Article

# ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ສີ່ສິບສາມ

ເລກ ສີ່ສິບສາມ

Author

Jeff Pippenger

Published

February 9, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

ສັນຍາລັກຂອງປຸໂຣຫິດມະນຸດແປດສິບຄົນ ທີ່ຮວມເຂົ້າກັບມະຫາປຸໂຣຫິດຝ່າຍພຣະເຈົ້າ ຄືຕົວເລກ “81,” ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ເຮົາພົບ Miller’s Dream ໃນປຶ້ມ Early Writings. ໃນ Revelation “81” ເຮົາພົບວ່າ ເມື່ອຕາປະທັບອັນສຸດທ້າຍທີ່ສຸດຖືກເປີດອອກ ກໍມີຄວາມງຽບໃນສະຫວັນເປັນເວລາເຄິ່ງຊົ່ວໂມງ. Habakkuk 2:20 ກ່າວວ່າ ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນຄວນສະງົບນິ່ງຢູ່ ເມື່ອພຣະເຢໂຫວາສະຖິດຢູ່ໃນພຣະວິຫານອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ.

> ແລະເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເປີດດວງຕາປະທັບທີ່ເຈັດນັ້ນ ກໍເກີດມີຄວາມງຽບສະຫງົບຢູ່ໃນສະຫວັນປະມານເຄິ່ງຊົ່ວໂມງ. ພຣະນິມິດ 8:1

ການປົດຜະນຶກດວງທີເຈັດເກີດຂຶ້ນພາຍໃນສາມສິບວັນ, ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນຜະນຶກສຸດທ້າຍ. ໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023, ກະດູກຂອງເອເຊກີເອນໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການຟື້ນຄືນຊີວິດ. ຈາກນັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມສັ່ງສອນເປັນເວລາສີ່ສິບວັນ. ວັນທີນັ້ນໄດ້ໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງ 1,260 ວັນນັບແຕ່ຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະ ໂຢຮັນແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດວ່າ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງວັດພຣະວິຫານ ແຕ່ໃຫ້ລະເວັ້ນລານຊັ້ນນອກ. ລານຊັ້ນນອກສິ້ນສຸດລົງເມື່ອການກະຈັດກະຈາຍສິ້ນສຸດລົງ, ເພາະວ່າ ໂຢຮັນແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ 1,260 ນັ້ນຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນລານຊັ້ນນອກ. ເມື່ອມີການວັດແທກ ປະຫວັດສາດນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກລະເວັ້ນ.

ເມື່ອ Miller ຕື່ນຂຶ້ນ ແລະເຫັນຊາຍຜູ້ປັດຝຸ່ນ, ຫ້ອງນັ້ນວ່າງເປົ່າ; ແລະເມື່ອລາວຮ້ອງສຽງຂຶ້ນ, Miller ກໍຍັງຄົງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ. ຈາກປະຫວັດຂອງການຟື້ນຄືນພະຊົນ ຈົນເຖິງກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ, Christ ກຳລັງຍົກຕັ້ງພຣະວິຫານຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໃນຊ່ວງສີ່ສິບຫົກປີ ຕັ້ງແຕ່ 1798 ຈົນເຖິງ 1844.

ເມື່ອພຣະອົງເລີ່ມຊົງສັ່ງສອນ, ພຣະອົງກໍກຳລັງຊົງປະຕິບັດພະລາຊະກິດຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ໂດຍສະເພາະໃນຊ່ວງສາມສິບວັນ. ໃນເວລານັ້ນ ທູດສະຫວັນທັງຫລາຍກໍນິ່ງງຽບຢູ່ສາມສິບນາທີ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົງສັ່ງສອນປະໂລຫິດຂອງພຣະອົງຄືຜູ້ເທດ Millerite ສາມຮ້ອຍຄົນ, ຫຼືກອງທັບຂອງພຣະອົງຄືສາມຮ້ອຍຄົນຂອງກິເດໂອນ, ຫຼືໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົງຈັດພິມແຜນພາບ 1843 ຈຳນວນສາມຮ້ອຍແຜ່ນ; ແລະພຣະອົງຊົງກະທຳທັງໝົດນີ້ໃນຊ່ວງສາມສິບວັນນັບຈາກຕອນສິ້ນສຸດຂອງເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອ ຈົນເຖິງຂ່າວສານແຫ່ງແກສັງ. ພຣະອົງກຳລັງກວາດພື້ນຫ້ອງຂອງ Miller, ແຕ່ພື້ນນັ້ນເປັນຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນ ຫ້ອງຂອງ Miller ຈຶ່ງເປັນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງກຳລັງຊົງທຳໃຫ້ພະລາຊະກິດແຫ່ງການລຶບອອກນັ້ນສຳເລັດລົງ ຈະເປັນການລຶບບາບທັງຫລາຍ ຫຼືການລຶບຊື່ຂອງຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນເປັນຜູ້ສະໝັກເພື່ອຈະຢູ່ໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຂ່າວສານແຫ່ງແກທີ່ມາເຖິງຫ້າມື້ກ່ອນການສະເດັດຂຶ້ນ ແລະສິບມື້ກ່ອນການພິພາກສາ ແມ່ນບົດທົດສອບທີ່ຊີ້ຂາດ. ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສາມສິບນາທີທີ່ສະຫວັນສະງົບງຽບ, ຫຼືໃນສາມສິບວັນແຫ່ງການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງສັ່ງສອນພວກປະໂລຫິດ, ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄົນສອງຈຳພວກແລ້ວ ເມື່ອຕາປະທັບໄດ້ຖືກປະທັບລົງໃນລະຫວ່າງສາມຂັ້ນຕອນຂອງແກ, ການສະເດັດຂຶ້ນ ແລະການພິພາກສາ. ສິ່ງນີ້ເຫັນໄດ້ງ່າຍ.

ຖ້າທ່ານມາເຖິງຈຸດທີ່ທ່ານຈະຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງແກ, ແລະປະຕິເສດທີ່ຈະປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ—ທ່ານກໍລົ້ມເຫລວ.

ສາມຂັ້ນຕອນຂອງ ‘ສຽງແກ, ການຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະ ການພິພາກສາ’ ເປັນເຄື່ອງໝາຍທາງອັນດຽວໃນສາມຂັ້ນຕອນ, ດັ່ງທີ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຫວັດສາດ ເຄື່ອງໝາຍທາງອັນດຽວໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍ ‘ການຕາຍ, ການຝັງ ແລະ ການຟື້ນຄືນຊີວິດ.’ ການທົດສອບແບບສາມຂັ້ນຕອນໃນຕອນທ້າຍ ແມ່ນການທົດສອບຊະນິດ litmus ທີ່ນຳໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດເພນເຕຄອດຢູ່ຫ້າວັນ.

ຫ້າມື້ຫຼັງຈາກການຟື້ນຄືນພຣະຊົນ ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງງານສະຫຼອງເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອກໍມາເຖິງ ແລະການຊຸມນຸມອັນບໍລິສຸດນັ້ນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດ ແລະເປັນພື້ນຖານຂອງປີ 2024. ທ່ານຈະກິນຂົ້ມປັງແຫ່ງສະຫວັນ ຫຼື ຂົ້ມປັງແຫ່ງການໃຫ້ເຫດຜົນຂອງມະນຸດ? ການທົດສອບນັ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 2024 ແລະມັນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນລ່ວງໜ້າໂດຍການກະບົດອັນເປັນພື້ນຖານຂອງອາດາມ ແລະ ເອວາ, ນິມໂຣດ, ອາໂຣນ, ເຢໂຣໂບອາມ, ໂກຣາ ແລະຜູ້ກະບົດຂອງເຂົາ, ພວກໂປຣເຕສຕັງໃນປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣຕ໌, ການກະບົດອັນຟາຂອງ John Harvey Kellogg, ການກະບົດໃນປີ 1888 ແລະແນ່ນອນ ການກະບົດຂອງ 9/11. ການກະບົດອັນເປັນພື້ນຖານຂອງກາອິນ ສື່ຖືງປະເດັນເລື່ອງຄວາມອິດສາຕໍ່ພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ຕະຫຼອດແນວສາຍຂອງການກະບົດອັນເປັນພື້ນຖານທັງປວງ.

ຕົວຢ່າງທັງໝົດຂອງການກະບົດທີ່ເປັນຮາກຖານນັ້ນແມ່ນການກະບົດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ບາງກໍລະນີ; ເຊັ່ນ ພວກກະບົດໃນປີ 1888, ແລະ ພວກກະບົດຂອງໂຄຣາ, ລວມເອົາຄວາມຈິງທີ່ວ່າຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານທີ່ຖືກຊົງເລືອກເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການທົດສອບ. ການປະຕິເສດການລະບຸຂອງມິນເລີທີ່ວ່າໂຣມແມ່ນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດໃນດານີເອນ 11:14 ນັ້ນ, ເປັນການປະຕິເສດທັງຂ່າວສານ ແລະ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານ. ການທົດສອບນີ້ເປັນຮາກຖານ ເພາະບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ພໍ່ມິນເລີເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ລະບຸວ່າພວກປຸ້ນສະດົມໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ແມ່ນໂຣມ, ແຕ່ລູກຊາຍຂອງມິນເລີກໍໄດ້ລະບຸເຊັ່ນກັນ.

ຫ້າມື້ຫຼັງຈາກການເປັນຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023, ພັນທະກິດແຫ່ງການສອນເພື່ອການຕຽມພ້ອມຂອງມິນເລີ ໄດ້ຖືກຮັບຊ່ວງຕໍ່ໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງສະເດັດມາພາຍຫຼັງໂຢຮັນ. ເປັນເວລາສາມສິບວັນ ຈະມີການປະທານຄໍາສອນພິເສດແກ່ບັນດາຜູ້ນະມັດສະການໃນພຣະວິຫານ “ໜ້າຕໍ່ໜ້າ” ໂດຍພຣະຄຣິດ. ການຕຽມພ້ອມນັ້ນ ມີໄວ້ເພື່ອຕຽມພວກປຸໂຣຫິດຈໍານວນ 80 ຄົນ ໃຫ້ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງຄໍາເຕືອນຂອງງານສະຫລອງເທດສະການແຫ່ງແກັບ.

ການຕຽມພ້ອມສາມສິບວັນນັ້ນປະກອບດ້ວຍການທົດສອບຂັ້ນພື້ນຖານຄັ້ງທຳອິດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະການທົດສອບພຣະວິຫານຄັ້ງທີສອງໃນຕອນສິ້ນສຸດ. ການທົດສອບພຣະວິຫານຄັ້ງທີສອງໄດ້ສຳເລັດກ່ອນທີ່ຈະເປົ່າແກທັງຫຼາຍ, ແລະດັ່ງນັ້ນລາຍລະອຽດນີ້ຈຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງຖິ້ມເພັດພອຍລົງໃນຫີບ. ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງຊົງກະທຳສິ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງເຊີນ Miller ໃຫ້ “ມາແລະເບິ່ງ.” ຕັ້ງແຕ່ຄຳເຕືອນຂອງແກ ໄປຈົນເຖິງການສະເດັດຂຶ້ນໄປສູ່ການພິພາກສາ ທຸງສັນຍານໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນລ່ວງໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເພັດພອຍທັງໝົດຢູ່ໃນພຣະວິຫານແລ້ວ ກ່ອນທີ່ Miller ຈະຖືກເອີ້ນໃຫ້ “ມາແລະເບິ່ງ,” ແລະໃນເວລາທີ່ພະຍານທັງສອງຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເມກນັ້ນ ບັນດາສັດຕູຂອງເຂົາທັງຫຼາຍກໍເຫັນເຂົາ.

ການທຳນາຍຂອງພວກເຂົາເຖິງການໂຈມຕີຈາກອິສລາມທີ່ລົ້ມເຫຼວໃນປີ 2020 ຈະຖືກປະກາດຊ້ຳອີກຫຼັງຈາກມັນໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂແລ້ວ ເໝືອນດັ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນອັນແທ້ຈິງຂອງ Snow. Miller ມີຄວາມເຂົ້າໃຈອັນໜຶ່ງທີ່ລາວໄດ້ລະບຸວ່າເປັນສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ, ແຕ່ Samuel Snow ໄດ້ແກ້ໄຂຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນຂອງ Miller, ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນຂອງ Snow ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ວ່າເປັນຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ “ອັນແທ້ຈິງ”. ຂ່າວສານຂອງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນເປັນຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂແລ້ວ ແລະໄດ້ຮັບລິດເດດໂດຍການແກ້ໄຂນັ້ນ.

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງໄດ້ເຫັນຈາກພຣະຄຳພີວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງຢູ່ໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການລໍຖ້າ, ແລະວ່າພວກເຂົາຈະຕ້ອງລໍຄອຍດ້ວຍຄວາມອົດທົນຕໍ່ການສຳເລັດຕາມນິມິດ. ຫຼັກຖານອັນດຽວກັນທີ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄອຍຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843 ກໍໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄາດຫວັງພຣະອົງໃນປີ 1844.” Early Writings, 247.

ປະກົດການນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຕອນທ້າຍຂອງໄລຍະເວລາຈາກ 1840 ຫາ 1844, ແລະມັນກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ. Josiah Litch ໄດ້ທຳນາຍການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງອິດສະລາມໃນປີ 1840. ທ່ານໄດ້ບັນທຶກຄຳທຳນາຍຂອງຕົນໄວ້ໃນບັນທຶກສາທາລະນະໃນປີ 1838, ແລ້ວຈຶ່ງແກ້ໄຂມັນອີກສິບມື້ກ່ອນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ການສຳເລັດຂອງຄຳທຳນາຍທີ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂນັ້ນໄດ້ເສີມພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ຂ່າວສານທີສອງໄດ້ຮັບການເສີມພະລັງໂດຍຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ພະຍານສອງຄົນຈາກປະຫວັດສາດດຽວກັນ ຜູ້ໜຶ່ງເປັນພະຍານອັນອານຟາ ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງເປັນພະຍານອັນໂອເມກາ. ເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ພວກເຂົາຊີ້ບອກເຖິງການເສີມພະລັງຂອງຂ່າວສານໜຶ່ງ ໂດຍອີງໃສ່ການແກ້ໄຂຂອງຂ່າວສານກ່ອນໜ້າ.

ອັນຟາບົ່ງຊີ້ເຖິງຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິດສະລາມ ແລະ ໂອເມກາບົ່ງຊີ້ເຖິງຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບປະຕູທີ່ຖືກປິດ. ບັນທັດເທິງບັນທັດ, ອິດສະລາມໃນປີ 1840 ແລະ ປະຕູທີ່ຖືກປິດໃນປີ 1844, ບົ່ງຊີ້ວ່າອິດສະລາມ ແລະ ປະຕູທີ່ຖືກປິດ ເປັນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂ່າວສານ, ອິດສະລາມຖືກປ່ອຍໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນ, ເໝືອນດັ່ງໃນການເຂົ້າສູ່ນະຄອນຢ່າງມີໄຊຊະນະຂອງພຣະຄຣິດ. ໃນຈຸດນັ້ນ ປະຕູຖືກປິດໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ດັ່ງທີ່ປະຕູຖືກປິດເໜືອການພິພາກສາເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຂ່າວສານ, ອິດສະລາມໂຈມຕີອີກຄັ້ງ ໃນຂະນະທີ່ປະຕູຖືກປິດເໜືອສະຫະລັດອາເມລິກາ.

ມັນເປັນເລື່ອງສຳຄັນທີ່ຈະເຫັນວ່າ ເສັ້ນທີ່ເກີດຈາກ ພຣະທຳເລວີ 23 ນັ້ນ ຊີ້ບອກສາມຂັ້ນຕອນຂອງປັດສະຄາໃນຕອນຕົ້ນ ແລະ ສາມຂັ້ນຕອນຂອງພວກປະໂລຫິດໃນຕອນທ້າຍ. ພວກປະໂລຫິດຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງຖວາຍໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ພວກເຂົາຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດກ່ອນເຫດການນັ້ນ. ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນ, ພວກເຂົາເປັນທຸງໝາຍ, ແລະ ເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກຍົກຂຶ້ນໃນສາມຂັ້ນຕອນທີ່ຕອນຕົ້ນຂອງເສັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ດຶງໂລກທັງໝົດເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ. ການຖືກຍົກຂຶ້ນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນຕອນສຸດທ້າຍຂອງເສັ້ນທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຖືກຍົກຂຶ້ນຂອງພຣະຄຣິດ. ທັງໃນຕອນຕົ້ນ ແລະ ຕອນທ້າຍ ມີຈຸດໝາຍໜຶ່ງທີ່ປະກອບດ້ວຍສາມຂັ້ນຕອນຖືກຊີ້ລະບຸໄວ້.

ສາມຂັ້ນຕອນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ທີ່ຕິດຕາມດ້ວຍຫ້າມື້, ແລະ ສາມຂັ້ນຕອນໃນຕອນສິ້ນສຸດ ທີ່ຕິດຕາມດ້ວຍຫ້າມື້. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ, ເລື່ອງລາວນີ້ກ່າວເຖິງຝູງຊົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ເພາະວ່າຖານະປຸໂຣຫິດໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ເປັນທຸງສັນຍານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເຈັດມື້ແຫ່ງເທດສະການຢູ່ເພີງພັກເປັນຊ່ວງເວລາສຳລັບຄົນຕ່າງຊາດ. ຖ້າພວກເຮົາຕັດຊ່ວງເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດອອກໄປ, ແລະ ຕັດສາມມື້ເຄິ່ງທີ່ສິ້ນສຸດໃນປີ 2023 ອອກໄປ, ພວກເຮົາກໍຈະໄດ້ພຣະວິຫານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງຖືກສະແດງຢູ່ພາຍໃນຫ້າສິບມື້ຂອງລະດູການເພນເຕກອດ ນັບແຕ່ວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆ ນີ້.

ຫ້າວັນນັບຈາກການຟື້ນຄືນຊີວິດສຳລັບພວກພົມມະຈັນ, ແລະສາມສິບວັນທີ່ຕາມມາສຳລັບພວກປະໂລຫິດ. ຈາກນັ້ນມີຫ້າວັນແຫ່ງຂ່າວສານແຫ່ງແກທີ່ມາຈາກພວກພົມມະຈັນ, ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຖືກຍົກຂຶ້ນຂອງພວກເຂົາເມື່ອຄົບສີ່ສິບວັນ, ຕໍ່ດ້ວຍຫ້າວັນໄປສູ່ການພິພາກສາ, ແລະຕາມດ້ວຍຫ້າວັນໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງພວກພົມມະຈັນ, ຕົວເລກ “5” ສະແດງເຖິງຮອຍພະບາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພົມມະຈັນ ແລະຜູ້ຊຶ່ງເປັນປະໂລຫິດດ້ວຍ.

ໃນຊ່ວງສາມສິບມື້ແຫ່ງການສັ່ງສອນນັ້ນ, ຕາປະທັບສຸດທ້າຍ ແລະເປັນດວງທີເຈັດ ຖືກເປີດອອກ, ແລະກໍແມ່ນໃນຊ່ວງເວລານັ້ນເອງທີ່ Miller ເຫັນອັນຍະມະນີຖືກນຳກັບຄືນມາ. “ຈົ່ງມາແລ້ວເບິ່ງ” ເປັນສັນຍາລັກທີ່ອີງໃສ່ຕາປະທັບສີ່ດວງທຳອິດ, ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຕາປະທັບດວງທີເຈັດຖືກເປີດອອກ, Miller ຈຶ່ງຖືກບອກໃຫ້ “ຈົ່ງມາແລ້ວເບິ່ງ,” ແຕ່ພວກທູດສະຫວັນໃນສະຫວັນທັງປວງພຽງແຕ່ເຝົ້າມອງຢູ່ໃນຄວາມນິ່ງງຽບ. ຄວາມຝັນຂອງ Miller ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການປະທັບຕາຂອງບັນດາອັນຍະມະນີ ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ພ້ອມທັງຊີ້ບອກດ້ວຍເຖິງອັນຍະມະນີທີ່ເປັນຂ່າວສານແຫ່ງ Midnight Cry. ຂ່າວສານນັ້ນຖ່າຍທອດລິດອຳນາດແກ່ບັນດາພົມມະຈາລີ ອັນເຮັດໃຫ້ການປະທັບຕາສຳເລັດລົງ, ແລະຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນນັ້ນກໍຊີ້ບອກເຖິງພຣະອົງຜູ້ຄວບຄຸມທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວ ແລະຕົວຂ່າວສານ.

ປີ 2024 ເປັນການທົດສອບຮາກຖານ, ແລະບັດນີ້ໃນປີ 2026 ການທົດສອບພຣະວິຫານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ບັດນີ້ພວກເຮົາຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາສາມສິບວັນທີ່ພຣະຄຣິດກຳລັງຊົງສັ່ງສອນ, ແລະການບໍ່ຮັບຮູ້ຄວາມຈິງນີ້ເປັນເລື່ອງຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍ.

ການຮັບຮູ້ສານຂໍ້ຄວາມແລະຜູ້ນຳສານ ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງການທົດສອບພື້ນຖານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຣມໃນການສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ ແລະເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງເລື່ອງຂອງເອລີຢາແລະອາຮາບ.

> ແລະໃນປີທີສາມສິບແປດແຫ່ງການຄອງລາຊຂອງອາຊາກະສັດແຫ່ງຢູດາ ອາຫັບບຸດຂອງໂອມຣີໄດ້ເລີ່ມຄອງລາຊເໜືອອິດສະຣາເອນ; ແລະອາຫັບບຸດຂອງໂອມຣີໄດ້ຄອງລາຊເໜືອອິດສະຣາເອນໃນສະມາເຣຍເປັນເວລາຊາວສອງປີ. ແລະອາຫັບບຸດຂອງໂອມຣີໄດ້ກະທຳຊົ່ວໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະຢາເວ ຍິ່ງກວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ກ່ອນລາວທັງໝົດ. ແລະເຫດການກໍເປັນໄປດັ່ງວ່າ ປະໜຶ່ງການດຳເນີນໃນບາບຂອງເຢໂຣໂບອາມບຸດຂອງເນບາດເປັນເລື່ອງເບົາບາງສຳລັບລາວ, ລາວຈຶ່ງໄດ້ເອົາເຢເຊເບນບຸດສາວຂອງເອັດບາອານກະສັດແຫ່ງຊີໂດນເປັນພັນລະຍາ, ແລະໄດ້ໄປຮັບໃຊ້ພຣະບາອານ ແລະນະມັດສະການພຣະນັ້ນ. ແລະລາວໄດ້ຕັ້ງແທ່ນບູຊາແກ່ພຣະບາອານໃນວິຫານຂອງພຣະບາອານ ຊຶ່ງລາວໄດ້ສ້າງຂຶ້ນໃນສະມາເຣຍ. ແລະອາຫັບໄດ້ເຮັດເສົາອາເຊຣາ; ແລະອາຫັບໄດ້ກະທຳຫຼາຍກວ່າບັນດາກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນຜູ້ຢູ່ກ່ອນລາວທັງໝົດ ເພື່ອຍົວະໃຫ້ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນກິ້ວໂກດ. ໃນສະໄໝຂອງລາວ ຮີເອນຊາວເບັດເອນໄດ້ສ້າງເມືອງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່: ລາວໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງມັນໂດຍເສຍອາບີຣາມບຸດຊາຍຄົນໂຕຂອງລາວ, ແລະໄດ້ຕັ້ງປະຕູຂອງມັນຂຶ້ນໂດຍເສຍເຊກຸບບຸດຊາຍຄົນນ້ອຍສຸດຂອງລາວ, ຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຕັດໄວ້ໂດຍໂຢຊວຍບຸດຂອງນູນ. ແລະເອລີຢາ ຊາວທິດສະໄບ ຜູ້ເປັນຊາວກິເລອາດ ໄດ້ກ່າວແກ່ອາຫັບວ່າ, ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນຊົງພຣະຊົນຢູ່ແນ່ນອນ, ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່ນັ້ນ, ໃນຫຼາຍປີນີ້ຈະບໍ່ມີທັງນ້ຳຄ້າງແລະຝົນ ນອກຈາກຕາມຄຳຂອງຂ້ານ້ອຍ. 1 ພົງສາວະດານກະສັດ 16:29–17:1

ຕົວເລກທີ່ກ່ຽວພັນກັບອາຮາບເພີ່ມບໍລິບົດໃຫ້ແກ່ຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ. “ສາມສິບແປດ” ເປັນຕົວແທນຂອງ “ການລຸກຂຶ້ນ.” ອິດສະຣາເອນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ “ລຸກຂຶ້ນ” ແລະເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາໃນປີທີສາມສິບແປດ.

> ບັດນີ້ ເຈົ້າທັງຫລາຍຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະຂ້າມຫ້ວຍເຊເຣດ ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງຂ້າມຫ້ວຍເຊເຣດ. ໄລຍະເວລາຕັ້ງແຕ່ພວກເຮົາອອກຈາກກາເດດບາເນອາ ຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະຂ້າມຫ້ວຍເຊເຣດໄດ້ນັ້ນ ເປັນເວລາສາມສິບແປດປີ ຈົນຄົນທັງຊົ່ວອາຍຸຂອງບັນດານັກຮົບໄດ້ສູນສິ້ນໄປຈາກທ່າມກາງຄ້າຍທັງໝົດ ຕາມທີ່ພຣະຢາເວໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ. ພຣະບັນຍັດສອງ 2:13, 14.

ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຮັກສາຊາຍພິການຜູ້ນັ້ນ ຊຶ່ງມີອາຍຸສາມສິບແປດປີ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຕັດແກ່ເຂົາວ່າ “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ.”

> ແລະມີຊາຍຄົນໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງປ່ວຍເຈັບມາໄດ້ສາມສິບແປດປີແລ້ວ. ເມື່ອພຣະເຢຊູທອດພຣະເນດເຫັນເຂົານອນຢູ່ ແລະຊົງຊາບວ່າເຂົາເປັນຢ່າງນັ້ນມາດົນແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ເຈົ້າປາຖະໜາຈະໃຫ້ຫາຍດີຫຼື?” ຊາຍຜູ້ພິການນັ້ນທູນຕອບພຣະອົງວ່າ, “ທ່ານເອີຍ, ເມື່ອນ້ຳຖືກກະທົບ ຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີຜູ້ໃດພາຂ້ານ້ອຍລົງໃນສະນ້ຳ; ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍກຳລັງໄປນັ້ນ ກໍມີຄົນອື່ນລົງໄປກ່ອນຂ້ານ້ອຍເສຍແລ້ວ.” ພຣະເຢຊູກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ລຸກຂຶ້ນ, ຈົ່ງຍົກເສື່ອຂອງເຈົ້າຂຶ້ນ ແລະຈົ່ງຍ່າງໄປ.” ແລະໃນທັນໃດນັ້ນ ຊາຍຄົນນັ້ນກໍຫາຍດີ ແລະໄດ້ຍົກເສື່ອຂອງຕົນຂຶ້ນ ແລະຍ່າງໄປ; ແລະວັນນັ້ນເປັນວັນຊະບາໂຕ. ໂຢຮັນ 5:5–9.

ໂຢຊີຢາ ລິດຊ໌ ໄດ້ທຳນາຍໄວ້ໃນປີ 1838 ແລະໄດ້ປັບໃຫ້ລະອຽດຍິ່ງຂຶ້ນໃນປີ 1840. ປີທີສາມສິບແປດທີ່ໂມເຊອ້າງເຖິງໃນພຣະບັນຍັດສອງ ກໍເປັນປີທີສີ່ສິບດ້ວຍ. ກະບວນການສອງຂັ້ນຂອງໂຢຊີຢາ ລິດຊ໌ ດຳເນີນຄຽງຄູ່ກັບການຟື້ນຟູສອງຂັ້ນຂອງຜູ້ທີ່ມີນາມດຽວກັນກັບລາວ ຄື ກະສັດໂຢຊີຢາ. ຕົວເລກ 38 ແລະ 40 ໃນຄວາມສຳພັນຕໍ່ກັນ ເປັນຕົວແທນຂອງການລຸກຂຶ້ນ ຊຶ່ງກໍເປັນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ພະຍານທັງສອງ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນໄປໃນເມກ.

ກັບລິດຈ໌, ການຍົກຂຶ້ນນັ້ນໄດ້ສຳເລັດຜ່ານທາງຂ່າວສານແຫ່ງອິສລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ. ການຍົກຂຶ້ນທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການສະເດັດຂຶ້ນຂອງພຣະຄຣິດ ມາຫຼັງຈາກຂ່າວສານແຫ່ງແກຂອງອິສລາມ. ສອງຂັ້ນຕອນທຳອິດນັ້ນຂອງຫຼັກໝາຍທາງແຫ່ງແກ, ຄື ການສະເດັດຂຶ້ນ ແລະ ການພິພາກສາ, ໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍລິດຈ໌, ຊຶ່ງສອງຂັ້ນຕອນຂອງລາວກໍໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍການຟື້ນຟູ ແລະ ການປະຕິຮູບສອງຂັ້ນຂອງກະສັດໂຢຊີຢາ. ໃນພຣະບັນຍັດສອງ ພຣະບັນຊາແມ່ນໃຫ້ລຸກຂຶ້ນແລະເຂົ້າໄປສູ່ແຜ່ນດິນພຣະສັນຍາ, ແລະ ການຍົກຂຶ້ນແຫ່ງທຸງໝາຍໃນກົດໝາຍວັນອາທິດກໍແມ່ນຄຳສັນຍາອັນດຽວກັນ.

ອາຮາບໄດ້ຄອງລາຊສົມບັດສອງສິບສອງປີ; ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຄອງລາຊຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພາວະເທວະພາບຖືກປະສານເຂົ້າກັບມະນຸດສະພາບ, ຊຶ່ງເປັນຊ່ວງເວລາສາມສິບວັນທີ່ນຳໜ້າຂ່າວສານແຫ່ງແກ. ອາຮາບຄືທຣຳ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະແຕ່ງງານກັບເຢເຊເບນໃນອະນາຄົດອັນໃກ້ຫຼາຍ. ໃນຊ່ວງເວລາຂອງທຣຳ, ມີພຽງແຕ່ເອລີຢາເທົ່ານັ້ນທີ່ມີຂ່າວສານເລື່ອງຝົນ. ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ເປັນຮາກຖານ, ເພາະວ່າການເຄື່ອນໄຫວຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວຂອງວິທີວິທານ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ”; ແລະວິທີວິທານນັ້ນກໍຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານທີ່ວ່າ ຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບໃນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ. ໃນແຕ່ລະຂະບວນການເຫຼົ່ານັ້ນ ບັນດາຜູ້ນຳເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂະບວນການທົດສອບ. ທຸກຄັ້ງ.

ອາຮາບເປັນກະສັດອົງທີເຈັດນັບຈາກເຢໂຣໂບອາມ, ແລະພວກເຮົາໄດ້ສະແດງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າ ອາຮາບເປັນຕົວແທນຂອງລັດໃນຊ່ວງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພວກເຮົາໄດ້ສະແດງແລ້ວວ່າ ຄຣິສຕະຈັກເຊັບເວັນທ໌-ເດ ແອັດເວນຕິສ ຝ່າຍລາວດິເກຍ ໄດ້ກໍ່ສ້າງເຢຣິໂກຂຶ້ນໃໝ່ໃນປີ 1863, ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ພວກ White ຕ້ອງສູນເສຍບຸດຊາຍຄົນໂຕສຸດແລະຄົນນ້ອຍສຸດຂອງພວກເຂົາ, ແລະເປັນຕົວແບບຂອງເຢຣິໂກໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັນຍະລັກທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ຊ່ວງເວລານັ້ນແມ່ນໄລຍະແຫ່ງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ການປະຕິເສດຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Miller ກ່ຽວກັບຄວາມຈິງຂໍ້ໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ເທິງຕາຕະລາງປີ 1843 ຂອງ Habakkuk ນັ້ນ ເປັນການກະບົດພື້ນຖານ; ຊຶ່ງລວມເຖິງການບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ ພາຍໃຕ້ຂໍ້ອ້າງດຽວກັນກັບພວກກະບົດຂອງ Korah ແລະພວກກະບົດໃນປີ 1888, ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າ ທັງປວງຊຸມນຸມຊົນລ້ວນແຕ່ບໍລິສຸດ.

ບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນການທົດສອບຂອງພຣະວິຫານ ເມື່ອປ່ອງຢ້ຽມແຫ່ງສະຫວັນຖືກເປີດອອກ ຄວບຄູ່ໄປກັບປະຕູແຫ່ງຍຸກການປະທານ. ປະຕູແຫ່ງຍຸກການປະທານນັ້ນເປັນເຄรື່ອງໝາຍແຫ່ງການປ່ຽນຜ່ານສຳລັບບັນດາປະໂລຫິດ ຈາກລາໂອດີເຊຍໄປສູ່ບັນດາປະໂລຫິດແຫ່ງຟີລາເດນເຟຍ. ມັນເປັນເຄรື່ອງໝາຍແຫ່ງການແຍກອອກລະຫວ່າງອັນມະນີປອມ ແລະ ອັນມະນີແທ້ໃນຄວາມຝັນຂອງມິນເລີ. ປ່ອງຢ້ຽມທັງຫຼາຍບົ່ງຊີ້ເຖິງຄຳສາບແຊ່ງ ຫຼື ພຣະພອນ. ມາລາກີ ບົດ 3 ວາງພື້ນຖານຂອງການທົດສອບໄວ້ເທິງການກັບຄືນ. ຄວາມຝັນຂອງມິນເລີເນັ້ນຢ້ຳເຖິງການຟື້ນຟູທັງຖານະປະໂລຫິດ ແລະ ຂ່າວສານ. ພຣະນິມິດ ບົດ 19 ລະບຸເຖິງກອງທັບຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເມື່ອຄຳພະຍາກອນລ່ວງໜ້າຂອງຂ່າວສານແຫ່ງແກເກືອບຂອງອິດສະລາມໄດ້ສຳເລັດລົງ.

ການທົດສອບທີ່ນຳໜ້າການທົດສອບລິດມັສຂອງຂ່າວສານແຫ່ງແກທີ່ສອງ ແລະມັນຄືການທົດສອບພຣະວິຫານ. ຄວາມຝັນຂອງ Miller ກໍ່ໃຫ້ເກີດການທະວີຄູນ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ສຳພັນຢູ່ສະເໝີກັບການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ ເພາະຄວາມຝັນຂອງ Miller ໃຊ້ອັນມະນີເປັນທັງຂ່າວສານ ແລະຜູ້ນຳຂ່າວສານ. ການທົດສອບພຣະວິຫານກ່ຽວຂ້ອງກັບການນຳໃຊ້ວິທີການ line upon line ຂອງຝົນປາຍ. ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກປະໂຣຫິດເຫັນພຣະວິຫານໃນແນວຄຳພະຍາກອນຕ່າງໆ ເພື່ອຈະຈັດໃຫ້ຂ່າວສານຢູ່ໃນແນວດຽວກັນ. ຫີບໃຫຍ່ກວ່າຂອງຊາຍຜູ້ໃຊ້ແປງປັດຝຸ່ນນັ້ນ ຄືພຣະວິຫານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ແລະສາງຂອງ Malachi ກໍແມ່ນສິ່ງດຽວກັນ. ໃຈກາງຂອງເຄື່ອງຕົກແຕ່ງໃນພຣະວິຫານຄືຫີບແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງເຄຣູບຜູ້ຄຸ້ມກັນນັ້ນເຝົ້າມອງຢູ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເນັ້ນໃຫ້ເຫັນຈຸດສຸມຂອງສັດຕະພາບອັນບໍລິສຸດທັງປວງ. ບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດໃນປະຫວັດສາດນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງເບິ່ງໄປຫາພຣະວິຫານ ແລະເພ່ງພິນິດເຂົ້າໄປໃນຫີບນັ້ນ.

ພຣະວິຫານຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນຫົວຂໍ້ຂອງ ພຣະທຳເລວີ ບົດ 23 ແລະມັນນຳສະເໜີເສັ້ນປະຫວັດສາດໜຶ່ງທີ່ໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ດ້ວຍສິ່ງທີ່ Sister White ເອີ້ນວ່າ “ລະດູເພັນເຕກອດ.” ຈາກການຄືນພຣະຊົນຈົນເຖິງວັນເພັນເຕກອດ, ຫຼື ຈາກວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເສັ້ນພະຍາກອນຂອງ ພຣະທຳເລວີ ບົດ 23 ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິຫານຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ປະຫວັດສາດນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍໝຸດໝາຍໜຶ່ງທີ່ມີສາມຂັ້ນຕອນ ຕາມມາດ້ວຍຫ້າວັນ, ແລະມັນສິ້ນສຸດດ້ວຍໝຸດໝາຍໜຶ່ງທີ່ມີສາມຂັ້ນຕອນ ຕາມມາດ້ວຍຫ້າວັນ. ທ່າມກາງຂອງປະຫວັດສາດອາລຟາແລະໂອເມກາ ແມ່ນສາມສິບວັນແຫ່ງການປະທັບຕາພວກປະໂຣຫິດ. ເສັ້ນໂດຍລວມນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍວັນຊະບາໂຕປີທີເຈັດ. ໃນລະດັບນີ້ ພຣະວິຫານຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຄືນາວາທີ່ຈະນຳພາ 8 ວິນຍານ ໄປສູ່ແຜ່ນດິນໂລກທີ່ຖືກສ້າງໃໝ່, ແລະມັນຍັງເປັນຫີບແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ທີ່ຖືກບັງເງົາໂດຍທູດສະຫວັນສອງອົງ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ວັນຊະບາໂຕທັງສອງເປັນເງົາຂອງພຣະວິຫານແຫ່ງຖານະປະໂຣຫິດຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລະດູເພັນເຕກອດ.

ພຣະທຳເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ເວົ້າເຖິງຖານະປະໂລຫິດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ໃນການສຳແດງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງລະດູການເພນເຕກອດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຄືນພຣະຊົນ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນຄົບຫ້າສິບວັນ ໃນວັນເພນເຕກອດ. ລະດູການເພນເຕກອດຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ເມື່ອຂໍ້ພຣະຄຳຊາວສອງຂໍ້ທຳອິດຂອງພຣະທຳເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຊາວສອງຂໍ້ສຸດທ້າຍ. ຄວາມຝັນຂອງ William Miller ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ອັນຍະມະນີແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນທັງຂ່າວສານ ແລະບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວ.

> “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມີໂອກາດອັນລ້ຳຄ່າໃນການໄດ້ຮັບປະສົບການ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມີປະສົບການໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ. ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກນຳສະເໜີວ່າກຳລັງບິນຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າ, ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນແກ່ໂລກ, ແລະມີຄວາມກ່ຽວພັນໂດຍກົງກັບປະຊາຊົນຜູ້ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້. ບໍ່ມີໃຜໄດ້ຍິນສຽງຂອງທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້, ເພາະພວກເຂົາເປັນສັນຍາລັກທີ່ໃຊ້ແທນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ກຳລັງທຳງານຢ່າງສອດຄ່ອງກັບສາກົນແຫ່ງສະຫວັນ. ຊາຍແລະຍິງ, ຜູ້ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງໂດຍພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຜ່ານທາງຄວາມຈິງ, ປະກາດຂ່າວສານທັງສາມຕາມລຳດັບຂອງມັນ.” Life Sketches, 429.

ເທວະດາເປັນສັນຍາລັກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ປະກາດຂ່າວສານທີ່ເທວະດານັ້ນເປັນຕົວແທນ.

> “ເວລາສັ້ນຫຼາຍ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ ແມ່ນຂ່າວສານທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ໂລກ. ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມໂດຍຕົວອັກສອນ, ແຕ່ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້ໃນພຣະນິມິດ ເປັນຕົວແທນຂອງຊົນຊາດໜຶ່ງຜູ້ຈະຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະປະກາດຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້.”

> “ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນ ‘ທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາແຕ່ສະຫວັນ ມີອຳນາດຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດໄດ້ສ່ອງແສງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານນັ້ນ.’ ພຣະນິມິດ 18:1. ວຽກງານນັ້ນຄືສຽງຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນແກ່ໂລກ.” The 1888 Materials, 926.

ທູດສະຫວັນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຜູ້ນຳຂ່າວສານທີ່ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນ. William Miller ຖືກເປັນຕົວແທນໃນທາງຄຳພະຍາກອນໃນການປະຍຸກຕ່າງໆ ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ໜຶ່ງໃນການປະຍຸກເຫຼົ່ານັ້ນຄື Miller ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຳພະຍາກອນເວລາຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ຄັ້ງສຸດທ້າຍທີ່ລາວໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ປະກາດ. ເຈັດເທື່ອ ຫຼື 2,520 ປີ ທີ່ສິ້ນສຸດໃນປີ 1798 ແມ່ນການຄົ້ນພົບ alpha ຂອງ Miller ແລະ ການຊຳລະສະຖານນະມັດສະການໃຫ້ບໍລິສຸດໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ 2,300 ຄ່ຳແລະເຊົ້າ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແມ່ນການຄົ້ນພົບ omega ຂອງ Miller. ປະຫວັດສາດຂອງ Millerite ຖືກເປັນຕົວແທນຈາກ 1798 ຫາ 1844, ແລະ ແມ່ນແມ່ນວ່າມັນເປັນປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງ, ມັນກໍຖືກເອີ້ນດ້ວຍຊື່ຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນ. ປະຫວັດສາດຂອງ Millerite ຊີ້ບອກວ່າ Miller ເປັນ “ສຽງ” ທີ່ປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງ, ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ປະກາດການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການພິພາກສາໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາຮອດໃນເວລາສິ້ນສຸດໃນປີ 1798, ໃນຕອນສະຫຼຸບຂອງການກະຈາຍ “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງອານາຈັກອິດສະຣາເອນ. Miller ເປັນສັນຍະລັກທັງຂອງຄຳພະຍາກອນ 2,520 ປີ ແລະ ຄຳພະຍາກອນ 2,300 ປີ.

ເຄື່ອງໝາຍທາງທຳອິດຂອງປີ 1798 ໄດ້ປະກາດວ່າ ການພິພາກສາຈະເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອ 2,300 ປີ ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍແສງສະຫວ່າງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ແລະນັ້ນເປັນພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງທີ່ຈະໃຫ້ພາລະກິດສຳເລັດ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນປີ 1856 ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ຊົງພະຍາຍາມເປີດເຜີຍແສງສະຫວ່າງເພີ່ມຕື່ມກ່ຽວກັບເຈັດກຳນົດເວລາ, ແຕ່ການກະບົດໄດ້ຖືກສະແດງອອກ ແທນທີ່ຈະເປັນຄວາມເຊື່ອ. ເຈັດກຳນົດເວລາແມ່ນອັລຟາຂອງປະຫວັດສາດມິລເລີໄຕ, ແລະ 2,300 ແມ່ນໂອເມກາ.

“ເຈັດຄັ້ງ” ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນສະບາໂຕໃນປີທີເຈັດ ແລະ 2,300 ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນສະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ປະຫວັດຂອງພວກ Millerite ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 1798 ແລະ 1844, ແລະ 1798 ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຈັດຄັ້ງ” ແລະ 1844 ເປັນຕົວແທນຂອງ 2,300 ປີ. ວັນສະບາໂຕທັງສອງນັ້ນເປັນເຫມືອນທີ່ຄ້ຳປາຍທັງສອງຂອງປະຫວັດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນ Leviticus ບົດທີຊາວສາມ. ວັນສະບາໂຕທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສອງປະການ ຊຶ່ງຮວມກັນເປັນຂ່າວສານດຽວ. ຂ່າວສານທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພວກ Millerites, ເພາະວ່າຜູ້ຄົນທີ່ປະກາດຂ່າວສານເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານນັ້ນ. ໃນປີ 1798 ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາຮອດ ແລະໃນປີ 1844 ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາຮອດ.

ພຣະທຳເລວີວິນັຍ ບົດທີຊາວສາມ ມີງານສະຫຼອງເຈັດຢ່າງ ແລະ ການຊຸມນຸມບໍລິສຸດເຈັດຄັ້ງ ເຖິງແມ່ນວ່າງານສະຫຼອງທຸກຢ່າງຈະບໍ່ແມ່ນການຊຸມນຸມບໍລິສຸດ ແລະ ໃນທາງກົງກັນຂ້າມກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ງານສະຫຼອງທັງໝົດຢູ່ລະຫວ່າງການຊຸມນຸມບໍລິສຸດຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຄືວັນຊະບາໂຕໃນວັນທີເຈັດໃນຕອນຕົ້ນ ແລະ ວັນຊະບາໂຕໃນປີທີເຈັດໃນຕອນທ້າຍ. ປະຫວັດຂອງງານສະຫຼອງຖືກປະກົບໄວ້ດ້ວຍວັນຊະບາໂຕສອງຢ່າງນີ້ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ William Miller ແລະ ພວກ Millerites.

ເມື່ອນຳເອົາຊາວສອງຂໍ້ທຳອິດ ແລະ ຊາວສອງຂໍ້ສຸດທ້າຍມາປະກອບເຂົ້າກັນໃນ ພຣະນິຕິບັນຍັດ ບົດທີ ຊາວສາມ ລະດູການເພນເຕຄອດຈຶ່ງຖືກຊີ້ບອກອອກມາ. ໂຄງສ້າງທີ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍການນຳເສັ້ນທັງຫຼາຍມາໄວ້ຮ່ວມກັນນັ້ນເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ລະດູການເພນເຕຄອດຂອງໂຄງສ້າງນັ້ນສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ້ງເຖິງສາມຂັ້ນຕອນຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ. ມັນມີລາຍເຊັນຂອງ “ຄວາມຈິງ.” ມັນມີລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega. ມັນມີລາຍເຊັນຂອງ Palmoni. ມັນນຳພານັກຮຽນຄົນໜຶ່ງໄປສູ່ໃຈກາງອັນແທ້ຈິງຂອງສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ມັນຊີ້ບອກເຖິງພຣະວິຫານຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ມັນຂະຫຍາຍໄປຈົນສຸດຮອດແຜ່ນດິນໂລກທີ່ຖືກສ້າງໃໝ່.

ຄວາມຈິງຂອງພຣະທຳເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ນີ້ ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການທົດສອບເລື່ອງພຣະວິຫານ ຊຶ່ງມາກ່ອນການທົດສອບ litmus ແລະການທົດສອບທີສາມ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1844, ແລ້ວອີກຄັ້ງໜຶ່ງໃນເຫດການ 9/11 ແລະຕໍ່ມາອີກຄັ້ງໃນປີ 2023. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມມາເຖິງໃນປີ 1844 ພວກສັດຊື່ຕ້ອງໄດ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດໂດຍຄວາມເຊື່ອ ເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ພຣະທຳເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ເປັນເສັ້ນທາງເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງການທົດສອບເລື່ອງພຣະວິຫານ. ໂຢຮັນໄດ້ຖືກບອກໃຫ້ວັດແທກພຣະວິຫານ ແລະທັງຜູ້ນະມັດສະການທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນດ້ວຍ.

ຫີບຂອງ Miller ແມ່ນພຣະວິຫານ ແລະ ອັນມະນີທັງຫຼາຍແມ່ນຜູ້ນະມັດສະການທີ່ຢູ່ພາຍໃນນັ້ນ. ຄັງເກັບຂອງ Malachi ແມ່ນພຣະວິຫານ ແລະ ສ່ວນສິບທັງຫຼາຍແມ່ນຜູ້ນະມັດສະການທີ່ຢູ່ພາຍໃນນັ້ນ. ລະດູການເພນເຕກອດ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໃນການນຳໃຊ້ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ຂອງ Leviticus ບົດທີຊາວສາມ, ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິຫານຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຢ່າງຈົງແຈ້ງຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ມັນສະແດງເຖິງຫີບພັນທະສັນຍາ, ພ້ອມດ້ວຍເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມທີ່ກຳລັງເບິ່ງໄປຍັງພຣະບັນຍັດສິບປະການ, ໄມ້ເທົ້າຂອງ Aaron ທີ່ແຕກໜໍ່, ແລະ ໝໍ້ຄຳທີ່ບັນຈຸມານາ.

ເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນທູດສະຫວັນ, ແລະທູດສະຫວັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແລະຜູ້ນຳຂ່າວ. ຂ່າວສານທີ່ເປັນຂ່າວສານອາລະຟາຂອງພຣະທຳເລວີວິນິຕິ 23 ແມ່ນວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ແລະຂ່າວສານໂອເມກາແມ່ນວັນຊະບາໂຕປີທີເຈັດ. ທັງສອງຢ່າງເປັນຂ່າວສານ, ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍເປັນຂ່າວສານອາລະຟາແລະໂອເມກາຂອງ William Miller ແລະພວກ Millerites ດ້ວຍ, ໂດຍມີການສຳເລັດຜົນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ໃນປີ 1798, ເປັນສັນຍາລັກຂອງວັນຊະບາໂຕປີທີເຈັດ, ແລະໃນປີ 1844, ພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳພາປະຊາກອນຂອງພຣະອົງເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຄົ້ນພົບວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ວັນຊະບາໂຕສອງຢ່າງນັ້ນແມ່ນການຊຸມນຸມອັນບໍລິສຸດຄັ້ງທຳອິດແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນພຣະທຳເລວີວິນິຕິ 23, ແລະລະດູການເພນເຕຄອດຖືກຈັດວາງຢູ່ລະຫວ່າງທັງສອງນັ້ນ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ຫີບພັນທະສັນຍາຖືກຈັດວາງຢູ່ລະຫວ່າງເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມທັງສອງ.

ພຣະວິຫານຈະຕ້ອງຖືກວັດແທກ, ແລະໃນນັ້ນລວມທັງການລະເວັ້ນລານຊັ້ນນອກທີ່ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ. ໃນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາກົດໝາຍວັນອາທິດ ການພິພາກສາສຳລັບພົງພັນຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງ, ແລະການພິພາກສາຂອງຄົນຕ່າງຊາດເລີ່ມຕົ້ນ. ເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798, ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ 1,260 ປີ, ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສາມມື້ເຄິ່ງ, (ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງ 1,260) ໂຢຮັນຈະຕ້ອງລະເວັ້ນລານຊັ້ນນອກ.

> ແລະໄດ້ມີໄມ້ອໍ້ອັນໜຶ່ງຄ້າຍຄືໄມ້ຄະທາຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະທູດສະຫວັນໄດ້ຢືນຢູ່ ແລະກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະວັດພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ທັງແທ່ນບູຊາ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ນະມັດສະການຢູ່ໃນນັ້ນ. ແຕ່ລານຊັ້ນນອກທີ່ຢູ່ນອກພຣະວິຫານນັ້ນ ຈົ່ງປະໄວ້ ແລະຢ່າວັດມັນເລີຍ; ເພາະວ່າມັນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພວກຕ່າງຊາດ; ແລະນະຄອນບໍລິສຸດນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຢຽບຍ່ຳຢູ່ໃຕ້ຕີນເປັນເວລາສີ່ສິບສອງເດືອນ. Revelation 11:1, 2.

ເດີ່ນຊັ້ນນອກນັ້ນຈະຕ້ອງປະໄວ້, ເພາະວ່າມັນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ, ຜູ້ທີ່ຈະຢຽບຍ່ຳມັນຢູ່ໃຕ້ຕີນເປັນເວລາສາມປີເຄິ່ງ, ຫຼື ສີ່ສິບສອງເດືອນ.

> ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈະລົ້ມລົງດ້ວຍຄົມດາບ ແລະຈະຖືກນຳໄປເປັນເຊລີຍໃນທຸກປະຊາຊາດ; ແລະເຢຣູຊາເລັມຈະຖືກຄົນຕ່າງຊາດຢຽບຍ່ຳ ຈົນກວ່າເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດຈະຄົບຖ້ວນ. ລູກາ 21:24.

ເວລາຂອງຊາວຕ່າງຊາດໄດ້ສຳເລັດລົງໃນປີ 1798, ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ.

> “ໃນພຣະວິຫານທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ມີກຳແພງຕ່ຳໆ ກັ້ນແຍກເດີ່ນຊັ້ນນອກອອກຈາກພາກສ່ວນອື່ນທັງໝົດຂອງພຣະວິຫານອັນສັກສິດ. ເທິງກຳແພງນັ້ນມີຄຳຈາລຶກເປັນພາສາຕ່າງໆ ແຈ້ງວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດນອກຈາກຊາວຢິວໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຜ່ານເຂດແດນນີ້. ຫາກຄົນຕ່າງຊາດຜູ້ໃດກ້າເຂົ້າໄປໃນເຂດພາຍໃນ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄດ້ລົບຫລູ່ພຣະວິຫານ ແລະຕ້ອງຮັບໂທດເຖິງຊີວິດ. ແຕ່ພຣະເຢຊູ ຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດແຫ່ງພຣະວິຫານ ແລະການປະກອບພິທີບໍລິການຂອງມັນ ໄດ້ຊົງດຶງດູດຄົນຕ່າງຊາດເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ ດ້ວຍສາຍໃຍແຫ່ງຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈໃນຄວາມເປັນມະນຸດ ໃນຂະນະທີ່ພຣະຄຸນອັນດຳລົງຢູ່ໃນພຣະອົງ ໄດ້ນຳຄວາມລອດພົ້ນມາເຖິງພວກເຂົາ ຊຶ່ງຊາວຢິວໄດ້ປະຕິເສດ.” The Desire of Ages, 194.

ວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ໄດ້ສິ້ນສຸດສາມມື້ເຄິ່ງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ນັບແຕ່ຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ສາມປີເຄິ່ງນັ້ນຊີ້ບອກວ່າ ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງຈະຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ, ແລະວ່າເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດໄດ້ສຳເລັດບໍລິບູນແລ້ວ, ແລະໄດ້ຢຸດການວັດແທກພຣະວິຫານ ແລະບັນດາຜູ້ນະມັດສະການທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງໃນລະດູການເພນເຕກອດຄືວັນເພນເຕກອດ, ການພິພາກສາຈະຜ່ານໄປສູ່ຄົນຕ່າງຊາດ. ເມື່ອເຮົາຢຸດເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດໄວ້ເມື່ອວັດແທກພຣະວິຫານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ພວກເຮົາຈະພົບວ່າ ວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນພຣະວິຫານ.

ພະຍານຂອງພຣະວິຫານຄືວ່າ ມັນຖືກຍົກຂຶ້ນໃນສອງຂັ້ນຕອນ; ຂັ້ນທຳອິດແມ່ນວາງຮາກຖານ, ຈາກນັ້ນພຣະວິຫານຈຶ່ງຖືກລະບຸວ່າສຳເລັດແລ້ວ ເມື່ອຫີນຮາກຖານທີ່ຖືກປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຫົວມຸມຢ່າງອັດສະຈັນ. ຮາກຖານໄດ້ຖືກວາງລົງເມື່ອອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ ໃນປະຫວັດຂອງພຣະລາຊະກຳນົດຄັ້ງທຳອິດ, ແລະພຣະວິຫານໄດ້ສຳເລັດໃນປະຫວັດຂອງພຣະລາຊະກຳນົດຄັ້ງທີສອງ, ແຕ່ກ່ອນພຣະລາຊະກຳນົດຄັ້ງທີສາມ. ການທົດສອບຮາກຖານໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປີ 2024 ແລະບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນການທົດສອບພຣະວິຫານ. ການທົດສອບພຣະວິຫານນັ້ນສິ້ນສຸດລົງທີ່ການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ ແລະການທົດສອບລິດມັສ, ແລະການທົດສອບພຣະວິຫານນັ້ນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າວັດແທກພຣະວິຫານ.

ພຣະວິຫານໃນ ພຣະບັນຍັດລະບຽບ ບົດທີ ຊາວສາມ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະພາຍໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ການທົດສອບສາມປະການທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ສະເໝີເມື່ອຄຳພະຍາກອນຖືກເປີດຜະນຶກ ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້. ຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນສາມຂໍ້ນັ້ນຄື ການທົດສອບຊີ້ຂາດ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳສະແດງໂດຍການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter. ໃນການປະຊຸມນັ້ນ ທ່ານຈະຕ້ອງໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມການປະຊຸມໃນເຕັນບ່ອນທີ່ Elder Snow ໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນທີ່ແທ້ຈິງສອງຄັ້ງ, ຫຼືບໍ່ກໍເຂົ້າຮ່ວມການປະຊຸມທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອາລົມ ແລະຂາດຄວາມດຸນດ່ຽງ ຢູ່ທີ່ເຕັນ Watertown. ເມື່ອການປະຊຸມສິ້ນສຸດລົງ ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນທີ່ແທ້ຈິງ ໄດ້ແຜ່ອອກໄປດັ່ງຄື້ນນ້ຳທະເລຫຼວງ. Exeter ແມ່ນການທົດສອບຊີ້ຂາດ, ແລະການທົດສອບຊີ້ຂາດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປະທັບຕາ.

ການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການເຂົ້າສູ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຂອງພຣະຄຣິດຢ່າງມີໄຊ, ແລະ ລາຊາຣັດໄດ້ນຳລາທີ່ພຣະເຢຊູປະທັບຂີ່. ຄວາມຕາຍຂອງລາຊາຣັດແມ່ນຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແຕ່ລາວກໍເປັນການອັດສະຈັນອັນສູງສຸດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ເປັນ “ຕາປະທັບ” ແຫ່ງພຣະພາວະເທວະພາບຂອງພຣະອົງ.

> “ຖ້າພຣະຄຣິດຢູ່ໃນຫ້ອງຄົນເຈັບ, ລາຊາຣັດກໍຈະບໍ່ຕາຍ; ເພາະຊາຕານຈະບໍ່ມີອຳນາດເໜືອເຂົາ. ຄວາມຕາຍຈະບໍ່ອາດພຸ່ງຫອກຂອງມັນໃສ່ລາຊາຣັດໄດ້ໃນທ່າມກາງການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະຜູ້ປະທານຊີວິດ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຄຣິດຈຶ່ງຊົງຢູ່ຫ່າງອອກໄປ. ພຣະອົງຊົງຍອມໃຫ້ສັດຕູໃຊ້ອຳນາດຂອງມັນ, ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ຂັບໄລ່ມັນກັບຄືນໄປໃນຖານະສັດຕູທີ່ພ່າຍແພ້. ພຣະອົງຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ລາຊາຣັດຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຄອບຄອງຂອງຄວາມຕາຍ; ແລະສອງອ້າຍນ້ອງຜູ້ໂສກເສົ້າໄດ້ເຫັນນ້ອງຊາຍຂອງຕົນຖືກວາງລົງໃນຫລຸມຝັງສົບ. ພຣະຄຣິດຊົງຊາບວ່າ ເມື່ອນາງທັງສອງເບິ່ງໃບໜ້າອັນໄຮ້ຊີວິດຂອງນ້ອງຊາຍຂອງຕົນ ຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງນາງຈະຖືກທົດລອງຢ່າງໜັກ. ແຕ່ພຣະອົງຊົງຊາບວ່າ ເນື່ອງຈາກການຕໍ່ສູ້ທີ່ບັດນີ້ນາງກຳລັງຜ່ານໄປນັ້ນ ຄວາມເຊື່ອຂອງນາງຈະສ່ອງສະຫວ່າງອອກດ້ວຍລິດເດດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າຫຼາຍ. ພຣະອົງຊົງຮັບເອົາທຸກຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າທີ່ນາງທັງສອງໄດ້ທົນຮັບ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງຮັກນາງນ້ອຍລົງເພາະພຣະອົງຊົງຊັກຊ້າ; ແຕ່ພຣະອົງຊົງຊາບວ່າ ສຳລັບນາງທັງສອງ, ສຳລັບລາຊາຣັດ, ສຳລັບພຣະອົງເອງ, ແລະສຳລັບພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ, ຊັຍຊະນະໜຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກຊົງໄດ້ຮັບ.”

> “‘ເພື່ອເຫັນແກ່ພວກທ່ານ,’ ‘ເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະໄດ້ເຊື່ອ.’ ສຳລັບທຸກຄົນທີ່ກຳລັງເອື້ອມອອກໄປເພື່ອສຳຜັດພຣະຫັດອັນຊົງນຳພາຂອງພຣະເຈົ້າ, ເວລາແຫ່ງຄວາມທໍ້ຖອຍໃຈທີ່ໜັກທີ່ສຸດ ແມ່ນເວລາທີ່ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສະຫວັນຢູ່ໃກ້ທີ່ສຸດ. ພວກເຂົາຈະຫວນຄືນໄປເບິ່ງດ້ວຍຄວາມຂອບພຣະຄຸນ ຕໍ່ຊ່ວງທີ່ມືດມົນທີ່ສຸດໃນເສັ້ນທາງຂອງຕົນ. ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຊາບວ່າຈະຊ່ວຍຄົນທີ່ຍຳເກງພຣະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນໄດ້ແນວໃດ,’ 2 Peter 2:9. ຈາກທຸກການລໍ້ລວງ ແລະຈາກທຸກການທົດລອງ ພຣະອົງຈະນຳພາພວກເຂົາອອກມາ ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອທີ່ໜັກແໜ້ນຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະດ້ວຍປະສົບການທີ່ອຸດົມຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນ.”

> “ໃນການຊັກຊ້າບໍ່ໄປຫາລາຊາໂຣນັ້ນ, ພຣະຄຣິດມີພຣະປະສົງແຫ່ງພຣະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງຢູ່ຊ້າ, ເພື່ອວ່າໂດຍການຊົງປຸກລາຊາໂຣໃຫ້ຟື້ນຈາກຄວາມຕາຍ ພຣະອົງຈະໄດ້ປະທານຫຼັກຖານອີກປະການໜຶ່ງແກ່ຊົນຊາດຂອງພຣະອົງຜູ້ດື້ດ້ານ ແລະ ບໍ່ເຊື່ອ, ວ່າແທ້ຈິງແລ້ວພຣະອົງຄື ‘ການຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ ແລະ ຊີວິດ.’ ພຣະອົງບໍ່ປາດຖະໜາຈະລະທິ້ງຄວາມຫວັງທັງປວງສຳລັບປະຊາຊົນນັ້ນ, ຝູງແກະຜູ້ຍາກຈົນ ແລະ ຫຼົງທາງ ແຫ່ງວົງວານອິດສະຣາເອນ. ພຣະຫັດທະໄທຂອງພຣະອົງແຕກສະຫລາຍເນື່ອງຈາກການບໍ່ກັບໃຈຂອງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ. ໃນພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງມຸ່ງໝາຍຈະປະທານຫຼັກຖານອີກປະການໜຶ່ງແກ່ເຂົາ, ວ່າພຣະອົງຄືພຣະຜູ້ຟື້ນຟູ, ພຣະຜູ້ດຽວຜູ້ສາມາດນຳຊີວິດ ແລະ ອະມະຕະພາບມາເປີດເຜີຍໃຫ້ປະຈັກ. ນີ້ຈະເປັນຫຼັກຖານທີ່ພວກປະໂລຫິດບໍ່ອາດບິດເບືອນຄວາມໝາຍໄດ້. ນີ້ແຫຼະເປັນເຫດແຫ່ງການຊັກຊ້າຂອງພຣະອົງໃນການໄປເບທານີ. ມະຫັດສະຈັນອັນສູງສຸດນີ້, ຄືການປຸກລາຊາໂຣໃຫ້ຟື້ນຄືນ, ຈະເປັນການປະທັບຕາຂອງພຣະເຈົ້າເທິງພຣະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະ ເທິງການອ້າງສິດຂອງພຣະອົງວ່າຊົງມີພຣະພາບເປັນພຣະເຈົ້າ.” The Desire of Ages, 528, 529.

ການເຂົ້າສູ່ຢ່າງມີໄຊໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການແກ້ລາຕົວໜຶ່ງເພື່ອໃຫ້ພຣິດຊົງຂີ່.

> ເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າໃກ້ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະມາເຖິງເບັດຟາເກ ທີ່ພູເຂົາໝາກກອກເທດ ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຊົງໃຊ້ສາວົກສອງຄົນໄປ, ໂດຍຕັດກັບເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງເຂົ້າໄປໃນບ້ານທີ່ຢູ່ຂ້າມໜ້າພວກເຈົ້າ ແລະທັນໃດນັ້ນພວກເຈົ້າຈະພົບແມ່ລາໂຕໜຶ່ງຖືກຜູກໄວ້ ພ້ອມກັບລູກລາຢູ່ກັບມັນ; ຈົ່ງແກ້ພວກມັນ ແລະນໍາພວກມັນມາຫາເຮົາ. ແລະຖ້າຜູ້ໃດຈະເວົ້າສິ່ງໃດແກ່ພວກເຈົ້າ ຈົ່ງກ່າວວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຕ້ອງການພວກມັນ’; ແລະທັນໃດນັ້ນເຂົາຈະປ່ອຍພວກມັນໄປ.” ເຫດການທັງໝົດນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດຕາມທີ່ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ, “ຈົ່ງບອກແກ່ທິດາແຫ່ງຊີໂອນວ່າ, ເບິ່ງແມ, ພຣະມະຫາກະສັດຂອງເຈົ້າສະເດັດມາຫາເຈົ້າແລ້ວ, ຊົງສຸພາບອ່ອນໂຍນ ແລະປະທັບເທິງຫຼັງລາ, ແລະເທິງຫຼັງລູກລາ ອັນເປັນລູກຂອງແມ່ລາ.” ແລະພວກສາວົກກໍໄດ້ໄປ ແລະກະທໍາຕາມທີ່ພຣະເຢຊູຊົງບັນຊາແກ່ເຂົາ. ມັດທາຍ 21:1–6.

ຂ່າວສານ “ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ” ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ. ໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນຄືການຕາຍຂອງລາຊາຣັດ, ແລະສຳລັບພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ມັນຄືການພະຍາກອນທີ່ລົ້ມເຫຼວຂອງປີ 1843 ຊຶ່ງມາເຖິງໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844. ຄວາມຜິດຫວັງທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

ໃນລະດູການເພນເຕຄອດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍ ພຣະທຳເລວີ ບົດ 23 ການທົດສອບຕັດສິນຖືກແທນໄວ້ໂດຍໝຸດໝາຍສາມປະການຂອງວັນເທດສະການແຫ່ງສຽງແກ, ການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ວັນລົບລ້າງບາບ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຕັດສິນ ໃນຄວາມສຳພັນກັບສອງການທົດສອບທຳອິດ ຄື ຮາກຖານ ແລະ ພຣະວິຫານ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນມາກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງເພນເຕຄອດຫ້າວັນ ແລະ ເປັນຕົວແທນຂອງການຍົກຂຶ້ນຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃຫ້ເປັນທຸງໝາຍ. ຖ້າພວກເຂົາຜ່ານການທົດສອບຕັດສິນ ພວກເຂົາກໍຖືກຍົກຂຶ້ນ; ຖ້າບໍ່, ພວກເຂົາກໍຖືກເປົ່າອອກນອກປ່ອງຢ້ຽມໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller.

ຂັ້ນທີສາມຂອງການປະທັບຕາຄືວັນແຫ່ງການລົບລ້າງບາບ ແລະມັນເປັນຕົວແທນຂອງການລຶບບາບໃຫ້ສິ້ນໄປ. ຂັ້ນທີສອງຄືການຍົກຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຂອງຊາວເລວີຕາມທີ່ມາລາກີໄດ້ກ່າວໄວ້ ແລະຂັ້ນທີຫນຶ່ງຄືຂ່າວສານຂອງແກ. ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1844 ມະນຸດໄດ້ດຳລົງຢູ່ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການເປົ່າແກອັນທີເຈັດ. ຂ່າວສານພາຍນອກຂອງແກອັນທີເຈັດຄືຂ່າວສານແຫ່ງວິບັດອັນທີສາມຂອງອິດສະລາມ ແລະຂ່າວສານພາຍໃນຂອງແກອັນທີເຈັດຄືພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການຮວມເອົາພຣະພາບພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງເຂົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

> ໃນບັນດາຂໍ້ຂຽນຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນ ມີການພັນລະນາເຫດການຕ່າງໆທີ່ ເຖິງແມ່ນຈະເກົ່າແກ່ມາຊ້ານານ ແຕ່ກໍປາກົດແກ່ພວກເຮົາດ້ວຍຄວາມສົດໃໝ່ແລະອຳນາດແຫ່ງການເປີດເຜີຍໃໝ່. ໂດຍຄວາມເຊື່ອ ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈວ່າ ບັນທຶກເຫຼົ່ານີ້ແຫ່ງການທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນຍຸກສະໄໝທີ່ຜ່ານມາ ໄດ້ຖືກສະຫງວນຮັກສາໄວ້ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະອາດມອງເຫັນບົດຮຽນທີ່ພຣະເຈົ້າປາຖະໜາຈະສອນພວກເຮົາໂດຍຜ່ານປະສົບການໃນສະໄໝປັດຈຸບັນ.

> ເພາະພວກເຮົາກຳລັງດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນຍຸກສະໄໝທີ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ ບໍ່ຍິ່ງຫຍ່ອນໄປກວ່າຍຸກກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ພວກເຮົາຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງລະມັດລະວັງເປັນພິເສດ ເພື່ອຫຼີກລ້ຽງການເຮັດຜິດພາດໃນລັກສະນະຄ້າຍຄືກັນກັບທີ່ຊາວຢິວໄດ້ເຮັດໃນສະໄໝແຫ່ງການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຄຣິດ.

> “ເຊັ່ນດຽວກັບບັນດາຜູ້ນຳຊາວຢິວ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຄ່ອຍໆສ້າງລະບົບການນະມັດສະການແບບພິທີການຂຶ້ນ ໃນນັ້ນຄວາມສຳຄັນຂອງເລື່ອງທີ່ບໍ່ແມ່ນສາລະສຳຄັນໄດ້ຖືກຂະຫຍາຍໃຫ້ໃຫຍ່ໂຕຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ບັດນີ້ມີບາງຄົນກຳລັງຢູ່ໃນອັນຕະລາຍທີ່ຈະສູນເສຍການເຫັນແກ່ຄວາມຈິງອັນສຳຄັນທີ່ນຳໃຊ້ໄດ້ກັບຄົນຮຸ່ນນີ້ ແລະຫັນໄປສະແຫວງຫາສິ່ງທີ່ໃໝ່ ແປກ ແລະຊວນຫຼົງໃຫຼ.”

> “ມີຄວາມຈໍາເປັນທີ່ຈະທະນຸຖະນອມຫຼັກການອັນສູງສົ່ງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາ ແລະສົ່ງເສີມແນວຄິດອັນເພີ້ຝັນ ຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກສອນວ່າຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ ກ່ອນທີ່ເຂົາຈະພະຍາຍາມສອນຜູ້ອື່ນ. ບໍ່ຄວນສະແຫວງຫາທິດສະດີ ແລະຂໍ້ສັນນິຖານທີ່ມະນຸດສ້າງຂຶ້ນ ດັ່ງປະດຸດເປັນຄວາມຈິງ.”

> “ມີຫຼາຍຄົນທີ່ຊື່ສັດຕໍ່ຫຼັກການດັ່ງເຫຼັກກ້າ, ແລະຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ຮັບການຊ່ອຍເຫຼືອແລະພຣະພອນ; ເພາະພວກເຂົາກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ລະຫວ່າງມຸກລະບຽງແລະແທ່ນບູຊາ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍໂຜດໄວ້ຊຶ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະຢ່າປະທານມໍລະດົກຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ການຕິຕຽນເລີຍ.’ ພວກເຮົາຕ້ອງປ່ອຍໃຫ້ຫຼັກການພື້ນຖານແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມປະກົດອອກຢ່າງແຈ້ງແລະໂດດເດັ່ນ. ເສົາຄ້ຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາຈະຮັບນ້ຳໜັກທຸກຢ່າງທີ່ອາດຈະຖືກວາງລົງເທິງມັນ.”

> “ໃນຍຸກແຫ່ງຄວາມຜິດພາດນີ້, ແຫ່ງການເພີ້ຝັນກາງເວັນແລະຄວາມເພີ້ພາວະ, ພວກເຮົາຈໍາເປັນຕ້ອງຮຽນຮູ້ຫຼັກການເບື້ອງຕົ້ນແຫ່ງຄໍາສອນຂອງພຣະຄຣິດ. ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາພາກພຽນເພື່ອຈະສາມາດກ່າວດ້ວຍອັກຄະສາວົກວ່າ, ‘ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຕິດຕາມນິທານທີ່ປະດິດຂຶ້ນຢ່າງແຍບຄາຍ ເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ປະກາດແຈ້ງແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍເຖິງຣິດອໍານາດແລະການສະເດັດມາຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ.’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮຽກເອີ້ນພວກເຮົາໃຫ້ດໍາເນີນຕາມຫຼັກການອັນສູງສົ່ງແລະມີກຽດ.”

> “ຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງສໍາລັບຍຸກປະຈຸບັນ, ເປັນທຸກສິ່ງທີ່ພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສະແດງວ່າມັນເປັນ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະສົງໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຮັກສາຕົນເອງໃຫ້ຫ່າງໄກຈາກສິ່ງຟຸ່ມເຟືອຍທັງປວງ, ຈາກທຸກສິ່ງທີ່ມີແນວໂນ້ມໄປສູ່ຄວາມລຶກລັບແບບມິດສະຕິກ. ໃຫ້ຜູ້ທີ່ຖືກລໍ້ລວງໃຫ້ປ່ອຍຕົນເຂົ້າສູ່ຄໍາສອນອັນເພ້ອຝັນ ແລະ ອຸປະນຶກຂຸດປ່ອງລົງໄປໃຫ້ເລິກໃນບໍ່ຫີນແຫ່ງຄວາມຈິງຈາກສະຫວັນ, ແລະ ຍຶດຄອງສົມບັດອັນໝາຍເຖິງຊີວິດນິລັນດອນແກ່ຜູ້ຮັບ. ໃນພຣະວັຈນະນັ້ນມີຄວາມຈິງອັນລໍ້າຄ່າທີ່ສຸດ. ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກພົບໂດຍຜູ້ທີ່ສຶກສາດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈຢ່າງແນ່ວແນ່; ເພາະບັນດາທູດສະຫວັນຈະນໍາພາການສືບຄົ້ນນັ້ນ.”

> “ໂດຍກ່າວເຖິງບັນດາຜູ້ທີ່ບັດນີ້ກຳລັງມີຊີວິດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ໂປໂລໄດ້ປະກາດວ່າ: ‘ຈະເຖິງເວລາໜຶ່ງ ເມື່ອພວກເຂົາຈະບໍ່ອົດທົນຕໍ່ຄຳສອນອັນຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ຕາມຕັນຫາຂອງຕົນເອງ ພວກເຂົາຈະສະສົມຄູອາຈານໄວ້ໃຫ້ຕົນ ເພາະມີຫູທີ່ຢາກຟັງສິ່ງຖືກໃຈ; ແລະພວກເຂົາຈະຫັນຫູອອກຈາກຄວາມຈິງ ແລະຈະຫັນໄປສູ່ນິທານທັງຫຼາຍ.’”

> “ຄຳກຳຊັບທີ່ໂປໂລໄດ້ໃຫ້ໄວ້ໃນຄາວທີ່ທ່ານພະຍາກອນເຖິງຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ອົດທົນຕໍ່ຄຳສອນອັນຖືກຕ້ອງນັ້ນ ຊ່າງມີຄວາມສຳຄັນ ແລະ ຊ່າງກະທົບຈິດວິນຍານພຽງໃດ: ‘ເຫດສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກຳຊັບທ່ານໄວ້ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ຈະພິພາກສາທັງຄົນເປັນ ແລະ ຄົນຕາຍ ໃນເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາປາກົດ ແລະ ໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງ: ຈົ່ງປະກາດພຣະວັດຈະນະ; ຈົ່ງພ້ອມຢູ່ເສມໍ ບໍ່ວ່າໃນຍາມເໝາະ ຫຼື ບໍ່ເໝາະ; ຈົ່ງຊີ້ຄວາມຜິດ, ຕຳໜິ, ຕັກເຕືອນ ດ້ວຍຄວາມອົດທົນຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ດ້ວຍຄຳສອນອັນຖືກຕ້ອງ.’”

> “ບັນດາຜູ້ທີ່ມີສາມັກຄີທຳກັບພຣະເຈົ້າຍ່ອມດຳເນີນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງດວງຕາເວັນແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຫຍາບຫຍາມພຣະຜູ້ໄຖ່ຂອງຕົນໂດຍການເຮັດໃຫ້ວິຖີທາງຂອງຕົນເສື່ອມຊາມຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງສະຫວັນສ່ອງສະຫວ່າງເຫນືອພວກເຂົາ. ເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າໃກ້ວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດໂລກນີ້, ຄວາມຮູ້ຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ ແລະ ກ່ຽວກັບຄຳພະຍາກອນທີ່ສຳພັນກັບພຣະອົງ ຍ່ອມເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກເຂົາມີຄຸນຄ່າອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້; ເພາະພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັບພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ. ສຳລັບພວກເຂົາ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າເປັນສິ່ງງົດງາມ ແລະ ໜ້າຮັກຢ່າງເຫຼືອຄະນາ. ພວກເຂົາເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງພຣະວັດຈະນະນັ້ນ. ຄວາມຈິງຖືກເປີດເຜີຍແກ່ພວກເຂົາ. ຄຳສອນເລື່ອງການບັງເກີດມາເປັນມະນຸດຖືກຫຸ້ມດ້ວຍລັດສະໝີອັນອ່ອນໂຍນ. ພວກເຂົາເຫັນວ່າພຣະຄຳພີເປັນກະແຈທີ່ໄຂຄວາມລຶກລັບທັງປວງ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມຍາກລຳບາກທັງໝົດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຮັບເອົາຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ດຳເນີນໃນຄວາມສະຫວ່າງ ຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມຄຳເກງພຣະເຈົ້າໄດ້, ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ລັງເລທີ່ຈະຮັບເອົາໄມ້ກາງແຂນ ແລະ ຕິດຕາມພຣະເຢຊູ ຈະເຫັນຄວາມສະຫວ່າງໃນຄວາມສະຫວ່າງຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

Back to Articles