Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກແປດສິບເກົ້າ

ການຄລີ່ຄາຍຄຳສອນທີ່ຜິດ: ການພິຈາລະນາທາງປະຫວັດສາດຂອງ “ການປະຈຳວັນ” ໃນອາດເວັນຕິສຶມ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 22, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນບົດຄວາມທີແປດສິບເອັດໃນຊຸດບົດຄວາມນີ້ກ່ຽວກັບພຣະທຳດານີເອນ ພວກເຮົາໄດ້ລວມເອົາຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຈາກ Manuscript Releases, ເຫຼັ້ມ 20, 17–22 ທີ່ໃນນັ້ນ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ຄຳສອນທີ່ວ່າ “the daily” ໝາຍເຖິງສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະຄຣິດ ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ແອວເດີ Prescott ແລະ Daniells ໂດຍ “ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກສະຫວັນ.” ນາງບໍ່ໄດ້ລະບຸແນວຄວາມຄິດຜິດຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບ “the daily” ໂດຍກົງຢ່າງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳ, ແຕ່ບັນທຶກທາງປະຫວັດສາດໄດ້ສະແດງຢ່າງຊັດແຈ້ງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍວ່າ ນີ້ແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາພະຍາຍາມສະຖາປະນາໃຫ້ເປັນຄວາມຈິງ. ພວກເຂົາກຳລັງພະຍາຍາມຂຽນບາງສ່ວນໃໝ່ຂອງປຶ້ມ Daniel and the Revelation ຂອງ Uriah Smith ຊຶ່ງຍຶດຖືຄວາມເຂົ້າໃຈເລື່ອງ “the daily” ທີ່ນາງໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນ Early Writings, ໜ້າເຈັດສິບສີ່ ວ່າເປັນທັດສະນະທີ່ຖືກຕ້ອງ.

W. W. Prescott ໄດ້ຕີພິມວາລະສານສະບັບໜຶ່ງຊື່ວ່າ The Protestant ໂດຍທີ່ຫົວຂໍ້ພຽງຢ່າງດຽວຂອງມັນຄືການຍົກຊູທັດສະນະອັນຜິດກ່ຽວກັບ “the daily.” ລາວ ແລະ ປະທານ General Conference, A. G. Daniells, ໄດ້ກາຍເປັນຫົວຫອກຂອງຊາຕານໃນການສືບຕໍ່ຄວາມພະຍາຍາມຂອງ Prescott ເພື່ອສະຖາປະນາຄຳສອນອັນຜິດນັ້ນໃຫ້ເປັນທັດສະນະທີ່ຖືວ່າຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກໃນ Adventism, ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ Ellen White ຍັງມີຊີວິດຢູ່ ຄວາມສຳເລັດຂອງພວກເຂົາໃນຄວາມພະຍາຍາມຂອງຊາຕານນັ້ນຖືກຫັກຫ້າມໄວ້. ໃນປີ 1931, Daniells ໄດ້ລາຍງານວ່າ ໃນປີດຽວກັນທີ່ຂໍ້ຄວາມຈາກ Manuscript Releases ຖືກຂຽນຂຶ້ນ (1910), ລາວ (Daniells) ໄດ້ສຳພາດກັບ Sister White ກ່ຽວກັບເລື່ອງ “the daily,” ແລະ ນາງໄດ້ຊີ້ນຳໃຫ້ລາວເຊື່ອວ່າ ທັດສະນະຂອງລາວ ແລະ Prescott ແມ່ນຖືກຕ້ອງ.

ການເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດນີ້ເປັນສິ່ງສໍາຄັນ ເພາະບັດນີ້ພວກເຮົາກໍາລັງເລີ່ມການພິຈາລະນາກ່ຽວກັບຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1989 ເມື່ອແນວການປະຕິຮູບອັນສັກສິດ ແລະ ຂໍ້ພຣະຄໍາຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ. ການຮັບຮູ້ແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະກົດຂຶ້ນພ້ອມກັບການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ໃນການສໍາເລັດຕາມຂໍ້ສີ່ສິບຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ຈໍາເປັນຕ້ອງໃຫ້ “ການຖວາຍປະຈໍາວັນ” ແລະ ປະຫວັດສາດຝ່າຍຄໍາພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ການຖວາຍປະຈໍາວັນ” ນັ້ນ ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພາະປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນການທວນຄືນຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນເອງໃນຂໍ້ສີ່ສິບເຖິງຂໍ້ສີ່ສິບຫ້າຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ. ຂໍ້ພຣະຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນຊີ້ບອກວ່າ ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນຂໍ້ພຣະຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນ ຄື “ຂ່າວຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດເໜືອ,” ຊຶ່ງນໍາໄປສູ່ການຂົ່ມເຫັງຂັ້ນສຸດທ້າຍຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ແຕ່ຂ່າວຄາວຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະຈາກທິດເໜືອຈະເຮັດໃຫ້ລາວຫວັ່ນໄຫວ; ເຫດສະນັ້ນ ລາວຈະອອກໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຮ້າຍແຮງ ເພື່ອທຳລາຍ ແລະເພື່ອກຳຈັດຄົນຈຳນວນຫຼາຍໃຫ້ໝົດສິ້ນ. ແລະລາວຈະຕັ້ງພາບພັກແຫ່ງພະລາຊວັງຂອງຕົນລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ ຢູ່ໃນພູບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດ; ແຕ່ລາວຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ແລະຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍລາວ. ດານີເອນ 11:44, 45.

ຂ່າວສານແຫ່ງຂໍ້ທີສີ່ສິບ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດລົ້ມສະລາຍໃນປີ 1989 ນັ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນຫຼັງ ຊຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ສັນຕະປາປາ (ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ) “ອອກໄປດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ເພື່ອທຳລາຍ ແລະເພື່ອກຳຈັດຄົນເປັນອັນຫຼາຍໃຫ້ໝົດສິ້ນ.” “ຂ່າວສານ” ໃນຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນ ແມ່ນຂໍ້ຄວາມ.

> ແລ້ວເຂົາຈະປະກາດໄດ້ຢ່າງໃດ ຖ້າບໍ່ຖືກສົ່ງໄປ? ດັ່ງທີ່ມີຂຽນໄວ້ວ່າ, ຕີນຂອງຜູ້ທີ່ປະກາດຂ່າວປະເສີດແຫ່ງສັນຕິສຸກ ແລະນຳຂ່າວດີເລື່ອງສິ່ງອັນປະເສີດມານັ້ນ ງາມພຽງໃດ! ໂຣມ 10:15

ຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຖືກນຳສະເໜີໂດຍຍາມຍາມໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຮ້ອງເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ ແລະເພງຂອງໂມເຊ ແລະຂອງພຣະເມສານ້ອຍ.

> ຊ່າງງົດງາມສັກພຽງໃດເທິງພູເຂົາ ຄືຕີນຂອງຜູ້ທີ່ນຳຂ່າວດີມາ, ຜູ້ປະກາດສັນຕິສຸກ; ຜູ້ນຳຂ່າວດີແຫ່ງຄວາມດີມາ, ຜູ້ປະກາດຄວາມລອດ; ຜູ້ກ່າວແກ່ສີໂອນວ່າ, ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າຊົງຄອບຄອງ! ຄົນຍາມຂອງເຈົ້າຈະຍົກສຽງຂຶ້ນ; ພວກເຂົາຈະຮ້ອງເພງຮ່ວມກັນດ້ວຍສຽງດຽວກັນ: ເພາະພວກເຂົາຈະເຫັນແຈ້ງຕໍ່ໜ້າກັນ, ເມື່ອພຣະຢາເວຫ໌ຈະນຳສີໂອນກັບຄືນມາ. ເອຊາຢາ 52:7, 8.

“ຂ່າວສານ” ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບສີ່ ຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11 ເຮັດໃຫ້ມະນຸດແຫ່ງບາບໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ, ແລະການນອງເລືອດຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາກໍໄດ້ຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດ. ຂ່າວສານນັ້ນຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງຂະຫຍາຍຕົວເປັນສຽງຮ້ອງອັນດັງໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດອັນໃກ້ຈະມາເຖິງ.

> “ບໍ່ມີຜູ້ໃດຖືກພິພາກສາລົງໂທດ ຈົນກວ່າເຂົາໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງ ແລະໄດ້ເຫັນພັນທະຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່. ແຕ່ເມື່ອຄຳສັ່ງຈະຖືກປະກາດອອກໄປເພື່ອບັງຄັບໃຊ້ວັນຊະບາໂຕປອມ, ແລະສຽງຮ້ອງດັງຂອງ ‘ທູດສະຫວັນອົງທີສາມ’ ຈະເຕືອນມະນຸດທັງຫຼາຍຕໍ່ຕ້ານການນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ, ເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງຂອງປອມກັບຂອງແທ້ຈະຖືກຂີດໄວ້ຢ່າງແຈ້ງເຈນ. ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຍັງຄົງດຳເນີນຢູ່ໃນການລະເມີດຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ.” Signs of the Times, November 8, 1899.

“ຂ່າວສານຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດເໜືອ” ທີ່ເຮັດໃຫ້ອຳນາດສັນຕະປາປາໂມໂຫຮ້າຍ, ຂະຫຍາຍຕົວເປັນສຽງຮ້ອງອັນດັງໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ ຂ່າວສານນັ້ນກໍຄືຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ສຳນວນ “ສຽງອັນດັງ” ເປັນຄຳສັບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ.

> “ຄວາມຈິງສໍາລັບເວລານີ້, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດດ້ວຍສຽງດັງ, ຫມາຍຄວາມວ່າດ້ວຍລິດອໍານາດທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ເມື່ອພວກເຮົາກໍາລັງເຂົ້າໃກ້ການທົດສອບໃຫຍ່ຄັ້ງສຸດທ້າຍ.” The 1888 Materials, 1710.

“ຂ່າວສານ” ໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບສີ່ ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະສິ້ນສຸດລົງ ໃນເວລາທີ່ ມີຄາເອນ ລຸກຂຶ້ນ. ມັນແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູອັນດຽວກັນທີ່ໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແຕ່ມັນຂະຫຍາຍຕົວເປັນສຽງຮ້ອງດັງ, ຫຼື ສຽງອັນດັງ ເມື່ອຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກປະທັບຕາ ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈຶ່ງຖືກເທລົງມາຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ. ມັນແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູອັນດຽວກັນ ທີ່ໄດ້ໝາຍໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຂ່າວສານຝົນປາຍນັ້ນແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຖືກປອມແປງໂດຍຂ່າວສານແຫ່ງສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີໂດຍແອດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ ນັບແຕ່ການມາເຖິງຂອງ “ລາ” ຈົນເຖິງການມາເຖິງຂອງ “ສິງ”. ໄລຍະລະຫວ່າງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ໝາຍເຖິງຕຽງແຫ່ງຄວາມຕາຍຝ່າຍວິນຍານສຳລັບແອດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກພິພາກສາພາຍຫຼັງຈາກພຣະນิเวศຂອງພຣະເຈົ້າ (ເຢຣູຊາເລັມ) ຖືກພິພາກສາແລ້ວ ກໍຕາຍຢູ່ໃນຫຼຸມຝັງສົບດຽວກັນ. ຕຽງແຫ່ງຄວາມຕາຍສຳລັບແອດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງລາໂອດີເກຍແມ່ນຢູ່ລະຫວ່າງ “ລາ” ແລະ “ສິງ”, ແລະຂ່າວສານທີ່ຖືກປະຕິເສດ ແລະກ່ອຍໃຫ້ເກີດຄວາມຕາຍຂອງພວກເຂົາ ຄື “ຂ່າວສານທີ່ອອກມາຈາກທິດ “ຕາເວັນອອກ” (ເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ) ແລະທິດເໜືອ (ເປັນສັນຍາລັກຂອງສັນຕະປາປາ). ນັ້ນແມ່ນຂ່າວສານດຽວກັນ ຊຶ່ງກໍຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ພຣະທຳຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດ 11, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989, ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງຖືກປະກາດໃນຫ້ວງເວລາທີ່ຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູອັນປອມແຫ່ງ “ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ” ກຳລັງຖືກປະກາດຢູ່. ການທົດສອບແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ປະຈັນໜ້າກັບຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າກ່ອນເປັນອັນດັບທຳອິດ, ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະຈາກນັ້ນຈຶ່ງປະຈັນໜ້າກັບຝູງອື່ນທີ່ຢູ່ນອກຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງເປັນສິ່ງຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະເຂົ້າໃຈ “ຄຳມຸສາ” ທີ່ໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າມາໃນອັດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເກຍໃນຄົນຮຸ່ນທີສາມ, ເພາະວ່າໃນຂະນະທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເທພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງລົງເທິງຜູ້ທີ່ພຣະອົງກຳລັງປະທັບຕາ, ພຣະອົງກໍຊົງເທການຫລົງເຊື່ອອັນແຮງກ້າລົງເທິງຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກໃນຄວາມຈິງພ້ອມກັນ.

ໃນຊ່ວງການໂຕ້ຖຽງກັນໃນສິບຫ້າປີທຳອິດຂອງສັດຕະວັດທີຊາວ ກ່ຽວກັບ “the daily,” ໜຶ່ງໃນບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ປົກປ້ອງຈຸດຍືນຂອງພວກ Millerite ທີ່ຖືກຕ້ອງ ຊຶ່ງສອນວ່າ “the daily” ເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິນອກຮີດ ແມ່ນ F. C. Gilbert. Gilbert ເປັນຜູ້ກັບໃຈຈາກສາສະໜາຢິວ ແລະອ່ານພາສາເຮັບເຣີໄດ້ຢ່າງສົມບູນ ພ້ອມທັງເວົ້າໄດ້ຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວ. ລາວໄດ້ປົກປ້ອງຈຸດຍືນຂອງຜູ້ບຸກເບີກໃນພຣະທຳ Daniel ໂດຍອີງໃສ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງລາວຕໍ່ພາສາເຮັບເຣີ. ໃນປີ 1910, ຊຶ່ງເປັນປີດຽວກັນທີ່ Sister White ໄດ້ຂຽນຕົ້ນສະບັບທີ່ຈະຖືກຝັງໄວ້ເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ ແລະຊຶ່ງລະບຸວ່າ ທັດສະນະຂອງ Daniells ແລະ Prescott ກ່ຽວກັບ “the daily” ມາຈາກທູດສະຫວັນຂອງຊາຕານ, Gilbert ໄດ້ມີການສຳພາດສ່ວນຕົວກັບ Sister White ກ່ຽວກັບບັນຫາ “the daily.”

ພວກເຮົາຮູ້ວ່າລາວໄດ້ມີການສຳພາດ, ເພາະວ່າທັນທີ (ໃນມື້ຖັດໄປ) ລາວໄດ້ຂຽນບົດສະຫຼຸບຂອງການສຳພາດທີ່ລາວໄດ້ມີກັບ Sister White. ໃນປີ 1931, A. G. Daniells ໄດ້ອ້າງວ່າ ລາວໄດ້ມີການສຳພາດກັບ Sister White ກ່ຽວກັບເລື່ອງ “the daily” ໃນປີດຽວກັນນັ້ນ—1910. Daniells ອ້າງວ່າ Sister White ບໍ່ໄດ້ປະຂໍ້ສະຫຼຸບໃດໆແກ່ລາວ ນອກຈາກວ່າ “the daily” ເປັນສັນຍາລັກຂອງພາລະກິດການປະຕິບັດໃນສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະຄຣິດ. ແຕ່ການອ້າງຂອງ Daniells ວ່າມີການສຳພາດນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ “ຄຳຕົວະ” ເທົ່ານັ້ນ, ມັນເປັນ “ຄຳຕົວະ” ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດການຫຼົງເຊື່ອຢ່າງແຮງກ້າ.

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອາດບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງແຜນພາບປີ 1843 ແລະ 1850, ສິ່ງສໍາຄັນຄືຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າ ເມື່ອແຜນພາບປີ 1843 ຖືກຕີພິມໃນປີ 1842 ນັ້ນ, ພວກມິນເລີໄຣດຍັງເຊື່ອຢູ່ວ່າ ສະຖານນະບໍລິສຸດທີ່ຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ສະອາດ ເພື່ອໃຫ້ຄໍາພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີສໍາເລັດຜົນນັ້ນ ແມ່ນໂລກ. ເມື່ອພວກເຂົາຕີພິມແຜນພາບປີ 1850 ແລ້ວ, ໃນເວລານັ້ນພວກເຂົາຮູ້ແລ້ວວ່າ ສະຖານນະບໍລິສຸດທີ່ຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ສະອາດນັ້ນ ແມ່ນສະຖານນະບໍລິສຸດໃນສະຫວັນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ແຜນພາບປີ 1843 ຈຶ່ງບໍ່ມີຮູບປະກອບໃດໆຂອງສະຖານນະບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ແຜນພາບປີ 1850 ນັ້ນມີຮູບປະກອບຂອງສະຖານນະບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ສໍາຄັນ, ເພາະວ່າ ດານຽນສ໌ໄດ້ອ້າງວ່າ ໃນການສໍາພາດຂອງເຂົາກັບຊິດເຕີ ໄວທ໌ ນັ້ນ, ເຂົາໄດ້ສະແດງແຜນພາບປີ 1843 ໃຫ້ນາງເບິ່ງ ແລະເຂົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນສະຖານນະບໍລິສຸດຢູ່ໃນແຜນພາບນັ້ນ. ນັ້ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ເພາະວ່າ ໃນແຜນພາບປີ 1843 ບໍ່ມີສະຖານນະບໍລິສຸດຢູ່ເລີຍ. ຄໍາອ້າງຂອງເຂົາເລື່ອງການສໍາພາດນັ້ນເປັນ “ຄໍາຕົວະ.”

ເມື່ອຂ້ອຍກໍາລັງສຶກສາປະຫວັດສາດນີ້ໃນປີ 2009 ແລະໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ບັນດາຜູ້ຊາຍທັງສອງຝ່າຍຂອງປະເດັນນີ້ຕ່າງອ້າງວ່າຕົນເອງເຄີຍໄດ້ສໍາພາດກັບຊິດສະເຕີ White ກ່ຽວກັບເລື່ອງ “the daily,” ຂ້ອຍໄດ້ສົ່ງອີເມວຫາ Ellen White Estate ແລະຖາມວ່າ ພວກເຂົາຍັງສາມາດເຂົ້າເຖິງປຶ້ມບັນທຶກທີ່ໄດ້ຈົດບັນທຶກການສໍາພາດຂອງຊິດສະເຕີ White ໃນປີ 1910 ຫຼືບໍ່. ພວກເຂົາໄດ້ຕອບກັບມາວ່າ ພວກເຂົາຍັງຄົງມີປຶ້ມບັນທຶກນັ້ນຢູ່. ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນອີເມວຂອງຂ້ອຍ ແລະຄໍາຕອບຈາກ Ellen White Estate.

ວັນຈັນ, ວັນທີ 19 ມັງກອນ 2009

ຮຽນເຖິງຜູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ:

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່າມີປຶ້ມບັນທຶກເຫດການຫຼືບັນຊີບັນທຶກທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ວ່າຜູ້ໃດແດ່ໄດ້ເຂົ້າສຳພາດກັບ Sister White ແລະການສຳພາດນັ້ນກ່ຽວກັບເລື່ອງໃດ. ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງພະຍາຍາມກວດສອບຫຼືຫັກລ້າງວ່າ A. G. Daniells ໄດ້ມີການສຳພາດກັບ Sister White ໃນປີ 1910 ກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ “daily” ຫຼືບໍ່. ຂ້າພະເຈົ້າຮັບຮູ້ວ່າມີຄຳພະຍານທາງປະຫວັດສາດວ່າການສຳພາດນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງສົນໃຈວ່າມີບັນທຶກໃດໆໃນປຶ້ມບັນທຶກທາງການທີ່ໄດ້ບັນທຶກເລື່ອງນີ້ໄວ້ຢ່າງແທ້ຈິງຫຼືບໍ່. ໃນເວລາດຽວກັນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ F. C. Gilbert ກໍໄດ້ມີການສຳພາດກັບ Sister White ໃນປີ 1910 ກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ “daily” ເຊັ່ນກັນ, ແລະປະສົງຢາກຮູ້ວ່າສາມາດຢືນຢັນເລື່ອງນັ້ນໄດ້ຫຼືບໍ່ໂດຍອາໄສປຶ້ມບັນທຶກທີ່ພະນັກງານຂອງທ່ານນາງໄດ້ຮັກສາໄວ້ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ. ບາງທີອາດບໍ່ມີປຶ້ມບັນທຶກດັ່ງກ່າວ, ຫຼືບາງທີຖ້າມີ ທ່ານອາດຈະບໍ່ເປີດເຜີຍຂໍ້ມູນນັ້ນ, ຫຼືບາງທີເຖິງແມ່ນວ່າມັນມີຢູ່ ກໍອາດຢູ່ນອກເຫນືອຄວາມສາມາດຂອງທ່ານທີ່ຈະກວດສອບໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຢາກຂໍສອບຖາມ. ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອໃດໆທີ່ທ່ານສາມາດຈັດຫາໃຫ້ໄດ້ ຈະເປັນພຣະຄຸນຢ່າງຍິ່ງ.

ທ່ານ Jeff ທີ່ຄາລົບ,

ຂໍຂອບໃຈສໍາລັບອີເມວຂອງທ່ານ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາມີບັນທຶກກ່ຽວກັບກໍານົດເດີນທາງຂອງ Ellen White ທີ່ຄ່ອນຂ້າງຄົບຖ້ວນ ໂດຍອີງໃສ່ຈົດໝາຍ, ບັນທຶກປະຈໍາວັນ, ແລະກໍານົດນັດໝາຍທີ່ໄດ້ຕີພິມຂອງທ່ານ, ແຕ່ບໍ່ມີ “ສົມຸດບັນທຶກ” ໃນຄວາມໝາຍນັ້ນໂດຍຕົງ.

ທ່ານຄົງໄດ້ອ່ານແລ້ວເກືອບແນ່ນອນເກືອບບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ກ່ຽວກັບການໄປຢ້ຽມຢາມຂອງ A G Daniells ກັບ Ellen White ໃນ EGW Biography ເຫຼັ້ມ 6, The Later Elmshaven Years, ໜ້າ 256, 257. ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ພົບບັນທຶກອິດສະຫຼະໃດໆຂອງການສຳພາດຄັ້ງນີ້. ແຕ່ພວກເຮົາມີຈົດໝາຍສະບັບໜຶ່ງຈາກ Elder Gilbert ລົງວັນທີ 1 ເດືອນມິຖຸນາ ປີ 1910, ຊຶ່ງລະບຸເຖິງແຜນການຂອງທ່ານທີ່ຈະຢູ່ໃນ St. Helena (ບ່ອນທີ່ Ellen White ອາໄສຢູ່) ໃນວັນທີ 6-9 ເດືອນມິຖຸນາ. ນັ້ນແມ່ນຂອບເຂດທັງໝົດຂອງເອກະສານປະກອບທີ່ຂ້ອຍຮັບຮູ້.

ຂໍພຣະເຈົ້າອວຍພອນ—Tim Poirier ຮອງຜູ້ອຳນວຍການ Ellen G. White Estate

ບໍ່ມີບັນທຶກອິດສະຫຼະໃດໆວ່າ Daniells ເຄີຍໄດ້ສຳພາດກ່ຽວກັບເລື່ອງ “the daily,” ແຕ່ມີຈົດໝາຍສະບັບໜຶ່ງຈາກ Gilbert ທີ່ລະບຸເຈດຕະນາຂອງລາວວ່າຈະໄປຢູ່ທີ່ບ້ານຂອງນາງຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 6 ຫາວັນທີ 9 ມິຖຸນາ, 1910.

ໃນຊີວະປະຫວັດຂອງຊິດເຕີໄວທ໌ ທີ່ມູນນິທິ Ellen White ໄດ້ອ້າງອີງນັ້ນ ບ່ອນທີ່ຫຼານຊາຍຂອງນາງໄດ້ກ່າວເຖິງປະເດັນກ່ຽວກັບການສຳພາດຂອງ Daniells ລາວໄດ້ບັນທຶກຄຳອ້າງຂອງ Daniells ກ່ຽວກັບການສຳພາດທີ່ຖືກປັ້ນແຕ່ງໃນປີ 1910:

> “ໃນຊ່ວງໜຶ່ງຕໍ່ມາອີກເລັກນ້ອຍໃນການສົນທະນາທັງຫຼາຍນັ້ນ, ອາວຸໂສ Daniells, ໂດຍມີ W. C. White ແລະ C. C. Crisler ຮ່ວມໄປນຳ, ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຢ່າງແຮງກ້າທີ່ຈະໄດ້ຮັບຈາກ Ellen White ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ຄວາມໝາຍຂອງຄໍາກ່າວໃນ Early Writings ຂອງນາງແມ່ນຫຍັງ, ຈຶ່ງໄດ້ໄປພົບນາງ ແລະ ນໍາເລື່ອງນັ້ນໄປສະເໜີຕໍ່ນາງ. Daniells ໄດ້ນໍາ Early Writings ແລະ ແຜນພາບ 1843 ໄປນຳ. ທ່ານໄດ້ນັ່ງລົງໃກ້ Ellen White ແລະ ຊັກຖາມນາງດ້ວຍຄໍາຖາມຕ່າງໆຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ບົດລາຍງານຂອງທ່ານກ່ຽວກັບການສຳພາດຄັ້ງນີ້ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍ W. C. White:”

> “‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ່ານຂໍ້ຄວາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ຂ້າງເທິງໃນ Early Writings ໃຫ້ແກ່ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ຟັງກ່ອນ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຳສະເໜີແຜນພະຍາກອນຂອງພວກເຮົາ ຊຶ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພວກເຮົາໃຊ້ໃນການອະທິບາຍຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເອີ້ນໃຫ້ທ່ານສັງເກດເບິ່ງຮູບພາບຂອງສະຖານບໍລິສຸດ ແລະ ໄລຍະເວລາ 2300 ປີ ດັ່ງທີ່ມັນປາກົດຢູ່ໃນແຜນນັ້ນ.

> “ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖາມນາງວ່າ ນາງສາມາດລະນຶກໄດ້ຫຼືບໍ່ວ່າ ສິ່ງໃດໄດ້ຖືກສະແດງແກ່ນາງກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້.

> “ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າລະນຶກເຖິງຄໍາຕອບຂອງນາງ, ນາງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໂດຍບອກວ່າ ຜູ້ນໍາບາງຄົນທີ່ເຄີຍຢູ່ໃນຂະບວນການປີ 1844 ໄດ້ພະຍາຍາມຄົ້ນຫາວັນເວລາໃໝ່ສໍາລັບການສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະເວລາ 2300 ປີ. ຄວາມພະຍາຍາມນີ້ມີເພື່ອກໍານົດວັນເວລາໃໝ່ສໍາລັບການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ກໍາລັງກ່ອກໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນໃນໝູ່ຜູ້ທີ່ເຄີຍຢູ່ໃນຂະບວນການແອັດເວັນ.”

> “ໃນທ່າມກາງຄວາມສັບສົນນີ້ ນາງກ່າວວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສຳແດງແກ່ນາງວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ໄດ້ຍຶດຖື ແລະ ນຳສະເໜີກ່ຽວກັບວັນເວລານັ້ນ ເປັນຄວາມຖືກຕ້ອງ ແລະ ຈະຕ້ອງບໍ່ມີການກຳນົດເວລາອີກ ຫຼື ບໍ່ມີຂ່າວສານເລື່ອງເວລາອີກເລີຍ.”

> “ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂໍໃຫ້ນາງເລົ່າວ່າ ສິ່ງໃດແດ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ນາງກ່ຽວກັບສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງ “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” — ອົງເຈົ້າຊາຍ, ພົນໂຍທາ, ການຖືກນຳເອົາ “ການຖວາຍເນື່ອງນິດ” ອອກໄປ, ແລະ ການຖືກໂຍນລົງຂອງພະວິຫານ.

> “ນາງໄດ້ຕອບວ່າ ລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ມິໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ຕໍ່ໜ້ານາງໃນນິມິດ ດັ່ງເຊັ່ນສ່ວນທີ່ກ່ຽວກັບເວລາ. ນາງຈະບໍ່ຖືກນຳໃຫ້ອອກໄປອະທິບາຍຈຸດເຫຼົ່ານັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນ.”

> “‘ການສຳພາດນັ້ນໄດ້ປະທັບໃຈຢ່າງເລິກຊຶ້ງຢູ່ໃນຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂດຍບໍ່ລັງເລ ນາງໄດ້ກ່າວຢ່າງເປີດເຜີຍ, ຢ່າງຊັດເຈນ, ແລະຢ່າງຍືດຍາວ ກ່ຽວກັບຊ່ວງເວລາ 2300 ປີ, ແຕ່ກ່ຽວກັບອີກສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ນາງກັບນິ່ງງຽບ.”

> “‘ຂໍ້ສະຫຼຸບພຽງຢ່າງດຽວທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດສະຫຼຸບໄດ້ຈາກຄໍາອະທິບາຍຢ່າງເສຣີຂອງນາງກ່ຽວກັບເວລາ ແລະຈາກຄວາມນິ່ງງຽບຂອງນາງກ່ຽວກັບການເອົາ “ການຖວາຍປະຈໍາວັນ” ອອກໄປ ແລະການທໍາລາຍພະວິຫານລົງ ກໍຄືວ່ານິມິດທີ່ປະທານແກ່ນາງນັ້ນເກື່ອນກັບເວລາ ແລະນາງບໍ່ໄດ້ຮັບຄໍາອະທິບາຍໃດໆກ່ຽວກັບສ່ວນອື່ນໆຂອງຄໍາພະຍາກອນ.—DF 201b, ຄໍາຖະແຫຼງຂອງ AGD, ວັນທີ 25 ກັນຍາ 1931.” Arthur White, Ellen G. White, ເຫຼັ້ມ 6, 257.

Daniells ໄດ້ອ້າງວ່າ ລາວໄດ້ສະແດງແຜນພາບປີ 1843 ໃຫ້ນາງເບິ່ງ ແລະໄດ້ຖາມນາງກ່ຽວກັບສະຖານບໍລິສຸດທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນແຜນພາບນັ້ນ. ລາວຍັງອ້າງອີກວ່າ ລາວໄດ້ນຳໜັງສື Early Writings ມາ ແລະຊັກຖາມນາງຢ່າງຫຼາຍດ້ວຍຄຳຖາມຕ່າງໆ ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ນາງໝາຍເຖິງ ເມື່ອນາງໄດ້ຮັບຮອງຢ່າງຊັດເຈນຕໍ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຜູ້ບຸກເບີກກ່ຽວກັບ “the daily” ແລະວ່າແຜນພາບນັ້ນໄດ້ຖືກຊີ້ນຳໂດຍພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ລູກຊາຍຂອງ Ellen White, ຜູ້ເປັນບິດາຂອງ Arthur L. White ນັກຂຽນຊີວະປະຫວັດຜູ້ຂຽນພາບລວມຂອງເຫດການທີ່ຖືກອ້າງອີງນີ້, ໄດ້ຍອມຮັບທັດສະນະອັນເປັນຂອງຊາຕານກ່ຽວກັບ “the daily” ຂອງ Daniells ແລະ Prescott ແລະໄດ້ໃຫ້ຄຳພະຍານຮັບຮອງຕໍ່ຄຳອ້າງຂອງ Daniells ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ລາວອ້າງວ່າໄດ້ຍິນໃນການສຳພາດນັ້ນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາພຽງແຕ່ບໍ່ໄດ້ລະມັດລະວັງໃນເລື່ອງທີ່ພວກເຂົາກຸ່ມແຕ່ງຂຶ້ນ, ເພາະວ່າແຜນພາບປີ 1843 ບໍ່ໄດ້ສະແດງສະຖານບໍລິສຸດໃດໆທີ່ Daniells ຈະສາມາດຊີ້ໄປຫາໄດ້.

ຄວາມເທັດອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນການສຳພາດນັ້ນ ຄືຄຳຕົວະທີ່ວ່າ ຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຈາກ Early Writings ເປັນຄຳເຕືອນຕໍ່ຕ້ານ “ການກຳນົດເວລາ.” ຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ Daniells ຖືກກ່າວອ້າງວ່າໄດ້ຖາມເຖິງ ມີດັ່ງນີ້:

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ແຜນພູມປີ 1843 ໄດ້ຖືກຊົງນຳໂດຍພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະວ່າມັນບໍ່ຄວນຖືກດັດແກ້; ຕົວເລກທັງຫຼາຍເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ; ແລະພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໄດ້ປົກຢູ່ເທິງ ແລະຊົງປິດບັງຄວາມຜິດພາດໃນຕົວເລກບາງສ່ວນ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຫັນມັນໄດ້ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຖອນອອກ.”

> “ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນກ່ຽວກັບ ‘ສິ່ງທີ່ດຳເນີນຢູ່ປະຈຳ’ (Daniel 8:12) ວ່າ ຄຳວ່າ ‘ການຖວາຍບູຊາ’ ເປັນຄຳທີ່ປັນຍາຂອງມະນຸດໄດ້ເພີ່ມເຂົ້າໄປ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເປັນສ່ວນຂອງຂໍ້ຄວາມນັ້ນ, ແລະ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດສຽງຮ້ອງເຖິງຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ. ເມື່ອຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວຍັງດຳລົງຢູ່ ກ່ອນປີ 1844 ເກືອບທຸກຄົນກໍເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໃນທັດສະນະທີ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບ ‘ສິ່ງທີ່ດຳເນີນຢູ່ປະຈຳ’; ແຕ່ໃນຄວາມສັບສົນນັບແຕ່ປີ 1844 ເປັນຕົ້ນມາ ທັດສະນະອື່ນໆ ໄດ້ຖືກຍອມຮັບເອົາ, ແລະ ຄວາມມືດມົວກັບຄວາມສັບສົນໄດ້ຕິດຕາມມາ. ເວລາບໍ່ໄດ້ເປັນບົດທົດສອບນັບແຕ່ປີ 1844 ແລະ ມັນຈະບໍ່ເປັນບົດທົດສອບອີກຕໍ່ໄປເລີຍ.” Early Writings, 74, 75.

ວິລລີ C. White, ບຸດຊາຍຂອງ Sister White, ໄດ້ຍອມຮັບທັດສະນະຜິດກ່ຽວກັບ “the daily,” ແລະບຸດຊາຍຂອງລາວຊື່ Arthur ໄດ້ພະຍາຍາມສືບຕໍ່ໃຫ້ “ຄຳຕົວະ” ທີ່ເກື່ອງໂຍງກັບການສຳພາດທີ່ບໍ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນນັ້ນຄົງຢູ່ຕໍ່ໄປ ໂດຍການພະຍາຍາມຊີ້ນຳວ່າ ຄຳເຕືອນໃນຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງຈາກ Early Writings ເປັນພຽງແຕ່ ແລະ ເປັນການເຕືອນຢ່າງຈຳເພາະສະເພາະຕໍ່ການກຳນົດເວລາເທົ່ານັ້ນ. ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນັ້ນໄດ້ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃນທົດສະວັດ 1930 ແລະໄດ້ກາຍເປັນສ່ວນສຳຄັນຫຼັກຂອງ “ຄຳຕົວະ” ນັ້ນ.

ພວກເຮົາຈະຍົກຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນັ້ນຂຶ້ນມາພິຈາລະນາໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ວັນທີ 23 ກັນຍາ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສະແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອກູ້ເອົາຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະວ່າ ໃນເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມນີ້ ຄວາມພະຍາຍາມທັງຫຼາຍຈະຕ້ອງເພີ່ມທະວີຂຶ້ນເປັນສອງເທົ່າ. ໃນເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ ອິສຣາເອນໄດ້ຖືກຕີ ແລະຖືກຉີກອອກ; ແຕ່ບັດນີ້ ໃນເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຮັກສາ ແລະພັນບາດແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄວ້. ໃນເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ໄດ້ກະທຳເພື່ອເຜยແຜ່ຄວາມຈິງນັ້ນມີຜົນພຽງເລັກນ້ອຍ, ສຳເລັດໄດ້ແຕ່ເລັກນ້ອຍ ຫຼືແທບຈະບໍ່ໄດ້ຫຍັງເລີຍ; ແຕ່ໃນເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມ ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຕັ້ງພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເພື່ອຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງແລ້ວ ຄວາມພະຍາຍາມເພື່ອເຜยແຜ່ຄວາມຈິງຈະບັງເກີດຜົນຕາມຈຸດປະສົງທີ່ມຸ່ງໝາຍໄວ້. ທຸກຄົນຄວນຈະເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນ ແລະມີໃຈຮ້ອນຮົນໃນພຣະລາຊກິດນັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ມັນເປັນຄວາມໜ້າອັບອາຍສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະອ້າງເຖິງເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍເພື່ອເອົາມາເປັນແບບຢ່າງປົກຄອງພວກເຮົາໃນເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມນີ້; ເພາະຖ້າພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງກະທຳເພື່ອພວກເຮົາໃນບັດນີ້ໃຫ້ຫຼາຍກວ່າທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳໃນເວລານັ້ນ ອິສຣາເອນກໍຈະບໍ່ຖືກຮວບຮວມເລີຍ. ການຈັດພິມຄວາມຈິງລົງໃນໜັງສືພິມ ກໍຈຳເປັນພໍໆກັນກັບການປະກາດເທດສະໜາ.”

> “ພຣະອົງໄດ້ສະແດງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເຫັນວ່າ ແຜນພາບປີ 1843 ໄດ້ຖືກຊົງນຳພາໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ມີສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຖືກປ່ຽນແປງ; ວ່າຕົວເລກຕ່າງໆເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງ. ແລະພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໄດ້ປົກຢູ່ເໜືອ ແລະຊ່ອນຄວາມຜິດພາດໃນບາງຕົວເລກ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີໃຜສາມາດເຫັນມັນໄດ້ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.”

> “ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນກ່ຽວກັບ ‘ການປະຈໍາວັນ’ ວ່າ ຄໍາວ່າ ‘ການບູຊາ’ ເປັນຄໍາທີ່ປັນຍາຂອງມະນຸດໄດ້ເພີ່ມເຂົ້າມາ ແລະບໍ່ໄດ້ເປັນສ່ວນຂອງຂໍ້ຄວາມເດີມ; ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງປະທານຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງໃນເລື່ອງນີ້ແກ່ຜູ້ທີ່ປະກາດສຽງຮ້ອງເລື່ອງຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ. ເມື່ອຄວາມເປັນນ້ໍາໜຶ່ງໃຈດຽວຍັງດໍາລົງຢູ່ ກ່ອນປີ 1844 ເກືອບທຸກຄົນລ້ວນເປັນນ້ໍາໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໃນຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບ ‘ການປະຈໍາວັນ’; ແຕ່ນັບແຕ່ປີ 1844 ເປັນຕົ້ນມາ ໃນທ່າມກາງຄວາມສັບສົນ ທັດສະນະອື່ນໆໄດ້ຖືກຍຶດຖືໄວ້ ແລະຄວາມມືດມົນກັບຄວາມສັບສົນກໍໄດ້ຕາມມາ.” Review and Herald, November 1, 1850.

Back to Articles