Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກແປດສິບສອງ

ເປີດເຜີຍປິດສະນາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ: ການເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດຂອງດານີເອນ 11 ແລະຄວາມສຳຄັນຂອງ “ການຖວາຍປະຈຳວັນ” ໃນອັດເວັນຕິດສຶມ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 15, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ຫຼັງຈາກພວກເຮົາທົບທວນປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ປີ 1863 ຈົນເຖິງເວລາອັນສຸດທ້າຍໃນປີ 1989 ແລ້ວ, ໃນບໍລິບົດຂອງສິ່ງນ່າຊັງທັງສີ່ປະການໃນເອເຊກຽນ ບົດ 8, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອາດເວັນຕິສຶມສີ່ຊົ່ວຄົນ, ພວກເຮົາຈະຫັນຄວາມສົນໃຈໄປສູ່ການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989. ການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ນັ້ນແມ່ນກ່ຽວກັບຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດ 11. ໃນປີ 1989, ກຸ່ມສຶກສາວັນຊະບາໂຕນ້ອຍໆຂອງພວກເຮົາໄດ້ຄົ້ນພົບແນວເສັ້ນແຫ່ງການປະຕິຮູບໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ, ຊຶ່ງ Future for America ມັກອ້າງເຖິງ, ແລະຊຶ່ງສະຖາປະນາລຳດັບເຫດການໃນທຸກແນວເສັ້ນແຫ່ງການປະຕິຮູບ, ອັນເປັນຜົນໃຫ້ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນສາມາດນຳໃຊ້ວິທີການແຫ່ງຝົນປາຍລະດູຂອງ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ໄດ້.

ພາຍໃນບໍ່ກີ່ປີຕໍ່ມາ (1992), ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂຽນເອກະສານໜຶ່ງທີ່ຄອບຄຸມຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ 11. ເອກະສານນັ້ນຖືກຂຽນຂຶ້ນເພື່ອຄວາມພໍໃຈສ່ວນຕົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ, ເພາະວ່າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີທັງຄວາມສາມາດ ຫຼື ເຈດຕະນາທີ່ຈະເຜີຍແຜ່ການສຶກສານັ້ນຕໍ່ສາທາລະນະ. ພໍຮອດປີ 1994, ເອກະສານນັ້ນໄດ້ໄປເຖິງພັນທະກິດໜຶ່ງຂອງແອດເວນຕິສທີ່ດຳເນີນງານດ້ວຍການພຶ່ງຕົນເອງ, ແລະໃນປີ 1995, ບົດຄວາມຊຸດໜຶ່ງຈຳນວນສິບເອັດບົດ ຊຶ່ງຄອບຄຸມຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ 11 ໄດ້ຖືກຕີພິມໃນວາລະສານລາຍເດືອນທີ່ຜະລິດໂດຍພັນທະກິດນັ້ນ. ໃນບັນດາຂໍ້ຂຽນຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ມີການອ້າງອີງຢ່າງຈຳເພາະເຈາະຈົງເຖິງດານີເອນ 11 ຢູ່ພຽງບໍ່ຫຼາຍແຫ່ງເທົ່ານັ້ນ, ແລະໃນບັນດານັ້ນ ຂໍ້ອ້າງອີງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດໄດ້ກາຍເປັນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຫຼັກສຳລັບຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງການນຳໃຊ້ຄວາມໝາຍທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ກ່ຽວກັບຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ.

> “ພວກເຮົາບໍ່ມີເວລາຈະເສຍໄປ. ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກຢູ່ຂ້າງໜ້າເຮົາ. ໂລກກຳລັງຖືກປຸກປັ່ນດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງສົງຄາມ. ອີກບໍ່ດົນ ເຫດການແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນຈະເກີດຂຶ້ນ. ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີ 11 ໄດ້ເກືອບບັນລຸຄວາມສຳເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ປະຫວັດສາດຈຳນວນຫຼາຍທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນນີ້ສຳເລັດ ຈະຖືກກ່າວຊ້ຳອີກ. ໃນຂໍ້ທີສາມສິບ ໄດ້ກ່າວເຖິງອຳນາດໜຶ່ງວ່າ ‘ຈະເສຍໃຈ, [Daniel 11:30–36 quoted.]”

> “ເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ.” Manuscript Releases, ເລກທີ 13, 394.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ປີ 1798 ແມ່ນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ.”

> “ແຕ່ໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ຜູ້ພະຍາກອນກ່າວວ່າ “ຄົນຈຳນວນຫຼາຍຈະແລ່ນໄປແລ່ນມາ, ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ” ດານີເອນ 12:4.... ນັບແຕ່ປີ 1798 ເປັນຕົ້ນມາ ພຣະທັມດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກແລ້ວ, ຄວາມຮູ້ເກືອບກັບຄຳພະຍາກອນໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນ, ແລະຫຼາຍຄົນໄດ້ປະກາດຂ່າວສານອັນສະຫງ່າງາມແລະເຄັ່ງຂຶມເລື່ອງການພິພາກສາທີ່ຢູ່ໃກ້ເຂົ້າມາ.” The Great Controversy, 356.

ຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີ 11 ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳວ່າ, “ແລະໃນເວລາແຫ່ງອວສານ.”

> ແລະໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ຈະເຂົ້າປະທະກັບລາວ; ແລະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະເຂົ້າມາຕໍ່ຕ້ານລາວດັ່ງລົມພະຍຸ, ພ້ອມດ້ວຍລົດຮົບ, ແລະດ້ວຍພົນມ້າ, ແລະດ້ວຍເຮືອຈຳນວນຫຼາຍ; ແລະລາວຈະບຸກເຂົ້າໄປໃນບັນດາປະເທດຕ່າງໆ, ແລະຈະຖ້ວມລົ້ນແລະຜ່ານໄປ. ດານີເອນ 11:40.

ເປັນທີ່ແຈ້ງຊັດ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີການຮັບຮອງໂດຍກົງຈາກພຣະວິນຍານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ ວ່າ ຂໍ້ທີສີ່ສິບເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງລໍາດັບເຫດການໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1798. ເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນນໍາໄປສູ່ການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການພິສູດຂອງມະນຸດ, ເພາະວ່າ ຂໍ້ທໍາອິດຂອງບົດທີສິບສອງໃນພຣະທໍາດານີເອນ ກ່າວວ່າ, “And at that time shall Michael stand up,” ແລະ Sister White ກໍໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ເມື່ອ Michael ຍືນຂຶ້ນ ເວລາແຫ່ງການພິສູດຂອງມະນຸດກໍສິ້ນສຸດລົງ.

> “ໃນເວລານັ້ນ ມີຄາເອນ ເຈົ້ານາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຢືນຢູ່ເພື່ອບຸດຫຼານແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງທ່ານ ຈະລຸກຂຶ້ນ; ແລະຈະມີເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ ຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາຕັ້ງແຕ່ມີຊາດໃດໜຶ່ງຈົນເຖິງເວລານັ້ນ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງທ່ານຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ຄືທຸກຄົນທີ່ພົບວ່າມີຊື່ຂຽນຢູ່ໃນໜັງສື.” ດານີເອນ 12:1.

> “ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມສິ້ນສຸດລົງ, ຄວາມເມດຕາຈະບໍ່ທູນວິງວອນເພື່ອບັນດາຜູ້ອາໄສເທິງໂລກທີ່ມີຄວາມຜິດອີກຕໍ່ໄປ. ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ທຳພາລະກິດຂອງຕົນສຳເລັດແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບ ‘ຝົນປາຍລະດູ,’ ‘ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຟື້ນຄືນຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,’ ແລະພວກເຂົາກໍຖືກຕຽມພ້ອມສຳລັບຊົ່ວໂມງແຫ່ງການທົດລອງທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າ. ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງເລັ່ງໄປມາໃນສະຫວັນ. ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງທີ່ກັບມາຈາກໂລກໄດ້ປະກາດວ່າ ພາລະກິດຂອງລາວສຳເລັດແລ້ວ; ການທົດສອບສຸດທ້າຍໄດ້ມາເຖິງໂລກແລ້ວ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ພິສູດຕົນວ່າສັດຊື່ຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດອັນສູງສົ່ງໄດ້ຮັບ ‘ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່.’ ແລ້ວພຣະເຢຊູຈຶ່ງຢຸດການທູນຂໍຂອງພຣະອົງໃນພຣະວິຫານເບື້ອງເທິງ. ພຣະອົງຍົກພຣະຫັດຂຶ້ນ ແລະກ່າວດ້ວຍພຣະສຽງອັນດັງວ່າ, ‘ສຳເລັດແລ້ວ;’ ແລະບັນດາກອງທັບແຫ່ງທູດສະຫວັນທັງປວງກໍວາງມົງກຸດຂອງຕົນລົງ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົງປະກາດອັນສະຫງ່າງາມແລະນ່າຄາລົບນີ້ວ່າ: ‘ຜູ້ໃດບໍ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຊອບທຳຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໂສໂຄກຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊອບທຳຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ.’ ພຣະນິມິດ 22:11. ທຸກກໍລະນີໄດ້ຖືກຕັດສິນແລ້ວ ເພື່ອຊີວິດ ຫຼືເພື່ອຄວາມຕາຍ.” The Great Controversy, 613.

ຂໍ້ສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີ 11 ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798, ແລະໃນຂໍ້ສີ່ສິບຫ້າ, ເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ (ລະບົບສັນຕະປາປາ), ມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍ, ໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດກໍປິດລົງ, ເພາະວ່າຂໍ້ຖັດໄປກ່າວວ່າ, “ແລະໃນເວລານັ້ນ,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກ “ເວລາ” ທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ກ່ອນໜ້າ, ຊຶ່ງກໍຄືຂໍ້ສີ່ສິບຫ້າໃນດານີເອນບົດທີ 11. ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ (ລະບົບສັນຕະປາປາ), ມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງມັນໃນເວລາປິດຂອງໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ.

ດັ່ງນັ້ນ ປະຫວັດສາດຂອງຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນດານີເອນບົດທີ 11 ຊີ້ບອກລໍາດັບຂອງເຫດການຊຸດໜຶ່ງ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798 ແລະ ສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາປິດແຫ່ງໂອກາດການພິພາກສາຂອງມະນຸດ. ເມື່ອຊິດເຕີ White ຍັງມີຊີວິດຢູ່ ນັ້ນຄື ປີ 1798 ຍ່ອມເປັນອະດີດໃນປະຫວັດຂອງນາງຢ່າງແນ່ນອນ. ເມື່ອນາງກ່າວວ່າ “ຄໍາພະຍາກອນໃນດານີເອນບົດທີ 11 ເກືອບຈະເຖິງການສໍາເລັດຄົບຖ້ວນຂອງມັນແລ້ວ,” ນາງຈຶ່ງສາມາດອ້າງເຖິງໄດ້ພຽງແຕ່ປະຫວັດສາດທີ່ເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກປີ 1798 ແລະ ກ່ອນທີ່ Michael ຈະລຸກຂຶ້ນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຈໍາເພາະວ່າ “ປະຫວັດສາດຈໍານວນຫຼາຍທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນການສໍາເລັດຄໍາພະຍາກອນນີ້ ຈະຖືກເຮັດຊໍ້າອີກ,” ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນການຊີ້ນໍານັກຮຽນແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນວ່າ ປະຫວັດສາດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີ 11 ຊຶ່ງ “ເກືອບຈະເຖິງການສໍາເລັດຄົບຖ້ວນຂອງມັນແລ້ວ” ນັ້ນ ໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບຢ່າງໄວ້ແລ້ວໃນສ່ວນອື່ນໆຂອງປະຫວັດສາດ ທີ່ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນດານີເອນບົດທີ 11.

ເມື່ອນາງໄດ້ເນັ້ນຢ່າງຊັດເຈນເຖິງກະແຈແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດນັ້ນແລ້ວ, ນາງຈຶ່ງໄດ້ອ້າງຂໍ້ພຣະຄຳພີຂໍ້ສາມສິບເຖິງສາມສິບຫົກ, ແລະກ່າວວ່າ, “ເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ.” ການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານກະແຈແກ່ບັນດານັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນຜູ້ປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈການສຳເລັດຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ 11. ກະແຈນັ້ນກໍຄືວ່າ ປະຫວັດສາດຂອງຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນດານີເອນ 11 ເປັນຄູ່ຂະໜານກັບປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຂໍ້ສາມສິບເຖິງສາມສິບຫົກ. ມີແສງສະຫວ່າງຢ່າງອຸດົມສົມບູນທີ່ໄດ້ມາຈາກການເປີດເຜີຍນີ້, ແຕ່ສິ່ງທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາໃນທີ່ນີ້ກໍຄືວ່າ ໃນຂໍ້ສາມສິບເອັດຂອງດານີເອນ 11, “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ຖືກເອົາອອກໄປ.

ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນລຳດັບເຫດການທີ່ນຳໄປສູ່ການປິດໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນຈຳເປັນຕ້ອງມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບ “ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ.” ຖ້າຂໍ້ທີສາມສິບເອັດກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການທີ່ພຣະລາຊກິດໃນສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະຄຣິດຖືກເອົາອອກໄປ, ຫຼືຖ້າມັນກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການເອົາລັດທິນອກສາສະໜາອອກໄປ, ກໍເປັນສິ່ງຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້ ຖ້າທ່ານປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທີ່ Sister White ໄດ້ກ່າວເຖິງເມື່ອນາງຂຽນວ່າ, “ເຫດການຕ່າງໆທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ຖືກພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ.”

ແນ່ນອນວ່າ ແອດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດິເຊຍ ບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ການສຳເລັດຕາມພຣະຄຳພີຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບໃນ Daniel ບົດທີ 11 ວ່າເປັນການຊີ້ໄປຫາການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1989, ແຕ່ຂໍ້ນັ້ນກໍໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນໂດຍແທ້. ສຳລັບຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງເຖິງການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ທາງຄຳພະຍາກອນ ອັນໄດ້ມາພ້ອມກັບການສຳເລັດຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບໃນປີ 1989, ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງເກືອບກັບ “ການປະຈຳວັນ” ຈຶ່ງກາຍເປັນຄວາມຈິງສຳລັບປະຈຸບັນ. ໃນຊ່ວງຕົ້ນຂອງສະຕະວັດທີຊາວ, ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງນີ້ມີຄວາມສຳຄັນ ເພາະວ່າມັນເປັນສ່ວນອັນຈຳເປັນຂອງຄວາມຈິງພື້ນຖານ ຊຶ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຊ້ William Miller ໃຫ້ສະຖາປະນາຂຶ້ນ.

ແຕ່ໃນຊ່ວງສິບຫ້າປີທໍາອິດຂອງສະຕະວັດທີຊາວ ທັດສະນະໂປຣແຕສແຕນຂອງຊາຕານທີ່ອ້າງວ່າ “the daily” ໝາຍເຖິງພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນສຸກຄະສະຖານ ເປັນພຽງທັດສະນະຂອງຄົນສ່ວນນ້ອຍ ແລະບໍ່ຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະຍອມໃຫ້ການໂຕ້ຖຽງກ່ຽວກັບຄວາມຈິງທີ່ວ່າ “the daily” ເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິນອກຮີດ ແມ່ນແຕ່ຈະເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ທ່ານຈະໄດ້ຍິນຈາກພວກນັກບິດເບືອນປະຫວັດສາດແຫ່ງລາໂອດີເກຍ ວ່າ ຫົວຂໍ້ຂອງ “the daily” “ບໍ່ຄວນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຄໍາຖາມທົດສອບ,” ຫຼື “ວ່າຫົວຂໍ້ຂອງ ‘the daily’ ບໍ່ຄວນຖືກປຸກປັ່ນ.” ສິ່ງທີ່ພວກນັກບິດເບືອນລະໄວ້ຢູ່ສະເໝີ ເມື່ອພວກເຂົານໍາພາຜູ້ທີ່ບໍ່ມີການຮຽນຮູ້ໃນການສົນທະນາສະເພາະນີ້ ຄື ຂໍ້ກໍານົດທີ່ການດົນໃຈໄດ້ວາງໄວ້ເທິງຫົວຂໍ້ນີ້ຢູ່ສະເໝີ. ຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ຖືກກ່າວໄປຫາອາວຸໂສ Haskell.

ເອວເດີ Haskell ໄດ້ເປັນຜູ້ນຳໃນການປົກປ້ອງຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບ “the daily,” ຕໍ່ຕ້ານການໂຈມຕີຂອງ Prescott ແລະ Daniells ໃນທົດສະວັດທຳອິດ ແລະ ທີສອງຂອງສະຕະວັດທີຊາວ. ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມສົນໃຈຢ່າງໃກ້ຊິດ, ເພາະວ່າ Sister White ບໍ່ເຄີຍລະບຸວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Haskell ກ່ຽວກັບ “the daily,” ເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຜິດ; ນາງພຽງແຕ່ແນະນຳເຂົາວ່າຢ່າໃຫ້ການກໍ່ກວນນັ້ນດຳເນີນຕໍ່ໄປ, ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ປະສົງຈະຈັດໃຫ້ມີເວທີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງແກ່ບັນດາສັດຕູຂອງຄວາມຈິງ (Prescott ແລະ Daniells), ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາຍັງຄົງຜັກດັນຄຳສອນອັນຜິດຂອງຕົນຕໍ່ໄປ. ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ Haskell ຖືກຕຳນິເລື່ອງ “the chart”, ແລະ ແຜນພາບທີ່ຖືກອ້າງເຖິງນັ້ນຄືແຜນພາບປີ 1843. Haskell ໄດ້ຈັດພິມແຜນພາບປີ 1843 ຂຶ້ນອີກເພື່ອເປັນພະຍານໃນຂໍ້ຂັດແຍ້ງນັ້ນ. ແຕ່ເຂົາບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ຈັດພິມມັນຂຶ້ນອີກເທົ່ານັ້ນ; ເຂົາຍັງໄດ້ນຳຂໍ້ຄວາມຈາກ Sister White ໄປໃສ່ໄວ້ທາງດ້ານລຸ່ມຂອງແຜນພາບ, ບ່ອນທີ່ນາງກ່າວວ່າ “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” ເມື່ອທ່ານອ່ານຂໍ້ຄວາມນັ້ນ, ຈົ່ງນັບຈຳນວນເທື່ອທີ່ນາງເວົ້າວ່າ, “at this time.”

> “‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ ຢ່າໃຫ້ມີການຍົກປະເດັນຄໍາຖາມໃດໆຂຶ້ນມາໃນ Review ໃນເວລານີ້ ຊຶ່ງຈະມີແນວໂນ້ມເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນຫວັ່ນໄຫວ.... ບັດນີ້ພວກເຮົາບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະເຂົ້າໄປສູ່ການໂຕ້ຖຽງທີ່ບໍ່ຈໍາເປັນ, ແຕ່ພວກເຮົາຄວນພິຈາລະນາຢ່າງຈິງຈັງເຖິງຄວາມຈໍາເປັນໃນການສະແຫວງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເພື່ອການກັບໃຈໃໝ່ອັນແທ້ຈິງຂອງຈິດໃຈແລະຊີວິດ. ຄວນມີຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງແນ່ວແນ່ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມາຊຶ່ງການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງຈິດວິນຍານແລະຈິດໃຈ.’”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາເຕືອນກ່ຽວກັບຄວາມຈໍາເປັນທີ່ພວກເຮົາຈະຕ້ອງດໍາຮົງຈຸດຍືນອັນເປັນເອກະພາບ. ນີ້ເປັນເລື່ອງສໍາຄັນສໍາລັບພວກເຮົາໃນເວລານີ້. ໃນຖານະປັດເຈກບຸກຄົນ ພວກເຮົາຈໍາເປັນຕ້ອງປະພຶດຕົນດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງຢ່າງສູງສຸດ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂຽນເຖິງທ່ານອາວຸໂສ Prescott ໂດຍແຈ້ງແກ່ທ່ານວ່າ ທ່ານຕ້ອງລະມັດລະວັງຢ່າງຍິ່ງ ບໍ່ໃຫ້ນໍາເອົາຫົວຂໍ້ຕ່າງໆເຂົ້າໄປໃນ Review ທີ່ຈະເບິ່ງເໝືອນຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂໍ້ບົກພ່ອງໃນປະສົບການໃນອະດີດຂອງພວກເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກທ່ານວ່າ ເລື່ອງນີ້ທີ່ທ່ານເຊື່ອວ່າໄດ້ມີຄວາມຜິດພາດເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ແມ່ນຄໍາຖາມສໍາຄັນຫຼັກ ແລະວ່າ ຖ້າຫາກໃຫ້ມັນໄດ້ຮັບການເນັ້ນຂຶ້ນໃນເວລານີ້ ພວກສັດຕູຂອງພວກເຮົາຈະຖືໂອກາດຈາກມັນ ແລະຈະເຮັດເລື່ອງນ້ອຍໃຫ້ກາຍເປັນເລື່ອງໃຫຍ່.

> “ແກ່ທ່ານດ້ວຍ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວວ່າ ເລື່ອງນີ້ [ອັດຕະລັກຂອງ “ການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ” ໃນ ດານີເອນ 8.] ບໍ່ຄວນຖືກຍົກຂຶ້ນມາໂຕ້ແຍ້ງໃນເວລານີ້. ບໍ່ແມ່ນ, ພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກວ່າ ໃນວິກິດແຫ່ງປະສົບການຂອງພວກເຮົານີ້ ແຜນພາບນັ້ນທີ່ທ່ານໄດ້ໃຫ້ພິມອອກໃໝ່ ບໍ່ຄວນຖືກເຜີຍແຜ່. ທ່ານໄດ້ເຮັດຜິດພາດໃນເລື່ອງນີ້. ຊາຕານກຳລັງເຮັດວຽກຢ່າງແນ່ວແນ່ ເພື່ອນຳໃຫ້ເກີດບັນຫາຕ່າງໆທີ່ຈະສ້າງຄວາມສັບສົນ. ມີຜູ້ຄົນບາງພວກທີ່ຈະຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ຈະເຫັນພວກສາສນາຈານຂອງພວກເຮົາເກີດຂໍ້ຂັດແຍ້ງໃນຄຳຖາມນີ້, ແລະພວກເຂົາຈະຂະຫຍາຍເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ໃຫຍ່ໂຕ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາແນະນໍາວ່າ ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ອາດຈະຖືກກ່າວຂຶ້ນຈາກຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງໃນບັນຫານີ້ ຄວາມງຽບໃນເວລານີ້ຄືວາຈາອັນມີຄວາມໝາຍຢ່າງຍິ່ງ. ຊາຕານກໍາລັງເຝົ້າຄອຍໂອກາດເພື່ອສ້າງຄວາມແຕກແຍກທ່າມກາງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຊັ້ນນໍາຂອງພວກເຮົາ. ການຈັດພິມແຜນພາບນັ້ນກ່ອນທີ່ພວກທ່ານທັງໝົດຈະສາມາດມາພົບກັນ ແລະບັນລຸຂໍ້ຕົກລົງກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ເປັນຄວາມຜິດພາດ. ພວກທ່ານບໍ່ໄດ້ກະທໍາຢ່າງສຸຂຸມຮອບຄອບໃນການນໍາເອົາຫົວຂໍ້ໜຶ່ງຂຶ້ນມາຢູ່ແນວໜ້າ ຊຶ່ງຈໍາເປັນຈະກ່ອຍໃຫ້ເກີດການຖົກຖຽງ ແລະການນໍາຄວາມຄິດເຫັນອັນຫຼາກຫຼາຍອອກມາ, ເພາະທຸກປະເດັນຈະຖືກບິດຄວາມ ແລະຖືກທໍາໃຫ້ໝາຍເຖິງບາງສິ່ງ ທີ່ຈະມີແຕ່ນໍາຄວາມເສຍຫາຍມາສູ່ພຣະລາຊະກິດ. ພວກເຮົາກໍມີຫຼາຍພຽງພໍແລ້ວທີ່ຈະຕ້ອງຈັດການກັບຄໍາກ່າວອັນເປັນເທັດຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ສະແດງຫຼັກຖານເຖິງຄວາມເຕັມໃຈຂອງເຂົາໃນການເປັນພະຍານອັນເປັນເທັດ.” Manuscript Releases, volume 9, 106, 107.

ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ບອກແລ້ວວ່າ Ellen White ກ່າວວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດສຽງຮ້ອງເຣື່ອງຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບ “the daily,” ແລະວ່າທັດສະນະຂອງ Prescott ແລະ Daniells ທີ່ວ່າ “the daily,” ເປັນຕົວແທນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນສະຖານນະບໍລິສຸດ ນັ້ນມາຈາກຊາຕານ. ນາງໄດ້ຕຳໜິ Haskell ທີ່ຍອມໃຫ້ຂໍ້ຂັດແຍ້ງນັ້ນດຳເນີນຕໍ່ໄປ, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຕຳໜິຈຸດຍືນຂອງລາວກ່ຽວກັບຄວາມຈິງໃນເລື່ອງວ່າ “the daily,” ເປັນຕົວແທນຂອງຫຍັງ. ໃນເວລານັ້ນ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຍັງຄົງເຊື່ອຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຜູ້ບຸກເບີກກ່ຽວກັບ “the daily,” ແລະທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຂໍ້ພຣະຄຳພີໃນ Daniel ບົດ 11 ທີ່ຈະຕ້ອງຖືກເປີດຜະນຶກໃນ “the time of the end” ໃນປີ 1989 ນັ້ນ ຍັງຢູ່ອີກຫຼາຍສິບປີໃນອະນາຄົດ. ໃນເວລານັ້ນ (1989) ຄວາມສຳຄັນຂອງທັດສະນະທີ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບ “the daily,” ຈະເປັນສິ່ງຈຳເປັນ. ພວກແກ້ໄຂປະຫວັດສາດມັກຈະປະຖິ້ມຂໍ້ຈຳກັດຂອງ Ellen White ທີ່ຈຳກັດໄວ້ສະເພາະກັບຊ່ວງເວລານັ້ນ ອອກຈາກອາຫານແຫ່ງນິທານທີ່ພວກເຂົາປຸງແຕ່ງຂຶ້ນ. ຈົ່ງນັບເບິ່ງຂໍ້ກຳນົດເລື່ອງເວລາໃນຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້.

> “ຂ້າພະເຈົ້າມີຖ້ອຍຄຳທີ່ຈະກ່າວແກ່ພວກພີ່ນ້ອງ Butler, Loughborough, Haskell, Smith, Gilbert, Daniells, Prescott ແລະທຸກຄົນທີ່ໄດ້ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງແຂງຂັນໃນການຜັກດັນທັດສະນະຂອງຕົນກ່ຽວກັບຄວາມໝາຍຂອງ ‘ເຄື່ອງຖວາຍປະຈຳວັນ’ ໃນ Daniel 8. ສິ່ງນີ້ບໍ່ຄວນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຄຳຖາມທົດສອບ, ແລະຄວາມປັ່ນປ່ວນທີ່ເກີດຂຶ້ນອັນເນື່ອງມາຈາກການປະຕິບັດຕໍ່ມັນເຊັ່ນນັ້ນໄດ້ເປັນເລື່ອງທີ່ໜ້າເສຍດາຍຢ່າງຍິ່ງ. ຄວາມສັບສົນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ແລະຈິດໃຈຂອງພວກພີ່ນ້ອງບາງຄົນຂອງພວກເຮົາໄດ້ຖືກເບນເບືອນອອກຈາກການພິຈາລະນາຢ່າງຮອບຄອບທີ່ຄວນຈະໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພາລະກິດທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງນຳທາງວ່າຄວນກະທຳໃນເວລານີ້ໃນເມືອງທັງຫຼາຍຂອງພວກເຮົາ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ສັດຕູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພາລະກິດຂອງພວກເຮົາ.”

> “ແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຄືວ່າ ບໍ່ຄວນມີການກະທຳໃດໆເພື່ອເພີ່ມຄວາມປັ່ນປ່ວນໃນເລື່ອງຄຳຖາມນີ້. ຢ່າໃຫ້ມັນຖືກນຳເຂົ້າມາໃນຄຳປາໄສຂອງພວກເຮົາ ແລະຖືກກ່າວເນັ້ນຢ່າງຍືດຍາວເສມືອນເປັນເລື່ອງທີ່ມີຄວາມສຳຄັນຍິ່ງ. ພວກເຮົາມີພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢູ່ເບື້ອງໜ້າ ແລະພວກເຮົາບໍ່ມີເວລາແມ່ນແຕ່ຊົ່ວໂມງດຽວທີ່ຈະສູນເສຍໄປຈາກພະລະກິດອັນຈຳເປັນທີ່ຕ້ອງກະທຳ. ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາຈຳກັດຄວາມພະຍາຍາມຕໍ່ສາທາລະນະຂອງພວກເຮົາໄວ້ທີ່ການນຳສະເໜີແນວຄວາມຈິງອັນສຳຄັນຕ່າງໆ ທີ່ໃນນັ້ນພວກເຮົາມີແສງສະຫວ່າງຢ່າງແຈ້ງຊັດ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນຳຄວາມສົນໃຈຂອງທ່ານໄປສູ່ຄຳອະທິຖານສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຣິດ ດັ່ງທີ່ບັນທຶກໄວ້ໃນ ໂຢຮັນ 17. ມີຫຼາຍຫົວຂໍ້ທີ່ເຮົາສາມາດເວົ້າໄດ້—ຄວາມຈິງອັນສັກສິດ ທີ່ທົດສອບ ແລະງົດງາມໃນຄວາມຮຽບງ່າຍຂອງມັນ. ໃນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ ທ່ານອາດຈະໃຄ່ຄວນຢ່າງຈິງຈັງຍິ່ງ. ແຕ່ຢ່າໃຫ້ “the daily” ຫຼືຫົວຂໍ້ອື່ນໃດທີ່ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການໂຕ້ແຍ້ງໃນທ່າມກາງພີ່ນ້ອງ ຖືກນຳເຂົ້າມາໃນເວລານີ້; ເພາະສິ່ງນີ້ຈະຖ່ວງຊ້າ ແລະຂັດຂວາງງານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ຈິດໃຈຂອງພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍຂອງເຮົາຈົດຈໍ່ຢູ່ໃນເວລານີ້. ຂໍຢ່າໃຫ້ເຮົາປຸກປັ່ນບັນຫາທີ່ຈະເປີດເຜີຍຄວາມເຫັນຕ່າງຢ່າງເດັ່ນຊັດ; ແຕ່ຂໍໃຫ້ເຮົານຳຄວາມຈິງອັນສັກສິດຈາກພຣະຄຳອອກມາ ກ່ຽວກັບພັນທະທີ່ຜູກມັດຂອງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຄວນພາກັນສະແຫວງຫາທີ່ຈະນຳສະເໜີຄວາມຈິງໃນຮູບແບບທີ່ເໝາະສົມແລະເປັນທີ່ຍອມຮັບທີ່ສຸດ. ເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນກ່າວເປັນສຽງດຽວກັນ. ຂໍໃຫ້ຄຳເທດສະໜາເປັນຄຳທີ່ງ່າຍ ແລະກ່າວເຖິງຫົວຂໍ້ສຳຄັນຍິ່ງ ທີ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ໂດຍງ່າຍ. ເມື່ອຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາທັງຫມົດເຫັນຄວາມຈຳເປັນໃນການຖ່ອມຕົນລົງ ແລ້ວອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສາມາດຊົງຮ່ວມທຳງານກັບເຂົາທັງຫຼາຍ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງກັບໃຈໃໝ່ອີກຄັ້ງ ເພື່ອທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າຈະສາມາດຮ່ວມມືກັບພວກເຮົາ ໂດຍກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມປະທັບໃຈອັນບໍລິສຸດໃນຈິດໃຈຂອງຜູ້ທີ່ພວກເຮົາອອກແຮງເພື່ອພວກເຂົາ.”

> “ພວກເຮົາຕ້ອງປະສານເຂົ້າເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວໃນສາຍຜູກແຫ່ງຄວາມເປັນເອກະພາບຢ່າງພຣະຄຣິດ; ແລ້ວການງານຂອງພວກເຮົາຈະບໍ່ເປັນການເຫຼືອປະໂຫຍດ. ຈົ່ງດຶງສາຍໃຫ້ຕຶງເທົ່າກັນ, ແລະຢ່າໃຫ້ການໂຕ້ຖຽງໃດໆເຂົ້າມາ. ຈົ່ງສະແດງພະລັງແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມເປັນເອກະພາບ, ແລະສິ່ງນີ້ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມປະທັບໃຈອັນມີພະລັງແກ່ຈິດໃຈຂອງມະນຸດ. ໃນຄວາມເປັນເອກະພາບມີພະລັງ.”

> “ນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາທີ່ຈະຍົກເລື່ອງຄວາມແຕກຕ່າງອັນບໍ່ສຳຄັນຂຶ້ນມາໃຫ້ເດັ່ນ. ຖ້າບາງຄົນຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຜູກພັນອັນແນ່ນຫນາ ແລະມີຊີວິດກັບພຣະອາຈານ ໄດ້ເປີດເຜີຍຕໍ່ໂລກໃຫ້ເຫັນຄວາມອ່ອນແອໃນປະສົບການຄຣິດສະຕຽນຂອງຕົນ, ບັນດາສັດຕູຂອງຄວາມຈິງຜູ້ທີ່ກຳລັງເຝົ້າເບິ່ງພວກເຮົາຢ່າງໃກ້ຊິດ ຈະຖືໂອກາດນັ້ນໃຫ້ເປັນປະໂຫຍດສູງສຸດ, ແລະວຽກງານຂອງພວກເຮົາຈະຖືກຂັດຂວາງ. ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນປູກຝັງຄວາມອ່ອນສຸພາບ, ແລະຮຽນບົດຮຽນຈາກພຣະອົງຜູ້ຊົງອ່ອນສຸພາບ ແລະຖ່ອມພຣະໄທ.”

> ຫົວຂໍ້ເລື່ອງ “ການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນ” ບໍ່ຄວນກ່ອນໃຫ້ເກີດການເຄື່ອນໄຫວເຊັ່ນທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ເນື່ອງຈາກວິທີທີ່ຫົວຂໍ້ນີ້ໄດ້ຖືກຈັດການໂດຍມະນຸດທັງສອງຝ່າຍຂອງປະເດັນນີ້, ການໂຕ້ຖຽງຈຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ຄວາມສັບສົນກໍໄດ້ເປັນຜົນຕາມມາ.

> “ການກະທຳຂອງອ້າຍ Larry Smith ໃນການຕີພິມແຜ່ນພັບທີ່ບັນຈຸຄຳກ່າວໂທດປະນາມພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ແລະຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຈາກພຣະເຈົ້າ. ແລະແກ່ທ່ານ Elder Prescott ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງມອບພາລະແກ່ທ່ານກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າເຈັບປວດໃຈເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ອາວຸໂສ Daniells ທັງໆທີ່ຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າໃນບັນດາພີ່ນ້ອງຜູ້ນຳຂອງພວກເຮົາມີຄວາມເຫັນຕ່າງກັນກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້, ກໍຍັງຜັກດັນເລື່ອງນີ້ໃຫ້ຂຶ້ນມາຢູ່ແນວໜ້າ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກະທຳໃນບາງສະຖານທີ່.”

> “ພີ່ນ້ອງອື່ນໆຂອງພວກເຮົາບາງຄົນບໍ່ໄດ້ຮັບການນຳພາໂດຍສະຕິປັນຍາ ແລະບໍ່ໄດ້ໃຊ້ເຫດຜົນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງຈາກເຫດໄປສູ່ຜົນ ກ່ຽວກັບຜົນລັບຂອງຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາໃນການທະນຸຖະໜອມທັດສະນະຂອງຕົນກ່ຽວກັບການຕີຄວາມຂອງ ‘the daily.’ ໃນຂະນະທີ່ສະພາບການແຕກຕ່າງທາງຄວາມຄິດເຫັນກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ນີ້ຍັງດຳລົງຢູ່ໃນປະຈຸບັນ ຢ່າໄດ້ຍົກມັນຂຶ້ນໃຫ້ເດັ່ນ. ຂໍໃຫ້ການໂຕ້ຖຽງທັງປວງຢຸດລົງ. ໃນເວລາເຊັ່ນນັ້ນ ຄວາມນິ່ງງຽບແມ່ນຄວາມຄົມຄາຍແຫ່ງວາຈາ.”

> “ໜ້າທີ່ຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໃນເວລານີ້ ຄືການປະກາດພຣະຄຳໃນບັນດາເມືອງທັງຫຼາຍ. ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອຊົງຊ່ວຍຈິດວິນຍານໃຫ້ລອດ, ແລະພວກເຮົາ, ໃນຖານະຜູ້ແຈກຈ່າຍພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ, ຈຳເປັນຕ້ອງຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້ເກືອບກັບຄວາມຈິງອັນນຳໄປສູ່ຄວາມລອດຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ແກ່ຊາວເມືອງໃນບັນດາມະຫານະຄອນ.” ແຜ່ນພັບ, ເລກທີ 20, 11, 12.

ພີ່ນ້ອງ Larry Smith, ຜູ້ທີ່ນາງກໍາລັງກ່າວເຖິງນັ້ນ, ໄດ້ໂກດເຄືອງຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ສະພາບການນັ້ນ, ເພາະວ່າມັນແມ່ນປຶ້ມຂອງບິດາຂອງລາວ, Daniel and the Revelation, ທີ່ Prescott ແລະ Daniells ຕ້ອງການຂຽນຄືນໃໝ່ ເພື່ອປ່ຽນແປງສິ່ງທີ່ລາວໄດ້ຂຽນໄວ້ກ່ຽວກັບ “the daily.” ພີ່ນ້ອງ Smith ກໍາລັງປົກປ້ອງຄວາມຈິງ, ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍປົກປ້ອງບິດາຂອງລາວດ້ວຍ. ນາງໄດ້ກໍານົດຂອບເຂດຂອງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນີ້ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກດ້ວຍຄໍາວ່າ, “at this time,” ແລະໃນຕອນທ້າຍນາງກ່າວວ່າ, “While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent.” ມະຫາວິທະຍາໄລທັງໝົດຂອງ Adventism ທີ່ສອນເລື່ອງ “the daily” ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ກໍສອນທັດສະນະຂອງຊາຕານ. ເຫັນໄດ້ຢ່າງແນ່ຊັດວ່າ ສະພາບການໃນປັດຈຸບັນບໍ່ແມ່ນສະພາບດຽວກັນກັບໃນເວລານັ້ນ.

ລຸ້ນທີສອງຂອງລັດທິ Adventism ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງການກະບົດປີ 1888, ແລະລັດທິວິນຍານນິຍົມໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນທ່າມກາງບັນດາຜູ້ນຳ. ສະພາບນັ້ນໄດ້ເປີດປະຕູໃຫ້ແກ່ການຮຸກຄືບຂອງການຫລອກລວງທາງວິນຍານທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງຍິ່ງຂຶ້ນ ອັນຈະນຳມາຊຶ່ງບັນຍາກາດແຫ່ງຄວາມແປກແຍກ ແລະການແບ່ງແຍກ, ເມື່ອມະນຸດທັງຫຼາຍທີ່ດຳລົງຕຳແໜ່ງອັນມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໄດ້ຕັດສິນໃຈສົ່ງເສີມສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຕົນເອງເຫັນວ່າເປັນຄວາມຈິງ. ບຸກຄົນເຊັ່ນ Daniells, Prescott ແລະ Kellogg ໄດ້ກາຍເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງປະຫວັດສາດນັ້ນ ບ່ອນທີ່ Ezekiel ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງສິ່ງທີ່ຜູ້ເຖົ້າເຈັດສິບຄົນ, “ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ແຫ່ງວົງວານອິສຣາເອນ” ຈະ “ກະທຳໃນຄວາມມືດ, ທຸກຄົນຢູ່ໃນຫ້ອງແຫ່ງພາບລັກຂອງຕົນ? ເພາະພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ພຣະເຢໂຫວາບໍ່ຊົງເຫັນພວກເຮົາ.”

ໃນຊົ່ວຊາດນັ້ນ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງຂ່າວສານປີ 1888 ທັງສອງຄົນ ໄດ້ຫຼົງທາງຢູ່ໃນບັນດາການໂຕ້ແຍ້ງ ຄວາມສັບສົນ ແລະ ລັດທິວິນຍານນິຍົມ ທີ່ໄດ້ກຸ້ມກິນຜູ້ເຖົ້າເຈັດສິບຄົນຂອງເອເຊກຽນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ວາດຮູບເຄົາລົບໄວ້ເທິງຝາພຣະວິຫານ ແລະ ເທິງຝາແຫ່ງຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາ. ວຽກງານດ້ານສຸຂະພາບໄດ້ຖືກນຳອອກໄປເນື່ອງຈາກລັດທິວິນຍານນິຍົມຂອງ Kellogg, ແລະ ເຖິງກະນັ້ນ ພວກນັກແກ້ໄຂປະຫວັດສາດແຫ່ງອາດເວັນຕິສລາໂອດີເຊຍ ກໍພາພວກທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ໃຫ້ເຊື່ອວ່າ ໄຊຊະນະບາງປະເພດໄດ້ເກີດອອກມາຈາກຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງຊົ່ວຊາດນັ້ນ. ມີປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານໜຶ່ງໃນສະໄໝຜູ້ວິນິດໄສ, ຊຶ່ງບົດສະຫຼຸບຂອງປະຫວັດສາດໃນສະໄໝຜູ້ວິນິດໄສນັ້ນ ສອດຄ່ອງກັບຊ່ວງເວລານີ້ຢ່າງພໍດີ ເພາະຂໍ້ພຣະຄຳພີສຸດທ້າຍຂອງພຣະທຳຜູ້ວິນິດໄສໄດ້ກ່າວວ່າ:

> ໃນສະໄໝນັ້ນບໍ່ມີກະສັດໃນອິສຣາເອນ; ທຸກຄົນກະທໍາຕາມທີ່ຕົນເຫັນວ່າຖືກຕ້ອງໃນສາຍຕາຂອງຕົນເອງ. ຜູ້ວິນິດໄສ 21:25

ພວກເຮົາຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເປັນຫຍັງປະຫວັດສາດໃນພຣະທຳຜູ້ພິພາກສາຈຶ່ງສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດຂອງຄົນຮຸ່ນທີສອງຂອງອັດເວນຕິດ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາດຳເນີນບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ໄປ, ແຕ່ຄວນສັງເກດວ່າ ເມື່ອພິຈາລະນາປະຫວັດສາດຂອງອັດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ປະຫວັດສາດທີ່ຫາໄດ້ໂດຍງ່າຍໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ໂດຍຜູ້ທີ່ປະຕິບັດການບິດເບືອນປະຫວັດສາດ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ຢ່າງແນ່ນອນບໍ່ປາຖະໜາໃຫ້ຫົວຂໍ້ຂອງ “the daily” ຖືກປຸກປັ່ນຂຶ້ນໃນໄລຍະປະຫວັດສາດນັ້ນ, ໃນເມື່ອຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ ມີພຽງກຸ່ມຊາຍຈຳນວນນ້ອຍຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ ທີ່ນາງໄດ້ກ່າວວ່າກຳລັງຖືກນຳພາໂດຍ “ທູດສະຫວັນທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກສະຫວັນ” ໃຫ້ໄດ້ຮັບເວທີສາທາລະນະເພື່ອສົ່ງເສີມແນວຄວາມຄິດອັນຜິດພາດຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ການສະເໜີວ່າ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ເຄີຍສະໜັບສະໜູນແນວຄິດວ່າ ການຄົງຮັກສາຄວາມຜິດພາດໄວ້ນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມເປັນສິ່ງກົງກັນຂ້າມຢ່າງສິ້ນເຊີງກັບສິ່ງທີ່ນາງເຊື່ອ.

> “ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ໃນຖານະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນທູດຂອງພຣະຄຣິດ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຕືອນທ່ານໃຫ້ລະວັງບັນຫາຂ້າງເຄຽງເຫຼົ່ານີ້ ຊຶ່ງມີແນວໂນ້ມຈະເບັ່ງເບນຄວາມຄິດຈິດໃຈອອກຈາກຄວາມຈິງ. ຄວາມຜິດພາດບໍ່ເຄີຍເປັນສິ່ງບໍ່ມີພິດມີໄພ. ມັນບໍ່ເຄີຍຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມມັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມສັບສົນແລະຄວາມແຕກແຍກຢູ່ສະເໝີ. ມັນເປັນອັນຕະລາຍຢູ່ສະເໝີ. ສັດຕູມີອຳນາດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເໜືອຈິດໃຈທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການເສີມກຳລັງໃຫ້ໝັ້ນຄົງໂດຍການອະທິຖານ ແລະບໍ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີ.” Testimonies, volume 5, 292.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ພວກເຮົາບໍ່ມີເວລາຈະສູນເສຍ. ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກຢູ່ເບື້ອງໜ້າພວກເຮົາ. ໂລກກຳລັງຖືກປຸກເຮົ້າດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງສົງຄາມ. ອີກບໍ່ດົນ ເຫດການແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນຈະເກີດຂຶ້ນ. ຄຳພະຍາກອນໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດໄດ້ເກືອບບັນລຸຄວາມສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ປະຫວັດສາດຫຼາຍສ່ວນທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນນີ້ຈະຖືກຊ້ຳອີກ. ໃນຂໍ້ທີສາມສິບ ໄດ້ກ່າວເຖິງອຳນາດໜຶ່ງວ່າ ‘ລາວຈະເປັນທຸກ ແລະຈະກັບໄປ ແລະຈະມີຄວາມເຄືອງແຄ້ນຕໍ່ພັນທະສັນຍາອັນບໍລິສຸດ: ລາວຈະກະທຳຢ່າງນັ້ນ; ລາວຈະກັບຄືນອີກ ແລະຈະເຂົ້າໃຈກັບພວກທີ່ປະຖິ້ມພັນທະສັນຍາອັນບໍລິສຸດ. ແລະກອງກຳລັງຈະຢືນຢູ່ຝ່າຍລາວ, ແລະພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ສະຖານບໍລິສຸດອັນເຂັ້ມແຂງເປື້ອນເປິ, ແລະຈະຍົກເລີກເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ, ແລະພວກເຂົາຈະຕັ້ງສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທີ່ກະທຳໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ. ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ກະທຳຊົ່ວຕໍ່ພັນທະສັນຍາ ລາວຈະຊັກຈູງໃຫ້ເສື່ອມຊາມດ້ວຍຄຳປະຈົບປະແຈງ: ແຕ່ປະຊາຊົນຜູ້ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າຂອງຕົນຈະເຂັ້ມແຂງ ແລະຈະກະທຳການອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະພວກຜູ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນຈະສັ່ງສອນຫຼາຍຄົນ: ແຕ່ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງດ້ວຍດາບ ແລະດ້ວຍໄຟ ແລະດ້ວຍການຖືກຈັບເປັນເຊີຍ ແລະດ້ວຍການຖືກປຸ້ນ ເປັນເວລາຫຼາຍວັນ. ເມື່ອພວກເຂົາລົ້ມລົງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການຊ່ອຍເຫຼືອເພີຍເລັກນ້ອຍ: ແຕ່ຫຼາຍຄົນຈະເຂົ້າມາຕິດພັນກັບພວກເຂົາດ້ວຍຄຳປະຈົບປະແຈງ. ແລະບາງຄົນໃນພວກຜູ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຈະລົ້ມລົງ, ເພື່ອທົດລອງພວກເຂົາ, ແລະເພື່ອຊຳລະພວກເຂົາ, ແລະເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຂາວສະອາດ, ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ: ເພາະວ່າຍັງຈະເປັນໄປຕາມເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້. ແລະກະສັດຈະກະທຳຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນຂຶ້ນ ແລະຈະເຊີດຊູຕົນເອງເໜືອພຣະທຸກອົງ, ແລະຈະກ່າວສິ່ງອັນນ່າອັດສະຈັນຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະທັງປວງ, ແລະຈະຈະເລີນຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດນັ້ນຈະສຳເລັດ: ເພາະສິ່ງທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວນັ້ນຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນ.’ ດານີເອນ 11:30–36.”

> “ເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ. ພວກເຮົາເຫັນຫຼັກຖານວ່າ ຊາຕານກໍາລັງໄດ້ອໍານາດຄວບຄຸມຈິດໃຈຂອງມະນຸດຢ່າງວ່ອງໄວ ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຢໍາເກງພຣະເຈົ້າຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາ. ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນອ່ານ ແລະ ເຂົ້າໃຈຄໍາພະຍາກອນໃນປຶ້ມເຫຼັ້ມນີ້ ເພາະວ່າບັດນີ້ພວກເຮົາກໍາລັງກ້າວເຂົ້າສູ່ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລໍາບາກທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງ:”

> “‘ແລະໃນເວລານັ້ນ ມີຄາເອນ ເຈົ້ານາຍຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຢືນຢູ່ເພື່ອບຸດຫລານແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ ຈະລຸກຂຶ້ນ; ແລະຈະມີເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກ ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍມີມາເລີຍນັບແຕ່ມີປະຊາຊາດຈົນເຖິງເວລານັ້ນ: ແລະໃນເວລານັ້ນ ຊົນຊາດຂອງເຈົ້າຈະພົ້ນໄພ ຄືທຸກຄົນທີ່ຖືກພົບວ່າມີຊື່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມນັ້ນ. ແລະຫລາຍຄົນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ນອນຫລັບຢູ່ໃນຜົງດິນແຫ່ງໂລກ ຈະຕື່ນຂຶ້ນ, ບາງຄົນໄປສູ່ຊີວິດນິລັນດອນ, ແລະບາງຄົນໄປສູ່ຄວາມອັບອາຍ ແລະການຖືກໝິ່ນປະໝາດຕະຫລອດໄປ. ແລະບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຈະສ່ອງປະກາຍດຸດຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງທ້ອງຟ້າ; ແລະບັນດາຜູ້ນຳຄົນຈຳນວນຫລາຍໄປສູ່ຄວາມຊອບທຳ ຈະເປັນດັ່ງດວງດາວຕະຫລອດໄປເປັນນິດ. ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫລົ່ານີ້ໄວ້ ແລະຜະນຶກປຶ້ມນັ້ນໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ: ຫລາຍຄົນຈະໄປມາເພື່ອຄົ້ນຫາ ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ.’ ດານີເອນ 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

Back to Articles