Article

# The Book of Daniel - Number Seven

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກເຈັດ

Seven Kings

ກະສັດເຈັດອົງ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 2, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The seven thunders represent the history of 1798, through to October 22, 1844. That history was typified by the last seven kings of the kingdom of Judah, from Manasseh in 677 BC through to Zedekiah in 586 BC.

ສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍກະສັດອົງສຸດທ້າຍທັງເຈັດຂອງອານາຈັກຢູດາ, ຕັ້ງແຕ່ມານາເຊ ໃນປີ 677 BC ຈົນເຖິງເຊເດກີຢາ ໃນປີ 586 BC.

In the sacred reform lines, a characteristic of the empowerment of the first angel is a symbol which identifies something that is worldwide. On August 11, 1840, the first angel’s message was empowered and the message was then carried to every mission station in the world.

ໃນແນວປະຕິຮູບອັນສັກສິດ, ລັກສະນະຢ່າງໜຶ່ງຂອງການຮັບລິດອຳນາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແມ່ນສັນຍາລັກທີ່ຊີ້ບອກເຖິງບາງສິ່ງທີ່ມີຂອບເຂດທົ່ວໂລກ. ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຮັບລິດອຳນາດ ແລະຈາກນັ້ນຂ່າວສານນັ້ນກໍໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງທຸກສະຖານີມິຊັນໃນໂລກ.

> “The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world.” The Great Controversy, 611.

> “ຂະບວນການແຫ່ງການສະເດັດມາໃນຊ່ວງປີ 1840–44 ເປັນການສຳແດງອັນຮຸ່ງໂລດແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ; ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງທຸກສະຖານີມິຊຊັນນາຣີໃນໂລກ.” The Great Controversy, 611.

Prophetically at that time, the angel of Revelation ten descended and placed one foot on the earth and the other on the sea. Sister White identified that as a symbol of the worldwide extent of the message.

ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ໃນເວລານັ້ນ ທູດສະຫວັນແຫ່ງພຣະນິມິດບົດ 10 ໄດ້ລົງມາ ແລະໄດ້ວາງຕີນຂ້າງໜຶ່ງເທິງແຜ່ນດິນ ແລະອີກຂ້າງໜຶ່ງເທິງທະເລ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າ ນັ້ນເປັນສັນຍະລັກເຖິງຂອບເຂດທົ່ວໂລກຂອງຂ່າວສານນັ້ນ.

> “The angel’s position, with one foot on the sea, the other on the land, signifies the wide extent of the proclamation of the message. It will cross the broad waters and be proclaimed in other countries, even to all the world.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

> “ທ່າທີຂອງທູດສະຫວັນ, ໂດຍມີຕີນຂ້າງໜຶ່ງຢູ່ເທິງທະເລ ແລະ ອີກຂ້າງໜຶ່ງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ, ບົ່ງບອກເຖິງຂອບເຂດອັນກວ້າງໄກຂອງການປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ. ຂ່າວສານນັ້ນຈະຂ້າມຜ່ານນ້ຳອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະ ຈະຖືກປະກາດໃນປະເທດອື່ນໆ, ແມ່ນກະທັ້ງທົ່ວໂລກ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

Cyrus’s proclamation of the first decree was a worldwide decree.

ຖະແຫຼງການຂອງກະສັດໄຊຣັສໃນການປະກາດພຣະລາຊະກຳນົດສະບັບທຳອິດ ເປັນພຣະລາຊະກຳນົດທີ່ປະກາດໄປທົ່ວໂລກ.

> Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord by the mouth of Jeremiah might be fulfilled, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, The Lord God of heaven hath given me all the kingdoms of the earth; and he hath charged me to build him an house at Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? his God be with him, and let him go up to Jerusalem, which is in Judah, and build the house of the Lord God of Israel, (he is the God,) which is in Jerusalem. And whosoever remaineth in any place where he sojourneth, let the men of his place help him with silver, and with gold, and with goods, and with beasts, beside the freewill offering for the house of God that is in Jerusalem. Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem. Ezra 1:1–4.

> ໃນປີທຳອິດແຫ່ງລາຊະການຂອງຊີຣັດກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ເພື່ອວ່າພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຫວາທີ່ຕັດຜ່ານປາກຂອງເຢເຣມີຢາຈະສຳເລັດ ພຣະເຢໂຫວາຈຶ່ງຊົງເຮັດໃຫ້ຈິດວິນຍານຂອງຊີຣັດກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍຖືກປຸກເຕືອນ ຈົນພຣະອົງໄດ້ປະກາດໄປທົ່ວອານາຈັກຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ຂຽນໄວ້ດ້ວຍ ວ່າ, “ຊີຣັດກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, ພຣະເຢໂຫວາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ໄດ້ປະທານບັນດາອານາຈັກທັງປວງໃນແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ແກ່ເຮົາ; ແລະພຣະອົງໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ເຮົາສ້າງພຣະນິເວດໃຫ້ພຣະອົງທີ່ກຸງເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງຢູ່ໃນແຂວງຢູດາ. ມີຜູ້ໃດແດ່ໃນບັນດາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງທ່າມກາງພວກທ່ານ? ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຂອງຜູ້ນັ້ນຊົງສະຖິດກັບຜູ້ນັ້ນ ແລະໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຂຶ້ນໄປຍັງກຸງເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງຢູ່ໃນແຂວງຢູດາ ແລະສ້າງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຢໂຫວາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ (ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າ) ຊຶ່ງຢູ່ທີ່ກຸງເຢຣູຊາເລັມ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ໃນບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ຜູ້ນັ້ນອາໄສຢູ່ ຂໍໃຫ້ຊາວບ່ອນນັ້ນຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ນັ້ນດ້ວຍເງິນ ແລະຄຳ ແລະຊັບສິ່ງຂອງ ແລະສັດພາຫະນະ ນອກເໜືອຈາກເຄື່ອງຖວາຍດ້ວຍໃຈສະໝັກສຳລັບພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມ.” ແລ້ວບັນດາຫົວໜ້າແຫ່ງເຊື້ອສາຍບິດາຂອງຢູດາ ແລະເບັນຢາມິນ ແລະພວກປະໂລຫິດ ແລະພວກເລວີ ພ້ອມທັງທຸກຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປຸກໃຈ ກໍລຸກຂຶ້ນເພື່ອຈະຂຶ້ນໄປສ້າງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຢໂຫວາຊຶ່ງຢູ່ໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊະຣາ 1:1–4.

Just as the first angel was carried to every mission station in the world on August 11, 1840, Cyrus identifies himself as the king of “all the kingdoms on earth,” as he proclaims the first decree. The descent of the angel of Revelation ten, the angel that Sister White identifies as “no less a personage than Jesus Christ,” possesses the same prophetic characteristics as the mighty angel of Revelation eighteen. Sister White identifies that the purpose of the first angel was the same as the purpose of the angel of Revelation eighteen.

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ທູດອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງທຸກສະຖານີພັນທະກິດໃນໂລກໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ໄຊຣັສໄດ້ລະບຸຕົນເອງວ່າເປັນກະສັດເໜືອ “ບັນດາອານາຈັກທັງປວງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ,” ເມື່ອລາວປະກາດພຣະລາຊະກຳນົດສະບັບທຳອິດ. ການລົງມາຂອງທູດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 10, ທູດອົງທີ່ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ “ບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ໃດອື່ນນ້ອຍກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ,” ມີລັກສະນະດ້ານຄຳພະຍາກອນຢ່າງດຽວກັນກັບທູດຜູ້ມີລິດອຳນາດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ລະບຸວ່າ ຈຸດປະສົງຂອງທູດອົງທຳອິດນັ້ນ ເປັນຢ່າງດຽວກັນກັບຈຸດປະສົງຂອງທູດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18.

> “Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.

> “ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງມອບໝາຍໃຫ້ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດອົງໜຶ່ງລົງມາ ແລະເຕືອນບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາປາກົດເປັນຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງນັ້ນອອກຈາກພຣະພັກຂອງພຣະເຢຊູໃນສະຫວັນ ມີແສງສະຫວ່າງທີ່ເຈີດຈ້າແລະຮຸ່ງໂລດຢ່າງຫາທີ່ສຸດນຳໜ້າທ່ານໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄຳບອກວ່າ ພາລະກິດຂອງທ່ານຄື ການເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວາບດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ ແລະເຕືອນມະນຸດເຖິງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຈະມາ.” Early Writings, 245.

The empowerment of the first angel is a symbol that emphasizes a worldwide element. The first message in the time of Christ was empowered at the baptism of Christ. The Scriptures identify that all of Israel went out to the wilderness to hear the message of John.

ການປະທານລິດອໍານາດແກ່ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເປັນສັນຍາລັກທີ່ເນັ້ນໜັກເຖິງອົງປະກອບທົ່ວໂລກ. ຂໍ້ຄວາມທຳອິດໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຮັບການປະທານລິດອໍານາດໃນເວລາຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ. ພຣະຄໍາພີໄດ້ລະບຸວ່າ ຊາວອິສຣາເອນທັງປວງໄດ້ອອກໄປສູ່ຖິ່ນກັນດານເພື່ອຟັງຂໍ້ຄວາມຂອງໂຢຮັນ.

> Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. Matthew 3:5, 6.

> ແລ້ວຊາວເຢຣູຊາເລັມ ແລະແຂວງຢູເດຍທັງໝົດ ພ້ອມທັງດິນແດນທົ່ວເຂດຮອບແມ່ນໍ້າຈໍແດນ ກໍໄດ້ອອກໄປຫາທ່ານ. ແລະເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາຈາກທ່ານໃນແມ່ນໍ້າຈໍແດນ ໂດຍສາລະພາບບາບຂອງຕົນ. ມັດທາຍ 3:5, 6

Christ’s ministry was directed to ancient Israel, and in that prophetic sense the entire world was drawn to the Jordan, the place of Christ’s baptism. Yet the rite of baptism, and what it represented when Christ was baptized, was directed at all the world.

ພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກມຸ່ງໄປຫາອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ແລະໃນຄວາມໝາຍເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ໂລກທັງສິ້ນໄດ້ຖືກດຶງເຂົ້າມາຫາແມ່ນ້ຳຢອດແດນ ອັນເປັນສະຖານທີ່ແຫ່ງການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ. ແຕ່ພິທີບັບຕິສະມາ ແລະສິ່ງທີ່ພິທີນັ້ນເປັນຕົວແທນເມື່ອພຣະຄຣິດຮັບບັບຕິສະມາ ໄດ້ຖືກມຸ່ງໄປຫາມວນມະນຸດທົ່ວໂລກ.

The name Jehoiakim means “God will rise”, and at the baptism of Christ, as John brought Christ up out of the water, the emblem of “rising up” out of a watery grave became an element of that empowerment. In the first four verses of Ezra that we have already cited, verse five identifies the response of those that heard the decree with the words, “Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem.” When the first message is empowered, there is a rising up, as represented by the name of Jehoiakim.

ຊື່ Jehoiakim ຫມາຍຄວາມວ່າ “ພຣະເຈົ້າຈະລຸກຂຶ້ນ”, ແລະໃນພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ເມື່ອໂຢຮັນໄດ້ພາພຣະຄຣິດຂຶ້ນຈາກນ້ຳ, ເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງ “ການລຸກຂຶ້ນ” ຈາກຫລຸມຝັງສົບອັນເປັນນ້ຳ ໄດ້ກາຍເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງການປະທານພະລັງນັ້ນ. ໃນສີ່ຂໍ້ຕອນຕົ້ນຂອງ Ezra ທີ່ພວກເຮົາໄດ້ອ້າງໄວ້ແລ້ວນັ້ນ, ຂໍ້ທີຫ້າໄດ້ລະບຸການຕອບສະໜອງຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນພຣະລາຊະກຳນົດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳວ່າ, “ແລ້ວຫົວໜ້າແຫ່ງບັນພະບຸລຸດຂອງຢູດາແລະເບນຢາມິນ, ແລະພວກປະໂຣຫິດ, ແລະພວກເລວີ, ພ້ອມກັບທຸກຄົນທີ່ຈິດວິນຍານຂອງເຂົາຖືກພຣະເຈົ້າປຸກໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ, ເພື່ອຂຶ້ນໄປສ້າງພຣະນิเวດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊຶ່ງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ.” ເມື່ອຂ່າວສານທຳອິດໄດ້ຮັບພະລັງ, ກໍມີການລຸກຂຶ້ນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊື່ Jehoiakim.

On September 11, 2001, the first message of the mighty movement of the third angel was empowered as typified by the empowerment of the first message of the mighty movement of the first angel. Sister White comments on the destruction of the Twin Towers on that date.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຂ່າວສານທໍາອິດຂອງການເຄື່ອນໄຫວອັນຊົງລິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຮັບພະລັງອໍານາດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍການປະທານພະລັງອໍານາດແກ່ຂ່າວສານທໍາອິດຂອງການເຄື່ອນໄຫວອັນຊົງລິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ໃຫ້ຄໍາອະທິບາຍເກື່ອນກັບການທໍາລາຍຂອງຫໍຄູ່ໃນວັນທີນັ້ນ.

> “Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

> “ບັດນີ້ມີຄໍາເວົ້າວ່າ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ປະກາດວ່າ ນະຄອນນິວຢອກຈະຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍຄື້ນຍັກບໍ? ສິ່ງນີ້ຂ້ານ້ອຍບໍ່ເຄີຍໄດ້ກ່າວ. ຂ້ານ້ອຍໄດ້ກ່າວວ່າ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍເບິ່ງຕຶກໃຫຍ່ໆທັງຫຼາຍທີ່ກໍ່ສ້າງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ, ‘ເຫດການອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງໃດໜໍຈະເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັ່ນສະເທືອນແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງຮ້າຍແຮງ! ແລ້ວຖ້ອຍຄໍາໃນ ພຣະນິມິດ 18:1–3 ຈະສໍາເລັດຜົນ.’ ທັງບົດທີສິບແປດຂອງພຣະນິມິດເປັນຄໍາເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໂລກ. ແຕ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີແສງສະຫວ່າງເປັນພິເສດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງນະຄອນນິວຢອກ, ນອກຈາກວ່າຂ້ານ້ອຍຮູ້ວ່າ ມື້ໜຶ່ງຕຶກໃຫຍ່ໆທັງຫຼາຍທີ່ນັ້ນຈະຖືກຖິ້ມລົງໂດຍການຫັນໄປແລະການພິກຄວໍ່າຂອງລິດອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ຂ້ານ້ອຍຮູ້ວ່າ ຄວາມພິນາດຢູ່ໃນໂລກແລ້ວ. ພຽງຄໍາດຽວຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຽງການແຕະຕ້ອງຄັ້ງດຽວຈາກລິດອໍານາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ, ແລະໂຄງສ້າງອັນມະຫຶມາເຫຼົ່ານີ້ຈະພັງລົງ. ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນ ຊຶ່ງຄວາມນ່າສະພຶງກົວຂອງມັນພວກເຮົາບໍ່ອາດຈິນຕະນາການໄດ້.” Review and Herald, July 5, 1906.

At the empowerment of the first message in the history of the one hundred and forty-four thousand, the Lord “rose up” to “shake terribly the earth”. Jehoiakim’s name symbolizes the empowerment of the first message. On August 11, 1840, the Lord arose from his throne and descended to earth and stood upon the land and the sea. At the first decree of Cyrus, the faithful arose. Jehoiakim is a symbol of not simply the arrival of the first angel, but he also represents the empowerment of the first angel.

ໃນເວລາທີ່ຂ່າວສານທຳອິດໄດ້ຮັບການເສີມພະລັງໃນປະຫວັດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ “ໄດ້ລຸກຂຶ້ນ” ເພື່ອ “ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນຢ່າງນ່າຢ້ານກົວ”. ນາມຂອງ Jehoiakim ເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງການເສີມພະລັງຂອງຂ່າວສານທຳອິດ. ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ລຸກຂຶ້ນຈາກບັນລັງຂອງພຣະອົງ ແລະສະເດັດລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະໄດ້ປະທັບຢືນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນແລະທະເລ. ໃນພຣະລາຊະກຳນົດຄັ້ງທຳອິດຂອງ Cyrus, ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ໄດ້ລຸກຂຶ້ນ. Jehoiakim ເປັນສັນຍະລັກບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເສີມພະລັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດດ້ວຍ.

Jehoiakim represents the first of the last three kings, but he also represents the fifth of seven kings that lead to the destruction of Jerusalem. The names of those seven kings are very informative. Those seven kings were Manasseh, Amon, Josiah, Jehoahaz, Jehoiakim, Jehoiachin and Zedekiah.

ເຢໂຮຢາກິມເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດອົງທໍາອິດໃນບັນດາສາມອົງສຸດທ້າຍ, ແຕ່ທ່ານຍັງເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດອົງທີຫ້າໃນບັນດາກະສັດເຈັດອົງທີ່ນໍາໄປສູ່ການທໍາລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ຊື່ຂອງກະສັດເຈັດອົງນັ້ນໃຫ້ຂໍ້ມູນອັນສໍາຄັນຢ່າງຍິ່ງ. ກະສັດເຈັດອົງນັ້ນຄື ມານາເສ, ອາໂມນ, ໂຢສິຢາ, ເຢໂຮອາຮາດ, ເຢໂຮຢາກິມ, ເຢໂຮຢາຄິນ ແລະ ເຊເດກີຢາ.

In the history of the Millerites, Manasseh represents the time of the end, in 1798. Manasseh means “causing to forget”, and it is in 1798 that the whore of Tyre is forgotten for seventy years. Manasseh was one of the most wicked kings, and possesses prophetic characteristics that should be considered.

ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerites, ມານາເຊ ເປັນຕົວແທນຂອງເວລາແຫ່ງອະວະສານ ໃນປີ 1798. ມານາເຊ ໝາຍເຖິງ “ການເຮັດໃຫ້ລືມ”, ແລະໃນປີ 1798 ນັ້ນເອງ ໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣ ຖືກລືມໄປເປັນເວລາເຈັດສິບປີ. ມານາເຊເປັນກະສັດອົງໜຶ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດ, ແລະມີລັກສະນະເຊີງຄຳພະຍາກອນທີ່ຄວນຖືກພິຈາລະນາ.

The last seven kings of Judah represent the history of the seven thunders from 1798, through October 22, 1844. Manasseh was the first of the seven kings, and as the first king of seven, he typified Zedekiah, the last of the seven kings. Jesus always identifies the end with the beginning. Zedekiah, the last king of the seven, was carried into the slavery of Babylonian captivity. The first king of the seven last kings was also carried into Babylonian captivity, typifying the carrying of the last king into Babylonian captivity.

ກະສັດອົງສຸດທ້າຍເຈັດອົງຂອງຢູດາເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການ ນັບຈາກປີ 1798 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ມານັດເຊເປັນກະສັດອົງທຳອິດໃນບັນດາກະສັດທັງເຈັດອົງ, ແລະໃນຖານະກະສັດອົງທຳອິດໃນເຈັດອົງນັ້ນ ທ່ານເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງເຊເດກີຢາ ຜູ້ເປັນກະສັດອົງສຸດທ້າຍໃນບັນດາເຈັດອົງ. ພຣະເຢຊູຊົງຊີ້ບອກສະເໝີວ່າ ຈຸດສິ້ນສຸດສອດຄ່ອງກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ. ເຊເດກີຢາ, ກະສັດອົງສຸດທ້າຍໃນບັນດາເຈັດອົງ, ຖືກນຳໄປສູ່ການເປັນທາດໃນການເປັນເຊີຍຂອງບາບີໂລນ. ກະສັດອົງທຳອິດໃນບັນດາກະສັດເຈັດອົງສຸດທ້າຍ ກໍຖືກນຳໄປສູ່ການເປັນເຊີຍຂອງບາບີໂລນເຊັ່ນກັນ, ເປັນແບບລ່ວງໜ້າເຖິງການທີ່ກະສັດອົງສຸດທ້າຍຖືກນຳໄປສູ່ການເປັນເຊີຍຂອງບາບີໂລນ.

> And the Lord spake to Manasseh, and to his people: but they would not hearken. Wherefore the Lord brought upon them the captains of the host of the king of Assyria, which took Manasseh among the thorns, and bound him with fetters, and carried him to Babylon. And when he was in affliction, he besought the Lord his God, and humbled himself greatly before the God of his fathers, And prayed unto him: and he was entreated of him, and heard his supplication, and brought him again to Jerusalem into his kingdom. Then Manasseh knew that the Lord he was God. 2 Chronicles 33:10–13.

> ແລະພຣະເຢໂຫວາໄດ້ຕັດກັບມານາເຊ ແລະກັບປະຊາຊົນຂອງລາວ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເຢໂຫວາຈຶ່ງໄດ້ນຳບັນດານາຍກອງທັບຂອງກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍມາເໜືອພວກເຂົາ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຈັບມານາເຊທ່າມກາງໝາກໜາມ, ແລະລໍ່ລາວໄວ້ດ້ວຍໂສ້ຕວນ, ແລະນຳລາວໄປຍັງບາບີໂລນ. ແລະເມື່ອລາວຢູ່ໃນຄວາມທຸກລຳບາກ, ລາວໄດ້ວິງວອນຕໍ່ພຣະເຢໂຫວາພຣະເຈົ້າຂອງລາວ, ແລະຖ່ອມຕົນລົງຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງລາວ, ແລະໄດ້ອະທິຖານຕໍ່ພຣະອົງ; ແລະພຣະອົງຊົງຮັບຄຳອ້ອນວອນຂອງລາວ, ແລະຊົງຟັງຄຳວິງວອນຂອງລາວ, ແລະນຳລາວກັບຄືນສູ່ເຢຣູຊາເລັມ ເຂົ້າໃນອານາຈັກຂອງລາວອີກ. ເມື່ອນັ້ນ ມານາເຊຈຶ່ງຮູ້ວ່າ ພຣະເຢໂຫວານັ້ນຄືພຣະເຈົ້າ. 2 ຂ່າວຄາວ 33:10–13.

The experience of Manasseh coming to know that the Lord was God, was accomplished by being removed from his kingdom, and then being restored to his kingdom. Nebuchadnezzar, as with Manasseh, came to know the Lord when he was removed from his kingdom and thereafter restored.

ປະສົບການທີ່ມານາເຊໄດ້ຮູ້ຈັກວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄືພຣະເຈົ້າ ໄດ້ສຳເລັດລົງໂດຍການຖືກນຳອອກຈາກອານາຈັກຂອງຕົນ ແລະຕໍ່ມາໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູໃຫ້ຄືນສູ່ອານາຈັກຂອງຕົນ. ເນບູກາດເນັດຊາ ກໍເຊັ່ນດຽວກັບມານາເຊ ໄດ້ມາຮູ້ຈັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເມື່ອລາວຖືກນຳອອກຈາກອານາຈັກຂອງລາວ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູ.

> And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth forever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.

> ແລະໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງວັນເວລານັ້ນ ຂ້ານ້ອຍ ເນບູກາດເນດຊາ ໄດ້ຍົກຕາຂອງຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ, ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ກັບຄືນມາຫາຂ້ານ້ອຍ, ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງຜູ້ສູງສຸດ, ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ສັນລະເສີນແລະຖວາຍກຽດແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ, ຜູ້ຊຶ່ງການປົກຄອງຂອງພຣະອົງເປັນການປົກຄອງນິລັນດອນ, ແລະອານາຈັກຂອງພຣະອົງດຳລົງຢູ່ຈາກຊົ່ວອາຍຸໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຊົ່ວອາຍຸໜຶ່ງ: ແລະບັນດາຊາວໂລກທັງປວງຖືກນັບວ່າເປັນດັ່ງສິ່ງບໍ່ມີຄ່າອັນໃດເລີຍ: ແລະພຣະອົງກະທຳຕາມນ້ຳພຣະໄທຂອງພຣະອົງໃນກອງທັບແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ ແລະໃນທ່າມກາງບັນດາຊາວໂລກ: ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຫ້າມພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໄດ້ ຫຼືທູນຖາມພຣະອົງວ່າ, “ພຣະອົງກຳລັງກະທຳອັນໃດ?” ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ສະຕິສຳປັດຊັນຍະຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ກັບຄືນມາຫາຂ້ານ້ອຍ; ແລະເພື່ອສະຫງ່າລາສີແຫ່ງອານາຈັກຂອງຂ້ານ້ອຍ ກຽດສັກແລະຄວາມສະຫງ່າຜ່າເຜີຍຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ກັບຄືນມາຫາຂ້ານ້ອຍ; ແລະພວກທີ່ປຶກສາແລະຂຸນນາງຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ມາຫາຂ້ານ້ອຍ; ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນອານາຈັກຂອງຂ້ານ້ອຍ, ແລະຄວາມສູງສົ່ງອັນປະເສີດຍິ່ງໄດ້ຖືກເພີ່ມໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ. ບັດນີ້ ຂ້ານ້ອຍ ເນບູກາດເນດຊາ ຂໍສັນລະເສີນ ຍົກຍ້ອງ ແລະຖວາຍກຽດແດ່ກະສັດແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ, ພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງບັນດາພຣະກິດທັງສິ້ນຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງ, ແລະວິຖີທາງທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຍຸດຕິທຳ: ແລະຜູ້ທີ່ດຳເນີນໃນຄວາມຈອງຫອງ ພຣະອົງສາມາດທີ່ຈະທຳໃຫ້ຕ່ຳລົງໄດ້. Daniel 4:34–37.

The experience of Manasseh was accomplished upon Nebuchadnezzar. Manasseh represents the “time of the end” in the history of the last three Judean kings, and the arrival of the prophecy of seventy years of captivity. Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the history of the three decrees, just as 1798 was the “time of the end” in the history of the seven thunders. In the verses just cited Nebuchadnezzar’s understanding returned to him at “the end of the days.” The “end of the days” is also referenced in Daniel chapter twelve.

ປະສົບການຂອງມານາເຊ ໄດ້ສຳເລັດລົງເທິງເນບູກັດເນັດຊາ. ມານາເຊເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບ” ໃນປະຫວັດຂອງກະສັດຢູດາສາມອົງສຸດທ້າຍ, ແລະການມາເຖິງຂອງຄຳພະຍາກອນເລື່ອງການເປັນຊະເລີຍເຈັດສິບປີ. ເນບູກັດເນັດຊາເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບ” ໃນປະຫວັດຂອງພຣະລາຊກຳນົດສາມສະບັບ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ ຄ.ສ. 1798 ເປັນ “ເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບ” ໃນປະຫວັດຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ. ໃນຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ຫາກໍໄດ້ອ້າງເຖິງນັ້ນ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເນບູກັດເນັດຊາໄດ້ກັບຄືນມາຫາລາວໃນ “ຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງວັນເວລາ.” “ຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງວັນເວລາ” ຍັງຖືກກ່າວເຖິງອີກໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີສິບສອງ.

> But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.

> ແຕ່ທ່ານຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງທ່ານຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍ; ເພາະທ່ານຈະໄດ້ພັກຜ່ອນ, ແລະຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນມໍລະດົກຂອງທ່ານໃນປາຍວັນທັງຫຼາຍ. ດານີເອນ 12:13.

The “end of the days” in Daniel chapter twelve is the “time of the end”, for Daniel was told to go “till the end be.” At that time Daniel would “stand in his lot.” To “stand in his lot” means to fulfill his purpose, which Daniel did when his book was unsealed at the end of the days, which is the “time of the end.” At that time there would be an “increase of knowledge” that the wise would understand. At the end of Nebuchadnezzar’s days his “understanding” returned unto him.

“ປາຍວັນທັງຫລາຍ” ໃນດານີເອນ ບົດທີ 12 ແມ່ນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ,” ເພາະວ່າດານີເອນໄດ້ຖືກບອກໃຫ້ໄປ “ຈົນກວ່າຈະເຖິງອະວະສານ.” ໃນເວລານັ້ນ ດານີເອນຈະ “ຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ.” ການ “ຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ” ໝາຍເຖິງການບັນລຸຈຸດປະສົງຂອງລາວ ຊຶ່ງດານີເອນໄດ້ກະທໍາເມື່ອປື້ມຂອງລາວຖືກເປີດຜະນຶກໃນປາຍວັນທັງຫລາຍ ຊຶ່ງແມ່ນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ.” ໃນເວລານັ້ນ ຈະມີ “ຄວາມຮູ້ເພີ່ມຂຶ້ນ” ຊຶ່ງພວກຜູ້ມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ. ໃນຕອນທ້າຍແຫ່ງວັນທັງຫລາຍຂອງເນບູກາດເນັດຊາ “ຄວາມເຂົ້າໃຈ” ຂອງລາວໄດ້ກັບຄືນມາຫາລາວ.

> “When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

> “ເມື່ອພຣະເຈົ້າປະທານພາລະກິດພິເສດໃຫ້ແກ່ມະນຸດຄົນໜຶ່ງໃຫ້ເຮັດ, ເຂົາຄວນຢືນຢັດຢູ່ໃນສ່ວນແລະຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ ເຫມືອນດັ່ງດານີເອນໄດ້ກະທຳ, ພ້ອມທີ່ຈະຕອບຮັບການຊົງເອີ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພ້ອມທີ່ຈະປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

Manasseh represents the “time of the end” in the history of the three last kings of Judah, Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the three decrees. Manasseh was followed by his son Amon.

ມະນັດເຊ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນປະຫວັດຂອງກະສັດສາມອົງສຸດທ້າຍຂອງຢູດາ, ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ” ໃນພຣະລາຊະກຳນົດທັງສາມ. ມະນັດເຊ ຖືກສືບຕໍ່ໂດຍອາໂມນ ຜູ້ເປັນລາຊະບຸດຂອງລາວ.

Amon means “training” and represents the period of time when there was an “increase of knowledge” that would train the “wise” in the message that was unsealed. Amon was then followed by Josiah, the only king of the seven that has a fairly good, though complicated prophetic history.

ອາໂມນ ໝາຍເຖິງ “ການຝຶກຝົນ” ແລະເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາເມື່ອມີ “ຄວາມຮູ້ເພີ່ມຂຶ້ນ” ອັນຈະຝຶກຝົນ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ໃນຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກແລ້ວ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ອາໂມນໄດ້ຖືກຕິດຕາມໂດຍ ໂຢສີຢາ, ຜູ້ເປັນກະສັດພຽງອົງດຽວໃນບັນດາກະສັດທັງເຈັດທີ່ມີປະຫວັດສາດຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ຄ່ອນຂ້າງດີ ແມ່ນແຕ່ຊັບຊ້ອນ.

Josiah means “the foundation of God”, and represents the establishing of the truths that had been unsealed at the “time of the end”. The increase of knowledge that was represented by Amon was put together by William Miller, through the guidance of Gabriel and other holy angels. Miller’s work is represented by the name Josiah, for he established the foundations of the movement. There is much more to identify of Josiah, but we will move onto his son Jehoahaz.

ໂຢສີຢາ ໝາຍເຖິງ “ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າ”, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງການສະຖາປະນາຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ”. ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ອາໂມນເປັນຕົວແທນນັ້ນ ໄດ້ຖືກຮຽບຮວມເຂົ້າດ້ວຍກັນໂດຍ William Miller ຜ່ານການນຳພາຂອງ Gabriel ແລະທູດສະຫວັນບໍລິສຸດອື່ນໆ. ພາລະກິດຂອງ Miller ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊື່ ໂຢສີຢາ, ເພາະວ່າທ່ານໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງຂະບວນການນັ້ນ. ຍັງມີອີກຫຼາຍຢ່າງທີ່ຈະລະບຸກ່ຽວກັບ ໂຢສີຢາ, ແຕ່ພວກເຮົາຈະກ້າວຕໍ່ໄປຫາບຸດຂອງທ່ານຄື ເຢໂຮອາຮາດ.

> Jehoahaz was twenty and three years old when he began to reign; and he reigned three months in Jerusalem. And his mother’s name was Hamutal, the daughter of Jeremiah of Libnah. And he did that which was evil in the sight of the Lord, according to all that his fathers had done. And Pharaohnechoh put him in bands at Riblah in the land of Hamath, that he might not reign in Jerusalem; and put the land to a tribute of an hundred talents of silver, and a talent of gold. And Pharaohnechoh made Eliakim the son of Josiah king in the room of Josiah his father, and turned his name to Jehoiakim, and took Jehoahaz away: and he came to Egypt, and died there. 2 Kings 23:31–34.

> ເຢໂຮອາຮາດ​ມີ​ອາຍຸ​ຊາວ​ສາມ​ປີ​ເມື່ອ​ພຣະອົງ​ເລີ່ມ​ຂຶ້ນ​ຄອງ​ລາດ; ແລະ​ພຣະອົງ​ໄດ້​ຄອງ​ລາດ​ຢູ່​ໃນ​ເຢຣູຊາເລັມ​ເປັນ​ເວລາ​ສາມ​ເດືອນ. ແລະ​ນາມ​ຂອງ​ມານດາ​ຂອງ​ພຣະອົງ​ຄື ຮາມູຕານ, ບຸດສາວ​ຂອງ​ເຢເຣມີຢາ​ແຫ່ງ​ລິບນາ. ແລະ​ພຣະອົງ​ໄດ້​ກະທຳ​ສິ່ງ​ທີ່​ຊົ່ວ​ຮ້າຍ​ໃນ​ສາຍ​ພຣະ​ເນດ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ, ຕາມ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທີ່​ບັນພະບຸລຸດ​ຂອງ​ພຣະອົງ​ໄດ້​ກະທຳ. ແລະ​ຟາໂຣ​ເນໂກ​ໄດ້​ລ່າມ​ພຣະອົງ​ໄວ້​ທີ່​ຣິບລາ​ໃນ​ແຜ່ນດິນ​ຮາມາດ, ເພື່ອ​ບໍ່​ໃຫ້​ພຣະອົງ​ຄອງ​ລາດ​ໃນ​ເຢຣູຊາເລັມ; ແລະ​ໄດ້​ຮຽກ​ເກັບ​ສ່ວຍ​ຈາກ​ແຜ່ນດິນ​ນັ້ນ​ເປັນ​ເງິນ​ຫນຶ່ງ​ຮ້ອຍ​ຕາລັນ ແລະ​ຄຳ​ຫນຶ່ງ​ຕາລັນ. ແລະ​ຟາໂຣ​ເນໂກ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ເອລີອາກິມ​ບຸດ​ຂອງ​ໂຢສີຢາ​ໃຫ້​ເປັນ​ກະສັດ​ແທນ​ໂຢສີຢາ​ພຣະບິດາ​ຂອງ​ພຣະອົງ, ແລະ​ປ່ຽນ​ນາມ​ຂອງ​ເຂົາ​ເປັນ​ເຢໂຮຢາກິມ, ແລະ​ໄດ້​ນຳ​ເຢໂຮອາຮາດ​ໄປ; ແລະ​ພຣະອົງ​ໄດ້​ໄປ​ເຖິງ​ອີຢິບ ແລະ​ໄດ້​ສິ້ນ​ພຣະຊົນ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ. 2 ກະສັດ 23:31–34.

Jehoahaz means “Jehovah has seized”, and he was seized by Pharaohnecho. Jehoahaz, the son of Josiah, was seized by Pharaohnechoh and replaced by his brother Eliakim, meaning the “God of raising”. Pharaohnechoh then changed Eliakim’s name to Jehoiakim, meaning “God will rise”. The change of a name is a symbol of a covenant relationship, and at the empowerment of the first message, God enters into covenant with a people, as He simultaneously passes by a former covenant people.

ເຢໂຮອາຮາດ ໝາຍຄວາມວ່າ “ພະເຢໂຮວາໄດ້ຍຶດໄວ້”, ແລະ ລາວກໍໄດ້ຖືກຟາໂຣເນໂກຍຶດໄວ້. ເຢໂຮອາຮາດ ບຸດຂອງໂຢສີຢາ ໄດ້ຖືກຟາໂຣເນໂກຍຶດໄວ້ ແລະ ຖືກແທນທີ່ໂດຍເອລີອາກິມ ຜູ້ເປັນນ້ອງຊາຍຂອງລາວ, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ພຣະເຈົ້າແຫ່ງການຍົກຂຶ້ນ”. ຈາກນັ້ນ ຟາໂຣເນໂກໄດ້ປ່ຽນຊື່ຂອງເອລີອາກິມເປັນ ເຢໂຮອິອາກິມ, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ພຣະເຈົ້າຈະລຸກຂຶ້ນ”. ການປ່ຽນຊື່ເປັນສັນຍະລັກຂອງຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ແລະ ໃນເວລາແຫ່ງການປະທານພະລັງແກ່ຂ່າວສານທຳອິດນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບປະຊາຊົນໜຶ່ງ, ໃນຂະນະດຽວກັນພຣະອົງກໍຊົງຜ່ານພົ້ນປະຊາຊົນອີກກຸ່ມໜຶ່ງຜູ້ເຄີຍຢູ່ໃນພັນທະສັນຍາ.

On August 11, 1840, the Ottoman Empire that had been represented by four winds that were loosed for three hundred and ninety-one years and fifteen days were restrained, or as Jehoahaz means, they were “seized”. At the same time, Eliakim was made king and his name changed to Jehoiakim, meaning “God will rise”. Jehoiakim was followed by his son Jehoiachin who has three names in the Scriptures.

ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ຈັກກະພັດອອດຕະມານ ທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລົມທັງສີ່ທີ່ຖືກປ່ອຍອອກໄວ້ເປັນເວລາສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບເອັດປີ ແລະ ສິບຫ້າວັນ ໄດ້ຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້, ຫຼື ດັ່ງທີ່ຊື່ Jehoahaz ມີຄວາມໝາຍວ່າ, ພວກມັນໄດ້ຖືກ “ຈັບໄວ້”. ໃນເວລາດຽວກັນ, Eliakim ໄດ້ຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນກະສັດ ແລະ ຊື່ຂອງລາວໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນ Jehoiakim, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ພຣະເຈົ້າຈະຊົງລຸກຂຶ້ນ”. Jehoiakim ໄດ້ຖືກສືບຕໍ່ໂດຍບຸດຂອງລາວຄື Jehoiachin ຜູ້ທີ່ມີສາມຊື່ໃນພຣະຄຳພີ.

The name Jehoiachin means “the Lord will set up and establish”. He was the son of Jehoiakim and he marks the arrival of the second angel in the spring of 1844, as God “set up and established” the new, true, Protestant horn. The second angel’s message was empowered by the message of the Midnight Cry, and Jeconiah and Coniah mean “God will establish”. The three names, each with the same meaning, represent the joining of the Midnight Cry to the second angel’s message. It is in the final outpouring of the Holy Spirit during the Loud Cry that the one hundred and forty-four thousand are sealed. The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified in the Midnight Cry of the Millerite movement, and Jehoiachin, also called Jeconiah and Coniah, is a symbol of the sealing.

ຊື່ Jehoiachin ໝາຍເຖິງ “ພຣະອົງເຈົ້າຈະຕັ້ງຂຶ້ນແລະສະຖາປະນາ”. ລາວເປັນບຸດຂອງ Jehoiakim ແລະເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນລະດູບານໄມ້ປີ 1844, ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ “ຕັ້ງຂຶ້ນແລະສະຖາປະນາ” ເຂົາໃໝ່ທີ່ແທ້ຈິງ ແລະໂປຣແຕສແຕນ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ຮັບພະລັງອໍານາດໂດຍຂ່າວສານຂອງ Midnight Cry, ແລະ Jeconiah ກັບ Coniah ໝາຍເຖິງ “ພຣະເຈົ້າຈະສະຖາປະນາ”. ທັງສາມຊື່, ຊຶ່ງແຕ່ລະຊື່ມີຄວາມໝາຍດຽວກັນ, ເປັນຕົວແທນຂອງການເຊື່ອມປະສານຂອງ Midnight Cry ເຂົ້າກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ໃນການເທລົງມາຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນລະຫວ່າງ Loud Cry ນັ້ນເອງ ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນຈຶ່ງໄດ້ຮັບການປະທັບຕາ. ການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າໃນ Midnight Cry ຂອງຂະບວນການ Millerite, ແລະ Jehoiachin, ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນອີກວ່າ Jeconiah ແລະ Coniah, ເປັນສັນຍາລັກຂອງການປະທັບຕາ.

> As I live, saith the Lord, though Coniah the son of Jehoiakim king of Judah were the signet upon my right hand, yet would I pluck thee thence; And I will give thee into the hand of them that seek thy life, and into the hand of them whose face thou fearest, even into the hand of Nebuchadrezzar king of Babylon, and into the hand of the Chaldeans. And I will cast thee out, and thy mother that bare thee, into another country, where ye were not born; and there shall ye die. But to the land whereunto they desire to return, thither shall they not return. Is this man Coniah a despised broken idol? is he a vessel wherein is no pleasure? wherefore are they cast out, he and his seed, and are cast into a land which they know not? O earth, earth, earth, hear the word of the Lord. Jeremiah 22:24–29.

> “ເຮົາມີຊີວິດຢູ່ສັນໃດ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າສັນນັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າ ໂກນີຢາ ບຸດຂອງເຢໂຮຍອາກິມ ກະສັດແຫ່ງຢູດາ ເປັນແຫວນປະທັບຢູ່ທີ່ມືຂວາຂອງເຮົາ ເຮົາກໍຈະຖອດເຈົ້າອອກຈາກທີ່ນັ້ນ; ແລະເຮົາຈະມອບເຈົ້າໄວ້ໃນມືຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຊີວິດຂອງເຈົ້າ ແລະໃນມືຂອງຜູ້ທີ່ໃບໜ້າຂອງເຂົາເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຢ້ານ ຄືໃນມືຂອງ ເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ແລະໃນມືຂອງຊາວຄັນເດຍ. ແລະເຮົາຈະໂຍນເຈົ້າອອກໄປ ພ້ອມກັບແມ່ຂອງເຈົ້າຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດເຈົ້າ ໄປຍັງອີກປະເທດໜຶ່ງ ບ່ອນທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເກີດ; ແລະພວກເຈົ້າຈະຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແຕ່ສ່ວນແຜ່ນດິນທີ່ພວກເຂົາປາດຖະໜາຈະກັບຄືນໄປນັ້ນ ພວກເຂົາຈະບໍ່ກັບຄືນໄປທີ່ນັ້ນ. ຊາຍຜູ້ນີ້ ຄື ໂກນີຢາ ເປັນຮູບເຄົາລົບທີ່ແຕກຫັກ ແລະຖືກດູໝິ່ນຫຼື? ລາວເປັນພາຊະນະທີ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດພໍໃຈຫຼື? ເພາະເຫດໃດ ພວກເຂົາ ຄືລາວແລະເຊື້ອສາຍຂອງລາວ ຈຶ່ງຖືກໂຍນອອກ ແລະຖືກຂັບໄປຍັງແຜ່ນດິນທີ່ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກ? ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ, ແຜ່ນດິນເອີຍ, ແຜ່ນດິນເອີຍ, ຈົ່ງຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ເຢເຣມີຢາ 22:24–29.”

Jehoiachin, Jeconiah and Coniah represent the sealing time, when the second angel is joined by the message of the Midnight Cry. He represents the sealing time of the foolish. The evil king represents those that are the foolish Laodicean virgins who in the sealing time are destined to receive the mark of the beast as they are forever spewed out of the mouth of the Lord.

ເຢໂຮຍາຄິນ, ເຢໂກນີຢາ ແລະ ໂຄນີຢາ ເປັນຕົວແທນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ຖືກປະກອບເຂົ້າກັບຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ. ພຣະອົງເປັນຕົວແທນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງພວກໂງ່. ກະສັດຊົ່ວຮ້າຍອົງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນພົມມະຈາລີລາວໂອດີເຊຍທີ່ໂງ່, ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຖະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງຖາວອນ.

The signet on God’s right hand is His seal, and those that are spewed out of the mouth of the Lord during the sealing of the one hundred and forty-four thousand are contrasted with Zerubbabel, the man who had the plummet of the “seven times” in his hand.

ແຫວນຕາປະທັບທີ່ຢູ່ໃນພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຕາປະທັບຂອງພຣະອົງ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກພຣະອົງຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງໃນລະຫວ່າງການປະທັບຕາແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຖືກນໍາມາປຽບທຽບກົງກັນຂ້າມກັບ ເຊຣຸບບາເບນ, ຜູ້ເປັນຊາຍທີ່ຖືລູກດິ່ງຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ຢູ່ໃນມືຂອງຕົນ.

> Speak to Zerubbabel, governor of Judah, saying, I will shake the heavens and the earth; And I will overthrow the throne of kingdoms, and I will destroy the strength of the kingdoms of the heathen; and I will overthrow the chariots, and those that ride in them; and the horses and their riders shall come down, every one by the sword of his brother. In that day, saith the Lord of hosts, will I take thee, O Zerubbabel, my servant, the son of Shealtiel, saith the Lord, and will make thee as a signet: for I have chosen thee, saith the Lord of hosts. Haggai 2:21–23.

> ຈົ່ງເວົ້າກັບ ເຊຣູບາເບນ ເຈົ້າເມືອງຢູດາ ວ່າ, ເຮົາຈະສັ່ນສະເທືອນຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເຮົາຈະຄວ່ຳບັນລັງຂອງອານາຈັກທັງຫລາຍ ແລະເຮົາຈະທຳລາຍກຳລັງອຳນາດຂອງອານາຈັກຂອງຊົນຕ່າງຊາດ; ແລະເຮົາຈະຄວ່ຳລົດຮົບ ແລະຜູ້ທີ່ນັ່ງຢູ່ໃນນັ້ນ; ມ້າ ແລະຄົນຂີ່ຂອງມັນຈະລົ້ມລົງ ທຸກຄົນໂດຍດາບຂອງພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ. ໃນວັນນັ້ນ ພຣະຢາເວຫ໌ຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ໂອ ເຊຣູບາເບນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ບຸດຂອງ ເຊອາລທີເອນ, ເຮົາຈະຮັບເຈົ້າໄວ້ ພຣະຢາເວຫ໌ຕັດດັ່ງນີ້ ແລະຈະກະທຳໃຫ້ເຈົ້າເປັນເໝືອນແຫວນປະທັບຕາ: ເພາະເຮົາໄດ້ເລືອກເຈົ້າແລ້ວ ພຣະຢາເວຫ໌ຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້. ຮັກໄກ 2:21–23។

The “stone of stumbling” that is the “seven times” is the “plummet” in the hand of Zerubbabel, and he is represented as the “signet” that God employs to seal the one hundred and forty-four thousand. The signet, or the “sign”, is placed upon those that “sigh and cry” for the abominations that are done in Jerusalem. The sighing and crying identifies the experience of those that are sealed, and the signing and crying is the symbol of their internal response to the remedy of the “seven times.” It is confession for their sins and for the sins of their fathers. It is the acknowledgment that they have not been walking with God and that God has not been walking with them ever since the disappointment of July 18, 2020. It is the test that was failed in 1863, during the period of time when Philadelphia was transitioning unto Laodicea. It typified the period of time when those represented by Coniah are forever established as foolish Laodicean virgins, and those represented by Zerubbabel are forever established as wise Philadelphian virgins.

“ຫີນແຫ່ງການສະດຸດ” ຊຶ່ງເປັນ “ເຈັດເທື່ອ” ນັ້ນ ແມ່ນ “ລູກດິ່ງ” ໃນມືຂອງ ເຊໂຣບາເບັນ, ແລະ ທ່ານຖືກນໍາສະເໜີໃຫ້ເຫັນເປັນ “ແຫວນປະທັບຕາ” ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ເພື່ອປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ແຫວນປະທັບຕາ, ຫຼື “ເຄື່ອງໝາຍ” ນັ້ນ, ຖືກວາງໄວ້ເທິງຜູ້ທີ່ “ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້” ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາສິ່ງນ່າສະອິດສະອົມທີ່ຖືກກະທໍາຂຶ້ນໃນ ເຢຣູຊາເລັມ. ການຖອນຫາຍໃຈແລະການຮ້ອງໄຫ້ນັ້ນ ບົ່ງຊີ້ເຖິງປະສົບການຂອງຜູ້ທີ່ຖືກປະທັບຕາ, ແລະ ການຮ້ອງໄຫ້ແລະການຖອນຫາຍໃຈນັ້ນ ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການຕອບສະໜອງຈາກພາຍໃນຂອງພວກເຂົາຕໍ່ການແກ້ໄຂແຫ່ງ “ເຈັດເທື່ອ.” ມັນເປັນການສາລະພາບບາບຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຂອງບາບຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ. ມັນເປັນການຍອມຮັບວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ດໍາເນີນຊີວິດກັບພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ດໍາເນີນກັບພວກເຂົາ ນັບແຕ່ຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ມັນແມ່ນການທົດສອບທີ່ໄດ້ລົ້ມເຫຼວໃນປີ 1863, ໃນຊ່ວງເວລາເມື່ອ Philadelphia ກໍາລັງປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ Laodicea. ມັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນ ເມື່ອຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Coniah ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງຖາວອນເປັນຍິງພົມມະຈັນ Laodicean ຜູ້ໂງ່, ແລະ ຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ເຊໂຣບາເບັນ ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງຖາວອນເປັນຍິງພົມມະຈັນ Philadelphian ຜູ້ມີປັນຍາ.

Jehoichin was followed by Zedekiah, the last of the seven kings. As Manasseh represented 1798, and the “time of the end,” Zedekiah must represent October 22, 1844, when the vision would “speak, and not lie”. Zedekiah is a name made up of the combination of two Hebrew words. The one word is “Jehovah”, and it is combined with the word that is translated in Daniel chapter eight, and verse fourteen as “cleansed.” Zedekiah means the cleansing of God’s temple, which began on October 22, 1844.

ຕໍ່ຈາກເຢໂຮອີຄິນ ແມ່ນເຊເດກີຢາ, ກະສັດອົງສຸດທ້າຍໃນບັນດາເຈັດອົງ. ເມື່ອມານາເສເປັນຕົວແທນຂອງປີ 1798, ແລະ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ,” ເຊເດກີຢາກໍຈຳເປັນຕ້ອງເປັນຕົວແທນຂອງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເມື່ອນິມິດນັ້ນຈະ “ກ່າວອອກມາ ແລະ ບໍ່ມຸສາ”. ເຊເດກີຢາເປັນຊື່ທີ່ປະກອບຂຶ້ນຈາກການປະສົມຄຳພາສາເຮັບເຣີສອງຄຳ. ຄຳໜຶ່ງແມ່ນ “Jehovah”, ແລະມັນໄດ້ຖືກປະສົມເຂົ້າກັບຄຳທີ່ໄດ້ຖືກແປໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 14 ວ່າ “ຖືກຊຳລະໃຫ້ສະອາດ.” ເຊເດກີຢາມີຄວາມໝາຍວ່າ ການຊຳລະພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ສະອາດ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

The last seven kings of Judah represent the progressive history of 1798 to October 22, 1844. Jehoiakim is the symbol of August 11, 1840, which in turn represents September 11, 2001. He is a symbol of the empowerment of the first angel’s message, and he is introduced in the first verse of Daniel chapter one. Thus, the setting and context of Daniel chapter one, is the empowerment of the first angel’s message, as represented in Revelation chapter ten. In Revelation chapter ten Christ descended with a little book in His hand that John was commanded to eat. This is why the first test in the book of Daniel has to do with eating.

ກະສັດເຈັດອົງສຸດທ້າຍແຫ່ງຢູດາເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດອັນຄ່ອຍໆພັດທະນາຈາກປີ 1798 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ເຢໂຮຍາກີມເປັນສັນຍະລັກຂອງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ຊຶ່ງໃນອີກດ້ານໜຶ່ງກໍເປັນຕົວແທນຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ທ່ານເປັນສັນຍະລັກຂອງການຮັບອໍານາດແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະທ່ານຖືກນໍາສະເໜີໃນຂໍ້ທຳອິດຂອງດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ສະພາບແວດລ້ອມແລະບໍລິບົດຂອງດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ຄືການຮັບອໍານາດແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບ ພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດລົງມາພ້ອມດ້ວຍໜັງສືນ້ອຍຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງໂຢຮັນໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ກິນ. ນີ້ແຫຼະເປັນເຫດຜົນວ່າ ການທົດສອບປະການທຳອິດໃນພຣະທຳດານີເອນຈຶ່ງກ່ຽວກັບການກິນ.

We will continue these subjects in the next article.

ພວກເຮົາຈະດຳເນີນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 3:3.

> ແລະພຣະອົງໄດ້ຕັດກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າກິນ, ແລະໃຫ້ລຳໄສ້ຂອງເຈົ້າເຕັມດ້ວຍມ້ວນໜັງສືນີ້ທີ່ເຮົາໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກິນມັນ; ແລະມັນຢູ່ໃນປາກຂອງຂ້ານ້ອຍຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງ. ເອເຊກຽນ 3:3.

Back to Articles