Article

# The Book of Daniel - Number Ten

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີສິບ

The Process

ຂະບວນການ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 5, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

In Daniel chapter one, Daniel was carried into the captivity of seventy years prophesied by Jeremiah, and continued until the first year of Cyrus.

ໃນດານຽນບົດທີ 1, ດານຽນໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າໄປສູ່ການເປັນເຊີຍທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ວ່າຈະມີເວລາເຈັດສິບປີ, ແລະຍັງຄົງຢູ່ຈົນເຖິງປີທຳອິດແຫ່ງລາຊະການຂອງຊີຣັດ.

> And Daniel continued even unto the first year of king Cyrus. Daniel 1:21.

> ແລະ ດານີເອນໄດ້ດຳລົງຢູ່ຈົນເຖິງປີທຳອິດແຫ່ງການຄອງລາດຂອງກະສັດ ໄຊຣັດ. ດານີເອນ 1:21.

Thus, Daniel lived through the entire history of the seventy years of captivity, until the decree that allowed the return of ancient Israel to rebuild and restore Jerusalem.

ດັ່ງນັ້ນ ດານີເອນໄດ້ດຳລົງຊີວິດຜ່ານປະຫວັດສາດທັງໝົດຂອງໄລຍະເຈັດສິບປີແຫ່ງການຖືກກວາດຕ້ອນເປັນເຊີຍ ຈົນເຖິງພຣະລາຊະກຳນົດທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານກັບຄືນໄປສ້າງແລະຟື້ນຟູນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

> Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord by the mouth of Jeremiah might be fulfilled, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying. Ezra 1:1.

> ໃນປີທໍາອິດແຫ່ງການຄອງລາດຂອງຊີຣັດ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ເພື່ອພຣະທໍາຂອງພຣະຢາເວຊຶ່ງຕັດຜ່ານປາກຂອງເຢເຣມີຢາຈະສໍາເລັດ ພຣະຢາເວໄດ້ກະຕຸ້ນຈິດໃຈຂອງຊີຣັດ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ຈົນທ່ານໄດ້ປະກາດຂ່າວສານໄປທົ່ວອານາຈັກທັງໝົດຂອງທ່ານ ແລະໄດ້ບັນທຶກໄວ້ເປັນລາຍລັກອັກສອນ ດັ່ງນີ້: ເອຊະຣາ 1:1។

Daniel therefore is the symbol of the testing process of the one hundred and forty-four thousand that began on September 11, 2001, and continues until the “decree,” which marks the call out of Babylon.

ດັ່ງນັ້ນ ດານີເອນຈຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຂະບວນການທົດສອບຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນຮອດ “ພຣະຣາຊກຳນົດ,” ຊຶ່ງເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການເອີ້ນໃຫ້ອອກຈາກບາບີໂລນ.

> And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:4, 5.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນອີກສຽງໜຶ່ງມາຈາກສະຫວັນ ກ່າວວ່າ, ຊົນຊາດຂອງເຮົາເອີຍ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ ແລະເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະວ່າບາບຂອງນາງໄດ້ກອງສູງຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນແລ້ວ ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມອະທຳຂອງນາງ. ພຣະນິມິດ 18:4, 5.

The seventy years of captivity is the testing and purification period of the one hundred and forty-four thousand. On September 11, 2001 the third Woe of Islam arrived. This is only recognized by those who accept the foundational truths of Adventism. The first Woe and the second Woe were both correctly identified as Islam by the pioneers. On both the 1843 and the 1850 pioneer charts, which Ellen White endorsed, and which are identified as a fulfillment of Habakkuk chapter two, Islam is identified as the fifth and sixth Trumpets. The last three Trumpets are Woe Trumpets.

ເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນເຊີຍເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບ ແລະ ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ວິບັດປະການທີສາມຂອງອິດສະລາມໄດ້ມາເຖິງ. ສິ່ງນີ້ຈະຖືກຮັບຮູ້ໂດຍພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງສາດສະໜາ Adventism. ວິບັດປະການທີໜຶ່ງ ແລະ ວິບັດປະການທີສອງ ຕ່າງກໍຖືກບັນດາຜູ້ບຸກເບີກລະບຸຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າເປັນອິດສະລາມ. ໃນທັງຕາຕະລາງຂອງບັນດາຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850, ຊຶ່ງ Ellen White ໄດ້ຮັບຮອງ, ແລະ ຊຶ່ງຖືກລະບຸວ່າເປັນການສໍາເລັດຂອງ Habakkuk ບົດທີສອງ, ອິດສະລາມຖືກລະບຸວ່າເປັນແກທີຫ້າ ແລະ ທີຫົກ. ແກສາມອັນສຸດທ້າຍແມ່ນແກແຫ່ງວິບັດປະການ.

> And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

> ແລະ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເບິ່ງ, ແລະ​ໄດ້​ຍິນ​ທູດ​ສະ​ຫວັນ​ອົງ​ໜຶ່ງ​ບິນ​ຢູ່​ກາງ​ຟ້າ, ຮ້ອງ​ກ່າວ​ດ້ວຍ​ສຽງ​ດັງ​ວ່າ, “ວິບັດ, ວິບັດ, ວິບັດ ແກ່​ບັນດາ​ຜູ້​ອາໄສ​ຢູ່​ເທິງ​ແຜ່ນດິນ​ໂລກ ເນື່ອງ​ດ້ວຍ​ສຽງ​ແກ​ອື່ນໆ​ທີ່​ຍັງ​ເຫຼືອ​ຢູ່​ຂອງ​ທູດ​ສະ​ຫວັນ​ທັງ​ສາມ, ຜູ້​ຊຶ່ງ​ຍັງ​ຈະ​ເປົ່າ​ຢູ່!” ພຣະນິມິດ 8:13

If there are three Woe Trumpets, and the first and second Woe Trumpets are Islam, it is pretty simple to recognize that the third Woe Trumpet is also Islam. An element of the symbol of Islam as Woe Trumpets, is their restraint, and then when they’re released. Sister White identifies the four winds of Revelation seven, as an “angry horse,” seeking to “break loose” and “bring death and destruction” in its wake.

ຖ້າຫາກວ່າມີແກວ່ງແກສັງວານພິບັດສາມຢ່າງ, ແລະແກວ່ງແກສັງວານພິບັດທີໜຶ່ງແລະທີສອງແມ່ນອິດສະລາມ, ກໍເປັນເລື່ອງງ່າຍພຽງພໍທີ່ຈະຮັບຮູ້ວ່າແກວ່ງແກສັງວານພິບັດທີສາມກໍແມ່ນອິດສະລາມເຊັ່ນກັນ. ອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງສັນຍາລັກທີ່ສະແດງອິດສະລາມເປັນແກວ່ງແກສັງວານພິບັດ, ແມ່ນການຖືກຍັບຍັ້ງຂອງພວກມັນ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນເມື່ອພວກມັນຖືກປ່ອຍອອກ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າລົມທັງສີ່ໃນ ພຣະນິມິດ 7 ເປັນ “ມ້າທີ່ໂກດຮ້າຍ,” ທີ່ພະຍາຍາມ “ຫຼຸດເປື້ອງອອກ” ແລະ “ນຳຄວາມຕາຍແລະຄວາມພິນາດ” ຕາມຫຼັງຂອງມັນ.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຍຶດໄວ້ຊຶ່ງລົມທັງສີ່ ອັນຖືກສະແດງເປັນມ້າທີ່ກຳລັງໂກດແຄ້ນ ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນແລະແລ່ນກວາດໄປເທິງໜ້າແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ ນຳພາການທຳລາຍແລະຄວາມຕາຍໄປຕາມທາງຂອງມັນ.”

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “ພວກເຮົາຈະນອນຫລັບຢູ່ເທິງຂອບເຂດແຫ່ງໂລກນິລັນດອນແທ້ໆນັ້ນຫລື? ພວກເຮົາຈະເຉື່ອຍຊາ ເຢັນຊາ ແລະ ຕາຍດ້ານຢູ່ຫລື? ໂອ, ຂໍໃຫ້ໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາມີພຣະວິນຍານ ແລະ ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງພຣະເຈົ້າຖືກພັດເຂົ້າໄປໃນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ ແລະ ມີຊີວິດ. ພວກເຮົາຈໍາເປັນຕ້ອງເຫັນວ່າ ທາງນັ້ນແຄບ ແລະ ປະຕູນັ້ນຄັບແຄບ. ແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາຜ່ານເຂົ້າໄປທາງປະຕູຄັບແຄບນັ້ນແລ້ວ, ຄວາມກວ້າງຂອງມັນຫາຂອບເຂດມິໄດ້.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The four angels who are restraining the four winds are restraining the “angry horse” of Bible prophecy that produces death and destruction. In Revelation chapter nine, where the first and second Woe Trumpet are identified, there is a king that is identified. He is identified in Revelation “nine-eleven”.

ທູດສະຫວັນສີ່ອົງທີ່ກຳລັງຢັບຢັ້ງລົມທັງສີ່ ກໍກຳລັງຢັບຢັ້ງ “ມ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດ” ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງນຳມາເຖິງຄວາມຕາຍແລະຄວາມພິນາດ. ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 ບ່ອນທີ່ໄດ້ລະບຸແກສຽງແກຄັ້ງທຳອິດແລະຄັ້ງທີສອງແຫ່ງວິບັດນັ້ນ ມີກະສັດອົງໜຶ່ງຖືກລະບຸໄວ້. ພຣະອົງຖືກລະບຸໄວ້ໃນ ພຣະນິມິດ 9:11.

> And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon. as being over them. Revelation 9:11.

> ແລະພວກມັນມີກະສັດປົກຄອງຢູ່ເທິງພວກມັນ, ຄືທູດສະຫວັນແຫ່ງຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງນາມຂອງທ່ານໃນພາສາເຮັບເຣີແມ່ນ Abaddon, ແຕ່ໃນພາສາກຣີກທ່ານມີນາມວ່າ Apollyon, ໃນຖານະເປັນຜູ້ປົກຄອງພວກມັນ. ພຣະນິມິດ 9:11.

The name, and therefore the character of the king of Islam is Abaddon in the Hebrew and Apollyon in the Greek. In both the Old and New Testaments, represented by the Hebrew and the Greek, the character of Islam is found in the definition of the two names. In both words the definition is “death and destruction.” Sister White says the “angry horse” that the four angels are restraining while the one hundred and forty-four thousand are being sealed is seeking to break loose and bring “death and destruction” in its path.

ຊື່, ແລະດັ່ງນັ້ນລັກສະນະຂອງກະສັດແຫ່ງອິດສະລາມ ໃນພາສາເຮັບຣິວແມ່ນ Abaddon ແລະໃນພາສາກຣີກແມ່ນ Apollyon. ໃນພຣະຄຳພີທັງພຣະສັນຍາເດີມແລະພຣະສັນຍາໃໝ່, ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍພາສາເຮັບຣິວແລະພາສາກຣີກ, ລັກສະນະຂອງອິດສະລາມຖືກພົບເຫັນຢູ່ໃນຄຳນິຍາມຂອງສອງຊື່ນັ້ນ. ໃນທັງສອງຄຳ ຄຳນິຍາມແມ່ນ “ຄວາມຕາຍ ແລະ ຄວາມພິນາດ.” Sister White ກ່າວວ່າ “ມ້າທີ່ໂກດແຄ້ນ” ທີ່ທູດສະຫວັນທັງສີ່ກຳລັງຍັບຢັ້ງໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນກຳລັງຖືກປະທັບຕາ, ກຳລັງພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນອອກມາ ແລະນຳເອົາ “ຄວາມຕາຍ ແລະ ຄວາມພິນາດ” ມາຕາມເສັ້ນທາງຂອງມັນ.

The first reference in the Scriptures to Islam is Ishmael, the father of those who uphold the religion of Islam. In that first reference he is identified as a wild man, and the word translated as “wild” means “the wild Arabian ass”. The first prophetic reference to Islam, is a symbol of the horse family, and a horse is how the pioneers illustrated Islam of the first and second Woes on the two sacred charts. The four winds of Revelation chapter seven, are held in check, or “restrained”, until God seals His people. The sealing process of the one hundred and forty-four thousand is also the testing process and purification process.

ການກ່າວເຖິງອິດສະລາມເປັນຄັ້ງທໍາອິດໃນພຣະຄໍາພີ ຄື ອິດສະມາເອນ, ບິດາຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືສາສະໜາອິດສະລາມ. ໃນການກ່າວເຖິງເທື່ອທໍາອິດນັ້ນ ລາວຖືກລະບຸວ່າເປັນຄົນປ່າ, ແລະຄໍາທີ່ແປວ່າ “ປ່າ” ມີຄວາມໝາຍວ່າ “ລາປ່າອາຣາເບຍ”. ການກ່າວເຖິງອິດສະລາມໃນເຊີງຄໍາພະຍາກອນເປັນຄັ້ງທໍາອິດ ແມ່ນສັນຍາລັກຂອງຕະກູນມ້າ, ແລະມ້າກໍແມ່ນວິທີທີ່ບັນດາຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ໃຊ້ເພື່ອພັນລະນາອິດສະລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທໍາອິດແລະຄັ້ງທີສອງ ໃນແຜນພູມສັກສິດທັງສອງ. ລົມທັງສີ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີ່ເຈັດ ຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ ຫຼື “ຖືກຫ້າມໄວ້” ຈົນກວ່າພຣະເຈົ້າຈະປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ຂະບວນການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ກໍເປັນຂະບວນການທົດສອບ ແລະເປັນຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍ.

All these prophetic illustrations are represented by Daniel’s captivity for seventy years, beginning with Jehoiakim, the symbol of the empowerment of the first message, until the “decree” that calls men and women out of Babylon. The restraining and then the releasing of Islam is a prophetic characteristic of Islam as a symbol of biblical prophecy.

ອຸປະມາທາງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ຖືກສະແດງໂດຍການເປັນເຊີຍຂອງດານີເອນເປັນເວລາເຈັດສິບປີ, ເລີ່ມຕົ້ນຈາກ Jehoiakim, ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງການປະທານອຳນາດໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານທຳອິດ, ຈົນເຖິງ “ດຳລັດ” ທີ່ເອີ້ນບັນດາຊາຍແລະຍິງໃຫ້ອອກຈາກບາບີໂລນ. ການຍັບຍັ້ງໄວ້ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍອິດສະລາມອອກ ແມ່ນລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງອິດສະລາມ ໃນຖານະທີ່ເປັນສັນຍະລັກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ.

When they are referred to as the “four winds”, they are held in check while God’s servants are sealed. At the beginning of the second Woe, in the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days that was fulfilled on August 11, 1840, four angels, representing Islam of the second Woe, were “loosed.” At the end of the prophecy, they were “restrained”.

ເມື່ອພວກເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າ “ລົມທັງສີ່”, ພວກເຂົາຖືກກັກໄວ້ໃນຂະນະທີ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຖືກປະທັບຕາ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ, ໃນຄຳພະຍາກອນດ້ານເວລາຈຳນວນສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບເອັດປີແລະສິບຫ້າວັນ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດລົງໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ທູດສະຫວັນສີ່ອົງ, ຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງອິດສະລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສອງ, ໄດ້ຖືກ “ປ່ອຍອອກ.” ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຄຳພະຍາກອນ, ພວກເຂົາຖືກ “ຍັບຍັ້ງໄວ້”.

> Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.

> ກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີຫົກ ຜູ້ຊຶ່ງມີແກສັງຂ໌ນັ້ນວ່າ, “ຈົ່ງປ່ອຍທູດສະຫວັນທັງສີ່ ທີ່ຖືກຜູກມັດໄວ້ທີ່ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ເອຟຣາດ.” ແລະທູດສະຫວັນທັງສີ່ນັ້ນກໍໄດ້ຖືກປ່ອຍ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຈັດຕຽມໄວ້ສໍາລັບໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ, ແລະໜຶ່ງວັນ, ແລະໜຶ່ງເດືອນ, ແລະໜຶ່ງປີ, ເພື່ອຈະຂ້າມະນຸດໃຫ້ໄດ້ໜຶ່ງສ່ວນສາມ. ພຣະນິມິດ 9:14, 15.

On September 11, 2001, the first message in the history of the one hundred and forty-four thousand was empowered, when Islam of the third Woe was “loosed.” But it was immediately “restrained”. Sister White explains why this happened, but first we should remember that the purpose of Islam in its first biblical reference was to anger the nations, for Ishmael’s hand would be against every man, and every man’s hand would be against Islam.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຂ່າວສານທຳອິດໃນປະຫວັດຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນໄດ້ຮັບການເສີມອຳນາດ ເມື່ອອິສລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມໄດ້ຖືກ “ປ່ອຍອອກ.” ແຕ່ມັນກໍຖືກ “ຢັບຢັ້ງ” ໃນທັນທີ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ອະທິບາຍວ່າເຫດໃດສິ່ງນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ, ແຕ່ກ່ອນອື່ນເຮົາຄວນຈື່ໄວ້ວ່າ ຈຸດປະສົງຂອງອິສລາມໃນການກ່າວເຖິງທາງພຣະຄຳພີຄັ້ງທຳອິດຂອງມັນ ແມ່ນເພື່ອປຸກໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ, ເພາະວ່າມືຂອງ Ishmael ຈະຕໍ່ຕ້ານທຸກຄົນ ແລະ ມືຂອງທຸກຄົນຈະຕໍ່ຕ້ານອິສລາມ.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> ແລະທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງຕັດແກ່ນາງວ່າ, ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າກຳລັງມີຄັນ ແລະຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງ, ແລະຈົ່ງເອີ້ນຊື່ຂອງເຂົາວ່າ ອິດຊະມາເອນ; ເພາະວ່າພຣະຢາເວໄດ້ຊົງຟັງຄວາມທຸກລຳບາກຂອງເຈົ້າແລ້ວ. ແລະເຂົາຈະເປັນຄົນດຸດັ່ງລາປ່າ; ມືຂອງເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານທຸກຄົນ, ແລະມືຂອງທຸກຄົນຈະຕໍ່ຕ້ານເຂົາ; ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກອ້າຍນ້ອງທັງໝົດຂອງເຂົາ. ປະຖົມມະການ 16:11, 12.

The purpose of Islam in Bible prophecy is to unite all nations against Islam, in advance of the United Nations turning their wrath upon Sabbath keepers. On September 11, 2001 everyone who understands 9/11 as marking the beginning of the repeat of the sequence of the Millerite events has become as “Daniel” when he was taken to Babylon for seventy years. Jehoiakim identifies the starting of that testing process, and Islam of the third Woe was then released, but immediately held in check, so God could seal His people.

ຈຸດປະສົງຂອງອິສລາມໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ແມ່ນເພື່ອຮວບຮວມບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງໃຫ້ຕໍ່ຕ້ານອິສລາມ ລ່ວງໜ້າກ່ອນທີ່ສະຫະປະຊາຊາດຈະຫັນຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງຕົນໄປສູ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາວັນຊະບາໂຕ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ທຸກຄົນຜູ້ເຂົ້າໃຈ 9/11 ວ່າເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຊ້ຳຄືນຂອງລຳດັບເຫດການຂອງພວກ Millerite ໄດ້ກາຍເປັນເໝືອນດັ່ງ “ດານີເອນ” ເມື່ອທ່ານຖືກນຳໄປຍັງບາບີໂລນເປັນເວລາເຈັດສິບປີ. Jehoiakim ບົ່ງຊີ້ເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການທົດສອບນັ້ນ, ແລະອິສລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມກໍໄດ້ຖືກປ່ອຍອອກໃນເວລານັ້ນ, ແຕ່ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ໃນທັນທີ, ເພື່ອໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊົງປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.

> “This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

> “ທັດສະນະນີ້ໄດ້ຖືກປະທານໃນປີ 1847 ໃນເວລາທີ່ຍັງມີພຽງແຕ່ພີ່ນ້ອງແອດເວັນຕິດຈໍານວນໜ້ອຍຫຼາຍທີ່ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕ, ແລະໃນບັນດາຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍມີພຽງແຕ່ບາງສ່ວນໜ້ອຍທີ່ເຫັນວ່າການຖືຮັກສາມັນມີຄວາມສໍາຄັນພຽງພໍທີ່ຈະຂີດເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກັບຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ. ບັດນີ້ການສໍາເລັດຕາມທັດສະນະນັ້ນກໍາລັງເລີ່ມປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ‘ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາແຫ່ງຄວາມລໍາບາກ,’ ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ນີ້ ບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງເວລາທີ່ໄພພິບັດຕ່າງໆຈະເລີ່ມຖືກເທລົງ, ແຕ່ໝາຍເຖິງຊ່ວງເວລາສັ້ນໆກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພຣະຄຣິດຍັງຢູ່ໃນພຣະວິຫານບໍລິສຸດ. ໃນເວລານັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະລາຊະກິດແຫ່ງຄວາມລອດພົ້ນກໍາລັງຈະສິ້ນສຸດລົງ, ຄວາມລໍາບາກຈະກໍາລັງມາເຖິງໂລກ, ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະເກີດຄວາມໂກດຄຽດ, ແຕ່ຈະຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂັດຂວາງພຣະລາຊະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ໃນເວລານັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ,’ ຫຼືການຊົດຊື່ນຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈະມາເຖິງ ເພື່ອປະທານລິດອໍານາດໃຫ້ແກ່ສຽງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຕຽມພວກທ່ານບໍລິສຸດໃຫ້ສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍຈະຖືກເທລົງ.” Early Writings, 85.

Daniel’s seventy years began on September 11, 2001 when Islam was released and angered the nations by suddenly and unexpectedly striking the earth beast of Revelation thirteen. Islam was then restrained, so the work of the third angel can be finished. The work of the third angel is the sealing of God’s people, and when that work began on September 11, 2001 the Latter Rain began to “sprinkle”. Daniel chapter one is illustrating the testing process of the one hundred and forty-four thousand, beginning on September 11, 2001, and continuing until the second “voice” of Revelation eighteen calls God’s other flock out of Babylon. Daniel therefore represents a people who are now in spiritual captivity, until the very conclusion of the testing process. The conclusion of the testing period in Daniel chapter one is identified as the “end of the days.”

ເຈັດສິບປີຂອງດານີເອນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອອິດສະລາມຖືກປ່ອຍອອກ ແລະໄດ້ກໍ່ໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງໂດຍການໂຈມຕີສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະບໍ່ຄາດຄິດ. ຈາກນັ້ນອິດສະລາມຈຶ່ງຖືກຫັກຫ້າມ ເພື່ອໃຫ້ວຽກງານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມສາມາດສຳເລັດໄດ້. ວຽກງານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຄືການປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເມື່ອວຽກງານນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຝົນລະດູປາຍກໍໄດ້ເລີ່ມ “ພົ່ນປະພອຍ”. ດານີເອນບົດທີໜຶ່ງກຳລັງສະແດງໃຫ້ເຫັນຂະບວນການທົດສອບຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າ “ສຽງ” ທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດຈະເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ດັ່ງນັ້ນ ດານີເອນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ບັດນີ້ຢູ່ໃນການເປັນຊະເລີຍຝ່າຍວິນຍານ ຈົນເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຢ່າງແທ້ຈິງຂອງຂະບວນການທົດສອບ. ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການທົດສອບໃນດານີເອນບົດທີໜຶ່ງໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ທ້າຍແຫ່ງວັນທັງຫຼາຍ.”

> Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king enquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:18–20.

> ໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງວັນທັງຫຼາຍທີ່ກະສັດໄດ້ກ່າວໄວ້ໃຫ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າມານັ້ນ ຫົວໜ້າຂັນທີກໍໄດ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າເນບູກາດເນັດຊາ. ແລະກະສັດໄດ້ສົນທະນາກັບພວກເຂົາ; ແລະໃນບັນດາພວກເຂົາທັງໝົດ ບໍ່ພົບຜູ້ໃດເໝືອນດານີເອນ, ຮານານີຢາ, ມີຊາເອນ, ແລະ ອາຊາຣີຢາ; ເຫດສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າກະສັດ. ແລະໃນບັນດາເລື່ອງທັງປວງແຫ່ງປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ ທີ່ກະສັດໄດ້ຊົງສອບຖາມພວກເຂົານັ້ນ ພະອົງພົບວ່າພວກເຂົາດີກວ່າພວກຫມໍຄາຖາແລະນັກໂຫລາສາດທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນອານາຈັກທັງໝົດຂອງພະອົງເຖິງສິບເທົ່າ. ດານີເອນ 1:18–20.

The third test, which represents a prophetic litmus test for Daniel and the three worthies, was when they were judged by Nebuchadnezzar, and found to be “ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm.” The third test is represented by judgment, and the judgment occurred at “the end of the days.” In the book of Daniel, the “end of the days,” is where Daniel stands in his lot.

ການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການທົດລອງຝ່າຍພະຍາກອນສໍາລັບດານີເອນ ແລະຊາຍຜູ້ມີຄຸນຄ່າສາມຄົນ ແມ່ນເມື່ອພວກເຂົາຖືກເນບູກາດເນັດຊາຕັດສິນ ແລະພົບວ່າ “ດີກວ່າພວກນັກອາຄົມ ແລະພວກໂຫລາທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນອານາຈັກທັງໝົດຂອງພຣະອົງເຖິງສິບເທົ່າ.” ການທົດສອບຄັ້ງທີສາມນີ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການພິພາກສາ ແລະການພິພາກສານັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນ “ຕອນປາຍຂອງວັນເວລາ.” ໃນພຣະທໍາດານີເອນ “ຕອນປາຍຂອງວັນເວລາ” ແມ່ນບ່ອນທີ່ດານີເອນຢືນຢູ່ໃນສ່ວນມໍຣະດົກຂອງຕົນ.

> “‘Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand…. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou (Daniel) thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’

> “‘ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນຊົ່ວຈະຍັງກະທໍາຄວາມຊົ່ວຢູ່: ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກຄົນຊົ່ວຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ພວກປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ…. ຜູ້ໃດທີ່ຄອຍຖ້າ ແລະມາເຖິງໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າວັນ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ແຕ່ສ່ວນເຈົ້າ (ດານີເອນ) ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍ: ເພາະເຈົ້າຈະໄດ້ພັກຜ່ອນ ແລະຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງເຈົ້າໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງວັນທັງຫຼາຍ.’”

> “The time has come for Daniel to stand in his lot. The time has come for the light given him to go to the world as never before. If those for whom the Lord has done so much will walk in the light, their knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased as they near the close of this earth’s history.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1174.

> “ເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວສໍາລັບດານີເອນທີ່ຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນມໍລະດົກຂອງທ່ານ. ເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວສໍາລັບແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ທ່ານໃຫ້ສ່ອງອອກໄປສູ່ໂລກຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍເປັນມາກ່ອນ. ຖ້າຜູ້ທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທໍາສິ່ງອັນຫຼວງຫຼາຍເພື່ອເຂົາທັງຫຼາຍຈະດໍາເນີນຢູ່ໃນແສງສະຫວ່າງ ຄວາມຮູ້ຂອງເຂົາທັງຫຼາຍກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ ແລະຄໍາພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງກັບພຣະອົງ ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍເຂົ້າໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1174.

Sister White identifies the “end of the days” in association with the purification process of verse ten of Daniel chapter twelve. She often employs verse ten, with verse thirteen’s, “end of the days.”

ນາງສາວ White ໄດ້ລະບຸ “ວາລະສຸດທ້າຍຂອງວັນທັງຫຼາຍ” ໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງຂໍ້ທີສິບໃນ Daniel ບົດທີສິບສອງ. ນາງມັກໃຊ້ຂໍ້ທີສິບ ຄຽງຄູ່ກັບຂໍ້ທີສິບສາມທີ່ວ່າ, “ວາລະສຸດທ້າຍຂອງວັນທັງຫຼາຍ.”

> “‘Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand…. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou (Daniel) thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’

> “‘ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ, ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທຳຈະກະທຳຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຄົນອະທຳຜູ້ໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ…. ຜູ້ໃດທີ່ຄອຍຖ້າ ແລະມາເຖິງໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າວັນ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ແຕ່ສ່ວນເຈົ້າ (ດານີເອນ) ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າຈົນກວ່າວາລະສຸດທ້າຍຈະມາເຖິງ: ເພາະເຈົ້າຈະໄດ້ພັກຜ່ອນ, ແລະຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງເຈົ້າໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງວັນທັງຫຼາຍ.’”

> “Daniel is today standing in his lot, and we are to give him place to speak to the people. Our message is to go forth as a lamp that burneth. ‘At that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars forever and ever.’

> “ດານີເອນກໍາລັງຢືນຢູ່ໃນສ່ວນທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບທ່ານໃນວັນນີ້, ແລະພວກເຮົາຄວນໃຫ້ທ່ານມີບ່ອນທີ່ຈະກ່າວແກ່ປະຊາຊົນ. ຂ່າວສານຂອງພວກເຮົາຕ້ອງຖືກປະກາດອອກໄປດັ່ງຕະກຽງທີ່ລຸກໄໝ້. ‘ໃນເວລານັ້ນ ມີກາເອນຈະລຸກຂຶ້ນ, ເຈົ້ານາຍຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຊຶ່ງຢືນຢູ່ເພື່ອບຸດຫຼານແຫ່ງຊົນຊາດຂອງທ່ານ; ແລະຈະມີເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລໍາບາກ ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍມີມາຕັ້ງແຕ່ມີປະຊາຊາດຈົນເຖິງເວລານັ້ນ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງທ່ານຈະຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ, ຄືທຸກຄົນທີ່ພົບວ່າມີຊື່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມ. ແລະຫຼາຍຄົນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ນອນຢູ່ໃນຝຸ່ນດິນແຫ່ງໂລກຈະຕື່ນຂຶ້ນ, ບາງຄົນເພື່ອຊີວິດນິລັນດອນ, ແລະບາງຄົນເພື່ອຄວາມອັບອາຍແລະການຖືກດູໝິ່ນຢ່າງນິລັນດອນ. ແລະບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຈະສ່ອງແສງດັ່ງຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງທ້ອງຟ້າ; ແລະບັນດາຜູ້ນໍາຄົນຈໍານວນຫຼາຍໄປສູ່ຄວາມຊອບທໍາ ຈະດັ່ງດວງດາວຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ.’”

> “These words present the work that we are to do in these last days. We are not one-half awake. We have not the power that is essential to the doing of the work that must be done. We must come into life, come into union. Now, just now, we must stand in that position where repentance and pardon shall be the striking features of our work. There must be no quarrelling. It is too late to engage with Satan in his work of blinding eyes. It is too late to give heed to seducing spirits and doctrines of devils.

> “ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ນຳສະເໜີພາລະກິດທີ່ພວກເຮົາຈະຕ້ອງກະທຳໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ພວກເຮົາຍັງບໍ່ຕື່ນຕົວແມ່ນແຕ່ເຄິ່ງໜຶ່ງ. ພວກເຮົາບໍ່ມີລິດອຳນາດອັນຈຳເປັນສຳລັບການກະທຳພາລະກິດທີ່ຈຳຕ້ອງຖືກກະທຳ. ພວກເຮົາຈຳຕ້ອງເຂົ້າສູ່ຊີວິດ, ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວ. ບັດນີ້, ໃນເວລານີ້ແຫຼະ, ພວກເຮົາຈະຕ້ອງຢືນຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງນັ້ນ ບ່ອນທີ່ການກັບໃຈແລະການໂຜດອະໄພຈະເປັນລັກສະນະເດັ່ນຂອງພາລະກິດຂອງພວກເຮົາ. ຈະຕ້ອງບໍ່ມີການໂຕ້ຖຽງກັນ. ມັນສາຍເກີນໄປແລ້ວທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມກັບຊາຕານໃນວຽກງານຂອງມັນໃນການເຮັດໃຫ້ຕາຂອງຜູ້ຄົນມືດບອດ. ມັນສາຍເກີນໄປແລ້ວທີ່ຈະໃສ່ໃຈຕໍ່ວິນຍານທີ່ລໍ້ລວງ ແລະຕໍ່ຄຳສອນຂອງພວກຜີຮ້າຍ.”

> “I am instructed to say that when the Holy Spirit gives tongue and utterance, we shall see a work done similar to that done on the day of Pentecost. The representatives of Christ will work intelligently. There will not be found one man here and another there seeking to tear down and destroy.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ກ່າວວ່າ ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຊົງປະທານລີ້ນແລະຄໍາເວົ້າ ພວກເຮົາຈະເຫັນພຣະລາຊະກິດອັນໜຶ່ງທີ່ສໍາເລັດຂຶ້ນ ຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ໄດ້ສໍາເລັດໃນວັນເພນເຕຄອດ. ຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດຈະປະຕິບັດວຽກຢ່າງມີປັນຍາ. ຈະບໍ່ພົບວ່າມີຄົນໜຶ່ງຢູ່ບ່ອນນີ້ ແລະອີກຄົນໜຶ່ງຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ທີ່ພະຍາຍາມຮື້ທໍາລາຍແລະທໍາໃຫ້ພິນາດ.”

> “‘Before the decree bring forth, before the day pass as the chaff, before the fierce anger of the Lord come upon you, before the day of the Lord’s anger come upon you, seek ye the Lord, all ye meek of the earth, which have wrought His judgment; seek righteousness, seek meekness: it may be ye shall be hid in the day of the Lord’s anger.’” Australian Union Conference Record, March 11, 1907.

> “‘ກ່ອນທີ່ພຣະດຳລັດຈະອອກມາ, ກ່ອນທີ່ວັນນັ້ນຈະຜ່ານໄປດັ່ງແກບ, ກ່ອນທີ່ພຣະພິໂລດອັນແຮງກ້າຂອງພຣະເຢໂຮວາຈະມາເຖິງພວກເຈົ້າ, ກ່ອນທີ່ວັນແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຢໂຮວາຈະມາເຖິງພວກເຈົ້າ, ຈົ່ງສະແຫວງຫາພຣະເຢໂຮວາ, ບັນດາຜູ້ອ່ອນສຸພາບທັງປວງໃນແຜ່ນດິນໂລກ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມຄຳພິພາກສາຂອງພຣະອົງ; ຈົ່ງສະແຫວງຫາຄວາມຊອບທຳ, ຈົ່ງສະແຫວງຫາຄວາມອ່ອນສຸພາບ: ບາງທີພວກເຈົ້າອາດຈະຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນວັນແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຢໂຮວາ.’” Australian Union Conference Record, March 11, 1907.

The sealing of the one hundred and forty-four thousand that is represented by the seventy years of Daniel’s captivity in Babylon, is represented in Daniel chapter twelve, and verse ten. The verse possesses the signature of “truth” for it identifies the three-steps that are the characteristics of the Hebrew word “truth.” Many shall be purified, made white and then tried. Daniel and the three worthies were purified by the fear of God in chapter one, for they determined not to eat the Babylonian diet. They then demonstrated a countenance that was made fairer and fatter than those who ate the Babylonian food. Their countenance was the righteousness of Christ which is the white garments. They then were tried when they went into the judgment of Nebuchadnezzar, at the end of the days.

ການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ຫມື່ນສີ່ພັນ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຈັດສິບປີແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍຂອງດານີເອນໃນບາບີໂລນ ນັ້ນ ຖືກສະແດງໄວ້ໃນດານີເອນ ບົດ 12 ແລະ ຂໍ້ 10. ຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ມີລາຍເຊັນແຫ່ງ “ຄວາມຈິງ” ເພາະມັນຊີ້ບອກເຖິງສາມຂັ້ນຕອນ ອັນເປັນລັກສະນະຂອງຄຳພາສາເຮັບເຣີ “ຄວາມຈິງ.” ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລ້ວຈຶ່ງຖືກທົດລອງ. ດານີເອນ ແລະ ສາມຜູ້ມີຄຸນຄ່ານັ້ນ ໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າໃນບົດ 1 ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງໃຈວ່າຈະບໍ່ກິນອາຫານຂອງບາບີໂລນ. ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ສະແດງໃບໜ້າທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ງາມກວ່າ ແລະ ອວບອິ່ມກວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຂອງບາບີໂລນ. ໃບໜ້າຂອງພວກເຂົານັ້ນ ຄືຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງແມ່ນເສື້ອຜ້າສີຂາວ. ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກທົດລອງ ເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າໄປສູ່ການພິພາກສາຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງວັນເຫຼົ່ານັ້ນ.

At “the end of the days,” when Daniel stands “in his lot”, “knowledge of Christ and the prophecies relating to Him will be greatly increased” for God’s people. Nebuchadnezzar noted that in “all matters of wisdom and understanding,” Daniel and the three worthies were “found” to be “ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm.”

ໃນ “ຕອນທ້າຍຂອງບັນດາວັນ,” ເມື່ອດານີເອນຢືນຢູ່ “ໃນສ່ວນຂອງຕົນ”, “ຄວາມຮູ້ເກືອບກັບພຣະຄຣິດ ແລະ ຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບພຣະອົງຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ” ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເນບູຄັດເນັດຊາໄດ້ສັງເກດວ່າ ໃນ “ທຸກເລື່ອງແຫ່ງປັນຍາ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈ,” ດານີເອນ ແລະ ຊາຍທັງສາມຜູ້ປະເສີດນັ້ນ “ຖືກພົບວ່າ” “ດີກວ່າສິບເທົ່າຕົວ ກວ່າພວກນັກວິເສດ ແລະ ພວກໂຫລາຈານທັງໝົດທີ່ຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງ.”

Daniel chapter one is illustrating the experience of the one hundred and forty-four thousand, who go through a three-step testing process. Commenting on that process, Sister White says, “These words present the work that we are to do in these last days. We are not one-half awake. We have not the power that is essential to the doing of the work that must be done. We must come into life, come into union. Now, just now, we must stand in that position where repentance and pardon shall be the striking features of our work. There must be no quarrelling.”

ພຣະຄຳພີດານີເອນບົດທີໜຶ່ງກຳລັງສະແດງເຖິງປະສົບການຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຜ່ານຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ. ໃນການໃຫ້ຄຳເຫັນຕໍ່ຂະບວນການນັ້ນ, ຊິດເຕີ ໄວທ ກ່າວວ່າ, “ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ສະເໜີວຽກງານທີ່ພວກເຮົາຈະຕ້ອງເຮັດໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ພວກເຮົາຍັງບໍ່ຕື່ນຢູ່ແມ່ນແຕ່ເຄິ່ງໜຶ່ງ. ພວກເຮົາບໍ່ມີລິດອຳນາດທີ່ຈຳເປັນຕໍ່ການກະທຳວຽກທີ່ຈະຕ້ອງຖືກເຮັດ. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງເຂົ້າມາສູ່ຊີວິດ, ເຂົ້າມາສູ່ຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວ. ບັດນີ້, ໃນເວລານີ້ແຫຼະ, ພວກເຮົາຈະຕ້ອງຢືນຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງນັ້ນທີ່ການກັບໃຈແລະການໃຫ້ອະໄພຈະເປັນລັກສະນະເດັ່ນຂອງວຽກງານຂອງພວກເຮົາ. ຈະຕ້ອງບໍ່ມີການໂຕ້ຖຽງກັນ.”

The testing process that leads to the “end of the days,” leads to the resurrection of the two witnesses in Revelation chapter eleven. The work we are to do now is to accept the message of September 11, 2001 and wake up, as represented by the dead dry bones. “We must come to life, come into union.” When we do this, the striking features of our work will be our “repentance and pardon.” The striking feature of our work is represented by Daniel in chapter nine, when he prays the Leviticus twenty-six prayer, asking for forgiveness of his sins, and the sins of his fathers, while also acknowledging that he had been walking contrary to God ever since the disappointment that marked the beginning of the tarrying time on July 18, 2020. He must also acknowledge that God had been walking contrary to him during that same period. Daniel represents those that have gone through a captivity of “seventy years”, ever since July 18, 2020.

ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບທີ່ນຳໄປສູ່ “ວາລະສຸດທ້າຍຂອງວັນທັງຫລາຍ” ນັ້ນ ນຳໄປສູ່ການເປັນຄືນມາຈາກຕາຍຂອງພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ. ວຽກງານທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງກະທຳໃນຂະນະນີ້ ແມ່ນການຍອມຮັບຂ່າວສານຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະຕື່ນຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ. “ພວກເຮົາຕ້ອງກັບມາມີຊີວິດ, ກັບມາເຂົ້າໃນຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວ.” ເມື່ອພວກເຮົາກະທຳສິ່ງນີ້ ລັກສະນະເດັ່ນຂອງວຽກງານຂອງພວກເຮົາຈະເປັນ “ການກັບໃຈ ແລະ ການອະໄພ.” ລັກສະນະເດັ່ນຂອງວຽກງານຂອງພວກເຮົາຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍດານີເອນໃນບົດທີເກົ້າ ເມື່ອທ່ານອະທິຖານຄຳອະທິຖານໃນພຣະບັນຍັດເລວີບົດທີຊາວຫົກ ທູນຂໍການອະໄພສຳລັບບາບຂອງທ່ານ ແລະ ບາບຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານ ພ້ອມທັງຍອມຮັບວ່າ ທ່ານໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ພຣະເຈົ້າມາຕະຫຼອດ ນັບແຕ່ຄວາມຜິດຫວັງທີ່ເປັນໝາຍເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າ ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ທ່ານຍັງຈະຕ້ອງຍອມຮັບດ້ວຍວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ທ່ານຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນ. ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຜ່ານການເປັນເຊີຍເປັນເວລາ “ເຈັດສິບປີ” ນັບແຕ່ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

The seventy years is a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty-six. The book of Chronicles informs us that the seventy years was the period that the land would “enjoy” the sabbaths which she was not allowed to enjoy due to ancient Israel’s rebellion against the covenant of Leviticus twenty-five.

ເຈັດສິບປີນັ້ນເປັນສັນຍະລັກຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະທຳເລວີ ບົດ 26. ພຣະທຳຂ່າວຄາວແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ເຈັດສິບປີນັ້ນແມ່ນໄລຍະເວລາທີ່ແຜ່ນດິນຈະ “ໄດ້ຮັບຄວາມຊື່ນຊົມ” ໃນບັນດາວັນຊະບາໂຕ ຊຶ່ງນາງບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຊື່ນຊົມ ເນື່ອງຈາກການກະບົດຕໍ່ພັນທະສັນຍາໃນພຣະທຳເລວີ ບົດ 25 ຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ.

> To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. 2 Chronicles 36:21.

> ເພື່ອໃຫ້ພຣະວາຈາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໂດຍທາງປາກຂອງເຢເຣມີຢາສຳເລັດໄປ, ຈົນກວ່າແຜ່ນດິນນັ້ນຈະໄດ້ຊື່ນຊົມວັນຊະບາໂຕຂອງຕົນ; ເພາະຕະຫຼອດເວລາທີ່ມັນຖືກປະຖິ້ມຮ້າງ ມັນກໍໄດ້ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕ, ເພື່ອໃຫ້ຄົບເຈັດສິບປີ. 2 ຂ່າວຄາວ 36:21.

As a symbol of a prophetic “wilderness,” the “three and a half days” that the two witnesses of Revelation eleven were dead in the street after July 18, 2020 is a symbol of the “seventy years”, and also a symbol of the “seven times”. At the “end of the days,” is a symbol of the end of the prophetic days that were sealed up in the book of Daniel.

ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ຖິ່ນກັນດານ” ໃນຄຳພະຍາກອນ, “ສາມມື້ເຄິ່ງ” ທີ່ພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນຫຼັງຈາກວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ເຈັດສິບປີ”, ແລະຍັງເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ອີກດ້ວຍ. ທີ່ “ປາຍແຫ່ງວັນທັງຫລາຍ” ນັ້ນ, ເປັນສັນຍາລັກຂອງຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງວັນໃນຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ.

In 1798, the book of Daniel was unsealed and Daniel stood in his lot, ready to fulfill his purpose.

ໃນປີ 1798 ພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະ ດານີເອນໄດ້ຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ ພ້ອມທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງຕົນສຳເລັດ.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> “ເມື່ອພຣະເຈົ້າປະທານໜ້າທີ່ພິເສດໃຫ້ມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງກະທຳ, ຜູ້ນັ້ນຄວນຢືນຢັດຢູ່ໃນສ່ວນແລະຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ ເໝືອນດັ່ງດານີເອນ, ພ້ອມທີ່ຈະຕອບສະໜອງຕໍ່ການຊົງເອີ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພ້ອມທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງສຳເລັດ.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

On October 22, 1844, in fulfillment of Daniel chapter eight, and verse fourteen, the book of Daniel once again stood in its lot. 1798, and 1844, are the conclusion of the first and second indignations, and therefore mark the end of “seven times.” The “end of the days” in the book of Daniel is a symbol of the conclusion of a captivity that is represented by the “seven times.” In Daniel chapter four, Nebuchadnezzar lived as a beast while “seven times” passed over him. At “the end of the days,” his kingdom and reason was restored to him.

ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕາມດານີເອນ ບົດ 8 ຂໍ້ 14, ພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ປີ 1798 ແລະ 1844 ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພິໂລດຄັ້ງທີໜຶ່ງ ແລະຄັ້ງທີສອງ, ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງໝາຍເຖິງຈຸດຈົບຂອງ “ເຈັດເວລາ.” “ສິ້ນສຸດແຫ່ງວັນເວລາ” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນສັນຍາລັກຂອງການສິ້ນສຸດແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ເຈັດເວລາ.” ໃນດານີເອນ ບົດ 4, ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ດຳລົງຊີວິດດັ່ງສັດເດຍລະສານ ໃນຂະນະທີ່ “ເຈັດເວລາ” ໄດ້ຜ່ານໄປເໜືອທ່ານ. ເມື່ອເຖິງ “ສິ້ນສຸດແຫ່ງວັນເວລາ,” ອານາຈັກ ແລະສະຕິປັນຍາຂອງທ່ານກໍໄດ້ຖືກຟື້ນຄືນໃຫ້ແກ່ທ່ານ.

> And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth forever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Daniel 4:34–36.

> ແລະໃນບັ້ນປາຍແຫ່ງວັນເວລາທັງຫຼາຍ ຂ້ານ້ອຍ ເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ເງີຍຕາຂອງຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ກັບຄືນມາສູ່ຂ້ານ້ອຍ ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖວາຍພອນແດ່ອົງສູງສຸດ ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ສັນລະເສີນແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງດຳຮົງຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ຊຶ່ງອຳນາດປົກຄອງຂອງພຣະອົງເປັນອຳນາດປົກຄອງອັນເປັນນິດ ແລະພຣະລາຊະອານາຈັກຂອງພຣະອົງດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດທຸກຊົ່ວອາຍຸຄົນ: ແລະຊາວໂລກທັງສິ້ນຖືກນັບວ່າເປັນດັ່ງບໍ່ມີອັນໃດເລີຍ: ແລະພຣະອົງຊົງກະທຳຕາມນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະອົງໃນກອງທັບແຫ່ງສະຫວັນ ແລະທ່າມກາງຊາວໂລກທັງຫຼາຍ: ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດອາດຫ້າມພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ຫຼືທູນຖາມພຣະອົງວ່າ, “ພຣະອົງຊົງກະທຳອັນໃດ?” ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ສະຕິປັນຍາຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ກັບຄືນມາສູ່ຂ້ານ້ອຍ; ແລະເພື່ອສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະລາຊະອານາຈັກຂອງຂ້ານ້ອຍ ກຽດສັກແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ກັບຄືນມາສູ່ຂ້ານ້ອຍ; ແລະທີ່ປຶກສາຂອງຂ້ານ້ອຍກັບບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຂົ້າມາຫາຂ້ານ້ອຍ; ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນພຣະລາຊະອານາຈັກຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະຄວາມສະຫງ່າງາມອັນປະເສີດຍິ່ງໄດ້ຖືກເພີ່ມແກ່ຂ້ານ້ອຍ. ດານີເອນ 4:34–36.

The end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is represented as the “end of the days,” and therefore represents the symbolic conclusion of the “seventy years” and also of the “seven times.” At that time, “repentance and pardon” will be the features that represent the work of those who were previously dead in the street that runs through the valley of dead dry bones.

ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາຂອງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຖືກສະແດງໄວ້ວ່າເປັນ “ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງວັນທັງຫຼາຍ,” ແລະດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການສິ້ນສຸດໃນຄວາມໝາຍເຊິງສັນຍາລັກຂອງ “ເຈັດສິບປີ” ແລະພ້ອມກັນນັ້ນຂອງ “ເຈັດກາລະ.” ໃນເວລານັ້ນ “ການກັບໃຈ ແລະ ການອະໄພ” ຈະເປັນລັກສະນະທີ່ສະແດງວຽກງານຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ກ່ອນໜ້ານີ້ເຄີຍຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນທີ່ພາດຜ່ານຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ.

The visible feature of the work of repentance of the one hundred and forty-four thousand is represented in Ezekiel chapter nine, as “sighing and crying.” When God’s people confess and put away their personal sins, when they acknowledge that they have repeated the same sins of their fathers, when they set aside their pride of opinion and admit that they have been walking contrary to God, and also that He has been walking contrary to them since the tarrying time arrived on July 18, 2020, they will then be found to have “ten times” more prophetic power than all the other professed wise men in the kingdom.

ລັກສະນະທີ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນຂອງພາລະກິດແຫ່ງການກັບໃຈຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນເອເຊກຽນບົດທີ 9 ດັ່ງ “ການຖອນຫາຍໃຈ ແລະ ການຮ້ອງໄຫ້.” ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າສາລະພາບ ແລະ ລະທິ້ງບາບສ່ວນຕົວຂອງຕົນ, ເມື່ອພວກເຂົາຍອມຮັບວ່າພວກເຂົາໄດ້ກະທຳບາບຢ່າງດຽວກັນຊ້ຳຮອຍບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ, ເມື່ອພວກເຂົາວາງຄວາມຈອງຫອງໃນຄວາມຄິດເຫັນຂອງຕົນລົງ ແລະ ຍອມຮັບວ່າພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນຊີວິດຂັດຂືນຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ແລະ ອີກທັງວ່າພຣະອົງກໍໄດ້ດຳເນີນຂັດຂືນຕໍ່ພວກເຂົານັບແຕ່ເວລາແຫ່ງການຖ່ວງຊ້າໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ເມື່ອນັ້ນພວກເຂົາຈະຖືກພົບວ່າມີອຳນາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ “ສິບເທົ່າ” ຫຼາຍກວ່າບັນດາຜູ້ອ້າງຕົນວ່າເປັນຄົນສະຫຼາດອື່ນທັງໝົດໃນອານາຈັກ.

The sealing process began with the loosing and then the restraining of Islam. That process ends as it began, when Islam is once again released. It is released at the end of the days of the sealing time, which for Daniel was the decree of Cyrus that called men out of Babylon. It is there, at the end of the days of purification, at the judgment of the Sunday law “decree” in the United States, that the faithful will be found to possess “ten times more” prophetic power.

ຂະບວນການແຫ່ງການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນດ້ວຍການປ່ອຍ ແລະຕໍ່ມາຄືການຢັບຢັ້ງອິດສະລາມ. ຂະບວນການນັ້ນສິ້ນສຸດລົງດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ເມື່ອອິດສະລາມຖືກປ່ອຍອອກອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ມັນຖືກປ່ອຍອອກໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງວັນທັງຫຼາຍຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ຊຶ່ງສໍາລັບດານີເອນແລ້ວ ຄືພະລາຊະກໍາຂອງໄຊຣັສທີ່ເອີ້ນຜູ້ຄົນໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງວັນທັງຫຼາຍຂອງການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ໃນການພິພາກສາ “ພະລາຊະກໍາ” ຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ຈະຖືກພົບວ່າຄອບຄອງລິດອໍານາດແຫ່ງການພະຍາກອນ “ຫຼາຍກວ່າສິບເທົ່າ”.

> “You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

> “ທ່ານກຳລັງເລື່ອນການສະເດັດມາຂອງພຣະເຈົ້າໄປໄກເກີນໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າຝົນປາຍກຳລັງຈະມາ ດັ່ງກັບ [ຢ່າງກະທັນຫັນເທົ່າກັບ] ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ແລະດ້ວຍລິດອຳນາດເພີ່ມຂຶ້ນສິບເທົ່າ.” Spalding and Magan, 5.

We will begin the consideration of Daniel chapter two in the next article.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມພິຈາລະນາພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 2.

> “This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.

> “ນີ້ແມ່ນສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງໃຫ້ພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ບັນດາທູດສະຫວັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາຈາກສະຫວັນເພື່ອປຸກໃຈພວກວິສຸດຊຶ່ງທໍ້ຖອຍ ແລະຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ພ້ອມສຳລັບພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າ. ຄົນທີ່ມີພອນສະຫວັນຫຼາຍທີ່ສຸດບໍ່ແມ່ນພວກທຳອິດທີ່ໄດ້ຮັບຂ່າວສານນີ້. ບັນດາທູດສະຫວັນໄດ້ຖືກສົ່ງໄປຫາຜູ້ຖ່ອມຕົນ ແລະຜູ້ອຸທິດຕົນ ແລະຜັກດັນພວກເຂົາໃຫ້ຍົກສຽງຮ້ອງວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງ!’ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຝາກສຽງຮ້ອງນັ້ນໄດ້ເລັ່ງຮີບໄປ ແລະໃນພະລັງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ ແລະປຸກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນທີ່ທໍ້ຖອຍໃຈ. ພາລະກິດນີ້ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງສະຕິປັນຍາ ແລະຄວາມຮຽນຮູ້ຂອງມະນຸດ, ແຕ່ຕັ້ງຢູ່ໃນພະລັງຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະພວກວິສຸດຂອງພຣະອົງທີ່ໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງນັ້ນກໍບໍ່ອາດຕໍ່ຕ້ານໄດ້. ຜູ້ທີ່ມີຈິດວິນຍານຫຼາຍທີ່ສຸດໄດ້ຮັບຂ່າວສານນີ້ກ່ອນ, ແລະຜູ້ທີ່ແຕ່ກ່ອນເຄີຍນຳໜ້າໃນພາລະກິດ ກັບເປັນພວກສຸດທ້າຍທີ່ໄດ້ຮັບ ແລະຊ່ວຍເພີ່ມພູນສຽງຮ້ອງນັ້ນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງ!’” Early Writings, 238.

Back to Articles