Article

# The Book of Daniel - Number Sixty-Seven

ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ຕອນທີ ຫົກສິບເຈັດ

Prophetic Insights: Islam, September 11, 2001, and the Day of the East Wind

ຄວາມເຂົ້າໃຈແບບຄຳພະຍາກອນ: ອິດສະລາມ, ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະ ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ

Author

Jeff Pippenger

Published

January 31, 2024

Formats

PDF
Word
Song MP3

Islam of the third woe arrived into prophetic history on September 11, 2001, and it was immediately restrained. At that time the latter rain began to fall, but it was “measured”.

ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມໄດ້ເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະມັນກໍຖືກຍັບຢັ້ງໃນທັນທີ. ໃນເວລານັ້ນ ຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມຕົກລົງ, ແຕ່ມັນ “ຖືກຕວງວັດ”.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favour. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall beat off from the channel of the river unto the stream of Egypt, and ye shall be gathered one by one, O ye children of Israel. And it shall come to pass in that day, that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem. Isaiah 27:6–13.

> ໃນຂະໜາດພໍດີ, ເມື່ອພຣະອົງກະທົບມັນອອກໄປ, ພຣະອົງກໍຊົງໂຕ້ຖຽງກັບມັນ; ພຣະອົງຊົງຢັບຢັ້ງລົມອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງໄວ້ໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ. ສະນັ້ນແຫຼະ ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຈະໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະນີ້ແມ່ນຜົນທັງໝົດແຫ່ງການຍົກອອກບາບຂອງເຂົາ: ເມື່ອເຂົາເຮັດຫີນທັງປວງຂອງແທ່ນບູຊາໃຫ້ເປັນເໝືອນຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກທຸບໃຫ້ແຕກລະອຽດ, ເສົາບູຊາແລະຮູບເຄົາລົບຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່ອີກ. ແຕ່ນະຄອນທີ່ມີກຳແພງປ້ອງກັນຈະກາຍເປັນບ່ອນຮ້າງ, ທີ່ຢູ່ອາໄສຈະຖືກປະຖິ້ມ ແລະຖືກປ່ອຍໄວ້ເໝືອນຖິ່ນກັນດານ: ທີ່ນັ້ນລູກງົວຈະກິນຫຍ້າ, ແລະທີ່ນັ້ນມັນຈະນອນລົງ ແລະກິນກິ່ງງ່າຂອງມັນເສຍ. ເມື່ອກິ່ງງ່າຂອງມັນແຫ້ງແລ້ງ, ມັນຈະຖືກຫັກອອກ: ພວກແມ່ຍິງຈະມາ ແລະເອົາມັນໄປຈູດໄຟ: ເພາະວ່ານີ້ເປັນຊົນຊາດທີ່ບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ: ສະນັ້ນພຣະອົງຜູ້ສ້າງເຂົາຈະບໍ່ຊົງເມດຕາເຂົາ, ແລະພຣະອົງຜູ້ປັ້ນແຕ່ງເຂົາຈະບໍ່ຊົງສະແດງພຣະກະລຸນາແກ່ເຂົາ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ພຣະຢາເວຈະຊົງຟາດເກັບກ່ຽວຈາກຊ່ອງແມ່ນ້ຳໄປຈົນເຖິງລຳນ້ຳແຫ່ງເອຢິບ, ແລະພວກເຈົ້າຈະຖືກຮວບຮວມທີລະຄົນ ໂອ ລູກຫຼານແຫ່ງອິສຣາເອນ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ແກທີ່ໃຫຍ່ຈະຖືກເປົ່າຂຶ້ນ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໃກ້ຈະພິນາດໃນແຜ່ນດິນອັດຊີເຣຍ, ແລະພວກທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກໃນແຜ່ນດິນເອຢິບ, ຈະມາ ແລະຈະນະມັດສະການພຣະຢາເວເທິງພູບໍລິສຸດໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊາຢາ 27:6–13.

The “day of the east wind” identifies the arrival of the latter rain, and also Islam of the third woe. It also marks the beginning of the history where the “iniquity of Jacob is purged.” The day of the east wind arrived on September 11, 2001, and at that point the judgment of the living commenced. The judgment of the living is the closing work of the third angel, and it is there that the removal of the sins of the one hundred and forty-four thousand began. That is what Isaiah means when he wrote, “By this.”

“ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ” ຊີ້ບອກເຖິງການມາເຖິງຂອງຝົນຊ້າ ແລະຍັງຊີ້ເຖິງອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມອີກດ້ວຍ. ມັນຍັງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ “ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.” ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນເວລານັ້ນການພິພາກສາຄົນເປັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ການພິພາກສາຄົນເປັນແມ່ນພາລະກິດປິດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະທີ່ນັ້ນເອງການຊົງຍົກອອກຊຶ່ງບາບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ນັ້ນແມ່ນຄວາມໝາຍທີ່ອິຊາຢາໄດ້ຂຽນໄວ້ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ, “ໂດຍສິ່ງນີ້.”

The words leading up to, “By this,” are, “In measure, when it shooteth forth, thou will debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” “By this,” is identifying the specific testing truths that purge the sin from those represented as Jacob. Those truths include the event (9/11), which marks the arrival of the latter rain. Those truths include the definition of the latter rain as “a message,” and the “message” is Islam. It includes the truth that “the east wind” is Islam of the third Woe, and it includes the prophetic characteristic of Islam’s subsequent restraint (stayeth).

ຄໍາຕ່າງໆທີ່ນໍາໜ້າຂໍ້ຄວາມວ່າ “By this,” ແມ່ນ, “In measure, when it shooteth forth, thou will debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” ຄໍາວ່າ “By this,” ກໍາລັງລະບຸຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບອັນຈໍາເພາະທີ່ຊໍາລະບາບອອກຈາກຜູ້ທີ່ຖືກແທນດ້ວຍນາມວ່າ Jacob. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນຮວມເຖິງເຫດການ (9/11), ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການມາຮອດຂອງ latter rain. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນຮວມເຖິງຄໍານິຍາມຂອງ latter rain ວ່າເປັນ “a message,” ແລະ “message” ນັ້ນຄື Islam. ມັນຮວມເຖິງຄວາມຈິງທີ່ວ່າ “the east wind” ແມ່ນ Islam ຂອງ Woe ທີສາມ, ແລະມັນຮວມເຖິງລັກສະນະທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງການຍັບຍັ້ງຕໍ່ມາຂອງ Islam (stayeth).

The test itself is represented by the “debate,” which began on September 11, 2001. Jeremiah, when representing the first disappointment, was counseled to “return” unto God and separate the precious from the vile. The “fruit” of the testing message produces two classes of worshippers.

ການທົດສອບນັ້ນເອງໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍ “ການໂຕ້ວາທີ,” ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ເຢເຣມີ, ເມື່ອເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ, ໄດ້ຮັບຄໍາແນະນໍາໃຫ້ “ກັບຄືນ” ມາຫາພຣະເຈົ້າ ແລະແຍກສິ່ງທີ່ປະເສີດອອກຈາກສິ່ງທີ່ຕໍ່າຊ້າ. “ຜົນ” ຂອງຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈໍາພວກ.

The judgment of the foolish is represented as “when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up.” Isaiah is referencing the pronouncement against those who turn things upside down in chapters twenty-eight and twenty-nine. They are those who cannot understand the sealed book. The work (fruit) of the wicked is to be esteemed as potter’s clay.

ການພິພາກສາຂອງຄົນໂງ່ເຂົາຖືກສະແດງໄວ້ດັ່ງນີ້: “ເມື່ອເຂົາເຮັດໃຫ້ຫີນທັງຫມົດແຫ່ງແທ່ນບູຊາເປັນເໝືອນຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກທຸບແຕກອອກເປັນຊິ້ນໆ, ບັນດາສະຖານທີ່ບູຊາຮູບເຄົາລົບ ແລະ ຮູບຈຳລອງທັງຫລາຍຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່ໄດ້.” ອິຊາຢາກຳລັງອ້າງເຖິງຖ້ອຍປະກາດໂທດຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ພິກກັບສິ່ງທັງປວງໃຫ້ກົງກັນຂ້າມໃນບົດທີຊາວແປດ ແລະ ຊາວເກົ້າ. ພວກເຂົາຄືບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບຕາ. ການງານ (ຜົນ) ຂອງຄົນຊົ່ວຈະຕ້ອງຖືວ່າເປັນດັ່ງດິນເຜົາຂອງຊ່າງປັ້ນ.

> Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:14–16.

> ເຫດສະນັ້ນ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະດຳເນີນການກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນທ່າມກາງຊົນຊາດນີ້, ຄືການກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນແລະເປັນທີ່ພິສູດໃຈ: ເພາະປັນຍາຂອງບັນດາຄົນສະຫລາດຂອງເຂົາຈະພິນາດໄປ, ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງບັນດາຄົນຮອບຄອບຂອງເຂົາຈະຖືກປົກປິດໄວ້. ວິບັດແກ່ຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມເຊື່ອງແຜນການຂອງຕົນໄວ້ຢ່າງເລິກລັບຈາກພຣະຢາເວ, ແລະການງານຂອງເຂົາຢູ່ໃນຄວາມມືດ, ແລະພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ໃຜເຫັນພວກເຮົາ? ແລະໃຜຮູ້ຈັກພວກເຮົາ? ແທ້ຈິງ, ການປີ້ນປົວສິ່ງທັງຫລາຍຂອງພວກເຈົ້າຈະຖືກນັບຖືເໝືອນດິນຂອງຊ່າງປັ້ນ: ເພາະວ່າຜົນງານຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ສ້າງມັນວ່າ, ລາວບໍ່ໄດ້ສ້າງຂ້ານ້ອຍຫລື? ຫລືສິ່ງທີ່ຖືກປັ້ນຂຶ້ນຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ປັ້ນມັນວ່າ, ລາວບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຫລື? ອິຊາຢາ 29:14–16.

The work of the wicked will be as potter’s clay, and in chapter twenty-seven their work is portrayed in a similar fashion, as chalkstones that are beaten asunder. Chalk or potter’s clay is easily beaten into powder, and the symbol of the work of making “all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder,” and including the work of tearing down “the groves and images,” so that they “shall not stand up,” is the work represented by the reformation of king Josiah. In the final revival and reformation, represented by the reformation of Josiah, the Adventist corporate structure will be desolate, for “the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness.” All their works, meaning the thousands of churches, schools, colleges, universities, hospitals and office buildings around the world, will be prophetically beaten into worthless powder.

ຜົນງານຂອງຄົນອະທຳຈະເປັນເໝືອນດິນຊ່າງປັ້ນ; ແລະໃນບົດທີຊາວເຈັດ ຜົນງານຂອງພວກເຂົາຖືກພັນລະນາໃນລັກສະນະຄ້າຍຄືກັນ ຄືເປັນຫີນຊອກທີ່ຖືກທຸບໃຫ້ແຕກກະຈາຍ. ຫີນຊອກ ຫຼື ດິນຊ່າງປັ້ນນັ້ນ ຖືກທຸບໃຫ້ເປັນຜົງໄດ້ໂດຍງ່າຍ; ແລະສັນຍະລັກຂອງການກະທຳໃນການເຮັດໃຫ້ “ຫີນທັງໝົດຂອງແທ່ນບູຊາເປັນເໝືອນຫີນຊອກທີ່ຖືກທຸບໃຫ້ແຕກກະຈາຍ,” ແລະລວມເຖິງການກະທຳແຫ່ງການຮື້ຖອນ “ບັນດາປ່າເສົາບູຊາ ແລະ ຮູບສະຫຼັກ,” ເພື່ອໃຫ້ພວກມັນ “ບໍ່ອາດຕັ້ງຢູ່ໄດ້,” ຄືກັບພາລະກິດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການປະຕິຮູບຂອງກະສັດ Josiah. ໃນການຟື້ນຟູ ແລະ ການປະຕິຮູບຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການປະຕິຮູບຂອງ Josiah ນັ້ນ ໂຄງສ້າງອົງກອນຂອງ Adventist ຈະກາຍເປັນບ່ອນຮ້າງເປົ່າ, ເພາະວ່າ “ນະຄອນທີ່ມີກຳແພງປ້ອງກັນຈະຮ້າງເປົ່າ, ແລະ ທີ່ຢູ່ອາໄສຈະຖືກປະຖິ້ມ ແລະ ຖືກປ່ອຍໄວ້ດັ່ງຖິ່ນກັນດານ.” ບັນດາຜົນງານທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ໝາຍເຖິງຄຣິດຈັກ, ໂຮງຮຽນ, ວິທະຍາໄລ, ມະຫາວິທະຍາໄລ, ໂຮງໝໍ ແລະ ອາຄານສຳນັກງານນັບພັນແຫ່ງທົ່ວໂລກ ຈະຖືກທຸບໃຫ້ແຕກເປັນຜົງອັນໄຮ້ຄ່າຕາມຄວາມໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນ.

The membership will also be desolate, for those “people of no understanding” will be as “withered” “boughs” that “shall be broken off” “and set on fire,” for “he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will show them no favor.”

ສະມາຊິກທັງຫຼາຍຈະກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າດ້ວຍ, ເພາະວ່າບັນດາ “ປະຊາຊົນທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ” ຈະເປັນເໝືອນ “ກິ່ງງ່າ” ທີ່ “ແຫ້ງຫ່ຽວ” ຊຶ່ງ “ຈະຖືກຫັກອອກ” ແລະ “ຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນໄຟ,” ເພາະວ່າ “ພຣະອົງຜູ້ສ້າງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງເມດຕາພວກເຂົາ, ແລະພຣະອົງຜູ້ປັ້ນແຕ່ງພວກເຂົາຈະບໍ່ຊົງສຳແດງພຣະຄຸນແກ່ພວກເຂົາ.”

When the separation that is accomplished by the testing message is complete, the second voice of Revelation chapter eighteen, calls God’s other flock out of Babylon, for in that day “it shall come to pass” “that the great trumpet shall be blown, and they shall come which were ready to perish in the land of Assyria, and the outcasts in the land of Egypt, and shall worship the Lord in the holy mount at Jerusalem.”

ເມື່ອການແຍກອອກທີ່ຖືກກະທຳໂດຍຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນສຳເລັດສົມບູນແລ້ວ, ສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຈະເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກບາບີໂລນ, ເພາະໃນວັນນັ້ນ “ມັນຈະບັງເກີດຂຶ້ນ” ວ່າ “ແກຈະອັນໃຫຍ່ຈະຖືກເປົ່າຂຶ້ນ, ແລະພວກເຂົາຈະມາ ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ໃກ້ຈະພິນາດໃນແຜ່ນດິນອັດຊີເຣຍ, ແລະບັນດາຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ໃນແຜ່ນດິນອີຢິບ, ແລະຈະນະມັດສະການອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເທິງພູບໍລິສຸດທີ່ເຢຣູຊາເລັມ.”

The passage (Isaiah twenty-seven, verses eight through thirteen) we are considering, identifies the prophetic history that began on September 11, 2001, and illustrates the testing and purification of those who will ultimately call God’s other flock out of Babylon. The opening verses of the same chapter, identify a song that is to be sung during that very history.

ຂໍ້ພຣະຄຳຕອນນີ້ (ເອຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ, ຂໍ້ທີແປດເຖິງສິບສາມ) ທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນັ້ນ ໄດ້ຊີ້ບອກປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະສະແດງໃຫ້ເຫັນການທົດສອບແລະການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໃນທີ່ສຸດຈະເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ຂໍ້ຕອນເປີດຂອງບົດດຽວກັນນັ້ນ ຍັງໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງບົດເພງໜຶ່ງທີ່ຈະຕ້ອງຖືກຮ້ອງໃນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດນັ້ນພໍດີ.

> In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? Isaiah 27:2–7.

> ໃນວັນນັ້ນ ຈົ່ງຮ້ອງເພງເຖິງນາງວ່າ, ສວນອະງຸ່ນແຫ່ງເຫຼົ້າອະງຸ່ນແດງ. ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາຮັກສາມັນໄວ້; ເຮົາຈະຫົດນໍ້າມັນທຸກຂະນະ: ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດທໍາອັນຕະລາຍແກ່ມັນ, ເຮົາຈະຮັກສາມັນທັງກາງຄືນແລະກາງວັນ. ຄວາມພິໂລດບໍ່ຢູ່ໃນເຮົາ: ຜູ້ໃດຈະຕັ້ງພຸ່ມໜາມແລະໜາມແຫຼມໄວ້ຕໍ່ຕ້ານເຮົາໃນສົງຄາມ? ເຮົາຈະເດີນຜ່ານພວກມັນໄປ, ເຮົາຈະເຜົາພວກມັນເສຍພ້ອມກັນ. ຫຼືໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຈັບຍຶດກໍາລັງຂອງເຮົາໄວ້, ເພື່ອວ່າເຂົາຈະໄດ້ກະທໍາສັນຕິພາບກັບເຮົາ; ແລະເຂົາຈະກະທໍາສັນຕິພາບກັບເຮົາ. ພຣະອົງຈະກະທໍາໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ມາຈາກຢາໂຄບຢັ່ງຮາກລົງ: ອິດສະຣາເອນຈະອອກດອກແລະແຕກໜໍ່, ແລະຈະເຮັດໃຫ້ພື້ນພິພົບເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ. ພຣະອົງໄດ້ຕີເຂົາ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕີບັນດາຜູ້ທີ່ຕີເຂົາຫຼື? ຫຼືເຂົາຖືກຂ້າຕາມການສັງຫານຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າໂດຍພຣະອົງຫຼື? ເອຊາຢາ 27:2–7.

The song of the vineyard is the song that first identifies God’s people as a vineyard which He had loved and cared for. It then presents a promise of acceptance for any who would wish to take hold of Christ’s righteousness. It then identifies the promise of the outpouring of the Holy Spirit, represented by two phases of rain. The first phase of rain brings the blossoms and buds to life, and the second phase fills the earth with fruit.

ເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນແມ່ນເພງທີ່ກ່າວລະບຸເປັນຄັ້ງທຳອິດວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນດັ່ງສວນອະງຸ່ນ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງຮັກແລະຊົງເອົາໃຈໃສ່ດູແລ. ຈາກນັ້ນ ມັນໄດ້ນຳສະເໜີຄຳສັນຍາແຫ່ງການຍອມຮັບສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປາຖະໜາຈະຍຶດຖືຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ. ຕໍ່ມາ ມັນໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງພຣະສັນຍາເລື່ອງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຊຶ່ງຖືກແທນຄວາມໂດຍຝົນສອງລະຍະ. ລະຍະທຳອິດຂອງຝົນນຳດອກແລະຕາອ່ອນໃຫ້ຟື້ນຄືນສູ່ຊີວິດ, ແລະລະຍະທີສອງເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ.

The song of the vineyard is the song that identifies the period of time when God is passing by a former chosen people, while entering into covenant with a new chosen people. Verses eight and onward, are simply repeating and enlarging upon the opening verses of the chapter. The first verse of the chapter identifies the same event that is identified as the “day of the east wind” in verse eight.

ບົດເພງແຫ່ງສວນອະງຸ່ນ ແມ່ນບົດເພງທີ່ຊີ້ບອກໄລຍະເວລາເມື່ອພຣະເຈົ້າກຳລັງຜ່ານພົ້ນຊົນຊາດທີ່ເຄີຍຖືກຊົງເລືອກໄວ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໃນຂະນະດຽວກັນກໍກຳລັງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກໃໝ່. ຂໍ້ທີແປດແລະຂໍ້ຕໍ່ໆໄປ ເປັນພຽງການກ່າວຊ້ຳ ແລະຂະຫຍາຍຄວາມເພີ່ມເຕີມໃສ່ຂໍ້ເປີດຕົ້ນຂອງບົດນັ້ນ. ຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດນັ້ນລະບຸເຫດການດຽວກັນກັບທີ່ໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ທີແປດວ່າເປັນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ”.

> In that day the Lord with his sore and great and strong sword shall punish leviathan the piercing serpent, even leviathan that crooked serpent; and he shall slay the dragon that is in the sea. Isaiah 27:1.

> ໃນວັນນັ້ນ ພຣະອົງຈະໃຊ້ດາບອັນແຫຼມຄົມ ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຊົງລິດຂອງພຣະອົງ ລົງໂທດເລວີອາທານ ງູທີ່ລື່ນໄຫຼ ຄືເລວີອາທານ ງູທີ່ຄົດງໍ; ແລະພຣະອົງຈະປະຫານມັງກອນທີ່ຢູ່ໃນທະເລ. ອິສະຢາ 27:1.

The dragon is Satan, but in a secondary sense it was pagan Rome.

ມັງກອນນັ້ນແມ່ນຊາຕານ, ແຕ່ໃນຄວາມໝາຍຮອງລົງມາ ມັນກໍແມ່ນໂຣມນອກສາສະໜາ.

> “Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

> “ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂັ້ນປະຖົມ ມັງກອນເປັນຕົວແທນຂອງຊາຕານ, ແຕ່ໃນຂັ້ນຮອງ ມັນເປັນສັນຍາລັກຂອງໂຣມນອກຮີດ.” The Great Controversy, 439.

The ten kings of pagan Rome, in chapter seven of Daniel, and in chapter twelve of Revelation represent the ten kings of Revelation seventeen–in the last days.

ກະສັດສິບອົງແຫ່ງໂຣມນອກສາສະໜາ, ໃນບົດທີເຈັດຂອງດານີເອນ, ແລະໃນບົດທີສິບສອງຂອງພຣະນິມິດ ເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ—ໃນວາລະສຸດທ້າຍ.

> “Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

> “ບັນດາກະສັດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງ ແລະ ເຈົ້າເມືອງໄດ້ນຳເອົາເຄື່ອງໝາຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດມາໃສ່ແກ່ຕົນເອງ, ແລະ ຖືກນຳສະແດງເປັນມັງກອນທີ່ອອກໄປເຮັດສົງຄາມກັບພວກວິສຸດ—ກັບຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ.” Testimonies to Ministers, 38.

Verse one of Isaiah 27 is identifying the beginning of the judgment of the dragon, which began at the day of the east wind, on September 11, 2001. The judgment of the kings of the earth, and their globalist merchant partners, is accomplished when the financial structure of the earth is destroyed by an “east wind”, in the midst of the “seas”.

ຂໍ້ທີໜຶ່ງຂອງອິສາຢາ 27 ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການພິພາກສາມັງກອນ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນແຫ່ງລົມບູຮະພາ, ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ການພິພາກສາບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຄູ່ຮ່ວມຄ້ານານາຊາດແບບໂກລບາລິດຂອງເຂົາທັງຫລາຍ ສຳເລັດລົງເມື່ອໂຄງສ້າງທາງການເງິນຂອງໂລກຖືກທຳລາຍໂດຍ “ລົມບູຮະພາ” ທ່າມກາງ “ທະເລທັງຫລາຍ”.

> For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. Psalms 48:4–7.

> ເພາະ, ເບິ່ງແມ, ບັນດາກະສັດໄດ້ຊຸມນຸມກັນ, ພວກເຂົາໄດ້ຜ່ານໄປດ້ວຍກັນ. ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍປະຫລາດໃຈ; ພວກເຂົາຕົກໃຈຫວາດຫວັ່ນ, ແລະຮີບຫນີໄປ. ຄວາມຢ້ານກົວໄດ້ເກາະກຸມພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແລະຄວາມເຈັບປວດ ດັ່ງຍິງທີ່ກໍາລັງເຈັບຄັນຈະຄອດ. ພຣະອົງຊົງທໍາລາຍເຮືອຂອງທາຊີດ້ວຍລົມຕາເວັນອອກ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 48:4–7.

Isaiah chapter twenty-seven, verses one through seven, is repeated and enlarged upon in verses eight through thirteen. It identifies that in “the day of east wind” the kings and merchants of the earth are going to be confronted with fear, and their fear escalates through history from that point onward. That fear identifies the illogical and hasty movements of the progressive globalists of planet earth ever since September 11, 2001, as they push their agenda further and more aggressively, than what would be logically expected. Satan, and his representatives, for the merchants and kings of the earth (the globalists), as symbols of the dragon, know their time is short.

ເອຊາຢາ ບົດທີຊາວເຈັດ, ຂໍ້ 1 ຫາ 7, ຖືກກ່າວຊ້ຳແລະຂະຫຍາຍຄວາມຕໍ່ໃນຂໍ້ 8 ຫາ 13. ມັນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ” ກະສັດແລະພໍ່ຄ້າທັງຫລາຍຂອງແຜ່ນດິນໂລກຈະຖືກເຜີຍໜ້າກັບຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະຄວາມຢ້ານກົວນັ້ນກໍເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຕະຫລອດປະຫວັດສາດນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ. ຄວາມຢ້ານກົວນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງການເຄື່ອນໄຫວອັນຮີບຮ້ອນແລະຂາດເຫດຜົນຂອງພວກໂກລະບາລິສຕ໌ຝ່າຍກ້າວໜ້າແຫ່ງໂລກ ນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນຕົ້ນມາ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຜັກດັນວາລະຂອງຕົນໃຫ້ໄກຂຶ້ນແລະຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຫລາຍກວ່າທີ່ເຫດຜົນຈະຄາດໝາຍໄດ້. ຊາຕານ ແລະຜູ້ແທນຂອງມັນ ຄືພວກພໍ່ຄ້າແລະກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ (ພວກໂກລະບາລິສຕ໌), ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງມັງກອນ, ຮູ້ວ່າເວລາຂອງພວກມັນເຫຼືອສັ້ນ.

> Therefore rejoice, ye heavens, and ye that dwell in them. Woe to the inhabiters of the earth and of the sea! for the devil is come down unto you, having great wrath, because he knoweth that he hath but a short time. Revelation 12:12.

> ເຫດສະນັ້ນ ສະຫວັນທັງຫຼາຍ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນສະຫວັນນັ້ນ ຈົ່ງຊື່ນຊົມຍິນດີເຖີດ. ແຕ່ວິບັດຈົ່ງມາແກ່ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ໃນທະເລ! ເພາະວ່າມານໄດ້ລົງມາຫາພວກທ່ານ ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ເພາະມັນຮູ້ວ່າເວລາຂອງມັນຍັງເຫຼືອຢູ່ພຽງແຕ່ໄລຍະສັ້ນ. ພຣະນິມິດ 12:12

The day of the east wind, that produced the economic crisis in 2001, that has only gotten worse, no matter what the globalist media attempts to claim, is the issue that confronts the world at the point when the dragon knows his time is short. He then escalates his movements for control of the entire earth, and he does so when “Woe” (the third Woe) is brought upon “the inhabiters of the earth and sea.”

ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ, ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດວິກິດການທາງເສດຖະກິດໃນປີ 2001, ແລະມີແຕ່ຮ້າຍແຮງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ວ່າສື່ມວນຊົນໂລກາພິວັດຈະພະຍາຍາມອ້າງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ແມ່ນປະເດັນທີ່ປະເຊີນໜ້າກັບໂລກໃນຂະນະທີ່ມັງກອນຮູ້ວ່າເວລາຂອງມັນສັ້ນເຂົ້າ. ຈາກນັ້ນມັນຈຶ່ງຍົກລະດັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງມັນເພື່ອຄວບຄຸມແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ, ແລະມັນກະທຳດັ່ງນັ້ນໃນເວລາທີ່ “ວິບັດ” (ວິບັດປະການທີສາມ) ຖືກນຳມາເໜືອ “ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ທະເລ.”

The arrival of Islam of the third Woe (the east wind), on September 11, 2001, produced an economic disaster that has forced the globalists to accelerate their efforts to force a one world government upon planet earth. Yet Islam continues to fulfill its role. Perhaps the most serious revelation of Islam as a symbol of Bible prophecy is found in the first reference to Islam.

ການມາເຖິງຂອງອິສລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມ (ລົມຕາເວັນອອກ), ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຫາຍະນະດ້ານເສດຖະກິດທີ່ໄດ້ບີບບັງຄັບໃຫ້ພວກໂກລບັລລິສຕ໌ເລັ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງຕົນເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ໂລກນີ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ລັດຖະບານໂລກດຽວ. ແຕ່ອິສລາມຍັງຄົງສືບຕໍ່ປະຕິບັດບົດບາດຂອງມັນ. ບາງທີການເປີດເຜີຍອັນສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງອິສລາມໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ພົບໄດ້ໃນການກ່າວເຖິງອິສລາມເປັນຄັ້ງທຳອິດ.

> And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.

> ແລະທູດສະຫວັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ນາງວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຈົ້າກຳລັງມີຄັນ, ແລະຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງ, ແລະຈະຕັ້ງຊື່ເຂົາວ່າ ອິດຊະມາເອນ; ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຍິນຄວາມທຸກລຳບາກຂອງເຈົ້າ. ແລະເຂົາຈະເປັນຄົນປ່າ; ມືຂອງເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານທຸກຄົນ, ແລະມືຂອງທຸກຄົນຈະຕໍ່ຕ້ານເຂົາ; ແລະເຂົາຈະອາໄສຢູ່ຕໍ່ໜ້າພີ່ນ້ອງທັງປວງຂອງເຂົາ. ປະຖົມມະການ 16:11, 12.

God’s Word never fails. As Islam continues to produce pain as a woman in travail, some who might even accept that Islam is identified in Bible prophecy, have not yet wrapped their mind around the obvious fact in the two verses. Some might understand that it is Islam that brings every man on planet earth together in order to oppose a common enemy, and this is of course true. Yet the last phrase in the verse is the more serious truth. The world was shaken by September 11, 2001, and it has recently been shaken again by this year’s October 7 attack of Hamas against Israel. But no one is willing to see that the spirit of warfare and sudden destruction is “in the presence of all” of Ishmael’s brethren.

ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫຼວ. ໃນຂະນະທີ່ອິດສະລາມຍັງຄົງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເຈັບປວດດັ່ງຍິງທີ່ກໍາລັງເຈັບທ້ອງຄອດລູກ, ບາງຄົນຜູ້ອາດຍອມຮັບໄດ້ເຖິງຂັ້ນວ່າ ອິດສະລາມໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ, ກໍຍັງບໍ່ທັນເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງອັນປາກົດແຈ້ງໃນສອງຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ. ບາງຄົນອາດເຂົ້າໃຈວ່າ ອິດສະລາມນັ້ນແຫຼະເປັນສິ່ງທີ່ນໍາເອົາມະນຸດທຸກຄົນໃນໂລກມາຢູ່ຮ່ວມກັນ ເພື່ອຕໍ່ຕ້ານສັດຕູຮ່ວມກັນ, ແລະແນ່ນອນວ່ານີ້ເປັນຄວາມຈິງ. ແຕ່ຂໍ້ຄວາມຕອນສຸດທ້າຍໃນຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນຄືຄວາມຈິງທີ່ຮ້າຍແຮງກວ່າ. ໂລກໄດ້ຖືກສັ່ນສະເທືອນໂດຍເຫດການວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນບໍ່ດົນມານີ້ກໍໄດ້ຖືກສັ່ນສະເທືອນອີກຄັ້ງໂດຍການໂຈມຕີໃນວັນທີ 7 ຕຸລາຂອງປີນີ້ ຂອງຮາມາສຕໍ່ອິດສະຣາເອນ. ແຕ່ບໍ່ມີໃຜເຕັມໃຈທີ່ຈະເຫັນວ່າ ຈິດວິນຍານແຫ່ງການສົງຄາມແລະການທໍາລາຍຢ່າງກະທັນຫັນນັ້ນຢູ່ “ໃນທ່າມກາງຕໍ່ໜ້າ” ບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງອິດຊະມາເອນທັງປວງ.

What kind of destruction will be carried out when there is a surprise attack carried out by such Islamic nations as Saudi Arabia, the United Arab Emirates, Qatar, Kuwait, Brunei and Bahrain? The spirit of Ishmael is in “all his brethren,” and the warfare that has so far been produced with the third Woe from countries such as Afghanistan or Iraq, will be quite different when the prophecy of Ishmael is fully fulfilled. How many nuclear bombs does Pakistan have?

ການທຳລາຍປະເພດໃດຈະຖືກດຳເນີນເມື່ອມີການໂຈມຕີແບບກະທັນຫັນທີ່ຖືກດຳເນີນໂດຍປະຊາຊາດອິດສະລາມເຊັ່ນ ຊາອຸດິອາຣະເບຍ, ສະຫະອາຫະລັດອາຣັບເອມິເຣດ, ກາຕາ, ຄູເວດ, ບຣູໄນ ແລະ ບາເຣນ? ຈິດວິນຍານຂອງອິດຊະມາເອນຢູ່ໃນ “ພີ່ນ້ອງທັງປວງຂອງເຂົາ,” ແລະສົງຄາມທີ່ຈົນບັດນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍວິບັດຄັ້ງທີສາມຈາກປະເທດເຊັ່ນ ອັຟການິສຖານ ຫຼື ອີຣັກ ຈະແຕກຕ່າງອອກໄປຢ່າງຫຼວງເມື່ອຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິດຊະມາເອນໄດ້ຮັບການເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ປາກິສຖານມີລະເບີດນິວເຄຼຍຈຳນວນເທົ່າໃດ?

The prophetic characteristic of Islamic warfare as demonstrated in the first and second Islamic Woes is sudden, surprise attacks. Are there enough finances in the affluent Islamic nations to secretly secure or produce weaponry that would be more sophisticated, and lethal, than fuel laden jets, car bombs, burning tires, rape and knives? Is God’s Word to be believed?

ລັກສະນະທາງຄໍາພະຍາກອນຂອງສົງຄາມອິດສະລາມ ດັ່ງທີ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນວິບັດອິດສະລາມຄັ້ງທີໜຶ່ງ ແລະ ຄັ້ງທີສອງ ຄືການໂຈມຕີຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະ ໂດຍບໍ່ທັນຄາດຄິດ. ໃນບັນດາປະເທດອິດສະລາມທີ່ມັ່ງຄັ່ງນັ້ນ ມີທຶນຊັບພຽງພໍຫຼືບໍ່ ທີ່ຈະຈັດຫາຫຼືຜະລິດອາວຸດຢ່າງລັບໆ ທີ່ມີເທັກໂນໂລຢີກ້າວໜ້າກວ່າ ແລະ ມີອຳນາດສັງຫານຫຼາຍກວ່າ ເຮືອບິນເຈັດທີ່ບັນທຸກເຊື້ອໄຟເຕັມລຳ, ລົດວາງລະເບີດ, ຢາງລົດທີ່ຖືກຈຸດເຜົາ, ການຂົ່ມຂືນ ແລະ ມີດ ຫຼືບໍ່? ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າສົມຄວນທີ່ຈະເຊື່ອຖື ຫຼືບໍ່?

All the jewels of Miller’s dream become testing truths in the last days, if nothing more than the reality that those truths have been rejected and prophecy identifies they will be restored. But some of those jewels, such as the work of Christ in the heavenly sanctuary and Islam of the third Woe, identify predictions that are fulfilled only in the very last days. One represents the work of Christ in the Most Holy Place, certainly a present testing truth, and the other identifies the message of the Midnight Cry, which again is a present testing truth.

ອັນມະນີທັງປວງໃນຄວາມຝັນຂອງມິນເລີ ກາຍເປັນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບໃນວັນສຸດທ້າຍ, ເຖິງແມ່ນຈະບໍ່ມີຫຍັງໄປກວ່າຄວາມຈິງທີ່ວ່າຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກປະຕິເສດ ແລະ ຄຳພະຍາກອນໄດ້ຊີ້ບອກວ່າມັນຈະຖືກຟື້ນຟູຄືນມາ. ແຕ່ອັນມະນີບາງຢ່າງໃນນັ້ນ, ເຊັ່ນ ພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນສະຖານນະມັດສະການແຫ່ງສະຫວັນ ແລະ ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ບົ່ງຊີ້ເຖິງຄຳທຳນາຍທີ່ສຳເລັດຜົນພຽງແຕ່ໃນວັນສຸດທ້າຍຢ່າງແທ້ຈິງ. ຢ່າງໜຶ່ງເປັນຕົວແທນພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ຊຶ່ງແນ່ນອນເປັນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບໃນປະຈຸບັນ, ແລະ ອີກຢ່າງໜຶ່ງບົ່ງຊີ້ເຖິງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງອີກຄັ້ງໜຶ່ງກໍເປັນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບໃນປະຈຸບັນ.

The thread that weaves together the Millerite movement and the time of the end in 1989, which in turn introduces the movement of the one hundred and forty-four thousand, is the “seven times,” that was Miller’s first jewel and the first to be set aside as Adventism left the old paths. One hundred and twenty-six years from the rebellion of 1863, to the time of the end in 1989, represents the “seven times.” The twenty-five hundred and twenty was divided into two periods of twelve hundred and sixty, and a tenth or a tithe of twelve hundred and sixty, is one hundred and twenty-six. The stone the builders rejected is so long that it connects the first and last movements of the three angels. In so doing it identifies that the truth of the “seven times” is also a present testing truth, and that it is the truth that becomes no longer simply the foundation stone, but the head of the corner.

ສາຍດ້າຍທີ່ຖັກຮ້ອຍເຂົ້າດ້ວຍກັນລະຫວ່າງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ແລະ ເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1989, ຊຶ່ງຕໍ່ມາໄດ້ນຳເຂົ້າສູ່ຂະບວນການຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຄື “ເຈັດເທື່ອ,” ອັນເປັນເພັດອັນດັບທຳອິດຂອງມິນເລີ ແລະ ເປັນຂໍ້ຄວາມທຳອິດທີ່ຖືກວາງຖິ້ມເມື່ອແອັດເວັນຕິສຶມໄດ້ລະຖິ້ມທາງເກົ່າ. ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີ ນັບຈາກການກະບົດໃນປີ 1863 ໄປຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1989, ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ.” ສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວ ໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຊ່ວງເວລາຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບ, ແລະ ໜຶ່ງສ່ວນສິບ ຫຼື ໜຶ່ງສິບສ່ວນຂອງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບ ກໍຄື ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກ. ຫີນກ້ອນທີ່ພວກຊ່າງກໍ່ສ້າງໄດ້ປະຕິເສດນັ້ນຍາວໄກເຫຼືອເກີນ ຈົນມັນເຊື່ອມຕໍ່ຂະບວນການທຳອິດ ແລະ ຂະບວນການສຸດທ້າຍຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນສາມອົງ. ດ້ວຍການນີ້ ມັນຊີ້ບອກວ່າ ຄວາມຈິງເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ” ນັ້ນ ເປັນຄວາມຈິງສຳລັບການທົດສອບໃນປັດຈຸບັນດ້ວຍ, ແລະ ວ່າມັນເປັນຄວາມຈິງທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງຫີນຮາກຖານອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ກາຍເປັນຫົວມຸມເອກ.

We will now leave off our consideration of the increase of knowledge in the Millerite movement, represented by the Ulai River vision in the book of Daniel and turn our attention to the vision of the Hiddekel River, that represents the increase of knowledge, in the movement of the one hundred and forty-four thousand.

ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈະຢຸດການພິຈາລະນາຂອງເຮົາກ່ຽວກັບການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ໃນຂະບວນການ Millerite ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນິມິດແມ່ນ້ຳ Ulai ໃນພຣະທຳດານີເອນ ແລະຈະຫັນຄວາມສົນໃຈຂອງເຮົາໄປສູ່ນິມິດແມ່ນ້ຳ Hiddekel ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ໃນຂະບວນການຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

We will begin next by considering the four generations of Adventism that span the one hundred and twenty-six years from 1863 to 1989.

ຕໍ່ໄປນີ້ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມພິຈາລະນາເຖິງສີ່ຊົ່ວອາຍຸຂອງຂະບວນການອັດເວັນຕິດ ທີ່ຄອບຄຸມໄລຍະເວລາໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີ ຈາກປີ 1863 ຫາ 1989.

We will start that study in the next article.

ພວກເຮົາຈະເລີ່ມການສຶກສານັ້ນໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Then said he unto me, Son of man, lift up thine eyes now the way toward the north. So I lifted up mine eyes the way toward the north, and behold northward at the gate of the altar this image of jealousy in the entry. He said furthermore unto me, Son of man, seest thou what they do? even the great abominations that the house of Israel committeth here, that I should go far off from my sanctuary? but turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations. And he brought me to the door of the court; and when I looked, behold a hole in the wall.

> ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນໃນປີທີຫົກ ໃນເດືອນທີຫົກ ໃນວັນທີຫ້າຂອງເດືອນ, ເມື່ອຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະພວກຜູ້ເຖົ້າແຫ່ງຢູດານັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ, ພຣະຫັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າກໍຕົກລົງເທິງຂ້ານ້ອຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍໄດ້ເບິ່ງ ແລະເບິ່ງເຖິງ ມີຮູບລັກໜຶ່ງຄ້າຍດັ່ງລັກສະນະຂອງໄຟ: ຈາກລັກສະນະແຫ່ງບັ້ນແອວຂອງພຣະອົງລົງໄປເບື້ອງລຸ່ມເປັນໄຟ; ແລະຈາກບັ້ນແອວຂອງພຣະອົງຂຶ້ນໄປເບື້ອງເທິງ ເປັນຄວາມສະຫວ່າງເຈິດຈ້າ, ດັ່ງສີຂອງອຳພັນ. ແລະພຣະອົງໄດ້ຍື່ນອອກມາເປັນຮູບຂອງມື ແລະຈັບຂ້ານ້ອຍທີ່ປອຍຜົມຂອງຫົວຂ້ານ້ອຍ; ແລະພຣະວິນຍານໄດ້ຍົກຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນລະຫວ່າງແຜ່ນດິນໂລກກັບຟ້າສະຫວັນ ແລະນຳຂ້ານ້ອຍໄປໃນນິມິດຂອງພຣະເຈົ້າຍັງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ເຖິງປະຕູທາງເຂົ້າຂອງປະຕູຊັ້ນໃນທີ່ຫັນໄປທາງທິດເໜືອ; ບ່ອນທີ່ຕັ້ງຂອງຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງ ຊຶ່ງຍົ່ວໃຫ້ເກີດຄວາມຫຶງຫວງ. ແລະເບິ່ງເຖິງ ພຣະສິຣິສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຕາມນິມິດທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນທົ່ງຮາບ. ແລ້ວພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ບັດນີ້ຈົ່ງຍົກຕາຂອງເຈົ້າຂຶ້ນໄປທາງທິດເໜືອ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຍົກຕາຂຶ້ນໄປທາງທິດເໜືອ ແລະເບິ່ງເຖິງ ທາງທິດເໜືອຕິດກັບປະຕູແທ່ນບູຊາ ມີຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງນີ້ຢູ່ທາງເຂົ້າ. ແລະພຣະອົງຍັງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍອີກວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຈົ້າເຫັນບໍວ່າພວກເຂົາເຮັດຫຍັງ? ຄືບັນດາສິ່ງໜ້າກຽດຊັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ວົງວານອິສຣາເອນກະທຳຢູ່ທີ່ນີ້, ເພື່ອວ່າເຮົາຈະຕ້ອງຖອຍຫ່າງອອກໄປຈາກສະຖານບໍຣິສຸດຂອງເຮົາບໍ? ແຕ່ຈົ່ງຫັນກັບໄປອີກ ແລະເຈົ້າຈະເຫັນສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທີ່ໃຫຍ່ກວ່ານີ້ອີກ. ແລະພຣະອົງໄດ້ນຳຂ້ານ້ອຍໄປທີ່ປະຕູຂອງລານ; ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ ກໍເຫັນຮູຢູ່ໃນກຳແພງ.

> Then said he unto me, Son of man, dig now in the wall: and when I had digged in the wall, behold a door. And he said unto me, Go in, and behold the wicked abominations that they do here. So I went in and saw; and behold every form of creeping things, and abominable beasts, and all the idols of the house of Israel, pourtrayed upon the wall round about. And there stood before them seventy men of the ancients of the house of Israel, and in the midst of them stood Jaazaniah the son of Shaphan, with every man his censer in his hand; and a thick cloud of incense went up. Then said he unto me, Son of man, hast thou seen what the ancients of the house of Israel do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not; the Lord hath forsaken the earth. He said also unto me, Turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations that they do. Then he brought me to the door of the gate of the Lord’s house which was toward the north; and, behold, there sat women weeping for Tammuz. Then said he unto me, Hast thou seen this, O son of man? turn thee yet again, and thou shalt see greater abominations than these. And he brought me into the inner court of the Lord’s house, and, behold, at the door of the temple of the Lord, between the porch and the altar, were about five and twenty men, with their backs toward the temple of the Lord, and their faces toward the east; and they worshipped the sun toward the east. Then he said unto me, Hast thou seen this, O son of man? Is it a light thing to the house of Judah that they commit the abominations which they commit here? for they have filled the land with violence, and have returned to provoke me to anger: and, lo, they put the branch to their nose. Therefore will I also deal in fury: mine eye shall not spare, neither will I have pity: and though they cry in mine ears with a loud voice, yet will I not hear them. Ezekiel 8:1–18.

> ແລ້ວພຣະອົງຕັດກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງເຈາະກຳແພງນີ້ດຽວນີ້; ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຈາະກຳແພງແລ້ວ, ເບິ່ງແມ, ມີປະຕູບານໜຶ່ງ. ແລະພຣະອົງຕັດກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຈົ່ງເຂົ້າໄປ ແລະຈົ່ງເບິ່ງຄວາມໜ້າກຽດຊັງອັນຊົ່ວຮ້າຍທີ່ພວກເຂົາກະທຳຢູ່ບ່ອນນີ້. ດັ່ງນັ້ນຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງເຂົ້າໄປແລະໄດ້ເຫັນ; ແລະເບິ່ງແມ, ມີຮູບສັດເລືອຄານທຸກຊະນິດ, ແລະສັດທີ່ໜ້າກຽດຊັງ, ແລະຮູບເຄົາລົບທັງປວງຂອງວົງວານອິສຣາເອນ, ຖືກແຕ້ມໄວ້ຕາມຝາໂດຍຮອບ. ແລະມີຊາຍເຖົ້າເຈັດສິບຄົນແຫ່ງວົງວານອິສຣາເອນຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າພວກຮູບນັ້ນ, ແລະທ່າມກາງພວກເຂົາມີຢາອາຊານີຢາ ບຸດຂອງຊາຟານ ຢືນຢູ່, ໂດຍທຸກຄົນຖືກະຖາງກຳຍານຢູ່ໃນມື; ແລະຄວັນກຳຍານໜາແໜ້ນກໍລອຍຂຶ້ນໄປ. ແລ້ວພຣະອົງຕັດກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຫຼືບໍ່ວ່າພວກຜູ້ເຖົ້າແຫ່ງວົງວານອິສຣາເອນເຮັດຫຍັງໃນທີ່ມືດ, ແຕ່ລະຄົນໃນຫ້ອງແຫ່ງຮູບຂອງຕົນ? ເພາະພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ພຣະຢາເວບໍ່ຊົງເຫັນພວກເຮົາ; ພຣະຢາເວໄດ້ຊົງລະຖິ້ມແຜ່ນດິນໂລກແລ້ວ. ພຣະອົງຍັງຕັດກັບຂ້ານ້ອຍອີກວ່າ, ຈົ່ງຫັນໄປອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ແລະເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນຄວາມໜ້າກຽດຊັງທີ່ໃຫຍ່ຫຼາຍກວ່ານີ້ທີ່ພວກເຂົາກະທຳ. ແລ້ວພຣະອົງກໍນຳຂ້ານ້ອຍໄປຍັງປະຕູແຫ່ງປະຕູພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວຊຶ່ງຫັນໄປທາງທິດເໜືອ; ແລະເບິ່ງແມ, ມີພວກຜູ້ຍິງນັ່ງຮ້ອງໄຫ້ເພື່ອທຳມຸດ. ແລ້ວພຣະອົງຕັດກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ເຫັນການນີ້ຫຼືບໍ່? ຈົ່ງຫັນໄປອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ແລະເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນຄວາມໜ້າກຽດຊັງທີ່ໃຫຍ່ກວ່າເຫຼົ່ານີ້. ແລ້ວພຣະອົງນຳຂ້ານ້ອຍເຂົ້າໄປໃນລານຊັ້ນໃນຂອງພຣະນິເວດພຣະຢາເວ, ແລະເບິ່ງແມ, ຢູ່ທີ່ປະຕູພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ລະຫວ່າງລະບຽງແລະແທ່ນບູຊາ, ມີຊາຍປະມານຊາວຫ້າຄົນ, ຫັນຫຼັງໃສ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ ແລະຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ; ແລະພວກເຂົາກໍກາບໄຫວ້ດວງອາທິດທາງທິດຕາເວັນອອກ. ແລ້ວພຣະອົງຕັດກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ເຫັນການນີ້ຫຼືບໍ່? ສຳລັບວົງວານຢູດາແລ້ວ ການທີ່ພວກເຂົາກະທຳຄວາມໜ້າກຽດຊັງທີ່ພວກເຂົາກະທຳຢູ່ທີ່ນີ້ນັ້ນ ເປັນເພີຍເລັກນ້ອຍຫຼື? ເພາະພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທາລຸນ, ແລະໄດ້ຫວນກັບມາຢຸແຫຍ່ໃຫ້ເຮົາກິ້ວໂກດອີກ; ແລະເບິ່ງແມ, ພວກເຂົານຳກິ່ງໄມ້ມາແຕະດັງຂອງຕົນ. ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາຈະຈັດການດ້ວຍຄວາມພິໂລດເຊັ່ນກັນ: ຕາຂອງເຮົາຈະບໍ່ອາໄລ, ແລະເຮົາຈະບໍ່ສົງສານ; ແລະເຖິງແມ່ນພວກເຂົາຈະຮ້ອງຢູ່ໃນຫູຂອງເຮົາດ້ວຍສຽງດັງ, ເຮົາກໍຈະບໍ່ຟັງພວກເຂົາ. ເອເຊກຽນ 8:1–18.

Back to Articles