Article

# The Book of Daniel - Number Twenty-Six

ພຣະທຳດານີເອນ - ບົດທີ ຊາວຫົກ

Nebuchadnezzar’s Seven Times: A Prophetic Tapestry Unveiling Paganism, Papalism, and the United States

ເຈັດສະໄໝຂອງເນບູກັດເນັດຊາ: ພາບຖັກທໍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ເປີດເຜີຍລັດທິນອກຮີດ, ລະບົບສັນຕະປາປາ, ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The symbol of Nebuchadnezzar in chapter four is amazing. His “seven times,” typified the periods of time that paganism (the daily), and papalism (the transgression of desolation), trampled down the sanctuary and host.

ສັນຍາລັກຂອງເນບູກາດເນັດຊາໃນບົດທີສີ່ນັ້ນນ່າພິສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. “ເຈັດກາລະ” ຂອງທ່ານ ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງຊ່ວງເວລາທີ່ລັດທິນອກສາສະໜາ (the daily), ແລະລັດທິສັນຕະປາປາ (the transgression of desolation), ໄດ້ຢຽບຍໍ່າສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງພົນ.

> Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຜູ້ບໍລິສຸດອົງໜຶ່ງເວົ້າຢູ່, ແລະຜູ້ບໍລິສຸດອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ບໍລິສຸດອົງນັ້ນຜູ້ທີ່ກໍາລັງເວົ້າຢູ່ວ່າ, “ນິມິດຊຶ່ງກ່ຽວກັບເຄື່ອງບູຊາເຜົາປະຈໍາວັນ ແລະການລະເມີດອັນນໍາຄວາມຮ້າງເປົ່ານັ້ນ ຈະດໍາເນີນຢູ່ອີກດົນປານໃດ, ຈົນທັງສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງທັບຖືກຢຽບຍໍ່າລົງພາຍໃຕ້ຕີນ?” ດານີເອນ 8:13

The trampling down of “both the sanctuary and the host,” noted in verse thirteen, represents the “seven times” that was the last of two of God’s indignations; and Nebuchadnezzar’s “seven times” is representing the “seven times” that was the first of God’s indignations, but both are represented as the same line prophetically.

ການຢຽບຍ່ຳລົງຂອງ “ທັງສະຖານບໍລິສຸດ ແລະ ພົນໂຍທາ,” ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ຊຶ່ງເປັນຄວາມພິໂລດສອງຄັ້ງຂອງພຣະເຈົ້າໃນຊ່ວງສຸດທ້າຍ; ແລະ “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ກໍເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ຊຶ່ງເປັນຄວາມພິໂລດຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ທັງສອງຖືກນຳສະເໜີໃນທາງຄຳພະຍາກອນວ່າເປັນເສັ້ນດຽວກັນ.

> And I will stretch over Jerusalem the line of Samaria, and the plummet of the house of Ahab: and I will wipe Jerusalem as a man wipeth a dish, wiping it, and turning it upside down. 2 Kings 21:13.

> ແລະ ເຮົາຈະຂຶງສາຍວັດຂອງຊາມາເຣຍເຫນືອເຢຣູຊາເລັມ, ແລະລູກດິ່ງຂອງວົງວານອາຮັບ; ແລະ ເຮົາຈະເຊັດເຢຣູຊາເລັມດັ່ງທີ່ຄົນໜຶ່ງເຊັດຖ້ວຍ, ເຊັດມັນແລ້ວກໍຄວໍ້າມັນລົງ. 2 ກະສັດ 21:13.

Daniel chapter eight, and verse thirteen, is addressing the second line of God’s indignations, as brought upon the southern kingdom of Judah, beginning in 677 BC. Nebuchadnezzar’s “seven times,” represents the line of God’s first indignation, as brought upon the northern kingdom of Israel, beginning in 723 BC. Nebuchadnezzar’s “seven times” represents twelve hundred and sixty years that paganism trampled down the sanctuary and host, followed by the twelve hundred and sixty years that papalism trampled down the sanctuary and host.

ດານີເອນ ບົດທີ່ 8 ແລະ ຂໍ້ທີ່ 13 ກໍາລັງກ່າວເຖິງເສັ້ນທາງທີສອງແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກນໍາມາເໜືອອານາຈັກພາກໃຕ້ຄື ຢູດາ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ. “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງເສັ້ນທາງແຫ່ງພຣະພິໂລດຄັ້ງທໍາອິດຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກນໍາມາເໜືອອານາຈັກພາກເໜືອຄື ອິດສະຣາເອນ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ. “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ ທີ່ລັດທິນອກສາສະໜາໄດ້ຢຽບຍ່ໍາສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງພົນ ຕາມດ້ວຍໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ ທີ່ລັດທິສັນຕະປາປາໄດ້ຢຽບຍ່ໍາສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງພົນ.

Papalism is simply paganism covered with the profession of Christianity. “Baptized paganism” as it were. There is nothing that represents Christ or Christianity in Catholicism. The world learned that fact in the history of the Dark Ages, but since 1798, the world has forgotten. The papacy has the same heart as paganism. The religion and the rites of the religions are identical. Nebuchadnezzar’s judgment of “seven times,” consisted of him being given the heart of a beast. The beast’s heart he was given was the heart that represented the religion of paganism, whether it was outright paganism or cloaked paganism in the form of Catholicism. Sister White identifies that the dragon in Revelation twelve is Satan, but in a secondary sense it is pagan Rome.

ລະບົບສັນຕະປາປານິຍົມ ກໍແມ່ນພຽງແຕ່ລັດທິຄົນນອກສາສະໜາທີ່ຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍການປະກາດຕົນວ່າເປັນຄຣິດສະຕຽນ. ເປັນເໝືອນ “ລັດທິຄົນນອກສາສະໜາທີ່ໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາ” ນັ້ນເອງ. ໃນຄາທອລິກສາສະໜາ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດ ຫຼື ຂອງຄຣິດສະຕຽນສາສະໜາ. ໂລກໄດ້ຮຽນຮູ້ຄວາມຈິງນັ້ນໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຍຸກມືດ, ແຕ່ນັບແຕ່ປີ 1798 ເປັນຕົ້ນມາ ໂລກໄດ້ຫຼົງລືມໄປແລ້ວ. ອຳນາດສັນຕະປາປາມີຫົວໃຈດຽວກັນກັບລັດທິຄົນນອກສາສະໜາ. ສາສະໜານັ້ນ ແລະ ພິທີກຳຂອງບັນດາສາສະໜາເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍເໝືອນກັນທຸກປະການ. ຄຳພິພາກສາ “ເຈັດວາລະ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ປະກອບດ້ວຍການທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບຫົວໃຈຂອງສັດຮ້າຍ. ຫົວໃຈຂອງສັດຮ້າຍທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບນັ້ນ ແມ່ນຫົວໃຈທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງສາສະໜາລັດທິຄົນນອກສາສະໜາ ບໍ່ວ່າຈະເປັນລັດທິຄົນນອກສາສະໜາຢ່າງເປີດເຜີຍ ຫຼື ລັດທິຄົນນອກສາສະໜາທີ່ຖືກປົກບັງໄວ້ໃນຮູບແບບຂອງຄາທອລິກສາສະໜາ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ ມັງກອນໃນ Revelation ບົດ 12 ແມ່ນຊາຕານ, ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍຮອງລົງມາ ມັນແມ່ນໂຣມັນນອກສາສະໜາ.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> “ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂັ້ນຕົ້ນ ມັງກອນເປັນຕົວແທນຂອງຊາຕານ, ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍຮອງລົງມາ ມັນເປັນສັນຍະລັກຂອງໂຣມນອກຮີດ.” The Great Controversy, 439.

The beast that Nebuchadnezzar represented for “seven times,” was the beast of the dragon for twelve hundred and sixty days, and then the beast of Catholicism for another twelve hundred and sixty days. At the end of those days Nebuchadnezzar is a symbol of the United States, which is ultimately the false prophet. Prophetically Nebuchadnezzar represented the dragon, the beast and the false prophet which are the three-fold powers that make up spiritual Babylon, and who lead the world to Armageddon. Nebuchadnezzar represents literal Babylon, and in so doing he was employed as a symbol of all three of the powers that make up spiritual Babylon of the last days.

ສັດຮ້າຍທີ່ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ເປັນຕົວແທນນັ້ນຕະຫຼອດ “ເຈັດວາລະ,” ແມ່ນສັດຮ້າຍຂອງມັງກອນຢູ່ເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນເປັນສັດຮ້າຍຂອງຄາທໍລິກອີກໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ. ໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາເປັນສັນຍາລັກຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດແລ້ວກໍແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນທຽມ. ໃນທາງພະຍາກອນ ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນທຽມ ຊຶ່ງເປັນອຳນາດສາມຊັ້ນທີ່ປະກອບຂຶ້ນເປັນບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ ແລະເປັນຜູ້ນຳໂລກໄປສູ່ອາລະມາເກດດອນ. ເນບູກາດເນັດຊາເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ, ແລະໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງຖືກໃຊ້ເປັນສັນຍາລັກຂອງອຳນາດທັງສາມປະການທີ່ປະກອບຂຶ້ນເປັນບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານໃນວາລະສຸດທ້າຍ.

In order to recognize the symbolism just identified it is important to first locate Nebuchadnezzar in 1798, when his kingdom is restored at the end of the “seven times.” We will establish this waymark in Daniel chapter four, before we begin to proceed through the chapter in a more systematic fashion.

ເພື່ອຈະຮັບຮູ້ສັນຍະລັກທີ່ພຶ່ງຖືກລະບຸນັ້ນ ສິ່ງສຳຄັນຄືຕ້ອງກຳນົດທີ່ຕັ້ງຂອງເນບູກາດເນດຊາໃນປີ 1798 ເສຍກ່ອນ ເມື່ອລາຊະອານາຈັກຂອງລາວໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ “ເຈັດເວລາ.” ພວກເຮົາຈະສະຖາປະນາຫຼັກໝາຍນີ້ໄວ້ໃນດານີເອນບົດທີສີ່ ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະເລີ່ມດຳເນີນໄປຕາມບົດນັ້ນຢ່າງເປັນລະບົບຫຼາຍຂຶ້ນ.

At the “time of the end” in 1798, the book of Daniel was unsealed, and the book then fulfilled its purpose of presenting an increasing light that would test, purify and produce two classes of worshippers. The unsealing of the book of Daniel marks the beginning of the three-step testing process that is based upon the truths revealed at that time.

ໃນ “ເວລາແຫ່ງອວສານ” ໃນປີ 1798, ພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ, ແລະເມື່ອນັ້ນພຣະທຳນັ້ນກໍໄດ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງຂອງມັນໃນການນຳສະເໜີແສງສະຫວ່າງທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ ຊຶ່ງຈະທົດສອບ, ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ການເປີດຜະນຶກພຣະທຳດານີເອນເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໃນເວລານັ້ນ.

> And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, “ດານີເອນເອີຍ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າເຖິດ; ເພາະຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກປິດໄວ້ ແລະ ປະທັບຕາໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວສະອາດ, ແລະ ຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທຳຈະປະພຶດຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະ ບໍ່ມີຄົນອະທຳຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ.” ດານີເອນ 12:9, 10.

The prophetic purpose of the unsealing of the book that consists of the book of Daniel and the book of Revelation, is to test the generation that is alive during the history that the book is unsealed. In Daniel twelve, there are three time prophecies that are identified. The first is the twelve hundred and sixty years that the power of the holy people was to be scattered.

ຈຸດປະສົງເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນຂອງການເປີດຜະນຶກໜັງສືທີ່ປະກອບດ້ວຍໜັງສືດານີເອນ ແລະ ໜັງສືພຣະນິມິດ ຄືເພື່ອທົດສອບຊົ່ວອາຍຸຄົນທີ່ມີຊີວິດຢູ່ໃນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດທີ່ໜັງສືນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກ. ໃນດານີເອນບົດ 12 ມີຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບເວລາຢູ່ສາມປະການທີ່ຖືກລະບຸໄວ້. ປະການທຳອິດຄືໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ ທີ່ອຳນາດຂອງປະຊາຊົນບໍລິສຸດຈະຖືກກະຈັດກະຈາຍ.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:4–7.

> ແຕ່ເຈົ້າ ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ ແລະ ຜະນຶກໜັງສືນັ້ນໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ; ຫຼາຍຄົນຈະແລ່ນໄປແລ່ນມາ, ແລະ ຄວາມຮູ້ຈະທະວີຂຶ້ນ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍ, ດານີເອນ, ໄດ້ເບິ່ງ, ແລະ ເບິ່ງແມ, ຍັງມີອີກສອງຄົນຢືນຢູ່, ຄົນໜຶ່ງຢູ່ຟາກໜຶ່ງຂອງຕະຫຼິ່ງແມ່ນໍ້າ, ແລະ ອີກຄົນໜຶ່ງຢູ່ອີກຟາກໜຶ່ງຂອງຕະຫຼິ່ງແມ່ນໍ້າ. ແລະ ຄົນໜຶ່ງໄດ້ເວົ້າແກ່ຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ, ຜູ້ຢືນຢູ່ເໜືອນໍ້າແມ່ນໍ້ານັ້ນວ່າ, “ອີກດົນປານໃດຈຶ່ງຈະເຖິງທີ່ສຸດຂອງການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້?” ແລະ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ, ຜູ້ຢືນຢູ່ເໜືອນໍ້າແມ່ນໍ້ານັ້ນ, ເມື່ອທ່ານຍົກມືຂວາ ແລະ ມືຊ້າຍຂອງທ່ານຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ, ແລະ ປະຕິຍານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດວ່າ ມັນຈະເປັນເວລາໜຶ່ງ, ສອງເວລາ, ແລະ ເຄິ່ງເວລາ; ແລະ ເມື່ອທ່ານໄດ້ກະທໍາສໍາເລັດໃນການກະຈາຍອໍານາດຂອງປະຊາຊົນບໍລິສຸດໃຫ້ແຕກກະຈັດກະຈາຍ, ສິ່ງທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ຈະສໍາເລັດລົງ. ດານີເອນ 12:4–7.

The other two prophetic periods in chapter twelve are twelve hundred and ninety days and thirteen hundred and thirty-five days.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນອີກສອງໄລຍະໃນບົດທີສິບສອງ ຄື ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍເກົ້າສິບວັນ ແລະ ໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າວັນ.

> And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:8–12.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນ ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈ; ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ໂອ ອົງພຣະຜູ້ເປັນນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ບັ້ນປາຍຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນຢ່າງໃດ? ແລະທ່ານກ່າວວ່າ, ດານີເອນເອີຍ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າເຖີດ; ເພາະຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປິດໄວ້ ແລະປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງເວລາອັນເປັນທີ່ສຸດ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວສະອາດ, ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນຊົ່ວຈະກະທຳຄວາມຊົ່ວຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຄົນຊົ່ວຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ. ແລະນັບຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນຈະຖືກຍົກອອກໄປ, ແລະສິ່ງອັນເປັນທີ່ໜ້າລັງກຽດຊຶ່ງກະທຳໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າຖືກຕັ້ງຂຶ້ນ, ຈະມີໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍເກົ້າສິບວັນ. ຜູ້ໃດທີ່ຄອຍຖ້າ ແລະມາເຖິງໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າວັນນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ດານີເອນ 12:8–12.

In the verses the “time of the end,” is twice referenced and defined as the point when the words of Daniel would be unsealed. The words that are the subject of being unsealed at the “time of the end” are the three prophetic periods of twelve hundred and sixty (time, times, and a half), twelve hundred and ninety, and thirteen hundred and thirty-five. Two of the three periods are defined as “days.” Two of the three ended in 1798, and the third ended at the very end of 1843. It is at the very end of 1843, for the verse states, “blessed is he that waiteth, and cometh to…”

ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນ ຄຳວ່າ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ” ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງສອງຄັ້ງ ແລະຖືກກຳນົດຄວາມໝາຍວ່າເປັນຈຸດເວລາທີ່ຖ້ອຍຄຳຂອງດານີເອນຈະຖືກເປີດຜະນຶກ. ຖ້ອຍຄຳທີ່ເປັນເນື້ອຫາຂອງການຖືກເປີດຜະນຶກໃນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ” ຄື ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທັງສາມ ຄື ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບ (ໜຶ່ງວາລະ, ສອງວາລະ, ແລະເຄິ່ງວາລະ), ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍເກົ້າສິບ, ແລະ ໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າ. ສອງໃນສາມຊ່ວງເວລານີ້ຖືກກຳນົດວ່າເປັນ “ວັນ.” ສອງໃນສາມຊ່ວງເວລານີ້ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798, ແລະຊ່ວງທີສາມໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນຕອນທ້າຍສຸດຂອງປີ 1843. ມັນຄືໃນຕອນທ້າຍສຸດຂອງປີ 1843 ນັ້ນເອງ, ເພາະວ່າຂໍ້ພຣະຄຳພີກ່າວວ່າ, “ຜູ້ໃດທີ່ຄອຍຖ້າ ແລະມາເຖິງ…”

The word “cometh,” means touches. Blessed therefore is he who waits, and also touches the first day of 1844. The tarrying time of the parable of the ten virgins began at the first disappointment in Millerite history, and that disappointment arrived on the very last day of 1843, and the very last day of 1843, touches the very first day of 1844. The blessing of waiting began when the tarrying time began at the first disappointment.

ຄໍາວ່າ “cometh” ໝາຍວ່າ ແຕະຕ້ອງ. ເຫດສະນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ຄອຍຖ້າ ແລະຍັງແຕະຕ້ອງວັນທຳອິດຂອງປີ 1844 ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າໃນອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນການຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນປະຫວັດຂອງພວກ Millerite, ແລະການຜິດຫວັງນັ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນວັນສຸດທ້າຍແທ້ໆຂອງປີ 1843, ແລະວັນສຸດທ້າຍແທ້ໆຂອງປີ 1843 ກໍແຕະຕ້ອງວັນທຳອິດແທ້ໆຂອງປີ 1844. ພຣະພອນແຫ່ງການຄອຍຖ້າໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນການຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ.

There is a great deal more to address in these verses, but the point we are considering here is the prophetic role of Daniel. The purpose of the book of Daniel, which Daniel represents in the passage, is to produce a three-step testing process when the book is unsealed. Daniel was told to go his way until the time of the end when the book was to be unsealed. The conclusion of the chapter emphasizes what will happen when the time of the end arrives.

ຍັງມີເນື້ອຫາອີກຫຼາຍປະການໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຈະຕ້ອງກ່າວເຖິງ, ແຕ່ປະເດັນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາໃນທີ່ນີ້ຄື ບົດບາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນ. ຈຸດປະສົງຂອງພຣະທຳດານີເອນ, ຊຶ່ງດານີເອນເປັນຕົວແທນໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ, ແມ່ນເພື່ອກໍ່ໃຫ້ເກີດຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນເມື່ອພຣະທຳນັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກ. ດານີເອນໄດ້ຮັບຄຳບອກໃຫ້ໄປຕາມວິຖີຂອງຕົນຈົນກວ່າຈະເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ ເມື່ອພຣະທຳນັ້ນຈະຖືກເປີດຜະນຶກ. ບົດສະຫຼຸບຂອງບົດນັ້ນເນັ້ນໜັກເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອເວລາສຸດທ້າຍມາເຖິງ.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> ແຕ່ທ່ານຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງທ່ານຈົນກວ່າອະວະສານຈະມາເຖິງ; ເພາະວ່າທ່ານຈະໄດ້ພັກຜ່ອນ, ແລະຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນມໍລະດົກຂອງທ່ານໃນວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງບັນດາວັນ. ດານີເອນ 12:13.

The book of Daniel was to stand in its lot at the end of the prophetic days of Daniel.

ພຣະທຳດານີເອນຈະຕ້ອງຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນໃນທ້າຍແຫ່ງວັນເວລາພະຍາກອນຂອງດານີເອນ.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> “ເມື່ອພຣະເຈົ້າປະທານພາລະກິດພິເສດໃຫ້ແກ່ມະນຸດຄົນໜຶ່ງເຮັດ, ຜູ້ນັ້ນຄວນຢືນຢູ່ໃນສ່ວນແລະຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ ດັ່ງທີ່ດານີເອນໄດ້ກະທຳ, ພ້ອມທີ່ຈະຕອບຮັບການຊົງເອີ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພ້ອມທີ່ຈະປະຕິບັດຈຸດປະສົງຂອງພຣະອົງໃຫ້ສຳເລັດ.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

At the time of the end in 1798, Daniel stood in his lot, which is expressed in verse thirteen as “at the end of the days.” The end of Nebuchadnezzar’s banishment of “seven times” identifies 1798, for it concluded at “the end of the days.”

ໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1798, ດານີເອນໄດ້ຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສາມວ່າ “ໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງບັນດາວັນເວລາ.” ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການຖືກເນລະເທດ “ເຈັດກາລະ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ຊີ້ບອກເຖິງປີ 1798, ເພາະວ່າມັນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ “ໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງບັນດາວັນເວລາ.”

> And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth for ever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.

> ແລະໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າ ເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ຍົກຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ກັບຄືນມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນອົງຜູ້ສູງສຸດ ແລະໄດ້ຍ້ອງຍໍແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ຊຶ່ງການປົກຄອງຂອງພຣະອົງເປັນການປົກຄອງອັນເປັນນິດ ແລະລາຊະອານາຈັກຂອງພຣະອົງດຳລົງຢູ່ຈາກຊົ່ວອາຍຸຄົນໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຊົ່ວອາຍຸຄົນໜຶ່ງ ແລະບັນດາຊາວໂລກທັງໝົດຖືກນັບວ່າເປັນດັ່ງບໍ່ມີອັນໃດເລີຍ ແລະພຣະອົງຊົງກະທຳຕາມພຣະໄທຂອງພຣະອົງໃນກອງທັບແຫ່ງສະຫວັນ ແລະໃນທ່າມກາງບັນດາຊາວໂລກ ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຫ້າມພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໄດ້ ຫຼືກ່າວຕໍ່ພຣະອົງວ່າ ພຣະອົງກຳລັງກະທຳຫຍັງ? ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ສະຕິສຳປະຊັນຍະຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ກັບຄືນມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະເພື່ອສະຫງ່າລາສີແຫ່ງລາຊະອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກຽດສັກແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ກັບຄືນມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະບັນດາທີ່ປຶກສາແລະຂຸນນາງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາໃນລາຊະອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະພຣະສິຣິອັນປະເສີດຍິ່ງໄດ້ຖືກເພີ່ມໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າ ເນບູກາດເນັດຊາ ຂໍສັນລະເສີນ ເຊີດຊູ ແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ກະສັດແຫ່ງສະຫວັນ ພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງບັນດາພຣະກິດທັງສິ້ນຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງ ແລະວິຖີທາງຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ດຳເນີນໃນຄວາມຈອງຫອງ ພຣະອົງຊົງສາມາດທຳໃຫ້ຕ່ຳລົງໄດ້. Daniel 4:34–37.

The expression “end of the days” represents the time of the end in 1798. Nebuchadnezzar was then established in his kingdom, which was no longer the history of the beasts of paganism and papalism. At that point, Nebuchadnezzar represented a fully converted man, and in so doing represented the earth beast of Bible prophecy that began to reign in 1798, and it began as a lamb, though it was destined to eventually speak as a dragon. He represents the earth beast that would reign for seventy symbolic years in fulfillment of Isaiah twenty-three, just as his literal kingdom reigned for seventy literal years. The symbolism is “air tight.”

ສຳນວນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ໝາຍເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1798. ໃນເວລານັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນອານາຈັກຂອງຕົນ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນປະຫວັດສາດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງລັດທິນອກຮີດ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາອີກຕໍ່ໄປ. ໃນຈຸດນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດຜູ້ທີ່ກັບໃຈຢ່າງສົມບູນແລ້ວ, ແລະ ໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ກໍເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງເລີ່ມປົກຄອງໃນປີ 1798, ແລະ ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດຸດດັ່ງລູກແກະ, ເຖິງແມ່ນວ່າໃນທີ່ສຸດມັນຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ເວົ້າດັ່ງມັງກອນ. ລາວເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນນັ້ນ ຊຶ່ງຈະປົກຄອງເປັນເວລາເຈັດສິບປີໃນຄວາມໝາຍເຊີງສັນຍະລັກ ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນໃນ ເອຊາຢາ 23 ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ, ເໝືອນດັ່ງອານາຈັກຕາມຕົວອັກສອນຂອງລາວໄດ້ປົກຄອງເປັນເວລາເຈັດສິບປີຕາມຕົວອັກສອນ. ສັນຍະລັກນີ້ “ແນ່ນໜາຫາຊ່ອງໂຫວບໍ່ໄດ້.”

Nebuchadnezzar represents a prophetic link between the three powers represented in Revelation chapters twelve and thirteen. There they are identified as the dragon, the sea beast and the earth beast. In Revelation sixteen they are identified as the three powers that lead the world to Armageddon. Nebuchadnezzar’s “seven times,” ties together all three of those beasts, for literal Babylon illustrates spiritual Babylon, and the same line of prophecy that is located in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, for the two books bring each other to perfection.

ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງສາຍເຊື່ອມໂຍງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນລະຫວ່າງສາມອຳນາດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 12 ແລະ 13. ໃນບົດເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກມັນຖືກລະບຸວ່າເປັນ ພະຍານາກ, ສັດຮ້າຍຈາກທະເລ ແລະ ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ. ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 16 ພວກມັນຖືກລະບຸວ່າເປັນສາມອຳນາດທີ່ນຳໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ. “ເຈັດກາລະ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ຜູກຮວບເອົາສັດຮ້າຍທັງສາມນັ້ນເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ເພາະວ່າ ບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ ເປັນພາບປະກອບຂອງ ບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ, ແລະສາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສາຍດຽວກັນທີ່ປາກົດຢູ່ໃນພຣະທຳດານີເອນ ກໍຖືກຍົກຂຶ້ນມາດຳເນີນຕໍ່ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ, ເພາະວ່າພຣະທຳທັງສອງເລັ່ມເຕີມເຕັມຊຶ່ງກັນແລະກັນ.

Nebuchadnezzar represents 1798 as a prophetic link between the dragon, the beast and the false prophet. 1798 was “the time of the end” for the message of the first angel and the Millerite history. William Miller was led to place all of his prophetic structure upon his recognition of the dragon of paganism and the beast of Catholicism, but he did not see the United States as the earth beast and false prophet. He could see the history prior to “the time of the end” in 1798, but the future was yet future. At “the time of the end” in 1989, all three powers would then be recognized.

ເນບູກາດເນັດຊາເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1798 ໃນຖານະທີ່ເປັນສາຍເຊື່ອມທາງຄໍາພະຍາກອນລະຫວ່າງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນທຽມ. ປີ 1798 ແມ່ນ “ເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບ” ສໍາລັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ ແລະ ປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌. William Miller ໄດ້ຖືກນໍາໃຫ້ວາງໂຄງສ້າງຄໍາພະຍາກອນທັງໝົດຂອງລາວໄວ້ເທິງການຮັບຮູ້ຂອງລາວວ່າ ມັງກອນແມ່ນລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະ ສັດຮ້າຍແມ່ນຄາທອລິກ, ແຕ່ລາວບໍ່ໄດ້ເຫັນວ່າ ສະຫະລັດອາເມຣິກາແມ່ນສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນທຽມ. ລາວສາມາດເຫັນປະຫວັດສາດກ່ອນ “ເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບ” ໃນປີ 1798, ແຕ່ອະນາຄົດກໍຍັງເປັນອະນາຄົດຢູ່. ໃນ “ເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບ” ໃນປີ 1989, ອໍານາດທັງສາມນັ້ນຈຶ່ງຈະຖືກຮັບຮູ້.

The unsealing of the prophetic recognition of the dragon and beast in 1798, is represented by the Ulai River of chapters seven, eight and nine. The unsealing of the prophetic recognition of the dragon, beast and false prophet in 1989, is represented by the Hiddekel River of chapters ten, eleven and twelve. Nebuchadnezzar represents the movement of the first angel that arrived in 1798, and he typifies Belshazzar who represents the movement of the third angel that arrived in 1989. For this reason, Nebuchadnezzar’s second dream, in chapter four, represents the message of the first angel.

ການເປີດຜະນຶກແຫ່ງການຮັບຮູ້ທາງຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບພະຍານາກ ແລະ ສັດຮ້າຍໃນປີ 1798 ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແມ່ນ້ຳອູໄລໃນບົດທີເຈັດ, ແປດ ແລະ ເກົ້າ. ການເປີດຜະນຶກແຫ່ງການຮັບຮູ້ທາງຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບພະຍານາກ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມໃນປີ 1989 ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແມ່ນ້ຳຮິດເດເຄນໃນບົດທີສິບ, ສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ. ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດທີ່ມາເຖິງໃນປີ 1798, ແລະ ລາວເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງເບນຊັດຊາ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມທີ່ມາເຖິງໃນປີ 1989. ດ້ວຍເຫດນີ້, ຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງເນບູກາດເນັດຊາໃນບົດທີສີ່ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ.

Nebuchadnezzar’s “seven times” concluded at “the time of the end” in 1798, with the arrival of the warning message of judgment to come. At the “end of the days,” he is a converted man, thus representing the Republican horn of the earth beast, when it was lamblike. He simultaneously represents the Philadelphian Protestant horn of the earth beast.

“ເຈັດການເວລາ” ຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ” ໃນປີ 1798 ພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນເຖິງການພິພາກສາທີ່ຈະມາເຖິງ. ໃນ “ຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງບັນດາວັນ,” ລາວເປັນຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ກັບໃຈແລ້ວ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາອັນສັດປ່າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຝ່າຍສາທາລະນະລັດ ເມື່ອມັນຍັງຄ້າຍລູກແກະ. ໃນຂະນະດຽວກັນ ລາວຍັງເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາຂອງສັດປ່າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຝ່າຍໂປຣເຕສຕັງແບບຟີລາເດນເຟຍ.

As the first king of Babylon, he typifies Belshazzar the last king of Babylon. His judgment was typified by the judgment of Nimrod, and in turn typified the judgment of Belshazzar. His judgment represented the opening of the investigative judgment on October 22, 1844.

ໃນຖານະກະສັດອົງທຳອິດຂອງບາບີໂລນ ລາວເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງເບນຊັດຊາ ກະສັດອົງສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນ. ການພິພາກສາຂອງລາວຖືກສະແດງເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍການພິພາກສາຂອງນິມໂຣດ, ແລະໃນທາງກັບກັນກໍເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງການພິພາກສາເບນຊັດຊາ. ການພິພາກສາຂອງລາວເປັນຕົວແທນຂອງການເປີດສາກຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

> Nebuchadnezzar the king, unto all people, nations, and languages, that dwell in all the earth; Peace be multiplied unto you. I thought it good to show the signs and wonders that the high God hath wrought toward me. How great are his signs! and how mighty are his wonders! his kingdom is an everlasting kingdom, and his dominion is from generation to generation. I Nebuchadnezzar was at rest in mine house, and flourishing in my palace: I saw a dream which made me afraid, and the thoughts upon my bed and the visions of my head troubled me. Daniel 4:1–5.

> ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ ຖືກສົ່ງພຣະລາຊສານເຖິງບັນດາຊົນຊາດ ປະຊາຊົນ ແລະພາສາທັງຫລາຍ ຜູ້ອາໄສຢູ່ທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນວ່າ: ຂໍສັນຕິສຸກຈົ່ງທະວີຂຶ້ນແກ່ພວກທ່ານທັງຫລາຍ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າເປັນການສົມຄວນ ທີ່ຈະປະກາດເຖິງໝາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນ ທີ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດໄດ້ຊົງກະທຳແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ໝາຍສຳຄັນຂອງພຣະອົງໃຫຍ່ຫລວງພຽງໃດ! ແລະການອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງຊ່າງຊົງອຳນາດພຽງໃດ! ອານາຈັກຂອງພຣະອົງເປັນອານາຈັກນິລັນດອນ ແລະສິດອຳນາດປົກຄອງຂອງພຣະອົງດຳລົງຢູ່ຈາກຊົ່ວອາຍຸຫນຶ່ງໄປສູ່ອີກຊົ່ວອາຍຸຫນຶ່ງ. ຂ້າພະເຈົ້າ ເນບູກາດເນັດຊາ ຢູ່ຢ່າງສະຫງົບໃນວັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງໃນພຣະລາຊວັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄວາມຝັນຫນຶ່ງ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານກົວ ແລະຄວາມຄິດທັງຫລາຍເທິງທີ່ນອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກັບນິມິດໃນສະຫມອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ກະທຳໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າວຸ່ນວາຍ. ດານີເອນ 4:1–5.

The dream made Nebuchadnezzar afraid, and the symbolism of the dream represents the everlasting gospel of the first angel, which commands men to “fear God.”

ຄວາມຝັນນັ້ນເຮັດໃຫ້ເນບູກາດເນັດຊາຢ້ານກົວ, ແລະສັນຍະລັກໃນຄວາມຝັນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ຊຶ່ງບັນຊາມະນຸດທັງຫລາຍໃຫ້ “ຢ້ານຢຳພຣະເຈົ້າ.”

> And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ ບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ ມີຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ ເພື່ອປະກາດແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະແກ່ທຸກຊາດ ທຸກຕະກູນ ທຸກພາສາ ແລະທຸກຊົນເຜົ່າ ໂດຍກ່າວດ້ວຍສຽງດັງວ່າ ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມາເຖິງແລ້ວ; ແລະຈົ່ງນະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແຜ່ນດິນໂລກ ທະເລ ແລະບໍ່ນ້ຳພຸທັງຫຼາຍ. ພຣະນິມິດ 14:6, 7.

The everlasting gospel is a three-step message, the first step, as represented in the first angel, is to fear God, the second step is to give him glory and the third is represented by the hour of his judgment. “Glory” represents character, and the second “go to” in the story of Nimrod’s rebellion is where the character of the city and the tower was investigated. It was an investigative judgment. The combination of church and state is the image of the beast, and Nimrod’s second step was in manifesting the image of the beast, but the second step of the everlasting gospel produces a glorification of God’s character, not Nimrod’s.

ຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດເປັນຂ່າວສານສາມຂັ້ນຕອນ; ຂັ້ນຕອນທຳອິດ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໂດຍທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແມ່ນການຢຳເກງພຣະເຈົ້າ; ຂັ້ນຕອນທີສອງ ແມ່ນການຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະອົງ; ແລະຂັ້ນຕອນທີສາມ ຖືກແທນໂດຍໂມງເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງ. “ພຣະສິຣິ” ເປັນຕົວແທນຂອງລັກສະນະນິສັຍ, ແລະ “ລົງໄປ” ຄັ້ງທີສອງໃນເລື່ອງການກະບົດຂອງ Nimrod ແມ່ນຈຸດທີ່ລັກສະນະນິສັຍຂອງເມືອງແລະຫໍຄອຍໄດ້ຖືກສືບສວນພິຈາລະນາ. ນັ້ນແມ່ນການພິພາກສາແບບສືບສວນ. ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກແລະລັດ ແມ່ນຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະຂັ້ນຕອນທີສອງຂອງ Nimrod ຄືການສະແດງອອກຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ; ແຕ່ຂັ້ນຕອນທີສອງຂອງຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ ກ່ອນໃຫ້ເກີດການຖວາຍພຣະສິຣິແກ່ລັກສະນະນິສັຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ແມ່ນຂອງ Nimrod.

Nebuchadnezzar’s fear is a symbol of the first test, just as was Daniel’s choice to not eat Babylon’s diet, for Daniel feared God. The first angel arrived in history in 1798, and was thereafter empowered on August 11, 1840. Nebuchadnezzar’s dream locates the arrival of the first message at the time of the end in 1798.

ຄວາມຢ້ານກົວຂອງເນບູຄາດເນັດຊາ ເປັນສັນຍາລັກຂອງການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ການເລືອກຂອງດານີເອນທີ່ຈະບໍ່ກິນອາຫານຂອງບາບີໂລນກໍເປັນສັນຍາລັກນັ້ນເຊັ່ນກັນ, ເພາະດານີເອນຢ້ານເກງພຣະເຈົ້າ. ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາຮອດໃນປະຫວັດສາດໃນປີ 1798, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ຮັບອຳນາດໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ຄວາມຝັນຂອງເນບູຄາດເນັດຊາຊີ້ບອກການມາຮອດຂອງຂ່າວສານອົງທຳອິດໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ ໃນປີ 1798.

> I saw a dream which made me afraid, and the thoughts upon my bed and the visions of my head troubled me. Therefore made I a decree to bring in all the wise men of Babylon before me, that they might make known unto me the interpretation of the dream. Then came in the magicians, the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers: and I told the dream before them; but they did not make known unto me the interpretation thereof. But at the last Daniel came in before me, whose name was Belteshazzar, according to the name of my god, and in whom is the spirit of the holy gods: and before him I told the dream, saying, O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Daniel 4:5–9.

> ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄວາມຝັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານກົວ, ແລະຄວາມຄິດທັງຫຼາຍເມື່ອຢູ່ເທິງທີ່ນອນ ກັບນິມິດແຫ່ງສີສະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ລົບກວນຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງອອກພະບັນຊາໃຫ້ນຳບັນດານັກປັນຍາທັງໝົດແຫ່ງບາບີໂລນເຂົ້າມາເຝົ້າຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາແຈ້ງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຄຳແປຂອງຄວາມຝັນນັ້ນ. ແລ້ວພວກນັກມາຍາກົນ, ນັກໂຫລາສາດ, ຊາວຄານເດຍ, ແລະພວກໝໍດູ ກໍໄດ້ເຂົ້າມາ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກຄວາມຝັນນັ້ນຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ອາດແຈ້ງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຄຳແປຂອງມັນໄດ້. ແຕ່ໃນທີ່ສຸດ ດານີເອນໄດ້ເຂົ້າມາເຝົ້າຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງມີຊື່ວ່າ ເບນເທຊັດຊາ, ຕາມຊື່ແຫ່ງພະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະໃນຜູ້ນັ້ນມີວິນຍານແຫ່ງບັນດາພະອັນບໍລິສຸດ; ແລະຕໍ່ໜ້າຜູ້ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າຄວາມຝັນນັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ, ໂອ ເບນເທຊັດຊາ, ຫົວໜ້າແຫ່ງພວກນັກມາຍາກົນ, ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າວິນຍານແຫ່ງບັນດາພະອັນບໍລິສຸດຢູ່ໃນເຈົ້າ, ແລະບໍ່ມີຄວາມລັບອັນໃດເຮັດໃຫ້ເຈົ້າລຳບາກ, ຈົ່ງບອກນິມິດແຫ່ງຄວາມຝັນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຄຳແປຂອງມັນດ້ວຍ. ດານີເອນ 4:5–9.

The arrival of the first message at the time of the end in 1798, that is represented by Nebuchadnezzar’s fear, marks the point when the book of Daniel was to be unsealed.

ການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານທຳອິດໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄວາມຢ້ານກົວຂອງເນບູກາດເນັດຊາ, ໝາຍເຖິງຈຸດເວລາທີ່ພຣະທຳດານີເອນຈະຕ້ອງຖືກເປີດຜະນຶກ.

> But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. … And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.

> ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້, ແລະປະທັບຕາປຶ້ມນັ້ນ, ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ: ຫຼາຍຄົນຈະແລ່ນໄປມາ, ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ. … ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າ, ດານີເອນ: ເພາະຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປິດໄວ້ ແລະປະທັບຕາໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ, ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທຳຈະກະທຳຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຄົນອະທຳຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ. ດານີເອນ 12:4, 9, 10.

When the book of Daniel was unsealed at “the time of the end”, men were called to come and investigate the increase of knowledge, and that call eventually produced two classes of worshippers. One class could not understand and the other class could. The wise men of Babylon, represented as “the magicians, the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers” could not understand, but Daniel understood. The Babylonian “wise men” could not understand, and therefore represent the wicked. Daniel represented the wise.

ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກໃນ “ເວລາແຫ່ງອວດສານ”, ມະນຸດທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ມາສືບສວນການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້, ແລະການເອີ້ນນັ້ນໃນທີ່ສຸດກໍໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ຈຳພວກໜຶ່ງບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈ ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງສາມາດເຂົ້າໃຈ. ນັກປັນຍາຊົນແຫ່ງບາບີໂລນ, ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາວ່າເປັນ “ພວກນັກມົນຄາຖາ, ພວກນັກໂຫລາສາດ, ພວກຄັນດີ, ແລະພວກຜູ້ທຳນາຍ” ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈ, ແຕ່ດານີເອນເຂົ້າໃຈ. “ນັກປັນຍາຊົນ” ຂອງບາບີໂລນບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄົນອະທຳ. ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ມີປັນຍາ.

We will continue Daniel chapter four in the next article.

ພວກເຮົາຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນດານີເອນບົດທີສີ່ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “Those who are unfaithful to the work of God are lacking in principle; their motives are not of a character to lead them to choose the right under all circumstances. The servants of God are to feel at all times that they are under the eye of their employer. He who watched the sacrilegious feast of Belshazzar is present in all our institutions, in the counting-room of the merchant, in the private workshop; and the bloodless hand is as surely recording your neglect as it recorded the awful judgment of the blasphemous king. Belshazzar’s condemnation was written in words of fire, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting’; and if you fail to fulfill your God-given obligations your condemnation will be the same.” Messages to Young People, 229.

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ຍ່ອມຂາດຫຼັກການ; ແຮງຈູງໃຈຂອງເຂົາມິແມ່ນມີລັກສະນະທີ່ຈະນຳພາເຂົາໃຫ້ເລືອກສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງໃນທຸກສະພາບການ. ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຄວນຮູ້ສຶກຢູ່ສະເໝີວ່າ ຕົນຢູ່ພາຍໃຕ້ສາຍພຣະເນດຂອງພຣະນາຍຈ້າງຂອງຕົນ. ພຣະອົງຜູ້ໄດ້ທອດພຣະເນດເບິ່ງງານລ້ຽງອັນລ່ວງເກີນສິ່ງສັກສິດຂອງເບນຊາຊາ ຊົງສະຖິດຢູ່ໃນທຸກສະຖາບັນຂອງພວກເຮົາ, ໃນຫ້ອງບັນຊີຂອງພໍ່ຄ້າ, ໃນໂຮງງານສ່ວນຕົວ; ແລະພຣະຫັດທີ່ບໍ່ມີເລືອດນັ້ນ ກໍກຳລັງບັນທຶກຄວາມລະເລີຍຂອງທ່ານຢ່າງແນ່ນອນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ບັນທຶກຄຳພິພາກສາອັນນ່າສະພຶງກົວຂອງກະສັດຜູ້ຫມິ່ນປະໝາດນັ້ນ. ຄຳກ່າວໂທດຂອງເບນຊາຊາໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງໄຟວ່າ, ‘ທ່ານໄດ້ຖືກຊັ່ງໃນຄັນຊັ່ງ ແລະຖືກພົບວ່າຂາດ’; ແລະຖ້າທ່ານບໍ່ປະຕິບັດພັນທະທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ຂອງທ່ານໃຫ້ສຳເລັດ ຄຳກ່າວໂທດຂອງທ່ານກໍຈະເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ.” Messages to Young People, 229.

Back to Articles