Article

# ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊເວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ຝ່າຍລາໂອດີເກຍ - ເລກທີ ສີ່ສິບ

ເລກສີ່ສິບ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 3, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

ເປໂຕຢູ່ໂດຍນັຍສັນຍາລັກທີ່ເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງເດີນທາງໄປສູ່ເມືອງເຊຊາເຣຍ ມາຣິຕິມາ ແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ຕາມທີ່ມັດທາຍ ແລະ ມາຣະໂກ ກ່າວໄວ້, ຫົກວັນຕໍ່ມາ ເປໂຕ, ຢາໂກໂບ ແລະ ໂຢຮັນ ຢູ່ທີ່ພູແຫ່ງການຈຳແລງພຣະກາຍ. ລູກາກ່າວວ່າແປດວັນ, ລະຫວ່າງປານີອຸມ ແລະ ພູນັ້ນ. ຈາກປະຕູແຫ່ງນະລົກ ທີ່ເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ໄປສູ່ຄວາມຕາຍແຫ່ງໄມ້ກາງແຂນ, ໂດຍມີການຢຸດພັກໄວ້ຕາມທາງທີ່ພູແຫ່ງການຈຳແລງພຣະກາຍ. ສາມຂັ້ນຈາກປານີອຸມໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເຊຊາເຣຍຢູ່ໃນຕອນຕົ້ນ, ພູຢູ່ກາງ, ແລະ ເຊຊາເຣຍຢູ່ໃນຕອນສຸດທ້າຍ. ນະລົກຢູ່ໃນຕອນຕົ້ນ, ຄວາມຕາຍຢູ່ໃນຕອນສຸດທ້າຍ, ໂດຍມີພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ກາງ. ການກະບົດຝ່າຍອາລະຟາ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປະຕູແຫ່ງນະລົກ ແລະ ການກະບົດຝ່າຍໂອເມກາ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ.

ເມືອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ແມ່ນຮາກຖານ, ເພາະວ່າທີ່ນັ້ນພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຊີ້ບອກສີລາທີ່ພຣະອົງຈະຊົງສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງນັ້ນ. ພູແຫ່ງການຊົງປ່ຽນພຣະກາຍເປັນຂັ້ນຕອນທີສອງ, ບ່ອນທີ່ພຣະວິຫານສຳເລັດລົງ ແລະໄດ້ວາງຫີນຍອດໄວ້. ຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເປັນຂັ້ນຕອນທີສາມຄືການພິພາກສາທີ່ໄມ້ກາງແຂນ.

> ແລະພຣະອົງຕັດກັບເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ, “ເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານວ່າ ໃນບັນດາຄົນທີ່ຢືນຢູ່ທີ່ນີ້ ມີບາງຄົນທີ່ຈະບໍ່ລອງຊີມຄວາມຕາຍ ຈົນກວ່າເຂົາຈະໄດ້ເຫັນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າມາດ້ວຍລິດອຳນາດ.” ແລະພາຍຫຼັງຫົກມື້ ພຣະເຢຊູຊົງພາເປໂຕ, ຢາໂກໂບ, ແລະໂຢຮັນໄປນຳ ແລະຊົງນຳເຂົາຂຶ້ນໄປເທິງພູສູງແຫ່ງໜຶ່ງ ຢູ່ຕ່າງຫາກໂດຍພວກເຂົາເອງ: ແລະພຣະອົງກໍຊົງປ່ຽນພຣະສະພາບຕໍ່ໜ້າເຂົາ. ແລະສະພຣະອາພອນຂອງພຣະອົງກໍເກີດສ່ອງປະກາຍ ຂາວຢ່າງຍິ່ງ ດັ່ງຫິມະ; ຈົນບໍ່ມີຊ່າງຊັກຜ້າຄົນໃດໃນໂລກ ຈະເຮັດໃຫ້ຂາວໄດ້ເຊັ່ນນັ້ນ. ແລະເອລີຢາກໍປາກົດແກ່ເຂົາ ກັບໂມເຊ; ແລະທ່ານທັງສອງກຳລັງສົນທະນາກັບພຣະເຢຊູ.

> ແລະເປໂຕໄດ້ທູນຕອບແກ່ພຣະເຢຊູວ່າ, ພຣະອາຈານເອີຍ, ການທີ່ພວກເຮົາຢູ່ທີ່ນີ້ກໍດີແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງເພິງສາມຫຼັງ: ຫຼັງໜຶ່ງສຳລັບພຣະອົງ, ຫຼັງໜຶ່ງສຳລັບໂມເຊ, ແລະຫຼັງໜຶ່ງສຳລັບເອລີຢາ.

> ເພາະວ່າເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເວົ້າຢ່າງໃດ; ເພາະເຂົາທັງຫລາຍມີຄວາມຫວາດກົວຢ່າງຫນັກ. ແລະມີເມກຫນຶ່ງມາປົກຄຸມເຂົາໄວ້; ແລະມີພຣະສຸຣະສຽງອອກມາຈາກເມກນັ້ນວ່າ, ຜູ້ນີ້ແມ່ນບຸດທີ່ຮັກຂອງເຮົາ: ຈົ່ງຟັງທ່ານ. ແລະໃນທັນໃດນັ້ນ, ເມື່ອເຂົາແລເບິ່ງໄປຮອບໆ, ເຂົາກໍບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດອີກ, ເຫັນແຕ່ພຣະເຢຊູອົງດຽວຢູ່ກັບເຂົາ. ແລະໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງລົງມາຈາກພູນັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ກຳຊັບເຂົາວ່າ ຢ່າບອກຜູ້ໃດເຖິງສິ່ງທີ່ເຂົາໄດ້ເຫັນ ຈົນກວ່າບຸດແຫ່ງມະນຸດຈະໄດ້ຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ. ແລະເຂົາກໍເກັບຄຳນັ້ນໄວ້ໃນໃຈ, ສົນທະນາກັນເອງວ່າ ການຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍນັ້ນຈະໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ. ມາຣະໂກ 9:1–10.

ທີ່ພູນັ້ນ ເປໂຕໄດ້ສະເໜີວ່າຈະສ້າງພະພັກໜຶ່ງຫຼັງສໍາລັບໂມເຊ, ພຣະຄຣິດ ແລະ ເອລີຢາ.

> “ໂມເຊໄດ້ຜ່ານເຂົ້າສູ່ຄວາມຕາຍ, ແຕ່ມີຄາເອນໄດ້ລົງມາ ແລະ ປະທານຊີວິດແກ່ທ່ານ ກ່ອນທີ່ຮ່າງກາຍຂອງທ່ານຈະໄດ້ເຫັນການເນົ່າເປື່ອຍ. ຊາຕານໄດ້ພະຍາຍາມຍຶດຮ່າງກາຍນັ້ນໄວ້ ໂດຍອ້າງວ່າເປັນຂອງມັນ; ແຕ່ມີຄາເອນໄດ້ຊົງໃຫ້ໂມເຊຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ ແລະ ນຳທ່ານຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ. ຊາຕານໄດ້ກ່າວຮ້າຍຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢ່າງຂົມຂື່ນ ໂດຍປະນາມພຣະອົງວ່າບໍ່ຍຸດຕິທຳ ໃນການຍອມໃຫ້ເຫຍື່ອຂອງມັນຖືກຍຶດໄປຈາກມັນ; ແຕ່ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ຊົງຕິຕຽນຄູ່ຕໍ່ສູ້ຂອງພຣະອົງ ເຖິງແມ່ນວ່າເປັນໂດຍການລໍ້ລວງຂອງມັນນັ້ນເອງ ທີ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ລົ້ມລົງ. ພຣະອົງຊົງອ້າງອີງເຂົາໄປຫາພຣະບິດາຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມອ່ອນສຸພາບ ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຫ້າມປາມເຈົ້າ.’”

> “ພຣະເຢຊູໄດ້ບອກພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ກັບພຣະອົງນັ້ນ ມີບາງຄົນທີ່ຈະບໍ່ລິ້ມລອງຄວາມຕາຍ ຈົນກວ່າເຂົາຈະໄດ້ເຫັນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າມາດ້ວຍຣິດເດດ. ໃນການຊົງປ່ຽນພຣະສະພາບ ພຣະສັນຍານີ້ໄດ້ສຳເລັດ. ພຣະພັກຂອງພຣະເຢຊູໃນທີ່ນັ້ນໄດ້ຖືກປ່ຽນແປງ ແລະສ່ອງປະກາຍດັ່ງດວງອາທິດ. ພຣະອາພອນຂອງພຣະອົງຂາວ ແລະເຫຼື້ອມປະກາຍ. ໂມເຊໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຈະຖືກປຸກໃຫ້ຄືນຈາກຄວາມຕາຍໃນການປາກົດພຣະອົງຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະເຢຊູ. ແລະເອລີຢາ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ເຫັນຄວາມຕາຍ ເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຈະຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນອະມະຕະໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ແລະຈະຖືກຍົກຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໂດຍບໍ່ໄດ້ເຫັນຄວາມຕາຍ. ພວກສາວົກໄດ້ເຫັນດ້ວຍຄວາມພິສວງແລະຄວາມຢຳເກງ ພຣະສະຫງ່າລາສີອັນປະເສີດຂອງພຣະເຢຊູ ແລະເມກທີ່ປົກຄຸມເຂົາໄວ້ ແລະໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າໃນພຣະສະຫງ່າລາສີອັນນ່າຢຳເກງ ຕັດວ່າ, ‘ຜູ້ນີ້ແມ່ນພຣະບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ; ຈົ່ງຟັງພຣະອົງ.’” Early Writings, 164.

ພູແຫ່ງການປ່ຽນຮູບບົ່ງຊີ້ເຖິງພະພັກສາມຫຼັງ. ພະພັກຂອງໂມເຊໃນເບື້ອງຕົ້ນແຫ່ງອິດສະຣາເອນບູຮານ, ພະພັກຂອງພຣະຄຣິດດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການບັງເກີດມາເປັນມະນຸດຂອງພຣະອົງ, ແລະພະພັກທີ່ເປັນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍເອລີຢາ. ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ລິ້ມລອງຄວາມຕາຍ ຈົນກວ່າເຂົາຈະໄດ້ເຫັນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ພູນັ້ນກໍາລັງບົ່ງຊີ້ເຖິງຈຸດທີ່ຕາປະທັບຖືກປະທັບລົງເທິງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ພະພັກອາໄສຂອງຄົນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເທດສະການຢູ່ເພິງແບບຕົວຈິງຝ່າຍວິນຍານ. ພູນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຊີມຄວາມຕາຍ, ແລະແດງໃຫ້ເຫັນພະຍານສາມຄົນວ່າ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າເທິງພູນັ້ນ ນັ້ນຄືເທດສະການຢູ່ເພິງແບບຕົວຈິງຝ່າຍວິນຍານ.

ພວກເຂົາໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃຫ້ເປັນພະພັກຂອງເອລີຢາ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຖືກກໍ່ຕັ້ງຂຶ້ນໃນປີ 2023, ເມື່ອທັງໂມເຊແລະເອລີຢາໄດ້ຖືກຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ. ກ່ອນອື່ນ ຮາກຖານໄດ້ຖືກວາງລົງ, ຊຶ່ງເປັນຮາກຖານດຽວທີ່ສາມາດວາງໄດ້, ແລະຮາກຖານນັ້ນຄືພຣະຄຣິດ, ສີລາມຸມເອກແລະສີລາຮາກຖານ. ຈາກນັ້ນ ສີລາຍອດຈຶ່ງຖືກວາງໄວ້, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ທີ່ພູແຫ່ງການຈຳແລງພຣະກາຍ. ທີ່ພູນັ້ນ ເປໂຕ, ຢາໂກໂບ ແລະ ໂຢຮັນ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວຈະບໍ່ລິ້ມລອງຄວາມຕາຍ. ຕໍ່ມາ ເປໂຕໄດ້ບັນທຶກວ່າ ອານາຈັກແຫ່ງປະໂຣຫິດ ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ລິ້ມລອງວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງດີ, ແລະຜູ້ທີ່ເປັນເຮືອນຝ່າຍວິນຍານ. ພວກເຂົາໄດ້ລິ້ມລອງຊີວິດ, ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ລິ້ມລອງຄວາມຕາຍ.

> ຖ້າທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ລິ້ມລອງແລ້ວວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງພຣະກະລຸນາ. ເມື່ອທ່ານທັງຫຼາຍເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ, ດຸດດັ່ງເຂົ້າມາຫາສີລາທີ່ມີຊີວິດ, ຊຶ່ງມະນຸດໄດ້ປະຕິເສດແລ້ວ, ແຕ່ໄດ້ຊົງຖືກເລືອກໂດຍພຣະເຈົ້າ ແລະປະເສີດຍິ່ງ; ທ່ານທັງຫຼາຍກໍເຊັ່ນກັນ, ດຸດດັ່ງສີລາທີ່ມີຊີວິດ, ກຳລັງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເປັນນิเวດຝ່າຍວິນຍານ, ເປັນພວກປະໂຣຫິດອັນບໍລິສຸດ, ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຝ່າຍວິນຍານ ອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. ເຫດສະນັ້ນ ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີດ້ວຍວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາວາງສີລາເອກຫົວມຸມໄວ້ໃນຊີໂອນ, ເປັນສີລາທີ່ຖືກເລືອກ, ປະເສີດຍິ່ງ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງ ຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ອັບອາຍ. 1 ເປໂຕ 2:3–6.

ຄໍາທີ່ຖືກແປວ່າ “confounded” ຫມາຍເຖິງ “ການລະອາຍ.” ຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Peter, ແລະຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງພວກເຂົາຖືກນໍາໄປທຽບກັບບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຝົນຫຼັງ. ກຸນແຈອັນໜຶ່ງຂອງກຸ່ມຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ເພາະວ່າ Peter ໄດ້ຮັບ “ກະແຈ” ແຫ່ງອານາຈັກ, ຄື “ສີລາຫົວມຸມເອກ” ທີ່ຖືກວາງໄວ້ໃນ Sion. ສີລານັ້ນເປັນສິ່ງອັນອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງຄົນຊອບທໍາ, ແລະເປັນສີລາແຫ່ງການສະດຸດແກ່ຄົນຂີ້ເຫຼົ້າແຫ່ງ Ephraim.

> ກ້ອນຫີນທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຫີນເອກທີ່ມຸມແລ້ວ. ການນີ້ເປັນພຣະກິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ມັນເປັນສິ່ງອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ. ເພງສັນລະເສີນ 118:22, 23.

ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງກ່າວເຖິງຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ໃນຕອນສະຫຼຸບຂອງຄຳອຸປະມາເລື່ອງສວນອະງຸ່ນ.

> ພຣະເຢຊູຕັດກັບເຂົາວ່າ, “ພວກທ່ານບໍ່ເຄີຍອ່ານໃນພຣະຄຳພີຫລືວ່າ, ສີລາທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນສີລາເອກປະຈຳມຸມແລ້ວ; ການນີ້ເປັນພຣະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເປັນການອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ? ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງບອກພວກທ່ານວ່າ ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກຍຶດໄປຈາກພວກທ່ານ ແລະຈະຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ເກີດຜົນຂອງອານາຈັກນັ້ນ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕົກລົງເທິງສີລານີ້ ກໍຈະແຕກຫັກ; ແຕ່ຖ້າສີລານີ້ຕົກທັບຜູ້ໃດ ມັນກໍຈະບົດຜູ້ນັ້ນໃຫ້ແຫຼກເປັນຜົງ.” ເມື່ອພວກປະໂລຫິດໃຫຍ່ ແລະພວກຟາຣິຊາຍໄດ້ຍິນຄຳອຸປະມາຂອງພຣະອົງ ເຂົາກໍເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະອົງຕັດເຖິງພວກເຂົາ. ແຕ່ເມື່ອເຂົາຫາທາງຈະຈັບພຣະອົງ ເຂົາກໍຢ້ານຝູງຊົນ ເພາະວ່າຝູງຊົນຖືວ່າພຣະອົງເປັນສາດສະດາ. ມັດທາຍ 21:42–46.

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຍອມຮັບຂ່າວສານພື້ນຖານນັ້ນ ຈະຖືກຫັກໃຫ້ແຕກຫັກ, ເພາະວ່າພະສິລານັ້ນຄືພຣະຄຣິດ, ແລະພາລະກິດຂອງຂ່າວປະເສີດແມ່ນເພື່ອຖ່ອມມະນຸດລົງຈົນເຖິງຜົງຄຸ່ນ.

> “ການຊົງໃຫ້ເປັນຄົນຊອບທໍາໂດຍຄວາມເຊື່ອແມ່ນຫຍັງ? ມັນແມ່ນພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນການວາງສະຫງ່າລາສີຂອງມະນຸດລົງໃນຜົງຄີ ແລະໃນການກະທໍາເພື່ອມະນຸດໃນສິ່ງທີ່ມະນຸດບໍ່ມີອໍານາດຈະເຮັດເພື່ອຕົນເອງໄດ້. ເມື່ອມະນຸດເຫັນຄວາມບໍ່ມີຫຍັງເລີຍຂອງຕົນເອງ, ເຂົາທັງຫຼາຍກໍຖືກຕຽມໄວ້ໃຫ້ສວມໃສ່ຄວາມຊອບທໍາຂອງພຣະຄຣິດ. ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍເລີ່ມສັນລະເສີນ ແລະຍົກຍ້ອງພຣະເຈົ້າຕະຫຼອດທັງມື້, ແລ້ວໂດຍການເພ່ງພິນິດ ເຂົາທັງຫຼາຍກໍກໍາລັງຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນຕາມພາບດຽວກັນນັ້ນ. ການບັງເກີດໃໝ່ແມ່ນຫຍັງ? ມັນແມ່ນການເປີດເຜີຍໃຫ້ມະນຸດເຫັນວ່າ ທໍາມະຊາດທີ່ແທ້ຈິງຂອງຕົນແມ່ນຫຍັງ, ຄືວ່າໃນຕົນເອງແລ້ວ ເຂົາເປັນຄົນໄຮ້ຄ່າ.” Manuscript Releases, volume 20, 117.

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິເສດຫີນເອກແຫ່ງຮາກຖານ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຖືກທຳລາຍ ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ອັນເປັນການສຳເລັດຕາມການທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ນຳຄຳອຸປະມາເຣື່ອງສວນອະງຸ່ນມາໃຊ້. ພວກຢິວໄດ້ປະຕິເສດພຣະຄຣິດ ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ປະຕິເສດໂມເຊເຊັ່ນດຽວກັນ ເພາະຖ້າພວກເຂົາໄດ້ເຊື່ອໂມເຊ ພວກເຂົາກໍຈະໄດ້ເຊື່ອພຣະຄຣິດດ້ວຍ. ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍສັ່ງສອນບັນຍັດຂອງມະນຸດໃຫ້ເປັນຫຼັກຄຳສອນ. ພຣະຄຣິດ ໂມເຊ ແລະພຣະບັນຍັດ ລ້ວນແຕ່ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຮາກຖານ ແລະພຣະຄຣິດເປັນຮາກຖານດຽວທີ່ອາດວາງລົງໄດ້ ແຕ່ພຣະຄຣິດໃນຖານະເປັນຮາກຖານນັ້ນ ຖືກນຳສະເໜີດ້ວຍຫຼາຍສັນຍາລັກ. ໂມເຊ ແລະພຣະບັນຍັດ ຕ່າງກໍເປັນພາບປະກອບຂອງຂໍ້ເທັດຈິງນີ້. ພຣະຄຣິດເປັນຮາກຖານດຽວ ແຕ່ຄວາມນີ້ກໍໝາຍແຕ່ພຽງວ່າ ຮາກຖານອື່ນໆໃນພຣະວັດຈະນະພະຍາກອນຂອງພຣະອົງ ເປັນພຽງສັນຍາລັກຂອງບາງແງ່ມຸມໃນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ.

> ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດວາງຮາກຖານອື່ນໃດໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວ ຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ. 1 ໂກຣິນໂທ 3:11

ພຣະເຢຊູຄືພຣະວາຈາ, ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນ ບັນດາກົດເກນທີ່ຢູ່ພາຍໃນພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະອົງເອງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ບັນທຶກວ່າ ພຣະບັນຍັດສິບປະການເປັນສຳເນົາແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ. ພຣະອົງເປັນຕົ້ນແລະປາຍ, ແລະເມື່ອຖືກນຳສະເໜີໃນລັກສະນະນີ້ ກໍຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງສຳແດງປາຍທາງຂອງສິ່ງໜຶ່ງຄວບຄູ່ໄປກັບຕົ້ນກຳເນີດຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ. ໃນຖານະເປັນພຣະວາຈາ, ພຣະອົງຍັງເປັນ “ຄວາມຈິງ” ດ້ວຍ, ແລະຄວາມຈິງນັ້ນເປັນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ພຣະອົງເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຜະນຶກ ແລະເປີດຜະນຶກພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຍັງເປັນສີລາຫົວມຸມທີ່ກາຍເປັນສີລາຍອດ. ສີລາຫົວມຸມນັ້ນ ເປັນພຽງພາບປະກອບຂອງພຣະອົງໃນຖານະເປັນຮາກຖານ, ຫຼືເປັນອັກສອນຕົວທຳອິດຂອງຄຳພາສາເຮັບເຣີວ່າ “ຄວາມຈິງ.” ສ່ວນສີລາຍອດນັ້ນ ແມ່ນພະລາຊະກິດອັນສູງສຸດທີ່ວາງໄວ້ເທິງພຣະວິຫານ, ແລະເມື່ອຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບໂຄງສ້າງແຫ່ງຄວາມຈິງແລ້ວ ສີລາຍອດຍ່ອມມີອຳນາດຫຼາຍກວ່າສີລາຫົວມຸມຢູ່ຊາວສອງເທົ່າ. ສິ່ງທີ່ອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ລິ້ມຊິມແລ້ວວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງດີ, ກໍຄືວ່າ ຫຼັກການທັງຫຼາຍຂອງໂຄງສ້າງແຫ່ງຄວາມຈິງ ເມື່ອສອດປະສານກັບສີລາຫົວມຸມແລະສີລາຍອດແລ້ວ ກໍຊີ້ບອກເຖິງກະແຈແຫ່ງຄຳພະຍາກອນດອກໜຶ່ງ ທີ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ເປໂຕ.

ຕົວອັກສອນທຳອິດຄື ອັນຟາ ເປັນໜຶ່ງ, ແຕ່ຕົວອັກສອນສຸດທ້າຍຄື ໂອເມກາ ເປັນຊາວສອງ. ອັນມະນີຂອງ Miller ສ່ອງປະກາຍດັ່ງດວງອາທິດ, ແຕ່ເມື່ອຊາຍຜູ້ຖືແປງດິນໄດ້ຮວບຮວມອັນມະນີເຫຼົ່ານັ້ນເຂົ້າກັນ, ພວກມັນກໍສ່ອງສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນສິບເທົ່າ. ການຕະໜັກຮູ້ວ່າ ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງ ແມ່ນສິ່ງດຽວກັນ ແຕ່ຊົງອຳນາດຫຼາຍກວ່າຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ “ອັດສະຈັນ.” ນີ້ແມ່ນອົງປະກອບໜຶ່ງໃນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ; ມັນແມ່ນກະແຈດອກໜຶ່ງໃນບັນດາກະແຈທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ເປໂຕ ເພື່ອຜູກມັດຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

“ເຮືອນຝ່າຍວິນຍານ” ຂອງເປໂຕ ແມ່ນຫີບໃນຄວາມຝັນຂອງ William Miller ແລະເປັນຄັງເກັບສ່ວນສິບແລະເຄື່ອງຖວາຍຂອງ Malachi ດ້ວຍ. ເມື່ອປ່ອງຢ້ຽມແຫ່ງສະຫວັນຖືກເປີດອອກ; ຄົນຈຳພວກໜຶ່ງຖືກໂຍນອອກຈາກຫ້ອງ, ແລະຄົນອີກຈຳພວກໜຶ່ງຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນຫີບ ແລະໄດ້ຮັບເຄື່ອງແບບຜ້າປ່ານຂາວຂອງຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ດ້ວຍຄວາມຂຶງຂັງແລະໂດຍເປີດເຜີຍຕໍ່ສາທາລະນະ ປະຊາຊົນແຫ່ງຢູດາໄດ້ປະຕິຍານຕົນວ່າຈະເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ເມື່ອອິດທິພົນຂອງເອຊະຣາ ແລະ ເນເຫມີຢາໄດ້ຖືກຖອນອອກໄປຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ ກໍມີຫຼາຍຄົນທີ່ຫັນຫ່າງໄປຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ເນເຫມີຢາໄດ້ກັບໄປປະເທດເປີເຊຍ. ໃນຊ່ວງທີ່ທ່ານບໍ່ຢູ່ຈາກເຢຣູຊາເລັມ ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຕ່າງໆໄດ້ແອບແຝງເຂົ້າມາ ອັນຂົ່ມຂູ່ທີ່ຈະບິດເບືອນຊາດນັ້ນ. ບັນດາຜູ້ນັບຖືຮູບເຄົາລົບບໍ່ພຽງແຕ່ໄດ້ຕັ້ງຫຼັກໃນເມືອງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ດ້ວຍການປະກົດຕົວຂອງພວກເຂົາ ຍັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂດອັນສັກສິດຂອງພຣະວິຫານເອງຖືກປົນເປື້ອນ. ໂດຍການແຕ່ງງານຂ້າມຊາດ ຄວາມສຳພັນສະນິດສະໜົມໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນລະຫວ່າງ ເອລີອາຊິບ ມະຫາປະໂຣຫິດ ກັບ ໂທບີຢາ ຊາວອຳໂມນ ສັດຕູອັນຂົມຂື່ນຂອງອິສຣາເອນ. ເປັນຜົນມາຈາກການຜູກພັນອັນບໍ່ບໍລິສຸດນີ້ ເອລີອາຊິບໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ ໂທບີຢາ ເຂົ້າຢູ່ໃນຫ້ອງໜຶ່ງທີ່ຕິດກັບພຣະວິຫານ ຊຶ່ງກ່ອນນີ້ເຄີຍຖືກໃຊ້ເປັນຫ້ອງເກັບສ່ວນສິບ ແລະ ເຄື່ອງຖວາຍຂອງປະຊາຊົນ.

> “ເນື່ອງຈາກຄວາມໂຫດຮ້າຍແລະຄວາມທໍລະຍົດຂອງຊາວອັມໂມນແລະຊາວໂມອາບຕໍ່ອິດສະຣາເອນ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດໂດຍທາງໂມເຊວ່າ ພວກເຂົາຄວນຖືກກີດກັນອອກຈາກທີ່ປະຊຸມຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ. ເບິ່ງ ພຣະບັນຍັດສອງ 23:3–6. ແຕ່ໂດຍການທ້າທາຍຕໍ່ພຣະດຳລັດນີ້, ມະຫາປະໂຣຫິດໄດ້ຂັບໄລ່ເຄື່ອງຖວາຍທີ່ເກັບໄວ້ໃນຫ້ອງແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າອອກໄປ ເພື່ອຈັດບ່ອນໃຫ້ແກ່ຕົວແທນຂອງຊົນຊາດທີ່ຖືກຫ້າມນີ້. ບໍ່ອາດຈະສະແດງການດູໝິ່ນພຣະເຈົ້າຢ່າງໃດໃຫ້ຫນັກໜ່ວງໄປກວ່ານີ້ໄດ້ ນອກຈາກການປະທານຄວາມໂປດປານເຊັ່ນນີ້ແກ່ສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າແລະຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ.”

> “ເມື່ອກັບຄືນມາຈາກເປີເຊຍ ເນເຫມີຢາໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງການລົບຫລູ່ສິ່ງບໍລິສຸດຢ່າງອາດຫານນັ້ນ ແລະໄດ້ດຳເນີນມາດຕະການໂດຍທັນທີເພື່ອຂັບໄລ່ຜູ້ບຸກລຸກນັ້ນອອກໄປ. ‘ຂ້າພະເຈົ້າເປັນທຸກຢ່າງຫນັກ,’ ທ່ານກ່າວປະກາດ; ‘ເພາະສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໂຍນຂອງໃຊ້ໃນຄົວເຮືອນທັງໝົດຂອງ ໂທບີອາ ອອກຈາກຫ້ອງນັ້ນ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັ່ງ ແລະພວກເຂົາກໍຊຳລະຫ້ອງທັງຫລາຍໃຫ້ສະອາດ: ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ນຳເຄື່ອງໃຊ້ຂອງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ ພ້ອມທັງເຄື່ອງຖວາຍອາຫານ ແລະກຳຍານ ກັບເຂົ້າໄປໄວ້ທີ່ນັ້ນອີກ.’”

> “ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ພຣະວິຫານໄດ້ຖືກລົບຫລູ່ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ບັນດາເຄື່ອງຖວາຍກໍໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ຜິດຈຸດປະສົງດ້ວຍ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະບັ່ນທອນນ້ຳໃຈແຫ່ງການໃຫ້ຢ່າງເອື້ອເຟື້ອຂອງປະຊາຊົນ. ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍຄວາມຮ້ອນຮົນແລະຄວາມແຮງກ້າໃນໃຈ, ແລະບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຈ່າຍສ່ວນສິບຂອງຕົນ. ຄັງສົມບັດແຫ່ງພຣະນิเวດຂອງພຣະອົງມີຢູ່ຢ່າງຂາດແຄນ; ນັກຮ້ອງຈຳນວນຫຼາຍ ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຮັບໃຊ້ຢູ່ໃນການປະຕິບັດງານແຫ່ງພຣະວິຫານ, ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳຢ່າງພຽງພໍ, ຈຶ່ງໄດ້ລະທິ້ງພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໄປເຮັດວຽກຢູ່ທີ່ອື່ນ.”

> “ເນເຮມີຢາໄດ້ເລີ່ມລົງມືແກ້ໄຂການທຸຈະລິດເຫຼົ່ານີ້. ທ່ານໄດ້ຮວບຮວມບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ລະຈາກການຮັບໃຊ້ໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ‘ແລະໄດ້ຈັດພວກເຂົາໄວ້ໃນຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ.’ ສິ່ງນີ້ໄດ້ດົນໃຈປະຊາຊົນໃຫ້ເກີດຄວາມໝັ້ນໃຈ, ແລະຊາວຢູດາທັງໝົດກໍໄດ້ນຳມາ ‘ສ່ວນສິບຂອງເຂົ້າ, ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່ ແລະນ້ຳມັນ.’ ບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ ‘ໄດ້ຮັບການນັບວ່າຊື່ສັດ’ ໄດ້ຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນ ‘ຜູ້ດູແລຄັງເໜືອຄັງທັງຫຼາຍ,’ ‘ແລະໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາຄືການແຈກຢາຍແກ່ພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ.’” Prophets and Kings, 669, 670.

ເມື່ອ ເນເຮມີຢາ “ໄດ້ຂັບໄລ່ ໂຕບີຢາ ອອກໄປ,” ທ່ານກໍກຳລັງເປັນເຄົ້າລາງລ່ວງໜ້າເຖິງພຣະຄຣິດທີ່ຂັບໄລ່ພວກແລກເງິນອອກຈາກພຣະວິຫານແຫ່ງດຽວກັນນັ້ນ. ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ພຣະວິຫານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນຫ້ອງນັ້ນເອງພາຍໃນພຣະວິຫານທີ່ເກັບສ່ວນສິບໄວ້. ເມື່ອ ເອລີຢາກີມ ຊາວຟີລາເດນເຟຍ ເຂົ້າມາແທນ ເຊບນາ ຊາວລາວດີເກຍ, ເຊບນານັ້ນແມ່ນເຫລັກການຄັງຜູ້ຖືກໂຍນອອກໄປສູ່ທົ່ງນາອັນໄກ.

> ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາພົນໂຍທາ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງໄປ ຈົ່ງເຂົ້າໄປຫາພະນັກງານຄັງຜູ້ນີ້ ຄືເຊບນາ ຜູ້ຊຶ່ງຄຸ້ມຄອງວັງ ແລະຈົ່ງກ່າວວ່າ, ເຈົ້າມີຫຍັງຢູ່ນີ້? ແລະເຈົ້າມີຜູ້ໃດຢູ່ນີ້? ຈຶ່ງໄດ້ສະກັດອຸບໂມງໄວ້ໃຫ້ຕົນຢູ່ບ່ອນນີ້ ດັ່ງຜູ້ທີ່ສະກັດອຸບໂມງໄວ້ເທິງທີ່ສູງ ແລະແກະສະຫຼັກທີ່ຢູ່ອາໄສໄວ້ສຳລັບຕົນໃນຫີນ? ເບິ່ງແມ, ພຣະອົງຈະໂຍນເຈົ້າອອກໄປຢ່າງແນ່ນອນ ດ້ວຍການຖືກກວາດຕ້ອນອັນຮຸນແຮງ ແລະພຣະອົງຈະຫຸ້ມເຈົ້າໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ພຣະອົງຈະມ້ວນ ແລະໂຍນເຈົ້າໄປມາດັ່ງລູກບານເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນກວ້າງໃຫຍ່; ຢູ່ທີ່ນັ້ນເຈົ້າຈະຕາຍ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນລົດຮົບແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງເຈົ້າ ຈະເປັນຄວາມອັບອາຍແກ່ເຮືອນຂອງນາຍຂອງເຈົ້າ. ແລະເຮົາຈະຂັບເຈົ້າອອກຈາກຕຳແໜ່ງຂອງເຈົ້າ ແລະຈາກຖານະຂອງເຈົ້າ ລາວຈະດຶງເຈົ້າລົງ.

> ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ ວ່າເຮົາຈະເອີ້ນເອລີອາກິມ ບຸດຂອງຮິນກິຢາ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ; ແລະເຮົາຈະໃຫ້ເຂົາສວມເສື້ອຄຸມຂອງເຈົ້າ, ແລະຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາເຂັ້ມແຂງດ້ວຍສາຍຮັດແອວຂອງເຈົ້າ, ແລະເຮົາຈະມອບອຳນາດການປົກຄອງຂອງເຈົ້າໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາ: ແລະເຂົາຈະເປັນດັ່ງບິດາແກ່ຊາວເຢຣູຊາເລັມ ແລະແກ່ພົງພັນຢູດາ. ແລະເຮົາຈະວາງກະແຈແຫ່ງພົງຂອງດາວິດໄວ້ເທິງບ່າຂອງເຂົາ; ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຂົາເປີດ ກໍຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດປິດ; ແລະເມື່ອເຂົາປິດ ກໍຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດເປີດ.

> ແລະເຮົາຈະຕອກເຂົາໄວ້ເໝືອນຕະປູໃນບ່ອນອັນໝັ້ນຄົງ; ແລະເຂົາຈະເປັນດັ່ງບັນລັງແຫ່ງສະຫງ່າລາສີແກ່ເຊື້ອສາຍບິດາຂອງຕົນ. ແລະພວກເຂົາຈະແຂວນໄວ້ເທິງເຂົາຊຶ່ງສະຫງ່າລາສີທັງສິ້ນຂອງເຊື້ອສາຍບິດາຂອງຕົນ, ທັງລູກຫຼານແລະຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍ, ທັງພາຊະນະນ້ອຍທັງປວງ, ຕັ້ງແຕ່ພາຊະນະປະເພດຈອກ ຈົນເຖິງພາຊະນະປະເພດໄຫທັງປວງ. ໃນວັນນັ້ນ, ພຣະຢາເວແຫ່ງພົນໂຍທາຕັດວ່າ, ຕະປູທີ່ຕອກໄວ້ໃນບ່ອນອັນໝັ້ນຄົງນັ້ນຈະຖືກຖອນອອກ, ແລະຈະຖືກຟັນລົງ, ແລະຈະຕົກລົງ; ແລະພາລະທີ່ຢູ່ເທິງມັນຈະຖືກຕັດຂາດອອກ: ເພາະພຣະຢາເວໄດ້ຕັດດັ່ງນັ້ນ. ອິສະຢາ 22:15–22.

ໃນວັນທີ່ເຊບນາ ຜູ້ໂງ່ຈ້າແຫ່ງເລົາດີເຊຍ ຖືກຂັບອອກ, ເອລີອາກີມໄດ້ຮັບການປົກຄອງຂອງຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ. ເມື່ອພຣະຄຣິດຊໍາລະພຣະວິຫານຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຈາກສິ່ງຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ໄດ້ປົກຄຸມອັນຍະມະນີອັນລໍ້າຄ່າໄວ້, ພຣະອົງຊົງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະອົງຈະ “ປົກຄຸມ” ບັນດາຜູ້ທີ່ເຊບນາເປັນຕົວແທນ. ກ່ອນທີ່ໜ້າຕ່າງທັງຫລາຍແຫ່ງຟ້າສະຫວັນຈະຖືກເປີດອອກ, ອັນຍະມະນີໄດ້ຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍສິ່ງຂີ້ເຫຍື້ອ, ແລະເມື່ອສິ່ງຂີ້ເຫຍື້ອນັ້ນຖືກຂັບອອກ, ສິ່ງຂີ້ເຫຍື້ອນັ້ນກໍຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມອັບອາຍໃນເວລານັ້ນ. ຄວາມຝັນຂອງວິລຽມ ມິນເລີ ກໍາລັງບົ່ງຊີ້ເຖິງການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຫີບນັ້ນຄືຄັງສະສົມຂອງມາລາຄີ, ເຮືອນຝ່າຍວິນຍານຂອງເປໂຕ ແລະ ພົວພັກຂອງເອລີຢາທີ່ເປໂຕປາຖະໜາຈະສ້າງ. ຜູ້ຊາຍຖືແປງປັດຝຸ່ນເປັນພາບປະກອບຂອງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເມື່ອພຣະອົງຊົງໂຍນອັນມະນີເຂົ້າໃນຫີບ. ມາລາຄີໄດ້ລະບຸການທົດສອບທີ່ພິສູດວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກັບຄືນມາຫາພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ.

> ແລ້ວບັນດາຜູ້ທີ່ຢຳເກງພຣະເຢໂຮວາໄດ້ສົນທະນາກັນເລື້ອຍໆ; ແລະພຣະເຢໂຮວາຊົງສົນພຣະໄທ ແລະຊົງຮັບຟັງ, ແລະມີປຶ້ມແຫ່ງການລະນຶກຖືກຂຽນໄວ້ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງເພື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ຢຳເກງພຣະເຢໂຮວາ ແລະຄິດຄຳນຶງເຖິງພຣະນາມຂອງພຣະອົງ. ແລະພວກເຂົາຈະເປັນຂອງເຮົາ, ພຣະເຢໂຮວາຈອມໂຍທາຕັດວ່າ, ໃນວັນນັ້ນເມື່ອເຮົາຮວບຮວມເພັດພອຍຂອງເຮົາ; ແລະເຮົາຈະປະຢັດພວກເຂົາ ດັ່ງທີ່ຊາຍຄົນໜຶ່ງປະຢັດບຸດຂອງຕົນເອງຜູ້ຮັບໃຊ້ເຂົາ. ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະກັບຄືນ ແລະຈຳແນກໄດ້ລະຫວ່າງຄົນຊອບທຳກັບຄົນອະທຳ, ລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ. ມາລາກີ 3:16–18.

ການຫັນກັບຄືນເປັນຄໍາສໍາຄັນໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້, ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ຫັນກັບຄືນມາຫາພຣະອົງ, ແຕ່ພຣະອົງກໍຊົງທ້າທາຍຊົນເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ທົດສອບພຣະອົງ ໂດຍການນໍາສ່ວນສິບ ແລະ ເຄື່ອງຖວາຍກັບຄືນມາ, ແລະຍັງມີເວລາໜຶ່ງທີ່ຄົນຊອບທໍາຈະ “ຫັນກັບຄືນ,” ແລະໃນການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາຈະ “ຈໍາແນກ” ລະຫວ່າງຄົນສະຫລາດ ແລະ ຄົນໂງ່ຈ້າ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຢໍາເກງພຣະອົງ, ແລະ ຜູ້ທີ່ຄໍານຶງເຖິງພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ຄືຜູ້ທີ່ຈະເປັນທຸງສັນຍາລັກຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຄວາມຍຳເກງຕໍ່ພຣະເຢໂຫວາແມ່ນການທົດສອບປະການທຳອິດ ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂໍ້ສິບຫົກກ່າວວ່າ, “ແລ້ວບັນດາຜູ້ທີ່ຍຳເກງພຣະເຢໂຫວາ” ນັ້ນກຳລັງຊີ້ຍ້ອນກັບເຂົ້າໄປໃນເນື້ອເລື່ອງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ.

> ພຣະຢາເວກ່າວວ່າ: “ຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ແຂງກ້າຕໍ່ສູ້ເຮົາ. ແຕ່ພວກເຈົ້າຍັງກ່າວວ່າ, ‘ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າຫຍັງຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງຫຼາຍປານນັ້ນ?’ ພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້ານັ້ນເປັນການໄຮ້ປະໂຫຍດ; ແລະຈະມີກຳໄລອັນໃດ ທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮັກສາຂໍ້ບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ດຳເນີນຢ່າງໂສກເສົ້າຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ? ແລະບັດນີ້ພວກຂ້ານ້ອຍເອີ້ນຄົນຍິ່ງຈອງຫອງວ່າເປັນສຸກ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄົນທີ່ກະທຳຄວາມອະທຳກໍຖືກຍົກຂຶ້ນ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄົນທີ່ທົດລອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງພົ້ນໄປໄດ້.’” ມາລາຄີ 3:13–15

ມາລາຄີກ່າວວ່າ, “ແລະບັດນີ້ ພວກເຮົາເອີ້ນຜູ້ຍະໂສວ່າເປັນສຸກ.” ພວກຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມຖືກເອີ້ນວ່າ “ມົງກຸດແຫ່ງຄວາມຍະໂສ” ແລະພວກເຂົາມີຄວາມຍິນດີ ເມື່ອພວກເຂົາຄິດວ່າ ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນທີ່ໄດ້ທໍລະມານພວກເຂົານັ້ນ ໄດ້ຕາຍແລ້ວ. ພວກເຂົາດີໃຈຢ່າງຍິ່ງ ຈົນສົ່ງຂອງຂວັນໃຫ້ແກ່ກັນແລະກັນ.

> ແລະຊາກສົບຂອງທ່ານທັງສອງຈະນອນຢູ່ໃນຖະໜົນແຫ່ງນະຄອນໃຫຍ່, ຊຶ່ງໃນຄວາມໝາຍຝ່າຍວິນຍານເອີ້ນວ່າ ໂຊໂດມ ແລະ ເອຢິບ, ບ່ອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາກໍຖືກຕຶງໄວ້ທີ່ກາງແຂນດ້ວຍ. ແລະຜູ້ຄົນຈາກຊົນຊາດ, ຕະກູນ, ພາສາ, ແລະ ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ ຈະເຫັນຊາກສົບຂອງທ່ານທັງສອງຕະຫຼອດສາມວັນກັບເຄິ່ງ, ແລະຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ນຳຊາກສົບຂອງທ່ານທັງສອງໄປຝັງໄວ້ໃນອຸບມຸງ. ແລະບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະຊື່ນຊົມຍິນດີເພາະເຫດການນັ້ນ, ແລະຮ່າເຮີງ, ແລະຈະສົ່ງຂອງຂວັນໃຫ້ແກ່ກັນແລະກັນ; ເພາະວ່າຜູ້ພະຍາກອນທັງສອງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກທຸກທໍລະມານ. ພຣະນິມິດ 11:8–10.

ຜູ້ທີ່ຈອງຫອງມີຄວາມຍິນດີນັບແຕ່ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນຮອດປີ 2023. ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄດ້ເປັນຄໍາທີ່ “ແຂງກະດ້າງ” ຕໍ່ “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.” ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ສໍານຶກວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າແລະພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງຢ່າງຮ້າຍແຮງພຽງໃດ. ດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ ພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າສູ່ເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍຄໍາຄໍ່າຄວນນີ້: “ການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້ານັ້ນເປັນການເສຍເປົ່າ: ແລະມີກໍາໄຣອັນໃດທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັກສາຂໍ້ກໍານົດຂອງພຣະອົງ, ແລະທີ່ພວກເຮົາໄດ້ດໍາເນີນຢ່າງໂສກເສົ້າຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈອມໂຍທາ?” ນີ້ເປັນຄູ່ຂະໜານກັບການຄໍ່າຄວນຂອງເຢເຣມີຢາ ເມື່ອທ່ານໄດ້ນໍາສະແດງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ.

> ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນທີ່ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຢີ້ຍ ຫຼືຊື່ນຊົມຍິນດີກັບພວກເຂົາ; ຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ຕາມລຳພັງເພາະພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ: ເພາະພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄັບແຄ້ນ. ເຫດໃດຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດ, ແລະບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ອາດຮັກສາໃຫ້ຫາຍໄດ້, ຊຶ່ງປະຕິເສດທີ່ຈະຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍ? ພຣະອົງຈະເປັນແກ່ຂ້ານ້ອຍດັ່ງຜູ້ມຸສາໂດຍສິ້ນເຊີງ, ແລະດັ່ງນ້ຳທີ່ແຫ້ງຂອດບໍ? ເຢເຣມີຢາ 15:17, 18.

ຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຮົາແຂງກ້າດ້ວຍການພະຍາກອນສຳລັບວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະໃນເວລານັ້ນພວກເຮົາຍັງບໍ່ຮູ້ວ່າພວກເຮົາໄດ້ກະບົດຢ່າງຮ້າຍແຮງພຽງໃດ. ໃນເວລາແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງ ໄລຍະເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າໄດ້ເລີ່ມດຳເນີນໄປ, ໃນຂະນະທີ່ຄົນກຸ່ມໜຶ່ງໂສກເສົ້າ ແລະອີກກຸ່ມໜຶ່ງປິຕິຍິນດີ. ໃນບໍລິບົດນັ້ນ ມາລາຄີໄດ້ກ່າວວ່າ:

> ແລ້ວບັນດາຜູ້ທີ່ຢຳເກງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສົນທະນາກັນເລື້ອຍໆ; ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຟັງເອົາໃຈໃສ່ ແລະຊົງຍິນ; ແລະໜັງສືແຫ່ງຄວາມລະນຶກກໍໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ ເພື່ອບັນດາຜູ້ທີ່ຢຳເກງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະທີ່ຄິດຄຳນຶງເຖິງພຣະນາມຂອງພຣະອົງ. ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະເປັນຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້, ໃນວັນນັ້ນເມື່ອເຮົາຈັດຮວບຮວມເພັດພອຍອັນລ້ຳຄ່າຂອງເຮົາ; ແລະເຮົາຈະໄວ້ຊີວິດເຂົາໄວ້ ເໝືອນດັ່ງຊາຍຄົນໜຶ່ງໄວ້ຊີວິດບຸດຂອງຕົນເອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຕົນ.

> ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະກັບມາ ແລະຈຳແນກລະຫວ່າງຄົນຊອບທຳກັບຄົນຊົ່ວຮ້າຍ, ລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ. ມາລາກີ 3:16–18.

ໃນປີ 2024 ການທົດສອບພື້ນຖານ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໂດຍຄວາມຢຳເກງພຣະຢາເວ ໄດ້ມາເຖິງ. ໃນການທົດສອບນັ້ນ ສອງຈຳພວກໄດ້ຖືກສຳແດງອອກ, ແລະກຸ່ມທີ່ປະກອບເປັນສອງຈຳພວກນັ້ນ ໄດ້ສົນທະນາກັນຢູ່ເປັນປະຈຳໃນການປະຊຸມ Zoom ຕະຫຼອດສາມມື້ເຄິ່ງ. ພຣະຢາເວຊົງຟັງການສົນທະນາຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ. ຈຳພວກທີ່ຢຳເກງພຣະຢາເວໄດ້ຄິດຄຳນຶງເຖິງພຣະນາມຂອງພຣະອົງ; Palmoni, ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ຄວາມຈິງ, ພຣະວັດຈະນະ, ນັກພາສາຜູ້ອັດສະຈັນ, ສີລາຫົວມຸມ ແລະ ສີລາຍອດ, ພຣະເມສານ້ອຍ, ມະຫາປະໂລຫິດແຫ່ງສະຫວັນ, ພຣະວິຫານ, ສີລາ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນໜັງສືນັ້ນ ຈະເປັນເພັດພອຍເທິງມົງກຸດ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງທຸງສັນຍາລັກແຫ່ງລາຊະອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິລິ. ເມື່ອພຣະອົງຊົງຮວບຮວມເພັດພອຍເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ, ເຂົາທັງຫຼາຍຈຶ່ງກັບຄືນມາ ແລະ ຈຳແນກລະຫວ່າງຄົນຊອບທຳກັບຄົນຊົ່ວ. ເມື່ອພຣະອົງຊົງໂຍນເພັດພອຍລົງໃນຫີບ, ເມື່ອນັ້ນແຫຼະຈຶ່ງຖືກຈຳແນກອອກວ່າຜູ້ໃດໂງ່ ແລະ ຜູ້ໃດສະຫລາດ.

ມາລາກີໄດ້ບັນທຶກໄວ້ວ່າ:

> ຈົ່ງກັບຄືນມາຫາເຮົາ ແລະ ເຮົາຈະກັບຄືນໄປຫາພວກເຈົ້າ,

> ແຕ່ພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະກັບຄືນໃນສິ່ງໃດ?”

> ຈົ່ງນຳເອົາສ່ວນສິບທັງໝົດເຂົ້າມາໃນຄັງເກັບ ເພື່ອຈະມີອາຫານໃນພຣະນิเวດຂອງເຮົາ ແລະຈົ່ງພິສູດເຮົາໃນເລື່ອງນີ້ບັດນີ້ ພຣະຢາເວຫ໌ຈອມໂຍທາຕັດວ່າ ວ່າເຮົາຈະບໍ່ເປີດປ່ອງຢ້ຽມແຫ່ງສະຫວັນໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ ແລະເທລົງພຣະພອນໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ ຈົນບໍ່ມີທີ່ພໍສຳລັບຮັບໄວ້.

ຄັງເກັບແມ່ນຫີບ ແລະ ສ່ວນສິບແມ່ນພວກພົມມະຈາລີທີ່ມີປັນຍາ. ຄັງເກັບແມ່ນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກນຳມາວາງໄວ້ໃນກອບແຫ່ງຄວາມຈິງອັນໃໝ່. ອັນຍະມະນີທີ່ຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນຫີບນັ້ນ ຄືຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ. ສ່ວນສິບໄດ້ຖືກເກັບໄວ້ໃນຫ້ອງສະເພາະແຫ່ງໜຶ່ງໃນພຣະວິຫານ ດັ່ງທີ່ໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນການຊຳລະພຣະວິຫານຂອງເນເຮມີຢາ. ຫີບ ແລະ ຄັງເກັບ ຫຼື ເຮືອນຝ່າຍວິນຍານຂອງເປໂຕ ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ອັນຍະມະນີເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິຫານມະນຸດທັງຫຼາຍຜູ້ຖືກຮ່ວມປະສານກັບພຣະພາບເທວະພາບໃນບ່ອນລັບຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ. ຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານທີ່ເປັນມະນຸດບໍ່ອາດຖືກແຍກອອກຈາກຂ່າວສານແຫ່ງພຣະພາບ. ອັນຍະມະນີເປັນທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາປະກາດນັ້ນດ້ວຍ. ການດົນໃຈຈາກສະຫວັນມັກຈະລະບຸຂ່າວສານ ແລະ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານໃນຄວາມເປັນອັນດຽວກັນ.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຮຽກຄຣິດຈັກຂອງພຣະອົງໃນຍຸກນີ້ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຮຽກອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ໃຫ້ຢືນຢູ່ເປັນແສງສະຫວ່າງໃນແຜ່ນດິນໂລກ. ໂດຍພຣະຄຳຄວາມຈິງອັນຊົງລິດອຳນາດ ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ ພຣະອົງໄດ້ຊົງແຍກພວກເຂົາອອກຈາກບັນດາຄຣິດຈັກ ແລະຈາກໂລກ ເພື່ອນຳພວກເຂົາເຂົ້າມາຢູ່ໃນຄວາມໃກ້ຊິດອັນສັກສິດກັບພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງຕັ້ງພວກເຂົາໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ຊົງມອບຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຄຳພະຍາກອນສຳລັບເວລານີ້ໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ. ເຊັ່ນດຽວກັບພຣະດຳລັດອັນບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ຊົງຝາກໄວ້ແກ່ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັກສິດທີ່ຕ້ອງຖືກສື່ສານໄປຍັງໂລກ. ທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດ 14 ເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຜູ້ຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອອກໄປເປັນຕົວແທນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອເປົ່າສຽງຄຳເຕືອນໃຫ້ດັງໄປທົ່ວຄວາມຍາວແລະຄວາມກວ້າງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງປະກາດແກ່ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມພຣະອົງວ່າ: ‘ພວກທ່ານເປັນແສງສະຫວ່າງຂອງໂລກ.’ ແກ່ທຸກວິນຍານທີ່ຍອມຮັບພຣະເຢຊູ ກາງແຂນແຫ່ງການວາຣີໄດ້ເວົ້າວ່າ: ‘ຈົ່ງເບິ່ງຄຸນຄ່າຂອງວິນຍານ: “ຈົ່ງໄປທົ່ວໂລກ ແລະປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ສັດທຸກສິ່ງ.”’ ບໍ່ຄວນອະນຸຍາດໃຫ້ສິ່ງໃດມາຂັດຂວາງວຽກງານນີ້. ນີ້ແມ່ນພະລະກິດທີ່ສຳຄັນເໜືອສິ່ງອື່ນໃດທັງໝົດສຳລັບເວລານີ້; ມັນຈະຕ້ອງແຜ່ຂະຫຍາຍອອກໄປໄກເທົ່າກັບນິລັນດອນ. ຄວາມຮັກທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງສະແດງຕໍ່ວິນຍານຂອງມະນຸດ ໃນການສະຫລະທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳເພື່ອໄຖ່ພວກເຂົາ ຈະເປັນແຮງຜັກດັນບັນດາຜູ້ຕິດຕາມພຣະອົງທັງໝົດ.” Testimonies, volume 5, 455.

ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມນຳເອົາແນວຄິດເຫຼົ່ານີ້ມາເຊື່ອມປະສານເຂົ້າດ້ວຍກັນ.

> “ໃນຊ່ວງຫ້າສິບປີສຸດທ້າຍໃນຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມີໂອກາດອັນລ້ຳຄ່າທີ່ຈະໄດ້ຮັບປະສົບການ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມີປະສົບການໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ. ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກພັນລະນາວ່າກຳລັງບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ, ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນແກ່ໂລກ, ແລະມີຄວາມໝາຍໂດຍກົງຕໍ່ປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້. ບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຍິນສຽງຂອງທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້, ເພາະພວກເຂົາເປັນສັນຍາລັກທີ່ໃຊ້ເປັນຕົວແທນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ກຳລັງເຮັດວຽກຢ່າງສອດຄ່ອງກັບຈັກກະວານແຫ່ງສະຫວັນ. ຊາຍແລະຍິງ, ຜູ້ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງໂດຍພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງ, ປະກາດຂ່າວສານທັງສາມຕາມລຳດັບຂອງມັນ.”

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມີສ່ວນໃນພາລະກິດອັນສັກສິດແລະເຄັ່ງຂຶມນີ້. ເກືອບທັງໝົດແຫ່ງປະສົບການຄຣິດສະຕຽນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖັກທໍປະສານຢູ່ກັບມັນ. ບັດນີ້ຍັງມີບາງຄົນທີ່ມີຊີວິດຢູ່ ຊຶ່ງມີປະສົບການຄ້າຍຄືກັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຮູ້ຄວາມຈິງທີ່ກຳລັງຖືກເປີດເຜີຍສຳລັບເວລານີ້; ພວກເຂົາໄດ້ຍ່າງກ້າວໄປຕາມຈັງຫວະດຽວກັບພຣະຜູ້ນຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈອມພົນແຫ່ງກອງທັບຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.”

> “ໃນການປະກາດຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ ທຸກຂໍ້ກໍານົດຂອງຄໍາພະຍາກອນໄດ້ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບສິດພິເສດໃຫ້ມີສ່ວນໃນການປະກາດຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ຮັບປະສົບການອັນມີຄຸນຄ່າສູງສຸດແກ່ພວກເຂົາ; ແລະບັດນີ້ ເມື່ອພວກເຮົາຢູ່ທ່າມກາງອັນຕະລາຍແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ເມື່ອຈະໄດ້ຍິນສຽງຈາກທຸກດ້ານກ່າວວ່າ, ‘ພຣະຄຣິດຢູ່ນີ້,’ ‘ຄວາມຈິງຢູ່ນີ້’; ໃນຂະນະທີ່ພາລະໃຈຂອງຫຼາຍຄົນຄືການເຮັດໃຫ້ຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາຫວັ່ນໄຫວ ຊຶ່ງໄດ້ນໍາພວກເຮົາອອກຈາກຄຣິດຕະຈັກທັງຫຼາຍ ແລະອອກຈາກໂລກ ໃຫ້ຢືນຢູ່ເປັນຊົນຊາດອັນພິເສດໃນໂລກ, ເໝືອນດັ່ງໂຢຮັນ ຄໍາພະຍານຂອງພວກເຮົາຈະຖືກປະກາດວ່າ:”

> “‘ສິ່ງນັ້ນທີ່ດຳລົງຢູ່ຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ, ຊຶ່ງພວກເຮົາໄດ້ຍິນ, ຊຶ່ງພວກເຮົາໄດ້ເຫັນດ້ວຍຕາຂອງພວກເຮົາ, ຊຶ່ງພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາເບິ່ງ, ແລະມືຂອງພວກເຮົາໄດ້ສຳຜັດ, ກ່ຽວກັບພຣະວາຈາແຫ່ງຊີວິດ;… ສິ່ງນັ້ນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນ ພວກເຮົາປະກາດແກ່ພວກທ່ານ, ເພື່ອພວກທ່ານດ້ວຍຈະໄດ້ມີສ່ວນສາມັກຄີທຳກັບພວກເຮົາ.’”

> “ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພະຍານເຖິງສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ, ສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນ, ສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສຳຜັດແລ້ວ ກ່ຽວກັບພຣະວາຈາແຫ່ງຊີວິດ. ແລະຄຳພະຍານນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າເປັນມາຈາກພຣະບິດາແລະພຣະບຸດ. ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນ ແລະຂໍເປັນພະຍານວ່າ ລິດເດດແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຮ່ວມຢູ່ກັບການນຳສະເໜີຄວາມຈິງ, ໂດຍຕັກເຕືອນທັງດ້ວຍປາກກາແລະສຽງ, ແລະການປະກາດຂ່າວສານຕ່າງໆຕາມລຳດັບຂອງມັນ. ການປະຕິເສດພະລາຊະກິດນີ້ ກໍຈະເທົ່າກັບການປະຕິເສດພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະຈະນຳໃຫ້ພວກເຮົາໄປຢູ່ໃນກຸ່ມຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຫັນອອກຈາກຄວາມເຊື່ອ, ໂດຍເອົາໃຈໃສ່ວິນຍານທີ່ຫລອກລວງ.”

> “ສັດຕູຈະເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງເຄື່ອນໄຫວເພື່ອຖອນຮາກຖອນໂຄນຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງຜູ້ເຊື່ອໃນເສົາຫຼັກແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ ໃນຂ່າວສານທັງຫຼາຍໃນອະດີດ ຊຶ່ງໄດ້ວາງພວກເຮົາໄວ້ເທິງເວທີສູງສົ່ງແຫ່ງຄວາມຈິງນິລັນດອນ ແລະຊຶ່ງໄດ້ສະຖາປະນາແລະປະທານລັກສະນະໃຫ້ແກ່ພາລະກິດ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ ໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງອອກມາ ໂດຍຄ່ອຍໆເປີດເຜີຍຄວາມຈິງທີ່ມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກສະຫວັນແກ່ພວກເຂົາ. ພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກຍິນ ແລະຍັງຄົງຖືກຍິນຢູ່ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຈົ່ງກ້າວໄປຂ້າງໜ້າຈາກກຳລັງສູ່ກຳລັງ, ຈາກພຣະຄຸນສູ່ພຣະຄຸນ, ຈາກສະຫງ່າຣາສີສູ່ສະຫງ່າຣາສີ. ພາລະກິດກຳລັງເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນແລະກວ້າງຂວາງອອກ, ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ ຊົງເປັນການປ້ອງກັນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.”

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືຄວາມຈິງພຽງແຕ່ໃນທາງທິດສະດີ ດັ່ງກັບວ່າຈັບໄວ້ພຽງປາຍນິ້ວ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ນຳຫຼັກການຂອງມັນເຂົ້າໄປໃນພະວິຫານຊັ້ນໃນຂອງຈິດວິນຍານ ແຕ່ໄດ້ເກັບຮັກສາຄວາມຈິງອັນມີຊີວິດໄວ້ໃນເດີ່ນຊັ້ນນອກ ຈະບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດທີ່ສັກສິດໃນປະຫວັດສາດໃນອະດີດຂອງຊົນປະຊາກອນນີ້ ຊຶ່ງໄດ້ທຳໃຫ້ພວກເຂົາເປັນໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເປັນ ແລະໄດ້ສະຖາປະນາພວກເຂົາໃຫ້ເປັນຄົນງານມິຊຊັນນາລີທີ່ຈິງຈັງ ແນ່ວແນ່ ໃນໂລກ.”

> “ຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້ເປັນສິ່ງປະເສີດຍິ່ງ; ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໃຈຂອງຕົນບໍ່ໄດ້ຖືກຫັກທຳລາຍໂດຍການລົ້ມລົງເທິງພະສີລາຄືພຣະຄຣິດເຢຊູ ຈະບໍ່ເຫັນ ແລະ ບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າອັນໃດແມ່ນຄວາມຈິງ. ພວກເຂົາຈະຮັບເອົາສິ່ງທີ່ຖືກໃຈຕາມແນວຄວາມຄິດຂອງຕົນ, ແລະ ຈະເລີ່ມສ້າງຮາກຖານອື່ນຂຶ້ນແທນຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ. ພວກເຂົາຈະຍ້ອງຍໍຄວາມທະນົງຕົນ ແລະ ຄວາມຖືຕົນຂອງຕົນເອງ, ຄິດວ່າຕົນມີຄວາມສາມາດທີ່ຈະຍ້າຍເສົາຫຼັກແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາອອກ, ແລະ ແທນທີ່ມັນດ້ວຍເສົາຫຼັກທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະດິດຂຶ້ນເອງ.”

> “ສິ່ງນີ້ຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປຕາບເທົ່າທີ່ເວລາຍັງຄົງດໍາລົງຢູ່. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ສຶກສາພຣະຄໍາພີຢ່າງໃກ້ຊິດ ຈະເຫັນແລະເຂົ້າໃຈຖານະອັນເຄร່ງຂຶມຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ກໍາລັງດໍາລົງຢູ່ໃນເຫດການຊ່ວງສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດໂລກນີ້. ພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມບໍ່ພຽງພໍແລະຄວາມອ່ອນແອຂອງຕົນເອງ, ແລະຈະຖືວ່າເປັນກິດອັນດັບທໍາອິດຂອງຕົນ ທີ່ຈະມີບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຮູບແບບແຫ່ງຄວາມຊອບທໍາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ໃຫ້ມີຄວາມຜູກພັນອັນມີຊີວິດກັບພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ກ້າພັກຢູ່ຈົນກວ່າພຣະຄຣິດຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນພາຍໃນພວກເຂົາ, ຄວາມຫວັງແຫ່ງພຣະສິຣິ. ຕົວຕົນຈະຕາຍໄປ; ຄວາມຢິ່ງຈອງຫອງຈະຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກຈິດວິນຍານ, ແລະພວກເຂົາຈະມີຄວາມອ່ອນໂຍນແລະຄວາມສຸພາບອ່ອນໂຍນຂອງພຣະຄຣິດ.” Notebook Leaflets, 60, 61.

Back to Articles