Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສາມສິບຫ້າ

ສຽງພະຍາກອນແຫ່ງປີ 1776, 1789, ແລະ 1798: ບົດນໍາໄປສູ່ການປະທັບຕາ 144,000

Author

Jeff Pippenger

Published

March 14, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ປະຫວັດສາດຂອງປີ 1776, 1789 ແລະ 1798 ເປັນການສະແດງໃຫ້ເຫັນປະຫວັດສາດແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ. ໃນແຕ່ລະວັນທີເຫຼົ່ານັ້ນ, ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໄດ້ກ່າວ. ຫຼັກໝາຍສາມປະການທີ່ຖືກທຳນາຍໄວ້ໂດຍການທີ່ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໄດ້ກ່າວສາມຄັ້ງນັ້ນ ດຳເນີນຄຽງຄູ່ກັນກັບພຣະສຸລະສຽງສາມຄັ້ງຂອງພຣະຄຣິດໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ເດືອນກໍລະກົດ 2023 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

> ໃນວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢູ່ໃນພຣະວິນຍານ ແລະໄດ້ຍິນສຽງອັນດັງຍິ່ງຢູ່ທາງຫຼັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ດັ່ງສຽງແກອັນໜຶ່ງ. ພຣະນິມິດ 1:10

ເຄື່ອງໝາຍທາງສຽງທັງສາມນັ້ນແຕ່ລະອັນຊີ້ບອກເຖິງການ “ດັງຂຶ້ນ” ຢ່າງທະວີຄູນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນແກເຕືອນຄັ້ງທີເຈັດດ້ວຍ, ແລະແກກໍແມ່ນສຽງ.

> ຈົ່ງຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງ, ຢ່າຍັບຍັ້ງ, ຈົ່ງຍົກສຽງຂອງເຈົ້າຂຶ້ນດັ່ງສຽງແກ ແລະ ສະແດງແກ່ຊົນຊາດຂອງເຮົາເຖິງການລ່ວງລະເມີດຂອງເຂົາ, ແລະ ແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງຢາໂຄບເຖິງບາບຂອງເຂົາ. ເອຊາຢາ 58:1

ພຣະສຽງທີ່ມາເຖິງແກ່ແກທຣຳເປັດຂອງພວກໂປຣເຕສະຕັງ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແມ່ນພຣະສຽງຂອງຜູ້ຍາມ ທີ່ຮ້ອງເອີ້ນໃຫ້ອາດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍກັບຄືນສູ່ວິຖີເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ, ແຕ່ທີ່ປະຊຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ.

> ດັ່ງນີ້ພຣະເຢໂຮວາຕັດວ່າ, “ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມຫົນທາງທັງຫຼາຍ ແລະເບິ່ງ, ແລະຈົ່ງສອບຖາມເຖິງທາງເກົ່າແກ່ທັງຫຼາຍ ວ່າທາງອັນໃດເປັນທາງອັນດີ, ແລ້ວຈົ່ງດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ, ແລະພວກເຈົ້າຈະພົບການພັກຜ່ອນສຳລັບຈິດວິນຍານຂອງພວກເຈົ້າ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ດຳເນີນໄປໃນທາງນັ້ນ.” ອີກທັງເຮົາໄດ້ຕັ້ງຄົນຍາມໄວ້ເໜືອພວກເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຟັງສຽງແກຂອງແຕ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ຟັງ.” ເຢເຣມີຢາ 6:16, 17.

ສຽງແຫ່ງເດືອນກໍລະກົດ, 2023 ແມ່ນການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງພັນທະກິດ Future for America, ຊຶ່ງໄດ້ນິ່ງງຽບມານັບຕັ້ງແຕ່ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ເຊັ່ນດຽວກັບການປະກາດຂອງໂຢຮັນເຖິງພຣະເມຊີອາຜູ້ກຳລັງຈະສະເດັດມາໃນໄວໆນີ້, ແລະກັບການປະກາດຂອງ Justinian ເຖິງອັນຕິຄຣິດຜູ້ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້, Future for America ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ອະນາຄົດຂອງອາເມຣິກາກຳລັງຈະຖືກປ່ຽນແປງໄປຕະຫຼອດການ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້, ແລະໃນການເປົ່າແກຄັ້ງທີເຈັດຢູ່ທີ່ waymark ນັ້ນ. ສຽງຂອງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ ກໍຄືສຽງແຫ່ງເດືອນກໍລະກົດ, 2023.

ສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ ຈະດັງຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ເມື່ອການເວົ້າຂອງມັງກອນໂດຍສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກເກີດຂຶ້ນ. ໃນຈຸດນັ້ນເອງ “ລາ” ຈະຖືກຕີເປັນຄັ້ງທີສາມ, ແລະແລ້ວ “ລາ” ຈະເວົ້າ. ລາໄດ້ຖືກຕີໃນໄວໆຫຼັງຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຫຼັງຈາກວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023, ແລະຈາກນັ້ນຈະຖືກຕີອີກຄັ້ງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ບ່ອນທີ່ມັນເວົ້າ. ໃນຄຳພະຍານຂອງບາລາອາມ ມັນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຫັນອອກຈາກທາງໂດຍທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ, ແລະທູດສະຫວັນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນທັງສີ່ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ຍຶດໄວ້ຊຶ່ງລົມທັງສີ່ແຫ່ງອິດສະລາມ, ແຕ່ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ລາແຫ່ງອິດສະລາມຈະເວົ້າດ້ວຍສຽງແຫ່ງແກທີເຈັດ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນວິບັດຄັ້ງທີສາມດ້ວຍ.

ຢູ່ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ນິມິດກ່ຽວກັບອິສລາມ ຊຶ່ງໄດ້ຊັກຊ້າມາແຕ່ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຈະເວົ້າ, ເພາະໃນເວລານັ້ນມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າອີກຕໍ່ໄປ. ມີຫຼາຍສຽງໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະຊ່ວງເວລານັ້ນນຳໜ້າການພິພາກສາໃນພາກປະຕິບັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ການພິພາກສາໃນພາກປະຕິບັດຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຖືກເປັນພາບແທນໂດຍທູດສະຫວັນເຈັດອົງ ພ້ອມດ້ວຍຂັນເຈັດໃບ. ຊ່ວງເວລານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຫຼັ່ງເທລົງຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ, ແລະມັນເປັນພາບແທນຂອງການເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກຂອງວັນເພນເຕກອດ, ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດໄດ້ຖືກຫຼັ່ງເທລົງ ແລະລີ້ນເພີງໄຟໄດ້ເປັນພະຍານແກ່ເຫດການນັ້ນ. ການຫຼັ່ງເທລົງໃນຈຸດເວລານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖືກວັດປະມານອີກຕໍ່ໄປ, ເພາະໃນເວລານັ້ນ ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຖືກຫຼັ່ງເທລົງໂດຍບໍ່ມີຂອບເຂດ.

> “ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຮ່ວມກັນໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດສ່ອງແຈ້ງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ໃນທີ່ນີ້ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ເຖິງພະລະກິດອັນມີຂອບເຂດທົ່ວໂລກ ແລະມີລິດອຳນາດອັນຜິດວິໄສ. ຂະບວນການເສດັດມາໃນຊ່ວງປີ 1840–44 ເປັນການສຳແດງອັນຮຸ່ງໂລດແຫ່ງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ; ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປປະກາດຍັງສະຖານີມິຊຊັນທຸກແຫ່ງໃນໂລກ, ແລະໃນບາງປະເທດໄດ້ມີຄວາມສົນໃຈທາງສາສະໜາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ຊຶ່ງເຄີຍມີພະຍານເຫັນໃນແຜ່ນດິນໃດໜຶ່ງນັບຕັ້ງແຕ່ຍຸກປະຕິຮູບໃນສະຕະວັດທີສິບຫົກ; ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກເໜືອກວ່າໂດຍຂະບວນການອັນຊົງລິດພາຍໃຕ້ຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.”

> “ພະລາຊະກິດນັ້ນຈະຄ້າຍຄືກັບພະລາຊະກິດໃນວັນເພັນເຕກອດ. ດັ່ງທີ່ ‘ຝົນຕົ້ນລະດູ’ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ ໂດຍການຫຼັ່ງເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໃນຕອນເປີດຕົ້ນຂອງຂ່າວປະເສີດ ເພື່ອໃຫ້ເມັດພັນອັນລ້ຳຄ່າງອກງາມຂຶ້ນ, ສັນໃດກໍຕາມ ‘ຝົນປາຍລະດູ’ ຈະຖືກປະທານໃຫ້ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງມັນ ເພື່ອໃຫ້ການກ່ຽວເກັບສຸກງອມພ້ອມ.” The Great Controversy, 611.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ການປະທັບຕາຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຖືກເທລົງມາຕາມສ່ວນ. ການກຳນົດປະລິມານແຫ່ງການເທລົງມານັ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນປະຫວັດສາດຂອງວັນເພນເຕກອດ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ ບ່ອນທີ່ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ, “ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງອອກມາເຖີດ, ພຣະບິດາຊົງເອີ້ນທ່ານ,” ດັ່ງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນລາຊາໂຣໃຫ້ອອກມາຈາກອຸບມຸງດ້ວຍຖ້ອຍຄຳວ່າ, “ລາຊາໂຣ ຈົ່ງອອກມາເຖີດ.” ໃນປີ 2023, ພຣະຄຣິດໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວ ແຫ້ງຜາກ ຂອງພະຍານສອງຄົນໃຫ້ “ຈົ່ງອອກມາເຖີດ”.

ພາຍຫຼັງການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນໄປຫາພຣະບິດາຂອງພຣະອົງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງສະເດັດລົງມາ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ຄວາມສະຫວ່າງແກ່ບັນດາສາວົກຂອງພຣະອົງເປັນລຳດັບ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນນັຍໄວ້ໂດຍການພົບກັບມາຣີ, ການພົບກັບສາວົກທີ່ພຣະອົງໄດ້ພົບແລະຊົງສັ່ງສອນລະຫວ່າງທາງໄປເອມາອູສ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ປາກົດແກ່ສາວົກທີ່ເຫຼືອ. ຕະຫຼອດສີ່ສິບວັນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສັ່ງສອນບັນດາສາວົກກ່ອນການສະເດັດຂຶ້ນຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ; ຈາກນັ້ນອີກສິບວັນຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດມີໃຈເປັນອັນດຽວກັນ ແລະຢູ່ໃນສະຖານທີ່ດຽວກັນ ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍໄດ້ຖືກເທລົງມາຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ.

> “ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ພົບກັບພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຕືອນພວກເຂົາເຖິງຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະອົງເຄີຍກ່າວແກ່ພວກເຂົາກ່ອນການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ ວ່າ ບັນດາສິ່ງທັງປວງທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ ແລະໃນບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ແລະໃນໜັງສືພຣະຄຳເພງ ອັນກ່ຽວກັບພຣະອົງນັ້ນ ຈະຕ້ອງສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ‘ແລ້ວພຣະອົງຊົງເປີດຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີ ແລະຊົງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ ມີຂຽນໄວ້ຢ່າງນີ້ ແລະພຣະຄຣິດຈຳຕ້ອງທົນທຸກ ແລະຟື້ນຄືນຈາກຄວາມຕາຍໃນວັນທີສາມ; ແລະໃຫ້ມີການປະກາດໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ເຖິງການກັບໃຈໃໝ່ ແລະການອະໄພບາບ ແກ່ຊົນຊາດທັງປວງ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ແລະພວກເຈົ້າເປັນພະຍານຂອງບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້.’” The Desire of Ages, 804.

ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ພຣະສຽງຂອງພຣະເຢຊູໄດ້ປຸກພະຍານສອງຄົນທີ່ຕາຍແລ້ວໃຫ້ຟື້ນຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເລີ່ມເປີດຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ກ່ຽວກັບສິ່ງທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ (“ເຈັດເທື່ອ”), ໃນພວກຜູ້ພະຍາກອນ (ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍຕ່າງໆຂອງເນບູກາດເນັດຊາ), ແລະໃນພຣະຄຳເພງສັນລະເສີນ (ປະສົບການຂອງໂມເຊ ແລະຂອງພຣະເມສານ້ອຍ). ພຣະລາຊກິດແຫ່ງການສັ່ງສອນຂອງພຣະອົງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາທີ່ພຣະອົງຟື້ນຄືນພຣະຊົນ ແລະໄດ້ທະວີຄວາມເຂັ້ມຂຶ້ນຕະຫຼອດສີ່ສິບວັນຕໍ່ມາ. ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄຳຂໍຂອງພຣະອົງທີ່ຈະສະເຫວີຍອາຫານ.

> ແລະໃນຂະນະທີ່ເຂົາທັງຫຼາຍຍັງບໍ່ເຊື່ອເພາະຄວາມຍິນດີ ແລະພາກັນປະຫລາດໃຈ ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດຖາມເຂົາວ່າ, “ພວກທ່ານມີອາຫານຫຍັງຢູ່ນີ້ບໍ?” ເຂົາທັງຫຼາຍຈຶ່ງຖວາຍປາປີ້ງຊິ້ນໜຶ່ງ ແລະຮວງເຜິ້ງຊິ້ນໜຶ່ງແກ່ພຣະອົງ. ພຣະອົງຈຶ່ງຮັບ ແລະສະເຫວີຍຕໍ່ໜ້າເຂົາທັງຫຼາຍ. ແລ້ວພຣະອົງຕັດກັບເຂົາວ່າ, “ນີ້ແຫຼະເປັນຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ພວກທ່ານເມື່ອເຮົາຍັງຢູ່ກັບພວກທ່ານວ່າ ສິ່ງສາລະພັດທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ເຖິງເຮົາໃນພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ ແລະໃນພວກຜູ້ພະຍາກອນ ແລະໃນພຣະຄຳເພງ ຈະຕ້ອງສຳເລັດທັງສິ້ນ.” ລູກາ 24:41–44.

ການອະທິຖານເປັນເຄື່ອງໝາຍຫຼັກອັນໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດທີ່ດໍາເນີນຢູ່, ແລະປະຫວັດສາດນັບແຕ່ການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດຈົນກວ່າພຣະອົງສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນສີ່ສິບວັນຕໍ່ມາ, ເຫຼືອອີກສິບວັນ (ສິບເປັນການທົດສອບ) ຈົນເຖິງເພນເຕກອດ, ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະຖືກເທລົງມາຢ່າງບໍ່ຈໍາກັດ. ການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ, ການສະເດັດຂຶ້ນສະຫວັນ, ຕາມດ້ວຍການສະເດັດລົງມາອີກຄັ້ງຂອງພຣະອົງ, ເປັນຕົວແທນຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງສີ່ສິບວັນ, ແລະສິບວັນທີ່ຕາມຫຼັງເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ນໍາໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ໃນຊ່ວງເວລາສຸດທ້າຍສິບວັນນັ້ນ, ຄວາມເປັນໜຶ່ງດຽວແລະການອະທິຖານເປັນເຄື່ອງໝາຍ. ຄວາມເປັນໜຶ່ງດຽວນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄໍາພະຍາກອນຄັ້ງທໍາອິດຂອງເອເຊກຽນໃນບົດທີສາມສິບເຈັດ, ຊຶ່ງໄດ້ນໍາກະດູກ, ເສັ້ນເອັນ ແລະເນື້ອໜັງມາຮວມກັນ. ຄໍາພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນແມ່ນລົມຫາຍໃຈຈາກລົມທັງສີ່ທິດ, ແລະລົມຫາຍໃຈເປັນສັນຍາລັກຂອງການອະທິຖານ. ໃນສິບວັນສຸດທ້າຍນັ້ນ ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນຖືກປະທັບຕາ, ດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຖືກທໍາໃຫ້ເປັນແບບໂດຍລາຊະໂຣ.

> “ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຂອງການທີ່ພຣະອົງຊັກຊ້າໃນການໄປບ້ານເບທານີ. ອັດສະຈັນອັນສູງສຸດນີ້, ຄືການຊົງໃຫ້ລາຊະໂຣຟື້ນຄືນມາ, ຈະເປັນການປະທັບຕາຂອງພຣະເຈົ້າເທິງພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະເທິງການອ້າງຂອງພຣະອົງວ່າຊົງເປັນພຣະເຈົ້າ.” The Desire of Ages, 529.

ບໍ່ແມ່ນແຕ່ພຽງພວກພົມມະຈາລີທີ່ສະຫລາດເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກປະທັບຕາໃນລະຫວ່າງປາຕິຫານອັນສູງສຸດນີ້, ແຕ່ພວກພົມມະຈາລີທີ່ໂງ່ເຂົາກໍຖືກປະທັບຕາໄວ້ຢູ່ຝ່າຍທີ່ຜິດຂອງປະເດັນນີ້ເຊັ່ນກັນ.

> “ການອັດສະຈັນອັນສູງສຸດທີ່ເປັນດັ່ງມົງກຸດແຫ່ງພຣະຄຣິດ—ຄືການປຸກລາຊະໂລໃຫ້ຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ—ໄດ້ປະທັບຕາການຕັດສິນໃຈຂອງພວກປະໂລຫິດທີ່ຈະກຳຈັດພຣະເຢຊູ ແລະ ພຣະກິດອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນໄປຈາກໂລກ ຊຶ່ງກຳລັງທຳລາຍອິດທິພົນຂອງພວກເຂົາເຫນືອປະຊາຊົນຢ່າງວ່ອງໄວ.” Acts of the Apostles, 67.

ສຽງຫຼາຍສຽງໃນປະຫວັດຂອງການປະທັບຕາພວກໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ແມ່ນ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ,” ຄືສຽງທັງຫຼາຍແຫ່ງພຣະຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະສຽງເຫຼົ່ານັ້ນດັງຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາທີ່ “ຜົນແຫ່ງນິມິດທຸກຢ່າງ” ສຳເລັດລົງ. ພວກມັນດັງຂຶ້ນເມື່ອຕາປະທັບທີ່ເຈັດຖືກເປີດ.

> ແລະເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເປີດຕາປະທັບທີ່ເຈັດ ກໍມີຄວາມງຽບຢູ່ໃນສະຫວັນປະມານເຄິ່ງຊົ່ວໂມງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນເຈັດອົງທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະໄດ້ມີການປະທານແກ່ພວກເຂົາຄົນລະແກວເຈັດອັນ. ແລະທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ມາຢືນຢູ່ທີ່ແທ່ນບູຊາ ຖືກະຖາງຄຳສຳລັບເຜົາເຄື່ອງຫອມ; ແລະໄດ້ມີການປະທານເຄື່ອງຫອມຈຳນວນຫຼາຍແກ່ທ່ານ ເພື່ອທ່ານຈະໄດ້ຖວາຍມັນພ້ອມກັບຄຳອະທິຖານຂອງວິສຸດທິຊົນທັງປວງເທິງແທ່ນບູຊາຄຳຊຶ່ງຢູ່ຕໍ່ພຣະທີ່ນັ່ງ. ແລະຄວັນຂອງເຄື່ອງຫອມ ຊຶ່ງມາພ້ອມກັບຄຳອະທິຖານຂອງວິສຸດທິຊົນ ໄດ້ລອຍຂຶ້ນໄປຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ. ແລະທູດສະຫວັນອົງນັ້ນໄດ້ເອົາກະຖາງນັ້ນ ແລະເຕີມມັນດ້ວຍໄຟຈາກແທ່ນບູຊາ ແລະໂຍນມັນລົງໃສ່ແຜ່ນດິນໂລກ: ແລະໄດ້ມີສຽງຕ່າງໆ, ມີສຽງຟ້າຮ້ອງ, ມີຟ້າແລບ, ແລະມີແຜ່ນດິນໄຫວ. ພຣະນິມິດ 8:1–5

ການເປີດຕາປະທັບດວງທີເຈັດໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມງຽບສະຫງັດ, ເພາະວ່າຊ່ວງເວລານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປ່ຽນແປງແຫ່ງຍຸກການປະທານ, ແລະໃນການປ່ຽນແປງໃນຍຸກການປະທານອັນສັກສິດນັ້ນ ຍ່ອມມີຄວາມງຽບຢູ່ໃນສະຫວັນຢູ່ສະເໝີ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍກາງແຂນ ເມື່ອພວກທູດສະຫວັນໄດ້ຢຸດດົນຕີ ແລະການສັນລະເສີນຂອງພວກເຂົາ. ຄວາມງຽບໃນສະຫວັນນັ້ນ ກໍເປັນດັ່ງທີ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍຂໍ້ກໍານົດຂອງວັນໄຖ່ບາບ, ແລະໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຮາບາກຸກ TWO, ຂໍ້ TWENTY ໄດ້ບັນຊາໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນສະຫງົບນິ່ງ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການສຳແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຮັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະການຍອມຖ່ອມພຣະອົງລົງຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນການປະທານພຣະບຸດຂອງພຣະອົງໃຫ້ສິ້ນພຣະຊົນ ເພື່ອມະນຸດຈະໄດ້ພົບການອະໄພ ແລະມີຊີວິດຢູ່. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນອາດາມ ແລະເອວາ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບສິດພິເສດໃນການເຫັນຄວາມງາມ ແລະຄວາມນ່າຊົມຂອງສວນເອເດນ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ກິນຈາກຕົ້ນໄມ້ທຸກຕົ້ນໃນສວນ ນອກເສຍຈາກຕົ້ນໜຶ່ງ. ແຕ່ງູໄດ້ລໍ້ລວງເອວາ, ແລະນາງໄດ້ລໍ້ລວງຜົວຂອງນາງ, ແລະທັງສອງໄດ້ກິນຈາກຕົ້ນໄມ້ຕ້ອງຫ້າມ. ພວກເຂົາໄດ້ລະເມີດພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະກາຍເປັນຄົນບາບ. ຂ່າວນີ້ໄດ້ແຜ່ໄປທົ່ວສະຫວັນ ແລະພິນທຸກຄັນກໍເງີຍງຽບລົງ. ພວກທູດສະຫວັນເສົ້າໂສກ ແລະຢ້ານວ່າອາດາມ ແລະເອວາຈະຍື່ນມືອອກໄປອີກ ແລະກິນຈາກຕົ້ນແຫ່ງຊີວິດ ແລະຈະເປັນຄົນບາບທີ່ບໍ່ຕາຍ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດພຣະໄທວ່າ ພຣະອົງຈະຂັບໄລ່ຜູ້ລ່ວງລະເມີດອອກຈາກສວນ, ແລະໂດຍເຄຣູບິມ ແລະດາບໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ພຣະອົງຈະພິທັກຮັກສາທາງໄປຫາຕົ້ນແຫ່ງຊີວິດ ເພື່ອວ່າມະນຸດຈະບໍ່ອາດເຂົ້າໃກ້ມັນ ແລະກິນຜົນຂອງມັນ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມອະມະຕະດຳລົງຢູ່.” Early Writings, 125.

ສະຫວັນໄດ້ນິ່ງສະງັດເມື່ອມະນຸດກາຍເປັນຄົນບາບ, ແລະສະຫວັນໄດ້ນິ່ງສະງັດເມື່ອພຣະໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດຖືກຫຼັ່ງອອກເພື່ອໄຖ່ຄົນບາບ, ແລະສະຫວັນໄດ້ນິ່ງສະງັດເມື່ອພຣະຄຣິດເລີ່ມຕົ້ນພຣະລາຊກິດແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງ ໃນການກຳຈັດບາບອອກຈາກປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.

> “ການທູນຂໍຂອງພຣະຄຣິດເພື່ອມະນຸດໃນພຣະວິຫານເບື້ອງເທິງນັ້ນ ເປັນສິ່ງຈຳເປັນຕໍ່ແຜນການແຫ່ງຄວາມລອດ ບໍ່ຍິ່ງຫຍ່ອນໄປກວ່າການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ໂດຍການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ເລີ່ມພຣະລາຊະກິດນັ້ນ ຊຶ່ງພາຍຫຼັງການຄືນພຣະຊົນ ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນໄປເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດໃນສະຫວັນ.” The Great Controversy, 489.

ວຽກງານແຫ່ງການພິພາກສາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາທີ່ທູດສະຫວັນອົງທີສາມມາເຖິງໃນປີ 1844, ແຕ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເລືອກທີ່ຈະຕາຍຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ ແທນທີ່ຈະກາຍເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນກັບພຣະພາວະຢ່າງນິລັນດອນ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງອີກຄັ້ງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງກໍມີຄວາມສະຫງົບຢູ່ໃນສະຫວັນ. ຈາກນັ້ນ ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ໄດ້ເລີ່ມຖອນຕາປະທັບທີເຈັດ ໃນຂະນະທີ່ທູດສະຫວັນທັງຫຼາຍເຝົ້າເບິ່ງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດຂອງຊົນລຸ້ນສຸດທ້າຍ.

ທູດສະຫວັນເຈັດອົງແຫ່ງການພິພາກສາໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມທີ່ຈະເລີ່ມຕົ້ນພາລະກິດແຫ່ງການທຳລາຍຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ໃນເວລານັ້ນພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງວ່າ “ຈົ່ງຖືໄວ້, ຖືໄວ້, ຖືໄວ້, ຖືໄວ້,” ໃນຂະນະທີ່ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນກຳລັງຖືກປະທັບຕາ. ຄຳອະທິຖານສອງປະການຂອງຜູ້ສັດຊື່ໄດ້ຖືກສົ່ງຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນນັຍໂດຍສິບມື້ທີ່ນຳໜ້າເພນເຕກອດ ແລະເລີ່ມຂຶ້ນຫຼັງຈາກສີ່ສິບມື້ (ສັນຍະລັກຂອງຖິ່ນກັນດານ), ອັນເປັນຕົວແທນຂອງສາມມື້ເຄິ່ງ (ສັນຍະລັກຂອງຖິ່ນກັນດານ) ຂອງພຣະນິມິດ ບົດທີ 11. ໃນເວລານັ້ນ ພະຍານທັງສອງໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໂດຍສຽງຈາກຖິ່ນກັນດານວ່າ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຄຳອະທິຖານສອງປະການຂອງດານີເອນສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຄຳອະທິຖານໃນດານີເອນ ບົດທີ 2, ທີ່ດານີເອນແລະສາມຜູ້ທີ່ສົມຄວນໄດ້ອະທິຖານຂໍແສງສະຫວ່າງເພື່ອເຂົ້າໃຈຄວາມຝັນລັບຂອງເນບູກາດເນດຊາ ກ່ຽວກັບຮູບປັ້ນແຫ່ງສັດຮ້າຍ, ແລະຄຳອະທິຖານຂອງດານີເອນໃນບົດທີ 9, ທີ່ດານີເອນໄດ້ອະທິຖານຜູ້ດຽວ, ອັນເປັນການເຮັດໃຫ້ຂໍ້ກຳນົດຂອງຄຳອະທິຖານໃນ ພຣະບັນຍັດພວກເລວີ ບົດທີ 26 ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

ການອະທິຖານຮ່ວມກັນຂອງດານີເອນ ບົດທີສອງ ແມ່ນເພື່ອຂໍແສງສະຫວ່າງກ່ຽວກັບຄວາມລັບທີ່ຖືກປິດຊ່ອນ ຊຶ່ງຖືກຊ່ອນຢູ່ພາຍໃນແນວພາຍນອກຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ. ສ່ວນການອະທິຖານສ່ວນຕົວສ່ວນບຸກຄົນຂອງດານີເອນ ບົດທີເກົ້າ ແມ່ນເພື່ອຂໍພຣະເມດຕາກ່ຽວກັບຄວາມຈຳເປັນພາຍໃນ. ເມື່ອໄຟແຫ່ງຝົນປາຍໄດ້ເລີ່ມຕົກລົງໃນປີ 2001 ກໍມີຫຼາຍສຽງທີ່ສາມາດໄດ້ຍິນໂດຍຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈວິທີການຂອງແນວເທິງແນວ. ໄຟຈາກແທ່ນບູຊາທີ່ຖືກໂຍນລົງສູ່ແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຍກອອກຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ມີປັນຍາແລະຜູ້ໂງ່, ແລະເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນຍັງຄົງພັດທະນາຕໍ່ໄປຕະຫຼອດສິບວັນເຊີງສັນຍາລັກນັ້ນ ຂ່າວສານກໍຍິ່ງແຈ້ງຊັດຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.

ຂໍ້ຄວາມນັ້ນແມ່ນວິກິດການທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນຂອງໄພພິບັດປະການທີສາມ, ຊຶ່ງໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ ບົດທີສາມສິບເຈັດ, ແມ່ນຄຳພະຍາກອນສອງປະການທີ່ທຳອິດໄດ້ເຮັດໃຫ້ພະຍານສອງຄົນມາຮ່ວມກັນ, ແລະຕໍ່ມາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາຍືນຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນມີອຳນາດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນໃນບົດທີສາມສິບເຈັດ, ເຂົາທັງຫຼາຍຖືກນຳມາຮວມເຂົ້າເປັນໄມ້ອັນດຽວ, ແລະການເປັນເອກະພາບທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການຮວມເຂົ້າເປັນໄມ້ອັນດຽວນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງການປະສານຮ່ວມກັນລະຫວ່າງພຣະພາບແຫ່ງພຣະເຈົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດ, ຊຶ່ງສຳເລັດລົງໃນຂະບວນການສຸດທ້າຍຂອງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ຄຳອະທິຖານໄດ້ເລີ່ມລອຍຂຶ້ນ ແລະຄຳອະທິຖານເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຄຳອະທິຖານຕາມພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 9 ແລະ ບົດທີ 2. ແລ້ວກໍໄດ້ຍິນສຽງຕ່າງໆ ແລະຍັງມີສຽງຟ້າຮ້ອງດ້ວຍ ແລະໃນເວລານັ້ນກໍໄດ້ເຫັນຟ້າແລບ. ຟ້າແລບແລະຟ້າຮ້ອງເກີດຄຽງຄູ່ກັບຝົນ ທັງໃນໂລກທາງທຳມະຊາດ ແລະໃນຄຳພະຍາກອນ. ຝົນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ການກ່າວເຖິງຟ້າແລບແລະຟ້າຮ້ອງເປັນຄັ້ງທຳອິດ ບົ່ງຊີ້ວ່າສິ່ງນີ້ເປັນຂ່າວສານທີ່ຖືກອອກແບບໄວ້ເພື່ອກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຢຳເກງຝ່າຍພຣະເຈົ້າ.

> ແລະເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີສາມ ໃນເວລາເຊົ້າ, ມີສຽງຟ້າຮ້ອງ ແລະ ແສງຟ້າແລບ, ແລະມີເມກໜາທຶບປົກຄຸມຢູ່ເທິງພູ, ແລະສຽງແກດັງສະນັ່ນຢ່າງຍິ່ງ; ຈົນປະຊາຊົນທັງໝົດທີ່ຢູ່ໃນຄ້າຍພາກັນສັ່ນສະເທືອນ. ອົບພະຍົບ 19:16.

ຟ້າແລບແລະສຽງຟ້າຮ້ອງໄດ້ປະກົບຄູ່ກັບ “ສຽງ” ຂອງແກລະ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ປະກົບຄູ່ກັບຝົນ, ແລະເປັນຕົວແທນແຫ່ງຮອຍພະບາດແບບຄຳພະຍາກອນເພື່ອນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ເມກໄດ້ເທນ້ຳລົງມາ; ທ້ອງຟ້າໄດ້ສົ່ງສຽງອອກມາ; ລູກທະນູຂອງພຣະອົງກໍໄດ້ພຸ່ງໄປທົ່ວ. ສຽງຟ້າຮ້ອງຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນທ້ອງຟ້າ; ຟ້າແລບໄດ້ສ່ອງແສງໄປທົ່ວໂລກ; ແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ສັ່ນສະເທືອນແລະໄຫວຫວັ່ນ. ທາງຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນທະເລ, ແລະວິຖີຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນຫ້ວງນ້ຳໃຫຍ່, ແລະຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະອົງບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້. ພຣະອົງໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງດັ່ງຝູງແກະ ໂດຍມືຂອງໂມເຊ ແລະ ອາໂຣນ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 77:17–20.

ຟ້າແລບແລະຟ້າຮ້ອງແມ່ນພຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງຝົນ, ແລະໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ພຣະອົງຊົງນຳລົມຂອງພຣະອົງ (ອິດສະລາມແມ່ນລົມຕາເວັນອອກ) ອອກມາຈາກຄັງສຳຮອງຂອງພຣະອົງ.

> ເມື່ອພຣະອົງຊົງເປັ່ງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ ກໍມີນ້ຳຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນຟ້າສະຫວັນ; ພຣະອົງຊົງໃຫ້ໄອນ້ຳລອຍຂຶ້ນຈາກປາຍແຜ່ນດິນໂລກ; ພຣະອົງຊົງບັນດານໃຫ້ມີຟ້າແມບພ້ອມກັບຝົນ ແລະຊົງນຳລົມອອກມາຈາກຄັງຂອງພຣະອົງ. ເຢເຣມີຢາ 10:13.

ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງເປັ່ງພຣະສຽງຂອງພຣະອົງ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຮ້ອງດັ່ງສິງໂຕ, ໃນການຕອບສະໜອງນັ້ນ ຟ້າຮ້ອງເຈັດລູກໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງມັນອອກມາ, ແລະຟ້າຮ້ອງເຈັດລູກນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນຊ່ວງປະຫວັດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ ແລະອີກທັງໃນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງອີກຄັ້ງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອພຣະອົງຊົງນຳລົມຕາເວັນອອກອອກມາຈາກຄັງຊັບຂອງພຣະອົງ.

> ພຣະອົງຊົງໃຫ້ໄອນ້ຳລອຍຂຶ້ນຈາກສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ; ພຣະອົງຊົງສ້າງຟ້າແລບເພື່ອຝົນ; ພຣະອົງຊົງນຳລົມອອກມາຈາກຄັງຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຜູ້ໄດ້ປະຫານບຸດຫົວປີທັງຫຼາຍໃນເອຢິບ, ທັງຂອງມະນຸດແລະຂອງສັດ. ເພງສັນລະເສີນ 135:7, 8.

ພຣະອົງໄດ້ນຳລົມອອກມາຈາກຄັງສຳຮອງຂອງພຣະອົງ, ເມື່ອບຸດຫົວປີຂອງເອຢິບຖືກຕີ, ແລະປັດສະຄາໄດ້ເປັນສັນຍາລັກລ່ວງໜ້າຂອງໄມ້ກາງແຂນ, ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍເປັນສັນຍາລັກລ່ວງໜ້າຂອງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນປີ 1844, ຊຶ່ງຕໍ່ມາອີກກໍເປັນສັນຍາລັກລ່ວງໜ້າຂອງການກັບຄືນມາຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ, ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

ເມື່ອດວງຕາປະທັບຖືກເປີດອອກຈາກໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບດ້ວຍເຈັດດວງຕາປະທັບນັ້ນ, ມັນເປັນຕົວແທນຂອງການຄ່ອຍໆພັດທະນາຂຶ້ນຂອງຄວາມຈິງ. ການເປີດດວງຕາປະທັບທີ່ເຈັດເປັນຕົວແທນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເມື່ອໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບດ້ວຍເຈັດດວງຕາປະທັບຖືກກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ມີຟ້າແລບ, ຟ້າຮ້ອງ ແລະສຽງຕ່າງໆ, ແຕ່ບໍ່ມີແຜ່ນດິນໄຫວ.

> ແລະຈາກພະທີ່ນັ່ງມີຟ້າແລບ ແລະສຽງຟ້າຮ້ອງ ແລະສຽງຕ່າງໆ ອອກມາ; ແລະມີຄົມໄຟເຈັດຄົມກຳລັງລຸກໄໝ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພະທີ່ນັ່ງ, ຊຶ່ງແມ່ນພຣະວິນຍານທັງເຈັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະນິມິດ 4:5

ໃນການກ່າວເຖິງຄັ້ງທຳອິດເກືອບກັບສຽງຕ່າງໆ, ຟ້າແລບ, ແລະຟ້າຮ້ອງ; ຝົນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໃຫ້ເຫັນເປັນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນໂຄມໄຟເຈັດດວງທີ່ລຸກໄໝ້, ແຕ່ບໍ່ມີແຜ່ນດິນໄຫວ. ໃນເວລາທີ່ການເປີດຜະນຶກດວງທີເຈັດຖືກຍົກອອກ, ແຜ່ນດິນໄຫວຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆນີ້ ຈຶ່ງຖືກລະບຸໃຫ້ເຫັນ. ພຣະນິມິດບົດທີສີ່ໄດ້ລະບຸເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການເປີດສິ່ງທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ຂອງຄວາມຈິງ ຊຶ່ງສຳເລັດໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ແລະເມື່ອເວລາແຫ່ງການຜະນຶກຖືກລະບຸ, ມັນກໍລະບຸທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນ.

ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາປັດຈຸບັນແມ່ນເມື່ອທູດສະຫວັນໄດ້ລົງມາເພື່ອໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຈາກນັ້ນໃນ ເອຊາຢາ ຫົກ ພວກເຮົາຖືກແຈ້ງໃຫ້ຊາບວ່າ ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ສຽງຕ່າງໆ, ແສງຟ້າແລບ, ສຽງຟ້າຮ້ອງ, ລົມ ແລະ ຝົນ” ອັນສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ປະຊາຊົນທີ່ເຫັນ ແຕ່ຈະບໍ່ສາມາດຢັ່ງຮູ້ຄວາມໝາຍຂອງແສງຟ້າແລບນັ້ນ, ແລະເຖິງແມ່ນພວກເຂົາໄດ້ຍິນ ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈສຽງຕ່າງໆ ແລະ ສຽງຟ້າຮ້ອງໄດ້ ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະຖືກເຫດແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ເຂົ້າຄອບງຳ. ຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ຜົນສຳເລັດຂອງທຸກນິມິດຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ.

ປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ ແລະ ສະແດງຜູ້ນະມັດສະການອອກເປັນສອງພວກ. ພວກໜຶ່ງຮັບຮູ້ຝົນນັ້ນ ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຮັບເອົາມັນ ເພາະພວກເຂົາສາມາດເຫັນຟ້າແລບ ແລະ ໄດ້ຍິນສຽງຕ່າງໆ, ສຽງຟ້າຮ້ອງ ແລະ ລົມ. ເມື່ອສິ້ນສຸດໄລຍະແຫ່ງການປະທັບຕາ, ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນບໍ່ຊ້າ ຈຶ່ງນຳເຂົ້າມາຊຶ່ງການພິພາກສາແຫ່ງການປະຕິບັດຂອງພຣະເຈົ້າ.

> ແລະ ພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກເປີດອອກໃນສະຫວັນ, ແລະ ຫີບແຫ່ງພຣະສັນຍາຂອງພຣະອົງໄດ້ປາກົດເຫັນໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ; ແລະ ມີຟ້າແລບ, ແລະ ສຽງຕ່າງໆ, ແລະ ຟ້າຮ້ອງ, ແລະ ແຜ່ນດິນໄຫວ, ແລະ ລູກເຫັບໃຫຍ່. ພຣະນິມິດ 11:19

ໃນເວລາແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ “ແສງຟ້າແລບ, ສຽງຕ່າງໆ, ແລະສຽງຟ້າຮ້ອງ” ລວມທັງ “ໝາກເຫັບ” ດ້ວຍ. “ໝາກເຫັບ” ເປັນຕົວແທນຂອງການພິພາກສາທີ່ເລີ່ມຖືກເທລົງໂດຍທູດສະຫວັນທັງເຈັດອົງ ຜູ້ຊຶ່ງກຳລັງຕຽມພ້ອມທີ່ຈະເຮັດດັ່ງນັ້ນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາການປະທັບຕາ, ເມື່ອຕາປະທັບທີເຈັດກຳລັງຖືກເປີດ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກເຂົາກຳລັງຄອຍຖ້າໃຫ້ທູດສະຫວັນໄປທົ່ວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະປະທັບເຄື່ອງໝາຍໄວ້ເທິງບັນດາຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງຄ່ຳຄວນເນື່ອງດ້ວຍບັນດາສິ່ງນ່າກຽດຊັງທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ (ພາຍນອກ), ແລະໃນຄຣິສຕະຈັກ (ພາຍໃນ).

“ໝາກເຫັບ” ໝາຍເຖິງເວລາແຫ່ງການພິພາກສາເພື່ອທຳລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງເປັນເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສຳລັບຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະອົງ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນກຳລັງຖືກເອີ້ນໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ, ແລະເມື່ອຄົນສຸດທ້າຍໃນຝູງຊົນໃຫຍ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບຝູງແກະຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ, ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະສິ້ນສຸດລົງຢ່າງສົມບູນ.

> ແລະທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດໄດ້ເທຖ້ວຍຂອງຕົນລົງໃນອາກາດ; ແລະມີສຽງດັງອັນໃຫຍ່ອອກມາຈາກພຣະວິຫານແຫ່ງສະຫວັນ, ຈາກພຣະທີ່ນັ່ງ, ກ່າວວ່າ, “ສຳເລັດແລ້ວ.” ແລະມີສຽງຕ່າງໆ, ແລະສຽງຟ້າຮ້ອງ, ແລະແສງຟ້າແລບ; ແລະໄດ້ເກີດແຜ່ນດິນໄຫວອັນໃຫຍ່, ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍມີມາຕັ້ງແຕ່ມະນຸດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ເປັນແຜ່ນດິນໄຫວທີ່ຮຸນແຮງຢ່າງນັ້ນ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງນັ້ນ. ແລະນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ແຕກອອກເປັນສາມສ່ວນ, ແລະນະຄອນທັງຫຼາຍຂອງບັນດາປະຊາຊາດໄດ້ພັງທະລາຍລົງ; ແລະບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ຖືກລະນຶກເຖິງຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພື່ອຈະປະທານຖ້ວຍແຫ່ງນ້ຳອະງຸ່ນແຫ່ງຄວາມດຸເດືອດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງແກ່ນາງ. ພຣະນິມິດ 16:17–19.

ທ່ານຜູ້ອ່ານທີ່ຮັກ: ທ່ານສາມາດໄດ້ຍິນສຽງຕ່າງໆ ແລະ ສຽງຟ້າຮ້ອງບໍ? ທ່ານສາມາດເຫັນຟ້າແລບບໍ? ທ່ານສາມາດຮູ້ສຶກເຖິງລົມບໍ? ອີກບໍ່ດົນ ທ່ານຈະໄດ້ຍິນສຽງຂອງພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ໂງ່ຈ້າ ຮ້ອງຂໍນ້ຳມັນ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ພວກເຮົາໄດ້ຄອຍຫາສັນຕິສຸກ, ແຕ່ບໍ່ມີຄວາມດີອັນໃດມາ; ແລະຄອຍຫາເວລາແຫ່ງການຫາຍດີ, ແລະເບິ່ງແມ, ມີແຕ່ຄວາມລຳບາກ! ສຽງຮ້ອງຟືດຟາດຂອງມ້າຂອງເຂົາໄດ້ຍິນມາຈາກດານ; ແຜ່ນດິນທັງສິ້ນສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງມ້າແຂງແຮງຂອງເຂົາ; ເພາະພວກເຂົາໄດ້ມາແລ້ວ ແລະໄດ້ກືນກິນແຜ່ນດິນ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ; ທັງນະຄອນ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ. ເພາະ, ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສົ່ງງູ ແລະງູພິດຮ້າຍມາທ່າມກາງພວກເຈົ້າ, ຊຶ່ງບໍ່ອາດຖືກສະກົດໄດ້, ແລະພວກມັນຈະກັດພວກເຈົ້າ, ພຣະຢາເວກ່າວ. ເມື່ອຂ້ານ້ອຍປາຖະໜາຈະປອບໃຈຕົນເອງຕໍ່ຄວາມໂສກເສົ້າ, ໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍກໍອ່ອນແຮງຢູ່ພາຍໃນ. ເບິ່ງແມ, ສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງທິດາແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງຂ້ານ້ອຍ ເນື່ອງຈາກພວກທີ່ອາໄສຢູ່ໃນແດນໄກ: ພຣະຢາເວບໍ່ຢູ່ໃນຊີໂອນຫລື? ກະສັດຂອງນາງບໍ່ຢູ່ໃນນາງຫລື? ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງຍົວະໃຫ້ເຮົາກິ້ວດ້ວຍຮູບສະຫລັກຂອງພວກເຂົາ ແລະດ້ວຍສິ່ງໄຮ້ຄ່າອັນແປກປະຫລາດ? ລະດູກ່ຽວກໍຜ່ານໄປແລ້ວ, ລະດູຮ້ອນກໍສິ້ນສຸດລົງ, ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ຖືກຊ່ວຍໃຫ້ລອດ. ເພາະບາດແຜຂອງທິດາແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງຂ້ານ້ອຍ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຖືກບາດເຈັບ; ຂ້ານ້ອຍດຳຄ້ຳ; ຄວາມຕົກຕະລຶງໄດ້ຄອບງຳຂ້ານ້ອຍ. ບໍ່ມີຢາບາລຳໃນກິເລອາດຫລື? ບໍ່ມີແພດຢູ່ທີ່ນັ້ນຫລື? ເຫດສະນັ້ນເປັນຫຍັງສຸຂະພາບຂອງທິດາແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ຖືກຟື້ນຄືນ? ເຢເຣມີຢາ 8:15–22.

Back to Articles