Article

# ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ - ເລກທີສອງ

ສະຫະລັດອາເມລິກາ, ກົດໝາຍ Patriot Act, ແລະເສັ້ນທາງໄປສູ່ການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນ

Author

Jeff Pippenger

Published

September 19, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພວກເຮົາໄດ້ສິ້ນສຸດບົດຄວາມກ່ອນໜ້ານີ້ດ້ວຍປະໂຫຍກທີ່ກ່າວວ່າ, “ໃນປີ 2001 ລັດຖະບານຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ປະກາດໃຫ້ Patriot Act ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ເປັນກົດໝາຍ.”

> “ມີຫຼາຍຄົນ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ມີສ່ວນຢູ່ໃນຂະບວນການນີ້ເພື່ອບັງຄັບໃຊ້ການຖືວັນອາທິດ ກໍຍັງຕາບອດຕໍ່ຜົນທີ່ຈະຕາມມາຈາກການກະທຳນີ້. ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງໂຈມຕີໂດຍກົງຕໍ່ເສລີພາບທາງສາສະໜາ. ມີຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ເຄີຍເຂົ້າໃຈຂໍ້ຮຽກຮ້ອງຂອງວັນຊະບາໂຕຕາມພຣະຄຳພີ ແລະຮາກຖານອັນເທັດທີ່ສະຖາບັນວັນອາທິດຕັ້ງຢູ່ເທິງນັ້ນ. ການເຄື່ອນໄຫວໃດໆກໍຕາມທີ່ສົ່ງເສີມນິຕິບັນຍັດທາງສາສະໜາ ແທ້ຈິງແລ້ວກໍແມ່ນການຍອມອ່ອນໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ ຜູ້ຊຶ່ງໃນຫຼາຍຍຸກຫຼາຍສະໄໝໄດ້ທຳສົງຄາມຢ່າງບໍ່ຫຍຸດຢັ້ງຕໍ່ເສລີພາບແຫ່ງມະໂນທຳ. ການຖືວັນອາທິດເປັນໜີ້ການດຳຮົງຢູ່ຂອງມັນໃນຖານະສະຖາບັນທີ່ເອີ້ນກັນວ່າຄຣິດສະຕຽນ ແກ່ ‘ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳ’; ແລະການບັງຄັບໃຊ້ມັນກໍຈະເປັນການຍອມຮັບໃນທາງປະຕິບັດຕໍ່ຫຼັກການທີ່ເປັນເສົາມຸມເອກຂອງລັດທິໂຣມັນ. ເມື່ອຊາດຂອງພວກເຮົາຈະປະຕິເສດຫຼັກການແຫ່ງການປົກຄອງຂອງຕົນຈົນເຖິງຂັ້ນຕຣາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ໂປຣເຕສແຕນຕິສຶມຈະຈັບມືກັບລັດທິສັນຕະປາປາໃນການກະທຳນີ້; ມັນຈະບໍ່ແມ່ນສິ່ງອື່ນໃດນອກຈາກການໃຫ້ຊີວິດແກ່ອຳນາດທີ່ກົດຂີ່ ຊຶ່ງໄດ້ເຝົ້າຄອຍໂອກາດຂອງມັນມາດົນນານດ້ວຍຄວາມກະຫາຍ ເພື່ອຈະພຸ່ງກັບຄືນອີກຄັ້ງສູ່ການເປັນຜູ້ເດັດການຢ່າງເຕັມຮູບແບບ.” Testimonies, volume 5, 711.

ປີ 1888 ເປັນແບບຢ່າງຂອງປີ 2001, ແລະໃນເວລານັ້ນໄດ້ມີການສະເໜີຮ່າງກົດໝາຍ Blair Bill, ແມ່ນແຕ່ເນື່ອງຈາກມັນບໍ່ໄດ້ຖືກຜ່ານຮັບຮອງ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ມັນບໍ່ສາມາດເປັນຄຳພະຍາກອນໄດ້. ມັນໄດ້ກາຍເປັນໝາຍສຳຄັນຂອງປີ 66 AD, ເປັນການລ້ອມທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ແລ້ວຖືກຖອນອອກຢ່າງລຶກລັບ. ເມື່ອເຂົ້າໃຈວ່າ ມີສອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບ “ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ”, ແລະວ່າຊ່ວງທີສອງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ຊຶ່ງຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍປີ 321, ແລະວ່າຊ່ວງເວລານັ້ນສິ້ນສຸດເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດທົ່ວໂລກ ຊຶ່ງຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍປີ 538 ຖືກບັງຄັບໃຊ້ຢ່າງເຕັມຮູບແບບ; ແລ້ວໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ມັນຈຶ່ງຮຽກຮ້ອງວ່າ ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາທົດສອບຮູບຂອງສັດຮ້າຍຊ່ວງທຳອິດ ກໍຕ້ອງເລີ່ມດ້ວຍການກ່າວເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດບາງປະການໃນລັກສະນະທີ່ເປັນແບບຢ່າງເຊັ່ນກັນ. ໃນປີ 1888, Blair Bill ເປັນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດແຫ່ງຊາດ, ແລະປີ 1888 ຊີ້ບອກເວລາທີ່ທູດສະຫວັນໃນ Revelation ບົດທີ 18 ລົງມາ ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວາບດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ.

ກົດໝາຍ Patriot Act ເປັນພາບແບບຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງຮູບສັດຮ້າຍໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ສະຫະລັດອາເມລິກາເວົ້າດັ່ງມັງກອນ ຕາມການສໍາເລັດຂອງພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ຂໍ້ 11 ເມື່ອມັນບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເມື່ອມັນບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍນັ້ນ ມັນຈະເວົ້າດັ່ງມັງກອນ ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນບົ່ງຊີ້ວ່າ ຮູບສັດຮ້າຍໄດ້ຮັບການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຢ່າງສົມບູນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ໃນຈຸດນັ້ນ ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ເຕັມຖ້ວຍແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງຕົນ ແລະການຫັນໜີຈາກຄວາມເຊື່ອໃນລະດັບຊາດຈະຖືກຕິດຕາມດ້ວຍຄວາມພິນາດໃນລະດັບຊາດ. ໃນຈຸດນັ້ນ ສະຫະລັດອາເມລິກາກໍຢຸດເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີ ເມື່ອສະຫະພັນສາມປະການຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ.

ອານຟາ ແລະ ໂອເມກາ ຍ່ອມສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດຄວບຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ເສມອ, ແລະ ໃນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສະຫະລັດ ໄດ້ມີສາມຄັ້ງທີ່ສະຫະລັດໄດ້ເວົ້າໃນຄວາມໝາຍທາງຄໍາພະຍາກອນ ຊຶ່ງໄດ້ໝາຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສະຫະລັດໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ. ຄໍາປະກາດເອກະລາດ ໃນປີ 1776, ຕາມດ້ວຍລັດຖະທໍາມະນູນ ໃນປີ 1789 ແລະ ຕໍ່ມາ ກົດໝາຍຄົນຕ່າງດ້າວ ແລະ ກົດໝາຍຍຸຍົງ ໃນປີ 1798 ໄດ້ບົ່ງຊີ້ສາມຄັ້ງທໍາອິດທີ່ສະຫະລັດໄດ້ເວົ້າໃນຄວາມໝາຍທາງຄໍາພະຍາກອນ. ເອກະສານປະກາດທັງສາມສະບັບນັ້ນ ແຕ່ລະສະບັບໄດ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເວົ້າຂອງສະຫະລັດ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນໄດ້ນໍາໄປສູ່ປີ 1798, ຊຶ່ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການຄອງອໍານາດຂອງສະຫະລັດໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ. ຫຼັກໝາຍທັງສາມດຽວກັນນັ້ນ ໃນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສະຫະລັດ ກໍເປັນຕົວແທນຂອງຫຼັກໝາຍສາມປະການທີ່ນໍາໄປສູ່ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງການຄອງອໍານາດຂອງສະຫະລັດໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ.

ກົດໝາຍ Patriot Act ເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນສາມຄັ້ງທີ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າ ເມື່ອມັນກຳລັງເຂົ້າໄປສູ່ບົດສະຫຼຸບຂອງມັນໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກ. ການເວົ້າຄັ້ງທີສາມ ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກ ແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນກາງປະຫວັດສາດນັ້ນ ການພິຈາລະນາຄະດີ Pelosi ຂອງວັນທີ 6 ມັງກອນ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2022, ໄດ້ຖືກລິເລີ່ມຂຶ້ນ. ການພິຈາລະນາຄະດີເຫຼົ່ານັ້ນເປັນການປະຕິເສດໂດຍກົງຕໍ່ສິດທິທີ່ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ໃນລັດຖະທຳມະນູນ ເພາະວ່າການພິຈາລະນາຄະດີເຫຼົ່ານັ້ນມີລັກສະນະທາງການເມືອງ, ແລະການນຳກົດໝາຍມາໃຊ້ເປັນອາວຸດນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການປັ້ນແຕ່ງຂໍ້ເທັດຈິງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວມັນເປັນການໂຈມຕີໂດຍກົງຕໍ່ກົດໝາຍ “procedural” ແລະ “substantive” ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ພາຍໃນລັດຖະທຳມະນູນ.

ກົດໝາຍ Patriot Act ໃນປີ 2001 ເປັນການໂຈມຕີໂດຍກົງຕໍ່ “Due Process Clause” ທີ່ປາກົດຢູ່ທັງໃນການແກ້ໄຂລັດຖະທຳມະນູນຄັ້ງທີຫ້າ (Fifth Amendment) ແລະ ຄັ້ງທີສິບສີ່ (Fourteenth Amendment) ຂອງລັດຖະທຳມະນູນສະຫະລັດ. ບົດບັນຍັດເຫຼົ່ານີ້ກຳນົດວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຖືກລິດຮອນຊີວິດ, ເສລີພາບ, ຫຼື ຊັບສິນ ໂດຍປາດສະຈາກຂະບວນການຕາມກົດໝາຍອັນຄວນ. ນັ້ນແມ່ນໃນປີ 2001, ແລະ ໃນປີ 2022 ການໂຈມຕີຕໍ່ລັດຖະທຳມະນູນໄດ້ມຸ່ງໄປທັງໃສ່ “procedural due process” ແລະ “substantive due process.” ຄຳວ່າ “repudiate” ໝາຍເຖິງການປະຕິເສດ, ແລະ Sister White ຊີ້ບອກວ່າ ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດເກີດຂຶ້ນໃນສະຫະລັດ ຫຼັກການທຸກປະການຂອງລັດຖະທຳມະນູນຈະຖືກປະຕິເສດ.

> “ໂດຍພຣະບັນຍັດທີ່ບັງຄັບໃຫ້ສະຖາບັນຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ອັນເປັນການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ປະເທດຂອງເຮົາຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຄວາມຊອບທຳຢ່າງສົມບູນ. ເມື່ອໂປຣເຕສແຕນຈະຍື່ນມືຂອງນາງຂ້າມຊ່ອງຫວ່າງໄປເພື່ອກຳມືຂອງອຳນາດໂຣມັນ, ເມື່ອນາງຈະເອື້ອມຂ້າມເຫວເລິກໄປເພື່ອຈັບມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ເມື່ອພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງສະຫະພັນສາມປະການນີ້ ປະເທດຂອງເຮົາຈະປະຕິເສດທຸກຫຼັກການໃນລັດຖະທຳມະນູນຂອງຕົນ ໃນຖານະເປັນລັດຖະບານໂປຣເຕສແຕນແລະສາທາລະນະລັດ, ແລະຈະຈັດໃຫ້ມີມາດຕະການສຳລັບການແຜ່ຂະຫຍາຍຄຳສອນຜິດແລະການຫຼອກລວງຂອງສັນຕະປາປາ, ເມື່ອນັ້ນເຮົາອາດຮູ້ໄດ້ວ່າ ເວລາແຫ່ງການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງຊາຕານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ແລະຈຸດຈົບກໍຢູ່ໃກ້.”

> “ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ການເຂົ້າມາໃກ້ຂອງກອງທັບໂຣມັນເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ພວກສາວົກເຖິງຄວາມພິນາດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ດັ່ງນັ້ນການຫຼົງໄປຈາກຄວາມເຊື່ອນີ້ກໍອາດເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ພວກເຮົາວ່າ ຂີດຈຳກັດແຫ່ງການອົດກັ້ນພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກບັນລຸແລ້ວ, ວ່າຂະໜາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາດຂອງພວກເຮົາເຕັມແລ້ວ, ແລະວ່າທູດແຫ່ງຄວາມເມດຕາກຳລັງຈະບິນຈາກໄປ ແລະຈະບໍ່ກັບຄືນມາອີກເລີຍ. ແລ້ວຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກຈົມລົງໃນບັນດາເຫດການແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກແລະຄວາມຄັບແຄ້ນເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ພັນລະນາໄວ້ວ່າເປັນເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກຂອງຢາໂຄບ. ສຽງຮ້ອງຂອງບັນດາຜູ້ຊື່ສັດທີ່ຖືກຂົ່ມເຫັງລອຍຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ. ແລະດັ່ງທີ່ເລືອດຂອງອາເບນໄດ້ຮ້ອງອອກຈາກແຜ່ນດິນ, ກໍຍັງມີສຽງທັງຫຼາຍຮ້ອງທູນຫາພຣະເຈົ້າຈາກຫຼຸມຝັງສົບຂອງມໍລະນະສັກຂີ, ຈາກຫຼຸມສົບໃນທະເລ, ຈາກຖ້ຳພູເຂົາ, ຈາກຫ້ອງຝັງສົບໃນອາຮາມຊີ: ‘ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ບໍລິສຸດແລະສັດຊື່, ຈະອີກດົນປານໃດ ກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຊົງພິພາກສາ ແລະຊົງແກ້ແຄ້ນແທນເລືອດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍເໜືອຄົນທັງຫຼາຍທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ?’”

> “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງຊົງກະທຳພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງ. ສະຫວັນທັງສິ້ນກຳລັງເຄື່ອນໄຫວຢ່າງຄຶກຄື້ນ. ພຣະຜູ້ພິພາກສາແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນຈະຊົງລຸກຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ ແລະຈະຊົງປົກປ້ອງສິດອຳນາດຂອງພຣະອົງທີ່ຖືກຫຍາມຫມິ່ນ. ເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈະຖືກກຳນົດໄວ້ເທິງບັນດາຜູ້ຊາຍຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເຄົາລົບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະຜູ້ປະຕິເສດເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ຫຼືຂອງຮູບຂອງມັນ.”

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງໃຫ້ຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ ເພື່ອວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈະໄດ້ຕຽມພ້ອມທີ່ຈະຢືນຢັດຕໍ່ຕ້ານພາຍຸແຫ່ງການຄັດຄ້ານແລະພຣະພິໂລດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນເຖິງເຫດການທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກເຂົາ ບໍ່ຄວນນັ່ງຄອຍດ້ວຍໃຈສະຫງົບຕໍ່ພາຍຸທີ່ກຳລັງຈະມາ ໂດຍປອບໃຈຕົນເອງວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງປົກປ້ອງບັນດາຜູ້ຊື່ສັດຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງຄວາມລຳບາກ. ພວກເຮົາຄວນເປັນເໝືອນຄົນທີ່ຄອຍຖ້ານາຍຂອງຕົນ ບໍ່ແມ່ນໃນການຄາດຄອຍຢ່າງເກີດຄວາມເກີນການ ແຕ່ໃນການງານຢ່າງເອົາຈິງເອົາຈັງ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມເຊື່ອອັນໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ. ບັດນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາທີ່ຈະປ່ອຍໃຫ້ຈິດໃຈຂອງເຮົາຈົມຢູ່ກັບສິ່ງທີ່ສຳຄັນນ້ອຍ. ໃນຂະນະທີ່ມະນຸດກຳລັງນອນຫລັບ ຊາຕານກໍກຳລັງຈັດການເລື່ອງຕ່າງໆຢ່າງຂະຫຍັນ ເພື່ອວ່າປະຊາຊົນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບທັງຄວາມເມດຕາຫຼືຄວາມຍຸດຕິທຳ. ຂະບວນການວັນອາທິດໃນເວລານີ້ກຳລັງຄ່ອຍໆເຄື່ອນໄປໃນຄວາມມືດ. ບັນດາຜູ້ນຳກຳລັງປົກປິດປະເດັນທີ່ແທ້ຈິງ ແລະຫຼາຍຄົນທີ່ເຂົ້າຮ່ວມໃນຂະບວນການນັ້ນ ກໍບໍ່ເຫັນເອງວ່າກະແສໃຕ້ຜິວກຳລັງພາໄປສູ່ໃສ. ຄຳອ້າງຂອງມັນນຸ່ມນວນ ແລະເບິ່ງປານວ່າເປັນຄຣິດສະຕຽນ ແຕ່ເມື່ອມັນເວົ້າອອກມາ ມັນຈະເປີດເຜີຍຈິດວິນຍານຂອງມັງກອນ. ເປັນໜ້າທີ່ຂອງພວກເຮົາທີ່ຈະເຮັດທຸກສິ່ງຕາມກຳລັງທີ່ມີຂອງເຮົາ ເພື່ອຂັດຂວາງອັນຕະລາຍທີ່ຖືກຂູ່ໄວ້ນັ້ນ. ພວກເຮົາຄວນພາກພຽນທີ່ຈະປົດອາວຸດແຫ່ງອະຄະຕິ ໂດຍວາງຕົນເອງໃນແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນ. ພວກເຮົາຄວນນຳເອົາຄຳຖາມທີ່ແທ້ຈິງອັນເປັນປະເດັນຢູ່ນັ້ນມາສະເໜີຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການຄັດຄ້ານທີ່ມີປະສິດທິຜົນທີ່ສຸດຕໍ່ມາດຕະການທີ່ຈະຈຳກັດເສລີພາບແຫ່ງມະໂນທຳ. ພວກເຮົາຄວນຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີ ແລະສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນສຳລັບຄວາມເຊື່ອຂອງເຮົາໄດ້. ສາດສະດາກ່າວວ່າ: ‘ຄົນອະທຳຈະກະທຳຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກຄົນອະທຳຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ.’” Testimonies, volume 5, 451, 452.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຈັດວາງກົດໝາຍວັນອາທິດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຫຼັກໝາຍຫຼາຍປະການໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ຖ້ອຍຄຳຂອງນາງໄດ້ເປີດເຜີຍ “ສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ ເພື່ອວ່າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈະໄດ້ຖືກຕຽມພ້ອມໃຫ້ຢືນຢັດຕໍ່ຕ້ານພະຍຸແຫ່ງການຄັດຄ້ານແລະພຣະພິໂລດ.” ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັກໝາຍທີ່ນາງຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັນໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ ຈຶ່ງຄວນໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາຢ່າງຮອບຄອບ. ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງສະເໜີວ່າ ຈຸດອ້າງອີງນັ້ນຄືແນວຄຳພະຍາກອນທີ່ມຸ່ງເນັ້ນໄປທີ່ລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ພ້ອມທັງການ “ເວົ້າ” ຂອງຊາດນັ້ນ ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກທີ່ສຳພັນເຊື່ອມໂຍງກັນ.

ໂດຍສິ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າໝາຍຄວາມວ່າ ຮ່າງກົດໝາຍ Blair Bill ໃນປີ 1888, ກົດໝາຍ Patriot Act ໃນປີ 2001, ແລະການດຳເນີນຄະດີທາງການເມືອງທີ່ພັກເດໂມແຄຣັດ ແລະພວກຣີພັບລິກັນທີ່ເປັນກະແສໂກລບັນນິຍົມໄດ້ດຳເນີນເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 2022, ແຕ່ລະຢ່າງລ້ວນແຕ່ເປັນການປະຕິເສດໂດຍກົງຕໍ່ສອງອົງປະກອບອັນຈຳເປັນຂອງລັດຖະທຳມະນູນ. ປີ 1888 ເປັນຕົວແທນຂອງການບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການໃນວັນອາທິດ, ແລະຕໍ່ມາໃນປີ 2001 ແມ່ນການປ່ຽນຈາກກົດໝາຍອັງກິດໄປສູ່ກົດໝາຍໂຣມັນ. ໃນປີ 2022 ກົດໝາຍ “substantive” ແລະ “procedural” ໄດ້ຖືກໂຈມຕີ.

ກົດໝາຍສາລະບັນຍັດກຳນົດສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ຜູກພັນຂອງບຸກຄົນ ແລະ ອົງການ, ໃນຂະນະທີ່ກົດໝາຍວິທີພິຈາລະນາກຳນົດຂັ້ນຕອນສຳລັບການແກ້ໄຂຂໍ້ພິພາດ ແລະ ການບັງຄັບໃຫ້ສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ຜູກພັນຂອງບຸກຄົນ ແລະ ອົງການເກີດຜົນ. ກົດໝາຍກຳນົດພຶດຕິກຳທີ່ຊອບດ້ວຍກົດໝາຍ ຫຼື ຜິດກົດໝາຍ ແລະ ກຳນົດບົດລົງໂທດສຳລັບພຶດຕິກຳນັ້ນ. ກົດໝາຍສາລະບັນຍັດຄອບຄຸມຫຼາຍຂົງເຂດທາງກົດໝາຍ, ລວມທັງກົດໝາຍອາຍາ, ກົດໝາຍແພ່ງ, ແລະ ກົດໝາຍສັນຍາ.

ກົດໝາຍອາຍາເປັນຕົວຢ່າງອັນດີເລີດຂອງກົດໝາຍສານະສຳຄັນ. ກົດໝາຍອາຍາກຳນົດວ່າການກະທຳໃດບ້າງຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນອາຊະຍາກຳ ແລະກຳນົດໂທດສຳລັບອາຊະຍາກຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ແຕ່ກົດໝາຍແພ່ງນັ້ນ ຄຸ້ມຄອງຂໍ້ພິພາດລະຫວ່າງບຸກຄົນ ແລະອົງກອນຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ການຜິດສັນຍາ, ການບາດເຈັບສ່ວນບຸກຄົນ, ຫຼືຂໍ້ພິພາດກ່ຽວກັບຊັບສິນ.

ກົດໝາຍສານະສຳຄັນໂດຍທົ່ວໄປມັກຖືກຂຽນໄວ້ໃນກົດໝາຍບັນຍັດ, ລະບຽບຂໍ້ບັງຄັບ, ແລະ ແນວຄຳພິພາກສາ. ກົດໝາຍບັນຍັດແມ່ນກົດໝາຍທີ່ຜ່ານໂດຍອົງການນິຕິບັນຍັດ ເຊັ່ນ ລັດຖະສະພາແຫ່ງຊາດ ຫຼື ສະພານິຕິບັນຍັດຂອງລັດ, ແລະ ລະບຽບຂໍ້ບັງຄັບແມ່ນກົດເກນ ແລະ ຂັ້ນຕອນທີ່ອົງການບໍລິຫານຈັດທຳຂຶ້ນ. ແນວຄຳພິພາກສາແມ່ນກົດໝາຍທີ່ຜູ້ພິພາກສາສ້າງຂຶ້ນຜ່ານການຕີຄວາມຂອງພວກເຂົາຕໍ່ກົດໝາຍບັນຍັດ, ລະບຽບຂໍ້ບັງຄັບ, ແລະ ລັດຖະທຳມະນູນ.

ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຂັ້ນຕອນ ໝາຍເຖິງບັນດາລະບຽບທີ່ຄວບຄຸມຂະບວນການທາງກົດໝາຍ. ມັນກໍານົດວິທີທີ່ຄະດີຕ່າງໆດໍາເນີນໄປໃນລະບົບກົດໝາຍ ຕັ້ງແຕ່ການຍື່ນຄໍາຮ້ອງເລີ່ມຕົ້ນ ຈົນເຖິງການຍຸດຕິຂັ້ນສຸດທ້າຍ. ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຂັ້ນຕອນຄອບຄຸມຫຼາຍຂົງເຂດທາງກົດໝາຍ ລວມທັງຂັ້ນຕອນຄະດີແພ່ງ, ຄະດີອາຍາ, ແລະຂັ້ນຕອນທາງປົກຄອງ. ຈຸດປະສົງຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຂັ້ນຕອນ ແມ່ນເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ຂະບວນການທາງກົດໝາຍມີຄວາມເປັນທໍາແລະມີປະສິດທິພາບ. ມັນຈັດໃຫ້ມີກອບເກນສໍາລັບການແກ້ໄຂຂໍ້ພິພາດ ແລະຮັບປະກັນວ່າທຸກຝ່າຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃນຂະບວນການທາງກົດໝາຍ ລວມທັງຜູ້ພິພາກສາ, ທະນາຍຄວາມ, ແລະຄູ່ຄວາມ, ຮູ້ວ່າສິ່ງໃດແມ່ນພັນທະແລະຄວາມຄາດໝາຍທີ່ມີຕໍ່ພວກເຂົາ.

ກົດໝາຍເນື້ອໃນ ແລະ ກົດໝາຍວິທີການ ຖືກກຳນົດໃຫ້ດຳເນີນງານຄຽງຄູ່ກັນ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ຄວາມຍຸດຕິທຳໄດ້ຮັບການບັງເກີດຂຶ້ນ. ກົດໝາຍເນື້ອໃນກຳນົດສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງບຸກຄົນ ແລະ ອົງກອນ, ໃນຂະນະທີ່ກົດໝາຍວິທີການກຳນົດຂັ້ນຕອນສຳລັບການແກ້ໄຂຂໍ້ພິພາດ ແລະ ການບັງຄັບໃຊ້ສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ. ໃນອີກຄວາມໝາຍໜຶ່ງ, ກົດໝາຍເນື້ອໃນກຳນົດພຶດຕິກຳທີ່ຖືກກົດໝາຍ ຫຼື ຜິດກົດໝາຍ ແລະ ຜົນທີ່ຕາມມາຂອງພຶດຕິກຳທີ່ຜິດກົດໝາຍ, ໃນຂະນະທີ່ກົດໝາຍວິທີການກຳນົດວ່າບັນຫາທາງກົດໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກແກ້ໄຂແນວໃດ.

ໃນປີ 2001, ກົດໝາຍ Patriot Act ໄດ້ຍົກເລີກສິດທິຂອງ habeas corpus. “Habeas corpus” ແມ່ນຄໍາສັບພາສາລາຕິນ ຊຶ່ງແປວ່າ “ເຈົ້າຈະຕ້ອງມີຕົວບຸກຄົນນັ້ນ.” ຄໍານີ້ໝາຍເຖິງຫຼັກການທາງກົດໝາຍທີ່ຄຸ້ມຄອງບຸກຄົນບໍ່ໃຫ້ຖືກຄຸມຂັງໂດຍບໍ່ຊອບດ້ວຍກົດໝາຍ ໂດຍກໍານົດໃຫ້ສານຕ້ອງພິຈາລະນາວ່າການຈໍາຄຸກບຸກຄົນນັ້ນຊອບດ້ວຍກົດໝາຍຫຼືບໍ່. Habeas corpus ແມ່ນສິດທິພື້ນຖານໃນຫຼາຍລະບົບກົດໝາຍ ໂດຍສະເພາະບັນດາລະບົບທີ່ໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກກົດໝາຍຈາລີດປະເພນີຂອງອັງກິດ. ສິດທິນີ້ຮັບປະກັນວ່າບຸກຄົນຈະບໍ່ຖືກຄຸມຕົວໂດຍປາດສະຈາກເຫດຜົນອັນຊອບທໍາ ແລະເປີດໂອກາດໃຫ້ເຂົາສາມາດຄັດຄ້ານຄວາມຊອບດ້ວຍກົດໝາຍຂອງການຄຸມຂັງຕົນຕໍ່ໜ້າຜູ້ພິພາກສາ.

“ຂໍ້ກຳນົດວ່າດ້ວຍກະບວນການອັນຄວນ” ປາກົດຢູ່ທັງໃນການແກ້ໄຂລັດຖະທຳມະນູນສະຫະລັດຄັ້ງທີຫ້າ ແລະ ຄັ້ງທີສິບສີ່. ຂໍ້ກຳນົດເຫຼົ່ານີ້ບັນຍັດວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຖືກລິດຮອນຊີວິດ ເສລີພາບ ຫຼື ຊັບສິນ ໂດຍປາດສະຈາກກະບວນການທາງກົດໝາຍອັນຄວນ. ບັນດາສານໄດ້ພັດທະນາຫຼັກນິຕິທຳວ່າດ້ວຍກະບວນການອັນຄວນອອກເປັນສອງສາຂາ: ກະບວນການອັນຄວນດ້ານຂັ້ນຕອນ ແລະ ກະບວນການອັນຄວນດ້ານເນື້ອຫາ. ໃນປີ 2001, ດ້ວຍກົດໝາຍ Patriot Act ສິດ habeas corpus ໄດ້ຖືກຖອນອອກ, ແລະ ກົດໝາຍອັງກິດໄດ້ຖືກແທນທີ່ດ້ວຍກົດໝາຍໂຣມັນ. ກົດໝາຍອັງກິດກຳນົດວ່າ ບຸກຄົນໜຶ່ງຖືກນັບວ່າບໍຣິສຸດຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າຜິດ, ແລະ ກົດໝາຍໂຣມັນລະບຸວ່າ ບຸກຄົນໜຶ່ງຖືກນັບວ່າຜິດຈົນກວ່າຈະຖືກພິສູດວ່າບໍຣິສຸດ. ໃນການພິຈາລະນາຄະດີ Pelosi ປີ 2022 ນັ້ນ, ທັງກະບວນການອັນຄວນດ້ານຂັ້ນຕອນ ແລະ ດ້ານເນື້ອຫາ ຖືກຢຽບຍ່ຳຢ່າງໄຮ້ເຢື້ອໃຍ. ທັງກົດໝາຍສານະສຳຄັນ ແລະ ກົດໝາຍດ້ານຂັ້ນຕອນ ໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ໃນການພິຈາລະນາຄະດີ Pelosi ໃນທາງກົງກັນຂ້າມຢ່າງສິ້ນເຊີງກັບເປົ້າໝາຍຕາມລັດຖະທຳມະນູນທີ່ມຸ່ງໝາຍໄວ້.

ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ substantive due process ແລະ procedural due process ຢູ່ທີ່ແງ່ມຸມທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງກົດໝາຍແລະສິດທິຕ່າງໆ ທີ່ແນວຄິດແຕ່ລະຢ່າງຄຸ້ມຄອງພາຍໃນກອບຂອງລັດຖະທຳມະນູນສະຫະລັດ, ໂດຍສະເພາະພາຍໃຕ້ Due Process Clauses ຂອງການແກ້ໄຂລັດຖະທຳມະນູນຄັ້ງທີຫ້າ ແລະ ຄັ້ງທີສິບສີ່.

ກະບວນການອັນຖືກຕ້ອງໃນເນື້ອຫາ ກ່ຽວຂ້ອງກັບສິດແລະເສຣີພາບພື້ນຖານທີ່ລັດບໍ່ອາດລ່ວງລະເມີດໄດ້ ບໍ່ວ່າຈະໄດ້ນຳໃຊ້ຂັ້ນຕອນໃດກໍຕາມ. ມັນຄຸ້ມຄອງສິດບາງປະການໄວ້ຈາກການແຊກແຊງຂອງລັດ ແມ່ນແຕ່ໃນກໍລະນີທີ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວກໍຕາມ. ກະບວນການອັນຖືກຕ້ອງໃນເນື້ອຫາ ຄອບຄຸມສິດຕ່າງໆທີ່ຖືວ່າເປັນສິດພື້ນຖານ ເຊັ່ນ ສິດໃນຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ, ສິດໃນການແຕ່ງງານ, ແລະສິດໃນການລ້ຽງດູບຸດຫຼານຂອງຕົນ. ສິດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງຈາກການກ້າວກ່າຍຂອງລັດ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າຈະມີຜົນປະໂຫຍດຂອງລັດອັນຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນກົນໄກກວດສອບອຳນາດຂອງລັດ ເພື່ອຮັບປະກັນວ່າ ກົດໝາຍແລະລະບຽບຂໍ້ບັງຄັບຈະບໍ່ລະເມີດເສຣີພາບພື້ນຖານ.

ຫຼັກການດຳເນີນຄະດີຕາມຄອງຄວາມຍຸດຕິທຳໃນດ້ານຂັ້ນຕອນ ກ່ຽວຂ້ອງກັບຂັ້ນຕອນທີ່ລັດຖະບານຈຳເປັນຕ້ອງປະຕິບັດກ່ອນຈະຕັດສິດບຸກຄົນໃນຊີວິດ, ເສລີພາບ, ຫຼື ຊັບສິນ. ຫຼັກການນີ້ຮັບປະກັນວ່າບຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງເປັນທຳແລະບໍ່ລຳອຽງຜ່ານຂະບວນການທາງກົດໝາຍທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຫຼັກການດຳເນີນຄະດີຕາມຄອງຄວາມຍຸດຕິທຳໃນດ້ານຂັ້ນຕອນ ກຳນົດໃຫ້ລັດຖະບານຕ້ອງປະຕິບັດບາງຂັ້ນຕອນຫຼືວິທີການ ເຊັ່ນ ການແຈ້ງໃຫ້ຊາບ, ການພິຈາລະນາຢ່າງເປັນທຳ, ແລະ ການໃຫ້ໂອກາດແກ່ບຸກຄົນໃນການຖືກຮັບຟັງ ກ່ອນຈະຕັດສິດຂອງຜູ້ນັ້ນ. ຫຼັກການນີ້ເນັ້ນໜັກເຖິງວິທີການທີ່ກົດໝາຍຖືກນຳໃຊ້ບັງຄັບ ໂດຍຮັບປະກັນວ່າລັດຖະບານກະທຳການຢ່າງຍຸດຕິທຳແລະເປັນທຳ.

ການນໍາກົດໝາຍມາໃຊ້ເປັນອາວຸດທາງການເມືອງທີ່ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນນັບແຕ່ການພິຈາລະນາຄະດີ Pelosi ເລີ່ມຂຶ້ນ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະຕິເສດທັງກະບວນສິດອັນຊອບດ້ານເນື້ອຫາ ແລະ ກະບວນສິດອັນຊອບດ້ານຂັ້ນຕອນ. ສິດພື້ນຖານຂອງພົນລະເມືອງອາເມຣິກາໄດ້ຖືກປະຕິເສດຢ່າງເປີດເຜີຍ ແລະ ຢ່າງສໍາເລັດຜົນ. ປະຕິບັດການທຸງປອມ ແລະ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງຢ່າງເປີດເຜີຍຂອງບັນດາອົງການຕາມຕົວອັກສອນຂອງສະຫະລັດ ໄດ້ຖືກເປີດໂປງຢ່າງສະໝໍ້າສະເໝີນັບແຕ່ກ່ອນທີ່ການພິຈາລະນາຄະດີ Pelosi ຈະເລີ່ມຂຶ້ນດ້ວຍຊ້ຳ, ແຕ່ຂັ້ນຕອນທາງກົດໝາຍທີ່ພວກໂກລບາລິສຕ໌ຈາກທັງສອງພັກໄດ້ນໍາໃຊ້ນັບແຕ່ການພິຈາລະນາຄະດີ Pelosi ເລີ່ມຂຶ້ນ ເປັນພາບສະແດງອັນແຈ້ງຊັດຂອງການທໍາລາຍກະບວນສິດອັນຊອບດ້ານຂັ້ນຕອນ.

ກ່ອນໜ້ານີ້ໃນບົດຄວາມ ພວກເຮົາໄດ້ອ່ານວ່າ, “ການເຄື່ອນໄຫວໃດໆກໍຕາມທີ່ສະໜັບສະໜູນກົດໝາຍທາງສາສະໜາ ແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນການຍອມຜ່ອນໃຫ້ແກ່ສັນຕະສຳນັກໂຣມັນ, ຊຶ່ງຕະຫຼອດຫຼາຍຍຸກຫຼາຍສະໄໝໄດ້ຕໍ່ສູ້ຢ່າງບໍ່ຫຍຸ້ງຢາກຕໍ່ເສລີພາບແຫ່ງຈິດສຳນຶກ. ການຖືວັນອາທິດເປັນວັນສັກສິດດຳລົງຢູ່ໄດ້ໃນຖານະສະຖາບັນທີ່ຮຽກກັນວ່າເປັນຄຣິດສະຕຽນ ກໍດ້ວຍ ‘ຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ’; ແລະການບັງຄັບໃຊ້ມັນຈະເປັນການຮັບຮູ້ໂດຍພາວະແທ້ຕໍ່ຫຼັກການທີ່ເປັນເສົາຫຼັກມຸມແທ້ໆຂອງລັດທິໂຣມັນ. ເມື່ອຊາດຂອງພວກເຮົາປະຕິເສດຫຼັກການແຫ່ງລັດຖະບານຂອງຕົນເຖິງຂັ້ນຕັ້ງກົດໝາຍວັນອາທິດຂຶ້ນ, ໃນການກະທຳນີ້ ນິກາຍໂປຣເຕສແຕນຈະຈັບມືກັບອຳນາດໂຣມັນ; ມັນຈະບໍ່ແມ່ນສິ່ງອື່ນໃດນອກຈາກເປັນການໃຫ້ຊີວິດແກ່ອຳນາດກົດຂີ່ທີ່ໄດ້ເຝົ້າຄອຍໂອກາດຂອງຕົນຢ່າງກະຫາຍມາເນີນນານ ເພື່ອຈະໂຜ່ຂຶ້ນມາອີກຄັ້ງໃນສະພາບແຫ່ງອຳນາດເຜດັດການຢ່າງເຕັມຕົວ.”

ໃນເສັ້ນທາງຂອງປະຫວັດສາດທີ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໄດ້ດ້ວຍລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດ ມີຫຼັກໝາຍສະເພາະສາມປະການທີ່ເປັນຕົວແທນບາງອົງປະກອບຂອງລັດຖະທຳມະນູນ ທັງໃນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະໃນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສະຫະລັດ. ຫຼັກໝາຍທັງສາມນັ້ນແຕ່ລະອັນເປັນການກະທຳທາງການເມືອງ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນສັນຍະລັກເຖິງການເວົ້າຂອງສະຫະລັດ. ຫຼັກໝາຍອັນທີສາມໃນບັນດາຫຼັກໝາຍທັງສາມນັ້ນໃນຕອນຕົ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ໝາຍເຖິງປີ 1798 ຄືກົດໝາຍຄົນຕ່າງດ້າວແລະການຍຸຍົງ (Alien and Sedition Acts) ແລະຫຼັກໝາຍອັນທີສາມໃນບັ້ນປາຍນັ້ນ ຄືເມື່ອສະຫະລັດບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະເວົ້າດັ່ງມັງກອນ ໃນການສຳເລັດຕາມ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ຂໍ້ 11.

ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນເມື່ອມັນ—ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍແຜ່ນດິນ—ໄດ້ອ້າປາກຂອງຕົນ ແລະກືນກິນກະແສນ້ຳແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຂອງພະຍານາກ.

> ແລະງູນັ້ນໄດ້ພົ່ນນ້ຳອອກຈາກປາກຂອງມັນດັ່ງນ້ຳຖ້ວມໄລ່ຕາມຜູ້ຍິງນັ້ນ ເພື່ອຈະໃຫ້ນາງຖືກກະແສນ້ຳຖ້ວມພັດພາໄປ. ແຕ່ແຜ່ນດິນໄດ້ຊ່ວຍຜູ້ຍິງນັ້ນ ແລະແຜ່ນດິນໄດ້ອ້າປາກຂອງຕົນ ແລະກືນກະແສນ້ຳຖ້ວມຊຶ່ງມັງກອນໄດ້ພົ່ນອອກຈາກປາກຂອງມັນ. ພຣະນິມິດ 12:15, 16.

ໃນປີ 1776, ສັດຮ້າຍທີ່ຈະຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະໃນທີ່ສຸດຈະກາຍເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີໃນປີ 1798, ໄດ້ກືນກະແສນ້ຳແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍການສະຖາປະນາຊາດໜຶ່ງຂຶ້ນພ້ອມດ້ວຍລັດຖະທຳມະນູນທີ່ປະທ້ວງຕໍ່ບັນດາຜູ້ກົດຂີ່ແຫ່ງລາຊະວົງຢູໂຣບ ແລະບັນດາຜູ້ກົດຂີ່ແຫ່ງຄຣິດຕະຈັກພາບາ.

ຄໍາປະກາດເອກະລາດໃນປີ 1776 ເປັນຕົວແບບລ່ວງໜ້າຂອງ Patriot Act ປີ 2001. ລັດຖະທໍາມະນູນປີ 1789 ເປັນຕົວແບບລ່ວງໜ້າຂອງ Pelosi Trials ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 2022. Alien and Sedition Acts ປີ 1798 ເປັນຕົວແບບລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

ການປະກາດເອກະລາດໂດຍບັນດາຜູ້ຮັກຊາດອາເມຣິກັນໃນປີ 1776 ເປັນຕົວແທນຂອງການປະກາດການສູນເສຍເອກະລາດດ້ວຍ Patriot Act ປີ 2001. ລັດຖະທຳມະນູນປີ 1789 ເປັນຕົວແທນຂອງ Pelosi Trials ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 2022. Alien and Sedition Acts ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ປະຫວັດຂອງການປະຕິເສດທຸກຫຼັກການຂອງລັດຖະທຳມະນູນ ເປັນຕົວແທນຂອງການລົ້ມລ້າງລັດຖະທຳມະນູນຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ຂໍ້ຄວາມເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດສອດຄ່ອງກັນຢູ່ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ. ໃນບົດຄວາມນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ອ້າງອີງສີ່ວັກຈາກ Testimonies, ເຫຼັ້ມ 5, 451, 452.

ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາວັກຕອນເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງໃກ້ຊິດຍິ່ງຂຶ້ນໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles