Article

# ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຫົກສິບເກົ້າ

ການເປີດເຜີຍວົງຈອນແຫ່ງຊົ່ວອາຍຸ: ສີ່ສິ່ງອັນເປັນທີ່ນ່າສະອິດສະອົມຂອງອັດເວັນຕິດສຶມ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 2, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

ພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ, ແລະເພາະສະນັ້ນ ອັດເວນຕິສຶມຈຶ່ງຖືກພິພາກສາໃນລຸ້ນທີສີ່ຂອງຕົນ.

> “‘ແລະພຣະອົງໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນຫາຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມປ່ານ ຜູ້ທີ່ມີກະປຸກໝຶກຂອງສະໝຽນຢູ່ຂ້າງກາຍ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ຈົ່ງໄປທ່າມກາງນະຄອນ ຄືທ່າມກາງເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງເພາະບັນດາສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທັງປວງທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນທ່າມກາງນັ້ນ. ແລະຕໍ່ຄົນອື່ນໆນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໃນຫູຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງຕາມເຂົາໄປທົ່ວນະຄອນ ແລະຈົ່ງປະຫານ; ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງພວກເຈົ້າໄວ້ຊີວິດ, ແລະຢ່າມີຄວາມສົງສານເລີຍ: ຈົ່ງຂ້າເສຍໃຫ້ໝົດສິ້ນທັງຄົນເຖົ້າແລະຄົນໜຸ່ມ, ທັງສາວພົມມະຈັນ, ແລະເດັກນ້ອຍ, ແລະຜູ້ຍິງ: ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນຢູ່ເທິງຕົນ; ແລະຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ເລີ່ມທີ່ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ຊຶ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະນิเวດ.’”

> “ພຣະເຢຊູກຳລັງຈະອອກຈາກບ່ອນປະທັບແຫ່ງພຣະກະລຸນາໃນສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງສະຫວັນ ເພື່ອຈະຊົງສວມເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ ແລະຫຼັ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງອອກເປັນການພິພາກສາເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ເຂົາ. ‘ເພາະຄຳພິພາກສາຕໍ່ການກະທຳຊົ່ວບໍ່ໄດ້ຖືກດຳເນີນໂດຍໄວ ດັ່ງນັ້ນໃຈຂອງບຸດທັງຫຼາຍຂອງມະນຸດຈຶ່ງຕັ້ງໝັ້ນເຕັມທີ່ໃນພວກເຂົາໃຫ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວ.’ ແທນທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນລົງໂດຍພຣະຄວາມອົດທົນ ແລະການອົດກັ້ນຢ່າງຍາວນານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະແດງຕໍ່ພວກເຂົາ, ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ ກັບເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງຕົນແຂງກ້າຂຶ້ນໃນທາງຊົ່ວຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ການອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງມີຂອບເຂດ, ແລະຫຼາຍຄົນກຳລັງລ່ວງເກີນຂອບເຂດເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ລ່ວງເກີນຂີດຈຳກັດແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະດັ່ງນັ້ນພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຕ້ອງຊົງແຊກແຊງ ແລະທຳໃຫ້ພຣະກຽດຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບການຮັບຮອງ.”

> ກ່ຽວກັບຊາວອາໂມຣາຍ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃນຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່ ພວກເຂົາຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ: ເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາວອາໂມຣາຍຍັງບໍ່ເຕັມ.” ເຖິງແມ່ນວ່າຊົນຊາດນີ້ເປັນທີ່ປະຈັກຊັດໂດຍເຫດແຫ່ງການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ ແລະຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນເຕັມ, ແລະພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງອອກພຣະບັນຊາໃຫ້ທຳລາຍພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນຊາກ. ປະຊາຊົນຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນການສຳແດງແຫ່ງພຣະອຳນາດ ໃນລັກສະນະອັນເດັ່ນຊັດ, ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຖືກປະໄວ້ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວ. ພຣະຜູ້ສ້າງຜູ້ຊົງເມດຕາ ຊົງພ້ອມທີ່ຈະອົດກັ້ນຕໍ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາຈົນຮອດຄົນຮຸ່ນທີສີ່. ຫາກແລ້ວບໍ່ເຫັນການປ່ຽນແປງໄປໃນທາງທີ່ດີຂຶ້ນ, ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງກໍຈະຕົກເຫນືອພວກເຂົາ.

> “ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ ຍັງຄົງຊົງຖືບັນຊີກັບບັນດາຊາດທັງປວງດ້ວຍຄວາມແມ່ນຢຳອັນບໍ່ຜິດພາດ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງຍັງຖືກຍື່ນອອກພ້ອມກັບການຮຽກໃຫ້ກັບໃຈ, ບັນຊີນີ້ຈະຍັງຄົງເປີດຢູ່; ແຕ່ເມື່ອຕົວເລກທັງຫຼາຍບັນລຸເຖິງຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວ, ການປະຕິບັດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງກໍເລີ່ມຕົ້ນ. ບັນຊີນັ້ນຖືກປິດ. ຄວາມອົດທົນອັນຊົງສະຫງວນຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງ. ບໍ່ມີການອ້ອນວອນຂໍພຣະເມດຕາແທນພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ.”

> “ຜູ້ພະຍາກອນເມື່ອໄດ້ເບິ່ງຜ່ານການເວລາອັນຍາວນານລົງມາ ກໍໄດ້ເຫັນເວລານີ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ຕໍ່ນິມິດຂອງທ່ານ. ບັນດາປະຊາຊາດໃນຍຸກນີ້ໄດ້ເປັນຜູ້ຮັບພຣະກະລຸນາອັນບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ. ພຣະພອນອັນປະເສີດທີ່ສຸດຈາກສະຫວັນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົາ, ແຕ່ຄວາມຈອງຫອງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ຄວາມໂລບ, ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ການໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມອະກະຕັນຍູອັນຕ່ຳຊ້າ ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ເປັນຂໍ້ກ່າວໂທດຕໍ່ເຂົາ. ພວກເຂົາກຳລັງປິດບັນຊີຂອງຕົນກັບພຣະເຈົ້າລົງຢ່າງຮວດເລັວ.”

> “ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສັ່ນສະທ້ານ ຄືຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງແລະສິດພິເສດຫຼາຍທີ່ສຸດ ໄດ້ຖືກປົນເປື້ອນໂດຍຄວາມຊົ່ວຊ້າອັນແຜ່ຫຼາຍຢູ່. ໂດຍຖືກອິດທິພົນຈາກຄົນອະທຳທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຂົາ ຫຼາຍຄົນ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າຍຶດຖືຄວາມຈິງ ກໍໄດ້ເຢັນຊາລົງ ແລະຖືກກະແສອັນແຮງກ້າຂອງຄວາມຊົ່ວກົດທັບລົງ. ການດູຖູກຢ່າງທົ່ວໄປທີ່ຖືກໂຍນໃສ່ຄວາມເຄົາລົບພະເຈົ້າອັນແທ້ຈິງແລະຄວາມບໍລິສຸດ ນຳໃຫ້ຜູ້ທີ່ບໍ່ຜູກພັນກັບພຣະເຈົ້າຢ່າງໃກ້ຊິດ ສູນເສຍຄວາມຄາລວະຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ຖ້າພວກເຂົາກຳລັງດຳເນີນຕາມແສງສະຫວ່າງ ແລະເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງຈາກໃຈ ພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດນີ້ຈະເບິ່ງເຫັນວ່າມີຄ່າປະເສີດຍິ່ງຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ ເມື່ອມັນຖືກດູໝິ່ນແລະຖືກປະຖິ້ມເຊັ່ນນີ້. ເມື່ອການບໍ່ເຄົາລົບຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດແຈ້ງຫຼາຍຂຶ້ນ ເສັ້ນແບ່ງອັນຈຳແນກລະຫວ່າງຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດນັ້ນກັບໂລກ ກໍຍິ່ງຊັດເຈນຂຶ້ນ. ຄວາມຮັກຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ເພີ່ມພູນຂຶ້ນໃນຄົນຈຳພວກໜຶ່ງ ຕາມສັດສ່ວນທີ່ການດູໝິ່ນຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດນັ້ນເພີ່ມຂຶ້ນໃນອີກຈຳພວກໜຶ່ງ.”

> “ວິກິດການກໍາລັງເຂົ້າມາຢ່າງວ່ອງໄວ. ຕົວເລກທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຮວດເລັວສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າເກືອບຈະມາເຖິງແລ້ວ. ເຖິງແມ່ນພຣະອົງບໍ່ປາຖະໜາຈະລົງໂທດ, ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະອົງຈະລົງໂທດ, ແລະຈະຊົງກະທໍາຢ່າງຮີບດ່ວນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ດໍາເນີນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງຈະເຫັນໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງພັຍອັນກໍາລັງເຂົ້າມາ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຄວນນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ດ້ວຍຄວາມບໍ່ໃສ່ໃຈ ຄອຍຖ້າການພິນາດນັ້ນ, ປອບໃຈຕົນເອງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຄຸ້ມກັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມ. ຫາກຈະກ່າວໃຫ້ຖືກແທ້ ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ. ພວກເຂົາຄວນຕະໜັກວ່າ ເປັນໜ້າທີ່ຂອງຕົນທີ່ຈະອຸທິດແຮງງານຢ່າງຂະຫຍັນຂັນແຂງເພື່ອຊ່ວຍຄົນອື່ນໃຫ້ລອດ, ໂດຍເງີຍໜ້າຂຶ້ນຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຊື່ອອັນແນ່ວແນ່ເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ. ‘ຄໍາອະທິຖານອັນຈິງຈັງແລະເຜົາຜານຂອງຄົນຊອບທໍານັ້ນມີພະລັງຫຼາຍ.’”

> “ເຊື້ອແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ສູນເສຍອຳນາດຂອງມັນໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ. ໃນເວລາທີ່ອັນຕະລາຍແລະຄວາມຕົກຕ່ຳຂອງຄຣິສຕະຈັກຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດນັ້ນ, ກຸ່ມນ້ອຍໆຜູ້ທີ່ກຳລັງຢືນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງຈະຖອນຫາຍໃຈດ້ວຍຄວາມເສົ້າ ແລະ ຮ້ອງທຸກເນື່ອງດ້ວຍຄວາມນ່າຊັງຊັງທັງຫລາຍທີ່ຖືກກະທຳຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ. ແຕ່ໂດຍພິເສດຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຄຳອະທິຖານຂອງເຂົາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອຄຣິສຕະຈັກ ເພາະສະມາຊິກຂອງມັນກຳລັງປະພຶດຕາມແບບຢ່າງຂອງໂລກ.”

> “ຄຳອະທິຖານອັນແຮງກ້າຂອງຄົນສັດຊື່ຈຳນວນນ້ອຍນີ້ຈະບໍ່ເປັນການສູນເປົ່າ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດອອກມາໃນຖານະຜູ້ລ້າງແຄ້ນ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາໃນຖານະຜູ້ປົກປ້ອງຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັກສາຄວາມເຊື່ອໄວ້ໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນ ແລະ ໄດ້ຮັກສາຕົນເອງໃຫ້ປາດສະຈາກມົນທິນຂອງໂລກ. ໃນເວລານີ້ແຫຼະທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າ ພຣະອົງຈະລ້າງແຄ້ນແທນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກໄວ້ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ຮ້ອງທູນຫາພຣະອົງທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະອົງຊົງອົດທົນຕໍ່ເຂົາຢູ່ເປັນເວລາດົນ.”

> “ພຣະບັນຊານັ້ນແມ່ນ: ‘ຈົ່ງຜ່ານໄປທ່າມກາງນະຄອນ, ຜ່ານໄປທ່າມກາງເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຄວາມໜ້າສະອິດສະອົມທັງປວງທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນຢູ່ທ່າມກາງນັ້ນ.’ ບັນດາຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຍືນຢັດປະກາດຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຊີວິດ; ພວກເຂົາໄດ້ຕັກເຕືອນ, ໃຫ້ຄຳປຶກສາ, ແລະວິງວອນຢ່າງຈິງໃຈ. ບາງຄົນຜູ້ທີ່ໄດ້ລົບຫລູ່ພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ກັບໃຈ ແລະຖ່ອມໃຈລົງຕໍ່ພຣະອົງ. ແຕ່ສະຫງ່າຣາສີຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈາກອິດສະຣາເອນໄປແລ້ວ; ເຖິງແມ່ນວ່າຫລາຍຄົນຍັງຄົງດຳເນີນຮູບແບບພາຍນອກຂອງສາສະໜາຕໍ່ໄປ, ແຕ່ຣິດອຳນາດແລະການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງໄດ້ຂາດໄປ.” Testimonies, volume 5, 207–210.

ຕົວຢ່າງປະກອບເລື່ອງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກຳລັງຊີ້ບອກໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ແມ່ນການພິພາກສາທີ່ຖືກນຳມາເໜືອນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງໃນຍຸກສຸດທ້າຍຄືຄຣິສຕະຈັກແອັດເວນຕິດວັນທີເຈັດ. ການພິພາກສານັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນສຸດທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ເພາະວ່າທີ່ນັ້ນເອງຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າແລະເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍຖືກປະທັບລົງ. ເອເຊກຽນ ບົດ 8 ຊີ້ບອກເຖິງສີ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າອັນໜ້າກຽດຊັງທີ່ທະວີຄວາມຮ້າຍແຮງຂຶ້ນເປັນລຳດັບ. ຂໍ້ທຳອິດເນັ້ນຢ້ຳວ່າ ນິມິດນີ້ຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈໃນຊ່ວງກ່ອນການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ ໂດຍການລະບຸວັນທີຫ້າ ຂອງເດືອນທີຫົກ ຂອງປີທີຫົກ.

ເອເຊກຽນບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງລວມເອົາຈຸດອ້າງອີງທາງປະຫວັດສາດນັ້ນໄວ້. ທ່ານສາມາດຂຽນພຽງແຕ່ວ່າ, “ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະພວກຜູ້ເຖົ້າແຫ່ງຢູດານັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ, ວ່າພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າໄດ້ຕົກມາເໜືອຂ້ານ້ອຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.” ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ທ່ານໄດ້ລວມເອົາການອ້າງອີງເຖິງວັນກ່ອນ “666” ນັ້ນ, ເປັນການອ້າງອີງໃນຄໍາພະຍາກອນສໍາລັບນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນ. ການອ້າງອີງນັ້ນມີໄວ້ສໍາລັບຜູ້ທີ່ມີໄຊຊະນະເໜືອຈໍານວນແຫ່ງຊື່ຂອງສັດຮ້າຍ ຜູ້ຊຶ່ງຮູ້ຈັກ “666”; ນີ້ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນບໍ່ຊ້າກ່ອນການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ພວກເຂົາຮູ້ສິ່ງນີ້ ເພາະພວກເຂົາເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງຕາມຄໍາຂອງເປໂຕ, “ໃນອະດີດກ່ອນນັ້ນບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.”

ໃນ 1 ເປໂຕ ບົດທີ 2 ຜູ້ຄົນທີ່ບັດນີ້ເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ “ໄດ້ລິ້ມລອງແລ້ວວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະເສີດ.” ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ໃນຄວາມໝາຍຝ່າຍຄຳພະຍາກອນ “ໄດ້ກິນ” ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ກົງກັນຂ້າມກັບຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມກິນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງລ້ວນເວົ້າເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍ, ແລະໃນ ໂຢຮັນ ບົດທີ 6 ພຣະເຢຊູໄດ້ປະທານຂ່າວສານວ່າ ບັນດາສາວົກຂອງພຣະອົງຈຳເປັນຕ້ອງກິນເນື້ອຂອງພຣະອົງ ແລະດື່ມໂລຫິດຂອງພຣະອົງ. ໃນບົດນັ້ນ ບັນດາສາວົກທີ່ປະຕິເສດບໍ່ຍອມກິນເນື້ອຂອງພຣະອົງ ແລະດື່ມໂລຫິດຂອງພຣະອົງ ໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນໃນຂໍ້ 66.

> ຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນ ສາວົກຂອງພຣະອົງຫຼາຍຄົນໄດ້ຖອຍກັບໄປ ແລະບໍ່ໄດ້ດຳເນີນກັບພຣະອົງອີກຕໍ່ໄປ. ໂຢຮັນ 6:66

ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາທີ່ກິນເນື້ອ ແລະ ດື່ມເລືອດຂອງພຣະຄຣິດໃນວັນສຸດທ້າຍ ເຂົ້າໃຈວ່າພຣະຄຣິດໃນຐານະ Palmoni ນັ້ນ ຄືພຣະອົງຜູ້ນັບຈຳນວນອັນອັດສະຈັນ ແລະ ພວກເຂົາຈຳແນກເຄື່ອງໝາຍລາຍເຊັນຂອງພຣະອົງໄດ້ເມື່ອມັນຖືກນຳສະເໜີ. ຕົວເລກ “665” ໃນຂໍ້ເປີດຂອງເອເຊກຽນ 8 ນັ້ນ ຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຈະເຫັນ ວ່າມັນກຳລັງບົ່ງຊີ້ຢ່າງນ້ອຍສອງຈຸດພະຍາກອນອັນສຳຄັນ. ປະການທຳອິດ ກໍຄື ຂ່າວສານນັ້ນຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈວ່າຄອບຄຸມຊ່ວງເວລາກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ປະການທີສອງ ກໍຄື ຕົວເລກ “666” ຢູ່ໃນໜຶ່ງໃນພຽງສອງຂໍ້ຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ ທີ່ຖືກກຳນົດຄຸນສົມບັດໂດຍການລະບຸວ່າ “ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາ” ຈະເຂົ້າໃຈໃນວັນສຸດທ້າຍ.

> ນີ້ແຫຼະແມ່ນສະຕິປັນຍາ. ໃຫ້ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຄິດໄລ່ເລກຈຳນວນຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ: ເພາະວ່າມັນເປັນເລກຈຳນວນຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ; ແລະເລກຈຳນວນຂອງມັນຄື ຫົກຮ້ອຍຫົກສິບຫົກ. ພຣະນິມິດ 13:18

ຜູ້ “ມີປັນຍາ” ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ໃນວັນສຸດທ້າຍ, ເມື່ອພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ຈະຮູ້ວ່າ “666” ເປັນສັນຍາລັກຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ສຳຄັນ ເພາະວ່າເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຮັບໄຊຊະນະເໜືອເລກນັ້ນແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ເອເຊກຽນຈຶ່ງນຳສະເໜີການກະບົດທີ່ທະວີຄວາມຮ້າຍແຮງຂຶ້ນໃນບົດທີແປດ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການອັນເປື້ອນສີ່ປະການທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຕາມລຳດັບ. ການອັນເປື້ອນປະການສຸດທ້າຍລະບຸວ່າຄົນໂງ່ເຂລາຄືຜູ້ກົ້ມລົງນະມັດສະການດວງອາທິດ ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງໝາຍເຖິງການພິພາກສາເຢຣູຊາເລັມ (Adventism) ໃນວັນສຸດທ້າຍ. ການພິພາກສານັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່. ການອັນເປື້ອນທັງສີ່ປະການເປັນສັນຍາລັກຂອງສີ່ຊົ່ວຄົນຮຸ່ນຂອງ Laodicean Adventism.

ຊົນຮຸ່ນທຳອິດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1863 ພ້ອມກັບການກະບົດຕໍ່ຄຳປະຕິຍານ “ເຈັດເທົ່າ” ຂອງໂມເຊ. ຍີ່ສິບຫ້າປີຕໍ່ມາ, ການກະບົດຂອງປີ 1888 ໄດ້ຖືກສະແດງອອກ. ສາມສິບເອັດປີຕໍ່ມາ, ການກະບົດຂອງປີ 1919 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປຶ້ມຂອງ W. W. Prescott, “The Doctrine of Christ”. ສາມສິບແປດປີຫຼັງຈາກນັ້ນ, ໃນປີ 1957, ການກະບົດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປຶ້ມ “Questions on Doctrine” ກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຫດໝາຍສຳຄັນທັງສີ່ນີ້ສອດຄ່ອງກັບສິ່ງນ່າຊັງຊັງທັງສີ່ໃນ Ezekiel ບົດ 8 ແນວໃດ.

ໃນປີ 1863, ອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເຊຍໄດ້ນຳສະເໜີແຜນພາບໃໝ່ຂຶ້ນມາແທນສອງແຜນພາບທີ່ເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳສັ່ງໃນຮາບາກຸກ ບົດທີສອງ ທີ່ວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງເທິງແຜ່ນຕາຕະລາງ.” ແຜນພາບປີ 1863 ໄດ້ຕັດ “ເຈັດເວລາ” ອອກຈາກພາບປະກອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ທັງທີ່ມັນເຄີຍຢູ່ໃນສອງແຜນພາບອັນສັກສິດນັ້ນຄຽງຄູ່ກັບ 1260, 1290, ແລະ 1335. ໃນຮາບາກຸກ ຄຳສັ່ງນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ແຜ່ນຕາຕະລາງທັງຫຼາຍ (ໃນຮູບພະຫູພົດ) ຈະຖືກຈັດພິມອອກໃນລັກສະນະທີ່ວ່າ, “ເພື່ອຜູ້ທີ່ອ່ານມັນຈະແລ່ນໄດ້.” ແຜນພາບປີ 1863 ນັ້ນຜິດຈາກເປົ້າໝາຍໄປຢ່າງຫ່າງໄກ ຈົນຈຳເປັນຕ້ອງມີເອກະສານແຈກອະທິບາຍຄວບຄູ່ໄປກັບມັນ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະເບິ່ງແຜນພາບປີ 1863 ແລ້ວ “ແລ່ນ” ໄດ້ ໂດຍບໍ່ມີເອກະສານແຈກເພີ່ມເຕີມ.

> ແລະພຣະຢາເວຊົງຕອບຂ້ານ້ອຍ ແລະຕັດວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງແຈ່ງໄວ້ເທິງແຜ່ນຈາລຶກ ເພື່ອວ່າຜູ້ທີ່ອ່ານມັນຈະໄດ້ແລ່ນ.” ຮາບາກຸກ 2:2

ແຜນພາບປີ 1863 ເປັນຂອງປອມທີ່ຖືກຈັດເຮັດຂຶ້ນເພື່ອປົກປິດຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ William Miller ໄດ້ເຫັນໃນຄວາມຝັນຂອງທ່ານ. ແຜນພາບອັນສັກສິດສອງສະບັບນັ້ນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງກະທຳກັບປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ພຶ່ງໄດ້ຮັບຈຸດຍືນໃນຖານະເປັນເຂົາໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ແຜນພາບສອງສະບັບນັ້ນເປັນຕົວແທນສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມສຳພັນຕາມພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງກຸ່ມ Millerites ກັບພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນໃນປີ 1844, ແລະເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາ ພຣະອົງກໍສະເດັດມາໃນຖານະຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເປັນພາບປະກອບຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝສະໄໝໃໝ່, ແລະເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ນຳອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານອອກຈາກພັນທະແຫ່ງອີຢິບ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງເວລາທີ່ພຣະອົງຈະນຳອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝສະໄໝໃໝ່ອອກຈາກພັນທະແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ. Sister White ໄດ້ຢືນຢັນປະຫວັດສາດສອງຊຸດນີ້ຢ່າງຊ້ຳໆວ່າເປັນປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ.

> “ແສງສະຫວ່າງທີ່ສະສົມມາຈາກຍຸກສະໄໝທັງຫຼາຍໃນອະດີດກຳລັງສ່ອງສະຫວ່າງເຖິງພວກເຮົາ. ບັນທຶກເຖິງການຫຼົງລືມຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຖືກຮັກສາໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມແຈ້ງແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາ. ໃນຍຸກນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເພື່ອຮວບຮວມຊົນຊາດໜຶ່ງໄວ້ເປັນຂອງພຣະອົງຈາກທຸກປະເທດ, ທຸກເຜົ່າພັນ, ແລະທຸກພາສາ. ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສະເດັດມາ ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳເພື່ອມໍຣະດົກຂອງພຣະອົງ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳເພື່ອຊາວອິດສະຣາເອນ ໃນການນຳພວກເຂົາອອກຈາກອີຢິບ. ໃນຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງແຫ່ງປີ 1844 ຄວາມເຊື່ອຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກທົດສອບ ເໝືອນດັ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງຊາວເຮັບເຣີໃນທີ່ທະເລແດງ.” Testimonies, volume 8, 115, 116.

ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ພຣະອົງໄດ້ປະທານຈາລຶກສອງແຜ່ນເພື່ອເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມສຳພັນໃນພັນທະສັນຍານັ້ນ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບອິສຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ພຣະອົງກໍໄດ້ປະທານຈາລຶກສອງແຜ່ນເພື່ອເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມສຳພັນໃນພັນທະສັນຍານັ້ນເຊັ່ນກັນ. ຈາລຶກສອງແຜ່ນແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຈາລຶກສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກ. ພຣະອົງໄດ້ປະທານຈາລຶກສອງແຜ່ນນັ້ນແກ່ພວກເຂົາໃນໄລຍະບໍ່ດົນຫຼັງຈາກການຂ້າມທະເລແດງ ຊຶ່ງ Sister White ໄດ້ຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່ໃນປີ 1844. ໃນຊ່ວງໄລຍະບໍ່ດົນຫຼັງຈາກປີ 1844 ໃນແງ່ຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈັດໃຫ້ມີຈາລຶກແຜ່ນທີສອງ. ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາຝາກແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອິສຣາເອນໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ກໍຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັກສາຝາກ ບໍ່ພຽງແຕ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ລວມທັງຄວາມຈິງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ.

> “ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຮຽກຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງໃນສະໄໝນີ້ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຮຽກອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ໃຫ້ຢືນຢູ່ເປັນແສງສະຫວ່າງໃນໂລກ. ໂດຍຂວານອັນຊົງອຳນາດແຫ່ງຄວາມຈິງ ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ ພຣະອົງໄດ້ຊົງແຍກພວກເຂົາອອກຈາກບັນດາຄຣິສຕະຈັກ ແລະຈາກໂລກ ເພື່ອນຳເຂົາມາສູ່ຄວາມໃກ້ຊິດອັນສັກສິດກັບພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ຊົງມອບຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສຳລັບເວລານີ້ໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ. ເໝືອນດັ່ງພຣະດຳລັດອັນບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ແກ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັກສິດທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກ.” Testimonies, volume 5, 455.

ພຣະບັນຍັດສອງຂໍ້ທຳອິດໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມກຽດຊັງຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ແລະໃນພຣະບັນຍັດສອງຂໍ້ທຳອິດນັ້ນ ພຣະອົງຊົງລະບຸວ່າການພິພາກສາຖືກດຳເນີນໄປເຖິງຊົ່ວຄົນທີສາມແລະທີສີ່ ເພາະພຣະອົງຊົງລະບຸວ່າພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຫວງແຫນ.

> “ພຣະບັນຍັດມິໄດ້ຖືກປະກາດໃນເວລານັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຊາວເຮັບເຣີເທົ່ານັ້ນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຫ້ກຽດແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາແລະຜູ້ເກັບຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ພຣະບັນຍັດນັ້ນຈະຕ້ອງຖືໄວ້ເປັນຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນສັກສິດສໍາລັບຊາວໂລກທັງປວງ. ຂໍ້ບັງຄັບແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການເໝາະສົມສໍາລັບມະນຸດທັງປວງ, ແລະໄດ້ຖືກປະທານເພື່ອເປັນຄໍາສັ່ງສອນແລະເປັນຫຼັກການປົກຄອງສໍາລັບທຸກຄົນ. ຂໍ້ບັງຄັບສິບປະການນັ້ນ, ສັ້ນກະທັດຮັດ, ຄອບຄຸມຄົບຖ້ວນ, ແລະມີສິດອໍານາດ, ໄດ້ຄອບຄຸມໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະຕໍ່ເພື່ອນມະນຸດຂອງຕົນ; ແລະທັງໝົດນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການພື້ນຖານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄືຄວາມຮັກ. ‘ຈົ່ງຮັກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານດ້ວຍສຸດໃຈຂອງທ່ານ, ດ້ວຍສຸດຈິດວິນຍານຂອງທ່ານ, ດ້ວຍສຸດກໍາລັງຂອງທ່ານ, ແລະດ້ວຍສຸດຄວາມຄິດຂອງທ່ານ; ແລະຈົ່ງຮັກເພື່ອນບ້ານຂອງທ່ານເໝືອນຮັກຕົນເອງ.’ ລູກາ 10:27. ເບິ່ງດ້ວຍ ພຣະບັນຍັດສອງ 6:4, 5; ພວກເລວີ 19:18. ໃນພຣະບັນຍັດສິບປະການນັ້ນ ຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກນໍາມາຂະຫຍາຍໃນລາຍລະອຽດ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ນໍາໃຊ້ໄດ້ກັບສະພາບແລະສະຖານະການຂອງມະນຸດ.”

> “‘ເຈົ້າຢ່າມີພະອື່ນໃດຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ.’”

> “ພຣະເຢໂຫວາ, ຜູ້ຊົງດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ, ຊົງມີຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ, ບໍ່ໄດ້ຖືກສ້າງ, ພຣະອົງເອງເປັນທັງແຫຼ່ງກຳເນີດແລະຜູ້ຄ້ຳຈູນສັບພະສິ່ງ, ພຽງພຣະອົງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຊົງສົມຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຢ່າງສູງສຸດແລະການນະມັດສະການ. ມະນຸດຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ມອບທີ່ອັນໜຶ່ງອັນດັບທຳອິດໃນຄວາມຮັກຜູກພັນຫຼືໃນການຮັບໃຊ້ຂອງຕົນແກ່ສິ່ງໃດອື່ນ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຮົາຖະໜອມໄວ້ ແລະມີແນວໂນ້ມຈະຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຮັກຂອງເຮົາທີ່ມີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຫຼືຂັດຂວາງການຮັບໃຊ້ທີ່ສົມຄວນຖວາຍແດ່ພຣະອົງ, ສິ່ງນັ້ນແຫຼະທີ່ເຮົາໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນເປັນພຣະຂອງເຮົາ.”

> “‘ຢ່າເຮັດຮູບແກະສະຫຼັກໃດໆ ຫຼືຮູບຄ້າຍຂອງສິ່ງໃດໆທີ່ຢູ່ໃນຟ້າເບື້ອງເທິງ ຫຼືທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກເບື້ອງລຸ່ມ ຫຼືທີ່ຢູ່ໃນນ້ຳໃຕ້ແຜ່ນດິນໂລກ: ຢ່າກາບໄຫວ້ຮູບເຫຼົ່ານັ້ນ ຫຼືຮັບໃຊ້ມັນ.’”

> “ພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສອງຫ້າມການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ໂດຍຮູບເຄົາລົບຫຼືຮູບພັນຖານໃດໆ. ຫຼາຍຊາດນອກສາສະໜາໄດ້ອ້າງວ່າ ຮູບຂອງພວກເຂົາເປັນພຽງຮູບແທນຫຼືສັນຍາລັກທີ່ໃຊ້ໃນການນະມັດສະການພຣະອົງ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ການນະມັດສະການເຊັ່ນນັ້ນເປັນບາບ. ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະແທນອົງພຣະຜູ້ນິລັນດອນດ້ວຍວັດຖຸທາງວັດຖຸ ຍ່ອມຫຼຸດຕໍ່າຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດທີ່ມີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ຈິດໃຈທີ່ຫັນໜີຈາກຄວາມສົມບູນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງພຣະເຢໂຮວາ ຈະຖືກດຶງດູດໄປຫາສິ່ງຊົງສ້າງ ຫຼາຍກວ່າພຣະຜູ້ຊົງສ້າງ. ແລະເມື່ອແນວຄວາມຄິດຂອງເຂົາກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າຖືກຫຼຸດຕໍ່າລົງ ມະນຸດກໍຈະເສື່ອມຊາມຕໍ່າລົງເຊັ່ນດຽວກັນ.”

> “‘ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຫຶງຫວງ.’ ຄວາມສຳພັນອັນໃກ້ຊິດແລະສັກສິດລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍອຸປະມາເປັນການສົມຣົດ. ເນື່ອງຈາກການນັບຖືຮູບເຄົາລົບເປັນການຫລິ້ນຊູ້ທາງວິນຍານ ຄວາມບໍ່ພໍພຣະໄທຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ສິ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນຢ່າງເໝາະສົມວ່າ ຄວາມຫຶງຫວງ.” Patriarchs and Prophets, 305, 306.

ຄວາມຫຶງຫວງຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສະແດງອອກໂດຍພິເສດຕໍ່ຕ້ານການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ແລະມິແມ່ນເລື່ອງບັງເອີນທີ່ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງຢ່າງທໍາອິດໃນເອເຊກຽນ ບົດ 8 ແມ່ນ “ຮູບຈຳລອງແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງ.”

> ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນໃນປີທີຫົກ ໃນເດືອນທີຫົກ ໃນວັນທີຫ້າຂອງເດືອນ ເມື່ອຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະພວກຜູ້ເຖົ້າຂອງຢູດານັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ ພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ຕົກຢູ່ເທິງຂ້ານ້ອຍທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍມອງເຫັນ ແລະ ດູເຖີດ ມີພາບຄ້າຍດັ່ງຮູບລັກສະນະແຫ່ງໄຟ: ຈາກຮູບລັກສະນະແຫ່ງບັ້ນແອວຂອງພຣະອົງລົງໄປ ເປັນໄຟ; ແລະຈາກບັ້ນແອວຂອງພຣະອົງຂຶ້ນໄປ ເປັນດັ່ງຮູບລັກສະນະແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງເຫຼື້ອມ ດັ່ງສີຂອງອຳພັນ. ແລະພຣະອົງກໍຍື່ນຮູບດັ່ງພຣະຫັດອອກມາ ແລະຈັບຂ້ານ້ອຍທີ່ປອຍຜົມສ່ວນໜຶ່ງເທິງສີສະຂອງຂ້ານ້ອຍ; ແລະພຣະວິນຍານໄດ້ຍົກຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນລະຫວ່າງແຜ່ນດິນແລະຟ້າສະຫວັນ ແລະໄດ້ນຳຂ້ານ້ອຍໄປໃນນິມິດທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າສູ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເຖິງປະຕູຂອງປະຕູຊັ້ນໃນ ຊຶ່ງຫັນໜ້າໄປທາງທິດເໜືອ; ບ່ອນທີ່ຕັ້ງຂອງຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງ ຊຶ່ງຍົວະໃຫ້ເກີດຄວາມຫຶງຫວງ. ແລະ ດູເຖີດ ພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕາມນິມິດທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນທົ່ງພຽງ. ແລ້ວພຣະອົງກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຍົກຕາຂອງເຈົ້າຂຶ້ນບັດນີ້ໄປທາງທິດເໜືອ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຍົກຕາຂຶ້ນໄປທາງທິດເໜືອ ແລະ ດູເຖີດ ທາງທິດເໜືອ ທີ່ປະຕູແທ່ນບູຊາ ມີຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງນີ້ຢູ່ທາງເຂົ້າ. ເອເຊກຽນ 8:1–5.

ຮູບພາບແຫ່ງຄວາມອິດສາເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສະອິດສະອຽນຢ່າງຍິ່ງອັນທຳອິດ ໃນສີ່ສິ່ງທີ່ໜ້າສະອິດສະອຽນທີ່ທະວີຄວາມຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ ຊຶ່ງເອເຊກຽນໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນ. ຮູບພາບແຫ່ງຄວາມອິດສານັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງລຸ້ນທຳອິດ ໃນສີ່ລຸ້ນແຫ່ງການກະບົດທີ່ທະວີຄວາມຮ້າຍແຮງຂຶ້ນໃນຂະບວນການແອດເວັນຕິສ. ລຸ້ນທຳອິດນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1863.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> “ຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະຄົນໄດ້ກ່າວບໍ່ແມ່ນເພື່ອສະໄໝຂອງຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍິ່ງກວ່ານັ້ນເພື່ອສະໄໝຂອງພວກເຮົາ ດັ່ງນັ້ນການພະຍາກອນຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງຍັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສໍາລັບພວກເຮົາ. ‘ບັນດາເຫດການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ພວກເຂົາເພື່ອເປັນແບບຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ປາຍສະໄໝຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງ.’ 1 Corinthians 10:11. ‘ສິ່ງນັ້ນໄດ້ຖືກສໍາແດງແກ່ພວກເຂົາວ່າ ການຮັບໃຊ້ໃນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ ມິແມ່ນເພື່ອຕົນເອງ ແຕ່ເພື່ອພວກເຮົາ ຄືສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກທ່ານໂດຍຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ຊົງຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ; ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນດາທູດສະຫວັນປາຖະໜາຢາກເພ່ງເບິ່ງ.’ 1 Peter 1:12....”

> “ພຣະຄຳພີໄດ້ສະສົມແລະຮວບຮວມຂຸມຊັບຂອງຕົນໄວ້ສຳລັບຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍນີ້. ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ ແລະການກະທຳອັນສົງ່າງາມນ່າຄร້ານຂາມໃນປະຫວັດສາດພຣະສັນຍາເດີມ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກ ແລະກຳລັງເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກໃນຄຣິດຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.” Selected Messages, ເຫຼັ້ມ 3, 338, 339.

Back to Articles