Article

# ເອລີຢາ - ເລກສິບສີ່

ຄວາມຂະໜານກັນແບບຄຳພະຍາກອນ: ຈາກຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ເຖິງ Future for America ໃນຈິດວິນຍານຂອງເອລີຢາ

Author

Jeff Pippenger

Published

October 21, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

ໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1798 ຂ່າວພະຍາກອນກ່ຽວກັບແມ່ນ້ຳອູໄລໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 8 ແລະ 9 ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ແລະ ວິນລຽມ ມິນເລີ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ ເພື່ອປະກາດຄວາມໃກ້ເຂົ້າມາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “ແກ່ William Miller ແລະຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ປະກາດຄຳເຕືອນນັ້ນໃນອາເມຣິກາ. ປະເທດນີ້ໄດ້ກາຍເປັນສູນກາງຂອງຂະບວນການ Advent ອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ຢູ່ທີ່ນີ້ເອງທີ່ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຮັບການສຳເລັດຢ່າງກົງທີ່ສຸດ. ບົດຂຽນຂອງ Miller ແລະພວກຜູ້ຮ່ວມງານຂອງລາວໄດ້ຖືກນຳສົ່ງໄປຍັງດິນແດນອັນຫ່າງໄກ. ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພວກມິຊຊັນນາຣີໄດ້ເຂົ້າໄປທົ່ວໂລກ, ຂ່າວດີແຫ່ງການສະເດັດກັບມາໂດຍໄວຂອງພຣະຄຣິດກໍໄດ້ຖືກສົ່ງໄປ. ຂ່າວສານແຫ່ງຂ່າວປະເສີດອັນເປັນນິດໄດ້ແຜ່ຂະຫຍາຍອອກໄປຢ່າງກວ້າງໄກ, ‘ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’” The Great Controversy, 368.

ໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 10 ຫາ 12 ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ, ແລະ Future for America ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານ ແລະ ລິດເດດຂອງເອລີຢາ ເພື່ອປະກາດຄວາມໃກ້ເຂົ້າມາຂອງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ.

ພວກ Millerites ໄດ້ປະກາດການເປີດຂອງການພິພາກສາ, ແລະ Future for America ປະກາດການປິດຂອງການພິພາກສາ. ໂຄງຮ່າງຄຳພະຍາກອນຂອງພວກ Millerites ແມ່ນອຳນາດສອງຢ່າງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຄື ລັດທິນອກສາສະໜາ, ແລ້ວຈຶ່ງຕາມດ້ວຍອຳນາດສັນຕະປາປາ. ໂຄງຮ່າງຄຳພະຍາກອນຂອງ Future for America ແມ່ນອຳນາດສາມຢ່າງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຄື ລັດທິນອກສາສະໜາ, ຕາມດ້ວຍອຳນາດສັນຕະປາປາ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນຄື ພວກໂປຣແຕສຕັງທີ່ຫັນເຫຈາກຄວາມເຊື່ອ.

ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເປັນຊາວຟີລາເດນເຟຍ, ແລະໄດ້ປ່ຽນຜ່ານໄປເປັນຊາວລາວດີເຊຍ. Future for America ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເປັນຊາວລາວດີເຊຍ, ແລະກຳລັງປ່ຽນຜ່ານໄປເປັນຊາວຟີລາເດນເຟຍ. ການປ່ຽນຈາກຟີລາເດນເຟຍໄປສູ່ລາວດີເຊຍສຳລັບພວກມິນເລີໄຣດ໌ນັ້ນ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການຕາຍຂອງເອລີຢາ ແລະຂ່າວສານຂອງຄຳສາບານຂອງໂມເຊ. ການປ່ຽນຜ່ານຂອງ Future for America ນັ້ນ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການຕາຍ ແລະການຄືນຊີວິດຂອງເອລີຢາ ແລະໂມເຊ ໃນພຣະນິມິດ ບົດ 11.

ໃນເວລາເປີດຕົ້ນຂອງການພິພາກສາໃນປີ 1844, ກຸ່ມ Millerites ໄດ້ສຳເລັດວຽກງານຂອງເອລີຢາເທິງພູ Carmel. ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາ, ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຂະບວນການ Future for America ຈະໄດ້ສຳເລັດວຽກງານຂອງເອລີຢາເທິງພູ Carmel. ໃນປະຫວັດສາດຂອງ Millerite, ຫຼັກໝາຍສາມປະການຂອງຄຳພະຍາກອນຫົກສິບຫ້າປີ ຊຶ່ງຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະທຳ Isaiah ບົດທີ 7, ຂໍ້ 8, ໄດ້ຖືກຊ້ຳອີກ ເມື່ອສອງປະເທດຖືກນຳມາຮວມກັນເປັນປະເທດດຽວ ເພື່ອສະຖາປະນາເຂົາໂປຣແຕສແຕນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນ Revelation 13. ໃນປະຫວັດສາດຂອງ Future for America, ຫຼັກໝາຍສາມປະການຂອງຫົກສິບຫ້າປີດຽວກັນນັ້ນ ຖືກຊ້ຳອີກ ເມື່ອສອງປະເທດມາຮວມກັນເພື່ອກໍ່ຮ່າງເຂົາແຫ່ງ Republicanism ທີ່ເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.

ຫຼັກໝາຍອັນທຳອິດໃນສາມຫຼັກໝາຍນັ້ນ ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງ Future for America ແມ່ນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989. ຫຼັກໝາຍທີສອງແມ່ນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະ ຫຼັກໝາຍທີສາມຈະເປັນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ລຳດັບຂອງຫຼັກໝາຍທີ່ລະບຸໄວ້ໃນເອຊາຢາບົດ 7 ໄດ້ຖືກກັບດ້ານຈາກລຳດັບຂອງຫຼັກໝາຍໃນປະຫວັດສາດຂອງເອຊາຢາ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງ Future for America ລຳດັບນັ້ນສອດຄ່ອງກັບການອ້າງອີງຄັ້ງທຳອິດຂອງຫົກສິບຫ້າປີ, ແຕ່ໃນຕອນທ້າຍນັ້ນບໍ່ມີອົງປະກອບແຫ່ງເວລາອີກຕໍ່ໄປ. ນັບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນຕົ້ນມາ ການນຳໃຊ້ເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃດໆ ແມ່ນຄວາມຫຼອກລວງຂອງຊາຕານ.

ການໃຫ້ຄວາມຊອບທາງພະຍາກອນສຳລັບການຍຶດຖືລຳດັບຂອງໝຸດໝາຍທັງສາມຕາມທີ່ໄດ້ຖືກວາງສະແດງໄວ້ໃນ ເອຊາຢາ ເຈັດ ນັ້ນ ຕົງກັນຂ້າມກັບລຳດັບທີ່ຖືກກັບດ້ານໃນປະຫວັດຂອງມິນເລີໄຣດ໌ ໂດຍສ່ວນໜຶ່ງແມ່ນຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການຂອງການກ່າວເຖິງເທື່ອທຳອິດ. ລຳດັບຂອງຫົກສິບຫ້າປີໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງເປັນເທື່ອທຳອິດໃນ ເອຊາຢາ ເຈັດ, ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າບັດນີ້ຈະບໍ່ມີອົງປະກອບເລື່ອງເວລາຫົກສິບຫ້າປີອີກຕໍ່ໄປ, ເມື່ອຄວາມສຳເລັດສຸດທ້າຍຂອງປະຫວັດພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປີເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຂະບວນການໃນຕອນທ້າຍ, ໝຸດໝາຍທັງສາມກໍຍັງຄົງຖືກລະບຸຢູ່, ແລະ ພວກມັນຍັງຄົງຮັກສາລຳດັບຕາມຢ່າງໃນປະຫວັດຂອງເອຊາຢາ.

ເຫດຜົນປະການທີສອງສໍາລັບການຮັກສາລໍາດັບທໍາອິດຂອງ waymarks ໄວ້, ແມ່ນຄວາມສໍາພັນຂອງປະຫວັດສາດ Millerite ບ່ອນທີ່ຫົກສິບຫ້າປີໄດ້ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ, ແລະຄວາມຕໍ່ເນື່ອງທີ່ຂະບວນການ Millerite ມີກັບຂະບວນການຂອງ Future for America. ປະຫວັດສາດ Millerite ເປັນການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ Future for America ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດ.

ການເຄື່ອນໄຫວຂອງພວກ Millerites ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1863, ເມື່ອຄຣິດຕະຈັກ Seventh-day Adventist ທີ່ໄດ້ຈັດຕັ້ງຂຶ້ນຢ່າງຖືກຕາມກົດໝາຍເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ. ໃນຈຸດນັ້ນ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງເອລີຢາຜູ້ທີ່ໄດ້ມາຮອດໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798, ເມື່ອນິມິດຂອງແມ່ນ້ຳ Ulai ຖືກເປີດຜະນຶກ, ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ງຽບ ແລະ ຖືກຜະນຶກໄວ້. ໃນປີ 1989, ໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານ, ເມື່ອນິມິດຂອງແມ່ນ້ຳ Hiddekel ຖືກເປີດຜະນຶກ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງເອລີຢາໄດ້ກັບຄືນມາ.

ເຫດຜົນປະການທີສາມສໍາລັບການຮັກສາລໍາດັບເດີມຂອງ waymarks ໄວ້ ພົບໄດ້ໃນແນວຄໍາພະຍາກອນທີ່ກ່າວເຖິງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ເຂົາທັງສອງຂອງມັນ. ໃນປະຫວັດສາດ Millerite, ສອງຊາດໄດ້ຖືກນໍາມາຮ່ວມກັນເພື່ອກໍ່ຮ່າງເປັນເຂົາແຫ່ງ Protestantism. ໃນປະຫວັດສາດຂອງ Future for America, ເຂົາທັງສອງຂອງ Protestantism ທີ່ຕົກຫຼົ່ນໃນຄວາມເຊື່ອ ແລະ Republicanism ທີ່ຕົກຫຼົ່ນໃນຄວາມເຊື່ອ ຈະຖືກນໍາມາຮ່ວມກັນເພື່ອກໍ່ຮ່າງເປັນຊາດດຽວ ຊຶ່ງເປັນ “image of” ແລະ ພ້ອມກັນນັ້ນກໍເປັນ “image to” ແກ່ສັດຮ້າຍ. ສອງຊາດທີ່ມາຮ່ວມກັນໃນປະຫວັດສາດສຸດທ້າຍເພື່ອກໍ່ຮ່າງເປັນເຂົາອັນດຽວຂອງຄຣິດຈັກແລະລັດ, ບັນລຸຄວາມສໍາເລັດສົມບູນນັ້ນຢູ່ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ເມື່ອຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໄດ້ພັດທະນາຢ່າງສົມບູນແລ້ວ, ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງມັນກໍຖືກຢືນຢັນໂດຍຄວາມສາມາດຂອງມັນໃນການຜ່ານກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການພັດທະນາຂອງຮູບຈຳລອງນັ້ນເປັນຂະບວນການໃນໄລຍະເວລາ, ແຕ່ເຄรື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍເປັນຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ. ເວລາແຫ່ງການພັດທະນາຮູບຈຳລອງນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສີ່ສິບຫົກປີທີ່ພຣະວິຫານໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ຈາກ 1798 ຫາ 1844. ເຂົາສັດແຫ່ງພັກ Republican ໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານທາງສາສະໜາ-ການເມືອງຂຶ້ນໃນຊ່ວງໄລຍະເວລາທີ່ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍກຳລັງຖືກພັດທະນາ.

ການພັດທະນາຂອງຮູບລັກຂອງສັດຮ້າຍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນທາງຄໍາພະຍາກອນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ວິກິດການນັ້ນໄດ້ໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງ Patriot Act, ຊຶ່ງໄດ້ໝາຍເຖິງການປ່ຽນແປງໃນກົດໝາຍລັດຖະທໍາມະນູນ ຈາກຫຼັກຕັ້ງຂອງກົດໝາຍອັງກິດ ໄປສູ່ຫຼັກຕັ້ງຂອງກົດໝາຍໂຣມັນ. ກົດໝາຍອັງກິດມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງຫຼັກການວ່າ ບຸກຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ບໍລິສຸດຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າຜິດ, ແລະ ກົດໝາຍໂຣມັນມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງຫຼັກການວ່າ ບຸກຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ຜິດຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າບໍລິສຸດ.

ພຣະວິຫານທາງການເມືອງທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ກໍຖືກສະແດງໄວ້ເຊັ່ນກັນໂດຍການກໍ່ຕັ້ງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນບໍ່ອາດນຳມາໃຊ້ໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ, ດັ່ງນັ້ນ ສີ່ສິບຫົກປີທີ່ເຂົາຂອງຝ່າຍໂປຣເຕສແຕນໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານຝ່າຍຈິດວິນຍານນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນພາບປະກອບເຖິງຊ່ວງເວລາ ບໍ່ແມ່ນຈຸດເວລາໜຶ່ງ ເມື່ອເຂົາຂອງຝ່າຍຣີພັບລິກັນຍົກຕັ້ງພຣະວິຫານທາງສາສະໜາ-ການເມືອງຂອງມັນ.

ເຫດຜົນຫຼັກສາມປະການສໍາລັບການນໍາໃຊ້ລໍາດັບດຽວກັນຂອງໝາຍຫຼັກສາມປະການຂອງຫົກສິບຫ້າປີທີ່ຖືກນໍາສະແດງໃນ Isaiah ເຈັດ ມີດັ່ງນີ້; ປະການທໍາອິດ, ກົດຂອງການກ່າວເຖິງຄັ້ງທໍາອິດ; 742 BC, 723 BC ແລະ 677 BC, ດັ່ງນັ້ນສິບເກົ້າປີ ຕາມດ້ວຍ ສີ່ສິບຫົກປີ. ມັນເປັນກົງກັນຂ້າມໃນປະຫວັດສາດຂອງ Millerite; 1798, 1844 ແລະ 1863, ດັ່ງນັ້ນສີ່ສິບຫົກປີ ຕາມດ້ວຍ ສິບເກົ້າປີ.

ເຫດຜົນປະການທີສອງແມ່ນຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງຂ່າວສານກ່ຽວກັບບົດບາດແລະພະລະກິດຂອງເອລີຢາ. ເອລີຢາໄດ້ມາເຖິງໃນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1798, ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດອອກ (Daniel 8:14) ແລະຈາກນັ້ນລາວໄດ້ມາເຖິງການປະລອງທີ່ພູເຂົາກາເມນ ຈາກປີ 1840 ຫາ 1844, ແລະຕໍ່ມາລາວກໍໄດ້ຖືກປະທັບຕາໄວ້ພ້ອມກັບເທວະວິທະຍາແຫ່ງຂົນບທຳນຽມແລະປະເພນີໃນປີ 1863. ເອລີຢາໄດ້ມາອີກຄັ້ງໃນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1989, ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດອອກ. ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ລາວໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ບ່ອນທີ່ການປະລອງແຫ່ງພູເຂົາກາເມນເລີ່ມຕົ້ນ, ເພື່ອຈະສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງບົດບາດແລະພະລະກິດຂອງເອລີຢາໄດ້ສະໜັບສະໜູນລຳດັບຂອງໝຸດໝາຍຕາມທາງທີ່ຖືກລະບຸໄວ້ໃນເອຊາຢາບົດທີ 7.

ບໍລິບົດຂອງເຂົາສອງຂ້າງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ບົ່ງຊີ້ວ່າ ທັງສອງເຂົານັ້ນໄດ້ປ່ຽນຜ່ານຈາກສອງອຳນາດໄປເປັນອຳນາດດຽວ ໂດຍມີອັນໜຶ່ງຢູ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະອີກອັນໜຶ່ງຢູ່ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ເມື່ອໄມ້ສອງອັນບໍ່ວ່າຈະເປັນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຫຼືໃນຕອນສິ້ນສຸດ ຖືກຮວບຮວມແລະເຊື່ອມເຂົ້າກັນເປັນຊາດດຽວ, ພວກມັນຖືກນຳສະເໜີວ່າກຳລັງສ້າງວິຫານຝ່າຍວິນຍານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ຫຼືວິຫານຝ່າຍວິນຍານທາງສາສະໜາ-ການເມືອງໃນຕອນສຸດທ້າຍ. ວິຫານປອມນັ້ນເປັນຮູບຈຳລອງຂອງວິຫານຂອງສັນຕະປາປາ, ບ່ອນທີ່ສັນຕະປາປານັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະປະກາດຕົນເອງວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ.

ເມື່ອສະຫະລັດອາເມລິກາກ່າວເວົ້າດຸດັ່ງມັງກອນໃນເລື່ອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ມັນຈະກຳລັງເຮັດໃຫ້ພາບນັ້ນສຳເລັດຢ່າງແທ້ຈິງ ເພາະວ່າມັນຈະໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານປອມຂຶ້ນ ບ່ອນທີ່ຄຣິດຈັກແລະລັດຖະບານຖືກຮວມເຂົ້າເປັນໄມ້ອັນດຽວ ແລະຄຣິດຈັກຈະເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ.

ໃນພຣະທຳອິຊາຢາ ບົດທີ່ 7 ຜູ້ພະຍາກອນອິຊາຢາໄດ້ນຳບຸດຊາຍຂອງຕົນໄປ ເພື່ອປະກາດຂ່າວສານແກ່ກະສັດອາຫັດ ທີ່ທາງລຳນ້ຳຂອງສະນ້ຳເບື້ອງເທິງ ຂ້າງທົ່ງຂອງຊ່າງຊັກຜ້າ.

> ແລ້ວພຣະຢາເວດຕຣັດແກ່ອິຊາຢາວ່າ, “ຈົ່ງອອກໄປດຽວນີ້ເພື່ອພົບອາຮາດ, ທັງເຈົ້າ ແລະເຊອາຣຢາຊູບບຸດຊາຍຂອງເຈົ້າ, ທີ່ປາຍທໍ່ລະບາຍນ້ຳຂອງສະນ້ຳເທິງ ຕາມທາງຫຼວງໄປຍັງທົ່ງຂອງຄົນຟອກຜ້າ.” ອິຊາຢາ 7:3

ຄໍາວ່າ “shearjashub” ຫມາຍຄວາມວ່າ “ຊາກທີ່ເຫຼືອຈະກັບຄືນມາ.” ຊາກທີ່ເຫຼືອຂອງຂະບວນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງພວກ Millerites ໄດ້ກັບຄືນມາໃນຂະບວນການ Future for America ໃນປີ 1989. ອິຊາຢາ ແລະ ບຸດຊາຍຂອງທ່ານ ເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດ ໂດຍຜ່ານຄວາມສຳພັນຂອງພໍ່ແລະລູກຊາຍ. ພວກເຂົາຖ່າຍທອດພຣະວິນຍານຂອງເອລີຢາ ຊຶ່ງຈະຫັນໃຈຂອງພໍ່ທັງຫລາຍໃຫ້ໄປຫາລູກທັງຫລາຍ ແລະຫັນໃຈຂອງລູກທັງຫລາຍໃຫ້ໄປຫາພໍ່ທັງຫລາຍ. ອິຊາຢາກໍາລັງປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງເອລີຢາແກ່ກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ. ໃນບັນດາການກະທໍາອັນຊົ່ວຮ້າຍອື່ນໆ, ອາຮາດເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນການປິດການປະກອບພິທີໃນສະຖານບໍລິສຸດ ແລະສ້າງແບບຈໍາລອງຂອງພຣະວິຫານອັດຊີເຣຍຂຶ້ນແທນທີ່ນັ້ນ.

> ອາຮາດ​ມີ​ອາຍຸ​ຊາວ​ປີ​ເມື່ອ​ພະອົງ​ເລີ່ມ​ຄອງ​ລາດ, ແລະ​ຄອງ​ລາດ​ຢູ່​ໃນ​ເຢຣູຊາເລັມ​ສິບ​ຫົກ​ປີ; ແລະ​ພະອົງ​ບໍ່​ໄດ້​ກະທຳ​ສິ່ງ​ທີ່​ຖືກຕ້ອງ​ໃນ​ພຣະເນດ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ​ພຣະເຈົ້າ​ຂອງ​ພະອົງ ເໝືອນ​ດາວິດ​ບິດາ​ຂອງ​ພະອົງ. ແຕ່​ພະອົງ​ໄດ້​ດຳເນີນ​ໃນ​ທາງ​ຂອງ​ບັນດາ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອິດສະຣາເອນ; ແທ້​ຈິງ​ແລ້ວ ພະອົງ​ຍັງ​ໄດ້​ໃຫ້​ບຸດ​ຂອງ​ຕົນ​ລອດ​ໄຟ​ອີກ, ຕາມ​ບັນດາ​ສິ່ງ​ອັນ​ໜ້າ​ກຽດຊັງ​ຂອງ​ປະຊາຊາດ​ຕ່າງໆ ຜູ້​ທີ່​ພຣະຢາເວ​ໄດ້​ຂັບໄລ່​ອອກ​ໄປ​ຈາກ​ໜ້າ​ບັນດາ​ລູກ​ຫລານ​ແຫ່ງ​ອິດສະຣາເອນ. ແລະ​ພະອົງ​ໄດ້​ຖວາຍ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ ແລະ​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ຫອມ​ຢູ່​ເທິງ​ສະຖານ​ສູງ, ຕາມ​ເນີນ​ພູ, ແລະ​ໃຕ້​ຕົ້ນໄມ້​ຂຽວ​ທຸກ​ຕົ້ນ. ແລ້ວ​ເຣຊິນ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ຊີເຣຍ ແລະ​ເປກາ​ບຸດ​ຂອງ​ເຣມາລິຢາ ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອິດສະຣາເອນ ໄດ້​ຂຶ້ນ​ມາ​ທີ່​ເຢຣູຊາເລັມ​ເພື່ອ​ເຮັດ​ສົງຄາມ; ແລະ​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ປິດລ້ອມ​ອາຮາດ ແຕ່​ບໍ່​ສາມາດ​ເອົາຊະນະ​ພະອົງ​ໄດ້. ໃນ​ເວລາ​ນັ້ນ ເຣຊິນ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ຊີເຣຍ​ໄດ້​ຍຶດ​ເອລາດ​ຄືນ​ໃຫ້​ແກ່​ຊີເຣຍ, ແລະ​ໄດ້​ຂັບໄລ່​ຊາວ​ຢູດາ​ອອກ​ຈາກ​ເອລາດ; ແລະ​ຊາວ​ຊີເຣຍ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ມາ​ຢູ່​ໃນ​ເອລາດ ແລະ​ອາໄສ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ຈົນ​ເຖິງ​ທຸກ​ມື້​ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ອາຮາດ​ຈຶ່ງ​ສົ່ງ​ຜູ້​ສື່ສານ​ໄປ​ຫາ​ຕິກລາດປິເລເຊ ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ ທູນ​ວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍ​ເປັນ​ຜູ້ຮັບໃຊ້​ຂອງ​ທ່ານ ແລະ​ເປັນ​ບຸດ​ຂອງ​ທ່ານ; ຂໍ​ຂຶ້ນ​ມາ ແລະ​ຊ່ວຍ​ຂ້ານ້ອຍ​ໃຫ້​ພົ້ນ​ຈາກ​ມື​ຂອງ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ຊີເຣຍ ແລະ​ຈາກ​ມື​ຂອງ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອິດສະຣາເອນ ຜູ້​ທີ່​ລຸກຂຶ້ນ​ຕໍ່ສູ້​ຂ້ານ້ອຍ.” ແລະ​ອາຮາດ​ໄດ້​ນຳ​ເງິນ ແລະ​ຄຳ​ທີ່​ພົບ​ໃນ​ພຣະວິຫານ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ ແລະ​ໃນ​ຄັງ​ສົມບັດ​ແຫ່ງ​ພະລາຊວັງ ສົ່ງ​ໄປ​ເປັນ​ບັນນາການ​ແກ່​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ. ແລະ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ​ກໍ​ໄດ້​ຟັງ​ພະອົງ; ເພາະ​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ​ໄດ້​ຂຶ້ນ​ໄປ​ໂຈມຕີ​ດາມາດຊະກັດ, ແລະ​ຍຶດ​ເອົາ​ເມືອງ​ນັ້ນ, ແລະ​ກວາດ​ຕ້ອນ​ປະຊາຊົນ​ຂອງ​ມັນ​ໄປ​ເປັນ​ເຊີຍ​ທີ່​ກີຣ ແລະ​ປະຫານ​ເຣຊິນ​ເສຍ. ແລະ​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ໄປ​ຍັງ​ດາມາດຊະກັດ​ເພື່ອ​ພົບ​ຕິກລາດປິເລເຊ ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ, ແລະ​ໄດ້​ເຫັນ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ດາມາດຊະກັດ; ແລະ​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ສົ່ງ​ແບບ​ຮ່າງ​ຂອງ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ນັ້ນ ແລະ​ແຜນ​ແບບ​ຂອງ​ມັນ ຕາມ​ການ​ປະດິດ​ທັງ​ໝົດ​ຂອງ​ມັນ ໄປ​ໃຫ້​ອຸຣີຢາ​ປະໂຣຫິດ. ແລະ​ອຸຣີຢາ​ປະໂຣຫິດ​ໄດ້​ສ້າງ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ຕາມ​ທຸກ​ປະການ​ທີ່​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ສົ່ງ​ມາ​ຈາກ​ດາມາດຊະກັດ; ດັ່ງນັ້ນ ອຸຣີຢາ​ປະໂຣຫິດ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ສ້າງ​ມັນ​ໃຫ້​ສຳເລັດ​ກ່ອນ​ທີ່​ກະສັດ​ອາຮາດ​ຈະ​ກັບ​ມາ​ຈາກ​ດາມາດຊະກັດ. ແລະ​ເມື່ອ​ກະສັດ​ກັບ​ມາ​ຈາກ​ດາມາດຊະກັດ, ກະສັດ​ກໍ​ໄດ້​ເຫັນ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ນັ້ນ; ແລະ​ກະສັດ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃກ້​ແທ່ນ​ບູຊາ ແລະ​ຖວາຍ​ບູຊາ​ເທິງ​ມັນ. ແລະ​ພະອົງ​ໄດ້​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ເຜົາ​ທັງ​ໝົດ ແລະ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ທັນຍາຫານ​ຂອງ​ພະອົງ, ແລະ​ຖອກ​ເຄື່ອງ​ດື່ມ​ບູຊາ​ຂອງ​ພະອົງ, ແລະ​ໄດ້​ປະພອຍ​ເລືອດ​ແຫ່ງ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ສັນຕິ​ຂອງ​ພະອົງ​ລົງ​ເທິງ​ແທ່ນ​ບູຊາ. ແລະ​ພະອົງ​ຍັງ​ໄດ້​ນຳ​ແທ່ນ​ທອງສຳລິດ ຊຶ່ງ​ຢູ່​ຕໍ່​ພຣະພັກ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ ອອກ​ຈາກ​ດ້ານ​ໜ້າ​ພຣະນิเวດ, ຈາກ​ລະຫວ່າງ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ນັ້ນ​ກັບ​ພຣະວິຫານ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ, ແລະ​ໄດ້​ວາງ​ມັນ​ໄວ້​ທາງ​ທິດ​ເໜືອ​ຂອງ​ແທ່ນ​ບູຊາ. ແລະ​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ສັ່ງ​ອຸຣີຢາ​ປະໂຣຫິດ​ວ່າ, “ໃຫ້​ເຜົາ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ເຜົາ​ຕອນ​ເຊົ້າ, ແລະ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ທັນຍາຫານ​ຕອນ​ແລງ, ແລະ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ເຜົາ​ຂອງ​ກະສັດ ແລະ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ທັນຍາຫານ​ຂອງ​ພະອົງ, ພ້ອມ​ທັງ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ເຜົາ​ຂອງ​ປະຊາຊົນ​ທັງ​ສິ້ນ​ໃນ​ແຜ່ນດິນ, ແລະ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ທັນຍາຫານ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ, ແລະ​ເຄື່ອງ​ດື່ມ​ບູຊາ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ, ໄວ້​ເທິງ​ແທ່ນ​ບູຊາ​ໃຫຍ່​ນີ້; ແລະ​ໃຫ້​ປະພອຍ​ເລືອດ​ທັງ​ໝົດ​ຂອງ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ເຜົາ​ທັງ​ໝົດ, ແລະ​ເລືອດ​ທັງ​ໝົດ​ຂອງ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ, ລົງ​ເທິງ​ມັນ; ສ່ວນ​ແທ່ນ​ທອງສຳລິດ​ນັ້ນ​ຈະ​ເປັນ​ຂອງ​ຂ້າ​ເພື່ອ​ໃຊ້​ໃນ​ການ​ສອບຖາມ.” ອຸຣີຢາ​ປະໂຣຫິດ​ກໍ​ໄດ້​ກະທຳ​ຕາມ​ທຸກ​ປະການ​ທີ່​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ສັ່ງ. ແລະ​ກະສັດ​ອາຮາດ​ໄດ້​ຕັດ​ຂອບ​ຂອງ​ແທ່ນຕັ້ງ​ອອກ ແລະ​ໄດ້​ຍົກ​ອ່າງ​ອອກ​ຈາກ​ເທິງ​ພວກ​ນັ້ນ; ແລະ​ໄດ້​ຍົກ​ທະເລ​ອອກ​ຈາກ​ເທິງ​ງົວ​ທອງສຳລິດ​ທີ່​ຮອງ​ມັນ​ຢູ່, ແລະ​ວາງ​ມັນ​ໄວ້​ເທິງ​ພື້ນ​ຫີນ. ແລະ​ສາລາ​ສຳລັບ​ວັນ​ຊະບາໂຕ​ທີ່​ເຂົາ​ໄດ້​ສ້າງ​ໄວ້​ໃນ​ພຣະນิเวດ, ແລະ​ທາງ​ເຂົ້າ​ຂອງ​ກະສັດ​ທີ່​ຢູ່​ພາຍນອກ, ພະອົງ​ກໍ​ໄດ້​ປ່ຽນ​ຈາກ​ພຣະວິຫານ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ ເພາະ​ເຫັນ​ແກ່​ກະສັດ​ແຫ່ງ​ອັດຊີເຣຍ. 2 ກະສັດ 16:2–18.

ກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ. ກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍເປັນຜູ້ນໍາຕາມຕົວອັກສອນຂອງຢູດາ ຄືແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນ. ເມື່ອອິຊາຢາ ແລະ ບຸດຂອງທ່ານໄດ້ໄປພົບກັບລາວທີ່ທໍ່ນໍ້າຂອງສະນໍ້າເທິງ ໃກ້ທົ່ງນາຂອງຊ່າງຊັກຜ້າ ພ້ອມກັບຂ່າວສານວ່າຈະມີພວກທີ່ເຫຼືອຢູ່ຈໍານວນໜຶ່ງກັບຄືນມາ, ກະສັດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນກໍາລັງຢູ່ໃນວິກິດຂອງສົງຄາມກາງເມືອງລະຫວ່າງພາກເໜືອກັບພາກໃຕ້. ໃນວິກິດນັ້ນ ລາວໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະທານຜ່ານຜູ້ພະຍາກອນອິຊາຢາ ແລະໄດ້ຫັນໄປຫາກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອຕາມຕົວອັກສອນເພື່ອຂໍການຄຸ້ມຄອງ.

ບັນບົດຂອງເອຊາຢາບົດທີ່ເຈັດ ພາບໃຫ້ເຫັນຜູ້ນຳຄົນໜຶ່ງແຫ່ງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດທາງວິນຍານ ຜູ້ທີ່ໃນເວລາແຫ່ງສົງຄາມພາຍໃນໄດ້ຫັນໄປຂໍພັນທະມິດຈາກສັນຕະປາປາ ແທນທີ່ຈະຫັນໄປຫາພຣະເຈົ້າ. ການກະບົດຂອງອາຮາດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການທີ່ລາວໄປຢ້ຽມກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະເຮັດແບບແຜນຂອງພຣະວິຫານແຫ່ງພະຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອນັ້ນ ແລ້ວສົ່ງແບບແຜນຂອງພຣະວິຫານນັ້ນໄປຫາມະຫາປະໂຣຫິດໃນເຢຣູຊາເລັມ ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ມາໄດ້ກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານປອມອັນຈຳລອງຂຶ້ນໃນເຂດອັນສັກສິດແຫ່ງສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າ. ກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍເປັນຕົວແທນຂອງລັດ ແລະຄວາມຮ່ວມມືຂອງມະຫາປະໂຣຫິດເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຈັກແລະລັດ.

ການກະບົດຕາມຕົວອັກສອນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດຂອງຜູ້ນໍາແຫ່ງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານ ຜູ້ຊຶ່ງເຮັດຊ້ໍາການນະມັດສະການຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ (ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ) ແລະປິດກັ້ນການນະມັດສະການອັນແທ້ຈິງແຫ່ງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ. ການກະບົດຂອງອາຮາດເປັນຕົວແທນຂອງພາວະຜູ້ນໍາຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ຊຶ່ງສ້າງພຣະວິຫານປອມຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ ອັນເປັນສໍາເນົາຂອງພຣະວິຫານຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ.

ບັນບົດພະຍາກອນຂອງອິດສະຢາ ບົດທີ 7 ເປັນຕົວແທນຂອງຫົກສິບຫ້າປີແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະໂດຍກົງຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຄືຊ່ວງລົງທ້າຍຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ. ມີແສງສະຫວ່າງຫຼາຍປະການທີ່ສາມາດເກັບກ່ຽວໄດ້ຈາກບັນບົດພະຍາກອນຂອງອິດສະຢາ ບົດທີ 7, ແຕ່ໃນຈຸດນີ້ ພວກເຮົາພຽງແຕ່ນຳໃຊ້ຫຼັກການທີ່ວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງໜຶ່ງ ໂດຍຜ່ານຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ. ໃນທີ່ນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງນຳໃຊ້ການປະຍຸກຕ໌ນີ້ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຂຸດຄົ້ນລົງເລິກເຖິງຜົນສະທ້ອນຕ່າງໆຂອງບັນບົດທາງປະຫວັດສາດຂອງອິດສະຢາ ບົດທີ 7 ຫຼາຍປານໃດ. ພວກເຮົາກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອເຂົາສັດຂອງລັດທິຣີພັບລິກັນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ເຂົ້າຮ່ວມກັບເຂົາສັດຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ, ສິ່ງນັ້ນເປັນພາບແທນຂອງການສ້າງພຣະວິຫານປອມ.

ການສ້າງຕັ້ງພຣະວິຫານປອມ ຊຶ່ງຖືກຈັດຮູບແບບຕາມພຣະວິຫານຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດການໃນເວລາທີ່ຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແລະນັ້ນແມ່ນການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍການທົດສອບນັ້ນ ຈຸດໝາຍປາຍທາງນິລັນດອນຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຕັດສິນ.

> “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະສິ້ນສຸດລົງ; ເພາະວ່າ ນັ້ນຈະເປັນການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍທີ່ຊະຕາກຳນິລັນດອນຂອງເຂົາຈະຖືກຕັດສິນ.”

> “ນີ້ແມ່ນບົດທົດສອບທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຕ້ອງປະສົບກ່ອນພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການປະທັບຕາ. ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ພິສູດຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງຕົນຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ໂດຍການຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະປະຕິເສດບໍ່ຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕທີ່ປອມແປງ, ຈະຢືນຢູ່ພາຍໃຕ້ທຸງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເຢໂຮວາ, ແລະຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ສ່ວນຜູ້ທີ່ຍອມປະຖິ້ມຄວາມຈິງທີ່ມີແຫຼ່ງກຳເນີດຈາກສະຫວັນ ແລະຍອມຮັບວັນຊະບາໂຕແຫ່ງວັນອາທິດ, ຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.

ຄຣິສຕະຈັກແອດເວັນຕິດວັນທີເຈັດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນ “ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ” ແຫ່ງລາໂອດີເກຍ, ມີ “ການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ອນເວລາແຫ່ງການປິດປະຕູແຫ່ງພຣະຄຸນ. ນີ້ແມ່ນ “ການທົດສອບ” ທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຜ່ານ “ກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຖືກປະທັບຕາ.” ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການປິດປະຕູແຫ່ງພຣະຄຸນ ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການກໍ່ຕົວຂອງຮູບສັດຮ້າຍເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ ແລະ ບັນລຸຈຸດສູງສຸດໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຮູບສັດຮ້າຍ ແລະ ການກໍ່ຕົວຂອງມັນ ເປັນຄວາມຈິງທີ່ຈະຕັດສິນຈຸດໝາຍປາຍທາງນິລັນດອນຂອງພວກເຮົາ. ການກໍ່ຕົວຂອງຮູບນັ້ນໄດ້ຖືກພາບປະກອບໄວ້ເປັນການນຳໄມ້ສອງທ່ອນມາຕໍ່ກັນໃຫ້ເປັນຊາດດຽວ. ການຕໍ່ໄມ້ສອງທ່ອນເຂົ້າດ້ວຍກັນນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຫວັດສາດສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ຈາກນັ້ນກໍເກີດຂຶ້ນອີກໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງມັນ. ໄມ້ສອງທ່ອນໄດ້ຖືກຕໍ່ເຂົ້າດ້ວຍກັນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະຖາປະນາເຂົາໂປຣແຕສແຕນ ແລະ ໄມ້ສອງທ່ອນໄດ້ຖືກຕໍ່ເຂົ້າດ້ວຍກັນໃນຕອນສຸດທ້າຍເພື່ອສະຖາປະນາເຂົາຣີພັບລິກັນ.

ໃນປະຫວັດສາດເບື້ອງຕົ້ນຂອງປີ 1798 ຫາ 1844, ພຣະວິຫານຂອງເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ອີກສິບເກົ້າປີຕໍ່ມາ, ປະທານາທິບໍດີຣີພັບບລິກຄົນທຳອິດຂອງເຂົາສັດຣີພັບບລິກໄດ້ເວົ້າດັ່ງລູກແກະ, ແລະໂດຍການກະທຳນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການປົດປ່ອຍທາດ, ແຕ່ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານຕ້ອງເສຍຊີວິດ. ພຣະເມສານ້ອຍຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນເພື່ອປົດປ່ອຍມະນຸດຊາດອອກຈາກຄວາມເປັນທາດແຫ່ງບາບ, ແຕ່ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຕ້ອງສິ້ນພຣະຊົນ. ໄມ້ກາງແຂນຄືຄຳປະກາດການປົດປ່ອຍທາດ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ເຂົາສັດຣີພັບບລິກກຳລັງປົດປ່ອຍທາດ, ເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນໄດ້ປະຕິເສດຄຳພະຍາກອນເລື່ອງຄວາມເປັນທາດ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອເຂົາສັດຣີພັບບລິກກຳລັງສະຖາປະນາຄວາມເປັນທາດຝ່າຍວິນຍານຂຶ້ນໃໝ່, ເຂົາສັດໂປຣແຕສແຕນຈະປະກາດຂ່າວສານທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ຖືກຈອງຈຳໄດ້ຮັບອິດສະລະ.

ປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍຂອງເຂົາສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຝ່າຍຂອງພັກຣີພັບລິກັນຈະເວົ້າດັ່ງມັງກອນ, ແລະເມື່ອລາວເວົ້າເຊັ່ນນັ້ນ, ເຂົາທີ່ແທ້ຈິງຂອງໂປຣເຕສຕັນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ. ສິ່ງນັ້ນຖືກເປັນແບບໄວ້ໃນເຂົາສອງອັນຂອງອານາຈັກເມໂດ-ເປີເຊຍທັງຕາມຕົວອັກສອນແລະທາງຝ່າຍວິນຍານ. ອານາຈັກເມໂດ-ເປີເຊຍຕາມຕົວອັກສອນແມ່ນອານາຈັກທີສອງໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ, ແລະອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີແມ່ນອານາຈັກເມໂດ-ເປີເຊຍຝ່າຍວິນຍານ. ໃນພຣະທຳດານີເອນ, ແກະແກ້ວແຫ່ງເມໂດ-ເປີເຊຍມີເຂົາສອງອັນ, ເໝືອນດັ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແຕ່ເຂົາອັນທີສອງໄດ້ງອກຂຶ້ນພາຍຫຼັງ.

> ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເງີຍຕາຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນ; ແລະເບິ່ງແມ, ມີແກະໂຕຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າແມ່ນ້ຳ, ຊຶ່ງມີເຂົາສອງເຂົາ; ແລະເຂົາທັງສອງນັ້ນສູງ; ແຕ່ເຂົາໜຶ່ງສູງກວ່າອີກເຂົາໜຶ່ງ, ແລະເຂົາທີ່ສູງກວ່ານັ້ນໄດ້ງອກຂຶ້ນພາຍຫຼັງ. ດານີເອນ 8:3.

ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ເຂົາທັງສອງຂອງມັນ ເຂົາແຫ່ງໂປຣແຕສຕັນໄດ້ຖືກລະບຸກ່ອນ ແຕ່ແທນທີ່ຈະຂຶ້ນສູງ ແລະ ສຳເລັດພາລະກິດ ມັນກັບຖອຍເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານແຫ່ງຄວາມຕາບອດແບບລາໂອດີເຊຍ. ໃນປະຫວັດສາດເວລາທີ່ເຂົາແຫ່ງຣີພັບລິກັນເວົ້າດັ່ງມັງກອນ ແລະ ອອກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ ເຂົາແຫ່ງໂປຣແຕສຕັນທີ່ແທ້ຈິງຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍໃນທີ່ສຸດ. ມີພຽງແຕ່ຜູ້ເຊື່ອ Seventh-day Adventists ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ການທົດສອບທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການກໍ່ຮູບຂອງຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍ ຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າເມື່ອເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນປິດລົງ. ຂ່າວສານທີ່ລະບຸຂະບວນການທົດສອບນີ້ ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ເພື່ອຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຈະໄດ້ຮັບປະໂຫຍດໂດຍສິ່ງນັ້ນ.

> ແລະ ເອລີຢາໄດ້ເຂົ້າມາຫາປະຊາຊົນທັງປວງ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ພວກທ່ານຈະລັງເລຢູ່ລະຫວ່າງສອງຄວາມຄິດເຫັນນີ້ອີກດົນປານໃດ? ຖ້າພຣະເຢໂຫວາເປັນພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງຕິດຕາມພຣະອົງ; ແຕ່ຖ້າບາອານເປັນ, ກໍຈົ່ງຕິດຕາມມັນ.” ແລະ ປະຊາຊົນກໍບໍ່ໄດ້ຕອບທ່ານແມ່ນແຕ່ຄໍາດຽວ. 1 ກະສັດ 18:21.

Back to Articles