Article

# What is Truth? - Number Two

ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ? - ສະບັບທີສອງ

Seal not the Sayings of the Prophecy of this Book

ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນປຶ້ມນີ້

Author

Jeff Pippenger

Published

September 5, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

It has been shown that the history of August 11, 1840 until October 22, 1844 is the history represented by the seven thunders which were sealed up until just before the close of probation. In this article I will begin by reviewing some of what we have identified about the symbolism of the seven thunders. We are using historical lines upon historical lines to present these truths. There are four prophetic waymarks from August 11, 1840 until and including October 22, 1844; the empowerment of the first angel’s message, the first disappointment, the Midnight Cry and the Great Disappointment.

ໄດ້ມີການສະແດງໃຫ້ເຫັນແລ້ວວ່າ ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແມ່ນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະທັບຕາໄວ້ຈົນເກືອບຮອດການປິດຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ໃນບົດຄວາມນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການທົບທວນບາງສ່ວນຂອງສິ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ລະບຸໄວ້ແລ້ວກ່ຽວກັບນັຍສັນຍາລັກຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ. ພວກເຮົາກຳລັງໃຊ້ເສັ້ນປະຫວັດສາດຊ້ອນເທິງເສັ້ນປະຫວັດສາດ ເພື່ອນຳສະເໜີຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້. ມີໝຸດໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຢູ່ສີ່ປະການ ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງ ແລະຮວມທັງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844; ການປະທານພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ແລະ ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່.

August 11, 1840 was typified by Moses at the burning bush. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by the wife of Moses, Zipporah when she sorrowfully and fearfully circumcised their son. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by the arrival of Moses in Egypt and his initial warning about the death of Egypt’s firstborn. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by the Hebrews at the Red Sea.

ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍໂມເສຢູ່ທີ່ພຸ່ມໄມ້ທີ່ລຸກໄໝ້. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນລະດູບານໃໝ່ຂອງປີ 1844 ໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍຊິບໂປຣາ ພັນລະຍາຂອງໂມເສ ເມື່ອນາງໄດ້ເຂົ້າພິທີຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍອະວະຍະວະຂອງບຸດຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າແລະຄວາມຢ້ານກົວ. ການຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 12–17 ສິງຫາ ໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍການມາເຖິງຂອງໂມເສໃນອີຢິບ ແລະຄຳເຕືອນເບື້ອງຕົ້ນຂອງທ່ານກ່ຽວກັບການຕາຍຂອງບຸດຫົວປີຂອງອີຢິບ. ຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍຊົນຊາດຮີບຣູຢູ່ທະເລແດງ.

In the time of King David August 11, 1840 was typified by the Philistines returning the ark of God. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by Uzzah touching the ark of God. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by David bringing the ark into Jerusalem. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by David’s wife Michal as she despised David for entering Jerusalem with the ark.

ໃນສະໄໝຂອງກະສັດດາວິດ, ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບໂດຍການທີ່ຊາວຟີລິດສະຕີນສົ່ງຫີບພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າຄືນມາ. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນລະດູບານໄມ້ປີ 1844 ໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບໂດຍອຸດຊາສຳຜັດຫີບພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter ລະຫວ່າງວັນທີ 12–17 ສິງຫາ ໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບໂດຍດາວິດນຳຫີບພັນທະສັນຍາເຂົ້າໄປໃນເຢຣູຊາເລັມ. ຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບໂດຍມີຄານ ພັນລະຍາຂອງດາວິດ ເມື່ອນາງໄດ້ດູຖູກດາວິດເນື່ອງຈາກລາວໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຢຣູຊາເລັມພ້ອມກັບຫີບພັນທະສັນຍາ.

August 11, 1840 was typified by the baptism of Christ. The first disappointment in the spring of 1844 was typified by the disappointment of Lazarus’ death. The Midnight Cry that began at the Exeter camp meeting from August 12–17 was typified by the Triumphal Entry of Christ into Jerusalem. The Great Disappointment of October 22, 1844 was typified by the disappointment of the cross.

ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດໃນລະດູບານໃໝ່ຂອງປີ 1844 ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍຄວາມຜິດຫວັງເນື່ອງຈາກການຕາຍຂອງລາຊາໂຣ. ການຮ້ອງປະກາດໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter ລະຫວ່າງວັນທີ 12–17 ສິງຫາ ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍການເສດັດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຂອງພຣະຄຣິດ. ຄວາມຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍຄວາມຜິດຫວັງແຫ່ງໄມ້ກາງແຂນ.

We have pointed out that these four waymarks, represent only a partial segment of the complete structure of every reformatory movement. We are identifying the four waymarks as witnesses of the history that began on September 11, 2001. One of the prophetic characteristics of each of the four lines, is that the waymarks in each line possess the same theme.

ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ແຈງແລ້ວວ່າ ຫຼັກໝາຍທັງສີ່ນີ້ ເປັນພຽງແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງຂອງໂຄງສ້າງອັນສົມບູນຂອງທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບເທົ່ານັ້ນ. ພວກເຮົາກຳລັງລະບຸຫຼັກໝາຍທັງສີ່ນີ້ໃຫ້ເປັນພະຍານຂອງປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ໜຶ່ງໃນລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງແຕ່ລະເສັ້ນທັງສີ່ ຄື ຫຼັກໝາຍໃນແຕ່ລະເສັ້ນລ້ວນມີຫົວຂໍ້ດຽວກັນ.

For Moses, all four of the waymarks addressed God’s work of entering into a covenant with a chosen people in fulfillment with the prophecy of Abraham. With King David’s reform line all four of the waymarks were associated with the ark of God. In Christ’s line all four of the waymarks were associated with death and resurrection.

ສຳລັບໂມເຊ, ທັງສີ່ເຫດຫມາຍໄດ້ກ່າວເຖິງພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນການເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນຂອງອັບຣາຮາມສຳເລັດບັນລຸ. ໃນແນວປະຕິຮູບຂອງກະສັດດາວິດ ທັງສີ່ເຫດຫມາຍໄດ້ສຳພັນກັບຫີບຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນແນວຂອງພຣະຄຣິດ ທັງສີ່ເຫດຫມາຍໄດ້ສຳພັນກັບຄວາມຕາຍ ແລະ ການຟື້ນຄືນພຣະຊົນ.

August 11, 1840 was a confirmation of the day for a year principle. The first disappointment in the spring of 1844 was caused by a failed application of the day for a year principle. Samuel Snow’s message of the Midnight Cry was the correction and a perfection of the failed application of the day for a year principle. The corrected message was based upon the day for a year principle and was fulfilled on October 22, 1844. All four waymarks are identifying the day for a year principle.

ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ເປັນການຢືນຢັນຫຼັກການ “ມື້ໜຶ່ງເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ.” ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດໃນລະດູບານໄມ້ຜຸດຂອງປີ 1844 ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກການນໍາຫຼັກການ “ມື້ໜຶ່ງເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ” ໄປໃຊ້ຢ່າງຜິດພາດ. ຂ່າວສານຂອງ Samuel Snow ກ່ຽວກັບສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ແມ່ນການແກ້ໄຂ ແລະເຮັດໃຫ້ການນໍາໃຊ້ຫຼັກການ “ມື້ໜຶ່ງເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ” ທີ່ເຄີຍຜິດພາດນັ້ນ ສົມບູນຂຶ້ນ. ຂ່າວສານທີ່ຖືກແກ້ໄຂນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການ “ມື້ໜຶ່ງເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ” ແລະໄດ້ສໍາເລັດເປັນຈິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໝຸດໝາຍທັງສີ່ປະການລ້ວນຊີ້ບອກເຖິງຫຼັກການ “ມື້ໜຶ່ງເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ.”

Sister White informs us the seven thunders represent the events that transpired during the first and second angels’ messages; but she teaches that the seven thunders also represent “future events that will be disclosed in their order.” The seven thunders represent four prophetic events that began on August 11, 1840 and ended on October 22, 1844 and those four waymarks will be repeated in our history in the same order.

ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ເປັນຕົວແທນຂອງເຫດການຕ່າງໆທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງ; ແຕ່ນາງກໍສອນວ່າ ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຫດການໃນອະນາຄົດທີ່ຈະຖືກເປີດເຜยຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດເປັນຕົວແທນຂອງເຫດການຄຳພະຍາກອນສີ່ປະການ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະ ສິ້ນສຸດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແລະ ໝາຍຫຼັກທັງສີ່ນັ້ນຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນປະຫວັດສາດຂອງເຮົາຕາມລຳດັບດຽວກັນ.

September 11, 2001 was typified by August 11, 1840 and both of those dates are connected with Islam, thus tying the beginning of Adventism together with the end of Adventism. Both August 11, 1840 and September 11, 2001 were a confirmation of the primary prophetic rule of their respective histories.

ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະວັນທີທັງສອງນັ້ນກໍມີຄວາມເກື່ອງໂຍງກັບອິດສະລາມ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຊື່ອມໂຍງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Adventism ເຂົ້າກັບຈຸດສິ້ນສຸດຂອງ Adventism. ທັງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ລ້ວນເປັນການຢືນຢັນກົດພະຍາກອນຫຼັກຂອງປະຫວັດສາດແຕ່ລະຍຸກຂອງພວກມັນ.

On September 11, 2001, the angel of Revelation eighteen descended and on August 11, 1840 the angel of Revelation ten descended. The first disappointment of Future for America was a failed prediction concerning Islam on July 18, 2020. The message that is unsealed, as was the Midnight Cry at Exeter in the summer of 1844, is a correction of the failed prediction that had been previously given. For the Millerites the correction was in relation to the previously failed application of the day for a year principle identifying 1843 as the time of the Lord’s return. Today the correction which is represented by the Millerite Midnight Cry message must be a waymark that represents Islam, as the previous two waymarks were. The correction typified by the work of Samuel Snow was not to disregard the previous failed prediction, but to fine tune the prediction that had previously failed.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18 ໄດ້ລົງມາ, ແລະໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 10 ໄດ້ລົງມາ. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດຂອງ Future for America ແມ່ນຄໍາພະຍາກອນທີ່ລົ້ມເຫຼວອັນໜຶ່ງ ກ່ຽວກັບອິດສະລາມ ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກ, ເຊັ່ນດຽວກັບສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນທີ່ Exeter ໃນລະດູຮ້ອນຂອງປີ 1844, ແມ່ນການແກ້ໄຂຄໍາພະຍາກອນທີ່ລົ້ມເຫຼວ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະກາດໄປກ່ອນແລ້ວ. ສໍາລັບພວກ Millerites, ການແກ້ໄຂນັ້ນແມ່ນກ່ຽວເນື່ອງກັບການນໍາໃຊ້ຫຼັກການ “ໜຶ່ງວັນເທົ່າກັບໜຶ່ງປີ” ທີ່ໄດ້ຜິດພາດກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໃນການລະບຸວ່າ ປີ 1843 ເປັນເວລາແຫ່ງການສະເດັດກັບມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ໃນປັດຈຸບັນ ການແກ້ໄຂຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນຂອງ Millerite ຈະຕ້ອງເປັນໝຸດໝາຍໜຶ່ງທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອິດສະລາມ, ດັ່ງທີ່ໝຸດໝາຍສອງອັນກ່ອນໜ້ານັ້ນເປັນ. ການແກ້ໄຂທີ່ຖືກສໍາແດງໂດຍວຽກງານຂອງ Samuel Snow ບໍ່ແມ່ນໃຫ້ລະເລີຍຄໍາພະຍາກອນທີ່ລົ້ມເຫຼວກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ແຕ່ເພື່ອປັບແຕ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວນັ້ນໃຫ້ລະອຽດແມ່ນຍໍາຍິ່ງຂຶ້ນ.

> “The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844.” Early Writings, 247.

> “ຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງໄດ້ເຫັນຈາກພຣະຄຳພີວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ, ແລະວ່າພວກເຂົາຕ້ອງຄອຍຖ້າການສຳເລັດຕາມນິມິດຢ່າງອົດທົນ. ຫຼັກຖານດຽວກັນທີ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ເຝົ້າຄອຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843 ກໍໄດ້ນຳພວກເຂົາໃຫ້ຄາດຫວັງພຣະອົງໃນປີ 1844.” Early Writings, 247.

Today the message that is typified by the message that came out of the Exeter camp meeting will be a perfection of the previously failed prediction. The Great Disappointment of Millerite history represents a great disappointment that takes place at the Sunday law, but it will be in the context of a prediction about Islam. Samuel Snow’s message was an identification of the exact date. It was the right date, but the wrong event. The message today represented by Snow’s message will be a message of Islam that is the perfection of the message that failed at the first disappointment of July 18, 2020.

ໃນວັນນີ້ ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍຂ່າວສານທີ່ອອກມາຈາກການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter ຈະເປັນການທຳໃຫ້ຄຳທຳນາຍທີ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວກ່ອນໜ້ານັ້ນສົມບູນຄົບຖ້ວນ. ຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ມັນຈະເກີດຂຶ້ນໃນບໍລິບົດຂອງຄຳທຳນາຍກ່ຽວກັບອິສລາມ. ຂ່າວສານຂອງ Samuel Snow ແມ່ນການລະບຸວັນທີທີ່ແນ່ນອນ. ວັນທີນັ້ນຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ເຫດການນັ້ນຜິດ. ຂ່າວສານໃນປະຈຸບັນທີ່ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍຂ່າວສານຂອງ Snow ຈະເປັນຂ່າວສານກ່ຽວກັບອິສລາມ ຊຶ່ງເປັນການທຳໃຫ້ຂ່າວສານທີ່ລົ້ມເຫຼວໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ສົມບູນຄົບຖ້ວນ.

There are no times or dates involved now, for since October 22, 1844 time setting is no longer to be a part of God’s prophetic message.

ບັດນີ້ບໍ່ມີເວລາຫຼືວັນທີໃດໆເຂົ້າມາກ່ຽວຂ້ອງອີກ, ເພາະວ່ານັບແຕ່ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນຕົ້ນມາ, ການກຳນົດເວລາບໍ່ຄວນຈະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ.

> “The Lord has shown me that the message of the third angel must go, and be proclaimed to the scattered children of the Lord, and that it should not be hung on time; for time never will be a test again. I saw that some were getting a false excitement arising from preaching time; that the third angel’s message was stronger than time can be. I saw that this message can stand on its own foundation, and that it needs not time to strengthen it, and that it will go in mighty power, and do its work, and will be cut short in righteousness.” Experience and Views, 48, 49.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສະແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະຕ້ອງອອກໄປ ແລະຖືກປະກາດແກ່ບັນດາບຸດຫຼານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ ແລະວ່າມັນບໍ່ຄວນຖືກຜູກໄວ້ກັບເວລາ; ເພາະວ່າເວລາຈະບໍ່ເປັນບົດທົດສອບອີກຕໍ່ໄປເລີຍ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ມີບາງຄົນກຳລັງເກີດຄວາມຕື່ນເຕັ້ນອັນຜິດພາດ ອັນເກີດຂຶ້ນຈາກການເທດສະໜາເລື່ອງເວລາ; ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມນັ້ນແຂງແກ່ນຍິ່ງກວ່າທີ່ເວລາຈະເຮັດໃຫ້ເປັນໄດ້. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ຂ່າວສານນີ້ສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ເທິງຮາກຖານຂອງມັນເອງ ແລະວ່າມັນບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງອາໄສເວລາມາເສີມກຳລັງໃຫ້ແກ່ມັນ ແລະວ່າມັນຈະອອກໄປດ້ວຍລິດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະກະທຳວຽກຂອງມັນ ແລະຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໂດຍຄວາມຊອບທຳ.” Experience and Views, 48, 49.

The fourth waymark of our history must be the Sunday law, for the sacred histories of all the reform lines added together line upon line, in conjunction with the inspired commentary of those histories through the Spirit of Prophecy are conclusive that the Sunday law is the fourth waymark after the mighty angel descends in our history. The fourth waymark in the history of the seven thunders that are “future events that will be disclosed in their order” must be connected with Islam, based upon the fact that the same theme always exists in the same four waymarks in every reformatory movement.

ໝຸດໝາຍທີສີ່ຂອງປະຫວັດສາດຂອງພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເພາະວ່າປະຫວັດສາດອັນສັກສິດຂອງທຸກໆເສັ້ນທາງແຫ່ງການປະຕິຮູບ ເມື່ອນຳມາລວມກັນເປັນ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ”, ຄຽງຄູ່ກັບຄຳອະທິບາຍອັນໄດ້ຮັບການດົນໃຈຂອງປະຫວັດສາດເຫຼົ່ານັ້ນຜ່ານທາງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ລ້ວນແຕ່ຊີ້ຂາດຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນໝຸດໝາຍທີສີ່ ຫຼັງຈາກທີ່ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດໄດ້ລົງມາໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກເຮົາ. ໝຸດໝາຍທີສີ່ໃນປະຫວັດສາດຂອງເຈັດຟ້າຮ້ອງ ຊຶ່ງເປັນ “ເຫດການໃນອະນາຄົດທີ່ຈະຖືກເຜີຍໃຫ້ຮູ້ຕາມລຳດັບຂອງມັນ” ຈຳເປັນຕ້ອງເຊື່ອມໂຍງກັບອິສລາມ, ໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ຫົວຂໍ້ດຽວກັນນັ້ນຍ່ອມດຳລົງຢູ່ໃນໝຸດໝາຍທັງສີ່ຢ່າງສະເໝີໃນທຸກໆຂະບວນການປະຕິຮູບ.

Islam will be part of the prophetic events at the Sunday law for a second reason. Jesus, the Lion of the tribe of Judah has specifically taken the history of these four events and defined them as a symbol unto themselves. That symbol is the seven thunders. There are other waymarks in every reformatory movement that exist both before and after the four waymarks that the Lion of the tribe of Judah specifies as the seven thunders. As a symbol unto themselves, the first waymark of the symbolic history containing these four waymarks represented the attack by Islam on the United States on September 11, 2001. The fact that Alpha and Omega identify the end with the beginning, establishes Islam at the Sunday law, for the first of those four waymarks was the attack of Islam on September 11, 2001, therefore the fourth and last waymark must also be an attack by Islam against the United States.

ອິສລາມຈະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງເຫດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດດ້ວຍເຫດຜົນປະການທີສອງ. ພຣະເຢຊູ ຜູ້ເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ໄດ້ຊົງນຳເອົາປະຫວັດຂອງເຫດການທັງສີ່ນີ້ມາ ແລະໄດ້ກຳນົດມັນໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກໃນຕົວຂອງມັນເອງໂດຍຈົງ. ສັນຍາລັກນັ້ນຄື ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ. ໃນທຸກການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການປະຕິຮູບ ຍັງມີຫຼັກໝາຍອື່ນໆອີກ ທີ່ມີຢູ່ທັງກ່ອນ ແລະຫຼັງ ຫຼັກໝາຍທັງສີ່ທີ່ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ລະບຸວ່າເປັນຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ. ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກໃນຕົວຂອງມັນເອງ ຫຼັກໝາຍທຳອິດຂອງປະຫວັດເຊີງສັນຍາລັກທີ່ບັນຈຸຫຼັກໝາຍທັງສີ່ນີ້ ໄດ້ເປັນຕົວແທນການໂຈມຕີໂດຍອິສລາມຕໍ່ສະຫະລັດ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ Alpha ແລະ Omega ລະບຸຈຸດຈົບໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ຍ່ອມສະຖາປະນາວ່າອິສລາມຈະຢູ່ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ເພາະວ່າຫຼັກໝາຍທຳອິດໃນບັນດາຫຼັກໝາຍທັງສີ່ນັ້ນ ຄືການໂຈມຕີຂອງອິສລາມໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ສະນັ້ນ ຫຼັກໝາຍທີສີ່ ແລະເປັນຫຼັກໝາຍສຸດທ້າຍ ກໍຈະຕ້ອງເປັນການໂຈມຕີໂດຍອິສລາມຕໍ່ສະຫະລັດເຊັ່ນກັນ.

It might very well be that the Sunday law is another attack by Islam on New York City, and that would answer as an end that is identified by the beginning, but at minimum it will be an attack by Islam as was the prediction of July 18, 2020.

ເປັນໄປໄດ້ຢ່າງຍິ່ງວ່າ ກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນຈະເປັນການໂຈມຕີນະຄອນນິວຢອກອີກຄັ້ງໜຶ່ງໂດຍອິດສະລາມ, ແລະສິ່ງນັ້ນກໍຈະເປັນຄໍາຕອບໃນຖານະຈຸດຈົບທີ່ຖືກລະບຸໂດຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ແຕ່ຢ່າງໜ້ອຍທີ່ສຸດ ມັນກໍຈະເປັນການໂຈມຕີໂດຍອິດສະລາມ ຕາມທີ່ໄດ້ມີການພະຍາກອນໄວ້ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

We have also pointed out that the Alpha and Omega hid a history within those four histories. In fact, that hidden internal history is a primary revelation that is now being brought out in conjunction with the command to “seal not the sayings of the prophecy of the book of Revelation.” That hidden internal history is recognized when we see within the four waymarks that are represented by the seven thunders that there is a period within the four waymarks that begins with a disappointment and ends with a disappointment. From the arrival of the second angel until the arrival of the third in Millerite history is a specific history that represents a symbol unto itself. It begins with an angel’s message that must be eaten, thus marking the tarrying time in the parable of the ten virgins. It then identifies the Midnight Cry which is also a message that must be eaten and then leads to the arrival of the third message that must be eaten.

ພວກເຮົາຍັງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນອີກດ້ວຍວ່າ ພຣະອັນຟາແລະໂອເມກາໄດ້ຊົງຊ່ອນປະຫວັດສາດໜຶ່ງໄວ້ພາຍໃນປະຫວັດສາດທັງສີ່ນັ້ນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ປະຫວັດສາດພາຍໃນທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ນັ້ນເປັນການສຳແດງອັນສຳຄັນຫຼັກ ຊຶ່ງໃນບັດນີ້ກຳລັງຖືກນຳອອກມາຄວບຄູ່ກັບພຣະບັນຊາທີ່ວ່າ “ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ.” ປະຫວັດສາດພາຍໃນທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ນັ້ນຖືກຮັບຮູ້ເມື່ອພວກເຮົາເຫັນຢູ່ພາຍໃນຫຼັກໝາຍທັງສີ່ ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍສາຍຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ວ່າມີຊ່ວງເວລາໜຶ່ງຢູ່ພາຍໃນຫຼັກໝາຍທັງສີ່ນັ້ນ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ. ນັບຈາກການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຈົນເຖິງການມາເຖິງຂອງອົງທີສາມໃນປະຫວັດສາດ Millerite ແມ່ນປະຫວັດສາດຈຳເພາະຫນຶ່ງ ທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງສັນຍາລັກໃນຕົວຂອງມັນເອງ. ມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທີ່ຕ້ອງຖືກກິນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໝາຍເຖິງເວລາຄອຍຖ້າໃນອຸປະມາຂອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ. ຈາກນັ້ນ ມັນກໍລະບຸເຖິງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງກໍເປັນຂ່າວສານທີ່ຕ້ອງຖືກກິນເຊັ່ນກັນ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນນຳໄປສູ່ການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານທີສາມ ຊຶ່ງກໍຕ້ອງຖືກກິນເຊັ່ນດຽວກັນ.

The hidden internal line within the line of the seven thunders is confirmed prophetically not only by the beginning representing a disappointment, and an angel’s arrival and a message to eat, that is then repeated at the great disappointment, but it is also confirmed by the “truth.”

ເສັ້ນພາຍໃນທີ່ຖືກຊ່ອນເຮັ້ນຢູ່ພາຍໃນເສັ້ນຂອງຟ້າຮ້ອງເຈັດຄັ້ງນັ້ນ ໄດ້ຖືກຢືນຢັນໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ໂດຍການທີ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຜິດຫວັງ, ແລະການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນ ພ້ອມທັງຂໍ້ຄວາມໃຫ້ກິນ ຊຶ່ງຕໍ່ມາຖືກເຮັດຊ້ຳອີກໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່, ແຕ່ຍັງຖືກຢືນຢັນໂດຍ “ຄວາມຈິງ” ອີກດ້ວຍ.

The Hebrew word “‘ĕmeṯ” that is translated as “truth” in the Old Testament was created by the wonderful linguist by using the first letter of the Hebrew alphabet, followed by the thirteenth letter of the alphabet and then ending with the last letter of the alphabet to form the word translated as truth. We have shown that those letters represent the principle of the rule of first mention, the principle that identifies the end from the beginning. The first letter is the letter “alpha”. The middle letter is the thirteenth letter of the Hebrew alphabet and represents rebellion. The last letter is the last, the end, the omega. We have shown that these three letters represent the three steps of the everlasting gospel as confirmed by several prophetic lines.

ຄໍາພາສາເຮັບເຣີ “‘ĕmeṯ” ທີ່ຖືກແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ໃນພຣະຄໍາພີພຣະສັນຍາເກົ່າ ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍນັກພາສາສາດອັນອັດສະຈັນ ໂດຍໃຊ້ຕົວອັກສອນຕົວທໍາອິດຂອງອັກຂະລະພາສາເຮັບເຣີ ຕາມດ້ວຍຕົວອັກສອນຕົວທີສິບສາມຂອງອັກຂະລະ ແລ້ວຈົບລົງດ້ວຍຕົວອັກສອນຕົວສຸດທ້າຍ ເພື່ອປະກອບເປັນຄໍາທີ່ແປວ່າ ຄວາມຈິງ. ພວກເຮົາໄດ້ສະແດງແລ້ວວ່າ ຕົວອັກສອນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຫຼັກການແຫ່ງກົດເກນຂອງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທໍາອິດ ອັນເປັນຫຼັກການທີ່ຊີ້ບອກຕອນຈົບຕັ້ງແຕ່ຕອນເລີ່ມຕົ້ນ. ຕົວອັກສອນຕົວທໍາອິດຄືຕົວອັກສອນ “alpha”. ຕົວອັກສອນຕົວກາງແມ່ນຕົວທີສິບສາມຂອງອັກຂະລະພາສາເຮັບເຣີ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດ. ຕົວອັກສອນຕົວສຸດທ້າຍກໍຄືຕົວສຸດທ້າຍ, ຕອນຈົບ, omega. ພວກເຮົາໄດ້ສະແດງແລ້ວວ່າ ຕົວອັກສອນທັງສາມນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງສາມຂັ້ນຕອນແຫ່ງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍຫຼາຍແນວເສັ້ນແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ.

Those three letter’s meanings correspond to the meaning of each of the three angels’ messages. Those three letter’s meanings correspond to the purification process of the wise and wicked in Daniel twelve verse ten who are purified, made white and tried. The three Hebrew letters that were brought together to create the word “truth,” possess the signature of Alpha and Omega and the three steps which they identify in the first angel’s message, is called the everlasting gospel. The three steps represented by those letters also represent the work of the Holy Spirit as set forth in John sixteen.

ຄວາມໝາຍຂອງອັກສອນສາມຕົວນັ້ນສອດຄ່ອງກັບຄວາມໝາຍຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງ. ຄວາມໝາຍຂອງອັກສອນສາມຕົວນັ້ນສອດຄ່ອງກັບຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງຄົນມີປັນຍາແລະຄົນຊົ່ວໃນດານີເອນ ບົດ 12 ຂໍ້ 10 ຜູ້ທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ, ແລະຖືກທົດລອງ. ອັກສອນຮີບຣູສາມຕົວທີ່ຖືກນຳມາຮວມກັນເພື່ອສ້າງເປັນຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ” ມີລາຍເຊັນຂອງອານຟາແລະໂອເມກາ, ແລະສາມຂັ້ນຕອນທີ່ອັກສອນເຫຼົ່ານັ້ນຊີ້ບອກໄວ້ໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ເອີ້ນວ່າ ຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ. ສາມຂັ້ນຕອນທີ່ອັກສອນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນ ຍັງເປັນຕົວແທນເຖິງພຣະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດດັ່ງທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນໂຢຮັນ 16.

> And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment: Of sin, because they believe not on me; Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more; Of judgment, because the prince of this world is judged. John 16:8–11.

> ແລະເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາແລ້ວ, ພຣະອົງຈະຊົງຊີ້ໃຫ້ໂລກຮູ້ເຖິງບາບ, ເຖິງຄວາມຊອບທຳ, ແລະເຖິງການພິພາກສາ: ເຖິງບາບນັ້ນ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອໃນເຮົາ; ເຖິງຄວາມຊອບທຳນັ້ນ, ເພາະເຮົາໄປຫາພຣະບິດາຂອງເຮົາ, ແລະພວກເຈົ້າຈະບໍ່ເຫັນເຮົາອີກຕໍ່ໄປ; ເຖິງການພິພາກສານັ້ນ, ເພາະເຈົ້ານາຍແຫ່ງໂລກນີ້ຖືກພິພາກສາແລ້ວ. ໂຢຮັນ 16:8–11.

The first disappointment is represented as sin, as illustrated by Moses, Uzzah, Mary and Martha, and the Millerites for as John sixteen describes the work of the Holy Spirit in convicting of “sin;” it was because “they believe not.” Each of the symbols we just cited represent the first disappointment, and each of their histories testify that the disappointment was caused by the sin of not believing something that had been previously revealed to them. The first step is the conviction of sin. The first step is the first letter of the Hebrew alphabet.

ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດຖືກແທນຄວາມໝາຍເປັນຄວາມບາບ ດັ່ງທີ່ໄດ້ສະແດງໄວ້ໂດຍໂມເຊ, ອຸດຊາ, ມາຣີ ແລະ ມາທາ, ແລະພວກມິນເລີໄທສ ເພາະດັ່ງທີ່ຢອນ 16 ພັນລະນາເຖິງພຣະລາຊກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນການເຮັດໃຫ້ສໍານຶກເຖິງ “ຄວາມບາບ”; ກໍເພາະວ່າ “ເຂົາທັງຫຼາຍບໍ່ເຊື່ອ.” ສັນຍາລັກແຕ່ລະຢ່າງທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ອ້າງເຖິງ ລ້ວນແທນຄວາມໝາຍເຖິງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ, ແລະປະຫວັດຂອງພວກເຂົາແຕ່ລະຄົນກໍເປັນພະຍານວ່າ ຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນເກີດຈາກຄວາມບາບແຫ່ງການບໍ່ເຊື່ອສິ່ງໃດໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ພວກເຂົາກ່ອນແລ້ວ. ຂັ້ນຕອນທໍາອິດຄືການຖືກເຮັດໃຫ້ສໍານຶກເຖິງຄວາມບາບ. ຂັ້ນຕອນທໍາອິດຄືຕົວອັກສອນຕົວທໍາອິດຂອງອັກສອນຮີບຣູ.

The second waymark of the hidden history is righteousness, which is where the manifestation of the power of God is manifested in the righteousness of those carrying the Midnight Cry message. They manifest God’s righteousness at the conclusion of the tarrying time, for John sixteen says Christ went to his Father and they saw Christ no more. Christ had tarried in advance of the manifestation of righteousness. With the Millerites, when Christ removed His hand, the mistake was recognized. Then the content of the corrected message produced two classes of worshippers. One class manifested righteousness, for they had oil, and the other class manifested the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet.

ເຄື່ອງໝາຍທາງທີສອງຂອງປະຫວັດສາດທີ່ເຊື່ອງໄວ້ແມ່ນຄວາມຊອບທໍາ, ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ການສຳແດງແຫ່ງຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສຳແດງອອກໃນຄວາມຊອບທໍາຂອງຜູ້ທີ່ຖືຂ່າວສານ Midnight Cry. ພວກເຂົາສຳແດງຄວາມຊອບທໍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ, ເພາະວ່າ ໂຢຮັນ ບົດທີ 16 ກ່າວວ່າ ພຣະຄຣິດໄດ້ໄປຫາພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ ແລະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະຄຣິດອີກຕໍ່ໄປ. ພຣະຄຣິດໄດ້ຊັກຊ້າກ່ອນໜ້າການສຳແດງອອກແຫ່ງຄວາມຊອບທໍາ. ກັບພວກ Millerites, ເມື່ອພຣະຄຣິດຖອນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ, ຄວາມຜິດພາດນັ້ນກໍໄດ້ຖືກຮັບຮູ້. ແລ້ວເນື້ອໃນຂອງຂ່າວສານທີ່ຖືກແກ້ໄຂໃຫ້ຖືກຕ້ອງໄດ້ກ່ອດໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. ຈຳພວກໜຶ່ງສຳແດງຄວາມຊອບທໍາ, ເພາະພວກເຂົາມີນ້ຳມັນ, ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງສຳແດງການກະບົດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອັກສອນຕົວທີສິບສາມຂອງອັກສອນຮີບຣູ.

> “The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

> “ຜູ້ທີ່ຖືກເຈີມຊຶ່ງຢືນຢູ່ຂ້າງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ ມີຕຳແໜ່ງທີ່ເຄີຍຖືກປະທານແກ່ຊາຕານໃນຖານະເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມ. ໂດຍຜ່ານບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດທີ່ຫ້ອມລ້ອມບັນລັງຂອງພຣະອົງ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງດຳລົງການສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນໂລກ. ນ້ຳມັນຄຳເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຸນ ຊຶ່ງດ້ວຍພຣະຄຸນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງຄ້ຳຈຸນຕະກຽງຂອງຜູ້ເຊື່ອໃຫ້ມີນ້ຳມັນຢູ່ສະເໝີ ເພື່ອວ່າມັນຈະບໍ່ລິບຫຼີ່ ແລະດັບໄປ. ຫາກບໍ່ມີນ້ຳມັນອັນບໍລິສຸດນີ້ຖືກເທລົງມາຈາກສະຫວັນຜ່ານຂ່າວສານແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ບັນດາອຳນາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍກໍຈະຄວບຄຸມມະນຸດໄວ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ.”

> “God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

> “ພຣະເຈົ້າຖືກເຮັດໃຫ້ເສຍພຣະກຽດ ເມື່ອພວກເຮົາບໍ່ຮັບເອົາຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງຊົງສົ່ງມາຫາພວກເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງປະຕິເສດນ້ຳມັນຄຳອັນພຣະອົງປະສົງຈະທຸ່ມເທລົງໃນຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອຈະໄດ້ຖ່າຍທອດຕໍ່ໄປຍັງບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ເມື່ອສຽງຮ້ອງນັ້ນດັງຂຶ້ນມາວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງ,’ ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບນ້ຳມັນບໍລິສຸດ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖະນຸຖະໜອມພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ ຈະພົບວ່າ ເໝືອນດັ່ງພວກຍິງພົມມະຈາຣີໂງ່, ພວກເຂົາບໍ່ພ້ອມທີ່ຈະພົບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ. ພວກເຂົາບໍ່ມີອຳນາດໃນຕົວເອງທີ່ຈະໄດ້ມາເຊິ່ງນ້ຳມັນນັ້ນ, ແລະຊີວິດຂອງພວກເຂົາກໍພັງທະລາຍ. ແຕ່ຖ້າມີການທູນຂໍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພວກເຮົາວິງວອນເໝືອນດັ່ງໂມເຊທີ່ໄດ້ທູນວ່າ, ‘ຂໍຊົງສະແດງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງແກ່ຂ້ານ້ອຍ,’ ຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເທລົງຢ່າງອຸດົມໃນໃຈຂອງພວກເຮົາ. ຜ່ານທາງທໍ່ຄຳ ນ້ຳມັນຄຳນັ້ນຈະຖືກສົ່ງມາເຖິງພວກເຮົາ. ‘ບໍ່ແມ່ນໂດຍກຳລັງ, ຫຼືໂດຍອຳນາດ, ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວແຫ່ງພົນໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້.’ ໂດຍການຮັບເອົາລຳແສງອັນເຈີດຈ້າຂອງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ບຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າກໍສ່ອງແສງເປັນດວງໄຟໃນໂລກ.” Review and Herald, July 20, 1897.

Take note that those who receive the message of the Midnight Cry have been typified by Moses in the cave of Horeb, pleading for God to show him His glory. Those two classes had finalized their characters before the Midnight Cry, during the tarrying time.

ຈົ່ງສັງເກດວ່າ ຜູ້ທີ່ຮັບຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ໄດ້ຖືກໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍໂມເຊ ຢູ່ໃນຖ້ຳແຫ່ງໂຮເຣບ ຂະນະທີ່ອ້ອນວອນຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊົງສຳແດງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງແກ່ທ່ານ. ຄົນສອງຈຳພວກນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ລັກສະນະນິສັຍຂອງຕົນສຳເລັດສິ້ນແລ້ວກ່ອນສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າ.

> “We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

> “ໃນບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນເວລາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພະຍັນຕະລາຍຢ່າງຍິ່ງ, ແລະບໍ່ຄວນມີຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາຊັກຊ້າໃນການສະແຫວງຫາການຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ. ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດດຳເນີນຕາມແບບຢ່າງຂອງພວກຍິງພົມມະຈັນໂງ່, ແລະຄິດວ່າຈະປອດໄພທີ່ຈະຄອຍຖ້າຈົນກວ່າວິກິດຈະມາຮອດ ຈຶ່ງຄ່ອຍໄດ້ຮັບການຕຽມພ້ອມແຫ່ງອຸປະນິໄສເພື່ອຈະຢືນຢູ່ໄດ້ໃນເວລານັ້ນ. ມັນຈະສາຍເກີນໄປທີ່ຈະສະແຫວງຫາຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ເມື່ອແຂກຖືກເຊີນເຂົ້າມາ ແລະຖືກກວດສອບແລ້ວ. ບັດນີ້ແມ່ນເວລາທີ່ຈະນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ,—ຄືເຄື່ອງນຸ່ງສຳລັບງານມົງຄຸນ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ທ່ານເໝາະສົມສຳລັບການເຂົ້າຮ່ວມອາຫານຄ່ຳແຫ່ງການສົມຣົດຂອງພຣະເມສານ້ອຍ. ໃນອຸປະມານັ້ນ ພວກຍິງພົມມະຈັນໂງ່ຖືກພັນລະນາວ່າໄດ້ອ້ອນວອນຂໍນ້ຳມັນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຕາມຄຳຂໍຂອງພວກນາງ. ສິ່ງນີ້ເປັນສັນຍະລັກເຖິງຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕຽມພ້ອມຕົນເອງໂດຍການພັດທະນາອຸປະນິໄສໃຫ້ສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນເວລາແຫ່ງວິກິດ.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

At the midnight cry one class had the necessary oil, and the other did not. The second step is the manifestation at the conclusion of the tarrying time of either righteousness or unrighteousness “because” the bridegroom went “to” his “Father, and ye see me no more.” The second step is the thirteenth letter of the Hebrew alphabet. The third step in the hidden history is judgment and the great disappointment and the last letter of the alphabet.

ໃນເວລາແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ ຄົນກຸ່ມໜຶ່ງມີນ້ຳມັນທີ່ຈຳເປັນ ແລະ ອີກກຸ່ມໜຶ່ງບໍ່ມີ. ຂັ້ນທີສອງ ຄື ການປະກົດອອກໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການຖ້າຄອຍ ບໍ່ວ່າເປັນຄວາມຊອບທຳ ຫຼື ຄວາມອະທຳ “ເພາະວ່າ” ເຈົ້າບ່າວໄດ້ໄປ “ຫາ” “ພຣະບິດາ” ຂອງພຣະອົງ “ແລະ ພວກທ່ານຈະບໍ່ເຫັນເຮົາອີກ.” ຂັ້ນທີສອງ ຄື ອັກສອນຕົວທີສິບສາມໃນອັກຂະລະພາສາເຮັບເຣີ. ຂັ້ນທີສາມໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນເຮືອນ ຄື ການພິພາກສາ ແລະ ຄວາມຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ອັກສອນຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກຂະລະ.

The hidden history within the seven thunders is testified to by the word “truth,” by the beginning disappointment identifying the last disappointment, by an angel arriving with a message at the beginning and end. The hidden history will only be recognized by those who have accepted the rules of Bible study that have been given by the highest authority. Miller’s rules in the beginning and Prophetic Keys at the end.

ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ພາຍໃນສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ໄດ້ຮັບການເປັນພະຍານໂດຍຄຳວ່າ “ຄວາມຈິງ,” ໂດຍຄວາມຜິດຫວັງໃນເບື້ອງຕົ້ນຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ແລະໂດຍທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງທີ່ມາພ້ອມກັບຂ່າວສານໃນຕອນຕົ້ນແລະໃນຕອນທ້າຍ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ນັ້ນ ຈະຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ພຽງແຕ່ໂດຍຜູ້ທີ່ໄດ້ຍອມຮັບຫຼັກເກນຂອງການສຶກສາພຣະຄຳພີທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໂດຍອຳນາດສູງສຸດ. ກົດຂອງ Miller ໃນຕອນຕົ້ນ ແລະ Prophetic Keys ໃນຕອນທ້າຍ.

With the history of the seven thunders, as we have just set forth, there is an emphasis that should be repeated and remembered. The first disappointment in every reform line is a disregard of previously established truth. Moses forgot to circumcise his son, though it was the very symbol of the Covenant that Abraham’s prophecy was identifying. Uzzah forgot that only the priesthood could touch the ark. Mary and Elizabeth give testimony in the story of Lazarus that they previously knew of Christ’s resurrection power. When the 1843 chart was produced the leaders (peer pressure) leaned upon Father Miller to disregard what he had always said about the year 1843. They insisted he change his established testimony that allowed for wiggle room unto the date of 1843 as their prediction of the fulfillment of the twenty-three hundred days. Miller’s testimony identifies that peer pressure brought by the other leaders in the movement led him to drop his vague identification of the fulfillment of the date for the fulfillment of the prophecy and state directly that it would be fulfilled in 1843.

ດ້ວຍປະຫວັດຂອງຟ້າຮ້ອງເຈັດສຽງ ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ນຳສະເໜີໄປນັ້ນ ມີຈຸດເນັ້ນປະການໜຶ່ງທີ່ຄວນຖືກກ່າວຊ້ຳແລະຈົດຈຳໄວ້. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນທຸກເສັ້ນທາງແຫ່ງການປະຕິຮູບ ແມ່ນການບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ກ່ອນແລ້ວ. ໂມເຊໄດ້ລືມເຂົ້າພິທີຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍໃຫ້ແກ່ບຸດຊາຍຂອງຕົນ ແມ່ນທັງໆທີ່ນັ້ນເປັນສັນຍາລັກແທ້ໆຂອງພັນທະສັນຍາ ທີ່ຄຳພະຍາກອນຂອງອັບຣາຮາມກຳລັງຊີ້ບອກຢູ່. ອຸດຊາໄດ້ລືມວ່າ ມີແຕ່ຄະນະປຸໂຣຫິດເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດແຕະຕ້ອງຫີບພັນທະສັນຍາໄດ້. ມາຣີ ແລະ ເອລີຊາເບັດ ໃຫ້ຄຳພະຍານໃນເລື່ອງຂອງລາຊາໂຣ ວ່າກ່ອນໜ້ານັ້ນນາງທັງສອງໄດ້ຮູ້ຈັກອຳນາດແຫ່ງການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດຢູ່ແລ້ວ. ເມື່ອແຜນພາບປີ 1843 ຖືກຈັດພິມຂຶ້ນ ບັນດາຜູ້ນຳ (ຄວາມກົດດັນຈາກໝູ່ຄະນະ) ໄດ້ກົດດັນໃຫ້ພໍ່ມິນເລີລະເລີຍສິ່ງທີ່ທ່ານເຄີຍກ່າວມາໂດຍຕະຫຼອດກ່ຽວກັບປີ 1843. ພວກເຂົາຢືນຍັນໃຫ້ທ່ານປ່ຽນຄຳພະຍານທີ່ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ແລ້ວຂອງທ່ານ ຊຶ່ງເປີດຊ່ອງໃຫ້ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນກ່ຽວກັບວັນທີໃນປີ 1843 ໃນຖານະຄຳທຳນາຍຂອງພວກເຂົາສຳລັບການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ. ຄຳພະຍານຂອງມິນເລີຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມກົດດັນຈາກໝູ່ຄະນະທີ່ນຳມາໂດຍຜູ້ນຳຄົນອື່ນໆໃນຂະບວນການ ໄດ້ນຳພາໃຫ້ທ່ານລະທິ້ງການລະບຸຢ່າງບໍ່ແນ່ຊັດຂອງທ່ານກ່ຽວກັບເວລາແຫ່ງການສຳເລັດຂອງຄຳພະຍາກອນ ແລະໃຫ້ກ່າວຢ່າງກົງໄປກົງມາວ່າ ມັນຈະສຳເລັດໃນປີ 1843.

With Future for America, we knew that there was never to be another message “hung upon time.” Future for America had repeatedly taught that fact throughout the history of the movement. The first disappointment is always premised upon a disregard of an established testing truth. It was a sinful disregard of a truth, but more significantly it was a sinful disregard of the primary rule of William Miller, which had been specifically identified as ending in 1844.

ກັບ Future for America, ພວກເຮົາຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າ ຈະບໍ່ມີຂ່າວສານອື່ນໃດອີກທີ່ “ຖືກແຂວນໄວ້ເທິງເວລາ.” Future for America ໄດ້ສອນຄວາມຈິງຂໍ້ນັ້ນຢ່າງຊ້ຳໆ ຕະຫຼອດປະຫວັດຂອງຂະບວນການ. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ຍ່ອມຕັ້ງຢູ່ເທິງການບໍ່ໃສ່ໃຈຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ແລ້ວ. ນັ້ນເປັນການບໍ່ໃສ່ໃຈຄວາມຈິງຢ່າງມີບາບ, ແຕ່ທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ມັນເປັນການບໍ່ໃສ່ໃຈຢ່າງມີບາບຕໍ່ກົດເກນຫຼັກຂໍ້ປະຖົມຂອງ William Miller, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຊີ້ບອກໄວ້ຢ່າງຈຳເພາະແລ້ວວ່າ ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1844.

> And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

> ແລະທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢືນຢູ່ເທິງທະເລ ແລະເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໄດ້ຍົກມືຂອງຕົນຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ແລະໄດ້ສາບານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດນິລັນດອນ, ຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແລະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນຟ້າສະຫວັນນັ້ນ, ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນ, ແລະທະເລ ແລະສິ່ງທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນທະເລນັ້ນ, ວ່າຈະບໍ່ມີເວລາອີກຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 10:5, 6

The angel that stood upon the land and sea according to Sister White was “no less a personage than Jesus Christ.” Future for America disregarded a direct command from Jesus Christ! Personally, I have only interacted with a handful of persons that I was associated with before July 18, 2020. Only two of those few persons, and one of those two is now sleeping in Jesus have I studied with and tested what was coming from God’s Word concerning the experience of July 18, 2020. But based upon Millerite history, which is the beginning of which we are the end, I am certain that there are still those that were in the movement at that time, that are still producing applications of prophecy that are “hung upon time.” There is nothing new under the sun.

ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນທີ່ຢືນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນແລະທະເລ ຕາມທີ່ Sister White ກ່າວໄວ້ ແມ່ນ “ບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ອື່ນໃດນ້ອຍໄປກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ.” Future for America ໄດ້ເມີນເສີຍພຣະບັນຊາໂດຍກົງຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ! ໂດຍສ່ວນຕົວແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕິດຕໍ່ປະສານງານກັບພຽງແຕ່ບໍ່ກີ່ຄົນເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍກ່ຽວພັນຢູ່ກ່ອນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ໃນບັນດາຄົນຈຳນວນໜ້ອຍນັ້ນ ມີພຽງສອງຄົນເທົ່ານັ້ນ, ແລະໜຶ່ງໃນສອງຄົນນັ້ນບັດນີ້ໄດ້ຫຼັບໄປໃນພຣະເຢຊູ, ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສຶກສາຮ່ວມນຳ ແລະໄດ້ທົດສອບສິ່ງທີ່ອອກມາຈາກພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ກ່ຽວກັບປະສົບການໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ແຕ່ໂດຍອີງໃສ່ປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite, ຊຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງທີ່ພວກເຮົາເປັນຈຸດສິ້ນສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າໝັ້ນໃຈວ່າ ຍັງມີຄົນທີ່ເຄີຍຢູ່ໃນຂະບວນການນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ແລະຍັງຄົງຜະລິດການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນທີ່ “ແຂວນໄວ້ກັບເວລາ.” ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃໝ່ພາຍໃຕ້ດວງອາທິດ.

Time is much too short to continue with that type of prophetic excitement, but let each man be fully persuaded in his own mind. And let each of the men that takes a position on the side that is still playing with time that Future for America rejects all of those applications, for they are nothing less than satanic delusions.

ເວລານັ້ນສັ້ນເກີນໄປຫຼາຍທີ່ຈະຍັງດຳເນີນຕໍ່ໄປກັບຄວາມຕື່ນເຕັ້ນທາງຄຳພະຍາກອນແບບນັ້ນ, ແຕ່ຂໍໃຫ້ແຕ່ລະຄົນມີຄວາມໝັ້ນໃຈຢ່າງບໍລິບູນໃນຄວາມຄິດຂອງຕົນເອງ. ແລະຂໍໃຫ້ແຕ່ລະຄົນໃນບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ເຂົ້າໄປຢືນຢູ່ຝ່າຍທີ່ຍັງຫຼິ້ນກັບເວລານັ້ນ, ຊຶ່ງ Future for America ປະຕິເສດການນຳໃຊ້ທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນ, ເພາະວ່າມັນບໍ່ແມ່ນຫຍັງອື່ນນອກຈາກຄວາມຫຼອກລວງຈາກຊາຕານ.

The internal hidden prophetic line within the four waymarks that make up the seven thunders is what is now being unsealed by the Lion of the tribe of Judah. This article has simply been a review of what we have stated about the Hebrew word “‘ĕmeṯ” that is translated as truth. It did not touch all that we have previously shared but the purpose of the review is to demonstrate that John chapter sixteen verse eight absolutely agrees with the prophetic model we are proposing for the hidden internal prophetic line within the seven thunders.

ເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ພາຍໃນອັນຢູ່ພາຍໃນ ຊຶ່ງຢູ່ໃນສີ່ໝຸດໝາຍທີ່ປະກອບເປັນສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຄືສິ່ງທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ. ບົດຄວາມນີ້ເປັນພຽງການທົບທວນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບຄຳພາສາເຮັບເຣີ “‘ĕmeṯ” ທີ່ຖືກແປວ່າ ຄວາມຈິງ. ມັນບໍ່ໄດ້ແຕະຕ້ອງທຸກສິ່ງທີ່ກ່ອນໜ້ານີ້ພວກເຮົາໄດ້ແບ່ງປັນໄວ້ ແຕ່ຈຸດປະສົງຂອງການທົບທວນນີ້ຄືເພື່ອສະແດງວ່າ ໂຢຮັນ ບົດທີສິບຫົກ ຂໍ້ທີແປດ ສອດຄ່ອງຢ່າງແທ້ຈິງຢ່າງສົມບູນກັບແບບຢ່າງຄຳພະຍາກອນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງນຳສະເໜີ ສຳລັບເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທີ່ຊ່ອນຢູ່ພາຍໃນອັນຢູ່ພາຍໃນ ໃນສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ.

There is still a little more review necessary before we reach a conclusion that we will take up in the next article.

ຍັງຈຳເປັນຕ້ອງທົບທວນອີກເລັກນ້ອຍກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະໄປເຖິງຂໍ້ສະຫຼຸບ ຊຶ່ງພວກເຮົາຈະນຳຂຶ້ນພິຈາລະນາໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> Seal not the sayings of the prophecy of this book, for the time is at hand: He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.

> ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີເຫຼັ້ມນີ້ ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ: ຜູ້ໃດທີ່ອະທຳ ກໍໃຫ້ລາວຍັງອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ລາວຍັງໂສໂຄກຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ລາວຍັງຊອບທຳຕໍ່ໄປ: ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ລາວຍັງບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. ແລະ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖິງ, ເຮົາມາໂດຍໄວ; ແລະບຳເໜັດຂອງເຮົາກໍຢູ່ກັບເຮົາ, ເພື່ອຈະຕອບແທນແກ່ທຸກຄົນຕາມການງານຂອງຜູ້ນັ້ນ. ເຮົາແມ່ນອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ເບື້ອງຕົ້ນແລະເບື້ອງປາຍ, ຜູ້ທຳອິດແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ. ພຣະນິມິດ 22:10–13.

Back to Articles