Article

# ການ​ສຳແດງ​ແຫ່ງ​ພຣະ​ເຢຊູ​ຄຣິດ - ເລກ​ສິບ​ສອງ

ການທົດສອບສອງປະການ

Author

Jeff Pippenger

Published

November 7, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການພິຈາລະນາພຣະນິມິດບົດທີ 11 ຫາ 13, ບ່ອນທີ່ພວກເຮົາພົບບັນດາຄູ່ຕໍ່ຕ້ານທັງໝົດໃນສົງຄາມຊ່ວງພິສູດສຸດທ້າຍແຫ່ງການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນສະໜາມຮົບແຫ່ງຟ້າສະຫວັນຊັ້ນທຳອິດ. ຄູ່ຕໍ່ຕ້ານເຫຼົ່ານັ້ນຄື ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະຝູງຊົນໃຫຍ່ທີ່ອອກມາຈາກບາບີໂລນໃນຖານະເປັນກຳລັງຮອງ, ຕໍ່ຕ້ານສະຫະປະຊາຊາດ, ຄຣິດຈັກຄາທອລິກ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະຊາຕານເອງ. ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະຝູງຊົນໃຫຍ່ແມ່ນກອງທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍເປັນຕົວແທນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະທັງສອງຝ່າຍໃນສົງຄາມນີ້ກໍຍັງຖືກເຜີຍໜ້າຕໍ່ກອງທັບແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນບໍ່ແມ່ນໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແຕ່ໂດຍວິບັດປະການທີສາມ.

ເພື່ອຈະລະບຸລັກສະນະບາງປະການທີ່ໄດ້ມີສ່ວນນຳໄປສູ່ການສັງຫານເຂົາສອງອັນແຫ່ງພັກ Republican ແລະ Protestant ໃນປີ 2020, ພວກເຮົາກຳລັງສືບຄົ້ນເພື່ອລະບຸລັກສະນະເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນທີ່ປາກົດຂຶ້ນໃນສົງຄາມຂອງມະນຸດຊາດໃນຟ້າສະຫວັນຊັ້ນທຳອິດ, ນັບແຕ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຈົນກວ່າ Michael ຈະລຸກຂຶ້ນ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ທົ່ວໂລກທັງໝົດຖືກບັງຄັບໃຫ້ຕັ້ງຮູບເຄົາລົບໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນການທວນຊ້ຳຂອງປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດ ນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ຊຶ່ງແບ່ງແຍກປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານທັງສອງນັ້ນ. ໃນຖານະເປັນປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ ທັງສອງຕ່າງເປັນພະຍານໃຫ້ແກ່ອີກປະຫວັດສາດໜຶ່ງ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດອັນໜຶ່ງໃນບັນດາສອງປະຫວັດສາດນັ້ນ ສິ່ງນັ້ນກໍຈະເກີດຂຶ້ນໃນອີກປະຫວັດສາດໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ. ປະຫວັດສາດອັນທີສອງນັ້ນເປັນຈຸດສຸມຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບສອງ ແລະ ສິບສາມ, ແລະພວກເຮົາມຸ່ງໝາຍຈະເຂົ້າໃຈພະຍານອັນທີສອງ ເພື່ອຈະສ່ອງແສງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄປເທິງປະຫວັດສາດອັນທຳອິດ ຊຶ່ງບັດນີ້ເກືອບຈະສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

ອຳນາດສາມປະການທີ່ນຳພາໂລກໄປສູ່ອາມາເກັດດອນ ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນບົດທີສິບສອງ ແລະ ສິບສາມ. ອຳນາດແຫ່ງມັງກອນໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເປັນອັນດັບທຳອິດ.

> ແລະມີໝາຍສຳຄັນອີກຢ່າງໜຶ່ງປາກົດໃນສະຫວັນ; ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ມີມັງກອນໃຫຍ່ສີແດງໂຕໜຶ່ງ, ມີເຈັດຫົວ ແລະ ສິບເຂົາ, ແລະ ມີມົງກຸດເຈັດອັນຢູ່ເທິງຫົວຂອງມັນ. ແລະ ຫາງຂອງມັນໄດ້ກວາດເອົາດາວໃນສະຫວັນໜຶ່ງສ່ວນສາມ ແລະ ໂຍນດາວເຫຼົ່ານັ້ນລົງມາທີ່ແຜ່ນດິນໂລກ: ແລະ ມັງກອນນັ້ນໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າແມ່ຍິງຜູ້ກຳລັງຈະປະສູດ, ເພື່ອຈະກິນເດັກຂອງນາງເສຍເມື່ອທັນທີທີ່ເດັກນັ້ນເກີດມາ. ພຣະນິມິດ 12:3, 4

ນາງໄວທ໌ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ມັງກອນໃນບົດນີ້ແມ່ນຊາຕານ ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍຮອງນັ້ນມັນແມ່ນໂຣມນອກຮີດ. ທັງຊາຕານແລະໂຣມນອກຮີດລ້ວນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງສະຫະປະຊາຊາດ. ເຂົາສັດສິບອັນຂອງສັດຮ້າຍເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະມິດອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ. ກະສັດສິບອົງນັ້ນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ແລະໃນບົດນັ້ນພວກເຂົາຖືກລະບຸວ່າເປັນອານາຈັກທີເຈັດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກນຳສະເໜີວ່າມີເຈັດຫົວພ້ອມດ້ວຍມົງກຸດເຈັດອັນ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍບົ່ງຊີ້ວ່າມັນເປັນອານາຈັກທີເຈັດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ໃນດານີເອນ 2 ພວກເຂົາຖືກນຳສະເໜີເປັນກຣີກຝ່າຍວິນຍານ ແລະພວກເຂົາຍັງແມ່ນອາຮາບໃນຄຳພະຍານແຫ່ງພູເຂົາກາເມນ ແລະພວກເຂົາແມ່ນສັດຕູສິບປະການໃນເພງສັນລະເສີນ 83.

ອຳນາດທາງໂລກປະການທີສອງຂອງສັດຕູທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 12 ແລະ 13 ຄື ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກທະເລ ຊຶ່ງ ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງຊັດແຈ້ງວ່າແມ່ນສາສະໜາຄາທອລິກ.

> ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຢືນ​ຢູ່​ເທິງ​ຫາດ​ຊາຍ​ແຫ່ງ​ທະ​ເລ, ແລະ​ໄດ້​ເຫັນ​ສັດ​ຮ້າຍ​ໂຕ​ໜຶ່ງ​ຂຶ້ນ​ມາ​ຈາກ​ທະ​ເລ, ມີ​ເຈັດ​ຫົວ​ແລະ​ສິບ​ເຂົາ, ແລະ​ຢູ່​ເທິງ​ເຂົາ​ຂອງ​ມັນ​ມີ​ສິບ​ມົງ​ກຸດ, ແລະ​ຢູ່​ເທິງ​ຫົວ​ຂອງ​ມັນ​ມີ​ຊື່​ແຫ່ງ​ການ​ໝິ່ນ​ປະ​ໝາດ. ແລະ​ສັດ​ຮ້າຍ​ທີ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ນັ້ນ​ຄ້າຍ​ຄື​ເສືອ​ດາວ, ແລະ​ຕີນ​ຂອງ​ມັນ​ເປັນ​ດັ່ງ​ຕີນ​ໝີ, ແລະ​ປາກ​ຂອງ​ມັນ​ເປັນ​ດັ່ງ​ປາກ​ສິງ; ແລະ​ມັງ​ກອນ​ໄດ້​ມອບ​ອຳ​ນາດ​ຂອງ​ມັນ, ບັນ​ລັງ​ຂອງ​ມັນ, ແລະ​ອຳ​ນາດ​ຢ່າງ​ໃຫຍ່​ຫຼວງ​ໃຫ້​ແກ່​ມັນ. ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ຫົວ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ຫົວ​ທັງ​ຫຼາຍ​ຂອງ​ມັນ​ເໝືອນ​ດັ່ງ​ຖືກ​ຟັນ​ໃຫ້​ເຖິງ​ຕາຍ; ແລະ​ບາດ​ແຜ​ອັນ​ເຖິງ​ຕາຍ​ນັ້ນ​ກໍ​ຫາຍ​ດີ; ແລະ​ຊາວ​ໂລກ​ທັງ​ໝົດ​ກໍ​ພາ​ກັນ​ພິ​ສະ​ວົງ​ຕິດ​ຕາມ​ສັດ​ຮ້າຍ​ນັ້ນ. ພຣະ​ນິ​ມິດ 13:1–3.

ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງ ໂຢຮັນໄດ້ຢືນຢູ່ທີ່ຊາຍຝັ່ງທະເລ ແລະທ່ານໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກທະເລ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ທ່ານກໍໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນ. ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າ ເວລາທີ່ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍສອງໂຕນັ້ນແມ່ນປີ 1798 ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນປີທີ່ອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກ “ປົດອອກຈາກກຳລັງຂອງຕົນ,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດທີ່ໃນທີ່ສຸດຈະຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍ.

> “ໃນເວລາທີ່ອຳນາດສັນຕະປາປາ, ຖືກປົດຊິງກຳລັງຂອງຕົນໄປ, ຈົນຖືກບັງຄັບໃຫ້ຍຸດການຂົ່ມເຫັງ, ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນອຳນາດໃໝ່ອັນໜຶ່ງກຳລັງຜຸດຂຶ້ນມາເພື່ອສະທ້ອນສຽງຂອງມັງກອນ, ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນການງານອັນໂຫດຮ້າຍແລະໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າຢ່າງດຽວກັນ. ອຳນາດນີ້, ຊຶ່ງເປັນອຳນາດສຸດທ້າຍທີ່ຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄຣິດຕະຈັກ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາເໝືອນລູກແກະ. ສັດຮ້າຍທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ກ່ອນມັນໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກທະເລ; ແຕ່ສັດຮ້າຍນີ້ຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການເກີດຂຶ້ນຢ່າງສະຫງົບຂອງຊາດທີ່ມັນເປັນສັນຍາລັກ—ສະຫະລັດອາເມຣິກາ.” Signs of the Times, February 8, 1910.

ເມື່ອໂຢຮັນເຫັນສັດຮ້າຍຈາກທະເລ ຊຶ່ງແມ່ນລະບົບສັນຕະປາປາ ທ່ານກຳລັງຫັນກັບໄປເບິ່ງປະຫວັດສາດ. ເມື່ອຫັນໄປຂ້າງໜ້າໃນປະຫວັດສາດ ທ່ານເຫັນສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ຊຶ່ງແມ່ນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ນີ້ແຫຼະເປັນເຫດຜົນທີ່ສັດຮ້າຍຈາກທະເລຖືກຈັດຮູບຂຶ້ນທາງຄຳພະຍາກອນໃນລັກສະນະເຊັ່ນນັ້ນ. ເມື່ອມອງຍ້ອນກັບຈາກປີ 1798 ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນກ່ອນເປັນ “ເຈັດຫົວ ແລະ ສິບເຂົາ,” ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດທີ່ເຂົາສາມອັນຖືກຖອນອອກເພື່ອເຮັດທີ່ວ່າງໃຫ້ແກ່ເຂົານ້ອຍທີ່ແຂງກ້າຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນໃຫຍ່.

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຮູ້ຄວາມຈິງເລື່ອງສັດຮ້າຍຕົວທີສີ່ ຊຶ່ງແຕກຕ່າງຈາກສັດຮ້າຍທັງປວງ ໜ້າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ ມີແຂ້ວເປັນເຫຼັກ ແລະ ເລັບເປັນທອງເຫຼືອງ; ມັນໄດ້ກືນກິນ ບົດໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ ແລະ ຢຽບສ່ວນທີ່ເຫຼືອດ້ວຍຕີນຂອງມັນ; ແລະເລື່ອງເຂົາສິບອັນທີ່ຢູ່ເທິງຫົວຂອງມັນ ແລະ ເຂົາອີກອັນໜຶ່ງທີ່ງອກຂຶ້ນມາ ແລະ ຊຶ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັນນັ້ນສາມອັນໄດ້ຫຼົ່ນລົງ; ຄືເຂົາອັນນັ້ນທີ່ມີຕາ ແລະ ມີປາກເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນໃຫຍ່ຍິ່ງ ຊຶ່ງຮູບລັກສະນະຂອງມັນກ້າແຂງກວ່າພວກຂອງມັນ. ດານີເອນ 7:19, 20.

ກ່ອນທີ່ເຂົາທັງສາມເຂົາ ຄື Heruli, Ostrogoths ແລະ Vandals ຈະຖືກກຳຈັດອອກໄປ, ໂຣມັນນອກສາສະໜາຖືກສະແດງໂດຍ “ມົງກຸດສິບອັນ.” ມົງກຸດສິບອັນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມັນນອກສາສະໜາ. ຈາກນັ້ນ ໂຢຮັນໄດ້ລະບຸເຖິງເສືອດາວຂອງກຣີຊ, ຕໍ່ມາແມ່ນໝີຂອງ Medo-Persia ແລະຈາກນັ້ນແມ່ນສິງຂອງບາບີໂລນ.

> ຕົວທຳອິດນັ້ນເໝືອນດັ່ງສິງໂຕ ແລະມີປີກຂອງນົກອິນຊີ; ຂ້າພະເຈົ້າເຝົ້າດູຢູ່ຈົນປີກຂອງມັນຖືກຖອນອອກ ແລະມັນຖືກຍົກຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນ ແລະໃຫ້ຢືນຢູ່ເທິງຕີນດັ່ງມະນຸດ ແລະໄດ້ມອບໃຈຂອງມະນຸດໃຫ້ແກ່ມັນ. ແລະເບິ່ງແມ, ມີອີກສັດຮ້າຍໜຶ່ງ, ເປັນຕົວທີສອງ, ເໝືອນດັ່ງໝີ, ແລະມັນຍົກຕົນຂຶ້ນຂ້າງໜຶ່ງ, ແລະໃນປາກຂອງມັນລະຫວ່າງແຂ້ວຂອງມັນມີກະດູກຊີ່ສາມອັນ; ແລະພວກເຂົາໄດ້ກ່າວແກ່ມັນດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະກິນເນື້ອຫຼາຍໆ. ຫຼັງຈາກນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າເຝົ້າດູ ແລະເບິ່ງແມ, ມີອີກຕົວໜຶ່ງ, ເໝືອນດັ່ງເສືອດາວ, ຊຶ່ງເທິງຫຼັງຂອງມັນມີປີກນົກສີ່ປີກ; ສັດຮ້າຍນັ້ນມີຫົວສີ່ຫົວດ້ວຍ; ແລະອຳນາດໃນການຄອບຄອງໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ມັນ. ດານີເອນ 7:4–6.

ບໍ່ມີສ່ວນປະກອບແມ່ນແຕ່ຢ່າງດຽວໃນຄາທໍລິກທີ່ເປັນຄຣິສຕຽນ, ແລະສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກທະເລເປັນຕົວແທນຂອງການຜະສົມປະສານຂອງອານາຈັກນອກສາສະໜາທັງປວງກ່ອນໜ້ານັ້ນຕາມຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ສັດຮ້າຍຈາກທະເລນີ້ຖືກພັນລະນາໄວ້ຕາມລຳດັບປະຫວັດສາດຍ້ອນກັບ, ເພາະວ່າໂຢຮັນກຳລັງຫັນມອງຍ້ອນກັບໄປໃນປະຫວັດສາດ. ທຳອິດ ທ່ານໄດ້ເຫັນອຳນາດທີ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເມື່ອເຂົາສາມອັນຖືກຖອນອອກ—ອຳນາດສັນຕະປາປາ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນເຂົາສິບອັນທີ່ມີມົງກຸດສິບອັນ—ໂຣມນອກສາສະໜາ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນເສືອດາວ—ກຣີກ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນໝີ—ເມໂດ-ເປີເຊຍ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນສິງ—ບາບີໂລນ. ຄຳພັນລະນາຂອງສັດຮ້າຍຈາກທະເລປະກອບດ້ວຍອົງປະກອບຈາກແຕ່ລະອານາຈັກນອກສາສະໜາທີ່ມາກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ແລະຄຳພັນລະນານີ້ສະຖາປະນາໃຫ້ເຫັນວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາເປັນການລວມຕົວກັນຂອງທຸກຮູບແບບແຫ່ງຄວາມນອກສາສະໜາທີ່ເຄີຍມີຢູ່ໃນປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີ. ບໍ່ມີສ່ວນປະກອບແມ່ນແຕ່ຢ່າງດຽວໃນຄາທໍລິກທີ່ເປັນຄຣິສຕຽນ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ອາດປາກົດວ່າເປັນຄຣິສຕຽນໃນຄາທໍລິກ ລ້ວນແຕ່ເປັນຂອງປອມ.

ຢູ່ເທິງພູກາເມັນ, ເມື່ອເອລີຢາໄດ້ເຂົ້າສູ້ຮົບກັບພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງເຢເຊເບນ ແລະກັບສາມີຜູ້ຫຼົງຖອຍຂອງນາງ, ເຢເຊເບນຢູ່ທີ່ບ້ານຂອງນາງໃນສະມາເຣຍ. ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣຖືກລືມໄປໃນລະຫວ່າງປະຫວັດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທີ່ມີສອງເຂົາ. ເຢເຊເບນຖືກຊ່ອນໄວ້ຢູ່ສະເໝີ, ແລະໃນພຣະນິມິດບົດທີ 12 ແລະ 13 ໂລກທັງປວງພາກັນປະຫລາດໃຈຕາມນາງ, ແຕ່ນາງບໍ່ໄດ້ຖືກພັນລະນາໃຫ້ເປັນສິ່ງອັນນ່າພິສວົງທີ່ຖືກປະຫລາດໃຈຕາມໃນສະຫວັນ, ເໝືອນດັ່ງສະຫະປະຊາຊາດ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ຊາຕານ. ນາງກັບໄປຢູ່ສູນບັນຊາການຂອງນາງໃນສະມາເຣຍ—ນະຄອນໂຣມ.

ປະຫວັດຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ແມ່ນບ່ອນທີ່ການທົດສອບເກື່ອງກັບຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍສໍາລັບທົ່ວໂລກ ຖືກຊີ້ບອກໃຫ້ເຫັນ. ການທົດສອບນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງສົງຄາມຂອງສະຫວັນຊັ້ນທໍາອິດ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະພິຈາລະນາໃນຈຸດນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າຈະແທນຄໍາວ່າ “ເຂົາ” ໃນຂໍ້ພຣະຄໍາພີທີ່ບັດນີ້ພວກເຮົາກໍາລັງຈະພິຈາລະນາ ດ້ວຍຄໍາວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກຕົວໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະສະຫະລັດອາເມຣິກາມີເຂົາສອງອັນຄ້າຍລູກແກະ, ແລະສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າດັ່ງມັງກອນ. ແລະສະຫະລັດອາເມຣິກາໃຊ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັນ, ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນນະມັດສະການສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດ, ຜູ້ທີ່ບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງມັນໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ. ແລະສະຫະລັດອາເມຣິກາກະທຳການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົນເຖິງຂະໜາດເຮັດໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດ, ແລະລໍ້ລວງບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍທາງແຫ່ງການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາມີອຳນາດກະທຳໄດ້ຕໍ່ໜ້າສັດຮ້າຍນັ້ນ; ໂດຍກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກວ່າ ພວກເຂົາຄວນສ້າງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ ຜູ້ທີ່ມີບາດແຜຈາກດາບ ແລະຍັງມີຊີວິດຢູ່. ແລະ [ສະຫະລັດອາເມຣິກາ] ມີອຳນາດທີ່ຈະໃຫ້ລົມຫາຍໃຈແກ່ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ, ເພື່ອວ່າຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນຈະທັງເວົ້າໄດ້ ແລະກະທຳໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ບໍ່ຍອມນະມັດສະການຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກຂ້າ. ແລະສະຫະລັດອາເມຣິກາເຮັດໃຫ້ຄົນທັງປວງ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ຄົນຮັ່ງມີແລະຄົນທຸກຍາກ, ຄົນເສລີແລະທາດ, ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງຕົນ ຫຼືທີ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ: ແລະວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຊື້ຫຼືຂາຍໄດ້ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ ຫຼືຊື່ຂອງສັດຮ້າຍ ຫຼືເລກຈຳນວນແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ. ພຣະນິມິດ 13:11–17.

ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ ມັງກອນແຫ່ງໂຣມນອກຮີດໄດ້ມອບສາມສິ່ງໃຫ້ແກ່ຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາ ເມື່ອມັນຍົກຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາຂຶ້ນສູ່ບັນລັງແຫ່ງໂລກ.

> ແລະສັດຮ້າຍທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນ ຄືກັນກັບເສືອດາວ, ແລະຕີນຂອງມັນກໍເໝືອນຕີນຂອງໝີ, ແລະປາກຂອງມັນກໍເໝືອນປາກຂອງສິງ; ແລະມັງກອນໄດ້ມອບອຳນາດຂອງຕົນ, ທີ່ນັ່ງຂອງຕົນ, ແລະສິດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃຫ້ແກ່ມັນ. ພຣະນິມິດ 13:2

ກະສັດທັງສິບຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ (ໂດຍທີ່ຝຣັ່ງເປັນກະສັດຜູ້ສຳຄັນສູງສຸດໃນບັນດາສິບນັ້ນ ຕາມທີ່ຖືກແທນດ້ວຍອາຫາບ) ໄດ້ມອບສາມສິ່ງແກ່ອຳນາດປາປາຊີ ຄື: ອຳນາດ, ທີ່ນັ່ງບັນລັງ, ແລະ ສິດອຳນາດ. ເມື່ອຈັກກະພັດຄອນສະແຕນຕິນໄດ້ຍ້າຍນະຄອນຫຼວງຈາກນະຄອນໂຣມໃນຝັ່ງຕາເວັນຕົກໄປສູ່ຕາເວັນອອກ ແລະໄດ້ຕັ້ງນະຄອນຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນເປັນນະຄອນຫຼວງໃໝ່ຂອງຈັກກະພັດໂຣມໃນປີ 330, ໃນເວລານັ້ນໂຣມນອກສາສະໜາກໍໄດ້ມອບ “ທີ່ນັ່ງ” ຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງໂຣມ.

ເມື່ອ ຄລໍວິສ, ກະສັດແຫ່ງຊາວແຟຣງກ໌ (ຝຣັ່ງ), ຫັນມານັບຖືຄາທອລິກ ແລະ ເລີ່ມເຮັດສົງຄາມຕໍ່ບັນດາອຳນາດທີ່ໄດ້ຕໍ່ຕ້ານການຂຶ້ນສູ່ບັນລັງຂອງໂລກຂອງສັນຕະປາປາໃນປີ 496, ໂຣມນອກສາສະໜາໃນເວລານັ້ນໄດ້ມອບ “ອຳນາດ” ຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ.

ໃນ ຄ.ສ. 533, ຈັສຕິນຽນໄດ້ອອກລັດຖະດຳລັດສະບັບໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ກຳນົດໃຫ້ຄຣິດຈັກໂຣມັນເປັນທັງຫົວໜ້າຂອງຄຣິດຈັກທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ແກ້ໄຂພວກນອກຮີດ. ໃນຈຸດນັ້ນ, ອຳນາດຂອງໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ.

ໃນຂໍ້ທີສິບສອງ, “ມັນ [ສະຫະລັດອາເມຣິກາ] ກະທຳອຳນາດທັງປວງຂອງສັດຮ້າຍໂຕທຳອິດຕໍ່ໜ້າມັນ.” ອຳນາດທີ່ຖືກນຳໃຊ້ໂດຍລະບົບສັນຕະປາປານັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Clovis, ຜູ້ໄດ້ອຸທິດກຳລັງທາງທະຫານແລະອຳນາດທາງເສດຖະກິດຂອງຕົນແດ່ລະບົບສັນຕະປາປາ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄາທອລິກຈຶ່ງເອີ້ນ Clovis ວ່າ “ບຸດຄົນຫົວປີຂອງຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກ,” ແລະເອີ້ນຝຣັ່ງວ່າ “ທິດາຄົນໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກ.” ສະຫະລັດຈະກະທຳວຽກງານອັນສົກກະປົກດຽວກັນນັ້ນເພື່ອລະບົບສັນຕະປາປາ ທີ່ Clovis ໄດ້ເລີ່ມໄວ້ໃນປີ 496.

ອຳນາດຂອງສະຫະລັດຈະຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອໃຫ້ “ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ ນະມັດສະການສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດ ຊຶ່ງບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງມັນໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ.” ສະຫະລັດຈະນຳໃຊ້ກຳລັງທາງທະຫານ ແລະອຳນາດທາງເສດຖະກິດຂອງຕົນ ເພື່ອໃຫ້ທົ່ວໂລກຍອມຮັບວັນອາທິດເປັນວັນພັກຜ່ອນ. ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣ ຈະກໍ່ການຫຼິ້ນຊູ້ກັບສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກກ່ອນ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້ານີ້, ແລ້ວນາງຈະອອກໄປກໍ່ການຫຼິ້ນຊູ້ກັບບັນດາກະສັດອື່ນໆທັງປວງແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.

ໃນຂໍ້ສິບສາມ, “ມັນ [ສະຫະລັດອາເມລິກາ] ກະທຳການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົນເຮັດໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫລາຍ.” ໄຟເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານອັນບໍ່ບໍລິສຸດ. ລີ້ນແຫ່ງໄຟໃນວັນເພນເຕກອສ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານອັນບໍລິສຸດ ຊຶ່ງມາພ້ອມກັບຄວາມສາມາດໃນການຖ່າຍທອດຂ່າວສານນັ້ນໄປສູ່ໂລກທັງສິ້ນ. ໄຟທີ່ສະຫະລັດອາເມລິການຳລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນນັ້ນ ຈະສົ່ງຜົນກະທົບເຖິງທຸກປະເທດ ແລະທຸກພາສາ.

ໃນຂໍ້ສິບສີ່, ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ຫຼອກລວງ “ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໂດຍອາໄສບັນດາການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ [ສະຫະລັດອາເມລິກາ] ໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ກະທຳຕໍ່ໜ້າສັດຮ້າຍນັ້ນ; ໂດຍກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກວ່າ ໃຫ້ພວກເຂົາສ້າງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ ຊຶ່ງເຄີຍມີບາດແຜຈາກດາບ ແລະຍັງມີຊີວິດຢູ່.” ການຫຼອກລວງທີ່ຖືກນຳມາໃຊ້ເພື່ອຫຼອກລວງໂລກໂດຍສະຫະລັດອາເມລິການັ້ນ ຖືກສະແດງໂດຍໄຟທີ່ລົງມາຈາກຟ້າໃນຂໍ້ກ່ອນໜ້ານີ້. ໄຟຈາກຟ້ານັ້ນກໍ່ໃຫ້ເກີດບັນດາການອັດສະຈັນທີ່ສະຫະລັດອາເມລິການຳມາໃຊ້ເພື່ອສັ່ງການແກ່ໂລກໃຫ້ສະຖາປະນາລັດຖະບານໂລກດຽວ ຊຶ່ງປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍການຜະສົມປະສານລະຫວ່າງສາສະໜາຈັກແລະລັດ ໂດຍໃຫ້ສາສະໜາຈັກເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ.

ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງອາຮາບແລະເຢເຊເບນໄດ້ເປັນຕົວແທນ ເມື່ອເອລີຢາຖືກຍົກຂຶ້ນ. ການຕໍ່ສູ້ຂອງເອລີຢາຢູ່ເທິງພູກາເມນໄດ້ສຳເລັດຕາມຄວາມໝາຍໃນຊ່ວງເລີ່ມຕົ້ນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ໃນລະຫວ່າງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈາກປີ 1840 ຫາ 1844, ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຈຳແນກຜູ້ພະຍາກອນແທ້ຂອງໂປຣແຕສແຕນ ອອກຈາກບັນດາຜູ້ພະຍາກອນປອມທັງໝົດຂອງໂປຣແຕສແຕນ.

ມັນໄດ້ສຳເລັດອີກຄັ້ງໜຶ່ງໃນວາລະທ້າຍຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ໃນລະຫວ່າງການທົດສອບເລື່ອງການກໍ່ຕັ້ງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງເອລີຢາ ເກີດຂຶ້ນກ່ອນວັນອັນໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງຄືໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ພູກາເມນ, ເອລີຢາ, ອາຮາບ ແລະ ເຢເຊເບນ ຈຶ່ງຖືກນຳສະແດງໃນກິດຈະການຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ທີ່ບັງຄັບໃຫ້ໂລກທັງໝົດຍອມຮັບລັດຖະບານໂລກດຽວຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ຊຶ່ງຢູ່ໃຕ້ການປົກຄອງຂອງຄະນະຈັກຄາທອລິກ. ສະຫະລັດອາເມຣິກາດຳເນີນການກະທຳນີ້ສຳເລັດຜ່ານອຳນາດທາງທະຫານ, ກຳລັງທາງເສດຖະກິດ, ແລະການສື່ສານອັນເສື່ອມຊາມທີ່ສະກົດຈິດ ຊຶ່ງມັນເປັນຜູ້ຊີ້ນຳແລະຄວບຄຸມ, ອັນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ເສັ້ນທາງດ່ວນຂໍ້ມູນ” ຂອງເວັບທົ່ວໂລກ.

ໃນຂໍ້ສິບຫ້າ ພວກເຮົາໄດ້ຖືກແຈ້ງວ່າ “ມັນ [ສະຫະລັດອາເມຣິກາ] ມີອຳນາດທີ່ຈະໃຫ້ຊີວິດແກ່ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ ເພື່ອໃຫ້ຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນທັງເວົ້າໄດ້ ແລະເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມນະມັດສະການຮູບຂອງສັດຮ້າຍຖືກຂ້າເສຍ.” ດັ່ງນັ້ນ ການຂູ່ດ້ວຍຄວາມຕາຍໂດຍອຳນາດທາງທະຫານຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ເຊິ່ງໃນເວລານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດຊັ້ນນຳແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ ໄດ້ໃຫ້ອຳນາດແກ່ລັດຖະບານໂລກດຽວຂອງສະຫະປະຊາຊາດໃຫ້ເວົ້າ. ການກະທຳແຫ່ງການເວົ້ານັ້ນ ສຳເລັດຜົນໂດຍຜ່ານອຳນາດນິຕິບັນຍັດ ແລະຕຸລາການ. ຝ່າຍນິຕິບັນຍັດຂອງສະຫະປະຊາຊາດຢູ່ນະຄອນນິວຢອກ ແລະຝ່າຍຕຸລາການຂອງສະຫະປະຊາຊາດຢູ່ນະຄອນເຮກ ປະເທດເນເທີແລນ. ນະຄອນເຮກເປັນຕົວແທນຂອງໂລກເກົ່າ ແລະນິວຢອກເປັນຕົວແທນຂອງໂລກໃໝ່. ທັງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະເນເທີແລນ ຕ່າງກໍມີປະຫວັດສາດໃນອະດີດທີ່ໂດດເດັ່ນໃນຖານະຜູ້ພິທັກຊັ້ນນຳແຫ່ງເສລີພາບ ແລະອິດສະຫລະພາບ ແຕ່ທັງສອງກໍຈົບລົງໃນປະຫວັດສາດຂອງຕົນຕາມລຳດັບ—ໂດຍເວົ້າຄືດັ່ງມັງກອນ.

> “ເມື່ອວັນຊະບາໂຕໄດ້ກາຍເປັນຈຸດແຫ່ງການໂຕ້ແຍ້ງເປັນພິເສດທົ່ວດິນແດນຄຣິດສະຕຽນ, ແລະອຳນາດທັງຝ່າຍສາສະໜາແລະຝ່າຍໂລກໄດ້ຮ່ວມກັນບັງຄັບໃຫ້ຖືຮັກສາວັນອາທິດ, ການປະຕິເສດຢ່າງແນ່ວແນ່ຂອງຄົນສ່ວນນ້ອຍກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ບໍ່ຍອມຈຳນົນຕໍ່ຂໍ້ຮຽກຮ້ອງອັນເປັນທີ່ນິຍົມ ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາກາຍເປັນເປົ້າແຫ່ງການຊັງຊາຂອງຄົນທົ່ວໄປ.... ແລະໃນທີ່ສຸດຈະມີການອອກກົດໝາຍຕໍ່ຕ້ານບັນດາຜູ້ທີ່ຖືວັນຊະບາໂຕຕາມພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ໃຫ້ບໍລິສຸດ, ປະກາດປະນາມພວກເຂົາວ່າເປັນຜູ້ສົມຄວນໄດ້ຮັບການລົງໂທດຢ່າງຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ແລະໃຫ້ເສລີແກ່ປະຊາຊົນ, ຫຼັງຈາກໄລຍະເວລາໜຶ່ງ, ທີ່ຈະຂ້າພວກເຂົາໄດ້. ສາສະໜາໂຣມັນໃນໂລກເກົ່າ ແລະໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍໃນໂລກໃໝ່ ຈະດຳເນີນໃນແນວທາງຄ້າຍຄືກັນຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຽດພຣະບັນຍັດທັງປວງຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “ເມື່ອນັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກຖິ້ມລົງໄປໃນເຫດການແຫ່ງຄວາມທຸກທໍລະມານແລະຄວາມຄັບແຄ້ນເຫຼົ່ານັ້ນ ດັ່ງທີ່ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ພັນລະນາໄວ້ວ່າເປັນເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກຂອງຢາໂຄບ.” The Great Controversy, 615, 616.

ໃນຂໍ້ທີສິບຫົກແລະສິບເຈັດ, ຫຼັງຈາກຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນແລະຖືກປະທານອຳນາດໃຫ້ເວົ້າ, “[ສະຫະລັດອາເມລິກາ] ເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ຜູ້ຮັ່ງມີແລະຜູ້ຍາກຈົນ, ຜູ້ເສລີແລະຂ້າທາດ, ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງເຂົາ ຫຼື ທີ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາ: ແລະບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດສາມາດຊື້ຫຼືຂາຍໄດ້, ນອກຈາກຜູ້ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍ, ຫຼື ຊື່ຂອງສັດຮ້າຍ, ຫຼື ຈຳນວນແຫ່ງຊື່ຂອງມັນ.”

ການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍ ແມ່ນການທົດສອບທີ່ມາກ່ອນການທົດສອບເລື່ອງເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຜ່ານການທົດສອບທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍ ພວກເຮົາກໍຈະລົ້ມເຫຼວໃນການທົດສອບເລື່ອງເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ມັນເປັນການທົດສອບສອງຢ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະເປັນການທົດສອບສອງປະເພດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

ການກໍ່ຕັ້ງຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນຄຳເຕືອນຝ່າຍພະຍາກອນວ່າ ເວລາປິດແຫ່ງການທົດລອງກຳລັງຈະມາເຖິງ. ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ ທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ພູເຂົາກາເມນຢູ່ໃນຂອບເຂດອັນໃກ້, ແລະວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງຈັດຫານ້ຳມັນແຫ່ງລັກສະນະນິສັຍ, ນ້ຳມັນແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ນ້ຳມັນແຫ່ງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ກ່ອນການເອີ້ນຄັ້ງສຸດທ້າຍຈະຖືກປະກາດ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຕື່ນຂຶ້ນ ເພື່ອວ່າ ເມື່ອເອລີຢາຖາມພວກເຂົາວ່າ, “ພວກເຈົ້າຈະລັງເລຢູ່ລະຫວ່າງສອງຄວາມຄິດເຫັນນີ້ດົນເທົ່າໃດ?”—ພວກເຂົາຈະບໍ່ຢືນຢູ່ໂດຍປາກນິ່ງ, ເພາະວ່າ ການປາກນິ່ງໃນເວລານັ້ນ ຄືການຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ການທົດສອບເລື່ອງຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໃນການເຂົ້າໃຈຂ່າວສານທີ່ປະກາດການປິດລົງຂອງການພິພາກສາ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ຂ່າວສານຂອງພວກມິນເລີໄຣທ໌ໄດ້ປະກາດການເປີດຂຶ້ນຂອງການພິພາກສາ.

ການທົດສອບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ບໍ່ໄດ້ກ່ຽວພັນກັບການເລືອກ ເພາະວ່າໃນນັ້ນບໍ່ມີອົງປະກອບແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ມັນເປັນຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ ບໍ່ແມ່ນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ. ມັນເປັນວິກິດການ ແລະເພາະສະນັ້ນ ມັນຈຶ່ງເປັນການທົດສອບທີ່ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນລັກສະນະຂອງຊາວອິສຣາເອນເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຖືກອາຮາບເອີ້ນໃຫ້ມາຍັງພູກາເມນ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຈະສະແດງລັກສະນະທີ່ພວກເຂົາໄດ້ພັດທະນາຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາກ່ອນໜ້ານັ້ນ ຊຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນເອີ້ນວ່າ ການທົດສອບຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ.

> ເຫດສະນັ້ນ (ດັ່ງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກ່າວໄວ້ວ່າ, ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຽງຂອງພຣະອົງ, ຢ່າເຮັດໃຈຂອງພວກທ່ານໃຫ້ແຂງກະດ້າງ ເໝືອນໃນຄາວການກະບົດ, ໃນວັນແຫ່ງການທົດລອງໃນຖິ່ນກັນດານ: ເມື່ອບັນພະບຸລຸດຂອງພວກທ່ານໄດ້ທົດລອງເຮົາ, ພິສູດເຮົາ, ແລະໄດ້ເຫັນການກະທຳຂອງເຮົາຕະຫຼອດສີ່ສິບປີ. ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງໂສກເສົ້າໃຈຕໍ່ຄົນຊົ່ວອາຍຸນັ້ນ, ແລະກ່າວວ່າ, ພວກເຂົາຫຼົງຜິດໃນໃຈຢູ່ສະເໝີ; ແລະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກທາງຂອງເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາໄດ້ສາບານໃນຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາວ່າ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການພັກສະຫງົບຂອງເຮົາ.) ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍເອີຍ, ຈົ່ງລະວັງເຖິງວ່າ ໃນຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກທ່ານ ຈະມີໃຈຊົ່ວອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ເຊື່ອ, ຈົນຫັນໜີຈາກພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ແຕ່ຈົ່ງຕັກເຕືອນກັນແລະກັນທຸກວັນ, ຕາບໃດທີ່ຍັງເອີ້ນວ່າ “ວັນນີ້”; ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານຖືກເຮັດໃຫ້ໃຈແຂງກະດ້າງດ້ວຍການລໍ້ລວງແຫ່ງບາບ. ເພາະວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ມີສ່ວນໃນພຣະຄຣິດແລ້ວ, ຖ້າພວກເຮົາຍຶດຄວາມໝັ້ນໃຈເບື້ອງຕົ້ນໄວ້ໃຫ້ໝັ້ນຄົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ; ຕາບໃດທີ່ມີການກ່າວວ່າ, ວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຽງຂອງພຣະອົງ, ຢ່າເຮັດໃຈຂອງພວກທ່ານໃຫ້ແຂງກະດ້າງ ເໝືອນໃນຄາວການກະບົດ. ເຮັບເຣີ 3:7–15.

Back to Articles