Article

# ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ພາກທີ ສາມສິບສາມ

“ຕາປະທັບ” ຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກປະທັບໄວ້ໃນເວລາທີ່ມີຄຳສັ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ: ການວິເຄາະຄຳພະຍາກອນແຫ່ງດານີເອນ ບົດທີ 6

Author

Jeff Pippenger

Published

December 28, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

“ຕາປະທັບ” ຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ສາມາດເຫັນໄດ້ ຖືກປະທັບໄວ້ໃນເວລາທີ່ມີການປະກາດກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> “ບໍ່ມີຄົນໃດໃນພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ຕາບໃດທີ່ລັກສະນະນິໄສຂອງເຮົາຍັງມີຈຸດດ່າງຫຼືມົນທິນຢູ່ໃນນັ້ນ. ໜ້າທີ່ນີ້ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໃຫ້ເຮົາ ເພື່ອແກ້ໄຂຂໍ້ບົກຜ່ອງໃນລັກສະນະນິໄສຂອງເຮົາ, ເພື່ອຊຳລະວິຫານແຫ່ງຈິດວິນຍານໃຫ້ສະອາດຈາກມົນທິນທຸກຢ່າງ. ແລ້ວຝົນປາຍລະດູຈະຕົກລົງເທິງພວກເຮົາ ດັ່ງທີ່ຝົນຕົ້ນລະດູໄດ້ຕົກລົງເທິງພວກສາວົກໃນວັນເພນເຕຄອດ....”

> “ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ, ພວກທ່ານກຳລັງເຮັດຫຍັງຢູ່ໃນພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການຕຽມພ້ອມນີ້? ບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງຮ່ວມກັບໂລກ ກຳລັງຮັບແບບພິມຂອງໂລກ ແລະກຳລັງຕຽມພ້ອມເພື່ອຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ສ່ວນບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄວ້ໃຈໃນຕົນເອງ, ຜູ້ທີ່ກຳລັງຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະຊຳລະຈິດວິນຍານຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງຮັບແບບພິມແຫ່ງສະຫວັນ ແລະກຳລັງຕຽມພ້ອມເພື່ອຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອຄຳສັ່ງຖືກປະກາດອອກໄປ ແລະຮອຍປະທັບຖືກປະທັບລົງແລ້ວ, ລັກສະນະນິໄສຂອງພວກເຂົາຈະຄົງຢູ່ບໍລິສຸດ ແລະປາດສະຈາກມົນທິນຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

ດານີເອນໄດ້ຮັບຕາປະທັບທີ່ສາມາດເຫັນໄດ້ ເມື່ອລາວຖືກໂຍນລົງໃນຖ້ຳສິງໂຕ; ດັ່ງນັ້ນ ບົດນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງພຣະລາຊະກຳນົດແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

> ແລ້ວບັນດາຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນເຂົ້າເຝົ້າກະສັດ ແລະກາບທູນກະສັດວ່າ, “ຂໍພະອົງຈົ່ງຊົງຊາບເຖີດ, ໂອ ກະສັດ, ວ່າກົດໝາຍຂອງຊາວມີເດຍ ແລະ ເປີເຊຍນັ້ນແມ່ນດັ່ງນີ້: ບໍ່ມີພຣະລາຊະກຳນົດ ຫຼື ຂໍ້ບັນຍັດໃດໆທີ່ກະສັດຊົງຕັ້ງຂຶ້ນແລ້ວ ຈະປ່ຽນແປງໄດ້.” ແລ້ວກະສັດຈຶ່ງຊົງມີພຣະບັນຊາ, ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ນຳດານີເອນມາ ແລະໂຍນລົງໃນຖ້ຳສິງ. ບັດນີ້ກະສັດໄດ້ຕັດກັບດານີເອນວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ຜູ້ຊຶ່ງທ່ານປະຕິບັດຮັບໃຊ້ຢ່າງສືບເນື່ອງນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງຊ່ວຍກູ້ທ່ານ.” ແລະມີກ້ອນຫີນກ້ອນໜຶ່ງຖືກນຳມາວາງປິດປາກຖ້ຳນັ້ນ; ແລະກະສັດໄດ້ຊົງປະທັບຕາມັນດ້ວຍພຣະລາຊະຕາຂອງພຣະອົງເອງ ແລະດ້ວຍຕາຂອງບັນດາຂຸນນາງຂອງພຣະອົງ; ເພື່ອວ່າເຈດຈຳນົງກ່ຽວກັບດານີເອນຈະບໍ່ຖືກປ່ຽນແປງ. ດານີເອນ 6:15–17.

ເລື່ອງລາວນັ້ນບໍ່ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງພຽງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນສິ້ນສຸດລົງໃນບ່ອນທີ່ມັນເລີ່ມຕົ້ນ. ແນວເຫດການໃນດານີເອນບົດທີຫົກ ສະແດງໃຫ້ເຫັນພັນທະມິດຮ່ວມສະພາບທີ່ຖືກນຳພາເປັນຫຼັກໂດຍເຈົ້ານາຍຮ້ອຍຊາວຄົນ, ແລະປະທານທີ່ຕ່ຳກວ່າສອງຄົນ, ແຕ່ກໍລວມເອົາບັນດາທີ່ປຶກສາ, ນາຍທະຫານ ແລະຜູ້ປົກຄອງທັງຫຼາຍ. ພັນທະມິດຫ້າປະການນີ້ໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນເພື່ອຫລອກລວງກະສັດໃຫ້ຂົ່ມເຫັງດານີເອນ. ເລື່ອງລາວສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການພິພາກສາຂອງພວກເຂົາ, ເພາະພວກເຂົາກຳລັງສະແດງເຖິງການພິພາກສາພິເສດຢ່າງໜຶ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ; ການພິພາກສາທີ່ບໍ່ໄດ້ມຸ່ງໄປຫາຜູ້ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງດານີເອນ ຫຼືກະສັດ, ແຕ່ມຸ່ງໄປຫາຜູ້ທີ່ໄດ້ຫລອກລວງກະສັດ.

> ແລະ​ກະສັດ​ໄດ້​ມີ​ພຣະ​ບັນຊາ, ແລະ​ພວກເຂົາ​ໄດ້​ນຳ​ຜູ້ຊາຍ​ເຫຼົ່ານັ້ນ​ຜູ້​ໄດ້​ກ່າວ​ໂທດ​ດານີເອນ​ມາ, ແລະ​ໂຍນ​ພວກເຂົາ​ລົງ​ໃນ​ຖ້ຳ​ສິງໂຕ, ທັງ​ຕົວ​ພວກເຂົາ, ລູກ​ຂອງ​ພວກເຂົາ, ແລະ​ພັນລະຍາ​ຂອງ​ພວກເຂົາ; ແລະ​ສິງໂຕ​ໄດ້​ມີ​ອຳນາດ​ເໜືອ​ພວກເຂົາ, ແລະ​ຫັກ​ກະດູກ​ຂອງ​ພວກເຂົາ​ເປັນ​ຊິ້ນໆ ກ່ອນ​ທີ່​ພວກເຂົາ​ຈະ​ຕົກ​ເຖິງ​ພື້ນ​ກົ້ນ​ຖ້ຳ. ດານີເອນ 6:24.

ໃນພາບການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ກໍແມ່ນຄຣິດຕະຈັກຢູ່ສະເໝີທີ່ຫລອກລວງລັດ, ແລະ ບົດທີຫົກກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການຫລອກລວງທີ່ໄດ້ກະທຳຕໍ່ກະສັດ. ຫລັງຈາກອາຫັບໄດ້ເຫັນການສຳແດງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າເທິງພູເຂົາກາເມນ, ເອລີຢາໄດ້ນຳເພິ່ນກັບຄືນໄປຫາເຢເຊເບນທ່າມກາງສາຍຝົນ. ອາຫັບບໍ່ມີເຫດຜົນໃດເລີຍທີ່ຈະຄິດວ່າເຢເຊເບນຈະບໍ່ປະທັບໃຈຕໍ່ຄຳພະຍານອັນຊົງພະລັງແຫ່ງຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ອາຫັບໄດ້ຖືກຫລອກລວງໃນເລື່ອງຄວາມຊັງຊາອັນຢັ່ງຮາກເລິກຂອງເຢເຊເບນທີ່ມີຕໍ່ເອລີຢາ. ເລື່ອງຂອງເອລີຢາໃນການເຜີຍໜ້າກັບອາຫັບ ແລະ ເຢເຊເບນ ໄດ້ຖືກນຳມາຊ້ຳອີກຄັ້ງໃນເລື່ອງຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ (ຜູ້ຊຶ່ງເປັນເອລີຢາ), ແລະ ເຮໂຣດ ແລະ ເຮໂຣເດຍ.

ເມື່ອໃນວັນເກີດຂອງຕົນ ເຮໂຣດຜູ້ເມົາເຫຼົ້າໄດ້ສັນຍາຈະຍົກອານາຈັກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຊາໂລເມ (ທິດາຂອງນາງເຮໂຣເດຍ) ນັ້ນ, ລາວບໍ່ໄດ້ຄາດຄິດວ່ານາງເຮໂຣເດຍຈະຮຽກຮ້ອງເອົາຫົວຂອງໂຢຮັນ. ບັນດາກະສັດ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນອາຮາບ, ເຮໂຣດ ຫຼື ດາຣິອຸສ, ລ້ວນແຕ່ຖືກຫລອກລວງໂດຍແມ່ຍິງທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ຜ່ານການເຕັ້ນລຳຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມຂອງເຢເຊເບນ, ຫຼື ການເຕັ້ນລຳຂອງທິດານາງເຮໂຣເດຍ, ຫຼື ສະຫະພັນຫ້າຝ່າຍໃນເລື່ອງຂອງດານີເອນ. ປີລາດກໍຖືກຫລອກລວງເຊັ່ນກັນໂດຍຖານະປະໂລຫິດທີ່ເນົ່າເປື່ອຍ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ຄຣິດຈັກ” ຂອງພວກຢິວ, ແລະ ຄຣິດຈັກກໍເປັນສັນຍະລັກເຖິງແມ່ຍິງ.

ການຫຼອກລວງເປັນລັກສະນະປະການໜຶ່ງຂອງພາບການຝ່າຍຄຳພະຍາກອນ, ແລະ ອິດສະລາມໃນວິບັດປະການທີສາມ ແມ່ນຄວາມຕົວະທີ່ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອຫຼອກລວງສະຫະປະຊາຊາດໃນວາລະສຸດທ້າຍຜ່ານຄວາມຢ້ານກົວ. ທັງ “ການຫຼອກລວງ” ແລະ “ຄວາມຕົວະ” ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຫຼອກລວງນັ້ນ ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ບົດບາດຂອງອິດສະລາມ, ແລະ ຕຳແໜ່ງຂອງສັນຕະປາປາທີ່ກາຍເປັນຫົວທີແປດຂອງເຈັດຫົວ, ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ແລ້ວວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນວາລະສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງກໍຄື ພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ເພາະສະນັ້ນ ການເປີດໂປງການຫຼອກລວງຂອງດາຣິອຸສໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີຫົກ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານທີ່ປະກອບຂຶ້ນເປັນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ການຫຼອກລວງແມ່ນອົງປະກອບທີ່ເຮັດໃຫ້ບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍໄດ້ຮັບການຮັກສາຢ່າງສົມບູນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສັນຕະປາປາຟື້ນຄືນມາເປັນອານາຈັກທີແປດ ແລະ ອັນສຸດທ້າຍ. ໃນການຫຼອກລວງຂອງດາຣິອຸສ, ປະທານສອງຄົນທີ່ຫັນຫຼັງ ແລະ ເຈົ້ານາຍຮ້ອຍຊາວຄົນ ແມ່ນຕົວແທນຂອງສະຫະພັນແຫ່ງການຫຼອກລວງ ຊຶ່ງຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບດານີເອນ.

ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວເປັນສັນຍະລັກຂອງບັນດາສາວົກຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນເພນເຕຄອດ.

> ແລະໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ເປໂຕໄດ້ລຸກຂຶ້ນຢືນຢູ່ທ່າມກາງພວກສາວົກ ແລະກ່າວວ່າ, (ຈຳນວນຜູ້ຄົນທັງໝົດທີ່ຊຸມນຸມກັນຢູ່ນັ້ນມີປະມານຮ້ອຍຊາວຄົນ.) ກິດຈະການ 1:15.

ເພນເຕກອດເປັນແບບຢ່າງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດເມື່ອການປະທັບຕາຖືກປະທັບລົງ, ແລະເຈົ້ານາຍໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຄົນຜູ້ຫຼອກລວງດາຣິອຸສ ເປັນສັນຍາລັກຂອງຖານະປະໂລຫິດອັນຈອມປອມໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຜູ້ທີ່ຫຼອກລວງກະສັດມີສອງປະເພດ ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໂດຍປະທານຜູ້ຫຼົ້ມຫຼັງສອງຄົນ ແລະເຈົ້ານາຍຜູ້ຫຼົ້ມຫຼັງໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຄົນ. ປະທານສອງຄົນນັ້ນຖືກຈັດຢູ່ໃນພວກດຽວກັບດານີເອນ, ຜູ້ເປັນສາດສະດາ. ຄົນສອງພວກທີ່ຫຼອກລວງດາຣິອຸສນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງກຸ່ມຜູ້ພະຍາກອນປອມກຸ່ມໜຶ່ງ ແລະກຸ່ມປະໂລຫິດທີ່ຖືກຄວາມເສື່ອມຊົ່ວກັດກິນອີກກຸ່ມໜຶ່ງ.

> “ວິບັດແກ່ພວກຜູ້ລ້ຽງທີ່ທຳລາຍ ແລະເຮັດໃຫ້ຝູງແກະໃນທົ່ງຫຍ້າຂອງເຮົາກະຈັດກະຈາຍໄປ!” ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ເຫດສະນັ້ນ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ສູ້ພວກຜູ້ລ້ຽງທີ່ລ້ຽງດູປະຊາຊົນຂອງເຮົາວ່າ, “ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຝູງແກະຂອງເຮົາກະຈັດກະຈາຍ ແລະຂັບໄລ່ພວກມັນໄປ ແລະບໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ດູແລພວກມັນ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະເອົາໂທດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຂອງການກະທຳພວກເຈົ້າມາລົງເທິງພວກເຈົ້າ,” ພຣະຢາເວກ່າວ. “ແລະເຮົາຈະຮວບຮວມສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງຝູງແກະຂອງເຮົາອອກຈາກບັນດາປະເທດທັງປວງທີ່ເຮົາໄດ້ຂັບໄລ່ພວກມັນໄປນັ້ນ, ແລະຈະນຳພວກມັນກັບຄືນມາສູ່ຄອກຂອງພວກມັນ; ແລະພວກມັນຈະອອກດອກອອກຜົນ ແລະເພີ່ມພູນຈຳນວນຂຶ້ນ. ແລະເຮົາຈະຕັ້ງຜູ້ລ້ຽງເໜືອພວກມັນ ຜູ້ຊຶ່ງຈະລ້ຽງດູພວກມັນ: ແລະພວກມັນຈະບໍ່ຢ້ານອີກຕໍ່ໄປ ຫຼືຕົກໃຈສະທ້ານ, ແລະຈະບໍ່ຂາດຫາຍໄປແມ່ນແຕ່ຕົວດຽວ,” ພຣະຢາເວກ່າວ. “ຈົ່ງເບິ່ງ, ວັນເວລາກຳລັງມາ,” ພຣະຢາເວກ່າວ, “ທີ່ເຮົາຈະຍົກຂຶ້ນໃຫ້ແກ່ດາວິດ ໜໍ່ກິ່ງອັນຊອບທຳຫນຶ່ງ, ແລະກະສັດອົງໜຶ່ງຈະຄອງລາດ ແລະຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ແລະຈະດຳເນີນການພິພາກສາ ແລະຄວາມຍຸດຕິທຳໃນແຜ່ນດິນໂລກ. ໃນສະໄໝຂອງທ່ານ ຢູດາຈະໄດ້ຮັບການຊ່ອຍໃຫ້ລອດ, ແລະອິສຣາເອນຈະອາໄສຢູ່ຢ່າງປອດໄພ: ແລະນີ້ແມ່ນນາມຂອງທ່ານທີ່ຈະເອີ້ນຂານທ່ານວ່າ, ‘ພຣະຢາເວ ຄວາມຊອບທຳຂອງພວກເຮົາ.’ ເຫດສະນັ້ນ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ວັນເວລາກຳລັງມາ,” ພຣະຢາເວກ່າວ, “ທີ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ເວົ້າອີກຕໍ່ໄປວ່າ, ‘ພຣະຢາເວຊົງພຣະຊົນຢູ່, ຜູ້ໄດ້ນຳພວກລູກຫຼານຂອງອິສຣາເອນຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ’; ແຕ່ຈະເວົ້າວ່າ, ‘ພຣະຢາເວຊົງພຣະຊົນຢູ່, ຜູ້ໄດ້ນຳຂຶ້ນມາ ແລະໄດ້ນຳພົງພັນຂອງວົງວານອິສຣາເອນອອກຈາກແຜ່ນດິນທາງເໜືອ ແລະຈາກບັນດາປະເທດທັງປວງທີ່ເຮົາໄດ້ຂັບໄລ່ພວກເຂົາໄປນັ້ນ’; ແລະພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງຕົນເອງ. ຫົວໃຈຂອງເຮົາພາຍໃນເຮົາແຕກສະຫຼາຍເພາະເຫດພວກຜູ້ພະຍາກອນ; ກະດູກທັງໝົດຂອງເຮົາສັ່ນໄຫວ; ເຮົາເປັນເໝືອນຄົນເມົາ, ແລະເໝືອນຄົນທີ່ເຫຼົ້າຊະນະເຂົາແລ້ວ, ເພາະເຫດພຣະຢາເວ, ແລະເພາະເຫດຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ. ເພາະແຜ່ນດິນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄົນຫຼິ້ນຊູ້; ເພາະເຫດຄຳສາບານ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງໄວ້ທຸກ; ບ່ອນອັນຮື່ນຮົມໃນຖິ່ນກັນດານກໍແຫ້ງແລ້ງໄປ, ແລະວິຖີທາງຂອງພວກເຂົາກໍຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະກຳລັງຂອງພວກເຂົາກໍບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ເພາະທັງຜູ້ພະຍາກອນ ແລະປະໂຣຫິດຕ່າງກໍເປັນຄົນອະທຳ; ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໃນນິເວດຂອງເຮົາເອງ ເຮົາໄດ້ພົບຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາ,” ພຣະຢາເວກ່າວ. “ດັ່ງນັ້ນ ວິຖີທາງຂອງພວກເຂົາຈະເປັນແກ່ພວກເຂົາເໝືອນທາງລື່ນໃນຄວາມມືດ: ພວກເຂົາຈະຖືກຂັບດັນໄປ ແລະຈະລົ້ມລົງໃນນັ້ນ: ເພາະເຮົາຈະນຳພິບັດມາເທິງພວກເຂົາ, ຄືໃນປີແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມລົງໂທດຂອງພວກເຂົາ,” ພຣະຢາເວກ່າວ. ເຢເຣມີຢາ 23:1–12.

“ປີແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມ” ຂອງເຢເຣມີຢາ ແມ່ນການພິພາກສາພວກສົມຄົບຄິດທີ່ໄດ້ຫລອກລວງດາຣິອັດ. ການພິພາກສາພວກຜູ້ພະຍາກອນເທັດ ແລະ ພວກປະໂລຫິດ ເປັນຫົວຂໍ້ໜຶ່ງໃນພຣະວັດຈະນະແຫ່ງການພະຍາກອນ. ແລະດັ່ງທີ່ລະບົບປະໂລຫິດທີ່ເສື່ອມຊາມໄດ້ນໍາພາອອກໄປ ແລະ ຫລອກລວງບັນດາຜູ້ມີອໍານາດຂອງໂຣມັນໃຫ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ, ດັ່ງນັ້ນການສົມຄົບຄິດໃນດານີເອນ 6 ກໍາລັງກ່າວເຖິງຄວາມຈິງແຫ່ງການພະຍາກອນນັ້ນເອງ.

ເສັ້ນສາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນດານີເອນ ບົດທີ 5 ໄດ້ສະແດງເຖິງການພິພາກສາຝ່າຍບໍລິຫານທີ່ຖືກດຳເນີນເໜືອເຂົາສັດຝ່າຍສາທາລະນະລັດ ແລະ ຊາດສະຫະລັດອາເມລິກາ ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການພິພາກສານັ້ນຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດໂດຍອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມ, ຊຶ່ງໄດ້ລັກລອບເຂົ້າມາໃນອານາຈັກຜ່ານກຳແພງທາງທິດໃຕ້ທີ່ບໍ່ມີການເຝົ້າລະວັງ. ເສັ້ນສາຍຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນດານີເອນ ບົດທີ 3 ລະບຸວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍແກ່ໂລກທັງປວງໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ. ບົດທີ 6 ກຳລັງມຸ່ງເນັ້ນໄປທີ່ການພິພາກສາທີ່ຖືກດຳເນີນເໜືອຜູ້ພະຍາກອນປອມໃນປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ.

ໃນເລື່ອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ເຂົາສັດປະທ້ວງທີ່ຫຼົງຖອຍອອກນັ້ນປະກອບມີສອງຈຳພວກ: ຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ຍຶດຖືວັນອາທິດເປັນວັນນະມັດສະການ, ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ປະກາດຢ່າງເປົ່າປ່າວວ່າຍຶດຖືວັນຊະບາໂຕເປັນວັນນະມັດສະການ. ຄູ່ຂະໜານຂອງພວກເຂົາພາຍໃນເຂົາຝ່າຍຣີພັບລິກັນ ຄື ພັກເດໂມແຄຣັດ ແລະ ພັກຣີພັບລິກັນ. ເຂົາທີ່ຫຼົງຖອຍອອກທັງສອງເຂົານີ້ ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍພວກຊາດູກາຍ ແລະ ພວກຟາຣີຊາຍໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ. ປະທານສອງຄົນທີ່ຫຼົງຖອຍ ແລະ ປະໂລຫິດໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຄົນໃນການຫຼອກລວງຂອງດາຣິອຸດ ກໍເປັນຕົວແທນເຊັ່ນກັນຂອງສອງປະເພດແຫ່ງເຂົາທີ່ຫຼົງຖອຍອອກຂອງຝ່າຍໂປຣແຕສຕັງ. ເຖິງແມ່ນວ່າໃນເວລາທີ່ເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ພວກເຂົາແທ້ຈິງແລ້ວເປັນບຸກຄົນທາງການເມືອງ, ແຕ່ບໍລິບົດທາງຄຳພະຍາກອນຊີ້ບອກວ່າ ອຳນາດທາງສາສະໜາທີ່ຫຼົງຖອຍອອກນັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ຫຼອກລວງລັດ.

ເລື່ອງນີ້, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນຢູ່ທີ່ພູຄາເມນ, ຊີ້ບອກເຖິງຜູ້ພະຍາກອນປອມສອງພວກ; ຄື ຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນຂອງດົງເຈົ້າແມ່ (ອາຊຕາໂຣດ). ຮ່ວມກັນແລ້ວ ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງແທນເຖິງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກກັບລັດ, ເພາະວ່າພະບາອານເປັນເທບພະເຈົ້າເພດຊາຍ ແລະ ອາຊຕາໂຣດເປັນເທບທິດາເພດຍິງ. ໃນທີ່ສຸດ ເອລີຢາໄດ້ປະຫານຜູ້ພະຍາກອນປອມແຫ່ງພູຄາເມນ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ພັນທະມິດໃນດານີເອນບົດທີ 6 ຖືກໂຍນລົງໃນຖໍ້າສິງ.

> ແລະ ເອລີຢາໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຈັບບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານໄວ້; ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດໜຶ່ງໃນພວກເຂົາຫຼົບໜີໄດ້.” ແລະພວກເຂົາໄດ້ຈັບພວກເຂົາໄວ້; ແລ້ວເອລີຢາໄດ້ນຳພວກເຂົາລົງໄປທີ່ຫ້ວຍກີໂຊນ ແລະປະຫານພວກເຂົາທີ່ນັ້ນ. 1 ກະສັດ 18:40.

ໃນເລື່ອງດຽວກັນຂອງພູເຂົາກາເມນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແທນໂດຍໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ອໍານາດທີ່ຫລອກລວງນັ້ນແມ່ນລູກສາວ. ທັງສອງເລື່ອງຊີ້ບອກວ່າຜູ້ຫລອກລວງແມ່ນຜູ້ເຕັ້ນລໍາ ບໍ່ວ່າຈະເຕັ້ນຢູ່ຮອບເຄື່ອງບູຊາຂອງພວກເຂົາເທິງພູເຂົາກາເມນ ຫຼືໃນງານວັນເກີດຂອງເຮໂຣດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມຶນເມົາ ບ່ອນທີ່ຊາໂລເມໄດ້ສະແດງການເຕັ້ນລໍາແຫ່ງການຫລອກລວງຂອງນາງ. ເມື່ອນໍາສອງເສັ້ນນີ້ມາຮ່ວມກັນ ພວກມັນຊີ້ບອກເຖິງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ ທີ່ກໍ່ຮ່າງສໍາເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະວ່າບັນດາຄຣິສຕະຈັກທີ່ຕົກອອກຈາກຄວາມເຊື່ອໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ແມ່ນບັນດາລູກສາວຂອງເຮໂຣດີອາດ ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນເຢເຊເບນ ຊຶ່ງທັງສອງຕ່າງເປັນຕົວແທນຂອງຄາທອລິກ. ວັນເກີດຂອງເຮໂຣດໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແຕ່ໃນຂະນະດຽວກັນ ກໍໝາຍເຖິງວັນເກີດຂອງອານາຈັກທີເຈັດໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີ (ສະຫະປະຊາຊາດ).

ໃນຄໍາສັນຍາທີ່ໃຫ້ແກ່ຊາໂລເມນັ້ນເອງ, ເຮໂຣດໄດ້ຍິນຍອມຈະມອບອານາຈັກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຊາໂລເມ, ຊຶ່ງຊີ້ບອກວ່າອານາຈັກທີເຈັດເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກເຄິ່ງໜຶ່ງ ແລະ ລັດເຄິ່ງໜຶ່ງ. ອານາຈັກນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອຫົວຂອງໂຢຮັນຖືກນໍາມາມອບໃຫ້ແກ່ເຮໂຣເດຍ. ເພາະເຫດນີ້, ອານາຈັກທີເຈັດຈຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີໃນ Revelation ບົດທີສິບເຈັດ ວ່າດໍາລົງຢູ່ແຕ່ໄລຍະສັ້ນໜ່ອຍ. ການປະສານເປັນໜຶ່ງສາມຝ່າຍຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເພາະທີ່ນັ້ນກະສັດທັງສິບໄດ້ເຫັນພ້ອມກັນທີ່ຈະມອບອານາຈັກອັນສັ້ນຊົ່ວຄາວຂອງພວກເຂົາແກ່ສັດຮ້າຍເປັນເວລາໜຶ່ງ “ຊົ່ວໂມງ.” ໜຶ່ງ “ຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນ ຄື “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນສະຫະລັດ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອ Michael ລຸກຂຶ້ນ.

> ແລະເຂົາສິບອັນທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນນັ້ນ ຄືກະສັດສິບອົງ ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບອານາຈັກເທື່ອ; ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບອຳນາດດັ່ງກະສັດຢູ່ຮ່ວມກັບສັດຮ້າຍເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ພວກເຂົາມີໃຈດຽວກັນ ແລະຈະມອບອຳນາດແລະກຳລັງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ພວກເຂົາຈະທຳສົງຄາມກັບພຣະເມສານ້ອຍ ແລະພຣະເມສານ້ອຍຈະມີໄຊເໜືອພວກເຂົາ: ເພາະພຣະອົງເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອບັນດາເຈົ້ານາຍ ແລະເປັນກະສັດເໜືອບັນດາກະສັດ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ກັບພຣະອົງນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກຮຽກ, ຖືກເລືອກ, ແລະສັດຊື່. ພຣະນິມິດ 17:12–14.

ກະສັດທັງສິບ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຮໂຣດ, ໄດ້ເຫັນພ້ອມກັນໃນວັນເກີດຂອງອານາຈັກທີເຈັດທີ່ຈະມອບອານາຈັກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ ໃນຊ່ວງວິກິດກົດວັນອາທິດ, ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາວ່າເປັນ “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ.” ໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນ, ອັກສອນທີ່ຂຽນດ້ວຍພຣະຫັດໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ເທິງຝາຂອງເບນຊັດຊາ. ໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນ, ຊັດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ຖືກໂຍນເຂົ້າໃນເຕົາໄຟ ແລະ ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເມກ ເໝືອນດັ່ງພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເອັດ. ສະຫະພັນສາມຝ່າຍຖືກນຳມາຮ່ວມກັນໂດຍການຫລອກລວງທີ່ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໄດ້ກະທຳ, ຊຶ່ງມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ໄຟລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫລາຍ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກຕົວໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະມັນມີສອງເຂົາເໝືອນລູກແກະ, ແລະມັນເວົ້າຄືດັ່ງມັງກອນ. ແລະມັນໃຊ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດຕໍ່ໜ້າມັນ, ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະບັນດາຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນນະມັດສະການສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດ, ຜູ້ຊຶ່ງບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍຂອງມັນໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ. ແລະມັນກະທຳການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົນກະທັ້ງເຮັດໃຫ້ໄຟຕົກລົງມາຈາກສະຫວັນສູ່ແຜ່ນດິນໂລກຕໍ່ໜ້າມະນຸດທັງຫລາຍ, ແລະຫລອກລວງບັນດາຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໂດຍອາໄສໝາຍສຳຄັນທັງຫລາຍນັ້ນ ຊຶ່ງມັນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ກະທຳຕໍ່ໜ້າສັດຮ້າຍ; ໂດຍກ່າວແກ່ບັນດາຄົນທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ສ້າງຮູບຈຳລອງແກ່ສັດຮ້າຍຕົວນັ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກດາບເຮັດໃຫ້ເປັນບາດແຜ ແລະຍັງມີຊີວິດຢູ່. ພຣະນິມິດ 13:11–14.

ໂລກໄດ້ຖືກຫລອກລວງ ບໍ່ແມ່ນຫຼາຍເທົ່າໃດໂດຍອັດສະຈັນທັງຫຼາຍ, ແຕ່ໂດຍ “ວິທີການແຫ່ງອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນ” ຊຶ່ງມັນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ກະທຳ. ວະລີ “ວິທີການແຫ່ງອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນ” ເປັນຂໍ້ຄວາມທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາ, ແຕ່ມັນໄດ້ວາງນ້ຳໜັກທີ່ຖືກຕ້ອງໄວ້ເທິງອັດສະຈັນເຫຼົ່ານັ້ນ, ຊຶ່ງຄວນຖືກສັງເກດຢ່າງຮອບຄອບ. ວິທີທີ່ຂ່າວສານອັນເປັນເທັດ (ໄຟຈາກຟ້າສະຫວັນ), ຫລອກລວງໂລກ ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຄວນຕະໜັກຮູ້, ເພາະບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນປະຫວັດສາດຢ່າງແທ້ຈິງ ທີ່ບັນດາປະຊາກອນແຫ່ງດາວໂລກ ກຳລັງຖືກສະກົດຈິດຜ່ານ “ທາງດ່ວນຂໍ້ມູນຄວາມຮູ້ລະດັບສູງ” ຊຶ່ງຖືກຄວບຄຸມ ແລະ ຊັກໃຍໂດຍພໍ່ຄ້າໂລກາພິວັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ເລື່ອງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະພັກໄວ້ກ່ອນຈົນກວ່າບົດຄວາມພາຍຫຼັງ, ແຕ່ໃນເວລານີ້ ພວກເຮົາພຽງແຕ່ກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການຫລອກລວງຂອງບັນດາປະທານາທິບໍດີ ແລະ ເຈົ້ານາຍ ທີ່ໄດ້ກະທຳຕໍ່ດາຣິອຸດ, ເປັນຫົວຂໍ້ພະຍາກອນອັນຈຳເພາະ, ຊຶ່ງບັນຈຸອົງປະກອບຫຼາຍປະການທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັນ ແລະ ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຕະໜັກຮູ້.

ການຮ່ວມສາມຝ່າຍນັ້ນໄດ້ຖືກນໍາໃຫ້ມາລວມກັນໂດຍການຫລອກລວງແຫ່ງການຟ້ອນຢ່າງຍົ່ວຢວນຂອງຊາໂລເມ ຕໍ່ໜ້າບັນດາຜູ້ປົກຄອງໃນງານລ້ຽງວັນເກີດຂອງເຮໂຣດ. ການຫລອກລວງທີ່ຖືກບີບບັງຄັບໃຫ້ຕົກແກ່ປີລາດນັ້ນ ມີລັກສະນະສອງປະການ ຄື ການກ່າວຫາວ່າພຣະຄຣິດກໍ່ໃຫ້ເກີດແລະສົ່ງເສີມການກະບົດຕໍ່ອໍານາດແຫ່ງລັດ ແລະອີກປະການໜຶ່ງ ຄື ວ່າພຣະອົງໄດ້ໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ອໍານາດທາງສາສະໜາ. ໃນປະຫວັດການນັ້ນ ຄູ່ປະປັກສາມຝ່າຍໄດ້ມາຮ່ວມກັນ. ອໍານາດໂຣມັນ (ລັດ), ບາຣັບບາສ, ພຣະຄຣິດປອມ (ຜູ້ພະຍາກອນປອມ), ແລະຄຣິສຕະຈັກຢິວທີ່ເສື່ອມຖອຍ (ສັດຮ້າຍ). ຄຣິສຕະຈັກທີ່ເສື່ອມຖອຍນັ້ນໄດ້ຫລອກລວງອໍານາດໂຣມັນ (ລັດ) ດ້ວຍຄໍາຕົວະສອງປະການ ຄື ການກະບົດ ແລະ ການໝິ່ນປະໝາດ.

ເມື່ອສຸດທ້າຍດາຣິອຸດໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕະໜັກເຖິງແຮງຈູງໃຈຂອງຜູ້ຫຼອກລວງລາວ, ລາວກໍຖືກບັງຄັບໃຫ້ໂຍນດານີເອນເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳສິງ. ດານີເອນໄດ້ຝ່າຝືນກົດໝາຍຂອງລັດໂດຍການເຊື່ອຟັງກົດບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄຳຕົວະທີ່ນຳສະເໜີຕໍ່ດາຣິອຸດນັ້ນ ໄດ້ສຳເລັດຜົນໂດຍການຍົກຊູຄວາມຈອງຫອງຂອງດາຣິອຸດຂຶ້ນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຂັດຂວາງລາວບໍ່ໃຫ້ຮັບຮູ້ແຮງຈູງໃຈຂອງຜູ້ຫຼອກລວງລາວ. ຄຳຕົວະແລະການຫຼອກລວງໃນເລື່ອງຂອງດານີເອນແລະຖ້ຳສິງ ຊີ້ບອກວ່າການເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າເປັນການໝິ່ນປະໝາດແລະການກະບົດຕໍ່ລັດ, ຊຶ່ງເປັນການຫຼອກລວງສອງປະການດຽວກັນກັບທີ່ໄມ້ກາງແຂນ, ແລະໝຸດໝາຍທາງຂອງໄມ້ກາງແຂນກໍສອດຄ່ອງກັບໝຸດໝາຍທາງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ການລົງໂທດຂອງອຳນາດທາງສາສະໜາທີ່ຫຼອກລວງເປັນຫົວຂໍ້ໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າອຳນາດທາງສາສະໜານັ້ນຫຼອກລວງອຳນາດຂອງລັດ.

> “ປະຊາຊົນເຫັນວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກຫລອກລວງ. ພວກເຂົາກ່າວໂທດກັນແລະກັນວ່າໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໄປສູ່ຄວາມພິນາດ; ແຕ່ທຸກຄົນກໍພ້ອມໃຈກັນຖົມທັບຄຳປະນາມອັນຂົມຂື່ນທີ່ສຸດໃສ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້. ສິດຍາພິບານທີ່ບໍ່ສັດຊື່ໄດ້ພະຍາກອນແຕ່ຖ້ອຍຄຳອັນຮາບລື່ນ; ພວກເຂົາໄດ້ນຳຜູ້ຟັງຂອງຕົນໃຫ້ລົບລ້າງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ຈະຮັກສາພຣະບັນຍັດນັ້ນໃຫ້ບໍລິສຸດ. ບັດນີ້ ໃນຄວາມສິ້ນຫວັງຂອງຕົນ ຄູອາຈານເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ສາລະພາບຕໍ່ໜ້າໂລກເຖິງວຽກງານແຫ່ງການຫລອກລວງຂອງພວກຕົນ. ຝູງຊົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ. ‘ພວກເຮົາຈິບຫາຍແລ້ວ!’ ພວກເຂົາຮ້ອງຂຶ້ນ, ‘ແລະພວກທ່ານແມ່ນເຫດແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງພວກເຮົາ;’ ແລ້ວພວກເຂົາກໍຫັນເຂົ້າໂຈມຕີພວກຜູ້ລ້ຽງທີ່ປອມ. ບຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເອງທີ່ເຄີຍຊື່ນຊົມພວກເຂົາທີ່ສຸດ ຈະປະກາດຄຳສາບແຊ່ງອັນໜ້າສະພຶງກົວທີ່ສຸດໃສ່ພວກເຂົາ. ມືດຽວກັນນັ້ນເອງທີ່ເຄີຍສວມມົງກຸດໄຊໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ຈະຖືກຊູຂຶ້ນເພື່ອທຳລາຍພວກເຂົາ. ດາບທີ່ເຄີຍຈະໃຊ້ສັງຫານປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ບັດນີ້ກັບຖືກໃຊ້ເພື່ອທຳລາຍສັດຕູຂອງພວກເຂົາ. ທົ່ວທຸກແຫ່ງມີແຕ່ການຂັດແຍ່ງແລະການນອງເລືອດ.” The Great Controversy, 655.

ພວກຜູ້ນຳທາງສາສະໜາຈະຖືກຫັນເຂົ້າໂຈມຕີຫຼັງຈາກເວລາແຫ່ງການທົດສອບໄດ້ປິດລົງ, ເພາະຝູງຊົນຂອງເຂົາຈະຮັບຮູ້ວ່າຕົນໄດ້ຖືກຫລອກລວງດ້ວຍຄຳຕົວະທີ່ບັນດາຜູ້ນຳທາງສາສະໜາໄດ້ເຜີຍແຜ່. ບັນດາປະທານແລະເຈົ້ານາຍ ພ້ອມທັງຄອບຄົວຂອງເຂົາ, ລ້ວນແຕ່ປະສົບກັບການພິພາກສາຕອບແທນອັນດຽວກັນ ສຳລັບຄຳຕົວະທີ່ເຂົາໄດ້ເຜີຍແຜ່. ເມື່ອເອລີຢາໄດ້ປະຫານບັນດາຜູ້ພະຍາກອນເທັດຢູ່ພູເຂົາກາເມນ, ການຕອບແທນອັນດຽວກັນນັ້ນຖືກເປັນພາບແທນໄວ້ໃນ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11, ເມື່ອ “ເຈັດພັນຄົນ” ຖືກໂຄ່ນລົ້ມ.

> ແລະໃນໂມງດຽວກັນນັ້ນໄດ້ມີແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ ແລະເມືອງນັ້ນໄດ້ພັງລົງໄປໜຶ່ງສ່ວນສິບ ແລະໃນແຜ່ນດິນໄຫວນັ້ນມີຄົນຖືກຂ້າຕາຍເຈັດພັນຄົນ ສ່ວນຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ແລະຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ. ພຣະນິມິດ 11:13.

ໃນການສຳເລັດຂອງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ແຫ່ງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ, ເຈັດພັນຄົນທີ່ຖືກສັງຫານນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງລາຊະວົງຂອງຝຣັ່ງ. ໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ຂອງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ ຊຶ່ງແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເຈັດພັນຄົນທີ່ຖືກສັງຫານນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຊາວ Seventh-day Adventists ຜູ້ກົ້ມລົງຕໍ່ໂຣມ, ເພາະວ່າມີແຕ່ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດມາເຖິງ.

> “ການປ່ຽນແປງວັນຊະບາໂຕເປັນເຄື່ອງໝາຍ ຫຼື ຕາສັນຍາຂອງອຳນາດແຫ່ງຄຣິດຕະຈັກໂຣມັນ. ຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່, ເມື່ອເຂົ້າໃຈຂໍ້ຮຽກຮ້ອງຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ແລ້ວ, ເລືອກທີ່ຈະຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕທີ່ບໍ່ແທ້ແທນວັນທີ່ແທ້ນັ້ນ, ດ້ວຍການນັ້ນກໍກຳລັງຖວາຍການຄາລະວະແກ່ອຳນາດນັ້ນ ຊຶ່ງໂດຍອຳນາດນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວທີ່ໄດ້ມີການບັນຊາໃຫ້ຖືຮັກສາວັນນັ້ນ. ຕາສັນຍາຂອງສັດຮ້າຍແມ່ນວັນຊະບາໂຕແບບສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງໂລກໄດ້ຍອມຮັບເອົາແທນວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້.”

> “ແຕ່ເວລາທີ່ຈະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນຄຳພະຍາກອນ ຍັງບໍ່ທັນມາເຖິງ. ເວລາແຫ່ງການທົດສອບຍັງບໍ່ທັນມາເຖິງ. ມີຄຣິດສະຕຽນທີ່ແທ້ຈິງຢູ່ໃນທຸກຄຣິດຕະຈັກ ໂດຍບໍ່ຍົກເວັ້ນແມ່ນແຕ່ໃນສາມະຄົມໂຣມັນຄາທອລິກ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດຖືກພິພາກສາລົງໂທດ ຈົນກວ່າເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງ ແລະໄດ້ເຫັນພັນທະໜ້າທີ່ຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່. ແຕ່ເມື່ອຄຳສັ່ງຈະຖືກປະກາດອອກໄປ ໃຫ້ບັງຄັບຖືວັນຊະບາໂຕປອມ, ແລະເມື່ອສຽງຮ້ອງດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະເຕືອນມະນຸດທັງຫຼາຍບໍ່ໃຫ້ນະມັດສະການສັດຮ້າຍ ແລະຮູບຂອງມັນ ເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງຂອງປອມກັບຂອງແທ້ຈະຖືກຂີດໄວ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ. ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງຄົງດຳເນີນຢູ່ໃນການຝ່າຝືນ ຈະຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຫຼືທີ່ມືຂອງພວກເຂົາ.”

> “ດ້ວຍກ້າວຢ່າງວ່ອງໄວ ພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ໄລຍະເວລານີ້. ເມື່ອບັນດາຄຣິສຕະຈັກໂປຣແຕສແຕນຈະຮ່ວມມືກັບອຳນາດຝ່າຍໂລກເພື່ອຄ້ຳຈູນສາສະໜາອັນປອມ, ຊຶ່ງເພາະການຕໍ່ຕ້ານສາສະໜານັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາໄດ້ອົດທົນຕໍ່ການຂົ່ມເຫັງອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ, ເມື່ອນັ້ນວັນຊະບາໂຕຂອງສັນຕະປາປາຈະຖືກບັງຄັບໃຊ້ໂດຍອຳນາດຮ່ວມກັນຂອງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ. ຈະມີການຫັນເຫອອກຈາກຄວາມເຊື່ອໃນລະດັບຊາດ, ຊຶ່ງຈະສິ້ນສຸດລົງແຕ່ດ້ວຍຄວາມພິນາດຂອງຊາດເທົ່ານັ້ນ.” Bible Training School, February 2, 1913.

“ເຈັດພັນ” ຄົນທີ່ຖືກທຳລາຍລົ້ມລົງໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່, ນັ້ນຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຍັງຖືກວາງຄຽງຄູ່ກັບ “ເຈັດພັນ” ຄົນທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຄຸກເຂົ່າລົງຕໍ່ໜ້າ Jezebel ໃນສະໄໝຂອງ Elijah.

> ແຕ່ເຮົາຍັງໄດ້ສະຫງວນໄວ້ສຳລັບເຮົາເອງໃນອິດສະຣາເອນເຈັດພັນຄົນ, ທຸກຫົວເຂົ່າທີ່ບໍ່ໄດ້ຄຸເຂົ່າລົງກາບບາອານ, ແລະທຸກປາກທີ່ບໍ່ໄດ້ຈູບມັນ. 1 ກະສັດ 19:18

ການອ້າງອີງຄັ້ງທຳອິດເຖິງເຈັດພັນ ຊີ້ບອກເຖິງກຸ່ມຜູ້ສັດຊື່ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມກົ້ມກາບຕໍ່ເຢເຊເບນ, ແລະການອ້າງອີງຄັ້ງສຸດທ້າຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ເຫຼືອຢູ່ກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ຍອມກົ້ມກາບຕໍ່ເຢເຊເບນ. ເມື່ອສັນຕະປາປາຄອງພິຊິດແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ (ຄືສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ), ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊົນຊັ້ນໜຶ່ງຖືກ “ຄວ່ຳລົງ” ແລະອີກຊົນຊັ້ນໜຶ່ງຫຼຸດພົ້ນຈາກມືແຫ່ງການຄວບຄຸມຂອງບາບີໂລນ, ເພາະວ່າຂ່າວສານໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລານັ້ນ.

> ລາວຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນດ້ວຍ, ແລະຫຼາຍປະເທດຈະຖືກໂຄ່ນລົ້ມລົງ; ແຕ່ບັນດາເຫຼົ່ານີ້ຈະພົ້ນຈາກມືຂອງລາວ ຄື ເອໂດມ, ໂມອາບ, ແລະບັນດາຫົວໜ້າແຫ່ງລູກຫຼານອຳໂມນ. ດານີເອນ 11:41.

ຄຳວ່າ “countries” ເປັນຄຳທີ່ເພີ່ມເຂົ້າມາ ເພາະວ່າ ຫຼາຍປະເທດບໍ່ໄດ້ຖືກ “ຄວ່ຳລົງ” ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແຕ່ສະມາຊິກເປັນລາຍບຸກຄົນຈຳນວນຫຼາຍຂອງຄຣິດຕະຈັກ Seventh-day Adventist ຖືກຄວ່ຳລົງ ເພາະວ່າໃນຈຸດນັ້ນ ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກຖືວ່າຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ແສງສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ພວກເຂົານີ້ແຫຼະແມ່ນ “ຄົນຈຳນວນຫຼາຍ” ເພາະວ່າພວກເຂົາເຄີຍເປັນຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນໃຫ້ຢູ່ໃນຈຳພວກຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດການຊົງເອີ້ນນັ້ນ.

> ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ຜູ້ນັ້ນວ່າ, ສະຫາຍເອີຍ, ເຈົ້າເຂົ້າມາໃນທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ ໂດຍບໍ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງສໍາລັບງານສົມຣົດ? ແລະຜູ້ນັ້ນກໍນິ່ງງັນຢູ່. ແລ້ວກະສັດຈຶ່ງກ່າວແກ່ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ວ່າ, ຈົ່ງມັດມືແລະຕີນຂອງມັນ, ແລ້ວພາມັນອອກໄປ ແລະໂຍນມັນເຂົ້າໄປໃນຄວາມມືດພາຍນອກ; ທີ່ນັ້ນຈະມີການຮ້ອງໄຫ້ ແລະການຂົບແຂ້ວ. ເພາະວ່າຄົນທີ່ຖືກເອີ້ນນັ້ນມີຫຼາຍ, ແຕ່ຄົນທີ່ຖືກເລືອກນັ້ນມີໜ້ອຍ. ມັດທາຍ 22:12–14.

ການຫຼອກລວງຂອງບັນດາເຈົ້ານາຍ ແລະ ປະທານໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີຫົກ ແມ່ນການຊີ້ບອກເຖິງການລົງໂທດອຳນາດທາງສາສະໜາທີ່ຫຼອກລວງອຳນາດຂອງລັດ.

> ແລະ​ກະສັດ​ໄດ້​ຊົງ​ບັນຊາ, ແລະ​ເຂົາ​ກໍ​ໄດ້​ນຳ​ເອົາ​ບັນດາ​ຜູ້​ຊາຍ​ເຫຼົ່າ​ນັ້ນ​ຜູ້​ໄດ້​ກ່າວ​ຫາ​ດານີເອນ, ແລະ​ໄດ້​ໂຍນ​ເຂົາ​ທັງ​ຫຼາຍ​ລົງ​ໃນ​ຖ້ຳ​ສິງ, ທັງ​ຕົວ​ເຂົາ, ລູກ​ຫຼານ​ຂອງ​ເຂົາ, ແລະ​ພັນລະຍາ​ຂອງ​ເຂົາ; ແລະ​ສິງ​ທັງ​ຫຼາຍ​ກໍ​ໄດ້​ມີ​ອຳນາດ​ເໜືອ​ເຂົາ, ແລະ​ຫັກ​ກະດູກ​ຂອງ​ເຂົາ​ທັງ​ໝົດ​ເປັນ​ຊິ້ນໆ ກ່ອນ​ທີ່​ເຂົາ​ຈະ​ຕົກ​ເຖິງ​ພື້ນ​ຖ້ຳ. ດານີເອນ 6:24.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ພຣະທຳດານີເອນໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.

> ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຫຍັງອີກ? ເພາະວ່າເວລາຈະບໍ່ພໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເລົ່າເຖິງ ກີເດໂອນ, ບາຣາກ, ຊຳຊັນ, ແລະ ເຢັບທາ; ທັງດາວິດ, ຊາມູເອນ, ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ: ຜູ້ທີ່ໂດຍຄວາມເຊື່ອໄດ້ພິຊິດອານາຈັກຕ່າງໆ, ປະກອບຄວາມຊອບທຳ, ໄດ້ຮັບພຣະສັນຍາ, ປິດປາກສິງໂຕໄດ້. ຮີບຣູ 11:32, 33.

Back to Articles