Article

# The Eighth is of the Seven - Number Three

ອົງທີແປດແມ່ນມາຈາກທັງເຈັດ - ເລກສາມ

Daniel Two

ດານີເອນ ສອງ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 17, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

The question we will seek to resolve in this article is how the first mention of the kingdoms of Bible prophecy in Daniel chapter two agrees with the last mention of the kingdoms of Bible prophecy in Revelation seventeen. I intend to raise some questions about what is actually identified in Nebuchadnezzar’s image and the pioneer’s position, that their history represented the point when the rock would strike the feet of the image.

ຄໍາຖາມທີ່ພວກເຮົາຈະພະຍາຍາມຊອກຫາຄໍາຕອບໃນບົດຄວາມນີ້ ແມ່ນວ່າ ການກ່າວເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄໍາພະຍາກອນຂອງພຣະຄໍາພີເປັນຄັ້ງທໍາອິດໃນດານີເອນບົດທີ 2 ສອດຄ່ອງກັບການກ່າວເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄໍາພະຍາກອນຂອງພຣະຄໍາພີເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17 ແນວໃດ. ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈທີ່ຈະຍົກຂຶ້ນມາບາງຄໍາຖາມກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວຖືກລະບຸຢູ່ໃນຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ແລະກ່ຽວກັບຈຸດຍືນຂອງຜູ້ບຸກເບີກຮຸ່ນທໍາອິດ ທີ່ວ່າ ປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາເປັນຈຸດເວລາທີ່ກ້ອນຫີນຈະຕີຖືກຕີນຂອງຮູບປັ້ນນັ້ນ.

Sister White identifies that we had reached the point where “God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay,” which she further describes as the “mingling of churchcraft and statecraft.”

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ມາຮອດຈຸດທີ່ “ພຣະລາຊກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຕີນຂອງຮູບປັ້ນ ໃນທີ່ນັ້ນເຫຼັກໄດ້ປະສົມກັບດິນເຫນີຍ,” ຊຶ່ງທ່ານຍັງໄດ້ອະທິບາຍຕໍ່ໄປອີກວ່າ ເປັນ “ການປະປົນກັນລະຫວ່າງອຳນາດສາສະໜາ ແລະ ອຳນາດຂອງລັດ.”

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> “ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງຍຸກໜຶ່ງທີ່ພຣະລາຊກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກແທນດ້ວຍຕີນຂອງຮູບປັ້ນ ໃນທີ່ຊຶ່ງເຫຼັກໄດ້ປະສົມກັບດິນເໝັນ. ພຣະເຈົ້າມີປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ, ຄືປະຊາກອນທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້, ຜູ້ຊຶ່ງການຈຳແນກຂອງເຂົາຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕ້ອງບໍ່ກາຍເປັນບໍ່ບໍລິສຸດໂດຍການນຳໄມ້, ຫຍ້າແຫ້ງ, ແລະເຟືອງ ມາວາງໄວ້ເທິງຮາກຖານ. ທຸກດວງວິນຍານທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະເຫັນວ່າລັກສະນະອັນແຕກຕ່າງຂອງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ ຄືວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ຖ້າລັດຖະບານໃຫ້ກຽດແກ່ວັນຊະບາໂຕຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນຊາ, ມັນກໍຈະຢືນຢູ່ໃນກຳລັງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໃນການປ້ອງກັນຄວາມເຊື່ອທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ບັນດາທ່ານບໍລິສຸດເທື່ອດຽວນັ້ນ. ແຕ່ບັນດານັກລັດຖະບຸລຸດຈະທະນຸບຳລຸງວັນຊະບາໂຕປອມ, ແລະຈະນຳຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາຂອງຕົນໄປປະປົນກັບການຖືຮັກສາສິ່ງນີ້ອັນເປັນລູກຂອງສັນຕະປາປາ, ໂດຍຍົກມັນໄວ້ເໜືອວັນຊະບາໂຕທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລະອວຍພອນ, ຊົງແຍກມັນໄວ້ສຳລັບມະນຸດໃຫ້ຖືຮັກສາໃຫ້ບໍລິສຸດ, ເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງພຣະອົງກັບປະຊາກອນຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດພັນຊົ່ວອາຍຸ. ການປະປົນກັນຂອງກົນອຸບາຍທາງຄຣິດຈັກແລະກົນອຸບາຍທາງລັດ ຖືກແທນດ້ວຍເຫຼັກແລະດິນເໝັນ. ສະຫະພັນນີ້ກຳລັງເຮັດໃຫ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງບັນດາຄຣິດຈັກອ່ອນລົງ. ການສະຖາປະນາໃຫ້ຄຣິດຈັກມີອຳນາດຂອງລັດນີ້ ຈະນຳມາຊຶ່ງຜົນຮ້າຍ. ມະນຸດເກືອບຈະກ້າວພົ້ນຈຸດແຫ່ງຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ນຳກຳລັງຂອງຕົນໄປລົງໃນການເມືອງ, ແລະໄດ້ຮ່ວມພັນກັບສັນຕະປາປາ. ແຕ່ເວລາຈະມາເຖິງ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະຊົງລົງໂທດຜູ້ທີ່ໄດ້ລົບລ້າງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງໃຫ້ເປັນໂມຄະ, ແລະວຽກຊົ່ວຂອງເຂົາຈະສະທ້ອນກັບມາເຖິງຕົນເອງ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

The time which we have come to when God’s sacred work is mingling churchcraft and statecraft, is a description of a progressive period of time. She says the mingling “is weakening all the power of the churches,” and it “will bring evil results,” and that “the time will come when God will punish those who have made void His law.”

ເວລາທີ່ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງ ເມື່ອພຣະລາຊກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງປະປົນເຂົ້າກັບການສາສະໜາເພື່ອອໍານາດ ແລະ ການເມືອງເພື່ອອໍານາດ, ເປັນຄໍາບັນຍາຍຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ດໍາເນີນໄປຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ. ນາງກ່າວວ່າ ການປະປົນກັນນັ້ນ “ກໍາລັງບັ່ນທອນເອກະອໍານາດທັງໝົດຂອງບັນດາຄຣິດຈັກ,” ແລະ ມັນ “ຈະນໍາມາຊຶ່ງຜົນຮ້າຍ,” ແລະວ່າ “ເວລານັ້ນຈະມາເຖິງ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະລົງໂທດບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງເປັນໂມຄະ.”

The mingling of church and state that weakens the power of the churches is a description of the church of Pergamos, where the combining of churchcraft and statecraft represented the falling away that precedes the revealing of the man of sin. Pergamos and the emperor that symbolizes the compromise between Christianity and idolatry takes place in the fourth kingdom of Daniel two. That compromise is represented in Daniel two with the use of the word “clay.”

ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ ອັນເຮັດໃຫ້ອຳນາດຂອງບັນດາຄຣິສຕະຈັກອ່ອນລົງ ແມ່ນຄຳບັນຍາຍກ່ຽວກັບຄຣິສຕະຈັກເປີກາໂມສ, ບ່ອນທີ່ການລວມເຂົ້າກັນຂອງການໃຊ້ອຸບາຍຂອງຄຣິສຕະຈັກແລະອຸບາຍຂອງລັດ ເປັນຕົວແທນຂອງການເສື່ອມຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນການປາກົດຂອງຄົນແຫ່ງບາບ. ເປີກາໂມສ ແລະ ຈັກກະພັດຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການປະນີປະນອມລະຫວ່າງຄຣິສຕະສາສະໜາກັບການນັບຖືຮູບປັ້ນ ເກີດຂຶ້ນໃນອານາຈັກທີສີ່ໃນດານີເອນ 2. ການປະນີປະນອມນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໃນດານີເອນ 2 ໂດຍການໃຊ້ຄຳວ່າ “ດິນໜຽວ.”

> Thou, O king, sawest, and behold a great image. This great image, whose brightness was excellent, stood before thee; and the form thereof was terrible. This image’s head was of fine gold, his breast and his arms of silver, his belly and his thighs of brass, His legs of iron, his feet part of iron and part of clay. Thou sawest till that a stone was cut out without hands, which smote the image upon his feet that were of iron and clay, and brake them to pieces. Daniel 2:31–34.

> ຂ້າແຕ່ພະມະຫາກະສັດ, ພະອົງໄດ້ທອດພະເນດເຫັນ, ແລະ ເບິ່ງແມ, ມີຮູບປັ້ນອັນໃຫຍ່ຫຼວງອົງໜຶ່ງ. ຮູບປັ້ນອັນໃຫຍ່ຫຼວງນີ້, ຊຶ່ງຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງມັນປະເສີດຫຼາຍ, ໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພະອົງ; ແລະ ຮູບຮ່າງຂອງມັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ. ສ່ວນຫົວຂອງຮູບປັ້ນນີ້ເປັນຄຳບໍລິສຸດ, ອົກ ແລະ ແຂນທັງສອງຂອງມັນເປັນເງິນ, ທ້ອງ ແລະ ຂາອ່ອນຂອງມັນເປັນທອງສຳລິດ, ຂາທັງສອງຂອງມັນເປັນເຫຼັກ, ຕີນຂອງມັນບາງສ່ວນເປັນເຫຼັກ ແລະ ບາງສ່ວນເປັນດິນເຜົາ. ພະອົງໄດ້ທອດພະເນດເຫັນຕໍ່ໄປຈົນກະທັ່ງມີກ້ອນຫີນກ້ອນໜຶ່ງຖືກຕັດອອກມາບໍ່ໄດ້ດ້ວຍມື, ແລະ ມັນໄດ້ຕີຮູບປັ້ນນັ້ນທີ່ຕີນຊຶ່ງເປັນເຫຼັກ ແລະ ດິນເຜົາ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ມັນແຕກເປັນຜຸຍຜົງ. ດານີເອນ 2:31–34.

As Daniel’s interpretation continues it is no longer “clay” but it became dirty or “miry clay.”

ເມື່ອການຕີຄວາມຂອງດານີເອນດຳເນີນຕໍ່ໄປ ມັນກໍບໍ່ແມ່ນ “ດິນໜຽວ” ອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ໄດ້ກາຍເປັນດິນໜຽວທີ່ເປື້ອນ ຫຼື “ດິນໜຽວເປື້ອນຕົມ.”

> And whereas thou sawest the feet and toes, part of potters’ clay, and part of iron, the kingdom shall be divided; but there shall be in it of the strength of the iron, forasmuch as thou sawest the iron mixed with miry clay. Daniel 2:41.

> ແລະທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຕີນແລະນິ້ວຕີນ, ບາງສ່ວນເປັນດິນໜຽວຂອງຊ່າງປັ້ນ ແລະບາງສ່ວນເປັນເຫຼັກ, ອານາຈັກນັ້ນຈະຖືກແບ່ງອອກ; ແຕ່ວ່າໃນນັ້ນຈະຍັງມີຄວາມແຂງແຮງຂອງເຫຼັກຢູ່, ເພາະທ່ານໄດ້ເຫັນເຫຼັກປົນກັບດິນໜຽວຊຸ່ມ. ດານີເອນ 2:41.

The pure clay which was the Potter’s clay changes to miry clay. God’s is the divine Potter and his work is never miry.

ດິນເຜົາບໍລິສຸດຊຶ່ງເປັນດິນເຜົາຂອງຊ່າງປັ້ນ ກັບກາຍເປັນດິນເຜົາເປື້ອນຕົມ. ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນຊ່າງປັ້ນອັນສະຫວັນ ແລະພຣະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍເປັນດິນເຜົາເປື້ອນຕົມ.

> But now, O Lord, thou art our father; we are the clay, and thou our potter; and we all are the work of thy hand. Isaiah 64:8.

> ແຕ່ບັດນີ້, ໂອ້ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະບິດາຂອງພວກຂ້າພະອົງ; ພວກຂ້າພະອົງເປັນດິນໜຽວ, ແລະພຣະອົງເປັນຊ່າງປັ້ນຂອງພວກຂ້າພະອົງ; ແລະພວກຂ້າພະອົງທຸກຄົນເປັນຝີພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ. ເອຊາຢາ 64:8.

In the history of pagan Rome, the church of Smyrna was pure clay. In the history of Pergamos, which is the fourth kingdom in Daniel two, the clay changes into miry clay. What is first mentioned in the passage as simply “clay”, and thereafter “potter’s clay”, changes into “miry clay”, as the interpretation continues. Pergamos is where that change was accomplished in order to prepare the way for Thyatira, or papal Rome. The change from “clay” into “miry clay” is the falling away that prepares the way for Thyatira, which Paul identifies as the “falling away first” in Second Thessalonians.

ໃນປະຫວັດຂອງໂຣມນອກຮີດ, ຄຣິດຕະຈັກເມືອງສະເມີນາແມ່ນດິນໜຽວບໍລິສຸດ. ໃນປະຫວັດຂອງເພີກາໂມສ, ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກທີສີ່ໃນດານີເອນບົດທີ 2, ດິນໜຽວນັ້ນປ່ຽນເປັນດິນໜຽວປົນຕົມ. ສິ່ງທີ່ໃນຂໍ້ພຣະຄຳຕອນຕົ້ນໄດ້ກ່າວເຖິງພຽງແຕ່ວ່າ “ດິນໜຽວ”, ແລະຕໍ່ມາວ່າ “ດິນໜຽວຂອງຊ່າງປັ້ນ”, ໄດ້ປ່ຽນເປັນ “ດິນໜຽວປົນຕົມ” ຕາມທີ່ການຕີຄວາມດຳເນີນຕໍ່ໄປ. ເພີກາໂມສແມ່ນບ່ອນທີ່ການປ່ຽນແປງນັ້ນໄດ້ສຳເລັດລົງ ເພື່ອຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ທາຍາທີຣາ, ຫຼື ໂຣມສັນຕະປາປາ. ການປ່ຽນຈາກ “ດິນໜຽວ” ເປັນ “ດິນໜຽວປົນຕົມ” ຄືການຫລົ້ມຈາກຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງຕຽມທາງໃຫ້ແກ່ທາຍາທີຣາ, ຊຶ່ງໂປໂລໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ການຫລົ້ມຈາກຄວາມເຊື່ອກ່ອນ” ໃນ 2 ເທຊະໂລນິກ.

The Millerites could see no further than the fourth kingdom of Rome and expected the Second Coming of Christ to be the next prophetic event, for the stone that smites the image’s feet represents the Second Coming. But did Christ set up a kingdom in 1798? He did come into the Most Holy Place on October 22, 1844, to receive a kingdom, but was it set up at that time?

ພວກມິນເລີໄຣດ໌ບໍ່ສາມາດເຫັນໄກໄປກວ່າອານາຈັກທີສີ່ຄືໂຣມ ແລະໄດ້ຄາດຫວັງວ່າການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດຈະເປັນເຫດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນລຳດັບຕໍ່ໄປ ເພາະວ່າຫີນທີ່ຟາດຖືກຕີນຂອງຮູບປັ້ນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ. ແຕ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກໜຶ່ງໃນປີ 1798 ຫຼື? ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເພື່ອຮັບອານາຈັກໜຶ່ງ ແຕ່ອານາຈັກນັ້ນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃນເວລານັ້ນຫຼືບໍ?

The answer to the first of those two questions is that Christ did not set up His everlasting kingdom in 1798. The second question whether or not Christ set up His everlasting kingdom on October 22, 1844 is also no.

ຄໍາຕອບຕໍ່ຄໍາຖາມທຳອິດໃນສອງຄໍາຖາມນັ້ນຄື ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນຂອງພຣະອົງໃນປີ 1798. ສ່ວນຄໍາຖາມທີສອງວ່າ ພຣະຄຣິດໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນຂອງພຣະອົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຫຼືບໍ່ ຄໍາຕອບກໍແມ່ນ ບໍ່.

Was there a kingdom set up in the time of pagan Rome? I ask this for the pioneers understood the fourth kingdom to be both pagan and papal Rome which identifies 1798 as the conclusion of the fourth kingdom when Christ would set up an everlasting kingdom. But the book of Revelation identifies four kingdoms that follow pagan Rome.

ໄດ້ມີອານາຈັກໜຶ່ງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນສະໄໝຂອງໂຣມນອກສາສະໜາຫຼືບໍ? ຂ້າພະເຈົ້າຖາມສິ່ງນີ້ ເພາະບັນດາຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າອານາຈັກທີສີ່ແມ່ນທັງໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະ ໂຣມພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງລະບຸວ່າປີ 1798 ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີສີ່ ເມື່ອພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກອັນເປັນນິດ. ແຕ່ໜັງສືພຣະນິມິດໄດ້ລະບຸອານາຈັກສີ່ອານາຈັກທີ່ຕິດຕາມຫຼັງໂຣມນອກສາສະໜາ.

If the fourth kingdom of iron in Daniel two is simply representing pagan Rome where the compromise of Constantine is represented by the clay being turned into miry clay, did Christ setup a kingdom in that history? The answer is yes. At the cross, which is the history of Pergamos, not Thyatira, Christ established His kingdom of “grace.” There was an everlasting kingdom set up at the cross, and the throne of that kingdom typifies a throne that gets set up during the latter rain. That latter rain throne represents His kingdom of “glory.”

ຖ້າອານາຈັກທີສີ່ອັນເປັນເຫຼັກໃນດານີເອນ ບົດ 2 ເປັນພຽງການແທນຄວາມໝາຍຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ ບ່ອນທີ່ການປະນີປະນອມຂອງ Constantine ຖືກແທນດ້ວຍດິນໜຽວທີ່ກາຍເປັນດິນໜຽວປົນເປື້ອນ, ພຣະຄຣິດໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນຫຼືບໍ? ຄຳຕອບຄື ແມ່ນແລ້ວ. ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດຂອງ Pergamos ບໍ່ແມ່ນ Thyatira, ພຣະຄຣິດໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງ “ພຣະຄຸນ” ຂອງພຣະອົງ. ອານາຈັກນິລັນດອນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນທີ່ໄມ້ກາງແຂນ, ແລະບັນລັງຂອງອານາຈັກນັ້ນເປັນແບບຢ່າງຂອງບັນລັງໜຶ່ງທີ່ຈະຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນຊ່ວງຝົນປາຍ. ບັນລັງໃນຊ່ວງຝົນປາຍນັ້ນເປັນຕົວແທນອານາຈັກແຫ່ງ “ພຣະສິຣິ” ຂອງພຣະອົງ.

> “The announcement which had been made by the disciples in the name of the Lord was in every particular correct, and the events to which it pointed were even then taking place. ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ had been their message. At the expiration of ‘the time’—the sixty-nine weeks of Daniel 9, which were to extend to the Messiah, ‘the Anointed One’—Christ had received the anointing of the Spirit after His baptism by John in Jordan. And the ‘kingdom of God’ which they had declared to be at hand was established by the death of Christ. This kingdom was not, as they had been taught to believe, an earthly empire. Nor was it that future, immortal kingdom which shall be set up when ‘the kingdom and dominion, and the greatness of the kingdom under the whole heaven, shall be given to the people of the saints of the Most High;’ that everlasting kingdom, in which ‘all dominions shall serve and obey Him.’ Daniel 7:27. As used in the Bible, the expression ‘kingdom of God’ is employed to designate both the kingdom of grace and the kingdom of glory. The kingdom of grace is brought to view by Paul in the Epistle to the Hebrews. After pointing to Christ, the compassionate intercessor who is ‘touched with the feeling of our infirmities,’ the apostle says: ‘Let us therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace.’ Hebrews 4:15, 16. The throne of grace represents the kingdom of grace; for the existence of a throne implies the existence of a kingdom. In many of His parables Christ uses the expression ‘the kingdom of heaven’ to designate the work of divine grace upon the hearts of men.

> “ການປະກາດທີ່ພວກສາວົກໄດ້ກະທໍາໃນພຣະນາມແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ຖືກຕ້ອງໃນທຸກປະການ ແລະ ເຫດການທີ່ມັນຊີ້ໄປເຖິງກໍກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນເວລານັ້ນເອງ. ‘ເວລາໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າມາໃກ້ແລ້ວ’ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອ ‘ເວລາ’ ນັ້ນສິ້ນສຸດລົງ—ຄືຫົກສິບເກົ້າອາທິດໃນດານີເອນ 9 ຊຶ່ງຈະຂະຫຍາຍໄປເຖິງພຣະເມຊີອາ, ‘ພຣະຜູ້ຖືກເຈີມ’—ພຣະຄຣິດໄດ້ຮັບການເຈີມດ້ວຍພຣະວິນຍານ ຫຼັງຈາກການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງໂດຍໂຢຮັນໃນແມ່ນ້ຳຢໍແດນ. ແລະ ‘ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ’ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະກາດວ່າມາໃກ້ແລ້ວນັ້ນ ກໍໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໂດຍການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ. ອານາຈັກນີ້ບໍ່ແມ່ນ ດັ່ງທີ່ພວກເຂົາເຄີຍຖືກສັ່ງສອນໃຫ້ເຊື່ອ ເປັນຈັກກະພັດທາງໂລກ. ແລະ ມັນກໍບໍ່ແມ່ນອານາຈັກອະມະຕະໃນອະນາຄົດນັ້ນ ຊຶ່ງຈະຖືກສະຖາປະນາເມື່ອ ‘ອານາຈັກ ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງ ແລະ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງອານາຈັກພາຍໃຕ້ຟ້າສະຫວັນທັງສິ້ນ ຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພວກທີ່ບໍລິສຸດຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ;’ ອານາຈັກອັນເປັນນິດນັ້ນ ໃນຊຶ່ງ ‘ອຳນາດປົກຄອງທັງປວງຈະຮັບໃຊ້ ແລະ ເຊື່ອຟັງພຣະອົງ.’ Daniel 7:27. ດັ່ງທີ່ຖືກໃຊ້ໃນພຣະຄຳພີ ຄຳວ່າ ‘ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ’ ຖືກໃຊ້ເພື່ອໝາຍເຖິງທັງອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະ ອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິຣິ. ອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນຖືກນຳມາໃຫ້ເຫັນໂດຍໂປໂລໃນຈົດໝາຍເຖິງຊາວເຮັບເຣີ. ຫຼັງຈາກໄດ້ຊີ້ໄປຫາພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊົງວິງວອນແທນອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຜູ້ທີ່ ‘ຊົງຮູ້ສຶກຮ່ວມໃນຄວາມອ່ອນແອຂອງພວກເຮົາ’ ອັກຄະສາວົກກ່າວວ່າ: ‘ເຫດສະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາເຂົ້າມາຢ່າງກ້າຫານເຖິງພຣະທີ່ນັ່ງແຫ່ງພຣະຄຸນ ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ ແລະ ພົບພຣະຄຸນ.’ Hebrews 4:15, 16. ພຣະທີ່ນັ່ງແຫ່ງພຣະຄຸນເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນ; ເພາະການມີຢູ່ຂອງພຣະທີ່ນັ່ງຍ່ອມບົ່ງບອກການມີຢູ່ຂອງອານາຈັກ. ໃນຄຳອຸປະມາຫຼາຍຂໍ້ຂອງພຣະອົງ ພຣະຄຣິດຊົງໃຊ້ຄຳວ່າ ‘ອານາຈັກແຫ່ງສະຫວັນ’ ເພື່ອໝາຍເຖິງພຣະລາຊະກິດແຫ່ງພຣະຄຸນອັນສະຫວັນ ທີ່ກະທຳຕໍ່ຈິດໃຈຂອງມະນຸດ.”

> “So the throne of glory represents the kingdom of glory; and this kingdom is referred to in the Saviour’s words: ‘When the Son of man shall come in His glory, and all the holy angels with Him, then shall He sit upon the throne of His glory: and before Him shall be gathered all nations.’ Matthew 25:31, 32. This kingdom is yet future. It is not to be set up until the second advent of Christ.

> “ດັ່ງນັ້ນ ບັນລັງແຫ່ງລັດສະໝີພາບຍ່ອມເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກແຫ່ງລັດສະໝີພາບ; ແລະອານາຈັກນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະດຳລັດຂອງພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດວ່າ: ‘ເມື່ອບຸດມະນຸດຈະສະເດັດມາໃນລັດສະໝີພາບຂອງພຣະອົງ ແລະບັນດາທູດສະຫວັນບໍລິສຸດທັງຫມົດຈະມາກັບພຣະອົງ ເມື່ອນັ້ນພຣະອົງຈະປະທັບເທິງບັນລັງແຫ່ງລັດສະໝີພາບຂອງພຣະອົງ: ແລະຊົນຊາດທັງປວງຈະຖືກຮວບຮວມມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.’ ມັດທາຍ 25:31, 32. ອານາຈັກນີ້ຍັງເປັນອະນາຄົດ. ມັນຈະບໍ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນຈົນກວ່າການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ.”

> “The kingdom of grace was instituted immediately after the fall of man, when a plan was devised for the redemption of the guilty race. It then existed in the purpose and by the promise of God; and through faith, men could become its subjects. Yet it was not actually established until the death of Christ. Even after entering upon His earthly mission, the Saviour, wearied with the stubbornness and ingratitude of men, might have drawn back from the sacrifice of Calvary. In Gethsemane the cup of woe trembled in His hand. He might even then have wiped the blood-sweat from His brow and have left the guilty race to perish in their iniquity. Had He done this, there could have been no redemption for fallen men. But when the Saviour yielded up His life, and with His expiring breath cried out, ‘It is finished,’ then the fulfillment of the plan of redemption was assured. The promise of salvation made to the sinful pair in Eden was ratified. The kingdom of grace, which had before existed by the promise of God, was then established.” The Great Controversy, 347.

> “ອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນທັນທີຫຼັງຈາກການຕົກໃນບາບຂອງມະນຸດ ເມື່ອແຜນການໜຶ່ງໄດ້ຖືກວາງໄວ້ເພື່ອການໄຖ່ກູ້ເຊື້ອຊາດທີ່ມີຄວາມຜິດ. ໃນເວລານັ້ນອານາຈັກນີ້ດຳລົງຢູ່ໃນພຣະປະສົງ ແລະໂດຍພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ມະນຸດກໍສາມາດເປັນພົນລະເມືອງຂອງອານາຈັກນີ້ໄດ້. ແຕ່ອານາຈັກນີ້ຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງແທ້ຈິງ ຈົນກວ່າການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ. ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໃນໂລກນີ້ແລ້ວ, ພຣະຜູ້ໄຖ່ຊຶ່ງເຫນື່ອຍອ່ອນເນື່ອງຈາກຄວາມດື້ດ້ານ ແລະຄວາມເນລະຄຸນຂອງມະນຸດ, ອາດຈະຖອນພຣະອົງກັບຈາກການບູຊາທີ່ຄານວາຣີ. ໃນເກັດເຊມາເນ ຖ້ວຍແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າໄດ້ສັ່ນຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ. ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງກໍອາດຈະເຊັດເຫື່ອເປັນເລືອດອອກຈາກພຣະນາງ ແລະປ່ອຍໃຫ້ເຊື້ອຊາດທີ່ມີຄວາມຜິດພິນາດໄປໃນບາບຊົ່ວຂອງຕົນ. ຖ້າພຣະອົງໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ກໍຈະບໍ່ມີການໄຖ່ກູ້ສຳລັບມະນຸດທີ່ຕົກໃນບາບ. ແຕ່ເມື່ອພຣະຜູ້ໄຖ່ໄດ້ຊົງມອບພຣະຊີວິດຂອງພຣະອົງ ແລະດ້ວຍພຣະລົມຫາຍໃຈສຸດທ້າຍໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ‘ສຳເລັດແລ້ວ,’ ເມື່ອນັ້ນການສຳເລັດຕາມແຜນການໄຖ່ກູ້ກໍແນ່ນອນ. ພຣະສັນຍາແຫ່ງຄວາມລອດທີ່ປະທານແກ່ຄູ່ຊາຍຍິງຜູ້ມີບາບໃນເອເດນໄດ້ຮັບການຮັບຮອງແລ້ວ. ແລະອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນ ຊຶ່ງແຕ່ກ່ອນນັ້ນມີຢູ່ໂດຍພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ.” The Great Controversy, 347.

Christ did set up an everlasting kingdom in the prophetic history of pagan Rome, not at the end of papal Rome. He also sets up His kingdom of glory at His Second Coming which includes the history of the latter rain, when the four winds of Islam are released.

ພຣະຄຣິດໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ, ບໍ່ແມ່ນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງໂຣມສັນຕະປາປາ. ພຣະອົງຍັງຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງລວມເຖິງປະຫວັດສາດຂອງຝົນປາຍລະດູ ເມື່ອລົມທັງສີ່ຂອງອິດສະລາມຖືກປ່ອຍອອກ.

> “The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.

> “ຝົນປາຍລະດູກຳລັງຈະຕົກມາເທິງບັນດາຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ—ແລ້ວທຸກຄົນກໍຈະໄດ້ຮັບມັນເໝືອນດັ່ງໃນອະດີດ.”

> “When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.

> “ເມື່ອທູດສະຫວັນທັງສີ່ປ່ອຍມື, ພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຮັບຝົນປາຍລະດູ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ກຳລັງເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ຕົນສາມາດເຮັດໄດ້. ພຣະຄຣິດຈະຊົງຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຮົາ. ທຸກຄົນສາມາດເປັນຜູ້ມີໄຊໄດ້ ໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜ່ານທາງພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູ. ຟ້າສະຫວັນທັງປວງມີຄວາມສົນໃຈໃນພະລະກິດນີ້. ທູດສະຫວັນທັງຫຼາຍມີຄວາມສົນໃຈ.” Spalding and Magan, 3.

When the four winds are released, Christ sets up His kingdom. Both the latter rain and the releasing of the four winds represent progressive events, and neither represent a point in time. The four winds represent Islam.

ເມື່ອລົມທັງສີ່ຖືກປ່ອຍອອກ, ພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ທັງຝົນລະດູປາຍ ແລະ ການປ່ອຍລົມທັງສີ່ ຕ່າງກໍເປັນຕົວແທນຂອງເຫດການທີ່ຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປ, ແລະ ບໍ່ມີອັນໃດເປັນພຽງຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ. ລົມທັງສີ່ເປັນຕົວແທນຂອງອິສລາມ.

> “Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

> “ທູດສະຫວັນກຳລັງຍຶດກຸມລົມທັງສີ່, ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາເປັນດັ່ງມ້າທີ່ກຳລັງໂກດແຄ້ນ ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດພົ້ນ ແລະ ພຸ່ງແລ່ນໄປເໜືອພື້ນພິພົບທົ່ວໂລກ, ນຳເອົາການທຳລາຍ ແລະ ຄວາມຕາຍໄປຕາມທາງຂອງມັນ.”

> “Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

> “ພວກເຮົາຈະນອນຫລັບຢູ່ໃນຂອບເຂດອັນໃກ້ຊິດຂອງໂລກນິລັນດອນແທ້ບໍ? ພວກເຮົາຈະເສື່ອມຊາ ເຢັນຊາ ແລະເໝືອນຄົນຕາຍບໍ? ໂອ, ຂໍໃຫ້ໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາມີພຣະວິນຍານ ແລະລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ ຖືກເປົ່າເຂົ້າໃສ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍລຸກຂຶ້ນຢືນຢູ່ເທິງຕີນຂອງຕົນ ແລະມີຊີວິດ. ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເຫັນວ່າ ທາງນັ້ນແຄບ ແລະປະຕູນັ້ນຄັບແຄບ. ແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາຜ່ານປະຕູອັນຄັບແຄບນັ້ນໄປແລ້ວ, ຄວາມກວ້າງຂອງມັນກໍບໍ່ມີຂອບເຂດ.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The angels are holding the angry horse of Islam that is seeking to break loose bearing death and destruction in its path, in the time period when the Spirit of God is breathed upon God’s people. They then stand upon their feet and live. Prior to the Spirit being breathed upon them, God’s people are dead, for the breath of the Spirit causes them to stand up and live. When Sister White says we have now come to a time when the feet of the image that is mixed with iron and miry clay represents the combination of church and state, the outpouring of the latter rain was still in the future.

ທູດສະຫວັນກຳລັງຢັບຍັ້ງມ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິໂລດຂອງອິດສະລາມ ຊຶ່ງກຳລັງພະຍາຍາມຫຼຸດພົ້ນອອກໄປ ໂດຍນຳເອົາຄວາມຕາຍແລະການທຳລາຍໄວ້ຕາມເສັ້ນທາງຂອງມັນ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເປົ່າລົງເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນແລະມີຊີວິດ. ກ່ອນທີ່ພຣະວິນຍານຈະຖືກເປົ່າລົງເທິງພວກເຂົາ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຄົນຕາຍ ເພາະວ່າລົມຫາຍໃຈແຫ່ງພຣະວິນຍານເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນຢືນແລະມີຊີວິດ. ເມື່ອຊິດສະເຕີ White ກ່າວວ່າ ບັດນີ້ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງເວລາທີ່ຕີນຂອງຮູບປັ້ນທີ່ປະສົມດ້ວຍເຫຼັກແລະດິນໜຽວປົນເປື້ອນ ເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມກັນລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກແລະລັດ, ການເທລົງມາຢ່າງອຸດົມຂອງຝົນປາຍຍັງເປັນເຫດການໃນອະນາຄົດຢູ່.

> “The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

> “ຝົນປາຍລະດູຈະຕົກລົງເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດອົງໜຶ່ງຈະລົງມາຈາກສະຫວັນ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ.” Review and Herald, April 21, 1891.

There are two voices in Revelation eighteen.

ມີສອງສຽງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ.

> “When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches.” Selected Messages, book 2, 118.

> “ເມື່ອພຣະເຢຊູເລີ່ມພຣະລາຊະກິດຕໍ່ສາທາລະນະຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກການລົບຫລູ່ອັນສາມາດລົບລ້າງຄວາມບໍລິສຸດ. ໃນບັນດາການກະທຳສຸດທ້າຍແຫ່ງພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງ ຄືການຊຳລະພຣະວິຫານເປັນຄັ້ງທີສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນພະລະກິດສຸດທ້າຍເພື່ອການເຕືອນໂລກ ຈຶ່ງມີການເອີ້ນສອງປະການອັນແຈ້ງຊັດຖືກສົ່ງໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ.” Selected Messages, book 2, 118.

The first voice is a wake-up call for God’s people, the second voice is the wake-up call for God’s other children that are still in Babylon.

ສຽງທຳອິດແມ່ນການເອີ້ນໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຕື່ນຂຶ້ນ, ສ່ວນສຽງທີສອງແມ່ນການເອີ້ນໃຫ້ບັນດາລູກອື່ນໆຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນ ຕື່ນຂຶ້ນ.

> “There is a world lying in wickedness, in deception, and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind is carried to the future when the signal will be given, ‘Behold the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Bible Echo, May 4, 1896.

> “ມີໂລກໜຶ່ງທີ່ນອນຈົມຢູ່ໃນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ໃນການຫລອກລວງ, ແລະໃນຄວາມຫລົງຜິດ, ຢູ່ໃນເງົາແຫ່ງຄວາມຕາຍນັ້ນເອງ,—ຫລັບຢູ່, ຫລັບຢູ່. ມີໃຜແດ່ທີ່ກຳລັງຮູ້ສຶກເຈັບປວດໃນວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ? ສຽງໃດຈະສາມາດເຂົ້າເຖິງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ? ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກນຳໄປສູ່ອະນາຄົດ ເມື່ອສັນຍານຈະຖືກໃຫ້ຂຶ້ນວ່າ, ‘ເບິ່ງເຖີດ ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພະອົງ.’ ແຕ່ບາງຄົນຈະໄດ້ຊັກຊ້າໃນການຈັດຫານ້ຳມັນສຳລັບເຕີມໂຄມຂອງຕົນ, ແລະຊ້າເກີນໄປເຂົາຈະພົບວ່າ ລັກສະນະນິສັຍ, ຊຶ່ງນ້ຳມັນເປັນຕົວແທນນັ້ນ, ບໍ່ສາມາດຖ່າຍໂອນໃຫ້ກັນໄດ້.” Bible Echo, May 4, 1896.

In the passage two questions were asked. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them?

ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ມີຄໍາຖາມສອງຂໍ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນ. ຜູ້ໃດກໍາລັງຮູ້ສຶກຄວາມທຸກທໍລະມານແຫ່ງຈິດວິນຍານເພື່ອປຸກເຂົາໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ? ສຽງໃດຈະສາມາດເຂົ້າເຖິງເຂົາໄດ້?

The “voice” that awakens the world is the second voice of Revelation eighteen that calls God’s other flock out of Babylon. Both God’s people and the world need to be awakened by the Midnight Cry, which is simply another symbol of the latter rain.

“ສຽງ” ທີ່ປຸກໂລກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ ແມ່ນສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດ 18 ທີ່ເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ທັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ໂລກ ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນໂດຍສຽງຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງເປັນພຽງອີກສັນຍະລັກໜຶ່ງຂອງຝົນປາຍ.

Were the Millerites correct in identifying that in the days of the fourth kingdom Christ would set up an everlasting kingdom? Yes.

ພວກມິນເລີໄດ້ຖືກຕ້ອງຫຼືບໍ່ໃນການຊີ້ບອກວ່າ ໃນສະໄໝຂອງອານາຈັກທີສີ່ ພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນ? ແມ່ນແລ້ວ.

He established His kingdom of “grace” at the cross, which was during the history of the fourth kingdom of Bible prophecy. That kingdom being pagan Rome. In Daniel two, is the falling away that precedes the church of Thyatira represented? Yes, for the clay which represents God’s people changed from clay unto miry clay. So where is Thyatira in the image? Or is it even in the image? It is represented in the image, and Nebuchadnezzar sheds light on that fact when he reaches the height of his proud arrogance in chapter four of Daniel.

ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງ “ພຣະຄຸນ” ຂອງພຣະອົງໄວ້ທີ່ກາງແຂນ, ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດຂອງອານາຈັກທີສີ່ໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ. ອານາຈັກນັ້ນຄື ໂຣມນອກຮີດ. ໃນດານີເອນ 2 ການຖອຍຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອອັນນຳໜ້າຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງ Thyatira ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ບໍ? ແມ່ນແລ້ວ, ເພາະດິນຊາຍທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປ່ຽນຈາກດິນຊາຍໄປເປັນດິນຊາຍປົນເປື້ອນ. ດັ່ງນັ້ນ Thyatira ຢູ່ບ່ອນໃດໃນຮູບປັ້ນນັ້ນ? ຫຼືວ່າ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຮູບປັ້ນນັ້ນດ້ວຍບໍ? ມັນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຮູບປັ້ນນັ້ນ, ແລະ ເນບູຄັດເນັດຊາ ໄດ້ໃຫ້ແສງສະຫວ່າງແກ່ຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນ ເມື່ອທ່ານໄປເຖິງຈຸດສູງສຸດແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທະນົງຕົນຂອງທ່ານໃນບົດທີ 4 ຂອງດານີເອນ.

> The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? Daniel 4:30.

> ກະສັດໄດ້ກ່າວຂຶ້ນວ່າ, “ນີ້ບໍ່ແມ່ນບາບີໂລນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ດອກຫຼື, ທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນເປັນທີ່ປະທັບແຫ່ງອານາຈັກ ໂດຍລິດເດດແຫ່ງອຳນາດຂອງເຮົາ, ແລະເພື່ອສະຫງ່າລາສີແຫ່ງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຮົາ?” ດານີເອນ 4:30.

Just prior to Nebuchadnezzar’s judgment of twenty-five hundred and twenty days of living like a beast of the field, he exhibited his pride by asking the question of whether or not he built the kingdom that is Babylon the great? The whore of Revelation seventeen has written on her forehead, “MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH.” The Roman church, as Sister White calls her is Babylon the Great. The head of gold in the image represents literal Babylon and it also represents spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy that has the singular characteristic as being the power who received a deadly wound. In Isaiah twenty-three the papal power represented as Tyre, would be forgotten for seventy years as the days of one king. Literal Babylon represented by Nebuchadnezzar also received a deadly wound that was healed when Nebuchadnezzar was banished from his kingdom for twenty-five hundred and twenty days. Literal Babylon the great typified spiritual Babylon the great and both had their kingdoms temporarily removed, and thereafter restored. The whore of Revelation seventeen did not have a silver cup in her hand, nor a brass or iron cup, she had a golden cup.

ກ່ອນໜ້າການພິພາກສາຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ຊຶ່ງເປັນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວວັນທີ່ດຳລົງຊີວິດດັ່ງສັດຮ້າຍໃນທົ່ງນານັ້ນ, ລາວໄດ້ສະແດງຄວາມຈອງຫອງຂອງຕົນໂດຍຕັ້ງຄຳຖາມວ່າ ອານາຈັກທີ່ເປັນບາບີໂລນໃຫຍ່ນັ້ນແມ່ນຕົນເອງບໍ່ແມ່ນຫຼືທີ່ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ? ຍິງໂສເພນີໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ມີຂໍ້ຄວາມຂຽນໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງນາງວ່າ, “ຄວາມລັບ, ບາບີໂລນໃຫຍ່, ແມ່ແຫ່ງຍິງໂສເພນີທັງຫຼາຍ ແລະ ແຫ່ງສິ່ງອັນນ່າກຽດຊັງທັງຫຼາຍຂອງແຜ່ນດິນໂລກ.” ຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນ ດັ່ງທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ເອີ້ນນາງນັ້ນ ແມ່ນບາບີໂລນໃຫຍ່. ຫົວຄຳໃນຮູບປັ້ນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ ແລະ ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານອີກດ້ວຍ, ຄືອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງມີລັກສະນະພິເສດຢ່າງເປັນເອກະລັກວ່າເປັນອຳນາດທີ່ໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດ. ໃນອິສະຢາບົດທີຊາວສາມ ອຳນາດສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍເມືອງຕີເຣ ຈະຖືກລືມໄປເຈັດສິບປີ ຕາມວັນເວລາຂອງກະສັດອົງດຽວ. ບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ ຊຶ່ງແທນໂດຍເນບູກາດເນັດຊາ ກໍໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດເຊັ່ນກັນ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍເມື່ອເນບູກາດເນັດຊາຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກອານາຈັກຂອງລາວເປັນເວລາສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວວັນ. ບາບີໂລນໃຫຍ່ຕາມຕົວອັກສອນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງບາບີໂລນໃຫຍ່ຝ່າຍວິນຍານ ແລະ ທັງສອງຕ່າງກໍຖືກຖອນອານາຈັກຂອງຕົນໄປຊົ່ວຄາວ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນ. ຍິງໂສເພນີໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດບໍ່ໄດ້ຖືຈອກເງິນຢູ່ໃນມືຂອງນາງ ຫຼື ຈອກທອງເຫຼືອງ ຫຼື ຈອກເຫຼັກ, ແຕ່ນາງຖືຈອກຄຳ.

> And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication. Revelation 17:4.

> ແລະຍິງນັ້ນໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍສີມ່ວງແລະສີແດງເຂັ້ມ, ປະດັບດ້ວຍຄໍາ, ແກ້ວມີຄ່າ ແລະໄຂ່ມຸກ, ຖືຈອກຄໍາໃນມືຂອງນາງ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງ ແລະຄວາມໂສໂຄກເປື້ອນເນື່ອງຈາກການຫຼິ້ນຊູ້ຂອງນາງ. ພຣະນິມິດ 17:4

Gold represented literal Babylon and it also represents spiritual Babylon, the fifth kingdom of Bible prophecy that received a deadly wound in 1798, when the sixth kingdom of Bible prophecy took the throne. Literal Babylon in the image was followed by a silver kingdom that consisted of two powers, the Medes and the Persians, and the Persian horn in Daniel eight came up last and higher. Darius the Mede was the first horn and his general, Cyrus was a Persian that would ultimately come into power after the Median king Darius.

ຄຳແທນໂດຍຄຳ “ທອງຄຳ” ເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ ແລະມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານດ້ວຍ, ຄືອານາຈັກທີຫ້າແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ທີ່ໄດ້ຮັບບາດແຜເຖິງຕາຍໃນປີ 1798, ເມື່ອອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີໄດ້ຂຶ້ນຄອງບັນລັງ. ບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນໃນຮູບປັ້ນນັ້ນ ຖືກຕາມມາໂດຍອານາຈັກເງິນ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍສອງອຳນາດ ຄືຊາວເມເດຍ ແລະຊາວເປີເຊຍ, ແລະເຂົາຂອງເປີເຊຍໃນດານີເອນບົດ 8 ໄດ້ງອກຂຶ້ນພາຍຫຼັງ ແລະສູງກວ່າ. ດາຣິອຸດຊາວເມເດຍເປັນເຂົາອັນທຳອິດ ແລະໄຊຣັດນາຍພົນຂອງທ່ານເປັນຊາວເປີເຊຍ ຜູ້ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດຈະຂຶ້ນສູ່ອຳນາດພາຍຫຼັງກະສັດດາຣິອຸດແຫ່ງຊາວເມເດຍ.

Cyrus was a type of Christ who was going to begin the process of freeing God’s people from captivity. The Medo-Persian empire represents the sixth kingdom of Bible prophecy which is the United States. The United States has two horns representing Republicanism and Protestantism. Darius represents the Republican horn of the United States and Cyrus represents the horn of Protestantism. As Cyrus began the process of freeing God’s people to rebuild Jerusalem and the temple, the United States was the land which was raised up to free the captives of spiritual Babylon’s captivity in order to erect the spiritual temple, of which the Millerites laid the foundation. The literal captivity in Babylon being seventy years typified the captivity in spiritual Babylon for twelve hundred and sixty years. The United States is the shoulders of silver in Nebuchadnezzar’s image.

ຊີຣັດເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງຈະເລີ່ມກະບວນການປົດປ່ອຍປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກການເປັນຊະເລີຍ. ອານາຈັກເມໂດ-ເປີເຊຍເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງຄືສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ສະຫະລັດອາເມຣິກາມີສອງເຂົາ ເປັນຕົວແທນຂອງລັດທິຣີພັບລິກັນ ແລະ ລັດທິໂປຣແຕສຕັງ. ດາຣິອຸດເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາຝ່າຍຣີພັບລິກັນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ຊີຣັດເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາຝ່າຍໂປຣແຕສຕັງ. ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ຊີຣັດໄດ້ເລີ່ມກະບວນການປົດປ່ອຍປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເພື່ອສ້າງກຸງເຢຣູຊາເລັມແລະພຣະວິຫານຂຶ້ນໃໝ່, ສະຫະລັດອາເມຣິກາກໍເປັນແຜ່ນດິນຊຶ່ງໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອປົດປ່ອຍບັນດາຊະເລີຍອອກຈາກການເປັນຊະເລີຍຂອງບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ ເພື່ອກໍ່ຕັ້ງພຣະວິຫານຝ່າຍວິນຍານ ຊຶ່ງພວກມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ວາງຮາກຖານໄວ້. ການເປັນຊະເລີຍຕາມຕົວອັກສອນໃນບາບີໂລນທີ່ມີໄລຍະເຈັດສິບປີ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການເປັນຊະເລີຍໃນບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ. ສະຫະລັດອາເມຣິກາແມ່ນຫົວໄຫລ່ເງິນໃນຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ.

The third kingdom of brass was Greece that represents a worldwide kingdom. That kingdom is the United Nations, that in Revelation seventeen was the kingdom that in 1798 had not yet came. The ten kings of Revelation seventeen agree to give their kingdom unto the papacy, the eighth kingdom, that is of the seven. They make this agreement because they are forced to by the United States, and because the world is being destroyed by the “four winds” of Islam, that are released during the time of the latter rain, which begins to be fully poured out at the Sunday law in the United States.

ອານາຈັກທີສາມທີ່ເປັນທອງສຳຣິດນັ້ນ ຄື ກຣີກ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກທົ່ວໂລກ. ອານາຈັກນັ້ນຄືອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17 ແມ່ນອານາຈັກທີ່ໃນປີ 1798 ຍັງບໍ່ທັນມາ. ກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17 ເຫັນພ້ອມກັນທີ່ຈະມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ ຄືອານາຈັກທີແປດ ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດອານາຈັກນັ້ນ. ພວກເຂົາເຮັດຂໍ້ຕົກລົງນີ້ ເນື່ອງຈາກຖືກສະຫະລັດອາເມຣິກາບັງຄັບ ແລະເນື່ອງຈາກໂລກກຳລັງຖືກທຳລາຍໂດຍ “ລົມທັງສີ່” ຂອງອິດສະລາມ ຊຶ່ງຖືກປ່ອຍອອກໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຝົນປາຍ ຊຶ່ງເລີ່ມຖືກເທອອກຢ່າງເຕັມບໍລິບູນໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

At the Sunday law in the United States, God establishes His kingdom of “glory” as He lifts up His people as an ensign to call God’s other children out of Babylon. Thus, the horn of Protestantism comes up last and is higher than the first in agreement with the two horns of Medo-Persia. Once the United Nations agrees to turn the control of the world over to the papacy, the four winds of Islam are released and the worldwide kingdom is confronted by the warfare that followed the death of Greece’s first horn that was broken and produced four horns.

ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດເກີດຂຶ້ນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ພຣະເຈົ້າຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງ “ລັດສະໝີ” ຂອງພຣະອົງ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຍົກປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ເພື່ອເອີ້ນບຸດທິດາຄົນອື່ນໆ ຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ອອກຈາກບາບີໂລນ. ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຂອງໂປຣແຕສຕັນຈຶ່ງຂຶ້ນມາເປັນອັນສຸດທ້າຍ ແລະ ສູງກວ່າເຂົາອັນທຳອິດ ສອດຄ້ອງກັບເຂົາສອງອັນຂອງມີໂດ-ເປີເຊຍ. ເມື່ອສະຫະປະຊາຊາດເຫັນດີມອບການຄວບຄຸມໂລກໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາແລ້ວ, ລົມທັງສີ່ຂອງອິດສະລາມຈະຖືກປ່ອຍອອກ ແລະ ອານາຈັກທົ່ວໂລກຈະປະເຊີນກັບສົງຄາມທີ່ຕິດຕາມມາພາຍຫຼັງການຕາຍຂອງເຂົາອັນທຳອິດຂອງກຣີກ ຊຶ່ງຖືກຫັກແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດເຂົາສີ່ອັນ.

When the image reaches the feet of iron (statecraft) and miry clay (churchcraft) and the ten toes (ten kings), the stone that has been cut out of the mountain without hands strikes the feet of the image. The Millerites were accurate to Daniel’s image, as much as they could be accurate from their vantage point in prophetic history. But the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning and the four kingdoms of Nebuchadnezzar’s image represent four literal kingdoms that typify their spiritual counterparts at the end of the world.

ເມື່ອຮູບປັ້ນນັ້ນໄປເຖິງຕີນເຫຼັກ (ອຳນາດການປົກຄອງຂອງລັດ) ແລະ ດິນໜຽວປົນເປື້ອນ (ອຳນາດຂອງຄຣິສຕະຈັກ) ແລະ ນິ້ວຕີນສິບນິ້ວ (ກະສັດສິບອົງ), ຫີນກ້ອນນັ້ນທີ່ໄດ້ຖືກຕັດອອກຈາກພູໂດຍບໍ່ມີມື ກໍຕີໃສ່ຕີນຂອງຮູບປັ້ນນັ້ນ. ພວກ Millerites ໄດ້ເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມຮູບປັ້ນຂອງ Daniel ເທົ່າທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດຖືກຕ້ອງໄດ້ຈາກຈຸດຍືນຂອງພວກເຂົາໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ແຕ່ Alpha ແລະ Omega ຍ່ອມສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ, ແລະ ອານາຈັກສີ່ປະການໃນຮູບປັ້ນຂອງ Nebuchadnezzar ເປັນອານາຈັກຕົວຈິງສີ່ອານາຈັກ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງຄູ່ຂະໜານທາງວິນຍານຂອງມັນໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ.

With the kingdoms of history Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel seven Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel eight Rome comes up eighth and is of the seven. In Revelation seventeen Rome comes up eighth and is of the seven. In Daniel two, which represents the first mention of the kingdoms of Bible prophecy, modern spiritual Rome comes up eighth and is of the seven. The first (Alpha) illustration of the kingdoms of Bible prophecy identifies the last (Omega).

ດ້ວຍອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນປະຫວັດສາດ ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດ ແລະເປັນຫນຶ່ງໃນເຈັດ. ໃນດານີເອນ 7 ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດ ແລະເປັນຫນຶ່ງໃນເຈັດ. ໃນດານີເອນ 8 ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດ ແລະເປັນຫນຶ່ງໃນເຈັດ. ໃນພຣະນິມິດ 17 ໂຣມປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດ ແລະເປັນຫນຶ່ງໃນເຈັດ. ໃນດານີເອນ 2 ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການກ່າວເຖິງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ໂຣມຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ປາກົດຂຶ້ນເປັນອັນດັບແປດ ແລະເປັນຫນຶ່ງໃນເຈັດ. ພາບປະກອບທຳອິດ (Alpha) ຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຊີ້ບອກເຖິງອັນສຸດທ້າຍ (Omega).

> “We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

> “ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງເວລາໜຶ່ງທີ່ພຣະລາຊກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກແທນຄວາມໝາຍໂດຍຕີນຂອງຮູບປັ້ນ ຊຶ່ງໃນນັ້ນເຫຼັກໄດ້ຖືກປະສົມກັບດິນເຜົາອ່ອນ. ພຣະເຈົ້າມີປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ເປັນປະຊາຊົນທີ່ຖືກຊົງເລືອກ, ຜູ້ຊຶ່ງການຢັ່ງຮູ້ຈຳແນກຂອງເຂົາຈະຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕ້ອງບໍ່ກາຍເປັນບໍ່ບໍລິສຸດໂດຍການນຳໄມ້, ຫຍ້າແຫ້ງ, ແລະ ເຟືອງ ມາວາງໄວ້ເທິງຮາກຖານ. ທຸກດວງວິນຍານທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຈະເຫັນວ່າ ລັກສະນະອັນຈຳແນກແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາຄື ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ຖ້າລັດຖະບານຈະໃຫ້ກຽດແກ່ວັນຊະບາໂຕດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນຊາໄວ້, ມັນກໍຈະຢືນຢູ່ໃນກຳລັງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ໃນການປົກປ້ອງຄວາມເຊື່ອທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ພວກວິສຸດເທື່ອດຽວນັ້ນ. ແຕ່ບັນດາລັດບຸລຸດຈະຄ້ຳຈຸນວັນຊະບາໂຕອັນປອມ, ແລະ ຈະນຳຄວາມເຊື່ອທາງສາສະໜາຂອງຕົນໄປປະສົມກັບການຖືຮັກສາບຸດຂອງສັນຕະປາປານີ້, ຍົກມັນໄວ້ເໜືອວັນຊະບາໂຕທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ອວຍພອນ, ແຍກມັນອອກໄວ້ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດຮັກສາໄວ້ຢ່າງບໍລິສຸດ, ເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງພຣະອົງກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດພັນຊົ່ວອາຍຸຄົນ. ການປະສົມປົນກັນຂອງກົນອຸບາຍທາງສາສະໜາຈັກ ແລະ ກົນອຸບາຍທາງລັດ ຖືກແທນຄວາມໝາຍໂດຍເຫຼັກແລະດິນເຜົາ. ສະຫະພາບນີ້ກຳລັງບັ່ນທອນອຳນາດທັງປວງຂອງບັນດາຄຣິດຕະຈັກ. ການສວມໃຫ້ຄຣິດຕະຈັກດ້ວຍອຳນາດຂອງລັດນີ້ ຈະນຳຜົນຮ້າຍມາ. ມະນຸດເກືອບໄດ້ກ້າວພົ້ນຈຸດແຫ່ງຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາໄດ້ລົງທຶນກຳລັງຂອງຕົນໃນການເມືອງ, ແລະ ໄດ້ຮ່ວມພັນກັບສັນຕະປາປາ. ແຕ່ເວລານັ້ນຈະມາເຖິງ ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະລົງໂທດຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງເປັນໂມຄະ, ແລະ ການຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຂົາຈະຫວນກັບມາສູ່ຕົວເຂົາເອງ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

The Alpha and Omega has made the correct pioneer understanding of Daniel two “new.”

ພຣະອັນຟາແລະພຣະໂອເມກາໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງຜູ້ບຸກເບີກກ່ຽວກັບດານີເອນສອງກາຍເປັນ “ໃໝ່.”

> And he that sat upon the throne said, Behold, I make all things new. And he said unto me, Write: for these words are true and faithful. And he said unto me, It is done. I am Alpha and Omega, the beginning and the end. I will give unto him that is athirst of the fountain of the water of life freely. Revelation 21:5, 6.

> ແລະພຣະອົງຜູ້ປະທັບເທິງພະທີ່ນັ່ງໄດ້ຕັດວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາກະທຳໃຫ້ສິ່ງສາລະພັດໃໝ່ຂຶ້ນ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງຂຽນໄວ້: ເພາະຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈິງແທ້ແລະສັດຊື່. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າອີກວ່າ, ສຳເລັດແລ້ວ. ເຮົາແມ່ນອາລຟາແລະໂອເມກາ, ເປັນເບື້ອງຕົ້ນແລະເບື້ອງປາຍ. ເຮົາຈະໃຫ້ນ້ຳຈາກນ້ຳພຸແຫ່ງນ້ຳແຫ່ງຊີວິດແກ່ຜູ້ທີ່ຫິວກະຫາຍໂດຍບໍ່ເສຍຄ່າ. ພຣະນິມິດ 21:5, 6

Back to Articles