Article

# ໂຣມສະຖາປະນານິມິດ - ເລກສາມ

ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ນິມິດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ: ຄໍາເຊີນໃຫ້ສຶກສາ ແລະ ເຂົ້າໃຈພຣະຄໍາພີຢ່າງເລິກເຊິ່ງ

Author

Jeff Pippenger

Published

July 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນບົດຄວາມສອງບົດກ່ອນໜ້ານີ້ ທີ່ໄດ້ກ່າວເຖິງການຕີຄວາມແບບສ່ວນຕົວທີ່ອ້າງວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ຖືກເປັນເງົາພາບໂດຍ “ພວກໂຈນໃນຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ຜູ້ຊຶ່ງ “ສະຖາປະນານິມິດ” ໃນ Daniel ບົດ 11 ຂໍ້ 14 ນັ້ນ ພວກເຮົາໄດ້ອ້າງຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຈາກປາກກາຂອງ Ellen White ຊຶ່ງກ່າວໄວ້ວ່າ, “ສະມາຊິກແຕ່ລະຄົນຂອງຄຣິສຕະຈັກຈະຖືກທົດສອບ ແລະ ຖືກພິສູດ.” ຂະບວນການແຫ່ງການພິສູດ, ການທົດສອບ, ແລະ ການຮ່ອນອອກ ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນ Malachi ບົດ 3 ວ່າເປັນການຊຳລະເງິນ ແລະ ຄຳ ບັດນີ້ກຳລັງດຳເນີນຢູ່. ໃນ Malachi ບົດ 3 ມັນລະບຸເຖິງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

> ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຊ່າງຫຼອມແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະລູກຫຼານຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຈະກຳຈັດມົນທິນຂອງເຂົາດັ່ງຄຳແລະເງິນ, ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະຖວາຍບູຊາແດ່ພຣະຢາເວດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ. ແລ້ວເຄື່ອງບູຊາຂອງຢູດາແລະເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທແດ່ພຣະຢາເວ, ດັ່ງໃນວັນເກົ່າແກ່ ແລະດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ. ມາລາກີ 3:3, 4.

ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືແນວຄິດວ່າ ສະຫະລັດອາເມຣິກາເປັນສັນຍາລັກທີ່ສະຖາປະນານິມິດ ບໍ່ສາມາດ ຫຼື ບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່າ ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ນັ້ນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຊໍາລະບັນດາຜູ້ສະໝັກໃຫ້ເປັນຜູ້ຢູ່ໃນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ໃນສາລາປະຊຸມທີ່ກາເປີນາອູມ ການຊໍາລະຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນໄວ້ເປັນແບບຢ່າງ.

> ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ, “ໃນພວກທ່ານບາງຄົນບໍ່ເຊື່ອ;” ແລະຊົງເພີ່ມວ່າ, “ເພາະສະນັ້ນເຮົາຈຶ່ງໄດ້ບອກພວກທ່ານວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດມາຫາເຮົາໄດ້ ນອກຈາກວ່າພຣະບິດາຂອງເຮົາຈະຊົງປະທານໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ.” ພຣະອົງຊົງປາຖະໜາໃຫ້ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຖືກດຶງເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ ກໍເປັນເພາະໃຈຂອງພວກເຂົາບໍ່ເປີດຮັບພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. “ມະນຸດທຳມະຊາດບໍ່ຮັບເອົາສິ່ງທັງຫລາຍຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ເພາະວ່າສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນເປັນຄວາມໂງ່ຈ້າແກ່ເຂົາ; ແລະເຂົາບໍ່ສາມາດຮູ້ຈັກໄດ້ ເພາະວ່າສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນຈະພິຈາລະນາໄດ້ກໍໂດຍຝ່າຍພຣະວິນຍານ.” 1 ໂກຣິນໂທ 2:14. ຈິດວິນຍານຈະເບິ່ງເຫັນພຣະສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຢຊູກໍໂດຍຄວາມເຊື່ອ. ພຣະສະຫງ່າຣາສີນີ້ຖືກປົກບັງໄວ້ ຈົນກວ່າໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຄວາມເຊື່ອຈະຖືກຈຸດໃຫ້ລຸກໂຊນຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານ.

> “ໂດຍການຕຳໜິຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຂົາຢ່າງເຜີຍແຜ່ ພວກສາວົກເຫຼົ່ານີ້ຍິ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ຫ່າງເຫີນຈາກພຣະເຢຊູຫຼາຍຂຶ້ນອີກ. ພວກເຂົາບໍ່ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ແລະປາຖະໜາຈະທຳຮ້າຍພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດ ແລະສະໜອງຄວາມອາຄາດພະຍາບາດຂອງພວກຟາຣິສີ ພວກເຂົາຈຶ່ງຫັນຫຼັງໃຫ້ພຣະອົງ ແລະຈາກພຣະອົງໄປດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນ. ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດທາງເລືອກຂອງຕົນແລ້ວ,—ໄດ້ເອົາຮູບແບບໂດຍປາດສະຈາກຈິດວິນຍານ, ເອົາເປືອກໂດຍປາດສະຈາກເນື້ອໃນ. ການຕັດສິນໃຈຂອງພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຖືກກັບຄືນອີກເລີຍ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ດຳເນີນກັບພຣະເຢຊູອີກຕໍ່ໄປ.”

> “‘ພັດຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ພຣະອົງຈະຊຳລະລານນວດເຂົ້າຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະ ຈະເກັບເຂົ້າສາລີຂອງພຣະອົງເຂົ້າໄວ້ໃນຍຸ້ງ.’ Matthew 3:12. ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນເວລາແຫ່ງການຊຳລະ. ໂດຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຈິງ, ແກບກຳລັງຖືກແຍກອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ເນື່ອງຈາກວ່າພວກເຂົາຖືຕົນເກີນໄປ ແລະ ເຊື່ອໃນຄວາມຊອບທຳຂອງຕົນເອງເກີນໄປທີ່ຈະຍອມຮັບການຕຳໜິ, ຮັກໂລກຫຼາຍເກີນໄປທີ່ຈະຍອມຮັບຊີວິດແຫ່ງຄວາມຖ່ອມຕົນ, ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງຫັນໜີຈາກພຣະເຢຊູ. ຫຼາຍຄົນກໍຍັງກຳລັງເຮັດແບບດຽວກັນຢູ່. ຈິດວິນຍານທັງຫຼາຍໃນທຸກວັນນີ້ກຳລັງຖືກທົດສອບ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກສາວົກເຫຼົ່ານັ້ນເຄີຍຖືກທົດສອບໃນທຳມະສາລາທີ່ເມືອງ Capernaum. ເມື່ອຄວາມຈິງຖືກນຳມາສູ່ໃຈ, ພວກເຂົາກໍເຫັນວ່າຊີວິດຂອງຕົນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບນ້ຳພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາເຫັນວ່າຈຳເປັນຕ້ອງມີການປ່ຽນແປງຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນຕົວເອງ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຮັບເອົາວຽກງານແຫ່ງການປະຕິເສດຕົນເອງນັ້ນ. ເພາະສະນັ້ນ ເມື່ອບາບຂອງພວກເຂົາຖືກເປີດເຜີຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງໂກດ. ພວກເຂົາຈາກໄປດ້ວຍຄວາມຂຸ່ນເຄືອງ, ເໝືອນດັ່ງພວກສາວົກທີ່ລະພຣະເຢຊູໄປ, ພ້ອມກັບຈົ່ມພຶມວ່າ, ‘ນີ້ເປັນຖ້ອຍຄຳທີ່ຍາກ; ໃຜຈະຟັງໄດ້?’” The Desire of Ages, 392.

ໂດຍ “ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຈິງ” ໄດ້ເປັນຕົວແທນເຖິງຄຳແລະເງິນໃນອຸປະມາຂອງມາລາກີ ກ່ຽວກັບການຊຳລະພຣະວິຫານຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

> ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະສົ່ງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງເຮົາໄປ, ແລະລາວຈະຕຽມທາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາ: ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງພວກທ່ານສະແຫວງຫາ, ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໃນທັນໃດນັ້ນ; ຄືຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ຊຶ່ງພວກທ່ານຍິນດີໃນພຣະອົງ: ຈົ່ງເບິ່ງ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້. ແຕ່ຜູ້ໃດຈະທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະຜູ້ໃດຈະຢືນຢັດໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫລອມ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຊ່າງຟອກຜ້າ. ມາລາກີ 3:1, 2.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດ ຮວມທັງມາລາຄີ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງວັນສຸດທ້າຍ. ໃນບົດຄວາມຊຸດທຳອິດເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ອ້າງເຖິງ The 1888 Materials, ໜ້າ 403 ບ່ອນທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ, “ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ພັກພໍໃຈຢູ່ກັບຄວາມຮູ້ພຣະຄຳພີອັນບໍ່ສົມບູນຂອງຕົນໃນປະຈຸບັນ ໂດຍຄິດວ່ານັ້ນພຽງພໍສຳລັບຄວາມພົ້ນຂອງຕົນ ກໍກຳລັງພັກຢູ່ໃນການຫຼອກລວງອັນນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ມີຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຈັດຕຽມຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຈາກພຣະຄຳພີ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະສາມາດແຍກແຍະຄວາມຜິດພາດ ແລະປະນາມປະເພນີ ແລະຄວາມງົມງາຍຖືງມິດທັງປວງ ທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາສະເໜີເປັນຄວາມຈິງ.” ຜູ້ທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ຄວາມດຽວກັນນັ້ນ “ບໍ່ແມ່ນນັກສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງໃກ້ຊິດ,” ຜູ້ທີ່ “ບໍ່ໄດ້ສຶກສາຢ່າງມີຈຸດມຸ່ງໝາຍ” ບັນດາ “ຂໍ້ພຣະຄຳພີ” ບ່ອນທີ່ມີ “ຄວາມເຫັນຕ່າງ.” ຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກກ່າວເຖິງນັ້ນ “ບໍ່ໄດ້ອ່ານພຣະຄຳພີ [ເພື່ອ] ນຳເອົາແກ່ນສານ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນມາເປັນຂອງຈິດວິນຍານຂອງຕົນ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກວ່ານັ້ນແມ່ນພຣະສຸລຽງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງກ່າວກັບພວກເຂົາ. ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈທາງແຫ່ງຄວາມພົ້ນ, ຖ້າພວກເຮົາປາຖະໜາຈະເຫັນລຳແສງຂອງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ,” ພວກເຂົາ “ຈຳເປັນຕ້ອງສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງມີຈຸດມຸ່ງໝາຍ.”

ບົດຄວາມທຳອິດໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໜຶ່ງໃນອົງປະກອບແຫ່ງແບບຈຳລອງຄຳພະຍາກອນທີ່ຜິດພາດຂອງພວກເຂົາ ຄືຂໍ້ຄວາມຈາກ The Great Controversy, ຊຶ່ງບັນທຶກໄວ້ວ່າ, “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615. ການຕີຄວາມແບບສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາອ້າງວ່າ ປະໂຫຍກນີ້ກຳລັງລະບຸໃຫ້ເຫັນ “Romanism” ເປັນປະຫວັດສາດໃນອະດີດ ແລະ “apostate Protestantism” ເປັນໂລກສະໄໝປັດຈຸບັນ. ຫຼັງຈາກຫຼັກຖານທາງໄວຍາກອນໄດ້ສະແດງວ່າ ການນຳປະໂຫຍກນີ້ໄປໃຊ້ຂອງພວກເຂົາໄດ້ຖືກບິດເບືອນອອກຈາກຄວາມໝາຍທີ່ຖືກຕ້ອງ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ສະແດງການຖອນຄືນຕໍ່ສາທາລະນະໃດໆຕໍ່ການນຳໃຊ້ອັນເປັນເທັດນັ້ນ. ທີ່ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາຍັງໄດ້ນຳໃຊ້ຂໍ້ຄວາມດຽວກັນນັ້ນເພື່ອໂຄສະນາການປະຊຸມ Zoom ຄັ້ງຕໍ່ໄປຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ “We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth.” ບໍ່ມີຄວາມພະຍາຍາມໃດໆໃນການຖອນຄືນຄຳອ້າງອັນເປັນເທັດນັ້ນ ຊຶ່ງເບິ່ງເໝືອນຈະເປັນຫຼັກຖານວ່າ ຜູ້ທີ່ສົ່ງເສີມການນຳໃຊ້ອັນເປັນເທັດນີ້ ບໍ່ໄດ້ “inquiring diligently” ເພື່ອ “know what is truth.”

ນັບແຕ່ການໂຕ້ແຍ້ງນີ້ເລີ່ມຕົ້ນມາ, ພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າໃກ້ມັນໂດຍຖືວ່າມັນເປັນຫຼາຍກວ່າພຽງຄວາມບໍ່ເຫັນພ້ອມລະຫວ່າງຄວາມຈິງແລະຄວາມຜິດກ່ຽວກັບວ່າ “ພວກປຸ້ນຊີງແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າ” ໝາຍເຖິງຜູ້ໃດ, ແລະຂ້ອຍກໍຍັງຄົງຍຶດຖືຈຸດຍືນນັ້ນຢູ່. ບົດຄວາມຕ່າງໆວ່າດ້ວຍພຣະທຳດານີເອນໄດ້ດຳເນີນມາເຖິງຈຸດໜຶ່ງໃນສະບັບເລກທີສອງຮ້ອຍ ທີ່ຄວາມສຳຄັນຂອງຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າໃນດານີເອນ 11 ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຢ່າງໜັກແນ່ນແລ້ວ. ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ຊຶ່ງປາກົດຢູ່ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຂອງດານີເອນ 11.

ພວກເຮົາໄດ້ກຳນົດປະຫວັດສາດນັ້ນວ່າເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ. ພວກເຮົາຍັງໄດ້ລະບຸອີກວ່າ ເມື່ອຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວວ່າ “ໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນພຣະນິມິດ ແຕ່ແມ່ນສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບວັນສຸດທ້າຍ,” ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 40 ກໍຄື “ສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນ.” ຂໍ້ທີ 13 ຫາ 15 ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນວັນສຸດທ້າຍ. ດັ່ງນັ້ນ ສາມຂໍ້ນັ້ນຈຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນອີກເໝືອນກັນທັງໃນຖານະ “ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ” ແລະ “ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ” ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຈະປິດລົງເພີຍເລັກນ້ອຍ. ເມື່ອຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ອ້າງເຖິງ “ສ່ວນນັ້ນຂອງພຣະທຳດານີເອນ,” ຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ຄຳກ່າວນັ້ນຕັ້ງຢູ່ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

> “ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຄິດວ່າ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ສາມາດອະທິບາຍຄວາມໝາຍຂອງທຸກສັນຍາລັກໃນພຣະນິມິດໄດ້, ຈຶ່ງເປັນການໄຮ້ປະໂຫຍດສຳລັບພວກເຂົາທີ່ຈະຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີເລັ່ມນີ້ໃນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະຮູ້ຄວາມໝາຍຂອງຄວາມຈິງທີ່ບັນຈຸຢູ່ໃນນັ້ນ. ພຣະອົງຜູ້ຊົງສຳແດງຄວາມລັບເຫຼົ່ານີ້ແກ່ໂຢຮັນ ຈະປະທານການຮັບຮູ້ລ່ວງໜ້າເຖິງສິ່ງຝ່າຍສະຫວັນແກ່ຜູ້ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຢ່າງຂະຫຍັນໝັ້ນພຽນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ມີໃຈເປີດຮັບຄວາມຈິງ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສາມາດໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄຳສອນຂອງພຣະຄຳພີເລັ່ມນີ້, ແລະຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນຕາມທີ່ໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້ແກ່ຜູ້ທີ່ ‘ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ.’”

> “ໃນພຣະນິມິດ ບັນດາພຣະທຳທັງຫມົດໃນພຣະຄຳພີໄດ້ມາພົບກັນແລະສິ້ນສຸດລົງ. ນີ້ແມ່ນສ່ວນທີ່ເຕັມສົມບູນຂອງພຣະທຳດານີເອນ. ຫນຶ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນ; ອີກຫນຶ່ງເປັນການເປີດເຜີຍ. ພຣະທຳທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຣະນິມິດ, ແຕ່ແມ່ນສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວາລະສຸດທ້າຍ. ທູດສະຫວັນໄດ້ບັນຊາວ່າ, ‘ແຕ່ເຈົ້າ ໂອ ດານີເອນ ຈົ່ງປິດຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ແລະຜະນຶກພຣະທຳນັ້ນໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ.’ ດານີເອນ 12:4.” Acts of the Apostles, 584, 585.

ຄໍາວ່າ “complement” ໝາຍເຖິງການນໍາໃຫ້ເຖິງຄວາມສົມບູນ. ສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະທໍາດານີເອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວັນສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາສຸດປາຍ ຍ່ອມຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນເມື່ອນໍາມາປະກອບກັນ “line upon line” ກັບ “ການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດ,” ແລະ “ຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ.” ພາບແທນທັງສາມນັ້ນແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງຄວາມຈິງ” ທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອ “ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ” ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນການຊໍາລະພຣະວິຫານຄັ້ງສຸດທ້າຍຕາມພຣະທໍາມາລາກີ ດັ່ງທີ່ຖືກພາບແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ. ຂໍ້ກາງແມ່ນຂໍ້ທີ່ການໂຕ້ແຍ້ງໃນປັດຈຸບັນຖືກພາບແທນໄວ້ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການໂຕ້ແຍ້ງອັນດຽວກັນຢ່າງແທ້ຈິງ ທີ່ໄດ້ເຜີຍໜ້າຕໍ່ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໃນປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນຂອງພວກເຂົາ.

ການອ້າງວ່າ “ພວກຂີ້ປົ້ນໃນພວກຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ໝາຍເຖິງສະຫະລັດອາເມລິກາ ນັ້ນ ເປັນຄວາມຂະໜານທີ່ສົມບູນແບບກັບກໍລະນີທີ່ພວກໂປຣແຕສຕັງໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ ອ້າງວ່າພວກຂີ້ປົ້ນນັ້ນໝາຍເຖິງ Antiochus Epiphanes. ການໂຕ້ຖຽງນີ້ຈະຊຳລະຂີ້ຕົມອອກຈາກຄຳແລະເງິນ, ແຕ່ປະເດັນທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນຄື ການໂຕ້ຖຽງນີ້ໄດ້ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ນຳພາຜູ້ທີ່ຖືກແທນດ້ວຍພວກເລວີໃນມາລາກີບົດທີສາມ ໃຫ້ສຶກສາພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ເລິກຊຶ້ງກວ່າເຄີຍເປັນມາ. “ຊາຍຜູ້ມີແປງປັດຝຸ່ນ” ໃນຄວາມຝັນຂອງ William Miller ບັດນີ້ກຳລັງປັດກວາດເງິນຕາແລະອັນມະນີປອມອອກຈາກຫ້ອງ, ລ່ວງໜ້າກ່ອນພຣະອົງຈະດຳເນີນພຣະກິດໃນການຮວບຮວມອັນມະນີແທ້ໃຫ້ຈັດເຂົ້າເປັນລະບຽບອັນສົມບູນ ຊຶ່ງສ່ອງປະກາຍແຈ້ງກວ່າດວງອາທິດເຖິງສິບເທົ່າ.

ການໂຕ້ແຍ້ງນັ້ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນເພື່ອໃຫ້ບັນລຸພາລະກິດນັ້ນແທ້, ເພາະພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຈະປຸກເລົ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ຖ້າວິທີອື່ນໆລົ້ມເຫຼວ, ຄຳສອນນອກຮີດຈະເຂົ້າມາໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງຈະຮ່ອນພວກເຂົາ, ແຍກແກບອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮຽກຮ້ອງທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງໃຫ້ຕື່ນອອກຈາກການນອນຫຼັບ. ແສງສະຫວ່າງອັນປະເສີດໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ເໝາະສົມກັບເວລານີ້. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນອັນຕະລາຍທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາໂດຍກົງ. ແສງສະຫວ່າງນີ້ຄວນນຳພາພວກເຮົາໃຫ້ສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງຂະຫຍັນໝັ່ນພຽນ ແລະໃຫ້ພິຈາລະນາຈຸດຍືນທີ່ພວກເຮົາຍຶດຖືຢ່າງຮອບຄອບທີ່ສຸດ. ພຣະເຈົ້າປະສົງໃຫ້ທຸກແງ່ທຸກມຸມ ແລະທຸກຈຸດຍືນຂອງຄວາມຈິງຖືກຄົ້ນຄວ້າຢ່າງຖີ່ຖ້ວນ ແລະຢ່າງອົດທົນບໍ່ຫຍຸ້ງຢຸດ, ດ້ວຍການອະທິຖານ ແລະການອົດອາຫານ. ບັນດາຜູ້ເຊື່ອບໍ່ຄວນຢຸດຢູ່ໃນຂໍ້ສັນນິຖານ ແລະແນວຄວາມຄິດທີ່ບໍ່ແຈ້ງຊັດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ປະກອບເປັນຄວາມຈິງ.”

“ລັດທິນອກຮີດ” ທີ່ພຣະອົງຊົງອະນຸຍາດ ແລະ ຊົງນຳໃຊ້ເພື່ອປຸກບັນດາວິສຸດຊົນຂອງພຣະອົງທີ່ກຳລັງຫຼັບໃຫ້ຕື່ນ ແມ່ນ “ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເກົ່າແກ່.”

> “ໃນປະຫວັດສາດ ແລະ ຄຳພະຍາກອນ ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາການຂັດແຍ້ງອັນຍາວນານລະຫວ່າງຄວາມຈິງ ແລະ ຄວາມຜິດພາດ. ການຂັດແຍ້ງນັ້ນຍັງຄົງດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນບັດນີ້. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ. ຂໍ້ຂັດແຍ້ງເກົ່າໆຈະຖືກຟື້ນຄືນມາອີກ ແລະ ທິດສະດີໃໝ່ໆຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ແຕ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງໃນຄວາມເຊື່ອ ແລະ ໃນການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນ ໄດ້ມີສ່ວນໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ, ແລະ ອົງທີສາມ ຍ່ອມຮູ້ວ່າພວກເຂົາຢືນຢູ່ບ່ອນໃດ. ພວກເຂົາມີປະສົບການອັນມີຄ່າຍິ່ງກວ່າຄຳບໍລິສຸດ. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຢືນຢັດຢ່າງໝັ້ນຄົງດັ່ງຫີນຜາ ໂດຍຍຶດຖືຄວາມໝັ້ນໃຈແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນຂອງພວກເຂົາໄວ້ຢ່າງແນ່ວແນ່ຈົນເຖິງທີ່ສຸດ.” Selected Message, book 2, 109.

ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງກ່ຽວກັບ “ພວກປຸ້ນສະດົມໃນບັນດາປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າ” ເປັນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເກົ່າແກ່ຈາກປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite, ຊຶ່ງເປັນ “ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງພວກເຂົາ” ທີ່ພວກເຂົາຖືກບອກໃຫ້ຍຶດຖື “ໃຫ້ໝັ້ນຄົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ.” “ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ” ຂອງ “ຄວາມໝັ້ນໃຈ” ຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຄືຄວາມຈິງພື້ນຖານທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນແຜນພູມຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850.

> ສັດຕູກໍາລັງພະຍາຍາມຫັນເຫຈິດໃຈຂອງພວກອ້າຍນ້ອງແລະພວກເອື້ອຍນ້ອງຂອງພວກເຮົາອອກຈາກພາລະກິດແຫ່ງການຕຽມປະຊາຊົນໃຫ້ຢືນຢັດໄດ້ໃນຍຸກສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ກົນອຸບາຍອັນແຍບຍົນຂອງມັນຖືກອອກແບບເພື່ອຊັກນໍາຈິດໃຈໃຫ້ຫັນອອກຈາກອັນຕະລາຍແລະໜ້າທີ່ແຫ່ງເວລານີ້. ພວກເຂົາຖືວ່າແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດມາຈາກສະຫວັນເພື່ອປະທານແກ່ໂຢຮັນເພື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງນັ້ນ ເປັນຂອງບໍ່ມີຄ່າແຕ່ປະການໃດ. ພວກເຂົາສອນວ່າເຫດການຕ່າງໆທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົານີ້ ບໍ່ສໍາຄັນພຽງພໍທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດ. ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ຄວາມຈິງອັນມີແຫຼ່ງກໍາເນີດຈາກສະຫວັນເປັນໂມຄະ, ແລະປຸ້ນຊິງເອົາປະສົບການໃນອະດີດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄປ, ແລ້ວນໍາເອົາວິທະຍາສາດອັນປອມມາແທນ.

> “ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມທາງທັງຫຼາຍ ແລະຈົ່ງເບິ່ງ, ຈົ່ງສອບຖາມເຖິງວິຖີເກົ່າແກ່ທັງຫຼາຍວ່າ ທາງອັນໃດເປັນທາງອັນດີ ແລະຈົ່ງດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ.”

> “ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດພະຍາຍາມຮື້ຖອນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ—ຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຕັ້ງແຕ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພວກເຮົາ ໂດຍການສຶກສາພຣະຄໍາດ້ວຍໃຈອະທິຖານ ແລະໂດຍການສຳແດງພຣະທຳ. ເທິງຮາກຖານເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງມາຕະຫຼອດຫ້າສິບປີທີ່ຜ່ານມາ. ມະນຸດອາດຄິດໄປວ່າພວກເຂົາໄດ້ພົບເສັ້ນທາງໃໝ່ ແລະວ່າພວກເຂົາສາມາດວາງຮາກຖານທີ່ໝັ້ນຄົງກວ່າຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ. ແຕ່ນີ້ແມ່ນການຫຼອກລວງອັນໃຫຍ່. ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດວາງຮາກຖານອື່ນໃດໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ.”

> “ໃນອະດີດ ຫຼາຍຄົນໄດ້ລົງມືສ້າງສາສະໜາໃໝ່ ແລະ ສະຖາປະນາຫຼັກການໃໝ່. ແຕ່ສິ່ງປຸກສ້າງຂອງພວກເຂົາຍືນຢູ່ໄດ້ດົນປານໃດ?—ມັນໄດ້ພັງທະລາຍລົງໃນບໍ່ຊ້າ; ເພາະວ່າມັນບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງສີລາ.”

> “ພວກສາວົກຮຸ່ນທຳອິດມິໄດ້ຈຳເປັນຕ້ອງພົບກັບຖ້ອຍຄຳຂອງມະນຸດດອກຫລື? ພວກເຂົາມິໄດ້ຈຳເປັນຕ້ອງຟັງທິດສະດີອັນເປັນເທັດ ແລະແລ້ວ ເມື່ອໄດ້ເຮັດທຸກສິ່ງແລ້ວ ຈຶ່ງຢືນຢັດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວ’? ”

> “ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງຍຶດໝັ້ນຄວາມໝັ້ນໃຈຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນຂອງພວກເຮົາໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງລິດອຳນາດໄດ້ຖືກສົ່ງມາໂດຍພຣະເຈົ້າ ແລະໂດຍພຣະຄຣິດແກ່ຊົນຊາດນີ້, ນຳພາເຂົາອອກຈາກໂລກ, ທີລະຂໍ້, ເຂົ້າສູ່ແສງສະຫວ່າງອັນແຈ້ງຊັດຂອງຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກປະຈຸບັນ. ດ້ວຍຮິມຝີປາກທີ່ຖືກແຕະຕ້ອງດ້ວຍໄຟອັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ພຣະດຳລັດອັນມາຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທັບຕາຮັບຮອງຄວາມແທ້ຈິງອັນແທ້ຂອງຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດນັ້ນ.” Review and Herald, March 3, 1904.

“ຫົນທາງເກົ່າ” ຂອງເຢເຣມີຢາ ແມ່ນ “ຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພາລະກິດຂອງພວກເຮົາ.” ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງ “ເທິງສີລາ,” ແລະໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການມິນເລີ ຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານເຫຼົ່ານັ້ນ ຄືຂ່າວສານ “ຄວາມຈິງສຳລັບປັດຈຸບັນ” ທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໃນປີ 1842, 1843 ແລະ 1844.

> “ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊົງຊ່ວຍທ່ານໃຫ້ຮັບເອົາຖ້ອຍຄຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ເປັນຍາມເຝົ້າຂອງພຣະເຈົ້າເທິງກຳແພງຂອງຊີໂອນເປັນບຸລຸດຜູ້ສາມາດເຫັນອັນຕະລາຍກ່ອນໜ້າປະຊາຊົນ—ເປັນບຸລຸດຜູ້ສາມາດຈຳແນກລະຫວ່າງຄວາມຈິງແລະຄວາມຜິດພາດ, ຄວາມຊອບທຳແລະຄວາມອະທຳ.”

> “ຄຳເຕືອນໄດ້ມາເຖິງແລ້ວວ່າ: ຈະຕ້ອງບໍ່ຍອມໃຫ້ສິ່ງໃດໆເຂົ້າມາທີ່ຈະລົບກວນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ສ້າງມາເທິງນັ້ນນັບແຕ່ຂ່າວສານໄດ້ມາໃນປີ 1842, 1843, ແລະ 1844. ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຂ່າວສານນີ້, ແລະນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂລກ ດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ເຮົາ. ພວກເຮົາບໍ່ມີເຈດຈຳນົງທີ່ຈະຍົກຕີນຂອງເຮົາອອກຈາກເວທີທີ່ຕີນເຮົາໄດ້ຖືກວາງໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ທຸກໆວັນພວກເຮົາໄດ້ສະແຫວງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍຄຳອະທິຖານອັນແຮງກ້າ, ສະແຫວງຫາແສງສະຫວ່າງ. ທ່ານຄິດຫຼືວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ? ມັນຈະຕ້ອງເປັນດັ່ງພຣະສິລານິລັນດອນ. ມັນໄດ້ນຳພາຂ້າພະເຈົ້າມາຕະຫຼອດ ນັບແຕ່ເວລາທີ່ມັນຖືກປະທານມາ. ພີ່ນ້ອງຊາຍແລະພີ່ນ້ອງຍິງທັງຫຼາຍ, ພຣະເຈົ້າຊົງພຣະຊົນຢູ່ ແລະຊົງປົກຄອງ ແລະຊົງກະທຳການໃນມື້ນີ້. ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຢູ່ເທິງວົງລໍ້, ແລະໃນການຈັດຕຽມຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງກຳລັງຫັນວົງລໍ້ຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ. ຢ່າໃຫ້ມະນຸດຜູກມັດຕົນເອງໄວ້ກັບເອກະສານ ໂດຍເວົ້າວ່າຕົນຈະເຮັດຫຍັງ ແລະຕົນຈະບໍ່ເຮັດຫຍັງ. ໃຫ້ເຂົາຜູກມັດຕົນເອງໄວ້ກັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ. ແລ້ວແສງສະຫວ່າງແຫ່ງສະຫວັນຈະສ່ອງເຂົ້າໄປໃນວິຫານແຫ່ງຈິດວິນຍານ, ແລະພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນຄວາມພົ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ.” Review and Herald, April 14, 1903.

ຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດ “ໃນປີ 1842, 1843, ແລະ 1844” ຄືຂ່າວສານທີ່ຖືກແທນໄວ້ເທິງແຜນພິມບຸກເບີກປີ 1843. ໃນເດືອນພຶດສະພາ ປີ 1842, ແຜນພິມ 1843 ຈຳນວນສາມຮ້ອຍແຜ່ນໄດ້ຖືກພິມຂຶ້ນ. Ellen White ແລະບັນດາຜູ້ບຸກເບີກທັງປວງໄດ້ໃຫ້ຄຳພະຍານວ່າ ແຜນພິມນັ້ນເປັນການສຳເລັດຕາມພຣະບັນຊາໃນ Habakkuk ບົດທີສອງ ທີ່ໃຫ້ຂຽນນິມິດ ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງເທິງແຜ່ນຕາຕະລາງ. ໃນປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ ມີນັກເທດ Millerite ຈຳນວນສາມຮ້ອຍຄົນ, ແລະນັກປະຫວັດສາດ SDA ໃຫ້ຄຳຢືນຢັນຕໍ່ຂໍ້ເທັດຈິງວ່າ ພວກເຂົາທຸກຄົນໄດ້ນຳໃຊ້ແຜນພິມ 1843.

ສິ່ງໃດຈະເຂົ້າຄອບງຳບຸກຄົນໜຶ່ງໃຫ້ອ້າງວ່າ ການລະບຸຂອງພວກບຸກເບີກທີ່ວ່າ ໂຣມແມ່ນ “ພວກໂຈນຂອງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ,” ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນແຜນພາບນັ້ນ, ເປັນຄວາມຜິດພາດ? ສິ່ງໃດຈະເຂົ້າຄອບງຳຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ຍອມຮັບຄຳອ້າງນັ້ນ? ແຕ່ກະນັ້ນ, ສິ່ງໃດກຳລັງເຂົ້າຄອບງຳພວກເຮົາຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າຍອມຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກບຸກເບີກວ່າ ໂຣມໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍຖ້ອຍຄຳ “ພວກໂຈນຂອງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ,” ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງກັບບໍ່ສາມາດປົກປ້ອງຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ?

ໃນບົດຄວາມທໍາອິດ ພວກເຮົາໄດ້ອ້າງເຖິງຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້:

> “ບໍ່ວ່າມະນຸດຈະກ້າວໜ້າທາງສະຕິປັນຍາໄປໄດ້ຫຼາຍພຽງໃດກໍຕາມ ຢ່າໃຫ້ເຂົາຄິດແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວວ່າ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສືບຄົ້ນພຣະຄຳພີຢ່າງຖີ່ຖ້ວນແລະຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອແສວງຫາແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງຂຶ້ນ. ໃນຖານະເປັນປະຊາຊົນໜຶ່ງ ພວກເຮົາຖືກຊົງເອີ້ນໃຫ້ແຕ່ລະຄົນເປັນນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນ. ພວກເຮົາຈຳຕ້ອງເຝົ້າຄອຍດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະໄດ້ຈຳແນກແສງຮັດໃດໆທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສຳແດງແກ່ພວກເຮົາ.” Testimonies, volume 5, 708.

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຢືນຢັນວ່າ “ຄວາມສະຫວ່າງຊຶ່ງພຣະເຈົ້າ” ກໍາລັງຊົງນໍາສະເໜີ “ແກ່ພວກເຮົາ” ໃນບັດນີ້ ກໍຄື ວ່າພວກເຮົາຍັງບໍ່ໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນຢ່າງເຕັມສ່ວນຕໍ່ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຮົາ ທີ່ຈະເຂົ້າໃຈດ້ວຍຕົນເອງເຖິງຂໍ້ພຣະຄໍາພີສິບຫ້າຂໍ້ທໍາອິດໃນດານີເອນບົດ 11, ແລະວ່າພວກເຮົາຍັງບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ຂໍ້ 13 ຫາ 15 ແຫ່ງບົດດຽວກັນນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງທັງຫລາຍທີ່ກະທໍາໃຫ້ສໍາເລັດການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃນຂັ້ນສຸດທ້າຍ ແລະການປະທັບຕາແກ່ຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນ. ຖ້າຫາກວ່າໃນປະຫວັດສາດນີ້ເອງ ບໍ່ມີຄໍາສອນນອກຮີດໃດໆຖືກນໍາເຂົ້າມາ ນັ້ນກໍຈະເປັນຫລັກຖານວ່າພວກເຮົາຕື່ນຢູ່ຢ່າງເຕັມຕາ. ແຕ່ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນີ້ພິສູດວ່າບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

> ຄວາມຈິງທີ່ວ່າບໍ່ມີການໂຕ້ຖຽງ ຫຼື ຄວາມວຸ້ນວາຍໃດໆຢູ່ໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ບໍ່ຄວນຖືວ່າເປັນຫຼັກຖານອັນແນ່ນອນວ່າພວກເຂົາກຳລັງຍຶດໝັ້ນຢູ່ໃນຄຳສອນອັນຖືກຕ້ອງ. ມີເຫດຜົນທີ່ຄວນຢ້ານວ່າພວກເຂົາອາດບໍ່ໄດ້ແຍກແຍະລະຫວ່າງຄວາມຈິງກັບຄວາມຜິດຢ່າງຊັດເຈນ. ເມື່ອບໍ່ມີຄຳຖາມໃໝ່ໆເກີດຂຶ້ນຈາກການຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີ, ເມື່ອບໍ່ມີຄວາມເຫັນຕ່າງອັນໃດເກີດຂຶ້ນ ຊຶ່ງຈະກະຕຸ້ນໃຫ້ມະນຸດຄົ້ນຫາພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນເອງ ເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າຕົນມີຄວາມຈິງ, ກໍຈະມີຫຼາຍຄົນໃນບັດນີ້ ດັ່ງເຊັ່ນໃນສະໄໝໂບຮານ ທີ່ຈະຍຶດຕິດກັບປະເພນີ ແລະ ນະມັດສະການສິ່ງທີ່ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າແມ່ນຫຍັງ....

> “ພຣະເຈົ້າຈະປຸກເລົ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ຖ້າວິທີອື່ນທັງປວງລົ້ມເຫຼວ, ລັດທິນອກຄອກຈະເຂົ້າມາຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ, ຊຶ່ງຈະຮ່ອນພວກເຂົາ, ແຍກແກບອອກຈາກເຂົ້າສາລີ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮຽກຮ້ອງທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະອົງໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຈາກການຫຼັບໄຫຼ. ແສງສະຫວ່າງອັນປະເສີດໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ, ເໝາະສົມກັບການເວລານີ້. ນີ້ຄືຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄໍາພີ, ຊຶ່ງສຳແດງອັນຕະລາຍທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາຢ່າງໃກ້ຊິດ. ແສງສະຫວ່າງນີ້ຄວນນໍາພາພວກເຮົາໃຫ້ສຶກສາພຣະຄໍາພີຢ່າງຂະຫຍັນໝັ່ນພຽນ ແລະກວດສອບຈຸດຍືນທີ່ພວກເຮົາຖືໄວ້ຢ່າງລະອຽດຖີ່ຖ້ວນທີ່ສຸດ. ພຣະເຈົ້າປະສົງໃຫ້ທຸກແງ່ທຸກມຸມແລະທຸກຈຸດຍືນຂອງຄວາມຈິງຖືກຄົ້ນຄວ້າຢ່າງຖ້ວນຖີ່ ແລະຢ່າງອົດທົນພາກພຽນ, ດ້ວຍການອະທິຖານແລະການອົດອາຫານ. ບັນດາຜູ້ເຊື່ອບໍ່ຄວນພັກຢູ່ໃນຂໍ້ຄາດຄະເນ ແລະແນວຄິດທີ່ບໍ່ແນ່ຊັດກ່ຽວກັບວ່າສິ່ງໃດແມ່ນຄວາມຈິງ. ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາຕ້ອງຖືກວາງຮາກຖານໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງເທິງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອວ່າເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດສອບມາເຖິງ ແລະພວກເຂົາຖືກນໍາໄປຢູ່ຕໍ່ໜ້າສະພາເພື່ອໃຫ້ການຕອບເກືອບກັບຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ, ພວກເຂົາຈະສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນແກ່ຄວາມຫວັງທີ່ຢູ່ໃນພວກເຂົານັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມອ່ອນສຸພາບແລະຄວາມຢຳເກງ.

> “ຈົ່ງປຸກເຮົ້າ, ຈົ່ງປຸກເຮົ້າ, ຈົ່ງປຸກເຮົ້າ. ຫົວຂໍ້ທີ່ພວກເຮົານຳສະເໜີແກ່ໂລກນັ້ນ ຈະຕ້ອງເປັນຄວາມຈິງທີ່ມີຊີວິດສຳລັບພວກເຮົາ. ເປັນສິ່ງສຳຄັນວ່າ ໃນການປົກປ້ອງຄຳສອນຕ່າງໆທີ່ພວກເຮົາຖືວ່າເປັນຫຼັກຄວາມເຊື່ອພື້ນຖານນັ້ນ ພວກເຮົາບໍ່ຄວນຍອມໃຫ້ຕົນເອງນຳໃຊ້ເຫດຜົນໃດໆທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຢ່າງສົມບູນ.” Testimonies, volume 5, 708.

ເມື່ອເຮົາກ້າວຕໍ່ໄປໃນການພິຈາລະນານີ້ກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ປຸ້ນສະດົມປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກເຮົາຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງກ່ຽວກັບຂໍ້ທີສິບສີ່ໃນດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ລະຫວ່າງພວກໂປຣເຕສຕັນແລະພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ນັ້ນເປັນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງອັນດຽວກັນກັບຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງລະຫວ່າງການຕີຄວາມແບບໃໝ່ແລະແບບສ່ວນຕົວ ທີ່ກ່າວວ່າ ສະຫະລັດ ແລະບໍ່ແມ່ນໂຣມ ເປັນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ. ທັດສະນະທີ່ວ່າ The Great Controversy ໃຊ້ຄໍາວ່າ “old world” ເພື່ອຊີ້ບອກປະຫວັດສາດໃນອະດີດ ເປັນ “ການສັນນິຖານ ແລະ ແນວຄວາມຄິດທີ່ບໍ່ແຈ້ງຊັດ” ແລະມັນເປັນຕົວຢ່າງຂອງ “ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງທີ່ບໍ່ສົມບູນດີໂດຍສິ້ນເຊີງ.”

ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ນໍາໃຊ້ຂໍ້ພຣະຄໍາພີນີ້ເພື່ອສະໜັບສະໜູນຂໍ້ສັນນິຖານຂອງຕົນວ່າ ພວກ Millerites ໄດ້ຜິດພາດໃນການລະບຸໂຣມວ່າເປັນພວກຜູ້ປຸ້ນຊິງແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງທ່ານ, ຄວນປະຕິບັດໜ້າທີ່ຄຣິສຕຽນຂອງຕົນແລະຖອນຄໍາອ້າງຂອງຕົນຄືນຕໍ່ສາທາລະນະ, ເພາະວ່າຄໍາອ້າງນັ້ນບໍ່ອາດຍືນຢູ່ໄດ້ທັງທາງໄວຍາກອນແລະທາງປະຫວັດສາດ. ສໍາລັບບັນດາທ່ານທີ່ນັ່ງຢູ່ຂ້າງສະໜາມໃນຂໍ້ຖົງຖຽງນີ້, ພວກທ່ານມີຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ຈະແບ່ງພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເພາະພວກທ່ານໄດ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ເປັນບຸກຄົນຜູ້ເປັນນັກສຶກສາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ, ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຕິດຕາມແນວຄວາມຄິດຂອງມະນຸດຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ.

ມະນຸດບິດເບືອນພຣະຄຳພີເພື່ອນຳມາຊຶ່ງຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ.

> ແລະຈົ່ງນັບວ່າຄວາມອົດທົນຍາວນານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາເປັນຄວາມລອດ; ເໝືອນດັ່ງທີ່ໂປໂລ ນ້ອງຊາຍອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພວກເຮົາ ກໍໄດ້ຂຽນເຖິງພວກທ່ານຕາມສະຕິປັນຍາທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ທ່ານນັ້ນ; ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນຈົດໝາຍທັງປວງຂອງທ່ານດ້ວຍ; ໃນຈົດໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນມີບາງຂໍ້ທີ່ເຂົ້າໃຈໄດ້ຍາກ ຊຶ່ງຄົນທັງຫຼາຍທີ່ຂາດການຮຽນຮູ້ ແລະບໍ່ໝັ້ນຄົງ ບິດເບືອນເສຍ ເໝືອນດັ່ງທີ່ເຂົາບິດເບືອນພຣະຄຳພີອື່ນໆ ເພື່ອນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ. ເຫດສະນັ້ນ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເມື່ອຮູ້ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ່ວງໜ້າແລ້ວ ຈົ່ງລະວັງ ເກງວ່າທ່ານຈະຖືກຊັກນຳໄປດ້ວຍຄວາມຫຼົງຜິດຂອງຄົນຊົ່ວ ແລະຕົກໄປຈາກຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຕົນເອງ. ແຕ່ຈົ່ງເຈີຣິນຂຶ້ນໃນພຣະຄຸນ ແລະໃນຄວາມຮູ້ຈັກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຂອງພວກເຮົາ ຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ. ຂໍສະຫງ່າຣາສີຈົ່ງມີແດ່ພຣະອົງ ທັງໃນເວລານີ້ ແລະຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ. ອາແມນ. 2 ເປໂຕ 3:15–18.

ເປໂຕໄດ້ກ່າວວ່າ ຜູ້ທີ່ “ຂາດຄວາມຮູ້ ແລະ ບໍ່ໝັ້ນຄົງ” ແມ່ນຜູ້ທີ່ “ບິດເບືອນ” ພຣະຄຳພີ “ເພື່ອນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ.” ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງນັ້ນ ຄືຄຳເຕືອນຊ້ຳໆຂອງ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ທີ່ໃຫ້ພວກເຮົາສຶກສາດ້ວຍຕົນເອງ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບຂອງເຮົາໃນການເປັນນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນ ພວກເຮົາກໍກຳລັງກຳນົດຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ.

ພວກຜູ້ປຸ້ນຊິງໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນຂອງທ່ານນັ້ນແຫຼະທີ່ສະຖາປະນານິມິດ, ແລະໂຊໂລໂມນໄດ້ຊີ້ວ່າ ບ່ອນໃດບໍ່ມີນິມິດ ປະຊາຊົນກໍພິນາດ.

> ບ່ອນໃດບໍ່ມີນິມິດ, ປະຊາຊົນກໍພິນາດ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ, ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ສຸພາສິດ 29:18.

ໜຶ່ງໃນຄວາມໝາຍຂອງຄໍາວ່າ “ພິນາດ” ຄືການຖືກເຮັດໃຫ້ເປືອຍ. ບ່ອນໃດທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບນິມິດ, ສິ່ງນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າສັນຍາລັກທີ່ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນບໍ່ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈ, ຫຼືຖືກເຂົ້າໃຈຜິດ. ການຢູ່ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ພິນາດໃນຄໍາເຕືອນຂອງ Solomon ຄືການຮັບປະກັນຄວາມເປືອຍເປົ່າທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊາວ Laodiceans ຜູ້ຖືກພົ່ນອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ເປັນຫຍັງພວກເຮົາຈຶ່ງຈະຍອມຮັບແນວຄິດໜຶ່ງທີ່ບິດເບືອນຄວາມໝາຍອັນຊັດເຈນຂອງຂໍ້ຄວາມຂອງ Sister White ກ່ຽວກັບໂລກເກົ່າແລະໂລກໃໝ່, ແລະທີ່ປະຕິເສດການລະບຸຂອງພວກ Millerite ວ່າແມ່ນ Rome ຜູ້ສະຖາປະນານິມິດ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກົງໄວ້ໃນແຜນພາບ 1843, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງ Adventism, ແລະຊຶ່ງຄືພຣະຄຣິດ, ສີລາແຫ່ງຍຸກສະໄໝທັງປວງ, ຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພາບປະກອບອັນສັກສິດທັງປວງກ່ຽວກັບຮາກຖານ?

> “ແຕ່ອາຄານທຸກຫຼັງທີ່ຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເທິງຮາກຖານອື່ນນອກຈາກພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະພັງລົງ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເໝືອນດັ່ງພວກຢິວໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ສ້າງຢູ່ເທິງຮາກຖານແຫ່ງແນວຄວາມຄິດແລະຄວາມເຫັນຂອງມະນຸດ, ຂອງພິທີການແລະພິທີກຳທີ່ມະນຸດປະດິດຂຶ້ນ, ຫຼືເທິງການງານໃດໆກໍຕາມທີ່ເຂົາສາມາດກະທຳໄດ້ໂດຍບໍ່ພຶ່ງພາພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດ ກໍກຳລັງກໍ່ສ້າງໂຄງສ້າງແຫ່ງລັກສະນະນິສັຍຂອງຕົນເອງເທິງດິນຊາຍທີ່ເຄື່ອນໄຫວ. ພາຍຸຮ້າຍແຫ່ງການລໍ້ລວງຈະກວາດເອົາຮາກຖານອັນເປັນດິນຊາຍນັ້ນໄປ ແລະປະປ່ອຍໃຫ້ເຮືອນຂອງເຂົາກາຍເປັນຊາກພັງພິນາດຢູ່ເທິງຝັ່ງແຫ່ງການເວລາ.”

> “‘“ເຫດສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, … ເຮົາຈະວາງການພິພາກສາໄວ້ເປັນສາຍວັດ ແລະຄວາມຊອບທຳເປັນລູກດິ່ງ; ແລະລູກເຫັບຈະກວາດເອົາທີ່ລີ້ໄພແຫ່ງຄວາມມຸສາໄປເສຍ ແລະນ້ຳທັງຫຼາຍຈະຖ້ວມບ່ອນກຳບັງນັ້ນ.” ເອຊາຢາ 28:16, 17.

> “ແຕ່ໃນວັນນີ້ ພຣະກະລຸນາຍັງຮ້ອງຂໍຕໍ່ຄົນບາບຢູ່. ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, ເຮົາມີຊີວິດຢູ່ສັນໃດ ເຮົາກໍບໍ່ພໍໃຈໃນການຕາຍຂອງຄົນອະທຳ; ແຕ່ໃຫ້ຄົນອະທຳຫັນຈາກທາງຂອງຕົນແລະມີຊີວິດຢູ່: ຈົ່ງຫັນເສຍ, ຈົ່ງຫັນເສຍຈາກທາງຊົ່ວຂອງພວກເຈົ້າ; ເພາະເຫດໃດພວກເຈົ້າຈຶ່ງຈະຕາຍ?’ ເອເຊກຽນ 33:11. ສຽງທີ່ກ່າວແກ່ຜູ້ບໍ່ຍອມກັບໃຈໃນວັນນີ້ ຄືສຽງຂອງພຣະອົງຜູ້ທີ່ໃນຄວາມລະທົມໃນພຣະໄທໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນເມື່ອພຣະອົງທອດພຣະເນດເຫັນນະຄອນອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງວ່າ: ‘ໂອ ເຢຣູຊາເລັມ, ເຢຣູຊາເລັມ, ເຈົ້າຜູ້ຂ້າບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ແລະເອົາຫີນຂວ້າງຜູ້ທີ່ຖືກສົ່ງມາຫາເຈົ້າ! ເຮົາປາຖະໜາຈະຮວບຮວມລູກຫລານຂອງເຈົ້າໄວ້ນຳກັນ ດັ່ງແມ່ໄກ່ຮວບຮວມລູກຂອງມັນໄວ້ໃຕ້ປີກຂອງມັນ ຈັກເທື່ອແລ້ວ, ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມ! ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າຖືກປະໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າຢ່າງຮ້າງເປົ່າ.’ ລູກາ 13:34, 35, R.V. ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ພຣະເຢຊູໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນສັນຍາລັກຂອງໂລກທີ່ໄດ້ປະຕິເສດແລະດູໝິ່ນພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ. ໂອ ຫົວໃຈທີ່ດື້ດຶງ, ພຣະອົງຊົງກັນແສງເພື່ອເຈົ້າ! ແມ່ນແຕ່ເມື່ອນ້ຳຕາຂອງພຣະເຢຊູໄຫລລົງເທິງພູນັ້ນ ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກໍຍັງອາດກັບໃຈໄດ້ ແລະຫລີກໜີຈາກຄວາມພິນາດຂອງນາງ. ໃນຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ ຂອງປະທານຈາກສະຫວັນຍັງຄອຍຖ້າການຍອມຮັບຈາກນາງຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ຫົວໃຈເອີຍ, ພຣະຄຣິດຍັງກ່າວກັບເຈົ້າດ້ວຍນ້ຳສຽງແຫ່ງຄວາມຮັກວ່າ: ‘ເບິ່ງແມ, ເຮົາຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ ແລະເຄາະຢູ່: ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ຍິນສຽງຂອງເຮົາ ແລະເປີດປະຕູ ເຮົາຈະເຂົ້າໄປຫາຜູ້ນັ້ນ ແລະຈະຮ່ວມຮັບປະທານກັບລາວ ແລະລາວຈະຮ່ວມຮັບປະທານກັບເຮົາ.’ ‘ບັດນີ້ແຫຼະເປັນເວລາອັນຊອບ; ເບິ່ງແມ, ບັດນີ້ແຫຼະເປັນວັນແຫ່ງຄວາມລອດ.’ ພຣະນິມິດ 3:20; 2 ໂກຣິນໂທ 6:2.”

> “ທ່ານຜູ້ທີ່ກຳລັງວາງຄວາມຫວັງຂອງຕົນໄວ້ເທິງຕົນເອງ ກຳລັງກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງຜືນຊາຍ. ແຕ່ການຫຼົ້ມຈົມທີ່ກຳລັງຈະມານັ້ນ ຍັງບໍ່ສາຍເກີນໄປທີ່ຈະຫຼົບໜີໄດ້. ກ່ອນທີ່ພາຍຸຈະປະທຸຂຶ້ນ ຈົ່ງຫຼົບໜີໄປຫາຮາກຖານອັນແນ່ນອນ. ‘ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ເບິ່ງແມ, ເຮົາວາງຫີນກ້ອນໜຶ່ງໄວ້ໃນສີໂອນເປັນຮາກຖານ, ເປັນຫີນທີ່ໄດ້ທົດລອງແລ້ວ, ເປັນຫີນຫົວມຸມອັນລ້ຳຄ່າ, ເປັນຮາກຖານອັນໝັ້ນຄົງ: ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອຈະບໍ່ຮີບຮ້ອນ.’ ‘ຈົ່ງຫັນມາຫາເຮົາ ແລະຈົ່ງຮັບຄວາມລອດ ເຈົ້າທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ: ເພາະເຮົາເປັນພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ມີອື່ນໃດອີກ.’ ‘ຢ່າຢ້ານເລີຍ; ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າ: ຢ່າຕົກໃຈ; ເພາະເຮົາເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ: ເຮົາຈະເສີມກຳລັງໃຫ້ເຈົ້າ; ແທ້ຈິງ ເຮົາຈະຊ່ວຍເຈົ້າ; ແທ້ຈິງ ເຮົາຈະຄ້ຳຈູນເຈົ້າໄວ້ດ້ວຍມືຂວາແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງເຮົາ.’ ‘ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ອັບອາຍ ຫຼືຕື່ນຕະໜົກສັບສົນຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ.’ ເອຊາຢາ 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17.” Thoughts from the Mount of Blessing, 150–152.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles