Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Seven

ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນເຮືອນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ - ເລກເຈັດ

Eleven and Twenty-Two

ສິບເອັດ ແລະ ຊາວສອງ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 4, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel chapter eleven verse sixteen and verse twenty-two both align with the soon coming Sunday law. Verse ten’s fulfillment in 1989 led to the Ukrainian War in 2014, as represented by the battle of Raphia’s fulfillment of verse eleven in 217 BC. Verse eleven unto verse sixteen is also verse eleven unto verse twenty-two; so, the hidden history of verse forty, as represented in verses eleven through sixteen is also represented as the history of verse eleven unto twenty-two. The hidden history of verse forty is represented by eleven through twenty-two.

ດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 16 ແລະ ຂໍ້ 22 ທັງສອງສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ການສຳເລັດຜົນຂອງຂໍ້ 10 ໃນປີ 1989 ໄດ້ນຳໄປສູ່ສົງຄາມຢູເຄຣນໃນປີ 2014, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການສຳເລັດຜົນຂອງຂໍ້ 11 ໃນຍຸດທະການຣາເຟຍໃນປີ 217 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຂໍ້ 11 ເຖິງ ຂໍ້ 16 ກໍເປັນຂໍ້ 11 ເຖິງ ຂໍ້ 22 ເໝືອນກັນ; ດັ່ງນັ້ນ, ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ 40, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນຂໍ້ 11 ຫາ 16, ກໍຖືກເປັນຕົວແທນເຊັ່ນກັນວ່າເປັນປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ 11 ເຖິງ 22. ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ 40 ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ 11 ເຖິງ 22.

## Chapters Eleven through Twenty-two

ບົດທີ 11 ເຖິງ ບົດທີ 22

That hidden history is also represented in chapters eleven through twenty-two of Genesis, Matthew, Revelation and The Desire of Ages. Those four witnesses of chapters “eleven through twenty-two” align with the hidden history, for the hidden history is verses eleven through twenty-two in Daniel eleven. The center of the four witnesses always identify the sign of the covenant, beginning with the covenant of death represented by Nimrod in chapter eleven in Genesis and ending with the whore of Rome in chapter seventeen of Revelation.

ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ນັ້ນ ຍັງຖືກແທນຄວາມໝາຍໄວ້ໃນບົດທີສິບເອັດເຖິງຊາວສອງຂອງ Genesis, Matthew, Revelation ແລະ The Desire of Ages. ພະຍານທັງສີ່ຂອງບົດ “ສິບເອັດເຖິງຊາວສອງ” ສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້, ເພາະວ່າປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ນັ້ນຄືຂໍ້ທີສິບເອັດເຖິງຊາວສອງໃນ Daniel 11. ຈຸດກາງຂອງພະຍານທັງສີ່ຍ່ອມຊີ້ບອກເຖິງໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຢູ່ສະເໝີ, ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ຖືກແທນຄວາມໝາຍໂດຍ Nimrod ໃນບົດທີສິບເອັດຂອງ Genesis ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໂສເພນີແຫ່ງໂຣມໃນບົດທີສິບເຈັດຂອງ Revelation.

## Seventeen

ສິບເຈັດ

With the exception of Matthew, the four witnesses identify chapter seventeen as the midpoint of the period they illustrate. The number seventeen is also found three times in the three two hundred and fifty-year prophecies that began at 457 BC, 64 and 1776. Two of those lines, (the first and the last) identify a midpoint when the first line of 457 BC ended in 207 BC and the last line of 1776 ends in 2026. 207 BC was between the battles of Raphia and Panium, and 2026 is the midterm of the final president of the United States.

ນອກຈາກມັດທາຍແລ້ວ, ພະຍານທັງສີ່ລະບຸວ່າບົດທີສິບເຈັດເປັນຈຸດກາງຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ພວກເຂົານຳສະເໜີ. ເລກສິບເຈັດຍັງປາກົດສາມຄັ້ງໃນຄຳພະຍາກອນສາມສາຍທີ່ມີໄລຍະສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນ 457 BC, 64 ແລະ 1776. ສອງໃນບັນດາສາຍເຫຼົ່ານັ້ນ, (ສາຍທຳອິດແລະສາຍສຸດທ້າຍ) ລະບຸຈຸດກາງເມື່ອສາຍທຳອິດຂອງ 457 BC ສິ້ນສຸດລົງໃນ 207 BC ແລະສາຍສຸດທ້າຍຂອງ 1776 ສິ້ນສຸດລົງໃນ 2026. 207 BC ຢູ່ລະຫວ່າງຍຸດທະການທີ່ Raphia ແລະ Panium, ແລະ 2026 ແມ່ນກາງສະໄໝຂອງປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ.

Within the three two-hundred and fifty year lines, Ptolemy reigned for seventeen years. There are seventeen years between 313 and 330 in Nero’s line and there was seventeen years between the battles of Raphia in 217 BC and the battle of Panium in 200 BC. Three of the four witnesses of chapters eleven unto twenty-two mark their exact midpoint as chapters seventeen. Therefore, the hidden history of verse forty is represented in verses eleven through twenty-two of the same chapter, and the four witnesses of chapters eleven through twenty-two align with those very same verses. The fulfillment of each of the three 250-year prophecies align with the very same history. The midpoint is emphasized as a waymark, and it is especially identified as the symbol of the covenant and seal of God’s people.

ພາຍໃນສາມເສັ້ນເວລາສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີນັ້ນ, Ptolemy ໄດ້ປົກຄອງເປັນເວລາສິບເຈັດປີ. ໃນເສັ້ນຂອງ Nero ມີສິບເຈັດປີລະຫວ່າງ 313 ແລະ 330 ແລະກໍມີສິບເຈັດປີລະຫວ່າງຍຸດທະການທີ່ Raphia ໃນປີ 217 BC ແລະຍຸດທະການທີ່ Panium ໃນປີ 200 BC. ພະຍານສາມໃນສີ່ຂອງບົດທີສິບເອັດເຖິງຊາວສອງ ກຳນົດຈຸດກາງທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກນັ້ນໄວ້ທີ່ບົດທີສິບເຈັດ. ດັ່ງນັ້ນ ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດເຖິງຊາວສອງຂອງບົດດຽວກັນ, ແລະພະຍານທັງສີ່ຂອງບົດທີສິບເອັດເຖິງຊາວສອງ ສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນດຽວກັນ. ການສຳເລັດຜົນຂອງຄຳພະຍາກອນ 250 ປີທັງສາມ ສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ. ຈຸດກາງຖືກເນັ້ນຢ່າງເປັນໝາຍທາງ, ແລະຖືກລະບຸໂດຍພິເສດວ່າເປັນສັນຍາລັກຂອງພັນທະສັນຍາ ແລະຕາປະທັບຂອງຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

## Daniel Twelve

ດານີເອນ ບົດ 12

Verses seven, eleven and twelve of Daniel chapter twelve identify the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse seven identifies December 31, 2023, verse twelve identifies July 18, 2020. The scattering of verse seven that ended on December 31, 2023, which had begun on July 18, 2020 was represented in the alpha and omega of the three verses of prophetic time located in Daniel twelve. The middle verse of 1,290 years identifies the history of 1989 to the soon coming Sunday law as 30, and then 1,260 to the close of human probation. Thirty years representing the age of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand and 1260 years typifying the symbolic forty-two months of Revelation thirteen.

ຂໍ້ທີ່ເຈັດ, ສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ ຂອງດານີເອນ ບົດທີ 12 ໄດ້ລະບຸໄລຍະສຸດທ້າຍຂອງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຂໍ້ທີ່ເຈັດລະບຸວັນທີ 31 ທັນວາ 2023, ຂໍ້ທີ່ສິບສອງລະບຸວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ການກະຈັດກະຈາຍໃນຂໍ້ທີ່ເຈັດ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ແລະ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ນັ້ນ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ ຂອງສາມຂໍ້ແຫ່ງເວລາຄຳພະຍາກອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນດານີເອນ 12. ຂໍ້ກາງຂອງ 1,290 ປີ ລະບຸປະຫວັດສາດຈາກປີ 1989 ໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ວ່າເປັນ 30, ແລ້ວຈຶ່ງ 1,260 ໄປຈົນເຖິງການປິດສິ້ນແຫ່ງເວລາທົດລອງຂອງມະນຸດ. ສາມສິບປີເປັນຕົວແທນອາຍຸແຫ່ງປະໂລຫິດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະ 1260 ປີ ເປັນແບບຢ່າງຂອງສີ່ສິບສອງເດືອນເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກໃນພຣະນິມິດ 13.

The dual prophecy of 30 followed by twelve hundred and sixty years is a symbol of Abraham and Pauls’ dual covenant prophecy of 400 and 430 years. The midpoint of the three verses of time in Daniel twelve represents the rebellion of the thirteenth letter, while also emphasizing the covenant and sealing of the one hundred and forty-four thousand. The three verses also align with the hidden history, and add another witness of the emphasis of the midpoint being a symbol of the covenant.

ຄຳພະຍາກອນຄູ່ຂອງ 30 ຕາມດ້ວຍ 1,260 ປີ ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນພັນທະສັນຍາຄູ່ຂອງອັບຣາຮາມ ແລະ ໂປໂລ ຄື 400 ແລະ 430 ປີ. ຈຸດກາງຂອງສາມຂໍ້ພຣະຄຳພີວ່າດ້ວຍເວລາໃນດານີເອນ 12 ເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດຂອງອັກສອນຕົວທີສິບສາມ ພ້ອມທັງເນັ້ນຫນັກເຖິງພັນທະສັນຍາ ແລະ ການປະທັບຕາຂອງ 144,000. ສາມຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນຍັງສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ ແລະ ເພີ່ມພະຍານອີກປະການໜຶ່ງເພື່ອເນັ້ນວ່າຈຸດກາງເປັນສັນຍາລັກຂອງພັນທະສັນຍາ.

## Spring and Fall

ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ແລະ ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ

With all these lines we must include the three witnesses of the spring and fall feasts located in Leviticus twenty-three aligned and combined with the Pentecostal season in the history of the cross. There the chapter is twenty-three, which is a symbol of Christ work of atonement. The chapter is made up of forty-four verses, symbolically representing October 22, 1844. October 22 represents 22 days in October, beginning with the first day and ending on the twenty-second day, thus bearing the credentials of the Hebrew alphabet. October being the tenth month, when multiplied by the twenty-second day equals 220.

ດ້ວຍບັນດາແນວເສັ້ນທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງລວມເອົາພະຍານທັງສາມຂອງງານບຸນໃນລະດູບ່ອນໄມ້ຜຸດແລະລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະທຳ ເລວີນິຕິ ບົດທີຊາວສາມ ໃຫ້ສອດຄ່ອງແລະປະສານເຂົ້າກັບລະດູການເພນເຕຄອສໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງໄມ້ກາງແຂນ. ໃນທີ່ນັ້ນ ບົດນັ້ນແມ່ນບົດທີຊາວສາມ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພຣະກິດງານການລົບລ້າງບາບຂອງພຣະຄຣິດ. ບົດນັ້ນປະກອບດ້ວຍສີ່ສິບສີ່ຂໍ້ ອັນເປັນການແທນຄ່າເຊີງສັນຍາລັກຂອງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ວັນທີ 22 ຕຸລາ ແທນເຖິງ 22 ວັນໃນເດືອນຕຸລາ ເລີ່ມຈາກວັນທີໜຶ່ງ ແລະສິ້ນສຸດໃນວັນທີຊາວສອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືເອົາຫຼັກຖານຮັບຮອງຂອງອັກສອນເຮັບເຣີ. ເມື່ອເດືອນຕຸລາເປັນເດືອນທີສິບ ເມື່ອນຳໄປຄູນກັບວັນທີຊາວສອງ ຈຶ່ງເທົ່າກັບ 220.

In the Hebrew calendar the tenth day of the seventh month was the Day of Atonement, and ten times seven is seventy, a symbol of probationary time. The twenty-three hundred years ended in 1844 when the third angel arrived, as typified by the third decree that initiated the period. There was seventy weeks determined as probationary time then allotted to ancient literal Israel at the beginning of the 2,300 days, and at the ending of those days the probationary period for modern spiritual Israel was represented by the tenth day of the seventh month, which equates to seventy. October 22, 1844 typifies the soon coming Sunday law, and it is there that the symbolic seventy years of probationary time ends for Seventh-day Adventism, as it did for the Jews when Stephen was stoned.

ໃນປະຕິທິນຮີບຣິວ ວັນທີສິບຂອງເດືອນທີເຈັດແມ່ນວັນແຫ່ງການລົບລ້າງບາບ ແລະ ສິບຄູນເຈັດເທົ່າກັບເຈັດສິບ ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ໄລຍະເວລາສອງພັນສາມຮ້ອຍປີໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1844 ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມມາເຖິງ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍພຣະລາຊດຳລັດສະບັບທີສາມທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໄລຍະເວລານັ້ນ. ໃນເວລານັ້ນ ມີເຈັດສິບອາທິດທີ່ຖືກກຳນົດເປັນເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຈັດສັນໃຫ້ແກ່ອິດສະຣາເອນແທ້ໃນສະໄໝບູຮານ ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງ 2,300 ວັນ; ແລະ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ໄລຍະເວລາແຫ່ງການທົດລອງສຳລັບອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນທີສິບຂອງເດືອນທີເຈັດ ຊຶ່ງເທົ່າກັບເຈັດສິບ. ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ ແລະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ເວລາແຫ່ງການທົດລອງສັນຍາລັກເຈັດສິບປີຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງສຳລັບຄວາມເຊື່ອແອດເວນຕິສຕ໌ວັນທີເຈັດ ເໝືອນດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງສຳລັບຊາວຢິວ ເມື່ອສະເຕຟາໂນຖືກແກວ່ງຫີນ.

1844 represents a period when two angels arrived, the second at the first disappointment and the third at the great disappointment. “44” represents a twofold message as represented by verse forty-four of Daniel eleven’s tidings out of the east and the north. Leviticus twenty-three consists of forty-four verses that divide the sacred feasts into spring and fall. Those forty-four verses represent a twofold message. The two seasons are represented by twenty-two verses each, so both the spring and fall feasts represent the Hebrew calendar’s twenty-two letters. When those two witnesses of twenty-two verses are brought together along with the Pentecostal season they produce a framework of three steps.

1844 ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ທູດສະຫວັນສອງອົງໄດ້ມາເຖິງ, ອົງທີສອງໃນເວລາແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ ແລະອົງທີສາມໃນເວລາແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່. “44” ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຂ່າວສານສອງຊັ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂໍ້ທີສີ່ສິບສີ່ໃນດານີເອນ 11 ຊຶ່ງເວົ້າເຖິງຂ່າວທີ່ມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະຈາກທິດເໜືອ. ພຣະບັນຍັດເລວີ 23 ປະກອບມີສີ່ສິບສີ່ຂໍ້ ຊຶ່ງແບ່ງບັນດາເທດສະການອັນບໍລິສຸດອອກເປັນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ແລະລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ. ສີ່ສິບສີ່ຂໍ້ນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຂ່າວສານສອງຊັ້ນ. ສອງລະດູນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຢ່າງລະຊາວສອງຂໍ້, ດັ່ງນັ້ນທັງເທດສະການລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ແລະລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງອັກສອນຊາວສອງຕົວຂອງປະຕິທິນຮີບຣູ. ເມື່ອພະຍານທັງສອງນີ້ທີ່ມີຊາວສອງຂໍ້ຖືກນໍາມາຮ່ວມກັນ ຄຽງຄູ່ກັບລະດູເພນເຕກອດ ພວກມັນກໍກ່ອດເກີດເປັນໂຄງຮ່າງຂອງສາມຂັ້ນຕອນ.

The first step is a waymark made up of three parts followed by five days, as is the last of the three waymarks. The middle waymark is the thirty days of face-to-face instruction by Christ with those who are being anointed as priests for service in the church triumphant. Leviticus twenty-three aligns with the hidden history of verse forty.

ຂັ້ນຕອນທຳອິດແມ່ນໝາຍຫຼັກໜຶ່ງທີ່ປະກອບດ້ວຍສາມສ່ວນ ຕາມດ້ວຍຫ້າມື້ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບໝາຍຫຼັກສຸດທ້າຍໃນສາມໝາຍຫຼັກນັ້ນ. ໝາຍຫຼັກກາງແມ່ນສາມສິບມື້ແຫ່ງການສັ່ງສອນແບບໜ້າຕໍ່ໜ້າໂດຍພຣະຄຣິດ ກັບຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກເຈີມຕັ້ງເປັນປະໂລຫິດເພື່ອຮັບໃຊ້ໃນຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ. ພຣະບັນຍັດເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮືອນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ.

## Midpoints

ຈຸດກາງ

The midpoint of the chapter eleven through chapter twenty-two line of Genesis is chapter seventeen, where the second step of the three-step covenant of Abraham and the sign of circumcision was instituted. The dead-center of all the verses located in chapter eleven unto twenty-two is Genesis 17:22:

ຈຸດກາງຂອງເສັ້ນເນື້ອຫາໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ ບົດທີ 11 ເຖິງ ບົດທີ 22 ແມ່ນບົດທີ 17 ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ຂັ້ນຕອນທີສອງຂອງພັນທະສັນຍາສາມຂັ້ນຂອງອັບຣາຮາມ ແລະເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການຕັດຫນັງປາຍອະວັຍະວະເພດໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ. ຈຸດກາງຢ່າງແທ້ຈິງຂອງຂໍ້ພຣະຄຳທັງໝົດທີ່ຢູ່ໃນບົດທີ 11 ຫາ 22 ແມ່ນ ປະຖົມມະການ 17:22:

> But my covenant will I establish with Isaac, which Sarah shall bear unto thee at this set time in the next year. And he left off talking with him, and God went up from Abraham. Genesis 17:22.

> ແຕ່ເຮົາຈະສະຖາປະນາພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາໄວ້ກັບອີຊາກ ຜູ້ທີ່ນາງຊາຣາຈະໃຫ້ກຳເນີດແກ່ເຈົ້າໃນເວລາກຳນົດນີ້ໃນປີໜ້າ. ແລະເມື່ອພຣະອົງຊົງຢຸດການຕັດກັບລາວແລ້ວ ພຣະເຈົ້າກໍສະເດັດຂຶ້ນຈາກອັບຣາຮາມ. ປະຖົມມະການ 17:22.

God began speaking to Abraham in verse one and he ended his conversation in verse twenty-two, so the entire dialogue of the covenant of circumcision was placed within the prophetic context of the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, while the theme of the twenty-two verses was the rite of circumcision, that was to be accomplished on the eighth day. The center or midpoint of the Genesis passage is God’s covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand as represented by Abraham’s covenant of circumcision. The midpoint of Genesis’ line of chapters eleven unto twenty-two is chapter seventeen, and the absolute midpoint of the chapter is verse twenty-two where God ceases His conversation of the covenant with Abraham, thus placing the midpoint in the context of the Hebrew alphabet of twenty-two letters. The midpoint of those twenty-two verses, is of course, verse eleven.

ພຣະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຕັດກັບອັບຣາຮາມໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງ ແລະພຣະອົງໄດ້ສິ້ນສຸດພຣະດຳລັດນັ້ນໃນຂໍ້ທີຊາວສອງ; ດັ່ງນັ້ນ ບົດສົນທະນາທັງໝົດເກື່ອງພັນທະສັນຍາແຫ່ງການຕັດຫນັງປາຍຈຶ່ງຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງຕົວອັກສອນຮີບຣູຊາວສອງຕົວ, ໃນຂະນະທີ່ແກ່ນເລື່ອງຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີຊາວສອງຂໍ້ນັ້ນຄືພິທີການຕັດຫນັງປາຍ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກປະກອບໃນວັນທີແປດ. ສູນກາງ ຫຼືຈຸດກາງຂອງຂໍ້ຄວາມໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ ແມ່ນຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພັນທະສັນຍາແຫ່ງການຕັດຫນັງປາຍຂອງອັບຣາຮາມ. ຈຸດກາງຂອງແນວບົດຕັ້ງແຕ່ບົດທີສິບເອັດໄປຈົນຮອດບົດທີຊາວສອງໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ ແມ່ນບົດທີສິບເຈັດ, ແລະຈຸດກາງຢ່າງແທ້ຈິງຂອງບົດນັ້ນແມ່ນຂໍ້ທີຊາວສອງ ບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າຢຸດພຣະດຳລັດເລື່ອງພັນທະສັນຍາກັບອັບຣາຮາມ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງວາງຈຸດກາງນັ້ນໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງອັກສອນຮີບຣູຊາວສອງຕົວ. ຈຸດກາງຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີຊາວສອງຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ແນ່ນອນວ່າ ແມ່ນຂໍ້ທີສິບເອັດ.

> And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.

> ແລະພວກເຈົ້າຈະຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍອະໄວຍະວະຂອງພວກເຈົ້າ; ແລະການນັ້ນຈະເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງເຮົາກັບພວກເຈົ້າ. ປະຖົມມະການ 17:11

The midpoints of the four passages of chapters eleven through twenty-two in the Bible involve three verses to complete the thought of the midpoint.

ຈຸດກາງຂອງຂໍ້ຄວາມສີ່ຕອນໃນພຣະຄຳພີ ຕັ້ງແຕ່ບົດທີສິບເອັດຈົນເຖິງບົດທີຊາວສອງ ກ່ຽວພັນກັບສາມຂໍ້ພຣະຄຳ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຄິດຂອງຈຸດກາງນັ້ນສົມບູນ.

> This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee; Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. Genesis 17:10–12.

> ນີ້ແຫຼະແມ່ນພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ ທີ່ພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງຮັກສາໄວ້ ລະຫວ່າງເຮົາກັບພວກເຈົ້າ ແລະລູກຫຼານຂອງເຈົ້າພາຍຫຼັງເຈົ້າ; ຜູ້ຊາຍທຸກຄົນໃນພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງຮັບພິທີຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍ. ແລະພວກເຈົ້າຈະຕັດໜັງເນື້ອຂອງໜັງຫຸ້ມປາຍຂອງຕົນ; ແລະການນັ້ນຈະເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງເຮົາກັບພວກເຈົ້າ. ແລະຜູ້ຊາຍທຸກຄົນທີ່ມີອາຍຸແປດວັນໃນພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງຮັບພິທີຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍ ຕະຫຼອດຊົ່ວອາຍຸຄົນຂອງພວກເຈົ້າ ທັງຜູ້ທີ່ເກີດໃນເຮືອນ ຫຼືຜູ້ທີ່ຊື້ມາດ້ວຍເງິນຈາກຄົນຕ່າງຊາດໃດໆ ຜູ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ. ປະຖົມມະການ 17:10–12.

A token is a sign, which represents an ensign. The passage is about the ensign who are the one hundred and forty-four thousand. The man child were to be circumcised at eight days old, just as the covenant of Noah was with the eight souls in the ark, thus employing the number eight to tie the Noachian covenant together with the Abrahamic covenant. They are to be Philadelphians, for the are to be circumcised which Paul identifies as the symbol of the crucifixion of the flesh. When the flesh is crucified Christ’s Divinity is within, and that combination is the ensign; for as Sister White states, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”

ເຄື່ອງໝາຍເປັນສັນຍານ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງທຸງ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ກ່າວເຖິງທຸງ ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເດັກຊາຍນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກຕັດຮອບໃນວັນທີແປດ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພັນທະສັນຍາຂອງໂນອາກັບແປດຊີວິດຢູ່ໃນນາວາ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໃຊ້ເລກແປດເພື່ອເຊື່ອມພັນທະສັນຍາຂອງໂນອາເຂົ້າກັບພັນທະສັນຍາຂອງອັບຣາຮາມ. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເປັນຊາວຟີລາເດວເຟຍ, ເພາະພວກເຂົາຈະຕ້ອງຖືກຕັດຮອບ ຊຶ່ງໂປໂລໄດ້ລະບຸວ່າເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການຄຶງເນື້ອໜັງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ເມື່ອເນື້ອໜັງຖືກຄຶງໄວ້ແລ້ວ ພຣະທຳເທວະພາບຂອງພຣະຄຣິດຢູ່ພາຍໃນ, ແລະການປະສົມປະສານນັ້ນແມ່ນທຸງ; ເພາະດັ່ງທີ່ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວວ່າ, “ເມື່ອພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດຖືກສະທ້ອນຄືນຢ່າງສົມບູນໃນບຸດທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງຈະສະເດັດກັບມາເພື່ອພວກເຂົາ.”

> “Human nature is depraved, and is justly condemned by a holy God. But provision is made for the repenting sinner, so that by faith in the atonement of the only begotten Son of God, he may receive forgiveness of sin, find justification, receive adoption into the heavenly family, and become an inheritor of the kingdom of God. Transformation of character is wrought through the operation of the Holy Spirit, which works upon the human agent, implanting in him, according to his desire and consent to have it done, a new nature. The image of God is restored to the soul, and day by day he is strengthened and renewed by grace, and is enabled more and more perfectly to reflect the character of Christ in righteousness and true holiness.

> “ທຳມະຊາດມະນຸດໄດ້ເສື່ອມຊາມ ແລະຖືກພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍລິສຸດພິພາກສາລົງໂທດຢ່າງຊອບທຳ. ແຕ່ໄດ້ມີການຈັດຕຽມໄວ້ສຳລັບຄົນບາບຜູ້ກັບໃຈ ເພື່ອວ່າໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນການລົບມົນທິນບາບໂດຍພຣະບຸດອົງດຽວຜູ້ຊົງບັງເກີດຂອງພຣະເຈົ້າ ເຂົາອາດໄດ້ຮັບການອະໄພບາບ, ພົບການຊອບທຳ, ໄດ້ຮັບການຮັບເປັນບຸດໃນຄອບຄົວສະຫວັນ, ແລະກາຍເປັນຜູ້ຮັບມໍລະດົກແຫ່ງອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ການປ່ຽນແປງນິໄສອຸປະນິໄສເກີດຂຶ້ນໂດຍການດຳເນີນພະລັງງານຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຜູ້ຊົງກະທຳຕໍ່ມະນຸດ ໂດຍປູກຝັງທຳມະຊາດໃໝ່ໄວ້ໃນເຂົາ ຕາມຄວາມປາຖະໜາແລະຄວາມຍິນຍອມຂອງເຂົາທີ່ຈະໃຫ້ການນັ້ນເກີດຂຶ້ນ. ພາບລັກຂອງພຣະເຈົ້າຖືກຟື້ນຟູຄືນໃນຈິດວິນຍານ, ແລະມື້ຕໍ່ມື້ເຂົາໄດ້ຮັບກຳລັງແລະຖືກສ້າງໃໝ່ໂດຍພຣະຄຸນ, ແລະຖືກໃຫ້ສາມາດສະທ້ອນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດໃນຄວາມຊອບທຳແລະຄວາມບໍລິສຸດອັນແທ້ຈິງໄດ້ຢ່າງສົມບູນຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.”

> “The oil so much needed by those who are represented as foolish virgins, is not something to be put on the outside. They need to bring the truth into the sanctuary of the soul, that it may cleanse, refine, and sanctify. It is not theory that they need; it is the sacred teachings of the Bible, which are not uncertain, disconnected doctrines, but are living truths, that involve eternal interests that center in Christ. In him is the complete system of divine truth. The salvation of the soul, through faith in Christ, is the ground and pillar of the truth. Those who exercise true faith in Christ make it manifest by holiness of character, by obedience to the law of God. They realize that the truth as it is in Jesus reaches heaven, and compasses eternity. They understand that the Christian’s character should represent the character of Christ, and be full of grace and truth. To them is imparted the oil of grace, which sustains a never-failing light. The Holy Spirit in the heart of the believer, makes him complete in Christ. It is not a decided evidence that a man or a woman is a Christian because he manifests deep emotion when under exciting circumstances. He who is Christlike has a deep, determined, persevering element in his soul, and yet has a sense of his own weakness, and is not deceived and misled by the Devil, and made to trust in himself. He has a knowledge of the word of God, and knows that he is safe only as he places his hand in the hand of Jesus Christ, and keeps firm hold upon him.

> “ນ້ຳມັນທີ່ຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນພົມມະຈາຣີໂງ່ ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຈະນຳໄປທາໄວ້ພຽງແຕ່ພາຍນອກ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງນຳຄວາມຈິງເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງຈິດວິນຍານ ເພື່ອໃຫ້ມັນຊຳລະ, ຂັດເກົາ, ແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການ ບໍ່ແມ່ນທິດສະດີ; ແຕ່ເປັນຄຳສອນອັນສັກສິດຂອງພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຫຼັກຄຳສອນທີ່ຄຸມເຄືອ ຫຼືແຕກກະຈັດກະຈາຍ ແຕ່ເປັນຄວາມຈິງອັນມີຊີວິດ ທີ່ກ່ຽວພັນກັບຜົນປະໂຫຍດນິຣັນດອນ ຊຶ່ງມີສູນກາງຢູ່ໃນພຣະຄຣິດ. ໃນພຣະອົງນັ້ນ ມີລະບົບຄວາມຈິງຝ່າຍພຣະເຈົ້າອັນຄົບຖ້ວນ. ຄວາມພົ້ນຂອງຈິດວິນຍານ ໂດຍຜ່ານຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດ ເປັນພື້ນຖານແລະເສົາຄ້ຳຂອງຄວາມຈິງ. ຜູ້ທີ່ສຳແດງຄວາມເຊື່ອອັນແທ້ຈິງໃນພຣະຄຣິດ ຍ່ອມທຳໃຫ້ຄວາມເຊື່ອນັ້ນປາກົດແຈ້ງໂດຍຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງລັກສະນະ ໂດຍການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາຕະໜັກວ່າ ຄວາມຈິງຕາມທີ່ມັນຢູ່ໃນພຣະເຢຊູນັ້ນ ໄປເຖິງສະຫວັນ ແລະໂອບລ້ອມນິຣັນດອນ. ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ ລັກສະນະຂອງຄຣິດສະຕຽນຄວນເປັນຕົວແທນລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ແລະເຕັມບໍຣິບູນດ້ວຍພຣະຄຸນແລະຄວາມຈິງ. ແກ່ພວກເຂົາ ນ້ຳມັນແຫ່ງພຣະຄຸນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ ຊຶ່ງຄ້ຳຈຸນແສງສະຫວ່າງທີ່ບໍ່ມີວັນດັບ. ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດໃນໃຈຂອງຜູ້ເຊື່ອ ກະທຳໃຫ້ເຂົາສົມບູນໃນພຣະຄຣິດ. ມິໃຊ່ຫຼັກຖານທີ່ແນ່ຊັດວ່າ ຊາຍຫຼືຍິງຄົນໜຶ່ງເປັນຄຣິດສະຕຽນ ເພາະພຽງແຕ່ເຂົາສຳແດງອາລົມອັນເລິກຊຶ້ງ ໃນເວລາທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ສະພາບການອັນເຮັດໃຫ້ຕື່ນເຕັ້ນ. ຜູ້ທີ່ເປັນເໝືອນພຣະຄຣິດ ມີອົງປະກອບອັນເລິກແນ່ນອນ ໝັ້ນຄົງ ແລະອົດທົນ ຢູ່ໃນຈິດວິນຍານຂອງຕົນ ແຕ່ກໍມີຄວາມສຳນຶກເຖິງຄວາມອ່ອນແອຂອງຕົນເອງ ແລະບໍ່ຖືກມານຫຼອກລວງແລະຊັກນຳໃຫ້ຜິດທາງ ຈົນເຮັດໃຫ້ໄວ້ວາງໃຈໃນຕົນເອງ. ເຂົາມີຄວາມຮູ້ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຮູ້ວ່າ ເຂົາປອດໄພກໍຕໍ່ເມື່ອເຂົາວາງມືຂອງຕົນໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະຍຶດພຣະອົງໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

> “Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

> ອຸປະນິສັຍຈະຖືກເປີດເຜີຍໂດຍວິກິດການ. ເມື່ອສຽງອັນແນ່ວແນ່ໄດ້ປະກາດໃນເວລາທ່ຽງຄືນວ່າ, ‘ເບິ່ງເຖີດ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ; ຈົ່ງອອກໄປຕ້ອນຮັບທ່ານ,’ ບັນດາຍິງພົມມະຈັນທີ່ກຳລັງນອນຫຼັບກໍໄດ້ຕື່ນຈາກການຫຼັບໄຫຼຂອງຕົນ, ແລະໄດ້ປາກົດຊັດວ່າຜູ້ໃດໄດ້ຕຽມພ້ອມໄວ້ສຳລັບເຫດການນັ້ນ. ທັງສອງຝ່າຍຖືກເຫດການນັ້ນຈັບໄດ້ໂດຍບໍ່ທັນຮູ້ຕົວ, ແຕ່ຝ່າຍໜຶ່ງໄດ້ຕຽມພ້ອມໄວ້ສຳລັບພາວະສຸກເສີນ, ແລະອີກຝ່າຍໜຶ່ງກໍຖືກພົບວ່າຂາດການຕຽມພ້ອມ. ອຸປະນິສັຍຈະຖືກເປີດເຜີຍໂດຍສະພາບການ. ພາວະສຸກເສີນຈະເຜີຍໃຫ້ເຫັນເນື້ອແທ້ອັນຈິງຂອງອຸປະນິສັຍ. ພິບັດອັນກະທັນຫັນແລະບໍ່ຄາດຄິດ, ການສູນເສຍບຸກຄົນອັນເປັນທີ່ຮັກ, ຫຼືວິກິດການ, ຄວາມເຈັບປ່ວຍຫຼືຄວາມທຸກລະທົມອັນບໍ່ຄາດຝັນ, ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ນຳຈິດວິນຍານໃຫ້ເຂົ້າໄປຢືນປະຈັນໜ້າກັບຄວາມຕາຍ, ຈະເຜີຍໃຫ້ເຫັນພາຍໃນອັນແທ້ຈິງຂອງອຸປະນິສັຍ. ຈະປາກົດຊັດວ່າມີຄວາມເຊື່ອອັນແທ້ຈິງໃນພຣະສັນຍາແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຫຼືບໍ່. ຈະປາກົດຊັດວ່າຈິດວິນຍານນັ້ນຖືກຄ້ຳຈູນໄວ້ໂດຍພຣະຄຸນຫຼືບໍ່, ແລະວ່າມີນ້ຳມັນຢູ່ໃນພາຊະນະພ້ອມກັບໂຄມໄຟຫຼືບໍ່.

> “Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals. It cannot be transferred to another, even if the possessor were willing to make the sacrifice. There is much we can do for each other while mercy still lingers. We can represent the character of Christ. We can give faithful warnings to the erring. We can reprove, rebuke, with all long-suffering and doctrine, bringing the doctrines of Holy Writ home to the heart. We can give heartfelt sympathy. We can pray with and for one another. By living a circumspect life, by maintaining a holy conversation, we may give an example of what a Christian should be; but no person can give to another his own mold of character. Let us duly consider the fact that we are to be saved, not as companies, but as individuals. We shall be judged according to the character we have formed. It is perilous to neglect to prepare the soul for eternity, and to put off making our peace with God until upon a dying bed. It is by the daily transactions of life, by the spirit we manifest, that we determine our eternal destiny. He who is faithful in that which is least, is faithful also in much. If we have made Christ our pattern, if we have walked and worked as he has given us an example in his own life, we shall be able to meet the solemn surprises that will come upon us in our experience, and say from our heart, ‘Not my will, but thine, be done.’

> “ເວລາແຫ່ງການທົດສອບມາເຖິງທຸກຄົນ. ເຮົາປະພຶດຕົນຢ່າງໃດພາຍໃຕ້ການທົດສອບແລະການພິສູດຂອງພຣະເຈົ້າ? ຕະກຽງຂອງເຮົາດັບລົງບໍ? ຫຼືວ່າເຮົາຍັງຮັກສາໃຫ້ມັນລຸກໄຫມ້ຢູ່? ເຮົາໄດ້ຕຽມພ້ອມສໍາລັບທຸກເຫດການສຸກເສີນໂດຍການຜູກພັນຂອງເຮົາກັບພຣະອົງຜູ້ຊົງເຕັມປ່ຽມດ້ວຍພຣະຄຸນແລະຄວາມຈິງຫຼືບໍ? ພຣະພົມມາຈາຣີຫ້າຄົນຜູ້ສະຫລາດບໍ່ອາດຖ່າຍທອດລັກສະນະນິໄສຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ພຣະພົມມາຈາຣີຫ້າຄົນຜູ້ໂງ່ໄດ້. ລັກສະນະນິໄສຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກຫຼໍ່ຫຼອມໂດຍເຮົາແຕ່ລະຄົນເອງ. ມັນບໍ່ອາດຖືກໂອນໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ຄອບຄອງນັ້ນຈະເຕັມໃຈສະຫລະກໍຕາມ. ໃນຂະນະທີ່ຄວາມເມດຕາຍັງຄົງຢູ່ນັ້ນ ມີຫຼາຍຢ່າງທີ່ເຮົາສາມາດເຮັດເພື່ອກັນແລະກັນ. ເຮົາສາມາດສະແດງລັກສະນະນິໄສຂອງພຣະຄຣິດ. ເຮົາສາມາດໃຫ້ຄໍາເຕືອນຢ່າງສັດຊື່ແກ່ຜູ້ທີ່ຫຼົງຜິດ. ເຮົາສາມາດຕໍານິ, ຕັກເຕືອນ, ດ້ວຍຄວາມອົດທົນຢ່າງຍິ່ງແລະດ້ວຍຄໍາສອນ, ນໍາຄໍາສອນແຫ່ງພຣະຄໍາອັນບໍລິສຸດມາສູ່ໃນດວງໃຈ. ເຮົາສາມາດມອບຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈຈາກໃຈຈິງ. ເຮົາສາມາດອະທິຖານກັບກັນແລະເພື່ອກັນແລະກັນ. ໂດຍການດໍາເນີນຊີວິດຢ່າງລະມັດລະວັງ, ໂດຍການຮັກສາຄໍາສົນທະນາອັນບໍລິສຸດ, ເຮົາອາດໃຫ້ແບບຢ່າງໄດ້ວ່າຄຣິດສະຕຽນຄວນເປັນຢ່າງໃດ; ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດໃຫ້ແບບຫຼໍ່ແຫ່ງລັກສະນະນິໄສຂອງຕົນແກ່ຄົນອື່ນໄດ້. ຂໍໃຫ້ເຮົາພິຈາລະນາຢ່າງສົມຄວນເຖິງຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ເຮົາຈະຖືກຊ່ອຍໃຫ້ລອດ, ບໍ່ແມ່ນໃນຖານະເປັນກຸ່ມຄະນະ, ແຕ່ໃນຖານະເປັນແຕ່ລະບຸກຄົນ. ເຮົາຈະຖືກພິພາກສາຕາມລັກສະນະນິໄສທີ່ເຮົາໄດ້ຫຼໍ່ຫຼອມຂຶ້ນ. ການລະເລີຍທີ່ຈະຕຽມຈິດວິນຍານສໍາລັບນິລັນດອນ, ແລະການເລື່ອນການກະທໍາສັນຕິກັບພຣະເຈົ້າໄປຈົນເຖິງເທິງຕຽງມໍລະນານັ້ນ, ເປັນອັນຕະລາຍຢ່າງຍິ່ງ. ດ້ວຍການກະທໍາປະຈໍາວັນໃນຊີວິດ, ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເຮົາສະແດງອອກ, ເຮົາຈຶ່ງກໍານົດຈຸດໝາຍປາຍທາງນິລັນດອນຂອງເຮົາ. ຜູ້ທີ່ສັດຊື່ໃນສິ່ງນ້ອຍທີ່ສຸດ ກໍສັດຊື່ໃນສິ່ງຫຼາຍເຊັ່ນກັນ. ຖ້າເຮົາໄດ້ເອົາພຣະຄຣິດເປັນແບບຢ່າງຂອງເຮົາ, ຖ້າເຮົາໄດ້ດໍາເນີນແລະເຮັດວຽກຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານແບບຢ່າງໄວ້ແກ່ເຮົາໃນຊີວິດຂອງພຣະອົງເອງ, ເຮົາກໍຈະສາມາດພົບໜ້າກັບຄວາມປະຫລາດອັນເຄັ່ງຂຶມທີ່ຈະມາເຖິງເຮົາໃນປະສົບການຂອງເຮົາ, ແລະກ່າວຈາກໃຈຂອງເຮົາວ່າ, ‘ບໍ່ແມ່ນຕາມໃຈຂ້ານ້ອຍ, ແຕ່ຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ, ຂໍໃຫ້ສໍາເລັດເຖີດ.’”

> “It is in probationary time, the time in which we are living, that we should calmly contemplate the terms of salvation, and live according to the conditions laid down in the word of God. We should educate and train ourselves, hour by hour and day by day, by careful discipline, to perform every duty. We should become acquainted with God and with Jesus Christ whom he has sent. In every trial it is our privilege to draw upon him who has said, ‘Let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me.’ The Lord says he is more willing to give us the Holy Spirit than parents are to give bread to their children. Then let us have the oil of grace in our vessels with our lamps, that we may not be found among those who are represented as foolish virgins, who were not prepared to go forth to meet the bridegroom.” Review and Herald, September 17, 1895.

> “ໃນເວລາແຫ່ງການທົດສອບ ຄືເວລາທີ່ພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຢູ່ນີ້ ພວກເຮົາຄວນພິຈາລະນາເງື່ອນໄຂແຫ່ງຄວາມລອດຢ່າງສະຫງົບ ແລະດຳເນີນຊີວິດຕາມເງື່ອນໄຂທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຮົາຄວນຝຶກຝົນ ແລະອົບຮົມຕົນເອງ ຊົ່ວໂມງຕໍ່ຊົ່ວໂມງ ແລະມື້ຕໍ່ມື້ ໂດຍລະບຽບວິໄນອັນຮອບຄອບ ເພື່ອປະຕິບັດທຸກໜ້າທີ່. ພວກເຮົາຄວນຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ ແລະຮູ້ຈັກພຣະເຢຊູຄຣິດ ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ມາ. ໃນທຸກການທົດລອງ ນີ້ເປັນສິດພິເສດຂອງພວກເຮົາ ທີ່ຈະອາໄສພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຕັດວ່າ, ‘ໃຫ້ເຂົາຈັບຍຶດກຳລັງຂອງເຮົາ ເພື່ອເຂົາຈະໄດ້ສ້າງສັນຕິສຸກກັບເຮົາ; ແລະເຂົາຈະສ້າງສັນຕິສຸກກັບເຮົາ.’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ ພຣະອົງຊົງເຕັມພຣະໄທຫຼາຍກວ່າບິດາມານດາຈະໃຫ້ເຂົ້າຈີ່ແກ່ລູກຂອງຕົນ ທີ່ຈະປະທານພຣະວິນຍານບໍລິສຸດແກ່ພວກເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມີນ້ຳມັນແຫ່ງພຣະຄຸນຢູ່ໃນພາຊະນະຂອງເຮົາຄຽງຄູ່ກັບຕະກຽງຂອງເຮົາ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະບໍ່ຖືກພົບຢູ່ໃນພວກທີ່ຖືກເປັນພາບແທນວ່າເປັນຍິງພົມມະຈາລີໂງ່ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕຽມພ້ອມທີ່ຈະອອກໄປຮັບເຈົ້າບ່າວ.” Review and Herald, September 17, 1895.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand who were typified by Abraham’s circumcision and the eight souls upon the ark, are the wise virgins in the parable who perfectly reflect the character of Christ in the soon coming crisis. It is only fitting that Sister White closed out the passage by citing Isaiah, for it is a passage that directly refers to the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

ທຸງໝາຍຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍການຮັບສຸໜັດຂອງອັບຣາຮາມ ແລະ ແປດຊີວິດບົນນາວາ, ຄືເຫຼົ່າພົມມະຈັນຜູ້ມີປັນຍາໃນຄຳອຸປະມາ ຜູ້ສະທ້ອນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດຢ່າງສົມບູນໃນວິກິດການທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວນີ້. ນັບວ່າເໝາະສົມຢ່າງຍິ່ງທີ່ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ປິດທ້າຍຂໍ້ຄວາມນັ້ນດ້ວຍການອ້າງເຖິງເອຊາຢາ, ເພາະວ່ານັ້ນເປັນຂໍ້ພຣະຄຳພີທີ່ກ່າວເຖິງໂດຍກົງເຖິງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ.

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. Isaiah 27:2–11.

> ໃນວັນນັ້ນ ຈົ່ງຂັບຮ້ອງເຖິງນາງວ່າ, “ສວນອະງຸ່ນແຫ່ງເຫຼົ້າອະງຸ່ນສີແດງ. ເຮົາຄືພຣະເຢໂຫວາ ເປັນຜູ້ຮັກສາມັນ; ເຮົາຈະລົງນ້ຳໃຫ້ມັນທຸກຂະນະ: ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດທຳອັນຕະລາຍແກ່ມັນ, ເຮົາຈະຮັກສາມັນທັງກາງຄືນແລະກາງວັນ. ຄວາມພິໂລດບໍ່ຢູ່ໃນເຮົາ: ຜູ້ໃດໜໍຈະຕັ້ງພຸ່ມໜາມແລະໜາມແຫຼມເຂົ້າຕໍ່ສູ້ເຮົາໃນຍາມສົງຄາມ? ເຮົາຈະຍ່າງຜ່ານພວກມັນໄປ, ເຮົາຈະເຜົາພວກມັນໃຫ້ໝົດດ້ວຍກັນ. ຫຼືບໍ່ຊັ້ນ ໃຫ້ລາວຍຶດໝັ້ນໃນພະລັງຂອງເຮົາ, ເພື່ອລາວຈະໄດ້ປະນີປະນອມກັບເຮົາ; ແລະລາວຈະປະນີປະນອມກັບເຮົາ. ພຣະອົງຈະໃຫ້ຜູ້ທີ່ມາຈາກຢາໂຄບຝັງຮາກລົງ: ອິດສະຣາເອນຈະຜຸດດອກແລະແຕກໜໍ່, ແລະຈະເຕັມໜ້າໂລກດ້ວຍຜົນ. ພຣະອົງໄດ້ຕີເຂົາ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງຕີຜູ້ທີ່ຕີເຂົາຫຼື? ຫຼືເຂົາຖືກຂ້າ ຕາມຢ່າງການຂ້າລ້າງຂອງຜູ້ທີ່ຖືກເຂົາຂ້າຫຼື? ໃນຂອບເຂດອັນພໍສົມ, ເມື່ອມັນແຕກຫນໍ່ອອກມາ, ພຣະອົງຈະໂຕ້ແຍ້ງກັບມັນ: ພຣະອົງຍັບຍັ້ງລົມຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງໄວ້ໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ. ເພາະສະນັ້ນ ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະນີ້ແມ່ນຜົນທັງໝົດເພື່ອການນຳບາບຂອງເຂົາອອກໄປ; ເມື່ອເຂົາເຮັດຫີນທັງໝົດຂອງແທ່ນບູຊາໃຫ້ເປັນເໝືອນຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກຕີໃຫ້ແຕກອອກ, ບັນດາເສົາອາເຊຣາແລະຮູບຄາຣົບຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່ອີກ. ແຕ່ເມືອງທີ່ມີປ້ອມປາການແນ່ນໜາຈະຮ້າງເປົ່າ, ແລະທີ່ຢູ່ອາໄສຈະຖືກປະຖິ້ມ, ແລະຖືກປ່ອຍໄວ້ເໝືອນຖິ່ນກັນດານ: ທີ່ນັ້ນລູກງົວຈະຫາກິນ, ແລະມັນຈະນອນລົງທີ່ນັ້ນ, ແລະກິນກິ່ງງ່າຂອງມັນຈົນໝົດ. ເມື່ອກິ່ງງ່າຂອງມັນແຫ້ງແລ້ວ, ມັນຈະຖືກຫັກອອກ: ພວກຜູ້ຍິງຈະມາ ແລະເອົາພວກມັນໄປຈູດໄຟ: ເພາະພວກເຂົາເປັນປະຊາຊົນທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ: ເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງເມດຕາພວກເຂົາ, ແລະພຣະອົງຜູ້ຊົງປັ້ນແຕ່ງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງສຳແດງຄວາມໂຜດປານຕໍ່ພວກເຂົາ.” ເອຊາຢາ 27:2–11.

In the “day of the east wind,” when the iniquity of Jacob is being purged, and the other class of “people of no understanding” are being gathered and burned is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period, he who desires to make peace with Christ can do so, but the final movements are rapid ones.

ໃນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ,” ເມື່ອຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບກໍາລັງຖືກຊໍາລະອອກ, ແລະຄົນອີກຈໍາພວກໜຶ່ງຄື “ປະຊາຊົນຜູ້ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ” ກໍາລັງຖືກຮວບຮວມແລະເຜົາໄໝ້ ນັ້ນແມ່ນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຈະສ້າງສັນຕິກັບພຣະຄຣິດກໍອາດເຮັດໄດ້, ແຕ່ຄວາມເຄື່ອນໄຫວສຸດທ້າຍນັ້ນດໍາເນີນໄປຢ່າງຮວດເລັວ.

The priests were to be thirty years old when they began to serve, and the one-hundred and forty-four thousand are Peter’s kingdom of priests who renew the covenant with God in the last days.

ພວກປະໂລຫິດຈະຕ້ອງມີອາຍຸສາມສິບປີເມື່ອເລີ່ມຮັບໃຊ້, ແລະໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນແມ່ນອານາຈັກແຫ່ງປະໂລຫິດຂອງເປໂຕ ຜູ້ຊຶ່ງຟື້ນຟູພັນທະສັນຍາກັບພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ.

> Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 1:5.

> ພວກທ່ານກໍເຊັ່ນກັນ, ເປັນດັ່ງກ້ອນຫີນທີ່ມີຊີວິດ, ກຳລັງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເປັນເຮືອນຝ່າຍວິນຍານ, ເປັນປະໂຣຫິດອັນບໍລິສຸດ, ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຝ່າຍວິນຍານ, ອັນເປັນທີ່ພໍພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າໂດຍທາງພຣະເຢຊູຄຣິດ. 1 ເປໂຕ 1:5

The priests were prepared to serve over an eight-day anointing service; thus, the number eight is a symbol of the anointed priesthood that are within the ark.

ພວກປະໂລຫິດໄດ້ຖືກຕຽມໄວ້ເພື່ອຮັບໃຊ້ໃນພິທີເຈີມຕັ້ງເປັນເວລາແປດມື້; ດັ່ງນັ້ນ ຈໍານວນແປດຈຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງຖານະປະໂລຫິດຜູ້ຖືກເຈີມຕັ້ງທີ່ຢູ່ພາຍໃນຫີບ.

## Aaron’s Rod

ໄມ້ເທົ້າຂອງອາໂຣນ

The anointed priesthood of the one hundred and forty-four thousand are represented within the ark of the covenant as Aaron’s rod that budded. When Aaron’s rod budded it provided a distinction between Aaron and the other rods of the tribes of Israel which did not bud. In the Scriptures it is rain that produces the budding of the plants.

ຖານະປະໂຣຫິດທີ່ໄດ້ຮັບການເຈີມຕັ້ງຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ພາຍໃນຫີບພັນທະສັນຍາ ໂດຍໄມ້ເທົ້າຂອງອາໂຣນທີ່ແຕກໜໍ່. ເມື່ອໄມ້ເທົ້າຂອງອາໂຣນແຕກໜໍ່, ມັນໄດ້ສະແດງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງອາໂຣນກັບໄມ້ເທົ້າອື່ນໆຂອງບັນດາເຜົ່າອິສຣາເອນ ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ແຕກໜໍ່. ໃນພຣະຄຳພີ, ຝົນເປັນສິ່ງທີ່ກໍ່ໃຫ້ພືດພັນແຕກໜໍ່.

All the prophets address the latter days, so Aaron’s rod of priesthood, represents the anointing of the one hundred and forty-four thousand in a situation that aligns with Elijah at Carmel and the Millerites in 1844. It addresses the point when there is a clear distinction between the true and false messages of the latter rain. That distinction is made by Joel when he identifies the “new wine” being cut off from one class. The class who has the new wine cut off from their mouths are Isaiah’s drunkards of Ephraim. They are also those who accused the disciples of being drunk at Pentecost and they are the rebels of 1888, who followed their fathers, who were the rebels of 1863. All those lines of prophecy align with the line which Sister White identifies as occurring when the world realizes Adventism has known about the fireballs of Nashville for roughly one hundred and twenty-five years and has said nothing.

ຄຳພະຍາກອນທັງປວງລ້ວນແຕ່ກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ; ດັ່ງນັ້ນ ໄມ້ເທົ້າແຫ່ງຖານະປະໂຣຫິດຂອງອາໂຣນ ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເຈີມຕັ້ງຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນສະພາບການທີ່ສອດຄ່ອງກັບເອລີຢາຢູ່ເຂົາກາເມນ ແລະກັບພວກມິນເລີໄຣຕ໌ໃນປີ 1844. ນີ້ກ່າວເຖິງຈຸດເວລາທີ່ມີການແຍກແຍະຢ່າງແຈ້ງເຈນລະຫວ່າງຂ່າວສານອັນແທ້ ແລະຂ່າວສານອັນປອມຂອງຝົນປາຍ. ການແຍກແຍະນັ້ນຖືກກະທຳໂດຍໂຢເອນ ເມື່ອທ່ານລະບຸວ່າ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່” ຖືກຕັດຂາດໄປຈາກຄົນຈຳພວກໜຶ່ງ. ຈຳພວກທີ່ “ເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່” ຖືກຕັດຂາດໄປຈາກປາກຂອງເຂົາ ຄືພວກຄົນເມົາຂອງເອຟຣາອິມຕາມທີ່ເອຊາຢາກ່າວເຖິງ. ພວກເຂົາຍັງແມ່ນຄົນທີ່ກ່າວຫາພວກສາວົກວ່າເມົາໃນວັນເພນເຕກອດ ແລະພວກເຂົາຄືພວກກະບົດໃນປີ 1888 ຜູ້ທີ່ຕິດຕາມບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພວກກະບົດໃນປີ 1863. ແນວຄຳພະຍາກອນທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນສອດຄ່ອງກັບແນວໜຶ່ງຊຶ່ງຊິດສະເຕີໄວທ໌ໄດ້ລະບຸວ່າເກີດຂຶ້ນເມື່ອໂລກຕະໜັກວ່າອາດເວນຕິສຶມໄດ້ຮູ້ເລື່ອງລູກໄຟແຫ່ງແນຊວິລມາປະມານໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫ້າປີແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍເວົ້າຫຍັງເລີຍ.

## 8, Eighty and 81

8, ແປດສິບ ແລະ 81

The number thirty and the number eight are symbols of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of the latter days which represents the combination of Divinity and humanity. The number eight is a tithe of the number eighty, which is the number of the eighty valiant priests who with the high priest withstood king Uzziah, who attempted to offer incense in the holy place. Eighty-one represents Divinity combined with humanity in the context of the priesthood of the church triumphant. The history of Uzziah’s rebellion connects that priesthood of eighty-one in the very crisis that aligns with the rebellion of Ptolemy just after the battle of Raphia. All the prophets identify the latter days, so the priesthood of Divinity combined with humanity, which is the priesthood of the church triumphant made up of eighty human priests and one Divine High Priest are identified in the history that began in 2014 when the Ukrainian War was initiated.

ເລກສາມສິບ ແລະ ເລກແປດ ເປັນສັນຍາລັກຂອງຖານະປະໂຣຫິດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນທຸງສັນຍານແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະສານກັນຂອງພຣະພາວະ ແລະ ມະນຸດພາວະ. ເລກແປດເປັນສ່ວນສິບຂອງເລກແປດສິບ ຊຶ່ງເປັນເລກຂອງປະໂຣຫິດຜູ້ກ້າຫານແປດສິບຄົນ ຜູ້ທີ່ຮ່ວມກັບມະຫາປະໂຣຫິດໄດ້ຕໍ່ຕ້ານກະສັດອຸດຊີຢາ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ພະຍາຍາມຖວາຍເຄື່ອງຫອມໃນບ່ອນບໍລິສຸດ. ເລກແປດສິບເອັດ ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະພາວະທີ່ປະສານກັບມະນຸດພາວະ ໃນບໍລິບົດຂອງຖານະປະໂຣຫິດແຫ່ງຄຣິດຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ. ປະຫວັດຂອງການກະບົດຂອງອຸດຊີຢາເຊື່ອມໂຍງຖານະປະໂຣຫິດແຫ່ງເລກແປດສິບເອັດນັ້ນ ເຂົ້າກັບວິກິດການດຽວກັນຢ່າງແນ່ນອນ ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບການກະບົດຂອງ Ptolemy ພາຍຫຼັງຍຸດທະການຣາເຟຍ ໃນທັນທີ. ບັນດາສາດສະດາທຸກທ່ານລ້ວນຊີ້ບອກເຖິງວັນສຸດທ້າຍ ດັ່ງນັ້ນ ຖານະປະໂຣຫິດແຫ່ງພຣະພາວະທີ່ປະສານກັບມະນຸດພາວະ ຊຶ່ງເປັນຖານະປະໂຣຫິດຂອງຄຣິດຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ ອັນປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍປະໂຣຫິດມະນຸດແປດສິບຄົນ ແລະ ມະຫາປະໂຣຫິດຝ່າຍພຣະອົງໜຶ່ງພຣະອົງ ຈຶ່ງຖືກລະບຸໄວ້ໃນປະຫວັດສາດທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2014 ເມື່ອສົງຄາມຢູເຄຣນໄດ້ຖືກລິເລີ່ມ.

The middle chapter of Genesis’ twelve-chapter line is chapter seventeen. The middle verse of the twelve-chapter line is verse twenty-two. Verse twenty-two marks a distinct end of a conversation between God and Abraham that began in verse one, thus identifying verse twenty-two as the end of a prophetic line which bears the signature of the Hebrew alphabet’s twenty-two letters. The middle verse of the line of twenty-two verses is verse eleven, which in turn is the middle of three verses that identify the ensign of the one hundred and forty-four thousand. Verse eleven is therefore the middle of three distinct verses, and verse eleven conveys the primary truth of not only the twenty-two verses, but also of the three verses it is within, thus identifying verse eleven and twenty-two as a beginning and ending of the primary thought. Thus, verse eleven through twenty-two in chapter seventeen is the primary theme of chapters eleven through twenty-two.

ບົດກາງຂອງແນວສິບສອງບົດໃນພຣະທໍາປະຖົມມະການ ຄືບົດທີສິບເຈັດ. ຂໍ້ກາງຂອງແນວສິບສອງບົດນັ້ນ ຄືຂໍ້ທີຊາວສອງ. ຂໍ້ທີຊາວສອງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການສິ້ນສຸດຢ່າງຊັດເຈນຂອງການສົນທະນາລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບອັບຣາຮາມ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າຂໍ້ທີຊາວສອງເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງແນວຄໍາພະຍາກອນໜຶ່ງ ຊຶ່ງຖືລາຍເຊັນຂອງອັກສອນຮີບຣູທັງຊາວສອງຕົວ. ຂໍ້ກາງຂອງແນວຊາວສອງຂໍ້ນັ້ນ ຄືຂໍ້ທີສິບເອັດ ຊຶ່ງໃນທາງກັບກັນກໍເປັນຂໍ້ກາງຂອງສາມຂໍ້ທີ່ຊີ້ບອກເຖິງທຸງໝາຍຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເພາະສະນັ້ນ ຂໍ້ທີສິບເອັດຈຶ່ງເປັນຂໍ້ກາງຂອງສາມຂໍ້ທີ່ແຍກອອກຢ່າງຈໍາແນກໄດ້ ແລະຂໍ້ທີສິບເອັດນັ້ນສື່ຖຶງຄວາມຈິງຫຼັກ ບໍ່ພຽງແຕ່ຂອງຊາວສອງຂໍ້ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຂອງສາມຂໍ້ທີ່ມັນຢູ່ພາຍໃນນັ້ນດ້ວຍ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າຂໍ້ທີສິບເອັດແລະຊາວສອງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງແນວຄວາມຄິດຫຼັກ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ທີສິບເອັດເຖິງຊາວສອງໃນບົດທີສິບເຈັດ ຈຶ່ງເປັນຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງບົດທີສິບເອັດເຖິງຊາວສອງ.

The middle of chapters eleven unto twenty-two in the book of Matthew is chapter sixteen.

ກາງຂອງບົດທີສິບເອັດຈົນເຖິງບົດທີຊາວສອງໃນພຣະທຳມັດທາຍ ຄື ບົດທີສິບຫົກ.

> Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:20.

> ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງກຳຊັບບັນດາສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ ຢ່າບອກຜູ້ໃດວ່າ ພຣະອົງຄືພຣະເຢຊູ ພຣະຄຣິດ. ມັດທາຍ 16:20

As with Genesis’ midpoint, verse twenty marks the end of a specific conversation that began in verse thirteen when Christ and the disciples arrived at Caesarea Philippi.

ເຊັ່ນດຽວກັບຈຸດກາງຂອງພຣະຄຳປະຖົມມະການ, ຂໍ້ທີຊາວເປັນເຄື່ອງໝາຍຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການສົນທະນາສະເພາະຢ່າງໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ທີສິບສາມ ເມື່ອພຣະຄຣິດແລະພວກສາວົກໄດ້ມາເຖິງເມືອງເຊຊາເຣຍາ ຟີລິບປີ.

> When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

> ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ເສດັດເຂົ້າໄປໃນເຂດແດນເມືອງກາຍຊາເຣຍາ ຟີລິບປີ, ພຣະອົງຊົງຖາມພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ, “ຜູ້ຄົນທັງຫລາຍເວົ້າກັນວ່າ ເຮົາ ບຸດມະນຸດ ເປັນຜູ້ໃດ?” ພວກເຂົາທູນຕອບວ່າ, “ບາງຄົນວ່າເປັນໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ; ບາງຄົນວ່າເປັນເອລີຢາ; ແລະຄົນອື່ນໆວ່າເປັນເຢເຣມີຢາ ຫລືເປັນຜູ້ພະຍາກອນຄົນໜຶ່ງ.” ພຣະອົງຊົງຖາມພວກເຂົາວ່າ, “ແລ້ວພວກເຈົ້າເວົ້າວ່າ ເຮົາ ເປັນຜູ້ໃດ?” ຊີໂມນ ເປໂຕ ທູນຕອບວ່າ, “ພຣະອົງຄືພຣະຄຣິດ, ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່.” ແລະພຣະເຢຊູຊົງຕອບເຂົາວ່າ, “ຊີໂມນ ບາຣໂຢນາ, ທ່ານເປັນສຸກ, ເພາະວ່າເນື້ອໜັງແລະເລືອດບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍສິ່ງນີ້ແກ່ທ່ານ, ແຕ່ເປັນພຣະບິດາຂອງເຮົາຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນ. ແລະເຮົາກໍຂໍບອກທ່ານດ້ວຍວ່າ ທ່ານຄືເປໂຕ, ແລະເທິງສີລານີ້ ເຮົາຈະສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງເຮົາໄວ້; ແລະປະຕູແຫ່ງນະລົກຈະມີໄຊຊະນະເໜືອຄຣິສຕະຈັກນັ້ນບໍ່ໄດ້. ເຮົາຈະມອບກະແຈແຫ່ງອານາຈັກສະຫວັນໃຫ້ແກ່ທ່ານ; ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ທ່ານຜູກໄວ້ໃນແຜ່ນດິນໂລກ ກໍຈະຖືກຜູກໄວ້ໃນສະຫວັນ; ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ທ່ານປົດອອກໃນແຜ່ນດິນໂລກ ກໍຈະຖືກປົດອອກໃນສະຫວັນ.” ແລ້ວພຣະອົງຊົງກຳຊັບພວກສາວົກວ່າ ຢ່າບອກຜູ້ໃດເລີຍວ່າ ພຣະອົງຄືພຣະເຢຊູຜູ້ເປັນພຣະຄຣິດ. ມັດທາຍ 16:13–20.

## Raphia and Panium

ຣາເຟຍ ແລະ ປານີອຸມ

Not only does Matthew’s middle passage represent a distinct conversation and subject, but just as the covenant symbolism of Genesis’ testimony aligns with the battle of Raphia, Matthew’s conversation takes place in Caesarea Philippi, which is Panium. Panium of verse fifteen of Daniel eleven is the midpoint in Matthew’s twelve-chapter line and Raphia of verse eleven of Daniel eleven, is the midpoint of Genesis’ twelve-chapter line.

ບໍ່ພຽງແຕ່ຂໍ້ຄວາມຕອນກາງຂອງມັດທາຍເປັນການສົນທະນາແລະຫົວຂໍ້ທີ່ແຕກຕ່າງອອກຕ່າງຫາກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ດັ່ງທີ່ສັນຍະລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນຄຳພະຍານຂອງ Genesis ສອດຄ່ອງກັບຍຸດທະການແຫ່ງ Raphia, ການສົນທະນາຂອງມັດທາຍກໍເກີດຂຶ້ນໃນ Caesarea Philippi ຊຶ່ງກໍຄື Panium. Panium ໃນຂໍ້ສິບຫ້າຂອງ Daniel ບົດທີສິບເອັດ ແມ່ນຈຸດກາງຂອງເສັ້ນລຳດັບສິບສອງບົດຂອງມັດທາຍ, ແລະ Raphia ໃນຂໍ້ສິບເອັດຂອງ Daniel ບົດທີສິບເອັດ ແມ່ນຈຸດກາງຂອງເສັ້ນລຳດັບສິບສອງບົດຂອງ Genesis.

The 250 years that began in 457 BC concluded at 207 BC, the midpoint between Raphia of verse eleven and Panium of verse fifteen, which is where the sign of Abraham’s circumcision and Peter’s confession of the Messiah converge. In the book of Matthew’s line, Peter is testifying to his recognition of Christ, the Son of God at His baptism.

ໄລຍະ 250 ປີທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 207 ກ່ອນ ຄ.ສ., ຊຶ່ງເປັນຈຸດກາງລະຫວ່າງ Raphia ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ແລະ Panium ໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າ, ອັນເປັນບ່ອນທີ່ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການຕັດຜິວຂອງອັບຣາຮາມ ແລະຄຳສາລະພາບຂອງເປໂຕເກືອບກັນ. ໃນແນວເລື່ອງຂອງພຣະທຳມັດທາຍ, ເປໂຕກຳລັງເປັນພະຍານເຖິງການທີ່ລາວຮັບຮູ້ພຣະຄຣິດ, ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ.

Simon means “one who hears” and Barjona means “son of the dove.” Simon was one who heard the message of Christ baptism, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Christ’s baptism typified August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended. The same angel descended on 9/11. Peter represents those who recognize 9/11 as the testing message of the generation of the one hundred and forty-four thousand.

ຊີໂມນ ຫມາຍເຖິງ “ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນ” ແລະ ບາຣໂຢນາ ຫມາຍເຖິງ “ບຸດແຫ່ງນົກເຂົາ.” ຊີໂມນເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວສານແຫ່ງພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣິດ, ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ລົງມາໃນຮູບຮ່າງຂອງນົກເຂົາ. ພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣິດເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ມີຣິດເດດໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 10 ໄດ້ລົງມາ. ທູດສະຫວັນອົງດຽວກັນນັ້ນໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 9/11. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ 9/11 ວ່າເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບຂອງຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ.

Peter represents those who employ the methodology of line upon line. He is the “son” of the dove, so as a son he symbolically represents the last generation. Peter is a symbol of the last generation, and with the symbolic numbering of his name he represents the one hundred and forty-four thousand. Peter represents the final generation who hear the message of the empowerment when Christ appears in the prophetic line. Peter recognized the message associated with Christ’s baptism, and thus Peter could identify Jesus as the anointed one, which is Messiah in the Hebrew and Christ in the Greek. Peter represents those who understand that the angel of Revelation eighteen who descended at 9/11, had also descended on August 11, 1840. Peter represents those who understand 9/11 as a waymark that is only established by the testimony of two or three lines.

ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ນຳໃຊ້ວິທີການ “ເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ.” ທ່ານເປັນ “ບຸດ” ຂອງນົກເຂົາ, ດັ່ງນັ້ນໃນຖານະບຸດ ທ່ານຈຶ່ງເປັນຕົວແທນເຊີງສັນຍະລັກຂອງຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍ. ເປໂຕເປັນສັນຍະລັກຂອງຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍ, ແລະດ້ວຍການນັບເລກເຊີງສັນຍະລັກຂອງຊື່ຂອງທ່ານ ທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນ. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວສານເລື່ອງການປະທານລິດເດດ ເມື່ອພຣະຄຣິດປາກົດໃນເສັ້ນຄຳພະຍາກອນ. ເປໂຕໄດ້ຈົດຈຳຂ່າວສານທີ່ເກື່ອງພັນກັບການບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ເປໂຕຈຶ່ງສາມາດລະບຸພຣະເຢຊູວ່າເປັນພຣະຜູ້ຖືກເຈີມ, ຊຶ່ງໃນພາສາເຮັບເຣີເອີ້ນວ່າ Messiah ແລະໃນພາສາກຣີກເອີ້ນວ່າ Christ. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈວ່າທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດບົດ 18 ຜູ້ທີ່ລົງມາໃນວັນທີ 9/11 ນັ້ນ ກໍໄດ້ລົງມາແລ້ວໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ເຊັ່ນກັນ. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈ 9/11 ວ່າເປັນໝຸດໝາຍ ຊຶ່ງຈະຖືກສະຖາປະນາໄດ້ແຕ່ໂດຍຄຳພະຍານຂອງສອງຫຼືສາມເສັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Peter’s confession is that 9/11 identifies the arrival of the third woe, which is the testing message for the final generation. That confession is where the name changes. Abraham is at Raphia and Peter is at Panium, just before the cross. Between Panium and the cross Peter is going to visit the Mount of Transfiguration. It is at Panium where Simon is changed unto Peter when he gave his confession of the testing message for his generation. For the one hundred and forty-four thousand that testing message is Islam of the third woe which arrived in prophetic history at 9/11.

ຄຳສາລະພາບຂອງເປໂຕແມ່ນວ່າ 9/11 ຊີ້ບອກເຖິງການມາເຖິງຂອງໄພວິບັດປະການທີສາມ ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບສຳລັບຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍ. ຄຳສາລະພາບນັ້ນແມ່ນຈຸດທີ່ຊື່ຖືກປ່ຽນ. ອັບຣາຮາມຢູ່ທີ່ Raphia ແລະ ເປໂຕຢູ່ທີ່ Panium, ກ່ອນໜ້າກາງແຂນເລັກນ້ອຍ. ລະຫວ່າງ Panium ແລະ ກາງແຂນ ເປໂຕຈະໄປຢ້ຽມຢາມພູແຫ່ງການຊົງປ່ຽນຮູບ. ທີ່ Panium ນີ້ເອງທີ່ຊີໂມນຖືກປ່ຽນເປັນເປໂຕ ເມື່ອລາວໄດ້ກ່າວຄຳສາລະພາບຂອງຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບສຳລັບຊົ່ວອາຍຸຂອງລາວ. ສຳລັບໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນນັ້ນ ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນຄື ອິດສະລາມແຫ່ງໄພວິບັດປະການທີສາມ ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນໃນເຫດການ 9/11.

The beginning of the testing of Adventism began at 9/11, and at the end of the testing of Adventism the message of Islam of the third woe identifies when and where Simon’s name is changed. The message Peter understands at the end, which was typified by the message of 9/11 at the beginning, is the corrected message of the fireballs of Nashville. There the feast of trumpets arrives in conjunction with the ascension of the ensign and the closed door of the Day of Atonement.

ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການທົດສອບຂອງລັດທິແອດເວັນຕິສ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນທີ່ 9/11, ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການທົດສອບຂອງລັດທິແອດເວັນຕິສ ຂ່າວສານແຫ່ງອິດສະລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າເວລາໃດ ແລະ ບ່ອນໃດທີ່ຊື່ຂອງຊີໂມນຖືກປ່ຽນ. ຂ່າວສານທີ່ເປໂຕເຂົ້າໃຈໃນຕອນສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຂ່າວສານຂອງ 9/11 ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຖືກແກ້ໄຂຂອງລູກໄຟແຫ່ງ Nashville. ທີ່ນັ້ນ ງານສະຫຼອງແຫ່ງສຽງແກເຂົ້າມາເຖິງ ຄຽງຄູ່ກັນກັບການສະເດັດຂຶ້ນຂອງທຸງໝາຍ ແລະ ປະຕູທີ່ປິດລົງຂອງວັນແຫ່ງການລຶບບາບ.

We will continue these things in the next article.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles