Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີແປດສິບຫົກ

ການເປີດເຜີຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ: ການເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ແລະ ຂ່າວສານສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາເຖິງຄວາມຂະໜານຄູ່ລະຫວ່າງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສາມ ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈໄດ້ດີຍິ່ງຂຶ້ນວ່າ “ການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້” ເປັນຕົວແທນເຊີງສັນຍະລັກແນວໃດ ເມື່ອມັນຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາອະວະສານ. ພວກເຮົາກຳລັງພະຍາຍາມສະແດງວ່າ ມັນເປັນຕົວແທນຂອງການທະວີຂຶ້ນຂອງຄວາມຈິງ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດຈະບັນລຸຈຸດສູງສຸດເປັນຝົນປາຍລະດູ ອັນເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ. ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກ “ການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້” ມີທີ່ມາຈາກພຣະທຳດານີເອນ ແລະໃນພຣະທຳນັ້ນມັນຖືກລະບຸວ່າເປັນຄວາມຮູ້ດ້ານຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງທົດສອບແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ.

> ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, “ດານີເອນເອີຍ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າເຖີດ; ເພາະຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກປິດໄວ້ ແລະປະທັບຕາໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ, ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທຳຈະກະທຳຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຄົນອະທຳຜູ້ໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຜູ້ມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ.” ດານີເອນ 12:9, 10.

ໃນປີ 1989 ການ “ເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້” ອັນໜຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ສອງຈຳພວກນັ້ນຖືກສະແດງໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງວິທີທີ່ພວກເຂົາສຳພັນກັບຂ່າວສານແຫ່ງຝົນລະດູປາຍ. ຄົນອະທຳບໍ່ຮັບຮູ້ ຫຼື ຍອມຮັບຝົນລະດູປາຍ, ແຕ່ຄົນສະຫລາດຮັບຮູ້ແລະຍອມຮັບ. ເພາະສະນັ້ນ ຄົນອະທຳຈຶ່ງບໍ່ເຫັນເມື່ອຝົນລະດູປາຍເລີ່ມຕົກ, ແລະມັນໄດ້ເລີ່ມຕົກເມື່ອບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ເກີດຄວາມໂກດເຄືອງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງພາວະການນຳຂອງ Laodicean Adventism ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນ Ezekiel ບົດ 8 ແລະ 9, ແລະຍັງຢູ່ໃນ Isaiah ບົດ 28 ດ້ວຍ. ໃນ Isaiah “ບັນດາຄົນຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ” ໄດ້ “ເຮັດໃຫ້ຄຳມຸສາ” ເປັນ “ບ່ອນລີ້ໄພ” ຂອງພວກເຂົາ ແລະ “ຊ່ອນ” ຕົນເອງ “ພາຍໃຕ້ຄວາມເທັດ.”

> ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງຟັງພຣະວາຈາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພວກທ່ານຜູ້ເປັນຄົນເຍາະເຍີ້ຍ, ຜູ້ປົກຄອງຊົນຊາດນີ້ຊຶ່ງຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ເພາະທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາໄດ້ທຳພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ, ແລະໄດ້ຕົກລົງກັນກັບແດນມໍຣະນາ; ເມື່ອໄມ້ເຆັ່ຍນ້ຳຖ້ວມອັນກວາດລ້າງຈະຜ່ານມາ, ມັນຈະບໍ່ມາເຖິງພວກເຮົາ: ເພາະພວກເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄຳມຸສາເປັນທີ່ລີ້ໄພຂອງພວກເຮົາ, ແລະໄດ້ຊ່ອນຕົນຢູ່ໃຕ້ຄວາມບໍ່ຈິງ. ອິສະຢາ 28:14, 15.

ພວກຊາຍເຖົ້າແກ່ແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມໃນວັນສຸດທ້າຍບໍ່ຜ່ານການທົດສອບເລື່ອງ “ການພັກຜ່ອນແລະຄວາມຊື່ນບານ” ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວິທີການ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ,” ອັນເປີດໃຫ້ຜູ້ມີປັນຍາສາມາດຈົດຈຳແລະຮັບຮູ້ຝົນປາຍລະດູໃນວັນສຸດທ້າຍ ໂດຍຜ່ານພາບປະກອບທາງປະຫວັດສາດຂອງຝົນປາຍລະດູໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌. ລັກສະນະຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນຂອງ “ພວກຊາຍຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ” ທີ່ອິຊາຢາເນັ້ນໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ຄື ຄຳມຸສາແລະຄວາມເທັດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຫຼົບຊ່ອນຢູ່ໃຕ້ ແລະໄດ້ກະທຳໃຫ້ເປັນບ່ອນລີ້ໄພຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການທົດສອບແຫ່ງຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູ (ການພັກຜ່ອນແລະຄວາມຊື່ນບານທີ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ), ພວກຊາຍເຖົ້າແກ່ແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມໃນສະໄໝໂບຮານໄດ້ຍອມຮັບເອົາຄຳມຸສາ.

ຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູມາເຖິງພ້ອມກັບການໂຕ້ຖຽງ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນພຣະທຳຮາບາກຸກ ບົດທີ 2, ເມື່ອຍາມເຝົ້າຍາມຢູ່ທີ່ນັ້ນທູນຖາມພຣະເຈົ້າວ່າ ຕົນຄວນຈະຕອບຢ່າງໃດໃນ “ການໂຕ້ຖຽງ” ແຫ່ງປະຫວັດຂອງຕົນ, ເພາະວ່າຄຳວ່າ “reproved” ໃນຂໍ້ 1 ຂອງບົດທີ 2 ໝາຍເຖິງ “argued with”.

> ຂ້ານ້ອຍຈະຢືນຢູ່ເທິງທີ່ເຝົ້າຍາມຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະຈະຕັ້ງຕົນຢູ່ເທິງຫໍຄອຍ ແລະຈະຄອຍເບິ່ງວ່າ ພຣະອົງຈະກ່າວອັນໃດແກ່ຂ້ານ້ອຍ ແລະຂ້ານ້ອຍຈະຕອບຢ່າງໃດ ເມື່ອຂ້ານ້ອຍຖືກຕັກເຕືອນ. ຮາບາກຸກ 2:1.

ຜູ້ມີປັນຍາໃນລະຫວ່າງການໂຕ້ຖຽງເລື່ອງຝົນປາຍ ໄດ້ນໍາສະເໜີຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍອັນມະນີຂອງ Miller, ຊຶ່ງກໍເປັນຄວາມຈິງພື້ນຖານທີ່ຖືກຈໍາແນກ, ສະຖາປະນາ ແລະ ນໍາສະເໜີໂດຍບັນດາ Millerites ເຊັ່ນກັນ. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກແທນໄວ້ເປັນພຣະຄຣິດ, ສີລາແຫ່ງຍຸກສະໄໝ.

> “ຈົ່ງໃຫ້ຜູ້ທີ່ຢືນເປັນຄົນຍາມຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ເທິງກຳແພງຂອງຊີໂອນ ເປັນຄົນທີ່ສາມາດເຫັນອັນຕະລາຍກ່ອນທີ່ມັນຈະມາເຖິງປະຊາຊົນ,—ເປັນຄົນທີ່ສາມາດຈຳແນກລະຫວ່າງຄວາມຈິງແລະຄວາມຜິດ, ຄວາມຊອບທຳແລະຄວາມອະທຳ.”

> “ຄຳເຕືອນໄດ້ມາແລ້ວ: ບໍ່ຄວນອະນຸຍາດໃຫ້ສິ່ງໃດເຂົ້າມາທີ່ຈະລົບກວນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງນັ້ນນັບແຕ່ຂ່າວສານໄດ້ມາໃນປີ 1842, 1843, ແລະ 1844. ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຂ່າວສານນີ້, ແລະນັບແຕ່ນັ້ນມາຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂລກ, ສັດຊື່ຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ. ພວກເຮົາບໍ່ຕັ້ງໃຈຈະເອົາຕີນຂອງພວກເຮົາອອກຈາກແທ່ນຖານ ທີ່ພວກມັນໄດ້ຖືກວາງໄວ້ ເມື່ອແຕ່ລະວັນພວກເຮົາໄດ້ສະແຫວງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍຄຳອະທິຖານອັນຈິງຈັງ, ສະແຫວງຫາແສງສະຫວ່າງ. ທ່ານຄິດຫລືວ່າຂ້າພະເຈົ້າສາມາດລະທິ້ງແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ? ມັນຈະຕ້ອງເປັນດັ່ງສີລາແຫ່ງຍຸກສະໄໝທັງປວງ. ມັນໄດ້ນຳພາຂ້າພະເຈົ້າມາຕະຫຼອດນັບແຕ່ໄດ້ຮັບມັນ.” Review and Herald, April 14, 1903.

ບັນດາຊາຍເຖົ້າໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູທີ່ເປັນເທັດ ຊຶ່ງຖືກອິຊາຢາເປັນຕົວແທນວ່າເປັນ “ຄວາມຕົວະ” ແລະເປັນຄວາມບໍ່ຈິງ. ໃນເອເຊກຽນບົດ 8 ມີປະຫວັດສາດທີ່ຊີ້ບອກເຖິງເວລາທີ່ບັນດາຊາຍເຖົ້າແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມກຳລັງກົ້ມກາບຕໍ່ດວງອາທິດ ແລະພວກເຂົາຖືກນຳໄປປຽບທຽບກັບຜູ້ທີ່ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າໃນບົດຖັດໄປ. ສິ່ງນ່າສະອິດສະອຽນປະການທີສາມ (ຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສາມ) ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູທີ່ເປັນເທັດ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ການຮ້ອງໄຫ້ເພື່ອທັມມູຊ.” ໃນຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສາມຂອງອັດເວັນຕິດ ຊຶ່ງເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1919 ມີ “ຄວາມຕົວະ” ໜຶ່ງຖືກນຳເຂົ້າມາ ໂດຍສຳພັນກັບຂ່າວປະເສີດທີ່ເປັນເທັດ ຊຶ່ງ W. W. Prescott ໄດ້ນຳສະເໜີຕໍ່ສາທາລະນະໃນການປະຊຸມພຣະຄຳພີປີ 1919. “ຄວາມຕົວະ” ນັ້ນເປັນຫົວຂໍ້ສະເພາະຂອງຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສາມ ແລະ “ຄວາມຕົວະ” ນັ້ນກໍເປັນຮາກຖານທີ່ເປັນເທັດຂອງຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູທີເປັນເທັດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ການຮ້ອງໄຫ້ເພື່ອທັມມູຊ.”

ການໃຊ້ເວລາເພື່ອຊີ້ຈຸດ “ຄວາມຕົວະ” ໃນຄຳພະຍາກອນແມ່ນສຳຄັນ, ເພາະວ່າ “ຄວາມຕົວະ” ນັ້ນເປັນເຫດຜົນຫຼັກທີ່ເຮັດໃຫ້ Laodicean Adventism ບໍ່ສາມາດເຫັນການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໃນປີ 1989 ໄດ້. “ຄວາມຕົວະ” ນັ້ນຄືການອ້າງວ່າ “the daily” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະກິດຮັບໃຊ້ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຄຣິດ. ການນຳ “the daily” ໄປໃຊ້ໃນຄຳພະຍາກອນໂດຍໃຫ້ໝາຍເຖິງພຣະກິດຮັບໃຊ້ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຄຣິດນັ້ນເປັນການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນທີ່ຜິດແລະບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ “ຄວາມຕົວະ” ນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການຊີ້ບອກການລະບຸທີ່ຜິດພາດຂອງ “the daily” ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກໃນຄຳພະຍາກອນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນຍັງເປັນ “ຄວາມຕົວະ” ທີ່ອ້າງວ່າ Sister White ເຫັນດີນຳການນຳໃຊ້ທີ່ຜິດນັ້ນ, ແລະຈາກນັ້ນກໍນຳໃຊ້ຄວາມບໍ່ຈິງນັ້ນເພື່ອສະຖາປະນາການນຳໃຊ້ທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງນັ້ນໃຫ້ເປັນຄວາມຈິງທີ່ຖືກສະຖາປະນາແລ້ວ.

ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງຂອງຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນດານີເອນ ບົດ 11 ໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຂໍ້ 30 ຫາ 36, ແລະເມື່ອ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸເຖິງການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງດານີເອນ ບົດ 11, ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ “ເຫດການຕ່າງໆທີ່ຄ້າຍຄືກັບທີ່ໄດ້ຖືກພັນລະນາ” ໃນຂໍ້ 30 ຫາ 36 “ຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ.”

ການນໍາໃຊ້ຄໍານິຍາມອັນເປັນເທັດຂອງ “ສິ່ງທີ່ດໍາເນີນຢູ່ເປັນນິດ” ຍ່ອມກໍ່ໃຫ້ເກີດໂຄງສ້າງທາງປະຫວັດສາດອັນເປັນເທັດ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນດານີເອນ ບົດທີ 11, ຂໍ້ 30 ຫາ 36, ລວມເຖິງການນໍາອອກໄປຂອງ “ສິ່ງທີ່ດໍາເນີນຢູ່ເປັນນິດ.” “ສິ່ງທີ່ດໍາເນີນຢູ່ເປັນນິດ” ຈະເປັນການນໍາໃຊ້ຕາມແນວຂອງພວກມິນເລີໄຣທ໌, ຫຼືບໍ່ກໍແມ່ນການນໍາໃຊ້ຕາມແນວຂອງ Prescott ແລະ Daniells. ທັງນີ້ ຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າຈະເລືອກການນໍາໃຊ້ແບບໃດ, ໂຄງສ້າງທາງປະຫວັດສາດສອງແບບທີ່ແຕກຕ່າງກັນກໍຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນ.

> ແລະກອງກຳລັງຈະລຸກຂຶ້ນຢູ່ຝ່າຍຂອງລາວ, ແລະພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ພະວິຫານອັນເຂັ້ມແຂງເປື້ອນມົນທິນ, ແລະຈະເອົາເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນອອກໄປ, ແລະພວກເຂົາຈະຕັ້ງສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ. ດານີເອນ 11:31.

ຕາມການດົນໃຈ ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກນຳສະແດງໃນຂໍ້ນີ້ ແລະຮວມເຖິງຂໍ້ທີສາມສິບ ພ້ອມທັງຂໍ້ທີສາມສິບສອງຮອດຂໍ້ທີສາມສິບຫົກ ຈະຖືກກ່າວຊ້ຳອີກໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຮອດຂໍ້ທີສີ່ສິບຫ້າ ຂອງດານີເອນບົດທີ 11.

> “ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ເກືອບຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ປະຫວັດສາດຫຼາຍສ່ວນທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນການບັນລຸຄຳພະຍາກອນນີ້ ຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກ. ໃນຂໍ້ທີສາມສິບ ມີການກ່າວເຖິງອຳນາດໜຶ່ງທີ່ ‘ຈະໂສກເສົ້າ, [ດານີເອນ 11:30–36 quoted.]”

> “ເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ ຈະເກີດຂຶ້ນ.” Manuscript Releases, ເລກທີ 13, 394.

ຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ພວກເຮົາພົບຄຳວ່າ “the daily” ນັ້ນ ຄືຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ.

> ແລະກອງກຳລັງຈະຢືນຂຶ້ນຢູ່ຝ່າຍຂອງລາວ, ແລະພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ສະຖານບໍລິສຸດອັນເປັນທີ່ໝັ້ນແຂງເປັນມົນທິນ, ແລະຈະຍົກເລີກເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ, ແລະພວກເຂົາຈະຕັ້ງສິ່ງອັນເປັນທີ່ນ່າສະອິດສະອຽນທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ. ດານີເອນ 11:31.

“ແຂນ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ລຸກຂຶ້ນຢູ່ “ຝ່າຍຂອງລາວ.” “ແຂນ” ແມ່ນອຳນາດໜຶ່ງ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຜູ້ທີ່ມັນ “ລຸກຂຶ້ນ” ເພື່ອສະໜັບສະໜູນ. ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ ຄື “ແຂນ” ທີ່ “ຢືນຢູ່ຝ່າຍຂອງລາວ,” ແລະ “ແຂນ” ທີ່ “ເຮັດໃຫ້ພຣະວິຫານອັນເຂັ້ມແຂງເປັນມົນທິນ,” ແລະ “ແຂນ” ທີ່ “ຍົກເລີກການຖວາຍປະຈຳວັນ,” ແລະກໍແມ່ນ “ແຂນ” ນັ້ນເອງທີ່ “ຕັ້ງສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທີ່ກໍໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ.” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສາມ ພະຍານາກ ຊຶ່ງແມ່ນໂຣມນອກຮີດ ໄດ້ມອບສາມສິ່ງໃຫ້ແກ່ລະບົບສັນຕະປາປາ.

> ແລະສັດຮ້າຍທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນ ກໍເໝືອນດັ່ງເສືອດາວ, ແລະຕີນຂອງມັນກໍເໝືອນຕີນໝີ, ແລະປາກຂອງມັນກໍເໝືອນປາກສິງ; ແລະພະຍານາກໄດ້ປະທານອຳນາດຂອງມັນ, ບັນລັງຂອງມັນ, ແລະອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ມັນ. ພຣະນິມິດ 13:2

ສັດຮ້າຍທີ່ຄ້າຍຄືເສືອດາວ ຖືກຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າເປັນລະບົບສັນຕະປາປາ, ແລະໃນບົດທີສິບສອງ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ ມັງກອນນັ້ນແມ່ນທັງຊາຕານ ແລະຍັງແມ່ນໂຣມນອກສາສະໜາອີກດ້ວຍ.

> “ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂັ້ນຕົ້ນ ມັງກອນເປັນຕົວແທນຂອງຊາຕານ ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍຂັ້ນຮອງ ມັນເປັນສັນຍາລັກຂອງໂຣມນອກຮີດ.” The Great Controversy, 439.

ໃນຂໍ້ທີສອງ ຂອງພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສາມ, ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ມອບອຳນາດທາງທະຫານຂອງຕົນ, ຄື “ກຳລັງອາວຸດ” ຂອງຕົນ, ໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ, ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນກັບກະສັດໂຄລວິສ ແຫ່ງຊາວແຟຣງກ໌ (ຝຣັ່ງ), ໃນປີ 496. ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ມອບບັນລັງແຫ່ງອຳນາດຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ໂຣມສັນຕະປາປາໃນປີ 330, ເມື່ອຈັກກະພັດຄອນສະແຕນຕິນໄດ້ລະຖິ້ມນະຄອນໂຣມ ແລະຍ້າຍນະຄອນຫຼວງຂອງອານາຈັກໂຣມໄປຍັງນະຄອນຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນ. ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ມອບອຳນາດພົນລະເຮືອນໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາໃນປີ 533, ເມື່ອຈັສຕິນຽນໄດ້ອອກພຣະຣາຊະກຳນົດລະບຸວ່າ ສັນຕະປາປາເປັນປະມຸກຂອງຄຣິດຕະຈັກທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ແກ້ໄຂພວກນອກຮີດ.

ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ “ແຂນ” ທີ່ລຸກຂຶ້ນນັ້ນ ໝາຍເຖິງກອງກຳລັງທາງທະຫານຂອງໂຣມນອກຮີດ ຊຶ່ງໄດ້ລຸກຂຶ້ນເພື່ອສະໜັບສະໜູນຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນກັບ Clovis ໃນປີ 496. ສຳລັບການກະທຳນີ້ ຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາໄດ້ລະບຸຝຣັ່ງວ່າເປັນ “ບຸດຫົວປີຂອງຄຣິດຕະຈັກຄາໂຕລິກ,” ແລະບາງຄັ້ງກໍເອີ້ນວ່າ “ທິດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ທີ່ສຸດຂອງຄຣິດຕະຈັກຄາໂຕລິກ.” ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ ຫຼັງຈາກ Constantine ໄດ້ປະກາດກົດໝາຍວັນອາທິດໃນປີ 321 ແລ້ວ ຈາກນັ້ນໄດ້ຍ້າຍນະຄອນຫຼວງຈາກນະຄອນໂຣມໄປຍັງນະຄອນ Constantinople ໃນປີ 330, ອານາຈັກທີ່ເຄີຍບໍ່ອາດພ່າຍແພ້ໄດ້ນັ້ນກໍເລີ່ມແຕກສະລາຍ ເມື່ອອຳນາດແຫ່ງແກທັງສີ່ອັນທຳອິດໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 8 ໄດ້ເລີ່ມສົງຄາມທີ່ດຳເນີນຕໍ່ເນື່ອງຕ້ານອານາຈັກໂຣມ. ຈຸດສຸມຂອງການໂຈມຕີທີ່ພວກຄົນປ່າເຖື່ອນ ແລະ Genseric ໄດ້ດຳເນີນນັ້ນ ຖືກມຸ່ງໄປທີ່ນະຄອນໂຣມ ຊຶ່ງກ່ອນປີ 330 ເຄີຍເປັນ “ສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງ” ສຳລັບອານາຈັກໂຣມ. ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 330 ເປັນຕົ້ນໄປ ສົງຄາມການຮຸກຮານຂອງຄົນປ່າເຖື່ອນຈະ “ເຮັດໃຫ້ສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງເປື້ອນເປິ” ຈົນກວ່າ “ແຂນ” ຂອງໂຣມນອກຮີດຈະລຸກຂຶ້ນເພື່ອສະໜັບສະໜູນຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ ໂດຍເລີ່ມໃນປີ 496.

ໂຣມນອກສາສະໜາບໍ່ພຽງແຕ່ໄດ້ມອບສາມສິ່ງໃຫ້ແກ່ອຳນາດສັນຕະປາປາ ໂດຍມອບອຳນາດທາງທະຫານ ອຳນາດທາງພົນລະເຮືອນ ແລະທີ່ຕັ້ງແຫ່ງນະຄອນໂຣມໃຫ້ແກ່ມັນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນຍັງໄດ້ກຳຈັດເຂົາສາມເຂົາເພື່ອໂຣມສັນຕະປາປາອີກດ້ວຍ.

> ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພິຈາລະນາບັນດາເຂົານັ້ນ, ແລະ ເບິ່ງແມ, ມີເຂົານ້ອຍອັນໜຶ່ງງອກຂຶ້ນມາທ່າມກາງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ, ຊຶ່ງມີສາມເຂົາໃນພວກເຂົາແຕ່ເດີມຖືກຖອນອອກໄປທັງຮາກຕໍ່ໜ້າມັນ; ແລະ ເບິ່ງແມ, ໃນເຂົານີ້ມີຕາເໝືອນດັ່ງຕາຂອງມະນຸດ, ແລະ ມີປາກອັນເວົ້າຖ້ອຍຄຳໃຫຍ່ໂຕ. ດານີເອນ 7:8.

ເຂົາທັງສາມຂອງສັດຮ້າຍທີ່ຈະຖືກ “ຖອນອອກ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 7 ເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດຫຼັກສາມປະການທີ່ກຳລັງຕໍ່ຕ້ານການຂຶ້ນສູ່ອຳນາດຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ. ເຂົາອັນສຸດທ້າຍໃນບັນດາເຂົາທັງສາມນັ້ນຖືກກຳຈັດອອກເມື່ອພວກ Goths ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກເມືອງໂຣມໃນປີ 538. ພວກເຂົາຖືກຂັບອອກຈາກເມືອງໂດຍ “ແຂນ” ຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ, ເພາະວ່າ “ແຂນ” ເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງສະຖາປະນາລະບົບສັນຕະປາປາ (ສິ່ງອັນເປັນທີ່ໜ້າຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ) ໃຫ້ຂຶ້ນປະທັບເທິງບັນລັງຂອງໂລກຕາມທີ່ຜູ້ຄົນໃນເວລານັ້ນຮູ້ຈັກ ໃນປີ 538.

ຂໍ້ທີສາມສິບເອັດໃນດານີເອນ 11 ຊີ້ບອກສີ່ປະການທີ່ “ແຂນ” (ໂຣມັນນອກຮີດ), ຈະກະທຳ. ພວກເຂົາຈະ “ລຸກຂຶ້ນ” ເພື່ອສະໜັບສະໜູນອຳນາດສັນຕະປາປາ, ດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳໃນປີ 496. ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ “ສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງ” ເປື້ອນມົນທິນ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນນິຍາຍໂດຍການຕໍ່ສູ້ທາງທະຫານທີ່ໄດ້ຖືກດຳເນີນຢູ່ເທິງນະຄອນໂຣມເປັນເວລາປະມານສອງສະຕະວັດ. ພວກເຂົາຈະ “ສະຖາປະນາ” ອຳນາດສັນຕະປາປາໄວ້ເທິງບັນລັງແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນປີ 538, ແລະພວກເຂົາຍັງຈະ “ນຳເອົາສິ່ງຖວາຍປະຈຳວັນອອກໄປ” ດ້ວຍ.

ຄຳພາສາເຮັບຣິວທີ່ຖືກແປວ່າ “ເອົາອອກໄປ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນ (sur) ຫມາຍເຖິງ “ຍ້າຍອອກ” ຫຼື “ກຳຈັດອອກ”. ຮອດປີ 508 ການຕໍ່ຕ້ານຈາກລັດທິນອກສາສະໜາທີ່ມີຢູ່ໃນຈັກກະພັດໂຣມັນ ຊຶ່ງໄດ້ດຳເນີນການເພື່ອຂັດຂວາງການຂຶ້ນສູ່ອຳນາດຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ ກໍໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຢ່າງສົມບູນ ຫຼືຖືກກຳຈັດອອກໄປແລ້ວ.

ການລະບຸ “ການປະຈໍາວັນ” ວ່າເປັນພັນທະກິດໃນພະວິຫານສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດ ເປັນການນໍາໃຊ້ທີ່ຜິດ, ແຕ່ວ່າການກະທໍາຕົວຈິງທີ່ໄດ້ສໍາເລັດລົງໃນປະຫວັດຂອງອັດເວນຕິດຝ່າຍລາໂອດີເຊຍ ຊຶ່ງໄດ້ລະບຸການນໍາໃຊ້ທີ່ຜິດນັ້ນວ່າເປັນຄວາມຈິງ ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງ “ຄໍາຕົວະ” ຢ່າງສະເພາະອັນໜຶ່ງ ທີ່ໄດ້ຖືກກະທໍາຂຶ້ນໃນຮຸ່ນທີສາມຂອງຂະບວນການອັດເວນຕິດ. ຄໍາແນະນໍາຂອງຊິດເຕີ ໄວທ໌ ທີ່ວ່າ ປະຫວັດຂອງຂໍ້ທີສາມສິບຫາສາມສິບຫົກ ຈະຖືກຊໍ້າຄືນໃນການສໍາເລັດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດ 11 ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສໍາລັບ “ພວກຜູ້ດູໝິ່ນ” ຜູ້ປົກຄອງເຢຣູຊາເລັມ ທີ່ຈະວາງການຕີຄວາມໃສ່ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ ໂດຍບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດພຣະວິນຍານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໄປພ້ອມກັນ.

“ຄົນຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ” ສອນວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຍົກເລີກຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງກ່ຽວກັບພາລະກິດການປະກອບພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວິຫານ, ໂດຍການນຳເອົາພິທີມິສຊາຂອງສັນຕະປາປາເຂົ້າມາ, ຊຶ່ງເປັນຂອງປອມຂອງພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ. ຖ້ານີ້ເປັນຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງ “ການຖວາຍປະຈຳ,” ແລ້ວ “ກອງກຳລັງ” ທີ່ລຸກຂຶ້ນໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ ກໍຈະເປັນອຳນາດສັນຕະປາປາ, ເພາະໂຄງສ້າງທາງໄວຍາກອນຂອງຂໍ້ນັ້ນຮຽກຮ້ອງວ່າ “ກອງກຳລັງ” ເປັນອຳນາດທີ່ຍົກເລີກ “ການຖວາຍປະຈຳ.”

ເພື່ອຈະຄ້ຳຈຸນຖ້ວຍແຫ່ງນິທານປັ້ນແຕ່ງຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາໂຕ້ຖຽງວ່າ ລະບົບສັນຕະປາປາ (ແຂນ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພະວິຫານຝ່າຍສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດເປື້ອນເປິ. ຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ສະຖານບໍລິສຸດ (miqdash) ແຫ່ງກຳລັງ” ຈະໝາຍເຖິງສະຖານບໍລິສຸດຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ ຫຼື ສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຖ້າດານີເອນປາຖະໜາຈະສື່ວ່າ ສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກລະບົບສັນຕະປາປາເຮັດໃຫ້ເປື້ອນເປິ, ທ່ານຄົງຈະໃຊ້ຄຳພາສາເຮັບເຣີ “qodesh”, ຊຶ່ງສາມາດໝາຍເຖິງໄດ້ພຽງແຕ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ແຫ່ງໃດໃນພຣະຄຳພີ ຫຼື ໃນພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ທີ່ໄດ້ບັນທຶກວ່າ ພະວິຫານຝ່າຍສະຫວັນເຄີຍຖືກ ຫຼື ຈະຖືກ ລະບົບສັນຕະປາປາເຮັດໃຫ້ເປື້ອນເປິ?

ແນ່ນອນ, ບາບຂອງຄຣິສຕຽນຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປຶ້ມທັງຫຼາຍຂອງພະວິຫານແຫ່ງສະຫວັນ, ແຕ່ການສະແດງນັ້ນບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າພະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເຮັດໃຫ້ເປື້ອນມົນທິນ. ການຊຳລະພະວິຫານນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການຊຳລະບັນທຶກໃນປຶ້ມທັງຫຼາຍທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນພະວິຫານ. ນອກຈາກນັ້ນ, ອຳນາດແຫ່ງສັນຕະປາປາບໍ່ເຄີຍເປັນຄຣິສຕຽນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ເຄີຍຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງການພິພາກສາສືບສວນ. ການພິພາກສາພຽງຢ່າງດຽວທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ສຳລັບສັນຕະປາປາ ຄື ການພິພາກສາໃນການປະຕິບັດໂທດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ.

“ແຂນ” ທັງຫຼາຍນັ້ນຍັງຈະຕ້ອງ “ຕັ້ງສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທີ່ກະທຳໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ” ດ້ວຍ, ຊຶ່ງນັ້ນຈະເປັນອຳນາດໃດ? ສັນຕະປາປາໄດ້ຕັ້ງອຳນາດໃດ? ແລະອຳນາດໃດກັນທີ່, ໃນຕອນເປີດຂອງຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ, ສັນຕະປາປາໄດ້ລຸກຂຶ້ນຢືນຢັດເພື່ອມັນ?

ບັນດາຜູ້ທີ່ຂາດຄວາມຮູ້ໃນລັດທິແອັດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຝາກຊີວິດນິລັນດອນຂອງຕົນໄວ້ໃນມືຂອງມະນຸດ ຜູ້ທີ່ຖືກຊີ້ບອກແລ້ວວ່າບໍ່ສາມາດອ່ານໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບຕາໄດ້, ອາດຈະຮູ້ສຶກສະບາຍໃຈທີ່ໃຫ້ຫູອັນຄັນຢາກຟັງຂອງຕົນຖືກປະເລົ້າປະໂລມດ້ວຍການນຳໃຊ້ພຣະຄຳພີອັນບິດເບືອນຊະນິດນັ້ນ, ແຕ່ການພະຍາຍາມນຳເອົາປະຫວັດສາດທີ່ພວກເຂົາຈຳຕ້ອງຊີ້ລະບຸເພື່ອຄ້ຳຈຸນຄວາມຜິດພາດຂອງຕົນ ມາຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດ 11 ນັ້ນ ຍິ່ງເປັນເລື່ອງອັນໄຮ້ເຫດຜົນຫຼາຍຂຶ້ນອີກ.

ໃນປະຫວັດການທີ່ນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ຊຶ່ງສາມາດສະແດງໄດ້ວ່າໄດ້ຖືກແທນໄວ້ເປັນກະສັດແຫ່ງພາກໃຕ້ໃນຂໍ້ສີ່ສິບຂອງດານີເອນບົດທີ 11, ກຳລັງທາງທະຫານຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ລຸກຂຶ້ນຢືນຂ້າງສັນຕະປາປາ, ເມື່ອ Ronald Reagan ໄດ້ສ້າງພັນທະມິດລັບກັບປໍຣະປັກສ໌ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ, ມັນເປັນສັນຍານວ່າການຕໍ່ຕ້ານຂອງໂປຣແຕສຕັນໃດໆຕໍ່ການຜົງຂຶ້ນຂອງສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກປາບລົງໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາແລ້ວ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍແບບຢ່າງແຫ່ງການກຳຈັດການຕໍ່ຕ້ານຂອງລັດທິນອກສາສະໜາໃນປີ 508. ກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ (ຄື ສັນຕະປາປາ) ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ ໄດ້ກວາດເອົາສະຫະພາບໂຊວຽດອອກໄປກ່ອນໃນປີ 1989, ແລະໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນໂດຍຮ່ວມມືກັບ “ລົດຮົບ” ແລະ “ພົນມ້າ,” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນກຳລັງທາງທະຫານຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະຍັງຮ່ວມກັບກຳລັງທາງເສດຖະກິດຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາຕາມທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍ “ເຮືອທັງຫຼາຍ.”

ສະຫະລັດອາເມຣິກາແມ່ນ “ແຂນ” ທີ່ຢືນຂຶ້ນເພື່ອຄ້ຳຈູນຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ. ລັດທິໂປຣແຕສຕັງຖືກຍົກອອກໄປ, ເໝືອນດັ່ງການຕໍ່ຕ້ານຂອງລັດທິນອກສາສະໜາໄດ້ຖືກປາບປາມລົງໃນປີ 508. ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ ສະຫະລັດອາເມຣິກາຈະຖືກພິຊິດໂດຍຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ, ແລະລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຊຶ່ງເປັນ “ພຣະວິຫານແຫ່ງກຳລັງ” ຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຈະຖືກຄ່ຳລົງ ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາຍົກກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອ (ຄືຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ) ຂຶ້ນໄວ້ເທິງບັນລັງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ກະທຳໃນປີ 538. ຖ້າທ່ານກຳລັງອ່ານບົດຄວາມຕ່າງໆຢູ່ໃນເວັບໄຊນີ້, ທ່ານກໍສາມາດດາວໂຫຼດວາລະສານ The Time of the End ແລະອ່ານການນຳສະເໜີທີ່ລະອຽດຮອບດ້ານຍິ່ງຂຶ້ນຂອງຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນດານີເອນບົດທີ 11, ແຕ່ໃນຂະນະນີ້ ພວກເຮົາພຽງແຕ່ກຳລັງຊີ້ບອກວ່າ ການລະບຸວ່າ “ການຖວາຍປະຈຳ” ໝາຍເຖິງພັນທະກິດໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຄຣິດ ແມ່ນການນຳໃຊ້ສັນຍາລັກຢ່າງຜິດພາດ. ພວກເຮົາກຳລັງເຮັດສິ່ງນີ້ເພື່ອສະແດງວ່າ ການນຳໃຊ້ຜິດພາດນັ້ນໄດ້ຖືກນຳມາເໜືອແອັດເວນຕິສລາວດິເຊຍໂດຍຄຳຕົວະທີ່ຈົງໃຈ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ພິຈາລະນາຄຳມຸສາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ພວກເຮົາບໍ່ມີເວລາໃຫ້ສູນເສຍໄປ. ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ໂລກກຳລັງຖືກປຸກເຮົ້າດ້ວຍຈິດວິນຍານແຫ່ງສົງຄາມ. ໃນບໍ່ຊ້າ ເຫດການແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກລຳບາກທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນຈະເກີດຂຶ້ນ. ຄຳພະຍາກອນໃນດານີເອນບົດທີ 11 ເກືອບຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ປະຫວັດສາດຫຼາຍສ່ວນທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເພື່ອສຳເລັດຄຳພະຍາກອນນີ້ ຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກ.”

> “ໃນຂໍ້ທີສາມສິບ ມີການກ່າວເຖິງອໍານາດໜຶ່ງວ່າ ‘ຈະເສົ້າໂສກ ແລະຫວນກັບໄປ ແລະຈະມີຄວາມພິໂລດຕໍ່ພັນທະສັນຍາອັນບໍລິສຸດ: ລາວຈະເຮັດດັ່ງນັ້ນ; ລາວຈະຫວນກັບມາອີກ ແລະຈະເຂົ້າໃຈກັບພວກທີ່ປະຖິ້ມພັນທະສັນຍາອັນບໍລິສຸດ. ແລະກອງກໍາລັງຈະຢືນຢູ່ຂ້າງລາວ ແລະພວກເຂົາຈະທໍາໃຫ້ສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກໍາລັງເປັນມົນທິນ ແລະຈະຍົກເລີກເຄື່ອງບູຊາປະຈໍາວັນ ແລະພວກເຂົາຈະຕັ້ງສິ່ງອັນໜ້າສະອິດສະອຽນທີ່ນໍາຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ. ແລະຜູ້ທີ່ປະພຶດຊົ່ວຕໍ່ພັນທະສັນຍາ ລາວຈະຊັກນໍາໃຫ້ເສື່ອມຊາມໂດຍຄໍາປະຈົບປະແຈງ: ແຕ່ປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າຂອງຕົນຈະເຂັ້ມແຂງ ແລະຈະກະທໍາການອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະບັນດາຜູ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນຈະສັ່ງສອນຄົນເປັນອັນຫຼາຍ: ແຕ່ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງດ້ວຍດາບ ແລະດ້ວຍແປວໄຟ ດ້ວຍການຖືກຈັບເປັນເຊີຍ ແລະດ້ວຍການຖືກປຸ້ນສະດົມ ເປັນເວລາຫຼາຍວັນ. ບັດນີ້ເມື່ອພວກເຂົາລົ້ມລົງ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອພຽງເລັກນ້ອຍ: ແຕ່ຄົນເປັນອັນຫຼາຍຈະເຂົ້າຕິດພັນກັບພວກເຂົາດ້ວຍຄໍາປະຈົບປະແຈງ. ແລະໃນບັນດາຜູ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນ ບາງຄົນຈະລົ້ມລົງ ເພື່ອທົດລອງພວກເຂົາ ແລະເພື່ອຊໍາລະພວກເຂົາ ແລະເພື່ອກະທໍາໃຫ້ພວກເຂົາຂາວສະອາດ ຈົນເຖິງເວລາອະວະສານ: ເພາະວ່າຍັງຈະເປັນໄປຈົນເຖິງເວລາທີ່ກໍານົດໄວ້. ແລະກະສັດນັ້ນຈະກະທໍາຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະລາວຈະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນ ແລະຂະຫຍາຍຕົນເອງເໜືອພຣະທຸກອົງ ແລະຈະກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນປະຫລາດຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະທັງຫຼາຍ ແລະຈະຈໍາເລີນຈົນກວ່າຄວາມພິໂລດຈະສໍາເລັດລົງ: ເພາະສິ່ງທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ນັ້ນຈະຕ້ອງສໍາເລັດ.’ ດານີເອນ 11:30–36.”

> “ເຫດການຕ່າງໆທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ. ພວກເຮົາເຫັນຫຼັກຖານວ່າ ຊາຕານກໍາລັງໄດ້ອໍານາດຄວບຄຸມຈິດໃຈຂອງມະນຸດຢ່າງວ່ອງໄວ ຄືຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຢໍາເກງພຣະເຈົ້າຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາ. ຈົ່ງໃຫ້ທຸກຄົນອ່ານແລະເຂົ້າໃຈຄໍາພະຍາກອນໃນໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ ເພາະບັດນີ້ພວກເຮົາກໍາລັງເຂົ້າສູ່ເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລໍາບາກທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້:”

> “ແລະໃນເວລານັ້ນ ມີຄາເອນ ເຈົ້ານາຍຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຍືນຢູ່ເພື່ອບຸດຫຼານແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ ຈະລຸກຂຶ້ນ; ແລະຈະມີເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍມີມາຕັ້ງແຕ່ໄດ້ມີຊົນຊາດຈົນເຖິງເວລານັ້ນ: ແລະໃນເວລານັ້ນ ຊົນຊາດຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ຄືທຸກຄົນທີ່ຖືກພົບວ່າມີຊື່ຂຽນໄວ້ໃນໜັງສື. ແລະຫຼາຍຄົນໃນພວກທີ່ນອນຫຼັບຢູ່ໃນຝຸ່ນດິນແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຈະຕື່ນຂຶ້ນ, ບາງຄົນເພື່ອຊີວິດນິລັນດອນ, ແລະບາງຄົນເພື່ອຄວາມອັບອາຍ ແລະຄວາມຖືກດູໝິ່ນຢ່າງນິລັນດອນ. ແລະບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຈະສ່ອງແສງດັ່ງຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງທ້ອງຟ້າ; ແລະບັນດາຜູ້ນຳຄົນເປັນອັນຫຼາຍໄປສູ່ຄວາມຊອບທຳ ຈະເປັນດັ່ງດາວທັງຫຼາຍຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ. ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄວ້, ແລະຜະນຶກໜັງສືນັ້ນໄວ້, ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ: ຫຼາຍຄົນຈະແລ່ນໄປແລ່ນມາ, ແລະຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ.’ ດານີເອນ 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

Back to Articles