ​ອັນ​ໜຶ່ງ, ແລະ​ເຂົາ​ທີ່​ສູງ​ກວ່າ​ນັ້ນ​ງອກ​ຂຶ້ນ​ພາຍ​ຫຼັງ. ດານີເອນ 8:3.

The United States’ two horns of Republicanism and Protestantism join into one when church and state come together to form the image of the beast. That formation is fully consummated when the mark of the beast is enforced at the Sunday law. This identifies the United States as simply Persia at the Sunday law. Persia was defeated by Rome at the battle of Nineveh. How Rome defeated Persia is of historical significance, because of the maneuvers of Heraclius, the Roman Emperor.

ເຂົາສອງອັນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ຄື ລັດທິຣີພັບລິກັນ ແລະ ໂປຣແຕສຕັງ ລວມເຂົ້າເປັນອັນດຽວ ເມື່ອຄຣິດຈັກ ແລະ ລັດ ມາຮ່ວມກັນເພື່ອສ້າງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ. ການກໍ່ຮ່າງນັ້ນຈະສຳເລັດບໍລິບູນຢ່າງເຕັມທີ່ ເມື່ອເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍຖືກບັງຄັບໃຊ້ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ສິ່ງນີ້ຊີ້ບອກວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ກໍເປັນພຽງແຕ່ ເປີເຊຍ ເທົ່ານັ້ນ. ເປີເຊຍໄດ້ຖືກໂຣມພ່າຍແພ້ໃນຍຸດທະການທີ່ Nineveh. ວິທີທີ່ໂຣມເອົາຊະນະເປີເຊຍນັ້ນ ມີຄວາມສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດ ເນື່ອງຈາກກົນຍຸດຂອງ Heraclius ຈັກກະພັດໂຣມ.

Simply put Heraclius accomplished a surprise attack, as opposed to a straight forward advancing attack. His efforts to accomplish the surprise are noted in history. The surprise included his decision to attack in winter, which was uncommon during those historic times, but it did not stop there. Heraclius started his invasion in mid-September 627 from the north (Armenian highlands). Instead of taking the expected route southward directly toward the Persian capital Ctesiphon, he made a wide arc, moving southeast along the border regions (roughly modern Turkey-Iran border). He then turned south and west, crossing the Great Zab River on December 1, 627. This placed his army on the Nineveh Plateau (east bank of the Tigris River), near the ruins of ancient Nineveh. This movement was from south to north relative to the Persian forces—the opposite of what the Persians anticipated. They expected him to continue pushing south toward Ctesiphon. It caught the Persian commander Rhahzadh off guard and forced him to chase Heraclius into unfavorable terrain. It allowed the Romans to choose the battlefield on the plains near Nineveh. The maneuver prevented the Romans from being trapped between Persian forces and gave them an escape route if needed. Combined with the fog on the day of battle and a feigned retreat tactic during the actual fighting, there were multiple layers of surprise. This bold winter invasion and flanking route deep into Persian territory is considered one of Heraclius’s greatest military achievements. It helped shatter Persian confidence and contributed heavily to the eventual Roman victory in the long war.

ໂດຍສະຫຼຸບແລ້ວ Heraclius ໄດ້ດຳເນີນການໂຈມຕີແບບສ້າງຄວາມປະຫລາດໃຈ, ຕົງກັນຂ້າມກັບການບຸກຄືບໜ້າໂດຍກົງ. ຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາໃນການເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມປະຫລາດໃຈນັ້ນປາກົດຢູ່ໃນປະຫວັດສາດ. ຄວາມປະຫລາດໃຈນັ້ນລວມເຖິງການຕັດສິນໃຈຂອງເຂົາທີ່ຈະໂຈມຕີໃນລະດູໜາວ, ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ພົບເຫັນທົ່ວໄປໃນຍຸກປະຫວັດສາດເຫຼົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຄວາມປະຫລາດໃຈບໍ່ໄດ້ຢຸດຢູ່ພຽງເທົ່ານັ້ນ. Heraclius ໄດ້ເລີ່ມການບຸກລຸກຂອງເຂົາໃນກາງເດືອນກັນຍາ ຄ.ສ. 627 ຈາກທິດເໜືອ (ເຂດພູສູງ Armenian). ແທນທີ່ຈະໃຊ້ເສັ້ນທາງທີ່ຄາດໝາຍໄວ້ ຄືມຸ່ງລົງທາງທິດໃຕ້ໂດຍກົງໄປຫານະຄອນຫຼວງເປີເຊຍ Ctesiphon, ເຂົາໄດ້ເຄື່ອນກຳລັງເປັນວົງກວ້າງ ໂດຍມຸ່ງໄປທາງທິດອາຄະເນຕາມແນວພື້ນທີ່ຊາຍແດນ (ໂດຍປະມານແມ່ນແນວຊາຍແດນຕວກກີ-ອີຣ່ານໃນປັດຈຸບັນ). ຈາກນັ້ນເຂົາໄດ້ຫັນລົງທາງທິດໃຕ້ແລະທິດຕາເວັນຕົກ, ຂ້າມແມ່ນ້ຳ Great Zab ໃນວັນທີ 1 ທັນວາ ຄ.ສ. 627. ການເຄື່ອນໄຫວນີ້ໄດ້ວາງກອງທັບຂອງເຂົາໄວ້ເທິງທົ່ງພຽງ Nineveh (ຝັ່ງຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳ Tigris), ໃກ້ກັບຊາກປະຫັກຫັກພັງຂອງ Nineveh ໂບຮານ. ການເຄື່ອນທັບນີ້ ເມື່ອທຽບກັບກຳລັງເປີເຊຍແລ້ວ ເປັນການເຄື່ອນຈາກທິດໃຕ້ຂຶ້ນທິດເໜືອ—ຊຶ່ງເປັນສິ່ງກົງກັນຂ້າມກັບທີ່ຝ່າຍເປີເຊຍຄາດໄວ້. ພວກເຂົາຄາດວ່າເຂົາຈະສືບຕໍ່ບີບດັນລົງທາງທິດໃຕ້ໄປຫາ Ctesiphon. ສິ່ງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ບັນຊາການຝ່າຍເປີເຊຍ Rhahzadh ຕັ້ງຕົວບໍ່ທັນ ແລະບີບໃຫ້ເຂົາຕ້ອງໄລ່ຕິດຕາມ Heraclius ເຂົ້າໄປໃນພູມປະເທດທີ່ບໍ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ຕົນ. ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຝ່າຍໂຣມັນສາມາດເລືອກສະໜາມຮົບໃນທົ່ງພຽງໃກ້ Nineveh ໄດ້. ການດຳເນີນກົນລະຍຸດນີ້ໄດ້ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຝ່າຍໂຣມັນຕົກຢູ່ໃນສະພາບຖືກໜີບລະຫວ່າງກຳລັງເປີເຊຍ ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີເສັ້ນທາງຖອນຕົວຫາກຈຳເປັນ. ເມື່ອປະສານເຂົ້າກັບໝອກໃນວັນຮົບ ແລະກົນອຸບາຍຖອນທັບຫຼອກໃນລະຫວ່າງການຮົບຕົວຈິງ, ກໍມີຊັ້ນເຊິ່ງຫຼາຍປະການຂອງຄວາມປະຫລາດໃຈ. ການບຸກລຸກຢ່າງກ້າຫານໃນລະດູໜາວນີ້ ແລະເສັ້ນທາງອ້ອມຕີເຂົ້າໄປເລິກໃນດິນແດນເປີເຊຍ ຖືກຖືວ່າເປັນໜຶ່ງໃນຜົນງານທາງທະຫານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງ Heraclius. ມັນໄດ້ຊ່ວຍທຳລາຍຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງຝ່າຍເປີເຊຍ ແລະມີສ່ວນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ໄຊຊະນະໃນທີ່ສຸດຂອງຝ່າຍໂຣມັນໃນສົງຄາມອັນຍືດເຢື້ອນັ້ນ.

> “In the battle of Nineveh, which was fiercely fought from daybreak to the eleventh hour, twenty-eight standards, besides those which might be broken or torn, were taken from the Persians; the greatest part of their army was cut in pieces, and the victors (the Romans), concealing their own loss, passed the night on the field. The cities and palaces of Assyria were opened for the first time to the Romans.

> “ໃນຍຸດທະການແຫ່ງນີນາເວ ຊຶ່ງໄດ້ຕໍ່ສູ້ຢ່າງດຸເດືອດຕັ້ງແຕ່ຮຸ່ງອາລຸນຈົນເຖິງຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ ທຸງສົງຄາມຈໍານວນຊາວແປດຜືນ ນອກຈາກທີ່ອາດຖືກຫັກຫຼືຂາດເປັນຊິ້ນ ໄດ້ຖືກຍຶດໄປຈາກພວກເປີເຊຍ; ກອງທັບສ່ວນໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາຖືກຟັນຈົນແຕກພ່າຍ, ແລະຜູ້ມີໄຊ (ພວກໂຣມັນ), ໂດຍປົກປິດຄວາມສູນເສຍຂອງຕົນເອງ, ໄດ້ຄ້າງຄືນຢູ່ໃນສະໜາມຮົບ. ບັນດານະຄອນແລະພະລາຊະວັງຂອງອັດຊີເຣຍ ໄດ້ເປີດອອກຮັບພວກໂຣມັນເປັນຄັ້ງທໍາອິດ.”

> “The Roman emperor was not strengthened by the conquests which he achieved; and a way was prepared at the same time, and by the same means, for the multitudes of Saracens from Arabia, like locusts from the same region, who, propagating in their course the dark and delusive Mohammedan creed, speedily overspread both the Persian and the Roman empire.

> ຈັກກະພັດໂຣມັນມິໄດ້ຮັບການເສີມກຳລັງຂຶ້ນໂດຍການພິຊິດທີ່ລາວໄດ້ກະທຳນັ້ນ; ແລະໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ແລະໂດຍວິທີການດຽວກັນນັ້ນ ກໍໄດ້ມີການຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຝູງຊົນຊາຣາເຊັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍຈາກອາຣາເບຍ, ດັ່ງຕັກແຕນຈາກແຜ່ນດິນດຽວກັນນັ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ແຜ່ຂະຫຍາຍຄຳສອນມະຫາມັດອັນມືດມົວແລະຫລອກລວງໄປຕາມເສັ້ນທາງການເຄື່ອນໄຫວຂອງພວກເຂົາ, ແລະໃນບໍ່ຊ້າກໍໄດ້ແຜ່ປົກຄຸມທັງຈັກກະພັດເປີເຊຍແລະຈັກກະພັດໂຣມັນ.

> “More complete illustration of this fact could not be desired than is supplied in the concluding words of the chapter from Gibbon, from which the preceding extracts are taken. ‘Although a victorious army had been formed under the standard of Heraclius, the unnatural effort seems to have exhausted rather than exercised their strength. While the emperor triumphed at Constantinople or Jerusalem, an obscure town on the confines of Syria was pillaged by the Saracens, and they cut in pieces some troops who advanced to its relief,—an ordinary and trifling occurrence, had it not been the prelude of a mighty revolution. These robbers were the apostles of Mohammed; their frantic valor had emerged from the desert; and in the last eight years of his reign, Heraclius lost to the Arabs the same provinces which he had rescued from the Persians.

> ບໍ່ອາດປາຖະໜາຕົວຢ່າງອັນສົມບູນຍິ່ງໄປກວ່າເພື່ອສະແດງຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ ນອກຈາກທີ່ມີຢູ່ໃນຖ້ອຍຄຳສຸດທ້າຍຂອງບົດນັ້ນຈາກ Gibbon, ຊຶ່ງຂໍ້ຄັດກ່ອນໜ້ານີ້ໄດ້ນຳມາຈາກບົດດຽວກັນ. “ເຖິງແມ່ນວ່າກອງທັບຜູ້ມີໄຊໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນພາຍໃຕ້ທຸງຂອງ Heraclius, ແຕ່ຄວາມພະຍາຍາມອັນຝືນທຳມະຊາດນັ້ນເບິ່ງຄືວ່າໄດ້ບັ່ນທອນກຳລັງຂອງພວກເຂົາ ຫາກວ່າຈະໄດ້ຝຶກໃຊ້ມັນ. ໃນຂະນະທີ່ຈັກພັດໄດ້ມີໄຊຊະນະຢູ່ທີ່ Constantinople ຫຼື Jerusalem, ເມືອງນ້ອຍອັນຫາຊື່ບໍ່ໄດ້ແຫ່ງໜຶ່ງຢູ່ຊາຍແດນຂອງ Syria ໄດ້ຖືກປຸ້ນສະດົມໂດຍພວກ Saracens, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຟັນທະຫານບາງກອງທີ່ຍົກໄປຊ່ວຍເຫຼືອມັນເປັນຊິ້ນໆ,—ເປັນເຫດການທຳມະດາແລະເລັກນ້ອຍຢ່າງໜຶ່ງ, ຖ້າຫາກມັນບໍ່ແມ່ນຄຳນຳໜ້າຂອງການປະຕິວັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ພວກໂຈນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອັກຄະສາວົກຂອງ Mohammed; ຄວາມກ້າຫານອັນຄັ່ງຄ້າງຂອງພວກເຂົາໄດ້ພຸ່ງອອກມາຈາກຖິ່ນກັນດານ; ແລະໃນແປດປີສຸດທ້າຍແຫ່ງລາຊະການຂອງພຣະອົງ, Heraclius ໄດ້ສູນເສຍແກ່ຊາວອາຣັບແຂວງດຽວກັນນັ້ນທີ່ພຣະອົງເຄີຍກູ້ຄືນມາຈາກຊາວເປີເຊຍ.

> “‘The spirit of fraud and enthusiasm, whose abode is not in the heavens,’ was let loose on earth. The bottomless pit needed but a key to open it, and that key was the fall of Chosroes. He had contemptuously torn the letter of an obscure citizen of Mecca. But when from his ‘blaze of glory’ he sunk into the ‘tower of darkness’ which no eye could penetrate, the name of Chosroes was suddenly to pass into oblivion before that of Mohammed; and the crescent seemed but to wait its rising till the falling of the star. Chosroes, after his entire discomfiture and loss of empire, was murdered in the year 628; and the year 629 is marked by ‘the conquest of Arabia,’ and ‘the first war of the Mohammedans against the Roman empire.’ ‘And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth; and to him was given the key of the bottomless pit. And he opened the bottomless pit.’ He fell unto the earth. When the strength of the Roman empire was exhausted, and the great king of the East lay dead in his tower of darkness, the pillage of an obscure town on the borders of Syria was ‘the prelude of a mighty revolution.’ ‘The robbers were the apostles of Mohammed, and their frantic valor emerged from the desert.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495–497.

> “‘ວິນຍານແຫ່ງການຫຼອກລວງແລະຄວາມຄັ່ງໄຄ້ ຊຶ່ງທີ່ຢູ່ຂອງມັນບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ,’ ໄດ້ຖືກປ່ອຍໃຫ້ອອກມາໃນໂລກ. ຫຼຸມເລິກສຸດຫຍັ່ງບໍ່ຂາດເລີຍນອກຈາກກະແຈເພື່ອເປີດມັນ, ແລະກະແຈນັ້ນກໍຄືການລົ້ມລົງຂອງ Chosroes. ລາວໄດ້ສີກຈົດໝາຍຂອງພົນລະເມືອງຜູ້ບໍ່ມີຊື່ສຽງຄົນໜຶ່ງແຫ່ງ Mecca ດ້ວຍຄວາມໝິ່ນປະໝາດ. ແຕ່ເມື່ອຈາກ ‘ແສງຮຸ່ງໂລດແຫ່ງລັດສະໝີ’ ຂອງລາວ ລາວໄດ້ຈົມລົງສູ່ ‘ຫໍຄອຍແຫ່ງຄວາມມືດ’ ທີ່ບໍ່ມີສາຍຕາໃດສາມາດສອດທະລຸໄດ້, ຊື່ຂອງ Chosroes ກໍກຳລັງຈະຜ່ານເຂົ້າສູ່ຄວາມລືມເລືອນໃນທັນທີຕໍ່ໜ້າຊື່ຂອງ Mohammed; ແລະຮູບຈັນເສີ້ຍກໍເບິ່ງເໝືອນພຽງແຕ່ລໍຖ້າການຂຶ້ນຂອງມັນ ຈົນກວ່າດາວດວງນັ້ນຈະຕົກລົງ. Chosroes, ຫຼັງຈາກຄວາມພ່າຍແພ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງແລະການສູນເສຍອານາຈັກ, ຖືກສັງຫານໃນປີ 628; ແລະປີ 629 ຖືກຈາລຶກໄວ້ໂດຍ ‘ການພິຊິດແຫ່ງອາຣາເບຍ,’ ແລະ ‘ສົງຄາມຄັ້ງທຳອິດຂອງພວກ Mohammedans ຕໍ່ຕ້ານຈັກກະພັດໂຣມັນ.’ ‘ແລະທູດສະຫວັນອົງທີຫ້າໄດ້ເປົ່າແກ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າເຫັນດາວດວງໜຶ່ງຕົກຈາກຟ້າລົງມາເຖິງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະໄດ້ປະທານກະແຈຂອງຫຼຸມເລິກສຸດຫຍັ່ງໃຫ້ແກ່ລາວ. ແລະລາວໄດ້ເປີດຫຼຸມເລິກສຸດຫຍັ່ງນັ້ນ.’ ລາວໄດ້ຕົກລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ. ເມື່ອກຳລັງຂອງຈັກກະພັດໂຣມັນຖືກໃຊ້ຈົນໝົດສິ້ນ, ແລະກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຕາເວັນອອກນອນເສຍຊີວິດຢູ່ໃນຫໍຄອຍແຫ່ງຄວາມມືດຂອງລາວ, ການປຸ້ນສະດົມເມືອງນ້ອຍທີ່ບໍ່ມີຊື່ສຽງແຫ່ງໜຶ່ງຕາມຊາຍແດນຂອງ Syria ແມ່ນ ‘ຄຳນຳໜ້າແຫ່ງການປະຕິວັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່.’ ‘ພວກໂຈນເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນອັກຄະສາວົກຂອງ Mohammed, ແລະຄວາມກ້າຫານອັນຄັ່ງຄ້າງຂອງພວກເຂົາໄດ້ພຸ່ງອອກມາຈາກຖິ່ນກັນດານ.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495–497.

The battle of Nineveh represents modern Rome conquering the United States at the Sunday law, but it is a pyrrhic victory, for a progressive judgment upon Rome begins at the Sunday law.

ການສູ້ຮົບຂອງນີນະເວ ເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່ທີ່ເອົາຊະນະສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ນັ້ນເປັນໄຊຊະນະທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມສູນເສຍຢ່າງໜັກ, ເພາະວ່າການພິພາກສາອັນດຳເນີນໄປເປັນຂັ້ນໆເໜືອໂຣມ ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

Chosroes, was the head of the Persian empire, so Persia representing the United States’ fall at the Sunday law is the key that opens the bottomless pit at the fall of the sixth kingdom of Bible prophecy. It represents the Sunday law of verses sixteen, thirty-one, and forty-one of Daniel eleven, as well as, Revelation thirteen verse eleven.

ໂຄສໂຣສ ເປັນປະມຸກແຫ່ງຈັກກະພັດເປີເຊຍ; ດັ່ງນັ້ນ ເປີເຊຍ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການລົ້ມລົງຂອງສະຫະລັດໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນກຸນແຈທີ່ເປີດຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນໃນເວລາການລົ້ມລົງຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ, ສາມສິບເອັດ, ແລະ ສີ່ສິບເອັດ ຂອງດານີເອນ 11, ພ້ອມທັງ ພຣະນິມິດ 13:11.

Notice the pioneer Stephen Haskell’s comments on the same verses and history:

ຈົ່ງສັງເກດຄຳເຫັນຂອງຜູ້ບຸກເບີກ Stephen Haskell ກ່ຽວກັບຂໍ້ພຣະຄຳພີແລະປະຫວັດສາດດຽວກັນນີ້:

> “The Arabs, or the Saracens, had never exercised any influence in the earth. In the history of nations, these free men of the desert had passed with scarcely a notice. Mohammedanism united the scattered tribes, and sent them forth as the conquerors of nations. The rapid progress which attended the Saracen arms was due, in great measure, to the strife between the Romans and Chosroes, the head of the modern Persian empire. This strife resulted in the fall of the latter. Modern Persia had stood as a barrier wall, keeping in check the power of Mohammed; but when that power fell, the barrier was gone, the ‘bottomless pit’ opened, and the Saracens deluged the world. When the 'bottomless pit was opened, there arose a smoke which hid the face of the sun.' The figure is a strong one, representing the darkening effect of Mohammedanism, as it spread over the face of the earth.” Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.

> “ພວກອາຣັບ ຫຼື ຊາຣາເຊັນ ບໍ່ເຄີຍໄດ້ໃຊ້ອິດທິພົນໃດໆໃນແຜ່ນດິນໂລກ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງບັນດາຊາດ, ຊາຍເສລີແຫ່ງຖິ່ນກັນດານເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຜ່ານໄປແທບຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດກ່າວເຖິງ. ສາສະໜາມູຮຳມັດໄດ້ຮວບຮວມເຜົ່າຕ່າງໆທີ່ກະຈັດກະຈາຍໃຫ້ເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວ, ແລະສົ່ງພວກເຂົາອອກໄປໃນຖານະຜູ້ພິຊິດບັນດາປະຊາຊາດ. ຄວາມກ້າວໜ້າຢ່າງວ່ອງໄວທີ່ຕິດຕາມກອງທັບຊາຣາເຊັນນັ້ນ ເກີດຈາກ, ໃນລະດັບໃຫຍ່, ການຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງຊາວໂຣມັນ ແລະ ໂຄໂສຣສ, ປະມຸກແຫ່ງຈັກກະພັດເປີເຊຍສະໄໝໃໝ່. ການຂັດແຍ້ງນີ້ໄດ້ນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫລາຍຂອງຝ່າຍຫຼັງ. ເປີເຊຍສະໄໝໃໝ່ໄດ້ຢືນຢູ່ດັ່ງກຳແພງຂວາງກັ້ນ, ຄອຍຫັກຫ້າມອຳນາດຂອງມູຮຳມັດ; ແຕ່ເມື່ອອຳນາດນັ້ນລົ້ມລົງ, ກຳແພງກັ້ນກໍຫາຍໄປ, ‘ຫຼຸມເລິກສຸດຫຍັ່ງ’ ກໍຖືກເປີດອອກ, ແລະພວກຊາຣາເຊັນກໍຖ້ວມທົ່ວໂລກ. ເມື່ອ ‘ຫຼຸມເລິກສຸດຫຍັ່ງຖືກເປີດອອກ, ກໍໄດ້ມີຄວັນລອຍຂຶ້ນມາ ຊຶ່ງປິດບັງໜ້າຂອງດວງອາທິດ.’ ອຸປະມານີ້ເປັນພາບທີ່ໜັກແນ່ນ, ສະແດງເຖິງຜົນແຫ່ງຄວາມມືດມົວຂອງສາສະໜາມູຮຳມັດ ເມື່ອມັນແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວໜ້າແຜ່ນດິນໂລກ.” Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.

That barrier wall in Rome’s history is the wall of separation of church and state that is removed at the Sunday law. There is another layer to the pyrrhic victory of Rome over Persia in the battle of Nineveh, for there was a previous battle of Nineveh, representing an Alpha and the battle of 627 representing the Omega. The battle was in 612 BC, roughly twelve hundred years apart. In that battle Assyria was defeated by a threefold confederacy and marked the end of the Assyrian Empire.

ກໍາແພງກີດຂວາງນັ້ນໃນປະຫວັດສາດຂອງໂຣມ ຄື ກໍາແພງແຫ່ງການແຍກລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ ຊຶ່ງຖືກຖອນອອກໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຍັງມີອີກຊັ້ນໜຶ່ງຂອງໄຊຊະນະແບບໄພຣຣິກຂອງໂຣມເໜືອເປີເຊຍໃນຍຸດທະການນີນາເວ, ເພາະວ່າກ່ອນໜ້ານັ້ນໄດ້ມີຍຸດທະການນີນາເວອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ Alpha ແລະ ຍຸດທະການໃນປີ 627 ເປັນຕົວແທນຂອງ Omega. ຍຸດທະການນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນປີ 612 ກ່ອນ ຄ.ສ., ຫ່າງກັນປະມານໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍປີ. ໃນຍຸດທະການນັ້ນ ອັດຊີເຣຍໄດ້ຖືກເອົາຊະນະໂດຍສະຫະພັນສາມຝ່າຍ ແລະ ນັ້ນໄດ້ໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກອັດຊີເຣຍ.

A. T. Jones comments on the alpha battle of Nineveh:

A. T. Jones ໃຫ້ຄໍາເຫັນກ່ຽວກັບສົງຄາມອັນຟາຂອງເມືອງນີເນເວ ດັ່ງນີ້:

> “Affairs in the government of Assyria went from bad to worse, so that in 612 BC there was another grand revolt on the part of the same three countries, led this time by Nabopolassar himself. This one was completely successful: Nineveh was made a heap of ruins; and the Assyrian Empire was divided into three great divisions,—Media, holding the northeast and the extreme north, Babylon holding Elam and all the plain and valleys of the Euphrates and the Tigris, and Egypt holding all the country west of the Euphrates. The seal of this alliance between Babylon and Media was the marriage of the daughter of the king of Media to Nebuchadnezzar, son of Nabopolassar. It was in the performance of his part in the alliance against Assyria, that Pharaoh-Necho king of Egypt went up against the king of Assyria to fight against Carchemish by Euphrates when King Josiah of Judah went out to fight with him, and was slain at Megiddo. Then as all this western territory pertained to the king of Egypt, it was in exercise of his legitimate sovereignty, gained by conquest, that he removed Shallum, the son of Josiah, from being king of Judah, and appointed Eliakim king of Judah in his stead, changing his name to Jehoiakim, and laid a tax upon the land.” 1 Chronicles 3:15; 2 Kings 23:31–35.” A. T. Jones, Review and Herald, March 15, 1898.

> “ເຫດການຕ່າງໆໃນການປົກຄອງຂອງອັດຊີເຣຍໄດ້ເສື່ອມຊາມລົງຈາກຮ້າຍໄປຫາຮ້າຍຍິ່ງຂຶ້ນ, ຈົນກະທັ່ງໃນປີ 612 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄດ້ມີການກະບົດໃຫຍ່ອີກຄັ້ງໜຶ່ງໂດຍສາມປະເທດເດີມນັ້ນ, ໂດຍໃນຄັ້ງນີ້ມີນາໂບໂປລັດຊາເປັນຜູ້ນຳເອງ. ການກະບົດຄັ້ງນີ້ປະສົບຜົນສຳເລັດຢ່າງສົມບູນ: ນີນະເວຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນກອງຊາກຫັກພັງ; ແລະອານາຈັກອັດຊີເຣຍໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນສາມສ່ວນໃຫຍ່,—ມີເດຍຄອບຄອງພາກຕາເວັນອອກສຽງເໜືອແລະເໜືອສຸດ, ບາບີໂລນຄອບຄອງເອລາມ ແລະທົ່ງພຽງທັງໝົດກັບຫຸບເຂົາແຫ່ງແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕີສແລະໄທກຣິສ, ແລະອີຢິບຄອບຄອງດິນແດນທັງໝົດທາງຕາເວັນຕົກຂອງແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕີສ. ຕາປະທັບຮັບຮອງພັນທະມິດລະຫວ່າງບາບີໂລນກັບມີເດຍນີ້ ຄືການສົມລົດຂອງພຣະທິດາແຫ່ງກະສັດມີເດຍກັບເນບູກາດເນັດຊາ, ລາຊະໂອລົດຂອງນາໂບໂປລັດຊາ. ກໍໃນການປະຕິບັດສ່ວນຂອງຕົນໃນພັນທະມິດຕໍ່ຕ້ານອັດຊີເຣຍນີ້ແຫຼະ, ຟາໂຣເນໂຂ ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ ໄດ້ຂຶ້ນໄປຕໍ່ສູ້ກັບກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ເພື່ອຮົບກັນທີ່ຄາເຄມິຊ ຮິມແມ່ນ້ຳຢູເຟຣຕີສ, ເມື່ອກະສັດໂຢສີຢາແຫ່ງຢູດາໄດ້ອອກໄປຕໍ່ສູ້ກັບທ່ານ ແລະຖືກສັງຫານທີ່ເມກິດໂດ. ແລ້ວເນື່ອງຈາກດິນແດນທາງຕາເວັນຕົກທັງໝົດນີ້ຂຶ້ນກັບກະສັດແຫ່ງອີຢິບ, ດັ່ງນັ້ນ ການທີ່ທ່ານປົດຊາລູມ ລາຊະໂອລົດຂອງໂຢສີຢາ ອອກຈາກການເປັນກະສັດແຫ່ງຢູດາ, ແລະແຕ່ງຕັ້ງເອລີອາກິມໃຫ້ເປັນກະສັດແຫ່ງຢູດາແທນ, ພ້ອມທັງປ່ຽນຊື່ຂອງເຂົາເປັນເຢໂຮຍາກີມ, ແລະວາງພາສີເທິງແຜ່ນດິນ, ກໍເປັນການໃຊ້ອຳນາດອະທິປະໄຕອັນຊອບທຳຕາມສິດຂອງທ່ານ, ຊຶ່ງໄດ້ມາໂດຍການພິຊິດ.” 1 Chronicles 3:15; 2 Kings 23:31–35.” A. T. Jones, Review and Herald, March 15, 1898.

In the alpha battle of Nineveh of 612 BC, the Assyrian Empire came to an end, just as the sixth kingdom of Bible prophecy ends at the Sunday law. The victor in the battle was a threefold union of Babylon, Egypt and Media. In the warfare of that period King Josiah dies at Megiddo, thus typifying Armageddon. In the omega battle of Nineveh in 627, Islam of the third woe is released as the wall of protection in the Constitution is removed as typified, as Haskell noted of Persia as the “barrier wall” of protection being removed with the defeat of Persia. King Josiah’s death at Megiddo identifies the first battle of Nineveh as being the second battle in the last days. The last of the two battles of Nineveh in 627, when the key is turned and the pit is opened is the first in the last days, for the first will be last. The first battle of Nineveh between Assyria and the threefold union leads to Armageddon. The period of the second Dark Ages begins with the battle of Nineveh and ends with the battle of Nineveh.

ໃນສົງຄາມອັນຟາຂອງນີເນເວ ໃນປີ 612 ກ່ອນ ຄ.ສ., ຈັກກະພັດອັດຊີເຣຍໄດ້ມາເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດ ເໝືອນດັ່ງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຝ່າຍທີ່ຊະນະໃນສົງຄາມນັ້ນຄືສະຫະພັນສາມຝ່າຍຂອງບາບີໂລນ, ອີຢິບ ແລະ ມີເດຍ. ໃນສົງຄາມຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນ ກະສັດໂຢຊີຢາສິ້ນພະຊົນທີ່ເມກິດໂດ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງອາຣມາເກດໂດນ. ໃນສົງຄາມໂອເມກາຂອງນີເນເວ ໃນປີ 627, ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມຖືກປ່ອຍອອກມາ ເມື່ອກຳແພງແຫ່ງການປົກປ້ອງໃນລັດຖະທຳມະນູນຖືກຍົກອອກ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບຢ່າງ, ດັ່ງທີ່ Haskell ໄດ້ກ່າວເຖິງເປີເຊຍວ່າເປັນ “ກຳແພງກັ້ນ” ແຫ່ງການປົກປ້ອງ ຊຶ່ງຖືກຍົກອອກດ້ວຍການພ່າຍແພ້ຂອງເປີເຊຍ. ການສິ້ນພະຊົນຂອງກະສັດໂຢຊີຢາທີ່ເມກິດໂດຊີ້ບອກວ່າ ສົງຄາມນີເນເວຄັ້ງທຳອິດເປັນສົງຄາມຄັ້ງທີສອງໃນວັນສຸດທ້າຍ. ສົງຄາມນີເນເວຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນສອງຄັ້ງ ໃນປີ 627, ເມື່ອກະແຈຖືກບິດແລະຂຸມເລິກຖືກເປີດອອກ ແມ່ນຄັ້ງທຳອິດໃນວັນສຸດທ້າຍ ເພາະວ່າຄັ້ງທຳອິດຈະເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ສົງຄາມນີເນເວຄັ້ງທຳອິດລະຫວ່າງອັດຊີເຣຍກັບສະຫະພັນສາມຝ່າຍ ນຳໄປສູ່ອາຣມາເກດໂດນ. ຊ່ວງເວລາຂອງຍຸກມືດຄັ້ງທີສອງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສົງຄາມນີເນເວ ແລະ ສິ້ນສຸດດ້ວຍສົງຄາມນີເນເວ.

The facts of the fifth trumpet which is the first woe of Revelation chapter nine is what the pioneers understood to be the clearest historical witness of any passage in the book of Revelation. Uriah Smith expresses that fact as follows:

ຂໍ້ເທັດຈິງທັງຫຼາຍຂອງແກທີຫ້າ ຊຶ່ງເປັນວິບັດປະການທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີເກົ້າ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຜູ້ບຸກເບີກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນພະຍານທາງປະຫວັດສາດທີ່ແຈ້ງຊັດທີ່ສຸດ ໃນບັນດາຂໍ້ຄວາມໃດໆ ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. Uriah Smith ໄດ້ກ່າວເຖິງຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນໄວ້ດັ່ງນີ້:

> “‘VERSE 1. And the fifth angel sounded, and I saw a star fall from heaven unto the earth: and to him was given the key of the bottomless pit.’

> “‘ຂໍ້ 1. ແລະທູດສະຫວັນອົງທີຫ້າໄດ້ເປົ່າແກ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນດາວດວງໜຶ່ງຕົກຈາກສະຫວັນລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ: ແລະກະແຈແຫ່ງຫຸບເຫວລຶກສຸດໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ທ່ານນັ້ນ.’”

> “For an exposition of this trumpet, we shall again draw from the writings of Mr. Keith. This writer truthfully says: ‘There is scarcely so uniform an agreement among interpreters concerning any other part of the Apocalypse as respecting the application of the fifth and sixth trumpets, or the first and second woes, to the Saracens and Turks. It is so obvious that it can scarcely be misunderstood. Instead of a verse or two designating each, the whole of the ninth chapter of the Revelation in equal portions, is occupied with a description of both.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.

> “ສຳລັບການອະທິບາຍແກ່ແກ້ວຂອງແກດີນີ້ ພວກເຮົາຈະອ້າງອີງອີກຄັ້ງໜຶ່ງຈາກບົດຂຽນຂອງທ່ານ Keith. ຜູ້ຂຽນທ່ານນີ້ໄດ້ກ່າວຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ: ‘ແທບຈະບໍ່ມີຄວາມເຫັນພ້ອມອັນສະໝ່ຳສະເໝີໃນບັນດາຜູ້ຕີຄວາມ ກ່ຽວກັບສ່ວນໃດອື່ນຂອງພຣະນິມິດ ເທົ່າກັບທີ່ມີຕໍ່ການນຳໃຊ້ແກດີທີຫ້າແລະທີຫົກ ຫຼືວິບັດຄັ້ງທີໜຶ່ງແລະທີສອງ ໄປກັບຊາວ Saracens ແລະ Turks. ມັນແຈ້ງຊັດເຈນຫຼາຍ ຈົນແທບຈະບໍ່ອາດຖືກເຂົ້າໃຈຜິດໄດ້. ແທນທີ່ຈະມີພຽງຂໍ້ພຣະຄຳພີຂໍ້ໜຶ່ງຫຼືສອງຂໍ້ທີ່ກຳນົດແຕ່ລະຢ່າງ ພຣະນິມິດບົດທີເກົ້າທັງໝົດ ໂດຍແບ່ງເປັນສອງພາກຢ່າງເທົ່າກັນ ໄດ້ຖືກໃຊ້ໄປກັບການພັນລະນາຂອງທັງສອງນັ້ນ.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.

Peter is at Panium with the responsibility to correct the message of the fireballs of Nashville, and it is seen for the first time that the elements of the first woe perfectly align with the elements of the soon-coming Sunday law. The Lion of the tribe of Judah unsealed this understanding in agreement with other lines of prophecy that He had already put in place. The historians will testify to the significance of the surprise attack accomplished by Rome upon the Persians in 627, and when they do so, they noted Heraclius’ maneuvering around and behind Persia in the winter time as a ploy to keep hidden until the time of the attack.

ເປໂຕຢູ່ທີ່ Panium ພ້ອມດ້ວຍໜ້າທີ່ໃນການແກ້ໄຂຂ່າວສານຂອງລູກໄຟແຫ່ງ Nashville, ແລະເປັນທີ່ປະຈັກເຫັນເປັນຄັ້ງທຳອິດວ່າ ອົງປະກອບຂອງວິບັດປະການທຳອິດນັ້ນສອດຄ່ອງກັນຢ່າງສົມບູນກັບອົງປະກອບຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ. ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ຊົງເປີດຜະນຶກຄວາມເຂົ້າໃຈນີ້ ໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັບແນວຄຳພະຍາກອນອື່ນໆທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງວາງໄວ້ແລ້ວ. ນັກປະຫວັດສາດຈະເປັນພະຍານເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງການໂຈມຕີແບບບໍ່ຄາດຄິດທີ່ Rome ໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ຊາວເປີເຊຍໃນປີ 627, ແລະເມື່ອພວກເຂົາເຮັດດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ບັນທຶກວ່າ ການເຄື່ອນກຳລັງອ້ອມໄປຮອບ ແລະທາງຫຼັງຂອງເປີເຊຍຂອງ Heraclius ໃນລະດູໜາວ ເປັນກົນອຸບາຍເພື່ອຮັກສາການຊ່ອນຕົວໄວ້ຈົນກວ່າຈະເຖິງເວລາແຫ່ງການໂຈມຕີ.

Sister White informs us that Rome is simply waiting for “vantage ground,” and then she will strike.

ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ໂຣມ ກຳລັງພຽງແຕ່ລໍຖ້າ “ຈຸດໄດ້ປຽບ” ແລະເມື່ອນັ້ນນາງຈະລົງມືໂຈມຕີ.

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.

> “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ຄຳເຕືອນເຖິງອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງໃກ້ເຂົ້າມາ; ຖ້າຫາກຄຳເຕືອນນີ້ຖືກເມີນເສີຍ, ໂລກໂປຣແຕສແຕນຈະໄດ້ຮູ້ວ່າແທ້ຈິງແລ້ວຈຸດປະສົງຂອງໂຣມແມ່ນຫຍັງ ກໍຕໍ່ເມື່ອມັນສາຍເກີນໄປທີ່ຈະຫຼົບໜີຈາກບ້ວງແຮ້ວ. ນາງກຳລັງເຕີບໂຕເຂົ້າສູ່ອຳນາດຢ່າງງຽບໆ. ຄຳສອນຂອງນາງກຳລັງສົ່ງອິດທິພົນຂອງມັນເຂົ້າໄປໃນຫໍປະຊຸມນິຕິບັນຍັດ, ໃນຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ, ແລະໃນດວງໃຈຂອງມະນຸດ. ນາງກຳລັງສັ່ງສົມໂຄງສ້າງອັນສູງສົ່ງແລະໜັກແໜ້ນຂອງນາງຂຶ້ນ ໃນຊ່ອງເລິກລັບອັນລີ້ລັບຊຶ່ງການຂົ່ມເຫັງໃນອະດີດຂອງນາງຈະຖືກກະທຳຊ້ຳອີກ. ດ້ວຍວິທີການອັນລັບໆແລະບໍ່ເປັນທີ່ສົງໄສ, ນາງກຳລັງເສີມກຳລັງຂອງນາງໃຫ້ແຂງແຮງຂຶ້ນ ເພື່ອສົ່ງເສີມເປົ້າໝາຍຂອງນາງເອງ ເມື່ອເວລາມາເຖິງທີ່ນາງຈະລົງມືໂຈມຕີ. ທັງໝົດທີ່ນາງປາຖະໜາກໍຄືພື້ນທີ່ໄດ້ປຽບ, ແລະບັດນີ້ສິ່ງນັ້ນກໍກຳລັງຖືກມອບໃຫ້ນາງແລ້ວ. ອີກບໍ່ດົນພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນ ແລະຈະໄດ້ຮູ້ສຶກ ວ່າຈຸດປະສົງຂອງອົງປະກອບໂຣມັນແມ່ນຫຍັງ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະເຊື່ອແລະນອບນ້ອມຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ດ້ວຍເຫດນັ້ນຈະຕ້ອງປະສົບການຕຳໜິແລະການຂົ່ມເຫັງ.” The Great Controversy, 581.

As with the Emperor Heraclius, the papacy has been moving toward her goal “stealthily and unexpectedly” in fulfillment of Isaiah chapter twenty-three, where the whore of Tyre is forgotten for the history of the sixth kingdom of Bible prophecy. The secret surprise attack of Heraclius is the world forgetting the papacy from 1798 unto the Sunday law. Line upon line the first woe represents the third and last woe. In the first woe a pronouncement is made that also aligns with the history of Islam and the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຈັກກະພັດ Heraclius, ສັນຕະປາປາໄດ້ກໍາລັງເຄື່ອນໄປສູ່ເປົ້າໝາຍຂອງນາງ “ຢ່າງລັບໆ ແລະ ຢ່າງບໍ່ຄາດຄິດ” ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດຕາມການປະກາດໃນອິຊາຢາ ບົດທີ ຊາວສາມ, ບ່ອນທີ່ແມ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງ Tyre ຖືກລືມໄປສໍາລັບປະຫວັດຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີ. ການໂຈມຕີຢ່າງລັບໆອັນນໍາຄວາມປະຫລາດໃຈຂອງ Heraclius ຄືກັບທີ່ໂລກໄດ້ລືມສັນຕະປາປາໄປນັບແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ບັນທັດເທິງບັນທັດ, ວິບັດອັນທໍາອິດເປັນຕົວແທນຂອງວິບັດອັນທີສາມ ແລະ ອັນສຸດທ້າຍ. ໃນວິບັດອັນທໍາອິດ ມີການປະກາດອອກມາ ຊຶ່ງກໍສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດຂອງອິດສະລາມ ແລະ ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຄົນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. And to them it was given that they should not kill them, but that they should be tormented five months: and their torment was as the torment of a scorpion, when he striketh a man. And in those days shall men seek death, and shall not find it; and shall desire to die, and death shall flee from them. Revelation 9:4–6.

> ແລະໄດ້ມີຄໍາບັນຊາແກ່ພວກມັນວ່າ ຢ່າໃຫ້ທໍາອັນຕະລາຍແກ່ຫຍ້າຂອງແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືສິ່ງຂຽວໃດໆ ຫຼືຕົ້ນໄມ້ໃດໆ; ແຕ່ໃຫ້ທໍາອັນຕະລາຍແກ່ມະນຸດພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ແລະໄດ້ຊົງອະນຸຍາດແກ່ພວກມັນວ່າ ບໍ່ໃຫ້ຂ້າຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ແຕ່ໃຫ້ພວກເຂົາຖືກທໍລະມານເປັນເວລາຫ້າເດືອນ; ແລະການທໍລະມານຂອງພວກມັນນັ້ນ ເປັນເໝືອນການທໍລະມານຈາກແມງປ່ອງ ເມື່ອມັນຕໍ່ຍຄົນ. ແລະໃນວັນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ ມະນຸດຈະສະແຫວງຫາຄວາມຕາຍ ແຕ່ຈະບໍ່ພົບມັນ; ແລະຈະປາຖະໜາຢາກຕາຍ ແຕ່ຄວາມຕາຍຈະຫຼົບໜີຈາກພວກເຂົາ. ພຣະນິມິດ 9:4–6.

Before the key is turned at the battle of Nineveh, which is the soon-coming Sunday law the one hundred and forty-four thousand are already sealed. At the Sunday law the destruction of the cities which is initiated with the fireballs of Nashville is represented as a period of “five months,” when warfare rages and the second papal blood bath is initiated in fulfillment of the answer given to the martyrs of the Dark Ages in the fifth seal.

ກ່ອນທີ່ກະແຈຈະຖືກບິດໃນສົງຄາມແຫ່ງນີນາເວ, ຊຶ່ງຄືກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້, ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ຖືກປະທັບຕາແລ້ວ. ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ການທໍາລາຍນະຄອນຕ່າງໆ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍລູກໄຟຂອງ Nashville ຖືກສະແດງເປັນໄລຍະເວລາ “ຫ້າເດືອນ,” ເມື່ອສົງຄາມໂໝດຮ້າຍຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະການນອງເລືອດໂດຍອໍານາດສັນຕະປາປາເປັນຄັ້ງທີສອງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດຕາມຄໍາຕອບທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ບັນດາຜູ້ພະຍານຕາຍໃນຍຸກມືດ ຢູ່ໃນຕາປະທັບທີຫ້າ.

> And when he had opened the fifth seal, I saw under the altar the souls of them that were slain for the word of God, and for the testimony which they held: And they cried with a loud voice, saying, How long, O Lord, holy and true, dost thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth? And white robes were given unto every one of them; and it was said unto them, that they should rest yet for a little season, until their fellow servants also and their brethren, that should be killed as they were, should be fulfilled. Revelation 6:9–11.

> ແລະເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເປີດຕາປະທັບທີຫ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢູ່ໃຕ້ແທ່ນບູຊາບັນດາດວງວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າເພາະພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເພາະຄໍາພະຍານທີ່ເຂົາຍຶດຖືໄວ້. ແລະພວກເຂົາຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງວ່າ, ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະທ່ຽງແທ້, ຈະອີກດົນປານໃດພຣະອົງຈຶ່ງຈະບໍ່ພິພາກສາ ແລະແກ້ແຄ້ນເລືອດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ? ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຂາວໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນໃນພວກເຂົາ; ແລະໄດ້ມີພຣະດໍາລັດແກ່ພວກເຂົາວ່າ ໃຫ້ພວກເຂົາພັກຜ່ອນຕໍ່ໄປອີກຊົ່ວລະຍະໜຶ່ງ, ຈົນກວ່າຈໍານວນເພື່ອນຮັບໃຊ້ຂອງພວກເຂົາ ແລະພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຂົາ ຜູ້ທີ່ຈະຖືກຂ້າເໝືອນຢ່າງພວກເຂົານັ້ນ ຈະຄົບຈໍານວນ. ພຣະນິມິດ 6:9–11.

The martyrs of the Dark Ages are the first group that typify the martyrs of Modern Rome during the Sunday law crisis. Before that crisis arrives the one hundred and forty-four thousand are sealed, and that sealing process began at 9/11 with the arrival of Islam of the third woe, and the sprinkling of the latter rain. When the martyrs of the first Dark Ages asked when the papacy would be judged, they were told there will be a second group of martyrs when the Dark Ages are repeated, which is when the key of the battle of Nineveh is fulfilled at the soon-coming Sunday law. Before the second group of martyrs are made up the one hundred and forty-four thousand are sealed, and the period of the sealing that began on 9/11 is identified in the fifth seal, for the conversation there set forth is found in Revelation chapter six, verses NINE through ELEVEN, thus marking the beginning and ending of the sealing with 9/11. The ending introduces the destruction of Islam as set forth in Revelation NINE, ELEVEN, and those who are sealed will have fulfilled the experience of Daniel represented in Daniel NINE, ELEVEN.

ມະຕິສັກແຫ່ງຍຸກມືດເປັນກຸ່ມທຳອິດທີ່ເປັນແບບຢ່າງຂອງມະຕິສັກແຫ່ງໂຣມສະໄໝໃໝ່ໃນວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ. ກ່ອນທີ່ວິກິດນັ້ນຈະມາເຖິງ ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະຖືກປະທັບຕາ ແລະ ຂະບວນການປະທັບຕານັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນ 9/11 ພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງອິສລາມແຫ່ງໄພພິບັດທີສາມ ແລະ ການປະພົມຂອງຝົນປາຍລະດູ. ເມື່ອມະຕິສັກແຫ່ງຍຸກມືດຄັ້ງທຳອິດໄດ້ຖາມວ່າເມື່ອໃດສັນຕະປາປາຈຶ່ງຈະຖືກພິພາກສາ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກບອກວ່າຈະມີມະຕິສັກກຸ່ມທີສອງເມື່ອຍຸກມືດຖືກທຳຊ້ຳອີກ ຊຶ່ງເປັນເວລາທີ່ກະແຈແຫ່ງສົງຄາມນີນະເວຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ກ່ອນທີ່ມະຕິສັກກຸ່ມທີສອງຈະຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນ ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະຖືກປະທັບຕາ ແລະ ຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາທີ່ເລີ່ມໃນ 9/11 ນັ້ນຖືກລະບຸໄວ້ໃນຕາປະທັບທີຫ້າ ເພາະວ່າການສົນທະນາທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ທີ່ນັ້ນພົບໄດ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີຫົກ ຂໍ້ NINE ຫາ ELEVEN ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການໝາຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການປະທັບຕາດ້ວຍ 9/11. ຈຸດສິ້ນສຸດນັ້ນນຳເຂົ້າສູ່ການທຳລາຍອິສລາມຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນພຣະນິມິດ NINE, ELEVEN ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກປະທັບຕາຈະໄດ້ເຮັດໃຫ້ປະສົບການຂອງດານີເອນສຳເລັດຕາມທີ່ເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນດານີເອນ NINE, ELEVEN.

We will continue these things in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກ່າວເຖິງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

Back to Articles