Article

# Panium - Number Twenty

ພານີອຸມ - ເລກທີ ຊາວ

Daniel 11’s Sequence and the 2025 Warning

ລຳດັບເຫດການໃນ ດານີເອນ 11 ແລະ ຄຳເຕືອນປີ 2025

Author

Jeff Pippenger

Published

March 2, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The pioneer application of the history which fulfilled verses ten through sixteen identified that Rome, who established the vision arrived in the year 200 BC, the same year as the battle of Panium, and I am suggesting that in 2025 Rome arrived and established the vision with the inauguration of Trump and Pope Leo. 2025 represents the only time a pope and President were inaugurated in the same year. The beast and its image was lifted up for all who are willing to see in 2025. Unlike the pioneers, I am applying the sequence of the verses, instead of the history that initially fulfilled the verses. I agree with the history, but am drawing upon a sequence within the verses as the framework for the history, as opposed to using the history to define the framework of the verses. I contend that the two approaches are both accurate.

ການນໍາໃຊ້ແບບຜູ້ບຸກເບີກຂອງປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ທໍາໃຫ້ຂໍ້ 10 ຫາ 16 ສໍາເລັດນັ້ນ ໄດ້ຊີ້ລະບຸວ່າ ໂຣມ, ຜູ້ທີ່ສະຖາປະນານິມິດ, ໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ., ຊຶ່ງເປັນປີດຽວກັນກັບຍຸດທະການທີ່ Panium, ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງສະເໜີວ່າ ໃນປີ 2025 ໂຣມໄດ້ມາເຖິງ ແລະໄດ້ສະຖາປະນານິມິດໂດຍຜ່ານການເຂົ້າຮັບຕໍາແໜ່ງຂອງ Trump ແລະ Pope Leo. ປີ 2025 ເປັນເວລາພຽງແຕ່ຄັ້ງດຽວທີ່ສັນຕະປາປາ ແລະ ປະທານາທິບໍດີໄດ້ເຂົ້າຮັບຕໍາແໜ່ງໃນປີດຽວກັນ. ສັດຮ້າຍ ແລະ ຮູບຂອງມັນໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃຫ້ຄົນທັງປວງຜູ້ຍິນດີຈະເຫັນໃນປີ 2025. ບໍ່ເໝືອນກັບພວກຜູ້ບຸກເບີກ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງນໍາໃຊ້ລໍາດັບຂອງຂໍ້ຕ່າງໆ, ແທນທີ່ຈະໃຊ້ປະຫວັດສາດທີ່ໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນສໍາເລັດ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພ້ອມກັບປະຫວັດສາດນັ້ນ, ແຕ່ກໍາລັງອາໄສລໍາດັບພາຍໃນຂໍ້ຕ່າງໆເປັນໂຄງຮ່າງສໍາລັບປະຫວັດສາດ, ແທນທີ່ຈະໃຊ້ປະຫວັດສາດມາກໍານົດໂຄງຮ່າງຂອງຂໍ້ຕ່າງໆ. ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢັນວ່າ ທັງສອງແນວທາງນັ້ນຖືກຕ້ອງທັງຄູ່.

## The Revolution of the Maccabees

ການປະຕິວັດຂອງພວກມັກຄາບີส์

I apply the line of the Maccabees in a similar fashion. The Maccabean revolt in 167 BC was well after the battle of Panium in 200 BC, and well before Pompey captured Jerusalem in 63 BC. The line which begins at verse sixteen with general Pompey’s conquering of Jerusalem in 63 BC, and continues through to Tiberias Caesar who reigned when Jesus was crucified. The cross and Tiberias is represented in verse twenty-two of chapter eleven.

ຂ້າພະເຈົ້ານຳໃຊ້ສາຍເຊື້ອຂອງພວກ Maccabees ໃນລັກສະນະທີ່ຄ້າຍຄືກັນ. ການກະບົດຂອງພວກ Maccabees ໃນປີ 167 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກຍຸດທະການທີ່ Panium ໃນປີ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຢ່າງຊັດເຈນ, ແລະກ່ອນທີ່ Pompey ຈະຍຶດເອົາເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 63 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຢ່າງຫ່າງໄກ. ສາຍລຳດັບທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ ດ້ວຍການພິຊິດເຢຣູຊາເລັມຂອງແມ່ທັບ Pompey ໃນປີ 63 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງ Caesar Tiberias ຜູ້ຊຶ່ງຄອງລາດໃນເວລາທີ່ພຣະເຢຊູຖືກຕຶງກາງແຂນ. ກາງແຂນ ແລະ Tiberias ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂໍ້ທີຊາວສອງ ຂອງບົດທີສິບເອັດ.

> And with the arms of a flood shall they be overflown from before him, and shall be broken; yea, also the prince of the covenant. Daniel 11:22.

> ແລະດ້ວຍແຂນແຫ່ງນ້ຳຖ້ວມ ພວກເຂົາຈະຖືກພັດກວາດໄປຈາກໜ້າທ່ານ, ແລະຈະຖືກຫັກທຳລາຍ; ແມ່ນແທ້, ລວມທັງເຈົ້າຊາຍແຫ່ງພັນທະສັນຍາດ້ວຍ. ດານີເອນ 11:22.

General Pompey conquering Jerusalem in 63 BC in verse sixteen, and then the cross in 31 AD in verse twenty-two, represents a line of prophecy that begins at a symbol of the Sunday law and ends with a symbol of the Sunday law. Verse twenty-three is a break in the passage, thus marking verse twenty-two as the end of the prophetic line that began in verse sixteen. Accompanied with the distinct ending of the line in verse twenty-two, is the fact that verse twenty-two is a symbol of the same waymark represented in verse sixteen, thus providing an alpha and omega witness that verses sixteen to twenty-two represents a distinct prophetic line.

ພົນເອກ ປອມເປ ຜູ້ພິຊິດເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 63 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ, ແລະຈາກນັ້ນໄມ້ກາງແຂນໃນປີ 31 ຄ.ສ. ໃນຂໍ້ທີຊາວສອງ, ເປັນຕົວແທນຂອງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຂໍ້ທີຊາວສາມເປັນຈຸດແຍກໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໝາຍຂໍ້ທີຊາວສອງວ່າເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ. ຄຽງຄູ່ກັບການສິ້ນສຸດຢ່າງຊັດເຈນຂອງເສັ້ນນີ້ໃນຂໍ້ທີຊາວສອງ, ຍັງມີຄວາມຈິງທີ່ວ່າຂໍ້ທີຊາວສອງເປັນສັນຍາລັກຂອງໝຸດໝາຍດຽວກັນທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໃຫ້ພະຍານແບບອາລະຟາແລະໂອເມກາວ່າ ຂໍ້ທີສິບຫົກເຖິງຂໍ້ທີຊາວສອງເປັນເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທີ່ແຍກອອກຕ່າງຫາກ.

Add to this that verses fifteen and sixteen are marking the transition from the Seleucid kingdom to the Roman power, and you see a break in continuity from the Seleucids in verse fifteen unto the Romans in verse sixteen and the line of verse sixteen to twenty-two is clearly isolated as a singular prophetic line. Verse sixteen introduces the next power who will dominate Judea, thus marking a transition of prophetic history just as with verse twenty-three. The line begins and ends with a symbol of the Sunday law, and the line ends in the twenty-second verse of the eleventh chapter.

ເພີ່ມເຂົ້າໄປອີກວ່າ ຂໍ້ສິບຫ້າ ແລະ ຂໍ້ສິບຫົກ ກຳລັງຊີ້ໝາຍເຖິງການປ່ຽນຜ່ານຈາກອານາຈັກເຊລູຊິດໄປສູ່ອຳນາດໂຣມັນ, ແລະທ່ານຈະເຫັນການຂາດຕອນໃນຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຈາກພວກເຊລູຊິດໃນຂໍ້ສິບຫ້າໄປເຖິງພວກໂຣມັນໃນຂໍ້ສິບຫົກ ແລະ ແນວເສັ້ນຂອງຂໍ້ສິບຫົກເຖິງຊາວສອງນັ້ນຖືກແຍກອອກຢ່າງຊັດເຈນເປັນແນວຄຳພະຍາກອນອັນເປັນເອກະລັກ. ຂໍ້ສິບຫົກແນະນຳອຳນາດຖັດໄປຜູ້ຈະຄອບງຳແຂວງຢູເດຍ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໝາຍເຖິງການປ່ຽນຜ່ານຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຂໍ້ຊາວສາມ. ແນວເສັ້ນນີ້ເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ສິ້ນສຸດດ້ວຍສັນຍະລັກຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ ແນວເສັ້ນນີ້ສິ້ນສຸດລົງໃນຂໍ້ຊາວສອງຂອງບົດທີສິບເອັດ.

## Smith—and Three Caesars

ສະມິດ—ແລະ ຊີຊາສາມອົງ

The fact that verse sixteen represents the Sunday law, as does verse twenty-two—demands that the two verses be aligned upon each other. Uriah Smith comments on verse twenty-three, and explains why it represents a history that began further back in the history of the previous verses, as opposed to representing a history that follows immediately after the cross of verse twenty-two.

ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ຂໍ້ທີສິບຫົກເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຂໍ້ທີຊາວສອງ—ຍ່ອມຮຽກຮ້ອງໃຫ້ນຳສອງຂໍ້ນັ້ນມາຈັດວາງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັນ. Uriah Smith ໃຫ້ຄຳອະທິບາຍກ່ຽວກັບຂໍ້ທີຊາວສາມ, ແລະຊີ້ແຈງວ່າ ເປັນເຫດໃດຂໍ້ນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຍ້ອນກັບໄປກ່ອນໜ້ານັ້ນໃນລຳດັບປະຫວັດຂອງຂໍ້ກ່ອນໜ້າ ແທນທີ່ຈະເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຕິດຕາມມາທັນທີຫຼັງຈາກໄມ້ກາງແຂນຂອງຂໍ້ທີຊາວສອງ.

> “‘VERSE 23. And after the league made with him he shall work deceitfully: for he shall come up, and shall become strong with a small people.’

> “‘ຂໍ້ 23. ແລະພາຍຫຼັງຈາກໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບລາວແລ້ວ ລາວຈະກະທຳການຢ່າງຫຼອກລວງ: ເພາະລາວຈະຂຶ້ນມາ ແລະຈະກາຍເປັນເຂັ້ມແຂງດ້ວຍປະຊາຊົນຈຳນວນນ້ອຍ.’”

> “The ‘him’ with whom the league here spoken of is made, must be the same power which has been the subject of the prophecy from the 14th verse; and that this is the Roman power is shown beyond controversy in the fulfilment of the prophecy in three individuals, as already noticed, who successively ruled over the Roman Empire; namely, Julius, Augustus, and Tiberius Caesar. The first, on returning to the fort of his own land in triumph, stumbled and fell, and was not found. Verse 19. The second was a raiser of taxes; and he reigned in the glory of the kingdom, and died neither in anger nor in battle, but peacefully in his own bed. Verse 20. The third was a dissembler, and one of the vilest of characters. He entered upon the kingdom peaceably, but both his reign and life were ended by violence. And in his reign the Prince of the covenant, Jesus of Nazareth, was put to death upon the cross. Verses 21. 22. Christ can never be broken or put to death again; hence in no other government, and at no other time, can we find a fulfilment of these events. Some attempt to apply these verses to Antiochus, and make one of the Jewish high priests the prince of the covenant, though they are never called such. This is the same kind of reasoning which endeavors to make the reign of Antiochus a fulfilment of the little horn of Daniel 8; and it is offered for the same purpose; namely, to break the great chain of evidence by which it is shown that the Advent doctrine is the doctrine of the Bible, and that Christ is now at the door. But the evidence cannot be overthrown; the chain cannot be broken.

> “ຜູ້ນັ້ນ” ທີ່ພັນທະສັນຍາທີ່ກ່າວເຖິງໃນທີ່ນີ້ໄດ້ຖືກເຮັດກັບລາວ, ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນອຳນາດດຽວກັນນັ້ນທີ່ເປັນຫົວຂໍ້ຂອງຄຳພະຍາກອນຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ 14; ແລະວ່າອຳນາດນີ້ຄືອຳນາດໂຣມັນ ກໍໄດ້ຖືກສະແດງຢ່າງພົ້ນຈາກຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງໂດຍການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນໃນບຸກຄົນສາມຄົນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ປົກຄອງຈັກກະພັດໂຣມັນຕາມລຳດັບກັນ; ຄື Julius, Augustus, ແລະ Tiberius Caesar. ຄົນທຳອິດ, ເມື່ອກັບຄືນໄປຍັງປ້ອມແຫ່ງແຜ່ນດິນຂອງຕົນດ້ວຍໄຊຊະນະ, ໄດ້ສະດຸດແລະລົ້ມລົງ, ແລະບໍ່ພົບລາວອີກ. ຂໍ້ 19. ຄົນທີສອງເປັນຜູ້ເກັບພາສີ; ແລະລາວໄດ້ຄອງລາຊະອານາຈັກໃນຄວາມຮຸ່ງໂລດຂອງອານາຈັກ, ແລະໄດ້ຕາຍບໍ່ແມ່ນໃນຄວາມໂກດແຄ້ນ ຫຼືໃນສົງຄາມ, ແຕ່ຢ່າງສະຫງົບໃນຕຽງຂອງຕົນເອງ. ຂໍ້ 20. ຄົນທີສາມເປັນຄົນໜ້າຊື່ໃຈຄົດ, ແລະເປັນຜູ້ໜຶ່ງໃນບັນດາຄົນທີ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ. ລາວໄດ້ເຂົ້າຮັບອານາຈັກຢ່າງສະຫງົບ, ແຕ່ທັງການຄອງລາດ ແລະຊີວິດຂອງລາວ ກໍໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໂດຍຄວາມຮຸນແຮງ. ແລະໃນລະຫວ່າງການຄອງລາດຂອງລາວ, ອົງປະມຸກແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, Jesus of Nazareth, ໄດ້ຖືກປະຫານຊີວິດເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ຂໍ້ 21. 22. ພຣະຄຣິດບໍ່ອາດຈະຖືກທຳລາຍ ຫຼືຖືກປະຫານຊີວິດອີກໄດ້ເລີຍ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນລັດຖະບານອື່ນໃດກໍຕາມ, ຫຼືໃນເວລາອື່ນໃດກໍຕາມ, ພວກເຮົາບໍ່ອາດພົບການສຳເລັດຂອງເຫດການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ບາງຄົນພະຍາຍາມນຳຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ໄປໃຊ້ກັບ Antiochus, ແລະເຮັດໃຫ້ປະໂຣຫິດໃຫຍ່ຊາວຢິວຜູ້ໜຶ່ງເປັນອົງປະມຸກແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ທັງໆທີ່ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຖືກເອີ້ນເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ. ນີ້ເປັນເຫດຜົນແບບດຽວກັນທີ່ພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ການຄອງລາດຂອງ Antiochus ເປັນການສຳເລັດຂອງເຂົານ້ອຍໃນ Daniel 8; ແລະມັນຖືກສະເໜີຂຶ້ນເພື່ອຈຸດປະສົງດຽວກັນ; ຄື ເພື່ອທຳລາຍສາຍໂສ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຫຼັກຖານ ທີ່ໂດຍມັນໄດ້ຖືກສະແດງວ່າ ຄຳສອນເລື່ອງການສະເດັດມາ ແມ່ນຄຳສອນຂອງພຣະຄຳພີ, ແລະວ່າພຣະຄຣິດບັດນີ້ກໍຢູ່ທີ່ປະຕູແລ້ວ. ແຕ່ຫຼັກຖານນັ້ນບໍ່ອາດຖືກຄວ່ຳລົງໄດ້; ສາຍໂສ້ນັ້ນບໍ່ອາດຖືກຫັກໄດ້.”

> “Having taken us down through the secular events of the empire to the end of the seventy weeks, the prophet, in verse 23, takes us back to the time when the Romans became directly connected with the people of God by the Jewish league, BC 161: from which point we are then taken down in a direct line of events to the final triumph of the church, and the setting up of God’s everlasting kingdom. The Jews, being grievously oppressed by the Syrian kings, sent an embassy to Rome, to solicit the aid of the Romans, and to join themselves in ‘a league of amity and confederacy with them.’ 1 Mac.8; Prideaux, II, 234; Josephus’s Antiquities, book 12, chap.10, sec.6. The Romans listened to the request of the Jews, and granted them a decree, couched in these words:—

> “ເມື່ອໄດ້ນຳພວກເຮົາຜ່ານເຫດການຝ່າຍໂລກຂອງຈັກກະພັດລົງໄປຈົນເຖິງທ້າຍແຫ່ງເຈັດສິບອາທິດແລ້ວ, ຜູ້ພະຍາກອນ, ໃນຂໍ້ 23, ໄດ້ນຳພວກເຮົາຍ້ອນກັບໄປຫາເວລາທີ່ຊາວໂຣມັນໄດ້ເຂົ້າມາກ່ຽວພັນໂດຍກົງກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍທາງພັນທະສັນຍາຂອງຊາວຢິວ, ປີກ່ອນ ຄ.ສ. 161: ຈາກຈຸດນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖືກນຳລົງໄປຕາມລຳດັບເຫດການອັນຕໍ່ເນື່ອງໂດຍກົງ ຈົນເຖິງໄຊຊະນະສຸດທ້າຍຂອງຄຣິສຕະຈັກ ແລະການສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຊາວຢິວ, ເນື່ອງຈາກຖືກກະສັດຊີເຣຍຂົ່ມເຫັງຢ່າງໜັກ, ໄດ້ສົ່ງຄະນະທູດໄປຍັງກຸງໂຣມ ເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຊາວໂຣມັນ ແລະເພື່ອເຂົ້າຜູກພັນຕົນເອງໃນ ‘ພັນທະສັນຍາແຫ່ງມິດຕະພາບ ແລະສະຫະພັນກັບພວກເຂົາ.’ 1 Mac.8; Prideaux, II, 234; Josephus’s Antiquities, book 12, chap.10, sec.6. ຊາວໂຣມັນໄດ້ຮັບຟັງຄຳຮ້ອງຂໍຂອງຊາວຢິວ ແລະໄດ້ປະທານຄຳສັ່ງແກ່ພວກເຂົາ ຊຶ່ງຖືກຮຽບຮຽງໄວ້ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳດັ່ງນີ້:—”

> “‘The decree of the senate concerning a league of assistance and friendship with the nation of the Jews. It shall not be lawful for any that are subject to the Romans, to make war with the nation of the Jews, nor to assist those that do so, either by sending them corn, or ships, or money; and if any attack be made upon the Jews, the Romans shall assist them as far as they are able; and again, if any attack be made upon the Romans, the Jews shall assist them. And if the Jews have a mind to add to, or to take from, this league of assistance, that shall be done with the common consent of the Romans. And whatever addition shall thus be made, it shall be of force.’ ‘This decree,’ says Josephus, ‘was written by Eupolemus, the son of John, and by Jason, the son of Eleazer, when Judas was high priest of the nation, and Simon, his brother, was general of the army. And this was the first league that the Romans made with the Jews, and was managed after this manner.’

> “‘ພຣະດຳລັດຂອງສະພາສູງ ວ່າດ້ວຍພັນທະສັນຍາແຫ່ງການເກື້ອກູນແລະມິດຕະພາບກັບຊາດຢິວ. ບັນດາຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຊາວໂຣມ ຈະບໍ່ມີສິດທຳສົງຄາມກັບຊາດຢິວ ຫຼືຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທີ່ກະທຳດັ່ງກ່າວ ບໍ່ວ່າໂດຍການສົ່ງເຂົ້າ ຫຼືເຮືອ ຫຼືເງິນ; ແລະຖ້າມີການໂຈມຕີໃດໜຶ່ງຕໍ່ຊາວຢິວ ຊາວໂຣມຈະໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍເທົ່າທີ່ຕົນຈະສາມາດ; ແລະໃນທຳນອງດຽວກັນ ຖ້າມີການໂຈມຕີໃດໜຶ່ງຕໍ່ຊາວໂຣມ ຊາວຢິວຈະໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ເຂົາ. ແລະຖ້າຊາວຢິວມີຄວາມປະສົງຈະເພີ່ມເຕີມ ຫຼືຕັດອອກຈາກພັນທະສັນຍາແຫ່ງການເກື້ອກູນນີ້ ກໍໃຫ້ກະທຳໄດ້ໂດຍຄວາມຍິນຍອມຮ່ວມກັນຂອງຊາວໂຣມ. ແລະການເພີ່ມເຕີມໃດໆທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນດັ່ງນັ້ນ ຈະມີຜົນບັງຄັບໃຊ້.’ ‘ພຣະດຳລັດນີ້,’ ໂຢເຊຟັສກ່າວວ່າ, ‘ໄດ້ຖືກຂຽນໂດຍ ຢູໂພເລມັສ ບຸດຂອງຢອນ ແລະໂດຍ ເຈສັນ ບຸດຂອງອີເລອາຊາ ໃນເວລາທີ່ຢູດາສເປັນມະຫາປະໂຣຫິດຂອງຊາດນັ້ນ ແລະຊີໂມນ ຜູ້ເປັນອ້າຍນ້ອງຂອງລາວ ເປັນນາຍພົນໃຫຍ່ຂອງກອງທັບ. ແລະນີ້ແມ່ນພັນທະສັນຍາສະບັບທຳອິດທີ່ຊາວໂຣມໄດ້ເຮັດກັບຊາວຢິວ ແລະໄດ້ດຳເນີນການກັນຕາມລັກສະນະນີ້.’”

> “At this time the Romans were a small people, and began to work deceitfully, or with cunning, as the word signifies. And from this point they rose by a steady and rapid ascent to the height of power which they afterward attained.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 270, 271.

> “ໃນເວລານັ້ນ ຊາວໂຣມັນເປັນຊົນຊາດນ້ອຍໜຶ່ງ ແລະເລີ່ມດຳເນີນການຢ່າງຫຼອກລວງ ຫຼືດ້ວຍອຸບາຍ ດັ່ງທີ່ຄຳນັ້ນມີຄວາມໝາຍ. ແລະຈາກຈຸດນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ພວກເຂົາໄດ້ຍົກຕົວຂຶ້ນຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ແລະຢ່າງວ່ອງໄວ ຈົນເຖິງຈຸດສູງສຸດແຫ່ງອຳນາດ ຊຶ່ງພາຍຫຼັງພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸເຖິງນັ້ນ.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 270, 271.

Not only does the cross of verse twenty-two end a line with a symbol that is also at the beginning of the line, but the next verse drops back into the history which preceded the cross, to roughly thirty years after Panium and roughly one hundred years before Rome conquered Jerusalem. The waymark of the league of the Jews that Smith here identifies as 161 BC, is identified by other pioneers as 158 BC. The point I am focusing on here is not so much the date, but that verses sixteen to twenty-two represents a line of prophetic history that the Sunday law is both the alpha and omega of the line. Then once the line of verse sixteen unto twenty-two is set forth, verse twenty-three repeats and enlarges upon the history within the line of verses sixteen to twenty-two. The prophetic line of history represented by verse twenty-three is the history of the Maccabees, and the history of the Maccabees is a perfect parallel to the history of the United States.

ບໍ່ແຕ່ການຂ້າມຂອງຂໍ້ທີຊາວສອງຈະປິດເສັ້ນໜຶ່ງດ້ວຍສັນຍາລັກທີ່ປະກົດຢູ່ຕົ້ນເສັ້ນນັ້ນດ້ວຍ, ແຕ່ຂໍ້ຖັດໄປຍັງຖອຍກັບເຂົ້າໄປສູ່ປະຫວັດສາດທີ່ເກີດກ່ອນການຂ້າມ, ຄືປະມານສາມສິບປີຫຼັງຈາກ Panium ແລະປະມານໜຶ່ງຮ້ອຍປີກ່ອນທີ່ໂຣມຈະພິຊິດເຢຣູຊາເລັມ. ຫຼັກໝາຍຂອງພັນທະມິດຂອງຊາວຢິວ ທີ່ Smith ໄດ້ລະບຸໄວ້ທີ່ນີ້ວ່າເປັນປີ 161 BC, ໄດ້ຖືກຜູ້ບຸກເບີກອື່ນໆລະບຸວ່າເປັນປີ 158 BC. ຈຸດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງເນັ້ນໃນທີ່ນີ້ບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ວັນທີຫຼາຍເທົ່າໃດ, ແຕ່ຢູ່ທີ່ວ່າຂໍ້ທີສິບຫົກຫາຂໍ້ທີຊາວສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງເສັ້ນປະຫວັດສາດພະຍາກອນເສັ້ນໜຶ່ງ ທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດເປັນທັງອັນຟາແລະໂອເມກາຂອງເສັ້ນນັ້ນ. ແລ້ວເມື່ອເສັ້ນຂອງຂໍ້ທີສິບຫົກເຖິງຂໍ້ທີຊາວສອງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ແລ້ວ, ຂໍ້ທີຊາວສາມຈຶ່ງກ່າວຊ້ຳ ແລະຂະຫຍາຍຄວາມປະຫວັດສາດພາຍໃນເສັ້ນຂອງຂໍ້ທີສິບຫົກຫາຂໍ້ທີຊາວສອງ. ເສັ້ນປະຫວັດສາດພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ທີຊາວສາມ ແມ່ນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Maccabees, ແລະປະຫວັດສາດຂອງພວກ Maccabees ນັ້ນເປັນຄູ່ຂະໜານຢ່າງສົມບູນກັບປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດ.

## Two Dynasties

ສອງລາຊະວົງ

The Maccabees represent a rebellion against the Seleucid kingdom that began during the reign of Antiochus Epiphanes. The rebellion was against the northern Seleucid kingdom and it resulted in a victory that led to one of two Judean dynasties in the period that ultimately led to the destruction of Jerusalem in 70 AD. The first dynasty was the Hasmonean and the second was the Herodian. The Herodian dynasty was the second Judean government after deliverance from the northern Seleucid kingdom. It was directly connected to the Roman system, whereas; the prior Hasmonean dynasty was essentially Jewish. The Hasmonean dynasty began in 141 BC and in 37 BC the Herodian dynasty began and lasted until 70 AD.

ພວກມັກຄາບີເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດຕໍ່ອານາຈັກເຊລູຊິດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນລະຫວ່າງລັດສະໄໝຂອງ Antiochus Epiphanes. ການກະບົດນັ້ນເປັນການກະບົດຕໍ່ອານາຈັກເຊລູຊິດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະມັນໄດ້ສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດໄຊຊະນະທີ່ນຳໄປສູ່ໜຶ່ງໃນສອງລາຊະວົງຢູດາໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດໄດ້ນຳໄປສູ່ການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 70 AD. ລາຊະວົງທຳອິດແມ່ນລາຊະວົງ Hasmonean ແລະລາຊະວົງທີສອງແມ່ນລາຊະວົງ Herodian. ລາຊະວົງ Herodian ເປັນລັດຖະບານຢູດາລຳດັບທີສອງຫຼັງຈາກການປົດປ່ອຍຈາກອານາຈັກເຊລູຊິດແຫ່ງທິດເໜືອ. ມັນມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບລະບົບໂຣມັນ, ໃນຂະນະທີ່ລາຊະວົງ Hasmonean ກ່ອນໜ້ານັ້ນໂດຍພື້ນຖານແລ້ວເປັນຢິວ. ລາຊະວົງ Hasmonean ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 141 BC ແລະໃນປີ 37 BC ລາຊະວົງ Herodian ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ ແລະດຳລົງຢູ່ຈົນເຖິງປີ 70 AD.

The dynasties represent the government of Judea, the ancient and literal glorious land. The Maccabean revolt was from 167 to 160 BC. In 164 BC the Maccabees drove Antiochus Epiphanes out of Jerusalem and cleansed and rededicated the temple after Antiochus had desecrated it, but it was not until 141 BC that the northern Seleucid power was fully vanquished and the Hasmonean dynasty began.

ລາຊະວົງເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປົກຄອງຂອງແຄວ້ນຢູດາ, ດິນແດນອັນຮຸ່ງໂລດໃນສະໄໝໂບຮານແລະຕາມຄວາມໝາຍຕົວອັກສອນ. ການກະບົດຂອງພວກມັກຄາເບຍນເກີດຂຶ້ນຈາກປີ 167 ຫາ 160 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໃນປີ 164 ກ່ອນ ຄ.ສ. ພວກມັກຄາເບຍນໄດ້ຂັບໄລ່ອັນຕີໂອຄັສ ເອພິຟາເນສ ອອກຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ບໍລິສຸດ ພ້ອມທັງຖວາຍອຸທິດຄືນໃໝ່ ຫຼັງຈາກອັນຕີໂອຄັສໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະວິຫານເປັນມົນທິນແລ້ວ, ແຕ່ກໍບໍ່ຈົນກວ່າປີ 141 ກ່ອນ ຄ.ສ. ອຳນາດເຊລູຊິດທາງເໜືອຈຶ່ງຖືກປາບປາມລົງຢ່າງສົມບູນ ແລະລາຊະວົງຮັສໂມເນຍນຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ.

The Herodian dynasty is a key to this line, for it was Herod the Great who called to execute the babies at the time of Jesus birth, and his son was ruling when Jesus died. Herod the Great was the father, and he was a king over Judea, but his son was only a tetrarch, meaning he was a ruler over a fourth of the kingdom, like a governor rather than a king. That is why he lacked the authority which required him to connect with Pilate to crucify Christ. Jesus’ birth was the prophetic “time of the end” in his line of prophecy, and His death represents the Sunday law. The first Herod represents 1989, and the last Herod is the Sunday law. Herod the father to Herod the son is the prophetic line of Christ.

ລາຊະວົງເຮໂຣດເປັນກະແຈສຳຄັນສຳລັບເສັ້ນນີ້, ເພາະວ່າແມ່ນເຮໂຣດຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ໄດ້ອອກຄຳສັ່ງໃຫ້ປະຫານເດັກນ້ອຍໃນເວລາທີ່ພຣະເຢຊູປະສູດ, ແລະບຸດຂອງລາວເປັນຜູ້ປົກຄອງໃນເວລາທີ່ພຣະເຢຊູສິ້ນພຣະຊົນ. ເຮໂຣດຜູ້ໃຫຍ່ເປັນບິດາ, ແລະລາວເປັນກະສັດເໜືອແຂວງຢູເດຍ, ແຕ່ບຸດຂອງລາວເປັນພຽງແຕ່ເຕຕຣາອາກ ເທົ່ານັ້ນ, ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າລາວເປັນຜູ້ປົກຄອງເໜືອໜຶ່ງສ່ວນສີ່ຂອງອານາຈັກ, ຄ້າຍຄືຜູ້ວ່າລາຊະການຫຼາຍກວ່າກະສັດ. ນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຫດໃຫ້ລາວຂາດອຳນາດທີ່ເຮັດໃຫ້ຈຳເປັນຕ້ອງປະສານກັບປີລາດເພື່ອຕຶງພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ການປະສູດຂອງພຣະເຢຊູແມ່ນ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ໃນເສັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ, ແລະການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເຮໂຣດອົງທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1989, ແລະເຮໂຣດອົງສຸດທ້າຍແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຈາກເຮໂຣດຜູ້ເປັນບິດາໄປຫາເຮໂຣດຜູ້ເປັນບຸດ ແມ່ນເສັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຣິດ.

The line of the Maccabees begins with a victorious rebellion against a northern king who had enforced his Greek customs, culture as well as the Greek religion upon the Jews. The beginning of the Hasmonean dynasty represented 1798. Why so, you might ask? If one dynasty begins at a prophetic “time of the end,” as it was with the Herodian dynasty at Christ’s birth, then the other dynasty would of prophetic necessity have the same beginning. The two dynasties both begin with a time of the end, when we apply Christ birth as the “time of the end,” but the foolish never see the unsealed light associated with the time of the end.

ແນວສາຍຂອງພວກມັກຄາບີ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການກະບົດອັນມີໄຊຊະນະຕໍ່ກະສັດຈາກຝ່າຍເໜືອ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ບັງຄັບນຳເອົາຂະນົມທຳນຽມແບບກຣີກ, ວັດທະນະທຳ ຕະຫຼອດຈົນສາສະໜາກຣີກ ມາບັງຄັບໃຊ້ແກ່ພວກຢິວ. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງລາຊະວົງຮັດສະໂມເນຍ ເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1798. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ, ທ່ານອາດຈະຖາມ? ຖ້າລາຊະວົງໜຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນ “ເວລາແຫ່ງອວສານ” ຕາມຄຳພະຍາກອນ, ດັ່ງທີ່ເປັນກັບລາຊະວົງເຮໂຣດໃນຂະນະທີ່ພຣະຄຣິດປະສູດ, ແລ້ວອີກລາຊະວົງໜຶ່ງກໍຈະຕ້ອງມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນດຽວກັນນັ້ນຕາມຄວາມຈຳເປັນໃນຄຳພະຍາກອນ. ທັງສອງລາຊະວົງລ້ວນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍເວລາແຫ່ງອວສານ, ເມື່ອພວກເຮົານຳເອົາການປະສູດຂອງພຣະຄຣິດມາໃຊ້ເປັນ “ເວລາແຫ່ງອວສານ,” ແຕ່ຄົນໂງ່ຈ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກແລ້ວ ອັນສຳພັນກັບເວລາແຫ່ງອວສານ.

> “In ours, as in Christ’s day, there may be a misreading or misinterpreting of the Scriptures. If the Jews had studied the Scriptures with earnest, prayerful hearts, their searching would have been rewarded with a true knowledge of the time, and not only the time, but also the manner of Christ’s appearing. They would not have ascribed the glorious second appearing of Christ to his first advent. They had the testimony of Daniel; they had the testimony of Isaiah and the other prophets; they had the teaching of Moses; and here was Christ in their very midst, and still they were searching the Scriptures for evidence in regard to his coming. And they were doing unto Christ the very things that had been prophesied they would do. They were so blinded they knew not what they were doing.

> “ໃນສະໄໝຂອງພວກເຮົາ ກໍເໝືອນດັ່ງໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ທີ່ອາດມີການອ່ານຜິດ ຫຼື ຕີຄວາມພຣະຄຳພີຜິດໄປ. ຖ້າຊາວຢິວໄດ້ສຶກສາພຣະຄຳພີດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຈິງຈັງ ແລະ ອະທິຖານດ້ວຍໃຈສັດທາ ການສືບຄົ້ນຂອງເຂົາຈະໄດ້ຮັບຜົນຕອບແທນເປັນຄວາມຮູ້ອັນແທ້ຈິງເກືອບກັບເວລາ ແລະ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເວລາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ລວມໄປເຖິງລັກສະນະແຫ່ງການປາກົດຂອງພຣະຄຣິດດ້ວຍ. ພວກເຂົາຄົງຈະບໍ່ໄດ້ນຳການປາກົດຄັ້ງທີສອງອັນຮຸ່ງໂລດຂອງພຣະຄຣິດ ໄປຜູກເຂົ້າກັບການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາມີຄຳພະຍານຂອງດານີເອນ; ພວກເຂົາມີຄຳພະຍານຂອງອິຊາຢາ ແລະ ຂອງຜູ້ພະຍາກອນອື່ນໆ; ພວກເຂົາມີຄຳສອນຂອງໂມເຊ; ແລະ ບັດນີ້ພຣະຄຣິດກໍຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາເອງ ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງຄົ້ນຫາໃນພຣະຄຳພີເພື່ອຫາຫຼັກຖານເກືອບກັບການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ແລະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ກະທຳຕໍ່ພຣະຄຣິດຕາມສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ແລ້ວວ່າພວກເຂົາຈະກະທຳ. ພວກເຂົາຕາບອດຢ່າງຫນັກ ຈົນບໍ່ຮູ້ວ່າຕົນກຳລັງເຮັດຫຍັງ.”

> “And many are doing the same things today, in 1897, because they have not had experience in the testing messages comprehended in the first, second and third angels’ messages. There are those who are searching the Scriptures for proof that these messages are still in the future. They gather together the truthfulness of the messages, but they fail to give them their proper place in prophetic history. Therefore such are in danger of misleading the people in regard to locating the messages. They do not see and understand the time of the end, or when to locate the messages. The day of God is coming with stealthy tread; but the supposed wise and great men are prating about ‘Higher Education.’ They know not the signs of Christ’s coming, or of the end of the world.” Paulson Collection, 423, 424.

> “ແລະຫຼາຍຄົນກໍກຳລັງເຮັດສິ່ງດຽວກັນໃນວັນນີ້, ໃນປີ 1897, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍມີປະສົບການໃນຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບທີ່ຮວບຮວມຢູ່ໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ ແລະ ອົງທີສາມ. ມີບາງຄົນກຳລັງຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີເພື່ອຫາຫຼັກຖານວ່າຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ຍັງຢູ່ໃນອະນາຄົດ. ພວກເຂົາຮວບຮວມຫຼັກຖານຢືນຢັນຄວາມເປັນຈິງຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຕຳແໜ່ງອັນຖືກຕ້ອງແກ່ຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຈຶ່ງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍທີ່ຈະຊັກນຳປະຊາຊົນໃຫ້ຫຼົງຜິດໃນເລື່ອງການກຳນົດຕຳແໜ່ງຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນ ແລະ ບໍ່ເຂົ້າໃຈເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ, ຫຼືວ່າຄວນຈະກຳນົດຕຳແໜ່ງຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ເມື່ອໃດ. ວັນແຫ່ງພຣະເຈົ້າກຳລັງມາດ້ວຍຍ່າງກ້າວອັນລີ້ລັບ; ແຕ່ບັນດາຄົນທີ່ຖືກນັບວ່າສະຫຼາດ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ ພວກນັ້ນກຳລັງເວົ້າເພ້ອເຈີ້ອກ່ຽວກັບ ‘ການສຶກສາຊັ້ນສູງ.’ ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ, ຫຼືແຫ່ງອະວະສານຂອງໂລກ.” Paulson Collection, 423, 424.

Identifying Christ’s birth as the “time of the end,” and therefore as the key of bringing the line of the Maccabees into the present truth context of the latter days, is making Christ the very center of the passage, which is also evidence the application is valid.

ການລະບຸວ່າການປະສູດຂອງພຣະຄຣິດແມ່ນ “ເວລາສຸດທ້າຍ,” ແລະດັ່ງນັ້ນແມ່ນກຸນແຈໃນການນໍາເສັ້ນສາຍຂອງພວກມັກກາບີເຂົ້າມາສູ່ບໍລິບົດຂອງຄວາມຈິງປະຈຸບັນໃນວັນສຸດທ້າຍ, ກໍຄືການເຮັດໃຫ້ພຣະຄຣິດເປັນຈຸດສູນກາງຢ່າງແທ້ຈິງຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ, ຊຶ່ງກໍເປັນຫຼັກຖານດ້ວຍວ່າການນໍາໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ນັ້ນຖືກຕ້ອງ.

The line of the Maccabees illustrates the spiritual glorious land, and the illustration begins in a period where the citizens of the glorious land break away from the king of the north’s political and religious domination. The Maccabean revolt that led to the Hasmonean dynasty represents 1776, and the revolt against the king of the north that was accomplished by the Maccabees represented the Revolutionary War. The twenty-two years of 1776 unto 1798 represents the Maccabean rebellion that led to the Hasmonean dynasty at the time of the end in 1798, which continued until the Herodian dynasty began at the time of the end in 1989. The Herodian dynasty continued until the destruction of Jerusalem in 70 AD.

ເສັ້ນສາຍຂອງພວກມັກຄາບີໄດ້ສະແດງເຖິງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດທາງວິນຍານ, ແລະການສະແດງນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໃນຊ່ວງເວລາທີ່ປະຊາຊົນຂອງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດໄດ້ແຍກຕົວອອກຈາກການຄອບງຳທາງການເມືອງແລະທາງສາສະໜາຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ການກະບົດຂອງພວກມັກຄາບີທີ່ນຳໄປສູ່ລາຊະວົງຮັດສະໂມເນຍນ ເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1776, ແລະການກະບົດຕໍ່ຕ້ານກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ທີ່ພວກມັກຄາບີໄດ້ກະທຳສຳເລັດນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງສົງຄາມປະຕິວັດ. ໄລຍະເວລາຊາວສອງປີຈາກ 1776 ເຖິງ 1798 ເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດຂອງພວກມັກຄາບີ ທີ່ນຳໄປສູ່ລາຊະວົງຮັດສະໂມເນຍນໃນເວລາອັນສິ້ນສຸດໃນປີ 1798, ຊຶ່ງໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າລາຊະວົງເຮໂຣດຽນຈະເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາອັນສິ້ນສຸດໃນປີ 1989. ລາຊະວົງເຮໂຣດຽນໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນປີ ຄ.ສ. 70.

What is important to recognize in this line of history is twofold; it is an illustration of the ancient glorious land that typifies the modern glorious land, and it begins within a line of history that starts with verse sixteen, where Rome conquers the glorious land for the first time, thus identifying the primary theme of the line. The line of verse sixteen unto verse twenty-two represents the glorious land, and its context is the soon-coming Sunday law. The line also represents the two classes of worshippers that influence both dynastic governments. The Sadducees were less in numbers but generally controlled the Jewish religious and political systems in both dynastic periods. The religious system was managed by a priesthood, and that priesthood was also influenced by both Sadducees and Pharisees. The Hasmonean and Herodian governments were both influenced by the Pharisees and Sadducees, and the two dynasties represent the government of the United States from 1798 unto the Sunday law.

ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ຄວນຮັບຮູ້ໃນແນວປະຫວັດສາດນີ້ມີສອງປະການ; ມັນເປັນພາບປະກອບຂອງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດໃນສະໄໝບູຮານ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດໃນສະໄໝສະໄໝໃໝ່, ແລະມັນເລີ່ມຕົ້ນພາຍໃນແນວປະຫວັດສາດໜຶ່ງທີ່ເລີ່ມຈາກຂໍ້ທີສິບຫົກ, ບ່ອນທີ່ໂຣມເຂົ້າພິຊິດແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງແນວນັ້ນ. ແນວຂອງຂໍ້ທີສິບຫົກຈົນເຖິງຂໍ້ທີຊາວສອງເປັນຕົວແທນຂອງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ, ແລະບໍລິບົດຂອງມັນແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້. ແນວນີ້ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ນະມັດສະການສອງພວກ ຜູ້ຊຶ່ງມີອິດທິພົນຕໍ່ລັດຖະບານລາຊະວົງທັງສອງ. ພວກ Sadducees ມີຈຳນວນນ້ອຍກວ່າ ແຕ່ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວໄດ້ຄວບຄຸມລະບົບສາສະໜາ ແລະ ລະບົບການເມືອງຂອງຊາວຢິວໃນທັງສອງຊ່ວງລາຊະວົງ. ລະບົບສາສະໜາໄດ້ຖືກບໍລິຫານໂດຍຄະນະປະໂລຫິດ, ແລະຄະນະປະໂລຫິດນັ້ນກໍໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກທັງພວກ Sadducees ແລະ Pharisees. ລັດຖະບານ Hasmonean ແລະ Herodian ຕ່າງກໍໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກພວກ Pharisees ແລະ Sadducees, ແລະລາຊະວົງທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງລັດຖະບານສະຫະລັດ ນັບແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

The Pharisees and Sadducees represent two parties of political persuasions that are distinguished by their stand upon the issue of slavery. The Democrats are pro-slavery and the Republicans are anti-slavery; and together they interact with the political apparatus of the constitutional government of the United States. That government is the earth beast of Revelation thirteen, and the external history of the earth beast is represented by its republican horn. The internal history is represented by the protestant horn. The horns are separated on the beast, for the beast is the Constitution that separates the state horn from the church horn, but they move through history together. The republican horn has two influences either for or against slavery. The protestant horn has two influences either for the seventh-day Sabbath or the first day of the sun.

ພວກຟາຣິສາຍ ແລະ ພວກຊາດູກາຍ ເປັນຕົວແທນຂອງສອງພັກແຫ່ງແນວຄວາມຄິດທາງການເມືອງ ຊຶ່ງຈໍາແນກອອກຈາກກັນໂດຍຈຸດຍືນຂອງພວກເຂົາໃນປະເດັນເລື່ອງການເປັນທາດ. ພັກເດໂມແຄຣັດເຫັນດີກັບການເປັນທາດ ແລະ ພັກຣີພັບລິກັນຄັດຄ້ານການເປັນທາດ; ແລະ ທັງສອງພັກນັ້ນກໍມີປະຕິສຳພັນກັນກັບກົນໄກທາງການເມືອງຂອງລັດຖະບານຕາມລັດຖະທໍາມະນູນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ລັດຖະບານນັ້ນຄືສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 13, ແລະ ປະຫວັດພາຍນອກຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນນັ້ນໄດ້ຖືກແທນໂດຍເຂົາຝ່າຍຣີພັບລິກັນຂອງມັນ. ປະຫວັດພາຍໃນຖືກແທນໂດຍເຂົາຝ່າຍໂປຣແຕສແຕນ. ເຂົາທັງຫຼາຍຖືກແຍກອອກຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ, ເພາະສັດຮ້າຍນັ້ນຄືລັດຖະທໍາມະນູນທີ່ແຍກເຂົາຝ່າຍລັດອອກຈາກເຂົາຝ່າຍຄຣິດຕະຈັກ, ແຕ່ພວກມັນເຄື່ອນໄປຜ່ານປະຫວັດສາດດ້ວຍກັນ. ເຂົາຝ່າຍຣີພັບລິກັນມີອິດທິພົນສອງຢ່າງ ຄື ບໍ່ວ່າເພື່ອຫຼືຕໍ່ຕ້ານການເປັນທາດ. ເຂົາຝ່າຍໂປຣແຕສແຕນມີອິດທິພົນສອງຢ່າງ ຄື ບໍ່ວ່າເພື່ອວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ຫຼື ເພື່ອວັນທໍາອິດຂອງດວງອາທິດ.

Roughly thirty years after the battle of Panium the Maccabees mark the history of the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. Then roughly a century later, verse sixteen is fulfilled when Jerusalem is conquered, typifying the cross. Judea is the second of the three obstacles Rome subdues as it takes control of the world. General Pompey conquered Syria in 65 BC, and then Judah in 63 BC. Augustus Caesar would conquer the third obstacle at the battle of Actium in 31 BC. This history is represented in the line of verse sixteen to twenty-two.

ປະມານສາມສິບປີຫຼັງຈາກຍຸດທະການທີ່ Panium, ພວກ Maccabees ໄດ້ໝາຍບອກປະຫວັດສາດຂອງສະຫະລັດໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນຂອງພຣະຄໍາພີ. ຕໍ່ມາອີກປະມານໜຶ່ງສັດຕະວັດ, ຂໍ້ທີສິບຫົກກໍສໍາເລັດເມື່ອເຢຣູຊາເລັມຖືກຕີພິຊິດ, ອັນເປັນແບບຢ່າງເຖິງໄມ້ກາງແຂນ. ຢູເດຍເປັນອຸປະສັກອັນທີສອງໃນສາມອຸປະສັກທີ່ໂຣມປາບປາມລົງ ໃນຂະນະທີ່ມັນເຂົ້າຄວບຄຸມໂລກ. ນາຍພົນ Pompey ໄດ້ພິຊິດ Syria ໃນປີ 65 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລ້ວຈຶ່ງພິຊິດ Judah ໃນປີ 63 ກ່ອນ ຄ.ສ. Augustus Caesar ຈະພິຊິດອຸປະສັກອັນທີສາມໃນຍຸດທະການທີ່ Actium ໃນປີ 31 ກ່ອນ ຄ.ສ. ປະຫວັດສາດນີ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນແນວເລື່ອງຂອງຂໍ້ທີສິບຫົກຮອດຂໍ້ທີຊາວສອງ.

By the time of the cross the Maccabean history has been running for almost two hundred years. Uriah Smith identifies that the history represented by the league with the Jews in verse twenty-three is to be aligned to a starting point in history that occurred almost two hundred years before the history of the cross in verse twenty-two. The history of the cross in verse twenty-two must be aligned with verse sixteen, for verse sixteen is also the Sunday law. This means the line of the Maccabees, which is the history of the glorious land of Judah, begins well before verse sixteen’s Sunday law.

ເມື່ອເຖິງເວລາຂອງໄມ້ກາງແຂນ ປະຫວັດສາດຂອງມັກຄາບີໄດ້ດຳເນີນມາເກືອບສອງຮ້ອຍປີແລ້ວ. Uriah Smith ຊີ້ບອກວ່າ ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍພັນທະມິດກັບຊາວຢິວໃນຂໍ້ທີຊາວສາມ ຄວນຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນເກືອບສອງຮ້ອຍປີກ່ອນປະຫວັດສາດຂອງໄມ້ກາງແຂນໃນຂໍ້ທີຊາວສອງ. ປະຫວັດສາດຂອງໄມ້ກາງແຂນໃນຂໍ້ທີຊາວສອງ ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ທີສິບຫົກ ເພາະຂໍ້ທີສິບຫົກກໍແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດເຊັ່ນກັນ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ແນວປະຫວັດຂອງມັກຄາບີ ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດຂອງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຂອງຢູດາ ເລີ່ມຕົ້ນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສິບຫົກຢ່າງຫຼາຍ.

When we understand that the Millerite history illustrates the history of the one hundred and forty-four thousand, we can align the time of the end for the Millerites in 1798, with the time of the end for the one hundred and forty-four thousand in 1989. When we do this, we are overlaying the history of the first and second angels, with the history of the third angel. 1798 and 1989 are the alpha and omega waymark of the history of verse forty of Daniel eleven.

ເມື່ອພວກເຮົາເຂົ້າໃຈວ່າ ປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ເປັນພາບປະກອບຂອງປະຫວັດສາດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ພວກເຮົາກໍສາມາດຈັດວາງເວລາແຫ່ງອວສານຂອງພວກ Millerite ໃນປີ 1798 ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບເວລາແຫ່ງອວສານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນປີ 1989. ເມື່ອພວກເຮົາເຮັດດັ່ງນີ້ ເຮົາກໍກຳລັງນຳປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ມາວາງຊ້ອນກັບປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. 1798 ແລະ 1989 ແມ່ນໝຸດໝາຍ alpha ແລະ omega ຂອງປະຫວັດສາດໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບ ຂອງດານີເອນ 11.

Verse forty begins at the “time of the end,” which is easily proved to be 1798; and when correctly understood, the collapse of the Soviet Union in 1989, fulfilled verse forty, and that fulfillment was also “the time of the end.” Two “time of the ends,” in one verse, that is in the same chapter as the line of the Maccabees. The Maccabean revolt that led to the Hasmonean dynasty represents the twenty-two years from 1776 unto 1798. In 1798 the Hasmonean dynasty began and the Herodian dynasty began in 1989.

ຂໍ້ທີສີ່ສິບເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ໃນ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ,” ຊຶ່ງສາມາດພິສູດໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າແມ່ນປີ 1798; ແລະເມື່ອເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1989 ກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂໍ້ທີສີ່ສິບສຳເລັດຄົບຖ້ວນ, ແລະການສຳເລັດນັ້ນກໍແມ່ນ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ເຊັ່ນກັນ. “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ສອງຄັ້ງ, ຢູ່ໃນຂໍ້ດຽວ, ຊຶ່ງຢູ່ໃນບົດດຽວກັນກັບເສັ້ນເລື່ອງຂອງພວກ Maccabees. ການກະບົດຂອງພວກ Maccabees ທີ່ນຳໄປສູ່ລາຊະວົງ Hasmonean ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາຊາວສອງປີ ນັບແຕ່ 1776 ເຖິງ 1798. ໃນປີ 1798 ລາຊະວົງ Hasmonean ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ແລະລາຊະວົງ Herodian ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1989.

Verse ten of Daniel eleven identifies 1989, and verse sixteen is the Sunday law. The line of history within those verses represent three battles, and a demise of a southern king and the entrance of Rome into prophetic history. It also contains the line of two dynasties that typify the change that occurs when the earth beast of Revelation thirteen who “had two horns like a lamb, and” “spake as a dragon.” Sequentially the first Jewish dynasty is the lamb and the second Roman dynasty is the dragon. The first dynasty was Jewish, the second was Roman. Whether Jewish or Roman the earth beast had two horns.

ຂໍ້ທີສິບຂອງດານີເອນ 11 ຊີ້ໄປຫາປີ 1989, ແລະຂໍ້ທີສິບຫົກແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເສັ້ນປະຫວັດສາດທີ່ຢູ່ພາຍໃນຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສາມການສູ້ຮົບ, ແລະການພິນາດຂອງກະສັດຝ່າຍໃຕ້ ພ້ອມທັງການເຂົ້າມາຂອງໂຣມໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ. ມັນຍັງປະກອບມີເສັ້ນຂອງສອງລາຊະວົງທີ່ເປັນແບບຢ່າງຂອງການປ່ຽນແປງທີ່ເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດ 13 ຜູ້ທີ່ “ມີສອງເຂົາຄ້າຍລູກແກະ, ແລະ” “ເວົ້າຄືມັງກອນ.” ຕາມລຳດັບແລ້ວ ລາຊະວົງຢິວອັນທຳອິດແມ່ນລູກແກະ ແລະລາຊະວົງໂຣມອັນທີສອງແມ່ນມັງກອນ. ລາຊະວົງທຳອິດແມ່ນຢິວ, ລາຊະວົງທີສອງແມ່ນໂຣມ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນຢິວຫຼືໂຣມ ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກກໍມີສອງເຂົາ.

The Jewish dynasty represents the Protestant horn and the Roman dynasty represents the Republican horn. Both horns also possess a prophetic division of two. The Sadducees and Pharisees provide the framework of the pro-slavery Democrats as opposed to the anti-slavery Republicans; while also representing a twofold division of foolish virgins in contrast with the wise virgins. The Pharisees as foolish virgins are purged at the first disappointment and the Sadducees are purged at the second temple cleansing. The Pharisees, like unto the church of Sardis professed to have a name of life, but were dead, and are purged first, then the Sadducees who denied the power of God, denied the power and message of the Midnight Cry. The Sadducees are the covenant people who are being passed by, the Sadducees are those who are satisfied with the feelings of good emotions.

ລາຊະວົງຊາວຢິວເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາສັດຝ່າຍ Protestant ແລະ ລາຊະວົງໂຣມັນເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາສັດຝ່າຍ Republican. ເຂົາສັດທັງສອງນີ້ຍັງມີການແບ່ງອອກທາງຄຳພະຍາກອນເປັນສອງສ່ວນດ້ວຍ. ພວກ Sadducees ແລະ Pharisees ໃຫ້ກອບໂຄງຂອງພວກ Democrat ຝ່າຍສະໜັບສະໜູນການເປັນທາດ ຕັດກັນກັບພວກ Republican ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານການເປັນທາດ; ໃນຂະນະດຽວກັນ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການແບ່ງສອງຊັ້ນຂອງພວກພຣະພົດຍິງໂງ່ ຕັດກັນກັບພວກພຣະພົດຍິງສະຫຼາດ. ພວກ Pharisees ໃນຖານະພຣະພົດຍິງໂງ່ ຖືກຊຳລະໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ພວກ Sadducees ຖືກຊຳລະໃນການຊຳລະພຣະວິຫານຄັ້ງທີສອງ. ພວກ Pharisees, ດັ່ງເຊັ່ນຄຣິດຕະຈັກເມືອງ Sardis, ປະກາດວ່າຕົນມີຊື່ວ່າມີຊີວິດ ແຕ່ກໍຕາຍແລ້ວ, ແລະ ຖືກຊຳລະເປັນພວກທຳອິດ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເຖິງພວກ Sadducees ຜູ້ປະຕິເສດລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ, ປະຕິເສດລິດອຳນາດ ແລະ ຂ່າວສານຂອງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ. ພວກ Sadducees ແມ່ນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານ; ພວກ Sadducees ແມ່ນຜູ້ທີ່ພໍໃຈຢູ່ກັບຄວາມຮູ້ສຶກແຫ່ງອາລົມອັນດີ.

> “The coming of Christ, as announced by the first angel’s message, was understood to be represented by the coming of the bridegroom. The widespread reformation under the proclamation of His soon coming, answered to the going forth of the virgins. In this parable, as in that of Matthew 24, two classes are represented. All had taken their lamps, the Bible, and by its light had gone forth to meet the Bridegroom. But while ‘they that were foolish took their lamps, and took no oil with them,’ ‘the wise took oil in their vessels with their lamps.’ The latter class had received the grace of God, the regenerating, enlightening power of the Holy Spirit, which renders His word a lamp to the feet and a light to the path. In the fear of God they had studied the Scriptures to learn the truth, and had earnestly sought for purity of heart and life. These had a personal experience, a faith in God and in His word, which could not be overthrown by disappointment and delay. Others ‘took their lamps, and took no oil with them.’ They had moved from impulse. Their fears had been excited by the solemn message, but they had depended upon the faith of their brethren, satisfied with the flickering light of good emotions, without a thorough understanding of the truth or a genuine work of grace in the heart. These had gone forth to meet the Lord, full of hope in the prospect of immediate reward; but they were not prepared for delay and disappointment. When trials came, their faith failed, and their lights burned dim.” The Great Controversy, 393.

> “ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນສິ່ງທີ່ຖືກແທນຄວາມໝາຍໂດຍການມາຂອງເຈົ້າບ່າວ. ການປະຕິຮູບຢ່າງກວ້າງຂວາງພາຍໃຕ້ການປະກາດເຖິງການສະເດັດມາໃນໄມ່ຊ້າຂອງພຣະອົງ ສອດຄ່ອງກັບການອອກໄປຂອງພວກພົມມະຈາຣີ. ໃນອຸປະມານີ້ ເຊັ່ນດຽວກັບໃນອຸປະມາແຫ່ງມັດທາຍ 24 ມີການນຳສະເໜີຄົນສອງຈຳພວກ. ທຸກຄົນໄດ້ເອົາໂຄມຂອງຕົນ ຄືພຣະຄຳພີ ແລະໂດຍແສງຂອງມັນກໍໄດ້ອອກໄປເພື່ອພົບເຈົ້າບ່າວ. ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ ‘ພວກທີ່ໂງ່ໄດ້ເອົາໂຄມຂອງຕົນ ແລະບໍ່ໄດ້ເອົານ້ຳມັນໄປນຳ’ ນັ້ນ ‘ພວກທີ່ສະຫຼາດໄດ້ເອົານ້ຳມັນໃສ່ພາຊະນະຂອງຕົນພ້ອມກັບໂຄມ.’ ຄົນຈຳພວກຫຼັງໄດ້ຮັບພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືລິດອຳນາດແຫ່ງການບັງເກີດໃໝ່ ແລະການໃຫ້ແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເປັນໂຄມແກ່ຕີນ ແລະເປັນແສງແກ່ທາງ. ໃນຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ພວກເຂົາໄດ້ສຶກສາພຣະຄຳພີເພື່ອຮຽນຮູ້ຄວາມຈິງ ແລະໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງໃຈແລະຊີວິດຢ່າງໃຈຈົດໃຈຈໍ່. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີປະສົບການສ່ວນຕົວ ມີຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍໄດ້ໂດຍຄວາມຜິດຫວັງແລະຄວາມຊັກຊ້າ. ສ່ວນຄົນອື່ນໆນັ້ນ ‘ໄດ້ເອົາໂຄມຂອງຕົນ ແລະບໍ່ໄດ້ເອົານ້ຳມັນໄປນຳ.’ ພວກເຂົາໄດ້ເຄື່ອນໄຫວໄປຕາມແຮງຜົນັກດັນຊົ່ວວູບ. ຄວາມຢ້ານຂອງພວກເຂົາໄດ້ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຂ່າວສານອັນເຂັ້ມຂັງນັ້ນ ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ພຶ່ງພາຄວາມເຊື່ອຂອງພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ພໍໃຈຢູ່ກັບແສງວິບວັບຂອງອາລົມຄວາມຮູ້ສຶກອັນດີ ໂດຍປາດສະຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຢ່າງຖ່ອງແທ້ ຫຼືພຣະຄຸນທີ່ແທ້ຈິງໃນໃຈ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ອອກໄປເພື່ອພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫວັງໃນຄວາມຄາດໝາຍເຖິງບຳເໜັດອັນທັນທີ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບຄວາມຊັກຊ້າແລະຄວາມຜິດຫວັງ. ເມື່ອການທົດລອງມາເຖິງ ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາກໍລົ້ມເຫຼວ ແລະແສງຂອງພວກເຂົາກໍມືດຫມົວລົງ.” The Great Controversy, 393.

Whether political or religious both classes unite against the wise at the crisis at midnight. This being said, we began the article by raising the point that I am applying verse fourteen based upon its placement in the flow of the verses, in contradiction with the historical sequence represented by the verses. I employ that logic in agreement with the placement of verse twenty-three. The placement of a waymark is to correspond to its historical fulfillment. The league that the Jews made with Rome during the Maccabean time period defined where the verse would be applied. The “robbers” of verse fourteen, who establish the vision did so in 200 BC, the very year of the battle of Panium, but the battle and the robbers are two different symbols.

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຝ່າຍການເມືອງ ຫຼື ຝ່າຍສາສະໜາ ທັງສອງພວກຍ່ອມຮ່ວມມືກັນຕໍ່ຕ້ານຜູ້ມີປັນຍາໃນວິກິດເວລາທ່ຽງຄືນ. ເມື່ອໄດ້ກ່າວເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ ພວກເຮົາໄດ້ເລີ່ມບົດຄວາມໂດຍຍົກປະເດັນຂຶ້ນມາວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງນຳໃຊ້ຂໍ້ທີສິບສີ່ຕາມການຈັດວາງຂອງມັນໃນລຳດັບການໄຫຼໄປຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງຂັດແຍ້ງກັບລຳດັບທາງປະຫວັດສາດທີ່ຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນ. ຂ້າພະເຈົ້ານຳໃຊ້ເຫດຜົນນັ້ນໂດຍສອດຄ່ອງກັບການຈັດວາງຂອງຂໍ້ທີຊາວສາມ. ການຈັດວາງຂອງໝຸດໝາຍທາງພະຍາກອນຈະຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບການສຳເລັດຜົນທາງປະຫວັດສາດຂອງມັນ. ພັນທະສັນຍາທີ່ຊາວຢິວໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບໂຣມໃນຊ່ວງເວລາຂອງມັກຄາບີໄດ້ກຳນົດວ່າຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນຈະຖືກນຳໄປໃຊ້ບ່ອນໃດ. “ພວກໂຈນ” ໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ ຜູ້ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ ໄດ້ກະທຳການນັ້ນໃນປີ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ., ຊຶ່ງເປັນປີດຽວກັນກັບຍຸດທະການທີ່ Panium, ແຕ່ຍຸດທະການນັ້ນ ແລະ ພວກໂຈນ ເປັນສັນຍະລັກສອງຢ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.

The “robbers” become part of the narrative, not to establish a direct connection with the date of the battle of Panium, but to identify the relation they made with the weakened five-year-old ruler of Egypt that was about to be defeated by Antiochus. They did not want a disruption of the importation of Egyptian wheat to the Roman Empire. The prophetic relation of Rome with the vulnerable five-year-old Egyptian king is the subject of the verse. That intercession is identifying the aftermath of the fallout that follows Putin’s attempt to include the subjection of the Ukrainian church to the Russian church as it had formerly been, before 1989. That attempt starts the progressive demise of his southern kingdom, and when Putin dies as did Ptolemy, or is somehow exiled as was Uzziah and Napoleon, he is prophetically removed and his kingdom is then being handled by a series of less competent leaders. Then, in the time of the five-year old king, papal Rome intercedes to protect its interests, which is the Ukrainian church.

“ພວກປຸ້ນສະດົມ” ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄຳບັນຍາຍ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອສ້າງຄວາມເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບວັນທີຂອງສົງຄາມທີ່ Panium, ແຕ່ເພື່ອຊີ້ບອກເຖິງຄວາມສຳພັນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງໄວ້ກັບຜູ້ປົກຄອງອີຢິບອາຍຸຫ້າປີຜູ້ອ່ອນແອ ຊຶ່ງກຳລັງຈະຖືກ Antiochus ປາບແພ້. ພວກເຂົາບໍ່ປາຖະໜາໃຫ້ການນຳເຂົ້າເຂົ້າສາລີຈາກອີຢິບເຂົ້າສູ່ຈັກກະພັດໂຣມັນຖືກຂັດຂວາງ. ຄວາມສຳພັນໃນຄຳພະຍາກອນຂອງໂຣມກັບກະສັດອີຢິບອາຍຸຫ້າປີຜູ້ອ່ອນໄຫວນັ້ນ ແມ່ນຫົວຂໍ້ຂອງຂໍ້ພຣະຄຳນີ້. ການແຊກແຊງນັ້ນກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງຜົນຕາມມາຫຼັງຈາກຄວາມເສຍຫາຍທີ່ຕາມຫຼັງຄວາມພະຍາຍາມຂອງ Putin ທີ່ຈະຮວມເອົາການຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຄຣິດຈັກຢູເຄຣນພາຍໃຕ້ຄຣິດຈັກຣັດເຊຍດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາແຕ່ກ່ອນ 1989. ຄວາມພະຍາຍາມນັ້ນເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຄວາມເສື່ອມສູນລົງຢ່າງຄ່ອຍໆຂອງອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ຂອງເຂົາ, ແລະເມື່ອ Putin ຕາຍດັ່ງທີ່ Ptolemy ໄດ້ຕາຍ, ຫຼືບໍ່ກໍຖືກເນລະເທດດັ່ງທີ່ Uzziah ແລະ Napoleon ເຄີຍເປັນ, ໃນທາງຄຳພະຍາກອນແລ້ວເຂົາກໍຖືກຖອນອອກ ແລະຈາກນັ້ນອານາຈັກຂອງເຂົາກໍຖືກຄຸ້ມຄອງໂດຍບັນດາຜູ້ນຳທີ່ມີຄວາມສາມາດດ້ອຍກວ່າເປັນລຳດັບ. ຈາກນັ້ນ ໃນເວລາຂອງກະສັດອາຍຸຫ້າປີ, ໂຣມຂອງສັນຕະປາປາແຊກແຊງເພື່ອປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນຄຣິດຈັກຢູເຄຣນ.

The papacy is not picking sides between Russian or Ukrainian orthodoxy; she is playing every side to bring all the religious bodies under her authority as represented in Isaiah four.

ສັນຕະປາປາບໍ່ໄດ້ເລືອກເຂົ້າຂ້າງລະຫວ່າງອອກໂທດອັກຊີຂອງຣັດເຊຍ ຫຼື ຂອງຢູເຄຣນ; ນາງກຳລັງຫຼິ້ນທຸກຝ່າຍເພື່ອນຳອົງການສາສະໜາທັງປວງໃຫ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງນາງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນເອຊາຢາບົດທີ 4.

> And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem. Isaiah 4:1–3.

> ແລະໃນວັນນັ້ນ ແມ່ຍິງເຈັດຄົນຈະຈັບຊາຍຜູ້ດຽວໄວ້ ໂດຍກ່າວວ່າ ພວກເຮົາຈະກິນອາຫານຂອງພວກເຮົາເອງ ແລະນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພວກເຮົາເອງ; ຂໍແຕ່ໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຖືກເອີ້ນຕາມຊື່ຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອຈະລຶບຄວາມອັບອາຍຂອງພວກເຮົາເສຍ. ໃນວັນນັ້ນ ກິ່ງກ້າຂອງພຣະເຢໂຫວາຈະງົດງາມແລະມີສະຫງ່າລາສີ ແລະຜົນຂອງແຜ່ນດິນຈະດີເລີດແລະງາມສົມ ສຳລັບບັນດາຜູ້ທີ່ຫຼົບພົ້ນຈາກອິສຣາເອນ. ແລະຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ຜູ້ທີ່ຖືກເຫຼືອໄວ້ໃນຊີໂອນ ແລະຜູ້ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ ຈະຖືກເອີ້ນວ່າບໍລິສຸດ ຄືທຸກຄົນທີ່ຖືກຈົດໄວ້ໃນບັນດາຜູ້ມີຊີວິດໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊາຢາ 4:1–3.

The papacy takes control of all the religious bodies, represented as seven women, meaning all the churches. Those seven churches wish to be called catholic, which means universal, and they are clearly not God’s people, for they intend to wear their own apparel. The unification of all the religious bodies who wish to wear their own human garments does so in the time when those in “Jerusalem shall be called holy,” which is when the branch of the Lord transforms from a Laodicean to Philadelphian people, which is where the papacy becomes the head of all the religious bodies in the very time she will also be made the head of the political bodies.

ຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາເຂົ້າຄວບຄຸມບັນດາອົງການສາສະໜາທັງຫມົດ ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ໂດຍຜູ້ຍິງເຈັດຄົນ ຫມາຍເຖິງບັນດາຄຣິດຈັກທັງຫມົດ. ຄຣິດຈັກເຈັດແຫ່ງນັ້ນປາຖະໜາຈະຖືກເອີ້ນວ່າ catholic ຊຶ່ງຫມາຍວ່າ ສາກົນ ແລະເຫັນໄດ້ແຈ້ງວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະພວກເຂົາຕັ້ງໃຈຈະນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນເອງ. ການຮວມເປັນໜຶ່ງດຽວຂອງບັນດາອົງການສາສະໜາທັງຫມົດທີ່ປາຖະໜາຈະນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງມະນຸດຂອງຕົນເອງນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ບັນດາຜູ້ຢູ່ໃນ “Jerusalem shall be called holy,” ຊຶ່ງເປັນເວລາທີ່ກິ່ງງ່າຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຖືກປ່ຽນແປງຈາກປະຊາຊົນ Laodicean ໄປເປັນປະຊາຊົນ Philadelphian ຊຶ່ງເປັນຈຸດທີ່ຕໍາແໜ່ງສັນຕະປາປາກາຍເປັນຫົວໜ້າຂອງບັນດາອົງການສາສະໜາທັງຫມົດ ໃນເວລາດຽວກັນກັບທີ່ນາງຈະຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນຫົວໜ້າຂອງບັນດາອົງການການເມືອງດ້ວຍ.

In 1989, the Ukrainian church was a symbol of the king of the north sweeping away the Soviet Union, and Putin will seek to restore the former relationship of submission, and receive leprosy on his forehead and begin a persecution against the religion that refused his demands. That persecution took place in Ptolemy’s own nation, in the city of Alexandria, so the churches within Russia that are influenced by Rome will become Putin’s target, and his ending. As Trump prepares for the battle of Panium his open relationship with the protector of the weakened Egyptian child king is identified in 2025. The Roman power that in 200 BC protected the Egyptian child-king, will not then protect the child-king. She will help to end the child king. Rome as Egypt’s protector in 200 BC, represents Rome as Egypt’s destroyer at the battle of Panium.

ໃນປີ 1989, ຄຣິສຕະຈັກຢູເຄຣນເປັນສັນຍາລັກຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອທີ່ກວາດລ້າງສະຫະພາບໂຊເວຍ, ແລະ Putin ຈະສະແຫວງຫາການຟື້ນຟູຄວາມສຳພັນແຫ່ງການຢູ່ໃຕ້ການຍອມຈຳນົນໃນອະດີດ, ແລະຈະໄດ້ຮັບໂລກຂີ້ທູດໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງລາວ ແລະເລີ່ມການຂົ່ມເຫັງຕໍ່ສາສະໜາທີ່ປະຕິເສດຂໍ້ຮຽກຮ້ອງຂອງລາວ. ການຂົ່ມເຫັງນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຊາດຂອງ Ptolemy ເອງ, ໃນນະຄອນ Alexandria, ດັ່ງນັ້ນ ຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍພາຍໃນລັດເຊຍທີ່ໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກ Rome ຈະກາຍເປັນເປົ້າໝາຍຂອງ Putin, ແລະເປັນຈຸດຈົບຂອງລາວ. ໃນຂະນະທີ່ Trump ກຳລັງກະກຽມສຳລັບຍຸດທະການ Panium, ຄວາມສຳພັນອັນເປີດເຜີຍຂອງລາວກັບຜູ້ພິທັກຂອງກະສັດເດັກນ້ອຍແຫ່ງເອຢິບຜູ້ອ່ອນແອ ຖືກຊີ້ບອກໃນປີ 2025. ອຳນາດໂຣມັນທີ່ໃນປີ 200 BC ໄດ້ປົກປ້ອງກະສັດເດັກນ້ອຍແຫ່ງເອຢິບ, ໃນເວລານັ້ນຈະບໍ່ປົກປ້ອງກະສັດເດັກນ້ອຍນັ້ນ. ນາງຈະຊ່ວຍໃນການນຳໄປສູ່ຈຸດຈົບຂອງກະສັດເດັກນ້ອຍ. Rome ໃນຖານະຜູ້ພິທັກຂອງເອຢິບໃນປີ 200 BC ເປັນຕົວແທນຂອງ Rome ໃນຖານະຜູ້ທຳລາຍເອຢິບໃນຍຸດທະການ Panium.

## Millerites

ພວກມິນເລີໄທສ໌

The Millerites did not see three Roman powers, they only saw two, but their truth was truth, just the same. The prophetic logic of Antiochus as a symbol allows us to apply verse fourteen in a history that precedes verse fifteen, even if the history which initially fulfilled the verses placed both verse fourteen and fifteen in the year 200 BC. I am claiming verse sixteen is the soon-coming Sunday law and that verse fourteen was 2025, and verse fifteen is the yet future battle of Panium. Antiochus proves the three battles are one prophetic line for he is at all three battles, but he also proves the claim I am asserting that the latter-day application of the verses, when rightly divided with line upon line methodology.

ພວກ Millerites ບໍ່ໄດ້ເຫັນອຳນາດໂຣມັນສາມປະການ; ພວກເຂົາເຫັນພຽງແຕ່ສອງປະການເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຄວາມຈິງຂອງພວກເຂົາກໍຍັງເປັນຄວາມຈິງຢູ່ນັ້ນເອງ. ຕັກກະທາງພະຍາກອນທີ່ເຫັນ Antiochus ເປັນສັນຍາລັກ ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຮົານຳໃຊ້ຂໍ້ທີສິບສີ່ໃນປະຫວັດສາດທີ່ນຳໜ້າຂໍ້ທີສິບຫ້າ, ແມ່ນແຕ່ວ່າປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂໍ້ທີສິບສີ່ແລະຂໍ້ທີສິບຫ້າສຳເລັດໃນເບື້ອງຕົ້ນນັ້ນ ໄດ້ຈັດວາງທັງສອງຂໍ້ໄວ້ໃນປີ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຢືນຢັນວ່າ ຂໍ້ທີສິບຫົກແມ່ນກົດຫ້າມວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ແລະວ່າຂໍ້ທີສິບສີ່ແມ່ນປີ 2025, ແລະຂໍ້ທີສິບຫ້າແມ່ນຍຸດທະການ Panium ທີ່ຍັງຢູ່ໃນອະນາຄົດ. Antiochus ພິສູດວ່າ ຍຸດທະການທັງສາມເປັນເສັ້ນພະຍາກອນດຽວກັນ ເພາະລາວຢູ່ໃນຍຸດທະການທັງສາມ; ແຕ່ລາວກໍພິສູດເຊັ່ນກັນເຖິງຂໍ້ອ້າງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຍືນຢັນຢູ່ນີ້ ຄືການນຳໃຊ້ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນໃນສະໄໝສຸດທ້າຍ ເມື່ອຖືກແບ່ງຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມວິທີການ line upon line.

Antiochus was at all three battles and in the latter days he represents the papacies proxy power in 1989 (Reagan and the USA), 2014 (Zelenskyy and the Ukraine), and then at the battle of Panium it is the same proxy power as 1989, for Jesus always represents the end with the beginning. Ronald Reagan is dead and buried, so the historical witness of Antiochus is accurate to the Millerite understanding, but subject to the rules which govern a line upon line application. The last papal proxy power in the verses is Trump, even though historically Antiochus was at all three battles. In order to fulfill verse thirteen Trump had to lose the second election, for in verse thirteen he “returns,” stronger than ever, strong enough to take a bullet through the ear, which along with the right thumb and right big toe is what was to be anointed with blood, when the priests were anointed.

ອານຕີໂອຄັສໄດ້ຢູ່ໃນສົງຄາມທັງສາມຄັ້ງ, ແລະໃນວັນທັງຫຼາຍສຸດທ້າຍ ລາວເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດຕົວແທນຂອງສັນຕະປາປາໃນປີ 1989 (Reagan ແລະ ສະຫະລັດອາເມຣິກາ), ໃນປີ 2014 (Zelenskyy ແລະ ຢູເຄຣນ), ແລະຕໍ່ມາໃນສົງຄາມທີ່ Panium ກໍເປັນອຳນາດຕົວແທນດຽວກັນກັບປີ 1989, ເພາະພຣະເຢຊູຊົງເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດຈົບດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ. Ronald Reagan ໄດ້ເສຍຊີວິດແລະຖືກຝັງແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນ ພະຍານຫຼັກຖານທາງປະຫວັດສາດຂອງ Antiochus ຈຶ່ງຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈແບບ Millerite, ແຕ່ກໍຕ້ອງຢູ່ພາຍໃຕ້ກົດເກນທີ່ຄວບຄຸມການນຳໃຊ້ແບບ line upon line. ອຳນາດຕົວແທນຂອງສັນຕະປາປາຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຄື Trump, ເຖິງແມ່ນວ່າໃນທາງປະຫວັດສາດ Antiochus ຢູ່ໃນສົງຄາມທັງສາມຄັ້ງກໍຕາມ. ເພື່ອໃຫ້ຂໍ້ທີສິບສາມສຳເລັດຄົບຖ້ວນ Trump ຈຳເປັນຕ້ອງແພ້ການເລືອກຕັ້ງຄັ້ງທີສອງ, ເພາະໃນຂໍ້ທີສິບສາມນັ້ນ ລາວ “ກັບຄືນມາ,” ໂດຍເຂັ້ມແຂງຍິ່ງກວ່າເຄີຍ, ເຂັ້ມແຂງພໍທີ່ຈະຮັບລູກປືນທີ່ຫູ, ຊຶ່ງພ້ອມກັບນິ້ວໂປ້ຂວາ ແລະ ນິ້ວຕີນໃຫຍ່ຂວາ ເປັນສິ່ງທີ່ຕ້ອງຖືກຊຳລະດ້ວຍເລືອດເມື່ອບັນດາປະໂລຫິດຖືກເຈີມ.

Reagan typified Trump, for Reagan is the first of the final eight presidents from the time of the end in 1989. Lincoln typified Trump, for he was the first Republican president. Lincoln was assassinated by proslavery Democrats in alliance with Rome, and both Ronald Reagan and his popish counterpart John Paul II survived assassination attempts. Trump was politically assassinated in 2020, with the stolen election in fulfillment of Revelation eleven, verse seven, and then in 2024 he was resurrected in fulfillment of verse eleven.

ເຣແກນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງ ທຣຳ, ເພາະວ່າ ເຣແກນ ເປັນປະທານາທິບໍດີຄົນທຳອິດໃນຈຳນວນແປດຄົນສຸດທ້າຍ ນັບແຕ່ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989. ລິນຄອນ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງ ທຣຳ ເຊັ່ນກັນ, ເພາະລາວເປັນປະທານາທິບໍດີຈາກພັກຣີພັບລິກັນຄົນທຳອິດ. ລິນຄອນ ຖືກລອບສັງຫານໂດຍພວກເດໂມແຄຣັດທີ່ນິຍົມລະບົບທາດ ໃນພັນທະມິດກັບໂຣມ, ແລະທັງ ໂຣນັນ ເຣແກນ ແລະຄູ່ຕອບຂອງລາວຝ່າຍສັນຕະປາປາ ຄື ຈອນ ໂພລ ທີ II ກໍລອດພົ້ນຈາກຄວາມພະຍາຍາມລອບສັງຫານ. ທຣຳ ຖືກລອບສັງຫານທາງການເມືອງໃນປີ 2020, ໂດຍການເລືອກຕັ້ງທີ່ຖືກລັກໄປ ອັນເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ຂໍ້ທີ 7, ແລ້ວຕໍ່ມາໃນປີ 2024 ລາວໄດ້ຖືກຟື້ນຄືນມາ ຕາມການສຳເລັດຂອງຂໍ້ທີ 11.

> And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. … And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:7, 11.

> ແລະເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຄຳພະຍານຂອງຕົນສຳເລັດແລ້ວ, ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວລຶກສຸດຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ສູ້ພວກເຂົາ, ແລະຈະຊະນະພວກເຂົາ, ແລະຈະຂ້າພວກເຂົາ. … ແລະພາຍຫຼັງສາມວັນກັບເຄິ່ງ, ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ຕົກໃສ່ບັນດາຜູ້ທີ່ເຫັນພວກເຂົາ. ພຣະນິມິດ 11:7, 11

Trump’s resurrection was his “return” of verse thirteen, and it also provided a parallel of a characteristic of Rome, for Rome is “the eighth that is of the seven,” and Trump is an image of Rome.

ການຟື້ນຄືນຂຶ້ນຂອງ Trump ແມ່ນ “ການກັບມາ” ຂອງຂໍ້ທີສິບສາມ, ແລະມັນຍັງໄດ້ສະໜອງຄວາມຂະໜານກັນຂອງລັກສະນະປະການໜຶ່ງຂອງ Rome, ເພາະວ່າ Rome ແມ່ນ “ອົງທີແປດທີ່ອອກມາຈາກເຈັດ,” ແລະ Trump ແມ່ນພາບລັກຂອງ Rome.

> And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:11.

> ແລະສັດຮ້າຍທີ່ເຄີຍເປັນຢູ່ ແລະບັດນີ້ບໍ່ເປັນຢູ່ນັ້ນ, ມັນເອງເປັນອົງທີ່ແປດ, ແລະເປັນມາຈາກເຈັດອົງ, ແລະມັນກໍາລັງໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ພຣະນິມິດ 17:11

Trump’s second term makes him the eighth president since Reagan, and because he was also the sixth, Trump, in alignment with the papacy is “the eight, that is of the seven.” Eight is the symbol of resurrection, which emphasizes that he, as an image of the papacy needed to have a deadly wound that was healed in order to “return.”

ວາລະທີສອງໃນການດຳລົງຕຳແໜ່ງປະທານາທິບໍດີຂອງ Trump ເຮັດໃຫ້ລາວເປັນປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດນັບຈາກ Reagan ເປັນຕົ້ນມາ, ແລະເນື່ອງຈາກລາວເຄີຍເປັນຄົນທີຫົກດ້ວຍ, Trump ຈຶ່ງສອດຄ່ອງກັບລະບົບສັນຕະປາປາໃນຖານະຜູ້ທີ່ເປັນ “ຄົນທີແປດ ແລະເປັນມາຈາກເຈັດ.” ເລກແປດເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການຄືນຄຳຊີບ, ຊຶ່ງເນັ້ນຢ້ຳວ່າ ລາວ, ໃນຖານະພາບລັກຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ຈຳເປັນຕ້ອງມີບາດແຜເຖິງຕາຍທີ່ໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ ເພື່ອຈະ “ກັບມາ” ໄດ້.

> And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. Revelation 13:3.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຫົວໜຶ່ງໃນຫົວທັງຫລາຍຂອງມັນ ປານປະໜຶ່ງວ່າໄດ້ຖືກບາດເຈັບຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ; ແຕ່ບາດແຜທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍນັ້ນຂອງມັນໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວໃຫ້ຫາຍ; ແລະຊາວໂລກທົ່ວໄປຕ່າງກໍພາກັນພິສະວົງຕິດຕາມສັດຮ້າຍນັ້ນ. ພຣະນິມິດ 13:3.

When the deadly wound is healed the world “wonders after the beast,” and when Trump was resurrected as the eighth that is of the seven in 2024, he “returned” and the whole world wondered after him.

ເມື່ອບາດແຜອັນເຖິງຕາຍໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວ ໂລກກໍ “ພາກັນອັດສະຈັນຕິດຕາມສັດຮ້າຍ,” ແລະເມື່ອ Trump ໄດ້ຮັບການຄືນຂຶ້ນມາເປັນອົງທີແປດຊຶ່ງມາຈາກເຈັດໃນປີ 2024, ລາວ “ໄດ້ກັບຄືນມາ” ແລະທົ່ວໂລກກໍພາກັນອັດສະຈັນຕໍ່ລາວ.

> And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.

> ແລະພາຍຫຼັງສາມມື້ເຄິ່ງ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ຕົກເທິງຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ເຫັນພວກເຂົາ. ແລະພວກເຂົາໄດ້ຍິນພຣະສຽງອັນດັງກ້ອງຈາກສະຫວັນກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນມາທີ່ນີ້.” ແລະພວກເຂົາໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນເມກໜຶ່ງ; ແລະພວກສັດຕູຂອງພວກເຂົາກໍໄດ້ເຫັນພວກເຂົາ. ພຣະນິມິດ 11:11, 12.

Trump “returned” in the election of 2024, and then in 2025 he and pope Leo were both inaugurated. Jesus gave a direct and fair warning, to any who wished to see.

ທຣຳ “ໄດ້ກັບຄືນມາ” ໃນການເລືອກຕັ້ງປີ 2024, ແລ້ວຕໍ່ມາໃນປີ 2025 ທັງລາວແລະພະສັນຕະປາປາ ເລໂອ ກໍໄດ້ເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງ. ພຣະເຢຊູໄດ້ປະທານຄຳເຕືອນໂດຍກົງ ແລະຍຸດຕິທຳ ແກ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຈະເຫັນ.

> When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand.) Matthew 24:15.

> ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພວກທ່ານເຫັນສິ່ງອັນໜ້າສະອິດສະອຽນແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ທີ່ດານີເອນ ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້ ຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານບໍລິສຸດ (ຜູ້ໃດອ່ານ ກໍຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເຂົ້າໃຈ) ມັດທາຍ 24:15។

Mark says it perhaps a little clearer.

ມາຣະໂກກ່າວໄວ້ບາງທີອາດຈະຊັດເຈນກວ່າເລັກນ້ອຍ.

> But when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not, (let him that readeth understand,) then let them that be in Judaea flee to the mountains. Mark 13:14.

> ແຕ່ເມື່ອພວກທ່ານຈະເຫັນສິ່ງອັນເປັນໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມພິນາດ ຊຶ່ງດານີເອນຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້ ຕັ້ງຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ມັນບໍ່ຄວນຈະຢູ່ (ໃຫ້ຜູ້ທີ່ອ່ານເຂົ້າໃຈເອົາເຖີດ) ເມື່ອນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ພວກທີ່ຢູ່ໃນແຂວງຢູເດຍໜີໄປຍັງພູເຂົາ. ມາຣະໂກ 13:14

The abomination of desolation is Rome in each of its three phases. Pagan, papal and modern Rome is each a symbol of warning for the people of God. The warning is to be recognized when Rome is in a “holy place” or where “it ought not” be. The glorious land is the holy land in Scripture, and the United States is the spiritual glorious land.

ສິ່ງທີ່ເປັນໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຄື ໂຣມໃນແຕ່ລະສາມຂັ້ນຂອງມັນ. ໂຣມນອກຮີດ, ໂຣມສັນຕະປາປາ ແລະ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ ແຕ່ລະຢ່າງລ້ວນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄຳເຕືອນສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄຳເຕືອນນັ້ນຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ເມື່ອໂຣມຢູ່ໃນ “ສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ” ຫຼື ຢູ່ບ່ອນທີ່ “ມັນບໍ່ຄວນ” ຈະຢູ່. ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ ຄື ແຜ່ນດິນບໍລິສຸດໃນພຣະຄຳພີ, ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ຄື ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍຈິດວິນຍານ.

> And the Lord shall inherit Judah his portion in the holy land, and shall choose Jerusalem again. Be silent, O all flesh, before the Lord: for he is raised up out of his holy habitation. Zechariah 2:12, 13.

> ແລະພຣະຢາເວຈະຊົງຮັບຢູດາເປັນສ່ວນມໍລະດົກຂອງພຣະອົງໃນແຜ່ນດິນບໍລິສຸດ, ແລະຈະຊົງເລືອກເຢຣູຊາເລັມອີກ. ໂອ ມະນຸດທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງນິ່ງສງົບຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຢາເວ: ເພາະພຣະອົງຊົງລຸກຂຶ້ນຈາກທີ່ປະທັບອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ. ເຊກາຣີຢາ 2:12, 13

When you see Rome standing in the holy place the Lord is choosing Jerusalem as His covenant people for the final time. When Reagan, the first of eight presidents arranged a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy, it represented an open alliance with Rome by the eighth and last president since the time of the end in 1989. Omega symbols often reverse attributes of the alpha symbol.

ເມື່ອທ່ານເຫັນໂຣມຢືນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງຊົງເລືອກເຢຣູຊາເລັມເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ເມື່ອ Reagan, ຜູ້ທຳອິດໃນບັນດາປະທານາທິບໍດີແປດຄົນ, ໄດ້ຈັດຕັ້ງພັນທະມິດລັບກັບປໍລະປັກຂອງພຣະຄຳພີພະຍາກອນ, ສິ່ງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະມິດທີ່ເປີດເຜີຍກັບໂຣມໂດຍປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດແລະຄົນສຸດທ້າຍນັບຕັ້ງແຕ່ເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1989. ສັນຍະລັກໂອເມກາມັກປີ້ນກັບຄຸນລັກສະນະຂອງສັນຍະລັກອາລຟາ.

The inauguration of pope Leo and Trump in 2025 is identifying an open relationship between the sea beast and the earth beast of Revelation thirteen. The reversal to an open alliance of Trump and Leo that was typified by the secret alliance of Reagan and John Paul II, informs us that the support of the Egyptian child-king that fulfilled verse fourteen in 200 BC, represents a lack of support in the latter-days.

ການເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງຂອງສັນຕະປາປາ Leo ແລະ Trump ໃນປີ 2025 ກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມສຳພັນແບບເປີດເຜີຍລະຫວ່າງສັດຮ້າຍຈາກທະເລ ແລະ ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນ Revelation ບົດທີ 13. ການຫັນກັບໄປສູ່ພັນທະມິດແບບເປີດເຜີຍຂອງ Trump ແລະ Leo ອັນໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍພັນທະມິດລັບຂອງ Reagan ແລະ John Paul II ນັ້ນ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ການສະໜັບສະໜູນແກ່ກະສັດເດັກຂອງອີຢິບ ຊຶ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂໍ້ທີ 14 ສຳເລັດໃນປີ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ. ນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງການຂາດການສະໜັບສະໜູນໃນຍຸກທ້າຍ.

2025 establishes the external foundational vision or prophecy, for it lifts up Rome as the warning of Rome that is identified by Daniel with the symbolism of “the abomination of desolation.” The warning of the abomination of desolation takes place in advance of the destruction represented by “desolation.” In the siege of Jerusalem under Cestius the warning was represented by the banners of Rome’s authority being placed within the sacred precincts of the sanctuary. Those who saw, understood, obeyed and left the city and were protected when the siege was re-engaged. They saw the Roman warning sign. The Christians who separated from the compromised church of Pergamos and thereafter the church of Thyatira fled into the wilderness when they saw the man of sin setting in the temple of God. Those witnesses identify a warning of the abomination of desolation spoken of by Daniel in the latter days.

ປີ 2025 ໄດ້ສະຖາປະນານິມິດ ຫຼື ຄຳພະຍາກອນພື້ນຖານພາຍນອກ, ເພາະມັນໄດ້ຍົກຊູໂຣມຂຶ້ນເປັນຄຳເຕືອນຂອງໂຣມ ຊຶ່ງດານີເອນໄດ້ລະບຸໄວ້ດ້ວຍສັນຍະລັກຂອງ “ສິ່ງໜ້າສະອິດສະອຽນແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ.” ຄຳເຕືອນຂອງສິ່ງໜ້າສະອິດສະອຽນແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນລ່ວງໜ້າກ່ອນການທຳລາຍທີ່ຖືກສະແດງໂດຍ “ຄວາມຮ້າງເປົ່າ.” ໃນການປິດລ້ອມເຢຣູຊາເລັມພາຍໃຕ້ Cestius ຄຳເຕືອນນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍທຸງສັນຍາລັກແຫ່ງອຳນາດຂອງໂຣມຖືກຕັ້ງໄວ້ພາຍໃນເຂດອັນສັກສິດຂອງພຣະວິຫານ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຫັນ, ເຂົ້າໃຈ, ເຊື່ອຟັງ ແລະ ອອກຈາກເມືອງ ໄດ້ຮັບການປົກປັກຮັກສາເມື່ອການປິດລ້ອມໄດ້ຖືກກັບມາດຳເນີນອີກຄັ້ງ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນໝາຍສັນຍານເຕືອນຂອງໂຣມ. ຄຣິສຕຽນທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ແຍກຕົນອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກຂອງ Pergamos ທີ່ຖືກປະນີປະນອມ ແລະ ຕໍ່ມາຈາກຄຣິສຕະຈັກຂອງ Thyatira ໄດ້ຫລົບໜີເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ເຫັນມະນຸດແຫ່ງບາບນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ. ພະຍານເຫຼົ່ານັ້ນຊີ້ບອກເຖິງຄຳເຕືອນຂອງສິ່ງໜ້າສະອິດສະອຽນແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ທີ່ດານີເອນໄດ້ກ່າວໄວ້ ໃນວັນທ້າຍທັງຫຼາຍ.

We have repeatedly shown that 1888 was the siege of Cestius, and the conclusion of the Sunday law crisis is the siege of Titus. The Blair Sunday law bills of the 1880’s in accompaniment with the Sunday laws that were implemented in some southern states during the 1880’s was the warning of Cestius that also marked the dividing line on Sister White’s counsel on country living. Before the 1880’s her counsel was that in the future we would need to move to the country, but after the 1880’s country living was something that was to have already been accomplished. The warning sign of the Blair Bills, promoting the papal power’s mark of authority being discussed in 1880’s typified the Patriot Act at 9/11, for the angel of Revelation eighteen appeared in both those histories.

ພວກເຮົາໄດ້ສະແດງຊ້ຳແລ້ວວ່າ ປີ 1888 ແມ່ນການປິດລ້ອມຂອງ Cestius, ແລະຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນການປິດລ້ອມຂອງ Titus. ບັນດາຮ່າງກົດໝາຍວັນອາທິດ Blair ໃນຊ່ວງທົດສະວັດ 1880 ຄຽງຄູ່ກັບກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ໃນບາງລັດທາງພາກໃຕ້ໃນຊ່ວງທົດສະວັດ 1880 ແມ່ນຄຳເຕືອນຂອງ Cestius ຊຶ່ງໄດ້ໝາຍເຖິງເສັ້ນແບ່ງເຊັ່ນກັນໃນຄຳແນະນຳຂອງ Sister White ກ່ຽວກັບການດຳລົງຊີວິດໃນຊົນນະບົດ. ກ່ອນຊ່ວງທົດສະວັດ 1880 ຄຳແນະນຳຂອງນາງແມ່ນວ່າ ໃນອະນາຄົດພວກເຮົາຈະຈຳເປັນຕ້ອງຍ້າຍໄປຊົນນະບົດ, ແຕ່ຫຼັງຈາກຊ່ວງທົດສະວັດ 1880 ການດຳລົງຊີວິດໃນຊົນນະບົດແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນໄດ້ຖືກປະຕິບັດສຳເລັດໄປແລ້ວ. ໝາຍສັນຍານເຕືອນຂອງບັນດາຮ່າງກົດໝາຍ Blair, ທີ່ສົ່ງເສີມເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາທີ່ຖືກຫາລືກັນໃນຊ່ວງທົດສະວັດ 1880 ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງ Patriot Act ໃນເຫດການ 9/11, ເພາະວ່າທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດ 18 ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໃນທັງສອງປະຫວັດສາດນັ້ນ.

9/11 was the warning of Cestius placing his authority in the holy place where it should not be, for at 9/11 Roman law replaced English law. In the Pelosi Trials of 2021 the due process clause was repudiated, and represents another footstep towards the siege of Titus, which ends at the soon-coming Sunday law in the United States. The siege is a period of time. 1888 speaks to the rebellion of the internal Protestant horn, and 9/11 speaks to the rebellion of the external Republican horn. The inauguration of the pope from the glorious land in the same year that the final president is also inaugurated represents the final warning of the abomination of desolation standing where it ought not, just before the battle of Panium. The battle of Panium leads directly into the Sunday law and the battle of Actium, which represented the third and final obstacle for pagan Rome, and then pagan Rome ruled supremely for 360 years in fulfillment of Daniel 11:24. At the Sunday law the sixth and seventh kingdoms are both conquered by Rome, and modern Rome then reigns for one symbolic hour, or forty-two symbolic months.

9/11 ແມ່ນຄຳເຕືອນຂອງ Cestius ທີ່ໄດ້ຕັ້ງອຳນາດຂອງຕົນໄວ້ໃນບ່ອນບໍລິສຸດບ່ອນທີ່ບໍ່ຄວນຢູ່, ເພາະວ່າໃນເຫດການ 9/11 ກົດໝາຍໂຣມັນໄດ້ເຂົ້າມາແທນກົດໝາຍອັງກິດ. ໃນການພິພາກສາ Pelosi ປີ 2021 ຂໍ້ກຳນົດເລື່ອງກະບວນການອັນຊອບດ້ວຍກົດໝາຍໄດ້ຖືກປະຕິເສດ, ແລະນັ້ນເປັນອີກກ້າວໜຶ່ງໄປສູ່ການປິດລ້ອມຂອງ Titus, ຊຶ່ງຈະສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນສະຫະລັດ. ການປິດລ້ອມເປັນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ. ປີ 1888 ກ່າວເຖິງການກະບົດຂອງເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນພາຍໃນ, ແລະ 9/11 ກ່າວເຖິງການກະບົດຂອງເຂົາສັດຣີພັບລິກັນພາຍນອກ. ການເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງຂອງສັນຕະປາປາຈາກແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດໃນປີດຽວກັນກັບທີ່ປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍໄດ້ເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງເຊັ່ນກັນ ເປັນຕົວແທນຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍຂອງສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າທີ່ຢືນຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ມັນບໍ່ຄວນຢູ່, ກ່ອນໜ້າຍຸດທະການຂອງ Panium ເລັກນ້ອຍ. ຍຸດທະການຂອງ Panium ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໂດຍກົງ ແລະໄປສູ່ຍຸດທະການຂອງ Actium, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນອຸປະສັກທີສາມແລະສຸດທ້າຍສຳລັບໂຣມນອກຮີດ, ແລະຈາກນັ້ນໂຣມນອກຮີດໄດ້ປົກຄອງຢ່າງສູງສຸດເປັນເວລາ 360 ປີ ເພື່ອສຳເລັດຕາມ Daniel 11:24. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ອານາຈັກທີຫົກແລະທີເຈັດຖືກໂຣມພິຊິດພ້ອມກັນ, ແລະຈາກນັ້ນໂຣມສະໄໝໃໝ່ກໍປົກຄອງເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກ, ຫຼືສີ່ສິບສອງເດືອນເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກ.

In verse sixteen Pompey, who has just conquered pagan Rome’s first obstacles of Syria then conquers Jerusalem. Pompey takes down Rome’s first two obstacles and Augustus Caesar conquers the third at Actium. Modern Rome first conquers the king of the south in 1989 in fulfillment of verse forty, and as typified by verse ten. Then at the Sunday law modern Rome conquers its second and third obstacle with the United States and then the United Nations immediately agrees to give their kingdom to the papal power. Pagan Rome conquered two with Pompey and then one, and papal Rome conquered one in 1989, and then its next two in verse sixteen, which is where Pompey is marked with his second conquering.

ໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ Pompey, ຜູ້ທີ່ຫາກໍໄດ້ພິຊິດອຸປະສັກສອງປະການທໍາອິດຂອງ Rome ນອກຮີດ ຄື Syria, ຈາກນັ້ນກໍໄດ້ພິຊິດ Jerusalem. Pompey ໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມອຸປະສັກສອງປະການທໍາອິດຂອງ Rome, ແລະ Augustus Caesar ໄດ້ພິຊິດອຸປະສັກທີສາມທີ່ Actium. Rome ສະໄໝໃໝ່ໄດ້ພິຊິດກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ກ່ອນໃນປີ 1989 ເພື່ອເປັນການສໍາເລັດຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ, ແລະຕາມແບບຢ່າງທີ່ຖືກຊີ້ໄວ້ໃນຂໍ້ສິບ. ຈາກນັ້ນ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ Rome ສະໄໝໃໝ່ໄດ້ພິຊິດອຸປະສັກປະການທີສອງແລະທີສາມຂອງຕົນ ຄື ສະຫະລັດ ແລະຈາກນັ້ນສະຫະປະຊາຊາດກໍເຫັນດີໃນທັນທີທີ່ຈະມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ອໍານາດສັນຕະປາປາ. Rome ນອກຮີດໄດ້ພິຊິດສອງປະການດ້ວຍ Pompey ແລ້ວຈຶ່ງພິຊິດອີກໜຶ່ງ, ແລະ Rome ສັນຕະປາປາໄດ້ພິຊິດໜຶ່ງໃນປີ 1989, ແລ້ວຈາກນັ້ນອີກສອງປະການຖັດໄປຂອງມັນຢູ່ໃນຂໍ້ສິບຫົກ, ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ Pompey ຖືກບັນທຶກໄວ້ດ້ວຍການພິຊິດຄັ້ງທີສອງຂອງລາວ.

Whether it was the third obstacle at Actium for pagan Rome, or when the third obstacle, represented by the Goths being driven out of the city of Rome in 538, when Rome overcomes the third obstacle it rules supremely.

ບໍ່ວ່າຈະເປັນອຸປະສັກທີສາມທີ່ Actium ສໍາລັບໂຣມນອກສາສະໜາ, ຫຼືເມື່ອອຸປະສັກທີສາມ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການທີ່ຊາວ Goths ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກນະຄອນໂຣມໃນປີ 538, ເມື່ອໂຣມເອົາຊະນະອຸປະສັກທີສາມ, ມັນກໍປົກຄອງຢ່າງສູງສຸດ.

> Surely the Lord God will do nothing, but he revealeth his secret unto his servants the prophets. Amos 3:7.

> ແນ່ນອນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງກະທໍາສິ່ງໃດ ນອກຈາກວ່າພຣະອົງຈະຊົງເປີດເຜີຍຄວາມລັບຂອງພຣະອົງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄືບັນດາສາດສະດາ. ອາໂມດ 3:7.

The Lord will surely give the final manifestation of the warning sign that is represented as the abomination of desolation in the book of Daniel, before the desolation arrives. That warning sign is the open alliance in contrast with Reagan’s secret alliance being represented in 2025. The Lord will not bring punishment, without first giving warning, and Amos is very direct about what the secret revelation to His servants is, and who it is directed at.

ພຣະອົງຈະປະທານການສຳແດງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງໝາຍສັນຍານແຫ່ງຄຳເຕືອນ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໄວ້ເປັນ “ສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ກ່ອນທີ່ຄວາມຮ້າງເປົ່ານັ້ນຈະມາເຖິງ. ໝາຍສັນຍານແຫ່ງຄຳເຕືອນນັ້ນ ຄືພັນທະມິດທີ່ເປີດເຜີຍ ຊຶ່ງກົງກັນຂ້າມກັບພັນທະມິດລັບຂອງ Reagan ທີ່ຖືກສະແດງໃນປີ 2025. ພຣະອົງຈະບໍ່ນຳເອົາການລົງໂທດມາ ໂດຍບໍ່ປະທານຄຳເຕືອນເສຍກ່ອນ, ແລະ ອາໂມດໄດ້ກ່າວຢ່າງຊັດເຈນຫຼາຍເຖິງສິ່ງທີ່ເປັນການເປີດເຜີຍອັນລັບແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະ ມັນຖືກມຸ່ງໄປຫາຜູ້ໃດ.

> Hear this word that the Lord hath spoken against you, O children of Israel, against the whole family which I brought up from the land of Egypt, saying, You only have I known of all the families of the earth: therefore I will punish you for all your iniquities. Amos 3:1, 2.

> ຈົ່ງຟັງພຣະທໍານີ້ ຊຶ່ງພຣະຢາເວໄດ້ກ່າວຕໍ່ຕ້ານພວກເຈົ້າ ໂອ ບັນດາລູກຫລານແຫ່ງອິດສະຣາເອນ, ຕໍ່ຕ້ານຄອບຄົວທັງປວງທີ່ເຮົາໄດ້ນໍາຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ໃນບັນດາຕະກູນທັງຫລາຍຂອງແຜ່ນດິນໂລກ ມີແຕ່ພວກເຈົ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ເຮົາໄດ້ຮູ້ຈັກ; ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາຈະລົງໂທດພວກເຈົ້າ ເນື່ອງດ້ວຍບາບອະທໍາທັງສິ້ນຂອງພວກເຈົ້າ. ອາໂມດ 3:1, 2

Amos is addressing the last generation of God’s chosen covenant people who are to be punished, in alignment with the 25 men who bow to the sun in Ezekiel eight. Amos is presenting the Laodicean message, which is the third angel’s message during the blotting out of sin in the time of the judgment of the living. Amos’s warning is based upon a unification of two parties.

ອາໂມດກຳລັງກ່າວແກ່ຊົນຊາດຮຸ່ນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ຖືກເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຈະຕ້ອງຖືກລົງໂທດ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຊາຍ 25 ຄົນຜູ້ກົ້ມຂາບດວງອາທິດໃນ ເອເຊກຽນ ບົດ 8. ອາໂມດກຳລັງນຳສະເໜີຂ່າວສານແຫ່ງລາວດີເກຍ ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນລະຫວ່າງການລຶບລ້າງບາບໃນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຄົນເປັນ. ຄຳເຕືອນຂອງອາໂມດຕັ້ງຢູ່ເທິງການຮວມເປັນໜຶ່ງຂອງສອງຝ່າຍ.

> Can two walk together, except they be agreed? Will a lion roar in the forest, when he hath no prey? will a young lion cry out of his den, if he have taken nothing? Can a bird fall in a snare upon the earth, where no gin is for him? shall one take up a snare from the earth, and have taken nothing at all? Shall a trumpet be blown in the city, and the people not be afraid? shall there be evil in a city, and the Lord hath not done it? Amos 3:3–6.

> ຄົນສອງຄົນຈະເດີນໄປນຳກັນໄດ້ຫຼື ນອກຈາກວ່າເຂົາໄດ້ຕົກລົງເຫັນພ້ອມກັນແລ້ວ? ສິງໂຕຈະຄຳລາມຢູ່ໃນປ່າໄມ້ຫຼື ເມື່ອມັນບໍ່ມີເຫຍື່ອ? ສິງໂຕໜຸ່ມຈະຮ້ອງອອກຈາກໂພງຂອງມັນຫຼື ຖ້າມັນຍັງບໍ່ໄດ້ຈັບຫຍັງເລີຍ? ນົກຈະຕົກລົງໃນບ້ວງແຮ້ວທີ່ພື້ນດິນໄດ້ຫຼື ບ່ອນທີ່ບໍ່ມີກັບດັກສຳລັບມັນ? ຈະມີຜູ້ໃດຍົກບ້ວງແຮ້ວຂຶ້ນຈາກພື້ນດິນ ໂດຍທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຈັບຫຍັງເລີຍຫຼື? ແກຈະຖືກເປົ່າຂຶ້ນໃນເມືອງ ແລະປະຊາຊົນຈະບໍ່ຢ້ານກົວຫຼື? ຈະມີໄພພິບັດໃນເມືອງໃດໜຶ່ງ ໂດຍທີ່ພຣະຢາເວບໍ່ໄດ້ຊົງກະທຳຫຼື? ອາໂມດ 3:3–6.

The warning of two walking together as one, is set within the context of a snare catching a bird from the earth. Birds are symbols of religious bodies, and the papacy is a cage of every unclean and hateful bird in Revelation.

ຄຳເຕືອນເລື່ອງຄົນສອງຄົນທີ່ເດີນໄປດ້ວຍກັນເປັນອັນໜຶ່ງ ຖືກວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງບ່ວງແຮ້ວທີ່ຈັບນົກຈາກແຜ່ນດິນໂລກ. ນົກເປັນສັນຍາລັກຂອງອົງການສາສະໜາຕ່າງໆ, ແລະລະບົບສັນຕະປາປາເປັນກົງຂັງຂອງນົກທຸກຊະນິດທີ່ມົວໝອງແລະນ່າຊັງ ໃນ Revelation.

> And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:2, 3.

> ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນແຮງກ້າວ່າ, ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ອາໄສຂອງພວກຜີຮ້າຍ, ແລະເປັນທີ່ກັກຂັງຂອງວິນຍານໂສໂຄກທຸກຢ່າງ, ແລະເປັນກົງຂັງຂອງນົກທຸກຊະນິດທີ່ບໍ່ສະອາດແລະໜ້າຊັງ. ເພາະວ່າຊາດທັງປວງໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດອັນເນື່ອງມາຈາກການລ່ວງປະເວນີຂອງນາງ, ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງໂລກໄດ້ກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບນາງ, ແລະພໍ່ຄ້າທັງຫຼາຍແຫ່ງໂລກໄດ້ມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍອັນຫຼວງຫຼາຍຂອງນາງ. ພຣະນິມິດ 18:2, 3.

A bird in a cage is a captured bird, and when a nation commits fornication with the whore of Rome it becomes a captured bird, and the bird that is lifted up above all the other prophetic birds is the power whose threefold house is built, is established at the Sunday law, in her place, which is Shinar, which is Babylon. It is the bird that received a deadly wound in 1798, or as Zechariah states, had a lead cover placed over its basket, but was thereafter lifted up by the birds of spiritualism and apostate Protestantism.

ນົກທີ່ຢູ່ໃນກົງແມ່ນນົກທີ່ຖືກຈັບໄວ້, ແລະເມື່ອປະຊາຊາດໜຶ່ງກະທຳການຜິດປະເວນີກັບຍິງແພດແຫ່ງໂຣມ ມັນກໍກາຍເປັນນົກທີ່ຖືກຈັບໄວ້, ແລະນົກທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເໜືອນົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທັງປວງອື່ນໆ ຄືອຳນາດນັ້ນທີ່ເຮືອນສາມສ່ວນຂອງມັນຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ໃນບ່ອນຂອງນາງ, ຊຶ່ງຄືຊິນາຣ, ຊຶ່ງຄືບາບີໂລນ. ມັນແມ່ນນົກຕົວນັ້ນທີ່ໄດ້ຮັບບາດແຜເຖິງຕາຍໃນປີ 1798, ຫຼືດັ່ງທີ່ເຊກາຣີຢາໄດ້ກ່າວໄວ້, ມີຝາປິດຕະກົ່ວຖືກວາງໄວ້ເທິງກະຕ່າຂອງມັນ, ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍນົກແຫ່ງລັດທິວິນຍານນິຍົມ ແລະ ໂປເຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍ.

> Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah. And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof. Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah? And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base. Zechariah 5:5–11.

> ແລ້ວທູດສະຫວັນອົງທີ່ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍນັ້ນກໍອອກໄປ ແລະກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ຈົ່ງຍົກຕາຂອງເຈົ້າຂຶ້ນບັດນີ້ ແລະເບິ່ງສິ່ງນີ້ທີ່ກຳລັງອອກໄປແມ່ນຫຍັງ.” ແລະຂ້ານ້ອຍກ່າວວ່າ, “ມັນແມ່ນຫຍັງ?” ແລະທ່ານກ່າວວ່າ, “ນີ້ແມ່ນຖັງເອຟາທີ່ກຳລັງອອກໄປ.” ແລະທ່ານກ່າວອີກວ່າ, “ນີ້ແມ່ນພາບລັກສະນະຂອງພວກເຂົາທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ.” ແລະເບິ່ງແມ, ຝາຕະກົ່ວອັນໜຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນ; ແລະນີ້ແມ່ນຜູ້ຍິງຄົນໜຶ່ງທີ່ນັ່ງຢູ່ກາງຖັງເອຟາ. ແລະທ່ານກ່າວວ່າ, “ນີ້ແມ່ນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ.” ແລ້ວທ່ານກໍໂຍນນາງເຂົ້າໄປໃນກາງຖັງເອຟາ; ແລະທ່ານກໍວາງຝາຕະກົ່ວໄວ້ເທິງປາກຂອງມັນ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍຍົກຕາຂຶ້ນ ແລະເບິ່ງ; ແລະເບິ່ງແມ, ມີຜູ້ຍິງສອງຄົນອອກມາ ແລະລົມກໍຢູ່ໃນປີກຂອງພວກນາງ; ເພາະພວກນາງມີປີກເໝືອນປີກນົກກະສາ: ແລະພວກນາງກໍຍົກຖັງເອຟາຂຶ້ນໄປລະຫວ່າງແຜ່ນດິນກັບຟ້າສະຫວັນ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີ່ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ພວກນາງຈະນຳຖັງເອຟານີ້ໄປໃສ?” ແລະທ່ານກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ເພື່ອສ້າງເຮືອນໃຫ້ມັນໃນແຜ່ນດິນຊີນາ; ແລະມັນຈະຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ແລະຖືກຕັ້ງໄວ້ທີ່ນັ້ນເທິງຖານຂອງມັນເອງ.” ເຊກາຣີຢາ 5:5–11.

Amos’s snare catches the bird from the earth, for it represents the alliance that precedes the soon-coming Sunday law where the earth-bird is captured, and according to Amos the alliance is a rebuke to Laodicean Seventh-day Adventism, for there will be a warning trumpet blown in the city, which they will refuse to hear.

ບ່ວງດັກຂອງອາໂມດຈັບນົກຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ເພາະວ່າມັນເປັນຕົວແທນຂອງພັນທະມິດທີ່ນຳໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນນົກແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຈະຖືກຈັບ, ແລະຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງອາໂມດ ພັນທະມິດນັ້ນເປັນຄຳຕຳໜິຕໍ່ລາວດີເຊຍນິຍົມແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດ, ເພາະຈະມີສຽງແກເຕືອນໄພຖືກເປົ່າຂຶ້ນໃນນະຄອນ, ຊຶ່ງພວກເຂົາຈະປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງ.

> Shall a trumpet be blown in the city, and the people not be afraid? shall there be evil in a city, and the Lord hath not done it? Surely the Lord God will do nothing, but he revealeth his secret unto his servants the prophets. The lion hath roared, who will not fear? the Lord God hath spoken, who can but prophesy? Amos 3:6–8.

> ຈະມີການເປົ່າແກໃນເມືອງ ແລະປະຊາຊົນຈະບໍ່ຢ້ານກົວຫຼື? ຈະມີໄພພິບັດໃນເມືອງໜຶ່ງ ແລະພຣະຢາເວບໍ່ໄດ້ຊົງກະທຳມັນຫຼື? ແນ່ນອນ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງກະທຳສິ່ງໃດເລີຍ ນອກຈາກວ່າພຣະອົງຈະຊົງເປີດເຜີຍຄວາມລັບຂອງພຣະອົງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄືບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ. ສິງໄດ້ຄຳລາມແລ້ວ ຜູ້ໃດຈະບໍ່ຢ້ານກົວ? ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຕັດແລ້ວ ຜູ້ໃດຈະບໍ່ພະຍາກອນໄດ້? ອາໂມດ 3:6–8.

The Lion who roars is the Lion of the tribe of Judah, who represents Christ when He seals and unseals His prophetic Word. The open alliance of 2025 is the siege of Cestius and the symbol of the robbers of God’s people is established when you see two walking together that should never co-exist. Rome allied and aligned with Protestants is an oxymoron, for to be a Protestant means to protest against Rome.

ສິງໂຕທີ່ຄໍາຮາມນັ້ນ ຄື ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດ ເມື່ອພຣະອົງປະທັບຕາ ແລະ ເປີດຜະນຶກພຣະວັດຈະນະພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ. ພັນທະມິດທີ່ເປີດເຜີຍໃນປີ 2025 ແມ່ນການລ້ອມຕີຂອງເຊສຕິອຸສ ແລະ ສັນຍາລັກຂອງພວກໂຈນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ເມື່ອທ່ານເຫັນສອງຝ່າຍເດີນໄປດ້ວຍກັນ ທັງທີ່ບໍ່ຄວນຈະດໍາຮົງຢູ່ຮ່ວມກັນໄດ້ເລີຍ. ໂຣມທີ່ເປັນພັນທະມິດ ແລະ ປະສານແນວກັບພວກໂປຣແຕສຕັງ ເປັນຄວາມຂັດແຍ້ງໃນຕົວເອງ, ເພາະການເປັນໂປຣແຕສຕັງໝາຍເຖິງການຄັດຄ້ານຕໍ່ໂຣມ.

We will continue these things in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

## Too Late to Escape the Snare

ສາຍເກີນໄປທີ່ຈະຫຼົບໜີຈາກບ່ວງແຮ້ວ

> “And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

> “ແລະຈົ່ງຈື່ໄວ້ວ່າ ນີ້ແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ໂຣມອວດອ້າງຢູ່ສະເໝີວ່າ ນາງບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ. ຫຼັກການຂອງ Gregory VII ແລະ Innocent III ຍັງຄົງເປັນຫຼັກການຂອງຄຣິດຕະຈັກ Roman Catholic ຢູ່ເທົ່ານັ້ນ. ແລະຖ້ານາງມີອຳນາດພຽງພໍ ນາງກໍຈະນຳຫຼັກການເຫຼົ່ານັ້ນມາປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມເຂັ້ມງວດຢ່າງດຽວກັນໃນປັດຈຸບັນ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເຮັດໃນຫຼາຍສະຕະວັດທີ່ຜ່ານມາ. ພວກໂປຣເຕສແຕນຮູ້ພຽງນ້ອຍນິດວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງເຮັດອັນໃດ ເມື່ອພວກເຂົາສະເໜີຈະຮັບເອົາການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກໂຣມໃນວຽກງານຍົກຍ້ອງວັນອາທິດ. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາມຸ່ງໝັ້ນຢ່າງແນ່ວແນ່ຕໍ່ການໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງຕົນສຳເລັດນັ້ນ ໂຣມກໍກຳລັງມຸ່ງໝາຍຟື້ນສະຖາປະນາອຳນາດຂອງນາງຂຶ້ນໃໝ່ ເພື່ອກູ້ຄືນອຳນາດສູງສຸດທີ່ນາງໄດ້ສູນເສຍໄປ. ຂໍພຽງແຕ່ໃຫ້ຫຼັກການນີ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາວ່າ ຄຣິດຕະຈັກອາດໃຊ້ ຫຼື ຄວບຄຸມອຳນາດຂອງລັດໄດ້; ວ່າການຖືປະຕິບັດທາງສາສະໜາອາດຖືກບັງຄັບໃຫ້ຮັກສາໂດຍກົດໝາຍທາງໂລກໄດ້; ໂດຍສະຫຼຸບແລ້ວ ວ່າອຳນາດຂອງຄຣິດຕະຈັກແລະຂອງລັດຈະຕ້ອງຄອບງຳມະນະທຳ ແລ້ວໄຊຊະນະຂອງໂຣມໃນປະເທດນີ້ກໍຈະແນ່ນອນ.”

> “God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 581.

> “ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ຄຳເຕືອນເຖິງອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງໃກ້ເຂົ້າມາ; ຖ້າຫາກຄຳເຕືອນນີ້ຖືກເມີນເສີຍ, ໂລກໂປຣເຕສແຕນຈະໄດ້ຮູ້ວ່າຈຸດປະສົງອັນແທ້ຈິງຂອງໂຣມແມ່ນຫຍັງ ກໍຕໍ່ເມື່ອມັນສາຍເກີນໄປທີ່ຈະຫຼົບໜີຈາກບ້ວງແຮ້ວ. ນາງກຳລັງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນສູ່ອຳນາດຢ່າງງຽບໆ. ຄຳສອນຂອງນາງກຳລັງສົ່ງອິດທິພົນຂອງມັນໃນຫໍປະຊຸມນິຕິບັນຍັດ, ໃນບັນດາຄຣິດຕະຈັກ, ແລະໃນໃຈຂອງມະນຸດທັງຫຼາຍ. ນາງກຳລັງສະສົມໂຄງສ້າງອັນສູງສົ່ງແລະໜາແໜ້ນຂອງນາງຂຶ້ນ, ໃນຊ່ອງເລິກອັນລັບລີ້ຂອງສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ການຂົ່ມເຫັງໃນອະດີດຂອງນາງຈະຖືກກະທຳຊ້ຳອີກ. ຢ່າງລັບໆແລະໂດຍບໍ່ເປັນທີ່ສົງໄສ, ນາງກຳລັງເສີມກຳລັງຂອງນາງໃຫ້ແຂງແຮງຂຶ້ນ ເພື່ອສົ່ງເສີມຈຸດປະສົງຂອງນາງເອງເມື່ອເວລາທີ່ນາງຈະລົງມືມາເຖິງ. ທຸກສິ່ງທີ່ນາງປາຖະໜາກໍຄືພື້ນທີ່ທີ່ເປັນຕໍ່, ແລະບັດນີ້ສິ່ງນັ້ນກໍກຳລັງຖືກມອບໃຫ້ນາງແລ້ວ. ອີກບໍ່ດົນ ພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນ ແລະຈະໄດ້ສຳຜັດວ່າ ຈຸດປະສົງຂອງອົງປະກອບແຫ່ງໂຣມແມ່ນຫຍັງ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະເຊື່ອແລະເຊື່ອຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຕຳໜິ ແລະການຂົ່ມເຫັງ.” The Great Controversy, 581.

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable. That oil is the righteousness of Christ. It represents character, and character is not transferable. No man can secure it for another. Each must obtain for himself a character purified from every stain of sin.” Bible Echo, May 4, 1896.

> “ມີໂລກໜຶ່ງທີ່ກຳລັງນອນຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ໃນການຫລອກລວງ ແລະ ຄວາມຫລົງຜິດ, ໃນເງົາແຫ່ງຄວາມຕາຍນັ້ນເອງ,—ຫຼັບຢູ່, ຫຼັບຢູ່. ຜູ້ໃດແດ່ກຳລັງຮູ້ສຶກເຈັບປວດໃນຈິດວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ? ສຽງໃດຈະເຂົ້າເຖິງເຂົາໄດ້? ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກນຳໄປສູ່ອະນາຄົດ ເມື່ອສັນຍານຈະຖືກປະກາດວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງເຖີດ.’ ແຕ່ບາງຄົນຈະໄດ້ຊັກຊ້າໃນການຈັດຫານ້ຳມັນເພື່ອເຕີມຕະກຽງຂອງຕົນ, ແລະ ຊ້າເກີນໄປພວກເຂົາຈຶ່ງຈະພົບວ່າ ລັກສະນະນິສັຍ, ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍນ້ຳມັນນັ້ນ, ບໍ່ອາດຖ່າຍໂອນໄດ້. ນ້ຳມັນນັ້ນຄືຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະນິສັຍ, ແລະ ລັກສະນະນິສັຍບໍ່ອາດຖ່າຍໂອນໄດ້. ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດສາມາດຈັດຫາມັນໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນໄດ້. ແຕ່ລະຄົນຕ້ອງຈັດຫາໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ ຊຶ່ງລັກສະນະນິສັຍທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກທຸກຮອຍດ່າງຂອງບາບ.” Bible Echo, May 4, 1896.

> “As I viewed poor souls dying for want of the present truth, and some who professed to believe the truth were letting them die by withholding the necessary means to carry forward the work of God, the sight was too painful, and I begged of the angel to remove it from me. I saw that when the cause of God called for some of their property, like the young man who came to Jesus (Matthew 19:16–22) they went away sorrowful, and that soon the overflowing scourge would pass over and sweep their possessions all away, and then it would be too late to sacrifice earthly goods, and lay up a treasure in heaven.” Early Writings, 49.

> “ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນດວງວິນຍານທີ່ນ່າສົງສານກຳລັງຈະຕາຍເນື່ອງດ້ວຍຂາດຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້, ແລະບາງຄົນຜູ້ອ້າງວ່າເຊື່ອໃນຄວາມຈິງກໍປ່ອຍໃຫ້ພວກເຂົາຕາຍໄປໂດຍການກັກໄວ້ຊຶ່ງປັດໃຈຈຳເປັນສຳລັບການຜະລັກດັນພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ກ້າວໜ້າ, ພາບທີ່ເຫັນນັ້ນເຈັບປວດເຫຼືອເກີນ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ້ອນວອນທູດສະຫວັນໃຫ້ນຳມັນອອກໄປຈາກຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອີ້ນຮ້ອງໃຫ້ໄດ້ບາງສ່ວນແຫ່ງຊັບສິນຂອງພວກເຂົາ, ເໝືອນດັ່ງຊາຍໜຸ່ມຜູ້ທີ່ມາຫາພຣະເຢຊູ (Matthew 19:16–22) ພວກເຂົາກໍໄດ້ຈາກໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ, ແລະວ່າອີກບໍ່ຊ້າ ພະຍາດໄພທີ່ຖາໂຖມລົ້ນເຫຼືອຈະຜ່ານທັບໄປ ແລະກວາດເອົາຊັບສົມບັດຂອງພວກເຂົາໄປໝົດສິ້ນ, ແລະແລ້ວກໍຈະສາຍເກີນໄປທີ່ຈະຖວາຍສິ່ງຂອງຝ່າຍໂລກ, ແລະສັ່ງສົມຊັບສົມບັດໄວ້ໃນສະຫວັນ.” Early Writings, 49.

> “Judas saw that his entreaties were in vain, and he rushed from the hall exclaiming, It is too late! It is too late! He felt that he could not live to see Jesus crucified, and in despair went out and hanged himself.” The Desire of Ages, 722.

> “ຢູດາໄດ້ເຫັນວ່າການອ້ອນວອນຂອງຕົນເປັນການໄຮ້ຜົນ, ແລະເຂົາກໍໄດ້ແລ່ນອອກຈາກຫໍພິຈາລະນາຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ຊ້າເກີນໄປແລ້ວ! ຊ້າເກີນໄປແລ້ວ! ເຂົາຮູ້ສຶກວ່າຕົນບໍ່ອາດມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອເຫັນພຣະເຢຊູຖືກຕຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ແລະໃນຄວາມສິ້ນຫວັງກໍໄດ້ອອກໄປແຂວນຄໍຕາຍຕົນເອງ.” The Desire of Ages, 722.

Back to Articles