Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສາມສິບສອງ

ການເປີດເຜີຍຄວາມໝາຍເຊີງຄຳພະຍາກອນຂອງການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ: ຄວາມເຂົ້າໃຈເລື່ອງຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍ ແລະ ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງ 144,000

Author

Jeff Pippenger

Published

March 12, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ໃຊ້ເວລາໃນການຈຳແນກລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງການທົດສອບປະການທີສອງ ໃນບັນດາການທົດສອບສາມປະການທີ່ຖືກແທນໂດຍທູດສະຫວັນສາມອົງ. ທູດສະຫວັນແຕ່ລະອົງແທນການທົດສອບສະເພາະປະການໜຶ່ງ ແລະ ການທົດສອບປະການທີສອງນັ້ນຖືກນຳສະເໜີເປັນການທົດສອບທາງດ້ານການເບິ່ງເຫັນ. ພວກເຮົາໄດ້ຈຳແນກທູດສະຫວັນທັງສາມອົງແລ້ວ ແລະ ການທົດສອບຂອງແຕ່ລະອົງກໍຖືກຈຳແນກໄວ້ເຊັ່ນກັນໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 1 ບ່ອນທີ່ການທົດສອບປະການທີສອງໃນສາມປະການນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ເທິງຮູບລັກພາຍນອກຂອງດານີເອນ ແລະ ສາມຜູ້ຊອບທຳ ຫຼັງຈາກພວກເຂົາໄດ້ຮັບປະທານອາຫານມັງສະວິລັດ ແທນອາຫານຂອງບາບີໂລນ. ອີກລັກສະນະໜຶ່ງຂອງການທົດສອບປະການທີສອງ ກໍຄື ມັນມັກຖືກແທນໂດຍພາບສະແດງເຖິງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກ ແລະ ລັດ.

ທູດສະຫວັນທັງສາມ ແລະ ບົດທົດສອບຂອງແຕ່ລະອົງ ໄດ້ຖືກຊີ້ບອກໄວ້ໃນການລົ້ມສະລາຍຂອງບາເບນຂອງນິມໂຣດ ໃນພຣະຄໍາປະຖົມມະການ ບົດທີ 11. ບົດທົດສອບທັງສາມນັ້ນ ໃນທີ່ນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍການໃຊ້ຄໍາກ່າວ “ມາເຖີດ” ສາມເທື່ອ ໃນຂໍ້ 3, 4 ແລະ 7. ຄໍາກ່າວ “ມາເຖີດ” ຄັ້ງທີສອງ ໃນຂໍ້ 4 ເປັນເຄື່ອງໝາຍບົດທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ.

> ແລະພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ, “ມາເຖີດ, ໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງເມືອງໜຶ່ງ ແລະຫໍຄອຍໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ຊຶ່ງຍອດຂອງມັນອາດຈະໄປເຖິງຟ້າສະຫວັນ; ແລະໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງຊື່ສຽງໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ ຢ້ານວ່າພວກເຮົາຈະຖືກກະຈາຍໄປທົ່ວໜ້າແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ.” ປະຖົມມະການ 11:4

ນະຄອນໜຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງລັດໜຶ່ງ, ແລະ ຫໍຄອຍໜຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິດຈັກໜຶ່ງ. ພວກເຂົາຍັງປາຖະໜາລັກສະນະສະເພາະຢ່າງໜຶ່ງ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໃນຄວາມປາຖະໜາຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະເຮັດນາມໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ. ໃນການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ ລັກສະນະມັກຈະຖືກສະແດງອອກ, ແລະ ການສະແດງນັ້ນເກີດຂຶ້ນໂດຍການປຽບທຽບກັບລັກສະນະທີ່ຕົງກັນຂ້າມ, ດັ່ງເຊັ່ນ ກາອິນ ແລະ ອາເບນ, ພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ສະຫຼາດ ແລະ ໂງ່ຈ້າ, ຫຼື ໃນການທົດສອບຄັ້ງທີສອງຂອງດານີເອນ ໃນຮູບລັກທີ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນລະຫວ່າງບັນດາຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຂອງບາບີໂລນ ຕົງກັນຂ້າມກັບບັນດາຜູ້ທີ່ກິນຖົ່ວ.

> ຂໍພຣະອົງຈົ່ງທົດລອງພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານນີ້ເປັນເວລາສິບວັນ; ແລະຂໍໃຫ້ເຂົາໃຫ້ພວກເຮົາກິນພືດຜັກ ແລະດື່ມນ້ຳ. ແລ້ວຂໍໃຫ້ເຂົາພິຈາລະນາໃບໜ້າຂອງພວກເຮົາຕໍ່ໜ້າທ່ານ ແລະໃບໜ້າຂອງເດັກຫນຸ່ມທັງຫລາຍທີ່ກິນອາຫານສ່ວນຂອງກະສັດ; ແລະຕາມທີ່ທ່ານເຫັນ ຂໍຈົ່ງປະຕິບັດຕໍ່ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງຍິນຍອມຕາມຄຳຂໍຂອງພວກເຂົາໃນເລື່ອງນີ້ ແລະໄດ້ທົດລອງພວກເຂົາເປັນເວລາສິບວັນ. ແລະເມື່ອຄົບສິບວັນແລ້ວ ໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາປາກົດວ່າງາມກວ່າ ແລະອ້ວນສົມບູນກວ່າເດັກຫນຸ່ມທັງຫລາຍຜູ້ທີ່ກິນອາຫານສ່ວນຂອງກະສັດ. Daniel 2:12–15.

ໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີຣາຍ ການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ເປີດເຜີຍຜູ້ນະມັດສະການຢູ່ສອງຈຳພວກ. ຈຳພວກທີ່ລົ້ມເຫຼວໃນການທົດສອບນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນບັນດາບຸດສາວຂອງໂຣມ; ສ່ວນອີກຈຳພວກໜຶ່ງແມ່ນຜູ້ຊື່ສັດ ຜູ້ທີ່ຍັງຄົງດຳເນີນຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ກຳລັງຮຸ່ງຂຶ້ນ. ບັນດາບຸດສາວຂອງໂຣມສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນອົງປະກອບທາງຄຳພະຍາກອນຂອງແມ່, ແລະແມ່ທີ່ພວກນາງໄດ້ກາຍເປັນບຸດສາວຂອງນາງນັ້ນ ຖືກລະບຸວ່າເປັນແມ່ແຫ່ງຍິງໂສເພນີທັງຫຼາຍ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ຍິງໂສເພນີໝາຍເຖິງຄຣິສຕະຈັກໜຶ່ງທີ່ເຂົ້າໄປໃນສາຍສຳພັນກັບລັດ ດັ່ງທີ່ເປັນພາບລັກຂອງລະບົບພະສັນຕະປາປາ.

ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ບົດທີ 14 ປະກອບດ້ວຍການທົດສອບທັງສາມປະການຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 1. ໃນດານີເອນ ບົດທີ 12 ກໍໄດ້ລະບຸຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນໄວ້ດ້ວຍ, ດັ່ງນັ້ນ ຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນນີ້ຈຶ່ງປາກົດຢູ່ທັງໃນຕອນຕົ້ນ ແລະ ຕອນທ້າຍຂອງພຣະທຳດານີເອນ.

> ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວສະອາດ ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນຊົ່ວຈະກະທຳຄວາມຊົ່ວ: ແລະບໍ່ມີຄົນຊົ່ວຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ. ດານີເອນ 12:10.

ການທົດສອບປະການທຳອິດໃນຂໍ້ທີສິບສອງ ແມ່ນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນລານພຣະວິຫານ ບ່ອນທີ່ລູກແກະຖືກຂ້າ ແລະຄວາມຊອບທຳຖືກນັບໃຫ້ແກ່ຄົນບາບ. ການທົດສອບປະການທີສອງໃນຂໍ້ທີສິບສອງ ແມ່ນການຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ຊຶ່ງຖືກເປັນພາບແທນໂດຍບ່ອນບໍລິສຸດໃນພຣະວິຫານ ອັນເປັນພາບແທນເມື່ອການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຖືກປະທານແກ່ຜູ້ເຊື່ອ. ຂັ້ນປະການທີສາມ ແມ່ນການຖືກທົດລອງ ຊຶ່ງເປັນພາບແທນການພິພາກສາໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ບ່ອນທີ່ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາ ແລະການໄດ້ຮັບສະຫງ່າລາສີຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກຖືກເປັນພາບແທນໂດຍຄົນອະທຳຜູ້ບໍ່ເຂົ້າໃຈ ແລະຄົນມີປັນຍາຜູ້ເຂົ້າໃຈ.

ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຫຼາຍຄັ້ງໃນພຣະວັດຈະນະອັນສັກສິດ ເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບທາງທັດສະນະ, ບ່ອນທີ່ຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກຖືກສຳແດງໃຫ້ປະຈັກ, ແລະການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດຖະອຳນາດຖືກສື່ເປັນນິມິດ. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນບໍ່ຍິ່ງຢ່ອນກັນຄື ລັກສະນະປະການໜຶ່ງຂອງການທົດສອບຄັ້ງທີສອງຄື ມັນນຳໜ້າການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ, ແລະການທົດສອບຄັ້ງທີສາມເປັນຕົວແທນຂອງການພິພາກສາ. ແຕ່ກໍມີຂໍ້ຄວນລະວັງອັນສຳຄັນກ່ຽວກັບການພິພາກສາຂອງການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ, ເພາະວ່າການທົດສອບທັງສາມຄັ້ງລ້ວນກ່ຽວພັນກັບການພິພາກສາ, ແຕ່ການທົດສອບສອງຄັ້ງທຳອິດຖືກວາງໄວ້ໃນປະຫວັດການທີ່ການພັດທະນາອຸປະນິສັຍຍັງເປັນໄປໄດ້. ການທົດສອບຄັ້ງທີສາມແຕກຕ່າງອອກໄປ, ເນື່ອງຈາກມັນເປັນບົດທົດລອງພິສູດທາງຄຳພະຍາກອນ, ຊຶ່ງພຽງແຕ່ຊີ້ບອກວ່າ ທ່ານໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ນະມັດສະການຈຳພວກໃດແລ້ວ ໃນສອງຂັ້ນຕອນກ່ອນໜ້າຂອງຂະບວນການທົດສອບ.

ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ມີການທົດສອບສາມປະການ. ການທົດສອບປະການທຳອິດແມ່ນເມື່ອທູດສະຫວັນໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັບທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄດ້ລົງມາໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ດັ່ງນັ້ນການທົດສອບນັ້ນຈຶ່ງເປັນການທົດສອບເກືອບເລື່ອງອາຫານ. ໃນດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ, ການທົດສອບປະການທຳອິດແມ່ນເມື່ອດານີເອນໄດ້ຕັ້ງໃຈໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນວ່າຈະບໍ່ກິນອາຫານຂອງກະສັດ. ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ລົງມາໃນເວລາພຣະຄຣິດຮັບບັບຕິສະມາ ແລະພຣະອົງໄດ້ອົດອາຫານສີ່ສິບວັນຕໍ່ມາ, ການທົດສອບປະການທຳອິດຂອງພຣະອົງກໍແມ່ນເລື່ອງອາຫານ.

ການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ ແລະ ຄັ້ງສຸດທ້າຍ ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຄື ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນເວລານັ້ນ ທຸກຄົນທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈເຖິງຂໍ້ຮຽກຮ້ອງຂອງວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ແລະ ເລືອກນະມັດສະການໃນວັນແຫ່ງດວງອາທິດ ຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະ ພວກເຂົາຈະພິນາດໄປຕະຫຼອດນິລັນດອນ. ຫຼັງຈາກສາມປີ, ໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ, ດານີເອນ ແລະ ຜູ້ມີຄຸນຄ່າສາມຄົນ ໄດ້ຖືກນຳໄປຢູ່ຕໍ່ໜ້າເນບູກາດເນັດຊາ (ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ), ເພື່ອຖືກພິພາກສາຕາມການຝຶກຝົນຂອງພວກເຂົາໃນລະຫວ່າງສາມປີກ່ອນໜ້ານັ້ນ. ເມື່ອພຣະບິດາ ແລະ ພຣະບຸດ ສະເດັດລົງມາໃນເລື່ອງການກະບົດຂອງນິມໂຣດ ໃນການ “ໄປເຖິງ” ຄັ້ງທີສາມ ນັ້ນກໍເພື່ອໃຫ້ພາສາຂອງພວກເຂົາສັບສົນ ແລະ ກະຈາຍພວກເຂົາອອກໄປທົ່ວ. ການທົດສອບຄັ້ງທີສາມແມ່ນການທົດສອບຊີ້ຂາດທີ່ແຍກຄົນສອງຈຳພວກອອກຈາກກັນຕະຫຼອດນິລັນດອນ.

> “ທັງຄໍາອຸປະມາເລື່ອງຫຍ້າປົນໃນນາເຂົ້າ ແລະ ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງແຫ ລ້ວນສອນຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ຈະບໍ່ມີເວລາໃດທີ່ຄົນອະທໍາທັງປວງຈະຫັນມາຫາພຣະເຈົ້າ. ເຂົ້າສາລີ ແລະ ຫຍ້າປົນ ເຕີບໂຕຢູ່ຮ່ວມກັນຈົນເຖິງລະດູກ່ຽວ. ປາດີ ແລະ ປາບໍ່ດີ ຖືກລາກຂຶ້ນຝັ່ງຮ່ວມກັນ ເພື່ອການແຍກອອກໃນທີ່ສຸດ.”

> “ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຄຳອຸປະມາເຫຼົ່ານີ້ສອນວ່າ ຈະບໍ່ມີເວລາແຫ່ງການທົດລອງອີກຫຼັງຈາກການພິພາກສາ. ເມື່ອພາລະກິດແຫ່ງຂ່າວປະເສີດສຳເລັດລົງ ການແຍກລະຫວ່າງຄົນດີແລະຄົນຊົ່ວກໍຈະຕິດຕາມມາໃນທັນທີ ແລະຊະຕາກຳຂອງແຕ່ລະພວກກໍຈະຖືກກຳນົດໄວ້ຕະຫຼອດໄປ.” Christ’s Object Lessons, 123.

ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ແລະລະຫວ່າງການທົດສອບຄັ້ງທີສາມນັ້ນ ກັບການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດທີ່ໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງຖືກນຳມາເຫນືອລາວດີເຊຍນ ແອັດເວັນຕິດ. ເພາະວ່າ “ບໍ່ມີເວລາແຫ່ງການທົດລອງອີກຫຼັງຈາກການພິພາກສາ,” ເນື່ອງຈາກວ່າພຣະລາຊກິດແຫ່ງຂ່າວປະເສີດໃນເວລານັ້ນໄດ້ສຳເລັດລົງແລ້ວສຳລັບຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ນາງ White ໄດ້ສອນໄວ້ໃນຫຼາຍບ່ອນວ່າ ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຜ່ານການທົດສອບທຳອິດ ແລ້ວພວກເຮົາກໍບໍ່ສາມາດຜ່ານການທົດສອບທີສອງໄດ້ ແລະໂດຍປາສະຈາກການຜ່ານການທົດສອບທີສອງຢ່າງສຳເລັດ ພວກເຮົາຈະສະແດງການລົ້ມເຫຼວຂອງຕົນໃນການທົດສອບທີສາມ ອັນເປັນການທົດສອບຊີ້ຂາດ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ນໍາໃຫ້ຫວນກັບໄປສູ່ການປະກາດເຖິງການສະເດັດມາຄັ້ງທໍາອິດຂອງພຣະຄຣິດ. ໂຢຮັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາໃນຈິດວິນຍານແລະລິດອໍານາດຂອງເອລີຢາ ເພື່ອຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ພຣະເຢຊູ. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຄໍາພະຍານຂອງໂຢຮັນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄໍາສັ່ງສອນຂອງພຣະເຢຊູ. ການຕໍ່ຕ້ານຂອງເຂົາຕໍ່ຂ່າວສານທີ່ບອກລ່ວງໜ້າເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ ໄດ້ວາງເຂົາໄວ້ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ອາດຮັບເອົາຫຼັກຖານອັນແນ່ນຫນາທີ່ສຸດໄດ້ໂດຍງ່າຍ ວ່າພຣະອົງຄືພຣະເມຊີອາ. ຊາຕານໄດ້ຊັກນໍາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນໃຫ້ກ້າວໄປອີກ ຄືໃຫ້ປະຕິເສດແລະຕຶງພຣະຄຣິດໄວ້ທີ່ກາງແຂນ. ໂດຍການກະທໍາເຊັ່ນນີ້ ເຂົາໄດ້ວາງຕົນເອງໄວ້ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ອາດຮັບພຣະພອນໃນວັນເພນເຕກອດ ຊຶ່ງຈະໄດ້ສອນພວກເຂົາເຖິງທາງເຂົ້າສູ່ສະຖານບໍລິສຸດໃນສະຫວັນ. ການຂາດອອກຂອງຜ້າກັ້ນໃນພຣະວິຫານໄດ້ສະແດງວ່າ ເຄື່ອງບູຊາແລະພິທີບັນຍັດຂອງຊາວຢິວຈະບໍ່ຖືກຮັບອີກຕໍ່ໄປ. ເຄື່ອງບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຖືກຖວາຍແລ້ວ ແລະໄດ້ຖືກຮັບໄວ້ແລ້ວ, ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ສະເດັດລົງມາໃນວັນເພນເຕກອດ ໄດ້ນໍາຈິດໃຈຂອງບັນດາສາວົກຈາກສະຖານບໍລິສຸດຝ່າຍໂລກໄປສູ່ສະຖານບໍລິສຸດໃນສະຫວັນ ບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ເຂົ້າໄປໂດຍໂລຫິດຂອງພຣະອົງເອງ ເພື່ອຖອກເທລົງເທິງບັນດາສາວົກຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງການລົບມົນທິນຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ຊາວຢິວຖືກປະໃຫ້ຢູ່ໃນຄວາມມືດມົນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ພວກເຂົາສູນເສຍຄວາມສະຫວ່າງທັງປວງທີ່ພວກເຂົາອາດຈະໄດ້ມີເກືອບແຜນການແຫ່ງຄວາມລອດ ແລະຍັງຄົງໄວ້ວາງໃຈໃນເຄື່ອງບູຊາແລະຂອງຖວາຍອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນ. ສະຖານບໍລິສຸດໃນສະຫວັນໄດ້ເຂົ້າແທນທີ່ຂອງສະຖານບໍລິສຸດຝ່າຍໂລກແລ້ວ, ແຕ່ພວກເຂົາຫາໄດ້ມີຄວາມຮູ້ເຖິງການປ່ຽນແປງນັ້ນບໍ່. ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການກາງເກ່ຍຂອງພຣະຄຣິດໃນບ່ອນບໍລິສຸດ.”

> “ຫຼາຍຄົນເບິ່ງດ້ວຍຄວາມສະຫຍອງກົວຕໍ່ແນວທາງຂອງຊາວຢິວໃນການປະຕິເສດ ແລະ ຕຶງພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ; ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາອ່ານປະຫວັດການຖືກທາລຸນຢ່າງນ່າອັບອາຍຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາຄິດວ່າຕົນຮັກພຣະອົງ, ແລະ ຈະບໍ່ປະຕິເສດພຣະອົງເໝືອນດັ່ງເປໂຕ, ຫຼື ຕຶງພຣະອົງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນເໝືອນດັ່ງຊາວຢິວ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງອ່ານໃຈຂອງທຸກຄົນໄດ້, ໄດ້ນຳຄວາມຮັກທີ່ພວກເຂົາອ້າງວ່າຮູ້ສຶກຕໍ່ພຣະເຢຊູນັ້ນມາທົດສອບ. ສະຫວັນທັງມວນໄດ້ເຝົ້າດູດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດຕໍ່ການຕອບຮັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນຜູ້ອ້າງວ່າຮັກພຣະເຢຊູ, ແລະ ຜູ້ຫຼັ່ງນ້ຳຕາເມື່ອອ່ານເລື່ອງຂອງໄມ້ກາງແຂນ, ໄດ້ເຍາະເຢີ້ຍຂ່າວດີເລື່ອງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ແທນທີ່ຈະຮັບຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ, ພວກເຂົາປະກາດວ່າມັນເປັນຄວາມລວງ. ພວກເຂົາກຽດຊັງຜູ້ທີ່ຮັກການສະເດັດປາກົດຂອງພຣະອົງ ແລະ ປິດກັ້ນພວກເຂົາອອກຈາກຄຣິດຕະຈັກ. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງ; ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງມີໄວ້ເພື່ອຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໄປກັບພຣະເຢຊູໂດຍຄວາມເຊື່ອ ສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ. ແລະ ໂດຍການປະຕິເສດຂ່າວສານສອງປະການກ່ອນນັ້ນ, ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຕົນມືດມົນລົງຈົນບໍ່ອາດເຫັນແສງໃດໆໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ຊຶ່ງສະແດງທາງເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເໝືອນດັ່ງທີ່ຊາວຢິວໄດ້ຕຶງພຣະເຢຊູໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ຄຣິດຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ຊື່ກໍໄດ້ຕຶງຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນເຊັ່ນກັນ; ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເລື່ອງທາງເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການທູນຂໍຂອງພຣະເຢຊູໃນບ່ອນນັ້ນ. ເໝືອນດັ່ງຊາວຢິວຜູ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນ, ພວກເຂົາຖວາຍຄຳອະທິຖານອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນຂຶ້ນໄປຍັງຫ້ອງພະວິຫານທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ; ແລະ ຊາຕານ, ຜູ້ພໍໃຈໃນການຫລອກລວງນັ້ນ, ກໍສວມເອົາລັກສະນະທາງສາສະໜາ, ແລະ ນຳຈິດໃຈຂອງຄຣິດສະຕຽນຜູ້ອ້າງຕົນເຫຼົ່ານີ້ໄປຫາຕົນເອງ, ໂດຍການກະທຳດ້ວຍອຳນາດຂອງມັນ, ໝາຍສຳຄັນຂອງມັນ, ແລະ ການອັດສະຈັນອັນຕົວະລວງ, ເພື່ອຮັດພວກເຂົາໃຫ້ແນ່ນຢູ່ໃນບ້ວງແຮ້ວຂອງມັນ.” Early Writings, 259–261.

ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຍອມຮັບຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລ້ວເຮົາຈະຍອມຮັບກົດໝາຍວັນອາທິດຢ່າງແນ່ນອນເມື່ອມັນມາເຖິງ, ໂດຍຖືວ່າເຮົາຍັງມີຊີວິດຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ, ການທົດສອບທີ່ເຮົາໃຊ້ຕັດສິນຊະຕາກຳນິລັນດອນຂອງຕົນ, ແລະການທົດສອບທີ່ເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງຜ່ານກ່ອນທີ່ເຮົາຈະຖືກປະທັບຕາໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງເປັນການທົດສອບທີ່ເຮົາຕ້ອງຜ່ານກ່ອນເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນຈະປິດລົງ, ແມ່ນການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ, ແລະນັ້ນຄືການທົດສອບເລື່ອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສຳແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍຈະຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນກ່ອນທີ່ຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ; ເພາະວ່າ ນັ້ນຈະເປັນບົດທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ໂດຍບົດທົດສອບນັ້ນ ຈຸດໝາຍປາຍທາງອັນເປັນນິດຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະຖືກຕັດສິນ. ທ່າທີຂອງທ່ານເປັນການປະປົນກັນຂອງຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງຫຼາຍປະການຢ່າງຍຸ່ງເຫຍິງ ຈົນມີພຽງບໍ່ຫຼາຍຄົນທີ່ຈະຖືກຫຼອກລວງ.”

> “ໃນພຣະນິມິດ 13 ຫົວຂໍ້ນີ້ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຢ່າງແຈ້ງແຈງ; [ພຣະນິມິດ 13:11–17, ຖືກອ້າງອີງ].”

> “ນີ້ແມ່ນການທົດສອບທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງຜ່ານກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຖືກປະທັບຕາ. ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ພິສູດຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າໂດຍການຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕທີ່ປອມແປງ ຈະຢືນຢູ່ພາຍໃຕ້ທຸງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຢໂຮວາ ແລະຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ຝ່າຍຜູ້ທີ່ປະຖິ້ມຄວາມຈິງທີ່ມີທີ່ມາຈາກສະຫວັນ ແລະຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕວັນອາທິດ ຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ.” Manuscript Releases, volume 15, 15.

ການທົດສອບທີສອງໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນການທົດສອບທາງນິມິດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຮັບຮູ້ການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບສັດຮ້າຍໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ແລະການທົດສອບນັ້ນຈະຖືກເຜີຍໃຫ້ປະຈັກໄດ້ໂດຍພຣະວະຈະນະຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ພຣະວະຈະນະຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ແຕ່ໂດຍຜູ້ທີ່ເລືອກກິນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງຖືກແທນຄວາມໝາຍໄວ້ວ່າເປັນວິທີການແບບບັນທັດເທິງບັນທັດ. ຖ້າພວກເຮົາປະຕິເສດບໍ່ຍອມກິນຂ່າວສານທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ເມື່ອທ່ານລົງມາ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ມີຄວາມສາມາດໃນການຮັບຮູ້ການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບສັດຮ້າຍ.

ເພື່ອຈະກິນຂ່າວສານທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນນັ້ນ ຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງວ່ານັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນຈະຕ້ອງເຫັນວ່າທູດສະຫວັນນັ້ນມີຂ່າວສານຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ. ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດລົງມາ ຂໍ້ພຣະຄຳບໍ່ໄດ້ລະບຸວ່າມີສິ່ງໃດຢູ່ໃນມືຂອງທ່ານ ແຕ່ວິທີການ “ແຖວຕໍ່ແຖວ” ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ໂດຍພະຍານຫຼາຍປະການວ່າ ຍ່ອມມີຂ່າວສານຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ລົງມາສະເໝີ. ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດວິທີການ “ແຖວຕໍ່ແຖວ” ນັ້ນ ຕາບອດຕໍ່ຂ່າວສານທີ່ໃຫ້ຫຼັກຖານວ່າ ຮູບຂອງສັດຮ້າຍກຳລັງກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ສິ່ງນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ ເພາະວ່າຈຸດໝາຍປາຍທາງນິລັນດອນຂອງພວກເຮົາຕັ້ງຢູ່ເທິງການຮັບຮູ້ຄວາມຈິງຂໍ້ນີ້. ແຖວຕໍ່ແຖວ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຊີ້ບອກລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ໃຫ້ເປັນລັກສະນະດຽວກັນກັບທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ.

> “ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສົນໃຈທີ່ສະຫວັນທັງສິ້ນໄດ້ມີຕໍ່ພະລາຊະກິດທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ທູດສະຫວັນຜູ້ມີຣິດອຳນາດອົງໜຶ່ງລົງມາ ແລະເຕືອນບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນໂລກໃຫ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາປາກົດຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອທູດສະຫວັນນັ້ນຈາກພຣະພັກຂອງພຣະເຢຊູໃນສະຫວັນໄປ, ແສງສະຫວ່າງທີ່ເຈີດຈ້າແລະຮຸ່ງໂລດຢ່າງຫາທີ່ສຸດໄດ້ນຳໜ້າເຂົາໄປ. ຂ້ານ້ອຍຖືກບອກວ່າ ພາລະກິດຂອງເຂົາຄືການສ່ອງແສງສະຫວ່າງແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງເຂົາໃຫ້ແກ່ໂລກ ແລະເຕືອນມະນຸດເຖິງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ. ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງນັ້ນ. ບາງຄົນໃນພວກນີ້ເບິ່ງຄືວ່າສຳນຶກຢ່າງເຄັ່ງຂຶມຍິ່ງ, ໃນຂະນະທີ່ຄົນອື່ນໆເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມແລະຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງລຶກຊຶ້ງ. ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງນັ້ນໄດ້ຫັນໜ້າຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າ. ແມ່ນວ່າແສງນັ້ນໄດ້ສ່ອງມາເຖິງທຸກຄົນ, ແຕ່ບາງຄົນພຽງແຕ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອິດທິພົນຂອງມັນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບມັນດ້ວຍໃຈຈິງ. ຫຼາຍຄົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ບັນດາຜູ້ປະກາດ ແລະປະຊາຊົນໄດ້ຮ່ວມກັບຄົນຊົ່ວຊ້າ ແລະຕໍ່ຕ້ານແສງສະຫວ່າງທີ່ທູດສະຫວັນຜູ້ມີຣິດອຳນາດໄດ້ສ່ອງລົງມານັ້ນຢ່າງໜັກແໜ້ນ. ແຕ່ທຸກຄົນທີ່ຮັບແສງນັ້ນໄດ້ແຍກຕົນອອກຈາກໂລກ ແລະຖືກຜູກພັນເຂົ້າຫາກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ.”

> “ຊາຕານ ແລະ ທູດຂອງມັນ ໄດ້ພາກັນເຮັດວຽກຢ່າງຂະຫຍັນຂັນແຂງ ໃນການພະຍາຍາມດຶງດູດຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນໃຫ້ອອກໄປຈາກຄວາມສະຫວ່າງໃຫ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ຈະໄດ້. ກຸ່ມຄົນທີ່ປະຕິເສດຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນ ຖືກປ່ອຍໄວ້ໃນຄວາມມືດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າ ກຳລັງເຝົ້າເບິ່ງປະຊາຊົນຜູ້ອ້າງຕົນວ່າເປັນຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມສົນໃຈຢ່າງເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ ເພື່ອບັນທຶກລັກສະນະນິໄສທີ່ເຂົາໄດ້ພັດທະນາຂຶ້ນ ເມື່ອຂ່າວສານທີ່ມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກສະຫວັນຖືກນຳສະເໜີແກ່ເຂົາ. ແລະ ເມື່ອຫຼາຍຄົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ຜູ້ຊຶ່ງອ້າງວ່າຮັກພຣະເຢຊູ ໄດ້ຫັນໜີຈາກຂ່າວສານຈາກສະຫວັນນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເຍາະເຍີ້ຍ, ການເຍີຍຫຍັນ, ແລະ ຄວາມກຽດຊັງ, ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງທີ່ຖືມ້ວນໜັງສືຢູ່ໃນມື ໄດ້ຈົດບັນທຶກອັນໜ້າອັບອາຍນັ້ນໄວ້. ສະຫວັນທັງປວງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິໂລດ ທີ່ພຣະເຢຊູຖືກດູໝິ່ນເຊັ່ນນີ້ໂດຍຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງທີ່ອ້າງຕົນເອງ.” Early Writings, 245, 246.

ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ, ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່ ໄດ້ຮັບ “ການມອບໝາຍ” “ໃຫ້ລົງມາ ແລະເຕືອນບັນດາຊາວໂລກໃຫ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາປາກົດເປັນຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ”, ຊຶ່ງເປັນພາລະກິດດຽວກັນກັບທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ. ພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຄື “ໃຫ້ໂລກສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າຂອງທ່ານ ແລະເຕືອນມະນຸດເຖິງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ,” ຊຶ່ງກໍເປັນພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນໃນບົດທີສິບແປດອີກເຊັ່ນດຽວກັນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຂ່າວສານນັ້ນ “ໄດ້ຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະເຈົ້າ,” ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານນັ້ນ “ຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດມົນຢ່າງສິ້ນເຊີງ.”

ດານີເອນ ແລະ ສາມຜູ້ມີຄຸນຄ່າໄດ້ເລືອກກິນອາຫານແຫ່ງສະຫວັນ, ແລະ ອີກກຸ່ມໜຶ່ງໄດ້ກິນອາຫານຂອງບາບີໂລນ. ເມື່ອສິ້ນສຸດ “ການທົດສອບທາງສາຍຕາ” ສິບວັນ, ດານີເອນ ແລະ ຜູ້ຮ່ວມຂອງລາວໄດ້ຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າ, ເພາະໃບໜ້າຂອງເຂົາປະກົດວ່າອວບອິ່ມ ແລະ ງາມສົດໃສກວ່າຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຂອງບາບີໂລນ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່ ເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບທັງສາມຢ່າງຢູ່ໃນການລະບຸຂອງມັນກ່ຽວກັບຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດ. ການທົດສອບທຳອິດຄືການຢໍາເກງພຣະເຈົ້າ, ການທົດສອບທີສອງຄືການຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະອົງ, ແລະ ການທົດສອບທີສາມຄືເມື່ອເວລາແຫ່ງການພິພາກສາມາເຖິງ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບໜັງສືນ້ອຍອອກຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ກິນມັນ, ດັ່ງທີ່ຢອນໄດ້ເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນບົດທີສິບ, ໄດ້ຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າໃນການທົດສອບທີສອງ, ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນເຂົາກໍໄດ້ຖືກຕຽມພ້ອມເພື່ອເຂົ້າສູ່ການພິພາກສາຂອງເນບູກາດເນັດຊາ. ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ, ການທົດສອບທຳອິດໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຄືການກິນໜັງສືນ້ອຍທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດ. ການທົດສອບນັ້ນໄດ້ນຳໄປສູ່ການທົດສອບຕໍ່ໄປ ຊຶ່ງໃນນັ້ນຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກຈະຕ້ອງຖືກສະແດງອອກລ່ວງໜ້າກ່ອນການທົດສອບຊີ້ຂາດຄັ້ງທີສາມແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງພຽງແຕ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນບໍ່ວ່າເປັນລັກສະນະນິສັຍທີ່ໄດ້ຮັບການຖວາຍພຣະສິຣິ, ຫຼື ເປັນລັກສະນະນິສັຍທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມືດ.

ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ອຸປະມາເຣື່ອງຍິງພົມມະຈາລີສິບຄົນຈະຖືກທຳຊ້ຳຄືນແລະສຳເລັດເປັນຈິງຢ່າງຕົງຕາມຕົວອັກສອນທຸກປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ວ່າ ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນ ຮາບາກຸກ ບົດ 2 ຈະຖືກທຳຊ້ຳຄືນແລະສຳເລັດເປັນຈິງຢ່າງຕົງຕາມຕົວອັກສອນທຸກປະການເຊັ່ນກັນ. ນີ້ຍັງໝາຍຄວາມອີກດ້ວຍວ່າ ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນໄລຍະເວລາທີ່ຜົນສຳເລັດຂອງນິມິດຄຳພະຍາກອນທຸກຢ່າງຖືກທຳຊ້ຳຄືນແລະສຳເລັດເປັນຈິງຢ່າງຕົງຕາມຕົວອັກສອນທຸກປະການ.

ດານີເອນ ບົດທີ 11, ຂໍ້ 40 ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989. ຂໍ້ນີ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798, ແລະສິ້ນສຸດລົງໂດຍການກຳນົດເຄື່ອງໝາຍເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989. ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ, ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798 ສອດຄ່ອງກັບເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989. ປະຫວັດຂອງຂໍ້ 40, ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798, ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ 41, ເປັນຕົວແທນປະຫວັດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ) ໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ເຂົາສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ຄື ລັດທິພັກຣີພັບລິກັນ ແລະ ລັດທິໂປຣແຕສແຕນ, ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເວລາແຫ່ງອະວະສານທັງສອງ.

ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນນັ້ນ ເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກໃນລະຫວ່າງການທົດສອບຄັ້ງທີສອງໃນບັນດາສາມການທົດສອບພາຍໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ. ຈໍາພວກໜຶ່ງຈະໄດ້ພັດທະນາພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະອີກຈໍາພວກໜຶ່ງຈະໄດ້ພັດທະນາພາບລັກຂອງສັດຮ້າຍ. ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນ ເຂົາສັດຣີພັບລິກັນຈະຮ່ວມກັບເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນທີ່ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຫຼົງຖອຍ ແລະຈະສ້າງຮູບຈໍາລອງຂອງສັດຮ້າຍ ເມື່ອຄຣິດຈັກໂປຣແຕສແຕນເຂົ້າຄວບຄຸມລັດຖະບານພົນລະເຮືອນໃນເວລານັ້ນ. ຊ່ວງເວລານັ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທຸກນິມິດໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນບ່ອນທີ່ “ບັນດາປຶ້ມຂອງພຣະຄໍາພີ ມາພົບກັນ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງ.”

ການທົດສອບທີສອງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ຄືການທົດສອບເຣື່ອງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ທັງພາຍໃນສຳລັບພວກພົມມະຈາຣີ ແລະພາຍນອກສຳລັບນັກການເມືອງຂອງສອງພັກການເມືອງຄູ່ແຂ່ງ. ການທົດສອບນັ້ນແມ່ນການທົດສອບທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງຜ່ານ “ກ່ອນທີ່ການທົດລອງຈະປິດລົງ” ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ. ການທົດສອບນັ້ນແມ່ນການທົດສອບທີ່ພວກເຮົາຜ່ານ “ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະຖືກປະທັບຕາ.” ການທົດສອບນັ້ນແມ່ນການທົດສອບບ່ອນທີ່ “ຈຸດໝາຍປາຍທາງນິຣັນດອນຂອງພວກເຮົາຈະຖືກຕັດສິນ.”

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

> “ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ວາງໜັງສືຂໍ້ຄວາມໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານ, ແລະເມື່ອທ່ານມາເຖິງແຜ່ນດິນໂລກ ທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງວ່າ, ‘ບາບີໂລນໄດ້ພັງທະລາຍແລ້ວ, ໄດ້ພັງທະລາຍແລ້ວ.’ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພວກຜູ້ຜິດຫວັງນັ້ນຍົກສາຍຕາຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນອີກຄັ້ງ ໂດຍຄອຍຖ້າການປາກົດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຊື່ອແລະຄວາມຫວັງ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນເບິ່ງຄືວ່າຍັງຄົງຢູ່ໃນສະພາບມຶນຊາ ປານກັບວ່າກຳລັງຫຼັບຢູ່; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເຫັນຮ່ອງຮອຍແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າອັນເລິກຊຶ້ງຢູ່ເທິງໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ. ພວກຜູ້ຜິດຫວັງນັ້ນໄດ້ເຫັນຈາກພຣະຄຳພີວ່າ ພວກເຂົາຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງການຖ່ວງຊ້າ, ແລະວ່າພວກເຂົາຕ້ອງຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມອົດທົນ ຈົນກວ່ານິມິດນັ້ນຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຫຼັກຖານດຽວກັນທີ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄອຍຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນປີ 1843 ກໍໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄາດຫວັງພຣະອົງໃນປີ 1844. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ມີພະລັງແຫ່ງຈິດໃຈອັນນັ້ນ ຊຶ່ງເຄີຍເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843. ຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາຫມົດແຮງລົງ....”

> “ເມື່ອການປະຕິບັດພະລາຊະພັນທະກິດຂອງພຣະເຢຊູໃນບ່ອນບໍລິສຸດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ, ແລະພຣະອົງໄດ້ຜ່ານເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ແລະປະທັບຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີບທີ່ບັນຈຸພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດອີກອົງໜຶ່ງພ້ອມດ້ວຍຂ່າວສານທີສາມໄປຍັງໂລກ. ມີໜັງສືມ້ວນຖືກວາງໄວ້ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນນັ້ນ, ແລະເມື່ອລາວລົງມາຍັງແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍລິດອຳນາດແລະສະຫງ່າລາສີ, ລາວໄດ້ປະກາດຄຳເຕືອນອັນນ່າຢ້ານກົວ ພ້ອມດ້ວຍຄຳຂູ່ອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຄີຍຖືກນຳມາສູ່ມະນຸດ. ຂ່າວສານນີ້ໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນສິ່ງເຕືອນສະຕິບຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍການສະແດງໃຫ້ເຂົາເຫັນເຖິງເວລາແຫ່ງການທົດລອງແລະຄວາມທຸກລຳບາກທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກເຂົາ. ທູດສະຫວັນໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຂົາຈະຖືກນຳເຂົ້າໄປສູ່ການຕໍ່ສູ້ອັນໃກ້ຊິດກັບສັດຮ້າຍແລະຮູບຂອງມັນ. ຄວາມຫວັງດຽວຂອງພວກເຂົາສຳລັບຊີວິດນິລັນດອນຄືການດຳລົງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ເຖິງແມ່ນວ່າຊີວິດຂອງພວກເຂົາຈະຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍ, ພວກເຂົາກໍຕ້ອງຍຶດໝັ້ນຄວາມຈິງໄວ້.’ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຈົບຂ່າວສານຂອງລາວດັ່ງນີ້: ‘ນີ້ແຫຼະຄືຄວາມອົດທົນຂອງພວກທີ່ບໍລິສຸດ: ນີ້ແຫຼະຄືພວກທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ.’ ເມື່ອລາວກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຊ້ຳອີກ, ລາວໄດ້ຊີ້ໄປຍັງພະວິຫານສະຫວັນ. ຈິດໃຈຂອງທຸກຄົນຜູ້ຮັບເອົາຂ່າວສານນີ້ຖືກນຳໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູປະທັບຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີບ ແລະກຳລັງກະທຳການທູນຂໍຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງເພື່ອທຸກຄົນທີ່ພຣະກະລຸນາຍັງຄົງພັກຢູ່ເໜືອເຂົາ ແລະເພື່ອຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍບໍ່ຮູ້. ການລົບມົນທິນນີ້ຖືກກະທຳທັງເພື່ອຜູ້ຊອບທຳທີ່ຕາຍໄປແລ້ວ ແລະເພື່ອຜູ້ຊອບທຳທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່. ມັນຄອບຄຸມທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຕາຍໄປໂດຍໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະຄຣິດ, ແຕ່ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງກ່ຽວກັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຈຶ່ງໄດ້ເຮັດບາບໂດຍບໍ່ຮູ້ ໃນການລະເມີດຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະບັນຍັດນັ້ນ.” Early Writings, 245, 255.

Back to Articles