Article

# The Hidden History of Verse Forty - Number Eight

ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ - ເລກແປດ

The Mount

ພູເຂົາ

Author

Jeff Pippenger

Published

April 5, 2026

Formats

PDF
Word
Song MP3

The Mount of Transfiguration for Peter took place between Panium and the cross, and on another line, Peter is between Christ’s baptism at the beginning of His ministry and just after the triumphal entry at the ending of His ministry. Those three waymarks of the baptism, the mount and the conclusion of the triumphal entry are marked by the three times the heavenly Father spoke. The third time in John 12 is when the Greeks were seeking Jesus. The baptism is 9/11, the mount is in the history of Panium unto the Sunday law of verse sixteen. For Peter it was Panium, then the mount unto the conclusion of the triumphal entry, which was just before Christ would be glorified a second time.

ສຳລັບເປໂຕ, ພູເຂົາແຫ່ງການປ່ຽນຮູບໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງ Panium ແລະໄມ້ກາງແຂນ; ແລະໃນອີກເສັ້ນໜຶ່ງ, ເປໂຕຢູ່ລະຫວ່າງການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະຫຼັງຈາກການເສດັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊໃນຕອນທ້າຍແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ຫຼັກໝາຍທັງສາມນັ້ນ, ຄືການຮັບບັບຕິສະມາ, ພູເຂົາ, ແລະການສິ້ນສຸດຂອງການເສດັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊ, ໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍສາມຄັ້ງທີ່ພຣະບິດາສະຫວັນໄດ້ກ່າວ. ຄັ້ງທີສາມໃນ John 12 ແມ່ນເວລາທີ່ຊາວກຣີກກຳລັງສະແຫວງຫາພຣະເຢຊູ. ການຮັບບັບຕິສະມາແມ່ນ 9/11, ພູເຂົາແມ່ນຢູ່ໃນປະຫວັດຂອງ Panium ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງຂໍ້ທີສິບຫົກ. ສຳລັບເປໂຕ, ມີ Panium, ແລ້ວມີພູເຂົາ ຈົນເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງການເສດັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊ, ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນພຽງແຕ່ກ່ອນທີ່ພຣະຄຣິດຈະໄດ້ຮັບພຣະສິລິເປັນຄັ້ງທີສອງ.

> Now is my soul troubled; and what shall I say? Father, save me from this hour: but for this cause came I unto this hour. Father, glorify thy name. Then came there a voice from heaven, saying, I have both glorified it, and will glorify it again. The people therefore, that stood by, and heard it, said that it thundered: others said, An angel spake to him. Jesus answered and said, This voice came not because of me, but for your sakes. Now is the judgment of this world: now shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up from the earth, will draw all men unto me. This he said, signifying what death he should die. John 12:27–33.

> ບັດນີ້ ຈິດວິນຍານຂອງເຮົາວຸ່ນວາຍ; ແລະເຮົາຈະເວົ້າວ່າຢ່າງໃດ? ຂ້າແຕ່ພຣະບິດາ, ຂໍຊົງໂຜດຊ່ວຍເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກໂມງນີ້: ແຕ່ເພາະເຫດນີ້ແຫຼະ ເຮົາຈຶ່ງມາເຖິງໂມງນີ້. ຂ້າແຕ່ພຣະບິດາ, ຂໍຊົງຖວາຍພຣະກຽດແກ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງເຖີດ. ແລ້ວມີພຣະສຸລະສຽງມາຈາກສະຫວັນວ່າ, ເຮົາໄດ້ຖວາຍພຣະກຽດແກ່ນາມນັ້ນແລ້ວ, ແລະຈະຖວາຍພຣະກຽດແກ່ນາມນັ້ນອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຝູງຊົນທີ່ຢືນຢູ່ໃກ້ ແລະໄດ້ຍິນນັ້ນ ຈຶ່ງເວົ້າວ່າ ເປັນສຽງຟ້າຮ້ອງ; ບາງຄົນເວົ້າວ່າ ທູດສະຫວັນໄດ້ເວົ້າກັບພຣະອົງ. ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕອບແລະກ່າວວ່າ, ສຽງນີ້ບໍ່ໄດ້ມາເພາະເຫັນແກ່ເຮົາ, ແຕ່ເພາະເຫັນແກ່ພວກທ່ານ. ບັດນີ້ ແມ່ນການພິພາກສາໂລກນີ້: ບັດນີ້ ເຈົ້ານາຍແຫ່ງໂລກນີ້ຈະຖືກຂັບອອກໄປ. ແລະຝ່າຍເຮົາ, ຖ້າເຮົາຖືກຍົກຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ເຮົາຈະດຶງມະນຸດທັງປວງເຂົ້າມາຫາເຮົາ. ພຣະອົງກ່າວຢ່າງນີ້ ເພື່ອສະແດງວ່າ ພຣະອົງຈະສິ້ນພຣະຊົນດ້ວຍຄວາມຕາຍຢ່າງໃດ. ໂຢຮັນ 12:27–33.

The line that is framed by Leviticus twenty-three and the Pentecostal season has a beginning waymark of three steps followed by five days and an ending waymark with the identical characteristics. Between those waymarks thirty days represent the period of the priests, which ends at the feast of trumpets. The feast of trumpets, the ascension of Christ after forty days teaching His disciples face to face after His resurrection and the day of atonement represents the three steps of the ending of the line in Leviticus twenty-three. Those three steps are followed by five days unto both Pentecost and the feast of Tabernacles. The third time the heavenly Father spoke was just before the Greeks, representing those who are called out of Babylon at the Sunday law, were seeking an audience with Jesus. Just before the Sunday law Jesus identifies the lifting up of the ensign at the cross. The earth was lightened with His glory at 9/11 and it is lightened again at the Sunday law.

ເສັ້ນທີ່ຖືກກອບໄວ້ໂດຍ ພຣະທຳເລວີຕິກົດ ບົດ 23 ແລະ ລະດູເພນເຕກົດ ມີຫຼັກໝຸດເລີ່ມຕົ້ນເປັນສາມຂັ້ນ ຕາມດ້ວຍຫ້າວັນ ແລະ ມີຫຼັກໝຸດສິ້ນສຸດທີ່ມີລັກສະນະຄືກັນທຸກປະການ. ລະຫວ່າງຫຼັກໝຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ສາມສິບວັນເປັນຕົວແທນໄລຍະເວລາຂອງປະໂລຫິດ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງໃນງານສະຫຼອງເທດສະການແກ. ງານສະຫຼອງເທດສະການແກ, ການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດຫຼັງຈາກພຣະອົງໄດ້ຊົງສັ່ງສອນພວກສາວົກແບບໜ້າຕໍ່ໜ້າເປັນເວລາສີ່ສິບວັນຫຼັງຈາກການຟື້ນຄືນພຣະຊົນ ແລະ ວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນ ເປັນຕົວແທນສາມຂັ້ນຂອງການສິ້ນສຸດຂອງເສັ້ນໃນ ພຣະທຳເລວີຕິກົດ ບົດ 23. ສາມຂັ້ນນັ້ນຖືກຕາມດ້ວຍຫ້າວັນ ຈົນເຖິງທັງເພນເຕກົດ ແລະ ງານສະຫຼອງເທດສະການຢູ່ເຕັນ. ເທື່ອທີສາມທີ່ພຣະບິດາຝ່າຍສະຫວັນຊົງກ່າວ ແມ່ນກ່ອນໜ້າທີ່ພວກກຣີກ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນອອກຈາກບາບີໂລນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ ກຳລັງສະແຫວງຫາການເຂົ້າເຝົ້າພຣະເຢຊູ. ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດພຽງເລັກນ້ອຍ ພຣະເຢຊູຊົງລະບຸເຖິງການຍົກຂຶ້ນຂອງທຸງໝາຍສັນຍານຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ. ແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງໃນ 9/11 ແລະ ຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອີກຄັ້ງໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ.

Caesarea Philippi, which is Panium is the third hour and Caesarea Maritima is the ninth hour of the cross when the call to come out of Babylon is sounded. Before the cross, while in the prophetic history of Panium, Peter is at the mount, but still before the ending of the triumphal entry. Panium continues unto the cross of verse sixteen. Peter in Panium is just before the three-step history of Leviticus twenty-three’s feast of trumpets, ascension and atonement. Peter is in the thirty days of the priest’s special instruction.

ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ, ຊຶ່ງແມ່ນ Panium, ແມ່ນໂມງທີສາມ; ແລະ ເຊຊາເຣຍ ມາຣິຕິມາ ແມ່ນໂມງທີເກົ້າຂອງໄມ້ກາງແຂນ ເມື່ອຄໍາເອີ້ນໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນໄດ້ຖືກປະກາດຂຶ້ນ. ກ່ອນໜ້າໄມ້ກາງແຂນ, ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນປະຫວັດສາດແບບພະຍາກອນຂອງ Panium, ເປໂຕຢູ່ເທິງພູ, ແຕ່ກໍຍັງຢູ່ກ່ອນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການສະເດັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊ. Panium ດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງໄມ້ກາງແຂນໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ. ເປໂຕໃນ Panium ຢູ່ກ່ອນໜ້າປະຫວັດສາດສາມຂັ້ນຂອງວັນສະຫຼອງສຽງແກຂອງເລວີນິຕິກອນບົດທີຊາວສາມ, ຄື ການສະເດັດຂຶ້ນ ແລະ ການລົບບາບ. ເປໂຕຢູ່ໃນສາມສິບວັນແຫ່ງການສັ່ງສອນພິເສດຂອງປະໂຣຫິດ.

Simon becomes Peter at Panium, and has one step at the mount before the triumphal entry. The triumphal entry illustrates the parable of the ten virgins. Only five enter into the marriage, and the five days between the threefold waymark and Pentecost is the beginning of the triumphal entry. It begins at the feast of trumpets, but that waymark consists of a combination of three waymarks. As a single waymark they identify the attack upon Nashville with the feast of trumpets. The message of the Midnight Cry will have just been confirmed and the procession of the five wise virgins begins the process that leads to the death, burial and resurrection of the cross, which is the Sunday law.

ຊີໂມນກາຍເປັນເປໂຕທີ່ Panium, ແລະມີຫນຶ່ງກ້າວຢູ່ທີ່ພູເຂົາກ່ອນການເສັດຈເຂົ້າຢ່າງມີໄຊ. ການເສັດຈເຂົ້າຢ່າງມີໄຊນັ້ນສະແດງໃຫ້ເຫັນຄໍາອຸປະມາເຣື່ອງຍິງພົມຈັນສິບຄົນ. ມີພຽງຫ້າຄົນເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ເຂົ້າໃນງານມົງຄຸນ, ແລະຫ້າວັນລະຫວ່າງ waymark ສາມປະການກັບ Pentecost ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການເສັດຈເຂົ້າຢ່າງມີໄຊ. ມັນເລີ່ມຕົ້ນໃນງານສະຫຼອງສຽງແກ, ແຕ່ waymark ນັ້ນປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍການປະສົມກັນຂອງ waymark ສາມປະການ. ໃນຖານະເປັນ waymark ດຽວ, ມັນຊີ້ບອກການໂຈມຕີໃສ່ Nashville ກັບງານສະຫຼອງສຽງແກ. ຂ່າວສານແຫ່ງການຮ້ອງເອີ້ນເວລາທ່ຽງຄືນຈະຫາກໄດ້ຮັບການຢືນຢັນແລ້ວ, ແລະຂະບວນຂອງຍິງພົມຈັນຜູ້ມີປັນຍາຫ້າຄົນກໍເລີ່ມກະບວນການທີ່ນໍາໄປສູ່ການຕາຍ, ການຝັງ, ແລະການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງກາງແຂນ, ຊຶ່ງຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ.

Peter is in Panium when he corrects the prediction of the fireballs of Nashville, and before the feast of trumpets is sounded at the fulfillment of the prediction. He must of prophetic necessity first go to the mount, for the mount was before the triumphal entry. Before Abraham went to the mount his name was changed, and Peter’s name was changed at Panium, before he went to the mount. The mount is Peter’s test before the prediction of the fireballs of Nashville is fulfilled. The fulfillment is the third and litmus test where character is manifested as either joy or shame.

ເປໂຕຢູ່ໃນປານິອຸມເມື່ອທ່ານແກ້ໄຂຄຳພະຍາກອນເລື່ອງລູກໄຟແຫ່ງ Nashville, ແລະກ່ອນທີ່ງານລ້ຽງແຫ່ງແກ້ວແຕ ຈະຖືກເປົ່າຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ຄຳພະຍາກອນນັ້ນສຳເລັດ. ດ້ວຍຄວາມຈຳເປັນທາງຄຳພະຍາກອນ ທ່ານຈຳຕ້ອງໄປຍັງພູເຂົາກ່ອນ, ເພາະພູເຂົານັ້ນຢູ່ກ່ອນການເຂົ້າສູ່ຢ່າງມີໄຊ. ກ່ອນທີ່ອັບຣາຮາມຈະຂຶ້ນໄປຍັງພູເຂົາ ຊື່ຂອງທ່ານໄດ້ຖືກປ່ຽນ, ແລະຊື່ຂອງເປໂຕກໍໄດ້ຖືກປ່ຽນທີ່ປານິອຸມ ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະໄປຍັງພູເຂົາ. ພູເຂົານັ້ນແມ່ນການທົດສອບຂອງເປໂຕ ກ່ອນທີ່ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງລູກໄຟແຫ່ງ Nashville ຈະສຳເລັດ. ການສຳເລັດນັ້ນແມ່ນການທົດສອບຄັ້ງທີສາມແລະເປັນການທົດສອບຕັດສິນ ທີ່ຊຶ່ງອຸປະນິສັຍຖືກສະແດງອອກວ່າເປັນຄວາມຊື່ນຊົມ ຫຼື ຄວາມອັບອາຍ.

The line of 457 BC ends between Raphia and Panium, the covenant of chapter seventeen of Genesis aligns with Raphia and the covenant of chapter sixteen of Matthew sixteen aligns with Panium. From Panium, Peter goes to the mount, as Abraham went to the sacrifice of Isaac. The mount of Peter’s line aligns with the mount of Abraham’s time.

ເສັ້ນເວລາຂອງປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ສິ້ນສຸດລົງລະຫວ່າງ Raphia ແລະ Panium; ພັນທະສັນຍາໃນບົດທີສິບເຈັດຂອງປະຖົມມະການສອດຄ່ອງກັບ Raphia ແລະພັນທະສັນຍາໃນບົດທີສິບຫົກຂອງ Matthew ສອດຄ່ອງກັບ Panium. ຈາກ Panium, ເປໂຕໄດ້ຂຶ້ນໄປຫາພູ, ດັ່ງທີ່ອັບຣາຮາມໄດ້ໄປສູ່ການຖວາຍອີຊາກເປັນບູຊາ. ພູໃນເສັ້ນທາງຂອງເປໂຕສອດຄ່ອງກັບພູໃນສະໄໝຂອງອັບຣາຮາມ.

Abraham’s waymark consisted of three days. At the triumphal entry, two disciples were sent to fetch an ass to carry Christ, and in Abraham’s line his three-day journey begins with his selection of two servants and an ass to carry the wood for the offering of Isaac. Peter’s eight- or six-day journey to the mount was three days for Abraham. Peter in Panium is before the mount and before the loosing of the ass beginning the entry into Jerusalem, which is where Abraham’s three days began. In the triumphal entry Christ stopped upon the Mount of Olives and wept for Jerusalem, thus marking the conclusion of the covenant relationship between God and ancient literal Israel. Peter’s mount is before the triumphal entry; Christ’s mount is during the triumphal entry and Abraham’s mount is at the conclusion of the entry.

ເຄື່ອງໝາຍທາງຂອງອັບຣາຮາມປະກອບດ້ວຍສາມວັນ. ໃນການເສັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊ ສາວົກສອງຄົນຖືກສົ່ງໄປນຳເອົາລາຕົວໜຶ່ງມາເພື່ອໃຫ້ພຣະຄຣິດປະທັບ, ແລະໃນແນວທາງຂອງອັບຣາຮາມ ການເດີນທາງສາມວັນຂອງທ່ານເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການເລືອກຜູ້ຮັບໃຊ້ສອງຄົນ ແລະລາຕົວໜຶ່ງເພື່ອບັນທຸກໄມ້ສຳລັບການຖວາຍອີຊາກ. ການເດີນທາງແປດວັນ ຫຼື ຫົກວັນ ຂອງເປໂຕໄປຫາພູນັ້ນ ສຳລັບອັບຣາຮາມແມ່ນສາມວັນ. ເປໂຕຢູ່ທີ່ປານີອູມ ຢູ່ກ່ອນພູ ແລະຢູ່ກ່ອນການແກ້ເຊືອກລາ ຊຶ່ງເປັນການເລີ່ມການເສັດເຂົ້າສູ່ເຢຣູຊາເລັມ, ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ສາມວັນຂອງອັບຣາຮາມເລີ່ມຂຶ້ນ. ໃນການເສັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊ ພຣະຄຣິດໄດ້ຢຸດຢູ່ເທິງພູມະກອກ ແລະຊົງກັນແສງເພາະນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງສາຍສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບອິສຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນໃນສະໄໝໂບຮານ. ພູຂອງເປໂຕຢູ່ກ່ອນການເສັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊ; ພູຂອງພຣະຄຣິດຢູ່ໃນລະຫວ່າງການເສັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊ ແລະພູຂອງອັບຣາຮາມຢູ່ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການເສັດເຂົ້າ.

2026 is the midterm elections when the two-hundred and fiftieth year of the sixth kingdom of Bible prophecy celebrates its glorious reign. That celebration as a prophetic midpoint aligns with Antiochus the Great in 207 BC, the midpoint between Raphia and Panium that marks the end of the two hundred and fifty years from 457 BC.

ປີ 2026 ແມ່ນປີແຫ່ງການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝ ເມື່ອປີທີສອງຮ້ອຍຫ້າສິບແຫ່ງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ສະເຫຼີມສະຫຼອງການປົກຄອງອັນຮຸ່ງໂຣດຂອງມັນ. ການສະເຫຼີມສະຫຼອງນັ້ນ ໃນຖານະເປັນຈຸດກາງແບບຄຳພະຍາກອນ ສອດຄ່ອງກັບ Antiochus the Great ໃນປີ 207 BC, ຊຶ່ງເປັນຈຸດກາງລະຫວ່າງ Raphia ແລະ Panium ທີ່ໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີນັບຈາກ 457 BC.

As we consider the four lines that consist of chapters eleven through unto chapter twenty-two that have been unsealed so far, (perhaps there are other examples) we now take up those chapters in The Desire of Ages. Chapter eleven is The Baptism, and chapter twenty-two is Imprisonment and Death of John. John is at the beginning and the ending, and chapter seventeen, the middle chapter is Nicodemus.

ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາສີ່ເສັ້ນທາງທີ່ປະກອບດ້ວຍບົດທີສິບເອັດຈົນເຖິງບົດທີຊາວສອງ ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກອອກມາແລ້ວເທົ່ານັ້ນ, (ບາງທີອາດຍັງມີຕົວຢ່າງອື່ນອີກ) ບັດນີ້ພວກເຮົາຈຶ່ງຍົກເອົາບົດເຫຼົ່ານັ້ນໃນ The Desire of Ages ຂຶ້ນມາພິຈາລະນາ. ບົດທີສິບເອັດແມ່ນ The Baptism, ແລະ ບົດທີຊາວສອງແມ່ນ Imprisonment and Death of John. ໂຢຮັນຢູ່ທັງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແລະຕອນສຸດທ້າຍ, ແລະ ບົດທີສິບເຈັດ ຊຶ່ງເປັນບົດກາງ ແມ່ນ Nicodemus.

> “Nicodemus had come to the Lord thinking to enter into a discussion with Him, but Jesus laid bare the foundation principles of truth. He said to Nicodemus, It is not theoretical knowledge you need so much as spiritual regeneration. You need not to have your curiosity satisfied, but to have a new heart. You must receive a new life from above before you can appreciate heavenly things. Until this change takes place, making all things new, it will result in no saving good for you to discuss with Me My authority or My mission.

> “ນິໂກເດມັດໄດ້ມາຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂດຍຄິດວ່າຈະເຂົ້າສູ່ການສົນທະນາກັບພຣະອົງ, ແຕ່ພຣະເຢຊູໄດ້ເປີດເຜີຍຫຼັກການພື້ນຖານແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງແຈ້ງແຈ້ງ. ພຣະອົງຕັດແກ່ນິໂກເດມັດວ່າ, ສິ່ງທີ່ທ່ານຂາດຢ່າງຍິ່ງບໍ່ແມ່ນຄວາມຮູ້ໃນທາງທິດສະດີ ແຕ່ແມ່ນການບັງເກີດຂຶ້ນໃໝ່ຝ່າຍວິນຍານ. ສິ່ງທີ່ຈຳເປັນສຳລັບທ່ານບໍ່ແມ່ນໃຫ້ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງທ່ານໄດ້ຮັບການສະໜອງ, ແຕ່ແມ່ນໃຫ້ໄດ້ຮັບຫົວໃຈໃໝ່. ທ່ານຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບຊີວິດໃໝ່ຈາກເບື້ອງເທິງ ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະສາມາດຊື່ນຊົມສິ່ງທັງຫຼາຍຝ່າຍສະຫວັນໄດ້. ຈົນກວ່າການປ່ຽນແປງນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ, ອັນເຮັດໃຫ້ສິ່ງສາລະພັດກາຍເປັນໃໝ່, ການທີ່ທ່ານຈະມາສົນທະນາກັບເຮົາເຖິງສິດອຳນາດຂອງເຮົາ ຫຼືພັນທະກິດຂອງເຮົາ ຈະບໍ່ເກີດຜົນດີອັນນຳໄປສູ່ຄວາມພົ້ນແກ່ທ່ານແຕ່ປະການໃດ.”

> “Nicodemus had heard the preaching of John the Baptist concerning repentance and baptism, and pointing the people to One who should baptize with the Holy Spirit. He himself had felt that there was a lack of spirituality among the Jews, that, to a great degree, they were controlled by bigotry and worldly ambition. He had hoped for a better state of things at the Messiah’s coming. Yet the heart-searching message of the Baptist had failed to work in him conviction of sin. He was a strict Pharisee, and prided himself on his good works. He was widely esteemed for his benevolence and his liberality in sustaining the temple service, and he felt secure of the favor of God. He was startled at the thought of a kingdom too pure for him to see in his present state.” The Desire of Ages, 171.

> “ນີໂກເດມໄດ້ຍິນການປະກາດຂອງໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ກ່ຽວກັບການກັບໃຈໃໝ່ແລະການຮັບບັບຕິສະມາ, ແລະການຊີ້ນຳປະຊາຊົນໄປຫາພຣະອົງໜຶ່ງຜູ້ຈະໃຫ້ບັບຕິສະມາດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຕົວທ່ານເອງກໍໄດ້ຮູ້ສຶກວ່າໃນພວກຢິວນັ້ນຂາດຄວາມເປັນຝ່າຍວິນຍານ, ແລະວ່າໃນລະດັບຢ່າງໃຫຍ່ພວກເຂົາຖືກຄວບຄຸມໂດຍອະຄະຕິແລະຄວາມທະເຍີທະຍານຝ່າຍໂລກ. ທ່ານໄດ້ຫວັງວ່າເມື່ອພຣະເມຊີອາສະເດັດມາ ສະພາບການຕ່າງໆຈະດີກວ່ານີ້. ແຕ່ຂ່າວສານຂອງຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາທີ່ກວດຄົ້ນເຖິງຈິດໃຈນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ນຳໃຫ້ເກີດຄວາມສຳນຶກຜິດເລື່ອງບາບໃນຕົວທ່ານ. ທ່ານເປັນຟາຣິຊາຍທີ່ເຄร່ງຄັດ, ແລະພາກພູມໃຈໃນການດີຂອງຕົນ. ທ່ານໄດ້ຮັບການນັບຖືຢ່າງກວ້າງຂວາງສຳລັບຄວາມເອື້ອເຟື້ອຂອງທ່ານ ແລະຄວາມໃຈກວ້າງໃນການອຸປະຖຳພິທີການຂອງພຣະວິຫານ, ແລະທ່ານຮູ້ສຶກໝັ້ນໃຈວ່າຕົນຢູ່ໃນຄວາມໂປດປານຂອງພຣະເຈົ້າ. ທ່ານຕົກໃຈຕໍ່ຄວາມຄິດເລື່ອງອານາຈັກທີ່ບໍລິສຸດເກີນກວ່າທ່ານຈະເຫັນໄດ້ໃນສະພາບປະຈຸບັນຂອງທ່ານ.” The Desire of Ages, 171.

The midpoint in The Desire of Ages is found in the line of Nicodemus, who represents the last call to Adventism in the line of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. He represents a class who heard the message of the forerunner of Christ, but who were unaware of their Laodicean condition.

ຈຸດກາງໃນ The Desire of Ages ພົບໄດ້ໃນແນວຂອງນິໂກເດມັດ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເອີ້ນເທື່ອສຸດທ້າຍແກ່ Adventism ໃນແນວຂອງການປະທັບຕາແກ່ຜູ້ຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ. ທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງຈຳພວກໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວສານຂອງຜູ້ຕຽມທາງຂອງພຣະຄຣິດ, ແຕ່ຫາກບໍ່ຮູ້ຕົວເຖິງສະພາບ Laodicean ຂອງພວກເຂົາ.

> “In the interview with Nicodemus, Jesus unfolded the plan of salvation, and His mission to the world. In none of His subsequent discourses did He explain so fully, step by step, the work necessary to be done in the hearts of all who would inherit the kingdom of heaven. At the very beginning of His ministry He opened the truth to a member of the Sanhedrin, to the mind that was most receptive, and to an appointed teacher of the people. But the leaders of Israel did not welcome the light. Nicodemus hid the truth in his heart, and for three years there was little apparent fruit.” The Desire of Ages, 176.

> “ໃນການສົນທະນາກັບນິໂກເດມັສ, ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງເຜີຍແຜນການແຫ່ງຄວາມລອດ ແລະ ພັນທະກິດຂອງພຣະອົງຕໍ່ໂລກ. ໃນບັນດາຄຳສອນພາຍຫຼັງຂອງພຣະອົງນັ້ນ ບໍ່ມີຄັ້ງໃດທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງອະທິບາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນເຊັ່ນນັ້ນ ເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ ກ່ຽວກັບພຣະລາຊະກິດອັນຈຳເປັນທີ່ຕ້ອງສຳເລັດໃນຈິດໃຈຂອງທຸກຄົນຜູ້ຈະໄດ້ຮັບມໍຣະດົກແຫ່ງອານາຈັກສະຫວັນ. ຕັ້ງແຕ່ຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍຄວາມຈິງນີ້ແກ່ສະມາຊິກຜູ້ໜຶ່ງຂອງສະພາຊັນເຮດຣິນ, ແກ່ຈິດໃຈທີ່ພ້ອມຮັບທີ່ສຸດ, ແລະ ແກ່ຄູອາຈານຜູ້ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ສັ່ງສອນປະຊາຊົນ. ແຕ່ພວກຜູ້ນຳແຫ່ງອິສຣາເອນບໍ່ໄດ້ຕ້ອນຮັບຄວາມສະຫວ່າງ. ນິໂກເດມັສໄດ້ເກັບຊ່ອນຄວາມຈິງນັ້ນໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ, ແລະ ຕະຫຼອດສາມປີກໍມີຜົນອັນປາກົດອອກມາພຽງເລັກນ້ອຍ.” The Desire of Ages, 176.

John’s message and his baptism of Christ represented the first angel’s message of fearing God. John’s message was the Laodicean message of justification by faith and that message was empowered at Christ’s baptism, just as was the message of Jones and Waggoner was the message to Laodicea in 1888. The baptism of Christ and 1888 typified the arrival of the message to Laodicea at 9/11, which ends at the midpoint between Raphia and Panium.

ຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນ ແລະ ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດໂດຍທ່ານ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ຄືການຍຳເກງພຣະເຈົ້າ. ຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນແມ່ນຂ່າວສານລາວດີເກຍເຣື່ອງການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ, ແລະ ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ຮັບການເສີມລິດເດດໃນການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ຂ່າວສານຂອງ Jones ແລະ Waggoner ເປັນຂ່າວສານສຳລັບລາວດີເກຍໃນປີ 1888. ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ເຫດການໃນປີ 1888 ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານສຳລັບລາວດີເກຍໃນ 9/11, ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງທີ່ຈຸດກາງລະຫວ່າງ Raphia ແລະ Panium.

Nicodemus means “victory of the people,” and justification by faith is the sealing message that arrived with the message of John, was empowered at the baptism and defined by Nicodemus midnight encounter with Christ. Chapter twenty-two describes the death of John producing a recognition by his disciples of the ensign that would be lifted up and draw all men to Himself. The baptism was both 9/11 and July 18, 2020 unto December 31, 2023, for the baptism illustrates death (2020), burial (three and a half days) and the resurrection (December 31, 2023). Then the midnight encounter where the victory of the people is illustrated as being born again, from the blindness of Laodicea unto the twenty-twenty vision of a Philadelphian. Then the works of Christ are set forth as the lifting up of the ensign.

ນິໂຄເດມັດ ຫມາຍເຖິງ “ໄຊຊະນະຂອງປະຊາຊົນ,” ແລະ ການຖືກນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງການປະທັບຕາທີ່ໄດ້ມາພ້ອມກັບຂ່າວສານຂອງໂຢຮັນ, ໄດ້ຮັບພະລັງໃນການບັບຕິສະມາ ແລະ ຖືກກຳນົດໃຫ້ແຈ້ງໂດຍການພົບກັບພຣະຄຣິດຂອງນິໂຄເດມັດໃນຍາມທ່ຽງຄືນ. ບົດທີຊາວສອງພັນລະນາເຖິງການຕາຍຂອງໂຢຮັນ ອັນກ່ອນໃຫ້ເກີດການຮັບຮູ້ໂດຍສາວົກຂອງທ່ານເຖິງທຸງສັນຍານທີ່ຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະ ຈະດຶງດູດມະນຸດທັງປວງມາຫາພຣະອົງ. ການບັບຕິສະມານັ້ນເປັນທັງ 9/11 ແລະ July 18, 2020 ຈົນເຖິງ December 31, 2023, ເພາະວ່າການບັບຕິສະມາເປັນພາບປະກອບຂອງຄວາມຕາຍ (2020), ການຝັງໄວ້ (ສາມມື້ເຄິ່ງ) ແລະ ການຟື້ນຄືນມາ (December 31, 2023). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ແມ່ນການພົບກັນໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ທີ່ໃນນັ້ນໄຊຊະນະຂອງປະຊາຊົນຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນເປັນການເກີດໃໝ່ ຈາກຄວາມຕາບອດຂອງ Laodicea ໄປສູ່ນິມິດ twenty-twenty ຂອງ Philadelphian. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະກິດຈະການຂອງພຣະຄຣິດຖືກວາງອອກເປັນການຍົກຂຶ້ນຂອງທຸງສັນຍານ.

For Abraham the works of Christ in the line of John aligns with the sacrifice of Isaac. For Peter the line ends at Caesarea by the sea, Caesarea Maritima at the ninth hour, where the cross calls all men to the victory of justification by faith, which is the message of the third angel. The message of the third angel is the message of the third woe of Islam that arrived at 9/11 in Balaam’s first encounter with the ass of Islam, then a doubling of strikes against the literal glorious land on October 7, 2023, and then the second strike at Nashville as Balaam navigates the ass of Islam through the vineyards of the ancient literal and modern spiritual glorious land. The third strike is the earthquake of the soon coming Sunday law. There Isaac is offered, there the disciples of John, a symbol of the great multitude who are given the white robes of martyrdom, heard and saw the works of the ensign. The midpoints of Genesis, Matthew and The Desire of Ages identify the sealing of the one hundred and forty-four thousand and the calling of the Gentiles.

ສໍາລັບອັບຣາຮາມ ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນສາຍຂອງໂຢຮັນສອດຄ່ອງກັບການຖວາຍອີຊາອັກ. ສໍາລັບເປໂຕ ສາຍນັ້ນສິ້ນສຸດລົງທີ່ເມືອງເຊຊາເຣຍຣິມທະເລ, Caesarea Maritima, ໃນຊົ່ວໂມງທີ່ເກົ້າ, ບ່ອນທີ່ໄມ້ກາງແຂນເອີ້ນມະນຸດທັງປວງໃຫ້ເຂົ້າສູ່ໄຊຊະນະແຫ່ງການຖືກນັບວ່າຊອບທໍາໂດຍຄວາມເຊື່ອ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຄືຂ່າວສານຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມຂອງອິດສະລາມ ທີ່ມາເຖິງໃນວັນທີ 9/11 ໃນການພົບກັບລາຂອງອິດສະລາມຄັ້ງທໍາອິດຂອງບາລາອາມ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນການໂຈມຕີທີ່ທະວີຄູນຕໍ່ແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນໃນວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023, ແລະຕໍ່ມາແມ່ນການໂຈມຕີຄັ້ງທີສອງທີ່ Nashville ໃນຂະນະທີ່ບາລາອາມນໍາພາລາຂອງອິດສະລາມຜ່ານສວນອະງຸ່ນແຫ່ງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດໃນຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນແຕ່ໂບຮານ ແລະໃນຄວາມໝາຍຝ່າຍວິນຍານແຕ່ສະໄໝໃໝ່. ການໂຈມຕີຄັ້ງທີສາມ ຄືແຜ່ນດິນໄຫວແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ທີ່ນັ້ນອີຊາອັກຖືກຖວາຍ, ທີ່ນັ້ນພວກສາວົກຂອງໂຢຮັນ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງຝູງຊົນໃຫຍ່ຜູ້ໄດ້ຮັບເສື້ອຂາວແຫ່ງການເປັນມໍຣະນະສັກຂີ, ໄດ້ຍິນແລະໄດ້ເຫັນພຣະລາຊກິດຂອງທຸງໝາຍ. ຈຸດກາງຂອງປະຖົມມະການ, ມັດທາຍ ແລະ The Desire of Ages ຊີ້ບອກເຖິງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະການຊົງເອີ້ນຄົນຕ່າງຊາດ.

The explanation given by Christ to Nicodemus was the work of the wind, though its work is unseen.

ຄຳອະທິບາຍທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານແກ່ນິໂກເດມັດນັ້ນ ຄືກັບການທຳງານຂອງລົມ ແມ່ນແມ່ນວ່າການທຳງານຂອງມັນຈະບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ກໍຕາມ.

> “Nicodemus was still perplexed, and Jesus used the wind to illustrate His meaning: ‘The wind bloweth where it listeth, and thou hearest the sound thereof, but canst not tell whence it cometh, and whither it goeth: so is everyone that is born of the Spirit.”

> ນິໂກເດມັດຍັງຄົງສັບສົນຢູ່, ແລະ ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງໃຊ້ລົມເພື່ອອຸປະມາຄວາມໝາຍຂອງພຣະອົງວ່າ: “ລົມພັດໄປຕາມທີ່ມັນປາດຖະໜາ, ແລະ ທ່ານໄດ້ຍິນສຽງຂອງມັນ, ແຕ່ບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ວ່າມັນມາຈາກໃສ ແລະ ມັນໄປທີ່ໃດ: ຜູ້ທຸກຄົນທີ່ເກີດແຕ່ພຣະວິນຍານກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ.”

> “The wind is heard among the branches of the trees, rustling the leaves and flowers; yet it is invisible, and no man knows whence it comes or whither it goes. So with the work of the Holy Spirit upon the heart. It can no more be explained than can the movements of the wind. A person may not be able to tell the exact time or place, or to trace all the circumstances in the process of conversion; but this does not prove him to be unconverted. By an agency as unseen as the wind, Christ is constantly working upon the heart. Little by little, perhaps unconsciously to the receiver, impressions are made that tend to draw the soul to Christ. These may be received through meditating upon Him, through reading the Scriptures, or through hearing the word from the living preacher. Suddenly, as the Spirit comes with more direct appeal, the soul gladly surrenders itself to Jesus. By many this is called sudden conversion; but it is the result of long wooing by the Spirit of God,—a patient, protracted process.

> “ໄດ້ຍິນສຽງລົມຢູ່ທ່າມກາງກິ່ງງ່າຂອງຕົ້ນໄມ້ ພັດໃຫ້ໃບໄມ້ແລະດອກໄມ້ໄຫວກະເພື່ອນ; ແຕ່ລົມນັ້ນບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ ແລະບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຮູ້ວ່າມັນມາຈາກໃສ ຫຼືໄປສູ່ໃສ. ການຊົງກະທຳຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເໜືອດວງໃຈກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ. ມັນບໍ່ອາດອະທິບາຍໄດ້ຍິ່ງໄປກວ່າການເຄື່ອນໄຫວຂອງລົມ. ບຸກຄົນຜູ້ໜຶ່ງອາດບໍ່ສາມາດບອກເວລາຫຼືສະຖານທີ່ອັນແນ່ນອນໄດ້ ຫຼືຕິດຕາມສະພາບການທັງປວງໃນຂະບວນການແຫ່ງການກັບໃຈໃໝ່; ແຕ່ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ພິສູດວ່າລາວບໍ່ໄດ້ກັບໃຈໃໝ່. ໂດຍການຊົງກະທຳອັນບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ເໝືອນດັ່ງລົມ, ພຣະຄຣິດກຳລັງຊົງກະທຳເໜືອດວງໃຈຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ທີລະນ້ອຍ, ບາງທີຜູ້ຮັບອາດບໍ່ຮູ້ສຶກຕົວ, ຄວາມປະທັບໃຈຕ່າງໆກໍໄດ້ຖືກປະທານລົງມາ ຊຶ່ງມີແນວໂນ້ມນຳດວງວິນຍານເຂົ້າຫາພຣະຄຣິດ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ອາດຖືກຮັບໄດ້ໂດຍການໃຄ່ຄວນພິຈາລະນາເຖິງພຣະອົງ, ໂດຍການອ່ານພຣະຄຳພີ, ຫຼືໂດຍການຟັງພຣະວັດຈະນະຈາກຜູ້ປະກາດທີ່ມີຊີວິດ. ທັນໃດນັ້ນ, ເມື່ອພຣະວິນຍານສະເດັດມາດ້ວຍການຮຽກຮ້ອງອັນກົງຍິ່ງຂຶ້ນ, ດວງວິນຍານກໍຍອມຈຳນົນຕົນເອງແດ່ພຣະເຢຊູດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ. ຄົນເປັນອັນຫຼາຍເອີ້ນສິ່ງນີ້ວ່າການກັບໃຈໃໝ່ຢ່າງກະທັນຫັນ; ແຕ່ມັນເປັນຜົນຂອງການເຊື້ອເຊີນອັນຍາວນານໂດຍພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ,—ເປັນຂະບວນການອັນອົດທົນ ແລະຍືດຍາວ.”

> “While the wind is itself invisible, it produces effects that are seen and felt. So the work of the Spirit upon the soul will reveal itself in every act of him who has felt its saving power. When the Spirit of God takes possession of the heart, it transforms the life. Sinful thoughts are put away, evil deeds are renounced; love, humility, and peace take the place of anger, envy, and strife. Joy takes the place of sadness, and the countenance reflects the light of heaven. No one sees the hand that lifts the burden, or beholds the light descend from the courts above. The blessing comes when by faith the soul surrenders itself to God. Then that power which no human eye can see creates a new being in the image of God.” The Desire of Ages, 172, 173.

> “ເຖິງແມ່ນວ່າລົມນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຕາມອງບໍ່ເຫັນດ້ວຍຕົວມັນເອງ, ແຕ່ມັນກໍ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນທີ່ມອງເຫັນແລະຮູ້ສຶກໄດ້. ສະນັ້ນ ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະວິນຍານທີ່ມີຕໍ່ຈິດວິນຍານກໍຈະສຳແດງຕົນໃນທຸກການກະທຳຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮູ້ສຶກເຖິງຣິດອຳນາດແຫ່ງຄວາມລອດຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າຄອບຄອງຈິດໃຈ, ພຣະອົງຈະຊົງປ່ຽນແປງຊີວິດ. ຄວາມຄິດອັນເປັນບາບຖືກລະຖິ້ມ, ການກະທຳຊົ່ວຖືກປະຖິ້ມ; ຄວາມຮັກ, ຄວາມຖ່ອມຕົນ, ແລະສັນຕິສຸກ ເຂົ້າມາແທນທີ່ຄວາມໂກດ, ຄວາມອິດສາ, ແລະການຂັດແຍ້ງ. ຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີເຂົ້າມາແທນຄວາມໂສກເສົ້າ, ແລະໃບໜ້າສະທ້ອນແສງສະຫວ່າງຈາກສະຫວັນ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຫັນພຣະຫັດທີ່ຍົກພາລະອອກ, ຫຼືເຫັນແສງສະຫວ່າງລົງມາຈາກພຣະລາຊະສຳນັກເບື້ອງເທິງ. ພຣະພອນນັ້ນມາເຖິງເມື່ອຈິດວິນຍານຍອມມອບຕົນແດ່ພຣະເຈົ້າໂດຍຄວາມເຊື່ອ. ແລ້ວຣິດອຳນາດນັ້ນຊຶ່ງບໍ່ມີຕາຂອງມະນຸດຄົນໃດມອງເຫັນໄດ້ ກໍສ້າງສະພາບໃໝ່ຂຶ້ນຕາມພາບລັກຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Desire of Ages, 172, 173.

At 9/11 the latter rain began to sprinkle. At 9/11 Islam, represented as the “east wind” in Bible prophecy arrived as the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. The latter rain, which is a message represented as the “golden oil” that descends from Zechariah’s two golden pipes, began the calling of Laodicean Seventh-day Adventists unto repentance. The wind of the Holy Spirit began its work of teaching all things that are written, and employing the message of Jeremiah’s old paths to speak to the hearts of blind Laodiceans. The work of the Holy Spirit represented to Nicodemus explained more fully, the “step by step,” “work necessary to be done in the hearts of all who would inherit the kingdom of heaven.” The process was compared to the work of the wind by Christ, and the process occurs during the period of “the east wind,” that arrived at 9/11. Isaiah addresses this same period in terms of the rough wind.

ໃນເຫດການ 9/11 ຝົນຊ້າໄດ້ເລີ່ມພຽງປອຍລົງ. ໃນ 9/11 ອິສລາມ, ຊຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີຖືກແທນດ້ວຍ “ລົມຕາເວັນອອກ,” ໄດ້ມາເຖິງໃນຂະນະທີ່ການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ຝົນຊ້າ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານທີ່ຖືກແທນດ້ວຍ “ນ້ຳມັນຄຳ” ທີ່ໄຫຼລົງມາຈາກທໍ່ຄຳສອງທໍ່ຂອງເຊຄາຣີຢາ, ໄດ້ເລີ່ມການເອີ້ນບັນດາເຊເວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິດແຫ່ງລາວດີເຊຍໃຫ້ກັບໃຈ. ລົມຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ເລີ່ມພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງໃນການສອນທຸກສິ່ງທີ່ຖືກຂຽນໄວ້, ແລະໃຊ້ຂ່າວສານເລື່ອງທາງເດີນເກົ່າຂອງເຢເຣມີຢາເພື່ອກ່າວແກ່ດວງໃຈຂອງບັນດາຊາວລາວດີເຊຍທີ່ຕາບອດ. ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນແກ່ນິໂກເດມ ແລະໄດ້ຖືກອະທິບາຍຢ່າງສົມບູນຍິ່ງຂຶ້ນ, ແມ່ນ “ວຽກງານທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກກະທຳເທື່ອລະຂັ້ນ” “ໃນດວງໃຈຂອງທຸກຄົນຜູ້ທີ່ຈະຮັບມໍລະດົກອານາຈັກສະຫວັນ.” ພຣະຄຣິດໄດ້ປຽບທຽບຂະບວນການນີ້ກັບການທຳງານຂອງລົມ, ແລະຂະບວນການນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາຂອງ “ລົມຕາເວັນອອກ,” ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນ 9/11. ເອຊາຢາກໍໄດ້ກ່າວເຖິງຊ່ວງເວລາດຽວກັນນີ້ໃນຖ້ອຍຄຳຂອງລົມແຮງ.

> In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:8, 9.

> ໃນຂະໜາດພໍຄວນ, ເມື່ອພຣະອົງຊົງໃຫ້ມັນງອກອອກ, ພຣະອົງຈະຊົງໂຕ້ຖຽງກັບມັນ; ພຣະອົງຊົງຢັບຍັ້ງລົມອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມອະທຳຂອງຢາໂຄບຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະນີ້ແມ່ນຜົນທັງໝົດເພື່ອການເອົາບາບຂອງເຂົາອອກໄປ; ເມື່ອເຂົາເຮັດໃຫ້ຫີນທັງໝົດແຫ່ງແທ່ນບູຊາເປັນເໝືອນຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກຕີແຕກເປັນຊິ້ນໆ, ບັນດາເສົາບູຊາແລະຮູບສະຫລັກຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່ໄດ້. ເອຊາຢາ 27:8, 9.

All the prophets align with one another in the latter days, and Isaiah’s “rough wind” is John’s winds of strife that are held in check during the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Isaiah’s rough wind is the east wind that is “stayed” in Isaiah’s testimony, and held in check in John’s. John’s winds of strife are held while God’s people are sealed, and Isaiah’s east wind is identified as the period when “the iniquity of Jacob” is “purged.” The Hebrew word “purged” means atoned for. John’s sealing is the same as Ezekiel chapter nine and is the same as the purging of Jacob’s iniquity. The angel who goes through Jerusalem placing a mark upon those that sigh and cry is the angel who ascends from the “east.”

ບັນດາສາດສະດາທັງປວງສອດຄ່ອງກັນເຖິງເຫດການໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະ “ລົມແຮງ” ຂອງອີຊາຢາ ກໍຄືລົມແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ່ງຂອງໂຢຮັນ ທີ່ຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ໃນລະຫວ່າງການປະທັບຕາຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ລົມແຮງຂອງອີຊາຢາ ກໍຄືລົມຕາເວັນອອກທີ່ຖືກ “ຢັບຢັ້ງ” ໃນຄຳພະຍານຂອງອີຊາຢາ, ແລະຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ໃນຂອງໂຢຮັນ. ລົມແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ່ງຂອງໂຢຮັນຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ໃນຂະນະທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຖືກປະທັບຕາ, ແລະລົມຕາເວັນອອກຂອງອີຊາຢາຖືກລະບຸວ່າເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ “ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບ” ຖືກ “ຊຳລະ.” ຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ຊຳລະ” ຫມາຍເຖິງການລົບມົນທິນບາບ. ການປະທັບຕາໃນໂຢຮັນ ກໍຄືສິ່ງດຽວກັນກັບເອເຊກຽນ ບົດທີ 9 ແລະເປັນສິ່ງດຽວກັນກັບການຊຳລະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບ. ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ໄປທົ່ວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອເຮັດເຄື່ອງໝາຍໄວ້ເທິງຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ ກໍຄືທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຂຶ້ນມາຈາກທິດ “ຕາເວັນອອກ.”

> And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

> ແລະພາຍຫຼັງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນສີ່ອົງຢືນຢູ່ທີ່ສີ່ມຸມຂອງໂລກ ກຳລັງຍຶດໄວ້ຊຶ່ງລົມທັງສີ່ຂອງໂລກ ເພື່ອວ່າລົມນັ້ນຈະບໍ່ພັດຕ້ອງແຜ່ນດິນ ຫຼືທະເລ ຫຼືຕົ້ນໄມ້ໃດໆ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງກຳລັງຂຶ້ນມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ ຖືຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່; ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງຕໍ່ທູດສະຫວັນສີ່ອົງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໃຫ້ທຳອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນແລະທະເລ ວ່າ, ຢ່າທຳອັນຕະລາຍແກ່ແຜ່ນດິນ ຫຼືທະເລ ຫຼືຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍ ຈົນກວ່າພວກເຮົາໄດ້ປະທັບຕາໃສ່ໜ້າຜາກຂອງບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ. ພຣະນິມິດ 7:1–3.

The angel is Christ and He ascended at the end of forty days of teaching the disciples face to face in the Pentecostal season, and He ascends at the feast of trumpets in Leviticus twenty-three at the end of the thirty days of face-to-face teaching with the priests who are represented by the number thirty.

ທູດສະຫວັນນັ້ນຄືພຣະຄຣິດ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສີ່ສິບວັນແຫ່ງການຊົງສັ່ງສອນພວກສາວົກແບບຊຶ່ງໜ້າກັນໃນລະດູເພນເຕກອດ, ແລະ ພຣະອົງຊົງສະເດັດຂຶ້ນໃນງານສະຫຼອງແຫ່ງສຽງແກໃນພຣະທຳລະບຽບພວກເລວີ ບົດທີ ຊາວສາມ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສາມສິບວັນແຫ່ງການຊົງສັ່ງສອນແບບຊຶ່ງໜ້າກັນກັບພວກປະໂລຫິດ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຈຳນວນສາມສິບ.

2026 is the midterm elections, and the elections have already been confirmed as prophetic waymarks. Without the Democrats stealing the election of 2020 Trump would not have fulfilled the enigma of Rome. The enigma of Rome being that it is eighth and is of the seven. That enigma identifies Trump as the representative of the image of the beast, who always comes up eighth, yet is of the seven. In Daniel seven, three of pagan Rome’s ten horns needed to be removed for the little horn to ascend. There papal Rome came up as the eighth among seven other horns, yet it came forth from pagan Rome, for it was to be of the seven. In Daniel eight the Medo-Persian empire was represented by two horns, then Greece was a single horn, that when broken produced four horns, thus before Rome arrives there have been seven horns, and the little horn of Rome is the eighth. There are other witnesses to the fact that Rome always comes up eighth and is of the seven, but the enigma’s primary point of reference is Revelation chapter seventeen.

ປີ 2026 ແມ່ນການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝ, ແລະການເລືອກຕັ້ງນັ້ນໄດ້ຖືກຢືນຢັນແລ້ວວ່າເປັນຫຼັກໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນ. ຫາກບໍ່ແມ່ນຍ້ອນພັກເດໂມແຄຣັດລັກຂະໂມຍການເລືອກຕັ້ງປີ 2020, Trump ກໍຈະບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ປິດສະໜາແຫ່ງໂຣມສຳເລັດ. ປິດສະໜາແຫ່ງໂຣມນັ້ນກໍຄື ມັນເປັນອົງທີແປດ ແລະເປັນຈາກເຈັດ. ປິດສະໜານັ້ນຊີ້ບອກ Trump ໃຫ້ເປັນຕົວແທນຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ຜູ້ທີ່ຂຶ້ນມາເປັນອົງທີແປດຢູ່ສະເໝີ, ແຕ່ກໍເປັນຈາກເຈັດ. ໃນດານີເອນບົດທີເຈັດ, ເຂົາສາມເຂົາໃນສິບເຂົາຂອງໂຣມນອກສາສະໜາຕ້ອງຖືກຖອນອອກ ເພື່ອໃຫ້ເຂົານ້ອຍຂຶ້ນມາ. ທີ່ນັ້ນ ໂຣມສັນຕະປາປາໄດ້ຂຶ້ນມາເປັນອົງທີແປດໃນທ່າມກາງເຂົາອີກເຈັດເຂົາ, ແຕ່ມັນກໍອອກມາຈາກໂຣມນອກສາສະໜາ, ເພາະມັນຈະຕ້ອງເປັນຈາກເຈັດ. ໃນດານີເອນບົດທີແປດ ອານາຈັກມີໂດ-ເປີເຊຍຖືກແທນດ້ວຍສອງເຂົາ, ຈາກນັ້ນ ກຣີກເປັນເຂົາດຽວ ຊຶ່ງເມື່ອຖືກຫັກແລ້ວກໍເກີດເປັນສີ່ເຂົາ, ດັ່ງນັ້ນກ່ອນທີ່ໂຣມຈະມາເຖິງ ໄດ້ມີເຂົາເຈັດເຂົາແລ້ວ, ແລະເຂົານ້ອຍຂອງໂຣມກໍແມ່ນອົງທີແປດ. ຍັງມີພະຍານອື່ນໆອີກຕໍ່ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ໂຣມຂຶ້ນມາເປັນອົງທີແປດ ແລະເປັນຈາກເຈັດຢູ່ສະເໝີ, ແຕ່ຈຸດອ້າງອີງຫຼັກຂອງປິດສະໜານີ້ຄື ພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ.

> And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.

> ແລະນີ້ແມ່ນສະຕິປັນຍາທີ່ມີປັນຍາ. ຫົວທັງເຈັດນັ້ນແມ່ນພູເຂົາເຈັດລູກ ທີ່ຜູ້ຍິງນັ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງ. ແລະມີກະສັດເຈັດອົງ: ຫ້າອົງໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະອົງໜຶ່ງກໍມີຢູ່, ແລະອີກອົງໜຶ່ງຍັງບໍ່ມາ; ແລະເມື່ອລາວມາແລ້ວ, ລາວຈະຕ້ອງຢູ່ຕໍ່ໄປພຽງຊົ່ວໄລຍະສັ້ນໆ. ແລະສັດຮ້າຍນັ້ນທີ່ເຄີຍມີຢູ່ ແຕ່ບັດນີ້ບໍ່ມີ, ມັນເອງກໍເປັນອົງທີແປດ, ແລະເປັນມາຈາກທັງເຈັດ, ແລະມຸ່ງໄປສູ່ຄວາມພິນາດ. ພຣະນິມິດ 17:9–11.

The stolen election of 2020 identified an election as a prophetic waymark. A second witness to this fact is with President Carter. Reagan was the first of the presidents that lead to Trump being the eighth that is of the seven, as he forms an image of Rome. Reagan was the first of the line of eight presidents since the time of the end in 1989. 1989 was fulfilled in Daniel eleven, verses one through four, and it sets forth the testimony of the richest president. Reagan was preceded by the worst President in history up to that point. Carter left office with a crisis of Islam unresolved. Forty-seven years later and Trump is currently resolving the problem left to Reagan by the Democrat Carter. Because the first and alpha Reagan was a Republican typifying a Republican at the ending and omega, Trump would also need to inherit a crisis of Islam created by the previous Democrat president, who would of prophetic necessity be the worst president in history up to that point. Obama, of course fulfilled all those prophetic characteristics, and so did Biden. In order for Reagan to typify the last, he also had to typify not only the eighth, but also the sixth. In doing so the Lion of the tribe of Judah had to control the elections to secure a progression of failed presidencies that preceded Trump in both instances. The elections are a prophetic waymark, and 2026 is the midterms for the president that is the eighth that is of the seven.

ການເລືອກຕັ້ງປີ 2020 ທີ່ຖືກຂະໂມຍໄປໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ການເລືອກຕັ້ງເປັນໝາຍຫຼັກທາງຄຳພະຍາກອນ. ພະຍານຄົນທີສອງຕໍ່ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ຢູ່ກັບປະທານາທິບໍດີ Carter. Reagan ເປັນຄົນທຳອິດໃນບັນດາປະທານາທິບໍດີທີ່ນຳໄປສູ່ Trump ຜູ້ເປັນຄົນທີແປດຊຶ່ງອອກມາຈາກທັງເຈັດ, ໃນຂະນະທີ່ລາວສ້າງຮູບຈຳລອງຂອງໂຣມ. Reagan ເປັນຄົນທຳອິດໃນແຖວຂອງປະທານາທິບໍດີແປດຄົນນັບຕັ້ງແຕ່ເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1989. ປີ 1989 ໄດ້ສຳເລັດຄວາມໝາຍໃນດານີເອນ ບົດ 11 ຂໍ້ 1 ຫາ 4, ແລະມັນໄດ້ວາງສະແດງຄຳພະຍານເລື່ອງປະທານາທິບໍດີຜູ້ມັ່ງຄັ່ງທີ່ສຸດ. Reagan ໄດ້ຖືກນຳໜ້າໂດຍປະທານາທິບໍດີທີ່ເລວຮ້າຍທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຈົນຮອດຈຸດນັ້ນ. Carter ອອກຈາກຕຳແໜ່ງໂດຍປະວິກິດຂອງອິສລາມທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ. ສີ່ສິບເຈັດປີຕໍ່ມາ Trump ກຳລັງແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ Democrat Carter ໄດ້ປະໄວ້ໃຫ້ Reagan. ເນື່ອງຈາກວ່າ Reagan ຜູ້ເປັນຄົນທຳອິດ ແລະ alpha ເປັນ Republican ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງ Republican ໃນຕອນຈົບ ແລະ omega, Trump ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງຮັບຊ່ວງຕໍ່ວິກິດຂອງອິສລາມທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍປະທານາທິບໍດີ Democrat ຄົນກ່ອນໜ້າ, ຜູ້ຊຶ່ງດ້ວຍຄວາມຈຳເປັນທາງຄຳພະຍາກອນ ຈະຕ້ອງເປັນປະທານາທິບໍດີທີ່ເລວຮ້າຍທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຈົນຮອດເວລານັ້ນ. ແນ່ນອນວ່າ Obama ໄດ້ສຳເລັດຄຸນລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດນັ້ນ, ແລະ Biden ກໍໄດ້ເຊັ່ນດຽວກັນ. ເພື່ອໃຫ້ Reagan ເປັນແບບຢ່າງຂອງຄົນສຸດທ້າຍ, ລາວຍັງຈະຕ້ອງເປັນແບບຢ່າງບໍ່ແຕ່ຂອງຄົນທີແປດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຂອງຄົນທີຫົກດ້ວຍ. ໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າ Judah ຈະຕ້ອງຄວບຄຸມການເລືອກຕັ້ງເພື່ອຮັບປະກັນລຳດັບຂອງປະທານາທິບໍດີທີ່ລົ້ມເຫຼວ ຊຶ່ງໄດ້ນຳໜ້າ Trump ໃນທັງສອງກໍລະນີ. ການເລືອກຕັ້ງເປັນໝາຍຫຼັກທາງຄຳພະຍາກອນ, ແລະ 2026 ແມ່ນການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝສຳລັບປະທານາທິບໍດີຜູ້ທີເປັນຄົນທີແປດຊຶ່ງອອກມາຈາກທັງເຈັດ.

The two-hundred and fifty year line of the United States began in 1776 and culminates in 2026. The two-hundred and fifty year line of 457 BC culminated in 207 BC, between verses eleven and fifteen, the battles of Raphia and Panium. Raphia is prophetically aligned with Genesis seventeen covenant of circumcision, and Panium is prophetically aligned with Matthew sixteen’s covenant of the one hundred and forty-four thousand. 2026, aligns with 207 BC, between verses eleven and fifteen—between Raphia and Panium, which is also between God’s first covenant with a chosen people and God’s last covenant with a chosen people.

ເສັ້ນເວລາສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີຂອງສະຫະລັດເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1776 ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 2026. ເສັ້ນເວລາສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີຂອງ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ສິ້ນສຸດລົງໃນ 207 ກ່ອນ ຄ.ສ., ລະຫວ່າງຂໍ້ທີສິບເອັດແລະສິບຫ້າ, ຄືບັນດາສົງຄາມທີ່ Raphia ແລະ Panium. Raphia ໃນທາງຄຳພະຍາກອນສອດຄ່ອງກັບພັນທະສັນຍາແຫ່ງການຕັດຜິວໜັງຕາມ Genesis 17, ແລະ Panium ໃນທາງຄຳພະຍາກອນສອດຄ່ອງກັບພັນທະສັນຍາແຫ່ງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຕາມ Matthew 16. ປີ 2026 ສອດຄ່ອງກັບ 207 ກ່ອນ ຄ.ສ., ລະຫວ່າງຂໍ້ທີສິບເອັດແລະສິບຫ້າ—ລະຫວ່າງ Raphia ແລະ Panium, ຊຶ່ງກໍແມ່ນລະຫວ່າງພັນທະສັນຍາທຳອິດຂອງພຣະເຈົ້າກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ແລະພັນທະສັນຍາສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າກັບຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກ.

The two-hundred and fifty year lines that end at the midpoint of 207 BC and 2026 align with the two-hundred and fifty year line of persecution that began when the city of Rome burned in the year 64. Beginning there, seven years of warning of the coming destruction, by a strange man were proclaimed to the inhabitants of Jerusalem. When the year seventy arrived and Jerusalem was destroyed God’s church was scattered and they spread the gospel to the entire world. At the same time that the church of Ephesus was proclaiming the Pentecostal message of the resurrection, the persecution represented by the church of Smyrna began, for the two churches of prophetic necessity would run parallel for a period of time. Paul was a leader of the prophetic church of Ephesus, yet he penned of both histories.

ເສັ້ນເວລາສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີທີ່ສິ້ນສຸດລົງທີ່ຈຸດກາງຂອງປີ 207 BC ແລະ 2026 ສອດຄ່ອງກັບເສັ້ນເວລາສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອນະຄອນໂຣມຖືກໄຟໄໝ້ໃນປີ 64. ເລີ່ມຕົ້ນຈາກຈຸດນັ້ນ, ການເຕືອນເປັນເວລາເຈັດປີເຖິງການທຳລາຍທີ່ກຳລັງຈະມາ, ໂດຍຊາຍຜູ້ແປກປະຫຼາດຄົນໜຶ່ງ, ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ຊາວເຢຣູຊາເລັມ. ເມື່ອປີເຈັດສິບມາເຖິງ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມຖືກທຳລາຍ, ຄຣິດຈັກຂອງພຣະເຈົ້າກໍຖືກກະຈັດກະຈາຍ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ແຜ່ຂ່າວປະເສີດໄປທົ່ວໂລກ. ໃນເວລາດຽວກັນກັບທີ່ຄຣິດຈັກເອເຟໂຊກຳລັງປະກາດຂ່າວສານເພນເຕຄອດເລື່ອງການຄືນຄືດຈາກຄວາມຕາຍນັ້ນ, ການຂົ່ມເຫັງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຣິດຈັກສະມີຣະກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ເພາະວ່າຄຣິດຈັກທັງສອງຕາມຄວາມຈຳເປັນໃນຄຳພະຍາກອນຈະດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນເປັນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ. ໂປໂລເປັນຜູ້ນຳຄົນໜຶ່ງຂອງຄຣິດຈັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຄືເອເຟໂຊ, ແຕ່ທ່ານໄດ້ຂຽນເຖິງທັງສອງປະຫວັດສາດ.

> Persecutions, afflictions, which came unto me at Antioch, at Iconium, at Lystra; what persecutions I endured: but out of them all the Lord delivered me. Yea, and all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution. 2 Timothy 3:11, 12.

> ການຂົ່ມເຫັງ ແລະ ຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ ທີ່ໄດ້ເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າທີ່ເມືອງອັນຕິໂອເກຍ, ທີ່ເມືອງອີໂກນີອູມ, ທີ່ເມືອງລີສະຕຣາ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທົນຕໍ່ການຂົ່ມເຫັງຫຼາຍປານໃດ: ແຕ່ວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຊ່ວຍກູ້ຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ບັນດາຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະດຳເນີນຊີວິດຢ່າງສັດທາຢຳເກງໃນພຣະຄຣິດເຢຊູ ກໍຈະຕ້ອງຖືກຂົ່ມເຫັງ. 2 ຕີໂມທຽວ 3:11, 12

A.T. Jones identifies the two-hundred and fifty year period that begins in the year 64 and ends at the Edict of Milan in 313. For those years persecution against God’s people was carried on by pagan Rome, but the message to the church in Smyrna identified ten days, that represent the very worst persecution of that period.

A.T. Jones ໄດ້ລະບຸໄລຍະເວລາສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີ ທີ່ເລີ່ມໃນປີ 64 ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ພຣະລາຊະກຳນົດແຫ່ງມິລານ ໃນປີ 313. ຕະຫຼອດໄລຍະປີເຫຼົ່ານັ້ນ ການຂົ່ມເຫັງຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ດຳເນີນໂດຍໂຣມນອກຮີດ, ແຕ່ຂໍ້ຄວາມທີ່ມີເຖິງຄຣິສຕະຈັກໃນສະໄມຣນາໄດ້ລະບຸເຖິງສິບວັນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດໃນໄລຍະເວລານັ້ນ.

> Fear none of those things which thou shalt suffer: behold, the devil shall cast some of you into prison, that ye may be tried; and ye shall have tribulation ten days: be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life. Revelation 2:10.

> ຢ່າຢ້ານບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ເຈົ້າຈະຕ້ອງທົນທຸກ; ດູເຖີດ, ມານຮ້າຍຈະໂຍນບາງຄົນໃນພວກເຈົ້າເຂົ້າຄຸກ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະຖືກທົດລອງ; ແລະພວກເຈົ້າຈະມີຄວາມທຸກຍາກລຳບາກສິບວັນ: ຈົ່ງສັດຊື່ຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ, ແລະເຮົາຈະໃຫ້ມົງກຸດແຫ່ງຊີວິດແກ່ເຈົ້າ. ພຣະນິມິດ 2:10

That period of persecution represented by the Emperor Diocletian was for ten years, beginning in 303 and ending in 313, when the Emperor Constantine the Great was ruling, as he would be at the first Sunday law of 321, and when he divided Rome into east and west in 330. 313 was prophetically marked by the diplomatic marriage in Milan when Emperor Constantine (ruler of the West) arranged the marriage of his half-sister, Flavia Julia Constantia to Licinius, the emperor who controlled the eastern (or soon-to-be eastern) part of the Roman Empire. The marriage was symbolically ended when Constantine divided the kingdom into east and west in 330.

ໄລຍະແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຈັກກະພັດ Diocletian ນັ້ນມີຢູ່ສິບປີ, ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 303 ແລະສິ້ນສຸດໃນປີ 313, ເມື່ອຈັກກະພັດ Constantine the Great ກຳລັງປົກຄອງ, ດັ່ງທີ່ທ່ານຈະເປັນໃນເວລາອອກກົດໝາຍວັນອາທິດສະບັບທຳອິດໃນປີ 321, ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ແບ່ງ Rome ອອກເປັນຕາເວັນອອກແລະຕາເວັນຕົກໃນປີ 330. ປີ 313 ໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໃນທາງພະຍາກອນໂດຍການອະພິເສກສົມລົດທາງການທູດທີ່ເມືອງ Milan ເມື່ອຈັກກະພັດ Constantine (ຜູ້ປົກຄອງຝ່າຍຕາເວັນຕົກ) ໄດ້ຈັດໃຫ້ມີການສົມລົດຂອງນ້ອງສາວຮ່ວມບິດາຂອງທ່ານ, Flavia Julia Constantia, ກັບ Licinius, ຈັກກະພັດຜູ້ຄວບຄຸມພາກຕາເວັນອອກ (ຫຼືພາກທີ່ກຳລັງຈະເປັນຕາເວັນອອກໃນໄວໆນັ້ນ) ຂອງຈັກກະວັດໂຣມັນ. ການສົມລົດນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນທາງສັນຍະລັກ ເມື່ອ Constantine ໄດ້ແບ່ງອານາຈັກອອກເປັນຕາເວັນອອກແລະຕາເວັນຕົກໃນປີ 330.

Nero’s 250-year period begins with a seven-year period that begins and ends with a siege that typifies the end of the world. At the end of the period there was a distinct ten years of persecution. The period began in the time of Ephesus, then covered the history of Smyrna until Constantine’s church of compromise, when the church of Pergamos arrived in 313.

ໄລຍະ 250 ປີຂອງເນໂຣ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍໄລຍະເຈັດປີໜຶ່ງ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍການລ້ອມເມືອງ ອັນເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງວາລະອະວະສານຂອງໂລກ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງໄລຍະນັ້ນ ມີສິບປີແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງຢ່າງຈຳແນກຊັດເຈນ. ໄລຍະນັ້ນໄດ້ເລີ່ມໃນສະໄໝຂອງເອເຟໂຊ ແລ້ວຄອບຄຸມປະຫວັດຂອງສະເມີນາ ຈົນເຖິງຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງການປະນີປະນອມຂອງຄອນສະແຕນຕິນ ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກເປີກາໂມໄດ້ມາຮອດໃນປີ 313.

Those seventeen years from 313 to 330 find their counterpoint in the history of Raphia and Panium, where the battle of 217 BC and the battle of 200 BC are separated by seventeen years. At the battle of Raphia, Ptolemy prevailed, but he would be dead and gone before the battle of Panium. Yet he reigned for seventeen years from 221 BC unto 204 BC. Three lines of 250 years tied together by three seventeens force the consideration that 313 aligns with 2026.

ສິບເຈັດປີນັ້ນ ຈາກ ຄ.ສ. 313 ເຖິງ 330 ພົບຄູ່ສອດຄ່ອງຂອງມັນໃນປະຫວັດຂອງ Raphia ແລະ Panium, ບ່ອນທີ່ຍຸດທະການໃນປີ 217 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະຍຸດທະການໃນປີ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຖືກແຍກອອກຈາກກັນດ້ວຍສິບເຈັດປີ. ໃນຍຸດທະການທີ່ Raphia, Ptolemy ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ, ແຕ່ເຂົາຈະໄດ້ຕາຍຈາກໄປແລ້ວກ່ອນຍຸດທະການທີ່ Panium. ແຕ່ກະນັ້ນ ເຂົາໄດ້ຄອງລາຊະສົມບັດເປັນເວລາສິບເຈັດປີ ຈາກປີ 221 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈົນເຖິງ 204 ກ່ອນ ຄ.ສ. ສາມເສັ້ນຂອງ 250 ປີ ທີ່ຖືກຜູກເຂົ້າດ້ວຍກັນໂດຍສາມຈຳນວນສິບເຈັດ ບັງຄັບໃຫ້ຕ້ອງພິຈາລະນາວ່າ 313 ສອດຄ່ອງກັບ 2026.

313 was a distinct transition from persecution unto compromise, thus marking 313 as a symbol of a change of some prophetic nature that was typified by the change from Smyrna to Pergamos. The first step was represented by a diplomatic marriage that ended in divorce seventeen years later. The second step was the first Sunday law. Inspiration informs us that the Sunday law is preceded by a progressive step by step process that includes Sunday laws that precede the Sunday law defined as forcing you to observe Sunday and also persecuting you for observing God’s seventh-day Sabbath.

313 ເປັນການປ່ຽນຜ່ານຢ່າງຊັດເຈນຈາກການຂົ່ມເຫງໄປສູ່ການປະນີປະນອມ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໝາຍໃຫ້ 313 ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການປ່ຽນແປງບາງປະການທາງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກພິມແບບໄວ້ໂດຍການປ່ຽນຈາກ Smyrna ໄປສູ່ Pergamos. ຂັ້ນຕອນທຳອິດໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍການສົມລົດທາງການທູດ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຢ່າຮ້າງສິບເຈັດປີຕໍ່ມາ. ຂັ້ນຕອນທີສອງແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດສະບັບທຳອິດ. ການດົນບັນດານໃຈແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນຖືກນຳໜ້າໂດຍຂະບວນການອັນຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ ເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ ຊຶ່ງລວມມີກົດໝາຍວັນອາທິດຫຼາຍສະບັບທີ່ນຳໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດສະບັບນັ້ນ ທີ່ຖືກນິຍາມວ່າເປັນການບັງຄັບໃຫ້ທ່ານຖືປະຕິບັດວັນອາທິດ ແລະຍັງຂົ່ມເຫງທ່ານເນື່ອງຈາກການຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດຂອງພຣະເຈົ້າ.

> “If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.

> “ຖ້າຜູ້ອ່ານປາຖະໜາຈະເຂົ້າໃຈເຖິງບັນດາກຳລັງແລະວິທີການທີ່ຈະຖືກນຳໃຊ້ໃນການຕໍ່ສູ້ອັນໃກ້ຈະມາເຖິງນີ້, ທ່ານກໍພຽງແຕ່ຕິດຕາມບັນທຶກກ່ຽວກັບວິທີການທີ່ໂຣມໄດ້ນຳໃຊ້ເພື່ອຈຸດປະສົງດຽວກັນນັ້ນໃນຍຸກສະໄໝທີ່ຜ່ານມາ. ຖ້າທ່ານປາຖະໜາຈະຮູ້ວ່າ ພວກຄາທອລິກແລະໂປຣແຕສຕັນທີ່ຮ່ວມມືກັນນັ້ນຈະຈັດການກັບຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຫຼັກຄຳສອນຂອງພວກເຂົາຢ່າງໃດ, ກໍຂໍໃຫ້ເບິ່ງຈິດໃຈທີ່ໂຣມໄດ້ສະແດງອອກຕໍ່ວັນຊະບາໂຕ ແລະຕໍ່ບັນດາຜູ້ປົກປ້ອງວັນນັ້ນ.”

> “Royal edicts, general councils, and church ordinances sustained by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine. (A.D. 321.) This edict required townspeople to rest on ‘the venerable day of the sun,’ but permitted countrymen to continue their agricultural pursuits. Though virtually a heathen statute, it was enforced by the emperor after his nominal acceptance of Christianity.” The Great Controversy, 573, 574.

> “ພະບັນຍັດຂອງກະສັດ, ສະພາສາກົນ, ແລະ ຂໍ້ບັງຄັບຂອງຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍອຳນາດຝ່າຍໂລກ ແມ່ນບັນດາຂັ້ນຕອນທີ່ເຮັດໃຫ້ງານສະຫຼອງແບບນອກສາສະໜານັ້ນໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງອັນມີກຽດໃນໂລກຄຣິດສະຕຽນ. ມາດຕະການສາທາລະນະສະບັບທຳອິດທີ່ບັງຄັບໃຫ້ຖືຮັກສາວັນອາທິດ ແມ່ນກົດໝາຍທີ່ Constantine ປະກາດໃຊ້. (A.D. 321.) ພະບັນຍັດນີ້ກຳນົດໃຫ້ຊາວເມືອງພັກຜ່ອນໃນ ‘ວັນອັນເປັນທີ່ເຄົາລົບຂອງດວງອາທິດ,’ ແຕ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຊາວຊົນນະບົດດຳເນີນວຽກກະສິກຳຂອງຕົນຕໍ່ໄປ. ແມ່ນແມ່ນວ່າໂດຍແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນເປັນກົດໝາຍແບບຄົນນອກສາສະໜາ ແຕ່ກໍຖືກບັງຄັບໃຊ້ໂດຍຈັກກະພັດພາຍຫຼັງຈາກການຍອມຮັບຄຣິດສະຕະສາສະໜາຂອງລາວໃນນາມເທົ່ານັ້ນ.” The Great Controversy, 573, 574.

The Edict of Milan in 313, was the “royal edict” that was followed by “general councils and church ordinances sustained by secular power were the steps.” These were progressive steps which led to the first Sunday law in 321. One of those steps is “church ordinances,” such as Sunday observance, “sustained by secular power.” The period of 1888 identifies a series of Sunday laws introduced into the Senate by Senator Blair that never went anywhere, but during the same history several states were passing state enforced Sunday laws. These two witnesses identify 313 as a waymark where “royal edicts,” such as an executive order would mark a transition in the history of the earth beast, who is destined to speak as a dragon.

ພຣະລາຊະກຳນົດເມືອງມິລານ ໃນປີ 313 ແມ່ນ “ພຣະລາຊະກຳນົດ” ຊຶ່ງຕາມມາດ້ວຍ “ສະພາທົ່ວໄປ ແລະ ຂໍ້ບັນຍັດຂອງຄຣິສຕະຈັກທີ່ໄດ້ຮັບການຄ້ຳຊູໂດຍອຳນາດຝ່າຍບ້ານເມືອງ ແມ່ນບັນດາຂັ້ນຕອນ.” ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂັ້ນຕອນທີ່ຄ່ອຍໆດຳເນີນໄປ ອັນໄດ້ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດສະບັບທຳອິດໃນປີ 321. ໜຶ່ງໃນຂັ້ນຕອນເຫຼົ່ານັ້ນຄື “ຂໍ້ບັນຍັດຂອງຄຣິສຕະຈັກ,” ເຊັ່ນການຖືຮັກສາວັນອາທິດ, ອັນ “ໄດ້ຮັບການຄ້ຳຊູໂດຍອຳນາດຝ່າຍບ້ານເມືອງ.” ຊ່ວງເວລາຂອງປີ 1888 ຊີ້ບອກເຖິງຊຸດໜຶ່ງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເຂົ້າສູ່ວຸດທິສະພາໂດຍສະມາຊິກວຸດທິສະພາ Blair ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ໄປເຖິງໃສເລີຍ, ແຕ່ໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ ຫຼາຍລັດກໍກຳລັງຜ່ານກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ລັດບັງຄັບໃຊ້. ພະຍານສອງຢ່າງນີ້ຊີ້ບອກວ່າ ປີ 313 ເປັນໝຸດໝາຍໜຶ່ງ ທີ່ “ພຣະລາຊະກຳນົດ,” ເຊັ່ນຄຳສັ່ງບໍລິຫານ, ຈະໝາຍເຖິງການປ່ຽນຜ່ານໃນປະຫວັດສາດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.

When the United States speaks as a dragon it ends as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it does by speaking the same as it did in the beginning of its reign as the sixth kingdom. In 1798, the United States passed the Alien and Sedition Acts, that typified the Sunday law. The Alien and Sedition Acts of 1798 were the third of three steps that began in 1776 with the Declaration of Independence followed by the Constitution in 1789. Those three steps align with 313, 321 and 330.

ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າດັ່ງມັງກອນ ມັນກໍສິ້ນສຸດລົງໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ແລະມັນເຮັດເຊັ່ນນັ້ນໂດຍການເວົ້າເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ມັນເຄີຍເວົ້າໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການປົກຄອງຂອງມັນໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກ. ໃນປີ 1798 ສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ອອກກົດໝາຍ Alien and Sedition Acts, ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. Alien and Sedition Acts ປີ 1798 ເປັນຂັ້ນຕອນທີສາມໃນສາມຂັ້ນຕອນ ທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1776 ດ້ວຍຄຳປະກາດເອກະລາດ ຕາມດ້ວຍລັດຖະທຳມະນູນໃນປີ 1789. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນສອດຄ່ອງກັບ 313, 321 ແລະ 330.

1776, 1789 and 1798 were all actions that are defined as speaking, for inspiration informs us that the “speaking of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” 313, 321 and 330 are all waymarks associated with Constantine the Great. The ending of ancient literal Israel, both the northern and southern kingdoms, is symbolized as a divorce, which is what is represented by 330. A divorce between east and west in a marriage that began seventeen years before, at the marriage of the Edict of Milan. At the Sunday law the United States will have filled up its cup of probationary time and it will be divorced from God in terms of its prophetic purpose, as typified by the land flowing with milk and honey for ancient Israel. Inspiration says national apostasy is followed by national ruin. That happens when God divorces the glorious land as represented by the year 330. From the marriage of 313 unto the first in a series of escalating Sunday laws in 321 unto the divorce of 330. 1776 aligns with 313, and 1789 aligns with 321 and 1798 aligns with 330.

1776, 1789 ແລະ 1798 ລ້ວນແຕ່ເປັນການກະທຳທີ່ຖືກນິຍາມວ່າເປັນການເວົ້າ, ເພາະການດົນໃຈແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ “ການເວົ້າຂອງຊາດນັ້ນຄືການກະທຳຂອງອຳນາດນິຕິບັນຍັດ ແລະ ອຳນາດຕຸລາການຂອງມັນ.” 313, 321 ແລະ 330 ລ້ວນແຕ່ເປັນຫຼັກໝາຍທີ່ກ່ຽວພັນກັບ Constantine the Great. ການສິ້ນສຸດຂອງອິດສະຣາເອນໂບຮານແບບຕົວອັກສອນ, ທັງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ ແລະ ຝ່າຍໃຕ້, ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍການຢ່າຮ້າງ, ຊຶ່ງນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ 330 ເປັນຕົວແທນ. ການຢ່າຮ້າງລະຫວ່າງຕາເວັນອອກ ແລະ ຕາເວັນຕົກ ໃນການແຕ່ງງານທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນສິບເຈັດປີກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ໃນການແຕ່ງງານຂອງ Edict of Milan. ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະເຮັດໃຫ້ຈອກແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງຕົນເຕັມ ແລະ ຈະຖືກຢ່າຮ້າງອອກຈາກພຣະເຈົ້າໃນແງ່ຂອງຈຸດປະສົງດ້ານຄຳພະຍາກອນຂອງມັນ, ດັ່ງທີ່ດິນແດນທີ່ມີນ້ຳນົມ ແລະ ນ້ຳເຜິ້ງໄຫຼບ່າໄຫຼ່ ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ສຳລັບອິດສະຣາເອນໂບຮານ. ການດົນໃຈກ່າວວ່າ ການຫັນຫຼັງຂອງຊາດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຈະຕາມມາດ້ວຍຄວາມພິນາດຂອງຊາດ. ສິ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນເມື່ອພຣະເຈົ້າຢ່າຮ້າງແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປີ 330. ຈາກການແຕ່ງງານຂອງ 313 ໄປສູ່ສະບັບທຳອິດໃນຊຸດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ເພີ່ມຄວາມເຂັ້ມຂຶ້ນໃນ 321 ໄປຈົນເຖິງການຢ່າຮ້າງຂອງ 330. 1776 ສອດຄ່ອງກັບ 313, ແລະ 1789 ສອດຄ່ອງກັບ 321 ແລະ 1798 ສອດຄ່ອງກັບ 330.

330 is also the fulfillment of the 360 years since the battle of Actium in 31 BC. Actium was Rome’s third obstacle and thus typifies the Sunday law where modern Rome conquers its second and third obstacles. At the waymark of 330 the battle of Panium joins the battle of Actium. The battle of Raphia in 217 BC aligns with the Ukrainian war in 2014, then in 2015 Trump launched his first presidential campaign, 2020 both horns of the earth beast were slain, 2023 they were both resurrected. 2024 the test of the foundations began and in 2025 the prophetic alliance of the eighth president and his papal counterpart were marked by their mutual inaugurations.

330 ຍັງເປັນການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງ 360 ປີນັບແຕ່ຍຸດທະການ Actium ໃນປີ 31 ກ່ອນ ຄ.ສ. Actium ແມ່ນອຸປະສັກລຳດັບທີສາມຂອງໂຣມ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນພາບຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ບ່ອນທີ່ໂຣມສະໄໝໃໝ່ເອົາຊະນະອຸປະສັກລຳດັບທີສອງ ແລະທີສາມຂອງຕົນ. ທີ່ waymark ຂອງ 330 ຍຸດທະການ Panium ເຂົ້າຮ່ວມກັບຍຸດທະການ Actium. ຍຸດທະການ Raphia ໃນປີ 217 ກ່ອນ ຄ.ສ. ສອດຄ່ອງກັບສົງຄາມຢູເຄຣນໃນປີ 2014, ຈາກນັ້ນໃນປີ 2015 Trump ໄດ້ເລີ່ມການຫາສຽງຊິງຕຳແໜ່ງປະທານາທິບໍດີເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ປີ 2020 ເຂົາທັງສອງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຖືກສັງຫານ, ປີ 2023 ພວກມັນທັງສອງໄດ້ຖືກໃຫ້ຄືນຊີວິດອີກ. ປີ 2024 ການທົດສອບຮາກຖານໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ ແລະໃນປີ 2025 ພັນທະມິດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດ ແລະຄູ່ສົມພັນຝ່າຍສັນຕະປາປາຂອງລາວ ໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍພິທີເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງຂອງທັງສອງຝ່າຍ.

We will continue these things in the next article.

ພວກເຮົາຈະດຳເນີນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

Back to Articles