Article

# The Book of Daniel - Number Thirty-Six

ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ສາມສິບຫົກ

Nebuchadnezzar’s Prophetic Symbolism: Unveiling the Millerite Movement’s Historic Waymarks and the Sealed Vision of the Ulai River

ສັນຍະລັກພະຍາກອນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ: ການເປີດເຜີຍຫຼັກໝາຍທາງປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີຣາຍ ແລະນິມິດທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້ແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລ

Author

Jeff Pippenger

Published

December 31, 2023

Formats

PDF
Word
Song MP3

Daniel chapter one represents the history of the first and second angels from August 11, 1840, until October 22, 1844. Daniel chapter four also addresses the history of the first and second angels from 723 BC, until October 22, 1844. Of course, this is impossible to see without the latter rain methodology of “line upon line.”

ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 1 ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງ ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 4 ກໍໄດ້ກ່າວເຖິງປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງເຊັ່ນກັນ ຕັ້ງແຕ່ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ແນ່ນອນວ່າ ສິ່ງນີ້ບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ ຫາກປາດສະຈາກວິທີວິທານແຫ່ງຝົນປາຍຂອງ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ.”

Nebuchadnezzar, in chapter four, is a very complex prophetic symbol. It is important to remind ourselves of what he represents as we begin to consider the unsealing of the Ulai River vision in the history of William Miller. Nebuchadnezzar’s second dream, not unlike William Miller’s second dream, represented the “seven times,” of Leviticus twenty-six, which is the prophetic thread that weaves the entire book of Daniel together. When Daniel interpreted Nebuchadnezzar’s dream of chapter four, he warned him of a coming judgment, and in so doing typified the first angel’s message that arrived into history at the “time of the end” in 1798.

ເນບູກາດເນັດຊາ, ໃນບົດທີສີ່, ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຊັບຊ້ອນຢ່າງຫຼາຍ. ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ພວກເຮົາຈະຕ້ອງເຕືອນໃຈຕົນເອງເຖິງສິ່ງທີ່ລາວເປັນຕົວແທນ ເມື່ອພວກເຮົາເລີ່ມພິຈາລະນາການເປີດຜະນຶກນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລໃນປະຫວັດສາດຂອງ William Miller. ຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງເນບູກາດເນັດຊາ, ບໍ່ຕ່າງຈາກຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງ William Miller, ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ແຫ່ງ Leviticus ບົດທີຊາວຫົກ, ຊຶ່ງເປັນສາຍດ້າຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖັກທໍພຣະຄຳພີດານີເອນທັງເລື່ອງເຂົ້າໄວ້ນຳກັນ. ເມື່ອດານີເອນໄດ້ຕີຄວາມຄວາມຝັນຂອງເນບູກາດເນັດຊາໃນບົດທີສີ່, ທ່ານໄດ້ເຕືອນລາວເຖິງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ, ແລະໃນການກະທຳນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຂ່າວສານທູດອົງທຳອິດ ທີ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດໃນ “ເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບ” ໃນປີ 1798.

When the judgment that Nebuchadnezzar was warned was to come arrived, the arrival typified October 22, 1844, when the investigative judgment began. In chapter four, both the warning message provided by Daniel, and the arrival of the judgment connected with the warning message were represented by the word “hour”. The “hour” of Nebuchadnezzar’s judgment represented the “hour” of God’s judgment in the first angel’s message. It also typified the “hour” of the Sunday law, when God’s executive judgment begins. The portion of Daniel chapter four that represents the arrival of the first angel’s message in 1798, and the arrival of the third angel on October 22, 1844, which is symbolized by the word “hour,” is then repeated and enlarged upon. The technique of repeat and enlarge is a prophetic technique that occurs repeatedly in prophecy, but especially in the book of Daniel.

ເມື່ອການພິພາກສາທີ່ເນບູກາດເນດຊາໄດ້ຮັບການເຕືອນວ່າຈະມາເຖິງນັ້ນໄດ້ມາຮອດ, ການມາຮອດນັ້ນເປັນຕົວແທນລ່ວງໜ້າຂອງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເມື່ອການພິພາກສາໄຕ່ສວນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ໃນບົດທີສີ່ ທັງຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນທີ່ດານີເອນໄດ້ໃຫ້ໄວ້, ແລະການມາຮອດຂອງການພິພາກສາທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນນັ້ນ, ຖືກແທນດ້ວຍຄໍາວ່າ “ຊົ່ວໂມງ”. “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາຂອງເນບູກາດເນດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ມັນຍັງເປັນຕົວແທນລ່ວງໜ້າຂອງ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອການພິພາກສາພາກບໍລິຫານຂອງພຣະເຈົ້າເລີ່ມຂຶ້ນ. ຈາກນັ້ນ ສ່ວນໃນດານີເອນບົດທີສີ່ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງການມາຮອດຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນປີ 1798, ແລະການມາຮອດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຊຶ່ງຖືກສັນຍະລັກໂດຍຄໍາວ່າ “ຊົ່ວໂມງ”, ຈຶ່ງຖືກກ່າວຊ້ຳແລະຂະຫຍາຍຄວາມຕໍ່ໄປ. ເຕັກນິກຂອງການກ່າວຊ້ຳແລະຂະຫຍາຍຄວາມນີ້ ເປັນເຕັກນິກທາງພະຍາກອນທີ່ປາກົດຊ້ຳໆໃນຄໍາພະຍາກອນ, ແຕ່ໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດໃນພຣະທໍາດານີເອນ.

Once Nebuchadnezzar arrived at the “hour” of judgment, the “seven times,” that was his judgment, began, and as the king of the north, he then represented the judgment brought upon the northern kingdom of Israel in 723 BC. He was given the heart of a beast, and a beast is a kingdom in Bible prophecy, and from 723 BC, through to 1798, he represented the two forms of paganism that are so often the subject of the book of Daniel.

ເມື່ອເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ມາເຖິງ “ໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາ, “ເຈັດເວລາ” ຊຶ່ງເປັນການພິພາກສາຂອງລາວ ກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ແລະໃນຖານະເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ໃນເວລານັ້ນລາວຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການພິພາກສາທີ່ໄດ້ນຳມາເໜືອອານາຈັກອິສຣາເອນຝ່າຍເໜືອໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ. ລາວໄດ້ຮັບຫົວໃຈຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະສັດຮ້າຍໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີແມ່ນອານາຈັກໜຶ່ງ, ແລະນັບຈາກປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນເຖິງ 1798, ລາວເປັນຕົວແທນຂອງສອງຮູບແບບຂອງລັດທິນອກສາສະໜາທີ່ມັກຈະເປັນຫົວຂໍ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ.

For twelve hundred and sixty days, representing twelve hundred and sixty years, he represented the pagan desolating power, and then for another twelve hundred and sixty days, symbolizing twelve hundred and sixty years, he represented the papal desolating power. The heart of both desolating powers was the same, for papalism is simply paganism wearing the profession of Christianity.

ຕະຫຼອດເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ລາວໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດທຳລາຍລ້າງແຫ່ງຄວາມເປັນນອກຮີດ; ແລະຈາກນັ້ນ ອີກໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ອັນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ, ລາວໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດທຳລາຍລ້າງແຫ່ງສັນຕະປາປາ. ຫົວໃຈຂອງອຳນາດທຳລາຍລ້າງທັງສອງນັ້ນເປັນອັນດຽວກັນ, ເພາະລະບົບສັນຕະປາປາກໍແມ່ນພຽງແຕ່ຄວາມເປັນນອກຮີດທີ່ສວມໃສ່ຄຳປະກາດຕົນວ່າເປັນຄຣິດສະຕຽນ.

At the “end of the days,” which is a symbol identified in Daniel chapter twelve, that represents the “time of the end” in 1798, his kingdom was restored unto him. The testimony of Daniel four, and the Spirit of Prophecy, identifies that when his kingdom was restored at the “end of the days,” he was a converted man. He then becomes a prophetic symbol of four significant truths. He becomes the prophetic link between the dragon power of paganism, which he represented in the first half of his “seven times,” and of the beast power, which he represented in the last half of his “seven times.” As a symbol of those two powers, standing as a restored kingdom in 1798, he then represents the third desolating power (the false prophet), which was to reign for seventy symbolic years, while the whore of Tyre was forgotten. As the king of Babylon, Nebuchadnezzar represents the prophetic link between the three powers that would become modern Babylon in the last days, which then leads the world to Armageddon.

ໃນ “ປາຍຂອງວັນທັງຫລາຍ,” ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກທີ່ລະບຸໄວ້ໃນດານີເອນ ບົດທີ 12, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງ “ເວລາແຫ່ງອວສານ” ໃນປີ 1798, ອານາຈັກຂອງລາວໄດ້ຖືກຟື້ນຄືນໃຫ້ແກ່ລາວ. ຄຳພະຍານຂອງດານີເອນ 4, ແລະ ວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ລະບຸວ່າ ເມື່ອອານາຈັກຂອງລາວໄດ້ຖືກຟື້ນຄືນໃຫ້ແກ່ລາວໃນ “ປາຍຂອງວັນທັງຫລາຍ,” ລາວເປັນຄົນທີ່ໄດ້ຮັບການກັບໃຈແລ້ວ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວຈຶ່ງກາຍເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງຄວາມຈິງສຳຄັນສີ່ປະການ. ລາວກາຍເປັນສາຍເຊື່ອມແຫ່ງຄຳພະຍາກອນລະຫວ່າງອຳນາດແຫ່ງມັງກອນຂອງລັດທິພາແກນ, ຊຶ່ງລາວເປັນຕົວແທນໃນເຄິ່ງທຳອິດຂອງ “ເຈັດເວລາ” ຂອງລາວ, ແລະອຳນາດແຫ່ງສັດຮ້າຍ, ຊຶ່ງລາວເປັນຕົວແທນໃນເຄິ່ງຫລັງຂອງ “ເຈັດເວລາ” ຂອງລາວ. ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງອຳນາດສອງປະການນັ້ນ, ໂດຍຢືນຢູ່ເປັນອານາຈັກທີ່ຖືກຟື້ນຄືນໃນປີ 1798, ຕໍ່ຈາກນັ້ນລາວຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດທຳລາຍລ້າງປະການທີສາມ (ຜູ້ພະຍາກອນປອມ), ຊຶ່ງຈະປົກຄອງເປັນເວລາເຈັດສິບປີໃນເຊິງສັນຍາລັກ, ໃນຂະນະທີ່ໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທຣ໌ຖືກຫລົງລືມ. ໃນຖານະເປັນກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ, ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງສາຍເຊື່ອມແຫ່ງຄຳພະຍາກອນລະຫວ່າງອຳນາດທັງສາມປະການທີ່ຈະກາຍເປັນບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນນຳໂລກໄປສູ່ອາຣມາເກດໂດນ.

He also represented the birth of the United States as the earth beast, which began in 1798 as a lamb, symbolized by his converted experience. He would simultaneously represent the two horns on the earth beast, which as Republicanism and Protestantism representing the strength of the United States, which was what allowed it to become the most favored nation in the world. Yet at the end of the seventy symbolic years those two horns would then be represented as apostate Republicanism and apostate Protestantism, with both horns divided into two classes. Republicanism’s horn would consist of the Democratic party that openly disregarded the sacred principles of the Constitution, and the Republican party that professed to be the defenders and champions of the Constitution, but in actuality denying the sacred principles of the Constitution, while choosing traditions and customs to supersede the principles within that sacred document.

ທ່ານຍັງໄດ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນຂອງສະຫະລັດໃນຖານະສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1798 ເປັນດັ່ງລູກແກະ, ອັນເປັນສັນຍາລັກໂດຍປະສົບການແຫ່ງການກັບໃຈຂອງທ່ານ. ໃນເວລາດຽວກັນ ທ່ານຈະເປັນຕົວແທນຂອງສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນດ້ວຍ, ຊຶ່ງໃນຖານະເປັນ Republicanism ແລະ Protestantism ໄດ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງກຳລັງຂອງສະຫະລັດ, ອັນເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ປະເທດນີ້ກາຍເປັນປະເທດທີ່ໄດ້ຮັບການໂຜດປານຫຼາຍທີ່ສຸດໃນໂລກ. ແຕ່ເມື່ອຄົບເຈັດສິບປີແຫ່ງສັນຍະລັກນັ້ນ ສອງເຂົານັ້ນຈະຖືກເປັນຕົວແທນໃນຖານະ Republicanism ທີ່ເສື່ອມຈາກຄວາມເຊື່ອ ແລະ Protestantism ທີ່ເສື່ອມຈາກຄວາມເຊື່ອ, ໂດຍທັງສອງເຂົາຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຈຳພວກ. ເຂົາແຫ່ງ Republicanism ຈະປະກອບດ້ວຍພັກ Democratic ທີ່ເມີນເຉີຍຢ່າງເປີດເຜີຍຕໍ່ຫຼັກການອັນສັກສິດຂອງລັດຖະທຳມະນູນ, ແລະພັກ Republican ທີ່ອ້າງວ່າຕົນເປັນຜູ້ພິທັກແລະແຊ້ມແຫ່ງລັດຖະທຳມະນູນ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງກັບປະຕິເສດຫຼັກການອັນສັກສິດຂອງລັດຖະທຳມະນູນ, ໃນຂະນະທີ່ເລືອກເອົາຂະນົບທຳນຽມ ແລະຈາຮີດປະເພນີມາແທນທີ່ຫຼັກການທີ່ຢູ່ໃນເອກະສານອັນສັກສິດນັ້ນ.

The two parties were typified by the Sadducees and Pharisees in the time of Christ. The spirit of the Sadducees and Pharisees would also be manifested in the horn of apostate Protestantism, with one class upholding Sunday worship and the other Sabbath worship. Nebuchadnezzar’s converted condition at the “end of the days,” in 1798, fitly represents the United States, and both horns of the earth beast. All three symbols—the earth beast and its two horns, were destined to change from a lamb unto a dragon.

ສອງຝ່າຍນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍພວກຊາດູກາຍ ແລະ ພວກຟາຣິສີໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ. ຈິດວິນຍານຂອງພວກຊາດູກາຍ ແລະ ພວກຟາຣິສີ ຈະຖືກສະແດງອອກເຊັ່ນກັນໃນເຂົາຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ຫລົງເສຍ, ໂດຍທີ່ຄົນຈຳພວກໜຶ່ງຈະຍຶດຖືການນະມັດສະການໃນວັນອາທິດ ແລະ ອີກຈຳພວກໜຶ່ງຈະຍຶດຖືການນະມັດສະການໃນວັນຊະບາໂຕ. ສະພາບທີ່ໄດ້ກັບໃຈແລ້ວຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໃນ “ຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງວັນທັງຫລາຍ,” ໃນປີ 1798, ເປັນຕົວແທນໄດ້ຢ່າງເໝາະສົມຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະ ຂອງເຂົາທັງສອງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ. ສັນຍະລັກທັງສາມ—ຄື ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ແລະ ສອງເຂົາຂອງມັນ—ຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ປ່ຽນຈາກລູກແກະໄປເປັນມັງກອນ.

Nebuchadnezzar, at the end of his “seven times,” represented the link which identified his literal kingdom of Babylon as the symbol of modern Babylon in the last days, which is made up of the dragon, the beast and the false prophet. He also represented the three prophetic entities represented by the earth beast with two horns, that changes from a lamb unto a dragon during the seventy symbolic years that the whore of Tyre is forgotten. It is profound that his literal kingdom is the very kingdom that typifies the kingdom that reigns for seventy symbolic years.

ເນບູກາດເນັດຊາ, ໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງ “ເຈັດຄາວ” ຂອງລາວ, ເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດເຊື່ອມທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ອານາຈັກບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນຂອງລາວເປັນສັນຍາລັກຂອງບາບີໂລນສະໄໝສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ລາວຍັງເປັນຕົວແທນຂອງສາມອົງການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກສະແດງໂດຍສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກທີ່ມີສອງເຂົາ, ຊຶ່ງປ່ຽນຈາກລູກແກະໄປເປັນມັງກອນໃນລະຫວ່າງເຈັດສິບປີເຊີງສັນຍາລັກທີ່ຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີໂຣຖືກຫຼົງລືມ. ເປັນເລື່ອງເລິກຊຶ້ງຢ່າງຍິ່ງທີ່ອານາຈັກຕາມຕົວອັກສອນຂອງລາວເປັນອານາຈັກນັ້ນເອງທີ່ເປັນແບບຢ່າງຂອງອານາຈັກທີ່ປົກຄອງເປັນເວລາເຈັດສິບປີເຊີງສັນຍາລັກ.

Nebuchadnezzar’s symbolism of chapter four, is to be laid over the top of chapter one. When that application is made, it brings together the waymarks of Millerite history, and confirms several truths of the Ulai River vision that were unsealed at that time. The foundation and central pillar of the Millerite movement was the question and answer of Daniel chapter eight, and verses thirteen and fourteen. The question was, “How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot?”

ສັນຍະລັກຂອງເນບູກາດເນັດຊາໃນບົດທີສີ່ ຈະຕ້ອງນໍາມາວາງທັບເທິງບົດທີໜຶ່ງ. ເມື່ອມີການນໍາໃຊ້ເຊັ່ນນັ້ນ ມັນຈະຮວບຮວມໝຸດໝາຍຕ່າງໆຂອງປະຫວັດສາດມິນເລີໄທ ແລະຢືນຢັນຄວາມຈິງຫຼາຍປະການຂອງນິມິດແມ່ນ້ຳອູໄລ ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ. ພື້ນຖານ ແລະເສົາຄ້ຳກາງຂອງຂະບວນການມິນເລີໄທ ແມ່ນຄໍາຖາມ ແລະຄໍາຕອບໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີແປດ ແລະຂໍ້ທີສິບສາມກັບສິບສີ່. ຄໍາຖາມນັ້ນຄື, “ນິມິດກ່ຽວກັບເຄື່ອງບູຊາປະຈໍາວັນ ແລະການລະເມີດອັນນໍາມາເຖິງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ທີ່ເຮັດໃຫ້ທັງສະຖານບໍລິສຸດ ແລະພົນໄພ່ຖືກຢຽບຍ່ຳຢູ່ໃຕ້ຕີນນັ້ນ ຈະດຳເນີນໄປອີກດົນເທົ່າໃດ?”

Of the hundreds, if not thousands of added words in the Bible, it is only the added word “sacrifice” that inspiration identifies as not belonging to the text. When the word is properly removed it clearly identifies that “the daily and the transgression” are two distinct desolating powers. Sister White specifically identifies the word “sacrifice” was added by human wisdom and does not apply to the text, and in the same passage she also identifies that the Millerites were correct in identifying “the daily” as paganism. The grammatical terms within the question of verse thirteen, were carefully identified by Christ through the writings of Sister White, and when governed by the texts and the added inspired instructions, the question is, “How long shall be the vision concerning the two desolating powers of paganism and papalism, that were to trample down both the sanctuary and God’s people?”

ໃນບັນດາຄໍາທີ່ຖືກເພີ່ມເຂົ້າໃນພຣະຄໍາພີເປັນຫຼາຍຮ້ອຍ ຫາກບໍ່ເຖິງເປັນພັນຄໍານັ້ນ ມີແຕ່ຄໍາທີ່ເພີ່ມເຂົ້າຄໍາວ່າ “ການຖວາຍບູຊາ” ເທົ່ານັ້ນ ທີ່ການດົນໃຈໄດ້ຊີ້ບອກວ່າບໍ່ແມ່ນຂອງຕົວບົດ. ເມື່ອຄໍານັ້ນຖືກເອົາອອກຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍຈະເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ້ງວ່າ “ສິ່ງປະຈໍາວັນ ແລະ ການລະເມີດ” ແມ່ນອໍານາດສອງປະການທີ່ນໍາມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ອັນແຍກຕ່າງຫາກຈາກກັນ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງຈໍາເພາະວ່າ ຄໍາວ່າ “ການຖວາຍບູຊາ” ເປັນຄໍາທີ່ຖືກເພີ່ມເຂົ້າໂດຍສະຕິປັນຍາຂອງມະນຸດ ແລະ ບໍ່ໃຊ້ກັບຕົວບົດ; ແລະ ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນດຽວກັນນັ້ນ ນາງຍັງໄດ້ລະບຸອີກວ່າ ກຸ່ມມິນເລີໄລທ໌ໄດ້ເຂົ້າໃຈຖືກຕ້ອງໃນການລະບຸວ່າ “ສິ່ງປະຈໍາວັນ” ແມ່ນລັດທິນອກສາສະໜາ. ຄໍາສັບທາງໄວຍາກອນພາຍໃນຄໍາຖາມຂອງຂໍ້ທີສິບສາມ ໄດ້ຖືກພຣະຄຣິດຊີ້ບອກໄວ້ຢ່າງຮອບຄອບ ໂດຍຜ່ານບົດຂຽນຂອງ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌, ແລະ ເມື່ອຖືກກໍາກັບໂດຍຂໍ້ພຣະຄໍາພີ ແລະ ຄໍາແນະນໍາທີ່ດົນໃຈເພີ່ມເຕີມ ຄໍາຖາມນັ້ນກໍຄື, “ນິມິດກ່ຽວກັບອໍານາດສອງປະການທີ່ນໍາມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ ຄື ລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາ ທີ່ຈະຢຽບຍ່ຳທັງສະຖານບໍລິສຸດ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ນັ້ນຈະຍາວນານເທົ່າໃດ?”

Therefore, when Nebuchadnezzar is located at the “time of the end,” in 1798, he is representing a converted man and therefore represents the “wise” that would understand the central pillar and foundation of Adventism. His conversion identifies the “wise” that understand the “increase of knowledge” which was unsealed at that time, but his own prophetic symbolism directly illustrates the history that is the subject of the question of, “how long would be the vision of the desolating power of paganism and papalism which would trample down God’s people (the host), and God’s sanctuary?” As a symbol of a “wise virgin” who understands the “increase of knowledge,” he represents William Miller, for Miller is the symbol of those who were “wise” in the history that began at the “time of the end,” in 1798.

ເພາະສະນັ້ນ ເມື່ອເນບູກາດເນັດຊາຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ,” ໃນປີ 1798 ທ່ານກໍກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ກັບໃຈແລ້ວ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຜູ້ຊຶ່ງຈະເຂົ້າໃຈເສົາຫຼັກກາງ ແລະ ຮາກຖານຂອງອັດເວັນຕິສຶມ. ການກັບໃຈຂອງທ່ານຊີ້ບອກເຖິງ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຜູ້ເຂົ້າໃຈ “ການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້” ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ, ແຕ່ສັນຍາລັກທາງຄຳພະຍາກອນຂອງທ່ານເອງ ກໍໄດ້ສະແດງປະຫວັດສາດໂດຍກົງ ຊຶ່ງເປັນຫົວຂໍ້ຂອງຄຳຖາມທີ່ວ່າ, “ນິມິດເກືອບເຖິງດົນປານໃດ ກ່ຽວກັບອຳນາດແຫ່ງການເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າຂອງລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະ ອຳນາດສັນຕະປາປາ ທີ່ຈະຢຽບຍ່ຳປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ (ກອງທັບ), ແລະ ສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະອົງ?” ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງ “ຍິງພົມມະຈັນທີ່ມີປັນຍາ” ຜູ້ເຂົ້າໃຈ “ການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້,” ທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງ William Miller, ເພາະວ່າ Miller ເປັນສັນຍາລັກຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ “ມີປັນຍາ” ໃນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນ “ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ,” ໃນປີ 1798.

Nebuchadnezzar is a symbol of the waymark of the “time of the end,” and when laid over chapter one, he also represents the arrival of the first angel at that time, because in chapter four, the “hour” in which Daniel provides Nebuchadnezzar with the warning message, marks when the first angel arrived, and that was 1798. The “hour” when Nebuchadnezzar’s judgment arrived, represented the “hour” of the beginning of God’s investigative judgment on October 22, 1844. The waymarks produced by the symbolism of Nebuchadnezzar in chapter four, are 723 BC, 538, 1798 (the time of the end) and October 22, 1844.

ເນບູກາດເນັດຊາເປັນສັນຍາລັກຂອງ waymark ແຫ່ງ “ເວລາສຸດທ້າຍ,” ແລະເມື່ອນຳໄປທັບຊ້ອນເທິງບົດທີໜຶ່ງ ລາວຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນເວລານັ້ນດ້ວຍ, ເພາະວ່າໃນບົດທີສີ່ “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ດານີເອນມອບຂ່າວສານຄຳເຕືອນແກ່ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງເວລາທີ່ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາເຖິງ, ແລະນັ້ນຄືປີ 1798. “ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ການພິພາກສາຂອງເນບູກາດເນັດຊາມາເຖິງ ເປັນຕົວແທນຂອງ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນການພິພາກສາສືບສວນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. waymarks ທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍສັນຍາລັກຂອງເນບູກາດເນັດຊາໃນບົດທີສີ່ ແມ່ນ 723 BC, 538, 1798 (ເວລາສຸດທ້າຍ) ແລະ ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

The waymarks of Millerite history in Daniel chapter one, begin with Jehoiakim, who is a symbol of the empowerment of the first message which had arrived at the “time of the end,” in 1798. The empowerment of the first message, represented by Jehoiakim, marks August 11, 1840. The conquering of Jehoiakim begins the seventy years of Babylon’s reign, that ends with the decree of Cyrus. Chapter one of Daniel identifies a three-step testing process, represented as a dietary test, followed by a visual test that concludes with a litmus test. Those three tests represent August 11, 1840, when the mighty angel that was no less a personage than Jesus Christ, came down out of heaven with a little book that God’s people were then to “eat”, just as Daniel and the three worthies chose to eat the diet of pulse, rather than the diet of Babylon.

ໝຸດໝາຍຂອງປະຫວັດສາດມິນເລີໄທ໌ໃນດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍເຢໂຮຍາຄີມ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງການປະທານອຳນາດໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານທຳອິດ ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1798. ການປະທານອຳນາດໃຫ້ແກ່ຂ່າວສານທຳອິດ, ທີ່ຖືກແທນໂດຍເຢໂຮຍາຄີມ, ເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ການພິຊິດເຢໂຮຍາຄີມເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງເຈັດສິບປີແຫ່ງການປົກຄອງຂອງບາບີໂລນ, ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍພຣະລາຊະກຳນົດຂອງໄຊຣັດ. ບົດທີໜຶ່ງຂອງດານີເອນລະບຸເຖິງຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນ, ທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນຮູບຂອງການທົດສອບດ້ານອາຫານ, ຕາມດ້ວຍການທົດສອບດ້ວຍການເບິ່ງເຫັນ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການທົດສອບຊີ້ຂາດ. ການທົດສອບທັງສາມນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ ໄດ້ເສດັດລົງມາຈາກສະຫວັນພ້ອມດ້ວຍໜັງສືນ້ອຍເລັ່ມໜຶ່ງ ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງ “ກິນ” ມັນ, ດັ່ງທີ່ດານີເອນແລະສາມຜູ້ມີຄຸນຄ່າໄດ້ເລືອກກິນອາຫານປະເພດພືດ ແທນອາຫານຂອງບາບີໂລນ.

The second test of that process represented the manifestation of the Protestant churches’ rejection of Miller’s message (the first angel’s message), when a distinction could then be seen between the Millerite movement, and the Protestant churches that then began their prophetic role as apostate Protestantism. The distinction between those two classes was as marked as was Daniel and the three worthies’ flesh appearing fairer and fatter for eating the heavenly food, instead of the Babylonian diet. That distinction was marked at the end of the biblical year of 1843 (April 19, 1844), when the tarrying time of the parable of the ten virgins arrived.

ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງຂອງຂະບວນການນັ້ນໄດ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປາກົດອອກຂອງການປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງມິນເລີ (ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ) ຂອງບັນດາຄຣິດຈັກໂປຣແຕສແຕນ, ເມື່ອໃນເວລານັ້ນສາມາດເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຂະບວນການມິນເລີໄທ ແລະ ບັນດາຄຣິດຈັກໂປຣແຕສແຕນທີ່ໃນຂະນະນັ້ນໄດ້ເລີ່ມບົດບາດທາງຄຳພະຍາກອນຂອງຕົນໃນຖານະໂປຣແຕສແຕນຜູ້ຖອຍຫຼັງ. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນສອງພວກນັ້ນເດັ່ນຊັດພໍໆກັບທີ່ເນື້ອກາຍຂອງດານີເອນ ແລະ ສາມສະຫາຍຜູ້ມີຄຸນຄ່າປາກົດງາມກວ່າ ແລະ ອ້ວນສົມບູນກວ່າ ເນື່ອງຈາກໄດ້ກິນອາຫານແຫ່ງສະຫວັນ ແທນອາຫານຂອງບາບີໂລນ. ຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນໄດ້ຖືກຂີດໝາຍຢ່າງຊັດເຈນໃນຕອນທ້າຍຂອງປີຕາມພຣະຄຳພີ 1843 (19 ເມສາ 1844), ເມື່ອເວລາຊັກຊ້າໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈາລີສິບຄົນໄດ້ມາເຖິງ.

The third test, which was the litmus test, represented October 22, 1844 when, after three years, the “hour” came when Nebuchadnezzar himself judged and pronounced Daniel and the three worthies “ten times” better than the Babylonian wise men. Placing Daniel chapter four, over chapter one, produces the waymarks of Millerite history beginning with the “time of the end” in 1798; the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840; the first disappointment on April 19, 1844; and the great disappointment of October 22, 1844.

ການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ, ຊຶ່ງເປັນການທົດສອບຕັດສິນຂັ້ນສຸດທ້າຍ, ເປັນຕົວແທນຂອງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເມື່ອຫຼັງຈາກສາມປີ “ໂມງ” ນັ້ນໄດ້ມາເຖິງ ເມື່ອເນບູກາດເນັດຊາເອງໄດ້ພິພາກສາ ແລະປະກາດວ່າ ດານີເອນ ແລະຊາຍຜູ້ມີຄຸນຄ່າສາມຄົນນັ້ນດີກວ່ານັກປັນຍາຊາວບາບີໂລນ “ສິບເທົ່າ.” ການວາງພຣະທຳດານີເອນບົດທີສີ່ ໄວ້ເໜືອບົດທີຫນຶ່ງ ກໍ່ໃຫ້ເກີດໝຸດໝາຍທາງປະຫວັດສາດຂອງກຸ່ມມິນເລີຣ໌ ເລີ່ມຈາກ “ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ” ໃນປີ 1798; ການໄດ້ຮັບລິດອໍານາດຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840; ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844; ແລະຄວາມຜິດຫວັງຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

Beyond identifying the specific waymarks of Millerite history, the two chapters, when brought together “line upon line,” illustrate the message of the first angel, identify the two desolating powers that are the subject of the foundational doctrine of the twenty-three hundred days, and also the three-step testing process of Daniel twelve which always occurs when the book of Daniel is unsealed.

ນອກເໜືອຈາກການຊີ້ບອກໝຸດໝາຍສະເພາະຕ່າງໆໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ແລ້ວ, ສອງບົດນີ້, ເມື່ອນຳມາປະກອບເຂົ້າກັນ “line upon line,” ກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ຊີ້ບອກອຳນາດສອງປະການທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມາ ເຊິ່ງເປັນຫົວຂໍ້ຂອງຫຼັກຄຳສອນພື້ນຖານເລື່ອງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ, ແລະຍັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນກະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຂອງດານີເອນ 12 ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນສະເໝີເມື່ອພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກ.

They also identify that Nebuchadnezzar, as the symbol of the wise in 1798, in conjunction with his second dream in chapter four, represents William Miller, whose movement was to become the true Protestant horn. The work of William Miller, that represents the foundational truths of Adventism, are represented upon Habakkuk’s two tables, and God directed in the production of both those sacred tables.

ພວກເຂົາຍັງລະບຸອີກວ່າ ເນບູກາດເນັດຊາ ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງບັນດາຄົນມີປັນຍາໃນປີ 1798 ຄວບຄູ່ກັບຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງລາວໃນບົດທີສີ່ ເປັນຕົວແທນຂອງ William Miller, ຜູ້ຊຶ່ງຂະບວນການຂອງລາວຈະກາຍເປັນເຂົາໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງ. ພະລະກິດຂອງ William Miller, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງພື້ນຖານແຫ່ງລັດທິ Adventism, ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ເທິງຕາຕະລາງສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກ, ແລະ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງນຳໃນການຈັດທຳຕາຕະລາງສັກສິດທັງສອງນັ້ນ.

There were several prophetic truths that Miller did not see correctly because his vantage point of prophetic history disallowed him from recognizing that there are three desolating powers; not only paganism (the dragon), papalism (the beast), but also apostate Protestantism (the false prophet). In God’s providence those prophetic understandings of Miller, that were limited by his vantage point in history, were not represented upon the two sacred tables of Habakkuk.

ມີຄວາມຈິງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຫຼາຍປະການທີ່ Miller ບໍ່ໄດ້ເຫັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພາະຈຸດຢືນຂອງລາວໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນບໍ່ເປີດໂອກາດໃຫ້ລາວຮັບຮູ້ວ່າ ມີອຳນາດແຫ່ງການເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າຢູ່ສາມປະການ; ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ paganism (the dragon), papalism (the beast), ແຕ່ຍັງມີ Protestantism ທີ່ເສື່ອມຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ (the false prophet) ດ້ວຍ. ໃນການຈັດຕຽມໂດຍພຣະຈັດສັນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄວາມເຂົ້າໃຈຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງ Miller ເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງຖືກຈຳກັດໂດຍຈຸດຢືນຂອງລາວໃນປະຫວັດສາດ ບໍ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ເທິງສອງແຜ່ນຕາຕະລາງສັກສິດຂອງ Habakkuk.

Nebuchadnezzar’s second dream in chapter four of Daniel, represents William Miller’s second dream. Both dreams address the “seven times,” and Miller’s dream identifies the rejection of his work that began in 1863, and escalates until the Midnight Cry. Both dreams end with a kingdom restored after a period of scattering. For this reason, we will consider Miller’s second dream, before we consider directly the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798.

ຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໃນບົດທີສີ່ຂອງພຣະທຳດານີເອນ ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງວິນລຽມ ມິນເລີ. ຄວາມຝັນທັງສອງກ່າວເຖິງ “ເຈັດເວລາ,” ແລະຄວາມຝັນຂອງມິນເລີຊີ້ບອກເຖິງການປະຕິເສດວຽກງານຂອງລາວ ຊຶ່ງເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1863 ແລະທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນຈົນເຖິງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ຄວາມຝັນທັງສອງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍອານາຈັກທີ່ຖືກຟື້ນຟູຄືນ ຫຼັງຈາກໄລຍະເວລາແຫ່ງການກະຈັດກະຈາຍ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງມິນເລີ ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາໂດຍກົງເຖິງນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູໄລ ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798.

> “I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.

> “ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຝັນວ່າ ພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະຫັດອັນບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ ໄດ້ສົ່ງຫີບນ້ອຍອັນໜຶ່ງມາໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ ຊຶ່ງຖືກປະດິດປະດອຍຢ່າງປະນີດແປກປະຫຼາດ ຍາວປະມານສິບນິ້ວ ແລະກວ້າງຫົກນິ້ວເປັນສີ່ຫຼ່ຽມ, ເຮັດດ້ວຍໄມ້ດຳ ແລະໄຂ່ມຸກທີ່ຝັງໄວ້ຢ່າງປະນີດ. ທີ່ຫີບນ້ອຍນັ້ນມີກະແຈດອກໜຶ່ງຕິດຢູ່. ໃນທັນທີ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຈັບເອົາກະແຈນັ້ນແລະໄຂຫີບນ້ອຍອອກ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມພິສະວົງແລະຄວາມປະຫລາດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ ຂ້ານ້ອຍພົບວ່າມັນເຕັມໄປດ້ວຍອັນຍະມະນີທຸກຊະນິດແລະທຸກຂະໜາດ, ເພັດ, ຫິນມີຄ່າ, ແລະເງິນຕາທອງຄຳກັບເງິນທຸກຂະໜາດແລະທຸກມູນຄ່າ, ຖືກຈັດວາງຢ່າງງົດງາມໃນບ່ອນຂອງມັນແຕ່ລະຢ່າງພາຍໃນຫີບນ້ອຍນັ້ນ; ແລະເມື່ອຖືກຈັດວາງເຊັ່ນນັ້ນ ພວກມັນໄດ້ສະທ້ອນແສງສະຫວ່າງແລະລັດສະໝີອັນຈະສະເໝີໄດ້ກໍມີແຕ່ດວງອາທິດເທົ່ານັ້ນ.

> “I thought it was not my duty to enjoy this wonderful sight alone, although my heart was overjoyed at the brilliancy, beauty, and value of its contents. I therefore placed it on a center table in my room and gave out word that all who had a desire might come and see the most glorious and brilliant sight ever seen by man in this life.

> “ຂ້ານ້ອຍຄິດວ່າ ມິແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງຂ້ານ້ອຍທີ່ຈະຊື່ນຊົມທັດສະນະອັນມະຫັດສະຈັນນີ້ແຕ່ຜູ້ດຽວ, ເຖິງແມ່ນວ່າຫົວໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍເປັນສຸກຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍຄວາມສຸກລົ້ນໃນຄວາມເຈີດຈ້າ, ຄວາມງາມ, ແລະຄຸນຄ່າຂອງສິ່ງທີ່ຢູ່ພາຍໃນນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງວາງມັນໄວ້ເທິງໂຕະກາງຫ້ອງຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະແຈ້ງຂ່າວອອກໄປວ່າ ບັນດາຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາ ອາດຈະມາເບິ່ງທັດສະນະອັນສະຫງ່າງາມແລະເຈີດຈ້າທີ່ສຸດ ຊຶ່ງມະນຸດເຄີຍໄດ້ເຫັນໃນຊີວິດນີ້.

> “The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd. When they first looked into the casket, they would wonder and shout for joy. But when the spectators increased, everyone would begin to trouble the jewels, taking them out of the casket and scattering them on the table. I began to think that the owner would require the casket and the jewels again at my hand; and if I suffered them to be scattered, I could never place them in their places in the casket again as before; and felt I should never be able to meet the accountability, for it would be immense. I then began to plead with the people not to handle them, nor to take them out of the casket; but the more I pleaded, the more they scattered; and now they seemed to scatter them all over the room, on the floor and on every piece of furniture in the room.

> “ປະຊາຊົນເລີ່ມເຂົ້າມາ, ໃນຕອນທຳອິດມີຈຳນວນໜ້ອຍ, ແຕ່ເພີ່ມຂຶ້ນຈົນເປັນຝູງຊົນ. ເມື່ອພວກເຂົາຫຼຽວເບິ່ງໃນຫີບເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ພວກເຂົາກໍຈະພາກັນປະຫລາດໃຈ ແລະຮ້ອງໂຮດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ. ແຕ່ເມື່ອຜູ້ເບິ່ງເພີ່ມຈຳນວນຂຶ້ນ, ທຸກຄົນກໍເລີ່ມລົບກວນເພັດພອຍ, ເອົາພວກມັນອອກຈາກຫີບ ແລະໂປຍກະຈາຍພວກມັນໄວ້ເທິງໂຕະ. ຂ້ານ້ອຍເລີ່ມຄິດວ່າເຈົ້າຂອງຈະທວງເອົາຫີບ ແລະເພັດພອຍຄືນຈາກມືຂອງຂ້ານ້ອຍອີກ; ແລະຖ້າຂ້ານ້ອຍຍອມໃຫ້ພວກມັນຖືກກະຈາຍໄປ, ຂ້ານ້ອຍກໍຈະບໍ່ສາມາດນຳພວກມັນກັບໄປໄວ້ໃນບ່ອນຂອງພວກມັນໃນຫີບໄດ້ອີກດັ່ງເກົ່າ; ແລະຮູ້ສຶກວ່າຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ມີວັນສາມາດຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການຊີ້ແຈງນັ້ນໄດ້, ເພາະມັນຈະໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້. ຕໍ່ມາຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງເລີ່ມອ້ອນວອນປະຊາຊົນບໍ່ໃຫ້ຈັບຕ້ອງພວກມັນ, ຫຼືບໍ່ໃຫ້ເອົາພວກມັນອອກຈາກຫີບ; ແຕ່ຍິ່ງຂ້ານ້ອຍອ້ອນວອນຫຼາຍເທົ່າໃດ, ພວກເຂົາກໍຍິ່ງໂປຍກະຈາຍຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ; ແລະບັດນີ້ພວກເຂົາເບິ່ງຄືຈະໂປຍກະຈາຍພວກມັນໄປທົ່ວທັງຫ້ອງ, ທັງເທິງພື້ນ ແລະເທິງເຄື່ອງເຟີນີເຈີທຸກຊິ້ນໃນຫ້ອງ.

> “I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.

> “ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ທ່າມກາງອັນຍະມະນີແທ້ ແລະ ຫຼຽນເງິນແທ້ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ກະຈາຍອັນຍະມະນີປອມ ແລະ ຫຼຽນເງິນປອມອອກໄປເປັນຈຳນວນນັບບໍ່ຖ້ວນ. ຂ້າພະເຈົ້າເກີດຄວາມຂຸ່ນເຄືອງຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ການປະພຶດອັນຕ່ຳຊ້າ ແລະ ຄວາມອະກະຕັນຍູຂອງພວກເຂົາ ແລະ ໄດ້ຕຳໜິແລະຕໍ່ວ່າພວກເຂົາເພາະເຫດນັ້ນ; ແຕ່ຍິ່ງຂ້າພະເຈົ້າຕຳໜິຫຼາຍເທົ່າໃດ ພວກເຂົາຍິ່ງກະຈາຍອັນຍະມະນີປອມ ແລະ ຫຼຽນເງິນປອມປົນເຂົ້າໃນບັນດາຂອງແທ້ຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.”

> “I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.

> “ແລ້ວຈິດວິນຍານທາງກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍເກີດຄວາມຂັດເຄືອງ ແລະເລີ່ມໃຊ້ກຳລັງທາງກາຍເພື່ອຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກຈາກຫ້ອງ; ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຂັບໄລ່ຄົນໜຶ່ງອອກໄປ ອີກສາມຄົນກໍເຂົ້າມາ ແລະນຳເອົາຝຸ່ນ ເສດໄມ້ ດິນຊາຍ ແລະຂີ້ເຫຍື້ອສາລະພັດເຂົ້າມາ, ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະປົກຄຸມອັນຍະມະນີແທ້ ເພັດ ແລະຫຼຽນທັງໝົດ, ຊຶ່ງລ້ວນແຕ່ຖືກບັງໄວ້ຈົນບໍ່ອາດເຫັນໄດ້. ພວກເຂົາຍັງຈີກກະຖັງເກັບຂອງມີຄ່າຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຊິ້ນໆ ແລະກະຈາຍມັນໄປປະປົນກັບຂີ້ເຫຍື້ອ. ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດໃສ່ໃຈຄວາມໂສກເສົ້າຫຼືຄວາມໂກດເຄືອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍທໍ້ແທ້ແລະຫົດຫູ່ໃຈຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລ້ວນັ່ງລົງ ແລະຮ້ອງໄຫ້.”

> “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.

> “ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ແລະໂສກເສົ້າເພາະການສູນເສຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະນຶກເຖິງພຣະເຈົ້າ ແລະອະທິຖານຢ່າງຈິງໃຈວ່າພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອມາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນທັນທີນັ້ນ ປະຕູກໍເປີດອອກ ແລະຊາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ເຂົ້າມາໃນຫ້ອງ, ເມື່ອນັ້ນຜູ້ຄົນທັງໝົດກໍອອກໄປຈາກຫ້ອງ; ແລະລາວ, ໂດຍມີແປງປັດຝຸ່ນຢູ່ໃນມື, ໄດ້ເປີດປ່ອງຢ້ຽມ ແລະເລີ່ມປັດຝຸ່ນແລະຂີ້ເຫຍື້ອອອກຈາກຫ້ອງ.”

> “I cried to him to forbear, for there were some precious jewels scattered among the rubbish.

> “ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮ້ອງທູນພະອົງໃຫ້ຊົງຢັບຢັ້ງໄວ້ ເພາະວ່າມີເພັດພອຍອັນລ້ຳຄ່າບາງເມັດກະຈັດກະຈາຍຢູ່ທ່າມກາງກອງຊາກຫັກພັງ.”

> “He told me to ‘fear not,’ for he would ‘take care of them.’

> ພຣະອົງໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ຢ່າຢ້ານ,” ເພາະພຣະອົງຈະ “ດູແລພວກເຂົາ.”

> “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.

> “ແລ້ວ ໃນຂະນະທີ່ລາວກວາດຝຸ່ນດິນແລະຂີ້ເຫຍື້ອ, ເພັດນິນຈິນດາປອມ ແລະເງິນຫຼຽນປອມ, ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດກໍລອຍຂຶ້ນແລະອອກໄປທາງປ່ອງຢ້ຽມດັ່ງກ້ອນເມກ, ແລະລົມກໍໄດ້ພັດພາພວກມັນໄປ. ທ່າມກາງຄວາມວຸ່ນວາຍນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫຼັບຕາລົງຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ; ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າລືມຕາຂຶ້ນ, ຂີ້ເຫຍື້ອກໍໝົດສິ້ນໄປແລ້ວ. ບັນດາເພັດນິນຈິນດາອັນລ້ຳຄ່າ, ເພັດ, ຫຼຽນຄຳ ແລະຫຼຽນເງິນ, ນອນກະຈາຍຢ່າງອຸດົມສົມບູນຢູ່ທົ່ວທັງຫ້ອງ.”

> “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.

> “ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ວາງຫີບໜຶ່ງໄວ້ເທິງໂຕະ ຊຶ່ງໃຫຍ່ກວ່າແລະງົດງາມກວ່າໃບເກົ່າຫຼາຍ, ແລະໄດ້ເກັບເອົາອັນຍະມະນີ, ເພັດ, ຫຼຽນເງິນ, ຂຶ້ນມາເປັນກຳໆ ແລ້ວໂຍນລົງໃນຫີບນັ້ນ ຈົນບໍ່ເຫຼືອແມ່ນແຕ່ອັນດຽວ, ເຖິງແມ່ນວ່າເພັດບາງເມັດນ້ອຍພຽງເທົ່າປາຍເຂັມ.”

> “He then called upon me to ‘come and see.’

> “ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນຂ້ານ້ອຍໃຫ້ ‘ມາແລະເບິ່ງ.’”

> “I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.

> “ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ແນມ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ຫີບ​ນັ້ນ, ແຕ່​ຕາ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ພະລ່າ​ພະ​ເລືອງ​ໄປ​ດ້ວຍ​ພາບ​ທີ່​ເຫັນ. ພວກ​ມັນ​ສ່ອງ​ປະກາຍ​ຫຼາຍ​ກວ່າ​ສະຫງ່າລາສີ​ເດີມ​ຂອງ​ພວກ​ມັນ​ເຖິງ​ສິບ​ເທົ່າ. ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຄິດ​ວ່າ​ພວກ​ມັນ​ຄົງ​ໄດ້​ຖືກ​ຂັດ​ດ້ວຍ​ຊາຍ​ພາຍ​ໃຕ້​ຕີນ​ຂອງ​ຄົນ​ຊົ່ວ​ເຫຼົ່າ​ນັ້ນ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້​ກະຈາຍ​ພວກ​ມັນ​ອອກ​ແລະ​ຢຽບ​ຍໍ່າ​ພວກ​ມັນ​ລົງ​ໃນ​ຝຸ່ນ. ພວກ​ມັນ​ຖືກ​ຈັດ​ໄວ້​ໃນ​ລະບຽບ​ອັນ​ງົດງາມ​ພາຍ​ໃນ​ຫີບ, ແຕ່​ລະ​ອັນ​ຢູ່​ໃນ​ບ່ອນ​ຂອງ​ຕົນ, ໂດຍ​ບໍ່​ປາກົດ​ຮ່ອງຮອຍ​ຄວາມ​ເຫັນ​ແກ່​ເຈັບ​ຂອງ​ຊາຍ​ຜູ້​ທີ່​ໂຍນ​ພວກ​ມັນ​ເຂົ້າ​ໄປ. ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຮ້ອງ​ຂຶ້ນ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຍິນດີ​ຢ່າງ​ຫຼວງ​ຫຼາຍ, ແລະ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ນັ້ນ​ກໍ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຕື່ນ.” Early Writings, 81–83.

We will address Miller’s dream in the next article.

ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຄວາມຝັນຂອງ Miller ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

The following is an introduction of William Miller’s second dream, written by James White when he published Miller’s dream in the Advent Herald.

ຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນບົດນໍາຂອງຄວາມຝັນຄັ້ງທີສອງຂອງ William Miller ຊຶ່ງຂຽນໂດຍ James White ເມື່ອລາວໄດ້ຕີພິມຄວາມຝັນຂອງ Miller ໃນ Advent Herald.

> “The following dream was published in the Advent Herald, more than two years since. I then saw that it clearly marked out our past Second Advent experience, and that God gave the dream for the benefit of the scattered flock.

> “ຄວາມຝັນຕໍ່ໄປນີ້ໄດ້ຖືກຕີພິມໃນ Advent Herald ຕັ້ງແຕ່ກວ່າສອງປີມາແລ້ວ. ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ມັນໄດ້ຊີ້ບອກຢ່າງແຈ້ງເຖິງປະສົບການ Second Advent ໃນອະດີດຂອງພວກເຮົາ, ແລະວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຄວາມຝັນນັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຝູງແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍ.”

> “Among the signs of the near approach of the great and the terrible day of the Lord, God has placed dreams. See Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. Dreams may come in three ways; first, ‘through the multitude of business.’ See Ecclesiastics 5:3. Second, those who are under the foul spirit and deception of Satan, may have dreams through his influence. See Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. And third, God has always taught, and still teaches his people more or less by dreams, which come through the agency of angels and the Holy Spirit. Those who stand in the clear light of truth will know when God gives them a dream; and such will not be deceived and led astray by false dreams.

> “ທ່າມກາງໝາຍສຳຄັນທັງຫຼາຍແຫ່ງການໃກ້ເຂົ້າມາຂອງວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າສະພຶງກົວແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງວາງຄວາມຝັນໄວ້. ເບິ່ງ Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. ຄວາມຝັນອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ສາມທາງ; ປະການທຳອິດ, ‘ຜ່ານຄວາມຫຼາຍລົ້ນຂອງທຸລະກິດການງານ.’ ເບິ່ງ Ecclesiastics 5:3. ປະການທີສອງ, ຜູ້ທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ວິນຍານອັນໂສໂຄກແລະການຫລອກລວງຂອງຊາຕານ ອາດມີຄວາມຝັນຜ່ານອິດທິພົນຂອງມັນ. ເບິ່ງ Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. ແລະປະການທີສາມ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສອນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງສະເໝີມາ, ແລະຍັງຄົງຊົງສອນຢູ່ບໍ່ຫຼາຍກໍນ້ອຍໂດຍຄວາມຝັນ, ຊຶ່ງມາໂດຍການປະຕິບັດງານຂອງພວກທູດສະຫວັນແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ໃນແສງແຫ່ງຄວາມຈິງອັນແຈ້ງຊັດ ຈະຮູ້ເມື່ອພຣະເຈົ້າປະທານຄວາມຝັນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ; ແລະຜູ້ເຊັ່ນນັ້ນຈະບໍ່ຖືກຫລອກລວງ ຫຼືຖືກນຳໃຫ້ຫຼົງທາງໂດຍຄວາມຝັນປອມ.”

> “‘And he said, Hear now my words; if there be a prophet among you, I the Lord will make myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a dream.’ Numbers 12:6. Said Jacob, ‘The angel of the Lord spake unto me in a dream.’ Genesis 31:2. ‘And God came to Laban the Syrian in a dream by night.’ Genesis 31:24. Read the dreams of Joseph, [Genesis 37:5–9], and then the interesting story of their fulfilment in Egypt. ‘In Gibeon the Lord appeared to Solomon in a dream by night.’ 1 Kings 3:5. The great important image of the second chapter of Daniel was given in a dream, also the four beasts, etc. of the seventh chapter. When Herod sought to destroy the infant Saviour Joseph was warned in a dream to flee into Egypt. Matthew 2:13.

> “ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາບັດນີ້; ຖ້າມີຜູ້ພະຍາກອນຄົນໃດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າ, ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາຈະສຳແດງຕົນເອງໃຫ້ເຂົາຮູ້ໃນນິມິດ, ແລະຈະກ່າວກັບເຂົາໃນຄວາມຝັນ.” ຈົດເລກ 12:6. ຢາໂຄບໄດ້ກ່າວວ່າ, “ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຢໂຮວາໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍໃນຄວາມຝັນ.” ປະຖົມມະການ 31:2. “ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ສະເດັດມາຫາລາບານຊາວຊີເຣຍໃນຄວາມຝັນຕອນກາງຄືນ.” ປະຖົມມະການ 31:24. ຈົ່ງອ່ານຄວາມຝັນຂອງໂຢເຊບ, [ປະຖົມມະການ 37:5–9], ແລ້ວຈຶ່ງອ່ານເລື່ອງອັນນ່າສົນໃຈເຖິງການສຳເລັດຜົນຂອງຄວາມຝັນນັ້ນໃນດິນແດນອີຢິບ. “ໃນເມືອງກິເບໂອນ ພຣະເຢໂຮວາໄດ້ປາກົດແກ່ຊາໂລໂມນໃນຄວາມຝັນຕອນກາງຄືນ.” 1 ກະສັດ 3:5. ພຣະຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສຳຄັນໃນດານີເອນບົດທີສອງໄດ້ຖືກປະທານມາໃນຄວາມຝັນ, ພ້ອມທັງສັດຮ້າຍສີ່ຕົວ ແລະອື່ນໆ ໃນບົດທີເຈັດ. ເມື່ອເຮໂຣດພະຍາຍາມທຳລາຍພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດນ້ອຍນັ້ນ ໂຢເຊບໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນໃນຄວາມຝັນໃຫ້ໜີໄປຍັງອີຢິບ. ມັດທາຍ 2:13.

> “‘And it shall come to pass in the LAST DAYS, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams.’ Acts 2:17.

> “‘ແລະໃນວັນສຸດທ້າຍ, ພຣະເຈົ້າກ່າວວ່າ, ເຮົາຈະເທພຣະວິນຍານຂອງເຮົາລົງເທິງມວນມະນຸດທັງປວງ; ແລະບຸດຊາຍກັບບຸດສາວຂອງພວກເຈົ້າຈະກ່າວຄໍາພະຍາກອນ, ຄົນໜຸ່ມຂອງພວກເຈົ້າຈະເຫັນນິມິດ, ແລະຄົນເຖົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈະຝັນເປັນຄວາມຝັນ.’ ກິດຈະການ 2:17.”

> “The gift of prophecy, by dreams and visions, is here the fruit of the Holy Spirit, and in the last days is to be manifested sufficiently to constitute a sign. It is one of the gifts of the gospel church.

> “ຂອງປະທານແຫ່ງການພະຍາກອນ ໂດຍຜ່ານຄວາມຝັນແລະນິມິດ ໃນທີ່ນີ້ເປັນຜົນຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ແລະໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫຼາຍຈະຖືກສຳແດງອອກຢ່າງພຽງພໍເພື່ອໃຫ້ເປັນໝາຍສຳຄັນ. ນີ້ເປັນໜຶ່ງໃນຂອງປະທານຂອງຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງຂ່າວປະເສີດ.”

> “‘And he gave some apostles; and some PROPHETS; and some evangelists; and some pastors and teachers; For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ.’ Ephesians 4:11–12.

> “‘ແລະພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ບາງຄົນເປັນອັກຄະສາວົກ; ແລະບາງຄົນເປັນ ສາດສະດາ; ແລະບາງຄົນເປັນຜູ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດ; ແລະບາງຄົນເປັນສິດຍາພິບານ ແລະ ອາຈານ; ເພື່ອໃຫ້ວິສຸດຊົນຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ສົມບູນ, ເພື່ອວຽກງານແຫ່ງການຮັບໃຊ້, ເພື່ອການກໍ່ສ້າງພຣະກາຍຂອງພຣະຄຣິດ.’ ເອເຟໂຊ 4:11–12.”

> “‘And God hath set some in the church, first apostles, secondarily PROPHETS,’ etc. 1 Corinthians 12:28. ‘Despise not PROPHESYINGS.’ 1 Thessalonians 5:20. See also Acts 13:1; 21:9; Romans 7:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39. Prophets or prophesyings are for the edification of the church of Christ; and there is no evidence that can be produced from the word of God, that they were to cease before evangelists, pastors and teachers were to cease. But says the objector, ‘There has been so many false visions and dreams that I cannot have confidence in anything of the kind.’ It is true that Satan has his counterfeit. He always had false prophets, and certainly we may expect them now in this his last hour of deception and triumph. Those who reject such special revelations because the counterfeit exists, may with equal propriety go a little farther and deny that God ever revealed himself to man in a dream or a vision, for the counterfeit always existed.

> “‘ແລະ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຕັ້ງບາງຄົນໄວ້ໃນຄຣິດຕະຈັກ, ອັນດັບທຳອິດເປັນອັກຄະສາວົກ, ອັນດັບທີສອງເປັນ ຜູ້ພະຍາກອນ,’ ແລະອື່ນໆ. 1 ໂກຣິນໂທ 12:28. ‘ຢ່າດູຖູກ ການພະຍາກອນ.’ 1 ເທສະໂລນິກ 5:20. ເບິ່ງດ້ວຍວ່າ ກິດຈະການ 13:1; 21:9; ໂຣມ 7:6; 1 ໂກຣິນໂທ 14:1, 24, 39. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນ ຫຼື ການພະຍາກອນ ມີໄວ້ເພື່ອການຈະເລີນຂຶ້ນຂອງຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະຄຣິດ; ແລະ ບໍ່ມີຫຼັກຖານໃດທີ່ສາມາດຍົກຂຶ້ນມາຈາກພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງຢຸດລົງກ່ອນທີ່ຜູ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດ, ສິດຍາພິບານ ແລະ ອາຈານ ຈະຕ້ອງຢຸດລົງ. ແຕ່ຜູ້ຄັດຄ້ານກ່າວວ່າ, ‘ມີນິມິດແລະຄວາມຝັນປອມຫຼາຍເຫຼືອເກີນ ຈົນຂ້ອຍບໍ່ອາດມີຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນສິ່ງທຳນອງນີ້ໄດ້.’ ນັ້ນເປັນຄວາມຈິງວ່າ ຊາຕານມີຂອງປອມຂອງມັນ. ມັນເຄີຍມີຜູ້ພະຍາກອນປອມຢູ່ສະເໝີ, ແລະ ແນ່ນອນວ່າ ເຮົາຍ່ອມຄາດໄດ້ວ່າຈະມີພວກນັ້ນໃນເວລານີ້ ອັນເປັນຊົ່ວໂມງສຸດທ້າຍແຫ່ງການຫຼອກລວງ ແລະ ໄຊຊະນະຂອງມັນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດການສຳແດງພິເສດເຊັ່ນນັ້ນ ເພາະມີຂອງປອມຢູ່, ກໍອາດຈະກ້າວໄປອີກໜ້ອຍຫນຶ່ງດ້ວຍຄວາມສົມຄວນດຽວກັນ ແລະ ປະຕິເສດວ່າ ພຣະເຈົ້າເຄີຍສຳແດງພຣະອົງແກ່ມະນຸດໃນຄວາມຝັນ ຫຼື ໃນນິມິດ, ເພາະຂອງປອມມີຢູ່ສະເໝີ.”

> “Dreams and visions are the medium through which God has revealed himself to man. Through this medium he spake to the prophets; he has placed the gift of prophecy among the gifts of the gospel church, and has classed dreams and visions with the other signs of the ‘LAST DAYS.’ Amen.

> “ຄວາມຝັນ ແລະ ນິມິດ ແມ່ນສື່ກາງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ສຳແດງພຣະອົງເອງແກ່ມະນຸດ. ໂດຍຜ່ານສື່ກາງນີ້ ພຣະອົງໄດ້ຕັດກັບພວກຜູ້ພະຍາກອນ; ພຣະອົງໄດ້ຊົງຈັດວາງຂອງປະທານແຫ່ງການພະຍາກອນໄວ້ທ່າມກາງບັນດາຂອງປະທານຂອງຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງພຣະກິດຕິຄຸນ, ແລະ ໄດ້ຈັດໃຫ້ຄວາມຝັນ ແລະ ນິມິດ ຢູ່ໃນຈຳພວກດຽວກັນກັບໝາຍສຳຄັນອື່ນໆຂອງ ‘ຍຸກສຸດທ້າຍ.’ ອາແມນ.”

> “My object in the above remarks has been to remove objections in a scriptural manner, and prepare the mind of the reader for the following.” James White.

> “ຈຸດປະສົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນຄໍາກ່າວຂ້າງເທິງນັ້ນ ຄືເພື່ອຂັດຈັດຂໍ້ຄັດຄ້ານຕ່າງໆຕາມພຣະຄໍາພີ ແລະຕຽມຈິດໃຈຂອງຜູ້ອ່ານໃຫ້ພ້ອມສໍາລັບສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້.” James White.

Back to Articles