Article

# ອັນທີແປດແມ່ນມາຈາກທັງເຈັດ - ເລກໜຶ່ງ

ໂຣມສອງປະເພດຂອງມິນເລີร์

Author

Jeff Pippenger

Published

September 13, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ວິນລຽມ ມິນເລີ ໄດ້ຕັ້ງຂໍ້ຄວາມພະຍາກອນຂອງທ່ານໄວ້ເທິງໂຄງສ້າງຂອງອໍານາດສອງປະການທີ່ນໍາຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ, ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ລະບຸຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າແມ່ນ ໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ.

> “ເມື່ອ William Miller ນຳໃຊ້ຫຼັກການຕີຄວາມຂອງລາວ ລາວໄດ້ສັງເກດເຫັນໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີແນວອະພິປຣາຍຫຼາຍແຫ່ງວ່າ ມີຫົວຂໍ້ທີ່ປາກົດຊ້ຳຢູ່ເລື້ອຍໆ ຄື ການໂຕ້ແຍ້ງລະຫວ່າງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກັບສັດຕູຂອງເຂົາ. ໃນການວິເຄາະຂອງລາວກ່ຽວກັບອຳນາດທີ່ຂົ່ມເຫັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຕະຫຼອດຍຸກສະໄໝທັງຫຼາຍ ລາວໄດ້ພັດທະນາແນວຄິດເລື່ອງ “ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງ” ສອງປະການ ໂດຍນິຍາມວ່າ ລັດທິນອກສາສະໜາ (ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງປະການທຳອິດ) ເປັນສັນຍະລັກແທນກຳລັງຂົ່ມເຫັງທີ່ຢູ່ນອກຄຣິດຕະຈັກ, ແລະ ລະບົບສັນຕະປາປາ (ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງປະການທີສອງ) ເປັນຕົວແທນອຳນາດຂົ່ມເຫັງທີ່ຢູ່ພາຍໃນຄຣິດຕະຈັກ. ແບບແຜນຂອງສິ່ງໜ້າກຽດຊັງສອງປະການນີ້ເອງ ເປັນລັກສະນະທີ່ກຳນົດການຕີຄວາມຄຳພະຍາກອນສ່ວນໃຫຍ່ຂອງລາວໃນເວລາຕໍ່ມາ.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.

ນັກເທວະວິທະຍາແຫ່ງອັດເວນຕິດນິຍົມຍອມຮັບຂໍ້ເທັດຈິງວ່າ ກອບແຫ່ງການນໍາຄໍາພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ຂອງມິນເລີ ແມ່ນອໍານາດສອງປະການທີ່ນໍາຄວາມຮົກຮ້າງມາ ຄື ລັດທິນອກຮີດ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະຖືວ່າສິ່ງນັ້ນເປັນພຽງການວິເຄາະປະຫວັດສາດແບບມິນເລີໄລທ໌ ແລະ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົາ.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງທູດຂອງພຣະອົງໃຫ້ມາດົນໃຈຫົວໃຈຂອງຊາວນາຄົນໜຶ່ງຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍເຊື່ອພຣະຄຳພີ, ເພື່ອນຳພາເຂົາໃຫ້ຄົ້ນຄວ້າຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍ. ທູດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເລືອກຜູ້ນັ້ນຊ້ຳໆ, ເພື່ອນຳທາງຄວາມຄິດຂອງເຂົາ ແລະເປີດຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ເຄີຍເປັນສິ່ງມືດມົນແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ເຂົາ, ແລະເຂົາໄດ້ຖືກນຳພາໃຫ້ຄົ້ນຫາຂໍ້ເຊື່ອມຕໍ່ທີລະຂໍ້, ຈົນກະທັ່ງເຂົາໄດ້ເບິ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມພິສວົງ ແລະຄວາມຊື່ນຊົມ. ເຂົາໄດ້ເຫັນຢູ່ໃນນັ້ນວ່າ ມີສາຍໂສ້ແຫ່ງຄວາມຈິງອັນສົມບູນຄົບຖ້ວນ. ພຣະຄຳນັ້ນ ຊຶ່ງເຂົາເຄີຍຖືວ່າບໍ່ໄດ້ຮັບການດົນໃຈ ບັດນີ້ໄດ້ເປີດອອກຕໍ່ສາຍຕາຂອງເຂົາໃນຄວາມງາມ ແລະສະຫງ່າລາສີຂອງມັນ. ເຂົາໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະຄຳພີຕອນໜຶ່ງອະທິບາຍອີກຕອນໜຶ່ງ, ແລະເມື່ອຂໍ້ຕອນໜຶ່ງຖືກປິດບັງຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາ, ເຂົາກໍພົບໃນອີກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະຄຳນັ້ນ ຊຶ່ງອະທິບາຍມັນ. ເຂົາໄດ້ຖືພຣະຄຳອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບນັບຖື ແລະຄວາມຍຳເກງອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ.” Early Writings, 230.

“ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງ” ໄດ້ຖືກລະບຸໂດຍກົງວ່າແມ່ນ ກາບຣີເອນ ໂດຍ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌.

> ຖ້ອຍຄຳຂອງທູດສະຫວັນທີ່ວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍແມ່ນກາບຣີເອນ, ຜູ້ຢືນຢູ່ໃນພະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ,” ສະແດງວ່າທ່ານດຳລົງຕຳແໜ່ງອັນມີກຽດສູງໃນລານພິພາກສາແຫ່ງສະຫວັນ. ເມື່ອທ່ານໄດ້ມາພ້ອມຂ່າວສານເຖິງດານີເອນ, ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, “ບໍ່ມີຜູ້ໃດຢືນຢັດຢູ່ຄຽງຂ້ານ້ອຍໃນການເຫຼົ່ານີ້ ນອກຈາກມີຄາເອນ [ພຣະຄຣິດ] ເຈົ້ານາຍຂອງທ່ານ.” ດານີເອນ 10:21. ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດໄດ້ຕັດເຖິງກາບຣີເອນໃນພຣະນິມິດໂດຍກ່າວວ່າ, “ພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງແລະຊົງສຳແດງມັນໂດຍທູດຂອງພຣະອົງແກ່ຍອນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.” ພຣະນິມິດ 1:1. ແລະທູດສະຫວັນນັ້ນໄດ້ປະກາດແກ່ຍອນວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍເປັນເພື່ອນຮັບໃຊ້ຮ່ວມກັບທ່ານ ແລະກັບພວກພີ່ນ້ອງຜູ້ເປັນຜູ້ພະຍາກອນຂອງທ່ານ.” ພຣະນິມິດ 22:9, R.V. ຊ່າງເປັນຄວາມຄິດອັນອັດສະຈັນແທ້—ວ່າທູດສະຫວັນຜູ້ຢືນຖັດຈາກພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າໃນກຽດສັກ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກໃຫ້ເປີດເຜີຍພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ມະນຸດຜູ້ມີບາບ.” The Desire of Ages, 99.

“ແນວຄວາມຄິດທີ່ອັດສະຈັນ—ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຖັດຈາກພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າໃນດ້ານກຽດຕິຍົດ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກໃຫ້ເປີດເຜີຍພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ” ແກ່ຈິດໃຈຂອງ William Miller. ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ Gabriel ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ທູດສະຫວັນຫຼາຍອົງໄດ້ນຳພາຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງລາວໃນເລື່ອງຄຳພະຍາກອນ “ຊຶ່ງເຄີຍມືດມົນແກ່ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າສະເໝີ.” Gabriel ແລະທູດສະຫວັນອື່ນໆໄດ້ນຳ Miller ຜ່ານພຣະຄຳພີຕາມລຳດັບຕັ້ງແຕ່ປະຖົມມະການເປັນຕົ້ນໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຖືກນຳໃຫ້ໄປເຖິງຄຳພະຍາກອນດ້ານເວລາທີ່ຍາວນານທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ ຄື “ເຈັດເວລາ” (ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ) ໃນ Leviticus ບົດ 26, ກ່ອນທີ່ລາວຈະຖືກນຳໃຫ້ໄປເຖິງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນໃນ Daniel ບົດ 8 ຂໍ້ 14.

> “ຈາກນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອຸທິດຕົນເອງໃຫ້ແກ່ການອະທິຖານ ແລະ ແກ່ການອ່ານພຣະຄຳ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງໃຈວາງອະຄະຕິ ແລະ ຄວາມເຊື່ອທີ່ຍຶດຖືມາກ່ອນທັງປວງໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງ, ເພື່ອປຽບທຽບພຣະຄຳພີກັບພຣະຄຳພີຢ່າງລະອຽດຖີ່ຖ້ວນ, ແລະ ສືບຕໍ່ການສຶກສາຂອງມັນຢ່າງເປັນລະບຽບ ແລະ ມີແບບແຜນ. ຂ້າພະເຈົ້າເລີ່ມຈາກປະຖົມມະການ ແລະ ອ່ານຂໍ້ຕໍ່ຂໍ້, ດຳເນີນໄປບໍ່ໄວເກີນກວ່າທີ່ຄວາມໝາຍຂອງແຕ່ລະຂໍ້ຄວາມຈະຖືກເປີດເຜີຍອອກຢ່າງພຽງພໍ, ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກຄວາມຂ້ອງໃຈໃດໆກ່ຽວກັບນັຍລຶກລັບ ຫຼື ຂໍ້ຂັດແຍ້ງ. ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າພົບສິ່ງໃດທີ່ຄຸມເຄືອ, ວິທີປະຕິບັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄືການນຳມັນໄປປຽບທຽບກັບຂໍ້ຄຳພີທີ່ກ່ຽວເນື່ອງທັງປວງ; ແລະ ໂດຍອາໄສຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຂອງ CRUDEN, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກວດຄົ້ນຂໍ້ພຣະຄຳພີທັງຫມົດທີ່ພົບຄຳສຳຄັນໃດໆທີ່ປາກົດຢູ່ໃນຕອນທີ່ຄຸມເຄືອນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ ໂດຍປ່ອຍໃຫ້ທຸກຄຳມີນ້ຳໜັກອັນເໝາະສົມຂອງມັນຕໍ່ຫົວເລື່ອງຂອງຂໍ້ຄວາມ, ຖ້າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກ່ຽວກັບມັນສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ຄຳພີທີ່ກ່ຽວເນື່ອງທຸກຂໍ້ໃນພຣະຄຳພີ, ມັນກໍບໍ່ເປັນຄວາມຍຸ່ງຍາກອີກຕໍ່ໄປ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສືບຕໍ່ການສຶກສາພຣະຄຳພີ, ໃນການອ່ານທົບທວນຄັ້ງທຳອິດຂອງຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ, ເປັນເວລາປະມານສອງປີ, ແລະ ກໍໄດ້ເກີດຄວາມພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ວ່າພຣະຄຳພີເປັນຜູ້ອະທິບາຍຕົນເອງ. ຂ້າພະເຈົ້າພົບວ່າ ໂດຍການປຽບທຽບພຣະຄຳພີກັບປະຫວັດສາດ, ຄຳພະຍາກອນທັງປວງ ເທົ່າທີ່ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ກໍໄດ້ສຳເລັດຢ່າງຕົງຕາມຕົວອັກສອນ; ແລະ ຮູບພາບ, ອຸປະມາ, ຄຳອຸປະມານິທັດ, ຄວາມປຽບປຽບ ແລະ ອື່ນໆ ອັນຫຼາກຫຼາຍທັງໝົດໃນພຣະຄຳພີ, ບໍ່ວ່າຈະຖືກອະທິບາຍໃນບໍລິບົດທີ່ຕິດກັນຂອງມັນເອງ, ຫຼື ຄຳທີ່ໃຊ້ສະແດງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກໃຫ້ຄຳນິຍາມໄວ້ໃນພາກອື່ນຂອງພຣະຄຳ; ແລະ ເມື່ອໄດ້ຮັບການອະທິບາຍດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ກໍຕ້ອງເຂົ້າໃຈມັນຕາມຕົວອັກສອນ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄຳອະທິບາຍນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງແນ່ໃຈວ່າ ພຣະຄຳພີເປັນລະບົບແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ຖືກຊົງເປີດເຜີຍ ຊຶ່ງຖືກປະທານໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ ແລະ ງ່າຍດາຍເຫຼືອເກີນ, ຈົນ “ຄົນເດີນທາງ ເຖິງແມ່ນໂງ່ ກໍບໍ່ຈະຫຼົງທາງໃນນັ້ນ.” …”

> “ຈາກການສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງເລິກຊຶ້ງຕໍ່ໄປ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະຫຼຸບວ່າ ເຈັດສະໄໝແຫ່ງອຳນາດສູງສຸດຂອງຄົນຕ່າງຊາດ ຈະຕ້ອງເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອຊາວຢິວໄດ້ເລີກເປັນຊາດເອກະລາດ ໃນຄາວການຖືກກວາດຕ້ອນໃນສະໄໝຂອງມານາເສ, ຊຶ່ງນັກລຳດັບເຫດການທີ່ດີທີ່ສຸດກຳນົດໄວ້ວ່າເປັນ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ.; ແລະວ່າ 2300 ມື້ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພ້ອມກັບເຈັດສິບອາທິດ, ຊຶ່ງນັກລຳດັບເຫດການທີ່ດີທີ່ສຸດໄດ້ລົງວັນທີໄວ້ຕັ້ງແຕ່ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ.; ແລະວ່າ 1335 ມື້, ຊຶ່ງເລີ່ມຈາກການຍົກເລີກການຖວາຍປະຈຳວັນ ແລະການຕັ້ງຂຶ້ນຂອງສິ່ງໜ້າກຽດຊັງອັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ, ດານີເອນ ບົດທີ 7 ຂໍ້ 11, ຈະຕ້ອງນັບຈາກການສະຖາປະນາອຳນາດສູງສຸດຂອງສັນຕະປາປາ, ຫຼັງຈາກການຍົກເລີກສິ່ງໜ້າກຽດຊັງແບບນອກສາສະໜາ, ແລະຊຶ່ງຕາມນັກປະຫວັດສາດທີ່ດີທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປຶກສາ ຄວນຈະລົງວັນທີປະມານ ຄ.ສ. 508. ເມື່ອນັບໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ຈາກວັນທີຕ່າງໆ ທີ່ນັກລຳດັບເຫດການທີ່ດີທີ່ສຸດໄດ້ກຳນົດໄວ້ສຳລັບເຫດການຕ່າງໆ ທີ່ເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າຄວນຈະນັບຈາກນັ້ນ, ໄລຍະເວລາທັງໝົດນັ້ນຈະສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັນ ປະມານ ຄ.ສ. 1843. ດັ່ງນັ້ນ ໃນປີ 1818, ເມື່ອສິ້ນສຸດການສຶກສາພຣະຄຳພີຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນເວລາສອງປີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກນຳມາເຖິງຂໍ້ສະຫຼຸບອັນຈິງຈັງແລະໜ້າຄາລົບຢ່າງຍິ່ງວ່າ ພາຍໃນປະມານຊາວຫ້າປີນັບແຕ່ເວລານັ້ນ ກິດຈະການທັງປວງແຫ່ງສະພາບປັດຈຸບັນຂອງເຮົາ ຈະຖືກສະສາງລົງ…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.

ຫຼັກການແຫ່ງການກ່າວເຖິງເທື່ອທຳອິດສະຖາປະນາວ່າ ສິ່ງທຳອິດທີ່ຖືກກ່າວເຖິງນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ມີຄວາມສຳຄັນຍິ່ງທີ່ສຸດ, ແລະສິ່ງທຳອິດທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 1 ຂໍ້ 1 ແມ່ນຂະບວນການສື່ສານທີ່ພຣະບິດາຊົງໃຊ້ ເມື່ອພຣະອົງປະທານຂໍ້ຄວາມແກ່ພຣະເຢຊູ, ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍປະທານມັນແກ່ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງ, ແລ້ວທູດສະຫວັນນັ້ນກໍປະທານແກ່ຜູ້ພະຍາກອນ, ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ມາໄດ້ຂຽນມັນອອກແລະສົ່ງໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ. ເມື່ອອາດເວນຕິດສຶມປະຕິເສດພາລະກິດແລະການຄົ້ນພົບຂອງ William Miller, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດພຽງແຕ່ຮາກຖານຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໄດ້ປະຕິເສດຂະບວນການສື່ສານນັ້ນເອງ ຊຶ່ງໄດ້ນຳພາ Miller ໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຕ່າງໆ ຂອງລາວ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດຂະບວນການນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນວິຖີທາງດຽວສຳລັບມະນຸດທີ່ຈະເຂົ້າໃຈພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ທີ່ຖືກເປີດເຜີຍຂຶ້ນກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ.

ມິນເລີຖືກນຳໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ເຈັດກຳນົດເວລາໃນ Leviticus ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 677BC. ຈົນຮອດປີ 1856 ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ໃຊ້ Hiram Edson ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການກະຈັດກະຈາຍຂອງເຈັດກຳນົດເວລານັ້ນ ໄດ້ຖືກດຳເນີນການຕໍ່ຕ້ານສິບເຜົ່າທາງເໜືອຂອງອິສຣາເອນດ້ວຍ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງພະຍາຍາມພັດທະນາຄວາມເຂົ້າໃຈເລື່ອງເຈັດກຳນົດເວລາໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບ ແຕ່ກໍໄກກວ່າ ການຄົ້ນພົບພື້ນຖານຂອງມິນເລີກ່ຽວກັບເຈັດກຳນົດເວລາ. ແຕ່ໃນປີ 1856 ແສງສະຫວ່າງທີ່ Hiram Edson ໄດ້ນຳສະເໜີນັ້ນ ໄດ້ມາເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຢ່າງເປັນປິດລັບ ເພາະບົດຄວາມທີ່ແປດໃນຊຸດນັ້ນໄດ້ຈົບລົງດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງ James White, ຜູ້ເປັນບັນນາທິການຂອງ Review and Herald ໃນເວລານັ້ນ, ວ່າ “ຈະມີຕໍ່.” ມັນຈະ “ມີຕໍ່” ແທ້, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຈົນກວ່າຫຼັງຈາກ September 11, 2001 ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄປສູ່ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ແລະໃນທີ່ສຸດໄປສູ່ຊຸດບົດຄວາມທີ່ຍັງບໍ່ສຳເລັດ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໂດຍ Hiram Edson.

ໃນເວລານີ້ ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງການກະບົດທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນບໍ່ດົນຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່, ແຕ່ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນພຽງວ່າ ເຖິງແມ່ນມິນເລີຈະໄດ້ຮັບການນໍາໄປສູ່ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນພຣະບັນຍັດເລວີນິຕິ ບົດ 26, ກໍເປັນທີ່ແຈ້ງຊັດວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມີພຣະປະສົງທີ່ຈະຂະຫຍາຍຄວາມເຂົ້າໃຈໃນເບື້ອງຕົ້ນກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທື່ອ” ໃຫ້ກວ້າງໄກເກີນກວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈພື້ນຖານຂອງມິນເລີໃນເລື່ອງນີ້. ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໄຮແຣມ ເອັດສັນ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຄົນດຽວກັນຈາກປະຫວັດສາດນັ້ນເອງ ຜູ້ທີ່ພຣະອົງເຄີຍໄດ້ຊົງເລືອກມາກ່ອນແລ້ວ ເພື່ອປະທານນິມິດກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດກໍາລັງເຂົ້າໄປໃນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ໃນວັນທີ 23 ຕຸລາ 1844.

ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຳໃຊ້ຖ້ອຍຄຳຂອງນັກເທວະວິທະຍາອັດເວນຕິສ ເພື່ອຍອມຮັບວ່າ ໂຄງຮ່າງສຳລັບການນຳຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຂອງ Miller ໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງລາວກ່ຽວກັບອຳນາດສອງປະການທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຊຶ່ງໃນພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກແທນຄ່າໄວ້ວ່າເປັນ “ສິ່ງປະຈຳ” (ລັດທິນອກສາສະໜາ), ຊຶ່ງມັກຈະຖືກເຊື່ອມໂຍງຢູ່ສະເໝີກັບທັງ “ການລະເມີດ” ຫຼື “ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງ,” ໂດຍທັງສອງນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງແງ່ມຸມທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງອຳນາດທຳລາຍລ້າງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ. ຄວາມເຂົ້າໃຈພື້ນຖານຂອງ Miller ກ່ຽວກັບອຳນາດໂຣມັນໄດ້ເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍນັບຕັ້ງແຕ່ປະຫວັດສາດທີ່ລາວເປັນຕົວແທນ.

ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າ, ລວມທັງ Gabriel, ໄດ້ນຳພາ Miller ໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ລາວໄດ້ປະກາດ. ຄວາມເຂົ້າໃຈເຫຼົ່ານັ້ນລວມມີຄຳພະຍາກອນທີ່ລາວໄດ້ປະກາດ, ຫຼັກເກນໃນການຕີຄວາມພຣະຄຳພີທີ່ລາວໄດ້ໃຊ້, ແລະຍັງລວມເຖິງໂຄງຮ່າງທີ່ເຮັດໃຫ້ລາວສາມາດຈັດລະບຽບຄຳພະຍາກອນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. Miller ໄດ້ຮັບໂຄງຮ່າງທີ່ວ່າ ອຳນາດທຳລາຍລ້າງສອງປະການທີ່ກ່າວເຖິງໃນ Daniel ແມ່ນ Rome ນອກຮີດ ແລະ Rome ຂອງສັນຕະປາປາ. Future for America ໄດ້ຖືກນຳພາໄປສູ່ໂຄງຮ່າງຂອງອຳນາດທຳລາຍລ້າງສາມປະການ ຄື ມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວິນຍານສົກກະປົກສາມຕົນຄ້າຍຄືກົບ ອອກມາຈາກປາກຂອງມັງກອນ, ແລະຈາກປາກຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະຈາກປາກຂອງຜູ້ພະຍາກອນເທັດ. ເພາະວ່າພວກມັນເປັນວິນຍານຂອງພວກຜີຮ້າຍ, ກະທຳການອັດສະຈັນ, ຊຶ່ງອອກໄປຫາບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຂອງຊາວໂລກທັງສິ້ນ ເພື່ອຮວບຮວມພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ສົງຄາມແຫ່ງວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບ. ພຣະນິມິດ 16:13, 14.

ກອບໂຄງສໍາລັບອະນາຄົດຂອງອາເມຣິກາໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງພື້ນຖານຂອງຜົນງານຂອງ Miller, ແຕ່ໄດ້ກ້າວໄປໄກກວ່າຈຸດທີ່ຜົນງານຂອງລາວໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ລັດທິ Adventism ໄດ້ລະຖິ້ມກອບໂຄງຂອງລາວ ແລະຫວນກັບໄປຫາເທວະສາດຂອງ Protestantism ທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະຂອງ Rome. ແນວຄໍາພະຍາກອນອັນດຽວກັນນັ້ນໄດ້ຖືກຮັບຊ່ວງຕໍ່ໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນພຣະທໍາດານີເອນ.

> “ພຣະນິມິດເປັນພຣະທຳທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍເປັນພຣະທຳທີ່ຖືກເປີດອອກແລ້ວ. ພຣະທຳນີ້ໄດ້ບັນທຶກເຫດການອັນມະຫັດສະຈັນທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້. ຄຳສອນຕ່າງໆໃນພຣະທຳນີ້ຊັດເຈນແນ່ນອນ, ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງລຶກລັບທີ່ຍາກຈະເຂົ້າໃຈ. ໃນພຣະທຳນີ້ ໄດ້ຍົກເອົາແນວຄຳພະຍາກອນເສັ້ນດຽວກັນກັບທີ່ມີຢູ່ໃນດານີເອນ. ຄຳພະຍາກອນບາງປະການ ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຊ້ຳອີກ, ເພື່ອຊົງສະແດງວ່າຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ຊົງກ່າວຊ້ຳເລື່ອງຕ່າງໆທີ່ບໍ່ມີຄວາມສຳຄັນຍິ່ງໃຫຍ່.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

ມິນເລີ ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້, ເພາະວ່າແນວສາຍຂອງລັດທິນອກສາສະໜາແລະລັດທິອຳນາດສັນຕະປາປາ ທີ່ຖືກບົ່ງຊີ້ໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນໃນພຣະທຳດານີເອນ ໄດ້ຖືກຂະຫຍາຍໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ໃຫ້ຄรອບຄຸມເຖິງອຳນາດຜູ້ຂົ່ມເຫັງຕໍ່ໄປ ທີ່ຈະປາກົດຂຶ້ນເທິງເວທີແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ.

> “ໂດຍຜ່ານລັດທິນອກຮີດ, ແລະຕໍ່ມາໂດຍຜ່ານອຳນາດສັນຕະປາປາ, ຊາຕານໄດ້ໃຊ້ອຳນາດຂອງມັນຕະຫຼອດຫຼາຍສະຕະວັດໃນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະລົບລ້າງພະຍານທີ່ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກແຜ່ນດິນໂລກ. ພວກນອກຮີດ ແລະພວກຖືສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຈິດວິນຍານແຫ່ງມັງກອນດຽວກັນ. ພວກເຂົາແຕກຕ່າງກັນພຽງແຕ່ວ່າ ອຳນາດສັນຕະປາປາ, ໂດຍສ້າງພາບເສແສ້ງວ່າຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ, ເປັນສັດຕູທີ່ອັນຕະລາຍ ແລະໂຫດຮ້າຍກວ່າ. ໂດຍຜ່ານການດຳເນີນງານຂອງລັດທິໂຣມັນ, ຊາຕານໄດ້ຈັບໂລກໄວ້ເປັນເຊວຍ. ຄຣິດຈັກຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກພັດພາເຂົ້າໄປໃນແຖວແຫ່ງຄວາມຫຼົງຜິດນີ້, ແລະເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງພັນປີ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ທົນທຸກຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມພິໂລດຂອງມັງກອນ. ແລະເມື່ອອຳນາດສັນຕະປາປາ, ຖືກປົດເອົາກຳລັງຂອງມັນໄປ, ຖືກບີບບັງຄັບໃຫ້ຢຸດຕິການຂົ່ມເຫັງ, ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນອຳນາດໃໝ່ໜຶ່ງກຳລັງຜຸດຂຶ້ນເພື່ອສະທ້ອນສຽງຂອງມັງກອນ, ແລະສືບຕໍ່ດຳເນີນວຽກງານອັນໂຫດຮ້າຍ ແລະໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າແບບດຽວກັນ. ອຳນາດນີ້, ອັນເປັນອຳນາດສຸດທ້າຍທີ່ຈະທຳສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄຣິດຈັກ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖືກໝາຍເຖິງໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາຄ້າຍລູກແກະ. ສັດຮ້າຍທັງຫຼາຍທີ່ມາກ່ອນມັນໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກທະເລ, ແຕ່ອັນນີ້ໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງການກໍ່ຕົວຂຶ້ນຢ່າງສະຫງົບຂອງຊາດທີ່ຖືກໝາຍເຖິງນັ້ນ. ‘ສອງເຂົາຄ້າຍລູກແກະ’ ເປັນຕົວແທນໄດ້ຢ່າງດີຕໍ່ລັກສະນະຂອງລັດຖະບານສະຫະລັດ, ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງອອກໃນຫຼັກການພື້ນຖານສອງປະການຂອງມັນ ຄື ລັດທິສາທາລະນະນິຍົມ ແລະ ໂປຣແຕສຕັງ. ຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ເປັນເຄັດລັບແຫ່ງອຳນາດ ແລະຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງເຮົາໃນຖານະປະເທດຊາດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ທຳອິດໄດ້ພົບບ່ອນລີ້ໄພຢູ່ຕາມຊາຍຝັ່ງຂອງອາເມຣິກາໄດ້ປິຕິຍິນດີທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໄປເຖິງປະເທດໜຶ່ງທີ່ປອດຈາກການອ້າງສິດຢ່າງຈອງຫອງຂອງສັນຕະປາປາ ແລະຈາກການປົກຄອງອັນກົດຂີ່ຂອງລາຊາ. ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງໃຈທີ່ຈະສ້າງລັດຖະບານໜຶ່ງເທິງພື້ນຖານອັນກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງເສລີພາບທາງພົນລະເຮືອນ ແລະທາງສາສະໜາ.”

> “ແຕ່ການລາກເສັ້ນອັນເຂັ້ມງວດແຫ່ງດິນສໍພະຍາກອນ ເຜີຍໃຫ້ເຫັນການປ່ຽນແປງໃນພາບອັນສະຫງົບສຸກນີ້. ສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາຄືລູກແກະ ເວົ້າດ້ວຍສຽງຂອງມັງກອນ ແລະ ‘ໃຊ້ອຳນາດທັງສິ້ນຂອງສັດຮ້າຍໂຕທຳອິດຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັນ.’ ຄຳພະຍາກອນປະກາດວ່າ ມັນຈະບອກແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ສ້າງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ, ແລະວ່າ ‘ມັນເຮັດໃຫ້ຄົນທັງປວງ, ທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່, ຄົນຮັ່ງມີແລະຄົນຍາກຈົນ, ຄົນເສລີແລະຂ້າທາດ, ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ມືຂວາຂອງພວກເຂົາ ຫຼືທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ; ແລະບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດຊື້ຫຼືຂາຍໄດ້ ເວັ້ນແຕ່ຜູ້ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ ຫຼືຊື່ຂອງສັດຮ້າຍ ຫຼືເລກຈຳນວນຂອງຊື່ຂອງມັນ.’ ດັ່ງນັ້ນ ຝ່າຍໂປຣແຕສແຕນຈຶ່ງດຳເນີນຕາມຮອຍຕີນຂອງສັນຕະປາປາ.” Signs of the Times, November 1, 1899.

ສໍາລັບ Miller, ສັດຮ້າຍຈາກທະເລ ແລະ ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກຮີດ ຕິດຕາມດ້ວຍໂຣມສັນຕະປາປາ. Miller ຍັງໄດ້ພະຍາຍາມນໍາໃຊ້ກອບແນວຄິດຂອງຕົນກັບພຣະນິມິດ ບົດທີ 17, ແຕ່ການຫາຍດີຂອງບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ບົດບາດທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ສະຫະປະຊາຊາດ ຢູ່ນອກເໜືອກອບຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ລາວ. ສໍາລັບລາວ, ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ຄືລະບົບສັນຕະປາປາ.

ມິນເລີ ແມ່ນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຈະຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອຍົກເສື້ອຄຸມແຫ່ງໂປຣແຕສຕັນອອກຈາກມືຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນໂປຣແຕສຕັນ ຊຶ່ງໄດ້ອອກມາຈາກຍຸກມືດ. ຊ່ວງເວລາທີ່ສະຫະລັດຈະເວົ້າດັ່ງມັງກອນ, ເມື່ອລັດທິສາທາລະນະນິຍົມກາຍເປັນປະຊາທິປະໄຕ ແລະ ໂປຣແຕສຕັນທີ່ເສື່ອມຖອຍຈະຮ່ວມມືກັບລັດຖະບານທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະ ກະທໍາຊໍ້າການຮ່ວມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ ຊຶ່ງເປັນພາບຈໍາລອງຂອງສັນຕະປາປາ ຍັງເປັນເຫດການໃນອະນາຄົດສໍາລັບສະໄໝຂອງລາວ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ລາວຈຶ່ງພະຍາຍາມຈັດວາງພຣະທໍາພຣະນິມິດເຂົ້າໄວ້ໃນກອບໂຄງອັນຊົງສິດທິເທດທີ່ທູດສະຫວັນໄດ້ປະທານແກ່ລາວ.

ທ່ານໄດ້ຖືກເລືອກໃຫ້ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1798 ເມື່ອນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູລາຍໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດ 8 ແລະ 9 ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ. ສຳລັບອະນາຄົດ ອາເມຣິກາຈະຕ້ອງເຂົ້າໃຈນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດ 10 ຫາ 12 ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989 ເມື່ອດັ່ງທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໃນດານີເອນ 11:40 ບັນດາປະເທດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດເດີມໄດ້ຖືກກວາດລ້າງໄປໂດຍສັນຕະສຳນັກແລະສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

ໂຄງຮ່າງທີ່ຖືກປະທານໂດຍທູດສະຫວັນແກ່ Future for America ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງການຈຳແນກ ແລະການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນພາຍໃນບໍລິບົດຂອງສະຫະພັນສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນເທັດ.

> “ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້າ ຖືກປະທານໃຫ້ໂດຍສະເພາະສໍາລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ຮິມຝັ່ງແມ່ນ້ໍາອູໄລ ແລະ ຮິດເດເກນ, ແມ່ນ້ໍາໃຫຍ່ທັງຫຼາຍແຫ່ງຊີນາ, ບັດນີ້ກໍາລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ, ແລະ ເຫດການທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້ານີ້.” Testimonies to Ministers, 112.

ພວກມິນເລີໄດ້ປະກາດຂ່າວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ໂດຍປະກາດການເປີດສານພິພາກສາ. Future for America ກຳລັງປະກາດຂ່າວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

> ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປູກ, ອາໂປໂລໄດ້ຫົດນ້ຳ; ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່. ເຫດສະນັ້ນ ຜູ້ທີ່ປູກກໍບໍ່ແມ່ນສິ່ງໃດ, ຜູ້ທີ່ຫົດນ້ຳກໍບໍ່ແມ່ນສິ່ງໃດ; ມີແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນ. ບັດນີ້ ຜູ້ທີ່ປູກແລະຜູ້ທີ່ຫົດນ້ຳເປັນອັນດຽວກັນ: ແລະທຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບບຳເໜັດຂອງຕົນຕາມການງານຂອງຕົນ. ເພາະວ່າ ພວກເຮົາເປັນຜູ້ຮ່ວມງານກັບພຣະເຈົ້າ: ພວກທ່ານເປັນໄຮ່ນາຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກທ່ານເປັນອາຄານຂອງພຣະເຈົ້າ. ຕາມພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າຊຶ່ງໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ດັ່ງນາຍຊ່າງກໍ່ສ້າງຜູ້ສະຫລາດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວາງຮາກຖານໄວ້, ແລະຄົນອື່ນກໍກໍ່ສ້າງທັບເທິງຮາກຖານນັ້ນ. ແຕ່ໃຫ້ທຸກຄົນລະວັງວ່າຕົນກໍ່ສ້າງເທິງຮາກຖານນັ້ນແນວໃດ. ເພາະວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະວາງຮາກຖານອື່ນໄດ້ນອກຈາກຮາກຖານທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ແລ້ວ, ຊຶ່ງຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ. 1 ໂກຣິນໂທ 3:6–11.

ເພື່ອປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສອງອົງທຳອິດດ້ວຍ ເພາະພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ຈະມີອົງທີສາມໂດຍປາດສະຈາກອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງບໍ່ໄດ້. ຂ່າວສານອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງເປັນຮາກຖານ ແລະຂ່າວສານອົງທີສາມເປັນຫີນຍອດ ແຕ່ຂ່າວສານອົງທີສາມຈະບໍ່ປະຕິເສດ ຫຼື ຂັດແຍ້ງກັບຂ່າວສານອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງເປັນອັນຂາດ. ຖ້າມັນເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ມັນກໍບໍ່ແມ່ນຂ່າວສານແທ້ຈິງ.

> “ຂ່າວສານທີ່ໜຶ່ງແລະທີ່ສອງໄດ້ຖືກປະກາດໃນປີ 1843 ແລະ 1844, ແລະບັດນີ້ພວກເຮົາຢູ່ພາຍໃຕ້ການປະກາດຂອງຂ່າວສານທີ່ສາມ; ແຕ່ຂ່າວສານທັງສາມຍັງຄົງຈະຕ້ອງຖືກປະກາດຕໍ່ໄປ. ບັດນີ້ກໍຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງບໍ່ແພ້ເວລາໃດໆໃນອະດີດ ທີ່ຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກກ່າວຊ້ຳອີກແກ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ. ໂດຍປາກກາແລະໂດຍສຽງ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງສົ່ງສຽງແຫ່ງການປະກາດນີ້ ໂດຍສະແດງລຳດັບຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະການນຳໃຊ້ຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ນຳພວກເຮົາມາເຖິງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຈະມີຂ່າວສານທີ່ສາມບໍ່ໄດ້ ຫາກປາດສະຈາກຂ່າວສານທີ່ໜຶ່ງແລະທີ່ສອງ. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງນຳຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ໄປສູ່ໂລກໂດຍທາງສິ່ງພິມ ແລະໂດຍຄຳບັນຍາຍ ໂດຍສະແດງໃນແນວປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນເຖິງສິ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ແລະສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

ມີຂໍ້ສັງເກດອັນດີຫຼາຍປະການໜຶ່ງກ່ຽວກັບປະຫວັດຂອງກຸ່ມມິນເລີໄຣຕ໌ ແລະ ປະຫວັດຂອງພວກເຮົາ. ກຸ່ມມິນເລີໄຣຕ໌ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ພວກເຮົາເປັນຈຸດສິ້ນສຸດ. ພວກເຂົາໄດ້ນຳສະເໜີ ແລະ ດຳເນີນຊີວິດຕາມຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງ. ພວກເຮົານຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຂ່າວສານທີ່ຍັງບໍ່ຖືກເປີດຜະນຶກຂອງພວກເຂົາ (ນິມິດແມ່ນ້ຳອູໄລ) ພົບໄດ້ໃນດານີເອນສອງບົດ, ແລະ ຂອງພວກເຮົາ (ນິມິດແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ) ພົບໄດ້ໃນສາມບົດ. ພວກເຂົາໄດ້ຊີ້ຈຳແນກວິບັດອັນທຳອິດ ແລະ ອັນທີສອງ, ແລະ ໄດ້ດຳລົງຢູ່ພາຍໃນການສຳເລັດຂອງວິບັດອັນທີສອງ. ພວກເຮົາຊີ້ຈຳແນກ ແລະ ດຳລົງຢູ່ພາຍໃນການສຳເລັດຂອງວິບັດອັນທີສາມ. ໂຄງຮ່າງຂອງການນຳຄຳພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ຂອງພວກເຂົາຄື ໂຣມນອກຮີດ (ມັງກອນ) ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ (ສັດຮ້າຍ). ໂຄງຮ່າງສຳລັບການນຳຄຳພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ຂອງພວກເຮົາຄື ໂຣມສະໄໝໃໝ່ໃນຖານະສັດຮ້າຍສາມປະການ.

ເມື່ອເຮົາເລີ່ມພິຈາລະນາລັກສະນະຂອງໂຣມພາບາໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ວ່າເປັນອົງທີແປດຊຶ່ງອອກມາຈາກເຈັດນັ້ນ ກໍເຫັນສົມຄວນທີ່ຈະພິຈາລະນາວ່າ ພວກມິນເລີໄຣທ໌ໄດ້ເຂົ້າໃຈເລື່ອງໂຣມຢ່າງໃດໃນປະຫວັດສາດຊ່ວງພື້ນຖານ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງເພີ່ມເຕີມ ແຕ່ແສງສະຫວ່າງນັ້ນຈະບໍ່ຂັດແຍ້ງກັບຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ແລ້ວເດັດຂາດ.

ດານີເອນ ບົດທີ 2, 7, 8, 11 ແລະ 12 ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງໂຣມ ທ່າມກາງອຳນາດອື່ນໆ. ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາສອງໄລຍະຂອງໂຣມກ່ອນປີ 1798; ຄື ໄລຍະນອກຮີດ ແລະ ໄລຍະສັນຕະປາປາ ເປັນກອບສຳລັບການນຳຄຳພະຍາກອນໄປປະຍຸກຕາມແນວຂອງມິນເລີ. ມິນເລີ ແລະ ບັນດາຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ລະບຸວ່າ “ພວກຂີ້ຮ້າຍແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ໃນ ດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 14 ໝາຍເຖິງໂຣມ.

> ແລະໃນສະໄໝເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະມີຄົນເປັນອັນຫຼາຍລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້; ແລະພວກຄົນປຸ້ນສະດົມໃນໝູ່ຊົນຂອງເຈົ້າກໍຈະຍົກຕົນຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນານິມິດ; ແຕ່ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງ. ດານີເອນ 11:14.

ມີຢ່າງໜ້ອຍສອງປະເດັນສຳຄັນທີ່ຄວນພິຈາລະນາພາຍໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້. ຄຳວ່າ “ນິມິດ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນີ້ ເປັນໜຶ່ງໃນສອງຄຳພາສາເຮັບເຣີໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ຖືກແປວ່າ “ນິມິດ.” ໜຶ່ງໃນຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “ນິມິດ” ແມ່ນ châzôn, ແລະມີຄວາມໝາຍວ່າ ຄວາມຝັນ ຫຼື ຄຳພະຍາກອນ ຫຼື ນິມິດ. ຄຳວ່າ châzôn ບົ່ງຊີ້ເຖິງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຫຼື ຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ, ແລະພົບເຫັນໃນພຣະທຳດານີເອນສິບຄັ້ງ ແລະຖືກແປວ່າ “ນິມິດ” ຢູ່ສະເໝີ.

ຄຳພາສາເຮັບຣິວອີກຄຳໜຶ່ງທີ່ຖືກແປວ່າ “ນິມິດ” ເຊັ່ນກັນ ຄື mar-eh’ ແລະມີຄວາມໝາຍວ່າ ຮູບປະກົດ. ຄຳ mar-eh’ ບົ່ງຊີ້ເຖິງພາບທີ່ເຫັນອັນດຽວ ຄືເຫດການໃນຈຸດເວລາໜຶ່ງ. ຄຳພາສາເຮັບຣິວ mar-eh’ ພົບ 13 ເທື່ອໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະຖືກແປເປັນ “ນິມິດ” 6 ເທື່ອ, 4 ເທື່ອເປັນ “ໃບໜ້າ,” 2 ເທື່ອເປັນ “ຮູບປະກົດ,” ແລະ 1 ເທື່ອເປັນ “ງາມນ່າເບິ່ງ.”

ພວກປຸ້ນສະດົມໃນຫມູ່ຊົນຂອງທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມ ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ຫົວຂໍ້ຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນກ່ຽວກັບໂຣມນັ້ນເອງ ຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ສະຖາປະນາ “ນິມິດ” ຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະທໍາດານີເອນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງເປັນສິ່ງສໍາຄັນທີ່ຈະເຂົ້າໃຈນັຍສໍາຄັນຂອງໂຣມໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນ.

ຕາມຕັກກະຂອງຄຳພະຍາກອນ ຄຳວ່າ “ນິມິດ” ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນ “ນິມິດ” ດຽວກັນກັບທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ເພາະການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າລະບຸວ່າ ພຣະທຳດານີເອນແລະພຣະນິມິດເປັນພຣະທຳເຫຼັ້ມດຽວກັນ, ວ່າທັງສອງສົມບູນເກື້ອກູນກັນ, ວ່າທັງສອງນຳກັນແລະກັນໄປສູ່ຄວາມບໍລິບູນ, ແລະວ່າແນວຄຳພະຍາກອນດຽວກັນທີ່ປາກົດຢູ່ໃນພຣະທຳດານີເອນ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາຕໍ່ໃນພຣະນິມິດ. ປະເດັນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ໄດ້ຖືກລວມເຂົ້າໄວ້ໃນຊຸດບົດຄວາມນີ້ແລ້ວ ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະບໍ່ນຳມັນມາກ່າວຊ້ຳອີກ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເພີ່ມອີກຈຸດໜຶ່ງ ຊຶ່ງພວກເຮົາໄດ້ລວມໄວ້ແລ້ວເຊັ່ນກັນຈາກຊິດເຕີໄວທ໌. ຈຸດນັ້ນຄື ພຣະທຳທຸກເຫຼັ້ມໃນພຣະຄຳພີມາບັນຈົບ ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. “ນິມິດ” ແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ (châzôn) ທີ່ພົບໄດ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະຖືກສະຖາປະນາໄວ້ດ້ວຍຫົວຂໍ້ຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບໂຣມ ເປັນຕົວແທນຂອງນິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນຕະຫຼອດທົ່ວພຣະຄຳພີ. ພຣະທຳທຸກເຫຼັ້ມໃນພຣະຄຳພີມາບັນຈົບ ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນພຣະນິມິດ ແລະພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຂັດແຍ້ງກັບພຣະອົງເອງ. ບໍ່ເຄີຍເລີຍ! ຖ້າທ່ານຄິດວ່າພຣະອົງໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນ ທ່ານກຳລັງເຂົ້າໃຈບາງສິ່ງຜິດພາດ. ຄຳພາສາເຮັບເຣີດຽວກັນນັ້ນແທ້ໆ (châzôn) ກໍຖືກແປວ່າ ນິມິດ ໃນພຣະທຳສຸພາສິດເຊັ່ນກັນ.

> ບ່ອນທີ່ບໍ່ມີນິມິດ, ປະຊາຊົນຍ່ອມພິນາດ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນສຸກ. ສຸພາສິດ 29:18.

ນັ້ນຄືປະເດັນທຳອິດທີ່ຄວນພິຈາລະນາເກືອບກັບຂໍ້ພຣະຄຳນີ້. ຖ້າພວກເຮົາເຂົ້າໃຈໂຣມຜິດພາດ ແລ້ວພວກເຮົາກໍຈະບໍ່ສາມາດສ້າງຕັ້ງນິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນໄດ້. ຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນໂດຍແກ່ນແທ້ແລ້ວໄດ້ກຳນົດລັກສະນະແຫ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງພວກເຢຊູອິດ ແລະຄົນອື່ນໆ ຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ ຜູ້ໄດ້ນຳເອົາເທວະວິທະຍາອັນປອມປົນເຂົ້າມາ ເພື່ອທຳລາຍຫົວຂໍ້ຄຳພະຍາກອນເກືອບກັບໂຣມ. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາພິຈາລະນາຄວາມເຂົ້າໃຈພື້ນຖານເກືອບກັບໂຣມນີ້ ພວກເຮົາຄວນຈົ່ງຈື່ໄວ້ໃນໃຈ.

> “ຜູ້ທີ່ເກີດຄວາມສັບສົນໃນຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະວັດຈະນະ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດເຫັນຄວາມໝາຍຂອງຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ, ຈະຕັ້ງຕົນຢູ່ຝ່າຍຂອງຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດຢ່າງແນ່ນອນ. ບັດນີ້ບໍ່ມີເວລາອີກແລ້ວສຳລັບພວກເຮົາທີ່ຈະກົມກືນເຂົ້າກັບໂລກ. ດານີເອນກຳລັງຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ ແລະໃນຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ. ຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນ ແລະຂອງໂຢຮັນ ຈະຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈ. ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນອະທິບາຍຊຶ່ງກັນແລະກັນ. ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານັ້ນມອບສັດຈະທັມແກ່ໂລກ ຊຶ່ງທຸກຄົນຄວນເຂົ້າໃຈ. ຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນພະຍານໃນໂລກ. ໂດຍການສຳເລັດຂອງມັນໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້, ມັນຈະອະທິບາຍຕົນເອງ.” Kress Collection, 105.

ຖ້າທ່ານບໍ່ເຫັນຄວາມໝາຍຂອງອັນຕິຄຣິດ (ໂຣມ) ທ່ານຈະເຂົ້າຮ່ວມກັບໂຣມ, ແລະຄຳເຕືອນນີ້ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການສາມາດ ຫຼື ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ. ພວກມິນເລີໄດ້ສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈຮາກຖານຂອງລັດທິແອັດເວັນຕິດໄວ້ເທິງການຊີ້ບົ່ງຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບໂຣມ. ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ ໂຣມໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອຳນາດສອງຢ່າງທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ, ວ່າທັງສອງຢ່າງນັ້ນເປັນຂັ້ນຕອນຂອງໂຣມ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຈຸດແຫ່ງປະຫວັດສາດທີ່ຈະເຫັນໂຣມເປັນສະຫະພັນສາມປະການ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໃນພຣະນິມິດ. ເພາະສະນັ້ນ ດານີເອນຈຶ່ງເປັນຮາກຖານທີ່ພວກມິນເລີເປັນຕົວແທນ ແລະ ພຣະນິມິດແມ່ນຫີນຍອດທີ່ Future for America ເປັນຕົວແທນ. ຍັງມີອີກຈຸດໜຶ່ງຈາກດານີເອນ 11:14 ທີ່ພວກເຮົາປາດຖະໜາຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນ.

ມິນເລີ ແລະ ບັນດາຜູ້ບຸກເບີກເຂົ້າໃຈວ່າ ຮູບປັ້ນໃນຄວາມຝັນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ອານາຈັກ ຄື ບາບີໂລນ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີກ ແລະ ໂຣມ. ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຫັນໄກໄປກວ່າອານາຈັກທີສີ່ໄດ້, ເພາະພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ ໂຣມສັນຕະປາປາ ເປັນພຽງໄລຍະທີສອງຂອງໂຣມ ແລະ ດັ່ງນັ້ນ ອານາຈັກທີສີ່ຈຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798. ຈາກຈຸດຍືນທາງປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາ, ຫຼັກໝາຍຄຳພະຍາກອນອັນດຽວທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ ຄື ການເສດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ, ເມື່ອຫີນທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູເຂົາຈະພຸ່ງເຂົ້າກະທົບທີ່ຕີນຂອງຮູບປັ້ນ. ພວກມິນເລີໄທສ໌ໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງທາງຄຳພະຍາກອນລະຫວ່າງໂຣມນອກຮີດ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ, ແຕ່ເມື່ອຖືກບັງຄັບໃຫ້ຈັດໃຫ້ປີ 1798 ສອດຄ່ອງກັບການສະເດັດກັບມາຂອງພຣະຄຣິດ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ໄກໄປກວ່າສີ່ອານາຈັກ.

> “ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງເວລາໜຶ່ງແລ້ວ ເມື່ອພຣະລາຊະກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຕີນຂອງຮູບປັ້ນ ໃນຊຶ່ງເຫຼັກໄດ້ປະສົມກັບດິນເຜົາທີ່ເປື່ອຍ. ພຣະເຈົ້າມີຊົນຊາດໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ, ເປັນຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້, ຜູ້ຊຶ່ງການຈໍາແນກຕ້ອງຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕ້ອງບໍ່ກາຍເປັນບໍ່ບໍລິສຸດໂດຍການວາງໄມ້, ຫຍ້າແຫ້ງ, ແລະຟາງ ລົງເທິງຮາກຖານ. ທຸກດວງວິນຍານທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະເຫັນວ່າລັກສະນະອັນແຕກຕ່າງຂອງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາຄື ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ຖ້າລັດຖະບານໃຫ້ກຽດແກ່ວັນຊະບາໂຕຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນຊາ, ມັນຈະຢືນຢູ່ໃນກໍາລັງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໃນການປົກປ້ອງຄວາມເຊື່ອທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ພວກວິສຸດແລ້ວເທື່ອໜຶ່ງ. ແຕ່ບັນດານັກລັດຖະບຸລຸດຈະຄ້ຳຈຸນວັນຊະບາໂຕປອມ, ແລະຈະນໍາຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາຂອງພວກເຂົາໄປປະສົມກັບການຖືຮັກສາລູກຂອງລະບົບປາປານີ້, ຍົກມັນຂຶ້ນເໜືອວັນຊະບາໂຕທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລະຊົງອວຍພອນ, ຊົງແຍກມັນອອກໄວ້ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດຖືໄວ້ເປັນບໍລິສຸດ, ເປັນໝາຍສໍາຄັນລະຫວ່າງພຣະອົງກັບຊົນຊາດຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນຊົ່ວອາຍຸ. ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງກົນອຸບາຍຂອງຄຣິສຕະຈັກແລະກົນອຸບາຍຂອງລັດ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຫຼັກແລະດິນເຜົາ. ການຮ່ວມປະສານນີ້ກໍາລັງທໍາໃຫ້ອໍານາດທັງປວງຂອງຄຣິສຕະຈັກອ່ອນແຮງລົງ. ການມອບອໍານາດຂອງລັດໃຫ້ແກ່ຄຣິສຕະຈັກນີ້ ຈະນໍາຜົນຊົ່ວຮ້າຍມາ. ມະນຸດເກືອບຈະຜ່ານຈຸດແຫ່ງຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າໄປແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ລົງທຶນກໍາລັງຂອງຕົນໃນການເມືອງ, ແລະໄດ້ຮ່ວມມືກັບລະບົບປາປາ. ແຕ່ເວລານັ້ນຈະມາເຖິງ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະລົງໂທດຜູ້ທີ່ໄດ້ທໍາໃຫ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງເປັນໂມຄະ, ແລະການກະທໍາອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາຈະສະທ້ອນກັບຄືນສູ່ຕົວພວກເຂົາເອງ.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

ພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເຈັດ ແມ່ນການລະບຸຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ, ແລະມັນລະບຸວ່າອານາຈັກເຈັດອານາຈັກໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ ແລະອານາຈັກທີແປດແມ່ນສະຫະພາບສາມປະການຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່. ຖ້າການອ້າງອີງຄັ້ງທຳອິດເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີແມ່ນດານີເອນ ບົດທີສອງ, ແລະແນ່ນອນວ່າແມ່ນຢ່າງນັ້ນ; ແລ້ວການອ້າງອີງຄັ້ງສຸດທ້າຍກໍຄວນຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໂດຍການອ້າງອີງຄັ້ງທຳອິດ. ອານາຈັກສີ່ອານາຈັກໃນດານີເອນ ບົດທີສອງ ຈະສອດຄ່ອງກັບອານາຈັກແປດອານາຈັກໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເຈັດ ໄດ້ຢ່າງໃດ?

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຈົດຈຳໄວ້ເມື່ອເຮົາດຳເນີນຕໍ່ໄປວ່າ ພວກມິນເລີໄຣຕ໌ບໍ່ສາມາດເຫັນເຫດການພະຍາກອນເກີນໄປຈາກປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາ. ຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈແລະປະກາດນັ້ນ ໄດ້ລະບຸການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດວ່າເປັນໝຸດໝາຍຖັດໄປແຫ່ງປະຫວັດສາດພະຍາກອນ. ແຕ່ຖ້າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ກ່ຽວກັບໂຣມໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກທີ່ສະຖາປະນານິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດພະຍາກອນ ແລະດານີເອນບົດທີສອງກໍເປັນທັງສອງຄວາມຈິງພື້ນຖານຂອງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ແລ້ວສິ່ງນີ້ຈະສອດຄ່ອງກັບອານາຈັກແປດປະການໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດໄດ້ແນວໃດ?

ຖ້າທ່ານຍັງບໍ່ແນ່ໃຈວ່າຮູບພາບໃນດານີເອນບົດ 2 ເປັນພື້ນຖານຫຼືບໍ່, ສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງເຮັດມີພຽງແຕ່ພິຈາລະນາແຜນພູມຂອງບັນພະບຸລຸດຜູ້ບຸກເບີກປີ 1843 ແລະ 1850. ທັງສອງແຜນພູມນັ້ນມີການສະແດງຮູບພາບໃນດານີເອນບົດ 2 ຢູ່ເທິງນັ້ນ. ທີ່ສຳຄັນບໍ່ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນຄື Ellen White ໄດ້ລະບຸວ່າທັງສອງແຜນພູມນັ້ນຖືກຈັດເຮັດຂຶ້ນໂດຍການຊົງນຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຕາມແບບແຜນຂອງພຣະອົງ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ແຜນພາບປີ 1843 ໄດ້ຖືກຊົງນຳໂດຍພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະວ່າມັນບໍ່ຄວນຖືກດັດແກ້; ວ່າຕົວເລກຕ່າງໆເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ; ວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຢູ່ເໜືອມັນ ແລະໄດ້ປິດບັງຄວາມຜິດພາດໃນບາງຕົວເລກ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີໃຜສາມາດເຫັນມັນໄດ້ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.” Early Writings, 74, 75.

ກ່ຽວກັບແຜນພາບປີ 1850 ນັ້ນ ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ:

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ໃນການຈັດພິມແຜນພາບນັ້ນໂດຍບຣາເດີ Nichols. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ມີຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບແຜນພາບນັ້ນຢູ່ໃນພຣະຄຳພີ, ແລະຖ້າແຜນພາບນີ້ໄດ້ຖືກຈັດທຳຂຶ້ນເພື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າມັນພຽງພໍສຳລັບຄົນໜຶ່ງ ມັນກໍພຽງພໍສຳລັບອີກຄົນໜຶ່ງ, ແລະຖ້າຄົນໜຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີແຜນພາບໃໝ່ທີ່ວາດຂຶ້ນໃນຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າ, ທຸກຄົນກໍຈຳເປັນຕ້ອງມີມັນຫຼາຍພໍໆກັນ.” Manuscript Releases, ເຫຼັ້ມ 13, 359.

ມີສຸພາສິດບູຮານບົດໜຶ່ງຈາກໂລກທີ່ກ່າວວ່າ, “ຄວາມຜິດພາດມີຫຼາຍຫົນທາງ, ແຕ່ຄວາມຈິງມີພຽງຫົນທາງດຽວ.” ມີຄວາມຜິດພາດຫຼາຍປະການທີ່ໄດ້ຖືກນຳມາໃຊ້ເພື່ອຂັດຂວາງມະນຸດບໍ່ໃຫ້ຮັບຮູ້ວ່າ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ແມ່ນຫົວທີແປດທີ່ເປັນຂອງເຈັດນັ້ນ. ໜຶ່ງໃນຄວາມຜິດພາດເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ນັກເທວະສາດຂອງລັດທິແອດເວັນຕິດນຳມາໃຊ້ ແມ່ນການບິດເບືອນອານາຈັກຕ່າງໆໃນປະຫວັດສາດ. ໃນທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ; ນີ້ແມ່ນການກຳນົດສອງຢ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ອານາຈັກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເທິງການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນດານີເອນບົດທີສອງ, ແຕ່ກ່ອນໜ້າບາບີໂລນນັ້ນ ກໍມີອານາຈັກໃນປະຫວັດສາດຢູ່ແລ້ວ. Ellen White ໄດ້ລະບຸຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ອານາຈັກໃນປະຫວັດສາດເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນໃຜ, ແຕ່ນັກເທວະສາດຂອງລັດທິແອດເວັນຕິດກັບເມີນເສີຍພະຍານທີ່ໄດ້ຮັບດົນໃຈນັ້ນ ແລະສ້າງລຳດັບຂອງອານາຈັກໃນປະຫວັດສາດຂຶ້ນມາ ອັນເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ວ່າ ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນລຳດັບທີແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດນັ້ນ ຖືກບົດບັງໄປ. ແຕ່ກໍແມ່ນໂຣມນັ້ນເອງທີ່ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ.

ນັກເທວະສາດຂອງອັດເວນຕິສມ໌ ແລະ ໂປຣເຕສຕັນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ໄດ້ສະເໜີວ່າ ອານາຈັກຕ່າງໆໃນປະຫວັດສາດແມ່ນ ອີຢິບ, ອັດຊີເຣຍ, ບາບີໂລນ, ມີເດ-ເປີເຊຍ, ກຣີຊ, ໂຣມ ແລະ ອື່ນໆຕໍ່ໄປ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ມີອານາຈັກລໍາດັບທີສາມໃນປະຫວັດສາດ, ຊຶ່ງພວກເຂົາເລືອກທີ່ຈະປະໄວ້ບໍ່ກ່າວເຖິງ. ພວກເຂົາກໍາລັງປະໄວ້ອານາຈັກນັ້ນບໍ, ຫຼື ພວກເຂົາກໍາລັງປະໄວ້ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ? ທັງສອງ.

> “ປະຫວັດສາດຂອງບັນດາປະຊາຊາດ ທີ່ໄດ້ຄອບຄອງເວລາແລະສະຖານທີ່ອັນໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບຕົນ ຕາມລຳດັບຕໍ່ໆ ກັນໄປ ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວວ່າກຳລັງເປັນພະຍານແກ່ຄວາມຈິງ ຊຶ່ງພວກເຂົາເອງກໍບໍ່ໄດ້ຮູ້ຄວາມໝາຍຂອງມັນ ກຳລັງເວົ້າກັບພວກເຮົາ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກຳນົດບ່ອນທີ່ໃຫ້ແກ່ທຸກປະຊາຊາດ ແລະແກ່ທຸກບຸກຄົນໃນປັດຈຸບັນ ໃນແຜນການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ. ໃນວັນນີ້ ມະນຸດແລະປະຊາຊາດທັງຫຼາຍກຳລັງຖືກວັດໂດຍລູກດິ່ງ ທີ່ຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ. ທຸກຄົນກຳລັງຕັດສິນຊະຕາກຳຂອງຕົນເອງໂດຍການເລືອກຂອງຕົນ, ແລະພຣະເຈົ້າກໍຊົງຄວບຄຸມເໜືອສິ່ງທັງປວງ ເພື່ອໃຫ້ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງສຳເລັດ.”

> “ປະຫວັດສາດທີ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນ I AM ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ, ໂດຍຊົງເຊື່ອມໂຍງຂໍ້ຕໍ່ຂໍ້ໃນໂສ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ຕັ້ງແຕ່ນິລັນດອນໃນອະດີດໄປຈົນເຖິງນິລັນດອນໃນອະນາຄົດ, ບອກໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າໃນມື້ນີ້ພວກເຮົາຢູ່ບ່ອນໃດໃນຂະບວນແຫ່ງຍຸກສະໄໝ, ແລະສິ່ງໃດອາດຖືກຄາດໝາຍໄດ້ໃນເວລາທີ່ຈະມາເຖິງ. ທຸກສິ່ງທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ວ່າຈະບັງເກີດຂຶ້ນ, ຈົນເຖິງເວລາປະຈຸບັນນີ້, ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນໜ້າປະຫວັດສາດແລ້ວ, ແລະພວກເຮົາອາດໝັ້ນໃຈໄດ້ວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ຍັງຈະມາເຖິງນັ້ນຈະສຳເລັດເປັນຈິງຕາມລຳດັບຂອງມັນ.”

> “ການລົ້ມລ້າງຢ່າງສິ້ນເຊິງຂອງອຳນາດປົກຄອງທາງໂລກທັງປວງ ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງໃນພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມຈິງ. ໃນຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ກ່າວອອກເມື່ອຄຳພິພາກສາຈາກພຣະເຈົ້າຖືກປະກາດເໜືອກະສັດອົງສຸດທ້າຍຂອງອິສຣາເອນ ມີຂໍ້ຄວາມວ່າ: ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງຍົກມົງກຸດຫົວອອກ ແລະ ຖອດມົງກຸດລາຊາອອກເສຍ: … ຈົ່ງຍົກຜູ້ທີ່ຕ່ຳຕ້ອຍຂຶ້ນ ແລະ ຈົ່ງຫຼຸດຜູ້ທີ່ສູງສົ່ງລົງ. ເຮົາຈະຄວ່ຳມັນ, ຄວ່ຳມັນ, ຄວ່ຳມັນ: ແລະ ມັນຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າພຣະອົງຜູ້ທີ່ມີສິດອັນຊອບທຳຈະມາ; ແລະ ເຮົາຈະມອບມັນໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ.’ ເອເຊກຽນ 21:26, 27.”

> “ມົງກຸດທີ່ຖືກຖອນອອກຈາກອິດສະຣາເອນໄດ້ຕົກທອດຕໍ່ໆ ໄປສູ່ອານາຈັກບາບີໂລນ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີຊ, ແລະ ໂຣມ. ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, ‘ມັນຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງສິດນັ້ນເປັນຂອງພຣະອົງຈະສະເດັດມາ; ແລະ ເຮົາຈະມອບມັນໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ.’”

> “ເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ໃນວັນນີ້ ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງຍຸກສະໄໝປະກາດວ່າ ພວກເຮົາກຳລັງຢືນຢູ່ເທິງທາງເຂົ້າແຫ່ງເຫດການອັນໃຫຍ່ຫຼວງແລະອັນເຄັ່ງຂຶມ. ທຸກສິ່ງໃນໂລກຂອງພວກເຮົາກຳລັງປັ່ນປ່ວນ. ຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດກ່ຽວກັບເຫດການທີ່ຈະນຳໜ້າການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ ກຳລັງສຳເລັດຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕ່ອຕາພວກເຮົາ: ‘ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນເລື່ອງສົງຄາມ ແລະ ຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ…. ຊົນຊາດຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ຊົນຊາດ ແລະ ອານາຈັກຕໍ່ສູ້ອານາຈັກ: ແລະ ຈະມີທັງການອຶດຢາກ, ໂລກລະບາດ, ແລະ ແຜ່ນດິນໄຫວ ໃນຫຼາຍບ່ອນ.’ ມັດທາຍ 24:6, 7.”

> “ເວລາປະຈຸບັນເປັນຍຸກແຫ່ງຄວາມສົນໃຈອັນລົ້ນເຫຼືອສຳລັບທຸກຄົນທີ່ມີຊີວິດຢູ່. ບັນດາຜູ້ປົກຄອງແລະນັກລັດບຸລຸດ, ບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ດຳຮົງຕຳແໜ່ງແຫ່ງຄວາມໄວ້ວາງໃຈແລະອຳນາດ, ບັນດາຊາຍແລະຍິງຜູ້ມີຄວາມຄິດໄຕ່ຕອງໃນທຸກຊົນຊັ້ນ, ຕ່າງຈົດຈ້ອງຄວາມສົນໃຈໄປຍັງເຫດການທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຮອບຕົວເຮົາ. ພວກເຂົາກຳລັງເຝົ້າມອງຄວາມສຳພັນອັນຕຶງຄຽດ ແລະບໍ່ສະຫງົບ ທີ່ດຳລົງຢູ່ທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດ. ພວກເຂົາສັງເກດເຫັນຄວາມເຂັ້ມຂົ້ນທີ່ກຳລັງເຂົ້າຄອບງຳທຸກອົງປະກອບຝ່າຍໂລກ, ແລະພວກເຂົາຕະໜັກວ່າບາງສິ່ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະຊີ້ຂາດກຳລັງຈະເກີດຂຶ້ນ—ຄືວ່າໂລກກຳລັງຢືນຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງວິກິດການອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຫາທຽບມິໄດ້.”

> “ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຍັບຢັ້ງລົມແຫ່ງການຂັດແຍ້ງໄວ້ຢູ່ໃນບັດນີ້ ເພື່ອມິໃຫ້ມັນພັດຂຶ້ນ ຈົນກວ່າໂລກຈະໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນເຖິງຄວາມພິນາດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ; ແຕ່ພາຍຸລູກໜຶ່ງກຳລັງກໍຕົວຂຶ້ນ ພ້ອມທີ່ຈະປະທຸລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະມີພຣະບັນຊາໃຫ້ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງປ່ອຍລົມນັ້ນ ຈະເກີດພາບແຫ່ງການຂັດແຍ້ງອັນຮຸນແຮງຢ່າງທີ່ບໍ່ມີປາກກາດ້າມໃດຈະພັນນາໄດ້.”

> “ພຣະຄຳພີ, ແລະພຣະຄຳພີເທົ່ານັ້ນ, ເປັນຜູ້ໃຫ້ທັດສະນະອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ໃນນີ້ ພາບເຫດການສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດໂລກຂອງເຮົາຖືກເປີດເຜີຍໄວ້, ເຫດການທີ່ເງົາຂອງມັນໄດ້ທອດນຳຫນ້າມາແລ້ວ, ແລະສຽງແຫ່ງການເຂົ້າມາໃກ້ຂອງມັນກໍເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ ແລະໃຫ້ຈິດໃຈຂອງມະນຸດຫມົດແຮງເພາະຄວາມຢ້ານ.” Education, 178–180.

ຂໍ້ຄວາມນີ້ມີແສງສະຫວ່າງຫຼາຍສໍາລັບຍຸກສະໄໝຂອງພວກເຮົາ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍປາດຖະໜາຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນກໍຄື ວ່າ Sister White ໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ອານາຈັກໃນປະຫວັດສາດທີ່ນໍາໜ້າບາບີໂລນນັ້ນຄື ອິສຣາເອນ, ບໍ່ແມ່ນອັດຊີເຣຍ. ບັນດາອານາຈັກໃນປະຫວັດສາດທີ່ນັກເທວະວິທະຍານໍາໃຊ້ນັ້ນ ໄດ້ລະເວັ້ນອິສຣາເອນໃນຖານະເປັນອານາຈັກໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດ, ທັງໆ ທີ່ມີລິດອໍານາດແລະສະຫງ່າລາສີທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃນລະຫວ່າງການຄອງລາດຂອງກະສັດຊາໂລໂມນ, ແລະທັງໆ ທີ່ມີພະຍານໂດຍກົງຈາກການດົນໃຈຜ່ານເອເຊກຽນ ແລະ Ellen White ວ່າ ມົງກຸດຂອງອິສຣາເອນໄດ້ຕົກທອດໄປສູ່ບາບີໂລນ.

ຖ້າພວກເຮົານຳເອົາຄຳອະທິບາຍທີ່ໄດ້ຮັບການດົນບັນດານນັ້ນໄປປະຍຸກຕໍ່ອານາຈັກຕ່າງໆໃນປະຫວັດສາດ, ພວກເຮົາກໍພົບວ່າ ອິສຣາເອນ ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກນັບລວມຢູ່ທ່າມກາງອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ. ອິສຣາເອນ, ອັດຊີເຣຍ ແລະ ອີຢິບ ແມ່ນອານາຈັກແຫ່ງປະຫວັດສາດທີ່ມາກ່ອນອານາຈັກທຳອິດໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງກໍຄື ບາບີໂລນ. ດັ່ງນັ້ນ ອານາຈັກທີສີ່ໃນ “ປະຫວັດສາດ” ແມ່ນ ບາບີໂລນ, ທີຫ້າແມ່ນ ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ທີຫົກແມ່ນ ກຣີກ, ທີເຈັດແມ່ນ ໂຣມນອກຮີດ, ແລະ ທີແປດແມ່ນ ໂຣມສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດ ເພາະມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂັ້ນທີສອງຂອງໂຣມນອກຮີດ. ເມື່ອນັບຕາມອານາຈັກແຫ່ງປະຫວັດສາດ, ໂຣມສັນຕະປາປາເປັນອັນທີແປດ ແລະ ເປັນຂອງເຈັດ.

ໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີ 7 ພວກເຮົາເຫັນອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຖືກສະແດງແທນໂດຍສັດຮ້າຍທັງຫຼາຍ. ບາບີໂລນແມ່ນສິງ ຊຶ່ງຕໍ່ມາຖືກຕາມດ້ວຍໝີຂອງມີໂດ-ເປີເຊຍ. ຕົວທີສາມແມ່ນກຣີກໃນຮູບຂອງເສືອດາວ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນໂຣມໃນຮູບຂອງສັດຮ້າຍທີ່ “ນ່າຢ້ານກົວແລະໜ້າສະພຶງກົວ” ທີ່ມີ “ແຂ້ວເຫຼັກ.” ສັດຮ້າຍທີ່ນ່າຢ້ານນັ້ນ ສອດຄ່ອງກັບຮູບປັ້ນໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີ 2 ແລະແມ່ນໂຣມ, ອານາຈັກທີສີ່ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ.

ພວກມິນເລີໄທດ໌ໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າອານາຈັກທີສີ່ແມ່ນໂຣມ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າໃຈລັກສະນະຂອງສັດຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານນັ້ນຕາມນັ້ນ, ແລະໄດ້ນຳລັກສະນະທາງພະຍາກອນທັງໝົດຂອງສັດຮ້າຍໄປປະຍຸກຕໍ່ອານາຈັກທີສີ່ໂດຍກົງ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງໂຣມນອກຮີດກັບໂຣມສັນຕະປາປາໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ, ແຕ່ບໍ່ອາດເຫັນອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີໄດ້, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ໃຊ້ການກ່າວເຖິງອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີເປັນຄັ້ງທຳອິດຢ່າງຖືກຕ້ອງເປັນຈຸດອ້າງອີງຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ການຈຳແນກລະຫວ່າງໂຣມທັງສອງນັ້ນມີຢູ່ໃນຂໍ້ຄວາມ, ຊຶ່ງເປີດໂອກາດໃຫ້ພວກເຮົາພິຈາລະນາການຈຳແນກລະຫວ່າງໂຣມທັງສອງນັ້ນວ່າເປັນຕົວແທນຂອງສອງອານາຈັກ. ແຕ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນປະເດັນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາ.

> ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ, ສັດຮ້າຍຕົວທີສີ່ນັ້ນຈະເປັນອານາຈັກທີສີ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ຊຶ່ງຈະແຕກຕ່າງຈາກອານາຈັກທັງປວງ, ແລະຈະກືນກິນທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະຈະຢຽບຍ່ຳມັນລົງ, ແລະທຳລາຍມັນໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ. ແລະເຂົາສິບເຂົາທີ່ອອກມາຈາກອານາຈັກນີ້ຄືກະສັດສິບອົງທີ່ຈະລຸກຂຶ້ນ; ແລະອີກອົງໜຶ່ງຈະລຸກຂຶ້ນພາຍຫຼັງພວກເຂົາ; ແລະທ່ານນັ້ນຈະແຕກຕ່າງຈາກອົງກ່ອນໆ, ແລະຈະປາບກະສັດສາມອົງໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ. ແລະທ່ານນັ້ນຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳໃຫຍ່ໂຕຕໍ່ຕ້ານອົງສູງສຸດ, ແລະຈະຂົ່ມເຫງບັນດາວິສຸດຊົນຂອງອົງສູງສຸດໃຫ້ອ່ອນແຮງລົງ, ແລະຈະຄິດປ່ຽນແປງການກຳນົດເວລາແລະກົດໝາຍ; ແລະພວກເຂົາຈະຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານນັ້ນຈົນເຖິງເວລາໜຶ່ງ ແລະສອງເວລາ ແລະເຄິ່ງເວລາ. ແຕ່ການພິພາກສາຈະຕັ້ງຂຶ້ນ, ແລະພວກເຂົາຈະຍຶດເອົາອຳນາດປົກຄອງຂອງທ່ານນັ້ນໄປ, ເພື່ອຜານມັນໃຫ້ໝົດສິ້ນ ແລະທຳລາຍມັນເສຍຈົນຮອດທີ່ສຸດ. ດານີເອນ 7:23–26.

ອານາຈັກທີ່ສີ່ໃນດານີເອນ ບົດ 2 ແມ່ນໂຣມ. ສິບເຂົານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສິບປະຊາຊາດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກໂຣມນອກຮີດ, ແລະກ່ອນທີ່ໂຣມສັນຕະປາປາຈະເຂົ້າຄວບຄຸມໂລກໃນປີ 538, ສາມອານາຈັກໃນນັ້ນຈະຖືກກຳຈັດອອກ ຫຼືຖືກຖອນຮາກຖອນໂຄນ. ແລ້ວ “ເຂົາ” “ນ້ອຍ” ໃນຂໍ້ 8 ທີ່ມີ “ຕາເໝືອນຕາຂອງມະນຸດ, ແລະປາກເວົ້າຄຳໃຫຍ່ໂຕ” ຈະເກີດຂຶ້ນ. ຖ້າໃນອານາຈັກທີ່ສີ່ພວກເຮົາມີສິບເຂົາ ແລະມີສາມເຂົາຖືກກຳຈັດໄປເພື່ອໃຫ້ “ເຂົານ້ອຍ” ເຂົ້າມາແທນທີ່ສາມເຂົານັ້ນ, ເມື່ອສາມເຂົານັ້ນຖືກກຳຈັດອອກ ກໍຈະເຫຼືອເຈັດເຂົາ, ແລະເຂົານ້ອຍກໍແມ່ນເຂົາທີ່ແປດ, ເພາະວ່າໂຣມຍ່ອມຂຶ້ນມາເປັນທີ່ແປດສະເໝີ ແລະເປັນຂອງເຈັດນັ້ນ. ໃນບົດນີ້ມີແສງສະຫວ່າງຫຼາຍປະການກ່ຽວກັບໂຣມໃນສອງຂັ້ນຕອນຂອງມັນ, ແຕ່ທີ່ນີ້ພວກເຮົາພຽງແຕ່ສະເໜີພະຍານອີກຄົນໜຶ່ງວ່າ ທັງໃນແງ່ຄຳພະຍາກອນ ແລະໃນແງ່ປະຫວັດສາດ, ໂຣມຂຶ້ນມາເປັນທີ່ແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດ.

ໃນບົດທີແປດ ພວກເຮົາເຫັນການຂະຫຍາຍຄວາມຂອງບົດທີເຈັດ. ບົດນີ້ໄດ້ຊີ້ບອກອີກຄັ້ງເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ແຕ່ໄດ້ລະເວັ້ນອານາຈັກທຳອິດ ຄື ບາບີໂລນ ເພາະເມື່ອດານີເອນໄດ້ຮັບນິມິດໃນບົດທີແປດນັ້ນ ກໍໃກ້ຈະຮອດວາລະສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນແລ້ວ. ໃນບົດນີ້ ມີໂດ-ເປີເຊຍຖືກແທນດ້ວຍແກະຜູ້ຕົວໜຶ່ງທີ່ມີເຂົາສອງອັນ. ກຣີກຖືກແທນດ້ວຍແບ້ຕົວໜຶ່ງທີ່ມີເຂົາອັນດຽວ ຊຶ່ງຖືກຫັກອອກ ແລະເກີດມີເຂົາສີ່ອັນງອກຂຶ້ນມາແທນເຂົາທີ່ຖືກຫັກນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ “ເຂົານ້ອຍ” ກໍປາກົດຂຶ້ນພາຍຫຼັງກຣີກ ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເຂົານ້ອຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມ. ເຖິງແມ່ນວ່າໂຣມບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍໂດຍກົງຈາກອານາຈັກກຣີກ ແຕ່ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ພັນລະນາເຂົານ້ອຍນັ້ນວ່າອອກມາຈາກເຂົາສີ່ອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນອານາຈັກກຣີກພາຍຫຼັງຈາກເຂົາອັນທຳອິດ—ອັນເປັນຕົວແທນຂອງ Alexander the Great—ຖືກຫັກລົງ. ໂຣມບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍຈາກຊາວກຣີກ ແຕ່ໄດ້ເລີ່ມການພິຊິດໂລກຂອງຕົນຈາກພື້ນທີ່ຂອງກຣີກ ແລະໃນຄວາມໝາຍນັ້ນ ມັນຈຶ່ງອອກມາຈາກເຂົາສີ່ອັນໜຶ່ງນັ້ນ.

ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງພົບເຫັນໃນບົດທີແປດພະຍານອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຮັບຮອງບົດທີເຈັດ. ມີໂດ-ເປີເຊຍມີສອງເຂົາ, ກຣີກມີເຂົາໜຶ່ງ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນອີກສີ່ເຂົາ. ນັ້ນເທົ່າກັບເຈັດເຂົາກ່ອນໜ້າຂອງໂຣມ, ເນື່ອງຈາກວ່າເຂົານ້ອຍໄດ້ອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນສີ່ເຂົາຂອງກຣີກ. ສອງບວກໜຶ່ງບວກສີ່ເທົ່າກັບເຈັດ, ແລ້ວໂຣມ, ຄືເຂົານ້ອຍ, ເປັນອັນດັບທີແປດ ແລະມັນກໍເປັນຂອງທັງເຈັດນັ້ນ. ເປັນການສົມຄວນທີ່ຈະສັງເກດວ່າ ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ທີ່ຊີ້ບອກວ່າໂຣມອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນເຂົາຂອງກຣີກ ແມ່ນໜຶ່ງໃນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ສຳຄັນຍິ່ງທີ່ສຸດ ຊຶ່ງ Miller ແລະຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວໄດ້ຕ້ອງປະເຊີນໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາ.

ພວກໂປຣເຕສແຕນໃນປະຫວັດສາດແນວນັ້ນຢືນຢັນວ່າ ເຂົານ້ອຍຂອງໂຣມບໍ່ອາດເປັນໂຣມໄດ້ ເພາະຄຳພະຍາກອນລະບຸວ່າ ເຂົານ້ອຍນັ້ນເກີດອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນສີ່ເຂົາກຣີກ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໂຕ້ແຍ້ງວ່າ ເຂົານ້ອຍນັ້ນແທນ Antiochus Epiphanes ຜູ້ຊຶ່ງເປັນໜຶ່ງໃນກະສັດເຊເລວຊິດ ທີ່ສືບຕໍ່ຢູ່ໃນປະຫວັດສາດຫຼັງຈາກການແບ່ງອານາຈັກພາຍຫຼັງການສິ້ນຊີວິດຂອງ Alexander the Great. ການໂຕ້ແຍ້ງໃນປະຫວັດສາດ Millerite ກ່ຽວກັບປະເດັນນີ້ມີຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍ ຈົນໃນແຜນພາບ 1843 ມີການສະແດງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງຕໍ່ຕ້ານຄຳສອນຂອງພວກໂປຣເຕສແຕນ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຂໍ້ເທັດຈິງວ່າ Daniel ໄດ້ເຫັນເຂົານ້ອຍເກີດອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນສີ່ເຂົາກຣີກ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ອາດລະບຸວ່າເປັນໂຣມໄດ້ ເພາະໂຣມບໍ່ໄດ້ສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກກຣີກ. ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນີ້ໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ທຸກຂໍ້ພຣະຄຳໃນ Daniel ທີ່ລະບຸໂຣມ. ຈຸດຍືນຂອງພວກໂປຣເຕສແຕນລວມເຖິງວ່າ “ພວກໂຈນປຸ້ນໃນຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ໃນຂໍ້ສິບສີ່ຂອງ Daniel ບົດທີ 11 ຈະຕ້ອງເປັນ Antiochus Epiphanes. ດັ່ງນັ້ນ ພວກ Millerites ຈຶ່ງໄດ້ບັນຈຸໄວ້ໃນແຜນພາບ ຊຶ່ງ Sister White ໄດ້ລະບຸວ່າ “ໄດ້ຖືກນຳພາໂດຍພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະບໍ່ຄວນຖືກປ່ຽນແປງ,” ເຖິງການອ້າງອີງເຖິງ Antiochus Epiphanes ເພື່ອລະບຸວ່າເປັນເຫດໃດເຂົາຈຶ່ງບໍ່ອາດເປັນອານາຈັກທີສີ່ນັ້ນໄດ້. ໂຣມເປັນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ຫຼືວ່າ ກະສັດເຊເລວຊິດຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ຕາຍໄປກ່ອນພຣະຄຣິດປະສູດຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ແມ່ນຜູ້ແທນອຳນາດທີ່ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດໃນເວລາທີ່ພຣະອົງຖືກຄຶງໄວ້ທີ່ກາງແຂນ?

ຄຳຖາມທີ່ອາດຖືກຍົກຂຶ້ນມາແມ່ນວ່າ ເປັນຫຍັງດານີເອນຈຶ່ງໄດ້ຮັບການສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໂຣມເກີດຂຶ້ນມາຈາກເຂົາອັນໜຶ່ງຂອງອານາຈັກກຣີກ, ຖ້າວ່າໂຣມບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍໂດຍກົງຈາກກຣີກ? ຄຳຕອບກໍຄືວ່າ ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການກ້າວຂຶ້ນສູ່ອຳນາດຂອງໂຣມໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນພາກພື້ນນັ້ນ ຊຶ່ງແຕ່ກ່ອນເຄີຍເປັນດິນແດນຂອງກຣີກ, ແຕ່ເປັນຫຍັງຄຳພະຍາກອນຈຶ່ງຖືກສຳແດງອອກໃນລັກສະນະເຊັ່ນນັ້ນ ເພື່ອເປີດຊ່ອງໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນນັ້ນ?

ຢ່າງນ້ອຍຄໍາຕອບຫນຶ່ງ—ນອກເໜືອຈາກຄວາມສໍາຄັນຂອງການສັງເກດວ່າໂຣມເລີ່ມລຸກຂຶ້ນຢູ່ບ່ອນໃດ—ກໍຄືວ່າ ປິດສະນາທີ່ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດສະເໝີ ແລະເປັນຂອງທັງເຈັດ ນັ້ນ ໄດ້ຮັບຄໍາຕອບໂດຍການທີ່ໂຣມຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບດິນແດນຂອງກຣີຊ ເພື່ອຮັກສາໃຈຄວາມຂອງປິດສະນາທີ່ວ່າໂຣມເປັນຂອງທັງເຈັດ. ປິດສະນານັ້ນສໍາຄັນຢ່າງຍິ່ງ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກ Millerites ບໍ່ອາດຈະເຂົ້າໃຈແນວຄວາມຄິດນັ້ນໄດ້ຈາກຈຸດຍືນຂອງພວກເຂົາໃນປະຫວັດສາດ. ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ບັນດາການອ້າງອີງທັງຫມົດໃນບໍ່ພຽງແຕ່ແຜນພາບ 1843 ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຮວມທັງແຜນພາບ 1850 ດ້ວຍ ລ້ວນແຕ່ເປັນພາບປະກອບຂອງຫົວຂໍ້ຕ່າງໆທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໂດຍກົງໃນພຣະວັດຈະນະພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຍົກເວັ້ນພຽງການອ້າງອີງອັນດຽວທີ່ເນັ້ນວ່າ Antiochus Epiphanes ບໍ່ແມ່ນອໍານາດທີ່ຢືນຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ ກໍເຮັດໃຫ້ການເພີ່ມສິ່ງນັ້ນເຂົ້າໃນແຜນພາບມີຄວາມສໍາຄັນຢ່າງຫຼາຍ. ນ່າເສົ້າເພີຍໃດຫນໍ ທີ່ເມື່ອ Adventism ປະຖິ້ມຮາກຖານຂອງຕົນ, ໃນທຸກມື້ນີ້ພວກເຂົາກັບພົບຕົນເອງກໍາລັງສອນວ່າ ອໍານາດໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ຂອງດານີເອນ 11 ແມ່ນ Antiochus Epiphanes ແລະບໍ່ແມ່ນໂຣມ! ບັດນີ້ພວກເຂົາກໍາລັງສອນສິ່ງທີ່ພວກ Millerites ຄັດຄ້ານຢ່າງແຂງຂັນຈົນເຖິງກັບໄດ້ສະແດງການໂຕ້ແຍ້ງນັ້ນໄວ້ເທິງແຜນພາບ 1843!

ອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນປະຫວັດສາດຊີ້ບອກວ່າ ໂຣມຂຶ້ນມາເປັນອັນດັບທີແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດ. “ເຂົານ້ອຍ” ໃນບົດທີເຈັດ ທີ່ເວົ້າ “ຖ້ອຍຄຳອັນໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ສູ້ອົງສູງສຸດ” ຂຶ້ນມາເປັນອັນດັບທີແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດ. ເຂົາທັງຫຼາຍໃນບົດທີແປດຊີ້ບອກວ່າ ໂຣມຂຶ້ນມາເປັນອັນດັບທີແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດ.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາວ່າ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 17 ນັ້ນ ຂຶ້ນມາເປັນອານາຈັກທີ່ແປດ ແລະເປັນຂອງເຈັດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຮົາຈະກັບໄປຫາ ດານີເອນ ບົດ 2 ແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເປັນຫຍັງອານາຈັກສີ່ຢ່າງໃນ ດານີເອນ ບົດ 2 ຊຶ່ງເປັນການກ່າວເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີເປັນຄັ້ງທຳອິດ ຈຶ່ງສອດຄ່ອງກັບອານາຈັກແປດຢ່າງໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 17.

Back to Articles